در داستان های کوتاه از چه ژانرهایی استفاده میشود؟
543829#13
در داستان کوتاه موضوع به لحاظ ساختاری مانند پیکری است که اندام‌های داستان به آن مربوط اند و رویدادهای داستان مستقیم یا غیر مستقیم به آن مربوط است. موضوع داستان اندوه نوشته چخوف مرگ فرزند است یا موضوع داستان گردنبند نوشته موپاسان امانت داری است. در داستان کوتاه اغلب یک موضوع اصلی وجود دارد که داستان دربارهٔ آن گسترش پیدا می‌کند. هر داستان ناگزیر ِ داشتن موضوعی است. این موضوع در شکل کلی می‌تواند فقر، جنگ، عشق، مرگ، تنهایی، ترس یا هر مفهوم انسانی دیگری باشد. هر کدام از این موضوع هاو این مفاهیم کلی زیر مجموعه‌های زیادی دارند و داستان‌های زیادی می‌توان یافت که زیر مجموعه یکی از مفاهیم کلی قرار می‌گیرند. یافتن موضوع تازه برای داستان معمولاً با سختی همراه است. موضوع‌های ناگفته یا کمتر گفته شده که مفهومی شریف و انسانی و نه لزوماً اخلاقی را در خود داشته باشند "موضوعات طلایی"اند.
داستان کوتاه
118480#13
صادق هدایت در داستان کوتاه «سگ ولگرد» مانند داستان‌های کوتاهی چون «زنده‌به‌گور»، «بن‌بست»، و «تاریک‌خانه» از تکنیک‌های واقع‌گرایی برای ارائهٔ یک روان‌داستان بهره برده‌است. به‌گفتهٔ کاتوزیان، مهم‌ترین ویژگی روان‌داستان‌های صادق هدایت (چه داستان‌هایی که در آن‌ها از تکنیک‌های واقع‌گرایانه و چه داستان‌هایی که در آن‌ها از تکنیک‌های فراواقع‌گرایانه استفاده شده‌است)، این است که در آن‌ها مسائل فلسفی، هستی‌شناختی، روان‌شناختی، و تا اندازهٔ کم‌تری جامعه‌شناختی جایگاهی عمده دارند. همچنین در روان‌داستان‌های هدایت، ارزش و اهمیتِ داستانی، نسبت به داستان‌های دیگر او کم‌تر است. موضوع آن‌ها (یا وجوه عمده‌ای از آن) جهان‌شمول بوده و از این روی به زمان و مکان ویژه‌ای مقید نیستند.
سگ ولگرد (داستان کوتاه)
5504349#8
"حکایت‌های کنتربری" اثر چاوسر و "دکامرون" اثر بوکاچو هم داستان‌های قاب کلاسیک هستند. در "قصه‌های کنتربری"، شخصیت‌های داستان، حکایاتی در خور شخصیت خویش، به گونه ای که شخصیت خود را برجسته کنند، می‌گویند. شوالیه نجیب یک داستان نجیب را روایت می‌کند، شخصیت خسته کننده یک داستان بسیار کسل کننده را تعریف می‌کند، و آسیاب بی‌ادب یک داستان ناخوشایند را روایت می‌کند. "اودیسه" اثر هومر بسیار از این ابزار استفاده می‌کند؛ ماجراهای ادیسه در دریا همه توسط ادیسه در دربار پادشاه آلکینوس در فایاکس نقل می‌شوند. داستانهای کوتاه دیگر، بسیاری از آنها نادرست، قسمت اعظم "ادیسه را تشکیل می‌دهند". بسیاری از مجموعه‌های داستان‌های مدرن کودکان اساساً آثار گلچین متصل شده توسط این ابزار هستند، مانند "قصه‌های موش" آرنولد لوبل، "خوکچه کوچک" پائولا فاکس "و گوش و دم و عقل" فلیپ و هیلاری شرلوک.
داستان در داستان
5672333#7
داستان‌های ماجراجویی اغلب با ژانرهای دیگر اشتراک دارند، به ویژه رمان‌های جنگی، رمان‌های جنایی، داستان‌های دریایی، داستان‌های جاسوسی (مانند آثار جان باکن، اریک امبلر و ایان فلمینگ)، داستان‌های علمی–تخیلی، فانتزی ،(رابرت هاوارد و جی. آر. آر. تالکین هر دو داستان دنیای خیالی را با رمان ماجراجویی ترکیب کردند) و وسترن. همه کتاب‌های این ژانرها ماجراجویی نیستند. داستان ماجراجویی به عنوان یک ژانر عمدتاً تحت سلطه نویسندگان مرد بوده اگرچه اکنون نویسندگان زن رایج شده‌اند.
داستان ماجراجویی
157405#2
ژانر وحشت در یک دهه اخیر در ادبیات کودک و نوجوان بروز گسترده‌ای یافته است و از پرمخاطب‌ترین انواع ادبی نوشته شده برای کودکان و نوجوانان است. در این نوشته‌ها که المان‌های ادبیات گوتیک که در گذشته تنها در ادبیات بزرگسال و فیلم ترسناک استفاده میشد بهره می‌گیرد. عده‌ای از کارشناسان استفاده نویسندگان از سبک وحشت را برای کودکان و نوجوانان مناسب نمی‌دانند و عده دیگری از متخصصان ادبیات کودک با تکیه بر مبانی روانشناسی کودک استفاده کودکان و نوجوانان از داستان‌هایی که آنها را با ترس آشنا می‌کند را مفید می‌دانند.  با وجود این همچنان نویسندگان جهان و همچنین نویسندگان ایرانی به نوشتن داستان‌های ژانر وحشت برای کودکان می‌پردازند. برخی از متخصصان این تغییر در ادبیات کودک را نشانه بلوغ ادبیات کودک و نوجوان و تغییر در تعارف گذشته از کودک و نوجوان و نیازهای او می‌دانند. از نویسندگان جهان که به نوشتن ادبیات کودک و نوجوان در ژانر وحشت مشهورند می‌توان به نویسنده ایرلندی دارن شان اشاره کرد و از نویسندگان ایرانی که در این سبک کتاب‌هایی دارند سیامک گلشیری را نام برد.
داستان ترسناک
253525#2
ژانرها یا گونه‌های ادبی به دو دستهٔ روایی و غیرروایی تقسیم می‌شوند. رمان، حماسه، داستان کوتاه و چکامه همگی نمونه‌هایی از ژانرهای روایی‌اند. ممکن است ژانرها کاملاً تخصصی باشند؛ مثلاً «رمان تکوین شخصیت» قصهٔ بالغ‌شدن و پخته‌شدن شخصیت اصلی را بازگو می‌کند. این ژانری است که در ژانر بزرگ‌تر رمان جای می‌گیرد. گاهی ژانرها چنان ریز و تخصصی می‌شوند که پژوهشگران از اصطلاح «» برای توصیف‌شان استفاده می‌کنند.
ژانر
4776172#0
در مطالعات ژانر، داستان بلوغ گونه‌ای داستانی در ادبیات و سینما است که به‌طور معمول در آن تمرکز داستان بر روی شخصیت اصلی است که در حال پا گذاشتن به سنین نوجوانی یا جوانی است و در سن بلوغ به سر می‌برد. در "داستان بلوغ"، روند قصه برپایه دیالوگ یا مونولوگ شکل می‌گیرد. در این ژانر، شخصیت‌های اصلی نوجوانانی هستند که با مشکلات ریز و درشت سن بلوغ درگیر می‌شوند. داستان‌های بلوغ انواع مختلفی دارند و می‌توانند به روش‌های ممکن تعریف شوند. برای مثال، در داستان‌های هری پاتر، داستان بلوغ با ژانر فانتزی ترکیب شده‌است یا در آثاری همچون مزایای گوشه‌گیر بودن و ناطور دشت، این ژانر با عناصر روانشناسی درآمیخته است. درام نوجوان و رمان تربیتی از زیرمجموعه‌های مهم داستان بلوغ محسوب می‌شوند.در سینما و تلویزیون، داستان بلوغ معمولاً در رده فیلم‌های دبیرستانی قرار می‌گیرد. داستان‌های بلوغ در سینما بر روی تغییرات روحی و اخلاقی شخصیت اصلی از نوجوانی به بزرگسالی تمرکز دارند. رشد و تغییر شخصیت‌ها یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این ژانر است، شخصیت‌ها در داستان بلوغ احساسی حرف زده و عمل می‌کنند. شخصیت اصلی داستان نیز معمولاً پسران نوجوان هستند. در آثاری که در چند سال اخیر در ژانر داستان بلوغ ساخته شده‌است، از روش‌های گوناگون همچون فلاش‌بک برای پیش بردن داستان استفاده می‌شود. تاکنون آثار بسیاری زیادی در سینما و تلویزیون در ژانر داستان بلوغ ساخته شده‌است که بعضی از آن‌ها همچون کشتن مرغ مقلد؛ مزایای گوشه‌گیر بودن، با عشق، سایمون، کنار من بمان و اکنون شگفت‌انگیز با اقتباس از رمان‌هایی مشهور ساخته شده‌اند. پادشاهان تابستان، خیلی بد، پسرانگی و لیدی برد از دیگر آثار سینمایی در ژانر داستان بلوغ هستند.
داستان بلوغ
5801395#9
ژانری که درام یا هیجان انگیز را در یک محیط علمی تخیلی در همراه می‌کند. این زیر ژانر غالباً بر مبارزه درونی شخصیت با نیروهای سیاسی، تکنولوژیکی یا با هر فرد تمرکز می‌کند. "پرتقال کوکی" (۱۹۷۱)، پایان انجیلیون (۱۹۹۷)، "دانی دارکو" (۲۰۰۱)، "یک پوینده تاریک" (۲۰۰۶) و "تلقین" (۲۰۱۰) نمونه‌های قابل توجهی از این ژانر فیلم هستند.
داستان روان‌شناختی
5057922#1
ادبیات داستانی بزرگسالان، طی چند سال اخیر و به ویژه از طریق کتاب‌هایی از نویسندگان پرفروش همانند کالین هوور، جیمی مگوایر، آنا تاد، "جنیفر ال. آرمن‌تروت" و "کورا کورمک" به شهرت بسزایی دست یافت. این ژانر در ابتدا، با انتقادات چندی نیز روبرو گردید زیرا برخی عنوان می‌داشتند که این ایده و ژانر، صرفاً یک طرح برای بازاریابی است. برخی نیز معتقد بودند که این روند اصلاحات در ژانرهای ادبی ضروری و اجتناب‌ناپذیر است. یک بازاریاب انتشارات هارپرکالینز ادعا می‌کند که اینگونه برچسب‌گذاری کاملاً مناسب است چرا که به والدین و کتابفروشی‌ها و همین‌طور خوانندگان علاقمند این امکان را می‌دهد که بدانند درون کتاب‌هایی که چنین برچسبی را دارند، چگونه مطالبی درج گردیده‌است و کتاب، به‌طور مشخص متعلق به چه طیفی از خوانندگان است.
ادبیات داستانی بزرگسالان
281420#1
در بسیاری از موارد این ژانر با ژانر علمی تخیلی اشتباه گرفته می‌شود.در این ژانر معمولاً به یکی از فناوری‌های جدید و اثرات (گاه مخرب) آن در جریان داستان اشاره می‌شود.به علاوه برای افزودن تم ماجراجویانه و هیجان انگیز موضوعاتی نظیر جاسوسی-هنرهای رزمی و بازی‌های سیاسی معمولاً توسط نویسندگان این ژانر به داستان‌ها اضافه می‌شود. ولی هدف اصلی نویسنده در این ژانر (بر خلاف ژانر علمی تخیلی) تعریف کردن یک داستان است نه صرفاً آشنا کردن خواننده با فناوری جدید. داستان‌های این ژانر معمولاً اشاره به آینده‌ای نه چندان دور و حوادثی که ممکن است در اثر استفاده از یک فناوری خاص (مثلاً مهندسی ژنتیک) در آن سال‌ها رخ دهد اشاره دارند در بسیاری از موارد تمییز این ژانر از زانر علمی تخیلی کاری بس دشوار است
تکنو تریلر