متالوپروتئینازها به چند گروه تقسیم می شوند؟
2727874#1
دو گروه از متالوپروتئینازها وجود دارند:
متالوپروتئیناز
2700944#1
متالوآنزیم‌ها به پنج گروه اصلی تقسیم می‌شوند:
متالوآنزیم
300936#12
گروه2: پنی سیلینازها یا سفالوسپورینازها یا هر دو را شامل می‌شود. توسط مهارکننده‌های بتالاکتامازی مهار می‌شوند. بر اساس سوبسترای خود به 8 زیر گروه2 f ،2e ،2d،2c، 2br 2be، 2b ،2a تقسیم می­شوند.
بتالاکتاماز
2321307#1
تک‌هسته‌ای‌ها خود به دو گروه تقسیم می‌شوند: "لنفوسیت‌ها و مونوسیت‌ها."
آگرانولوسیت
391451#5
پلی‌پروپیلن دارای سه پیکربندی فضایی مختلف می‌باشد که عبارتند از ایزوتاکتیک (iPP)، سیندیوتاکتیک (sPP) و اتاکتیک (aPP). در نوع ایزوتاکتیک گروه‌های متیلی در یک طرف صفحه عبوری از زنجیر اصلی می‌باشند. در نوع سیندیوتاکتیک گروه‌های متیل به صورت یک در میان در دو طرف صفحه عبوری از زنجیر قرار می‌گیرند. در نوع اتاکتیک هم هیچ نوع نظم خاصی وجود ندارد.
پلی‌پروپیلن
3850119#0
متیلن‌دی‌اکسی به گروه عاملی با فرمول ساختاری R-O-CH-O-R' گفته می‌شود که به باقی ماندهٔ یک مولکول با دو پیوند شیمیایی وصل است. گروه متیلن‌دی‌اکسی از دو اتم اکسیژن تشکیل شده که به یک پل متیلن (-CH-) وصل است. معمولاً گروه متیلن‌دی‌اکسی به یک ساختار آروماتیکی مانند گروه فنیل وصل است که تشکیل گروه‌های عاملی متیلن‌دی‌اکسی‌فنیل یا بنزودی‌اکسول می‌دهد. این گروه عاملی به فراوانی در فراورده‌های طبیعی یافت می‌شود. سافرول و داروها و مواد مخدر شیمیایی مانند تادافیل، MDMA و پیپرونیل بوتوکساید همگی این گروه عاملی را دارند.
متیلن‌دی‌اکسی
2658969#1
فیرمیکوت‌ها به چهار رده تقسیم می‌شوند: باسیل‌ها، کلوستریدیا (کلوستریدیوم‌سانان) (Clostridia)، رده Erysipelotrichia و رده Negativicutes و شاید رده‌های Thermolithobacteria و Mollicutes
فیرمیکوت‌ها
5488006#10
در گذشته ، مدولوبلاستوما با استفاده از بافت شناسی طبقه بندی میشد ، اما مطالعات اخیر ژنومی یکپارچه اشکار کرده اند که مدولوبلاستوما از چهار نوع متمایز مولکولی و بالینی تشکیل شده از WNT / β-کاتنین ، Sonic Hedgehog ، گروه ۳ و گروه ۴ هستند. از این زیر گروه ها ، بیماران WNT پیش بینی عالی و بیماران گروه ۳ پیش بینی ضعیف دارند. علاوه بر آن ، یک اتصال جایگزین خاص برای زیر گروه بیشتر ،وجود زیرگروه های مجزا را تأیید می کند و ناهمگنی رونویسی بین زیر گروه ها را برجسته می کند. تقویت مسیر Sonic Hedgehog بهترین زیر گروه است که 25٪ از تومورهای انسانی در ژن های Patched ، Sufu (مهارکننده فیوز همولوگ) ، Smoothened یا ژن های دیگر در این مسیر جهش دارند. مدولوبلاستوما همچنین در سندرم گورلین و سندرم تورکوت دیده می شود. جهش هایتکرار شونده در ژن های "CTNNB1، PTCH1 ، MLL2 ، SMARCA4 ، DDX3X ، CTDNEP1 ، KDM6A" و "TBR1" در افراد مبتلا به مدولوبلاستوما مشخص شد. مسیرهای اضافی در برخی از مدولوبلاستوما شامل مسیرهای سیگنالینگ MYC ، Notch ، BMP و TGF-β منقطع هستند.   تومور در T2- و T2- سنگین MRI با افزایش ناهمگن و یک موقعیت معمول در مجاورت و گسترش به بطن چهارم متمایز است. از نظر بافت شناسی ، تومور جامد ، به رنگ صورتی-خاکستری است و به خوبی مشخص شده است. تومور بسیار سلولی است ، با فعالیت میتوزی بالا ، سیتوپلاسم کم و گرایش به تشکیل خوشه و انشعاب دارد.
مدولوبلاستوما
235010#2
ایمونوگلوبولین‌ها بر مبنای خواص فیزیکی، شیمیایی و ایمن‌شناختی به ۵ گروه عمده IgA، IgM، IgG، IgD، IgE تقسیم می‌شوند. ایمونوگلوبولین‌ها با وجود تنوع ساختاری اغلب از چهار دسته پروتئینی تشکیل شده‌اند که به شکل ساختار "Y" به یکدیگر پیوند یافته‌اند. دو رشته کوتاهتر را رشته‌ها یا زنجیره‌های سبک (L) می‌نامند که با پیوند کووالانسی به انشعابات رشته‌ها یا زنجیره‌های درازتر سنگین (H) متصل می‌شوند. اختصاصی بودن نقاط اتصال به‌وسیله ترتیب قرار گرفتن آمینواسیدها در بخش متغیر هر دو رشته H و L تعیین می‌شود.
ابرخانواده ایمونوگلوبولین
2463150#3
گلیکوزآمینوگلیکانها بر اساس ساختارهای دی ساکارید هسته به چهار گروه طبقه بندی می شوند. هپارین / هپاران سولفات و کندروایتین سولفات /  درماتان سولفات در دستگاه گلژی ساخته می شوند ، که در آن هسته های پروتئینی ساخته شده در شبکه  آندوپلاسمی خشن پس از ترجمه به وسیله O-گلیکولیزاسیون توسط گلیکوزیل ترانسفرازهایی که پروتئوگلیکان را تولید می کنند، اصلاح می شود. کراتان سولفات پروتئین های هسته را از طریق N-گلیکولیزاسیون یا O-گلیکوزیلاسیون پروتئوگلیکان اصلاح می کند. گروه چهارم گلیکوزآمینوگلیکانها ، اسید هیالورونیک توسط آنزیم سنتزکننده غشای سراسری که بلافاصله زنجیره دی ساکارید را به صورت پویا ترشح می کنند ، سنتز می شود.
گلیکوزآمینوگلیکان