درجه سختی کانی شئلیت چقدر است؟
226347#29
سختی: ۸.۸ گیگاپاسکال
شیشه سیلیسی
5217599#7
چگالی قدرت پرتو لیزر برای برش قطعات و یا جوشکاری آنها، خیلی بیش از چگالی قدرت لیزر برای گرم کردن سطح قطعه می باشد. دانسیته قدرت برای عملیات حرارتی معمولاً در حدود W / Cm۲ ۱۰۰۰ - ۲۰۰۰ است که گاهی اوقات حداقل به W / Cm ۵۰۰ و حداکثر "W/Cm ۵۰۰۰ نیز می رسد. بطور کلی لیزرهائی که برای عملیات حرارتی سطحی به کار برده می شوند، بایستی پرتو آنها پخش تر و شدت شان کمتر باشد. ضخامت بخش سخت شده قطعات ، به ندرت از ۲ / ۵ میلیمتر تجاوز می کند. برای فولادهائی که دارای عمق نفوذ کم سختی هستند، مانند فولادهای کربنی ، ضخامت ناحیه سخت شده خیلی کمتر بوده و از ۰ / ۲۵ میلیمتر در فولادهای نرم تا ۱ / ۳ میلیمتر در فولادهای باکرین متوسط ، تغییر می کند. با توجه به اینکه سرعت گرم کردن و سردکردن دراین روش خیلی بالا است ، حتی فولادهانی مانند 1018 SAE را ، که قابل بدهی به روش معمولی نیستند ، می توان با پرتو لیزر مورد آبدهی قرار داد. بهمین دلیل نیز سختی حاصله از طریق لیزر می تواند کمی بیشتر از سختی به دست آمده با روش های متداول آبدهی باشد
سختکاری سطحی با لیزر
4878959#15
کربن نیتریدینگ مشابه سیانید است اما جو گازی آمونیاک و هیدروکربن به جای سیانور سدیم استفاده می شود. اگر قطعه بخواهد خرد شود ، باید آن را تا 775-885 درجه سانتیگراد (1427-1625 درجه فارنهایت) گرم کنیم. در غیر اینصورت ، قطعه تا دمای 649–788 درجه سانتیگراد (1200 - 1،450 درجه فارنهایت) گرم می شود.
سختکاری پوسته
4963963#11
منابع حرارتی ژئوترمال بین دمای ۵۰ تا ۳۵۰ متغیر هستند؛ بنابراین ORC کاملاً برای این کاربرد سازگار است. با این حال، مهم است که به خاطر داشته باشید که برای منابع زمین گرمایی دمای پاییت (معمولاً کمتر از ۱۰۰ درجه سیلسیوس)، بهره‌وری بسیار پایین است و به شدت به درجه حرارت سینک حرارت (تعریف شده توسط دمای محیط) بستگی دارد.
سیکل رانکین آلی
226347#37
دمای نرم شدن: ۱۶۶۵ درجه سانتی گراد
شیشه سیلیسی
5290687#8
سیانوردهی در درجه حرارت پایین، موجب نفوذ "نیتروژن بیشتری" می‌شود، زیرا در درجه حرارتهای پایین، آهن در حالت α بوده و تقریباً قادر به حل کربن در خود نیست. در این حالت، قشر سیانوره قطعه از دو ناحیه تشکیل شده‌است. در سطح، یک قشر کربونایتراید نازک (حدود ۷۱۵ میکرون) به وجود می‌آید. پس از این قشر، ناحیه محلول جامد نیتروژن در آن دیده می‌شود. ضخامت کلی این قشر در حدود ۰٫۵ تا ۱ میلمتر تغییر می‌کند؛ و سختی سطحی در اثر سیانوردهی فولادهای کربنی، تا حدود ۲۵۰ الی ۳۰۰ ویکرز بالا می‌رود، ولی در فولادهای آلیاژی، تا حدود ۶۰۰ الی ۱۱۰۰ ویکرز می‌رسد. در اثر این عملیات، حد خستگی قطعه به مقدار زیادی بالا رفته و حساسیت به ترک نیز کم می‌شود.
سیانوردهی
5887516#4
چگالی اندازه گیری شده برای کاماسیت، 7.9 گرم بر سانتی متر مکعب است. هیچ صفحه شکافی در کاماسیت وجود ندارد که باعث شکستگی هکری شود. کاماسیت مغناطیسی و ایزومتریک است و همین باعث می‌شود به صورت ایزومتریک نوری رفتار کند.
کاماسیت
3822668#15
کاهی روشن: ۲۰۴ درجه سلسیوس
عملیات حرارتی
5415044#4
برای مقیاس گذاری، لمبرت ثابت را روی ۰٫۰۱۵ تنظیم کرد تا اطمینان حاصل کند که تقریباً ۷۰ تا ۸۰ درصد مقادیر CCI بین ۱۰۰ تا ۱۰۰+ می‌باشد. CCI در بالا و زیر صفر نوسان دارد. درصدی از مقادیر CCI که بین +۱۰۰ و −۱۰۰ قرار دارند به تعداد دوره‌های استفاده شده بستگی دارد. CCI کوتاهتر با درصد مقادیر کمتری بین +۱۰۰ تا -۱۰۰ بی‌ثبات تر خواهد بود. برعکس، هرچه دوره‌های بیشتری برای محاسبه CCI استفاده شود، درصد مقادیر بین +۱۰۰ تا -۱۰۰ بیشتر خواهد بود.
شاخص کانال کالا
3781967#3
ضمن ورود شاتل فضایی به جو دمای سطح آن حدوداً به ۱۲۶۰ درجه سانتیگراد می‌رسد که از دمای ذوب آلومینیوم و آهن بیشتر است و باید از تکنولوژی‌هایی استفاده کرد که در برابر دما و فشارهای بالا مستحکم، قابل استفاده مجدد، سبک و کم هزینه باشد. امروزه از 'کاشی‌های سرامیکی' اطراف بدنه آلومینیومی شاتل استفاده می‌شود. دمای بعضی نقاط شاتل از ۱۲۵۰ درجه سلسیوس هم بیشتر می‌شود (مانند نوک شاتل که به دمای 2800 درجه تا 3000 درجه سانتیگراد نیز می‌رسد) که در این نقاط از کامپوزیت‌های گرافیتی استفاده می‌کنند. کاشی‌های سرامیکی و' کامپوزیت‌های گرافیتی' از نوع بازتابنده محسوب می‌شوند.
عایق حرارتی شاتل فضایی