زبان کردی به چند شاخه تقسیم می شود؟
5897770#1
در طبقه‌بندی‌های نوین گویش سقزی جزو گروه کردی میانی و سورانی می‌باشد. در شرفنامه بدلیسی، زبان کردی به چهار گویش کرمانجی، لری، کلهر و گورانی تقسیم شده‌است. اما دایرةالمعارف اسلام با توجه به تحقیقات کردشناسان و زبان‌شناسانی مانند دیوید نیل مکنزی گویش‌های زبان کردی را به سه شاخه عمده تقسیم کرده‌است: حوزه جغرافیایی این طبقه به شرح زیر است: این شاخه دارای گونه‌های مکریانی، سورانی، اردلانی و جافی می‌باشد. حوزه جغرافیایی این طبقه عبارتاست از: همچنین گورانی در این شاخه بوده که حوزه جغرافیایی آ عبارت است از: این شاخه دارای گونه‌های کرمانشاهی، فیلی، لکی و باتیاری است. حوزه جغرافیایی این طبقه عبارت است از:
لهجه سقزی
641768#1
زبان کردی، یکی از زبان‌های غربی ایران است که به سه شاخهٔ اصلی شمالی، مرکزی و جنوبی تقسیم می‌شود. شاخهٔ شمالی کرمانجی و شاخهٔ مرکزی سورانی نیز نامیده می‌شود. کردی کرماشانی یکی از گویش‌هایی است که در شاخۀ کردی جنوبی قرار می‌گیرد.
کردی کرماشانی
3039#66
زبان کردی به پنج دستهٔ عمده تقسیم می‌شود.
مردم کرد
756220#16
در برخی دسته‌بندی‌ها کردی به سه دسته اصلی شمالی، جنوبی و میانه تقسیم شده که خود شامل بیست و دو نوع گویش می‌باشد و هر گویش نوع نگارش و تلفظ خاصی دارد. تلاش برای یک زبان استاندارد برای کردی نتوانسته به موفقیت‌های چشمگیری برسد.
زبان‌های کردی
756220#86
زبان کردی عضوی از شاخه شمال‌غربی زبان‌های ایرانی است که خود شاخه‌ای از زبان‌های هندوایرانی است و آن نیز به نوبه خود شاخه‌ای از زبان‌های هندواروپایی است.
زبان‌های کردی
756220#17
شاخه‌های اصلی زبان‌های کردی عبارتند از:
زبان‌های کردی
756220#0
زبان‌های کردی یک زنجیره گویشی از زبان‌های هندواروپایی در شاخهٔ زبان‌های ایرانی غربی هستند که کُردها هم اینک با آن‌ها سخن می‌گویند. زبان‌های کردی از زبان‌های ایرانی شاخه شمال غربی هستند که با زبان‌های فارسی، بلوچی و لری خویشاوندی دارند. تعریف یک زبان به عنوان «کردی» همواره دستخوش عوامل غیر زبان‌شناختی به‌ویژه عوامل سیاسی، و فرهنگی است. در واقع زبان کردی زبان واحدی نیست و زبان واحدی به نام کردی وجود ندارد، زبان کردی به معنای یک زبان با یک شکل استاندارد و مرز و تعریف مشخص نیست، آنچه هست زبان‌های مستقلی (سورانی و کرمانجی و کلهری و لکی است که مجموعاً کردی نامیده می‌شوند.
زبان‌های کردی
3711064#2
خانوادهٔ زبان‌های کرا-دای دارای پنج شاخهٔ هلای (یا لای)، کرا، کام-سوی، تای، و اونگ‌به است. پراکنشِ جغرافیایی این شاخه‌ها به ترتیب زیر است: در ۱۹۴۲، پل ک. بندیکت سه زبان از شاخهٔ زبان‌های کرا به نام‌های گلائو، لاکوا، و لاچی را به همراه زبان هلای در یک گروه جداگانه جای داد و خودش نامِ کادای را بر آن گذاشت؛ "ka" در گلائو و لاکوا به معنیِ «شخص» و "Dai" یک خودنام برای زبان هلای است. او سپس یک گروه‌بندی ژنتیکی برای زبان‌های تای، کادای و مالایو-پلی‌نزیایی پیش‌نهاد.
زبان‌های کرا-دای
5317699#4
دو روش برای دسته‌بندی زبان‌های بالتواسلاوی وجود دارد. به‌طور سنتی این شاخه به دو زیر شاخه بالتیک و اسلاوی تقسیم می‌شود که شاخهٔ بالتیک مشتمل بر دو زیرشاخهٔ شرقی و غربی و شاخه اسلاوی مشتمل بر سه زیرشاخهٔ شرقی، غربی و جنوبی است. در روشی جایگزین که توسط گروه کوچکی از پژوهشگران مورد قبول است، این گروه به سه شاخهٔ همسطح اسلاوی، بالتیک شرقی و بالتیک غربی تقسیم می‌شوند.
زبان‌های بالتواسلاوی
358658#21
زبان کردی یکی از زبان‌های هندواروپایی در شاخهٔ زبان‌های ایرانی غربی است. همچنین کردی به زنجیره گویشی ای گفته می‌شود که کردها هم اینک با آن سخن می‌گویند. زبان کردی یا زبان‌های کردی از زبان‌های ایرانی شاخه شمال غربی هستند که با زبان فارسی و بلوچی خویشاوندی دارند. تعریف یک زبان به عنوان «کردی» همواره دستخوش عوامل غیر زبان‌شناختی به‌ویژه عوامل سیاسی، و فرهنگی است. در واقع «زبان کُردی» به مانند زبان فارسی به معنای یک زبان با یک شکل استاندارد و مرز و تعریف مشخص نیست بلکه امروزه به طیفی از زبان‌های ایرانی شمال غربی اطلاق می‌شود که گاه به هم نزدیک و گاه نسبت به هم از نظر زبان‌شناسی دور هستند.
زبان‌های رایج در ایران