ساختمان دانشکده هنردر چه سالی ساخته شد؟
2550760#1
ساختمان در دهه سال ۱۹۷۰ ساخته شده و در ۱۹۷۵ شروع به کار کرد. در ۲۱ ژوئن ۱۹۸۹ در اثر آتش‌سوزی قسمت لابی ساختمان، ۳۰۰٫۰۰۰ دلار خسارت به ساختمان وارد شد، که بیشتر شامل سیستم اطفای حریق قسمت لابی ساختمان بود. آتش‌سوزی دیگری در ماه فوریه سال ۱۹۹۳ در اثر یک سیگار باعث خسارت ۲۵۰۰۰ دلاری به عایق بندی زیرزمین شد. در آن زمان ساختمان ۱۲۰ میلیون دلار قیمت گذاری شد.
ساختمان فدرال ادیت گرین - وندل ویات
153526#6
ساخت و ساز Old Main در سال ۱۸۷۳ آغاز شد و در سال ۱۸۷۵ به سبک معماری دوم امپراتوری به پایان رسید. Old Main که با آجر و ماسه سنگ محلی ساخته شده‌است، به عنوان نماد دانشگاه عمل می‌کند. این ساختمان علی‌رغم حذف پیشنهادی در طرح جامع ۱۹۲۵ از معماران Jamieson و Spearl، در دانشگاه باقی مانده‌است. این طرح شامل تخریب تمام ساختمان‌های موجود در محوطه دانشگاه و بازسازی به سبک کلاسیک گوتیک بود. چندین ساختمان به این سبک در نزدیکی هسته دانشگاه ساخته شده‌اند، از جمله سالن Vol Walker، سالن مهندسی، ساختمان شیمی، ساختمان کشاورزی و ساختمان اقتصاد خانگی. بودجه این طرح تمام شد و هرگز به اتمام نرسید و منجر به آرایش ساختمان‌ها تا حدودی بعد از دهه ۱۹۳۰ شد.
دانشگاه آرکانزاس
5698351#20
دانشکدهٔ هنرهای زیبا نیز مجموعهٔ دیگری در دانشگاه تهران است که دوبرول طراحی آن را در ۱۳۱۹ آغاز کرد و نخستین ساختمان‌هایش با اجرای شرکت سوئدی سنتاب در ۱۳۲۸ به بهره‌برداری رسید. این مجموعه مدرن‌ترین دانشکده در دانشگاه تهران و از آثار برجستهٔ سبک بین‌الملل در دورهٔ پهلوی اول است؛ چنان‌که آن را «ساختمانی عظیم و باابهت، با تناسبات کلاسیک و تجرید مدرن» و یادآور بناهای آدولف لوس و لوکوربوزیه دانسته‌اند. برخلاف سایر دانشکده‌ها، نقشهٔ این دانشکده گسترده، نامتمرکز، و نامتقارن است، و «تبعیت فرم از عمکرد» در طرح بخش‌های گوناگون آن دیده می‌شود. از جملهٔ ویژگی‌های بناهای دانشکده سازهٔ بتنی، نمای سیمانی با خطوط مستقیم، پنجره‌های سرتاسری و سایه‌بان‌ها و قرنیزهای افقی و کشیده، و بام مسطح را می‌توان برشمرد.
رولان دوبرول
5389164#2
دبیرستان سنتا مونیکا سرانجام در سال ۱۹۵۲ گسترش یافت و به اندازهٔ امروزی خود رسید. در آن سال دو ساختمان جدید علوم و فناوری در این دبیرستان احداث شده و وسعت آن به رسید. با گذشت سالیان، نوسازی‌هایی در تالار بارنوم صورت گرفت و ساختمان دانشکدهٔ موسیقی نیز به‌طور کامل بازسازی شد. تا فوریهٔ ۲۰۱۵، یک ساختمان جدید برای دانشکدهٔ علم و فناوری—که با عنوان ساختمان نوآوری شناخته می‌شود—در کنار یک محوطهٔ گردهمایی در فضای باز با نام میدان عمومی صدساله ساخته شده‌است. ساختمان نوآوری در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۵، و در طول شب معروف به «شب بازگشت به مدرسه» به صورت عمومی افتتاح شد.
دبیرستان سنتا مونیکا
5180314#1
کار ساخت ساختمان دانشکدهٔ فنی مهندسی از سال ۱۳۶۸ آغاز گردید و در سال ۱۳۷۱ ساختمان این دانشکده با زیربنای ۱۲۹۰۰ متر مربع به بهره‌برداری رسید. در سال ۱۳۸۷ ساختمان دانشکده توسعه یافت و بخشی مشتمل بر کلاس‌های درس با زیر بنای ۲۸۵۰ متر مربع به ساختمان قدیم اضافه گردید.
دانشکده فنی مهندسی دانشگاه رازی
9386#9
هشتاد سال پس از فعالیت و در سال ۱۳۰۸ (۱۳۴۸ قمری) ساختمان مدرسه به دستور اعتمادالدوله وزیر وقت معارف تخریب شد و ساختمان فعلی با نقشهٔ مهندسی روسی ساخته شد.
دارالفنون
5072822#6
این ساختمان در سال ۱۳۵۳ با زیربنای ۵۵۰۰ مترمربع در دو طبقه به بهره برداری رسیده و قدیمی ترین ساختمان دانشکدگان فارابی است. در سال ۱۳۶۸ بنای یک طبقه و به مساحت ۲۰۰ مترمربع به آن افزوده شده است. در حال حاضر بخش عمده این ساختمان مورد استفاده دانشکده مهندسی است. این ساختمان شامل فضاهای اداری، اتاق کار اساتید، کلاس های درس، تالار فرهنگ و… است و به منظور رفاه حال جانبازان و معلولان به یک دستگاه آسانسور مجهز گردیده است. گفتنی است تالار فرهنگ به عنوان بزرگ ترین تالار دانشکدگان فارابی با ظرفیت ۶۰۰ نفر در این ساختمان قرار دارد که در سال ۱۳۹۳ به بهره برداری رسیده است.
پردیس فارابی دانشگاه تهران
9386#11
ساختمان دارالفنون زمان امیرکبیر هشتاد سال پابرجا ماند و با وجودی که همچنان قابل استفاده بود، در سال ۱۳۰۸ خورشیدی تخریب شد. در این سال میرزا یحیی خان اعتمادالدوله قراگزلو وزیر معارف وقت ساختمان اولیه را در هم کوبید و با نقشه و نظارت نیکلای مارکف، مهندس روس تبار مقیم ایران، ساختمان فعلی را به جای آن ساخت. علی اصغر حکمت وزیر فرهنگ وقت نیز در سال ۱۳۱۳ در شمال و جنوب، عمارتی را بر آن افزود. در حال حاضر درِ ورودی بنا در شمال شرقی مدرسه و رو به خیابان ناصر خسرو باز می‌شود. این دروازه به شیوه معماری سنتی دارای طاق زنجیره‌ای بلندی است. در دوسوی درگاه دو ستون استوانه‌ای نقره‌ای رنگ طاق این دروازه را نگه داشته‌است. درست بالای در دولنگه‌ای چوبی و قهوه‌ای رنگ مدرسه واژه دارالفنون و سال تأسیس آن ۱۲۶۸ قمری را بر کاشی نوشته‌اند. این در که در یکی از چهار کنج مدرسه قرار دارد به فضایی هشتی مانند باز می‌شود که از سوی دیگر به فضای حیاط راه دارد. ساختمان دو طبقه مدرسه در زمینی مستطیل شکل بنا شده‌است. در رأس هر چهار ضلع چهار پلکان مارپیچی طبقه پایین مدرسه را به طبقه بالا متصل می‌کند. درحاشیه بیرونی پله‌ها، نرده آهنی تو پری نصب شده‌است که مانع از سقوط افراد می‌شود. ساختمان کنونی سی و دو کلاس درس دارد: دوازده کلاس در دو طبقه ضلع شرقی و به همان اندازه در ضلع غربی و هشت کلاس در دو طبقه ضلع شمالی. سالن‌های نمایش و غذاخوری نیز در ضلع جنوبی ساخته شده‌اند. احتمالاً این دو سالن باید از همان بناهای اولیه دارالفنون باشد و مارکف ساختمان کلاس‌ها را تخریب و بازسازی کرده‌است.
دارالفنون
672762#3
در سال ۱۳۲۱ هنرستان به علت کمبود جا به باغ "حاج ناظر" در خیابان فردوس منتقل شد و همزمان ساخت طبقه اول ساختمان که متوقف شده بود از سر گرفته شد، در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۲۳ پس از تکمیل طبقه اول، هنرستان به محل فعلی منتقل شد. در سال ۱۳۲۶ طرح ساختن طبقه دوم هنرستان شروع شد که پس از گذشت یک سال ساخت آن پایان یافت.
هنرستان صنعتی شهید بهشتی
672762#2
پس از چندی زمینی به مساحت ۱۶۰۱۵متر مربع واقع در خیابان کوهسنگی، میدان دانشگاه (تقی‌آباد) از ادارهٔ دارایی خریداری گردید و در مهر ۱۳۱۸ ساخت بنای هنرستان آغاز گردید. در ۱۳۲۰ جنگ جهانی دوم به ایران رسید و "تئودور هنل" به آلمان رفته و بازنگشت، اغلب هنرآموزان و دبیران نیز به تهران رفتند.
هنرستان صنعتی شهید بهشتی