چگونه با الگوهای کاغذی لباس میدوزند؟
323114#6
طراحان لباس علاوه بر اینکه به شکل‌های متفاوتی کار می‌کنند، به طرق متفاوتی نیز طراحی می‌کنند. بعضی ایدهٔ اولیهٔ طرح خود را روی کاغذ پیاده می‌کنند در حالیکه بعضی دیگر با آویزان کردن پارچه بر روی فرم ابتدایی لباس، طرحی را که می‌خواهند تصور می‌کنند و برخی نیز به کمک نرم‌افزارهای کامپیوتری طرح لباس مورد نظرشان را ترسیم می‌کنند. زمانی که طراح به‌طور کامل از تناسب و هماهنگی پارچه‌ها راضی باشد با یک طراح الگو حرفه‌ای مشورت می‌کند تا طرح اولیه را روی کاغذ یا از طریق نرم‌افزارهای کامپیوتری کامل کند. کار طراح الگو بسیار دقیق و پر زحمت است، تناسب پوشاک کامل شده در واقع به دقت آن‌ها بستگی دارد، آن‌ها پس از اطمینان از ابعاد اولیه یک نمونه از لباس می‌سازند تا روی تن یک مدل واقعی تست شود و از درست بودن اندازه و ابعاد آن در عمل هم مطمئن شوند.
طراحی مد
316616#3
از آن‌جا که بیشتر افراد با دست راست کار می‌کنند، برای آسانیِ کار، دکمه‌های لباس را سمت راست می‌دوزند؛ البته این موضوع در مورد لباس‌های مردانه کاملاً صادق است، ولی در مورد پوشاک زنانه نیست. باآن‌که بیشترِ بانوان نیز مانند آقایان راست‌دست هستند، تکمهٔ لباس‌های زنانه سمت چپ دوخته می‌شود. علت آن این است که زنان اشرافیِ قدیم، خود لباس خود را شخصاً به تن نمی‌کردند، بلکه خدمتکاری داشتند که این کار را برایشان انجام می‌داد. چون خدمتکار برای بستن یا گشودن دکمهٔ لباسِ بانوی خود، می‌بایستی مقابل او قرار می‌گرفت، دوزندگانِ لباس زنانه معمولاً دکمهٔ لباس را در سمتی قرار می‌دادند که خدمتکار بتواند به‌راحتی با دست راست خود آن‌ها را باز کند یا ببندد. ازاین‌رو، دکمهٔ لباس زنان را سمت چپ می‌دوختند. هرچند امروزه استفاده از دکمه عمومیت یافته و دیگر خدمتکاران در پوشیدن لباس کمک نمی‌کنند، هنوز هم این اصل به قوت خود باقی مانده و دکمه‌های لباس‌های زنانه سمت چپ دوخته می‌شود.
دکمه
5734337#8
ایجاد یک الگوی متقالی (که با استفاده از کالیکو، کرباس (toile) گفته می‌شود)، مشابه الگوی لباس، یکی از روش‌های جاسازی (fitting) است. مواد متقال ارزان است و هنگام تنظیم سریع با سوزن زدن پارچه به دور پوشنده یا مانکن، کار با آن آسان است. دوزنده با استفاده از همان روشی که برای لباس واقعی استفاده می‌کند، طبق یک الگو، قطعات متقال را برش می‌دهد. سپس قطعات متقال در کنار هم قرار می‌گیرند و ساسون و تنظیمات دیگر انجام می‌شود. این اندازه‌گیری‌ها را برای استفاده به عنوان راهنمای علامت گذاری الگوها و برش پارچه لباس نهایی دوزنده فراهم می‌کند.
الگو (دوزندگی)
323114#74
یک طراح الگو یا الگو بُر طرح اولیه اشکال، اندازه‌ها و تکه‌های لباس را مسوده می‌کند، این پیش‌نویس‌ها ممکن است به صورت دستی با کمک ابزار اندازه‌گیری، روی کاغذ باشد یا با استفاده از نرم‌افزار کامپیوتری CAD انجام شود. روش دیگری که برای درآوردن طرح و اندازهٔ لباس‌ها انجام می‌شود آویزان کردن پارچه‌ها به‌طور مستقیم روی فرم لباس است. حاصل کار طراح الگو این است که می‌توان از اندازه‌ها و قطعات الگوی طراحی شده برای تولید لباس مورد نظر استفاده کرد. معمولاً برای کار کردن به عنوان طراح الگو آموزش رسمی امری الزامی است.
طراحی مد
5734337#13
اکثر الگوهای خیاطی مدرن امروزی خانگی حاوی چندین اندازه در یک الگو است. هنگامی که الگویی از بسته‌بندی برداشته شد، می‌توانید الگو را بر اساس اندازه ای که می‌خواهید برش دهید یا می‌توانید با رسم الگو، آن را حفظ کنید. با استفاده از یکی از چندین روش، الگو روی پارچه رسم می‌شود. در یک روش، کاغذ کپی با جوهر قابل انتقال در یک طرف بین الگو و پارچه قرار می‌گیرد. چرخ رولر بر روی طرح الگو جابجا می‌شود و با جوهر قابل پاک شدن و پاک کردن، مارک‌ها را به روی پارچه منتقل می‌کند. در روش دیگر، کاغذ پوستی مستقیماً بر روی الگوی خریداری شده گذاشته می‌شود و قطعات ترسیم می‌شوند. این قطعات بریده می‌شود، پس از آن با سوزن ته‌گرد وصل شده و / یا به پارچه کوک می‌شود. سپس پارچه را می‌توان برش داد تا با طرح روی کاغذ پوستی مطابقت داشته باشد. الگوهای اصیل ممکن است با سوراخ‌های کوچکی که از قبل به داخل کاغذ الگو پانچ می‌شوند، وجود داشته باشد. اینها برای ایجاد کوک‌های خیاط است، نوعی کوک که با نخ کوتاه به پارچه دوخته می‌شود تا به عنوان راهنمای برش و مونتاژ قطعات پارچه باشد.
الگو (دوزندگی)
2504401#6
گرچه لباس‌ها ساده بودند، آن‌ها اغلب با مهر و موم طلایی یا صفحه‌ای فلزی آراسته بودند و به اشکال مربع، مستطیل، دایره، مثلثی دوخته شده در خطوط یا درزهایی مرکزی کاملاً بسته طراحی شده بودند. هدف از طراحی این لباس‌ها فقط تزیینی نبود بلکه کاربردی بودند آن‌ها همچنین برای کمک کردن به بالا رفتن تونیک در سوارشدن بر اسب بود که با جمع کردن پارچه در امتداد درز این کار میسر می‌شد. بلند شدن بر اسب به وسیله لباس به علت نقطهٔ تیزی در لبه تحتانی لباس است. مزین کردن شلواربیش ازحد پیچیده است که این کار به وسیله صفحات فلزی وطلایی میسر می‌شود.
لباس و فرهنگ لباس پوشیدن در عصر کوشان
5734337#14
علاوه بر نشان دادن لباس تمام شده، پاکت‌های الگو معمولاً شامل نمودارهایی برای اندازه‌گذاری، تعداد قطعات موجود در یک الگو و پارچه‌های پیشنهادی و مفاهیم و لوازم خیاطی لازمه است.
الگو (دوزندگی)
5734337#4
روش پارچه آویخته (draping) شامل ایجاد الگوی ماکت پارچه‌ای متقال با آویختن پارچه به‌طور مستقیم روی یک فرم، سپس انتقال طرح کلی و علامت گذاری‌های پارچه متقال روی یک الگوی کاغذ یا استفاده از خود پارچه متقال به عنوان خود الگو است. طراحانی که لباس مجلسی یا لباس تشریفاتی تهیه می‌کنند از مقدار زیادی پارچه استفاده می‌کند، که معمولاً اریب بریده می‌شود، از روش دراپینگ استفاده می‌کنند، زیرا تولید آن با الگوی صاف بسیار دشوار است.
الگو (دوزندگی)
5525469#6
لباست را بپوش و پودر گریم را بر چهره‌ات بزن. مردم پول می‌دهند، و می‌خواهند که در اینجا خوش باشند.  و حتی اگر رنگی‌پوش، کبوترک تو را می‌دزدد، لبخند بزن، دلقک، و همگی آنان تشویقت خواهند کرد! آشفتگی‌ها و اشک‌هایت را به شوخی و لطیفه مبدل کن، و رنج و هق‌هق گریه‌ات را به پوزخند و تمسخر، آه!
لباست را بپوش
1123548#4
لباس اتاق عمل سبز، آبی کمرنگ یا خاکستری کمرنگ می‌باشد. این رنگ‌ها چشم را کمتر خسته می‌کنند. لباس‌ها و پوشش‌های بیمارستانی تولید شده به رنگ سبز یا آبی بوده و عمدتاً از جنس پنبه می‌باشند. پنبه باعث می‌شود که هوا از آن عبور کند که این اتفاق از عرق کردن جراح نیز جلوگیری می‌کند و باعث آرامش و راحت بودن پزشک در زمان عمل می‌شود. با توجه به اینکه لباس‌های جراحی را با مواد ضدعفونی، شستشو می‌دهند، رنگ پارچه لباس جراح باید ضدآب ژاول باشد. ضدآب ژاول بودن لباس باعث می‌شود که مواد شوینده هیچ تأثیری در رنگ لباس نداشته باشد و باعث تغییر در رنگ لباس نشود. جنس لباس‌های جراحی قابلیت چند باره استریل دارند و از الیاف طبیعی می‌باشند.
گان جراحی و لباس اتاق عمل