نقش کلمه "چیز" در جمله چیست؟
1089328#1
در پارسی، پاره‌ای از فعل‌های گذرا می‌توانند بدون ذکر مفعول به کار بروند، در حالی که حتی در چنین شرایطی دستورنویسان زبان فارسی معمولاً آن را گذرا حساب کرده‌اند، با این تفاوت که این عده «چیزی» و «کسی» را مفعول می‌دانند، در حقیقت آنها معتقدند که مفعول جمله ذکر نشده است. با این حال چنانچه این نوع کاربرد را ناگذر در نظر بگیریم بنا بر این اصل که ملاک گذرا بودن عمل و نقش فاعل نیست بلکه نیازمندی جمله به مفعول است، می‌توان گفت که بیشتر فعل‌های گذرا می‌توانند به صورت ناگذر به کار بروند، اما عمل و نقش فاعل در جمله شامل فعل گذرا با عمل و نقش فاعل در جمله شامل فعل ناگذر یکی است، مثلاً، «کاوه آش را خورد» (گذرا) و «کاوه خورد» (ناگذر)، که باز تنها تفاوت در این است که در دومی مشخص نیست چه خورده شد. در مقابل، در فارسی تعدادی از فعل‌ها کُنایی هستند به شکلی که می‌توان فعل را در دو جمله به گونه‌ای به کار برد که نقش فاعل تغییر کند. به عنوان مثال، «کاوه آش را پخت» (گذرا) و «آش پخت» (ناگذر).
فعل کنایی
966850#0
چیز به معنی شیء، پدیده، یا موضوع است و می‌تواند به‌طور عام به هر موجود، موضوع یا حالت اشاره داشته باشد.
چیز
3524308#0
نقش معنایی یا رابطه موضوعی در برخی نظریات زبان‌شناسی، بیانگر نقش‌های مختلفی است که یک عبارت اسمی، با توجه به عمل یا حالت توصیف شده توسط فعل فرمانده (حکمران)، که معمولاً فعل اصلی جمله است، می‌تواند بازی کند. برای مثال، در جمله «سوسن یک سیب خورد»، سوسن انجام دهنده عمل خوردن است، بنابراین او یک کنشگر است، سیب موردی است که خورده می‌شود، بنابراین یک کنش‌پذیر است. درحالیکه بیشتر نظریه‌های زبانی مدرن به این رابطه‌ها به نحوی ارجاع می‌کنند، هم «عبارات عمومی»، و هم عبارت برای «رابطه بخصوص» موارد مختلفی می‌تواند باشد: مثلا «نقش مشارکتی»، «نقش معنایی»، و «حالت عمیق» برای مفهوم مشابهی استفاده شده‌است.
نقش معنایی (رابطه موضوعی)
5241199#0
برچسب‌گذاری نقش معنایی در پردازش زبان طبیعی، فرایندی است که برچسبی را به واژه‌ها یا عبارات در یک جمله منتسب می‌کند، که این برچسب نشان‌دهندهٔ نقش معنایی آن‌ها در آن جمله است، چند مثال از این برچسب‌ها کنشگر، هدف، یا نتیجه است. به برچسب‌گذاری نقش معنایی، تجزیه معنایی کم ژرفا ، یا پرکردن شیار هم می‌گویند. برچسب‌گذاری نقش معنایی شامل تشخیص شناسه‌های معنایی مرتبط با گزاره یا فعل یک جمله و رده‌بندی آنها به نقش‌های خاص‌شان است. برای مثال، اگر این جمله داده شود: «مریم کتاب را به بیژن فروخت» وظیفهٔ برچسب‌گذاری معنایی تشخیص فعل «فروختن» به عنوان نمایش‌دهنده گزاره، «مریم» به عنوان نمایش‌دهنده فروشنده (کنشگر)، «کتاب» به عنوان نمایش‌دهنده کالا (نقش) و «بیژن» به عنوان نمایش‌دهنده گیرنده (دریافت‌کننده) است. (مقاله نقش معنایی را ببینید). این یک گام مهم به سمت فهم معنای یک جمله است. یک تحلیل معنایی از این گونه، در سطح انتزاع پایین‌تری نسبت به درخت نحوی است، یعنی طبقه‌های بیشتری دارد، و بنابراین عبارت‌های کمتری را در هر طبقه گروه‌بندی می‌کند. برای مثال «کتاب به من تعلق دارد» به دو برچسب نیاز دارد «ملک» و «مالک» در حالیکه «کتاب به بیژن فروخته شد» به دو برچسب دیگر هم نیاز دارد مثل «هدف» (یا نقش) و «گیرنده» (یا «دریافت کننده»)، اگر چه این دو عبارت، مادامیکه توابع «فاعل» و «مفعول» درنظر گرفته شوند، بسیار مشابه‌اند.
برچسب‌گذاری نقش معنایی
3524308#24
برای مثال در جمله «رستم روز جمعه، به فرید کتاب را تحویل داد.»
نقش معنایی (رابطه موضوعی)
3428300#0
نقش‌نمای کلامی یا نشانگر گفتمان یا عبارت اشاره‌ای اصطلاحی در زبان‌شناسی است که به کلمات و گروه‌هایی اشاره دارد که به تنهایی بدون معنی و فاقد نقش نحوی هستند و نقش‌شان در جمله معمولاً به صورت رابطی میان قطعات کلامی و نشان دهندهٔ وجود یک رابطهٔ کلامی است. این کلمات معمولاً از نظر نحوی، قید یا حرف ربط هستند. از این نشانگرها در بازشناسی گفتار برای تشخیص مرز میان قطعات کلامی استفاده می‌شود.
نقش‌نمای کلامی
1487919#2
در زبان انگلیسی یک واژه می‌توان با توجه به کاربرد و جایگاهش نقش‌های متفاوتی در جمله داشته باشد. این نقش‌ها عبارتند از:
دستور زبان انگلیسی
3524308#17
چیزی که به دلیل آن، در وهله اول، عمل رخ می‌دهد؛ نه برای آن چیز، بلکه بیشتر به خاطر آن چیز (مثلا چونکه کریم گرسنه بود، او کیک را خورد).همیشه مرزهای مشخصی بین این رابطه‌ها نیست. برای مثال در جمله «چکش پنجره را شکاند»، چکش می‌تواند برچسب کنشگر را بگیرد، یک ابزار باشد، یک راننده یا احتمالاً یک دلیل است. با این حال، برچسب‌های رابطه موضوعی، از نظر منطقی پذیرفتنی‌تر از بقیه‌شان است.
نقش معنایی (رابطه موضوعی)
3524308#3
موجودیتی است که ورودی حسی یا هیجانی را می‌پذیرد (مثلا سوسن سرود را شنید. من گریه کردم).
نقش معنایی (رابطه موضوعی)
63719#0
در زبان‌شناسی به نقشی که واژه‌ای یا گروهی از واژه‌ها در جمله به خود می‌گیرد نقش دستوری گفته می‌شود. نقش‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند: نقش‌های اصلی که اگر فعل اسنادی یا همان ربطی بود نهاد(مسندالیه) و گزاره(مسند) نقش‌ اصلی هستند ولی اگر فعل غیراسنادی یا همان فعل خاص بود نقش‌های اصلی نهاد (فاعل) و گزاره (مفعول) هستند.
نقش دستوری