چگونه میزاد خط آب را در کشتی های باری اندازه گیری می کنند؟
5255090#0
خط آب خطی است که در آن تنهٔ کشتی با سطح آب برخورد می کند. خط آب نام یک علامت خاص نیز هست که در میانه‌ی کشتی قرار گرفته است و با نام خط بار بین‌المللی، خط Plimsoll و یا خط آب شناخته می‌شود. خط آب، آبخور شناور و حد قانونی بارگذاری بر کشتی‌ها را در آب‌ها و دماهای مختلف معین می‌کند تا کشتی به صورتی ایمن شناور باقی بماند. (خصوصا در مقابل خطر امواج) درجه حرارت‌های متفاوت آب بر آبخور کشتی تأثیر می‌گذارند، زیرا آب گرم نسبت به آب سرد تراکم کمتری دارد و شناوری را کم‌تر می‌کند. همینطور، آب شیرین نسبت به آب شور و یا آب دریا کم‌تراکم‌تر است و اثر شناوری را کاهش می‌دهد.
خط آب
5256591#2
این مشکل اساساً با اندازه‌گیری لبه‌های ساده تفاوت دارد. به عنوان مثال، می‌توان با استفاده از یک دستگاه اندازه‌گیری، طول یک میله‌ی فلزی مستقیم و ایده‌آل را با دقت اندازه‌گیری کرد تا مشخص شود که طول آن کمتر از یک مقدار معین و بیشتر از یک مقدار دیگر است؛ یعنی هرچه دستگاه اندازه‌گیری دقیق‌تر باشد، نتایج نزدیکتر به طول واقعی میله خواهد بود. با این حال، هنگام اندازه‌گیری یک خط ساحلی، افزایش مقیاس و دقت اندازه‌گیری نه تنها باعث نزدیک شدن به مقدار واقعی نمی‌شود، بلکه طول را مرتباً افزایش می‌دهد. برخلاف میله‌ی فلزی، امکان دستیابی به حداکثر مقدار طول خط ساحلی وجود ندارد.
پارادوکس خط ساحلی
5256591#1
طول اندازه‌گیری شده ساحل بستگی به روشی دارد که برای اندازه‌گیری آن و درجه تعمیم نقشه‌برداری استفاده می‌شود. از آنجایی که یک توده خاکی در تمام مقیاس‌ها دارای ویژگی‌های خاص خود است (از اندازه صدها کیلومتر تا کسری ریز از یک میلی‌متر و کمتر) اندازه مشخصی از کوچکترین ویژگی وجود ندارد که هنگام اندازه‌گیری مورد توجه قرار گیرد، و از این رو هیچ تعریف مشخصی از محیط وجود ندارد. تقریب‌های مختلفی در مورد حداقل اندازه ویژگی وجود دارد.
پارادوکس خط ساحلی
4738404#16
سنگین‌ترین کشتی‌های باری ممکن است به بیش از دوازه خط مهار انداز نیاز داشته باشند. کشتی‌های کوچک می‌توانند با چهار یا شش خط، مهار اندازی کنند.
مهار اندازی
308189#0
خط مبدأ خطی فرضی در امتداد ساحل است که محدوده آب‌های سرزمینی و سایر نواحی دریا که کشور ساحلی از حقوق حاکمیتی در آن‌ها برخوردار است نسبت به آن اندازه‌گیری می‌شود. خط مبدأ معمولاً از پائین‌ترین حد جزر دریا ترسیم می‌شود. اما در شرایط ویژه مانند مضرس و دندانه‌دار بودن شدید ساحل یا وجود جزایر نزدیک به هم از خط مبدأ مستقیم استفاده می‌شود که پیش آمده‌ترین نقاط خشکی در دریا را به هم متصل می‌کند.
خط مبدأ
202508#10
در اواخر دهه ۱۹۹۰، انکسار سنج‌های آبه با قابلیت اندازه‌گیری طول موج (به غیر از ۵۸۹ استاندارد نانومتر) در دسترس قرار گرفتند. این ابزارها برای رسیدن به طول موج مورد نظر از فیلترهای مخصوص استفاده می‌کنند و می‌توانند اندازه‌گیری را به خوبی در مادون قرمز نزدیک انجام دهند (گرچه برای دیدن اشعه مادون قرمز به یک نشانگر ویژه نیاز است). از انکسارسنج‌هایی با قدرت تشخیص چند طول موج، می‌توان برای تعیین مقدار آبه نمونه‌ها استفاده نمود. پیشرفته‌ترین دستگاه‌های امروزی از ابزارهای دارای اثر پالتیر جامد برای گرم کردن و خنک کردن دستگاه و نمونه استفاده می‌کنند و نیاز به حمام آب خارجی ندارند. نرم‌افزاری که به همراه اکثر دستگاه‌های فعلی عرضه مشود ویژگی‌هایی از قبیل مقیاس تعریف شده توسط کاربر، قابلیت برنامه‌ریزی توسط او و یک حافظه که چندین اندازه‌گیری آخر را ثبت می‌کند، را دارد. چندین تولیدکننده کنترلرهای قابل استفاده ای که قابلیت تبادل اطلاعات با کامپیوترهای مرتبط را دارند را ارائه می‌دهند.
مقدار آبه
196817#5
اگر اختلاف ارتفاع جزرومد بیش تر از حدود ۴ متر باشد، بارگیری یا تخلیه کشتی مشکل می‌شود چون تقریباً به اندازه جزرومد بالا و پایین می‌رود. بهتر آن است که بارانداز بسته‌ای ساخت تا در آن آب بندی لازم است تا کشتی‌ها بتوانند بین لنگرگاه و دریا، که سطح آب آن پایین تر است، حرک کنند. این آب بندها به مراتب از آب بندهای استخری بزرگترند چون باید کشتی‌های اقیانوس پیما را حرکت دهند. پاره‌ای از کشتی‌های بزرگ، مانند نفت کش‌های غول پیکر فقط می‌توانند به بندرها یا بندرگاه‌های بدون آب بند بروند.
سد سلولی
327811#12
قبل از روشن کردن ایستگاه حفاظت کاتدی با اعمال جریان، اپراتور باید توسط یک هافسل از جنس مس/ سولفات، ولتاژ طبیعی خط لوله را از طریق کلیه نقاط اندازه‌گیری پتانسیل نسبت به زمین قرائت نماید. این ولتاژ جهت اندازه‌گیری مقاومت عایقی پوشش مفید نیست، لیکن به منظور پیدا کردن شرایط نامتعارف (در صورت وجود) باید اندازه‌گیری صورت پذیرد.
حفاظت کاتدی
1225720#8
حال، یک "گیرنده متحرک" را در نظر بگیرید که در وسط خط واصل دو ایستگاه قرار گرفته‌است. این خط واصل را "خط پایه" می‌نامیم. با این فرض‌ها، سیگنال تولیدی باید ۰٫۵ میلی ثانیه برای رسیدن به گیرنده تأخیر داشته باشد. با اندازه‌گیری این زمان، می‌توان مشخص کرد که فاصله از ایستگاه فرستنده دقیقاً برابر با ۱۵۰ کیلومتر از هرکدام از ایستگاه‌ها است. اگر گیرنده در امتداد "خط پایه" تغییر محل دهد، زمان‌بندی سیگنال‌ها را تغییر می‌کند. به عنوان مثال، اگر تفاوت زمانی سیگنال از یکدیگر ۰٫۲۵ و ۰٫۷۵ میلی ثانیه باشد، گیرنده متحرک ۷۵ کیلومتر از ایستگاهِ نزدیک، و ۲۲۵ از استگاه دور فاصله خواهد داشت.
ناوبری هذلولوی
1225720#9
اگر "گیرنده متحرک" از خط پایه فاصله بگیرد، تأخیر زمانی از هر دو ایستگاه افزایش خواهد یافت. به عنوان مثال، اگر اندازه‌گیری زمان تأخیر ۱ و ۱٫۵ میلی ثانیه باشد، به معنی آن است که گیرنده۳۰۰ کیلومتر از یک ایستگاه نزدیکتر و ۴۵۰ کیلومتر از ایستگاه دورتر فاصله خواد داشت. اگر یک دایره به شعاع ۳۰۰ و ۴۵۰ کیلومتر در اطراف دو ایستگاه ترسیم کنیم، دایره‌ها یکدیگر را در دو نقطه قطع می‌کنند. با استفاده از هر مرجع اطلاعات ناوبری دیگر، می‌توان یکی از این دو تقاطع را حذف کرد، و به این ترتیب محل دقیق خود را تعیین کرد. به عبارتی دیگر می‌توان گفت کهنقطه تثبیت شد.
ناوبری هذلولوی
2466463#4
به‌طور معمول ظرفیت حمل بار کشتی‌ها نیز بر اساس واحد ککو اندازه‌گیری می‌شد. این واحد اندازه‌گیری تقریباً تنها یک دهم واحد اندازه‌گیری ظرفیت کشتی‌های امروزی، یعنی تن، می‌باشد؛ بنابراین، یک کشتی با ظرفیت ۱۵۰۰ ککو تقریباً ۱۵۰ تن ظرفیت داشته‌است. بعنوان مثال کشتی‌های باری نانیوا مارو که بین اوساکا و ادو تبادل کالا انجام می‌دادند معمولاً ظرفیتی معادل ۱۵۰۰ ککو داشتند.
ککو
643419#0
باران‌سنج ابزاری است که با استفاده از آن میزان بارندگی را در مدت زمانی معینی اندازه می‌گیرند. کشورهای مختلف در سراسر جهان برای ثبت میزان بارندگی در مکان‌های مختلف، از این وسیله استفاده می‌کنند. واحد اندازه‌گیری باران میلی‌متر است. نوع معمولی باران‌سنج به شکل یک استوانه با درپوش متحرک است. در داخل استوانه لوله‌ای باریک و دراز وجود دارد. این لوله میزان باران را نشان می‌دهد و سر آن به قیف متصل است. باران از روی قیف داخل لوله می رود. سطح این قیف‌ها ده برابر سطح لوله است. به این ترتیب، اگر یک میلی‌متر باران بر سطح قیف ببارد، ده میلی‌متر از لوله را پر خواهد کرد. سپس مقدار باران در لوله به‌وسیلهٔ خط‌کش اندازه‌گیری می‌شود. به ازای هر ده میلی‌متر از لوله که پر شود، یک میلی‌متر به‌عنوان میزان بارندگی ثبت می‌شود. اگر باران خیلی شدید باشد که لوله پر شود، آب اضافی از لوله سرریز شده و به استوانه می‌ریزد. سپس مقدار باران داخل لوله را اندازه‌گیری می‌کنند و بعد از آن آب داخل استوانه را به لوله منتقل و آن را هم اندازه‌گیری می‌کنند. میزان بارندگی برابر است با جمع این دو مقدار. باران‌سنج معمولاً در زمین‌هایی که به دور از ساختمان و خالی از درخت باشند قرار داده می‌شود تا این اندازه‌گیری دقیق و درست انجام شود. گونه‌ای از آن برف‌سنج است.
باران‌سنج
283797#0
برای سنجش میزان آب در یک واحد زمانی برای مصارف کشاورزی معیارهای متعددی در شهرهای مختلف ایران بکار گرفته می‌شد. واحد سنجش امروزی اندازه‌گیری آب در سیستم متریک، یک متر مکعب بر ثانیه و یا یک هزارم آن (لیتر بر ثانیه) می‌باشد که به آن «دبی» می‌گویند. هرچند امروزه کارهای عمرانی در ایران برای سنجش میزان آب از واحد دبی استفاده می‌کنند ولی هنوز هم در برخی از روستاها استفاده از واحدهای قدیمی متداول است، که در این مقاله به آنها اشاره خواهد شد: یکی از روش‌های تعیین مقدار آب که از هزار سال پیش تاکنون متداول بوده، «پیمانه کردن» آب می‌باشد. روش کار بدین ترتیب است که در کنار نهر یا جوی آب، تشتی پر از آب قرار داده و به تعداد «پیمانه مدت» مشخصی به هر روستا یا کشاورز آب می‌دهند.
سنجش میزان آب
5850557#12
دادگاه‌های فدرال از مدت‌های دور معتقد براین بودند که محدوده حق جوار رودخانه‌ای و عامه توسط قوانین ایالت تعیین می‌گردد. در خصوص آب‌های قابل کشتی‌رانی، قباله مربوط به خط پایین متوسط آب می‌شود. دادگاه عالی پنسلوانیا آن را بدین ترتیب تعریف کرده‌است: «خط پایین معمولی آب، یا ارتفاع آب در زمان‌های معمولی، توسط خشک‌سالی بی تکلیف باقی‌بماند». زمین‌های پایین‌تر از خط پایین آب در دریاهای قابل کشتی‌رانی، در ۱۳ ایالت اصلی، مربوط به دولت ایالت می‌شوند.
حقوق آب جوار رودخانه‌ای
77477#7
در گذشته در بعضی کشتی‌ها سرعت را به این ترتیب اندازه می‌گرفتند که یک قطعه چوب را که طنابی به آن متصل بود از عقب کشتی به آب می‌انداختند. تکه چوب نسبت به آب ثابت می‌ماند و طناب با سرعت برابر با سرعت کشتی نسبت به آب از دستان ملوانی که سرعت را اندازه می‌گرفت می‌گذشت. روی طناب گره‌هایی در فواصل مشخص وجود داشت که ملوان با شمارش آن‌ها سرعت را اعلام می‌کرد. برخی دیگر نیز با ساعت شنی زمان را محاسبه می‌کردند. به این ترتیب سرعت کشتی محاسبه و به ناخدا اعلام می‌شد.
گره (یکای سرعت)
5411663#20
اگر که نرخ بارندگی بر روی خاک کمتر از میزان توانایی خاک برای جذب آب باشد، تمام بارندگی به نفوذ تبدیل می‌شود. به عبارت دیگر، رواناب زمانی حاصل می‌شود که میزان بارندگی از ظرفیت و توانایی خاک برای جذب آب بیشتر باشد. برای تعیین میزان رواناب و نفوذ می‌توان از روش‌های مختلفی استفاده کرد. یکی از راه‌های ممکن استفاده از روابط تجربی است. یک راه دیگر، اندازه‌گیری مستقیم میزان نفوذ یا رواناب است. بسته به شرایط یک منطقه و امکانات موجود ممکن است بتوان از برخی ادوات برای اندازه‌گیری استفاده کرد. به همین دلیل، برآورد میزان نفوذ و رواناب یا باید توسط ابزارهای اندازه‌گیری مستقیماً اندازه‌گیری شود یا اینکه به معادلات تجربی متناسب با خصوصیات منطقه دسترسی داشت تا با کمترین خطای ممکن این پارامترها برآورد شوند. به‌طور معمول، به دلیل دشواری در اندازه‌گیری از معادلات تجربی استفاده می‌شود، اما اگر ضرایب موجود در معادلات متناسب با خصوصیات یک منطقه تولید نشده باشند، خطای برآوردها بالا خواهد بود.
بیلان آب
2506169#0
تناژ یکای اندازه‌گیری گنجایش حمل بار برای کشتی است. این واژه از تغار شراب یا مالیات پرداختی برای بشکه و خمره مشتق گردیده است و بعدها به عنوان مرجع وزن محموله برای کشتی استفاده شده است. تناژ میزان بار کشتی است و نباید با جرم شناور اشتباه گرفته شود.
تناژ