چند گونه اسما و صفات الاهی وجود دارد؟
14257#17
اسماء الحسنی (نام‌های نیکو) در اسلام شامل ۹۹ نام است که ویژگی‌های خدا در اسلام را بیان می‌کنند. همهٔ این نام‌ها به الله اشاره می‌کنند، نام الهی والا و جامع همهٔ این ویژگی‌ها. در میان این نام‌ها، رحمان (بخشنده) و رحیم (مهربان) از بقیه مشهورتر و پراستفاده‌تر هستند.
الله
5634415#3
میان نام و صفت الهی، تفاوت وجود دارد. بر این اساس، نام‌های الهی، اسم‌هایی بر ساختار اسم فاعل، صفت مشبهه یا صیغه مبالغه هستند که به اعتبار بازگشت آنها به یکی از صفات، بر ذات خداوند دلالت دارند. در مقابل صفت‌های الهی، ساختاری مصدری داشته و بر یکی از صفات الهی بدون ملاحظه ذات دلالت می‌کنند. اندیشمندان شیعه و قاطبه علمای اهل سنت بر این باورند که نام‌های خداوند توفیقی هستند و امکان اضافه کردن به آنها بدون اذن الهی، وجود ندارد.
فهرست اسماء الحسنی
2762#14
در آواشناسی این زبان، ۷ مصوت و ۲۸ صامت وجود دارد، و اسم و فعل در آن صرف می‌شوند. اسم‌ها مفرد و جمع و نکره و معرفه دارند و در ۹ حالت صرف می‌شوند. اعداد در زبان آسی دارای ۴ طبقه‌اند: وصفی، ترتیبی، توزیعی و کسری.
زبان آسی
5634415#2
در اعتقادات اسلامی، خداوند به جهت داشتن صفات و معانی نیکو، دارای اسماء نیکوست. از میان این صفات، برخی صفت ذات هستند و بیانگر صفتی در ذات خداوند هستند. به این صفات، صفات ذات گفته می‌شود. قسم دیگر صفات، صفت فعل هستند که به جهت یکی از افعال خدا به وی نسبت داده می‌شود. در این میان قسم دیگری از صفات، تمجید و تقدیس کننده ذات الهی هستند. بر این اساس، صفت «عالم» یک صفت ذات، صفت «خالق» یک صفت فعل و «قدوس» یک صفت تمجیدی است. اتصاف خدا به برخی صفات نیکو، پسندیده و صحیح نیست و این به جهت وجود کاستی در آن صفت است. از باب مثال، صفت «عارف» به جهت حکایت از غفلت، وصف مناسبی برای توصیف الهی نیست.
فهرست اسماء الحسنی
5634415#4
در میان فرق کلامی اسلامی، معتزله بر این باورند که بین صفت و اسماء الهی، رابطه تمایز وجود دارد و اسمائی چون علیم، قدیر و سمیع، با هم مترادف هستند. به اعتقاد این فرقه، خداوند را می‌توان به نام‌های حی، علیم و قدیر خواند و اتصاف خدا به حیات، قدرت و علم، صحیح نیست. در مقابل، اهل سنت بر این باورند که اثبات اسماء بدون اثبات صفات، امری غیرممکن است. این گروه، تنها تفاوت میان اسم و صفت الهی را، اشتقاقی بودن صفت و غیراشتقاقی بودن اسم می‌دانند. در این خصوص، برخی از اهل سنت همچون ابن تیمیه، برای هر یک از اسماء الهی، صفت خاصی را تعیین کرده‌اند. برخی از محققان شیعه نیز تفاوتی میان اسم و صفت قبول ندارند.
فهرست اسماء الحسنی
4299975#0
اهل تَنزیه در برابر اهل تشبیه به گروهی از متکلمان مسلمان می‌گویند، که در باره اسما و صفات الاهی قائل منزه یا پیراسته بودن خداوند از هر گونه شباهت یا همانندی با آفریدگان و ماسوی‌الله اند و از نسبت دادن هر صفتی برای باری تعالی که به تشبیه او به ماسوی بینجامد، سر بازمی‌زنند. برخی از ایشان خداوند را منزه از آن می‌دانند، که بشود با عقل بشری بر او صفتی نسبت داد. تنزیهیان اگرچه صفاتی را چون علم، قدرت و عدل، که قرآن برای خدا برمی‌شمارد، رد نمی‌کنند، ولی بر این باور اند، که این صفات فقط در لفظ با صفاتی که ما در زبان روزانه و در باره آفریدگان به کار می‌بریم، مشترک اند و ما از درک معنای راستین صفاتی که قرآن در باب صفات خدا گفته است، ناتوان ایم. معتزله شاخص‌ترین گروهِ اهل تنزیه در جهان اسلام است، اما مذهب‌های دیگر نیز به مراتب به تنزیه قائل اند.
اهل تنزیه
5634415#5
نام‌های خدا در اسلام، پیوندی عمیق با جهان‌بینی توحیدی-اسلامی دارد. بنابر آنچه در آیه ۳۱ و ۳۳ سوره بقره بیان شده‌است، خدا پس از خلقت آدم، به وی اسماء الهی را آموخت و همین امر سبب شد تا آدم بر ملائکه فضیلت یابد. در قرآن، چهار مرتبه به صراحت از اسماء حسنی یاد شده‌است و خدا را دارای اسماء نیکو توصیف کرده‌است. در قرآن، بارها از رابطه بین اسم الهی و مسمی آن یاد شده و به آن تأکید شده‌است. همچنین در مواردی چون حج و قربانی از ذکر نام الهی یاد شده‌است. هر سوره از قرآن -بجز سوره توبه- با آیه «بسم الله الرحمن الرحیم» آغاز می‌شود. ترکیب «بسم الله» در آغاز هر امر، غالباً برای یاری گرفتن از خدا و تیمن و تبرک صورت می‌گیرد. بر همین اساس، فرهنگ استفاده از «بسم الله» در آغاز هر کاری، در میان مسلمانان، امری مسلم تلقی می‌شود.
فهرست اسماء الحسنی
654276#2
برخی از خانقاه‌های سعدیه در دمشق تنها در ماه ربیع‌الاول مراسم خود را برگزار می‌کنند. در عبادت آنها هفت اصل وجود دارد: ۱. «لا اله الا الله»، ۲. «الله»، ۳. «هو»، ۴. «حی»، ۵. «واحد»، ۶. «عزیز» و ۷. «ودود». نام‌های فرعی نیز به ترتیب عبارتند از: حق، قهار، قیوم، وهاب، مهیمن و باسط. سالک پس از تلاوت نامهای فرعی باید بلافاصله به «لااله الا الله» روی بیاورد. همچنین هفت ورد در این طریقت مشاهده می‌شود که به ترتیب: «یا رؤوف»، «یا ودود»، «یا لطیف»، «یا عزیز»، «یا وهاب»، «یا ماجد» و «سلام هو قول من رب رحیم» هستند.
سعدیه (طریقت)
184525#16
زبان ایلامی سه نوع صرف (Conjugation) وجود دارد که با شماره (III, II, I) مشخص می‌شود. نوع I ویژه افعال و نوع II و III ویژه وجه وصفی (Participle) است.
زبان ایلامی