انواع اولیگونوکلئوتیدها چه نام دارند ؟
36747#1
اولیگونوکلئوتیدها از نظر جهت قرارگیری به دو نوع اولیگونوکلئوتیدهای سانس و اولیگونوکلئوتیدهای آنتی‌سانس تقسیم می‌شوند.
اولیگونوکلئوتید
1795135#2
انواع متعددی از هموگلوبینوپاتی‌ها وجود دارد که معروفترین آنها کم‌خونی داسی‌شکل و انواع تالاسمی (مانند آلفا تالاسمی و بتاتالاسمی) هستند. انواع ناشایعتر مانند Hb S، Hb C وHb E نیز وجود دارند.
هموگلوبینوپاتی
302549#2
یکی از ویژگی‌های مهم جهت طبقه‌بندی استافیلوکوک‌ها تولید آنزیم کواگولاز است. کواگولاز آنزیمی است که خون را لخته می‌کند. در حال حاضر، ۶ گونه از استافیلوکوک‌ها به نام‌های استافیلوکوک اورئوس، استافیلوکوک دلفینی، استافیلوکوک هیکوس، استافیلوکوک اینترمدیوس، استافیلوکوک لوتره، استافیلوکوک سودینترمدیوس و استافیلوکوک شلیفری زیرگونه کواگولانس؛ کواگولاز مثبت هستند. این استافیلوکوک‌ها در دو گروه مجزا قرار می‌گیرند: گروه استافیلوکوک اورئوس (به تنهایی) و گروه استافیلوکوک هیکوس- اینترمدیوس (بقیه گونه‌های کواگولاز مثبت). مهمترین گونه کواگولاز منفی، استافیلوکوک اپیدرمیدیس است که به شکل همزیست بر روی پوست انسان زندگی می‌کند. در بیمارانی که سیستم ایمنی آن‌ها سرکوب شده‌است یا از کاتترهای عروقی استفاده می‌کنند می‌تواند موجب عفونت‌های شدیدی شود. استافیلوکوک ساپروفیتیکوس، گونه کواگولاز منفی دیگری است که به عنوان فلور عادی واژن در زنان محسوب می‌گردد. این باکتری در عفونت‌های مجرای تناسلی در زنان جوان فعال از نظر جنسی نقش دارد. استافیلوکوک‌های کواگولاز منفی را به‌طور اختصاری CoNS یا CNS می‌نامند.
استافیلوکوک
5848649#2
نخستین نمونهٔ این گروه با نام ODN 2216 در سال ۲۰۰۱ میلادی توسط گروگ و همکارانش توصیف شد. این کلاس از اولیگودئوکسی‌نوکلئوتیدها، محرک تولید حجم زیادی از اینترفرون نوع ۱ به‌ویژه اینترفرون آلفاست. کلاس A همچنین از طریق سیگنالینگ غیرمستقیم سیتوکین، محرکِ قویِ ترشح یاخته کشنده طبیعی است.کریگ و همکارانش در سال ۱۹۹۵ برای تخستین بار این کلاس از اولیگودئوکسی‌نوکلئوتیدها را شرح دادند که محرک قوی لنفوسیت‌های بی و همچنین محرک بلوغ مونوسیت‌ها و تا حدودی سلول‌های دندریتیک پلاسماسیتوئید هستندقوی‌ترین اولیگودئوکسی‌نوکلئوتید در این کلاس، دارای ۶ توالی ۶ حرفی است. مطالعات فراونی بر روی این کلاس از اولیگودئوکسی‌نوکلئوتیدها انجام شده‌است چرا که محرک قوی ایمنی هومورال هستند و به همین سبب، موادی ایدئال برای ساخت اَدجوان‌های واکسن محسوب می‌شوند.
سی‌پی‌جی اولیگودئوکسی‌نوکلئوتید
5887388#1
اگرچه دی‌ان‌ای و آران‌ای به‌طور کلی در یک پلی‌نوکلئوتید وجود ندارند، چهار گونه نوکلئوتید ممکن است به هر ترتیبی در زنجیره وجود داشته باشند. توالی گونه‌های دی‌ان‌ای یا آران‌ای برای یک پلی‌نوکلئوتید معین، عامل اصلی تعیین‌کننده عملکرد آن در یک جاندار یا آزمایش علمی است.
پلی‌نوکلئوتید
36747#9
اولیگونوکلئوتیدها از نوع فسفودی‌استر که دارای گروه‌های فسفات هستند را تبدیل به فسفوروتیوآت می‌کنند که دارای گروه‌های فسفوروتیوآت هستند یعنی به جای اتم اکسیژن در گروه‌های فسفوآت در اولیگونوکلئوتیدها اتم گوگرد جایگزین می‌کنند. در این صورت اولیگونوکلئوتیدها در برابر حملات اندونوکلئازها پایدار خواهد بود و ساختمان آن شکسته نخواهد شد.
اولیگونوکلئوتید
2774493#0
اینترلوکین ۱ () یک خانواده مهم از اینترلوکین‌های بدن است که از گلبولهای سفید ترشح می‌شوند و در پاسخهای التهابی و ایمنی نقش دارند. اینترلوکین‌های گروه یک از سلولهای ماکروفاژی، لنفوسیت‌های بی، مونوسیت و سلول‌های دندریتیک ترشح می‌شوند و بر سلولهای لنفوسیت، درشت‌خوار و سلول کشنده طبیعی مؤثر است. اصلیترین کارکرد این سایتوکین تمایز و تولید سریعتر گویچه‌های سفید، ایجاد التهاب و رهاشدن پروتئین فاز حاد (Acute-phase protein) است. IL-1α و IL-1β از معروفترین اعضای این خانواده هستند.
خانواده اینترلوکین ۱
4293858#0
پروآنتوسیانیدین‌های اولیگومریک موادی هستند که به‌طور طبیعی وجود دارند و در انواع غذاها و منابع گیاهی یافت می‌شوند. آن‌ها فلاونول‌های بی‌نظیری هستند که از قابلیتهای آنتی‌اکسیدانی قوی و دستیابی حیاتی فوق‌العاده‌ای برخوردارند. آزمایش‌های بالینی نشان می‌دهد که پروآنتوسیانیدین‌های اولیگومریک، از نظر فعالیت آنتی‌اکسیدانی پنجاه بار قویتر از ویتامین E و بیست برابر قوی‌تر از ویتامین C می‌باشد. این مواد علاوه بر فعالیت آنتی‌اکسیدانی خود، بافت پیوندی، از جمله سیستم قلبی و عروقی را تقویت نموده، آن را ترمیم می‌کنند و با کاهش میزان تولید هیستامین، واکنش‌های حساسیت‌زا و التهاب‌آور را متعادل می‌سازند. پروآنتوسیانیدین‌های اولیگومریک در سراسر زندگی گیاهی یافت می‌شود و دو منبع اصلی آن عصاره پوست درخت کاج (پیکنوژنول) و عصاره دانه انگور می‌باشد. پیکنوژنول، نخستین منبع پروآنتوسیانیدین‌های اولیگومریک بود، و روش عصاره‌گیری آن در دهه ۱۹۵۰ به ثبت رسید. در نتیجه، هر چند پیکنوژنول نام تجارتی برای عصاره پوست درخت کاج می‌باشد، اغلب برای اشاره به منابع دیگر پروآنتوسیانیدین‌های اولیگومریک، و به خصوص عصاره دانه انگور، به‌طور غیررسمی از این نام استفاده می‌کنند.
پروآنتوسیانیدین‌های اولیگومریک
235010#2
ایمونوگلوبولین‌ها بر مبنای خواص فیزیکی، شیمیایی و ایمن‌شناختی به ۵ گروه عمده IgA، IgM، IgG، IgD، IgE تقسیم می‌شوند. ایمونوگلوبولین‌ها با وجود تنوع ساختاری اغلب از چهار دسته پروتئینی تشکیل شده‌اند که به شکل ساختار "Y" به یکدیگر پیوند یافته‌اند. دو رشته کوتاهتر را رشته‌ها یا زنجیره‌های سبک (L) می‌نامند که با پیوند کووالانسی به انشعابات رشته‌ها یا زنجیره‌های درازتر سنگین (H) متصل می‌شوند. اختصاصی بودن نقاط اتصال به‌وسیله ترتیب قرار گرفتن آمینواسیدها در بخش متغیر هر دو رشته H و L تعیین می‌شود.
ابرخانواده ایمونوگلوبولین
5887388#0
پلی‌نوکلئوتید زیست‌پلیمری با ۱۳ مونومر نوکلئوتیدی یا بیشتر است که به صورت کووالانسی در یک زنجیره با هم پیوند دارند. دی‌ان‌ای (دئوکسی‌ریبونوکلئیک اسید) و آران‌ای (ریبونوکلئیک اسید) نمونه‌هایی از پلی‌نوکلئوتیدها با عملکرد زیست‌شناختی مشخص هستند. دی‌ان‌ای دو زنجیره پلی‌نوکلئوتیدی مارپیچ شکل و آران‌ای یک زنجیره پلی‌نوکلئوتیدی مارپیچ شکل دارد.
پلی‌نوکلئوتید