شراب انگور چگونه درست می شود؟
3797590#3
پس از برداشت محصول انگورها به شراب‌سازی (شراب‌خانه) رفته و برای اولیه آماده می‌شوند.  در این مرحله فرایند ساخت شراب سفید از قرمز جدا می‌شود. شراب قرمز از پوراب (پالپ) انگورهای قرمز یا سیاه تولید شده و فرایند تخمیر با پوست‌های انگور انجام می‌شود که آن را رنگی می‌کنند. شراب سفید به واسطه تخمیر آب‌میوه — که از فشردن انگورهای له شده تولید شده و پوست انگور از آن مرحله به بعد دیگر نقشی ندارد — تولید می‌شود. گاهی شراب سفید از انگور قرمز تولید می‌شود که با گرفتن آب انگور توام با کمترین تماس پوست انگور انجام می‌شود. شراب‌های گلی رُز هم از انگورهای قرمز در تماس با پوست تا زمانی که به اندازه کافی رنگ صورتی بگیرد (خیساندن یا عصاره‌گیری) ساخته می‌شود و هم اینکه می‌تواند ترکیبی از شراب سفید و شراب قرمز باشد. شراب گلی و سفید مقدار کمی از تانن پوست انگور را استخراج می‌کنند.
شراب‌گیری
8810#0
شراب گُلی یا شراب بلاش که به نام فرانسوی آن رُزه (rosé) شناخته می‌شود، نوعی شراب است که برای تهیه آن پوست انگور را کمی پس از شروع تخمیر از آب انگور جدا می‌کنند. حاصل این کار شرابی است که رنگ گلگونی دارد. گاه این شراب را با مخلوط کردن شراب قرمز و شراب سفید درست می‌کنند.
شراب گلی
5600615#1
عطر و طعم گراپا، مانند شراب، به نوع و کیفیت انگور و چگونگی فرآیند تقطیر بستگی دارد. برای درست کردن گراپا، پومیس (یعنی پوست، تفاله، هسته و شاخه‌‌ انگور باقی مانده از شراب‌گیری) را فشار می‌دهند و تقطیر می‌کنند. هدف اصلی این بوده که از اتلاف تفاله شراب جلوگیری شود. نوشیدنی مشابهی هم هست به نام "acquavite d'uva"، که از تقطیر کل پوراب به دست می‌آید.
گراپا
3797590#9
به‌طور مشابه در شراب‌های غنی‌شده همچون شراب پورت، خلوص الکل بالای ذات طبیعی انگور (برندی) افزوده شده‌است تا تخمیر متوقف شود و محتوای الکلی زمانی که به سطح شکر دلخواه رسید تنظیم شود. در موارد دیگر شراب‌ساز ممکن است مقداری از آب‌میوه شیرین انگور را نگه دارد و پس از اینکه تخمیر انجام شد آن را به شراب بیفزاید؛ این تکنیکی است که در آلمان با عنوان زوسخزرو شناخته می‌شود.
شراب‌گیری
8812#2
کتاب "شراب فصل: داستان شراب" نوشته هیو جانسون (Hugh Johnson) روش‌های مختلفی را ارائه می‌دهد که در طول تاریخ برای شیرین کردن شراب استفاده می‌شده‌است. متداول‌ترین روش، برداشت انگور در زودترین زمان ممکن بود. این روش در زمان رومی‌ها توسط ویرجیل (Virgil) و مارشال (Martial) حمایت می‌شد. یونانیان باستان نیز انگور را زود برداشت می‌کردند تا مقداری از اسیدیتهٔ آن را حفظ کنند و سپس انگورها را برای چند روز در آفتاب رها می‌کردند تا چروکیده شوند و قندشان غلظت پیدا کند. در کرت نیز با چرخاندن ساقه‌های انگور، به نتیجهٔ مشابهی می‌رسیدند. بدین صورت که آنها را از شیرهٔ انگور محروم کرده و می‌گذاشتند که روی درخت انگور خشک شوند. روشی که باعث تولید پاسوم (passum) و معادل آن در ایتالیای مدرن، پاسیتو (passito) می‌شود. توقف تخمیر همچنین می‌تواند شیرینی بالقوهٔ شراب را افزایش دهد. در دوران باستان، این امر با غوطه‌ور سازی آمفوره‌ها (amphorae) در آب سرد در طول زمستان حاصل می‌شد.
شراب شیرین
8808#0
شراب سرخ یا شراب قرمز رایج‌ترین نوع شراب انگور است. رنگ سرخ این شراب در جریان تخمیر از حل شدن مواد رنگی پوست انگور در الکل می‌آید. اگر پوست انگور را قبل از تخمیر جدا کنند شراب سفید به دست می‌آید. از بهترین نوع انگورها برای شراب قرمز، انگور شانی است. از انار و گیلاس هم می‌توان شراب قرمز تهیه کرد.
شراب قرمز
4765122#0
شونن بلان (Chenin blanc) یا پینوی لوآر (Pineau de la Loire) نوعی شراب سفید است که از انگور درهٔ لوآر در فرانسه بدست می‌آید. این شراب به شدت اسیدی است از این رو می‌توان از آن در تولید شراب گازدار یا شراب دسرها استفاده کرد. البته در تولید شراب‌های خنثی هم می‌توان آن را بکار برد. انگور تولید کنندهٔ آن در آفریقای جنوبی نیز کشت می‌شود که به آن Steen گفته می‌شود. این انگور احتمالاً از نخستین انگورهایی است که Jan van Riebeeck در سال ۱۶۵۵ در آفریقای جنوبی کشت کرده‌است. شونن بلان‌های سبک و خشک را می‌توان در کنار غذاهای سبک مانند سالاد، مرغ و ماهی خورد اما شونن بلان‌های شیرین تر را در کنار غذاهای تند و ادویه دار مانند غذاهای شرقی و آمریکای لاتین خورد. همچنین سس خامه و پاته می‌توانند در کنار حالت اسیدی این شراب مناسب باشند.
شونن بلان
118296#42
احتمالاً اولین سرکه‌ها، در پی اشتباه در فرایند شراب‌گیری تولید شده‌اند. اگر فراین تخمیر در حرارت بالا انجام گیرد، بچه سرکه به‌طور طبیعی مخمر انگور را می‌پوشاند. با افزایش تقاضای سرکه برای مصارف آشپزی، پزشکی و بهداشتی، شراب‌فروشان خیلی سریع یادگرفتند تا چگونه در ماه‌های گرم پیش از آنکه انگورها برای تبدیل به شراب به اندازه کافی برسند، سایر مواد آلی را برای تولید سرکه مورد استفاده قرار دهند. از آنجا که شراب‌فروشان از چگونگی این فرایند آگاهی لازم را نداشتند، این روش کند و گاهی ناموفق بود.
استیک اسید
8812#0
شراب شیرین نوعی شراب است که برای شیرین شدن، فرایند تخمیر آن را زودتر از معمول قطع کرده‌اند. با این کار مقداری از شکر موجود در آب انگور تخمیر نشده باقی می‌ماند.
شراب شیرین
4033600#0
شاردونی () نوعی انگور با پوست سبز رنگ است که در تولید شراب سفید رنگ استفاده می‌شود. منشا اصلی این نوع انگور در بورگونی در شرق فرانسه می‌باشد با این حال امروزه تقریباً در هر جایی که شراب تولید می‌شود این نوع انگور نیز پرورش می‌یابد از انگلستان تا نیوزلند. در از این نوع انگور برای تولید انواع شراب گازدار از جمله فرانچیاکوترا استفاده می‌شود. در مناطقی که تازه شروع به تولید شراب می‌کنند پرورش شاردونی به عنوان "مناسک گذر" و شرط آسان ورود به بازار شراب بین‌المللی به حساب می‌آید.
شاردونی