فرم اصلی و اولیه پنی‌سیلین چیست؟
213248#4
عملکرد بتالاکتام‌ها به‌طور خلاصه به این صورت است: نتیجه این فرایند تخریب دیواره باکتری و از بین رفتن سلول باکتری است.فرم اصلی و اولیه پنی‌سیلین، بنزیل پنی‌سیلین (پنی‌سیلین G) است که شامل هستهٔ ۶- آمینو پنی سیلانیک اسید که در تمام پنی سیلین‌ها مشترک است به اضافهٔ یک زنجیرهٔ فرعی بنزیل.
پنی‌سیلین
408516#0
پنتامیدین یک مشتق دی آمیدین آروماتیک و یک داروی ضد انگل است که در درمان مراحل اولیه تریپانوزومیازیس آفریقایی و به ویژه عفونت با Trypanosuma brucei gambiense و بعضی از فرم‌های لیشمانیا کاربرد دارد. هم چنین در درمان و پروفیلاکسی پنومونی Pneumocystis carinii کاربرد دارد. این دارو با مکانیسم‌های مختلف عمل می‌کند از جمله تداخل با DNA انگل و تغییر فولات یا با مهار سنتز RNA و پروتئین. این دارو به صورت نمک ایزتیونات یا مسیلات تجویز می‌گردد اما هم‌اکنون در اکثر کشورها فرم ایزتیونات تنها فرم در دسترس می‌باشد. در مورد تجویز دوز این دارو نظریه واحدی وجود ندارد. ۴ میلی‌گرم بر کیلوگرم فرم ایزتیونات تقریباً معادل با ۳/۲ میلی‌گرم بر کیلوگرم پنتامیدین پایه می‌باشد و ۶/۳ میلی‌گرم بر کیلو فرم مسیلات تقریباً معادل با ۳/۲میلی‌گرم بر کیلوگرم پنتامیدین پایه می‌باشد. فرم ایزتیونات دارو به طریق تزریق عمیق داخل عضلانی یا انفوزیون داخل وریدی آهسته طی حداقل ۶۰ دقیقه تجویز می‌گردد. از تزریق مستقیم داخل وریدی باید پرهیز نمود.
پنتامیدین
2666894#2
در درمان فشارخون بالا با دوز ۵ میلی‌گرم (فرم آرژینین پریندوپریل) یا ۴ میلی‌گرم (فرم اربومین پریندوپریل) یک بار در روز شروع می‌شود. پس از یک ماه می‌توان برای بهبود کنترل فشارخون یا بیماری همزمان عروق کرونر، دوز دارو را به ۱۰ میلی‌گرم (فرم آرژینین پریندوپریل) یا ۸ میلی‌گرم (فرم اربومین پریندوپریل) افزایش داد.پیش از شروع درمان، کار کلیه را ارزیابی نموده و در صورت اختلال کار کلیه، دوز دارو را با توجه به کلیرانس کراتینین به دقت تنظیم کرد.
پریندوپریل
213248#0
پنی‌سیلین که با نام (pen و PCN) نیز شناخته می‌شوند، دسته‌ای از آنتی‌بیوتیک‌ها شامل پنی‌سیلین جی (به صورت تزریق وریدی)، پنی‌سیلین وی (به صورت خوراکی)، پروکائین بنزیل‌پنی‌سیلین و بنزاتین بنزیل‌پنی‌سیلین (به صورت تزریق ماهیچه‌ای) است. پنی‌سیلین‌ها از نخستین داروهای ساخته شده جهت درمان بیماری‌های ناشی از باکتری‌های بیماری‌زا بودند که همچنان به صورت گسترده کاربرد دارد. پنی‌سیلین‌ها نخستین بار در سال ۱۹۲۸ توسط دانشمند اسکاتلندی الکساندر فلمینگ کشف شدند و با تلاش دانشمندان دیگری چون هوارد والتر فلوری و ارنست بوریس چاین در سال ۱۹۴۲ به صورت انبوه به بازار عرضه شد.
پنی‌سیلین
913982#2
اولین فرم نرمال‌سازی می‌باشد که در آن سعی می‌شود داده‌ها و اطلاعات مربوط به موجودیت‌های مستقل در واحدهای مستقل در واحدهای مستقل موسوم به جدول ذخیره گردد در این حالت جدول زمانی نرمال خواهد بود که شرایط زیر را داشته باشد، یک جدول در فرم دوم نرمال است اگر شرایط زیر را داشته باشد: یک رابطه در فرم سوم نرمال است اگر شرایط زیر را داشته باشد یک جدول در این حالت نرمال است، اگر شرایط زیر را داشته باشد: در فرم چهارم نرمال است اگر شرایط زیر را داشته باشد:
نرمال‌سازی (پایگاه داده‌ها)
3796986#0
کلی‌فرم‌ها باکتری‌هایی هستند که معمولاً به عنوان شاخص کیفیت بهداشتی بودن غذاها و آب مورد استفاده قرار می‌گیرد. کلی فرم ها به دو دسته تقسیم می شوند کلی فرم های مدفوعی و کلی فرم های غیر مدفوعی. آن‌ها باسیل‌شکل، گرم-منفی، بدون آندوسپور و قادر به حرکت یا باکتری‌های غیرمتحرک هستند که هنگام قرار گرفتن در دمای ۳۷–۳۵ با تولید اسید و گاز قند لاکتوز را تخمیر می‌کنند. باکتری کلی‌فرم در محیط آبی، خاک و پوشش گیاهی پیدا می‌شوند. اکنون این باکتری‌ها در سراسر جهان به تعداد زیادی در مدفوع جانوران خون‌گرم وجود دارند. در حالی که به‌طور معمول خود کلی‌فرم‌ها بیماری جدی ایجاد نمی‌کنند، کشت آن‌ها ساده است، و از حضور آن‌ها به عنوان شاخصی برای تعیین دیگر ارگانیسم‌های بیماری‌زایی استفاده می‌شود که ممکن است منشأ آن‌ها مدفوع باشد. این بیماری‌زاها عبارتند از:باکتری‌های عامل-بیماری، ویروس‌ها، تک‌یاختگان و بسیاری از انگل‌های چندسلولی. کلی‌فرم‌ها در شرایط هوازی و غیرهوازی فعالیت می‌کنند.
باکتری کلی‌فرم
4843881#3
پلاسمین آنزیم اصلی فیبرینولیز است که گردش می‌کند، ژل فیبرین را در مکان‌های خاصی جدا می‌کند. قطعات حاصل، «پلیمرهای با وزن مولکولی بالا» هستند، که چندین بار توسط پلاسمین هضم می‌شوند تا منجر به تولید پلیمرهای با وزن مولکولی متوسط و سپس پلیمرهای کوچک (محصولات تخریب فیبرین یا FDPها) شوند. با این وجود، اتصال متقاطع بین دو قطعه D باقی می‌ماند. ساختار D-dimer مولکول ۱۸۰ kDa یا 195 kDa با دو دامنه D، یا مولکول 340 kDa با دو دامنه D و یک دامنهٔ E مولکول اصلی فیبرینوژن است.
دی-دایمر
5741152#10
بخش اصلی ICVP فرمی است که پزشکان هنگام تزریق واکسن آن را پر می‌کنند. این بخش بر اساس دستورالعمل‌های بهداشت بین‌المللی WHO 2005، که در آنها مدلی از سند ارائه می‌شود، ضروری است. این فرم شامل بخش‌هایی برای نام مسافر، تاریخ تولد، جنسیت، ملیت، سند شناسایی ملی و امضا است. در زیر آن یک ردیف برای هر واکسن تجویز شده وجود دارد که در آن پزشک باید واکسن تجویز شده، تاریخ، امضا، تولیدکننده و شماره دسته، تاریخ معتبر و مهر رسمی از مرکز تجویز را در آن بنویسد.
گواهی‌نامه بین‌المللی واکسیناسیون
213248#8
یکی از مشکلات مهم در مصرف پنی‌سیلین، آبکافت شدن آن توسط اسید معده‌است که با تغییر زنجیره پهلویی برطرف می‌شود. محلی که اسید معده مانع آبکافت دارو می‌شود در پیوند آمیدی میان زنجیره پهلویی و هسته پنی سیلانیک اسید می‌باشد. اصلاح جزئی در این محل در زنجیره پهلویی، همانند افزودن اکسیژن که به سنتز پنی‌سیلین V می‌انجامد، یا افزودن گروه آمین (که به سنتز آمپی سیلین می‌انجامد) از آبکافت دارو جلوگیری کرده و به این صورت بیمار می‌تواند دارو را به صورت خوراکی مصرف کند.
پنی‌سیلین
5180922#0
پنیرمایه به مایه زردرنگ در شیردان بره یا بزغاله شیرخوار یا گوساله گفته می‌شود. اولین پروسه بیوشیمیایی لازم در فرایند تولید پنیر، تبدیل شیر مایع به ساختار ژلی نرم است که معمولاً به معنی دلمه است. این فرایند به طور تصادفی هزاران سال پیش کشف شد و از آن زمان به بعد جهت انتقال ماده به شدت فاسد شدنی به شکل پایدارتری یعنی پنیر سودمند بوده است. مایه پنیر و منعقدکننده‌ها مقدمات آماده‌سازی آنزیم های پروتئولیتیک هستند که بعضی از آنها هزاران سال در تولید پنیر مورد استفاده شده است و به نظر میرسد؛ آنها قدیمی ترین کاربرد شناخته شده آنزیم ها هستند. برای تولید پنیر فرایندهای بیوشیمیایی طی خواهد شد که به اولین فرایند بیوشیمیایی برای تولید پنیر و تبدیل شیر به ساختار ژله ای که دلمه پنیر نامیده می شود توسط ماده ای به نام پنیرمایه یا مایه پنیر انجام می شود. مواد استخراج‌شده از شیردان گوساله در پنیرسازی برای تولید دلمهٔ شیر استفاده می‌شود و به این خاطر پنیرمایه نامیده می‌شود. تاریخچه کشف مایه پنیر به هزاران سال پیش بر می‌گردد. با بررسی نقاشی غارها تاریخچه تولید پنیر به 5000 سال پیش بر میگردد. اما برای اولین بار در سال 1874 این محصول به یک محصول تجاری تبدیل شد. در سال 1960 دیگر از معده حیوانات به عنوان مایه پنیر استفاده نشد و در سال 1990 یک نسل جدید از مایه پنیر که منجر به رشد آنزیم های لخته کننده میکروبی شیر شد معرفی گردید.
پنیرمایه