هواپیمای ترابری نظامی لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس توسط چه کمپانی ساخته شد؟
17440#0
لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس (به انگلیسی: Lockheed C-130 Hercules) یک هواپیمای ترابری نظامی یا لجستیک با ۴ موتور توربوپراپ است که توسط شرکت لاکهید در سال ۱۹۵۴ ساخته شد و اکنون در شرکت لاکهید مارتین ساخته می‌شود. این هواپیما قابلیت استفاده از انواع باندها برای پرواز و فرود را دارد. سی - ۱۳۰ هرکولس علاوه بر حمل و نقل نظامی، توانایی انجام انواع مأموریت‌های مختلف، از جمله حمل هوابرد، جستجو و نجات، پشتیبانی تحقیقات علمی، شناسایی آب و هوا، سوخت‌گیری هوایی، گشت دریایی و آتش‌نشانی هوایی را دارد. سی -۱۳۰ مدتهاست که هواپیمای ترابری-تاکتیکی اصلی برای بسیاری از نیروهای نظامی در سراسر جهان است و بیش از ۴۰ مدل در انواع مختلف از سی- ۱۳۰ هرکولس در بیش از ۶۰ کشور جهان خدمت می‌کنند.
لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس
17440#3
ایالات متحده آمریکا در شرایطی وارد جنگ کره شد که همهٔ هواپیماهای ترابری نظامی‌اش مثل سی-۴۶ و سی-۴۷ و سی-۱۱۹ (فلائینگ بوکس کار) و سی-۱۲۱ (کانستیلیشن) موتورهای پیستونی داشتند و طرح‌های‌شان متعلّق به جنگ جهانی دوم بود؛ بنابراین در دوم فوریه ۱۹۵۱ نیروی هوایی ایالات متحده طرح هواپیمای ترابری نظامی با مشخصات زیر را به مناقصه گذاشت:
لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس
328041#0
لاکهید ای‌سی-۱۳۰ نوعی هواگرد تهاجمی به‌شدت مسلح و یکی از انواع هواپیمای ترابری نظامی سی-۱۳۰هرکولس است. بدنهٔ این هواپیما توسط شرکت لاکهید مارتین ساخته شده و شرکت بوئینگ مسئول تجهیز و تبدیل آن به هواپیمایی جنگی و پشتیبانی از آن است.
لاکهید ای‌سی-۱۳۰
3584438#0
لاکهید مارتین سی-۱۳۰جی سوپر هرکولس یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید مارتین در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۹۶ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لاکهید مارتین سی-۱۳۰جی سوپر هرکولس
3272167#0
کاوازاکی سی-۲ () هواپیمای ترابری نظامی با ابعاد متوسط ، دو موتور توربوفن ،برد طولانی و سرعت زیاد توسط صنایع سنگین کاوازاکی (KHI) برای نیروی هوایی دفاعی ژاپن توسعه یافته‌است . در سال ۲۰۰۱ وزارت دفاع ژاپن در پی تصمیم برای نوسازی ناوگانهای فرسوده و نیاز به هواپیمای ترابری جدید، شروع به تحقیق و برنامه‌ریزی برای تهیه ۴۰ فروند هواپیما و جایگزین نمودن در ناوگانهای فرسوده بجای کاوازاکی سی-۱ و سی-۱۳۰ هرکولس نمود.پس از تحقیق دربارهٔ هواپیماهای ترابری نظامی خارجی مانند سی۱۳۰جی سوپر هرکولس ، سی-۱۷گلوبمستر-۳ و ایرباس آ-۴۰۰ام وزارت دفاع ژاپن اعلام کرد هیچ یک از هواپیماهای موجود ، نیاز نیروی هوایی ژاپن را تأمین نمی‌کنند و تصمیم بر توسعه هواپیماهای موجود گرفته شد .
کاوازاکی سی-۲
943910#0
لاکهید سی-۵ گالکسی بزرگترین هواپیمای ترابری نظامی موجود در نیروی هوایی آمریکا است. ایالات متحده آمریکا
لاکهید سی-۵ گالکسی
17440#1
حتی مدل فوق‌العاده مسلحی از این هواپیما با نام لاکهید ای‌سی-۱۳۰ اسپکتر/اسپوکی با قدرت آتش سنگین برای مأموریت‌های تهاجمی ساخته شده‌است.
لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس
1269612#0
هواپیمای سی-۱۴۱ استارلیفتر یک هواپیمای ترابری نظامی راهبردی در حال خدمت برای ایر موبیلیتی کامند (فرماندهی جابه جایی هوایی) (به انگلیسی:Air Mobility Command) نیروی هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا بود. این هواپیما برای جایگزینی هواپیماهای باربری با موتور پیستونی نظیر داگلاس سی-۱۲۴ گلوبمستر ۲ ساخته شد، این هواپیما بر اساس الزامات سال ۱۹۶۰ طراحی و در سال ۱۹۶۳ نخستین پرواز خود را انجام داد، ساخت هواپیما برای تحویل ۲۸۵ فروند از پیش شرط شده در ۱۹۶۵ آغاز گردید، ۲۸۴ عدد برای نیروی هوایی و یک عدد جهت استفاده در دیدبانی هوایی برای سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا (ناسا) ساخته شد. این هواپیما برای حدود ۴۰ سال در حال خدمت رسانی باقی‌ماند تا اینکه آخرین فروند از آن در سال ۲۰۰۶ توسط نیروی هوایی ایالات متحده از خدمت خارج گردید و پس از آن با هواپیمای سی-۱۷ گلوبمستر ۳ جایگزین شد.
لاکهید سی-۱۴۱ استارلیفتر
1272066#0
هواپیمای داگلاس سی-۱۲۴ گلوبمستر ۲ با نام مستعار "الد شکی" (Old Shaky)، یک هواپیمای حمل و نقل سنگین بارهای هوایی است که توسط شرکت هواپیماسازی داگلاس در لانگ بیچ کالیفرنیا ساخته شد. سی-۱۲۴ هواپیمای اصلی پیشکاران حمل و نقل هوایی نظامی نیروی هوایی ایالات متحده (MATS) در بین سال‌های دهه ۱۹۵۰ و ابتدای دهه ۱۹۶۰ میلادی بود پیش از این که سی-۱۴۱ استارلیفتر به کار گرفته شود. این هواپیما در خدمت خدمات حمل و نقل هوایی نظامی نیروی هوایی ایالات متحده بود، پس از آن با از هم پاشیدن این واحد برای فرماندهی ترابری نظامی نیروی هوایی ایالات متحده (MAC)، واحدهایی از اندوخته نیروی هوایی و تا سال ۱۹۷۴ برای گارد ملی هوایی ایالات متحده خدمت کرد. هواپیمای سی-۱۲۴ در بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ به دست شرکت هواپیمایی داگلاس از روی طراحی جنگ جهانی دوم هواپیمای داگلاس سی-۷۴ گلوبمستر و بر پایه درس‌های آموخته شده در محاصره برلین توسعه یافت. نیروی رانشی هواپیما به دست چهار موتور پیستونی آر-۴۳۶۰ پرت اند ویتنی برآورده می شد که هرکدام ۳٬۸۰۰ اسب بخار نیرو زایش می‌کردند. ویژگی طراحی سی-۱۲۴ داشتن دو درب بزرگ لولایی و یک سطح شیب دار هیدرولیکی در دماغه و به همچنین یک آسانسور باری زیر بخش پشتی هواپیما بود. سی-۱۲۴ می‌توانست ۳۱٬۱۰۰ کیلوگرم (۶۸٬۵۰۰ پوند) بار جابه جا نماید، دهانه بخش بار آن ۲۳ متر و دارای دو بالابر جاداده شده در بالا بود که هرکدام می‌توانستند ۳٬۸۰۰ کیلوگرم بار را بلند کنند. با نام یک جابه جاکننده این هواپیما می‌توانست تانک ها، جنگ افزارها، کامیون‌ها و دیگر تجهیزات سنگین را جابه جا نماید، هنگامی که در نقش جابه جاکننده مسافر بود می‌توانست ۲۰۰ سرباز آکنده از تجهیزات را روی دو عرشه خود داشته باشد یا ۱۲۷ برانکارد بیماران را به همراه پرستارانشان جابه جا کند. سی-۱۴۱ تنها هواپیمایی در زمان خود بود که می‌توانست تجهیزات سنگین مانند تانک‌ها و بلدوزرها را بدون از هم باز کردن آن‌ها جابه جا کند. نخستین پرواز سی-۱۲۴ ۲۷ نوامبر ۱۹۴۹ انجام شد و سی-۱۲۴ اِی در ماه می ۱۹۵۰ واگذار شد، سی-۱۴۱سی مدل پسین بود، که قدرت موتورهای قدرتمندتر داشت و یک رادار آب و هوایی مدل اِی پی اس-۴۲ (APS-41) به شکل یک سازه انگشتانه مانند روی دماغه آن جاداده شده بود. گرم‌کننده‌های سوختنی جاداده شده در نوک بال‌ها برای گرم کردن کابین به آن افزوده شد و سطح بال و دم هواپیما را از یخ زدن باز می داشت. هواپیماهای سی-۱۴۱ مدل ای پس از آن با این تجهیزات بهبود یافتند. همچنین سی-۱۲۴ نخستین هواپیمایی بود که بخش قدرت کمکی (APU) روی آن جا داده شد.یک سی-۱۲۴سی، به شماره سریال ۱۰۶۹-۵۲ با نام جی سی-۱۲۴سی برای آزمایش موتور توربوپراپ ایکس تی ۵۷ پرت اند ویتنی با قدرت ۱۵٬۰۰۰ اسب بخار که در دماغه جاداده می شد استفاده شد. نخستین واگذاری ۴۴۸ فروند از این هواپیما از ماه می ۱۹۵۰ آغاز شد و تا ۱۹۵۵ ادامه پیدا کرد، سی-۱۲۴ در درازای جنگ کره به کار گرفته شد، همچنین برای همکاری در مأموریت‌های رساندن بار در ماموریت یخبندان ژرف در آنتاریکتا نیز از آن استفاده شد. این هواپیماها مأموریت‌های باربری سنگین ایالات متحده در سرتاسر جهان را انجام می داد شامل پروازهایی به جنوب آسیا، آفریقا و هرجای دیگر. از ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ تسلیحات تور را از راه اقیانوس اطلس به انگلستان جابه جا می‌کردند.هواپیماهای سی-۱۲۴ همچنین در درازای جنگ ویتنام به‌طور گسترده مواد و تجهیزات را بین ایالات متحده و ویتنام جابه جا می‌کردند. پیش از آن که سی-۵اِی کاربردی شود، هواپیمای سی-۱۲۴ و خواهرش سی-۱۳۳ تنها هواپیماهایی بودند که می‌توانستند بارهای بسیار بزرگ را جابه جا نمایند. فرماندهی راهبرد هوایی نیروی هوایی ایالات متحده (SAC) کاربر نخستین سی-۱۲۴ گلوبمستر با به‌کارگیری ۵۰ فروند از آن از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۲ بود، چهار اسکادران از این فرماندهی دربرگیرنده اسکادران‌های پشتیبانی راهبردی نخست، دوم، سوم و چهارم نمونه این هواپیما را بکار می بردند، جابه جایی سلاح‌های هسته ای بین پایگاه‌های هوایی و جابه جایی هوایی کارکنان و تجهیزات در درازای مانورهای نظامی و صف آرایی‌های خارج از کشور کار اصلی آن‌ها بود. پیشکاران ترابری هوایی نظامی نیروی هوایی ایالات متحده (MATS) تا ژانویه ۱۹۶۶ کاربر اصلی این هواپیما بود، هنگامی که این ارگان به فرماندهی ترابری هوایی نظامی (MAC) نام گردانی شد، در درازای چند سال پیروی از ساختار این فرماندهی، نمونه‌های به جامانده هواپیما به اندوخته نیروی هوایی ایالات متحده (AFRES) و گارد ملی هوایی ایالات متحده (ANG) فرستاده شدند این فرستادن در ۱۹۷۰ پایان یافت. نخستین واحد گارد ملی هوایی که هواپیمای سی-۱۲۴سی را دریافت نمود گروه ترابری تاکتیکی هوایی ۱۶۵ام (هم اکنون با نام شاخه ترابری هوایی ۱۶۵ام گارد ملی هوایی ایالات متحده شناخته می‌شود) وابسته به گارد ملی هوایی جورجیا بود که واپسین گروه نیروی هوایی بود که هواپیمای خود را در سپتامبر ۱۹۷۴ بازشنسته کرد.
داگلاس سی-۱۲۴ گلوبمستر ۲
17440#2
این هواپیما در طول سال‌های خدمت خود در عملیات‌های کمک‌های نظامی پرشماری برای ارتش ایالات متحده شرکت کرده‌است. تا سال ۲۰۱۵ بیش از ۲۵۰۰ فروند از آن ساخته شده که طولانی‌ترین دوره تولید مستمر در میان همه هواپیماهای نظامی را به خود اختصاص داده‌است. در سال ۲۰۰۷ این هواپیما پنجمین هواپیمای نظامی پس از اینگلیش الکتریک کانبرا، بوئینگ بی-۵۲ استراتوفورترس، توپولف-۹۵ , بوئینگ کی‌سی-۱۳۵ استراتوتانکر شد که به پنجاهمین سال فعالیت مستمر نظامی خود در کشور کاربر اصلی خود (ایالات متحده آمریکا رسید.
لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس