چند کتاب از یوگنی ایوانویچ زامیاتین بجا مانده است؟
4048#36
یِوگِنی زامیاتین Евге́ний Ива́нович Замя́тин؛ (۱ فوریه ۱۸۸۴–۱۰ مارس ۱۹۳۷) نویسنده، منتقد، نمایشنامه نویس و یکی از موثرترین افراد در تکوین ادبیات روسی به ویژه در دهه ۱۹۲۰ ادبیات این کشور به حساب می‌آید. پدرش کشیش ارتدوکس و معلم مدرسه ابتدایی و مادرش نوازنده چیره‌دست پیانو بودند. در ۱۹۰۲ زامیاتین دانشجوی مهندسی دریا در مؤسسه پلی تکنیک سنت پترزبورگ بود. در سال ۱۹۰۵ به حزب بلشویک پیوست. از حدود ۱۹۰۸ به عنوان نویسنده مطرح شد. از ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۱ آثاری منتشر کرد که چندان مورد استقبال نبودند. از ۱۹۱۱ نوشتن را به صورت جدی آغاز نمود. رمانی با عنوان «یک حکایت شهرستانی» در نشریه ادبی «زاویتی» منتشر کرد و با آن در سراسر روسیه مشهور شد. رمان «دخمه فراموش شده»، «آوریل»، «زهدان»، «جان‌سخت‌ها» و «آفریقا» از دیگر آثار او طی سال‌های ۱۹۱۴–۱۹۱۶ هستند. مضمون اصلی در رمان‌های قبل انقلاب زامیاتین اغلب حکایت کارکنان دولت، روحانیان، بازرگانان و طبقه متوسط جامعه بود. پس از انقلاب ۱۹۱۷، وی از نیروی انقلاب استقبال می‌کرد و نُمود آن در آثارش نیز هویداست اما به برخی عملکرد افراطی بلشویک‌ها انتقاد داشت و در سلسله مقالاتی که منتشر می‌نمود به سیاست‌های آنان می‌تاخت. رمان «صیاد انسان‌ها»، «شمال» و «غار» از دیگر آثار اوست. او در اوج فعالیت نویسندگی با ماکسیم گورکی دررفت‌وآمد بود و گورگی او را خبره زبان روسی می‌دانست و استعدادش را می‌ستود. زامیاتین با حمایت گورکی به نمایشنامه نویسی نیز روی آورد و نخستین نمایشنامه خود را به نام «شعله‌های سن دومینیک» در ۱۹۲۲ با مضمون ارتداد، اومانیسم و خطاپذیری در محیط اسپانیای قرن ۱۶ نوشت. امروزه در غرب بیشتر وی را با رمان «ما» که در سال ۱۹۲۷ نوشته شد می‌شناسند. این رمان با تصویرپردازی عالی و سبکی موجز جایگاه نویسنده را در سطح جهانی ارتقا داد. و وی در ۱۹۳۱ شوروی را ترک کرد و در پاریس تا آخر عمر ماندگار شد. چند داستان کوتاه حاصل مهاجرت اوست. از این نویسنده رمان معروف «ما» به ترجمه بهروز مشیری در تهران چاپ شد و سپس در سال ۱۳۷۹ شمسی بار دیگر ترجمه و به چاپ رسید.
روسیه
619773#27
آثار بجا مانده از وی تاکنون مجموعه‌ای بیش از ۴۰ جلد می‌باشند که از جمله آن‌ها:
سید محمدسعید حکیم
3499541#0
یوگنی ایوانویچ زامیاتین (؛ – ) نویسنده آثار علمی–تخیلی و طنزنویس سیاسی اهل امپراتوری روسیه بود. او برای نگارش رمان ما (نوشته شده در سال ۱۹۲۱)، رمانی پادآرمان‌شهری که در فضای آینده حکومت پلیسی رقم می‌خورد، مشهور است. با وجود این‌که زامیاتین از بلشویکهای قدیمی محسوب می‌شد، اما به شدت از سیاست‌هایی که حزب کمونیست اتحاد شوروی در ادامه رویدادهای انقلاب اکتبر در پیش گرفته بود، متاثر شد. در ۱۹۲۱، اثر او، مبدل به اولین کتابی شد که توسط شورای سانسور شوروی، ممنوع اعلام شد. در نهایت، او مجبور شد کتابش را برای انتشار به غرب بفرستد. نتیجه این عمل او، طرد از کانون نویسندگان شوروی و حزب بود اما مجازاتش با توجه به موافقت ژوزف استالین با درخواستش مبنی بر خروج از کشور، به تبعید فروکاسته شد. با توجه به نقدی که او در آثارش از حزب کمونیست مطرح کرده‌است، او از اولین مخالفان حکومت شوروی به حساب می‌آید. او در سال ۱۹۳۷ در پاریس درگذشت.
یوگنی زامیاتین
916197#17
از وی کتابی بنام «شراب صوفی» بجا مانده که وی برای شرح اشعار عارفان مسلمان از جمله ابوسعید ابوالخیر تلاش کرده‌است. ;0
پاراماهانزا یوگاناندا
5070276#6
یوزیک نویسنده دو کتاب است؛ «یادداشت‌های بسلان» دربارهٔ اقدام تروریستی در اوستیای شمالی و «عروس‌های الله» (Alahove nevjeste) دربارهٔ زنان انتحاری، که به ۹ زبان ترجمه شده اما فروش آن در روسیه ممنوع است.
یولیا یوزیک
259539#6
قرآنی از وی که به تاریخ ۱۲۷۸ و در کهولت سن و ضعف جسمانی، به گواه خود در رقم انتهای آن، باقی مانده از کثرت هم و لطافت طبعش خبر می‌دهد. البته قرآنی نیز در نهایت زیبایی از وی بجا مانده که تاریخ اتمام آن سال ۱۲۴۸ قمری، و مشهور به مصحف زرین است که احتمالاً در موزه ملک نگهداری می‌شود.
زین‌العابدین اصفهانی
3732046#4
از مهمترین آثار بجا مانده از وی می‌توان به " گدایی از وان"،"باربرها در حال عبور از پل کاراکوی" ،"همسایه ترک"، "گدای درویش در مسجد سلطان مهری ماه در اسکودار"( ۱۹۱۱) ، "مدرسه مسجد سوکول لو محمد پاشا "، "پرتره بربریان (کارشناس آموزش و پرورش ) " و "پرتره ماهرخ ایزد مدیر کافه"( ۱۹۱۰) اشاره کرد .
سیمون هاکوبیان
3795045#13
کتاب «حکایات تمثیلی» اثر ایوان آندریویچ کریلوف توسط بهروز عزبدفتری به فارسی برگردانده شده که در ۲۷۲ صفحه، از سوی نشر نیلوفر منتشر شده‌است.
ایوان کریلوف
930250#2
رُمان هفت هزار خطی یوگنی آنگین که شخصیت خود پوشکین را هم در ورای چهره قهرمانش نمایان می‌سازد، مانند جنایت و مکافاتداستایفسکی «دانشنامه زندگی روسی» است و تأثیرات زیادی در موسیقی و ادبّیات و فیلم گذاشته‌است. چایکوفسکی از روی آن، اپرای «اوژن اونگین» را ساخته‌است.
یوگنی آنگین
916197#14
در سال ۱۹۴۶، یوگاناندا داستان زندگی خودا با عنوان زندگینامه یک یوگی را منتشر کرد. این کتاب به ۲۵ زبان ترجمه شده‌است. در ۱۹۹۹ یه عنوان یکی از ۱۰۰ کتاب مهم معنوی در قرن ۲۰ توسط گروهی از نویسندگان که توسط ناشران فیلیپ زالیسکی و هارپر کولینز ترتیب داده شده بود، برگزیده شد. زندگینامه یک یوگی جستجوی معنوی یوگاناندا را برای روشن ضمیری شرح می‌دهد، به علاوه برخوردهایش را با اشخاص معنوی سرشناس همچون تریزا نیومن، آناندامویی ما، ماهاتما گاندی، برنده جایزه نوبل ادبیات رابیندرانات تاگور، دانشمند گیاهشناس نامی لوتر بوربنک (این کتاب به یادبود لوتر بوربنک قدیس آمریکایی اهدا می‌شود)، داانشمند هندی مشهور سر جاگادیش چاندرا بوس و برنده جایزه نوبل فیزیک سر رامان اشاره کرد. یکی از فصل‌های قابل ذکر این کتاب «قانون معجزات» است، فصلی که توضیح علمی برای شاهکارهای به ظاهر معجره آسا می‌دهد. یوگاناندا می‌نویسد کلمه غیرممکن در واژگان بشری جایگاه چندانی ندارد.
پاراماهانزا یوگاناندا