کدام کشورها در منشور سازمان نهادهای عالی حسابرسی آسیا را تصویب و امضا نمودند؟
4970001#2
بحرین،کامبوج، اندونزی، ژاپن، کویت، مالدیو، نپال، پاکستان، روسیه، تاجیکستان، ویتنام، ارمنستان، بنگلادش، قبرس، عراق، اردن، قرقیزستان، موریتانی، نیوزلند، گینه، عربستان، تایلند، یمن، استرالیا، بوتان، گرجستان، ایران، قزاقستان، لائو، مغولستان، عمان، فیلیپین، سنگاپور، ترکیه، آذربایجان، برونئی، هند، اسرائیل، کره جنوبی، مالزی، میانمار، چین، قطر، سریلانکا و امارات متحده عربی می‌باشند.
سازمان منطقه‌ای مؤسسات عالی حسابرسی آسیا
4970001#0
سازمان نهادهای عالی حسابرسی آسیا، یکی از گروه‌های منطقه‌ای سازمان بین‌المللی موسسات حسابرسی عالی (INTOSAI) می‌باشد. این سازمان در سال ۱۹۷۹ با ۱۱ عضو تأسیس شد؛ اعضای این سازمان شامل اعضای مؤسس و عادی می‌باشد و در حال حاضر ۴۶ عضو دارد. طی نهمین کنگره سازمان بین‌المللی موسسات حسابرسی عالی (INTOSAI) در لیما پایتخت پرو که در سال ۱۹۷۷ برگزار شد، پیشنهاد تأسیس آسوسای توسط آقای تانتیکو نماینده فیلیپین مطرح گردید. در سپتامبر ۱۹۷۸ سران نُه کشور آسیایی که در یک کنگره ای در آلمان شرکت کرده بودند، منشور سازمان نهادهای عالی حسابرسی آسیا (آسوسای) را تصویب و امضا نمودند. در ماه می ۱۹۷۹، اولین مجمع عمومی و جلسه هیئت مدیره در دهلی نو برگزار شد؛ در اولین مجمع عمومی قوانین آسوسای مورد تأیید قرار گرفت.
سازمان منطقه‌ای مؤسسات عالی حسابرسی آسیا
5318793#12
اما از ۵۳ کشوری که منشور هاوانا را امضا کردند تنها دو کشور استرالیا و لیبریا توانستند آنرا ازتصویب پارلمان‌های خود بگذرانند. حتی آمریکا نیز که خود از مبتکران منشور تجارت جهانی بود نتوانست آن را از تصویب کنگره بگذراند و رئیس‌جمهور وقت آمریکا (هاری ترومن) لایحه آن را از کنگره پس گرفت. بدین ترتیب منشور هاوانا راه به جایی نبرد و طرح تشکیل سازمان بین‌المللی تجارت که مهمترین پیشنهاد آن بود در پندارها ماند و تا نیم قرن بعد صورت واقعیت نیافت. اما گات که فصل چهارم منشور هاوانا را تشکیل می‌داد و موقتاً به اجرا درآمده بود به عنوان تنها یادگار این کوشش‌ها به موجودیت خود ادامه داد. گات از آغاز سال۱۹۴۸ توسط ۹ طرف متعاهد آن به اجرا درآمد. براساس ماده ۱۱ گات، دبیرکل سازمان ملل بایستی تا مارس ۱۹۴۸ نخستین جلسه طرفهای متعاهد را تشکیل ملی داد. این جلسه در فوریه۱۹۴۸در حاشیه مذاکرات منشور هاوانا در پایتخت کوبا برگزار شد که در آن ۹ طرف متعاهد گات مشارکت و دیگر امضاکنندگان گات به عنوان ناظر حضور داشتند که در آن آیین‌نامه جلسات طرف‌های متعاهد مورد بحث قرار گرفت. این آیین‌نامه در دومین جلسه طرف‌های متعاهد در تاریخ ۱۶ اوت ۱۹۴۸ به تصویب رسید که براساس آن کشورهای امضا کننده منشور هاوانا که هنوز طرف متعاهد نشده‌اند می‌توانند به عنوان ناظر در جلسات طرف‌های متعاهد گات حضور یابند و بدون حق رأی در مباحثات مشارکت کنند. بدین ترتیب کشور ایران که منشور هاوانا را امضا کرده بود اما جزو امضا کنندگان موافقتنامه عمومی تعرفه و تجارت (گات) نبود مطابق این تعریف از آن زمان عضو ناظر گات محسوب می‌شد. علاوه بر عضویت ناظر در جلسات طرف‌های متعاهد که معمولاً سالانه و به مدت چند هفته برگزارمی شد ایران در سال ۱۹۷۴ خواستار عضویت ناظر در شورای نمایندگان گات گردید که درنشست ژوئیه همان سال مورد بررسی قرار گرفت و متعاقباً پذیرفته شد. شورای نمایندگان گات که در ۴ ژوئن ۱۹۶۰ تأسیس گردید عمده فعالیت‌های گات را در فواصل جلسات طرف‌های متعاهد دنبال می‌نمود و بر حسب نیاز و بطور معمول ۱۰ بار در سال برای رسیدگی به امور جاری و مسائل اضطراری بین اجلاسیه‌های عمومی تشکیل جلسه می‌داد. این شورا فعالیت کمیته‌ها و تشکیلات وابسته و گروه‌های کاری را تحت نظر داشت و بتدریج پس از سال ۱۹۶۸ اختیارات بیشتری راعهده دار گردید.
ایران و عضویت در سازمان تجارت جهانی
5318793#10
مفاد گات در فصل چهارم منشور هاوانا با عنوان سیاست تجاری گنجانده شد و هشت فصل دیگر منشور عناوینی چون اهدا، اشتغال و فعالیت اقتصادی، توسعه اقتصادی و بازسازی، رویه‌های تجاری محدود کننده، موافقتنامه‌های کالایی بین‌الدولی، سازمان تجارت بین‌المللی، حل و فصل اختلافات و مفاد عمومی را در بر می‌گرفت. علاوه بر ۱۲ کشور بنیان‌گذار گات، ایران، عراق، افغانستان، اندونزی، فیلیپین، اردن، مصر، لیبریا، اتریش، دانمارک، یونان، ایتالیا، ایرلند، پرتقال، سوئیس، سوئد، مکزیک، ونزوئلا، اروگوئه، کلمبیا، بولیوی، اکوادور، پرو، پاناما، نیکاراگوئه، گواتمالا، کاستاریکا، السالوادور، دومینیکن و هائیتی نیز منشور هاوانا را به امضا رساندند.
ایران و عضویت در سازمان تجارت جهانی
1618664#2
این اعلامیه را مقدمه‌ای بر ایجاد سازمان ملل متحد می‌دانند. اعلامیه ملل متحد مکمل منشور آتلانتیک بود و در متن آن به این منشور ارجاع شده‌است، اما در این اعلامیه دو اصل دیگر نیز بر اصول منشور آتلانتیک اضافه شد. این اصول، کشورهای امضاکننده را متعهد کرد که تمام نیروی خود را در جنگ علیه دولتهای محور بکار ببرند و از صلح جداگانه با دولتهای محور اجتناب کنند. علاوه بر ۲۶ کشور اولیه، کشورهای دیگری، از جمله ایران (به تاریخ ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۳) نیز این اعلامیه را امضا کردند. هنگامی که مقدمات کنفرانس سان‌فرانسیسکو، کنفرانس تشکیل سازمان ملل متحد، آماده می‌شد، تنها کشورهایی که تا مارس ۱۹۴۵ این اعلامیه را امضا کرده بودند به این کنفرانس دعوت شدند.
اعلامیه ملل متحد
25946#1
متن منشور ملل متحد در ۲۶ ژوئن ۱۹۴۵ در سانفرانسیسکو در پایان کنفرانس ملل متحد به امضای ۵۰ کشور از ۵۱ کشور اولیه (لهستان در کنفرانس شرکت نکرد) رسید و در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ لازم‌الاجرا شد. امروزه ۱۹۳ کشور آن را امضا کرده‌اند و رعایت مفاد آن برای همه اعضای سازمان ملل متحد الزامی است. در متن منشور صریحاً تأکید شده که مفاد منشور بر هر قرارداد بین‌المللی دیگری مقدم است.
منشور ملل متحد
3615033#10
بعد از اتحاد سازمان نصر و پاسداران جهاد، سایر گروه‌های شیعی نیز برای پیوستن به این اتحاد دعوت شدند. در گردهمایی بهسود که با شرکت نمایندگان نیروی اسلامی، نهضت اسلامی، حرکت اسلامی، سازمان نصر، پاسداران جهاد و نیروی صلح برگزار شد سازمان نیرو و نیروی صلح، به اتحاد پیوستند و در گردهمایی جاغوری در مورخهٔ ۶/۹/۶۷ نهضت اسلامی، دعوت اتحاد اسلامی و جبهه ی متحد انقلاب اسلامی نیز به اتحاد پیوسته و منشور وحدت را امضا کردند. در این نشست اعضای شورای مرکزی اتحاد تعیین گردید و بامیان به عنوان مرکز انتخاب شد. سرانجام در گردهمایی بامیان، نمایندگان و مسؤولین احزاب شیعه از ۱۳ ولایت اکثراً شیعه‌نشین افغانستان شرکت نمودند و طی ۹ روز بحث و گفتگو، با سوگند به قرآن با هم وحدت نموده و میثاق وحدت را در۲۰ ماده امضا کردند و احزاب خود را منحل اعلام نمودند.
سید عبدالحمید سجادی
4970001#3
ریاست آسوسای برای سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ برای نخستین بار از زمان تأسیس به مالزی واگذار شد. انتخاب اعضای هیئت رئیسه آسوسای و کمیته ممیزی برای سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ از برنامه سیزدهمین کنگره دیوان محاسبات کشورهای آسیایی بود.
سازمان منطقه‌ای مؤسسات عالی حسابرسی آسیا
20220#12
منشور آیسسکو تصریح می کند که هر کشور عضو سازمان همکاری های اسلامی (OIC) پس از امضای رسمی منشور و تکمیل تشریفات قانونی و اطلاع کتبی به اداره کل آیسسکو، به عضویت این سازمان در می آید.
آیسسکو
5318793#1
منشور هاوانا که گات بخشی از آن بود در اجلاس کوبا باتوافق ۵۳ کشور از جمله ایران به تصویب رسید. پس ازاینکه این کشورها پذیرفتند باید مراجع داخلی این کشورها نیز منشور هاوانا را تصویب می‌کردند. اما از این ۵۳ کشور پذیرنده تنها دو کشور توانستند منشور هاوانا را به تصویب پارلمان خود برسانند و این مسئله به خاطر این بود که در آن زمان کشورها آمادگی برای قبول پیشنهادهای آن منشور را نداشتند. درنتیجه اعمال سند گات با پروتکل اجرای موقت به‌مدت ۵۰ سال به درازا انجامید. در این سالها ۸ دور مذاکرات تجاری انجام گرفت و در هر دور از مذاکرات گستره عملیاتی بیشتری در دسترس قرار گرفت و فراگیرتر شد و کشورهای بیشتری به گات پیوستند. دراین ۸ دوره تعرفه‌های صنعتی از ۴۰ درصد به ۴ درصد کاهش‌یافت. گات ابتدا فقط برتعرفه‌ها متمرکز بود اما به مرور مبانی غیرتعرفه‌ای را هم شامل می‌شد، ضوابط مربوط به دامپینگ و یارانه‌ها کم‌کم بر مقررات گات افزوده شد تا اینکه هشتمین دوره مذاکرات گات که در اروگوئه انجام شد پس از پایان این دوره تحولات شگرفی دیده شد. دور اروگوئه مقارن است با سقوط بلوک شرق و فروپاشی شوروی که شاهد آزادسازی‌های تجاری بودیم و در دوراروگوئه عرصه‌های جدیدی همچون تجارت خدمات و مالکیت فکری بر قلمرو گات افزوده شد. پس ازاین دور که به بیش‌از هفت سال به طول انجامید ایده سازمان جهانی تجارت پیشنهاد داده شدکه بالاخره پس‌از ۵۰ سال سازمان‌جهانی تجارت(WTO) شکل گرفت.
ایران و عضویت در سازمان تجارت جهانی