رابرت دنیرو در چه فیلمهایی بازی کرده است؟
5330729#0
رابرت دنیرو بازیگر، تهیه‌کننده و کارگردان آمریکایی است. فیلم‌های اولیه دنیرو شامل "تبریکات" (۱۹۶۸)، ' (۱۹۶۹)، "مادر خونین" (۱۹۷۰)، "سلام، مامان!" (۱۹۷۰)، "جنیفر در ذهن من" (۱۹۷۱)، ' (۱۹۷۱) و "خیابان‌های پایین شهر" (۱۹۷۳) بودند. پس از "پدرخوانده قسمت دوم"، او دردرام روانشناختی مارتین اسکورسیزی "راننده تاکسی" (۱۹۷۶) بازی کرد.
فیلم‌شناسی رابرت دنیرو
16656#13
بر اساس تحلیلی که در ماه مه سال ۲۰۱۵، بر مبنای شمار نقش‌های کلیدی یک بازیگر تهیه شد (نه بر مبنای جوایز سینمایی)، دنیرو به عنوان بزرگترین بازیگر همه دوران تاریخ سینما برگزیده شد. دنیرو هشت نقش اصلیِ ماندگار را ایفا کرده‌است، «»، «روزی روزگاری در آمریکا»، «راننده تاکسی»، «گاو خشمگین»، «مخمصه»، «کازینو»، «شکارچی گوزن» و «مرد ایرلندی» هشت نقشِ ماندگار اوست.
رابرت دنیرو
4009454#1
از آثار او می‌توان به ایفای نقش در فیلم "مرد خانواده"، "سرقت از برج"، "مگنولیا" و "شب‌ های عیاشی" اشاره کرد.
رابرت داونی سینیور
16656#2
دنیرو برای ایفای نقش جیک لاموتا در درام زندگی‌نامه‌ای "گاو خشمگین" (۱۹۸۰) ساختهٔ اسکورسیزی، برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. او سپس به نقش‌های دیگر تنوع داد و در "سلطان کمدی" (۱۹۸۲) ایفای نقش کرد. دنیرو برای نقش‌آفرینی‌هایش در فیلم حماسی "۱۹۰۰" (۱۹۷۶)، حماسی جنایی "روزی روزگاری در آمریکا" (۱۹۸۴)، طنز پادآرمان‌شهری "برزیل" (۱۹۸۵) و "فرار نیمه‌شب" (۱۹۸۸) به شناخت بیشتری دست یافت. او سپس در "رفقای خوب" و "بیداری‌ها" (هردو در ۱۹۹۰) و "تنگهٔ وحشت" (۱۹۹۱) ایفای نقش کرد. نقش‌آفرینی دنیرو در این سه فیلم مورد تحسین قرار گرفت. او سپس در "زندگی این پسر" (۱۹۹۳) ایفای نقش کرد و اولین فیلم بلند خود را در سال ۱۹۹۳ با "داستانی از برانکس" (۱۹۹۳) کارگردانی کرد. از دیگر نقش‌های تحسین‌شده‌اش می‌توان به فیلم‌های جنایی "مخمصه" و "کازینو "(هردو در ۱۹۹۵) اشاره کرد. دنیرو همچنین به خاطر نقش‌های کمیکی خود در "سگ را بجنبان" (۱۹۹۷)، "تحلیلش کنید" (۱۹۹۹) و "ملاقات والدین" (۲۰۰۰) معروف است. در پی حضور در چندین فیلم ناموفق، او در سال ۲۰۱۲ برای ایفای نقش در کمدی عاشقانهٔ "دفترچه امیدبخش" نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. دنیرو در سال ۲۰۱۷ نقش برنارد میداف را در فیلم "جادوگر دروغ‌ها" به تصویر کشید و برایش نامزد جایزهٔ امی ساعات پربیننده شد. او سپس در تریلر روان‌شناختی "جوکر" و حماسی جنایی "مرد ایرلندی" (هردو در ۲۰۱۹) ایفای نقش کرد.
رابرت دنیرو
16656#1
دنیرو در بخش منهتن نیویورک به دنیا آمد و بازیگری را در اچ‌بی استودیو، هنرستان استلا آدلر و اکتورز استودیو لی استراسبرگ فرا گرفت. نخستین نقش مهم او در "تبریکات" (۱۹۶۸) بود و سپس با ایفای نقش یک بازیکن بیسبال در درام ورزشی "طبل را آهسته بزن" (۱۹۷۳) به شهرت رسید. نخستین همکاری او با اسکورسیزی "خیابان‌های پایین شهر" (۱۹۷۳) بود که در آن نقش جنایتکاری را ایفا می‌کند. سپس با ایفای نقش جوانی ویتو کورلئونه در حماسی جنایی "" (۱۹۷۴) که برایش جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به همراه داشت، به بازیگری برجسته تبدیل شد. بازی در نقش تراویس بیکل در "راننده تاکسی" (۱۹۷۶) و سرباز جنگ ویتنام در درام "شکارچی گوزن" (۱۹۷۸) منجر به نامزد شدن او برای دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.
رابرت دنیرو
5513907#1
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "موش‌های صحرایی"، "نزاع هارلن کانتی"، "سه مرد و یک نوزاد"، "کوکتل"، "پرنده‌ای روی سیم"، "هراس از عنکبوت"، "سه مرد و یک خانم کوچک"، "فعالیت کلاسی"، "پردیس"، ""، "یکه و تنها"، "ترمینال سرعت"، "جنایات خیالی"، "دوتا زیاده"، "جومانجی"، "قطعه موسیقی آقای هولاند"، "ورود"، "هم‌دست"، "عروس فراری"، "آخرین رقص را نگه دار"، ""، "بر اساس جنسیت"، "مردی بی‌گناه" و "پسرها" اشاره نمود.
رابرت دابلیو. کرت
26098#5
اسکورسیزی معمولاً از بازیگرانی که قبلاً در فیلم‌هایش شرکت کرده‌اند استفاده می‌کند. به همین صورت ۹ فیلم با حضور رابرت دنیرو ساخته‌است. بعد از شروع قرن بیست و یکم اسکورسیزی از بازیگر جوان‌تری، لئوناردو دی‌کاپریو، در فیلم‌هایش استفاده کرد؛ که حاصل این همکاری ۵ فیلم تا به امروز است. این همکاری به عنوان یکی از بهترین و شورانگیزترین همکاری‌های سینمای معاصر به‌شمار می‌آید.
مارتین اسکورسیزی
26098#2
اسکورسیزی در نه فیلم با رابرت دنیرو همکاری کرده‌است. فیلم‌های او با دنیرو عبارتند از تریلر روان‌شناختی "راننده تاکسی" (۱۹۷۶)، درام ورزشی زندگی‌نامه‌ای "گاو خشمگین" (۱۹۸۰)، کمدی سیاه "سلطان کمدی" (۱۹۸۲)، درام موزیکال "نیویورک، نیویورک" (۱۹۷۷)، تریلر روان‌شناختی "تنگه وحشت" (۱۹۹۱) و فیلم‌های جنایی "خیابان‌های پایین شهر" (۱۹۷۳)، "رفقای خوب" (۱۹۹۰)، "کازینو" (۱۹۹۵) و "مرد ایرلندی" (۲۰۱۹). همکاری‌های او با لئوناردو دی‌کاپریو نیز مورد توجه است؛ او پنج فیلم دی‌کاپریو را کارگردانی کرده‌است: حماسی تاریخی "دارودسته‌های نیویورکی" (۲۰۰۲)، فیلم زندگی‌نامه‌ای "هوانورد" (۲۰۰۴)، تریلر جنایی "رفتگان" (۲۰۰۶)، تریلر روان‌شناختی "جزیره شاتر" (۲۰۱۰) و کمدی سیاه "گرگ وال استریت" (۲۰۱۳). فیلم "رفتگان" برندهٔ جوایز اسکار برای بهترین کارگردانی و بهترین فیلم شده‌است. اسکورسیزی همچنین به دلیل همکاری طولانی مدت خود با تدوین‌گر فیلم تلما شونمیکر معروف است. او تمام فیلم‌های اسکورسیزی را با نخستین فیلم "چه کسی در اتاقم را می‌زند" (۱۹۶۷) و سپس "گاو خشمگین" تدوین کرده‌است. از دیگر کارهای سینمایی اسکورسیزی می‌توان به کمدی سیاه "پس از ساعات اداری" (۱۹۸۵)، درام عاشقانه "عصر معصومیت" (۱۹۹۳)، درام ماجراجویی "هوگو" (۲۰۱۱) و حماسی مذهبی‌های "آخرین وسوسه مسیح" (۱۹۸۸)، "کوندان" (۱۹۹۷) و "سکوت" اشاره کرد.
مارتین اسکورسیزی
239280#11
در سال ۱۹۹۳، او در فیلم "قلب و ارواح" با الفری وودارد و کیرا سجویک بازی کرد. پس از آن در فیلم "برش‌های کوتاه" با متیو موداین و جولیان مور هم‌بازی شد. پس از آن در مستند "آخرین حزب" نویسندگی کرد. در سال ۱۹۹۴ در فیلم "فقط تو" با مریسا تومی بازی کرد، سپس در فیلم "قاتلین بالفطره" با وودی هارلسون هم‌بازی شد، و پس از آن در فیلم‌های "بازسازی"، "ریچارد سوم"، "دو دختر و یک مرد"، "مارشال‌های آمریکایی" و "سیاه و سفید" بازی کرد.
رابرت داونی جونیور
16656#15
مهم‌ترین فیلم‌های رابرت د نیرو را مارتین اسکورسیزی کارگردانی کرده‌است و شاید بتوان بازی د نیرو در نقش «تراویس بیکل» را الگویی برای کل بازیگری وی در نظر گرفت. عنوان این فیلم راننده تاکسی بود و دِ نیرو در نقش یک سرباز از جنگ برگشته که به علت بیداری ذهنی و دیدن زندگی کثیف مردم قادر به خوابیدن نیست در مؤسسه تاکسی‌رانی مشغول به کار می‌شود و شعار همیشگی او این است که: «یه بارون حسابی لازمه تا پیاده‌روهای این شهرو تمیز کنه.» او مشغول به مسافرکشی شبانه در محله «هارلم» نیویورک می‌شود. تراویس پس از اندکی متوجه فجایعی که در خیابان‌ها و در بطن مردم در جریان است می‌شود و با وجود حالت انفعالی که دارد تصمیم به برطرف کردن این مشکلات می‌نماید. روش‌های او خشونت‌بار است و نهایتاً تنها قادر به بازگردانیدن جودی فاستر (که در سن ۱۳ سالگی نقش یک فاحشه را بازی می‌کرد) به خانه می‌گردد. حس انزوای تراویس تا مدت‌های مدیدی بر بازی دِ نیرو سنگینی می‌کرد. البته دِ نیرو بازیگری چیره‌دست است و با ایفای نقش‌های متفاوتی پس از این فیلم سعی در دور شدن از کارکتر تراویس داشت.
رابرت دنیرو