حزب کمونیست شوروی در چه سالی ایجاد شد؟
24373#0
حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی نامی بود که بازماندگان جناح بلشویک حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه از ۱۹۵۲ تا ۱۹۹۱ بر خود اطلاق می‌کرد. اما واژهٔ «حزب کمونیست» از سال ۱۹۱۸ که بلشویک‌ها نام خود را «حزب کمونیست تمام روسیه (بلشویک‌ها)» نام‌گذاری کردند در ترکیب اسم این حزب بود. در ۱۹۲۵ این حزب نام خود را به «حزب کمونیست تمام اتحادیه (بلشویک‌ها)» تغییر داد و بالاخره در ۱۹۵۲ نام حزب «کمونیست اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» برگزیده شد.
حزب کمونیست اتحاد شوروی
3841133#0
حزب کمونیست جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه یک شاخه جمهوری‌خواه از حزب کمونیست اتحاد شوروی در جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه است که در سال ۱۹۹۰ میلادی تأسیس شد. در آن زمان ۵۸ درصد از حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی را تشکیل داده بود. این حزب در میان مردم به حزب کمونیست روسیه معروف بود و از لحاظ سیاسی آن را به یک مرکز برای مخالفان حکومت گورباچف تبدیل کرد.
حزب کمونیست جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه
1779411#1
حزب کمونیست فدراسیون روسیه در ۱۴ فوریه ۱۹۹۳ در دومین کنگره فوق‌العاده کمونیست‌های روسی تأسیس شد و خود را جانشین حزب کمونیست جمهوری سوسیالیستی فدرال اتحاد جماهیر شوروی روسیه (CPRSFSR) اعلام کرد. این حزب با ادغام گروه‌های مختلف جانشین حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی (CPSU) تشکیل شد، از جمله حزب سوسیالیست روی کار مدویدف (از جناح چپ سوسیالیستی)، اتحادیه کمونیست‌های الکسی پریگارین و بخش اعظم اعضای حزب کارگران کمونیست استالینیست روسیه (اگرچه رهبر حزب ویکتور آنپیلوف حزب جدید را رد کرد). حزب کمونیست فدراسیون روسیه به سرعت با ۵۰۰۰۰۰ عضو، بزرگترین حزب روسیه شد که بیش از دو برابر تمام اعضای احزاب دیگر بود. گنادی زیوگانوف، بنیانگذار حزب با همراهی سیاستمداران ارشد سابق اتحاد جماهیر شوروی ایگور لیگاچف و آناتولی لوکیانوف اندرو کنستانت و دیگران، در دومین کنگره فوق‌العاده به عنوان رئیس حزب انتخاب شد.
حزب کمونیست فدراسیون روسیه
5523535#0
حزب کمونیست بریتانیای کبیر (CPGB) بزرگترین حزب کمونیست در انگلیس بین سالهای ۱۹۲۰ و ۱۹۹۱ بود، اگرچه هرگز مانند احزاب فرانسه و ایتالیا به یک حزب توده ای تبدیل نشد. این حزب در سال ۱۹۲۰ با ادغام چندین حزب کوچکتر مارکسیست تأسیس شد و در طی دوره پس از جنگ جهانی اول و انقلاب اکتبر روسیه حمایت بسیاری از سازمانهای سوسیالیست و کمیته‌های کارگری را بدست آورد. بسیاری از کارگران معدن پس از اعتصاب عمومی ۱۹۲۶ از سال ۱۹۲۶ و ۱۹۲۷ به حزب پیوستند. در سال ۱۹۴۵ دو نفر از نمایندگان حزب کرسی‌های انتخابات عمومی را به دست آوردند. از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۶، این حزب در اوج نفوذ بود. بعد از انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان بیشترین از دست دادن عضویت را تجربه کرد. پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، رهبری اتحادیه یورو کمونیست این حزب با تأسیس اتاق فکر چپ دمکراتیک، تصمیم به انحلال حزب گرفت. جناح ضد کمونیسم اروپایی حزب کمونیست انگلیس را در سال ۱۹۸۸ تأسیس کرده بود.
حزب کمونیست بریتانیای کبیر
5725307#2
در سال ۱۹۳۸ یک گروه منشعب دیگر، که یک سال قبل سوسیال دموکراتها را ترک کرده بود، با کمونیستهای حزب وحدت مردمی - حزب سوسیالیست ("Sameiningarflokkur alþýðu - Sósíalistaflokkurinn") خود را متحد کرد. حزب جدید به عضویت کمینترن ادامه نداد. با این حال، کمونیست‌ها در حزب مسلط بودند و این حزب اکثراً همان حزب قبلی بود. در سال ۱۹۵۶ حزب سوسیالیست اتحاد خلق را به عنوان یک اتحاد انتخاباتی با یک گروه منشعب دیگر از حزب سوسیال دموکرات تشکیل داد. اتحاد خلق در سال ۱۹۶۸ به یک حزب سیاسی تبدیل شد.
حزب کمونیست ایسلند
24837#0
حزب کمونیست آلمان در ۱۹۶۸ در آلمان غربی به عنوان جانشینی برای حزب کمونیست سابق که در ۱۹۵۶ ممنوع شده بود تأسیس شد. پس از اتحاد دو آلمان بسیاری از اعضای این حزب آن را ترک کردند و به حزب چپ (در آن هنگام: حزب سوسیالیسم دموکراتیک) پیوستند.
حزب کمونیست آلمان (۱۹۶۸)
24811#8
پس از پایان جنگ جهانی دوم، حزب سوسیال دموکرات در مناطق اشغال‌شده توسط کشورهای غربی در سال ۱۹۴۵ اجازه فعالیت پیدا کرد. در منطقه تحت اشغال شوروی، در سال ۱۹۴۶ حزب سوسیال دموکرات به اجبار با حزب کمونیست ادغام شد و حزب اتحاد سوسیالیست آلمان (SED) را تشکیل داد. این حزب تا سال ۱۹۸۹ حزب حاکم در آلمان شرقی بود. در آلمان غربی، حزب سوسیال دموکرات در کنار اتحادیه دموکراتیک مسیحی (CDU) به یکی از دو حزب بزرگ تبدیل شد. در نخستین انتخابات فدرال ۱۹۴۹، این حزب با ۲۹٫۲٪ آرا در رده دوم قرار گرفت و به مخالفت با دولت تشکیل شده از حزب دموکرات مسیحی آلمان پرداخت. حزب سوسیال دموکرات در برنامه گودسبرگ خود در سال ۱۹۵۹ از تعهد خود به مارکسیسم صرف نظر کرد و سعی در جلب نظر رای‌دهندگان طبقه متوسط داشت و به یک حزب با ایدئولوژی چپ میانه تبدیل شد.
حزب سوسیال دموکرات آلمان
4984160#0
حزب کمونیست آذربایجان (; )، حزب سیاسی حاکم در کشور آذربایجان شوروی بود که به نوعی شاخه ای از حزب کمونیست شوروی بود. این حزب در ۲۰ فوریه سال ۱۹۲۰ با پیوستن چهار حزب همت، حزب عدالت، حزب احرار ایران و بلشویک‌های باکو ایجاد گشت. در آوریل همان سال، پنجمین کابینه جمهوری دموکراتیک آذربایجان استعفا و تمام قدرت را در آذربایجان بدست حزب سپرد و بدین ترتیب حزب کمونیست تا زمان انحلالش در ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۱ زمام امور را در آذربایجان دست گرفت. با این حال، رهبران سابق و اعضای کمونیست همچنان نقش مهمی را در نظام سیاسی و برپایه حمایت از خانواده ادامه می‌دادند. حزب کمونیست نخستین انتخابات چندحزبی را که در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۰ و ۱۴ اکتبر ۱۹۹۰ برای کرسی‌های شورای عالی شوروی با ۲۸۰ کرسی از ۳۶۰ کرسی را برنده شد.
حزب کمونیست آذربایجان
5532615#2
هنگامی که حزب کمونیست آلمان (KPD) در دسامبر ۱۹۱۸ تشکیل شد، اکثریت حزب مخالف سیاست‌های انتخاباتی و اتحادیه کارگری بودند. این مواضع آن را در سمت چپ ارتدوکسی بلشویکی قرار داد. در سال ۱۹۱۹، انترناسیونال کمونیست (کمینترن) برای ترویج سیاستهای بلشویکی در سطح بین‌المللی تشکیل شد. در اکتبر ۱۹۱۹، پل لوی، رئیس رهبری حزب کمونیست آلمان، خط حزب جدیدی را دنبال کرد که سیاست‌های کمینترن را دنبال می‌کرد. این خط خواستار شرکت در انتخابات پارلمانی و مبارزه برای کنترل اتحادیه‌های کارگری تأسیس شده بود. در واقع، این باعث شد اکثریت چپ از حزب خارج شوند و حدود نیمی از ۱۰۰۰۰۰ عضو آن را ترک کنند. در آوریل ۱۹۲۰، چپ‌ها با عضویت اولیه حدود ۳۸۰۰۰ حزب کارگر کمونیست آلمان (KAPD) را تشکیل دادند. این حرکت تا حدی ناشی از این واقعیت بود که چپ واکنش KPD به Kapp Putsch را ضعیف می‌دانست. در همان سال، اتحادیه عمومی کارگران آلمان (AAUD) به عنوان یک اتحادیه کارگری انقلابی شکل گرفت که تا حدودی از کارگران صنعتی آمریکا در جهان (IWW) الگوبرداری شده‌است. توسط برخی به عنوان وابسته اتحادیه اتحادیه KAPD دیده می‌شود.
کمونیسم شورایی
25804#11
در ۱۹۷۲ ژرژ مارشه، به جای والدک روشه سر کار آمد. مارشه به معتدل‌سازی سیاست‌های خارجی و درونی حزب پرداخت اما همچنان اعضای مخالف، بخصوص روشن‌فکران حزب، همچنان اخراج می‌شدند. حزب کمونیست در این دوره با حزب سوسیالیست تحت رهبری جدید میتران متحد شد اما این اتحاد حتی تا انتخابات ۱۹۷۴ نیز پایدار نماند و نتیجتاً همچنان دست‌راستی‌ها در قدرت ماندند. حزب کمونیست فرانسه در این دوره همواره به مسکو وفادار ماند و با موج اروکمونیسم که در حزب کمونیست ایتالیا راه افتاده بود همراه نشد. در انتخابات ۱۹۸۱ این حزب مجدداً با حزب سوسیالیست متحد شد و نتیجتاً میتران به ریاست جمهوری انتخاب شد و اکثریت مجلس ملی را دست چپی‌ها تسخیر کردند.
حزب کمونیست فرانسه