خانه سینما در چه سالی مرمت وبازسازی شد؟
1881357#9
با پایان جنگ در کرمانشاه، مجدداً امکان بازسازی و نوسازی سالن‌های سینما فراهم شد. در این دهه سالن «سینما صحرا» (بهمن) در شهرک دولت‌آباد توسط دولت و سالن سینما فرهنگ در شهرک فرهنگیان فاز ۲ توسط سرمایه‌گذار خصوصی در سال ۱۳۷۰ ساخته شد. سه سالن «سینما آزادی» (شهر فرنگ سابق)، «سینما پیروزی» (آتلانتیک سابق) و «سینما استقلال» (شهر تماشای سابق) هم کماکان به فعالیت خود ادامه می‌دادند. فعالیت سینما صحرا دیری نپائید و اندکی پس از افتتاح به حالت تعطیل درآمده و متروکه شد. در سال ۱۳۷۷ در شهر کرمانشاه ۵ سالن سینما به ظرفیت ۴۰۳۰ صندلی فعال بوده‌است. از نیمهٔ دههٔ ۱۳۷۰ فروش سینماها افت بسیاری داشت و رکودی بر سالن‌های سینما حاکم شد که تا اواخر دههٔ ۱۳۸۰ نیز ادامه داشت.
سینما در کرمانشاه
5206289#3
بخش غربی خانه در سال ۱۳۹۷ توسط میراث فرهنگی مرمت و بازسازی شد. مرمت بخش شمالی خانه به همکاری مالک خصوصی نیاز دارد. در مرحلهٔ اول مرمت که در آبان ۱۳۹۷ به پایان رسید، تمامی طاقچه‌ها و سردرها مرمت شد. همچنین عملیات سبک‌سازی، مهار پیشرفت آسیب فیزیکی بنا، مقاوم‌سازی و برداشت بافت فرسوده، و طراحی نقشهٔ کلیهٔ اتاق‌ها انجام شد.
خانه ساری‌اصلانی
658523#15
پس از ثبت بنا در فهرست آثار ملی ایران به سال ۱۳۷۹ و خرید ملک توسط سازمان میراث فرهنگی کشور در اسفند ماه سال ۱۳۸۰ طی همان سال و سال بعد در بخش‌هایی از خانه عملیات مرمتی مختصری صورت گرفت که این عملیات با انجام عملیات مرمت اضطراری در سال‌های ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳ ادامه یافت. عملیات مرمت و احیای این بنا از اردیبهشت سال ۱۳۸۴ آغاز شده‌است و در سال ۱۳۹۰ به دلیل نبود اعتبار مالی و بیتوجهی مسئولین شهری و میراث فرهنگی پروژه مرمت این خانه متوقف شد تا اینکه در شهریور ماه 1395 صندوق احیاء و بهره برداری از اماکن تاریخی و فرهنگی که وظیفه شناخت بناهای تاریخی در سراسر ایران و واگذاری آن‌ها به بخش خصوصی جهت مرمت و بهره‌برداری را بر عهده دارد، این بنای شاخص را به مزایده گذاشت. مشاور معماری و مرمت پارت زِمو به سرپرستی رضا مفاخر برنده مزایده اعلام گردید و در آبان ماه 1395 مجموعه تاریخی باقری جهت مرمت و احیاء تحویل سرمایه‌گذار گردید. مرمت اصولی و احیاء مجموعه تا آبان ماه 1397 به درازا خواهد کشید و پس از آن از سرای باقری‌ها به عنوان یک مجموعه اقامتی پذیرایی تا 18 سال بهره‌برداری خواهد شد. تا کنون و در فاز نخست بهره‌برداری نخستین شربت خانه، نخستین عکاسخانه و نخستین فروشگاه صنایع دستی بافت تاریخی گرگان در آن شکل گرفته‌است و تا پایان سال 1397 نخستین هتل بوتیک این بافت نیز در آن شکل خواهد گرفت. هفت حیاط این خانه به ترتیب " حیاط بزرگ، حیاط شوچره، حیاط حاج محمد رضا، حیاط مطبخ، حیاط مهتاب، حیاط هشتی و حیاط سرطویله نامیده شده اند. هندسه بنا این امکان را ایجاد کرده است که فاز اقامتی به‌طور کامل از سایر بخش های پذیرایی و خدماتی جدا باشد.
خانه باقری (گرگان)
657667#11
در سال ۱۳۹۶ پس از آسیب دیدن بخشی از سقف خانه‌ فکری بر اثر بارندگی، اداره‌کل میراث فرهنگی هرمزگان با مرمت اضطراری این بنا، سقف و بخش‌هایی که دچار آسیب بیشتری شده بودند را مرمت کرد.
بنای فکری
40666#7
به گفتهٔ درستکار، سال‌های ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۷، از سخت‌ترین روزهای دوران کاری حاتمی‌کیا است. او با "بوی پیراهن یوسف" و "برج مینو" در جشنواره چهاردهم فجر، و با "آژانس شیشه‌ای" در جشنواره شانزدهم حضور پیدا کرد. در دورهٔ جایگزینی‌های مکرر مدیران سینمایی، چهار نوع سلیقه و طرز فکر در دو بازوی مدیریت سینما یعنی معاونت امور سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بنیاد سینمایی فارابی به کار گمارده شدند. این تغییرات مداوم، اجازهٔ برنامه‌ریزی بلندمدت را از مدیریت سینمای ایران گرفت و تولیدات در هر سال، تابع موازین خاصِ همان سال و مدیرانِ وقت بود. در این دوره، حاتمی‌کیا با به‌کارگیری عناصر مهم و دخیل در سینما، به پالایش سینمای خود و کشف و شهودها مشغول بود ولی این کشف و شهودها به مذاق مدیران سینما خوش نیامد. "بوی پیراهن یوسف" و "برج مینو" که هر دو را حاتمی‌کیا در سال ۱۳۷۴ ساخته بود، از سوی وزارت ارشاد با پایین‌ترین درجهٔ کیفی یعنی «ج» درجه‌بندی شد. این اتفاق موجب سرخوردگی وی شده و برای مدتی، او را از فیلم‌سازی دور کرد. اما این پایان حاشیه‌های حاتمی‌کیا نبود. او پس از نمایش "برج مینو"، برای ادای توضیحات پیرامون شایعاتی که بر سر زبان‌ها بود، به معاونت امور سینمایی فراخوانده شد. به نظر درستکار، احضار به دلیل «شایعات تخیلی»، خاطرهٔ تلخی در حافظهٔ حاتمی‌کیا بود که به دو سال سکوت او انجامید.
آژانس شیشه‌ای
2041990#4
فیلم "طوفان در شهر ما" در سال ۱۳۹۶ با همکاری فیلم‌خانه ملی ایران در مرکز مرمت فیلم بولونیا به همراه سه فیلم دیگر از خاچیکیان، دلهره، ضربت و چهارراه حوادث، مرمت شد. نسخه مرمت شدهٔ این فیلم به همت سینماتک خانهٔ هنرمندان و با همکاری فیلم‌خانه ملی ایران در تاریخ ۱ بهمن ۱۳۹۷ در سالن ناصری خانه هنرمندان به نمایش درآمد و پرویز جاهد نقد و بررسی شد.
طوفان در شهر ما
5604104#13
در سال ۱۹۲۶ ویل هیز از استودیوهای فیلم‌سازی خواست تا فیلمهایشان را با ذخیره در دمای ۴۰ درجه و رطوبت پایین در فرایند «ایستمان کداک» حفظ کنند تا «دانش آموزان در سال ۳۰۰۰ و ۴۰۰۰ بعد از میلاد ممکن است دربارهٔ ما اطلاعاتی کسب کنند.» در اوایل دههٔ ۱۹۷۰، استودیو فیلمسازی «Metro-Goldwyn-Mayer»، با آگاهی از اینکه نگاتیوهای اصلی بسیاری از فیلم‌های عصر طلایی آن در آتش‌سوزی از بین رفته‌است، یک برنامه حفاظت را برای بازیابی و حفظ تمام فیلم‌های خود با استفاده از هر گونه نگاتیو باقی مانده، یا در بسیاری از موارد، بهترین عناصر موجود در دسترس بعدی (اعم از نسخه پاسیتیو صاف و براق یا کپی آرشیوی تمیز) را آغاز کرد. از همان ابتدا مشخص شد که اگر فیلم‌هایی باید حفظ شوند، باید همه فیلم‌ها باشند. در سال ۱۹۸۶ هنگامی که تد ترنر کتابخانه MGM را صاحب شد، (که تا آن زمان شامل برادران وارنر قبل از ۱۹۵۰، MGM قبل از مه ۱۹۸۶ و اکثر کاتالوگهای تصاویر رادیو RKO بود)، اعلام کرد که کار حفاظت MGM را شروع کرده‌است. تایم وارنر، مالک فعلی Turner Entertainment، امروز این کار را ادامه می‌دهد.
مرمت فیلم
656961#11
در سال ۱۳۶۵در جریان جنگ ایران و عراق و حملات هوائی عراق، این خانه بمباران شد و در نتیجه قسمت جنوب‌شرقی بنا (معروف به کاش خانه) کاملاً ویران و تزیینات کاشیکاری آن از میان رفت. از همان زمان اقدامات مرمتی به‌خصوص در قسمت تزیینات و ساخت درهای مشبک توسط استادکاران متخصص و زیرنظر سازمان میراث‌فرهنگی آغاز شد. کارشناسان سازمان میراث‌فرهنگی همچنین گام‌های مؤثری در جهت استحکام‌بخشی بنا برداشته‌اند ولی بازسازی و مرمت این خانه به‌طور کامل به‌اتمام نرسید. به گفته کارشناسان عدم مرمت بخش از تزیینات خانه که در قسمت‌های جنوب‌شرقی در اثر بمباران کاملاً تخریب و از میان رفته‌است، نشان دادن آثار زمان جنگ به علاقه‌مندان می‌باشد و به‌معنای عدم‌توجه مسئولان در حفظ این بنای باقیمانده از دوران گذشته نیست
خانه شیخ الاسلام
4335201#7
این بنا تا سال ها متروک بوده و در حال تخریب بوده است تا اینکه سازمان تامین اجتماعی در سال 1395 تصمیم به مرمت خانه می گیرد. در این سال با بستن قراردادی طرح مرمت و احیای خانه به شرکت ارگ بم کرمان واگذار می شود و مستند سازی بنا نیز به پژوهشگاه میراث فرهنگی سپرده می شود که عملیات نقشه برداری و اسکن لیزر آن توسط مهندس فرشاد صالحی انجام میشود. بعد از تهیه طرح مرمت توسط شرکت ارگ بم کرمان، در اواخر سال 1396 عملیات اجرایی مرمت خانه طی قراردادی به موسسه پژوهشی فرهنگ و هنر دانشگاه تهران سپرده می شود. موسسه پژوهشی فرهنگ و هنر دانشگاه تهران که سابقه مرمت آثار مهمی همچون کتابخانه پروین اعتصامی باغ نگارستان و سردرد باغ ملی را در کارنامه خود دارد، عملیات مرمتی و تجهیز کارگاه را از ابتدای سال 1397 آغاز نمود. مدیریت پروژه در ابتدای شروع فعالیت مرمتی بطور همزمان توسط مهندس داود دانشیان از متخصصین به نام در حوزه مرمت بنا و مهندس مجید آذرشب از جمله متخصصان حوزه مرمت و فارغ التحصیل تحصیلات تکمیلی در رشته مرمت در دانشگاه تهران انجام می شد و در کنار تیم اجرایی نیز یک کارگروه متشکل از ناظران میراث فرهنگی آقایان مهندس رایتی و مهندس حشمتی، و نمایندگان کارفرما و مجری تشکیل شد که وظیفه آن راهبری کلیه عملیات مرمتی بود.کلیه عملیات مرمت و طراحی های حین پروژه بعد از تایید در این کارگروه به اجرا در می آمد. به علت تخریب های بسیار زیاد و همچنین مشکلات زیاد در طرح تهیه شده توسط شرکت ارگ بم کرمان به علت عدم تطابق نقشه های تهیه شده توسط این شرکت با وضع موجود بعد از آوار برداری، طی توافق با مجری، بازطراحی پروژه و تهیه نقشه های جدید نیز به موسسه پژوهشی فرهنگ و هنر سپرده شد. با رفتن مهندس دانشیان از مدیریت پروژه بعد از گذشت چند ماه، مهندس مجید آذرشب مسئولیت مدیریت پروژه مرمت خانه را به تنهایی بر عهده گرفت. مجید آذرشب، در کنار دیگر متخصصین که همگی از فارغ التحصیلان دانشگاه های مطرح کشور، بخصوص دانشگاه تهران، بودند، عملیات اجرای مرمت را در سال 1400 به اتمام رساند. در این پروژه افرادی همچون مهندس محمد شوکتیان به عنوان سرپرست کارگاه و مهندس زینب تقی پور مسئول دفتر فنی، مهندس محمدرضا محمودی مسئول مستندسازی، مهندس سعید آذرشب، مهندس محمد گلستانی، مهندس بهروز شیرازی، مهندس عباس راه چمنی، مهندس حیدری، مهندس محمد گیلکی، مهندس عباس صادقی، مهندس مائده رضوان، آقای بابک صدیقی عکاس پروژه، حضور داشتند.
خانه ظهیرالاسلام
3475041#1
سینما دیاموند در ۲۲ اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۴۷ با ظرفیت ۲۲۰۰ صندلی به‌دست افتتاح شد و در آن زمان بزرگترین و مجلل‌ترین سینما در خاورمیانه به‌شمار می‌آمد.
پردیس سینمایی هویزه