جنگلهای شمال ایران چند گونه گیاهی دارد؟
5129465#5
این جنگل‌ها ۴۳۵ گونه درخت و بوته در خود دارند که ۱۵۰ گونه آن بومی هستند. برخی نمونه‌های بومی، شمشاد هیرکانی (شمشاد جنگلی)، همتای قفقازی گلابی اروپایی، اقاقیای لنکرانی (شب‌خسب)، بلوط برگ‌شاه‌فندقی (بلندمازو)، بلوط قفقازی (اوری)، زبان‌گنجشک قفقازی (Fraxinus angustifolia)، زبان‌گنجشک اروپایی (زبان‌گنجشک)، ممرز خاوری (لور)، راش خاوری، خرمالوی قفقازی (خرمندی)، لیلکی کاسپینی (لیلکی)، توسکای قفقازی (توسکای ییلاقی)، توسکای سیاه، صنوبر سپید (سپیدار)، گردوی قفقازی (لرگ)، درخت آهن پارسی (انجیلی)، درخت آزاد قفقازی (درخت آزاد)، کوله‌خاس، افرای مخملی (پلت)، افرای کاپادوکیه‌ای (شیردار)، نارون wych (ملچ)، نمدار قفقازی (Tilia dasystyla)، گیلاس وحشی (گیلاس خودرو)، بارانک وحشی، شاه‌بلوط شیرین، و نراد قفقازی هستند.
جنگل‌های جمهوری آذربایجان
415334#14
جنگل‌های شمال کشور که به جنگل‌های ناحیهٔ رویشی هیرکانی یا کاسپی، جنگل‌های مرطوب و جنگل‌های صنعتی شمال شهرت یافته‌اند هم چون نوار سبزی حاشیهٔ جنوبی دریای خزر و نیم رخ شمالی رشته کوه البرز از آستارا تا گلیداغی را به طول تقریبی ۸۰۰ کیلومتر، عرض ۲۰ تا ۷۰ کیلومتر و ارتفاع ۲۸۰۰ متر از سطح دریا پوشانده‌اند. تاکنون ۸۰ گونهٔ درختی (به‌طور عمده پهن برگ)، چهارگونهٔ سوزنی برگ بومی و ۵۰ گونه درختچه‌ای در این جنگل‌ها شناسائی شده که اغلب آن‌ها از تیپ‌های آمیختهٔ راش، ممرز، بلوط، افرا و توسکا هستند.
جنگل‌های ایران
18196#1
شقاقل گیاهی است علفی، پایا (چندساله) و بومی جنگلهای شمال ایران. در غرب آسیا و شرق اروپا نیز گونه‌هایی از آن می‌روید. تاکنون در جهان، نزدیک به 25 گونه از این گیاه شناسایی شده است که 3 گونه آن در ایران می‌روید.
شقاقل
2588793#3
برای سهولت بررسی، منطقه زاگرس را بر اساس رویشگاه بلوط که گونه گیاهی اصلی در این ناحیه است، به دو ناحیه زاگرس شمالی و جنوبی تقسیم کرده‌اند. ناحیه زاگرس شمالی رویشگاه خاص دار مازو بوده و در برخی از مناطق با بلوط ایرانی یا یوول یا هر دو گونه در هم می‌آمیزد. این بخش از زاگرس، استان‌های آذربایجان غربی، کردستان، قسمت‌های معینی از استان کرمانشاه و لرستان را در بر می‌گیرد. در مقابل، زاگرس جنوبی رویشگاه خاص گونه بلوط ایرانی بوده و شامل استان‌های ایلام، خوزستان، کهگیلویه و بویر احمد، فارس، اصفهان و چهار محال بختیاری است. زاگرس شمالی دارای اقلیم نیمه مرطوب و خنک و زاگرس جنوبی گرم و خشک است. در مورد تعداد گونه و زیر گونه‌های بلوط در منطقه زاگرس اختلاف نظرهای زیادی بین محققین مختلف وجود دارد ولی توافق عمومی بر وجود سه گونه مهم بلوط (دار مازو، بلوط ایرانی و یوول) در این منطقه است. گونه یوول خاص مناطق مرتفع با خاک‌های حاصلخیز و عمیق بوده و گسترش آن از آخرین حد شمالی زاگرس شروع و تا پایان یافتن محدوده جنگل‌های مریوان (هم‌مرز با پاوه در استان کرمانشاه) خاتمه می‌یابد. گونه دار مازو از شمال غربی زاگرس تا منطقه گهواره در استان کرمانشاه گسترش یافته و بعد به صورت لکه‌های بسیار کوچک و پراکنده در استان لرستان به چشم می‌خورد. بلوط ایرانی از شمال غربی تا جنوب شرقی سلسه جبال زاگرس و در تمام جهات، ارتفاعات و روی انواع خاک‌ها گسترش دارد، بعبارت دیگر، این‌گونه نسبت به دو گونه قبلی از بردباری و نرمش اکولوژیک بیشتری برخوردار است. گونه بلوط ایرانی تنها گونه بلوط موجود در سه استان ایلام، کهگیلویه و بویراحمد و فارس است.
جنگل‌های زاگرس
531668#2
گالش انگور یا انگورفرنگی در ایران چهار گونه گیاه درختچه‌ای دارد: سه گونهٔ دیگر آن علاوه بر ایران در کشورهای اروپایی، آناتولی، قفقاز، طالش، ارمنستان، شمال آفریقا و سیبری نیز می‌رویند:
انگورفرنگی
168304#5
بر طبق بررسی‌های صورت گرفته در سال 2005 ؛ تعداد 447 گونه گیاه در پارک یافت شده که تعداد 57 نوع آن‌ها خودرو هستند . این پارک دارای تعداد ی از بهترین مراتع شمال شرقی ایالت آریزونا است.
پارک ملی جنگل سنگی
5280755#1
جنگل‌های زاگرس با گستردگی در ۱۱ استان کشور با شش میلیون هکتار مساحت، ۴۰ درصد جنگل‌های ایران را تشکیل می‌دهند که حدود ۷۰ درصد تیپ گونه‌های جنگلی زاگرس را بلوط‌ها شامل می‌شوند و سایر گونه‌های درختی این جنگل‌ها افرا، کیکم، بنه، زبان گنجشک، گلابی وحشی، ولیک، ارغوان، انواع بادام و دیگر درختان است. جنگل‌های بلوط منطقه زاگرس از شمال غربی ایران آغاز و به جنوب غرب ایران می‌رسد.
آتش‌سوزی جنگل‌های زاگرس
392072#1
این سرده در ایران دو گونه گیاه جنگل‌روی دارد که تنها در مناطق شمالی می‌رویند.
شنگرفی (سرده)
3998832#3
وجود جنگل‌های وسیع و با ارزش بلوط ایرانی، از ویژگی‌های بارز این منطقه محسوب می‌شود. از گونه‌های گیاهی این منطقه زبان گنجشک، گلابی وحشی، بادام کوهی، شیرین بیان، انواع گندمیان، زالزالک، بنه و کیکم، راش، بلوط، ممرز افرا، شیردار، توسکا، آزاد داغداغان، گونه‌های کلاه میر حسن، چوبک، اسپرس، دم روباهی، آویشن و شبدر به همراه گونه‌های گیاهی نادر مانند نارون، بارانک، سرخدار و مانند آنها جنگل قلاجه را به موزه‌ای طبیعی تبدیل کرده‌است.
منطقه جنگلی قلاجه
2503505#0
اَزمَلَک نام یک سرده گیاه است. هریک از دو گونهٔ این جنس در شمال ایران است که ریشهٔ آن طبعی گرم و کاربرد دارویی دارد. جنسی از درختچه‌های جنگلی بالارونده از تیرهٔ مارچوبه‌ایان و غالباً دارای شاخه‌های خاردار و پیچنده و میوه‌های گرد و کوچک قرمز و برّاق است. در جنگل‌های مخروبهٔ نواحی جلگه‌ای تا میانبند جنگل‌های شمال گسترده شده‌است. برگ‌هایش گرد و با قاعدهٔ قلبی‌شکل و آرایش رگبرگ‌هایش کمانی است. سطح تنه پوشیده از خار می‌باشد و میوه‌اش سته و قرمزرنگ است. این‌گونه جست زیادی تولید می‌کند.
ازملک (سرده)