بمب های هسته ای چگونه کار می کنند؟
17736#3
برای انجام عمل پیوند باید هسته دو اتم به شدت به یکدیگر برخورد نموده، تا با هم پیوند خورده و در هم ذوب شوند. اما دافعه الکترواستاتیکی بین دو هسته، مانع بزرگی در این راه محسوب می‌شود و در فواصل بینهایت نزدیک این دافعه فوق‌العاده زیاد است. بنابراین بایستی به هسته‌ها آنقدر سرعت داد که از این مانع عبور نمایند. می‌دانیم که سرعت ذرات در هر گازی بستگی به درجه حرارت آن گاز دارد. پس کافی است درجه حرارت را آنقدر بالا ببریم تا سرعت لازم برای عبور از این مانع به‌دست آید. درجه حرارت لازم برای این کار چندین میلیون درجه سلسیوس است و چنین حرارتی در کره زمین وجود ندارد. اما اگر یک بمب اتمی در وسط توده‌ای از هسته‌های سبک منفجر شود، حرارت فوق العاده‌ای که از انفجار بمب حاصل می‌شود، حرارت هسته‌های سبک را به قدری بالا می‌برد که پیوند آن‌ها را امکان‌پذیر سازد. این موضوع اساس ساختمان بمب حرارتی و هسته‌ای (ترمونوکلئور) است.همانطوری که در کبریت عادی برای آتش گرفتن ابتدا گوگرد موجود در آن بر اثر مالش محترق می‌شود و آنگاه باروت را روشن می‌سازد، در بمبهای (حرارتی و هسته‌ای) نیز ابتدا یک بمب اتمی معمولی منفجر می‌شود و در نتیجه انفجار توده‌ای از اجسام سبک را به حرارت فوق‌العاده‌ای می‌رساند، به‌طوری که هسته‌های آن‌ها به هم می‌پیوندند و آنگاه انفجار مهیب‌تری انجام می‌گیرد.بعد از انفجار یک بمب اتمی معمولی، عمل سرد شدن به سرعت انجام می‌گیرد. بنابراین، باید فعل و انفعالاتی را در نظر گرفت که در آن‌ها عمل پیوند به سرعت انجام گیرد. اگر یک بمب اتمی را در مخلوطی از دوتریوم و تریتیوم محصور کرده و مجموعه را در یک محفظه با مقاومت مکانیکی زیاد قرار دهیم، پس از انفجار بمب هسته‌ای، محیط مساعدی برای یک فعل و انفعال ترمونوکلئور (فعل و انفعال هسته‌ای گرمازا) به‌وجود می‌آید و در اثر آن عمل پیوند هسته‌ها انجام شده و هلیوم به‌وجود می‌آید.در نتیجه این فعل و انفعال، حدود هفده میلیون الکترون ولت، انرژی آزاد می‌شود. این میزان انرژِی نسبت به واحد وزن ماده قابل انفجار، در حدود چهار برابر انرژی است که از شکسته شدن اورانیوم حاصل می‌شود. به عبارت دیگر در موقع پیوند هسته‌های دوتریم و تریتیوم، انرژی بیشتر بر واحد جرم نسبت به شکافته شدن هسته‌های اورانیوم رها می‌شود.
بمب هیدروژنی
17736#0
بمب هیدروژنی یا سلاح گرماهسته‌ای نوعی بمب هسته‌ای است که انرژی آن ابتدا از طریق فرایند شکافت هسته‌ای تأمین می‌شود و گرما و فشار حاصله از این انفجار باعث شروع فرایند همجوشی هسته‌ای می‌شود. به همین دلیل بمب‌های گرماهسته‌ای انرژی بسیار بیشتری از بمب‌های هسته‌ای تک‌مرحله‌ای آزاد می‌کنند. این بمب‌ها از آن رو به «بمب هیدروژنی» معروف شده‌اند که فرایند همجوشی هسته‌ای با استفاده از هیدروژن انجام می‌شود.
بمب هیدروژنی
17735#11
در سلاح‌های هسته ای شکافت هسته‌ای، یا گداخت هسته‌ای برای تخریب استفاده می‌شود. بمب‌های اتمی که برمبنای گداخت کار می‌کنند نسل نوین بمب اتمی هستند و قدرتی بسیار بیشتر از بمب‌های شکافتی دارند. مبنای آزاد شدن انرژی در هر دو نوع بمب اتمی تبدیل ماده به انرژی (E=mc²)است اما در بمب‌های گداختی جرم بیشتری از ماده به انرژی تبدیل می‌شود.
جنگ‌افزار هسته‌ای
17736#2
در این نوع بمب، با ایجاد یک انفجار اورانیومی یا پلوتونیومی، دمایی معادل چندین میلیون درجه سلسیوس ایجاد می‌شود. ایزوتوپ‌های هیدروژنی که در بمب به کار رفته‌اند، تحت این شرایط با یکدیگر جوش می‌خورند و به هلیم تبدیل می‌شوند و در این همجوشی، انرژی بسیار زیادی را آزاد می‌سازند. بنابراین در این نوع بمب، ترکیبی از شکاف هسته‌ای و همجوشی هسته‌ای به کار رفته‌است. بمب اتمی نسبتاً کوچکی که شهر ژاپنی هیروشیما را نابود کرد، قدرت انفجاری معادل ۲۰۰۰۰ تن تی‌ان‌تی، که یک مادهٔ انفجاری عادی امروزی است، داشت. در مقابل، بزرگترین بمب هیدروژنی‌ای که تاکنون برای آزمایش، منفجر شده، معادل ۵۰ مگاتن تی‌ان‌تی قدرت انفجاری داشته‌است. نام این بمب بمب تزار بود که اتحاد جماهیر شوروی آن را در سال ۱۹۶۱ آزمایش کرد. این قدرت انفجاری ۲۵۰۰ برابر قدرت انفجاری بمب هیروشیماست.
بمب هیدروژنی
4217358#1
تلویزیون دولتی کره شمالی اعلام کرد، آزمایش بمب هیدروژنی خود را در ساعت سه بعدازظهر به وقت محلی انجام داده‌است. کره شمالی اضافه کرد که با این آزمایش موفقیت‌آمیز قادر است، این‌گونه بمب را در کلاهک یک موشک بالستیک، نصب نماید. خبرگزاری رسمی کره شمالی نیز روز ۲ سپتامبر ۲۰۱۷ تصویری از کیم جون اون، رهبر کره شمالی را در حال بازدید از یک سلاح هسته‌ای قابل نصب روز موشک بالیستیک نشان داد. بی‌بی‌سی در ۲ سپتامبر ۲۰۱۷ اعلام کرد که (رهبر) کره شمالی از یک کلاهک هسته‌ای هیدروژنی قابل نصب روی موشک قاره‌پیما بازدید کرده‌است؛ و از قول خبرگزاری رسمی کره شمالی (کی‌سی‌ان‌ای) گفت تمامی اجزای بمب در کره شمالی تولید گردیده‌است. توضیح آنکه در بمب هیدروژنی که بسیار قوی تر از بمب اتمی است از همجوشی هسته‌ای استفاده می‌شود و چون حجم زیادی ندارد می‌تواند در کلاهک موشکهای بالستیک نصب گردد.
آزمایش هسته‌ای ۲۰۱۷ کره‌شمالی
17735#2
بمب اتمی نام رایج سلاح انفجاری است که در آن‌ها از انرژی آزاد شده در فرایند شکافت هسته‌ای، یا گداخت هسته‌ای برای تخریب استفاده می‌شود. نخستین بمب اتمی که بمبی پلوتونیومی (از نوع شکافتی) بود در سال ۱۹۴۵م در جریان جنگ جهانی دوم در آمریکا ساخته و در شانزدهم ژوئیهٔ ۱۹۴۵م در صحرای آلاموگوردو در نیومکزیکوی آمریکا آزمایش شد. آمریکا تنها کشوری است که از بمب اتمی شکافتی اورانیومی در هیروشیما و بمب شکافتی پلوتونیومی در ناگاساکی استفاده نظامی‌کرده‌است. شوروی در سال ۱۹۴۹ دارای بمب اتمی شد.
جنگ‌افزار هسته‌ای
4086499#8
گروه متوجه می‌شوند که لین و واکر قصد دارند دو بمب هسته‌ای باقیمانده را در یک اردوگاه پزشکی بر فراز یخچال سیاچن منفجر کنند و منابع آب هند، پاکستان و چین را آلوده کنند تا از این طریق یک سوم جمعیت جهان را درگیر کرده و آن را دچار هرج‌ومرج کنند که حوّاریون معتقدند انجام این کار منجر به پیدایش نظم نوین جهانی می‌شود. از آنجایی که بمب‌ها با یک کلید ایمنی به یکدیگر متصل شده‌اند، هر گونه تلاش برای خنثی سازی یک بمب، چاشنی بمب دیگر را به‌طور خودکار فعال می‌کند.
مأموریت: غیرممکن – فال‌اوت
17737#0
بمب کثیف نوعی سلاح انفجاری است که در آن از یک انفجار غیرهسته‌ای برای پراکندن مواد پرتوزا و آلایش هسته‌ای محیط استفاده می‌شود. اگر چه در بمب کثیف از انفجار هسته‌ای استفاده نمی‌شود اما به دلیل آلودن محیط به مواد رادیواکتیو گاه جزو سلاح‌های هسته‌ای به‌شمار می‌رود.
بمب کثیف
17735#4
نخستین تلاش‌ها در جهت ساخت بمب اتمی در آلمان نازی آغاز شد. در این دوران، شیمیدانی به نام پاول هارتک از استادان دانشگاه هامبورگ به توان بالقوه نیروی اتمی برای کاربردهای نظامی پی برد. وی در ۲۴ فوریه ۱۹۳۹ امکان استفاده از انرژی هسته‌ای به عنوان یک سلاح با توان تخریبی نا محدود را طی نامه‌ای به وزارت جنگ در برلین اطلاع داد. به‌دنبال این امر گروهی برای تحقیق در این رابطه تشکیل شد و ورنر کارل هایزنبرگ فیزیکدان برجسته آلمانی به‌طور غیررسمی سرپرست تیم تحقیقاتی آلمان برای ساخت بمب هسته‌ای گشت. بر اساس کتاب خاطرات اتو اسکورتسنی در حدود سال ۱۹۴۳ آلمان نازی به بمب اتم دست یافت. بر اساس گزارشی که تیم تحقیقاتی به شخص آدولف هیتلر دادند، قدرت این بمب بسیار مهیب و مرگبار بود. اتو اسکورتسِنی در کتاب خود بیان می‌کند که در ملاقات خصوصی خود با شخص پیشوا در خصوص مسئله بمب اتم سوالاتی می‌کند و پاسخ هیتلر چنین است که این بمب سبب انقراض نسل بشر می‌شود و هرگز دستور ساخت آن را صادر نخواهد کرد.
جنگ‌افزار هسته‌ای
1063940#3
سلاح استراتژیک برای نیروهای پدافندی هدف بمب‌های نوترونی تاکتیکی در درجه اول کشتن سربازانی است که به وسیله زره محافظت می‌شوند. ادوات زرهی به شدت در مقابل انفجار و گرمای حاصل از سلاح‌های هسته‌ای مقاومند، بنابراین برد مؤثر سلاح اتمی در مقابل تانک بر اساس محدوده کشندگی تشعشع تعیین می‌شود، اگرچه زره می‌تواند این برد را کاهش دهد. بمب‌های نوترونی با تابش مقادیر زیاد تشعشع کشنده باعث افزایش قدرت کلاهک اتمی علیه اهداف زرهی می‌شوند. بمب‌های نوترونی برای حفاظت از سیلوهای موشک‌های قاره‌پیمای آمریکا علیه کلاهک‌های پرتاب شده از سوی شوروی توسعه داده شدند. این بمب‌ها می‌توانستند به وسیله شار نوترونی قوی به ترکیبات هسته‌ای کلاهک آسیب بزنند.
بمب نوترونی