چه حیواناتی جزو بندپایان هستند؟
11459#0
بَندپایان (Arthropoda) شاخه‌ای بزرگ از جانوران بی‌مهره و پریاخته هستند. شاخه بندپایان دربرگیرنده جانورانی چون حشرات، عنکبوتیان،هزارپایان و سخت‌پوستان است. فرهنگستان زبان فارسی در مصوبات تازه خود برای شاخه‌های جانداران پسوند «-تباران» را در نظر گرفته و بنا بر این شیوه بندپایان را «بندپاتباران» نیز نامیده است.
بندپایان
3567138#2
این موجودات به گروهی از اجداد بندپا موسوم به فوشیان‌هویا تعلق دارند که نیای حشرات، عنکبوتیان و سخت‌پوستان به‌شمار می‌آیند و دارای سر و پای ذره‌پوش، بدن‌های قطعه‌قطعه و چندین پا بوده‌اند. آن‌ها احتمالاً در ته دریا زندگی می‌کرده‌اند و غذا را با یک جفت ماهیچه بزرگتر در نزدیک سرشان در دهان می‌گذاشتند.
میگوی چنگجیانگ
1259989#1
شش‌پایان پرگونه‌ترین زیرشاخه از بندپایان است و شامل تمامی حشرات و سه دسته کوچکتر از بندپایان بدون بال به نام‌های دم‌فنری ، سرقیفی و دودُنبی می‌شود (که پیش از این همگی جزء حشرات به‌شمار می‌آمدند).
شش‌پایان
11459#4
بندپایان معرف قدیمی‌ترین و غالب‌ترین اشکال حیاتی کرهٔ زمین بوده و از نظر کثرت تعداد گونه و تنوع سیستم‌های زندگی و ساختمانی که در زیرشاخه‌های بندپایان مشاهده می‌شوند در سلسلهٔ جانوران مقام اول را داد. شاخه بندپایان دارای بیش از ۸۰٪ گونه‌های شناخته شده در بین بی مهرگان و شامل ۷۵٪ گونه‌های سلسلهٔ جانوری است. مبدأ پیدایش بندپایان احتمالاً مربوط به پیش از دوره کامبرین در دوران اول و بیش از یک میلیارد سال قبل می‌باشد. شکل‌های اولیهٔ بندپایان از جمله Trilobita و Gigantosteracea و Xiphosura عموماً آبزی و دارای دستگاه تنفسی برانشی بوده‌اند و انتقال زندگی بندپایان به خشکی همزمان با تحول پوشش گیاهی زمین و پیدایش اولین نباتات آوندی در اواخر دورهٔ سیلورین صورت گرفته‌است به طوری که اولین بندپایان زمین زی احتمالاً دارای زندگی آبی و خشکی بوده‌اند.
بندپایان
52921#0
ده‌پایان (Decapoda) راسته‌ای از بندپایان سخت‌پوست شامل خرچنگ‌های دریایی، میگو و شاه‌می‌گوی آب شیرین است و به صورت سنگواره در لایه‌های مربوط به دوران سوم زمین‌شناسی به بعد یافت می‌شوند.
ده‌پایان
2337199#2
کوتوله‌پایان بندپایانی سفیدرنگ و نزدیکترین گروه به حشرات هستند. این موجودات عموماً در جاهای مرطوب زندگی می‌کنند و از یک تا هشت میلیمتر طول دارند. این جانوران با تغذیه خود موجب تجزیه مواد آلی خاک و بازگشت مواد مغذی به خاک می‌شوند. تاکنون تعداد بسیار کمی از این موجودات در قاره آسیا یافت شده است.
کوتوله‌پایان
39085#0
بازوپایان (Brachiopoda) یکی از شاخه‌های اصلی جانوران بی‌مهره هستند. بازوپایان شاخه‌ای از سلسلهٔ جانوران است با بدنی دوقسمتی که یا به‌وسیلهٔ پایک (pedicle) ماهیچه‌ای به بستر دریا متصل می‌شوند یا آزادزی هستند و معمولاً یک دریچهٔ پایکی شکمی و یک دریچهٔ بازویی پشتی دارند و دارای جُبه‌ای (mantle) هستند که حفرهٔ جُبه‌ای را می‌پوشاند؛ این جانوران تقارن دوطرفی پشتیـ شکمی دارند و تاجیانهٔ (lophophore) آن‌ها دهان را احاطه کرده و پوشیده از شاخک‌های مژه‌دار است فرهنگستان زبان فارسی در مصوبات تازه خود برای شاخه‌های جانداران پسوند «-تباران» را در نظر گرفته و بنا بر این شیوه بندپایان را «بندپاتباران» نیز نامیده است.
بازوپایان
5187159#0
همه‌بندپایان یک کلاد جانوری پیشنهادی است که حاوی شاخه‌های موجود بندپایان، خرس‌های آبی و کرم‌های مخملی است. همه‌بندپایان همچنین شامل کرم‌های پادار دریایی منقرض‌شده به نام «پهن‌پاتباران»، یک گروه پیراتباری هستند که گمان می‌رود آخرین اجداد مشترک و اعضای پایه‌ای (گروه تاج) هر شاخه از همه‌بندپایان موجود برخاسته باشند. اگرچه اصطلاح «پهن‌پاتباران» گاهی به خرس‌های آبی و کرم‌های مخملی نیز بسط داده می‌شود.
همه‌بندپایان
5933554#2
مطالعات تبارزایی مولکولی نشان می‌دهد که بندپایان زنده همان گونه که در کلادوگرام زیر نشان داده شده‌است به هم مرتبط هستند. سخت‌پوستان یک گروه تک‌تباری تشکیل نمی‌دهند زیرا حشرات و سایر شش‌پاها از درون آن‌ها تکامل یافته‌اند.
آرواره‌داران
11459#11
۶. لوله گوارش شامل سه قسمت ابتدایی، میانی و انتهایی است که قسمت‌های ابتدایی و انتهایی منشأ اکتودرمی و قسمت میانی دارای منشأ اندودرمی است. بندپایان معرف قدیمی‌ترین و غالب‌ترین اشکال زیستی کره زمین بوده و در سلسله جانوران بیشترین تعداد گونه و تنوع سیستم‌های زندگی و ساختمانی را دارا می‌باشند. این شاخه از جانوران شامل بیش از ۸۰٪ گونه‌های شناخته شده در بین بی مهرگان و ۷۵٪ گونه‌های سلسله جانوری می‌باشند. مبدأ پیدایش بندپایان احتمالاً به پیش از دوره کامبرین در دوران اول و بیش از یک میلیارد سال پیش می‌رسد. مطالعه آثار فسیل شده جانوران این دوره نشان می‌دهد که اشکال اولیه بندپایان مانند Trilobita و Gigantostracea و Xiphosurea عموماً آبزی و دارای دستگاه تنفسی برانشی بوده‌اند؛ و انتقال زندگی بندپایان به خشکی همزمان با تحولات پوشش گیاهی زمین و پیدایش اولین نباتات آوندی در اواخر دوره سیلورین صورت گرفته‌است به طوری که اولین بندپایان زمین زی دوزیست و دارای زندگی آبی و خشکی بوده‌اند. مانند عقرب‌های اولیه یا Pleophonidae که در دوره سیلورین ظاهر شده‌اند و به نظر می‌رسد که فاقد استیگماتهای تنفسی و دارای صفحات برانشی مشخص بوده‌اند. به جز بندپایان گونه‌هایی همچون کیسه تنان، نرم‌تنان و خارتنان هم وجود دارند که همه‌ی این‌ها جزو بی مهرگان هستند.
بندپایان