تاریخ کانادا چند سال قدمت دارد؟
1283#7
آثار به‌دست‌آمده از زندگی نخستین بومیان کانادایی که در بخشی از این کشور به مدت طولانی ساکن بودند و نیز بررسی‌های باستان‌شناسی در شمالی‌ترین بخش کشور، یوکان نشان می‌دهد که زندگی در آن به ۲۶۵۰۰ سال پیش و در جنوبی‌ترین بخش به ۹۵۰۰ سال پیش برمی‌گردد.
کانادا
238896#0
تاریخ کانادا مقطعی از ورود هزاران سال پیش سرخپوستان به آمریکای شمالی تا امروز را در بر می‌گیرد. پیش از استعمار اروپا، سرزمین‌هایی که کانادای کنونی را در بر می‌گیرد، هزاران سال توسط مردم بومی با شبکه‌های تجاری متمایز، باورهای معنوی متفاوت و سبک‌های سازمان‌دهی اجتماعی جداگانه مسکونی شده بود. برخی از این تمدن‌های قدیمی در زمان ورود اولین اروپایی‌ها مدت‌ها بود که از بین رفته‌بودند و بعدا از طریق تحقیقات باستان‌شناسی کشف شده‌اند.
تاریخ کانادا
238896#3
با تصویب اساسنامه وست مینستر در سال ۱۹۳۱ این امر به رسمیت شناخته شد که اکنون کانادا با بریتانیا به عنوان یک واحد سیاسی در سطحی برابر قرار گرفته‌است. قانون اساسی سال ۱۹۸۲ حذف وابستگی قانونی به پارلمان بریتانیا را نشان داد. کانادا در حال حاضر از ده استان و سه قلمرو تشکیل شده‌است و یک دموکراسی پارلمانی و یک پادشاهی مشروطه است. طی قرن‌ها، عناصر بومی، فرانسوی، بریتانیایی و آداب و رسوم مهاجران جدیدتر با یکدیگر ترکیب شده و فرهنگ کانادایی را شکل داده‌است. این فرهنگ به شدت تحت تأثیر همسایه زبانی، جغرافیایی و اقتصادی‌اش، یعنی ایالات متحده، قرار گرفته‌است. از زمان پایان جنگ جهانی دوم، کانادایی‌ها از چندجانبه‌گرایی در روابط خارجی و توسعه اجتماعی-اقتصادی حمایت کرده‌اند.
تاریخ کانادا
5905199#3
برای مهاجرت بشر به استرالیا دو مسیر پیشنهاد شده‌است. یکی زنجیره‌ای از جزایر بین سولاوسی و گینه نو را دنبال می‌کرد و دیگری از طریق تیمور به شمال غربی استرالیا می‌رسید. با این حال، هر دو مسیر همچنان به سفر دریایی نیاز داشتند. تاریخ آخرین بازه زمانی عمومی پذیرفته شده برای ورود افراد به استرالیا دست‌کم ۴۸ هزار سال پیش تعیین شده‌است. محوطه‌های زیادی از این دوره کاوش شده‌است. در آرنهم‌لند، پناهگاه صخره‌ای «مالاکونانجا دو» در حدود ۶۵ هزار سال قدمت دارد. قدمت رادیوکربن حاکی از سکونت بشر از دست‌کن ۳۰ هزار سال پیش در سیدنی و اطراف آن است. کاوش‌های باستان‌شناسی در پاراماتا، غرب سیدنی، زغال چوب، ابزار سنگی و احتمالاً بقایای آتش‌های اردوگاهی باستانی را کشف کرده‌است. در نزدیکی پنریث، یکی از حومه‌های غربی سیدنی، ابزارهای سنگی متعددی در رسوبات شن‌های کرینبروک پادگانه‌های مربوط به ۴۵۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ سال قبل از میلاد یافت شد. شواهد باستان‌شناسی حاکی از سکونت انسان در رودخانه سوان در غرب استرالیا در حدود ۴۰۰۰۰ سال پیش است. تاسمانی که توسط یک پل زمینی به این قاره متصل بوده‌است، حداقل ۳۰۰۰۰ سال پیش مسکونی بوده‌است. برخی از مکان‌های باستانی قدمتی ۶۰۰۰۰ ساله دارند، اما این تاریخ‌ها به‌طور گسترده پذیرفته نشده‌اند. شواهد گَرده‌شناختی از استرالیای جنوب شرقی گواه افزایش آتش‌سوزی‌های جنگلی از حدود ۱۲۰۰۰۰ سال قبل از میلاد هستند. این به عنوان نشانه‌ای از فعالیت انسانی تفسیر شده‌است، اما تاریخ‌گذاری شواهد به شدت مورد چالش قرار گرفته‌است. چارلز دورچ ابزارهای سنگ آتشزنه و سنگ آهکی را که در جزیره روتنست در غرب استرالیا یافت شده‌است شناسایی کرد که قدمت آنها به حداقل ۵۰۰۰۰ سال پیش می‌رسد.
ماقبل تاریخ استرالیا
238896#1
از اواخر قرن پانزدهم، گروه‌های اکتشافی فرانسوی و بریتانیایی به کاوش، استعمار و جنگ بر سر مکان‌های مختلف در آمریکای شمالی و کانادای امروزی پرداختند. مستعمره فرانسه نو در سال ۱۵۳۴ با سکونتگاه‌های دائمی که از سال ۱۶۰۸ برپا کرد در این مناطق اعلام موجودیت کرد. فرانسه تقریباً تمام دارایی‌های آمریکای شمالی خود را در سال ۱۷۶۳ در معاهده پاریس پس از یک جنگ هفت‌ساله به بریتانیا واگذار کرد. استان بریتانیایی کِبِک در سال ۱۷۹۱ به دو قسمت کانادای بالا و کانادای پایین تقسیم شد. این دو استان با قانون اتحادیه ۱۸۴۰ به عنوان استان کانادا متحد شدند و این قانون در سال ۱۸۴۱ لازم‌الاجرا شد. در سال ۱۸۶۷، دو مستعمره دیگر بریتانیا در منطقه، یعنی نیوبرانزویک و نوا اسکوشیا در چارچوب کنفدراسیون به استان کانادا پیوستند و یک نهاد خودگردان تشکیل شد.
تاریخ کانادا
238896#6
در قرن ۱۷، کشورهای مستعمره انگلیس و فرانسه در آمریکای شمالی توانستند تا حدی استقلال خود را بدست آورند. مستعمره‌های فرانسه، بیشتر در نواحی دره‌ای در کنار رودخانه سنت لارنس ساکن شدند و مستعمره‌های انگلیسی در مستعمره‌های سیزده‌گانه در جنوب، ساکن شدند. اگر چه برای رقابت در کسب قلمرو، و تصاحب منابع آن منطقه، مثل خز، ماهی و دیگر محصولات دریایی، چندین جنگ بین ساکنان فرانسوی و انگلیسی و قبیله‌های بومی مناطق اتفاق افتاد. جنگ‌های ایروکوئین‌ها و فرانسوی‌ها، بین هم‌پیمانان ایروکوئین و الگونکوئین به همراه متحدان فرانسوی خود، بر سر کنترل تجارت خز اتفاق افتاد. ۴ جنگ بین بومیان آمریکایی و فرانسوی در سال‌های بین ۱۶۸۹ و ۱۷۶۳ اتفاق افتاد. این جنگ‌ها منجر به پیروزی بریتانیا در جنگ هفت ساله (کانادا) و امضای تفاهم‌نامه پاریس در سال ۱۷۶۳ شد که بریتانیا کنترل تمامی سرزمین آمریکای شمالی که تحت استعمار فرانسه، در شرق رودخانه می‌سی‌سی‌پی بود، به جز جزایر سنت پیر و ماژلان را به دست گرفت.
تاریخ کانادا
238896#2
«کانادا» به عنوان نام قانونی کشور جدید و کلمه قلمرو (Dominion) برای عنوان کشور انتخاب شد. در طول هشتاد و دو سال بعد، کانادا با ترکیب سایر بخش‌های آمریکای شمالی بریتانیا گسترش یافت و این گسترش با ضمیمه شدن نیوفاندلند و لابرادور در سال ۱۹۴۹ به پایان رسید. اگرچه دولت مسئول در آمریکای شمالی بریتانیا از سال ۱۸۴۸ وجود داشت، بریتانیا به اداره سیاست‌های خارجی و دفاعی کانادا تا پایان جنگ جهانی اول ادامه داد.
تاریخ کانادا
5543741#5
موقعیت پایتخت استان کانادا در تاریخ ۲۶ ساله خود شش بار تغییر کرده‌است. اولین پایتخت در کینگستون (۱۸۴۱–۱۸۴۴) بود. پایتخت به مونترال نقل مکان کرد (۱۸۴۴–۱۸۴۹) تا اینکه آشوبگران، با تشویق مجموعه ای از مقالات آتش زا که در "روزنامه منتشر شد"، به لایحه تلفات شورش اعتراض کردند و ساختمانهای پارلمان مونترال را به آتش کشیدند. سپس به تورنتو (۱۸۴۹–۱۸۵۲) منتقل شد. از سال ۱۸۵۲ تا ۱۸۵۶ به شهر کبک نقل مکان کرد، سپس به مدت یک سال به تورنتو رفت (۱۸۵۸) قبل از به شهر کبک از ۱۸۵۹ تا ۱۸۶۶بازگشت. در سال ۱۸۵۷، ملکه ویکتوریا با آغاز ساخت اولین ساختمانهای پارلمان کانادا، در تپه پارلمان، اتاوا را به عنوان پایتخت دائمی استان کانادا انتخاب کرد. اولین مرحله از این ساخت و ساز در سال ۱۸۶۵ به پایان رسید، درست در زمان برگزاری آخرین جلسه آخرین پارلمان استان کانادا قبل از کنفدراسیون.
استان کانادا
443672#3
با تصویب قانون آمریکای شمالی بریتانیایی، در این روز که از آن با عنوان «روز تولد کانادا» یاد می‌شود، سه مستعمرهٔ بریتانیا در آمریکای شمالی با نام‌های نُووا اسکوشیا، نیو برانزویک و استان کانادا (که خود متشکل از دو بخش انتاریو و کبک بود)، در سال ۱۸۶۷ به‌صورت یک کشور واحد و مستقل درآمد و نحوهٔ اداره از جمله ساختار فدرال، مجلس عوام، مجلس سنا، دستگاه قضایی، و سیستم مالیاتی تعریف شد؛ در پی تصویب این قانون، کانادا به حکومتی مستقل تبدیل شد. هرچند پارلمان و کابینهٔ بریتانیا هنوز از حقوق محدودی برای کنترل سیاسی کشور جدید برخوردار بودند، که البته این حقوق محدود هم در سال ۱۹۸۲ به‌صورت کامل به کانادا واگذار شد.» «روز دومینیون اولین بار در روز اول ژوئیهٔ ۱۸۶۷ با به‌صدا درآوردن ناقوس کلیسای جامع سنت جمیز در تورنتو، آتش‌بازی، رژهٔ نیروهای نظامی و گروه‌های موسیقی و انجام برنامه‌های سرگرمی، جشن گرفته شد. در روز ۲۰ ژوئن سال بعد فرماندار کل، ویسکونت مانک، با انتشار بیانیهٔ سلطنتی از مردم کانادا درخواست کرد سالروز این اتحاد را جشن بگیرند. با این وجود تا ۱۵ مه سال ۱۸۷۹ طول کشید تا این روز به‌عنوان تعطیلی قانونی در نظر گرفته شود. در ابتدا این روز به‌صورت فراگیر در تقویم ملی ثبت نشد؛ تمام جشن‌ها و مراسم توسط جوامع محلی به‌صورت جداگانه برگزار می‌شد و فرماندار کل میزبان مراسمی در «ریدو هال» بود. از این رو تا سال ۱۹۱۷ هیچ جشنی به‌صورت رسمی وجود نداشت و پس از آن نیز فرایند رسمی و همگانی شدن مراسم جشن تا یک‌دهه به طول انجامید.»
روز کانادا
238896#14
بعد از ائتلاف بزرگ چارلتون و کنفرانس‌های کبک ۱۸۶۴ و لندن ۱۸۶۶، سه مستعمره کانادا، نوا اسکاتیا و نیوبرانزویک متحد شدند. با الحاق لایحه‌ای به قانون اساسی در سال ۱۸۶۷، لایحه آمریکای شمالی بریتانیا، این کشور به نام ایالات کانادا با چهار بخش اونتاریو، کبک، نوا اسکوشیا و نیوبرانزویک، تغییر نام یافت.
تاریخ کانادا