جنبش دیوبندی به چه اصولی اعتقاد دارند؟
220674#6
مذهب دیوبندی هرگز دیدگاه محافظه‌کارانه خود را کنار نگذاشت و تلاش نکرد تغییرات جهان و ویژگی‌های پایه تمدن معاصر را دریابد. پیروان دیوبندی هرگز تلاش نکردند در رابطه خود با دیگر مسلمانان، مانند شیعه، معتزله، اسماعیلیه، و اخوان الصفا بازنگری کنند و یا آثار فیلسوفانی مانند فارابی، ابن سینا، و ابن رشد یا عارفانی مانند ابن عربی، مولوی، و سهروردی، یا متکلمانی مانند ابوبکر باقلانی و فخر رازی و دیگران را بخوانند. حتی هنگامیکه دانشمندان مسلمانی مانند سید احمد خان هندی، اقبال لاهوری، و سیدابوالاعلی مودودی، در اثر آشنایی با جهان امروز، دیدگاه‌های متفاوتی در فهم دین عرضه کردند دیوبندی‌ها به تندی به آنها حمله‌ور شدند.
شاه ولی‌الله دهلوی
220677#8
مذهب دیوبندی هرگز دیدگاه محافظه‌کارانه خود را کنار نگذاشت و تلاش نکرد تغییرات جهان و ویژگی‌های پایه تمدن مدرن را دریابد. پیروان دیوبندی هرگز تلاش نکردند در رابطه خود با دیگر مسلمانان، مانند شیعه، معتزله، اسماعیلیه، و اخوان الصفا بازنگری کنند یا آثار فیلسوفانی مانند فارابی، ابن سینا، و ابن رشد یا عارفانی مانند ابن عربی، مولوی، و سهروردی، یا متکلمانی مانند ابوبکر باقلانی و فخر رازی و دیگران را بخوانند. حتی هنگامیکه دانشمندان مسلمانی مانند سید احمد خان هندی، اقبال لاهوری، و سیدابوالاعلی مودودی، در اثر آشنایی با جهان امروز، دیدگاه‌های متفاوتی در فهم دین عرضه کردند دیوبندی‌ها به تندی به آنها حمله‌ور شدند.
دیوبندی
9745#65
به اعتقاد ژانت آفاری، عده قابل توجهی از سران انجمن‌ها، در واقع ناراضیان مذهبی بودند که گرایش خود به فراماسونری، بابیه، بهاییت و سوسیالیسم را مخفی می‌کردند. بسیاری از آنها مانند سید جمال واعظ و ملک‌المتکلمین به عنوان خطیب و واعظ فعالیت می‌کردند و با اتکا به سنت‌های اسلامی سعی می‌کردند مردم و روحانیان را با عقاید جدید همراه کنند. به اعتقاد آفاری، در موارد بسیاری، علمای سنت‌گرا از گرایش فکری این افراد مطلع بودند، اما تا زمانی که ظاهر اسلامی رعایت می‌شد و تعارض منافع پیش نمی‌آمد، عکس‌العملی نشان نمی‌دادند. از طرفی کسروی را عقیده بر این بود که نام نهادن بابی به مشروطه خواهان دسیسه مشترکی از روحانیان و مستبدین دربار و حکام محلی برای سرکوب جنبش بود. متهم ساختن فعالان جنبش مشروطه به بابی بودن یکی از شایعترین و متداول‌ترین روش‌هایی بود که برای سرکوب آنان توسط دولت استبداد و روحانیون وابسته استفاده می‌شد.
جنبش مشروطه ایران
220677#7
دیوبندیان، در اعتقادات، ماتریدی و در فقه حنفی مذهب‌اند و عرفان چشتیه را عرفان خود قرار داده‌اند و به طرق نقشبندیه، قادریه، و سهروردیه ارادت دارند.
دیوبندی
220677#0
دیوبَندی نام یک جنبش اسلامی، دارای عقیده اهل سنت (مبتنی بر فقه حنفی و کلام ماتریدی) است که از هندوستان آغاز شد و سپس در شمال پاکستان گسترش پیدا کرد و در دوران معاصر به جنوب افغانستان، آفریقای جنوبی و بریتانیا نیز گسترش یافته‌است.
دیوبندی
3282458#8
مک دونالد در سه مقاله در مورد شباهتهای جنبش نومحافظه کاری در ایالات متحده و دیگر جنبشهایی که او یهودی می‌داند نوشته‌است. او می‌نویسد که نومحافظه کاری دارای ویژگیهای یهودی زیادی نظیر قبیله گرایی، هوش و ثروت، شدت فعالیت روانی و خشونت است. او می‌نویسد که نومحافظه کاری شباهت بسیار زیادی با سایر جنبشهای یهودی سیاسی در قرن بیستم دارد. مک دونالد اعتقاد دارد که لئو اشتراوس که یهودی بود و از اولین فعالان جنبش نومحافظه کاری بود نقش کلیدی در ایجاد این جنبش داشته‌است. او وی را با یک حاخام که دارای شاگردان مذهبی زیادی بود مقایسه می‌کند.
کوین بی. مک دونالد
1703672#1
به‌طور کلی فرمولاسیون پایه‌ای یهودیت نیازمند اعتقاد به خدا است (که در نماز مهم یهودیت یعنی شماع متبلور شده‌است). در بسیاری جنبش‌های نوین یهودیت، خاخام‌ها نحوه رفتار فرد یهودی را بیانگر اینکه او پیرو یهودیت هست یا نه در نظر گرفته‌اند. در برخی از این جنبش‌ها پذیرفته شده که ممکن است فردی یهودیت را به عنوان سنت اجرا کند ولی در عین حال ندانم‌گرا یا بی‌خدا باشد.
بی‌خدایی و دین
3503858#6
مرکز مناقشه دیدگاه‌های متفاوت آنها در خصوص نحوه رویکرد محافظه کاران به بحث‌های فرهنگی و سیاسی بود، احمری علیه آنچه «دیوید فرنچیسم» صحبت کرد که او اندیشه سیاسی ای تعریف می‌کند که اعتقاد دارد «نهادهای یک جامعه بازار فن سالارانه حوزه‌هایی خنثی هستند که باید در تئوری هم مسیحیت سنتی و هم شیوه‌های لیبرتین و ایدئولوژی پاگانیزه سوی مقابل را در خود جای دهند.» او استدلال می‌کند که این باور به یک جنبش محافظه کارانه ناکارا می‌انجامد، و اعتقاد دارد که بهترین راه برای غالب شدن ارزش‌های فرهنگی محافظه کارانه در جامعه استراتژی «سلب اعتبار کردن … مخالفان و تضعیف یا نابود کردن نهادهایشان» است که او آن را تاکتیکی می‌داند که ترقیخواهان در آمریکا از قبل از آن استفاده کرده‌اند، و محافظه کارانی که پیروی سیاست دیوید فرنچ گونه اند را در آنچه او یک جنگ فرهنگی پرخروش در آمریکا می‌داند ناتوان کرده‌است. او استدلال می‌کند که حوزه سیاست باید به عنوان «جنگ و خصومت» دیده شود، و قدرت حکومت باید مستقیماً برای اعمال ارزش‌های فرهنگی محافظه کارانه بر جامعه مورد استفاده قرار بگیرد. در تضاد با این، فرنچ از یک رویکرد لیبرترین محافظه‌کار دفاع می‌کند که در آن بر نجابت، نزاکت و احترام برای حقوق فردی تأکید می‌شود و استدلال می‌کند که باورهای احمری فلسفه لیبرالیسم کلاسیکی را که پدران بنیان‌گذار ایالات متحده آمریکا بر آن بوده‌اند رها می‌کند. او نقد مشخصی بر علاقه احمری بر مداخله مستقیم حکومت در زندگی افراد وارد کرد، مداخله ای که او استدلال می‌کند نه تنها مغایر با آزادی است بلکه از نظر سیاسی برای محافظه کاران تاکتیکی نابودکننده است، که اگر به حکومت مجوز بزرگتری برای مداخله در زندگی خصوصی افراد داده شود منجر به سیاست‌های ترقیخواهانه خواهد شد.
سهراب احمری
111729#80
در ۷ ژانویه ۱۹۶۶، کینگ و کنفرانس رهبران مسیحی جنوب، برنامهٔ خود برای «جنبش آزادی شیکاگو» را اعلام کردند. این کارزار، نقطهٔ شروع گسترش دامنهٔ فعالیت آنها از جنوب به ایالت‌های شمالی آمریکا بود. کینگ اعتقاد داشت که «قدرت اخلاقیِ فلسفهٔ مقاومت بدون خشونت،برای کمک به ریشه‌کن‌کردن نظام فاسدی که می‌کوشد هزاران سیاهپوست را در محیط زاغه‌های شهر بیش از پیش تحت ستم نگاه دارد، لازم بود». کینگ و رالف ابرناتی که هردو از طبقهٔ متوسط می‌آمدند، در پایان ژانویه ۱۹۶۶ به یکی از زاغه‌نشین‌های شیکاگو نقل‌مکان کردند تا با شرایط آشنا شده و به کانون جنبش نزدیک‌تر باشند.
مارتین لوتر کینگ جونیور
5476193#0
گوتیسم یا گوتیزم ( ; ) یک جنبش فرهنگی در سوئد بود، که در مرکز اعتقاد به شکوه سوئدی که با گوت‌ها شناخته می‌شدند قرار داشت. بنیانگذاران این جنبش نیکلاس راگوالدی، برادران یوهانس و اولاس مگنوس بودند. این اعتقاد به حفظ قدرت در قرن هفدهم ادامه یافت، تا زمانی که سوئد پس از جنگ سی ساله قدرت بزرگی بود، اما بیشترین اهتزاز و شکوه خود را در قرن هجدهم از دست داد. با برگشت وایکینگ‌ها و ملی‌گرایی رمانتیک در اوایل قرن نوزدهم، این بار با وایکینگ‌ها به عنوان چهره‌های حماسی، تجدید شد.
گوتیسم (توحش)