مراحل توسعه محصول جدید چیست؟
3385760#0
فرآیند توسعه محصول جدید (به انگلیسی: New Product Development) شامل فعالیت‌ها و تصمیماتی است که از مرحله ایجاد ایده تا ورود محصول به بازار را در بر می‌گیرد. برای اغلب شرکتهایی که می‌خواهند نوآور باشند و عموماً در زمینهٔ توسعه محصول جدید فعالیت می‌کنند، نقطه شروع، ایجاد یک فرایند توسعه محصول جدید یا بازنگری در آن می‌باشد. تا به حال مدل‌های متفاوتی برای فرایند توسعه محصول جدیدارائه شده‌است. مدل‌های معرفی شده، شناسایی مشکلات در هر مرحله را ممکن می‌سازد. انگیزه اصلی محققان در ارائه رویکردها و مدل‌های متفاوت عمدتاً بهبود مواردی مانند کنترل زمان، هزینه، کیفیت، عملکرد و در کل بهبود خروجی محصول جدید برای کسب و بهره‌گیری از فرصتهای پیش رو می‌باشد. یکی از مهمترین چهارچوب‌های ارائه شده در ارتباط با فعالیت‌های توسعه محصول جدید توسط بوزآلن و همیلتون(۱۹۸۲) ارائه شده‌است که شامل ۷ مرحله استراتژی، تولیدایده، غربالگری ایده، تحلیل کسب و کار، توسعه، آزمون و تجاری‌سازی می‌باشد. توسعه محصول فرایندی است که در آن محصول یا خدمتی جدید به بازار عرضه می‌شود. موفقیت این فرایند را می‌توان با تعریف شاخص‌هایی که نشان دهنده میزان این موفقیت یا عدم موفقیت است، اندازه‌گیری کرد. اصطلاح توسعه محصولات جدید، هم در مورد محصولاتی که به‌طور کلی در دنیا جدید هستند و هم در مورد اعمال حداقل بهبود و تغییر در محصولات موجود به کار می‌رود. امروزه عمر بازار محصولات در حال کاهش است و پیش‌بینی می‌شود که نرخ توسعه محصولات در هر پنج سال دو برابر شود. در نتیجه، محصولات جدیدی که نیازها و خواسته‌های مشتریان را برآورده سازند و از آن فراتر روند، عاملی کلیدی در حفظ و بهبود مزیت رقابتی به‌شمار می روند.
توسعه محصول جدید
2018981#1
این مراحل عبارتند از دوره‌ معرفی، دوره‌ رشد، دوره‌ی بلوغ و دوره‌ افول. طبیعتاً هر کدام از این دوره‌ها نیازمند استراتژی بازاریابی به خصوص، ترکیب ویژه‌ای از آمیخته‌ی بازاریابی و مدیریتی ویژه‌ی همان دوره است. بنابراین باید بپذیریم که شناسایی این چرخه اهمیت ویژه‌ای دارد.
مدیریت چرخه‌عمر محصول
3654575#0
چرخه‌عمر محصول () در بازاریابی هر محصول طراحی‌شدهٔ جدید که به بازار وارد می‌شود، چرخه‌ای شامل چهار دورهٔ زمانی را طی می‌نماید. این مراحل عبارتند از دورهٔ معرفی، دورهٔ رشد، دورهٔ بلوغ و دورهٔ افول. هر یک از این ۴ دوره، نیازمند استراتژی بازاریابی و مدیریتی ویژهٔ همان دوره است. هر چند بسیاری از محصولات در دورهٔ معرفی به بازار، شکست می‌خورند و وارد دوره‌های بعدی نمی‌شوند، اما در صورت گذر از مرحلهٔ معرفی، مراحل رشد، سپس بلوغ و در نهایت افول نیز در ادامه خواهد آمد.
چرخه‌عمر محصول
5150582#1
طراحی محصولات در بازارهای امروزی پیچیده‌تر شده‌است زیرا محصولات دارای عملکردهای بیشتری هستند و باید تقاضاهای فزاینده‌ای نظیر کاربرپسندی، قابلیت تولید و ملاحظات زیست‌محیطی را برآورده کنند. با کاهش چرخه حیات محصول، هزینه‌های توسعه احتمالاً افزایش می‌یابد. از آنجا که خطاها در برآورد روند بازار می‌تواند بسیار هزینه بر باشند، بنابراین شرکت‌ها مطالعات الگوبرداری را انجام می‌دهند که با رقبا در سطوح استراتژیک، فرایند، بازاریابی و محصول مقایسه شوند. با این حال، موفقیت در یک بخش خاص بازار نه تنها نیاز به دانش دربارهٔ رقبا و عملکرد محصولات رقیب، بلکه در مورد تأثیراتی که یک محصول بر روی مشتری می‌گذارد نیز نیازمند است. شرط دوم مهم‌تر است زیرا محصولات و شرکت‌ها پیوسته گسترش می‌یابند. مشتریان براساس عبارات ذهنی مانند تصویر برند، شهرت، طراحی، برداشت و غیره محصولات را می‌خرند. تعداد زیادی از تولیدکنندگان شروع به بررسی چنین ویژگی‌های ذهنی و توسعه محصولات خود به روشی که تصویر شرکت را منتقل می‌کنند، کرده‌اند؛ بنابراین یک ابزار قابل‌اعتماد نیاز است: ابزاری که می‌تواند پذیرش یک محصول در بازار را قبل از اینکه هزینه‌های توسعه بسیار بزرگ شود، پیش‌بینی کند.
مهندسی کانسی
36238#6
فرآیند طراحی محصول، همانطور که کوبرگ و بگنل بیان کردند، معمولاً شامل سه جنبۀ اصلی است:بسته به نوع محصولی که طراحی می‌شود، دو بخش اخیر بیشتر مورد بازبینی قرار می‌گیرند (مثلاً بسته به اینکه برای بهبود آن یا تطابق بهتر با معیارهای مورد نظر، طرح چقدر نیاز به بازبینی دارد). این یک چرخۀ پیوسته است که در آن بازخور (Feedback) جزء اصلی است. کوبرگ و باگنل جزئیات بیشتری دربارۀ این فرآیند در مدل خود ارائه می‌دهند: «تحلیل» شامل دو مرحله است، «مفهوم» تنها یک مرحله است و «ترکیب» چهار مرحله را در بر می‌گیرد. (این مراحل وابسته به محصول و بازار هدف در تغییر چارچوب‌های طراحی متفاوت هستند. در اینجا، آن‌ها از روشی بهره می‌برند که توسط کوبرگ و بگنل استفاده می‌شدند.)
طراحی محصول
425502#1
طراحی و توسعه محصول جدید معمولاً یک عامل بسیار مهم در بقای یک شرکت به‌شمار می‌آید. در صنایعی که دارای تحولات سریع هستند، شرکت‌ها می‌بایست طراحی‌ها و میزان محصولاتشان را به صورت پیوسته گسترش دهند. تغییرات پیوسته در فناوری، حضور رقبا و اولویت‌های در حال تغییر مشتریان، این گسترش را اجتناب ناپذیر کرده‌اند. یک شرکت بدون برنامه پژوهش و توسعه، اگر می‌خواهد که از قافله عقب نماند، می‌بایست بر اتحاد استراتژیک، تملک و شبکه‌های کاری تکیه کنند.
تحقیق و توسعه
3230260#7
دو خطا به‌طور متداول در مراحل اولیهٔ تولید یک تکنولوژی پیش می‌آید: مشابهاً در مراحل آخر، اشتباهات متضادی مرتبط به امکان بلوغ تکنولوژی و اشباع بازار ممکن است که پیش بیاید. اتخاذ تکنولوژی معمولاً در یک منحنی S، همان‌طور که در انتشار تئوری نوآوری مدل سازی شده بود، اتفاق می‌افتد. این به این خاطر است که مشتری‌ها به محصولات جدید به روش‌های متفاوتی واکنش نشان می‌دهند. انتشار تئوری نوآوری، توسط اورت راجرز، ثابت کرد که مردم سطوح متفاوتی از آمادگی برای اتخاذ نوآوری‌های جدید را دارند و ویژگی‌های یک محصول بر اتخاذ کلی تأثیر می‌گذارد. راجرز افراد را به ۵ گروه دسته‌بندی کرد: پیشروها، پذیرندگان سریع، اکثریت سریع، اکثریت کند و عقب ماندگان. از لحاظ منحنی S، پیشروها ۲٫۵ درصد، پذیرندگان سریع ۱۳٫۵ درصد، اکثریت سریع ۳۴ درصد، اکثریت کند ۳۴ درصد و عقب ماندگان ۱۶ درصد را اشغال می‌کنند. چهار مرحلهٔ چرخهٔ زندگی تکنولوژی این‌ها هستند:
چرخه حیات فناوری
3258174#6
مراحل رشد روستو، معروف‌ترین نمونهٔ مدل مراحل خطی رشد است. والت روستو پنج مرحله را مشخص کرد که از طریق آن، کشورهای در حال توسعه به اقتصاد پیشرفته دست می‌یابند: ۱. جامعهٔ سنتی ۲. پیش‌شرط‌های آغاز حرکت ۳. آغاز حرکت ۴. رسیدن به بلوغ ۵. مرحلهٔ مصرف گسترده. او معتقد بود که توسعهٔ اقتصادی را باید برخی بخش‌های اقتصادی قوی‌تر رهبری کنند؛ این اعتقاد بر خلاف مارکسیسم است که طبق آن، بخش‌های مختلف باید به موازات هم پیشرفت کنند. طبق مدل روستو، یک کشور باید از برخی قواعد توسعه پیروی کند تا بتواند حرکتش را شروع کند: ۱. نرخ سرمایه‌گذاری کشور باید حداقل به ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی‌اش برسد. ۲. یک یا دو بخش تولیدی با میزان بالای رشد باید پایه‌گذاری شود ۳. یک چارچوب سازمانی، سیاسی و اجتماعی باید وجود داشته باشد یا ایجاد شود تا به توسعهٔ این بخش‌ها کمک کند.
نظریه توسعه
3900282#4
روش توسعه محصول‌محور توسط مربی مطرح کارآفرینی و پدر جنبش لین‌استارتآپ، استیو بلنک ساخته شده است. بر اساس نظریه استیو بلنک، استارتآپ‌ها نمونه کوچک و ساده شرکت‌های بزرگ و توسعه یافته نیستند. شرکت‌های کوچک در اصول توسعه و همین‌طور راه‌های توسعه بسیار متفاوت‌تر از شرکت‌های بزرگ هستند. به عنوان مثال در حالی که شرکت‌های بزرگ از روش‌های کسب‌وکار شناخته شده و ثابتی استفاده می‌کنند، استارتآپ‌ها باید به دنبال یک روش کسب‌وکار جدید باشند. توسعه مشتری‌محور به استارتآپ‌ها در یافتن یک روش قابل استفاده و مقیاس‌پذیر کمک می‌کند.
توسعه مشتری‌محور
654435#10
در این مدل فعالیت‌های تولید نرم‌افزار در قالب فازهای با توالی مشخص و به ترتیب، برنامه‌ریزی و اجرا می‌شوند. اشکال عمده این روش این است که بازبینی و تجدید نظر در فازهای انجام شده امکان‌پذیر نیست لذا خطای تخمین ابعاد پروژه، ریسک اشتباه در فهم درست و تحلیل نیازمندی‌ها و نیز امکان انتخاب نابجای معماری بسیار بالا می‌باشد.در سختگیرانه‌ترین حالت آبشاری، بعد از اینکه هر فاز کاملاً پایان پذیرفت، به مرحله بعدی می‌رویم. بازبینی که اجازه ایجاد تغییرات در سامانه را بدهد (که ممکن است شامل تغییرات فرایندهای کنترل رسمی باشد) فقط قبل از رفتن به مرحله بعد امکان‌پذیر است. همچنین بازبینی ممکن است جهت اطمینان از پایان قطعی این فاز (مرحله) بکار گرفته شود. فازی که معیارهای تکمیل آن کامل شده، معمولاً با عنوان دروازه اطلاق می‌شود که نشان می‌دهد پروژه از فاز فعلی به فاز بعدی منتقل شده‌است. الگو آبشاری از بازبینی و تجدید نظر فازهای قبلی که کامل شده‌اند، جلوگیری می‌کند. این عدم انعطاف‌پذیری مفصل در الگو آبشاری محض، دست مایه انتقاد پشتیبانی کنندگان الگوهای انعطاف‌پذیر است.
فرایند توسعه نرم‌افزار