لودویگ فان بتهوون در چه قرنی زندگی می کرد؟
1066747#0
لودویگ فان بتهوون (غسل تعمید در ۱۷ دسامبر ۱۷۷۰ م. – درگذشتهٔ ۲۶ مارس ۱۸۲۷)، موسیقی‌دان و آهنگساز اهل آلمان بود. وی شخصیتی مهم در انتقال بین دوره‌های کلاسیک و رمانتیک در موسیقی غرب بود و یکی از بزرگترین آهنگسازان اروپایی به حساب می‌آید. زندگی حرفه‌ای او معمولاً به دوره‌های «اولیه»، «میانی» و «پایانی» تقسیم می‌شود. دورهٔ «اولیه» حدوداً تا سال ۱۸۰۲ ادامه دارد، دورهٔ «میانی» از سال ۱۸۰۲ تا ۱۸۱۲ را شامل می‌شود و دورهٔ «پایانی» از ۱۸۱۲ تا زمانِ مرگ وی در سال ۱۸۲۷ است. او در طول زندگی خود آثار بسیاری آفرید که نُه سمفونی، پنج کنسرتو پیانو، یک کنسرتوی ویولن، سی و دو سونات پیانو، شانزده کوارتت زهی، دو مس و اپرای "فیدلیو" از آن جمله‌اند.
لودویگ فان بتهوون
3948711#0
لودویگ فان بتهوون (پدربزرگ) (به آلمانی: Ludwig van Beethoven، با نام اصلیِ «لودُویکوس فان بیتهوفن» یا «لودویک فان بیتهوفن» (به هلندی: Lodewijk van Beethoven) () (زادهٔ ۵ ژانویهٔ ۱۷۱۲، مشلان – درگذشتهٔ ۲۴ دسامبر ۱۷۷۳، بن) خواننده، موسیقی‌دان، و آهنگساز اهل هلند بود. او پدر یوهان فان بتهوون و پدربزرگ پدریِ لودویگ فان بتهوون، آهنگساز بزرگ آلمانی، بود.
لودویگ فان بتهوون (۱۷۱۲–۱۷۷۳)
4813704#0
یوزفینه برونسویک یا ژوزفین برونسویک یا کُنتِس یوزِفینا برونسویک دِ کورومپا (۲۸ مارس ۱۷۷۹ – ۳۱ مارس ۱۸۲۱) اشراف‌زادهٔ اهل مجارستان و احتمالاً مهم‌ترین زن زندگی لودویگ فان بتهوون بود. بتهوون دست‌کم ۱۵ نامهٔ عاشقانه برای او نوشت و در آن‌ها او را «فرشته»، «همه چیزِ من»، «تنها معشوق»، و «همیشه مؤمن» (به آلمانی: Engel و mein Alles و einzig Geliebtebezeichnete و ewige Treue) خوانده‌است. چندین بتهوون‌شناس معتقدند که او به احتمال زیاد مخاطبِ نامهٔ معروفِ بتهوون با عنوانِ «معشوق جاودان» بوده‌است؛ نامه‌ای که آهنگساز آن را هرگز و برای هیچ‌کس نفرستاد.
یوزفینه برونسویک
3948711#2
لودویگ فان بتهوون (پدربزرگ) در مارس ۱۷۳۳، یعنی در ۲۱سالگی، به بن نقل مکان کرد. او در ۱۷ سپتامبر ۱۷۳۳ با ماریا یوزفا پُل/ بال (Maria Josepha Poll/ Ball) ازدواج کرد. یوهان، پدر لودویگ (آهنگساز بزرگ) در آن شهر به دنیا آمد.
لودویگ فان بتهوون (۱۷۱۲–۱۷۷۳)
1066747#11
بتهوون در دسامبر ۱۷۸۶، برای اولین بار با هزینهٔ کارفرمای خود به وین سفر کرد، که ظاهراً این سفر به امید آموزش موسیقی از موتسارت بوده‌است. جزئیات رابطهٔ بتهوون و موتسارت نامشخص است، و از جمله اینکه آیا آنها واقعاً ملاقات داشته‌اند مشخص نیست. در مهٔ ۱۷۸۷، بتهوون با آگاهی از اینکه مادرش بیمار است، سریعاً به بن بازگشت، اما مادرش پس از مدت کوتاهی درگذشت، و به‌دنبال آن، اعتیاد الکلی پدرش عمیق‌تر شد. در نتیجه وی مسئولیت مراقبت از دو برادر کوچکتر خود را به‌عهده گرفت و پنج سال دیگر در بن اقامت گزید. او در این سال‌ها به چند نفر معرفی شد که در زندگی‌اش اهمیت داشتند. فرانتس گرهارد وگلر، دانشجوی جوان پزشکی، وی را با خانوادهٔ فان برونینگ معرفی کرد (یکی از دختران فان برونینگ در نهایت با وگلر ازدواج کرد). بتهوون غالباً با خانوادهٔ فان برونینگ، رفت‌وآمد داشت و در خانهٔ آنها به برخی از کودکان، پیانو آموزش می‌داد. همان‌جا بود که وی با ادبیات آلمانی و کلاسیک آشنا شد. محیط خانوادگی فان برونینگ آرام‌بخش‌تر از خانهٔ خودش بود، که به‌طور فزاینده‌ای زوالِ رفتاری و اخلاقی پدرش در آن حاکم بود. وی همچنین مورد توجه کُنت فردیناند فان والدشتاین قرار گرفت که در دورهٔ اقامت بتهوون در بن، به عنوان دوست و پشتیبانِ مالی‌اش محسوب می‌شد.
لودویگ فان بتهوون
1066747#32
اوایل سال ۱۸۱۳، ظاهراً بتهوون دورهٔ عاطفی سختی را پشت سر گذاشت و فعالیت آهنگسازی او کاهش یافت. ظاهرِ شخصی وی نیز مانند: نظم، ظرافت و رفتارهای عمومی در بین مردم (به‌خصوص هنگام صَرفِ غذا) تخریب شد. همزمان او از برادرش (که از بیماری سل رنج می‌برد) و خانواده‌اش مراقبت می‌کرد، و اظهار می‌کرد که زحمت و هزینهٔ این کار او را بی‌پناه گذاشته‌است.
لودویگ فان بتهوون
1066747#29
در بهار ۱۸۱۱، وی به‌شدت دچار بیماری، سردرد و تب شدید شد. به توصیهٔ پزشک، شش هفته را در آبگرم شهر تپلیتسه در بوهم گذراند. زمستانِ بعدی نیز که مشغول کار روی سمفونی هفتم بود، دوباره بیمار شد و پزشک وی دستور داد تابستان سال ۱۸۱۲ را نیز در آبگرم تپلیتسه بگذراند. مسلم شده‌است که او هنگام اقامت در تپلیتسه، اقدام به نوشتن نامه‌ای عاشقانه با عنوانِ "معشوقهٔ جاودانی" نموده‌است. هویت گیرندهٔ نامه مدتی طولانی مورد بحث بوده‌است و برخی از حدس و گمان‌ها در مورد آن شامل ترزه مالفاتی، یوزفینه برونسویک، آنا ماریا آوردی و آنتونی برنتانو می‌شوند. بتهوون در تپلیتسه با گوته که مایل بود با او آشنا شود، ملاقات کرد. این دیدار خوشایند هیچ‌کدام از دو طرف نبود. بتهوون نبوغ او را تحسین می‌کرد ولی گوته اخلاق تند و رفتار بتهوون را نمی‌پسندید. گوته هیچ‌گاه دربارهٔ آثار بتهوون اظهار نظر نکرد و در عین حال مخالفتی هم از خود بروز نداد. وی اعتقاد داشت که موسیقی بتهوون هیجان زیادی دارد و ممکن است آرامش او را که طی سالیان دراز و با رنج به دست آورده بود، برهم زند. مندلسون می‌نویسد:
لودویگ فان بتهوون
4698200#0
فهرست آثار لودویگ فان بتهوون آثار موسیقاییِ لودویگ فان بتهوون (۱۷۷۰–۱۸۲۷)، آهنگساز بزرگ آلمانیِ دورهٔ کلاسیک و رمانتیک، هم بر اساس ژانر و هم بر مبنای شماره طبقه‌بندی می‌شود.
فهرست آثار لودویگ فان بتهوون
4926181#0
سمفونی‌های لودویگ فان بتهوون، مجموعهٔ ۹ سمفونی است که لودویگ فان بتهوون، آهنگ‌ساز بزرگ آلمانی، در فاصلهٔ سال‌های ۱۸۰۰/۱۷۹۹ تا ۱۸۲۴ به ترتیبِ شماره تصنیف کرد.
سمفونی‌های لودویگ فان بتهوون
1066747#27
در ماه مه ۱۸۰۹، هنگامی که نیروهای نظامی، وین را به توپ بسته بودند، به گفته فردیناند ریس، بتهوون بسیار نگران این بود که این سروصدا آنچه را که از شنوایی او باقی مانده بود، نابود کند. به‌همین جهت در زیرزمین خانهٔ برادرش پنهان می‌شد و گوش‌هایش را با بالش می‌پوشانید.
لودویگ فان بتهوون