اولین تجزیه لهستان درچه سالی صورت گرفت؟
1885436#0
اولین تجزیه لهستان یا اولین تجزیه همسود لهستان–لیتوانی در سال ۱۷۷۲ میلادی به عنوان نخستین مرحله از تجزیه لهستان رخ داد؛ واقعه‌ای که عاقبت به پایان حیات همسود لهستان–لیتوانی در ۱۷۹۵ میلادی ختم گردید. رشد قدرت امپراتوری روسیه، که باعث تهدید پادشاهی پروس و امپراتوری اتریش شد، انگیزه اصلی این تجزیه به حساب می‌آید.
اولین تجزیه لهستان
1493279#1
طی اولین تجزیه لهستان، در عهدنامه‌ای میان سه دولت روسیه، اتریش و پروس در تاریخ ۵ اوت ۱۷۷۲ تصمیم به تجزیه لهستان گرفته شد. دو دهه بعد، در هنگام دومین تجزیه لهستان، نیروهای روسیه و پروس وارد خاک لهستان شدند. (۲۳ ژانویه ۱۷۹۳) اتریش در دومین تجزیه لهستان شرکت نکرد. در سومین تجزیه لهستان، که در ۲۴ اکتبر ۱۷۹۵ میلادی به امضا رسید، لهستان استقلال خود را به‌طور کامل از دست داد و حتی قیام آزادی خواهان لهستانی نیز به موفقیت نینجامید.
تجزیه لهستان
1918219#0
دومین تجزیه لهستان در سال ۱۷۹۳ میلادی ، به دومین مرحله از تجزیه لهستان اطلاق می‌شود که در ۱۷۹۵ میلادی با سقوط مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی به پایان رسید. دومین تجزیه لهستان پس از جنگ در دفاع از قانون اساسی رخ داد. محاسن بسیاری که این جنگ برای امپراتوری روسیه و پروس در پی داشت و به توسعه‌طلبی آنان کمک می کرد ، عامل مهمی برای آغاز این جنگ بود. طی دومین تجزیه ، لهستان حدود ۵ میلیون نفر از جمعیت خود و ۳۰۷٬۰۰۰ کیلومتر مربع از خاکش را از دست داد. سنای لهستان در سال ۱۷۹۳ میلادی تشکیل جلسه داد ؛به این امید که بتواند کشور را از بحران نجات دهد اما تنها ۲ سال بعد با وقوع سومین تجزیه لهستان ، موجودیت این کشور تا ۱۲۳ سال بعد از میان رفت.
دومین تجزیه لهستان
1493279#0
تجزیه لهستان یا تجزیه مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی سه مرحله تجزیهٔ کشور لهستان بود که در نیمهٔ دوم قرن ۱۸ میلادی رخ داد و به پایان موجودیت مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی انجامید و استقلال لهستان را به مدت ۱۲۳ سال بعد از میان برد. عاملان این تجزیه امپراتوری روسیه، پادشاهی پروس و امپراتوری هابسبورگ بودند. این سه دولت سرزمین‌های لهستانی را میان خود تقسیم کردند.
تجزیه لهستان
5456533#3
آگاهی از این کشتار تنها پس از تلاش فیلمسازان، روزنامه نگاران و دانشگاهیان لهستانی، به ویژه با انتشار نسخه انگلیسی کتاب "" از یان گروس در سال ۲۰۰۱، همگانی شد. توجه عمومی به این حادثه باعث تحقیقات رسمی در مورد کشتارها در سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ توسط مؤسسه یادبود ملی لهستان شد، که تأیید کرد عاملان اصلی کشتار، لهستانی‌های بومی بوده‌اند. این یافته‌ها باعث بهت شدیدی در میان مردم لهستان شدند، چرا که روایت‌های رایج مربوط به هولوکاست در لهستان را، که در آن‌ها عاملان آلمانی معرفی می‌شدند و نه لهستانی، به چالش می‌کشیدند. در مراسم یادبود سال ۲۰۰۱ در یدوابنه، رئیس‌جمهور الکساندر کواشنیوسکی به نمایندگی از کشور عذرخواهی کرد، عذرخواهی که توسط رئیس‌جمهور برونیسواو کوموروفسکی در سال ۲۰۱۱ نیز تکرار شد.
پوگروم یدوابنه
1885436#1
فردریش دوم، شاه پروس، این تجزیه را برای محافظت از اتریش در برابر پیشروی ارتش روسیه در خاک عثمانی که تهدیدی برای اروپای مرکزی بود، مهندسی کرد. دولت همسود لهستان–لیتوانی که طی سالهای قبل به شدت تضعیف شده و از جانب همسایگان نیرومندش یعنی پروس، اتریش و روسیه تهدید می‌شد، قصد داشت به نوعی موازنه قدرت را در اروپای شرقی و مرکزی حفظ کند اما از آنجا که در این کار موفقیتی بدست نیاورد، به سرعت مغلوب نیروهای خارجی شد و از دست دادن بخش‌هایی از قلمرو خود را قبول کرد.
اولین تجزیه لهستان
5465728#30
این نخستین آزمایش «موفقیت‌آمیز» کشتار لهستانی‌ها با استفاده از گاز بود. این روش بعدها بر روی بسیاری دیگر از بیماران روانی در لهستان و آلمان به تکمیل رسید. از سال ۱۹۴۱ به بعد، این روش به‌طور گسترده در اردوگاه‌های مرگ مورد بهره‌گیری قرار گرفت. وانت‌های گاز نازی نیز برای نخستین بار در سال ۱۹۴۰ برای کشتن کودکان لهستانی دچار بیماری روانی مورد استفاده قرار گرفتند.
جنایت‌های نازی علیه ملت لهستان
5183623#92
دانمارک – در ۲۷ فوریه، دانمارک اولین مورد خود را تأیید کرد. مردی که از اسکی در والمالنکو، سوندریو برگشته بود و در بیمارستان آموزشی شیلند، راسکیله مورد آزمایش قرار گرفت و در خانه قرنطینه شد. در ۲۸ فوریه، آزمایش مردی که در روز ۱۵ فوریه از اسکی در شمال ایتالیا برگشته بود، در کپنهاگ مثبت شد و در خانه قرنطینه شد. در ۲۹ فوریه، آزمایش یک کارمند بیمارستان آموزشی آرهوس، که در یک کنفرانس در مونیخ، با یک فرد آلوده از ایتالیا ملاقات کرده بود، مثبت شد. در ۳ مارس، آزمایش ۵ نفر که از بخش شمالی ایتالیا برگشته بودند، مثبت شد.
دنیاگیری کووید-۱۹ در ایتالیا
4834369#9
در سال ۱۹۴۲ دولت در تبعید لهستان به کمک عوامل خود در مناطق اشغالی تعدادی از اولین و دقیق‌ترین مدارک مربوط به کشتار یهودیان در خاک اروپا را که بعدها به هولوکاست معروف شد را تحویل مقامات متفقین داد. لهستانی‌ها از طریق نمایندگان خویش مانند وزیر خارجه وقت ادوارد برنارد رازینسکی یا پیک جنبش مقاومت زیرزمینی یان کارسکی خواستار اقدامی در این مورد گشتند اما خواسته ایشان مورد توجه قرار نگرفت. یادداشتی که وزیر امور خارجه در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۲ به دولت‌های سازمان ملل ارسال نمود نخستین اعتراض رسمی توسط یک دولت در محکومیت پاکسازی گسترده و قصد نازی‌ها برای نابودی همگانی یهودیان بود. همچنین در این سند رسمی برای نخستین بار از رنج‌های یهودیان نه به عنوان شهروند یک دولت که به عنوان یک یهودی صحبت شده است. اعلامیه ۱۰ دسامبر ۱۹۴۲ و تلاش‌های دولت لهستان موجبات صدور اعلامیه ملل متحد در ۱۷ دسامبر ۱۹۴۲ را فراهم نمود.
دولت در تبعید لهستان
4834369#10
در آوریل ۱۹۴۳ آلمانی‌ها در جنگل‌های نزدیک اسمولنسک در روسیه گورهای دسته جمعی را کشف کردند. در این گورها جسد ده هزار افسر لهستانی که در سال ۱۹۳۹ توسط شوروی اسیر شده بودند پیدا شد(در تحقیقات آلمانی‌ها ۴۴۴۳ جسد کشف شد). این افسران پس از اسارت توسط شوروی در واقعه‌ای که به کشتار کاتین معروف شد به قتل رسیده بودند. مقامات شوروی در مواجه با این مساله اعلام کردند این کشفیات توسط آلمانی‌ها جعل شده‌اند. متفقین دیگر بنا به ضروریات زمان جنگ این گفته روس‌ها را به صورت رسمی قبول کردند اما دولت در تبعید لهستان توضیحات مقامات روس را رد کرد و خواستار تحقیق در مورد این ماجرا شد. شوروی نیز در پاسخ به این خواسته‌ها روابطش با دولت در تبعید لهستان را قطع کرد.
دولت در تبعید لهستان