Verordening (EG) nr. 1841/2002 van de Raad
van 14 oktober 2002
tot wijziging van Verordening (EG) nr. 900/2001 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit Polen
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap(1), en met name op artikel 11, lid 3,
Gelet op het voorstel dat door de Commissie na overleg met het raadgevend comité werd ingediend,
Overwegende hetgeen volgt:
A. BESTAANDE MAATREGELEN
(1) De Raad heeft bij Verordening (EG) nr. 900/2001(2) definitieve antidumpingrechten ingesteld op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat (UAN) van oorsprong uit Polen. Bij die verordening werd de vorm van de maatregel gewijzigd van een minimuminvoerprijs die oorspronkelijk was ingesteld bij Verordening (EG) nr. 3319/94 tot een specifiek recht van 19 EUR per ton ten aanzien van Zaklady Azotowe Pulawy SA en van 22 EUR per ton voor alle overige Poolse producenten/exporteurs.
B. VERZOEK OM EEN NIEUW ONDERZOEK
(2) Op 28 juni 2001 diende de Poolse producent/exporteur Zaklady Azotowe Pulawy SA ("verzoeker") overeenkomstig artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 384/96 ("basisverordening") een verzoek in om een tussentijds nieuw onderzoek van de antidumpingmaatregel die op hem van toepassing was, en dat beperkt zou moeten worden tot de dumpingaspecten. Het verzoek ging vergezeld van bewijsmateriaal waaruit bleek dat maatregelen niet langer nodig waren om dumping teniet te doen en tevens dat dit het gevolg was van een blijvende verandering van de omstandigheden. De verzoeker verklaarde met name dat hij UAN op de binnenlandse markt was gaan verkopen. Voorts had de uitvoer veranderingen ondergaan omdat de onderneming niet langer via haar verbonden exporteur verkocht. De verzoeker diende bewijsmateriaal in waaruit bleek dat er niet langer sprake was van dumping. Na in overleg met het raadgevend comité te hebben vastgesteld dat er voldoende bewijsmateriaal was om een tussentijds nieuw onderzoek in te leiden, maakte de Commissie middels een bericht in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen(3) de inleiding van een tussentijds nieuw onderzoek bekend en begon zij haar onderzoek.
C. PROCEDURE
(3) Het onderzoek naar dumping bestreek de periode van 1 oktober 2000 tot en met 30 september 2001 ("onderzoektijdvak" of "OT").
(4) De Commissie bracht de autoriteiten van het land van uitvoer officieel op de hoogte van het tussentijds nieuw onderzoek en gaf alle rechtstreeks betrokken partijen de gelegenheid hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken om een onderhoud.
(5) De Commissie verzond een vragenlijst en ontving uitvoerige informatie van de verzoeker.
(6) De Commissie verzamelde alle informatie die zij nodig achtte om dumping vast te kunnen stellen, controleerde deze en bracht een controlebezoek bij de betrokken producent/exporteur.
(7) De verzoeker en de bedrijfstak van de Gemeenschap werden in kennis gesteld van de feiten en overwegingen van het onderzoek en werden in de gelegenheid gesteld opmerkingen in te dienen. Met hun opmerkingen werd indien van toepassing rekening gehouden en de conclusies werden gewijzigd.
D. PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT
(8) De conclusies van het vorige onderzoek die bekend waren gemaakt in Verordening (EG) nr. 900/2001 ten aanzien van het product en het soortgelijk product werden bevestigd.
E. DUMPING
1. Normale waarde
(9) Eerst werd vastgesteld dat de totale in het binnenland verkochte hoeveelheden van UAN representatief waren ten opzichte van de verkoop voor uitvoer. De hoeveelheden die op de Poolse binnenlandse markt werden verkocht waren zelfs groter dan de hoeveelheden die naar de Gemeenschap werden uitgevoerd. Vervolgens werd vastgesteld of deze binnenlandse verkoop plaatsvond in het kader van normale handelstransacties. Het onderzoek wees uit dat de hoeveelheden die waren verkocht tegen een prijs die boven de productiekosten per eenheid lag meer dan 10 %, doch minder dan 80 % van alle verkoop vertegenwoordigde. De normale waarde werd derhalve vastgesteld op basis van de prijzen die werkelijk betaald waren voor alle winstgevende verkoop van het betrokken product.
(10) De bedrijfstak van de Gemeenschap diende een dumpingberekening in die was gebaseerd op een normale berekende waarde en op veronderstellingen wat betreft de kosten, prijzen en aanpassingen. De veronderstellingen bleken echter niet correct en werden tegengesproken door de feitelijke vertrouwelijke gegevens die tijdens het onderzoek werden nagetrokken. Er waren bovendien geen aanwijzingen om deze gecontroleerde gegevens in twijfel te trekken.
(11) Na de definitieve afsluiting van het onderzoek diende de bedrijfstak van de Gemeenschap opnieuw zijn berekening in (zie overweging 10) vergezeld van een nieuwe berekening waarin was uitgegaan van een normale waarde gebaseerd op binnenlandse prijzen met het argument dat het verschil tussen de berekening van de bedrijfstak van de Gemeenschap en de berekeningen van de Commissie alleen het gevolg kon zijn van de bijzonder lage aardgasprijzen. Een vergelijking van de door de verzoeker ingediende gegevens die door de Commissie waren gecontroleerd enerzijds en de door de bedrijfstak van de Gemeenschap ingediende gegevens die waren gebruikt voor de dumpingberekeningen wees uit dat de belangrijkste verschillen geen verband hielden met de aardgasprijzen. Aan de belangrijkste verschillen tussen beide berekeningen lagen andere kostenfactoren ten grondslag waaronder aanpassingen, verschillen bij de toepassing en de allocatie van de aardgasprijzen aan tijdens het OT verkochte UAN in bepaalde perioden. De betrokken partij was namelijk uitgegaan van veronderstellingen terwijl de Commissie zich bij haar berekening had gebaseerd op gecontroleerde gegevens. Omdat de bedrijfstak van Commissie de juistheid van zijn veronderstellingen onvoldoende kon schragen, worden de conclusies van de Commissie die zijn gebaseerd op gecontroleerde gegevens bevestigd.
2. Uitvoerprijs
(12) Omdat alle uitvoer van het betrokken product rechtstreeks plaatsvond aan onafhankelijke afnemers in de Gemeenschap, werd de uitvoerprijs vastgesteld overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijs.
3. Vergelijking
(13) Om een billijke vergelijking te kunnen maken per soort, af fabriek en in hetzelfde handelsstadium, werd overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening naar behoren rekening gehouden met verschillen waarvan werd beweerd en aangetoond dat zij van invloed zijn op de prijzen. Correcties werden toegepast voor verschillen bij de kosten van vervoer, op- en overslag, laden en aanverwante kosten, krediet en commissies.
(14) De verzoeker, die alle uitvoer naar de Gemeenschap in het OT in US-dollars had gefactureerd, vroeg om een correctie voor wisselkoersverschillen in verband met de aanhoudende revaluatie van de Poolse zloty ten opzichte van de US-dollar, die volgens hem had plaatsgevonden in de periode van oktober 2000 tot juni 2001.
(15) Hoewel de waarde van de Poolse zloty ten opzichte van de US-dollar tijdens het grootste deel van het OT inderdaad was gestegen, onderging de Poolse zloty in de laatste vier maanden van het OT een devaluatie ten opzichte van de US-dollar. Indien een correctie had moeten worden toegepast voor transacties die de gevolgen zouden hebben ondervonden van de stijgende koers van de zloty, dan zou dit tevens moeten gebeuren voor de transacties die beïnvloed werden door de neerwaartse koers. De onderneming kon niet aantonen dat dergelijke aanpassingen een wijziging van de conclusies tot gevolg zouden hebben.
(16) Het verzoek om een aanpassing voor wisselkoersen kon onder deze omstandigheden derhalve niet worden aanvaard.
4. Dumpingmarge
(17) De uitvoerprijzen bleken afhankelijk van de periode belangrijke verschillen te vertonen. Tijdens de laatste twee maanden van het OT waren deze bijvoorbeeld bijzonder laag. Dit was niet het gevolg van lage UAN-prijzen. Een vergelijking van de normale waarde en de uitvoerprijzen op een gewogen gemiddelde basis weerspiegelde derhalve niet de volledige dumping die plaatsvond. Als gevolg van belangrijke verschillen tussen de transactiedata en de hoeveelheden die werden uitgevoerd enerzijds en die van de binnenlandse transacties anderzijds was het onmogelijk een vergelijking per transactie uit te voeren op basis van individuele uitvoerprijzen met individuele normale waarden. Om de dumpingmarge te berekenen werd de gewogen gemiddelde normale waarde derhalve vergeleken met de prijzen van alle afzonderlijke uitvoertransacties naar de Gemeenschap, overeenkomstig de tweede sub-alinea van artikel 2, lid 11, van de basisverordening.
(18) Na de definitieve bekendmaking van de basis op grond waarvan de Commissie voornemens was de huidige antidumpingmaatregelen te wijzigen, voerde de bedrijfstak van de Gemeenschap aan dat de dumpingmarge in de oorspronkelijke procedure was vastgesteld op basis van een vergelijking van de prijzen van individuele exporttransacties met prijzen van individuele binnenlandse transacties zodat dit in het huidige onderzoek op dezelfde wijze moest gebeuren. In het oorspronkelijke onderzoek was echter geen gebruik gemaakt van deze methode. Dit blijkt tevens uit zorgvuldige lezing van Verordening (EG) nr. 1506/94 van de Commissie van 27 juni 1994 tot instelling van voorlopige rechten op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat van oorsprong uit Bulgarije en Polen(4) waarin wordt gesteld dat "de uitvoerprijs af fabriek van UAN [...] voor iedere transactie afzonderlijk (werd) vergeleken met de normale waarde die werd vastgesteld als beschreven in de overwegingen 12 en 13". Omdat in deze overwegingen duidelijk wordt gesteld dat de normale waarde werd berekend op grond van de volledige variabele en vaste productiekosten van de producenten vermeerderd met een bedrag voor de verkoopkosten en de administratieve en andere algemene uitgaven en met een redelijke winstmarge, is het duidelijk dat de individuele uitvoerprijzen werden vergeleken met een gewogen gemiddelde normale waarde. Het was, zoals hierboven uiteengezet, in ieder geval niet mogelijk een vergelijking per transactie van de individuele uitvoerprijzen met de individuele normale waarden uit te voeren als gevolg van belangrijke verschillen tussen de transactiedata en de hoeveelheden van de uitvoertransacties enerzijds en de binnenlandse transacties anderzijds. Dit argument werd derhalve afgewezen.
(19) De in overweging 17 beschreven vergelijking wees tevens uit dat de dumping voor de verzoeker minimaal was. De dumpingmarge, uitgedrukt als een percentage van de totale cif-waarde, grens Gemeenschap, vóór inklaring werd vastgesteld op 0,8 %.
F. BLIJVENDE AARD VAN GEWIJZIGDE OMSTANDIGHEDEN
(20) Overeenkomstig de normale praktijken van de Commissie werd onderzocht of de gewijzigde omstandigheden redelijkerwijze van blijvende aard zouden zijn. Vastgesteld werd dat de verzoeker tijdens de laatste twee financiële perioden eindigend in december 1999 en juni 2001 alsmede tijdens het OT belangrijke hoeveelheden UAN naar niet-EG-landen uitvoerde. De uitvoer naar niet-EG-landen steeg tijdens het OT overigens aanzienlijk.
(21) Verder werd vastgesteld dat de verzoeker zich aanzienlijke inspanningen had getroost om de verkoop op de binnenlandse markt te verhogen door het gebruik van vloeibare meststoffen (UAN) aan te moedigen en een uitgebreid distributienetwerk te ontwikkelen gesteund door investeringen in opslagfaciliteiten bij de grossiers. De binnenlandse verkoop van UAN van de verzoeker steeg van 2000 tot het OT met 18 % en van 1999 tot het OT met 35 %.
(22) Als landbouwers willen overstappen op de vloeibare meststof UAN moeten zij investeren in apparatuur voor de verspreiding ervan. Redelijkerwijze kan derhalve worden verondersteld dat de binnenlandse vraag naar UAN constant zal blijven of in de nabije toekomst zal toenemen.
(23) De toegenomen verkoop naar andere markten dan de Gemeenschap, met name de binnenlandse Poolse markt, heeft een opmerkelijke invloed op de algemene kostenstructuur. Dit was weer van invloed op de winstgevendheid van UAN-verkoop van de verzoeker op de binnenlandse markt en als gevolg hiervan voor de normale waarde.
(24) Vastgesteld wordt derhalve dat het niet erg waarschijnlijk is dat de verzoeker opnieuw zijn toevlucht zal nemen tot dumpingpraktijken ten aanzien van UAN in de Gemeenschap.
(25) Na de definitieve bekendmaking voerde de bedrijfstak van de Gemeenschap aan dat bovengenoemde gewijzigde omstandigheden niet konden worden beschouwd als van blijvende aard met name gezien de beperkte omvang van de binnenlandse markt in Polen, het gebrek aan andere uitvoermarkten en de enorme productiecapaciteit van de verzoeker. Het bleek echter dat de bedrijfstak van de Gemeenschap de omvang van de binnenlandse markt in Polen had onderschat terwijl deze juist groot was en nog toenam zodat de potentiële dreiging van de productiecapaciteit van de verzoeker wordt gerelativeerd en hij in feite niet in hoge mate afhankelijk is van uitvoermarkten. Voorts werd vastgesteld dat de verzoeker zich ook kon richten op andere uitvoermarkten. Er was derhalve geen reden om aan te nemen dat de verandering, dat wil zeggen het ontbreken van dumping, niet van blijvende aard zou zijn.
G. CONCLUSIE
(26) Gezien de conclusie van een minimale dumpingmarge voor de verzoeker en omdat deze situatie niet wordt beschouwd als een situatie van korte duur, moet het specifieke antidumpingrecht dat werd ingesteld bij Verordening (EG) nr. 900/2001 voor de uitvoer van de verzoeker worden vervangen door een recht van 0 EUR.
(27) De wijziging van de maatregelen heeft alleen betrekking op de verzoeker en niet op Polen als geheel. De verzoeker blijft onderworpen aan de procedure en kan overeenkomstig artikel 11 van de basisverordening in eventuele nieuwe onderzoeken in Polen opnieuw worden onderzocht. Alle overige producenten in Polen blijven onderworpen aan het bestaande residuele recht hoewel zij en andere belanghebbenden overeenkomstig artikel 11 van de basisverordening een verzoek kunnen indienen om een nieuw onderzoek van deze maatregelen,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 900/2001 wordt vervangen door de volgende tekst: "2. Het recht per ton product dat is vervaardigd door onderstaande ondernemingen bedraagt:
RUIMTE VOOR DE TABEL "
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de dag na haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Luxemburg, 14 oktober 2002.