VERORDENING (EEG) Nr. 2306/92 VAN DE RAAD van 4 augustus 1992 houdende instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van de in motorvoertuigen gebruikte soort ontvangtoestellen voor radio-omroep, van oorsprong uit de Republiek Korea
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 12,
Gezien het voorstel dat door de Commissie is ingediend na overleg in het kader van het in genoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
A. Voorlopige maatregelen
(1) De Commissie heeft bij Verordening (EEG) nr. 313/92 (2) een voorlopig anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van de in motorvoertuigen gebruikte soort ontvangtoestellen voor radio-omroep (hierna "autoradio's" genoemd), van oorsprong uit de Republiek Korea.
De Raad heeft bij Verordening (EEG) nr. 1483/92 (3) dit recht voor een tijdsduur van ten hoogste twee maanden verlengd.
B. Verdere procedure
(2) Na de instelling van het voorlopige anti-dumpingrecht heeft een aantal belanghebbende partijen bij de Commissie stukken ingediend met hun standpunten omtrent de bevindingen, waarmee rekening werd gehouden wanneer zij passend geacht werden. Degenen die dit verzochten, werden eveneens in de gelegenheid gesteld door de Commissie te worden gehoord.
(3) De partijen werden in kennis gesteld van de wezenlijke feiten en overwegingen op grond waarvan werd beoogd de instelling van de definitieve rechten en de definitieve inning van bedragen aan te bevelen die uit hoofde van het voorlopige recht als zekerheid waren gesteld. Tevens werd hun een termijn toegekend waarbinnen zij, volgens de bekendmaking, protesten konden indienen.
(4) Het door de partijen voorgelegde mondelinge en schriftelijke commentaar werd onderzocht en waar nodig werden de bevindingen van de Commissie gewijzigd om daarmee rekening te houden.
(5) Het onderzoek kan omwille van hetgeen in punt 8 van Verordening (EEG) nr. 313/92 is vermeld, niet binnen de termijn die in artikel 7, lid 9, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 is aangegeven, worden beëindigd.
C. Betrokken produkt en soortgelijk produkt
(6) De Commissie heeft in punt 9 van Verordening (EEG) nr. 313/92 tot in bijzonderheden de voornaamste hoedanigheden van het betrokken produkt beschreven. Aangezien geen enkele der betrokken partijen tegen deze produktbeschrijving bezwaar heeft gemaakt, bevestigt de Raad de beschrijving van de Commissie van het betrokken produkt.
(7) De Commissie heeft in de punten 10 tot en met 13 van Verordening (EEG) nr. 313/92 vastgesteld dat ondanks het feit dat de betrokken autoradio's op het niveau van de eindconsument in kenmerken en qua prijs uiteenliepen, zij nog steeds dezelfde wezenlijke fysieke en technische hoedanigheden hebben die hen binnen dezelfde categorie van het betrokken produkt plaatsen. Eén importeur maakte bezwaar tegen de voorlopige vaststelling, zonder evenwel nieuwe argumenten of bewijsmateriaal aan te voeren dat de Commissie ertoe kon brengen tot een verschillende conclusie te komen. De Raad stelt vast dat zelfs indien autoradio's thans een ruime verscheidenheid aan extra kenmerken en bestanddelen combineren, de douanewetgeving van de Europese Gemeenschap, in overeenstemming met de internationaal overeengekomen douaneregels, bepaalt dat een autoradio als zodanig wordt ingedeeld zolang deze bestanddelen en kenmerken het wezenlijke karakter daarvan als radio niet veranderen. De Raad ziet geen reden hiervan af te wijken om redenen van bestrijding van dumping en bevestigt derhalve de opvatting en overwegingen van de Commissie dat alle in de Gemeenschap en in Korea geproduceerde autoradio's die op de markt van de Gemeenschap worden verkocht, voldoende gelijk zijn om een enkele reeks produkten en een soortgelijk produkt in de zin van artikel 2, lid 12, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 te vormen.
(8) Eén Koreaanse producent wees erop dat hij gedurende het onderzoektijdvak (1 mei 1989 tot en met 30 april 1990) een aanzienlijke hoeveelheid onderdelen en sub-assemblages had uitgevoerd naar een dochtermaatschappij in de Gemeenschap. De Commissie kreeg desgevraagd bij haar verificatie van de ontvangen gegevens, na de instelling van het voorlopige recht, bijzonderheden over de invoer van het betrokken produkt van de douaneautoriteiten van de Lid-Staat van invoer. Uit deze gegevens en in het bijzonder uit de invoervergunning en de douaneaangifte van de ingevoerde partij van de dochteronderneming bleek dat deze produkten waren ingedeeld bij GN-code 8527 21 90, met betrekking tot eindprodukten, zulks uit hoofde van algemene regel 2, onder a), van de inleidende bepalingen van de gecombineerde nomenclatuur (4). Desondanks en niettegenstaande het feit dat deze GN-code speciaal was genoemd in het bericht van inleiding voor deze procedure (5), had de exporteur nagelaten deze hoeveelheden te noemen in zijn antwoord op de vragenlijst van de Commissie waarin hij verklaarde dat hij alleen enkele onderdelen aan zijn dochteronderneming had verkocht en hij dit verschillende keren in de loop van de procedure had herhaald. De Commissie heeft eveneens overwogen of er specifieke kenmerken waren bij de modellen waardoor deze zich van het betrokken produkt dusdanig zouden onderscheiden dat deze eigenlijk buiten het bereik van het onderzoek zouden vallen. Van dergelijke onderscheidende kenmerken is niets gebleken en de Commissie kwam derhalve tot de conclusie dat deze invoer binnen het bereik van het onderzoek valt en de gegevens met betrekking tot deze invoer voor de Commissie van wezenlijk belang waren om het onderzoek naar behoren uit te voeren.
De Raad bevestigt hierbij de genoemde conclusies.
D. Dumping
I. Normale waarde
(9) De Commissie heeft in haar voorlopige bevindingen vastgesteld dat de normale waarde dient te worden samengesteld aan de hand van de fabricagekosten van de modellen autoradio's in kwestie, vermeerderd met een redelijke marge voor uitgaven in verband met verkoop en administratie en andere algemene uitgaven (hierna VAA-uitgaven genoemd) en winst, aangezien de exporteurs die op de Koreaanse markt autoradio's verkochten geen enkel model in voldoende representatieve hoeveelheden of bij normale handelstransacties verkochten dat vergelijkbaar was met de naar de Gemeenschap uitgevoerde modellen. Geen enkele exporteur heeft tegen deze bevindingen bezwaar gemaakt en de Commissie heeft derhalve de normale waarde voor haar uiteindelijke berekening op dezelfde grondslag vastgesteld. De Raad bevestigt deze benadering.
(10) Aangezien op de Koreaanse markt van vergelijkbare modellen autoradio's geen verkopen in voldoende representatieve hoeveelheden of bij normale handelstransacties hadden plaatsgevonden, werd de marge voor VAA-uitgaven voor de drie exporteurs die representatieve binnenlandse verkopen van andere modellen van het soortgelijke produkt hadden verricht, berekend aan de hand van de werkelijke VAA-uitgaven voor deze verkopen. Aangezien het merk van de radio's niet tot verschillen in de uitgaven leidde, werd er geen onderscheid gemaakt tussen verkopen naar de Gemeenschap onder een eigen merk van de exporteur en onder een ander merk. Voor de exporteurs die geen of onvoldoende binnenlandse verkopen hadden, werden de VAA-uitgaven berekend aan de hand van de gewogen gemiddelde uitgaven van de bovengenoemde drie exporteurs voor hun verkopen van het soortgelijke produkt in Korea. Geen enkele exporteur heeft deze berekeningen aangevochten en de Raad bevestigt de bevindingen van de Commissie.
(11) De door de Commissie in haar voorlopige vaststelling van de winstmarge, uiteengezet in de punten 20 tot en met 22 van Verordening (EEG) nr. 313/92, gebruikte werkwijze, werd door enkele der betrokken exporteurs betwist. Deze exporteurs voerden aan dat het gebruik van de winstmarge die bereikt was bij de verkopen aan distributeurs of kleinhandelaren buitensporig en willekeurig is omdat aan deze afnemers slechts geringe hoeveelheden zijn verkocht. Zij drongen erop aan de winstmarge te berekenen aan de hand van de winst die bepaald was bij de verkopen van autoradio's aan autofabrikanten voor gebruik binnen de onderneming (voor het installeren in auto's gedurende het assembleren), aangezien alleen deze verkopen een soortgelijk handelspatroon volgden als hun verkopen naar de Gemeenschap.
(12) De Commissie en de Raad hebben zich opnieuw over deze argumenten gebogen. De Raad bevestigt evenwel de vaststelling van de Commissie dat de verkopen aan autofabrikanten voor gebruik binnen de onderneming met betrekking tot de distributiefunctie aan een andere categorie afnemers waren verricht dan de verkopen voor uitvoer, aangezien deze binnenlandse afnemers geen distributiefuncties uitoefenden of distributiekosten voor deze verkopen maakten. Daartegenover vervulden de exporterende afnemers wel allen distributiefuncties en maakten zij, voor de betrokken uitvoer, kosten voor de distributie. Dit verschil werd ook bevestigd door onderzoek van prijzen van binnenlandse verkopen voor de betrokken exporteurs, waaruit bleek dat de prijzen aan fabrikanten steeds lager waren wanneer het produkt voor gebruik binnen de onderneming was bestemd dan wanneer het produkt aan de autofabrikanten werd verkocht voor doorverkoop via verbonden distributieondernemingen of wanneer het produkt door de producenten van autoradio's rechtstreeks aan onafhankelijke distributeurs of kleinhandelaren werd verkocht. Bovendien waren de prijzen die door de producenten van autoradio's voor het produkt werden gerekend wanneer het bestemd was voor wederverkoop of wel door distributeurs die verbonden waren met de autofabrikanten dan wel door daarvan losstaande distributeurs of kleinhandelaren, vergelijkbaar.
Bepaalde exporteurs voerden aan dat de uitgevoerde hoeveelheden groter waren dan die welke bij de vaststelling van de normale waarde waren gebruikt. Doch gedurende het onderzoek werd geen bewijsmateriaal geleverd waaruit blijken kon dat een verschil in hoeveelheid invloed had op de winstmarges die op de Koreaanse markt voor het betrokken produkt waren bereikt. Maar in verband met het feit dat de verkochte hoeveelheden aan distributeurs of kleinhandelaren over het algemeen tamelijk laag waren, heeft de Commissie voor een redelijke schatting van een winstmarge voor verkopen in grote hoeveelheden aan distributeurs, zich gebaseerd op de winst die op winstgevende verkopen aan autofabrikanten was gemaakt, doch met een aanpassing naar boven met een geschatte marge van 3,9 % vanwege de duidelijke verschillen tussen deze afnemers en die op de uitvoermarkten. Op deze grondslag werd de gewogen gemiddelde winst berekend op 9,6 %. Aan de hand van de gegevens die de Commissie met betrekking tot de bedrijfstak van autoradio's in het algemeen ter beschikking stonden, werd dit niveau redelijk geacht.
(13) De schatting van de verschillen in winst bij verkoop aan de verschillende categorieën afnemers berustte op het verschil in winst tussen de verkopen aan autofabrikanten en de verkopen bestemd voor wederverkoop door de koper. Dit verschil schommelde tussen 3,9 % en 9,8 %, maar in dit geval werd het laagste cijfer toegepast om er zeker van te zijn dat de aanpassing niet buitensporig was en de vergelijking zo nauw en redelijk mogelijk op hetzelfde handelsniveau kon worden verricht.
De Raad bevestigt de overwegingen van de Commissie en de voor de vaststelling van de winstmarge gebruikte werkwijze.
II. Prijs bij uitvoer
(14) Geen enkele exporteur heeft de berekeningswijze betwist van de prijs bij uitvoer zoals deze in de punten 23 en 24 van Verordening (EEG) nr. 313/92 uiteen is gezet; de Raad bevestigt derhalve deze bevindingen.
III. Vergelijking
(15) Voor het vergelijken van de normale waarde met de prijs bij uitvoer werd naar behoren rekening gehouden met verschillen in aflevering, betalingsvoorwaarden, garanties en salarissen van verkopers. Deze vergelijkingen werden op het niveau af fabriek en op hetzelfde handelsniveau verricht (zie de punten 12 en 13 hierboven).
(16) Twee exporteurs betwistten de methode van aanpassing van verschillen in kredietvoorwaarden van de voorlopige bevindingen. Zij verzochten deze aanpassing te berekenen aan de hand van de gemiddelde termijn voor krediet die aan haar binnenlandse afnemers werd toegekend voor debiteuren en wissels en de normale interesten die in Korea voor korte leningen gangbaar waren.
(17) Deze eis werd verworpen aangezien aanpassingen voor verschillen in betalingsvoorwaarden alleen kunnen worden toegekend voor zoverre zij op de prijsvergelijkbaarheid van invloed zijn. Met betrekking tot kredietvoorwaarden kan de betaalde of de te betalen prijs gewoonlijk alleen worden beïnvloed door een termijn voor krediet die op het tijdstip van de verkoop wordt overeengekomen (dat wil zeggen de datum van het contract of, ten laatste, de datum van de factuur). Dientengevolge moeten alle kosten die voortvloeien uit een extra kredietperiode boven de aanvankelijk overeengekomen periode, gezien worden als algemene kosten voor de verkopende onderneming, aangezien deze voorwaarde ten tijde van de verkoop niet in de prijs was inbegrepen en de koper niet met zo'n extra periode rekening hield toen hij instemde met de prijs die de verkoper van de goederen aanbood. De aanpassing voor verschillen in kredietvoorwaarden werd derhalve door de Raad alleen toegekend voor de krediettermijn die tussen verkoper en koper van de goederen op het tijdstip van de verkoop was overeengekomen.
In geval er in de verkoopvoorwaarden geen vaste krediettermijn was opgenomen, raamde de Commissie de aanpassing voor deze verkopen op de basis van 30 dagen krediet, aangezien dit soort verkopen vergelijkbaar waren met leveringen in consignatie, waar 30 dagen de normale krediettermijn bedragen die de koper wordt toegestaan.
Aangezien de normale waarde werd vastgesteld aan de hand van de produktiekosten, diende de aanpassing beperkt te zijn tot de interestkosten voor de exporteur over deze krediettermijnen, gebaseerd op de herfinancieringsvoet van de onderneming. De Raad bevestigt deze slotsom.
(18) Een aantal exporteurs maakte bezwaar tegen het feit dat de Commissie hun vorderingen niet aanvaardde, dat de prijs bij uitvoer niet mocht worden verlaagd met bedragen voor onbeduidende aanpassingen. Het volgens artikel 2, lid 10, onder e), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 niet meerekenen van onbeduidende aanpassingen heeft betrekking op aanpassingen genoemd in artikel 2, lid 9, onder a), en artikel 2, lid 10, onder a) tot en met c). Deze aanpassingen kunnen alleen worden geëist voor "verschillen die van invloed zijn op de vergelijkbaarheid van de prijzen". Een aanpassing werd dientengevolge alleen als te verwaarlozen aangemerkt indien het "verschil" tussen de aanpassing voor de prijs bij uitvoer en de normale waarde minder dan 0,5 % van de respectieve prijs of waarde bedroeg; de Raad bevestigt deze slotsom.
IV. Dumpingmarges
(19) De normale waarde en de prijzen bij uitvoer werden vergeleken per transactie voor elke exporteur die gedurende het onderzoek alle medewerking had verleend. Uit het uiteindelijke onderzoek van de uitkomsten van deze vergelijking blijkt het bestaan van dumping met betrekking tot autoradio's van oorsprong uit de Republiek Korea, waarbij de dumpingmarge gelijk was aan het bedrag waarmee de normale waarde de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap overschreed.
(20) Voor één exporteur die niet binnen een redelijke periode wezenlijke informatie over zijn uitvoer naar de Gemeenschap had geleverd (zie punt 8) en voor wie informatie betreffende een passende normale waarde voor de modellen niet te verifiëren was, werd de dumpingmarge vastgesteld voor de in zijn antwoord op de vragenlijst van de Commissie niet genoemde hoeveelheden, aan de hand van de feiten die in overeenstemming met artikel 7, lid 7, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 beschikbaar waren. Onder deze omstandigheden werden de beschikbare, meest redelijke feiten geacht te zijn die welke gedurende het onderzoek waren vastgesteld en werd ter vermijding van een discriminerende behandeling de dumpingmarge die was vastgesteld voor de exporteurs die aan deze procedure geen medewerking hadden verleend, de meest passende voor deze verkopen geacht. Voor de uitvoer die gedurende het onderzoek was geverifieerd, werd de dumpingmarge vastgesteld zoals in punt 19 is beschreven.
(21) De dumpingmarges liepen uiteen naar gelang van de exporteur; het gewogen gemiddelde beliep voor elke exporteur, in percenten van de cif-waarde, franco grens Gemeenschap:
- Carmen Electronic Co. Ltd: 3,4 %
- Deasung Precision Co. Ltd: 14,1 %
- Daewoo Electronics Co. Ltd: 4,7 %
- Goldstar Co. Ltd: 3,9 %
- Haitai Electronics Co. Ltd: 0,6 %
- Hyorim Co.: 10,6 %
- Hyundai Electronic Industries Co.
Ltd: 10,8 %
- Inkel Corporation Ltd: 11,4 %
- Kolon International Co.: 8,9 %
- Osio Electronics Co. Ltd: 20,1 %
- Samsung Electronics Co. Ltd: 20,8 %
- Se Kyung Co.: 4,7 %
- Sung Moon Trading Co. Ltd: 18,5 %
- Tong-Hae Sil Up Co. Ltd: 8,7 %
- Tong Kook General Electronics Co.
Ltd: 14,3 %
- Woojin Electric Co. Ltd: 15,1 %
- Woojin Industrial Co. Ltd: 15,1
- Woo Kwang Co. Ltd: 16,7 %
- Yung Tai Electronics Ind. Co. Ltd: 29,3 %.
De Raad bevestigt deze marges en is van mening dat de uiteindelijk voor Haitai Electronics Co. Ltd vastgestelde dumpingmarge als te verwaarlozen kan worden aangemerkt en dat er geen rechtvaardiging bestaat daarmee rekening te houden voor het treffen van eventueel nodige beschermende maatregelen.
(22) Met betrekking tot de exporteurs die de vragenlijst van de Commissie niet hadden beantwoord of zichzelf gedurende het onderzoek niet bekend hadden gemaakt, werd de dumpingmarge, overeenkomstig artikel 7, lid 7, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88, bepaald aan de hand van de beschikbare feiten. Aangezien een groot aantal ondernemingen niet had meegewerkt aan de procedure, achtte de Commissie het passend deze marge te berekenen aan de hand van het gewogen gemiddelde van drie modellen autoradio's van de exporteur met de hoogste dumpingmarge die, voor zover de Commissie kon beoordelen, representatief werden geacht voor autoradio's die door niet-medewerkende exporteurs werden uitgevoerd. Op deze grondslag bedroeg de dumping 34,4 %. De Raad bevestigt in deze samenhang de slotsom van de Commissie dat het toekennen aan deze exporteurs van een lagere dumpingmarge een aansporing zou zijn om het betalen van rechten te ontduiken, een beloning voor niet-medewerking zou vormen en geen passende erkenning zou verschaffen aan de ondernemingen die in deze procedure wel volledig hadden meegewerkt.
E. Bedrijfstak van de Gemeenschap
(23) De Commissie was in de punten 33 en 34 van Verordening (EEG) nr. 313/92 tot de conclusie gekomen dat de drie EG-producenten die werden vertegenwoordigd door de "Association for Legal Auto-Radio Measures (Alarm)", in de zin van artikel 4, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88, de bedrijfstak van de Gemeenschap vormen. Geen enkele belanghebbende partij heeft hiertegen bezwaar gemaakt; de Raad bevestigt deze conclusie.
F. Schade
(24) De Commissie had in haar voorlopige bevindingen geconcludeerd dat de EG-bedrijfstak voor autoradio's aanzienlijke schade had geleden. Zij baseerde haar bevindingen voornamelijk op de bijzonder snelle stijging van de omvang van de uitvoer en de marktpenetratie van de Koreaanse exporteur over een periode die liep van 1985 tot het einde van het onderzoektijdvak, op de belangrijke prijsonderbieding van de exporteurs gedurende dit onderzoektijdvak en op de hieruit voor de bedrijfstak van de Gemeenschap voortvloeiende prijserosie met aanzienlijke verliezen in marktaandeel alsook een voortdurende daling van de winsten.
(25) Met betrekking tot deze bevindingen werden de Commissie na publikatie van Verordening (EEG) nr. 313/92 geen nieuwe feiten voorgelegd. Geen van de door de Commissie in haar voorlopige bevindingen gebruikte gegevens werd door de Koreaanse exporteurs aangevochten. Sommigen betwistten evenwel de beoordeling door de Commissie van de ontwikkeling van de Koreaanse invoer van autoradio's. Zij stelden dat deze invoer, overeenkomstig de voorafgaande bevindingen van de Commissie, vanaf 1987 tot het onderzoektijdvak met ten minste 5 percentpunten was gedaald na van 1985 tot 1987 uitzonderlijk te zijn gestegen. Volgens hun opvatting was derhalve, overeenkomstig artikel 4, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2423/88, geen essentiële schade-indicator vastgesteld.
De Raad is evenwel van oordeel dat een stijging van de ingevoerde hoeveelheden gedurende het referentietijdvak geen wezenlijke schade-indicator is, doch alleen een van de vele indicatoren waarmee rekening moet worden gehouden. In dit verband wijst de Raad erop dat de Koreaanse exporteurs niet betwist hadden dat gedurende het tijdvak van vijf jaar dat door de Commissie was onderzocht voor een evaluatie van de economische tendensen, de Koreaanse invoer van autoradio's met meer dan 180 % in hoeveelheid en 12,0 percentpunten in marktaandeel was gestegen, ondanks een lichte daling in de hoeveelheid van deze invoer tussen 1988 en 1990, hetgeen was toe te schrijven aan omstandigheden waarmee de exporteurs noodzakelijkerwijs te kampen hadden, zoals is uiteengezet in de punten 36 en 46 van Verordening (EEG) nr. 313/92, en die, los van enigerlei reden die met de markt van de Gemeenschap verband hield, het de Koreaanse exporteurs bemoeilijkten gedurende het onderzoektijdvak in steeds grotere hoeveelheden te blijven produceren en uitvoeren.
(26) Met betrekking tot de voorlopige bevindingen aangaande de andere factoren die voor de vaststelling van schade volgens artikel 4, lid 2, onder c), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 van belang zijn, werden de Commissie geen andere argumenten of feiten voorgelegd. Dientengevolge worden, naast de bevestiging dat de Koreaanse invoer van autoradio's een aanzienlijke penetratie op de EG-markt vertoonde, de bevindingen van de Commissie betreffende de vergelijking tussen de prijsonderbiedingen volgens punt 38 en de toestand van de bedrijfstak van de Gemeenschap volgens de punten 39 en 42 van Verordening (EEG) nr. 313/92, in het bijzonder met betrekking tot de vermindering van het marktaandeel, gecombineerd met de aanzienlijke daling van de winsten in de genoemde communautaire bedrijfstak, eveneens door de Raad bevestigd.
(27) De Raad bevestigt derhalve eveneens de conclusie van de Commissie, uiteengezet in de punten 43 en 44 van Verordening (EEG) nr. 313/92, namelijk dat de bedrijfstak van de Gemeenschap voor autoradio's in de zin van artikel 4, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 aanzienlijke schade heeft geleden.
G. Oorzaak van schade door dumping
I. Gevolgen van invoer met dumping
(28) De Commissie trok in de punten 45 tot en met 54 van Verordening (EEG) nr. 313/92 de conclusie dat de aanzienlijke stijging van laaggeprijsde invoer uit Korea samenviel met een even snelle inkrimping van de marktaandelen van de bedrijfstak van de Gemeenschap en met een prijserosie van de EG-modellen van autoradio's in combinatie met een sterk verslechterende winstsituatie voor de klagende ondernemingen die in de Gemeenschap autoradio's produceren.
(29) Ondanks de argumenten die de exporteurs hebben voorgelegd, kan niet weerlegd worden dat de massa gedurende het onderzoektijdvak met dumping ingevoerde Koreaanse produkten samenviel met de nadelige situatie waaronder de EG-bedrijfsstak gebukt ging. Zoals in punt 45 van Verordening (EEG) nr. 313/92 reeds werd gesteld, is de markt voor autoradio's zeer prijsgevoelig en concurrerend. De invoer van het betrokken produkt in grote hoeveelheden tegen lage en gedumpte prijzen kon niet anders dan een neerwaarts effect hebben op de prijzen en het marktaandeel en dientengevolge op de rentabiliteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap en heeft dus onvermijdelijk schade berokkend.
Bovendien heeft het gevolg van de lage prijzen van de met dumping ingevoerde produkten op de rentabiliteit van de verkopen van de EG-bedrijfstak deze verhinderd zijn produktiecapaciteit in de Gemeenschap in te zetten, terwijl de vraag voortdurend steeg, en heeft het de bedrijfstak voordelen op grote schaal onthouden die uit een gestegen verkoopvolume zouden zijn voortgevloeid. Al deze elementen tonen aan dat de invoer uit Korea door de gevolgen van de dumping een rechtstreekse en aanzienlijke weerslag op de toestand van de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft gehad.
II. Gevolgen van andere factoren
(30) Enkele Koreaanse exporteurs, ondersteund door de Associatie van Elektronische Industrieën van Korea (EIAK), voerden aan dat weerslag van de invoer van oorsprong uit de Volksrepubliek China, Maleisië en Singapore, bij hunnerzijds stijgende marktaandelen en even lage of zelfs lagere prijzen, door de Commissie ten onrechte werd geminimaliseerd, terwijl deze factoren voor een daling in verkopen, marktaandeel, produktieomvang, capaciteitsbenutting en werkgelegenheid in de EG-bedrijfstak voor autoradio's van belang waren.
(31) Bovendien betwistten de Koreaanse exporteurs het standpunt van de Commissie zoals dit in punt 49 van Verordening (EEG) nr. 313/92 is uiteengezet, volgens welke de bedrijfstak van de Gemeenschap zichzelf geen schade kon hebben toegebracht. Zij argumenteerden dat niet alle EG-producenten autoradio's uit de drie betrokken derde landen invoerden en dat de invoer van bepaalde EG-producenten schade aan de andere EG-producenten kan hebben toegebracht.
(32) De Commissie is van mening, en de Raad bevestigt dit, dat onderscheid moet worden gemaakt tussen invoer uit andere derde landen die door de bedrijfstak van de Gemeenschap is verricht en invoer door andere ondernemingen. De Commissie heeft in haar voorlopige vaststelling (zie punt 48 van Verordening (EEG) nr. 313/92) reeds uiteengezet dat de invoer door de bedrijfstak van de Gemeenschap ongeveer 50 % van alle invoer uit de Volksrepubliek China, Maleisië en Singapore bedraagt. De EG-bedrijfstak kwam evenwel tot deze invoer ten einde te pogen zijn concurrentievermogen op de communautaire markt voor autoradio's te handhaven. Een intensiever gebruik van produktiefaciliteiten buiten de Gemeenschap door de EG-bedrijfstak is een wettige en gerechtvaardigde reactie van zelfbescherming tegen de gevolgen die de invoer van aanzienlijke hoeveelheden laaggeprijsde Koreaanse produkten op zijn handelstransacties heeft. Terwijl de bedrijfstak van de Gemeenschap zich duidelijk erop heeft vastgelegd binnen de Gemeenschap te blijven produceren (zie punt 57 van Verordening (EEG) nr. 313/92), is de enige mogelijkheid om verergering van zijn reeds verslechterende toestand te vermijden de produktiebronnen verder te diversifiëren en tegen geringere kosten vervaardigde produkten in te voeren zolang op de markt van de Gemeenschap geen eerlijke concurrentievoorwaarden zijn hersteld. Deze invoer verving ten dele de verkopen van autoradio's die in de Gemeenschap geproduceerd en met winst verkocht hadden kunnen worden indien niet de druk van de Koreaanse invoer had bestaan waarbij gedurende het onderzoektijdvak dumping was geconstateerd. De werkelijke oorzaken van eventuele schade uit deze invoer waren dan ook de hoeveelheid en de prijsniveaus van de met dumping ingevoerde Koreaanse produkten. In dit verband bevestigt de Raad de bevindingen van de Commissie zoals deze in punt 49 van Verordening (EEG) nr. 313/92 staan vermeld.
(33) Met betrekking tot het marktaandeel van de overgebleven invoer uit de drie betrokken landen dient te worden opgemerkt dat deze slechts met 5,4 % was gestegen, van 6,4 % in 1975 tot 11,8 % gedurende het onderzoektijdvak, terwijl dat van de Koreaanse invoer met 12 % was geklommen, van 15,0 % tot 27,0 % in dezelfde periode. Met betrekking tot de prijzen van deze invoer waren geen gegevens beschikbaar.
Daarom blijft het een feit dat, zelfs indien de betrokken invoer enige weerslag op het prijsniveau van de markt van de Gemeenschap had, de reeds genoemde verschillen met de Koreaanse invoer de conclusie openlaten dat de schade, veroorzaakt door de invoer met dumping van oorsprong uit Korea, afzonderlijk genomen, nog steeds als aanzienlijk moet worden aangemerkt.
(34) De Raad bevestigt hierbij al deze bevindingen en conclusies.
H. Belang van de Gemeenschap
(35) De Commissie heeft in haar voorlopige bevindingen de belangen van de bedrijfstak van de Gemeenschap alsmede die van de eindgebruikers overwogen en afgewogen (zie de punten 55 tot en met 59 van Verordening (EEG) nr. 313/92). Haar conclusie was dat indien geen eerlijke concurrentie wordt hersteld, de communautaire bedrijfstak de produktie in de Gemeenschap over enkele jaren zou moeten stopzetten, met als gevolg dat zijn totale concurrentievermogen in de sector consumentenelektronica nog verder zou worden verzwakt als gevolg van verlies aan technische kennis bij de produktie en bij onderzoek en ontwikkeling in deze sector. Deze ontwikkeling zou niet in het belang zijn van de eindverbruiker, aangezien het eventuele voordeel van leveranties van autoradio's met dumping later, als gevolg van afgenomen concurrentie, kan wegvallen wanneer de EG-bedrijfstak zijn produktie zou moeten opgeven. De Commissie heeft daarom vastgesteld dat het al bij al in het belang van de Gemeenschap is de bedrijfstak van de Gemeenschap bescherming te verlenen tegen uit invoer met dumping voortvloeiende oneerlijke concurrentie.
(36) Na de instelling van het voorlopige recht heeft geen enkele belanghebbende partij tegen deze bevindingen bezwaar gemaakt. De Raad bevestigt daarom en concludeert dat het in het belang van de Gemeenschap is anti-dumpingmaatregelen goed te keuren ten einde de schadelijke gevolgen van de invoer met dumping op te heffen. Deze maatregelen zouden de vorm moeten aannemen van anti-dumpingrechten.
I. Recht
(37) Met betrekking tot de hoogte van het in te stellen recht heeft de Commissie vastgesteld dat de toevoeging aan de uitvoerprijzen van elke exporteur, nodig om het de EG-bedrijfstak mogelijk te maken een redelijke opbrengst op zijn verkopen van het desbetreffende produkt te hebben, de vastgestelde dumpingmarges te boven zou gaan. Het recht zou dientengevolge in overeenstemming met artikel 13, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2324/88 overeen moeten komen met de in punt 21 vastgestelde aparte dumpingmarges.
(38) Eveneens zou het in te stellen recht voor de ondernemingen die de vragenlijst van de Commissie niet hebben beantwoord of zich gedurende het onderzoek niet bekend hebben gemaakt, overeen moeten komen met de voor deze producenten vastgestelde dumpingmarge, namelijk 34,4 %.
(39) De Raad bevestigt deze definitief door de Commissie vastgestelde niveaus.
J. Inning van voorlopige rechten
(40) Met het oog op het belang van de aangetroffen dumpingmarges en de ernst van de schade die de EG-producenten is berokkend, acht de Raad het noodzakelijk de bedragen waarvoor uit hoofde van de voorlopige anti-dumpingrechten zekerheid was gesteld, te innen, hetzij ten volle, hetzij tot ten hoogste het definitief ingestelde recht in de gevallen waarin het definitieve recht minder bedraagt dan het voorlopige recht,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Op de invoer van ontvangtoestellen voor radio-omroep van de in motorvoertuigen gebruikte soort, vallende onder de GN-codes ex 8527 21 10 (Taric-code: 8527 21 10*10), ex 8527 21 90 (Taric-code: 8527 21 90*10) en ex 8527 29 00 (Taric-code: 8527 29 00*10), van oorsprong uit de Republiek Korea (aanvullende code: 8622), wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld van 34,4 % van de nettoprijs franco grens Gemeenschap, vóór inklaring.
Dit recht is van toepassing op ontvangtoestellen voor radio-omroep die niet zonder externe energiebron kunnen functioneren, van de in motorvoertuigen gebruikte soort, ook indien in dezelfde behuizing gecombineerd met een toestel voor opnemen of weergeven van geluid, met uitzondering van toestellen die tevens voor radiotelefonie of -telegrafie geschikt zijn.
2. Het anti-dumpingrecht voor de in lid 1 bedoelde toestellen die door de volgende ondernemingen worden geproduceerd, bedraagt:
- Carmen Electronic Co. Ltd, Seoul 3,4 %
(aanvullende code: 8612)
- Deasung Precision Co. Ltd, Seoul 14,1 %
(aanvullende code: 8610)
- Daewoo Electronics Co. Ltd, Seoul 4,7 %
(aanvullende code: 8616)
- Goldstar Co. Ltd, Seoul 3,9 %
(aanvullende code: 8605)
- Hyorim Co., Seoul 10,6 %
(aanvullende code: 8611)
- Hyundai Electronic Industries Co. Ltd,
Kyongju 10,8 %
(aanvullende code: 8608)
- Inkel Corporation Ltd, Seoul 11,4 %
(aanvullende code: 8607)
- Kolon International Co., Seoul 8,9 %
(aanvullende code: 8620)
- Osio Electronics Co. Ltd, Kyongju 20,1 %
(aanvullende code: 8619)
- Samsung Electronics Co. Ltd, Seoul 20,8 %
(aanvullende code: 8678)
- Se Kyung Co., Bucheon City, Kyongju 4,7 %
(aanvullende code: 8615)
- Sung Moon Trading Co. Ltd, Seoul 18,5 %
(aanvullende code: 8613)
- Tong-Hae Sil Up Co. Ltd, Seoul 8,7 %
(aanvullende code: 8614)
- Tong Kook General Electronics Co. Ltd,
Seoul 14,3 %
(aanvullende code: 8606)
- Woojin Electric Co. Ltd, Seoul 15,1 %
(aanvullende code: 8609)
- Woojin Industrial Co. Ltd, Seoul 15,1 %
(aanvullende code: 8609)
- Woo Kwang Co. Ltd, Kyungsangbuch-Dou 16,7 %
(aanvullende code: 8618)
- Yung Tai Electronics Ind. Co. Ltd, Seoul 29,3 %
(aanvullende code: 8617)
van de nettoprijs franco grens Gemeenschap, vóór inklaring.
3. De rechten zijn niet van toepassing op de invoer van de in lid 1 gespecificeerde produkten, vervaardigd door Haitai Electronics Co. Ltd, Inchon (aanvullende code: 8621).
4. De voor douanerechten geldende bepalingen zijn van toepassing.
Artikel 2
De bedragen waarvoor zekerheid was gesteld uit hoofde van het voorlopige anti-dumpingrecht, ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 313/92, worden definitief geïnd ten belope van het voorlopige recht dat van toepassing is voor Kolon International Co., Seoul, en ten belope van het definitief ingestelde recht in alle andere gevallen.
Artikel 3
Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.
Gedaan te Brussel, 4 augustus 1992.