Beschikking van de Raad
van 25 maart 2002
waarbij Italië wordt gemachtigd om overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG een gedifferentieerd accijnstarief toe te passen op brandstoffen die biodiesel bevatten
(2002/265/EG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën(1), inzonderheid op artikel 8, lid 4,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1) Italië heeft in het kader van een modelproject in de periode 1 juli 1998 - 30 juni 2001 de voorwaarden voor het gebruik van biodiesel onderzocht. Accijnsvrijstelling werd verleend voor een maximumhoeveelheid van 125000 ton biodiesel per jaar. Bij brief van 23 april 2001 hebben de Italiaanse autoriteiten, overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG, de Commissie een verzoek om afwijking doen toekomen om accijnsontheffing te mogen verlenen voor biodiesel en andere biobrandstoffen voor een periode van drie jaar, van 1 juli 2001 tot en met 30 juni 2004. In antwoord op de verzoeken van de Commissie om aanvullende inlichtingen van 16 mei en 8 augustus 2001 hebben de Italiaanse autoriteiten respectievelijk op 17 juli en 28 september 2001 de voor het onderzoek van het dossier noodzakelijke gegevens verstrekt. Op 15 oktober 2001 vond een vergadering plaats tussen vertegenwoordigers van de Commissie en van de Italiaanse autoriteiten. Na ontvangst van een schrijven van de Italiaanse autoriteiten op 22 oktober 2001 heeft de Commissie tenslotte haar onderzoek van het derogatieverzoek kunnen afronden. In afwachting van de goedkeuring van de gevraagde afwijking door de Raad heeft Italië de toepassing van het dispositief voor accijnsverlaging opgeschort.
(2) De Italiaanse regering heeft om machtiging verzocht voor de toepassing van een gedifferentieerd accijnstarief voor biodiesel, die enerzijds als additief van gasolie gebruikt wordt met een biodieselgehalte van minder dan 5 % en anderzijds in gasolie-emulsies met een biodieselgehalte van ongeveer 25 %, een mengsel dat vooral als brandstof wordt gebruikt voor het openbaar stadsvervoer. In dit laatste geval moet vanwege het hoge percentage dat in het mengsel aanwezig is, gecontroleerd worden of de motor aan de brandstof is aangepast om te vervuilende emissies te voorkomen.
(3) De overige lidstaten zijn van dit verzoek in kennis gesteld.
(4) De ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen en met name van biobrandstoffen wordt al sinds 1985 door de Gemeenschap gestimuleerd. Richtlijn 85/536/EEG van de Raad van 5 december 1985 betreffende de besparing van ruwe olie door het gebruik van vervangingscomponenten in benzine(2) onderstreept de belangrijke rol die biobrandstoffen kunnen spelen bij de vermindering van de afhankelijkheid van de lidstaten van de invoer van olie en geeft toestemming voor de toevoeging van ethanol aan benzine tot 5 % van het volume en van ETBE tot 15 % van het volume. Voorts hebben de Beschikkingen 93/500/EEG(3) en 98/352/EG(4) van de Raad en Beschikking nr. 646/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad(5) het Altener-programma vastgesteld inzake de bevordering van hernieuwbare energiebronnen in de Gemeenschap om het marktaandeel van biobrandstoffen tegen 2005 te verhogen tot 5 % van het totale verbruik van motorvoertuigen. Daarnaast is er de aanbeveling in het Witboek van 1997 over duurzame energiebronnen om tegen 2010 naar een productieniveau van 18 miljoen ton vloeibare biobrandstoffen te streven in het kader van een algemeen streefdoel van een verdubbeling van het aandeel van hernieuwbare energiebronnen in het energieverbruik in datzelfde jaar. In haar Groenboek "Op weg naar een Europese strategie voor een continue energievoorziening" benadrukt de Commissie ook dat deze doelstellingen niet kunnen worden verwezenlijkt zonder fiscale instrumenten die de kloof tussen de kostprijs van de biobrandstoffen en die van de concurrerende producten verkleinen. Tenslotte heeft de Commissie op 7 november 2001 een actieplan en twee richtlijnvoorstellen vastgesteld om het gebruik van alternatieve brandstoffen aan te moedigen in de transportsector, en te beginnen met regulerende en fiscale maatregelen ter bevordering van biobrandstoffen.
(5) De door de Italiaanse regering gevraagde afwijkingen passen dus in het kader van het gemeenschapsbeleid met betrekking tot biobrandstoffen, waarbij met name de bescherming van het milieu en de verzekering van de energiebevoorrading worden beoogd.
(6) De door Italië geplande accijnsverlagingen zijn evenredig aan het percentage biobrandstof in het eindproduct. Bovendien liggen de effectieve accijnstarieven hoger dan het toepasselijke minimum in de Gemeenschap, overeenkomstig Richtlijn 92/82/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor minerale oliën(6):
RUIMTE VOOR DE TABEL
(7) Het Italiaanse programma heeft een looptijd van drie jaar. De accijnsdifferentiatie wordt toegekend voor een contingent van 300000 ton biodiesel per jaar.
(8) De Commissie onderzoekt op regelmatige tijdstippen de accijnsverlagingen en -vrijstellingen teneinde na te gaan of deze niet tot concurrentievervalsing leiden dan wel de goede werking van de interne markt belemmeren en of zij verenigbaar zijn met het communautaire beleid inzake milieubescherming, energie en vervoer,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Italië wordt gemachtigd tot en met 30 juni 2004 gedifferentieerde accijnstarieven toe te passen op als brandstof gebruikte mengsels met een biodieselgehalte van 5 % of 25 %.
2. De accijnsverlaging mag niet hoger zijn dan het accijnsbedrag dat verschuldigd zou zijn voor het volume aan biobrandstoffen dat in de door belastingverlaging begunstigde producten aanwezig is.
3. De op de in lid 1 genoemde mengsels toepasselijke accijnzen moeten in overeenstemming zijn met de verplichtingen die voortvloeien uit Richtlijn 92/82/EEG, en met name met het in artikel 5 van deze richtlijn genoemde minimumtarief.
Artikel 2
De accijnsverlagingen moeten jaarlijks aan de ontwikkeling van de grondstoffenprijzen worden aangepast, om overcompensatie van de meerkosten voor de vervaardiging van biobrandstoffen te vermijden.
Artikel 3
Deze beschikking verstrijkt op 30 juni 2004.
Artikel 4
Deze beschikking is gericht tot de Italiaanse Republiek.
Gedaan te Brussel, 25 maart 2002.