ساختارگرایان  اجتماعی  فرآیند  "انجام ریاضیات" را  در  واقع  ایجاد  معنا  می‌بینند،  در  حالی که  واقع گرایان  اجتماعی  یک  کمبود  یا  از  توانایی  انسان  برای  انتزاع  یا  از  سوگیری  شناختی  انسان  یا  از  هوش  جمعی  ریاضیدانان  به  عنوان  عامل  ممانعت  از  درک  یک  جهان  واقعی  از  اشیاء  ریاضی  می‌بینند. 