فلاسفه باستانی اولیه مانند سقراط و ارسطو، همبستگی را به عنوان یک چارچوب اخلاق فضیلت مورد بحث قرار می دهند زیرا برای زندگی خوب، باید اعمال را انجام داد و به گونه ای رفتار کرد که با جامعه همبستگی داشته باشد.