رمان "هرگز مرا رها نکن" اثر کازو ایشی گورو در سال ۲۰۰۵ و اقتباس سینمایی آن در سال ۲۰۱۰ در یک تاریخ جایگزین تنظیم شده است که در آن انسان های شبیه سازی شده برای هدف منحصربفرد اهدای عضو به انسان های متولد شده به طور طبیعی ایجاد می شوند، علیرغم اینکه کاملاً عاقل و خودآگاه هستند.