در امپراتوری بیزانس، ایده‌های یونانی حفظ و مطالعه می‌شدند و مدتی پس از اولین گسترش بزرگ اسلام، اما خلیفه عباسی، جمع‌آوری دست‌نوشته‌های یونانی را مجاز دانست و برای افزایش اعتبار خود، مترجمان را استخدام کرد.