پس از سقوط سلسله چینگ، غیرمتمرکز شدن قدرت و پیشرفت فناوری حمل و نقل و ارتباطات، به هر دو ملی گرایان چینی و کمونیست‌های چینی اجازه داد تا به سرعت پایتخت‌ها را جابجا کنند و ساختارهای رهبری خود را در طول بحران بزرگ تهاجم ژاپن دست نخورده نگه دارند.