این  متفکران   استدلال   می‌کنند   که   توانایی   بحث  به  شیوه‌ای   که  قابل   رد  کردن   باشد،   یک   آستانه   را  تشکیل   می‌دهد   که   خودسرانه   نیست  ،   به   طوری که  برای   یک   فرد   ممکن   است   به   نحوی   که   به   فرضیه‌های   خارجی   وابسته   نیست،   برای   خود   سخن  بگوید.