بخش قابل توجهی از فلسفه قرن بیستم و بیست و یکم به تحلیل زبان و به این سؤال اختصاص یافته است که آیا، همانطور که ویتگنشتاین ادعا کرد، بسیاری از سردرگمی‌های فلسفی ما از واژگان مورد استفاده ما ناشی می‌شود. تئوری ادبی ویژگی‌های بلاغی، تداعی و ترتیبی زبان را مورد بررسی قرار داده است. و زبان شناسان تاریخی تکامل زبان ها را در طول زمان مطالعه کرده اند.