اصالت ابن خلدون این بود که ادعا می‌کرد تفاوت فرهنگی عصر دیگر باید حاکم بر ارزیابی مواد تاریخی مرتبط باشد، برای تمایز بین اصولی که ممکن است بر اساس آنها بتوان ارزیابی را انجام داد، و در نهایت، نیاز به تجربه را در کنار اصول منطقی احساس کرد تا بتوان یک فرهنگ از گذشته را ارزیابی کرد.