انسان شناسی به طور فزاینده ای از تاریخ طبیعی متمایز شد و تا پایان قرن نوزدهم، این رشته شروع به بلور شدن در شکل مدرن خود کرد - به عنوان مثال، در سال ۱۹۳۵، نوشتن تاریخ این رشته تحت عنوان "صد سال انسان شناسی" توسط T.K. پنیمان امکان پذیر بود.