کواین در "کلمه و شیء"، از خوانندگان می خواهد تا موقعیتی را تصور کنند که در آن آنها با گروهی از بومیان قبلاً مستند نشده روبرو می شوند و در آن باید سعی کنند صحبت ها و حرکاتی را که اعضای آن انجام می دهند، معنا کنند.