قلعه‌های شهری برای کنترل جمعیت محلی و مسیرهای مهم سفر مورد استفاده قرار می‌گرفتند و قلعه‌های روستایی اغلب در نزدیکی ویژگی‌هایی قرار داشتند که برای زندگی در جامعه ضروری بودند، مانند آسیاب‌ها، زمین‌های حاصلخیز یا منبع آب.