در  نهایت،  ایده  ویتگنشتاین  در  مورد  معنا  به  عنوان  استفاده  منجر  به  نسخه‌ای  از  عمل  گرایی  به  عنوان  یک  نظریه  در  مورد  معنا  شد  که  بیشتر  توسط  ویلفرید  سلارز  و  گیلبرت  هارمن  توسعه  یافت. 