تا اواخر قرن دوازدهم، قلعه‌ها به طور کلی برج‌های کمی داشتند. یک دروازه با ویژگی‌های دفاعی اندک مانند سوراخ‌های تیراندازی یا پل‌های متحرک. یک برج بزرگ یا donjon، که معمولاً مربع بود و بدون سوراخ‌های تیراندازی. شکل قلعه به زمین (نتیجه اغلب سازه‌های نامنظم یا منحنی بود).