آن‌ها گاهی اوقات برای اهداف عملی‌تر نیز مورد استفاده قرار می‌گرفتند، مانند رساندن طاق‌های عرضی به همان ارتفاع طاق‌های مورب، مانند در راهرو و راهروهای جانبی کلیسای جامع دورهام، که در سال 1093 ساخته شد.