پیشرفت مردم شناسی، به عنوان مثال با انسان شناسی ساختاری کلود لوی-استراوس، منجر به انتقاد از مفاهیم پیشرفت خطی، یا مخالفت شبه بین "جوامعی با تاریخ" و "جوامعی بدون تاریخ" شد، که به طور بیش از حد به دیدگاه محدودی از تاریخ به عنوان رشد تجمعی وابسته بود.