اکثر مورخان معماری، طراحی میکل آنژ از کلیسای جامع سنت پیتر در رم را به عنوان پیشرو سبک باروک می‌دانند. این را می‌توان با فضاهای داخلی وسیع‌تر (جایگزین راهروهای باریک و طولانی)، توجه بازیگوشانه‌تر به نور و سایه، تزئینات گسترده، نقاشی‌های دیواری بزرگ، تمرکز بر هنر داخلی و اغلب، یک برجستگی مرکزی چشمگیر در نما تشخیص داد.