مانند فیلم‌های قبلی، براندو در بسیاری از صحنه‌ها خطوط خود را حفظ نکرد؛ در عوض، او خطوط خود را روی کارت‌های راهنما می‌نوشت و آنها را برای دسترسی آسان در اطراف صحنه می‌چسباند و برتولوچی را با مشکل حفظ آنها در خارج از قاب تصویر روبرو می‌کرد.