در دهه ۱۹۸۰، کتاب هایی مانند انسان شناسی و برخورد استعماری، پیوندهای انسان شناسی را با نابرابری استعماری مورد بررسی قرار دادند، در حالی که محبوبیت گسترده نظریه پردازانی مانند آنتونیو گرامشی و میشل فوکو، موضوعات قدرت و هژمونی را به صدر اخبار آورد.