zaterdag 22 mei 2010

Palestijnse Autoriteit begint diplomatieke intifada tegen Israel

"We need to continue and step up the pressure on Israel, regardless of whether the peace talks are resumed or not," he said. "We need to rally international support for our cause and impose sanctions on Israel. We must pursue Israel in all international bodies and institutions."
Aldus de Palestijnse bijdrage aan het moeizaam herstartte vredesproces.

Shaath said Fatah's declared strategy was "to endorse a growing nonviolent popular struggle" against Israel, in light of the fact that the "armed struggle" had become impossible and undesirable at this phase.
He said that during a recent visit to Gaza he told Hamas Prime Minister Ismail Haniyeh that "Arab, regional and international circumstances don't allow us to launch an armed struggle against Israel."
Hieruit blijkt wederom dat de Palestijnen geweld niet afkeuren uit principe, maar slechts uit taktische overwegingen: het is op het moment niet handig en opportuun. Zodra de omstandigheden het toelaten en het de Palestijnen voordeel zal brengen, wordt geweld weer een onderdeel van de strijd. Palestijns geweld heeft, voor de duidelijkheid, altijd nadrukkelijk ook geweld tegen burgers ingehouden.

The Jerusalem Post
PA launches diplomatic intifada
21/05/2010 03:43

Fatah member planned to expel Israel from UN.

A furious Jerusalem on Thursday denounced a declared Palestinian Authority effort to isolate Israel and eventually have it expelled from the UN as both outrageous and risible.

"Israel is not going to be kicked out of the UN," said a senior Israeli official. "This is ridiculous."

He was speaking after the PA announced that it was stepping up its diplomatic and economic "intifada" against Israel.

The idea of intensifying a campaign of delegitimization, leading ultimately to Israel's UN expulsion, was unveiled on Wednesday night by Nabil Shaath, a member of the Fatah Central Committee and one of the chief architects of the Oslo Accords.

Speaking at a conference in Ramallah, Shaath said: "There is a need to create and endorse new struggling tools, such as the popular resistance, and to increase our efforts in the international arena to isolate and punish Israel, prevent it from deepening its relations with the European Union and attempt to expel it from the United Nations."

The "nature of the Jews and the Holocaust in Germany helped Jewish communities establish strong strategic ties with countries that have influence in the international arena," added Shaath, a former PA foreign minister who is closely associated with PA President Mahmoud Abbas.

The Israeli official said such a campaign stood "in complete contrast to the peace process."

He added: "You can't on one hand say you want peace with Israel, and on the other hand act to delegitimize us. This is unacceptable and raises questions as to the Palestinian commitment to peace and reconciliation."

The official said that Israel would raise these issues in the proximity talks, as it already did on Thursday during the talks between Prime Minister Binyamin Netanyahu and US envoy George Mitchell, when Netanyahu protested against the Palestinians failed effort to block Israel's admittance into the OECD (the Organization for Economic Cooperation and Development).

"We will put these issues front and center in our talks," the official said. "This is totally contradictory to a successful peace process and demonstrates that parts of the Palestinian leadership are stuck in a conflict mindset and are incapable of moving toward peace and reconciliation."

The official pointed to the PA's OECD campaign as evidence that there was no chance of Israel losing its seat on the world body.

"At the OECD they only needed to win one vote out of 31 to block our entrance, and were unable to get it," he said.

The problem was not that the Palestinians might succeed, he added. The problem was the negative mindset that these attempts represented.

Orchestrated by the PA government of Prime Minister Salam Fayyad, the new Palestinian "uprising" also calls for "peaceful demonstrations" in the West Bank against settlements and the security barrier and waging a total boycott of all products manufactured in the settlements.

At the Ramallah conference, which was also broadcast to the Gaza Strip, Shaath called on Palestinians to intensify pressure on Israel through nonviolent means.




Therefore, he added, the Palestinians should mobilize their energies to wage a "peaceful resistance" against Israel by isolating it and stepping up the pressure on it.
The nonviolent struggle was "not less honorable than the armed struggle and does not mean surrender to Israeli conditions," Shaath said.

Hoge Fatah functionaris: gooi Israel uit de VN

De VS heeft beide partijen gewaarschuwd dat het geen 'provocaties' accepteert, waaronder zaken werden verstaan die de indirecte vredesonderhandelingen in gevaar kunnen brengen. Onderstaande uitspraken van een hooggeplaatste Fatah functionaris lijken me een goede kandidaat. Zo kan de VS laten zien dat het niet alleen gefixeerd is op Israelische provocaties, maar een onpartijdige bemiddelaar is. Bovendien zijn deze uitspraken natuurlijk ook op geen enkele wijze te verenigen met de zogenaamde erkenning van Israel door de Palestijnse Autoriteit en de wil er vrede mee te sluiten op basis van een tweestatenoplossing.

Nabil Shaath: Expel Israel from The U.N.
Israel Radio reporter Gal Berger
19 May 2010  [translation by IMRA]

Called for monitoring Israeli violations and reporting them to the American government.

Senior Fatah official Nabil Shaath said that the Palestinians should act to isolate Israel in the international scene, try to bring about its expulsion from the U.N. and prevent it from deepening its ties with the European Union.  Nabil Shaath estimated that the chances are very low that the proximity talks between Israel and the Palestinians will succeed and called for monitoring the Israeli violations and reporting them to the American government on a daily basis.

In another matter, Shaath repeated what he said at a meeting in London recently that the Holocaust helped the Jews establish strong strategic ties with influential nations in the world.

Nail Shaath said this is a lecture broadcast in a conference call from Ramallah to Gaza and excerpts were quoted by the Palestinian news agency Maan.

This is reported to us by our monitor Mira Aziz.

Kritiek Europarlementariers op reis EU delegatie naar Israel en Gazastrook

Ook Europarlementarier Bas Belder van de SGP heeft de reis boos afgezegd vanwege het eenzijdige karakter van de reis en het geplande bezoek aan de Gazastrook via Egypte. Het is de vraag of dergelijke 'boycots' effectief zijn; de delegatie krijgt er een nog eenzijdiger karakter door. Juist mensen als Belder en Albertini kunnen kritische vragen stellen aan de vele pro-Palestijnse organisaties en vertegenwoordigers die men zal spreken, en ook naar de pers toe een tegengeluid laten horen.

The Jerusalem Post
EU delegation 'too anti-Israel'
20/05/2010 18:19

Italian MEP calls European trip "an anti-Israel propaganda mission."


Gabriele Albertini, a member of the European Poeple's Party (EPP) who heads the influent European Parliament's foreign affairs committee, explained his decision by the fact that the composition of the delegation was "not balanced," his assistant, Luca Toschi, told EJP.

"Rather than a peacekeeping mission, it looks like an anti-Israeli propaganda mission is being prepared," Albertini, a former mayor of Milan, said.

The delegation of 25 MEPs from the foreign affairs, development and humanitarian aid committees, was due to have talks with members of the Knesset.

However, a plan to visit Gaza was rejected by the Israeli authorities as part of the Israel's policy not to allow foreign officials visitors to enter the Palestinian territory run by Hamas because those visits "give moral support to the Islamist group."

Albertini then stressed to his colleagues that the delegation should "re balance" its itinerary in line with Israeli demands but several members of the delegation felt "offended" by the refusal and voted to ask Egypt to enter Gaza through its crossing point instead. They also decided to snub a scheduled meeting with Jerusalem's Mayor Nir Barkat.

"The MEPs wrongly thought that Israel was targeting the European Parliament while even French Foreign Minister Bernard Kouchner was denied the right to entry into Gaza earlier this year," Luca Toschi said.

According to the EUobserver website, Albertini singled out his German centre-right colleague and former European Parliament president Hans-Gert Poettering for criticism.

"The honorable Mr Poettering wanted to convene a press conference to censure the conduct of the Israeli government before we start our journey," he said.

The German MEP reportedly replied that he "is of the opinion that the Israeli government cannot tell the members of the European Parliament whom they should see or not."

Palestijnse huizen vernield in Gazastrook

De aanstaande EU delegatie zal zeker een hoop stennis maken over deze schending van het internationaal recht, en United Civilians for Peace en EAJG hebben al een persbericht doen uitgaan om dit scherp te veroordelen. Ook diverse Israelische vredes- en mensenrechtenorganisaties trekken aan de bel, en roepen op tot een boycot van Hamas zolang zij op dergelijke wijze de rechten van Palestijnen met voeten treedt. Oeps, ik ben geloof ik aan het dromen. Ik kwam het bericht alleen tegen op pro-Israel websites en blogs; voor mensen die het opnemen voor de Palestijnen is het blijkbaar niet interessant. 

Hamas government razes Gaza homes










vrijdag 21 mei 2010

Nakba Dag en de misleiding - Ben-Dror Yemini

Enkele goede argumenten en inzichten, maar op sommige punten ook weer suggestief: rond de eeuwwisseling van 1900 woonden wel degelijk al zo'n 400 tot 500 duizend Arabieren in Israel/Palestina.
Een andere vraag is wat er op "Nakba Dag" herdacht wordt: dat de Palestijnen zo dwaas waren om elk compromis af te wijzen en een oorlog begonnen in 1948, of alleen dat ze die oorlog verloren hebben, en tot op de dag van vandaag met de brokken zitten? Zie hierover ook op IMO: Nakba Dag


Nakba Day and the Fraud

Ben-Dror Yemini

The Palestinians have been holding the title of "refugees" for over six decades w They have succeeded in creating a unique historical narrative for themselves w This myth is growing, so it should be shattered and the real facts presented: the Palestinian population before the first Aliya was sparse, hundreds of thousands of Jews were also expelled from Arab countries, and there is no precedent anywhere in the world for the right of return w



Forgotten research findings













The only remaining refugees




The fraud that is called the right of return





Is there a Palestinian people?




Previous articles of Ben-Dror Yemini

De Nakba van NRC Handelsblad

IMO Blog, 2010

Afgelopen week was weer de jaarlijkse Nakba dag, de dag waarop de Palestijnen betreuren dat zij in 1947 het VN delingsplan niet hebben geaccepteerd en daarentegen een oorlog begonnen tegen de Joden in Palestina, Jeruzalem blokkeerden, aanslagen pleegden en Joodse konvooien aanvielen. Als gevolg hiervan werden zij in het voorjaar van 1948 verslagen en sloegen honderdduizenden Palestijnen op de vlucht, toen de Joodse gemeenschap in het offensief ging. Oeps, de Palestijnen betreuren deze oorlog niet, alleen de uitkomst. Zij nemen het hun leiderschap van toen niet kwalijk dat het ieder compromis weigerde en voor oorlog koos, maar alleen dat men die niet had gewonnen. Men betreurt ook niet dat de Arabische staten met oorlog dreigden als het delingsplan werd aangenomen, en zich in ronkende taal uitliet over wat men met de Joden van Palestina (en in het gehele Midden-Oosten) zou doen, alleen dat zij deze oorlog niet wisten te winnen. De meeste Palestijnen lijken dan ook geen vrede te willen die ruimte laat voor Joodse zelfbeschikking, maar de Israelische overwinning van 1948 ongedaan maken. Dit geldt zowel voor de Palestijnen als voor de Israelische Arabieren, die in retoriek soms niet onderdoen voor Hamas:

To Aharonovitch we say, don't rejoice in your incitement against the Arab parties and leaders and the Islamic Movement. Those who incite against us, their natural place is under our shoes. Mr. Aharonovitch, if you call for our transfer, you are the first who should leave. We will continue to stay here as long as the za'atar (Middle Eatsern herb) and olives are here."

He warned, "Mr. Aharonovitch and all those hiding behind you, don't put us in a corner because the more radical one among us will go mad. We will all rise and defend our present and our future and our children's. We must not despair; we won't despair."

He referred to the settlements as "a spreading cancer" and said: "There is a cancer called communities inside the West Bank. This disease is spreading in occupied Jerusalem and in the Golan Heights. We know this cancer has managed to establish 1,000 factories and has managed to produce 3,000 products. We call on you to avoid buying from this cancer. Put all these products in the dustbin, choke the economy of these communities. This cancer should be choked until the occupation ends and is lifted from all of Jerusalem."

Aldus Sjeik Raed Salah, leider van de islamitische beweging in Israel. Aharonowitch dankte deze dreigementen aan de arrestatie van twee Israelische Arabieren die verdacht worden van spionage voor Hezbollah. Het is niet bepaald de toon van een zielige marginale onderdrukte groep; men is blijkbaar niet bang voor dergelijke opruiing in de gevangenis te worden gegooid en gemarteld want Israel is een rechtsstaat en dat zou bovendien hun zaak internationaal alleen maar versterken.

Uiteraard liet ook Hamas van zich horen, en kondigde aan door te gaan met 'het verzet', eiste dat alle vluchtelingen en hun nakomelingen moeten kunnen terugkeren naar Israel en hekelde de indirecte vredesbesprekingen tussen de Palestijnse Autoriteit en Israel. Het is in de ogen van de meeste westerse journalisten ongetwijfeld een zeer gematigd geluid, want men riep niet op alle Joden te doden en ontkende ook de Holocaust niet, iets wat overigens volgens sommigen best wel begrijpelijk is, omdat Israel deze zou misbruiken om haar 'misdaden' tegen de Palestijnen te rechtvaardigen. Onlangs zei een Hamas leider:

The Jews, just like a cancer, operate via dormant cells, until the body collapses. We must stop this swelling, criminal, Zionist cancer.

De gematigde Palestijnse Autoriteit doet daar niet voor onder:

"The Jews, the enemies of Allah and of His Messenger, enemies of humanity in general, and of Palestinians in particular " The Jews are the Jews. Even if donkeys would cease to bray, dogs cease to bark, wolves cease to howl and snakes to bite, the Jews would not cease to harbor hatred towards Muslims" The Prophet says: 'You shall fight the Jews and kill them'" [PA TV (Fatah), Jan. 29, 2010]

Aldus een geestelijke in een op PA TV uitgezonden religieuze dienst.

Terug naar de Nakba. In de Staatskrant voor Palestina, NRC Handelsblad, stond zaterdag een interview met een Palestijnse theatermaker, Amir Nizar Zuabi. Het Palestijnse narratief staat centraal, en de krant geeft als achtergrondinformatie hoe zomaar honderden Palestijnse dorpen werden vernietigd en meer dan 700.000 Palestijnen verjaagd. Het is pure propaganda, want de meeste Palestijnen werden niet verjaagd maar vluchtten voor het door henzelf begonnen oorlogsgeweld, vaak nadat de lokale elites en strijdgroepen (die de bevolking zouden moeten beschermen) zelf al eerder waren gevlucht, de bevolking ontredderd achterlatend. Beide partijen overdreven soms ook horrorverhalen over bijvoorbeeld Deir Yassin, of verspreidden geruchten over op handen zijnde wrede Joodse aanvallen. De Arabieren deden dit om hulp te krijgen uit de Arabische landen, de zionisten omdat hun de vlucht (die men niet had verwacht en ook geen gevolg was van een bewuste planning) niet slecht uitkwam.

Vanuit veel dorpen die werden verwoest waren Joodse konvooien overvallen of naburige kibboetsen aangevallen, en de Haganah had niet voldoende troepen om al die dorpen te bezetten en te bewaken, om te voorkomen dat zich er opnieuw Arabische strijders zouden vestigen. Een andere reden voor de vernietiging was de verwachte aanval van de Arabische buurlanden. Deze moesten langs de verwachte invalsroutes niet kunnen schuilen in Arabische dorpen, om die als uitvalsbasis te kunnen gebruiken.

Zuabi noemt de 1948 oorlog 'de wortel van het probleem', en beweert dat men dat in het Westen niet onderkent omdat het zelf zo'n grote rol heeft gespeeld bij de stichting van de Joodse staat Israel. Dat laatste valt wel mee (of tegen) en de Britten bijvoorbeeld werkten dit de laatste jaren van hun mandaat bewust tegen.

Ook andere landen zaten niet te wachten op een Joodse staat en vooral de spanningen met de Arabische wereld die dat zou geven, en na de Tweede Wereldoorlog deed de VS verschillende voorstellen aan Engeland om een deel van de Joodse overlevenden van de Holocaust in Palestina toe te laten, waarbij de VS een even groot deel zou opnemen. Daarmee zou de vraag wat er in Palestina moest gebeuren nog even uitgesteld kunnen worden, en een tijdelijk internationaal bestuur worden ingesteld. Engeland weigerde, en ook de Arabische staten weigerden ieder compromis, en dus werd de zaak aan de VN overgedragen, die geen andere mogelijkheid zag dan deling van het gebied.

Zuabi zegt eigenlijk dat hij nog steeds niet bereid is Israel te erkennen. In zijn theaterstuk staat de strijd in een Arabisch dorp in Galilea centraal. Wanneer de Joden het aanvallen staat men voor de keuze om terug te vechten of te vluchten, en dat leidt tot onenigheid en beschuldigingen van collaboratie met de Joden. Volgens de hoofdpersoon in het stuk 'is de tijd toen opgehouden door te gaan'. Volgens Zuabi "voelt het zo voor iedere Palestijn", en "staat alles wat er sindsdien is gebeurd, in de schaduw staat van 1948". Vervolgens hekelt hij het feit dat jonge Israeliers niet de Palestijnse propaganda krijgen voorgeschoteld op hun scholen: "de jonge Israeliers weten van niks. Op school leren ze alleen over de heroïsche kant van de oorlog, dat Israel toch maar mooi gesticht is. Over de schaduwkant leren ze niks". En de Palestijnen? Hij hekelt dat er ook onder hen een taboe is. "Dat is het grote taboe voor Palestijnen: het einde van wat we onze samenleving kunnen noemen". Dat blijkt anders niet uit de jaarlijkse Nakba herdenkingen en de stortvloed aan verhalen op internet over de Palestijnse vluchtelingen. Diverse organisaties houden zich fulltime met het levend houden van deze herinnering bezig, en verzorgen informatie, produceren boeken en geven lezingen om hieraan bekendheid te geven. Het grote taboe dat altijd verzwegen wordt is natuurlijk dat men er zelf zo'n groot aandeel in heeft gehad, dat men een oorlog is begonnen en heeft verloren. Dat henzelf is overkomen wat men de Joden aan wilde doen: verdrijving en vernietiging van hun samenleving. Dat is een pijnlijke waarheid en moeilijk onder ogen te zien.

De Palestijnen zijn, zo blijkt weer, voor een groot deel blijven hangen in 1948, en kunnen zich nog steeds niet neerleggen bij de uitkomst daarvan. De tijd daarna heeft voor hun gevoel stilgestaan, maar ging natuurlijk gewoon door, en de Palestijnen waren daarin niet bepaald passief. Vóór 1967 pleegden zij aanslagen vanuit en met hulp van met name Syrië en Egypte, en de PLO en Fatah werden gesticht, na 1967 werden vliegtuigkapingen en bloedige aanslagen zoals de moord op de Olympische ploeg in 1972 gepleegd, de PLO probeerde een coup te plegen in Jordanië en week na een bijna-burgeroorlog uit naar Libanon waar de Palestijnse vluchtelingenkampen werden omgezet in een soort militaire bases van waaruit Israel geregeld werd aangevallen. Palestijnse terreurgroepen namen actief deel aan de Libanese burgeroorlog, werden door Israel grotendeels uit Libanon verdreven in 1981, en haakten na 1987 met aanslagen in bij de eerste intifada, waarna voor het eerst serieuze onderhandelingen werden gevoerd, waarbij de PLO werd erkend en terug mocht keren en de Gazastrook en een deel van de Westoever onder haar bestuur kreeg.
Zie voor een uitgebreidere beschrijving "Geschiedenis conflict Midden-Oosten" en "Vredesproces & recente geschiedenis".

Ik wilde hiermee slechts aangeven hoezeer de geschiedenis mede door de Palestijnen is vormgegeven. Net als Israel maakten ze fouten, schatten zaken verkeerd in, en hadden met onenigheid binnen de eigen bevolking te maken. Maar in tegenstelling tot Israel waren de leiders meestal incompetent, compromisloos, volgden hun eigen belangen in plaats van die van het volk en bovenal stelde men zich vanaf het begin passief en afhankelijk op van de Arabische wereld. Het mag allemaal meer of minder begrijpelijk zijn geweest, een en ander heeft de Palestijnen wel opgebroken, en daar kan men Israel niet de schuld van geven.

Dat de tijd na 1948 in hun beleving heeft stilgestaan, en alles wat er sindsdien gebeurde in de schaduw van 1948 staat, is niet iets om te koesteren maar dat ten diepste zorgen moet baren. Het eindeloos vertellen van de verhalen van 1948 zoals Zuabi bepleit in het interview, zonder uiteraard daarbij enige verantwoordelijkheid te nemen, bevestigt precies de passieve slachtofferrol die de Palestijnen parten heeft gespeeld.

PA staatspropagandablad NRC Handelsblad meldt tot slot dat 'de officiële Israelische lezing - overigens door historici van links tot rechts ontkracht - is dat de Palestijnen vrijwillig hun huizen verlieten en dat Israel zich moest verdedigen tegen een overmacht aan militairen uit de omringende Arabische staten'. Wat werd ontkracht is dat de Arabische leiders de vluchtelingen opriepen te vluchten. Dit is gebeurd, maar op beperkte schaal, en daar staan pleidooien en initiatieven tegenover om de vlucht juist tegen te gaan. Wat niet werd ontkracht is dat de vluchtelingen niet werden verdreven als onderdeel van een bewust plan zoals de Palestijnen beweren en in het Westen steeds meer het dominante narratief is geworden. Wat ook niet werd ontkracht is dat Israel aanvankelijk tegen superieure Arabische legers vocht, superieur in zowel aantallen soldaten als in vooral zware wapens als tanks, gepantserde voertuigen en qua luchtmacht.

Het is weer heel duidelijk: het Israelische narratief is ontkracht, met het Palestijnse is niks mis, en dit wordt door de 'slijpsteen van de geest' klakkeloos overgenomen en eindeloos gereproduceerd, ondertussen suggererende dat dit nieuw en verfrissend is, de 'andere kant' van het verhaal etc. Dit verhaal is niet alleen schadelijk voor Israel, maar evenzeer voor de Palestijnen zelf. Of wil men over 60 jaar nog steeds zeggen dat 'de tijd na 1948 heeft stilgestaan'?

Ratna Pelle
20 mei 2010

donderdag 20 mei 2010

Hamas: aanbod bestand betekent niet erkenning van Israel

Hieronder verduidelijkt Hamas in het Palestijnse Ma'an nieuws haar voorstel voor een tienjarig bestand in ruil voor Israelische terugtrekking naar de wapenstilstandslijnen van 1949 (de groene lijn).
"This means that if the international community grants the right of return to the six million Palestinian refugees across the world to their homes in Haifa, Yaffa, and Akko [Acre], then there will no longer be an occupying state," Al-Haya said.
The return of Palestinian refugees, he said, would signal the end of Israeli occupation, and was paramount in the movement's 1967 border proposal.

Vandaar dat dit voorstel dan ook geen erkenning van Israel inhoudt. Dat is niet slechts een semantische kwestie (dat men het niet zo openlijk kan zeggen maar het er in de praktijk wel op neer komt) zoals onder andere NRC Handelsblad beweert en de linkse politieke partijen en tal van andere deskundologen. Het is een principiële zaak: de staat Israel zal volgens dit voorstel ophouden te bestaan, dus dan is erkenning zinloos. Men benadrukt verder dat dit voorstel verschilt van het standpunt van Fatah, dat ook voor een Israelische terugtrekking naar de pre-67 bestandslijnen en het 'recht op terugkeer' van alle vluchtelingen is:
Moreover, the offer put forward by the Islamist movement "differs greatly from that of Fatah," concerning the creation of a Palestinian state on 1967 borders.
Ook Fatah weigert Israel als Joodse staat te erkennen, en ook om Israel als niet-Joodse staat te erkennen, maar toch is dat volgens Hamas nog te gematigd en distantieert men zich er van. Fatah zegt dat alleen de Palestijnse regering Israel moet erkennen (maar niet als Joodse staat) omdat men er dagelijks mee te maken heeft. Zie bijvoorbeeld: 
Tot zover dus het zo redelijke vredesaanbod van Hamas waaruit haar pragmatisme zou blijken.

Hamas: '67 border deal doesn't include recognition of Israel
Published yesterday (updated) 19/05/2010 20:05

Gaza - Ma'an - Hamas' acceptance of 1967 borders, in exchange for a 10-year truce, would not involve the recognition of Israel, senior Hamas official Khalil Al-Haya said Wednesday.

The proposal put forward by Hamas would see the acceptance of a Palestinian state "in stages" on the green line, the 1967 armistice line, with East Jerusalem as its capital, and "the return of all refugees without recognizing Israel in exchange for a 10-year truce," Al-Haya said during a Hamas conference to mark Nakba Day in Gaza City's Ash-Shuja'iyeh neighborhood.



Israel is waging a "fierce war to terminate this right," the Hamas official said, adding that the right of return is "the cornerstone of the Palestinian cause."

"These rights will not be restored but by force," he added.


"The Palestinians should be prepared with culture, faith, weapons and unity among each other," Al-Haya said.

"The siege will not be lifted without more power and steadfastness because the world does respect the weak and knows no mercy," The Hamas official added.

Al-Haya called on rival movement Fatah to consider other options put forward by Palestinian factions in relation to the peace process, saying "come, let us have unity among our people on Palestinian principles. Why should we deprive our people of open options."

Two weeks prior, the Gaza government confirmed that it had reached out to the US administration in written letters, denying, however, that notes were related to a ceasefire deal.

"The government sent a letter to US president Barack Obama a few months ago calling for an end to Israel's siege and an end the double standards [America] employed while dealing with the Palestinian cause," de facto government spokesman Taher An-Nunu said via news release on Monday.

The comments followed a report in Hebrew language Israeli daily newspaper Yedioth Ahronoth, which said de facto government Prime Minister Ismail Haniyeh had written to Obama two weeks ago saying he was prepared "recognize Israel within the 1967 borders in exchange for a ceasefire agreement."

The letters, An-Nunu said, contained nothing that was not part of official government policy, which includes the right to resist Israeli forces until they withdraw from areas occupied in 1967.

The letter simply "included a request for Obama to change his policy towards the Palestinian people and their rights," An-Nunu wrote.

Redden Jordaanrivier noopt tot samenwerking tussen Israel, Palestijnen en Jordanië

Het is goed nieuws dat men zich samen lijkt in te zetten voor oplossing van het waterprobleem en het behoud van de Jordaanrivier, al is het inmiddels rijkelijk laat. Vooral Israël en Jordanië lijken redelijk samen te werken, de Palestijnen beschuldigen vooral Israël van het stelen van water en doen zelf weinig aan manieren om het waterverbruik (dat enorm gestegen is onder Palestijnen, terwijl het in Israël juist afnam) te verminderen. De beschuldigende vinger uitsteken naar Israël is nou eenmaal gemakkelijker.

by Neville Teller

Friends of the Earth Middle East (FoEME) is a unique organization that brings together Jordanian, Palestinian, and Israeli environmentalists.  The aim?  By protecting their shared environmental heritage, they seek to promote regional development and create the conditions necessary for an enduring peace.

At an international conference held in Amman on 3 May, FoEME issued two reports concerning the current state of the River Jordan, and what needs to be done to remedy a worsening environmental problem.  In brief, the organisation calls on the Israeli and Jordanian governments and the Palestinian Authority to work together to return fresh water to the near-dry Jordan river.  For the first time the FoEME identified the ecological water needs of the Lower Jordan River and from where that water can come.

According to these studies, in the past 50 years more than 98 per cent of the river's water has been diverted to supply the needs of Jordan, Syria and Israel. The river now carries about 30 million cubic metres of water a year, compared to 1.3 billion cubic metres prior to the 1930s.

Based on the first study, Munqeth Mehyar, FoEME Jordanian Director, identifies the problem as the near-total diversion of fresh water from the river, resulting in a 50 per cent loss of biodiversity.  He says that some 400 million cubic metres (mcm) of water annually are urgently needed to be returned to the river to bring it back to life.

FoEME Palestinian Director Nader Khateeb assesses responsibility for the annual return of the river's water, based on the proportions diverted, as 200 mcm by the Israeli government, 90 mcm by the Jordanian government and 100 mcm by the Syrian government.

That amount, which exceeds Israel's current water desalination output, seems impossible in light of the water shortage in the region. But FoEME states that the goal can be met, and in the second study, which deals with current poor water practices, explains how.  It identifies over a billion cubic metres of water that could be saved and made available from water economies by Israel, Jordan and even Palestine for reviving the Lower Jordan River.

Gidon Bromberg, FoEME Israeli Director, is quoted as saying: "In the middle of the desert we continue to flush our toilets with fresh water rather then using greywater or – even better – waterless toilets. We can do much better in reducing water loss and we need to treat and reuse all of the sewage water that we produce." ("Greywater" is waste water resulting from domestic activities such as laundry, dishwashing and bathing.  Waste water generated from toilets is designated "blackwater").

"If conservation measures are taken in Jordan, Israel and the PA," says Bromberg, "large amounts of water could be put toward rehabilitating the Jordan, at a cost below that of desalination."   Measures proposed include repairing leaks in the water distribution system and covering reservoirs to decrease evaporation.

The UN has attempted to concentrate the world's mind on water usage and mis-usage generally by declaring 22 March "International Water Day". Israel takes the subject seriously, and while a parliamentary commission is currently charged with investigating how to meet the country's increasing water needs, reservoirs with a combined storage capacity of some 66 billion gallons are being constructed specifically to contain recycled and flood water.  Construction has also just begun on a water treatment plant at Bitanya, south of Lake Kinneret,  The plant will treat the sewage now coming in from the Tiberias area and will also desalinate brackish water.  The treated wastewater will be used for irrigation, allowing Israel's Water Agency to send water from Lake Kinneret into the southern Jordan.  Within several years, it is claimed, all the major sources of pollution of the southern Jordan will be taken care of. 

Meanwhile the Southern Jordan administration, which includes representatives from local government and government ministries, is formulating a plan for rehabilitating the river which will cover such issues as water quantity and quality, public access, and the location of nature reserves.  FoEME plan to turn Peace Island, at the confluence of the Yarmuk and the Jordan, into a joint Israeli-Jordanian park that will attract tourists. Work on creating the park and rehabilitating the Jordan River is to be carried out in parallel.

Israel, the West Bank, Jordan, Syria and Lebanon all share the waters of the Jordan river and its source tributaries.  Water is generally perceived as one of the high priority issues in the Arab-Israeli dispute.  The key to success is co-operation, a co-operation based on self-interest.  The Jordan Times recently gave particularly encouraging support for the position of FoEME: "All the countries on the river banks have to stop overusing its water, stop polluting it and assist in restoring its traditional sources of freshwater.  If inaction continues, the riparian countries will face the condemnation of the international community."

Water resources in the Jordan river basin are trans-boundary.  Sharing them has been an inevitable feature of life in the region in the past, is so now, and will remain so following any peace accord.  Issues remain outstanding – one particular problem is in respect of the West Bank which largely contains the three principal underground aquifers of the region.  One of these aquifers provides Tel-Aviv with most of its water.  The eventual peace agreement, therefore, and a regional water settlement are closely interdependent, and the fact of life that water resources have to be shared should serve as a considerable inducement on all parties to reach agreement on the bigger issues.

Copyright 2010 by the author. This work is posted at . Please do link to it, quote excerpts and forward it by email with this notice. Distributed by ZNN. To subscribe send email to

Misleidende gegevens van het Palestijnse Centraal Bureau voor de Statistiek

De bevolkingsgroei in de Gazastrook is vrij dramatisch en al decennia een bron van zorg. Egypte en de UNRWA vingen er veel Arabische vluchtelingen op na de oorlog van 1948-1949. De UNRWA zorgde voor huizen, voedsel, onderwijs en medische zorg in de vluchtelingenkampen, en werd en passant een van de belangrijkste werkgevers, want de meeste medewerkers zijn zelf Palestijn. Ondanks (of vanwege?) hun vrij uitzichtloze situatie kennen de Gazanen een erg hoog geboortecijfer, terwijl de natuurlijke hulpmiddelen en werkgelegenheid in de strook schamel zijn. Toen Israel de verwaarloosde strook onder controle kreeg, probeerde men de situatie te verbeteren door onderwijs en voorzieningen uit te breiden, geboorteplanningsklinieken op te richten, en men bood werkgelegenheid in Israel en in de nederzettingen en importeerde goederen uit de strook, wat natuurlijk ook het eigenbelang diende. Men bouwde ook nieuwe huizen voor de vluchtelingen buiten de kampen, maar dit werd door de UNRWA, VN en PLO veroordeeld en tegengewerkt.

Palestine Central Bureau of Statistics lies




This is a baldfaced lie.





woensdag 19 mei 2010

CIDI-verkiezingsdebat Midden-Oosten op 1 juni in A'dam

Zoals ook tijdens het vorige debat laat GroenLinks blijkbaar verstek gaan. Ik begrijp die arrogantie niet. Zelfs Harry van Bommel komt wel, en Martijn van Dam is ook bepaald geen vriend van Israel, dus Mariko Peters zou niet alleen hebben gestaan.

1 juni Groot CIDI-verkiezingsdebat

di 18-05-2010

Op dinsdag 1 juni organiseren CIDI, het Nederlands Iran Comité en CiJo een groot verkiezingsdebat over Israel, het Midden-Oosten en Iran.



Maarten Haverkamp (CDA),
Joël Voordewind (CU),
Atzo Nicolai (VVD),
Boris v.d. Ham (D66),
Martijn van Dam (PvdA),
Raymond de Roon (PVV)
en Harry van Bommel (SP).

Discussieleiders: columnist Arend Jan Boekestijn en journalist Leonard Ornstein.

Plaats: de Balie, Kleine-Gartmanplantsoen 10, Amsterdam. Tijd: 20.00 - 22.00 uur. Toegang: gratis.

Opgeven vooraf noodzakelijk: CIDI@CIDI.NL


Hamas executeert 3 'veroordeelde moordenaars'

Een dergelijk bericht gaat natuurlijk hopeloos ten onder in alle aandacht voor het feit dat Israel een notoire antizionist (Chomsky) de toegang durfde te weigeren (Egypte, Iran of Syrië laten alle dissidenten natuurlijk toe en leggen ze geen strobreed in de weg wanneer zij op universiteiten willen spreken of journalisten ontmoeten). Voor de vele 'vredes' en 'mensenrechten' organisaties die binnenkort weer een bootreis naar Gaza organiseren om het Hamas regime te helpen in haar strijd tegen het verderfelijke zionistische regime, is dit uiteraard ook geen enkel probleem.

The Jerusalem Post
Hamas executes 3 convicted killers
18/05/2010 11:25

Doctor says bullet-riddled bodies dumped at Gaza hospital.

Gaza's Hamas rulers say they have executed three convicted killers, carrying out another set of death sentences that have been criticized by rights groups.

A medical official said the bullet-riddled bodies were dumped at a Gaza hospital. He spoke on condition of anonymity for fear of retribution.

Tuesday's executions were the second official death penalties carried out since Hamas' 2007 takeover of Gaza. Human rights groups have also accused Hamas security forces of involvement in extrajudicial killings, including of suspected collaborators with Israel.

The Gaza Interior Ministry described the men executed as convicted killers but gave no details.

In April, Hamas executed two men accused of collaborating with Israel. It was the first time the death penalty has been carried out in Gaza since Hamas violently seized power in the coastal area in 2007.

Mensenrechten en het recht op terugkeer van de Palestijnen

Het is pas weer Nakba dag geweest, en dat blijft niet onopgemekrt in onze media, waarin men er alles aan doet toch vooral de Palestijnse visie goed voor het voetlicht te brengen. Het recht op terugkeer, dat niet in VN resolutie 194 is verankerd, is echter volgens Elder of Ziyon helemaal geen uiting van mensenrechten, maar druist hier juist tegenin. Het houdt de vluchtelingen arm in overvolle vluchtelingenkampen en in naam van dit 'recht' verzetten zich de Palestijnen en vluchtelingenorganisaties tegen iedere andere oplossing. Vluchtelingen die aangeven liever in een ander land te worden geherhuisvest worden als verraders gezien.

The "right of return" is the opposite of human rights

When Palestinian Arabs speak of the "right of return," what exactly do they mean?

Most people would say that it means that Palestinian Arabs and their numerous descendants would have the unlimited right to move back to the homes they left in Palestine in 1948, in line with UN GA resolution 194. That same resolution goes on to say that those who choose not to "return" would be compensated.

In other words, it is characterized as a right for people to be able to determine their own destiny and as a human right for people to live wherever they want to.

This is not true.

There was a Gaza Nakba rally yesterday, and the speakers made very clear that their concept of the "right to return" is the exact antithesis of human rights.

The speakers there complained about "the danger of attempts to dilute the letter and the concept of the right of return and to try a new concept instead, the compensation of Palestinian refugees, or the establishment of houses for them in other lands."

One of the speakers said that the PA negotiating about the "right of return" is "another catastrophe for the Palestinian people, stressing that the right of return is a sacred right, individually and collectively, under which there is no statute of limitations, that can only be achieved only through resistance and the unity of Palestinian ranks, and [he who negotiates on these concepts] is a traitor."

Another speaker supports keeping Palestinian Arabs in camps because they have been the basis of the "Palestinian revolution" and they were where resistance started. He added that even the idea of Palestinian Arabs moving to "Palestine" is anathema.

There is a common thread here: none of the people advocating for the "right of return" in Arabic accept the basic concept of individual choice.

If an Arab in a Lebanese UNRWA camp wants to become a citizen of the country in which he is born, he must be denied that right because it conflicts with this fictional "right of return."

If an Palestinian Arab born in Syria whose grandfather was born in Jaffa wants to move to Jericho upon the creation of a Palestinian Arab state, he is denied that right because it conflicts with the "right of return."

If an Arab in Europe who descended from Palestinian Arabs wants to take money to drop his claim to move "back" to a land he has no interest in living in, he is denied that opportunity because the people who support the "right of return" do not want to dilute their support.

They explicitly say that they prefer Palestinian Arabs to be stateless and miserable in camps in order to keep them angry at Israel. The anachronistic camps which should have been dismantled five decades ago are held up as shining examples of Palestinian Arab unity - a unity that is externally imposed, not by Israel but by Arab leaders who are dead-set against providing basic human rights to those Arabs unfortunate enough to have had their ancestors living in Palestine between June 1946 and May 1948, the UNRWA definition of "refugee."

By definition, human rights are individual rights, not collective rights. The "right of return," by taking away all individual choice, is the very antithesis of human rights. It is an aggressive assault on the human rights of millions of people, purposefully cloaked in the false assertion of being a "right."

The nakba exists today because of this assault on human rights perpetrated by Arab leaders and acquiesced to by Western powers, foremost the UN. Even if one believes that Israel is responsible for the start of the nakba, the perpetuation of it for 62 years is squarely the responsibility of the Arab world and the Palestinian Arab leadership who gladly bargain the human rights of their people for their own political purposes.

And the organizations that claim to care most about human rights do not say a word about this open assault on the human rights of millions.

Haredi rellen in Jeruzalem vanwege verplaatsen oude graven in Ashkelon

Polderen en kopjes thee drinken lijkt vaak de verstandige optie bij maatschappelijke onrust, maar tegen lieden die het geweld niet schuwen is het wellicht belangrijker om te laten zien wie de macht en het geweldsmonopolie bezit in een rechtstaat. Het doet denken aan wat ik vanavond op tv zag, over een christelijke fanaat die een abortusarts had vermoord, en een bevriende priester die hem verdedigde. Een Gotspe dus.

Some 700 Haredim riot in Jerusalem after graves removed from Ashkelon ER site
Published 23:10 16.05.10 / Latest update 04:00 17.05.10,2.216,2.218,

Jerusalem cuts off services to Haredi neighborhoods due to violent protests; at least 30 arrested in last two days.
By Liel Kyzer, Yair Ettinger and Nir Hasson

The Jerusalem municipality on Sunday evening cut off services to a number of ultra-Orthodox neighborhoods, after hundreds of protesters clashed with police during demonstrations against the state's decision to relocate ancient remains buried at the site of a planned emergency room in Ashkelon.

Close to 700 Haredim took part in the Sunday demonstration in Jerusalem's Shabbat Square organized by the Eda Haredit sect, the extreme ultra-Orthodox faction that has been most vocal in its objection to the relocation of the human remains in Ashkelon.

Several municipal employees in the capital were beaten on Sunday by angry Haredi demonstrators, and ultra-Orthodox youth staged riots along Bar-Ilan Street. Authorities arrested at least 30 Haredi protesters in the city.

Due to "a long list of violent incidents, including attacks on municipal workers and the vandalism of city facilities at the hands of the Haredi protesters, the city has decided to remove employees from these neighborhoods and immediately halt all activities until the violence and lack of concern for human life and property ends," said the municipality.

"They are arresting righteous Yeshiva students for protesting the desecration of graves," said Rabbi Yitzhak Tuvia Weiss, the leader of the Haredi group that organized the protest. "It is they [the police] who should be arrested."

The controversial plan has sparked outrage among Israel'sultra-Orthodox community, as it views the removal of buried remains as sacrilege.
The Israel Antiquities Authority on Sunday said preliminary findings from the excavation at the site of the planned emergency room reveal that the ancient remains buried there are not in fact Jewish, but from the Byzantine era.

Several demonstrators set fire to garbage bins, and traffic to and from the square was blocked. Shortly after the protest began, dozens of ultra-Orthodox youth also descended on Bar-Ilan Street and began hurling stones and bottles. They burned garbage bins in the middle of the road to block traffic and strewed debris and garbage throughout the street.

A large police force, including mounted officers, dispersed the crowd using water cannons. Three of the rioters were arrested and taken into custody.
Rabbi Yitzhak Tuvia Weiss, the leader of the Eda Haredit, charged, "They are arresting righteous yeshiva students who are protesting the desecration of graves. It is they [the police] who ought to be put in prison."

"Only risking lives will enable us to stop the desecration," added Rabbi David Shmidel, the head of Atra Kadisha, an organization dedicated to preserving Jewish places of burial. "We will fight even if they dig up the graves of soldiers and other Jews."

Prime Minister Benjamin Netanyahu also said Sunday said that the government's decision to construct the bombproof emergency room at Barzilai Medical Center is in the public's best interest, despite opposition from the ultra-Orthodox community.

"After the Second Lebanon War, we made a decision to erect a new emergency room next to Barzilai Medical Center," said Netanyahu at the weekly cabinet meeting on Sunday. "There is an important ultra-Orthodox public that is offended by this. We reached a decision to implement [the plan] and the general public's interest is the deciding factor."

Deputy Education Minister Meir Porush on Sunday visited the medical center to register his opposition to the project, calling the excavations an "embarrassment and a disgrace".

"It was possible to find alternatives to digging up graves that may be Jewish," Porush said. "It would have been preferable to have found a compromise."
Netanyahu had refused permission for a preliminary check to ascertain that the graves were not Jewish, Porush said. In response to Porush's comments, the head of the Ashkelon municipal council, Benny Vaknin, said: "The real shame is with the people who delayed construction of the bombproof emergency room, while during Operation Cast Lead people could have died…That is the biggest disgrace."

Y-Net bericht over afname steun in Nederland voor Israel

Het begint eindelijk door te dringen in Israel: Nederland is allang niet meer die warme vriend van Israel en met name de media zijn de laatste jaren ronduit vijandig geworden en dat mist zijn effect op de publieke opinie niet.

The document also stated that Operation Cast Lead and the way it was covered in the media have further polarized the public opinion toward Israel. "The apparent result of the military operation, based on the criticism being expressed in the Netherlands, is that there is a slow and steady erosion in the legitimacy of the State of Israel. This affects the Jewish community that is exposed to criticism due to its connection to Israel."

Precies. Het gaat niet om kritiek op een specifiek beleid of een specifieke regering, maar om het ter discussie stellen van Israels bestaansrecht. Door bovendien stelselmatig de helft van de zaak onder te belichten of geheel te negeren, krijgen mensen een volkomen vertekend beeld van Israel als schurkenstaat die zonder reden op onschuldige Palestijnen schiet en een lange neus maakt naar de internationale gemeenschap. Ook meldt men geregeld feitelijke onjuistheden of worden zaken verdraaid zodat Israel als meedogenlozer en agressiever naar voren komt.

Report: Holland's sympathy for Israel in decline,7340,L-3891113,00.html
Internal Foreign Ministry document obtained by Ynet points to decrease in Dutch public's 'historic support' for Jewish state. Reasons: Operation Cast Lead, negative media coverage
Attila Somfalvi
Published: 05.18.10, 08:42
Israel has been slowly losing its allies around the world – but it seems that even those countries with a special relationship with the Jewish state are steadily growing their distance.

An internal document prepared by the Foreign Ministry and obtained by Ynet shows that the Netherlands joined the list of countries whose support for Israel has been on a constant decrease.

According to the document, "In recent years there has been a decline in the historic support for Israel among the Dutch public. The Netherlands is a country that places human rights high on its international agenda, as well as the issue of international law.

"The prolonged conflict between Israel and the Palestinians, along with negative coverage in the Dutch media have been the central factors leading to the declining support," the document notes.

The Palestinians, according to the current stance, "Are being portrayed as the weak side whose rights are violated, and as a result they enjoy sympathy and support from the Dutch public. Other factors to take under consideration are the influence of the Muslim community in the Netherlands, the decrease in feelings of guilt following the treatment of Dutch Jewry in World War II and the declining status of religion in the country (and a consequential decline in Christian support)."

Cast Lead eroded Israel's legitimacy

The Foreign Ministry in Israel accuses The Dutch Foreign Ministry for the country's lack of support for the Jewish state. According to the document, "The Dutch foreign minister has to deal with the bureaucracy of a ministry that is unsympathetic on the one hand, and opposition in the Parliament on the other."

However, members in the Foreign Ministry laud Dutch Foreign Minister Maxim Verhagen, who is considered "very friendly toward Israel," while Dutch Prime Minister Jan Peter Balkenende also gets good marks for "keeping a balanced policy toward Israel within the Dutch government."