Oblężenie Petersburga
Oblężenie Petersburga – seria bitew toczonych wokół miasta Petersburg w Wirginii od 9 czerwca 1864 do 25 marca 1865 roku, podczas amerykańskiej wojny secesyjnej. Mimo rozpowszechnionej nazwy nie było to klasyczne oblężenie, w trakcie którego miasto (lub wydzielone umocnienia) zostałoby całkowicie otoczone, a linie zaopatrzenia odcięte. W tym przypadku były to trwające dziewięć miesięcy walki pozycyjne, określane również mianem kampanii Richmond-Petersburg. Na początku tych walk wojska unionistów, dowodzone przez generała Ulyssesa S. Granta, bez powodzenia uderzyły na umocnienia Petersburga, a następnie zbudowały cały system ziemnych umocnień (okopów) rozciągających się na długości prawie 50 km wokół wschodnich i południowych podejść do miasta. Petersburg miał ogromne znaczenie dla armii konfederatów, generała Roberta E. Lee oraz dla stolicy Konfederacji, Richmond.