Σύνοδος της Φλωρεντίας
Η Σύνοδος της Φλωρεντίας, ονομαζόμενη και Σύνοδος της Φερράρας - Φλωρεντίας, λέγεται η σύνοδος, που από μέρους της Καθολικής εκκλησίας θεωρείται ότι είναι η συνέχεια της συνόδου της Βασιλείας, που είχε αρχίσει το 1431 από τον πάπα Μαρτίνο τον Ε΄. Κατά την διάρκεια της συνόδου της Βασιλείας ο πάπας Μαρτίνος Ε΄ πέθανε και στην θέση του στην Ρώμη εξελέγη ο Ευγένιος Δ΄. Οι περισσότεροι επίσκοποι που ήταν παρόντες στην σύνοδο της Βασιλείας αρνήθηκαν την εξουσία του Ευγενίου Δ΄ επί της συνόδου και τον καθαίρεσαν, εκλέγοντας στη θέση του τον Φήλικα Ε΄. Οι επίσκοποι της συνόδου της Βασιλείας, άλλωστε, εμφορούντο από το πνεύμα του λεγόμενου «συνοδικού κινήματος», που ζητούσε την επιστροφή της Εκκλησίας στο συνοδικό σύστημα διοίκησης. Έτσι η Δυτική Εκκλησία βρέθηκε να έχει δύο αντιπάλους πάπες. Ο Ευγένιος Δ΄, για αντιπερισπασμό, μετέφερε σε πρώτη φάση την σύνοδο, με όσους επισκόπους τού ήταν πιστοί, στη Φεράρα το 1438 και αργότερα (λόγω πανώλης εκεί), το 1439 στη Φλωρεντία, όπου και εκεί συζητήθηκε το ζήτημα της Ένωσης των Εκκλησιών -Ανατολικής και Δυτικής- υπό την ηγεσία του. Προφανώς μέσω της Ένωσης ο Ευγένιος Δ΄ ήθελε να ενισχύσει το κύρος του έναντι της συνόδου της Βασιλείας και όσων επισκόπων δεν τον αναγνώριζαν. Το αποτέλεσμα της Συνόδου ήταν να ψηφισθεί η Ένωση των δυο Εκκλησιών, αλλά εξαιτίας αντιδράσεων στη Κωνσταντινούπολη να μην γίνει πράξη ποτέ.