Vestigingsgebied
Het vestigingsgebied of paalgebied (Russisch: Черта оседлости; "Tsjertá osédlosti",Jiddisch: דער תּחום-המושבֿ, "der tkhum-ha-moyshəv") was het westelijkste gebied van het Russische Rijk waar het joden was toegestaan zich permanent te vestigen. Het gebied liep van een demarcatielijn in het oosten naar de buitengrens met Oost- en Midden-Europa. Het gebied omvatte slechts 20% van Europees Rusland en kwam kwam overeen met de historische grenzen van het Pools-Litouwse Gemenebest. Het omvatte een groot deel van het huidige Litouwen, Wit-Rusland, Polen, Moldavië, Oekraïne en gedeelten van West-Rusland. Binnen het vestigingsgebied waren echter wel een aantal steden waar deze toestemming niet voor gold. Enkele kleine categorieën joden mochten buiten het vestigingsgebied wonen.