Α΄ Ιταλο-Αβυσσηνιακός Πόλεμος
Ο Α΄ Ιταλο-Αιθιοπικός Πόλεμος ήταν ένοπλη σύρραξη μεταξύ της Ιταλίας και της Αιθιοπίας από το 1895 έως το 1896, με στόχο την αποικιοποίηση της δεύτερης από την πρώτη. Παρότι ο ηγέτης της Αιθιοπίας Menelik II βρισκόταν σε εγχώρια διαμάχη με τους πολιτικούς του αντιπάλους, κάτι στο οποίο προσέβλεπαν οι Ιταλοί, εντούτοις κατά τη διάρκεια της ιταλικής επίθεσης μέσω της Ιταλικής Ερυθραίας (1893) το Αβυσσηνιακό μέτωπο υπήρξε ενιαίο και αραγές. Περαιτέρω, τους Αιθίοπες υποστήριξαν οι ομόδοξοί τους Ρώσσοι, που τους τροφοδότησαν με πολεμικό εξοπλισμό και στρατιωτικούς συμβούλους, ενώ διπλωματική αρωγή παρέσχαν το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία, προκειμένου να αποτρέψουν τη μετατροπή της Ιταλίας σε μεγάλη αποικιακή δύναμη . Η σύρραξη προσέλαβε γενικευμένη έκταση το 1895 και αρχικά εξελίχθηκε ευνοϊκά για τους επιτιθέμενους. Ωστόσο, μια επιτυχής αντεπίθεση των Αιθιοπικών μονάδων ανέτρεψε τις ιταλικές θέσεις και οι Αιθίοπες κατέλαβαν το ιταλικό φρούριο του Μέκελε, υποχρεώνοντας τους υπερασπιστές του σε παράδοση. Η αποφασιστική μάχη όμως που έκρινε οριστικά την έκβαση του πολέμου δόθηκε στις 1 Μαΐου του 1896 στην περιοχή της Άντουα, πρωτεύουσας της επαρχίας Τίγκρε. Εκεί, οι Ιταλοί συντρίφτηκαν και αναγκάσθηκαν να υποχωρήσουν στο έδαφος της Ερυθραίας. Η νίκη των Αιθιόπων επί των Ιταλών, παρότι δεν ήταν η πρώτη που πετύχαινε μια Αφρικανική δύναμη σε βάρος δυτικής χώρας, ωστόσο αποτελεί τη μοναδική περίπτωση στο 19ο αιώνα κατά την οποία μια αποικιοκρατική δύναμη υπέστη στρατιωτική ήττα. Όπως μάλιστα έγραψε ένας ιστορικός «σε έναν αιώνα κατά τον οποίο σημειώθηκε ασταμάτητη ευρωπαϊκή επέκταση, η Αιθιοπία μόνη της είχε επιτυχώς υπερασπισθεί την ανεξαρτησία της». 