مقاومت داخلی علیه آپارتاید
مقاومت داخلی علیه آپارتاید ، اقدامی جمعی در آفریقای جنوبی بود که از چندین بخش مستقل جامعه سرچشمه گرفته و به جنبش‌های اجتماعی، مقاومت منفعل یا جنگ چریکی تبدیل شد. اقدام جمعی علیه حزب دولت ملی حاکم، همراه با انزوا و تحریم‌های اقتصادی بین‌المللی رو به رشد در آفریقای جنوبی، در پایان‌دادن به تبعیض و نژادپرستی عواملی جدی بودند. فعالان سفید و سیاه در این کشور، مانند استیو بیکو، دزموند توتو، نلسون ماندلا، هری شوارز و جو سلووو در موضوعات مختلف ضد آپارتاید درگیر بودند. در دههٔ ۱۹۸۰ میلادیٰ فعل‌وانفعال مستمری میان عمل خشونت‌آمیز و غیرخشونت‌آمیز علیه آپارتاید وجود داشت که از سال ۱۹۸۳ تا اولین انتخابات چندنژادی در سال ۱۹۹۴ با حق رأی عمومی، صحنهٔ برجستهٔ مقاومت علیه آپارتاید بود.