Powstanie w Azji Środkowej (1916)
Powstanie w Azji Środkowej – rewolta rdzennych ludów rosyjskiego Turkiestanu, do jakiej doszło w lipcu-sierpniu 1916 r. po ogłoszeniu ukazu Mikołaja II o mobilizacji zwolnionej dotąd ze służby wojskowej ludności do prac pomocniczych przy wojsku. Była kulminacją niezadowolenia miejscowych muzułmanów, zwłaszcza ubogich, jakie budziła kolonialna polityka rosyjska w Azji Środkowej, a także korupcja, powszechna wśród starszyzn aułów i przywódców plemiennych. Powstanie przybrało postać ataków na rosyjskich osadników, miejscowych urzędników i przedstawicieli starszyzny. Najkrwawszy przebieg miały wydarzenia w Siedmiorzeczu.