Bitwa pod Lenino
Bitwa pod Lenino – bitwa stoczona w dniach 12–13 października 1943 w pobliżu miasteczka Lenino nad rzeką Miereją na wschodniej Białorusi (8 km od granicy z Rosją) w ramach prowadzonej przez Armię Czerwoną operacji orszańskiej, pomiędzy radziecką 33 Armią Frontu Zachodniego i walczącą w jej składzie 1 Polską Dywizją Piechoty im. Tadeusza Kościuszki a Wehrmachtem (337 Dywizja Piechoty, wspierana przez odwody XXXIX Korpusu Pancernego). Była chrztem bojowym jednostek tzw. Ludowego Wojska Polskiego, formowanych w ZSRR przez polskie ośrodki podporządkowane władzom ZSRR i początkiem ich szlaku bojowego. Bitwa ta stała się w okresie PRL głównym symbolem walk Ludowego Wojska Polskiego u boku wojsk Związku Radzieckiego.