Bunt wójta Alberta
Bunt wójta Alberta – zbrojne wystąpienie części mieszczan krakowskich między majem 1311 roku a majem lub czerwcem 1312 roku przeciwko księciu kujawskiemu, Władysławowi. Przywódcą buntu był wójt krakowski Albert. Klęska powstania przyczyniła się do wzmocnienia działań księcia Władysława mających na celu zjednoczenie pod wspólnym berłem ziem polskich będących do czasu jego koronacji na króla Polski w stanie rozbicia dzielnicowego.