Basmactwo
Basmactwo (ros. "Басмачество") – istniejący w latach 1916–1934 w Azji Środkowej, zdecentralizowany zbrojny ruch narodowo–religijny skierowany przeciwko władzom carskim, a później bolszewickim. Był inspirowany przez miejscowych feudałów i muzułmańskie duchowieństwo. Szczyt walk basmaczy przypadł na lata 1922–1924, później ruch został niemal doszczętnie rozbity przez Armię Czerwoną pod dowództwem Michaiła Frunzego, a jego uczestnicy zmuszeni zostali do wycofania się za granicę – do Afganistanu i Iranu. Ostatnie oddziały muzułmańskie prowadziły działania zbrojnego aż do początku lat 30. XX wieku. Ważnymi dowódcami ruchu basmaczy byli Enver Pasza i Ibrahim-bek.