Konflikt polsko-litewski
Konflikt polsko-litewski – lokalny konflikt zbrojny w okresie dwudziestolecia międzywojennego pomiędzy dwoma odrodzonymi państwami: II Rzeczpospolitą Polską oraz Republiką Litewską, trwający w latach 1919–1920, który wybuchł na tle sporu o przynależność państwową terenów granicznych, głównie Wileńszczyzy i Suwalszczyzny. Zasadniczą osią sporu było jednak Wilno: miasto pod względem historycznym stanowiło część Litwy, jednak większość jego ludności posługiwała się wówczas językiem polskim i czuła się związana z odradzającym się państwem polskim.