Εξέγερση του Βανάτου
Η Εξέγερση του Βανάτου ("σερβικά: Банатски устанак") ήταν μια εξέγερση που διοργάνωσαν και καθοδήγησαν ο Σέρβος Ορθόδοξος επίσκοπος Θεόδωρος του Βρσατς και ο Σάβα Τεμίσβαρατς εναντίον των Οθωμανών στο Βιλαέτι της Τεμεσβάρ. Ηταν μία από τις τρεις μεγαλύτερες εξεγέρσεις κατά των Οθωμανών στην ιστορία της Σερβίας πριν από την Πρώτη Σερβική εξέγερση, με κέντρο το Βρσατς. Η εξέγερση ξέσπασε το 1594, στο αρχικό στάδιο του Πολυετούς Αυστροτουρκικού Πολέμου (1593-1606), και έγινε από ντόπιους Σέρβους, περίπου 5.000, που κατάφεραν να καταλάβουν γρήγορα αρκετές πόλεις της περιοχής πριν συντριβούν από τον Οθωμανικό στρατό. Σε αντίποινα οι Οθωμανοί έκαψαν τα λείψανα του Αγίου Σάββα. Αν και βραχύβια ενέπνευσε τις μελλοντικές εξεγέρσεις.