Φινλανδικός Εμφύλιος Πόλεμος
Ο Φινλανδικός Εμφύλιος Πόλεμος (27 Ιανουαρίου – 15 Μαΐου 1918) αφορούσε την αρχηγία και τον έλεγχο της Φινλανδίας κατά τη μετάβαση της από Μεγάλο Δουκάτο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας σε ανεξάρτητο κράτος. Η αντιπαράθεση σχημάτιζε μέρος της εθνικής, πολιτικής, και κοινωνικής αναταραχής που ήταν συνέπεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (Ανατολικό Μέτωπο) στην Ευρώπη. Ο πόλεμος ξέσπασε μεταξύ των "Κόκκινων", που τους οδηγούσε το Κόμμα των Σοσιαλδημοκρατών και των "Λευκών", που τους οδηγούσαν μη σοσιαλιστές, η συντηρητική Σύγκλητος της Φινλανδίας. Η παραστρατιωτική οργάνωση "Κόκκινοι Φρουροί", που αποτελείτο από βιομηχανικούς εργάτες και αγρότες, έλεγχε τις πόλεις και τα βιομηχανικά κέντρα της Νότιας Φινλανδίας. Η παραστρατιωτική οργάνωση Λευκοί Φρουροί, που αποτελείτο από χωρικούς και φατρίες αστών της μεσαίας και ανώτερης τάξης, έλεγχε την αγροτική κεντρική και βόρεια Φινλανδία.