Мяжа аселасці
Мяжа аселасці — у Расійскай імперыі з 1791 па 1917 год (фактычна па 1915 год) — граніца тэрыторыі, за межамі якой забаранялася пастаяннае пражыванне яўрэям (то бок іўдзеям, за выключэннем некалькіх катэгорый, у якія ў розныя часы ўваходзілі, напрыклад, купцы першай гільдыі, асобы з вышэйшай адукацыяй, адслужылыя рэкруты, рамеснікі, прыпісаныя да рамесных цэхаў, караімы.