Εισβολή στην Ισλανδία
Η εισβολή στην Ισλανδία, με την κωδική ονομασία Επιχείρηση Πιρούνι (Operation Fork), ήταν μια Βρετανική στρατιωτική επιχείρηση που διεξήχθη από το Βασιλικό Ναυτικό και Πεζοναύτες κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για να καταλάβουν και να αποκλείσουν την Ισλανδία από τη Γερμανία. Κατά την έναρξη του πολέμου, η Βρετανία επέβαλε αυστηρούς ελέγχους των εξαγωγών αγαθών της Ισλανδίας, προλαμβάνοντας κερδοφόρες αποστολές στη Γερμανία, ως μέρος του ναυτικού αποκλεισμού. Η Βρετανία πρόσφερε βοήθεια στην Ισλανδία, επιδιώκοντας συνεργασία «ως συμπολεμιστή και σύμμαχο», αλλά το Ρέικιαβικ αρνήθηκε και επιβεβαίωσε την ουδετερότητά του. Η γερμανική διπλωματική παρουσία στην Ισλανδία, μαζί με τη στρατηγική σημασία του νησιού, ανησύχησε τους Βρετανούς. Μετά την αποτυχία τους να πείσουν την Ισλανδική κυβέρνηση για να ενταχθούν στους Σύμμαχους, οι Βρετανοί εισέβαλαν το πρωί της 10ης Μαΐου 1940. Η αρχική δύναμη 746 Βρετανών Βασιλικών Πεζοναυτών που διοικούσε ο Συνταγματάρχης Ρόμπερτ Στέρτζες αποβιβάστηκαν στην πρωτεύουσα Ρέικιαβικ. Χωρίς να συναντήσουν καμία αντίσταση, τα στρατεύματα κινήθηκαν γρήγορα για να απενεργοποιήσουν τα δίκτυα επικοινωνίας, να διασφαλίσουν στρατηγικές θέσεις, και να συλλάβουν τους Γερμανούς πολίτες. Επιτάσσοντας τις τοπικές μεταφορές, τα στρατεύματα μετακινήθηκαν σε Χβαλφιόρδουρ, Καλνταδάρνες, Σαντσκέϊδ, και Άκρανες για να ασφαλίσουν περιοχές απόβασης από την πιθανότητα γερμανικής αντεπίθεσης.