Ինչպես դիտել ԱՄՆ բաց գոլֆի կենդանի հոսքը PureVPN- ով – piranhas-fr.com 1 Ինչպես դիտել ԱՄՆ բաց գոլֆի կենդանի հոսքը PureVPN- ով 1.1 Ե՞րբ է 2019 ԱՄՆ-ը բաց է? 1.2 Որտե՞ղ է 2019-ը ԱՄՆ-ի ԱՄՆ-ի բաց առաջնությունը? 1.3 Ինչպե՞ս դիտել 2019 թվականի ԱՄՆ-ը ՝ բաց գոլֆը կենդանի մայրաքաղաքով 1.4 Ինչպե՞ս դիտել ԱՄՆ-ի բաց 2019-ը առաջնության Մեծ Բրիտանիայից եւ ԱՄՆ-ից դուրս 1.5 Ամբողջական ժամանակացույց ԱՄՆ-ի բաց 2019 առաջնության համար 1.6 ԱՄՆ բաց 2019-ի առաջնության նախադիտում Հրապարակված է ՝ 2019 թվականի արտաքին տեսքի 10-ին Դիտեք առաջիկա 2019-ին ԱՄՆ բաց գոլֆի ԱՄՆ-ի գալիք առաջնությունը ՝ առանց PureVPN- ի հետ շփոթության. Հետեւեք այս երեք տարբերակներին եւ ստեղծեք հոսք. 2. Օգտագործեք Fox Sports- ին հանրաճանաչ կայքերի ցանկից. 3. Fox Sports- ի սահմանը կարող է գտնել նոր ներդիրով, կանցնի կենդանի բաժին եւ կսկսի հոսքը. Դասընթացը մի քանի անգամ կանաչ է. Պատրաստվեք արմատավորելու ձեր ինքնուրույն գոլֆ խաղացողին, քանի որ նրանք կարող են գերիշխանություն ունենալ ԱՄՆ-ի Գոլֆի Open 2019 մրցաշարի համար. Սա արդեն կարող է բացել գոլֆի 119-րդ բաց առաջնությունը եւ 18-ը `ժամը 7-ը:. Ե՞րբ է 2019 ԱՄՆ-ը բաց է? Առաջիկա 2019 թվականի ԱՄՆ գոլֆի բաց առաջնության ընտրության հինգշաբթի, 2019-ը գտնվում է 13-ին `այն կշարունակվի առաջիկա երեք օրերի ընթացքում, կարող է վերջնականապես փակվել շաբաթվա, 2019-ի համար` 16-ին: arm երմուկի միջոցով տարածված է նաեւ քաղաքային բոլոր պաշտոնական օրերին: , ավելի լավ է, որ սկսվում է երկուշաբթի, 2019-ը ՝ 10-ը, կարող եք դասընթացներ անցկացնել, տեսեք ձեր սիրած Գոլֆ խաղացողները. Որտե՞ղ է 2019-ը ԱՄՆ-ի ԱՄՆ-ի բաց առաջնությունը? ԱՄՆ-ի բացօթյա 2019-ի առաջնության կամբանա Pebble Beach Golf հղի լրագրողներ, Կալիֆոռնիայի Pebble Beach- ում. Սա կարող է լինել, երբ մենք ուղեւորվում ենք Pebble Beach- ը US Open- ի կողմից, քանի որ այսքանով էլ ճշգրիտ դասընթացներն անցկացնում են USGA- ի հատուկ 11: առաջնություն. Սա ներառում է 1972, 1982, 1992, 2000 եւ 2010 թվականների ԱՄՆ գոլֆի բաց առաջնություններում. Pebble Beach- ը ԱՄՆ-ի հետ հարաբերություններում վերափոխվում է գրեթե մեկ դար. Այն կարող է լինել ավելի շուտ, քանի որ կկարողանաք ազատ արձակել 10 տարի անց, երբ ընտրվեցիք հյուրընկալելու ԱՄՆ USGA- ի նախընտրությանը ՝ 1929-ին ԱՄՆ-ի սիրահարվածությունը. Ակնկալվում է, որ գոլֆի է »: կախարդական տեղ »է. հնարավորություն որ, 2019-ին վերադառնալը կտեսնեք շատ հետաքրքիր. Ինչպե՞ս դիտել 2019 թվականի ԱՄՆ-ը ՝ բաց գոլֆը կենդանի մայրաքաղաքով Համաձայն US Open 2019-ի պաշտոնական կայք, Fox Sports- ը, FS1- ի, Fox Deportes- ի եւ Fox Sports- ի ուղեւորի հեռարձակման հետ համատեղ, կտրամադրի օգտագործման ուղեղային հեռացման դիմադրություն. 119-րդ ԱՄՆ-ԱՄՆ-ի բացումը ստեղծվել է եւ այլ երկրների: 13-14-ը կմեկնեն FS1- ում `4: 30-11: 30: UTC. Fox- ը երրորդ փուլը լուսավորելու շաբաթվա ընթացքում ՝ 15-ին, երեկոյան 4-ից երեկոյան 2-ին, իսկապես UTC- ին, իսկապես չորրորդ փուլում, ներառյալ փլեյ-օֆը, անհրաժեշտության դեպքում, կիրակի, ունի 16-ին, երեկոյան 4 -ից երեկոյան 2-ը, UTC- ից. կարող եք, եթե չլիներ Fox Sports- ը, USGA- ն իր սեփական ծրագրերն է կտրամադրի ուղիղ ուղիղ հեռավորակում. Հեռարձակման ալիքների մանրամասն լրացուցիչ մանրամասների համար ստուգեք ստորեւ նշված աղյուսակը. Fox Sports, ԱՄՆ-ի Բաց պաշտոնական կայք Միացյալ Նահանգներ Sky Sports Միացյալ Թագավորություն Ինչպե՞ս դիտել ԱՄՆ-ի բաց 2019-ը առաջնության Մեծ Բրիտանիայից եւ ԱՄՆ-ից դուրս Այն կարող է, քանի որ ԱՄՆ-ը կարող է գտնել ամենատարածված գոլֆիային իրադարձություն, որը կարող է լինել այն տարածված մոլորակի վրա, այս ԱՄՆ-ում, ԱՄՆ-ում եւ Մեծ Բրիտանիայում: , PureVPN- ի օգնությամբ. PureVPN- ը VPN- ի ծրագիրն է, օգտագործողի միջոցով կարող եք փոխանակվել IP IP ցանկալի վայրում: Այս իրավունքը, անկախ նահանգը, դուք կարող եք գտնել, կարող եք միանալ PureVPN- ին եւ դիտել ձեր սիրած տարբերակը, ինչպես նաեւ օգտագործել ձեր տեղը: PureVPN- ը օգտագործելով համարապես հետեւեք ստորեւ կայ քայլերին. Անցեք PureVPN- ին եւ բաժանորդագրվեք հասանելի ցանկացած փաթեթից Ներբեռնեք եւ դիմեք ձեր սարքին եւ մուտքի գործին Ընտրեք կամ Միացյալ Նահանգները կամ Միացյալ Թագավորությունը որպես ձեր ցանկացող երկիր Համապատասխանորեն մուտք գործեք Fox Sports կամ Sky սպորտ Դիտեք 2019-ի ԱՄՆ-ի բաց գոլֆի առաջնությունը `առանց առանց անհանգստանալու Ամբողջական ժամանակացույց ԱՄՆ-ի բաց 2019 առաջնության համար Հայտարարության ներքո հնարավոր է ստեղծել ԱՄՆ-ի 2019 թվականը `բացելով առաջնության առաջիկա առաջնության ամբողջական ժամանակացույցը: Միջոցառման մասին ավելի շատ գիտելիքներ ստանալու համար պաշտոնական կայք` լրացուցիչ մանրամասներ. Ամսաթիվ / ժամ (UTC) ծածկույթ Հունիսի 3-ին / երկուշաբթի ՝ 3-4-ը. ԱՄՆ Բաց բաժնի որակավոր է Հունիսի 6-ին / հինգշաբթի, 4-7-ը. ԱՄՆ-ի Բաց խմբերի հայտարարություն Հունիսի 9 / կիրակի, 8: 30-9: 30 p.m. Էպոսներ: Tiger Woods 2000 ԱՄՆ-ը բաց Հունիսի 12 / չորեքշաբթի, 4: 30-7 էջ. Չորեքշաբթի ԱՄՆ-ի բացում Հունիսի 12-ին / չորեքշաբթի, 11-ը, երեկոյան 11-ը. Էպոսներ: Tiger Woods 2000 ԱՄՆ-ը բաց Հունիսի 13 / հինգշաբթի, 4: 30-11: 30. Առաջին փուլ Հունիսի 13 / հինգշաբթի 11: 30 p.m.-2: 30, օր. Առաջին փուլ Հունիսի 13-ին / հինգշաբթի, 2-ը `1: 30-ը. Առաջին տուր., Հայտնի խմբեր 1 Առաջին տուր., Featured խմբեր 2 Առաջին տուր., Անցյալ Հունիսի 14-ը / ուրբաթ, 12: 30-7: 30-ը. Երկրորդ փուլ Հունիսի 14 / ուրբաթ, 7: 30-10: 30. Երկրորդ փուլ Հունիսի 14-ը / ուրբաթ, 10-ը `9: 30-ը. Երկրորդ փուլ., Հատուկ խմբեր 1 Երկրորդ փուլ., Խմբագրություններ 2 Երկրորդ տուր., Երեւելի անցքեր Հունիսի 15 / շաբաթ օրը, երեկոյան 4-ը, -2. Երրորդ փուլ Հունիսի 15-ը / շաբաթ օրը, երեկոյան 1-ը, -2. Երրորդ փուլ Հունիսի 15 / շաբաթ օրը, երեկոյան 4-ը, -1. Երրորդ փուլ., Խմբագրումներ 1 Երրորդ փուլ., Խմբագրություններ 2 Երրորդ փուլ: Հայտնի անցքեր Հունիսի 16 / կիրակի, երեկոյան 4-ը, -12 Չորրորդ տուր Հունիսի 16 / կիրակի, ժամը 11: 00-ին, 2-ը. Չորրորդ տուր Հունիսի 16 / կիրակի, երեկոյան 6-ը, -1. Չորրորդ տուր., Խմբեր 1 Չորրորդ տուր., Խմբագրումներ 2 Չորրորդ տուր., Անցյալ ԱՄՆ բաց 2019-ի առաջնության նախադիտում Ապրիլյան վարպետության մրցաշարի հնարավորություն Թայգեր Վուդսի անհավատալի հաղթող, այնուհետեւ բոլորը շատ ոգեւորված կլինեն, տեսնելով ԱՄՆ-ում `Open Open- ի եռակի չի ցանկանում, որ վերադառնան. ցնցող որոշում. Ավելին, Դաստին ns ոնս կարող է ունենալ, կարող է ունենալ նաեւ իր անձնական կարիերան, ինչպես նաեւ մրցել է իր կարիերայի երկրորդ գլխավոր տիտղոսը գրանցելու համար. Կարող եք, կարող եք ունենալ աստղային խաղացողներ, կարող եք պատրաստել ձեր հավաքածուն, կարող եք ունենալ որպես գոլֆի երկրպագու: իրադարձության համար.


Մի ուրվական է շրջում Եվրոպայում, հայկական ռաբիսի ուրվականը | Orer News Site Մի ուրվական է շրջում Եվրոպայում, հայկական ռաբիսի ուրվականը 28 սեպտեմբերի, 2016 | 20:25 Մինչ հայկական համացանցն ու սոցիալական ցանցերն ակտիվ քննարկում են անցկացնում, թե ինչպես արգելեն ռաբիս երաժշտության քարոզչությունը հայկական Հանրային հեռուստաընկերության եթերում, նույն պահին Եվրոպայի հայկական համայնքները գովազդային առաջարկ են ստանում աննախադեպ համերգների մասին, որոնք պետք է ,,բարձրացնեն՚՚ եվրոպահայերի ճաշակը։ Գովազդային հոլովակը կոչ է անում Եվրոպայի լավագույն 8 քաղաքների հայերին դիմավորել Արտաշ Ասատրյանին։ Բարսելոնա, Փարիզ, Պրահա, Բեռլին, Մյունխեն, Համբուրգ, Վարշավա եւ Վիեննա։ Այսինքն դասական երաժշտական ավանդույթներ ունեցող քաղաքներում փորձում են տարածել հայկական ռաբիս։ Մնացյալ 7 քաղաքների մասին ոչինչ չեմ կարող ասել, սակայն Պրահան միշտ աչքի է ընկել ավելի դասական եւ ժողովրդական, նաեւ էստրադային ժանրի կատարողների համերգների կազմակերպմամբ։ Չեխահայությունը միշտ չի ընդունել ռաբիս երգիչներից ստացվող հայտերը, հատկապես՝ իրենց կողմից ներկայացվող գումարային եւ այլ պահանջները։ Այժմ փորձ է արվում երիտասարդ սերնդի մեջ, որին սովորեցնում ենք կոմիտասյան երաժշտություն, ժողովրդական երգ ու պար, իբրեւ հայկական երգի կատարելության բարձրակետ ընդունել ռաբիսը։ Սա աննախադեպ արշավ է մեր ինքնության եւ մեր արժեքային համակարգի պահպանության դեմ։ Փող աշխատելու մոլուցքը կուրացրել է բոլորին։ Բավական չէ, որ ամերիկյան Լոս Անջելեսի ու Ռուսաստանի ծովափնյա քաղաքներում հայկական ռաբիսը դարձել է գերիշխող ուղղություն, այժմ թիրախավորել են նաեւ Եվրոպան եւ հանրային եթերը։ Ինչպես իրավացիորեն գրել էր իր էջում մեծանուն երգչուհի Հասմիկ Պապյանը. ՚՚Ոտքի՛ հայ ժողովուրդ! Սա երկար մտածված, լավ կազմակերպված եւ մեր մշակույթը վերջնականապես կացնահարելու հանցավոր գործողություն է: Անհրաժեշտ է այն անհապաղ դադարեցնելու միջոցներ ձեռք առնել՚՚: Ո՞վ է ասում, որ ժողովրդական երգեր կատարողներին կամ ազգագրական խմբերին լսող չի լինի։ Պետք է նոր սերնդի մեջ ճաշակ ձեւավորել, ոչ թե այն փչացնել կլկլոցներով ու անհայտ ծագմամբ երաժշտական ելեւէջներով։ Այս իմաստով Հայաստան պետությունը պետք է նախաձեռնի հայկական ազգագրական խմբերի հյուրախաղեր հատկապես այն համայնքներում, որտեղ տարիներ շարունակ իրականացվել են նման ռաբիսության արշավներ։ Նրանք ովքեր սիրում են ռաբիս երաժշտություն, թող նման երգիչներին հրավիրեն իրենց ընտանեկան խնջույքներին եւ լսեն, պարեն, ուրախանան, բայց այն զանգվածային պսիխոզի չվերածեն։ Երբ մի քանի տարի առաջ Հանրային հեռուստաընկերության պատասխանատուներին ասում էի, որ սփյուռքի համար մի նորմալ մանկական ծրագիր չկա, որ մեր երեխաները հայերեն սովորեն, հայկական հաղորդում դիտեն, ամեն քաղաքում ու գյուղում հայկական դպրոց չկա, պատճառաբանում էին, թե դա թանկ հաճույք է։ Ամեն ինչի համար գումար կա, բացի ապագա սերնդի վրա գումար ծախսելուց։ Իսկ միգուցե ճիշտ կլիներ փակել ՚՚Ամենակարող երգիչը,, հաղորդումը եւ փոխարենը բացել մանկական հաղորդում։ Իհարկե, կասեն արդեն մանկական հաղորդումներ կան, բայց ավելի լավ է մի նորմալ մանկական հաղորդում լինի, քան՝ տասը այլ ցածրաճաշակ։ Լսելով ու կարդալով այս օրերին հնչած կամ տպագրված տարբեր կողմերի կարծիքներն ու ելույթները, միայն մեկ բան կարող եմ արձանագրել։ Նախ ով է ասել, որ մեր ամենակարող երգիչները, դրանք ռաբիս երգի կամ ռեստորանների կատարողներն են։ Այն գաղափարը, որ այսօր հեռուստաընկերության ղեկավարությունը փորձում է ներկայացնել , թե այդ հաղորդման ընթացքում պետք է ամենատարբեր ժանրերի երգեր կատարվեն, շատ հանգիստ կարող են կատարել իրական ձայն ունեցող եւ ամենեւին ոչ ռաբիս երգիչները։ Ինչ վերաբերում է հասարակության զարկերակին, ապա եթե Հանրային հեռուստաընկերության ղեկավարությունն այսքան տարի աշխատելով, չի հասկացել, թե ո՞րն է մեր հասարակության զարկերակը, եւ միայն նոր պետք է պարզի, ապա ինձ թվում է նա ոչինչ չունի անելու այդ կառույցում։ Քանի ուշ չէ, պետք է դիմում գրել եւ ազատվել աշխատանքից։ Հանրային կառույցը փորձարկումների դաշտ չէ եւ ոչ էլ մասնավոր քմահաճույքները բավարարելու տեղ։ Այն նախեւառաջ մեծ պատասխանատվություն է քո ժողովրդի, նրա մշակութային արժեքների պահպանման եւ ապագայի նկատմամբ։ Ցավոք, այս ամենի գիտակցումը բացակայում է։ Մեր ժողովուրդն այս պահին միգուցե ավելի կարեւոր մարտահրավերներ ունի։ Սակայն երբ զգում ենք, որ փորձում են մեր արմատներից մեզ կտրել, մի ողջ ժողովրդի՝ Հայաստան եւ Սփյուռք գցել հակամշակութային կեղտի մեջ, սա նույնպես դառնում է մարտահրավեր, ինչպիսին ունի պատերազմի դաշտում թշնամու դեմ կռիվ տվող հայրենասեր զինվորը։ ՕՐԵՐ եվրոպական ամսագրի գլխավոր խմբագիր 7. Կարինե Արթունին վերանորոգել է Պրահայի քաղաքապետարանի հին աշտարակի զինանշանները 8. «Պէտք է Հայրենիքին ծառայելու այլընտրանքային միջոցներ որոնել».- Տեսակցութիւն՝ Չեխիոյ «Օրեր» ամսագրի խմբագիր Յակոբ Ասատրեանի հետ 10. «Արշակի երգի» համաշխարհային պրեմիերան հուլիսի 6-ին Տաթեւի վանական համալիրում


source: fineweb

text: Հայաստան-Եվրոպական Միություն հարաբերություններ |Այս հոդվածը կամ բաժինը մաքրում է պահանջում Վիքիպեդիայի որակի չափանիշներին համապատասխանելու համար։' Խնդրում ենք, բարելավեք այս հոդվածը կամ բաժինը ըստ հոդվածների գրման կանոնակարգի: Կամ էլ կարող եք ուղղակի արտահայտել ձեր կարծիքը քննարկման էջում: Հայաստան - Եվրոպական միություն հարաբերությունները կարգավորող հիմնական իրավական փաստաթուղթը Գործընկերության եւ համագործակցության համաձայնագիրն է, որը ստորագրվել է 1996թ. ապրիլի 22-ին Լյուքսեմբուրգում եւ ուժի մեջ մտել՝ 1999թ. հուլիսի 1-ին։ Նշված համաձայնագրով կարգավորվում է ՀՀ-ԵՄ հարաբերությունների գրեթե ողջ սպեկտրը, բացի ռազմական ոլորտից։ Հայաստանի Հանրապետության եւ Եվրամիության հարաբերությունները կարգավորվում են 1999 թվականի հուլիսի ստորագրված Գործընկերության եւ համագործակցության մասին համաձայնագրով։ ՀՀ եւ Եվրամիության միջեւ համագործակցությունում առաջնային են գիտական, մշակութային, տնտեսական սերտ կապերի հաստատումը։ Համաձայնագիրը հիմք է կողմերի քաղաքական երկխոսությունների համար։ Գործընկերության եւ համագործակցության մասին համաձայնագրի /ԳՀՀ/ հիման վրա քաղաքական համագործակցությունը ներառում է առավել ակտիվ քաղաքական կապերի հաստատումը տնտեսական մերձեցման, ընդհանուր մտահոգության առարկա հանդիսացող անվտանգության եւ կայունության ամրապնդման միջազգային հարցերով դիրքորոշման մերձեցման նպատակով, համագործակցությունը ժողովրդավարության սկզբունքների եւ մարդու իրավունքների պահպանման հարցերով։ Համաձայնագրի հիմնական նպատակներն են՝ - Քաղաքական կապերի զարգացման միջոցով ապահովել կողմերի միջեւ քաղաքականության երկխոսությունը։ - Աջակցել ՀՀ ջանքերին՝ ամրապնդելու անցումը շուկայական հարաբերություններին։ - Նպաստել կողմերի միջեւ առեւտրին, ներդրումներին եւ ներդաշնակ տնտեսական կապերին եւ այդպիսով խթանել դրանց կայուն տնտեսական զարգացումը - Հիմք ապահովել օրենսդրական, տնտեսական, տեխնոլոգիական եւ մշակութային համագործակցության համար։ Հարկ է նշել, որ ըստ տվյալ համաձայնագրի, կողմերը միմյանց կտրամադրեն առավել բարենպաստ ռեժիմ բոլոր այն բնագավառներում, որոնք առնչվում են՝ - Արտահանումների եւ ներդրումների վրա տարածվող մաքսատուրքերին եւ գանձումներին։ - Մաքսային ստուգումների, տարանցման, ապրանքային պահեստների եւ վերաբեռնումների վերաբերյալ դրույթներին։ - Վճարման մեթոդներին եւ այդպիսի վճարումների փոխանցմանը։ - Ներկրվող ապրանքների վրա ուղղակի կամ անուղղակի հարկերի եւ այլ որեւէ տեսակի ներքին գանձումներին։ - Ներքին շուկայում ապրանքների վաճառքի, գնման, փոխադրման, բաշխաման եւ օգտագործման վերաբերյալ կանոններին։ Հայաստան-Եվրոպական փոխհարաբերություններում քաղաքական երկխոսության հաստատումը հիմք կծառայի հետագա օրենսդրական եւ ենթակառուցվածքային համապատասխանեցմանը։ Արտաքին հղումներ[խմբագրել] - Diplomatic Missions of the Republic of Armenia in Brussels - Հայաստանում Եվրոպական Միության պատվիրակության հաղորդագիր


ԳԵՐԱԳՈՒՅՆ ՀՈԳԵՎՈՐ ԽՈՐՀՐԴԻ ԺՈՂՈՎ ՄԱՅՐ ԱԹՈՌ ունիսի 19-ից 20-ը Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնում, նախագահությամբ Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Երկրորդ Ծայրագույն Պատրիարք եւ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի, տեղի ունեցավ Գերագույն հոգեւոր խորհրդի ժողով, որը բացվեց Նորին Սրբության ողջույնի եւ օրհնության խոսքով: Նիստերը, որպես ատենապետ, վարեցին Արեւմտյան Եվրոպայի Հայրապետական պատվիրակ Տ. Խաժակ արքեպս. Պարսամյանը եւ Տավուշի թեմի Առաջնորդ Տ. Բագրատ եպս. Գալստանյանը: Երկօրյա աշխատանքի ընթացքում քննության առնվեցին առաջիկա Ազգային-եկեղեցական ժողովի կազմակերպմանը, հայրենիքում ու սփյուռքում ազգային-եկեղեցական կյանքին առնչվող մի շարք հարցեր: Մասնավորապես անդրադառնալով 2020 թվականին գումարվելիք Ազգային-եկեղեցական ժողովին` ԳՀԽ անդամները լսեցին, ժողովի օրակարգի հարցերի նախապատրաստման նպատակով ստեղծված, յոթը հանձնախմբերի աշխատանքների ընթացքի վերաբերյալ զեկույցները, որոնք ներկայացրեցին թեմական եւ ծխական կյանքի կազմակերպման հանձնախմբի համաատենապետ Տ. Սեպուհ արքեպս. Չուլջյանը, Հայաստանյայց Առաքելական Ս. Եկեղեցու կրթադաստիարակչական առաքելության հանձնախմբի ատենապետ Տ. Աբրահամ արքեպս. Մկրտչյանը, սոցիալական ծառայության հանձնախմբի ատենապետ Տ. Միքայել արքեպս. Աջապահյանը, Հայաստան-սփյուռք կապերի ամրապնդման եւ ազգային ինքնության պահպանության գործում Հայաստանյայց Եկեղեցու առաքելության հանձնախմբի ատենապետ Տ. Վազգեն եպս. Միրզախանյանը, քրիստոնեական արժեհամակարգին նետված մարտահրավերների հանձնախմբի ատենապետ Տ. Բագրատ եպս. Գալստանյանը, հոգեւորականաց պատրաստության հանձնախմբի քարտուղար Տ. Գարեգին վրդ. Համբարձումյանը եւ Հայաստանյայց Եկեղեցու ֆինանսատնտեսական վիճակի բարելավման հանձնախմբի ատենապետ Տ. Մուշեղ եպս. Բաբայանը: Քննարկելով ներկայացված զեկույցները եւ կատարելով անհրաժեշտ թելադրություններ` Գերագույն հոգեւոր խորհրդի անդամները, Վեհափառ Հայրապետի գլխավորությամբ, բարձրորեն գնահատեցին հանձնախմբերի կողմից կատարված աշխատանքը: Հայրենիքի եւ սփյուռքի հոգեւորական եւ աշխարհական ներկայացուցիչներից կազմված հանձնախմբերը կշարունակեն լրամշակել Ազգային-եկեղեցական ժողովի օրակարգային հարցերը եւ դրանց շրջանակներում քննվելիք փաստաթղթերը: Ժողովականները լսեցին Մայր Տաճարի վերանորոգության ընթացքի մասին զեկույցը, որը ներկայացրեց Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի վարչատնտեսական բաժնի տնօրեն Տ. Մուշեղ եպս. Բաբայանը: Տեղեկացվեց նաեւ, Մայր Տաճարի ամրակայման ու հիմնանորոգության աշխատանքների իրականացմանն ի նպաստ, Սուրբ Էջմիածնի Կաթողիկեի առաջիկա տոնին մեկնարկող համազգային հանգանակության ծրագրի մասին, որը համակարգվելու է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի օրհնությամբ ստեղծված աշխատանքային խմբի կողմից՝ գլխավորությամբ ԱՄՆ Հայոց Արեւմտյան թեմի Առաջնորդ Տ. Հովնան արքեպս. Տերտերյանի: Ծանուցվեց հաստատված հոգաբարձուների պատվո հանձնախմբի եւ գործադիր մարմնի մասին: ԳՀԽ անդամները ողջունեցին ձեռնարկված քայլերը` կարեւորելով յուրաքանչյուր հայորդու մասնակցությունն ու ներդրումը համայն հայության Սրբություն Սրբոցի վերանորոգության ու բարեզարդ պահպանման գործում: Ժողովին Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի դիվանապետ Տ. Արշակ եպս. Խաչատրյանը տեղեկություններ փոխանցեց Հայաստանի Հանրապետության եւ Հայաստանյայց Առաքելական Եկեղեցու հարաբերությունների հարցերով աշխատանքային խմբի առաջին հանդիպման ու նախաձեռնված համատեղ քննարկումների մասին` իրազեկելով, որ աշխատանքներն ընթանում են բնականոն հունով` գործակցային ոգով լուծումներ ապահովելու Եկեղեցու կյանքում առկա զանազան խնդիրներին: Ժողովին անդրադարձ կատարվեց նաեւ Եկեղեցու կանոնական ու կանոնադրական մի շարք հարցերի:


Վաղ ֆիշինգը Էյ-Օու-Էլ-ում[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Անցումը ֆինանսական հաստատություններին[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Ֆիշինգն այսօր[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Ֆիշինգի տեխնիկան[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Սոցիալական ինժեներիա[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Հիմնական հոդված՝ Սոցիալական ինժեներիա Վեբ-հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Շրջանցելով զտիչները[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Նոր վտանգներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Պայքար ֆիշինգի դեմ[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Օգտատերերի ուսուցում[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Տեխնիկական մեթոդները[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Դիտարկիչները նախազգուշական վտանգի մասին[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Ֆիշինգ&oldid=6671482» էջից Համացանցային տերմինաբանություն Այս էջը վերջին անգամ փոփոխվել է 28 Դեկտեմբերի 2019 թվականի ժամը 19:57-ին:


text: «ԱՆՑՅԱԼՈՒՄ տեղի ունեցած բոլոր պատերազմները աննշան են թվում, երբ համեմատում ենք այժմ Եվրոպայում ծավալվող պատերազմի հետ»։ 1915 թ. սեպտեմբերի 1-ի «Դիտարանում» այսպես էր նկարագրվում Առաջին համաշխարհային պատերազմը, որում ժամանակի ընթացքում ներքաշվեցին մոտ 30 երկրներ։ Պատերազմական դրությունը պատճառ եղավ, որ «Դիտարանում» գրվի. «[Թագավորության] ծառայությունը որոշ չափով պասիվ է, հատկապես Գերմանիայում եւ Ֆրանսիայում»։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Աստվածաշունչ ուսումնասիրողները լիովին չէին հասկանում քրիստոնեական չեզոքության սկզբունքը։ Սակայն նրանք վճռել էին հռչակել բարի լուրը։ Ցանկանալով մասնակցություն բերել Թագավորության գործին՝ Վիլհելմ Հիլդեբրանտը պատվիրեց «Աստվածաշունչ ուսումնասիրողների ամսագրի» օրինակներ ֆրանսերենով։ Բայց նա Ֆրանսիայում էր ոչ թե որպես գրքեր տարածող (լիաժամ քարոզիչ), այլ որպես գերմանացի զինվոր։ Այս կարծեցյալ թշնամին՝ զինվորական համազգեստով, խաղաղության լուր էր տարածում, ինչը զարմանք էր պատճառում ֆրանսիացի անցորդներին։ «Դիտարանում» տպագրված նամակները ցույց են տալիս, որ ուրիշ գերմանացի Աստվածաշունչ ուսումնասիրողներ էլ մեծ ցանկություն ունեին Թագավորության գործին մասնակցելու, չնայած որ գտնվում էին զինվորական ծառայության մեջ։ Եղբայր Լեմքին, որը ծառայում էր ռազմական նավատորմում, տեղեկացրեց, որ անձնակազմից հինգ հոգի հետաքրքրություն են ցույց տալիս։ Նա գրել էր. «Նույնիսկ այս նավի վրա պտուղ եմ բերում Եհովայի փառքի համար»։ Գեորգ Կայզերը գնաց ռազմաճակատ որպես զինվոր եւ վերադարձավ տուն որպես ճշմարիտ Աստծու ծառա։ Ինչպե՞ս դա եղավ։ Նրա ձեռքն էր ընկել Աստվածաշունչ ուսումնասիրողների մի գրականություն, եւ նա սրտանց ընդունել էր Թագավորության մասին ճշմարտությունը ու հրաժարվել էր կռվելուց։ Ուստի նա անցավ ոչ շարային՝ մարտական գործողությունների հետ կապ չունեցող ծառայության։ Պատերազմից հետո նա երկար տարիներ եռանդորեն ծառայեց որպես ռահվիրա։ Չնայած Աստվածաշունչ ուսումնասիրողները դեռ լիարժեքորեն չէին հասկանում չեզոքության հարցը, սակայն նրանց մտածելակերպն ու վարքը շատ էր տարբերվում այն մարդկանց տեսակետից ու գործելակերպից, ովքեր կողմ էին պատերազմին։ Մինչ քաղաքական գործիչները եւ կրոնական առաջնորդները աջակցում էին պատերազմին, Աստվածաշունչ ուսումնասիրողները կառչած էին «Խաղաղության Իշխանին» (Ես. 9։6)։ Թեեւ նրանցից ոմանք բացարձակ չեզոքություն չէին պահում, սակայն ունեին այն հիմնական համոզմունքը, որն արտահայտեց Աստվածաշունչ ուսումնասիրողներից մեկը՝ Քոնրատ Մորտեն։ Նա ասաց. «Աստծու Խոսքից հստակ հասկացել էի, որ քրիստոնյան չպետք է սպանի» (Ելք 20։13)։ * Գերմանիայում, որտեղ չկար օրենք, որը զինծառայությունից հրաժարվողներին կազատեր այդ պարտականությունից, Աստվածաշունչ ուսումնասիրողներից ավելի քան 20 հոգի հրաժարվեցին որեւէ ձեւ առնչվել զինվորական ծառայությանը։ Նրանցից ոմանց համարեցին հոգեկան հիվանդ, ինչպես օրինակ՝ Գուստավ Կույաթին, որին տարան հոգեբուժարան՝ բուժելու։ Հանս Հոլտերհոֆը, որը նույնպես հրաժարվել էր զինվորական ծառայությունից, բանտարկվեց։ Նա այնտեղ էլ մերժեց պատերազմին առնչվող որեւէ աշխատանք կատարել։ Հսկիչները նրան զսպաշապիկ հագցրին եւ այդպես պահեցին այնքան ժամանակ, մինչեւ նրա վերջույթները անզգայացան։ Տեսնելով, որ չեն կարողանում կոտրել նրա վճռականությունը՝ նրան նույնիսկ տարան իբրեւ թե գնդակահարելու։ Սակայն Հանսը ողջ պատերազմի ընթացքում անկոտրում մնաց։ Ուրիշ եղբայրներ էլ, որոնք զինակոչվեցին, հրաժարվեցին զենք կրել եւ խնդրեցին, որ իրենց ոչ շարային ծառայության նշանակեն։ * Յոհանես Ռաութեն նույնպես հրաժարվեց եւ ուղարկվեց աշխատելու երկաթգծում։ Քոնրատ Մորտեն նշանակվեց որպես բուժաշխատող, իսկ Ռայնհոլտ Վեբերը՝ բուժեղբայր։ Ավգուստ Կրաֆցիգը, ով ուղեբեռներ էր տեղափոխում, նույնպես ուրախ էր, որ իր նշանակումը ռազմադաշտի հետ չէր առնչվում։ Այս Աստվածաշունչ ուսումնասիրողները եւ նրանց նման ուրիշներ վճռել էին ծառայել Եհովային՝ հիմնվելով նրա նկատմամբ սիրո ու նվիրվածության վերաբերյալ իրենց հասկացողության վրա։ Պատերազմի ընթացքում իրենց այս դիրքորոշման պատճառով Աստվածաշունչ ուսումնասիրողները հայտնվեցին իշխանությունների ուշադրության կենտրոնում։ Պատերազմին հաջորդող տարիներին Գերմանիայում հազարավոր դատական գործեր բացվեցին Աստվածաշունչ ուսումնասիրողների դեմ նրանց քարոզչական գործունեության համար։ Գերմանիայի մասնաճյուղը նրանց աջակցելու համար Մագդեբուրգում գտնվող Բեթելում իրավաբանական բաժին բացեց։ Եհովայի վկաները աստիճանաբար հստակեցրին քրիստոնեական չեզոքության վերաբերյալ իրենց հասկացողությունը։ Երբ սկսվեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, նրանք չեզոք մնացին՝ բացարձակապես չառնչվելով ռազմական գործողություններին։ Այդ ընթացքում Գերմանիայում նրանց համարում էին երկրի թշնամիներ եւ դաժանաբար հալածում էին։ Այս թեմայի վերաբերյալ կխոսենք «Մեր արխիվից» հոդվածաշարի այլ հոդվածում։ (Կենտրոնական Եվրոպայի մեր արխիվներից) ^ պարբ. 7 Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Բրիտանիայի՝ Աստվածաշունչ ուսումնասիրողների մասին կարող եք կարդալ «Դիտարանի» 2013 թ. մայիսի 15-ի համարի «Մեր արխիվից. նրանք ամուր մնացին «փորձության ժամին»» հոդվածում։ ^ պարբ. 9 Այսպես վարվել առաջարկվում էր «Հազարամյակի արշալույս» ժողովածուի 6-րդ հատորում (1904 թ.) եւ 1906 թ. օգոստոսի «Սիոնի Դիտարանում» (գերմաներեն)։ 1915 թ. սեպտեմբերի «Դիտարանում» որոշ չափով հստակեցվեց եւ նշվեց, որ Աստվածաշունչ ուսումնասիրողները պետք է խուսափեն զինվորական ծառայությունից։ Սակայն այդ հոդվածը գերմաներեն հրատարակության մեջ լույս չէր տեսել։ Իմացիր ավելին ՀԱՃԱԽ ՏՐՎՈՂ ՀԱՐՑԵՐ Եհովայի վկաները իրենց չեզոքությամբ սպառնալի՞ք են երկրի անվտանգությանը։


text: 1980-ականներ 1980-ականներ (արտասանվում է «Ինը հարյուր ութսունականներ» կամ «հազար ինը հարյուր ութսունականներ», ավելի հաճախ անվանում են «Ութսունականներ») տասնամյակ of the Գրիգորյան օրացույցով, որը սկսվել է 1980 թվականի հունվարի 1-ից 1989 թվականի դեկտեմբերի 31-ը։ Տասնամյակի ընթացքում տեղի ունեցան մեծ սոցիալ-տնտեսական փոփոխություններ պայմանավորված տեխնոլոգիայի զարգացման հետ եւ սկիզբ առավ գլոբալիզացիան։ Տնտեսական մեծ աճ գրանցեցին Թայլանդը, Մեքսիկան, Հարավային Կորեան, Թայվանը, Չինաստանը, Ճապոնիան եւ Արեւմտյան Գերմանիան։ Գլոբալ տաքացումը հայտնի դարձավ գիտական եւ քաղաքական ոլորտներում սկսած 1980-ականներից։ Զարգացող երկրները ունեցան տնտեսական դժվարություններ պայմանավորված պարտքային ճգնաժամի հետո, որից հետո նրանք ընկան մի շարք միջազգային կազմակերպություններից կախվածության մեջ, այդ թվում Միջազգային արժույթային հիմնադրամ (IMF) եւ Համաշխարհային բանկի։ Շատ նոր հակամարտություններ բռնկվեցին, այդ թվում Իրան-իրաքյան պատերազմը, Աֆղանական պատերազմը, the Լիբանանյան պատերազմ 1982-ը, Ղարաբաղյան պատերազմը եւ այլն։ Իսլամիզմը դարձավ հզոր քաղաքական ուժ եւ ստեղծվեցին շատ ահաբեկչական կազմակերպություններ, ներառյալ Ալ Քաիդան։ Ահաբեկչություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Տասնամյակի ամենաարյունալի ահաբեկչական գործողություններն են` - 1980 թվականի օգոստոսի 2-ին նեոֆաշիստական Նուկլեյ զինված հեղափոխություն խմբավորումը հեղինակեց Բոլոնիայի զանգվածային սպանությունները` Բոլոնիայի կենտրոնական կայարանում տեղադրելով ռումբ, ինչի արդյունքում զոհվեցին 85 մարդ։ - Էլ Մոցոտեի զանգվածային սպանությունները Էլ Սալվադորում 1981 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, ընդդեմ քաղաքացիների կառավարության կողմից կազմակերպված եւ ԱՄՆ օգնությամբ, հակակառավարական շարժումների ժամանակ, որոնք կազմակերպել էին Մարքիսիստ-Լենինիստ ապստամբները։ - Հարձակում Հռոմի եւ Վիեննայի օդանավակայանների վրա 1985 թվականի դեկտեմբերի 27-ին, ընդդեմ Իսրայելական El Al ավիաընկերության։ Հարձակումը կազմակերպել էին Աբու Նիդալի համախոհները, որոնք հովանավորվում էր Լիբիայի կառավարության կողմից։ - 1983 թվականի Բեյրութի պայթյուններ, Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ, երբ երկու պայթուցիկով բեռնված մեքենա պայթեցրեցին ԱՄՆ եւ Ֆրանսիական ռազմական շինություններ` սպանելով 299 ամերիկացի եւ ֆրանսիացի ծառայողների։ Պատասխանատվությունը իր վրա վերցրեց Իսլամական ջիհադ կազմակերպությունը։ Աղետներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը] Բնական աղետներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը] - Սրբ Ելենա լեռը ժայթքեց ԱՄՆ Վաշինգտոն նահանգում 1980 թվականի մայիսի 18-ին խլելով 57 մարդու կյանք։ - 1989 թվականի հոկտեմբերին տեղի ունեցավ Լոմա Պրիետայի երկրաշարժը Սան Ֆրանցիսկոյի առափնյա գոտում խլելով 65 մարդու կյանք եւ հազարավոր վիրավորներ։ - 1988 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Հայաստանում տեղի ունեցավ երկրաշարժ, որից մահացան հազարավոր մարդիկ, այդ ժամանակ Հայաստանը ԽՍՀՄ մասն էր։


text: Աստվածաշնչում հունարեն բառը, որը երբեմն թարգմանվել է «եկեղեցի», վերաբերվում է երկրպագության համար հավաքված մարդկանց, ոչ թե այն վայրին, որտեղ հավաքվել են նրանք։ Ուշադրություն դարձրեք հետեւյալ օրինակին։ Երբ Պողոս առաքյալը գրում էր Հռոմի քրիստոնյաներին, նա բարեւներ ուղարկեց մի ամուսնական զույգի՝ Ակյուղասին եւ Պրիսկիղային, եւ ավելացրեց, որ բարեւեն «նորանց տանը լինող եկեղեցուն» (Հռոմեացիներ 16:5, «Արարատ» թարգմանություն)։ Պողոսի բարեւները ուղղված էին ոչ թե շինությանը, այլ մարդկանց խմբին՝ ժողովին, որ հավաքվում էր այդ տանը։ * Ուստի մեր երկրպագության վայրը եկեղեցի կոչելու փոխարեն, մենք այն անվանում ենք Թագավորության սրահ։ Ինչո՞ւ «Եհովայի վկաների Թագավորության սրահ» Այս անունը շատ համապատասխան է, քանի որ... Այս շինությունը մի ընդարձակ սրահ է, հանդիպում անցկացնելու վայր։ Հրավիրում ենք ձեզ մեր Թագավորության սրահ, որտեղ ձեր աչքերով կտեսնեք՝ ինչպես են անցկացվում Եհովայի վկաների հանդիպումները։ Իմացիր ավելին ԺՈՂՈՎՆԵՐ Այցելիր Թագավորության սրահ եւ իմացիր, թե մարդիկ ինչու են հավաքվում այնտեղ։


(4179) Տուտատիս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները եւ դիտարկումները)։ (անգլ.)


text: Ռետրո Պետությունն է միասնության գերագույն դրսեւորումը։ Պետությունը մեր, որ արդեն 14 տարեկան է, բայց ո՞վ է հիշում այս պատանու ծնունդն ու տարիքը։ Չէ՞ որ ավելի հեշտ է նշել վաղամեռիկ եղբոր ծննդյան օրը։ Հայոց ցեղասպանության 90-ամյա տարելիցի լայնամասշտաբ նշանավորումից մոտ երկու շաբաթ անց Ամենայն Հայոց կաթողիկոսի գլխավորած ուխտավորների խմբի հետ առիթ ունեցա լինելու Երուսաղեմում։ Տպավորություններս Երուսաղեմից, Իսրայելից ու Պաղեստինից բավական շատ են, բազմազան ու հակասական։ Մեծ քաղաքի լավն այն է, որ մի ծայրից մյուսը գնալիս կարող ես ավտոբուսում գիրք կարդալ, կամ աչքի անցկացնել օրվա թերթերը, որոնք ոչ մի լավ բան չեն գրում, կամ այն, ինչ գրում են, դժվար է լավ անվանել։ Ֆիլմի վերնագիրն արդեն մտածել էի։ Ընդհանրապես վերնագիրն ամենակարեւորն է՝ դրանից է սկսվում ընթերցողի, դիտողի, ունկնդրի նախատրամադրվածությունը։ Մտածում էի այսպես էլ կոչել՝ «Հպարտության հոգսը»։ Ֆիլմն անգլերեն պիտի թարգմանվեր, չգիտեմ՝ անգլերենով ո՞նց կհնչեր, բայց հայերենով, կարծես, վատ չէր։ Եթե մեր հաղթանակներով հպարտանում ... Հայտարարված պատերազմները սկսվում են մի օր, որը հետո պատմության դասագրքերում նշվում է որպես սկիզբ։ Չհայտարարված պատերազմները սկիզբ չունեն։ Լինում են սահմանային միջադեպեր, փոքր կամ մեծ բախումներ, եւ ոչ ոք հաստատ չի կարող ասել, թե դրանցից հատկապես ո՞րն է այդ պատերազմի սկիզբը։ Ժամանակակից բառապաշարում նման պատերազմները պատերազմ էլ չեն կոչվում։ Դրանք հակամարտություններ են կամ զինյալ հակամարտություններ։ Ղարաբաղյան շարժումը ազգային ազատագրական պայքարի նոր շրջափուլի սկիզբը եղավ։ Լեռնային Ղարաբաղում եւ Հայաստանում հրապարակ դուրս եկած բազմությունները պահանջում էին Ադրբեջանի հայկական ինքնավար մարզի միացումը Մայր Հայրենիքին՝ այդ պահանջը պատճառաբանելով պատմական անարդարությամբ, մարզի բնակչության սոցիալ-տնտեսական ծանր վիճակով, ադրբեջանական ծայրագավառի անտեսվածությամբ եւ այլ խնդիրներով։ Հայոց ցեղասպանության 90-ամյակի նշանավորումը միավորեց հայ ժողովրդին։ Սա ուրախալի կլիներ, եթե չլիներ տխուր, եւ հիանալի կլիներ, եթե հիմնված լիներ ,սիրո վրա։ Մեկուկես միլիոն մոմ, մեկուկես միլիոն ծաղիկ, մեկուկես միլիոն մարդ... կարծես խորհրդային «լավագույն» ավանդույթներով պլան դրված լիներ մեր ժողովրդի վրա՝ ի Հայաստան եւ ի Սփյուռս աշխարհի։ Սա իհարկե չի նշանակում, թե ժողովուրդն ինքնակամ ու ինքնաբուխ չէր գնում Ծիծեռնակաբերդ։ «Մեկ մարդու մահը ողբերգություն է, շատերինը՝ վիճակագրություն» խորհրդային հայտնի աֆորիզմը մեզանում գործում է ստույգ ճշգրտությամբ, բայց եթե վերցնենք ու տեղադրենք այն իրական պատճառների համայնապատկերում, պարզ կդառնա, որ այդ «վիճակագրությունը» կարող էր պատահել մեզանից յուրաքանչյուրի հետ։ Ի՞նչ զգացին ահաբեկչության պատվիրատու-կազմակերպիչներն անձամբ, դժվար է ասել, բայց որ այդ ներումը մի քիչ էլ սասանեց «չարիքի կայսրությունը», պարզ է ու պարզ։ Որովհետեւ աշխարհի միլիարդավոր քրիստոնյաների Տերը՝ Հիսուս Քրիստոսը, չէր ասում՝ «Ակն ընդ ական», այլ ասում էր՝ «Սիրիր մերձավորիդ», ինչը նշանակում է՝ տես նրան, ով քո կարիքն ունի։ Ճակատագրի բերումով մեր ժողովրդի զգալի մասն ապրում է հայրենի բնաշխարհից դուրս։ Ոմանց կարծիքով՝ սա ողբերգություն է, մյուսներն այն համարում են առավելություն։ Ողբերգություն համարողներն այն կապում են նախորդ դարասկզբի իրադարձությունների եւ դրանց արդյունքում բնաշխարհիկ տարածքների կորստյան հետ։ Սկսվել է Ավագ շաբաթը, եւ 1700-ամյա քրիստոնյա մեր ժողովրդի համար Հիսուս Քրիստոսի Հարությունը պետք է լիներ սկսվող շաբաթվա ամենակարեւոր իրադարձությունը։ Որովհետեւ Քրիստոսը չարչարվեց, խաչվեց, մեռավ ու հարություն առավ, որ մարդն ապրի։ Եվ Քրիստոսի հարությունը կյանքի հույս դարձավ։ Եթե հայերի կոտորածի մեջ մեղադրենք հայ գործիչներին, դրանով կհամաձայնենք Օսմանյան կայսրության եւ Գերմանիայի կառավարությունների հետ, որոնք հայտարարում են, թե հայերն ապստամբել են եւ դրա համար պատժվել: Անկեղծ ասած, երբեւէ մտքովս չէր անցել, թե օրերից մի օր ստիպված կլինեմ նամակ գրել Ձեզ, հատկապես, որ վաղուց արդեն դուրս եմ եկել այն տարիքից, երբ կինոսավանի սերերին երկու բառ գրելու ցանկությունը մի կերպ հաղթահարվում էր հասցեի անգիտությամբ։ Հիմա էլ, ճիշտն ասած, չգիտեմ Ձեր հասցեն, բայց անափ վրդովմունքս, ես կասեի, նույնիսկ՝ զայրույթս, ստիպում են գրիչ վերցնել ու գրել... թեկուզ անորոշ հասցեով։ Ի՞նչ կապ կարող է լինել Հայոց ցեղասպանության ճանաչման եւ ռուսական ռազմական բազաների դուրս չբերման միջեւ, ես այդպես էլ չհասկացա, բայց պարզ էր հանրահավաքի կազմակերպիչների «Two in one» սկզբունքը՝ հազիվ ժողովուրդ է հավաքվել, եկեք միանգամից պահանջենք ինչ ուզում ենք։ Եվ այդ «Two in one»-ից էլ անմիջապես պարզ դարձավ, որ դա ոչ թե ինքնաբուխ ժողովրդական պոռթկում էր, այլ հրահրված էր առնվազն ռուս զինվորականության կողմից։ Սա հասկանալու համար քաղաքական վերլուծաբան լինել պետք չէ, բավական է տարրական տրամաբանությունը։ Զարմանալու բաները շատանում են կյանքում եւ տրանսպորտում, թերթերում եւ բարձր պաշտոնյաների ելույթներում, հեռուստատեսությամբ եւ եթերի մյուս անկյուններում։ Եվ այդ բաներն, անկեղծ ասած, ինձ մոտ երբեմն անձի երկվություն են առաջացնում։ Ու ինձ մեկ-մեկ թվում է, թե ես Հովհաննես Գալաջյանն եմ, բայց ոչ այն պատճառով, որ «Ուժն է ծնում իրավունք», այլ որովհետեւ զարմանալու բաները գնալով շատանում ու շատանում են։ Երբ հերթական անգամ գալիս է գարունը, Հայաստանում բողբոջում է իշխանափոխությունը։ Սա մի ծառ է, որ ստացվել է կառավարող վերնախավի անպատասխանատվության եւ կառավարվող ժողովրդի անտարբերության պատվաստումից։ 1998-ին իշխանության եկած ուժերը 8000 քառակուսի կիլոմետր տարածքով Ղարաբաղ էին խոստանում, ինչն այն ժամանակ էլ, ակնհայտ էր, որ իրատեսական չէ։ Հետո սկսվեց ժամանակ շահելու կամ այլ կերպ ասած` «Ոչ պատերազմ, ոչ խաղաղություն» գործընթացը։ Իսրայելի պատմությունից փոխառված այս գործելակերպը պետք է իր հետ բերեր նաեւ Իսրայելի փորձը, երբ հակամարտությունների եւ առճակատումների ընդմիջումներին անապատի վրա երկիր էր կառուցվում։ Ես չեմ կարծում, թե «PRESS» նշանն այնպիսի ազդեցություն ունի, ինչպիսին HUMMER-ները, կրկնվող թվերից կազմված կամ ՊՆ համարները, բայց, բոլոր դեպքերում, ընկերոջս դիտողությունը տեղին է, քանի որ ակնհայտ է մի երեւույթ, որն աշխարհում ոչ մի տեղ չես տեսնի։ Լրջանալու պահը» հոդվածում, որը մեզ մատուցվեց նախագահի հրաժարականից երեք-չորս ամիս առաջ։ Բայց մենք կորցրինք պահը՝ չիմանալով, թե ով որտեղից է գալիս եւ ուր է գնում։ Հիմա արդեն անցել է լրջանալու պահը, հիմա ապշելու պահն է, քանզի «վերին» ատյաններում ապշեցուցիչ հայտարարություններ են հնչում, որոնցով մեր ազատամարտը հավասարեցվում է ելուզակության, եւ մեր թափած ազնիվ արյունը դառնում է ունայնություն ու քամու աշխատանք։ Ինչպես բնության մեջ, հասարակության մեջ եւս չկա հավասարություն։ Կան հարուստներ եւ աղքատներ, կան խելոքներ ու ախմախներ, կան հաջողակներ ու անհաջողակներ եւ, վերջապես, կան մարդիկ, ում կարելի է կոչել անբախտ։ Շատերը «Սյունակախաղը» համարում են քո ստեղծագործության գագաթնակետը, համարում են, որ այդպիսի գրքից հետո անհնար է ավելի լավ բան ստեղծել: «Սյունակախաղի» ծնունդից ի վեր տասը տարի է անցել, ուրիշ գրքեր են լույս տեսել, դու ի՞նչ կասես այս առթիվ: Մի ժամանակ մենք ապրում էինք սարերում: Այդ սարերը բրդոտ շների պես փռված էին ոտքերի մոտ: Այդ սարերը վաղուց արդեն ձեռնասուն էին դարձել, կրելով մեր կացարանների, մեր պատերազմների, մեր երգերի անհանգիստ բեռը: Մեր խարույկները խանձել են նրանց բուրդը: Հռիփսիմե Միխայլովնայի կյանքում մեծ դեր է խաղացել Բորիս Պիոտրովսկու` Հայաստանի մեծ բարեկամի հետ ծանոթությունը, բարեկամությունն ու ամուսնությունը: Երիտասարդ լենինգրադցի գիտնականը Հայաստանում պեղել եւ ուսումնասիրել է հնագույն պետության` Ուրարտուի պատմությունը: Դիվանագետը պետք է գերզգույշ լինի սրախոսելիս` չվիրավորելու համար տվյալ երկրի ավանդույթներն ու սովորույթները, անպայման հաշվի առնի տեղի եւ զրուցակցի մտածելակերպը` մենթալիտետը: Ընդհանրապես, նախընտրելի է, որ նա չխախտի կատակի սահմանները եւ չանցնի հումորի սահմանները, իսկ սեւ, թունոտ հումորի եւ հեգնանքի մասին խոսելն անգամ ավելորդ է, դրանք հակացուցված են դիվանագետին: Կյանքում կա մի քանի բան, որ յուրաքանչյուրը պետք է ինքն անի: Օրինակ, եթե դու ուզում ես գրկել կնոջը, ես չեմ կարող դա քո փոխարեն անել, քո անունից, կամ, եթե դու պետք է քիթդ մաքրես, ապա ստիպված ես ինքդ դա անել: Ես չեմ կարող դա քո փոխարեն անել, դա քեզ չի օգնի: Նույնը վերաբերում է եւ աղոթքին: Ինչպե՞ս ես կարող եմ քո փոխարեն աղոթել: Դու ինքդ աղոթիր, եւ ես էլ կաղոթեմ: Իշխանություններն, ինչպես անցյալում, այնպես էլ հիմա (սա էլ հենց ազգային մտածելակերպի իներցիոն լինելու արդյունք է) չեն հասկանում կամ չեն ուզում հասկանալ, որ պետականության ամենակարեւոր հարցը մարդն է հասարակության մեջ, պետության օրինական դաշտում, նրա շահերն ու նրա ազատությունը: Ի՞նչ է մեզ համար այսօր խաչքարը, մեր քրիստոնեական կրոնի այդ նշանը, խորհրդանիշը, խարանադրոշմը: Քարերի վրա խաչեր՝ զուգակցված զարդաքանդակների հետ, կարելի է տեսնել ողջ պատմական Հայաստանի տարածքում: Դրանք այսօր էլ հուզում են մեզ: «Իմ ֆիլմերն այնպիսին են, որ քաղաքական ճնշումների չեն ենթարկվում: Իրանում, իհարկե, խիստ գրախոսություն կա, բայց ես քաղաքական ֆիլմ սարքող ռեժիսոր չեմ: Շատերն ինձ սխալ հասկանալու պատճառով են մեղադրել, բայց ես քաղաքական նպատակներ չեմ հետապնդում իմ ֆիլմերում: Դեմ եմ գաղափարախոսությանը, քանի որ համարում եմ, որ ոչ ոք մարդկությանը փրկելու դեղատոմս չի ստեղծել»: Քիարոստամին հաճախ ստիպում է էկրանին, իհարկե, նրա հետ մեկտեղ՝ ֆիլմին` առ ինչ-որ տարածություն կամ ողջ աշխարհ բացվող անցքի դեր խաղալ` բացված դուռը խոշոր պլանով «Որտե՞ղ է իմ ընկերոջ տունը» ֆիլմում (դռան մոտիվը ողջ ֆիլմի ուղեկիցն է, դասարանի դռներից մինչեւ տների դռները), կամ մեքենայի պատուհանները «Կյանքը շարունակվում է» եւ «Կեռասի համը» կինոնկարներում, որոնք հայտնվում են սկզբում եւ շարունակում են հայտնվել, առաջարկելով եւ չափելով նրա անցքը (հայացքը): Սիրիայի արեւելքում՝ Մաալուլայում, վերականգնվում են զինյալների ավերած տներն ու տաճարները, հայտնում է LifeNews-ը: Ահաբեկիչները քաղաքը գրավել էին 2013-ին, սակայն արդեն 2014թ. ապրիլին կառավարական զորքերին հաջողվել է ազատագրել հնագույն Մաալուլան: Վիլյամ Սարոյանը առաջիններից մեկը եղավ, որ լինելով զարմանալիորեն բեղուն ու առատագիր, ասես շրջեց Էմիլ Զոլայի «Ոչ մի օր առանց տողի» անտանելիորեն անհողդողդ ու հայտնի արտահայտությունը, եւ «Խիզախ պատանին թռչող ճոճաձողի վրա» լավագույն ջազային իմպրովիզացիաները հիշեցնող պատմվածքից հետո, կարող էր ասել` «ոչ մի տող, առանց օրվա»... Առանց` այդ պարգեւված օրվա կենդանի հոգու շարժման, թրթիռի, վետվետումների, թիռթեւ բերկրանքի ու անհուն տրտմության: «...Ես չեմ ուզում եւ չեմ կարող երկար ու բարակ գրել մեր երկրից, թեեւ դու հարցնում ես: Կարճ ասեմ՝ մենք թե դրսից, թե ներսից քանդեցինք մեր երկիրը: Գլխավորապես մենք: Մենք եմ ասում, եւ սրա մեջն է ճշմարտությունը...»: Մենք առտնին խոսքն իրականության ստվերն ենք համարում, նրա կրկնակը: Ավելի շուտ, ընդհակառակը, իրականությունն է բառի ստվերը: Եվ փիլիսոփայությունը, ըստ էության, այլ բան չէ, քան բանասիրություն` խորը, ստեղծագործական ներթափանցում բառի մեջ: Կենտրոնի գաղութատիրական քաղաքականությունը հանրապետությունում իրականցվում է տեղական կուսակցաբյուրոկրատական ապարատի իր դրածոների միջոցով։ Դժվար չէ վերհիշել, որ վերջին երկու տարում ժողովուրդը հոգնատանջ է եղել՝ արտահերթ նստաշրջան հրավիրելու կամ էլ այս կամ այն որոշումն ընդունել տալու պայքարում։ Այսինքն, հիմնականում պայքարել ենք «մեր» իսկ ղեկավարության դեմ՝ հանուն ազգային նպատակների։ Արվեստագետը ամենից առաջ պետք է ձգտի իր ստեղծագործությունների կատարելությանը: Հակառակ դեպքում նրա` արվեստին ծառայելը անիմաստ կդառնա: Վերցնենք, օրինակ, ցնցումը, որ հարուցում են հումանիզմի գաղափարները` եթե միայն դրան ձգտես, ապա դրան կարելի է հասնել սովորական քարոզի ունկնդրությամբ: Պետությանը գեղարվեստական ստեղծագործության վրա իշխանություն վերագրելը` բարբարոսների կործանարար նախապաշարմունքն է: Քաղաքական իշխանությունը մանրէազերծված է, չէ՞ որ նրա էությունը, ինչպիսի գաղափարախոսությամբ էլ նա ծածկվի` այլոց ենթարկումն է: Կոլեկցիոներությամբ զբաղվելը չափազանց բարդ եւ մտավոր հագեցած աշխատանք է: Դա բոլորին չէ, որ տրված է: Դրա համար ցանկություն եւ փող ունենալը քիչ է: Դա անձի գոյության հատուկ տեսակ է, որտեղ խաչաձեւվում են տարբեր անձնային, մշակութային, քաղաքական եւ այլ բաղադրիչներ: Կուրությունը` տեսողության պարզությունն է, խլությունը` լսողության նրբազգացությունն է, վտանգը` հանգստություն է, հաջողությունը` դժբախտություն: Օքսֆորդի երեւելի աստվածաբաններից մեկը մի անգամ նկատել է, որ ժամանակակից առաջընթացն իրեն ձեռք չի տալիս այն բանով, որ առաջ է շարժվում, այլ ոչ թե ետ:


text: Հիշել Մոռացե՞լ Եք ծածկագիրը Գրանցում Բրիտանական ԶԼՄ-ները հաղորդում են, որ իտալական երկու ակումբները պայքարում են կոլումբիացի... Ֆաբիո Կապելլոն բարձր է գնահատել Յուվեի ֆրանսիացի կիսապաշտպան Պոլ Պոգբայի խաղը:Ռուսաստանի... Յուվենտուսի 38-ամյա դարպասապահ Մարկո Ստորարին մեկնաբանել է` երեկ Վերոնայի դեմ կայացած... Ո՞վ է Յուվենտուսի 2012/2013 մրցաշրջանի լավագույն ֆուտբոլիստը Դիտել արդյունքները 2011-2012 © Juventus.am: Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Պատրաստել է Հայկ Արամյանը Կայքից մասնակի կամ ամբողջական մեջբերումներ կատարելիս հղումը Juventus.am-ին պարտադիր է։


Այս ամենի հետեւանքով ջարդվել էր ավելի քան 15 ավտոմեքենա, առգրավվել 3 տեսախցիկ, ծեծի ենթարկվել եւ վնասվածքներ ստացել շուրջ 20 մասնակից, որոնց թվում կային նաեւ լրագրողներ:


Արմեն Բունիաթյան - Վիքիպեդիա՝ ազատ հանրագիտարան սեպտեմբերի 30, 1930(1930-09-30) (89 տարեկան) ռենտգենաբան Q19909105? Բորիս Պետրովսկի Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական մեդալ «Աշխատանքի վետերան» մեդալ ԽՍՀՄ պետական մրցանակ ՌՍՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ ՌԴ նախագահի պատվոգիր Պատվո շքանշան Բարեկամության շքանշան «Խոպան հողերի յուրացման համար» մեդալ եւ ԽՍՀՍ Նախարարների խորհրդի մրցանակ Armen Artavazdovich Bunyatyan Վիքիպահեստում Արմեն Արտավազդի Բունիաթյան (սեպտեմբերի 30, 1930(1930-09-30), Երեւան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդահայ անեսթեզիոլոգ, բժշկական գիտությունների դոկտոր (1963), պրոֆեսոր, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս, Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1995): 4 Մրցանակներ եւ նվաճումներ 5 Ընտրված գիտական աշխատանքներ Արմեն Բունիաթյանը ծնվել է 1930 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Երեւանում: Հայրը՝ Արտավազդ Բունիաթյանը (1902-1956), Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից էր, 45-րդ բանակի եւ Անդրկովկասյան վաշտի հրամանատարի տեղակալ, ՀԽՍՀ մինիստրների խորհրդի նախագահի առաջին տեղակալ, չորրորդ գումարման ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ Պարգեւատրվել է մարտական մի շարք պարգեւներով[1]։ Մայրը՝ Ելենա Բուդաղյանը (1906-1986), հայկական սղագրության հիմնադիրն է[2]: Բունիաթյանը սովորել է Երեւանի Ֆ. Է. Ձերժինսկու անվան No 20 միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտել է արծաթե մեդալով[2]: Եղել է Եվգենի Պրիմակովի մանկության ընկերը: Զբաղվել է սպորտով, դարձել թռիչքների Հայաստանի չեմպիոն[3]: Սովորել է Երեւանի պետական բժշկական ինստիտուտում։ Ընկերոջ՝ ապագա ակադեմիկոս Ստեփան Սիտարյանի պնդմամբ առաջին կուրսից հետո ուսումը շարունակել է Մոսկվայի 2-րդ բժշկական համալսարանում, որտեղ նրա համակուրսեցիներն էին Անատոլի Պոկրովսկին եւ Սերգեյ Եֆունին[2]: 1954 թվականին ավարտել է համալսարանը։ 1957 թվականին քաղաքային No 4 հիվանդանոցում՝ պրոֆեսոր Զայցեւի մոտ, ավարտել է կլինիկական օրդինատուրան, իսկ 1959 թվականին Մոսկվայի պետական բժշկական ինստիտուտի ընդհանուր վիրաբուժության ամբիոնում ավարտել է ասպիրանտուրան: 1960 թվականին պրոֆեսոր Բորիս Պետրովսկու հրավերով[2] Բունիաթյանն աշխատանքի է անցել որպես բժիշկ-անեսթեզիոլոգ Մոսկվայի Ի.Մ.Սեչենովի անվան առաջին բժշկական ինստիտուտի հիվանդանոցային վիրաբուժության ամբիոնի անեսթեզիոլոգիայի լաբորատորիայում։ Եղել է կրտսեր գիտաշխատող[4]: 1963 թվականին[5] պաշտպանել դոկտորական ատենախոսությունը «Հիպոթերմիկ պերֆուզիան եւ անզգայացումը սրտի բնածին եւ ձեռքբերովի արատների վիրաբուժության մեջ» թեմայով, եւ 1967 թվականից ղեկավարել է Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի գիտական վիրաբուժության կենտրոնի անեսթեզիոլոգիական բաժանմունքը[4][2]: Դուստրը՝ Կարինա Բունիաթյանը, 2005 1960-ական թվականներին վերապատրաստվել է Անգլիայում (Լոնդոնի, Քարդիֆի եւ Լիվերպուլի հիվանդանոցներում եւ Վիրաբույժների Թագավորական քոլեջի անեսթեզիոլոգիայի ամբիոնում) եւ ԱՄՆ-ում (ուսումնասիրել է կարդիոանեսթեզիոլոգիայի եւ արյան արհեսական շրջանառության խնդիրները Նյու Յորքի, Ռոչեստերի, Քլիվլենդի, Հյուստոնի խոշորագույն կլինիկաներում)[5][2]: 1968 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում, իսկ 1981 թվականին՝ ՌԽՖՍՀ Գիտությունների պատվավոր գործչի կոչում[4]: 1967 թվականից մշակել է անեսթեզիոլոգիայի նոր ճյուղ՝ վիրահատության ընթացքում կենսակարեւոր օրգանների գործունեության համակարգչային մոնիթորինգ, ինչի համար արժանացել է ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի մրցանակի (1983) եւ պատվոգրի, դարձել Անգլիայի անեսթեզիոլոգիայի Թագավորական քոլեջի իսկական անդամ (1985)։ Բունիաթյանի մշակած հիպոթերմիկ պերֆուզիայի տեխնիկան ներդրվել է բժշկական պրակտիկայում, ինչը մեծապես նպաստել է սրտի վիրաբուժության, հատկապես սրտի իշեմիկ հիվանդության վիրաբուժության ոլորտի զարգացմանը։ Այդ ամենի համար 1988 թվականին Բունիաթյանն արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի: 1965-1991 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության գլխավոր անեսթեզիոլոգը[6][5]: 1991 թվականից ղեկավարում է Մոսկվայի Մ.Ս. Սեչենովի անվան պետական բժշկական համալսարանի բժիշկների հետբուհական մասնագիտական կրթության ֆակուլտետի անեսթեզիոլոգիայի եւ վերակենդանացման ամբիոնը: Ռուսաստանի «Անեսթեզիոլոգիա եւ վերակենդանացում» ամսագրի գլխավոր խմբագիրն է, «Journal of Cardiothoracic and Vascular Anesthesia» (ԱՄՆ), «Anästhesisten und Intensivmedizin» (Գեմանիա), «Anästhesie und Wiederbelebung» (Գերմանիա) ամսագրերի խմբագրական կազմի անդամ[7]: Բունիաթյանը պատրաստել է 13 բժիշկ եւ 77 գիտությունների թեկնածու, հեղինակել ավելի քան 600 գիտական աշխատանք, այդ թվում` 13 մենագրություն, դասագրքեր, տեղեկատուներ, մասնագիտական ձեռնարկներ, 7 գյուտի հեղինակ է[8]: Կինը՝ Աննա Մալովա Ֆյորդրովնան (ծնվել է 1929 թվականին), բժշկական գիտությունների թեկնածու է, Մոսկվայի Մ.Ս. Սեչենովի անվան պետական բժշկական համալսարանի կենտրոնական գիտահետազոտական լաբորատորիայի ավագ գիտաշխատող: Դուստրը՝ Կարինա Բունիաթյանը (ծնվել է 1954 թվականին), իմունոլոգ է, բժշկական գիտությունների դոկտոր։ 1987 թվականից աշխատում է Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի վիրաբուժության գիտական կենտրոնում[9]: Նա Ռուսաստանի ալերգոլոգների եւ կլինիկական իմունոլոգների ասոցիացիայի անդամ է: Ավելի քան 120 հրատարակված աշխատությունների հեղինակ է[10]: Շքանշան «Անմշակ հողերի յուրացման համար» (1957)[11] Շքանշան «Անձնվեր աշխատանքի համար» (1970)[5] Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1976)[5] ՌԽՖՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ (1981) ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդի մրցանակ (1983)[5] «Աշխատանքի վետերան» շքանշան (1987) Բարեկամության շքանշան (Ռուսաստան) (2000)[5] Պատվո շքանշան (Ռուսաստան) (2006)[6] Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի պատվո հավաստագիր (2016)[5] Ռուսաստանի Գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս Ա.Ն. Բաքուլեւի անվան մրցանակ եւ ոսկե մեդալ[5] Ռուսաստանի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս Վ.Ի. Բուրակովսկու մրցանակ[5] «Տարվա լավագույն ուսուցիչ» կրթական մրցանակ (2013)[5] 1991-1994 թվականների Հիմնարար հետազոտությունների ռուսական հիմնադրամի դրամաշնորհ[5] Ռուս-գերմանական անեսթեզիոլոգների գիտագործնական ընկերության նախագահ ռուսական կողմից (1991 թվականից) Ռուսաստանի Դաշնության Անեսթեզիոլոգների եւ ռեանիմատոլոգների ֆեդերացիայի փոխնախագահ Անեսթեզիոլոգիայի եվրոպական ակադեմիայի ակադեմիկոս Անգլիայի անեսթեզիոլոգների թագավորական քոլեջի իսկական անդամ Իռլանդիայի թագավորական քոլեջի անեսթեզիոլոգիայի ֆակուլտետի իսկական անդամ ԱՄՆ-ի արտակարգ իրավիճակներում բուժող հանրության թղթակից անդամ Բուլղարիայի, Հունգարիայի, Ռումինիայի, Լեհաստանի, Չեխոսլովակիայի, Հարավսլավիայի, Կոլումբիայի, Կուբայի, Ֆինլանդիայի անեսթեզիոլոգների գիտական հանրությունների, ինչպես նաեւ Անեսթեզիոլոգիայի կրթության Եվրոպական ակադեմիայի Մոսկվայի մասնաճյուղի (CEEA) պատվավոր անդամ[5] Петровский, Б. В. Гипотермическая перфузия в хирургии открытого сердца / Б. В. Петровский, Г. М. Соловьёв, А. А. Бунятян. — Ереван: Айастан, 1967. — 267 с. Бунятян A. A. Нейролептаналгезия. 1972. Бунятян A. A., Трекова Н. А., Журков B. C., Шмырин М. М., Кожевников В. А. О мутагенном действии анестетиков // Анестезия и реаниматология. 1977. No 4. С. 21-24. Бунятян A. A. Атаралгезия. 1983. Бунятян A. A. Справочник по анестезиологии. 1983. Бунятян A. A. Учебник по анестезиологии и реаниматологии для студентов. (1977, 1984). Бунятян A. A. Руководство по анестезиологии для врачей. (1994, 1997). Бунятян A. A. Руководство по анестезиологии и реаниматологии. М.: Медицина, 1998. Бунятян A. A. Образовательный стандарт послевузовской профессиональной подготовки по специальности «Анестезиология-реаниматология» (2001, 2003, 2004). Бунятян A. A. Руководство по кардиоанестезиологии. 2005. Бунятян A. A. Рациональная фармакоанестезиология. 2006. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Осень патриарха: интервью с Бунятяном А. А. // Больница. 2005. No 9. С. 3—7. ↑ Константинов Б. А., Соколов В. И. Тридцать лет вместе с Научным центром хирургии Российской академии медицинских наук. М., 1997. С. 153—154. ↑ 4,0 4,1 4,2 Лауреату Государственной премии СССР и премии Совета Министров СССР, Заслуженному деятелю науки РСФСР, академику РАН, профессору Армену Артаваздовичу Бунятяну 85 лет // Общая реаниматология. 2015. 11. С. 75—76. ↑ 5,00 5,01 5,02 5,03 5,04 5,05 5,06 5,07 5,08 5,09 5,10 5,11 5,12 Биография Бунятяна А. А. на сайте ФГБНУ «РНЦХ им. Академика Б. В. Петровского» ↑ 6,0 6,1 К 85-летию Армена Артаваздовича Бунятяна // Неотложная помощь. 2015. No 3. С. 76—77. ↑ Академику Бунятяну Армену Артаваздовичу — 85 лет! // сайт РАН ↑ Биография Бунатяна А. А. на сайте rusperson.com ↑ Мои родители самые большие мои друзья" // Больница. 2005. No 9. С.16 ↑ Сайт РНЦХ РАМН ↑ Бунятян Армен Артаваздович. Сеченовский Университет Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Արմեն_Բունիաթյան&oldid=6414973» էջից Այս էջը վերջին անգամ փոփոխվել է 11 Հուլիսի 2019 թվականի ժամը 04:58-ին:


source: CulturaX

text: ԴԱՀԿ պետ Միհրան Պողոսյանը հրաժարականի դիմում է ներկայացրել, որում մասնավորապես ասվում է. «Հայկական եւ միջազգային մամուլում վերջերս պանամական օֆշորների մասին հրապարակումներում ի հայտ եկավ նաեւ իմ անունը։ Ցավում եմ, որ անունս արծարծվում է միլիարդավոր դոլարներ իրականում սեփականացրած՝ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիեւի ընտանիքի կողքին։ Անընդունելի եմ համարում, որ իմ անձը պատճառ դառնա իմ երկրի եւ բռնապետական Ադրբեջանի միջեւ քաղաքակրթական որեւէ զուգահեռի, ինչի համար էլ այսօր իմ հրաժարականի դիմումն եմ ներկայացրել զբաղեցրածս պաշտոնից։ Օֆշորային հրապարակումներին հրապարակավ կանդրադառնամ արդեն որպես շարքային քաղաքացի՝ առանց պետական լծակներ տիրապետելու»։ Previous article Նավթի գների անկման պատճառով ԴԱԻՇ-ի եկամուտները նվազել են Next article Ռումինիան, Մոլդովան, Վրաստանն ու Ադրբեջանը ստորագրել են տարանցիկ բեռնափոխադրումների հուշագիր


text: Сильва Капутикян Շեն ու ամենաբաշխ հոգի Յոթանասնական թվականներն էին։ ՍԱ ծովի ափին գտնվող հայաբնակ վայրերից մեկում հանդիպման երեկո ունեի։ Երեկոյի վերջում ինձ շրջապատողների մեջ հանկարծ տեսա Մհեր Մկրտչյանին։ Զարմացա իսկապես. —Ֆրունզի՞կ, էդ ի՞նչ ես անում էս կողմերում։ —Սիլվա ջան, քույրս, հոգուդ մեռնիմ, նկարահանվում եմ,— ասաց ու ինձ փաթաթվեց, թեեւ մինչ այդ հազիվ ծանոթներ էինք։ Այսպես սկսվեց ու այդպես էլ շարունակվեց մեր բարեկամությունը։ Հանդիպելիս ամենեւին էլ ոչ ապոլոնյան դեմքը գեղեցկանում էր ներքին մի ճառագայթումով, որն անմիջապես հաղորդվում էր քեզ, եւ ինչքան էլ տխուր ու մտահոգ լինեիր, ակամա հաղորդվում էիր այդ ճառագայթմանը, ողողվում նույն ջերմությամբ։ Անհանգիստ հոգի էր, շեն, շռայլ, ամենաբաշխ հոգի։ Գ. Սունդուկյանի թատրոնի սյուներից էր, հայ եւ օտար շարժանկարների կենտրոնական դեմքը։ Խորհրդային Սիության բազմազգ հանդիսատեսին ստիպեց արտաբերել իր դժվարահունչ ազգանունը՝ Մկրտչյան, արտաբերել սիրով, հիացումով, ժպտերես։ Ամեն տեղ հետը տանում էր Հայաստանի ջերմությունը, հայ հանճարի անսպառ կուտակումներից իրեն հասած ժառանգությունն ու այն ցրում ամենքին։ Սակայն ինչքան էլ ցրում, միեւնույն է, իր հողին, հայրենի Գյումբիին, Երեւանին, իր ժողովողին մնում էր մի անսպառ բաժին, որից օգտվում էինք բոլորս, օգտվում առատորեն։ Նրա հետ ծիծաղում էինք, նրա հետ մտորում, նրա հետ ծերանամ էինք ու մանկանում։ Այնպես պատահեց, որ մի անգամ միասին Արզնիի առողջարանում էինք։ Բուժարանի բոլոր չորս հարկերը լցվել էին Ֆրունզիկով։ Որտեղ որ լինում էր՝ բակում, ճաշարանում, նախասրահներում, հանգստացողներն անմիջապես հավաքվում էին շուրջը, եւ բժիշկների ու բուժքույրերի ոչ մի հորդոր՝ անցնել բուժական նշանակումների կատարմանը, չէր օգնում. անհնար էր պոկվել արտիստի հմայքից, խոսք ու զրույցից, սրամտություններից։ Մի օր էլ Մհերր խնդրեց առանձին հանդիպել, սիրով համաձայնեցի։ Մտավ սենյակս՝ ձեռքին ինչ-որ թղթեր։ —Սիլվա ջան, հացդ խլել եմ, մի պոեմ եմ գրել, կուզեմ կարդամ։ Տեղավորվեց փոքրիկ սեղանի շուրջր, սկսեց կարդալ։ Նույն Ֆրունգիկը չէր կարծես, անսովոր լուրջ էր ու հուզված։ Պոեմում նկարագրված էր, թե ինչպես երկրաշարժի օրերին ամբողջ երկրագնդի մարդիկ ձեռք մեկնեցին աղետյալ հայ ժողովողին, եկան օգնելու Վրաստանից, Ռոաաստանից, Իտալիայից, Ֆրանսիայից, Անգլիայից, Ամերիկայից, Աֆրիկայից, Ալժիրից, Անգորայից, Շրի֊ Լանկայից, Պակիստանից, Հնդկաստանից, Սինգապուրից եւ այսպես շարունակ... Երբ կարդաց վերջացրեց, սպասողական հայացքը ուղղեց ինձ... —Լավ էր, Ֆրունգիկ ջան, շատ անկեղծ էր, ապրված... Խորաթափանց խոսակիցս զգաց, որ այնքան էլ հիացած չեմ իր չափածոյով։ Սի բան ասելու համար հարցրեցի. —Ուրիշ ո՞վ է գործդ կարդացել։ —Համո Սահյանը։ —Եվ ի՞նչ ասաց։ —Ասաց. «էդ ինչըխ լավ աշխարհագրություն գիտես...»։ Երկուսս էլ հորդ ծիծաղեցինք։ Ինչպես ամեն խելացի մարդ, Սհեր Սկրտչյանը գիտեր նաեւ ինքն իր վրա ծիծաղել, եւ դա նրա հոգու մեծությունն էր։ Գիտեր նաեւ ծիծաղի քողի տակ ծածկել իր խորունկ տխրությունը, եւ դա նույնպես իր մեծությունն էր։ Այն պահին, երբ ողջ առողջարանը թնդամ էր Ֆրունզիկի ծաղրաբանություններից, ծաղրաբանի աչքր մոտակա անտառի մի անկյունում սուսուփուս նկարչությամբ գբաղվող իր տղայի կողմն էր։ Տղային վերաբերվում էր անսահման քնքուշ, վրան դողալով, երեւի գիտեր նրա մեջ բուն դրած դարանակալ հիվանդության մասին։ Չէ՞ որ կինն էլ, սքանչելի մի դերասանուհի, նույն պահին գտնվում էր հոգեբուժարանում։ Քմահաճ բնությունր երբեմն սիրում է դաժան խաղեր խաղալ, արտաքուստ ամենաուրախ մարդուն տալիս է ներսից տխուր լինելու անթիվ առիթներ։ Այդ մարդկանցից էր նաեւ Սհեր Սկրտչյանը։ Տարիներ շարունակ նա իր հոգու ամենախորունկ ծալքերում իրեն պահեց իր ահռելի տառապանքը ու մեզ տվեց ծիծաղ, խնդություն, իր ձիրքերի լույսր վայելելու անսահման երջանկությու Սիլվա Կապուտիկյան Բանաստեղծուհի, ՀՀ ԳԱՍ ակադեմիկոս Free Joomla Lightbox Gallery


Հայ-իրանական հարաբերությունների արդի վիճակը պետք է գնահատել նորմալ. Արտյոմ Տոնոյան | Politik.am Հայ-իրանական հարաբերությունների արդի վիճակը պետք է գնահատել նորմալ. Արտյոմ Տոնոյան Հունվարի 10, 2019 Real Politik Այդ հայտարարությունը պետք է ընդունել ոչ թե որպես իրականություն կամ ճշմարտություն, այլ հայտարարություն, որն ունի հսկայական քարոզչական ենթատեքստ՝ Իրանի դեմ,-Politik.am-ի հետ զրույցում ասաց իրանագետ Արտյոմ Տոնոյանը՝ անդրադառնալով ԱՄՆ պետքարտուղար Մայք Պոմպեոյի այն հայտարարությանը, որ ԱՄՆ-ն պատրաստվում է գլոբալ հակաիրանական կոալիցիա ստեղծել: Հայտարարության հիման վրա միանգամից քննարկել այն՝ որպես տեղի ունեցած իրականություն, եւ որոշել Հայաստանի տեղը այդ փոփոխություններում՝ մի փոքր սխալ է, կարծում եմ: Մինչեւ Հայաստանի ներգրավվելը՝ համաշխարհային դաշինքն կազմելու համար դեռ երկար ճանապարհ ունեն: Խոսելով հայ-իրանական ներկա հարաբերությունների մասին՝ Արտյոմ Տոնոյաննն ասաց.«Թերեւս, մի փոքր սպասողական մակարդակ է: Տեղի են ունեցել փոփոխություններ Հայաստանի քաղաքական համակարգում, եւ, բնականաբար, պետք է սպասել բարձր մակարդակի հանդիպումենրի՝ վիճակը հասկանալու համար: Ամեն դեպքում, անկախ փոփոխություններից, թե՛ Հայաստանում, թե՛ Իրանում հայ-իրանական հարաբերությունները զարգանում են բավական ինտենսիվ: Եվ այս պահին էլ, ըստ էության, հայ-իրանական հարաբերությունների արդի վիճակը պետք է գնահատել նորմալ»: Հաջորդը Փաշինյանը չկարողացավ «խոդի տալ» սովետական «Ժիգուլին» Նախորդը Տրամաբանական է, որ ԱԺ փոխնախագահի երկրորդ պաշտոնը զբաղեցնի թվով երկրորդ քաղաքական ուժը


text: Միջազգային ստանդարտավորում Միջազգային ստանդարտները ստանդարտներ են` մշակված ստանդարտային կազմակերպությունների կողմից։ Միջազգային ստանդարտացմանը շահագրգիռ են աշխարհի բոլոր երկրները, քանի որ այն նպաստում է գիտատեխնիկական եւ տնտեսական համագործակցությանը, մեղմացնում կամ բացառում է միջազգային առեւտրի արգելքները։ Ստանդարտացման միջազգային երաշխավորությունները պարտադիր չեն որեւէ երկրին։ Սակայն ապրանքների կամ ծառայությունների համապատասխանությունը միջազգային ստանդարտներին կանխորոշում են համաշխարհային շուկայում դրանց հաջող մրցակցությանը։ Միջազգային ստանդարտացման կազմակերպության վառ օրինակ կարող է հանդիսանալ Ստանդարտացման միջազգային կազմակերպությունը` առավել հայտնի որպես ԻՍՕ (անգլ.` International Organization for Standardization, կրճատ` ISO)։ Այն ստեղծվել է 1947թ.-ին եւ ունի 162 անդամ երկրներ։


text: Մարդասպանություն Այն կարող է լինել պատահաբար կամ մտածված։ Մտածված սպանությունը կարող է լինել օրինական եւ անօրեն։ Օրինականների շարքին են պատկանում. - մահապատիժը, - պատերազմական գործուղությունների ժամանակ սպանությունները (չշփոթել պատերազմական հանցագործությունների հետ), - ինքնապաշտպանությունը, - հանցագործի ձերբակալումը, - էֆթանազիա (միայն որոշ երկրներում), - պատմականորեն՝ մարդկային զոհաբերությունը՝ այժմ պատժելի։ Անօրենների շարիքից են. - մարդասպանությունը, - ինքնասպանության հասցնելը, - որոշ երկրներում ինքնասպան լինողին, այդ գործողությունը իրականացնելու օգնությունը։ Աբորտի հարցը դեռ քննարկված չէ։ Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի չկա որեւէ կետ, որը հավասերեցնում է աբորտը եւ մարդասպանությունը, ի հակառակ այդ փաստի Հայ Առաքելական Եկեղեցու կողմից աբորտը դիտարկվում է որպես մարդասպանություն։


source: wikipedia

text: Օգոստոսի 27, տարվա 239-րդ (նահանջ տարիներին՝ 240-րդ) օրն է։ Տարվա ավարտին մնում է 126 օր։ Դեպքեր 1911 - Մոսկվայում հիմնադրվեց ԲԿՄԱ ֆուտբոլային ակումբը։ 1955 - Մեծ Բրիտանիայում լույս տեսավ Գինեսի ռեկորդների գրքի առաջին օրինակը 1982՝ հայ զինյալները Կանադայի Օտտավա քաղաքում սպանում են թուրք ռազմական դիվանագետ Աթիլա Ալթըքաթին 1991 - Մոլդովան հայտարարեց իր անկախությունը Սովետական Միությունից 2000 - Մոսկվայում գտնվող Օստանկինոյի աշտարակում ծագած հրդեհի զոհ է դառնում երեք մարդ 2003՝ վերջին 60 հազար տարիների ընթացքում Մարս մոլորակն անցնում է Երկրից ամենամոտ՝ 55 758 005 կմ հեռավորության վրա Պատերազմներ 1896 - Անգլա-զանզիբարյան՝ ըստ Գինեսի ռեկորդների գրքի պատմության մեջ ամենակարճատեւն է՝ 38 րոպե 1916 - Առաջին համաշխարհային՝ Ռումինիան պատերազմ է հայտարարում Ավստրա-Հունգարիային 1922 - Հույն-թուրքական՝ թուրքերի զորքը հույներից գրավում է Էգեյան Աֆյոն-Կարահիսար քաղաքը Ծնունդներ 1770 - Գեորգ Վիլհելմ Ֆրիդրիխ Հեգել գերմանացի փիլիսոփա 1856 - Իվան Ֆրանկո ուկրաինացի բանաստեղծ, տնտեսագետ, ազգագրագետ 1871 - Թեոդոր Դրայզեր ամերիկացի վիպասան եւ լրագրող 1875 - Մախլուտո զորավար 1884 - Ալեքսանդրե Աբաշելի, վրացի բանաստեղծ (մ. 1954) 1896 - Ֆաինա Ռանեւսկայա, դերասանուհի 1906 - Էդ Գեյն ամերիկացի մարդասպան եւ դիեր գողացող 1908 - Լինդոն Բ. Ջոնսոն Միացյալ Նահանգների 36-րդ նախագահը 1909 - Մորա Վալվերդե, կոմունիստական շարժման գործիչ 1910 - Մայր Թերեզա կաթոլիկ վանուհի 1930 - Վիկտոր Աբալակին, ռուս աստղագետ։ 1941 - Սեզարիա Էվորա երգչուհի (մ. 2011) 1945 - Մայմու Բերգ Maimu Berg էստոնացի կին գրող եւ քաղաքական գործիչ 1954 - Ալեքսանդրե Աբաշելի ალექსანდრე აბაშელი վրացի ֆանտաստ գրող Արցախի պատերազմի մասնակիցներ՝ 1962 - Զագլիկում Մարտակերտի շրջան Սուրեն Անտոնյան (զ. 1994) 1967 - Բերդաշենում Անդրանիկ Մարգարյան (զ. 1994) 1969 - Մարտակերտում Վաչագան Ավագիմյան (զ. 1992) 1956 - Կոնստանտին Օրբելյան Կրտսեր, ռուսաստանցի դիրիժոր 1972 - Գրեյթ Քալի Dalip Singh Rana հնդիկ ըմբիշ 1981 - Մակսուել Կաբելինո Անդրադե Maxwell Cabellino Andrade բրազիլացի ֆուտբոլիստ 1984 - Սալլի Մունտարի Sulley Muntary գանացի ֆուտբոլիստ 1988 - Դօրիան ժամանակակից արձակագիր, բլոգեր Մահեր 1576 - «Վերածննդի» դարաշրջանի իտալացի նկարիչ Տիցիան 1963 - Դյու Բոյս Դյուբուա, ամերիկացի գրող, պատմաբան, սոցիոլոգ 1965 - ֆրանսիացի ճարտարապետ Լե Կորբյուզիե 1967՝ մենեջեր Բրայան Էփսթեյն 1974՝ նկարիչ Եփրեմ Սավայան 1975՝ պետական եւ կուսակցական աշխատող Պարգեւ Ղազարյան 1991՝ ռուս ռոք երաժիշտ Մայկ Նաումենկո Արցախի պատերազմում զոհված մարտիկներ՝ Վանյա Ավագիմյան 1994՝ քանդակագործ Դերենիկ Դանիելյան 1996՝ բանաստեղծ Վիկտոր Հովսեփյան 2007 - Մարկոս Գրիգորյան, ամերիկահայ նկարիչ, գորգագետ, հողարվեստի ուղղության հիմնադիր 2011՝ սովետական եւ ռուս դերասանուհի Իա Սավվինա Տոներ Մոլդովա՝ Անկախության օր Ծանոթագրություններ


Պեռնուա - Վիքիպեդիա՝ ազատ հանրագիտարան 50°03′08′′ հս. լ. 2°11′04′′ ավ. ե.HGЯOL Պեռնուա (ֆր.՝ Pernois), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։ Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 718 մարդ, բնակչության խտությունը` 81.31 մարդ/կմ2։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.83 կմ2 տարածք։ 2010 թվականին ուներ 467 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 365-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 102։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,2 %։ 365 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 325 անձ (185 տղամարդ եւ 140 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (20 տղամարդ եւ 20 կին)։ 102 անաշխատունակներից 31-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 39-ը` թոշակառուներ, իսկ 32-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։ Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Պեռնուա&oldid=7843937» էջից Այս էջը վերջին անգամ փոփոխվել է 20 Մարտի 2021-ի ժամը 02:21-ին:


text: Իսպաներեն (; ), որը անվանում են նաեւ կաստիլերեն (, ), արեւմտառոմանական լեզու, որը ձեւավորվել է Իսպանիայի Կաստիլիա շրջանում եւ այժմ այն հանդիսանում Լատինական Ամերիկայի եւ Իսպանիայի հարյուր միլիոնավոր բնակիչների մայրենի լեզուն։ Այն սովորաբար համարվում է աշխարհում երկրորդ ամենատարածված լեզուն մանդարին չինարենից հետո։ Իսպաներենը իբերո-ռոմանական լեզվաընտանիքին պատկանող լեզուներից է, որն առաջացել է Իբերիայի խոսակցական լատիներենի մի քանի բարբառներից Արեւմտահռոմեական կայսրության փլուզումից հետո 5-րդ դարում։ Իսպաներենի տարրեր պարունակող հնագույն լատիներեն տեքստերը հայտնաբերվել են Իբերիայի հյուսիսային կենտրոնական հատվածներում 9-րդ դարում։ 13-րդ դարում լեզուն առաջին անգամ գրավոր համակարգված կիրառվել է Տոլեդոյում, որը այն ժամանակ Կաստիլիայի թագավորության մայրաքաղաքն էր։ Սկսած 16-րդ դարի սկզբից իսպաներենը տարածվեց Իսպանական թագավորության գաղութներում, հատկապես ամերիկյանում, ինչպես նաեւ Աֆրիկայում, Օվկիանիայում եւ Ֆիլիպիններում գտնվող Իսպանիային պատկանող տարածքներում։ Ժամանակակից իսպաներեն բառերի մոտ 75 %-ը ունի լատինական ծագում։ Հին հունարենը եւս իր ներդրումն ունի իսպաներեն բառարանի ձեւավորման վրա հատկապես լատիներենի միջոցով։ Իսպանական բառարանը ձեւավորման հենց սկզբից կրել է նաեւ արաբերենի ազդեցությունը, որը մեծացել է Իբերական թերակղզում Ալ-Անդալուսական շրջանի ժամանակ։ Իսպաներենի բառերի մոտ 8%-ը ունի արաբական ծագում, հետեւաբար արաբերենը իսպաներենի վրա մեծ ազդեցություն ունեցող երկրորդ լեզուն է լատիներենից հետո։ Նրա վրա ազդեցություն են ունեցել նաեւ բասկերենը, կելտիբերական լեզուն, վեստգոթերենը, ինչպես նաեւ իբերո-ռոմանական այլ լեզուները։ Դրանից զատ այն բառեր է փոխառել նաեւ այլ լեզուներից, հատկապես ռոմանական լեզուներից՝ ֆրանսերենից, իտալերենից, օքսիտաներենից, սարդիներենից, ինչպես նաեւ նահվաթլից, կեչուա լեզուներից եւ Ամերիկայի այլ տեղական լեզուներից։ Իսպաներենը ՄԱԿ-ի 6 պաշտոնական լեզուներից մեկն է։ Այն որպես պաշտոնական լեզու օգտագործվում է նաեւ ԵՄ-ի, Ամերիկյան պետությունների կազմակերպության, Հարավամերիկյան ազգերի միության, Լատինական Ամերիկայի եւ Կարիբյան երկրների համայնքի, Աֆրիկյան միության եւ մի շարք այլ միջազգային կազմակերպությունների կողմից։ Խոսողների մոտավոր թիվ Հաշվարկել են, որ մոտ 437 միլիոն մարդու համար իսպաներենը համարվում է մայրենի լեզու, ինչը նշանակում է, որ այն մայրենի լեզվով խոսողների թվաքանակով աշխարհում երկրորդն է մանդարինից հետո։ Ինչպես նշում է Սերվանտեսի ինստիտուտը հաշվարկվել է, որ իսպաներենը մայրենի լեզու է համարվում մոտ 477 միլիոն մարդու համար, 572 միլիոն մարդու համար այն որպես առաջին կամ երկրորդ լեզու է (այդ հաշվարկում ընդգրկված են նաեւ լեզվին վատ տիրապետողները), եւ 21 միլիոն ուսանող ուսումնասիրում են իսպաներենը որպես օտար լեզու։ Իսպաներենը պաշտոնական կամ ազգային լեզու է Իսպանիայում, Հասարակածային Գվինեայում եւ ամերիկյան 19 երկրներում։ Ամերիկայում իսպաներեն խոսացողների ընդհանուր թիվը 418 միլիոն է։ ԵՄ-ում իսպաներենը ընդհանուր բնակչության 8%-ի մայրենի լեզուն է, իսկ մոտ 7%-ի համար այն երկրորդ լեզու է։ Իսպաներենը ԱՄՆ-ում ամենատարածված երկրորդ լեզուն է։ 2011 թվականին Ամերիկյան համայնքի հետազոտությունների արդյունքում պարզ դարձավ, որ ԱՄՆ լատինամերիկյան ծագում ունեցող 55 միլիոն հինգ տարեկանից բարձր բնակիչներից 38 միլիոնը տանը խոսում է իսպաներեն։ Լեզվի անվանումներ Իսպանիայում եւ իսպանախոս աշխարհի տարբեր հատվածներում իսպաներենը կոչվում է նաեւ կաստիլերեն (կաստեյանո) Կաստիլիայի թագավորության անունով՝ այն տարբերակելու համար Իսպանիայում օգտագործվող մյուս լեզուներից, որոնցից են գալիսերենը, բասկերենը, աստուրերենը եւ կատալաներենը։ 1978 թվականի Իսպանիայի սահմանադրության մեջ կաստեյանո տերմինը օգտագործվում է սահմանելու համար ամբողջ Իսպանական պետության պաշտոնական լեզուն՝ այն առանձնացնելով -ից (այլ իսպանական լեզուներ)։ Ըստ III հոդվածի՝ Իսպանական թագավորական ակադեմիան ներկայումս իր կողմից արված հրապարակումներում օգտագործում է էսպանյոլ (español) տերմինը, որը 1713 թվականից մինչեւ 1923 թվականը կոչվել է կաստեյանո։ Diccionario panhispánico de dudas-ը (Իսպանական թագավորական ակադեմիայի կողմից հրատարակվող լեզվի ուղեցույց) պնդում է, որ չնայած Իսպանական թագավորական ակադեմիան նախընտրում է իսպաներեն լեզվի մասին խոսելիս օգտագործել էսպանյոլ տերմինը, եւ՛ էսպանյոլը եւ՛ կաստեյանո համարվում են հոմանիշներ եւ հավասարապես կիրառելի են։ Էսպանյոլ բառի համար առաջարվում է երկու ստուգաբանություն։ Իսպանական թագավորական ակադեմիական բառարանը այդ բառի ծագումը կապում է օքսիտաներեն էսպանյոլ (espaignol) բառի հետ, որն էլ իր հերթին ծագում է միջնադարյան լատիներեն իսպանյոլուս (Hispaniolus) բառից, որը նշանակում է Իսպանիայից ամ Իսպանիային պատկանող։ Այլ աղբյուրներում այն կապում են միջնադարյան լատինական իսպանյոնե (hispaniōne) անվան հետ, որն ունի նույն նշանակությունը։ Պատմություն Իսպաներենը ծագում է խոսակցական լատիներենից, որը Երկրորդ պունիկյան պատերազմի ժամանակ՝ մ.թ.ա. 210 թվականի սկզբին Իբերական թերակղզում սկսեց կիրառվել հռոմեացիների կողմից։ Նախկինում Իբերական թերակղզում խոսում էին մի քանի նախահռոմեական լեզուներով, որոնք կոչվում են նաեւ պելեոիսպանական լեզուներ եւ որոնք ընդհանրություններ չունեն լատիներենի, իսկ նրանց մի մասն անգամ հնդեվրոպական լեզուների հետ։ Այս լեզուների թվում են բասկերենը, որով խոսում են մինչ օրս, իբերերենը, սելտիբերենը եւ գալիսերենը։ Առաջին փաստաթղթերը, որոնք պարունակում են ժամանակակից իսպաներենի տարրեր, թվագրվում են 9-րդ դարով։ Միջնադարից մինչեւ ժամանակակից շրջան ընկած ժամանակահատվածում իսպանական բառապաշարի վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել ռոմանական լեզուները՝ նավարո-արագոներենը, լեոներենը, կատալաներենը, պորտուգալերենը, գալիսերենը, օքսիտաներենը, իսկ ավելի ուշ՝ ֆրանսերենը եւ իտալերենը։ Իսպաներենը փոխառել է զգալի թվով բառեր նաեւ արաբերենից։ Ցեղերի միգրացիայի, ինչպես նաեւ Իբերիայում վեստգոթերի իշխանության շրջանում գերմանական լեզուները ունեցել են փոքր ազդեցություն իսպաներենի վրա։ Բացի այդ, շատ բառեր փոխառվել են լատիներենից եկեղեցական գրավոր լեզվի եւ պատարագի լեզվի միջոցով։ Փոխառությունները վերցվել են եւ՛ դասական լատիներենից եւ՛ Վերածննդի շրջանի լատիներենից։ Ռամոն Մենենդես Պիդալի թեորիայի համաձայն՝ խոսակցական լատիներենի տեղական խոսվածքները իսպաներեն են ներթափանցել Իբերիայի հյուսիսից՝ Բուրգոս քաղաքից։ Այս խոսվածքը այնուհետեւ տարածվեց Տոլեդոյում, որտեղ գրավոր իսպաներենի չափանիշները սկսեցին զարգանալ առաջին անգամ 13-րդ դարում։ Այս ձեւավորման փուլում իսպաներենը իր քույր լեզու լեոներենից էականորեն տարբերվող զարգացման ուղի ընտրեց, եւ մի քանի հեղինակների համաձայն՝ առանձնացավ բասկերենի մեծ ազդեցությամբ։ Այս տարբերվող խոսվածքը տարածում գտավ Իսպանիայի հարավում Ռեկոնկիստայի միջոցով։ Միաժամանակ բառապաշարի վրա մեծ ազդեցություն ունեցավ նաեւ Ալ-Անդալուսի արաբերենը մեծ մասամբ միջնորդավորված կերպով՝ մոզարաբիկ խոսվածքի (մոտ 4000 արաբերեն ծագման բառ, ինչը կազմում է ամբողջ լեզվի 8%-ը) միջոցով։ Այս նոր լեզվի գրային նորմերը զարգացել են 13-րդ դարից 16-րդ դարն ընկած ժամանակահատվածում Տոլեդոյի քաղաքներում եւ 1570-ական թվականներին Մադրիդում։ Իսպաներենի հնչյունային համակարգի զարգացումը դրսեւորվում է փոփոխություններով, որոնք բնորոշ են արեւմտառոմանական լեզուներին, օրինակ՝ միջձայնային բաղաձայնների կրճատում (Latin > Spanish ). Լատիներենի երկբարբառացումը (diphthongization) ընդգծվում է կարճ -ի եւ -ի միջոցով, որոնց առկայությունը բնորոշ է ֆրանսերենի եւ իտալերենի բաց վանկերին, իսկ պորտուգալերենում եւ կատալաներենում դրանք բացակայում են։ Կարճ -ն եւ -ն առկա են իսպաներենի եւ՛ բաց, եւ՛ փակ վանկերում. դա ցույց է տրված ստորին աղյուսակում։ <div style="overflow:auto;"> {|class="wikitable" style="text-align: center" |- !Լատիներեն||Իսպաներեն||Լադինո||Արագոներեն||Աստուրերեն||Գալիսերեն||Պորտուգալերեն||Կատալաներեն||Օքսիտաներեն||Ֆրանսերեն||Սարդիներեն||Իտալերեն||Ռումիներեն|||Անգլերեն |- ||| colspan="4" | piedra|| colspan="3" | pedra||pedra/pèira||pierre||perda||pietra||piatrǎ||'stone' |- ||| colspan="4" |tierra|| colspan="3" | terra||tèrra||terre|| colspan="2"| terra||țară||'land' |- ||| colspan="3" | muere||muerre|| colspan="2" |morre||mor||morís||meurt||mòrit||muore||moare||'dies (v.)' |- ||| colspan="4" | muerte|| colspan="2" | morte||mort||mòrt||mort||mòrti||morte||moarte||'death' |} Իսպաներենը առանձնանում է լատիներեն եւ կրկնակ բաղաձայնների քմայնացմամբ (այսպես, լատիներեն՝ > իսպաներեն՝ , եւ լատիներեն՝ > իսպաներեն՝). Լատիներենում u կամ v տառով արտահայտվող բաղաձայնը, որը արտասանվում է դասական լատիներենում խոսակցական լատիներենում փոխակերպվում է երկշրթային շփական բաղաձայնի : Իսպաներենի վաղ շրջանում (բայց ոչ կատալաներենում կամ պորտուգալերենում) այն ձուլվում է b գրվող երկշրթնային բաղաձայնին, որը կարող է լինել կա՛մ պայթական, կա՛մ շփական։ Ժամանակակից իսպաներենում b եւ v գրային նշանները արտասանությամբ չեն տարբերվում։ Սակայն որոշ բացառություններ առկա են կարիբյան իսպաներենում։ Իսպաներենին (ինչպես նաեւ օքսիտաներենի գասկոն խոսվածքին եւ բասկերենին) հատուկ է լատիներենի բառասկզբում գրվող f տառի h–ի փոխակերպումը, որը չի արտասանվում, երբ նրան հաջորդողը կարճ ձայնավոր է։ H–ը, որը գրելիս պահպանում է, ներկայումս չի արտասանվում լեզվի մի շարք տարբերակներում, չնայած որ անդալուսյան եւ կարիբյան մի շարք խոսվածքների որոշ բառերում այն արտասանվում է։ Լատիներենից եւ մի շարք այլ ռոմանական լեզուներից բառեր փոխառելու արդյունքում ժամանակակից իսպաներենում առաջացել են շատ f-/h- նմանօրինակ բառեր՝ Fernando եւ Hernando (իսպաներենում երկուսն էլ փոխարինում են Ferdinand–ին), ferrero եւ herrero (դարբին), fierro and hierro (երկաթ), fondo եւ hondo (խորը)։ Hacer բայը (անել) ծագում է satisfacer (բավարարել) բայի արմատից, իսկ hecho–ն (արված, կատարված) նմանապես ծագում է satisfecho (բավարարված) բառի արմատից։ Լատիներենի որոշ բաղաձայնների խմբեր իսպանական լեզուներում մի շարք տարբերությունների առաջացման պատճառ են դարձել, ինչպես ցույց է տրված աղյուսակում. 15 եւ 16–րդ դարերում իսպաներենում շչական բաղաձայնների արտասանության մեջ մեծ փոփոխություններ իրականացվեցին, որը հանգեցրեց տառի ետնալեզվային արտասանությանը, իսկ Իսպանիայի մեծ մասում տառի միջատամնային արտասանությանը։ Էլիո Անտոնիո դե Նեբրիխայի Սալամանկայում 1492 թվականին գրված Կաստեյանո լեզվի քերականությունը առաջին քերականությունն է, որը վերաբերում է եվրոպական ժամանակակից լեզվին։ Հայտնի անեկդոտի համաձայն՝ երբ Նեբրիխան այն ներկայացրեց Իզաբելլա I թագուհուն, վերջինս հարցրեց, թե որն է այդ աշխատանքի նպատակը, իսկ Նեբրիխան պատասխանեց, որ լեզուն թագավորության գործիքն է։ 1492 թվականի օգոստոսի18-ին քերականության նախաբանում Նեբրիխան նշել էր. «... լեզուն միշտ եղել է թագավորության դաշնակիցը»։ 16-րդ դարից ի վեր՝ Իսպանիայի կողմից Ամերիկայի գաղութացման շնորհիվ լեզուն տարածվեց Ամերիկայում եւ Արեւելյան Հնդկաստանի իսպանական հատվածում։ Միգել Սերվանտեսը՝ Դոն Կիխոտի հեղինակը, այնքան հայտնի է աշխարհում, որ իսպաներենը երբեմն կոչում են Սերվանտեսի լեզու (lengua de Cervantes)։ 20-րդ դարում իսպաներենով սկսեցին խոսել նաեւ Հասարակածային Գվինեայում եւ Արեւմտյան Սահարայում, ինչպես նաեւ ԱՄՆ այն հատվածներում, որոնք Իսպանական թագավորության մաս չեն կազմել, օրինակ Նյու Յորքում իսպանական վարչական շրջանում։ Քերականություն Իսպաներենի քերականական եւ լեզվաբանական-տիպաբանական առանձնահատկությունների մեծ մասը նման է մյուս ռոմանական լեզուների առանձնահատկություններին։ Իսպաներենը ճկուն լեզուների շարքին է դասվում։ Գոյականը եւ ածականը ունեն երկու սեռ եւ երկու թիվ, հոդերը եւ որոշ դերանուններ եզակի թվում ունեն չեզոք սեռ։ Յուրաքանչյուր բայի համար գոյություն ունի մոտ հիսուն խոնարհման ձեւ, երեք ժամանակ՝ անցյալ, ներկա եւ ապառնի, անցյալի երկու ասպեկտ՝ կատարյալ եւ անկատար, չորս եղանակ՝ սահմանական, ըղձական, պայմանական, հրամայական, երեք դեմք՝ առաջին, երկրորդ եւ երրորդ, երկու թիվ՝ եզակի եւ հոգնակի, բայի երեք անդեմ ձեւեր։ Իսպաներենի շարահյուսությունը ընդունված է համարել աջակողմյան, այսինքն, ստորադաս կամ լրացնող անդամը դրվում է լրացյալ բառից հետո։ Լեզվում օգտագործվում են նախդիրները, այլ ոչ թե վերջավորություններ գոյականի հոլովն արտահայտելու համար, եւ սովորաբար, բայց ոչ միշտ, ածականները հաջորդում են գոյականներին, ինչպես շատ ռոմանական լեզուներում։ Իսպաներենում նախադասության շարահյուսությունը հետեւյալն է՝ ենթակա–բայ–խնդիր։ Սակայն, ինչպես մի շարք ռոմանական լեզուներում, նախադասության անդամների հերթականությունը փոփոխական է եւ ավելի շատ պայմանավորված է իմաստային կարեւորության պահպանմամբ, քան շարահյուսությամբ։ Իսպաներենում ենթակա–դերանունները կարող են չգրվել կամ չարտասանվել, եթե դրա անհրաժեշտությունը չկա։ Հարցական նախադասություններում ենթական եւ բայը տեղերով չեն փոխվում, հետեւաբար հարցական եւ պատմողական նախադասությունները միմյանցից տարբերվում են միմիայն առոգանությամբ։ Հնչյունաբանություն Իսպաներենի հնչյունական համակարգը ի սկզբանե ծագել է խոսակցական լատիներենից։ Դրա զարգացումը դրսեւորվում է հարեւան բարբառներում, հատկապես լեոնեսերենում եւ արագոներենում, ինչպես նաեւ յուրահատուկ դրսեւորումներ կան կաստեյանոյում (իսպաներեն)։ Կաստեյանոն յուրօրինակ է իր հարեւան բարբառների մեջ շնչեղացմամբ, լատիներենի սկզբնական /f/ հնչյունի բացակայությամբ (օրինակ՝ կաստեյանոյում harina եւ արագոներենում farina)։ Լատիներենի նախնական բաղաձայնների համանման հաջորդականությունը , , fl իսպաներենում վերածվում է (սկզբնապես արտասանվում է ), մինչդեռ արագոներենում դրանք պահպանվում են, իսկ լեոնեսերենում ներկայացվում են տարբեր կերպ՝ ընդգրկելով , , եւ հնչյունները։ Լատիներենում ին նախորդում է ձայնավոր (օրինակ ) կամ հաջորդում է (օրինակ՝ iculus, icula, auricula), հին իսպաներենում արտասանվում է , որը ժամանակակից իսպաներնում դառնում է շփական բաղաձայն (օրինակ , ), որտեղ ցեղակից լեզուները ունեն քմային -ն (օրինակ՝ պորտուգալերեն , ; կատալոներեն , ). Հնչյունաբանական հատույթավորում Իսպաներենի հնչյունաբանական համակարգը բաղկացած է հինգ ձայնավոր հնչյուններից (, , , , ) եւ 17-19-ը բաղաձայն հնչյուններից (ստույգ թիվը կախված է բարբառից։ Երկհնչույթի՝ հնչույթի դիրքային տարբերակումները ձայնավորների միջեւ վերին /i/ եւ /u/ ձայնավորների կրճատումն է։ Որոշ դեպքերում /e/ եւ /o/ միջին շարքի ձայնավորները փոխարինում են je եւ we երկբարբառներին, երբ համապատասխանաբար շեշտվում են ավելի շատ ձեւաբանական գործընթացում, քան հնչյունաբանական, քանի որ դա կախված չէ հնչյունաբանությունից։ Տաղաչափություն Իսպաներենը դասակարգվում է ըստ իր ռիթմի որպես վանկավոր լեզու։ Յուրաքանչյուր վանկ ունի միեւնույն տեւողությունը անկախ շեշտից։ Իսպաներենի առոգանության եղանակը զգալիորեն տարբերվում է բարբառային առոգանությունից, սակայն ընդհանուր առմամբ համապատասխանում է հաստատական եւ հարցական նախադասությունների առոգանությանը եւ այո/ոչ հարցերի առոգանության բարձրացմանը։ Չկան շարահյուսական նշաններ զանազանելու համար հարցերն ու պնդումները, ուստի, հաստատականը եւ հարցականը պետք է տարբերել առոգանությամբ։ Շեշտ հաճախ կրում է բառի վերջին երեք վանկերից մեկը, որոշ դեպքերում նաեւ չորրորդ վանկը կամ նախորդ վանկերը։ Շեշտի դերը հետեւյալն է։ Բառեր, որոնք ավարտվում են ձայնավորով, շեշտը հաճախ ընկնում է նախավերջին վանկի վրա. Բառեր, որոնք ավարտվում են բաղաձայնով, շեշտը հաճախ ընկնում է վերջին վանկի վրա, որը բացատրվում է քերականական վերջավորություններով.N -ն (3-րդ դեմք, հոգնակի թիվ, բայերի համար) եւ s-ը (գոյականների եւ ածականների համար կամ 2-րդ դեմք, եզակի թիվ, բայերի համար) չեն փոխում շեշտի դիրքը։ Ուստի, n-ով ավարտվող կանոնավոր բայերը եւ s-ով ավարտվող բառերի մեծամասնությունը նախավերջին վանկում են շեշտվում։ Չնայած n-ով ավարտվող գոյականները եւ ածականները նույնպես նախավերջին վանկում են շեշտվում (joven, vorgen, mitin)։ N-ով ավարտվող գոյականների եւ ածականների մեծ մասը շեշտվում են վերջին վանկում (, , , ): Նախավերջին շեշտը (շեշտը դրվում է չորրորդ կամ վերջին վանկի վրա) հազվադեպ է տեղի ունենում. միայն անդրադարձ բայերի դեպքում (օրինակ՝ ). Բացի նշված բացառություններից, կան բազմաթիվ նվազագույն բառային զույգեր, որոնք տարբերվում են շեշտադրությամբ, օրինակ sábana (սավան, ծածկոց) եւ sabana (սավաննա), limite (սահման) եւ limité (սահմանեց), líquido (հեղուկ), liquido (վճարում եմ) եւ liquidó (վաճառեց)։ Ուղղագրական համակարագը արտահայտում է շեշտի հետեւյալ դեպքերը. շեշտադրման բացակայությունը, որի դեպքում շեշտն ընկնում է վերջին վանկի վրա, եթե վերջին տառը , կամ ձայնավոր է, ապա այս դեպքերում շեշտն ընկնում է նախավերջին վանկի վրա։ Այդ կանոնների բացառությունները նշված են շեշտով՝ համապատասխան վանկի ձայանվորի վրա (տես Իսպաներենի ուղղագրությունը)։ Աշխարհագրական տեղաբաշխում Իսպաներենը աշխարհի ավելի քան քսան երկրներում համարվում է պետական լեզու։ Ենթադրվում է, որ իսպաներեն խոսողների ընդհանուր թիվը չորս հարյուր յոթանասունից հինգ հարյուր միլիոն է, ինչը նշանակում է, որ այն 2-րդ լայն տարածում ունեցող լեզուներից է։ Ըստ 2007 թվականի տվյալների իսպաներենը լեզվակիրների ընդհանուր թվով 3-րդ ամենատարածված լեզուն է չինարենից (մանդարին) եւ անգլերենից հետո։ Իսպաներենի տեղաբաշխումը Եվրոպայում Եվրոպայում իսպաներենը Իսպանիայի պաշտոնական լեզուն է, որի անունով էլ երկիրը կոչվում է եւ որտեղից ծագել եւ ձեւավորվել է։ Այն լայն տարածում ունի նաեւ Ջիբլարթարիյում, ընդհանուր խոսակցական լեզու է Անդորրայում, չնայած որ այստեղ պաշտոնական լեզուն կատալոներենն է։ Իսպաներենը նաեւ խոսակցական լեզու է Եվրոպական երկրների փոքր համայնքներում, ինչպես օրինակ Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում, Իտալիայում եւ Գերմանիայում։ Իսպաներենը ԵՄ-ի պաշտոնական լեզուն է։ Շվեյցարիայում բնակչության 2,2 տոկոսի համար իսպաներենը մայրենի լեզու է համարվում, քանի որ 20-րդ դարում այդտեղ գրանցվել է իսպանացիների ներհոսք։ Ամերիկա Լատինական Ամերիկա Մեծ թվով իսպանախոսներ կան նաեւ Լատինական Ամերիկայում, Լատինական Ամերիկայի գրեթե բոլոր երկրներում։ Իսպանախոս երկրներից միայն Իսպանիան եւ Հասարակածային Գվինեան են Ամերիկայից դուրս գտնվում։ Իսպաներենը պաշտոնական լեզու է Արգենտինայում, Բոլիվիայում, Չիլիում, Կոլումբիայում, Կոստա Ռիկայում, Կուբայում, Դոմինիկյան Հանրապետությունում, Էկվադորում, Գվատեմալայում, Հոնդուրասում, Մեքսիակայում, Նիկարագուայում, Պանամայում, Պարագվայում, (պաշտոնական է նաեւ գուարանին), Պերույում, պաշտոնական են համարվում նաեւ այմարան, (կեչուան եւ այլ բնիկ լեզուներ), Պուերտո Ռիկոյում, Ուրուգվայում եւ Վենեսուելայում։ Նախկին բրիտանական գաղութում՝ Բելիզում, իսպաներենը չի համարվում պաշտոնական լեզու, թեեւ համաձայն 2000 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչության 43%-ը խոսում է իսպաներեն։ Գլխավորապես, իսպաներեն խոսում են այն սերունդները, որոնք եկել են այստեղ 17-րդ դարից սկսած, չնայած անգլերենը պաշտոնական լեզու է։ Տիրինիդադը եւ Տոբակոն եւ Բրազիլիան իսպաներենի ուսուցումը ներառել են իրենց ուսումնական համակարգերում՝ իսպանաոս երկրներին մոտ գտնվելու արդյունքում։ Տիրինիդադի կառավարությունը սկսեց իսպաներենը՝ որպես օտարալեզու նախաձեռնությունը 2005 թվականին։ 2005-թվականին Բրազիլիայի Ազգային կոնգրեսի կողմից օրինագիծ ընդունվեց՝ ստորագրված նախագահի կողմից, որի համաձայն Բրազիլիայի պետական եւ մասնավոր միջնակարգ դպրոցներում անցկացվում էր իսպաներենի՝ որպես այլընտրանքային օտար լեզվի ուսուցում։ 2016-թվականի սեպտեմբերին Դիլամի Ռուսեմի ընթացակարգից հետո Միշել Տեմերը նշված օրենքը չեղարկեց։ Պարագվային եւ Ուրուգվային հարակից քաղաքներում եւ գյուղերում խոսում են պորտուգալերենի եւ իսպաներենի խառնուրդ համարվող պորտունյոլ (Portuñol) լեզվով։ Իսպաներենը ԱՄՆ-ում Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի տվյալների ԱՄՆ-ի բնակչության 44,3 միլիոնը ծագումով իսպանացի կամ լատինամերիկացի էր։ Բնակչության 38,3 միլիոնը (այդ թվում հինգ տարեկանից բարձրերը) տանը խոսում էին իսպաներեն։ ԱՄՆ-ի պատմության մեջ իսպաներենը մեծ դեր ունի՝ շնորհիվ վաղ շրջանի իսպաներենի, իսկ հետո Մեքսիկայի կառավարությունը այդ տարածքների վրա կազմավորեց հարավարեւելյան նահանգները, որոնցից Լուիզիանա նահանգը, ինչպես նաեւ Ֆլորիդան 1762-1802 թվականներին գտնվում էր Իսպանիայի տիրապետության ներքո, որը իսպանական տարածք էր մինչեւ 1821 թվականը։ Իսպաներենը ԱՄՆ-ում 2-րդ ամենատարածված լեզուն է, որտեղ ոչ բնիկ խոսողների թիվը հասնում է 50 միլիոնի։ Մինչդեռ անգլերենը երկրի դե ֆակտո ազգային լեզուն է, իսկ իսպաներենը հաճախ գործածվում է հասարակական ծառայություններում, գրասենյակներում՝ պետական եւ պաշտոնական մակարդակներում։ Իսպաներենը օգտագործվում է նաեւ Նոր Մեքսիկայի վարչական շրջանում։ Այն նաեւ մեծ ազդեցություն ունի մեգապոլիսներում, ինչպիսիք են՝ Լոս Անջելեսը, Մայամին, Սան Անտոնիոն, Նյու Յորքը, Սան Ֆրանցիսկոն, Դայասը եւ Ֆոնեիքսը, վերջերս նաեւ Լոս Անջելեսը, Լաս Վեգասը, Բոստոնը, Հյուստոնը, Ինդիանապոլիսը, Ֆիլադելֆիան, Սլեվելենդը, Սոլթ Լեյք Սիթին, Ատլանտան, Նեշվիլը, Օռլանդոն, Տամպան՝ շնորհիվ 20-րդ եւ 21-րդ դարի ներգաղթի։ Իսպաներենը Աֆրիկայում Աֆրիկայում, Հասարակածային Գվինեայում, ինչպես նաեւ Աֆրիկյան Միությունում պորտուգալերենի եւ Ֆրանսերենի հետ միասին իսպաներենը համարվում է պաշտոնական լեզու։ Հասարակածային Գվինեայում իսպաներենը գերիշխող դեր ունի Աֆրիկայի իսպանական տարածքներում, բնիկ եւ ոչ բնիկ խոսողների թիվը մոտ 500.000 է, մինչդեռ fang-ը ամենաշատ խոսվող լեզուն է բնիկների կողմից։ Իսպաներենը խոսվում է նաեւ Իսպանիայի ինքնիշխան տարածքներում, իսպանական քաղաքներից առանձնանում են Սեուտան եւ Մելիան, Կանարյան կղզիախումբը (բնակչությունը 2.000.000), որը գտնվում է Աֆրիկայի հյուսիսարեւմտյան գլխավոր ափից 100 կմ հեռավորության վրա։ Հյուսիսային Մարոկկոյում, որը նույնպես աշխարհագրական դիրքով մոտ է Իսպանիային, բնակչության մոտավորապես 20.000-ի համար իսպաներենը 2-րդ լեզու է համարվում, մինչդեռ արաբերենը՝ դե յուրե պաշտոնական լեզու։ Չնչին թիվ են կազմում իսպաներենի բարբառով (հակետիա՝ հին իսպաներենի բարբառ, որով խոսում են Իսրայելում) խոսողները։ Իսպաներեն խոսում են նաեւ Անգոլայի որոշ փոքր համայնքներում, որի հետեւանքը Կուբայի ազդեցությունն էր Սառը պատերազմի ժամանակաշրջանում, եւ Հարավային Սուդանում խոսում են տեղի բնիկները, որը Սուդանի պատերազմի ժամանակ տեղափոխվեց Կուբա, իսկ երբ սկսվեց անկախացման գործընթացը նորից գործածության մեջ մտավ։ Արեւմտյան Սահարայում, մասնավորապես իսպանական Սահարայում իսպաներեն խոսել են 19-րդ եւ 20-րդ դարերի ընթացքում։ Այսօր իսպաներենը լայն տարածում ունի անգամ Սահարայի քոչվոր ցեղերի շրջանում, ավելի քան 500.000 մարդ, իսկ արաբերենի հետ միասին դե ֆակտո պաշտոնական լեզու է Սահարայի Ժողովրդավարական Հանրապետությունում, այնուամենայնիվ այս ամենը միջազգային ճանաչում չստացավ։ Ասիա-Խաղաղ օվկիանոս 1565-թվականին իսպաներենը Ֆիլիպիններ պաշտոնական լեզուն էր սկսած Իսպանաիայի վարչական շրջանի 1973-թվականի սահմանադրության մեջ տեղի ունեցած փոփոխությունից։ Իսպանիայաի գաղութացման ժամանակ (1565–1898), այն կառավարության լեզուն էր, կրթությունը եւ առեւտուրը, իսպանացիների եւ կրթված ֆիլիպինցիների համար առաջին լեզուն։ 19-րդ դարում, գաղութային կառավարությունը հիմնեց անվճար հանրային կրթական համակարգ իսպաներենով՝ որպես ուսուցման միջոց։ Իսպաներենի լայն տարածումը կղզիներում հիմք հանդիսացավ իսպանախոս երկրների եւ տարածաշրջանների դասակարգմանը։ 1898-թվականի Ֆիլիպինի անկախության ժամանակ, մոտավորոպես բնակչության 70%-ը գիտելիք ուներ իսպաներենից, 10%-ի համար առաջին լեզուն էր եւ ավելի քան 60%-ի համար՝ 2-րդ կամ 3-րդ լեզու։ Չնայած 1898-թվականի Իսպանա-ամերիկյան պատերազմին, Իսպանիայի պարտությունից հետո, ամերիկյան կառավարությունը շարունակեց իսպաներենի գործածումը ֆիլիպինյան գրականության եւ մամուլի մեջ իր կառավարման վաղ տարիներին։ Աստիճանաբար ամերիկյան կառավարությունը սկսեց խթանել անգլերենի գործածումը, եւ դա բնորոշվեց որպես իսպաներենի անցյալի բացասական ազդեցությունը։ Ի վերջո 1920-ականներին կառավարության եւ կրթության հիմնական լեզուն էր։ Սակայն, չնայած, խոսողների թվի նվազմանը, իսպաներենը մնաց Ֆիլիպինների պաշտոնական լեզուն, երբ 1946-թվականին անկախացավ, անգլերենի եւ ֆիլիպիներենի հետ միասին կազմելով ավստրալիական լեզվախումբ։ 1973-թվականին՝ Ֆերդինանդ Մարկոսի կառավարության ժամանակ, իսպաներենը պաշտոնական կարգավիճակ չուներ, բայց երկու ամիս անց՝ 1973-թվականի մարտի 15-ին, վերականգնեց իր կարգավիճակը որպես պաշտոնական լեզու՝ համաձայն 155-րդ նախագահական հրամանագրի։ Մինչեւ 1987-թվականը այն պաշտոնական լեզու էր, սույն սահմանադրության վավերացումով այն վերափոխվեց որպես կամընտրական եւ օժանդակ լեզու։ 2010-թվականին նախագահ Գլորիա Մակապագալ Արրոյոն օժանդակեց իսպաներենի վերաինտեգրման ուսուցումը Ֆիլիպինի կրթական համակարգում։ 2012թ-ին միջնակարգ դպրոցներում իսպաներենը եւ՛ պարտադիր եւ՛ ընտրովի առարկա էր, շատ սահմանափակ դարձավ։ Այսօր, չնայած Իսպանիայի կառավարական պահանջներին, բնակչության 0,5% փորձում է խոսել իսպաներեն կատարյալ։ Բացի սովորական իսպաներենից, կրեոլ լեզվի հիմքի վրա ձեւավորված իսպաներենը՝ չավականոն, զարգացավ հարավային Ֆիլիպիններում։ 1996-թվականին չավականո խոսողների թիվը 1,2 միլիոնի հասավ։ Այնուամենայնիվ, այն կապված չէր իսպաներնի հետ։ 2000թ-ի մարդահամարի ընթացքում Զամբոանգուենյոի չավականո խոսողների թիվը հասավ 360.000-ի։ Ֆիլիպինների տեղական լեզուները նույնպես կրել են իսպաներենի ազդեցությունը, ընդ որում շատ բառեր մեքսիկական իսպաներենից են ծագել`շնորհիվ Իսպանիայի ազդեցության ներքո գտնվող կղզիների մինչեւ 1821 թվականը, եւ հետո անմիջապես Մադրիդից մինչեւ 1898 թվականը։ Իսպաներենի որոշ բառեր կան Գուամիի, Հյուսիսային Մարիանյան կղզիների, Պալաուի, Մարշալյան կղզիների եւ Միկրոնեզիայի տեղական լեզուներում, որոնք նախկինում իսպանական արեւելյան Հնդկաստանի մաս են կազմել։ Իսպանախոսները ըստ երկրների Հետեւյալ աղյուսակում նշված է իսպանախոսների թիվը՝ ըստ երկրների. Բարբառային տարբերակումներ Իսպանիայի տարբեր շրջանների եւ Ամերիկայի իսպանախոս տարածքների խոսակցական լեզվում կան շատ կարեւոր բարբառային տարբերակումներ (հնչյունական, քերականական եւ բառային)։ Ամենատարածված տարբերակումը Մեքսիակայի իսպաներենն է խոսողների շրջանում։ Աշխարհի իսպանախոսների ավելի քան 20%-ը է խոսում Մեքսիկայի իսպաներենով (500 միլիոնից ավելի քան 112-ը)։ Դրա հիմնական հատկանիշներից մեկը շեշտված ձայնավորների կրճատումը կամ կորուստն է, հատկապես, երբ կապված են /s/ հնչյունի հետLope Blanch, Juan M. (1972) En torno a las vocales caedizas del español mexicano, pp.53 a 73, Estudios sobre el español de México, editorial Universidad Nacional Autónoma de México, México URL.։ Իսպանիայում հյուսիսային բարբառները ավելի մոտ են ստանդարտ տարբերակումներին, թեեւ վերջին 50 տարիների ընթացքում հարավային բարբառների նկատմաբ դրական վերաբերմունքը զգալիորեն աճել է։ Նույնիսկ Մադրիդի բարբառը, որն ունի հարավային բարբառին բնորոշ հատկանիշներ, ինչպես օրինակ yeismo-ն։ Բարբառի տարբերակման այս ձեւը գործածվում է ռադիոյում եւ հեռուստատեսությունում ։ Մադրիդի բարբառային տարբերակումը մեծ ազդեցություն է թողել գրավոր իսպաներենի ձեւավորման վրա։ Հնչյունաբանություն Չորս հիմնական հնչյունաբանական բաժանումները հիմնված են տետա հնչյունի վրա (θ), վերջին /s/ վանկի շնչեղացման վրա, /s/ հնչյունի եւ y/ʎ/ բաղաձայնի։ Տետա հնչյունը /θ/(արտասանվում է c e-ից կամ i-ից առաջ եւ արտասանվում է (z) այլ բառերում), շրթնատամնային շփական բաղաձայն, ինչպես օրինակ անգլերեն thing բառը (th-ը)։ Իսպանիայի բնակչության մեծամասնությունը սա ունի, հատկապես երկրի հյուսիսայի եւ կենտրոնական հատվածները։ Այլ տարածքներում (Հարավային Իսպանիայի որոշ հատվածներում, Կանարյան կղզիներում եւ Ամերիկայում) տետա հնչյունը չի գործածվում եւ փոխարենը /s/-ն է գործածվում։ Իսպաներենում այս հնչյունական հակադրությունը կոչվում է շնչեղացում, մինչդեռ հնչյունական ընդհանրացումը կոչվում է ceceo, այսինքն Ce եւ Zeta, երբ /s/-ը արտասանվում է Z-ի նման Իսպանիայի հյուսիսում։ Լատինական Ամերիկայի մեծ մասում e-ից կամ i-ից առաջ c-ն եւ /z/-ն միշտ արտասանվում են որպես շրթնատամնային շչական բաղաձայն։ Վերջին /s/-վանկի շնչեղացումը տարածված է Իսպանիայի կիսահարավում եւ Ամերիկայի շրջաններում. Կենտրոնական Ամերիկան (բացի կենտրոնական Կոստա Ռիկայից եւ Գվատեմալայից), Կարիբյան կղզիները, Հարավային Մեքսիկայի ափամերձ շրջանները եւ Հարավային Ամերիկան, բացի Անդեր լեռնաշղթայից։ Երբ չկա շնչեղացում, վերջին վանկը՝ /s/-ը արտասանվում է որպես վերատամնային բաղաձայն կամ շրթնատամնային բաղաձայն, այսինքն նույն ձեւ ինչպես հաջորդ պարբերության մեջ։ /s/ տառին համապատասխանող հնչյունը հյուսիսային եւ կենտրոնական Իսպանիայում արտասանվում է որպես վերատամնային բաղաձայն (նկարագրվում է նաեւ հնչյունաբանորեն ՛՛ծանր՛՛ կամ ՛՛հետադարձ)։ Անդալուզիայում, Կանարյան կղզիներում եւ Լատինական Ամերիկայի մեծ մասում (բացի Կոլումբիայի Պաիսա նահանգից) այն արտասանվում է որպես շրթնատամնային բաղաձայն, որն իր արտասանությամբ նման է անգլերենի /s/-ին։ Որովհետեւ /s/-ը իսպաներենում հաճախակի գործածվող հնչույթ է, բնիկ իսպանախոսների արտասանությունը տարբերվում է Ամերիկայի իսպանախոսների արտասանությունից։ Y հնչյունը`կողմնային-քմային բաղաձայնը երբեմն համեմատվում է անգլերենի lli հնչյունի հետ (օրինակ՝ million), որը հանդիպում է Հյուսիսային Իսպանիայի քիչ ուրբանիզացված տարածքներում եւ Հարավային Իսպանիայի բարձրադիր շրջաններում։ Միեւնույն ժամանակ, շատ այլ իսպանախոսների լեզվում այն կապակցվում է ոչ կողմնային /ʝ/-ի հետ, սովորաբար շեշտված, շփական-քմային բաղաձայն, որը երբեմն համեմատվում է անգլերեն /j/-ի հետ (oրինակ՝yod), ինչպես yacht (յախտ) բառում եւ հնչում է /y/ իսպաներենում։ Ինչպես աշխարհի բոլոր լեզուներում, այնպես էլ այլ հնչյունական ձեւերում, ll եւ y միջեւ տարբերությունը սովորաբար չի լսվում, եթե չեն արտասանվում որպես առանձին հնչույթներ։ Իսպաներենում նման հնչույթային կապակցումը կոչվում է yeísmo։'' Արգենտինայի Ռիո դե Պլատայի իսպաներենում, հնչույթային կապակցումը ընդհանուր առմամբ արտասանվում է որպես վերատամնային-շփական, որը կամ արտահայտված է բարբառային շրջանի կենտրոնական եւ արեւմտյան հատվածներում կամ արտահայտված չէ. օրինակ՝ ֆրանսերենում ch-ն կամ պորտուգալերենում x-ը Բուենոս Այրեսում եւ Մոնտեվիդեոյում ։ Ձեւաբանություն Իսպաներենի բարբառների միջեւ գլխավոր ձեւաբանական տարբերակումները ներառում են դերանունների տարբեր գործառույթներ, հատկապես երկրորդ անձի դեպքում, իսկ առարկայական դերանունները՝ երրորդ անձի։ Voseo-2-րդ դեմք եզակի թիվ Իսպաներենի գրեթե բոլոր բարբառները երկրորդ դեմք եզակի թվում տարբերվում են, ուստի ունեն ՛՛you'' նշանակող երկու տարբեր դերանուններ։ Usted-ը (դուք ) պաշտոնական ձեւում եւ կամ vos ոչ պաշտոնական ձեւում (նշված երեք ձեւերից յուրաքանչյուրն ունի իր բայական ձեւը), որը բարբառից բարբառ տարբերվում է։ Vos-ի գործածումը (կամ բայական ձեւը) կոչվում է voseo: Մի քանի բարբառներում այս երեք դերանուները օգտագործվում են -ի, -ի եւ -ի հետ եւ համապատասխանաբար մատնանշում են պաշտոնական, ոչ պաշտոնական եւ մտերմիկ ձեւերը։ Voseo-ձեւում, vos-ը առարկայական ձեւն է (-դուք ասում եք, "you say"), իսկ խնդիր-առարկան արտահայտվում է նաղդրի հետ (voy con vos-i am going with you -գալիս եմ քեզ հետ), մինչդեռ ուղիղ եւ անուղղակի խնդրի ձեւերը, եւ ստացական ձեւերը նույնն են եւ կապված -ի հետ (օրինակ՝ -դու գիտես, որ ընկերներդ հարգում են քեզ)։ Voseo-ի ընդհանուր բայական ձեւերը նույնն են, ինչպես որ used-ը -ի հետ, բացառությամբ ներկա ժամանակաձեւի բայերը (սահմանական եւ հրամայական)։ Ընդհանուր առմամբ vos-ի բայական ձեւերը տարբերվում են -ի բայական ձեւերից ( 2-րդ դեմք, հոգնակի թիվ)՝ կորցնելով /i/ կիսաձայնը կամ -ն vos-ի դեպքում (օրինակ` > ; > , () > (), () > (): Մյուս կողմից Չիլիում գրեթե բոլոր բայական ձեւերը տարբերվում են -ձեւից։ Vos դերանունի գործածությունը բայական ձեւի հետ () կոչվում է դերանվանական voseo. Vos-ի բայական ձեւերի գործածումը -ի հետ ( or ) կոչվում է "բայական voseo". Չիլիում, օրինակ, բայական voseo-ն շատ ավելի ընդհանուր է, քան vos դերանվան իրական գործածումը, որը սովորաբար պահպանվում է ոչ պաշտոնական իրավիճակներում։ Իսկ Կենտրոնական Ամերիկայում voseo-ն ավելի շատ է տարբերվում։ Ամերիկայի իսպանախոս տարածաշրջանների բաշխում Թեեւ vos-ը չի օգտագործվում Իսպանիայում, այն օգտագործվում է Ամերիկայի իսպանախոս տարածաշրջաններում որպես առաջնային խոսակցական ձեւ 2-րդ դեմք, եզակի թվի համար։ Ընդհանուր առմամբ, կարելի է ասել, որ կան շրջաններ, որոնք օգտագործում են (-ի օգտագործումը) հետեւյալ շրջաններում. գրեթե ողջ Մեքսիկան, Արեւմտյան Հնդկաստանը, Պանաման, Կոլումբիան, Պերուն, Վենեսուելան եւ ափամերձ Էկվադորը։ Tuteo-ն որպես մշակութային ձեւ -ի հետ միասին համարվում է հասարակ ձեւ Բոլիվիայում, Պերուի հյուսիսում եւ հարավում, Անդերյան Էկվադորում, Անդյան Վենեսուելայի փոքր շրջաններում (հատկապես վենեսուելյան նահանգ Զուլիայում), եւ Կոլումբիայի մեծ մասում։ Շատ ուսումնասիրողներ պնդում են, որ voseo-ն կարող է օգտագործվել արեւելյան Կուբայի որոշ հատվածներում, իսկ մյուս ուսումնասիրողները հերքում են։ Չիլիում, վենեսուելական նահանգ Զուլիայում, Կոլումբիայի կարիբյան ափին, Պանամայի Ազուերո թերակղզում, մեքսիկական նահանգ Չիապասում եւ Գվատեմալայի որոշ հատվածներում tuteo-ն՝ 2-րդ դեմքի կիրարկումը, առկա է կիսապաշտոնական մակարդակում։ Ընդհանրական voseo-ի տարածաշրջաններն են՝ Արգենտինա, Նիկարագուա, արեւելյան Բոլիվիա, Էլ Սալվադոր, Գվատեմալա, Հոնդուրաս, Կոստա Ռիկա, Պարագվայ եւ Անտիոքիա, Կալդաս, Ռիսարալդա, Կուինդո եւ Վալե դե Կաուկա կոլումբիական մարզերը։ Ustedes Usted -ը 2-րդ դեմք, եզակի թիվն է համապատասխան կոնտեքստում, բայց գործածվում է եզակի 3-րդ դեմքի հետ։ Այն օգտագործվում է որեւէ մեկի հանդեպ հարգանք արտահայտելու համար, որը վայելում է բարձր հեղինակություն ("you, sir"/"you, ma'am")։ Կոլումբիայում, Կոստա Ռիկայում, Էկվադորի եւ Պանամայի շրջաններում որոշ խոսողների կողմից այն գործածվում է նաեւ մտերմիկ կոնտեքստում, բացառությամբ կամ ։ Նման գործածությունը հաճախ կոչվում է իսպաներենում։ Կենտրոնական Ամերիկայում, հատկապես Հոնդուրասում -ը հաճախ օգտագործվում է որպես պաշտոնական դերանուն՝ հարգանք արտահայտելու համար, նաեւ օգտագործվում է ծնողների եւ երեխաների միջեւ Էկվադորի, Կոլումբիայի եւ Վենեսուելայի Անդյան շրջաններում։ Երրորդ դեմքի խնդիր դերանուն Շատ խոսողներ օգտագործում են (իսկ Իսպանիայի թագավորական ակադեմիան նախընտրում է) եւ դերանունները ուղիղ խնդրի համար (արական եւ իգական, նկատի ունենալով "him", "her", կամ "it"), եւ անուղղակի խնդրի համար (անկախ սեռից, որը նշանակում է "to him", "to her", կամ "to it"). Սա հաճախ կոչվում է ՛՛ստուգաբանական՛՛, քանի որ այս ուղիղ եւ անուղղակի խնդիր դերանունները առաջացել են իսպաներենի նախահայր լեզվի՝ լատիներենի հայցական եւ տրական հոլովներից։ Այս տարբերությունները կամ նորմայից շեղումները անվանում "", "", կամ "", համապատասխան , կամ դերանունների, որոնք ընդլայնվել են ստուգաբանական օգտագործման ժամանակ (-ն ուղիղ խնդիր, -ն կամ -ն անուղղակի խնդիր)։ Բառապաշար Որոշ բառեր իմաստային տարբերություններ ունեն լատինամերիկյան երկրներում։ Շատ իսպանախոսներ կարող են հասկանալ իսպաներենի այլ ձեւեր նույնիսկ այն վայրերում, որտեղ մեծ մասամբ չեն օգտագործվում, բայց իսպանախոսներն ընդհանուր առմամբ չեն հասկանում մասնավորապես ամերիկյան ձեւերը։ Օրինակ՝ իսպաներեն mantequilla (կարագ), aguacate (ավոկադո), (ծիրան) համապատասխանում է (խոզապուխտ, որն օգտագործվում է իբերյան թերակղզու իսպաներենում), , եւ բառերին Արգենտինայում, Չիլիում (բացի manteca-ից), Պարագվայում, Պերույում (բացի manteca եւ damasco բառերից) եւ Ուրուգվայում։ Այլ լեզուների հետ կապ Իսպաներենը սերտորեն կապված է այլ արեւմտա-իբերառոմանական լեզուների հետ, որոնց թվում են ասթուրերենը, արագոներենը, գալիսերենը, լադինոն, լեոնեսը, միրանդերենը եւ պորտուգալերենը։ Ընդհանուր առմամբ հայտնի է, որ պորտուգալերեն եւ իսպաներեն խոսողները հաղորդակցվում են գրավոր ձեւով տարբեր հասկացություններ կիրառելիս։ Գրավոր իսպաներենի եւ պորտուգալերենի փոխադարձ հստակությունը զգալիորեն բարձր է, եւ խոսակցական ձեւերի դժվարությունները հիմնված են ավելի շատ հնչյունաբանության, քան քերականական եւ բառային տարբերությունների վրա։ Ստուգաբանությունը տալիս է բառապաշարի նմանության գնահատումները այն լեզուների միջեւ, որոնք իրար հետ կապված են ճշգրիտ տոկոսներով։ Իսպաներենի եւ պորտուգալերենի դեպքում դա կազմում է 89%։ Դրան հակառակ, իտալերենի հնչյունաբանական նմանությունը իսպաներենի հետ ավելի քիչ է եւ կազմում է 82%։ Փոխադարձ հստակությունը իսպաներենի եւ ֆրանսերենի կամ իսպաներենի եւ ռումիներենի միջեւ դեռեւս ավելի ցածր է, բառապաշարի նմանությունը համապատասխանաբար 75% եւ 71% է։ Ֆրանսիախոսների մոտ, ովքեր չեն ուսումնասիրել լեզուն, իսպաներենի իմացությունը շատ ավելի ցածր է եւ գնահատվում է 45%։ Առհասարակ, շնորհիվ ռոմանական լեզուների գրային համակարգի համընդհանուր հատկանիշների, բառի միջլեզվական փոխըմբռնումը շատ ավելի մեծ է, քան հաղորդակցական փոխըմբռնումը։ Հետեւյալ աղյուսակը համեմատում է որոշ բառերի ընդհանուր ձեւերը մի քանի ռոմանական լեզուներում. Judaeo-իսպաներեն Judaeo-իսպաներեն, հայտնի է նաեւ Ladino անվանումով, իսպաներենի տարբերակ է, որը պարունակում է միջնադարյան իսպաներենի եւ պորտուգալերենի շատ հատկանիշներ եւ դրանով խոսում են Sefardi Jews-ի հետնորդները, որոնք հեռացան Իսպանիայից 15-րդ դարում ։ Ուստի, դրա առնչությունը իսպաներենին համեմատելի է իդիշ լեզվի հետ գերմաներենին։ Այսօր ladino խոսողները գրեթե բացառապես Սեֆարդի հրեաներն են, Թուրքիայում, Հունաստանում կամ Բալկաններում սերող ընտանիքները, եւ ապրում են հիմնականում Իսրայելում, Թուրքիայում, եւ ԱՄՆ-ում, մի քանի համայնքներով Լատինական Ամերիկայում։ Judaeo-իսպաներենում բացակայում է բնիկ ամերիկյան բառապաշարը, որը ձեռք բերվեց ստանդարտ իսպաներենի ազդեցության արդյունքում Իսպանիայի գաղութացման շրջանում, եւ այն ունի շատ հատկանիշներ, որոնք ի սկզբանե չեն եղել ստանդարտ իսպաներենում։ Այնուամենայնիվ, այն պարունակում է այլ բառապաշար, որը չի եղել ստանդարտ իսպաներենում, ներառյալ եբրայերենից, ֆրանսերենից, հունարենից եւ թուրքերենից բառապաշար, եւ այլ լեզուներ, որոնք խոսվում են, որտեղ, որ բնակվում են Սեֆարդիմները։ Judaeo-իսպաներենը ոչնչացման եզրին է, քանի որ շատ բնիկ խոսողներ այսօր գաղթել են Իսրայել, որոնք չեն փոխանցել լեզուն իրենց երեխաներին եւ թոռներին։ Այնուամենայնիվ, դա արտահայտում է ամենափոքր վերածնունդը Sephardi համայնքների միջեւ, հատկապես երաժշտության մեջ։ Լատինամերիկյան համայնքների դեպքում ոչնչացման վտանգը եւս պայմանվաորված է ժամանակակից կաստեյանոյի (իսպաներենի) ձուլման հետ։ Հարակից բարբառը հակետիան է, հյուսիսային Մարոկկոյի Judaeo-իսպաներենը։ Սա նույնպես տարածաշրջանի օկուպացման ժամանակ հակված էր ձուլվել ժամանակակից իսպաներենին։ Գրային համակարգ Իսպաներենը ունի լատինատառ գրություն, որին ավելանում է -ն՝ տարբերվելով n-ից։ Ch (, հնչյունից) եւ ll ( հնչյունից) տառակապակցությունները նույնպես համարվում են առանձին տառեր։ Այնուամենայնիվ, -տառակապակցությունը (, , 'double r', or simply ), որը եւս տարբերվում է -ից, առանձին տառ չի համարվում։ 1994 թ-ից սկսած -ն եւ -ն համարվել են երկտառեր, չնայած որ մինչեւ 2010 թվականը մնացել են այբուբենում։ Ch-ով բառերը այժմ դասակարգված են այբենական կարգով եւ -ի միջեւ։ Նույնն է նաեւ տառկապակցության դեպքում։ Իսպաներենի այբուբենում կա 27 տառ. A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, Ñ, O, P, Q, R, S, T, U, V, W, X, Y, Z 2010 թվականից տառակապակցություններից ոչ մեկը տառ չի համարվում Իսպանիայի թագավորական ակադեմիայի կողմից։ K եւ W տառերը օգտագործվում են միայն այն բառերում եւ անուններում, որոնք ծագել են օտար լեզուներից ( օրինակ՝ kilo, folklore, whisky, kiwi եւ այլն)։ Բացառություն են կազմում մի քանի տարածաշրջանների տերմիններ, ինչպես օրինակ Մեքսիկայում, որտեղ արտասանությունը ամբողջովին կարող է տարբերվել ուղղագրությունից։ Համաձայն ուղղագրական կանոնների, տիպիկ իսպաներեն բառը շեշտվում է նախորդ վանկից առաջ, եթե այն ավարտվում է ձայնավորով (բացի -ից)։ Սույն կանոնից բացառություն են կազմում սուր շեշտ կրող ձայնավորները։ Սուր շեշտը օգտագործվում է տարբերելու այն բառերը, որոնք նույն կերպ են արտասանվում, բայց տարբեր իմաստներ ունեն, հատկապես, երբ դրանցից որեւէ մեկը շեշտված բառ է, իսկ մյուսը՝ ձեւույթ։ Համեմատենք -ը՝ որոշյալ հոդը -դերանվան հետ կամ -ն՝ քեզ (առարկայական դերանուն) ՝թեյ-ի հետ, ՝ ից նաղդիրը ըղձական ներկա առաջին դեմք եզակի թիվ -ի հետ եւ se փոխադարձ դերանունը սահմանական եղանակի ներկա ժամանակ եզակի թիվ -ի (ես գիտեմ) հետ։ Հարաբերական դերանունները (, , , , etc.) հարցական դառնալիս նույնպես ստանում են շեշտեր, եւ որոշ ցուցական դերանուններ (, , , etc.) կարող են շեշտվել, եթե օգտագործվում են որպես դերանուններ։ Շեշտերը չեն դրվում մեծատառերի դեպքում, սակայն Իսպանիայի թագավորական ակադեմիան խորհուրդ է տալիս կիրառել շեշտը՝ ուղղագրական կանոնները ուսուցանելիս։ Կազմակերպություն Իսպանիայի թագավորական ակադեմիա Իսպանիայի թագավորական ակադեմիան հիմնադրվել է 1713 թվականին 21 այլ միջազգային կազմակերպությունների հետ (տես ՝Իսպաներեն լեզվի ակադեմիայի ասոցացիա), որն իր մեջ ներառում է ստանդարտացման ազդեցությունը՝ շնորհիվ իր հրապարակած բառարանների, լայնորեն ընդունված քերականության եւ ոճային ուղեցույցների։ Սոցիալ-պատմական ազդեցությունների հետեւանքով, լեզվի ստանդարտացված ձեւը (Ստանդարտ իսպաներեն) լայնորեն օգտագործվում է գրականության, ակադեմիական համատեքստերոի եւ լրատվամիջոցների մեջ։ Իսպաներեն լեզվի ակադեմիայի ասոցացիա Իսպաներեն լեզվի ակադեմիայի ասոցացիայի էությունն այն է, որ կանոնակարգում է իսպաներենը։ Այն ստեղծվել է Մեքսիկայում 1951 թվականին եւ ներկայացնում է բոլոր առանձին ակադեմիաների միավորումը իսպանախոս աշխարհում։ Այն բաղկացած է 23 երկրների ակադեմիաներից, որոնք ակադեմիայի հիմնադրման պահից ասոցացիայի անդամ են. Իսպանիա (1713), Կոլումբիա (1871), Էկվադոր (1874), Մեքսիկա (1875), Էլ Սալվադոր (1876), Վենեսուելա (1883), Չիլի (1885), Պերու(1887), Գվատեմալա (1887), Կոստա Ռիկա (1923), Ֆիլիպիններ (1924), Պանամա (1926), Կուբա (1926),Պարագվայ (1927), Դոմինիկյան Հանրապետություն (1927), Բոլիվիա (1927), Նիկարագուա (1928), Արգենտինա (1931) Ուրուգվայ (1943), Պուերտո Ռիկո (1955), ԱՄՆ (1973) եւ Հասարակածային Գվինեա (2016)։ Սերվանտեսի ինստիտուտ Սերվանտեսի ինստիտուտը համաշխարհային, շահույթ չհետապնդող կազմակերպություն է, որը հիմնադրվել է Իսպանիայի կառավարության կողմից 1991 թվականին։ Այս կազմակերպությունը մասնագիտացված է ավելի քան 20 տարբեր երկրներում, 54 կենտրոններ, որոնք նվիրված են իսպաներենին, իսպանական եւ լատինամերիկյան մշակույթներին։ Ինստիտուտի վերջնական նպատակներն են նպաստել համընդհանուր կրթությանը, ուսումնասիրությանը, եւ իսպաներենի որպես երկրորդ լեզվի օգտագործմանը, խթանել այն մեթոդներն ու գործողությունները, որոնք կապահովեն իսպաներենի ուսուցման գործընթացը, իսպանական եւ լատինամերիկյան մշակույթների առաջխաղացմանը ոչ իսպանախոս երկրներում։ Ինստիտուտի 2015 թվականի զեկույցը "El español, una lengua viva" (Իսպաներենը կենդանի լեզու) սահմանում է, որ ամբողջ աշխարհում 559 միլիոն իսապնախոս կա։ Զեկույցում նշված աղբյուրներից է ԱՄՆ-ի մարդահամարի բյուրոն, որը ենթադրում է, որ 2050-թվականին ԱՄՆ-ը կունենա 138 միլիոն իսպանախոս՝ դարձնելով այն երկրագնդի ամենամեծ իսպանախոս ազգը, իր քաղաքացիների գրեթե մեկ երրորդի մայրենի լեզուն։ Միջազգային կազմակերպությունների պաշտոնական օգտագործում Իսպաներենը ՄԱԿ-ի, ԵՄ-ի, Առեւտրի համաշխարհային կազմակերպության, ԱՄՆ-ի կազմակերպության, Իբերոամերիկյան նահանգների կազմակերպության, Աֆրիկյան Միության, Հարավային Ամերիկայի Ազգերի Միության, Անտարկտիկայի պայմանագրային քարտուղարության, Լատինական Միության, Կարիբյան Համայնքի, Հյուսիսայի Ամերիկայի ազատ առեւտրի համաձայնագրի եւ շատ այլ միջազգային կազմակերպությունների պաշտոնական լեզուներից մեկն է։ Ծանոթագրություններ Գրականություն Այլ աղբյուրներ Արտաքին հղումներ Real Academia Española Spanish language at BBC Online Tips to Learn Spanish Fast Reasons to learn Spanish Online Films for learning Spanish Իսպաներեն Արգենտինայի լեզուներ Բոլիվիայի լեզուներ Չիլիի լեզուներ Կոլումբիայի լեզուներ Ջիբրալթարի լեզուներ Գվատեմալայի լեզուներ Մեքսիկայի լեզուներ Պանամայի լեզուներ Պարագվայի լեզուներ Պերուի լեզուներ ԱՄՆ-ի լեզուներ Ուրուգվայի լեզուներ Վենեսուելայի լեզուներ Կարիբյան ավազանի լեզուներ Կոստա Ռիկայի լեզուներ Դոմինիկյան Հանրապետության լեզուներ Էկվադորի լեզուներ Սալվադորի լեզուներ Հասարակածային Գվինեայի լեզուներ Հոնդուրասի լեզուներ Նիկարագուայի լեզուներ Պուերտո Ռիկոյի լեզուներ Հարավային Ամերիկայի լեզուներ


text: Շենժեն Kepuai photoelectric Technology Co., Ltd է անմիջական արտադրողը կապի օպտիկամանրաթելային լուսավորման արտադրանքի , քանի որ 2008 թ. Մենք ունենք բազմաթիվ տարիների փորձ տվյալ ոլորտում եւ պարբերաբար աշխատում որոշ ամենահեղինակավոր լուսավորման դիզայներների եւ ճարտարապետների աշխարհում. Մեր ուժեղ նախագծման եւ ինժեներական կարողությունների եւ մեր բանիմաց անձնակազմի, մենք ունենք ռեսուրսներ արտադրել մեր բոլոր ապրանքների տան մեր 20000 քառակուսի ոտքով Longgang թաղամաս Շենժեն, Չինաստան, բացի այդ, մենք ունենք մի proformance խանութ Huaqiang հյուսիսում համար հաճախորդների ոճով ստուգման : Մեր ինքնաբավարարման ամբողջ արտադրական գործընթացի ոչ միայն նշանակում է, որ մենք կարող ենք ապահովել կարճ հանգեցնել անգամ է պատվերների քան մեր մրցակիցների, այլ նաեւ լուսավորման համակարգեր, որոնք հարմարեցված են մեր հաճախորդների կոնկրետ պահանջների. Այնպես որ, արդյոք դուք փնտրում են տեղավորել մի կազինո աստղ ազդեցություն լուսավորման, տեղադրել լողավազան գունավոր փոփոխվող լույսերով, կամ հանձնաժողովի մեկ of-a- բարի ջահ ռեստորանում մենք կարող լուծում է բավարարել ձեր կարիքները.