Սոցիալապես անապահով ընտանիքների նպաստը 1000 դրամով կավելանա՝ հոսանքի թանկացման բեռը չեզոքացնելու համար 15:18 , 29 Հուլիս 2016 Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի տվյալներով էլեկտրաէներգիայի միջին ամսական սպառումն ընտանիքների կողմից կազմում է շուրջ 202 կՎտ: 2016թ. օգոստոսի 1-ին ավարտվում է ՀՀ կառավարության եւ «Տաշիր» ընկերության՝ սակագնի սուբսիդավորման ժամկետը, որից հետո այն բնակչության համար 4.32 դրամով ավելի կլինի: Դա նշանակում է, որ 202 կՎտ էլեկտրաէներգիայի համար պետք է վճարվի 1000 դրամ ավելի: Սոցիալապես անապահով ընտանիքներին աջակցելու համար կառավարության որոշմամբ ընտանիքի կենսամակարդակի բարձրացմանն ուղղված նպաստի չափը բարձրացվել է 1000 դրամով, որով հնարավորինս կհատուցվի շուրջ 112 հազար 300 ընտանիքի էլեկտրաէներգիայի դիմաց ավելի վճարման լրացուցիչ ծախսը: Այսպիսով, նպաստների միջին ամսական չափը կբարձրանա 1000 դրամով՝ դառնալով 31 հազար 350 դրամ: Կառավարության ղեկավարը պարզաբանել է ներկայացված որոշման նախագիծը. «Եթե հիշում եք՝ 2015թ. օգոստոսի 1-ից 6 դրամ 93 լումայով թանկացավ հոսանքը, եւ ՀՀ կառավարությունն ու «Տաշիր» ընկերության նախագահ Սամվել Կարապետյանը քննարկեցին հարցն ու որոշում կայացրին, որ այդ ավելացման ծախսը մինչեւ 250 կՎտ ծախսող ընտանիքների համար կստանձնեն կառավարությունն ու «Տաշիր» ընկերությունը: Եվ քանի որ ս.թ. օգոստոսի 1-ից սակագինը նվազում է 2.58 դրամով, այսինքն 6.93-ի փոխարեն ունենում ենք 4.35 դրամ, այդ ընտանիքների համար հոսանքը թանկանում է 4.35 դրամով: ՀՀ նախագահի հետ քննարկելուց հետո որոշում ընդունեցինք, որ 112 հազար 300 ընտանիքի այդ ծախսը օգոստոսի 1-ից կառավարությունը վերցնի իր վրա: Այսինքն՝ մինչեւ այս տարվա վերջ՝ հինգ ամսվա ընթացքում, մենք կառավարության միջոցներից վճարելու ենք 561 մլն դրամ, իսկ 2017թ. միջնաժամկետ ծրագրում նախատեսել ենք 1 մլրդ 150 մլն դրամ»:


Նորություններ » «Պրակտիկ բժիշկները մտահոգված են` ինչպե՞ս հաշվարկել գինը» 22.03.2019 | 03:04 ՈՒռուցքաբանական անվճար վիրահատությունների գնի հաշվարկի շուրջ խոսակցությունները գնալով թեժանում են, ինչը սպասելի էր։ Ըստ էության, հատկացվող միջոցները մեծ չեն, փոքր չեն նաեւ վիրահատությունների ծախսերը։ Պետք է հաշվի առնել նաեւ, որ յուրաքանչյուր վիրահատություն ենթադրում է բարձր տեխնոլոգիաների, տարբեր նյութերի կիրառում, ինչը ծախսերի հետ է կապված։ Այսօր պետությունը ուռուցքաբանական եւ արյունաբանական ծառայությունների համար հատկացնում է 1 մլրդ 900 մլն դրամ, որից 800 մլն դրամն ուղղվում է անվճար վիրահատությունների ծրագրին։ ՈՒ թեեւ, ըստ առողջապահության նախարարության, հատկացվող միջոցները չորս անգամ ավելի են նախորդ տարվա համեմատ, այնուհանդերձ, պետք է նկատենք, որ անցած տարի այդ վիրահատություններն ամբողջությամբ անվճար չէին, հետեւաբար վիրահատության գնի հետ կապված խնդիրներ չէին առաջանում։ Ինչեւէ, այսօր 800 մլն դրամ է հատկացվում մոտ 2,5 հազար վիրահատության համար։ Կբավարարե՞ն այդ գումարները, թե՞ տարվա կեսից կպարզվի, որ պետպատվերը վերջացել է։ Զրուցում ենք ԱԺ առողջապահության եւ սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ ՆԱՐԵԿ ԶԵՅՆԱԼՅԱՆԻ հետ։ -Կբավարարեն հատկացված միջոցները, թե ոչ, կդժվարանամ ասել. կարծում եմ` այդ հարցի լիարժեք պատասխանը կարող է տալ առողջապահության նախարարը, քանի որ իրենք են ծրագրավորել այդ ծախսերը,- ասաց պատգամավորը։ -Իսկ ձեր հանձնաժողովում հարցը չի՞ քննարկվել։ -Ոչ, այն ԱԺ չի եկել։ Եթե չեմ սխալվում, ծրագիրը, կառավարության որոշմամբ, նախարարի հրամանով է իրականացվել։ Այո, գնագոյացման հետ կապված պրակտիկ բժիշկները իսկապես մտահոգված են, նրանց հետաքրքրում է, թե ինչպես է հաշվարկվել այդ գինը։ Տարբեր վիրահատություններ իրենց ինքնարժեքն ունեն, որի մեջ ներառված են նաեւ վիրահատության ծախսերը, բժիշկների աշխատավարձը, հարկերը։ Որքանո՞վ է գնագոյացումը ճիշտ հաշվարկված եւ հաշվարկված է, թե ոչ, չեմ կարող ասել։ Սակայն խոսել եմ տարբեր վիրաբույժների, բժշկական կենտրոնների ղեկավարների հետ, եւ նրանք լուրջ մտահոգություններ ունեն այդ հարցի առնչությամբ։ Կան խոշոր բժշկական կենտրոններ, որոնք հրաժարվել են անգամ պետպատվերի ծրագրից, քանի որ գումարները ցածր են հաշվարկված եւ հատկացվող միջոցների սահմաններում նրանք հնարավորություն չեն ունենա պատշաճ մակարդակով բուժօգնություն ցուցաբերելու։ Ի դեպ, նույն խնդիրն ունենք նաեւ սուր եւ ենթասուր իշեմիկ կաթվածի պետպատվերի ծրագրի հետ կապված։ Ծրագրի համաձայն` տրոմբի լուծումը եւ հեռացումը պետք է իրականացվի երկու բուժհիմնարկներում. սակայն այստեղ եւս բժիշկների եւ նյարդաբանների ասոցիացիայի գնահատականը միանշանակ չէ։ Վերջիններիս կարծիքով` կան բազմաթիվ խնդիրներ։ Օրինակ, շրջաններից, մայրաքաղաքի ծայրամասերից հիվանդների տեղափոխման եւ այդ ընթացքում ծագած խնդիրների պատասխանատվության հարցը. այս պահին անհասկանալի է, թե ով է կրելու այն։ Սրանք կարեւոր հարցեր են, քանի որ կաթվածը ժամերի ընթացքում կարող է փոփոխության ենթարկվել, այն անակնկալ կարող է խորանալ։ Ստացվում է, որ այն հիվանդներին, որոնց մոտ նախնական ախտորոշումը կաթվածն է եղել, 4,5 ժամվա ընթացքում պետք է հասցնել բուժհաստատություն, եւ այդ ժամանակ կարելի է իրականացնել տրոմբոլիզ։ Այս պարագայում ստացվում է, որ մարզի բժիշկը, վիզուալ ախտորոշելով կաթված, պետք է հիվանդին շտապօգնության մեքենայով տեղափոխի Երեւանի երկու կլինիկաներից մեկը, որտեղ իրականացվում է տրոմբոլիզի ծրագիրը։ Այդ ընթացքում անհայտ է մնում, թե ճանապարհին ինչ կարող է տեղի ունենալ հիվանդի հետ։ Այսօր բոլոր հիվանդները տեղափոխվում են այդ երկու բուժհիմնարկները։ Հիվանդների հոսքը բավական մեծ է լինում, որովհետեւ հենց տեղում են տարբերակում` այդ հիվանդը կարո՞ղ է օգտվել պետպատվերի ծրագրից, թե՞ նրա մոտ կաթվածի այլ ձեւն է, եւ այդ դեպքում նա մնում է այդ հիվանդանոցում համավճարի սկզբունքով։ Եթե նկատենք, որ նախարարությունը մարզային առողջապահության զարգացումը որպես առաջնային ուղղություն է որդեգրել, ապա անհասկանալի է դառնում, թե ինչու են բոլոր կաթվածները, անկախ ձեւերից, ուղղորդվում այդ երկու բժշկական կենտրոններ, որտեղ իրականացվում է այդ ծրագիրը։ Այսօր հիվանդների մեծ հոսք կա, եւ այն ավելի կաճի։ Վերջերս խոսել եմ այդ երկու բժշկական կենտրոններից մեկի ղեկավարի հետ, եւ նա նշեց, որ մեծ հոսքի պատճառով չեն կարողանում տեղավորել հիվանդներին։


Operativ.am | Հանրահավաքն ավարտվել է. խմբային քննարկումներ են անցկացվում. ուղիղ միացում Հանրահավաքն ավարտվել է. խմբային քննարկումներ են անցկացվում. ուղիղ միացում 15 Ապրիլ, 2018 16:30 Տեսանյութեր


ДokyMeHTы ykaзы ПpeзидeHTa Pecпyблиkи ApMeHия 23.01.2017 Կ.Գ. ՔՈՉՈՒՆՑԻՆ «ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՆ ՄԱՏՈՒՑԱԾ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ» 1-ԻՆ ԱՍՏԻՃԱՆԻ ՄԵԴԱԼՈՎ ՊԱՐԳԵՎԱՏՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 23.01.2017 Վ.Ա. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻՆ «ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՆ ՄԱՏՈՒՑԱԾ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ»1-ԻՆ ԱՍՏԻՃԱՆԻ ՄԵԴԱԼՈՎ ՊԱՐԳԵՎԱՏՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 23.01.2017 Ս.Գ. ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻՆ «ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՆ ՄԱՏՈՒՑԱԾ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ» 1-ԻՆ ԱՍՏԻՃԱՆԻ ՄԵԴԱԼՈՎ ՊԱՐԳԵՎԱՏՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 23.01.2017 Հ.Գ. ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻՆ «ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՆ ՄԱՏՈՒՑԱԾ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ» 1-ԻՆ ԱՍՏԻՃԱՆԻ ՄԵԴԱԼՈՎ ՊԱՐԳԵՎԱՏՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 23.01.2017 Ռ.Ա. ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻՆ «ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՆ ՄԱՏՈՒՑԱԾ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ» 1-ԻՆ ԱՍՏԻՃԱՆԻ ՄԵԴԱԼՈՎ ՊԱՐԳԵՎԱՏՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 23.01.2017 Ա.Յ. ՍԵՅՐԱՆՅԱՆԻՆ «ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՆ ՄԱՏՈՒՑԱԾ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ» 1-ԻՆ ԱՍՏԻՃԱՆԻ ՄԵԴԱԼՈՎ ՊԱՐԳԵՎԱՏՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 23.01.2017 Ս. Վ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻՆ «ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՆ ՄԱՏՈՒՑԱԾ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ» 2-ՐԴ ԱՍՏԻՃԱՆԻ ՄԵԴԱԼՈՎ ՊԱՐԳԵՎԱՏՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 23.01.2017 Դ. Ա. ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻՆ «ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՆ ՄԱՏՈՒՑԱԾ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ» 2-ՐԴ ԱՍՏԻՃԱՆԻ ՄԵԴԱԼՈՎ ՊԱՐԳԵՎԱՏՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 23.01.2017 Գ. Գ. ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻՆ «ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՆ ՄԱՏՈՒՑԱԾ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ» 2-ՐԴ ԱՍՏԻՃԱՆԻ ՄԵԴԱԼՈՎ ՊԱՐԳԵՎԱՏՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ


Լրատվություն Մամլո հաղորդագրություններ 11.05.2017 / Նախագահին առողջապահության նախարարը զեկուցել է նախարարության կառուցվածքային բարեփոխումների եւ ոլորտում իրականացվող ծրագրերի մասին Հանրապետության Նախագահի հետ աշխատանքային հանդիպման ժամանակ առողջապահության նախարար Լեւոն Ալթունյանն այսօր զեկուցել է առողջապահության ոլորտում իրականացվող կառուցվածքային բարեփոխումների եւ գերակա խնդիրների լուծմանն ուղղված ծրագրերի ընթացքի մասին։ Նախարար Ալթունյանը ի թիվս իրականացված եւ ընթացքում գտնվող ծրագրերի, ներկայացրել է առողջապահության ոլորտի ֆինանսական վերահսկողության եւ թափանցիկության ապահովմանը, ինչպես նաեւ բժշկական ծառայությունների որակի բարելավմանն ուղղված էլեկտրոնային... 10.05.2017 / Նախագահներ Սերժ Սարգսյանը եւ Բակո Սահակյանն այցելել են Մարտակերտի Կաշենի լեռնահանքային համալիր Նախագահ Սերժ Սարգսյանը Արցախի Հանրապետության Նախագահ Բակո Սահակյանի հետ այսօր այցելել է Մարտակերտի շրջանում գտնվող Կաշենի լեռնահանքային համալիր, որտեղ հանքավայրը շահագործող «Բեյզ-մեթըլս» հանքարդյունաբերական փակ բաժնետիրական ընկերության պատասխանատուները հայկական երկու հանրապետությունների ղեկավարներին ներկայացրել են Կաշենի հանքավայրի շահագործման համար հանքի հանքահումքային հնարավորությունները, շահագործման հետ կապված խնդիրները, ձեռքբերումներն ու զարգացման ծրագրերը: 09.05.2017 / Նախագահ Սերժ Սարգսյանը Արցախում մասնակցել է տոնական միջոցառումներին Աշխատանքային այցով Արցախի Հանրապետությունում գտնվող Նախագահ Սերժ Սարգսյանն այսօր մայրաքաղաք Ստեփանակերտում եւ Շուշի քաղաքում մասնակցել է Հաղթանակի տոնի, Արցախի Հանրապետության պաշտպանության բանակի կազմավորման եւ Շուշիի ազատագրման 25-րդ տարեդարձին նվիրված միջոցառումներին: Հանրապետության Նախագահը Արցախի իշխանությունների, ՀՀ կառավարական պատվիրակության անդամների, արցախահայության եւ տոնական միջոցառումներին մասնակցելու նպատակով Արցախ ժամանած հյուրերի հետ առավոտյան Ստեփանակերտի Վերածննդի... 08.05.2017 / Նախագահ Սերժ Սարգսյանը Արցախում ներկա է գտնվել տոների առթիվ կազմակերպված հանդիսավոր երեկոյին Հաղթանակի տոնի, Արցախի Հանրապետության պաշտպանության բանակի կազմավորման եւ Շուշիի ազատագրման 25-րդ տարեդարձին նվիրված տոնական միջոցառումներին մասնակցելու նպատակով Արցախի Հանրապետությունում գտնվող Նախագահ Սերժ Սարգսյանն այսօր երեկոյան Արցախի Հանրապետության մշակույթի եւ երիտասարդության պալատում ներկա է գտնվել տոների առթիվ կազմակերպված հանդիսավոր երեկոյին: 08.05.2017 / Նախագահը Արցախում հանդիպում է ունեցել զորացրված եւ դեռեւս ծառայության մեջ գտնվող զինծառայողների հետ Աշխատանքային այցով Արցախի Հանրապետությունում գտնվող ՀՀ Նախագահ, Զինված ուժերի գերագույն գլխավոր հրամանատար Սերժ Սարգսյանն այսօր Շուշիում հանդիպում է ունեցել 2017 թվականին զորացրված, ինչպես նաեւ ներկայումս ժամկետային զինծառայության մեջ գտնվող եւ ծառայության ընթացքում անձնվիրության ու խիզախության համար խրախուսման արժանացած մի խումբ զինծառայողների եւ զորացրված սպաների հետ: Հանդիպմանը մասնակցել են ՀՀ պաշտպանության նախարար Վիգեն Սարգսյանը, ինչպես նաեւ լեգենդար զինվորականներ` գեներալ լեյտենանտ Նորատ... 08.05.2017 / Նախագահ Սերժ Սարգսյանը ներկա է գտնվել Արցախում «ԹՈւՄՈ-բանակ» ծրագրի պաշտոնական մեկնարկին2002 Աշխատանքային այցով Արցախի Հանրապետությունում գտնվող Նախագահ Սերժ Սարգսյանն այսօր առավոտյան հայկական երկու հանրապետությունների պաշտպանական գերատեսչությունների ղեկավարների ուղեկցությամբ այցելել է Ստեփանակերտի «ԹՈՒՄՈ» ստեղծարար տեխնոլոգիաների կենտրոն, որտեղ տրվել է Արցախում «ԹՈւՄՈ-բանակ» ծրագրի պաշտոնական մեկնարկը: Կրթական այս ծրագրին մասնակցում են Ստեփանակերտի մոտակա զորամասերի 200-ից ավելի ժամկետային զինծառայողներ: ՀՀ պաշտպանության նախարարության եւ...


Նախագահն այցելել է Հայրենիքի պաշտպանի վերականգնողական կենտրոն - Մամլո հաղորդագրություններ - Լրատվություն - Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ [պաշտոնական կայք] 1200x811px - 369 Կբ 1200x881px - 340 Կբ 1200x840px - 325 Կբ 1200x799px - 236 Կբ 1200x799px - 255 Կբ 1200x799px - 262 Կբ 1200x799px - 424 Կբ 1200x799px - 305 Կբ 1200x799px - 299 Կբ 1200x799px - 353 Կբ 1200x799px - 355 Կբ 1200x959px - 359 Կբ 1200x799px - 275 Կբ 1200x799px - 313 Կբ 1200x817px - 346 Կբ 1200x868px - 344 Կբ 1200x799px - 361 Կբ 1200x799px - 325 Կբ 1200x799px - 372 Կբ 1200x799px - 343 Կբ 1200x837px - 376 Կբ 1200x920px - 296 Կբ 1200x830px - 269 Կբ 1200x799px - 271 Կբ 1200x800px - 322 Կբ 1200x868px - 364 Կբ 1200x799px - 450 Կբ 1200x815px - 312 Կբ 1200x799px - 279 Կբ եւս 25 լուսանկար Նախագահ Սերժ Սարգսյանն այսօր այցելել է «Հերացի» թիվ 1 հիվանդանոցային համալիրի մասնաշենքում՝ Երեւանի առաջին քաղաքային հիվանդանոցում, տեղակայված Հայրենիքի պաշտպանի վերականգնողական կենտրոն, որը ստեղծվել է Երեւանի պետական բժշկական համալսարանի եւ պաշտպանության նախարարության համագործակցության արդյունքում՝ Հանրապետության Նախագահի աջակցությամբ եւ բազմաթիվ բարերարների ու անհատ քաղաքացիների կողմից տրամադրված միջոցների շնորհիվ: Հանրապետության Նախագահը պաշտպանության նախարար Վիգեն Սարգսյանի, ԵՊԲՀ ռեկտոր Արմեն Մուրադյանի եւ մի շարք բարերարների ուղեկցությամբ շրջայց է կատարել վերականգնողական կենտրոնում, ծանոթացել իր նախորդ այցից հետո չափազանց կարճ ժամկետում՝ ընդամենը մի քանի ամսում, կատարված մեծ ծավալի աշխատանքներին, հատուկ զինհաշմանդամների համար հիմնված վերականգնողական մասնագիտական կենտրոնի ընթացիկ գործունեությանն ու զարգացման հետագա ծրագրերին: Նախագահը զրուցել է նաեւ կենտրոնում արդեն իսկ իրենց վերականգնողական բուժումը ստացող հայրենիքի պաշտպանների հետ: Համալսարանի ռեկտոր Արմեն Մուրադյանի հավաստմամբ՝ կենտրոնը գործելու է որպես ամբողջական վերականգնողական համալիր, որտեղ զինվորական հաշմանդամների առողջական խնդիրներից բացի լուծվելու են նաեւ սոցիալական ինտեգրման, կրթության եւ աշխատանքի հարցեր, այն հագեցած է գերժամանակակից վերականգնողական սարքերով եւ տարածաշրջանում միակն է իր հնարավորություններով: Արմեն Մուրադյանը շնորհակալություն է հայտնել Հանրապետության Նախագահին՝ կենտրոնի գաղափարին, ինչպես նաեւ նախատեսված կարճ ժամկետում անհավանական թվացող նախագծի իրագործմանն ի սկզբանե հավատ ընծայելու եւ պատվաբեր ու պատասխանատու այս նախաձեռնության իրագործման շնորհիվ պետությանն ու ժողովրդին ծառայելու հնարավորության համար: Ռեկտորն այս նախագծի իրագործման հարցում բեկումնային է համարել անցած տարվա հուլիսի 12-ին Նախագահ Սերժ Սարգսյանի այցը կենտրոնի շինհրապարակ, որը, ըստ նրա, նոր խթան հանդիսացավ հետագա աշխատանքի համար: Հանրապետության Նախագահը երախտագիտություն է հայտնել անչափ կարեւոր այս գաղափարն իրականություն դարձրած բոլոր անձանց եւ առաջին հերթին՝ այստեղ իրենց վերականգնողական բուժումն անցնող հայրենիքի պաշտպաններին՝ նվիրումի ու անմնացորդ ծառայության համար: Նախագահը հորդորել է զինհաշմանդամներին նույնպիսի կամք ցուցաբերել բուժման ընթացքում եւ կենտրոնի մասնագիտական թիմի հետ միասին ամեն ինչ անել շուտափույթ բուժվելու համար:


19 Հունվար, 2018 0:50 Մեր օրերում բոլոր աղջիկներն են ուզում հետեւել իրենց կազմվածքին, որպեսզի միշտ ունենան հիանալի տեսք։ Սակայն նրանք մտածում են, որ արդյունքի հասնելու համար անպայման պետք է այցելել մարզասրահ, ֆիտնեսի պարապունքների։ Բայց դա այդքան էլ այդպես չէ, քանի որ լավ եւ հաճախակի պարապմունքների դեպքում, կարելի է հասնել ցանկալի արդյուքնի` անգամ տանը վարժություններ կատարելով։ Իհարկե արդյունքը կարող է չգոհացնել այնպես, ինչպես մարզասրահի վարժությունները, սակայն այսօրվա մեր առաջարկած վարժությունները պարզապես սլացիկ եւ ամուր կդարձնեն ձեր ոտքերը ընդամենը 1 շաբաթում։


Լրատվություն Մամլո հաղորդագրություններ Նախագահ Սերժ Սարգսյանը մասնակցել է Մատենադարանի նոր մասնաշենքի հիմնարկեքին 19.09.2008 Մատենադարանի տնօրեն Հրաչյա Թամրազյանի խոսքով, ՙնոր մասնաշենքի կառուցումը մեր նորանկախ երկրի պատմության մեջ կարեւոր իրադարձություն է, վերջին տասնամյակների գիտամշակութային ամենախոշոր ծրագիրը, որին ի սկզբանե հավանություն է տվել նախագահ Սերժ Սարգսյանն ու գլխավորել այն: Այս շինարարությունը հզոր ազդակ կդառնա եւ կզորացնի մեր հոգեւոր ու գիտական ներուժը, այլ կենտրոնների զարգացումը": Մատենադարանի նոր մասնաշենքի գլխավոր ճարտարապետ Արթուր Մեսչյանն իր հերթին նշել է, որ "ՙսա նոր կառույց չէ, այլ 20 տարի կանգնած, տառապած, կիսատ կառույց է, որն այսօր հնարավորություն ունենք կառուցելու եւ ավարտին հասցնելու":


Պետ. բյուջեի եկամուտներն աճել են 4.4%-ով. ՖՆ - ebank.am Պետ. բյուջեի եկամուտներն աճել են 4.4%-ով. ՖՆ 29.04.2012 Նախորդ տարվա նույն ժամանակահատվածի համեմատ պետական բյուջեի եկամուտներն աճել են 4.4%-ով կամ 7.9 մլրդ դրամով, որը հիմնականում ապահովվել է հարկային եկամուտների աճի հաշվին. տեղեկանում ենք Ֆինանսների նախարարության պաշտոնական կայքից: ՀՀ պետական բյուջեի եկամուտները կազմել են շուրջ Դ186.8մլրդ, ծախսերը` Դ 187 մլրդ:


Աղջկա հարցնել, եթե նա ունի. (Սերը, Բարեկամությունը, Կանայք) Դուք կարող եք ուղարկել ձեր խոսակցությունները, բայց որոշակի ուղղություններով, որոնց սովորաբար ասում են, երբ գործընկեր. որ նա անում է հանգստյան օրերին. Կամ առաջարկել խոսակցությունը հարաբերություններ, մարդիկ, սեր, զգացմունքներ եւ այլն Հիման վրա ձեր Արտահայտությունների հաճախ դու կարող ես շատ լավ արդյոք նրանք այժմ ընկեր է, թե ոչ: Իհարկե, դուք կարող եք հարցնել, բայց ես արել դա, ըստ էության, ոչ թե այն պատճառով, որ ես թույլ է տալիս ինձ դուր չի գալիս, քարտեզներ են նայում -) կամ դուք կարող եք, ինչպես մյուսները: այստեղ արդեն նշել է, եւս մեկը ձեր ընկերներ Ընկերուհիների հարցնել, կամ որեւէ մեկը ձեր ընկերները հարցեր: դա քո ընկերոջ պարզել վոլտ տուր այո, նա մեկի հետ ձեր վոլտ եւ նա գիտի, թե կա արդյոք նրա մոտ ընկերը: Իմ ՝ գեղեցիկ աղջիկ է ապրում, այն է, որ ես ես արդեն ինչ-որ բան, մի քիչ ավելի երկար. Ամեն Անգամ, երբ ես տեսնում եմ քեզ ես սրտի բաբախումծ զարկ, եւ ես շատ նյարդային. Ձեզ համար, բայց ես այնքան լավ, որքան օդը եւ մինչ օրս նա արձագանքում աչքի կոնտակտը կամ երբեք չի նայում վերաբերյ, որ ես, իրոք, անում եմ միշտ: Ես կարծում եմ, անկեղծ ասած, որ ես ընդհանրապես շանսեր չունի, քանի որ ես կարծում եմ, որ նա տեսակի աղջիկ, որը կանգնած է հատակին ուժեղ առնական տեսակի գումար գրպանում է, եւ ես ընդհանրապես այնքան էլ այդպես չէ. Ես հասկանում եմ, որ չկա այլեւս չի կարող գալ, բայց ես չեմ հավատում, ես պարզապես մոտենալ նրան. Իսկ ինչ, եթե իսկապես չկա ։ Ես նրանց տեսնում եմ, այո, եւ պարբերաբար ապա դուք կարող եք դրա այո ամենուր, որ ä ես իսկապես ամաչում եմ: Դուք կարող եք ինձ տալ մի քանի խորհուրդներ, թե ինչպես կարող եմ հաղթահարել ամեն ինչ լավ է: ես արդեն մեկ շաբաթ է, ես գիտեմ աղջկան նա իսկական թուրքական կանայք կտրուկ ահա ես այստեղ երեկ վ է իմացել: (եվ երբ ես առաջին անգամ տեսա ինձ պահին ես սիրահարված գաղտնաբառը, դուք արդեն մեկ շաբաթ է, նա աշխատում է սրճարանում, եւ իմ հորեղբայրը ընկերների հետ Պետին խանութ, եւ երբեմն այն ժամանակ մենք անմիջապես նստում է սեղանի շուրջ ես երբեմն հարցեր այնպես, որ միշտ համակարգիչը սկսում է, եւ այդպես է, երբեմն նա ստիպում է ձեր ձեռքը իմ ուսին եւ այնպես) ընդ որում, ես մտավախություն կա, որ նա աշխատում է սրճարանում ինչ-որ բան տեսակի բար, եւ, հետեւաբար, ես կարծում եմ վոլտ ստիպում է ձեզ բոլոր հյուրերին, կամ կարող է լինել այն նա, ես նրան դեռ չեմ ասել, որ ես կանգնած եմ նրա վրա, քանի որ նա ունի ընկեր, որ ես արդեն երեկ ունենալով իմ հարցը հիմա դա կարող է լինել նույնիսկ ինձ եւ դարձրեք վոլտ միացում է եղել ձեր ընկերոջ, ում ես խնդրել ժամադրության ես չեմ զգում, նույնիսկ ինչ-որ բան ինձ կամ վոլտ. Ահա այս ծիծաղաշարժ վիդեո -Ամյա ռոմ է, որն ունի հանդերձարանում սեռական նրա -Ամյա ընկերը գնում է, այո, հիմա արդեն Եվրոպայի մաս. Իհարկե, ընկեր նկարահանել ամեն ինչ, նրա դեմքը չի երեւում, եւ ավելի հեռու կուղարկի. Ամենասարսափելին այո, որ աղջիկը հիմա հղի է եւ երեխայի մոտ ոչինչ ավելի Լավ է, քան ծաղրել նրանց. Ես ապրում եմ բավարական եւ յուրաքանչյուր իմ դպրոցի տեսել է դա: Ես գտնում եմ, որ դա իրոք ամենավատ ձեւը ահաբեկելը. Ինձ հատկապես հուզում է այն, որ բոլորը խոսում են, թե ինչպես հիմար աղջիկ, բայց փառահեղ նա, ով տարածել է տեսանյութ. Ես իսկապես չեմ ուզում, որ դա տարածվելու է հետագա. Ես չգիտեմ, թե աղջիկ, բայց կներես. Ինչպես կարող եմ դադարեցնել Տարածումը: Դա ընդհանրապես հնարավոր է, քանի որ ‘ինչ-որ մի ժամանակ էր Ինտերնետ, մնում է այնտեղ: Ես պարզապես ուզում եմ անել ինչ-որ բան դեմ է Ահաբեկել խեղճ աղջկան. Աղջկան գտնել բավականին գրավիչ է, ես եւ դուք. Մենք գիտենք իրար են նայում, կամ նա ժպտում է ինձ բավական հաճախ, նույնիսկ, անգամ, երբ մենք իմանում ենք, որ նա ինձ ընդհանրապես ճիշտ է նկատել. Խնդիրը միայն այն է, որ նա չի գրել է վերջին աղջիկներ (ես հաճախակի աղջիկ, չի աշխատել բռնելով միայն վերջին դեպքն է) այնպես որ ես հիմա մի քիչ ավելի լավ է, եթե նա գա, հնարավոր է, մի քիչ հիմար է, դուք հավատում եք, որ հենց այնպես. Աղբյուր հոգում ավելի լավ կլիներ, բայց հիմա ձմեռ է, եւ ահա թե ինչ է տեղի ունենում իրականում ոչ մի տեղ. Կարծում այնպես որ, ես պետք է ձեզ գրել, մեկ անգամ, եւ եթե դա հասնում է ծիծաղելի, երբ ես պարզապես այդպես է: Ես գիտեմ, հիմար հարց է: Բայց ուր է անում Ձեռքերը հետո այնտեղ ։ Սովորական զինյալները իրաքի ռազմական ուղղաթիռ, ինչպես նաեւ երկարատեւ զինյալները իրաքի ռազմական ուղղաթիռ. Ես աղջիկ, որ պետք է անեմ, եթե իմ տղան համբուրում է ինձ մոտ ժամանակներս: Որտեղ ես թաքցնել իմ ձեռքերը. Քանի որ նրա գլխին ։ Ես սիրում եմ իմ աղջկան, ես իրականում, ստանում ես ՀՈՒՐ նրա հետ, բայց նա այժմ ունի ընկերը, երբ ես տեսել եմ նրանց հետ էի, ես նույնիսկ վստահ չեմ, կա ՞ արդյոք նրանք ընդհանրապես միասին, քանի որ նրանք համբուրվել են կարճ ճարպկություն բայց քանի որ կամ. Ես ուզում եմ, որ դուք իրականում ուզում, թե մենք որ երկու ընկերությունները կարող են, բայց հիմա ես գիտեմ, մաքուր, արդյոք ես պետք է հարցնել, եթե դուք ունեք մի ընկեր. Ես խոստովանել է նրան, ապա իմ զգացմունքները նրա նկատմամբ, բայց գալիս է: այո, ապա տարօրինակ է ։ Եւ -ես ուզում եմ անել. Ցավոք, ես չեմ փորձառու բնագավառում հատուկ (իմ ընկերը առաջին եւ միակ տղամարդը, իմ կյանքում), այնպես որ ես պետք է այս հարցը, չնայած նրան, որ ես պետք է վերաճել է տարիքը, որը մարդ սահմանում է այնպիսի հարցեր, կամաց-կամաց. Որ ստիպում է ֆլիրտ Ես նկատի ունեմ երկիմաստ ակնարկներ Ֆլիրտ ներկայությամբ իմ ընկեր. Օրինակ, կատակով: ‘երբ քո ընկերը չէ ՞ որ նորից հայաստանում է ։ Այդ ժամանակ մենք պետք է միշտ էլ վախենալ, որ նա վաղ է եկել տուն, եւ մենք գտնվում եւ ընդհանրապես սեռական խոսք. Կամ դա միայն Եւ ֆլիրտ տղամարդիկ միայն կանանց հետ, որոնք նույնպես գրավիչ է: Կամ դա ունի դրա հետ ընդհանուր ոչինչ. Նույնիսկ ընկերներ (այսինքն ամուսին եւ կին) սիրախաղ անող միմյանց հետ: Ես ընկերների հետ ինչ-որ աղջկա քանի որ որոշ ժամանակ առաջ մեգա լավ է (մենք ասել ենք մեր մեգա շատ, այդ թվում եւ այսպես, ինչ մենք լավ փնտրում է), ապա պարզապես խզել է կապը. Երբ ես դիմել եմ ձեզ ինձ մոտ ոչինչ չի եղել նրանից, զանգերի եւ հաղորդագրությունների էլ գրել է: Հիմա այդ ժամանակից անցել է այսքան ամիս է: Արձակուրդներն արդեն ավարտվում են եւ մենք տեսնում ենք ամեն օր (նա իմ դասարանում). Ես օգտագործում եմ ամբողջ թեման, եւ այժմ լիովին ուզում գործ ունենալ նրա հետ եւ ոչինչ ավելի, նա ինձ հաճախ ստել եւ հրաժեշտ դուք երբեք չեք եկել, կամ նա հետաձգել է բոլոր հանկարծ, կամ պարզապես ոչինչ չի ասվում Այնուամենայնիվ, ես հիմա ուզում եմ Իմանալ, թե ինչու ինքը խզել է կապը, եւ, այսպիսով, ունի վարքագիծը ինձ. Ընդ որում, ես չեմ արել ոչինչ. Ինչպես կարող եմ հարցնել հիմա, թե ես պետք է հարցնել ձեզ. Ես ուզում եմ գնալ մի աղջկա կինոյում, բայց իմ խնդիրը: ընդ որում, նա ունի ընկեր, եւ ես չգիտեմ, թե արժե ՞ արդյոք հիմա, կամ պարզապես հարցրեք, թե արդյոք հասնում է ծիծաղելի, քանի որ նա ունի. Այնուամենայնիվ, նա տեսնում է իր ընկերոջը, շատ հազվադեպ, եւ ես չգիտեմ, արդյոք նա, ընդհանրապես երջանիկ ձեր հարաբերություններում. Ես զգում եմ, որ ես կամաց-կամաց այն. Այնպես որ, ես արդեն վաղուց է կանգնած աղջկան, որը մեկ դասարան բարձր է ինձ, քանի որ ես ներքեւ էջը կամավոր է ։ Բայց այն փոքր է, քան ինձ եւ”մեգա գեղեցիկ. Միեւնույն է, դուք ինձ երբեք չի եղել երիտասարդին: Դուք շատ բարի, ուրախ, միշտ տրամադրություն է եւ ընդհանրապես չի. Մենք հանդիպեցինք հիմնականում սպորտային դպրոցական տնային երկրում վերջին երկու տարում, բայց այժմ չի ընկերներ. Քանի որ ես արդեն վաղուց ապարդյուն փորձում է բռնել նրանց, ես ուզում եմ հարցնել անգամ մյուս աղջիկները, ինչպես դուք ցանկանում եք լինել, քանի որ տղայի ։ Դուք կարող եք նաեւ մշակվել կարծիքով նրանք կամաց-կամաց զգացմունքները ինձ, մենք համբուրում, եւ արդեն նույնիսկ առաջին քայլը համարձակ եւ քնում են միասին. Խնդիրն այն է, որ աղջիկները պետք է մի տղայի, որը վերաբերում է իմ սերտ ընկերների շրջապատում, որ ես սովորեցի, բայց միայն սկսած վերջին. Ուստի ես ուզում եմ հարցնել ձեզ, եթե ես պետք է դադարեցնել խոսակցությունը աղջկա հետ, պատիվն ու հարգանքը, իմ լավ ընկերոջ, կամ ինձ իմ զգացմունքների եւ պետք է ոչնչացնել ձեր հարաբերությունները, ստեղծել է մի աղջկա. Բարեւ ձեզ, Ես ուղեկցող նամակ է դուր գալիս, աղջիկը իմ դպրոց. Կարելի է հարցնել, քան առաջին հարցը, ունի ՞ արդյոք կա չէ՞, մարդ է ։ Ու եթե դուք այն չունի գրել հարցրեք, որ դուք կարող եք գտնել, քանի որ տղամարդիկ գրավիչ. Գրեք ինձ, խնդրում եմ, եթե դա լավ է, թե ինչ կարելի է անել ավելի լավ. Շնորհակալություն տղաներին, ես սիրահարված է մի աղջկա եւ մենք լավ, բայց ես իմացա, որ նա ունի ընկեր, ում հետ նա միասին, եւ ես չեմ ուզում դրան հավատալ, ուստի ես ուզում եմ պարզել դա ինքնուրույն. Ինչպես կարող եմ հարցնել աղջիկ աննկատելիորեն որ նա ունի. Այսպես, օրինակ, Էյ, ինչպես քո եւ քո ընկեր-որ բան, բայց աղջիկ ինձ ասաց, որ նա ունի տղա այնպես որ, ես ուզում եմ քնել հարցեր: Խոսքը Ամյա աղջկա, մենք արդեն համբուրվել են եւ այժմ ես կցանկանայի իմանալ, թե ինչ-որ բան նրա մոտ այնպիսի զգացում է ինձ համար, չի գտնում այն, թե ինչ հարց տալ աղջկան, այնքան լավ, կամ ինչպես դուք դա տեսնում եք: Ես սովորում, թե ինչպես մի աղջիկ ինչ-որ բան ‘ինտենսիվ’ իմանալ (եվ Այսպես, մենք ծանոթացանք մի ‘դպրոցական ուղեւորությունը’), ուստի եկեք մեզ մոտ, մենք, ըստ իս, արդեն ինչ-որ բան մոտ. Ինչպես կարող եմ իմանալ, թե հիմա, արդյոք նրա մոտ ընկերն է, թե ոչ: Ես, ցավոք, չգիտեմ ձեր չեմ կարող հարցնել, թե ինչու եմ ես. Ինչպես կարող եմ հասկանալ դա այդպես է ։ Աղջիկը, որի վրա ես կանգնած եմ տեղս վերջերս ձեր ընկերոջ, այնպես որ ես սովորեցի, այն է միայն, որ ծանոթ. Նրանք միասին էին եղել գրեթե կես տարի: Նախքան դուք եկել են միասին, մենք գործ ունեինք (ուստի աղջիկ, եւ ես), շատ ընդհանուր է, ուստի մենք եկել ենք, որ ավելի մոտ է մեզ, կամ նույնիսկ գործը հասել է նույնիսկ մինչեւ համբույր, դա նշանակում է, որ ես ուզում եմ փորձել նորից մոտենալ նրան,”. Այժմ ես կցանկանայի հարցնել, թե արդյոք ես դեռ պետք է սպասել, քանի որ դուք չէ ՞ (ես կարծում եմ անգամ) ‘թարմ’, կամ արժե՞, ընդհանրապես, զանգահարել նրան կամ պետք չէ սպասել, քանի դեռ կամ, եթե նա դա անում ։ Այնպես որ, հետաքրքիր կլիներ ինձ դուր է գալիս, հատկապես այն մասը, պետք է արդյոք նրան: այժմ միայն կարող է անգամ ժամանակ է ձեզ համար եւ այլն, եւ որքան Ես շփվել եմ նախորդ շաբաթ աղջկա հետ եւ լավ ուսումնասիրված չէ. Ընդ որում, մոռացել է հարցնել նրա համարը. Քոլեջ ինձ գիտի աղջիկ, գալիս է, իհարկե, հասկանում եմ, եթե ես գրում եմ հեռախոսահամարով Այն հարցերը, եւ այդ ժամանակ ձեր ← Հնդկաստան զրուցարան -ի համար - վիդեո ժամադրություն տեսանյութ Ներբեռնել Գույնզգույն խճանկար: Հնդկաստան - ամբողջ երկիրը ներկերի - ԱՇԽԱՐՀԸ →


Փաստաթղթեր ՀՀ նախագահի հրամանագրերը Ա. ՍԱՐԳՍՅԱՆԻՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՏՆՏԵՍԱԿԱՆ ՄՐՑԱԿՑՈՒԹՅԱՆ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ՊԵՏԱԿԱՆ ՀԱՆՁՆԱԺՈՂՈՎԻ ԱՆԴԱՄ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ Ղեկավարվելով 2005 թվականի փոփոխություններով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 55-րդ հոդվածի 5-րդ կետով եւ հիմք ընդունելով «Տնտեսական մրցակցության պաշտպանության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի 20-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` ո ր ո շ ու մ ե մ. Անահիտ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻՆ նշանակել Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական մրցակցության պաշտպանության պետական հանձնաժողովի անդամ՝ հինգ տարի ժամկետով: ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀ Ս.ՍԱՐԳՍՅԱՆ 2017թ. Հունվարի 17 Երեւան ՆՀ-5-Ա


source: CulturaX

text: Արագածոտնի մարզպետին լրացուցիչ վառելիք չէր հատկացվել Արցախ այցելության համար Օգոստոսի 17-ին լրատվականներից մեկում տեղեկություն էր հրապարակվել, ըստ որի՝ Արագածոտնի մարզպետ Դավիթ Գեւորգյանը՝ օգոստոսի 5-7-ը, իր ծառայողական մեքենայով մեկնել է Արցախ՝ մասնակցելու Համահայկական խաղերի բացմանը եւ դրա շրջանակում ահռելի քանակի բենզին է դուրս գրել։ Լրատվականը նշել էր, թե մարզից 7-8 կիսադատարկ ավտոբուս է մեկնել Արցախ՝ տեղափոխելով խաղերի մասնակիցներին, սակայն մարզպետը չի ցանկացել մարզիկների հետ նույն ավտոբուսով մեկնել։ Ըստ լրատվականի՝ Դավիթ Գեւորգյանը արարողությանն ընդամենը 2 ժամ է մասնակցել, սակայն Արցախում անցկացրել է 3 օր՝ վատնելով պետական միջոցները: Անդրադառնալով այս տեղեկությանը՝ Արագածոտնի մարզպետարանը հանդես եկավ հերքմամբ, նշելով, որ մարզկենտրոն Աշտարակից Արցախ են մեկնել ընդամենը 1 ավտոբուս եւ 3 միկրոավտոբուս, որոնք ամբողջապես հագեցված են եղել եւ նրանցում որեւէ ազատ նստատեղ չի եղել։ Այն, որ մարզպետը խուսափել է մեկնել մարզիկների հետ, չի համապատասխանում իրականությանը։ Մարզպետարանը նաեւ հայտնել էր, որ Արցախ այցելության համար Արագածոտնի մարզպետին լրացուցիչ ոչ մի լիտր վառելիք չէր հատկացվել՝ նա ստացել է օգոստոս ամսվա համար իրեն հասանելիք վառելիքը։


source: wikipedia

text: Հունվարի 5, տարվա 5-րդ օրն է։ Տարվա ավարտին մնում է 360 (նահանջ տարիներին՝ 361) օր։ Դեպքեր XX-րդ դար 1905 - Պորտ-Արտուր նավահանգստի կապիտուլյացիան ռուս-ճապոնական պատերազմի ժամանակ։ 1919 Կարմիր բանակը գրավեց Վիլնյուսը։ Բեռլինում սկսվեց Սպարտակիստների ապստամբությունը։ 1968 - Չեխոսլովակիայում իշխանության է գալիս Ալեքսանդր Դուբչեկը, ով նախաձեռնեց Պրահական գարունը։ Այս օրը Նախագահ Դուայթ Դ. Էյզենհաուերը Մերձավոր Արեւելքը հիմնեց որպես սառը պատերազմի մարտադաշտ։ Ծնունդներ 1823 - Խոսե Մարիա Իգլեսիաս, մեքսիկացի փաստաբան, պրոֆեսոր, ժուռնալիստ եւ պետական գործիչ։ 1846 - Ռուդոլֆ Քրիստոֆ Էյքեն, գերմանացի գրող եւ փիլիսոփա։ 1876 - Կոնրադ Ադենաուեր, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետության պետական գործիչ, իրավագետ։ 1891 - Վաղինակ Բեքարյան, հայ մանկավարժ, բանաստեղծ։ 1900 - Մարտին Մազմանյան, հայ կոմպոզիտոր, խմբավար, մանկավարժ։ 1906 - Աշոտ Սաթյան, հայ խորհրդային կոմպոզիտոր եւ դիրիժոր։ 1910 - Արմեն Չիլինգարյան, հայ նկարիչ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1960)։ 1910 - Գարեգին Բես, հայ արձակագիր, դրամատուրգ, թարգմանիչ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1975)։ 1911 - Գեւորգ Աշուղյան, հայ դերասան, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1967)։ 1913 - Սալոմե Արեշյան, հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությությունների դոկտոր, ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (վ. 1966)։ 1919 - Սիլվա Կապուտիկյան, հայ բանաստեղծուհի, հասարակական գործիչ։ 1920 - Գեւորգ Արմենյան, հայ երաժիշտ, մանկավարժ։ 1925 - Մարիամ Մարտիրոսյան, հայ գյուղատնտեսական արտադրության առաջավոր, գյուղատնտես։ 1926 - Հենրիկ Մելիքյան, հայ սովետական պատմաբան։ 1926 - Գեորգի Նալբանդյան, հայ բանասեր-լեզվաբան, արեւելագետ, մանկավարժ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1972), պրոֆեսոր (1973)։ 1929 - Ստեփան Շալաեւ, խորհրդային պետական գործիչ։ 1931 - Ռոբերտ Դյուվալ, ամերիկացի նշանավոր դերասան։ 1932 - Ումբերտո Էկո, իտալացի գրող, փիլիսոփա։ 1933 - Գարրի Ռաշիդյան, ճարտարապետ, ճարտարապետության դոկտոր (1999), պրոֆեսոր, ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետ։ 1936 - Ռաֆայել Սահակյան, հայ բանաստեղծ։ 1936 - Պավել Արսենով, հայ խորհրդային դերասան եւ ռեժիսոր։ 1942 - Ազատ Ենգիբարյան, հայ ախտաբան, ֆիզիոլոգ։ 1944 - Սվետլանա Բաղդասարյան, հայ մանրէաբան, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1999)։ 1949 - Գայանե Ներսիսյան, հայ երգչուհի, Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ։ 1949 - Ռոբերտ Խաչատրյան, հայ ազատամարտիկ։ 1950 - Վասիլի Աթաջանյան, պետական, քաղաքական գործիչ։ 1950 - Այսեր Մաթեւոսյան, հայ նկարիչ։ 1953 - Զառա Տոնիկյան, էստրադային ջազ երգչուհի։ 1954 - Լեւոն Բեյբության, հայ քանդակագործ։ 1955 - Կարինե Գլոյան, հայ դիզայներ-նկարչուհի։ 1956 - Ֆրանկ-Վալտեր Շթայնմայեր, Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության նախագահ։ 1958 - Մոնիկա Գուերիտորե, իտալացի դերասանուհի։ 1959 - Ահարոն Չիլինգարյան, հայ տնտեսագետ։ 1964 - Հովիկ Դավթյան, քիթկոկորդականջաբան։ ՀՀ բանակի բժշկական ծառայության փոխգնդապետ (2000)։ 1965 - Գուրգեն Միքայելյան, հայ բանաստեղծ, թատերագիր։ 1968 - Լեյլա Մեսխի, խորհրդային նախկին պրոֆեսիոնալ թենիսիստուհի։ 1974 - Վարդան Մինասյան, հայ ֆուտբոլիստ, այժմ մարզիչ։ 1981 - Մհեր Ավանեսյան, հայ լեռնադահուկորդ եւ մրցակցային նավաստի, պարալիմպիկ խաղերի մասնակից։ 1997 - Խեսուս Վալյեխո, իսպանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ 1998 - Կարլես Ալենյա, ֆուտբոլային կիսապաշտպան։ Մահեր 1589 - Եկատերինա Մեդիչի, Ֆրանսիայի թագուհի, Ֆրանսիայի թագավորության ժամանակավոր կառավարիչ-գահապահ, Ֆրանսիայի թագավոր Հենրիխ II Վալուայի կինը, Ուրբինոյի դուքս Լորենցո դե Մեդիչիի դուստրը։ 1762 - Ելիզավետա Պետրովնա, ռուս կայսրուհի։ 1908 - Սմբատ Շահազիզ, հայ բանաստեղծ (ծ.1840)։ 1930 - Լյուդվիգ Կլայզեն, գերմանացի քիմիկոս-օրգանիկ։ 1933 - Քալվին Քուլիջ, ԱՄՆ-ի 30-րդ նախագահ (1923-1929)։ 1959 - Կարո Հալաբյան, հայ խորհրդային ճարտարապետ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1940)։ 1981 - Լեւոն Ազարյան, արվեստաբան, արվեստագիտության թեկնածու (1959)։ 1988 - Նորայր Ավագյան, դատաբժիշկ, փորձագետ։ 1991 - Սերգեյ Աբալյանց, հայ հիդրոտեխնիկ (ծ. 1907)։ 1993 - Մարիամ Պետրոսյան, հայ նկարչուհի։ 1994- Գագիկ Պետրոսյան, մանկավարժ-ազատամարտիկ, զոհվել է Բոյուք-Բահմանլուում 2013 - Մարգարիտա Սաենկո, խորհրդային թատերական քննադատ, լրագրող եւ դրամատուրգ։ 2014 - Էյսեբիո, ծագումով մոզամբիկցի, պորտուգալացի ֆուտբոլիստ։ 2014 - Ջիմ Թորոսյան, հայ ճարտարապետ, ակադեմիկոս, Երեւանի գլխավոր ճարտարապետ (1971 - 1981)։ 2014 - Նորայր Կարգանյան, հայ քանդակագործ, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2009)։ Պետական տոներ - Տուցինդան։ - Տուցինդան։


«Ամբողջ միջազգային հանրությունը շատ վատ կընդուներ: Ամբողջ աշխարհում քաղավիացիային աշխատում են աջակցել, վնաս չպատճառել ոչ մի օդանավի»,- նկատեց նա:


source: fineweb

text: Line TAYLOR COUNTYWhatsChat | WhatsChat vs WhatsApp | WhatsChat vs Telegram | WhatsChat vs Line Line TAYLOR COUNTY vs WhatsChat TAYLOR COUNTY Մեծ տարբերություն betwen Line TAYLOR COUNTY եւ WhatsChat TAYLOR COUNTY, այն է, որ WhatsChat TAYLOR COUNTY Ձեզ հնարավորություն է տալիս զրուցել օտար մոտ ձեր ներկա գտնվելու, իսկ Line TAYLOR COUNTY թույլ է տալիս Ձեզ հետ զրուցել ձեր հեռախոսային շփումների. With մեր ծրագրում, դա շատ հեշտ է ստանալ շփման օտար եւ գնալ միասին, դուրս է սուրճ կամ ինչ եք ուզում. WhatsChat TAYLOR COUNTY ունի համակարգ geolocation, որը կապում է Ձեզ արագ հետ օտար, ով կարող է կատարելապես է շատ մոտ ձեզ. WhatsChat TAYLOR COUNTY թույլ է տալիս Ձեզ ընտրել միջեւ տեքստային ռեժիմում, կամ Տեսախցիկ ռեժիմում (Via կայքում). Այս կերպ Դուք կարող եք զգալ բոլոր առանձնահատկությունները մեր դիմումը. Դուք կարող եք մուտք գործել մեր Վիճակագրություն դիմումը միջոցով մեր կայքում, կամ եթե ցանկանում եք, մեր շարժական դիմումը. Հետեւյալ ցույց է տալիս հղումը, որի միջոցով դուք կարող եք մուտք գործել մեր դիմումը: |Via Website||Via Բջջային||Բազմալեզու||Զրուցեք հեռախոսի կոնտակտների||Զրուցեք օտար||Ցույց տալ ժողովրդի մոտ ձեր գտնվելու վայրը| |Line| |WhatsChat| List of cities in TAYLOR COUNTY:Բոլոր քաղաքներում


text: Հայաստանը միջազգային կազմակերպությունների ցանցում. ի՞նչ պետք է իմանա ՀԿ-ն ծրագրեր մշակելիս (Jam Session 10) | EPF Շատ հաճելի է, բոլորդ բարով եք եկել եւ մենք հիմա կխոսենք մի թեմայով, որը ինձ թվում է Հայաստանի քաղաքացիական հասարակության համար բավական կարեւոր է։ Կներեք նախօրոք, եթե ինչ-որ բաներ գիտեք կամ շատ բան գիտեք էն բաներից, ինչ ես արդեն ասելու եմ: Նպատակներիցս մեկն այն է, որ հավասարաչափ չէ բաշխված այդ գիտելիքը: Մյուս բանը, որ ուզում եմ ասեմ՝ շատ մեծ ասպարեզի մասին եմ խոսելու ու ամեն հարցում չէ, որ ես մասնագետ եմ: Բնավ, բայց ես ուզում եմ, էսպես, ներածական համայնապատկերը տալ իրադրության: Սկսել, սակայն, ես ուզում եմ մեկ այլ պահից: Գիտեք, շատ արդեն զգացվում է, ինչքան կենտրոնացած լսարան է, նոր է սկսվում մեր այս երկօրյա դպրոցը: Պարզ է դեռ թարմ են մարդիկ եւ կենտրոնացած, բայց շատ հաճելի է դա ընկալել: Ես ուզում եմ սկսել մի բանից, որը ասել է փիլիսոփա Մերաբ Մամարդաշվիլին եւ պիտի դա ցույց տամ: Ասում է. «կյանքը մի այնպիսի բան է, որ դու նստած ես աթոռին, հետո ինչ-որ ձայն ես լսում, վեր ես կենում, նայում ես, հետո ուզում ես հետ նստել, նայում ես, տեսնում ես, էնտեղ դու նստած ես: Ուրեմն գիտեք ինչ, ՀԿ, միջազգային կազմակերպություն, դեպո: Մենք դեպո բառն ենք օգտագործում, հատուկ չէ՝ չնայած դա հապավում է՝ Development Program, բայց նաեւ նշանակում է լավ իմաստով ինչ-որ փինաչիություն՝ տեխնիկական ինչ-որ բաներ սարքել, բայց իրականում այս ամենը տեխնիկականից ու տնտեսականից շատ դուրս է: Սա ապրելակերպ է եւ փիլիսոփայություն է եւ մոտեցում է կյանքին ու աշխարհին՝ անհատական մակարդակից մինչեւ համաշխարհային մակարդակը: Եվ ինչ որ Մամարդաշվիլին ասել է ուրիշ բառերով, ասել է նաեւ Սոկրատը, այսինքն դա էդպիսի գիծ է, որ գնում է, եւ ես չեմ ուզում շատ կենտրոնանալ փիլիսոփայություն բառի վրա, բայց եթե դուք պատկերացնում եք այսօրվա ժամանակակից աշխարհի, միջազգային կազմակերպությունների ոլորտը, ապա անհերքելի է, որ փիլիսոփաները՝ հատկապես նրանցից ոմանք կամ գաղափարներից ոմանք, հսկայական դեր են կատարել այդ ոլորտը կերտելու մեջ: Օրինակ՝ միջազգային համակարգի դրական արժեքների նկատմամբ ուղղվածությունը շատ ուժեղ ազդված է Իմանուիլ Կանտի մտածողությամբ: Այսինքն, այս ամենը մեր համար պիտի լինի մտածելու, ապրելու, վերապրելու, դրսից մեզ նայելու պատճառ, կամ հնարավորություն: Ինչու՞ եմ ես ասում, որովհետեւ մենք այսօր այդքան էլ մոդայիկ չենք համարում միջազգային կազմակերպությունները ո՛չ հանրային կարծիքի մակարդակով, ո՛չ էլ նույնիսկ մասնագիտական կարծիքի մակարդակով: Մենք շատ ավելի հաճախ տեսնում ենք քննադատական մոտեցումներ, քննադատական վերլուծություններ դեպի միջազգային կազմակերպությունների գործունեությունը եւ ամբողջ աշխարհում, կարելի է ասել, դա ներկա է: Մինչդեռ, որպեսզի այդ քննադատականի, որը շատ հաճախ արդարացի է, որպեսզի այդ քննադատականը չծածկի ամբողջ էությունը հարցի, որպեսզի դրականը չթվա պրոպագանդա, ես ձեզ էդ օրինակը բերեցի` աթոռից վեր կենալու օրինակը, այսինքն եկեք աշխատենք նայել էդ հարցերին ոչ թե որպես միակողմանի, տափակ ինչ-որ մոտեցում, այլ ամբողջական մոտեցում: Օրինակ, եթե հիշում եք, կային հազարամյակի նպատակներ, մարտահրավերները, չգիտեմ, արդեն երկրորդական, երրորդական ձեւակերպում էր, հայերենով մտավ: Կային հազարամյակի նպատակներ, որոնք բավական հայտնի էին, որովհետեւ մինչեւ 2000 թիվը աշխարհը մտածում էր՝ դա խորհրդանշական թիվ էր լինելու. 2000 թիվն է գալու՝ ի՞նչ է կատարվելու դրանից հետո, եւ եթե գիտեք, եւ որքանով գիտեք, եւ որքանով չգիտեք։ Ես, օրինակ, այդքան էլ լավ չգիտեմ դրա մասին, բայց դրանք ավարտվեցին 2015 թվականին: Ընդամենը տասնհինգ տարվա մեջ, հազարամյակի մարտահրավերների այն չափանիշները, որոնք նշանակված էին, արդեն արդյունքի բերեցին եւ կարիք եղավ նոր մոտեցումներ ստեղծելու եւ ստեղծվեց նպատակների հաջորդ փուլը, որը կոչվում է կայուն զարգացման նպատակներ: Բայց մենք դրա մասին, Ռիո դե Ժանեյրոյում տեղի ունեցավ այդ հավաքը, մենք դրա մասին առանձնապես շատ չգիտենք ու դա այդքան մոդայիկ չէ, էն՝ հազարամյակինը, ավելի հաճախ էր հնչում, էս մեկը բավական քիչ է հանդիպում: Այսինքն մենք տեսնում ենք, ինչպես աշխարհում մի կողմից այդ միջազգային կազմակերպությունների մոտեցումները ու գործունեությունները ամենօրյա են դառնում, մյուս կողմից, ինչպես ասացի արդեն, մոդայից ընկնում են: Կարելի է ասել՝ նոր մարտահրավերները ինտերնետի ու մեդիայի միջոցով մեր ուշադրությունն ավելի են գրավում, ասենք՝ տեռորիզմը: Բայց սկսենք մի քիչ սկզբից, ամենասկզբից, իհարկե, հնարավոր չի սկսել, բայց գոնե մի քիչ սկզբից: Ինչպե՞ս ստեղծվեց Միացյալ ազգերի կազմակերպությունը: Շատ հետաքրքիր պատմություն է, ես չեմ պատրաստվում ձեզ ասել այն ինֆորմացիան, որը կարող եք դուք ինտերնետից ստանալ, բայց շատ էսպես հպանցիկ։ Կարեւոր հանգամանքներից մեկը ինձ համար ո՞րն է, որ Միացյալ ազգեր հասկացությունը, ընդ որում անգլերեն տարբերակով՝ United Nations, որտեղ ազգ նշանակում է պետություն, չսխալվենք, հա՞: Այսինքն մեզ մոտ բառացի է թարգմանվել, եւ դա սխալ է ինչ-որ իմաստով: Ուրեմն, Միացյալ ազգեր հասկացությունը առանց կազմակերպություններ վերջին բառի ստեղծվեց 39 թվականին, երբ Բրիտանիան եւ ԱՄՆ-ն, եւ կարծեմ մեկ-երկու երկիր էլ պայմանավորվեցին պայքարել նացիզմի դեմ: Այսինքն դա, «անտանտ» էր, ինչպես եւ առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ միավորում, միություն ստեղծվեց՝ պատերազմելու, այդպես էլ երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ: Այն ժամանակ կոչվում էր Անտանտ, այս անգամ կոչվեց Միացյալ ազգեր: Հետո միայն արդեն պատերազմի սկսվելուց հետո՝ 41 թվականին, նոր դեկլարացիա ընդունեց այդ խումբը եւ դրան միացավ արդեն Խորհրդային Միությունը, երբ միայն Խորհրդային Միության դեմ պատերազմը սկսվեց՝ միայն դրանից հետո, մինչեւ էդ որովհետեւ նացիզմի հետ, եթե գիտեք, 39 թվականին Խորհրդային Միությունը միություն էր կազմել: Ուրեմն, դա եղել է արդեն պատերազմի ժամանակ՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, ստեղծված կոնցեպտ, եւ նշանակել է ռազմական ալիանս, միավորում: Հետո, երբ պատերազմը դադարի էր գալիս, ստեղծվեց այդ ալիանսի, միավորման կազմակերպությունը: Մինչեւ հիմա, եթե նկատել եք, անգլերենով՝ «անգլոամերիկերենով», մենք ասում ենք United Nations, շատ քիչ էր լինում, որ United Nations Organization, բայց մնացած գրեթե բոլոր լեզուներում ասում են կազմակերպությունը: Մի բան էլ ասեմ: Եթե գիտեք ՄԱԿ-ը ֆինանսավորվում է երկրների բյուջեներից, բոլոր պետությունների, ովքեր իր անդամներն են, եւ հիմա կարծեմ 190-ից ավել անդամներ ունի, այսինքն գրեթե որքան պետություն կա, բոլորը անդամ են, ճանաչված: Երբեմն կարող է ոչ բոլորի կողմից ճանաչված, չգիտեմ, օրինակ Կոսովոն անդամ է, թե ոչ, բայց այդ փողը բնականաբար հավասարաչափ չի գալիս, չէ՞: Կարո՞ղ ենք գուշակել, ո՞վ է ամենաշատ փողը տալիս: ԱՄՆ-ն իհարկե: Իսկ երկրորդը՞: Ճապոնիան եւ Գերմանիան, իրոք, ամենաշատ փող տվողներից են: Այսինքն նախկին թշնամիները, որովհետեւ իրենք շատ հպարտ են եւ փոխել են իրենց մոտեցումը հարցերի նկատմամբ եւ միավորված են այդ համակարգի մեջ եւ ուզում են այդ համակարգի մեջ մասնակցել: Ուրեմն, մենք ՀԿ ենք: ՀԿ-ն քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների ինստիտուցիոնալիզացված տարբերակն է: Այն նաեւ անվանվում է ոչ կառավարական կազմակերպություն, եւ ՀԿ-ների պատմությունը մի քիչ ուրիշ է: Իհարկե, միջազգային կազմակերպությունների պատմությունն էլ չի սկսվում 45 թվին: Մինչ այդ կային եւ՛ Ազգերի լիգան, եւ՛, մինչ այդ կային, ասենք, Վեսթֆալյան համակարգը, եւ այլն: Այսինքն միշտ կային ինչ-որ համաձայնություններ: Բայց եթե մենք ասում ենք կարճ քաղաքացիական հասարակության եւ ոչ կառավարական սեկտորի պատմությունը, մենք սկսում ենք հայոց ցեղասպանությունից: Մի քիչ ավելի շուտ սկսում ենք Կարմիր խաչից՝ 1860-ականներին ստեղծվեց առաջին ոչ կառավարականը, հա՞, իսկ արդեն Նանսենի ստեղծած Նորվեգիայի փախստականների խորհուրդը ստեղծվեց հայոց ցեղասպանության հետ կապված, եւ այդ պահերից, առաջին համաշխարհային պատերազմից սկսեցին ստեղծվել ոչ կառավարական կազմակերպությունները, եւ դրանց խոսքը ահագնացավ արդեն միայն 50-60-ական թվականներից: Ուրեմն դա մի պատմություն է, զուգահեռաբար, ասենք, միջազգային կազմակերպության պատմությունը, եւ եթե, օրինակ, նայում եք, թե ինչպես է հումանիտար օգնությունը բաշխվում մեծ վթարներից հետո, կարող եք տեսնել, որ միջազգային կառավարական կազմակերպությունները, ասենք հենց ՄԱԿ-ը, մրցակցում են Կարմիր խաչի հետ՝ էն իմաստով, որ կարող է Կարմիր խաչը ավելի շատ հումանիտար գործունեություն ծավալի ֆինանսական գործունեության առումով տվյալ տարածքում, քան ՄԱԿ-ը: Եվ իհարկե այսօր արդեն անհերքելի փաստ է, որ ոչ կառավարական կազմակերպությունները դարձել են աշխարհի մի մասը, էսպես ասենք՝ կազմակերպման մի մաս: Այսինքն անհնարին է պատկերացնել այսօրվա աշխարհը առանց ոչ կառավարական կազմակերպությունների, ինչպես եւ ասենք առանց ինտերնետի, բայց դա նորույթ է, համեմատաբար, համեմատաբար նորույթ է: Դա լրիվ չի ընկալվել։ Եթե մենք նայում ենք աշխարհի համակարգերին կամ մեր մտածողությանը հենց Հայաստանի ներսում, մենք կխոսենք կրթության մասին եւ կհասկանանք կրթական գոյություն ունեցող համակարգը՝ մանկապարպեզ, դպրոց, ինստիտուտ, համալսարան, ասպիրանտուրա: Մենք կխոսենք բիզնեսի մասին, կխոսենք կառավարական համակարգի մասին, բայց այն, որ դրանց կողքին գոյություն ունի, այդ բոլոր ինստիտուցիաների կողքին գոյություն ունի ոչ կառավարական, հասարակական սեկտորը, ավելի շատ մոդա է արտասահմանյան, եվրոպական, միջազգային եւ արեւմտյան համակարգերի հետ զրուցելիս կամ նրանց մասին մտածելիս: Մի խոսքով նրանց հետ է կախված: Բայց այն փաստը, որ մեզ մոտ նույնպես արդեն դա ինստիտուցիոնալիզացված վիճակ է, մենք դեռ լավ չենք հասկանում, թե դա ինչ է նշանակում: Տեսնենք Ռուսաստանը. էնտեղ կռվում են քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների դեմ, որոնք ֆինանսավորում են ստանում Արեւմուտքից, բայց արդյոք անհետանում են քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունները, բնավ: Ոչ կառավարական կազմակերպությունները Ռուսաստանում՝ ձեւեր գտնելով, նորերը առաջանալով շարունակում են գոյություն ունենալ: Իհարկե Խորհրդային Միությունը այնպիսի իրադրություն էր, որտեղ գրեթե չկար ոչ կառավարական կազմակերպություն, սակայն անունով նույնիսկ Խորհրդային Միության ժամանակ կային հասարակական կազմակերպություններ, ինչպես բոլորդ գիտակցում եք, եւ ես շատ հաճախ սիրում եմ նշել, որ ի վերջո այնպիսի կազմակերպություն, ինչպիսին գրողների միությունն է կամ նկարիչների միությունը, դրանք Խորհրդային Միությունից ժառանգած հզոր հասարակական կազմակերպություններ են, որոնք, ավաղ աշխատում են հին ձեւով, մեծ մասամբ, դրա համար չեն դառնում, ոչ ոք չի ֆինանսավորում: Հենց դա է աշխատելը հին ձեւով: Եթե սպասում ես, որ ինչ-որ մեկը քեզ կֆինանսավորի, դա նշանակում է՝ աշխատում ես հին ձեւով: Ոչ մեկին աշխարհում ոչ մեկը չի ֆինանսավորում, այդպիսի համակարգ չկա: Ուրեմն մյուս խումբը կազմակերպությունների, որոնք նույնպես գոյություն ունեին մի պահ, հայրենակցական միություններն էին, օրինակ Խորհրդային Միությունում, հիմա էլ գոյություն ունեն, բայց մենք դրանք էլ բաց ենք թողնում, երբ մենք մտածում ենք Հայաստանի ՀԿ-ների դաշտի մասին: Բայց սա ես ձեզ ուղղակի ուզում էի ասեի, որ զուգահեռ քաղաքացիական հասարակության սեկտորը եւ միջազգային կազմակերպությունները զարգանում են, եւ աշխարհում ավելի ու ավելի մեծ տեղ գրավում իրենց գործունեության մեջ եւ մեր ամեն մեկի կյանքում: Ինչու՞ իմ ներկայացման այս թեման, չասեմ դասախոսության, չնայած մեծ մասամբ մոնոլոգ է լինելու, ինչու՞ է կոչվում «Հայաստանը միջազգային կազմակերպությունների ցանցում», որովհետեւ եթե մենք նայենք Հայաստանի այսօրվա ներգրավվածությանը, ընդգրկմանը, մենք կտեսնենք, որ նա բազում միջազգային կազմակերպությունների մեջ է ներգրավված եւ նույնիսկ կարող է ներգրավված լինել միջազգային կազմակերպությունների մեջ, որոնց անդամը չէ, գործ ունենալ նրանց հետ, եւ՛ Հայաստանը, եւ՛ հայությունը, եւ՛ հայերը: Եվ էլի, ես իհարկե միշտ կենտրոնականը սկսում եմ ՄԱԿ-ից, բայց երեւի կան ուրիշներն էլ: Եկեք մի քանի միջազգային կազմակերպություններ ասենք, գրենք էստեղ: Խնդրեմ, միկրոֆոնով, ո՞վ է ուզում ասել: ՄԱԿ-ը գրեմ, մնացածը դուք ասեք: 16:41- Եվրամիություն։ 16:42- Եղավ 16:43- Եվրոպայի Խորհուրդ, ՀԱՊԿ, Սեւծովյան տնտեսական համագործակցություն միությունը։ 16:55- Շատ լավ, մեկը ասեց Համաշխարհային բանկ, ՆԱՏՕ, ՕՊԵԿ, շատ լավ, ԵԱՀԿ եւ ասվեց ԱՄՆ ՄԶԳ եւ դա շատ կարեւոր է, հենց էստեղ կանգ առնենք, որովհետեւ սա միջազգային չէ, սա մեկ պետության կազմակերպություն է, բայց շատ կարեւոր է դա նշել: Շնորհակալություն։ Իհարկե, իրենք բազում են, եւ էլի եմ ասում՝ ոմանց անդամ կարող է Հայաստանը լինել, ոմանց չլինել, հա՞: Ասենք ՆԱՏՕ-ի հետ թեեւ անդամ չէ, էլի ունի հարաբերություններ, իսկ ասենք ամերիկյան կազմակերպությունների միություն կա այդպիսի, նրանց հետ չունի ոչ մի ձեւի էդպիսի պայմանագրային հարաբերություն, բայց էլի առնչվում է: Ուրեմն, հիմա եթե մենք նայենք, այ տեսեք ասվեց ՄԱԿ, հետո առանձին ասվեց Համաշխարհային բանկ: Համաշխարհային բանկը մի քանի ինստիտուցիա է իրականում, չէ՞: Առնվազն հինգ, եթե չեմ սխալվում եւ համարվում է ՄԱԿ-ի ընտանիքի անդամ: Այսինքն ՄԱԿ-ը ավելի վերադիր կազմակերպություն է, քան Համաշխարհային բանկը: Այդպես չէ այլ կազմակերպությունների դեպքում: Օրինակ՝ Եվրամիությունը իրեն չի համարում ՄԱԿ-ի ինչ-որ փիլիսոփայության շարունակություն, հա՞, ՆԱՏՕ-ն չի համարում, ՕՊԵԿ-ը չի համարում, Եվրոպայի խորհուրդը չի համարում: Իհարկե նրանք մեծ կապեր ունեն: ԵԱՀԿ-ն չի համարում: Շատ ուժեղ կապեր ունեն, բայց տարբեր են: Հիմա եթե խոշորացույցով պատկերացնենք, որ նայում ենք սրանցից որեւէ մեկին: Սկսենք ՄԱԿ-ից, որը էլի ամենակարեւորներից մեկն է: ՄԱԿ-ի ընտանիքի մեկ անդամ գտանք: Դա Համաշխարհային բանկն էր: Կա՞ն արդյոք այլ ՄԱԿ-ի ընտանիքի անդամներ: Ո՞վ կարող է ասել: Լսում եմ: 19:04 Կա, Պարենի եւ գյուղատնտեսության միջազգային կազմակերպություն։ 19:06 UNESCO, UNDP, UNICEF, UNFPA եւ այլն, եւ այլն եւ այլն: Սկսեց ձեւավորվել ՄԱԿ-ի ընտանիքը: Խոսենք գուցե Եվրոպական միության մասին: Ի՞նչ մասնաբաժիններից է բաղկացած: Հայ ժողովուրդը, երբ հարցումներ են անում հաճախ ասում է, մենք Եվրոպական միության անդամ ենք, որովհետեւ խառնում են Եվրոպայի խորհրդի հետ: Եվ իրոք խառնաշփոթային է, որովհետեւ նաեւ Եվրոպական միության խորհուրդ գոյություն ունի, կա Եվրոպական հանձնաժողով, չէ՞, կա առանձին Եվրոպական դատարան եւ պառլամենտը: Առնվազն այսքանը: Սրանք կառուցվածքային մասեր են: Սրանք, ՄԱԿ-ին եթե նայենք, ոչ թե ընտանիքի անդամներ են, այլ կառուցվածքի մասեր են: ՄԱԿ-ի կառուցվածքային մասերը էդ դեպքում կլինեին Ավտանգության խորհուրդը եւ Գլխավոր ասամբլեան, եւ էլի մի երկու օրգան կա այստեղ՝ ավելի քիչ հայտնի, որոնք կառուցվածքային մասով ՄԱԿ-ին են պատկանում: Հիմա ես ինչու՞ եմ էս ամեն ինչը ասում, որը թվում է, թե բոլորս էլ քիչ, թե շատ գիտենք, որովհետեւ եւ՛ ամենաբարձր մակարդակի վրա, եւ՛ իրենց յուրաքանչյուր ինստիտուցիայի մակարդակի վրա, այս կազմակերպությունները զբաղված են ինչո՞վ, անընդհատ գաղափարներ, ծրագրեր եւ քաղաքականություններ արտադրելով: Երբ ասում են բյուրոկրատ, դրա մեջ եւ՛ լավ իմաստ կա, եւ՛ վատ իմաստ կա: Եթե մենք մի պահ վատ իմաստից դուրս գանք, հա՞, օրինակ սոցիոլոգիայում, սոցիալական տեսություններում բյուրոկրատ հասկացությունը կարեւորագույն, մեխային հասկացություններից մեկն է, նշանակում է, որ ժամանակակից պետությունները իրենց հաջողության հասնելու համար պետք է ստեղծեին հզոր բյուրոկրատիա: Նույն կերպ մենք խոսում ենք ՄԱԿ-ի, Եվրամիության եւ այլ կազմակերպությունների բյուրոկրատիաների մասին: Դրանք հզոր օֆիսներ են, շատ զարգացած, շատ կարող անձնավորություններով համալրված, հզոր անձնավորություններ են, որոնք անընդհատ որոշումներ են ընդունում, քաղաքականություններ են ստեղծում եւ ազդում են աշխարհի վրա, եւ մենք կարող ենք տեսնել, զգալ մեր վրա այդ ազդեցությունը: Երբ ՄԱԿ-ը ստեղծվեց, առաջին փուլում նա մոտավորապես յոթը հիմնական ուղղություն ստեղծեց: Այսինքն տարբերությունն ի՞նչն էր ՄԱԿ-ի ստեղծման 45 թվի եւ նախորդ բոլոր, ավելի թույլ այդպիսի փորձերի: Տարբերությունն այն է, որ ի տարբերություն ռազմական միություն ստեղծելուց եւ անվտանգության հարցերի վրա կենտրոնանալուց, ՄԱԿ-ը եւ՛ դա արեց, եւ՛ անվտանգության հարցերի վրա կենտրոնացավ եւ նաեւ կենտրոնացավ միջազգային զարգացման հարցերի վրա: Նույնը՝ ՄԱԿ-ի շնորհիվ ի վերջո եւ ամերիկյան ազդեցությամբ ստեղծված եւ այդ պահերին, այդ թվերին արդեն սկսում էին մտածել, բյուրեղացնել այդ գաղափարը՝ Եվրամիության գաղափարը, Եվրոպական միության: Խոսքը ոչ միայն անվտանգության համակարգի մասին է, այլեւ զարգացման, իսկ դրանք սկզբունքորեն տարբեր բաներ են, որովհետեւ գործնականում անվտանգությունը նշանակում է ներփակվել, անընդհատ մտածելով է վտանգը, այսինքն դա ինչ-որ իմաստով բացասական տարր ունի մարդկային զարգացման տեսակետից, իսկ զարգացումը ընդհակառակը՝ բաց, դեպի առաջ գնալ եւ ահա ՄԱԿ-ը խնդիր է դնում ամբողջ աշխարհով մեկ զարգացում ստեղծել: Այսինքն, որ մարդիկ ավելի քիչ մեռնեն, ավելի ուշ մեռնեն, ավելի լավ պայմաններում ապրեն եւ այլն: Եվ դա հետո սկսում է դառնալ սկզբունքներ: Ես ինչու՞ եմ, էլի եմ ասում, այս անգամ սրանից սկսում, ինչու՞ ենք մենք այս դպրոցը սրանից սկսում, որովհետեւ եթե ՀԿ-ն չի պատկերացնում, որ ինքը այս մեծ ընտանիքի մասերից մեկն է, եթե ինքը չի պատկերացնում, թե աշխարհի գաղափարները հիմնականում միջազգային զարգացման, աշխարհի զարգացման որտեղ են ծնում, որտեղ են ձեւավորվում, ապա նա չի կարողանա ճիշտ կողմնորոշվել՝ եւ՛ հայտերին դիմելու, եւ՛ իր գործունեության մեջ: Այսինքն ես Ձեզ խորհուրդ եմ տալիս, կամ մասնագետ դառնալ այս որեւէ միջազգային կազմակերպության գործունեության մեջ, իսկ դա հեշտ է, որովհետեւ ինտերնետում հսկայական քանակությամբ կա ինֆորմացիա, կամ ունենալ մասնագետ մոտիկից, եւ այդ մասնագետը չպիտի լինի միայն տնտեսագետ, եւ դա չպիտի լինի միայն իրավագետ: Դա պիտի լինի ավելի հումանիտար մասնագետ, որը նաեւ Կանտի գաղափարներից է հասկանում եւ կարող է հասկանալ թե Եվրամիությունը ինչպես է աշխատում, ինչու՞ է աշխատում, ներքինից զգալ, երեւակայել: Իհարկե, իմ այս ասածները քարի վրա փորագրված բաներ չեն, բայց ինձ դա է օգնում այս կյանքում շփվել աշխարհի հետ՝ եւ՛ իմ կազմակերպության ներսում, եւ՛ հանդիպումների ժամանակ բոլոր միջազգային կազմակերպությունների հետ, եւ՛ իմ գործունեության մեջ, եւ՛ անձնական, եւ՛ կազմակերպության հետ կապված: Ես ներսից մի քիչ զգում եմ, շատ քիչ գիտեմ, որովհետեւ սրանք շատ բարդ, ինչպես ասացի, կառույցներ են, բայց ներսից զգում եմ, թե ինչպես են իրենք աշխատում, մի քիչ հասկացել եմ, ունեմ շրջապատ այդ կառույցների ներսում եւ այդ կառույցների, եթե հնարավոր է լինում նաեւ, քիչ թե շատ գլխավոր, բարձրաստիճան դերակատարներին աշխատում եմ ճանաչել, եթե ոչ անձամբ, ապա գոնե նրանց պրոֆիլը՝ ներքին, որովհետեւ մենք գիտենք, որ անձը կարեւոր պաշտոնի վրա, քաղաքականության վրա ուժեղ ազդում է, նույնիսկ եթե դա պետական եռանկյունի, բուրգային համակարգ չէ, որտեղ ավտորիտար լիդերն է վերեւում նստած, բայց նույնիսկ Մոգերինին ազդում է, բնականաբար, Եվրամիության արտաքին քաղաքականության վրա: Նույնիսկ, բնականաբար, Պան Գի Մունը ազդում է ՄԱԿ-ի ամբողջ գործունեության վրա: Ուրեմն պետք է ճանաչել, իմանալ, թե դու որ ընտանիքին ես պատկանում, որտեղից ես գալիս: Այսինքն, բացի հայկական ՀԿ-ներից, բացի աշխարհի քաղաքացիական հասարակությունից, մենք՝ որպես քաղաքացիական հասարակության մասնիկ, այս ընտանիքի մաս ենք: Ընդ որում մեկը՝ շատ, մյուսինը՝ քիչ: Այսինքն պարզ է, եթե դու ռազմական հարցերով չես զբաղվում, կարող է ՆԱՏՕ-ի հետ ոչ մի հարցում, երբեւէ ոչ մի առնչության չմտնես: Ուրեմն ասացի, որ սկսվեց յոթը բավական լայն ուղղություններից. ջուր եւ սանիտարական վիճակ, իրար հետ փոխկապակցված, տեսեք ինչ հետաքրքիր է: Այսինքն մի բան է, որ դու ծարավում ես, գիտեք ջրի պակաս կա աշխարհով մեկ շատ տարածքներում, մի բան է, որ դա կապվում է սանիտարական իրավիճակի հետ: Հետո նաեւ առողջապահություն որպես առանձին գիծ, ուսում, ուսուցում, տանիք, մարդու իրավունքներ, կյանքի հնարավորություն, այն որ կոչվում է Livelihood, չգիտեմ ինչպես թարգմանել, եւ ֆինանսներ: Հետո քսան-երեսուն տարի այդ ուղղություններով աշխատելով, ընդ որում հասկանալի է չէ՞, դա ուղղություն է, հետո ճյուղավորվում է, հետո հանդիպում է ամեն երկրում իր պարագաներին, ըստ այդ երկրի ստեղծվում են հատուկ քաղաքականություններ: Այսինքն եթե պատկերացնենք ցանկացած այդպիսի ուղղություններ, ասենք յոթ ուղղություններ, այ սա սրանցից մեկն է, սրանցից սկսվում են այլ ուղղություններ բաժանվել, այստեղից այլ ուղղություններ, ու սա դառնում է քաղաքականություն: Հետո եկան «Millenium»-ի նպատակները՝ Հազարամյակի նպատակները: Հազարամյակի նպատակներից էին աղքատությունը հաղթել, ամենասոսկալի աղքատությունը, ստեղծել այնպիսի իրադրություն, որ մարդիկ, երեխաները տարրական կրթություն են ստանում աշխարհով մեկ՝ բոլորը, գենդերային հավասարությունը եւ կանանց իրավունքները: Իջեցնել, նվազեցնել մանկական մահացության դեպքերը աշխարհով մեկ, կանանց առողջությունը, ՄԻԱՎ-ը, ՁԻԱՀ-ը, մալարիան եւ այլ նման հիվանդությունները, շրջակա միջավայրը եւ ստեղծել զարգացման համար համաշխարհային, գլոբալ համագործակցություն, որը ամենատեսական գիծն է: Հիմա նախորդ յոթը ասպարեզներում պատկերացրեք, որ տասնհինգ տարվա ընթացքում հաջողության հասցվեց աշխարհով մեկ: Մենք հիմա հաճախ ենք վատ նորությունների ազդեցության տակ մտածում՝ էս ու՞ր է գլորվում աշխարհը, բայց սառնասիրտ գիտնականները եւ սոցիոլոգները եւ միջազգային կազմակերպությունների ջատագովները մեզ ասում են, որ մինչ այժմ դեռեւս դրական տենդենցներն են շարունակվում, որ այս տասնհինգ տարվա ընթացքում, եթե մենք նայենք այդ յոթ ուղղությունների զարգացման իրադրության վրա, ես չեմ ուզում գրաֆիկը ցույց տալ, բայց շատ կարճ էստեղ ցույց տամ: Ուրեմն էսպիսի վիճակ է լինելու, ինչ-որ հարցերում զարգացումը շատ ուժեղ է գնացել, որոշ հարցերում գրեթե նույնն է մնացել, իսկ այն հարցերում, որտեղ ընդհակառակը, պետք էր կասեցնել ինչ-որ բան, օրինակ աղքատությունը քչացնել՝ քչացել է: Սա՝ այս մեջտեղի գծերից մեկը, որտեղ քիչ զարգացում է եղել, դա մարդու կյանքի տեւողությունն է, բայց էլի կա վերելք: Եվ խոսքը 70 կամ 80 թվականների, մինչեւ 15 թիվը իրադրություն է եւ հիմա էլ այդ տենդենցը բնականաբար շարունակվում է: Եվ երբ ասում են պատերազմներ, օրինակ պատերազմները շատ ուժեղ են իջել, բայց իհարկե ի նկատի ունեն միջպետական պատերազմները, իհարկե ներպետական պատերազմների քանակը շատ է ավելացել, սակայն դեռ այնտեղի զոհերի քանակը այնպիսի մեծ թիվ չի կազմում, որպեսզի ազդի նախկին միջպետական պատերազմների զոհերի քանակի վրա, որպեսզի համեմատելի լինի: Այսինքն մենք դեռեւս ապրում ենք, եւ Աստված տա, որ այդպես էլ շարունակվի, հաջողությամբ զարգացող աշխարհում՝ աշխարհում, որը նպատակներ է դնում իր առջեւ եւ այդ նպատակներին հասնում է: Իհարկե, կարող ենք չհամաձայնել այդ թեզի հետ: Երեկ մենք կարդացինք, որ Հայաստանում կա 15% երեխաներ՝ հինգից ցածր տարիքի, որոնք սոված են մնում եւ 15%, որոնք չափից դուրս գեր են, ինչը նշանակում է, որ էլի սխալ են սնվում: Մենք անընդհատ հանդիպում ենք այդ վիճակին: Եթե իրադրությունը դնես մեր վրա ի՞նչ է ստացվում եւ ինչու՞մն է մեր դժվարությունը հաճախ եւ՛ որ ասում են փողը քիչ է, եւ՛ որ ասում են դոնորները գնում են, որովհետեւ Հայաստանը մի կողմից չի կարողանում իր պրոբլեմները հաղթահարել մեկընդմիշտ, մյուս կողմից այդքան վատ վիճակում չի գտնվում, ինչպես մի շարք այլ երկրներ աշխարհի, որոնց համար էլ նախեւառաջ ստեղծվում են այս ուղղությունները: Բայց նշենք նաեւ կայուն զարգացման ուղղությունները, արդեն հաջորդ փուլի՝ 2015-ից հետո: Սովը վերացնել իսպառ, շարունակել զարգացնել մարդկանց առողջությունը, որակական ուսուցում, գենդերային հավասարությունը մնում է, ջուրը եւ սանիտարական վիճակը մնում է, մաքուր էներգիա, տնտեսական զարգացում եւ արժանապատիվ աշխատանք: Ես ուզում եմ այս արժանապատիվ բառը, որ աշխատանքի հետ է կապված, ուզում եմ առանձին գրել, որովհետեւ այս ամբողջ փիլիսոփայությունը՝ սկսած Կանտից եւ նրանից էլ շուտ, որ մարդկությունը պետք է ունենա արժանապատիվ կյանք, այս արժեքի նկատմամբ է, եւ այս արժեքը մարդու իրավունքների դեկլարացիայում առաջին տողում է նշված, 48 թվականի: Անհավասարության քչացում, չեն ասում վերացում՝ նվազեցում: «Ինդուստրիաներ»–ի, ինֆրաստրուկտուրաների զարգացում եւ իննովացիաների զարգացում, կայուն քաղաքներ եւ համայնքներ, պատասխանատու սպառում, կլիմայի հարցը, գիտեք, որ այսօր ամենաշատ շոշափվող հարցերից է, կյանքը ջրի տակ: Խոսքը ստորջրյա, ստործովյա կենդանական եւ բուսական աշխարհի մասին է, կյանքը երկրի երեսին, խաղաղություն եւ արդարություն եւ կրկին համագործակցություն այդ նպատակներին հասնելու համար: Հիմա, էդ համագործակցություն բառը շատ կարեւոր է, դուք լսել եք PPP, Public Private Partnerships, այսինքն հասարակական եւ մասնավոր համագործակցություն: Այստեղ էլ համագործակցությունը նրա մասին է, որ այս քաղաքականությունները ձեւավորվում են, սակայն պետությունները հետո, եթե իրենք նույնիսկ համաձայնվում են, որ թող սա լինի քաղաքականությունը, հետո առանձնապես գործ չեն անում դա իրագործելու համար: Մանավանդ տեսնում եք, որ ՄԱԿ-ին փողը անհավասար են տալիս՝ ըստ իրենց բյուջեի, շատերը պարտքը չեն կատարում նույնիսկ էն փոքր մասով, որ պիտի տան փողը ՄԱԿ-ին: Այսինքն դա կոչվում է նապաստակի էֆեկտ՝ փողը ՄԱԿ-ից կգա ինչ-որ չափով, բայց պետությունը առանձնապես գործ չի անում, որպեսզի այդ նպատակներին իրոք հասնի կայուն կերպով: Բայց այս առաջին ցանցն է նպատակների, որի մեջ Հայաստանը այսօր գոյություն ունի: Առաջին մակարդակի, համաշխարհային մակարդակի: Կան հարցեր, որոնք մեզ այդքան չեն վերաբերվում, սակայն նույնիսկ ամենա, թվում է, թե հեռու հարցը՝ կյանքը ջրի տակ, սարսափելի շատ է մեզ վերաբերվում, որովհետեւ մենք ունենք եւ՛ Սեւան, եւ՛ ունենք հատուկ գետերի այդ համակարգը, որպիսին աշխարհում այլեւս ոչ մի տեղ չկա եւ մենք ունենք բնություն, վայրի բնություն, որը օրինակ Եվրոպայում չկա, որը սարսափելի մեծ արժեք է այսօր աշխարհում, եթե այդ բնությանը ճիշտ նայեն: Ու մենք դա չենք գիտակցում: Այսինքն բոլոր այս հարցերը ռելեվանտ են Հայաստանի համար, բայց սրանցից ընտրվում է մի մասը եւ մի մասը ավելի է դետալիզացվում, մանրամասնվում եւ ըստ դրա ստեղծվում է քաղաքականության մեկ այլ մակարդակ, օրինակ Եվրամիություն-Հայաստան հարաբերություններում այն բանակցությունները, որոնք հիմա տեղի են ունենում ինչպես գիտեք, քանի որ Հայաստանը գնաց Եվրասիական տնտեսական միության հետ, այդ բանակցություններում տնտեսականը արդեն այդքան էլ մեծ դեր չի կատարում, բայց կառավարման հարցերը, մարդու իրավունքների ռեֆորմի հարցերը, նման հարցերը շատ մեծ դեր են սկսել կատարել, չնայած տնտեսականն էլ մնում է, բայց էլի Հայաստանի շահերից ելնելով, ինչպես ցույց է տալիս օրինակ գյուղատնտեսության զարգացումը: Ուրեմն, եթե պատկերացնենք այս քաղաքականությունների խոշոր մասը, որը ես նոր թվարկեցի եւ եթե պատկերացնենք, որ այս պահին խաղի մեջ է մտնում Եվրամիությունը, եւ նա սկսում է Հայաստանի հետ բանակցել: Այդ բանակցության կետերը անպայման այս կամ այն կերպ առնչվում են այնտեղ: Եվ էլի հարց է առաջանում՝ վաղը ի՞նչ կետ է լինելու: Ո՞վ է ստեղծում այդ կետերը: Գիտնականները, այն մարդիկ եւ ինստիտուցիաները, որոնք ապագայի մասին են մտածում: Ինչու՞, օրինակ, գենդերը: Որտեղի՞ց առաջացավ: Առաջ ֆեմինիզմ էր, չէ՞: Ինչու՞ է համարվում որ դա սկզբունքային հարց է աշխարհի զարգացման համար: Ո՞վ է դա հորինել: Եվ գիտեք, թե ինչքան բացասական վերաբերմունք է հաճախ առաջացնում տարբեր խմբերի մոտ, բայց դա դարձել է խոշորագույն եւ կարեւորագույն սկզբունքներից մեկը աշխարհի զարգացման: Եվ այն փաստը, որ այստեղ կանանց թիվը ավելի մեծ է, քան տղամարդկանց, ցույց է տալիս, որ դա իմաստ ունի: Ուրեմն, մյուսը՝ ի՞նչ է լինելու, հա՞, օրինակ կայուն զարգացում ձեւակերպումը որտեղի՞ց է եկավ: Սկզբում դա եկավ էկոլոգիայից, հիմա դա արդեն փիլիսոփայական կոնցեպցիա է, այսինքն կայուն շրջակա շրջապատ ստեղծել, այսինքն վարի չտալ շրջակա շրջապատը: Հիմա դա մի կատեգորիա է, որը քաղաքականացված է եւ խոսքը գնում է կայուն զարգացման մասին: Այսինքն, եթե մենք ծրագիր ենք մտածում, այնտեղ կա անպայման մաս՝ կայունությունը: Այսինքն, երբ փողը տրվեց, գործը արվեց, ի՞նչ է դրանից մնալու: Ինչպե՞ս ստեղծել մի բան, որ եթե երբեւէ ոչ ոք նույն հարցի համար փող չտա, հարցը լուծված լինի, կամ ինքն իրեն սկսի լուծվել: Կարեւորագույն մի սկզբունք, որը շատ դժվար է իրագործել, եթե քեզ տալիս են 10,000 դոլար եւ ասում են Հայաստանում լուծի, ասենք թե սոված երեխաների հարցը: Բայց մտածել, թե ինչպես ստեղծել կայունության սկզբունք ծրագրի մեջ շատ կարեւոր է, եւ կարեւոր է ոչ միայն դոնորի համար եւ կարեւոր է ոչ այնքան: Մեզ համար է կարեւոր, որովհետեւ մյուս անգամ այդ 10,000 դոլարը կարող է չգալ ու մենք էս երկու օրը դրա մասին ենք մտածելու: Այլ կոնցեպտներ, կոնցեպտներ, որոնք առայժմս գուցե եւ չեն մտել քաղաքականության այս մակարդակի վրա, սակայն դրանք անընդհատ մտածվում են եւ վաղ, թե ուշ գուցե եւ մտնեն: Օրինակ գլոկալիզացիա՝ գլոբալիզացիայի եւ լոկալիզացիայի համարդրություն: Ես չեմ էլ ուզում հիմա սկսել քննարկել ձեզ հետ, թե դա ինչ է նշանակում, դուք կարող եք տարբեր պատկերացումներ ունենալ եւ ամեն ինչն էլ ճիշտ կլինի: Բայց սկզբունքներից մեկը ստեղծեց ինչ որ մի գիտնական եւ հիմա շրջանառվում է: Կամ սկզբունք, որը ինտերնետի մասնագետների, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետների աշխատանքից ծնվեց եւ նրանք որոշեցին մոնոպոլիաների դեմ դուրս գալ, թանկանոց ծրագրերի դեմ`crowd-funding: Սկզբում կոչվում էր crowd-sourcing: Այսինքն ժողովուրդը իրար գլխի էր գալիս եւ միասին ստեղծում էին ինչ որ մի բան ձրի տեղը եւ ով երբ է աշխատում, ոնց է աշխատում, ով երբ կարող է, ինչպես է այդ կամավոր աշխատանքը դառնում կազմակերպված եւ արդյունքի բերում, ինչ-որ չափով մնում է գաղտնի: Գալիս է մարդկանց էնտուզիազմից: Ես ձեզ պիտի ասեմ, որ սոցիալական շարժումները, սոցիալական շարժում հասկացությունը նույնպես միջազգային քաղաքականությունների մեջ, համաշխարհային, գլոբալ քաղաքականությունների մեջ կարեւորագույն հասկացություններից մեկն, որը նախ մենք մեր աչքով էինք տեսնում, որ սկսեցին զարգանալ ու ստեղծվել, հա՞, երկրորդը՝ հասկանալի է, որ միջազգային զարգացման համար հսկայական նշանակություն ունեն: Երբեմն կարող է եւ բացասական նշանակություն ունենան: Հաճախ, եթե քաղաքականի են վերածում եւ հեղափոխականի, արյան եւ զոհերի հետ են առնչվում: Բայց սոցիալական շարժումները՝ որպես մի փաստ աշխարհի, երեւույթ, համեմատաբար ասած, որը միջազգային զարգացմանն է առնչվում, արդեն ճանաչված փաստ է: Վաղը կարող է լինել եւս մեկ հասկացություն: Մենք կարող ենք հասկացություն հորինել եւ այնքան հաջող լինի, որ աշխարհով սկսի ընկալվել: Մի հասկացություն, որը այս վերջերս Նոբելյան մրցանակի արժանացավ, եթե հիշում եք, սոցիալական ձեռնարկատիրության հետ կապված, որը նույնպես այս ընտանիքի հասկացություններից է, հնդիկ մի մարդու ձեւն էր, փոքր կանանց, փոքր վարկեր տրամադրելու համակարգը, որի շնորհիվ նա քանի միլիոն հոգու համար ստեղծեց, ոչ թե նա ստեղծեց, այլ այդ կանայք իրենք իրենց համար ստեղծեցին կայուն հնարավորություններ: Ես գրեթե վերջացրի, մի բան էլ եմ ուզում ավելացնել, որ եթե իմանայինք, օրինակ, Եվրամիություն եւ Հայաստան պայմանագրերի այդ զարգացմանը կամ մարդու իրավունքների հարցերի վերաբերյալ մի փաթեթ, որը Հայաստանը հանձն է առել ինքն իր նպատակներից ելնելով իրագործել: Ձեզնից ոմանք երեւի գիտեն, դա բաց տեղեկատվություն է, եւ այդ փաթեթում կա ասենք մի այսպիսի դետալ, որ հարցաքննությունների տեղը երեխաների դեպքում, պիտի հատուկ ձեւի կահավորված լինի եւ պետք է ներկա լինի քննիչ, որը անցել է հատուկ մասնագիտական պատրաստություն: Ես ինչի՞ եմ էդ օրինակ բերում: Դուք տեսեք՝ ինչ մանրամասն փոքրիկ դետալ, այսինքն դա արդեն այս մի դետալի ինչ որ մի դետալն է, եւ այդպիսի դետալներ, մի տարվա, երկու տարվա մեջ, որ Հայաստանը հանձն է առել, որ պիտի իրագործի կամ գոնե առաջընթաց արձանագրի, գրեթե երկու հարյուր են, եթե չեմ սխալվում: Այսինքն մենք ապրում ենք այդ իրադրության մեջ, այդ ցանցի մեջ: Մենք վաղը զգալու ենք մեր մաշկի վրա այդ բոլոր պայմանագրերը, այդ բոլոր հանձնառությունները, այդ բոլոր քաղաքականությունները, որոնց մեջ Հայաստանը ընդգրկված է՝ իրագործվում են, թե՝ ոչ, որքանով են իրագործում, արդյոք կա տեղաշարժ, արդյոք ինչ-որ բան փոխվում է, թե ոչ: Եվ մենք մասնակցում ենք արդ փոփոխության մեջ: Եթե մենք լավ ենք պատկերացնում այս քաղաքականությունները, մենք կարող ենք ավելի լավ պատկերացնել դետալայինը եւ մեր անելիքները եւ կարող ենք նաեւ ազդել նրանց վրա, որովհետեւ ասել կարող են, որ գիտեք ինչ, Հայաստանին այս իրադրությունը չի համապատասխանում։ Որովհետեւ ինչպես գիտեք, քննադատությունը միջազգային կազմակերպությունների, հատկապես, ասենք համաշխարհային բանկի, բայց նաեւ ՄԱԿ-ի, հաճախ գալիս է, բացի կոռուպցիայից նաեւ այն մասին, որ իրենք առանց խորանալու տեղանքի էության մեջ, քանդում են, փոխանակ կայուն իրադրություն ստեղծեն։ Գալիս են եւ իրենց ռեֆորմներով քանդում են ինստիտուցիաները եւ անկարող են լինում նոր ինստիտուցիաները այնպես հիմնադրել, որ նրանք լավ աշխատեն, կամ տեղակալներն են անկարող լինում դա անել: Լսում են՝ վարկը վերցնում են, ռեֆորմը անում են, հետո ընկնում են կրակը: Եվ Հայաստանի ռեֆորմիստների առաջին սերնդին նույնպես մեղադրում են հաճախ դրա մեջ, չէ՞, որ լսում էր Արժույթի միջազգային հիմնադրամին կամ Համաշխարհային բանկին եւ այլն, եւ այլն: Բայց մենք կարող ենք ազդել, եւ էստեղ մի բան էլ ասեմ եւ լրիվ վերջացնեմ արդեն: Ուրեմն տեսեք, Բարաք Օբաման վերջերս տվեց մի հարցազրույց, որը շատերի կողմից համարվում է իր հրաժեշտի ռազմավարական հարցազրույցը, որտեղ նա արտահայտեց հետեւյալ մոտեցումը, ես բառացի չեմ կարող կրկնել, բայց այն մոտեցումը, որ մարդիկ իրենք պետք է որոշեն իրենց ճակատագիրը: Մեզ մոտ կա նաեւ սխալանքի այդ կողմը, մի կողմից մենք ասում ենք՝ սխալ են էս միջազգային կազմակերպությունները, որ գալիս են Հայաստան առանց մեզ լսելու, հասկանալու մեզ հետ գործ են բռնում ու մենք քանդում ենք շատ բաներ, որ պետք չէր: Մյուս կողմից մենք լսում ենք հակառակ թեզը, հատկապես ՀԿ-ների, դեռ երիտասարդ, նոր ստեղծված սերունդների կողմից, որ փող չեն տալիս, փող չկա, չեն ուզում մեզ աջակցել եւ այլն: Հիմա աշխարհը գնում է դեպի նրան, որ հենց այդ առաջին հարցը, որ ես ասացի, դրա վերաբերյալ քննադատությունից խուսափելու համար եւ՛ միջազգային կազմակերպությունները, եւ՛ միջազգային այնպիսի խաղացողները, ինչպես արեւմտյան երկրներն են, ասում են՝ ձեր վրա է, սուվերենը դուք եք՝ ժողովուրդն է սուվերենը, ձեր երկրի վրա է, դուք պիտի հարցը լուծեք: Շատ նման է այն լոզունգին, որ մենք ենք սիրում ասել, որ «Հայաստանը ես եմ», «ես եմ տերը այս քաղաքի» եւ այլն, եւ այլն: Իրենք էլ նույն բանն են ասում: Այսինքն մեր փոխարեն դա ոչ-ոք չի անելու եւ դա համաշխարհային տենդենց է, եւ՛ հաջողությունը, եւ՛ անհաջողությունը ռեֆորմների որոշվում է ոչ թե նրանով արդյոք նա է մեղավոր, թե նա է մեղավոր: Որոշվում է նրանով, թե մենք այստեղ ինչ արեցինք: Եվ եթե մենք ունենք կոռուպցիա եւ ունենք վատ հասարակարգ եւ ունենք դատական համակարգը վատ վիճակում եւ գործազուրկների հսկայական բանակ եւ այլն, եւ այլն, մեր մեղքն է, մի քիչ ավելի ավագ սերնդի մեղքը ավելի շատ, իսկ ավելի երիտասարդ սերնդի մեղքը նույնպես հասունանում ու գալիս է եւ վաղը, մյուս օրը դուք էլ ինձ պես, ավելի երիտասարդ սերնդին կասեք. «գիտեք ինչ, չկարողացանք»: Այ ինչքանով որ կարողացանք, դա է տարբերությունը: Բայց մի բան էլ: Մենք պիտի հասկանանք, որ մենք այս ընտանիքների անդամ ենք: Մենք պիտի հասկանանք, որ մենք կարողանում ենք օգուտ բերել, եթե մենք դառնում ենք լավ մասնագետ ռեֆորմների, հանրային գործունեության ասպարեզում: Մենք կարող ենք օգուտ բերել ոչ միայն մեր հասարակարգին, ոչ միայն մեր երկրին, ոչ միայն մեր համայնքին, այլեւ մեր համայնքի հարեւան համայնքին եւ մեր երկրից դուրս: Մենք կարող ենք դառնալ միջազգային զարգացման մասնագետ: Եվ դուք գիտեք, շատերի մոտ այդպիսի զարգացում է լինում: Օրինակ հենց մեր օֆիսից, մենք հիմնադրամ ենք, բայց, փաստորեն տեղական հիմնադրամ ենք, աշխատակիցները գնում են աշխատելու ՄԱԿ-ում եւ այլն, եւ այլն: Ու հարց է առաջանալու: Եթե դու աշխատում ես ՄԱԿ-ում Ինդոնեզիային օգուտ տալու համար, բայց դու հայ ես, հայաստանցի կամ նույնիսկ ոչ հայաստանցի, սփյուռքահայ: Դու ինչպես ես հարմարվում քո գործունեությանը եւ քո ինքնությանը: Այդ հարցը ինչպե՞ս ես լուծում քեզ մոտ: Եվ քանի որ տարիներ շարունակ աշխատել եմ արտասահմանում, ես այդ հարցը միայն մի ձեւով էի ինձ համար լուծում, որ ես ամեն ինչ անում եմ, որ օգուտ լինի Հայաստանին ու հայությանը: Դա մի քիչ, էսպես, ուղղակի ասված բան է, հա՞, իմ պես մարդկանց, իմ տեսակին: Ես էդպես լուծեցի այդ հարցը: Մարդ կա, որ երեւի լուծում է ճիշտ հակառակ ձեւով, ասում է. «կապ չունի ես ով եմ, ես ունեմ սկզբունքներ, ես ունեմ աշխատանքային սկզբունքներ, որտեղ հանձնարարել են, ես այնտեղ էլ աշխատում եմ»: Նույնպես լեգիտիմ ընտրություն է: Բայց ես ուղղակի ուզում էի ձեզ ցույց տայի, որ այդ ինքնության եւ գործունեության խաչմերուկը մեզ շատերիս սպասելու է: Եվ հատկապես եթե Հայաստանում ենք գտնվում եւ եթե մեզ մոտ գալիս է միջազգային կազմակերպություն, որ ինքը ուզում է տասնհինգերորդ անգամ, վերջին տասը տարվա ընթացքում անել այն նույն բանը, որը վերջին տասնչորս անգամ էլ, դու որպես մասնագետ գիտես, որ ոչ մի հետեւանք չի թողել, ոչ մի օգուտ չի բերել, Աստված տա, որ վնաս չի բերել: Դու ինչպես ես այդ նոր, երիտասարդ, ուրախ գործչին համոզում, որ գիտեք ինչ՝ եկեք դուք էլ ազդեք ձեր ղեկավարության վրա եւ փոխենք էս քաղաքականությունը, որովհետեւ էլի օգուտ չի բերելու, ափսոս ա էդ ներդրումը, հա՞: Էդ հարցը մենք շատ հաճախ ենք հանդիպում ու շատ դժվար ենք լուծում, հիմնականում ստատիստիկորեն մենք ասում ենք՝ շատ լավ, մի անգամ էլ կանենք, կաշխատենք ավելի լավը անել: Հա՞: Կոմենտարներ եթե կան, խնդրեմ: 50:30 Վերադառնանք այդ աթոռին նստած փիլիսոփային, որի անունը ես չհիշեցի: 50:47 Մերաբ Մամարդաշվիլի, վրացի է ծագումով, բայց Խորհրդային Միության վերջին փիլիսոփաներից է: 51:02 Շատ լավ, այդ գաղափարը վեր կենալու եւ տեղում մնալու, շատ խորը իմաստ ունի, ինչպես ես եմ հասկանում, որովհետեւ նա նստած էր իր տեղում, բայց դա նրա հոգու թռիչքն էր, նրա արձագանքն էր, նրա այդ չարձագանքելու ցավն է, որ կա մեր հասարակության մեջ, եւ ես շատ ուրախ եմ այստեղ էս քանակությամբ երիտասարդներ եւ մի քանի անգամ էս քանակությամբ, որոնք կան եւ իրենց երկրի ցավերով են մտահոգված եւ սա է էն հոգու թռիչքը, որ ես ուզում էի ողջունել: Եվ ես երեւի ճիշտ հասկացա՝ էդպես մեկնաբանելով: Քսանհինգ տարի ես Սպիտակ եմ գնացել, միայն նրա համար, որ չկարողացա անտարբեր մնալ իմ երկրի ցավին եւ մտածեցի, որ ամեն մեկս պետք արձագանքենք եւ ոչ միայն պետք է զարմանանք, ուղղակի ցավենք ու էլի գնանք հանգիստ մնանք: Պիտի գնաս էդ ճանապարհով ու քեզ փոխես: 53:42 Շնորհակալություն: Գիտեք ինչ, դուք շատ ճիշտ նշեցիք, որը ցավը, օգնելու կարիքը իրականում հանդիսացել է պատճառներից մեկը հենց առաջին քաղաքականությունների ստեղծման: Առաջին պահին, երբ որ նացիզմի դեմ պատերազմը տեղի ունեցավ Համաշխարհային եւ պետք էր հսկայական քանակությամբ հարցեր լուծել՝ հումանիտար եւ այլն, եւ այլն: Բայց դրանից հետո այս մտածողությունը շատ ու շատ առաջ է անցել, եւ հաճախ նաեւ, ասենք ամերիկյան մշակույթի ազդեցության տակ: Ես ձեզ կարող եմ հետո որոշ գրականություն ուղարկել, որ դուք տեսնեք, ես մի քիչ գրած ունեմ այդ բաների մասին: Տեսեք, օրինակ ամերիկացիները երեխայի ոտքերը չեն բարուրում, միշտ բաց են թողնում, սառն են միշտ ոտքերը, հա՞: Մեզ մոտ միշտ բարուրում էին: Եթե հիվանդանում են սառույց են ուտում, եթե մրսում են: Երեւի ով, որ եղել է ԱՄՆ-ում կամ շփվել է ամերիկացիների հետ, նկատած կլինի: Եվ ոչ միայն ամերիկացիները, դա կարող են անել եւ՛ անգլիացիները, եւ՛ սկանդինավյան ժողովուրդները: Նրանք շուռ են տալիս արժեքները: Մեկ այլ օրինակ. CV-ն գիտեք ինչ է: CV-ն ամերիկյան տարբերակով գրվում է վերջին պահից մինչեւ առաջին պահը: Եթե հիշում եք ոնց էր գրվում մեզ մոտ ավանդաբար՝ ծնվեցի այս թվին եւ էդպես: Իրենց մոտ վերջինից՝ առաջինը, ապագայից դեպի անցյալը: Ինչու՞ է դա: Դա մտածողության փոփոխություն է: Այսինքն ոչ թե պրոբլեմից գնալ, այլ մտածել՝ ինչ ես ուզում փոխել, ինչ ես ուզում ստեղծել, դրականը դեպի: Ոչ թե ցավից, օգնելու կարիքից, դա միայն հումանիտար, կարճաժամկետ, կատաստրոֆիկ իրավիճակներում, այլ մտածել, թե ինչ ես ուզում կայուն ստեղծել, որ լավ աշխատի եւ երբեւէ այլեւս այդ հարցը չառաջնա, հումանիտար: Եվ ես ասեմ՝ մենք քննադատում ենք Ադրբեջանին, որ ասում ենք ՝ քսանհինգ տարի, ի՞նչ փախստական: Քսանհինգ տարի, որերորդ սերունդն է արդեն ծնվել: Այդ փախստականների քանակը ավելանում է, ասում ենք մենք: Դուք մինչեւ հիմա ասում եք՝ նրանք պիտի հետ դառնան, իսկ նրանց թոռներն են, ինչպե՞ս կարելի է ասել՝ փախստական են: Իսկ մենք, ինքներս, անամոթաբար, ասում ենք, մեր աղետի գոտին, մինչեւ հիմա անտուններ, փող ենք հավաքում էլի: Անհարմար է: Պետք է փոխել պարադիգմը: Պետք է նայել, թե ինչ ես ուզում ստեղծել, եւ դեպի դա աշխատել: Ուրիշ կոմենտարներ կան՞, կարճ։ Խնդրեմ, Սաշիկ: 56:27 Շնորհակալություն բավական հետաքրքիր ներկայացման համար: Այստեղ շատ հետաքրքիր գաղափար հնչեց, որ մարդկությունը կարող է իր առջեւ նպատակներ դնել ու հասնել այդ խնդիրների լուծմանը եւ դրանք լուծեն հանրային օրակարգ ձեւավորելով: Այսինքն, մի սովորական քաղաքացի, մի քանի այլ քաղաքացիների հետ ասոցիացիա ստեղծելով՝ կարող է փոքր, բայց օրակարգ ձեւավորել: Բայց չե՞ք կարծում, որ կան խնդիրներ, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ, որ էդ օրակարգը իրականացվի, օրինակ, տեռորիզմը, հա՞: Ի՞նչ եք կարծում այդ հարցի շուրջ: Ի՞նչպես կարող է հասարակ քաղաքացին ստեղծել այնպիսի մի իրավիճակ, որը կպայքարի տեռորիզմի դեմ: 57:13 Սաշիկ ջան, իհարկե, ես հարցի համապարփակ պատասխանը չունեմ, կիսվեմ մեկ-երկու իմ մտքին եղածով, բայց դա իմ ասելիքը չի իրականում: Նախ տեռորիզմը: Ես հենց երեկ տեսա հերթական այս գրաֆը, որը գնում է հակընդդեմ մեր պատկերացումներին: Վերջին երեսուն տարիներին տեռորիստական հարձակումների պատճառով շատ ավելի քիչ մարդ է մահացել, քան նախորդ վաթսուն տարում՝ տեռորիստական հարձակումների պատճառով: Այսինքն մենք էլի տեսնում ենք ինտերնետի գալը, լուրերի արագ գալը, որը մեզ թվում է, որ շատացել է քանակը: Չնայած պիտի ասեմ, որ այդ տեղեկությունը, չնայած վստահելի աղբյուրից է էդ գրաֆը գալիս, բայց գուցե եւ նա էլ է ոչ հարյուր տոկոսանոց: Պետք է ստուգել եւ ստուգել: Բայց դա առաջինը: Երկրորդը. ինձ թվում է, ես հիմա մի հատ շատ անբնական բան պիտի ասեմ, ես միշտ համարել եմ, որ մարդը ինքը սուվերեն է: Անհատը, անհատը ինքը սուվերեն է: Այսինքն, ինքն է իր կյանքի տերը, իր որոշման տերը, ինքն իր պետությունն է, ինքն իր ազգն է: Էդ տեսակետից, ինձ թվում է՝ տեռորիստը նույն կերպ է վարվում: Այսինքն նա այլանդակված տարբերակն է այդ նույն մտքի: Այսինքն, երբ ես եմ իմ կյանքի սուվերենը եւ ես ձեզ եմ դարձնում ձեր կյանքի սուվերենը վատ նպատակներով: Բայց այս նույն գաղափարի տարատեսակն է, իմ կարծիքով: Համենայնդեպս տեռորիստների մի տարատեսակը: Կարող եք ասել, մյուսը՝ ոչ, որովհետեւ նրանք ուզում են գնալ Ալլահի մոտ եւ այլն, բայց ինձ թվում է՝ դա կա։ Ու դա ցույց է տալիս պետության քչությունը այսօրվա աշխարհում, որը նույնն է, ինչ որ ցույց է տրվում ՄԱԿ-ի կողմից, ինչը ցույց է տրվում միջազգային կազմակերպությունների կողմից, որ այլեւս պետությունը քիչ է, սահմանները սպունգի պես թափանցելի են, պետության անվտանգության համակարգերը այլեւս քիչ են լինելու: Ամբողջ աշխարհում եթե թերզարգացած, քիչ զարգացած պետություններ առանց էդ էլ քիչ էին, հա՞, իսկ հիմա էլ ավելի քիչ են դառնալու նաեւ զարգացած պետությունների: Այսինքն պիտի օգնության գան մյուս ինստիտուցիաները՝ միջազգային համակարգը, եւ՛ քաղաքացիական հասարակությունը, եւ՛ բիզնեսը, որովհետեւ պետությունը այլեւս չի կարողանում այդ պաշտպանությունը, անվտանգությունը մինչեւ վերջ իրագործել: Որովհետեւ ամեն մարդ ռումբ է, եթե ուզեց մարդը, ինքը կարող է ռումբ դառնալ: Դա իր որոշումն է, հա՞: Էդքան բան ասեմ դրա մասին: Ես ուզում մեկ այլ բան իմ բաց թողածներից ասել, որովհետեւ ես նշեցի տարբերությունը սրա եւ մյուսների եւ չասացի: Ես ուզում եմ ձեր ուշադրությունը գրավել, նույնպես մասնագիտորեն, որ բնականաբար կան մի շարք ՄԶԳ-ներ, հա՞: Կա երկու SIDA՝ մեկը կանադական, մեկը՝ շվեդական: Իսկ գիտեք, որ, օրինակ, շվեդականը դուրս եկավ Հայաստանից մինչեւ 2013թ. սեպտեմբերի 3-ը, բայց հետ չվերադարձավ դրա պատճառով, որովհետեւ նրանք, լինելով Արեւելյան գործընկերության գաղափարի ստեղծողներից, հեղինակներից մեկը, շատ տխրեցին, որ Հայաստանը դուրս եկավ եւ իրենց առաջնահերթություններից Հայաստանը դուրս եկավ: Բայց մյուս կողմից նրանք այստեղ ստեղծել են դեսպանություն, որը առաջ չկար եւ կա Chargé d'affaires մշտական: Վերադարձնել շվեդական SIDA-ն, դա մեր հասարակության, քաղաքացիական հասարակության նպատակներից մեկն է, իսկ կանադական SIDA-ն դուրս եկավ տասնյակ տարիներ առաջ՝ տասից ավել երեւի եւ եթե չեմ սխավում ինչ-որ անհաջող ծրագրի պատճառով, ինչ-որ անհաջող ծրագրի հետ կապված: Եվ դա շատ վատ է, որ նա չկա: Ուրեմն կան մի շարք ՄԶԳ-ներ: Անգլիական ՄԶԳ-ն էլ դուրս եկել՝ բրիտանական, եթե գիտեք DIFID-ը, որոնք պետական մակարդակով փաստորեն համալրում են այս քաղաքականությունները եւ հավելյալ փող տրամադրում: Մի մասը ՄԱԿ-ի միջոցով է գալիս, մի մասը Եվրամիության, մյուս մասը՝ ուղղակիորեն, իրենց ծրագրերը էլի աշխարհի զարգացումը իրագործելու համար: Եվ իրենք հաճախ մեղադրվում են նրա մեջ, որ իրենք պետության քաղաքականությունն են առաջ տանում, բայց այս պետության քաղաքականությունը տվյալ որեւէ տարածքի նկատմամբ, 70-80 տոկոսով նույնն է, ինչ որ միջազգային զարգացման այն քաղաքականությունները, որոնք ես թելադրեցի, հա՞: Ուրեմն կա նաեւ այս տեղում, որտեղ գաղափարները ստեղծվում են, թե ինչ է արվելու, ինչ պիտի արվի, որտեղ կուտակվում են իննովացիաները, որտեղից դուրս են գալիս իննովացիաները ինստրումենտալիզացված, տեխնոլոգիզացված ձեւով: Դա էլ պետք է հաշվի առնել: Ուրիշ կոմենտար եթե կա, կարճ, եւ արդեն ավարտենք, որովհետեւ մի ժամ էր մեզ տրված ժամանակը: 1:02:24 Շնորհակալություն ելույթի համար: Փոքրիկ հարց ունեի: Երբ միջազգային կազմակերպությունները մշակում են քաղաքականությունը, արդյոք իրագործման փուլում, օրինակ Հայաստանի մակարդակով, երբ տարբեր ծրագրեր են իրականացվում տարբեր կազմակերպությունների կողմից: Կուզենայի իմանայի կազմակերպությունների համագործակցությունը տեղական մակարդակում ոնց է իրականացվում: Էդ կետերը իրանք իրանց հետ նստում, բանակցում են, թե՞ արդեն բանակցությունները իրականացվում է ավելի ցածր մակարդակով, երբ որ ծրագիրը արդեն հայտարարում են ու սկսում հարմարացնել մյուս կազմակերպության առաջնահերթություններին: 1:03:09 Նկատի ունեք ո՞ր կազմակերպությունները՝ ՄԱԿ-ը ՞ եւ ԵՄ-ն՞: 1:03:13 Ենթադրենք ՄԱԿ-ը եւ ԵՄ-ն ունեն ծրագրեր, որոնք զուգահեռ բնապահպանության ոլորտում գնում են: Ուզում էի հասկանայի, թե համագործակցությունը որտեղ է: 1:03:18 Շատ կարեւոր հարց եք տալիս: Ես 2007-ին վերադարձա Հայաստան, մինչ այդ 14 տարի Հայաստանում չէի եւ երբ վերադարձա, ինձ սկսեցին հրավիրել դոնորների նիստերին, որոնք գոյություն ունեին, հենց միջազգային կազմակերպությունների, որոնք Հայաստանում կան: Եվ պետք է ասեմ, որ տարիների ընթացքում այդ նիստերի որակը ու մակարդակը սկզբունքորեն փոխվել է, լավացել է, զարգացել է: Այն ժամանակ, սկզբնական շրջանում, երբ ես սկսեցի տեսնել, թե դա ինչպես է լինում՝ զուտ ինֆորմացիայի փոխանակում էր լինում կլոր սեղանի շուրջ: Ընդ որում, ասենք, ղեկավարները այս կամ այն օրգանի, հա՞, նստած են, իրենք առանց այն էլ շփվում են այս համակարգից դուրս, իրենք չէին էլ ասում, գլխավորները գիտեին, մյուսներին չէին էլ հաղորդում, թե ինչ է կատարվում իրականում: Ժամանակի ընթացքում այդ համակարգը լավացել է: Չեմ կարող ասել, որ արդեն շատ լավն է, էլի լիքը տեղ կա գնալու, բայց շատ է զարգացել՝ շնորհիվ մեր միջազգային կազմակերպությունների եւ գլխավոր դեսպանությունների ակտիվ գործունեության եւ դեսպանների, իրենց շահախնդրառության, որովհետեւ դեսպանները հատուկ դրա վրա աշխատում են, որ այդ կոմունիկացիան ավելի լավանա: Էլի չեմ կարող ասել, որ դա հարյուր տոկոսանոց լավ արդյունք է տալիս, որովհետեւ մենք հաճախ քննադատություն ենք լսում, որ երբ ասենք, օրինակ, մենք թերթերում կարդում ենք քննադատություն, որ երբ «Millenium»-ը դադարեցրեց տրանշը Հայաստանին, որովհետեւ 2008 թվի մարտի մեկի պատմության պատճառով, համաշխարհային բանկը վարկ տվեց միաժամանակ: Այսնինքն այնպես ստացվեց, որ մեր ժողովրդի պարտքը ավելացավ: «Millenium»-ինը գրանտ էր լինելու: Ջրվեց ուրեմն այդ պատիժը, որ կրում էր Հայաստանը այդ դեպքերի համար եւ միեւնույն ժամանակ մեր պարտքն էլ ավելացավ: Այդպիսի քննադատություն հնչում է, բայց համենայնդեպս այդ կոմունիկացիան է, որ քիչ է իհարկե: Իհարկե ինձ թվում է՝ Հայաստանի քաղաքացիական հասարակությունը ի դեմս Արեւելյան գործընկերության քաղաքացիական հասարակության ֆորումի Հայաստանի ազգային պլատֆորմի, կարողացա ճիշտ ասել, օրինակ պիտի հարց դնի, եւ դնում է, ոչ ֆորմալ ձեւով, որ այդ դոնորների հանդիպումներին ներկա լինեն նաեւ քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչները: Այդ հանդիպումները ինչպե՞ս են լինում: Լինում են դոնորներ, պետական աշխատողներ որոշակի հիմնարկների եւ վերջ: Իսկ էստեղ պետք է նաեւ ավելացնել քաղաքացիական հասարակությունը եւ միասին անցկացնել եւ այդ դեպքում շատ կուժեղանա համագործակցությունը, որովհետեւ բավական է դեմքի արտահայտությանը նայես ՀԿ-ի եւ կարող ես հասկանալ՝ ճիշտ ծրագիր ես գծագրում, թե ոչ, հա՞: Եթե նույնիսկ խոսք չհասնի ամեն մեկին: Էնպես, որ ավելի էսպես էվոլուցիոն ճանապարհով։ Եվ էս վերջերս մենք մի հոյակապ միջոցառում ունեցանք, իմ կարծիքով հոյակապ, երբ հենց ՄԱԿ-ի գրասենյակը Եվրամիության հետ էր կազմակերպել՝ մարդու իրավունքների ծրագրի քննարկումը, որտեղ ներկա էին բոլոր գերատեսչություններից, մի շարք ՀԿ-ներ մարդու իրավունքների հարցերով զբաղվող եւ միջազգային հանրությունը: Եվ էլի ՀԿ-ները դժգոհ էին, ասում էին, որ բացի արդարադատության նախարարությունից, մնացած նախարարություններից ցածրաստիճան պաշտոնյաներ էին՝ չնայած շատ լավ մասնագետներ էին ներկա, բայց նույնիսկ այն փաստը, որ բոլոր ռելեվանտ, կարեւոր այդ գործընթացում ներգրավված նախարարություններից մարդ կար եւ արդարադատության փոխնախարարը ամբողջ երկու օր շարունակ այդ միջազգայինների հետ միասին կառավարում էր, վարում էր այդ հանդիպումը եւ երկու օր քննարկում էր գնում: Այդքան խորությամբ քննարկում ես երբեւէ չէի տեսել, ներկա չէի եղել: Ինձ թվում է՝ դա արդեն դրական քայլ էր այդ ուղղությամբ: Ինձ թվում է՝ սրանով ավարտենք, շնորհակալություն: Եթե հարցեր լինեն, ինձ հեշտ է գտնելը Facebook-ում եւ դուք կունենաք նաեւ իմ էլեկտրոնային հասցեն: Էնպես որ միասին կշփվենք: Հետո վաղը նույնպես շփվելու ենք, առանձին ելույթի առիթով: Շնորհակալություն: Սույն դասախոսությունը իրականացվել է Ամերիկայի ժողովրդի աջակցությամբ` ԱՄՆ Միջազգային զարգացման գործակալության միջոցով: Այստեղ արտահայտված տեսակետները միմիայն մասնակիցներինն են եւ պարտադիր չէ, որ արտահայտեն ԱՄՆ ՄԶԳ կամ ԱՄՆ կառավարության տեսակետները:


text: Զինված տղամարդ՝ «Ամիրա Պալաս» հյուրանոցում | ԱրմԲլոգ Գլխավոր Без рубрики Զինված տղամարդ՝ «Ամիրա Պալաս» հյուրանոցում Զինված տղամարդ՝ «Ամիրա Պալաս» հյուրանոցում Մասնավորապես նա իր մոտ՝ սեւ գույնի կաշվե պայուսակում ապօրինի կերպով պահել է հրազեն հանդիսացող նախկին ԽՍՀՄ 1944թ գործարանային արտադրության «TT» մոդելի «ЧБ 119» համարի 7,62մմ /7,62X25 տրամաչափի, կրակելու համար պիտանի ակոսափող ատրճանակ եւ ռազմամթերք հանդիսացող թվով 16 հատ նախկին ԽՍՀՄ 1952թ., 1953թ., 1945թ. եւ 1948թ. գործարանպյին արտադրության 7,62 մմ /7,62X25/ տրամաչափի ակոսափող հրազենի փամփուշտներ, որոնք նախատեսված են համապատասխան տրամաչափի ակոսափող զենքերից /օր.' «TT» տեսակի ատրճանակներից, այդ թվում հայտնաբերված «TT» տեսակի ատրճանակից եւ այլ զենքերից կրակելու համար/ եւ պիտանի են կրակելու համար: Իրավապահները հայտնաբերել են նրան եւ կալանավորել:


Պետության չիրացվող գործառույթների մեղքը մի ́ բարդեք քաղաքացիների վրա. Գ. Ղուկասյան - yerkir.am Պետության չիրացվող գործառույթների մեղքը մի ́ բարդեք քաղաքացիների վրա. Գ. Ղուկասյան Քաղաքագետ Գեւորգ Ղուկասյանը գրում է. «Քաղաքական իշխանությունն ակնհայտորեն չի գիտակցում պետության ինստիտուտի գործառնական նշանակությունը ընդհանրապես եւ արտակարգ իրավիճակներում մասնավորապես։ Իշխանությունը ոչ թե պետք է հարյուրավոր մեր քաղաքացիներին հանրային պարսավանքի սուբյեկտ դարձնի, այլ օպերատիվ աշխատանքով, առանց հանրայնացման ապահովի հանրային առողջության պահպանումն ու սահմանափակումների գործադրումը։ Պետության չիրացվող գործառույթների մեղքը մի’ բարդեք քաղաքացիների վրա։ Այդպիսով մի կողմից շարունակում եք պետության ապաինստիտուցիոնալացումը, մյուս կողմից, արհավիրքի այս օրերին, ավելի եք խաթարում ներհասարակական համերաշխությունը»։


Ժողովողն ասում է. “Ուրախացի՛ր, երիտասա՛րդ, քո մանկությունում, եւ թող զվարճացնի քեզ քո սիրտը երիտասարդությանդ օրերում. եւ գնա՛ քո սրտի ճանապարհով եւ աչքերիդ նայվածքով. եւ իմացի՛ր, որ սրանց ամենի համար Աստված քեզ դատաստանի է բերելու”: Շատերն ասում են. “Կյանքը պետք է վայելել”: Ի±նչ նկատի ունեն նրանք՝ ասելով “կյանք”: Մի±թե կյանքը ուտել-խմելն է կամ շնություն անելը: Սիրելինե՛ր, կյանքը դա չէ: Կյանքը Աստծուն հավատարիմ լինելն է, մարդկանց բարություն անելը, ուրախացնելը, բարձրացնելը, հավիտենական կյանքի ճանապարհի վրա կանգնեցնելը: Եկեք այնպես ապրենք, որ ոչ միայն երկար ապրենք, այլեւ հավիտենական կյանք ունենանք: Եվ չմոռանանք, որ վերջում բոլորս կանգնելու ենք Աստծո դատաստանի առջեւ: Ամե՛ն:


Ինձ մազոտ տղամարդիկ բացարձակ չեն ձգել, ես կին եմ սիրել. Սերգեյ Դանիելյան (տեսանյութ) Ինձ մազոտ տղամարդիկ բացարձակ չեն ձգել, ես կին եմ սիրել. Սերգեյ Դանիելյան (տեսանյութ) 12:29 - 15/Նոյեմբերի/2019 ԲԴԽ անդամ Հայկ Հովհաննիսյանն արձագանքել է մեր հրապարակմանը Ստեղծեք մի թաղման բյուրո եւ սահմանին զոհվածների դին տեղափոխեք միայն դուք, դագաղները պատրաստեք միայն դուք. Սերգեյ Դանիելյանը՝ ռոումինգի տերերին (տեսանյութ) Նախկին իշխանությունները մի փոքր մրսեցին, հետո ահագին արյունս խմեցին ու նոր հանգստացան. Սերգեյ Դանիելյան (տեսանյութ) Հայհոյելը եւ ֆիզիկապես բնաջնջելու կոչեր անելը ուսադիր կրող մարդու համար չէ. Սերգեյ Դանիելյանը՝ Վիտալի Բալասանյանի մասին (տեսանյութ)


Էջ:Raffi, Collected works, vol. 6 (Րաֆֆի, Երկերի ժողովածու, հատոր 6-րդ).djvu/553 — Վիքիդարան Էջ:Raffi, Collected works, vol. 6 (Րաֆֆի, Երկերի ժողովածու, հատոր 6-րդ).djvu/553 եւ զինվորական ծառայությունը ընդհանրապես պարտավորիչ շինեց։ Բայց նա իսպառ իր նպատակները իրագործել չկարողացավ, որովհետեւ հիվանդանալով վախճանեցավ իր տան մեջ 1728 թվին, վեց տարի միայն վարելով իր իշխանությունը։ Դավթից ժառանգ չմնաց. շատ հավանական է, որ նա ամուսնացած եւս չլիներ։ Նրա մահից հետո զորականքը միաբանվելով, ընտրեցին Դավթի տեղ Մխիթար սպարապետին։ Մխիթարը որքան եւ քաջ էր ու գործագետ, այսուամենայնիվ այն բախտը չունեցավ, որպես իր նախորդը։ Մի կողմից հայոց զորապետների մեջ ծագեց անմիաբանություն, մյուս կողմից, զորքը վեց տարվա անընդհատ կռիվների մեջ համարյա հոգնել եւ թուլացել էր սրտով։ Այս պատճառով, երբ մի տարուց հետո օսմանցիք կրկին պաշարերցին Դավթի բերդը, հայերը ավելի հարմար համարեցին հաշտության դաշն կապել, քան թե պատերազմել։ Նրանք տեր Ավետիքի ձեռքով հաշտության դաշն կապեցին փաշայի հետ եւ անձնատուր եղան։ Բայց ուխտազանց օսմանցիք, երբ իրանց առաջ բացված տեսան բերդի դռները, ներս մտան եւ վայրենի անգթությամբ սկսեցին կոտորել նրա մեջ եղողներին։ Նրանք մինչեւ անգամ չխնայեցին քառասուն միանձնուհիներին, որոնք նույն ամրոցում մենարան ունեին, բոլորը զոհվեցան տաճկական սրին: Մխիթար սպարապետը բերդի պարսպից վար իջնելով ազատեց իր անձը։ Իսկ նա այնուհետեւ հանգիստ չմնաց։ Վերստին զորք հավաքելով, քանիցս անգամ հարձակվեցավ օսմանցիների վրա, վրեժխնդիր եղավ նրանց ուխտազանցության համար. թափեց նրանցից շատ ամրոցներ եւ քաղաքներ, եւ 150 ուղտի բեռն ավարով վերադարձավ իր տեղը։ Նա բնակվում էր Խնձորեսք կոչված մեծ բերդում։ Մխիթարի իշխանությունը երկար չտեւեց, որովհետեւ 1730 թվին նույն իսկ հայերից հրացանազարկ լինելով մեռավ, երկու տարի միայն իշխելով։ Սպարապետի գլուխը իր թշնամիքը կտրելով, որպես ընծա նվիրեցին օսմանցոց փաշային։ Բայց փաշան, Մխիթարի ոխերիմը` ավելի մեծահոգի գտնվեցավ, քան թե այն վատ հայերը, որ թափեցին մի անմեղ արյուն։ Նա հրամայեց կտրել բոլորի գլուխները... Ստացված է «https://hy.wikisource.org/w/index.php?title=Էջ:Raffi,_Collected_works,_vol._6_(Րաֆֆի,_Երկերի_ժողովածու,_հատոր_6-րդ).djvu/553&oldid=319858» էջից Այս էջը վերջին անգամ փոփոխվել է 3 Փետրվարի 2020-ի ժամը 07:55-ին:


text: Գավառ , քաղաք Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Գավառ համայնքում։ Ֆիզիկա-աշխարհագրական նկարագիր Բնակավայրը գտնվում է Գեղամա լեռնաշղթայի արեւելյան լանջին, Գավառագետի ստորին հոսանքի ավազանում։ Հեռավորությունը Երեւանից 98 կմ է, Սեւան երկաթուղային կայարանից՝ 36 կմ։ Գավառում կան հանքային բուժիչ (ածխաթթվային) առատ աղբյուրներ։ Պատմություն Հին ժամանակներից քաղաքը հայտնի է եղել Գավառ անունով։ Գավառ քաղաքն ու իր տարածաշրջանը, ըստ Անանիա Շիրակացու «Աշխարհացույցի», մտել է Մեծ Հայքի Սյունիքի նահանգի մեջ։ Հնագիտական պեղումներից պարզվեց, որ այս տարածքը եղել է բնակեցված դեռեւս մ.թ.ա. 2-1 հազարամյակից։ Քաղաքը բնակեցված է եղել նաեւ Արշակունիների թագավորության ժամանակահատվածում (66-428թթ.): Շահ Աբաս I-ի կազմակերպած բռնագաղթի պատճառով քաղաքն ամայացել է եւ մնացել է չբնակեցված մինչեւ 19-րդ դարը։ 1829-1830 թվականներին Բայազետ քաղաքից Գավառ են ներգաղթում 240 ընտանիք, որոնք էլ բնակավայրն անվանում են Նոր Բայազետ։ 1995 թ.-ի դեկտեմբերի 4-ին բնակավայրը վերանվանվել է Գավառ։ Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1924 թվականին։ Գավառ քաղաքի հիմնադրման արձանագրություն Գավառ քաղաքի բնակատեղին գոյություն է ունեցել դեռեւս մ.թ.ա. 8-րդ դարում։ Քաղաքը հիմնադրվել է ուրարտական թագավոր Ռուսա Ա-ի կողմից (մ.թ.ա. 735-713թթ.), որի ապացույցն է Գավառի «Դարի գլուխ» դամբարանադաշտում հայտնաբերված մ.թ.ա. 732թ. սեպագիր արձանագրությունը։ Արձանագրությունը հայտնաբերվել է անվանի հնագետ Թադեւոս Ավդալբեգյանի կողմից 1927 թ. այդ դամբարանադաշտում կատարվող հնագիտական աշխատանքների ժամանակ։ Ըստ Ավդալբեգյանի նկարագրության` շիրմաքարերի մոտով անցնելիս («Դարիգլուխ» բնակատեղին ժամանակի ընթացքում վերածվել է գերեզմանոցի) նրա որդին` Մարտիկը, մատնացույց է անում գետնի վրա մի շիրմաքար` ասելով, որ «վրան գծեր կան, բայց հայերեն չեն»։ Ավդալբեգյանը հասկանում է, որ գործ ունի սեպագիր արձանագրության հետ։ Նա ենթադրում է, որ սեպագիրը ժամանակին գտնվելիս է եղել ամրոցի հյուսիսասյին պատի եւ միջնապատի հատման կետում, որտեղից էլ տեղափոխվել եւ վեր է ածվել Սողոեյանների ընտանիքի գերեզմանաքարի։ Ավդալբեգյանի կողմից հայտնաբերված սեպագիր արձանագրությունն իր վրա է սեւեռում ուսումնասիրողների ուշադրությունը։ Առաջինը դրան անդրադառնում է Արտաշես Քալանթարը, իսկ երեք տարի անց` 1930 թվականին, մեծանուն լեզվաբան Գրիգոր Ղափանցյանը հրատարակում է «Նոր Բայազետի սեպագիր արձանագրությունը» փոքրածավալ, բայց խիստ արժեքավոր աշխատությունը, որում բանասիրական մանրակրկիտ քննությունից հետո ներկայացնում է սեպագիր արձանագրության թարգմանությունը։ Սեպագրի թարգմանությունը Սեպագիրը փորագրված է խորանարդաձեւ բազալտի քարի վրա` երկու կողմերում, բաղկացած է 8 տողից։ Առաջին երեսին արձանագրված տողերը շարունակվում են երկրորդ երեսին։ (1) Աստված Խալդուն մեծին։ Ռուսան (2) Սարդուրիի որդին ասում է. թագավորին Վելիքուխ (3) նվաճեցի, ստրուկ դարձրի, երկիրն ու վայրը ենթարկեցի (4) կառավարիչ այնտեղ կարգեցի, խալդական դռները (5) պալատը խախտված վերակառուցեցի, հաստատեցի, անվանելով (6) Խալդ-քաղաք. Երկրին Բիայնին մեծ (7) երկրին ամբողջ աշխարհին ի շահս Ռուսայի՝ Սարդուրիի որդու համար (8) թագավորի հզոր, որը Բիայնական թագավոր է գրված։ Արձանագրություից պարզ է դառնում, որ Ռուսա Ա-ն գրավում է Վելիքուխի երկիրը եւ կառուցում քաղաք՝ անվանելով այն Խալդի։ Ներկայումս արձանագրությունը ցուցադրության է ներկայացված Գավառի երկրագիտական թանգարանում։ Պատմամշակութային կառույցներ Գավառը Հայաստանի հնագույն բնակավայրերից է, որտեղ եւս կան բազմաթիվ հուշարձաններ։ Խալդ աստծո քաղաք-տաճարը տեղացիներին հայտնի է «Բերդի գլուխ» անունով։ Ամրոցի երկարությունը արեւելքից արեւմուտք շուրջ 400մ է։ «Բերդի գլխի» հարավարեւելյան կողմում Գավառագետի վրա կա սալաքարերից կառուցված մի կամուրջ, որին տեղացիները Քարե կամուրջ են ասում: Գավառ քաղաքի կենտրոնում գտնվում է Սբ. Աստվածածին եկեղեցին։ XX դարի առաջին տասնամյակում 1905 թ-ին, քաղաքի կենտրոնում վեր խոյացավ ժողովրդի միջոցներով կառուցված Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։ Գավառի երկրագիտական թանգարանում պահպանված փաստաթղթերի համաձայն՝ եկեղեցու կառուցումը սկսվել է 1902 թվականին հոգեւորական նշանավոր գործիչ Խորեն Մուրադբեկյանի նախաձեռնությամբ եւ ճարտարապետ Վասիլի Միրզոյանի նախագծով։ Այն կառուցվել է Գավառի մեծահարուստների միջոցներով, որոնց մեջ հատկապես մեծ է եղել Հայրապետ աղայի դերը։ Սուրբ Աստվածածինը, որը Գեղարքունիքի մարզի մայր եկեղեցին եւ առաջնորդարանն է, օծվել է 1905 թվականին։ Առաջին պատարագը մատուցել է Խրիմյան Հայրիկը։ Եկեղեցուց ոչ հեռու գնտվում է 1848 թ-ին կառուցված Սբ. Կարապետ բազիլիկ եկեղեցին։ Եկեղեցին խորհրդային տարիներին վերածվել էր պահեստի, իսկ այնուհետեւ անուշադրության էր մատնվել։ 2012 թ-ին վերանորոգվեց եւ վերաբացվեց որպես գործող եկեղեցի։ 1952թ. Գավառում բացվել է Գավառագիտական թանգարանը, ուր պահվում են տարածաշրջանում հայտնաբերված բազմաթիվ հնագիտական նյութեր։ Քաղաքից Արծվաքար տանող ճանապարհի եզրին գտնվում է Սուրբ Հովհաննես մատուռը, որը շինված է փլված ժայռաբեկորներից կազմված նեղ անցքի մեջ։ Արծվաքարի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի։ 19-րդ դար, ձեռակերտ շինվածք։ Գտնվում է Արծվաքար թաղամասի արեւմտյան եզրին։ Եռանավ բազիլիկ է, խորանի աջ եւ ձախ կողմերում երկու ավանդատներով։ Հարակից տարածքում 1999 թվականին արծվաքարցի բարերար Խաչիկ Սիմոնյանի կողմից կառուցվել է նոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։ Հացառատ թաղամասում պահպանվել են իրար կից Ս. Աստվածածին եւ Ս. Գրիգոր եկեղեցիները` շրջապատված պարսպով։ Ս. Աստվածածին եկեղեցու կառուցման ճշգրիտ ժամանակը հայտնի չէ։ Թեեւ, եկեղեցու արեւելյան ճակատի վրա պահպանված շինարարական արձանագրության համաձայն, եկեղեցին կառուցել է Շաղաբաթ իշխան Առնեղացին 898 թ., սակայն իր ճարտարապետական տիպով եւ հարդարանքի տարրերով Ս. Աստվածածին եկեղեցին վերագրվում է VII դ.: Ենթադրվում է, որ 898 թ. կարող է նորոգման տարեթիվը լինել։ Եռախորան, գմբեթավոր կառույց է` արեւմտյան ուղղանկյուն խաչաթեւով։ Ունի երկու մուտք` արեւմտյան եւ հարավային։ Կառուցված է գորշ, սրբատաշ տուֆով։ Եկեղեցու արեւելյան ճակատին ագուցված է որմնախաչ։ «Զիարաթ» սրբատեղին գտնվում է Գավառքաղաքից 11 կմհեռավորությանվրա՝ դեպիհարավ- արեւմուտք։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից՝ 2200-2300 մետր։ Տեղի հայերեն անվանումը կորսված է՝ դարեր առաջ հայբնակչության բնաջնջման հետեւանքով։ «Զիարաթ» նշանակում է ուխտատեղի, ուխտավայր։ Այդպես է կոչվել տեղի արոտավայրերում իրենցանասուններն արածեցնող թուրքերի` կովկասյան թաթարների կողմից։ Սբ. Գրիգոր եկեղեցին կից է Ս. Աստվածածին եկեղեցուն` հարավային կողմից։ Կառուցվել է XIX դ., ավելի հին եկեղեցու հիմքի վրա։ Եռանավ բազիլիկ է։ Պահպանվել են հին եկեղեցու պատերի մնացորդները։ Եկեղեցիների շուրջը ընդարձակ գերեզմանատուն է` բազմաթիվ թվագիր խաչքարերով եւ տապանաքարերով։ Սբ. Խաչ մատուռը գտնվում է Գեղամա լեռների համանուն լեռնագագաթի վրա, 2460 մ բարձրության վրա։ Կառուցվել է 15-րդ դարում։ Մատուռը վերակառուցվել է 1969 եւ 1998 թվականներին։ Ներկայումս այն բարեկարգ վիճակում է։ Մատուը ուխտատեղի է Գավառի տարածաշրջանի բնակչության համար, ովքեր այստեղ են գալիս հիմնականում Խաչվերացի տոնին, ինչը մեծ շուքով է նշվում լեռան գագաթին՝ ուղեկցվելով մատաղի արարողությամբ, երգ ու պարով։ Մատուռ տանող ճանապարհը երկար է, մի քիչ դժվար, սակայն դա չի խանգարում ուխտագնացներին։ Բնակչություն Գավառի ազգաբնակչության փոփոխությունը. Տնտեսություն Տնտեսության հիմնական ճյուղը գյուղատնտեսությունն է, սակայն աշխուժություն է նկատվում նաեւ առեւտրի եւ արհեստագործության շրջանում։ Հաճախակի են երաշտի տարիները, որից տուժում է գյուղատնտեսությունը։ Գավառի երկրագիտական թանգարան Գավառի երկրագիտական թանգարանում ներկայացված են Հայաստանի եւ մասնավորապես Գեղարքունիքի մարզի պատմությանը նվիրված հետաքրքիր կտավներ, գորգեր, հին բնակավայրերի վերարտադրություններ, մարզի եւ Սեւանա լճի պատմությանը նվիրված այլ նմուշներ։ Խոհանոց Կարմիր ցորենից պատրաստվող ավանդական հացը սննդային մեծ արժեք ունի եւ դիտարկվում է որպես բիո։ Գաթան, փախլավան եւ շաքար-լոխումը Գավառին բնորոշ խմորեղեններ են։ Աղաջրի մեջ առանց համեմունքների եփած իշխան ձուկը մարզի յուրահատուկ ճաշատեսակներից մեկն է։ Քյուֆթան Գավառի ամենահայտնի ճաշատեսակն է, որը պատրաստվում է փայտի վրա ծեծած մսից, որից պատրաստում են գնդեր եւ եփում ջրում։ Քույր քաղաքներ Նովոռոսիյսկ (Ռուսաստան), 2009 թվականից Հայտնի գավառցիներ Գեդեոն Միքայելյան (1907-1985) Խորհրդային Միության հերոս, գնդապետ, հնագետ։ Ֆրունզե Դովլաթյան (1927-1997) - խորհրդային ռեժիսոր, դերասան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1983)։ Վռամ Դովլաթյան (1923-2005) - քիմիկոս, ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ։ Պահարե (1895-1968) - դերասան, բանաստեղծ։ Վաչե Նալբանդյան (1919-1998) - գրականագետ, բան. գիտ. դոկտոր, պրոֆ., ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս։ Վահան Արծրունի (1857-1947)- բժշկական գիտ. դոկտոր, պրոֆ., կազմախոս, ականջակոկորդավիրաբույժ Սամվել Քոչարյանց (1909-1984) - տեխն. գիտ. դոկտոր, պրոֆ., միջուկային հրթիռների կոնստրուկտոր, ԽՍՀՄ պետական մրցանակակիր։ Գեւորգ Դաբաղյան (1965) - Հայաստանի վաստակավոր արտիստ, դուդուկահար, Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր։ Լեւոն Բլբուլյան (1949) -բանաստեղծ, թարգմանիչ։ Ժաննա Բլբուլյան (1947)- դերասանուհի, երգահան։ Տես նաեւ Բայազետ Գավառի պատմության եւ մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ) Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ Գավառի քաղաքային գրադարան Գավառ (քաղաք) 1830 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր


Շիֆթի պլանավորում Ճկուն եւ ֆունկցիոնալ շիֆթի պլանավորման մոդուլ Մենք լուրջ ենք վերաբերում ձեր գաղտնիության քաղաքականությանը: Ձեզ հետ հնարավորինս թափանցիկ լինելու համար , մենք ստեղծել ենք այս Պայմանները եւ Գաղտնիության Հայտարարությունը, որպեսզի դուք իմանաք՝ մենք ինչպես ենք հավաքագրում, օգտագործում, հաղորդակցվում, լուծում եւ պատրաստում անձնական տեղեկատվությունը: Այս վեբ կայքի օգտագործումը հաստատում է ձեր համաձայնությունը մեր կողմից ձեր անձնական տեղեկատվությունը հավաքելու եւ օգտագործելու իրավունքի մասին՝ այս հայտարարության համաձայն : Վստահված մարդկային ռեսուրսների գործընկեր


Գոհարն՝ աղջիկների, իսկ Վահիկը՝ տղաների հետ երեկ վայելել են իրենց նախահարսանեկան երեկույթները որպես ազատ եւ չամուսնացած կին եւ տղամարդ։ Բայց արդեն հարսանեկան լուսանկարների ժամանակն է։


Այս համատեքստում կարեւոր է այն հանգամանքը, որ երկու օրից Իրանը ԵԱՏՄ հետ ստորագրելու է համագործակցության համաձայնագիր, իսկ, ինչպես գիտեք, ԵԱՏՄ-ում Իրանի հետ հարաբերությունները կարգավորելու եւ համագործակցությունն իրականացնելու համար առաջնայնությունը տրված է Հայաստանին։ ԻԻՀ նախագահը, անդրադառնալով այս հարցին, Հայաստանն համարել է ԵԱՏՄ-ի համար մուտքի դուռ։ Այսինքն այդքան խոսվող ԻԻՀ-ԵԱՏՄ համագործակցությունը վերջապես մտնում է գործնական փուլ, ինչը Հայաստանի համար շատ կարեւոր է՝ հաշվի առնելով նաեւ վերջերս Մեղրիում կառուցված ազատ առեւտրի գոտին իր հնարավորություններով։


text: 40 օր է անցել նոյեմբերի 4-ին պահեստում տեղի ունեցած հակատանկային նռնակի պայթյունի հարվածը իր մարմնի վրա ընդունելու պատճառով զոհված ժամկետային զինծառայողի՝ քրոջս որդու (իմ որդու) դժբախտ պատահարի օրվանից։ Նրա այլանդակած դին մեզ հանձնելուց հետո ՝ մեր ճնշումների ու պարտադրանքների ազդեցության տակ, մեր որդուն ՝ Հրանտ Մանգասարյանին, զինվորական բոլոր պատիվներով ճանապարհելուց հետո մեր ազգային սովորության համաձայն նրա մահը սգալու 40 օրվա ընթացքում այլեւս ոչ մի բարձրաստիճան պաշտոնյա՝թե՛ քաղաքացիական,թե՛ զինվորական,չթակեց մեր դուռը կիսելու մեզ հետ մեր վիշտը...բանակի ներսում եղած անփութության պատճառով զոհ դարձած ՝ պատվով իր ծառայության ավարտին մոտեցած օրինակելի զինվորի համար։ Կառավարությունը սեփական ժողովրդի «մայրն» է, բանակը՝ «հայրը»։ Ուստի մենք՝ ժողովուրդս վստահում ենք մեր եղբայրներին եւ քույրերին, որպեսզի նրանք մեր« հայր» բանակն ու մեր «մայր» կառավարությունը ծառայեցնեն մեր իսկ ազգի եւ պետության հզորացմանը։ Մենք՝ժողովուրդս, պետական հարկերի ու տուրքերի, տուգանքների ծանր բեռի տակ կքած, մեր հայացքը հույսով ուղղել ենք մեր կառավարության խոստացած «պայծառ ապագային»՝ անտրտունջ տանելով մեր քայքայվող կեցությունը՝մնալով կպած մեր հարազատ հողին։ Բայց զավակը չի կարող չաղաղակել, երբ իր հոր անփութության պատճառով զոհ դարձած իր եղբոր նկատմամբ տեսնում է անտարբերության դիրքորոշում։ Անտաբերություն,թե՞ մոռացկոտություն որակավորենք սա։ Նոյեմբերի 4-ից հետո ՝ հակատանկային ականի պատճառով զոհ տված միջադեպով զբաղված տեսնել նրանց, թե՞ բազմաթիվ զոհերի հոգսերից հոգնած։ Ի՞նչ մեթոդներով են պատրաստվում ապահովել հայ ժողովրդի բազմացումը երկրի ներսում հայ ժողովրդի «մայրը եւ հայրը» ՝ մի քանի քոսոտ կոպեկ նրանց դեմքին շպրտելով։ Ո՞ւր է նրանց ծնողական դրսեւորումը, ո՞ւր են նրանց սրտացավ մոտեցումները։ Ի՞նչը պիտի պարտադրի մեզ հայրենիք տեսնելու այս օր օրի գերեզմանների քանակով ծածկվող հողի մեջ։ Սփյուռքում թափառող հայ ժողովրդի գերեզմանատան սահմանները բռնե՞նք... քաղաքացիական ուժով օտար զավթիչներից պաշտպանվելու հավատարմության կրակը դեռ որքա՞ն կարող է մնալ անմար, այսօրինակ անհոգի «մոր եւ հոր» կառավարության ձեռքի տակ։ Մեր սրտերը ողբում են եւ մենք հուսալքված ենք ոչ թե մեր կորստի պատճառով, այլ դժբախտ գալիքը նկատելու կարողությունից դրդված, որում տեսնում ենք մեր անիմաստ մեռնող եղբայրների, որդիների շարասյունը։ Օտար ազգերը քնած չեն, նրանք օր օրի հափշտակում են ապաշնորհ հոր եւ մոր արժեքավոր որդիները, եւ ես վախ եմ ապրում, որ մի օր մենք կհայտնվենք մի երկրում, որտեղ մնացած կլինի անօգնականների եւ կեղեքողների մի բուռ բազմություն։ Մենք աշխարհում երեւի թե միակ ազգն ենք, որի 90 տոկոսը թափառում է իր երկրից դուրս, իսկ մնացած 10 տոկոսը կամ կառավարությունն են, կամ երկրից դուրս գալու կարողություն դեռեւս չունեցողները։ Թող ների ինձ կառավարությունը, բայց վաղվա օրը օտար ազգերը կխլեն նրանից իր գահը, որովհետեւ երկրի ողջ ունեցվածքը արդեն նրանցը կլինի։ Չգիտեմ, հույս կա՞... Արամ ՀԱԿՈԲՅԱՆ


text: Միջին հեռավորությունըԱրեգակից կազմում է 2,22683 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8646 ա. մ. հեռավորության վրա եւ հեռանում 2,5891 ա. մ.[1]։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1213,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,296602 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի հարթությունը եւ խավարածրի հարթությունը իրար հետ կազմում են 4,21° անկյուն։


text: «Մենք դե՛մ ենք օտարալեզու դպրոցների բացմանը» նախաձեռնող խումբը հանդես է եկել հայտարարությունով, որում մասնավորապես ասվում է. Շնորհակալություն ենք հայտնում ԿԳ նախարարությանը մեզ նորից ի մի ժողովելու եւ կիսատ թողած բազմաթիվ ծրագրերի մասին հիշեցնելու համար։ ՀՀ ԿԳՆ-ն շրջանառության մեջ է դրել «ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀԱՆՐԱԿՐԹԱԿԱՆ ԾՐԱԳՐԵՐ ԻՐԱԿԱՆԱՑՆՈՂ ՈՒՍՈՒՄՆԱԿԱՆ ՀԱՍՏԱՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՈՒՄ ՌՈՒՍԱՑ ԼԵԶՎԻ ԴԱՍԱՎԱՆԴՄԱՆ ՀԱՅԵՑԱԿԱՐԳ»-ը, որի առիթով «Մենք դեմ ենք օտարալեզու դպրոցներին» նախաձեռնության աշխատանքային խմբի առաջին հավաքով ու հակիրճ քննարկմամբ արձանագրվեց. - նման հայեցակարգի ստեղծման համար չի եղել հանրային պահանջարկ եւ հանրային քննարկում. - ռուսերենը օտար լեզու է եւ ռուսաց լեզվի համար մյուս օտար լեզուներից առանձնացված հայեցակարգի մշակումը հիմնավորված չէ. այն ոչ այլ ինչ է, քան աշխարհաքաղաքական որոշակի ուժային կենտրոնից ստացված հրահանգ, որի կուրորեն ի կատար ածումը հղի է Հայաստանում հակառուսական տրամադրությունների ուժգնացմամբ. - հայեցակարգ կոչվածը ռուսերենին պետական լեզվի գործառույթներ տալու եւ ռուսերենը ՀՀ-ում պաշտոնականացնելու համար ՀՀ օրենքների մեջ սողանցքներ ստեղծելու փորձ է։ Ուստի հայտարարում ենք, որ մենք բոլոր հնարավոր միջոցներով պայքարելու ենք, որ այս հայեցակարգը տապալվի (նման փորձ մենք արդեն ունենք)։ Իսկ որպեսզի մեկընդմիշտ դադարեն լեզվական շահարկումները ցանկացած ուժային կենտրոններից, մենք առաջիկայում հանդես կգանք հստակ առաջարկություններով՝ նախաձեռնելով հանրային կառուցողական քննարկումներ։ Այսօր ստիպված ենք եւս մեկ անգամ արձանագրել, որ Անկախության օրվան ընդառաջ նման հայեցակարգով հանդես գալով՝ՀՀ իշխանությունը ի ցույց է դնում, որ իրական անկախությունը ՀՀ պետական գերատեսչություններ դեռ չի մտել, հակառակ դեպքում ՀՀ ԿԳՆ-ն հանդես կգար հայոց լեզվի ընդլայնված հայեցակարգով եւ դրանից հետո միայն ձեռնամուխ կլիներ օտար լեզուների (այդ թվում՝ ռուսաց լեզվի) ուսուցման հայեցակարգի մշակմանը։ Մենք շնորհավորում ենք անկախությունն իբրեւ բովանդակություն եւ ոչ իբրեւ լոկ հայտարարություն ընկալող ողջ հայության տոնը եւ փաստում, որ Իրական Անկախության համար պայքարը շարունակվում է, եւ իրականություն է դառնալու համայն գիտակից հայության տքնաջան եռանդով։