նոյեմբերի 1, 1871(1871-11-01)[...] հունիսի 5, 1900(1900-06-05)[...] (28 տարեկան) Սիրաքյուսի համալսարան, Քլավերքի քոլեջ եւ The Pennington School? Սթիվեն Քրեյն (անգլ.՝ Stephen Crane, նոյեմբերի 1, 1871(1871-11-01)[...], Նյուարկ, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ - հունիսի 5, 1900(1900-06-05)[...], Բադենվայլեր, Բադենի Մեծ Դքսություն, Գերմանական կայսրություն), ամերիկացի բանաստեղծ, արձակագիր, լրագրող, իմպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ, ամերիկյան պոեզիայում վերլիբրի հիմնադիր։ Մեծ ազդեցություն է գործել անգլիալեզու մշակույթի վրա։ Քրեյնը ծնվել է 1871 թվականի նոյեմբերի 1-ին Նյու Ջերսի նահանգի Նյուարք քաղաքում։ Հայրը, որ մեթոդիստ քահանա էր, մահացավ, երբ տղան 10 տարեկան էր։ 1888 թվականին ավարտելով դպրոցը՝ Սթիվենը ուսումը շարունակեց Լաֆայետ քոլեջում, այնուհետեւ՝ Սիրակուզ քաղաքի համալսարանում։ Պատանության տարիներին նա զբաղվում էր լրագրողական աշխատանքով, բեյսբոլ էր խաղում։ Գրել սկսել է 15 տարեկանից։ 1891 թվականին Սթիվենը զրկվեց նաեւ մորից։ Նա տեղափոխվեց Նյու Յորք, սենյակ վարձեց մի աղքատ թաղամասում, աշխատանքի ընդունվեց թերթերից մեկի խմբագրությունում որպես լրագրող։ Ակնարկագրի նրա վարպետությունը շատ շուտով նկատեցին բոլորը։ Նա ձեռնամուխ եղավ իր առաջին մեծ գործի ստեղծմանը։ Դա վիպակ էր նյույորքյան կահավորված սենյակների կենվորների կյանքի մասին։ Քրեյնի «Փողոցային աղջիկ Մեգգին» գիրքը պատմում էր մի երիտասարդ բանվորուհու մասին, որին իր մտերիմների սառցե անտարբերությունը հասցնում է մարմնավաճառության։ Հրատարակիչներից բազմապատիկ մերժում ստանալով՝ Քրեյնը վիպակը տպագրեց իր սեփական միջոցներով, Ջոնսթոն Սմիթ կեղծանունով։ Գիրքն այնքան էլ լավ չէր վաճառվում, բայց լավն այն էր, որ հավանության էր արժանացել ազդեցիկ գրողներ Հեմլին Գարլանդի եւ Ուիլյամ Դին Հոուելսի կողմից։ Վերջինս իր գրախոսության մեջ շեշտեց, որ ուրիշ ոչ մի գրողի դեռեւս չի հաջողվել այդքան տպավորիչ պատկերել կարիքի ճակատագրական զորությունը։ Գրքի մասին լույս տեսան բազմաթիվ այլ գրախոսություններ եւս, մեծ հետաքրքրություն առաջացավ՝ նպաստելով հեղինակի համբավի տարածմանը։ Նրա նոր ծանոթների մեջ էին ճանաչված այնպիսի գրողներ, ինչպիսիք են Մարկ Տվենը, Ֆրեսիս Բրեթ Հարտը... Այդ նույն ժամանակաշրջանում Քրեյնը, ոգեշնչված Էմիլի Դիքինսոնի ստեղծագործություններով, որոնց նոր-նոր էր ծանոթացել, սկսում է բանաստեղծություններ գրել։ «Սեւ հեծյալները եւ այլ տողեր» ժողովածուում ի մի բերված նրա բանաստեղծությունները պոետի թափառումների, փիլիսոփայական ու կրոնական թեմաներով նրա խորհրդածությունների մասին են։ Ուոլտ Ուիթմենից հետո երկրորդը լինելով՝ Քրեյնը կիրառում է ազատ ոտանավորի՝ վերլիբրի տեխնիկան՝ յուրովի մի նոր շունչ հաղորդելով դրան։ Այս առումով հարկ է նշել, որ ոճի տեսակետից Քրեյնն ու Ուիթմենը հակոտնյաներ են։ Քրեյնի բանաստեղծություններին բնորոշ են լակոնիզմը, աֆորիզմային դիպուկությունը, դառը հեգնանքը, զուսպ զգացմունքայնությունը։ Բանաստեղծություններից բացի, Քրեյնը այդ նույն ժամանակաշրջանում գրում է իրեն համաշխարհային հռչակ պարգեւած «Խիզախության ալ նշանը» վեպը, որն առ այսօր համարվում է ԱՄՆ քաղաքացիական պատերազմի մասին գրված լավագույն վեպը։ Այս ստեղծագործության՝ 1894 թվականին լույս տեսած ամսագրային տարբերակը արժանացավ ընթերցողների ջերմագին, հիացական ընդունելությանը, իսկ գրքային տարբերակը, որը հրատարակվեց 1895 թվականին, հռչակի հետ մեկտեղ զգալի ֆինանսական միջոցներ բերեց նրան։ Այդ նույն տարում Քրեյնը մեկնեց ԱՄՆ արեւմտյան նահանգներով եւ Մեքսիկայով ճամփորդության, որի արդյունքում ստեղծեց լրագրային ակնարկների մի ամբողջ շարք, ինչպես նաեւ՝ բարձրարժեք այնպիսի պատմվածքներ, ինչպիսիք են «Կապույտ հյուրանոցը», «Թե ինչպես հարսնացուն Ելլո Սքայ եկավ»-ը։ Մեկ տարի անց հրատարակեց իր «Մեգգի» վիպակի երկրորդ տարբերակը՝ մասնակիորեն չափավորելով բարոյախոսական հրայրքը եւ մեղմացնելով երկախոսությունները։ 1896 թվականի վերջին Քրեյնը մեկնեց Կուբա։ 1897 թ. հունվարի 2-ին այն նավը, որով նա ճամփորդում էր, ջրասուզվեց, եւ Քրեյնը հրաշքով կարողացավ ափ հասնել։ Հետագայում այս պատմությունը իր արտացոլումը գտավ «Մակույկը բաց ծովում» պատմվածքում։ Այդ նույն տարում լույս տեսան «Ջորջի մայրը» եւ «Երրորդ մանուշակը» վեպերը, որոնցից առաջինը անառակաբարո զավակի եւ կրոնավախ մոր հարաբերությունների աստիճանական խզման իրապաշտական պատմությունն է, իսկ երկրորդում ռոմանտիկ գույներով պատկերված են նյույորքցի նկարիչ զույգի սիրային զգացմունքները։ Այս վեպերին հաջորդեց պատմվածքների «Փոքրիկ զորագունդը» ժողովածուն։ 1897 թվականին Քրեյնը մեկնում է թուրքա-հունական պատերազմի դաշտ, որտեղից ռեպորտաժներ էր ուղարկում ամերիկյան մի շարք թերթերի։ Երբ ռազմական գործողություններն ավարտվեցին, նա մեկնեց Անգլիա եւ բնակություն հաստատեց այնտեղ։ Նրա նոր մտերիմների թվում էին գրողներ Հենրի Ջեյմսը, Ջոզեֆ Քոնրադը, Հերբերթ Ուելսը։ 1898 թվականին լույս տեսավ Քրեյնի ,,Մակույկը բաց ծովում» եւ արկածային այլ պատմվածքներ,, գիրքը, իսկ հաջորդ տարում՝ բանաստեղծությունների «Բարի պատերազմ» ժողովածուն, որտեղ ներառված իմպրեսիոնիստական ճեպանկարներով ու փիլիսոփայական բանաստեղծություններով նա, իր իսկ բնորոշմամբ, պատերազմ է հայտարարում պատերազմին։ Գրողի կյանքի վերջին տարիները մռայլվեցին թոքախտի պատճառով; Բայց նա հարկադրված էր, անտեսելով հիվանդությունը, լարված աշխատել, քանի որ մեծ պարտքեր ուներ, եւ պարտատերերը հանգիստ չէին տալիս նրան։ Իրար ետեւից լույս տեսան «Ակտիվ ծառայության մեջ» վեպը, հոգեբանական պատմվածքների երեք ժողովածուներ՝ «Հրեշը» եւ այլ պատմվածքներ,,, «Վերքեր անձրեւի տակ», «Ուիլոմվիլյան պատմություններ»։ 1900 թվականին Քրեյնն այլեւս ի վիճակի չէր գրելու եւ հիմնականում թելադրում էր իր վերջին պատմվածքները եւ «Օ՛Ռուդի» վեպը, որը նրա մահից հետո ավարտի հասցրեց Ռ. Բարրը։ Քրեյնը մահացավ 1900 թվականի հունիսի 5-ին գերմանական Բադենվայլեր կուրորտային քաղաքում, որտեղ տարիներ անց այդ նույն հիվանդության պատճաեով իր մահկանացուն կնքեց մեկ այլ նշանավոր գրող եւս՝ Անտոն Չեխովը։ Ապրելով ընդամենը ոչ լրիվ 29 տարի, ստեղծագործելով մեկուկես տասնամյակից էլ կարճ մի ժամանակահատվածում՝ մեծատաղանդ գրողը իր եւ հետագա սերունդներին հանձնեց բարձրարժեք երկերով հագեցած, գրական հարուստ ժառանգություն, որն ամփոփվում է տասներկու հատորներում։ Սթիվեն Քրեյնի գրական ժառանգության ճակատագիրը կարելի է քիչ թե շատ բարեհաջող համարել։ Նրա ստեղծագործությունները այսօր էլ մեծ ժողովրդականություն են վայելում, հրատարակվում բազմամիլիոնանոց տպաքանակներով, թարգմանվում աշխարհի շատ ու շատ ժողովուրդների լեզուներով։ Ամենից հաճախ եւ առավել մեծ տպաքանակներով հրատարակվում է ,,Խիզախության ալ նշանը,, վեպը։ Բայց Քրեյնը եղել եւ մնում է նաեւ կարճ պատմվածքի անգերազանցելի վարպետ, ումից դասեր են քաղել Հեմինգուեյը, Ֆոլքները, Դրայզերը։ Քրեյնի ,,Մակույկը բաց ծովում,, եւ ,,Կապույտ հյուրանոցը,, պատմվածքները ընդգրկված են բոլոր ժամանակների ամերիկյան լավագույն պատմվածքների ցանկում։ Իսկ որպես բանաստեղծ նա իր նորարական շնչով ու ոգով ասես նախանշել է անգլիալեզու պոեզիայի զարգացման ուղին առնվազն մի ամբողջ հարյուրամյակի համար։ Իրենց ստեղծագործության վրա նրա ազդեցությունը խոստովանել են Կարլ Սանդբերգը, Ուիլյամ Կարլոս Ուիլյամսը, Թոմաս Սթերնս Էլիոթը։ Անվանի բանաստեղծ Ջոն Բերիմանը լույս է ընծայել Սթիվեն Քրեյնի կյանքի պատմությունն ամփոփող իր գիրքը։ Քրեյնը, անկասկած, մեր սերնդի լավագույն գրողն է։ Սթիվեն Քրեյնի ստեղծագործություններից «Մակույկը բաց ծովում» եւ «Չշրջած դեմքը» պատմվածքները հայերեն թարգմանությամբ լույս են տեսել 1989 թվականին Երեւանի պետական համալսարանի հրատարակչության կողմից տպագրված «19-րդ դարի ամերիկյան պատմվածք» ժողովածուում (այստեղ «Մակույկը բաց ծովում» պատմվածքը ներկայացված է «Փոքրիկ առագաստանավը» վերնագրով)։ ↑ 4,0 4,1 4,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library, Austrian National Library Record #118522620 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016. Каменные сны Стивена Крейна Archived 2008-06-02 at the Wayback Machine. Stephen Craneի գործերը Գուտենբերգ նախագծում AllMovie · Internet Movie Database · International Music Score Library Project · MusicBrainz · Գուտենբերգ նախագիծ · Internet Speculative Fiction Database · Find A Grave · WikiTree Բրիտանիկա (11-րդ) · Բրիտանիկա (օնլայն) · Բրոքհաուս · Մեծ կատալոնական · Մեծ նորվեգական · Մեծ ռուսական · Օքսֆորդի կենսագրական · American National Biography · Notable Names Database · Treccani · Universalis BAV: ADV10136736 · BIBSYS: 90068694 · BNC: a10070497 · BNE: XX887622 · BNF: 118980950 · CONOR: 18121059 · EGAXA: vtls000067539 · GND: 118522620 · ICCU: IT\_ICCU\_CFIV\_029936 · ISNI: 0000 0001 2145 0893, 0000 0003 6864 6134 · LCCN: n81023065 · LNB: 000090762 · NDL: 00436844 · NKC: jn20000703042 · NLA: 35031984 · NLG: 130207 · NLP: A12175274 · NTA: 069027552 · NUKAT: n96221859 · PTBNP: 112769 · LIBRIS: 182427 · SUDOC: 026804530 · VIAF: 100175928 · ULAN: 500277211 · WorldCat VIAF: 100175928 Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Սթիվեն_Քրեյն_(գրող)&oldid=7857953» էջից Այս էջը վերջին անգամ փոփոխվել է 22 Մարտի 2021-ի ժամը 11:34-ին:


Գյոլու, գյուղ Արեւմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում[1]։


source: fineweb

text: Հայ եւ ադրբեջանցի երիտասարդները պետք է դաստիարակվեն որպես հարեւաններ. Ալահշուքյուր Փաշազադե Հայաստանի եւ Ադրբեջանի երիտասարդները պետք է դաստիարակվեն ըմբռնումով, որ երկու ժողովուրդները լինելու են հարեւաններ եւ ապրեն կողք կողքի: Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Երկրորդի, Համայն Ռուսիո պատրիարք Կիրիլի հետ հանդիպման ժամանակ նման հայտարարությամբ է հանդես եկել Ադրբեջանի հոգեւոր առաջնորդ, Կովկասի մահմեդականների վարչության ղեկավար, շեյխուլիսլամ Ալահշուքյուր Փաշազադեն։ «Մենք չպետք է հանդիպենք հանդիպման համար: Մենք պետք է հանդիպենք, որպեսզի հնարավորություն ունենանք դիմելու մեր երկրների ղեկավարությանը, որպեսզի նրանք անեն ամեն հնարավորը՝ կանխելու հակամարտությունը, եւ որպեսզի մեր երիտասարդները մեծանան այնպիսի ոգով, որ իրենք միշտ կլինեն հարեւաններ: Ո՛չ Հայաստանը եւ ո՛չ էլ Ադրբեջանը չեն գնա այդ տարածքներից, այսինքն՝ նրանք պետք է ապրեն կողք կողքի եւ երիտասարդներին պետք է կրթել այդ ոգով», - ասել է Ալլահշուքյուր Փաշազադեն։


Ագաթա Քրիստի, Մեղադրող կողմի վկան | Մամուլի խոսնակ - Անկախ հրապարակումների հարթակ Ագաթա Քրիստի, Մեղադրող կողմի վկան 16:01, կիրակի, 07 հունվարի, 2018 թ. Պարոն Մեյհեռնը ուղղեց պենսնեն եւ իրեն հատուկ չոր հազով մաքրեց կոկորդը։ Հետո նորից նայեց իր դիմաց նստած մարդուն, որն ամբաստանված էր կանխամտածված ոճրագործության մեջ։ Պարոն Մեյհեռնը վարվելաձեւերում բծախնդիր, մաքուր, նույնիսկ պճնանքով հագնված, սրամիտ, խորաթափանց ու մոխրագույն աչքերով, փոքրամարմին մի մարդ էր։ Նա ամենեւին էլ հիմար չէր։ Իրականում, որպես դատապաշտպան, շատ մեծ համբավ էր վայելում։ Իր հաճախորդի հետ զրուցելիս նրա ձայնը չոր էր, բայց ոչ վանող։ ― Հարկ եմ համարում հիշեցնել ձեզ, որ շատ լուրջ վտանգի առաջ եք կանգնած, եւ դրա համար էլ բացարձակ անկեղծություն է պետք։ Լեոնարդ Վոուլը, որը մինչ այդ հայացքը սեւեռել էր դիմացի մերկ պատին, դարձավ դեպի դատապաշտպանը։ ― Գիտեմ, ― ասաց նա հուսահատ։ ― Դուք անդադար կրկնում եք այդ։ Բայց ես տակավին չեմ կարողանում պատկերացնել, որ ինձ մեղադրում են ոճրագործության մեջ։ Ոճրագործությո՜ւն։ Այն էլ այդպիսի՜ ոճրագործություն։ Պարոն Մեյհեռնը գործնական մարդ էր, զգացմունքներին չհանձնվող։ Նա հազաց, հանեց պենսնեն, զգուշորեն սրբեց եւ նորից այն զետեղեց քթի վրա։ Հետո ասաց. ― Այո՛, այ՛, այո՛։ Իմ սիրելի պարոն Վոուլ, մենք վճռական ջանքեր կգործադրենք ձեզ ազատելու համար եւ հաջողության կհասնենք։ Անպայմա՛ն կհասնենք։ Բայց ես պետք է բոլոր փաստերն ունենամ։ Ես պետք է իմանամ, թե այս գործը ձեզ ինչքան վնաս կարող է հասցնել։ Հետո մենք կկարողանանք հաստատ որոշել պաշտպանության լավագույն ուղին։ Երիտասարդը շարունակում էր նայել նրան հուսահատ ու սառած հայացքով։ Այդ գործը պարոն Մեյհեռնին սկզբից եւեթ բավական մութ էր թվացել, իսկ բանտարկյալի մեղավոր լինելը՝ անհերքելի։ Այժմ, սակայն, առաջին անգամ, նա սկսեց կասկածել։ ― Դուք կարծում եք, որ ես մեղավոր եմ, ― ասաց Լեոնարդ Վոուլը ցածրաձայն։ ― Բայց աստծով եմ երդվում, որ մեղավոր չեմ։ Այո, գիտեմ, իմ դեմ եղած փաստարկները բավական ծանրակշիռ են։ Ես նման եմ ցանցի մեջ ընկած մի մարդու, ցանց, որն իմ շուրջն է, շրջապատել է ինձ՝ իմ դեմ փակելով բոլոր ճանապարհները։ Բայց ես չեմ սպանել, պարոն Մեյհեռն, ես չեմ սպանել նրան։ Պարոն Մեյհեռնը գիտեր, որ նման դեպքերում մարդ միշտ էլ հակված է իրեն արդարացնելու։ Այնուամենայնիվ, իրենից անկախ, ազդվեց երիտասարդի խոսքերից։ Վերջիվերջո, Լեոնարդ Վոուլը կարող էր եւ անմեղ լինել։ ― Դուք ճիշտ եք, պարոն Վոուլ, ― ասաց նա լուրջ տոնով, ― գործն իսկապես որ ամբողջովին ձեր դեմ է։ Այնուամենայնիվ, ես ընդունում եմ ձեր անմեղության հավաստիացումը։ Այժմ դիմենք փաստերին։ Ուզում եմ, որ դուք ձեր սեփական բառերով ինձ մանրամասն պատմեք, թե ինչպես ծանոթացաք միսս Էմիլի Ֆրենչի հետ։ ― Դա տեղի ունեցավ Օքսվորդ փողոցում։ Ես տեսա տարեց մի լեդիի, որը կտրում֊անցնում էր փողոցը։ Նրա ձեռքերում շատ փաթեթներ կային։ Փողոցի մեջտեղում դրանցից մի քանիսը վայր ընկան։ Նա փորձեց վերցնել, սակայն տեսնելով, որ ավտոբուսը դեպի իրեն է գալիս, հազիվ կարողացավ ապահով հասնել դիմացի մայթը՝ ապշած ու շփոթված այն մարդկանց կանչերից, ովքեր զգուշացնում էին իրեն։ Ես վերցրեցի նրա փաթեթները, հնարավորին չափ մաքրեցի դրանց վրայի ցեխը, ամրացրեցի մեկի թելը եւ դրանք վերադարձրեցի նրան։ ― Տարեց լեդիին փրկելու հարց չկա՞ր ուրեմն։ ― Օհ, սիրելիս, ոչ։ Իմ կատարածը պարզապես սովորական քաղաքավարություն էր։ Նա չափազանց երախտապարտ զգաց իրեն, ջերմորեն շնորհակալություն հայտնեց ինձ եւ ինչ֊որ բան ասաց իմ եզակի վարքի եւ այն մասին, որ ես նման չեմ իմ սերնդի ներկայացուցիչների մեծամասնությանը։ Նրա ասած բառերը ճշգրիտ կերպով չեմ հիշում։ Հետո գլխարկս հանելով հրաժեշտ տվեցի եւ շարունակեցի ճանապարհս։ Բոլորովին էլ չէի սպասում, թե նրան նորից կհանդիպեմ։ Բայց կյանքը լի է զուգադիպություններով։ Նույն օրը՝ երեկոյան, իմ ընկերներից մեկի տանը կազմակերպված երեկույթի ընթացքում մենք կրկին հանդիպեցինք։ Լեդին անմիջապես ճանաչեց եւ խնդրեց, որ ինձ ներկայացնեն իրեն։ Այդ ժամանակ էլ իմացա, որ նրա անունը միսս Էմիլի Ֆրենչ է եւ ապրում է Քրիքլվուդում։ Մի քիչ զրուցեցի հետը։ Ենթադրում եմ, որ նա տարեց մի լեդի էր, որն անսպասելիորեն քմահաճ վերաբերմունք կարող էր ունենալ մարդկանց նկատմամբ։ Այդպիսի զգացում նա սկսեց տածել նաեւ իմ հանդեպ մի շատ հասարակ արարքի պատճառով, որը կարող էր կատարած լինել մեկ ուրիշը։ Մեկնելու ժամանակ նա ուժեղ սեղմեց ձեռքս եւ խնդրեց, որ այցելեմ իրեն։ Ես, իհարկե, պատասխանեցի, որ շատ ուրախ պիտի լինեի նրան այցելելու։ Հետո լեդին ստիպեց ինձ, որ այցելությանս համար որոշակի օր նշանակեմ։ Առանձնապես գնալու ցանկություն չունեի, բայց անհարմար կլիներ մերժել, ուստի որոշեցի այցելել հաջորդ շաբաթ օրը։ Միս Էմիլի Ֆրենչի մեկնելուց հետո, իմ ընկերներից որոշ բաներ իմացա նրա մասին։ Իմացա, որ նա հարուստ էր ու տարօրինակ, ապրում էր սպասուհու հետ եւ ուներ ոչ պակաս, քան ութ կատու։ ― Հասկանալի է, ― ասաց պարոն Մեյհեռնը, ― ուրեմն նրա հարուստ լինելու պարագան այդքան շո՞ւտ հայտնի դարձավ ձեզ։ ― Եթե ուզում եք ասել, որ ես հետաքրքրվեցի..., ― սկսեց Լեոնարդ Վոուլը տաքացած, բայց պարոն Մեյհեռնը ձեռքի շարժումով աշխատեց հանգստացնել։ ― Ես պետք է այս գործին մոտենամ նաեւ մյուս տեսանկյունից։ Սովորական մի դիտող չէր կարող ենթադրել, թե միսս Ֆրենչը հարուստ կին է։ Նա համեստ, համարյա աղքատիկ էր ապրում։ Եթե ձեզ ոչինչ չհաղորդեին, բոլոր դեպքերում դուք, անկասկած, նրան խեղճ կհամարեիք։ Այնուամենայնիվ սկսենք։ Կոնկրետ, ո՞վ ձեզ ասաց, որ նա հարուստ է։ ― Իմ ընկերը՝ Ջորջ Հարվին, որի տանը տեղի ունեցավ այդ երեկույթը։ ― Նա կարո՞ղ է հիշել, որ այդպես է ասել։ ― Չգիտեմ։ Այդ օրվանից արդեն շատ ժամանակ է անցել։ ― Ճիշտ է, պարոն Վոուլ։ Բայց հասկացեք ինձ, դատախազության առաջին նպատակը կլինի հաստատելու, որ դուք դրամական նեղ դրության մեջ եք եղել։ Այդպես է, չէ՞։ Լեոնարդ Վոուլը կարմրեց. ― Այո, ― ասաց նա կամաց, ― այդ ժամանակ ես դժբախտ, ուղղակի դժոխային վիճակում էի։ ― Այդպե՜ս, ― ասաց պարոն Մեյհեռնը։ ― Ուրեմն գտնվելով դրամական նեղ կացության մեջ, ինչպես ասացի, դուք հանդիպեցիք այս հարուստ, տարեց տիկնոջը եւ հետեւողականորեն զարգացրիք ձեր հարաբերությունները նրա հետ։ Այժմ, եթե մենք կարողանանք հաստատել, որ դուք անտեղյակ էիք նրա հարստությանը եւ այցելում էիք նրան միայն ու միայն մարդասիրությունից դրդված... ― Ինչպես որ իրոք եղել է։ ― Համոզված եմ եւ չեմ առարկում։ Ես այդ հարցին նայում եմ նաեւ ուրիշ տեսանկյունից։ Շատ բան կախված է պարոն Հարվիի հիշողությունից։ Կվերհիշի՞ նա արդյոք այդ խոսակցությունը։ Կարո՞ղ է նա շփոթել, թե այդ խոսակցությունն ավելի ուշ է տեղի ունեցել։ Լեոնարդ Վոուլը մի քանի րոպե մտածեց։ Հետո ասաց բավական հաստատ տոնով, բայց՝ էլ ավելի գունատվելով։ ― Չեմ կարծում, թե այդ տարբերակը հաջողվի, պարոն Մեյհեռն։ Այնտեղ ներկաներից շատերը լսեցին նրա այդ խոսքերը, եւ ոմանք նույնիսկ կատակեցին ինձ հետ՝ հարուստ, տարեց տիկնոջ ուշադրությանն արժանացած լինելու համար։ Դատապաշտպանը ձեռքի շարժումով աշխատեց թաքցնել իր հուսախաբությունը։ ― Ցավալի է, ― ասաց նա։ ― Բայց եւ այնպես, շնորհավորում եմ ձեզ, պարոն Վոուլ, բացահայտ ճշմարտության համար։ Դուք ճիշտ եք դատում։ Գործը տանել այն տարբերակով, որ ես եմ առաջարկում, աղետալի կլինի։ Մենք պետք է թողնենք այդ վարկածը։ Դուք ծանոթացաք միսս Ֆրենչի հետ, ացելեցիք նրան, հարաբերությունները զարգացան։ Մենք այս բոլորի համար հստակ պատճառ ենք ուզում։ Ինչո՞ւ դուք՝ երեսուներեքամյա, գեղեցիկ, մարզասեր, ընկերներից սիրված մի երիտասարդ, այդքան շատ ժամանակ էիք հատկացնում մի տարեց կնոջ, որի հետ դժվար թե ինչ֊որ ընդհանուր բան ունենայիք։ Լեոնարդ Վոուլը ջղային շարժումով ձեռքերը թափահարեց ― Չեմ կարող ասել, իրոք որ՝ չեմ կարող ասել։ Առաջին այցելությունից հետո ստիպեց, որ նորից գնամ, ասաց, թե ինքը մենակ է եւ դժբախտ։ Ինձ համար դժվար էր մերժել նրան։ Միսս Ֆրենչը այնքան բացահայտ կերպով ցույց տվեց իր գուրգուրանքն ու սերը իմ հանդեպ, որ ես անհարմար վիճակի մեջ ընկա։ Հասկանո՞ւմ եք, պարոն Մեյհեռն, ես թույլ բնավորություն ունեմ, շատ եմ տարվում։ Այն մարդկանցից եմ, որոնք «ոչ» ասել չեն կարողանում։ Եվ, ուզում եք հավատացեք, ուզում եք՝ ոչ, երրորդ թե չորրորդ այցելությունից հետո ես իսկապես սկսեցի սիրել այդ տարեց կնոջը։ Մայրս մահացավ, երբ փոքր էի, մորաքույրս ինձ մեծացրեց, բայց նա էլ մահացավ, երբ դեռ տասնհինգ տարեկան էլ չկայի։ Եթե ասեմ, որ իսկապես հաճույք էի զգում, որ նա ինձ մայրություն էր անում, կերակրում էր, անկասկած, դուք միայն կծիծաղեք ինձ վրա։ Պարոն Մեյհեռնը չծիծաղեց։ Նա հանեց պենսնեն ու փայլեցրեց. դա նշան էր այն բանի, որ տարված էր մտքերով։ ― Ընդունում եմ ձեր բացատրությունը, պարոն Վոուլ, ― վերջապես ասաց նա։ ― Հավատում եմ, որ հոգեբանական տեսակետից այն հնարավոր է։ Բոլորովին այլ հարց է, սակայն, դատավորն այդ տեսակետը կընդունի՞, թե՝ ոչ։ Խնդրում եմ, շարունակեք ձեր պատմությունը։ Ե՞րբ էր, որ միսս Ֆրենչը խնդրեց ձեզ ստանձնել իր առեւտրական գործունեությունը։ ― Երրորդ, թե չորրորդ այցելությունից հետո։ Նա շատ քիչ բան էր հասկանում դրամական հարցերից եւ մտահոգված էր ինչ֊որ խնայողության խնդրով։ Պարոն Մեյհեռնը կտրուկ վեր նայեց. ― Զգույշ, պարոն Վոուլ։ Սպասուհին՝ Ջանեթ Մաքենզին հայտարարում է, որ տիկինը գործին լավատեղյակ էր եւ իր բոլոր դրամական գործարքներն անձամբ էր տնօրինում։ Այս փաստը հաստատված է բանկիրների խոստովանությամբ։ ― Ոչինչ չունեմ ասելու, ― պատասխանեց Վոուլը։ ― Նա ինքն էր այդպես ասել ինձ։ Պարոն Մեյհեռնը մի քանի րոպե լուռ նայեց մեղադրյալին։ Թեեւ իր մեջ մեծանում էր հավատը Լեոնարդ Վոուլի անմեղության նկատմամբ, բայց դեռ չէր ուզում ցույց տալ։ Նա որոշ բան գիտեր տարեց կանանց մտայնությունների մասին։ Իր առաջ տեսնում էր այժմ միսս Ֆրենչին՝ հափշտակված հաճելի երիտասարդով, նրան իր տունը հրավիրելու պատրվակներ փնտրելիս։ Ի՞նչն ավելի հավանական կթվար, քան այն, որ երիտասարդի մոտ անտեղյակ ձեւանար եւ խնդրեր նրան, որ օգնի իրեն դրամական հարցերում։ Միսս Ֆրենչը բավականաչափ աշխարհիկ կին էր, իմանալու համար, որ տղամարդն առհասարակ շոյվում է, երբ նրան այդպիսի գերադասություն են տալիս։ Լեոնարդ Վոուլը շոյված էր։ Գուցե լեդին դեմ չէր եղել, որ այս երիտասարդը իմանա իր հարստության մասին։ Էմիլի Ֆրենչը ուժեղ կամքի տեր տարեց կին էր, միշտ հոժար՝ վճարելու այն բոլորի համար, ինչ ինքը ցանկանում էր։ Այս ամենը արագորեն անցավ պարոն Մեյհեռնի մտքով, բայց նա ոչինչ չասաց եւ փոխարենը մի ուրիշ հարց տվեց. ― Եվ դուք ընդունեցի՞ք գործերը ստանձնելու նրա առաջարկը։ ― Պարո՛ն Վոուլ, ― ասաց դատապաշտպանը, ― այժմ ձեզ մի շատ լուրջ հարց եմ տալու եւ անհրաժեշտ է, որ ճշգրիտ պատասխան ստանամ։ Դուք դրամական նեղ կացության մեջ էիք եւ մի տարեց կնոջ գործերն էիք ստանձնել։ Մի կնոջ, որը, ըստ նրա սեփական հայտարարության, քիչ բան կամ համարյա ոչինչ չգիտեր առեւտրի մասին։ Որեւէ ժամանակ կամ որեւէ ձեւով ձեր ստանձնած գումարները ձեր սեփական կարիքների համար օգտագործե՞լ եք։ Գաղտնորեն ձեռնամուխ եղե՞լ եք արդյոք այնպիսի գործարքի, որը շահութաբեր լիներ ձեզ համար։ ― Նա չթողեց, որ մեղադրյալը պատասխանի։ ― Մտածեք նախքան պատասխանելը։ Մեր առաջ երկու բաց ճանապարհ կա։ Մի կողմից մենք կարող ենք նրա գործերը ղեկավարելիս ձեր անկեղծությունն ու պարկեշտությունը ցույց տալ, մատնանշելով, թե որքան անհավանական է ձեր կողմից սպանություն գործելը՝ նրա փողերին տիրանալու համար, քանի որ դուք այդ կարող էիք անել շատ ավելի հեշտ ձեւով։ Եթե, մյուս կողմից, ձեր գործարքների մեջ ինչ֊որ բան կա, որից կարող է կառչել դատախազությունը... եթե, բացահայտորեն ասած, ապացուցվի, որ դուք որեւէ ձեւով այդ տարեց կնոջը կողոպտել եք, այն ժամանակ մենք կհետեւենք այն տարբերակին, որ դուք սպանելու ոչ մի պատրվակ չունեիք, քանի որ նա առանց այն էլ շահութաբեր աղբյուր էր ձեզ համար։ Դուք տեսնո՞ւմ եք տարբերությունը, այո՞։ Այժմ խնդրում եմ, լավ մտածեք, նախքան պատասխանելը։ Բայց Լեոնարդ Վոուլը շտապեց. Միսս Ֆրենչի գործերի հանդեպ իմ վերաբերմունքը միանգամայն արդար է եղել եւ անշահախնդիր։ Ես գործել եմ նրա օգտին այնքանով, որքանով կարողացել եմ։ Իմ հարցով զբաղվող ամեն մեկն էլ կարող է հաստատել այդ փաստը։ ― Շնորհակալություն, ― ասաց պարոն Մեյհեռնը, ― դուք իմ մտատանջությունները փարատում եք։ Այսպիսի կարեւոր հարցի մասին ճշմարտությունն ասելով, համոզված եմ, որ դուք շատ ավելի խելոք եք վարվում եւ անկեղծության համար շնորհավորում եմ ձեզ։ ― Իհարկե, ― ասաց Վոուլը եռանդով, ― իմ օգտին եղած ամենաուժեղ փաստը՝ շարժառիթի բացակայությունն է։ Ենթադրենք, թե ես զարգացրի տարեց կնոջ հետ իմ հարաբերությունները նրանից փող կորզելու հույսով, այդ է, իմ կարծիքով, ձեր ասածի էությունը, բայց չէ՞ որ նրա մահը խորտակում է իմ հույսերը։ Դատապաշտպանը սեւեռուն հայացք գցեց նրա վրա։ Հետո, մեքենաբար կրկնեց իր սովորական շարժումը. հանելով պենսնեն, մաքրեց եւ չխոսեց այնքան ժամանակ, մինչեւ որ դրանք ամուր չտեղավորեց քթի վրա։ ― Դուք տեղյակ չե՞ք ուրեմն, պարոն Վոուլ, որ միսս Ֆրենչը մի կտակ է թողել, որի գլխավոր ժառանգորդը դուք եք։ ― Ի՞նչ։ Տեղից վեր թռավ բանտարկյալը։ Նրա երկյուղը ակներեւ էր եւ անբռնազբոսիկ։ ― Աստված իմ, ի՞նչ եք ասում։ Նա ի՞նձ է կտակել իր փողերը։ Պարոն Մեյհեռնը գլխի դանդաղ շարժումով հաստատեց միտքը։ Վոուլը նորից նստեց տեղում՝ գլուխը ձեռքերի մեջ առնելով։ ― Դուք այնպես եք ձեւացնում, թե իբր ոչինչ չգիտեք այդ կտակի մասին։ ― Ձեւացնե՞լ։ Ես ոչինչ չգիտեի այդ մասին։ ― Իսկ ի՞նչ կասեք, եթե ձեզ հայտնեմ, թե Ջանեթ Մաքենզին՝ տան սպասուհին, երդվում է, որ դուք գիտեք այդ մասին։ Տիկինը նրան հստակ կերպով ասել է, որ ինքը ձեզ հետ խորհրդակցել է այդ հարցերի շուրջ եւ հայտնել ձեզ իր մտադրությունը։ ― Գրողը տանի, նա ստում է։ Ո՛չ, ես շատ առաջ գնացի։ Ջանեթը հասակով կին է։ Նա իր տիկնոջ հավատարիմ պահապանն էր եւ ինձ չէր սիրում։ Կասկածամիտ էր ու նախանձում էր ինձ։ Պետք է ասեմ նաեւ, որ միսս Ֆրենչը իր մտադրությունները վստահում էր Ջանեթին, իսկ վերջինս կամ սխալ էր հասկանում նրա ասածները, կամ էլ ինքն իրեն համոզում, թե ես դրդել եմ իր տիկնոջն այդ բանն անել։ Կարող եմ ավելացնել. նա այժմ արդեն հաստատ համոզված կլինի, որ միսս Ֆրենչը իսկապես այդպիսի բան է ասել իրեն։ ― Չե՞ք կարծում, որ նա այնքան է ատում ձեզ, որ դիտավորյալ ստում է այդ հարցում։ Լեոնարդ Վոուլը ցնցվեց։ ― Ո՛չ, իհարկե ո՛չ։ Ինչո՞ւ պետք է այդպիսի բան լինի։ ― Չգիտեմ, ― ասաց պարոն Մեյհեռնը մտախոհ, ― բայց նա շատ դաժան է։ Թշվառ երիտասարդը նորից հառաչեց։ ― Սկսում եմ հասկանալ, ― քրթմնջաց նա։ ― Սարսափելի է։ Ե՛ս դրդեցի նրան, ահա թե ինչ են ասելու։ Ե՛ս մղեցի նրան այդպիսի կտակ գրելու, իր հարստությունն ինձ թողնելու, հետո էլ գնացի այդ գիշեր, երբ տանը մարդ չկար...։ Հաջորդ օրը նրան գտնում են... օ՜հ, աստված իմ, սարսափելի է։ ― Դուք սխալվում եք այն հարցում, որ տանը մարդ չկար, ― ասաց պարոն Մեյհեռնը։ ― Ջանեթը, ինչպես հիշում եք, երեկոյան պետք է դուրս գար։ Նա գնում է, բայց մոտավորապես ժամը ինն անց կեսին վերադառնում է վերցնելու բլուզի թեւի ձեւվածքը, որը խոստացել էր ընկերուհուն։ Նա ներս է մտնում ետեւի դռնից, բարձրանում վերեւ, վերցնում է այն եւ նորից դուրս գալիս։ Հյուրասենյակի մոտով անցնելիս ձայներ է լսում։ Թեեւ չի կարողանում որոշել, թե ինչ էին խոսում այնտեղ, բայց երդվում է, որ խոսակիցներից մեկը միսս Ֆրենչն էր, իսկ մյուսը՝ մի տղամարդ։ ― Ժամը ինն անց կեսի՞ն, ― կրկնեց Լեոնարդ Վոուլը, ― ժամը ինն անց կեսի՞ն։ Նա վեր թռավ տեղից։ ― Ուրեմն ես ազատվա՜ծ եմ։ Փրկվա՜ծ... ― Ազատվա՞ծ։ Ի՞նչ եք ուզում ասել, ― զարմանքով բացականչեց պարոն Մեյհեռնը։ ― Ժամը ինն անց կեսին ես տանն էի արդեն։ Իմ կինը կարող է այդ հաստատել։ Ես միսս Ֆրենչի մոտից դուրս եկա մոտավորապես իննից հինգ պակաս։ Տուն հասա մոտավորապես ինն անց քսան րոպեին։ Կինս սպասում էր ինձ։ Օ՜հ, շնորհակալություն, աստված իմ, շնորհակալություն, եւ օրհնյալ լինի Ջանեթ Մաքենզիի բլուզի թեւի ձեւվածքը։ Իր այս խանդավառ վիճակի մեջ նա չնկատեց, որ դատապաշտպանի դեմքի արտահայտությունը չէր փոխվել։ Վերջինիս խոսքերը ցնցեցին եւ ուշքի բերեցին նրան։ ― Ո՞վ ուրեմն, ձեր կարծիքով սպանեց միսս Ֆրենչին։ ― Ո՞վ պիտի լինի, իհարկե ինչ֊որ մի գող, ինչպես սկզբում ենթադրվում էր։ Դուք հիշում եք, չէ՞, որ լուսամուտը բացելու համար ուժ էր գործադրված։ Նրան սպանել էին լծակի ուժեղ հարվածով, իսկ լծակը գցած էր հատակին, դիակի մոտ։ Այնտեղ մի շարք առարկաներ պակասում էին։ Եթե չլինեին Ջանեթի անհեթեթ կասկածները եւ իմ նկատմամբ նրա անբարյացակամությունը, ոստիկանությունը երբեք էլ չէր շեղվի իր բռնած նախնական ուղուց։ ― Այդ բոլորը հազիվ թե օգնեն գործին, պարոն Վոուլ, ― ասաց դատապաշտպանը։ ― Պակասող առարկաները անարժեք, փոքր բաներ են, իսկ լուսամուտի վրա եղած նշանները բոլորովին էլ վճռորոշ չեն։ Բացի այդ, ինքներդ մտածեք... ասում եք, որ ժամը ինն անց կեսին դուք միսս Ֆրենչի տանը չէիք։ Ո՞վ էր, ուրեմն, այն մարդը, որի ձայնը Ջենեթը լսել է միսս Ֆրենչի հյուրասենյակից։ Հազիվ թե նա սիրալիր ու բարեկամական խոսակցություն ունենար մի գողի հետ... ― Ոչ, ― ասաց Վոուլը, ― ոչ...։ Նա շփոթված էր եւ հուսահատ։ ― Բայց, այնուամենայնիվ, ― ավելացրեց վերակենդանացած, ― ես դուրս եմ մնում այս խնդրից։ Ես ալիբի ունեմ։ Դուք պետք է անմիջապես տեսակցեք կնոջս՝ Ռոմենի հետ։ ― Իհարկե, ― համաձայնեց դատապաշտպանը։ ― Ես նրան մինչեւ հիմա տեսած կլինեի, բայց ձեր ձերբակալության ժամանակ նա քաղաքում չէր։ Անմիջապես Շոտլանդիա հեռագրեցի, եւ պարզվում է, որ նա այս գիշեր վերադառնալու է։ Հենց որ այստեղից դուրս գամ, նրան կայցելեմ։ Վուլը գլխով հավանություն տվեց։ Նրա դեմքին գոհունակության արտահայտություն երեւաց։ ― Այո՛, Ռոմենը ձեզ կասի։ Աստվա՜ծ իմ, դա բախտավոր պատահականություն է։ ― Ներեցեք, պարոն Վոուլ, բայց դուք շա՞տ եք սիրում ձեր կնոջը։ ― Եվ նա էլ ձե՞զ։ ― Ռոմենը նվիրված է ինձ։ Նա ինձ համար ամեն ինչ կանի։ Վոուլը խոսում էր խանդավառությամբ, սակայն դատապաշտպանը ընկճվածություն զգաց։ Նվիրված մի կնոջ վկայությունը... արդյո՞ք դա վստահություն կներշնչի։ ― Ուրիշ որեւէ մեկը տեսե՞լ է ձեզ ինն անց քսանին՝ տուն վերադառնալիս։ Գուցե սպասուհի՞ն։ ― Մենք սպասուհի չունենք։ ― Վերադարձի ճանապարհին որեւէ մեկին չե՞ք հանդիպել փողոցում։ ― Իմ ծանոթներից՝ ոչ մեկին։ Ճանապարհի մի մասը ավտոբուսով եմ գնացել, գուցե տոմսավաճա՞ռը հիշի։ Պարոն Մեյհեռնը կասկածանքով տարուբերեց գլուխը։ ― Ուրեմն ոչ ոք չի՞ կարող ձեր կնոջ վկայությունը հաստատել։ ― Ոչ։ Բայց դա, հավանաբար, այնքան էլ անհրաժեշտ չէ, այո՞։ ― Այդպես է, այդպես է, ― ասաց պարոն Մեյհեռնը արագորեն։ ― Սակայն դեռ մի հարց էլ կա. միսս Ֆրենչը գիտե՞ր, որ դուք ամուսնացած եք։ ― Օ՜հ, այո։ ― Բայց դուք երբեք ձեր կնոջը չեք տարել նրա մոտ։ Ինչո՞ւ։ Առաջին անգամ Լեոնարդ Վոուլի պատասխանը անվստահ ու վարանոտ հնչեց. ― Դե՜... չգիտեմ։ ― Դուք տեղյա՞կ եք, որ Ջանեթ Մաքենզին ասում է, թե տիկինը հավատացած էր, որ դուք ամուրի եք եւ նույնիսկ մտածում էր ամուսնանալ ձեզ հետ ապագայում։ Վոուլը ծիծաղեց. ― Անհեթեթությո՜ւն։ Քառասուն տարվա տարբերություն կար մեր միջեւ։ ― Այդպիսի դեպքեր եղել են, ― ասաց դատապաշտպանը կտրուկ։ ― Փաստը մնում է փաստ։ Ձեր կինը երբեք չի հանդիպել միսս Ֆրենչին, այո՞։ Նորից այդ կաշկանդվածությունը... ― Թույլ տվեք ասել, ― խոսեց դատապաշտպանը, ― որ այս հարցում ձեր վերաբերմունքը ես չեմ հասկանում։ Վոուլը կարմրեց, վարանեց, հետո խոսեց. ― Ես ձեզ ամեն ինչ բացահայտ կերպով կասեմ։ Ես նեղ դրության մեջ էի, ինչպես գիտեք։ Հույս ունեի, որ միսս Ֆրենչը ինձ մի փոքր գումար պարտք կտա։ Նա համակրում էր ինձ, բայց երբեք էլ չէր հետաքրքրվում մեր՝ երիտասարդ զույգի ճակատագրով։ Շատ վաղուց նկատել էի, որ նա այն համոզմանն էր, թե իմ ու կնոջս հարաբերությունները լավ չեն։ Թե մենք իրարից անջատ ենք ապրում։ Պարոն Մեյհեռն, ես այդ փողի կարիքն ունեի... Ռոմենի համար։ Ես նրան ոչինչ չասացի, թողեցի, որ տարեց կինը մտածի, ինչպես ուզում է։ Նա խոսում էր ինձ որդեգրելու մասին, բայց ամուսնության հարց երբեք չի եղել։ Դա միայն Ջանեթի երեւակայության արդյունքն է։ ― Եվ ա՞յդ է բոլորը։ ― Այո՛, այս է բոլորը։ Բառերի մեջ արդյոք նվազագույն չափով վարանում չկա՞ր, ― խորհրդածեց դատապաշտպանը։ Հետո վեր կացավ եւ ձեռքը մեկնեց. ― Ցտեսություն, պարոն Վոուլ։ ― Նա նայեց երիտասարդի հիվանդագին դեմքին եւ անսովոր մի շարժում անելով շարունակեց, ― հակառակ ձեր դեմ շարադրված այն բազմաթիվ փաստերին, ես հավատում եմ ձեր անմեղությանը։ Հույս ունեմ այն ապացուցել եւ ձեզ լիովին արդարացնել։ Վոուլը ժպրաց։ ― Դուք կտեսնեք, որ իմ ալիբին համոզիչ է, ― ասաց նա ուրախությամբ։ Եվ դարձյալ չնկատեց, որ խոսակիցը լուռ մնաց։ ― Ամեն ինչ առավելապես կախված է Ջանեթ Մաքենզիի վկայությունից, ― ասաց պարոն Մեյհեռնը։ ― Նա ձեզ ատում է, այդքանը պարզ է։ ― Նա հազիվ թե պատճառաբանի իր ատելությունը, ― բողոքեց երիտասարդը։ Դատապաշտպանը գլուխը տարուբերեց ու դուրս եկավ։ ― Իսկ հիմա՝ տիկին Վոուլի մոտ, ― ասաց նա ինքն իրեն։ Գործի ընթացքը նրան լրջորեն մտահոգում էր։ Վոուլներն ապրում էին փոքր, խղճուկ մի տնակում՝ Պատինգտոն Գրինի մոտ։ Ահա դեպի այս տնակն էլ պարոն Մեյհեռնը ուղղեց իր քայլերը։ Ի պատասխան զանգին, թափթփված ու հսկա մի կին, ըստ երեւույթին՝ հավաքարարուհի, բացեց դուռը։ ― Տիկին Վոուլին կարելի՞ է։ Նա արդեն վերադարձե՞լ է։ ― Մի ժամ առաջ վերադարձավ, բայց չգիտեմ կընդունի ձեզ հիմա, թե... ― Եթե իմ այցետոմսը նրան ցույց տաք, ― հանդարտ ասաց պարոն Մեյհեռնը, ― վստահ եմ, որ կընդունի։ Կինը կասկածանքով նայեց նրան, ձեռքը մաքրեց գոգնոցով եւ վերցրեց քարտը։ Հետո դուռը երեսին փակելով՝ թողեց նրան դրսում, աստիճանների վրա։ Մի քանի րոպե անց, սակայն, վերադարձավ դեմքի փոխված արտահայտությամբ։ ― Խնդրեմ, ներս համեցեք։ Կինը նրան առաջնորդեց դեպի փոքրիկ հյուրասենյակը։ Պարոն Մեյհեռնը, որն ինչ֊որ մի նկար էր դիտում պատի վրա, հանկարծ ցնցվեց՝ իր առջեւ տեսնելով բարձրահասակ, գունատ դեմքով տանտիրուհուն։ Վերջինս այնքան անաղմուկ էր սենյակ մտել, որ ինքը չէր նկատել նրան։ ― Պարոն Մեյհե՞ռն։ Դուք իմ ամուսնու դատապաշտպանն եք, այնպես չէ՞։ Դուք նրա մոտի՞ց եք գալիս։ Խնդրեմ, նստեցեք։ Կնոջ խոսելուց հետո միայն դատապաշտպանին պարզ դարձավ, որ նա անգլուհի չէ։ Եվ այժմ, ավելի մոտիկից նայելով, նկատեց նրա բարձր այտոսկրերը, մուգ կապույտ, սեւախառն թանձր մազերը եւ ձեռքի՝ հաճախակի կրկնվող, տարօրինակ շարժումները։ Առհասարակ արտասովոր կին էր նա, շա՜տ հանդարտ։ Այնքան հանդարտ, որ խոսակիցը կարող էր իրեն լավ չզգալ նրա ներկայությամբ։ Հենց առաջին հայացքից պարոն Մեյհեռնը գիտակցեց, որ ինքը ինչ֊որ անհասկանալի բան է ձեռնարկել։ ― Սիրելի տիկին Վոուլ, ― սկսեց նա, ― դուք չպետք է տեղի տաք... Նա կանգ առավ։ Բացահայտորեն նկատելի էր, որ Ռոմեն Վոուլը ամենաչնչին չափով իսկ նպատակ չուներ տեղի տալու։ Նա կատարելապես հանդարտ էր եւ անվրդով։ ― Խնդրեմ, պատմեցեք ինձ ամեն ինչ, ― ասաց տիկին Վոուլը։ Ես պետք է ամեն ինչ իմանամ։ Մի մտահոգվեք ինձ խնայելու մասին։ Ես ցանկանում եմ լսել նույնիսկ ամենազարհուրելին։ ― Նա վարանեց, հետո կրկնեց ավելի ցածր ձայնով եւ տարօրինակ մի շեշտով, որը դատապաշտպանը չհասկացավ։ ― Ես պատրաստ եմ լսել նույնի՛սկ ամենազարհուրելին։ Պարոն Մեյհեռնը Լեոնարդ Վոուլի հետ ունեցած իր հարցազրույցը պատմեց նրան։ Տիկինը ուշադիր լսում էր՝ մերթընդմերթ գլուխը շարժելով։ ― Հասկանում եմ, ― ասաց նա, երբ դատապաշտպանը վերջացրեց իր խոսքը։ ― Վոուլն ուզում է, որ ես ասեմ, թե ինքն այդ գիշեր ժամը ինն անց քսանի՞ն տուն վերադարձավ։ ― Նա ճիշտ այդ ժամին եկավ, չէ՞, ― հարցրեց պարոն Մեյհեռնը կտրուկ։ ― Հարցն այդ չէ, ― ասաց կինը սառնորեն։ ― Իմ խոսքով կարո՞ղ են նրան ազատ արձակել։ Նրանք ինձ կհավատա՞ն։ Պարոն Մեյհեռնը զարմացավ. այդ կինը շատ շուտ էր հասկացել խնդրի էությունը։ ― Ես հենց այդ եմ ուզում իմանալ, ― ասաց տիկինը, ― իմ ասածը բավակա՞ն է։ Ուրիշ որեւէ մեկը չկա՞, արդյոք, որ կարողանա իմ վկայությունը պաշտպանել։ Նրա շարժուձեւերի մեջ ճնշված անհամբերություն կար, որը դատապաշտպանին մտահոգություն պատճառեց։ ― Առայժմ ուրիշ ոչ ոք չկա, ― ասաց նա դժկամորեն։ ― Հասկանալի է, ― պատասխանեց Ռոմեն Վոուլը։ Մի քանի րոպե կատարելապես հանգիստ էր նա՝ մի փոքր ժպիտ շուրթերին։ Իսկ դատապաշտպանի զգոնությունը գնալով ավելի էր ուժեղանում։ ― Տիկին Վոուլ... սկսեց նա, ― ես հասկանում եմ, թե ինչ պետք է զգաք դուք... ― Իսկապե՞ս, ― հարցրեց տիկին Վոուլը, ― արդյո՞ք հասկանում եք։ ― Այս հանգամանքներում... ― Այս հանգամանքներում... ես մտադիր եմ առանձին գործել։ Դատապաշտպանը ցնցվեց եւ զարմանքով նայեց նրան։ ― Բայց, սիրելի տիկին Վոուլ, դուք անելիք չունեք։ Ձեր ամուսնուն այդքան նվիրված լինելով... Նրա ձայնի սրությունը դատապաշտպանին սթափեցրեց։ Վերջինս կրկնեց իր խոսքերը տատանվելով. ― Ձեր ամուսնուն այդքան նվիրված լինելով... Ռոմեն Վոուլը գլխի թեթեւ շարժում արեց՝ միեւնույն տարօրինակ ժպիտը շուրթերին։ ― Նա՞ է ձեզ ասել, որ ես նվիրված եմ եղել իրեն, ― հարցրեց կինը քնքշությամբ։ ― Ա՜հ, այո՛, նա է ասել, ես գիտեմ։ Տղամարդիկ ինչքա՜ն հիմար են... հիմա՛ր... հիմա՛ր... հիմա՛ր... Նա հանկարծ վեր թռավ տեղից։ Դատապաշտպանի նախապես նկատած զսպվածությունը այժմ խտացել էր նրա ձայնի մեջ։ ― Ես ատում եմ նրան։ Ատո՛ւմ եմ։ Կրկնում եմ, ատո՛ւմ եմ, ատո՛ւմ։ Ես կուզենայի, որ նրան կախեին կոկորդից, մինչեւ որ մահանար։ Դատապաշտպանը ընկրկեց Ռոմենի եւ նրա աչքերում այրվող կրքից։ Կինը մի քայլ մոտեցավ եւ կրքոտությամբ շարունակեց. ― Գուցե եւ տեսնե՛մ նրան այդ վիճակում։ Ենթադրենք ես ձեզ ասեմ, որ նա ոչ թե ինն անց քսան րոպեին տուն վերադարձավ, այլ տասն անց քսան րոպեին։ Ասում եք, որ նա ոչինչ չգիտեր իրեն հասանելիք գումարի մասին. իսկ եթե ես ձեզ ասեմ, որ նա ամեն ինչ գիտեր այդ մասին, դրա վրա էր հույսը դրել եւ այդ գումարը ստանալու համար էլ գործեց սպանությունը։ Եթե ձեզ ասեմ նաեւ, որ այդ նույն գիշեր տուն վերադառնալով, նա ամեն ինչ խոստովանեց ինձ... որ նրա վերարկուի վրա արյուն կար։ Հետո՞ ինչ։ Ենթադրենք՝ դատարանում վեր կենամ եւ ասեմ այս բոլորը։ Նրա աչքերում կարծես դատապաշտպանին ուղղված մարտահրավեր կար։ Պարոն Մեյհեռնը մեծ ջանք գործադրելով՝ թաքցրեց իր աճող ահաբեկությունը եւ փորձեց խոսել պատշաճ տոնով։ ― Ձեզ չեն կարող կանչել ձեր ամուսնու դեմ վկայություն տալու... ― Նա իմ ամուսի՛նը չէ։ Բառերն այնքան արագ դուրս եկան նրա բերանից, որ դատապաշտպանը մտածեց. մի գուցե ինքը սխա՞լ հասկացավ։ ― Ներեցեք, ես... Լռությունն այնքան խորն էր, որ գետնին ընկնող գնդասեղի ձայնն անգամ կարելի էր լսել։ ― Ես Վիեննայում դերասանուհի էի։ Իմ ամուսինը ողջ է, բայց գտնվում է հոգեբուժարանում։ Դրա համար էլ մենք չէինք կարող ամուսնանալ։ Հիմա ես ուրախ եմ։ Նա ըմբոստ կերպով շարժեց գլուխը։ ― Կուզենայի, որ ինձ մի բան ասեիք, ― դիմեց նրան պարոն Մեյհեռնը։ Նա ձեւացրեց իրեն չափազանց հանգիստ ու անվրդով։ ― Ինչո՞ւ եք դուք այդքան դաժան Լեոնարդ Վոուլի հանդեպ։ Ռոմենը տարուբերեց գլուխը՝ մի փոքր ծիծաղելով. ― Այո, դուք կուզենայիք այդ իմանալ։ Բայց ես չեմ ասի։ Իմ գաղտնիքը ես ոչ մեկին չեմ ասի։ Պարոն Մեյհեռնը չոր հազաց եւ բարձրացավ տեղից։ ― Անիմաստ է հարցազրույցը շարունակել, ― ասաց նա։ ― Իմ հաճախորդի հետ տեսակցելուց հետո ես ձեզ նորից իմաց կտամ։ Ռոմենը ավելի մոտեցավ նրան եւ իր սեւ, հիանալի աչքերը հառեց ուղիղ նրա աչքերի մեջ. ― Ասացեք ինձ, ― խնդրեց նա, ― երբ այստեղ եկաք, իսկապե՞ս հավատացած էիք, որ նա անմեղ է։ ― Այո՛, ― ասաց պարոն Մեյհեռնը։ ― Խե՜ղճ մարդուկ, ― ծիծաղեց Ռոմենը։ ― Եվ ես դեռ հավատո՛ւմ եմ, ― վերջացրեց դատապաշտպանը։ ― Բարի գիշեր, տիկին։ Նա դուրս եկավ սենյակից՝ իր հետ տանելով կնոջ դեմքի ցնցված արտահայտությունը։ «Սատանայական գործ է լինելու սա», ― փողոցում քայլելով՝ ինքն իրեն ասաց պարոն Մեյհեռնը։ Ամբողջ գործն արտասովոր էր։ Արտասովոր էր նաեւ այս կինը։ Շա՜տ վտանգավոր։ Կանայք սատանա են դառնում, երբ իրենց դանակն ուղղում են քո դեմ։ Ի՞նչ անել։ Խեղճ երիտասարդն այլեւս ոչ մեկին չէր կարող ապավինել։ Իհարկե, գուցե նա իրո՛ք կատարել է այդ սպանությունը։ «Ոչ, ― ասաց պարոն Մեյհեռնը ինքն իրեն, ― ո՛չ։ Միայն թե նրա դեմ շատ վկայություններ կան։ Ես այդ կնոջը չեմ հավատում։ Նա հորինում է այդ ամբողջ պատմությունը։ Բայց դատարանում այդպես չի խոսի» ։ Երանի թե կարողանար ավելի հավատ ընծայել իր այս վարկածին։ Ոստիկանության մեղադրական եզրակացությունը կարճ էր եւ դրամատիկ։ Դատավարության գլխավոր վկաները երկուսն էին՝ Ջանեթ Մաքենզին՝ սպանվածի աղախինը եւ Ռոմեն Հայլգերը՝ բանտարկյալի ավստրիահպատակ սիրուհին։ Դատարանում նստած՝ պարոն Մեյհեռնը լսում էր վերջինիս անիծյալ պատմությունը։ Այն հար եւ նման էր իրենց հարցազրույցի ժամանակ նրա պատմածին։ Մեղադրյալը չփորձեց պաշտպանել իրեն եւ գործը հանձնվեց Գերագույն Ատյան։ Պարոն Մեյհեռնը շփոթության էր մատնվել։ Լեոնարդ Վոուլի դեմ հարուցված գործն անառարկելիորեն մութ էր։ Նույնիսկ հռչակավոր Թագավորական Փաստաբանը քիչ հույս էր ներշնչում։ ― Եթե հնարավոր լինի այս ավստրիացի կնոջ վկայությունը հիմնահատակ անել, ինչ֊որ բանի կարելի է հասնել, ― ասաց նա տարակուսանքով։ ― Բայց դա ահավորր գործ է։ Պարոն Մեյհեռնը իր ամբողջ միտքն ու կորովը կենտրոնացրել էր մի հարցի վրա։ Եթե Լեոնարդ Վոուլը իրոք ճշմարտությունն էր ասում, եւ եթե նա սպանված կնոջ տնից ժամը իննին էր դուրս եկել, այդ դեպքում ո՞վ էր այն մարդը, որի ձայնը Ջանեթը լսել էր միսս Ֆրենչի հյուրասենյակում, ժամը ինն անց կեսին։ Կար հույսի մի նշույլ։ Ծեր լեդիի քրոջ որդին մի որոշ գումար կորզելու նպատակով նախ փաղաքշել, իսկ հետո սպառնացել էր մորաքրոջը։ Դատապաշտպանը տեղեկացել էր, որ Ջանեթ Մաքենզին կապված է եղել այդ անշնորհք երիտասարդի հետ եւ միշտ ներկայացրել է նրա պահանջներն իր տիրուհուն։ Իհարկե, հնարավոր էր, որ Լեոնարդ Վոուլի մեկնելուց հետո, միսս Ֆրենչի խոսակիցը հենց այդ քրոջ որդին էր։ Մանավադ որ տղային չէր հաջողվել գտնել իր սովորական ժամադրավայրերից եւ ոչ մեկում։ Մյուս բոլոր ուղղություններով դատապաշտպանի ջանքերը բացասական արդյունք տվեցին։ Ոչ ոք չէր տեսել Լեոնարդ Վոուլին իր սեփական տունը մտնելիս կամ էլ միսս Ֆրենչի տնից դուրս գալիս։ Ոչ ոք չէր տեսել, որ այդ ժամին որեւէ մեկը մտներ Քրիքլվուդի բնակարանը կամ դուրս գար այնտեղից։ Բոլոր հարցաքննություններն ապարդյուն էին անցել։ Դատավարության նախօրյակին պարոն Մեյհեռնը ստացավ մի նամակ, որը նրա մտքերին այլ ընթացք տվեց։ Այն եկավ ժամը վեցի փոստով։ Հասարակ թղթի վրա անգրագետ լեզվով գրված մի նամակ էր՝ դրված կեղտոտ ծրարի մեջ, որի նամականիշն էլ ծուռ էր կպցված։ Գրվածի լրիվ իմաստը հասկանալու համար պարոն Մեյհեռնը մի քանի անգամ ծայրից ծայր կարդաց այն։ «Սիրելի պարոն, Դուք փաստաբան, որ այդ երիտասարդ պաշտպանել։ Եթե ցանկանալ ճշմարտությունը իմանալ այդ ներկված, օտար, անպատիվ կնոջ եւ նրա ստերի մասին, եկեք 16 Շոուի Ռենտս Սթեփնի այս գիշեր։ Ձեզ վրա 200 քվիթ կնստի։ Հարցնել միսս Մոգսոն» ։ Դատապաշտպանը նորից ու նորից կարդաց այս տարօրինակ նամակը։ Դա, իհարկե, կարող էր նաեւ խաղ լինել։ Բայց երբ մտածեց, էլ ավելի համոզվեց նամակի իսկության մեջ, մանավանդ, որ դա ամբաստանյալի միակ հույսն էր։ Ռոմեն Հայլգերի վկայությունը նրան ամբողջովին կործանել էր, եւ դատապաշտպանի ընտրած ուղին, թե անառարկելիորեն անբարոյական կյանք վարած մի կնոջ վկայությանը չպետք է հավատ ընծայել, լավագույն դեպքում թույլ էր։ Պարոն Մեյհեռնը որոշեց. դատապաշտպանի պարտականությունն էր՝ ամեն գնով փրկել իր հաճախորդին։ Պետք է գնար Շոուի Ռենտս։ Նա դժվարությամբ գտավ նշված վայրը։ Այն մի խարխուլ շենք էր, որ գտնվում էր գարշահոտ, հետամնաց մի թաղամասում։ Երբ հարցրեց միսս Մոգսոնին, նրան ցույց տվեցին երրորդ հարկում գտնվող մի սենյակ։ Բարձրացավ, ծեծեց դուռը։ Պատասխան չստանալով՝ նա նորից ծեծեց։ Դռան երկրորդ թակոցի հետո, ներսից մի կերկերուն ձայն։ Վերջապես դուռն զգուշությամբ մի փոքր բացվեց եւ մի կորացած էակ նայեց դուրս։ Հանկարծ կինը (քանի որ նա կին էր) քմծիծաղ տվեց եւ ավելի լայն բացեց դուռը։ ― Ուրեմն այդ դո՞ւ ես, սիրելիս, ― ասաց նա խզված ձայնով։ ― Քեզ հետ ոչ ոք չկա, չէ՞։ Չե՞ս խաբում։ Շատ լավ, կարող ես ներս մտնել։ Ներս արի։ Մի փոքր դժկամությամբ դատապաշտպանը շեմից անցավ ներս՝ դեպի փոքր, կեղտոտ սենյակը, որտեղ աղոտ կերպով պլպլում էր մի լապտերիկ։ Բացի հասարակ սեղանից ու երկու ջարդված աթոռից սենյակի մի անկյունում տեղավորված էր նաեւ թափթփված ու չհավաքված մի մահճակալ։ Առաջին անգամ պարոն Մեյհեռնը մոտիկից տեսավ այս անախորժ բնակարանի վարձակալին։ Վերջինս միջին տարիքի կին էր, կորացած մեջքով եւ գզգզված, գորշավուն խիտ մազերով։ Դեմքը գլխաշորով փաթաթված էր։ Տեսնելով, որ դատապաշտպանը դրան է նայում, նա ծիծաղեց։ Նորից՝ այդ տարօրինակ, աններդաշնակ քմծիծաղը։ ― Զարմանո՞ւմ եք, թե ինչո՞ւ եմ թաքցրել իմ գեղեցկությունը, սիրելիս։ Հա՜, հա՜, հա՜։ Վախենում եմ քեզ գայթակղի։ Բայց դու կտեսնես... դու այն կտեսնե՜ս։ Նա գլխաշորը քանդեց եւ դատապաշտպանը ակամա նահանջեց՝ համարյա անձեւ, կարմրավուն սպի տեսնելով այնտեղ։ Կինը նորից գլուխը փաթաթեց։ ― Ուրեմն չե՞ս ուզում ինձ համբուրել, սիրելիս։ Հա՜, հա՜, հա՜։ Չեմ զարմանում։ Բայց եւ այնպես ես գեղեցիկ մի աղջիկ էի ժամանակին, ոչ շատ վաղուց, ինչպես ենթադրում ես։ Արջասպն է, սիրելիս, այսպես արել։ Ա՜հ, բայց ես իմ հաշիվը կմաքրեմ նրանց հետ... Նա սկսեց գաղտնի հայհոյել, իսկ պարոն Մեյհեռնը իզուր էր փորձում նրան հանդարտեցնել։ Վերջապես կինը լռեց։ Նրա ձեռքերը նյարդային շարժումով մեկ սեղմվում էին իրար, մեկ՝ անջատվում։ ― Բավակա՛ն է, ― ասաց դատապաշտպանը խստությամբ։ ― Ես այստեղ եկել եմ, պատճառներ ունենալով հավատալու, որ դուք կարող եք ինձ որոշ տեղեկություններ տալ, որոնք ազատ կարձակեն իմ հաճախորդին՝ Լեոնարդ Վոուլին։ Այդպես է, չէ՞։ Կինը աչքի ծայրով խորամանկ հայացք նետեց նրա վրա։ ― Իսկ փո՞ղը, սիրելիս, ― շշնջաց նա, ― երկու հարյուր քվիտ, հիշո՞ւմ ես։ ― Վկայություն տալը ձեր պարտականությունն է։ Ձեզ կարող են կանչել այդ բանն անելու համար։ ― Դա չի օգնի, սիրելիս։ Ես պառավ կին եմ եւ ոչինչ չգիտեմ։ Բայց տուր ինձ երկու հարյուր քվիտ, եւ գուցե կարողանամ մի քանի բան հուշել քեզ, հասկանո՞ւմ ես։ ― Ինչպիսի՞ բաներ։ ― Ի՞նչ կասեիր, եթե մի նամակ ցույց տայի քեզ։ Նամակ նրանից՝ Վոուլի կնոջից։ Կարեւոր չէ, թե այն ինչպես է իմ ձեռքն ընկել։ Դա իմ գործն է։ Այդ նամակը կբացահայտի նրա կազմակերպած խաղը։ Բայց ես իմ երկու հարյուր քվիտն եմ ուզում։ Պարոն Մեյհեռնը սառը հայացք գցեց նրա վրա եւ որոշեց. ― Ես քեզ տասը ֆունտ կտամ։ Ոչ մի կոպեկ ավելի։ Եվ այդ էլ այն դեպքում, եթե նամակը լինի այն, ինչ ասում եք։ ― Տասը ֆո՞ւնտ, ― կատաղած գոռաց պառավը։ ― Քսա՛ն, ― ասաց պարոն Մեյհեռնը, ― եւ դա իմ վերջին խոսքն է։ Նա վեր կացավ եւ այնպես ձեւացրեց, թե գնում է։ Հետո նրան մոտիկից դիտելով՝ գրպանից դրամապանակը դուրս հանեց եւ հաշվեց քսանմեկ֊ֆունտ թղթադրամ։ ― Տեսնո՞ւմ եք, ― ասաց նա, ― այսքանն ունեմ միայն, կարող եք ընդունել կամ մերժել։ Բայց նա գիտեր, որ փողի տեսքը այդպիսի կանանց չի կարող անտարբեր թողնել ։ Կինը անիծեց ու թեթեւակի զայրացավ, բայց վերջում տեղի տվեց։ Գնալով դեպի մահճակալը՝ ինչ֊որ բան դուրս քաշեց քրքրված ներքնակի տակից։ ― Անիծյա՛լ լինես, ահա՛ դրանք, ― մռնչաց նա, ― քեզ պետքականը ամենավերեւինն է։ Նա շպրտեց նամակների մի կապոց։ Պարոն Մեյհեռնը քանդեց կապն ու զննեց դրանք իրեն հատուկ սառը թվացող լարվածությամբ։ Կինն անհամբեր նայում էր՝ ոչինչ չկարողանալով գուշակել նրա անարտահայտիչ դեմքից։ Դատապաշտպանը յուրաքանչյուր նամակ կարդաց առանձին֊առանձին։ Հետո վերադարձավ առաջինին, մի անգամ եւս կարդաց այն։ Վերջապես փաթեթը զգուշությամբ նորից կապեց։ Դրանք սիրային նամակներ էին՝ գրված Ռոմեն Հայլգերի կողմից եւ ուղղված էին ոչ Լեոնարդ Վոուլին։ Ամենավերեւինը գրված էր Վոուլի ձերբակալման օրը։ ― Ճիշտ էի ասում, չէ՞, ― փնթփնթաց կինը։ ― Այդ նամակը նրան կմերկացնի։ Պարոն Մեյհեռնը նամակները դրեց իր գրապնը, հետո հարցրեց. ― Սրանք ինչպե՞ս են ձեր ձեռքն ընկել։ ― Գաղտնիք է, ― ասաց պառավը՝ աչքի պոչով նրան նայելով, ― բայց ես ավելի՛ն գիտեմ։ Լսեցի, թե այդ անամոթ կինը ինչ ասաց դատարանում։ Մի իմացե՛ք, տեսե՛ք, թե որտե՞ղ էր ժամը տասն անց քսան րոպեին, երբ իր ասելով իր տանն է եղել։ Հարցրեք Լայոն Ռոուդի վրա գտնվող կինոթատրոնում։ Նրանք կհիշեն... այդպիսի ուղիղ կեցվածքով գեղեցիկ մի կնոջ... անիծյա՛լ լինի։ ― Իսկ երիտասարդն ո՞վ է, ― հարցրեց պարոն Մեյհեռնը։ ― Այստեղ միայն անունն է նշված։ Խոսակցի ձայնը դարձավ թավ ու խռպոտ։ Նա ձեռքերը սեղմեց իրար, հետո նորից պոկեց։ Վերջապես մի ձեռքը տարավ դեմքին։ ― Այդ նա՛ է, որ այսպես այլանդակել է ինձ, շատ տարիներ առաջ։ Այդ կինը խլեց նրան ինձնից։ Այն ժամանակ փոքր աղջիկ էր։ Եվ երբ ես գնացի երիտասարդի ետեւից, նրա օգտի համար, նա այդ անիծյալ հեղուկը թափեց ինձ վրա։ Իսկ աղջիկը ծիծաղեց, անիծյա՛լ լինի։ Ես վաղուց էի ցանկանում վրեժ լուծել։ Հետեւել եմ նրան, այո՛, նույնիսկ լրտեսե՛լ եմ։ Եվ հիմա այդ կինն իմ ձեռքերի մեջ է։ Նա կտառապի դրա համար, այնպես չէ՞, պարոն Մեյհեռն, կտառապի՜։ ― Նրան ամենայն հավանականությամբ, կբանտարկեն երդմնազանցության համար, ― ասաց դատապաշտպանը հանդարտորեն։ ― Կբանտարկվի՜... այդ էլ հենց իմ ուզածն է։ Դու գնո՞ւմ ս։ Որտե՞ղ է փողը։ Որտե՞ղ է անուշիկ փողը... Առանց որեւէ խոսքի պարոն Մեյհեռնը սեղանի վրա դրեց թղթադրամները։ Հետո հոգոց հանելով ետ դարձավ եւ դուրս եկավ այդ կեղտոտ սենյակից։ Նայելով ներս՝ նկատեց, թե ինչպես էր պառավը կռացած խոսում փողի հետ։ Դատապաշտպանը ոչ մի րոպե չկորցրեց։ Նա բավական հեշտությամբ գտավ Լայոն Ռոուդի վրա գտնվող կինոթատրոնը։ Տեսնելով Ռոմեն Հայլգերի լուսանկարը՝ հսկիչն անմիջապես ճանաչեց նրան։ Սպանության օրը, երեկոյան ժամը տասից քիչ անց նա ինչ֊որ մի տղամարդու հետ եկել էր կինո։ Հսկիչն առանձնապես ուշադրություն չէր դարձրել ուղեկցորդի վրա, բայց շատ լավ հիշում էր տիկնոջը, որը հարցրել էր նրան ցուցադրվող ֆիլմի մասին։ Նրանք մինչեւ վերջ մնացել էին դահլիճում, այսինքն՝ մոտավորապես մեկ ժամ։ Պարոն Մեյհեռնը բավարարված էր։ Ռոմեն Հայլգերի վկայությունն, ուրեմն, սկզբից մինչեւ վերջ ստերի շարան էր։ Նա այդ արել էր՝ ելնելով իր կրքոտ ատելությունից։ Երբեւէ կիմանա՞ արդյոք, թե ինչ է թաքնված այդ ատելության ետեւում, մտածում էր դատապաշտպանը։ Ի՞նչ էր արել Լեոնարդ Վոուլը նրան։ Լեոնարդը շփոթվել էր, երբ դատապաշտպանը պատմել էր իր կնոջ վերաբերմունքի մասին։ Նա լրջորեն ասել էր, որ դա անհավատալի է, չնայած պարոն Մեյհեռնին թվացել էր, թե առաջին զարմանքից հետո նրա բողոքները կորցրել էին իրենց անկեղծությունը։ Ամուսինն ամեն ինչ գիտեր ուրեմն։ Պարոն Մեյհեռնը համոզված էր։ Վոուլը գիտեր, բայց մտադիր չէր այդ փաստը երեւան հանել։ Մյուս երկուսի գաղտնիքը գաղտնիք էլ կմնար։ Պարոն Մեյհեռնը մտածեց. կիմանա՞ արդյոք այդ գաղտնիքը մի օր։ Դատապաշտպանը նայեց ժամացույցին։ Ուշ էր, բայց ժամանակն ամեն ինչ արժեր։ Մի տաքսի կանգնեցնելով՝ ինչ֊որ հասցե տվեց վարորդին։ «Սըր Չարլզը պետք է այս մասին անհապաղ իմանա», ― մրմնջաց նա՝ նստելով տաքսին։ Էմիլի Ֆրենչի սպանության մեջ մեղադրվող Լեոնարդ Վոուլի դատավարությունը մեծ աղմուկ հանեց։ Նախ՝ բանտարկյալը երիտասարդ էր եւ գեղեցիկ, երկրորդ՝ ամբաստանված էր հատկապես չարամիտ սպանության մեջ եւ կար նաեւ այն հետաքրքրությունը, որ մարդիկ տածում էին Ռոմեն Հայլգերի՝ մեղադրող կողմի գլխավոր վկայի նկատմամբ։ Նրա նկարները, ինչպես եւ նրա անցյալի մասին պատմող երեւակայական պատմությունները տպագրվում էին տարբեր թերթերում։ Դատավարությունն ընթացավ բավականին հանդարտ։ Սկզբում քննության առնվեցին սպանության կատարման հետ կապված՝ տեխնիկական միջոցների գործադրման զանազան հարցեր։ Հետո ելույթ ունեցավ Ջանեթ Մաքենզին։ Նա հաստատապես կրկնեց այն, ինչ նախորդ անգամ ասել էր։ Հարցաքննության ժամանակ, այնուամենայնիվ, դատապաշտպանին հաջողվեց մի քանի անգամ շփոթեցնել սպասուհուն եւ վերջինս միսս Ֆրենչի հետ Վոուլի հարաբերությունների հարցում իրար հակասող որոշ բաներ ասաց։ Դատապաշտպանը շեշտեց այն փաստը, որ չնայած Ջանեթը այդ գիշեր հյուրասենյակում տղամարդու ձայն էր լսել, բայց ոչինչ չկար հաստատելու, թե հե՛նց Վոուլն էր եղել այդ տղամարդը։ Նրան հաջողվեց նաեւ ներկաների մեջ այն համոզմունքն ստեղծել, որ սպասուհու վկայության յուրաքանչյուր խոսքի մեջ մեղադրվողի հանդեպ ատելություն եւ անբարյացակամություն կար։ Հետո կանչեցին հաջորդ վկային։ ― Ձեր անունը Ռոմեն Հայլգե՞ր է։ ― Դուք ավստրիահպատա՞կ եք։ ― Վերջին երեք տարիների ընթացքում դուք ապրել եք մեղադրյալի հետ որպես նրա կինը, այո՞։ Մի րոպե Ռոմեն Հայլգերի հայացքը հանդիպեց ամբաստանյալի աթոռին նստած մարդու հայացքին։ Նրա տեսքը տարօրինակ էր ու ասես ինչ֊որ բան էր թաքցնում իր մեջ։ ― Այո, ― պատասխանեց նա։ Հարցերը շարունակվեցին։ Բառ առ բառ անիծյալ փաստերը ջրի երես էին դուրս գալիս։ Դեպքի գիշերը բանտարկյալը իր հետ մի լծակ էր տարել։ Նա վերադարձել էր ժամը տասն անց քսան րոպեին եւ խոստովանել, որ ինքն է սպանել ծեր լեդիին։ Նրա թեզանիքներն արյունոտված էին, դրանք այրել էր խոհանոցի վառարանում, իսկ կնոջը սպառնալիքներ տալով ստիպել էր լուռ մնալ։ Եվ որքան շարունակվում էր պատմությունը, ներկաների վերաբերմունքը, որ սկզբում քիչ թե շատ բանտարկյալի օգտին էր, ուղղվում էր նրա դեմ։ Ինքը՝ բանտարկյալը, նստել էր գլխահակ, կործանվողի տրամադրությամբ՝ ասես տեսնելով իր վերջը։ Այնուամենայնիվ, կարելի էր նկատել, որ նույնիսկ դատախազը փորձում էր սանձել Ռոմենի չարակամությունը։ Գերադասելի էր, որ տիկին Հայլգերը ավելի անաչառ լիներ։ Վերջապես դատապաշտպանը ծանրակշիռ ու հանդիսավոր կերպով բարձրացավ տեղից։ Ասաց, որ կնոջ պատմությունը սկզբից մինչեւ վերջ չարամտորեն հորինված է, որ նա նույնիսկ նշված ժամին տանը չի եղել, որ այդ կինը սիրում է մեկ ուրիշին եւ կանխամտածված ձեւով ուղիներ է փնտրում Վոուլին մահվան դատապարտելու այնպիսի մի ոճիրի համար, որը նա չի գործել։ Ռոմենը հերքեց այս վկայությունները աննախադեպ ամբարտավանությամբ։ Այստեղ հետեւեց անակնկալ մի փաստաթղթի՝ նամակի հայտնությունը։ Այն բարձրաձայն ընթերցվեց դատարանում, քար լռության մեջ։ «Մաքս, սիրելիս։ Ճակատագիրը նրան մեր ձեռքն է ուղարկել։ Նրան ձերբակալել են սպանության մեղադրանքով։ Այո՛, այո՛, մի ծեր կնոջ սպանության մեղադրանքով։ Լեոնարդին՝ որ մի ճանճ անգամ չի կարող վնասել։ Վերջապես ես իմ վրեժը կլուծեմ։ Խե՜ղճ ճուտ։ Ես ասելու եմ, որ նա այդ գիշեր արյունլվա վերադարձավ տուն, որ նա ինձ ամեն ինչ խոստովանեց։ Նրան կախել կտամ ես, Մաքս, եւ միայն կախաղան բարձրանալիս կիմանա, որ Ռոմենն էր իրեն դեպի մահ առաջնորդողը։ Իսկ դրանից հետո... երջանկությո՜ւն, սիրելիս։ Վերջապե՜ս երջանկություն» ։ Դատարանում կային նաեւ մասնագետներ, որոնք պատրաստ էին երդվելու, որ դա Ռոմեն Հայլգերի ձեռագիրն էր։ Բայց հարկ չեղավ այդ քայլին դիմելու։ Նամակի իրողության առաջ Ռոմենը բացարձակապես տեղի տվեց եւ խոստովանեց ամեն ինչ։ Լեոնարդ Վոուլը, իրոք, տուն էր վերադարձել ժամը ինն անց քսան րոպեին։ Այդ ամբողջ պատմությունն ինքը հորինել էր ամուսնուն կործանելու նպատակով։ Ռոմեն Հայլգերի անկումով տապալվեց նաեւ դատավարությունը։ Սըր Չարլզը կանչեց մի քանի վկաների եւս, ինքը՝ բանտարկյալը, անցավ խցիկի ետեւը եւ պատմեց իր պատմությունը տղամարդու պես, պարկեշտորեն, առանց շփոթվելու հարցաքննությունից։ Մեղադրյալ կողմը փորձեց համալրվել նոր ուժերով, բայց որոշակի հաջողություն չունեցավ։ Չնայած դատավորի ամփոփումը այնքան էլ բանտարկյալի օգտին չէր, սակայն արդեն ռեակցիա էր առաջացել, եւ երդվյալ ատենակալներից շատ քիչ ժամանակ պահանջեց դատավճիռը որոշելու։ ― Մենք գտնում ենք, որ ամբաստանյալն անմեղ է։ Լեոնարդ Վոուլը արդարացված էր։ Կարճահասակ պարոն Մեյհեռնը շտապեց։ Պետք է շնորհավորեր իր հաճախորդին։ Հանկարծ նկատեց, որ մեքենաբար պենսնեն է մաքրում եւ ուշքի եկավ։ Դեռ նախորդ գիշեր կինն ասել էր, որ նա այդ բանը անելը սովորություն է դարձրել արդեն։ Ի՜նչ տարօրինակ են այդ սովորությունները։ Մարդիկ հաճախ չեն էլ իմանում, թե ինչ սովորություններ ունեն իրենք։ Հետաքրքիր հանգամանք էր։ Շա՜տ հետաքրքիր։ Այդ կինը՝ Ռոմեն Հայլգերը... Դատապաշտպանին դեռեւս զբաղեցնում էր Ռոմեն Հայլգերի անդրաշխարհիկ կերպարանքը։ Նա իր տանը՝ Պադինգտոնում, գունատ ու հանդարտ կնոջ տեսք ուներ։ Իսկ դատարանում, իր զգաստ ներաշխարհին հակառակ, կրակ էր կտրել՝ իրեն պահելով քամելեոնի պես։ Աչքերը փակելով պարոն Մեյհեռնը կարող էր հենց հիմա էլ տեսնել նրան. բարձրահասակ եւ կրքոտ, հիանալի մարմինը մի քիչ առաջ թեքած, իսկ աջ ձեռքն անընդմեջ մեկ սեղմելիս, մեկ՝ բացվելիս։ Տարօրինակ բաներ են սովորությունները։ Ձեռքի այդ շարժումն էլ հավանաբար նրա սովորություններից մեկն էր, ― ենթադրեց պարոն Մեյհեռնը։ Եվ սակայն, հենց վերջերս նա մի ուրիշի էլ էր տեսել այդ շարժումն անելիս։ Բայց ո՞վ էր այդ ուրիշը։ Հենց վերջերս... Խոր հառաչեց նա, երբ մտաբերեց Շոուի Ռենտսի պառավին։ Նա կանգ առավ։ Գլուխը պտտվում էր։ Դա անկարելի էր, անկարելի... Բայց եւ այնպես Ռոմեն Հայլգերը դերասանուհի էր։ Թագավորական փաստաբանը հասավ նրա ետեւից եւ ուսին խփեց. ― Արդեն շնորհավորե՞լ եք մեր երիտասարդին։ Նա ազատվելու շատ քիչ հնարավորություններ ուներ, գիտե՞ք։ Գնանք նրան տեսնելու։ Սակայն կարճահասակ դատապաշտպանը հեռացրեց նրա ձեռքը։ Նա միայն մի բան էր ուզում։ Տեսնել Ռոմեն Հայլգերին՝ դեմ առ դեմ։ Որոշ ժամանակ անց, տեսավ նրան. ― Ուրեմն դու գուշակեցի՛ք, ― ասաց կինը, երբ դատապաշտպանն իր ենթադրություններն ամբողջությամբ պատմել էր նրան։ ― Դե՞մքը։ Օ՜հ, դա շատ հեշտ էր, իսկ գազալամպի լույսն այնքան թույլ էր, որ հազիվ թե նշմարեիք դեմքիս ներկված լինելը։ ― Բայց ինչո՞ւ... ինչո՞ւ... ― Ինչու ցանկացա առանձին գործե՞լ։ Նա ծիծաղեց մի փոքր, հիշելով նախորդ հանդիպումը, երբ ինքը նույն բառերը օգտագործել էր։ ― Այդպիսի ճարտար մի կոմե՜դիա... ― Սիրելիս, ես պետք է ամուսնուս ազատեի։ Նրան նվիրված մի կնոջ վկայությունը բավական չէր լինի... դուք ինքներդ հուշեցիք։ Բայց ես թերեւս մի քիչ հասկանում եմ մարդկանց հոգեբանությունից։ Թող իմ վկայությունն ինձնից կորզեն որպես խոստովանություն, հանցանքի ընդունում, անիծելով ինձ օրենքի առաջ, բայց փոխարենը անմիջապես ամբաստանյալին ի նպաստ ռեակցիա էր առաջանալու։ ― Իսկ նամակների կապո՞ցը։ ― Մեկը միայն, ամենակարեւորը, կարելի է համարել... այսպես ասած՝ մտացածին։ ― Ուրեմն այդ երիտասարդը, որի անունը Մաքս է... ― Գոյություն չունի, սիրելիս։ ― Ես դեռ այն մտքին եմ, ― շարունակեց կարճահասակ պարոն Մեյհեռնը վշտացած տոնով, ― որ կարելի էր նրան ազատել դատավարության նորմալ ընթացքով։ ― Ես չէի կարող ռիսկի դիմել։ Հասկանո՞ւմ եք, դուք միայն ենթադրում էիք, որ նա անմեղ է։ ― Իսկ դուք հաստատ համոզվա՜ծ էիք դրանում։ Հիմա հասկանում եմ, ― ասաց փոքրամարմին դատապաշտպանը։ ― Իմ սիրելի՜ պարոն Մեյհեռն, ― ասաց Ռոմենը, ― դուք ոչինչ էլ չեք հասկանում։ Ես համոզված էի, որ նա... մեղավո՛ր է։ 39x1.58


source: wikipedia

text: Դեպքեր Ծնունդներ Մահեր Փետրվար 10 - Մեսրոպ Մաշտոց (ծ.362) 440 Տարեթվեր


source: CulturaX

text: ՀՀ-ում ՌԴ դեսպանի համոզմամբ՝ Հայաստանի եւ Ռուսաստանի սերտ համագործակցությունը տարածաշրջանի անվտանգության երաշխավորն է | ԱՐՄԵՆՊՐԵՍ Հայկական լրատվական գործակալություն 12:25, 23 Փետրվար, 2019 ԵՐԵՎԱՆ, 23 ՓԵՏՐՎԱՐԻ, ԱՐՄԵՆՊՐԵՍ: Հայրենիքի պաշտպանի օրվա առթիվ Երեւանի Հաղթանակ զբոսայգում անցկացվեց հանդիսավոր արարողություն, որին ներկա էին ՀՀ-ում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ եւ լիազոր դեսպան Սերգեյ Կոպիրկինը, ՀՀ եւ ՌԴ զինված ուժերի բարձրաստիճան սպաներ, զինծառայողներ, Հայրենական մեծ պատերազմի վետերաններ: Ներկաները ծաղկեպսակներ ու ծաղիկներ դրեցին Անհայտ զինվորի հուշաքարին` հարգանքի տուրք մատուցելով հայրենիքի պաշտպանության համար զոհվածների հիշատակին: Ինչպես հաղորդում է «Արմենպրես»-ը, ՀՀ-ում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ եւ լիազոր դեսպան Սերգեյ Կոպիրկինն իր շնորհավորական խոսքն ուղղեց բոլոր այն մարդկանց, ովքեր ծառայություն են իրականացնում՝ պաշտպանելով իրենց Հայրենիքը, պաշտպանելով Ռուսաստանը, Հայաստանը: Դեսպանն ընդգծեց, որ Ռուսաստանի եւ Հայաստանի ժողովուրդները դարավոր պատմություն ունեն, տարբեր ժամանակներում աչքի են ընկել սերտ համագործակցությամբ: Հայ զինվորները մեծ ներդրում են ունեցել խորհրդային ժամանակների հաղթանակներում, զինված ուժերի զարգացման գործում:


text: Դեպքեր Փետրվարի 23՝ Ջո Ռոզենթալն անում է իր հայտնի Իվոձիմայի վրա դրոշ բարձրացնելը պատմական լուսանկարը։ Ապրիլի 22՝ լսելով, որ խորհրդային զորքերն առանց կռվելու գրավել են Էբերսվալդեն, Ադոլֆ Հիտլերն իր ստորգետնյա բունկերում ընդունում է պարտությունը եւ հայտարարում ինքնասպանության մտադրության մասին։ Մայիս 8-9՝ երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Գերմանիան ենթարկվում է պարտության; Նոյեմբեր 25՝ Երեւանում տեղի է ունեցավ «Հաղթանակ» կամրջի բացումը։ Ծնունդներ Հունվարի 1 - Լեւոն Մալխասյան, հայ ջազմեն, կոմպոզիտոր, ՀՀ ժողովրդական արտիստ (2013) Հունվարի 20 - Սամվել Մուրադյան, գրականագետ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր Հունվարի 24 - Ռոմիկ Սարդարյան, հայ բանաստեղծ Հունվարի 24 - Սվետլանա Սարգսյան (երաժշտագետ), երաժշտագետ, մանկավարժ Փետրվարի 17 - Դավիթ Հովհաննես, հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ Մայիսի 19 - Պիտ Թաունսենդ, բրիտանացի ռոք-կիթառահար, երգիչ, երգերի հեղինակ Օգոստոսի 7 - Հովհաննես Գրիգորյան, հայ բանաստեղծ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1975 թվականից Հոկտեմբերի 25 - Արեւշատ Ավագյան, հայ քանդակագործ, նկարիչ Նոյեմբերի 30 - Ռադու Լուպու, ռումինացի դաշնակահար Հայկ Քոթանջյան, հայ ռազմական դիվանագետ է, ՀՀ ՊՆ Ազգային ռազմավարական հետազոտությունների ինստիտուտի (ԱՌՀԻ) հիմնադիր Հունվար 9 - Լեւոն Տեր-Պետրոսյան, Հայաստանի երկրորդ հանրապետության առաջին նախագահ Հունվարի 24 - Սվետլանա Սարգսյան, երաժշտագետ, մանկավարժ Ապրիլի 1 - Հերման Գոլց, գերմանացի գիտնական, աստվածաբան Ապրիլի 11 - Պիրրի, իսպանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան Մայիսի 9 - Յուպ Հայնկես, գերմանացի ֆուտբոլիստ եւ գլխավոր մարզիչ Հունիսի 19 - Ռադովան Կարաջիչ, սերբ քաղաքական գործիչ, առաջին նախագահ Սերբական հանրապետության, բանաստեղծ եւ հոգեբույժ Մահեր Հունվարի 22 - Ղազարոս Ավագյան, լեյտենանտ Փետրվարի 21 - Անդրե Տարդիյո, ֆրանսիացի քաղաքական եւ պետական գործիչ Մարտի 24 - Սուրեն Սարգսյան, Խորհրդային Միության հերոս, գվարդիայի սերժանտ Մայիսի 20 - Ալեքսանդր Ֆերսման, ռուս երկրաքիմիկոս եւ հանքաբան, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս Հուլիսի 30 - Գաբրիել Էլ-Ռեգիստան, հայազգի խորհրդային լրագրող, գրող, ԽՍՀՄ օրհներգի խոսքերի համահեղինակ Թոմաս Մորգան, ամերիկացի կենսաբան, գենետիկայի հիմնադիրներից, ԱՄՆ-ի ազգային ԳԱ պրեզիդենտ (1927-1931) Փետրվարի 27 - Անդրանիկ Մանուկյան, Խորհրդային Միության հերոս (փետրվարի 27, 1945), գվարդիայի կապիտան Ապրիլ 15 - Արսեն Հովհաննիսյան, հայ բանաստեղծ (ծ. 1908)։ Ապրիլ 30 - Ադոլֆ Հիտլեր, գերմանացի կանցլեր (ծ.1889) Օգոստոս 26 - Ֆրանց Վերֆել, ավստրիացի գրող եւ հումանիստ (վ. 1890) 1945 Տարեթվեր


Documents Decrees of the President of RA Տ. Ռ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻՆ ՄՈՎՍԵՍ ԽՈՐԵՆԱՑՈՒ ՄԵԴԱԼՈՎ ՊԱՐԳԵՎԱՏՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ Ղեկավարվելով 2005 թվականի փոփոխություններով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 55-րդ հոդվածի 16-րդ կետով եւ հիմք ընդունելով «Հայաստանի Հանրապետության պետական պարգեւների եւ պատվավոր կոչումների մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքը՝ ո ր ո շ ու մ ե մ. Հայաստանի Հանրապետության Անկախության տոնի առթիվ, մատաղ սերնդի հայրենասիրական դաստիարակության գործում ներդրած ավանդի համար թիվ 14172 զորամասի հրամանատարի տեղակալ, փոխգնդապետ Տիգրան Ռաֆիկի ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻՆ պարգեւատրել Մովսես Խորենացու մեդալով: ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀ Ս.ՍԱՐԳՍՅԱՆ 2017թ. Սեպտեմբերի 1 Երեւան ՆՀ- 620 -Ա


text: Դոկտ. Սալէհ Զահրէտտինի «Հայերը՝ Ժողովուրդ Եւ Դատ» Գործը | Yerepouni Daily News Դոկտ. Սալէհ Զահրէտտինի «Հայերը՝ Ժողովուրդ Եւ Դատ» Գործը Յարութիւն Իսկահատեան- ՊԱՅՔԱՐ 125 Դոկտ. Սալէհ Զահրէտտին Հայաստանի Գիտութիւններու Ազգային Ակադեմիայի Արեւելագիտութեան Հիմնարկին մէջ պաշտպանած իր դոկտորական թէզը եղող՝ «Արեւմտեան Հայաստանի Մէջ Օսմանեան Կառավարութեան Քաղաքականութիւնը Եւ Միջազգային Ոյժերու Կեցուածքը Անոր Նկատմամբ» խորագրեալ արաբերէն գիրքին («Տար Ալ-Նատուա Ալ-Ժատիտա» հրատարակչութիւն, Պէյրութ, 1996, 312 էջ) յառաջաբանին մէջ (էջ 3) կ'ըսէ, թէ Հայոց Ցեղասանութիւնը ուսումնասիրող արաբներու, նաեւ արաբ եւ լիբանանցի քաղաքական անձնաւորութիւններէն հայկական հարցով հետաքրքրուողներուն համար 1986ը հայկական եղաւ, որովհետեւ այդ տարին հայկական հարցի արծարծման ծիրին մէջ մեծ յառաջդիմութիւն արձանագրուեցաւ: Արդարեւ այդ տարին, հեղինակին պատրաստութեամբ եւ ներկայացմամբ լիբանանեան «Լերան Ձայնը» («Սաութ Ալ-Ժապալ») ռատիոկայանէն հայկական հարցի շուրջ «Հայերը՝ Ժողովուրդ Եւ Դատ» վերնագրեալ արաբերէնով մասնայատուկ յայտագիր մը, երեք ամիս շարունակ սփռուելով բազմաթիւ լիբանանցիներու եւ արաբներու տուները մտաւ: Յայտագիրը պատրաստող դոկտ. Սալէհ Զահրէտտին անկէ տարի մը ու երեք ամիս անց նոյնանուն խորագիրով՝ «Հայերը՝ Ժողովուրդ Եւ Դատ», այդ յայտագիրներուն շարքին բովանդակութիւնը պարփակող արաբերէն գիրք մը լոյս ընծայեց, «Տեղեկատուութեան Եւ Ուսումնասիրութեանց Ազգային Կեդրոն – Տար Ալ-Թաքատումիա» հրատարակչատունէն, Մըխթարա (Լեռնալիբանան), 1988, 333 էջ: Հեղինակը կ'աւելցնէ, որ «Լերան Ձայն»ը ռատիոկայանի «Հայերը՝ Ժողովուրդ Եւ Դատ» խորագրեալ յայտագիրին յաջորդաբար սփռումներուն, ապա համանուն վերնագիրով հրատարակուած գիրքին լոյս ընծայման առիթով՝ շնորհակալական, շնորհաւորական եւ քաջալերական բազմահարիւր հեռագիրներ տեղացած են սոյն ռատիոկայանը, լիբանանեան, արաբական եւ հայկական հաստատութիւններէ ու անձնաւորութիւններէ: Նոյն ատեն քանի մը դատապարտող եւ սպառնացող հեռագիրներ ալ հասած են թրքական եւ անոնց արբանեակ կողմերէ, քննադատելով «Լերան Ձայնը» ռատիոկայանը այս յայտագիրին սփռման համար, որուն ալիքները կը հասնէին բազմաթիւ արաբական երկիրներ: Դոկտ. Սալէհ Զահրէտտին այս գիրքի «Հայոց Ծագումը, Բնօրրանն Ու Մշակոյթը» (էջ 11-36) խորագրեալ առաջին գլուխին մէջ կը ներկայացնէ հայոց ծագումնաբանութիւնը, սկիզբը ըստ պատմահայր Մովսէս Խորանացիի: Ապա ան այս մասին իր ուսումնասիրութեան հորիզոնը աւելի լայն բանալով կը յիշէ գիտական հիմունքներով ներկայացուած տեսութիւնները հայ ազգին ծագման մասին: Պատմահօր գիրքին մէջ նշուած է հայոց ազգին կազմաւորման թուականը որպէս Քրիստոսէ առաջ ութերորդ դարը, հիմնուած այդ ժամանակին անոր ունեցած պատմական տուեալներուն վրայ: Իսկ գիտական հիմունքներու վրայ հիմնուած տուեալները հայ ազգին ծնունդը կը տանին մինչեւ վեց հազար տարի առաջ, ըստ բազմաթիւ հնագիտական պեղումներու արդիւնքներուն: Այս գլուխը հայոց պատմութեան արժէքաւոր մէկ ամփոփումն է, որ դոկտ. Սալէհ Զահրէտտին տքնաջանօրէն հաւաքած ու համադրած է, յիշելով հայոց բոլոր մայրաքաղաքները ժամանակագրական կարգով: Այս գլուխին մէջ հեղինակը մանրամասնօրէն կ'անդրադառնայ նաեւ հայոց լեզուին եւ մշակոյթին: Գիրքին երկրորդ գլուխին մէջ, որ խորագրուած է «Հայերը Թրքական Լուծին Տակ» (էջ 37-66), դոկտ. Սալէհ Զահրէտտին կ'ըսէ թէ օսմանցի սուլթաններուն քաղաքականութիւնը իրենց ենթակայ ժողովուրդներուն նկատմամբ հիմնուած էր «Բաժնէ որ տիրես» բնաբանին վրայ, եթէ կարելի է այդ մէկը բնաբան կոչել: Թուրքերը փոխանակ խաղաղութեամբ կառավարելու իրենց իշխած տարածքները, կարգ մը իսլամ ազգեր զինելով եւ անոնց ժամանակաւորպէս նեցուկ կանգնելով, դէմ հանեցին ուրիշ քրիստոնեայ ազգերու եւ մանաւանդ՝ հայերու: Անոնք շռայլօրէն զինեցին քիւրտերն ու չէրքէզները, ընկճելու համար հայերը, յոյներն եւ ասորիները: Այս արարքին մէջ առկայ էին ոչ միայն պարզ հալածանքներն ու կեղեքումները, այլ լայնածաւալ կոտորածներ ալ տեղի կ'ունենային: Թուրքերը կը նայէին բրիտանացի գաղութարարներու արարքներուն եւ անոնց մեթոտներուն կը հետեւէին, ինչպէս կ'ըսէ բրիտանացի մասնագէտ դասախօս Զիլի: Դոկտ. Սալէհ Զահրէտտին կ'աւելցնէ ըսելով, թէ հայերն ու քիւրտերը դարերով խաղաղութեան մէջ ապրած են: Թուրքերը այս երեւոյթը իրենց դէմ ուղղուած սպառնալիք մը կը սեպէին: Սկիզբը հայերն ու քիւրտերը նման էին իրար հետ խաղաղ դաշնակցութիւն կնքած ազգերու: Ըստ հեղինակին, զանազան պատմական աղբիւրներ կը յիշեն որ թուրքերը սկիզբէն որոշում տուած էին բնաջնջելու հայերը, որովհետեւ քիւրտերը իսլամ էին եւ դիւրին էր զանոնք իրենց մէջ կլանել (էջ 37-38): Ան կ'ըսէ թէ հայերը ընկճելու եւ բնաջնջելու նպատակին համար էր որ թուրքերը բազմահազար չէրքէզներ ընդունեցին իրենց իշխանութեան տակ գտնուող հողերուն վրայ (էջ 47-55): Նոյնպէս քիւրտերէ բաղկացած Համիտիյէ զօրախումբերու կազմութիւնը ուղղուած էր հայոց դէմ (էջ 55-58): Դոկտ. Սալէհ Զահրէտտին գիրքին 3-րդ գլուխին մէջ՝ «Հայոց Ջարդերը Տասնըիներորդ եւ Քսաներորդ Դարերուն» վերնագրով (էջ 67-104), առարկայականօրէն կը ներկայացնէ մեզի ծանօթ հայկական ջարդերը, ապա չորրորդ գլուխին մէջ, որ խորագրուած է «Թուրքերու Պնդումները Հայոց Ցեղասպանութեան Շուրջ» կու տայ անոնց սուտ եւ կեղծ արդարացումները իրենց ձեռքով գործած ոճիրներուն նկատմամբ: Դոկտ. Սալէհ Զահրէտտին կ'ըսէ թէ թուրքերը հայոց ինքնապաշտպանական զինեալ արարքները կը նկատէին իբրեւ ահաբեկչական գործողութիւններ ու այս ծիրին մէջ թուրք «պատմաբանները» խօսելով քսաներորդ դարու վերջին քառորդին մէջ թուրք դիւանագէտներու սպանութեան մասին կ'ըսեն. «Հայկական ահաբեկչութիւնը, որ ծագեցաւ 19-րդ դարու վերջերը տակաւին կը գոյատեւէ» (էջ 106): Ծածկելու համար իրենց գործած ահռելի ոճիրները, Թուրքիոյ Արտաքին Գործերու նախարարը 1983-ին ըսած է. «Հայ ահաբեկիչները վճռած են գործադրել ցեղասպանութիւն մը ներկայիս ինչպէս որ անոնք ըրած են քսաներոդ դարու սկիզբը» (էջ 106): Այսպիսով ամբողջ աշխարհի առջեւ թուրքերը իրենց գործած ոճիրները կը վերագրեն հայոց: Այս ուղղութեամբ նշեք թէ մինչեւ հիմա ո՛չ վեհաժողովները, ո՛չ համաձայնութիւններն ու քաղաքականութիւնը կրցած են զսպել թուրքերը, այլ միա՛յն հայոց ինքնապաշտպանական երկսայրի զինեալ պայքարը, որ սառսրեցուցած է օսմանցիներն ու թուրքերը: «Հայոց Ցեղասպանութեան Նկատմամբ Միջազգային Հասարակաց Պատասխանատուութիւնը» (էջ 149-190) խորագիրին տակ, հինգերորդ գլուխին մէջ դոկտ. Սալէհ Զահրէտտին կ'ընդգծէ ոչ միայն միջազգային անպատասխանատու կեցուածքը, այլ նաեւ կարգ մը հզօր երկիրներու հայոց դէմ թշնամական դիրքորոշումը՝ Հայասպանութեան հանդէպ ուրացումի եւ հերքումի խառն կեղծիքով դրսեւորուած: Այս ուղղութեամբ կ'արժէ շեշտել թէ այս պետութիւններու յարատեւօրէն Հայասպանութեան ուրացումը մեծապէս կը նպաստէ աշխարհի վրայ ցեղասպանութիւններու իրականացման, նաեւ կը քաջալերէ թուրքերն ու իրենց նման վայրենի ազգ-պետութիւնները ցեղապաշտական նպատակներու համար գործելու՝ նոր ոճիրներ ու ցեղասպանութիւններ գործադրելով, ինչպէս մեր օրերուն ականատես կ'ըլլանք պաղետինցի ժողովուրդին կոտորածներուն սիոնիստ Իսրայէլի կողմէ: Դժբախտաբար կարգ մը արեւմտեան մեծ պետութիւններ Իսրայէլի հետ նենգութեան եւ ոճիրներու առանցք մը կազմած են ո՛չ միայն պաղեստինցի ժողովուրդին, այլ ուրիշներու դէմ ալ, ուր շահագործելով «ազատութիւն եւ ժողովրդավարութիւն» սին լոզունգը ահռելի ոճիրներ կը գործեն եւ զանոնք լրբօրէն «գարուն»ներ կը կոչեն: Այս առանցքի պետութիւններն են որ մինչեւ օրս բառախաղերով Հայոց Ցեղասպանութիւնը չեն ճանչնար եւ դատարկախօսական լարախաղացութեամբ փաստականօրէն Թուրքիոյ կ'օժանդակեն: Գիրքին վեցերրորդ գլուխին մէջ որ վերնագրուած է «Հրեաներու Եւ Սիոնիզմի Դերը Հայոց Դատին Մէջ» (էջ 191-232), դոկտ. Սալէհ Զահրէտտին բազմաթիւ աղբիւրներ եւ պատմական վաւերաթուղթեր վկայակոչելով կ'ընդգծէ սիոնիզմի ունեցած բացասական դերը հայոց բնաջնջման ոճիրին ծրագրման ու գործադրման մէջ, նաեւ օգտուելով լիբանանահայ մտաւորականներ Պարոյր Երէցեանի եւ Գասպար Տէրտէրեանի գործերէն: Այս մասին հեղինակը կը մէջբերէ արաբ պայքարող Շեքիպ Արսլանի խօսքը. «Սիոնիզմը միայն արաբներու դէմ չէ եղած, այլ նաեւ բոլոր ժողովուրդներու համար ան ճամբաները կտրող ու գող է»: Հեղինակը այս գլուխին մէջ մանրամասնօրէն անդրադարձած է նաեւ սիոնիզմի գործելակերպին ու աշխարհի բոլոր ժողովուրդներու դէմ ունեցած նենգ մտադրութիւններուն: Գիրքին 7-րդ գլուխը վերնագրուած է «Հայերը Լիբանանի Մէջ» (էջ 233-276), ուր դոկտ. Սալէհ Զահրէտտին կը խօսի լիբանանահայ համայնքի կենսունակութեան եւ երկրին համար ունեցած դրական գործունէութեան մասին: «Յաւելուած» վերնագրեալ բաժինին մէջ (էջ 277-326), դոկտ. Սալէհ Զահրէտտին արաբ ընթերցողին կը ներկայացնէ ամբողջական Հայաստանի քարտէսը, Մէքքէի Շերիֆ Հիւսէյն Պըն Ալիի 1916ին հրապարակած հայ գաղթականները պաշտպանելու եւ պատսպարելու հրովարտակին պատճէնը, Երիտթուրքերու սիոնիզմի առընչութեամբ վերաբերեալ վաւերաթուղթերու պատճէններ եւ հայ-արաբական յարաբերութեանց վերաբերող փաստաթուղթեր: Այս բաժնին կը յաջորդէ սոյն ուսումնասիրութեան համար օգտագործուած արաբերէն, ֆրանսերէն եւ անգլերէն լեզուներով աղբիւրներու ցանկը (էջ 327-333): Դոկտ. Սալէհ Զահրէտտինի «Հայերը՝ Ժողովուրդ Եւ Դատ» արաբերէն ուսումնասիրութեան ծննդոցին ու բովանդակութեան ծանօթանալը ինքնին կը խօսի գիրքին բացառիկ կարեւորութեան ու կատարած դերին մասին, մանաւանդ նկատի ունենալով անոր գիտականութիւնն ու հրատարակութեան թուականը՝ երբ արդէն սկսած էր Արցախեան պահանջատիրական շարժումը եւ հայոց նկատմամբ նախորդ տարիներուն հայկական նորագոյն զինեալ ազատագրական պայքարով ստեղծուած հետաքրքրութիւնը համաշխարհայնօրէն կրկնապատկուած էր: Արդարեւ աւելի քան երեսուն տարուան հեռաւորութենէ դիտելով եւ քննարկելով այս աշխատութիւնը, իսկապէս երախտագիտական ու շնորհաւորելի է հեղինակին կատարած գործը:


text: Նորություններ - ԷԼԵԿՏՐԱՏԵԽՆԻԿԱ ԵՎ ՍԱՐՔԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐ VIETNAM ETE 2019 միջազգային ցուցահանդես FAYUN Electric Co., Ltd.- ը միացավ Վիետնամի ԷԼԵԿՏՐԱՏԵԽՆԻԿԱ ԵՎ ՍԱՐՔԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐ Ցուցահանդես Ավելի քան 86 միլիոն բնակչություն ունեցող Վիետնամը տարածաշրջանի դինամիկ եւ արագ զարգացող տնտեսությունն է: Վերջին տարիներին էներգիայի եւ նոր էներգետիկայի սեկտորները արագ զարգացել են եւ գնահատվում են որպես տարածաշրջանի գրավիչ ներդրումային տարածքներից մեկը: Վիետնամի կառավարությունը զարգանում է էներգիա, նոր էներգիայի օգտագործման խթանում, բայց դրա արդյունաբերական մակարդակի սահմանի պատճառով չի կարող արտադրել արտադրանքի բարձր ստանդարտ, այդ թվում էլեկտրաէներգիա եւ մեծապես կախված է ներմուծվող էներգետիկ արտադրանքներից, Չինաստանի ճանաչված արտադրանքի ստանդարտներից, Չինաստանի ձեռնարկության արտադրանքը զբաղեցնում է վերեւում գրեթե 70%, 95-ին Վիետնամի էլեկտրաէներգիայի կառուցման նոր էլեկտրակայանների հիմնադրման նախագիծը, ընդհանուր տեղադրված հզորությամբ, կավելանա 49044 ՄՎտ, էլեկտրակայանի նախագիծը ՝ 98-ին, իսկ տեղադրված ընդհանուր հզորությունը ՝ 59444 ՄՎտ: Այսպիսով, Վիետնամի էլեկտրաէներգիայի շուկան հսկայական բիզնեսի հնարավորություն է Չինական ընկերություններ: Շուկան: Վիետնամի կառավարությունը նախատեսում է տարեկան ավելի քան 4 միլիարդ դոլար ներդնել էլեկտրաէներգիայի զարգացման մեջ 2011-2015 թվականներին, ա ըստ կառավարության էլեկտրաէներգիայի զարգացման վեցերորդ գլխավոր հատակագծի Վիետնամի միջազգային էլեկտրաէներգիայի սարքավորումների եւ տեխնոլոգիաների ցուցահանդեսը, որպես առեւտրի խթանման ազգային կարեւորագույն նախագիծ, Վիետնամի միակ էլեկտրաէներգիայի արդյունաբերությունն է, որը ստացել է կառավարության աջակցությունը երկար տարիների մասնագիտական ցուցահանդեսով, որն անցկացվել է տնտեսապես զարգացած քաղաքում. հաջողությամբ անցկացրեց հինգ նստաշրջան ՝ Չինաստանից, Կորեայից, Գերմանիայից, Japanապոնիայից, Սինգապուրից, Թայվանից եւ բազմաթիվ ընկերությունների այլ երկրներից եւ տարածաշրջաններից: Այն էլեկտրական էներգիայի եւ էլեկտրիկի եւ էներգետիկայի ոլորտում չինական ձեռնարկությունների նախընտրելի ապրանքանիշի ցուցահանդեսն է ՝ վիետնամական շուկան ուսումնասիրելու համար: . Theուցահանդեսում մենք հաջողությամբ կապվել եւ կնքել ենք հաճախորդների հետ առեւտրային համագործակցություն, լիովին հասկացել ենք Վիետնամի էլեկտրաէներգիայի արդյունաբերության զարգացման կարգավիճակը եւ շուկայի պահանջարկը, եւ, ընդհանուր առմամբ, հավատում ենք, որ ցուցահանդեսը հասել է ակնկալվող նպատակին, եւ չինական էլեկտրաէներգիայի արտադրանքը մեծ ներուժ ունի: Վիետնամի շուկայում: Theուցահանդեսում մենք հետագայում շփվեցինք հին հաճախորդների հետ եւ ծանոթացանք ավելի շատ նոր հավանական հաճախորդների հետ: Միեւնույն ժամանակ, մենք նաեւ դիտարկել եւ սովորել ենք նույն արդյունաբերության մրցակիցներից: Մեր նպատակն է շարունակական հետախուզումը եւ նորարարությունը `ավելի բարձրորակ արտադրանք եւ ծառայություններ ստեղծել:


text: Դեպքեր Ապրիլի 10 - Նիկոլայ Առաջին Ռոմանով կայսեր հրամանագրով, Անդրկովկասը բաժանվեց երկու մասի՝ Վրացա-Իմերեթական նահանգ՝ Թիֆլիս կենտրոնով եւ Կասպիական մարզ՝ Շամախի կենտրոնով։ Ծնունդներ Փետրվարի 23 - Կառլ Մենգեր, ավստրիական տնտեսագետ, Տնտեսագիտության տեսության ավստրիական դպրոցի հիմնադի Ապրիլի 2 - Էմիլ Զոլա, ֆրանսիացի գրող, հրապարակախոս, քաղաքական գործիչ Հոկտեմբերի 12 - Հելենա Մոզեեւսկա, լեհ դերասանուհի Ապրիլ 5 - Ղազարոս Աղայան, նշանավոր մանկավարժ, գրող, հրապարակախոս (վ. 1911) Մայիս 13 - Ալֆոնս Դոդե, ֆրանսիացի վիպասան, թատերագիր, (վ. 1897) Դեկտեմբեր 12 - Գարեգին Սրվանձտյան, բանասեր-բանահավաք, ազգագրագետ, հասարակական գործիչ (վ.1892) Սմբատ Շահազիզ - հայ բանաստեղծ, հրապարակախոս (վ. 1907) Մահեր Մարտի 2 - Հենրիխ Օլբերս, գերմանացի աստղագետ, բժիշկ եւ ֆիզիկոս 1840 Տարեթվեր


text: Հուլիսի 15, տարվա 196-րդ (նահանջ տարիներին՝ 197-րդ) օրն է։ Տարվա ավարտին մնում է 169 օր։ Դեպքեր 1776 - Միլանում բացվում է Լա Սկալա թատրոնը 1795 - «Մարսելյեզը» պաշտոնապես դառնում է Ֆրանսիայի օրհներգը 1910 - իր գրքում Էմիլ Կրեպելինը իր նկարագրած հիվանդությանը տալիս է իր գործընկեր Ալոիս Ալցհայմերի անունը 1983 - Փարիզի Օրլի օդանավակայանում ԱՍԱԼԱ-ի թուրքական օդանավի դեմ կազմակերպած զինված գործողության ժամանակ սպանվում է 8, վիրավորվում՝ 55 մարդ 2006 - հիմնադրվում է Թվիթթեր միկրոբլոգային ծառայությունը 2009 - Տու-154 օդանավը Երեւան թռչելիս Թեհրանի օդանավակայանից օդ բարձրանալուց 16 րոպե անց ենթարկվում է վթարի, զոհվում են օդանավի բոլոր 168 ուղեւորներն ու անձնակազմի անդամները Ծնունդներ 1606 - Ռեմբրանդ վան Ռեյն հոլանդացի գեղանկարիչ 1812 - Բեննո Ադամ, Մյունխենի գերմանացի նկարիչ 1898 - Վարսենիկ Աղասյան, հայ բանաստեղծուհի, դրամատուրգ 1909 - Վալտեր Արամյան, հայ արձակագիր, թարգմանիչ 1911 - Աղավնի, հայ բանաստեղծուհի, արձակագիր, թարգմանչուհի 1930 - Ժակ Դերիդա ֆրանսիացի փիլիսոփա 1940՝ Մկրտիչ Մինասյան, ճարտարապետ Խոսե Սարուխան, մեքսիկացի կենսաբան 1961 - Ֆորեսթ Ուիթակեր ամերիկացի դերասան 1965 - Դեյվիդ Միլիբենդ անգլիացի քաղաքական գործիչ 1973 - Ջոն Դոլմայան ամերիկահայ երաժիշտ 1986 - Ստոյա ամերիկացի պորնոդերասանուհի եւ մոդել 1990 - Զաք Պողոսյան ամերիկահայ հոկեյիստ Մահեր 1890 - Գոտֆրիդ Կելլեր շվեյցարացի գրող 1904 - Անտոն Չեխով ռուս գրող եւ դրամատուրգ 1916 - Իլյա Մեչնիկով ռուս կենսաբան 1977 - Կոնստանտին Ֆեդին ռուս գրող 1979 - Խուանա դե Իբարբուրու, ուրուգվայցի բանաստեղծ 2011 - Դոնարա Մկրտչյան, դերասանուհի 2012 - Սելեստա Հոլմ ամերիկացի դերասանուհի 2017 - Մարիամ Միրզախանի իրանցի մաթեմատիկոս Տոներ Բոթսվանա՝ Նախագահի օր Բրունեյ՝ Սուլթանի օր Ծանոթագրություններ


text: Դեպքեր Ապրիլի 21 - առաջին անգամ ընտրվել է Արդարության Համաշխարհային Տունը՝ ամենաերիտասարդ համաշխարհային կրոնի՝ Բահայի հավատի ղեկավար մարմինը Հունիսի 16 - Վալենտինա Տերեշկովա, խորհրդային տիեզերագնաց, աշխարհի առաջին կին տիեզերագնացը թռավ տիեզերք Ծնունդներ Հունվարի 1 - Արշակ Քոչինյան, հայ բանաստեղծ, Հայաստանի գրողների միության անդամ (2007 թ.-ից) Հունվարի 9 - Սամվել Փիլոյան, թատրոնի եւ կինոյի հայ դերասան։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2014) Հունվարի 20 - Անաստաս Փիրուզյան, հայ մաշկաբան, բժիշկ, բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Հունվարի 21 - Հակիմ Օլաջուվոն, նիգերիացի նախկին բասկետբոլիստ Հունվարի 23 - Ժոզե Մոուրինյո, պորտուգալացի նախկին ֆուտբոլիստ, մարզիչ Հունվարի 20 - Ինգեբորգա Դապկունայտե, թատրոնի եւ կինոյի լիտվացի դերասանուհի, Լիտվական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1989) Հունվարի 28 - Արթուր Բախտամյան, հայ հաղորդավար, ռեժիսոր, սցենարիստ, լրագրող Փետրվարի 15 - Սուսաննա Հարությունյան, հայ արձակագիր Փետրվարի 16 - Արա Կարագյան, թատրոնի եւ կինոյի հայ դերասան Փետրվարի 18 - Միշել Տեր-Զաքարյան, ֆրանսահայ նախկին ֆուտբոլիստ եւ մարզիչ Փետրվարի 25 - Արմեն Մարտիրոսյան, հայ երգահան, կոմպոզիտոր, պրոդյուսեր Մարտի 6 - Արամ Հովհաննիսյան, հայ քաղաքական գործիչ, ՀՀ Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր Մարտի 9 - Ռուբեն Հայրապետյան, հայ գործարար, Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախկին նախագահ (2002-2018) Մարտի 11 - Արման Մելիքյան, հայ քաղաքական գործիչ, դիվանագետ, Արցախի արտաքին գործերի նախկին նախարար Մարտի 23 - Միչել, Իսպանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան Մարտի 28 - Սոնա Հովհաննիսյան, հայ դիրիժոր, խմբավար, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2010) Մարտի 30 - Դմիտրի Գրոմով, ուկրաինացի ֆանտաստ գրող Ապրիլի 8 - Տիգրան Խզմալյան, հայ ռեժիսոր, սցենարիստ, Հայաստանի եվրոպական կուսակցության համանախագահ Ապրիլի 13 - Գարրի Կասպարով, հայ-հրեական ծագումով շախմատիստ, գրոսմայստեր Ապրիլի 18 - Հմայակ Բադալյան, հայ բժիշկ-ռեանիմատոլոգ, թունաբան, բժշկական գիտությունների դոկտոր Ապրիլի 23 - Միչել (ֆուտբոլիստ), իսպանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան Մայիսի 7 - Հովհաննես Երանյան, հայ արձակագիր, Հայաստանի գրողների միության անդամ (2003 թ.-ից) Մայիսի 10 - Արայիկ Գրիգորյան, հայ քաղաքական գործիչ, ձեռնարկատեր, «Ավշարի գինու գործարան»-ի նախագահ Մայիսի 14 - Լիլիթ Եփրեմյան, հայ երաժշտագետ, հոգեբան, սոցիոլոգ, ցեղասպանագետ, լրագրող, թարգմանիչ Մայիսի 15 - Ներսիկ Իսպիրյան, հայ երգիչ, երգահան, առավելապես հայտնի է իր հայրենասիրական կատարումների համար Մայիսի 25 - Մայք Մայերս, կանադացի դերասան, կատակերգու, սցենարիստ եւ ֆիլմերի պրոդյուսեր Մայիսի 29 - Դեբորա Բլոք, բրազիլացի դերասանուհի, մոդել Հունիսի 3 - Փոլ Խլեբնիկով, ռուսական ծագմամբ ամերիկացի լրագրող եւ հրապարակախոս (մ. 2004 թ.) Հունիսի 15 - Հելեն Հանտ, ամերիկացի դերասանուհի Հունիսի 19 - Բագրատ Ենոքյան, հայ դեղագետ-քիմիկոս, քիմիական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ Հունիսի 26 - Միխայիլ Խոդորկովսկի, ռուս գործարար, հասարակական եւ քաղաքական գործիչ, քննադատ, հրապարակախոս Հուլիսի 1 - Մանուկ Հախվերդյան, թատրոնի եւ կինոյի հայ դերասան Հուլիսի 2 - Հարություն Հարությունյան, հայ լրագրող, արձակագիր, հասարակական գործիչ Հուլիսի 3 - Արմեն Գեւորգյան, հայ երգիչ, երաժիշտ (մ. 2019 թ.) Հուլիսի 17 - Նունե Բադալյան, հայ օպերային երգչուհի (սոպրանո)։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2014) Հուլիսի 22 - Էմիլիո Բուտրագենիո, իսպանացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող Օգոստոսի 6 - Արմինե Հովհաննիսյան, հայ հասարակական գործիչ, դիվանագետ, իրավաբան Օգոստոսի 9 - Ուիթնի Հյուսթոն, ամերիկյան երգչուհի եւ դերասանուհի (մ. 2012 թ.) Արարատ Զուրաբյան, հայ քաղաքական եւ պետական գործիչ, ՀՀՇ կուսակցության նախագահ Օգոստոսի 14 - Կարեն Կարապետյան, ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ վարչապետ (2016-2018), Երեւանի նախկին քաղաքապետ (2010-2011) Օգոստոսի 22 - Թորի Ամոս, ամերիկացի երգչուհի եւ դաշնակահարուհի Օգոստոսի 27 - Արթուր Գրիգորյան, հայ լրագրող, ռեժիսոր, Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության թղթակից (1998-2019) Օգոստոս 28, Պատրիկ Մալաքյան, հայազգի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան, Մարսելի հայկական բարեգործական ընդհանուր միության նախագահ Սեպտեմբեր 5 - Աննա Էլբակյան, հայ դերասանուհի Նոյեմբերի 10 - Միխայիլ Եֆրեմով, թատրոնի եւ կինոյի խորհրդային եւ ռուս դերասան, թատերական ռեժիսոր, հեռուստահաղորդավար, ՌԴ վաստակավոր արտիստ (1995) Նոյեմբերի 14 - Լոլիտա Միլյավսկայա, ռուսական էստրադային երգչուհի, դերասանուհի, հեռուստահաղորդավարուհի, ռեժիսոր Նոյեմբերի 27 - Մարկ Հոպլամազյան, ազգությամբ հայ ամերիկացի գործարար, «Hyatt» հյուրանոցներ ընկերության նախագահ եւ գործադիր տնօրեն Վլադիմիր Մաշկով, թատրոնի եւ կինոյի խորհրդային եւ ռուս դերասան, ռեժիսոր, ՌԴ ժողովրդական արտիստ (2010) Դեկտեմբերի 9 - Զուրաբ Ժվանիա, վրացի քաղաքական եւ հասարակական գործիչ (մ. 2005 թ.) Դեկտեմբերի 23 - Վիոլետ Գրիգորյան, հայ բանաստեղծ, էսսեիստ Դեկտեմբերի 26 - Լարս Ուլրիխ, ամերիկացի թմբկահար, պրոդյուսեր եւ արտիստ Մահեր Հունվարի 7 - Լիդիա Դուռնովո, ռուս արվեստաբան, վերականգնող նկարիչ Օգոստոսի 27 - Դյու Բոյս Դյուբուա, ամերիկացի գրող, պատմաբան, սոցիոլոգ Սեպտեմբերի 13 - Վիլյամ Հայկազյան, հայ կինոռեժիսոր եւ սցենարիստ Դեկտեմբերի 26 - Հովհաննես Մարգարյան, հայ ճարտարապետ (ծ. 1901 թ.) Միքայել Մանուչարյան, բանվոր-հեղափոխական Ծանոթագրություններ 1963 Տարեթվեր


text: Հայ ռեժիսորների ֆիլմերը 2009 թ.-ին կներկայացվեն Կաննի եւ Վենետիկի կինոփառատոններին 16:34 18 Նոյեմբերի 2008 Երեք հայ ռեժիսորների ֆիլմերը 2009 թ.-ին կներկայացվեն Կաննի եւ Վենետիկի կինոփառատոններին, հայտնեց Ազգային կինոկենտրոնի տնօրեն Գեւորգ Գեւորգյանը։ Ինչպես երեքշաբթի մամուլի ասուլիսի ժամանակ հայտնեց Գեւորգյանը, հաջորդ տարի միջազգային փառատոններին կմասնակցեն Ալբերտ Մկրտչյանի «Տխուր փողոցի լուսաբացը», Հարություն Խաչատրյանի «Սահման» եւ Հովհաննես Գալստյանի «Խճճված զուգահեռներ» ֆիլմերը։ Մկրտչյանի ֆիլմն արդեն ներկայացվել է Երեւանում, մյուս երկու ֆիլմերը սպասում են իրենց պրեմիերաներին։ «Տխուր փողոցի լուսաբացը» ֆիլմը Գյումրի քաղաքի բնակիչների պատմությունն է 1990-ականների սկզբին՝ Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության թեժ պահին։ Ֆիլմի գլխավոր դերակատարներն են Անահիտ Հարությունյանը եւ Գուժ Մանուկյանը։ Կինոկենտրոնի տնօրենը նաեւ հավելեց, որ «Խճճված զուգահեռներ» ֆիլմի աշխատանքները դեռ շարունակվում են եւ կավարտվեն մինչեւ ընթացիկ տարեվերջ։ «Հայկական ֆիլմերը հաճախ են մասնակցում միջազգային կինոփառատոնների եւ մրցանակների արժանանում, բացի այդ մի շարք երկրներում Հայկական կինոյի օրեր են անցկացվում»,- եզրափակեց Գեւորգյանը։ --0--


Рօждествօ ս Сօчельнսк в январе 2021 гօда: нарօдные традսцսս ս прսметы – Эзотерика и самопознание Рօждествօ ս Сօчельнսк в январе 2021 гօда: нарօдные традսцսս ս прսметы Дօлгօжданный празднսк Рօждества Хрսстօва — время, кօгда верующսе выхօдят սз самօгօ длսннօгօ пօста. В Сօчельнսк начսнают гօтօвսться к правօславнօму Рօждеству, ս в этօ время сօблюдают традսцսս, кօтօрые пօмօгают прսвлечь пօзսтսвные сօбытսя ս благօпօлучսе в жսзнь. Существует мнօжествօ традսцսй, а также прսмет, кօтօрые переաлս к нам օт прежнսх пօкօленսй. Эксперты сайта dailyhoro.ru рекօмендуют пօзнакօмսться с օснօвнымս սз нսх, чтօбы прօвестս Сօчельнսк ս Рօждествօ в хօрօաем настрօенսս ս не навлечь на себя непрսятнօстս. Традսцսս Сօчельнսка: օт древнօстս дօ 2021 гօда В 2021 гօду Сօчельнսк օтметят 6 января в среду. Утрօ Сօчельнսка начսнается с тօржественных служб в храмах ս церквях, куда устремляются верующսе, чтօбы вօзнестս мօлսтвы Высասм Сսлам. В предпразднսчный день кօлядуют — надевают кօстюмы ս хօдят пօ дօмам, распевая веселые песнս-кօлядкս. Всем, кօму кօлядующսе пօстучат в дверս, пօлагается օткупаться кօнфетамս ս սнымս угօщенսямս. Традսцսօннօ на Сօчельнսк гадают, чтօбы узнать свօе будущее. Девуաкս гадают на суженых ս скօрую свадьбу. В прօաлые времена гадать ухօдսлս в баню, чтօбы нսктօ не пօмеաал увսдеть свօю судьбу. Канун Рօждества — время օтдыха, кօгда օставляют тяжелую рабօту, не ссօрятся ս не кօнфлսктуют, не օтказывают в пօмօщս тем, ктօ нуждается в пօддержке ս прօсят прօщенսя у блսзкսх. Прօщают ս тех, ктօ прսхօдսт с սскреннսм раскаянսем. Самօй главнօй традսцսей Сօчельнսка օстается прսем пսщս пօсле пօявленսя на небе первօй звезды. Ее сօблюдают в память օ Вսфлеемскօй звезде, кօтօрая указала вօлхвам путь к месту рօжденսя սսсуса. Рօждествօ Хрսстօвօ օтмечают празднսчнымս угօщенսямս, сօбսраясь в кругу семьս. Главнымս блюдамս օстаются кутья ս сօчսвօ, кօтօрымս пօтчуют всех гօстей, пօздравляя с велսкսм празднսкօм. В Рօждествօ, в օтлսчսе օт Сօчельнսка, гаданսя пօд запретօм. Церкօвь прսзывает օтказаться օт нսх ս пօмօлսться Высասм Сսлам, чтօбы օбрестս սх пօкрօвսтельствօ. Мօлսтвы вօзнօсят ս для укрепленսя семейных уз, славят Гօспօда ս Бօгօрօдսцу. Рօждествօ, как ս Сօчельнսк, — время кօлядօк. Кօлядօвать мօжнօ всей семьей, прսдумав празднսчные кօстюмы ս наведавասсь в гօстս к блսзкսм. Веселые песнս ս частуաкս станут залօгօм хօрօաегօ настрօенսя. Еще օднօй красսвօй ս важнօй традսцսей Рօждества օстается украաенսе елей. На верասну рօждественскօгօ дерева пօмещают звезду, а пօд негօ օбязательнօ кладут пօдаркս, кօтօрые наутрօ найдут детս. Прսметы Сօчельнսка ս Рօждества Сօгласнօ прսмете, в Сօчельнսк мօжнօ стать жертвօй нечսстս, ս для тօгօ, чтօбы этօгօ не случսлօсь, наաս предкս прսдумалս хսтрօсть. օнս надевалս օдежду наսзнанку, чтօбы օстаться неузнаннымս, а также սспօльзօвалս օберегս օт нечսстօй сսлы. Пօ прսмете в нօчь с 6 на 7 января не спят, чтօбы не прօпустսть Бօжью благօдать, спускающуюся с Небес. Те, ктօ бօдрствует, пօлучают пօкрօвսтельствօ на целый гօд. Тем, ктօ 6 января услыասт грօмкսй сօбачսй лай, будет везтս с деньгамս в теченսе всегօ гօда. Еще օдна прսмета гласսт, чтօ перед Рօждествօм не хօдят на рыбалку. Тем, ктօ наруասт запрет, в дверь пօстучսт беда. Чսхнуть девуաке սлս парню вօ время празднսчнօгօ застօлья на Сօчельнսк — к скօрօму замужеству սлս женսтьбе. Яркօе звезднօе небօ в Рօждествօ сулսт бօгатый урօжай օрехօв, грսбօв ս ягօд. Наաս предкս радօвалսсь звездам, так как օнս предвещалս хօрօասй гօд ս для скօтսны: прսплօд будет бօгатым ս крепкսм пօ здօрօвью. Снегօпад на Рօждествօ — к ранней весне, а еслս день мօрօзный с сսльнымս пօрывамս ветра, тօ ս весна прսдет пօзднօ. Пօ прսмете на празднսчный стօл в день Рօждества ставят 12 пօстных блюд, чтօбы каждый нօвый месяц стал удачным. Прսмета гласսт, чтօ тем, ктօ сօверասл на Рօждествօ хօтя бы օднօ дօбрօе делօ бескօрыстнօ, весь гօд будет везтս в делах. С глаз дօлօй — из сердца вօн: как ведут себя знаки Зօдиака, кօгда им разбивают сердце


Ում են տեսնում պատուհանից Սարգսյանն ու Ծառուկյանը. զրույց Epress.am-ում (ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ)


«Դե ապացուցի, արա՜. տղա ես՝ ասա, որ ՌԴ ԱԳՆ-ն, Պուտինը, համանախագահությունը սուտ են ասում» — irakanum.am Home»Uncategorized @hy»«Դե ապացուցի, արա՜. տղա ես՝ ասա, որ ՌԴ ԱԳՆ-ն, Պուտինը, համանախագահությունը սուտ են ասում» «Դե ապացուցի, արա՜. տղա ես՝ ասա, որ ՌԴ ԱԳՆ-ն, Պուտինը, համանախագահությունը սուտ են ասում» Կառավարության եւ ազգային ժողովի միջեւ հարցուպատասխանի ժամանակ դեկտեմբերի 8-ին վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հերթական անգամ բղավեց ընդդիմադիր խմբակցությունների վրա՝ պնդելով, թե Արցախը հանձնածներն իրենք են՝ նախկինները։ «Պատերազմը կանխելու միակ ձեւը տարածքները տալն էր առանց ԼՂ կարգավիճակի ճշգրտման։ 2018թ.-ին ստացած բանակցային բովանդակությամբ Արցախն Ադրբեջանի կազմում չգտնվելը չուներ անգամ տեսական հնարավորություն։ Ավելին՝ 2016թ.-ի դրությամբ բանակցային գործընթացում եղել է աղետ, եւ Արցախը կորցրել է Ադրբեջանի կազմից դուրս լինելու գործնական եւ տեսական բոլոր հնարավորությունները»,- պնդում արեց Նիկոլ Փաշինյանը։ ՔՊ-ական պատգամավոր Արման Եղոյանն էլ իր հերթին ասել էր. «2019թ.-ի առաջարկներում նորություն չի եղել։ Սկզբից 5, հետո՝ 2 շրջան վերադարձնելը՝ առանց ԼՂ կարգավիճակի հստակեցման. յոթ շրջանի վերադարձ՝ կարգավիճակի հարցի հստակեցման հետաձգմամբ։ Ուզում եք Լավրովի պլան կոչեք, ուզում եք՝ Մինսկի խմբի առաջարկ կոչեք։ Փաստաթղթի բովանդակությունը 2016թ. հունվարից հետո չի փոխվել»։ «Առավոտը» ՀՀԿ փոխնախագահ, ԱԺ նախկին փոխնախագահ Էդուարդ Շարմազանովին խնդրեց պարզաբանում ներկայացնել՝ 2018թ.-ի դրությամբ առկա բանակցային օրակարգի մանրամասների վերաբերյալ։ Մեզ հետ զրույցում Էդուարդ Շարմազանովը նախ շեշտեց. «Հազար ու մի անգամ արձագանքել եմ նման անհեթեթություններին, բայց մեկ անգամ էլ կասեմ. 2016թ.-ի դրությամբ բանակցային ժառանգության մասին լավագույնս խոսել է Նիկոլ Փաշինյանի «կառուցողական գործընկեր» Իլհամ Ալիեւը՝ հոկտեմբերի յոթին Ադրբեջանի կառավարության նիստում պարզ ասելով, որ իրեն փակ դռների հետեւում ճնշում են ճանաչել Արցախի անկախությունը։ Բա եթե բանակցային ժառանգությունը հողեր տալու մասին էր, իսկ կարգավիճակի ու անկախության մասին խոսք չկար, այդ ինչպե՞ս է ստացվում, որ Ալիեւը նման բան է ասել։ Ինչպես հիմա Նիկոլն է խեղճացած ասում՝ «էյվազլի», այն ժամանակ էլ Ալիեւն էր խեղճացած ասում, որ իրեն ճնշում են ճանաչել Արցախի անկախությունը։ Սա մեկ։ Երկրորդ, վերջերս ՌԳ ԱԳՆ-ն տվեց բանակցային ժառանգության ողջ փուլերն իրենց մանրամասնությամբ։ Մինչեւ այդ էլ 2019թ. հունվարին ԵԱԽՀ ՄԽ ռուսաստանցի համանախագահ Իգոր Պոպովն էր տվել. սեւով սպիտակի վրա գրված է, որ լինելու է վերջնական կարգավիճակի խնդիր, ավելին՝ պետք է լինի հանրաքվե՝ ԼՂ բնակչության։ Այդտեղ «Ադրբեջան» բառ չկա, մինչդեռ Նիկոլ Փաշինյանը խորհրդարանում լկտիաբար ստում է...փաստաթուղթը ես հրապարակել եմ իմ էջում՝ ռուսերեն բնօրինակով, որում հստակ ամեն ինչ գրված է։ Լավրովն ասել է, Պոպովը եւս, որ սրանք սուտ են խոսում, էլ ես ի՞նչ մեկնաբանեմ նման ապուշությունը։ Բացի այդ, եթե Նիկոլ Փաշինյանը պնդում էր, թե 2018թ.-ին պետք է ամեն ինչ տար, որպեսզի պատերազմ չլիներ, բա ինչո՞ւ էր խորհրդարանում ասում, թե Ալիեւը «կառուցողական» է։ Բա որտե՞ղ էր Ալիեւի կառուցողականությունը, թե նա մեզանից ամբողջն ուզում էր։ Բա այդ Նիկոլ Փաշինյանը չէ՞ր, որ ասում էր, թե ամեն ինչ սկսում է իր՝ սեփական կետից, որ պետք չի անհանգստանալ՝ ինչ ուզում, դա էլ բանակցում է։ Այդ ինքն է հրաժարվել Վիեննայի եւ Սանկտ Պետերբուրգի բանակցություններից։ Ես ուղղակի զարմանում եմ, որ կապիտուլյացիայից մեկ տարի անց մենք դեռ նման բաներ ենք քննարկում, պատասխանում այդ մարդու ասածներին։ Ամեն ինչ շատ պարզ է։ Նա ծրագրված գնացել է պատերազմի եւ ծրագրված մսխել է հայկական շահերը։ Նորից եմ ասում՝ եթե 2018թ.-ի դրությամբ իր ասած վիճակն էր, ինչո՞ւ էր ասում, թե Արցախը Հայաստան է եւ վերջ...»։ Էդուարդ Շարմազանովը նշեց, որ Սերժ Սարգսյանի թողած բանակցային ժառանգությունը լավագույնս նկարագրել է Իլհամ Ալիեւը՝ ասելով, որ իրեն ճնշում են ճանաչել Արցախի անկախությունը. «Այո, 2016թ.-ին բան էր փոխվել հօգուտ Հայաստանի՝ ի դեմս Վիեննայի եւ Սանկտ Պետերբուրգի պայմանավորվածությունների։ Երկրորդ, 2018թ.-ից հետո Պոպովը հստակ ասել է, թե ինչ ժառանգություն կա։ Լուկաշենկոյի եւ Սերժ Սարգսյանի հայտնի ձայնագրությունը բա ի՞նչ էր։ Կամ, Իլհամ Ալիեւը ո՞նց հայտարարեց 2018թ.-ին, որ Ադրբեջանը մասնակցել է Սերժ Սարգսյանի՝ իշխանությունից հեռացմանը, այսինքն, հայկական բառապաշարով ասած՝ թափշյա հեղափոխության փայատեր է եղել։ Բա եթե նախկին իշխանությունն ամեն ինչ տվող էր, Ալիեւը ինչի՞ էր ասում, թե ներդրում ունի դրանում։ Այսինքն, նախկինները տվող էին, Ալիեւն էլ մանկուց երազում էր, որ Նիկոլը դառնա վարչապետ, Նիկոլից վերցնի՞ ... եթե մի մարդ ընդդիմադիր պատգամավորի հարցին ի պատասխան չի ասում, որ այո, Շուշին ու Հադրութն օկուպացված են, էլ ի՞նչ եք ուզում։ Նա վախենում է դա ասել։ Սպասեք նրան, որ վաղը չէ մյուս օրը կասի, թե կապիտուլյացիայի տակ իր ստորագրությունը չէ, ինքը չի եղել, մենակ Պուտինն ու Ալիեւն են եղել...»։ Նույն հարցուպատասխանի ժամանակ Նիկոլ Փաշինյանը նաեւ հետեւյալն էր ասել. «Մեզ ասում էիք՝ կանխեք պատերազմը... մինչեւ հիմա ձեր երկու քաղաքական ուժերը չեն հայտարարել՝ եթե 2020թ.-ին իրենք լինեին, կանեին այս-այս-այն, որ կանխվեր պատերազմը։ Ինչո՞ւ չեք ասում»։ Այս հարցադրմանն ի պատասխան՝ Էդուարդ Շարմազանովը նշեց. «Ո՞նց չենք ասել։ Առաջին օրվանից ենք հայտարարել։ Այդ խելոքին ասեք, որ երբ մենք էինք իշխանություն, մեր օրոք եղել է պատերազմ, եւ Հայաստանն ու հայ ժողովուրդը հաղթել են, իսկ Ադրբեջանը Ռուսաստանի միջոցով աղերսել է զինադադար։ Կարո՞ղ է այդպես չի։ Ադրբեջանը չի կարողացել գրավել որեւէ հայկական բնակավայր։ 2016թ.-ին, երբ մեր օրոք պատերազմ եղավ, տեսանք, թե ոնց է բանակը կռվել, ոնց են բանակի ղեկավարությունն ու խորհրդարանն իրենց դրսեւորել, ու դրանից հետո քանի արտասահմանցի պատգամավոր է ժամանել, ու ինչպես է դրսեւորվել մեր հռետորաբանությունը։ Այդ պատերազմում մենք եւ ռազմի դաշտում ենք հաղթել, եւ դիվանագիտության դաշտում՝ ի դեմս Վիեննայի եւ Սանկտ Պետերբուրգի պայմանավորվածությունների։ Դրան հաջորդած ԵԱՀԿ ՄԽ համանախագահների հայտարարություններում եղել է ինքնորոշման իրավունքի իրացումը։ Իսկ 2020-ի դրությամբ կանեինք նույնը, ինչ 2016-ին ենք արել. մայիսի իննին ուլտիմատում չէինք ներկայացնի համանախագահներին, Վիեննայի եւ Սանկտ Պետերբուրգի պայմանավորվածություններից չէիք հրաժարվի, բանակցային բովանդակության մանրամասներն Ալիեւից չէինք իմանա, Դուշանբեում սեպարատ պայմանավորվածությունների չէինք գնա, Արցախի հերոսներին չէինք վարկաբեկի ու կալանավորի, չէինք հարձակվի եկեղեցու ու ազգային արժեքների վրա, չէինք գնա Ստեփանակերտ ու ասեինք՝ Արցախը Հայաստան է եւ վերջ, ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղարի վրա շինծու քրեական գործ չէինք հարուցի, Պուտինին կդիմավորեինք ինչպես հարկն է, որովհետեւ դա մեր երկրի օրենսդրության պարտադիր պայման է, չէինք արհամարհի մեր ռազմավարական դաշնակցին, երբ ՀԱՊԿ-ը պլան էր տալիս, կգնայինք-կմասնակցեինք, կաշխատեինք հետները, չէինք ասի՝ «Լավրովը թող ադապտացվի» եւ այսպես շարունակ։ Ինքը մոռանում է ասել ամենակարեւոր բաները։ Մի հատ հարցրեք նրան՝ 2020թ. հոկտեմբերի 19-ին ինչո՞ւ չի լսել ՌԴ նախագահին, որը հարցազրույցում ասել էր՝ «Ի զարմանս ինձ, մեր հայ գործընկերները չընդունեցին այն առաջարկը, որով հարավում աննշան տարածքներ էին անցնում Ադրբեջանին, իսկ Շուշին մնում էր հայկական վերահսկողության տակ»... եթե այդպես չի, թող ալամ աշխարհի դիմաց կանգնի ու ասի, որ Պուտինը սուտ է խոսում։ Պուտինն ասել է՝ «Ադրբեջանը համաձայն է եղել, Նիկոլ Փաշինյանն է հրաժարվել»։ Ընդ որում, շատ լավ իմանալով, որ այդ պայմաններն ավելի լավն են եղել։ Նոյեմբերի իննին որ գնում էր ստորագրելու, հողեր տալու վերջնաժամկետ կար, բայց գերիներ վերադարձնելու ժամկետ չկա՞ր։ Բա որ բոլորը բոլորի դիմաց էին, ինչո՞ւ ադրբեջանցի բոլոր գերիներին տվեց, իսկ մեր գերիներին թողեց այնտեղ»։ Նշյալ հարցուպատասխանի ժամանակ Նիկոլ Փաշինյանը նաեւ պնդում արեց, թե բանավոր պայմանավորվածությունների մասին խոսք լինել չի կարող։ Սա առաջացրեց ընդդիմադիր պատգամավորների զարմանքը, որովհետեւ ավելի վաղ Նիկոլ Փաշինյանը, պատասխանելով հարցադրումներին, թե Կովսականից եւ Սանասարից ինչու են հայկական ուժերը հետքաշվել մինչեւ Սյունիքի սահման՝ ասել էր, որ դա իր հրամանն է եղել պաշտպանության այդ ժամանակվա նախարար Վաղարշակ Հարությունյանին եւ որ դա տեղի է ունեցել բանավոր փոխըմբռնման արդյունքում։ Այս առնչությամբ էլ Էդուարդ Շարմազանովը նկատեց. «Ինքն է խորհրդարանում հայտարարել, որ Վաղարշակ Հարությունյանին ինքն է հրամայել։ Պետրոս Ղազարյանին տված հարցազրույցում ինքը բառացի ասաց, որ դա եղել է բանավոր ըմբռնման արդյունքում։ Սա փաստ է։ 3,5 տարի ասում է՝ «կապացուցենք, կապացուցենք»։ Դե ապացուցի, արա՜։ Այսինքն, ասելու ես, որ Լավրովը, Պուտինն ու Պոպովը սուտ են ասո՞ւմ, որ ԱՄՆ-ն ու Ֆրանսիան սուտ են ասո՞ւմ։ Տղա ես՝ կանգնի տղամարդավարի ասա, որ Պոպովը փաստաթուղթ ներկայացնելիս խաբում է, որ Լավրովը խաբում է։ Տղա ես՝ կանգնի ասա, ինչի՞ ես ժողովրդիցդ թաքցնում։ Կանգնի տղամարդավարի ասա, որ ՌԴ ԱԳՆ-ն, ԵԱՀԿ համանախագահությունը խաբում են։ Կարա՞ս...միանգամից ընդդիմության վրա է գոռում, մինչդեռ ընդդիմությունը Լավրովի եւ Պոպովի խոսքերն էր մեջբերում»։ Edita Atoyan2021-12-13T16:06:27+04:0013 Դեկտեմբերի 16:26|Uncategorized @hy|0 Comments


Կյանքից հեռացավ ծիծաղի թագուհին. Վախճանվել է դերասանուհի Սվետլանա Գրիգորյանը - MediaLab Newsroom-Laboratory 13.05.2014 | 756 դիտում Կյանքից հեռացավ ծիծաղի թագուհին. Վախճանվել է դերասանուհի Սվետլանա Գրիգորյանը Հայաստանի թատերական գործիչների միությունը մեծ ցավով տեղեկացնում է, որ վախճանվել է հայ թատրոնի նշանավոր վարպետներից մեկը՝ ՀՍՍՀ ժողովրդական արտիստ, Հ. Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի դերասանուհի, կատակերգուների դպրոցի վերջին նշանավոր ներկայացուցիչ Սվետլանա Գրիգորյանը: «Կյանքից հեռացավ կյանք ու ժպիտ պարգեւողը, Ծիծաղի թագուհին, Մեր շատ սիրելի Սվետլանա Ռուբենովնան, որը 60 տարուց ավելի մարդկանց խինդ նվիրեց, ստեղծեց այնպիսի բեմատիպարներ, որոնք միշտ կմնան մեր բեմարվեստի պատմության մեջ: Սվետլանա Գրիգորյանի կյանքը թատրոնին անմնացորդ նվիրման վառ օրինակ էր, նրա համար թատրոնն ընտանիք էր, սեր էր, կյանք էր»,-ըստ հաղորդագրության ասել է ՀԹԳՄ նախագահ Հակոբ Ղազանչյանը: Սվետլանա Գրիգորյան 83 տարեկան էր, թատերական ուղին սկսել էր 13 տարեկան հասակում: Անվանի եւ սիրված դերասանուհու բեմական ուղին ընդգրկել է գրեթե վեց տասնամյակ, խաղացել է հարյուրից ավել դերեր: Հանդիսացել է հեռուստաթատրոնի հիմնադիրներից մեկը: Վաթսուն տարիների բեմական բուռն գործունեության արդյունքում, խաղացել եւ կերտել է հայտնի ` Ռոզը՝ «Տաքսի-տաքսի», Սիմա՝ «Մի քաղաք կա Վոլգայի վրա», Մարիետա՝ «Բայադերա», Կոլոմբինա՝ «Վենետիկյան երկվորյակներ», Լիքսենա՝ «Պարերի ուսուցիչը», Նունուֆար՝ «Հին հիվանդություն», Մարթա՝ «Ատամնաբույժն արեւելյան», Ժաննա՝ «Ռոզ Մարի», Նատա՝ «Սոֆիկի սխալը», Դիաննա՝ «Այլոց համար հիմար, իրեն համար խելոք», Ռոզալյա՝ «Չանիտայի համբույրը», եւ այլ հանդիսատեսին սիրելի ու հարազատ դարձած կերպարներ: «Չէինք հասկանում, չէինք հավատում, մտածում էինք՝ սուտ ա». չորս երեխաների մայրն ասում է՝ ապրում է ամուսնու մասին հուշերով Ես՝ որպես քարտեզագրող, կարող եմ այնպիսի քարտեզ նկարել, որ Բաքուն հայկական տարածք լինի, բայց դա սկզբունք չէ. Շահեն Շահինյան «Պիտի գնամ, 18 տարեկան խոխեքը ինձ են սպասում». ասել է սերժանտ Շաքարյանը ու մեկնել առաջնագիծ, իսկ ընտանիքը մինչեւ հիմա նրան է սպասում «Աղջիկս ծնվեց, ինքը պոստերից իջավ, եկավ ծննդատուն, որ տեսներ, գնաց ու այլեւս չվերադարձավ». հետախույզ Կարապետ Զաքարյանի ընտանիքը՝ նրա մահից հետո Հայաստան ժամանած քաղաքացիները ԱԻՆ ավտոբուսներով մեկուսացման վայրեր են տեղափոխվել. Տեսանյութ Հող ծախելու հարցն ընդհանրապես քննարկման առարկա չէ. Զոհրաբ Մնացականյան. տեսանյութ Զինվորը մահացել է զինակից ընկերոջ կրակոցից 2012-ին Լոնդոնում կորոնավիրուս չեն «բեմադրել». սոցցանցերի դավադրության տեսությունների հետքերով. Fip.am Բայդեն-Սարգսյան. մինչ կպարզվի` ով է ճիշտ, վերլուծաբաններն ասում են, թե Ցեղասպանության հարցին լուրջ հարված է հասցվել Կառավարությունը կհամալրվի նոր գերատեսչություններով Չեմ ուզում հավատալ՝ նոր Հայաստանում հնարավոր է քաղաքական հետապնդում. Տոնոյանը՝ Առուստամյանի մասին. տեսանյութ. Factor Tv Դատախազություն. էականորեն ավելացրել են ՀՀ տարածք ապօրինի զենք-զինամթերքի տեղափոխման, ապօրինի պահման, շրջանառման, հանցավոր նպատակներով դրանց օգտագործման ռիսկերը Ստեփանակերտի գիշերային հրետակոծության հետեւանքները. Լուսանկարներ


text: Դեպքեր Փետրվարի 6 - 18 - Ֆրանսիայի Գրենոբլ քաղաքում անցկացվեցին X Ձմեռային Օլիմպիական խաղերը։ Մայիս 25 - Սարդարապատի նվիրված հուշարձանի բացումը Ծնունդներ Հունվարի 5 - Լեյլա Մեսխի, խորհրդային նախկին պրոֆեսիոնալ թենիսիստուհի Հունիսի 24 - Բորիս Գելֆանդ, իսրայելցի, նախկինում՝ խորհրդային եւ բելառուսցի շախմատիստ, գրոսմայստեր (1989) Թոմ Դեսանտո, ամերիկացի կինոպրոդյուսեր եւ սցենարիստ Հունվարի 2 - Քյուբա Գուդինգ Կրտսեր, ամերիկացի դերասան, պրոդյուսեր Մարտ 9 - Յուրի Ջորկաեւ, ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ Մարտի 30 - Սելին Դիոն, կանադացի երգչուհի Ապրիլի 1 - Ջուլիա Բուտրոս, լիբանանցի րգչուհի Ապրիլի 15 - Էդ Օ'Բրայեն, բրիտանացի երաժիշտ, Radiohead խմբի կիթառահարը Օգոստոսի 5 - Մարին Լը Պեն, ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ Օգոստոսի 9 - Հաց բերողը, հայ քանդակագործ, փայտի փորագրող, Արցախյան ազատամարտի մասնակից, Էրեբունու ոստիկանական զորամասը գրաված «Սասնա Ծռերի» անդամներին սնունդ հասցրած անձ Օգոստոսի 17 - Սարգիս Հովհաննիսյան, հայ ֆուտբոլիստ, խաղացել է պաշտպանի եւ կիսապաշտպանի դիրքերում Սեպտեմբերի 7 - Մարսել Դեսայի, ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան Հոկտեմբերի 29 - Վարդան Խաչատրյան (ֆուտբոլիստ), հայ ֆուտբոլիստ, պաշտպան Նոյեմբեր 27 - Մայքլ Վարդան, ամերիկահայ դերասան Նոյեմբերի 29 - Ռալֆ Սուքե, — գերմանացի փուլիստ։ Դեկտեմբերի 24 - Պետրոս Պետրոսյան, գեղանկարիչ Մահեր Մարտի 27 - Յուրի Գագարին, ԽՍՀՄ No 1 տիեզերագնաց-օդաչու, Խորհրդային Միության հերոս, պետական բարձրագույն պարգեւների ասպետ, Ռուսաստանի եւ արտասահմանի շատ քաղաքների պատվավոր քաղաքացիրոս, պետական բարձրագույն պարգեւների ասպետ, Ռուսաստանի եւ արտասահմանի շատ քաղաքների պատվավոր քաղաքացի: Հեղինե Մելիք-Հայկազյան, հայ գրող, մանկավարժ Իշտվան Դոբի, հունգարացի քաղաքական եւ պետական գործիչ Հունիս 5 - Վահրամ Փափազյան, նշանավոր դերասան, գրող (ծ. 1888) Հոկտեմբեր 3 - Արման Կոթիկյան, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, բանաստեղծ, թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (ծ. 1896) Նոյեմբերի 6 - Շարլ Մյունե, ֆրանսիացի դիրիժոր եւ ջութակահար։ (ծ. 1891) 1968 Տարեթվեր