გულშემატკივრის გამოკითხვა ახალგაზრდობა 2016 წლის პროგრამები საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს ახალგაზრდული პროგრამების ვიდეო რგოლების დამზადება და საინფორმაციო კამპანიების უზრუნველყოფა პრობლემა: სამინისტრო ახორციელებს უამრავ პროგრამას ახალგაზრდობის სფეროში, თუმცა ხშირ შემთხვევაში ფართო საზოგადოებისათვის ნაკლებადაა ცნობილი ამ პროგრამების შესახებ და შესაბამისად საზოგადოების ჩართულობის დონეც სასურველთან შედარებით დაბალია მოხალისეობის შესახებ ინფორმაციის ნაკლებობა მოხალისეობით დაინტერესებული ახალგაზრდების ნაკლებობა პრობლემატურია საკითხი საზოგადოების, მზრუნველობამოკლებულ, ქუჩაში მცხოვრებ და მომუშავე ბავშვებსა და ახალგაზრდებს შორის დამოკიდებულებასთან დაკავშირებით. საზოგადოებას უჭირს გააცნობიეროს საკუთარი დანაშაული და როლი ამ ბავშვების წინაშე და მათი დამოკიდებულება ამ მიმართულებით არაერთგვაროვანია. ზოგს ეცოდება, ზოგს ეშინია, ნაწილი კი შეურაცხოფას აყენებს მათ. ქუჩაში მცხოვრებ და მომუშავე ბავშვებსა და ახალგაზრდებთან დაკავშირებით საქმე გაცილებით რთულადაა. ბევრ მათგანს არ აქვს პირადობის დამადასტურებელი მოწმობა. არ არიან ჩართული არცერთ სახელმწიფო პროგრამაში, შესაბამისად არ ფინანსდებიან და ვერ იღებენ განათლებას. ყოველივე ამის გამო მათ აქვთ დაბალი თვითშეფასების შეგრძნება და სუსტი უნარჩვევები. ნაკლებად ცდილობენ საზოგადოებასთან ურთიერთობას, აქვთ არასრულფასოვნების კომპლექსი. ისინი ხშირად არღვევენ კანონებს და კონფლიქტი აქვთ სამართალდამცავ ორგანოებთან. მოსწავლე-ახალგაზრდების პროფესიული ორიენტაციის ხელშეწყობის პროგრამა არასრულწლოვანი და ახალგაზრდა მსჯავრდებულების რესოციალიზაციის ხელშეწყობის პროგრამა პრობლემის განსაზღვრა: არასრულწლოვანი და ახალგაზრდა მსჯავრდებულები საზოგადოების ის ნაწილია, რომელიც ყველაზე მეტად განიცდის საზოგადოებასთან ურთიერთობების დეფიციტს. მსჯავრდებულებისათვის ჩვეულებრივი მოვლენაა ყოველდღიური ფსიქოლოგიური სტრესი, დაბალი თვითშეფასება, ნევროტულობა ქცევებში, პესიმისტური დამოკიდებულება ცხოვრებისადმი, მიდრეკილება ასოციალური ქცევისაკენ. აუცილებლობას წარმოადგენს მსჯავრდებულების რესოციალიზაციის პროცესის ხელშეწყობა სხვადასხვა მიმართულებით ღონისძიებების/აქტივობების განხორციელებით, რის საფუძველსაც იძლევა გასული სამი წლის განმავლობაში ახალგაზრდობის საქმეთა დეპარტამენტის მიერ წარმატებით განხორციელებული პროგრამა, რომლის ფარგლებშიც განხორციელებულმა ღონისძიებებმა მნიშვნელოვნად შეუწყო ხელი მსჯავრდებულთა რესოციალიზაციის პროცესს. უნდა აღინიშნოს, რომ გასულ წლებთან შედარებით, სარგძნობლად შემცირებულია არასრულწლოვან მსჯავრდებულთა რიცხვი. გასული წელის გამოცდილებიდან გამომდინარე, პროგრამა მიმდინარე წელს განხორციელდება მსჯავრებულების რიცხოვნებიდან და საჭიროებებიდან გამომდინარე, საქართველოს სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტროსთან შეთანხმებით. მიზანი: სახელმწიფოს ვალდებულებაა შექმნას თანაბარი პირობები რეგიონებში მცხოვრები ბავშვებისა და ახალგაზრდების შემოქმედებითი, კულტურული და სპორტული განვითარებისათვის, წაახალისოს, მოახდინოს მათი სტიმულირება და ხელშეწყობა, რათა მათ მიეცეთ საშუალება გამოავლინონ საკუთარი ნიჭი, შესაძლებლობები, შეხედულებები ამა თუ იმ საკითხის ირგვლივ და იყვნენ მეტად ჩართულნი საზოგადოებრივ ცხოვრებაში, ჩამოყალიბდნენ აქტიურ მოქალაქეებად და გამოიჩინონ ინიციატივა ქვეყნისათვის მნიშვნელოვანი საკითხების განხილვის პროცესში. რადგან ახალგაზრდობაა ის ძალა, რომელიც განსაზღვრავს ქვეყნის მომავალს და უზრუნველყოფს მის განვითარებას. საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე მცხოვრებ ახალგაზრდებთან ურთიერთობის განვითარებისა და იძულებით გადაადგილებული ახალგაზრდების ხელშეწყობის პროგრამა პრობლემა: საქართველოს ტერიტორიის გარკვეული ნაწილის ოკუპაციის შედეგად, საქართველოს იურისდიქციის ქვეშ მყოფ ტერიტორიასა და სახრეთ ოსეთის და აფხაზეთის ტერიტორიაზე მცხოვრებ ახალგაზრდებს შორის ურთიერთობა შეწყვეტილია. კავშირის ერთადერთი საშუალება კი, არაფორმალური დიალოგის პროცესია. იძულებით გადაადგილებული ახალგაზრდების უდიდეს ნაწილს, არ აქვთ სპორტულ და სოციალურ აქტივობებში სრულფასოვნად მონაწილეობის საშუალება. მიზანი: პროგრამის მიზანია ოკუპაციის შედეგად გამყოფი ხაზებით დაშორიშორებულ ახალგაზრდებს შორის ურთიერთობის, დიალოგისა და ნდობის აღდგენის ხელშეწყობა. იძულებით გადაადგილებული ახალგაზრდების სპორტულ და სოციალურ აქტივობებში ჩართულობის მხარდაჭერა. ასევე, საქართველოს იურისდიქციის ქვეშ არსებულ ტერიტორიაზე მცხოვრები ახალგაზრდების დაინტერესება არსებული კონფლიქტებით და მათი ინიციატივებისა და ჩართულობის მხარდაჭერა კონფლიქტების მოგვარებისა და მშვიდობის მშენებლობის პროცესში, რაც საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიაზე მცხოვრებ ახალგაზრდებთან ურთიერთობის განვითარების უპირობო საშუალებაა. პროგრამის მიზანია იძულებით გადაადგილებულ ახალგაზრდებს შეექმნათ პირობები სპორტულ და სოციალურ აქტივობებში ჩართულობის, არაფორმალური განათლების მისაწვდომობა და მათი ინიციატივების მხარდაჭერა. საქართველოში მცხოვრები ეთნიკური უმცირესობების ინტეგრაციის ხელშეწყობის პროგრამა მიზანი: პროგრამის მიზანს წარმოადგენს სტუდენტური თვითმმართველობების გააქტიურება და თვითმმართველობების რეფორმის მხარდაჭერა, ასევე საუკეთესო სტუდენტური ინიციატივების მხარდაჭერა და წახალისება. ახალგაზრდული საქმიანობის განვითარების მხარდაჭერის პროგრამა ახალგაზრდული საქმიანობა (ახალგაზრდებთან და ახალგაზრდებისათვის გაწეული საგანმანათლებლო საქმიანობა, რომელიც ფორმალური განათლების, ოჯახისა და სამსახურის კონტექსტის მიღმა ხორციელდება) სახელმწიფო ახალგაზრდული პოლიტიკით განსაზღვრული საგანმანათლებლო მიზნების მიღწევის უმნიშვნელოვანეს ინსტრუმენტს წარმოადგენს. საქართველოში ჯერ კიდევ არ არსებობს ახალგაზრდული საქმიანობის განხორციელებასთან დაკავშირებული სისტემური ხედვა და მიდგომები, რაც ხელს უშლის სახელმწიფოს, მხარი დაუჭიროს აღნიშნული საქმიანობის განვითარებას, მისი მასშტაბებისა და ხელმისაწვდომობის გაზრდას მთელი ქვეყნის მასშტაბით. პრობლემას კიდევ უფრო აქტუალურს ხდის საქმიანობის განვითარებისათვის უაღრესად მნიშვნელოვანი ინფრასტრუქტურისა და ადამიანური კაპიტალის სიმცირე და/ან არარსებობა საქართველოს რეგიონების უმრავლესობაში (განსაკუთრებით, ნაკლებად განვითარებულ ადგილობრივ მუნიციპალიტეტებში). ახალგაზრდული პოლიტიკის განვითარების პროგრამა „ახალგაზრდული პოლიტიკის განვითარების პროგრამის" მიზანი და ამოცანები პროგრამის მიზანია, ხელი შეუწყოს ახალგაზრდების სრულფასოვანი განვითარებისათვის შესაბამისი გარემოს შექმნას, სადაც ახალგაზრდები შეძლებენ საკუთარი პოტენციალის სრულად რეალიზებას და საზოგადოებრივი ცხოვრების ყველა სფეროში აქტიურად ჩართვას. ცხოვრების ჯანსაღი წესის დამკვიდრებისა და კულტურულ-შემოქმედებით საქმიანობაში ახალგაზრდების ჩართულობის პროგრამა პროგრამის მიზანია ხელი შეეწყოს სპორტულ და კულტურულ-შემოქმედებით საქმიანობაში ახალგაზრდობის მასობრივ ჩართულობას. პროგრამა მიზნად ისახავს ახალგაზრდების ჯანმრთელობის შესახებ განათლებისა და ცნობიერების ამაღლებას, ჯანმრთელობის ხელშემწყობი გარემოს შექმნას, პრობლემიდან გამომდინარე ძალზედ მნიშვნელოვანია ჯანმრთელობის ხელშეწყობისთვის ინტენსიური ზომების მიღება, რაც მიმართული იქნება ცხოვრების ჯანსაღი წესის პოპულარიზაციასა და დამკვიდრებისაკენ. პროგრამა ასევე მიზნად ისახავს ახალგაზრდებისათვის ისეთი გარემოს შექმნას სადაც მათ თავისუფალი დროის ნაყოფიერად გატარების საშუალება ექნებათ. პროგრამის ფარგლებში გაიმართება კულტურულ-შემოქმედებითი აქტივობები, სტუდენტური დღეები, საგანმანათლებლო ღონისძიებები, ინტელექტუალური კონკურსები და სხვა. საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო „ახალგაზრდული პოლიტიკის განვითარების პროგრამის" ფარგლებში ქვეყნის ახალგაზრდობის ევროატლანტიკურ სივრცესთან დაახლოების მიზნით, საერთაშორისო ორგანიზაციებსა და პარტნიორ სახელმწიფოებთან თანამშრომლობის საფუძველზე ახორციელებს „საერთაშორისო თანამშრომლობის" ქვეპროგრამას. სამინისტროსათვის საერთაშორისო თანამშრომლობის განვიათარება ახალგაზრდულ სფეროში, როგორც სამთავრობო ისე არასამთავრობო დონეზე ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან პრიორიტეტულ მიმართულებას წარმოადგენს. განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება ორმხრივი და მრავალმხრივი ურთიერთობების განვითარებას სახელმწიფოების დონეზე, არანაკლებ მნიშვნელოვანია არასამთავრობო ორგანიზაციების თანამშრომლობა და მათი ინტეგრაცია ევროპულ ახალგაზრდულ სტრუქტურებში. მხარდაჭერილია ევროკავშირის, ევროსაბჭოს და სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციების ახალგაზრდული პროექტების პოპულარიზაცია. შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე პირთა ინკლუზიის პროგრამა ნიჭიერი ახალგაზრდების აღმოჩენა და მოტივირება; საქართველოს მოსახლეობის ცოდნის დონის ამაღლება შშმ პირთა თემაზე;


source: fineweb

text: NetBSD |ოპერაციული სისტემის სახეობა||იუნიქსისნაირი| |პროექტის სტატუსი||აქტიური| |პროგრამული კოდი||ღია და თავისუფალი კოდი| |ბოლო სტაბილური ვერსია||6.0.1 (26.12.2012)| |მხარდაჭერილი მიკროპროცესორები (57 პლატფორმა)||Alpha, ARM, PA-RISC, 68k, MIPS, PowerPC, SH3, SPARC, VAX, IA-32 და x86-64| |ბირთვის სახეობა||მონოლითიური| |ლიცენზია||BSD License| |საიტი||http://www.netbsd.org| NetBSD ("ნეტ ბი-ეს-დი") — იუნიქსისნაირი ოპერაციული სისტემა რომელიც გამოირჩევა თავისი პორტატიულობით სხვადასხვა სახეობის კომპიუტერულ პლატმორმებზე (მაკინტოში, ატარი, ამიგა...), არის ღია კოდიანი და შეუზღუდავი. იგი წარმოადგენს იუნიქსის BSD-ს ჯგუფს რახან მისი კოდის გარკვეული ნაწილი მოდის 386BSD და Net/2-იდან (4.3BSD-Lite). სექციების სია შესავალი[რედაქტირება] NetBSD დაყრდნობილია შეუზღუდავ კოდზე და პროგრამებზე, უმეტესი კომპონენტები BSD ლიცენზიით არიან გამოქვეყნებული. იგი არის პორტატირებული ორმოცდაათზე მეტ არქიტექტურაზე რაც წარმოადგენს რეკორდს ოპერაციული სისტემების სფეროში. სისტემის პორტატიულობა არის NetBSD-ის პროექტის მიზანი რასაც აჟღერს მისი დევიზი "რათქმაუნდა იგი მუშაობს NetBSD-ით" (ინგლისურიდან, "Of course it runs NetBSD"). კურიოზული შემთხვევაა რომ იგი ერთ-ერთი ხმელი პურის გამოსაცხობ მოწყობილობაზეც მუშაობს. სხვა ასპექტი რომელსაც NetBSD-ის პროექტი უფრთხილდება არის კოდის დონე. NetBSD-ის პროგრამისტებს ურჩევნიათ გააზრებული კონცეფტების გამოყენება ვიდრე ჩქარად, თუნდაც ფუნქციონერებდეს, ნაპოვნი იდეები. ხშირად არის ნახსენები: « სწორი გადაწყვეტილებები, არა ხრიკები » (ინგლისურად "Solutions, not hacks"). როგორც სხვადასხვა BSD-ებს შეეფერებათ, NetBSD-ის პროექტი ცენტრალიზებულია. ლინუქსის დისტრიბუტივებისგან განსხვავებით რომლებიც იყენებენ ლინუქსის ბირთვს და აგროვებენ პროგრამებს სხვადასხვა პროექტებიდან (მაგალითად, NetBSD-ის თავისივე ls ბრძანება მოყვება). ესეთი მიდგომა აღიქმება როგორც კათედრალური, ბაზარულისგან განსხვავებით. NetBSD-ი ორიენტირებულია ისეთი მოხმარებისთვის რომელიც ხელს უწყობს ეფექტურობას და არა ინტუიციას. შესაბამისად უფრო მოსახერხებელია გამოცდილი მომხმარებლებისთვის, როგორიც არიან ადმინისტრატორები და პროგრამისტები. NetBSD-ის შეუძლია ძველი პროგრამების გაშვება, მაგალითად თუ ბირთვში არჩევანი COMPAT_09 აქტიურია, სისტემას შეეძლება 1993 წელში დამზადებული (კომპილირებული) პროგრამის გამოყენება. პროექტის ორგანიზება[რედაქტირება] პროექტი NetBSD-ის წამყვანი არის ორგანიზაცია NetBSD-ის ფონდი (NetBSD foundation). არაკომერციული ასოციაცია, რომლის წევრები არიან პროგრამისტები. NetBSD-ის კოდის მიღება შესაძლებელია ინტერნეტიდან CVS საშუალებით, ამჟამად cvsweb ინტერფეისით [1]. პროექტს რომ შეუერთდეს პროგრამისტმა უნდა ხელი მოაწეროს სალიცენზიო შეთანხმებას, NetBSD-ის ფონდის წევრების რაოდენობა აღებატება 300 პროგრამისტს 2006 წელს. ისტორია[რედაქტირება] NetBSD პროექტი დააფუძნა კრის დემეტრიუმ, თეო დე რაადტმა, ადამ გლასმა და ჩარლზ ჰანუმმა 1993 წლის მარტში. პროექტი დაარსდა საპასუხოდ განვითარების სტაგნაციისა და რახან პატჩების განხორციელება 386BSD პროექტისთვის შეუძლებელი გახდა. 1995 წელს, პოლემიკის გამო თეო დე რაადტი დაშორდა NetBSD-ის პროექტს და წამოიწყო პროექტი OpenBSD რომელიც დიდწილად დაფუძნებულია NetBSD-ის კოდზე. პორტატიულობა[რედაქტირება] ნებისმიერი დაყენებული NetBSD სისტემიდან შესაძლებელია იგივე make ბრძანებით მთელი სისტემის კომპილირება ნებისმიერი არქიტექტურისთვის, მნიშვნელობა არ აქვს თუ გამიზნული კომპიუტერის არქიტექტურა განსხვავდება. აგრეთვე შესაძლოა მთლიანი NetBSD-ის კომპილირება FreeBSD-იდან ან ლინუქსიდან. შესაძლებელია Intel i386 სისტემიდან ბირთვის ადვილად დაკომპილირება PowerPC-ისთვის, Alpha-სთვის, MIPS-ისთვის. კროს-კომპილაციის პლატფორმა (ასევე ცნობილი, როგორც build.sh) ჩატვირთვისას თავად ადგენს ყოველივე საჭირო პარამეტრს. ეს ხდის NetBSD სისტემას კარგ არჩევნად განვითარებადი ჩანერგილი სისტემებისთვის(მარშრუტიზატორები (როუტერი), ფაიერვოლი, IP კამერები და კიდევ მოცეკვავე რობოტი და ტოსტერი). სქოლიო[რედაქტირება] რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება] - (ინგლისური) ოფიციალური საიტი - (ინგლისური)სხვადასხვა ვერციების შესახებ - (ინგლისური) საინტერესო ინფორმაცია ვიკის სახეობით - (ფრანგული) სხვადასხვა "ტრიუკები"


text: ჩენ ინკე ბიოგრაფია[რედაქტირება] ჩენ ინკე დაიბადა 1890 წელს ჩანგშაში, პროვინცია ჰუნანში, ჩენის მამა ჩენ სანლი ცნობილი პოეტი იყო, ასდღიანი რეფორმის ოთხი წევრიდან ერთერთი და სანჯიანგის სკოლის მთავარი მასწავლებელი. ჩენ ინკემ დაამთავრა ნანჯინგში სკოლა და ვან ჰანგში სინოლოგიის მაგისტრის წოდება მიიღო. იგი სწავლობდა კლასიკურ ფილოსოფიას და ისტორიას. 1902 წელს იგი თავის ძმასთან ერთად იაპონიაში ჩავიდა. 1905 წელს იგი ფეხის დაზიანების გამო იძულებული იყო დაბრუნებულიყო ჩინეთში და სწავლა ფუდანის სკოლაში, შანხაიში განაგრძო. 1910 წელს მან მიიღო უფლება სწავლა ბერლინის უნივერსიტეტში, გერმანიაში გაეგრძელებინა. შემდეგ იგი ციურიხის უნივერსიტეტში და პარიზის პოლიტიკურ მეცნიერებათა ინსტიტუტში სწავლობდა. 1914 წელს პირველი მსოფლიო ომის გამო იგი დაბრუნდა ჩინეთში. 1918 წელს იგი ისევ საზღვარგარეთ გაემგზავრა სასწავლებლად. ჰარვარდში სანსკრიტი და ტრიპიტაკა ისწავლა, შემდეგ ბერლინში სწავლობდა აღმოსავლურ პალეონტოლოგიას, მონღოლურ, ტიბეტურ, მანჯურულ, სპარსულ და თურქულ, ლათინურ და ბერძნულ ენებს. ზემოთ ჩამოთვლილი ენებნის გარდა ჩენი საუბრობდა ინგლისურად, გერმანულად, ფრანგულად, სანსკრიტზე და ტრიპიტაკაზე. სია სენგ იუმ ერთხელ მას უთხრა: „მშვენიერია რომ უცხო ენებზე წიგნების კითხვა შეგიძლია. მე ვერ ვკითხულობ წიგნებს, ვინაიდან მარტო ჩინური ვიცი და ყველა ჩინური წიგნი უკვე წაკითხული მაქვს“. 1925 წლის მარტში იგი დაბრუნდა ჩინეთში, როდესაც ვუ მიმ დაპატიჟა ცინგუას უნივერსიტეტში. 1928 წლიდან იგი ამ უნივერსიტეტში ჩინური ლიტერატრურის, გრამატიკის და ისტორიის პროფესორი გახდა. იგი დამატებით პეკინის უნივერსიტეტშიც მოღვაწეობდა. ამავე წლის ზაფხულში იგი შანხაიში ჩავიდა, სადაც ცოლად ტანგ ფენი მოიყვანა, ფორმოსას რესპუბლიკის ყოფილი პრეზიდენტის, ტანგ ჯინგსონგის შვილიშვილი. ამ პერიოდში იგი ძირითადად კითხულობდა ლექციებს ბუდისტური ტექსტებისა და ვეის, ჯინის, სამხრეთისა, ჩრდილოეთის, სუის და ტანის დინასტიების დროინდელ ისტორიული დოკუმენტების თარგმნაზე, სიუ და ტანის დინასტიების ისტორიაზე და იუან ჟენის და ბაი ჯუის პოემების კვლევებზე. 1939 წელს ჩენ ინკემ მოწვევა მიიღო ოქსფორდის უნივერსიტეტიდან ჩინეთის ისტორიაში ლექციების წასაკითხად. მაგრამ ომის გამო მან ვერ შეძლო წასვლა. ამ პერიოდსი იგი ჰონგკონგში ცხოვრობდა, 1941 წლამდე, სანამ ქალაქი იაპონელებმა არ აიღეს. შემდეგ იგი გუილინში გადავიდა და 1942 წლის ივლისიდან გუანგქსის უნივერსიტეტში ასწავლიდა, 1943 წლის დეკემბერში კი იენჩინგის უნივერსიტეტში გადავიდა. 1946 წელს იგი კვლავ დაპატიჟეს ცინგუას უნივერსიტეტში. 1948 წელს კი იგი გუანჯოუში ლინგნანის უნივერსიტეტში ასწავლიდა. უნივერსიტეტების აქტიურად ცვლის პერიოდში იგი ასწავლიდა ჯინის სამხრეთის, ჩრდილოეთის და ტანის დინასტიების პერიოდის ისტორიას. 1960 წელს იგი გახდა ჩინეთის კულტურის და ისტორიის კვლევის ინსტიტუტის ვიცე პრეზიდენტი. ჩენი იდევნებოდა კულტურული რევოლუციის პერიოდში. იგი ამტკიცებდა რომ მას არაფერი ჩაუდენია ჩინელი ხალხისთვის საზიანო 40 წლიაქნი სწავლების პერიოდში. მისი ხელნაწერები დაწვეს და აკრძალეს. 1969 წლის 7 ოქტომბერს იგი გარდაიცვალა. კვლევა[რედაქტირება] ჩენ ინკე ამბობდა რომ კვლევა დაფუძნებული უნდა იყოს დამოუკიდებელ აზროვნებაზე. იგი სათავეში ედგა ისტორიული კვლევების ორ ინსტიტუტს და ჩინეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი იყო. 1953 წელს ჩინეთის მეცნიერებათა აკადემიისადმი მიმართვაში ჩენმა თქვა: ”ჩინეთის უძველესი ისტორიის ინსტიტუტი არ უნდა ემორჩილებოდეს მარქსიზმს და არ უნდა სწავლობდეს პოლიტიკას”. თავისი შეხედულებების გამო მას უთანხმოება ჰქონდა კომუნისტურ იდეოლოგიასთან, რამაც მისუი დევნა გამოიწვია. ეს არ ხმაურდებოდა 1980-ან წლებამდე. ნამუშევართა სია[რედაქტირება] - ჩენ ინკე ვეის, ჯინის, სამხრეთის და ჩრდილოეთის დინასტიების ისტორიის შესახებ ლექციები. - სუი და ტანგ დინასტიების პერიოდის სახელმწიფო წყობის მოკლე მიმოხილვა. - ტანგ დინასტიის პოლიტიკური ისტორია. - იუან ჟენის და ბაი ჯუის პოეზიის კვლევა - ზაი შენგ იუანის შესახებ - ლიუ რუშის არაოფიციალური ბიოგრაფია - ჯინ მინგ გუანი ტომი 1 - ჰან ლიუ ტანგ ჯი - ჩენ ინკეს აკადემიური მოღვაწეობის და კულტურის შესახებ ესეები - ჩენ ინკეს კოლექცია - ჩენ ინკეს კორპუსი - ჯინ მინგ გუანი ტომი 2 ბიოგრაფიული ცნობები[რედაქტირება] - ვუ მი და ჩენ ინკე ვუ ქსუეჟაოს მიერ, ცინგუას უნივერსიტეტი ISBN 9787302009740 - ჩენ ინკეზე მოგონებები, ჟანგ ჯიე და იანგ იანლის მიერ, სოციალური აკადემიის გამოცემა ISBN 9787801491589 - ჩენ ინკეს კვლევების ანალიზი, ჟანგ ჯიე და იანგ იანლის მიერ, სოციალური აკადემიის გამოცემა ISBN 9787801491596 - ჩენ ინკეს ქრონიკები, იანგ ტიანშუს მიერ, შანხაი, გამომცემლობა ძველი წიგნი, 1997 - ჩენ ინკეს ბოლო 20 წელი, ლუ ჯიანდონგის მიერ, ლინკინგის გამოცემა 1997 - ჩენ ინკეს ბიბლიოგრაფია, ვანგ რონგზუს მიერ, პეკინის უნივერსიტეტის გამოცემა - ჩენ ინკეს შესახებ, იუ დავეის მიერ - ჩენ ინკეს გვიანდელი ნაშრომების განმარტება და არგუმენტაცია, იუ ინგში, 1998 - ოთხი სირი და ქინგის დინასტიის გვიანდელი პერიოდი, გაო იანგის მიერ, 1983 - ჩენ ინკეს ოჯახის ისტორია, ჟანგ ქიუ ჰუი, გუანჯონგის გამოცემა, 2000


სალომე გრიგოლის ასული შერვაშიძე,ელიზბარ ბეჟანის ძე მხეიძის მეუღლე.


სოციალური – მეგი კავთუაშვილის ბლოგი განათლება · საზოგადოება · სოციალური 04/04/2018 megikavtuashvili1 Comment მშობლებო, ამოიღეთ ხმა! კონსტრუქციულად გამოთქვით თქვენი აზრი, თორემ ამდენი დუმილით სკოლაში უინტერესოები ვგონივართ. ხმამაღლა და გასაგებად თქვით, რასაც ერთად შეკრებილები მოსთქვამთ, რაზეც გაუჩერებლად საუბრობთ ყველგან, სკოლის კედლების გარდა. ამოიღეთ ხმა, თორემ, იცით რას ამბობენ სკოლებში ჩვენზე? თავიანთი შვილებისთვის არ სცალიათო, დრო არ აქვთ, რა უნდა ელაპარაკოო. წელიწადი ისე გადის, შვილის ამბავს არ იკითხავენო. რისი გეშინიათ? იმაზე მეტი რა უნდა მოხდეს, რაც ისედაც ხდება? გგონიათ შვილს დაგიჩაგრავენ და იმიტომ დუმხართ? ასწავლეთ შვილებს, რომ არ ღირს გაჩუმება იქ, სადაც სათქმელია. ასწავლეთ, რომ გაჩუმება გამოსავალი არ არის. ასწავლეთ, რომ სიმართლეს თავისი ძალა აქვს და აუცილებლად შეჭამს სამართალი პურს. ასწავლეთ რომ ცხოვრება წინააღმდეგობებით არის სავსე და სკოლაში მხოლოდ საგნობრივი კომპეტენციები კი არ ისწავლება, წინააღმდეგობების გადალახვაც აქ უნდა ისწავლოს. ასწავლეთ, რომ ჯანსაღი კრიტიკა კარგია და საზოგადოება მხოლოდ მაშინ ვითარდება, როცა ყველა მხრიდან აფასებს და წონის ამა თუ საკითხს. ნუ შეაჩვევთ უსამართლობას, ჩაგვრას, ხმის ვერ ამოღებას. დასცინიან – არ ერევით! სხვას დასცინის – არ ერევით! სკოლის ბინძურ ტუალეტში შედის – თვალს ხუჭავთ! სახლამდე თავს იკავებს – ეგეც არაუშავს! ხელს ვერ იბანს? – რა უჭირს მერე. თვალსაჩინოება არ აქვთ? – უიმე! სახელმძღვანელო არ ვარგა? – რა გასაკვირია! მასწავლებელი ვერ უხსნის? – რა არის ახალი ამაში! კლასში ბევრი ბავშვია? – რა ქნან, სად წაიყვანონ! ეგ რა არის, რეგიონებში უარესები ხდება?! მეც ამას ვამბობ, რომ უნდა ავლაპარაკდეთ. ნუ ავიღებთ საზომად უარესს. უარესი ყოველთვის იარსებებს, უკეთესს შევედაროთ. უკეთესზე ავიღოთ სწორება. უკეთესი გვინდოდეს და უკეთესი მოვითხოვოთ მისგან, ვისაც ეს ევალება. ვის უწევთ ანგარიშს? ვინ გყავთ უფრო ძვირფასი, ვიდრე თქვენი შვილია? უთხარით მასწავლებელს, რომ პრობლემა გაქვთ, მაგრამ არ გამოსწორდა? მიმართეთ დირექტორს, მაგრამ ვერ მოაგვარა დიალოგით? დაწერეთ განცხადება და მოსთხოვეთ დირექტორს ეს განცხადება განათლების სამინისტროს დოკუმენტგაცვლის სისტემა e-flow -ში ატვირთოს და დაელოდებით პასუხს განათლების სამინსიტროსგან. ნუ გგონიათ, რომ ამით სკოლის დირექტორს ან მასწავლებელს უჩივით, დამრიგებლის წინ მიდიხართ და ა.შ. ეს არ არის მთავარი. მთავარი ბავშვის ინტერესია. მთავარი იმ გარემოს სიჯანსაღეა, სადაც ბავშვი იზრდება. ნუ გვავიწყდება, რომ სკოლა ბავშვებისთვის არის და არა მასწავლებლებისთვის და არა დირექტორებისთვის, არამედ ბავშვებისთვის. სკოლა ბავშვზე ორიენტირებული უნდა იყოს, მოსწავლის საუკეთესო ინტერესებს უნდა ემსახურებოდეს და არა იქ დასაქმებულების ნება-სურვილებსა და შესაძლებლობებს. რა მნიშვნელობა აქვს რას იტყვის ნაცნობი პედაგოგი ან სხვა მშობელი, რა მნიშვნელობა აქვს წარბაწეული შეგხვდება დირექტორი თუ ღიმილით? შენ რაც არ მოგწონს, უნდა თქვა, უნდა დაწერო, უნდა ილაპარაკო, იმისთვის რომ მოგვარდეს, იმისთვის რომ წინ წავიდეთ, იმისთვის რომ სისტემას, რომელიც გავალდებულებს სკოლაში ატარო შვილი, გააგონო შენი ხმა, შენი სურვილი, შენი აზრი, შენი დაკვეთა. შენ არ ხარ სტუმარი სკოლაში, შენ თანაბარუფლებიანი პარტნიორი ხარ და გააქტიურდი. გაუზიარე შენი აზრი კარგზეც და ცუდზეც. უთხარი რა მოგწონს და რა არ მოგწონს. წაახალისე პოზიტივი და ყველას გასაგონად განიხილე ნეგატივი. როგორი იქნება სკოლა ხვალ, შენს ხელშია. შენ უნდა მისცე დაკვეთა სახელმწიფოს, როგორი სკოლა გინდა შენი შვილისთვის. თუ შენ ჩუმად იქნები, არაფერი მოგვარდება. სისტემის ყველა რგოლის თანამშრომელი აიღებს ხელფასს, სხვადასხვა დროს, ბევრს ან ცოტას, შენ კი ის რაც უფასო გგონია, ძალიან ძვირი დაგიჯდება. შეხედეთ სერიოზულად სასკოლო ცხოვრებას! აგიჩქარდეთ გული პატარების დიდ ამბებზე! აიღეთ თქვენი წილი პასუხისმგებლობა! ზურგს უკან ლაპარაკი, კიდევ უფრო დიდი დანაშაული! მშობლებო, ხელის გულზე გიდევთ პრობლემები. საზოგადოება · სოციალური “შენ, რომელიც ახლა იზრდები, შეგიძლია შეცვალო ტრადიციები” – წერილი პატარა გოგონებს 17/05/2017 18/05/2017 megikavtuashvili1 Comment ქართული წესით ოჯახი მარტივი სქემა არ არის. ამიტომ ფრთხილად, ვიდრე ამ გადაწყვეტილებას მიიღებდე! აქ ოჯახის კეთილდღეობისთვის მხოლოდ ცოლ-ქმრული სიყვარული არ კმარა. იმ ბიჭის დედაც უნდა გიყვარდეს, მამაც, დაც, ძმაც, ახლო და შორეული ნათესავებიც. რაც უფრო დიდია ოჯახი, მით უფრო მეტი უფროსი ეყოლება, ამიტომ ბევრი უნდა მოითმინო, ბავშვების გულისთვის ყველაფერი აიტანო, მაგ ლამაზ თავზე წისქვილის ქვაც დაიტრიალო, თვალების დახუჭვაც უნდა იცოდე და სმენის დახშობაც, რომ ვერც ღალატი დაინახო და ვერც ჭორები მოისმინო შენს “წმინდა” ოჯახზე. მერე ნათესავები რომ გესტუმრებიან სახლში და შენი ხელებით გაშლილ სუფრასთან შეჟუჟუნდებიან, სხვა ქართველ ქალებთან ერთად გადღეგრძელებენ, როგორც ყველაზე მომთმენ არსებას დედამიწაზე. შენ ამ დროს ბედნიერად გატრუნული უნდა იჯდე და თავი აქნიო, დანანებით. ასეთია ჩვენი ტრადიცია. შენ ახლა ძალიან პატარა ხარ და არ იცი, რომ ბოლო 5 წელიწადში ოჯახური ძალადობის ნიადაგზე 55 ქალი გამოასალმეს სიცოცხლეს. ჯერ არც ის გესმის, რომ ჩვენნაირი პატარა ქვეყნისთვის ეს შემაშფოთებელი რიცხვია. არც ის გესმის, შენი ბაბუების თაობა 37 – მანეთად რომ ღალატობდა ოჯახს, “პასტაიანკა” რომ ყველამ იცის რას ნიშნავს და ამის მიუხედავად ერი უტიფრად ზეიმობს ოჯახის სიწმინდის დღეს.. შენ, რომელიც ახლა იზრდები და ის ბიჭი, რომელიც ახლა იზრდება, შეძლებთ ქართული ოჯახი აქციოთ წმინდად. და მე ამ თაობის წარმომადგენელი გთხოვთ თქვენ, მომავალ თაობას – არ გაუშვათ ეს შანსი ხელიდან. ვნების დასაოკებლად ოჯახს ნუ შექმნით. ოჯახისთვის უფრო მყარი საფუძველია საჭირო. დაოჯახდით მაშინ, როცა გექნებათ თქვენი საქმე; როცა ერთმანეთთად თავს გამორჩეულად კარგად იგრძნობთ; როცა ერთმანეთთად დასამალი არაფერი გექნებათ; როცა ერთად “ბაზარში” სიარულიც ჟრუანტელს მოგგვრით; როცა მზად იქნებით, დაღლილებმა და დაქანცულებმა ერთმანეთის მაგივრად მთელი ღამე არწიოთ ბავშვი. როცა გაიაზრებთ, რატომ უნდა იაროთ ერთად სკოლაში მშობელთა კრებაზე; როცა შეძლებთ, ბავშვების გულისთვის დაისვენოთ სუფთა ჰაერზე, მოსაწყენ ადგილებში, თუნდაც ერთმანეთის სოფლებში, თუნდაც ერთმანეთის მშობლებთან. როცა მზად იქნებით გაინაწილოთ საოჯახო საქმე და ეს ტვირთი კი არა ყოველდღიური სიამოვნება იქნება. მერწმუნე, დედამიწაზე არავინ არის ვალდებული გემსახუროს მას შემდეგ, რაც სრულწლოვანი გახდები. არც ქმარი – ოჯახი არჩინოს, არც დედამთილი – შვილები გაგიზარდოს, არც დედა – ყოველ დაძახებაზე შენთან გაჩნდეს და შენი მოვალეობები გადაიბაროს. სიტყვიერადაც არ დათანხმდე, თუ ვინმე გეტყვის, რომ შენი საქმე ბავშვების გაზრდა და სახლის მოვლაა, დოვლათი კი ქმარს უნდა შემოჰქონდეს ოჯახში. შენს მაგივრად გაზრდის შენ შვილებს ან შენს მაგივრად იზრუნებს სადილ-ვახშამზე. გახსოვდეს, შენ ამისთვის მძიმე ხარკის გადახდა მოგიწევს და როცა ამას მიხვდები, გვიანი იქნება! ამიტომ, როცა ოჯახს შექმნით, თავიდანვე აიღეთ პასუხისმგებლობა და გადაინაწილეთ ფუნქციები ისე, რომ ერთად ნაშოვნი ფულსაც ქონდეს გემო და ღიმილ-ღიღინით ერთად მომზადებულ ვახშამსაც. არავის მისცე უფლება ჩაერიოს თქვენს ცხოვრებაში, გააფუჭოს თქვენი ურთიერთობა, გააცივოს თქვენი გრძნობები. მშვიდად შეხვდი როცა გკითხავენ – რატომ არ ცხოვრობ დედამთილთან? რატომ არ დაარქვი შვილს მამამთილის სახელი? რატომ არ რჩები ფეხმძიმედ? როდის აჩენ მეორეს? მესამეს? ბიჭს? გოგოს? და ა.შ. ნუ გაბრაზდები ამ კითხვებს რომ მოისმენ – გაუღიმე და უთხარი, რომ ეს შენი პირადი საქმეა, მათ კი თავიანთ საქმეებს მიხედონ. თუ გეტყვიან, რომ შენ მათ ოჯახში შეხვედი, არ დაიჯერო! შენ შენს ოჯახს შექმნი და არავის ოჯახის დამატებითი წევრი არ გახდები! შენ შეგიძლია, შექმნა პატარა ავტონომია დიდ ოჯახში, ცალკე სახლის, ცალკე ოთახის, ცალკე სივრცის სახით. თუ “ოჯახის ინტერესების” სახელით ვინმე შენს პირად ცხოვრებაში ჩარევას მოინდომებს, არ მისცე ამის უფლება! თუ რომელიმე ჩვეულებაზე მიგითითებენ, რომ ეს მათ ოჯახში არ ხდება, უთხარი რომ ამიერიდან მოხდება! თუ რომელიმე ოჯახური ტრადიცია შენთვის მიუღებელი აღმოჩნდა, ნუ მოგერიდება შეპასუხება, რომ შენ ოჯახში ის ტრადიციები დამკვიდრდება, რასაც თქვენ ორნი ჩათვლით საჭიროდ. ნურც შენ გადაწყვეტ “სტენკის დადგმას” და დალაგებულის ხელმეორედ დალაგებას. ეს წვრილმანია, ნუ მოცდები წვრილმანებზე. შენ, რომელიც ახლა იზრდები იმაზე ძლიერი ქალი იქნები, ვიდრე იყო დედა, ბებია, იმის დედა და იმის ბებია... შენ, რომელიც ახლა იზრდები შეგიძლია უკეთესობისკენ შეცვალო ტრადიციები! როგორ სქელდებოდა გულზე გარსი 01/04/2017 megikavtuashviliLeave a comment მშიერი ბავშვების სიმღერა; მშობლების გოდება, როგორ ენატრებათ ხორცი და ტკბილეული მთელი წლის განმავლობაში; ფეხებმოკვეთილი ბებო, წამალი რომ არ აქვს და ჩირქი გადმოსდის ჭრილობებიდან; საწოლზე უძრავად მწოლიარე გოგონა კიდურების ნაცვლად ხის ტოტების მსგავსი ღერები რომ აქვს და დედას ეხუტება ჩვენი ვიდეო კამერის განათებით შეშინებული; შეზღუდული შესაძლებლობის ახალგაზრდა ქალი ეტლში, ლამაზი ზღვისფერი თვალებით 22 წელია ფანჯრიდან რომ უყურებს სამყაროს, გარეთ კი იმიტომ ვერ გადის, რომ კორპუსს პანდუსი არ აქვს. ერთარდეთი პატრონი მოხუცი დედა კი ვეღარ ძრავს 34 წლის შვილს. სამშენებლო კომპანიის უპასუხისმგებლობით დაზარალებული ხანშიშესული კაცი საპროტესტო აქციაზე, თვალებში რომ მიყურებს და თითქმის მიყვირის – “კიბო მაქვს, კიბოო!! ჩემ ნაყიდ სახლში შესვლას ვეღარ ვასწრებ”........ რამდენი კიდევ, ალბათ ასი ან ასი ათასი ასეთი ისტორია, მე რომ თქვენამდე ისე უნდა მოვიტანო, ჩემში არ უნდა შემოაღწიოს.. ყოველი ჩანაწერიდან საუკეთესო მომენტები უნდა შევარჩიო, გავშიფრო, დავამონტაჟო და მერე თქვენც გაგიზიაროთ. ემოცია ისე უნდა მოვიტანო თქვენამდე, ჩემში არ უნდა გაიაროს, არ უნდა შემეხოს, არ მაქვს ამის უფლება. სინამდვილეში მანგრევს და მანადგურებს ეს ემოცია. ცოტა მრცხვენია ამას რომ ვწერ – რამდენჯერ მიტირია გულში, რამდენჯერ რეალობაში, რამდენჯერ ღამით, რამდენჯერ მანქანის უკანა სავარძელზე უკან დაბრუნებისას. რამდენჯერ დამირიგებია ჩემივე თავი – დამშვიდდი, ახლა ამის დრო არ არის, სხვა რამეზე იფიქრე!! შენგან თანაგრძნობაზე მეტად სხვა რამე სჭირდებათ-მეთქი!! ნელ-ნელა ვატყობ გული მეყინება. ცრემლები შრება, რეაქციები მინელდება. საუბარს ტვინი ისმენს, გული აღარ. ვუყურებ მათ გაჭირვებას და თანაგრძნობის ნაცვლად ვფიქრობ ინტერვიუ რა კადრებით გადავფარო, სად მოვჭრა და სად გადავაბა ნათქვამი. თითქმის ყოველთვის, ასეთ ოჯახში მოხვედრის შემდეგ ცოტა ფულს ვაგროვებთ, საჭმელს, ტკბილეულს, წამლებს ვუტოვებთ. უფრო ჩვენ გულს ვშველით, თორემ, ვიცით ცოტა ხანს ეყოფათ ძღვენი. საბედნიეროდ, ყველა დროის მთავრობა მყისიერად რეაგირებს ტელევიზირში ნანახ საცოდაობაზე. რეკავენ მსხვილი ბიზნესმენებიც, პატარა კომპანიებიც, სიუჟეტების გმირების ნომრებს ითხოვენ. მოქალაქეებს მოაქვთ საკვები, ტანსაცმელი, გვთხოვენ მივაწოდოთ გაჭირვებულებს. ეს გვაძლებინებს, ალბათ. გული კი მიქვავდება თანდათან, ჯავშანს იკეთებს და ცდილობს ემოციები არ მიიკაროს. წლებმა მასწავლა, რომ ადამიანებს ჟურნალისტისგან თანაგრძნობაზე მეტი ჭირდებათ და თუ არა გასქელებული გარსი გულზე, ძნელია მათი მოლოდინების გამართლება. საზოგადოება · სოციალური · ჯანდაცვა სიბერე ქართულად ანუ სოციალური დახმარების იმედად დარჩენილი მოხუცი მშობლები 15/03/2017 15/03/2017 megikavtuashvili1 Comment სოციალურად დაუცველ ოჯახში მოვხვდი. ბევრი გაჭირვებული მინახავს, მაგრამ შემძრა, რაც იქ დამხვდა. 60 წელს გადაცილებული შეზღუდული შესაძლებლობის ქალი დანგრეულ, შუშებჩამტვრეულ ქოხმახში ღრმად მოხუც მამასთან და 13 წლის შვილობილთან ერთად ყოველდღიურად ებრძვის შიმშილით სიკვიდილს. არ აქვს გათბობა, საწოლი, მაგიდა, სკამი, კარადა... არაფერი აქვთ, რაც ოჯახს ჭირდება. მიწაყრილ იატაკზე თაგვის ცურლებში ლეიბის ნაგლეჯი გდია, წარმოუდგენელი ანტისანიტარიაა. დიასახლისი ტირის, რომ პენსია წამლებში წინასწარ აქვს დახარჯული, ახლა სოციალური შემწეობაც მოუხსნეს და ბავშვის დახმარება, თვეში 10 ლარი მათი ერთადერთი შემოსავალი. – რა მიზეზით მოგიხსნეს დახმარე? – ვეკითხები გაოგნებული – მსგავსი უბედურება ჯერ არ მინახავს. რის გამო შეიძლება ამ საცოდავებს დახმარება შეუწყვიტო.. “პლიტა” ჩავრთეო და დენის გადასახადი რომ მომივიდა, იმიტომო. გადავირიე. წავედი ჯანდაცვის სამინისტროში და მოვუყევი ნანახი და მოსმენილი. პირადი ნომერი გაგვიგე ბაზაში გადავამოწმებთო, შეცდომა არ იყოსო -შეფიქრიანდნენ. ოპერატიულად გავარკვიე. გადაამოწმეს. აღმოჩნდა, რომ იმ საწყალ ქალს 13 წლის შვილობილის გარდა, 2 ზრდასრული შვილი ყავს, ორი გოგო. და იმ დანგრეული ქოხის გარდა, დიდუბეში, საცხოვრებელ კორპუსში 3 ოთახიანი ბინა აქვთ, თავისივე სახელზე რეგისტრირებული. დაჯერება გამიჭირდა. მე თვითონ გადავამოწმე საჯარო რეესტრის საიტზე. წავედი მითითებულ მისამართზე. ფანჯრები ღია იყო, მაგრამ კარი არავინ გამიღო. მეზობლები გამოვკითხე, დამიდასტურეს რომ ბინა იმ ქალს ეკუთვნის, მაგრამ მხოლოდ მისი ქალიშვილები ცხოვრობენ. ტვირთია მოხუცი მშობლები? აღარ გვჭირდება? ვიდრე შეეძლო თან რომ გვყვებოდა, ეს მისი მოვალეობა იყო და ახლა მასზე ზრუნვა სახელმწიფოს ვალია? მეტროთი შვილთან ერთად ვმგზავრობდი. სახედამალულმა მოხუცმა ჩამოირა ტირილით, დამეხმარეთო. მშიაო. ჩურჩული მომესმა გვერდიდან – მგზავრმა მგზავრს გადაულაპარაკა – სახეს რას მალავს მერე, თუ შიაო. იქნებ არც არის მოხუციო.. – ამ ქალს შვილები არ ყავს? – კაბაზე მომქაჩა ბავშვმა. – არ ვიცი, არ ვიცნობ. თან რა მნიშვნელობა აქვს, ცოტა ფულით დავეხმაროთ. რაკი ითხოვს ე.ი. სჭირდება. – ვუხსნი ჩუმად. – როგორ არ აქვს მნიშვნელობა, შვილმა ხომ უნდა მიხედოს დედას – არ მეპუება. – შეიძლება არ ჰყავს შვილი; შეიძლება ჰყავს და იმასაც შია; შეიძლება ჰყავს, მაგრამ ყურადღებას არ აქცევს. – შევეცადე ყველა შესაძლო ვარიანტი მეთქვა. – მოხუც დედას არ აქცევს ყურადღებას? – გაოცებული მიყურებს. – შვილის უფლება რო ჩამოართვას პოლიციამ, არ შეიძლება? – კანონი არ ავალდებულებს ადამიანს მოხუც მშობლებზე ზრუნვას. თვითონ უნდა მიხვდეს, დედ-მამა რომ ასეთ დღეში არ ჰყავდეს. მაგრამ, ალბათ, ამ ქალის შვილსაც ძალიან უჭირს და ისევ დედის დახმარება სჭირდება. – გავუმარტივე ფიქრები და იქვე, მეტროში ადამიანების თვალთვალი დავიწყე. მოზარდი გოგო-ბიჭები მხიარულად ახტებოდნენ ესკალატორის საფეხურებს. არც ყურსასმენიანი სტუდენტები გრძნობდნენ თავს ურიგოდ. 30-40 წლის ადამიანები, ცალხელში რომ პატარა ხელი უჭირავთ და მეორეში სმარტფონი ან ტელეფონში იქექებოდნენ ან ფიქრებით დატვირთულნი ელოდნენ ბაქანზე გადასვლას. აი, ორმოცდაათს ზემოთ, ვერაფერი დავინახე სანუგეშო. მომეჩვენა, რომ ადამიანები ასაკის მატებასთან ერთად ბეჩავდებიან და ეს არ არის მხოლოდ წლებით გამოწვეული. მომეჩვენა, რომ ჩვენთან ასაკოვანი ადამიანები იშვიათად გამოიყურებიან მხნედ, ამაყად, ბედნიერად. რამდენიმე თვის წინ ტელეეთერში მოხუცი ქალის შესახებ გავიდა სიუჟეტი. უკიდურეს გაჭირვებაში მყოფი მარტოხელა ბებო სოციალურ დახმარებას, თვეში 60 ლარს გულსაკლავად ითხოვდა. თანამშრომლებმა ფული შევკრიბეთ, საკვები ვიყიდეთ და ჩვენს შორის ყველაზე ყოჩაღებმა გურჯაანში ჩააკითხეს სიუჟეტის გმირს. მარტოხელა ბებო სამი ვაჟკაცის დედა აღმოჩნდა. სამივე დაოჯახებული, დაწვრილშვილებული, უმუშევარი, მაგრამ მეურნეობის პატრონი. ჩვენდა გასაოცრად, ერთ-ერთი შვილი მანქანით დაგვხვდა და საჩუქრებით დატვირთული ჩანთები დედის სახლამდე მიგვატანინა . შემოესივნენ ბებოს შვილიშვილები, გახსნეს ნობათი.იმედი დავიტოვეთ, რომ ჩვენი ნაყიდი საკვებიდან რაიმე იმ ბებოსაც შეხვდებოდა და დავემშვიდობეთ. ორ ცეცხლს შუა ვარ. არც ახალგაზრდა სიკვდილი მინდა და არც სიბერე. საერთოდ რატომ ვფიქრობ ამაზე, რა დროს სიბერეა? 2017 წელია და საპენსიო სისტემა ჯერ კიდევ არ გვაქვს. რომ მიიღონ კიდეც მეეჭვება, იმდენის დაგროვება მოვასწრო, ღირსეული ცხოვრების შენარჩუნება რომ შევძლო. რის იმედად ვართ? ვის იმედად ვართ? ასე ჩემსავით, დილიდან დაღამებამდე ხომ ისინიც შრომობდნენ, ახლა ხელებგაწვდილები რომ დგანან შუქნიშნებთან, სხედან მეტროს ამოსასვლელებთან, ტირიან ტელეეკრანების მიღმა. ვაითუ ისეთივე სიბერე მოვიდეს, როგორიც ჩვენ მოხუცებთან მოვიდა. დაჭმუჭნული, დარდიანი, ერთფეროვანი, თავზე წისქვილის ქვა დატრიალებული, კაპიკ-კაპიკ გაწერილი და მაინც დუხჭირი სიბერე პირადი ცხოვრების გარეშე.. – არ მოგწონს? წადი! 08/02/2017 08/02/2017 megikavtuashvili24 Comments საყიდლებზე დავბოდიალობდი. ერთ-ერთ მაღაზიაში გოგო შემოვიდა. კართან, გარეთ პატარა ბიჭი დატოვა, 6-7 წლის. მენეჯერს მოკრძალებულად ჰკითხა ვაკანსია ხომ არ გაქვთო. მკვახე უარი არ გაკვირვებია. ზრდილობიანად გაიღიმა, მოიბოდიშა და გავიდა. მეც გავედი. – აქაც არაო, დე? – ჰკითხა ბავშვმა. არაო! -სუნთქვას ამოაყოლა იმ გოგომ. მუშაობას რო დაიწყებ, ტყლარწს მიყიდი? – გიყიდი დედი, ცოტაც და ვიპოვი რამეს. – მიიხუტა შვილი და აწყობილი ნაბიჯით გაუყვნენ პეკინს. კი არ შემეცოდა. მომინდა, იმ ბავშვისთვის მეთქვა, რომ ყველაზე მაგარი დედა ყავს მსოფლიოში და აუცილებლად იპოვის კარგ სამსახურს. კიდევ ერთ ფაქტს შევესწარი იმ დღეს. კონსულტანტის ვაკანსიაზე გოგონა მივიდა მაღაზიაში, გასაუბრებაზე. “10 საათის განმავლობაში დაჯდომის ან კედელზე მიყუდების უფლება მექნება?” – კითხულობს სამსახურის მაძიებელი. მერე მოაყოლა, ძველი სამსახურიდა ამ მიზეზით გამომიშვეს, დაჯდომა დამაბრალეს, არადა არ დავმჯდარვარო. ჰოდა, შემრცხვა. იქნებ როგორ სტკივათ ხოლმე ფეხები, როცა მე, ცალწარბაწეული, ღიმილს ვითხოვ მათგან. იქნებ ისე აწუხებს ხერხემალი, კედელზე მიყუდება მთელ სიცოცხლეს ურჩევნია. 10 საათი ფეხზე დგომა ადვილი ხომ არ არის. სულ რომ არაფერი გააკეთო, 10 საათი ფეხზე როგორ უნდა იდგე?! ახალგაზრდა ქალები შემოვიდნენ მაღაზიაში. რამდენიმე წუთი ათვალიერებდნენ პროდუქციას. კონსულტანტი მიუახლოვდათ, მიესალმათ და ზურგს უკან, შორიახლოს დაიწყო მოძრაობა. ცამოწმენდილზე ერთ-ერთი ქალი მიუბრუნდა და დამცინავად ეუბნება: “რა ძაღლივით დაგვდევ, გვაცადე რა თვალიერება!!!” გაოგნდა გოგო, გაწითლდა სიბრაზისგან. მენეჯერს გახედა. გამოსცილდიო. თვალით ანიშნა უფროსმა. ქალებმა სიცილ-კისკისით დატოვეს მაღაზია. მძიმე სურათი იყო. რა საშინელი პირობებია მომსახურების სფეროში მეთქი გავიფიქრე. მერე იმაზე დავფიქრდი, ასეთ სამსახურზეც რამდენი ოცნებობს – მეთქი. ალბათ, იმ გოგოს კარდაკარ სიარულით შვილთან ერთად რომ ეძებდა შემოსავლის წყაროს, დაგზავნილ CV-ებზე არავინ გამოეხმაურა. ალბათ, როგორ ჭირდებოდა სამსახური. თუნდაც, თვეში 300 ლარიანი სამსახური. სამსახური რომ არ ჭირდებოდეს, არც ჩემი ერთი მეგობარი მოითმენდა, რასაც ითმენს. ცნობილი ბრენდის მაღაზიაში კონსულტანტად მუშაობს. საწყობში გასაყიდი ტანსაცმლის დაფასოების დროს კიბე გატყდა და დაახლოებით 3 მეტრის სიმაღლიდან ჩამოვარდა. თავი დაარტყა. მხარი გადაიტყავა. შუბლიდან სისხლი სდიოდა. აბა, გამოიცანით მენეჯერის რეაქცია. სასწრაფო სამედიცინო დახმარება გამოიძახა? არა! სახლში გაუშვა! არა. უჰ, ეგ არაფერიო. მეორე კიბე ამოატანინა. ამით ისარგებლე, დროზე დაასრულე რაც დაიწყე და გამოდი დარბაზშიო. საწარმოო ტრავმა და შრომის კოდექსი რომ უხსენეს, იკივლა. “არ მოგწონს? წადი!”ორ თვეში ხელშეკრულების ვადა გეწურება და აღარ გინდა გაგირძელოთო?! ეს ამბები “ფრესკოს” თანამშრომლების წერილმა გამახსენა. ეს ადამიანები, უმდაბლეს ხელფასზე კონსულტანტებად ან მოლარეებად რომ მუშაობენ, 18-30 წლის გოგო-ბიჭები არიან. ხშირად იმაზე განათლებულები, ვიდრე მათ თანამდებობას ჭირდება. ხშირად იმაზე დიდი შესაძლებლობებით, ვიდრე ამ სამსახურებში შეუძლიათ გამოავლინონ. მესმის, რომ ბიზნესს თავისი კანონები აქვს. მესმის, რომ თუ “უპატრონო” ხარ ამ ქვეყანაში რამეს რომ მიაღწიო, სტაჟიორად/უხელფასოდ მუშაობით უნდა დაიწყო, თუ დამსაქმებელს უნდა, საათში ერთხელ გაჯგიმულმა ჰიმნიც უნდა იმღერო და დასაცინი გახდე, მაგრამ ... თუ ბიზნესი არ იგრძნობს პასუხისმგებლობას თავის თანამშრომლებზე, თუ არ მისცემს ცოტათი უფრო ადამიანურ შრომის პირობებს, ეს გოგო-ბიჭები ასაკის მატებასთან ერთად ძალიან ახლოს ჩაუვლიან სოციალურად დაუცველთა რიგებს და რისკები, რომ შეურთდნენ ამ რიგებს ძალიან მაღალია. თუ ამ გოგო-ბიჭებმაც ხელი სახელმწიფოსკენ გამოიშვირეს, მერე მათი პრობლემების მოგვარება იქნება უფრო ძნელი. ისინი არიან ბევრნი. ამაზე უნდა იფიქროს ბიზნესმა და სახელმწიფომ. უმუშევრობა, სოფელი და შესაძლებლობები 16/08/2016 17/08/2016 megikavtuashvili6 Comments გული მიწუხს ისეთია ქართული სოფელი. სახურავგადახუნებული, მეორე სართულ გაულესავი სახლებით; ადგილ-ადგილ მოხრეშილი ორღობეებით; უწესრიგო, ოღრო-ჩოღრო ღობეებით, ღამით მთვარის ანაბარად მიტოვებული ქუჩებით; მეორადი ტანსაცმლისა და ლილოდან ჩატანილი საჩუქრების მაღაზიებით, ნისიებით რომ არსებობენ; ტალახიან ნაკელში ამოზელილი რეზინის “კალოშებით”; დაძველებული საოჯახო ნივთებით; ნაადრევად დაბერებული, კბილებგამოცლილი, დარდისგან სახე შეცვლილი ადამიანებით; შრომისგან კანგაუხეშებული ქალებით; მძიმე საქმისგან იძულებით დაკუნთული კაცებით, უმეტესად ბირჟაზე გაზრდილი შვილებით, სამსახური რომ საჩუქარი გონიათ და ისე ოჯახდებიან, მრავლდებიან ხვალინდელ დღეზე ფიქრი საიდან უნდა დაიწყონ, არც იციან. სტუმრად მივედი. მიწაზე მუშაობა არ უნდაო – შემომჩივლა ბავშვობის მეგობრის დედამ. არ ეხმარებაო მამას. დაცვაში მუშაობს, 250 ლარი აქვს ხელფასი – გზაში და სიგარეტში არა ჰყოფნისო. შეყვარებული ყავსო, 30 წლისაა, მაშ რა ქნასო. მეც ხო მინდა შვილიშვილიო. მერე 250 ლარით როგორ უნდა იცხოვროს-მეთქი. აგე, მაგისი ბიძაშვილი გამგეობაში მუშაობს, რა ხანია პირდება სამსახურს, მაგრამ არაფერიო. “გამგეობა” ყველაზე პრესტიჟული და პერსპექტიული სამსახურია სოფელში. მოვიდა ისიც. კარგია რო გამოგვიარეო, გხედავ ხოლმე ხანდახან ტელევიზორში, ისე მიხარია შენი დანახვა, რაზე ლაპარაკობ აღარ მესმისო – შემომღიმა. რას საქმიანობ მეთქი – სამ დღეში ერთხელ ერთი “სუტკა” ვმუშაობ, დანარჩენი მძინავს ან ვქეიფობ, ჩვენი ამბავი ხო იციო. სამ დღეში ერთხელ რა გაქეიფებს, პროფსასწავლებელში მაინც ისწავლე, ვენახი გაქვს, საფერავი გიდგას, მასწავლებელი სახლში გყავს, მარკეტინგის წიგნიც რო გადაშალო, აღარც 250 ლარზე მოცდები, აღარც სუბსიდიაზე იფიქრებ, უფრო ძვირად გაყიდი მეთქი ღვინოს. ვინ იყიდის ჩალის ფასი ააქვსო. იმოდონა მოვლა უნდაო ვაა.. შენ რა იციო, შორიდან თქმა ადვილიაო! – შემეკამათა- ჩემ ადგილას ვერც შენ იზამდი ვერაფერსო! შენ ადგილას რომ ვიყო, მოვძებნიდი პროფსასწავლებელს, სადაც ღვინის ტექნოლოგია ისწავლება, ვისწავლიდი მარკეტინგს, მოვიფიქრებდი საფირმო სახელს მამაშენის დაყენებული ღვინისთვის, მივიდოდი დიდ ქარხნებთან, მოველაპარაკებოდი ჩამოსხმაზე, ჩავაწყობდი ჩანთებში და დავივლიდი ბარ-რესტორნებს მეთქი. გაეცინა. რას დაარქმევდიო? პატარ-პატარა ქვევრებში ჩამოვასხამდი და “განსხვავებულს” დავარქმევდი მეთქი – ნაუცბათევად ენაზე მომდგარი ვუთხარი. კარგია ისე, ხო იციო, – გაიღიმა. მარა ეგეთი ადვილი მაინც არ არისო. ვერ შევძელი, ვერ დავიყოლიე.. გული მიწუხს ისეთია ქართული სოფელი. სავსე უიმედო და უპერსპექტივო ახალგაზრდებით, იშვიათად თუ გამოერევა მშრომელი და მოტივირებული გოგო/ბიჭი. სხედან და ელოდებიან სამსახურს. არადა ყავთ რამდენიმე სული ძროხა, ათობით ქათამი, ცხვარი ან ღორი. აქვთ ყანა, ვენახი, ხშირად თავისუფალი მიწაც. მე რომ სოფელში ვცხოვრობდე და ახალგაზრდა ვიყო ოჯახის ერთი წლის მოსავლით მარკეტინგთან ერთად ვისწავლიდი მეცხოველეობას, ვეტერინარიას, აგრონომიას, სასურსათო საქმეს ან მეღვინეობას. ნაბიჯ-ნაბიჯ მოვაწყობდი ჩემ საქმეს და ჩემ ცხოვრებას სუფთა ჰაერზე. მე მაინც მიყვარს სოფელი, დაღლილი და ლაღი ადამიანებით. ფიანდაზების მოლოდინში სამ დღეში ერთხელ რომ ქეიფობენ და ხელფასის ოდენობით არ ზომავენ ბედნიერებას. 261 ათასი “კმაყოფილი” ქართველი ქალი 28/04/2016 25/12/2018 megikavtuashvili2 Comments ორშაბათობით დასვენების დღე მაქვს. სამსახურიდან თავისუფალი ვარ. გავიფიქრებ – მოდი რომელიმე მეგობარს დავურეკავ, შემომიაროს, რაიმე გემრიელს გავაკეთებ და ვიჭუკჭუკებთ მეთქი, მაგრამ რად გინდა. ყველა მუშაობს. ვის ცალია ჩემთვის. მიფიქრია, რა იქნებოდა რომელიმე მაინც ისვენებდეს ორშაბათს?! დიასახლისი მაინც იყოს მათ შორის ვინმე! არ გამიმართლა. ჩემ სიახლოვეს ყველას თავისი საქმე, ოჯახი და ცხოვრება აქვს. პარადოქსია. უმუშევარ ქვეყანაში სამუშაო დღეს ვერავის „გამოვიჭერ“ ხოლმე. არადა, ნახევარ მილიონზე მეტი დიასახლისია ქვეყანაში. ერთ-ერთი მაინც ყოფილიყო ჩემი ახლო მეგობარი?! მასაც გაუხარდებოდა ჩემი ორშაბათი. მეც უფრო მრავალფეროვნად გავატარებდი დასვენების დღეს. დავსხდებოდით, ყავას დავლევდით და ვილაპარაკებდით მსუბუქ, დროის გასაყვან თემებზე. მაგალითად, შვილებზე, საერთო მეგობრებზე, იმათ მეგობრებზე, ნამცხვრების რეცეპტებზე, პოლიტიკაზე, რეფორმებზე, ზოგადსაკაცობრიო პრობლემებზეც; ერთად წავიდოდით პროდუქტების საყიდლად, სილამაზის სალონში, ავტოსახელოსნოში, უმიზნო „შოპინგზე“ და ა.შ. ავწონოთ, რომელი ჯობს, ქონდეთ ბევრი თავისუფალი დრო და ეცალოთ ჩემთვის-აც თუ ქონდეთ საკუთარი საქმე. – რა თქმა უნდა, მეორე. – არა? – არაო. – ასე ამბობს ოფიციალური სტატისტიკა. ბოლო აღწერის შედეგებით 261 000 შრომისუნარიანი ქალი თავს ეკონომიკურად არააქტიურად აცხადებს. ისინი პერპსეტივაშიც არ ეძებენ სამსახურს, რადგან მიაჩნიათ, რომ საოჯახო საქმეების სამსახურთან შეთავსება შეუძლებელია. 261 000 ქალი თვლის, რომ უნდა იმუშაოს კაცმა, თავად კი ყველაზე მთავარი პროდუქტი უნდა აწარმოონ – გააჩინონ და გაზარდონ შვილები. სამწუხაროდ, არ არსებობს სტატისტიკა, რა ბენეფიტებს იღებენ ეს ქალები სხვისი გადახდილი გადასახადებიდან. მაგალითად, დაყავთ თუ არა შვილები სახელმწიფო ბაღებში, სარგებლობენ თუ არა საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამით, იღებენ თუ არა სოციალურ შემწეობას, მგზავრობისთვის განსაზღვრულ შეღავათებს და ა.შ. რეალურად, დიასახლისობაზე შრომატევადი სამსახური ხომ არ არსებობს? თუ არსებობს ალბათ მაღაროში მუშაობაა. შეიძლება სახლის საქმე უფრო მძიმეც კი იყოს, იმის გათვალისწინებით, რომ 24 საათი კვირაში 7 დღე დაუსრულებლად გრძელდება. ოჯახის დანარჩენ წევრებზე ზრუნვა სტრესულ სიტუაციებში გაუჩერებლად მუშაობა შედეგზე ორიენტირებული სამუშაოს დაგეგმვა. ანაზღაურება 0 ლარი. (არ დამიწყოთ ახლა სიყვარულიო, სითბოო – ეგ ყველაფერი სამსახურის პარალელურადაც გამოდის.) და მაინც 261 000 ქალი უპირატესობას ანიჭებს დიასახლისობას. მე რა მაწუხებს? ამ შრომას ჩვენს რეალობაში არ აქვს ფასი. ამ შრომას სახელმწიფოს მშენებლობაში არ შეაქვს წვლილი. ეს შრომა აუფერულებს უმაღლესი განათლების დიპლომებს. ეს შრომა იწვევს ქალის ჩაკეტილობას, დეპრესიას, ნერვულ აშლილობას. ეს შრომა იწირავს ურთიერთობებს. ეს შრომა არ ქმნის პროდუქტს. ამ შრომის გადანაწილება ოჯახის სხვა წევრებზე ადვილი შესაძლებელია. არ გამომითვლია, მაგრამ მგონია, გამოთავისუფლებული დროის უფრო სასიამოვნოდ და გონივრულად დახარჯვა მეტ სიკეთეს მოიტანდა. მით უფრო, ჩვენნაირი ღარიბი ქვეყნის პირობებში. ჰოდა არაუშავს, ვიქნები მეგობრების გარეშე ორშაბათობით ან იქნებ ამ წერილის შემდეგ გამომიჩნდნენ ახალი მეგობრები. რა იცი რა ხდება.. საოცნებო მუქთა კუბო 15/10/2015 17/08/2017 megikavtuashvili1 Comment „მესიებში“ არ გვიმართლებს.. აშკარაა, ჩვენი არჩეული არც ერთი „წინამძღოლი“ეფექტური მხსნელი არ გამოდგა. ქვეყანაში სოციალური ფონი უარესდება. უმუშევრობა ეროვნულ პრობლებათა ჩამონათვალში ნომერ პირველ ადგილზეა. ყველა კვლევით სუბიექტური სიღარიბე გაზრდილია. ანუ ადამიანები ახლა უფრო ღარიბად თვლიან თავს, ვიდრე რამდენიმე წლის წინ. ასეთია მოცემულობა. ორი ვარიანტი გვაქვს – ვიძახოთ: „გვეშველება რამე“?! ან ჩვენ თვითონ ავაშენოთ სახელმწიფო. ოღონდ „ჩვენ თვითონში“ ყველას ვგულისხმობ – ჩემს ოჯახს, სამეგობროს, სანათესაოს, სამეზობლოს, სანაცნობოს, მათ ოჯახებს, მათ სამეგობროებს, მათ სანათესაოებს, მათ სამეზობლოებს, მათ სანაცნობოებს ... ვისთვის რა არის სახელმწიფო? ვიღაცისთვის იგივე მთავრობაა, ვიღაცისთვის მეწველი ძროხა, სხვებისთვის საერთოდ განყენული „რაღაც” ყველაზე და ყველაფერზე ზრუნვა რომ ეკისრება. სინამდვილეში რა არის სახელმწიფო? ეს არის ჯგუფი ადამიანებისა, რომლებიც სახლობენ ფიქსირებულ ტერიტორიაზე, აქვთ საერთო კანონები, ჰყავთ მთავრობა და შესწევთ საერთაშორისო ურთიერთობის წარმართვის უნარი. ვინ აფინანსებს სახელმწიფოს? – დაფინანსების მთავარი წყარო მოქალაქის და ბიზნესის გადახდილი გადასახადებია. რატომ უნდა გადაიხადოს მოქალაქემ გადასახადი? – სახელმწიფოს ჭირდება შემოსავალი ფუნქციების განსახორციელებლად. საიდან უნდა გადაიხადოს მოქალაქემ გადასახადი? – მიღებული შემოსავლიდან. რა უჯდება თითოეულ მოქალაქეს ჩვენი სახელმწიფოს შენახვა? – არსებული კანონმდებლობით სულ მცირე ხელფასის მეხუთედი უნდა უჯდებოდეს. ჩვენს რეალობაში კი საქმე სხვაგვარადაა. 3 მილიონ ადამიანს თეთრიც არ უჯდება (თუ კანონი არ დაარღვია და ჯარიმა არ გადაიხადა, რა თქმა უნდა). რამდენი ადამიანი შრომობს სახელმწიფოს სასარგებლოდ? სულ 3 729 500 ვართ. სახელმწიფოს სასარგებლოდ მხოლოდ 698 080 ადამიანი შრომობს. არჩენს საკუთარ ოჯახს და საშემოსავლო გადასახადის სახით მისთვის საკმაოდ სოლიდურ თანხას, ხელფასის მეხუთედს ბიუჯეტში იხდის. დანარჩენი მოსახლეობა ან უმუშევარია ან თვითდასაქმებული ან ბავშვი ან სტუდენტი ან პენსიონერი ან დიასახლისი ან კიდევ სხვა რამ.. ამ 3 მილიონ ადამიანს 1 თეთრიც არ უჯდება სახელმწიფოს შენახვა. რამდენი ადამიანი ელის სახელმწიფოსგან ზრუნვას და სარგებელს? – ყველა. უფრო მეტად ის 3 მილიონი ადამიანი, ვინც ანგარიშვალდებული არ არის სახელმწიფოსთან, მაგრამ ზრუნვა სჭირდება. ამ 3 მილიონ ადამიანს სახელმწიფო “უფასოდ” აძლევს: (საკმარისია თუ არა, ცალკე თემაა; ხარისხიანია თუ არა ცალკე თემაა, უფასო რომ არ არის – ცალკე თემაა): სკოლამდელ, საშუალო და რიგ შემთხვევაში უმაღლეს განათლებას. საჭიროების შემთხვევაში უხდის პენსიის მსგავს შემწეობას. საჭიროების შემთხვევაში დროებით უნიშნავს სოციალურ შემწეობას. უწესებს შეღავათებს კომუნალურ გადასახადებზე, საზოგადოებრივ ტრანსპორტზე და ა.შ. სანაცვლოდ რას იღებს მთავრობა? ღირსეულ ანაზღაურებას, კომფორტს, სიცოცხლის ბოლომდე გარანტირებულ მომავალს. ანუ ჩვენივე გადახდილი გადასახადებიდან მოგროვილი ფულით პირობითად “მიდის ბაზარში” ჩვენთვის ყიდულობს არც ისე ხარისხიან სერვისებს, თავისთვის ფუფუნებას. ჩვენ გვაჭმევს ხმელ პურს, თვითონ წინ უდგას თაფლის ქილა. მაგრამ ჩვენ მაინც კმაყოფილები ვართ, იმიტომ რომ გვარწმუნებენ ეს პროდუქტები უფასოდ მოგვცეს, ნაჩუქარია. ნაჩუქარ ცხენს კი კბილი არ გაესინჯება. ხალხის აზრით, კარგია მთავრობა, როცა (თუნდაც უხარისხო) მომსახურებას “უფასოდ” არიგებს და სანაცვლოდ არაფერს სთხოვს. თავის მხრივ, არც მთარობა გადადგამს არაპოპულარულ ნაბიჯს და ვერ მოგთხოვს შენ: ტაქსის მძღოლო, რეპეტიტორო, ხელოსანო, გარემოვაჭრევ, ფერმერო თუ მევენახე გადასახადის გადახდას. მერე ხომ ხმას აღარ მისცემ და ის კარგ ხელფას-პრემია-დანამატს ვეღარ მიიღებს. შენ კიდევ ტაქსის მძღოლო, რეპეტიტორო, ხელოსანო, გარემოვაჭრევ, ფერმერო თუ მევენახე ნუ გგონია რომ კარგი მთავრობაა თუ 10 თეთრიდან 1-1.5 თეთრს არ გთხოვს. მას ისიც ჰყოფნის რაც ბიუჯეტშია მოგროვილი, მე და შენ კი გაუმართავ ქვეყანაში უღირსად ვცხოვრობთ. მერე მარტივად იტყვიან ბიუჯეტში ფული არ არის და გარემოს ვერ დავიცავთო, ვერც ხელფასს გაგიზრდით პედაგოგებო და ჯარისკაცებოო. თუ თავად დააკლდებათ კერძო ბიზნესს “დაპრესავენ”, ის პროდუქტს გააძვირებს და ირიბად ისევ ჩვენ დაგვაწვება ეს ხარჯი. ასე რომ, შენი ლოგიკა: ტაქსის მძღოლი: – დამასაქმა რო ლიცენზიას მთხოვს?! ბაზრობის გამყიდველი: რად მინდა სალარო აპარატი სიფთა ვარ დღეს. გარემოვაჭრე: – რას ვყიდი სალარო აპარატისას.. მევენახე: – გადაგვიხადეთ ფული ყურძენში! მეთხილე: ბაღები დაისეტყვა და გადაგვიხადეთ კომპენსაცია! ფერმერი: სახელმწიფომ რო არ დამითვალოს მე არ ვიცი რამდენი ძროხა და ქათამი მყავს? ხელოსანი: შპალერის გაკვრაში რა გადასახადს მთხოვთ, კი არ მეხალისება! ოჯახის დამხმარე: სხვას ვემსახურები და კიდევ მე უნდა გადავიხადო გადასახადი? ასე რომ, ეს ლოგიკა გადახედვას საჭიროებს. მე სიამოვნებით მივცემდი ხმას პარტიას, რომელიც წინასაარჩევნოდ დაგვპირდება, რომ თავის ენაზე აუხსნის ხალხს გადასახადის გადახდის საჭიროებას, სამოქალაქო განათლების უმარტივეს პრინციპებს, საზოგადოებრივი აზროვნების მნიშვნელობას და ა.შ. მოსახლეობის დიდ ნაწილს დღემდე ჰგონია, რომ სახელმწიფომ უნდა შექმნას სამუშაო ადგილები. ააშენოს ქარხანა-საწარმოები, უნდა დაასაქმოს და ხელფასი უხადოს მოსახლეობას. რა გასაკვირია, ყველა პოლიტიკური ძალა ხომ ამ დაპირებით იმარჯვებს არჩევნებში. სინამდვილეში ეს არის ტყუილი. სახელმწიფო სამუშაო ადგილებს ვერ შექნის, არ არის ეს მისი საქმე და იმიტომ. სახელმწიფოს მხოლოდ შუამავალი რგოლის ფუნქცია აქვს ბიზნესსა და მოქალაქეს შორის. მეტიც, მოქალაქეა ვალდებული აჩვენოს შემოსავლები და გადაიხადოს გადასახადები. შემდეგ აკონტროლოს მთავრობა, როგორ და რაში ხარჯავს მის მიერ გადახდილ ფულს. ჩვენს რეალობაში კი რა ხდება? უმუშევარი მოქალაქის პოზიცია თუ სახელმწიფო დასაქმებას ვერ ახერხებს ზრუნვა მაინც უნდა შეძლოს – ყოველ თვე სოციალური შემწეობა მისცეს (ფული აჩუქოს), ჯანმრთელობა, განათლება დაუფინანსოს და ფინანსური შეღავათები გაუწიოს. რა ხდება თუ ადამიანმა მოახერხა, გარისკა და დიდი წვალებით რაიმე საქმე წამოიწყო? ანუ გახდა თვითდასაქმებული: სახელმწიფოს მის ჯიბესთან აღარაფერი ესაქმება. დაასაქმა,რომ ახლა რამეც სთხოვოს. მერე რა რომ ორ კაპიკს შოულობს? უშრომლად ხომ არ მოსდის ეს ფული, ამიტომ სახელმწიფო შენ შენთვის იყავი და თავშიც ქვა გიხლია. თუ გაუჭირდება მერე მოგაკითხავს. შენ ხომ არ დაგისაქმებია და რას თხოვ!! ოფიციალური სტატისტიკით, შეთავაზებულ სამსახურზე უარი 7 500 -მა სოციალურად დაუცველმა მოქალაქემ თქვა. (წყარო: ჯანდაცვის სამინისტროს დასაქმების პორტალ www.worknet.gov.ge ადმინისტრაცია) რატომ? სოციალურად დაუცველის პოზიცია ) (მოვიაზრებ, იმ 7 500 სოციალურად დაუცველს, ვინც შეთავაზებულ სამსახურზე უარი თქვა) იმიტომ რომ დაბალ ხელფასზე (300-500 ლარი) მუშაობა არ უღირს. გზის და კვების ფული რომ გამოაკლოს შეიძლება ცოტათი მეტი დარჩეს, ვიდრე სოციალური შემწეობის სახით ისედაც უხდის სახელმწიფო. მერე ტანსაცმელი ჭირდება, ფეხსაცმელიც. თან შრომაც მოუწევს. მერე ან მოეწონება დამსაქმებელს ან არა. რისკია ხედავთ? უშრომლად კი ასე თუ ისე ცხოვრობს. სკოლა უფასო აქვთ მის შვილებს, ექიმი დაჭირდება უფასოა (წამალიო იკითხავთ, ეგ მეც მიკვირს). ხილს და ნუგბარს დიდი ხანია შეელია. „მეორადებში“ კაპიკებში იყიდება სამოსი. აღარც ასაკი აქვს და აღარც თვითგანვითარების ნერვები. შეეჩვია თან სიღარიბეს და ავად თუ კარგად ცხოვრობს. სამსახური რომ დაიწყოს სოციალურ შემწეობას დაკარგავს. არ ფიქრობს, რომ ასეთ შემთხვევაში სარგებელს სახელმწიფოსაც მისცემს და ოჯახსაც. თავად კი საკუთარი თავის პატრონი გახდება და სხვისი დასაცავი აღარ იქნება. ხომ გაინტერესებთ , გვეშველება თუ არა რამე? გვეშველება თუ მუქთა კუბოზე ოცნებას გადავეჩვევით. თუ არარსებულ უფასო ფულზე ზღაპრებს არ დავიჯერებთ, თუ გავიაზრებთ, რომ ბუნებაში უფასო არაფერია და იმას რასაც “უფასოდ” გვასაღებენ, სინამდვილეში საერთო ყულაბიდან ყიდულობენ. სანაცვლოდ კი სხვა სფეროს აკლებენ. ეს გარდუვალია. სახლიდან ფული არავის მოაქვს არც წიგნებისთვის, არც ჯანდაცვისთვის, არც სოფლის მეურნეობის პროგრამებისთვის და ა.შ. გვეშველება, თუ ავიღებთ პასუხისმგებლობას და ვაღიარებთ, რომ სახელმწიფოს ძალა განათლებულ, განვითარებულ მოქალაქეებზე დგას და არა რომელიმე მთავრობის მეთაურის დაგეგმილ პოლიტიკაზე. ყველა მოქალაქე, გლეხი იქნება თუ პროფესორი ერთნაირად ვალდებულია გაინაწილოს პასუხისმგებლობა. სხვანაირად სახელმწიფოები ვერ შენდება. მუქთა კუბოზე მეოცნებეები ამაზე უკეთეს სახელმწიფოს ვერ ავაშენებთ.


source: CulturaX

text: აგვისტოს ომის საქმეზე რუსეთის მიერ ზიანის ანაზღაურების საკითხი 1 წლის ვადაში გადაწყდება 21 Jan. 2021, 16:37 სტრასბურგის სასამართლოს მიერ აგვისტოს ომის საქმეზე, რუსეთის წინააღმდეგ საქართველოს სარჩელის დაკმაყოფილების შემდეგ, ზიანის ანაზღაურების საკითხი ცალკე პროცედურით გადაწყდება. საქართველოს იუსტიციის მინისტრის, გოჩა ლორთქიფანიძის განცხადებით, მხარეებს პოზიციების წარსადგენად ერთი წელი ექნებათ. "რაც შეეხება ზიანის ანაზღაურებას, დადგენილი პრაქტიკის შესაბამისად, რუსეთის მიერ ევროპული კონვენციის დარღვევისათვის სამართლიანი დაკმაყოფილებისა და ზიანის ანაზღაურების საკითხი, ცალკე პროცედურით გადაწყდება და მხარეებს პოზიციების წარსადგენად 1 წელი ექნებათ", — განაცხადა ლორთქიფანიძემ ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს გადაწყვეტილების შემდეგ გამართულ ბრიფინგზე. მან, ასევე, აღნიშნა, რომ სასამართლოს დიდი პალატის დარღევევების აღიარებით, 2008 წლის აგვისტოს ომის დროს რუსეთის მიერ ქართველების წინააღმდეგ განხორციელებული ეთნიკური წმენდა დასტურდება. გაიგეთ მეტი: ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლო, აგვისტოს ომი, გოჩა ლორთქიფანიძე, სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილება აგვისტოს ომზე


text: სტუმარმასპინძლობა ავღანურად - კვირის პალიტრა სტუმარმასპინძლობა ავღანურად (დასაწყისი "კვირის პალიტრა" #2) ვაგრძელებთ თხრობას ქართველი ცოლ-ქმრის აზიაში მოგზაურობის შესახებ. მათ გადაწყვიტეს, აზიაში ემოგზაურათ არა როგორც ტურისტებს, არამედ როგორც ქრისტიან დავრიშებს. მთვარისა ჯოისი: - სასტუმროს შიდა ეზოში ნუშის ბაზრობა იყო. ყოველდღე მოჰქონდათ კონტეინერებით, ეზოში ცლიდნენ და შემდეგ მხართეძოზე წამოწოლილები მთელი დღე ვაჭრობდნენ. კაცებს, განურჩევლად ასაკისა და თანამდებობისა, გრძელი წვერი აქვთ, ერთნაირად აცვიათ - გრძელი, ღია ნაცრისფერი, ცისფერი ან შავი პერანგები, იმავე ფერის კოჭებამდე შარვლები, თავზე ჩალმა ახურავთ და მხრებზე ნაჭერი აქვთ მოგდებული. ეს არის მათი ავლადიდება. ამ ნაჭრებს იხსნიან, ზედ სხდებიან და ჩაის სვამენ. მას პირისა და ფეხის გასამშრალებლადაც იყენებენ, ასევე ბავშვების გასახვევად. ქალს ავღანურ ქალაქში ვერ შეხვდებით. ისე, ისინი მიწამდე დაშვებულ გოფრეს ჩადრს ატარებენ, რომელსაც თვალებთან ე.წ. გისოსები აქვს. თავიდან ამ სამოსით სიარული გამიჭირდა, რამდენჯერმე დავეცი კიდეც. ნუშის ბაზრობაზე ერთ მათხოვარ ქალს ჩადრი არ ეხურა, სამაგიეროდ სახე შავი ქსოვილის ნიღბით ჰქონდა დაფარული. წუწურაქი ვაჭრები მხოლოდ თითო ნუშს ჩუქნიდნენ. ჩემი ქმარი მუსლიმანურად ჩაცმული გამოდიოდა ქალაქში. ერთ საღაAმოს მოვიდა და მითხრა, - ძალიან ლამაზი ადგილი ვნახე, ხვალ წავიდეთ, ფოტოები გადავიღოთო... საოცარი ბუნება იყო, უდაბნოში დაბალი, თითქოს გადაჭრილი ქვიშისფერი კლდეებით, მათ ძირში კი ფირუზისფერი მდინარე მიიკლაკნებოდა. სწორედ იქ დავინახეთ პირველად ქალები. უკანმომავალს მომწყურდა, გზაში ერთი ფეხებდაგრეხილი კაცი შემოგვხვდა, მხარზე ჯოხით ბოხჩა გაედო. გვერდით რომ ჩავუარეთ, უცნაურად შემოგვხედა, მხოლოდ მე მიყურებდა, შემდეგ ავღანურად რაღაც წაიბუტბუტა და თვალი გამომაყოლა. ჩემმა ქმარმა ჟესტებით ჰკითხა, - წყალი ხომ არ გაქვთო. კაცმა ბოხჩა გახსნა და წყლიანი ქილა ამოიღო. როცა წყურვილი მოვიკალი, ავღანურად გაგვიბა საუბარი. მიგვახვედრა, რომ მალე კომენდანტის საათი იწყებოდა და გარეთ ყოფნა საშიში იყო. გვითხრა, ჩემთან დარჩითო. დავთანხმდით. გზაში ეს კაცი თავს აქეთ-იქით აქნევდა, თან რაღაცას ბუტბუტებდა (ავღანეთში ქალი ქმარს მოშორებით უნდა მისდევდეს, მე კი გვერდით მივყვებოდი). ავღანელის სახლი ხეებს შორის გაჭიმული სქელი ტილო იყო. გარეთ ორი ძველი ხალიჩა ჰქონდა გაფენილი, იქვე ქვაბები ეწყო. დაგვსხეს ხალიჩაზე. მუგუზალივით შავმა ცოლმა ბრინჯი მოხარშა და ხელით გვანიშნა, ჭამეთო. ჩვენი მასპინძელი და მისი ოჯახი მეცხვარეები იყვნენ, მაღალი, გრძელყურა ცხვრები ჰყავდათ. დაძინება დავაპირეთ. მასპინძლებმა ფაშახონა გაშალეს. ჩემს ქმარს მასპინძელთან უნდა დაეძინა, მე - მის ცოლ-შვილთან. ასეთი წესიაო, გვითხრეს. გამოიტანეს ჭუჭყიანი ქვეშაგები, ერთი თხელი ნაჭერი წავიფარეთ და დავწექით. არ მეძინებოდა. უცებ ვიგრძენი, ვიღაც მოვიდა. ჩემი ქმარი მეგონა. ავიხედე - სხვა იყო. ტუჩზე თითი მიიდო, ჩუმადო და ფაშახონა გადასწია. მინდოდა დამეყვირა, მაგრამ პირზე ხელი წამაფარა და ძიძგილაობა დამიწყო. მეც ვუთავაზე. მერე ჩემ გვერდით მძინარე მუგუზალს მუჯლუგუნი ვკარი. გაეღვიძა და ყვირილი მორთო. ის ტიპი გაიქცა, ქალმა ქოშიც მიაყოლა. ძლივს გავაგებინე, - ჩემს ქმართან მინდა-მეთქი. მრისხანედ შემომხედა და მანიშნა, - წადიო. უკუნეთი სიბნელე იყო, შემეშინდა და ისევ ფაშახონაში შევძვერი, მაგრამ რა დამაძინებდა. ცოტა ხანში ის ტიპი ისევ დამადგა თავს და ისევ ძიძგილაობა დამიწყო, თან ცდილობდა, ხვანჯარი შეეხსნა. ამჯერად ყვირილი მოვახერხე, - ჩემს ქმარს ვეძახდი, მაგრამ ამაოდ. შემეშინდა - ხომ არ მოკლეს-მეთქი. მერე ვიცანი - მოძალადე ჩვენი მასპინძელი იყო. ცოლმა ისევ გააგდო. ქალი მივახვედრე, - ახლა წავალ და ჩემი ქმრის გვერდით დავწვები-მეთქი. მან კი ქმარს დაუძახა, - გადმოდიო. ჩემი ქმარი გავაღვიძე და ვუთხარი, - მასპინძელი ჩემს გაუპატიურებას ცდილობს-მეთქი. მან კი შემომხედა, - დაიძინეო და ძილი გააგრძელა. თავზარი დამეცა. ვიწექი თვალებგაფართოებული და ვლოცულობდი - ის ტიპი არ მოსულიყო და არ დავეხოცეთ. არ ვიცი, რამდენი ხანი გავიდა. უცებ ის მახინჯი კარავში შემოჩლახუნდა და დაჯდა. ჩემს ქმარს გაეღვიძა და ჰკითხა, - რა გინდაო. მან რაღაც წაიბუტბუტა და გარეთ გაძვრა. ორიოდ საათში ისევ მოვიდა, კარვის კართან ჩაცუცქდა და მომაჩერდა. როგორც კი ინათა, ქმარი გავაღვიძე - წავიდეთ აქედან-მეთქი. ჯერ ადრეაო. მასპინძლები უკვე ფეხზე იყვნენ და ჯამ-ჭურჭელს ახმაურებდნენ. ჩვენმა მახინჯმა და დაგვაჯულმა, ვითომ არაფერი მომხდარიყო, ფეხებთან ხალიჩა გამიშალა და ლოცვა დაიწყო, იქვე მისი ცოლი ცომს ზელდა. ჩემი ქმარი ადგა, გაიზმორა და შემდეგ ხელები მუხლებზე დაიბჯინა და მიწაზე დამხობილ მასპინძელს მიაჩერდა. როგორც კი ავღანელი წელში გასწორდა, ნიკაპში ერთი ისეთი ამოარტყა, კაცი რამდენიმე მეტრზე გადავარდა და თვალიდან სისხლი წასკდა. შიშით ყვირილი დავიწყე, ცოლმა ერთი შეხედა და საქმე გააგრძელა. წაქცეულმა სისხლი რომ დაინახა, ცხოველივით აყმუვლდა და გაიქცა. ვიფიქრეთ, შეეშინდაო. ახლაც ილოცე, შენი დედაო, - მიაძახა ჩემმა ქმარმა, - წუხელ ჩემს ცოლს აწუხებდა და დღეს ლოცვა მომინდომაო... მერე მომიბრუნდა და მითხრა, - წავედითო. ამ დროს ჩვენი მასპინძელი შემოვარდა ღმუილით და ფიწალი მომიღერა. უკან გადახტომა მოვასწარი. მეუღლე წინ ამეფარა და ფიწალი მას მოხვდა ხელზე, გამწარებულმა - მე შენ გიჩვენებო და კიდევ ერთხელ ამოარტყა მუშტი სახეში, მასპინძელი ძირს გაიშხლართა. ქმარმა დამიყვირა, - ჩქარა წავედითო. თავქუდმოგლეჯილი მივრბოდით. მოულოდნელად შევამჩნიე, რომ ის ავღანელი კვალდაკვალ მოგვდევდა. გზაზე გავედით და მანქანის გაჩერებას შევეცადეთ. არავინ გვიჩერებდა (ავღანეთში მარტო არავინ მგზავრობს, ავტომანქანები გატენილი დადიან). ჩვენი მასპინძელი შეიარაღებულ ჯგუფთან მივიდა და რაღაცას უყვებოდა. რამდენიმე წამში იმ შეიარაღებულებმა ტყვიამფრქვევები მოგვიშვირეს, გვანიშნეს - ხელები მაღლაო. ჩემს ქმარს ფერი წაუვიდა, არ ვიცოდით, ვინ იყვნენ - სამხედროები თუ ბანდიტები - ავღანეთში ყველა ავტომატით დადის. 5 მეომარი მოგვიახლოვდა. ფოტოაპარატები მოგვახსნევინეს და ძირს დააწყვეს, ჩვენი მასპინძელი კი გაჰყვიროდა, - ტერორისტებიო. მეომრები გვიყვიროდნენ, - ერთმანეთს დაშორდითო. რადგან ეს ტრასაზე ხდებოდა, მოძრაობა შეფერხდა. მოულოდნელად, ერთმა მეომარმა კალაშნიკოვი დატენა და ავღანურად რაღაცის ყვირილი დაიწყო. დანარჩენებმა ფოტოაპარატები გახსნეს. შემდეგ ისევ დაგვშორდნენ და რაღაცას გამუდმებით გვიყვიროდნენ. ვაიმე, სად ვკვდებითო, - წაილაპარაკა ჩემმა ქმარმა და მივხვდი, რომ რაღაც უნდა გვეღონა თავის გადასარჩენად... ის მახინჯი ავღანელი ნიშნის მოგებით იღიმოდა. დიდხანს არ მიფიქრია, აწეული ხელები გადავაჯვარედინე - ჯარისკაცებს ვანიშნე, შეჩერდით-მეთქი და ჩადრი მოვიხადე. ავღანეთში დაუჯერებელია, სახე დაგინახონ. ეგ იგივეა, ქუჩაში დედიშობილამ გაიარო. ჩადრი რომ ავიწიე (დასაკარგი მაინც აღარაფერი გვქონდა), მეომრები დაიბნენ, დავიწყე ლაპარაკი, ქართულად თან შიგადაშიგ ნასწავლ რამდენიმე ავღანურ სიტყვასაც ვურევდი. ვცდილობდი, აღმეწერა ის სიტუაცია, რაც წინა ღამეს და დილით შეგვემთხვა, თან პანტომიმას ვაკეთებდი (მოძრაობის თეატრის სტუდიაში სიარული აქ გამომადგა!), ფაქტობრივად, ცეკვა დავიწყე, მეომრები გაშეშებულები იდგნენ, მე კი მოძრაობით ვუყვებოდი, რაც მოხდა. ჩემი ქმარი გაოგნებული მიყურებდა. უცებ შევამჩნიე, რომ მეომრებმა ჩვენს მასპინძელს ცერად გახედეს, ის უკვე ნელ-ნელა მიიპარებოდა. მერე მეომრები მოგვიახლოვდნენ, მთელი ჯგუფი გარს შემოგვერტყა, დაგვსვეს იზოლირებულ ადგილას. აინტერესებდათ, ვინ ვიყავით, საიდან, რა მოხდა, რამდენჯერმე მომიწია მათთვის ამის ახსნამ. ჩვენი ავღანელი მიიპარებოდა და, თან მეომრებს ანიშნებდა, - მე არაფერ შუაში ვარო, მაგრამ მათ ხელი სტაცეს და იქვე მდგარ მიტოვებულ ჯიხურში შეაგდეს, შემდეგ ხელმძღვანელებს დაურეკეს. მივხვდით, რომ ესენი სამხედროები იყვნენ და დახვრეტასაც, სავარაუდოდ, უკვე გადარჩენილები ვიყავით. ავღანეთში ყურანის თანახმად, სხვისი ცოლისთვის შეხედვა სასტიკად იკრძალება, მით უმეტეს, თუ ქმარი გვერდით ჰყავს. ეს მკაცრად ისჯება, სამხედროები მასპინძელზე საშინლად გაბრაზდნენ, - როგორ გაბედე, შინ სტუმრად მიიყვანე და მერე მისი ცოლის გაუპატიურება მოინდომეო. რამდენჯერმე წაუთაქეს კიდეც. ის ავღანელი ისევ მე მომშტერებოდა. ჩემმა ქმარმა კიდევ გაიწია დასარტყმელად. სამხედროებიც მე მომჩერებოდნენ, რადგან ჩადრი არ მეხურა. მალე მანქანა გამოჩნდა. როგორც მივხვდი, მათი უფროსი მოვიდა. როდესაც მდგომარეობა აუხსნეს, ის ჩემს ქმართან მივიდა, მხრებში ხელი მოჰკიდა - თითქოს ჯანს უსინჯავსო, შემდეგ იმ ავღანელისკენ შეტრიალდა და უყვირა, - ნახე, რა ვაჟკაცია და შენ კი რას ჰგავხარო. ეს ისე ემოციურად თქვა, რომ ჩვენც კი გავიგეთ. მერე გვითხრეს, მანქანაში ჩასხედითო. მე წინ დამსვეს, საპატიო ადგილას, უფროსი უკან გადავიდა (ავღანეთში ქალის გვერდით უცხო მამაკაცის ჯდომა აკრძალულია). ასეთი პატივისცემა გურჯობის გამო დავიმსახურეთ - ავღანეთში ქართველებს დიდ პატივს სცემენ, მათზე უკეთესი მეომრები მათ არ უნახავთ და საერთოდ, გურჯებს ამ ქვეყანაში კარგი სახელი აქვთ, ამიტომ მოწიწებით გვექცეოდნენ. მათ საქართველო არამიწიერ სამოთხედ აქვთ წარმოდგენილი. სხვათა შორის, ინგლისელები ან ამერიკელები რომ ვყოფილიყავით, უთუოდ დაგვხვრეტდნენ, ვერ იტანენ ამერიკელებს და ბრიტანელებს (ზოგადად ევროპელებსაც). მიგვიყვანეს პოლიციის განყოფილებაში - ერთ დიდ, ჯოჯოხეთურ შენობაში. აქ ციხეც იყო. თავიდან შიგნით არ გვიშვებდნენ, შემდეგ სამხედროების უფროსის მეცადინეობით შეგვიშვეს. გავიარეთ უცნაური დერეფნები, უფრო ლაბირინთებს წააგავდა და ერთ დიდ ოთახში შევედით, სადაც ძალიან ბევრი მამაკაცი დაგვხვდა. მართალია, უკვე ჩადრი მეხურა, მაგრამ მაინც შიშველივით ვგრძნობდი თავს. მათთვის ლამაზი ხანუმი ვიყავი, რადგან შედარებით თეთრი კანი და მოვლილი ხელები მქონდა. შემოგვეხვივნენ ეს კაცები, ჩემს ქმარს ზედ არავინ უყურებდა - ყველა მე შემომცქეროდა და რაღაცებს მეკითხებოდა. მოიყვანეს ვიღაც ინგლისური ენის მცოდნე, არადა მხოლოდ რამდენიმე სიტყვა იცოდა ინგლისურად. შემეშინდა, რამე არასწორად არ თარგმნოს-მეთქი და ისევ ქართულად დავიწყე ლაპარაკი, ასე უფრო ვაგებინებდი დამხვდურთ, შემდეგ შეგვიყვანეს ოთახში, სადაც დროებით დაკავებულები ჰყავდათ. ხალიჩაზე დავსხედით. საკანში ქალი მარტო მე ვიყავი. ჩაიც მოგვართვეს. ცოტა ხანში ის ჩვენი მასპინძელიც შემოიყვანეს. მაინც ცდილობდა, ჩემ გვერდით დამჯდარიყო. ჩემი ქმარი თითის ქნევით ემუქრებოდა, - გცემო. ერთი-ორჯერ გაიწია დასარტყმელად, მერე კი ქართულად ჭკუის დარიგება დაუწყო. საღამო ხანს წაგვიყვანეს იქაურობის მთლად უფროსთან. მაღალი კაცი იყო, ფორმა არ ეცვა, არც ჩალმა ეხურა, მხოლოდ თეთრი ხალათი და შარვალი. შემოიყვანეს ის თარჯიმანიც. უფროსმა საქმე მოისმინა და მანიშნა, ჩადრი მოიხსენიო. დავყაბულდი და ისევ თავიდან ავუხსენი, რაც მოხდა. მოულოდნელად უფროსი გაწიწმატდა და სასწრაფოდ ჩვენი მასპინძელი მოაყვანინა. ის როგორც კი შემოვიდა, მუხლებზე დაემხო, ფლიკვინ-ბუტბუტი დაიწყო, თან თავის დაგრეხილ ფეხებზე მიანიშნებდა უფროსს, - ხეიბარი ვარო. უფროსმა ცოტა ხანს უყურა, შემდეგ ჩემს ქმართან მივიდა, მხრები გაუსინჯა, გაუღიმა და დივანზე ანიშნა - დაჯექიო, ჩვენს მასპინძელს კი წიგნი ესროლა. მერე მოულოდნელად მაგიდის ქვეშიდან რეზინის ხელკეტი გამოიღო და უმოწყალოდ დაუწყო ცემა, თან უყვიროდა. მახინჯი თავის მართლებას ცდილობდა, თავ-პირი და ბეჭები სისხლით შეეღება. მეგონა, მოკლავდა და გაშველება დავიწყე. ისე, გული კი მოვიფხანე. უფროსი დაწყნარდა და გვკითხა, - რამდენი ხნით გინდათ, კარცერში რომ ჩავაგდოო - 6 თვით, 9 თვით თუ ერთი წლითო. მაინც შეგვებრალა და ჩემმა ქმარმა სთხოვა, - გაუშვით, ცოლ-შვილი ჰყავს, ცოდოაო. უფროსი დაიბნა, შემდეგ გაოცებულმა გვკითხა, - რა ხალხი ხართ ეს გურჯები, ამ კაცმა ლამის თქვენი თავი დაგვახვრეტინა და შეიცოდეთო? თავი დავუქნიეთ და წამოსვლა დავაპირეთ. პოლიციის უფროსმა შენობიდან გულზე ხელის მიდებით გამოგვაცილა, რაც ერთგვარად ბოდიშსაც და მადლობასაც ნიშნავს ავღანეთში. სასტუმროსკენ გავწიეთ. ჩვენი მასპინძელიც გაუშვეს. უკან მოგვყვებოდა. როდესაც სასტუმროს მივუახლოვდით, ჩემს ქმარს ბოდიშის მოხდა დაუყო თან მახინჯ ფეხებზე ანიშნებდა. მე ქმრის უკან ვიდექი. მოულოდნელად ჩემი ქმარი გასწია და ჩემთვის ხელის ჩამორთმევა სცადა. უკან გავიწიე. ჩემმა ქმარმა გარტყმა დაუპირა. ავღანელი მიხვდა, - მომხვდებაო და ბაჯბაჯით გაიქცა, ჩვენ კი სასტუმროში ავედით...


NBA-ს წლის მწვრთნელის ჯილდო ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის წლის მწვრთნელის ჯილდო - სეზონის საუკეთესო მწვრთნელს გადაეცემა 1962-63 წლიდან მოყოლებული. გამარჯვებულს გადაეცემა რედ ორბეხის თასი - რედ ორბეხის პატივსაცემად დარქმეული, რომელიც დაეხმარა ბოსტონ სელტიკსს 9 NBA-ის ჩემპიონის ტიტულის მოპოვებაში 1956-1966 წლებში. გამარჯვებული გამოვლინდება რეგულარული სეზონის დასრულების შემდეგ სპორტული ჟურნალების ავტორების მიერ აშშ და კანადა-ში. ამ იდეის წამოწყებიდან, ეს ჯილდო 40 სხვადასხვა მწვრთნელს გადაეცა. უკანასკნელი გამარჯვებული ამ ტიტულის სან-ანტონიო სპურსის მთავარ მწვრთნელო - გრეგ პოპოვიჩია. დონ ნილსონს და პეტ რაილის ეს ჯილდო 3-3 აქვთ მოგებული, მაშინ როცა ჰაბი ბრაუნს, ბილი ფიტჩს, კოტონ ფიტზიმონს, გრეგ პოპოვიჩს და გენი შუს კი 2-2 აქვთ მოპოვებული. არცერთ მწვრთნელს არ მოუგია ჯერჯერობით ზედიზედ 2 წლის მანძილზე. რაილი არის ერთადერთი მწვრთნელი, რომელიც დასახელებული იქნა 3-ჯერ სხვადასხვა გუნდებთან ერთად ყოველ ჯერზე. ლარი ბირდი არის ერთერთი მათგანი, რომელსაც ასევე MVP ტიტული აქვს მოგებული როგორც მოთამაშეს. ბილ შერმენი და ლენი უილკინსი არიან მხოლოდ ის მწვრთნელები, რომლებიც ნეისმიტის კალათბურთის დიდების დარბაზში იქნენ შეყვანილი როგორც მოთამაშეები, ასევე მწვრთნელები. ჯონი კერი არის ერთადერთი მწვრთნელი, რომელმაც ეს ჯილდო წაგებული მაჩვენებლის (33-48 ჩიკაგო ბულზის მწვრთნელი 1966-67 წლებში) მიუხედავად შეძლო მოგება. კერი დასახელებული იქნა, რადგან მან შეძლო ჩიკაგო ბულზის გაყვანა გუნდის არსებობის პირველივე წელს პლეი-ოფში. გამარჯვებულები [რედაქტირება] იხილეთ აგრეთვე [რედაქტირება] აღნიშვნა [რედაქტირება] - a არჩეული იქნა 10 საუკეთესო მწვრთნელს შორის NBA ისტორიაში. - b მაიკ დენტონის ასევე აქვს იტალიის მოქალაქეობა.


ალტერნატიული სახელები: აღდგა 3 ითამაშეთ აღდგა 3 პროექტები, როგორც ეს შეიძლება არ დარჩება შეუმჩნეველი. ჰაკერები და საინტერესო ჰაკერების ცდილობს განსაიდუმლოების მინიმუმ ნიუანსი. აღდგა 3 - თამაში, რომელიც არ არის მარტო სათამაშო სამყაროში ერთი წუთით. ლოგიკურია, რომ მას შემდეგ, რაც მოთამაშეები შეიტყო პროექტის დასაწყისში, დაიწყო შეტევა კომპანიის სერვერები Pirahna Bytes. კიდევ ერთი მცდელობა, რათა გაირკვეს, მინიმუმ ცოტა საინტერესო ინფორმაცია იყო წარუმატებელი. მას შემდეგ, რაც გაჟონვის დეველოპერები სხვა არჩევანი არ ჰქონდა, რომ გითხრათ პირი რა სახის პროექტი ისინი ემზადებიან და რა სიახლეებს მოთამაშეები უნდა იყოს მზად. ოფიციალურ პრესრელიზში თამაში აღდგა 3 pc შემოქმედთა პროექტის უკვე განუცხადა, რომ დასრულების შემდეგ ყველა სამუშაო და ფორმალური ეტაპზე ტესტირება, მოთამაშეებს უნდა გაუმკლავდეთ სამყაროში სახელმძღვანელო მუშაობა. ყველა ქმედება მიერ gamer მოუწევს საკუთარი უნიკალური შედეგები, ამიტომ თამაში უნდა იყოს მიმართული და ძალიან ყურადღებიანი. მოთამაშე ქმნის ვირტუალურ სამყაროში შესწავლა შესაძლებელი იქნება თითქმის ყველა სანტიმეტრი. ეს იქნება დიდი პროექტი ხორციელდება წესების როლური. ოფიციალური პროექტის დაწყების იგეგმება 2014 წლის აგვისტოში, ისე, რომ თაყვანისმცემლებს ჟანრის გვაქვს დრო მოსამზადებლად. განავითაროს უნარი თამაში, თქვენ შეგიძლიათ კიდევ ცდილობენ გაივლის წინა ორ ნაწილად - დარწმუნებული ვარ, რომ თქვენ გაქვთ რაიმე გვახსოვს. ეს workout ხელს შეუწყობს მომავალში, როგორც კი შესაძლებლობა ჩამოტვირთოთ აღდგა 3, ნახოთ მათი საუკეთესო მხარე. მომზადება უნდა იყოს, რომ აქცენტი თამაშში დაიდება ზუსტად საკვლევ ტერიტორიაზე. თუ გვჯერა, დეველოპერები, აღდგა 3 შეძლებს ითამაშოს ყველა მფლობელები პერსონალური კომპიუტერი და Xbox და PlayStation. სავარაუდოდ, ხელმისაწვდომობის თამაში იქნება დისტრიბუციის ცნობილი ვერსია ფაილების ჩამოტვირთვის - Steam. განვითარება აღდგა 3 ვიდეო მყოფი საუკეთესო გრაფიკული ძრავა. ასე რომ, რა თქმა უნდა, ნახავთ, რომ. მიუხედავად იმისა, რომ დროდადრო ფეხბურთელები მაინც უნდა იდგეს ჩატვირთვის ეკრანი, გამოჩენა მათ, რა თქმა უნდა gameplay ინახება მინიმუმამდე. ყველა ძირითადი მოვლენების თამაში გაიმართება ევროპაში, მას შემდეგ, რაც შუა საუკუნეებში რეკლამა. დროს მოგზაურობა, თქვენ ასევე უნდა ეწვევა ქვეყნებში ხმელთაშუა და tropics. ეს არ არის შესაძლებელი, რომ არ გავაგრძელებთ მიმოხილვა აღდგა 3 შეგახსენებთ, რომ ყველა ძირითადი ადგილას რეგისტრირებული ხელით, ასე რომ ჰგავს, რა თქმა უნდა, იქნება მხოლოდ ჯარიმა! დეველოპერები აცხადებენ, რომ ეს პროექტი ხორციელდება ყველაზე დიდი მსოფლიოში, რომელიც სტუდიაში ოდესმე ჰქონდა გამკლავება. , როგორც მთავარი გმირი ასრულებს ახალი - მოთამაშეები უცნობ ხასიათი. In ამბავი დასაწყისში თამაში shadowlord შთანთქავს სულს გმირი. მთავარი ამოცანაა, მოთამაშე იარაღის გამოყენების აღდგა 3 სხვადასხვა სახის, რათა დაეხმაროს მთავარი გმირი თავს - შეუერთდეს მუქი ან სინათლის მხარეს. თქვენი მოგზაურობა იქნება სავსე რისკის და საიდუმლო, და გზაზე შეხვდება ბევრი ზებუნებრივი არსებების და ნაცნობი სახეები!


მახსოვს,ჯერ კიდევ 88 წლის ნოემბრის აქციებიდან 9 აპრილამდე იმ ეროვნული სულის აღმაფრენა....


text: ხრაშუნა ,,ლოკოკინები" – Adams.Ge ხრაშუნა ,,ლოკოკინები" რძე – 250 გ საფუარი – 1 პაკეტი ვანილი – 2 პაკეტი გამდნარი კარაქი – 100 გ კარტოფილის ფქვილი (კრახმალი) – 50 გ ქიშმიში – 150 გ შაქრის პუდრა – 160 გ რძე – 2-3 ს/კ თბილ რძეში გახსენით საფუარი, დაუმატეთ 1ჩ/კოვზი შაქარი, მოურიეთ და გააჩერეთ ,რომ საფუარი გააქტიურდეს . თასზე მოათავსეთ ფქვილი, შუაგულში გაუკეთეთ ღრმული და საფუარიანი რძე შიგ მოათავსეთ. დაიწყეთ ცომის მოზელვა ,დაუამატეთ მწიკვი მარილი, გამდნარი კარაქი ,შაქარი, და მოზილეთ ფაფუკი ცომი , სანამ პრიალა მასას არ მიიღებთ.ფქვილი შეიძლება მეტი დაგჭირდეთ, ამას მიხვდებით მოზევისას.


Physical Graffiti - ვიკიპედია Physical Graffiti — ინგლისური მძიმე როკ-ჯგუფ ლედ ზეპელინის მეექვსე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1975 წლის 24 თებერვალს, ჯგუფში 4 წლიანი შემოქმედებითი პაუზის შემდეგ. ეს იყო ოთხეულის პირველი ორმაგი დისკი. სტუდიური ალბომი - ლედ ზეპელინი 24 თებერვალი, 1975 ლედ ზეპელინი – ქრონოლოგია სინგლები ალბომიდან Physical Graffiti „Trampled Under Foot/Black Country Woman“ გამოვიდა: 2 აპრილი 1975 (1975-04-02) Q (Nov 2000) როლინგ სტოუნი (ძალიან კეთილგანწყობილი) ალბომის ხმისჩამწერი სესიები შეწყვეტილი იქნა მას შემდეგ, რაც ჯონ პოლ ჯოუნსმა განაცხადა ჯგუფიდან წასვლის შემდეგ. მაგრამ კოლექტივი კვლავ გაერთიანდა სტუდიაში ’ჰედლი გრენჯი’ და ჩაწერა რვა სიმღერა. ამ კომპოზიციების საერთო ხანგრძლივობა ტიპური ალბომის ხანგრძლივობაზე მეტს შეადგენდა. ამიტომ გადაწყდა, რომ გამოიცემოდა ორმაგი ალბომი, სხვადასხვა წლებში ჩაწერილ კომპოზიციებთან ერთად. კომერციულად და კრიტიკულად ალბომს დიდი წარმატება ხვდა წილად. ამჟამად იგი 16 გზის პლატინის სტატუსს ატარებს (აშშ-ში) და ითვლება ჯგუფის ერთ-ერთ რჩეულ ნამუშევრად. სხვადასხვა სიებში იგი კვლავაც სახელდება, როგორც ყველა დროის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი როკ-ალბომი. 1 ხმისჩამწერი სესია ალბომის ჩაწერა მიმდინარეობდა 1973 წლის ნოემბერში, ჰედლი გრეინჯში (აღმოსავლეთი ჰემპშირი, ინგლისი). ჩაწერისას გამოიყენებოდა რონი ლეინის პორტატული სტუდია. მიუხედავად ამისა, ჩაწერა დროებით გადაიდო და სტუდიას იყენებდა ჯგუფი Bad Company. 1975 წელს ჯიმი პეიჯმა ერთ-ერთ ინტერვიუში ახსენა: „ეს ალბომი დიდი ხნის მანძილზე იწერებოდა. როდესაც მის ჩასაწერად შევედით, ჯომ პოლ ჯოუნსი ფორმაში არ იყო და შევწყვიტეთ სესიები. ყველაფერი აირია. ყველაფრის მოგვარებას 3 თვე დასჭირდა.“ მაგრამ დეივ ლუისის (ჯგუფის ბიოგრაფის) თქმით „მოგვიანებით გაირკვა, რომ ჯოუნსს სურდა ჯგუფიდან წასვლა და ვინჩესტერის კათედრალური ტაძრის გუნდის ხელმძღვანელად მუშაობა. მენეჯერ პიტერ გრანტის დაჟინებით, ჯოუნსმა უბრალოდ შეისვენა (ვინაიდან დაღლილი იყო ლედ ზეპელინის ტურებისგან). ჯოუნსმა შეცვალა გადაწყვეტილება და ჰედლი გრეინჯს დაუბრუნდა საშობაო არდადეგების შემდეგ.“ ყველა სიმღერის ავტორი — ჯიმი პეიჯი და რობერტ პლანტი, გარდა აღნიშნულისა. 1. „Custard Pie“ იანვარი - თებერვალი 1974 4:13 2. „The Rover“ მაისი 1972 5:37 3. „In My Time of Dying“ (პეიჯი, პლანტი, ჯოუნსი, ბონემი) იანვარი - თებერვალი 1974 11:05 1. „Houses of the Holy“ მაისი 1972 4:02 2. „Trampled Under Foot“ (პეიჯი, პლანტი, ჯოუნსი) იანვარი - თებერვალი 1974 5:37 3. „Kashmir“ (პეიჯი, პლანტი, ბონემი) იანვარი - თებერვალი 1974 8:32 1. „In the Light“ (პეიჯი, პლანტი, ჯოუნსი) იანვარი - თებერვალი 1974 8:46 2. „Bron-Yr-Aur“ (Page) ივლისი 1970 2:06 3. „Down by the Seaside“ თებერვალი 1971 5:13 4. „Ten Years Gone“ იანვარი - თებერვალი 1974 6:32 1. „Night Flight“ (პეიჯი, პლანტი, ჯოუნსი) დეკემბერი 1970 - იანვარი 1971 3:36 2. „The Wanton Song“ იანვარი - თებერვალი 1974 4:07 3. „Boogie with Stu“ (ბონემი, ჯოუნსი, პლანტი, იან სტიუარტი) დეკემბერი 1970 - იანვარი 1971 3:53 4. „Black Country Woman“ მაისი 1972 4:24 5. „Sick Again“ იანვარი - თებერვალი 1974 4:42 2014 წლის გამოცემის დამატებები 1. „Brandy & Coke“ (Trampled Under Foot – თავდაპირველი პირველი მიქსი) ჯოუნსი, პეიჯი, პლანტი 5:38 2. „Sick Again“ (ადრეული ვერსია) პეიჯი, პლანტი 2:20 3. „In My Time Of Dying“ (თავდაპირველი პირველი მიქსი) ბონემი, ჯოუნსი, პეიჯი, პლანტი 10:45 4. „Houses Of The Holy“ (პირველი მიქსი, დამატებებით) პეიჯი, პლანტი 3:51 5. „Everybody Makes It Through“ (In The Light - ადრეული ვერსია/In Transit) ჯოუნსი, პეიჯი, პლანტი 6:27 6. „Boogie With Stu“ (Sunset Sound-ის მიქსი) ბონემი, ჯოუნსი, პეიჯი, პლანტი, სტიუარტი 3:36 7. „Driving Through Kashmir“ (Kashmir - ორკესტრის პირველი მიქსი) ბონემი, პეიჯი, პლანტი 8:33 საერთო ხანგრძლივობა: 41:29 ავსტრალია Kent Music Report-ის ალბომების ჩარტი 2 ავსტრიის ალბომების ჩარტი 2 დანიის ალბომების ჩარტი 10 საფრანგეთის ალბომების ჩარტი 2 იტალიის ალბომების ჩარტი 17 ახალი ზელანდიის 50 საუკეთესო ალბომის ჩარტი 3 ნორვეგიის ალბომების ჩარტი 4 აშშ Billboard 200-ის ალბომების ჩარტი 1 ავსტრიის ალბომების ჩარტი 7 დანიის ალბომების ჩარტი 31 საფრანგეთის ალბომების ჩარტი 23 ახალი ზელანდიის ალბომების ჩარტი 6 ნორვეგიის ალბომების ჩარტი 12 შვეიცარიის ალბომების ჩარტი 8 აშშ Billboard 200-ის ალბომების ჩარტი 11 ოქრო 30 000x 16× პლატინა 8 000 000^ ↑ BBC Review. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-07-26. ციტირების თარიღი: 2009-07-26. ↑ Blender Review. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-02-28. ციტირების თარიღი: 2011-07-14. ↑ 8.0 8.1 American album certifications – Led Zeppelin – Physical Graffiti. ამერიკის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაცია. საჭიროების შემთხვევაში, უნდა აირჩიოთ Advanced, შემდეგ Format, შემდეგ Album, და ბოლოს - SEARCH ↑ Top 75 Albums – 15 აპრილი 1975. austriancharts.at. ციტირების თარიღი: 19 იანვარი 2009. ↑ Top Albums/CDs – Volume 23, No. 7, აპრილი 12, 1975. RPM. ციტირების თარიღი: 19 იანვარი 2009. ↑ Top 20/30, მარტი 17, 1975. ციტირების თარიღი: 30 მარტი 2016. ↑ Top 100 Albums – 1975. infodisc.fr. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 11 ივლისი 2013. ციტირების თარიღი: 19 იანვარი 2009. ↑ Top 100 Albums – 1975. Hit Parade Italia. ციტირების თარიღი: 14 აპრილი 2014. ↑ Top 100 Albums – 20 თებერვალი 1975. Oricon. ციტირების თარიღი: 19 იანვარი 2009. ↑ Scapolo, Dean (2007). "Top 50 Albums – აპრილი 1975", The Complete New Zealand Music Charts, პირველი, Wellington: Transpress. ISBN 978-1-877443-00-8. ↑ Top 20 Albums – 13 აპრილი 1975. norwegiancharts.com. ციტირების თარიღი: 19 იანვარი 2009. ↑ Top 100 Albums – 9 აგვისტო 1975. PROMUSICAE. ციტირების თარიღი: 19 იანვარი 2009. ↑ Top 100 Albums – 15 მარტი 1975. chartstats.com. ციტირების თარიღი: 19 იანვარი 2009. ↑ The Billboard 200 – 22 მარტი 1975. Billboard. ციტირების თარიღი: 19 იანვარი 2009. ↑ ARIA AUstralian Top 50 Albums. Australian Recording Industry Association (9 მარტი 2015). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2 აპრილი 2015. ციტირების თარიღი: 6 მარტი 2015. ↑ ავსტრიის ალბომების ჩარტი – 6 მარტი 2015. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 5 მარტი 2015. ↑ დანიის ალბომების ჩარტი – 6 მარტი 2015. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 7 მარტი 2015. ↑ French Albums Chart – 6 მარტი 2015. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 11 მარტი 2015. ↑ გერმანიის ალბომების ჩარტი – 6 მარტი 2015. Officialcharts.de. ციტირების თარიღი: 5 მარტი 2015. ↑ NZ Top 40 Albums Chart. Recorded Music NZ (9 მარტი 2015). ციტირების თარიღი: 6 მარტი 2015. ↑ Norwegian Albums Chart – 6 მარტი 2015. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 7 მარტი 2015. ↑ შვეიცარიის ალბომების ჩარტი – 1 მარტი 2015. Hung Medien. ციტირების თარიღი: 5 მარტი 2015. ↑ The Billboard 200 – 14 მარტი 2015. Billboard. ციტირების თარიღი: 5 მარტი 2015. ↑ Argentinian album certifications – Led Zeppelin – Physical Graffiti. არგენტინის ფონოგრამების და ვიდეოგრამების პროდიუსერების პალატა. ↑ French album certifications – LedZeppelin – Physical Graffiti ფრანგულად. InfoDisc. აირჩიეთ LEDZEPPELIN და შემდეგ დააწკაპუნეთ OK-ზე ↑ ოქროს/პლატინის მონაცემთა ბაზა (Led Zeppelin; 'Physical Graffiti') გერმანულად. ფედერალური მუსიკალური ინდუსტრიის ასოციაცია. ↑ British album certifications – Led Zeppelin – Physical Graffiti. ბრიტანეთის ფონოგრამების მწარმოებლების ასოციაცია. შეიყვანეთ Physical Graffiti ველში Search. აირჩიეთ Title ველში Search by. შეიყვანეთ album ველში By Format. დააწკაპუნეთ ღილაკზე Go On the Level - Status Quo #1 ალბომები (ბრიტანეთი) 15–22 მარტი 1975 შემდეგი: 20 Greatest Hits - ტომ ჯოუნსი Last edited on 19 იანვარი 2021, at 08:46 ეს გვერდი ბოლოს დარედაქტირდა: 08:46, 19 იანვარი 2021.


source: wikipedia

text: ტურიზმი — დასვენების, თავისუფალი დროის ხარჯვის ან ბიზნეს მიზნებით მოგზაურობას ნიშნავს. მსოფლიო ტურიზმის ორგანიზაცია ტურისტებს შემდეგნაირად განმარტავს: „ხალხი, რომელიც ტოვებს თავის ჩვეულ გარემოს და მიემგზავრება სხვა ადგილას ერთ თანამიმდევრულ წელზე ნაკლები ხნით, დასვენების, თავისუფალი დროის ხარჯვის ან სხვა მიზნებით.“ ტურიზმი პოპულარული, გლობალური საქმიანობა გახდა 2010 წელს, მსოფლიო მასშტაბით 940 მილიონი საერთაშორისო ტურისტული ჩასვლა განხორციელდა, რაც 6,6 %-იანი ზრდა იყო 2009 წელთან შედარებით. 2010 წელს, საერთაშორისო ტურიზმიდან მიღებულმა შემოსავლებმა $919 მილიარდი აშშ დოლარი შეადგინა (693 მლრდ ევრო), რაც წინა წელთან შედარებით 4,7 %-იანი ზრდა იყო. 2000-იანი წლების ბოლოს დატრიალებულმა მსოფლიო ფინანსურმა კრიზისმა ტურიზმზე საგრძნობლად უარყოფითად იმოქმედა, დაღმასვლა დაიწყო 2008 წლის ივნისში და ამავე წელს საერთაშორისო ტურისტული ჩასვლების რიცხვმა 2%-ით იკლო. ეს ნეგატიური ტენდენცია კიდევ უფრო ინტენსიური გახდა 2009 წელს, რადგან ბევრ ქვეყანაში იფეთქა H1N1 ვირუსმა, რასაც საერთაშორისო ტურისტული ჩასვლების 4%-იანი კლება მოჰყვა და მან 880 მილიონი შეადგინა, მიღებული შემოსავლები კი 6%-ით შემცირდა. ტურიზმი სასიცოცხლო მნიშვნელობისაა მრავალი ქვეყნისთვის, მაგალითად ისეთებისთვის, როგორებიცაა საფრანგეთი, ეგვიპტე, საბერძნეთი, ლიბანი, ისრაელი, გაერთიანებული სამეფო, აშშ, ესპანეთი, იტალია, ტაილანდი, საქართველო და მრავალი კუნძულოვანი ერი, ისეთები, როგორებიცაა ბაჰამის კუნძულები, ფიჯი, მალდივები, ფილიპინები, სეიშელის კუნძულები ჰავაი. ეს უპირველესად განპირობებულია ფართო ინვესტიციებით სხვადასხვა საქმიანობაში, განსაკუთრებით მომსახურების სფეროში, რის შედეგადაც, მომსახურების ინდუსტრიაში დასაქმების შესაძლებლობა დიდწილად კავშირშია ტურიზმთან. სერვისის ეს ინდუსტრია მოიცავს სატრანსპორტო გადაზიდვების სერვისს, მაგალითად ავიაციას, საკრუიზო გემებს, ტაქსებს, გამასპინძლების სერვისს, როგორიცაა საცხოვრებელში დაბინავება (სასტუმრო და სხვადასხვა თავშესაფარი). ასევე ამ ინდუსტრიას მიეკუთვნება გასართობი ადგილები, ისეთები როგორებიცაა გასართობი პარკები, კაზინოები, სავაჭრო ცენტრები, მუსიკალური დაწესებულებები და თეატრები. ისტორია დასვენებისა და გართობის მიზნით გამგზავრება პირველად პოპულარული გახდა ძველ რომაელებს შორის, რომლებიც ძირითადად პირამიდების დასათვალიერებლად მიემგზავრებოდნენ. შემდგომში მოგზაურობის ფორმები და გეოგრაფია ფართოვდება. უფრო მრავალფეროვანი ხდება ამ მოგზაურობის მიზნებიც: სანახაობრივი, სასწავლო, რელიგიური და სხვა. შენდება მოგზაურთა დროებით გასაჩერებელი სახლები, სასტუმროები, ქარვასლები, სტუმრის სახლები, ელიტარული ფენების წარმომადგენელთათვის საზაფხულო აგარაკები, რეზიდენციები. მოსახლეობის იმ შეძლებული ფენების წარმომადგენლებს, ვინც ცნობისმოყვარეობისათვის მოგზაურობდა უცხო ქვეყნებში, XVII საუკუნის მიწურულიდან ტურისტებს უწოდებდნენ. სამრეწველო რევოლუციის შემდეგ, XVIII-XIX საუკუნებში გამოგონებულ იქნა ორთქლმავალი და მატარებელი, რამაც არსებითი ზეგავლენა იქონია მოგზაურობის გააქტიურებაზე. პოპულარული ხდება მოდების მოყვარულთა გამგზავრება პარიზში, მუსიკის მოყვარულთა - იტალიაში, ხოლო ევროპის სხვადასხვა ქალაქებში სასწავლებლად გამგზავრებამ დიდი ტურის სახელი მიიღო. სწორედ ამ პერიოდში, 1841 წელს ინგლისელმა სასულიერო პირმა თომას კუკმა პირველად გაუწია ჯგუფის გამგზავრებას კომერციული მომსახურება. ორგანიზებული ჯგუფური ტური, რომელშიც შედიოდა 20 წუთიანი მგზავრობა რკინიგზით, ჩაის, ფუნთუშების და სასულე ორკესტრის თანხლებით. გზაში ექსკურსიამძღოლის ფუნქცია თავად კუკმავე იკისრა. ამ მოგზაურობაში მონაწილეობა მიიღო 450-მა ადაიანმა და თითოეულისთვის 1 შილინგად ფასობდა. კუკის ეს ქმედება ემსახურებოდა უფრო სოციალურ მიზნებს, ვიდრე კომერციულს. ის მიისწრაფოდა ამ ქმედებით ეჩვენებინა, რომ შეიძლება თავისუფალი დროის მიზანშეწონილად გამოყენება. მიუხედავად ამისა, ეს ფაქტი ორგანიზებული, კომერციული ტურიზმის პირველ ნაბიჯადაა მიჩნეული. აღსანიშნავია, რომ ბრიტანეთში დღესაც არსებობს ეს ტურისტული ფირმა სახელწოდებით Thomas Cook and Son. XX საუკუნის დასაწყისში მნიშვნელოვან მოვლენად შეიძლება ჩაითვალოს ავტომობილის გამოგონება, თუმცა პირველ მსოფლიო ომამდე ტურისტთა ძირითადი ნაკადი მაინც სარკინიგზო და სანაოსნო ტრანსპორტით სარგებლობდა. 20-30-იან წლებში ჩნდება ტრანსპორტის კიდევ ერთი ეფექტიანი საშუალება - თვითმფრინავი, რაც აძლიერებს ტურისტულ აქტივობას. XX საუკუნის მეორე ნახევრიდან იწყება მასობრივი საერთაშორისო ტურიზმის განვითარების ხანა. 1950 წელს, საერთაშორისო ტურისტთა რაოდენობა 25 მილიონს აღწევს, 1970 წელს — 170 მილიონს, 1990 წელს — 400 მილიონს. ამჟამად თითიქმის ყველა ადამიანი მეტნაკლებად ჩაბმულია ტურისტულ საქმიანობაში. XX საუკუნის ბოლოს მთელ მსოფლიოში 4,5 მილიარდი ტურისტი მოგზაურობდა, მათ შორის 10% საერთაშორისო ტურისტები იყვნენ და ყოველწლიურად ხარჯავდნენ 100-150 მილიარდ აშშ დოლარს. ტურისტული მოგზაურობის გეოგრაფია გარკვეული თავისებურებებით ხასიათდება. საერთაშორისო ტურისტების 2/3 ევროპის ქვეყნებში მოგზაურობს. შემდეგ ყველაზე პოპულარული რეგიონია ამერიკა, რომლის წილად მოდის ტურისტების 20%, აღმოსავლეთ აზიასა და წყნარი ოკეანის ქვეყნებზე მოდის 10%, აფრიკაზე 3%. მსოფლიო ტურიზმის სტატისტიკა და შეფასებები საერთაშორისო ტურისტების მიერ ყველაზე მონახულებადი ქვეყნები 2010 წელს, მსოფლიო მასშტაბით 940 მილიონი საერთაშორისო ტურისტული ჩასვლა განხორციელდა, რაც წინა წელთან შედარებით 6.6%-ით მეტი იყო. ქვემოთ მოცემულია საერთაშორისო ტურისტების მიერ მსოფლიოს ათი ყველაზე მონახულებადი ქვეყანა, რასაც აქვეყნებს მსოფლიო ტურიზმის ორგანიზცია. როგორც ცხრილიდან ჩანს, 2009 წელთან შედარებით ჩინეთმა გაუსწრო ესპანეთს, ერთი საფეხურით წინ წაიწია და მსოფლიოს მესამე ყველაზე მონახულებადი ქვეყანა გახდა. ათეულში შემავალი ქვეყნების უმრავლესობა ევროპული სახელმწიფოებია. საერთაშორისო ტურიზმიდან მიღებული შემოსავლები 2010 წელს, საერთაშორისო ტურიზმიდან მიღებულმა შემოსავლებმა $919 მლრდ აშშ დოლარი შეადგინა (693 მლრდ ევრო), რაც 2009 წელთან შედარებით 4.7%-იანი ზრდა იყო. ცხრილში მოცემულია 2010 წლის მოწინავე ქვეყნების ათეული შემოსავლების მხრივ, მსოფლიო ტურიზმის ორგანიზაციის მონაცემებით. აღსანიშნავია, რომ მათი უმრავლესობა ევროპული ქვეყნებია, მაგრამ ლიდერობას კვლავ აშშ განაგრძობს. საერთაშორისო ტურიზმის დანახარჯები მსოფლიო ტურიზმის ორგანიზაციამ გამოაქვეყნა იმ ქვეყნების ათეული, რომელთაც 2010 ყველაზე მეტი დახარჯეს საერთაშორისო ტურიზმში (ტურისტების გენერატორი ქვეყნები) საერთაშორისო ტურისტების მიერ ყველაზე მონახულებადი ქალაქები ტურიზმის სახეობები აგროტურიზმი გასტრონომიული ტურიზმი კულტურული ტურიზმი ეკოტურიზმი ექსტრემალური ტურიზმი გეოტურიზმი კულტურული მემკვიდრეობის ტურიზმი გეი-ტურიზმი სამედიცინო ტურიზმი საზღვაოსნო ტურიზმი რელიგიური ტურიზმი კოსმო-ტურიზმი სამხედრო ტურიზმი ველური ბუნების ტურიზმი ბიზნეს-ტურიზმი დასვენების ტურიზმი საკონგრესო ტურიზმი შოპ-ტურიზმი სპორტული ტურიზმი შემეცნებითი ტურიზმი სათავგადასავლო ტურიზმი სასოფლო ტურიზმი ტურიზმის მატერიალურ-ტექნიკური ბაზა გემი - დასასვენებელი სახლი - კემპინგი - პანსიონატი - სასტუმრო - ტურისტული ბაზა იხილეთ აგრეთვე თომას კუკი ტურიზმის ობიექტები არქიტექტურის ძეგლი - ბუნების ძეგლი - ისტორიული ძეგლი - კულტურული სანახაობა - ლანდშაფტი - მუზეუმი - სპორტული სანახაობა - ფესტივალი - ქალაქი რესურსები ინტერნეტში: მსოფლიო ტურიზმის ორგანიზაცია Recreation and Leisure Studies at the Open Directory Project ქართული ტურიზმის სიახლენი ტურისტული კომპანიები საქართველოში სამოგზაურო ცენტრი ექსპლორ ჯორჯია სენჩერი თრეველი კაუკაზუს თრეველი ჯელენთ თრეველ სქოლიო ur:سیاح


text: აპრილი () — გრიგორიანული კალენდრის მეოთხე თვე. აპრილში 30 დღეა. სახელი ეწოდა ლათინური სიტყვის გამო: aperire — „გახსნა, გაშლა“. ძველი ქართული წარმართული კალენდრით მისი სახელწოდებაა იგრიკა. აპრილი არის გაზაფხულის თვე ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში და შემოდგომისა — სამხრეთ ნახევარსფეროში. აპრილის ზოდიაქოს ნიშნებია ვერძი და კურო. აპრილი იწყება კვირის იმავე დღეს, როგორც ივლისი ჩვეულებრივ წლებში, და როგორც იანვარი — ნაკიან წელში. იგრიკა კორნელი კეკელიძე იგრიკს 4 მარტით — 2 აპრილით საზღვრავდა. კ. კეკელიძის აზრით „იგრიკაჲ“ ანუ თთუე იგრიკისაჲ, ნამდვილი პირველადი ფორმა არის „იგრი“, „იგრისაჲ“. იგრი უნდა იყოს მოდიფიკაცია სომხურში „არეგი“-სა, რომელმაც თავში ა-ი ახმოვანებით, შუაში გ-რ მეტათეზით და ნათესაობით მრუნვაში „ე“ ბგერის გამოვარდნით, მოგვცა „იგრისა“. ქართული „იგრიკას“ სომხურ „არეგასთან“ აახლოებდა მარი ბროსეც. აპრილის მნიშვნელოვანი მოვლენები სქოლიო


text: სასტუმრო "მერკური" ბათუმში MERCURY *** თუ გსურთ დასვენება ბათუმში დაუვიწყარ მოგონებათ გექცეთ ესტუმრეთ სასტუმრო „მერკური“–ს, რომელიც ქალაქის ცენტრში, ძველი ბათუმის შუაგულში მდებარეობს. „მერკურის“–ს კომპლექსშია ღამის ბარი, სადაც ცოცხალი მუსიკის საღამოები ეწყობა. ხუთსართულიანი ფეშენებელური სასტუმროს მეხუთე სართულზე ღია ბარია მოწყობილი, საიდანაც ძველი ბათუმის ულამაზესი ხედი იშლება. ვარსკვლავებით მოჭედილი ცა, გაჩირაღდნებული ბათუმის ქუჩები და მუდამ მოფუსფუსე ბათუმის პორტი ყველაზე ჭირვეულ გურმანსაც მოხიბლავს. ფოტო გალერეა


[3]მაგ. საქართველოსკონსტიტუციის ე. წ. “ჩიკაგოსპროექტის” 112-ე მუხლისმეორეპუნქტი „ეროვნულიუშიშროებისსაბჭოს“ ექვსიწევრისშემადგენლობითგანსაზღვრავდა - სამიწევრითანამდებობრივადშედიოდასაბჭოში, სამსკიპრეზიდენტისწარდგინებითირჩევდასაქართველოსპარლამენტი. თევდორენინიძის მიერ წარმოდგენილმა ე.წ. “მე-13 პროექტმა” უშიშროებისსაბჭოკვლავკონსტიტუციურორგანოდ განსაზღვრა, თუმცა,ამშემთხვევაშიუკვეაღარაფერიიყონათქვამი საბჭოსშემადგენლობაზედასხვასაკითხებთანერთად, ამისდარეგულირებაცორგანულკანონსმიენდო.


12 ათასზე მეტი გარდაცვლილი, დღეში 80 კაცი. შეგვიძლია ვთქვათ, რომ 80 კაცი ერთი დიდი სოფელია ან 8 - პატარა, მაგრამ მე ცოტა სხვა შედარებას მოვიყვანდი. წარმოიდგინეთ რომელიმე მცირე თეატრის პარტერი, ის დაახლოებით ამდენ მაყურებელს იტევს. წარმოიდგინეთ, რომ ყოველდღე პარტერში 80 ადამიანი შემოდის და ჩუმად უყურებს რა ხდება სცენაზე. ის, რაც სცენაზე ხდება, მართალია, ტრაგედიაა, მაგრამ სულ სხვა რეპერტუარიდან - პოლიტიკა, ეკონომიკა, განათლება... საღამოსკენ ეს 80 კაცი დარბაზიდან გადის, მეორე დღეს მათ ადგილს სხვა 80 იკავებს და ახლა ისინი უყურებენ სპექტაკლს, რომელიც მათ არ ეხება. ასე მშვიდად მივიღებდით დღეში 80 ადამიანის სიკვდილს, მათი აბსოლუტური უმრავლესობა მოხუცები რომ არ იყვნენ? მეეჭვება. შემჩნეული მაქვს, როდესაც ოჯახში მოხუცი კვდება და პოლიცია გარდაცვალების ცნობის დასაწერად მოდის, იმ ოთახში, სადაც ცხედარი ასვენია, ა 00004000 ც კი შეიხედავს ხოლმე. არ ამოწმებს, მართლა სიბერით მოკვდა ადამიანი თუ სხვა რამე მიზეზიც იყო. საერთოდ მოკვდა თუ არა, იმასაც არ ამოწმებს. ის, რომ ჩვენთან ბებიები და ბაბუები უყვართ, ასაკოვან ადამიანს პატივს სცემენ, მოხუცს ჭკუას ეკითხებიან და ასე შემდეგ, ძველი ხალხური ზღაპარია. ამ ზღაპრებს ახლა ბუკინისტებში თუ იშოვით, თანამედროვე გამომცემლები აღარც ბეჭდავენ. სინამდვილეში საქართველოში მოხუცების ადგილი არ არის და ამას ყველა მარტივად მიხვდება, ვისაც ერთხელ მაინც ამ ქვეყანაში დაბერების შეშინებია. აფხაზეთის ომის დროს, როდესაც ხალხი სამშვიდობოს გარბოდა, ოჯახებში ყველაზე უფროსებმა სახლები არ მიატოვეს. მაშინ ყველას გულწრფელად ეგონა, რომ მოხუცს არავინ არაფერს დაუშავებდა, მაგრამ ომმა სულ სხვა რეალობა დაგვანახვა - სამოქალაქო პირებს შორის ყველაზე მეტი დაღუპული სწორედ მოხუცი იყო. იგივე გამეორდა 2008-ში და იგივე მეორდება უკვე დღეს, კოვიდთან ბრძოლისას. უბრალოდ, ახლა მხოლოდ ხალხს ვკარგავთ და არა ტერიტორიას, თან თავს ვიმშვიდებთ, რომ ისედაც მალე დაიხოცებოდნენ. მაგრამ დაიხოცებოდნენ კი? ეს ჩვენთან ბერდებიან და კვდებიან ადამიანები ნაადრევად. ყველას გვაქვს სახლში კარადა, სადაც ძველ ტანსაცმელს ვინახავთ. ბაბუის უკანასკნელი პიჯაკი გამოიღეთ და დაათვალიერეთ, სწორედ ის, დღესასწაულებზე რომ იცვამდა და ბოლოს სამი ზომით დიდი რომ ჰქონდა. მხრებშიც გაუგანიერდა, სახელოებიც დაუგრძელდა, ადრე თუ ვიწრო იყო, ახლა ჯემპრზე ჩაცმულიც შეეკრა... ალბათ ცხოვრებას რეალურად მაშინ ამთავრებ, როდესაც ტანსაცმელს თავად უპატარავდები, როცა პიჯაკი გიდიდდება, შენს ზომას კი აღარ ყიდულობ. საქართველოს მოსახლეობის 15%-ზე მეტი 75 წელს არის გადაცილებული. ისინი ბევრნი არიან, მაგრამ მათთვის არც სამსახურია, არც ღირსეული პენსია, არც თავშესაფრები, არც წამლებზე ფასდაკლება და საერთოდ არაფერი, რაც ამ ხალხს აფიქრებინებდა, რომ კიდევ შეიძლება ცხოვრება, კიდევ ბევრი რამ დარჩათ გასაკეთებელი. გაკეთებასაც თავი დავანებოთ, ხომ შეიძლება, ადამიანმა ერთი-ორი წელი თავისთვის იცოცხლოს მეუღლეზე, შვილიშვილებზე, სამსახურზე ზრუნვის გარეშე. ის ადგილები ნახოს, რომლის სანახავად მანამდე ვერ მოიცალა, იმაზე იფიქროს, რაზეც ფიქრის დრო არასდროს ჰქონდა, იმ ამბებს მოჰყვეს, მხოლოდ მას რომ ახსოვს: როგორ იბრძოდა ომში, რამდენ ტონა ჩაის კრეფდა, რომელი შენობები იდგა მისი ახალგაზრდობის ქალაქებში, რამდენჯერ მოუნდა ოჯახის დანგრევა და გადაიფიქრა, ვინ უყვარდა სინამდვილეში და როგორ ვეიმედებოდით ჩვენ, მისი ბავშვები, გაიზრდებიან და ქვეყანას ააშენებენო... ეს თაობა ახლა მიდის! მიდის უკანმოუხედავად! დღეში 80 კაცი!


ენეოლითიშ ხანა ენეოლითიშ ხანა — ლათ. aeneus — ლინჯი; ბერძ. lithos — ქუა), ნეოლითიშე ბრინჯაოშ ხანაშა გინმალჷ პერიოდი, მუჟამსჷთ რჩქინდჷ მუშითნაბადი ლინჯიშ რგილჷ დამუშებაშ შარათ ხაზირელი ანჯარი. ადამიერი ჭიეჭიეთ ეუფალებუ ლინჯიშ მადანიშ გითობუნაშ შარას, რჩქინდუ ლინჯიშ გითობუნილი ანჯარი დო სამკაული. ენეოლოთიშ ფარანს ქუაშ ანჯარწკჷმა ლინჯიშ ანჯარით ივარებუდჷ. მენცარეფიშ უმენტაშობა ენეოლითის გჷშმასხუნუნს მუჭოთ ზოხო ფარანს ვარინ, მუჭოთ ბრინჯაოშ ფარანიშ ორდოულ ეტაპის — ლინჯიშ ფარანს. შქაწყარმალონას დო ეგვიპტეს ენეოლითი იჭყაფუ ჯვშ. წ. IV ანთასწანურას, ევროპას — ჯვშ. წ. III ანთასწანურას. საქორთუოშ ტერიტორიას ენეოლითიშ ქილინჯეფი რე: ამირანიშ ზუგი, არუხლოშ ზუგი, იმირიშ ზუგი, შულავერიშ ზუგი, თეთრი წყაროშ ნაოფუტარი.


text: ბაუჰაუზი ბაუჰაუზი (გერმ. Bauhaus, Hochschule für Bau und Gestaltung - მშენებლობისა და მხატვრული კონსტრუირების უმაღლესი სკოლა) — სასწავლო დაწესებულება გერმანიაში 1919-33 წლებში და მცირე ხნით აშშ-ში, ასევე სამხატვრო გაერთიანება, რომელიც ამ დაწესებულებაში შეიქმნა და განაპირობა არქიტექტურული მიმდინარეობის აღმოცენება. მიმდინარეობა მოდერნისტული არქიტექტურის ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან სკოლად იქცა. ბაუჰაუზის სამხატვრო სკოლა ოთხ სხვადასხვა ქალაქში არსებობდა (ვაიმარში 1919-25, დესაუში 1925-32, ბერლინში 1932-33 და ჩიკაგოში 1937-38) ოთხ სხვადასხვა არქიტექტორ-დირექტორის ხელმძღვანელობით (ვალტერ გროპიუსი - 1919-28, ჰანეს მაიერი 1928-30, ლუდვიგ მის ვან დერ როჰე 1930-33 და ლასცლო მოჰოლი-ნაგი 1937-38). ადგილისა და ხელმძღვანელობის ამგვარი ცვლილება ფოკუსის, ტექნიკის, ინსტრუქტორებისა და პოლიტიკის მუდმივ ტრანსფორმაციას ნიშნავდა. სკოლის ვაიმარიდან დესაუში გადასვლისას თიხის საამქრო დაიხურა, მიუხედავად იმისა, რომ საკმაოდ დიდი შემოსავლის წყარო იყო. მისის 1930 წელს სკოლის სათავეში მოსვლისას მან იგი კერძო დაწესებულებად გარდაქმნა და ჰანეს მაიერის მხარდამჭერებს სკოლაში დასასწრებად აღარ უშვებდა. წინაპირობა[რედაქტირება] ბაუჰაუზს საფუძველი ჩაეყარა ევროპაში და, კერძოდ, გერმანიაში არეულობისა და კრიზისის პერიოდში. მისი დაარსება იყო მრავალფეროვან პოლიტიკურ, სოციალურ, საგანმანათლებლო და მხატვრულ მიმართულებათა სინთეზის შედეგი მე-20 საუკუნის პირველ ორ ათწლეულში. პოლიტიკა[რედაქტირება] 1870-იან წლებში გერმანიის იმპერიის კონსერვატიული მოდერნიზაცია ძალაუფლებას არისტოკრატიის ხელში ინარჩუნებს. მანვე განაპირობა მილიტარიზმი და იმპერიალიზმი ეკონომიკური განვითარებისა და სტაბილურობის შესანარჩუნებლად. 1912 წლისთვის მემარცხენე სოციალ-დემოკრატთა გაძლიერებამ პოლიტიკური პოზიციების პოლარიზაცია გამოიწვია საერთაშორისო სოლიდარობისა და სოციალიზმის იდეებით იმპერიალისტური ნაციონალიზმის წინააღმდეგ. 1914 წელს პირველი მსოფლიო ომიც დაიწყო. 1917 წელს გაგანია მსოფლიო ომის პერიოდში რუსმა მუშებმა და ჯარისკაცთა საბჭოებმა რუსეთში ძალაუფლება იგდეს ხელთ. მათი მაგალითის წაბაძვით შეიქმნა გერმანული კომუნისტური ფრაქციები, განსაკუთრებით კი სპარტაკისტთა ლიგა, რომელთა მიზანი მსგავსი რევოლუციის მოწყობა იყო გერმანიაშიც. მომდევნო წელს ომის დანაკარგებით დასუსტებულ გერმანიაში რევოლუცია მართლაც განოხორციელდა და სოციალ-დემოკრატები კაიზერის ხელისუფლებიდან გადაყენებას ახერხებენ რევოლუციური მთავრობის ჩანაცვლებით. 1919 წლის 1 იანვარს სპარტაკისტთა ლიგამ ბერლინზე კონტროლის აღება სცადა, რისი ჩახშობა სოციალ-დემოკრატებმა გერმანიის არმიის ნარჩენებისა და მემარჯვენე გასამხედროებულ ჯგუფებთან ერთად მოახერხეს. 19 იანვარს ჩატარებული არჩევნებით ვაიმარის რესპუბლიკა შეიქმნა. თუმცა კომუნისტური რევოლუცია კვლავაც ჩანაფიქრში რჩებოდა - მიუნხენში საბჭოთა რესპუბლიკა გამოცხადდა კიდეც, რომელიც ფრაიკორპსის მემარჯვენე ფრთამ და რეგულარულმა არმიამ მალევე ჩაახშეს. ხელოვნება და არქიტექტურა[რედაქტირება] არტ-ნუვო (ან იუგენდსტილი გერმანიაში) მე-19 საუკუნის ისტორიულ მიმდინარეობათა აღორძინების მცდელობაში გარდატეხას ახდენს, თუმცა ახალი საუკუნის პირველ ათწლეულში მას მძაფრი კრიტიკით შეხვდნენ, ვინაიდან ამ პერიოდში გამეფებული რაციონალისტური იდეები ფორმალური ეფექტებისთვის პრაქტიკულ დასაბუთებას მოითხოვდა. მიმდინარეობის ყველაზე ეფექტიანი მოწინაამღდეგე ადოლფ ლოოსი 1908 წელს აქვეყნებს კრიტიკულ ნაშრომს "ორნამენტი და კრიმინალი", სადაც ამტკიცებდა, რომ ზედაპირების დეკორაციის სურვილი პრიმიტიული იყო. მისი არგუმენტები მოგვიანებით მოდერნისტებმა აიტაცეს, რაც კატალისტი გახდა შემდგომში ზედაპირთა დეკორაციის სრულ უკუგდებაში. კიდევ ორი გავლენა ახლად აღმოცენებულ არქიტექტურულ აზროვნებაზე შეიძლება მიეკუთვნოს 1903 წელს ბრესლაუს გამოყენებითი ხელოვნების სკოლის დირექტორ ჰანს პოელციგზე და დიუსელდორფის შესაბამისი სკოლის დირექტორ პეტერ ბეჰრენსზე. რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება] - bauhaus-online.de - Bauhaus Dessau - Bauhaus at the Open Directory Project - Bauhaus student work, 1919-1933. - Bauhaus typography collection, 1919-1937


text: საკუთარი სახელი გვარამაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: გოჩა გვარამაძე — პოლიტიკოსი ელენე გვარამაძე — ბალერინა, პედაგოგი ივანე გვარამაძე — პუბლიცისტი, ეთნოგრაფი, მწერალი ირაკლი გვარამაძე — პოლიტიკოსი კონსტანტინე გვარამაძე — ეთნოგრაფი, ფოლკლორისტი ნიკოლოზ გვარამაძე — ინჟინერი ყადირ გვარამაძე — პოლიტიკოსი, პუბლიცისტი ქართული გვარები


text: ჭა ჭაბაშვილი, მიხეილ — ენათმეცნიერი ჭაბუკიანი, ვახტანგ — ბალეტმაისტერი ჭაბუკიანი, თამარ — ბალერინა ჭავჭავაძე, ალექსანდრე — პოეტი ჭავჭავაძე, ალექსანდრე — გენერალი ჭავჭავაძე, არჩილ — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი ჭავჭავაძე, გარსევან — ქართლ-კახეთის სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე ჭავჭავაძე, დავით — რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი ჭავჭავაძე, დავით — აშშ ცენტრალური სადაზვერვო ბიუროს ოფიცერი, მწერალი, პუბლიცისტი ჭავჭავაძე, ზაქარია — რუსეთის არმიის კავალერიის გენერალი ჭავჭავაძე, თამარ — მსახიობი ჭავჭავაძე, თამარ — საზოგადო მოღვაწე ჭავჭავაძე, იასონ — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი ჭავჭავაძე, ივანე — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი ჭავჭავაძე, ილია — მწერალი ჭავჭავაძე, ნიკოლოზ (ნიკო) — რუსეთის არმიის კავალერიის გენერალი ჭავჭავაძე, ნიკოლოზ (ნიკო) — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი ჭავჭავაძე, ნიკოლოზ — ფილოსოფოსი ჭავჭავაძე, პაატა — სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე ჭავჭავაძე, პავლე — მწერალი, პუბლიცისტი ჭავჭავაძე, სპირიდონ — რუსეთის არმიის გენერალი ჭავჭავაძე, სპირიდონ — გენერალი ჭავჭანიძე, ერასტი — მეცენატი, საზოგადო მოღვაწე ჭავჭანიძე, ვლადიმერ — ფიზიკოსი ჭალადიდელი, გიორგი — პოეტი ჭანიშვილი, ვლადიმერ — სპეციალისტი სამთო დარგში ჭანიშვილი, თეიმურაზ — მიკრობიოლოგ-ვირუსოლოგი ჭანიშვილი, შალვა — აგრონომი ჭანიშვილი, შოთა — ბოტანიკოსი ჭანკოტაძე, დევი — გენერალ-ლეიტენანტი ჭანკოტაძე, ვახტანგ — ინჟინერ-ელექტრიკოსი ჭანკოტაძე, შალვა — ავიაციის გენერალ-მაიორი ჭანტურია, გიორგი — ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის თავმჯდომარე 1981—1994 წლებში ჭანტურია, ტარიელ — პოეტი ჭანტურია, ტერენტი — მოქანდაკე ჭანტურიშვილი, ლევან — გეოფიზიკოსი ჭანტურიშვილი, პავლე — ემბრიოლოგი ჭანტურიშვილი, სიო — დრამატურგი ჭანუყვაძე, გივი — ეკონომისტი ჭანუყვაძე, შოთა — საბჭოთა პარტიული და პოლიტიკური მოღვაწე ჭარაია, პეტრე — პედაგოგი, ლიტერატორი და ეთნოგრაფი ჭე ჭეიშვილი, ალექსანდრე — კრიტიკოსი ჭეიშვილი, აპოლინარ — ქირურგი ჭეიშვილი, გიგა — ქართველი ფეხბურთელი ჭეიშვილი, თეიმურაზ — ინჟინერ-მექანიკოსი ჭეიშვილი, ლეონიდ — ქიმიკოსი ჭეიშვილი, რეზო — მწერალი ჭეიშვილი, სოლომონ — მეღვინე ჭელიშვილი, პოლიაქტე — სოციალისტური შრომის გმირი ჭელიძე, ამბაკო — მწერალი ჭელიძე, გიორგი — ოპერატორი ჭელიძე, გრიგოლ — გეოლოგი ჭელიძე, ვალერიან — სოციალისტური შრომის გმირი ჭელიძე, ვახტანგ — მწერალი ჭელიძე, ვლადიმერ — მათემატიკოსი ჭელიძე, ლუკა — ქიმიკოსი ჭელიძე, მერი — ფილოსოფოსი ჭელიძე, ოთარ — პოეტი ჭელიძე, სერგო — რეჟისორი ჭი ჭიაბერაშვილი, ზურაბ — პოლიტიკური მოღვაწე, ჟურნალისტი ჭიაბერი — აღმოსავლეთ საქართველოს დიდებული ჭიაბრიშვილი, სიმონ — 1923 წ. „სამხედრო საბჭოს“ წევრი ჭიაურელი, ბორის — მევიოლინე ჭიაურელი, მიხეილ — კინორეჟისორი მიხეილ (მიშა) ჭიაურელი — კინორეჟისორი, სცენარისტი ჭიაურელი, ოთარ — კინორეჟისორი ჭიაურელი, სოფიკო — მსახიობი ჭილაია, ანდრო — ლიტერატურათმცოდნე ჭილაია, სერგი — მწერალი ჭილაშვილი, ბორის — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი ჭილაშვილი, გიორგი — სოციოლოგი ჭილაშვილი, ლევან — ისტორიკოსი, არქეოლოგი ჭილაშვილი, სერგი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი ჭილაძე, თამაზ — მწერალი ჭილაძე, ოთარ — მწერალი ჭინჭარაული, ალექსი — ენათმეცნიერი ჭიპაშვილი, ვლადიმერ — მედიკოსი, პოლიტიკოსი ჭიღლაძე, სერგო — საბჭოთა კავშირის გმირი ჭიჭაფორისძე — ხუროთმოძღვარი ჭიჭინაძე, ავთანდილ — მეცნიერი მანქანათმცოდნეობის დარგში ჭიჭინაძე, ალექსი — საზოგადო მოღვაწე ჭიჭინაძე, ალექსი — ბალეტის მსახიობი, რეჟისორი ჭიჭინაძე, ბესარიონ — ინჟინერ-ჰიდრომშენებელი ჭიჭინაძე, გივი — პოეტი ჭიჭინაძე, დოდო — მსახიობი ჭიჭინაძე, ვახტანგ — მეცნიერი ელექტროტექნიკის დარგში ჭიჭინაძე, ზაქარია — საზოგადო მოღვაწე ჭიჭინაძე, კონსტანტინე — პოეტი ჭიჭინაძე, კონსტანტინე — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი ჭიჭინაძე, კონსტანტინე — გეოლოგი ჭიჭინაძე, ლავრენტი — მწერალი ჭიჭინაძე, პარმენ — იურისტი, პოლიტიკური მოღვაწე, მენშევიკი ჭო ჭოლაძე, ლევან — თანამედროვე საზოგადო მოღვაწე ჭონქაძე, დანიელ — მწერალი ჭოღოშვილი, გიორგი — მათემატიკოსი ჭოხონელიძე, გიული — მსახიობი და რეჟისორი ჭოხონელიძე, რუბენ — მოცეკვავე და ქორეოგრაფი ჭრ ჭრელაშვილი, სტეფანე — საზოგადო მოღვაწე ჭუ ჭუმბაძე, არისტო — მწერალი, ჟურნალისტი ჭუმბურიძე, ზურაბ — ფილოლოგი ჭუმბურიძე, თეიმურაზ — პედაგოგი ჭუმბურიძე, ირაკლი — თერაპევტი ჭუმბურიძე, ჯემალ — გენერალი ჭუმბურიძე, ჯუმბერ — ლიტერატურათმცოდნე ჭუჭუნაშვილი, ვახტანგ — იმერეთის ტახტის უზურპატორი ჭყ ჭყონია, ალექსანდრე — საზოგადო მოღვაწე ჭყონია, ბორის — ინჟინერ-მექანიკოსი ჭყონია, ილია — მწერალი ჭყონია, ლამარა — მომღერალი ჭყონია, მემედ — ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის მონაწილე, ხალხური მთქმელი ქართველები


text: ამბობენ რომ მას ოჯახში წარმატება და ბარაქა მოაქვს.თუ ფენშუის დავუჯერებთ, ეს მცენარე ნამდვილი სასწაულია და აუცილებელია ყველას ჰქონდეს ოჯახში. საუბარი გვაქვს ე.წ. ფულის ხეზე.ზოგადად ყვავილებს მორწყვისა და გადარგვის გარდა ალერსი და სითბო უყვართ, არც ჩვენი ფულის ხეა გამონაკლისი თუმცა კი მას ბევრი წყალი არ უყვარს.ბიოლოგებმა ჩაატარეს ექსპერიმენტი: ორი ერთი და იგივე სახეობის მცენარე მოათავსეს სხვადასხვა ოთახებში, ერთს ჩვეულებრივ რწყავდნენ, უვლიდნენ და ეალერსებოდნენ, ხოლო მეორეს კი მხოლოდ რწყავდნენ და მიწას უფხვიერებდნენ.იმ ყვავილმა, რომელსაც ეალერსებოდნენ, უფრო სწრაფად გაიხარა და აყვავდა, ვიდრე მეორე ეგზემპლარმა.ახლა მინდა პატარა გადახვევის შემდეგ მოგიყვეთ ფულის ხეზე. დღეს ის თითქმის ყველა ოჯახში გვხვდება მაგრამ მისი გახარება და აყვავება ცოტა ვინმეს თუ შეუძლია.მას არ უყვარს ნესტი და ბევრი წყალი მაგრამ არც სიმშრალის მოყვარულია. უყვარს ნიადაგი რომლშიც ცოტაოდენი ქვიშაა შერეული.ზამთრის პერიოდში ძალიან პრეტენზიულია და ყოველივე ეს ხშირად ხდება მისი მოწყენის მიზეზი.თუ ბევრი წყლის დასხმა მოგივათ, მას აუცილებლად დაულპება ფესვები და ამის გამოსწორება ძალიან რთულია. რაც შეეხება ამ მცენარეზე გავრცელებულ ლეგენდებს.ფენშუიმ თქვა რომ ეს მცენარე მართლაც არის ბარაქის მომტანი ოღონდ იმ შემთხვევაში თუ ის კარგად ხარობს(რაც საქართველოში თუ სხვაგან სადმე ძალიან იშვიათად შეძლეს ამ მცენარის კაპრიზობის გამო თუმცა კი შესაძლებელია).იმისათვის რომ ხემ კარგად გაიხაროს ის უნდა მოიპაროთ(ამბობენ მოპარული კარგად ხარობსო).ოთახში მისი მდებარეობა სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილშია.სწორედ ეს მხარე წარმოადგენს ფულის ზონას.ფულის ხეს ძალიან უყვარს მოფერება და ალერსი.კაი იქნება თუ წითელი ფერის ზონარს შევაბამთ იმიტომ რომ ჩინეთში თვლიან რომ წითელი ფერი ბარაქას მოტანას ხელს უწყობს.კიდევ ერთი საიდუმლო კერძოდ მონეტები.ამ მცენარის გადარგვისას ძირში ჩააყოლეთ ყველზე მსხვილი მონეტა, არ აქვს მნიშვნელობა ახალი თუ ძველი.ახალი წლის ღამეს მას ფულებით რთავენ.მას აუცილებლად თიხის ქოთანი სჭირდება და ამ ყველაფერთან ერთად ფულის ხე ყვავის და აქვს ძალიან ნაზი და ლამაზი ყვავილები.თუ თქვენ სახლში კრასულა იგივე ფულის ხე აყვავდება, მაშინ აუცილებლად გელით ხვავი და ბარაქა.


მაკროფოტოგრაფიამდე ეს მეცნიერი თავისი აღმოჩენების ილუსტრაციებს ქმნიდა - AT მაკროფოტოგრაფიამდე ეს მეცნიერი თავისი აღმოჩენების ილუსტრაციებს ქმნიდა დღესდღეობით სამეცნიერო წიგნები სავსეა დეტალიზებული სურათებით, რომლებიც მცენარეთა რთულ აგებულებას იდეალურად წარმოაჩენს, მაგრამ მაკროფოტოგრაფიის გამოგონებამდე ბოტანიკოსები მცენართა აგებულების შესახებ ილუსტრაციებს თავად აკეთებდნენ და ფლორისა და ფაუნის მომხიბლავ ფორმებს აღწერდნენ. ერთ-ერთი მეცნიერი, რომელმაც თავისი კვლევები ილუსტრაციებთან ერთად გამოსცა, გერმანელი ბიოლოგი, ბუნებისმეტყველი, ფილოსოფოსი და ექიმი ერნსტ ჰაინრიხ ჰეკელი იყო. ჰეკელის ფერადი, მაღალსტილიზებული ჩანახატები და ესკიზები ასახავს იმას, თუ როგორ ჩანს მცენარეთა სხვადასხვა ფორმა მიკროსკოპის ქვეშ. მიუხედავად იმისა, რომ თითოეული ორგანიზმი სამეცნიერო ფანტასტიკის წიგნიდან გადმომძვრალ არსებას ჰგავს, სინამდვილეში, ნამუშევრები დედამიწაზე მცხოვრები ორგანიზმების დაფარულ აგებულებასა და მრავალფეროვან ფორმებს წარმოაჩენს. ვინ იყო ერნსტ ჰეკელი? ჰეკელი გერმანიაში 1834 წელს დაიბადა. 1857 წელს დაამთავრა ბერლინის უნივერსიტეტი, სადაც მედიცინა შეისწავლა. სტუდენტობისას ჰეკელი პროფესორმა ოტო მიულერმა ჩრდილოეთის ზღვის სანაპიროზე ზღვის პატარა არსებებზე დასაკვირვებლად წაიყვანა. საველე კვლევამ ბიოლოგიისა და სიცოცხლის მომხიბვლელი ფორმების მიმართ სტუდენტის ინტერესი გამოიწვია. 1859 წელს 25 წლის ჰეკელი იტალიაში გაემგზავრა. ნეაპოლში ყოფნისას მან საკუთარ თავში მხატვრული ნიჭი აღმოაჩინა. ამავე წელსვე გაემგზავრა მესინაში და სხივარების (Radiolaria) აგებულება შეისწავლა, რომელთა შესახებაც 1860-1862 წლებში 59 სამეცნიერო ილუსტრაცია და მიკროსკოპის სლაიდები გამოაქვეყნა. ხელოვნების და მეცნიერების “ქორწინება” ჰეკელი მთელი თავისი სიცოცხლის მანძილზე ფლორასა და ფაუნას “უმაღლესი მთებიდან უღრმეს ოკეანემდე” იკვლევდა. მან არა მხოლოდ აღმოაჩინა, აღწერა და სახელი უწოდა ათასობით სახეობას, არამედ შექმნა მათი დეტალური ილუსტრაციებიც. გრაფიკული სიზუსტით და დელიკატური დაჩრდილვით შესრულებულმა ნამუშევრებმა ხელი შეუწყო მიკროსკოპული ორგანიზმების შესახებ მსოფლიოს განათლებას, რაც იმ დრომდე არ არსებობდა. 1864 წელს ჰეკელმა ჩარლზ დარვინს თავისი ნამუშევრები გაუგზავნა. გოთიკამ, შავ ფონზე თეთრმა ნახატებმა, უდიდესი შთაბეჭდილება მოახდინა დარვინზე, რაც საპასუხო წერილში გამოხატა: ”ისინი ყველაზე დიდებული ნამუშევრებია მათ შორის, რაც მე ამ დრომდე მინახავს და ვამაყობ, რომ ავტორის ილუსტრაციები მაქვს.” ჰეკელის წიგნი Natürliche Schöpfungsgeschichte, რომელიც 1868 წელს დაიბეჭდა, პირველ მსოფლიო ომამდე ევოლუციის შესახებ ინფორმაციის ძირითადი წყარო იყო. მის ყველაზე ცნობილ პუბლიკაციას – Kunstformen Der Natur (Artforms in Nature), რომელიც 1904 წელს გამოქვეყნდა და ათასობით დეტალიზებულ ნახატს მოიცავს, ცოცხალი არსებების “ვიზუალურ ენციკლოპედიას” უწოდებდნენ. ახლახან Taschen-მა 704-გვერდიანი წიგნი გამოსცა (ერნსტ ჰეკელის ხელოვნება და მეცნიერება). მასში თავმოყრილია 450 ჩანახატი, ესკიზები ჰეკელის კვლევებიდან და სხვადასხვა ორგანიზმის 100 ილუსტრაცია, რომელიც 1899 -1904 წლებში შეიქმნა. ჰეკელი 1908 წელს 85 წლის ასაკში გარდაიცვალა, მაგრამ მისი ლეგენდარული პორტფოლიო სამეცნიერო და მხატვრულ სამყაროებში დღესაც აქტუალურია. მისი ნაშრომი დღემდე ზემოქმედებს მეცნიერულ კვლევებზე და ამასთან ერთად, XX საუკუნის დასაწყისის ხელოვნების, დიზაინის და არქიტექტურის შთაგონების წყაროსაც წარმოადგენს. დღესაც კი ბოტანიკოსის ილუსტრაციები შთაგვაგონებენ და შეგვახსენებენ, რომ სამყარო სილამაზითა და საოცარი აღმოჩენებით არის სავსე.


ჲარ ლიხ ჲეჰოვაჲ მოწმეარ? მერბე-მერბე წარმოშობაჲშ ი ნინი მჲუხედავდ ნა ეშხუ მიზან გვანაჩდე. გუშკვე მთავარ მიზან სამყაროჲ შემოქმედიშ ი ბიბლიაჲ ავტორიშ, ჭეშმარიტ ღერბეთიშ — ჲეჰოვაჲ განდიდება ლი. ნა მაქსიმალურდ ვცდილეთ მივბაძოთ ჲესო ქრისტეს ი გვახიად, ერ ქრისტიანარ გვაჟახა. ნა ჩიჲღა გვაკუჩ ადამიანარე ლიმარჯვი, ნა ჩიჲღა ხვარაგადიდ ხალხს ჲეჰოვაჲ ღერბეთჟი ი მიჩა სამეფოჟი, ნა ხოთრად იმაიჟი ჲეჰოვაჲ მოწმეარ. ქახეწადდ გუშკვე ვებ-გვერდს. ჩვათჭვედანედ ბიბლია ონლაინისა. ჟახმეჴერედ ხოშილ გუშკვეშჟი ი გუშკვე რწმენაჟი.