text: ცხენი (Equus caballus ან Equus ferus caballus) — ოთხფეხა ჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ცხოველი. ცხენები დიდი ხნის განმავლობაში ეკონომიკურად ყველაზე მნიშვნელოვანი მოშინაურებული ცხოველები იყვნენ და განსაკუთრებულ როლს ასრულებდნენ ადამიანთა და ტვირთის ტრანსპორტირებაში ათასობით წლის განმავლობაში. ცხენი შინაური ცხოველია ის წარმოიშვა გარეული ცხენისაგან. საკვების მოპოვებისა და მტრისაგან თავდაცვის პირობების გავლენით ცხენს გამოუმუშავდა სწრაფი სირბილის უნარი. ცხენს აქვს გრძელი, წვრილი და ღონიერი ფეხები, რომლებიც მარტო ერთი კარგად განვითარებული თითით ბოლოვდება. თითი დაფარულია დიდი და მაგარი ჩლიქით. იმის გამო, რომ ცხენს ფეხზე მარტო ერთი თითი აქვს. შემცირებულია ფეხის ხახუნი ნიადაგზე. ეს კი უადვილებს ცხენს სწრაფ სირბილს. ცხენის შორეულ წინაპრებს თითების მეტი რაოდენობა ჰქონდათ, მაგრამ შემდეგ, გაშლილ მშრალ ველებზე არსებობასთან შეგუების პროცესში თითების რაოდენობა თანდათან შეუმცირდათ. ახლაც ცხენს ფეხის ჩონჩხში შერჩენილი აქვს ორი ძალიან დაპატარავებული ძვალი, რომლებსაც გრიფელის ძვლები ეწოდება. მტრებისაგან თავდასაცავად მარტო სწრაფი სირბილის უნარი საკმარისი არ იქნებოდა, ცხენს რომ არ ჰქონოდა აგრეთვე მტრის მოახლოების შეტყობის უნარი. ცხენს კარგი მხედველობა, სმენა და ყნოსვა აქვს. შედარებით გრძელ კისერზე მაღლა აწეული თავი საშუალებას აძლევს შორიდანვე დაინახოს მტერი. მაღლა აცქვეტილი ყურები და დიდი ნესტოები მოწმობენ ცხენის მახვილ სმენასა და ყნოსვას. ველის პირობებში წარმოშობილ ცხენს თავიდანვე აწუხებდნენ ბუზები და სხვა მწერები. მათ წინააღმდეგ ცხენს შეუძლია აამოძრაოს კანი და ამით დააფრთხოს მწერები. მწერების მოგერიებაში ცხენს ეხმარება გრძელი კუდიც. ცხენი ბალახის მჭამელი ცხოველია. მცენარეული საკვების შესაბამისად აგებულია მისი კბილები და კუჭ-ნაწლავიც. ცხენი არ ცოხნის საკვებს მან საძოვარზევე უნდა მოასწროს საკვების დაღეჭვა. ამიტომ ძალიან კარგად განვითარებული კბილები აქვს, რის გამოც მისი ყბებიც გრძელია: გრძელი ყბები კი ცხენის თავს წაგრძელებულ ფორმას აძლევს. ზედა და ქვედა ყბის წინა ნაწილში ექვს-ექვსი დიდი და წინ დახრილი მჭრელი კბილი აქვს. ამ მჭრელებით ცხენი ბალახს გლეჯს. ეშვები მხოლოდ ულაყს აქვს, მაგრამ ისინი ძალიან დაპატარავებულია. მჭრელების უკან ყბებზე უკბილო მანძილია, რომლის შემდეგ ორივე ყბის თითოეულ მხარეზე ექვსი ძირითადი კბილია. ძირითადი კბილები დიდია, მათი ზედაპირი ბრტყელია და მინანქრის ნაოჭებითაა დაფარული.ასეთი კბილების საშუალებით ცხენი ძალიან კარგად ღეჭავს ბალახს, თივას და სხვა მცენარეულ საკვებს. ცხენის კუჭი დიდი მოცულობისაა, მაგრამ მარტივი აგებულებისა, ე. ი. არ არის დაყოფილი, როგორც მცოხნელებში. სამაგიეროდ ცხენს გაცილებით დიდი ბრმანაწლავი აქვს, ვიდრე მცოხნელებს. ძნელად მოსანელებლი მცენარეული საკვები ნაწილობრივ ბრმა ნაწლავში განიცდის მონელებას. ცხენის ნაწლავების საერთო სიგრძე სხეულის სიგრძეს მხოლოდ 10-ჯერ აჭარბებს, იმ დროს როდესაც მცოხნელებში ნაწლავები სხეულის სიგრძეზე 20-ჯერ გრძელია. ამიტომ ცხენი ნაკლებად არის შეგუებული დიდი მოცულობის უხეში საკვების ჭამას, მას უფრო მეტად ესაჭიროება ნოყიერი საკვები, როგორიცაა ქერი ან შვრია. ცხენის სიცოცხლის ხანგრძლივობა 30-35 წელს, ზოგჯერ 40-50 წელსაც აღწევს. ცხენი შობს ერთ კვიცს, იშვიათ შემთხვევაში — ორს. ახალდაბადებულ კვიცს, დაბადებიდან რამდენიმე წუთის შემდეგ, შეუძლია ფეხზე დგომა და მალე დედასთან დადევნებაც კი. შინაური ცხენის ჯიშები მრავალგვარია. ისინი შესასრულებელი სამუშაოს მიხედვითაა სპეციალიზებული. მაგალითად არიან: საჯდომი, მარბოლარი, მძიმე ტვირთმზიდავი ცხენები. ჩვენში ცხენის მრავალი ადგილობრივი ჯიშია შექმნილი, რომელთაგან განსაკუთრებით გამოირჩევა ვლადიმირული მძიმე ტვირთმზიდავი ცხენი. მარბოლარი ჯიშის ცხენებიდან განთქმულია მარბოლარი ცხენი, რომელიც უკვე საუკუნენახევარზე მეტია რაც გამოიყვანეს. საჯდომი ცხენებიდან ცნობილია დონური ცხენი, რომელიც დონის ველების პირობებში ჩამოყალიბდა. ამ ჯიშს იყენებენ არმიაში. მისი უპირატესობა ისაა, რომ მას შეუძლია ტვირთის გადაზიდვა და სასოფლო-სამეურნეო სამუშაოების შესრულება. ამ ცხენის შემდგომი გაუმჯობესების შედეგად შექმნილია ახალი ჯიში, ე. ი. ბუდიონური ცხენი. ცხენების ადგილობრივი ჯიშებიდან აღსანიშნავია თუშური და მეგრული ცხენები. თუშური ცხენი კარგადაა შეგუებული მთაში არსებობას და ფართოდაა მოშენებული აღმოსავლეთ საქართველოში. ის კარგ საჯდომ-სასაპალნე ცხენად ითვლება. ტანით შედარებით პატარაა (სიმაღლე 134სმ-ს არ აღემატება). მეგრული ცხენი ფართოდაა გავრცელებული დასავლეთ საქართველოში. ის კარგი მუშა-ცხენია და სწრაფმავალიცაა. ტანად შედარებით პატარაა (სიმაღლე 129სმ-ს აღწევს). ცხენის ჯიშის კიდევ უფრო გასაუმჯობესებლად საქართველოშიც მუშაობენ. ლიტერატურა Прохорова Т.А. Посвящение коня покойнику ძუძუმწოვრები შინაური ცხოველები ტრანსპორტის სახეები ცხენები


რუსთაველის თეატრი მოსკოვში გასტროლებზე მიდის © photo: Rustaveli Theatre / FB 19:50 20.05.2019 მოკლე ბმულის მიღება საქართველო და კულტურა (229) მაყურებლები ნახავენ სპექტაკლს „ვანო და ნიკო“ – ახალგაზრდა მამაკაცების ისტორიას, რომლებსაც მობეზრდათ იყონ ერთი – კეთილი და მეორე – ბოროტი, და ადგილების გაცვლა გადაწყვიტეს. თბილისი, 20 მაისი — Sputnik. თბილისის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო პროფესიული დრამატული თეატრი სახელოვანი რეჟისორის რობერტ სტურუას ხელმძღვანელობით 8 და 9 ივნისს „მოსსოვეტის“ სახელობის მოსკოვის თეატრის სცენაზე წარდგება. რუსი მაყურებელი ქართული დასის შესრულებით იხილავს ერლომ ახვლედიანის მოთხრობების მიხედვით დადგმულ სპექტაკლს „ვანო და ნიკო“. სპექტაკლის ჩვენება გაიმართება ჩეხოვის სახელობის საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალის ფარგლებში, რომელიც 14 მაისს დაიწყო და 21 ივნისს დასრულდება. „აქ რომ გეცხოვრა, ახლა სახლში იქნებოდი“: ქართველი მხატვრების ნამუშევრებს მოსკოვში ნახავენ სპექტაკლის რეჟისორია რობერტ სტურუა. დადგმა ასაკობრივი შეზღუდვით 16+ ქართულ ენაზე გავა, რუსული სუბტიტრებით. ერლომ ახვლედიანის მოთხრობების მიხედვით პიესა სტურუამ თავად დაწერა. „უცნაური, მეტაფორული არაკების კრებულმა ყოველგვარი „იგავური მორალის“ გარეშე რეჟისორი შთააგონა გადააფასოს ვანოს და ნიკოს ისტორია – ახალგაზრდა მამაკაცების, რომლებსაც მობეზრდათ იყონ ერთი – კეთილი და მეორე – ბოროტი. მათ ადგილების შეცვლა გადაწყვიტეს და ვანო ბოროტი გახდა, ხოლო ნიკო – კეთილი“, – ნათქვამია მოსკოვის თეატრის ვებ-გვერდზე ანონსში. სპექტაკლის ანონსში მაყურებელს ჰპირდებიან ემოციურ ფილოსოფიურ სპექტაკლს ცხოვრების პარადოქსული და მოულოდნელი დინების შესახებ. დადგმას „ვანო და ნიკო“ უწოდებენ პოეტურ, მეტაფორულ, ბრძნული ირონიით, სიყვარულით და ქართული კოლორიტით სავსეს. „დიახ, ახლა ხშირად ვდგამ ქართულ პიესებს. ბოლო დროს საქართველოში იმდენი მოვლენა მოხდა, რომ მინდა კონკრეტულად გავერკვიო მათში. რაც არ უნდა მოხდეს, როგორი არეულიც არ უნდა იყოს ერთმანეთში სიკეთე და ბოროტება, როგორი რთული გასარკვევიც არ უნდა იყოს მიმდინარე მოვლენები, მაინც რჩება ჭეშმარიტებები, რომლებიც არ იცვლება. სიკეთე ყოველთვის დარჩება სიკეთედ, ბოროტება – ბოროტებად. და თუ ზოგჯერ ბოროტება იმარჯვებს, საბოლოო ჯამში მაინც სიკეთე გაიმარჯვებს“, – მოჰყავთ ორგანიზატორებს რობერტ სტურუას ციტატა. სპექტაკლში „ვანო და ნიკო“ ჟღერს გამოჩენილი ქართველი კომპოზიტორის გია ყანჩელის და თანამედროვე ავტორის ნიკა მაჩაიძის მუსიკა. დადგმაში როლებს ასრულებენ მსახიობები სანდრო მიკუჩაძე, დავით დარჩია, მიხეილ არჩვაძე და ნინო არსენიშვილი. რუსთაველის თეატრის წარმოდგენის ბილეთები თეატრის სალაროებში და ონლაინ იყიდება. ჩეხოვის სახელობის საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი პირველად მოსკოვში 1992 წლის შემოდგომაზე გაიმართა. ფორუმი თეატრალური კავშირების საერთაშორისო კონფედერაციამ დააარსა. ის რუსეთის დედაქალაქში ორ წელიწადში ერთხელ იმართება, მისი გენერალური დირექტორია ვალერი შადრინი. ფესტივალმა თავისი ისტორიის განმავლობაში მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნის რეჟისორების, ქორეოგრაფების, მუსიკალური ხელმძღვანელების 500-ზე მეტი სპექტაკლი წარადგინა.


2947 არაპოპულარული ნაბიჯები, როდესაც ისინი სიმართლეა, არის გარღვევა. საქართველო ვერ იქნება ევროპული სახელმწიფო თუ მისი ყველაზე დიდი აღმსარებლობის ორგანიზაცია (მართლმადიდებელი ეკლესია), როგორც ინსტიტუტი, იქნება შეზრდილი ხელისუფლებასთან.დავით ბერძენიშვილი საქართველოს მთავრობა ზედმეტად ითვალისწინებს რუსეთის ინტერესებს. ნატოს სამიტზე არწასვლა, გაზპრომთან ხელშეკრულება, ცერცვაძის საქმე - ეს არის ჯაჭვი.ხათუნა სამნიძე ჩვენ, „რესპუბლიკელები“ მკაფიოდ მომხრე ვართ, სეკულარობის პრინციპის, სახელმწიფო და ეკლესია უნდა იყოს გამოყოფილი ერთმანეთისგანდავით ზურაბიშვილი


„სამწუხარო რა არის იცით? რა მოხდა, დღესაც არ ვიცი“ - მეუფე მელქისედეკი დეკანოზ გიორგი მამალაძეზე (რეზონანსი) მე მარტო დეკანოზ გიორგი მამალაძეს არ ვემხრობი. ზოგადად, ეკლესია არ არის მომხრე, რომ ვინმე ციხეში იყოს, - ამის შესახებ მარგვეთისა და უბისის ეპისკოპოსმა, მეუფე მელქისედეკმა ჟურნალისტებთან საუბრისას განაცხადა. მისივე თქმით, მან დღემდე არ იცის, რა მოხდა მამა გიორგი მამალაძესთან დაკავშირებით. „მე მარტო მამალაძეს არ ვემხრობი. ზოგადად, ეკლესია არ არის მომხრე, რომ ვინმე ციხეში იყოს. უფალი გვასწავლის, რომ ციხეში შევიდეთ, ყველა ვანუგეშოთ. ყველა მენანება ციხისთვის. სამწუხარო რა არის იცით? რა მოხდა, დღესაც არ ვიცი", - განაცხადა ეპისკოპოსმა.


source: fineweb

text: "საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია", "საერთაშორისო გამჭვირვალობა – საქართველო" და "სამართლიანი არჩევნები" ერთობლივ განცხადებას ავრცელებენ ადამიანის უფლებათა დაცვის, კანონის უზენაესობისა და დემოკრატიული ღირებულებების პატივისცემის მიმართულებით ქვეყანაში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით. განცხადებაში არასამთავრობო ორგანიზაციები საქართველოში მიმდინარე პროცესებს აფასებენ და მიიჩნევენ, რომ ბოლო წლებში ქვეყანაში სხვადასხვა სფეროში არსებული პრობლემების აღმოფხვრის კუთხით არაერთი რეფორმის დაგეგმვის და განხორციელების მიუხედავად, რჩება უმნიშვნელოვანესი გამოწვევები, რომლებიც პირდაპირ გავლენას ახდენს წინასაარჩევნო გარემოზე. გამოწვევებს შორისაა ისეთი საკითები, როგორიცაა საარჩევნო რეფორმა, მედია გარემო, შეკრებისა და გამოხატვის თავისუფლება, სასამართლო და სამართალდამცავი ორგანოები.


17.09.2018 ახალციხის პირველ სკოლაში სწავლა ისე განახლდა, რომ ეზოს მშენებლობა არ დასრულებულა


b98 ჩვენი საკონფერენციო დარბაზები მსოფლიოს ყველა დიდ ქალაქშია, რათა სადაც დაგჭირდებათ, იქ შეძლოთ გაჩერება. მოახდინეთ შთაბეჭდილება კლიენტებზე, 1000 მოაწყვეთ დაუვიწყარი სემინარები ან შთამბეჭდავი სიტყვით გამოსვლა მომსახურებით სრულად უზრუნველყოფილ შეხვედრის სივრცეებში. დაჯავშნეთ მოთხოვნისთანავე საათობრივად და ჩვენი სპეციალური გუნდი ადგილზე იქნება, რომ თქვენმა შეხვედრამ შეუფერხებლად ჩაიაროს. ფართო არჩევანი საკონფერენციო დარბაზების ჩვენი ფართო არჩევანი საშუალებას გაძლევთ აირჩიოთ იდეალური სივრცე და მდებარეობა თქვენი მომდევნო შეხვედრისთვის. დაგეხმარებით იდეალური სხდომათა დარბაზის პოვნაში ღონისძიების გასამართად, კერძო დარბაზის პოვნაში კანდიდატებთან გასაუბრებისთვის ან შთამაგონებელი სივრცის პოვნაში ტრენინგის ჩასატარებლად. რას მოიცავს ჩვენი ოთახები სრულად აღჭურვილია ხარისხიანი ავეჯითა და ვიდეოკონფერენციის მოწყობილობით, რათა შეძლოთ შესვლა და პროდუქტიული სესიების გამართვა. ჩვენი მიმღები-რეგისტრატორები მიიღებენ თქვენ სტუმრებს, ხოლო ჩვენი მხარდაჭერის გუნდი მოამზადებს თქვენს ოთახს, რათა ყველაფერმა შეუფერხებლად ჩაიაროს. ყოვლისმომცველი სერვისები როცა ჩვენს ერთ-ერთ საკონფერენციო დარბაზს დაჯავშნით, თქვენთვის ხელმისაწვდომი ხდება სერვისების მთლი სპექტრი, რათა ღონისძიებამ ეფექტურად ჩაიაროს. დაჯავშნეთ ესენი წინასწარ და ჩვენ ვიზრუნებთ, რომ ყველაფერი ადგილზე და მზად იყოს თქვენთვის. ჩვენი გუნდი მზადაა თქვენს კითხვებს უპასუხოს. ჩვენი ეროვნული და ადგილობრივი ქსელებით, შეგვიძლია დაგეხმაროთ თქვენი ბიზნესისთვის საუკეთესო საკონფერენციო დარბაზის პოვნაში.


text: მედიის პირმშო და დაუძინებელი მტერი – გამოუცხადებელი ცივი ომის და ცხელი რეიდერული დაპყრობების ქრონიკებიPosted: 2011/11/30 ვარდების რევოლუცია იყო მედიის პირმშო! და ბედის ირონიაა, რომ სწორედ მიხეილ სააკაშვილი და მისი ნაცმოძრაობა იქცნენ სამართლიანი მედიის ყველაზე დაუძინებელ მტრად! თანაც – ხელისუფლებაში მოსვლის პირველივე დღიდან! ქართულ მედიაზე შეტევა სააკაშვილმა პრეზიდენტად არჩევისთანავე დაიწყო. უკვე 2004 წელს ქართული საინფორმაციო სივრციდან გაუჩინარდა რამდენიმე გაზეთი და ტელეკომპანია – ტელეკომპანია ”იბერია”, გაზეთი ”ახალი ეპოქა”, ”დილის გაზეთი”, ”მთავარი გაზეთი”, ჟურნალი ”ომეგა”, საინფორმაციო სააგენტო ”ინტერ-პრესი”; დაიხურა წამყვანი ანალიტიკური გადაცემები – ”ღამის კურიერი”, ”ღამის მზერა”, ”რა ხდება”, ”ტაიმაუტი”, ”ცაიტნოტი” და, განსაკუთრებით აღსანიშნავია – ”60 წუთი”, შევარდნაძის დროს საოცრად მაღალი რეიტინგის მქონე ყოველკვირეული ჟურნალისტური გამოძიება, რომელსაც მაშინდელი ოფიციოზის რამდენიმე პირის კარიერა ემსხვერპლა. დაიწყო ეთერიდან ხელისუფლების ამა თუ იმ წარმომადგენლისთვის მიუღებელი სიუჟეტების მოხსნა. ჟურნალისტების დახარისხების პარალელურად დაიწყო ზოგიერთი მათგანის ხელის მოოქროვების, ხოლო სხვების – არშემჩნევის, განქიქების და მოკვეთის პოლიტიკა. 2005 წელს მთავრობის მხრიდან განხორციელებული ზეწოლის შედეგად დაიხურა ტელეარხ ”მზის” საინფორმაციო გადაცემები – იმ მოტივით, რომ საჭირო იყო მკაცრად გასართობი არხი, და რომ მოსახლეობას არ უნდოდა ზედმეტი ინფორმაცია. პარლამენტარ კობა ბექაურის მიმართ თანხის გამოძალვის ბრალდებით დააკავეს პოპულარული ჟურნალისტი და სააკაშვილის პიარ-ქმედებების მენეჯერი, პოპულარული შოუ “დარდუბალას” ავტორი და ტელეკომპანია 202-ის დირექტორი შალვა რამიშვილი, ხოლო არხი, რომელიც სულ უფრო მეტად ხდებოდა მთავრობის მოქმედებების კრიტიკოსი, ასევე დაიხურა. აი, რა განცხადება გააკეთეს ქართველმა ჟურნალისტებმა 2005 წლის 8 ივლისს რუსთაველზე მშვიდობიანი აქციის ხმაურიანი დაშლის და ზოგიერთი ჟურნალისტის მიმართ განხორციელებული ფიზიკური ზემოქმედების პასუხად: ”ჩვენ, საქართველოში მოქმედი ჟურნალისტები, ღიად ვაცხადებთ, რომ ხელისუფლება ცდილობს, ჩაერიოს და გააკონტროლოს ჩვენი საქმიანობა. აგვიკრძალოს მისთვის არასასურველი ინფორმაციის სატელევიზიო ეთერსა თუ საგაზეთო ფურცლებზე მოხვედრა, პრობლემები შეგვიქმნას ინფორმაციის მოპოვებასა და შემდგომ მის გავრცელებაში. განახორციელოს სადამსჯელო ღონისძიებები იმ მედია-საშუალებათა წინააღმდეგ, რომელთა ინფორმაციები, ანალიტიკური გადაცემები თუ თოქ-შოუებიც არ მოეწონება. დღევანდელ საქართველოში მედია-საშუალებებზე ზეწოლა და მათ საქმიანობაში უხეში ჩარევის მცდელობა მზარდი დემოკრატიული სახელმწიფოსთვის განვითარების საუკეთესო ინდიკატორად ნამდვილად არ გამოდგება. ამიტომაც მოვუწოდებთ ხელისუფლებას, თავი შეიკავონ დამოუკიდებელი მედიის საქმიანობაში ჩარევისა და იმ უპასუხისმგებლო განცხადებებისგან, რომელსაც მმართველი პარტიის ხელმძღვანელები ჩვენი მისამართით აკეთებენ.” 2005 წლის 1 დეკემბერს, ადგილობრივი ტელეკომპანია „რიონის“ პირდაპირ ეთერში, აკაკი ბობოხიძემ, რომელიც მაშინ იმერეთში პრეზიდენტის რწმუნებული იყო, სცემა ჟურნალისტი ირაკლი იმნაიშვილი, რომელსაც ცხვირი გაუტყდა და ტვინის შერყევა მიიღო. იმის მაგიერ, რომ ბობოხიძე პოლიტიკური საქმიანობისათვის ჩამოეშორებინა, პრეზიდენტმა თავისი სურვილით თანამდებობიდან გადამდგარი გუბერნატორი რამდენიმე კვირაში კიდევ უფრო დააწინაურა – საქართველოს ეროვნული გვარდიის სარდლად! ხოლო ნიჭიერი ახალგაზრდა ჟურნალისტი, სავარაუდოდ – მასზე განხორციელებული ზეწოლის შედეგად – იძულებული გახდა საქართველო დაეტოვებინა და ამჟამად ინგლისში ცხოვრობს. 2005 წლის დეკემბერშივე გაზეთებში თავისი თავის მიმართ მზარდი კრიტიკით გაღიზიანებულმა საქართველოს პრეზიდენტმა განაცხადა, რომ ის ქართულ პრესას თითქმის არ კითხულობს. მანვე გასცა არაოფიციალური ზეპირი ბრძანება, რომლითაც სამთავრობო ორგანიზაციებს აეკრძალათ (!) ქართული ჟურნალ-გაზეთების გამოსაწერად ხარჯების გაწევა. ამ სერიოზული ფინანსური წნეხის გავლენა 2006 წელს ძალიან მტკივნეულად იგრძნეს ქართულმა გაზეთებმა, რომელთა უმრავლესობის ტირაჟი 1000-3000-ით შემცირდა. 2006 წელს სატენდერო განცხადებების განთავსების უფლება მიიღო შევარდნაძის დროს ყველაზე მკვეთრად ოპოზიციურმა გაზეთმა „24 საათი“, რომელიც 2004 წლიდან მკვეთრად პროსამთავრობო გახდა. ბოლო 3-4 წელია, აღნიშნული გაზეთის რეიტინგი უაღრესად დაბალია და მისი არსებობის ერთ-ერთი ან ერთადერთი სერიოზული წყარო სწორედ სატენდერო განცხადებებიდან შემოსული მსუყე დოტაციაა. 2006 წ. 7 ივლისს -ტელეკომპანია ”რუსთავი2”-ის ყველაზე რეიტინგული გადაცემის “თავისუფალი თემის” ავტორმა და წამყვანმა, და ამავდროულად საინფორმაციო სამსახურის უფროსმა ეკა ხოფერიამ პირდაპირ ეთერში ძალოვნების მიერ ახალგაზრდა ბანკირის სანდრო გირგვლიანის მოტაცების, სადისტურად წამების და მკვლელობის თემის განხილვისას განაცხადა, რომ მან ნაცმოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერის – გიგა ბოკერიასაგან (დღეს – საქართველოს უშიშროების საბჭოს მდივანი) მიიღო ინსტრუქციები იმის შესახებ, რა უნდა ეთქვა და რა – არა. ჟურნალისტმა განაცხადა, რომ ხელისუფლებიდან წამოსულმა ასეთი ”რჩევებმა” უკვე სისტემატური ხასიათი მიიღო, რომ იგი არ აპირებს, დაემორჩილოს ზეწოლას და პროტესტის ნიშნად დატოვა ტელეკომპანია რუსთავი-2. არავითარი გამოძიება ამ ფაქტს არ მოჰყოლია. სტუდია „მონიტორის“ (ავტორი – ნინო ზურიაშვილი) ძალიან მძაფრ და საინტერესო ფილმი ქართული ტელევიზიების მძიმე ბედის შესახებ (http://www.ijp.ge/video_blank.php?vid=38) დოკუმენტურად აჩვენებს, რომ 2003 წელს საქართველოში იყო 12 კერძო ტელევიზია, რომელთაგან 4 მთელ საქართველოზე მაუწყებლობდა და რომელთა ნახევარი მაინც ხელისუფლებისაგან დამოუკიდებლობის მაღალი ხარისხით გამოირჩეოდა. ვარდების რევოლუციის შემდეგ 4 წელიწადში აქედან 11-ს (“რუსთავი2”-ს, “იბერიას”, მე-9 არხს, “202”-ს, “ევრიკას”, ... ფაქტიურად ყველას, გარდა ტვ „კავკასიიისა“) შეეცვალა მფლობელი, ან გააუუქმდა ლიცენზია! ევროკავშირის და „საერთაშორისო გამჭვირვალობა – საქართველოს“ მიერ დაფინანსებულმა კვლევებმა აჩვენეს, რომ ტელევიზიათა მფლობელობის საკითხი მჭიდროდაა გადაჯაჭვული ამ ტელევიზიების სახელმწიფოს მხრიდან კონტროლის ასპექტთან, ასევე – მათდამი ნდობის ხარისხთან ამჟამად საქართველოში მოქმედი 40-ზე მეტი სატელევიზიო არხის მფლობელი, მიუხედავად კანონის მხრიდან აკრძალვისა, ზოგ შემთხვევაში, იყვნენ ან არიან ხელისუფლების მოქმედი ან ახლო წარსულში აქტიური პირები, ან მათი ოჯახების წევრები, (კონკრეტულად – კავშირგაბმულობის მარეგულირებელი კომისიის დირექტორი ირაკლი ჩიქოვანი, ამავე კომისიის წევრის სოფიო ბრიტანჩუკის მეუღლე ნოდარ ჭარხალაშვილი, პრეზიდენტის კანცელარიის უფროსი გიორგი არველაძე), მუნიციპალიტეტები (ახმეტის) ან მუნიციპალიტეტის წევრები. გამოვლენილია, რომ ხელისუფლებასთან დაახლოებული პირები და მათი ნათესავები/მეზობლები ხშირად გაურკვეველ ვითარებაში დაეუფლნენ ტელევიზიების მსხვილ ან საკონტროლო პაკეტებს. ერთი და იგივე საკმაოდ ბუნდოვანი წარმოშობის და ოფშორებში რეგისტრირებული კომპანია – Degson Limited – ჰოლდინგ „საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფთან“ ერთად ფლობს ეროვნული რანგის ტელეკომპანიებს „რუსთავი-2“ და „მზე“. მეორე მისტიკური ორგანიზაცია – Denial Union – ტელეკომპანია „საქართველოს“ (თავდაცვის სამინისტროსთან ასოცირებული არხის) 100%-ს და ტელეკომპანია „ევრიკის“ 51%-ს ფლობს. ტელეკომპანია „იმედის“ აქციების 100%–ის მფლობელია „Georgian media production group”. ამ კომპანიების უმრავლესობა რეგისტრირებული ოფშორულ ზონებში და მიუხედავად სპეციალური საკანონმდებლო ცვლილებებისა, საქართველოს ხელისუფლება არ ჩქარობს მოახდინოს ეროვნულ სამაუწყებლო კომპანიებზე ასეთი ოფშორული მფლობელობის წესის პრაქტიკულად აკრძალვა და ტელეკომპანიების მფლობელთა შესახებ ინფორმაციების გასაჯაროება. 2004 წლიდან დაწყებული I სატელევიზიო არხის – ანუ საზოგადოებრივი არხის ხელმძღვანელობაში მოდიოდნენ მთავრობის მიერ დანიშნული – სულ უფრო ოდიოზური, სულ უფრო მეტად კონტროლირებადი პირები და საზოგადოებრივი არხიც სულ უფრო ხდებოდა სააკაშვილის სურვილების შემსრულებელი და ქართული საზოგადოების დეზინფორმაციის სერიოზული ინსტრუმენტი... 2006-07 წლები – ვანო მერაბიშვილმა და ნაცმოძრაობის სხვა დიდმოხელეებმა მოახერხეს მრავალი მედიასაშუალების დაქვემდებარება, რის შემდეგ ეს მედიარესურსები ან დაიხურა, ან მყვირალა, არაეთიკურ და ნაკლებად ობიექტურ მედიასაშუალებებად იქცა, რომელთა საქმიანობის სტილი მარტივად შეიძლება ასე დახასიათდეს – „ვაკრიტიკოთ ხელისუფლება და ლაფში გავსვაროთ ოპოზიცია!“ 2007 წლის 7 ნოემბერი – უკანასკნელი ეროვნული მასშტაბის დამოუკიდებელი ტელევიზია – „იმედი“განადგურებულ იქნა სპეცნაზის შეჭრის და არნახული დარბევის შედეგად. 2008 წელი – იმედის ტელეარხი ღამით ზეწოლისა და სხვადასხვა მაქინაციებით გადაუფორმდა პატარკაციშვილის შორეულ ნათესავს, საქართველოს მთავრობასთან გარიგებაში მყოფ ჯოზეფ კეის, ხოლო შემდეგ – ვითომ არაბულ ”რაკიინ ჯორჯია ჰოლდინგს”, რომლის ”წარმომადგენელი”, ვინმე მარკ მონემი, ისე გაქრა პრეზენტაციის შემდეგ, რომ არავის არსად აღარ უნახავს. არაბული კომპანიის ”რაკ”-ის ხელმძღვანელმა 2009 წელს განაცხადა, რომ ტელევიზია ”იმედი” მათი აქტივი არასოდეს ყოფილა და რომ ის ”რაკიინ ჯორჯია ჰოლდინგი” მისთვის უცნობი კომპანია იყო! და ამით ირიბად დაადასტურა, რომ ”იმედი” სინამდვილეში საქართველოს ხელისუფლებას ეკუთვნოდა, შექმნა რა არაბული რაკიინის ვითომდა შვილობილი მსგავსი სახელის მქონე კომპანია, რომელიც რეალურად ხელისუფლების მიერ დაქირავებული პირები მართვადნენ. ამას ისიც ადასტურებდა,რომ 2008 წელს ტელეკომპანია იმედის სახელფასო ხარჯებს ქ. თბილისის მერია ფარავდა! 2011 წელს პატარკაციშვილის ოჯახმა სხვა აქტივების დათმობის სამაგიეროდ ოფიციალურად დაუთმო იმედი საქართველოს მთავრობას, რითაც ფაქტიურად დადასტურდა, რომ ჯოზეფ ქეიც და ”არაბებიც” სააკაშვილის ხელისუფლების შირმა იყო მხოლოდ. 2008 წლიდანვე დაიწყო სამივე ნაციონალურ მასშტაბის ტელეარხის – ”საზოგადოებრივი არხი”, ”რუსთავი2”, ”იმედი” – თანდათან სულ უფრო მზარდი სახელმწიფო ცენზურა. ნაციონალური მოძრაობის სხვადასხვა ლიდერები – გიგი უგულავა, ლევან რამიშვილი, გიგა ბოკერია, გოკა გაბაშვილი, გიორგი არველაძე – სხვადასხვა დროს ამ არხების პირადი ცენზორების როლს ასრულებდნენ. 2010 წ. – თბილისის მერიის გადაწყვეტილებით ჟურნალ-გაზეთებით და წიგნებით ქუჩაში ვაჭრობა – თუნდაც სტელაჟებიდან – გარე ვაჭრობის ნაირსახეობად ჩაითვალა და აიკრძალა. რამდენიმე ასეული ადამიანი თბილისში უმუშევარი დარჩა. 2010 წ. – სტელაჟებიდან მოვაჭრეების ლიკვიდაციის შემდეგ თბილისის მერის გიგი უგულავას განკარგულებით თბილისში რამდენიმე ასეული Press ჯიხური ჩაიდგა. ამ Press ჯიხურებში, რომელსაც ვითომ დუბაიური ფირმა, ხოლო სინამდვილეში – ლატარიის კომპანიის მაშინდელი მფლობელი, თავდაცვის ყოფილი მინისტრი დავით კეზერაშვილი აკონტროლებდა, მალე საქართველოს ლატარეის ბილეთების გაყიდვა დაიწყო და ისინი ჟურნალ-გაზეთების გაყიდვაზე უკვე ნაკლებ დამოკიდებულნი გახდნენ. დღეს ეს ჯიხურები ჟურნალ-გაზეთებსაც ჰყიდიან, მაგრამ ეს მათი შემოსავლების მინიმუმია და თუ მთავრობას (ვინც მათ საკუთარი ახლობლების ხელით მართავს) დასჭირდა, რომ პრესა, ან რომელიმე კონკრეტული გაზეთი, არ გაიყიდოს, ეს ყოველგვარი დაბრკოლების გარეშე განხორციელდება. 2010-2011 – საქართველოს მთავრობამ დაიწყო საქართველოს ფოსტის პრივატიზაციის პროცესი და საბოლოოდ ეს უკვე კერძო კომპანია სააკაშვილის მთავრობის ყოფილ ფინანსთა მინისტრს – კახა ბაინდურაშვილს ჩააბარა. არაა გამორიცხული, რომ სხვა მიზნებთან ერთად ეს ფოსტის მეშვეობით ჟურნალ-გაზეთების გავრცელების კონტროლის მიზნითაც გაეკეთებინოთ. კერძო კომპანიას ერთ დღეს შეუძლია რაღაც მოგონილი მიზეზით უარი თქვას პრესის გავრცელებაზე, ან – უფრო ტექნიკურად, დისტრიბუციის ისეთი ტარიფი დააწესოს, რომელიც ნებისმიერი გაზეთის ბინაზე მოტანის შემთხვევაში მის ფასს გააორმაგებს. სანამ გაზეთები ჯიხურებში იყიდება, და ეს ჯიხურები საკმარისად მრავლადაა, გამოწერის პრობლემა დიდი პრობლემა არ უნდა იყოს, მაგრამ ჯიხურებზე ზეწოლის ახალი ნაბიჯები სწორედ ამჟამად ხორციელდება. 2011 წლის დასაწყისიდან, მას შემდეგ რაც ტელეკომპანია ”მაესტრომ” ლამის ერთწლიანი ბრძოლის შედეგად სატელიტური მაუწყებლობის ლიცენზია მიიღო, მთელი საქართველოს რეგიონების მასშტაბით დაიწყო ”მაესტროს” მიმართ საკაბელო ტელევიზიების დაუსაბუთებელი უარის კამპანია, რის შედეგად თელავის, რუსთავის, ახმეტის და ბევრ სხვა ქალაქებში ”მაესტროს” გავრცელება შეიზღუდა. ხშირად საკაბელო კომპანიების თანამშრომლები კერძო საუბრებში აღიარებდნენ, რომ მათ ამ სახის დავალება სახელისუფლებო წრეებისაგან მიიღეს. თუ იმას გავითვალისწინებთ, რომ თბილისში ბოჭკოვანი ქსელების და კაბელური ტელევიზიის ორივე დუოპოლისტი – ”სილკნეტი” და ”კავკაზუს ონლაიანი” – ტელეკომპანია ”მაესტროს” ჯიუტად არ რთავს თავის პროგრამების სიაში, აშკარაა, რომ როგორც კი მაღალსიჩქარული ინტერნეტის და ტელევიზიის ერთობლივ პაკეტზე დემპინგური ფასებით მოხიბლულ თბილისელთა უმრავლესობა ამ საკაბელო ტელევიზიებიდან ერთ-ერთს აირჩევს, მათ მოუწევთ ცხოვრება „მაესტროს“ გარეშე და „მაესტროს“ მიღების ერთადერთი წყარო სატელიტური თეფში გახდება, რაც არც მაღალი ხარისხით იქნება გარანტირებული, და თანაც – საეჭვოდ ჩატარებული ტენდერის შემდეგ – ტელეანძის საეჭვო მფლობელს არაა გამორიცხული, საჭირო მომენტში (მაგალითად – არჩევნების დღეს!) ტექნიკური პრობლემების ”გაუჩნდეს”. 2011 წ. 26 მაისის ღამეს – ხელისუფლებამ არნახული სისასტიკით დაარბია უკვე არასანქცირებული, მაგრამ მშვიდობიანი მიტინგი რუსთაველზე. მიტინგის დარბევისას დაიღუპნენ მშვიდობიანი მოქალაქეები და პოლიციელი, რომელიც ოპოზიციის ლიდერს ნინო ბურჯანაძის კორტეჟის მანქანას დაბრალდა, თუმცა გამოძიებამ და ექსპერტიზის ეროვნულმა ბიურომ ეს ვერ დაადასტურა. მიტინგის დარბევის დროს ათობით ჟურნალისტის მიმართ პოლიციის და სპეცნაზის მხრიდან გამოყენებულ იქნა ფიზიკური და მორალური ძალადობის მეთოდები. ზოგიერთი უკანონოდ დააკავეს და უკვე განყოფილებაშიც სცემეს, ჩამოართვეს აპარატურა და გადაღებული მასალები. დღემდე ამ საქმის გამოძიება არ დასრულებულა. 2011 წელი ივნისიდან – საგადასახადო პოლიციამ დაიწყო უსასრულო (დღემდე დაუსრულებელი! მხოლოდ – შეჩერებული!) შემოწმება მედია ჰოლდინგ „პალიტრას“ 6 დამოუკიდებელ სტრუქტურაში. მართალია, დარღვევები ფაქტიურად ვერ აღმოაჩინეს, მაგრამ სურვილი ძალიან დიდი იყო, რომ „პალიტრა“ დაეხურათ და სავარაუდოდ „პალიტრა“ გადარჩა მხოლოდ იმ არნახული სოლიდარობისა წყალობით, რაც საზოგადოებამ, ჟურნალისტებმა და უცხოელმა დიპლომატებმა (განსაკუთრებით – აშშ საელჩომ) გამოიჩინეს. შემოწმების ბოლო ვადის დამთავრებამდე 4 დღით ადრე შეჩერებული შემოწმება შეიძლება ნებისმიერ მომენტში განახლდეს და ეს დამოკლეს მახვილი საგადასახადომ იმიტომ დატოვა ”პალიტრის” თავზე, რომ მედია, რომელმაც 26 მაისის მიტინგის სისხლიანი დარბევის ბეჭდვითი და ვიდეომასალები გაავრცელა, მორჩილი გახადოს! 2011 წ. 7 ივლისს დაიწყო ე.წ. ”ჯაშუში ფოტოგრაფების” საქმე. დაკავებულ იქნა ის 4 ფოტოგრაფი (მათ შორის პრეზიდენტის პირადი ფოტოგრაფი), სწორედ რომელთა მიერ გადაღებულ იქნა და გავრცელდა 26 მაისის მიტინგის სასტიკი დარბევის ფოტომასალა. დაკავებულ იქნა ერთ-ერთი მათგანის მეუღლეც – ასევე ფოტოგრაფი, რომელიც მალე გაასამართლეს და 10,000 ლარის გირაოთი გამოუშვეს, ხოლო მისმა ქმარმა ნახევარ საათში ჯაშუშობის შესახებ აღიარებითი ჩვენება მისცა... აშშ საელჩოს ჩარევით დაკავებიდან მალევე გაანთავისუფლეს ”Associated Press”-ის თანამშრომელი შაჰინ აივაზოვი, რაც ადასტურებს, რომ ეს თათრი ძაფით ნაკერი საქმე პოლიტიკური შეკვეთა იყო და მართლაც რომ ჯაშუშობა ყოფილიყო, ამერიკის საელჩო ვერ მოითხოვდა ”რუსი ჯაშუშის” განთავისუფლებას(!). საბოლოოდ, ჟურნალისტებზე განხორციელებული არნახული ზეწოლის შედეგად საქმე საპროცესო გარიგებით დამთავრდა და „ჯაშუშები“ – საქმის დეტალების საიდუმლოდ შენახვის პირობით – გაანთავისუფლეს! თავისი ამ საქციელით სააკაშვილის ხელისუფლებამ დაადასტურა, რომ პოლიტიკურად არასასურველი მასალების გავრცელებისას ის ჟურნალისტების მიმართ ნებისმიერი იარლიყის მიკერებაზე წამსვლელია, თან ისე, რომ არც არაფერს დაამტკიცებს და დაადასტურებს (ერთადერთი ნივთმტკიცება იყო სიმბარათი, რომელიც ვითომ რუსეთის ფსბ თანამშრომელს ეკუთვნოდა და ბოლოს თბილისელი პენსიონიერის საკუთრება აღმოჩნდა). 2011 წ აგვისტო – სააკაშვილმა და ნაცმოძრაობამ საკუთარ კარის ბიზნესმენებს (კერძოდ – ძმებ შარანგიებს და ოფშორულ ზონაში დაფუძნებულ International Online Network-ს) საბოლოოდ ჩაუგდეს ხელში ორივე ინტერნეტ პროვაიდერი – სილქნეტი და კავკაზუს ონლაინი. ამავდროულად, კავკაზუსის მფლობელობაში მყოფი ორივე ინტერნეტ რესურსი – ITV.ge და presa.ge ასევე ნაცმოძრაობის ერთგული პოლიციელ-ჟურნალისტ გურამ დონაძის პოლიციურ ტელევიზიას რეალ-ტივის მფლობელობაში გადავიდა. 2011 წლის ნოემბერი – თბილისის მერიამ წამოიწყო ტენდერი, რომ გაანადგუროს ის რამდენიმე ათეული პრესის ჯიხური, რომელიც გიგი უგულავას და ნაცმოძრაობის კონტროლის გარეთ რჩება. სატენდეროდ გამოცხადდა სწორედ ის ადგილები, სადაც ათეული წლებია „პლანეტა ფორტეს“, „ელვა-სერვისის“ და „მაცნეს“ პრესის ჯიხურები იყო განთავსებული. ელექტრონული ტენდერის ჩატარების მომენტში სერვერი გაითიშა და ზოგიერთმა მსურველმა მონაწილეობა ვერ მიიღო. ძველი ჯიხურები 2 დღეში ასაღებად გამოაცხადეს (მიუხედავად იმისა, რომ მათ აბსოლუტურ უმრავლესობას სრულიად სამართლიანად აქვს შეძენილი ეს ჯიხურები), ხოლო ახალი ჯიხურის მეპატრონეებს სრული თავისუფლება მიანიჭეს, რომ გაყიდონ იქ ნებისმიერი პროდუქტი (ხელისუფლების ერთ- ერთი პროპაგანდისტული მედიასაყვირის – ჟურნალ ”ტაბულას” მთავარი რედაქტორის და ამავე დროს ქვეყნის უშიშროების მდივნის გიგა ბოკერიას თანამეცხედრის – თამარა ჩერგოლეიშვილის განცხადებით არაა გამორიცხული, რომ ჯიხურებში შაურმა, ან ცოცხები გაიყიდოს, როგორც საკუთრების ახალი მფლობელი გადაწყვეტს). ყველა ზემოთხსენებული შეზღუდვების და პრესის გავრცელების თანდათანობით შევიწროების გამოყენების ფონზე ხელისუფლებამ მწყობრ ლეგიონად აქცია სახელისუფლებო პროპაგანდისტები, რომელთაც ერთადერთ ამოცანად საქართველოს მოსახლეობის დაბრმავება, დაყრუება და მოტყუება დაუსახა, და რომლებიც ამ ამოცანას მართლაც შესაშური ერთგულებით ასრულებენ. ერთ-დროს ხელისუფლების ქმედებების კრიტიკით ცნობილი იმედის ტელევიზი გაცილებით უფრო ცნობილი გახდა 2010 წლის 13 მარტს, როდესაც მისმა ხელმძღვანელობამ ერთერში ე.წ. რუსეთთან მოდელირებული ომის ქრონიკა ისე გაუშვა, რომ მაყურებლები არ გაუფრთხილებია, რამაც საქართველოში მასიური პანიკა გამოიწვია. მოგვიანებით ინტერნეტში გაჩნდა აუდიოჩანაწერი, სადაც სავარაუდოდ არხის გენერალური დირექტორი, სააკაშვილის აპარატის ყოფილი უფროსი გიორგი არველაძე სავარაუდოდ არხის საინფორმაციო უზრუნველყოფის უფროსს ეკა წამალაშვილს ეუბნებოდა, რომ ”მიშას” სურვილია, სუბტიტრებით არ წასულიყო წარწერა, რომ ეს მოდელირებული, და არა რეალური ომის სცენები იყო! აღნიშნულის შესახებ ასევე არ ჩატარებულა გამოძიება, ხოლო ოპოზიციის მიერ ინგლისის ცნობილ კერძო ფირმაში ჩატარებულმა ექსპერტიზამ დაადასტურა, რომ სავარაუდოდ ჩანაწერი ავთენტური იყო. http://www.rferl.org/content/Saakashvilis_Erratic_Response_To_Invasion_Hoax_Raises_Suspicions/1984530.html?page=2 ხელისუფლების, სავარაუდოდ – შსს მინისტრის ვანო მერაბიშვილის მონაწილეობით შეიქმნა პოლიციელებით დაკომპლექტებული ტელევიზია – რეალ-ტვ, რომელსაც ადამიანის უფლებების დარღვევების შესახებ აშშ სახ.დეპარტამენტის ანაგარიშებში მრავალჯერ მოხვედრილი ექს-ჟურნალისტი და რეალურად ხელისუფლების სადამსჯელო მანქანის ერთ-ერთი უგვანო პირი – გურგენ დონაძე ხელმძღვანელობს. ხელისუფლების პროპაგანდისტული მანქანის ამ კოჰორტას ავსებენ გიგი უგულავას ცოლისდის მიერ მართული ”პრაიმ-ტაიმი” და სახელისუფლებო დოტაციაზე მყოფი, ერთ დროს პოპულარული და ამჟამად აბსოლუტურად ურეიტინგო – ”24 საათი”. ეს სწორედ ის ბეჭდვითი მედია-საშუალებებია, რომლებიც მერიის მხრიდან პრესის გამავრცელებელ ჯიხურებზე და ინფორმაციის მიღების თავისუფლებაზე ბოლო შეტევის დროსაც კი სოლიდარობას არ უცხადებენ სხვა ჟურნალისტებს, რადგან ისინი თავად არც არიან ჟურნალისტები, ისინი პროპაგანდის ნაცისტურ-ბოლშევიკური ტრადიციების გამგრძელებლები არიან და მათ მერიის ეს ნაბიჯი თავიანთი მომავლის საფრთხედ, გაზეთების დისტრიბუციის და კონსტიტუციის 41-ე და 42-ე მუხლების დარღვევად არ მიაჩნიათ. დაბოლოს, 2011 წლის 30 ნოემბერს, დილის 07:15-ზე ტელეკომპანია ”მაესტროს” მმართველი კომპანიის დირექტორი ეროსი კიწმარიშვილი 10 დაუდგენელ პირთან ერთად შეიჭრა დამოუკიდებელი კომპანია ”მაესტროს” ტერიტორიაზე, არ მისცა ”მაესტროს” თანამშრომელ ჟურნალისტებს ტელეკომპანიის ტერიტორიაზე შესვლის უფლება, გამოაცხადა, რომ მმართველობიდან აძევებს კომპანიის დამფუძნებლებს და გენერალურ დირექტორს (რისი უფლებაც წესდებით არ ჰქონდა!), გამაგრდა შენობაში პოლიციის დახმარებით, რომელიც არ ამხელს, ვისი ბრძანებით მოქმედებს, და ფაქტიურად თავისი რეიდერული დაპყრობით ჩაშალა ”მაესტროს” გადაცემები. აღნიშნული ძალიან ჰგავს რუსეთის ხელისუფლების მიერ ტელეკომპანია ნტვ-ს რეიდერულ დაპყრობას. საქართველოს ხელისუფლება ისეთ პოზას იჭერს, რომ ეს თითქოს დამოუკიდებელი კომპანიის დამფუძნებლებსა და მმართველს შორის მიმდინარე ყოფითი გაუგებრობაა, შინაგან სამინისტროს პრესს-სპიკერი მთელი დღე ტელეფონს არ იღებს და აცხადებს, რომ არ იცის,ვის უნდა მიმართონ დაზარალებულმა დაფუძნებლებმა და ”მაესტროს” ჟურნალისტებმა. სავარაუდოდ, ხელისუფლების მოთმინების ფიალა აავსო იმან, რომ 29 ნოემბერს ”მაესტროზე” გავიდა ხელისუფლების მთავარი თავის ტკივილის – ახალი ოპოზიციონერი კანდიდატის – მილიარდერი ბიზნესმენის და ფილანტროპის – ბიძინა ივანიშვილის ინტერვიუ. ხელისუფლებამ მოთმინება დაკარგა და ეროსი კიწმარიშვილის ხელით თავისუფალი სიტყვის და აზრის გამოხატვის ერთ-ერთი ბოლო კუნძულის მოსპობას შეეცადა. ხაზი უნდა გავუსვათ, თავის პირველივე გამოსვლებში ბატონი ივანიშვილი საკმაოდ უარყოფით აზრებს გამოთქვამდა ბ-ნი კიწმარიშვილის როლზე, რომელმაც დააფუძნა ოპოზიციური პარტია – ” ქართული პარტია”, რომლის მთავარი მოქმედების გეგმა პრეზიდენტ სააკაშვილის რეჟიმის ქუჩის აქციებით დასრულება იყო. გასაგებია, რომ კიწმარიშვილის და ხელისუფლების ინტერესები, სულ ცოტა, ერთმანეთს დაემთხვა. ხელისუფლება ისევ ცდილობს სხვის ზურგს ამოფარებულმა მოახერხოს დამოუკიდებელი მედია საშუალების დაპატრონება, დამუნჯება და არჩევნების წინ საზოგადოების სრულ ინფორმაციულ ვაკუუმში გადაყვანა. აუცილებელია, მივმართოთ ყველა უფლებისდამცველ ორგანიზაციებს, ჟურნალისტთა თავისუფლების დამცველ პროფესიულ ორგანიზაციებს, ევროპის საბჭოს, ეუთო-ს, Human Rights Watch-ს, Transparency International-ს, საქართველოში განთავსებულ დიპლომატიურ კორპუსს – მისცენ შეფასება მიხეილ სააკაშვილის და მის მიერ მართული ნაცმოძრაობისა და მთავრობის მთელ რიგ მწყობრ, დესტრუქციულ, უკანონო და პროვოკატორულ მოქმედებებს, რომლებიც მიზნად ისახავს საქართველოს მოსახლეობისათვის თავისუფალი ინფორმაციის შეზღუდვას, ჟურნალისტთა საქმიანობის დაბლოკვას და მათთვის პროფესიულ საქმიანობაში ხელის შეშლას, ჟურნალისტების დაშინებას, ცენზურისა და თვითცენზურის დამკვიდრებას, მედია საშუალებების ტოტალურ კონტროლს და მედიის პროპაგანდისტულ მანქანად ქცევას, იმ მანქანად, რომელიც განამტკიცებს მითს მიხეილ სააკაშვილის მიერ საქართველოში თავისუფალი და დემოკრატიული სამოთხის აშენების შესახებ... No Lie Can Live Forever!


აზიური ფაროსანას შესახებ მოსახლეობის ინფორმირების მიზნით დაწყებულია მედია კამპანია "ერთად ვებრძოლოთ აზიურ ფაროსანას", რომელსაც "ჟურნალისტიკის რესურს ცენტრი" პარტნიორ მედიასაშუალებებთან ერთად ახორციელებს. რეპორტაჟი მომზადდა აშშ-ის საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს (USAID), FERRERO-სა და CNFA-ს „საქართველოს თხილის სექტორის განვითარების პროექტის“ (G-HIP) მხარდაჭერით. წინამდებარე რეპორტაჟი არ წარმოადგენს აშშ-ის მთავრობისა და USAID-ის შეხედულებებს.


,,სახლები გადააქციეთ ეკლესიებად, სერბეთმაც კი უარი თქვა სააღდგომო ლიტურგიაზე" - ირმა სოხაძე » LIDER TV ლიდერი ამბების მედია ,,სახლები გადააქციეთ ეკლესიებად, სერბეთმაც კი უარი თქვა სააღდგომო ლიტურგიაზე" - ირმა სოხაძე მომღერალი ირმა სოხაძე სასულიერო პირებს მიმართავს და სოციალური ქსელით ვრცელ ინფორმაციას აქვეყნებს, მან ასევე ყურადღება გაამახვილა ექიმების მოწოდებაზე და მოქალაქეების მხრიდან მთავრობის მიერ გამკაცრებული წესების შესრულებაზე ,,დღეს სერბეთმაც კი უარი თქვა სააღდგომო ლიტურგიაზე მრევლის დაშვებაზე!! ასე რომ, ჩვენი დედაეკლესია ერთადერთია (!), რომელიც მრევლს არ ეუბნება, შვილებო, დამშვიდდით, გვიყვარხართ, სახლები გადააქციეთ ეკლესიებად, დარჩით სახლში და ილოცეთ, ეკლესიაში კი, თქვენ მაგივრად ჩვენ ვილოცებთო!! (ამ ფაქტის ანალიზს მე ნუ მომთხოვთ, ეს კონსტატაციაა მხოლოდ...) ექიმები უკიდურესად შეძრწუნებული არიან და კატეგორიულ და საბოლოო გაფრთხილებებს გვაძლევენ!! მთავრობა კი ჩვენი, მოქალაქეების ისედაც შეზღუდულ გადაადგილებას საერთოდ აჩერებს. მე მაინტერესებს, რომ გამართლდეს ჩვენი ექიმების პროგნოზი, ამაზე პასუხისმგებელი, უფრო სწორად, ამაში დამნაშავე ვინ იქნება?? და რას ნიშნავს, მოუწოდო მოსახლეობას?! როგორ შეიძლება, მთელი პასუხისმგებლობა ღრმადმორწმუნე მრევლზე გადაიტანო?. მრევლს არჩევანი გაკეთებული აქვს და აქ საერო პირთა მოწოდებები, შეძახილები და რაციონალური შეგონებები სრულიად კონტრპროდუქტიულია. როგორ შეიძლება, აქ ხელისუფლება მხოლოდ მოწოდებებით იფარგლებოდეს? რისთვის შემოიღეთ ამდენი შეზღუდვა? და საერთოდ, როგორი მოწყობის სახელმწიფოში ვცხოვრობთ? მართლა ვერ ვხვდები... და თუ მთელ ქვეყანაში საგანგებო მდგომარეობა და კომენდანტის საათია, ეს ცალსახად უნდა ნიშნავდეს, რომ არსად, არც ერთ სივრცეში, ეზოში, შენობაში, 3-ზე მეტი ადამიანის თავშეყრა არ შეიძლება არც ერთი წუთით! არამც თუ 9 საათით!! უნდა კატეგორიულად აუხსნათ მოსახლეობას, რომ რეგულაციების დარღვევა ცალსახად და ავტომატურად გულისხმობს ჯარიმას! ყველასთვის!! ამის ახსნის დრო კიდევ არის. ვისი ან რისი გერიდებათ, არ მაინტერესებს, ქვეყანას ნუ ღუპავთ!" - აღნიშნა ირმა სოხაძემ


source: CulturaX

text: ნუ ღელავ, ხვალ მზე იქნება... (ნაწილი 5) » 4Love.Ge - სასიყვარულო საიტი, ისტორია, წიგნი, ჩანახატი, ტესტი დილით ენერგია გამოცლილმა გავიღვიძე, ცხელი შხაპი მივიღე, ცოტა მოვფხიზლდი, ქეთას ეძინა და ჩუმად გავედი სახლიდან. კაბინეტში მარტო ვიყავი, რადგან ბიჭები მოვალეებთან იყვნენ გასულები, მაკო კი ალბათ სადმე დაბოდიალობდა. თავაუღებლად ვმუშაობდი, მხოლოდ მისალმებით შემოვიფარგლებოდი შემოსულ თანამშრომლებთან. სამარისებული სიჩუმეს მხოლოდ კლავიატურის წკაპუნი არღვევდა. კარების ხმა კი გავიგონე, მაგრამ თავი არ ამიწევია. - რას ჭირს ამას? - ვანიკოს ხმა ვიცანი. - არაფერი, რა უნდა ჭირდეს? - იყო მაკოს პასუხი. - მოდიხართ ხო სასტავი კორპორატიულზე? - რავი კი ჩვენ ყველა, ემილის გარდა - ჩაილაპარაკა ისევ მაკომ. - რა თავშეყრაა აქ? - მაქსიმეც შემოვიდა. - კორპორატიულზე ვლაპარაკობდით, შენ ხომ მოდიხარ? - ჰმ, კითხვა უნდა? - მაგრად გავერთობით, რეგიონებიც ჩამოდიან მგონი. იქნებ ვინმე გოგო გავიცნო - სანამ სხვა გოგოებს გაიცნობ, იქნებ აქაც მიმოიხედო ამხელა შენობაში ათასი კარგი გოგო დადის - ისე ამოვილაპარაკე თავი არ ამიწევია. - ვაა, ეს ვისი ხმა მესმის - ჩაიდუდუნა ვანიკომ - ისე არ არის ეგ ცუდი იდეა, ხო იცი შენ? ჭკვიანი გოგო ხარ რაა. - მადლობა, - ისევ არ ამიწევია თავი. - ეს რა არის? - ფეხზე წამოხტა მაკო, ჩვენს ოთახში ერთმანეთზე მიყოლებით სამი ყუთი შემოგორდა ბანკის ფერებში და ჩემს მაგიდასთან გაჩერდა - ემილიიი, ადექი ზემოთ - მომახტა აჟიტირებული მაკო. - რა ხდება? - უინტერესოდ ვიკითხე. - ნახე სამი ყუთი მოვიდა შენს მაგიდასთან და თან აწერია "ჩემს სევდიან ემილიას". იმდენად მოულოდნელი იყო მოსმენილი, რომ უცებ წამოვხტი და მართლაც რას ვხედავ? ჩვენი ბანკის ფერებში სამი ყუთი ჩემი მაგიდის წინ ტრიალებდა. - ვაიიჰ, - გაოცბისგან შევყვირე და ოთახში მყოფთ თვალები მოვავლე, მაქსიმე კი ისე იყო თითქოს არაფერი, ვანიკო კი ცქმუტავდა. - მიდი გახსენი რაა, - არ ჩერდებოდა მაკო, დავიხარე ყუთების ასაღებად, რომ ჯერ პირველი გაიხსნა, რომელშიც რაფაელო იდო, მერე მეორე გაიხსნა წითელი ვარდი შემომეგება, მესამე ყუთში კი პატარა დათუნია იდო. შოკში ვიყავი და არც კი ვიცოდი რა მეთქვა. - ვაა, ვინ არის ეს იდუმალი თაყვანისმცემელიი? - წამოიძახა ვანიკომ, - თუ მომცემ ნებას გამოვიძიებ რააა - ამიფახულა თვალები. - არ ვიცი რა ვთქვა, ოღონდ მართლა... - თვალები ამიწყლიანდა - აი, ძალიან უხერხულად ვარ და მრცხვენია... - ემილიი, შენ ისეთი კარგი და თბილი გოგო ხარ, რა გეუხერხულება? მე ის მიკვირს რიგები რო არ დგას აქ - ჩამეკრა მაკო. - მაკოო, მადლობა - მეც მივეკარი, რაღაც ისეთი დადებითი მუხტებით ავივსე მინდოდა, ხმამაღლა მეყვირა და ყველას გაეგო ჩემი ამბავი. - კარგი გავედი მე, - ჩაახველა მაქსიმემ - და დეტექვივობას, რომ მორჩები ვანიკო შემოდი მერე ჩემთან. - ანუ ვერ შემოვალ - მხრები აიჩეჩა ვანიკომ. - და რატომ? - ნახავერად შემობრუნდა მაქსიმე. - აბა ასე უცებ ხომ ვერ დავადგენ ეჭვმიტანილს? - წამოდი, წამოდი - ამოიხვნეშა მან - მერე იგამომძიებლე, ახლა საქმეს მივხედოთ. საგონებელს მივეცი, ავირიე, უკვე ვეღარ მივხდი თუ რა ხდებოდა, ვინ იმალებოდა ამ სიურპრიზის უკან. ყოველდღე ახალი სიურპრიზებით იყო სავსე, ხან დიდი ვარდისფერი თაიგულების ბუკტი მომართვეს უცნობი თანყვანისმცემლიდან წარწერით "ჩემს ბრიალიანტს"! ხან ოთახში სანთლებით დანთებული გულის ფორმა. სასადილოში რომანტიულად გაწყობილი მაგიდა. შუაღამეს დაფარული ნომრიდან ზარი : "ფანჯარაში გაიხედეთ" და ჭიქაში ჩაწყობილი სანთელბით მოხატული გულები: მთელი ეს დღეები ვგრძნობდი ჩემში ცვლილებას, რაღაც სხვანაირად ვიფურჩქნებოდი და მომწონდა ეს, თუმცა ვცდილობდი სამსახურში ეს არ დამტყობოდა, მერიდებოდა მაინც. - მომისმინე ახლა შენ - მომიწვა ქეთა. - გისმენ - წამოვჯექი და თავი ხელს ჩამოვაყრდენი. - არავისზე გაქვს ეჭვი? - არაა, - თავი გავაქნიე და მაქსიმე დამიდგა თვალწინ და ჩამეღიმა. - აბა, ვის უღიმი? - არავის - დანაშაულზე წასწრებული ბავშვივით წამოვიყვირე. - ემილი შეყვარებული, რომ არ ვიყო და არ მქონდეს გავლილი ეგ პერიოდი რასაც ახლა შენ გადიხარ, მაშინ არ შეგკითხებოდი მაგას. - მრცხვენია - თავი ჩავხარე. - ამ ყველაფრის რაც ჩემს თავს თუ ირგვლივ ხდება... - კარგი რა, გიო ახალი გარდაცვლილია... - ვაიმეე, გადამრევ მე შენ!!! - გაკაპასდა უცებ - როგორ ვერ შეძელი ამდენხანს მისი დავიწყება? ის მაინც გაიხსნე, გიოს გახსენებაზე, როგორ მოგექცა, როგორ გაგწირა და როგორ მიგატოვა! და მერე მაინც იქნებ მიხვდე, რომ ახალი ცხოვრება უნდა შემოუშვა შენში, უნდა მისცე თავს უფლება, რომ დატკბე ამ ყველაფრით და თუ ეს სიყვარული უდიდეს ბედნიერებას მოგიტანს, ხელი არ უნდა კრა, ხვდები? იცოდე, შენს ძმას დავურეკავ. - თითი დამიქნია ქეთამ. - მერე რას მიზამს, ვატო? - ენა გადმოვუტიტე. - მოგცხებს და იქნებ მერე გამოფხიზლდე. გიომ თავისი გზა აირჩია და ხედავ როგორ დაასრულა, შენი გზა კი გრძელდება და ნუ ამოკლებ შენი ნებით, შეუშვი მაგ ჭკვიან თავში, ცხოვრება გრძელდება! - შუბლზე დამიკაკუნა და ორივე გავიბუსხეთ - მაინც არ მეტყვი ხო ვისზე გაგეღიმა? ჩავფიქრდი გამეთქვა თუ არა ჩემი ფიქრები, ის ფიქრები, რომელსაც მეც კი გავურბოდი და ვუფრთხოდი. - ხო კარგი, - ამოვიხვნეშე - იციი , მაქსიმეზე მეფიქრება. - Wow, მაქსიმე? - წამოხტა, დოინჯი შემოირტყა და მოწკურილი თვალებით გამომხედა - ისე მაშინ ბარში ისე გიჟუჟუნებდა თვალებს და ისეთი თბილი იყო მისი მზერა, კი გამკრა რაღაცამ გულში, მაგრამ... მოიცა ვითომ ეს გიკეთებს ამ ყველაფერს? - არ ვიცი, ქეთა. - სახე ხელებში მოვიქციე - მე ვეღარაფერს ვატყობ, ადრე უფრო ვფიქრობდი, მაგრამ ამ ყველაფრის მერე თითქოს გაცივდა, მხოლოდ საქმეზე მეკონტაქტება, ვანიკოც აღარ შემობოდიალდება ხოლმე და აღარ ვიცი რა ვიფიქრო, - მერე აღსარების ხასიათზე დავდექი და ქეთას ბოლო სამი თვის მანძილზე ყველა მომხდარი ამბები მოვუყევი, ის კი აქეთ-იქეთ დაბოდიალობდა და თავს აქნევდა. მოკლედ, ამ წინა საახალწლოდ მთლად ავიბურდე. წინა საახალწლო მზადება ყველგან იგრძნობოდა, მე და ქეთამაც მოვრთეთ სახლი. გადაწყდა, მე ახალ წელს სახლში გავატარებდი, მართალია, ვატო და ქეთა ძალიან ბევრი მეხვეწეს ჩვენთან ერთად გუდაურში წამოდიო, მაგრამ რა მინდოდა მურმანის ეკალივით? 31 დეკემბერს ადრე გამოვედი სამსახურიდან, რაღაცეები ვიყიდე და სუპერმარკეტიდან გამოსვლისას ვანიკოს და მაქსიმეს მოვკარი თვალი, გამეღიმა და გული სითბოთი ამევსო, ისე საყვარლად იცინოდნენ, მინდოდა მათთან მივსულიყავი და გულში ჩამეკრა ორთავე, მაგრამ მე ამის გამკეთებელი ვიყავი? იქვე ტაქსი გავაჩერე და სახლისკენ გავეშურე. ტკბილეულით გავწყვე სუფრა, ბუხარი ავანთე, იქვე სავარძელში მოვკალათდი და საახალწლო პროგრამების თვალიერებას შევუდექი, არხიდან არზე დავხტოდი და ხან ერთ გადაცემას ვუყურებდი და ხან მეორეს. - ხო დედა, - ვუპასუხე აწკრიალებულ ტელეფონს. - როგორ ხარ, შვილო? - დამატკბო მისმა მზრუნველმა ხმამ. - რავი, ახალი წლის მოლოდინში, თქვენ რას შვრებით? ბზრიალებს მამა? - ხო, როგორც წესი ველოდებით სტუმრებს, მაგრამ გული დამწყდა, რომ არც ჩვენთან ჩამოხვედი და არც ვატოს და ქეთას გაყევი... მარტო, ცოდო არა ხარ? - ასე მირჩევნია დეე, იქნებ საშობაოდ ჩამოვიდე, ძალიან მომენატრეთ, მაგრამ ჩემიც ხომ გესმის არაა? მანდ უჰაერობა მემართება თითქოს... - ხმა დამისევდიანდა. - ვიცი დედი, ვიცი... ამას იმიტომ არ გეუბნები, რომ შენზე ვბრაზობ, უბრალოდ მინდა, რომ ბედნიერი იყო. ამ წელს ისეთი ბედნიერება და წარმატება მოეტანოს შენთვის, რაც შენს ყველა ტკივილსა და სევდას გააქრობს და დაგავიწყებს. - მადლობა დეე, მე კი მინდა დიდხანს და ჯანმრთელად მყავდეთ, ძალიან მიყვარხართ და მიულოცე ყველას, ჩემი დები ჩამიკოცნე, მამიკოც თავისთავად. - კარგი დედი, დროებით. დედაჩემთან საუბარმა დამატკბო, ბავშვობის ფერად მოგონებებში გადავეშვი და კიც ჩამძინებია. კარებზე ფრთხილი კაკუნი გაისმა, უცებ წამოვხტი და ვერ გავიაზრე რა ხდებოდა, ხმა საიდან ისმოდა, მერე, რომ მივხვდი, პლედ შემოფარებული გავფრატუნდი: - რომელი ხარ? - ვიკითხე კარებზე ყურებმიდებულმა. - მე ვარ... - გაისმა ხმა. - მაქსიმე? - ვიგრძენი ხმა როგორ ამითრთოლდა და ხელები გამეყინა. - არ გამიღებ კარებს? - კი, კი ახლავე - ურდული გადავატრიალე. - ახალ წელს გილოცავ, ემილია - მიღიმოდა იმ ღიმილით, რომელიც ჩემზე აშკარად ცუდად მოქმედებდა. - მეც გილოცავ - ვუთხარი ჯერ კიდევ გაოცებულმა მისი მოულოდნელი სტუმრობით. - არ შემომიპატიჟებ? - ისევ მიღიმოდა - იცი სანამ მოგაგნებდი ყველა კარზე დავაკაკუნე და გკითხულობდი, აი უკვე წასვლას, რომ ვგეგმავდი კარები გამიღე. - მართლაა? - უცნაურად დამიარა ჟრუანტელმა - და მერე ვერ დამირეკე? - მერე, რომ დამერეკა სიურპრიზი ხო აღარ იქნებოდა? - მე კი სიურპრიზები მიყვარსო, ემილიაა - მითხრა ეს და ცხვირზე თითი ამკრა. - კარგი სიურპრიზი გამოგივიდა. - ვუღიმოდი გაბრუებული "ღმერთო ჩემო რა მჭრის?" - ჰე, რამდენხანს ვიდგეთ ასე? - ვაიჰ, - ვიტაკე შუბლზე ხელი - შემოდი, შემოდი. - კეთილი იყოს ჩემი ფეხი ამ ოჯახში და ბენდიერების და წარმატების წელი ყოფილიყოს თქვენთვის. - გაიხარე, შენთვისაც ასევე ყოფილიყოს. მიდი, ბუხართან დაჯექი და მოვალ ახალვე. - არსად არ წახვიდე, გთხოვ. ნუ შეწუხდები ნურაფერზე, მე შენთან მოვედი... - არ დავილოცოთ მაინც? - გავკეკლუცდი ჩემდაუნებურად, თავს ვერაფერს ვუხერხებდი. - კარგი თითო ჭიქა, არ ვარ დიდად სასმელის მოყვარული, მითუმეტეს თუ საჭესთან ვარ. - ჭკვიანი, ბიჭი, ყოფილხარ შენ - თვალი ჩავუკარი. - ახლა გაიგეე? - ხო - გავუცინე და წითელი ღვინო მივაწოდე გასახსნელად. - მოდი ამ ჭიქით ჩვენ გაგვიმარჯოს - მომიჭახუნა ნაზად ჭიქა. - ჩვენ? - ეჭნარევად გავხედე. - და რატომაც არა? ცუდები ვართ თუ? - ხო, რავიცი, რადგან შენ ხარ სტუმარი, პატივს ვცემს შენს გადაწყვეტილებას და ვუერთდები, გაგვიმარჯოს ჩვენ და ჩვენს საყვარელ ადამიანებს, ბედნიერების წელი ყოფილიყოს და წარმატების. ცოტა მოვსვით და ორივემ ტელევიზორს დავუწყეთ ყურება, თუმცა მე პირადად სადღაც დავფრინავდი, აი, სად რომ მკითხოთ პასუხსაც ვერ გაგცემთ, რადგან მთელს სხეულში სასიამოვნო ტალღები მივლიდა და აზროვნების უნარს მიქვეითებდა. - ემილი, ემილი... - ხო მაქსიმე - ძლივს გამოვერკვიე. - არ გიკვირს აქ რომ ვარ? "ნუ მიყურებ ასეთი თვალებით გთხოვ" - გულში გავიფიქრე. - ისე, ხო - წარბები შევკარი - არა, რაჭველი არ ვარ, მაგრამ ახლა შეგეკითხები, ჩემთან რატომ ხარ? - გეწყინა, რომ გესტუმრე? - არაა, სტუმარი ჩემთვის საწყენი არ არის, პირიქით მიყვარს სტუმრიანობა. - მაგრამ მაინც მარტო გადაწყვიტე შეხვედროდი ახალი წელს... - ხო, წელს ასე მინდოდა, მაგრამ... - მაგრამ მე შემოგეჭერი, ხომ? - გამიცინა. - კი, მაგრამ კარგი იყო ეს სიურპრიზი და მაინც კითხვაზე არ მიპასუხე... - ჩიტმა მითხრა, მარტო არისო ემილიაო და გულმა არ გამაჩერა იქ, სადაც ვიყავი და მოვედი შენთან... - ვაა, ჩიტებიც გყავთ? - ვეცადე გამეღიმა დაბნეულს - და ხომ ვერ მეტყვით ეს ჩიტები სად იყიდება? მეც მინდა ასეთი ჩიტი... - ოო, მაგ ჩიტებს დამსახურება უნდა, ასე მარტივად არ არის საქმე შენ რომ გგონია... მოკლედ ათას სისულელზე ვისაუბრეთ, ვიცინეთ და ვგრძნობდი ჩემში დადებითი ენერგია როგორ მატულობდა... საათმა ოთხჯერ დარეკა. - ვაა, რა დრო მოსულა - დახედა მაჯის საათს. - ხო, სადაცაა გათენდება - ფანჯრებს გავხედე. - რომ წავიდე, ხომ არ გეწყინება? სახლში, რომ არ მივიდე ბაყაყად გადავიქცევი - გაიცინა თავისივე ხუმრობაზე. - აჰა, ანუ ბიჭები ბაყაყებად იქცევიან და გოგონები კონკიებად ხოო? - პიჯაკი მივაწოდე. - სასიამოვნო საღამო იყო, ემილი. - ნამდვილად, ვგონებ ახალი წელი ლამაზად დაიწყო. გასვლისას შემობრუნდა და ფრთხილად შეეხო ჩემს შუბლს და ვიგრძენი ძარღვებში, როგორ აშხუილდნენ ცუნამივით ბედნიერების ტალღები და სუნთვა გაგვიხშირდა ორთავეს. - აბა დროებით, ემილია. - დროებით, მაქსიმე - კარები მივხურე და იქვე ჩავჯექი , მინდოდა ბოლომდე შემეგრძნო ეს სილაღე, უწონადობა და ბედნიერება, იმდენად მოვდუნდი, რომ ნეტარებისგან უცებ ჩამეძინა. მაქსმიმე კი რამოდენმე წუთით იდგა კიბეებზე და განცდილ ბედნიერებას იაზრებდა, ასე არცერთ ქალთან ემართებოდა, ოდნავ სიახლოვე ემილისი და აზროვნების უნარი ერთმეოდა, უნდოდა მასთან ყოფნა და განმარტოება, ერთი სული ჰქონდა ჩახუტებოდა და მის კულულა თმებში ეთამაშა. ჩემს ფიქრებში ვიყავი გართული, მანამდე თუ გიოზე მეფიქრებოდა, ახლა მაქსიმეზე ფიქრი ამეკვიატა, თითოეულ მის მოქმედებას, გამოხედვას, სიტყვას ვუფიქრდებოდი და ვხდებოდი ჩვენს შორის რაღაც ძაფები იყო გაბმული, ვხდებოდი ბევრ რამეს, მაგრამ აღიარება არ მინდოდა, გავურბოდი და თავს მაინც მახსენებდა ჩემი წარსული, არ მეშვებოდა, მებღაუჭებოდა და წინსვლის საშუალებას არ მაძლევდა. თვალი აგიზგიზებული ცეცხლისთვის მქონდა მიშტერებული, როდესაც ქეთა ხმაურით შემოვარდა: - ემილიი, მეც მოვდივარ - გახარებული მომახტა. - სად? - უცებ ვერ მოვედი აზრზე. - არა, რაა ამდენი ხანია გარემო შეიცვალე, მუშაობ, ხდება ბევრი კარგი შენს ირგვლივ, მაგრამ ეს შენი ტვინი ისეა გამოთიშული და გაზარმაცებული, სხარტი ემილი მენატრება, გამოფხიზლდი გთხოოვ, აი, დაბრუნდი ისეთი ნათქვამი, რომ არ მქონდა და უკვე იცოდი რის თქმას ვაპირებდიი ... - წაიდუდუნა. - დაბერდა შენი დაქალი, დაბერდა! - ანუ მეც დავბერდიი? ჩვენ ხო ტოლები ვაართ? - საყვარლად ამიფახულა თვალები. - ნუ შენ ვატო გაახალგაზრდავებს - გავუღიმე. - შეხედე ეხლა, ჩამირტყა მულური. - აკისკისდა ის. - სად მივდივართ? - მივუბრუნდი ძველ კითხვას. - ქუთაისშიი, ხვალ. ვატომ ასე მითხრა უკვე დროა ყველამ გაიგოს ჩვენი ამბავიო, - ტუჩები დაბრიცა და შველის ნუკრის თვალებით შემომხედა საწყლად. - ღელავ ხოო? - კიი - თავი დამიქნია. - ნუ გეშინია, ხო იცი არაა? შვილივით უყვარხარ ჩემებს და ამ ამბავს რომ გაიგებენ, ალბათ ვატოს საეჭვიანო ექნება... - ჩავიკარი დაქალი. - იმიტომ, რომ ორმაგად ეყვარებით როგორც შვილი და ვატო მარტო ერთმაგად - დავახეთქე ჩემი ფილოსოფია, ქეთამ მოწკურული თვალებით მიყურა, მიყურა და: - არა, რაა უნდა გიშველო როგორღაც თორემ ასე არ ივარგებს... - რაა, ცუდი ფილოსოფია დავახეთქეე? - არ ვიცი, რა გიპასუხო - ხელები გაშალა და ჩანთის ჩალაგება დაიწყო. რაც უფრო ვუახლოვდებოდით ქუთაისს, ვგრძნობდი ნელნელა როგორ იმატებდა ჩემი პულსაცია და უჰაერობა მეწყებოდა. - ისე კარგია "Day off" -ი, რომ აიღე, ეს სამი დღე კარგად დავისვენებთ - ხო, მეც მაგის იმედი მაქვს - გავუღიმე ნაძალადევად, არ მინდოდა ჩემი დაძაბულობა შეეტყო. მანაქანა სადარბაზოსთან დავაყენეთ, სუსხი იგრძნობოდა საკმაოდ, მობუზული გადმოვედი, ბინებიდან ისმოდა ბავშვების ჟრიამული და სიმღერა. - კარგია, რომ აქ ვართ - შევხედე ქეთას, რომელსაც სახეზე ფერი აღარ ედო- ქეთაა, ასე უნდა იკანკალო? - იცოდე, გვერდიდან არ მომცილდე, გთხოოვ. - გოგოო, ნუ გამასულელე შენ, ვითომ არ იცნობდე ჩემებს. ნახე როგორ გაუხარდებათ თქვენი ამბავი. ლიფტით ავედით მერვე სართულზე, ცუღლუტის ხასიათზე დავდექი და გადავწყვიტე "ალილო" მემღერა, კარებზე დავაკაკუნეთ და სიმღერა დავიწყე: - ჩემი ბუთქუნიაა - ხმაზე მიცნო ჩემმა დამ და კივილით ჩამეხუტა. - არა რაა, ამათთან სიურპრიზი არ გამოდის, ეგრევე ხვდებიან - გამეცინა და ჩავიხუტე მონატრებული და. - ქეთაა, რატომ დგახარ კარებში, შემოდი. - ხო, ახლავე - დაბნეული შემოვიდა ის. - ვაიმეე, ჩემი ცქრიალა გოგოებიი - სამზარეულოდან გამოვიდა დედაჩემი ცომით ამოსვრილი ხელებით. - დეე, - ჩავეხუტე და ცრემლები წამომცვივდა, მიხაროდა ოჯახური გარემო და სიმყუდროვე. სუფრა გავაწყვეთ, მამაჩემი ხარობდა, უცებ დაბზრიალდნენ ჩემი გოგონებიო. - აბა, აბა - თავს აქნევდა ვატო, - ვის ოჯახშიც ესენი შევლეენ, აშენდება ის ოჯახები. - ნუ ცუღლუტობ სულ შენ, ესენი კი შევლენ კარგ ოჯახებში, მაგრამ შენ ვინ წამოგყვება ნეტა? - დაფიქრდა მამაჩემი. - მომყვება მე ერთი კაი გოგო - სხვათაშორის ჩაილაპარაკა ვატომ და შევატყვე ქეთა, როგორ აკანკალდა, "სულელი გოგო" გავიფიქრე გულში. - ვინ გოგო? - ცქვიტა ყურები დედაჩემმა. - იცნობთ თქვენ - უფრო დააინტრიგა სიტუაცია და წარბები აათამაშა. - მერე მაგას გვიმალავ, შვილო? - წამოფრინდა დედაჩემი, - შენ ცოლს მაღირსოს ღმერთმა და არ მინდა მეტი არაფერი... - რა არ გინდა ქალო, სიძეები არ გინდა? - გამოგვესარჩლა მამაჩემი. - კარგიი, რადგან არ იშლით ახლავე გაგაცნობთ. - ახლავე? ასე უცებ? - შეშფოთდა დედაჩემი. - რა იყო, დედა, ხო არ შეგეშინდა? - არა ასე მოუმზადებლად, სირცხვილი არ არის? - მოდი აგერ ჩემო ქეთო, მოდი - დაუძახა სამზარეულოდან გამოსულ ქეთას ვატომ. - ხო ვატო - სკამთან დასჯილი ბავშივით აიტუზა. - როგორ მოგწონთ ქეთა? - დასვა კითხვა და ვიგრძენი ჩემი დაქალი, როგორ გაწითლდა - მე ასეთ გოგოს ვეძებდი, ვეძებდი - წამოდგა და მიუახლოვდა, თან თვალებში უყურებდა - და აი, ვიპოვე და მინდა შეიყვაროთ მთელი სულითა და გულით, რადგან მე ის ძალიან მიყვარს, მე რა, ორივეს გვიყვარს ერთმანეთი - უცებ ცალ მუხლზე ჩაიჩოქა, ჯიბიდან კოლოფი ამოიღო და - ქეთა, ჩემო ნატვრის თვალო, თანახმა ხარ გახდე ჩემი მეუღლე? - ვატოო - ჩაიმუხლა ატირებული ქეთა, ჩემმა ძმამ ბეჭედი გაუკეთა არათითზე და ნაზად ეამბორა. - Wow, - წამოვიყვირე სიხარულისგან განცდილი შოკისგან, - ჩემები, - ჩავეკარი მათ. ოჯახის წევრები კარგახანს გაოგნებულები იდგნენ განვითარებული მოვლენების და გამო. მერე ჩემი დები მოეგნენ გონს და ატყდა მთელი ამბები, ჩემს მშობლებსაც ისე გაუხარდათ, გვიანობამდე შობასთან ერთად ამ ამბავსაც ავღნიშნავდით. - ხო, ვანიკო - ვუპასუხე აწკრიალებულ ტელეფონს, - შობას გილოცავ საქალბატონე ემილია - ისმოდა მისი მხიარული ხმა. - მეც გილოცავ, ამ დღის მადლი და ძალა შეგეწიოს. - მადლობა, საით ხარ? - ქუთაისში, მშობლებთან. - ვაა, მართლაა? რა მაგარი დამთხვევაა, ჩვენც აქეთ ვართ. - ვინ თქვენ? - ორად ორი მეგობარი, ორი ჯუჯა ვართ - წაიმღერა - ანუ მე და მაქსიმე. - ვაა, კარგია. მიულოცე შობა ჩემგან. - მე რატომ უნდა მივულოცო? ადექი და შენ მიულოცეე. - კარგი, კარგი - გამეცინა. - აბა დროებიით. - დროებით - ვთქვი და მობილურს დავაცქერდი, არა, ვერ გავბედე მაქსიმესთან დარეკვა და აივნიდან უკან შემოვბრუნდი. გამთენიისას ბედნიერები დავწექით. დილით მობილურის ზუზუნმა გამაღვიძა, თვალები არ გამიხელია ისე ვუპასუხე: - ბატონო - ნამძინარევი ხმით ვუპასუხე. - გაგაღვიძე, ემილია? - მაქსიმეს ხავედროვანი ხმა გაისმა და მთელს ტანში საამო ჟრუანტელმა დამიარა. - არაუშავს, - ჩუმად ამოვიკრუსუნე, არ მინდოდა თვალების გახელა - შობას გილოცავ. - მეც გილოცავ და რა გეგმები გაქვს დღეს? - მე, მე ქუთაისში ვარ - სულ არ გამხსენებია ვანიკოს ნათქვამი. - მერე მეც ქუთაისში ვარ და არ უნდა გამიწიო იმერული მასპინძლობა? - კი, რატომაც არა. მოგწერ მისამართს და მესტუმრე. - არა, მასე ვერ შეგაწუხებ. სადმე ქალაქში გავიაროთ. - კარგი, დაგირეკავ მოგვიანებით. - მაქსიმე იყო? - ძილბურანში ამოილაპარაკა ქეთამ. - ხო და შევხდეთო - ქვედა ტუჩი გადმოვაბრუნე. - მერე? - ისე უცებ წამოფრინდა, თითქოს წეღან ძილბურანში არ იყო. - რა იყო გოგო? - გაოცებით შევხედე - ვნახოთ. - რა ვნახოთ, არ გამაგიჟო, ვატუნას მე ვეტყვი და სადმე წავიდეთ. - კი, მაგრამ... - ვცადე შეწინააღმდეგება. - არავითარი მაგრამ, სუს ! - დამიბრიალა მწვანე თვალები და ხმას ამოვიღებდი? - აჰა, გახდი ჩემი სარძლო და გინდა უკვე თავიდან მომიცილო ხო მულიი? ქეთამ თვალები მოწკურა, გაბარზების ნიშნად და უსიტყვოდ გავიდა ოთახიდან. ჩემმა ბრძანებლებმა უჩემოდ დაგეგმეს ყველაფერი, საღამოს თეთრ ხიდთან მდებარე პატარა ბარში წავედით, ლამაზად ანათებდა ირგვლივ ყველაფერი. მაქსიმე და ვანიკო ჩემს გვერდით ისხდნენ. ვსაუბრობდით, ჩემი ძმა კარგად შევიდა მათთან კონაქტში, მე მდინარე რიონს გავცქეროდი, თუმცა ფიქრებით სხვაგან დავფრინავდი. უცებ მდინარედან ფერად-ფერედმა ფრანებმა იწყეს სვლა ზემოთ: - ვაიმეე, - წამოვხტი უცებ, - რა სილამაზეაა - ლამის გავძვერი ბარის ფანჯარაში. - მერე ახლოდან ვნახოთ - ხელი ჩამჭიდა მაქსიმემ და გარეთ გამიყვანა. თეთრ ხიდზე ვიდექი და ვტკბებოდი ულამაზესი სანახაობით. - ვაიმე, - აღფრთოვანებას ვერ ვმალავდი - რა მაგარია არა, მაქსიმე? - კი, ძალიან. - ნეტა ვის გაუკეთეს ესეთი ლამაზი სიურპრიზი? - ნეტა ვის? - ჩაიდუდუნა მან. - ალბათ ის გოგო ბედნიერებისგან ხტუნავს. - ალბათ - იღიმოდა მაქსიმე. - აი, მესმის სიურპრიზი - აღტაცებით ჩავილაპარაკე - ბედნიერი ის გოგო. გავუღიმე და ბარში შესასვლელად შევბრუნდი. - ემილია - მაჯაში დამიჭირა. - ხო, მაქსიმე... - წამო, გავისეირნოთ... - ჩვენ? - აბა სხვას ვინმეს ხედავ? - არა - თავი გავაქნიე. - კარგი, - მხრები ავიჩეჩე და ნელა გადავედით თეთრ ხიდზე. კარგახანს ვიარეთ ჩუმად, თითქოს ჩვენს ფიქრებში დავიკარგეთ. - ემილია - გაჩერდა ის. - ხო - მეც გავჩერდი და გვერდულად ავხედე. - მოგეწონა ის სიურპრიზი? - კი, თან ძალიან - თვალები ამიციმციმდა. - იცი მერე ეს ვის ეძღვნებოდა? - არა... - ეს შენ გეძღვნებოდა, ემილი. - მეე? - თვალები გამიფართოვდა - და ვისგან? მოიცა შენ საიდან იცი? - პირველი წყაროდან ვიცი - გამიღიმა. - და ეს წყარო ვინ არის? - ნუთუ ვერ ხვდები? - ვერა - დამფრთხალმა გავაქნიე თავი. - მე, ემილი, მე გაგიკეთე ყველა ის სიურპრიზი რაფაელოდან დაწყებული ამ წუთამდე... - შეენ? - პირზე ხელი ავიფარე და თვალებ აწყლიანებულმა ავხედე - და რატომ? - ყველაზე ალოგიკური კითხვა დავსვი. - ღმერთო ჩემო - წვერებზე ხელი ჩამოისვა მაქსმიმე და გაეცინა - ვის უკეთებენ ასეთ სიურპრიზებს, ემილი? გაშტერებული ვიდექი ხმას ვერ ვიღებდი, თითქოს გონება გამეყინა, აზროვნების უნარი წამერთვა. - ემილი, ჩემო საყვარელო - მხრებში მომკიდა ხელები - მე შენ მიყვარხარ, გესმის? - გიყვარვარ? - ყურები დამიგუბდა, გული კი იმხელაზე ფეთქვადა ალბათ ყველას ესმოდა. - ხო, ემილია... ნუთუ ვერაფერს ვერ ხვდებოდი? - არ ვიცი, რა გითხრა, - ხმა ამიკანკალდა, იმის მაგივრად რომ რამე იმედი მიმეცა, უცებ წარსულის ლანდები აფუთფუთდნენ ჩემში "გიო, გიო, გიო..." - ახლა ნუ მეტყვი, მთავარია იცი მე რასაც ვგრძნობ. - თბილად მიღიმოდა. - მაგრამ მაქსიმე, შენ ჩემს სიყვარულს არ იმსახურებ, შენ უკეთსი გოგო შეგეფერება, შენ ჩემზე ბევრი რამ არ იცი... - სუნთქვა გახშირებული ვლაპარაკობდი - ჩემზე დრო არ უნდა დაკარგო მაქსიმე, მე ბედნიერაბას ვერ მოგიტან, შენ ძალიან კარგი ადამიანი ხარ, არა, სუ, - გავაჩუმე - მე, მე არ ვარ ის ვინც შენ გაგაბედნიერებს, შენ წარმატებული ადამიანი ხარ, ყველა გიცნობს, პატივს გცემს, არა და არა, ოღონდ მე არა, სხვა, სხვა ნებისმიერი, მაგრამ მე არა. მე არა გესმის? - ვკანკალებდი ანერვიულებული. - ხო მაგრამ - გაგიჟებული თვალები შემომანათა. - არავითარი, მაგრამ! მაქსიმე, უნდა წახვიდე გესმის? ჩემგან უნდა წახვიდე, უნდა დამივიწყო, დამიჯერე, შენთვის ასე აჯობებს. - ანუ უნდა წავიდე? - უცებ ხმაშეუვალი გაუხდა. - ხო - დამფრთხალმა ამოვილაპარაკე. - არ ვიცი, რატომ არ თვლი შენს თავს ჩემს ღირსად, მაგრამ დაიმახსოვრე რომი შნაიდერმა თქვა "მხოლოდ ნამდვილ მამაკაცს შეუძლია მიიღოს გოგონა ისეთი, როგორიც ის არის. დანარჩენი კი მოდის, სტერეოტიპების და სხვის აზრის მსხვერპლნი არიან". - თქვა ეს და ზურგი მაქცია - ე.ი ასე მარტივად მიშვებ? - ისე იკითხა არ შემობრუნებულა, თუმცა ხმა დაძაბული და განადგურებული ჰქონდა. - კი, ასე აჯობებს შენთვის, მაქსიმე. - გულმოკლულმა ამოვიდუდუნე და ის წავიდა. მე გავუშვი და ვიგრძენი გიოზე უფრო ეს მეტკინა, მისი წასვლა, მაგრამ არ დავუშვებდი ვინმე ჩემს გამო ისევ დატაჯულიყო. სამსახურში, რომ მივედი ვიგრძენი ყველაფერი ისე რომ არ იყო, როგორც დავტოვე. კაბინეტში, რომ შევედი მაკო დამხვდა. - დილა მშვიდობის, მაკო. - მივესალმე და ქურთუკი საკიდზე ჩამოვკიდე. - გაგიმარჯოს, ემილი - უხალისოდ მიპასუხა. - აბა როგორ ხარ? როგორ გაატარე დასვენების დღეები? - შენ რა არაფერი იცი? - გამომხედა გაკვირვებით. - და რა უნდა ვიცოდე? - ავღელდი უცებ. - ვაიმეე, აქ ამბები მოხდაა, ჭკუიდან გადახვალ, რომ გეტყვი. მე კიდევ ვერ გამოვდივარ შოკიდან. - ხელებით ჩემს მაგიდას ჩამოეყრდნო. - ვაიმე მართლაა? და რა მოხდა ასეთი? - რადა, ხო გვყავდა შემოწმება რა წინა საახალწლოდ? ხოდა რაღაც დარღვევები აღმოაჩინეს, საკრედიტოდან სამი გაუშვეს, ჩვენი ბიჭები დემეტრე და ირაკლი იქეთ გადაიყვანეს, ელენე წიკვინა გააბრძანეს, ვანიკო იურდიული დეპარტამენტს ხელმძღვანელობს... - და მაქსიმე? - ძლივს ამოვიჩურჩილე გაოგნებულმა. - ეგ ჰაერშია ჯერ, ამბობენ მაგიც მიდისო. უცებ უჰაერობა დამემართა, პერანგის ღილი შევიხსენი კისერთან. - ერთი დღე არ ვიყავი და რა ამბები დატრიალებულა გავგიჟდი. - ვაიმეე, არ თქვა, მესამე სართულზე ამბები იყო, ვინ ადიოდა, ვინ ჩამოდიოდა, ჯერ კიდევ შოკშია ყველა. იმ დღეებმა ისე ჩაიარა, ბიჭები არ მინახია. ვანიკო მხოლოდ საქმეზე თუ დამირეკავდა. მაქსიმესთან დარეკვას ვერ ვბედავდი, ადამიანს ვუთხარი წადითქო და ახლა რა ნამუსით დამერეკა? ვითომ არაფერი მომხდარა? დილით ადრე მოვდიოდი სამსახურში და გვიანობამდე ვმუშაობდი, რადგან ბიჭების საქმეც უკვე ჩემი საკეთებელი იყო. - ახალი ამბავი გაიგე? - ყავით შემოვიდა მაკო და ჭიქა წინ დამიდგა. - რა აბა? - ყავა მოვსვი. - მაქსიმე წავიდა და ვანიკო გადაიყვანეს დეპარტამენტის უფროსად. - წავიდა? - შევეცადე ხმა არ ამკანკალებოდა - ცუდია, ახლა სამსახურის დაკარგვა იქნებოდა? - ამისთქმა ძლივსღა მოვახერხე. - ნუ გეშინია არ გაუჭირდება ახლის მოძებნა მამამისის შვილს. - რატომ? ვინ არის მამამისი? - რა არ იცი? - ისე გამომხედა მაკომ, შემრცხვა. - და საიდან უნდა მცოდნოდა? აქ ვინმემ იცის მამაჩემი ვინ არის? - მაქსიმეს მამა საქართველოში ერთერთი ყველაზე ძვირად ანაზღაურებადი ადვოკატია, კაცს ისეთი საქმეები აქვს მონაგები, გაგიჟდები. ოჯახიც ძლიერი ყავს, დედა ექიმია, ძმაც ექიმია, ოღონდ გერმანიაში ცხოვრობს და იქეთ აქვს ძაან მაგარი კარიერა. - კარგია, - გულდაწყვეტით ჩავილაპარაკე " აი, რატომ გაგიშვი ჩემგან, ჩემნაირ გოგოს შენი ოჯახი არ მიიღებდა ..." გავიფიქრე გულში. დღეები დღეებს მისდევდა, ბანკში კიდევ არ იყო სიტუაციები დალაგებული, რომ ვანიკომაც დატოვა სამსახური და ახალი კადრები მოვიდნენ. რაღაც ისე აღარ იყო, მაკლდა ძველებური გარემო მხიარული და კარგი. მაგრამ სად არის ისე სულ, ჩვენ, რომ გვინდა? მე და მაკო ვიყავით ყურებ ჩამოყრილი და მუშაობით ვიკლავდით, რომ იტყვიან, თავს. ერთ მშვენიერ დილას, როდესაც გაზაფხულის მზე მათბობდა ჩემი გიჟი ძმა შემოვარდა ოთახში: - სიურპრიიზ - დაიძახა და ჩამიხტა ლოგინში. - ვატოო, რა მაგარი სიურპრიზიაა - ვეხუტებოდი და თან თმებს ვუჩეჩდი. - ვიცოდი გაგიხარდებოდა და აი, აქ ვაროო. - მეც მოვედიი - შემოფრატუნდა ქეთა და ისიც შემომიწვა. - რა კარგია დილა ასე პოზიტიურად, რომ იწყება და მოდი პოზიტურად გავაგრძელოთ - ვთქვი მე. - და რას გვთავაზობ? - თავი წამოყო ვატომ. - წავედით რუსთავის ბაზრობაზე და მაქანა ვიყიდოთ ჩემთვის - გახარებული წამოვჯექი. - მანქანის ყიდვა გინდა? - თავი წამოწია ვატომ. - და რატომ არ უნდა მინდოდეს? - აუუ, არ გინდა რაა - მუდარით სავსე თვალებით შემომხედა. - მოიცა ვატო - ხმა ამოიღო ქეთამ - რატომ არ უნდა? დიდიხანია საჭესთან ზის და რა მოხდა თუ იყიდის? - აუუ, მერე მაქვს მე ამდენი დრო სამ მანქანას, რომ მოვუარო? - და სამს რატომ? - ერთი ჩემი, ერთი შენი და მესამე კი იქნება ემისი. ვატო ეს გამიკეთე, ვატო რაღაცა ცუდად ისმის ხმა და ირბინოს მერე საწყალმა ვატომ - ჩამოღვენთა სახე - ადე, ადე ნუ იღვენთები, არ შეგაწუხებ, როგორმე მივხედავ. - ანუ რაც არ უნდა ვიწუწუნო, მაინც არ გადაიფიქრებ ხომ? - არა ! - თვალები დავუბრიალე. - და რა მანქანა მოგვწონს? - რავი გააჩნია რამდენს დამიმატებ? - ავუფახულე თვალები. - აჰა, ანუ ფული მე უნდა დაგიმატო კიდეც? - აბა მე სამი მაქვს და რაც მომივა იმას ვიყიდი. - სამი ლარი გაქვს თუ სამი დოლარი? - რა ლარი? სამი ათასი დოლარი მაქვს - გავბრაზდი. - უყურე ამას, რაფერ გამდიდრებულა - ღლაბუცობდა უკვე. - როდის გაიზრდები შენ? ცოლიც ვერ გიშველის მგონი?! - ცოლი, რომ კაცს შველოდეს აყვავებული უნდს იყოს ყველა - გადაიხარხარა. - ნუ გააჩნია ცოლს - წამოიძახა ქეთამ. - ნუ ეგ, ხო. ვაიმე გოგოებოო რა უნდა გითხრათ, - ტუჩები სასაცილოდ მოპრუწა - მე საცოლე მყაავს, გაგიჟდებით, მაგრამ რად გინდა? არ მომყვება ცოლად. - უი რას მელაპარაკები? - გადავაქნიე თავი - და რატომ? იქნებ მიხვდა ამხელა კაცი კიდევ მაჭარი, რომ ხარ და ვერ დაღვინდი? - ვითომ მაგის ბრალია? - დაეჭვებით გამომხედა - ქეთა ქვია ისე, რომ იცოდეთ და იქნებ გადასცეთ ამდენი ლოდინი, რომ აღარ შემიძლია, დავდნი კაცი კარაქივითა - ხევსურულ კილოზე ჩაილაპარაკა და აგვიტყდა სამივეს სიცილი. მოკლედ ავტომობილი შევიძინე, ახლა სამსახურის მერე ხან ნარიყალას ვსტუმრობდი და ხან ლისის ტბას. ვგრძნობდი ერთი უკიდურესობიდან მეორეში როგორ გადავარდი, გიოს ტკივილი თითქოს ნელდებოდა, მაგრამ მაქსიმეს მიმართ გაჩენილ უცნაურ გრძნობას ვერ ვივიწყებდი, მენატრებოდა მისი თითოეული მიმიკა, გამოხედვა, ლაპარაკი, ის უწონადობის შეგრძნება, რომელიც მის დანახვაზე მემართებოდა... ახლა კი ვცდილობ ამოვშალო ყველა მომენტი, მაგრამ ძალიან ძნელი ყოფილა იმის დავიწყება, რაც გესიტკბოება, რაც გებედნიერება, რადგან კარგი მოგონებები ჩვენში დადებით ჰორმონებს ააქტიურებს და არ გინდა მათ გაექცე, ნარკოტიკივითაა რა, ხოლო ის ურთიერთობა რომელიც ტკივილიანი იყო, თუ მაზოხისტი არ ხარ და სიამოვნებას არ ღებულობ თვითგვემით, ნელნელა სადღაც შორეულ, ჩაბნელებულ კუნჭულში ათას კლიტულში გამოკეტავ და თავს აიძულებ არ გაიხსენო, მაგრამ ბედნიერების შემთხვევაში, ამას უფრო დიდი ძალისხმევა სჭირდება, უფრო ძალიან შორეული კუთხე უნდა მოძებნო და ათი ათას კლიტულში გამოკეტო, თუმცა შეიძლება ამანაც ვერ გიშველოს და ჩემსავით აგაფორიაქოს მოგონებებმა და მონატრებამ. - ხო ინგა, ანუ იპოთეკის ხელშეკრულება გინდა ხო? კიდე რა მითხარი? ... ხო, მაგ განცხადებასაც მომიწერს ხელს მაგდა და გადმოგიგზავნი ხელშეკრულებასთან ერთად... - კარადისკენ მივბრუნდი და საჭირო ბაინდერს დავუწყე ძებნა - ხო, ისე მართალი ხარ, ამდენი ხანი მობილურით ვკონტაქტობთ და შეხვედრა პირადად ვერ შევძელით. სად? აა, კი facebook-ზე ვარ, კი სახელით და გვარით. ხო დაგამატებ, კაი სად წავიდეთ? არტ-კაფეში? - ხმა შემეცვალა, მაქსიმე გამახსენდა - ა, ხო ახალი ფილიალი გაიხსნა კიდევ? კაი, როგორც გინდა. კაი დროებით - ბაინდერი კუთვნილ ადგილას დავდე, მაგიდისკენ შემოვბრუნდი და გავშეშდი - შეენ? - ხო, მე - ხელებგაშლილი მიღიმოდა ვანიკო. - როდის შემოიპარეე? - ჩავეხუტე და თმები ავუჩეჩე. - აი, ინგასთან რომ ქაქანობდი საქალბატონევ - გამიღიმა მან. - რა ქარმა გადმოგაგდო აქეთ? - აქეთ ვიყავი და მეთქი შევუვლი სასტავსთქო. აბა როგორ ხარ? როგორ შეეწყვე ახალ უფროსობას? - რავი, ნორმალურად, ცოტა საგიჟეთი გვაქვს, ბიჭების საქმეც ჩვენი საკეთებელია და... - მაკოს მაგიდას გადავხედე. - მერე თქვენ ძაან მაგრები ხართ და მოერევით - თვალი ჩამიკრა. - ხო, სხვა რა გზაა, რომ არ მოვერიოთ? აბა შენ რას შვრები? - ბიზნესს ვაფართოებთ და ვართ. - კარგია ძალიან, - მაქსიმეს ამბები ძალიან მაინტერესებდა, მაგრამ კითხვას ვერ ვბედავდი. - შენ ძაან მაგარ "ვიდზე ხარ", დიეტობ და რამე? - თვალები მოწკურა. - არა, თავისით ყველაფერი, - უხერხულად ვიგრძენი თავი, ამ დროს კი მაკო შემოცქრიალდა და შევატყვე სახეზე როგორ გადაუარა ათასმა ფერმა ვანიკოს დანახვაზე. - ისე ამდენ ღლაბუცს, ამ გოგოს თუ შეამჩნევ კარგი იქნება - ჩუმად გადავულაპარაკე ვანიკოს და ისე ფარულად ათვალიერა აწითლებული მაკო, რომ მივხდი დღეს პირველად შეხედა როგორც ქალს. - გამარჯობა, მაკო - ხმაც უცებ დაეშაქრა. - გაგიმარჯოს - მორიდებით ჩამოართვა ხელი, ვანიკომ მე გამომხედა ისეთი თვალებით "ამ გოგოზე მეუბნები ხომო?" მეც თვალებით ვანიშნე " დიახ!". " OK!" იყო იგივე ჟესტით პასუხი. კარგია, როდესაც მიუნიშნებ ისეთ რამეზე, რომელმაც შეიძლება ორი ადამიანის ბედნიერება გამოიწვიოს, რაც მეტი სიყვარული იქნება, მგონი მით უფრო ბედნიერება დაისადგურებს ირგვლივ! არა, ისე მეც კარგი ვარ რაა, თუ ასე ვფიქრობ? ჩემს ბედნიერებას ხელი, რატომ ვკარი? არაა, არ ვივარგებ მე სიყვარულისთვის, ტკივილი მომაქვს მხოლოდ, დიდი ამბავი ათასი წყვილიდან მე თუ ვიქნები ცალად. მორჩა, თავი დაიმედებულია და გულიც?! ვითომ გულს ასე მარტივად მოვატყუებ? მე ვცდი და იქნებ გამომივიდეს, იქნებ გონებამ აჯობოს გულის პრანჭვებს. ჩვენი ქორწინება ჯოჯოხეთია!!! (16) დილით ყურში ხმაური მომხვდა და თვალები ძლივს დავაშორე ერთმანეთს...ლუკასთან ჩახუტებულს მეძინა... ძლიერი მკლავები ჩემს წელზე შემოეხვია და მშვიდად სუნთქავდა.. ახლაღა შევამჩნიე ჩემი მდგომარეობა... თავი ძლიერად მტკიოდა და


რა უნდა გვახსოვდეს ნადირობის წინ? თარიღი 01 May 2013 ავტორი თაზო. კატეგორია ეს საინტერესოა, მონადირული, ნადირობის მეთოდები. რამდენიმე თვეში სანადირო სეზონი გაიხსნება და ბევრ ახალბედას პირველად მოუწევს სანადიროდ გასვლა. სწორედ მათ გვინდა შევახსენოთ, რომ ნადირობის დროს უმთავრესი ეთიკური და მორალური ნორმების დაცვაა, რომელიც მაღალ ზნეობასთან და კულტურასთან ... Continue Reading 1 კომენტარი დათვის გამშვები კაცები თარიღი 17 Dec 2012 ავტორი თაზო. კატეგორია მონადირული. ვახუშტი კოტეტიშვილზე ვსაუბრობთ. მასპინძლებს - ნანა კოტეტიშვილსა და გიგი ხორნაულს მაგიდაზე ფოტოები აქვთ გაშლილი. თითოეულ მათგანზე შეიძლება ამბავს მოჰყვნენ... ქალბატონი ნანა ვახუშტი კოტეტიშვილის ბიძაშვილია, ერთად გაიზარდნენ, ერთ დიდ ოჯახში... მერე ... Continue Reading კომენტარები არ არის ლმობიერი მონადირე და ირმის გონიერება თარიღი 07 Nov 2012 ავტორი თაზო. კატეგორია მონადირული. (ფშავლების ცხოვრებიდან) გამიხარდი1 განთქმული მონადირე იყო. ბევრი მოუკლავს ირემი, შველი, გარეული ღორი, დათვი, ჯიხვი, ფსიტი და სხვ. და სხვ. არ მოუკლავს ვეფხვი, ერთის მეტი და ისიც უნებურად თურმე შემოაკვდა: ხერგიდან2 გადმოუხტა, ... Continue Reading კომენტარები არ არის მონადირეთა ზეიმი – სეზონის გახსნა თარიღი 21 Jul 2012 ავტორი თაზო. კატეგორია მონადირული, ნადირობის მეთოდები. საქართველოში ნადირობის სეზონი, აგვისტოს მორე ნახევარში, მწყერზე ნადირობით იწყება. შემდეგ მოდის ხოხობი, კაკაბი, ტყის ქათამი, იხვი, და სხვა. სეზონის გახსნისთვის ყველა მონადირე ადრიანად ემზადება. ვინ თოფს ცვლის, ვინ – ... Continue Reading 1 კომენტარი მოგონება თარიღი 18 Jul 2012 ავტორი თაზო. კატეგორია ეს საინტერესოა, მონადირული. მგელი, რომელიც დედამიწაზე ყველგან გვხდება ლომისგან განსხვავებით, ჩემი აზრით, ცხოველთა მეფის წოდებას ნამდვილად იმსახურებს. რაღაცით მგელი ადამიანს წააგავს, რადგან მასავით უწევს ოჯახისთვის ბრძოლა და სიცოცხლის ბოლომდე ერთგულია მისი. მინდა მოგითხროთ ერთი ... Continue Reading 3 კომენტარი ბაზალეთის ტბა თარიღი 15 Oct 2011 ავტორი admin. კატეგორია მონადირული. ბაზალეთისა ტბის ძირას ოქროს აკვანი არისო, და მის გარშემო, წყლის ქვეშე, უცხო წალკოტი ჰყვავისო. მწვანეა მუდამ წალკოტი, არასდროს, თურმე, არ სჭკნება, ქვეყნისა დროთა ტრიალსა იგი არ ემორჩილება. ვერ ერჩის, თურმე, მის მწვანეს ვერც სიცხე, ვერცა ზამთარი, და იმის მზიან ჩრდილებში მუდამ ... Continue Reading კომენტარები არ არის მონადირე (მოთხრობა) თარიღი 02 Jun 2011 ავტორი თაზო. კატეგორია მონადირული. მონადირე ხევსური შიშია განთქმულ მონადირედ ითვლებოდა. იმისი გაუვალი მთა აღარსად იყო. გუდამაყრის ჩონჩხები, ხევსურეთის მთების კუდები და თვით გერგეტიც მოვლილი ჰქონდა. იმისგან შეწირული ჯიხვისა და კლდის ვაცის ადლიანი რქები ხახმატისა ... Continue Reading 3 კომენტარი ნადირობის შემდეგ თარიღი 25 May 2011 ავტორი თაზო. კატეგორია მონადირული. ნადირობის შემდეგ გარეული კამეჩების დევნით დაიღალნენ, დახოცეს უშტი და უშქარი ნადირი. და მერე, როცა დღე-ღამე გაიყარა, ღამის გასათევი შემოხვდათ ადგილი. თეთრონებს მოხადეს ავაზას ტყავები და მასზე დააწყვეს ლამაზად თავები: ირმების, ჯიხვების, არჩვების, დათვების - სიკვდილს რომ ებრძოდნენ სისხლიან თათებით. და როცა მთვარემ ... Continue Reading კომენტარები არ არის “ჟამი ნადირთა” ანუ ნადირობა საქართველოში თარიღი 02 Apr 2011 ავტორი თაზო. კატეგორია მონადირული. ძველ ქართულ წერილობით ძეგლებს საინტერესო და საყურადღებო ცნობები დაუცავთ ნადირობის შესახებ. თუმცა ამ ცნობებში სრულყოფილად არ ჩანს, თუ როგორ მიმდინარეობდა ნადირობა, რა საშუალებებსა და მეთოდებს მიმართავდნენ, რაზე ნადირობდნენ უპირატესად და ... Continue Reading კომენტარები არ არის ლექსი ვეფხისა და მოყმისა თარიღი 05 Feb 2011 ავტორი admin. კატეგორია მონადირული. მოყმემან პირშიშველამან შიბნ გაიარნა კლდისანი, მოინადირნა დალახნა ბილიკნი ჭიუხისანი. შამახვდის კლდისა თავზედა ხორონი ჯიხვებისანი ჯიხვსა თოფ დაჰკრა ბერხენსა ჭალას ჯახნ იქნენ რქისანი. შევარდა ვეფხვის ნაწოლსა დრონ იყვნენ შუაღმისანი, მეორე მხრიდან მოესმა ხმაური რაღაცისანი, ხან ბორგვა ესმის ... Continue Reading 4 კომენტარი


text: რა პროექტები განხორციელდება მომავალი წლებისთვის ბორჯომის მუნიციპალიტეტში რაიონის ეკონომიკური განვითარება, მოსახლეობის დასაქმება, სოფლის მეურნეობისა და მეწარმეობის მხარდამჭერი პროგრამების განხორციელება - ეს იმ პროექტების არასრული ჩამონათვალია, რომლის განხორციელებას მომავლი 4 წლის განმავლობაში ბორჯომში თვითმმართველობა აპირებს. ადგილობრივმა ხელისუფლებამ ამასთან დაკავშირებით 10,3 მლნი ლარი უკვე გამოყო. როგორც მუნიცაპალიტეტში აცხადებენ, ქვეყნის სწრაფი და თანაბარი სოციალურ-ეკონომიკური განვითარება საქართველოს ხელისუფლების ოთხპუნქტიანი გეგმის უმთავრესი მიზანი და პრიორიტეტია. წლების განმავლობაში ხელისუფლების მიერ ბორჯომის მუნიციპალიტეტში განხორციელებული პროგრამებისა და პროექტების მოცულობა გაიზარდა. მატულობს ადგილობრივი ბიუჯეტის ხარჯვითი ნაწილი და შემოსავლებიც. 2013-2017 წლებში მუნიციპალიტეტმა მიღებული ტრანსფერისა და გრანტების ჯამური მოცულობა 4 მლნ 870 ათასი ლარიდან 2 მლნ 490 ათას ლარამდე შეამცირა. რაც შეეხება მომავალ წლებს, ფინანსთა სამინისტროს მიერ მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე 2018-2021 წლებში განსახორციელებელი ინფრასტრუქტურული პროექტების დასაფინანსებლად გამოიყოფა 10,3 მლნ ლარი. მათ შორის, 2018 წელს - 2,4 მლნ ლარი, 2019 წელს - 2,5 მლნ ლარი, 2020 წელს - 2,6 მლნ ლარი და 2021 წელს - 2,8 მლნ ლარი. ასევე იგეგმება ქალაქისთვის დამატებითი სახსრების მოძიება, რომელიც საკურორტო ქალაქის განვითარებას კიდევ უფრო შეუწყობს ხელს. ეს კი, ბუნებრივია, ტურისტების რაოდენობის ზრდასაც გამოიწვევს. ადგილობრივ მთავრობაში დეტალურად არის ის პროექტები გაწერილი, რომლის განხორციელებსაც "ოცნების" ხელისუფლება ბორჯომში 4 წლის განმავლობაში აპირებს. "შემდგომ წლებში ბორჯომში გაგრძელდება სასოფლო-სამეურნეო კოოპერატივების ხელშეწყობის სახელმწიფო პროგრამა. განხორციელდება დამატებითი ბენეფიციარების მოძიება ახალი სასოფლო-სამეურნეო კოოპერატივების შექმნის მიზნით და მათი აქტიური ჩართულობის უზრუნველყოფა. დღევანდელი მდგომარეობით, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში ფუნქციობს 25 სასოფლო-სამეურნეო კოოპერატივი, რომელშიც ჯამში გაერთიანებულია 124 ფერმერი (მეპაიე). კოოპერატივებში ჯამურად დამატებით 140 ათასი ლარის ოდენობის კაპიტალია მოზიდული. მხოლოდ ამ სასოფლო-სამეურნეო კოოპერატივების მიერ დამუშავებულმა მიწის ფართობმა დამატებით ჯამურად 108 ჰა შეადგინა. მეწარმეობის განსავითარებლად გაგრძელდება მეწარმეობის მხარდამჭერი პროგრამებისა და პროექტების "აწარმოე საქართველოში" და "მიკრო და მცირე მეწარმეობის მხარდაჭერის სახელმწიფო პროგრამის" განხორციელება. 2018-21 წლებისთვის დაგეგმილია ახალი ტურისტული ინფრასტრუქტურული პროექტების განხორციელება: დაბა ბაკურიანში, დიდველზე ხელოვნური ტბის მოწყობა, რომელიც ხელს შეუწყობს დიდველის სათხილამურო ტრასის ხელოვნურ გათოვლიანებას; დაბა ბაკურიანში ბეატლონის ტრასის პროექტირება და მშენებლობა; დაბა ბაკურიანში ველობილიკების პროექტირება და მშენებლობა, რომლებიც გათვლილი იქნება როგორც ზრდასრულ ადამიანებზე, ისე ბავშვებზე", - აცხადებენ ბორჯომის ადგილობრივ მთავრობაში. შეგახსენებთ, რომ "ქართული ოცნების" ბორჯომის მუნიციპალიტეტის პროგრამაში აღნიშნულია, რომ მომავალი ოთხი წლის განმავლობაში მუნიციპალიტეტში განსაკუთრებული აქცენტი ინფრასტრუქტურისა და საზოგადოებრივი მომსახურების გაუმჯობესებასა და განვითარებაზე გაკეთდება. მუნიციპალიტეტში დაგეგმილია ან უკვე განხორციელების ფაზაშია შემდეგი ინფრასტრუქტურული პროექტები: - ბაკურიანის წყალმომარაგების სისტემის რეაბილიტაცია (| ეტაპი) - 3,5 მლნ ლარი. - ბაკურიანში დიდველის წყალმომარაგების სისტემის მოწყობა - 3 მლნ ლარი. - ბაკურიანის წყალმომარაგების სისტემის მშენებლობა - 6,3 მლნ ლარი. - მიტარბის გზის რეაბილიტაცია და დიდველზე პარკინგის გაფართოება - 2 მლნ ლარი. - ბორჯომის მუზეუმის რეაბილიტაცია - 1,5 მლნ ლარი. - ბაკურიანი-ციხისჯვრის გზის რეაბილიტაცია - 2,8 მლნ ლარი. - ტურისტული ინფრასტრუქტურის განვითარება ბაკურიანის რეკრეაციულ პარკში- 5 მლნ ლარი. - დაბა ახალდაბის წყალსადენის რეაბილიტაცია - 685 ათასი ლარი. - ლიკანისა და წაღვერის წყალმომარაგების სისტემების რეაბილიტაცია - 4,1 მლნ ლარი. - დაბა ბაკურიანში ქუჩებისა და ტროტუარების რეაბილიტაცია - 3,2 მლნ ლარი. - საავტომობილო გზების რეაბილიტაცია სოფლებშიწაღვერი, ცემი, ჭობისხევი - 616 ათასი ლარი. - სოფელ ტაძრისსა და საკირეში სტიქიის შედეგად დაზიანებული საავტომობილო გზის სალიკვიდაციო სამუშაოები - 667 ათასი ლარი. - სოფელ საკირეში მეწყრის შედეგად დაზიანებული მისასვლელი საავტომობილო გზისა და მიმდებარე ტერიტორიის რეაბილიტაცია - 510 ათასი ლარი. - ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე (დაბა ახალდაბა, სოფელი ჭობისხევი, სოფელი ყვიბისი, სოფელი ტბა, ქალაქი ბორჯომი) საყრდენი კედლები სრეაბილიტაცია - 222 ათასი ლარი. - ბორჯომში "დიდი ხიდის" რეაბილიტაცია - 209 ათასი ლარი. - ბორჯომი-ბაკურიანი-ახალქალაქის საავტომობილო გზის 27-ე კმ-ში ავტოტრანსპორტის მოძრაობის უსაფრთხოების გაუმჯობესების ღონისძიებების სამუშაოები - 600 ათასი ლარი. - დაბა ბაკურიანის წრიული გზიდან, სოფელ მიტარბის მიმართულებით მისასვლელი ადგილობრივი მნიშვნელობის გზის რეაბილიტაცია - 650 ათასი ლარი. - სასმელი წყლის სათავე ნაგებობისა და მაგისტრალის რეაბილიტაცია სოფლებში ყვიბისი, ზანავი, კორტანეთი, დაბა, წაღვერი, ტიმოთესუბანი, ვარდგინეთი,მზეთამზე, ტაძრისი, საკირე, დგვარი, დვირი, ქვაბისხევი, ჭობისხევი, ლარები, ბალანთა, ჭიხარულა, ტაბაწყური, მოლითი, ციხისჯვარი, დიდი და პატარა მიტარბი, ანდეზიტი, რველი და ჩითახევი - 6,4 მლნ. ლარი. - შიდა საავტომობილო გზების რეაბილიტაცია სოფლებში ცემი, ლიბანი, სადგერი, ტბა, პატარა ცემი, ახალდაბა, ყვიბისი, ზანავი, კორტანეთი, ვარდგინეთი, დაბა, წაღვერი, მზეთამზე, ტიმოთესუბანი, ტაძრისი, საკირე, დგვარი, დვირი, ქვაბისხევი, ჭობისხევი, ლარები, ბალანთა, ჭიხარულა, ტაბაწყური, მოლითი, ციხისჯვარი, ბაკურიანი, დიდი და პატარა მიტარბი, რველი, ჩითახევი - 11,8 მლნ. ლარი.


გარიგებული მატჩები | www.ifact.ge September 19th, 2016 გიორგი ჩადუნელი ჟურნალისტური გამოძიება 39991 ახალი ქართული საფეხბურთო სეზონი უცვლელი პრობლემებით ახალი საფეხბურთო სეზონის დაწყებიდან მხოლოდ 4 კვირა გამოდგა საკმარისი იმისთვის, რომ ქართულ ფეხბურთში ჩაწყობილი მატჩების მორიგი საქმე გასაჯაროვებულიყო. უეფა-ს თაღლითური ფსონების აღმოჩენის სისტემის ანგარიშის მიხედვით, 8 სექტემბერს მარტვილის „მერანსა“ და „რუსთავს“ შორის გამართული საფეხბურთო მატჩის შედეგი არაერთხელ იყო მანიპულირებული. უეფა-ს მიერ საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციაში გაგზავნილი ანგარიშის თანახმად, ფსონების უჩვეულოდ დიდი რაოდენობა განთავსდა „მერანის“ მოგებასა და თამაშში 2.5-ზე მეტი გოლის გატანაზე. შეხვედრა „მერანმა“ 2:1 მოიგო. საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციის სპორტული სამართლიანობის დაცვის სამსახურმა შუამდგომლობით მიმართა დისციპლინარულ კომიტეტს, რომელმაც საქმე 15 სექტემბერს საკუთარი უფლებამოსილების ფარგლებში განიხილა საკითხი და სადისციპლინო კოდექსის შესაბამისად გამოიტანა შემდეგი გადაწყვეტილება: • 8 სექტემბერს მარტვილის „მერანსა“ და „რუსთავს“ შორის გამართული თამაშის ანგარიში გაუქმდა და ორივე გუნდს ჩაეთვალა დამარცხება 0:3; • ორივე გუნდს დააკლდა 6-6 ქულა; • ორივე გუნდი დაჯარიმდა 10 000-10 000 ლარით. 2014 წლის აპრილიდან მოყოლებული, ეს მატჩის სავარაუდო ჩაწყობის უკვე მეექვსე შემთხვევაა. წინა შემთხვევების შესახებ ინფორმაცია შეგიძლიათ იხილოთ ჩვენს მიერ მომზადებულ სტატიაში. სპორტული სამართლიანობის სამსახური ამჟამად შიდა გამოძიებას აწარმოებს. ექსპერტთა ჯგუფი გააანალიზებს მატჩის ვიდეოჩანაწერს და ახალი გარემოებების აღმოჩენის ან კონკრეტული პირების ბრალეულობის დადგენის შემთხვევაში, დამატებით შუამდგომლობას წარუდგენს სადისციპლინო კომიტეტს. მასალები ასევე გადაეცემა შინაგან საქმეთა სამინისტროს, რომელიც ამ საქმის გამოძიებას დაიწყებს. „ეს არის ძალიან მგრძნობიარე საკითხი, რომელიც ავნებს ქართული ფეხბურთის იმიჯს, როგორც ქვეყნის შიგნით, ასევე საზღვარგარეთ. მინდა ყველამ იცოდეს, რომ ამგვარი ქმედებები მკაცრად იქნება დასჯილი. დრო, როდესაც ასეთი საქმეები თაროებზე იდებოდა, დასრულდა,“ – განაცხადა საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციის გენერალურმა მდივანმა დავით მუჯირმა. ორივე კლუბის წარმომადგენლები ფედერაციის გადაწყვეტილებას უსამართლოდ მიიჩნევენ და თავის უდანაშაულობას ამტკიცებენ. „მათ მოუწევთ ბატონი მუჯირის განცხადების გამო ბოდიშის მოხდა. ამას როგორ ამბობენ, როდესაც არანაირი მტკიცებულება არ აქვთ,“ – ამბობს „მერანის“ პრეზიდენტი ელდარ ბაკურია. საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია ასევე შუამდგომლობით მიმართავს ააიპ „ქართული ფეხბურთის განვითარების ფონდს,“ რათა გამოძიების დასრულებამდე ორივე კლუბს შეუჩერდეთ დაფინანსება. „ამბობენ ფონდმა დაფინანსება უნდა შეგვიწყვიტოს... რამდენადაც ვიცი ეს ორი სხვადასხვა ორგანიზაციაა. ქართული ფეხბურთის განვითარების ფონდი სახელმწიფო ორგანიზაციაა. გამოძიება შესაძლოა გაიწელოს და მე უნდა ვიდავო... ძალიან ძნელია დამიმტკიცონ ის, რაც არასოდეს მომხდარა,“ – ამბობს „რუსთავის“ პრეზიდენტი ბადრი მაჭავარიანი. „რუსთავის“ მთავარი მწვრთბელი ვარლამ კილასონია სფფ-ს გადაწყვეტილებით შოკირებულია: „ასე ნებისმიერ მატჩზე შეუძლიათ თქვან, რომ ჩაწყობილია ყოველგვარი მტკიცებულების გარეშე. იმდენი საქმე აქვთ თაროებზე და არავინ იცის როდის მიიღებენ გადაწყვეტილებებს.“ Next article ახალი მასალები ბაჰამის კუნძულების ოფშორული ზონიდან Jul 22nd, 2020 978 0 Jul 18th, 2020 061 Jul 4th, 2020 056


text: შეერთებული შტატების სახელმწიფო დეპერტამენტმა პირველად დანიშნა წარმომადგენელი მუსლიმანურ სამყაროსთან თანამშრომლობის საკითხებში. სპეციალური წარმომადგენლის მოვალეობა იქნება მოლაპარაკება და კომუნიკაცია, განსაკუთრებით კი იმ ახალი გზების მოძებნა, რითაც შეერთებული შტატები შეძლებს დიალოგის სტიმულირებას მსოფლიოში მცხოვრებ მუსლიმანებთან. მაგრამ რამდენად შეძლებს ერთი ადამიანი თავი გაართვას ურთიერთობას ისეთ დიდ და მრავალფეროვან სამყაროსთან, როგორსაც მუსლიმანური სამყარო წარმოადგენს? ფარაჰ პანდიტი მუსლიმანი ამერიკელია. იგი ქაშმირში, ინდოეთში, დაიბადა და სულ ბავშვი იყო, როდესაც მშობლებთან ერთად ემიგრირდა შეეერთებულ შტატებში. სწორედ ფარაჰ პანდიტი დანიშნა ამერიკის სახელმწიფო მდივანმა ჰილარი კლინტონმა შეერთებული შტატების პირველ წარმომადგენლად მუსლიმანურ სამყაროსთან ურთიერთობის საკითხებში. პანდიტი ამბობს, რომ მას აქვს კერძო და სახელმწიფო სექტორში მუშაობის გამოცდილება, რაც დაეხმარება შემოქმედებითად იფიქროს იმაზე, თუ როგორ ცხოვრობენ უბრალო მუსულმანები და რა გზით უფრო უმჯობესი იქნება მათი დაინტერესება. თუმცა იმასაც დასძენს, რომ რაიმე მზამზარეული რეცეპტი არ არსებობს: “არ არსებობს ცალკე აღებული ტყვია, რომელიც ყველა სამიზნეს დააზიანებს, არ არსებობს ცალკე აღებული პროგრამა, რომელიც იქნებოდა ჯადოსნური პროგრამა მუსლიმანების დასაინტერესებლად. საჭიროა მოსმენა. საჭიროა გაცნობიერება იმისა, თუ რა ხდება სამყაროში. უნდა ვიმუშაოთ ჩვენს საელჩოებთან ერთად, რათა გავიგოთ, სხვები რას ამბობენ, რას ფიქრობენ, რაზე ოცნებობენ და რისი სჯერათ.” მუსლიმანურ სამყაროსთან სპეციალური წარმომადგენლის პოსტის შემოღება პრეზიდენტ ბარაკ ობამას იდეაა, რომელსაც სურს, რომ არა მხოლოდ ამერიკის იმიჯი აამაღლოს მუსლიმანების თვალში, არამედ ასევე აქტიურად უსმინოს და უპასუხოს აზიაში, აფრიკასა და ევროპაში მცხოვრებ მუსლიმანებს. ფარაჰ პანდიტისთვის ასეთი როლი არ არის ახალი. ირანული წარმოშობის ამერიკელი ქალი ჯერ კიდევ 2007 წელს მუშაობდა ჯორჯ ბუშის მრჩევლად ევრაზიის რეგიონში მცხოვრებ მუსლიმანებთან ურთიერთობის საკითხში და ასევე იყო შეერთებული შტატების საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს წარმომადგენელი ქაბულში. ფარაჰ პანდიტი ამბობს, რომ იგი ჩავა მუსლიმანურ ქვეყნებში, პირველ რიგში ურთიერთობას დაამყარებს საელჩოებთან და მოუსმენს როგორც მიყრუებულ სოფლებში მცხოვრებ მუსლიმებს, ასევე ქალაქის მოსახლეობას, თუმცა განსაკუთრებით გულმოდგინედ მოეკიდება ახალგაზრდა მუსლიმებთან ურთიერთობას. ვაშინგტონში უნივერსიტეტის ისლამის შემსწავლელი ცენტრის ხელმძღვანელი აკბარ აჰმედი ამბობს, რომ მოსმენა მხოლოდ საქმის ერთი ნაწილია და რომ საჭიროა მოქმედება ამის განსახორციელებლად. ერაყში ამერიკის ელჩის რიჩარდ ჰოლბრუკისა და ამერიკული ჯარის სარდლის დევიდ პეტრეუსის ყოფილ მრჩეველს პანდიტის გეგმის განხორციელება ასე წარმოუდგენია: “ყველაფერი ამისათვის ობამას საკმარისი დრო არა აქვს. ის გადარბენაზეა, ის ყველაფერს ხელმძღვანელობს. კრიზისი მძაფრდება ავღანეთსა და პაკისტანში, რომლებიც მუსლიმანური ქვეყნებია. კვლავ მწვავედ დგას პალესტინის საკითხი და ასეთ ვითარებაში დრო არ რჩება მოსმენისათვის. ახლა საჭიროა, რომ ჩავწვდეთ პრობლემას, რაც, მისი ბიოგრაფიიდან გამომდინარე, ცხადია, ფარაჰს კარგად ესმის, და წარმოვადგინოთ წინადადებები, რაც რიგ შემთხვევაში დაბლა დასწევს ტემპერატურას, რიგ შემთხვევაში რწმენას მისცემს ადამიანებს, რიგ შემთხვევაში კი დააინტერესებს მუსლიმანურ სამყაროში მცხოვრებ ადამიანებს. “ მიუხედავად იმისა, რომ ჯორჯ ბუშის ადმინისტრაციაში მუშაობდა, აკბარ აჰმედი აღიარებს, რომ ობამას უპირატესობა აქვს თავის წინამორბედთან შედარებით. “ იგი მგრძნობიარეა მუსლიმანური სამყაროსადმი. მისი მამა მუსლიმანი იყო, რაც იმას ნიშნავს, რომ ობამა ინსტინქტურად გრძნობს მულიმანურ კულტურას, მუსლიმანურ საზოგადოებას და მუსლიმანურ ისტორიას. და მისი სიტყვა, წარმოთქმული კაიროში, ამის გამოხატულებაა. ასე რომ, ფარაჰ პანდიტს იდეალური თანამდებობა აქვს იმისათვის, რომ თარგმნოს ობამას ხედვა და დაიყვანოს ის მუსლიმანურ სამყარომდე, რაც, გარკვეული თვალსაზრისით, სურდა ბუშს, მაგრამ ვერ განახორციელა.” ბარაკ ობამა და ჰილარი კლინტონი 4 ივნისს, ქაიროში, სულთან ჰასანის სახელობის მეჩეთში გასულ თვეში, კაიროში გამოსვლისას, ბარაქ ობამამ განაცხადა, რომ ახლოვდება ახალი ერა შეერთებული შტატებისა და მუსლიმანური სამყაროს ურთიერთობაში. ობამას ამ გამოსვლას კარგი გამოძახილი ჰქონდა მუსლიმანურ სამყაროში, მუსლიმებში, რომლებიც ძირითად პრობლემას წინა ადმინისტრაციის საგარეო პოლიტიკაში ხედავდნენ – ერაყში შეჭრით დაწყებული და გუანტანამოს ციხის ისტორიით დასრულებული. მაგრამ თუ შეერთებულ შტატებს მართლა უნდა იმ ადამიანთა გულების მოგება, ვინც ამერიკას ეჭვის თვალით და მტრულად უყურებს, მაშინ კონკრეტული ცვლილებებია საჭიროა, ამბობს ვაშინგტონში უნივერსიტეტის ისლამის შემსწავლელი ცენტრის ხელმძღვანელი აკბარ აჰმედი, რომელსაც შეერთებული შტატების სპეციალური წარმომადგენლის, ფარაჰ პანდიტის, მოვალეობად მიაჩნია არა მხოლოდ მუსლიმანთა მოსმენა, არამედ მათ მრავალფეროვან შეკითხვებზე კონკრეტული პასუხების მიცემა.


text: |Home - About Library - E-Resources| || Login || |Georgian English| |Iverieli| მოგესალმებით! ციფრულ ბიბლიოთეკა "ივერიელში" შეგიძლიათ, იხილოთ საქართველოს პარლამენტის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში დაცული წიგნების, ჟურნალების, გაზეთების, ფოტოებისა და სხვა იშვიათი გამოცემების ელექტრონული ვერსიები. ფოტოკოლექცია "ციფრული ფოტომატიანე" ექსკლუზიურად გთავაზობთ საქართველოს ოჯახებში დაცულ უნიკალურ ფოტოებს.„ივერიელში“ გამოქვეყნებული ყოველი ეგზემპლარი წარმოადგენს საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის საკუთრებას. ინტერნეტში განთავსებული მასალის გამოყენება ნებადართულია. მასალის გამოქვეყნების შემთხვევაში გთხოვთ დაასახელოთ წყარო - საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა, ციფრული ბიბლიოთეკა „ივერიელი“. იგივე პირობები ვრცელდება როგორც ციფრულ ბიბლიოთეკა „ივერიელზე“ ასევე მის Facebook-ის ოფიციალურ გვერდზე. "ივერიელის" ზოგიერთი კოლექცია ხელმისაწვდომია მხოლოდ ბიბლიოთეკის შიდა მოხმარების ქსელში, მათზე წვდომა შესაძლებელია მხოლოდ ეროვნული ბიბლიოთეკის შენობიდან. მიმართეთ სამკითხველო დარბაზებს. ბიბლიოთეკის შიდა მოხმარების ქსელში განთავსებული მასალის გამოყენება ნებადართულია მხოლოდ საგანმანათლებლო და სამეცნიერო-კვლევითი საქმიანობისათვის. დაუშვებელია ამ მასალების ამობეჭდვა და გადაწერა. Communities in DSpace ეროვნული ბიბლიოთეკის ელექტრონული რესურსები ჩვენს ელექტრონულ არქივში შესაძლებელია სიახლეების გამოწერა! თუ თქვენ დაინტერესდით ჩვენს ელექტრონულ არქივში დაცული რომელიმე ფონდით ან კოლექციით, შეგიძლიათ დარეგისტრირდეთ სისტემაში და გამოიწეროთ სიახლეები, რის შემდეგაც ყოველი დამატებული ელექტრონული წიგნის ან ჟურნალის შესახებ ინფორმაციას მიიღებთ ელ–ფოსტაზე.საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა და "ივერიელის" ადმინისტრაცია არ აგებს პასუხს ციფრული მასალების უკანონო გამოყენების შემთხვევაში. RSS Feeds |Copyright © 2012, The National Parliamentary Library of Georgia - Feedback|| Copyright © 2002-2010 DSpace Software Duraspace


“ჩემი რემონტი”


"ჩემ გამო მთელი ოჯახი ლურსმნებს ათვალიერებდა" - GzaPress "ჩემ გამო მთელი ოჯახი ლურსმნებს ათვალიერებდა" ნინა ლორთქიფანიძის ყველაზე დიდი ოცნება 22 წლის ნინა ლორთქიფანიძე სერიალში "ჩემი ცოლის დაქალებში" ელენეს როლს ასრულებს. მანამდე ნინამ რამდენიმე პერსონაჟის "მორგება" სცადა, თუმცა როგორც ჩანს, ყველაზე უკეთ ელენე განასახიერა, რომელიც სერიალის მაყურებლებს შორის უკვე პოპულარულია და არაერთგვაროვანი კომენტარებითაც ეხმაურებიან... - "ჩემი ცოლის დაქალების" კასტინგის მენეჯერმა - ეკა მჟავანაძემ დამირეკა, სინჯზე მივედი და ელენეს როლზე მარტივად დამამტკიცეს. მანამდე, თუნდაც ამავე სერიალში, სინჯზე ბევრჯერ ვყოფილვარ მისული. რაღაცნაირად, ვერაფერს მოვერგე... დიდად იმედიც არ მქონდა, რომ ელენეს როლზე დამამტკიცებდნენ. ასე იმედგადაწურული კასტინგზე მივედი და გამიმართლა. - ამ სერიალში კიდევ რომელი როლებისთვის გაიარეთ კასტინგი? - დუდუს შვილის და სანის ყოფილი შეყვარებულის (მგონი, ერთ ეპიზოდში გამოჩნდა). კიდევ, ერთი პერსონაჟი მახსოვს, რომელიც ბანკში შედიოდა. ამ როლზე ჩემგან რადიკალურად განსხვავებული გოგო აიყვანეს - ვერც მივხვდი, იმ კასტინგზე რატომ მივედი... კიდევ ბევრი როლი იყო (არა მხოლოდ "ჩემი ცოლის დაქალებში"), რომელზეც მომსინჯეს. ახლა გამიმართლა. - ელენეს გარდა, სერიალის სხვა პერსონაჟების როლის შემსრულებლად საკუთარ თავს თავად თუ ხედავდით? - ბანკის ეპიზოდში, გამომწვევი გოგოს როლში საკუთარ თავს საერთოდ ვერ ვხედავდი; სანის ყოფილი შეყვარებული რომ აღმიწერეს, ველოდი - შეიძლება, როლზე დამამტკიცონ-მეთქი, მაგრამ ეს პერსონაჟი ცუდ სიტყვებს ამბობდა, რასაც არ ვემხრობი და თავადაც უკან დავიხიე, - თუ ასეთი სიტყვები უნდა ვთქვა, არ მინდა-მეთქი. ელენეს რაც შეეხება, ვიფიქრე, ამ პერსონაჟის როლს მივიღებ-მეთქი, მაგრამ არ მეგონა, თუ დამამტკიცებდნენ. - ელენეს როლი თქვენთვის საინტერესოა? - საკმაოდ. რომ გითხრათ, ჩემგან ძალიან განსხვავებული პერსონაჟია-მეთქი, მოგატყუებთ. გარკვეულწილად - ქცევებით, ხასიათით განვსხვავდებით. - კონკრეტულად, ხასიათის რომელ განმასხვავებელ შტრიხებზე საუბრობთ? - ჩემი აზრით, შეიძლება, ელენე ცოტათი თავხედიცაა, თამამიც... მე ასეთი თამამი არ ვარ. სერიალიდან ეპიზოდები რომ გავიხსენოთ, ასე მარტივად, ბოდიშის მოსახდელად ბიჭს სახლში ვერ ავადგები; თუნდაც, როცა ელენეს გამო ჩხუბი ატყდა, მას რეაქცია საერთოდ არ ჰქონია. პირადად მე, ალბათ, ასეთ სიტუაციაში დავიბნეოდი და უფრო დიდ პანიკას ავტეხდი, მაგრამ ალბათ, ჩემი პერსონაჟის საქციელსაც წინა პირობა ჰქონდა... ასევე, არის რაღაცები, რაშიც ელენეს ვეთანხმები და შესაძლოა, მის მსგავსად მოვქცეულიყავი. - კადრს მიღმა რა ხდება, როცა თქვენ ("მამუკასთან" და "სანისთან" ერთად) სამნი გადასაღებ მოედანზე ხართ? - ყველაზე მეტად ის დღეები გვიყვარს, როცა ჩვენ სამს გადაღება გვაქვს, რადგან ძალიან ვერთობით. "სანის" წინათაც ვიცნობდი, "მამუკა" კი ახლახან გავიცანი. სამივემ კარგად გავუგეთ ერთმანეთს. სულ ვხუმრობთ, მაგრამ გადაღების დაწყებამდე ნერვიულობა და ფორიაქი მეწყება, ისინი კი - მაწყნარებენ ხოლმე. მგონი, ერთად თამაში კარგად გამოგვდის. - აქვე გვითხარით, - რეალურად, ლეკვი თომა "ვინ" არის? - ეს ლეკვი ორ პატარა გოგონას მოჰყავს (ვინ არიან, არ ვიცი). მერე, მთელ დღეს ჩვენთან ერთად ატარებენ... - "ჩემი ცოლის დაქალებში" თქვენს ნამუშევარს როგორ აფასებთ? - ვერ ვაფასებ, რადგან საკუთარ თავს ვერ ვუყურებ. ეკრანზე პირველად რომ გამოვჩნდი, ტირილი დავიწყე, ყველა მაწყნარებდა... შემდეგ, რა თქმა უნდა, ადამიანი სოციალურ ქსელში კომენტარებს კითხულობ. "რაღაცნაირმა" კომენტარებმა ჩემზე ძალიან იმოქმედა. შემდეგ საკუთარი თავი არ მომეწონა და დიდ განცდებში ვიყავი - მგონი, ეს საქმე აღარ მინდა-მეთქი, მაგრამ ეს ყველაფერი მალევე დამავიწყდა, რადგან გადაღების პროცესი მსიამოვნებს. ეკრანზე საკუთარ თავს ახლაც ვერ ვუყურებ - არ შემიძლია, ჩემი თავი შევაფასო, მაგრამ ხანდახან თვალს ვაპარებ (იცინის). - "რაღაცნაირი" კომენტარებიო, რომ თქვით, გულისხმობთ, რომ უარყოფით კომენტარებს წერდნენ? - თავდაპირველად, როცა სერიალში გამოვჩნდი, სულ უარყოფით კომენტარებს წერდნენ. შემდეგ ხალხს ცოტათი მოვეწონე - უი, კარგი გოგოაო. მერე ისევ ცუდი კომენტარები "დაიწყო"... ჩემს პერსონაჟს ლანძღავენ და პირად შეურაცხყოფაზეც გადმოდიან. ახლა კომენტარებს ძველებურად ხშირად აღარ ვკითხულობ. - ვირტუალური სამყაროს მიღმა, ხალხს თქვენ მიმართ როგორი დამოკიდებულება აქვს? - მათგან დიდ სითბოს ვგრძნობ, ძირითადად - 10-15 წლის ბავშვებისგან. ხშირად მაჩერებენ და ჩემთან ერთად ფოტოს იღებენ. ამ დროს ძალიან ვიძაბები. არასოდეს მეგონა, რომ ასე დამემართებოდა: გულშემატკივრებთან ერთად ფოტოს გადაღებისას, სიამოვნებაზე მეტად, დაძაბულობას ვგრძნობ... იმ ბავშვების რაოდენობა ძალიან გაიზარდა, ვინც სოციალურ ქსელში მწერენ, მეგობრების სიაში მამატებენ... ამის გამო, მთელი დღე ბედნიერი ვარ, ეს განწყობა მომყვება... მგონი, ეს ყველაფერი ამად ღირდა. - პროფესიით მსახიობი ხართ? - ჯერ - არა: თეატრალურ უნივერსიტეტში, სამსახიობო ფაკულტეტზე ვსწავლობ, მეოთხე კურსის სტუდენტი ვარ. ჯერჯერობით, საკუთარ თავს მსახიობს ვერ ვუწოდებ. - როდის გააცნობიერეთ, რომ ამ პროფესიის დაუფლება გინდოდათ? - ამაზე პასუხი არ მაქვს. თითქოს დაბადებიდანვე ვიცოდი, რომ მსახიობობა მსურდა, მაგრამ იმავდროულად, მინდოდა ბალერინობა, მხატვრობა, ალპინისტობა... შინაგანად სულ ვიცოდი, რომ მსახიობი ვიქნებოდი. სცენარებს ვწერდი, სამეზობლოში სპექტაკლებს ვდგამდით, კონცერტებს ვმართავდით... - სერიალში მონაწილეობის გარდა, სამსახიობო სფეროში სხვა გამოცდილებაც გაქვთ? - სცენაზე - მაქვს: 6 წლიდან ცეკვის სტუდიაში დავდიოდი, სადაც პატარა სპექტაკლებსაც ვდგამდით... შემდეგ, როცა პირველი კურსის სტუდენტი ვიყავი, თუმანიშვილის თეატრში, გოგა პიპინაშვილის სპექტაკლში ვითამაშე. მერე, მესამე კურსზე, საკურსო სპექტაკლში, გოგი მარგველაშვილის "ზაფხულის ღამის სიზმარშიც" ვმონაწილეობდი. ეკრანს რაც შეეხება, პატარ-პატარა რეკლამებში, მოკლემეტრაჟიან ფილმსა და მსგავს რაღაცებში ვმონაწილეობდი. - თქვენი მთავარი გულშემატკივარი ვინ არის? - რა თქმა უნდა - დედა და ბებია, რომლებიც სულ გვერდში მიდგანან. როცა ტელეეთერში სერიალი გადის, ბებია მირეკავს, აქეთ - დედა მაწყნარებს (იღიმის)... - როგორ გარემოში გაიზარდეთ? - ძალიან ცუდი ბავშვი ვიყავი - სულ რაღაცაზე ვწუწუნებდი. უცნაურობები მიზიდავდა და მინდოდა, რის გამოც დედა და ბებია სულ გაკვირვებულები იყვნენ. მაგალითად, როგორც მეუბნებიან, რატომღაც, ლურსმნების მაღაზიაში შესვლაზე ვგიჟდებოდი, ისე მიყვარდა! როცა მიზეზს მეკითხებოდნენ, თურმე, ვპასუხობდი, - უბრალოდ, დავათვალიეროთ-მეთქი. მერე, მთელი ოჯახი ლურსმნებს ვათვალიერებდით (დაახლოებით 5 წლის ვიყავი)... კიდევ, ალბათ, ჩემი დიდი ბებიის (დედაჩემის ბებია) - თამარ სხირტლაძის პროფესიამაც განაპირობა, რომ მსახიობობა გადამეწყვიტა. ჩემი მონაწილეობით გადაღებული ყოველი სერიის ეთერში გასვლის შემდეგ, მასთან მივდივარ. რა თქმა უნდა, სულ შენიშვნებს მაძლევს. მეუბნება, რა უნდა გამოვასწორო... ფაქტობრივად, დედაჩემი თეატრში გაიზარდა - სპექტაკლის რეპეტიციებს ესწრებოდა. აქედან გამომდინარე, მეც სულ მესმოდა თეატრის ჯადოსნურობის შესახებ. ეტყობა, ეს ყველაფერი ჩემს გონებაში დაილექა. ბავშვობაში თეატრში მეც ძალიან ხშირად დავდიოდი (კინო ნაკლებად მიზიდავდა). სპექტაკლის დაწყებამდე, კულისებში ნამყოფი ვარ... როგორც ჩანს, ამ ყველაფერმა ისე გამიტაცა, რომ მსახიობობისკენ "წავედი". - კიდევ რა გიტაცებთ? - არ ვიცი, ამას "ხატვა" ჰქვია თუ არა, მაგრამ მიყვარს, როცა რაღაცებს ვჯღაბნი, საბოლოოდ კი რაღაც გამოვა ხოლმე... კიდევ, ცეკვა ჩემი განუყრელი ნაწილია, რომელსაც ალბათ, ვერასოდეს მოვეშვები. - სამსახიობო სფეროში ახალბედასთვის თავის დამკვიდრება რამდენად რთულია? - საერთოდ, ინტრიგების და მსგავსი რაღაცების გამო, ეს სფერო სამუშაოდ რთულია, რადგან საკუთარი თავის შესახებ სულ რაღაცებს იგებ, თუნდაც - თეატრალურ უნივერსიტეტში სწავლისას; რთულია, რადგან სამწუხაროდ, დღესდღეობით, ისეთი არაფერია, რომ ამ სფეროში თავი დაიმკვიდრო. ყველაზე დიდი და კარგი რაც არის, მხოლოდ ამ სერიალში - "ჩემი ცოლის დაქალები" გამოჩენაა... მგონი, ნელ-ნელა კარგი ფილმების გადაღება იწყება. იმედი მაქვს, ეს სფერო განვითარდება, რადგან ჩემი ყველაზე დიდი ოცნებაა, სამშობლოში რაღაც ღირებული გავაკეთო და საქართველოდან არ წავიდე, მაგრამ სამწუხაროდ, ჯერ კიდევ ვფიქრობ, რომ უნდა წავიდე... - თეატრალურ უნივერსიტეტში სწავლის დონეს ხშირად აკრიტიკებენ. თქვენ როგორ შეაფასებთ? - რა თქმა უნდა, სწავლის მაქსიმალური დონე არ არის, მაგრამ არ მიყვარს, როცა ასე აკრიტიკებენ. პირველ რიგში, მგონია, რომ პრობლემა სტუდენტებშია. ცხადია, პედაგოგებიც მონდომებულები, მომთხოვნები უნდა იყვნენ, მაგრამ როდესაც სტუდენტს არაფრის ხალისი არ აქვს, ლექციაზე აგვიანებს, პედაგოგსაც ყველანაირ ხალისს უკარგავს. მგონია, რომ პირველ რიგში, პრობლემები საკუთარ თავში უნდა ვეძებოთ და რამეზე პრეტენზია მერე გვქონდეს, რადგან ალბათ, სანამ შენი შესაძლებლობების მაქსიმუმს არ გააკეთებ ადამიანი, მანამდე ვერავის მოსთხოვ, რამე გაგიკეთოს... მოკლედ, თეატრალურ უნივერსიტეტში დაახლოებით ასეთი სიტუაციაა. - თქვენი ცხოვრების მთავარი მიზანი რა არის? - ცხოვრებაში ბევრი მიზანი მაქვს, მაგრამ ამჟამად - ის, რაც წეღანაც ვახსენე: ვიდრე სწავლას დავასრულებ და საქართველოდან გავემგზავრები, მინდა, აქ რაღაც ისეთი გავაკეთო, რითიც ჩემს ხალხს დავამახსოვრდები და კვალს დავტოვებ. ყველაზე მეტად ეს მინდა.


text: Copy and paste the embed code below. The code changes based on your selection. The code has been copied to your clipboard. Video size იხ. კომენტარები უფრო სწორად კი, ქალების ბედი სადღესასწაულო დღეებში. ცოტა ხუმრობით, და მეტად სერიოზულად, გადაცემაში „გენდერული ამბები“. მარინა ვაშაყმაძის სტუმრები არიან ტელეწამყვანი და ბლოგერი ნასტასია არაბული და სოციოლოგი ემზარ ჯგერენაია. კომენტარების ჩვენება