მეორე მსოფლიო ომი მეორე მსოფლიო ომი — ყველაზე მასშტაბური და სისხლისმღვრელი კონფლიქტი კაცობრიობის ისტორიაში. აზიაში ის დაიწყო მეორე იაპონია-ჩინეთის ომით 1937 წლის 7 ივლისს და ევროპაში გერმანიის თავდასხმით პოლონეთზე 1939 წლის 1 სექტემბერს. საომარი მდგომარეობა ევროპაში დასრულდა 1945 წლის 8 მაისის ვერმახტის კაპიტულაციით, ხოლო აზიაში — 1945 წლის 2 სექტემბერს იაპონიის კაპიტულაციით. მეორე მსოფლიო ომის განმავლობაში გერმანია, იტალია და იაპონია აწარმოებდნენ დამპყრობლურ ომებს მსოფლიოს მრავალი ქვეყნის წინააღმდეგ. მათი მთავარი მოწინააღმდეგეები იყვნენ: საფრანგეთი, დიდი ბრიტანეთი და ჩინეთის რესპუბლიკა, რიბენტროპ-მოლოტოვის პაქტის დარღვევის შემდეგ საბჭოთა კავშირი და იაპონიის პერლ-ჰარბორზე თავდასხმის შემდეგ — ამერიკის შეერთებული შტატები. მეორე მსოფლიო ომის ძირითადი ბრძოლის ადგილი იყო: აზია, წყნარი ოკეანის აუზი, ევროპა და ჩრდილოეთ აფრიკა. საომარი შეტაკებები მიმდინარეობდა აგრეთვე ჩრდილოეთ ამერიკაში (არქტიკა) ალასკასა და გრენლანდიაზე, ახლო აღმოსავლეთში — ერაყსა და ირანში, აღმოსავლეთ აფრიკაში — ეთიოპიასა და სომალიში, აგრეთვე სამხრეთ ამერიკაში (სურინამის დაპყრობა), ტიბეტში (ტოლსტოი-დოლანის მისია) და ანტარქტიდაზეც კი (ოპერაცია „ტაბარინი“). მეორე მსოფლიო ომმა იმსხვერპლა 60 მილიონამდე ადამიანის სიცოცხლე, მათ შორის 20 მილიონამდე მშვიდობიანი მოქალაქის. ომის სულისკვეთება გაჟღენთილი იყო მძლავრი იდეოლოგიზმით, რამაც ურიცხვი სამხედრო დანაშაული და მშვიდობიან მოსახლეობაზე სისტემატიური ძალადობა გამოიწვია, რომელიც გენოციდშიც კი გადაიზარდა. სექციების სია - 1 ომისწინა პერიოდი - 2 ომის მიმდინარეობა - 2.1 გერმანიის თავდასხმა პოლონეთზე (1939) - 2.2 პოზიციური ომი დასავლეთ ფრონტზე (1939) - 2.3 ფინეთ-საბჭოთა კავშირის ზამთრის ომი (1939-1940) - 2.4 დანიისა და ნორვეგიის დაპყრობა (1940) - 2.5 დასავლეთ ფრონტი (1940) - 2.6 საჰაერო ომი ინგლისისათვის (1940/41) - 2.7 ბალკანეთი (1940/41) - 2.8 რუსეთის კამპანია (1941-1945) - 2.9 ამერიკის ჩაბმა ომში (1941) - 2.10 ბრძოლა ჩრდილოეთ აფრიკაში 1940-1943 - 3 ომის დასასრული ევროპაში (1945) - 4 მნიშვნელოვანი მოვლენები - 5 ლიტერატურა - 6 რესურსები ინტერნეტში ომისწინა პერიოდი პოლიტიკური ვითარება XX საუკუნის 20-იან და 30-იან წლებში ევროპის ბევრი სახელმწიფო ტოტალიტარული რეჟიმის მმართველობის ქვეშ აღმოჩნდა. 1922 წელს იტალიის სათავეში ბენიტო მუსოლინი და ფაშისტური პარტია მოექცა. მათი ექსპანსიური საგარეო პოლიტიკის შედეგი იყო ეთიოპიის (1936) და ალბანეთის (1939) ანექსია. გერმანიაში ამ პერიოდში ძლიერდებოდა ნაცისტური პარტია, რომლის ლიდერიც ადოლფ ჰიტლერი, 1933 წლის 30 იანვარს გერმანიის კანცლერი გახდა. ჰიტლერის საგარეო პოლიტიკა მიმართული იყო „ვერსალის ზავის“ წინააღმდეგ, მიზნად ისახავდა ე.წ. „დიდი გერმანული რაიხის“ შექმნას და „საარსებო გარემოს“ მოპოვებას აღმოსავლეთში. ზაარის მხარის (1935), რაინის ოლქის (1936), ავსტრიის (1938) და სუდეტის მიწების (1938) მიერთებით ჰიტლერმა თავისი გეგმის პირველი ორი პუნქტი მეტ-ნაკლებად შეასრულა. ინგლისისა და საფრანგეთის დათმობითმა პოლიტიკამ ყოველივე ამას დიდად შეუწყო ხელი. მაშინაც კი, როცა გერმანიამ ჩეხეთი მთლიანად შეიერთა (1939 წლის მარტი) ინგლისი და საფრანგეთი მხოლოდ პროტესტის ნოტით დაკმაყოფილდნენ. ამ მოვლენებიდან მცირე ხნის შემდეგ ლიტვამ გერმანიას დაუთმო მემელის მიწები, სლოვაკეთი დამოუკიდებელი დარჩა, თუმცა გერმანიის პატრონაჟის ქვეშ. ძნელი მისახვედრი არ იყო რომ ამ ქვეყნების შემდეგ ჯერი პოლონეთზე მიდგებოდა. ამის საპირისპიროდ პოლონეთის, საფრანგეთის და ინგლისის მთავრობებმა ხელი მოაწერეს ურთიერთდახმარების ხელშეკრულებას. 1939 წლის აგვისტოში ყველასთვის მოულოდნელად გერმანიამ და სსრკ-მ ხელი მოაწერეს „ურთიერთთავდაუსხმელობის პაქტს„ (ე.წ. „რიბენტროპ-მოლოტოვის პაქტი“), რომლის დამატებით, საიდუმლო პროტოკოლში ზუსტად იყო განსაზღვრული ამ ორი ქვეყნის ტერიტორიული ამბიციები აღმოსავლეთ ევროპის დაპყრობის შემთხევევაში. პოლონეთი გერმანიასა და სსრკ-ს შორის უნდა გაყოფილიყო, ხოლო ბალტიის ქვეყნები და ფინეთი სსრკ-ის „ინტერესების სფეროდ“ ცხადდებოდა. იაპონიის ექსპანსიური პოლიტიკა XX საუკუნის 30-იან წლებში დაიწყო. ამ ქვეყნის უმთავრესი ინტერესი ჩინეთის რესპუბლიკა იყო, რომლის ჩრდილოეთი რეგიონი, მანჯურია, 1931 წელს იაპონიის მიერ იქნა ანექსირებული და მანშუს პროტექტორატის სახელით მისი გავლენის ქვეშ იმყოფებოდა. საერთაშორისო პროტესტის გამო იაპონიამ დატოვა „ერთა ლიგა“ 1933 წელს და 1936 წელს შეუერთდა „ანტიკომინტერნის პაქტს„" 1937 წელს დაიწყო იაპონია-ჩინეთის მეორე ომი. ევროპაში მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამ იაპონიას ინდოჩინეთის დაპყრობის საშუალება მისცა. ამის საპასუხოდ აშშ-მა და დიდმა ბრიტანეთმა იაპონიას ემბარგო დაადეს და შეუწყვიტეს ფინანსური დახმარება. 1940 წელს იაპონია შეუერთდა „ბერლინი-რომის პაქტს“. ემბარგოს გამო იაპონიის ეკონომიკა რესურსების დიდ ნაკლებობას განიცდიდა და იმპერატორის სამხედრო წრე ერთადერთ გამოსავალს ამ კრიზისიდან აშშ-სა და ბრიტანეთის წინააღმდეგ ომში ხედავდა. ომის მიზნები მეორე მსოფლიო ომი ევროპაში იყო გერმანიის მიერ წამოწყებული დამპყრობლური და გამანადგურებელი ომი აღმოსავლეთში „საარსებო გარემოს“ (გერმ. „Lebensraum“) მოპოვების მიზნით. გერმანიის საგარეო პოლიტიკის სავარაუდო სქემის ძირითად კომპონენტებს შეადგენდნენ: - კავშირი იტალიასა და იაპონიასთან; - ბრძოლა გერმანიისთვის გამანადგურებელი შედეგების მომტან ე.წ. „ებრაული მსოფლიო შეთქმულების“ წინააღმდეგ; - ანტიბოლშევისტური გამანადგურებელი ბრძოლა აღმოსავლეთში „საარსებო გარემოს“ მოპოვებისათვის და დაპყრობილი ტერიტორიების გერმანელებით დასახლება. გერმანიის საბოლოო მიზანი იყო მსოფლიოში გაბატონებული პოზიციის მოპოვება. „გერმანია იქნება მსოფლიოში გაბატონებული ძალა ან საერთოდ არაფერი არ იქნება“ წერდა ჰიტლერი თავის წიგნში „მაინ კამპფი“. დაპყრობილი საბჭოთა კავშირი უნდა დაყოფილიყო სხვადასხვა ოლქებად რაიხსკომისრების მმართველობის ქვეშ. აქედან ბელორუსები, უკრაინელები და ბალტიისპირეთის ხალხები „საარსებოდ ვარგისად“, ხოლო რუსები კი „დაბალ რასად“ იქნენ შეფასებულნი. დაპყრობილი აღმოსავლეთ ევროპა დასახლებული უნდა ყოფილიყო გერმანელი გლეხებით და ჯარისკაცებით, ე.წ. „შეიარაღებული გლეხებით“ (გერმ. "Wehrbauern"). ნაცისტური ელიტის განზრახვით აღმოსავლეთ ევროპის ხალხები, მათი სამოქალაქო ელიტის განადგურების შემდეგ, უნდა დარჩენილიყვნენ „გაუნათლებლები, მორჩილნი და გამრჯე“ და ემუშავათ გერმანიისათვის. 1933 წლამდე ეს იდეები სერიოზულად არავის მიუღია, თუმცა ჰიტლერის პოლიტიკა სხვა არაფერი იყო თუ არა ამ გეგმის ეტაპობრივი განხორციელება. 1936 წლის აგვისტოში მიღებული „ოთხწლიანი გეგმა“ ითვალისწინებდა გერმანიის არმიის და ეკონომიკის საბრძოლო ვითარებისათვის მომზადებას ორი განსხვავებული ვარიანტისათვის: 1) 1941-1942 წ.წ. - გერმანიისათვის პოლიტიკური და სამხედრო თვალსაზრისით არახელსაყრელი ვარიანტი. 2) 1944-1945 წ.წ. - შედარებით ხელსაყრელი ვარიანტი. 1937 წლის 5 ნოემბერს ჰიტლერმა თავისი გეგმები დაწვრილებით და დაზუსტებით წარუდგინა ვერმახტის გენერალიტეტს (იხ. „ჰოსბახის პროტოკოლი“). ომის მიმდინარეობა გერმანიის თავდასხმა პოლონეთზე (1939) მეორე მსოფლიო ომი ევროპაში გერმანიამ დაიწყო 1939 წლის 1 სექტემბერს 4 საათსა და 45 წუთზე ვერმახტის პოლონეთზე თავდასხმით. თავდასხმის გამართლების მიზნით გერმანულმა მხარემ მოაწყო რამდენიმე ინციდენტი. ყველაზე ცნობილი მათ შორის იყო პოლონურ სამხედრო ფორმებში გამოწყობილი „სს-ის“ წევრების თავდასხმა 31 აგვისტოს რადიოსადგურ გლაივიცზე, რომლის დროსაც მათ პოლონურ ენაზე ეთერში გადასცეს პოლონეთის მიერ გერმანიისადმი ომის გამოცხადების ცნობა. ომის პირველი გასროლა მოახდინა გერმანულმა სასწავლო გემმა „შლეზვიგ-ჰოლშტაინმა“. პოლონური არმია რიცხობრივად თანაბარი იყო ვერმახტის, თუმცა ტექნიკური და საბრძოლო ტაქტიკის მხრივ დიდად ჩამორჩებოდა თავდამსხმელებს. პოლონეთის მთავრობა დიდ იმედებს ამყარებდა საფრანგეთის და დიდი ბრიტანეთის სამხედრო დახმარებაზე, რომელებთანაც მას ე.წ. „გარანტიის პაქტი“ ჰქონდა დადებული 1939 წლის 30 მარტს. ბრიტანეთმა და საფრანგეთმა 3 სექტემბერს ულტიმატუმი წაუყენეს გერმანიას და მოსთხოვეს ჯარების დაუყოვნებლივი გამოყვანა პოლონეთის ტერიტორიიდან. „გარანტიის პაქტის“ მიხედვით ინგლის-საფრანგეთს ულტიმატუმის შეუსრულებლობის პირობებში სამხედრო მოქმედებები უნდა დაეწყოთ არაუგვიანეს 15 დღისა. ჰიტლერი იმედოვნებდა, რომ დასავლეთის სახელმწიფოები ისეთივე ნეიტრალურ პოზიციას დაიკავებდნენ პოლონეთის მიმართ, როგორიც ეკავათ გერმანიის მიერ ჩეხოსლოვაკიის დაპყრობის და ავსტრიის ანშლუსის დროს. გერმანიაზე თავდასხმას ადგილი არ ჰქონია, მიუხედავად იმისა რომ პოლონეთის ორივე მოკავშირემ - ინგლისმა და საფრანგეთმა გერმანიას ომი გამოუცხადა. 17 სექტემბერს პოლონეთის იმედებს წერტილი დაესვა. რიბენტროპ-მოლოტოვის პაქტის საიდუმლო დამატებითი პროტოკოლის შესაბამისად წითელმა არმიამ მოახდინა პოლონეთის აღმოსავლეთი ნაწილის ოკუპაცია. მიუხედავად ამ ძალადობრივი ფაქტისა ამჯერად ინგლისს და საფრანგეთს საბჭოთა კავშირისათვის ომი არ გამოუცხადებიათ. იმავე დღეს პოლონეთის მთავრობამ დატოვა ქვეყანა და რუმინეთს შეაფარა თავი. პოლონეთის სამხედრო მარცხი გარდაუვალი იყო. 28 სექტემბერს დაეცა პოლონეთის დედაქალაქი ვარშავა, რომელიც 18 სექტემბრის შემდეგ ვერმახტის ალყაში იყო და განუწყვეტლივ იბომბებოდა. 29 სექტემბერს გერმანელებმა აიღეს მოდინის ციხესიმაგრეც. 8 ოქტომბერს ბრესტ-ლიტოვსკის შეთანხმების თანახმად პოლონეთი სადემარკაციო ხაზის საშუალებით გაიყვეს გერმანიამ და სსრკ-მა. გერმანიამ არა მარტო ვერსალის ზავით დაკარგული ტერიტორიები დაიბრუნა, არამედ მესამე რაიხის შემადგენლობაში შევიდა თითქმის მთელი ცენტრალური პოლონეთი ქ. ლოძთან ერთად. პოლონეთის დანარჩენ ტერიტორიაზე დაარსებულ იქნა გენერალ-გუბერნია. პოლონეთის დაპყრობას საშინელი შედეგი მოჰყვა მშვიდობიანი მოსახლეობისათვის. უფასო მუშახელის იძულებით სამუშაობზე დეპორტირება ყოველდღიურ მოვლენად იქცა. განსაკუთრებით დაზარალდა პოლონეთის ებრაული მოსახლეობა, რომელთა განადგურებაც გერმანული რასიზმის უმაღლეს მიზანს წარმოადგენდა. იდენტურ „გენოციდს“ „კლასობრივი მტრების“ წინააღმდეგ აღმოსავლეთ პოლონეთში აწარმოებდა სსრკ-ც. პოლონეთზე სწრაფი სამხედრო გამარჯვების შემდეგ დამკვიდრდა ტერმინი „ელვისებური ომი“ - იგივე „ბლიცკრიგი“ (გერმ. Blitzkrieg) და იგი გერმანიის სამხედრო ტაკქტიკის განუყოფელ ნაწილად იქცა 1941 წლის მიწურულამდე. პოზიციური ომი დასავლეთ ფრონტზე (1939) 1939 წლის 3 სექტემბერს საფრანგეთმა და დიდმა ბრიტანეთმა ომი გამოუცხადეს გერმანიას. ამ მიზეზით საფრანგეთმა 5 სექტემბერს დაიწყო შეზღუდული, უფრო სწორად სიმბოლური შეტევა ზაარის მხარეზე. გერმანელბმა ყოველგვარი წინააღმდეგობის გარეშე დაიხიეს უკან, გამაგრებული „დასავლეთის კედლის“ (სამხედრო სიმაგრათა ხაზი) უკან. ამის შემდეგ, თუ მხედველობაში არ მივიღებთ ცალკეულ საარტილერიო გასროლებს, საომარ მოქმედებებს დასავლეთის ფრონტზე ადგილი არ ჰქონია. ომის ეს ფაზა ცნობილია „მჯდომარე ომის“ სახელით. გერმანიის მხრიდან ადგილი ჰქონდა პროპაგანდისტულ „თავდასხმებს“ საფრანგეთის არმიაზე. პლაკატებითა და მეგაფონებით „შეიარაღებული“ ვერმახტის კარისკაცები მიმართავდნენ ფრანგებს: „რატომ იბრძვით?“ ან „ჩვენ პირველები არ გავისვრით“ და ა.შ. 27 სექტემბერს ჰიტლერმა უბრძანა სახმელეთო ჯარების უმაღლესი მთავარსარდლობას ("OKH") შეემუშავებინათ თავდასხმითი გეგმა, ე.წ. „ყვითელი შემთხვევა“ (გერმ. „Fall Gelb“). 29 ოქტომბერს გეგმა უკვე მზად იყო. იგი მიზნად ისახავდა 2 არმიით ბელგიისა და ნიდერლანდების გავლით მოკავშირეთა ჯარებზე თავდასხმას და მათ განადგურებას მდ. სომის ჩრდილოეთით. საბოლოო ჯამში თავდასხმას ადგილი 1939 წელს არ ჰქონია. ცუდი ზამთრის პირობებისა და პოლონეთში მოსალოდნელზე მეტი დანაკარგების გამო ჰიტლერმა თავდასხმა ერთიანობაში 29-ჯერ გადადო. ფინეთ-საბჭოთა კავშირის ზამთრის ომი (1939-1940) 1939 წლის 30 ნოემბერს წითელმა არმიამ მარშალ კირილ მერეცკოვის მეთაურობით გადალახა ფინეთის საზღვარი 950 კმ-ის სიგანეზე. 1.500 ტანკითა და 3.000 თვითმფრინავით შეარაღებული წითელი არმია სწრაფ გამარჯვებას ელოდა, მაგრამ ფინელებმა შეუპოვარი წინააღმდეგობა გაუწიეს თავდამსხმელებს და დიდი ზიანი მიაყენეს. წითელმა არმიამ 200.000-მდე ჯარისკაცი დაკარგა, მაშინ როცა ფინეთის დანაკარგი 25.000-ს არ აღემატებოდა. ამ ომში ფინეთს ფარულად სამხედრო დახმარებას უწევდა შვედეთი, ისე რომ მის მიერვე გამოცხადებული საერთაშორისო ნეიტრალიტეტი არ დაერღვია. ფინეთს საომარ მხარდაჭერას ჰპირდებოდნენ დიდი ბრიტანეთი და საფრანგეთი, მაგრამ საქმე აქამდე არ მისულა. 1940 წლის 12 მარტს ფინეთსა და საბჭოთა კავშირს შორის ხელი მოეწერა საზაო ხელშეკრულებას, რომლის ძალითაც კარელიის ნაწილი და ნახევარკუნძული კალასტაიანსაარენტო (დღ. პეჩენგა) სსრკ-ს გადაეცა. დაკარგული ტერიტორიების დაბრუნების მიზნით ფინეთმა 1941 წელს, საბჭოთა კავშირზე გერმანიის თავდასხმის შემდეგ, სსრკ-თან საომარი მოქმედებები განაახლა. დანიისა და ნორვეგიის დაპყრობა (1940) 1939 წლის მიწურულში გერმანიის ეკონომიკამ დიდი ზარალი განიცადა ფრანგული რკინის მადნის მიწოდების შეწყვეტით. ნეიტრალური შვედეთის მიერ გერმანიის რკინის მადნით უზრუნველყოფა საკმარისი არ იყო, იგი ქვეყნის ეკონომიკის მოთხოვნის მხოლოდ 40% აკმაყოფილებდა. ასევე დიდ როლს გერმანიის ეკონომიკისთვის თამაშობდა ფინური ნიკელი, რომელიც შვედეთის გავლით ნორვეგიის ქალაქ ნარვიკიდან მიეწოდებოდა გერმანიას. აქედან გამომგდინარე ნორვეგიას დიდი ეკონომიკური და სამხედრო მნიშვნელობა ჰქონდა მესამე რაიხისთვის. დიდი ბრიტანეთი ცდილობდა ეს სასიცოსხლოდ მნიშვნელოვანლი ეკონომიკური ძარღვი გადაეკეტა გერმანიისათვის. 1940 წლის 5 თებერვალს ფრანკო-ბრიტანულმა სამხედრო საბჭომ გადაწყვიტა 4 დივიზიის ნარვიკში გადასხმა. ბრიტების მიერ განძრახულმა თავდასხმამ ნორვეგიულ პორტზე აიძულა ვერმახტის უმაღლესი მთავარსარდლობა ცალკე შტაბი შეექმნა ნორვეგიისათვის. 1 მარტს ჰიტლერმა საბოლოოდ დაამტკიცა ოპერაცია „ვეზერიუბუნგი“' (ქართ. „წვრთნა ვეზერზე“, გერმ. "Weserübung"), რომელიც მიზნად ისახავდა დანიის დაპყრობას და მისი, როგორც სასტარტო პლაცდარმის გამოყენებას ნორვეგიის დასაპყრობად. მარტში უკვე ადგილი ჰქონდა ცალკეულ შეტაკებებს ბრიტანულ საზღვაო ძალებთან. 5 აპრილს მოკავშირეებმა დაიწყეს ნორვეგიის სანაპირო წყლების დანაღმვა (ოპერაცია „ვილფრიდი“) და გეგმავდნენ დამატებით ჯარების ნორვეგიის ტერიტორიაზე გადასხმას. მეორე დღეს, 6 აპრილს გერმანულმა მხარემ დაიწყო ოპერაცია ვეზერიუბუნგის განხორციელება, რომლის დროსაც მობილიზირებულ იქნა თითქმის მთელი გერმანული ფლოტი და გაგზავნილ იქნა ნარვიკის მიმართულებით. 9 აპრილს ნარვიკში გადასხდა ვერმახტის სამთო ეგერთა დივიზია. ბრიტანელები გერმანული დესანტის ნორვეგიაში გადასხმას შეუძლებლად თვლიდნენ და იქ მხოლოდ არმიის პატარ კონტინგენტი ჰყავდათ. ამ გარემოებამ ხელი შეუწყო "ვერმახტს" დანიის უბრძოლველად დაპყრობის შემდგომ უკვე 10 აპრილისათვის თითქმის წინააღმდეგობის გაუწევლად აეღო ქალაქები სტავანგერი, ტრონდჰაიმი და ნარვიკი. 12 აპრილს ბრიტანეთმა სტრატეგიული მოსაზრებებით დაიკავა დანიური ფარერის კუნძულები. 13 აპრილს ოფოტ-ფიორდში ადგილი ჰქონდა მძიმე საზღვაო ბრძოლებს, რომლებშიც ინგლისურმა საზღვაო გამანადგურებლებმა და საბრძოლო გემმა „ვორსპაიტმა“ (ინგ. "HMS Warspite") შეძლეს ჩაეძირათ ყველა გერმანული საზღვაო გამანადგურებლები, ხოლო უკან დახეული მსუბუქი კრეისერები და სატვირთო გემები მოკავშირეთა წყალქვეშა ნავების და „სამეფო საჰაერო ძალების“ (ინგ. Royal Air Force - "RAF") მიერ იქნენ განადგურებულნი. 17 აპრილს „სამეფო ფლოტმა“ მძლავრი ცეცხლი გაუხსნა „ვერმახტის“ პოზიციებს და დაიწყო ჯარების გადასხმა ნორვეგიაში. 19 აპრილისთვის დასრულებულ იქნა ბრიტანელი ჯარისკაცების და პოლონური და უცხოთა ლეგიონის შენაერთების გადასხმა. ამასობაში ხელსაყრელი ამინდის გამო ვერმახტმა შეძლო გაემაგრებინა თავისი პოზიციები ფრონტზე. 2 მაისს ლუფტვაფეს პილოტებმა საპორტო ქალაქ ნამსოსთან ჩაძირეს ბრიტანული და ფრანგული საიერიშო ხომალდები. იმავე თვეში ჩერჩილმა მიიღო გადაწყვეტილება მოკავშირეთა ჯარების ევაკუაციისა ნორვეგიიდან. რისი მიზეზიც გერმანიის სამხედრო წარმატებები იყო საფრანგეთში. სანამ მოკავშირეთა 24.500 კაციანი არმია ნორვეგიას დატოვებდა მათ შეძლეს დროებით აეღოთ ნარვიკი და მისი პორტი გაანადგურეს. 10 მაისს ნორვეგიის არმიამ იარაღი დაყარა და ამით დასრულდა ოპერაცია „ვეზერიუბუნგი“. ნორვეგია რაიხსკომისარიატად გადაკეთდა, თუმცა ჰიტლერის ნებით შეინარჩუნა დამოუკიდებელი ქვეყნის სტატუსი და გერმანიის გავლენის სფეროდ გამოცხადდა. მომდევნო წლებში ნორვეგია ვერმახტის მიერ ძლიერ იქნა გამაგრებული, ელოდა რა ჰიტლერი მოკავშირეთა სავარაუდო დესანტს. 1942 წლის თებერვალში გერმანიამ ნორვეგიის სათავეში ვიდკუნ ქუისლინგის მარიონეტული მთავრობა დასვა. დასავლეთ ფრონტი (1940) დასვლეთ ფრონტი გერმანიის მხრიდან გამაგრაბული იყო „ზიგფრიდის“ (გერმ. "Siegfried") , ხოლო საფრანგეთის მხრიდან "მაჟინოს" (ფრანგ. "Maginot") თავდაცვითი ხაზით. მაჟინოს 130 კმ-იანი თავდაცვითი ხაზის ბუნებრივ გაგრძელებას არდენები წარმოადგენდა და რაკი ის სატანკო შენაერთებისთვის ძნელად გადასალახავ ბუნებრივ ბარიერს წარმოადგენდა ამიტომ საფრანგეთის გენერალიტეტი ამ მხრიდან გერმანიის თავდასხმას არ ელოდა. დასავლეთის ფრონტის საბრძოლო გეგმა ვერმახტში გენერალ-ლეიტანანტ ერიხ ფონ მანშტაინის და მისი ხელქვეითების, პოლკოვნიკ გიუნთერ ბლუმენტრიტის და იმჟამინდელი მაიორის ჰენინგ ფონ ტრესკოს მიერ იქნა შემუსავებული. გეგმა მიზნად ისახავდა არდენების გავლით სწრაფ გარღვევას და ჩრდილოეთით მოტოვებული მოკავშირეთა ძალებისათვის ზურგიდან დარტყმას. სატანკო და მოტორიზირებული დივიზიების დიდი კონცენტრაციით უნდა გაჭრილიყო „ხვრელი არდენებში“ და როგორც შემდგომში ჩერჩილმა თქვა „ნამგალისებური ჩაჭრით“ მოკავშირეთა არმიები ლა მანშამდე ალყაში უნდა მოექციეათ. 1940 წლის 10 მაისს გერმანიის სამხედრო შენაერთებმა (სულ 7 არმია) დაიწყეს შეტევები ნეიტრალურ ქვეყნებზე: ბელგიაზე, ნიდერლანდებზე და ლუქსემბურგზე. 136 ვერმახტის დივიზიის წინააღმდეგ იდგა მოკავშირეთა 137 დივიზია. თავდასხმის პირველსავე დღეს ვერმახტის სადესანტო-პარაშუტისტთა ნაწილებმა აიღეს მანამდე აუღებლად მიჩნეული ბელგიური ფორტი ებენ-ემელი (ფრან. Eben-Emael). 14 მაისს გენერალ გუდერიანის ტანკებმა გადალახეს მდ. მაასი. ინგლისის „სამეფო სამხედრო-საჰაერო ძალები“ (ინგლ. Royal Air Force) ყოველნაირად ცდილობდა დაენგრია პონტონები მდინარეზე და ხელი შეეშალა ჯარების მაასის გადალახვისთვის, მაგრამ ეს თავდასხმები წარუმატებელი გამოდგა და ბრიტანელებმა თავიანთი თვითმფრინავების დიდი ნაწილი დაკარგეს. 17 მაისს ფრანგებმა როგორც იქნა დაიწყეს შეტევა. შარლ დე გოლის მე-4 სატანკო დივიზიამ შეტევა დაიწყო მონკორნეს მიმართულებით. მიუხედავად თავდაპირველი წარმატებებისა შეტევა შეწყვეტილ იქნა ლუფტვაფეს „შტუკების“ ძლიერი თავდასხმების გამო. იმავე დღეს, 17 მაისს ბრიუსელი უბრძოლველად დანებდა ვერმახტს. ნიდერლანდები, რომლებიც პირველ მსოფლიო ომშიც ნეიტრალურები იყვნენ, უფრო სუსტად იყვნენ საბრძოლველად მომზადებული, ვიდრე ბელგიელები. უნდა ითქვას რომ ვერმახტმა თითქმის უბრძოლველად დაიპყრო ქვეყანა. 14 მაისს როტერდამის დაბომბვის შემდეგ ნიდერლანდებმა კაპუტულაცია გამოაცხადა. მომდევნო დღეს მთავრობა და დედოფალი ვილჰელმინა ლონდონში გადავიდნენ ემიგრაციაში. არტურ ზაის-ინკვარტი დაინიშნა ნიდერლანდების რაიხსკომისარად. 19 მაისს გერმანიის მე-6 არმიამ მიაღწია მდ. შელდეს და აბევილამდე წაიწია წინ. ეს შეტევა იმდენად წრაფად იწნა განხორციელებული, რომ ფრანგული და ბრიტანული სამხედრო ნაწილები დიუნკერკთან ალყაში მოქცეულები აღმოჩნდნენ. 27 მაისს მოკავშირეებმა დაიწყეს ალყაში მოქცეული 7.500 ჯარისკაცის ევაკუაცია („ოპერაცია დინამო“). სახმელეთო ჯარების დაჯგუფება "A"-ს სატანკო დივიზიებმა შეტევა ჩვეულებრივ გააგრძელეს, სანამ გენერალ-პოლკოვნიკმა გერდ ფონ რუნდშტეტმა შეჩერების ბრძანება არ გასცა. ჰიტლერის 24 მაისის ბრძანება შეტევის შეჩერების თაობაზე ისტორიული კვლევის დღემდე სადაო საკითხია, ბრძანების გაცემის მიზეზებზე ერთიანი აზრი არ არსებობს. 4 ივნისს ევაკუაცია, რომლეშიც მონაწილეობა 900-მდე სატრანსპორტო გემმა მიიღო მონაწილეობა, დასრულებულ იქნა. მიუხედავად ლუფტვაფეს შეუწვეტელი ბომბარდირებისა ევაკუირებულ იქნა დაახ. 337.000 ჯარისკაცი, აქედან 110.000 საფრანგეთის არმიის. დღევანდელი გადასახედიდან ჰიტლერის ბრძანება შეტევის შეჩერების სესახებ მძიმე ტაქტიკური შეცდომა იყო, რადგან ინგლისის არმიამ ბრძოლისუნარიანობა შეინარჩუნა და შემდგომში ვერმახტის ექსპანსიას ბრიტანეთში წინ გადაეღობა. ბრიტანული არმიის ევაკუაციის შემდეგ საფრანგეთი თავდაცვისთვის ემზადებობდა. ბენელუქსის დაპყრობით ვერმახტმა დაასრულა ოპერაცია „ფალ გელბი“ (ქართ. „ყვითელი შემთხვევა“, გერმ. Fall Gelb) და დაიწყო ოპერაცია „ფალ როტი“ (ქართ. „წითელი შემთხვევა“, გერმ. Fall Rot). 5 ივნისს გერმანელებმა სეტევა დაიწყეს მდინარეების ესნისა და სომის რეგიონში. 9 ივნისს მე-6 ინფანტერიის დივიზიამ გადალახა მდ. სენა. 11 ივნისს მუსოლინიმ ომი გამოუცხადა მოკავშირეთა ქვეყნებს. 14 ივნისს ვერმახტის მე-18 არმიამ უბრძოლველად აიღო პარიზი. იმავდროულად სახმელეთო არმიათა დაჯგუფება "C"-მ გაარღვია მაჟინოს ხაზი და აიღო ციხესიმაგრე ვერდენი. 17 ივნისს ახლადჩამოყალიბებული მთავრობის მეთაურმა, პრემიერ-მინისტრმა ანრი ფილიპ პეტენმა საფრანგეთის კაპიტულაცია გამოაცხადა, რომელიც ოფიციალურად გაფორმდა 1940 წლის 22 ივნისს კომპიენის ტყეში, ზუსტად იმ აგილზე სადაც 1918 წლის 11 ნოემბერს გერმანიამ ხელი მოაწერა პირველ მსოფლიო ომში დამარცხების დოკუმენტს. ჰიტლერმა საამისაოდ მარშალ ფერდინან ფოშის ვაგონიც კი წამოაღებინა პარიზიდან. საომარი ცეცხლის შეწყვეტა ძალაში შევიდა 25 ივნისის 01:35 საათზე. იმისათვის რომ საფრანგეთის ფლოტი გერმანელებს არ ჩავარდნოდათ ხელში ბრიტანელებმა 3 ივლისს დაბომბეს მერს-ელ-ქებირის პორტი, სადაც ფრანგული გემების ნაწილი იყო სტაციონირებული. ბლიცკრიგი დასავლეთ ფრონტზე 6 კვირა და 3 დრე გაგრძელდა, რომელმაც 135.000 მოკავშირეთა და 46.000 ვერმახტის ჯარისკაცის სიცოცხლე იმსხვერპლა. საფრანგეთი ორ ნაწილად იქნა გაყოფილი. ჩრდილოეთში (გერმანიის სფერო) სტაციონირებულ იქნენ ვერმახტის და ლუფტვაფეს ძალები ბრიტანეტზე ინვაზიის დასაწყებად. ატლანტის ოკეანის პორტებში და განსაკუთრებით ბრესტში შეიქმნა კრიეგსმარინეს წყალქვესა ნავების ბაზები. სახრეთი და აღმოსავლეთი ნაწილი ფრანგული კონტროლის ქვეშ დარჩა, რომელსაც პეტენის მარიონეტული მთავრობა განაგებდა ქალაქ ვიშიდან. საჰაერო ომი ინგლისისათვის (1940/41) ინგლისისათვის საჰაერო ომის მიზანი ბრიტანეთში შეჭრისთვის (ოპერაცია „ზეელიოვე“) მზადება იყო, რისთვისაც უპირველეს ყოვლისა ლუფტვაფეს არაბრძოლისუნარიანი უნდა გაეხადა „სამეფო სამხედრო-საჰაერო ძალები“ ("RAF"). მიუხედავად ამისა ჰიტლერი იმედოვნებდა, რომ ინგლისი გერმანიის ასეთი აშკარა მუქარის გამო შეწყვეტდა ბრძოლას და ზავს ითხოვდა და შეჭრა საჭირო აღარ იქნებოდა. ბოლო 2 წლის განმავლობაში ბრიტანეთი მთელი ძალებით ემზადებოდა საჰაერო ბრძოლისათვის. მარტო ბრძოლის დაწყებიდან პირველ სამ თვეში ინგლისელებმა 1.400 საბრძოლო თვითმფრინავი დაამზადეს. „რაფ-ი“ პილოტების ნაკლებობას განიცდიდა, რაც შევსებულ იქნა ბრიტანეთის თანამეგობრობის, ფრანგი, ამერიკელი, პოლონელი და ჩეხი მოხალისე მფრინავებით. ბრიტანელი მფრინავების თავგანწირულმა ბრძოლამ და დიდმა მატერიალურმა და ცოცხალმა დანაკარგებმა ორივე მხრიდან აიძულა ლუფტვაფე 1940 წლის ოქტომბრიდან შეემცირებინა ფართომასშტაბიანი ბომბარდირების აქციები და მთავარი აქცენტი ღამეულ თავდასხმებზე გადაეტანა. ლუფტვაფეს ხელმძღვანელობის და განსაკუთრებით ჰერმან გერინგის ფატალური შეცდომა იყო ინგლისელთა რადარების უგულველყოფა და ქალაქების და მშვიდობიანი მოსახლეობის დაბომბვა. მიუხედავად დიდი მსხვერპლისა „რაფ-ი“ ამ თავდასხმებს არ დაუსუსტებია, ხოლო რადარის ტექნოლოგიის მიზანმიმართული გამოყენებით ინგლისელები ეფექტურად ანადგურებდნენ ლეფტვაფეს თვითმფრინავებს. გიორინგი საჰაერო ომში დამარცხებას პილოტთა სიმხდალეს აბრალებდა, რას სიმართლეს არანაირად არ შეესაბამებოდა და უფრო ის მიზანი ჰქონდა რომ ყურადრება მისი პერსონიდან და საკუთარი შეცდომებიდან სხვა საგანზე გადაეტანა. ლონდონისა და ინგლისის სხვა ქალაქების ბომბარდირებას 32.000 მშვიდობიანი მოსახლე შეეწირა. ქალაქი ქოვენთრი თითქმის მთლიანად მიწასთან იქნა გასწორობული. ბალკანეთი (1940/41) ბენიტო მუსოლინის აგრესიული საგარეო პოლიტიკა მიმართული იყო ბალკანეთის წინაარმდეგ. 1940 წლის 28 ოქრომბერს იტალია თავისი კოლონიის, ალბანეთის ტერიტორიიდან თავს დაესხა საბერძნეთს. მუსოლინიმ კავშირის დამყარება სცადა ბულგარეთთან, თუმცა ეს წინადადება უარყიფილ იქნა მეფე ბორის III-ის მიერ. საბერძნეთზე თავდასხმის გეგმას არ იცნობდა ჰიტლერიც, რომელიც ამ დროისათვის ბალკანეთზე ოპერაციის მომხრე არ იყო და ცდილობდა იტალიასთან ერთად ინგლისის ინვაზიის გეგმა განეხორციელებინა. დუჩეს მიზანი იყო საბერძნეთი ბლიცკრიგით დაეპყრო, თუმცა ეს გეგმა არ შედგა. უკვე 3 ნოემბერს ბერძნებმა დაიწყეს კონტრშეტევა მთელ ფრონტზე და აიძულეს იტალიელები თავდაცვით პოზიციაზე გადასულიყვნენ, 14 ნოემბრისთვის კი უკვე თითქმის ალბანეთის საზღვრებამდე უკან დაახევინეს. მოკავშირის გარდაუვალი მარცხი რომ აეცილებინა ჰიტლერმა ბრძანება გასცა ბალკანეთზე შეტევის - დაიწყო ოპერაცია „მარიტა“ 1941 წლის დასაწყისში გერმანიამ სცადა მოლაპარაკების გზით გადაეჭრა კონფლიქტი. ჰიტლერმა იუგოსლავიას შეთავაზა შეერთებოდა ბერლინი-რომი-ტოკიოს პაქტს, თუმცა იგი ამ ეტაპზე უარყოფილ იქნა. გერმანიის მოკავშირეობაზე უარი განაცხადა საბერძნეთმაც, რომელიც წარმატებას წარმატებაზე აღწევდა იტალიის წინააღმდეგ ომში. 9 მარტის იტალიური არმიის შეტევა ბერძენთა პოზიციებზე ტოტალური კრახით დასრულდა. 27 მარტს იუგოსლავია დათანხმდა გერმანიის წინადადებას და მისი მოკავშირე გახდა, თუმცა ამას შედეგად მოყვა მოსახლეობის მასობრივი უკმაყოფილება, საპროტესტო დემონსტრაციები და პუტჩი პრინც-რეგენტ პაველის მთავრობის წინააღმდეგ. მოკავშირეობის ხელშეკრულება გაუქმებულ იქნა. ყოველივე ამის შემდეგ გერმანიიას მხოლოდ სამხედრო ინტერვენციის გზა დარჩა.6 აპრილს ვერმახტმა გადალახა იუგოსლავიის საზღვრები. პარალელურად ლუფტვაფე-მ დაიწყო ბელგრადის ფართომასშტაბიანი დაბომბვა. დანარჩენი უკვე დროის საკითხი იყო. 10 აპრილს გერმანელებმა აირეს ხორვატიის დედაქალაქი ზაგრები, 2 დღის შემდეგ 12 აპრილს ბელგრადმა იარაღი დაყარა ვერმახტის სატანკო არმიების წინაშე. 17 აპრილს ხელი მოეწერა იუგოსლავიის უსიტყვო კაპიტულაციას. 6 აპრილსვე დაიწყო ვერმახტის შეტევა საბერძნეთზე, სადაც წინააღმდეგობა გაცილებით დიდი იყო ვიდრე იუგოსლავიაში. განსაკეთრებით დიდი დანაკარგები ვერმახტმა ნახა მეტაქსას ხაზთან, რომელიც მთიან რეგიონში ისინი ნელ-ნელა მიიწევდნენ წინ. 9 აპრილს გერმანელებმა აიღეს სალონიკი, რამაც აღმოსავლეთ მაკედონიაში სტაციონირებულ ბერძნულ სამხედრო შენაერთებს გზა მოუჭრა და მეტაქსას ხაზს გარღვევის საფრთხე დაემუქრა. ალბანეთის ფრონტიდან გადმოსროლილი ბერძნული ჯარები გერმანულ და იტალიურ ტანკებს და საჰაერო დაბომბვებს შეეწირნენ. 21 აპრილს 223.000 ბერძენმა ჯარისკაცმა იარაღი დაყარა. საბერძნეთში სტაციონირებულმა ბრიტანულმა ჯარებმა თავდაცვითი ხაზი ააგეს თერმოპილესთან, რომელიც 24 აპრილს გადათელილ იქნა ვერმახტის მიერ. კატასტროფის თავიდან ასაცილებლად ბრიტანეთის მხედართმთავრობამ სასწრაფომ ევაკუაციის ოპერაცია დაიწყო და 50.000 ბრიტანელი მებრძოლი ეგვიპტეში იქნა გადაყვანილი. 27 აპრილს ვერმახტის ჯარები შევიდნენ ათენში. 25 აპრილს გერმანიისა და მის მოკავშირეთა 593 სატრანსპორტო თვითმფრინავმა საჰაერო დესანტი გადასხა კრეტაზე (ოპერაცია „მერკური“). პარაშუტისტები მოწინააღმდეგისთვის ადვილ სამიზნეს წარმოადგენდნენ და დესანტმა დიდი დანაკლისი განიცადა. ასევე უშედეგოდ დასრულდა მათი ცდა აეღოთ რომელიმე ახლომდებარე აეროდრომი, რომლითაც დამხმარე ძალები შეძლებდნენ კუნძულზე გადმოსვლას. განსაკუთრებით კი არტილერია და ტანკები. მხოლოდ მას შემდეგ რაც ლუფტვაფემ საჰაერო ჰეგემონია მოიპოვა კრეტაზე და გაძლეირებული საზღვაო დესანტი გადმოსხდა კუნძულზე შესაძლებელი იქნა აეროდრომების აღება. მოკავშირეთა ჯარები (მათ შორის ავსტრალიელები და ახალ ზელანდიელები) ერთი კვირის განმავლობაში იცავდნენ კრეტას, თუმც საბოლოოდ იძულებულნი გახდნენ 17.000 კაციანი კორპუსის ევაკუაცია მოეხდინათ. პირადი შემადგენლობის დიდი დანაკარგის გამო ჰიტლერმა შემდგომში ყოველთვის უარი განაცხადა შესაბამისი სახის საჰაერო სადესანტო ოპერაციებზე. რუსეთის კამპანია (1941-1945) თავდასხმის სამხედრო გეგმა ბალკანეთის ომმა საბჭოთა კავშირზე თავდასხმის თარიღი 4 კვირით უკან გადაწია. მას ადგილი ჰქონდა 1941 წლის 22 ივნისს. ამ დაგვიანებამ და უჩვეულოდ ადრე დამდგარმა ზამთარმა ხელი შეუშალა გერმანელთა გეგმის ოპერატიულ განვითარებას, რომელიც მიზნად ისახავდა ზამთრის დადგომამდე „არხანგელსკ-ასტრახანის ხაზის“ მიღწევას. ვერმახტის მთავარსარდლობის გამოთვლების თანახმად გეგმის ოპტიმალურად შესრულება შეიძლებოდა თუკი ჯარების ზურგიდან მომარაგება ფსკოვ-კიევ-ყირიმის გავლით შეუფერხებლად იწარმოებოდა. მიუხედავად ამისა ჰიტლერი მოითხოვდა მოსკოვის აღებას და ამით გეგმის ოპტიმალური ვარიანტიდან გადახვევას. სსრკ-ზე თავდასასხმელად ვერმახტს მზად ჰყავდა 3 არმიათა დაჯგუფება. არმიათა ჯგუფ „ჩრდილოეთს“ (გერმ.: Die Heeresgruppe Nord), მთავარსარდალი გენერალ-ფელდმარშალი ფონ ლეები, უნდა აეღო ბალტიის ქვეყნები და შეტევა გაეგრძელებინა ლენინგრადის მიმართულებით. არმიათა ჯგუფ „ცენტრს“ (გერმ.: Die Heeresgruppe Mitte), მთავარსარდალი გენერალ-ფელდმარშალი ფონ ბოკი, უნდა შეეტია დედაქალაქ მოსკოვისათვის და შესაბამისად ყველაზე ძლიერად იყო აღჭურვილი. არმიათა ჯგუფ „სამხრეთს“ (გერმ.: Die Heeresgruppe Süd), მთავარსარდალი გენერალ-ფელდმარშალი ფონ რუნდშტეტი, უნდა დაეპყრო უკრაინა. საბჭოთა კავშირზე თავდასასხმელად მობილიზირებულ იქნენ გერმანიის სატელიტი ქვეყნების სამხედრო შენაერთებიც. დაგეგმილი იყო შეტევის განხორციელება დაპყრობილი ნორვეგიიდანაც, რომელიც მიზნად ისახავდა მურმანსკის აღებას და იქ მდებარე რკინიგზის ხაზის და პორტის ხელში ჩაგდებას. თავდასხმა 1941 წლის 22 ივნისის დილას ვერმახტის 149 დივიზიამ (მათ შორის ყველა გერმანული სატანკო სა მოტორიზებული ძალები) გადალახა სსრკ-ის საზღვრები. 2 დივიზია შეტევას აწარმოებდა ფინეთიდან, 8 სტაციონირებული იყო ნორვეგიაში, 1 – დანიაში, 38 დივიზია დასავლეთ ფრონტზე მოქმედებდა, 2 იბრძოდა ჩრდილოეთ აფრიკაში და 7 - ბალკანეთზე. მიუხედავად ოპერატიული ინფორმაციისა წითელი არმიის საშუალო და დაბალი რანგის სარდლობა გერმანელთა თავდასხმას მოუმზადებელი შეხვდა. უამრავი საბჭოთა მებრძოლი სსრკ-ის საზღვრის გასწვრივ რაიმე სერიოზული წინააღმდეგობის გაწევის გარეშე დანებდა მარშით მიმავალ ვერმახტის ჯარებს. ამის ერთადერთი ახსნა „პრევენციული დარტყმის თეზით“ თუ შეიძლება, რომელიც უკანასკნელ პერიოდში ისტორიკოსთა გარკვეული წრის მიერ გაზიარებული იქნა და რომელიც ჯერ კიდევ მესამე რაიხის იდეოლოგების მიერ გავრცელებულ ინფორმაცია ეყრდნობა. ამ ინფორმაციის მიხედვით საბჭოთა კავშირი თვითონ ემზადებოდა გერმანიაზე თავდასახმელად. ის ფაქტი, მართლა აპირებდა თუ არა სსრკ გერმანიაზე თავდასხმას და მართლა იყო თუ არა წითელი არმია ასეთი ომისათვის, არ ამსუბუქებს ნაცისტური გერმანიის დანაშაულს ამ თავდასხმაში. სსრკ.ის წინააღმდეგ დაწყებული დაპყრობითი და გამანადგურებელი ხასიათის ომი იყო ჯერ კიდევ წლების წინ ჰიტლერის მიერ ფორმულირებული „აღმოსავლეთში საარსებო სფეროს“ მოპოვების გეგმის დამასრულებელი ეტაპი. ამერიკის ჩაბმა ომში (1941) ამერიკის შეერთებული შტატები თავიდან ფორმალურ ნეიტრალიტეტს იცავდა მიმდინარე კონფლიქტში. მოსახლეობის უმრავლესობის ანტისაომარი განწყობა ხელს უშლიდა პრზიდენტ რუზველტს პირდაპირ მიეღო მოანწილეობა ომში დიდი ბრიტანეთისა და სსრკ-ს მხარეზე. თუმცა ფარულად ამერიკა ყოველგვარ შესაძლებელ დახმარებას უწევდა ბრიტანეთს. 1941 წლის 11 მარტის კანონით ამერიკის კონგრესმა ეს დახმარება კანონიერი გახადა. ამის შემდეგ აშშ დიდი რაოდენობით საბრძოლო და სამეურნეო იარაღს აწვდიდა როგორც ბრიტანეთს, ისე საბჭოთა კავშირს. იაპონიის თავდასხმის შემდეგ აშშ-ს წყნარი ოკეანის ფლოტზე პერლ-ჰარბორში 1941 წლის 7 დეკემბერს, ამერიკა იძულებული გახდა მეორე დღეს, 8 დეკემბერს, ომი გამოეცხადებინა გერმანიისა და იაპონიისათვის. აშშ-ს და დიდი ბრიტანეთის მთავრობათა მეთაურები შეთანხმდნენ პრიორიტეტი ევროპაზე გადაეტანათ და უპირველეს ყოვლისა დაემარცხებინათ გერმანია („Germany first“). პირველი შეტაკეკბს ამერიკისა და გერმანიის ჯარებს შორის ადგილი ჰქონდათ 1942 წლის მიწურულს ჩრ. აფრიკაში. ბრძოლა ჩრდილოეთ აფრიკაში 1940-1943 მთავარი თემა: „აფრიკის კამპანია“ იტალიელებმა ჩრდილოეთ აფრიკაში, ისევე როგორც ევროპაში, ბრიტანელთა წინააღმდეგ მთელი რიგი დამარცხებებისა იწვნიეს. 1940 წელს ლიბიაში წამოწყებული იტალიელთა შეტევა ტოტალური მარცხით დამთავრდა. გერმანელმა გენერალმა ერვინ რომელმა 1941 წლის თებერვალში მიიღო ბრძანება მოკავშირე იტალიელები დაეცვა. რომლის ხელქვეით მხოლოდ სუსტი შენაერთები იდგნენ. შეაფასა რა შექმნილი სიტუაცია, რომელი მივიდა იმ დასკვნამდე რომ ინგლისელთა შეტევის შემთხვევაში თავისი სუსტი ჯარებით თავდაცვას ვერ შეძლებდა. ამიტომ მან გადაწყვიტა თვითონ შეეტია მოწინააღმდეგისათვის და გამოეყენებინა მოულოდნელობის ეფექტი. 31 მარტს რომელმა შეტევა დაიწყო. მისი შეტევის მთავარი ძალა მიმართული იყო მერსა ბრეგას წინააღმდეგ, რომ შემდეგ კირენაიკასკენ გაჭრილიყო. რომლის ვარაუდი გამართლდა, ოპერაცია წარმატებით განხორციელდა და გერმანელებმა ბენგაზიც კი აიღეს. 10 მარტისათვის „აფრიკის კორპუსი“ აღმოსავლეთ ლიბიურ პორტ-ციხესიმაგრეს ტობრუკს მიადგა, რომელიც მცირე ხნით ადრე იტალიელებმა გაამაგრეს და შემდეგ თითქმის უბრძოლველად დატოვეს. მთელი 1 თვის განმავლობაში რომლის არმია უშედეგო იერიშს იერიშზე აწარმოებდა ტობრუკის წინააღმდეგ. 13 აპრილს რომელმა იერიში შეწყვიტა. ასევე შეწყვეტილ იქნა წინსვლაც, ვინაიდან გერმანული არმიის მომარაგება ზურგიდან შეფერხებებით მიმდინარეობდა. ორივე მებრძოლი მხარე პოზიციურ საომარ სიტუაციაზე გადავიდა. ნოემბერის დასაწყისში ბრიტანელებმა კონტრშეტევა წამოიწყეს. 26 ნოემბერს ბრიტანელთა მეორე კონტიერიშის შემდეგ ტობრუკის გარნიზონმა მოახერხა ალყის გარღვევა. 7 დეკემბერს „აფრიკის კორპუსმა“ დაიხია გაზალას თავდაცვით ხაზამდე. თუმც ეს უკანადახევა დიდხანს არ გაგრძელებულა. 1942 წლის იანვარში რომელმა კვლავ იერიში მიიტანა ტობრუკზე. 1942 წლის 26 მაისს მან დაიწყო ტობრუკზე შეტევა - კოდური სახელი „ოპერაცია თეზეუსი“. მძიმე სატანკო ბრძოლების შემდეგ გერმანელებმა და მისმა მოკავშირეებმა შეძლეს 10 ივნისს აეღოთ ბირ ჰახეიმი, ხოლო 20 ივნისს აღებულ იქნა ტობრუკი. ამ წარმატებისათვის რომელს გენერალ-ფელდმარშალის სამხედრო წოდება მიენიჭა. რომლის შემდგომი მიზანი ეგვიპტეზე შეტევა იყო. გერმანელებს უნდა აეღოთ ალექსანდრია და სუეცის არხი. ამ მიზნებს წინ გადაეღობა ბრიტანელთა სარდალი ბერნარდ მონტგომერი. ელ ალამეინის მახლობლად ბრიტანელებმა თავდაცვის 65 კმ-იანი ხაზი ააგეს და გერმანელთა შეტევა შეაჩერეს. 23 ოქტომბერს მონტგომერის კონტშეტევა წამოიწყო. „აფრიკის კორპუსი“ ბრიტებზე რიცხობრივად მცირე იყო და იძულებული გახდა უკან დაეხია. გერმანელთა სიტუაცია სრულიად უიმედო შეიქმნა მას შემდეგ რაც 8 ნოემბერს ამერიკელები გადმოსხდნენ კასაბლანკაში და ალჟირში („ოპერაცია ტორჩი“) და გერმანელთა ზურგში მეორე ფრონტი გახსნენ. 13 ნოემბერს ქალაქი ტობრუკი ბრიტანელებმა აიღეს. 1943 წელს რომელს უკანდახევის მეტი სხვა გზა არ ჰქონდა. 23 იანვარს ბრიტებმა აიღეს ტრიპოლი. მარტ-აპრილში გერმანიისა და მის მოკავშირეთა ჯარები ალყაში აღმოჩდნენ („ტუნისის კამპანია“). გერმანელთა შეუპოვარი ბრძოლა მხოლოდ მარეთის ხაზზე გრძელდებოდა. 13 მაისს „აფრიკის კორპუსი“ იძულებული გახდა კაპიტულაცია გამოეცხადებინა. ომის დასასრული ევროპაში (1945) ჰიტლარის სიკვდილის შემდეგ გროსადმირალი კარლ დენიცი 1 მაისს ფიურერის ანდერძისამებრ გერმანიის რაიხსპრეზიდენტი გახდა. დიონიცს სურდა გერმანელი მეომრები დასავლელ მოკავშირეებს ჩაბარებოდნენ ტყვედ, რათა თავი დაეხსნათ სსრკ-ის შურისძიებისაგან. ამისათვის მან გამოაცხადა, რომ აღმოსავლეთ ფრონტზე ბრძოლა გრძელდებოდა. 2 მაისს დიონიცმა თავისი შტაბი ჯერ კიდევ გერმანელთა ხელში მყოფ ქალაქ ფლენსბურგში განათავსა და შეადგინა მთავრობა, რომელსაც ხელმძღვანელობდა რაიხის ფინანსთა მინისტრი გრაფი შვერინ ფონ კროზიგკი. 4 მაისს ნორვეგიაში ბრიტანელთა წინააღმდეგ მებრძოლმა „ვერმახტის“ შენაერთებმა, რომელთაც ხელმძღვანელობდათ „კრიგსმარინეს“ ახლად დანიშნული მეთაური გენერალ-ადმირალი ჰანს-გეორგ ფონ ფრიდებურგი კაპიტულაცია გამოაცხადეს. 7 მაისს გენერალ-პოლკოვნიკმა ალფრედ იოდლმა რეიმსში ხელი მოაწერა დასავლელი მოკავშირეების წინაშე გერმანიის უსიტყვო კაპიტულაციას. მომდევნო დღეს ბერლინ-კარლსჰორტში იგივე გააკეთა ოღონდ ამჯერად სსრკ-ის წინაშე გენერალ-ფელდმარშალმა ვილჰელმ კაიტეკმა. 9 მაისს გერმანიის სრული კაპიტულაცია ძალაში შევიდა. მიუხედავად კაპიტულაცია გერმანელთა ხელში იყო ფრანგული ქალაქები: ბრესტი, ლა-როშელი, ლორიანი და სენ-ნაზერი, ასევე ავსტრიის ნაწილი, შლეზვიგ-ჰოლშტაინი და ბოჰემია. ამ უკანასკნელიდან 2 მილიონმა ჯარისკაცმა გაასწრო წითელი არმიის მოსვლას და დასავლელ მოკავშირეებს ჩაბარდა ტყვედ. მეორე მსოფლიო ომის მესამე პერიოდი (1942 წლის 19 ნოემბერი - 1943 დეკემბერი) III პერიოდი ხასიათდება საომარ მოქმედებათა მასშტაბებისა და დაძაბულობის ზრდით. ფაშისტური გერმანიის მესვეურები ყველა საშუალებით ცდილობდნენ გამარჯვების მიღწევას სსრკ-ზე. ფაშისტური დიქტატურის რეჟიმმა უკიდურესობამდე გააძლიერა ექსპლუატაცია, რეპრესიები და ძარცვა ოკუპირებული ქვეყნების რესურსების მაქსიმალური გამოყენების მიზნით. ფაშისტური გერმანიისათვის მუშაობდა თითქმის მთელი ევროპის მრეწველობა, სოფლის მეურნეობა და ტრანსპორტი. 1942 ნოემბერში 267 დივიზიიდან და 5 ბრიგადიდან, რომელიც გერმანიას ჰყავდა, 192 დივიზია (71%) და 5 ბრიგადა მოქმედებდა წითელი არმიის წინააღმდეგ. გარდა ამისა, სსრკ-გერმანიის ფრონტზე იბრძოდა გერმანიის სატელიტთა 66 დივიზია და 13 ბრიგადა. ამ პერიოდშიც მეორე მსოფლიო ომის მთავარ ფრონტად კვლავ სსრკ-გერმანიის ფრონტი რჩებოდა. 1942 წლის 19 ნოემბერს დაიწყო საბჭოთა ჯარების კონტრშეტევა სტალინგრადთან (სტალინგრადის ბრძოლა 1942-1943). 1943 წელს კურსკთან ბრძოლებში (კურსკის ბრძოლა 1943)ფაშისტური გერმანიის ჯარების განადგურების შედეგად მოხდა ძირითადი გარდატეხა მეორე მსოფლიო ომის მსველობაში. ფაშისტური გერმანია იძულებული გახდა გადასულიყო სტრატეგიულ თავდაცვაზე. საბჭოთა არმიამ დაიწყო ფართო შეტევა მთელ ფრონტზე. 1943 ზაფხულსა და შემოდგომაზე გაათავისუფლეს დონბასი და მარცხენა ნაპირის უკრაინა, გადალახეს დნეპრი და დაიწყო ბელორუსიის გათავისუფლება. 1942 შემოდგომიდან ერთგვარად გააქტიურდა დიდი ბრიტანეთი და აშშ-ის სამხედრო მოქმედება. 1942 ოქრომბრის ბოლოს დაიწყო ინგლისის მე-8 არმიის (სარდალი გენერალი მონტგომერი) შეტევა ჩრდილოეთ აფრიკაში. ელ-ალამაინის ბრძოლაში (1942 წლის 23 ოქტომბერი-4 ნოემბერი) გამარჯვების შემდეგ ინგლისის ჯარები 3 თვის განმავლობაში უტევდნენ გენერალ-ფელდმარშალ რომლის ჯარებს აფრიკის ჩრდილოეთ სანაპიროს გასწცრივ და გავიდნენ ტუნისის სამხრეთ საზღვართან. 1942 წლის 8 ნოემბერს დაიწყო ამერიკა-ინგლისის საექსპედიციო ძალების (150 ათ.) გადასხმა საფრანგეთის ჩრდილოეთ აფრიკაში. მალე მოკავშირეებმა დაიკავეს მაროკო, ალჟირი, შევიდნენ ტუნისში. 1943 ზაფხულში მოკავშირეთა ჯარებმა დაიკავეს კუნძული სიცილია. სექტემბერს გადასხეს საზღვაო დესანტები აპენინის ნახევარ კუნძულზე (იტალიის კამპანია 1943-1945). საბჭოთა არმიის გამარჯვებები ხელს უწყობდა ევროპის ხალხთა ანტიფაშისტური ბრძოლის აღმავლობას. ომის III პერიოდში მოხდა არსებითი ცვლილებები წყნარ ოკეანესა და აზიაში მებრძოლ მხარეთა ძალთა თანაფარდობაში. 1943 განმავლობაში ამერიკის ჯარები გადასხდნენ ახალ გვინეაზე, განდევნეს იაპონელები ალეუტის კუნძულებიდან, საგრძნობი ზარალი მიაყენეს იაპონიის სამხედრო და სავაჭრო ფლოტს. მეორე მსოფლიო ომის მეოთხე პერიოდი (1944 წლის 1 იანვარი - 1945 წლის 8 მაისი) ამ პერიოდის უმნიშვნელოვანესი სამხედრო-პოლიტიკური მოვლენები გაპირობებული იყო ანტიფაშისტური კოალიციის სამხედრო და ეკონომიური ძლიერების ზრდით, საბჭოთა შეიარაღებელი ძალების სულ უფრო მძლავრი დარტყმით და ევროპაში მოკავშირეთა მოქმედების აქტივიზაციით. 1944 დასაწყისში 315 დივიზიისა და 10 ბრიგადიდან, რომელიც ფაშისტურ გერმანიას ჰყავდა, 198 დივიზია და 6 ბრიგადა სსრკ-გერმანიის ფრონტზე იბრძოდა. მეორე მსოფლიო ომის მსვლელობამ ცხადყო, რომ სსრკ-ს საკუთარი ძალებით შეეძლო ფაშისტურ გერმანიაზე გამარჯვების მოპოვება და ევროპის გათავისუფლება ფაშისტური უღლისაგან. 1944 ზაფხულისათვის საერთაშორისო და სამხედრო ვითარება ისეთი იყო, რომ მე-2 ფრონტის გახსნის შემდგომ დაყოვნებას შედეგად მოჰყვებოდა მთელი ევროპის გათავისუფლება სსრკ-ის ძალებით. ასეთმა პერსპექტივამ აიძულა აშშ-ისა და დიდი ბრიტანეთის მმართველი წრეები დაეჩქარებინათ შეჭრა დასავლეთ ევროპაში ლა-მანშის მხრიდან. მოკავშირეებს ძალთა აბსოლუტური უპირატესობა გააჩნდათ. 2 წლის სამზადისის შემდეგ, 1944 წლის 6 ივნისს დაიწყო ნორმანდიის სადესანტო ოპერაცია. 1944 წლის 19 აგვისტოს პარიზში დაიწყო აჯანყება. მოკავშირეთა ჯარების მისვლის მომენტისათვის დედაქალაქი უკვე ფრანგი პატრიოტების ხელში იყო. უდიდესი შეტევითი ოპერაციებით აღინიშნა 1944 ზაფხული და შემოდგომა. 1944 ბელორუსიის ოპერაციის შედეგად გათავისუფლდა ბელორუსია და ლიტვის სსრ მნიშვნელოვანი ნაწილი. საბჭოთა ჯარებმა პოლონეთის I არმიის ნაწილებთან ერთად დაიწყეს პოლონეთის გათავისუფლება. რუმინეთის მშრომელებმა კომუნისტური პარტიის ხელმძღვანელობით 1944 წლის 23 აგვისტოს დაამხეს ი. ანტონესკუს სამხედრო-ფაშისტური დიქტატურა, 9 სექტემბერს აჯანყების შედეგად ბულგარეთში დაემხო მონარქისტული ფაშისტური რეჟიმი და შეიქმნა სამამულო ფრონტის მთავრობა, რომელმაც ომი გამოუცხადა გერმანიას. 29 აგვისტოს დაიწყო სლოვაკიის შეიარაღებული აჯანყება ფაშისტური დამპყრობთა წინააღმდეგ. საბჭოთა ჯარებმა 20 სექტემბერს დაიწყეს ჩეხოსლოვაკიის გათავისუფლება. ამავე დროს იუგოსლავიის სახალხო-განმათავისუფლებელი არმიის ნაწილებმა საბჭოთა არმიის აქტიური მონაწილეობით 20 ოქტომბერს გაათავისუფლეს ბელგრადი. 1944 გერმანიის დამპყრობთაგან გათავისუფლდა ნორვეგიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთის რაიონი. 1945 დასაწყისისათვის ფაშისტური გერმანია ეკონომიური და სამხედრო რესურსები გამოიფიტა. 1944 შუა ხანიდან ნედლეულის ძირითადი წყაროების დაკარგვის გამო სწრაფად ეცემოდა სამხედრო წარმოება. მიუხედავად ამისა, ფაშისტების მმართველ ხროვას ანტიჰიტლერულ კოალიციაში განხეთქილების იმედი ჰქონდა და ომის გაჭიანურებას ცდილობდა. 1944 წლის 16 დეკემბერს ფაშისტურმა ჯარებმა დაიწყეს კონტრშეტევა არდენში. ინგლის-ამერიკის მთავრობებმა საბჭოთა მთავრობას სთხოვეს აღმოსავლეთ ფრონტზე შეტევის დაჩქარება. ვისლა-ოდერის ოპერაციის მსვლელობაში საბჭოთა ჯარებმა გაანადგურეს გერმანიის ფაშისტთა დაჯგუფება ვისლასა და ოდერს შორის, გაანადგურეს 35 დივიზია და მძიმე ზარალი მიაყენეს 25 დივიზიას. აღმოსავლეთ პრუსიის ოპერაციის (1945)დროს განადგურდა გერმანელთა 25 დივიზია და მძიმე ზარალი განიცადა 12 დივიზიამ. საბჭოთა ჯარებმა იერიშით აიღეს კენიგსბერგი. 1945 წლის თებერვალ-აპრილის I ნახევარში გაანადგურეს მტრის მსხვილი დაჯგუფებები აღმოსავლეთ პომერანიასა და სილეზიაში, გაათავისუფლეს ბალტიის ზღვის სანაპირო დანციგიდან ოდერამდე. გერმანიის წინააღმდეგ მოქმედების კოორდინაციისათვის და ევროპაში ომის შემდეგ წესრიგის დამყარების საკითხებთან დაკავშირებით 1945 წლის 4-11 თებერვალს იალტაში შედგა სსრკ-ის, აშშ-ისა და დიდი ბრიტანეთის ხელმძღვანელთა კონფერენცია (ყირიმის კონფერენცია 1945). ფაშისტური გერმანიის წინააღმდეგობის უკანასკნელი ცენტრი ბერლინი იყო. 16 აპრილს დაიწყო გრანდიოზული ბერლინის ოპერაცია (1945). ჰიტლერის თვითმკვლელობის შემდეგ (30 აპრილი) ადმირალ დენიცის მეთაურობით შეიქმნა მთავრობა, რომელიც წითელი არმიის წინააღმდეგ ბრძოლის გაგრძელებას ცდილობდა. 6-11 მაისს საბჭოთა არმიებმა ჩაატარეს პრაღის ოპერაცია (1945). ფართო ფრონტით შეტევის შედეგად საბჭოთა შეიარაღებულმა ძალებმა დაასრულეს ცენტრალური და სამხრეთ-აღმოსავლეთის ევროპის ქვეყნების გათავისუფლება. 4 მაისს ხელმოწერილ იქნა აქტი გერმანელთა ჯარების დანებების შესახებ ნიდერლანდში, ჩრდილოეთ-დასავლეთ გერმანიაში, შლეზვიგ-ჰოლშტაინსა და დანიაში. 5 მაისს დანებდნენ ფაშისტური ჯარები სამხრეთ და დასავლეთ ავსტრიაში, ბავარიაში, ტიროლში და სხვა რაიონებში. 8 მაისს, შუაღამისას საბჭოთა ჯარების მიერ დაკავებული კარლსჰორსტის გარეუბანში გერმანიის უმაღლესი მთავარსარდლობის წარმომადგენლებმა ფელდმარშალ ვ. კაიტელის მეთაურობით ხელი მოაწერეს აქტს ფაშისტური გერმანიის შეიარეღებული ძალების უსიტყვო კაპიტულაციის შესახებ. უსიტყვო კაპიტულაცია საბჭოთა მთავრობის დავალებით მიიღო საბჭოთა კავშირის მარშალმა გ. ჟუკოვმა აშშ-ის, დიდი ბრიტანეთისა და საფრანგეთის წარმომადგენლებთან ერთად. მეორე მსოფლიო ომის მეხუთე პერიოდი (9 მაისი - 2 სექტემბერი 1945) აგრესიულ სახელმწიფოთა კოალიციიდან, რომელმაც მეორე მსოფლიო ომი გააჩაღა, 1945 მაისში ბრძოლას მხოლოდ იაპონია განაგრძობდა. 17 ივლისიდან - 2 აგვისტომდე შედგა სსრკ-ის (დელეგაციის მეთაური ი. სტალინი), აშშ-ის (დელეგაციის მეთაური ჰ. ტრუმენი) და დიდი ბრიტანეთის (დელეგაციის მეთაური უ. ჩერჩილი, 28 ივლისიდან - კ. ეტლი) მთავრობათა მეთაურების პოტსდამის კონფერენცია 1945 (1945), მიიღეს გადაწყვეტილება გერმანიის დემილიტარიზაციის , დენაციფიკაციისა და დემოკრატიული გარდაქმნის შესახებ. დიდი ბრიტანეთის, აშშ-ისა და ჩინეთის მთავრობებმა წაუყენეს იაპონიას კაპიტულაციის კონკრეტული პირობები, რომლებიც იაპონიის მთავრობამ უარყო, სსრკ-მა, რომელმაც 1945 აპრილში მოახდინა სსრკ-იაპონიის ნეიტრალიტეტის შესახებ პაქტის დენონსირება, დაადასტურა მზადყოფნა ჩაბმულიყო ომში იაპონიის წინააღმდეგ. 6 აგვისტოსა და 9 აგვისტოს აშშ-მა ატომური ბომბები ჩამოაგდო ჰიროსიმასა და ნაგასაკიში, რის შედეგადაც დაიხოცა და დასახიჩრდა 1/4 მლნ-მდე მშვიდობიანი მცხოვრები. 8 აგვისტოს სსრკ-მა ომი გამოუცხადა იაპონიას. 9 აგვისტოს საბჭოთა შეიარაღებულმა ძალებმა დაიწყეს საომარი მოქმედება მანჯურიაში განლაგებული იაპონელთა კვანტუნის არმიის (1,2 მლნ. კაცი) წინააღმდეგ. 10 აგვისტოს იაპონიის წინააღმდეგ ომში ჩაება მონღოლეთის სახალხო რესპუბლიკაც. საბჭოთა ჯარებმა სწრაფი შეტევით მოკლე დროში გაანადგურეს კვანტუნის არმია და გაათავისუფლეს ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთის ჩინეთის ნაწილი, ჩრდილოეთ კორეა, კუნძული სახალინი და კურილის კინძულები. გათავისუფლებული მანჯურია ეკონომიკურად ჩინეთის ერთ-ერთი ყველაზე განვითარებული რაიონი, გადაიქცა ჩინეთის რევ. ძალების საიმედო სამხედრო-სტრატეგიულ პლაცდარმად. სსრკ-ის ომში ჩაბმამ და კვანტუნის არმიის განადგურებამ დააჩქარა იაპონიის უსიტყვო კაპიტულაცია, რომლითაც 1945 წლის 2 სექტემბერს დასრულდა მეორე მსოფლიო ომი. მეორე მსოფლიო ომის შედეგები მეორე მსოფლიო ომმა უდიდესი გავლენა იქონია კაცობრიობის ბედზე. გერმანია, იტალია და იაპონია გამოეთიშნენ მსოფლიოს, როგორც ძლიერი სახელმწიფოები. ევროპაში გადამწყვეტი როლი აშშ-ს და მსოფლიოში ახლად გაბატონებულ სსრკ-ს ჰქონდათ მას შემდეგ, რაც 1940 გერმანიამ საფრანგეთი დაიპყრო, ხოლო დიდი ბრიტანეთი უძლური იყო დაემარცხებინა გერმანია. ომში მონაწილეობდა 72 სახელმწიფო (დედამიწის მოსახლეობის 80%). ბრძოლები მიმდინარეობდა 40 სახელმწიფოს ტერიტორიაზე. შეიარაღებულ ძალებში მობილიზებულ იქნა 110 მლნ. კაცი. დაიღუპა 62 მლნ. კაცი (სსრკ - 27 მლნ., გერმანია - 5,25 მლნ., პოლონეთი - 4,5-6 მლნ., იუგოსლავია - 1,7 მლნ., იაპონია - 1,8 მლნ., აშშ - 318.000, დიდი ბრიტანეთი - 386.000, საფრანგეთი - 810.000, იტალია - 330.000, რუმინეთი - 378.000, უნგრეთი - 420 000, ფინეთი - 84 000), სამხედრო ხარჯები და ზარალი 4 ტრილიონ დოლარს შეადგენდა. ომს თან სდევდა საშინელი ნგრევა. განადგურდა ათიათასობით ქალაქი და სოფელი, უბედურება თავს დაატყდა ათეულობით მლნ. ადამიანს. ამ ომში საბოლოოდ განადგურდა ფაშიზმი, როგორც საერთაშორისო იმპერიალიზმის დამკვრელი ძალა. ომმა ცხადყო სოციალიზმისა და სსრკ-ის, მსოფლიოში პირველი სოციალისტური სახელმწიფოს უძლეველობა. ანტიჰიტლერული კოალიცია გადამწყვეტმა გამარჯვებამ ხელი შეუწყო რევოლუციურ გარდაქმნებს მსოფლიოს მრავალ ქვეყნებში. მეორე მსოფლიო ომის შედეგებმა გაადვილა და დააჩქარა მთელ რიგ ქვეყნებში სახალხო-დემოკრატიული და სოციალისტური რევოლუციების გამარჯვებას. სოციალიზმის გზას დაადგა ევროპის ქვეყნები (100 მლნ. კაცი). კაპიტალისტურ სისტემას ჩამოსცილდა აზიის სახელმწიფოები (1 მლნ. კაცი), სოციალიზმი იქცა მსოფლიო სისტემად. კაპიტალისტურ ქვეყნებში დაჩქარდა ხალხის მასების გარევოლუციურების პროცესი, გაიზარდა კომუნისტური და მუშათა პარტიების გავლენა, მსოფლიო კომუნისტური და მუშათა მოძრაობა ავიდა ახალ, უფრო მაღალ საფეხურზე. სსრკ-მა გადამწყვეტი როლი ითამაშა ფაშისტურ გერმანიაზე გამარჯვებაში. მეორე მსოფლიო ომი წარმოადგენს უდიდეს ეტაპს სამხედრო ხელოვნების განვითარების ისტორიაში. მნიშვნელოვანი მოვლენები 1939 წ - 23 აგვისტო - „მოლოტოვ-რიბერტოპის“ ზავი - 1 სექტემბერი - გერმანიის თავდასხვა პოლონეთზე - 3 სექტემბერი - გერმანიის, ინგლისსა და საფრანგეთზე დავდასხმა - 16 სექტემბერი - ნაცისტებმა ალყა შემოარტყეს ვარშავას - 17 სექტემბერი - „უცნაური ომი“ საფრანგეთს-ინგლისისა გერმანიასთან - მარტი - გერმანიამ დაიპყრო ჩეხოსლოვაკიის დარჩენილი ნაწილი - 22 მარტი - გერმანიამ დაიკავა ლიტვის კუთვნილი ქალაქი მემელი - 2 ოქტომბერი - პოლონეთის არმიის დარჩენილმა ნაწილმა იარაღი დაყარა - გერმანიასა და იტალიას შორის დაიდო ახალი ხელშეკრულება ურთიერთობების შესახებ. 1940 წ - 9 აპრილი - გერმანელიბი შეიჭრნენ დანიასა და ნორვეგიაში - 10 მაისი - გერმანიის საფრანგეთზე თავდასხმა - 24 ივნისი : საფრანგეთსა და იტალიას შორის ზავი დაიდო - აგვისტო - ლიტვა, ლატვია და ესტონეთი იძულებით შევიდა საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში - სსრკ-მ რუმინეთისგან დაიბრუნა ბესარაბია და ბუკოვინა 1941 წ - აპრილი - გერმანიის ბულგარეთზე თავდასხმა. - 7 დეკემბერი - იაპონიამ დაარტყა ამერიკას - მარტი - აშშ-ს კონგრესმა მიიღო კანონი ლენდ-ლიზის შესახებ - გერმანიის რუსეთზე თავდასხმა. 1942 წ - 1 იანვარი - მოხდა ტერიტორიების განაწილება - 26 ქვეყნის გაერთიანება - ომის ძირეული გარდატეხა. 1943 წ - 5 ივლისი ბრძოლები კურსკის შვერილზე დაიწყო გერმანელთა შეტევით. - ივლისი ინგლის-აშშ ჯარებმა დაამარცხეს იტალია-გერმანიის ძალები ჩრდილოეთ აფრიკაში - დეკემბერი - ირანის დედაქალაქ თეირანში შეიკრიბნენ ანტიჰიტლერულ კოალიციაში გაერთიანებული სამი ძირითადი ქვეყნის, აშშ, სსრკ და დიდი ბრიტანეთის ლიდერები - ფ.რუზველტი, ი.სტალინი და უ.ჩერჩილი 1944 წ - 18 აგვისტო - საფრანგეთის წინააღმდეგობის მოძრაობამ დაიწყო ანტინაცისტური აჯანყება პარიზში - შეთქმულება მოაწყეს ჰიტლერის წინააღმდეგ - ზაფხულისათვის საბჭოთა არმიამ გაათავისუფლა მტრის მიერ ოკუპირებული ტერიტორიების 3/4 ნაწილი 1945 წ - იანვარი - შეტევაზე გადასული საბჭოთა ძალები შევიდნენ გერმანიის ტერიტორიაზე - 8 მაისი - გერმანიის კაპიტულაცია - 9 მაისი - დიდი სამამულო ომის დასასრული - 2 სექტემბერი - იაპონიის კაპიტულაცია, მეორე მსოფლიო ომის დასასრული. ლიტერატურა - სიმონიძე გ., ქსე, ტ. 6, გვ. 583, თბ., 1983 რესურსები ინტერნეტში - მეორე მსოფლიო ომის სურათები - მეორე მსოფლიო ომი ევროპაში — ყოველი დღე // YouTube - მეორე მსოფლიო ომი წყნარ ოკეანეში — ყოველი დღე - მეორე მსოფლიო ომი წყნარ ოკეანეში და ევროპაში — ყოველი დღე // YouTube


თქვენ იმყოფებით:მთავარი»გარდერობი»როგორ მოაწყოთ გარდერობი: რჩევები და მაგალითები


source: fineweb

text: აშშ-ის სახელმწიფო მდივანი ჰილარი კლინტონი მოულოდნელი ვიზიტით ეწვია ბაღდადს. კლინტონმა ერაყში შექმნილი ვითარება განიხილა გენერალ რეი ოდირნოსთან, რომელიც სათავეში უდგას ამ ქვეყანაში განთავსებულ აშშ-ის შეიარაღებულ ძალებს. კლინტონის თქმით, შეერთებული შტატები განაგრძობს ერაყის დახმარებას რთულ გარდამავალ პერიოდში. მისი სიტყვებით, ამერიკა ერაყის ერთგული რჩება. ამასთან, როგორც მან აღნიშნა, მზარდი ძალადობა იმას მიანიშნებს, რომ ექსტრემისტებს ეშინიათ, რომ ქვეყანა სწორი მიმართულებით მიდის. ვაშინგტონის საგარეო უწყების ხელმძღვანელის რანგში ეს კლინტონის პირველი სტუმრობაა ერაყში. კლინტონის ვიზიტამდე ორი დღით ადრე ბაღდადსა და ერაყის კიდევ ორ ქალაქში თვითმკვლელების მიერ განხორციელებულ იერიშებს 150-ზე მეტი ადამიანი ემსხვერპლა.


source: wikipedia

text: სოფლის მეურნეობა — მატერიალური წარმოების ერთ-ერთი ძირითადი დარგი, სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მოყვანა და შინაური ცხოველების მოშენება მემცენარეობისა და მეცხოველეობის პროდუქციის მიღების მიზნით. სოფლის მეურნეობის მთავარი დარგებია: მეაბრეშუმეობა მებაღეობა მებაღჩეობა მებოსტნეობა მებოცვრეობა მევენახეობა მეთევზეობა მეთესლეობა მეკარტოფილეობა მემცენარეობა მენადირეობა მეტყევეობა მეფრინველეობა მეფუტკრეობა მეყვავილეობა მეღორეობა მეცხენეობა მეცხვარეობა მეცხოველეობა მეჩაიეობა მეხილეობა მიწათმოქმედება სოფლის მეურნეობა მნიშვნელოვნად არის დამოკიდებული გარემო პირობებზე: ნიადაგზე, კლიმატზე, სეზონებზე, მდებარეობაზე და სხვა. მის განვითარებაზე დიდ გავლენას ახდენენ სასოფლო-სამეურნეო მეცნიერებათა ცალკეული დარგები: აგროქიმია ამპელოგრაფია გენეტიკა ვეტერინარია ნიადაგმცოდნეობა ზოოტექნიკა სოფლის მეურნეობის დარგში დასაქმებულია მსოფლიო მოსახლეობის 40-45 %, ამასთან განვითარებულ ქვეეყნებში ეს მაჩვენებელი არ აღემატება 5-6 %-ს. სასოფლო-სამეურნეო სავარგულები ბაღი - ბოსტანი - ბუნებრივი მდელო - ვენახი - მლაშობი - სათიბი - სახნავი - საძოვარი - ყანა სასოფლო-სამეურნეო მცენარეები ბაღჩეული კულტურები: საზამთრო, ნესვი, გოგრა, ყაბაყი ბოსტნეული: ბადრიჯანი, ბოლოკი, გოგრა, თალგამი, კარტოფილი, კიტრი, კომბოსტო, პამიდორი, სტაფილო, ჭარხალი მარცვლეული კულტურები: ბარდა, ბრინჯი, ლობიო, მუხუდო, სიმინდი, სოია, ფეტვი, ქერი, შვრია, ცერცვი, ჭვავი, ხორბალი ტექნიკური კულტურები: ბამბა, თამბაქო, კანაფი, კორპი, მზესუმზირა, სელი, ტუნგო ხილი: ალუბალი, ატამი, ბალი, გარგარი, ვაშლი, კომში, ლიმონი, მანდარინი, მარწყვი, მაყვალი, მსხალი, ქლიავი, ფორთოხალი სასოფლო-სამეურნეო ცხოველები შინაური ცხოველები: ბოცვერი, კამეჩი, თხა, ღორი, ცხენი, ცხვარი, ძროხა შინაური ფრინველები: ბატი, ინდაური, იხვი, ქათამი მწერები: აბრეშუმის ჭია, ფუტკარი სასოფლო-სამეურნეო მანქანა-იარაღები იარაღები: ბარი, გუთანი, თოხი, კავი, ფარცხი მანქანები: კომბაინი, კულტივატორი, სალეწი, ტრაქტორი სხვა სასოფლო-სამეურნეო ტერმინები ტექნოლოგიური პროცესები: ბალახთესვა, ბარვა, დაკვალვა, დასილოსება, დაწვიმება, დრენაჟი, თესლის შეწამვლა, თოხნა, მარგვლა, მელიორაცია, რწყვა, ხვნა სასუქები: ამიაკის გვარჯილა, ამოფოსი, გოგირდმჟავა ამონიუმი სოფლის მეურნეობის გამოჩენილი მოღვაწენი ამირაჯიბი, კონსტანტინე ბუსენგო, ჟან ბატისტ ვავილოვი, ნიკოლოზ ლიბიხი, იუსტუს მიჩურინი, ივანე წინამძღვრიშვილი, ილია ლიტერატურა Mazoyer, Marcel; Roudart, Laurence (2006). A history of world agriculture: from the Neolithic Age to the current crisis. Monthly Review Press, New York. ISBN 978-1-58367-121-4 Watson, A.M. (1983). Agricultural Innovation in the Early Islamic World, Cambridge University Press. რესურსები ინტერნეტში გაეროს სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაციის ოფიციალური გვერდი. ვერტიკალური სოფლის მეურნეობა — ბექა ბაიაშვილი Official website of the United States Department of Agriculture (USDA) Official website of the USDA's Agricultural Research Service Agriculture Research Guide from the Government Information Library of the University of Colorado, Boulder. Agriculture


source: CulturaX

text: 2 ოქტომბერი. 2019. 16:27 ღონისძიების პირველი ნაწილი მაღაროელთა ბავშვებს დაეთმოთ. მოეწყო - ქიმიური შოუ, სახატავი და ფოტოკუთხე, ასევე - გასართობი პროგრამა, გათამაშებებითა და შეჯიბრებებით. ღონისძიების დასკვნით ნაწილში, სპეციალურად მოწყობილ სცენაზე, 18 წარმატებული მაღაროელის დაჯილდოების ცერემონია გაიმართა. "ჯორჯიან მანგანეზის" ხელმძღვანელმა პირებმა: სპეციალურმა მმართველმა ნიკოლოზ ჩიქოვანმა, ადმინისტრაციულმა დირექტორმა თემურ ხონელიამ და საოპერაციო დირექტორმა მერაბ ლომინაძემ, იმერეთში სახელმწიფო რწმუნებულთან ზვიად შალამბერიძესთან, ჭიათურის მერთან და მაჟორიტარ დეპუტატთან ერთად, მაღაროელებს პროფესიული დღე მიულოცეს და მათ კომპანიისგან დაწესებული სამახსოვრო ჯილდოები და სასაჩუქრე ვაუჩერები გადასცეს. ასევე, სამახსოვრო ჯილდო გადაეცა აბრამიშვილების ოჯახს. შუქრუთის გამორჩეული გვირაბგამყვანი ზაზა აბრამიშვილი გასულ წელს უბედურმა შემთხვევამ იმსხვერპლა. ჯილდო გადაეცა მარგარიტა ტყემალაძეს, ქალბატონს, რომელიც წერეთლის სახელობის სახალხო საბაგირო გზას წლებია მართავს. დაჯილდოების ცერემონიალის დასრულების შემდეგ ადგილობრივების წინაშე ცნობილი ქართველი მომღერლები: აჩიკო ნიჟარაძე, ბესიკ კალანდაძე, ქეთი გაბისიანი და ანსამბლი "ფორტე" წარდგენენ.


ინტერმარიუმი ინტერმარიუმი, ასევე ცნობილი როგორც მეჟდუმორიე (ლათ. Intermarium; პოლ. Międzymorze). სიტყვასიტყვით „ზღვათაშორისი“ ან „ზღვათა შუა“) — პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ, პოლონელი ლიდერის, იუზეფ პილსუდსკის მიერ, ცენტრალური და აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნების ერთ ფედერაციაში[1][2][3][4][5] გაერთიანების გეგმა. თავდაპირველად, ფედერაციაში მოწვეული ქვეყნები იყვნენ: ბალტიისპირა ქვეყნები (ლიტვა, ლატვია, ესტონეთი),[6] ფინეთი, ბელარუსი, უკრაინა, იუგოსლავია და ჩეხოსლოვაკია.[7][8] პოლონური სიტყვა Międzymorze („მეჟდუმორიე“), რომელიც ითარგმნება, როგორც „ზღვათაშორისი“ ან „ზღვათა შუა“, ლათინური სიტყვა Intermarium-სგან იღებს სათავეს.[9] ფედერაცია უნდა მიმსგავსებოდა პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობას, რომელიც ბალტიის ზღვიდან შავ ზღვამდე იყო გადაჭიმული, ხოლო XVI-XVIII საუკუნეებში აერთიანებდა პოლონეთის სამეფოსა და ლიტვის დიდი სამთავროს. ინტერმარიუმი, ასევე, შეიცავდა პილსუდსკის სხვა გეოპოლიტიკურ ხედვას — პრომეთიზმს, რომელიც მიზნად ისახავ 1000 და რუსეთის იმპერიის დანაწევრებასა და იმპერიებისთვის ტერიტორიული გაფართოების უფლების ჩამორთმევას.[10][11][12][13] ლიტველების ნაწილი, პილსუდსკის მიერ შემოთავაზებულ გეგმას, ახალშექმნილი დამოუკიდებლობის დაკარგვის საშიშროებად აღიქვამდნენ, ხოლო უკრაინელებისთვის კი ის, დამოუკიდებლობის მიღების ერთ-ერთ შემაფერხებელ ბარიერად აღიქმებოდა.[14][15] იდეას, ასევე, ეწინააღმდეგებოდა რუსეთი და დასავლეთ ევროპული ქვეყნების უმრავლესობა, გარდა საფრანგეთისა, რომელიც მხარს უჭერდა ერთიანი აღმოსავლეთ ევრპის იდეას.[16][17] პილსუდსკის გრანდიოზული იდეის ჩავარდნის შემდეგ, ყველა ის ქვეყანა, რომლებიც ინტერმარიუმის შესაძლო კანდიდატებად მიიჩნეოდა, ფინეთის გარდა, საბჭოთა კავშირისა და ნაცისტური გერმანიის მხარეებს მიემხრნენ. სექც 1000 ების სია ისტორიული პრეცენდენტები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება] თანამეგობრობა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება] პოლონეთ-ლიტვის კავშირი და სამხედრო ალიანსი წარმოადგენდა ერთიან პასუხს საერთო საფრთხის წინააღმდეგ, რომელსაც ტევტონთა ორდენი წარმოადგენდა. ალიანსი პირველად 1385 წელს, პოლონეთის დედოფლის იადვიგასა და ლიტვის გედიმინოვჩების დინასტიის წევრის, დიდი ჰერცოგის, იაგაილოს შეუღლებით ჩამოყალიბდა. ეს უკანასკნელი შემდგომ პოლონეთის მეფე გახდა და ცნობილი იყო, როგორც ვლადისლავ II იაგაილო. ხანგრძლივმოქმედი ფედერაცია, მოგვიანებით, პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობად გარდაიქმნა, რომელმაც XVIII საუკუნემდე იარსება, სანამ ის პრუსიის სამეფოს, ავსტრიისა და რუსეთის იმპერიებს შორის გადანაწილებოდა. პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობაში, ასევე, არსებო 1000 ბდა რამდენიმე ტერიტორიალური გაფართოვების იდეა, რომელიც მიზნად ისახავდა პოლონეთ-ლიტვა-მოსკოვიის ან პოლონეთ-ლიტვა-რუტენიის თანამეგობრობის შექმნას, მაგრამ ამ იდეის განხორციელება ვერ მოხერხდა. ჩარტორისკის გეგმა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება] 1832-61 წლებში, ნოემბერ-იანვრის აჯანყების პერიოდში, პარიზის ერთ-ერთ სასტუმროში, დევნილობაში მყოფმა, პრინცმა, ადამ ჩარტორისკიმ, პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობის განახლების იდეა წამოაყენა. 1792 წლის პოლონეთ-რუსეთის ომში, ჩარტორისკი რუსეთის იმპერიის წინააღმდეგ იბრძოდა. რომ არა მისი ბრიუსელში დაკავება, ის, ასევე, აპირებდა ბრძოლას კოსტიუშკოს 1794 წლის აჯანყებაში. შემდგომ, 1795 წელს, 1000 ს და მისი ახალგაზრდა ძმა, რუსეთის არმიაში ჩაეწერნენ. მისმა წარმატებამ ეკატერინე დიდი ისე აღაფრთოვანა, რომ ჩამორთმეული ქონების ნაწილი უკან დაუბრუნა. ჩარტორსკი, ასევე, მსახურობდა პავლე I-ისა და ალექსანდრე I-ის სამეფო კარზე, როგორც დიპლომატი და საგარეო საქმეთა მინისტრი, ნაპოლეონის ომებში კი მან ჩამოაყალიბა ანტიფრანგული კოალიცია. ჩარტორსკი 1830 წლის ნოემბრში, რუსეთის წინააღმდეგ მიმართული წარმუმატებელი აჯანყების ერთ-ერთი ლიდერი იყო, რის შემდეგაც მას სიკვდილით დასჯა მიუსაჯეს, მაგრამ, საბოოლო ჯამში, მოახერხა საფრანგეთში გახიზვნა. საკუთარ წინგში, Essai sur la diplomatie (ესეები დიპლომატიაზე), რომელიც დაიწერა 1827 წელს, მაგრამ დაიბეჭდა 1830 წლისთვის, ჩარტორსკი აღნიშნავდა: „როგორც კი გაგრძელდა მათი გავლენა სამხრეთით და დასავლეთით, და როგორც ბუნებრივად მიუწვდომელმა აღმოსავლეთითა და ჩრდილოეთიდან, რუსეთი გადაიქცა მუდმივი კონფლიქტის წყაროდ ევროპისთვის“. მან, ასევე, ივარაუდა პრუსიისგან მომდინარე სამომავლო საფრთხე და მოუწოდებდა აღმოსავლეთ პრუსიის პოლონეთისთვის გადაცემას. ჩარტორისკი ცდილობდა საფრანგეთის, ბრიტანეთისა და თურქეთის დახმარებით აღედგინა პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობა და ფედერაციული მოწყობით გაეერთიანებინა ჩეხეთი, სლოვაკეთი, უნგრეთი, რუმინეთი და ბალკანეთში მდებარე სამხრეთ სლავები, შემდგომში ცნობილი როგორც იუგოსლავია. პოლონეთს შეეძლო შუამავლის როლი ეთამაშა უნგრელებისა და სლავების, ასევე უნგრელებისა და რუმინლების კონფლიქტში. იდეის განხორციელება 1848-49 წლის რევოლუციების პერიოდში რეალური იყო, მაგრამ დასავლეთ ევროპის მხარდაჭერის გარეშე მალევე ჩაიშალა. პილსუდსკის „მეჟდუმორიე“[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება] იოზეფ პილსუდსკის სტრატეგიული მიზანი იყო აღედგინა პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობა. ის, ასევე, მუშაობდა რუსე 1000 ის იმპერიის, შემდგომ კი საბჭოთა კავშირის დაშლის გეგმაზე. მან, ასევე, შეადგინა პრომეთეიზმის პოლიტიკური პროექტი. პილსუდსკი ინტერმარიუმის ფედერაციას განიხილავდა, როგორც რუსეთისა და გერმანული იმპერიალიზმის საპირწონე ძალად. ოპოზიცია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება] პილსუდსკის იდეას მოწინააღმდეგეები ყველა მიმართულებით გამოუჩნდნენ: საბჭოთა კავშირი, რომლის გავლენის სფეროები უშუალო საფრთხის ქვეშ დადგა, ცდილობდა ინტერმარიუმის გეგმის ჩაშლას. მოკავშირეების ძალები ვარაუდობდნენ, რომ ბოლშევიზმი დროებითი საფრთხე იყო და არ სურდათ მათი ტრადიციული მოკავშირის, რუსეთის დასუსტება. ისინი აღშფოთდნენ, როცა პილსუდსკიმ უარი განაცხადა თეთრგვარდიელებისთვის მხარი დაეჭირა, აქედან გამომდინარე, მათთვის პილსუდსკი წარმოადგენდა არასანდო ლიდერს, ხოლო მისი გეგმები კი მათვის არარეალური იყო და პოლონეთს მოუწოდეს, რომ ტერიტორიული გაფართოება, მხოლოდ პოლონელებით დასახლებული ტერიტორიებით შემოფარგლულიყო. ლიტველებმა, რომლებმაც 1918 წელს დამოუკიდებლობის აღდგენა შეძლეს, უარი განაცხადეს გაერთიანებაზე; უკრაინელებს, რომლებსაც, ასევე, სურდათ დამოუკიდებლობის მიღება, შიშობდნენ, რომ პოლონელებს, შესაძლოა, ისევ დაემორჩილებინათ ისინი; ბელარუსებს, რომლებსაც არ ჰქონდათ ჩამოყალიბებული ეროვნული ცნობიერება, არ იყვნენ დაინტერესებული არც დამოუკიდებლობის მიღებით და არც პილსუდსკის მიერ შემოთავაზებულ კავშირში გაწევრიანებით. პილსუდსკის შანსებს ასევე ხელს უშლიდა, პირველი მსოფლიო ომამდე არსებული მთელი რიგი ომები და სასაზღვრო კონფლიქტები მეზობლებს შორის — პოლონეთ-საბჭოთა რუსეთის ომი, პოლონეთ-ლიტვის ომი, პოლონეთ-უკრაინის ომი და ასევე სასაზღვრო კონფლიქტი პოლონეთსა და ჩეხოსლოვაკიას შორის. პილსუდსკის იდეას მოწინააღმდეგეები თვითონ პოლონეთიშიც გამოუჩნდნენ, სადაც ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ლიდერმა, რომან დმოვსკიმ გამოთქვა სურვილი მონოეთნიკური პოლონეთის შექმნის შესახებ, სადაც უმცირესობის ასიმილაცია უნდა მომხადარიყო. უამრავი პოლონელი პოლიტიკოსი, მათ შორის დმოვსკი, ეწინააღმდეგებოდა მულტიკულტურალური ფედერაციის შექმნის იდეას, ისინი მიისწრაფვოდნენ ერთიანი და მონოეთნიკური პოლონეთის შექმნისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი მკლევარი თანხმდება პილსუდსკის მიერ შემუშავებული ფედერაციის დემოკრატიულიულობაზე, დანარჩენები მას სკეპტიციზმით განიხილავენ. ამ მოსაზრებას ამყარებს ის მოვლენა, რომ 1926 წლის მაისის გადატრიალების შემდგომ, პილსუდსკი ფლობდა სრულ დიქტატორულ ძალაუფლებას. უკრაინელი ისტორიკოსების უმრავლესობა უარყოფითად განიხილავს, პილსუდსკის მიერ შემოთავაზებულ გეგმას. ისტორიკოსი ალექსანდრე დერბაჩოვი ვარაუდობს, რომ ფედერაცია შექმნიდა დიდ პოლონეთს, რომელშიც სხვის ინტერესებს ნაკლები ყურადღება მიექცეოდა. ზოგიერთი ისტორიკოსი ფიქრობს, რომ პილსუდსკი, რომელიც ამტკიცებდა რომ „ა 1000 რ შეიძლება დამოუკიდებელი პოლონეთი, დამოუკიდებელი უკრაინის გარეშე“, შესაძლოა, მიზნად რუსეთისაგან უკრაინის გამოყოფას უფრო ისახავდა ვიდრე უკრაინელების კეთილდღეობას. პილსუდსკიმ უყოყმანოდ გადაწყვიტა პოლონური საზღვრების გალიციასა და ვოლინიამდე გაფართოვება, ასევე მანდ არსებული, უკრაინული მოსახლეობის თვითგამორკვევის მცდელობის შეფერხება. გალიცია და ვოლონია წარმოადგენდა სადავო ტერიტორიას, მდინარე ბუგის აღმოსავლეთით, რომელიც, ასევე, შეიცავდა პოლონურ უმცირესობას (პოლონური უმრავლესობა არსებობდა ძირითადად ქალაქებში, როგორიცაა ლვოვი, რომელიც უკრაინული სასოფლო უმრავლესობით იყო გარშემორტყმული). პოლონეთის მომავალი საზღვრების დადგენისას, პილსუდსკიმ განაცხადა: „ყველაფერი რისი მოპოვებაც შეგვიძლია დასავლეთით, დამოკიდებულია ანტანტაზე, რომელმაც, შესაძლოა, მოინდომოს გერმანიის შესუსტება“, ხოლო აღმოსავლეთით „აქ არის კარები, რომელიც იღება და იკეტება, და ეს დამოკიდებულია იმაზე, თუ ვინ აიძულებს მათ გააღოს და რამდენად შორს“. პოლონეთს სურდა ესარგებლა, აღმოსავლეთით არსებული ქაოსით და ძალები აღმოსავლეთისაკენ მიმართა. მეორე მხრივ, პოლონეთ 4e7 არ სურდა დასავლეთის ინტერვენცია რუსეთის სამოქალაქო ომში და მათ არც რუსეთის დაპყრობის სურვილი ამოძრავებდათ. წარუმატებლობა[რედაქტირება | წყაროს ff8 რედაქტირება] პოლონეთ-საბჭოთა რუსეთის ომის (1919-21) შემდგომ, პილსუდსკის კონცეფციამ ცენტრალური და აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნების ფედერალიზაციის შესახებ, რომელიც პოლონეთ-უკრაინის ღერძს ეფუძვნებოდა, რეალიზაციის შანსი დაკარგა. პილსუდსკის შემდგომი გეგმა, ახალი ფედერაცის ან ალიანსის შექმნის შესახებ, ბალტიის და ბალკანეთის ქვეყნებს მოიცავდა. ეს გეგმა ცენტრალური ევროპის ქვეყნების: პოლონეთის, ჩეხოსლოვაკიის, უნგრეთის, სკანდინავიის და ბალტიისპირა ქვეყნების, იტალიის, რუმინეთის, ბულგარეთის, იუგოსლავიისა და საბერძნეთის გაერთიანებას ითვალისწინებდა. ეს იდეა არა მხოლოდ ბალტიიდან შავ ზღვამდე ტერიტორიას მოიცავდა, არამედ ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ, არქტიკის ოკეანიდან ხმელთაშუა ზღვამდეც ვრცელდებოდა. პოლონეთს უკვე აღარ ენდობოდა ჩეხოსლოვაკია და ლიტვა; მიუხედავად იმისა, რომ პოლონეთს კარგი ურთიერთობები ჰქონდა სხვა ქვეყნებთან, მათი ურთიერთობა სულ უფრო იძაბებოდა მეზობელ სახელმწიფოებთან, რაც პრაქტიკულად შეუძლებელს ხდიდა ცენტრალურ ევროპაში შექნილიყო ერთიანი დიდი ბლოკი, სადაც ყველა ერთმანეთისადმი კარგი ურთიერთობის შენარჩუნებას შეძლებდა. საბოლოოდ, შესაძლო ფედერაციის ტერიტორიაზე, მხოლოდ პოლონეთ-რუმინეთის სამხედრო ალიანსი ჩამოყალიბდა. 1935 წელს, პილსუდსკის გარდაიცვალების შემდგომ, მისი კონცეფცია აიტაცა მის მიერ დანიშნულმა, პოლონეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა იოზეფ ბეკმა, მისი შემოთავაზებით, 1930-იანებში „მესამე ევროპამ“ (პოლონეთის, რუმინეთისა და უნგრეთის კავშირმა) შეძლო მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე ტერიტორიების გაფართოება შეძლო. მეორე მსოფლიო ომი და შემდგომი პერიოდი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება] „ცენტრალური ევროპის კავშირის“ შექმნის კონცეფცია, მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, პოლონეთის დევნილობაში მყოფი მთავრობის ლიდერის, ვლადისლავ სიკორსკის მიერაც განიხილებოდა. იდეის განხორციელების პირველი ნაბიჯი 1942 წელს, საბერძნეთის, იუგოსლავიის, პოლონეთისა და ჩეხოსლოვაკიის მთავრობებს შორის არსებული დისკუსიებით დაიწყო. დიალოგი მიზნად ისახავდა ერთიანი ბერძნულ-იუგოსლავიური და პოლონურ-ჩეხოსლოვაკიური ფედერაციების ჩამოყალიბებას, რომელიც, საბოლოოდ, საბჭოთა კავშირის ინიციატივით ჩაიშალა. კონფეცფიის სხვა ფორმები XX-ის ბოლოდან XXI-მდეც არ კარგავდა აქტუალობას, რომლებიც არ იყო პოლონეთის მიერ მართული, თუმცა პოლონეთის მოსაზღვრე ქვეყნები გეგმას ისევ იმპერიალისტურ იდეად განიხილავდნენ. ვარშავის პაქტის გაუქმების შემდგომ, 1999 წელს პოლონეთი, უნგრეთი და ჩ 1000 ეხეთის რესპუბლიკა ნატოში გაწვრიანდნენ, რაც გზას უხსნიდა სხვა პოსტსაბჭოთაკავშირის ქვეყნებს ნატოში გაწევრიანებისთვის. ამას მოჰყვა 2004 წელს ბულგარეთის, ესტონეთის, ლიტვის, ლატვიის, რუმინეთისა და სლოვაკეთის გაწევრიანებაც. ნატოში გაწევრიანებით, ასევე, დაინტერესდა უკრაინა, ვიქტორ იუშჩენკოს პრეზიდენტობის პერიოდში, მაგრამ ვიქტორ იანუკოვიჩის ადმინისტრაციას არ ჰქონდა ნატოში გაწევრიანების მსგავსი ინტერესი. 2004 წელს პოლონეთი, ჩეხეთი, სლოვაკეთი, უნგრეთი და ბალტიისპირა ქვეყნები გაწევრიანდნენ ევროკავშირში; 2007 წელს —რუმინეთი და ბულგარეთი; 2013 წელს კი — ხორვატია. 2011 წლის, 12 მაისს ვიშეგრადის წევრმა ქვეყნებმა (პოლონეთი, ჩეხეთი, სლოვაკეთი და უნგრეთი) ფორმალურად გამოაცხადეს პოლონეთის მეთაურობით, ერთიანი სამხედრო დაჯგუფების შექმნის იდეა. 2016 წელს სამხედრო დაჯგუფება იქნება დამოუკიდებელი ძალა, რომელიც არ დაექვემდებარება ნატოს. 2013 წელს ნატოს სწრაფი რეაგირების ძალების ეგიდით, მათ დაიწყეს საერთო სამხედრო წვრთნები. ზოგიერთი მკლევარი მიიჩნევს, რომ ეს არის პირველ ნაბიჯი ცენტრალური ევროპის ქვეყნებს შორის თანამშრომლობისთვის. უკრაინაში არსებული კრიზისიდან გამომდინარე, განიხილება ინტერმარიუმის ალიანსური სისტემის ჩამოყალიბება, რომელსაც უკვე აქვს აშშ-ს მხარდაჭერა, როგორც რუსეთის მიმართ მიმართული, აღმოსავლეთ ევროპაში არსებული საპირწონე. აშშ-ის ევროპის ჯარების მეთაურმა, გენერალ-ლეიტენანტ ბენ ჰოდჯესმა განაცხადა ახალი ინტერმარიუმის შექმნის ან მისი მცირე ეტაპის დაწყების შესახებ. ეს იქნება ერთობა, რომელიც დაძლევს რუსეთიდან მომდინარე საფრთხეებს, გავრცელდება ბალტიის ზღვიდან, პოლონეთის გავლით და რუმინეთის და ბუ 1000 ლგარეთის საშუალებით მიაღწევს შავ ზღვამდე. ეს უნდა იყოს რუსეთისთვის სინგალი, რომ რაც არ უნდა მოხდეს უკრაინაში, მის შემდეგ იქნება ქვეყნების ხაზი, რომელიც გამოიწვევს ალიანსს. 2015 წლის, 6 აგვისტოს, პოლონეთის პრეზიდენტმა ანჯეი დუდამ, საინაგურაციო გამოსვლაზე, განაცხადა ცენტრალური და აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნების რეგიონალური ალიანსის შექმნის იდეა, რომელიც დაფუძნებული იქნება ინტერმარიუმის კონცეფციაზე. ასევე იხილეთ[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება] ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება] - Janusz Cisek, Kilka uwag o myśli federacyjnej Józefa Piłsudskiego, Międzymorze – Polska i kraje Europy środkowo-wschodniej XIX-XX wiek (Some Remarks on Józef Piłsudski's Federationist Thought, Międzymorze — Poland and the East-Central European Countries in the 19th–20th Centuries), Warsaw, 1995. - Marek Jan Chodakiewicz, Intermarium: The Land between the Black and Baltic Seas (Transaction Publishers) New Brunswick, NJ. 2012. - *Marian Kamil Dziewanowski, "Polski pionier zjednoczonej Europy" ("A Polish Pioneer of a United Europe"), Gwiazda Polarna (Pole Star), vol. 96, no 19 (September 17, 2005), pp. 10–11. - M.K. Dziewanowski, Czartoryski and His Essai sur la diplomatie, 1971, ASIN: B0072XRK6. - M.K. Dziewanowski, Joseph Pilsudski: a European Federalist, 1918–1922, Stanford, Hoover Institution, 1979. - Peter Jordan, Central Union of Europe, introduction by Ernest Minor Patterson, Ph.D., President, The American Academy of Political and Social Science, New York, Robert M. McBride & Company, 1944. - Jonathan Levy, The Intermarium: Madison, Wilson, and East Central European Federalism, ISBN 1-58112-369-8, 2006 [1] - Sławomir Łukasiewicz, Trzecia Europa: Polska myśl federalistyczna w Stanach Zjednoczonych, 1940–1971 (Third Europe: Polish Federalist Thought in the United States, 1940–1971), Warsaw, Institute for National Remembrance (Instytut Pamięci Narodowej), 2010, ISBN 978-83-7629-137-6. - Anna Mazurkiewicz (University of Gdańsk), review of Sławomir Łukasiewicz, Trzecia Europa: Polska myśl federalistyczna w Stanach Zjednoczonych, 1940–1971, in Polish American Studies: A Journal of Polish American History and Culture, Published by the Polish American Historical Association, vol. LXVIII, no. 1 (Spring 2011), ISSN 0032-2806, pp. 77–81. - Piotr Okulewicz, Koncepcja "miedzymorza" w myśli i praktyce politycznej obozu Józefa Piłsudskiego w latach 1918–1926 (The Concept of Międzymorze in the Political Thought and Practice of Józef Piłsudski's Camp in the Years 1918–1926), Poznań, 2001, ISBN 83-7177-060-X. - Antoni Plutynski, We Are 115 Millions, with a foreword by Douglas Reed, London, Eyre & Spottiswoode, 1944. - David J. Smith, Artis Pabriks, Aldis Purs, Thomas Lane, The Baltic States: Estonia, Latvia and Lithuania, Routledge (UK), 2002, ISBN 0-415-28580-1 Google Print, p.30 (also available here). სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება] - ↑ Aviel Roshwald, "Ethnic Nationalism and the Fall of Empires: Central Europe, the Middle East and Russia, 1914–1923", Routledge (UK), 2001, ISBN 0-415-17893-2, p. 37 - ↑ Richard K Debo, Survival and Consolidation: The Foreign Policy of Soviet Russia, 1918-192, McGill-Queen's Press, 1992, ISBN 0-7735-0828-7, p. 59. - ↑ James H. Billington, Fire in the Minds of Men, Transaction Publishers, ISBN 0-7658-0471-9, p. 432 - ↑ Andrzej Paczkowski, "The Spring Will Be Ours: Poland and the Poles from Occupation to Freedom", Penn State Press, 2003, ISBN 0-271-02308-2, p. 10 - ↑ David Parker, The Tragedy of Great Power Politics, W. W. Norton & Company, 2001, ISBN 0-393-02025-8, p.194 - ↑ Mark Hewitson, Matthew D'Auria Europe in Crisis: Intellectuals and the European Idea, 1917-1957 2012 Page 191 "... of the other national movements that had found themselves included in Piłsudski's project, especially the Lithuanians. ... The somewhat nostalgic image of 'Intermarium', the land of cultural and historical diversity destroyed by the wave of " - ↑ Miloslav Rechcígl, Studies in Czechoslovak history Czechoslovak Society of Arts and Sciences in America - 1976 Volume 1 - Page 282 "This new policy, which was labeled the Intermarium, or Third Europe Project, called for the establishment of ..." - ↑ Fritz Taubert Mythos München: 2002 page ff6 351 "... range détente with Germany and in the chance of creating a Polish-led "Third Europe" or "Intermarium" as illusory." - ↑ Tomasz Piesakowski, Akcja niepodległościowa na terenie międzynarodowym, 1945-1990, 1999, p. 149: "... przyjmując łacińskie określenie 'Intermarium' (Międzymorze). Podkreślano, że 'Intermarium' to nie tylko pojęcie obszaru geopolitycznego zamieszkanego przez 16 narodów, ale idea wspólnoty wszystkich wolnych narodów tego obszaru." - ↑ "Józef Pilsudski, Polish revolutionary and statesman, the first chief of state (1918–22) of the newly independent Poland established in November 1918." (Józef Pilsudski in Encyclopedia Britannica) "Released in November 1918, [Piłsudski] returned to Warsaw, assumed command of the Polish armies, and proclaimed an independent Polish republic, which he headed." (Piłsudski, Joseph in Columbia Encyclopedia) - ↑ Timothy Snyder, Covert Polish missions across the Soviet Ukrainian border, 1928–1933 (p.55, p.56, p.57, p.58, p.59, in Cofini, Silvia Salvatici (a cura di), Rubbettino, 2005). Timothy Snyder, Sketches from a Secret War: A Polish Artist's Mission to Liberate Soviet Ukraine, Yale University Press, 2005, ISBN 0-300-10670-X, (p.41, p.42, p.43) - ↑ "Pilsudski hoped to build not merely a Polish nation state but a greater federation of peoples under the aegis of Poland which would replace Russia as the great power of Eastern Europe. Lithuania, Belorussia and Ukraine were all to be included. His plan called for a truncated and vastly reduced Russia, a plan which excluded negotiations prior to military victory." Richard K Debo, Survival and Consolidation: The Foreign Policy of Soviet Russia, 1918–1992, Google Print, p. 59, McGill-Queen's Press, 1992, ISBN 0-7735-0828-7. - ↑ "Pilsudski's program for a federation of independent states centered on Poland; in opposing the imperial power of both Russia and Germany it was in many ways a throwback to the romantic Mazzinian nationalism of Young Poland in the early nineteenth century." James H. Billington, Fire in the Minds of Men, p. 432, Transaction Publishers, ISBN 0-7658-0471-9 - ↑ Oleksa Pidlutsky, "Figures of the 20th century. Józef Piłsudski: the Chief who Created a State for Himself," Zerkalo Nedeli (the Mirror Weekly), Feb. 3–9, 2001, available online in Russian and in Ukrainian. - ↑ Roman Szporluk, Imperiia ta natsii, Kiev, Dukh i Litera, 2001, ISBN 966-7888-05-3, section II (უკრაინული) - ↑ Intermarium Alliance – Will the idea become reality?. წაკითხვის თარიღი: 2015-11-01. - ↑ Between Imperial Temptation And Anti-Imperial Function In Eastern European Politics: Poland From The Eighteenth To Twenty-First Century. Andrzej Nowak. Accessed September 14, 2007.


წავი წავი (ლათ. Lutra lutra) — მტაცებელი ძუძუმწოვარი კვერნისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 55-95 სმ, მასა 6-10 კგ. ზოგჯერ მათი წონა 17 კგ აღწევს.[1][2] ზურგის მხარე მუქი მურა აქვს, მუცელი ღია, ვერცხლისფერი. გავრცელებულია ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ-დასავლეთ აფრიკაში. საქართველოში თითქმის ყველგან გვხვდება. ვერტიკალურად 2300 მ-მდე აღწევს. არჩევს ტყის მდინარეების სანაპიროებს, უფრო ნაკლებად ტბებს. კარგად ცურავს და ყვინთავს. იკვებება თევზებით, ბაყაყებით, წყლის მემინდვრიებით, კიბოსნაირებით, ჭიებით, ფრინველებით, მათი მართვეებით. მაკეობა 8-10 კვირას გრძელდება. 2 წელიწადში ერთხელ შობს სამ ნაშიერს. ბეწვი ძალზე ლამაზი და გამძლეა. ლიტერატურა [რედაქტირება] - ავალიანი რ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, გვ. 285, თბ., 1987 წელი. სქოლიო [რედაქტირება]


text: თეგები ჯერ არავის არ დაუწერია, თუ რა თემაზეა ეს ანდაზა. იყავი პირველი და გვითხარი ერთი, მაქსიმუმ ორი სიტყვით, თუ რა თმეაზეა ეს ანდაზა, რას გვასწავლის, რას ეხება ის. სხვა ანდაზები ამავე თემაზე ამ ეტაპზე, მსგავსი თემაზე სხვა ანდაზების მოძიება ვერ ხერხდება, რადგან ამ ანდაზას არ აქვს მინიჭებული არცერთი თეგი, რის მიხედვითად შეიძება მოხდეს სხვა ანდაზების მოძებნა. გვითხარით, რა თემაზეა, რას ეხება ეს ანდაზა და მსგავს თემებზე აღმოჩენილი სხვა ანდაზების შემთხვევაში, სისტემა მათ ავტომატურად შემოგთავაზებთ.


779.00₾ -7 დღე -12:-16:-08 მიკროტალღური ღუმელს PANASONIC NN-SM221WZTE276 - 1 წლიანი გარანტიით გთავაზობთ მიკროტალღური ღუმელს + საჩუქრად დანების ნაკრები PANASONIC NN-SM221WZTE276 - 1 წლიანი გარანტიით და მიტანის სერვისით მთელი საქართველოს მასშტაბით.მართვის ტიპი:ელექტრონული/მექანიკური, მიკროტალღურის სიმძლავრე: 1000 W. შეიძინეთ ჩვენთან ყველაზე დაბალ ფასად! მოდელი:NN-SM221WZTE276 • მართვის ტიპი: ელექტრონული/მექანიკური • მიკროტალღურის სიმძლავრე: 1000 W • მოცულობა: 30 ლ • ავტომატური გამოცხობა • ინვერტორული ძრავა • კომბინირებული რეჟიმი (მიკროტალღური + გრილი) • ბავშვებისთვის დაბლოკვის ფუნქცია • აუტო-მენიუ, 14 რეცეპტი (რუსული) • მბრუნავი მაგიდის დიამეტრი 340 მმ • შიდა საფარი: უჟანგავი ფოლადი საჩუქრად BASS-ის დანების ნაკრები https://www.swoop.ge/ge/offers/239147


შეუზღუდავი უფლებების მქონე თავისუფალი აგენტი დუაიტ ჰოვარდი აქტიურად განიხილავს "გოლდენ სტეიტში" გადასვლის ვარიანტს და დიდი შანსია ზაფხულში სწორედ ოკლენდურ კლუბთან გააფორმოს გრძელვადიანი კონტრაქტი - ინფორმაციას ავრცელებს Los Angeles Daily News. ნბა-მ 2012-13 წლების სეზონის საუკეთესო კალათბურთელებით შედგენილი სიმბოლური ხუთეულები გამოავლინა. რეგულარულის MVP ლებრონ ჯეიმსი გახდა ერთადერთი მოთამაშე, რომელმაც 119 ამერიკელი და კანადელი ჟურნალისტის გამოკითხვაში: "ვის შეიყვანდით წლის საუკეთესო სიმბოლურ ხუთეულში"? ხმათა მაქსიმალური რაოდენობა დააგროვა. ანა ტატიშვილს საფრანგეთის ღია პირველობის წილისყრისას ძალიან არ გაუმართლა. ქართველ ჩოგბურთელი საწყის რაუნდშივე მსოფლიოს პირველ ჩოგან და “როლან გაროსზეც” პირველ ნომრად განთესილ ამერიკელ სერენა უილიამსს გადეყარა, რამაც მისი გამარჯვების შანსები მინიმუმამდე დაიყვანა. 24 მაისს, “კოპა ლიბერტადორესზე” ერთმანეთს “ტიხუანა” და “ატლეტიკო მინეირო” დაუპირისპირდნენ (2:2). რონალდინიომ კიდევ ერთი ლამაზი მომენტი დაუტოვა საფეხბურთო ისტორიას... მადრიდის “რეალის” მარცხენა მცველმა ჯერაც არ იცის, როგორ ამოტრიალდება მისი ბედი ზაფხულში. ფაბიო მადრიდულ გრანდში 2011 წელს 30 მილიონი ევროს სანაცვლოდ მოვიდა, თუმცა ძირითადში ადგილის დამკვიდრება ვერ შეძლო “მანჩესტერ იუნაიტედის” ახალი მთავარი მწვრთნელი, დევიდ მოიესი “ოლდ ტრაფორდზე” “ევერტონის” ერთ-ერთი ლიდერის, მარუან ფელაინის გადაყვანას აპირებს. დასრულდა საკალათბურთო სუპერლიგის ფინალური სერიის მე-3 შეხვედრა, რომელსაც სპორტის სასახლემ უმასპინძლა. “შსს აკადემიამ” 74:67 დაამარცხა რეგულარული პირველობის გამარჯვებული “ოლიმპი” და სერიაში 2:1 დაწინაურდა. აღნიშნულიდან გამომდინარე, “შსს აკადემიას”, ჩემპიონობამდე ერთი მოგებაღა დარჩა. შეგახსენებთ, რომ სერია სამ მოგებამდე გრძელდება. საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები მომავალი ამხანაგური თამაშებისთვის მზადებას სფფ-ის ტექნიკურ ცენტრ „ბასაზე“ აგრძელებს. ფეხბურთელები ბაზაზე ჯერ არ ცხოვრობენ და ყოველდღიურ ვარჯიშებზე სახლებიდან დადიან.


"ბარბაროსები" წლეულს ივნისის ტესტების წინ ორ მატჩს გამართავენ დუბლინში, "ავივა სთედიუმზე" ყველაზე პრესტიჟული ევროპული ტურნირის, "ჰაინეკენის თასის" ფინალი გაიმართება კარმელო ენტონიმ და "ნიუ იორკმა" "ინდიანასთან" სერიის გადარჩენა განიზრახეს 20 მაისს სუპერლიგაში ფინალური სერია დაიწყება "ატლეტიკოს" მთავარი მწვრთნელი ესპანეთის თასის ფინალში მადრიდის "რეალთან" გამარჯვებით გამოწვეულ სიხარულს არ მალავდა "მანჩესტერ სიტის" თავდამსხმელმა "მონაკოს" შეთავაზება უარყო და კარიერის გაგრძელების ვარიანტად "იუვენტუსს" განიხილავს "მონაკოს" მთავარმა მწვრთნელმა იმ ამოცანებზე ისაუბრა, რაც გუნდს მომდევნო სეზონში ექნება "სანტოსის" ვიცე-პრეზიენტმა ოდილიო როდრიგესმა ნეიმარის "ბარსელონაში" შესაძლო გადასვლის შესახებ ისაუბრა


text: ქუთაისის მერიასთან აქციის მონაწილეებსა და პოლიციას შორის დაპირისპირება მოხდა ქუთაისის მერიასთან ხმაური იყო. აქციის მონაწილეებმა, რომლებიც გავრცელებულ ფარულ ჩანაწერს აპროტესტებდნენ, ქუთაისის მერთან შეხვედრა მოითხოვეს. უარის შემდეგ კი მერიასთან წარწერის გაკეთება სცადეს, რისი უფლებაც სამართალდამცველებმა არ მისცეს. აქციის მონაწილეების თქმით, მათ სურდათ გაეკეთებინათ წარწერა - "ბერა სატანა" და ამ ფორმით გამოეხატათ პროტესტი. დაპირისპირებამდე მერიასთან აქცია გაიმართა, სადაც მონაწილეებმა ვადამდელი არჩევნები, პოლიტპატიმრების გათავისუფლება და პრემიერ-მინისტრის გადადგომა მოითხოვს.


დაწყობა Dianabol & HGH ნარჩენები ფული? [დოზები, უპირატესობები & გვერდითი მოვლენები] მთავარი / Dianabol / დაწყობა Dianabol & HGH ნარჩენები ფული? [დოზები, უპირატესობები & გვერდითი მოვლენები] 2. დაწყობა Dianabol და HGH 3. Cycles და დოზა 4. განმარტება სტეროიდების 7. ადამიანის ზრდის ჰორმონი 8. გვერდითი მოვლენები HGH აერთიანებს Dianabol და HGH ჭკვიანი ნაბიჯი bodybuilders? ბევრი bodybuilders გვინდა გაზრდის მჭლე სხეულის მასის და განმარტება, უფრო კუნთების ძალა და გამძლეობა და გამოჩენა მყოფი “ამოღებული.” ზოგიერთი სპორტსმენი აღმოჩნდა გამოყენების სტეროიდული Dianabol და PED HGH ერთად. ეს სტატია შეაჯამებს ყველაზე up-to-date ინფორმაციას, როგორც თითოეული ამ სტეროიდები და შეისწავლონ ერთობლივი სარგებელი და შესაძლო გვერდითი ეფექტი დაწყობა მათ ერთად. ყიდვა D-Bal ონლაინ აქ. დაწყობა Dianabol და HGH “დაწყობა” ან გამოყენებით ანაბოლური სტეროიდული Dianabol ერთად ჰორმონი HGH უკვე აჩვენა, რომ აქვს სინერგიული ეფექტი მიმავალი მაქსიმიზაციის კუნთების ზრდის და ცხიმის დაკარგვას. რისკი და სარგებელი შედარებით პოტენციური გვერდითი მოვლენები წინააღმდეგ შესაძლო სარგებელი სიფრთხილით უნდა მოხდეს ვინმეს იმის გათვალისწინებით, ამ ძლიერი კომბინაცია. Cycles და დოზა ტიპიური დაწყობა Dianabol და HGH როგორც წესი, მოიცავს დაწყებული დოზა Dianabol დან 30 to 50 მგ დღეში 4 to 6 კვირის ერთად დოზა 3 to 6 სე HGH დღეში ხუთი დღის განმავლობაში ორი დღის off. ქვემოთ მოცემული ცხრილი ეხმარება ავარია, რაც ციკლი ამ ორ ნივთიერებების შეიძლება გამოიყურებოდეს. ნივთიერება დოზირება განრიგი Dianabol 30-50 მგ დღეში 4-6 კვირის HGH 3 to 6 სე დღეში 5 დღე 2 დღის off განმარტება სტეროიდების სტეროიდების ორგანული ნაერთები, რომლებიც ბუნებრივად მოხდეს ორგანიზმში. არსებობს სამი ძირითადი ტიპის სტეროიდების: გლუკოკორტიკოიდები, Mineralocorticoids და androgens. გლუკოკორტიკოიდები, როგორიცაა კორტიზოლის აქვს ანთების საწინააღმდეგო და იმუნოსუპრესიული თვისებები. მინერალური Corticoids როგორიცაა ალდოსტერონის დახმარება კონტროლის წყალი და ელექტროლიტური ბალანსის. Definition of Anabolic Steroids – The term “ანაბოლური” refers to the general class of steroids that build up organs and tissues by stimulating growth and thus increasing muscle mass. Dianabol მეტაბოლიზდება ღვიძლში და გამოიყოფა თირკმელებით. ამერიკის შეერთებულ შტატებში Dianabol არის განრიგი 3 Drug, რაც იმას ნიშნავს, რომ მას აქვს გაკეთებული მიღებული სამედიცინო გამოყენების და არის ხელმისაწვდომი prescription მხოლოდ. პოტენციური საერთო და სერიოზული გვერდითი მოვლენები of Dianabol ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული გვერდითი მოვლენები Dianabol არის გინეკომასტია, რომელიც პათოლოგიური გაფართოების მამრობითი breasts. ეს ხდება იმიტომ, აღების Dianabol, რომელიც არის წარმოებული ტესტოსტერონის, ზრდის საერთო დონის ტესტოსტერონის იწვევს ჰორმონალური დისბალანსი, რომელიც იწვევს სხეულის გარდაქმნას ტესტოსტერონის ქალი ჰორმონი estrogen. სხვა საერთო გვერდითი ეფექტი Dianabol არის მძიმე წყლის შეკავება და შეშუპება ასევე იმის გამო, გაიზარდა დონეზე estrogen. ასევე, ტოქსიკური ეფექტი შეიძლება შეიცავდეს ჰიპერტონიის განვითარებას, რომელიც შეიძლება გამოიწვიოს პარალიზის, გულის შეტევა და კიდევ სიბრმავე. Dianabol ასევე შეუძლია გამოიწვიოს აკნე და ზრდის წარმოების დიჰიდროტესტოსტერონი რომელიც არის ჰორმონი, რომელიც აარიდოს თმის ფოლიკულებს, რომელიც predisposes რომ მამაკაცური ტიპის თმის ცვენა. ღვიძლის ტოქსიკურობა არის ერთ-ერთი ყველაზე საშიში პოტენციური გვერდითი მოვლენები Dianabol რომელიც კლასიფიცირდება როგორც C17-Alpha alkylated ზეპირი ანაბოლური სტეროიდული. ეს ნიშნავს, რომ იგი მეტაბოლიზდება ღვიძლში, თუმცა ძირითადად უცვლელი და ასე შეიძლება გამოიწვიოს ღვიძლის ტოქსიკურობა, ღვიძლის კიბოს და კიდევ ღვიძლის უკმარისობა. კიდევ ერთი ძალიან შემაშფოთებელი და პოტენციურად სახიფათო გვერდითი ეფექტი ზრდა LDL (ცუდი) ქოლესტერინის დონე და შემცირება HDL (კარგი) ქოლესტერინის დონის ორივე რომლებიც რისკის ფაქტორები ჰიპერტენზიის, გულის შეტევები, გულის დაავადება და პარალიზის. გარდა ამისა,, ზოგიერთ იშვიათ შემთხვევებში , მას შემდეგ, რაც გამოიყოფა თირკმელებით, Dianabol გამოყენება შეიძლება გამოიწვიოს რა ჰქვია დაშორება სეგმენტური გლომერულოსკლეროზი (FSGS) რომელიც ნაწიბურების ფარგლებში თირკმელებში, რომელიც გამოიწვია თირკმლის უკმარისობა. ფსიქოლოგიური გვერდითი მოვლენები Dianabol შეიძლება შეიცავდეს შეტევებით აგრესია, პარანოია, დეპრესია და რა ხშირად უწოდებენ “Roid გაბრაზება.” Dianabol უკვე ნაპოვნი კვლევების შეამციროს სპერმის რაოდენობა, შეამციროს სპერმის მოძრაობის და გამოიწვიოს სხვადასხვა სპერმის დარღვევები. ადამიანის ზრდის ჰორმონი ადამიანის ზრდის ჰორმონი (HGH) რომელიც ასევე დაასახელა Somatotrotropin იწარმოება და საიდუმლოებით ჰიპოფიზის ტვინში. იგი შედგება 191 ამინომჟავების და მისი ნორმალური ფუნქცია სტიმულირება ზრდის ყველა სფეროებში ორგანო. რეკომბინანტული ფორმა HGH არის შესაძლებელი, როგორც prescription ნარკოტიკების და გამოიყენება მკურნალობა ბავშვებში ზრდის დარღვევები და მოზარდთა ზრდის ჰორმონის დეფიციტის. ეს არის “სტრესის ჰორმონის” რომელიც იწვევს იზრდება სისხლში გლუკოზის და თავისუფალი ცხიმოვანი მჟავების. ადამიანის ზრდის ჰორმონი ზრდის მჭლე კუნთების მასა, ამცირებს ცხიმის მასა და შეიძლება ხელი შეუწყოს დაზიანება წინააღმდეგობის. იგი ასევე ხელს უწყობს სწრაფი კუნთების სარემონტო და ზრდის უნარი “ახსნას” სწრაფად დაზიანება და დაღლილობის. HGH ზრდის მეტაბოლური კურსი და აძლიერებს ენერგეტიკულ დონეზე. იგი ხშირად გამოიყენება კომბინაციაში ანაბოლური სტეროიდები გასაზრდელად ძალა და გამძლეობა. გვერდითი მოვლენები HGH სერიოზული გვერდითი მოვლენები HGH მოიცავს ინსულინის წინააღმდეგობის, შაქრიანი დიაბეტი, ჰეპატიტი, თირკმლის მწვავე უკმარისობა, gynecomastia, ერთობლივი stiffness და გასქელება ყბის, თითების და სიმაღლეზე. მას ასევე შეუძლია გამოიწვიოს სითხის შეკავება, ზრდა სისხლში ტრიგლიცერიდების დონის და მაჯის გვირაბის სინდრომი. Dianabol და HGH ორივე დახმარებას გაზრდის მჭლე კუნთების მასა, გამძლეობა და ძალა, ხოლო მცირდება სხეულის ცხიმის, დაღლილობის და დაზიანებები. როდესაც stacked ერთად ისინი მოქმედებენ synergistically, რომ მაქსიმალურად კუნთების ზრდის და ცხიმის დაკარგვას. მოვლა უნდა იქნას მიღებული, რათა იცოდეს საფრთხეებისა და შესაძლო სერიოზული შედეგები ორივე ტიპის სტეროიდების.


მირიან გამრეკელაშვილი - ხელისუფლება აცხადებს, რომ სახელმწიფოებრიობაზე მაღლა საპატრიარქოს სურვილები დგას ინტერვიუ - 2014-01-03 19:17:43 2013 წელს პოლიტიკურ სივრცეში მთავარ მოთამაშედ საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია იქცა. მართალია,მისი ძალა და როლი სხვა წლებშიც ჩანდა, მაგრამ წელს პირდაპირ გაცხადდა ეკლესიის აღმატებულება ყველა სხვა ინსტიტუციაზე. იგი საზღვრავდა პრიორიტეტებს, ორიენტაციას, ფასეულობებს, კანონებს, ადამიანების ბედს და ა.შ . ამ ფასეულობებზე, ფაქტებზე, მოვლენებზე თვალის გადავლებით როგორ შთაბეჭდილებას ტოვებს აღნიშნული მოთამაშე? როგორი ამინდი შექმნა მან საქართევლოში 2013 წელს? ხსენებულ საკითხებს მიმოიხილავს newpres.ge-ს სტუმარი თეოლოგი, მირიან გამრეკელაშვილი. - ამ კუთხით მართლაც გამორჩეული იყო ეს წელი. რა თქმა უნდა, ეკლესიას როგორც ინსტიტუციას, პოლიტიკური მისწრაფებები და გავლენა არც წინა წლებში აკლდა, მაგრამ ამ წელს მან მოახდინა ყველა თავისი აქტივობის ერთ მთლიან ჯაჭვად დალაგება და მულტიფლიცირება. საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქს და, აქედან გამომდინარე, მის გარემოცვას, ყოველთვის გააჩნდა მიმდინარე მოვლენების თავისებური აღქმა. ასე იყო წლის მთავარ მოვლენებთან დაკავშირებითაც. საქართველოს საპატრიარქომ მომხდარი პოლიტიკური ცვლილებები არა მოქალაქეთა, არამედ საკუთარი აქტივობის შედეგად ჩათვალა და ასეც წარმოაჩინა. უფრო მეტიც, ეს ყველაფერი წარმოდგენილი იქნა სიკეთისა და “ქართული ჯიგრის“ გამარჯვებად ბოროტ დასავლურობაზე. შედეგად კი გაჩნდა „ოქროს ხანის“ დადგომის ესქატოლოგიური მოლოდინი, მეფობის რესტავრაციის მცდელობა უფრო თვალსაჩინო და რეალური გახდა. ამ ყველაფერს ახალი მთავრობის მხრიდან ეკლესიასთან მიმართებაში დანერგილმა ახლებურმა მიდგომამაც შეუწყო ხელი. თუ წინამორბედი საპატრიარქოსთან საქმიანი გარიგებების მეტნაკლებად შეფუთვას ცდილობდა, ახლა ხელისუფლება ღიად აცხადებს, რომ მისთვის კანონსა და სახელმწიფოებრიობაზე მაღლა საპატრიარქოს სურვილების ასრულება დგას. ცხადია, ეს ყველაფერი ამომრჩევლების გულის მოსაგებად ხდება. მთავრობა, რომელიც მთელ რიგ წარუმატებლობებს მნიშვნელოვანი მიმართულებებით განიცდის, მზადაა, მოქალაქეთა თვალის ახვევის მიზნით, საპატრიარქო ღია პოლიტიკურ მოთამაშედ აქციოს და იმაზე მეტის განსაზღვრის უფლება მისცეს, ვიდრე ეს წინათ ხდებოდა. თავის მხრივ, მოხდა ეკლესიის არნახული სიძლიერითა და მასშტაბით სრული პოლიტიზაცია. ასევე თვალშისაცემია, რომ ეს ინსტიტუცია აღარ ფარავს თავის პრორუსულობას. სრულიად საპირისპიროდ, არც კათოლიკოს-პატრიარქი და არც დანარჩენი სამღვდელოება არ ერიდება რუსეთის მიმართ სიმპათიის ღიად გამოხატვას. ხშირად სურვილის შეჩერდეს საქართველოს დასავლეთთან ინტეგრაციის პროცესი. თავად პოლიტიკოსების მხრიდან დებატები მიმდინარეობს არა საკითხზე, როგორი ქვეყანა გვსურს ავაშენოთ, როგორი საზოგადოება გვსურს ვიყოთ თვისობრივად, არამედ ამ ყველაფერს ძალიან სტრუქტურულად წარმოაჩენს. თითქოს რომელიმე სივრცისადმი მიკუთვნებულობა თავისთავად მოგვიტანს ელვისებურ ცვლილებას. სწორედ ამ პოლიტიკურ, სამოქალაქო უმწიფრობას, ინფორმაციულ ვაკუუმს იყენებს ეკლესია მრუდედ და უკვე ღიად ახდენს დასავლეთის დემონიზებას. ID ბარათების სატანისტურად გამოცხადება, მუდმივად ძახილი იმისა, რომ დასავლეთი გარყვნილებისა და სულიერი უბედურების ბუდეა, უკვე უფრო სისტემური და ხშირი გახდა წინა წლებთან შედარებით. კათოლიკოს-პატრიარქის საახალწლო მილოცვაში კავკასიის მხრიდან, პოლიტიკური მესამე გზის არჩევის აუციელბლობაზე საუბარი იყო ამ სახის წლის ბოლო გზავნილი. - ყველაზე მნიშვნელოვანი ფაქტი, მოვლენა, რაც დაგამახსოვრდათ 2013 წელს? - ამ წელს უამრავი რამ მოხდა მსოფლიოსა და საქართველოში, თუმცა ჩემთვის წყალგამყოფად დღემდე 17 მაისი და მასთან დაკავშირებული მოვლენები რჩება. არა იმიტომ, რომ ეს ჩემთვის მოულოდნელი იყო, სრულებით არა. სიახლეს მხოლოდ ადამიანთა დაკბენა წარმოადგენდა, რადგან მსგავსი რამ არც მსმენოდა. უბრალოდ, ეს ყველაფრი მოხდა ძალიან მძაფრ და მასსტაბურ ფორმებში. ქართულ კულტურას სიახლის პასუხად, მხოლოდ ძალადობა, აგრესია და მღვდლის ხელში მოყვასისათვის თავის გასაჩეჩქვად შემართული ხის ტაბურეტი აღმოაჩნდა. ეს ყველაფერი იყო ჰუმანიტარული კატასტროფა და მოვლენა, რომელმაც ძირეულად შეცვლა ჩვენი ქვეყანა უარყოფითი გაგებით. ამ არნახული აგრესიით იწამლება გარემო, სადაც ცხოვრება გვიწევს. ამ ყველაფერს კი ხედავენ ახალგაზრდები, ბავშვები. რა მაგალითია მათთვის ქრისტეს სახელით სიძულვილისა და ზიზღის გავრცელება? საშინელია იმის განცდა, რომ ჩვენ, რიგით მოქალაქეებს ამ პროცესზე ძალიან უმნიშვნელო ან არანაირი ზემოქმედება არ შეგვიძლია. სხვა საკითხია, რომ ეს ყველაფერი თავად ქრისტიანობისათვის, ეკლესიისთვის არის ძალიან ცუდი. ამ დღეს გამოჩნდა, რომ სახელმწიფო ფაქტობრივად არ გვაქვს. პოლიტიკასა და სახელმწიფო სექტორში მყოფი ადამიანების დიდი უმრავლესობა თავად არის საოცარი კონფორმისტი, ანტისახელმწიფოებრივად მოაზროვენე. სასამართლო ვერ უძლებს ხულიგანთა და სამღვდელოების ზეწოლას. მოსახლეობის უმრავლესობას არ ესმის, რომ სახელმწიფო დიდი ხანია ეფუძნება ადამიანთა სამოქალაქო და არა სისხლით ერთობას. მოკლედ, ეს დღე ნამდვილად იყო “დიდი აფეთქება“ ნეგატიური თვალსაზრისით, რომლის ინერციაც დღემდე საგრძნობია. - ერთ-ერთი მოაზროვნე ამბობდა, ქრისტე ასჯერაც რომ დაბადებულიყო ბეთლემში რა აზრი აქვს, თუკი ის შენს გულში არ დაიბადაო. საქართველოში რატომ „ჯერდებიან“ ქრისტეს მხოლოდ ბეთლემში დაბადების ფაქტს? - გერმანელ პოეტ, იოანე შეფლერის (Angelus Silesius, 1624 -1677) ციტატა, („Und wäre Christus tausendmal in Bethlehem geboren, und nicht in dir: Du bliebest doch in alle Ewigkeit verloren“) ქრისტესშობის არსის ლაკონურად გამომხატველი აზრის ცხოვრებაში გატარება ნიშნავს, შეცვალო შენი ცხოვრება რადიკალურად და იგი მთლიანად ქრისტეს, მის მიერ ნახარები ფასეულობებისკენ მიმართო. სწორედ ამგვარი შემოტრიალება არის ძალიან ძნელი დღეს, რადგან იგი, გარესამყაროსთან მიმართებაში, ყოველთვის კომფორტული როდია. არადა სწორედ ასე უნდა მოვიქცეთ, რადგან უფლის შობაც მსგავს აქტს წარმოადგენდა სხვა მრავალმხრივ მისტერიასთან ერთად, როგორც ამას ფილიპელთა ეპისტოლეში შემორჩენილი ერთ-ერთი უძველესი ქრისტიანული ჰიმნი გვაუწყებს: “ არამედ წარმოიცარიელა თავი და მიიღო მონის ხატება, კაცთა მსგავსი გახდა და კაცის სახე მიიღო.(ფილიპელთა 2,7)“ უფრო ხატოვნად რომ წარმოვიდგინოთ, ეს იქნებოდა მომენტი, როდესაც პოლიტიკოსები, ჟურნალისტები, სასულიერო პირები უცებ გააცნობიერებდნენ, რომ შეუძლებელია გწამდეს ქვეყანას ქრისტეს დაბადების და მთელი შენი ცხოვრება ეფუძნებოდეს სიცრუის გავრცელებას. ხომ წარმოუდგენელი იქნებოდა, რომ მათ ამ მომენტიდან სრულიად საპირისპირო ცხოვრება დაეწყოთ? ნებისმიერი ჩვენთაგანისათვის ძალიან ძნელია, საკუთარ ცხოვრებაში ასეთი გარდატეხის შეტანა. მთელი ირონიაც ის გახლავთ, რომ თვით ბეთლემში დაბადების ფაქტსაც ვერასოდეს ვზეიმობთ სათანადოდ, თუნდაც სრულიად ფორმალურად. საქართველოში შობას წინ ახალი წლის აღნიშვნა უძღვის და მოსახლეობაში არსებული მთელი პოზიტიური განწყობის მარაგი (ასევე მატერიალურიც) მას ხმარდება. შობის აღნიშვნით ჩვენი ყოფითი ცხოვრების ახალი ციკლი კი არ იწყება, როგორც ეს იმ ქვეყნებშია, სადაც 25 დეკემბერს აღნიშნავენ, არამედ ეს თარიღი სადღაც კიდეშია მიკუჭული. რაოდენ პარადოქსულიც არ უნდა იყოს, თვით კათოლიკოს-პატრიარქი ახალ წელს პერსონალური მიმართვით გვილოცავს, მაშინ როცა შობის საზეიმო წირვისას მხოლოდ მისი ეპისტოლე იკითხება. საბოლოოდ, შობის თარიღი არაა გადამწყვეტი. მთავარია, უფალი განკაცდა და გვაუწყა, რაში მდგომარეობს ჩვენი ცხოვრების არსი. ეს უკვე არის სიხარულის მიზეზი. ყველას გისურვებთ, ჩვენს გულებშიც დაიბადოს ქრისტე. გილოცავთ დამდეგ ქრისტესშობას!


ეროვნული ბანკი რეგულაციებს შეარბილებს - ლიმიტები გადაიხედება, ბანკებს მეტი არჩევანი მიეცემათ | BM.GE 19.დეკემბერი .2019 11:26 საქართველოს ეროვნული ბანკი ფიზიკური პირების დაკრედიტების წესებს შეცვლის, რის შედეგადაც კომერციულ ბანკებს მიეცემათ უფრო დიდი სივრცე - გასცენ თუ არა კონკრეტულ შემთხვევაში სესხი. საბანკო რეგულაციების შერბილების შესახებ საუბარია საერთაშორისო სავალუტო ფონდისთვის გაგზავნილი დოკუმენტის მემორანდუმის მუხლებში, რომელსაც ხელს საქართველოს ეროვნული ბანკის პრეზიდენტი კობა გვენეტაძე, ფინანსთა მინისტრი ივანე მაჭავარიანი და ეკონომიკის მინისტრი ნათია თურნავა აწერენ. დაანონსებული ცვლილებები 2020 წლის მარტიდან უნდა ამოქმედდეს: "2020 წლის მარტიდან ჩვენ ვგეგმავთ გავაუმჯობესოთ რეგულაცია ფიზიკური პირების დაკრედიტების მიმართულებით და განვამტკიცოთ მისი პრინციპებზე დაფუძნებული მიდგომა. ჩვენ კომერციულ ბანკებს მივცემთ უფრო დიდ მოქნილობას იმ რისკების მართვაში, რაც ფიზიკური პირების დაკრედიტებას ეხება, მათ შორის ჩვენ ამისთვის შევამცირებთ საშემოსავლო საფეხურების რაოდენობას (PTI ჩარჩოებს/PTI ჯგუფებს). ჩვენ ამასთანავე დავნერგავთ რისკებზე დაფუძნებულ უფრო ჯანსაღ მოთხოვნებს ფიზიკური პირების დაკრედიტებასთან მიმართებით,"- ნათქვამია დოკუმენტში. საბანკო რეგულაციამ მათ შორის ქვეყნის ეკონომიკურ ზრდაზეც მოახდინა ნეგატიური გავლენა. გიორგი გახარია ეროვნული ბანკი საბანკო რეგულაცია კობა გვენეტაძე ივანე მაჭავარიანი საერთაშორისო სავალუტო ფონდი ნათია თურნავა


ევროსაბჭოში ქართული დელეგაცია რუსეთის უფლებამოსილების აღიარებას გააპროტესტებს ფოტო:www.shutterstock.com სტრასბურგში ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის საშემოდგომო სესია დღეს იხსნება, სადაც საქართველოს წარმომადგენლები რუსეთისთვის ხმის მიცემის უფლების აღდგენას გააპროტესტებენ. ქართული მხარე ყურადღებას იმ საფრთხეებზე გაამახვილებს, რომლებიც საქართველოსა და უკრაინას კრემლიდან ემუქრება. საქართველოს დელეგაციას პარლამენტის პირველი ვიცესპიკერი თამარ ჩუგოშვილი ხელმძღვანელობს, რომლის განცხადებით, ისინი უკრაინას სოლიდარობას უცხადებენ. „ ჩვენთვის სამწუხაროა, რომ ქვეყნების უმრავლესობამ მხარი დაუჭირა რუსეთისთვის ხმის მიცემის უფლების აღდგენას. არანაირ საზეიმო ღონისძიებებში არ ვაპირებთ მონაწილეობის მიღებას, მხოლოდ იმ პრობლემებს განვიხილავთ, რომლებიც რუსეთიდან მომდინარეობს ჩვენი ქვეყნის და უკრაინის მიმართ“, - აღნიშნა ჩუგოშვილმა. ევროსაბჭოში რუსეთს ხმის უფლება 2014 წლიდან, ყირიმის ანექსიის გამო ჰქონდა ჩამორთმეული. ჩამორთმეული უფლების გამო, რუსეთი წლების განმავლობაში ევროსაბჭოში საწევროს გადასახადსაც კი არ იხდიდა. ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეამ კი მიმდინარე წლის 26 ივნისს რუსეთის დელეგაციის უფლებამოსილება აღიარა. კენჭისყრის შედეგების თანახმად, რომელსაც 116 მომხრე და 16 წინააღმდეგი ჰყავდა, რუსეთის სათათბიროს წევრები საპარლამენტო ასამბლეაზე სრულფასოვან მუშაობას დაუბრუნდნენ. დელეგაცია ასევე მონიტორინგის და ასამბლეის სხვა კომიტეტების მუშაობაში ჩაერთო. უკრაინელი კანონმდებლები დებატებზე კოლეგებს მოუწოდებდნენ, გაეთვალისწინებინათ უკრაინაში არსებული ვითარება, დესტაბილიზაცია აღმოსავლეთ უკრაინის ტერიტორიაზე, ყირიმის ანექსია, მოლდოვასა და საქართველოს მიმართ რუსეთის პოლიტიკა, თუმცა ასამბლეამ რუსეთის დელეგაციის უფლებამოსილება აღიარა. ყველა სიახლე 26 თებერვალი 2022, 10:52 COVID19 საქართველოში კოვიდინფიცირების 6 236 ახალი შემთხვევა გამოვლინდა Stopcov-ზე გამოქვეყნებული მონაცემების თანახმად, ბოლო 24 საათის განმავლობაში საქართველოში კორონავირუსის კიდევ 6 236 ახალი შემთხვევა გამოვლინდა, 14 909 კოვიდინფიცირებული კი გამოჯანმრთელდა. ამ დროისთვის საქართველოში კორონავირუსის 1 598 172 შემთხვევაა დადასტურებული. მათ შორის გამოჯანმრთელდა 1 477 481, გარდაიცვალა 16 097 პაციენტი. 26 თებერვალი 2022, 10:52 COVID19 ბოლო 24 საათში საქართველოში 43 კოვიდინფიცირებული გარდაიცვალა Stopcov-ზე გამოქვეყნებული მონაცემების თანახმად, ბოლო 24 საათის განმავლობაში საქართველოში კიდევ 4 2000 3 კოვიდინფიცირებული გარდაიცვალა. ამ დროისთვის საქართველოში კორონავირუსის 1 598 172 შემთხვევაა დადასტურებული. მათ შორის გამოჯანმრთელდა 1 477 481, გარდაიცვალა 16 097 პაციენტი. 26 თებერვალი 2022, 10:23 მსოფლიო კიევის მეტროში ბავშვი დაიბადა კიევის მეტროში, სადაც უკვე მეორე დღეა მოქალაქეები თავს აფარებენ, ბავშვი დაიბადა. ფოტო სოციალურ ქსელში ვრცელდება. 26 თებერვალი 2022, 10:23 მსოფლიო უკრაინის პრეზიდენტის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის მრჩეველი: მოლაპარაკებებზე რუსეთს პირობებს უკრაინა უკარნახებს მოლაპარაკებებზე რუსეთს პირობებს უკრაინა უკარნახებს. ამის შესახებ უკრაინის პრეზიდენტის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის მრჩეველმა, მიხეილ პოდოლიაკმა განაცხადა. 26 თებერვალი 2022, 10:08 მსოფლიო ვოლოდიმირ ზელენსკი: მე აქ ვარ, არანაირ იარაღს ჩვენ არ ვყრით და დავიცავთ ჩვენს ქვეყანას უკრაინის პრეზიდენტმა, ვოლოდიმირ ზელენსკიმ ქვეყნის მოსახლეობას მიმართა და უარყო ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ უკრაინული ჯარი იარაღის დაყრას აპირებს. 26 თებერვალი 2022, 09:51 მსოფლიო უკრაინა აშშ-ისგან დამატებით 600 მილიონ დოლარს მიიღებს 2000 აშშ-ის პრეზიდენტმა ჯო ბაიდენმა სახელმწიფო დეპარტამენტს უკრაინისთვის ფინანსური დახმარების გამოყოფის განკარგულება მისცა. ამის შესახებ თეთრი სახლი იტყობინება. 26 თებერვალი 2022, 09:36 მსოფლიო უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენშტაბი რუსული საოკუპაციო ჯარის დანაკარგების შესახებ ინფორმაციას ავრცელებს უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბი რუსული საოკუპაციო ჯარის დანაკარგების შესახებ ინფორმაციას ავრცელებს. 26 თებერვალი 2022, 09:14 მსოფლიო უკრაინის უსაფრთხოებისა და თავდაცვის საბჭოს მდივანი: კიევში სიტუაცია ჩვენი სამხედროებისა და მოსახლეობის კონტროლის ქვეშაა კიევში სიტუაცია უკრაინის შეიარაღებული ძალებისა და მოსახლეობის კონტროლის ქვეშაა, - ამის შესახებ ეროვნული უსაფრთხოებისა და თავდაცვის საბჭოს მდივანმა ალექსეი დანილოვმა განაცხადა. 26 თებერვალი 2022, 08:31 მსოფლიო რუსეთმა უკრაინის საკითხზე გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციის პროექტს ვეტო დაადო გაეროს უშიშროების საბჭოში წარდგენილ რეზოლუციის პროექტს, რომელიც რუსეთს უკრაინის წინააღმდეგ სამხედრო მოქმედებების დაუყოვნებლივ შეწყვეტისკენ მოუწოდებდა, რუსეთმა, როგორც მოსალოდნელი იყო, ვეტო დაადო. 26 თებერვალი 2022, 08:14 პოლიტიკა ნინო გიორგობიანი: ირაკლი ღარიბაშვილი არის ადამიანი, რომელიც ყოველთვის ამბობს სიმართლეს, რაც არ უნდა არაპოპულარული იყოს ის ვაკვირდები შეფასებებს, რაც პრემიერის მიერ გაკეთებულ განცხადებებზე გაკეთდა. ირაკლი ღარიბაშვილი არის ადამიანი, რომელიც ყოველთვის სიმართლეს ამბობს და თავის თავზე იღებს დარტყმებს. ამბობს სიმართლეს, რაც არ უნდა არაპოპულარული იყოს ის, - ამის შესახებ მთავრობის სტრატეგიული კომუნიკაციების დეპარტამენტის უფროსი ნინო გიორგობიანი Facebook-ზე წერს. 26 თებერვალი 2022, 08:09 მსოფლიო უკრაინა და რუსეთი მოლაპარაკების გამართვის დეტალებს ათანხმებენ უკრაინა და რუსეთი მოლაპარაკების გამართვის დეტალებს ათანხმებენ. ამის შესახებ უკრაინის პრეზიდენტის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის მრჩეველმა, მიხეილ პოდოლიაკმა განაცხადა. 26 თებერვალი 2022, 08:02 მსოფლიო დმიტრო კულება რუსეთს ომის დანაშაულის ჩადენაში ადანაშაულებს უკრაინის საგარეო საქმეთა მინისტრი დმიტრო კულება რუსეთს ომის დანაშაულის ჩადენაში ადანაშაულებს. 26 თებერვალი 2022, 07:21 მსოფლიო კიევის მერია მოსახლეობას აფრთხილებს, რომ ქალაქში აქტიური საბრძოლო მოქმედებები მიმდინარეობს უკრაინის დედაქალაქ კიევის მერია მოსახლეობას აფრთხილებს, რომ ქალაქში აქტიური საბრძოლო მოქმედებები მიმდინარეობს. 26 თებერვალი 2022, 07:06 მსოფლიო The Washington Post: ვოლოდიმირ ზელენსკიმ კიევიდან ევაკუაციაზე აშშ-ის მთავრობის შეთავაზებაზე უარი განაცხადა უკრაინის პრეზიდენტმა, ვოლოდიმირ ზელენსკიმ კიევიდან ევაკუაციაზე აშშ-ის მთავრობის შეთავაზებაზე უარი განაცხადა. ინფორმაციას ამის შესახებ გაზეთი The Washington Post-ი უკრაინულ და ამერიკულ წყაროებზე დაყრდნობით ავრცელებს. 26 თებერვალი 2022, 06:50 მსოფლიო უკრაინულმა მხარემ კიევში მდებარე სამხედრო ნაწილზე საოკუპაციო ძალების თავდასხმა მოიგერია უკრაინულმა მხარემ კიევში მდებარე სამხედრო ნაწილზე საოკუპაციო ძალების თავდასხმა მოიგერია. ინფორმაციას ამის შესახებ უკრაინის სახმელეთო ძალები ავრცელებენ. 26 თებერვალი 2022, 06:19 მსოფლიო კიევში, საოკუპაციო ძალები თბოელექტრო ცენტრალსა და სამხედრო ნაწილს უტევენ კიევში, საოკუპაციო ძალები თბოელექტრო ცენტრალსა და სამხედრო ნაწილს უტევენ. ინფორმაციას ამის შესახებ უკრაინული მედია ავრცელებს. 26 თებერვალი 2022, 06:00 მსოფლიო კიევში ძლიერი აფეთქებებისა და სროლის ხმა ისმის - მარჯვენა სანაპიროზე შეტაკებები მიმდინარეობს კიევში ძლიერი აფეთქებებისა და სროლის ხმა ისმის. ინფორმაციას ამის შესახებ უკრაინული მედია ავრცელებს. გავრცელებული ინფორმაციით, ბრძოლა მარჯვენა სანაპიროზე მიმდინარეობს. 26 თებერვალი 2022, 03:44 მსოფლიო უკრაინის საჰაერო თავდაცვის ძალებმა „ილ-76“ ჩამოაგდეს, რომელსაც რუსი მედესანტეები გადაჰყავდა უკრაინის საჰაერო თავდაცვის ძალებმა „ილ-76“ ჩამოაგდეს, რომელსაც რუსი მედესანტეები გადაჰყავდა. ინფორმაციას ამის შესახებ უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბი ავრცელებს. 26 თებერვალი 2022, 03:32 მსოფლიო სალომე ზურაბიშვილი: საქართველო უკრაინასთან ერთად იზიარებს ამ გადამწყვეტ უძილო ღამეს საქართველო უკრაინასთან ერთად იზიარებს ამ გადამწყვეტ უძილო ღამეს, - განაცხადა საქართველოს პრეზიდენტმა, სალომე ზურაბიშვილმა. 26 თებერვალი 2022, 02:56 მსოფლიო ბორის ჯონსონი რუს ხალხს: არ მჯერა, რომ ეს ომი თქვენი სახელითაა - ეს ტრაგედია უნდა დასრულდეს, რადგან მსოფლიოს სჭირდება თავისუფალი და სუვერენული უკრაინა არ მჯერა, რომ ეს ომი თქვენი სახელითაა, ეს კრიზისი უნდა დასრულდეს, რადგან მსოფლიოს სჭირდება თავისუფალი და სუვერენული უკრაინა, - ასე მიმართა დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრმა, ბორის ჯონსონმა რუს ხალხს.


გამონათქვამები სიყვარულზე - StatusMania ヅTM - სასიყვარულო ვებ-საიტი ❤.. სამშაბათი, 11 აგვ 2020, 2:36 AM გამონათქვამები სიყვარულზე * სიყვარული ცხოვრების დიადი სამკაულია. იგი აიძულებს ბუნებას აყვავდეს, ფერები ააციმციმოს, საუცხოო სიმღერები იმღეროს, დიდებულად იცეკვოს და ჩვენ ვიცით, რომ შრომისა და მონობის ჩაგვრისგან განთავისუფლებული კაცობრიობა არ გახდება პროზაული და უფერული, პირიქით, სქესობრივი სიყვარულიდან ბედნიერებისა და სიამოვნების ისეთ შედევრებს შეჰქმნის, რაც უწინდელ თაობათა მამაკაცებსა და ქალებს არც დასიზმრებიათ. მომავალში მამაკაცები და ქალები სიყვარულის უდიდეს პოემას შექმნიან. მაგრამ ამას ისინი გააკეთებენ სრული თანასწორობის საწყისებზე, ღრმა ამხანაგობის საწყისებზე.(ა. ვ. ლუნაჩარსკი) * ქალის სიყვარული მამაკაცისთვის მუდამ ნაყოფიერია, როგორიც უნდა იყოს ის, თუნდაც მარტო ტანჯვას განუმზადებდეს; ასეთ ტანჯვაშიც კი ბევრი რამ არის ძვირფასი. სულით ავადმყოფისთვის ის ძლიერი შხამია, მაგრამ ჯანმრთელისათვის სიყვარული იგივეა, რაც ცეცხლი იმ რკინისათვის, ფოლადად რომ უნდა იქცეს.(მ. გორკი) * ჩვენ ხშირად ვხედავთ, რომ მამაკაცი დიდი არაფერია, ქალი კი ჩინებულია. ეს იმას ნიშნავს, რომ ჩვენ არ ვიცით ამ მამაკაცის დაფარული ღირსება, რომელიც ამ ქალმა დააფასა: ეს შერჩევითი სიყვარულია, და, ალბათ, სწორედ ეს არის ნამდვილი სიყვარული.(მ. პრიშვინი) * განშორება მხოლოდ აძლიერებს მათს ძალაუფლებას, ვინც ჩვენ გვიყვარს. გულში ინახება ყველაზე ძვირფასი, ყველაზე უკეთესი მოგონებანი. ყოველი სიტყვის გამოძახილი, რომელიც სივრცეში ისმის შორეული მეგობრისგან, სიწყნარეში მოწიწებული თრთოლვით აღიქმება.(რ. როლანი) * ... სიყვარულს ათასობით ასპექტი აქვს, და ყოველ მათგანს - თავისი სინათლე, თავისი წუხილი, თავისი ბედნიერება და თავისი კეთილსურნელოვნება აქვს.(კ. პაუსტოვსკი) * ვერავითარი თვალთმაქცობით ვერ დაფარავთ სიყვარულს იქ, სადაც არის, და ვერ გამოაჩენთ იქ, სადაც არ არის.(ფ. ლაროშფუკო) * განშორება ასუსტებს წვრილმან ვნებებს და აძლიერებს დიდი სიყვარულს ისევე, როგორც ქარი აქრობს სანთელს და აღვივებს ცეცხლის ალს.(ფ. ლაროშფუკო) * დიახ, ცხოვრების ნახევარი, და თანაც ულამაზესი ნახევარი ადამიანისთვის დაფარული რჩება, თუ მას ვნებიანი სიყვარულით არ ჰყვარებია.(სტენდალი) * რაც უფრო ძლიერი ხასიათი აქვს კაცს, მით უფრო ნაკლები მიდრეკილება აქვს მერყევი სიყვარულისადმი.(სტენდალი) * სიყვარული ერთადერთი ვნებაა, რომელსაც იმავე მონეტით ანაზღაურებენ, რასაც თვითონვე სჭრის.(სტენდალი) * თუ რამდენიც თავია, იმდენი ჭკუაა, მაშინ რამდენიც გულია, იმდენგვარი სიყვარულია.(ლ. ტოლსტოი) * სიყვარული ნიშნავს ცოცხლობდე იმის სიცოცხლით, ვინც გიყვარს.(ლ. ტოლსტოი) * სიბრალულს სიყვარული სჯობია ბევრით.(ვაჟა-ფშაველა) * რამდენადაც გვებრალება, იმდენად აღარ გვიყვარს.(ვაჟა-ფშაველა) * ტრფობით აღვსილი გულისთვის ცა ღრუბლიანიც დარია.(ვაჟა-ფშაველა) * თუ... ისე გიყვარს, რომ ვერ იწვევ თანაზიარ სიყვარულს, ე.ი. თუ შენი სიყვარული როგორც სიყვარული არ ჰბადებს საპასუხო სიყვარულს, თუ შენი სასიცოცხლო გამოვლინებით როგორც შეყვარებული ადამიანია შენს თავს ვერ აქცევ საყვარელ ადამიანად, მაშინ შენი სიყვარული უძლურია, და იგი უბედურებაა.(კ. მარქსი) * როდესაც გიყვარს, მაშინ საკუთარ თავში ისეთ სიმდიდრეს, ისეთ სინაზესა და ალერსიანობას აღმოაჩენ, გიკვირს, რომ ასეთი სიყვარული შეგძლებია.(ა. ჩეხოვი) წყარო: "ბრძნული აზრების სამყაროში" გამონათქვამები ຫອმຕ♪♫TM 1003 17 სექტ 2018 ქურდი ვარ.... ვიპარავ გრძნობებს....... გამონათქვამები გრძნობებზე და ვნებებზე... რომ ვსუნთქავ წუხდებით?...