მთავარიბლოგიუსაფრთხო გარუჯვის 10 წესი მზე, ზღვა, კოქტეილი და შოკოლადისფერი რუჯი - ამ ჩამონათვალის მოყვარულთა რაოდენობა ძალიან დიდია და მიუხედავად იმისა, რომ აუზსა და ზღვაზე რუჯის მიღება ახალი ამბავი სულაც არ არის, ყოველი სეზონის წინ აუცილებელია კარგად დავაკვირდეთ ჩვენი ჯანმრთელობის საერთო მდგომარეობას, როგორ გამოიყურება კანი, არის თუ არა გამომშრალი, ხომ არ გვაქვს ალერგიული ფონი, რომელიც სრულიად შესაძლოა, რომ გამოკვეთილი არც კი იყოს, ხალების რაოდენობა და მდგომარეობა კანზე და ა.შ. ასევე ყურადღება უნდა მივაქციოთ იმ ფაქტს, რომ ყოველწლიურად ხდება კოსმეტიკური საშუალებების განახლება, რომლებიც გამოიყენება რუჯის მიღებისთვის, მზის სხივებისგან დაცვისა და გარუჯული კანის დასატენიანებლად. გარუჯვის დროს ყველა ზემოთხსენებული საკითხის გაუთვალისწინებლობის გამო დასვენება და ზღვაზე გარუჯვა შესაძლოა სავალალო შედეგებითაც კი დამთავრდეს. ამ სტატიაში გვინდა გესაუბროთ უსაფრთხო გარუჯვის 10 წესზე, რომლებიც საშუალებას მოგცემთ თავიდან აიცილოთ პრობლემები და ბოლომდე ისიამოვნოთ დასვენებით და რუჯის მიღებით. 1. შეამოწმეთ მზისგან დამცავი საშუალების ვარგისიანობის ვადა თუ წინა სეზონიდან შემორჩენილი მზის დამცავი საშუალების გამოყენებას აპირებთ, არ დაიზაროთ და შეამოწმეთ მისი ვარგისიანობის ვადა. თანამედროვე კოსმეტიკურ საშუალებებს ამატებენ ისეთ კონსერვანტებს, რომლებიც პროდუქციის შენახვის ვადას სამ წლამდე ზრდის, თუმცა თუკი ის იდო პირდაპირი მზის სხივების ქვეშ, მისი ფორმულა შესაძლოა დარღვეულიყო (ანუ ნაკლებად ეფექტური გამხდარიყო), ხოლო კონსისტენცია შეცვლილიყო. ამიტომ აუცილებლად გააკონტროლეთ ეს ყველაფერი და გაითვალისწინეთ, რომ აუზზე ან ზღვის სანაპიროზე გასარუჯად გასვლისას კოსმეტიკის ჩანთა ყოველთვის ჩრდილში უნდა მოათავსოთ. გახსოვდეთ, რომ ყველაზე ინოვაციური საშუალებაც კი, რომელიც SPF ფორმულას შეიცავს, საჭიროა ორ-სამ საათში ერთხელ წაისვათ კანზე, სხვაგვარად არანაირი დაცვა არ გამოვა. 2. თუ მედიკამენტებს იღებთ... შარდმდენი პრეპარატები, ძლიერი გამაყუჩებელი საშუალებები, ჰორმონალური კონტრაცეპტივები, ანტიბიოტიკები და ა.შ. კანს მზისადმი უფრო მგრძნობიარეს ხდის. თუ გარუჯვის სეზონზე, ან მის დაწყებამდე ორი კვირით ადრე ზემოთ ჩამოთვლილი რომელიმე საშუალების მიღება გესაჭიროებათ, აუცილებლად შეიძინეთ მზისგან ძლიერ დამცავი საშუალება და ინტენსიურად გამოიყენეთ. 3. მიირთვით ლიკოპინით მდიდარი ხილი და ბოსტნეული ერთ-ერთ ბრიტანულ ჟურნალში გამოქვეყნებული სამეცნიერო კვლევის თანახმად დადგინდა, რომ ქალბატონების კანი, რომლებიც ზღვის სანაპიროზე რუჯის მიღებისას დღეში მინიმუმ ორ ჭიქა საზამთროს წვენს სვამდნენ, სხვაგვარად რეაგირებდა მზის სხივებზე, კერძოდ, არ იწვებოდა და არ შრებოდა. ზაფხულის სეზონზე უამრავი ხილი და ბოსტნეულია, რომლებიც მდიდარია ლიკოპინით (ძლიერი ანტიოქსიდანტი). ეს იზომერი იცავს მცენარეების ნაყოფს მზის სხივებისგან და მჟავიანობისგან, და ზუსტად იგივენაირად მოქმედებს ადამიანის ორგანიზმზეც. კარგი იქნება თუ რაციონში ჩართავთ პომიდორს, ვარდისფერ გრეიფრუტს, გუავას და საზამთროს, და რაღა თქმა უნდა მზისგან დამცავი საშუალებებიც არ დაივიწყოთ. 4. მზისგან დამცავი საშუალება რეგულარულად წაისვით კანზე გაითვალისწინეთ, რომ კოსმეტიკურ საშუალებებზე დატანილი წარწერა: „მზისგან დაცვა მთელი დღის მანძილზე“ - უბრალოდ აბსურდია. ასეთ რამ აპრიორი ვერ მოხდება და საჭიროა მზის დამცავი საშუალების რაგულარულად წასმა გარუჯვის პროცესში. არსებობს ასეთი გაგება – «ფოტოსტაბილურობა» - რაც ნიშნავს იმას, რომ პროდუქტს მისთვის მიწერილი დაცვის დონე შეუძლია შეინარჩუნოს გარკვეული ხანგრძლივობით. მაგალითად, SPF 50 ფორმულის შემცველ ერთ საშუალებას შეუძლია კანი 15 წუთის განმავლობაშ დაიცვას, ხოლო მეორეს ერთი საათის ხანგრძლივობით. ყველაზე თანამედროვე და ინოვაციური მზისგან დამცავი საშუალების ეფექტურობის პერიოდი შეადგენს ორ-სამ საათს, ეს კი იმას ნიშნავს, რომ მზისგან დამცავი საშუალება რაც შეიძლება ხშირად უნდა წაისვათ კანზე. 5. ყურადღება მიაქციეთ SPF-ის დონეს აბრევიატურა SPF (Sun Protection Factor) იშიფრება როგორც «მზისგან დაცვის ფაქტორი». თუმცა, SPF-ფილტრები კანს იცავენ მხოლოდ UVB-დაზიანებისგან, რაც იწვევს დამწვრობას (B ამ აბრევიატურაში ინგლისური სიტყვა burn-ის პირველი ასოა, რაც ითარგმნება, როგორც– «დაწვა»). რამოდენიმე წლის წინ, თავისუფლად შეიძლებოდა ისეთი მზისგან დამცავი საშუალების ნახვა, რომელსაც ეწერა SPF 100, მაგრამ ეს სუფთა მარკეტინგული გათვლა იყო, რადგან მომხმარებელს სიამოვნებს როცა თავს სრულიად „დაცულად“ გრძნობს. მეცნიერებმა ჩაატარეს კვლევები იმის დასამტკიცებლად, რომ მზისგან დამცავ ფილტრებს სხვადასხვა დონე აქვთ. არსებობს პროფესორ შულცის სტანდარტიზირებული მეთოდი, რომელიც საშუალებას იძლევა გამოვთვალოთ მზისგან დამცავი SPF-ფილტრის დონე. ფორმულა ასეთია: (1 – 1/SPF) x 100. გამოდის, რომ თუ მასში ჩავსვამთ 100-ს, დაცვის დონე გამოვა 99, თუ ჩავსვამთ 50-ს - 98. ანუ სხვაობა SPF 100 და 50 შორის, ფაქტიურად არანაირი არ არის. 6. შეიძინეთ UVA-სხივებისგან დამცავი საშუალება თუ ჯერ კიდევ ეჭვი გეპარებათ იმაში, რომ მზე კანს აბერებს, საკმაოდ მყარი არგუმენტი შეგვიძლია წარმოგიდგინოთ. ამერიკის დერმატოლოგიური აკადემიის ერთ-ერთ სხდომაზე ნაჩვენები იქნა მასწავლებელი ქალის ფოტოები, რომელიც მთელი ცხოვრება ერთი და იმავე ოთახში, ფანჯარასთან მდგარი ატარებდა გაკვეთილებს. მისი სახის ის მხარე, რომელიც მზისკენ იყო მიშვერილი, რადიკალურად განსხვავდებოდა მეორე მხარისგან - კანის ფერისა და ნაოჭების რაოდენობის მიხედვით. პედაგოგს რომ სცოდნოდა UVA-სხივების არსებობის შესახებ, რომლებსაც დაგროვებითი ზემოქმედება გააჩნიათ, და ფილტრების შესახებ, რომლებიც კანს იცავენ მისგან, ყველაფერი სხვაგვარად იქნებოდა. თუ იმ ქალბატონის ბედის გაზიარება არ გსურთ, აუცილებლად დააკვირდით, რომ მზისგან დამცავი საშუალების ქილაზე დატანილი იყოს აბრევიატურა - UVA (ან მისი სინონიმი - PPD). 7. მზის ქვეშ ყოფნის დრო გაზარდეთ ეტაპობრივად როდესაც მზის მაღალი ინსოლაციის ზონაში მიდიხართ, ანუ ცხელ ქვეყანაში, აუცილებელია გააკონტროლოთ საკუთარი თავი და პირველ დღეებში მზის ქვეშ ყოფნის ხანგრძლივობა დაიყვანოთ მინიმუმამდე. დაიწყეთ 15 წუთით. თუ ჩასვლისთანავე რამოდენიმე საათს გაატარებთ გასარუჯად, კანის უჯრედები სერიოზულ სტრესს მიიღებენ, რადგან მზად არ იქნებიან საკმარისი რაოდენობის მელანინი გამოიმუშაონ და თავი დაცივან (რუჯი ხომ კანის უჯრედების თავდაცვითი რეაქციაა...). ულტრაიისფერ სხივებს სხეული შეაჩვიეთ ეტაპობრივად. ასეთ დროს ბარიერული მექანიზმები სრულად აქტიურდებიან და შედეგად თქვენ მიიღებთ ერთგვაროვან, შოკოლადისფერ რუჯს. სანაპიროზე გასარუჯად გასვლისთვის დილის საათებში შეარჩიეთ 8 სთ-დან 10 სთ-მდე პერიოდი, ხოლო საღამოს საათებში 4-დან - სადამდეც გსურთ. ქვემოთ წარმოდგენილ ფოტოზე ნაჩვენებია მზისგან დამცავი ყველაზე ეფექტური საშუალებები, რომელთა გამოყენება უსაფრთხოა და თითეული მათგანი ცნობილი და დატესტილი კოსმეტიკური ბრენდების პროდუქციას წარმოადგენს: 1. მზისგან დამცავი საშუალება Anthelios Medium Protection SPF 20, Lа Roche-Posay. 2. მზისგან დამცავი საშუალება Anthelios ХL Very High Protection SPF 50+, La Roche-Posay 3. რუჯის გამაძლიერებელი გელი c SPF 6 Sun Beauty, Lancaster. 4. რუჯის გასააქტიურებელი კოსმეტიკური რძე, SPF 6 Sunific Solaire 3, Lierac. 5. მზისგან დამცავი და ნაოჭების საწინააღმდეგო საცხი სახისთვის SPF 15, Collistar. 6. მზისგან დამცავი ზეთი სახისა და ტანისთვის SPF 40 Capital Soleil, Vichy. 7. მზისგან დამცავი ანტიასაკობრივი საცხი სახისთვის UVB/UVA 50+, Clarins. 8. მზისგან დამცავი საშუალება სახისთვის SPF 30, La Prairie. 9. ანტიასაკობრივი და მზისგან დამცავი სახის მოვლის საშუალება SPF 30 Soleil Divin, Caudalie 8. არ მიიყვანოთ საქმე კანის დამწვრობამდე ნუ დაივიწყებთ რა რთული შედეგები შეიძლება გამოიწვიოს კანის დამწვრობამ, განსაკუთრებით ყურადღებით იყავით, თუ ბავშვებთან ერთად აპირებთ დასვენებას: 18 წლამდე მზისგან მიღებული კანის დამწვრობა შესაძლოა მელანომის გაჩენის საფუძველი გახდეს. ბავშვობისა და მოზარდობის ასაკში კანის იმუნური სისტემა ბოლომდე ფორმირებული არ არის და მზის აგრესიული ზემოქმედება იწვევს უჯრედების კვდომასა და მათი დნმ-ის დაზიანებას. მსგავსი სიტუაციის რეგულარულად გამეორების შედეგად კი იზრდება კანის კიბოს გაჩენის რისკი. 9. შეარჩიეთ სწორი ტუჩის საცხი ცხელ დღეებში უმჯობესია უარი თქვათ ტუჩის საცხზე, განსაკუთრებით ისეთებზე, რომლებიც შეიცავენ პრიალის ეფექტის გამომწვევ ინგრედიენტებს. ისინი ახდენენ ულტრაიისფერი სხივების აკუმულირებას, რის გამოც შესაძლოა ტუჩის კონტურზე მზის სხივები ყავისფრად მოგეკიდოთ. უმჯობესია ტუჩის საცხი ჩაანაცვლოთ მზისგან დამცავი ფილტრის მქონე ბალზამით. 10. გააჯერეთ სხეული D ვიტამინით D ვიტამინი ამაგრებს ძვლებს და იმუნურ სისტემას, ებრძვის საჭმლის მომნელებელი სისტემის, თირკმელების და სხვა მრავალ დაავადებებს. ნუ იფიქრებთ, რომ მზისგან დამცავი საშუალებების გამოყენებით ორგანიზმში ამ ვიტამინის შეღწევა შეიზღუდება. ჯერ კიდევ გაზაფხულზე ადამიანის სხეული საკმარისი რაოდენობით D ვიტამინს იღებს, გარდა ამისა ხელის გულებით და სხვა დაუცველი ადგილებით ის სრულიად თავისუფლად მიეწოდება ჩვენს ორგანიზმს. რაც შეეხება საკვებ ნივთიერებებს, შეგიძლიათ მიირთვათ რძე და თევზეული. გაითვალისწინეთ ჩვენი რჩევები, დაიცავით საკუთარი ჯანრთელობა და გაირუჯეთ უსაფრთხოდ. ჩვენ გისურვებთ სასიამოვნო დასვენებას და ჯანმრთელობას! ხუთი მომსახურება მხოლოდ 110 ლარად ! სამი ექიმის კონსულტაცია მხოლოდ 75 ლარად ! ინციდენტი საავადმყოფოში - პაციენტმა ექიმს სასტიკად სცემა გაციების სამკურნალო 10 სასმელი


ნატანების საარჩევნო უბნებთან, „გურია ნიუსმა“ სოფლის რწმუნებული დააფიქსირა


ვლადიმერ ჟირინოვსკი სცენაზე წაიქცა - სახალისო ვიდეო


ლაშა გაბუნიას „ანარეკლი“: January 2003 „ვისაც იუმორის გრძნობა არა აქვს, იმის გრძნობა მაინც უნდა ჰქონდეს, რომ იუმორის გრძნობა არა აქვს,“ – ეს გამონათქვამი ალბათ კარგად ესადაგება იმ სიმღერებს, ვიდეოკლიპებს, თუ სარეკლამო რგოლებს, რომლებიც დღეს ქართული ელექტრონული მედიის საშუალებით ეთერში გადაიცემა. მუსიკაში იუმორი, ალბათ არავისთვისაა უცხო და თვით კლასიკოსებიც კი ხუმრობდნენ. მაგალითად, ერთ-ერთმა ცნობილმა კომპოზიტორმა მეტად ორიგინალური სიმფონია დაწერა, რომელშიც ძალიან ხშირად, მშვიდ ნაწილებში მოულოდნელად დაფდაფების ცემა ატყდებოდა. როდესაც ჰკითხეს, რატომ დაწერეთ ასეთი კონტრასტული მუსიკალური ნაწარმოებიო, კომპოზიტორმა ღიმილით უპასუხა: იმიტომ, რომ დარბაზში არავის ჩაეძინოსო. ასეთი თვითკრიტიკულები იყვნენ და არიან დიდი ადამიანები, ანუ ისინი, ვისაც იუმორის გრძნობა აქვთ. ჩვენს ქვეყანაში რამდენჯერმე ეცადნენ ვიდეოკლიპებში რამდენიმე იუმორისტული შტრიხი მაინც შეეტანათ, მაგრამ ჯამში, ამის არც ერთი ნორმალური ნიმუში არა გვაქვს. შეგვიძლია ვთქვათ, რომ ყველა ეს მცდელობა უფრო ფსევდოხუმრობაა, რომელზეც არამც თუ გაგეცინებათ, ვერც გაიღიმებთ. დღეს ქართულმა ბოიბენდებმა მოდაში შემოიღეს პლაჟზე გადაღებული კლიპები, სადაც ვითომ საყვარელი ბიჭები, ასევე „საყვარელ“ გოგონებს „მხიარულად“ ეტიგლიცებიან და საბოლოო ჯამში, კლიპის ნახვისას ალბათ მხოლოდ თავად იფხრიწებიან სიცილით. ჰა-ჰა-ჰა, რა სასაცილოა – როდესაც მომღერალი ბიჭი ვიღაც არამომღერალ გოგონას მისდევს (თუნდაც ის რომელიმე პირველყოფილი ტომის ფორმაში იყოს ჩაცმული), ფეხი უცურდება, ცხვირ-პირი სილით ესვრება! არა, დედას გაფიცებთ, ხო მაგარია? პირდაპირ „დავოსდი“ სიცილისგან!.. ღმერთმა საკისკისოდ და სახარხაროდ მოგვცეს საქმე, მაგრამ რასაც ჩვენი „დიდი შოუბიზნესის“ მესვეურები ვითომ ხუმრობით აკეთებენ, სასაცილო კი არა, სატირალიც კია. სატირალია, როდესაც ვინმე სცენაზე ამხედრებული არამუსიკოსი ცდილობს თავისი უნიჭობით გაგაცინოს ან გაგაღიმოს და „ხუმრობს“. უფრო სწორედ, ამას ცდილობს, მაგრამ რა უნდა ქნა, როდესაც არაფერი გამოსდის? ზრდილობისთვის უნდა გავიცინოთ? ზრდილობისთვის შეიძლება კაცმა მაშინ გაიცინოს, როდესაც მეორე მისი თანდასწრებით უკბილოდ ხუმრობს, თორემ ტელევიზორში ან სცენაზე ასეთ სისულელეზე გაცინება უკვე უზრდელობაა, ან კიდევ იუმორთან მწყრალად გვქონია საქმე. „სასაცილოა“ ჩვენი სატელევიზიო სარეკლამო რგოლებიც, რომლებშიც იუმორის გარდა თითქმის ყველაფერია (რა თქმა უნდა, ქართულ სატელევიზიო რეკლამებს ვგულისხმობ) – ძაღლების ყმუილით დაწყებული, ვითომ ბედნიერი ოჯახის წევრების სიფათებით დამთავრებული. თუმცა ამ ფრონტზე მეტი იუმორი შეიმჩნევა, ვიდრე საესტრადო ბაზარზე. ყველაზე საშინელი მაინც კბილის პასტებისა და სარეცხი ფხვნილების ყოვლად იუმორსა და შინაარსს მოკლებული უაზრო რგოლებია. გაუგებარია, როგორ შეიძლება ნორმალურ ადამიანს იმ დოზის ბედნიერება მიანიჭოს სარეცხმა ფხვნილმა, ქალის ტამპონმა, კბილის პასტამ, როგორც ეს ამ რგოლებშია ნაჩვენები. მას, ვინც იუმორისტულად უდგება კლიპებისა და სარეკლამო რგოლების გადაღებას, ყოველთვის ავიწყდება, რომ ნებისმიერ სატელევიზიო პროდუქციაში აუცილებლად უნდა ჩანდეს მწარმოებლის მახვილგონივრულობა და ორიგინალურობა. საქართველოში კლიპებში ძალიან დიდ თანხებს ხარჯავენ ე. წ. ელიტურ კლიპმეიკერებთან, მაგრამ ეს კლიპები ტელემაყურებელს მხოლოდ ორი-სამი თვე თუ ახსოვს. მერე ავიწყდება და ეს ბუნებრივია, რადგან იმას, რაც არ არის ღირებული, ხალხი მალე ივიწყებს და სანაგვეზე აგდებს. ორიგინალური კლიპი ან მუსიკალური ფილმი შეიძლება საყოფაცხოვრებო ტექნიკაზეც გადაიღოს ნიჭიერმა ადამიანმა, როგორც ეს 80-იან წლებში გააკეთა ბრიტანულმა პოპ-ჯგუფმა „დეპეშ მოდმა“, რომელმაც თავისი პროექტი სამოყვარულო კინოკამერით გადაიღო. თუმცა ამ პროექტს დიდი სიამოვნებით უყურებენ დღესაც. რა თქმა უნდა, კლიპის მაღალი ბიუჯეტი მისი ხარისხის გარანტიაა, მაგრამ ტექნიკურ ხარისხთან ერთად მთლიანად პროდუქტიც ხომ უნდა იყოს თუ მახვილგონივრული არა, ორიგინალური მაინც. აი, მერე უკვე შეგვიძლია დავსხდეთ და ვისაუბროთ ამა თუ იმ კლიპის ავ-კარგიანობასა და ორიგინალურობაზე. დღეს კი, როდესაც საქართველოში თითზე ჩამოსათვლელია ისეთი ვიდეოპროდუქცია, რომელიც მართლაც წააგავს კლიპს, ამაზე ლაპარაკიც ზედმეტია. თუ არადა, მაშინ უნდა ვთქვათ ის, რასაც მათი უმრავლესობა იმსახურებს. ხმამაღლა უნდა აღვნიშნოთ, რომ დღევანდელი ქართული კლიპების აბსოლუტური უმრავლესობა სატელევიზიო ნაგავია, რომელიც რეალურად ასახავს იმ უზნეობასა და ეროვნული ცნობიერების გადაგვარებას, რაც საერთოდ ჩვენს მშობლიურ ესტრადაზეა გამეფებული, ანუ არც სიმღერა, არც ტექსტი და არც კლიპი, მხოლოდ – ყოველგვარ იუმორსა და გონებამახვილობას მოკლებული მარაზმი. ავტორი: © Lasha Gabunia გამოქვეყნების დრო: 00:57 0 კომენტარი ავტორი: © Lasha Gabunia გამოქვეყნების დრო: 00:03 0 კომენტარი „მთვარის კლუბი“ ფიროსმანის იდეის განხორციელებაზე ოცნებობს „შოუ-ბიზნესის“ წარმომადგენლები მეწარმეები არიან და რაც უნდათ, ის აკეთონ“ „მთვარის კლუბი“ თბილისში ერთ-ერთი პირველი ჯგუფია, რომელმაც მუსიკალური კლუბი შექმნა, სადაც ძალიან ბევრი ჯგუფი გაერთიანდა. თავად „მთვარის კლუბი“, „ზუმბა“, „ინსაიტი“, „33 ა“, „აუტსაიდერი“ – მცირე ჩამონათვალია იმ ცნობილ თუ ჯერ უცნობ ჯგუფებს შორის, რომლებიც სხვადასხვა წლებში სწორედ ამ კლუბმა გააერთიანა. ყველაფერი თორმეტიოდე წლის წინ დაიწყო. მანამდე ჯგუფ „მთვარის კლუბის“ დამაარსებელი ლევან ქუმსიაშვილი მისმა ძმამ გიამ გიტარის მასწავლებელ რაფაელთან მიიყვანა, ვისთანაც 5 წელი კლასიკურ გიტარაზე დაკვრას სწავლობდა. მერე მან არქიტექტურის ფაკულტეტზე სამხატვრო აკადემიაში ჩააბარა. სწავლისას ისევ ძმამ გააცნო პროფესიონალი კომპოზიტორი გოგიტა მაისურაძე. გოგიტა კონსერვატორიის საკომპოზიციოზე ანდრია ბალანჩივაძის კლასში სწავლობდა. სწორედ მაშინ დაწერა ლევანმა თავისი პირველი სიმღერები: „ღამე მშვიდობისა“, „ოქროს ფოთოლთა ლივლივი“, „მე გაზაფხულზე გეპატიჟები“ და სხვები, რომელსაც რატომღაც სუფრაზე სამღერი სიმღერების სტატუსს აძლევდა. სხვათა შორის, მაშინ ლევანი და გოგიტა „ლურჯ“ მონასტერში ერთად გალობდნენ. მერე შექმნეს ჯგუფი „მთვარის კლუბი“, რომელსაც სახელი გოგიტას სიზმრის მიხედვით ეწოდა. ლევანი გიტარაზე უკრავდა, გოგიტა – პიანინოზე, დრამერად კი მურმან ლომიშვილი მივიდა, რომელსაც ძალიან კარგი სარეპეტიციო აპარატურა და დარბაზი ჰქონდა. სწორედ მაშინ, გასული საუკუნის 90-იანი წლების დასაწყისში ცოცხალი მუსიკის „გულანშაროს ფესტივალი“ ჩატარდა. „მთვარის კლუბმა“ ამ ფესტივალზე გაიმარჯვა. გამარჯვებაში თავიანთი წვლილი შეიტანეს გიტარისტმა ზურა მაისურაძემ და ბასისტმა დათო ტურაშვილმა (არ აგერიოთ მწერალ ტურაშვილში). ჯგუფმა საკმაოდ კარგი რეპერტუარი შექმნა. ავტორი: © Lasha Gabunia გამოქვეყნების დრო: 18:40 0 კომენტარი თემები: ახალი ვერსია, ინტერვიუ, ლევან ქუმსიაშვილი, მთვარის კლუბი, მუსიკა, სტატია ნაღდი ხელოვნება და შემოქმედება მრავალფეროვანია. არ შეიძლება ხელოვნების თუნდაც ერთ მიმდინარეობაში ერთგვაროვანი პროდუქცია იქმნებოდეს, თუკი მას ნამდვილი შემოქმედები ქმნიან. ყველაზე მეტად ხელოვნებას ერთგვაროვნება და მიმბაძველობა არ უხდება, რაც საბოლოოდ ე. წ. პლასტმასის ხელოვნებაში გადაიზრდება. „ხალტურა“ და „ასლირება“ არავითარ შემთხვევაში არ ნიშნავს მასკულტურას თუნდაც იმიტომ, რომ მასკულტურაში კულტურაც იგულისხმება. შესაძლოა კულტურა იყოს იაფფასიანი (თავისი შინაარსით), მაგრამ მისი შექმნისთვის მაინც დიდი ძალისხმევაა საჭირო და იგი თვით ექსპერიმენტებსაც არ გამორიცხავს. საქართველოში ადამიანს შეიძლება ისეთი შთაბეჭდილება დარჩეს, რომ ჩვენს მასკულტურას მხოლოდ შავი ფერი აქვს. ფიზიკის კანონებით კი შავი ფერი ყველანაირ სხივს შთანთქავს და არაფერს ირეკლავს, განსხვავებით სხვა ფერებისგან. ზოგიერთი ხელოსანი (ვითონ ხელოვანი) ქართველი ყველაფერს სიშავესავით შთანთქავს, ანუ იგი ძალიან ბევრ ასლირებას აკეთებს თუნდაც დასავლური მასკულტურიდან. თანაც ისე, რომ მას საკუთარ თავში არ გადახარშავს, უკან კი სიმახინჯეს აბრუნებს. მოკლედ რომ ვთქვა, შთანთქავს და აღარაფერს აბრუნებს, რადგან აბსოლუტურ სიგონჯეს აღარ შეიძლება მასკულტურა ვუწოდოთ. საქართველოში ყველა სტუმარს თვალში ხვდება ჩვენი უსაზღვრო სიყვარული შავი ფერისადმი, რომელიც თუნდაც ჩვენს ჩაცმულობაში ვლინდება. ეტყობა, გაუსაძლის ყოფაში გადაგვავიწყდა, რომ ამ ქვეყნად შავი და მუქი ფერების გარდა ცისარტყელას ნათელი ფერებიც არსებობს. ჩვენი მასობრივი შემოქმედებაც, მიუხედავად ვითომ მრავალფეროვნებისა, მაინც მუქი, ნაცრისფერი და ერთგვაროვანია. სამწუხაროდ, არამასობრივი კულტურაც ფერთა სიმრავლით ვერ დაიტრაბახებს. რა თქმა უნდა, ფერთა სიჭრელე თვალისმომჭრელია, მაგრამ ხომ შეიძლება ადამიანი უკრავდეს თუნდაც ლურჯ, მწვანე, იისფერ, ყვითელ, წითელ ან სტაფილოსფერ მუსიკას. ღმერთმა ყველა ფერი თანაბრად მოგვცა და ჩვენ შეგვიძლია ნებისმიერი ფერი, ამ შემთხვევაში თუნდაც მუსიკალური ბგერა სურვილისამებრ გამოვიყენოთ. ამას წინათ ჩვენმა ამერიკელმა მეგობარმა, ჩიკაგოელმა ბლუზმენმა პოლ (პავლე) რიმპოლმა აღნიშნა, რომ ერთი შეხედვით ერთფეროვან ბლიუზშიც კი არსებობს რამდენიმე ფერის განშტოება: „შავი“, „თეთრი“ და „ციფერი“ (ანუ სევდიანი). ფერთა სიმრავლეა მუსიკის თითქმის ყველა სტილსა და მიმდინარეობაში, როდესაც მუსიკას ნამდვილი შემოქმედი ქმნის და არა ვინმე პლაგიატი. უცხოეთის მასკულტურაში თვით დალტონიზმით დაავადებული ჯორჯ მაიკლი ძალიან მრავალფეროვან მასობრივ მუსიკას აკეთებს, სხვებზე რომ აღარაფერი ვთქვა. მეკობრე მუსიკოსი ფერად მუსიკას ვერასოდეს შექმნის. ვისაც „გეპეიში“ უსწავლია, მან კარგად უწყის, რას ნიშნავს სიტყვა „გადაშუშვა“. ეს არის პროცესი, როდესაც ღამის სანათურზე დადებულ მინაზე ასლის ქაღალდით შენს ვატმანის ქაღალდზე სხვისი ნახაზის კონტურები გადაგაქვს და მერე მას საკუთარ ნამუშევრად ასაღებ. სწორედ ასეთი „გადამშუშველებითაა“ პირთამდე სავსე დღევანდელი ქართული მუსიკალური მასკულტურა. კონტურებს კი, მოგეხსენებათ, არა აქვს ფერი, ამიტომ მოპარული სიმღერები იმის საცოდავი ასლია, რაც დასავლეთში შექმნილა. ჩემი აზრით, საშინელებაა ერთფეროვანი, მკვეთრად მუქი ფერის, თანაც მოპარული სიმახინჯის ყოველდღე გაგონება (აბა, მისი მოსმენა როგორ შეიძლება?). ჩვენ ერთმანეთისგან უნდა გავარჩიოთ მუსიკის მოსმენა და გაგონება. რადგან მოსმენას, ისევე, როგორც მის შექმნას, ცოდნა, ფანტაზიის ქონა და ფერების შეგრძნება უნდა, ხოლო გაგონებას მარტო ყურებიც ყოფნის. აბსოლუტურად ყრუ ბეთჰოვენი საოცრად მრავალფეროვან გენიალურ მუსიკას ქმნიდა, მაგრამ ჩვენი „ყურებიანი“, მაგრამ სმენა და ხედვადაკარგული „კომპოზიტორები“ საშინელ ე. წ. „შლიაგერებს“ წერენ (შლიაგერი ძალიან მაგარი რუსული სიტყვაა არა?). ბევრი ბრმა შემოქმედი უკეთ შეიგრძნობს მუსიკალურ მრავალფეროვნებას, ვიდრე თვალისჩინის მქონე, მაგრამ სინამდვილეში ბრმაზე უფრო ბრმა მომღერალი. ისევე, როგორც მუსიკას, ფერებსაც გულით აღქმა სჭირდება და არა მარტო დანახვა. მუსიკალური ენერგეტიკა აუცილებლად მრავალფეროვანებასა და ფერების ერთმანეთისგან გარჩევას ითხოვს, თორემ „ხალტურშიკი“ ყოველთვის უფერო იქნება, როგორც ბრბო, როგორც მასა, რომელსაც ვირის ჭკუაც არ მოეკითხება. მუსიკას არა მარტო ყურებით, გულით უნდა ვუსმინოთ. ავტორი: © Lasha Gabunia გამოქვეყნების დრო: 18:18 0 კომენტარი „ბავშვობაში ეშმაკი შემიჩნდა, ტაძარი გავტეხე და ხატი მოვიპარე...“ ამბობს ხატმწერი, რომელიც ბზაზე გამოკვეთილ ხატს მოსკოვში ფეხით მიაბრძანებს საქართველოში ბზაზე კვეთა ისტორიული ხელობაა. თუმცა ეს ტრადიცია, სამწუხაროდ, თითქმის დავიწყებას მიეცა. ქართველი ბზაზე მკვეთელი სერგო ბოგდანოვი აპირებს, საკუთარი ხელით გამოკვეთილი ერთ-ერთი აღთქმული ხატი თბილისიდან მოსკოვში ჩაიტანოს, რათა ამ ორ ქვეყანას შორის მშვიდობა დამყარდეს. ხატმწერი 14 წელი ციხეში იჯდა. მას აღთქმა აქვს დადებული, რომ ხეზე 12 ხატს გამოკვეთს და ტაძრებს შესწირავს. სერგო ბოგდანოვმა უკვე მიიღო კურთევა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქისგან, რომ ხატი სააღდგომოდ მოსკოვის მაცხოვრის სახელობის საკათედრო ტაძარში ფეხით ჩაიტანოს, შესწიროს მას და შეხვდეს სრულიად რუსეთის პატრიარქს. მას სურს, რუსეთის სულიერი მწყემსთავრისაგან აიღოს კურთხევა იმ ხატის დამზადებაზე, რომელსაც თბილისში მშენებარე საკათედრო სამების საკათედრო ტაძარს შესწირავს. ბოგდანოვის ვარაუდით, 2000 კილომეტრს ის 100 დღეში მეუღლესთან ერთად გაივლის. სერგო ბოგდანოვი თვითნასწავლი ხეზე მკვეთელია. მას ჰყავს მეუღლე, ჟურნალისტი ქეთევან მინაძე და ორი შვილი (თეა და ბესო). ჩვენი გაზეთი თხოვნით მიმართავს ყველა ბიზნესმენსა თუ მეცენატს, დააფინანსოს მისი მგზავრობა. ოსტატის თავგადასავალი და მის მიერ გაკეთებული ხატების ისტორია სერგო ბოგდანოვი: 14 წლის განმავლობაში ციხეში ვიჯექი. ოთხჯერ მოვიხადე სასჯელი და ყოველთვის მაშინ მიჭერდნენ, წინა დღეს ეკლესიაში რომ სანთელს დავანთებდი. ერთხელ ციხეში ახლობელი გარდამეცვალა და ტაძარში წავედი. მეორე დღიდან ბზაზე კვეთა დავიწყე. არასოდეს დამიხატავს რამე, არც მაინტერესებდა. მაშინ ღმერთს აღთქმა მივეცი, 12 ხატს გავაკეთებ-მეთქი. პირველი ხატი 17 დღეში გამოვკვეთე. მაშინ სასჯელის მოსახდელად 4 წელი მქონდა დარჩენილი და ვიფიქრე, ამ დარჩენილ დროში თორმეტივეს გავაკეთებ-მეთქი, მაგრამ მეორე ხატს ოთხი თვე დასჭირდა, მესამეს – ხუთი, მეოთხეს – ექვსი და რაც დრო გადიოდა, ხატებზე მუშაობას უფრო მეტ დროს ვანდომებდი. თუ რაზე უნდა ვიმუშაო, ღმერთი მკარნახობს ხოლმე. ჩემი მეექვსე ხატი იერუსალიმის მაცხოვრის ტაძარს შევწირე. იგი იერუსალიმში საპატრიარქოს წარმომადგენლებმა ჩააბრძანეს. თემები: ახალი ვერსია, ინტერვიუ, რელიგია, სერგო ბოგდანოვი, ხელოვნება „ირაკლი ჩარკვიანს ჰალსტუხი არ უკეთია, მაგრამ ალღო მკარნახობს – ჯიბეში უდევს“ ზაზა ბურჭულაძე წუხს, რომ ქართულ ხელოვნებაში კონფორმიზმია გამეფებული მწერალ ზაზა ბურჭულაძეს (იგივე გრეგორ ზამზას) ჩვენი მკითხველი კარგად იცნობს. მისი რომანები „სულთათანა“, „შენ“, „სიმფსონები“ და „წერილი დედას“ საუკეთესო ქართულ გამომცემლობებში დაისტამბა და საკმაოდ სკანდალური გამოხმაურებები მოჰყვა ქართულ საზოგადოებაში. ზაზა ბურჭულაძე სხვა მწერლებისაგან გამოირჩევა კონფორმიზმისადმი უკომპრომისო დამოკიდებულებით. ამ მხრივ, მისი კრიტიკა ხშირად ულმობელიც კია. თუმცა, საზოგადოებას უფლება აქვს იცნობდეს მის ზოგჯერ ძალიან მკაცრ, მაგრამ ხშირ შემთხვევაში, არც ისე უსაფუძვლო შენიშვნებს. – თბილისი ამჯერად ქართული ლიტერატურის ცენტრად ითვლება. შენი აზრით, რა ხდება დღევანდელ ქართულ მწერლობასა და ლიტერატურაში? – ლიტერატურაში იგივე პროცესები მიმდინარეობს, რაც ყოველთვის ხდებოდა, მაგრამ დღეს განსაკუთრებით გამოიკვეთა ჩემთვის მნიშვნელოვანი ტენდენცია. ისეთი შთაბეჭდილება მრჩება, თითქოს გვამზე ვლაპარაკობდეთ. მიცვალებულზე ან კარგს ლაპარაკობენ, ან – არაფერს. ანალოგიურ მდგომარეობაშია დღევანდელი ქართული ლიტერატურა. მასზე ან კარგი უნდა ითქვას, ან არაფერი. დღეს ბევრი მოთქვამს კრიტიკა არ არსებობსო. რატომ არ არსებობს? კრიტიკა ხომ იმას ნიშნავს, რომ რაღაც მხატვრული ქმნილება ინტერესს აღძრავს. და თუ კრიტიკა არ არსებობს, მაშინ გამოდის, არაფერი იქმნება? რა თქმა უნდა, არსებობს უამრავი მეორეხარისხოვანი, მაგრამ კარგიც ხომ იწერება? ამას კი დანახვა უნდა. რას აკეთებს ლიტერატურის ინსტიტუტი? უმაღლესი სასწავლებლები? რატომ არ ტარდება შეხვედრები ლიტერატორებთან? ავტორი: © Lasha Gabunia გამოქვეყნების დრო: 00:51 2 კომენტარი თემები: ახალი ვერსია, ზაზა ბურჭულაძე, ინტერვიუ, ლიტერატურა ჩემო მეგობარო, ალბათ, ხშირად გაგიგონია, რომ ქართული სუფრა აკადემიაა. თუ ასეა, მაშინ ქართული სუფრის წევრები აკადემიკოსები ყოფილან. როგორც ჩვენი წინაპრები ამბობდნენ, გარუსებამდე, ანუ სანამ საქართველოს რუსები დაიპყრობდნენ, ქართულ სუფრა მართლაც სანიმუშო ყოფილა თავისი ტრადიციებითა და ადათ-წესებით. და რაც მთავარია, ქართულ სუფრაზე ყოველთვის ჟღერდა ქართული მრავალხმიანი სიმღერა, რომელთა უმრავლესობაც, სწორედ იქვე იწერებოდა და მერე ვრცელდებოდა. ქართველები თავიანთ სიმღერებში რას აღარ უმღეროდნენ, – ვაზით და სამშობლოთი დაწყებული, ლამაზი ქალით დამთავრებული. შენ ალბათ უკვე მიხვდი, რაზეც იქნება დღევანდელი ჩვენი სვეტი. იქნებ მირჩიო, რა დავარქვა ქართველთა დღევანდელ საზეიმო თავყრილობებს: სუფრა, ქეიფი, ღრეობა თუ ღრიანცელი? თავისთავად ცხადია, ქართული სუფრა არ არის შვედური მაგიდა. მკარნახობ, რომ დღევანდელი ქართული სუფრა უფრო ღრეობაა, ვიდრე სუფრა ან ქეიფი მაინცო. ყველაზე თვალშისაცემი დღევანდელ ქართულ ღრეობაში, მაინც მისი მუსიკალური ფონია. ვინც ერთხელ მაინც ყოფილა რესტორანში ან მსგავს დაწესებულებაში, ან თუნდაც, ვინმესთან სახლში, უნახავს, რომ მუსიკოსები უმრავლეს შემთხვევაში ფსევდო ქართული ხმებით ათასგვარ სისულელეზე მღერიან. ისიც უნდა ითქვას, რომ რესტორნებში, ხშირ შემთხვევაში, იმაზე უკეთესი მომღერლები არიან, ვიდრე თანამედროვე ქართულ ესტრადაზე (ცოცხლად მაინც მღერიან). თუმცა მათი ბრალი მხოლოდ ისაა, რომ რესტორნის კლიენტურას მაინც იმ სიმღერების „დაზაკაზება“, ანუ შეკვეთა უყვარს, რაც დღეს მოდაშია ესტრადაზე. აქედან გამომდინარე კი, რესტორნის მუსიკოსები მღერიან იმას, რაც კლიენტს აინტერესებს. სწორედ ამიტომ გაქრა ქართული სუფრიდან სამხმიანი ხალხური და გიტარაზე დამღერებული ქალაქური სიმღერები. ქართულ სიმღერებს პირველი დარტყმა რამდენიმე საუკუნის წინ ირანულმა, აშუღურმა ერთხმიანმა სიმღერამ მიაყენა. მათმა „შემოქმედებამ“ ძალიან შეავიწროვა ნამდვილი ქართული ჰარმონია და თბილისში დღესაც უყვართ ზურნა-დუდუკზე ქეიფი და ამას რატომღაც ქალაქურ მუსიკას ეძახიან. თუმცა, აშუღურმა მუსიკამ ქართულს ისე ძლიერ მაინც ვერ ავნო, როგორც ჩვენი ესტრადის სიმღერებმა. ჩემო მეგობარო, შენ ალბათ უკვე მოისმინე „რადიო 101“-ის ერთ-ერთი არტი, სადაც მთვრალი „ახალი ქართველი“ ერთ-ერთი პოპსა სიმღერის ტექსტის პერიფრაზირებით ღიღინებს (ღმუცუნებს): „მითხარი, კიდევ მითხარი, რომ ეს არ ყოფილა შიმალი... თუ გიზანდლი... თუ ნისკარტი... თუ როგორ არის ეგა?“. და როგორც ეს არტი მთავრდება, ეს, მართლაც ეგრეა – ქართულ სუფრას თავის სიმღერებიან-სადღეგრძელოებიანად დღეს, შეიძლება „გიზანდლი“ ვუწოდოთ. ჩვენ, ქართველები, სუფრაზე სულ მთლად გამოვშიმალდით. ყველაზე მაგარი კი ისაა, რომ „ერთმანეთის სიყვარულით“ გულანთებულები ხშირად მისაალერსებლად, ამ დამადეგენერატებელი სიმღერების ფონზე, მთვრალები ვატრიალებთ ცივ, ცხელ თუ თბილ იარაღებს, საკუთარ დედებს ვაგინებთ და მერე უკიდეგანო სამშობლოს სადღეგრძელოებს ვსვამთ, მაგალითად, ასეთს: „საქართველო მთაგორიანია და ამიტომ დაკუჭული, მარა თუ გავშალეთ, ჩვენხელა ქვეყანა არავის ექნება“! მართლაც, გიზანდლი, შიმალი და ნისკარტია ეს ყველაფერი. „უკიდეგანოსი“ კი, რა მოგახსენოთ! ადრე, საბჭოთა კავშირის დროს მოდაში იყო ეს სადღეგრძელო, მაგრამ დღეს, როდესაც ტერიტორიები გვაქვს ჩამოჭრილი, ნეტა, რას უნდა ნიშნავდეს? ერთმა ახლობელმა მომიყვა, რომ ამ საახალწლოდ, ერთ-ერთ თბილისურ რესტორანში თანამედროვე დიჯეები მოუწვევიათ. რესტორნის მეპატრონეს უფიქრია, საახალწლო ღამეს ხალხი თანამედროვე ელექტრონული საცეკვაო მუსიკით გაერთობა და იცეკვებს კიდეცო. ახალმა ქართველებმა ცოტა ხანს ითმინეს და მერე რესტორნის მეპატრონეს, თურმე, იარაღით მიუვარდნენ: სასწრაფოდ მუსიკოსები მოგვიყვანე, თორემ ამ დიჯეებს აქედან ცოცხლებს არ გავუშვებთო. მეტი რა ჩარა იყო, რესტორნის მეპატრონე გაქცეულა და მუსიკოსები (იგივე „მუზიკანტები“, „ჯუზიკანტელები“) მოუყვანია. ჰოდა, დაწყებულა ტრადიციული „ქართული“ გიზანდლობა, შიმალობა და ნისკარტობა. გაიხარა თურმე „ქართველობამ“, – წამოსულა და წამოსულა მერე ყანწები, ე.წ. განსხვავებულები და „წავიდა ჰეე, ის ცხოვრება აღარ არის“... შენ ალბათ მეტყვი, ჩემო მეგობარო, რომ ქართულ სუფრულ სიმღერებს შველა ჭირდება, მაგრამ, ჩემი აზრით, ჩვენ, თავად უნდა ვუშველოთ საკუთარ თავს და არა იმას, რამაც საუკუნეები გამოიარა. ქართული სიმღერა, თუნდაც, სუფრული, მაინც გადარჩება, მაგრამ შეიძლება დღევანდელი თაობა გამოგვიშიმალდეს და ქართული სუფრის ნაცვლად თავი ამოჰყოს რაღაც გიზანდლზე, რომელსაც ვერც ერთი ესტრადის „ვარსკვლავი“ ვერ უშველის. ავტორი: © Lasha Gabunia გამოქვეყნების დრო: 23:59 0 კომენტარი ქართველების პატრიარქობა ძალიან საპასუხისმგებლო ტვირთია სრულიად საქართველომ სულიერი მწყემსთავრის, უწმინდესისა და უნეტარესის ილია მეორის აღსაყდრების 25 წლისთავი აღნიშნა 2002 წლის 25 დეკემბერს მთელმა ქართველმა მართლმადიდებელმა საზოგადოებამ სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, უწმინდესისა და უნეტარესის ილია II-ის აღსაყდრების 25, მღვდელმსახურებაში ყოფნის 40 და დაბადებიდან 70 წლისთავი აღნიშნა. საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი, მისი უწმინდესობა და უნეტარესობა ილია II (საერო სახელი ირაკლი ღუდუშაური-შიოლაშვილი) დაიბადა 1933 წლის 4 იანვარს გიორგი სიმონის ძე ღუდუშაური-შიოლაშვილისა და ნატალია იოსების ასულ კობაიძის კეთილმორწმუნე ოჯახში, რომელიც იმ დროს დროებით ვლადიკავკაზში ცხოვრობდა. სამი დღის ირაკლი ვლადიკავკაზის ქართულ მონასტერში მონათლეს და სახელი მეფე ერეკლეს საპატივცემულოდ დაარქვეს. გიორგი შიოლაშვილის შვილები თავიდანვე ეკლესიურ გარემოში იზრდებოდნენ. 1952 წელს ირაკლი შიოლაშვილი-ღუდუშაურმა ვლადიკავკაზის 22-ე საშუალო სკოლა დაამთავრა და სწავლა მოსკოვის სასულიერო სემინარიაში განაგრძო, რომელიც სერგიევ-პასადში (მაშინდელ ზაგორსკში) მდებარეობს. სასულიერო სემინარია საქართველოს მომავალმა პატრიარქმა პირველი ხარისხის დიპლომით დაამთავრა და, როგორც საუკეთესო სტუდენტი, სასულიერო აკადემიის პირველ კურსზე ჩაირიცხა. აკადემიის მეოთხე კურსზე მან დაწერა საკანდიდატო შრომა „ათონის ივერიის მონასტრის ისტორია“. აკადემიის წარჩინებული სტუდენტი ბერული ცხოვრების გზას დაადგა. 1957 წელს წლის ასაკში თბილისის ალექსანდრე ნეველის სახელობის ტაძარში მაშინდელი პატრიარქის მელქისედეკ III-ის ლოცვა-კურთხევით ირაკლი შიოლაშვილი ბერად აღკვეცეს და სახელად ილია უწოდეს, ხოლო 1959 წელს წმინდა სრგის მონასტრის ლავრაში იეროდიაკონი ილია მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქის, უწმინდესი ალექსი I-ის მიერ მღვდელმონაზვნად იქნა დასმული. მამა ილიამ 1960 წელს სასულიერო აკადემია დაამთავრა, სადაც მას, როგორც საუკეთესო სტუდენტს, საპროფესორო სტიპენდიატად დარჩენა შესთავაზეს, მაგრამ უწმინდესისა და უნეტარესის ეფრემ II-ის კურთხევით, მღვდელმონაზონი ილია სამშობლოში დაბრუნდა და ბათუმის საკათედრო ტაძარში მღვდელმსახურად გამწესდა. მისივე კურთხევით 1961 წელს მამა ილია აღყვანილ იქნა არქიმანდრიტის ხარისხში. ავტორი: © Lasha Gabunia გამოქვეყნების დრო: 22:58 0 კომენტარი თემები: ახალი ვერსია, ილია II, ინტერვიუ, რელიგია ღვთისმშობლის ხატი „შენ ხარ ვენახი“ ადამიანებს კურნავს და სასწაულებს ახდენს მამა თეოდორეს თქმით, ამ ხატის ასლებსაც კი დიდძალი მირონი სდის ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ხატი „შენ ხარ ვენახი“ იმ სასწაულთმოქმედ ხატებს შორისაა, რომლებიც მოხდენილი სასწაულებით მთელ მართლმადიდებლურ სამყაროს აოცებენ. რამდენიმე ხნის წინ კი ამ ქართული ხატის ასლებმა რუსებიც აღაფრთოვანეს. გაზეთი „ახალი ვერსია“ სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ისა და წმ. მოციქულთა თავთა პეტრესა და პავლეს ტაძრის დეკანოზის არჩილ მინდიაშვილის ლოცვა-კურთხევით „შენ ხარ ვენახის“ ხატის ფერად ასლს ბეჭდავს (მართლმადიდებლური კალენდრითა და პატრიარქის ფოტოსთან ერთად), რომელიც ჩვენს საშობაო საგაზეთო კომპლექტშია მოთავსებული. ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის „შენ ხარ ვენახის“ ხატის შესახებ „ახალი ვერსია“ წმ. მოციქულთა თავთა პეტრესა და პავლეს ტაძრის მღვდელი თეოდორე გიგნაძე ესაუბრება. – როდის დაიწერა ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ხატი „შენ ხარ ვენახი“ და ვინ არის მისი ავტორი? – ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ხატის „შენ ხარ ვენახის“ ავტორი მხატვარი ირაკლი ცინცაძე გახლავთ, რომელიც წმინდა მოციქულთა თავთა პეტრესა და პავლეს ტაძრის მრევლია. იგი არის დეკანოზ არჩილ მინდიაშვილის სულიერი შვილი. ხატის სულიერი ავტორი თავად მამა არჩილია. ხატის შექმნის იდეა კაპადოკიაში ჩაისახა. დაახლოებით 9 წლის წინ მამა არჩილ მინდიაშვილის წინამძღოლობით კაპადოკიაში მომლოცველთა ჯგუფი იმყოფებოდა. იქ უამრავი გამოქვაბული და მონასტერია, რომლებიც დღეს არ ფუნქციონერობს, ამიტომ იქაური ხატები და ფრესკები დაზიანებულია, განსაკუთრებით კი წმინდანთა თვალები. ღვთისმშობლის ერთ-ერთი ფრესკიდან ბათქაში იყო ჩამოყრილი, დარჩენილს კი საქართველოს რუკის ფორმა ჰქონდა. ამ გადარჩენილ ფრესკაში მოთავსებული იყო ღვთისმშობლის სახე, კერძოდ – მისი თვალები. მას იმდენად მეტყველი თვალები ჰქონდა, ყველა მნახველი დაატყვევა. მაშინ მამა არჩილმა ირაკლი ცინცაძეს სთხოვა, დაემახსოვრებინა ღვთისმშობლის მზერა, ან ჩანახატი გაეკეთებინა, რომლის მიხედვითაც ახალი ხატი დაიწერებოდა. ამ ხატის დაწერას გარდა გარეგნული (თუ ამას გარეგნული შეიძლება ეწოდოს) წინაპირობისა, კიდევ სხვა წანამძღვრებიც ჰქონდა, რომლის შესახებაც მხოლოდ მამა არჩილმა უწყის. ავტორი: © Lasha Gabunia გამოქვეყნების დრო: 18:16 0 კომენტარი


source: fineweb

text: ნესტორი (Nestor), ფრინველების გვარი თუთიყუშისნაირთა რიგისა. გვარში ამჟამად ახალ ზელანდიაში გავრცელებული 2 სახეობაა. კეა ანუ მთის თუთიყუში (Nestor notabilis), მუქი მწვანე ფრინველია, რომლის სიგრძე 50 სმ აღწევს. ბინადრობს მთებში, ტყის ზონის ზემოთ. ბუდეს იკეთებს კლდეთა ნაპრალებში. დებს 4 თეთრ კვერცხს. იკვებება მცენარეთა ვეგეტატიური ნაწილებითა და ნაყოფით, მწერებით და მათი ლარვებით. ხაფზულში საძოვრებზე ცხვრის გამოჩენის შემდეგ ზოგი კეა თავს ესხმის ხოლმე ცხვარს. მეორე სახეობა კაკა (Nestor meridionalis) ტანად შედარებით პატარაა. ბინადრობს ტყის ზონაში, ბუდობს ხის ფუღუროებში. ძირითადად მწერებით იკვებება.


hepar ხერხემლიანების საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის ჯირკვალია. ადამიანში ღვიძლის პარენქიმის სტრუქტურულ-ფუნქციური ერთეულია წილები, რომლებიც შედგებიან ნაღვლის გამომყოფი ჰეპატოციტებისაგან. ღვიძლში კარის ვენით შედის სისხლი, რომელიც მდი დარია გლიკოგენის, ცილების, ლი პიდების და სხვ. ნივთიერებების სინთეზისათვის აუცილებელი შენაერთებით. სისხლი ღვიძლიდან გადის ღვიძლის ვენის საშუალებით. ღვიძლი მონაწილეობს ცილების, ცხიმების, ნახშირწყლების, რეტინოლის, ციანოკაბალამინის, მინერალური ნივთიერებების ცვლაში, ჰორმონების ინაქტივაციაში. მისი ბარიერული ფუნქცია მდგომარებს ცვლის პროდუქტების დეზინტოქსიკაციაში, მიკრობების განვითარების შეჩერებაში და სხვ. მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ორგანიზმის ჰომეოსტაზის შენარჩუნებაში, ელენთასთან ერთად ასრულებს სისხლის დეპოს როლს და სხვ. Source: გოგიჩაძე გიორგი, ლექსიკონი ბიოლოგიური და სამედიცინო ტერმინები და ცნებები / გ. გოგიჩაძე, გ. კანდელაკი, თ. გოგიჩაძე. - თბ. : [მერიდიანი], 2011. - 442გვ. ; 20სმ.. - ყდაზე ავტ. მითით. არ არის. - რეზ. რუს. და ინგლ.. - ISBN: 978-9941-10-427-5[MFN: 146200]


ჩვენი საზოგადოებაც განვითარების ზუსტად ისეთივე დონეზეა, ისევეა "შემდგარი" როგორც თავად სახელმწიფო, რადგან სახელმწიფო არ შეიძლება იყოს მხოლოდ გეოგრეფიული რუქის ნაწილი. თუ კი ის არსებობს, არსებობს საზოგადოებაც... ზუსტად ისეთი, როგორსაც სახელმწიფო იმსახურებს და პირიქით. მითი იმის შესახებ, რომ სახელმწიფოს შეიძლება მართავდეს ადამიანების ჯგუფი, რომელთა პროგრესულობის ხარისხი და მასშტაბი ბევრად უსწრებს საზოგადოებისას და ეს კომიკური შეუსაბამობა აფერხებს მათი მუშაობის ეფექტურობას , სრულიად უბადრუკი და არასერიოზულია. სამწუხაროდ ედუარდ შევარდნაძეც ამ მითოლოგიით მოღვაწეობდა. მიხეილ სააკაშილი კი, ჩემი "დილეტანტური ფსიქიატრიული" თვალთახედვით სრულიად კლინიკური მითომანიაკი იყო. თუმცა არ ვიცი, შეიძლება ბოლოდროინდელმა მოვლენებმა მასზე პოზიტიურად იმოქმედა და გამოჯანმრთელდა.


source: CulturaX

text: გაერო-ს ქალთა ორგანიზაცია ევროპის უნივერსიტეტში საბავშვო სივრცის შექმნას ქალთა გაძლიერებისკენ მიმართულ ნაბიჯად აფასებს | imedinews


text: ნილს ბორი ნილს ბორი |ფიზიკოსი| |დაბადების თარიღი||7 ოქტომბერი, 1885| |დაბადების ადგილი||კოპენჰაგენი, დანია| |გარდაცვალების თარიღი||18 ნოემბერი, 1962| |გარდაცვალების ადგილი||იქვე| ნილს ბორი (Niels Henrik David Bohr) (დ. 7 ოქტომბერი, 1885, კოპენჰაგენი, დანია ― გ. 18 ნოემბერი, 1962, იქვე) — დანიელი ფიზიკოსი, თანამედროვე ფიზიკის ერთ–ერთი ფუძემდებელი. ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიკაში. ამ დარგში მრავალი აღმოჩენის ავტორი. მათემატიკოსი ჰარალდ ბორის ძმა და ნობელის პრემიის ლაურეატის ოგე ბორის მამა. მანჰეტენის პროექტის ერთ-ერთი მონაწილე. სექციების სია ბიოგრაფია[რედაქტირება] ახალგაზრდობის წლები[რედაქტირება] ნილს ბორი დაიბადა კოპენჰაგენის უნივერსიტეტის პროფესორის, კრისტიან ბორის ოჯახში. საწყისი განათლება მომავალმა მეცნიერმა, გამელჰოლმის სკოლაში მიიღო, რომელიც 1903 წელს დაამთავრა. ოცდასამი წლისამ დაასრულა განათლების მიღება კოპენჰაგენის უნივერსიტეტში, სადაც ძალზედ ნიჭიერი ფიზიკოსის რეპუტაცია მოიპოვა. მისი სადიპლო ნაშრომი დანიის სამეფო აკადემიამ ოქროს მედლითაც კი დააჯილდოვა. 1908–1911 წლებში ბორმა გააგრძელა მუშაობა კოპენჰაგენის უნივერსიტეტში. აქ იგი ლითონების კლასიკურ ელექტრონულ თეორიას იკვლევდა, რამაც შემდგომში მის სადოქტორო დისერტაციას ჩაუყარა საფუძველი. უნივერსიტეტის დამთავრებიდან სამი წლის შემდეგ, ბორი სამუშაოდ ინგლისში გადავიდა, სადაც წელიწადზე მეტი იმუშავა კემბრიჯის უნივერსიტეტში ტომსონის ხელმძღვანელობით. ამის შემდეგ იგი მანჩესტერში გადადის და აგრძელებს საქმიანობას რეზერფორდის ლაბორატორიაში, რომელიც იმ დროს ერთ–ერთი წამყვანი კვლევითი ცენტრი იყო ევროპაში. უკანასკნელი წლები[რედაქტირება] გარდა ფიზიკისა, ნილს ბორი დიდ ყურადღებას აქცევდა ბიოლოგიას და ფილოსოფიას. იგი იყო 20–ზე მეტი სხვადასხვა ქვეყნის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი, მრავალი ნაციონალური და საერთაშორისო პრემიის ლაურეატი. ნილს ბორი 1962 წლის 18 ნოემბერს, მშობლიურ ქალაქ კოპენჰაგენში, საკუთარ სახლში, გულის შეტევით გარდაიცვალა. მოღვაწეობა[რედაქტირება] პირველი მეცნიერული ნაბიჯები[რედაქტირება] ბორის მოსვლამდე რეზერფორდის ლაბორატორიაში უკვე ტარდებოდა ექსპერიმენტები, რომლებმაც მეცნიერები ატომის პირველი პლანეტარული მოდელის შექმნამდე მიიყვანა. ალფა–ნაწილაკების გამოყენებით ჩატარებულმა ცდებმა, რეზერფორდი მიიყვანა დასკვნამდე, რომ ატომის ცენტრში განლაგებულია მცირე ზომისა და მუხტის მქონე ატომბირთვი, რომელშიც კონცენტრირებულია თითქმის მთელი მასა, ხოლო მის გარშემო განლაგებულია შედარებით მსუბუქი ელექტრონები. ვინაიდან ცნობილი იყო, რომ ატომი ელექტრულად ნეიტრალურია, მეცნიერმა ივარაუდა, რომ ელექტრონების ჯამური მუხტი ბირთვის მუხტის ტოლია და აქვს საპირისპირო ნიშანი. ამ შედეგმა დიდი გადატრიალება მოახდინა ფიზიკაში, თუმცა მაინც რჩებოდა მრავალი აუხსნელი მოვლენა, მაგალითად როგორიცაა იზოტოპების არსებობა. ამ მომენტიდან საქმიანობაში ჩაერთო ახალგაზრდა ბორი, რომელმაც დაადგინა, რომ ნივთიერების ქიმიური თვისებები განისაზღვრება ელექტრონების რაოდენობით, ანუ მუხტით და არა მასით. ყოველივე ეს ხსნიდა იზოტოპების არსებობას, რადგან ალფა–დაშლის დროს (ალფა ნაწილაკი წარმოადგენს ჰელიუმის ბირთვს და +2 მუხტის მატარებელია), როდესაც ეს ნაწილაკი გამოიტყორცნება ბირთვიდან, მიღებული ელემენტი მენდელეევის პერიოდულ სიტემაში გადაინაცვლებს ორი უჯრით მარცხნივ, ხოლო ბეტა–დაშლის დროს, როდესაც ბირთვიდან ელექტრონი გამოიტყორცნება – ერთი უჯრით მარჯვნივ. ამრიგად აღმოჩენილ იქნა რადიოაქტიური წანაცვლების კანონი. რეზერფორდ–ბორის მოდელი[რედაქტირება] ზემოთხსენებულ აღმოჩენას მოჰყვა კიდევ მრავალი, არანაკლებ მნიშვნელოვანი აღმოჩენა, რომელიც უშუალოდ ატომის აგებულებას შეეხებოდა. შემუშავებულ იქნა ატომის აგებულების ე.წ. რეზერფორდ–ბორის მოდელი (მას აგრეთვე პლანეტარულ მოდელსაც უწოდებენ), რომლის მიხედვით ელექტრონები მოძრაობენ ბირთვის გარშემო, მზის გარშემო პლანეტების მოძრაობის მსგავსად. მაგრამ ამ მოდელის თანახმად ატომი ვერ იქნებოდა სტაბილური, ვინაიდან კულონური ურთიერთქმედების გამო, ელექტრონები მოძრაობენ აჩქარებით. კლასიკური ელექტროდინამიკის კანონების თანახმად, აჩქარებით მოძრავი ნებისმიერი დამუხტული ნაწილაკი გამოასხივებს ელექტრომაგნიტურ ტალღებს, რის გამოც კარგავს ენერგიას. გამოთვლებმა აჩვენა, რომ ასეთი "რადიოაქტიური არამდგრადობის" შემთხვევაში, ყველა ატომმა დაახლოებით მემილიონედ წამში უნდა დაკარგოს მთელი ენერგია და დაეცეს ბირთვს. თუმცა რეალურად მსგავსი რამ არ ხდებოდა და ფიზიკა კვლავ გადაუჭრელი პრობლემის წინაშე აღმოჩნდა. პრობლემა მართლაც გადაუწყვეტელი იქნებოდა, რომ არა ნილს ბორის რადიკალურად განსხვავებული ნოვატორული იდეები. ბორი აკეთებს პოსტულირებას, რომ მექანიკისა და ელექტროდინამიკის არსებული კანონების მიუხედავად, ატომებში არსებობს ორბიტები, რომლებზე მოძრაობის დროსაც ელექტრონები არ გამოასხივებენ და მსგავსი ორბიტები სტაბილურია, თუ მასზე მოძრავი ელექტრონების მოძრაობის რაოდენობის მომენტი –ს ჯერადია (სადაც h – პლანკის მუდმივაა). გამოსხივება ხდება ელექტრონის ერთი სტაბილური ორბიტიდან მეორეზე გადასვლის დროს, ხოლო განთავისუფლებული ენერგია მიაქვს გამოსხივების ერთ კვანტს. ამრიგად ბორმა გააერთიანა რეზერფორდის და პლანკის იდეა. ბორმა აგრეთვე ახსნა წყალბადის და ჰელიუმის ატომის სპექტრი. დაადგინა ელექტრონული გარსის შევსების პრინციპი, რამაც ქიმიური ელემენტების პერიოდულობის ფიზიკური ბუნება გამოაშკარავა. ამ ნაშრომებისათვის 1922 წელს ბორი ნობელის პრემიით იქნა დაჯილდოებული. ბორის ინსტიტუტი კოპენჰაგენში[რედაქტირება] რეზერფორდის ლაბორატორიაში მუშაობის შემდეგ ბორი დაბრუნდა სამშობლოში, სადაც 1916 წელს კოპენჰაგენის უნივერსიტეტის პროფესორის თანამდებობაზე დაინიშნა. ერთ წელიწადში იგი აირჩიეს დანიის სამეფო საზოგადოების წევრად, რომელსაც შემდგომში (1939 წლიდან) თვითონვე ჩაუდგა სათავეში. 1920 წელს ბორმა დააარსა თეორიული ფიზიკის ინსტიტუტი და მისი დირექტორი გახდა. მეცნიერის მიერ ჩამოყალიბებულმა ინსტიტუტმა დიდი როლი ითამაშა კვანტური ფიზიკის განვითარებაში. ბორის სკოლა გაიარეს მე–20 საუკუნის ისეთმა დიდმა მეცნიერებმა, როგორებიც იყვნენ: ფელიქს ბლოხი, ოგე ბორი, ვიქტორ ვაისკოფი, ლევ ლანდაუ და სხვები. ბორის ინსტიტუტს არაერთხელ ესტუმრა ვერნერ ჰაიზენბერგი ზუსტად იმ დროს, როდესაც იქმნებოდა მისი "განუზღვრელობის პრინციპი"". ამავე ინსტიტუტში მიმდინარეობდა დისკუსიები ნილს ბორსა და ერვინ შრედინგერს შორის, რომელიც აქტიურად იცავდა ტალღურ თეორიას. რეზერფორდის ლაბორატორიაში გატარებული წლების შემდეგ, ბორი სულ უფრო დიდ ყურადღებს აქცევდა ბირთვულ თემატიკას. 1936 წელს მან შეიმუშავა ატომის ახალი მოდელი, რომელმაც მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ბირთვის დაყოფის პრობლემის შესწავლისას. ბორმა იწინასწარმეტყველა ურანის ბირთვის სპონტანური დაშლა. ბორის სახელთან აგრეთვე დაკავშირებულია კვანტური თეორიის ალბათური ინტერპრეტაცია. ამაში დიდი როლი ითამაშეს ბორისა და ალბერტ აინშტაინის დისკუსიებმა, რომელიც ცხოვრების ბოლომდე ვერ ეგუებოდა კვანტური მექანიკის ალბათურ ახსნას. ბორმა აგრეთვე შეიმუშავა შესაბამისობის პრინციპი, რომლის საშუალებით შესაძლებელი გახდა მაკრო და მიკრო სამყაროთა კანონებს შორის კავშირის დადგენა. ციტატები[რედაქტირება] - "და თუ ვინმეს ჰგონია, რომ შეუძლია ისაუბროს კვანტურ თეორიაზე ძილის მოგვრის გარეშე ჯერაც ვერ გაუგია საწყისები მის შესახებ." - "თუ კვანტურმა მექანიკამ მნიშვნელოვანდ არ შეგძრათ, თქვენ ის ჯერ არ გაგიგიათ." - "გაზომვამდე არაფერი არსებობს." - "ტრივიალურობა მტკიცებაა, რომლის საპირისპირო მცდარია. თუმცა, უდიდესი ჭეშმარიტება არის მტკიცება, რომლის საპირისპირო შესაძლოა ასევე დიდი ჭეშმარიტება აღმოჩნდეს." - "თქვენი თეორია სიგიჟეა, თუმცა არც იმდენად, რომ ჭეშმარიტება იყოს." - "რა შესანიშნავია, რომ პარადოქსს შევხვდით. ახლა შეგვიძლია იმედი ვიქონიოთ, რომ წინ წავიწევთ!" - "აინშტაინ, გეყო ღმერთისთვის მითითებების მიცემა." ხშირად ციტირებენ ამ დასასრულით: "...ამ კამათლით." - "ძალიან ძნელია ზუსტი პროგნოზის გაკეთება, განსაკუთრებით მომავლის შესახებ." - "ექსპერტი არის ადამიანი, რომელმაც ყველა შესაძლებელი შეცდომა დაუშვა ძალიან ვიწრო სფეროში." - "არასდროს ილაპარაკო იმაზე სწრაფად, ვიდრე ფიქრობ." - "ზოგიერთი საგანი იმდენად სერიოზულია, მათზე უნდა იცინოთ." ბიბლიოგრაფია[რედაქტირება] პირველადი[რედაქტირება] - Bohr, N. (1913). On the Constitution of Atoms and Molecules, Philosophical Magazine, Series 6, Vol. 26. pg. 1-25. - Bohr, N., Causality and Complementarity: Epistemological Lessons of Studies in Atomic Physics, 1999 Ox Bow Press: ISBN 1-881987-13-2, the 1949–50 Gifford lectures - Bohr, N., Atomic Physics and Human Knowledge (1958), Wiley Interscience, 1987 Ox Bow Press: ISBN 0-918024-52-8, seven essays written from 1933 to 1957 მეორეული[რედაქტირება] - Niels Bohr: The Man, His Science, and the World They Changed, Ruth Moore; ISBN 0-262-63101-6 - Niels Bohr's Times, In Physics, Philosophy and Polity, Abraham Pais; ISBN 0-19-852049-2 - Suspended In Language: Niels Bohr's Life, Discoveries, And The Century He Shaped by Jim Ottaviani (graphic novel); ISBN 0-9660106-5-5 - Harmony and Unity : The Life of Niel's Bohr, by Niels Blaedel; ISBN 0-910239-14-2 - Neils Bohr: A Centenary Volume, edited by A. P French and P.J. Kennedy. ISBN 0-674-62415-7 - Copenhagen Michael Frayn ISBN 0-413-72490-5 რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება] - ნობელის კომიტეტის ოფიციალური საიტი (ინგლ.) - ნილს ბორის ბიოგრაფია (რუს.) - ბილს ბორის არქივი - კვანტური ქიმია - I ლექცია - ატომის ბორის მოდელი


ვეგეტარიანული საახალწლო საჭმელები - სურათები • ტაბულა ვეგეტარიანული საახალწლო საჭმელები - სურათები ხუთშაბათი, 27 დეკემბერი, 2018 - 11:19 0 კომენტარი დაათვალიერეთ, ვეგეტარიანული საახალწლო საჭმელების სურათები. თემები: საჭმელებივეგეტარიანული საკვებისაახალწლო მოკლე ბმული:


ესმა - ბავშვის სახელები. გოგოს სახელები ამოირჩიეთ მაქსიმუმ სამამადე ვარიანტი და გვითხარით, როგორია ეს სახელი ყველაზე მეტად თქვენი აზრით... უცხო სახელი11.1% ლამაზი სახელი40.4% მაგარი სახელი11.1% საყვარელი სახელი6.1% იშვიათი სახელი21.2% ჟღერადი სახელი2% უცნაური სახელი8.1% მსგავსი ჟღერადობის სახელები: ნესტან, მზეხა, ემა, სტელა, სვეტა სახელების ძიება


ამბობენ, რომ არსებული გამწვანების ზოლი მათთვის ერთადერთი სასუნთქი და დასასვენებელი ადგილია, ახლა კი მის გარეშე რჩებიან.