Pse agjerojme? | Mjeksia Islame Pse agjerojme? Reviewed by M.I on May 30, 2017 . Pse agjerojme??? Kur Zoti e krijoi njeriun e lartesoi duke i dhene llogjiken qe te ndalet pak ne dhuratat e Tij. Ai nuk ka nevoje per agjerimin tone thjeshte ne ndalimine ushqimit, pasi token e krijoi me shumellojshmeri te ushqimit, nga toka, deti, ajri. A mos valle patet ndonje merite ne krijimin e tyre? A [...] Kur Zoti e krijoi njeriun e lartesoi duke i dhene llogjiken qe te ndalet pak ne dhuratat e Tij. Ai nuk ka nevoje per agjerimin tone thjeshte ne ndalimine ushqimit, pasi token e krijoi me shumellojshmeri te ushqimit, nga toka, deti, ajri. A mos valle patet ndonje merite ne krijimin e tyre? A mos valle ju taksoi per te mirat e Tij. Jua dha pa cmim, jua dha qe t’i shijoni e t’i gezoni pa asnje detyrim, pa dogane, pa taksa. A keni ndalur nje momente te thoni faleminderit Zot. Mundet te falenderoni Darvinin e te genjeni vetveten. Kur njeriu agjeron behet falenderues sepse e kupton qe keto begati kane nje Krijues. A keni menduar se cfare thone mjeket per trupin? Disa dite agjerim jane baraz me te shpetuarit nga ndonje operacion qe rrjedh nga toksikimet qe mbledh trupi gjate gjithe vitit. A keni lexuar per vlerat shendetsore te agjerimit dhe e gjitha kjo perseri per ju miqte e mi. Ai nuk ka nevoje per ndalesen nga ushqimi, por me e rendesishme eshte ndalesa nga gjuha e shpifjes, nga fjalet qe leshojme pa kriter, ndaj themi “Zot na fal”. Kush e konsideron agjerimin thjesht ndalese nga ushqimi nuk ka kuptuar asgje mbi agjerimin. A keni menduar qe shume njerez ne botee kane gjithe vitin agjerim sepse nuk kane? E begatite e Zotit jane aq shume sa mund te jetojne 21 miliarde njerez te mireushqyer, jemi ne lakmitaret qe varferojme disa e pasurojme disa. Agjerimi eshte moment reflektimi, eshte gezim ta ndash nje iftar me nevojtaret nuk eshte gare tavolinash, te ftuarish, menuje, eshte clirimi i nje shpirti pertej tokesores. A din kush me thote se cfare eshte shperblimi i Zotit per nje agjerues, jo askush nuk e di. Zoti e ka lene te vetmin adhurim si surprize. Nese i pari i shtetit t’ju thonte qe pas nje muaji pune kam nje surprize per ty, nuk do te zinte gjumi, mbase edhe per nje emer ne keto lista qe bene lemsh dynjane. Miqte e mi, kete oferte te surprizes jua ben Zoti i gjithesise, jua ben Ai qe e madherojne cfare ka ne qiej e ne toke pervec njerezve qe emendojne veten te pazevendesueshem. Mos e humbni kete oferte nga Bujari me i madh, nga Mbajtesi i Premtimeve, aty ku njeriu prehet ne paqe dhe asnjehere i zhgenjyer... Era e gojës së agjëruesit është më e mirë te Allahu se era e miskut May 31, 2017 5 dobitë kryesore të xhenxhefilit Total: 19563 Posts... 193 queries in 1.339 seconds.


source: fineweb

text: Rektori i Universitetit të Prishtinës, Ibrahim Gashi nuk e ka ndërmend të jap dorëheqje, dhe një kërkesë të tillë, siç thotë, “e bërë nga rreth 30 persona në një komunitet prej rreth 60 mijë studentësh”, është banale. Ai ka thënë se ka shumë shkencëtarë të mëdhenj të huaj, që kanë rënë në lajthitje nga revistat virtuale. Gashi thotë se është kontestuar revista dhe jo punimet e tij. “Nuk e kam ndërmend të jap dorëheqje sepse është banale kërkesa, dhe vjen prej një grupi të caktuar njerëzish të cilët e kanë pasë gjithmonë derën qelë nga ky menaxhment për të kontribuar në të mirën e universitetit”, ka thënë Gashi. Ai thotë se kritikat po vijnë nga profesor brenda UP-së, të cilëve u është dhënë hapësirë e mjaftueshme për kontribut në UP. “Janë dy profesorë që e kanë ngritur këtë problem, dhe unë mund t’i them edhe me emër që ata janë pjesë e forumeve. Qëndrim Gashi është pjesë e Këshillit Botues dhe është i emëruar nga unë si udhëheqës i aleancës franceze në Fakultetin Filologjik; Popovci është anëtar i Këshillit të Shkencës dhe Hajrullahu ka pasë mbështetjen time të vazhdueshme, të cilën e ka keqpërdorë skajshëm”, ka thënë Gashi në televizionin publik, transmeton Kosovapress. Ndërkohë Gashi, ka kritikuar edhe Lidhjen Demokratike të Kosovës, për inicimin e diskutimit për UP-në në Parlamentin e Kosovës. Ai ka thënë se megjithëse e kupton se jemi në vit zgjedhor, partitë politike duhet të rrinë larg universitetit “Hasan Prishtina”. /Telegrafi/ T'fundit nga rubrika - Shkollën ‘Ismail Luma’ në Lipjan e merr uji (Foto)Arbër Vllahiu, ky kursimtar i buxhetit të shtetit!Nga qentë endacakë rrezikohen edhe gjakovarët (Foto)Veseli: Kuvendi i sheh me prioritet marrëdhëniet me Asamblenë franceze - AAK: Qeveria Mustafa dështoi në fushën e sigurisë dhe mbrojtjes Serbia, lojë edhe me ish-pjesëtarët e MUP-itMiqtë nga Franca sot vijnë në KosovëAntikorrupsioni godet QKUK-në - Lista Serbe shton kushtet për t’u kthyer në institucioneIsh-agjenti serb, vlerësues i bisedimeve Sot fillon edicioni i 4-të i Olimpiadës së DiturisëSerbia e njeh për “fqinj” Kosovën - Bëhen 16 vjet nga vrasja e 106 civilëve në PastaselSerbia po bën pastrim të heshtur në Luginë Dallaveret e mjekëve me kujdestariVulin: Kosova nuk është e pavarur - E sjell vrasësin e së bijës para drejtësisë me ndihmën e shqiptarit (Foto)Shala e bën fajtor Hashim Thaçin për vonesat e listave të veteranëve Super hetimi i vitit 2004 pa prova për heqje organesh në “Shtëpinë e Verdhë”Foto e rrallë: Kryengritësit e Kaçanikut më 1912 (Foto) - Çollaku: Jemi në një proces më të avancuar të agjendës evropianeKrasniqi: Rupert Neudeck ka të drejtë, merreni seriozisht!Hamiti: Në Prokurori janë dërguar lëndë për Shpend Ahmetin (Video) E thotë ministri: Diaspora nuk po investon shkaku i korrupsionit dhe haraçit - Dëmtohen kutitë postare (Video)Mustafa priti delegacionin e Akademisë së Drejtësisë të TurqisëNë listat e veteranëve, Zafirit i mungojnë 400 bashkëluftëtarëEnde në liri krimineli serb, që ekzekutoi gazetaren britanike shkaku i Kosovës - Hoti: As ulje pagash, as largime nga puna (Video)Vazhdon rrënimi i objekteve të vjetraRupert Neudeck e quan kriminale kastën politike në KosovëHaradinaj paralajmëron Komisionin për verifikimin e veteranëve të UÇK: Do t’ju tërheqim zvarrë nëpër shesh! - Nesër mbyllet për qarkullim magjistralja Hani i Elezit - PrishtinëMushkolaj zgjidhet kryetar i bordit të KMShK-sëGjakova, "pragu" për Listën SerbeMesazh për Listën Serbe: Kujdes me kushtet, mund të dëmtojnë edhe raportin ndëretnik Vërejtje: Telegrafi ka ofruar gjithmonë hapësirë të lire për komentime dhe për diskutim, me qëllimin e mirë të nxitjes së debateve. Por, për shkak të disa komentuesve të papërgjegjshëm, që keqpërdorin këtë mundësi, kemi vendosur ta ndryshojmë qasjen drejt komentimit të lajmeve. Tash e tutje, komentuesit në rubrikat "Lajme" dhe "Ekonomi", profilin e tyre duhet ta autorizojnë me email valid. Çdo përdorues, në panelin "Settings" duhet të vendos emailin valid, e pastaj të kërkojë që në atë adresë elektronike t'i dërgohet linku për aprovim. Ky link duhet të klikohet, që të autorizohet profili përmes të cilit mund të komentoni.


Për shkak të numrit të madh të pasagjerëve: në Aeroportin e...


source: CulturaX

text: Gazeta Metro – Formacionet zyrtare: Milan – Inter 07/11/2021 | 19:34 Sonte (e diele) zhvillohet derbi italian ndërmjet AC Milanit dhe Interit, dy skuadrat që janë duke luftuar për titull të Seria A. Të dy rivalët e përbetuar do kërkojnë pikët e plota, ngase kanë vetëm një objektiv, që në fund të shpallen kampion, shkruan lajmi.net. Formacionet e zgjedhura nga Stefano Pioli, respektivisht Simeone Inzaghi tashmë janë bërë publike: Milan (4-2-3-1): Tatarusanu; Calabria, Kjaer, Tomori, Ballo-Toure; Kessie, Tonali; Krunic, Diaz, Leao; Ibrahimovic.


text: Ekspozita sjell në vëmendje problematikat e minoritetit në Ditën Ndërkombëtare të Komunitetit Rom – Reporter.al Në kuadër të Ditës Ndërkombëtare të Komunitetit Rom, Qëndra "T'Reja" në bashkëpunim me Qëndrën për Advokim Social çelën ekspozitën "Rikujtesë" me fotografi dhe simbole të rezistencës dhe problematikave të banorëve të komunitetit rom në Shqipëri. 17:29 | 08/04/2022 Romina Sefa, aktiviste dhe drejtues e Qendres per Advokim Social Nën kujdesin e "Qëndrës T'REJA" dhe "Qëndrës për Advokim Social", ekspozita "Rikujtesë" u çel pikërisht për të rikthyer vëmendjen në problemeve të shumta që jetojne anëtarët e komunitetit rom në vendin tonë. "Kemi luajtur me simbolet duke sjellë në vëmëndje të qytetarëve dhe aktivistëve çështje të cilat kanë mbetur të patrajtuara sic janë çështja e energjisë elektrike, shembja e shtëpive në familjet e komunitetit të Selitës, informaliteti i ricikluesve Rom", u shpreh aktivistja Romina Sefa, nga Qëndra për Advokim Social. 8 Prilli shënon Ditën Ndërkombëtare të Komunitetit Rom. Ky komunitet prej vitesh ka vuajtur prej paragjykimeve, diskriminimit dhe etiketimeve të shumta si "nomadë", "të paarsimuar", "të varfër", e shumë stereotipe të tjera. Përveç paragjykimeve, ky komunitet haset dhe me probleme jetike në terren të tilla si mungesa e aksesit në shërbimet publike, përballja me autoritetin shtypës të shtetit, apo edhe vështirësitë në aksesin mbi arsimin publik, si pasojë e pamundësisë së përdorimin të platformave online të regjistrimit. "Kemi patur raste që fëmijët e komunitetit rom nuk janë regjistruar dot në shkolla, sepse ato apo prindërit e tyre nuk kanë patur akses në platformën "e-albania", për shkaqe të ndryshme", u shpreh Xhuljana Sakollari, aktiviste pranë Qëndrës për Advokim Social. Nëpërjmet objekteve-simbol të ekspozuara në ekspozitën "Rikujtesë" u theksuan çështje të tilla si problemi me furnizim të energjisë elektrike, punësimi informal, strehimi si edhe dëbimi i banorëve të komunitetit nga shtëpitë e tyre. "Është shumë e rëndësishme të tregojmë sfidat, sepse ato na bëjnë më të forte dhe na bëjnë të luftojmë për një jetë dinjitoze dhe për t'u trajtuar në mënyrë të barabartë dhe për të qenë të fuqizuar si pjesa tjetër e shoqërisë", përfundoi aktivistja Sefa.


Policia ka arrestuar një burrë për zjarrvënie të qëllimshme. Ata kanë thënë se nuk ka shenja që e lidhin këtë incident me terrorizmin.


source: wikipedia

text: Thjerrëza (Lens culinaris) është një bimë dykotiledonëshe e familjes Fabaceae, e njohur për formën e vet lente-ngjashme. Është një bimë vjetore që kultivohet nga njeriu qysh prej antikitetit për farat e veta të ngrënshme., të pasura me proteina dhe me hekur. Bimë


text: Autorja Lisa See ka shkruar për përvojën kinezo amerikane në romanet e saj më të suksesshme “Vajzat e Shangait” apo “Ëndrrat e Joy-it”. Familja e saj ka rrënjë të thella në Los Angelos, dhe librat e saj të fundit janë bazuar kryesisht në zonën e Chinatowni-it në këtë qytet. Flokëkuqe dhe me quka, Lisa See duket sikur i përket racës së bardhë. Por ajo ka prejardhje kineze dhe është pjesë e një familje të madhe kinezo amerikane. Ajo ndjehet si në vendin e saj teksa shëtit në zonën Chinatown. Stërgjyshi i saj, Foong See, ndihmoi në themelimin e Chinatown-it. Historinë e tij, ajo e ka rrëfyer në librin e parë, “Në malin e artë”. Libri tjetër i Lisës shpjegon kulturën kineze në Kinë dhe në Amerikë. Ajo viziton shpesh të afërmit e saj në Chinatown. Sot, ka ndaluar pranë një dyqani sendesh antike që ka qenë pjesë e familjes së saj për një kohë të gjatë. Ajo thotë se qyteti ka tërhequr breza të tërë imigrantësh kinezë. “Edhe sot në Los Angelos është komuniteti më i madh kinezo amerikan në Shtetet e Bashkuara”. Shumë imigrantë janë zhvendosur në periferi të Luginës San Gabriell. Kjo zonë është tani qendra e shumë bizneseve aziatiko amerikane. Por Lisa See thotë se Chinatown ka ende një shije të veçantë dhe tërheqë imigrantë nga gjithë Azia. Ajo thotë se ata kanë ardhur për të njëjtat arsye që kanë ardhur edhe imigrantët e parë. “Ne të gjithë kemi dikë në familjet tona që ka qenë frikacak, trim apo i çmendur aq sa duhet për të lënë atdheun e për të ardhur këtu”. Lisa See thotë se do të tregojë edhe më shumë ndodhi imigrantësh në librat e saj të ardhshëm.


text: Leze Qena (lindur si Elizabeta Spaqi; Prizren, (1 Mars 1937 - 25 Mars 2020), Prishtinë) ishte një aktore kosovare. Biografia Shkollën fillore dhe të mesme e kreu në vendlindje, për të vazhduar më pas studimet për aktrim në Prishtinë. Ishte e martuar me aktorin Xhevat Qena. Këtë aktore e gjeti në interpretim në skenën e Teatrit Kombëtar, në shfaqjen “Macja mbi çatinë e nxehte”. Së bashku çifti u bë i njohur për një audiencë të gjerë të teatrove. Suksesi i saj u pa sidomos në shfaqjet në televizion. Qena është parë në disa prodhime televizive dhe kinemanë shqiptare. Sidoqoftë, ajo arriti suksesin e saj më të madh me rolin e saj si "Antigona Fishekxhiu Hoxha" në serialin televiziv Familja moderne. Në ketë përvjetor aktorja Leze Qena ishte përgëzuar edhe nga vete ministri i Kulturës, Valton Beqiri, te hënën në mbrëmje, pas reprizës se shfaqjes “Macja...”. Me ketë rast, duke i dhuruar një buqete me lule aktores, ministri Beqiri e ka përgëzuar për kontributin e saj në zhvillimin e Teatrit në Kosovës, duke i shprehur falënderimin dhe mirënjohjen e thelle aktores Leze Qena për angazhimin e saj te gjate, me role te shumta, në skenën teatrore kombëtare. “Angazhimi juaj në skenën e teatrit është një thesar i çmuar për historikun e teatrit kosovar", ka thëne ministri Beqiri. Ndërsa, drejtoresha e TKK-se, Burbuqe Berisha, në emër te këtij teatri, në ketë 75-vjetor nderoi kontributin e aktores, duke ia dorëzuar një dhurate punim dore në filigran. Vdiq më 25 mars 2020. Krijimtaria Mahmutovitët dhe Rexhepovitët - (komedi, ) Po e zëm, po e zëm - (mini TV seri, ) Ditari i Lec Pazhecit - (mini TV seri, ) I ikuri - (seri TV për fëmije ) seri e njohur edhe si Fidani Shkolla e fshatit - (TV, ) Qesh e ngjesh - (TV, ) Të gjithë me ne - (mini TV seri, ) Familja moderne - (TV, ) Kombinati - (TV, ) Çka ka Shpija - (TV, 2014 - 2019) Shih edhe Xhevat Qena Referimet Aktorë shqiptarë Njerëz nga Prizreni Njerëz që jetojnë Gra kosovare


text: Sa herë keni parë fotomodele në televizor dhe shijoni se sa bukur janë të lyera buzët e tyre? Nëse dëshironi që edhe buzët tuaja të duken të lëngshme dhe tërheqëse, para së gjithash, duhet të gjeni ngjyrën që ju shkon. Duhet të zgjidhni atë ngjyrë që shkon me fytyrën tuaj dhe të hidhni të gjitha ato që janë të huaja në pamjen tuaj të përgjithshme. Ngjyrat roz japin romantizëm. Ju lejojnë që të humbisni në magjinë e ëndrrave dhe të kërkoni princin tuaj. Në një lëkurë të bardhë shkon në mënyrë të mrekullueshme, duke i bërë buzët të veçojnë dhe u japin dritë fytyrës tek lëkurat e errëta. Por kujdes: Ngjyra roz mund të bëjë që dhëmbët tanë të duken të verdhë. Për këtë, nëse ju pëlqen kjo ngjyrë, atëherë duhet të gjeni atë ngjyrë roz që do të theksojë paraqitjen tuaj tërheqëse. Dashurohuni me ngjyrën portokalli, një ngjyrë e nxehtë që krijon ndjenjën e qetësisë në të njëjtin çast që i jep intensitet fytyrës. Trasmetoni nxehtësi duke zgjedhur një ngjyrë pjeshke. Kerkoni pasion me një të kuqe të ndezur. Por që të mos bëhet “betejë” në fytyrën tuaj, zgjidhni nuancën që i shkon fytyrës tuaj. Nëse keni lëkurë të bardhë, mund të përdorni pothuajse të gjitha ngjyrat. Nëse doni të bëni kontrast, atëherë, zgjedhja më e mirë për ju është e kuqe e hapur. Ndërsa e kuqe e plotë shkon më mirë në lëkura pak më të errëta. Doni ngjyra të errëta që ... heshtin? Ose thjesht një nuancë dimërore me detaje gothic? Zgjedhja është e juaja, ne thjesht do ju themi nëse me të vërtetë ju shkojnë. Që të zgjidhni nuanca të errëta të kafesë, duhet të keni lëkurë me ngjyrë të errët, në mënyrë që të ”lidhet” përfundimi. Gjithashtu, nëse keni nishane në fytyrë, preferoni nuancat kafe dhe kafe-kuqe, për një përfundim sa më natyral që do të tërheqë vëmendjen nga nishanet tuaja. Ngjyrën kafe shumë të errët zgjidheni vetëm nëse mundeni ta mbështesni: nëse keni lëkurë të hapur, atëherë sigurisht që do të krijohet kontrasti i dëshiruar! Tip: Më e rëndësishmja është që buzëkuqet tuaj të jenë të pasur me vitamina A dhe E dhe ekstaktime Aloe, që të ushqejnë, të zbusin, dhe të mbrojnë buzët tona gjatë ditës. ©bukuri.com


Redaksia e lajmeve News and press releases Lajme dhe deklarata për shtyp nga veprimtaritë globale të OSBE-së Nxënësit takohen me drejtuesit më të lartë të shtetit si pjesë e projektit të OSBE-së për edukatën qytetare Publishing date: 4 nëntor 2011 Content type: News Prezenca e OSBE-së në Shqipëri, në bashkëpunim me Ministrinë e Arsimit dhe Shkencës, organizoi sot, më 4 nëntor, një vizitë studimore të 50 nxënësve të klasave të nënta dhe të dhjeta nga Vlora, Kukësi dhe Tirana, gjatë së cilës ata u takuan me Presidentin Bamir Topi, Kryeministrin Sali Berisha, Kryetaren e Kuvendit Jozefina Topalli dhe Kryetarin e Gjykatës Kushtetuese Bashkim Dedja... Prezenca e OSBE-së jep kontribut e saj për një mbrojtje më të mirë të të drejtave të fëmijëve Publishing date: 11 tetor 2011 Content type: News What we do: Të drejtat e njeriut, Rinia Prezenca e OSBE-së në Shqipëri organizoi më 11 tetor 2011, në bashkëpunim me Bashkinë e Elbasanit, të parin nga një varg prej dhjetë seminaresh trajnuese për mbrojtjen e të drejtave të fëmijëve... Shkolla e Magjistraturës nis vitin e ri akademik me mbështetjen Prezencës së OSBE-së Publishing date: 3 tetor 2011 Content type: News What we do: Arsimi, Sundimi i ligjit, Rinia Shkolla e Magjistraturës organizoi më 3 tetor 2011 një ceremoni me rastin e fillimit të vitit të ri akademik për studentët e saj ekzistues dhe 17 studentët e rinj, të cilët do të bëhen gjykatës dhe prokurorë në fund të trajnimit trevjeçar... Prezenca e OSBE-së dhe Komisioneri për Mbrojtjen nga Diskriminimi diskutojnë mënyrat e zvogëlimit të diskriminimit në shkollë Publishing date: 11 prill 2011 Content type: News


Periudha Edo Periudha Edo (江戸時代 Edo jidai) ose periudha Tokugawa (徳川時代) ishte një periudhë mes viteve 1603 dhe 1868 në |historinë e Japonisë, kur shoqëria japoneze ishin nën sundimin e shogunatit Tokugawa dhe 300 daimyō rajonal të vendit. Periudha u karakterizua me rritjen ekonomike, urdhërat strikte në shoqëri, politika e jashtme e izolacionizmit, “nuk ka më luftë”, popullsia e qëndrueshme, dhe artet dhe kultura popullore. Shogunati zyrtarisht ishte themeluar në Edo më 24 maj 1603 nga Tokugawa Ieyasu. Periudha u përfundua me Restaurimin Meiji më 3 maj 1868, pas rënies së Edos. Konsolidimi i shogunatit[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit] Një revolucion u zhvillua prej kohës së shogunatit Kamakura e cila ekzistoi me gjykatën e Tenno-s te Tokugawa, kur samurai u bënë sundimtar të pasfiduar ashtu siq e quajti historiani Edwin O. Reischaurer “feudale të centralizuar“. Tashmë i fuqishëm, Ieyasu përfitoi nga transferimi i tij në zonën e pasur të Kantōs. Ai mbante dy milionë koku tokë, një selie të re në Edo, një qytet kështjellash (Tokjo i ardhshëm), dhe gjithashtu kishte dy milionë koku tokë dhe tridhjetë e tetë vazo nën kontrollin e tij. Pas vdekjes së Hideyoshi, Ieyasu u zhvendos shpejt për të kapur kontrollin nga klani Toyotomi. Fitorja e Ieyasu mbi daimyo perëndimore në Betejën e Sekigaharës (21 tetor 1600, ose në kalendarin japonez në ditën e 15 të muajit të nëntë të vitit të pestë të epokës Keichō) i dha atij kontrollin e të gjithë Japonisë. Ai shfuqizoi shpejt shtëpitë e shumta të daimyo të armikut, të reduktuara ndaj të tjerëve, të tillë si ato të Toyotomit dhe rishpërndarë shpërthimet e luftës për familjen dhe aleatët e tij. Ieyasu ende nuk arriti të arrinte kontrollin e plotë të daimyō perëndimore, por supozimi i tij i titullit të shogun ndihmoi në konsolidimin e sistemit të aleancës. Pas forcimit të mëtejshëm të bazës së tij të fuqisë, Ieyasu instaloi djalin e tij Hidetada (1579-1632) si shogun dhe veten si një shogun në pension në 1605. Toyotomi ishin ende një kërcënim i rëndësishëm dhe Ieyasu i kushtoi dekadës së ardhshme për çrrënjosjen e tyre. Në 1615, ushtria Tokugawa shkatërroi kështjellën Toyotomi në Osaka. Shogunati i Tokugawa jo vetëm që konsolidoi kontrollin e tyre mbi një Japoni të ribashkuar, ata gjithashtu kishin fuqi të paparë mbi perandorin, gjykatën, të gjitha daimyō dhe urdhërat fetare. Perandori u mbajt si burimi i fundit i sanksionit politik për shogun, i cili gjoja ishte vazal i familjes perandorake. Tokugawa ndihmoi familjen perandorake të rimarrë lavdinë e saj të vjetër duke rindërtuar pallatet e saj dhe duke i dhënë toka të reja. Për të siguruar një lidhje të ngushtë midis fisit perandorak dhe familjes Tokugawa, mbesa e Ieyasu u bë një bashkëshort imperial në vitin 1619. Lidhjet tregtare me të huajt[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit] Ashtu si Hideyoshi, Ieyasu inkurajoi tregtinë e jashtme, por gjithashtu ishte i dyshimtë për të huajt. Ai donte ta bënte Edo një port të madh, por sapo mësoi se evropianët favorizonin portet në Kyūshū dhe se Kina i kishte hedhur poshtë planet e tij për tregti zyrtare, ai shkoi të kontrollonte tregtinë ekzistuese dhe lejoi vetëm disa porte për të trajtuar lloje të veçanta të mallrave. Fillimi i periudhës Edo përkon me dekadat e fundit të periudhës tregtare Nanban gjatë së cilës u zhvillua ndërveprimi intensiv me fuqitë evropiane, në planin ekonomik dhe fetar. Në fillim të periudhës së Edos, Japonia ndërtoi anijet e saj të para perëndimore, të tilla si San Juan Bautista, një anije prej 500 ton galeon që transportonte një ambasadë japoneze të kryesuar nga Hasekura Tsunenaga në Amerikë dhe pastaj në Evropë. Gjithashtu gjatë asaj periudhe, bakufu autorizoi rreth 720 anije të kuqe të mbyllura, anije tregtare me tri mastikë dhe të armatosur, për tregtinë intra-aziatike. Aventurierë japonezë, si Yamada Nagamasa, përdorën ato anije në të gjithë Azinë. Në vitin 1635, vendi i mbyllur ndaloi çdo japonezë të udhëtoj jashtë Japonisë ose nëse dikush largohet, nuk do t'i lejohet kthimi. Në vitin 1636, holandezët ishin të kufizuar në Dejima, një ishull i vogël artificial - dhe kështu, jo tokë e vërtetë japoneze - në portin e Nagasaki. Vetëm Kina, Kompania Holandeze e Indisë Lindore dhe për një periudhë të shkurtër, anglezët, gëzuan të drejtën për të vizituar Japoninë gjatë kësaj periudhe, vetëm për qëllime komerciale, dhe ata ishin të kufizuar në portin Dejima në Nagasaki. Evropianët tjerë që zbritën në brigjet japoneze u vranë. Zhvillimi ekonomik[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit] Zhvillimi ekonomik gjatë periudhës së Tokugawa përfshinte urbanizimin, rritjen e mallrave të transportuar, një zgjerim të ndjeshëm të tregtisë së brendshme dhe, fillimisht, të jashtme, dhe një përhapje të industrive të tregtisë dhe artizanatit. Tregjet e ndërtimit lulëzuan, së bashku me strukturat bankare dhe shoqëritë tregtare. Gjithnjë e më shumë, autoritetet han mbikqyrnin rritjen e prodhimit bujqësor dhe përhapjen e zejeve rurale. Popullsia[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit] Nga mesi i shekullit 18-të, Edo kishte më shumë se një milionë banorë, Osaka dhe Kyoto secila kishin më shumë se 400,000 banorë. Osaka dhe Kyoto u bënë qendra të zënë tregtare dhe të prodhimit artizanal, ndërsa Edo ishte qendra për furnizimin e ushqimit dhe mallrave thelbësore të konsumit urban. Agrikultura[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit] Orizi ishte baza e ekonomisë. Rreth 80% të popullsisë ishin fermerë të orizit.[1] Prodhimi i orizit u rrit në mënyrë të qëndrueshme, por popullsia mbeti i qëndrueshme, kështu mirëqenia u rrit. Fusha e orizit u rrit prej 1.6 milionë chō më 1600 në 3 milionë në vitin 1720.[2] Teknologjia e përmirësuar ndihmoi fermerët të kontrollonin rrjedhën e gjithanshme të ujitjes në lundrat e tyre. Daimyō operoi disa qindra qytete të kështjellës, të cilat u bënë loci i tregtisë së brendshme. Tregjet e orizit në shkallë të gjerë u zhvilluan, përqendruar në Edo dhe Osaka.[3] Fundi i shogunatit[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit] Shkaku për fundin e kësaj periudhe është e diskutueshme, por tregohet si detyrimi i hapjes së Japonisë në botë nga komodori i marinës amerikane Matthew Perry, armada e të cilit (e njohur nga japonezët si "anijet e zeza") gjuajti armë nga Gjiri i Edos. Disa masa artificiale të tokës u krijuan për të bllokuar gamën e armadës, dhe kjo tokë mbetet në atë që tani quhet qarku Odaiba. Tokugawa nuk u rënua thjesht për shkak të dështimeve të brendshme. Ndërhyrjet e huaja ndihmuan për të precipituar një betejë komplekse politike midis bakufu dhe një koalicioni të kritikëve të tij. Vazhdimi i lëvizjes anti-bakufu në mesin e shekullit të 19-të do të sillte fund Tokugawa-s. Historianët konsiderojnë se një faktor i rëndësishëm kontribues në rënien e Tokugawa ishte "menaxhimi i dobët i qeverisë qendrore nga shoguni, gjë që shkaktoi braktisjen e klasave shoqërore në Japoni". Megjithëse Japonia ishte në gjendje të përvetësonte dhe përpunonte një shumëllojshmëri të njohurive shkencore, industrializimi i shpejtë i Perëndimit gjatë shekullit të 18-të krijoi një boshllëk material në aspektin e teknologjive dhe armatimit midis Japonisë dhe Perëndimit, duke e detyruar atë të braktiste politikën e vet të izolimit dhe duke kontribuar në fundin e regjimit të Tokugawa. Kur skuadrimi i katër anijeve i Komodorit Matthew C. Perry u shfaq në Gjirin Edo në korrik 1853, bakufu u hodh në trazirë. Kryetari i këshilltarëve të lartë, Abe Masahiro (1819-1857), ishte përgjegjës për trajtimin me amerikanët. Duke pasur asnjë precedent për të menaxhuar këtë kërcënim për sigurinë kombëtare, Abe u përpoq të baraspeshojë dëshirat e këshilltarëve të lartë për të bërë kompromis me të huajt, perandorin që donte t'i linte të huajt dhe të daimyō-t që dëshironin të shkonin në luftë. Në mungesë të konsensusit, Abe vendosi të bëjë kompromis duke pranuar kërkesat e Perrit për hapjen e Japonisë në tregtinë e jashtme, ndërsa gjithashtu duke bërë përgatitje ushtarake. Në mars të vitit 1854, Traktati i Paqes dhe Amity (ose Konventa e Kanagawa) hapi dy porte për anijet amerikane që kërkonin furnizime, garantonin trajtim të mirë për marinarët amerikanë të mbytur në det, dhe lejuan një konsull të Shteteve të Bashkuara të merrte vendbanim në Shimoda, Gadishulli Izu, në jugperëndim të Edo. Marrëveshja e Miqësisë dhe Tregtisë ndërmjet SHBA dhe Japonisë, duke hapur akoma më shumë fusha për tregtinë amerikane, u detyrua në bakufu pesë vjet më vonë. Gjatë viteve të fundit të bakufu ose bakumatsu, bakufu mori masa të forta për të ripërtërirë dominimin e saj, megjithëse përfshirja e saj me modernizimin dhe fuqitë e huaja ishte ta bënte atë një shenjë të ndjenjave anti-perëndimore në të gjithë vendin. Ushtria dhe marina u modernizuan. Një shkollë për trajnimin e marinarëve u themelua në Nagasaki më 1855. Studentët detarë u dërguan për të studiuar në shkollat detare perëndimore për disa vjet, duke filluar një traditë të liderëve të ardhshëm të arsimuar të huaj, si admirali Enomoto. Inxhinierët francezë të marinës u punësuan për të ndërtuar arsenale detare, të tilla si Yokosuka dhe Nagasaki. Nga fundi i shogunatit të Tokugawa në vitin 1867, marina japoneze e shogunit zotëronte tashmë tetë anije luftarake avullore me avull rreth anijeve të Kaiyō Maru, të cilat u përdorën kundër forcave pro-imperiale gjatë Luftës Boshin nën komandën e Admiralit Enomoto. Një mision ushtarak francez u krijua për të ndihmuar modernizimin e ushtrive të bakufut. Referimet[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit] - ^ Susan B. Hanley and Kozo Yamamura (1977) Economic and demographic change in preindustrial Japan, 1600–1868, pp. 69–90 - ^ Një chō, ose chobu, e barabartë me 2.5 akër. - ^ Conrad D. Totman (2000). "ch. 11". A history of Japan. Wiley-Blackwell. Burimi ka parametra të panjohur: |1=(Ndihmë!); Mungon ose është bosh parametri |language=(Ndihmë!)


Përshëndetje, unë jam Tessa Rreth Meje Një vit e gjysmë më parë unë isha e zënë duke gëzuar jetën time si bashkëshorte dhe nënë e dy fëmijëve të vegjël (mosha 3 dhe 2 vjeç) dhe duke rregulluar për një lëvizje të fundit për në bregun lindor. Unë po ndihmoja një mësuese parashkollore sezonale për bijën time dhe po përpiqesha të mbaja një shtëpi si shtëpiake. Jeta ishte e shkëlqyer! Mes gjithë kësaj, unë u diagnostikova me Limfomë Hodgkins, kancer në fazën IV. Që atëherë jeta ime ka qenë një shakullinë takimesh me mjekë dhe trajtime me kimioterapi, ndërsa përpiqesha të isha bashkëshortja dhe nëna më e mirë që mundesha. Iu nënshtrova një transplanti në palcën kurrizore dhe më në fund arrita lehtësim vetëm për t’u diagnostikuar përsëri në shkurt 2012... Kanceri u rikthye dhe unë po e luftoj përsëri me trajtimet e përparuara më të fundit dhe do të bëj diku gjatë kësaj vere transplantim të palcës së kockave nga vëllai im. Unë munda t’ia dal me mbështetjen e Perëndisë, të një komuniteti të gatshëm për të siguruar mbajtjen e fëmijëve, ushqimeve dhe lutjeve, si dhe të një bashkëshorti të mrekullueshëm dhe të afërmve, dhe besimit të forcuar nga përvoja ime e parë me kancerin dymbëdhjetë vite më parë. Përse Jam Mormon Unë jam mormone për shkak të besimit tim në Perëndi dhe besimit tim të fortë te rëndësia e familjes. Unë besoj me gjithë zemër se familja ime mund të arrijë lumturi dhe jetë të përjetshme nëpërmjet mësimeve të Jezu Krishtit. Kisha mormone e mbështet këtë besim dhe siguron programe dhe mësime që e ndihmojnë familjen time të punojë drejt potencialit tonë të plotë. Ngjarje Personale Pjesëmarrja në shërbimet e Kishës më ndihmon të qëndroj e përqendruar gjatë gjithë rrëmujës në pjesën tjetër të javës. Dëshmitë vetjake i dëgjoj përherë kur unë përpiqem të ndërtoj vetë dëshminë time dhe të përforcoj besimin tim vetjak. Si e jetoj unë besimin tim00002511 h3> Unë e jetoj besimin tim duke bërë lutje të përditshme vetjake dhe familjare. Unë u mësoj fëmijëve të mi dashuri e dhembshuri dhe cilësi të tjera të Jezu Krishtit. Unë përpiqem ta trajtoj fqinjin tim siç besoj se Shpëtimtari do të bënte. Unë marr pjesë në shërbimet e Kishës të dielën dhe ndihmoj në mësimdhënien për fëmijët e moshave 3-12 vjeç, që më ndihmon të vazhdoj të mësoj dhe ta kuptoj më mirë ungjillin.


B Ron Rexhi - Zoti Ësthë I Madh 2008 Lyrics zoti osht i madh , vet ka met thirre hala pom mundon pe e po bile mami osht e lire e kalum kite kriz , se jeta eshte e shtire po qysh me bab kurr ne jete sma bone as ni tmire po ta thome kete sen , edhe pse pom dhem skom qka met bo ty zoti ta kthen edhe mami kur permen , qysh na majshe me ni dhome me ni shtrate na vike ngusht tani mamin flejke ntoke as nuk kishmi buke , ty nuk ta ka ni tlutke mami ami paret , se pom vyn per fmi t'thojsha babe , pasha zotin une shum te du e tani zdi qka ndodhi keejt ja nese me ndryshu krejt t'thojshin ma se zbon ha prishe jeten fmive at kujtohet athere qe na qite prej shpije thojsha bab tlutem ti bertitshe JASHT prej atherit e kom dite qe famlija nuk bohet bashke nuk jom i pari fmi qe u rrit pa bab nuk jom tu te sha se ti vetven e ka pa e din qka ke bo , shpyrtin ma ke vra ni sen po ta thome kurr ma syt zdu me ti pa zoti osht i madh , vet ka met thirre hala pom mundon pe e po bile mami osht e lire e kalum kite kriz , se jeta eshte e shtire po qysh me bab kurr ne jete sma bone as ni tmire ti mu nuk um njef , kurr mu sun um rren se une a k__ vetebesimin e babgjyshit tem gjith lutna per familjen a ata qe kan vdek kur zdo ti harroj gjith ne zemer kan mem met kallxoma ni sen , vorrin e motres nuk e ndreqe shum be bone pare , po vorrin nuk e preke a je ti more nermal , a ke linde pa zemer ja po ti hargjiti krejt paret ajo femen spo permine emen , e dini ju kush jeni bravo ju koft per shpijat qe e keni banesa shum ke bo , asnjo sma ke dhone i shkrujte nemen tbabes tonde qe mos mem ra ne dore jo be mos t'ha palla , hiq ty mos ta nine se ke hi ngjyna qe i ke lone kta fmi une e di tverteten , ti rejje krejt gilanin e ka pas qat plan po na ta prishem planin zoti osht i madh , vet ka met thirre hala pom mundon pe e po bile mami osht e lire e kalum kite kriz , se jeta eshte e shtire po qysh me bab kurr ne jete sma bone as ni tmire ani ska problem . mami po ka pune ja ka pru zoti nu engjull e e u dashuru une e thirri bab edhe pse sum ka maru me zemer e kqyre mamin lumturi na ka pru ty kukrkush nuk te don kjo sen osht e vertet qka po tvyn parja kur krejt vet ke met edhe qka ke bo kurr sta fali njete se rrenc ti ke lend edhe renc ki me dek ntelefon me vetshe pse spom thirr bab baba se shan qiken dhe nuk e thirr rrugaq krejt muren vesh qe fjalt e tua jon kon rrena se baj ma ket gajle qita krej qka pata mbrena per ty jom yu knu se shum here ta k__ fal kurr ma zdu met pa te dera kurr ma sku met ardhe e din ti ma mire qysh um ke qite nrruge kur ta nish ket kange krejt ki me kup zoti osht i madh , vet ka met thirre hala pom mundon pe e po bile mami osht e lire e kalum kite kriz , se jeta eshte e shtire po qysh me bab kurr ne jete sma bone as ni tmire See also: JustSomeLyrics 119 119.99 รวมฮิต Xyz กว่าจะรัก Lyrics GRAVEWORM 02. Unhallowed By The Infernal One Lyrics


Që e gjithë kjo tokë të mos mbetet jetim, duhet që shqiptarët të përzenë nga zyrat ku vendoset fati i tyre, shkaterruesit e Shqipërisë, jetës së tyre, të sotmes dhe të ardhmes së tyre, shpresës dhe besimit.


text: Dy dekadat e katarsisit letrar http://www.fryma.info/2010/08/dy-dekadat-e-katarsisit-letrar.html Ndue Ukaj 1. Kthimi kah letërsia Fillimvitet e nëntëdhjeta ndryshuan kahet e zhvillimeve shoqërore dhe politike te shqiptarët. Këto ndërrime u pasuan me transformime kulturore e letrare, që krijuan një hapësire kulturore dhe letrare të favorshme, kur letërsia u kthye nga objekti i saj. Pra, kemi një kthim kah letërsia (Tzvetan Todorov), pas ferrit të vërtetë nëpër të cilin kaloi ajo. Krijimi i realiteteve të reja shoqërore, ndikoi në masë të madhe, në qenien e letërsisë dhe sidomos në mendimin për të. Ndonëse, mund të pohohet se gjatë këtyre viteve ka pas një hapje dhe komunikim intensiv të letërsisë shqipe, situatat e tendosura shqiptare, problemet socio-psikologjike, ekonomike, tranzicioni i stërzgjatur dhe i mundimshëm politikë dhe mungesa e një kulture e letërsie të konsoliduar, u banë diga të fuqishme, që ndikuan fuqishëm e në shumë dimensione letrare, në zhvillimin dhe përhapjen e saj, në planin e brendshëm dhe atë global. Mbase, segmentet e përmendura, shpeshherë kanë ushtruar një lloj “presioni” mbi qenien e letërsisë, duke e penguar të zhvillohej sipas ligjësive universale letrare. Në këtë kontekst, ndofta heshtazi, por në kontinuitet, është vërejtur një përpjekje dashakeqe e politikës, që nëpërmjet formave të caktuara, të presionit apo favoreve të ndryshme, ta kontrolloj letërsinë, madje në rastet më të këqija, të krijoj hierarki letrare, duke e “marr” kështu rolin e kritikës letrare, dukuni kjo, prej të cilës letërsia shqipe ka vuajtur shumë. Në anën tjetër, janë këto elemente, të cilat, rishtas e kanë orientuar letërsinë, drejtë funksionit praktikë, një lloj funksioni që intencë e mision ka, edukimin e popullit, siç do të thoshte Arshi Pipa. Një filozofi të tillë kulturimi dhe një mision të tillë shkrimtarie, letërsia shqipe e ka pasur përgjatë gjithë historisë së saj. Letërsia jonë, deri me tani, asnjëherë nuk ka arritur të ketë objekt vetëm të bukurën dhe të shkëputet nga funksionet e synimet praktike, herë etike e herë politike. Përgjatë këtyre viteve, kultura letrare shqipe, synoj të shkëputet nga qëllimet praktike për t’u kundrua vetëm si arti i së bukurës. Ky qëllim, përveç tjerash, nënkuptonte një hapje të gjithanshme të qenies letrare, në raport me ligjësitë universale të kësaj bote specifike. Në këtë mënyrë, ajo mund të çlirohej njëherë e përgjithmonë, prej gjitha pengesave të natyrave joletrare, të cilat e penguan dhe në raste të ndryshme, vazhdojnë ta pengojnë, edhe sot. Mirëpo, ashtu sikurse çdo periudhë në letërsi, edhe dy dekadat e fundit kanë karakteristikat e veta, veçoritë dhe tiparet dalluese. Në të vërtetë, nëse marrim për bazë empirinë, mund të pohojmë se çdo periudhë në letërsi, i ka specifikat e veta dhe mbahet mend për prurje dhe vlera të reja. Mirëpo, të qartësojmë se prurjet e reja, në kuptimin e mirëfilltë, nuk janë ekuivalente me cilësi apo vlera artistike. Krijimtaria letrare, gjithmonë është në kërkimin të risive, e këto, sidomos bëhen më të theksuara, në kohë përthyerjesh socio-psikologjike, sikur që është drama e jetës shqiptare, tanimë dy dekada, e papërfunduar. Në parim, letërsia është fushë që jeton duke synuar të renë si akt krijimi dhe model shkrimi. Ndaj, duhet theksuar faktin se shumica e rrymave letrare nëpër kohë, janë pikërisht rrjedhojë e kërkesave gjithmonë të reja që kishte e ka letërsia para vetës. Në të vërtetë, e reja, si kërkim metafizikë e shpirtëror, e bënë fuqinë e fjalës artistike kaq dinamike, në kohë dhe hapësirë. Mirëpo, transformimet e mëdha e cilësore, apo prurjet e reja dhe cilësore, në letërsi zakonisht ndodhin rrallë dhe atë vetëm pasi të jenë pjekur kushtet për një begati dinamike kulturore, pas debateve të fuqishme për letërsinë- objektin e saj- qenësinë e saj. Shoqëria shqiptare, ende nuk e ka një jetë të begatë kulturore, përkundrazi jeta kulturore dhe letrare shqiptare, vazhdon të jetë tejet e vobektë. Dhe letërsia, ashtu sikurse shumica e arteve, tanimë dy dekada, ndodhen para sfidave të mëdha, ndonjëherë edhe të natyrës ekzistenciale. Kjo bënë që letërsia shqipe, të vazhdoj të jetë akoma në procese të konsolidimit e emancipimit. Në të tilla kushte, kur vërehet dukshëm mungesa e një periodiku letrar serioz, mungesa e një rrjeti funksional të shpërndarjes së librit, mungesa e shtëpive botuese të fuqishme, mungesa e asociacioneve të shkrimtarëve dhe debateve për letërsinë, mungesa e përkthyesve dhe përkrahjes për këtë veprimtari- megjithatë mund të pohohet, se këto vite shënuan një avancim të dukshëm. Mirëpo, jo aq të kënaqshëm, për sa mund të ishin pritshmëritë. Këtë e them, kur i analizoj trendët e zhvillimeve të përbotshme, letërsinë pararendëse dhe shumë faktorë të tjerë socio-psikologjikë, të cilët, do të duhej t’i jepnin letërsisë shqipe një impuls më të hovshëm dhe më cilësor. 2. Dekadat e katarsisit letrar Nëse marrin për bazë mendimin empirik se kritika (letrare, N. U.) asht shenjë e mendjes së pjekun (Arshi Pipa), dy dekadat e fundit të kulturës letrare shqiptare, e dëshmuan dhe shenjuan, në shumë aspekte një gjë të tillë. Kjo për faktin se mendimi për letërsinë, ka evoluar dukshëm, duke përvetësuar shkolla të avancuara e prirje letrare të përbotshme, të cilat i bëri pjesë të diskursit letrar kombëtar. Gjatë kësaj periode, mendimi për letërsinë, ka marr përgjegjësi të vështira, si një kritikë në përpjeke për t’u vetëdijesuar dhe konsoliduar, e dal nga rrënojat e një kohe të errët, ku letërsinë ishte skajshmërisht e manipuluar nga dogmat, ideologjia mbytëse dhe arti në funksion ideologjik. Në misionin e kësaj kritike letrare, ishte të ndaj vlerat nga jovlerat dhe t’ia rikthej letërsinë kah letërsia. Pas shpërpjesëtimeve të mëdha letrare dhe një hierarkie të sajuar nga diktati, në këto vite, kritika duhej të formësoi hierarkinë letrare cilësore, sipas parimeve të shëndosha letrare. Ky synim, edhe pse ndofta s’u realizua në plotëni, gjatë këtyre viteve janë ba korrigjime shumë domethënëse në mendimin e përgjithshëm për letërsinë. Mendimi për letërsinë, i cili ekzistonte, është përmbysur, ndërkaq historia e re e letërsisë, s’është ajo që na shkruanin byrotë politike dhe kritika ideologjike. Shikuar nga ky aspekt, kritika letrare shqipe ka pasur sfida të shumëfishta e të karaktereve letrare e joletrare. Asaj ju dashtë të jetë e guximshme, për të synuar e krijuar rregull, në aporinë e studimeve letrare dhe për të sanuar pasojat e gjatë të ekskomunikimeve, përjashtimeve, fragmentimeve, përbuzjeve, me të cilat dukuni ishte shëmtuar trupi i letërsisë kombëtare. Një nga elementet dalluese, mbi të cilat u krijua letërsia e këtyre dy dekadave dhe mendimi për letërsinë, pa dyshim se mbeti qëndrimi refuzues/kundërshtues, në raport me letërsinë pararendëse, dogmat dhe soc-realizmin, dukuni këto që kishin vërshuar e ngulfatun letërsinë shqipe, për dekada të tëra, e sidomos atë që krijohej në Shqipëri. Qysh në fillimvitet ‘90 u artikulua ky qëndrim refuzues dhe u ndje nevoja për rikthimin traditës së viteve ‘30 dhe shkrimtarëve të ekskomunikuar, që realisht përbënin aureolën e letërsisë shqiptare. Ky qëndrim, zaten ka pasur një mision/funksion etikë, përmes të cilit është synuar një katarsis i mendimit për letërsinë dhe kulturën letrare shqiptare në tërësi. Sikur në Tiranë, ashtu edhe Prishtinë e gjetiu, lëvizjet e pakta letrare, ishin kryesisht ato që motivoheshin dhe synon letërsinë t’ia kthenin letërsisë, duke e defamiljarizuar (Roman Jakobson) atë nga dogma dhe ideologjia rrënuese, e cila qe bërë me kohë mendësi tipike letrare, sidomos dominonte në Shqipëri, përjashtimet e së cilës në Kosovë ishin të dukshme dhe shumë më cilësore. Kjo nënkuptonte një betejë jo të lehtë, më norma, dogma të krijuar dhe me një korpus të gjerë krijimesh dhe studimesh letrare, që ishin ba gjatë viteve të soc-realizmit, kur letërsia ishte zhvesh nga gjitha tiparet e saja esenciale dhe kishte marr trajta deformuese, thellësisht ideologjike, e duke mbet më së paku letërsi Prandaj, përgjatë këtyre viteve, ndodhi përmbysja e një hierarkike letrare të shpikur që kishte krijuar soc-realizimi, pa kurrfarë kritere letrare dhe estetike; një hierarkike letrare që ishte fund e krye e vendosur nga diktatet e dhunshme, përjashtuese dhe fragmentuese. Ajo që e karakterizon qartësisht mendimin për letërsinë në këtë periudhë kohore dhe letrare, pa dyshim është synimi për t’i korrigjuar leximet e mbrapshta, të cilat i ishin bërë letërsisë shqipe dhe këndej pari, synimi për t’ia rikthyer asaj figurat eminente, të munguara dhe të ndalura, me motive absurde e aspak letrare. Ky motivim letrar i korrigjimit dhe arsyetimit (Ian Meclean) të një mendimi letrar, bëhet shënjues tipologjik i kësaj kohe në letërsi. Shëmtitë që kishte krijuar dhe instaluar diktatura e njëmendësia kulturore dhe letrare, fillojnë të korrigjohen dhe arsyetohen me lexime e interpretime tjera. Pra, përgjatë këtyre viteve, mendimi për letërsinë është motivuar, duke nënkuptuar kontekstin e letërsisë pararendëse, prej të cilit është vënë në pah fuqishëm nevoja, që e quajtëm etike, të bëhen korrigjime në gjithë sistemin vlerave letrare, nga shëmtitë dhe degradimet që i krijoi letërsia e viteve të diktatit, përjashtimeve dhe selektimeve ideologjike, fetare, etj. Këtë trashëgim të keqe letrare, mendimi i ri për letërsinë synoi ta korrigjoi në tërësi për t’i dhënë një kahe dhe dimension të mirëfilltë letrar. Studimet e shumta, të cilat janë bërë e bëhen në Tiranë, Prishtinë e gjetiu, janë të fokusuara kryesisht të autorët, të cilët, për disa dekada, i mungonin letërsisë shqipe, tek ata të ekskomunikuarit, ata të fragmentuarit, ata të përbuzurit, të cilët në realitetin e ri, përbëjnë, siç e përmendëm, aureolën e letërsisë shqipe. Ndaj, në këto dy dekada, autorët dominues të letërsisë shqipe, nuk janë ata që ishin deri në fillimvitet ‘90. Përgjatë këtyre viteve, zënë të shfaqën çdo herë e më fuqishëm, si referenca themelore, autorët e fuqishëm të viteve ‘30, emra që emancipuan letërsinë shqipe, mendimin për letërsinë dhe kulturën shqiptare dhe ngritën atë në piedestalin më të lartë, si At Gjergj Fishta, Faik Konica, Vinçens Prendushi, At Anton Harapi, Mitrush Kuteli, Et’hem Haxhademi, Krist Maloku, Mit’hat Frashëri (i njohur edhe si Lumo Skëndo), Vangjel Koca, Brako Merxhani, dhe pastaj, pasusit e tyre, Arshi Pipa, Ernest Koliqi, Martin Camaj, Anton Pashku, Frederik Reshpja, Zef Zorba, At Zef Pllumi etj. Me këta autorë, është marrë e merret pjesa dërmuese dhe më kualitative e kritikës letrare gjatë këtyre dy dekadave. Përveç të tjerash, gjithashtu gjatë këtyre viteve letrare, vërehet një rikthim domethënës te autorët e klasikes, si themelues të kulturës tekstuale shqiptare (Anton Berishaj), te autorët si Gjon Buzuku, Pjetër Budi, Pjetër Bogdani, Jul Variboba, korpus letrar ky që studiohet si materie estetike dhe jo si lëndë me rëndësi gjuhësore, siç pretendohej pa asnjë kriter letrar, stilistik, gjuhësor, estetik, nga sejmenët e soc-realizmit. Nga këndej, gjithashtu vërehet një ngulmim i vazhdueshëm për të integruar në plotëni letërsinë e krijuar tek arbëreshët e Italisë, brenda turpit të përbashkët të letërsisë shqipe, e cila letërsi, në të vërtetë përbënë një hallkë me rëndësi të posaçme në letërsinë shqipe, përgjithësisht. Një tjetër tipar dalluese që e shquan këtë periudhë letrare është vetëdija për objektin e letërsisë, ku vërehen gjithnjë e më shumë mendje kritike, të mprehta të gjykojnë drejtë letërsinë, autorë e dukuni letrare, si dëshmi e një kritike letrare të pjekun, e cila ndihmon në konsolidim e mendimit për letërsinë. 3. Kritika letrare dhe letërsia Raporti mes fiksonit dhe ligjërimit mbi fiksionin (kritikën letrare), vlerësohet të jetë njëri nga raportet më komplekse në botë e letërsisë. Ky raport, jo rrallëherë është formësuar mbi paragjykime, të cilat kanë rezultuar me konsekuenca negative, edhe në shkrimin fiksional. Një eksperiencë të tillë, e nxjerrim nga dekadat e letërsisë shqipe pas Luftës së Dytë Botërore, me një theks të veçantë të ajo e krijuar në Shqipëri. Ky raporti kompleks, ka tronditur gjithmonë shkrimtarët, kritikët dhe të pasionuarit pas letërsisë. Si rezultat e kësaj, ndodh shpeshherë që kritika dhe mendimi për letërsinë të zhvillohen në divergjenca, mirëpo të cilat nuk e cenojnë qenien e letërsisë, përkundrazi e pasurojnë dhe plotësojnë. Dëgjojmë të thuhet, madje edhe lexojmë, nganjëherë me nervozizëm të tepruar, se letërsisë shqipe i mungon kritika, i mungon një lloj e kritikës së drejtë, një kritike letrare sistematike, e aftë për me ba selektimet e nevojshme dhe e guximshme për me thënë të vërtetën, sikur për vlerat e vërteta letrare dhe anasjelltas, për jovlerat. Kësaj dileme është e vështirë me ju përgjigj, por mënyra më e mirë është me pa letërsinë në tanësinë e saj, si një sistem, sepse vetëm ashtu mund të kuptohet pa keqkuptime. Unë mendoj se mendimi për letërsinë në këto vite ka pas një “detyrë” aspak të lehtë, të lexoi, siç e përmendën më lartë, të rilexoi dhe korrigjoi gabimet e panumërta që la trashëgimia e errët komuniste, aporinë e studimeve letrare, historinë e deformuar të letërsisë, sajimet hierarkike, etj. Në këtë drejtim, është arritur mjaft shumë. Mirëpo, kjo ka ba që letërsia e krijuar gjatë këtyre viteve, të mbetet jashtë vëmendjes së kritikës letrare. Mbase, ky segment, sipas shumë krijuesve, kritikëve, ka stimuluar aty këtu një letërsi mediokre, me shumë emra që defilojnë pa asnjë inspirim krijues dhe pa kurrfarë shije letrare. Krahasuar me letërsinë pararendëse, në këto dekada, debatet për letërsinë janë qartësisht më të identifikueshme dhe më funksionale. Gjithashtu, prirjet e bashkëkohore teorike e kritike, gjithnjë e më shumë bëhen pjesë e diskursit letrar e kulturor shqiptar. Shikuar në përgjithësi, mund të pohohet se dy dekadat e fundit në letërsinë shqipe, gjithsesi kanë shënjuar ndryshime dhe formësime pozitive. Në fakt, ajo për të cilën mund të konkludohet është se letërsia dhe mendimi për letërsinë ka tejkaluar njëmendësinë soc-realiste. Nuk ka një uniformitet në studimet letrare, përkundrazi kultivohen shumësi e shkollash dhe vlerësimesh letrare, të bazuara tek teoritë klasike e bashkëkohore. E gjithë kjo mund të vlerësohet e tumiret si një shenjë shpresëdhënëse, për një të ardhme më të begatë për letërsinë shqipe, sidomos në fushën e fiksionit, ne të cilën çdo ditë e më shumë dalin individualitete të fuqishme. (Ky studim është botuar në revistën "Jeta e re", Prishtinë, 2010)


Situata nga koronavirusi, u gjet i vdekur ministri gjerman. – Stop Situata nga koronavirusi, u gjet i vdekur ministri gjerman. “Sot duhet të supozojmë se ai ishte thellësisht i shqetësuar”, tha Bouffier, një aleat i ngushtë i kancelares Angela Merkel. Ashtu si Bouffier, Schaefer i përkiste partisë së qendrës së djathtë të CDU të Merkel. Previous ArticleNdihen lëkundje tërmeti në vend, ja ku ishte epiqendraNext Article“Dalja me leje”/ Policia nis kontrollet ne Tiranë.


text: Okinava Okinava është ishulli më i madh i arkipelagut Ryu-Kyu, i cili dikur ishte mbretëri, që ndodhet në jug të Japonisë dhe ka një sipërfaqe prej 1.200 kilometrash katrorë. Ishulli ka klimë subtropike dhe është zonë tipike bujqësore. Historia e Okinavës ka qenë jashtëzakonisht e bujshme, sepse vazhdimisht ka qenë nën dominimin kinez, apo nën atë japonez, në mënyrë që pas Luftës së Dytë Botërore, plot 27 vjet të jetë nën dominimin e Shteteve të Bashkuara të Amerikës, deri sa më 15 maj të vitit 1972, në kohën e kryetarit amerikan Richard Nixon (Riçard Nikson) nuk iu kthye përfundimisht Japonisë. Okinava ka vend të rëndësishëm edhe në historinë e karatesë, sepse njihet si vendlindje e kësaj shkathtësie luftarake, por edhe të shkathtësive tjera, që janë zhvilluar në kohën e feudalizmit të hershme.


text: Dy persona shoqërohen në polici nga aksioni i sotëm i rinisë së PDK-së para MPJD-së - KOHA.net Dy persona shoqërohen në polici nga aksioni i sotëm i rinisë së PDK-së para MPJD-së 17:01Dy persona shoqërohen në polici nga aksioni i sotëm i rinisë së PDK-së para MPJD-së 15:19PDK-ja aksion para MPJD-së, Gërvallës ia dorëzojnë dëshmitë për krimet serbe Policia e Kosovës ka bërë të ditur se dy persona janë shoqëruar në stacionin policor nga aksioni i sotëm i rinisë së Partisë Demokratike të Kosovës para Ministrisë së Punëve të Jashtme dhe Diasporës. "Rreth orës 15:00 është pranuar informata për një aktivitet të paparalajmëruar nga një grup personash te Ministria e Punëve të Jashtme. Me qëllim të sqarimit të rrethanave për disa veprime të ndërmarra nga këta persona, dy prej tyre janë shoqëruar në stacionin policor", thuhet në njoftim. Dëshmitë e mbledhura të krimeve të luftës në Kosovë thuhet se ata do t'ia dorëzojnë ministres Gërvalla. Para MPJD-së u stampua edhe emblema e UÇK-së, kurse libri i Nyset Pllanës me dëshmi të krimeve të luftës tha se po iu dorëzohet si dhuratë. Forca të shtuara të Policisë së Kosovës ishin të pranishëm gjatë aksionit, raporton EO. Ky reagim i PDK-së vjen një ditë pas kjo në seancën e Kuvendit ka kërkuar shkarkimin e ministres së Punëve të Jashtme dhe Diasporës, Donika Gërvalla pas pohimeve se ajo ka deponuar dosje në Hagë për krime lufte.


Efekti i acidit hialuronik në nyjet | Mënyra më e lartë për të shëruar nyjet http://goefry.com > >Efekti i acidit hialuronik në nyjet + Efekti i acidit hialuronik në nyjet 28.12.2017\tby Admin\tКомментариев нет Si të shpëtoj nga crunches në nyje. Dhimbja e hipit dëmton në anën e djathtë kur ecni. Si rezultat i mundësisë së këputjes së mitrës, shtatzënia mund të jetë kërcënuese për jetën. Një ndërhyrje shoqërohet me ndryshime të lidhura me moshën. Megjithatë, ky efekt është më i butë dhe i butë. Droga përdoret për të trajtuar çrregullime në zonën e nyjeve synoviale të shkaktuara nga ndryshime traumatike ose degjeneruese. Ky lloj i sëmundjes kombinon pamjen e artritit dhe psoriasis. Ata gjithashtu pastrojnë dhimbjen, lehtësojnë ënjtjen dhe inflamacionin, por me përdorim të gjatë shtypin aftësinë e kërcit të shërohet në mënyrë të pavarur. Në artriti, artroza, tibia dhe thyerja e kyçit, mjekët rekomandojnë përdorimin e një orthosis në nyjen e kyçit të këmbës. Para se të filloni trajtimin me xhelatinë, ju duhet të siguroheni që nuk jeni të predispozuar ndaj sëmundjeve të tilla. Gjithashtu, reaksione alergjike të lëkurës janë të mundshme, urtikaria, ethet, kruajtja e lëkurës, djersitja në rritje, bronkospazma. Deformimi i artrozës së nyjeve të krahut dhe të gjurit. Njerëzit e moshuar gjatë ecjes është më mirë të përdorni një kallam me një tip. Kultura fizike terapeutike , që do të thotë një ushtrim i një orientimi të ndryshëm në vëllim, forcë, fleksibilitet të muskujve, etj. Përdorni 10 12 ditë si fasha për 25-30 minuta, para-ngrohjes në një banjë uji. Në fëmijët frakturat ndodhin më shpesh sesa në të moshuarit. Gryka e gishtave të gishtave pas ënjtjes. Ecur me artritin e nyjeve te gjurit. Vini re se sëmundja mund të zhvillohet vetëm në të majtë, ose vetëm në këmbë të djathtë. Kontroll i përhershëm nën mbikëqyrjen e mjekut që merr pjesë. Gjunjet ne duar jane shume te dhimbshme gjate shtatzenise Si për të bërë një compress të dimexide në arthritis të përbashkët deformuar artrit të përbashkët hip. Trajtimi i nyjeve te gjurit me gjethe lakre. Patologjia më serioze është prishja e meniskut të përbashkët të gju, simptomat, trajtimi do të diskutohet në artikull. Arthritis te te gjitha nyjeve te trajtuara me mjete popullore — Efekti i acidit hialuronik në nyjet — Injektimi i acidit hialuronik në bashkim është kundërindikuar Çfarë japin injeksione të acidit hialuronik në nyje Osteoartriti i injektimit të përbashkët të gjuit të acidit hialuronik Trajtimi i acidit hialuronik për nyjet Kolagjenit dhe acidit hialuronik për nyjet Injektimi i acidit hialuronik në nyjet e gjurit Sa janë injektimet e acidit hialuronik në nyjet Përfitimi dhe dëmtimi i acidit hialuronik për nyjet Përgatitjet e acidit hialuronik për nyjet në tableta Droga bazohet në injektimin e acidit hialuronik për nyjet Një e shtënë e acidit hialuronik nga artroza Barna me injeksione të acidit hialuronik në nyje Trajtimi i nyjeve të gjurit me preparate të acidit hialuronik Injeksione të acidit hialuronik në anën e hip Një gjemb i acidit hialuronik në nyjen e hip Trajtimi i acidit hialuronik me nyje Një gjemb i acidit hialuronik në nyjen e gju Pas futjes së acidit hialuronik në nyjen e gju Injektimi i acidit hialuronik në nyje Kostoja e acidit hialuronik në artrozë Injeksioni i acidit hialuronik me artrozë Injektimi i acidit hialuronik në artrozë Hyrja e acidit hialuronik në nyjen e gju Injeksioni i acidit hialuronik i nyjeve te hip Injeksione të acidit hialuronik në pasojat e përbashkët të gju Injeksione për nyje me emra të acidit hialuronik Injeksion i acidit hialuronik në të përbashkët ku të bëhet Injektimi i acidit hialuronik në preparatet e nyjeve Medikamente të acidit hialuronik kundër artrozës Injeksione të acidit hialuronik për koston e artrozës Përgatitjet e acidit hialuronik për vlerësimin e nyjeve Sa është një prikë e acidit hialuronik në të përbashkët Injektimi i acidit hialuronik për kostot e nyjeve Injeksione në lidhje me emra të acidit hialuronik Komplikime pas futjes së acidit hialuronik në të përbashkët Injektimi i acidit hialuronik për trajtimin e nyjeve Pasojat e injektimeve të acidit hialuronik në nyje Injeksion në nyjen e gjuit të acidit hialuronik Injeksione të acidit hialuronik për trajtimin e nyjeve Injeksione të acidit hialuronik për bashkimin e gjurit


Zyrtarë të Inspektoratit Policor të Kosovës përfundojnë programin trajnues të OSBE-së për luftim të korrupsionit Është përmbyllur sot në Prishtinë programi i specializuar i OSBE-së për 49 zyrtarë të Inspektoratit Policor të Kosovës (IPK) mbi luftimin e korrupsionit dhe rritjen e integritetit në radhët e policisë. Gjatë dy muajve të fundit, pjesëmarrrësit e këtij programi kanë ndjekur 4 module në temat: Hetimi penal i parregullsive financiare dhe korrupsionit në radhët e policisë (14-18 janar); Trajtimi dhe mbrojtja e informatorëve dhe sinjalizuesve (28 janar-1 shkurt); Analiza dhe vlerësimi i rrezikut për korrupsion në radhët e policisë (11-15 shkurt); dhe Testimi i integritetit (25 shkurt-1 mars). “Ky program është hartuar për të rritur kapacitetet e IPK-së në ushtrimin efektiv të rolit të tij mbikëqyrës ndaj policisë”, tha Ake Roghe, Drejtor i Departamentit për Siguri dhe Rend Publik në Misionin e OSBE-së në Kosovë. “Përmirësimi i shkathtësive të zyrtarëve të IPK-së dhe mbajtjes së zyrtarëve policorë përgjegjës do ta shtojë besimin e publikut të gjerë se çdo shkelje nga zyrtarët policorë do të hetohet në mënyrë të drejtë dhe të paanshme”, shtoi ai. Zyrtarët e IPK-së u trajnuan nga ekspertë profesionistë nga Italia, Mbretëria e Bashkuar dhe Kanadaja. Ata i thelluan dhe më njohuritë rreth realizimit të hetimeve penale për pohimet për sjellje të pahijshme nga ana e pjesëtarëve të policisë; metodave për zhvillimin efektiv të hetimeve financiare sipas standardeve më të mira ndërkombëtare; trajtimit dhe mbrojtjes së informatorëve e sinjalizuesve; kryerjes së analizave dhe vlerësimeve të rrezikut; si dhe shtjelluan praktikat më të mira në lidhje me mekanizmat dhe metodat përkatëse për testim të integritetit dhe në ç’mënyrë këta mekanizma kontribuojnë në sigurimin e respektimit të standardeve më të larta etike në Policinë e Kosovës. Programi i trajnimit u realizua me mbështetjen e Delegacionit Italian në selinë e OSBE-së në Vjenë.


Amatorë College për të parë partia e tyre, të kthehet në Orgji


text: Mic Sokoli (1839 - 20 prill 1881) ishte një figurë nacionaliste shqiptare dhe luftëtar gueril nga Malësia e Gjakovës. Në vitet e Lidhjes së Prizrenit ka qenë udhëheqës i njohur gueril dhe ka marrë pjesë në luftimet e Gjakovës kundër Mehmet Ali Pashës. Luftoi në Betejën e Nokshiqit (afër Grudës) kundër malazezëve. Ai mbahet mend nga shqiptarët për një akt heroizmi në prill të vitit 1881, në të cilin u flijua duke shtypur trupin e tij në grykën e një topi osman. Biografia U lind më 1839 në Fang të Bujanit (sot në Rrethin Tropojë), të Malësisë së Gjakovës në kohën e Perandorisë Osmane. Ishte i biri i Ramë Alisë të Mul Osmanit, në familjen e bajraktarëve të Krasniqes, dhe nga i pari i tyre u quajtën Mulosmanajt. Në pinjojt e kësaj shtëpie detyra e bajraktarit lëvizte mes vëllezërve, në kohën e Micit, bajraktar ishte kushëriri i tij i dytë Halili i Binak Alisë. Mori pjesë në lëvizjet e ndryshme të Lidhjes së Prizrenit, që me Aksionin e Gjakovës e më pas në mbrojtjen e Plavës dhe Gucisë nën Ali bej Gucinë, ku luftoi në betejën e Nokshiqit. Në prill të 1881, duke përkrahur krahun autonomist brenda Lidhjes, njësitë e së cilës të komanduara nga Sulejman agë Vokshi u ndeshën me trupat osmane të komanduara nga Dervish Pasha në Slivovë, ku dhe vdiq duke i vënë gjoksin topit. Aktivitetet Mic Sokoli mori pjesë në betejën e tij të parë kur ishte 16 vjeç kundër malazezëve. Mici do t'i nxirrte bashkëluftëtarët e tij nga pozicioni i tyre i rrethuar në një betejë që shqiptarët do ta fitonin përfundimisht. Sokoli ishte veteran i luftës, duke marrë pjesë në shumë beteja gjatë jetës së tij; luajti një rol aktiv në betejat e Shkupit, Ferizajt, Gjilanit dhe Gjakovës kundër Mehmed Ali Pashës, u dallua gjatë Betejës së Novshiçit kundër malazezëve, luftoi në Plavë, Guci, Hoti, Grudë e Tuzi dhe përfundimisht në betejat në Shtime, Carralevë dhe Slivovë. Mic Sokoli kishte vepruar në Prizren nën mbrojtjen e Ymer Prizrenit, por pasi vrau një turk të pasur vendas, u shpërngul në Pejë dhe jetoi me Haxhi Zekën. Mic do të vazhdonte të kryente vrasje të tjera të zyrtarëve dhe ushtarëve osmanë. Në moshën 18-vjeçare u detyrua të arratisej në male ku e mori Sulejman Vokshi. Aty mësoi për luftën dhe jetën malore dhe u shqua si një luftëtar i fortë dhe një prijës i aftë në shumë beteja. Ai luajti një rol të madh në Lidhjen e Prizrenit, ku drejtoi njësi të mëdha ushtarake dhe ishte i njohur për kapjen e spiunëve. Mic Sokoli ishte komandant i një force prej 3.000 malësorësh. Pasi mori pjesë në betejën e Gjakovës kundër Mehmed Ali Pashës, Sokoli shkoi në viset veriore të rajonit të Vilajetit të Kosovës (Yeni Pazar etj.) për të luftuar kundër serbëve. Më pas shkonte e luftonte në Malësinë e Madhe. Gjatë marrjes së Prishtinës nga osmanët, Sokoli udhëhoqi 3.000 Malësorët e tij në një sulm të befasishëm kundër forcave osmane nga malet e Gërmisë. Ai u plagos gjatë betejës së Shkupit. Vdekja Në Betejën e Slivovës në prill 1881, Mic Sokoli vuri re se luftëtarët e Lidhjes po bombardoheshin nga një pozicion i fortë. Me të kuptuar se do të ishte e pamundur të vriteshin ushtarët osmanë që përdornin topat, Sokoli do të shtypte gjoksin e tij kundër një topi dhe në këtë mënyrë do të pësonte lëndime vdekjeprurëse, por përpjekjet e tij do të siguronin që topi të fillonte të binte tatëpjetë. Akti i trimërisë së Mic Sokolit i motivoi bashkëluftëtarët e tij për të vazhduar betejën dhe ky akt kujtohet sot. Ai ishte 42 vjeç në kohën e vdekjes dhe la pas gruan dhe dy fëmijët, një vajzë dhe një djalë. Më shumë se një shekull më pas, nipi i tij, Tahir Sinani do të vazhdonte këto aktivitete të ngjashme, duke vdekur përfundimisht gjatë Konfliktit Maqedonas të vitit 2001. Trashëgimia Rrëfimet e trimërisë së Sokolit në beteja janë shënuar në shumë këngë popullore tradicionale shqiptare. Qeveria komuniste shqiptare e shpalli Sokolin Hero Popullor të Shqipërisë. Ai shquhej për aftësitë e tij strategjike, përkushtimin ndaj çështjes shqiptare dhe trimërinë e tij. Mic Sokolit i kushtohen shumë këngë dhe veprimet e tij kujtojnë epokën e Lidhjes së Prizrenit dhe përpjekjet e tyre për bashkimin e shqiptarëve. Mic Sokoli është një figurë e shquar e Lidhjes, i njohur si kryetar i Krasniqëve, djali i Sokol Ramës. Veprimet e tij u kthyen në legjendë dhe këngët kushtuar atij interpretohen në ditët e sotme. Sylejman Krasniqi shkroi romanin "Mic Sokoli", i cili u shpërblye nga Republika. Piktura e Sali Shijakut me momentet e fundit të Mic Sokolit teksa shtyp gjoksin me topin u nderua me shumë çmime. Ka disa shoqëri artistike, shkolla etj. me emrin Mic Sokoli. Akti i tij i të vënit gjoksin topit u cilësua akt heroik, duke parë se si bashkëluftëtarët e tij po zmbrapseshin para topit. Për bëmën e tij, populli i këndoi këngë si "Xhamadani i Trimnisë", "Mic Sokoli n'dy tagana". Shih edhe Lidhja e Prizrenit Rilindja Kombëtare Referime Prijës popullorë shqiptarë Lindje 1839 Vdekje 1881 Dëshmorë Lidhja e Prizrenit Njerëz nga Malësia e Gjakovës Hero i Popullit Kryengritës shqiptarë të Perandorisë Osmane


24ce Kryetari Mustafa uron 24 Majin, Ditën e Presidentit të Republikës së Kosovës Kryetari i LDK-së, Isa Mustafa uron të gjithë qytetarëve të Kosovës 24 Majin, Ditën e Presidentit të Republikës së Kosovës. Kjo datë shënon dhe përkujton 24 majin e vitit 1992, kur u mbajtën zgjedhjet e para presidenciale demokratike në Kosovë, ku qytetarët e Kosovës zgjodhën, për herë të parë, Presidentin e Republikës së Kosovës, dr. ... Continue reading Kryetari Mustafa uron 24 Majin, Ditën e Presidentit të Republikës së Kosovës Copy and paste this URL into your WordPress site to embed Copy and paste this code into your site to embed


Rebel a.k.a Unikkatil Pse po fryna Lyrics Fryna sepse muna dost fryna se guxoj/ fryna sepse kom per qa mu fry e ti ski/ fryna se kom lindi nana ka rah gjak me shi/ se jom Viktor me emer Viktor ne zemer/ i ngjajshum si Akili veq i paprekshëm, edhe n'themer/ fryna se jom Shqiptar masshumti Kosovar/ nipi i udhëheqsit te ballit kombëtar/ fryna se s'ma nin per krah fryna se t'vraj vet/ fryna se jom katolik qe 2 dy mijë vjet/sikur Gjergj Kastrioti ringjallja e tina/ unë kom ushtar perveti ma shum se kejt Kina/ u ktheva ne ket lojë mbreti tash u shpall/ me kallzu qe Skenderbeu s'ka dek shqipe unë jom gjall/ edhe tuci ma i madh senin tem kur e ka ni/ ka mar ni allti ka than s'jom thmi unë jom belagji/ [Refreni 4x: UniKKatil] Kejt dojn me dit pse po fryhna See also: JustSomeLyrics 117 117.35 Vineyard Music Hop On The Bus Lyrics Gin Blossoms I'll Follow You Down Lyrics


text: Guatemala është një Republikë në Amerikën qendrore që zë një sipërfaqe prej 108 889 km2 e në të cilën në vitin 1976 jetonin 6,26 milion banorë ndërsa tani (2008) sipas CIA World Factbook 12.728.111 banorë. Kryeqytet është qyteti me po ë njëjtin emër Guatemala. Gjuhë zyrtare e republikës është spanjishtja ndërsa monedhë e saj është monedha e quajtur Quetzal me qindarkën e quajtur centavos. Historia Artikulli kryesor Historia e Guatemalës Politika Artikulli kryesor Sistemi shtetror Sipas kushtetutës së datës 15 qershor 1965 të futur në fuqi më 5 maj 1966, në Guatemalë kryetar shteti dhe qeveritar është presidenti i zgjedhur nga populli me mandat 4 vjeçar pa mundësi zgjatje. Ai këshillohet nga një këshill shtetërorë, qeverisës dhe përfaqësues të shtetit, të përbërë nga 14 anëtarë. Ana legjislative është në duar të Kongresit anëtarët e të cilit janë të dërguar të zgjedhur për dy vite. Të dërguarit e kongresit zgjedhën dy nga secili rreth votues ose nga 100 000 banorë. E drejta dhe njëkohësisht detyrimi për votim është për të gjithë banorët mbi moshën 18 vjeçare që janë të zot për të lexuar dhe shkruar. Kabineti qeverisës përbëhet nga presidenti dhe nga ministrit i emëruar prej presidentit. Sipas kushtetutës, hapësira qeverisëse është ndarë në 22 njësi territoriale të quajtura departamentos e të cilat gjenden nën një qeveritar (guvernator) përkatës. Stema shtetërore ka një mbishkrim Libertad 15 de Setiembre de 1821 (Liria më 15 shtator 1821). Për urdhër shtetëror ka urdhrin e quajtur Quetzal të nxjerr më 1936 i cili ka 4 klasa. E drejta civile është ndritur sipas shembullit spanjoll. Përmbledhja e së drejtës civile qytetare dhe përmbledhja e së drejtës civile tregtare është bërë më 1936. E drejta shprehet nga ana e Gjykatës së Lartë si dhe nga niveli i ultë i gjykatës dhe të Appelation-it. Njësit administrative Artikulli kryesor Njësit administrative Gjeografia Artikulli kryesor Gjeografia e Guatemalës Ana veriore e Guatemalës Petén i takon trojeve valore të rrafshnaltës së quajtur Yucatáns. Ana jugore nga kahu perëndim lindje futet në vargmalet e Amerikës qendrore. Malet e quajtura Kordilleren fillojnë të shtrihen dhe prej tyre në pjesën veriore në vendin e quajtur Altos Cuchumatanas në perëndim arrijnë lartësinë mbi detare prej 3 786 metrave. Pjesa pasuese jugore së bashku me Sierra Madre janë rrafshnaltë e rrahur nga 33 vullkane, dhe në mes tyre ka liqenzë tërheqës. Ky rripë i hollë i bregdetit të oqeanit të qetë, është tokë vullkanore e ujitur mirë me shumë lumenj dhe me reshje të përshtatshme. Në lindje, në mes të Belizës dhe Hondurasit, Guatemala ka hise të vogël në bregdetin karibikë. Lumenjtë kryesorë që përshkojnë trojet e Guatemalës janë Usimacinta (grykos te gjiri i Meksikës) dhe Motagua (te deti karibik). Nga vullkanet e shumta, tre janë po thuaj se gjithnjë aktiv. Tërmetet e fuqishme i godasin rregullisht këto anë, herën e fundit një i tillë kishte goditur më 1976 dhe pas kishte lënë 22 000 të vdekur. Klima është tropikë, koha e reshjeve fillon në maj dhe përfundon në nëntor. Temperaturat mesatare vjetore sillen nga 25 deri 30 gradë celsius. Ekonomia Artikulli kryesor Ekonomia e Guatemalës Demografia Artikulli kryesor Demografia e Guatemalës Guatemala është vendi i fundit i Amerikës qendrore në të cilën dominonte popullsia indiane. Në vitin 1964 43% e popullsisë ishin indos ndër ta dalloheshin quiché dhe cakchiquel, 57% mestizen (melez) - ladinos. Krahas spanjishtes si gjuhë zyrtare, fliten shumë gjuhë tjera, para se të gjithash dialekte maja. Rritja vjetore e popullsisë është shumë e madhe 2,8% (1960-70), vdekshmëria e foshnjave ndër më të lartat në Amerikën qendrore (1973: 79,15%). Në anën veriore të quajtur Petén jetojnë 22% e popullsisë së përgjithshme në 1.2% të sipërfaqes së përgjithshme të republikës. Urbanizimi i popullsisë, d.m.th shpërngulja në qytete është shumë e vogël. Kryeqyteti Guatemala, qytet më i madh i Amerikës qendrore është qyteti i vetëm i madh. Pas tij vinë qytete e quajtur Quezaltenango (1973: 66 000), Puerto Barrios (39 000), Mazatenango (38 000) dhe Esquintla (37 200) Kultura Artikulli kryesor Kultura e Guatemalës * Telekomunikacioni * Transporti * Ushtria * Pushime Lidhje të jashtme Qeveria : Kryetari : Parlamenti :Congreso de la República-Gobierno de Guatemala Ministria : Organismo Judicial de Guatemala Literatura Guatemalteca Popol Vuh Miguel Angel Asturias Instituto de Sismologia, Vulcanologia, Metereologia E Hidrologia Guatemala Institute of Tourism. Guatemala nga sateliti Maya Spirit – (në Spanjisht) The Rose Education Foundation Amnesty International Annual Report 2004 – Guatemala PhotoGlobi - Guatemala Shtete në Amerikën Qendrore


text: PressReader - Living: 2018-03-01 - REKO DIDA Me Rekon jemi takuar disa herë, por simpatia që ndiem për njëra-tjetrën, u kuptua që në çastin e parë, që në takimin e parë. Ndonëse elementi që na bashkoi ishte dashuria për një vend elegant dhe të magjishëm si Japonia, takimi ynë i parë u zhvillua në nj Living - 2018-03-01 - PËRMBAJTJA - NGA ZHAKLIN LEKATARI FOTOGRAFIA: ARMAND HABAZAJ BUKURIA E PADISKUTUESHME E DASHURISË PËR JAPONINË DASHURIA IME PËR JAPONINË, KA LINDUR NGA NJË LIBËR I BANANA YOSHIMOTO-S, shkrimtare japoneze, dhe nga libri i saj, "Kuzhina", ndërkohë që isha në dijeni që dashuria e Rekos për Japoninë ishte më e thellë dhe më e fortë, për shkak të qëndrimit dhjetëvjeçar në atë vend. Teksa shkoja ta takoja, mendoja se jeta të drejton aty ku e ke vendin, sepse dhe "Reko", është pa dyshim një emër që të sjell në mendje Japoninë. Në dukje, në sjellje, në tonalitet zëri dhe në energji, Reko ka marrë shumë nga Japonia, të paktën për sa e njoh unë Japoninë. Pasi kryem porositë dhe shkëmbyem fjalitë e para njohëse, filloi dhe një nga tregimet më interesante që kam dëgjuar. Reko Dida, për ata që nuk e njohin, është profesoreshë e gjuhës japoneze në Universitetin Politeknik të Tiranës dhe gruaja e Bujar Didës, ambasadorit të parë shqiptar në Japoni, pas rënies së regjimit dhe ristrukturimit të marrëdhënieve midis dy vendeve tona. Specifikimin po e bëj, jo për t'i hequr rëndësinë Rekos dhe veprimtarisë së saj, por sepse ishte pikërisht doktoratura e dytë e Bujarit, për inxhinieri kimike, në Universitetin e Tohokut, në qytetin Sendai, gjatë viteve 1995-1999, takimi i saj i parë me këtë kulturë të magjishme. Kjo periudhë dhe qyteti i Sendait, shërbyen për të krijuar një lidhje të veçantë me Japoninë, për gjithë anëtarët e familjes, Bujarin, Rekon dhe djalin e tyre, Besarin. Në muajt e parë të jetës në Japoni, elementet e para që tërhoqën vëmendjen e Rekos, ishin pa dyshim mikpritja dhe mirësia që dallon popullin japonez. Përshtatja me jetën në Japoni fillimisht ishte e vështirë, për shkak të gjuhës, mungesës së miqve dhe ndryshimeve kulturore. Ndërkohë që Bujari studionte me bursë të plotë dhe Besari shkonte në shkollë, Reko, pasi kryente angazhimet familjare filloi të miqësohej me banorët e qytetit, zonjat të cilat banonin afër saj, me të cilat filloi të shkëmbente shënimet, tekstet, librat apo revistat e para dhe të hidhte farën e parë të kulturës japoneze te vetja. Periudha në të cilën Reko dhe familja e saj shkuan në Japoni përkonte dhe me festivalet Bon Odori dhe Tanabata, ngjarje të mëdha, të cilat e tërhoqën menjëherë vëmendjen e saj, duke nxitur dëshirën për të mësuar gjuhën, traditat, historinë dhe kulturën e vendit të teknologjisë dhe traditës. Reko e kuptoi menjëherë që pjesëmarrja në aktivitete kulturore ishte mënyra më e mirë dhe e thjeshtë për t'u afruar me komunitetin dhe për ta kuptuar dhe njohur më mirë atë. Ajo filloi mësimin e gjuhës përkrah Besarit, i cili vazhdonte klasën e parë në shkollën fillore, dhe falë teksteve të mikeshave të saj për metodikën e mësimit të gjuhës japoneze. Kjo do t'i shërbente në angazhimet e tjera në të ardhmen, në krijimin e fjalorit dhe metodikës për mësimin e gjuhës japoneze nga shqipfolësit. Gjatë fillimit të studimeve, Reko përdorte vetëm fjalorin japonisht-anglisht, sepse ai në gjuhën shqipe nuk ekzistonte. Lufta në Kosovë dhe viti 1999 e gjeti familjen Dida përsëri në Tiranë. Bujarin me një doktoraturë të dytë të përfunduar me sukses dhe Rekon duke vazhduar studimin e japonishtes, duke filluar mësimdhënien e japonishtes dhe ushqyerjen për dashurinë e një prej vendeve më të bukura në botë. Falë kësaj eksperience të re, ajo u angazhua fillimisht në "Japan Return Program" dhe më pas si koordinatore e JICA (Japan International Coordination Agency), duke u kthyer në një pikë referimi për të gjithë shqiptarët që shkonin në Japoni dhe për të gjithë japonezët që vinin në Shqipëri. Optimizmi, energjia dhe dashuria me të cilën ajo përballon ditët, nuk kishte se si të mos ishin elemente ndikuese që përgjatë kohës së luftës, ajo të jepte kontributin si përkthyese për ata japonezë që vendosën të jepnin ndihmesën e tyre gjatë asaj periudhe të vështirë për vëllezërit dhe fqinjët tanë. Reko nuk e dinte që ndarja me Japoninë ishte e përkohshme. Nga viti 2000 deri në vitin 2009, Bujari, falë propozimit të ambasadorit Hiromoto Seki, në atë kohë ambasador jorezident në Shqipëri, mori detyrën e Konsullit të Përgjithshëm të Nderit të Japonisë, një detyrë honorifike që përshtatej shumë mirë me angazhimet e tij në atë kohë, si pedagog në universitet, drejtor projekti në Bankën Botërore e kështu me radhë. Familja Dida u kthye përsëri në Ja- poni, Tokio, në vitin 2009, kohë kur Bujari u emërua ambasadori i parë i Shqipërisë në Japoni, moment i veçantë jo vetëm për rëndësinë politike dhe historike, por sidomos për shkak të prezantimit të kredencialeve te Perandori dhe gruaja e tij. Një takim i veçantë dhe i rrallë, që Reko e ka të fiksuar në kujtime dhe në fotografi. "Një kënaqësi dhe privilegj aq i madh, sa edhe të dua t'i risjell të gjitha, nuk e bëj dot," thotë Reko. Pasi pranuan detyrën e re, Reko dhe familja e saj filluan përsëri një kapitull të ri në jetën e tyre, me përgjegjësi, me angazhime, me miq të rinj e të vjetër dhe mbi të gjitha me një miqësi të fortë me japonezët. Gjuha të cilën Reko kishte tashmë vite që e studionte ishte ura më e fortë e komunikimit dhe e pranimit nga shoqëria japoneze. Çasti më i vështirë, por njëkohësisht më domethënësi në detyrën e re për Rekon, ka qenë pa dyshim cunami, i cili në mars të vitit 2011 goditi fuqishëm Japoninë dhe Sendain, qytetin që i mirëpriti ata në fillim. Ndonëse një komunitet i vogël në Japoni, si përfaqësues të komunitetit shqiptar, ata u angazhuan të gjithë për ditë me radhë për shëndetin dhe mirëqenien jo vetëm të shtetasve shqiptarë, por edhe të miqve, shokëve dhe banorëve të Sendait, fillimit të historisë së tyre në Japoni. Për nder të asaj ngjarjeje, pas takimit me presidentin e Fondacionit Japonez, falë bashkëpunimit të profesoreshave të katedrës së gjuhëve të huaja në Tiranë, falë shënimeve të nisura në Sendai, fletoreve, shkrimeve e kujtimeve, në vitin 2012 Reko kurorëzoi ëndrrën dhe nevojën e saj dhe të shumë shqiptarëve të tjerë, duke botuar fjalorin e parë japonisht-shqip. Më pas, në vitin 2014, u botua metodika e mësimit të japonishtes, "Minna no Nihongo"; në vitin 2016 u botua vazhdimi i metodikës, duke mbyllur këtë cikël dhe trilogji kushtuar mësimit të gjuhës japoneze: dije në funksion të të tjerëve, për të zhvilluar të tjerët. Ndërkohë, Besari jeton ende në Japoni dhe vazhdon doktoraturën në universitetin e Tokios. Atij i kushtohen tri librat e Rekos, sepse edhe ai ishte dhe është një nga shkëndijat, arsyet dhe kontribuesit e kësaj pune, studimi dhe dashurie. Kur shkuan në Japoni për herë të dytë, Besari fitoi atje statusin e studentit. Në dhomën e tij ka një koleksion të pasur mangash, të cilat Reko i shfrytëzon për studentët e saj dhe për leksionet e gjuhës japoneze. "Çdo të premte, për sa kohë kemi jetuar atje, djali dilte në orën gjashtë të mëngjesit, blinte një manga dhe shkonte në shkollë. Kur erdhi koha e kthimit në Shqipëri, vendosëm t'i merrnim të gjitha me vete," thotë Reko. Përpos mangave, në dhomën e Besarit ka edhe një dërrasë në të cilën është shkruar data e ikjes në Japoni dhe pritet të shkruhet data e kthimit nga Japonia. Të gjitha këto detaje i vura re kur pata nderin të vizitoja shtëpinë e Rekos, me atmosferë japoneze që në hyrje: piktura e malit Fuji në një faqe muri të zonës Living, e më pas në studio, ku radhiten kujtimet e dhjetë viteve, libra, revista, shkrime, fotografi, sakura (lule në xham), suvenire, foto, orendi dhe dhjetëra kimono me ngjyra, lule, tekstura e fantazi marramendëse. Kujtime dhe histori kërshërore dhe interesante të një kulture dhe populli punëtor dhe të përkushtuar ndaj vendit të tyre. Zelli dhe përpikëria që japonezët tregojnë në punën e tyre janë sipas Rekos disa nga cilësitë që ka ky vend i largët, i zhvilluar, inovativ, por, njëkohësisht shumë tradicional. Geisha e samurai, gra të bukura dhe luftëtarë legjendarë, aktorë kabuki, kafshë fantastike dhe peizazhe të çuditshme janë protagonistët e historisë japoneze dhe ëndrrave të mia. Kështu, mes ëndrrash japoneze dhe pas shijimit të disa shkopinjve prej orizi të mbuluara me çokollatë dhe matcha, u përshëndeta me Rekon dhe Bujarin, duke menduar për udhëtimin e ardhshëm në Japoni. GJATË SEZONIT "BON" në verë (korrik–gusht), kur budistët japonezë nderojnë shpirtrat e paraardhësve të tyre, në të gjithë Japoninë zhvillohen një numër festivalesh në rrugë. Vendas dhe të huaj veshin kimono verore të quajtura "yukata" për të kërcyer vallen tradicionale japoneze, "bon odori". PËR TË VESHUR NJË KIMONO, do të kesh nevojë për një juban, një rrip koshi himo, një datejime, një rrip obi makura, dhe çorape tabi. Veshja fillon pikërisht nga çorapet tabi, të cilat nuk mund t'i veshësh më vonë, sepse rripat e shumtë dhe vetë kimonoja, të pengojnë përkuljen. BUJARI DHE REKO janë çifti i parë diplomatik që nga vendosja e marrëdhënieve diplomatike midis dy vendeve. Kjo pozitë u vendos për herë të parë pas një periudhe 87-vjeçare, që nga koha e njohjes së Shqipërisë nga Japonia (prill 1922) dhe 28 vjet pas riaktivizimit të marrëdhënieve (mars 1981) me Japoninë. RËNDËSI TË MADHE KA EDHE STILIMI I FLOKËVE, i cili duhet të jetë kompakt dhe me disa zbukurime të vogla për efektin final. Sandalet geta janë një aksesor tjetër tipik, që shoqëron veshjen tradicionale, kimononë.


You are here: Home / Kryefaqja / Një fshat arbëresh në festë për Kandrevën Antonio Kandreva është një ndër lojtarët kryesorë tek Interi dhe te kombëtarja italiane, por për lojën dhe golat e tij duhet të krenohemi edhe ne, pasi Kandreva është me origjinë arbëreshe. Gianlucadimarzio.com ka publikuar një artikull në lidhje me fshatin e origjinës së të afërmve të Kandrevës, i cili pikërisht në Shkodër na shënoi me fanellën e Italisë, para paraqitjes fantastike në derbin e Milanos. Një javë e paharrueshme për mesfushorin, i cili ka rigjetur dashurinë e tifozëve në San Siro dhe është lojtar kyç edhe në kombëtare. Tifozë specialë të Kandrevës ka edhe 1000 km nga Milano, në një fshat të vogël kalabrez, Falconara Albanese, ose Fallkunara në shqip, siç e thonë banorët arbëreshë të fshatit me 400 banorë. Në këtë fshat të vogël ka shumë familje me mbiemër Kandreva dhe aty është rritur edhe gjyshi i futbollistit, edhe ai i quajtur Antonio. Pas luftës në Libi, gjyshi Antonio u shpërngul në Romë, ndërsa në Fallkunarë shkonte për pushime, së bashku me të birin Marçelo dhe më pas me nipin Antonio, i cili në plazhet e Kalabrisë zbavitej me topin, duke luajtur futboll. Në vitin 2015, kur luante te Lacio, Kandreva u kthye për vizitë te fshati i gjyshit, i impresionuar nga respekti i treguar nga njerëzit e atjeshëm ndër vite. Një takim me kryebashkiakun, i cili në pallatin e qytetit ka ekspozuar fanellën numër 87 të Kandrevës me Lacion, ndërsa më pas Kandreva u shpall qytetar nderi, “sepse është një djalosh i drojtur dhe i përulur, që përfaqëson një pjesë të ndritur të komunitetit tonë”. Tani në Fallkunarë presin edhe fanellën e Kandrevës në derbi. Do të ishte një dhuratë madhështore, nga një person i veçantë, që nuk është thjesht një futbollist me emër. /Sportekspres Previous article Një talent shqiptar në provë te Mançesteri i Zhoze Murinjos17 Tetor, 2017 Next article Hidhet shorti. ‘Dridhet’ Italia, ja kundërshtari në ‘Play off’, derbi tifozësh Kroaci-Greqi Shqipëri-Spanjë, dueli nis që në aeroport October 7, 2016Comment Now4 Views Avioni i Spanjes mberriti i pari por rrugen per ne Shkoder ia tregoi autobusi me shkrimin “TI Maqedoni: Nëse i bëni këto veprime gjatë zgjedhjeve, do të dënoheni me burg ose me para Dënime të larta me para dhe burg parashihet për rastet e shkeljeve të rregullave të procesit Tramexani: Hysajt nuk ia fali kush rinovimin, e meritoi në fushë September 24, 2016Comment Now1 View Zëvendëstrajneri i kombëtares shqiptare të futbollit, Paolo Tramexani, është i bindur se Cfar po ndodh me Herdi Prengën, pse po e dënon Lokomotiva? September 12, 2016Comment Now0 View Herdi Prenga futbollisti shqiptar në pronsi te klubit, Lokomotiva Zagreb, po ndëshkohet për


AQ SA NUK DINI PËR FOSHNJAT - AlbStroka.comAlbStroka.com You Are Here: Home » Të ndryshme » Uncategorized » AQ SA NUK DINI PËR FOSHNJAT Posted by: Lorena Stroka Posted date: May 16, 2017 In: Uncategorized | comment : 0 Fakte, informacione, të dhëna statistikore, hulumtime shkencore dhe përfundime interesante që është mirë të dinë të gjithë ata që dëshirojnë të bëhen prindër, ose që tashmë janë të tillë. Disa prej tyre, mund t’i keni dëgjuar edhe më parë, por, ka dhe të tjera, që me siguri nuk i dini! Për shembull: 3 deri në 6 javë pas lindjes, sytë e foshnjave nuk prodhojnë lotë. Asnjë foshnjë nuk e ndjen shijen e kripës deri në muajin e katërt. Kjo vonesë lidhet me zhvillimin gradual të veshkave, të cilat sipas ekspertëve, filllojnë të përpunojnë natriumin pikërisht në këtë moshë. Një i porsalindur ka më shumë gjasa ta kthejë kokën djathtas sesa majtas. Një i porsalindur urinon përafërsisht çdo 30 minuta, kryesisht gjatë gjashtë muajve të parë. Çdo 3 sekonda në botë lind një foshnjë. Shkencëtarët këshillojnë t’u kushtojmë vëmendje lëvizjeve të fëmijëve, për shembull, tundja e kokës tek të vegjëlit shërben si shenjë për të thënë “jo”, kur nuk duan të hanë më. Foshnja mund të njohë erën dhe zërin e nënës së vet që nga çasti i i parë i lindjes. Foshnjat e lindura në maj peshojnë mesatarisht 200 gr më shumë se sa të lindurit në muajt e tjerë të vitit. Në muajin e shtatë foshnjat mund të marrin fyrmë dhe të gëlltisin në të njëjtën kohë. Nëse një foshnjë do të jetë djathtak apo mëngjarash, përcaktohet rreth 10 javë pas lindjes. Foshnjat lindin me 300 kocka. Ndërkohë që në moshë madhore, në trupin e tyre numërohen vetëm 206 të tilla, kjo ndodh sepse me kalimin e kohës, kockat e vogla bashkohen me njëra-tjetrën për të formuar më të mëdhatë. Të vetmin organ që foshnjat kanë të zhvilluar plotësisht para se të lindin, është brendësia e veshit. Ndërkohë që në mesin e shtatzënisë arrin madhësinë e një të rrituri./albstroka.com/


blowjobs, gjiri, qij grup, marr në gojë karin, thith, kar i madh, groupsex, dicks të mëdha, group sex, zogth, tërheqës, gojor


text: Artana ose Novobërda (Artanë ose Novobërdë në dokumentet Latine e shkruar si Novaberd, Novus Mons ose Novamonte; dhe në minierat Saksone dokumentohet si Nyeuberghe) është qytezë në pjesën lindore të Kosovës. Artana apo Novobërda është përmendur në dokumentet historike më herët se në vitin 1326. Se pari është përfshirë se bashku me pjesët tjera te Kosovës, brenda Mbretërisë se parë Bullgare. Shkrimtari i famshëm Bullgar i mesjetës Vladislav Grammarian ka lindur aty ndërmjet viteve 1410 dhe 1415. Historia Novobërda ka qene qendër kryesore ne atë kohe, me Fortesë të madhe mesjetare të ngritur ne maje te një vullkani të shuar në formë koni, pjesët e mbetura te se cilës mund te vizitohen edhe sot, dhe pjesa për banim qe shtrihen gjithandej. Ne murin e jashtëm të kalasë shihet një kryq i madhe, i ndërtuar në gurë. Kalaja, apo fortesa, mendohet qe daton qysh nga Perandoria Bizantine. Popullsia numrin e madhe mendohet ta ketë kaluar mbi 10,000 njerëz. Aty kanë qene minierat dhe furrat e shkrirjes për xeheve si hekur, plumb, ari dhe argjendi. Argjendi i Novobërdës ka qen i njohur me një përzierje të argjendit me 1/6-1/3 ari. Me 1450 minierat e Novobërdës prodhonin 6,000 kg argjend për një vit. Fortesa u rrethua nga Osmanët për rreth 40 dite, dhe kapitulloi dhe u okupua prej Osmaneve në qershor 1455. Novobërda dhe zonat përreth u futen nen udhëheqje fetare te Kryepeshkopisë Bullgare te Ohrit. Me 1572 aktet e paligjshme të Bullgareve u shtuan dhe e bene zonën mjafte te rrezikshme për Osmanët kështu që Mehmed Bej nga Kyustendili urdhëroi vendosjen e disa Spahive lokal ndërmjet Vrajës dhe Novobërdës kundër rebeleve. Gjatë fillimit te shekullit 20, popullsia e Novobërdës ishte pakësuar, si pasojë e lëvizjes së shumicës së banoreve në zonat me qasje me te lehte në rrethin e Gjilanit. Etimologjia Neueberg-u ose Artana e sotme Novobërda, ose Artana eshte vendbanim në pjesën lindore të Kosovës. Novobërda (në dokumentet Latine e shkruar si Novaberd, Novus Mons ose Novamonte; dhe në minierat Saksone dokumentohet si Nyeuberghe) është përmendur në dokumentet historike më herët se në vitin 1326. Se pari është përfshirë se bashku me pjesët tjera te Kosovës, brenda Mbretërisë se parë Bullgare. Kalaja - (Kalaja e Artanës) ndodhet në një mal të vogël ndërmjet Përlepnicës dhe Krivarekës, është një kala mesjetare dhe monument i kulturës në Artanë, Kosovë. Princi serb Lazari ishte kosovar nga Prilepac=Përlepnica afer Neueberg-u/Novoberdes. Nyeuberghe. Kalaja e Novobërdës asht ngritun gjatë viteve të hershme të mbretërimit të mbretit Stephen Uroš II Milutin të Serbisë (r 1282-1321) dhe u bë një nga vendbanimet më të rëndësishme të minatorëve Sakson (ata e quanin Novo Brdo Nyeuberghe). Novo Brdo njihej edhe si Vendi i Saksëve (serbisht: Сашко местo). Veprimtaria e rëndësishme minerare në Novo Brdo filloi në gjysmën e parë të shekullit të 13-të, gjatë sundimit të mbretit serb Stefan Vladisllav (1233-1243), i cili kishte sjellë inxhinieret e minierave dhe minatorët sakson në Serbi...Novobërdë(mbretit serb Stefan Vladisllav (1233-1243) Quhej edhe si Nowobordo, Nowebordo, Novus Mons, Novomonte, Monte Novo, Novaberde, Νοβόπριδον. Sipas burimeve të deritanishme, Novobërda për herë të parë me këtë emër përmendet në dekadat e para të shekullit XIV, me emërtimin Nuovo Monte. Kalaja e Nyeuberghe ishte e famshme për argjendin e saj. Së bashku me kështjellat Prizrenas, 12 kilometra (7.5 mile) në jugperëndim dhe Prilepac (Përlepnica 13 kolometra (8.1 mi) në juglindje, të cilat ruajnë rrugët hyrëse në fortesë, Novo Brdo ndihmoi në formimin e një kompleksi mbrojtës per minerat fitimprurëse. Novo Brdo ishte në kulmin e saj gjatë Despotatit të Serbisë (1402-1459), kur ishte zona më e rëndësishme e minierave dhe qyteti i dytë më i rëndësishëm në Serbi. Një numër i konsiderueshëm i minatorëve saksone dhe një koloni e madhe tregtare e Raguzës jetonin brenda qytetit, i cili ishte sunduar nga një vojvoda, por edhe një guvernator (kefalija), sepse ishte selia e një njësie administrative të Despotatit. Historiani Oliver Jens Schmitt bazohet në nji dokument nga arkivat e Raguzes (Dubrovniku i sotshem) qe flet per nji pagesë në emen të Gjergj Kastriotit, i cili me gjasë kishte bujtë në Neueberg (pasi që kishte kalu nepër Janjevë) mes viteve 1445-1455, ku kishte vajtur për të marrë ose kthye borxhe. Gjeografia Kjo komunë shtrihet rreth koordinantave gjeografike: 42° 63 V dhe 21° 26 L. Novobërda apo Artana është nje komune e mesme rurale që ndodhet në Juglindje të Prishtinës.Komuna përbehet nga 24 zona kadastrale apo 33 fshatra. Pasjak Parallov Llabjan Prekovc Stanishor Etj Ekonomia Mungesa e infrastruktures bazë dhe me mundësi të pakta punësimi e radhisin në një nga komunat më të varfëra të Kosovës. Demografia Lidhje të jashtme Komuna Novo Berde - Republika e Kosovës (shqip, serbisht, turqisht dhe anglisht) IFLA - International Federation of Library Associations and Institutions - Raport para dhe pas luftës - (anglisht) Qendra e trajnimit/Qendra e informimit Fshati Bostan, Novobërdë (shqip, serbisht dhe anglisht) Referime Qytete në Kosovë


text: Ngjarje Lindje Hasan Tahsini, shkrimtar shqiptar (Vdiq më 1881) Vdekje Kalendari Vite


text: “Sa herë që duam të paraqesim ndonjë koncept shkencorë, është bërë traditë që t`i drejtohemi ndonjë Sigme, Game, Omege apo ndonjë simboli tjetër nga antika hreke”, ishin fjalët e profesorit të Informatikës, derisa ai me humor të rafinuar tregonte një të vërtetë shkencore gjatë ligjërimit të tij. Marr shkas që edhe reflektimin tim të e filloj në raport me antikën greke, kohën dhe hapësirën kur demokracia si formë e organizimit shoqëror, jo vetëm nga aspekti nominal, por edhe si koncept që nënkupton sundimin e shumicës (demosit), e ka gjenezën e saj empirike. Sikurse simbolet e shumta shkencore, edhe demokracia fillesat e saj i ka në antikën greke. Ishte Athina ajo që në mesin e afërsisht shtatëqind kushtetutave të koleksionuara të qytet-shteteve të kohës, kishte kushtetutën me tiparet më demokratike. Por, antika greke ishte edhe aversive ndaj demokracisë dhe nga filozofë si Platoni dhe Aristoteli, e rangohej vetëm para anarkisë. Lejimi i pjesëmarrjes në qeverisje për vetëm një kategori të njerëzve, përjashtimi i femrave dhe i të huajve, si dhe legjitimimi i institucionit të skllavërisë për “mjetet që flasin”, tregon se demokracia athinase dhe ajo bashkëkohore dallojnë përmbajtësisht. Nuk ishte deficiti kognitiv shkaku i këtij institucionalizimi, segregues pa tjetër, por më tepër ishte deficiti i “moralit demokratik”, dukuri e cila manifestohet ende. Edhe dy mijë e pesëqind vjet më pas, ekziston perceptim i ngjashëm sa i përket “të huajve”, p.sh te Bashkimit Evropian, por jo vetëm kaq, ku fatkeqësisht ne jemi në pozitën e të huajve. Si e tillë, demokracia athinase pos karakterit simbolik dhe historiko-komperativ ka edhe anën përmbajtjesore, sa i përket të huajve. Më pastaj, Mesjeta thuajse kishte shkëputur çfarëdo interferimi me demokracinë, hiq botën islame. Pos meritës së bartjes së mendimit antik grek në kohën e re, ku civilizimi islam analogjikisht luan rolin një linku softuerik, i njëjti posaçërisht kontribuoi në avancimin e të drejtave njerëzore posaçërisht të femrave dhe të huajve, vëren Napoleon Hill. Vetëm me Renesancën dhe Iluminizmin, posaçërisht me Revolucionin Borgjez Francez, atë amerikan si dhe zhvillimet kryesisht evolutive në Mbretërinë e Bashkuar, demokracia do t`i akomodojë elementet inherente të saj. Këto shoqëri aktualisht sot janë sinonim i demokracisë si në aspektin formal ashtu edhe atë përmbajtjesor, e cila derivon nga parulla Liri, Barazi, Vëllazëri që u ngjiz me Revolucionin Borgjez Francez. Perceptimi aktual i demokracisë, por jo vetëm kaq, ka dimension tjetër, jo vetëm në raport me demokracinë athinase, por edhe me vet fillesat e saj në kohën e re. Kjo, posaçërisht mund të thuhet kur kemi të bëjmë me synimet drejt arritjes së barazisë ekonomike si zgjerim i lirisë, e cila paraqet avancim në raport me barazinë formalo juridike, si produkt i fillesave të demokracisë në kohën e re. Kjo, posaçërisht është rrjedhojë e zhvillimit shkencor, ku komunikimi luan rolin kryesor. Prandaj, themi se ka një relacion afirmativ mes të informatikës dhe demokracisë dhe ajo që quhet “Pranvera Arabe” që si zhvillim aktual flet më së miri për këtë. Se çfarë përmasash ka konceptimi për demokracinë, le të nënvizojmë faktin se tani flitet seriozisht për mundësinë e demokratizimit të energjisë, komunikimit, transportit, ushqimit e sidomos të shëndetësisë (reforma aktuale e administratës në SHBA) si elemente të pandashme të demokracisë bashkëkohore. Jo vetëm nga aspekti teorik, por edhe ai praktik e posaçërisht moral, është plotësisht e mundur që të materializohen këto ambicie demokratike, si e mirë e të gjithëve dhe për të gjithë. Rasti i Norvegjisë e cila internetin e ka futur si kategori të pandashme të të drejtave të njeriut flet se kjo është krejtësisht e mundur. Por, demokracia dhe realizimi saj nuk është një rrëfim idilik. Demokracia dhe liberalizmi, edhe pse e nënkuptojnë njëra-tjetrën, në diskutimet e stërholluara mbi lirinë tjetërsohen bile edhe ndeshen. Liria e shumicës nuk është përherë liri edhe e individit. Hipoteza se rritja e racionalizmit nuk përcillet në mënyrë proporcionale me rritjen e lirisë, megjithëse aparente, duket e saktë. Kjo ngase rritja e racionalizimit në aspekte të veçanta reflektohet me kornizimin dhe ngushtimin e lirisë individuale. Shikuar nga një pikëvështrim skepticist dhe (anti)demokratik, demokracia nuk ofron siguri se liria e njeriut është realizuar, për më tepër, format e robërisë bile vetëm janë sofistikuar. Evidencat nuk janë të pakta, dhe numërimin mund ta fillojmë nga abuzimi i të mirave publike për përfitime individuale, krijimi kultit të personalitetit (si mungesë e alternativës), pabarazia gjinore dhe ekonomike, minoritetet dhe instrumentalizimi i tyre, grupimet formale dhe jo formale me prirje totalitare, partitë politike dhe imponimet e tyre kuazidemokratike, sindikatat e korruptuara, korporatat (nacionale dhe transnacionale) dhe rivalizimi i tyre latent me vet shtetin, trustet dhe spekulimet financiare, shoqëritë e sigurimeve dhe aktiviteti i tyre fiktiv, monopoli bankar dhe kamatat e larta ku kryefjalë është kredit kartela, kontrolli informativ dhe diktatura e marketing-demokracisë, vendet e botës së tretë, armatimi global dhe industria e luftës, si dhe shumë raste të tjera, janë vetëm disa nga momentet e ku mbështetet skepticizmi lidhur me mos mundësinë e demokracisë. Fatkeqësisht trendët e këtillë janë realë dhe sigurisht e lëndojnë demokracinë. Por, demokracia dhe racionalizmi, konkretisht racionaliteti i njeriut, nuk mund të kundërpozicionohen me gjithë faktin e ekzistimit të Auzhwicit, Srebrenicës apo Reçakut. Alternativa ndaj demokracisë si sistem shoqëror, me gjithë lëndueshmërinë e saj permanente, vështirë të mund të mbrohet, sepse të heqësh dorë nga demokracia do të thotë të heqësh dorë nga shpresa për ndryshim dhe liri. Demokracia, më shumë se cilado formë e organizimit shoqërorë, megjithatë jep shanse më të mëdha për ndryshim. Ndryshimi i status quos, si mundësi nënkuptohet vetëm në demokraci. Por, a duhet që demokracia të konceptohet si sistem shoqërorë pa probleme? Konsiderojmë se përvoja e evidentueshme historike e demokracive të konsoliduara euro-perëndimore nuk e sugjeron një qasje të tillë. Përkundrazi, faktet historike flasin se demokracia manifestohet si konflikt permanent, por i kontrollueshëm, ku vazhdimisht kemi zhvillime drejt akomodimit të aspekteve të ndryshme sociale, të individëve dhe grupeve të shoqërore (qofshin ato edhe grupe të interesit). Në vend të një konceptimi statik dhe fotografik, për demokracinë, sikur duhet që të pretendojmë një konceptim procesual. Andaj, ajo nuk duhet kuptuar si diçka qiellore, ideale dhe e pandryshueshme, por tokësore, empirike, dhe procesuale si dhe e drejtpërdrejtë dhe para së gjithash njerëzore. Kur është fjala te drejtëpërdrejtshmëria e demokracisë, kjo mbetet ende avantazhi kryesor i demokracisë greke. Sot kjo formë e demokracisë vetëm mundë të synohet, por shumë vështirë të realizohet, ndërsa duke qenë njerëzore, ajo nuk është e përkryer. Ngjashëm sikurse që “notimi mësohet duke notuar” (pra, duke u hedhur në ujë) e jo nga ligjërimi, edhe demokracia, në vend se të definohet duke u munduar ta gjejmë esencën e saj, ajo mësohet duke e aplikuar atë si vlerë supreme, duke u hedhur në sferën e përgjegjësisë së veprimeve tona. Prandaj “çdo definim është mohim” sepse kufizon qarkun e nocionit. Pra, në vend të një postulimi të demokracisë, ajo duhet të praktikohet duke shmangur manifestimet totalitare dhe tribale dhe duke e pushtuar lirinë si dimension ekzistencial i njeriut. Prandaj, në demokraci vazhdimisht ballafaqohemi me konsekuencat e zgjedhjeve që i bëjmë dhe pastaj ajo çka mbetet pastaj merr konturat e një demokracie empirike e cila hap perspektivë drejt ndryshimit permanent. Demokracia, definitivisht nuk mund t`i shmanget ballafaqimit me probleme, por ajo as nuk premton parajsën. Duke qenë tokësore dhe njerëzore, demokracia nuk është sistem shoqërorë ku pritet që problemet do të zgjidhen një herë e përgjithmonë dhe shoqëria do të funksionoj në mënyrë të përkryer. Si e tillë, demokracia nuk duhet të ketë ideal tjetër pos lirisë dhe synimit të përhershëm për zgjerimin e saj, duke mos e projektuar lirinë si diçka statike dhe të dhënë njëherë e përgjithmonë. Demokracia nuk predikohet duke mbajtur shpatën mes dhëmbëve. Ajo nuk është koncept me bazë metafizike, por proces empirik vetëkorrigjimi. Pagesa e tatimeve nuk ngjanë vetëm në sistemin demokratik, por vetëm në demokraci nënkuptohet një ambient divers dhe sjellja e tolerante. Demokracia nuk është atribut as i ateistëve e as teistëve, as i vetëm një race, kombi apo edhe grupacioni, por ajo presupozon koekzistencën e tyre. Domosdoshmërisht ajo nënkupton një ambient me “moral shoqërorë polivalent” i cili nënkupton tolerancë. Demokracia edhe duke qenë atribut nominal i shumicës nuk mund të reduktohet në numra, pasi që degradohet mu në emër të saj (numrokracia). Në këtë kontekst të nënvizojmë dy manifestime abuzive në emër të shumicës . Demokratura, diktatura demokratike dhe oligarkia: Me shprehjen “demokraturë”, kritikohej një manifestim i demokracisë, në kohën kur në kushte improvizuese dhe jo pak teatrale kishim nisur jetën demokratike në Kosovë. Kjo kritikë nuk akceptohej kontribut për demokracinë, por mohim i saj, dhe pikërisht në emër të një legjitimimi nga shumica, ostracizoheshin apo izoloheshin individë brilantë. Edhe sot mund të themi se manipulohet, bile shumë, me numra në emër demokracisë. Kur vërejmë evidencimin e fenomeneve antidemokratike edhe në demokracitë e konsoliduara, kur me nocionet “Diktaturë Demokratike” (W. Mills), dhe “Oligarki” si insertim dinak në Demokraci (R. Michaels), atëherë qartësohet arsyeshmëria e përdorimit edhe të nocionit “Demokraturë”. Këto nocione janë sinonime nga aspekti i konceptual i tyre dhe të përbashkët kanë emëruesin se edhe në Demokraci, kur kritikohet përmbajtja konkrete e saj, jo vetëm cenohet individi, liria e tij, por edhe vet sistemi i vlerave demokratike. Kjo dukuri posaçërisht gjen teren lehtas në demokracitë e pa konsoliduara. Nocionet e përmendura janë sugjerim se debatet kritike, por jo vetëm kaq, lidhur me avancimin e lirisë individuale dhe grupore, nuk duhen lejuar të cenohen. Eliminimi eventual i kritikës rrezikon një komponentë tepër bazike të demokracisë: kjo është procesi permanent i hapërimit drejt horizonteve më të gjëra të lirisë së njeriut. Mbyllja e syve para problemeve, nuk e elominon problemin; rrjedhimisht ngufatja e kritikës përmbajtjesore e lëndon seriozisht demokracinë edhe kur drejtohet kundër manifestimeve konkrete të saj. Paradoksi i lirisë theksin e vë në pyetjen nëse do të ishte demokratik çdo vendim i shumicës. Si nocion, paradoksi paraqet diçka e cila në pamje të parë dhe shikuar nga logjika e një mendje të shëndoshë nuk do të duhej të ndodhte. Në shkencën e fizikës kemi fenomenin e paradoksit hidrostatik. Çka nëse për çfarëdo arsye, shumica vullnetshëm pranon t`i dorëzoj pushtetin një personi apo grupi konkret? Shtrohet dilema se a do të kemi demokraci edhe nga çfarëdo vendimi i shumicës? A ka shumica të drejtë absolute ? Këto në fakt janë pyetje platoniane të aktualizuara nga Karl Raimund Popper në kontekst të justifikimit të demokracisë. Ky mendimtar brilant, pa kuptimësinë e reduktimit të demokracisë në numra e sqaron me “Paradoksin e Lirisë”, nocion ky i cili theksin e vë në mundësinë përmbysjes së Lirisë e me këtë edhe të Demokracisë, pikërisht nga vullneti shumicës e cila “nuk ka të drejtë të e cenoj karakterin demokratik të institucioneve dhe zgjedhjet e lira“ qoftë si institucion, por edhe si manifestim inherent i demokracisë. Ky mesazh duhet të merret parasysh shumë seriozisht nga akëcili politikan, apo qeveri, që pretendon te jetë demokratike. Sepse, qeveria e cila synon t’i arrijë vetëm numrat dhe vetëm përmes tyre të realizojë qeverisjen, duke mos marrë parasysh edhe përmbajtjen dhe qëndrueshmërinë dhe karakterin e institucioneve demokratike, rrezikon ta cenojë demokracinë, për vet faktin se liria mund ta zhdukë edhe vetveten, moment ky i cili shpjegohet me nocionin “Paradoksi i Lirisë”, si anulim i Demokracisë nga vet shumica, mundësi kjo reale me bazë empirike. Kjo dukuri ka inercion që të ndodhë në cilëndo shoqëri konkrete. Sociologu i njohur Max Weber, një njeri me bindje të thellësisht demokratike dhe liberale, Revolucionin e Tetorit në Rusi e konsideronte një eksperiment shoqëror me gjithë tragjizmin e tij individual, prandaj edhe i kushtoi një vëmendje shumë të madhe. Duke qenë se eksperimentimi në shoqëri për shkaqe morale nuk mund të preferohet si mjet shkencor, posaçërisht kur është fjala për përmasa globale shoqërore, konsiderojmë se përvojat e evidencuara empirike, edhe ato puro teorike, do të mund të na shërbenin dhe kështu të luanin rolin e eksperimenteve (tipat idealë te Weberi). Ato, sugjerojnë të jemi të vëmendshëm, bile edhe konservatorë në këtë drejtim, në mënyrë që t` i shmangim aspektet disfunksionale demokratike dhe shoqërore, pasi të njëjtat janë relativisht të ngjashme, pos tjerash edhe për faktin se informatika është bërë pjesë e përditshmërisë sociale.


Gruaja-Ramës: Po gjete ndonje qe flet shume, po ky nuk flet shumë.