source: wikipedia

text: Zija Çela është një nga shkrimtarët më të njohur të letërsisë se sotme shqiptare. Dallohet për romane, novela, por ka shkruar edhe shumë tregime e ese letrare. Mbi jetën dhe veprën U lind më 25 mars 1946 në qytetin e Shkodrës. Ishte fëmija i shtatë në një familje, ku i ati ishte punëtor dhe e ëma shtëpijake. Megjithëse kaloi një fëmijëri dhe rini të vështirë (babai i vdiq kur ishte vetëm pesë vjeç), ai arriti të diplomohej në Universitetin e Tiranës për letërsi. Në atë kohë, u emërua mësues në fshatrat malore të Kukësit. Në këtë qytet të vogël verior punoi për shumë vite dhe, kur ishte bërë i njohur me librat e tij, e transferuan në kryeqytet. Në Tiranë punoi redaktor në revistën letrare“nëntori”, ndersa nga 1984 – 1990 si kryeredaktor i gazetës letrare “Drita”. Në vitet ‘90 kjo gazetë luajti një rol të rëndësishëm në lëvizjen intelektuale për përmbysjen e sistemit totalitar. Me vendosjen e pluralizmit, Zija Çela u bë drejtor i shtëpisë botuese “Letrat”, ku e filloi veprimtarinë me romanin “Përbindëshi” të Kadaresë, një vepër që ishte ndaluar nga regjimi i mëparshëm. Në vitin 2000 e gjejme kryeredaktor i të përjavshmes “Albania e vogël”, suplement letrar i gazetës së përditshme “Albania”. Njëkohësisht që nga viti 2000, i shquar gjithashtu si eseist dhe publicist, Çela bën jetën e shkrimtarit në profesion të lirë. Si autor u bë i njohur shpejt nga librat me tregime, që u pasuan nga romanet e tij, duke spikatur veçanërisht me triptikun e romaneve “Gjaku i dallëndyshes”, “Gjysma e Xhokondës” dhe “Banketi i hijeve”. Më parë kishte botuar romanet “Një verë pa lamtumirë” dhe “Mali i tejdukshëm”, i cili per realizmin e fortë dhe modernitetin e formës, është cilësuar si rebelim i autorit ndaj metodës së socrealizmit. Autori është fitues i disa çmimeve letrare. Në qershorin e vitit 2005, së bashku me bashkëshorten, Çela zhvendoset në Itali per t’i qëndruar te koka të birit, Dritanit, i cili sëmuret nga kanceri dhe mbyll sytë nëntë muaj më vonë. Duke pasur për protagonist të birin, i njohur gjerësisht në Shqipëri si përkthyes nga italishtja, kësaj ngjarjeje tragjike shkrimtari do t’i kushtojë librin “Për dashurinë shkruhet pas vdekjes”. Opinioni e priti me interesim të veçantë dhe profesionistët e cilësuan si një nga librat më të mirë të këtij lloji (elegji në prozë) që janë shkruar në letrat e përbotshme. Ja një pasazh nga ky libër: “Thonë se vyrtytet dhe talentet janë xhevahirët më të shtrenjtë që zbukurojnë njeriun. Nëse është e vërtetë, atëherë mund të pohoj se xhevahiret e tij, gjithë kohën sa rrojti, Dritani i mbajti në mënyrën më të padukshme, nën këmishë. Vetëm një herë i shkëlqeu një diamant i zi dhe kjo ndodhi në mortin e tij. Por doli se, për këtë, edhe opinioni kishte qenë i gatshëm... O atlet i jetës, që e humbe betejën! Sa herë që vdes një njeri si ti, vdekja nuk ka mundur vetëm individin, por tërë njerëzimin.” Në 2016 Presidenti i Shqipërisë, Bujar Nishani, ka nderuar me Urdhrin “Nderi i Kombit” shkrimtarin e njohur Zija Çela. Motivacioni është “Në vlerësim të figurës së tij të shquar si përfaqësues i denjë dhe i veçantë i letrave bashkëkohore shqipe si dhe të kontributit të spikatur e të rrallë si eseist dhe publicist”. Një cermoni të zhvilluar me këtë rast zoti Nishani tha se “Shpirti i madh dhe i dhembshur i shkrimtarit Zija Çela përbën një rast unik në letrat shqipe. Ai shfaqet ... si një planet letrar, krejt më vete, i pakrahasueshëm. “Ne presim prej tij akoma vepra po aq të arrira, si ato që ka realizuar deri tani, të cilat do të jenë burim frymëzimi i brezave të rinj dhe arkiv i denjë i fondit më të lartë shqiptar në Bibliotekën tonë Kombëtare” tha zoti Nishani. Krijimtaria e Zija Çelës nis rreth katër dekada e gjysëm më parë për t’u mishëruar në afro 25 vepra, mjaft prej të cilave fituese të çmimeve të ndryshme. Tituj të veprave 1971 : Yje mbi lumë 1974 : Jeta në shtëpinë tonë 1979 : Pëllumbat e janarit 1979 : Një verë pa lamtumirë 1984 : Buletini i borës 1987 : Eklips dhe proza të tjera 1989 : Mali i tejdukshëm 1990 : Shtëpia e lepujve 1990 : Gjaku i dallëndyshes 1992 : Gjysma e Xhokondës 1995 : Një fjalë me lejen e Zotit 1996 : Monedha e dashurisë 1998 : Banketi i hijeve 2000 : Oborri i një tirani të fshehtë 2002 : Lëngata e hënës 2002 : Gjaku im i errët 2005 : Las Varrezas 2007 : Për dashurinë shkruhet pas vdekjes 2009 : SOS, një buzëqeshje 2010 : Goja e Botës 2011 : Apokalipsi sipas Shën Tiranës 2012 : Pika drite në Eklips 2012 : Buza e kuqe dhe Gjaku i errët 2014 : Arkipelagu Spiritus 2016: Princi i buzëqeshjes 2017: Ora e Zooparkut 2018: Djalli komik 2019: Lavjerrësi i qytetit 2021: Thika pa gjak 2021: Gjaku i dallëndyshes (Triptik, tri romane) 2022: Banka e ankesave Çmime letrare Zija Çela ka marrë nëpër vite mjaft çmime letrare. Por autori i përmbahet bindjes se çmimet jo gjithnjë jane shenja të sigurta vlerash. 1984 : Çmimi i Republikës (“Buletini i borës”); 1996 : Çmimi i Ministrisë së Kulturës për romanin më të mirë të vitit;(“Monedha e dashurisë”); 1998 : Çmimi “Velija” për romanin më të mirë të vitit (“Banketi i hijeve”); 2002 : Çmimi “Buzuku” (Kosovë) për romanin më të mirë të vitit (“Lëngata e hënës”); 2006 : Çmimi i Ministrisë së Kulturës për romanin më të mirë të vitit (“Las Varrezas”); 2010 : Çmimi Kriterion; 2012 : Çmimi "Petro Marko" për romanin më të mirë të vitit (“Apokalipsi sipas Shën Tiranës”); 2012 : Çmimi “At Zef Pllumi” për prozën më të mirë të vitit (“Buza e kuqe dhe gjaku i errët”); 2013 : Çmimi "PEN të Shqipërisë”; 2016 : Urdhri “Nderi i Kombit”; 2017 : Çmimi “Rexhat Surroi” për romanin "Ora e Zooparkut"; 2022 : Çmimi “Teki Dervishi”; 2022 : Çmimi i karrierës “At Gjergj Fishta”; 2022 : Çmimi për vepër jetësore “Teuta” në Podgoricë; 2022 : Çmimi "Shkrimtari më i mirë i vitit" për romanin "Banka e Ankesave" . Nga Shoqata Mbarëkombëtare e Botuesve; 2022 : Nderi i Akademisë. Nga Akademia e Shkencacve të Republikës. Vlerësime mbi autorin Ali Aliu: Nga tërë tabloja e romanit “Ora e Zooparkut”, Zija Çela krijon një metaforë të përsosur, përmes se cilës realitetin e sotëm e vendos edhe në kopshtin zoologjik, ku njeriu dhe shtazët shkëmbejnë maskat (rolet) me njëri-tjetrin nëpër kafaze. Le ta gjejë pastaj vetë lexuesi, ky “bashkautor” kult në romanet e Zija Çelës, se përse në vend të vrasë luanin, i cili e copëton vizitorin që e ka sfiduar duke i hyrë në kafaz, rojtari i parkut tonë vret njeriun... Është një roman me shumë kapituj që qëndrojnë si medalione narrative refleksive të përsosura, mbase të pashembullta në prozën bashkëkohore shqipe; një roman i hapur, i pakufi dhe pa pretendimin për një domethënie të vetme, pra të mbyllur në fund. Është rrëfim romanor që ka jo vetëm një të vërtetë sovrane, por edhe shumë të vërteta reale me kundërthënëset e tyre, duke e relativizuar shpesh njëra-tjetrën. Me pak fjalë, “Ora e Zooparkut” është një roman që nxit tundime medituese për sferat më të qenësishme të ekzistencës dhe që, do të thosha, është privilegj që lexuesi ka në dorë një kryevepër të tillë. (Gazeta shqiptarja.com”, shtator 2017) Mehmet Kraja: Romani “Ora e Zooparkut” i Zija Çelës vjen në kohën e pjekurisë më të madhe letrare dhe artistike të autorit. Ai bëhet njëkohësisht dëshmi e niveleve të reja të letërsisë shqipe, e cila tashmë ka arritur ta tejkalojë fazën e tranzicionit me shkrimtarët e saj më të mirë dhe me vepra që prodhojnë stabilitet letrar e kulturor. “Ora e Zooparkut” është shkrim i pastër letrar, monument artistik i ngritur me gjuhë dhe stil shembullor, me vizione të aktualitetit dhe një sintezë autoriale të përvojës së shkrimit. Me këtë roman të Zija Çelës proza jonë arrin të bëhet prozë e gjithpërfshirjes artistike, e transformimeve të mëdha narrative dhe e bashkëkohësimit subjektor, e qëndrueshmërisë artistike dhe depërtimeve të reja në fushën e ideve, në fushën e shprehjes artistike dhe të kultivimit të gjuhës. “Ora e Zooparkut” është roman bashëkohor në kuptimin më të mirë të fjalës. Është arritje e shkëlqyer e prozës shqipe. (Në kapakun e librit) Rudolf Marku: Me gjithë individualitetin e spikatur, nuk ndalet Zija Çela në kërkimet e tij. “Ora e Zooparkut”, romani më i fundit, është një vepër tjetër e shkëlqyer, madje duke ardhur me zhvillime të reja autoriale. Të ngjan sikur kjo ngjeshje, ky surpres narrativ, gjuhësor dhe emocional kanë një burim të përbashkët. Mund të hamendësoj se autori është ndodhur në një gjendje tjetërsoj, më të zymtë, më të trishtë, në një nga ato gjendjet e trishtim-kllapisë që e afrojnë njeriun me të Vërtetën e thelbit dhe me krijimtarinë e madhe. Një rrëfim në vetën e parë, ashpërsisht realist, me trajektore gjithë zigzage kohore e hapësinore, por ku retrospektivat duken iluzionisht si vazhdim linear i rrëfimit. Romani “Ora e Zooparkut” është thellësisht modern, pa synuar që të jetë i tillë. Dhe ky është moderniteti i vërtetë. (Në kapakun e librit) Lazër Stani: Nga leximi i romanit lexuesi bindet se sa mirë di Zija Çela ta bëjë atë dallim të fateve njerëzore, se sa shumë hollësi, veçori e detaje jep, se sa sy të mprehtë ka e sa thellë shikon në jetën dhe psikën e secilit individ, femra e meshkuj, që përbëjnë galerinë e personazheve të romanit. Shkrimtari, edhe pse vështron errshëm, arrin të shohë qartë e kthjellët pikërisht atje, në bodrumet e lagështa e të pandriçuara të shoqërisë dhe të shpirtit të njeriut. Faktues, analitik, i thellë, depërtues, me një gjuhë të gjallë e të begatë, me fjali të stilizuara që të kujtojnë zellin e poetëve të mëdhenj, “Ora e Zooparkut” vjen si një roman i ri, jo vetëm për ne si lexues, por edhe për vetë shkrimtarin Zija Çela. Pas shumë krijimesh të suksesshme, që e kanë renditur me kohë emrin e tij në elitën e letërsisë shqipe, me “Orën e Zooparkut” shkrimtari dëshmon talentin e tij unik, potencialin e pashtershëm krijues, fuqinë e imagjinatës dhe mjeshtërinë e shkrimit, por dëshmon njëkohësisht edhe bukurinë, pasurinë, magjinë, shprehshmërinë, thesarin e pashtershëm të gjuhës shqipe, që në këtë vepër fiton plotninë e saj hyjnore, çka e rendit padyshim autorin krahas mjeshtrave më të mëdhenj të lëvrimit të shqipes si Fishta dhe Konica, Noli dhe Kuteli, Poradeci dhe Koliqi. (Gazeta MAPO, maj 2017) Rudolf Marku: Lexuesi nuk e ka të vështirë të kujtohet posaçërisht për tre libra të letërsisë botërore, të cilët na vijnë ndër mend si librat më fatlumë: “Princi i lumtur” i Oskar Uajlldit, “Princi i vogël” i Ekzyperisë, “Princi dhe i Varfri” i Mark Tuenit. Janë libra që kanë bashkuar statusin mbretëror të rangut Princ me statusin mbretëror të mjeshtërisë së lartë të tre autorëve. Letërsia shqipe guxon të shtojë dhe një princ të katërt, “Princin e buzëqeshjes” të Zija Çelës. Një libë që sjell tregime të mrekullueshme, nota të reja që janë tjetërsoj, që kanë ndjeshmëri, butësi, imagjinatë, poezi, stil përrallor, të përcaktuara nga adresimi (i përfytyruar) ndaj një lexuesi adoleshent. Mirëpo, në të vërtetë, këto tregime përballojnë njëkohësisht lexuesin e ditur, të rrahur me vaj e uthull me letërsinë e mirë. Princi i Zija Çelës ka ditur të na vijë si Princ i vërtetë: me klasin estetik, me hijeshinë stilistikore, me larminë dhe ngjyrat e titujve, me premtimin se ka ardhur i vendosur ta trashëgojë legjitimitetin e kurorës së Princave të mëdhenj paraardhës të mbretërisë së letërsisë. (Nga parathënia.) Mehmet Kraja: Unë ia kam bërë vetes këtë pyetje, pse Zija Çela ka nevojë të flasë në mënyrë kaq alegorike në pesë romanet e tij të fundit që, po u morën së bashku, përbëjnë sagën alegorike më të madhe të letërsisë shqipe? Pse i duhet shkrimtarit të ndërtojë një realitet tjetër, aq i ngjashëm me këtë që jetojmë, por i zhvendosur në nivele të tjera të një bote të përpunuar dhe transformuar përmes imagjinatës krijuese? Pse pra Zija Çelës nuk i mjafton imagjinata e zakonshme, por i duhet një imagjinatë më shpërthyese, e cila e transformon realitetin në alegori?.. Esenca e përgjigjes në aspektin brendatekstor qëndron te vetë autori, ndërsa në aspektin e leximit, respektivisht të komunikimit, realiteti alegorik do të perceptohet si një interpretim ironik, ndonjëherë edhe dëshpërimisht cinik i realitetit ekzistues. Zija Çela pikërisht këtë e dëshiron, dëshiron të tallet në mënyrë perfekte me realitetin e shëmtuar, por këtë tallje nuk e shpërfaq i veshur me rroba cirku, por me një kostum elegant krejtësisht artisk. Pothuajse në secilin nga këto pesë romane autori bën shkapërcim narrativ: nga narratori heterodiegjetik, në fund të rrëfimit i kthehet narratorit homodiegjetik. E kjo ndodh sepse pothuaj në secilin roman Zija Çela si autor na del lehtësisht i identifikueshëm, tani jo “i fshehur”, jo “duke bërë sikur”, jo i veshur me alegori, por krejtësisht real, i tillë siç është, pa u kamufluar, pa u sendërgjuar as para lexuesit e as para Zotit. Më anë tjetër, me këtë shndërrim të narratorit “të jashtëm” në një narrator sui generis, Zija Çela sikur na kërcënon jo pa shpotitje: Ruhuni, sepse ju që po lexoni këto libra, mund të përfundoni fare lehtë si personazhe alegorike të një fiksioni të ri të kësaj sage! (Gazeta MAPO, 22 nëntor 2014) Mehmet Kraja: Shkathtësia, me të cilën është ndërtuar realiteti i figurshëm imagjinar tek “Arkipelagu Spiritus”, është e pashembullt në letërsinë tonë, mund të krahasohet me Huxley-n dhe Oruellin. Roman polivalent, me një shtresim të përgjithshëm alegorik dhe shumë shtresime të tjera, që shkojnë deri te mikrostrukturat. Sa i përket shkrimit, më vjen ndër mend një shprehje e njohur: fjalitë ngjajnë me gjethet e një pylli, mund të gjenden dy të ngjashme, por kurrë të njëjta. Dhe kjo është arritje e madhe në letërsi. Përgjatë leximit, krahas shijimit të vlerave estetike, ruhet e ndezur kureshtja edhe për lexuesin e zakonshëm... Sikundër kam thënë edhe më parë, si shkrimtar duket se Zija Çela ka arritur në atë pikë, kur shkrimi nuk është më kërkim, nuk është zbulim, por është sublimim, madje matje me mundësitë ose pamundësitë e gjuhës. (MAPO, 22 nëntor 2014) Rudolf Marku: Ka tek “Arkipelagu Spiritus” edhe nje velierë. Por, si në veprat e mëparshme, Zija Çela e komandon “anijen” e prozës së vet për ta dërguar larg, përmes një bote sa reale, aq imagjinare. Nuk e ka të vështirë, sepse udhëton në ujërat e vetë shkrimtarit. Dhe vetëm pasi kemi mbërritur në Arkipelag si lexues kureshtarë, shohim befas se udhëtimi ynë paska qenë një iluzion, se gjatë gjithë leximit paskemi qarkuar veten tonë, madje pjesën më të panjohur, që është shpirti i qytetit ku jetojmë. Ç’marrëdhënie ka ai me Shpirtin e Botës, çfarë merr por sidomos sa i jep atij? Përmes një rrëfimi magjik, plot linja jetësore, disa pyetje marrin përgjigje alternative, ndërsa mjaft të tjera mbeten të hapura. Romani mbaron me një prolog faustian; ajo që është prolog te Fausti, këtu është epilog. Ndryshe çfarë ndodh te Gëte, Fausti i Çelës është i dënuar me epilogun e tragjedisë së vet, pa pasur shpresën e zhvillimit të mëtejshëm të ngjarjeve. Dhe të mendosh se libri që kemi në duar, ndoshta është vetë epilogu i një cikli romanor që, siç është cilësuar nga kritika, e bën sagën shqiptare të Zija Çelës krejt të veçantë, të papërsëritshme dhe universale njëkohësisht. Ali Aliu: Brenda veprës së shkrimtarit është përditshmëria, ëndrrat, historia, mitet, dashuria, urrejtja, është filozofia e psikologjia mbarëshqiptare, janë bizneset, intrigat, zakonet, shpirti, lindja, vdekja, ringjallja, vrasja, shteti, feja, qielli, Hadi. Është estetika përfshirëse e universit. Dhe, për ankthin e përgjithshëm të njerëzimit, edhe psherëtima: “Zot, rri me ne se është kah erret!” E megjithatë, në brendinë e vet, fiksioni narrativ i autorit mbart fare natyrshëm praninë e një fryme që vazhdimisht të rri pranë si një shpëtimtar, duke u shfaqur personazh konkret dhe i shenjtë njëherësh, për të sjellë dhe përhapur besim e mirësi, jetë përballë vdekjes dhe buzëqeshje përballë urrejtjes. Kjo frymë e ky vetëkërkim dramatik janë kuptimi i botës së shqetësuar në krijimtarinë e këtij shkrimtari të madh të letrave tona dhe, si një kumt i fortë, vijnë mu në çastin kur po erret... (Gazeta shqiptare) Ali Aliu: Pas leximit të “Apokalipsi sipas Shën Tiranës”, duke e njohur krijimtarinë e autorit, përshtypja e parё ishte: po ai rrëfim i një shkalle estetike majash në prozën tonë, po ajo poetikë narrative që vjen dhe degëzohet në ecje e sipër duke u bërë gjithpërfshirëse, po ajo mjeshtëri identifikimi dhe fokusimi i detajit ku autori shkëlqen, po ai korpus personazhesh që vijnë secili me natyrё e personalitet të veçantë. Ndryshe nga praktikat shkrimore letrare nga lashtësia e këndej, ku bëhet i mundshëm kalimi i të gjallёve nё botën e të vdekurve (kujtojmë Danten me “Komedinë hyjnore”), në romanin e ri të Zija Çelёs gjejmë të pangjashmen: shkrimtari ndërmerr rrugën e kundërt të Hadit, ai i sjell të vdekurit në mesin e të gjallëve. Dhe jo për të shuar mallin e ndërsjelltë, por për t’i ballafaquar të dyja palët, çka do të nxjerrë sheshit egoizmin, hipokrizinë, tjetërsimin e plot mbrapshtime të tjera tё njeriut, tё shfaqura a të fshehura, përkatësisht pёr tё provokuar tё gjitha format shkatërruese e vetёshkatёruese të tij, kësaj here me pasoja para apokaliptike në kryeqendrën e shqiptarëve... “Apokalipsi” i Zija Çelës, me spikamën që ka ky tundim i radhës së autorit, vjen në prozën romanore të shqipes jo vetëm plot jehona trazuese, por edhe si tërmet estetik. Është roman që, përveç kompleksitetit përmbajtjesor dhe poetikës narrative, shtrirjes në hapësirë dhe thellësisë sё imagjinatёs, të rrëmben me gjuhë, stil dhe literaritet artistik tekstor. Vjen si një kryevepër e letërsisë shqipe. (Gazeta shqiptare) Mehmet Kraja: Zija Çela as në kohët më të liga nuk ishte rob i konventave dhe kufizimeve. Me këtë prirje, shumë vjet më parë, e kam lexuar romanin e tij “Mali i tejdukshëm” dhe nga kjo distancë kohore, e them me bindje se ky roman është paralajmërim i hershëm nëse jo i rënies së realizmit socialist dhe të sistemit që e mbante atë, atëherë gjithsesi një shenjë paralajmëruese e ‘liberalizimit’ të tij, për t’u shprehur kështu. Ndryshe as që mund të ndodhte, sepse sikundër do të vërtetohet më vonë, shkrimtarëve si Zija Çela nuk u pritet dot një kostum për të gjitha stinët. Shikuar nga ky këndvështrim, kur shumica e shkrimtarëve shqiptarë përfshihen nga dilemat e kthesës së madhe, Zija Çelën e gjejmë ta ketë shpallur tashmë programin e tij letrar. Atë nuk e huton tranzicioni i rrëmujshëm. I çliruar nga shtrëngesat e realizmit socialist, ai do të realizojë ciklin e parë të romaneve të rëndësishme (“Gjaku i dallëndyshes”, “Gjysma e Xhokondës”, dhe “Banketi i hijeve”), me të cilat do të bëhet model i frymës së re në prozën shqipe.” (Gazeta Shekulli, 2009) Rudolf Marku : Zija Çela përbën një rast unik në letrat shqipe. Ai shfaqet jo si prozatori më i rëndësishëm pas Kadaresë,, siç janë shprehur plot dashamirës të autorit, por si një planet letrar, krejt më vete, i pakrahasueshëm, prandaj i rëndësishëm dhe vetvetja. Romai i tij paraardhës “Las Varrezas”, thellësisht shqiptar e po aq universal, është një kryevepër e groteskut dhe e tragjikomizmit letrar. Një roman krejt i veçantë nga gjithë çfarë kemi lexuar deri më sot në letërsinë shqipe. Një shkrepje e rrallë, fort e rrallë, një nga ato gjetjet me të cilat edhe autori më fatlum mund të ndeshet një herë në njëqind vjet. Romani “SOS, një buzëqeshje” është libri më i mirë që ka shkruar autori. Në letërsinë shqipe është romani më origjinal që njoh; është më i guximshmi; është romani më modern. Në krahasim me “Las Varrezas” është edhe më i sofistikuar. Këtu arrihen kufijtë më sipërorë të Erosit, duke kaluar nga dashuria në çift te dashuria njerëzore në përgjithësi. Ai është i populluar me karaktere të kohës, është piktura më besnike e Tiranës dhe e qyteteve shqiptare. Asnjë shkrimtar shqiptar nuk ka arritur ta japë, madje as të guxojë që t’i afrohet këtij realiteti deri më sot. Dhe si çdo letërsi e nivelit të lartë, romani ka një humor të jashtëzakonshëm, që vjen sa në mënyrë të natyrshme, aq dhe të papritur. Falja e buzëqeshjeve është një gjetje e kalibrit të letërsisë së madhe, asaj që duke lindur nga një pendë e vend i caktuar, mbart shpirt dhe vlera universale. “SOS” është një roman që i çon më tej librat e Zija Çelës. Për ku? Tek... shpërblimi i atyre shkrimtarëve, të cilët janë të preokopuar që të mbesin vetëm shkrimtarë e asgjë më shumë. Por edhe asgjë më pak se kaq.” (Gazeta Shekulli) Rudolf Marku: Plotmëria, ngjarjet, intensiteti emocional, karakteret, çdo gjë është në ngjitje në “Apokalipsin sipas Shën Tiranës”, aq sa paralajmërojnë një shpërthim, i cili edhe vjen. Mirëpo Zija Çela ndjek në finale një ecje të kundërt me traditën letrare, nuk është autori që na çon te vepra, është vepra që na çon tek autori. Si në pararendëse, ngjarjet në librat e autorit mund të ndodhin Kurdoherë. Dhe kjo u jep romaneve të tij një dimension të përtejshëm e të përjetshëm. Edhe kësaj here Zija Çela provon se letërsia e madhe i shpëton tiranisë së kohës. Kohës kalendarike. Por jo asaj ku rrinë së bashku veprat më të mira të letërsisë e të krijimtarisë shpirtërore. Dhe ku unë besoj se krijimtaria e Zija Çelës ka marrë statusin legjitim të banimit të përjetshëm. (Parathenie) Eqrem Basha: Janë të rrallë ata që shkruajnë prozë e që u ngritën bashkë me kërkesat e sotme. Zija Çela, pa dyshim, është i pari në këtë mes që duhet dalluar; dy romanet e tij “Gjaku i dallëndyshes” (1990) dhe “Gjysma e Xhokondës” (1992) shënuan kthesën më kualitative në prozën shqipe. Te “Gjaku i dallëndyshes” është krijuar një kronikë shqiptare me një lojë të jashtëzakonshme të krimit dhe misterit, krenarisë, sedrës, psikologjisë së shqiptarit, e thurur me mjeshtërinë e prozatorit të racës, i cili di të krijojë pamje dhe të ndërtojë personazhe, çfarë pak e ndeshim në prozën shqiptare në përgjithësi... Kam një rokomandim këmbëngulës, lexojeni Çelën. Shqiptarët kanë Garcia Markesin e tyre. (Revista Koha,1995) Lindita Tahiri: Ashtu si veprimtaria e Ismail Kadaresë, që e ka nxitur lirinë e mendimit në kohën e diktaturës më të egër, proza e Zija Çelës e ushqen kreativitetin e leximit në epokën e sotme të kulturës së popullarizuar të konsumit, ndoshta duke vërtetuar kështu faktin se letërsia ka qenë tradicionalisht mjeti më efikas i shqiptarëve për t’u rezistuar ideologjive totalitare, çfarëdo qofshin ato. Me veprën e tij, Zija Çela arrin të krijojë një autoritet të ri, atë të lexuesit, duke iu kundërvënë jo vetëm dogmës së realizmit socialist, që synonte të parandalonte çdo shkëndijë të mendimit kritik te lexuesi, por duke u shkëputur edhe nga realizmi komercial, që e shndërron në konsumator pasiv lexuesin. Lexuesi i veprave të tij është edhe lexuesi i rrёfyesit në botën fiktive, edhe lexuesi i autorit në botën reale, duke u angazhuar në një lojë, dalje dhe hyrje nga teksti, që ia nxit vetëdijen për rolin e tij, për pjesëmarrjen aktive dhe ‘natyrën vetvetishëm ndёraktive të leximit’. Çela sot e fton lexuesin tё bashkiterpretojё me tё, pa moralizim, pa predikuar me tone tragjike pёr tё vërtetat transhendentale. Ai e fton tё mendojё me intelegjencё rreth problemeve të rëndësishme që e preokupojnë shoqërinë dhe individin. Ky lloj rrëfimi e inkurajon leximin individual dhe shumëfishësinë e perspektivave, duke u bёrё drejtpёrsёdrejti mjet i efektshëm narrativ kundër mendimit dogmat, porpagandёs dhe autoritarizmit, tё rrënjosur qoftё nga sistemi i dikurshëm totalitar, qoftё nga skematizmi dhe komercializmi i sotëm kulturor. Një përqasje e këtillë e autorit i shkon për shtat edhe raportit modern të lexuesit me letërsinë... (Gazeta shqiptare) Persida Asllani: Sado i shpjeguar dhe i rrëfyer plot sinqeritet, kalimi nga jeta e zakonshme te jeta e artit, dhe veçanërisht te jeta e shkrimit, mbetet një moment mistik, i pazbërthyeshëm plotësisht. Cili është çasti, cili është gjykimi, cila është ndjenja, ndjesia, aroma, nuanca, cili është vizllimi, marramendja dhe, në fund, cila është kthjelltësia që përfshin njeriun e shkrimit dhe i thotë se tashmë, në jetën e tij, ka kapërcyer një prag të çmuar e të shtrenjtë, prej të cilit nuk ka më kthim pas? Misioni i tij që prej këtij çasti është i ri dhe i patjetërsueshëm: të shkruajë dhe ta lexojnë, dhe jeta e tij pulson me këtë ritëm të ri deri në fund. Tregimet e Zija Çelës e rrëfejnë bujarisht këtë çast. Në secilin prej tyre shfaqet para nesh një sekuencë, një situatë, një gjest, një fjalë apo fjali që prish një ekuilibër të vjetër dhe rivendos një harmoni të re të shkrimtarit me botën, të lexuesit me shkrimin. Është pika e moskthimit, e tija, e jona. Në këtë kapërcim pragjesh Zija Çela ribëhet për çdo herë shkrimtar, ripohon çastin e vet mistik, ndërsa ne si lexues përjetojmë mistikën tonë të leximit. Sepse i tillë është leximi i një vepre arti, ikje e përsosur nga vetja, për t’u rikthyer me një harmoni të re në mendje e në shpirt, me një ndjesi të pangatërrueshme lirie që e tradhtojmë veçse në një lexim të ardhëm. Dhe pikërisht “kjo është çështja”, leximi i ardhshëm! Kur është ai më i bukur e më cilësor se pararëndësi? Si bëhet ai anulues dhe paradoksalisht ripërtritës i të parit? Në ç’lojë honesh a pasqyrash mund të na flakë kjo vetëdije e re ne lexuesve dhe shkrimtarin? Kësaj pyetjeje shkrimtari Zija Çela i qaset vetëm në një prej tregim-pragjeve të tij, duke e shndërruar kështu në tekstin më emblematik të përmbledhjes së vet me tregime “Buza e kuqe dhe Gjaku i errët”, përzgjedhja më përfaqësuese e tij pas viteve ’90. “Gjurmë lotësh në avion” është tregimi që na shpie tek enigma e shkrimit, e cila, ndryshe nga ç’mund të përfytyrohet rëndom, nuk është ajo çka shkruhet si gjurmë, e zezë mbi të bardhë, por ajo çka nuk shkruhet, ajo që mbetet e fshehur dhe e pashqiptueshme teksa, pikërisht falë kësaj mistike, shkëlqen me heshtjen e saj dhe të përfshin paradoksalisht në leximin më të bukur. Ç’gradë fisnikërie duhet të mbërrijë shpirti i shkrimtarit për të shkuar drejt kësaj sakrifice? Me shumë finesë shkrimtari Zijai Çela ia dhuron këtë akt sakrifice qenies më të afërt dhe më të pafajshme ndaj botës së artit, amatorit të saj, atij që në shqip do të duhej ta thërrisnim “dashuruesi” i letërsisë, i artit. Në tregimin “Gjurmë lotësh në avion” sakrifica e shkrimit buron prej dashurisë absolute për shkrimin dhe, si e tillë, ajo gjeneron artin më të bukur dhe më të lirë. Në tregimin “Gjurmë lotësh në avion” do të gjeni një sallë modeste leximi, por ajo është unike në sakrificën e saj, sepse aty lexohen vetëm faqe bosh, të shënjuara vetëm me fillin e mëndafshtë ndarës nga seanca në seancë. Në tregimin “Gjurmë lotësh në avion” jetojnë lexues të lumtur, të zhytur në një prej metaforave më të bukura të lirisë së artit dhe të shkrimit... Le t’i qasemi kësaj përmbledhjeje me tregime me këtë metaforë në zemër. Ju uroj miqësisht, Lexim të lirë!” (Revista Letra, nr.3) Petro Zheji: E dini si shkruan Zija Çela? Ai merr shtizën dhe e godet fort njeriun, por kur maja i shkon te gjoksi, ajo lakohet, kështu që nuk e shpon tejpërtej, vetëm e rrëzon përtokë. Pastaj i zgjat dorën dhe i jep mundësi të ngrihet prapë më këmbë, sepse autori ka Dashninë njerëzore. Veçse në këtë çast e ka paralajmëruar atë, e sheh pra se çfarë mund të të bëj, kujdes herë tjetër!.. Mehmet Kraja: Pikërisht kur pandehnim se shkrimtari mbylli një trilogji me tri romane të mëdha të letërsisë shqipe, “Las Varrezas”, “SOS, një buzëqeshje” dhe “Goja e Botës”, ja ku kemi një tetralogji me “Apokalipsi sipas Shën Tiranës”. I mbindërtuar mbi një realitet që autori e njeh fort mirë, në këtë “Apokalips” i bëhet gjëma Tiranës njerëzore, Tiranës intelektuale, Tiranës politike, Tiranës mikroborgjeze, Tiranës provinciale e hipokrite. Dhe përkundër kijametit vepra nuk ngjall ndjenjë refuzimi, përkundrazi, sepse të vërtetat e një shoqërie vijnë si të vërteta universale. Sesi do të vazhdojë më tej autori kjo nuk dihet, por për diçka jam i sigurt: Zija Çela ka ndërtuar tashmë një sagë shqiptare krejtësisht të veçantë dhe të papërsëritshme. (Parathenie) Visar Zhiti: Sipas shkrimtarit Z. Çela, mund të hysh në historinë e letërsisë dhe mund të mos mbetesh në letërsi. Ky mendim interesant na kumton se letërsia e madhe është ajo që mbetet gjithmonë letërsi dhe jo histori e saj. Me veprën e tij, Zija Çela hyn tek ata shkrimtarë të rëndësishëm që po bëjnë letërsinë shqipe. Tani Zija Çela ka truallin e vet në letërsi dhe popullin e vet të personazheve. Rudolf Marku: Vitin e kaluar shkrimtari Zija Çela botoi përmbledhjen me dy volume të tregimeve të tij tij të shkurtra. Për fat të keq, ky botim i një krijimtarie 40 vjeçare nuk pati jehonën që duhet të kishte. Mendoj se dy librat me tregime të Çelës prezantojnë kulminacionin e tregimit të shkurtër të shkruar në gjuhën shqipe, të nisur me Koliqin, Migjenin, Kutelin, Agollin, Faik Ballancën, Nasi Lerën, Kongolin... Përmbledhja me tregime e Zija Çelës duhej të qe një festë letrare, një çast ndaljeje për t’u përulur ndaj një apexi të shënuar bindshëm në zhanrin e tregimit të shkurtër të shkruar në shqip. Veç një artikulli të botuar në revistën “Letra”, për fat të keq, të tjerët përpara botimit të librit dyvëllimesh të Zija Çelës preferuan heshtjen, këtë armë vrastare me silenciator, ose vazhduan të bërtisnin me recensione te turpshme për vepra supermediokre, jo vetëm të markës shqiptare... (Gazeta MAPO, dhjetor 2013) Rudolf Marku: ...Por megjithatë sot po ndodh një shfaqje e madhe inferioriteti me letrat shqipe, përulja ndaj emrave të huaj. Nuk fola rastësisht më sipër për tregimet e Zija Çelës. Ato janë të nivelit botëror, janë të jashtëzakonshme. Kur lexon tregimet e Zija Çelës, më vjen me bërtitë: - More kritik, more studiues i letërsisë, çfarë pret tjetër të bëjë shkrimtari shqiptar?! Kritika letrare nuk është e përgatitur të pranojë vlerat e letërsisë së vendit të vet. (Gazeta Shqiptarja.com, gusht 2013) Agim Baçi: Atëherë kur errësohen rrugët e Njeriut dhe kur nuk ngjyhet asnjë cep i shpirtit me të mirën, do të duhet të ndodhë të dëgjojmë nga vdekja (romani “Apokalipsi sipas Shën Tiranës”). Por, pa dyshim, këtë duhet ta mendojmë më parë se të marrim vetë atë rrugë, të cilën Çela e ka hapur për të na dhënë disa leksione jo për matanë, por për këtu... Dhe për të mos shpresuar kthimin, Zija Çela sugjeron më shumë dashuri, sepse në rrugën përtej mund të mos na jepet kurrë mundësia të justifikohemi për gabimet tona me arsyetimet se “nuk kishte më të moralshëm në këtë botë” e as “bëra se ashtu më urdhëruan”! (Gazeta Panorama, janar 2014) Rudol Marku: Në romanet e Zija Çelës, ashtu si në librat e Grossman-it, nuk ke si të mos ndjesh të fshehur tensionin e përhershëm mes dëshirës për të rrëfyer hidhërimin tragjik dhe dëshirës për të heshtur. Librat e Zijait, ashtu si librat e Grossman-it, janë një betejë kundër dëshirës së eskejpizmit, ikjes nga realiteti, nga vetvetja dhe guximit për t’u përballur me tragjedinë. (Gazeta MAPO, shkurt 2014) Xhemail Mustafa: Identiteti i prozës moderne shqiptare do të ishte i gjymtuar pa prozën e Zija Çelës, sidomos pa triptikun e romaneve të tij të mrekullueshme për jetën e vdekjen. Një mënyrë të këtillë të rrëfimit dhe të zhvillimit të situatave mbi parimet e lëvizjeve të brendshme koncentrike, gjithsesi do të mund ta ndërtonte vetëm një mjeshtër i sprovuar i artit të romanit, çfarë është Zija Çela. Fatmir Terziu: Kjo brengnajë njerëzore vjen si një marëdhënie, që unifikon konceptin e mitit me kuptimin e tij esencial në ‘marëdhëniet me deformimin’. Këtu gjendet përsëri një analogji formale dhe komplekse e sistemit semiologjik, siç ndeshet edhe ai i psikanalizës. Ashtu siç manifeston Frojdi në teorinë e tij, këtu vjen qartë se kuptimi i sjelljes është deformuar nga koncepti. Natyrisht, ky shtrembërim është i mundur vetëm për shkak të formës së mitit, që Zija Çela e ka tashmë të përbërë filozofikisht nga një kuptim gjuhësor domethënës. Këtu qëndron e veçanta dhe e pakapshmja e këtij shkrimtari me vlera botërore. (Gazeta Shqip, korrik 2009) Ismail Syla: Edhe romani i shkruar në kohët sado moderne, ka një prejardhje dhe trashëgimi origjinare nga i njëjti brumë dhe e njëjta mitër, si format e lashta të llojit të poezisë... Prandaj, duke e marrë si të drejtë legjitime karakterin demiurg të shkrimtarit, ai edhe në një vepër ka të drejtë ta ngrejë biblikisht botën nga e para. Ashtu bën Zija Çela... Nëse dikund në letërsinë shqiptare do të gjente zbatim thënia e G.G. Markesit se Makondoja e romaneve të tij më parë se vend gjeografik është gjendje shpirtërore, atëherë pikërisht Mamaci e Barabia e romanit “Banketi i hijeve”, para se vendbanime, janë gjendje shpirtërore, të cilat në kontekstin e ngjarjeve në roman arrijnë të kuptimësohen. Ky roman është model letrar i përkryer për t’u ngritur në lartësi metafore mbi përmasat devijante të psikologjisë kolektive. “Njëqind vjet vetmi” i Markesit është metaforë e njëqind vjet izolimi, “Banketi” është metaforë e 101 vjet jetë kotësie dhe shterpësie shpirtërore. Nëse letërsia i mbushullon idetë teorike, atëherë Zija Çela ka dhënë të gjitha situatat e nevojshme fabulare dhe ka krijuar personazhet. Bardhyl Londo: Duke dashur ta përfshijë në pak fjalë vlerësimin për këtë roman, pohoj se e kam të vështirë, madje të pamudur. Siç ndodh zakonisht me veprat e vërteta dhe krejt të veçanta, të cilat janë tepër të mëdha për t’i klasifikuar në stereotipet e zakonshme të kritikës apo diskutimeve të përditëshmë. Dhe, atëherë, natyrshëm më erdhi në ndihmë po ajo ndjesi, që më ka shoqëruar gjatë leximit të këtij romani: SOS, një buzëqeshje është një Kryebuzëqeshje. Roland Gjoza: Romani “SOS, një buzëqeshje” fsheh një magji. Dhe kësaj here mjaft të fortë. Ai vjen si dhurues, pikërisht kur dora është rrudhur shumë. E lexova gjithë kënaqësi, por jo shpejt, sepse doja ta shijoja frazën romaneske par excellance. E më ndodh kështu vetëm me shkrimtarët që janë shkrimtarë. Sa e zorshme t'i shpëtosh ndikimit të Zija Çelës. Por dhe sa e bukur të mos i shpëtosh. Shaban Sinani: Me romanin ‘Mali i tejdukshëm’ Z. Çela u ka bërë një paraqitje serioze, me shtrirje vertikale e horizontale, shtresave të popullsisë shqiptare në vitet ’80. Ka një ngjashmëri më shumë se konvencionale midis niveleve të minierës që zbresin një pas një deri te shtresa e 12, dhe këtij stratifikimi. Nëse Kadareja te ‘Nëpunësi...’ këtë shtresëzim e ndërton me hierarki, nëse D. Buzzati me udhëtimin e tij në botën e nëndheshme kujton rrathët e ferrit dantesk, me ‘Malin e tejdukshëm’ Z. Çela ndërton në mënyrën e tij një univers... ‘Mali i tejdukshëm’, ky ‘Zherminal’ i jetës së minatorëve shqiptarë, sa ç’është mundimi e jetesa, aq është edhe purgatori i tyre. Aty janë bashkë heroi dhe keqbërësi, idealisti dhe individualisti, naivi dhe rrufjani, vlerat dhe antivlerat. Ato janë bashkë bile edhe tek i njëjti njeri. Veçse në çdo rast janë figura të gjalla, jo hije: janë personazhe që bëjnë jetën e tyre të pavarur e nuk i nënshtrohen as autorit vetë... Rimarrja e linjave të subjektit kohë pas kohe dhe interferenca e tyre, shpesh të përdoruara për qëllime eksperimentale, në këtë roman kanë shërbyer funksionalisht për të paraqitur një botë komplekse, me pak zjarrmi, me pak ethe, me pak përndezje, për fat të mirë jo simptoma sëmundjesh, por shenja të një zgjimi të madh. Po hapet njeriu! Ai është i gatshëm të pranojë radiografinë e shkrimtarit. Ai dëshiron të shihet sy ndër sy me veten, të bëjë jetën e tij, të jetë i pavaruar, të ketë individualitetin e vet, indipendencën e vet, s’prish punë se nganjëherë kjo mund të kërkojë njëfarë rrezikimi, rebelimi ndaj rregullit, njëfarë trilli apo kryeneçësie. Nga hapja e njeriut fillon hapja demokratike e shoqërisë. (Zeri i popullit, 1991) Ali Podrimja: “SOS, një buzëqeshje”, romani më i ri i Zija Çelës, përmes një artikulimi modern shpalos fatet njerzore, duke rrëzuar kufijtë mes realitetit dhe imagjinares. Para lexuesit shkrimtari vë një botë, ku ballafaqohen vrushkujt e dritës dhe hijet e zymta, duke na bërë me dije se rreth nesh frymon diçka që na kërcënon vazhdimisht, diçka që hiqemi sikur nuk e dimë dhe ngurrojmë t’i qasemi. Por kur guxojmë t’i afrohemi, kur shkurtohet distanca, befas kuptojmë se hijet kanë qenë maska, maskat që mbulojnë ligësinë njerëzore dhe atëherë njohim vetveten. Në fund ke bindjen se, me të vërtetë, çdo ditë zgjohesh po nga ai ambient, të cilin e ke përjetuar gjatë leximit dhe që merr konturet e një metropoli. Dhimitër S. Shuteriqi: Tani jemi përpara një tregimtari plot gojën e plot merita. Dhe kemi ëndje kur tregimet e tij i gjejmë kështu bashkë, në më shumë se dyqind faqe... Folëm për tiparin më dallues të Z. Çelës. Këtu lirizmi buron. Ai qëndron jo vetëm te përshkrimet e admirueshme e në dhënien me ndjenjë e me shumë ngjyra të ambienteve dhe sidomos të natyrës, por edhe në kapjen e trajtimin e temave, edhe në jetën shpirtërore të personazheve. (Drita, 1975) Arian Leka: Me tregimet e librit “Oborri i një tirani të fshehtë”, Zija Çela ka nxjerrë në dritë disa guaska thellësie që nuk ruhen, por falen, disa krijime të rafinuara stili dhe elegance, ca kujtesa të largëta, gati jehonë që, duke e përqendruar furinë krijuese, na lënë në qiellzë shijen e athët të mishit të zogjve të gjahut – shije kjo që e jep vetëm poezia dhe tregimi, padyshim kur këta janë të kalibrit të lartë. Ndodhen aty edhe ca kishëza të vogla ku hyhet si lexues, por askush nuk të premton se do të dalësh vetëm si i tillë... Tregimet e Zija Çelës nuk mund të ritregohen, ato vetëm lexohen, siç dhe vetëm shkruhen, sepse i përkasin formës më zanafillore, asaj të shkrimit, pra letërsisë së mirëfilltë. Xhezair Abazi: Figurat njerëzore si hije, format në mur si figura artistike. Një pleksje hijesh, formash, trajtash dhe njerëzish hije. Një pleksje sa fantazmagorike aq dhe reale, sa hiperbolike aq edhe në masë, sa komike aq edhe trishtuese, sa iluzore aq edhe tokësore... Herë të vjen një valë trishtimi drithërues dhe herë një valë gazi shpotitës. Shartimi i reales me fantazinë është kryer me një harmoni të skajshme. ‘Kinema verore, lozhë’ sot e gjithë ditën duket si një zog hapësirash që fluturon për diku, krahas me ‘Kolonelit nuk ka kush t’i shkruajë’ të Markesit” (Drita, 1996). Agron Gjekmarkaj: Një rindërtim subjektiv i një universi social shumë kompleks, ku personazhet përballen për një realitet të ri, të domosdoshëm dhe të padukshëm. Për shkrimtarin e njohur letërsia ka mbetur gjithmonë një fakt jetësor, sepse ai e lexon botën si të ishte një faqe që duhet rijetuar. Zija Çela është shkrimtar i poetikës së realizmit. Romani i tij ka një qëllim të dukshëm, atë të informuarit, sigurisht, lajmi i tij nuk ka natyrë dokumentare por përkundrazi krejt emotive, informon mbi kuptimin e gjendjes njerëzore. Romani provokon iluzionin e së vërtetës, pa na e dhënë atë. E siç thotë Barthes, meqenëse realja nuk është e përfaqësueshme, ekziston letërsia. (Gazeta Panorama) Lindita Tahiri: Metonimia i jep ngjyrim realist kësaj proze dhe është një nga arsyet që stili i Çelës cilësohet shpesh si realizëm magjik. Realizmi magjik, term i huazuar nga piktura, përkufizohet si hibrid i reales dhe fantastikes, si bashkim i natyrshëm dhe njëkohësisht paradoksal mes të kundërtave. Kështu, për shembull, Jari Kaçinarit, kryepersonazhit të këtij romani apo shpërndarësit të buzëqeshjeve, një mikeshë i sugjeron të themelojë Agjencinë e Tregtimit të Buzëqeshjes, dhe kjo përzgjedhje gjuhësore i mundëson tekstit fiktiv ta ngërthejë të mbinatyrshmen brenda prozaikes, ta njësojë ëndrrën për forcën frymëzuese të njerëzimit me pasionin konsumator të civilizimit pasindustrial. Me kontekste të ngjashme gjuhësore, Çela e ruan distancën ironike nga bota e magjisë, dhe përmes një humori të lehtë e sinkronizon fantastiken dhe realen, pa i lënë të shkëputen nga njëra-tjetra dhe ta shndërrojnë rrëfimin në alegori apo në përrallë. (Gazeta shqiptare) Erion Kristo: Në letërsi ka shkrimtarë themeli, të cilët vendosin normat e saj, pastaj ka dhe shkrimtarë të tjerë që vërtiten rreth këtyre normave. Me krijimtarinë e tij , Zija Çela ka caktuar norma në letërsinë shqiptare. Nasi Lera: Tregimi shqiptar përherë ka synuar të përvetësojë arritjet më të mira të tregimit botëror. Do të më mjaftonin vetëm dy tregime të Zija Çelës, “Tani të bien muzikat” dhe “Kinema verore, lozhë”, për të pohuar se tregimi shqiptar qëndron me dinjitet në tregimin e sotëm modern. E ato dy tregime mund t’i shkruante vetëm Zija Çela si tregimtar shqiptar. Dhimbja e tyre është ekrani tragjik i tërë jetës njerëzore. (Drita, 1995) Ilia Lengu: Historitë që tregon Zija Çela në tregimet e tij të befasojnë për nga gjetja e realizimi artistik, si dhe të vënë në mendime. Ai duket se kërkon një lloj të ri lexuesi, deviza e Andre Zhidit unë shqetësoj, i përshtatet më së miri prozës së tij, çka dëshmon se shkrimtari i ka bërë të vetat si konceptet teorike, ashtu edhe tërë arsenalin e teknikave, procedimeve, mjeteve shprehëse të letërsisë bashkëkohore. (Drita, 1996) Tefik Çaushi: Të flasësh për përmbajtjen e “Banketit”, do të thotë ta thjeshtosh e ndoshta ta banalizosh atë, t’i heqësh tisin mitik dhe magjinë e rrëfimit, të shpërbësh bukurinë e kompozicionit. Është njësoj si në rastin e mumjeve, të cilat shpërbëhen sapo t’i nxjerrësh në dritë për të kuptuar teknikën e ballsamosjes së mjeshtrave të dikurshëm. Romani ka rreth 80 personazhe. Secili ka biografinë e vet tejet origjinale, në dukje të pavarur nga ajo e të tjerëve, por si në sixhadet persiane, ku edhe filli më i parëndësishëm e nxjerr kokën atje ku duhet dhe atëherë kur duhet për të krijuar atë bukuri të mahnitshme, edhe te romani i Çelës ajo është funksionale dhe e pashlyeshme nga panoja fantazmagorike që krijohet gjatë leximit. (Libri “Klubi i personazheve”) Lazër Stani: Ky roman kështu është konceptuar, kështu është shkruar: të krijon mundësinë ta lexosh vertikalisht, por sakaq horizontalisht krijohet libri tjetër me subjekte, ngjarje e situata të pakuptueshme që në vetvete krijojnë një libër të ri, dhe ti vetë pa e kuptuar je bërë bashkautor në shkrimin e këtij libri, që edhe është, edhe nuk është më i pari. Kur autori e arrin këtë, kur ai ua krijon hapësirën e mundësinë bashkautorëve, atëherë ai nuk ka shkruar në të vërtetë një libër, por një bibliotekë me libra aq të pasur, sa është dhe numri i lexuesve.” (Drita, 1993) Virgjil Muçi: Ma do mendja se ka të drejtë Zija Çela, kur diku në librin “Gjaku im i errët” thotë se “Gjërat e trilluara, pra ato që nuk ekzistojnë, janë të përjetshme”. Sigurisht, kur flet për trillimin, shkrimtari e ka fjalën për fikcionin, thënë më shqip, për krijimin si formën më të lartë të abstragimit të mendjes njerëzore... Le ta themi që në krye, pasi ta keni lëçitur këtë libër, mos u rrekni më kot ta etiketoni, ta klasifikoni, me një fjalë, ta standartizoni, si ndonjë punonjës i zellshëm biblioteke, në roman, novelë apo ku ta di unë se në çfarë tjetër, çka do të ishte një kuturisje e marrë dhe e pavlerë. Në mes të Borges-it e shkrimtarit shqiptar (të cilit edhe pse autori nuk ia zë kund ngoje emrin, lexuesi e ka fort të lehtë ta identifikojë), qëndron një tjetër shkrimtar i përmendur, Ernesto Sabato, në rrembat e të cilit rrjedh një fije nga gjaku ynë i shprishur e, kësodore, kush më mirë se ai mund të bëhej mblesi i kësaj krushqie të çuditshme mes shkrimtarit të gjallë, Çelës dhe të vdekurit, Borges-it. Fletorja misterioze, që Çela i beson Sabato-s, përbën nyjen lidhëse të kësaj trinitie të shenjtë mes njerëzish që flasin të njëjtën gjuhë, atë të Kozmosit të letrave, por jo vetëm kaq, ndonëse e ronitur, ajo na shërben si dëshmi e asaj që metafizika nuk është gjë tjetër, veçse një degë e letërsisë fantastike. Me këtë vepër Zija Çela na dëshmon se, siç thotë Malraux-ja, arti ngrihet mbi art, ndaj mos u mundoni më kot të kërkoni diçka të kulluar në atë që është thjesht njerëzore. (Revista Klan) Ali Aliu: Goja e Botës (llagëmi që depërton dy anët e malit e ku era qarkullonte fragmente bisedash sa nga lindja, sa nga perëndimi), fjala botë, logosi botë, e përimtuar në komunikimin e përditshëm të fifarasve, mbart të pleksura në vete të gjitha fushat e jetës dhe të ekzistencës njerëzore. Brenda janë ëndrrat e fifarasve, është përditshmëria, historia, mitet, dashuria, urrejtja, është filozofia dhe psikologjia e Fifarës, janë bizneset, intrigat, zakonet, shpirti, lindja, vdekja, ringjallja, vrasja, është shteti, Zoti, është qielli, Hadi, është estetika përfshirëse e universit... Pra, është një botë që shpaloset shkallë-shkallë, duke u shtrirë përmes një epike narrative, e cila të rrëmben pa e hetuar. Është tërë bota njerëzore, monumentalizuar në universin shekspirian, është heroizmi dhe tradhtia, dija dhe padija, është shkolla, besimi, feja, është hetimi, gjykimi, dënimi dhe mosdënimi, është brutaliteti, gjuha e urrejtjes e politikës dhe e politikanëve, aq buçitëse në hapësirën tonë. Kjo rrokje e gjerë është romani “Goja e Botës”... Gjatë rrëfimit, Zija Çela sjell mbi 160 personazhe, që të gjithë me emër e mbiemër të plotë, disa madje edhe me nofka. Emrat dhe nofkat e tyre nuk janë të rastit: autori mëton të gjejë një lidhje, motivim të brendshëm mes personazhit dhe shënjimit të tij nominal. Në këtë çështje, me gjasë Zija Çela i takon krahut kratilian, sipas filozofisë së Platonit... Personazhi kështu nuk është vetëm një përbërës mekanik në poetikën e prozës së Çelës, por dukuri me funksion të rëndësishëm në mbarë projektin krijues të tij. (Libri “Don Kishoti shqiptar”, 2012) Mehmet Elezi: “Goja e Botës” nuk është galeri që mund të vizitohet si turist. Romani ka dendësi të frikshme. Mund të lexohet veçse ngadalë, duke u përqendruar dhe duke pushuar. Në të mungojnë pikat e vdekura, kur bateritë e krijuesit cijatin, lypin me u ngarkue. Mungojnë faqet e venitura dhe paragrafët e sforcuar, s’ka terina a gropa nëpër të. Me një frymëzim dhe energji krijuese të pazakontë, në të 434 faqet autori ruan të njëjtin ritëm të lartë kallëzimi, ose siç quhet narrative, të konrolluar mjeshtërisht. I ngjeshur në mendim, në kulturë, në gjuhë... Romani nuk vret shijen e të jetuarit, la joie de vivre. Banorët e Fifarës gjejnë gjithnjë motiv me e gëzue jetën. Tekefundit “janë mësuar të kënaqen me merita që vetë ia njohin vetes”. Tipikë shqiptarë, do të thotë dikush. Ballkanas, mund të ngulë këmbë tjetri, duke huazuar këtë cilësor nga fjalori i modës politike. Janë thjesht fifaras. Dhe Fifara mund të gjindet ose të zhvendoset edhe në gjysmën tjetër të rruzullit... Për nga kompozicioni të kujton romanin e Orhan Pamukut “Unë jam e kuqja”. Për kah universi që krijon, të kujton Markezin. Fifara është një lloj Makondoje, me prerje të caktuar. Një botë paralele, fiction. Penelë të realizmit magjikë, ngjyra të jetës së përditshme... Një ironi e butë, dashamirëse, ndihet si shije erëze përgjatë romanit. (Gazeta 55, nëntor 2014) Linda Spahia: Kur njëherë i kam thënë Zija Çelës se është njeri i lumtur, qeshi hidhur. Tani po i them prapë se kam të drejtë, sepse ai është krijues i gozhduar përfundimisht në kryqin e krijimit, ka kohë që nuk zbret prej aty dhe, i gjakosur e me kurorë, na fton në Banket, domethënë në banketin e tij letrar. (Rilindja, 1997) Elvana Zaimi: Mendoj se risia e romanit “Las Varrezas” të Zija Çelës është një rikonceptim i gotikës, rikthimi i saj nëpërmjet një lenteje dhe eksperimenti tërësisht tjetër, të cilin unë kushtëzueshëm po e quaj post-gotika. (Fjala, 2005) Ali Aliu: Proza e Zija Çelës mund të merret model ilustrativ për vrojtime teorike narrative, sidomos në lidhje me intertekstualitetin, që konsiderohet si një veçori e postmodernizmit në prozë. Në këtë rrugë, autori provon mjeshtërinë e vet në zotërimin e dy kategorive themelore të poetikës narrative, të kohës e të hapësirës, dhe Çela dëshmohet si i tillë, si mjeshtër i vërtetë në prozën bashkëkohore shqiptare. Luljeta Dano: Kam një merak të pathënë për librin “Oborri i një tirani të fshehtë” të Zija Çelës. Kur lexon ato tregime të dorës së parë në prozën shqipe, “Misteri i jetës”, “Mit grek me shishe të mëdha” “I biri i Jahos dhe Sofisë”, “Ultima”, që edhe në ndërtimin e veprës janë të pashqitur në konstelacion, njeh pushtetin e tregimit që, në botën letrare, është si shteti i Vatikanit, i vogël por i plotfuqishëm. Remzi Lani: Teknikën e rimarrjes deri tani në letërsinë tonë e ka përdorur me sukses vetëm Ismail Kadare... Zija Çela e zotëron këtë mënyrë të shkruari mjeshtërisht. Ai zotëron njëkohësisht asimetrinë e saj, copëzimin, shpërndarjen e subjektit, ashtu dhe harmoninë, unitetin. Këtë mendoj se mund ta bëjë vetëm një shkrimtar që këmbëngul dhe kërkon vazhdimisht. (Gazeta Zeri i rinise) Ramadan Musliu: Sa më shumë që kalon kohë, opusi romansor i Zija Çelës zbulon shtresa e nënshtresa kuptimore, ide dhe mesazhe që dalin nga shtresimet asociative të rrëfimit të ndërtuar me mjeshtëri të madhe artistike. Edhe “Monedha e dashurisë” dëshmon po atë prirje për asociativitet të gjerë të narracionit, për mjeshtërinë e zhvillimit të fabulës, ndërtimit të syzheut romansor dhe estetizimin total të tekstit. (Pasthenie) Faruk Myrtaj: Zija Çela nuk stërmundohet për të bërë prozën e madhe filozofike, por kurrkush nuk mund ta mohojë se proza e tij zbërthen mjeshtërisht filozofinë e madhe të jetës. Ky është ndryshimi dhe origjinaliteti i Zija Çelës, vendi që zë ai në letërsinë e djeshme, të sotme e të nesërme. (Rilindja demokratikie) Vaid Hyzoti: Një thirrje e fuqishme për njeriun pikërisht në kohën e rrokopujës, e mërzisë dhe të kërkimit për shpëtim. Një popull tashmë nuk mund të vdesë si një njeri, paralajmërohet në SOS, një buzëqeshje, por kjo nuk do të thotë se të gjithë bashkë nuk jemi të kërcënuar për vetëndëshkim. Sepse: “çdo njeri në kafazin e kraharorit ka një bilbil të vetin, që ose e vret, ose e bën të këndojë”. Padyshim, është fat për letësinë shqiptare të kultivuar që tashmë “inventarizon” një buzëqeshje të plotë letrare. Dhe këtë Zija Çela e heq nga vetja për t’ia falur lexuesit. (Albania) Ermir Nika: Romani “SOS, një buzëqeshje” i Zija Çelës, para së gjithash, është triumfi i njeriut mbi dhimbjen. Proza e kësaj vepre ka gravitet konstant, sepse e ruan intensitetin narrativ në të gjitha faqet e saj. Gjatë leximit të romanit, subjekti sikur të përthith, duke të hedhur nga atmosfera e ngarkuar me nota të forta realiste, emocionale e psikologjike, në situata që përmbysën dhe rishfaqen në trajta gati-gati eterike, çaste kur lexuesit i vjen të pyesë nëse ky rrëfim është i trilluar nga narratori autorial, apo ndoshta ai vetë është trilluesi ëndërrimtar i gjithë asaj që po ndodh në ato skena aq të dendura, ku ndërthuren shumë jetë dhe shumë fate të ndryshme njerëzore. “SOS” është një vepër që përcjell frymën dhe filozofinë e kohës. Një letërsi e mirëfilltë, e cila kam bindjen se do të lexohet me të njëjtën frymë edhe pas dhjetë, njëzetë apo shumë e shumë vitesh... Është siguria relative që ka për referencë atë lloj biblioteke, ku zënë vend vlerat universale të njerëzimit. Altin Haxhinasto: Është thënë dikur se artin e rrezikojnë dy përbindësha: artistët që nuk janë mjeshtra dhe mjeshtrat që nuk janë artistë. Në vijim të kësaj logjike, them se te shkrimtari Zija Çela mjeshtri i jep perfeksionin e elaborimit të fjalës artistit, ndërkohë që artisti i jep në dorë mjeshtrit gjetje të atilla, që përbëjnë margaritarë të mrekullueshëm artistikë. (Albania) Biblioteka Koha Ditore: Qysh në fillim të viteve ’70, me tregimet e tij realiste, të cilat dilnin nga suazat e socrealizmit të detyruar si normë letrare në Shqipërinë komuniste, Zija Çela bëri emër mes lexuesve shqiptarë, por edhe kritikës letrare. Gjatë dhe pas rënies së komunizmit në Shqipëri, me tregimet dhe romanet e tij të njohura, Zija Çela bëri për vete adhuruesit e tij shqiptarë në të gjitha viset në Ballkan dhe më gjerë. Martin Cukalla: Më goditi në kokë dhe, siç thotë Kafka: “Nëse libri që lexojmë nuk na zgjon me një goditje në kokë, përse duhet ta lexojmë?”, jo vetëm që e lexova me një frymë romanin më të fundit të Zija Çelës, “Apokalipsi sipas Shën Tiranës”, por mora guximin të shkruaj disa rreshta për të. Në njëfarë mënyre për t’iu larguar efekteve të tronditjes. Siç bëjmë rëndom me çka na trondit: Ia themi dikujt dhe... shpëtojmë. Shpëtojmë vallë?... Zija Çela është organik për nga kultura e vëzhgimit të hollë të përditshmërisë, për nga diapazoni i gjërë e racional i imagjinatës dhe për nga furia me të cilën shtjellon e shkruan. Një re që bredh nëpër limeret e jetës, jo i shtyrë nga erërat e motit, por nga energjitë e brëndëshme! Një re që mbarset hapsirave me shira, suferina e rrufe e që derdhet mandej vetëtimthi tek bie në kontakt me rryma të ftohta ajrore! I pajisur me arritjet më të vlefshme gjuhësore të shqipes dhe me teknikat më të mira të prozëshkruarjes së kohës sonë, Zija Çela nuk ndalet dhe nuk mundet të ndalet... Dhe kështu do të vijojë: me një guxim krijues frenetik! Zija Çelën e kam njohur kur ziente e digjej në një vend akulli, dashuronte Sabaton dhe zhvillimet e njëkohesishme të fateve njerëzore në cepe të përkundërta të globit, zhvillime që nxiteshin jo nga forca sociale, por nga fuqitë e misterit ende të pazbuluar. “Mali i tejdukshem” i tij është shkruar në kohën e shfaqjeve të liberalizmit fallco të neopushtetit diktatorial, por nuk bën pjesë në “liberalizimin” e metodës krijuese të kohës, përkundër thërmon e flak kriteret themelore të asaj metode dhe vetë atë metodë. Falsiteti, megallomania, njësitë hierarkike të rregjimit përballen aty me karaktere të purifikuara njerëzorë që kërkojnë të bëhet ky vend. Jo me revolucionarë, por me reformatorë! Dhe kjo “të bëhet!” jo nën marrshin e luftës së klasave, por në angazhimin e trashëgimisë dhe vlerave më të mira të popullit. (Gazeta Nacional, 2012) Sami Milloshi: Nëse do ta përkthente dikush këtë roman (“Apokalipsi sipas Shën Tiranës”) në gjuhë të huaj, jam i sigurt se lexuesi i huaj do të njihte një shkrimtar të nivelit botëror, shkrimtar të nivelit të Markesit apo të Llosas. Në të njëjtën kohë Zija Çela ka meritën se në këtë roman, në mënyrën më mjeshtërore të mundshme, na ka dhënë antropologjinë e shpirtit të shqiptarit, ashtu të trazuar në këtë fillim shekulli, ashtu të etur për përparim, ashtu konfuz në një rebus historik dhe moral. Por Çela është gjithnjë i veçantë nga të tjerët, edhe kur shfaq bukuritë, edhe kur shfaq marrëzitë e shpirtit shqiptar. Ne duhet t’ia dimë për nder Zija Çelës që me romanin e tij na ka dhënë në mënyrë të shkëlqyer një marrëdhënie metafizike krejt të veçantë, një marrëdhënie që lëviz në parametra të pangjashme estetike, morale e shpirtërore. Romani i Çelës është kështu një ambasador i shkëlqyer midis kombëtares dhe universales. Lexuesit e sotëm shqiptarë, por sidomos ata që do të vijnë më vonë, do të kenë shumë nevojë ta lexojnë një roman të tillë, jo vetëm për të kuptuar si dhe pse nuk ndodhi apokalipsi në Tiranë, por sidomos si dhe qysh e dëshmoi pikë për pikë shpirti i madh dhe i dhembshur i shkrimtarit Zija Çela. Atëherë, ata që do ta kenë në dorë romanin, do të krenohen jo vetëm me profecitë e Shën Tiranës, por edhe me veprën hyjnore që shkroi Zija Çela. (Gazeta Mapo, 2012) Arbër Ahmetaj: Mamaci i Çelës (romani “Banketi i hijeve”) është plot e përplot me jetë, me kurvëri e me hasmëri, me tregti e me festa, me idiotësi e me burg, me të marrë e me të mençur, me emigrantë të ikur e të rikthyer, me të vdekur e të gjallë që enden herë me krye e herë pa krye, me armiq përballë, me armiqësi të vjetra sa jeta. Autori mban nën kontroll jo vetëm linjat, personazhet por edhe detaje e gdhendje nga më të imtat, të cilat i sjell e risjell në mënyrë të befasishme për kënaqësinë më të madhe të lexuesit. Ajo që e shndërron leximin e këtij libri në një kënaqësi të vërtetë, është aftësia e shkrimtarit që të përziejë në të njëjtën materie letrare hiperbolizime fantastike me mite e rrëfenja të vjetra që i japin shkrimit një natyre eterike e mistike, njëherësh e këndshme për t’u lexuar dhe marramendëse si përfytyrim. Nëse vërtet nuk arrijmë “të dëgjojmë zhurmën që bën rruzulli i tokës duke u sjellur në boshtin e vet”, siç i ndodh një personazhi të Çelës, e sigurtë që ndiejmë gurgullimën e pastër gjuhësore dhe mjeshtrinë e një shkrimtari të madh bashkëkohor. (Gazeta Nacional) Arben Kallamata: Duhet të ketë qenë në vitin 1987 ajo paradite kur, për herë të parë, më ra në dorë romani “1984” i Orwell-it... Unë kujtoja se në redaksinë e atëhershme të “Dritës” vetëm unë dhe Rudolf Marku e kishim lexuar Orwell-in. Por ja ku na del kryeredaktori, Zija Çela, që me një guxim prej të marri ia veshi drejt e në faqet e gazetës, duke krahasuar veprën e Kadaresë me atë të Orwell-it dhe të Prustit. Madje, për herë të parë publikisht në Shqipëri, në shkrimin e tij Çela shprehte edhe opinionin se Kadareja do të ishte i nderuar me Çmimin Nobel, po aq sa Nobeli me Kadarenë. Më rëndshëm nuk kishte si t’ia “këpuste” atyre kuteve të rrepta zyrtare. Reagimi ishte i menjëhershëm dhe mjaft i fortë. Ne, të gjithëve në redaksi, na thërrasin në një mbledhje, ku supozohej ta kritikonim dhe ta denonim “veprën e pamatur” të Zijait dhe ta bindnim atë se e kishte gabim... Në atë mbledhje ndodhën çudira. Zijai mbrohej në mënyrë të shkëlqyer me argumentin se Orwell-i shkruante kundër një sistemi totalitar, fashist, kapitalist apo revizionist, dhe s’kishte si të merrej romani si një sulm kundër “demokracisë socialiste”. Ishte një situatë sa trysnuese, aq edhe qesharake, sepse askush nuk mund të thoshte hapur se socializmi ishte gjithashtu diktaturë dhe totalitarizëm. Mbledhja i rrëshqiti fare synimit të vet, pasi redaktorët nuk po e “lëshonin” kryeredaktorin e tyre në vështirësi... Mëkat që nuk ka protokoll nga ajo mbledhje. (MAPO, 21- 22 shkurt 2015) Mimoza Erebara: Çela është prova, me të cilën bindim veten në analizat tona se mund të bësh një letërsi antikonformiste edhe duke përdorur mjetet e imponuara nga regjimi i kohës dhe i përdorimit me sukses të një fraze në dukje të shtrirë e të thjeshtë, por që mbart në vetvete një kontekst krejt tjetër dhe një simbolikë të plotë, herë të dukshme e herë të fshehur. Është prova më e mirë që kemi për të vërtetuar qëllimin e këtij shkrimi se letërsia që pasoi nuk erdhi në një terren bosh, nuk erdhi nga hiçi. (Gazeta Nacional, prill 2012) Juli Qineti: ...Është natë, ai drejtohet për nga kubeja e shembur dhe shtanget. Kubeja është aty, e plotë, e përsosur, llamburitëse. I kujtohen njerëzit që mbanin lëndë në duar. Tërë ato lëvizje të tyre nuk ishin veçse gjeste pune për ta ndërtuar kubenë. Secili ka vënë diçka nga vetja. Zijai përlotet dhe e di se tashmë i duhet të jetojë sërish, me dashuri të plotë. Ai është i çliruar. E ka kaluar tundimin e vet. I ka dhënë jetën të birit, ka bërë paqe me Zotin, është sërish ati i familjes, burri i bashkëshortes, është sërish baba, dhe ka fituar mbi të ligën. E ka arritur shenjtërinë. Pa dashur, thjesht, pastër, siç i ka hije njeriut. Tanimë mund të prehet i qetë, më në fund. Mbyll sytë dhe dëgjon (sheh) Zërin e Zotit që sikur i thotë: Prandaj për Dashurinë shkruhet pas vdekjes, sepse Dashuria është më e fortë se Vdekja. (Mehr Licht, 2011) Lidhje të jashtme Zija Çela, “Nderi i kombit” - Top Channel Albania - News - Lajme Channel One – Profil Artisti "Zija Çela" 26.05.2012 ATSH ATA – In memorium të përkthyesit Dritan Çela 05.03.2011 Channel One – E shtuna e librit 22.04.2012 Promovimi i Apokalipsit 30.09.2011 Televizioni Koha Tetovë - Takim me studentët e USHT 25.04.2013 RA News Surpriza e Panairit te librit “Tirana 2019” Toena – Interviste me autorin Zija Çela 2007 Prezantim i “Apokalipsit” në Shkodër Prezantim i “Goja e botës” Filmi “Në pyjet me dëborë ka jetë” Tregimi “Mermeri që pikon” 07.11.2011 Tregimi “Frau Riva” Tregimi "Formula e jetës" Dy tregime ne italisht : "Cinema estivo, loggione" ("Kinema verore, llozhë") dhe "Il chiacchierato luogo di nascita" ("Vendlindja e përfolur") Lindje 1946 Njerëz nga Shkodra Romancierë shqiptarë Shkrimtarë të realizmit socialist


Troja Jena Na Lyrics Jena na ata që krejt i dimë pikë për pikë gjakun ta pimë jena na ata që besë nuk kem' jena na ata, ata na jem' Jena na ata që s'dimë ku jem' jetojm' jetë as n'tokë as n'qiell jena na ata që s'mledhim men' dojmë të jem' ata që na nuk jem' Jena na ata që shohim n'terr pesqin' vjet mrapa kem' met' s'ka met kamë o që s'na ka shkel jena na ata që vet nuk dojm' diell Shko në pasqyrë, shiko vetën në sy dhe kujto(hu) kush je ti, kush jemi ne, kush ishim dje?! do t'thuash, do t'thuash, DO T'THUASH: Jena na ata që bota na njeh vrajmë kur dojmë askush s'na sheh dalim nesër askush s'na njeh jena na ata që na nuk jem' Jena na ata askush s'na do ndërtojmë udhë që askun s'na qon rrejmë çdo fjalë që na e thojmë jena na ata që ktu na sundojmë! See also: JustSomeLyrics 59 59.78 Raphy Leavitt La Cuna Blanca Lyrics don omar Omar geles-chao amor Lyrics


VOAL - Online Zëri i Shqiptarëve - KRENARI TË JESH KOMBËTARIST SI FUTBOLLISTËT E KOMBËTARESNga ARTUR VREKAJ E Martë, 05.26.2020, 01:32am (GMT+1) Ballina Linqe Stafi Kontakt E Mërkurë, 10.15.2014, 08:47am (GMT+1)


MerrJep - Shpallja banesa me qera 105 m2 300 euro Jepet me qera, Prishtinë, VENDBANIME, Banesa, banesa me qera 105 m2 300 euro, 3586785 Numri i dhomave: 4, Adresa: afer Qafes, Çmimi i qirasë: 300, Sipërfaqe: 105, Për vendbanimin: Ballkon / Terracë, Ashensor, Ndërtesë e re, E mobiluar, Dupleks banesa me qera 105 m2 300 euro 24 Shk 16:26 afer Qafes Ballkon / Terracë, Ashensor, Ndërtesë e re, E mobiluar, Dupleks jap me qera banesen afer lagjes Qafa, banesa ka 2 dhoma gjumi, dhom dite, plus dhome me kuzhine dhe trapezari te bukes, shpajz 2 ballkona, e mobiluar shum bukur kati i 4-ert, ashensori punon, pamjen nga te dy anettel viber 0038649472770ose 0685070813


Një 49-vjeçare nga Kanadaja, infermiere në një shtëpi pleqsh akuzohet për tetë vrasje me paramendim, që shtrihen në një periudhë disa vjeçare.


text: Gopher merret si paraardhësi i shërbimit të njohur në internet "World Wide Web". Në ndërkohë vlera e këtij shërbimi është ka rënë. Emri "Gopher" vije nga "go for" me çka theksohet qëllimi i këtij shërbimi për shfletimin e një numri të madh të të dhënave. Pamja e përdorimit të tij është bazuar në mënyja, mirëpo shërben edhe për përdorimin e shërbimeve FTP dhe Telenet. Nga menytë e pamjes përdoruese nuk mund të vërehet se ku gjenden programet dhe regjistrat që janë të integruara në të. Përdoruesit i lë mundësin e përdorimit të treguesit në menytë. Në pamjen e përdoruesit është e mundur me shtypjen e tastaturave të tele komanduesit (miut) të aktivizohen urdhëresat. Në këtë aspekt i ngjanë shërbimit WWW. Edhe tek shërbimi WWW, nuk është e nevojshme të keni njohuri për shkrim të udhëzimeve, por ato i jepni me shtypjen e ndonjë pulle elektronike. Përparësia e shërbimit WWW ndaj shërimit Gopher, qëndron në pasurin e shërbimit WWW me standardet e HTML-së. Funksionet e shërbimit Gopher janë të thjeshta që nga menytë aktivizohen regjistrat. Shërbimin Gopher mundëson prezantimin e regjistrave të ndryshe por jo edhe redaktimin dhe përpunimin e tyre. Shfletuesit (Browser) modernë kanë aftësi të integrojnë shërbimin Gopher. Kjo do të thotë se me një shfletues modern është i mundshëm gjurmimi i adresave Gopher pa probleme dhe menytë e tij prezantohen si lista me nyje. Informatikë Internet


Sekuestrohen 62 kg heroine, arrestohet shqiptari | Gazeta Panorama ONLINE\tStafi Home » Lajmi i Fundit » Sekuestrohen 62 kg heroine, arrestohet shqiptari\tSekuestrohen 62 kg heroine, arrestohet shqiptari e Dielë, 19 Gusht, 2012 | 12:50 pm IGUMENICE- Një sasi prej 62 kilogramë heroinë është sekuestruar mëngjesin e sotëm nga policia greke. Heroina është sekuestruar në aksin rrugor, Igumenicë- Kipo pas mesnate. Policia shqiptare sqaroi se droga nuk kishte hyre nga kufiri me Shqiperine. “Sqarojme se nga shkembimi i informacionit me autoritetet policore greke rezulton se, rreth 2 km ne brendesi te territorit grek ne kufirin me Turqine, autoritetet policore greke, kane sekuestruar nje sasi prej rreth 61 kg e 935 gram lende narkotike e dyshuar heroine, ne nje mjet Fiat, i cili kishte ardhur nga Turqia. Pra mjeti ku eshte gjetur droga sapo kishte hyre ne territorin grek nga Turqia.”- thuhet ne deklaraten e Policise. Mediat greke raportojne se eshte arrestuar shtetasi, Izet Ohri, i cili po transportonte drogen me nje makine me targa italiane. 2 Komente per “Sekuestrohen 62 kg heroine, arrestohet shqiptari” mico\t19 Gusht, 2012 - 13:41\te paskan djeg te shkretrin.gjynaf. Përgjigjjuni\t0°C\t19 Gusht, 2012 - 18:45\tSot se dim si të pasurohemi. Më të shikuarat e ditësKush ishte ushtari 25-vjeçar që u vra në Londër!Shembet ura mes SHBA dhe Kanadasë, makina e njerëz në ujë‘Ra Sala prej fiku’ në fushatën e PS. Prezantohen kandidatët e Tiranës“Enveri, pas mbledhjes së 8 Nëntorit shkoi te prostituta malazeze Stanka”Përvjetori i martesës, Beyonce publikon fotot në Havana (foto)Pritë ne makinë: Atentat me 30 plumba drejtuesit të PD në KukësShkrumbohet tërësisht një lokal pranë ish Bllokut! (foto)Rama pret përfaqësuesit e LGBT: Po bashkëjetesës, por jo martesaveLuftë me armë për “thesarin” në teqeDAULLETMë të shikuarat e javësÇani feston 45-vjetorin, politikanë e artistë mes balerinash seksi toplessJa çfarë bën Joana pas daljes nga “Big Brother”, fototKush e vesh Ilir Metën?Eni Çobani: E vërteta e aktorëve te ‘Shihemi në gjyq’, ka denoncime edhe për politikanëtSkena nudo e Diellza Kolgecit në “Dashuria e Bjeshkëve të Nemuna 2”Denoncimi për PS. Shantazh anëtarëve të AK, zbardhen përgjimetTupja, batutë erotike Arnidës: Stërvitjet në zyrën e Ngjelës të kanë bërë si ngjalëRama rrëfen fëmijërinë në Vlorë, e shoqja: Si e përjetuam planin për eleminimin fizik në 2011I vjedhin makinën, Merdani: E bleva me lekët e burgut. Kthemani, ju fal!Kush ishte ushtari 25-vjeçar që u vra në Londër!\tKOMENTET E FUNDITKRASNIQI te Berisha, Ramës: Dibranët do na japin mandatin e 5-të, ty do të lënë përjetësisht në autobusLumi te Deklaratat e Saimir Tahirit, Spartak Brahos dhe Blendi Nallbanitfatmiri te ‘Ra Sala prej fiku’ në fushatën e PS. Prezantohen kandidatët e TiranësHasani te Fatmir Xhafaj: “Berisha ka frikë nga populli i vet”Hasani te Majko: Rama, dhëndër Tirone për Kryeministërtim te Topi: Seanca e Kuvendit për 3 ligjet, e pakuptimtë pa zgjidhur situatën në KQZroskoveci te Rama: Si Kryeministër, s’e kam problem ta lë mandatin e deputetitHektori te DAULLETHasani te ‘Ra Sala prej fiku’ në fushatën e PS. Prezantohen kandidatët e TiranësAbsurdi vs Absurditetit. te Rama, me banorët në Rrashbull: Do i japim zgjidhje çështjes së pronave dhe legalizimeve Showbiz


source: fineweb

text: Alban Skënderaj |Alban Skënderaj| |Emri:||Alban| |Mbiemri:||Skënderaj| |Lindi më:||20 prill, 1982| |Vendlindja:||Lushnjë| |Profesioni:||këngëtar| Alban Skënderaj është këngëtar shqiptar pop rock fitues dy herë i Top Fest. Biografia[redakto | redakto tekstin burimor] Alban Skënderaj lindi me 20 Prill 1982 në Lushnjë, por me origjinë është nga Vlora, është këngëtar shqiptar. Pas disa vitesh familja e tij u kthye ne Vlorë.Pas disa vitesh ai u shperngul ne Itali bashk me familjen e tij. Atje ai vazhdoi një shkolle për Hoteleri-Turizëm, por e la atë degë sepse për të bërë karrierë i duhej të lëvizte shumë. Në të njëjtën kohë, ai punonte dhe si infermier terapist pasi kishte bërë një kurs për këtë zanat. Ndërkohe, ai kishte bërë dhe një kurs disa mujor për kitare dhe për kanto. Në Itali, ai mori shpesh pjesë në konkurse të vogla që zhvilloheshin në qytetin ku jetonte, ku fitonte shpesh çmime te ndryshme. Ndonëse larg Shqipërisë ai i ndiqte aktivitete muzikore që zhvilloheshin ne Shqipëri. Në dhjetor të 2004 ai provoi të merrte pjesë në festivalin e RTSH-s por nuk u pranua. Ndërkohe ai kishte dëgjuar për Top-Fest si një konkurs që i jepte shumë këngëtarëve të panjohur të afirmoheshin. Kështu që ai mori pjesë në Top-Fest 2 me këngën "Vetëm ty" e cila u pëlqye shumë nga publiku. Zëri dhe teksti i këngës rrëmbyen sa hap e mbyll sytë zërat e shume adoleshenteve. Me pas ai nxori ne treg albumin Fllad ne shkretëtire me kënge te kompozuara dhe te shkruara nga dora e tij. Me 3 gusht te po atij viti ai shfaqi ne televizionet Shqiptare videoklipin e këngës Thirrje e Deshperuar. Gjate verës ai ftohet ne plot pabe dhe koncerte qe mbusheshin plot te rinj qe e adhuronin muzikën e tij. Ne këtë mënyre ai arrin te thyeje te gjitha rekordet duke u bere një këngëtar me vlera artistike te mëdha për 10 muaj. Vitin tjetër ai merr përsëri pjese ne Top-Fest 3 por kësaj radhe me ne bashkëpunim me grupin kosovar Kthjellu me këngën "Diçka" qe pati te njëjtin sukses dhe fitoi vendin e pare përsëri. Ndërkohe ai u be ikone publicitare e kompanisë Vodafon dhe u shfaq tek publiku me videoklipin e këngës Ky ritëm. Me 28, 29, 30 qershor ai luajti rolin e Romeos ne muzikalin Romeo & Zhulieta. Më pas ai mori pjesë në Festivalin e 45 të këngës me këngën "Eklips" ku doli në vendin e gjashtë. Me vitin 2008 ai merr pjese ne netët e klipit ku mori çmimin e pare si klipi me i mire nder shum klipe tjera.Ne 2009 ai u pranua ne etiketën Top Records©. Skenderaj në Kosovë[redakto | redakto tekstin burimor] Këngëtari vlonjat Alban Skenderaj shkon më në fund në Kosovë, ku me këtë rast pritet që të mbajë një numër koncertesh. Lajmin e ka bërë të ditur vetё këngëtari, gjatë një interviste për “Koha Vision”. Gjithashtu, ai ka promovuar albumin e tij më të ri, që tashmë është në treg. Ka shumë ne adhurues në Kosovë e për këtë flet më mirë turi që mori këngëtari në 21 gusht 2008. Ai tani jeton ne Gjermani dhe është i fejuar me këngëtaren Miriam Cani, vajza nga Elbasani u bë e njohur në Gjermani si këngëtare e grupit “Preluders”, që bëri bujë në gjithë Evropën, ndërsa Alban Skenderaj mori një famë të menjëhershme pas pjesëmarrjes në festivalin e muzikës moderne “Top Fest”. Albumet[redakto | redakto tekstin burimor] [Melody (2008)] [Fllad Ne Shkretetire (2006)] [Ende Ka Shprese (2011)] Koncertet[redakto | redakto tekstin burimor] March 29 - Club Manssion - NYC 530 W28th St New York, NY 10001 April 3 - Villa Bianca 312 Roosevelt Dr Seymour, CT 06483 - April 5 - Paradise Banquet & Convention Centre 7601 Jane St Concord, ON L4K 1X2 -


source: CulturaX

text: Degradon debati në studio, Mërtiri i kthehet Cupit: Shqipëria të mban në gojë për spiunllëqe në sigurimin e shtetit | Droni.al Degradon debati në studio, Mërtiri i kthehet Cupit: Shqipëria të mban në gojë për spiunllëqe në sigurimin e shtetit Ka patur një debat të ashpër që ka degraduar në sharje në top channel mes gazetarit Frrok Çupi dhe sociologut Ergys Mërtiri. Teksa po flisnin për pandeminë dhe po shkëmbenin mendimet, Çupi nuk ra në një mendje me Mërtirin dhe i kthehet atij me një fjalor banal. Frrok Çupi: Që je një injorant ti, je kokrra injorantit, je kokrra hajvanit Ergys Mërtiri: Ti je një copë gomari dhe përveç kësaj je edhe legen burrë. Ke gjithë jetën je marrë me pisllëqe, gjithë jetës je marrë me spiunllëqe. Dhe ty të gjitha Shqipëria të mban në gojë për spiunllëqe në sigurimin e shtetit. Ti je njeri që merresh me gratë i hyn grave nën fustan dhe i bën shkrime. Ti je njeri që ju futesh njerëzve në krevat dhe gjithë jetës e ke bërë këtë. Frrok Çupi: Çfarë kam bërë, ma deklaro. Ti do ta paguash këtë që the. Ergys Mërtiri: Kjo është e vërteta Frrok dhe ty të njeh gjithë Shqipëria. Ty ta njohin fytyrën dhe mua ma njohin. Artikulli ParaIna Zhupa: Numëruesit manipuluan shifrat që hodhën në sistem, Në Sarandë jemi para PS Artikulli PasVëzhguesit ndërkombëtarë: Mijëra qytetarë nuk votuan dot, iu mohua e drejta Luçiano Boçi thyen herësin, ja çfarë shkruan për garën e tij të dyfishtë Ilir Beqja, letër shkodranëve që e lanë jashtë listës së deputetëve KORÇË/ Policia ndalon adoleshentin që përgjaku dje një rrugicë të Korçës PD publikon videon: Ja si mbrohet masakra zgjedhore e Elbasanit EMRAT/ Kush janë vëllezërit e ngjarjes tragjike në Dibër Seriozisht. Cifti i njohur shqiptar i jep fund lidhjes Gjate javes se fundit u perfol se cifti i njohur, Bora Zemani dhe Donald Veshaj, kane patur nje krisje midis tyre, duke I ber...


Fatos Lubonja: Këtë vend mund ta shpëtojë veç PD dhe LSI, ndryshe do i vihet flaka si më ’97-n. S’më dëgjuan më 25 prill - Gazeta DRITA Thirrjen për këtë lloj bashkimi ua kam drejtuar disa herë opozitave të sistemit oligarkik kriminal, d.m.th., PD-së, LSI-së e partive rreth tyre, por ato nuk bënë asgjë në këtë drejtim, as në raport me njëra tjetrën, as edhe me opozitarët antisistem, të cilët, duke i mëshuar tezës se opozita dhe maxhoranca ishin njëlloj, dy gjymtyrë të të njëjtit sistem, zgjodhën baraslargimin, duke u vendosur në qendër të anijes. Edhe ndaj të baraslarguarve (nuk e kam fjalën për ata që kishin mision thjesht marrjen e votave, opozitës në funksion të maxhorancës) e kam formuluar këtë kërkesë duke argumentuar se ndonëse vërtet kishte pak shpresa që partitë opozitare të sistemit të mbanin fjalën për disa ndryshime antisistem që kishin premtuar, rrotacioni gjithsesi do të krijonte më shumë hapësira për ta luftuar atë, pasi populli do të jepte një sinjal të qartë se nuk e duron dot më këtë sistem kriminal, kurse fitorja në zgjedhje e kryepartisë së sistemit do të legjitimonte gjithçka ajo ka bërë duke forcuar kësisoj edhe më shumë këtë sistem. Por edhe nga ata nuk pati ndonjë përpjekje për bashkim, madje shumë syresh arsyetonin se ishte më mirë të fitonte edhe një herë Edi Rama, pasi një fitore e tij, duke hequr qafe këtë opozitë, do t’u hapte rrugën pikërisht atyre që premtojnë të përmbysin bashkë me Ramën, edhe sistemin oligarkik kriminal. Sot, kur flasim për opozitarizmin paszgjedhor, i shoh të gjithë aktorët e sipërpërmendur të lëvizin në bordin e anijes në emër luftërash për pushtet brenda grupit, luftërash të grupeve me njëri-tjetrin, hedhjes së fajit te të tjerët; shoh dëshpërim, thërrmim, pazare me fitimtarët, takime me ambasadorë për t’i mbështetur ndaj kundërshtarëve, por nuk i shoh të ndajnë ndjenjën e përdhunimin që i shkaktuan këto zgjedhje të gjithë shqiptarëve dhe as të bëjnë një analizë serioze, komplekse, historike e vetëkritike të politikave “krimi ndjell krimin”, që na çuan te ky përdhunim i ri, se çfarë vërtetuan dhe çfarë përgënjeshtruan këto zgjedhje në raport me qëndrimet e tyre parazgjedhore, as se çfarë duhet të korrigjojnë dhe në cilin drejtim. Metaforikisht konstatoj një miopi – kopje e miopisë së fitimtarëve, – që nuk i le ta shohin nga jashtë bordit ku ndodhen gjendjen dhe trajektoren e anijes ku po lundrojmë të gjithë. E pra, të merresh me atë se kush do të ishte më i aftë për t’ia marrë drejtimin e anijes Edi Ramës pas katër vjetësh dhe jo me batimin dhe trajektoren e frikshme të saj nën peshën gjithnjë e më të rëndë të politikës “krimi ndjell krimin”, do të thotë të mos kuptosh asgjë ose të kuptosh, por të bësh sikur nuk kupton për shkak interesash meskine. Debati dhe projektet që duhen bërë sot në kampin opozitar nuk janë ata se çfarë duhet bërë për të marrë timonin e anijes pas katër vjetësh, por se çfarë duhet bërë ditë për ditë, duke filluar nga dje, për t’i rezistuar politikës “krimi ndjell krimin”. Vetëm kështu mund të evitohen dy rreziqe që i kanosen anijes në këtë lundrim anormal: mbytja e saj përfundimtare, ose kthimi i vitit famëkeq ‘97 kur një popull, që nuk u lejua t’i korrigjojë institucionet e pushtetit me votën dhe opozitën e tij, i korrigjoi ato me flakë. T’i themi gjërat siç janë: në Austri, zgjedhjet nuk u përsëritën në nivel kombëtar për shkak të atyre gabimeve në ato dy qendrat, po për shkak se fitoi kandidatin “i gabuar”; një i djathtë i nënkuptuar si “fashist” përballë një kandidati komunist të shpallur. Sistemi përsëriti zgjedhjet që të mundësonte fitoren e komunistit dhe ashtu ndodhi. Ndërsa në Shqipëri, komunistët kanë fituar ndërsa “fashistët” janë mundur. Prandaj dhe Bashkimi i lavdishëm Evropian bashkë me Austrinë motër (ambasadori i së cilës i referohet lart e poshtë Enver Hoxhës me emërtimin “shoku Enver”) thonë se në Shqipëri zgjedhjet ishin “tullë”. Në fakt, njerëzit e dinë se zgjedhjet vetëm ditën ishin tullë, ndërsa natën u bënë qullë. Po në këtë drejtim, Lubonja s’ka shumë për të thënë, sepse edhe atij i duken komunistët burra më të mirë se fashsitët. Kështu që tani ai mundet vetëm të jetë viktimë i qëndrimeve të veta të gabuara në mesin e viteve 90, por jo parashkues i saktë i këtyre ditëve të rilindjes së “pushtetit popullor”.


text: Shtypi / Mediji - 12/183 - Lajme nga Ulqini Organizata e Veteranëve të Luftës së UÇK-së nderon me mirënjohje Gjylaver Avdiun Gjeke Gjonaj Kryesia e Organizatës së Veteranëve të Luftës së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës e ka nderuar me mirënjohje veprimtarin e saj ish – mërgimtarin në Nju-Jork të Shteteve të Bashkuara të Amerikës Gjylaver Avdiun për kontriburtin e dhënë në Luftën Çlirimtare të Kosovës. Atij me këtë mirënjohje i njihet statusi i veteranit të Luftës Çlirimtare të Kosovës. Gjylaver Avdiu gjatë Luftës së UÇK-së ka qenë sekretar i Fondit " Vendlindja thërret" për lagjet e... Vazhdo September 9, 2016 :: Shtypi / Mediji :: Comments Off on Organizata e Veteranëve të Luftës së UÇK-së nderon me mirënjohje Gjylaver Avdiun Kryeministri i Malit të Zi, Milo Gjukanoviq ka thënë se shteti i tij nuk është i interesuar për asnjë metër të territorit të ndonjë shtetit tjetër. Ai ka shtuar se këtë princip Podgorica e ka ndjekur edhe në rastin e ratifikimit të kufirit me Kosovën, e po ashtu edhe me fqinjtë tjerë. "Dua të them se Mali i Zi ka bërë krejt çfarë ka qenë në përgjegjësinë e vetë si shtet. Dy komisionet shtetërore dhe puna tri vjeçare kanë dëshmuar se demarkimi është bërë në interes të të dyja palëve", ka thënë... Vazhdo September 7, 2016 :: Shtypi / Mediji :: Comments Off on Gjukanoviq: Nuk ia morëm Kosovës asnjë metër tokë Qamil Çapriqi dhuron pesë mijë dollar për zjarrfiksat e Ulqinit Shqiptari nga Krytha i cili jeton dhe vepron në SHBA, pak çaste më parë i dhuroi zjarrfiksave të Ulqinit donacion me vlerë pesë mijë dollarëve. Përfaqësuesit e Shërbimit të mbrojtjes dhe shpëtimit në Ulqin kanë fituar, mbas një sërë lëvdatash për sakrificën e treguar veçanërisht për luftën me zjarrin në Mal të bardh, edhe ndihmën e parë konkrete, raporton portali Ul.info. Emigranti nga Krytha në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Qamil Çapriqi, dha donacion me vlerë pesë mijë dollar këtij institucion.... Vazhdo September 2, 2016 :: Lajmet / Vijesti, Shtypi / Mediji :: Komente (2) Sot, më 31.08.2016, kryetari i Këshillit Kombëtar të Shqiptarëve në Mal të Zi z. Genci Nimanbegu, në hapësirat e KKSH-së në Ulqin, priti ambasadorin e Kosovës në Mal të Zi SH.T.Z. Skënder Durmishin. Vlenë të theksohet që në vendosjen e marrëdhënien bilaterale midis dy shteteve, z. Durmishi është ambasadori i parë i Republikës së Kosovës i akredituar në Mal të Zi dhe ky ishte takimi i parë zyrtar ndërmjet ambasadorit dhe kryetarit të KKSH-së. Kryetari i KKSH-së e njoftoi ambasadorin për punën dhe... Vazhdo August 31, 2016 :: Shtypi / Mediji :: Comments Off on Ambasadori i Kosovës Durmishi i bëri vizitë KKSH-së Gazsjellësi-IAP, Shqipëria, Kroacia, Bosnja dhe Mali i Zi nënshkruajnë marrëveshjen Shqipëria, Kroacia, Bosnjë–Hercegovina dhe Mali i Zi ranë dakord për të ndërtuar gazsjellësin Adriatiko – Jonian me kompaninë azere shtetërore SOCAR. Memorandumi i mirëkupimit (MoU) për ndërtimin e IAP me SOCAR u nënshkrua në Kroaci. Gazsjellësi IAP do të ketë një gjatësi prej 516 kilometrash dhe do të lidhet me gazsjellësin Trans Adriatic Pipeline në qytetin e Fierit në Shqipëri. Ky gazsjellës që do të kalojë përmes Shqipërisë, Malit të Zi, Bsonjë–Hercegovinës dhe do të përfundojë në qytetin... Vazhdo August 30, 2016 :: Shtypi / Mediji :: Comments Off on Gazsjellësi-IAP, Shqipëria, Kroacia, Bosnja dhe Mali i Zi nënshkruajnë marrëveshjen Kumtese nga shtabi i emergjences se komunes se Ulqinit Në kabinetin e kryetarit të komunës është mbajtur takimi i radhës i Shtabit të Emergjencën, në të cilin është analizuar situata e krijuar pas shpërthimit të zjarrit në Malin e Bardhë, i cilin më vonë është përhapur në zonën e Mëhallës së Re, dhe ka rrezikuar të përhapet edhe në zonat tjera të qytetit. Në takim është konstatuar që situata tani është nën kontroll fal agazhimit maksimal dhe koordinimit të mirëfilltë të Shërbimit të Mbrotjes dhe Shpëtimit dhe shërbimive tjera komunale, si dhe një... Vazhdo August 29, 2016 :: Lajmet / Vijesti, Shtypi / Mediji :: Comments Off on Kumtese nga shtabi i emergjences se komunes se Ulqinit Zëri: Zjarr i madh në Ulqin, alarmohen banorët Para pak minutash një vatër e madhe zjarri është parë në Malin e Bardhë në Ulqin. Sipas raportuesve përmasa e vatrës po rritet, ndërsa banorët dhe pushuesit janë alarmuar nga flakët dhe tymi që ka mbuluar zonën. Momentalisht nuk dihet shkaku i zjarrit dhe as nëse ka të lënduar, por duket se përmasat e zjarrit po zmadhohen gjithnjë e më shumë duke rrezikuar jetën e banorëve. Nga Shërbimi i Mbrojtjes apelojnë për ndihmë tek qytetarët. Zëri #gallery-1 { margin: auto; } #gallery-1 .gallery-item... Vazhdo August 27, 2016 :: Shtypi / Mediji :: Comments Off on Zëri: Zjarr i madh në Ulqin, alarmohen banorët Cungu priti drejtorin e Qendrës Kulturore Turske Xhihan Ozdemir me bashkëpunëtorë Kryetari i Komunës së Ulqini Nazif Cungu pritin në kabinetin e tij drejtorin e Qendrës Kulturore Turske Xhihan Ozdemir me bashkëpunëtorë. Mysafirët nga Turqia e njoftuan kryetarin Cungu për aktivitetet e Qendrës Kulturore Turke në Mal të Zi, e cila ka për qëllim promovimin e kulturës, artit dhe trashëgimisë të këtij shteti në rajon. Kryetari Cungu veçoi bashkëpunimin e mirë të Komunës së Ulqinit me Ambasadën Turke në Mal të Zi dhe Agjencinë Turke për Bashkëpunim Ndërkombëtar dhe Zhvillim – TIKA, dhe... Vazhdo August 25, 2016 :: Shtypi / Mediji :: Comments Off on Cungu priti drejtorin e Qendrës Kulturore Turske Xhihan Ozdemir me bashkëpunëtorë PQSHI...njofton Elektoratin shqiptar në Malin e Zi Sherbimi informativ i PQSHI...njofton Elektoratin qe Kryesia e ngusht bashke me Liderin..e PQSHI..njezeri qe nuk jane Parti Individuale dhe Private..gjeja qe deshmoi Formomi i dy Koalicinove vetem ne Komumën e Ulqinit ku me te harroin vlerat e Malesise e me gjere, kurse ne i hapim portat per bashkimin e gjith Shqiptarëve. Per neve nuk eshtë aqe e kushtueshme bartsi Listes sa eshte e randësishme Bashkimi qe ben fuqin. Per te jemi në bisedime per Kolonen e tret plotfuqishme. Me Respekt Lideri i PQSHI .DR JAKUPI Sherbimi informativ... Vazhdo August 21, 2016 :: Lajmet / Vijesti, Shtypi / Mediji :: Comments Off on PQSHI...njofton Elektoratin shqiptar në Malin e Zi Nënkryetari i qeverisë së Malit të Zi vizitoi Ulqinin Në Ulqin qëndroi për vizitë zyrtare nënkryetari i Qeverisë së Malit të Zi z.Millorad Vujoviq. Ai u prit nga kryetari I komunës z.Nazif Cungu dhe bashkëpunëtorët e tij . Edhe pse kjo vizitë u realizua me ftesë të Këshillit për kthimin e drejtë të pronave, me qëllim të informimit të hollësishëm rreth problemeve per kthimin e pasurisë ish pronarëve në Valdanos, në takim u prekën dhe çështje të tjera me interes të veçantë për Komunën e Ulqinit. Nënkryetari Vujoviq, vlerësoi se koalicionin e gjerë në... Vazhdo August 18, 2016 :: Shtypi / Mediji :: Comments Off on Nënkryetari i qeverisë së Malit të Zi vizitoi Ulqinin


Redaksia e lajmeve News and press releases Lajme dhe deklarata për shtyp nga veprimtaritë globale të OSBE-së Nisma “Na ndiqni” promovohet në Samitin e Ballkanit Perëndimor në Vjenë Publishing date: 28 gusht 2015 Content type: News What we do: Demokratizimi, Barazia gjinore Më 27 gusht 2015, gjatë Samitit për Ballkanin Perëndimor të mbajtur në Vjenë u promovua Nisma “Na ndiqni” mbi dialogun e grave të shquara nga Beogradi dhe Prishtina... Akademia Verore e Dialogut 2015 e OSBE-së mbahet në Austri Publishing date: 27 korrik 2015 Content type: News What we do: Demokratizimi, Barazia gjinore, Toleranca dhe mosdiskriminimi Akademia Verore e Dialogut 2015 për gra të reja, e organizuar nga Misioni i OSBE-së në Kosovë dhe Misioni i OSBE-së në Serbi është shtyrë për këtë vjeshtë... OSBE organizon Akademinë Verore të Dialogut 2015 Publishing date: 9 qershor 2015 Content type: News What we do: Demokratizimi, Barazia gjinore Misioni i OSBE-së në Kosovë dhe Misioni i OSBE-së në Serbi do të organizojnë Akademinë Verore të Dialogut 2015 si pjesë e nismës “Follow Us” (Na ndiqni) që mbledh gra të shquara nga Beogradi dhe Prishtina... Misioni i OSBE-së në Kosovë ndihmon në përmirësimin e qasjes së grave në pronë Publishing date: 1 prill 2015 Content type: News Where we are: Misioni i OSBE-së në Kosovë What we do: Barazia gjinore Nga 17 marsi deri më 1 prill 2015, Misioni i OSBE-së në Kosovë ka organizuar disa punëtori me temë të drejtat e grave në pronë. Në punëtori kanë marrë pjesë përfaqësues nga Ministria e Ambientit dhe Planifikimit Hapësinor, zyrtarë komunal për çështje gjinore, urbanizëm dhe kadastër, komunitete dhe kthim, si dhe përfaqësues të shoqërisë civile... Takimi i pestë i grave të shquara nga Beogradi dhe Prishtina Publishing date: 27 mars 2015 Content type: News What we do: Barazia gjinore Më 26-27 mars 2015, Misioni i OSBE-së në Kosovë dhe Misioni i OSBE në Serbi organizuan takimin e pestë me radhë të grave të shquara nga Prishtina dhe Beogradi, në kuadër të Nismës “Follow Us”... Gratë e shquara nga Beogradi dhe Prishtina mbajnë takimin e katërt me radhë Publishing date: 18 dhjetor 2014 Content type: News What we do: Mirëqeverisja, Barazia gjinore Katërmbëdhjetë gra të shquara që përfaqësojnë parlamentet, akademinë, shoqërinë civile dhe mediat në Beograd dhe në Prishtinë u mblodhën për herë të parë në Beograd më 15 e 16 dhjetor 2014, si pjesë e procesit të njohur si "Procesi i Budvës" që ka për qëllim angazhimin e këtyre grave në dialog të drejtpërdrejtë... Përfundon trajnimi i Misionit të OSBE-së për zyrtarët që merren me mbrojtjen e viktimave të dhunës në familje në Kosovë Publishing date: 5 dhjetor 2014 Content type: News Where we are: Misioni i OSBE-së në Kosovë What we do: Të drejtat e njeriut, Barazia gjinore Punëtoria e fundit, nga pesë punëtori gjithsej, mbi procedurat standarde të veprimit për mbrojtje nga dhuna në familje ka përfunduar në Prishtinë me 5 dhjetor. Punëtoritë e organizuara nga Misioni i OSBE-së në Kosovë dhe Agjencia për Barazi Gjinore kanë trajnuar 200 policë, punëtorë social, mbrojtës të viktimave, doktorë, punonjës të strehimoreve, mësimdhënës, gjykatës e prokurorë...


text: Duda Balje jep dorëheqje nga VAKAT-i, tregon se çfarë i ka ndodhur gjatë fushatës – LAJME365 Duda Balje ka dhënë dorëheqje nga të gjitha pozitat që ka mbajtur në Partinë Demokratike të Boshnjakëve- koalicioni VAKAT. Këtë vendim ajo thotë se e ka marrë pasi që për një periudhe të gjatë është prishur harmonia brenda partisë dhe agresiviteti brenda kishte arritur kulmin në fushatën për zgjedhjet e 6 tetorit Ajo thotë se kjo dorëheqje vjen pas sulmeve të orkestruara ndaj saj, përhapjen e gënjeshtrave për punën që ka bërë, si dhe krijimin e një konkurrencë të panevojshme brenda partisë, shkruan Express. Ajo thotë se disa persona madje janë munduar që të paraqesin edhe si "armike të partisë".


Flokët Archives - Page 4 of 4 - Melodi AdmNettrade\t1 2599 0 Posted on February 19, 2016 in Fashion - Flokët 5 pjastra dhe stilues modernë për të realizuar çdo model floku në vetëm pak minuta Të gjitha femrat në përgjithësi i kushtojnë një vëmëndje të madhe flokëve të tyre dhe dëshirojnë ti kenë ato çdo ditë në gjendjen perfekte për t’u ndjerë sa më mirë dhe komode. Fatmirësisht, sot teknologjia ka avancuar shumë dhe bën të mundur që çdo femër të jetë vet parukiere... AdmNettrade\t0 3131 0 Posted on February 18, 2016 in Fashion - Flokët 3 mënyra si t’i bëni flokët kaçurrela pa i dëmtuar Doni të ndryshoni pamjen duke i bërë flokët kaçurrela? E urreni përdorimin e mashës apo aksesorët e tjerë? Kërkoni një mënyrë për të mos i djegur dhe dëmtuar flokët?! Atëherë, ne do ju tregojmë se egzistojnë mënyra natyrale për të bërë kaçurrela: me anën e letrës higjenike, me çorape... AdmNettrade\t0 2162 0 Posted on January 29, 2016 in Fashion - Flokët Modeli bishtpeshku, i thjeshtë dhe stil U mërzitët nga modelet rutinë të flokut? Atëherë ky është modeli i duhur për ty, ndërthurja e modelit gjysëm me bishtpeshkun, thjeshtë i përsosur. Hapat : 1. Si fillim bëni flokët kaçurrela dhe krihini ato me anë të gishtave të dorës. 2. Në njërën anë merr një pjesë të... AdmNettrade\t3 2109 0 Posted on January 26, 2016 in Fashion - Flokët Si të bëni një topuz unik Jeni mërzitur nga topuzi klasik sepse pjesa më e madhe e femrave përdorin atë model. Atëherë ju duhet të jeni të veçanta dhe plotë stil. Vetëm me disa hapa të thjesht ky topuz do të bëhet i preferuari juaj. Hapat: 1. Si fillim hidhini flokët tuaj para dhe krihni... AdmNettrade\t0 1350 0 Posted on January 22, 2016 in Fashion - Flokët Si të bëni një model bishtkali të ulët Këtë model mund ta përdorni për një rast të veçantë ose në jetën tuaj të përditëshme. Hapat: 1. Nisim duke i bërë flokët kaçurrela. 2. Më pas kalojmë gishtat e dorës në formë krehëri duke i dhënë valëzim flokëve. 3. Me anë të një krehëri gufojmë kurorën e kokës....


E çmendur Biseksuale Treshe Me Një I eksituar...


Domethënia e veçantë e tatuazhit që moderatorja ka në qafë - Tv Klan Domethënia e veçantë e tatuazhit që moderatorja ka në qafë 13:47 25/09/2019 Moderatorja e njohur, Hygerta Sako ka ndarë me publikun detaje vërtet interesante nga jeta e saj profesionale por edhe private. E ftuar në emisionin “Rudina” në Tv Klan, ajo që tërhoqi menjëherë vëmendjen e drejtueses së emisionit, Rudina Magjistari ishte tatuazhi i saj në qafë. E pyetur se sa kohë kishte që e kishte bërë një tatuazh të tillë dhe çfarë domethënie kishte, Hygerta është shprehur se prej një viti ajo e ka këtë tatuazh, i cili ka një domethënie tejet të veçantë. “Është syri që mbahet tek Kleopatra, tek kurora, është syri i Perëndisë”, tha Sako ndërkohë që shtoi se ka bërë në një vend të tillë në mënyrë që të shohë edhe mbrapa. E ngacmuar më tej nga prezantuesja nëse ky tatuazh lidhej me shqetësimin e saj për njerëzit që flasin mbrapa krahëve, Hygerta u shpreh se nuk ishte kjo arsyeja, por fakti që ajo është e dhënë pas historisë së Egjiptit dhe personazhit Kleopatra. Por ky nuk ishte tatuazhi i vetëm pasi ajo ka edhe disa të tjerë dhe secili prej tyre me një domethënie për të. Një prej tyre në kavilje, emrin e vajzës ndërsa në kaviljen tjetër ka një vajzë që sheh hënën pasi moderatorja shprehet se është edhe vetë ëndërrimtare. “Në përgjithësi i bëj në momentet kur dua të bëj diçka apo shoh diçka në një moment të rëndësishëm në jetë. Kështu kanë ardhur të gjithë dhe akoma nuk i kam mbyllur”, shtoi më tej Sako./tvklan.al Albi Nako: Fatkeqësia më e madhe është kur je në raport dhe ndihesh single 16:37 10/10/2019 "Një herë qajnë burrat... nuk qaj më" 15:57 10/10/2019 17:05 09/10/2019 “Të qenit lektore në Oksford, kulminacioni i një udhëtimi të tërë” 17:54 08/10/2019 Alban Ramosaj skuqet i tëri dhe konfirmon lajmin... 17:19 08/10/2019 Aktorët hollivudianë në Zonë e Lirë? Zbulohet e vërteta 21:03 04/10/2019 Jason Stathman dhe Daniel Craig, aktorët e Hollywood në “Zonë e Lirë”? 20:15 04/10/2019 "Sikleti për ne ka qenë vjehrri im, prej të cilit duhej të ruheshim kur takoheshim..." 18:02 04/10/2019


text: Edhe BE, si NATO: Ushtria bëhet veç me Kushtetutë - Periskopi Periskopi.com 6 Dhjetor 2018, 15:39 Lajme Zëdhënësja e BE-së, Maja Kocijançiq në një përgjigje për lajmin ka thënë se mandati i FSK-së duhet të ndryshohet vetëm në përputhje me Kushtetutën e vendit.


text: Republika Portugeze apo Portugalia (Portugalisht: República Portuguesa) është shtet i ndodhur në pjesën jug-perëndimore të Evropës, me dalje në Oqeanin Atlantik. Portugalia kufizohet në perëndim dhe jug nga Oqeani Atlantik dhe në lindje dhe veri nga Spanja. Në përbërje të shtetit Portugez hyjnë edhe disa ishuj në Oqeanin Atlantik, si: ishujt e Açores dhe Madajra. Kryeqytet i Portugalisë është Lisbona. Vendi në të cilën është krijuar kjo republikë, ka pasur një lulëzim konstant po thuaj gjatë 3100 viteve të dominimit të perandorive dhe kulturave të ndryshme që nga iberianët, tartesonët, keltët, fenikasit, kartagjenasit, grekët, romakët, fiset gjermane dhe murishtë. Të gjitha kulturat e këtyre perandorive, mbretërive e popujve të njohur, kanë lënë gjurmë në këtë vend. Vetë emri i Republikës "Portugali" duket se vjen nga vendi i lashtë sipas emrit romak "Portus Cale", që mendohet të jetë një fjalë e kombinuar latino-greke me kuptimin "Porti i bukur" apo ndonjë kombinacion i fjalëve të popujve të tjerë që kanë lënë gjurmë në bërthamën e perandorisë më të njohur në shekullin e XV dhe të XVI, që shtrihej nga Brazili deri te India. Historia Historia e hapësirës që zë sot Portugalia, është e ngjashme me atë të Evropës jug-perëndimore. Gjatë luftërave kundër arabëve, veçohen disa figura si Ferdinati i I-të i Kastielës. Rreth viteve 1300-1400 vije deri tek shpallja e mbretërisë mbretërisë që sundon për disa gjenerata e njohur si dinastia Aviz. Pas disa konflikteve mbretërore, martesave me princa e mbretër spanjoll rreth viteve 1650-1660 vendoset dinastia e quajtur Dinastia Bragança. Më 31 gusht 1911 nxirret kushtetuta e republikës, me të cilën merr fund sundimi monarkë dhe vije deri tek ndarja e kishës nga shteti. Në qershor 1927, gjenerali M. De Oliveita Gomes da Costa merr sundimin dhe vendosë diktaturën e tij. Gjatë luftës së dytë botërore ishte neutrale dhe më 1949 pason anëtarësimi në NATO dhe lëshimi për ShBA i bazës në Azoren. Më 1955 anëtarësohet në Kombet e bashkuara, ndërsa më 1979 fillon bisedimet me Bashkimin Evropian. Në politiken e jashtme tenton të mbrojë pronat e kohës së kolonive të cilat që nga 1951 zyrtarisht thirren provincat e jashtme. Suksei që vlenë të përmendet në këtë drejtim është ai në Timorin lindor. Politika Pas kushtetutës së 10 prillit 1976 e cila ishte në fuqi që nga 25 prilli i po ati viti, Portugalia ishte republikë demokratike e cila kuptohet si kalim pa klasa në socializëm. Sipas kushtetutës me tendenca socialiste, për dëmshpërblime të tokave të pronarëve të mëdhenj, kushtetuta mund të ndryshohej më së shpejti në tetor të 1980-ës dhe pastaj çdo 5 vite në raste të veçanta. Kryepari i shtetit, sipas kësaj kushtetute është presidenti i republikës, i zgjedhur me mandat 5 vjeçar. Në të njëjtën kohë kryepari është edhe president i këshillit revolucionar 20 anëtarësh që janë këshilltarë të organit kontrollues të zbatimit të kushtetutës dhe janë ligj vënës për çështje ushtarake. Përndryshe ligj vënia ishte në duar të kuvendit të Republikës ("Assembleia da Republica") i përbërë nga 263 delegatë me mandat 4-vjeçar. Republika udhëhiqet nga një kryeministër i zgjedhur nga presidenti si dhe nga ministrat dhe sekretarët e shtetit. Njësitë administrative Portugalia ka një strukturë të komplikuar të ndarjes administrative. Baza e kësaj strukture janë 308 komunat (portugalisht concelhos dhe njëjës concelho), të cilat ndahen në 4,000 bashkësi lokale (portugalisht freguesias, dhe njëjës — freguesia). Të gjitha këto përmblidhen në nivele më të larta, disa në rrethe administrative e disa në bashkësi të tjera të ndara sipas interesave p.sh.m. në komuna turistike të quajtura ndryshe edhe zona turistike), Përveç kësaj ka edhe bashkësi të krijuara sipas interesit historik si: Alentejo, Algarve, Beira, Douro Litoral, Estremadura, Minho, Ribatejo, dhe Trás-os-Montes. Gjeografia Klima e Portugalisë është oqeanike e ndryshueshme, e ftohtë dhe me reshje në veri ndërsa në jug e ngrohtë. Pjesa më e madhe e relievit të Portugalisë është terren malorë në veri të lumit Tagus dhe terren i vrazhdë në jug. Pika më e ultë e relievit gjendet përgjatë bregdetit të oqeanit Atlantik dhe ajo më e larta në lartësi mbidetare prej 2,351 metrave në vendin e quajtur "Pika e vjetër" (por.: Ponta do Pico) në Azores. Ishujt e portugalise janë arkipelagu i Azoreve 1500 km larg brigjeve evropiane dhe ate te madeiras 500 km larg brigjeve afrikane. Portugalia ka kushte të mira për zhvillimin e bujqësisë dhe të blegtorisë. Ky vend është shumë i njohur për prodhimine verërave (Porto, Madera), vajit të ullirit, për Drurin e Tapës (vendin e parë në botë) dhe orizit etj. Demografia Popullsia e Portugalisë është në një përqindje të madhe homogjene si nga gjuha dhe religjioni. Për nga përbërja etnike e popullsisë, ajo është një kombinim i popullsive para Romake, Iberianët dhe Keltëve të cilët dominonin në këto troje në kohën e Romës antike. Ekonomia Kultura Të tjera Telekomunikacioni Transporti Ushtria Pushime Lidhje të jashtme Qeveria: Portal do Governo Kryetari: Presidência da República Parlamenti: Assembleia da República Ministria e Turizmit: Visit Portugal Ministria e Arsimit: Ministry for Science and Higher Education of Portugal Mirë se vini në Portugali IGESPAR - Monumentet e Portugalisë ICN Tapada de Mafra - Natyra Portugalia - Pamje nga Portugalia 25th of April 1974 - Dokumete të Revulucionit Shtypi Portugezë Sex Trade & AIDS in Portugal - Report Colonial Voyage Historia e kolonializimit portugezë Folclore de Portugal - Folklori portugezë Portuguese Stick Combat - Martial Art Institutions - Amëz për adresa të shkollve, laboreve etj. FCT - Portuguese Science Funding Agency Centro de Astrofísica - qendra e Astroizikës, Universitet i Oporto. Science Academy - Akademia Shkencave - Lisbon parashikim i kohës Shih edhe


Redaksia e lajmeve News and press releases Lajme dhe deklarata për shtyp nga veprimtaritë globale të OSBE-së OSBE-ja publikon pasqyrë të gjendjes së komuniteteve rom, ashkali dhe egjiptian në Kosovë Publishing date: 10 janar 2020 Content type: Komunikatat për shtyp PRISHTINË, 10 janar 2020- Misioni i OSBE-së ka publikuar sot një përmbledhje gjithëpërfshirëse mbi jetën dhe gjendjen e komuniteteve rom, ashkali dhe egjiptian në Kosovë. Raporti i OSBE-së vlerëson qasjen e komuniteteve në arsimin parauniversitar në Kosovë Publishing date: 18 dhjetor 2018 Content type: Komunikatat për shtyp What we do: Të drejtat e njeriut, Toleranca dhe mosdiskriminimi PRISHTINË, 18 dhjetor 2018- Misioni i OSBE-së në Kosovë publikoi sot një raport përmes së cilit vlerëson qasjen e komuniteteve joshumicë në arsimin parauniversitar në Kosovë. Raporti “Qasja e komuniteteve në arsimin parauniversitar në Kosovë” mbulon periudhën 2014-2017 dhe analizon ofrimin e arsimit në gjuhën e shumicës dhe në gjuhët e komuniteteve... Misioni i OSBE-së në Kosovë organizon edicionin e tretë të Turnirit të basketbollit për juniorë Publishing date: 26 qershor 2018 Content type: News What we do: Të drejtat e njeriut, Rinia Misioni i OSBE-së në Kosovë organizon edicionin e tretë të turnirit të basketbollit për juniorë nga 25 deri 30 qershor 2018 në Qendrën Rekreative në parkun e Gërmisë në Prishtinë... Misioni i OSBE-së në Kosovë punon me gratë e komuniteteve rom dhe ashkali për t’i përmirësuar politikat e nivelit lokal Publishing date: 5 maj 2017 Content type: News What we do: Të drejtat e njeriut, Barazia gjinore Një punëtori e organizuar nga Misioni i OSBE-së në Kosovë për rreth 20 aktiviste rome dhe ashkali të organizatave të nivelit bazë dhe për organizatat e shoqërisë civile nga komuna e Gjilanit dhe Ferizajt lidhur me mënyrën e formësimit të politikave më të mira lokale në dobi të komuniteteve përfundoi më 3 maj 2017... Misioni i OSBE-së dhe komunat punojnë për të përmirësuar programet e banimit social Publishing date: 7 prill 2017 Content type: News What we do: Të drejtat e njeriut, Mirëqeverisja Sot në Prishtinë është mbajtur trajnimi i fundit nga gjithsej pesë sa ka organizuar Misioni i OSBE-së në Kosovë dhe Ministria e Ambientit dhe Planifikimit Hapësinor për rreth 150 zyrtarë komunal përgjegjës për banim social dhe hartim të planeve përkatëse tre-vjeçare... Misioni i OSBE-së përgatitë juristë të diplomuar nga veriu i Kosovës për provim të jurisprudencës Publishing date: 9 nëntor 2016 Content type: News What we do: Të drejtat e njeriut, Sundimi i ligjit Misioni i OSBE-së në Kosovë është duke organizuar një seri trajnimesh për juristë të diplomuar nga veriu i Kosovës për t’ju ndihmuar atyre të përgatiten për provimin e jurisprudencës që organizohet nga Ministria e Drejtësisë... Misioni i OSBE-së në Kosovë trajnon ish-pjesëtarët e ‘Mbrojtjes Civile’ Publishing date: 8 shkurt 2016 Content type: Komunikatat për shtyp What we do: Të drejtat e njeriut, Demokratizimi, Policimi