Thaçi: Pa vota të sigurta nuk debatohet Gjykata e Posaçme Ballkani Thaçi: Pa vota të sigurta nuk debatohet Gjykata e Posaçme 15 korrik, 2015 Zëvendëskryeministri i Kosovës Hashim Thaçi tha se fillimisht duhet siguruar votat e pastaj të dërgohet në parlament çështja e Gjykatës së Posaçme Zëvendëskryeministri i Kosovës Hashim Thaçi, tha të martën se qeveria nuk do të dërgojë për rivotim ndryshimet kushtetuese për ngritjen e Gjykatës së Posaçme pa u siguruar se ka votat e mjaftueshme për të. Më 26 qershor parlamenti dështoi të miratojë ndryshimet kushtetuese që do t’i hapnin rrugë themelimit të gjykatës që do të trajtojë pretendimet për krime lufte në Kosovë. Institucionet e Kosovës thanë se po përpiqen të gjejnë rrugën për të hedhur sërish në debat këtë çështje si një detyrim ndërkombëtarë ndërsa opozita ka bërë thirrje që të respektohet vendimi i deputetëve të parlamentit dhe të hiqet dorë nga themelimi i saj në formën si është ofruar në parlament. Institucionet janë vënë nën trysni ndërkombëtare për ngritjen e kësaj gjykate. Edhe ndihmës sekretarja amerikane e shtetit Victoria Nuland tha gjatë një vizite në Prishtinë dy ditë më parë se Shtetet e Bashkuara ishin të zhgënjyera me mos votimin e ndryshimeve kushtetuese që lidhen me gjykatën. Ministri i jashtëm, Hashim Thaci tha se Kosova nuk guxon të dështojë. “Ne jemi duke punuar që një votim i tillë pozitiv të ndodhë sa më shpejt që është e mundur. Sa më tepër që shtyhet, gjërat mund të ndërlikohen. Por jemi në koordinim si spektër politik, në të njëjtën kohë edhe me partnerët tanë ndërkombëtarë që votimi i ardhshëm të bëhet në momentin kur të jemi të sigurt që janë votat e mjaftueshme, sepse nuk guxojmë të gabojmë dhe të dështojmë”, tha zoti Thaçi Greqia pret hapjen e zyrës së Kosovës në Athinë Ai i bëri këto komente të martën pas takimit me ministrin e Punëve të Jashtme të Greqisë Nikolaos Kotzias, me të cilin ka diskutuar rrugët e bashkëpunimit ndërmjet të dyja vendeve. Greqia është një nga pesë vendet e Bashkimit Evropian që nuk e kanë njohur ende pavarësinë e Kosovës, por ministri i jashtëm tha se “Greqia ka mbështetur dhe do të vazhdojë ta mbështes anëtarësimin e Kosovës në organizata rajonale e ndërkombëtare”. Ai tha se hapja e zyrës së Kosovës në Athinë mund të përmbyllet së shpejti në mënyrë që Kosova dhe Greqia ta rrisin edhe bashkëpunimin ekonomik. Edhe gjatë vizitave në të kaluarën, ministrat e jashtëm të Greqisë, si Dora Bakoyanis e cila qindori në Kosovë në shkurt të vitit 2009, Stavros Lambrinidis në shtator të vitit 2011 apo Evangelos Venizelos që vizitoi Kosovën në shkurt të vitit 2014 janë zotuar se do të mbështesin integrimet evropiane të Kosovës, pavarësisht qëndrimit aktual ndaj pavarësisë së saj. Back to top


source: wikipedia

text: Algjeria (Arabisht: الجزائر, al-Jazā'ir; Frënjisht: Algérie), zyrtarisht e njohur si Republika Popullore Demokratike e Algjerisë (الجمهورية الجزائرية الديمقراطية الشعبية, Al-Jumhūriyyah Al-Jazāʾiriyyah Ad-Dīmuqrāṭiyyah Ash-Shaʿbiyyah; Frëngjisht: République algérienne démocratique et populaire ;Tamazigt ; Tamurt Lezzayer), është një shtet në rajonin afrikan të Magrebit. Kryeqyteti (dhe qyteti më i populluar) i saj është Algjeri. Algjeria kufizohet në verilindje me Tunizinë, në lindje me Libinë, në juglindje me Nigerin në jugperëndim me Malin, në perëndim me Mauritaninë, Saharën Perëndimore dhe Marokun dhe në veri laget nga Deti Mesdhe. Territori i Algjerisë së sotme ka qënë vatër i një sërë kulturash antike, duke përfshirë kulturat Ateriane dhe Kapsiane. Territori i Algjerisë është sunduar nga një numër i madh perandorish dhe dinastish, duke përfshirë këtu antikët Numidë, Kartagjenas, Romakë, Vandalë, Bizantinë, Umayadë dhe Fatimidë arabë, Almohadë berberë dhe më vonë turqit otomanë. Algjeria është një republikë gjysmë-presidenciale e përbërë nga 48 provinca dhe 1541 komuna. Me një popullsi prej më shumë se 37 milionësh, Algjeria është vendi i 34-t më i populluar në botë. Ekonomia algjeriane është e bazuar mbi naftën, por për momentin vuan nga një krizë ekonomike e njohur si sëmundja holandeze (Anglisht: Dutch disease). [13] Kompania më e madhe në Afrikë është Sonatrak, kompania kombëtare e naftës. Algjeria ka ushtrinë e dytë më të madhe në Afrikë, pas Egjiptit, dhe ka Rusinë dhe Kinën si aleatë strategjikë dhe furnizues armësh. Me një sipërfaqe të përgjithshme prej 2,381,741 kilometrash katrorë (919,595 milje katrore), Algjeria është vendi i 10-të më i madh në botë dhe tashmë vendi më i madh në Afrikë, pas ndarjes së Sudanit Jugor nga Sudani, shteti i mëparshëm më i madh në Afrikë. Algjeria ndan kufi në verilindje me Tunizinë, në lindje me Libinë, në perëndim me Marokun, në jugperëndim me Saharanë Perëndimore, Mauritaninë dhe Malin, në juglindje me Nigerin dhe në veri laget nga Deti Mesdhe. Algjeria është anëtare e Bashkimit Afrikan, Ligës Afrikane, OPEK-ut dhe Kombeve të Bashkuara si dhe vend themelues i Bashkimit Afrikan të Magrebit. Historia Artikulli kryesor: Historia e Algjeris Algjeria në kohërat e vjetra (10 000 p.e.s) ka qenë e banuar nga fiset berbere të cilët më vonë bien nën ndikimin e Kartagjenës. Gjatë luftës së Kartagjenës me romakët, këto fise pavarësohen nga Kartagjena dhe pas një kohe shumë të shkurtë bien nën sundimin e Republikës Romake në vitin 200. Pas rënies së pjesës perëndimore të Perandorisë Romake, berberët u bënë të pavarur në shumë rajone ndërsa Vandalët morën kontrollin e zonave të tjera derisa u dëbuan nga gjenerali bizantin Belisarius nën drejtimin e Perandorit Justiniani I. Që nga kjo kohë në këtë pjesë sundojnë bizantinët deri me ardhjen e arabëve në shekullin VIII. Berberët në fillim rezistuan ardhjen e arabëve nën udhëheqjen e Kusajla dhe Kahinait (ang. Kusayla, Kahina) mirëpo pastaj ata u kthyen në fenë islame në masë të gjëra. Pas rënies së dinastisë arabe të Umayyadëve u krijuan shume dinasti berbere. Në shekullin e XVI, spanjollët marrin disa qytete bregdetare të kalifatit. Mirëpo, kosarët të ndihmuar nga forcat e perandorisë Osmane në një luftë të vështirë ja arrijnë të dëbojnë spanjollët nga qytetet e tyre. Ndikimi i Pashallarëve Osmanë pas një kohe filloi të bjerë, kështu që Kosarët dhe Jeniçerët filluan të marrin kontrollin e Algjerisë. Më 1830 trupat ushtarake franceze okupojnë Algjerin, Oran-in dhe Bone-në dhe filluan me sukses të sulmojnë pjesën tjetër të vendit. Më këtë fillon edhe kthimi i kalifatit në një provincë franceze. Deri më 1906 edhe pjesa e Saharës që i takonte Algjerisë ishte nën kontrollin franceze. Me masakrën franceze më 1945 (10 000 viktima të masakruar) fillon edhe lëvizja për pavarësi. Në nëntor të 1954-ës lëvizja për pavarësi shëndrohet në luftë për pavarësi (Lufta e Algjerisë) e cila arrihet më 1962 me marrëveshjen në Evian e cila e përfundon luftën tetë vjeçare të përgjakshme nga dy anët. Pas pavarësimit fillojnë konfliktet politike në mes të partive të cilat marrin fund me marrjen nën kontroll të administratës dhe ekonomisë shtetërore nga partia e unitetit FLN. Viti 1988 për Algjerin ishte një vit në të cilin pakënaqësia ndaj papunësisë fillojë të shprehej në demonstrata. Demokratizimi i vendit ka filluar më 1989 me reformën kushtetuese e cila garanton të drejtat e njeriut. Më 1991 vije deri të zgjedhjet e lira të cilat sjellin grushshtetin ushtarak për shkak të frigës së fitores së partisë islame FIS (Front islamique du salut) . Kjo shkaktoj edhe luftën qytetare në mes të armatës shtetërore dhe armatës popullore islame. Që nga fillimi i kësaj lufte deri më tani kanë humbur jetën rreth 120 000 viktima. Pas mbarimit të luftës, qeveria propagandon një politikë për pajtim e cila tani udhëhiqet nga partia Fronti për Çlirimin Kombëtar FLN (vitin 2002). Në zgjedhjet që u zhvilluan më 8 prill 2004 Abdelaziz Bouteflika i cili në vitin 1999 ishte zgjedhur nga ushtria, deklaroi se me 83 % të votave është president i Algjerisë dhe më këtë fitoi edhe një mandat. Më 1 Maj 2005 bëhet zëvendësimi i ministrave me paraardhësit e tyre. Ndër këta ministra më të njohurit janë Abdelhamid Temar (investimet) dhe Mourad Medelci (financat). Që të dy janë të njohur për ekonomistë. Politika Artikulli kryesor : Sistemi shtetëror Algjeria ka një sistem të përbërë nga dy dhoma, nga Kuvendi Popullor dhe Këshilli Nacional (Dhoma e lartë) Artikulli kryesor Kryetarët e Algjerisë Kryetarët e Algjerisë (nga 1963-ta) Njësit administrative Artikulli kryesor Njësitë territoriale Algjeria është e ndarë në 48-të njësi administrative të quajtura Vilajete Gjeografia Artikulli kryesor Gjeografia e Algjerisë Algjeria pas Sudanit është vendi i dytë për nga madhësia në Afrikë dhe ka një vijë kufitare prej 1 100 km, nga deti Mesdhe deri në Saharë. Algjeria veriore përfshinë pjesën pas bregdetit deri në Saharë ndërsa Algjeria jugore (80% e vendit) pjesën e shkretëtirës. Veriu ka klimë mesdhetare ndërsa jugu klimën e Saharës. Ekonomia Artikulli kryesor Ekonomia e Algjerisë Bujqësia është dega më e rëndësishme e ekonomisë së vendit e cila gradualisht është duke u tejkaluar nga prodhimtaria industriale. Industria Agrare (Bujqësia e modernizua) është e mundshme vetëm në pjesën bregdetare dhe në regjionet e rrafsheve. Kultivohen zakonisht drithërat, panxharsheqeri, patatet si dhe në objekte të kulturave bujqësore kultivohen perime që përdoren për eksport në vendet më të zhvilluara. Nevojat vendase të ushqimit mbulohen me produkte ushqimore vetjake diku rreth 40 %. Algjeria është anëtare e OPEC-ut, nafta (vendin e tretë ndër shtete afrikane) dhe gazi në Saharë ka qenë edhe motori i zhvillimit ekonomikë. Pasuri tjera natyrore ende nuk janë të eksploratuara sa duhet. Si do që të jetë eksportin e Algjerisë e dominon përpunimet (prodhime gjysmë finale) e naftës dhe të gazit me një përqindje të lartë (90 %). Të ardhurat nga nafta janë investuar në objekte të ndryshme lukserioze por jo edhe në një shkallë aq të lartë sa në vendet tjera të ngjashme. Pas rëmjes së eksportit ka pasur disa kriza të shkaktuara edhe nga pagesa e borxheve të shtetit ndaj vendeve tjera. Rrjeti i komunikacionit është i koncentruar në veri të Algjerisë. Rrugët përfundojnë zakonisht në brendi të shkretirës si pista aeroplanësh. Në krahasim me vendet fqinje, turizmi në Algjerisë është ende në një fazë fillestare. Të dhëna ekonomike (parallogaritja për 2003): BPV: 160 Miliard Euro Të ardhurat mesatare vjetore për banor: 5000 Euro Papunësia : 26,2 % Inflacioni : 3,5 % Të ardhurat shtetërore : 21 Miliard Euro Të dalurat shtetërore : 20 Miliard Euro Borxhi shtetërorë : 19 Miliard Euro Ndihma për zhvillim : 150 Milion Euro Demografia Artikulli kryesor Demografia e Algjerisë 90 % e popullsisë është e vendosur në veri, në bregdet. Në jug jetojnë diku 1.5 milion banorë, shumica e tyre në Oaza të shkretëtirës. Popullata e përzier berbe dhe arabe janë kryesisht të fesë Islame (99%). Fetë tjera janë mbahen nga grupe shumë të vogla. Gjuhë zyrtare është arabishtja e folur në dialektin vendas (Darja) nga rreth 80 % e popullsisë. 20 % e popullsisë flasin gjuhën berbe. Gjuha frënge mësohet në shkolla por flitet shumë rrallë dhe merret si gjuhë e huaj. Kultura Artikulli kryesor : Kultura Literatura Algjeriane hynë në literaturën arabe. Në fakt aty këtu ka edhe prezantime të kulturës së lashtë berbe. Shkrimtarët të cilët me shkrimet e tyre mundohen të kultivojnë më tej kulturën berbe me qëllim rezistimi të arabizmit të mëtutjeshëm, gjatë viteve 90-ta për këtë shkak kanë rënë viktima. Presidenti i tanishëm ju ka lejuar tani atyre edhe hapjen e shkollave dhe një seri të drejtash të kultivimit të kulturës së tyre. Situata në këtë drejtim është edhe më tutje e tensionuar. Në njërën anë adhuruesit e kulturës berbe përdoren si kundërshtarë ndaj kulturës arabe nga të krishterët e në tjetrën anë ata nuk tolerohen nga kultura arabe. Sporti Deri më tani ja kanë arritur vetëm katër sportist algjerian të marrin medalje të artë në Olimpiadë: 1. Hassiba Boulmerka - (1992 - Atletikë e lehtë, 1500 m, Femrat) 2. Noureddine Morceli - (1996 - Atletikë e lehtë, 1500 m, Meshkujt) 3. Hocine Soltani - (1996 - Boks, pesha e mesme 71–75 kg, Meshkujt) 4. Nouria Merah-Benida - (2000 - Atletikë e lehtë, 1500 m, Femrat) Të tjera Telekomunikacioni Transporti Ushtria Turizmi Qeveria Kryetari - El Mouradia (frangjishte dhe arabishte) Parlamenti - National People's Assembly Ministria Lidhje të jashtme Wikivoyage about Algeria CIA - The World Factbook -- Algeria Library of Congress Portals to the World - Algeria World History Blog - History of Algeria Travel guide to Algeria Algeria Watch (Faqe organizatave humanitare - frangjishte)


‘Shfaqje me skenar’/ Kush është deputeti i PD që kishte vezë...


source: CulturaX

text: Policia shkatërron me forcë një kamp emigrantësh në Paris - Abc News schedule14:06 - 24 Nëntor, 2020 schedule 14:06 - 24 Nëntor, 2020 Një kamp emigrantësh në Paris është shkatërruar me forcë nga policia franceze. Mediat e huaja bëjnë me dije se gjatë këtij aksioni policia është përballur me akuza për përdorim "skandaloz" të forcës së tepruar. Emigrantët e pastrehë thonë se janë të detyruar të jetojnë në rrugë. Kampi i ri u shfaq një javë pasi policia kishte shkatërruar një kamp më të madh, të paligjshëm të emigrantëve, pranë stadiumit kombëtar francez në Parisin verior. Presidenti i Francës, Emmanuel Macron, ka miratuar një politikë të ashpër ndaj emigrantëve të parregullt, shumë prej të cilëve, përmes Francës e shohin destinacionin e tyre përfundimtar Mbretërinë e Bashkuar. Vendet evropiane që nga viti 2015 janë përballur me rritje të numrit të emigrantëve kryesisht për shkak të luftës në Siri dhe konflikte të tjera. Shumë azilkërkues ende jetojnë në kushte të pasigurta në Evropë, të pastrehë dhe të papunë./abcnews.al


text: VETËM 34% E SHQIPTARËVE PËRDORIN RRIPIN E SIGURIMIT, SHOFERËT PO NDËRGJEGJËSOHEN, PASAGJERËT MË PAK | STAR PLUS TV - SHKODER VETËM 34% E SHQIPTARËVE PËRDORIN RRIPIN E SIGURIMIT, SHOFERËT PO NDËRGJEGJËSOHEN, PASAGJERËT MË PAK Vetëm 34 për qind e shqiptarëve përdorin rripin e sigurimit në makinë apo helmetë në rastet kur janë në motor. Është kjo shifra shqetësuese që nënvizon mes të tjerash raporti i Komisionit Ekonomik për Europën në Kombet e Bashkuara, i publikuar në fund të korrikut. Ky raport bën një rishikim të sigurisë rrugore për Shqipërinë. Në 87 faqe ky rishikim analizon situatën me rrugët, aksidentet, mbajtjen e statistikave, bashkëpunimin institucional duke propozuar në disa raste edhe zgjidhje alternative. Raporti shpreh me shqetësim se Shqipëria mbetet larg objektivit të 2020 kur parashikon që përdorimi i rripit të sigurimit në mjete apo helmetave në kokë nga ana atyre që përdorin një motor, si mjet transporti, të jetë 80 për qind. Rritja vit pas viti, sipas raportit ka qenë graduale por me ritme shumë të ngadalta dhe nëse ruhet e njëjta tendencë edhe në vijim, gjasat janë që objektivi të mos arrihet edhe për një kohë të gjatë. "Të dhënat e mundësuara nga baza për aksidentet nuk qartëson ndryshimin mes përdorimit të rripit të sigurimit dhe helmetave. Ato regjistrohen në një kategori në kohën kur ndodh një aksident rrugor. Po kështu ato raportohen sërish bashkë kur bëhet raporti vjetor i sigurisë rrugore. Për vitin 2016 raporti nënvizon se përdorimi i vendeve të posaçme për fëmijët nuk monitorohet por besohet se është në nivele të ulëta. Të dhënat tregojnë për një përmirësim të përdorimit të rripit të sigurimit dhe helmetave mes atyre që përfshihen në aksident. Përgjithësisht ka një ndërgjegjësim më të madh të përdorimit të rripit të sigurimit tek drejtuesit e mjetit (pasagjeret më pak)", thuhet në raport, siç shkruan "monitor". Raporti nënvizon se kostot për blerjen e një helmete apo të ulëseve të posaçme për fëmijët kanë një kosto relativisht të lartë dhe familjet që jetojnë në zona rurale mund të mos i përballojnë dot sidomos kur kanë më shumë se një fëmijë ndaj duhet të shihet mundësia për një subvencionim në këto raste. Artikulli paraprakSHQIPËRIA, VENDI I PARË NË RAJON PËR BORXHIN MË TË MADH PUBLIK Artikulli tjetërFOTO+VIDEO/ EKZEKUTOHET 23-VJEÇARI SHQIPTAR NË BARI, AUTORËT ME NJË "SCOOTER" E QËLLUAN PAS SHPINE


Milot – Fier, nis gara për 1.2 miliardë euro | ALB365/ FIER/ LAJME/ NEWS Ja hotelet më të çuditshëm në botë Shumë prej nesh kanë qëndruar në një hotel të paktën një herë në jetën e tyre dhe e dinë se [...] Ja rreziku i të fjeturit me telefon ndezur Smartfonët ose telefonat inteligjentë janë kthyer në aparate të domosdoshme për ne. Shkojmë me ta kudo, madje edhe në tualet [...] HomeAKTUALITETEKONOMIMilot – Fier, nis gara për 1.2 miliardë euro Rama hapi garën për autostradën Milot-Fier, duke thënë se koncesioni i rrugës kap vlerën e 1.18 miliardë euro dhe se ky është një hap para i qeverisë i cili nuk do të bëhej i mundur pa PPP. “Një aks rrugor për ëndrrat, shpresat e premtimet, e të gjitha viteve, ndonëse u shfaqën në vitet e pluralizmit. E kemi shpallur ambicien për Korridorin blu. Korridori blu është vendosur në tryezën e procesit të Berlini, është kthyer në prioritet për procesin e Berlinit. Më pas është bërë i mundur për mbështetjen teknike siç e tha ministrja, për fillimin e punës për këtë korridor duke parë vit pas viti ngadalësinë e madhe dhe hendekun e madh mes çka në procesin e Berlinit është vendosur në tryezën politike, dhe çka mekanizmat e pashmangshëm europiane kanë sjellë. Kryeministri theksoi se aksi Milot-Fier do të jetë me pagesë por do të ketë dhe rrugë pa pagesë me kushte të tjera dhe mundësi të tjera. Edhe Greqia u mbyll rrugën shqiptarëve Një qytetar është shprehur mjaft i zhgënjyer...


source: fineweb

text: Marrėveshja mundėson shtrirjen dhe funksionalizimin e BERZH-it nė tėrė territorin e Kosovės. Duke folur pas kėtij nėnshkrimi, kryeministri Hashim Thaēi ka shprehur bindjen se Kosova do tė jetė pėrfituese nė projekte tė ndryshme. Pėr kėtė, ėshtė hartuar njė strategji trevjeēare. “Tri orientimet strategjike tė identifikuara nė kėtė strategji pėrfshijnė pėrkrahjen e privatizimit dhe zhvillimin e sektorit privat, pėrkrahjen e komercializimit, konkurrencės dhe pėrfshirjes sė sektorit privat nė infrastrukturė si dhe promovimin dhe pėrkrahjen e zhvillimit tė qėndrueshėm nė sektorin e energjisė dhe mineraleve”, tha kryeministrit Thaēi. Sipas tij, me anėtarėsimin nė kėtė institucion, derisa pėrkrahja e sektorit privat do tė vazhdojė, pėrfitues i programeve tė BERZH-it do tė jetė edhe sektori publik. Qė nga viti 1999, BERZH-i pėrmes programeve tė ndryshme ka dhėnė kontribut tė madh nė fuqizimin e sektorit privat nė Kosovė. Qė nga atėherė deri mė 2012, BERZH-i ka zgjeruar portfolion e investimeve nė 66 milionė Euro duke zbatuar kėshtu rreth 29 projekte tė ndryshme nė sektorin privat. Kjo ėshtė vizita e parė nė Kosovė e Chakrabatit, pas 17 dhjetorit 2012, kur Republika e Kosovės ėshtė bėrė anėtare e Bankės Evropiane pėr Rindėrtim dhe Zhvillim (BERZH). Presidenti i BERZH-it Suma Chakrabati, tha se gjithė Bordi dhe Menaxhmenti nė BERZH janė tė pėrkushtuar pėr tė ndihmuar Kosovėn pėr tė kaluar tranzicionin drejt njė ekonomie me treg tė hapur. “Ne duam tė pėrmirėsojmė jetėn e njerėzve nė Kosovė. Kryeministėr, ju folėt shumė hapur pėr projektet qė ne tashmė i kemi arritur kėtu, nė 13 apo 14 vitet e fundit. Ėshtė e vėrtetė se ne kishim projekte dhe mbi 60 milionė euro tė investuara tashmė nė kėtė vend. Ky ishte vetėm fillimi”, tha ai. Chakrabati ka theksuar pėrkushtimin e ekipit tė BERZH-it qė do tė punojė nė Kosovė qė t’iu ofroj shanse tė gjithė njerėzve pėr tė pranuar mbėshtetjen nga ky institucion.


text: Luli mobileri, eshte nje firme private, me staf te kualifikuar per prodhimin individual te kolltuqeve dhe divaneve me porosi, sipas permasave qe pershtaten ne ambjentin tuaj. Ajo qe na vecon nga te tjeret eshte cilesia e larte e materialeve qe perdorim, cilesia ne realizimin e produktit, korrektesia ne afate. Ne jemi prodhues jo tregtare dhe kemi modelet tona te kolltuqeve, kendeve, krevateve etj. Nese klienti kerkon nje produkt qe nuk eshte nga modelet tona mjafton qe te na e sjelli modelin nga ndonje katalog apo internet dhe ne realizojme ate. Ne vijme personalisht ne ambjentitn tuaj, pa asnje pagese shtese, bejme matjet e sakta, ju zgjidhni modelin dhe ngjyren e materialit qe deshironi te perdorni. Ne baze te modelit, permasave dhe llojit te copes ne percaktojme nje cmim per produktin qe keni zgjedhur. S'ka me kolltuqe qe nuk i pershtaten "cepave" , "harqeve" apo parametrave te dhomave tuaja, cdo gje behet vetem sipas permasave te ambjentit tuaj. Ju mund te na kontaktoni ne cdo kohe ne : +355 69 40 0 1 303 Ju mirepresim edhe ne ekspoziten tone per te pare nga afer cilesine e punes .


Reality Show më i famshëm në botë Big Brother Albania është gati për të startuar edicionin e 9-të të tij në Shqipëri. Pas suksesit të jashtëzakonshëm në 8 edicionet e mëparshme, Top Channel është në përgatitjet e fundit për një tjetër shfaqje të shkëlqyer, e cila do të mbajë të mbërthyer publikun përpara ekranit për plot 100 ditë. Me protagonistë të rinj, histori të reja, padyshim një shtëpi krejt e re, madje edhe me një format shumë original, Big Brother Albania 9 është gati për të nisur rrugëtim më spektakolar të një Reality Show.


Jua kanë lënë ato ti mbajnë në duart e pista atyre që në vend të fëmijëve shqiptar u duhen ata 6-7 oligarkët tahmaqarë.


text: Chapter 26 1 Atė ditė do tė kėndohet kjo kėngė nė vendin e Judės: "Ne kemi njė qytet tė fortė; Perėndia ka vėnė shpėtimin pėr mure dhe pėr bastione. 2 Hapni portat dhe le tė hyjė kombi i drejtė, qė ruan besnikėrinė". 3 Mėndjes qė pushon te ti, ti i ruan njė paqe tė pėrsosur, sepse kjo ka besim te ti. 4 Kini besim te Zoti pėrjetė, sepse Zoti, po, Zoti ėshtė shkėmbi i pėrjetshėm. 5 Ai ka pėrulur ata qė rrinin lart, ka ulur qytetin e lartė, e ka ulur deri nė tokė, e ka hedhur nė pluhur; 6 kėmbėt e shkelin, pikėrisht kėmbėt e tė varfėrit dhe hapat e mjeranėve. 7 Rruga e tė drejtit ėshtė e drejtė; o Perėndi i drejtė, ti sheshon shtegun e tė drejtit. 8 Po, nė rrugėn e gjykimeve tė tua, o Zot, ne tė kemi pritur. Dėshira e shpirtit tonė i drejtohet emrit tėnd dhe kujtimit tėnd. 9 Me shpirtin tim tė dėshiroj natėn, po, me frymėn qė ėshtė brenda meje tė kėrkoj nė mėngjes herėt; sepse kur shfaqen gjykimet e tua mbi tokė, banorėt e botės mėsojnė drejtėsinė. 10 Nė rast se falet i pabesi, ai nuk do ta mėsojė drejtėsinė; ai do tė veprojė nė mėnyrė tė ēoroditur nė vendin e ndershmėrisė dhe nuk do tė mund tė shikojė madhėshtinė e Zotit. 11 O Zot, dora jote ėshtė ngritur, por ata nuk e shohin. Por ata do ta shohin zellin tėnd pėr popullin tėnd dhe do tė mbeten tė hutuar; po, zjarri i armiqve tė tu do t`i pėrpijė. 12 O Zot, ti do tė vendosėsh paqen pėr ne, sepse ti kryen pėr ne ēdo vepėr tonėn. 13 O Zot, Perėndia ynė, zotėr tė tjerė, veē teje, na kanė sunduar; por vetėm pėr ty tė mbajmė mend emrin. 14 Tė vdekurit nuk do tė rijetojnė mė, ata qė shkuan nuk do tė vijnė mė; prandaj ti i ke ndėshkuar, ke shkatėrruar dhe ke zhdukur ēdo kujtim tė tyre. 15 Ti e ke rritur kombin, o Zot, e ke rritur kombin, je pėrlėvduar; i ke zgjeruar tėrė kufijtė e vendit. 16 O Zot, nė ēastet e fatkeqėsisė tė kanė kujtuar, kanė bėrė njė lutje kur ndėshkimi yt po i godiste. 17 Ashtu si njė grua me barrė qė ėshtė gati pėr tė lindur dhe pėrpėlitet dhe ulėrin nga tė prerat qė ka, kėshtu kemi qenė ne para teje, o Zot. 18 Jemi ngjizur, kemi ndjerė dhembjet, ashtu sikur tė kishim pėr tė lindur, por ishte vetėm erė; nuk i kemi dhėnė asnjė shpėtim vendit dhe banorėt e botės nuk kanė rėnė. 19 Tė vdekurit e tu do tė rijetojnė, bashkė me kufomėn time, do tė ringjallen. Zgjohuni dhe gėzohuni, o ju qė banoni nė pluhur! Sepse vesa jote ėshtė si vesa e njė drite qė shkėlqen dhe toka do tė nxjerrė nė dritė tė vdekurit. 20 Shko, o populli im, hyr nė dhomat e tua, mbylli portat e tua prapa teje; fshihu pėr njė ēast, deri sa tė kalojė zemėrimi. 21 Sepse ja, Zoti del nga banesa e tij pėr tė ndėshkuar paudhėsinė e banorėve tė tokės; toka do tė nxjerrė nė shesh gjakun e derdhur dhe nuk do tė t`i fshehė mė tė vrarėt e saj.


text: Shkolla e Mesme “Sezai Surroi”, në Bujanoc, kohëve të fundit, është bërë një poligon eksperimental i dukurive negative. Këto dukuri të shëmtuara e arritën kulmin, kur në afërsi të shkollës, gjatë orëve të pasdites plasi një sherr banal mes nxënësve, i cili rezultoi edhe me përdorimin e armëve të ftohta. Burimet e Jehona Press, bëjnë të ditur se njëri nga të plagosurit rëndë S.I. nxënës i vitit të III-të, është dërguar me urgjencë në spitalin e Nishit, për kontrollime më të specializuara. Gjithashtu, të njëjtat burime konfirmojnë se në këtë konflikt është përfshirë edhe një nxënës, i përjashtuar nga shkolla dhe të tjerë. Për të ndriçuar rastin, në vendin e ngjarjes kanë dalë edhe pjesëtarët e Policisë së Bujanocit, duke i bllokuar hyrje-daljet rreth objektit të Shkollës së Mesme “Sezai Surroi” në Bujanoc. Dukuritë negative, të cilat po e shoqërojnë, kohëve të fundit, këtë vatër të mesme arsimore, u gjenden edhe në thumb të kritikës nga TV “Spektri”, i cili në kronikën e lajmeve qendrore, nuk la pa përmendur edhe dukurinë e shpërndarjes së drogës në shkollë dhe kafiteritë përreth saj. Një konflikt jo i përmasave të Dudës në Kosovë, ndodhi edhe në Shkollën e Mesme “Sezai Surroi” në Bujanoc, ku një vajzë e rrahu fort një bashkëmoshatare të saj pa “bigarihak”. Jo fort moti, po në këtë shkollë u bë hit një këngë e trendit më të popullarizuar në internet “Harlem Shake”, e cila ka prekur nxënësit e një klase, duke i thyer rregullat e sjelljes së tyre. “Në një video të shpërndarë nga nxënësit e klasës IV-2 në rrjetin social facebook, shihen disa nxënës të kësaj klase duke kërcyer mbi banka, apo ngritur ato në ajër”, raportonte Titulli. Po kur t’ia shtojmë këtyre dukurive negative edhe politizimin e skajshëm të Shkollës së Mesme, “Sezai Surroi”, në qytetin e Bujanocit, del se në këtë vatër arsimore duhet të bëhen reformat ë thella, duke filluar nga drejtoria e deri te personeli arsimor, i cili në këtë shkollë vjen me rrugë jo ligjore, pa konkurs e kriteriume. Po u hapën dosjet e atyre, që kanë zënë vende punë në këtë institucion shkollor, del se ata kanë ardhur me lidhje partiake, familjare e farefisnore: babë e biri, dajë e nip, burrë e grua e kështu me radhë, si në “Big Brother”. Derisa nuk ndërpriten këto procese negative, në Shkollën e Mesme “Sezai Surroi”, në Bujanoc, zor se do të ketë përparim arsimor e në këtë rrugë, për fat të keq, nuk do të pushoj zvogëlimi i numrit të nxënësve dhe paraleleve, njofton Jehona PRESS.


M. e Bujqësisë dhe Pylltarisë


text: Aksidenti vdes 21 vjeçari nga Ulqini 11.09.2012 Një 21 vjeçar nga Ulqini i Malit të Zi ka humbur jetën në orët e para të mëngjesit të ditës së sotme si shkak i një aksidenti automobilistik. Ngjarja e rëndë ka ndodhur rreth mesnatës në aksin rrugor Lezhë-Shkodër në vendin e quajtur Plezhë. Policia e e qarkullimit në vend ngjarje ka ardhur në konstatim se shkak i aksidentit ka qenë shpejtësia e madhe e mjetit tip Wolksfagen Golf 5 me targa UL –AJ-126 që drejtohej nga 21 vjeçari Altin Kurti. Ai është transportuar menjëherë në spitalin e Shkodrës , pavarësisht përpjekjeve të mjekëve për ti shpëtuar jetën 21 vjeçarit dëmtimet e marra nga aksidenti kanë qenë te rënda cka edhe kanë cuar në vdekjen e tij. 21 vjeçari ka qenë i vetëm në automjet dhe një nga pistat kryesore të cilat mund të kenë cuar në këtë aksident të ketë qenë edhe gjumi si shkak i lodhjes. Ky është aksidenti i parë me pasojë vdekjen gjatë muajit shtator në territorin e qarkut Shkodër./TV1-Channel/ Foto:Arhiv


text: Kuvend, debat i ashpėr pėr kodin zgjedhor Ka vazhduar edhe sot debati nė Kuvend pėr ndryshimin dhe plotėsimin e kodit zgjedhor. Deputeti i PDSH-sė Ziadin Sela tha se ky propozim/ligj ka ardhur nė Kuvend nė mėnyrė tinzare vetėm sa pėr ti treguar komisionerit pėr zgjerim Fyle, gjoja se kjo Qeveri punon dhe ėshtė e interesuar pėr zgjedhje tė lira dhe demokratike. Sela pėrsėriti edhe njė herė qėndrimin se nė Maqedoni janė rreth 300 mijė votues fiktivė. Nuk mund tė ketė zgjedhje pa regjistrim tė mirėfilltė tė popullsisė, sepse pa revidim tė listės sė zgjedhjeve Qeveria ka nė dorė rreth 300 mijė votues tė cilėt i pėrdor pėr nevojat e veta, qoftė pėr tė krijuar shumicėn parlamentare tė sajėn, qoftė pėr ti dhuruar fitoren tė preferuarve tė cilėt dėshiron ti ketė nė qeveri qė nė rastin konkret ėshtė BDI, tha Ziadin Sela, deputet i PDSH-sė. Ndaj diskutimit tė Selės reagoi bashkėqytetari i tij, deputeti i BDI-sė ngas Struga Arben Llabunishti. Ai tha se pėr dallim nga PDSH-ja qė ka pasur partner strategjik, BDI-ja pėr partner ka popullin. Kėto janė vetėm spekulime dhe tė pavėrteta. Elektorati shqiptar ėshtė i vetėdijshėm dhe arrin ti kuptoj lojėrat qė duan tė bėjnė nga kjo foltore. Nėse do kthehemi nė tė kaluarėn do tė shohim qė tė preferuar dhe partner strategjik BDI nuk ka pasur, por ka qenė populli, ndėrsa PDSH-ja nė mėnyrė shumė tė hapur e ka thėnė se partner i tyre strategjik ka qenė VMRO-ja, jo vetėm kaq por ata shkuan deri aty sa it falin vota pėr tė bėrė njė deputet mė shumė, shqiponja jonė krenare u lidh bashkė me luanin pėr tė treguar strategjinė qė kishit ju, u shpreh Arben Llabunishti, deputet i BDI-sė. Mirė do tė ishte ti pėrgjigjeni popullit sa anėtarė ka rritur numri i anėtarėve tė BDI-sė nė Kavadarcė e Shtip. Populli gjithashtu ju dha votė tė qeverisni e nuk ju dha votė tė bėheni opozitė nė parlament. A e di ku e kam fjalėn, ato metoda tė bllokimit tė ligjit pėr branitella janė metoda tė opozitės ju duhet tė keni metoda tjera, ndėrsa ti personalisht i nderuar Llabunishta je shndėrruar si katapultja e Talat Xhaferit, tha Ziadin Sela, deputet i PDSH-sė. Vėrejtjet e deputetit tė PDSH-sė Zijadin Sela ishin edhe pėr mėnyrėn se si janė zgjedhur deputetėt e diasporės. Sela dhe deputeti i RDK-sė Izet Zeqiri akuzuan BDI-nė pėr dėshtim, pėr faktin qė nuk ka asnjė deputet shqiptar nga diaspora. Kur jemi te deputetėt e diasporės, me tė vėrtetė ėshtė pėr tė ardhur keq se si BDI i fali VMRO-sė deputetėt e diasporės. Ne sot kemi tre deputet; 1 nga Kanadaja, njė nga Evropa dhe njė nga Australia, ku pjesa dėrmuese qė veprojnė jashtė; janė mė sė shumti shqiptar. Kush e ka pėrgjegjėsinė qė nuk u organizua diaspora shqiptare qė ne tė kemi pėrfaqėsues tė tyre nė Maqedoni, nuk do mend zv/kryeministri ka qenė shqiptar, deklaroi Izet Zeqiri, deputet i RDK-sė. Do ju tregoj ku ėshtė problemi z. Sela. Pėr fat tė keq shqiptarėt e Maqedonisė nė Amerikė, Evropė, Australi, nuk janė tė interesuar tė regjistrohen tė votojnė, qė ėshtė edhe mė keq, nė Amerikėn Veriore nuk ekziston asnjė organizatė e regjistruar e shqiptarėve tė Maqedonisė, theksoi Pavlle Sazdov, deputet i VMRO DPMNE sė nga diaspora. Ka plot shoqata shqiptare nė Amerikė, tė regjistruara, ėshtė lobi shqiptaro amerikan dhe shumė lobe tė tjera, mirėpo ju sigurisht nuk mund tė keni qasje nė ato lobe sepse ato janė tė njėjtėt qė kanė qenė edhe nė 2001, nuk kanė ndryshuar si kėta kėtu qė janė, janė tė njėjtit, prandaj ju nuk keni qasje dhe nuk guxoni tė afroheni tek ato njerėz. Nuk e di ti ku merr guximin e bėn replikė, ti je bėrė deputet me 300 vota or zotėri, u shpreh Ziadin Sela, deputet i PDSH-sė. Ndėrkaq, edhe sot vazhdoi punimet komisioni pėr punė dhe politikė sociale, ku po diskutohet mbi nevojėn e miratimit tė ligjit tė branitellave. Koordinatori i grupit parlamentar tė BDI-sė Talat Xhaferri duke heshtur, me orė tė tėra sot paraqiti sėrish slajde me kundėrshtimet e partisė sė tij ndaj draftit.


text: Andrew Stanton lindi më 13 janar 1964 në Boston, Massachusetts, ShBA. Është një regjisor animimit, skenar, po ashtu edhe sinkronizues. Jeta Andrew Stanton është njëri ndër figurat më të shquara prapa studios së animacionit kompjuterik “Pixar Studios”, dhe kontributet e tij në filmat e animuar modern si “Toy Story” dhe “Finding Nemo” zënë vend thelbësorë. Si regjisor i “Finding Nemo” apo si producent i “Monsters Inc.”, Stantoni ka marrë pjesë pothuajse në secilën pjesë të produksionit. Një ndjeshmëri familjare e shoqërore me një aftësi të shkëlqyeshme kanë rezultuar në filma që pëlqehen sinqerisht si nga të miturit ashtu edhe nga të rriturit – një realizëm I vërtetë në fushën e quajtur “argëtim familjar” - “family entertainment”. I lindur në Rockport, MA, Stantoni kreu shkollimin për “character animation” - animim të personazheve në Institutin e Arteve të Kalifornisë para se të punonte si animatorë për “Kroyer Films” në vitet e 80ta. Me kalimin e dekadës, Stantoni punoi si autor shkrimesh për legjendën e animacionit “Mighty Mouse-Aventurat e reja” të Ralph Baksh-it. Më 1990, tanimë njihej si autor dhe animator dhe u bë animatori I dytë që iu bashkangjit John Lasseter-it në themelimin e Pixar Studios. Marrdhëniet e tij me Lasseter-in u forcuan gjatë punës si animatorë në filmat e shkurtër “Surprise” dhe “Light and Heavy” të Luxo Jr. , mirëpo ndjeshmëritë e këtyre dyve u harmonizuan shkëlqyeshëm atëherë kur Stanton shërbeu si autor dhe dizajnues i personazheve në filmin e animuar më 1995 “Toy Story” të studios “Pixar”, i cili bindshëm u bë hiti familjar i vitit. Përveq që shkroi storien e filmit “A Bug’s Life”, Stantoni poashtu iu bashkangjit Lesseter-it në karrigen e regjisorit, së bashku me kontribuimet e tij në hitet pasuese si “Monsters Inc.” dhe “Toy Story 2” që kryesisht konsistonin në punë si autor shkrimesh. Stantoni iu kthye karriges së regjisorit më 2003 me atë që ishte filmi më i famshëm i Pixar-it i të gjitha kohërave , “Finding Nemo”. Filmi u inspirua kur Stantoni vërejti se instiktet e tij të tepërta qortuese prindërore po e pengonin atë që të afrohej dhe lidhej me djalin e tij. Filmi tregon një rrëfim të një klloun peshku të vogël i cili rrëmbehet nga oqeani dhe përfundon në një akuarium të një dentisti në Sidney dhe këmbënguljes së babait të tij që ta kthej atë në shtëpi shëndosh e mirë. Sikurse në veprat e tjera të Stantonit, “Finding Nemo” ofron personazhe tërheqëse e të këndshme që nuk gjinden zakonisht në rrëfimet e tjera të animuara, dhe me përvojën e tij si prind i dhuron filmit një shpirt plot emocione. Çmime Kulmi i suksesit të Stantonit u arrit më 29 shkurt 2004, kur në mbrëmjen e ndarjes së qmimeve Oscar, “Finding Nemo” fitoi në kategorinë e “Best animated feature” – filmi më i mirë i animuar. Lidhje të jashtme Regjisorë amerikanë Dublues amerikanë Lindje 1958


text: Kapsulla është një lloj mbështjellësi i gjësendi në trajtë të kësulëzës e që vendoset në pjesën përfundimtare të një trupi, organi apo gjësendi dhe që mund të përdoret e ndarë nga trupi për qëllime të ndryshme. Në fjalorin e gjuhës së sotme shqipe Kapsulla është {bot.} Fryti i thatë i disa bimëve, që ka shumë dhomëza të mbushura me fara. {Kapsula e hashashit} - {farm.} Kësulëz prej letre të hollë, prej amidoni etj., që mbështjell një sasi bari pluhur; kokrra që bëhet kështu - Enë e vogël në trajtë gjysmërruzulli që përdoret për punë të ndryshme në laborator. - {anat.} Ind a cipë si qeskë që mbështjell organe të ndryshme ; kokrra që formohet kështu. Burim i të dhënave Pacaktuar


text: LiLo1 Njoftoj te gjith lojtaret miqt e tjer se qe nga sot nuk do jem pjes e qeverise dhe sidomos governer edhe pse emrin kisha do kontaktoj me Admin per te me heq ate fjal nga profili im gjithsesi ju ftoj te bashkpunoni me vepra e jo me fjal sepse po ja qr ksaj loje po na merzitet duke pa shum persona qe bejn si atdhetar e ne fund ta fusin mbas shpine.Ju baj thirrje disa personave ma merrmenja e kuptojn boll me referime te lojtareve per ban per interesa personale ose hater mbetje sepse nuk eshte e drejt dhe ndonje dit mund te ju kthehet kundra.Ju baj thirrje atyre personave qe po bejne sikur jan terheq apo jan kthy 2 kliker te ndihmojn jonkastriotin me te vertet edhe mos te hiqen si atdhetar. Jonkastrioti tregoje veten se ke kokrra e je burre dhe vendimet mendoju ti marresh ne koken e mendjen tende sepse ne fund do marresh meritat or edhe te sharat qe te takojn. Nje falenderim i shkon shokut tim Albassasin i cili do jet edhe mik i imi ne RL por edhe disa tjerve qe kam njoft ketu sepse po kaloj me to disa momente te kendshme dhe do ti kalojm prap sa per gjera tjera nuk me intereson me por do i dedikohem totalisht MU Allied Forces sepse kjo loj po mbushet me pseudo atdhetar. Ju faleminderit te gjithve What is this?You are reading an article written by a citizen of eRepublik, an immersive multiplayer strategy game based on real life countries. Create your own character and help your country achieve its glory while establishing yourself as a war hero, renowned publisher or finance guru.


text: Jordania, zyrtarisht Mbretëria Hashimite e Jordanisë (), është një mbretëri arabe në Azinë Perëndimore, në bregun lindor të lumit Jordan. Jordania kufizohet nga Arabia Saudite në jug dhe në lindje, nga Iraku në veri-lindje, nga Siria në veri, nga Palestina dhe Izraeli në perëndim, duke ndarë kontrollin e Detit të Vdekur, me këtë të fundit. Pas shkëputjes së Azisë Perëndimore nga Britania dhe Franca pas Luftës së Parë Botërore, Emirati i Transjordanisë u njoh zyrtarisht nga Këshilli i Lidhjes së Kombeve në vitin 1922. Në vitin 1946, Jordania u bë një shtet i pavarur dhe sovran i njohur zyrtarisht si e Mbretërisë Hashimite e Transjordanisë. Pas marrjes së Bregut Perëndimor gjatë Luftës arabo-izraelite vitit 1948, Abdullah I mori titullin Mbret i Jordanisë dhe Palestinës. Emri i shtetit u ndryshua në Mbretëria Hashimite e Jordanisë, më 1 dhjetor 1946, por kjo nuk u bë e zakonshme të përdoret deri disa vjet më vonë. Edhe pse Jordania është një monarki kushtetuese, mbreti mban pushtet të gjerë ekzekutiv dhe legjislativ. Jordania është klasifikuar si një vend i "zhvillimit të lartë njerëzor" nga Raporti i Zhvillimit Njerëzor i vitit 2014, dhe një treg në zhvillim, me ekonominë e tretë më të lirë në Azinë Perëndimore dhe Afrikën e Veriut (të 38-ën në botë). Jordania ka një ekonomi me "të ardhura mbi mesatare". Jordania gëzon "statusin e avancuar" me Bashkimin Evropian që nga dhjetori 2010, dhe është anëtare e zonës së tregtisë së lirë Euro-Mesdhetare. Ajo është gjithashtu anëtare themeluese e Lidhjes Arabe dhe e Organizatës së Bashkëpunimit Islamik (OBI). Historia Në antikitet, Jordania e dtëve të sotme, u bë vendi i disa mbretërive të lashta Semitik Kanaanit folëse, që përfshinin mbretërinë e Edomit, në mbretërinë e Moabit, mbretërinë e Amonit, mbretërinë e Izraelit dhe gjithashtu Amalekitët. Gjatë periudhave të ndryshme të historisë, rajoni dhe kombet e tij ishin subjekt i kontrollit të perandorive të fuqishme të huaja si Perandoria Akkadiane (2335-2193 Para Krishtit), Egjipti i vjetër (shek. XV deri në shek. XIII Para Krishtit), Perandoria Hitite (shek. XIV dhe shek. XIII Para Krishtit), Perandoria e Mesme Asiriane (1365-1020 Para Krishtit), Perandoria Neo-Asiriane (911-605 PK), Perandoria Neo-Babilonase (604-539 PK) dhe Perandoria Akaemenide (539-332 PK) dhe, për periudha të shkëputura kohe, nga Izraelitët. Guri i Moabit regjistroi lavdinë e Mbretit Mesha të Moabit dhe fitoren e tij mbi Izraelitët. Mbretëritë e Amonit dhe Moabit janë përmendur në hartat e lashta, dokumentet e Lindjes së Afërme, objektet e lashta greko-romake, dhe shkrimet fetare të krishtere dhe hebraike. Transjordania Klasike Për shkak të vendndodhjes së saj strategjike në mes të botës së lashtë, Transjordania u kontrollua nga perandoritë e lashta të Persisë dhe më vonë ajo e Maqedonisë, të cilat u bënë forcë dominuese në rajon, pas pushtimeve të Aleksandrit të Madh. Ajo më vonë ra nën ndikimin e Perandorisë Helenistike Seleukide nga Veriu dhe Parthët nga Lindja. Mbretëria Nabateane Aramaikisht folëse ishte një nga shtetet më të shquara në rajon gjatë periudhës së mesme klasike, që nga rënia e kontrollit Seleukid të rajonit në vitin 168 para Krishtit. Nabateanët ishin populli me prejardhje të përzierë Aramaike, Kanaanite dhe Arabe, që ranë nën ndikimin e hershëm të kulturave helene dhe Parthiane, duke krijuar një shoqërie të veçantë të civilizuar, e cila përshkonte rrugët e shkretëtirave. Ato kontrollonin rrugët rajonale dhe ndërkombëtare të tregtisë e botës së lashtë, duke dominuar në një zonë të madhe në jugperëndim të Gjysmëhënës Pjellore, e cila përfshinte të gjithë Jordaninë e sotme si dhe pjesën jugore të Sirisë në veri dhe pjesës veriore të Gadishullit Arabik në jug. Nabateanët zhvilluan alfabetin Nabatean, një pasardhës i alfabetit aramaik, i cili çoi përfundimisht në formimin e shkrimit arabik në shekullin e 4-të. Gjuha e tyre ishte fillimisht aramaikisht (një gjuhë semite perëndimore), por u përzje me arabishten semitike jugore me migrimin e fiseve arabe në Nabatea në shek.III dhe IV pas Krishtit. Kjo veproi si një gjuhë ndërmjetëse midis aramaikishtes dhe arabishtes klasike, e cila evoluoi në arabishten e sotme. Nabatea u pushtua kryesisht nga sundimtarët Hasmoneanë të Judesë dhe shumë prej tyre u detyruan të kthehen në Judaizëm në fund të shek. II. Megjithatë, Nabateanët arritën të mbajnë një lloj mbretërie gjysmë të pavarur, e cila mbulonte pjesën më të madhe Jordanisë së sotme dhe më gjerë, para se ajo të pushtohej nga herodianët dhe më në fund të aneksohej nga Perandoria Romake ende në zgjerim në 106 mbas Krishtit. Megjithatë, përveç Petrës, romakët mbajtën prosperitetin e shumicës së qyteteve të lashtë në Transjordani të cilët gëzonin një lloj autonomie qytet-shtet nën ombrellën e aleancës së Dekapolit. Qytetërimi Nabatean ka lënë shumë vende të mrekullueshme arkeologjike në Petra, e cila konsiderohet një nga 7 mrekullitë e reja të Botës, si dhe e njohur nga UNESCO si Vend i Trashëgimisë Botërore. Pas zgjerimit të Perandorisë Romake në Siri, vendi u përfshi në Mbretërinë vasale Judeane të Herodit, dhe më vonë në Provincën Judea. Me shtypjen e revoltave të hebrenjve, Bregu Lindor i Transjordanisë u përfshi në provincën Siri Palaestinë, ndërsa shkretëtirat lindore ranë nën kontrollin Parthëve dhe më vonë Sasanidëve persianë. Gjatë periudhës Greko-Romake, një numër i qytet-shteteve gjysmë të pavarur u zhvilluan edhe në rajonin e Transjordanisë nën ombrellën e Dekapolit që përfshinin: Gerasa (Xherashi), Filadelfia (Amani), Raphana (Abila), Dion (Kapitolias), Gadara (Umm Qais), dhe Pella (Irbid). Me rënien e Perandorisë Romake të Lindjes, Transjordani ra nën kontrollin e Mbretërisë Arabe të Krishterë Gasanide, e cila ishte aleate me Bizantin. Vendi bizantin i Umm ar-Rasas është një Vend i Trashëgimisë Botërore të UNESKO-s. Periudha e Mesjetës deri në Luftën e Parë Botërore Për shkak të afërsisë me Damaskun, Transjordania u bë në shekullin XVII zemra e Perandorisë Islamike Arabe. Fazat e Califateve të ndryshëm, duke përfshirë Perandorinë Rashidune, Perandorinë Umajade dhe Perandorinë Abasite, kontrolluan rajonin. Pas rënies së Abasitëve, ajo u qeveris nga disa fuqive luftuese përfshirë Mongolët, kryqtarët, Ajubidët dhe Mamlukët derisa ajo u bë pjesë e Perandorisë Osmane në 1516. Kalifët umajadë ndërtuan zona rurale si Qasr Mshatta, Qasr al Hallabat, Qasr Kharana, Qasr Tuba, dhe Qasr Amra. Kështjellat e ndërtuara në mesjetën e vonëshme duke përfshirë Ajloun, Al Karak, dhe Qasr Azraq, u përdorën në periudhat e Ajubidëve, Kryqtarëve, dhe Mamlukëve. Në shekullin e 11-të, Transjordania pati një fazë jostabiliteti, pasi ajo u bë një fushë beteje për kryqëzatat që përfunduan me humbje nga Ajubidët. Transordania vuajti gjithashtu nga sulmet mongole që u bllokuan nga Mamlukët. Në 1516, Transjordania u bë pjesë e Perandorisë Otomane dhe mbeti kështu deri 1918, kur Ushtria Hashimite e Kryengritjes së Madhe Arabe çliroi, dhe siguroi Jordaninë e sotme me ndihmën dhe mbështetjen e fiseve lokale transjordaneze. Gjatë Luftës së Parë Botërore, fiset transjordaneze luftuan, së bashku me fiset e tjera të Hixhazit, të Tihamahut, dhe rajonet e Levantit, si pjesë e Ushtrisë Arabe të Kryengritjes së Madhe Arabe. Kryengritja u fillua nga Hashimitët dhe u udhëhoq nga Sherif Huseini i Mekës kundër Perandorisë Osmane. Ajo u mbështet nga aleatët e Luftës së Parë Botërore. Kronika e revoltës u shkrua nga T E Lawrence i cili, si një oficer i ri i Ushtrisë Britanike, luajti një rol ndërlidhës gjatë revoltës. Ai e botoi kronikën në Londër në vitin 1926 nën titullin "Shtatë Shtyllat e Urtësisë", e cila ishte bazë për filmin e famshëm "Lorenci i Arabisë". Kryengritja e Madhe ishte e suksesshme në arritjen e pavarësisë për shumicën e territoreve të Hixhazit dhe Levantit, duke përfshirë edhe rajonin në lindje të Lumit Jordan. Megjithatë, ajo nuk arriti të fitojë njohjen ndërkombëtare të rajonit si një shtet i pavarur. Megjithatë, një kompromis u arrit përfundimisht dhe Emirati i Transjordanisë u krijuar nën sundimin e Hashimitëve. Mandati Britanik i Transjordanisë Në shtator 1922 Këshilli i Lidhjes së Kombeve e njohu Transjordaninë si shtet në kuadër të mandatit britanik për Palestinë dhe memorandumit të Transjordanisë, dhe përjashtoi territoret në lindje të lumit Jordan nga dispozitat e mandatit që kanë të bëjnë me vendbanimin hebre. Gjykata e Përhershme e Drejtësisë Ndërkombëtare dhe një Gjykatë Ndërkombëtare e Arbitrazhit e themeluar nga Këshilli i Lidhjes së Kombeve dha vendimin në vitin 1925, në të cilin përcaktohet se, Palestina dhe Transjordania u krijuan si shtetet pasardhëse të Perandorisë Osmane sovraniteti i të cilëve ishte pezull deri në kohën kur ata do të njiheshin si të pavarur nga shteti mbikqyrës. Transjordania mbeti nën mbikëqyrjen britanike deri 1946. Udhëheqësit Hashimitë u ndeshën me vështirësi të shumta gjatë marrjes së pushtetit në rajon. Kërcënimet më serioze ndaj pozitës së Emir Abdullahut në Transjordani ishin sulmet e përsëritura vahabite nga Naxhidi në pjesët jugore të territorit të tij. Emiri nuk ishte në gjendje të përballonte këto sulme pa mbështetje, kështu britanikët mbajtën një bazë ushtarake, me një njësi të vogël Forcave të Armatosura Mbretërore , në Marka, afër Amanit. Forcat britanike u përdorën, gjithashtu për të ndihmuar emirin (dhe, më pas, Sulltanin Adwan) për të shtypur kryengritjet lokale në Kura në 1921 dhe 1923. Pavarësia Më 25 maj 1946, Kombet e Bashkuara i miratuan fundin e mandatit britanik dhe njohën Transjordanë si një mbretëri të pavarur sovrane. Parlamenti i Transjordanisë shpalli Mbretin Abdullah si Mbretin e parë. Në 1949, kryeministri Tefik Ebul Huda njoftoi se emri i mbretërisë ishte ndryshuar në vitin 1946 dhe ishte saktë "Mbretëria Hashemite e Jordanisë". Njoftimi i tij zyrtar 1 qershor 1949 ishte: "Duhet të mbahet mend se vendimi i Dhomave të Parlamentit që u mor më 25 maj 1946, dhe që shpalli pavarësinë e këtij vendi ka thënë se emri i kësaj Mbretërie është "Mbretëria Hashemite e Jordanisë". Kushtetuta Jordaneze, e publikuar në fillim të shkurtit 1947, miratoi këtë vendim. Megjithatë, emri "Transjordania" është ende duke u aplikuar herë pas here në këtë Mbretëri, dhe disa persona të caktuar dhe institucionet zyrtare ende përdorin emrin e vjetër në arabisht dhe gjuhë të huaja. Titulli i saktë dhe zyrtar që duhet të përdoret zyrtarisht në të gjitha rastet është: Al-Mamlakeh Al-Urdunieh Al-Hashemieh dhe në anglisht The Hashemite Kingdom of the Jordan." Në maj 1948, Jordania pushtoi Palestinën së bashku me shtetet e tjera arabe, dhe sulmoi Jeruzalemin hebre. Pas luftës, Jordania pushtoi Bregun Perëndimor dhe më 24 prill 1950 Jordania i aneksoi formalisht këto territore, një akt i cili ishte u konsiderua si i paligjshëm dhe i pavlefshëm nga Lidhja Arabe. Ky veprim formonte pjesën e "Planit Siri Madhe" të politikës ekspansioniste të Jordanisë, dhe në përgjigje, Arabia Saudite, Libani dhe Siria iu bashkuan Egjiptit duke kërkuar përjashtimin e Jordanisë nga Lidhja Arabe. Lëvizja për të përjashtuar Jordaninë nga Lidhja u pengua nga votat kundër të Jemenit dhe Irakut. Më 12 qershor 1950, Lidhja Arabe deklaroi se aneksimi ishte një masë e përkohshme, praktike dhe që Jordania e mbante territorin si një "kujdestar" në pritje të një zgjidhjeje në të ardhmen. Më 20 korrik 1951, mbreti Abdullah u vra, kur po dilte nga Xhamia al-Aqsa në Jeruzalem, nga Mustafa Ashu, një militant palestinez i Xhihadit. Arsyeja për vrasjen e tij ishte, gjoja, rivaliteti i pushtetit të Husseinëve mbi kontrollin e Palestinës, të cilën Abdullah e kishte deklaruar pjesë të Mbretërisë Hashimite. Edhe pse Amin al-Husseini, ish-Myftiu i Madh i Jeruzalemit, nuk u akuzua drejtpërdrejt në komplot, Musa al-Husseini ishte ndër gjashtë të ekzekutuarit nga autoritetet jordaneze pas vrasjes. Më 27 korrik të vitit 1953 Mbreti Hussein i Jordanisë njoftoi se Jerusalemi Lindor ishte "kryeqyteti i Mbretërisë Hashemite" dhe do të formonte një "pjesë integrale dhe e pandashme" të Jordanisë. Në vitin 1957, Jordania i dha fund traktatit anglo-jordanez, një vit pas mbreti shkarkoi personelin britanikë që shërbejnë në ushtrinë jordaneze. Ky akt i Arabizimit siguroi sovranitetin e plotë të Jordanisë si një vend plotësisht i pavarur. Në maj të vitit 1967, Jordania nënshkruar një pakt ushtarak me Egjiptin. Pasi Izraeli nisi një goditje parandaluese ndaj Egjiptit për të filluar Luftën Gjashtë-Ditore në qershor të vitit 1967, Jordania dhe Siria sulmuan Izraelin dhe hynë në luftë. Ajo përfundoi në një fitore Izraelit dhe kapjen e Bregut Perëndimor. Periudha e pas luftës pa një rritje e shpejtë në aktivitetin dhe numrin e elementeve paramilitarë palestinezë (fedajinë) brenda shtetit të Jordanisë. Këto milici të dallueshme të armatosura ju bënë një "shtet brenda shtetit", duke kërcënuar sundimin e ligjit në Jordani. Forcat e armatosura të mbretit Huseinit vunë në shënjestër fedajinët dhe luftimet shpërthyen hapur në qershor 1970. Beteja në të cilën luftëtarët palestinezë nga grupe të ndryshme të Organizatës për Çlirimin e Palestinës (OÇP), u dëbuan nga Jordania njihet zakonisht si shtatori i Zi. Luftimet më të rënda ndodhën në Jordaninë veriore dhe Aman, gjatë të cilave një forcë tankiste siriane pushtoi Jordaninë veriore për të mbështetur luftëtarët fedajinë por më pas tërhoqën. Mbreti Hussein urgjentisht kërkoi nga Shtetet e Bashkuara dhe Britania e Madhe për të ndërhyrë kundër Sirisë. Rrjedhimisht, Izraeli kreu sulme ajrore mbi kolonën siriane me kërkesën e amerikanëve. Menjëherë pas kësaj, Presidenti sirian Nureddin al-Atassi urdhëroi një tërheqje të shpejtë nga toka jordaneze. Më 22 shtator, takimi i ministrave të jashtëm arabë në Kajro organizoi një armëpushim që filloi një ditë më pas. Megjithatë, dhuna sporadike vazhdoi derisa forcat jordaneze, të udhëhequr nga Habis el-majali, arritën të dëbojnë fedajinët në korrik 1971 me ndihmën e forcave irakiane. Mbas kësaj u dëbua edhe Jaser Arafati i OÇP-së. Në 1973, forcat aleate të Ligës Arabe sulmuan Izraelin në Luftën e Jom Kipurit dhe luftimet ndodhën përgjatë vijës së armpushimit të vitit 1967 përgjatë lumit Jordan. Jordania dërgoi një brigadë për Sirinë për të sulmuar njësitë izraelite mbi territorin sirian, por nuk sulmoi forcat izraelite nga territori jordanez. Në konferencën e Rabatit në 1974, Jordania ishte tani në një pozicion më të sigurt për të rënë dakord, së bashku me pjesën tjetër të Ligës Arabe, që OÇP-ja ishte "përfaqësuesi i vetëm legjitim i popullit palestinez", duke hequr dorë nga roli i Jordanisë si përfaqësuese e Bregut Perëndimor për të. Marrëveshja e Amanit e 11 shkurtit 1985, deklaroi se OÇP-ja dhe Jordania do të formojnë një konfederatë të propozuar midis shtetit të Jordanisë dhe një shteti palestinez. Në vitin 1988, Mbreti Hussein shpërndau parlamentin jordanez dhe hoqi dorë nga pretendimet jordaneze në Bregun Perëndimor. OÇP-ja mori përgjegjësi si Qeveri e Përkohshme e Palestinës dhe shpalli shtetin e pavarur. Në vitin 1991, Jordania ra dakord për të marrë pjesë në negociatat e drejtpërdrejta të paqes me Izraelin në Konferencën e Madridit, e sponsorizuar nga SHBA dhe Bashkimi Sovjetik. Ajo negocioi dhënien fund të armiqësive me Izraelin dhe nënshkroi një deklaratë të përbashkët me Izraelin për këtë qëllim më 25 korrik 1994. Si rezultat, një traktat paqe izraelito-jordanez u mbyll më 26 tetor 1994. Mbreti Hussein u nderua më vonë, kur fotografia e tij u shfaq në një pullë postare izraelite në shenjë mirënjohjeje për marrëdhëniet e mira që ai të krijoi me fqinjin e tij. Që prej nënshkrimit të traktatit të paqes, Shtetet e Bashkuara jo vetëm që kontribuon qindra milionë dollarë në një ndihmë vjetore për Jordaninë, por edhe e ka lejuar atë për të krijuar një zonë të tregtisë së lirë në të cilën të prodhojë mallra që do të hyjnë në SHBA pa pagimin e taksave e zakonshme të importit sa kohë që një përqindje e materialit e përdorur në to është blerë në Izrael. Me vdekjen e Huseinit babait të tij, Abdullah u bë mbret më 7 shkurt 1999. Hussein e kishte emëruar atë kohët e fundit Princ të Kurorës më 24 janar, duke zëvendësuar vëllanë e tij Hassan i cili kishte shërbyer shumë vite në atë pozitë. Abdullah ka emrin e Mbretit Abdullah I, stërgjysh dhe themelues Jordanisë moderne. Ekonomia e Jordanisë është përmirësuar në masë të madhe që kur Abdullah u ngjit në fron në vitin 1999. Ai ka qenë kredituar me rritjen e investimeve të huaja, përmirësimin e partneriteteve publike-private dhe duke siguruar bazën për zonën e tregtisë së lirë Aqaba dhe sektorin në lulëzim të teknologjisë së informacionit dhe komunikimit (TIK) të Jordanisë. Ai gjithashtu ngriti pesë zona të tjera të veçanta ekonomike: Irbid, Ajloun, Mafraq, Ma'an dhe Detit i Vdekur. Si rezultat i këtyre reformave, rritja ekonomike e Jordanisë është dyfishuar në 6% në vit nën sundimin e Mbretit Abdullah në krahasim me gjysmën e dytë të viteve 1990. Investimet e huaja direkte nga Perëndimi, si dhe vendet e Gjirit Persik kanë vazhduar të të rriten. Ai gjithashtu ka negociuar një marrëveshje të tregtisë së lirë me Shtetet e Bashkuara, e cila ishte marrëveshja e tretë të lirë tregtare për SHBA dhe për herë të parë me një vend arab. Gjatë pezullimit të Parlamentit midis 2001 dhe 2003, fushëveprimi i pushtetit të Mbretit Abdullah II u demonstrua me kalimin e 110 ligjeve të përkohshme. Dy prej këtyre ligjeve kishin të bënin me zgjedhjet dhe u kritikuan si ligje që reduktonin pushtetin e Parlamentit. Në vitin 2005, Mbreti Abdullah shprehu synimet e tij për ta bërë Jordaninë një vend demokratik. Zgjedhjet u mbajtën në nëntor 2010. Në shkurt të vitit 2011, në përgjigje të trazirave të brendshëme dhe rajonale, Mbreti Abdullah zëvendësoi kryeministrin e tij dhe formoi një Komision të Dialogut Kombëtar me një mandat reforme. Mbreti i tha kryeministrit të ri të "marrë hapa të shpejtë, konkrete dhe praktike për të nisur një proces të mirëfilltë të reformave politike", "për të forcuar demokracinë", dhe ti sigurojë jordanezët me "jetën dinjitoze që ata meritojnë". Mbreti bëri thirrje për një "rishikim të menjëhershëm" të ligjeve që rregullojnë politikën dhe liritë publike. Raportet fillestare thonë se kjo përpjekje ka filluar ngadalë dhe se disa "të drejtat themelore" nuk janë duke u trajtuar. Gjeografia Jordania shtrihet në kontinentin e Azisë midis gjerësisë gjeografike 29° dhe 34° Veri, dhe gjatësisë gjeografike 35° dhe 40° Lindje (një zonë e vogël shtrihet në perëndim të 35°). Ajo përbëhet nga një pllajë e thatë në lindje, e ujitur nga oazet dhe rrjedhat sezonale të ujit, me zonë malore në perëndim të tokës së punueshme dhe pyjeve Mesdhetarë me gjelbërim të përhershëm. Lugina Rift e Jordanisë e lumit Jordan e ndan nga Izraeli dhe territoret palestineze. Pika më e lartë në vend është Xhebel Umm al Dami, në 1854m mbi nivelin e detit, ndërsa më e ulëta është Deti i Vdekur -420 m. Jordania është pjesë e një rajoni që konsiderohet si "djepi i qytetërimit", Rajoni Levant i Gjysmëhënës Pjellore. Qytetet kryesore përfshijnë kryeqytetin Amman dhe Salt në perëndim, Irbid, Xherash dhe Zarqa, në veriperëndim dhe Madaba, Karak dhe Aqaba në jugperëndim. Qytetet e mëdha në pjesën lindore të vendit janë qyteti oaz i Azraqut dhe Ruvaishedi. Klima Klima në Jordani është gjysmë-thatë në verë me temperatura mesatare në mes të 30 °C dhe është relativisht e ftohtë në dimër mesatarisht rreth 13 °C. Pjesa perëndimore e vendit ka reshje më të shumta gjatë sezonit të dimrit nga nëntori në mars dhe reshje bore në Aman dhe Lartësitë perëndimore. Duke përjashtuar Luginën Rift, pjesa tjetër e vendit është plotësisht sipër 300 m mbi nivelin e detit. Moti është i lagësht nga nëntori në mars dhe gjysmë i thatë për pjesën tjetër të vitit. Me verë të nxehtë e të thatë dhe dimër të ftohtë gjatë të cilit praktikisht bien të gjitha e reshjet, vendi ka një klimë të stilit mesdhetar. Politika Shiko edhe Ekonomia Demografia Kultura Të tjera Telekomunikacioni Transporti Ushtria Pushime Shiko dhe këtë Abdurrahman Arnaut Llapashtica Lidhje të jashtme Jordan Linux Users Group Jordan Guide


Shkolla e Gostivarit që shkaktoi debat pas emisionit #Depatpërnime bëhet me çati të re (FOTO) | PORTALB Shkup 14:31 më 11/12/2017 Çatia e Shkollës Fillore "Goce Dellçev": Lart gjendja e mëparshme, poshtë gjendja aktuale Sot kanë filluar punët për mbulimin e çatisë së Shkollës fillore “Goce Dellçev” si një zgjidhje e përkohshme. Shkolla “Goce Dellçev” shkaktoi debat të madh në emisionin e moderuar nga Jeta Xhara, #Debatpërnime në Komunën e Gostivarit, njofton Portalb.mk. “Ana jugore e godinës shkollore do të mbulohet me plas-mas që shfrytëzohet për oranzheri, material ky i cili mbron nga bora, shiu dhe era për një periudhë trevjeçare. Projektin do ta realizojnë pa asnjë kompensim ndërmarrjet “Professional Bau” dhe “Leart Proekt”, ndërmarrje kjo e cila edhe në të kaluarën ka ndihmuar institucionet publike lokale dhe qendrore”, njoftojnë nga Komuna e Gostivarit. Siç thuhet në kumtesën e Komunës së Gostivarit, krahas anës jugore e cila kap një sipërfaqe prej rreth 1000 metra katrorë, do të sanohen edhe pjesët e dëmtuara të çatisë në anët tjera të objektit. Njëkohësisht do të intervenohet edhe në pikat e dyshimta prej nga supozohet se mund të rrjedhë uji, siç janë pikat ku kalojnë telat e rrufepritësit. LEXO: #Debatpernime, ja çfarë është prioritet për kryetarin e ardhshëm të Gostivarit (VIDEO) Përndryshe, problemi me çatinë e Shkollës Fillore “Goce Dellçev”, në emisionin #Debapërnime me Jeta Xharrën u numërua si një nga pesë problemet kryesore me të cilat ballafaqohen gostivarasit. Ky debat u realizua në partneritet të Portalb.mk, Vërtetmatës.mk, Kallxo.mk dhe TV Art Chanell. Gjendja e kaluar e çatisë së Shkollës Fillore “Goce Dellçev” Maqedoni, rruga – shtëpia e hidhur e të pastrehëve (I) Impressum Marketing Kontakt 263 queries in 0.365 seconds.


text: Shkronja E Shkrojna E (sqt. e) është shkronja e e alfabetit. E-ja i përket tingujve zanor. Shih dhe Në gjuhën shqipe është shkronja e shtatë e alfabetit, me të shënohet gërma E e madhe e dorës. Shkronja Alfabete


Kopulimi Anal dhe Seksi Oral , Seksologu.Com - Keshilla Seksuale, Seksi Shqip Home No comments Kopulimi Anal dhe Seksi Oral Gjatë këtyre marrëdhënieve partneri pritës (receptiv) është më i rrezikuar në krahasim me partnerin hyrës (insertiv). Mbi pesëdhjetë përqind e personave të diagnostikuar me AIDS, janë infektuar me HIV nëpërmjet aktit seksual anal burrë me burrë. Seks anal nuk bëjnë vetëm homoseksualët. Seks anal bëjnë edhe heteroseksualët edhe biseksualët. Edhe çiftet heteroseksuale bëjnë seks? anal. Të rinjtë bëjnë seks anal prej frikës së shtatzënisë, ose për të ruajtur “virgjërinë”. Nga sa thamë kuptohet qartë kjo gjë: e rrezikshme është soji i aktivitetit seksual që personi kryen dhe jo gjinia e personit ose orientimi i tij seksual ( gay ose i drejtë). Seksi anal është me rreziqe për burrat dhe për gratë. Mundësia për t’u infektuar me HIV gjatë këtij aktiviteti seksual është e? vogël. Në pështymë ka një kimikat që e inaktivizon HIV-in. Por, nuk përjashtohet mundësia që edhe me këtë mënyrë seksi, të infektohesh me HIV. Puthjet nuk janë të rrezikshme. Ka pak viruse në pështymë. Por ka shumë mundësi, që gjaku i cili rrjedh nga gingivat e sëmura të një personi të infektuar të infektojë edhe partnerin, veçanërisht, gjatë puthjeve të thella (puthja franceze).


text: Heronjtë e harruar të qytetit tim – Dielli | The Sun 1) Vitet e fundit, qyteti im është shpesh objekt i kronikave të krimit.Televizionet sikur vrapojnë të shpallin mandate, autorët e krimit, viktimat në rrugë etj. Ky është pjesë e këtij grupi, ky i grupit tjetër. Hakmarrja e radhës, vrasje e porositur etj. Megjithëse është qyteti i një plejade artistësh apo intelektualësh deri me shkenctarë në fushën e bujqësisë. Ka patur dikur një nga Institutet më në zë të vendit, me kotribut amerikan. Madje kujtoj se si një intelektual me emrin Vladimir Bano, luftoi me nerva e plot argumenta që ky objekt të ruhej, të mos jepej kurkund, të bëhej Universitet. Dhe ishte mëse e logjikshme, jemi hambari i Ballkanit. Po kujt i fliste..., ata që janë anëtarësia, janë një kontigjent që të mbysin me urrejtje dhe jo me argumenta. Mund të kesh flori në duar, por duart e kujt janë? 2) Vitet e socializmit e dërrmuan deri diku Lushnjen e vjetër. Kjo në moton e ndërtimit me kontribut dhe njeriut të ri, apo qytetit të ri. Në demokraci u përvëluam nga fondacionet dhe ligji 7501, ku nuk mbeti kamarier a shitës pa u bërë pronar. Një reformë agrare e dytë aq sa ka futur në konflikt gjithkënd me ata që ka përreth. U përvëluam edhe nga letrat e me vlerë, ku ndërrmarrjet i blenë njerëzit më pa vlerë. Kurse kulturës i është dashur të mbijetojë, duke kontribuar me shpenzimet e xhepit, ashtu si thuajse 99.99% e autorëve në gjithë Shqipërinë. Them se pikërisht këta mëtonjës janë edhe heronjtë. Kam parasysh edhe veten se si në një përgatitje shfaqeje, vjen një grup të fortësh dhe më marrin orkestrën. Jo që nuk më pyetën, por as që m'i hodhën sytë. Ishin kohë të vështira post 97-ta. Kultura ime apo e një regjisori si Haxhi Rama, nuk u hynte në punë të fortëve. 3) Herojtë e kulturës, shkencës, bujqësisë janë sot statuja të harruara. Megjithëse në kapërcyell etapash kanë luajtur rol të madh.Në shkurt të vitit 1991, një shkrimtar me emrin Halil Jaçellari, i shkruan nga Lushnja një letër të hapur Ramiz Alisë. Mund të ketë qënë një nga letrat më të guximshme dhe që luajti një rol të fuqishëm në jetën e vendit, gazeta Republika u shit e gjitha e në një kohë rekord. Sot këtë material nuk e gjen të ekspozuar gjëkundi.Të paktën Muzeu i Qytetit duhet ta disponoj. Me domosdo. Eshtë hstoria e tij. Për më tepër që u shkruajt aty. Por vite më parë, konformizmin a shabllonitetit e kohës, e kishte trazuar edhe një intelektual tjetër, poeti Faslli Haliti. Me poemën Dielli dhe rrëkerat 1972. Kur bisedon me një palë e quajnë poetin të majtë, një palë tjetër të djathtë etj. Në fakt Faslliu nuk ishte as njëri dhe as tjetri, për arsyen e thjesht, prirja a vokacioni shpirtëror. Ishte thjesh poeti. Dhe normalisht kontraversi me sistemet, është fryma magjike ajo që e bën këtë diferencë. Eshtë poetllëku. 4) Heronjtë e harruar janë me shumicë, megjithatë janë mundur nga anëtarët e partive. Kjo është më se normale kur ke rënë poshtë. Kur të del nami me grupet. Për më tepër kur të gjithë forumet si nga e majta dhe djathta, kanë urrejtje për krijuesit. Njohin vetëm një logjike, o me ne, o kundërshtar. Megjithëse vet këta, i kishin kapërcyer me kohë këto barriera. Madje kuvendonin gjatë në kafene. Njihet fakti se si një inxhinjer poet si Vasil Bozo, u jepte strehë shkrimtarëve të persekutuar si Sherif Bali apo Baki Nezha. Apo shkrimtari Fatbardh Rustemi i jepte post një poetit të deklasuar si Sherif Bali. Apo një shkrimtari të ri si Ilir Levonja, t'i ofronte një post drejtori në një shkollë fshati. Apo një arsimtar i urtë si Bilbil Cami aplikonte fondacioneve për ca mure tulle që t'i bënin një shtëpi poetit Sherif Bali.


text: Shpërthimi i një Galaxy Note 7 detyron të evakuojë një aeroplan | Lajmet e iPhone Shpërthimi i një Galaxy Note 7 detyron të evakuojë një aeroplan Ne vazhdojmë me shpërthimet e shkaktuara nga Samsung i madh. Galaxy Note 7 ka qenë edhe një herë protagonisti i turpshëm i një aksidenti në Shtetet e Bashkuara të Amerikës (ku gjithçka ndodh gjithmonë). Një aeroplan i mbushur me pasagjerë që po përgatitej të ngrihej është dëbuar për shkak të shpërthimit spontan të një Samsung Galaxy Note 7. Megjithëse, disa javë më parë, ne ndamë në Podcast tonë një audio nga kolegu ynë Luis del Barco, në të cilin vlerësoheshin paralajmërimet e një stjuardese të linjës ajrore për Galaxy Note 7, duket se në këtë kompani ata harruan të paralajmëronin, ose pronarin ishte i pamatur. Me këtë rast, aksidenti ndodhi në aeroportin Louisville (Kentucky), në një aeroplan të Southwest Airlines, disa minuta para se të nisej. Deri në 75 pasagjerë duhej të evakuoheshin urgjentisht për shkak të shpërthimit të Galaxy Note 7, pasi pjesa e brendshme e kabinës filloi të mbushej me tym. Pasagjeri i prekur siguroi me të gjitha mjetet e mundshme që Galaxy Note 7 që kishte shpërthyer erdhi nga një nga zëvendësimet e Samsung, se ai si qytetar përmbushi detyrën e tij për t'iu përmbajtur programit të zëvendësimit dhe se kjo nuk është për shkak të pamaturisë për një pjesë të tij . Aeroplani nuk ishte ngritur, kështu që gjithçka ka mbetur një anekdotë dhe dëmi ekonomik dhe i përkohshëm i mos ngritjes së një avioni kur duhej, megjithatë, mund të kishte shkaktuar një përplasje aeroplani të madhësive mjaft të konsiderueshme, ishte mjaft afër. Prandaj, theksojeni rëndësinë që nëse jeni pronar i njërit prej Samsung Galaxy Note 7 të prekur, ju përfitoni nga programi i zëvendësimit. Ndërkohë Samsung është i heshtur, por nuk është përdoruesi i parë që raporton një shpërthim të një Galaxy Note 7 zëvendësues, kështu që problemet mund të vazhdojnë të vazhdojnë. Rruga e plotë për në artikull: Lajmet e iPhone » lajm » Shpërthimi i një Galaxy Note 7 detyron të evakuojë një aeroplan Samsung: Ndërmarrja numër një për terroriste Kjo është një pasojë e drejtpërdrejtë e shkuarjes me një ritëm tjetër dhe heqjes me ngut të një pajisjeje, e cila në letër duket se është një nga më të mirat në treg, por pa e provuar atë sa duhet. Samsung ka qenë edhe një herë në prova, përveç humbjes së një shume të madhe parash.


Çfarë besojnë mormonët rreth natyrës së Perëndisë? Perëndia është i përsosur, tërësisht i ditur dhe tërësisht i fuqishëm; sunduesi i universit. Ai është gjithashtu i mëshirshëm, i mirë dhe i drejtë. Ai është Ati ynë në Qiell. Ne jemi krijuar sipas shëmbëlltyrës së Tij. (Zanafilla 1:27). Ai ka një trup që duket si yni, por trupi i Perëndisë është i pavdekshëm, i përsosur dhe ka një lavdi që fjalët nuk mund ta përshkruajnë. Ngaqë ne jemi fëmijët e Tij, Ai e njeh dhe e do secilin prej nesh individualisht. Ai ka një plan për t’i ndihmuar fëmijët e Tij të gjejnë gëzim në këtë jetë dhe të kthehen të jetojnë me Të kur kjo jetë të mbarojë.


Tifozët e Barçës e përjetojnë shumë ndarjen me Messin, klubi i lë dorë të lirë yllit të botës një ceremoni lamtumire - Insporti Insport Tifozët e Barçës e përjetojnë shumë ndarjen me Messin, klubi i lë dorë të lirë yllit të botës një ceremoni lamtumire Futboll 07 Gusht 2021 10:21 Askush nuk donte ta besonte në fillim largimin e Messit nga Barcelona. Tashmë është çdo ditë e vërtetë dhe shumë tifozë të Barcelonës, jo vetëm që sulmuan nëpërmjet rrjeteve sociale, por kishte edhe shumë nga ata më besnikë që u mblodhën përpara stadiumit “Camp Nou”. Disa e gdhinë madje edhe me qirinj në dorë për të shpresuar se situata mund të ndryshonte. Por pas konferencës së presidentit Joan Laporta, nuk do të ketë kurrsesi një kthim mbrapa dhe nga sezoni i ardhshëm argjentinasi do të luajë me një tjetër fanellë. Ajo që është e sigurt do të jetë një ndarje zyrtare mes Messit dhe tifozërisë së tij. Laporta i ka lënë dorë të lirë futbollistit, i cili vazhdon që të heshtë, që të zgjedhë datën dhe mënyrën se si do të dojë të thotë lamtumirë. Klubi katalanas ka vijuar me dedikime me video speciale në rrjetet sociale për Leo Messin. Ndërkohë, tani të gjithë presin që të dëgjojnë edhe deklaratën e legjendës së Barcelonës dhe të futbollit botëror pas lamtumirës.


text: Kulla është një shtëpi e lartë prej guri me dy a tri kate. Zakonisht ndërtimi i kullës bëhej në vënde të ngritura dhe shërbente si banesë. Dritaret e vogla dhe frenxhit shërbenin për vrojtim (shikim) dhe mbrojtje nga sulmet e ndryshme. Kati i dytë përbëhej nga odat (dhomat) e miqve. Kulla i përkiste familjeve të sundimtarëve apo të prijësve në kështjellat mesjetare. Banesa e fortifikuar fshatare, kulla, që në varësi të pasurisë së pronarit mund të ishte e madhe apo e vogël (herë-herë edhe 12 apo 20 m2), në jug paraqitet si një kullë dyshe e bashkuar nga një trakt njëkatësh, ndërkohë që në malësinë e veriut është gjithmonë një kullë katrore dhe e sertë, me një çati me majë të ngjeshur nën ahrin e së cilës fusin edhe bagëtinë e shtëpisë Referime Lidhje te jashtme Disa foto dhe material - anglisht Kulla


text: Për Dasarën • Rreze Abdullahu Dasara harron se kur luajnë dy shtete vishen nga simbolet kombëtare, duke nisë nga flamuri, ngjyrat, veshjet etj. Dhe, kur futbolli i Dasarës është vetëm futboll, siç ndodh në të gjitha vendet tjera normale (përjashto Serbinë barbare), atëherë flamuri në asnjë rrethanë s'do të konsiderohej provokim. Dasara si tifozë dhe njohëse e lojërave të futbollit, sigurisht për moshën që ka (ndoshta edhe më shumë), duhet ta dijë se kur dy kombe luajnë mes vete, stadiumet vishen me tifozë – tifozë që, në rastin e kombëtares sonë, do të visheshin me kuq e zi që do të pasqyronte flamurin e Shqipërisë natyrale, dhe "luftëtarët" do të përballeshin në "fushëbetejë" për të shënu një fitore! U pa se kështu nuk ndodhi, e dashur, plotësisht në raport të zhdrejtë me kushtet për në BE (United in Diversity) siç thua dhe ti... Nuk është thjesht lojë ajo që ngre në këmbë mijëra njerëz kur luajnë dy kombe, është zjarri i dashurisë për Atdheun, se dashuria për Atdheun përbën ndjenjën më fisnike dhe të lashtë të kombit tonë, që nga lashtësia, duke mos u gjunjëzuar para asnjë presioni të cilitdo armik, e së fundmi as armikut barbar Serb. Përse duhet të gjunjëzohemi para një ndeshje futbolli, dhe të lëmë që flamuri, i cili për shekuj nuk u lejua të preket nga dora e fëlliqur, sot po?! Jo, Dasara. "Dashuria për Atdheun, ia kalon çdo dashurie tjetër," ta mbush shpirtin me lumturinë më të madhe dhe bën që zemra të të nis e të qaj nga gëzimi. Dashuria për Atdheun, Dasara, ka frymëzuar heronjtë e futbollit në ndeshjen me Serbinë që t'ia dalin. U ka mprehë vullnetin që deri në fund të mbrojnë ngjyrat e kombëtares. Çdo njeri në botë dëshiron që vendi i tij të shkojë përpara dhe të fitojë! Dasara, kështu vepruan edhe Serbët. "Mbrojtën" veten e tyre në faj. Për Atdhenë! E kush s'do ta bënte?! Unë nuk po të vë asnjë faj pse ti je mbesa e z. Berisha. (Nuk më intereson.) As nuk po të gjykoj në këtë kontekst. Po të lexoj për të disatën herë nëpër portale lajmesh dhe përpiqem të të kuptoj. Por a mundem? Ajo që vlerësoj tek ti është ajo që të quajnë "rebele." Vetëm njerëzit rebelë kanë ndryshuar gjërat, por në këtë rast kur ti dhe ata përdhosni idealin më të lartë të një individi, është plotësisht degjenerim. Të mendosh ndryshe, nuk do të thotë të jesh kundër, por në rastin tënd, po. Ti je kundër dhe të gjithë ata janë kundër atdhedashurisë dhe mbrojtjes së flamurit, që shkon përtej artit dhe sportit! Pa liri, moj Dasara, pa demokraci, nuk ka jetë. Shekujve të fundit, kjo ka qenë motoja jonë. Në botë arti është produkt i rrethanave. A ke pyetë ndonjëherë veten se nga erdhi frymëzimi i Leonardo Da Vincit për Darkën e fundit? A ke pyetë ndonjëherë veten nga erdhi frymëzimi i Dostojevskit për Vëllezërit Karamazov? A ke pyetë ndonjëherë veten nga erdhi frymëzimi i Marin Barletit për Historinë e Skënderbeut? Unë po. E kam pyetë shpesh dhe kam zbulu se njeriu është qenia më komplekse ekzistenciale, saqë ty nuk po të kuptoj teksa po thua "futbolli nuk është politikë," derisa z. Platini misterioz dhe i gjithë populli Serb dëshmojnë të kundërtën. Dasara, Serbët bërtisnin që të vriten shqiptarët, ashtu siç i vranë më 1998–1999. I vranë për t'i shfarosë dhe për të dëshmu se janë qeniet më të liga në rruzullin tokësor. Ti me siguri ishe e vogël dhe s'ke pa të të vriten moshataret tua tetë, nëntë a dhjetë vjeçe. Ti s'ke pa të të vriten familjarët para sysh. Ti s'ke pa të digjet një shtet. Ti ke pasë fëmijëri të lumtur, pa brengën për jetë, pa dëshirën me mbetë gjallë. Je lindë dhe rritë në liri, prandaj ty flamuri i Shqipërisë natyrale s'ta gëzon shpirtin dhe s'të qan zemra prej gëzimit, si çdo Shqiptari tjetër. Prandaj, ty s'të intereson nëse ka flamuj kuq e zi në stadium dhe, duke u paraqitë si adoleshentja më egoiste në botë, fajëson ata që mbrojtën flamurin dhe tërheq vëmendjen, si e "civilizuar." Mendoj se duhet ta duash Atdhenë më shumë, veç si një Dasara, jo mbesa e z. Berisha, sepse ashtu politikajt tanë kurrë nuk e kanë dashtë Atdhenë e tyre mjaftueshëm sa për t'i dalë zot!


Pas saj, në orën 13:00 parashihet të fillojë gara me vozitjen e parë, e dyta në orën 14:30, ndërsa i tërë aktiviteti pritet të përfundojë në orën 16:00, kur edhe do të bëhet shpallja zyrtare e fituesve.


text: Ngjarje Lindje Vdekje Gjergj Fishta, shkrimtar shqiptarë (l. 1871) Kalendari Vite


SERIA A/ Supersfida "Inter"-"Juventus", Sarri: Nuk ka favorit - ATSH - SERIA A/ Supersfida “Inter”-“Juventus”, Sarri: Nuk ka favorit TIRANË, 5 tetor/ATSH-A. Fortuzi/ “Inter” dhe “Juventus” do të sfidohen të dielën në mbrëmje në supersfidën e javës së 7-të të Seria A. Në kuadër të përballjes, përpara medieve ka folur trajneri bardhezi Maurizio Sarri, i cili theksoi se kjo sfidë nuk ka favorit, ndërsa të flitet për titull kaq herët, sipas ish-teknikut të “Napolit” është absurde. “Janë akoma edhe 31 ndeshje, më duket e pakuptimtë të flasim për titullin. Për momentin është e rëndësishme të konfirmojmë që jemi në rritje dhe jemi të aftë të menaxhojmë ndeshjet siç duhet. Duhet të tregojmë që mund të largohemi nga ‘San Siro’ me një performancë të madhe. Janë në lojë ende 93 pikë, duket absurde të flasësh për titull”. “Kemi akoma disa gjëra për të vendosur. Duhet të shohim se si do të shkojë stërvitja e sotme. Nesër do të luajmë ndaj një ekipi të fortë. Nuk ka favoritë në një ndeshje të tillë. Është një ndjenjë fantastike të jesh pjesë e kësaj sfide”, – tha Sarri. “Conte është trajner fantastik, faktet dhe shifrat e vërtetojnë këtë gjë. Ai po i shfaq vlerat e tij dhe tek ‘Interi’. Ndeshja nuk është Conte kundër Sarrit, nesër do të jetë një ndeshje e bukur mes ‘Interit’ dhe ‘Juventusit’”, – theksoi Sarri. /r.e/ Artikulli paraprakPolicia kontrolle për goditjen e paligjshmërisë, sekuestrohen armë e municione Artikulli tjetërShërbime bankare/ 85% e qytetarëve kontaktojnë direkt me bankat COVID-19/ Elisabeta Manaj, infermiere e palodhur e Infektivit në shërbim të... Gjylameti: Projekti për rindërtimin pas tërmetit, më i rëndësishmi e vizionari... GJERMANI – Planifikohet ndërtimi i një spitali me 1 mijë shtretër... VIDEO/ Puka gumëzhin nga zërat e fëmijëve Shqipëria në sytë e italianëve: Rritje ekonomike në 5 % dhe... Koka: Mbështetja për Bindjen Demokratike, me vullnetin tim të plotë Cakaj në Forumin Rajonal të Unionit për Mesdheun: Shqipëria vazhdon të...


text: Ngjarje të shënuara për kombin shqiptar. 12 nëntor 1912 Dita e Pavarsisë Lista


Fletët e votimit, KQZ vendos nesër për djegien e tyre | Lajmet shqip Home Politike Fletët e votimit, KQZ vendos nesër për djegien e tyre Fletët e votimit, KQZ vendos nesër për djegien e tyre Komisioni Qëndror i Zgjedhjeve do të përcaktojë ditën e nesërme datën dhe fondin për djegien fletëve të votimit të zgjedhjeve të 8 majit. Në mbledhjen e orës 10:00, KQZ pritet të shqyrtojë projektvendimin “Për hapjen e kutive të votimit dhe kutive të materialeve zgjedhore, i cili kërkon vetëm 4 vota për t`u miratuar. Projektvendimi përcakton pastrimin e kutive të materialeve zgjedhore por edhe atyre të fletëve të votimit. Sipas draft-vendimit , KQZ pritet të vërë në dispozicion rreth 1 milion e 800 mijë lekë për këtë proces që pritet të zgjasë 60 ditë. Por sipas avokatëve të Partisë Socialiste në KQZ, ky vendim është i parakohshëm përsa kohë në Prokurorinë e Rrethit Gjyqësor Tiranë ka një kallëzim penal të bërë nga socialistët ku objekt hetimi janë pikërisht fletët e votimit të cilat do të digjen. Me këtë projekt vendim të KQZ-së evitohet përsëritja e situates së vitit 2009 ku debati politik bëri që procedura për djegien e fletëve të votimit të zbatohej vetëm 6 muaj para zgjedhjeve lokale, afati limit për të pasur gati materialet zgjedhore ku përfshihen fletët e votimit. Previous articleStudentët e rinj, si do të bëhet regjistrimi përfundimtar Next articleTiranë, vritet në një atentat Arjan Selimi i ‘Kompas’


text: Bisedoi: Gazmend Kajtazi Nuk ndodh shpesh të takosh dikë dhe të kesh avantazhin dhe përshtypjen se e njeh prej shumë vitesh, siç na ndodhi kur u takuam me Violeta Rexhepagiqin. Ajo është artiste në çdo gjë: në mënyrën se si shprehet, si i përjeton gjërat, si vishet, si ecën, si buzëqesh. I zgjedh fjalët me kujdes, ecën me elegancë, i pëlqen të filozofojë e të meditojë, ndërsa tymi i cigares përmes gishtave të hollë e bën disi enigmatike. Ndërsa bisedon me të, koha kaloi shumë shpejt mes batutave, koktejeve dhe ideve, aq sa kuptuam që vetëm ajo ditë nuk do mjaftonte për të folur rreth gjithçkaje bashkë. Shumë biseda ndërpriteshin në mes për t’u vijuar të tjera. Violeta na solli një frymë që kuptuam se na mungonte: atë të shpirtit të lirë plot çiltërsi! Ajo theu tabutë, ishte çudia e çudirave të kohës. E gjithë përpjekja e saj sillet në dëshirën për të bërë diçka të rëndësishme në jetë. Po, cila ishte rruga e saj e mëtutjeshme? Viki, si ke filluar dhe kush ishe në të vërtet. Na përshkruaj rrugën tënde në vija të trasha. Ku ke lindur, çfarë shkolle ke mbarur, kush të ka zbuluar...? Nuk kishte filozofi të madhe në tërë atë që bëra. Fantazia e zhvilluar i kishte fajet për të gjitha, e pastaj vjen puna dhe talenti. Linda në Prishtinë dhe paralelisht vijoja shkollën fillore dhe atë të ulët të muzikës. I takova grupit të nxënësve eksperimental dhe në shkollën e mesme "Xhevdet Doda " zgjodha drejtimin matematikor. Studiova në Sarajevë psikologjinë. Me muzikë dhe radio-drama për fëmijë fillova qysh në fëmijëri dhe për këndim më zbuluan dhe me mua punuan Vera Gashi, Bernardina Mjeda, Ildiko Juniku, Gjergj Kaqinari, Enver Stafaj, Tomor Berisha, ndërkaq për emisionet folore në Radio Prishtinë Zejnullah Halili, Mark Çuni, etj. Dhe, pasi u zbulove, themelove grupin e famshëm “Vivien”. Cili ishte kuptimi i emrit të këtij grupi dhe kush ishin anëtarët e tij me besnik? Emrin e grupit e formova në bazë të aktores Vivien Li, sepse e adhuroja filmin e saj "E fërfëlluar me stuhi". Por, edhe dy germat e para ishin edhe shkronjat e emrit tim. Anëtarët më besnikë ishin: piano dhe sint- vëllai im Armendi, pastaj bass kitarist - Luan Osmani, daullist- Petrit Riza... Përpos transformimeve pozitive që ke bërë gradualisht në muzikë, repertori artistik është pasuruar me shumë hite të cilat kanë gjetur mbështetjen e plotë të publikut. Ju njohim me këngët “Zhurmë e erërave të dikurshme”, “Romantika”, “Fama”, “Fjollat”, “Shota” etj. Cilat ishin sukseset? Çka këndonit, kujt i këndonit, si priteshin këngët tuaja, por edhe paraqitja krejt ndryshe? Suksesi më i madh u grupit ishte ftesa në Zagreb dhe pjesëmarrja në emisionin e famshëm asokohe "Stereovizija" e pastaj edhe ftesa në Beograd për emisionin "Hit meseca" . Po ashtu, për televizionin gjerman asokohe xhiruam dhe emituam spotin e këngës "Nuk të harroj". Këngët tona priteshin gjithkund me sukses sepse ishim risi, si këtu, ashtu edhe atje. Ndodh që edhe këtyre ditëve takoj njerëz të cilët mburreshin me ne e që në atë kohë jetonin si në Zagreb ose Beograd. E sa për paraqitjen ndryshe mjafton ta përmendi rastin në Neum ku organizohej RTV Festivali Televiziv i ish-Jugosllavisë dhe ku më ftuan që të prezantohem me një emision. Para tubimit ishim mbledhur në ballkon dhe përnjëherë vjen një djalosh nga Sarajeva i cili nuk më njihte. Meqë isha e rrethuar me artist nga Sarajeva me të cilët njihesha që nga koha e studimit, ky djalosh, emër në atë kohë, më pyeti: “Ej, prej nga je ti”? Unë i thash: “Nga Prishtina”. Ai filloi të qeshë me të madhe dhe nja 2-3 herë përsëriti “o, sa shtos i mirë”! Më në fund shokët dhe shoqet nga Sarajeva i treguan se vërtetë jam nga Prishtina. A arrinit të përçonit mesazhet e juaja dhe a paraqisnin ato ndonjë dekadencë për kohën. A ishin ekstravagante dhe si shikoheshin nga pushteti i kohës. Dua të them, a keni patur pasoja për revolucionin tuaj muzikor? Po është gjë e natyrshme që ca njerëz nuk donin të pajtoheshin me këtë. Ata donin që femra kosovare të dalë se është primitive, njeri me bisht dhe brina, e kur e kuptonin se nuk munden në asnjë mënyrë të na poshtërojnë, mbeteshin të hidhëruar dhe mundoheshin që në çdo mënyrë të na ç’vlerësojnë. Më e keqja është se ata gjenin mbështetje tek disa të vetëquajtur kritik të muzikës e që ishin nga këtu, siç ishte aso kohe Sami Piraj i cili kritikonte ashpër muzikën tonë. Po të isha në vend të tij, sot, zyrtarisht do të kërkoja ndjesë! Pastaj, sikur u ngopët me muzikë dhe i hytë një profesioni të ri: filluat në gazetari, ku edhe aty u bëtë një emër i njohur. Si ndodhi kjo? Ndoshta fati i Kosovës më shtyri që të zhytem në gazetari. Asokohe punoja në RTP dhe sa herë që vinin ekipet e huaja, më thërrisnin për bashkëpunim meqë e flisja gjuhën angleze. Nuk besoj që ka femër që ka gëlltitur më shumë lotsjellës se unë... Me shkrimet tuaja sikur u bëtë një Viki(Liki) e kohës, sepse jepnit lajme interesante dhe të guximshme. Si ishin fillesat tuja në këtë fushë të re, por plot të papritura? Sa më kujtohet mua, ca fëmijë serbë nuk donin të shkonin në shkollë shkaku i kinse dhunimit të shoqes së tyre. Në bisedë me ta vërejta se shumica e tyre as që e dinin se pse e bojkotojnë shkollën, e po ashtu në pyetje ishte që ca prej tyre donin që problemit t’i jepej një konotacion politik, sepse ashtu ju kishin kërkuar. Filluat në Radio Prishtina, qysh në moshën 18 vjeçare, me emisione të ndryshme, sikurse ishte, “Fontanë dëshirash” dhe dëshira e juaj për gazetari u realizua në tërësi. Mendoni që e keni dhënë maksimumin në këtë fushë të minuar? Unë maksimumin e tregova atëherë kur qe e nevojshme. Po të kërkohej kjo nga unë përsëri, nuk besoj se do të mund ta arrija me sukses. Thjesht, për ca punë, sa më pak që di, aq më shumë nuk frikësohesh dhe e kundërta. Pas largimit të dhunshëm, ju menjëherë gjetët punë në agjencitë e lajmeve si "News Network", "WTN", "Sky News". Si erdhi ky angazhim i papritur, por shumë domethënës për moshën tuaj? Isha shumë e lumtur, por edhe shumë e frikësuar sepse në pyetje ishin luftërat. Megjithatë nuk kisha çka të humbi - pos jetës - prandaj, pranova. Keni raportuar nga Rumania, Çekia - për “Revolucioni Kadife” - pastaj nga Bosnja, Shqipëria, Iraku... Pra, nga vatrat e nxehta? Ishit nën flakën e konflikteve dhe ju nuk e ndalnit raportimin, tregonit përkushtimin dhe guximin? A duhet të jetë çdo gazetar edhe guximtar, përveç i shkolluar dhe i pasionuar? Jo. Guximi nevojitet vetëm për ata gazetarë që punojnë në terrene lufte, siç isha unë. Gazetarit të sotëm i nevojitet vetëm njohja e mirë e gjuhës dhe kultura e përgjithshme, natyrisht se edhe pamja vizuale është me rëndësi për ata gazetarë që iu takojnë mediumeve vizuale. Keni qenë edhe në Bagdad dhe keni patur intervistë me Sadam Hyseinin, të cilin ju e përshkruani si njeri të ditur, por të lig dhe dinak, tinëzak? Si e përgatitët terrenin për këtë intervistë ekskluzive? Unë intervistat rrallë herë që i menaxhoja vetë. Ministria e Irakut më telefonoi në hotelin "All Rashid" dhe më tha se të nesërmen në ora 14.00 vjen një ushtar me kombi dhe bëhuni gati për intervistë. Pyeta për ndriçim e ata më thanë: “Të gjitha i keni në dispozicion, e kemi improvizuar një studio”. Pastaj erdhi lufta në Kroaci, dhe prapë, ju aty? Si ishte kjo luftë dhe si përjetuat? Lufta në Kroaci ishte luftë në të cilën çdo njeri kuptonte se sa i pavlefshëm është. Bombardimet ishin bërë gjë e rëndom për mua, por spitali i Vukovarit ishte përplot civilë dhe gardistë të plagosur. Ishte tmerr t’i shihje ato fytyra të përvuajtura. Zagrebi kumbonte nga zëri i alarmeve që paralajmëronin bombardime... Keni patur shumë peripeci, madje shpesh keni qenë buzë vdekjes për të nxjerrë në dritë të vërtetën. Na i përshkruani disa situata më dramatike nga raportimi juaj në këtë vatër të rrezikshme lufte të pamëshirshme? Oh, të lutem, mos m’i rikujto... Sa herë që më kujtohen, mendoj se ato nuk më ndodhën mua, prandaj unë mundohem t’i harroj. Por, pse të tregoj për Kroaci kur në rrezik të madh isha edhe këtu pas lufte. Isha në Grashticë me kameramanin Lulzim Kryeziun dhe nga banorët kuptuam se në kohë të luftës paramilitarët aty i ndalnin veturat dhe shpesh herë udhëtarët shqiptar i rrihnin, gratë i vendosnin në një shtëpi të cilën e përdorën si bordel, e burrat dhe fëmijët i çonin në një mal aty afër. Banorët treguan se ende nga ai mal vjen një erë e rëndë. Kameramani Luli dhe unë u nisëm në mal. Ishte shumë vështirë të hipej, sepse mali ishe shumë i pjerrët. Rrugës duke hipur vërejta shenja të minimit, prandaj i thash Lulit: Lul, ec mbas meje hap mbas hapi. Ai pastaj më pyeti: pse? I thash të tregoj më vonë. Në maje të malit kishte shumë konserva ushqimi ushtarake, kishte këmisha të fëmijëve dhe ca pelena, e po ashtu kutërbonte. Pas xhirimit dhe pas zbritjes në të njëjtën mënyrë, Lulit i tregova... E keni intervistuar edhe Arkanin, që së bashku me Sadamin, mund të merren si dy figurat më tragjike, por edhe më luftënxitëse në rajon? Si e aranzhuat këtë intervistë dhe si polemizuat me të? Me Arkanin intervistën e mundësoi agjencia ime dhe këtë e zhvillova në Erdut. Në Erdut (Vojvodinë) Arkani kishte improvizuar kampin për trajnimin e "tigrave" të tij. Unë u prezantova si e huaj dhe të tërë bisedën e zhvillova në gjuhë angleze. Ai qysh atëherë në pyetje për Kosovën më tha: “Atë e kemi lënë për fund”! Në Kosovë mbas lufte më thirrën këta të Tribunalit të Hagës dhe më pyetën se a do të dëshmoja në Hagë lidhur me Arkanin. Ju thash: po, me gjithë qejf. Nuk kaloi shumë e i njëjti person më tregoi se si Arkani më nuk është gjallë. T’ju them të drejtën u gëzova. Dhe pas këtij rrugëtimi të gjatë, të zjarrtë, u rikthyet në Kosovë, ku planifikonit t’i riktheheshit sërish dashurisë së vjetër, muzikës, por një fatkeqësi, sikur ua preu këtë dëshirë të mirë, apo jo Viki dhe, pas kësaj sikur Viki iku me stuhi nga kjo fushë e artit, por me merakun e ngujuar në shpirt dhe në gji? Tani vetëm shkruaj tekste dhe bëj kompozime për të tjerët, prandaj s’po vuaj shumë. Fakt se është më mirë kur vetë i këndon këngët tuaja, por më beso, më lehtë është kështu dhe shumë më mirë. Dhe fal Zotit, e tejkaluat edhe këtë sfidë dhe pas luftës në Kosovë, punuat për një OJQ për të përfunduar në RTK, ku jeni edhe tashti? Çka punoni dhe çka ëndërroni? Punoj në arkivin e RTK-së dhe ëndërroj që të ëndërroj përsëri, sepse nuk kam më ëndrra dhe kjo më mungon... Pedante, e qetë, e mprehtë dhe shumë e zgjuar, Viki Rexhepagiqi është edhe shoqe e mirë dhe një punëtore e përpiktë e njohëse e shkëlqyer e punës që e bën me dashuri dhe pasion. Fakti që ajo punon në Arkivin e RTK-së, është një përvojë për të, sepse ka mundësi të vjelë shumë mrekulli. E mrekullueshmja Viki vazhdon të punojë, të krijojë, të ëndërrojë, njësoj.../Telegrafi/


Argjentinë, vdes ish-udhëheqësi i grushtit të shtetit - Top Channel Argjentinë, vdes ish-udhëheqësi i grushtit të shtetit Ka vdekur në moshën 87-vjeçare, Jorge Rafael Videla, ish-udhëheqësi i juntës ushtarake argjentinase që udhëhoqi vendin në periudhën e errët nga viti 1976 deri në vitin 1983. Autoritetet argjentinase njoftuan se ai ndërroi jetë në burgun ku po vuante dënimin përjetë. Videla, që udhëhoqi juntën ushtarake deri në vitin 1981, u dënua në vitin 2010 pas gjetjes fajtor për torturimin dhe vrasjen e 31 disidentëve të diktaturës ushtarake. Më shumë se 30 mijë argjentinas janë torturuar, internuar dhe vdekur gjatë viteve të juntës ushtarake, në atë që vendi e njeh si “lufta e pisët”. Në vitin 1985, dy vjet pas rrëzimit të pushtetit të ushtarakëve, Videla u arrestua dhe u dënua me burg përjetë për akuzën e vrasjes dhe torturës. Por në vitin 1990 u la i lirë nën amnistinë e presidentit të asaj kohe, Carlos Menem. Në prill të vitit 2010, Gjykata e Lartë argjentinase mori në shqyrtim dosjen e një gjykate federale dhe akuzat e reja të ngritura kundër tij kishin të bënin me pjesëmarrjen personalisht në torturimin dhe vrasjen e 31 disidentëve. Tetë muaj nga nisja e procesit, Videla u gjet fajtor për torturimin dhe vdekjen e 31 të burgosurve politikë në burgun e Kordobas dhe u dënua me burg përjetë. Pak pas marrjes së pushtetit nga junta ushtarake në vitin 1976, shumë prej aktivistëve të së majtës, u nxorrën nga qelitë e burgut të Kordobas dhe u pushkatuan. Në ato vite, udhëheqësit ushtarakë u mbrojtën duke deklaruar se ata u vranë gjatë përpjekjeve për t’u arratisur nga burgu. Vec akuzës së torturës dhe vrasjes, ndaj Videlas rëndonte ndër vite edhe akuza e grabitjes së foshnjeve të porsalindura nga ciftet e disidentëve që mbaheshin në kampet e internimit. Besohet se 400 fëmijë të aktivistëve të majtë janë zhdukur gjatë kësaj periudhe. Ndërkohë, një tjetër ish-ushtarak i lartë pjesëmarrës në grushtin e shtetit, Reynaldo Bignone u dënua me 15 vjet burg për rolin e tij në këto krime. Në total, numri i ushtarakëve të dënuar që udhëhoqën Argjentinën nga 1976-1983 shkon rreth 30.


Ermal Meta, kantautori me origjinë shqiptare, i cili prej vitesh jeton dhe punon në Itali, është bërë objekt i kronikave në vendin fqinj. Gjatë koncertit të tij në Peskara, nëj vajzë e re mes fansave është ndjerë keq. Meta ndërpreu koncertind eri sa u sigurua se vajaza kishte marrë ndihmën e duhur dhe ndihej më mirë.