text: Serbia (Cirilik: Србија, romanizuar: Srbija) zyrtarisht njihet si Republika e Serbisë (Cirilik: Република Србија, romanizuar: Republika Srbija), është shtet i cili shtrihet në Evropën Qendrore dhe Evropën Juglindore. Ndodhet në udhëkryqin e Fushës së Panonisë dhe Ballkanit, në kufi me Hungarinë në veri, Rumaninë në verilindje, Bullgarinë në juglindje, Kosovën dhe Maqedoninë e Veriut në jug, Malin e Zi në jugperëndim dhe Kroacinë dhe Bosnjën dhe Hercegovinën në perëndim. Beogradi është kryeqyteti i Serbisë. Nga mesi i shekullit të 16-të, osmanët aneksuan tërësinë e Serbisë së sotme; sundimi i tyre u ndërpre nganjëherë nga Perandoria Habsburge, e cila filloi të zgjerohej drejt Serbisë Qendrore nga fundi i shekullit të 17-të, duke ruajtur një bazë në Vojvodinë. Në fillim të shekullit të 19-të, Revolucioni serb krijoi shtetin kombëtar si monarkinë e parë kushtetuese të rajonit, e cila më pas zgjeroi territorin e saj. Pas viktimave në Luftën e Parë Botërore dhe bashkimit të mëvonshëm të ish-kurorës së Habsburgëve të Vojvodinës me Serbinë, vendi bashkëthemeloi Jugosllavinë me kombet e tjera sllave të jugut, të cilat do të ekzistonin në formacione të ndryshme politike deri në Luftërat Jugosllave të viteve 1990. Gjatë shpërbërjes së Jugosllavisë, Serbia formoi një bashkim me Malin e Zi, i cili u shpërbë në mënyrë paqësore në vitin 2006, duke rivendosur pavarësinë e Serbisë si shtet sovran për herë të parë që nga viti 1918. Në vitin 2008, përfaqësuesit e Kuvendit të Kosovës shpallën në mënyrë të njëanshme pavarësinë, me përgjigje të ndryshme nga komuniteti ndërkombëtar ndërsa Serbia vazhdon ta pretendojë atë si pjesë të territorit të saj sovran. Historia Pas Luftës në Kosovës me kapitullimin e grupeve të armatosura kriminale serbe të vetëquajtura Armata Popullore e Jugosllavisë në hapësirën e Kosovës dhe me nënshkrimin e Marrëveshjes Teknike, këto trupat dhe banda serbe detyroheshin të tërhiqeshin na teritori i Kosovës dhe 5 km larg kufirit të saj. Me vizitën e Havier Solanës në Beograd përfaqësuese politik të këtyre bandave në krye me Koshtunicën, ata kërkuan nga Solana që të ju jepej një kohë prej gjashtë viteve për krijimin e një shoqërie civile funksionale. Për këtë shkak ai ju premtoj që do të gjente një zgjidhje ashtu që nacionalistët serbë të ngiheshin me termin "Serbia" dhe populli Serb i cili kontrollohej dhe mbahej si në mesjetë nga këto forca, gradualisht të mësonte të vërteten. Kjo në praktikë ishte më së e thjeshtë po të mos ishte problemi i trashëgimisë së Republikës Federative Socialiste të Jugosllavisë. Ish-anëtaret tjera të RSF Jugosllavisë të cilat tanimë ishin pranuar si shtete nuk i lejonin kësaj pjese të mbetur të prezantohej si trashëgimtare e RSF Jugosllavisë. Solana gjatë kësaj kohe kishte tri kriza të paevitueshme. Kriza e brendshme Serbe, pastaj reagimet për trashëgimin e RSF Jugosllavisë si dhe ligjin e OKB-së. Ndër të gjitha ligji i OKB-së ishte më i rëndësishmi. Pasi që ky territor i mbetur (RS e Malit të Zi dhe RS e Serbisë) duhej të kishte një status ndërsa trupat e NATOS dhe UÇK-së kishin arritur të çlironin nga kontrolli i bandave Serbe vetëm territorin e Kosovës i cili gjendej në hapësirën e RS Serbisë dhe territori i RS Malit të Zi mbahej si i çliruar me mjete politike për OKB ishte në pyetje statuti i pjesës së mbetur nën kontrollin e bandave serbe. Me qëllim që ky territor të mos mbetej pa status Sollana i propozoj bandave Serbe, shoqërisë civile në Mal të Zi dhe Kosovë krijimin e lidhjes shtetërore Serbia dhe Mali i Zi e cila do të kishte një jetesë prej gjashtë viteve. Pasi që bandat serbe ankoheshin për shkatërrimet që i kishte bërë lufta ata morën në dispozicion më shumë se gjashtë vite për organizimin e shoqërisë civile në hapësirën e mbetur të RS Serbisë në Serbi dhe Vojvodinë. Brenda kësaj kohe këtyre bandave serbe ju lejohej që të prezantohen në botë si përfaqësues të një shteti, përfaqësuesve të Malit të Zi po ashtu ndërsa përfaqësuesit e Kosovës duhet të sillen brenda Kornizës Kushtetuese të cilën e kishin nënshkruar ata vetë dhe nën hijen e UNMIK-ut i cili sipas nevojës në punë të jashtme sillet si shtet i Kosovës ndërsa brenda në bazë të kushtetutës së 1974-së. Gjatë kësaj kohe në Mal të Zi krijohet një shoqëri civile me institucione pak-a-shumë civile dhe demokratike, në Kosovë UNMIKU nuk është në gjendje të qeveris politiken e brendshme brenda kushtetutës së 1974 për shkake se bandat serbe nuk e respektojnë marrëveshjen me Solanen në bazë të së cilës bandat serbe duheshin të rikthenin kushtetutën e 1974-së. Përkundër kësaj bandat serbe nuk i përfillin vendimet e marruar në Vojvodinë dhe fillojnë të maskojnë popujt jo serbë në pjesën jugore të rajonit të Serbisë ku edhe fillon një luftë e armatosur në mes të popullsisë shqiptare në këtë rajon dhe bandave serbe të organizuara tani nën emrin Mbrojtja Territoriale e Serbisë. Po ashtu këto banda tentojnë që përsëri të marinë kontrollin mbi kishën ortodokse serbe e cila e frikuar prishja e më tejshme e namit tashmë të përlyer. Pasi që disa anëtarë të këtyre bandave të shkapërderdhura në Kosovë ja arrin që të kontrollojnë pjesën më të madhe të kishave ortodokse dhe me hedhjen e dy fëmijëve shqiptar në lumin e Mitrovicës i fillojnë trazirat e Marsit me që rast shqiptarët i rrënojnë një pjesë të këtyre kishave të kontrolluara nga banditët që kishin për planë armatimin e popullsisë serbe në Kosovë sikurse kishte bërë Milosheviqi gjatë viteve 1990-1992. Pas këtyre trazirave edhe përfaqësuesit e Misionit të Organizatës së Kombeve të Bashkuara ishin të bindura që për kthimin e shoqërisë civile në rajonin e Serbisë duhej pritur shumë pasi që tek populli ekzistonte një mentalitet i ngjashëm me kohën e mesjetës. Për këtë shkak dhe për shkak të afrimit të skadimit të pretimeve të Solanes këtyre bandave serbe OKB-ja filloi të mbledhë radhët për përgatitjen e njohjes së Malit të Zi si shtet dhe pranimin e Kosovës në radhët e veta. Kështu në qershor të 2006, OKB-ja filloj me pranimin e shtetit të Malit të Zi dhe me informimin e anëtarëve të Këshillit të Sigurimit të OKB gjegjësisht kryetarëve të Rusisë dhe Kinës për pavarësimin e Kosovës. Në ndërkohë çështja e statutit të territorit të mbetur rajonit Serbia dhe Vojvodina si dhe të rajoneve Sanxhaku dhe Toplica ende nuk dihet. Bandat Serbe kanë marrë iniciativa të ndryshme për "mbrojtjen e Kosovës" mirëpo në fakt me këtë ato dëshirojnë që edhe më tutje të mbajnë popullin e Sanxhakut dhe të Toplicës në kontrollin e tyre si dhe popullin serbë në mendimet mesjetare. Gjeografia e Serbisë Serbia është një vend pa dalje në det, i vendosur në udhëkryq mes Evropës Qendrore dhe Jugore, Serbia ndodhet në Gadishullin Ballkanik dhe në Fushën e Panonisë. Vendi mbulon një sipërfaqe (përjashtuar Kosovën), gjithsej prej 77,474 km2, që e bën atë vendin e 117-të në botë. Fusha e Panonisë mbulon të tretën veriore të vendit (Vojvodina dhe Maçva) ndërsa maja më lindore e Serbisë shtrihet në Ultësirën e Vllahisë. Terreni i pjesës qendrore të vendit, me rajonin e Shumadijes në zemër, përbëhet kryesisht nga kodra të përshkuara nga lumenj. Malet mbizotërojnë në të tretën jugore të Serbisë. Alpet Dinarike shtrihen në perëndim dhe jugperëndim, duke ndjekur rrjedhën e lumenjve Drina dhe Ibër. Malet Karpate dhe Malet Ballkan shtrihen në drejtimin veri-jug në Serbinë lindore. Malet e lashta në cepin juglindor të vendit i përkasin sistemit malor Rilo-Rodope. Lartësia shkon nga maja Midžor e Maleve Ballkan në 2,169 metra (maja më e lartë në Serbi, pa Kosovën) deri në pikën më të ulët prej vetëm 17 metrash) pranë lumit Danub në Prahovo. Liqeni më i madh është Liqeni Gjerdap (163 kilometra katrorë) dhe lumi më i gjatë që kalon përmes Serbisë është Danubi (587.35 kilometra). Politika Serbia është një republikë parlamentare, me qeveri të ndarë në degë legjislative, ekzekutive dhe gjyqësore. Serbia kishte një nga kushtetutat e para moderne në Evropë, Kushtetutën e vitit 1835 (e njohur si Kushtetuta e Sretenjes), e cila në atë kohë konsiderohej ndër kushtetutat më përparimtare dhe liberale në Evropë. Që atëherë ajo ka miratuar 10 kushtetuta të ndryshme. Kushtetuta aktuale u miratua në vitin 2006 pas referendumit për pavarësinë e Malit të Zi, i cili si pasojë rinovoi pavarësinë e vetë Serbisë. Gjykata Kushtetuese vendos për çështjet që kanë të bëjnë me Kushtetutën. Presidenti i Republikës (Republike Predsednik) është kreu i shtetit, zgjidhet me votim popullor për një mandat pesëvjeçar dhe është i kufizuar nga Kushtetuta në një maksimum prej dy mandatesh. Përveç se është komandant i përgjithshëm i forcave të armatosura, presidenti ka detyrën procedurale të emërimit të kryeministrit me pëlqimin e parlamentit dhe ka njëfarë ndikimi në politikën e jashtme. Aleksandar Vuçiq i Partisë Progresive Serbe është presidenti aktual pas zgjedhjeve presidenciale të vitit 2017. Selia e presidencës është Novi dvor. Qeveria (Vlada) përbëhet nga kryeministri dhe ministrat e kabinetit. Qeveria është përgjegjëse për propozimin e legjislacionit dhe buxhetit, zbatimin e ligjeve dhe udhëheqjen e politikave të jashtme dhe të brendshme. Kryeministrja aktuale është Ana Bërnabiq, e propozuar nga Partia Progresive Serbe. Asambleja Kombëtare (Narodna skupština) është një organ legjislativ njëdhomësh. Asambleja Kombëtare ka fuqinë të miratojë ligje, të miratojë buxhetin, të caktojë zgjedhjet presidenciale, të zgjedhë dhe shkarkojë Kryeministrin dhe ministrat e tjerë, të shpallë luftë dhe të ratifikojë traktate dhe marrëveshje ndërkombëtare. Ai përbëhet nga 250 anëtarë të zgjedhur në mënyrë proporcionale, të cilët shërbejnë për një mandat katërvjeçar. Njësitë administrative Në Serbi, pa Kosovën, ka 145 komuna (opštine) dhe 29 qytete (gradovi), të cilat formojnë njësitë bazë të vetëqeverisjes lokale. Përveç komunave/qyteteve, ekzistojnë 24 distrikte (okruzi), ku Qyteti i Beogradit përbën një rreth shtesë. Me përjashtim të Beogradit, i cili ka një qeveri lokale të zgjedhur, rrethet janë qendra rajonale të autoritetit shtetëror, por nuk kanë kompetenca të tyre; ato paraqesin ndarje thjesht administrative. Kushtetuta e Serbisë njeh dy provinca autonome, Vojvodinën në veri dhe territorin e diskutueshëm të Kosovës dhe Metohisë në jug, ndërsa zona e mbetur e Serbisë Qendrore nuk kishte kurrë autoritetin e saj rajonal. Pas Luftës së Kosovës, paqeruajtësit e OKB-së hynë në Kosovë dhe Metohi, sipas Rezolutës 1244 të KS të OKB-së. Qeveria e Serbisë nuk e njeh shpalljen e pavarësisë së Kosovës në shkurt 2008, duke e konsideruar atë të paligjshme.. Demografia Që nga regjistrimi i vitit 2011, Serbia ka një popullsi totale prej 7,186,862 dhe dendësia e përgjithshme e popullsisë është e mesme pasi qëndron në 92.8 banorë për kilometër katror. Gjatë viteve 1990, Serbia kishte popullsinë më të madhe të refugjatëve në Evropë. Refugjatët dhe personat e zhvendosur brenda vendit (PZHBV) në Serbi përbënin midis 7% dhe 7.5% të popullsisë së saj në atë kohë - rreth gjysmë milioni refugjatë kërkuan strehim në vend pas serisë së luftërave jugosllave, kryesisht nga Kroacia (dhe në një masë më të vogël nga Bosnja dhe Hercegovina) dhe PZHBV-të nga Kosova. Serbët me 5,988,150 janë grupi më i madh etnik në Serbi, që përfaqësojnë 83% të popullsisë së përgjithshme (përjashtuar Kosovën). Serbia është një nga vendet evropiane me numrin më të madh të pakicave kombëtare të regjistruara, ndërsa krahina e Vojvodinës është e njohur për identitetin e saj shumetnik dhe multi-kulturor. Me një popullsi prej 253,899, hungarezët janë pakica më e madhe etnike në Serbi, e përqendruar kryesisht në Vojvodinën veriore dhe përfaqëson 3.5% të popullsisë së vendit (13% në Vojvodinë). Popullsia rome është 147,604 sipas regjistrimit të 2011, por vlerësimet jozyrtare e vendosin numrin e tyre aktual midis 400,000 dhe 500,000.[245] Boshnjakët me 145.278 janë të përqendruar në Rashkë (Sanxhak), në jugperëndim. Grupet e tjera minoritare përfshijnë kroatët, sllovakët, shqiptarët, malazezët, vllehët, rumunët, maqedonasit dhe bullgarët. Kinezët, të vlerësuar në 15,000, janë e vetmja pakicë e rëndësishme emigrante joevropiane. Shumica e popullsisë, ose 59.4%, banon në zonat urbane dhe rreth 16.1% vetëm në Beograd. Beogradi është qyteti i vetëm me më shumë se një milion banorë dhe ka edhe katër të tjerë me mbi 100,000 banorë. Feja Kushtetuta e Serbisë e përcakton atë si një shtet laik me liri të garantuar fetare. Të krishterët ortodoksë me 6,079,396 përbëjnë 84.5% të popullsisë së vendit. Kisha Ortodokse Serbe është kisha më e madhe dhe tradicionale e vendit, adhuruesit e së cilës janë kryesisht serbë. Komunitetet e tjera të krishtera ortodokse në Serbi përfshijnë malazezët, rumunët, vllehët, maqedonasit dhe bullgarët. Në vitin 2011, katolikët romakë numëronin 356,957 në Serbi, ose afërsisht 6% e popullsisë, kryesisht në Vojvodinën veriore e cila është shtëpia e grupeve të pakicave etnike si hungarezët, kroatët dhe Bunjevci, si dhe për disa sllovakë dhe çekë. Protestantizmi përbën rreth 1% të popullsisë së vendit, kryesisht luteranizmi midis sllovakëve në Vojvodinë si dhe kalvinizmi midis hungarezëve të reformuar. Kisha Katolike Greke respektohet nga rreth 25,000 qytetarë (0.37% e popullsisë), kryesisht Rusinë në Vojvodinë. Myslimanët, me 222,282 ose 3% të popullsisë, formojnë grupin e tretë më të madh fetar. Islami ka një ndjekës të fortë historik në rajonet jugore të Serbisë, kryesisht në Rashkën jugore. Boshnjakët janë bashkësia më e madhe islame në Serbi, e ndjekur nga shqiptarët. Në vitin 2011, kishte vetëm 578 hebrenj në Serbi, krahasuar me mbi 30,000 para Luftës së Dytë Botërore. Ateistët numëronin 80,053, ose 1,1% të popullsisë, dhe 4,070 të tjerë e deklaruan veten si agnostik. Ekonomia Shiko dhe këtë Doktrina e shenjtë serbe Referime Lidhje të jashtme The roots of ethnic cleansing in Kosovo. Early twentieth-century documents Alket Aliu : Ivo Andric, projekti per shfarosjen e shqiptareve Shtete në Evropë Shtete pa dalje në det Shtete në Evropën Qendrore Shtete në Evropën Juglindore Shtete në Ballkan Shtete anëtare të Këshillit të Evropës Shtete anëtare të Kombeve të Bashkuara


source: CulturaX

text: Smartfonët favorizojnë miopinë te fëmijët - ATSH - ROMË, 17 tetor /ATSH-ANSA/ – Miopia po shfaqet gjithnjë e më shumë para kohe dhe shkon paralelisht me përdorimin më të madh të telefonave inteligjentë dhe tabletëve që në moshë të re. Dyshimet e fundit se si shikimi i fëmijëve ndikohet negativisht nga pajisjet dixhitale, që u përdorën gjerësisht në pandemi, hiqen nga një analizë krahasuese e 33 studimeve, e botuar në revistën "Lancet Digital Health". "Miopia është në rritje në mbarë botën dhe gjysma e popullsisë globale do të vuajë prej saj deri në vitin 2050′′, paralajmërojnë autorët e analizës. "Ky trend po shoqërohet me një reduktim të moshës së shfaqjes së miopisë, një përshpejtim në shkallën e përparimit, që paralajmëron një rritje të barrës globale të miopisë së lartë dhe ndërlikimeve të saj në dekadat e ardhshme", shtojnë ata. Ka të ngjarë që "epidemia e miopisë të nxitet nga ekspozimi ndaj faktorëve të rrezikut gjatë fëmijërisë, të pranishëm në shoqëritë gjithnjë e më të urbanizuara", të tilla si "koha e pamjaftueshme e kaluar jashtë dhe shumë kohë e kushtuar aktiviteteve që kërkojnë një përqendrim të ngushtë". Madhësia e mostrës së studiuar ishte midis 155 dhe 19 934 personave, kurse mosha mesatare e pjesëmarrësve ishte 3-16 vjeç. Koha e shikimit të pajisjes dixhitale u shoqërua ndjeshëm me një rrezik prej 30 për qind të zhvillimit të miopisë, që u rrit në 80 për qind, kur kompjuteri u përdor më shpesh. "Fëmijët përdorin smartfonë dhe tableta për periudha të gjata të pandërprera dhe në distanca më të shkurtra shikimi, sesa librat", shpjegojnë studiuesit. Këto rezultate janë edhe më të rëndësishme, sepse "ato vijnë pasi miliona fëmijë në të gjithë botën kanë kaluar shumicën e ditëve të tyre duke mësuar në distancë, për shkak të mbylljes së shkollave gjatë pandemisë", komenton një nga autorët, Rupert Bourne, profesor i okulistikës në Universitetin Anglia Ruskin./ /ervo/


“Konsideroj se porosia juaj, na obligon për angazhim më të shtuar për të zhvilluar diplomacinë kulturore e parlamentare në koordinim me Ministrinë e Kulturës dhe Ministrinë e Punëve të Jashtme. Trashëgimia kultuore, qoftë ajo materiale a shpirtërore është vetë identiteti ynë i mbajtur gjallë me sakrificë të madhe”, ka thënë me këtë rast Reçica.


Pendarovski nga Kratova: Rrethoni numrin 3, ky është zë për NATO dhe BE - KOHA Stevo Pendarovski, kandidati i përbashkët për president i qytetarëve dhe i 31 partive politike, në takim me banorët e Kratovës, kërkoi mbështetje më 21 prill, sepse koncepti për progres sjellë të ardhme të sigurt të shtetit, i hap perspektivat për të rinjtë dhe përmirësimin e standardit të qytetarëve. Këtë herë, sic tha Pendarovski, do të fitojmë, sepse shumica e qytetarëve e mbështesin këtë koncept, përcjellë KOHA. “Të jesh anëtar i Bashkimit Evropian është qëllimi jonë strategjik. Ftesa për anëtarësim në NATO na mundëson garanci për kufijtë, siguri nga 29 vendet anëtare të NATO-s. Me marrjen e datës për fillimin e bisedimeve me BE-në hapen fondet parainkuadruese dhe mjetet do të përdoren për zhvillim të bujqësisë, turizmit dhe për standard më të mirë”, deklaroi Pendarovski. Ai, mes tjerash foli edhe për politikat e ish-pushteti, duke shtuar se regjimi i familjes mendonte si më shumë para të grumbullojë. “Për fat të keq në atë kohë shumë fëmijë të artë na u larguan sepse nuk kishin mundësi këtu. Punët ndryshuan dhe vendi eci përpara, të mos lejojmë që përsëri të kthehemi prapa. Ky do të jetë përkeqësim i së ardhmes të të rinjve tanë. Për këtë, të zgjedhim progresin. Rrethimi i numrit 3 në këto zgjedhje është zë për zhvillim, e ardhme e sigurt e të rinjve, më shumë para te qytetarët”, tha Pendarovski. Ndryshe, sipas tij zëri i kundër kandidatit Siljanovsk, është zë kundër PSP-së dhe kundër progresit. (koha.mk)


text: Hoti thotë se shumë shpejt do të bëhet e ditur data apo emri i ri i presidentit - PrizrenPress - Portal informativ Kryeministri i Kosovës, Avdullah Hoti, ka folur rreth menaxhimit të pandemisë, arrestimeve nga Specialja dhe situatën politike në vend. "Është më se e qartë se vendi s'ka president edhe në bazë të Kushtetutës ne duhet ta zgjedhim presidentin e ri, për zgjedhjen e tij duhen së paku 80 vota në Kuvend, të cilat vota sigurisht ky koalicion qeverisës nuk i ka. Që nënkupton nevojën që ne të ulemi me partitë politike parlamentare opozitare për të parë nëse ka ka dakordim për zgjedhjen e presidentit, të cilën gjë shpresoj se do ta bëjmë së shpejti. Nëse ka dakordim të tillë, atëherë sigurisht duhet të dakordohemi për datën e zgjedhjeve, sigurisht një datë e përshtatshme për qytetarët. Këto janë dy rrugë kushtetuese që do të ndiqen në javët dhe në muajt e ardhshëm. Unë besoj se shpejt do të organizohet tryeza e parë e partive ku do të shtrohen këto tema. Edhe unë po angazhohem në këtë drejtim. Nëse ka vullnet për zgjedhje të presidentit, për emra konkret, drejt një emri të përbashkët e nëse s'ka flasim për datë të zgjedhje. Tjetër opsion nuk ka", ka thënë Hoti. Hoti ka komentuar kritikat e opzitës që thonë se pandemia s'po menaxhohet mirë, teksa thotë që gjendje e njëjtë është edhe në shtetet e tjera. "Opozita e ka punën e vet, mi këqyr punën e Qeverisë, por është një përvojë e vendeve më të avancuara. Numri i të infektuarve është më i larti që nga fillimi i pandemisë, a nënkupton kjo që Franca, ose Gjermania e ka menaxhu keq pandeminë, ose Brukseli që është komplet i mbyllur? Kjo nuk kupton që po tentojmë të arsyetohemi, i siguroj qytetarët që kemi marrë të gjitha veprimet që rekomandohet të ndërmerren në situata të tilla, veprimet që janë të bazuara në rekomandimet e ekspertëve shëndetësor, por në fund po ndajmë fatin me të gjithë botën", ka thënë kreu i Qeverisë në emisionin Klan Debat. Sa i përket arrestimeve për krerët e lartë politikë nga Gjykata Speciale, ai tha se do të shfrytëzojnë të gjitha instrumentet e Kushtetutës për t'iu dalë në ndihmë atyre. "Në momentin që u themelua Gjykata Speciale në vitin 2015, ka qenë të pritura që të ndodhin arrestime. Sigurisht ne nuk e kemi ditur se kush do të jetë i akuzuar, kur dhe për çfarë vepra. Por, s'është çështje krejt e papritur. Unë, vlerësoj sjelljen e atyre që janë akuzuar, tani që janë në gjykatë në Hagë. Një sjellje shtetërore, dinjitoze, me maturinitet dhe kjo është duke u vlerësuar nga të gjithë miqtë tanë ndërkombëtarë. Pasi që s'është e lehtë për një vend të ri të merret presidenti, dy ish-kryetar të Kuvendit, shefi i një grupi parlamentar dhe ka sjellje të matur shtetërore edhe të tyre, por edhe shoqërisë. Tash jemi në këtë situatë të jemi do të shfrytëzojmë instrumentet e Kushtetutës dhe ligjor që kemi në dispozicion për t'iu dalë në ndihmë këtyre që janë të përfshirë. Ne ofrojmë mbështetje për mbrojtjen e tyre, një mbështetje e përcaktuar me ligj në kuadër të Ministrisë së Drejtësisë". Previous articleArrestohen dy të mitur në Suharekë, shantazhuan duke ia kërkuar 150 euro një personi që të mos ia publikonin disa foto Next articleKy është sulmuesi që kërkohet nga Milani Gjethe t'harrueme vjeshte Enver Sulaj N'ma t'mirën faqe të letrës gërrithat e fjalës notojne mbi kujtime vjeshtake E sa herë shkeli mbi gjethe t'harrume Më vjen zani yt si za fyelli, si... Nënkyetari i Partisë Demokratike të Kosovës, Shaqir Totaj, ka thënë se arsyeja e mos-pjesëmarrjes në listën e kandidatëve për deputetë nga radhët e PDK'së... Të premten është afati i fundit i pagesës së këstit të parë të borxhit që Telekomi i obligohet kompanisë Z-Mobile. Zyrtarët e Telekomit kanë... Nisma Sociademokrate pritet ta bëjë sot publike listën e kandidatëve për deputetë Nisma Socialdemokrate është e vetmja parti që ende nuk e ka bërë publike listën e kandidatëve për deputetë. Kryetari i Nismës Socialdemokrate Fatmir Limaj thotë... Prizren: Shteti e lë në gropë lokalitetin antik në "Sheshin e Lidhjes" Strukturat e shekujve III-IV u konsideruan goxha të rëndësishme për historinë e qytetit jugor në kohën kur u gjetën, këtu e para më shumë... Prizren: E rrahu gruan me kabllo elektrike dhe i tha "do të mbys", më pas sulmon edhe nënën e tij Fermerët në Prizren kërkojnë subvencionimin e kredive nga Ministria e Bujqësisë Ekonomi admin - 01/18/2021 0 Fermerët në Prizren kërkojnë nga Ministria e Bujqësisë subvencionimin e kredive në bujqësi për të pasur bujqit kushte dhe mekanizëm më të avancuar në... Lajme admin - 01/18/2021 0 Të gjitha transferimet në basketboll Ka përfunduar afati kalimtar në basketboll, ku kishte shumë transferime të bujshme. Golden Eagle Ylli ka rikthyer dy basketbollistët e Kosovës në Superligë, Erjon Kastratin...


Ka shkruar më se 20 romane e libra të ilustruar për fëmijë. Librat e saj janë kthyer sakaq në bestseller. "Mbreti i hajdutëve", "Zemër si boja" dhe "Kalorësi i dragoit" janë ekranizuar. Cornelias i ka pëlqyer gjithnjë të lexojë libra me fantazi dhe të shkruar mirë, sidomos nga autorë anglishtfolës, si J.R.R.Tolkien me "Kryezotin e Unazave", "Kronikat e Narnias" të Lewis dhe "Piter Panin".


Video shokuese: Modelja e famshme rrihet barbarisht nga burri i saj, 6 muaj e “burgosur” në shtëpi Publikuar tek: bota, më 17:41 08-03-2016 Modelja e famshme, është rrahur barbarisht nga burri i saj për një periudhë 6-mujore. Madje, 27-vjeçaria ka qenë e burgosur në shtëpinë e saj për gjithë këtë periudhë. Modelja, Berenger Rose ka publikuar një video dhe tregon dhunën që i ka ushtruar burri i saj Shane Cuthbert. Sipas asaj, 25-vjeçari ka filluar dhunën ndaj modeles që ditët e para të martesës tyre dhe për 6 muaj ai nuk ka ndalur ta dhunonte atë. Për një periudhë 6mujore, ai kishte kyçur gruan e tij në shtëpi dhe nuk i lejonte të dilte jashtë, ndërkohë që i kontrollonte telefonin dhe çdo gjë që ajo tentonte të bënte. Madje, Berenger Rose e çila është një modele e famshme dhe e sukseshme, kishte ndaluar edhe punën e saj pas vendimit të burrit. Siç ka thënë ajo vetë në emisionin «A Current Affair», të gjitha kanë filluar nga një pëllëmbë që i ka dhënë burri i saj. Sipas asaj, Shane Cuthbert ka filmuar momentet e dhunës ndaj modeles për t’i treguar shokëve të tij. Në video duken dhe shenjat e dhunës në trupin e Berenger Rose, e cila nuk e kishte denoncuar atë për faktin se kishte frikë për jetën e saj. Modifikuar më 17:47 08-03-2016 Më shumë në këtë kategori: « Franca nis hetim serioz për mashtrim me testin e emetimit nga Volkswagen Një asteroid mund të shkatërrojë Tokën...nesër » array(1) { ["section"]=> string(100) "video-shokuese-modelja-e-famshme-rrihet-barbarisht-nga-burri-i-saj-6-muaj-e-burgosur-ne-shtepi-34577" }


Vasili: Megagrabitje 19 milionë euro tek Unaza e - Syri | Lajmi i fundit Vasili: Megagrabitje 19 milionë euro tek Unaza e Re, krahasojini me rrugë të ngjashme' Kryetari i Grupit të Lsi, Petrit Vasili, ka dhënë një konferencë shtypi për situatën shumë të rëndë që është krijuar në Unazën e Re dhe banorët që janë atje me të drejtë prej 17 ditësh, siç u shpreh. Vasili ka paraqitur me video, premtimin e Edi Ramës në këtë zonë gjatë fushatës elektorale se “shtëpitë nuk prishen’ dhe ka krahasuar në vijim sesa miliona më pak janë dashur për rrugë të tilla të ngjashme nëpër Shqipëri. Kësisoj, Vasili ka dalë në përfundimin se një mega-grabitje që po konsumohet para syve të qytetarëve. Deklarata për shtyp e Kreut të Grupit Parlamentar të LSI-së, Petrit Vasili Përshëndetje të gjithëve. Jemi sërish së bashku të nderuar qytetarë në këtë komunikim, pikërisht për situatën shumë të rëndë që po zhvillohet jo thjesht dhe vetëm tek Unaza e Re, dhe banorët me të drejtë janë atje prej 17 ditësh e kërkojnë të drejtat e tyre. Por edhe për të sqaruar qartë dhe mirë cilat janë premtimet e qeverisë dhe cila është mega grabitja që po konsumohet përpara syve të qytetarëve . Megjithatë po ju ftoj për pak sekonda të ndjekim se çfarë kryeministri i Shqipërisë u ka premtuar këtyrë qytetarëve kur donte t’u merrte dhe t’u rrëmbente votën. Kështu qe ju ftoj që ta ndjekim këtë deklarim të kryeministrit në atë kohë kur ishte nevojtar për të marrë ca vota më shumë. Pra përpara se të vazhdoj më tej me argumentimin e mega grabitjes, besoj që kryeministri i Shqipërisë duhet të turpërohet. Dhe sot përpara se të thotë çdo lloj deklarate tjetër së bashku me lejfenët e tij të bashkëqeverisjes, t’u kërkojë falje 1000 herë këtyre qytetarëve, të cilët i mashtroi për t’i marrë votën. Dhe ky mashtrim është në sytë e të gjithëve. Pasi u deklaroi që i kishin ndërtuar banesat e tyre me gjak dhe sot në sytë ë këtij të pacipi gjaku u bë ujë, dhe praktikisht këta s’kanë asnjë të drejtë, por duhet të dalin në rrugë të madhe. Megjithatë të kthehemi se ç’po ndodh tek Unaza e Re. Edhe njëherë po ju kujtoj se 40 milionë euro do të shpenzohen për 2,2 km rrugë. Tani që të kuptojnë qytetarët se sa e madhe është hajdutëria dhe grabitja po iu jap vetëm disa shembuj. Qytetarët shqiptarë dinë dhe njohin shumë mirë aksin Fier-Vlorë, një rrugë tërësisht e re me 4 korsi. Një rrugë që kanë kaluar të gjithë dhe e njohin çfarë niveli dhe standardi ka. Sa ka kushtuar të nderuar qytetarë? Janë 24 km rrugë me një financim prej 50 milionë euro, i cili pas tenderimit ishte dhe më i ulët se kaq. Me fonde të Bashkimit Europian, me garë të hapur ndërkombëtare, pra do të thotë më pas se 2 milionë euro, rrugë e re me 4 korsi, që lidhi Fierin dhe Vlorën. Ndërkohë që rruga në Unazën e Re bën 19 milionë euro. Të gjithë qytetarët kanë kaluar shumë herë në Bypass-in e Rrogozhinës, që lidh Rrogozhinën me rrugën për të shkuar drejt Elbasanit, një pikë nyjë shumë e rëndësishme. Dhe sa ka kushtuar? Prapë do ja lëmë qytetarëve ta gjykojnë. Janë shpenzuar 5,7 milionë euro për 4,3 km rrugë, me dy korsi, me gjerësi totale 10,5, me rreth rrotullime, me ura. Pra as 1,5 milionë euro kushton kjo rrugë, tërësisht e re dhe nyje shumë e rëndësishme. Ndërkohë që të Unaza e Re bën përsëri 19 milionë euro, 7-8 herë më shumë. Kemi akse të tjera. Aksi Levan-Tepelenë, një aks i cili lidh portën e daljes së jugut. Mesatarja për kilometër, në një zonë shkëmbore shumë të rëndë, me vepra dhe ura, që të gjithë e kanë parë se çfarë terreni, mesatarja 1,7 milionë, kurse tek Unaza e Re 19 milionë. Sa ishin kostot e Bypass-it të Fierit? Ju shpjegova dje edhe sa ishin kostot e Bypass-it të Vlorës. Të gjitha të hapura në gara kombëtare që prodhuan çmime 7 herë më të ulëta. Pra, thënë më thjesht kjo rruga e cila do të kushtonte jo më shumë se 5 apo 6 milionë euro, kushton plot 40 milionë euro. Mbi 30 e ca milionë euro të grabitura, të cilat Kryeministri së pari duhet të përgjigjet përpara drejtësisë, do përgjigjet bashkë me aradhen e njerëzve të tij, të cilët organizuan këtë mega vjedhje. Këto dhjetëra milionë, të cilat i kanë përvetësuar ditën për diell edhe u kërkon qytetarëve të dalin në shi, sepse paratë që grabisin nuk mund të preken, duhet të jenë atje, ndërkohë që 30 e ca milionë euro, e kupton besoj edhe qytetari i fundit. Ju shpjegova akset rrugore nacionale të mëdha, rrugë të reja me nga 4 korsi, të cilat kanë kushtuar as 2 milionë euro kilometri, kurse kjo kushton 19 milionë, një hapje dhe plotësimi i një rruge, i një korsie mu në mes të qytetit të Tiranës. Është fare e qartë që e gjithë kjo ka ndodhur në një procedurë tenderimi nga më korruptimet që mund të ketë parë historia e këtij vendi. Po ua rikujtoj edhe njëherë qytetarëve shqiptarë. Kjo rrugë është tenderuar në 3 copa, nga 700 apo 800 metra copa dhe konkurruesit kanë qenë firma të paracaktuar dhe 3 herë ka konkurruar një firmë që ka bërë një ofertë 0 lekë. S’besoj se ka qytetarë, votues i opozitës apo votues i Partisë Socialiste që të mos shqetësohet, preokupohet e mos t`i vijë ankthi i jashtëzakonshëm që po vidhet në këtë mënyrë, pasi ka konkurruar tre kompani për 3 tenderë të ndryshëm dhe ai bashkë konkurruesi tjetër ka qenë me 0 lekë. Vëllezërit Hysa konkurrojnë 3 herë me 0 lekë. Kjo është gara. Është e qartë për të gjithë. 19 milionë euro, konkurron një kundërshtarë me 0 lekë, i jepet dhuratë këtij dhe 30 e ca milionë euro vidhen. Të nderuar qytetarë, një mega vjedhje kaq e qartë është në sytë tuaj dhe gjithçka që llamarin, që bën zhurmë në zyrat e Kryeministrisë, nuk ka lidhje me moralin e njerëzve, degradimin, rrugën por ka lidhje me zhurmën për të fshehur vjedhjen e madhe, e cila është në sytë tuaj por që nuk mund të fshihet. Kësaj mega vjedhjeje do t`i shkohet deri në fund . Është sot, pas një jave, pas dy jave, është pas një muaji, kjo edhe fajtorët do shkojnë para drejtësisë. Nuk mund ta fali asnjë qytetarë, e them edhe njëherë se s`k asnjë rëndësi për kë voton. Jam i bindur që kundra një vjedhjeje të tillë, qytetarët shqiptarë janë të gjithë bashkë. Qytetarët që e kanë votuar këtë mazhorancë, nuk e kanë votuar që të vjedhë, që nga një rrugë që nuk bën më shumë se 2 milionë, ta paguajë 19 milionë me gjakun dhe djersën e tyre dhe me një sëpatë që u rri mbi kokë për dhjetëra vjet. Ndaj, kjo është e vërteta e kësaj rruge, e cila zbuloi, nxori në pah, ku ishte vetëm maja e ajsbergut, por tanimë i gjithë ajsbergu është përpara jush. E shikoni, është shumë e qartë dhe përpara kësaj ka vetëm një qëndrim: qëndrim të papajtueshëm, rezistencë deri në fund pasi këtu bëhet fjalë për të mbrojtur paratë e qytetarëve, gjakun dhe djersën e tyre pasi alternativat që u shton qeveria janë: Ne këndojmë këngën të vjedhim e të grabisim çdo gjë, ndërsa ju dilni në rrugë, dilni mes shiut, burra, gra, fëmijë, ribëni nga e para shtëpitë tuaja, zhytuni në mjerim që ne paratë që do grabisim, mos të na preket asnjë cent. Tender korruptim, kosto çnjerëzore dhe një vjedhje çnjerëzore janë sytë e çdo qytetari. Këto nuk janë as më shumë e as më pak, s`janë aspak pretendimi i opozitës, janë fakte të ftohta, të thjeshta që janë përpara syve tuaj. Ju ftoj që të gjithë të reflektoni e të mendoni shumë sepse ky është momenti i reflektimit të madh. Përpara hajdutërive të tilla, të gjithë duhet të jemi të papajtueshëm pavarësisht bindjeve politike që ne kemi.


“Tahiri it ha agjensive të zbatimit të ligjit se këtu jam unë, kjo është linja ime prandaj qëndroni larg. Tahiri i Ramës ka bërë disa rrugë, disa ngarkesa përms habilajve të tij në Vlorë. Sistemi TIMS tregon qartë jo vetëm faktin e trafikur por edhe faktin e mashtrimit me deklaratat e herëpashershme për të mohuar këtë të vërtetë.


Për ju si President i FSHN-së, çfarë tregojnë më shumë këto rekorde në këtë stinë dimri?


Ndaj, falënderime të përzemërta për Uninonin e Shoqatave Shqiptare për Austri të Epërme, për të gjithë anëtarët e vyer të këtij Unioni dhe mbarësi në veprimtarinë e tyre fisnike!


source: wikipedia

text: Janari (ose kallnori ose kollozheku) është muaji i parë i vitit në Kalendarin Gregorian dhe ka 31 ditë. Emri janar është adaptim nga emri Janus, perëndia Romake e dyerve dhe udhëkalimeve. Janari dhe shkurti kanë qenë dy muajt e fundit që i janë shtuar kalendarit, që prej kohëve kur Romakët e konsideronin dimrin si periudhë pa-muaj. Fillimisht, marsi ishte muaji i parë, por janari e mori këtë pozicion ngaqë në këtë periudhë u zgjidhnin konsujt. Dita e parë e janarit njihet si Dita e Vitit të Ri dhe festohet në shumicën e vëndeve në botë. Janari fillon me të njëjtën ditë si tetori, përveç në vitet e brishta, kur fillon me të njëjten ditë si prilli dhe korriku. Kallnori është fjala e vjetër e përdorur për muajin janar. Për këtë muaj Hilë Gjeçi në fletoren e tij shkruan se populli thotë uj kam. Burim i të dhënave Janar


text: Mbledhja e Këshillit Kombëtar/ Ndryshime të reja në PD 15/01/2022 -- 7:10 pm Këshilli Kombëtar i PD miratoi në parim rregulloren e re në bazë të të cilës janë përjashtuar 220 anëtarë të Këshillit. Këta janë anëtarët, të cilët nuk kanë marrë pjesë në mbledhjet e Këshillit Kombëtar dhe janë rreshtuar pro Berishës. Në rregulloren e re të miratuar gjatë mbledhjes së sotme thuhet se 'mungesa, pa asnjë shkak të ligjshëm dhe pa njoftim paraprak, në tre mbledhje radhazi, i anëtarëve të zgjedhur të Këshillit Kombëtar, përbën shkak për zëvendësimin e tij me listën vijuese të anëtarëve të votuar nga Kuvendi Kombëtar i Partisë'. Në mbledhje u diskutua edhe lidhur me ngjarjet e 8 janarit në selinë blu. Basha mësohet të jetë shprehur se përjashtimi nga partia 'i organizatorëve të dhunës, nxitësve të dhunës, ekzekutorëve të dhunës, nuk ishte vendim i lehtë, por ishte vendimi i duhur'. "Kryesia ka bërë thirrje për një pjesë tjetër që të gjejnë kurajën për t'u distancuar nga dhuna. Duhet ta bëjnë këtë, për demokratët, për PD, për Shqipërinë", mësohet të jetë shprehur kryedemokrati. Në mbledhjen e Këshillit Kombëtar, Kreu i PD Lulzim Basha ka bërë disa ndryshime. Basha deklaron se z. Enkelejd Alibeaj do të jetë kryetar i grupit parlamentar. Gjithashtu, Basha tha që sipas vendimit të Kryesisë, organizatorët e dhunës nuk do mbajnë pozicione drejtuese në grupin parlamentar. 'Fillimisht dua t'ju informoj se me një vendim të përbashkët timin dhe të Kryetarit të Grupit Parlamentar z. Alfred Rushaj, kemi vendosur me dakordësi, që drejtimi i Grupit, me sfidat e reja që kemi përpara, t'i kalojë z. Enkelejd Alibeaj. Në zbatim të vendimit të Kryesisë, ku është vendosur që organizatorët e dhunës të mos mbajnë pozicione drejtuese në Grup Parlamentar, dua t'ju njoftoj ndryshimet që do ti propozoj Grupit Parlamentar. Kam vendosur që këtë ta ndajë më së pari me Këshillin Kombëtar të PD, ku është prezent e gjithë trupa drejtuese e partisë. Basha, gjithashtu ka propozuar si nënkryetar të kuvendit dhe të PD, z. Agron Gjekmarkaj. Nga ana tjetër, do të propozoj si Nënkryetar të Kuvendit, z. Agron Gjekmarkaj, që gjithashtu kërkoj nga Këshilli Kombëtar që të votohet edhe si Nënkryetar i Partisë Demokratike. Një përfaqësues i denjë i demokratëve, botës akademike dhe komunitetit katolik. Jam i bindur se z. Gjekmarkaj është vlerë e shtuar në lidershipin e Partisë Demokratike.


Ritvani ose vetëgjyqësia si mbret i shqiptarëve | Agjencia e Lajmeve SOT NEWS Ritvani ose vetëgjyqësia si mbret i shqiptarëve Postuar: 12/08/2018 - 07:37 Për shqiptarët, vetgjyqësia është shumë e hershme. Ajo e ka zanafillën në shekuj, kur sundonte kanuni, po që nuk u ndal edhe në këtë shekullin e fundit edhe pse në sistemin socialist funksiononte ligji i dënimit me vdekje. Për gjak janë vrarë mijëra shqiptarë të fajshëm e të pafajshëm. Njëri për një fyerje. Tjetri se e pa shtrembër qytetarin në tavolinën përballë. Dikush për një fjalë goje. Të tjerët për një vijë uji. Për shkelje të traditës e zakonit. Se prishi lekët e pensionit. U deh me një gotë raki. I dha të ftohtë supën e darkës. Nuk i hapi derën urgjent. E vargu i shkaqeve të rëndomta që janë shënuar me gjakderdhje vijon në një zinxhir të pafund arsyesh e sebepesh që janë të rëndomta e pa asnjë peshë. Dhe në tërësinë e ngjarjeve me humbje jete nga jugu në veri për gjakmarrje a për nder siç cilësohen shumë herë, për xhelozi apo për prishje pazaresh droge e mijëra detaje që pa hiç gjë kanë çuar në ngritjen e armës edhe brenda shtëpisë. Në këto vite janë regjistruar shumë ngjarje pikante. Kryengjarje. Me rrezatim dhimbjeje kombëtare. Kështu, vetëm për një kohë të shkurtër janë regjistruar vrasje brutale, si ajo në Rrugën “Don Bosko”, ku një i ri vrau ish të dashurën se i la dashurnë në mes dhe nuk e përfilli partnerin. Ose vrasja e prindërve në Dibër nga i sapokthyeri nga Londra, i cili pasi vrau, u shtir si i sëmurë psikik, edhe pse ishte si kokrra e mollës. Po ngjarjet e dhimbshme të kronikës së zezë janë të panumërta dhe nisin të shfaqen sistematikisht e në mënyrë të përditshme. Sapo hapim sytë, lajmet me titra dhe kryetituj gazetash ne shqiptarët marrim dozën e helmit të ditës. Mësojmë për vrasjen e të dashurës. Të gruas. Të babait. Të foshnjes. Fëmijës dhe në raste specifike edhe të djegies së kufomave pas vrasjeve, një shëmbëlltyrë e dënimit të mafies. Janë me dhjetra rastet që dëgjohen përditë dhe kjo është bërë fatkeqësisht një rutinë e ditës. Dhe helmin e dhimbjen për këto ngjarje të rënda e marrim si ajri që thithim ose me kafen e mëngjesit, duke e nisur ditën e re me peshën e dhimbjes për jetët e humbura. Shoqëria jonë fatkeqësisht sikur bashkëjeton pa u shqetësuar me vrasjet e përditshme dhe kjo po fiton të drejtën e qytetarisë, dhe po bëhet si e zakonshme. Fatkeqësisht vrasësit shtohen. Po kështu edhe numri i viktimave. Së fundmi kanë nisur edhe vrasjet me pagesë. Janë formësuar vrasësit e specializuar për të hequr kokën kujto që bëhet pengesë apo vihet në shenjestër. Janë vrasës që shkollohen në shkollat e krimit dhe për një vrasje, sipas peshës së viktimës dhe rrezikshmërisë për kryerjen e vrasjes, vrastarët marrin pagesat që sipas shtypit variojnë nga 1000 deri në 20 e 100 mijë euro. Dhe skuadrat e vrasësve, zanatçinj pushkatarë, këta djem të djajve të pangopur me urrejtje lëvizin me porosi si të ishin “007-ta” për të likujduar njerëz të veçantë sipas urdhërit të atij që ka hak për të marrë. Po kryevrasja që tronditi tërë shoqërinë shqiptare ishte ajo e Selenicës. Ku 24 vjeçari, Ridvani i tmerrshëm, vetëm se ishte fyer për vjedhjen e pulave u bë vrasës i tetë personave, nga të cilët dy gra dhe dy fëmijë. I vrau më lehtë se sa të ishin pula dhe jo njerëz. Qenie njerëzore. Dhe ky vrasës gjakftohtë e kreu këtë akt me një nga pushkët që ka qenë vite më parë në armaturën e ushtrisë dhe shërbente vetëm për një qëllim, për të mbrojtur atdheun, Shqipërinë, kufijtë e vendit tonë. Arma në duart e një krimineli ka fuqi të mijëfishtë, pasi ato përdoren pa as më të voglën brejtjeje ndërgjegje. Vetëm për një ofendim. Një cënim sedre. Dhe ku i pagëzuari “Jovabn Bregu”, ky Ritvani apo Ivani i tmerrshëm sipas emrit të personazhit karizmatik nga gjyshi i tij, arriti të bëjë gjëmën. Numri i të vrarëve e kalon ku e ku një ditë lufte të vitit 1943. Se edhe në ato vite, ku përball ishin ushtria partizane dhe pushtuesit nuk vriteshin kaq njerëz brenda ditës që tek e fundit ishte luftë dhe lufta prodhon viktima. Në një fshat të vogël në Selenicën e varfër u krye një masakër e vërtetë. U bë një betejë pa sens, u vranë qytetarë që i përkisnin dy familjeve. Të gjithë të një gjaku. Një trung. Në çdo rrethanë tjetër këta familjarë duhet të ishin bashkë. Të vëllazëruar. Të ndihmonin për të mbajtur në këmbë jetën e secilit. Dhe as që mund të perceptohet që të këputen në mes jetët e njerëzve të një gjaku nga një i ri që i ka marrë koka erë dhe që e mendon veten si “Jack Nori” apo Rambo, sipas personazheve të filmave horror. Askush nuk e priste që një i ri, djali i një fisi të ngrinte pushkë ndaj të tijve dhe t’i shponte me plumba si të qëllonte mbi kukulla apo mbi tabela qitjeje në një poligon ushtarak. Askush nuk e priste deklarojnë fshatarët në Selenicë. Nuk e priste policia. Bashkia. Kryepleqësia. Fisi. Familja. Edhe pse ai jetonte atje mes tyre dhe ishte rritur para syve të tyre. Po nëse i hedh një sy postimeve të tij në Facebook e kupton fare qartë se ky individ nuk ishte aq i paqtë dhe se kishte probleme me karakterin. Fotografimet me qenin ujk, me armë dhe shprehjet e tij për t’u hakmarrë në rast se dikush e akuzonte, tregojnë qartë se ishte një i ri që nuk duhej neglizhuar. Është e kollajtë të flitet për individ të tillë pas ngjarjeve të rënda. Po fjalët ndaj tyre tanimë janë si pushkët pas dasme, se ai ndërkohë e ka kryer krimin e tetëfishtë. U krijoi shqiptarëve një tronditje të thellë psikike dhe i vuri në mendime të gjithë. Nuk është vetëm tmerri që përjetojnë. Është mendimi se janë të shumtë Ritvan Zykajt që qëndrojnë me syrin në shenjestër dhe gishtin në këmbëz, të gatshëm për ta shkrepur armën pa asnjë vrarje ndërgjegje dhe dhimbsurie. Vetëm Vlora sipas gazetares investigative ka më shumë se 1600 Ritvanë që mund të bëjnë hatanë vetëm për një ofezë edhe ta parëndësishme. Po sa të tillë ka nga veriu në jug?! Sa të tillë lindin e rriten nga ata që nuk e kanë për gjë, bile e quajnë lojë të të heqin kokën e të vrasin në ditën për diell nëpër shtigje për pazare droge e prishje ujdish. Apo më keq akoma, për një grumbull gurësh që e pretendojnë katër-pesë fise dhe që nuk përtojnë të nisin një betejë të gjatë që shoqërohet me viktima seriale? Të dhunshmit në shoqërinë tonë nuk janë të paktë. Shembujt i mësojmë përditë. I gjejmë nëpër tituj kronikash të zeza. Në lajmet urgjente që shpërndahen në sekondë si të jepeshin sihariqe si vritemi mes njëri- tjetrin. Po pse ndodh kështu? Dhe a është vetëm një fenomen shqiptar? Një analizë edhe e përciptë, tregon se nuk është pa shkak. Dhe se fenomeni i vrasjes nuk është me origjinë nga vendi i shqiponjave. Po këtu tek ne, edhe vrasjet janë të rëndomta pa sens pa shkak të përligjur. Dhe ajo që i ka trimëruar shumë prej vrasësve shqiptarë është mundësia që ata kanë pasur për të siguruar një armë. Dhe këtë “dhuratë” e kemi peshqesh nga 1997-ta, ku depot e armatimit u bënë pre e grabitjes dhe armët u shpërndanë në çdo shtëpi si të ishin karamele për të qerasur. Dhe këto armë, për të mos u dorëzuar, u varrosën në kthina e poshtë dyshemeve për t’u rrëmbyer sapo dikujt i shkrepet për t’i përdorur kundër fisit, gruas, bashkëjetueses, vajzës apo djalit, mikut apo atij që deri dje ishte njeriu që ndaje lumturinë e tavolinën e bukës. Arma i trimëroi edhe frikacakët. I burrëroi dhe u dha kurajo. I bëri më agresivë. Dhe nga tradita e zgjidhjes me fjalë apo me një bisedë të një konflikti në vend të parë doli arma, e cila u bë instrumenti vdekjeprurës mes qytetarëve të Shqipërisë. Përdorimi i vrasjeve dhe fatkeqësive për politikë dhe si strategji për të luftuar kundërshtarët nuk ka asnjë vlerë. Sa më shumë të përdoret si alibi në luftën politike aq më shumë i shtron rrugën krimit dhe i shton guximin vrasësve. Po nëse arma është guximi i të marrëve dhe një nga mundësitë që i jepet keqbërësve të bëjnë vrasje makabre, vetëgjyqësia është kthyer në mbretin e zgjidhjes së shqetësimeve dhe problemeve të qytetarëve tanë të veçantë. Të gjithë e shikojmë përditë se si marrin guximin kriminelët dhe vrasësit ordinerë për të zgjidhur shqetësimet e tyre, jo përmes rrugëve ligjore, po nëpërmjet vetëgjyqësisë. Dhe Ritvanët e Vanët, Pjetrat e Bardhët, vetëgjyqësinë e kanë kthyer në mbret të pakurorëzuar këtu tek ne fatkeqësisht. Vetëgjyqësia shprehet shumëformëshe. Edhe pa u vendosur përfundimi i një gjykimi, të afërm, individë e qytetarë nxitojnë të deklarojnë para ekraneve televizive se janë gati të marrin hak. Dikush thotë se nuk ka nevojë për ligjin. Të tjerë se do hakmerren dhe do bëjnë vetëgjyqësi nëse shteti nuk vepron. Dhe pse ekstrem në qëndrime ka një të vërtetë. Ka një shkak. Kur gjykatat japin gjykime të padrejta në këto rast, vetgjyqësia ngre krye dhe zë prit krimi e krimineli për të vënë nderin në vend. Po a ka dritë që ndriçon dhe a ka ilaç që shëron këtë makabritet që po trondit shoqërinë tonë? A mund të justifikohet ajo që po ndodh në Shqipëri në emër të vetëgjyqësisë? Kush do ta ndalë këtë ferr? A është e mundur që policia të shërojë të gjitha plagët dhe të izolojë të gjitha rastet kur mungon informacioni dhe shihet realiteti i dhimbshëm që ndodh para syve tanë? Shoqëria nuk mund të bëjë indiferentin. Familjet nuk mund të fshehin prirjet kriminale të njerëzve që jetojnë me ta. Ata duhet ti denoncojnë. Në lagje nuk mund të shtyhet duke bërë indiferentin dhe sikur nuk dëgjojnë e nuk shikojnë përtej pragut. Nëse heshtet, askush nuk mbetet jashtë këtyre ngjarjeve, të cilat shëtisin si re të zeza dhe mbjellin fatkeqësi. Dhe në jo pak raste, krimi nuk kursen edhe të pafajshmit, duke mos përjashtuar edhe fëmijët. Dhe për të zbehur vetëgjyqësinë, për ta eliminuar atë, krahas dënimeve shembullore pse edhe jo publike, ndryshimet dhe forcimet e dënimeve në Kodin Penal, tolerancë zero ndaj cilido që kryen krim ose ka prirje dhe shfaq simptoma se mund të hyjë në rrugën e krimit për të mos luajtur me vitet e burgut me zbutje e lehtësira që shoqërohen me akte vrastare. Dhe jo të pakta kanë qenë rastet kur përsëritësit, pasi vrasin, dalin në rrugë për të rivrarë. Ndaj ndal, gjyqtarëve që amnistojnë vrasës! Ndal tolerancës së shoqërisë me moskallzim të krimit dhe evidentimit të individëve me prirje kriminale! Ligji dhe institucionet janë përgjegjësit numër një për të ndalur krimin dhe kriminelët. Po në kushtet që jetojmë, ku mungesa e edukimit, shkollimit, edukatës qytetare e familjare duhet ta llogarisim veten të gjithë në krah të institucioneve për të penguar aktet vrastare të atyre që nuk e kanë për gjë të bëjnë vetëgjyqësi ashtu sikundër të luftojmë ndaj të gjithë Ridvanëve kudo që ti takojmë. Dhe kjo është dashuri për jetën. Mbështetje të së mirës. Është ndershmëri dhe mbrojtje e jetëve njerëzore nga ata që duan të bëjnë vetëgjyqësi. Dhe Ridvanët vrasës nuk janë vetëm një individ. Rreth tyre ka shumë të tjerë./Nga Bardhyl BEJKO


text: Gjakovë, vajza me çrregullime mendore dyshohet se vrau babanë - KOHA.net Parcela në Shkabaj stagnon projektin prej 45 milionë eurosh33 minuta më parë "Kashta e Kumtrit" për nostalgjinë, kujtimet dhe erotizmin34 minuta më parë Transport falas vetëm për një pjesë të Prishtinës44 minuta më parë Rastin për KOHËN e ka konfirmuar zëdhënësi i Policisë së Kosovës për rajonin e Gjakovës, Nusret Gjurkaj. Të dy kanë lëndime trupore, për çka Xhurkaj ka thënë se vrasëse potenciale mund të jetë e bija. "Sot brenda në shtëpi, nga kujdestarja familjare është gjetur pa shenja jete personi M.R. - lindur 1933. Pranë trupit të viktimës ishte e shtrirë vajza e tij T.R - lindur 1962 e cila është me të meta mentale. Rastit i janë përgjigjur njësitë policore dhe urgjenca mjekësore dhe mjeku ka konstatuar vdekjen . Viktima kishte lëndime në kokë dhe dorë, por lëndime kishte dhe vajza, dhe për këtë arsye ekziston dyshimi i arsyeshëm se vrasëse potenciale mund të jetë vajza", ka thënë ai.


source: fineweb

text: Pak ditë pasi Nora Istrefi publikoi projektin e ri, videoklipin me titull ”Gangsta”, ajo u përballë me kritika se kishte kopjuar një këngë të huaj. Bëhet fjalë për këngën ”First of the year” nga Skrillex, që përveç se nga ana muzikore, ngjason edhe në anën artistike të klipit “Gangsta”. Lidhur me keto komente, ka reagur këngëtarja, nëpërmjet faqes në rrjetin social ”Facebook”, duke shënuar: “Gazetarë,shqiptarë të dashur, kur doni me e marrë vesh ju që muzika ja ka nisë mu u haxhu qe një kohe, edhe nuk ekziston asnjë mundësi për të bërë një këngë që është unike, që s’përngjanë me asnjë këngë t’mundshme n’botë.” Me tej, ajo ka mohuar edhe komentet rreth videoklipit, duke mohuar faktin se nuk është origjinal. Në fund, Nora ka porositur këngëtarët që “të lirojnë enërgjinë negative dhe të relaksohen”.


OKB, Rusia veto pro vetos së 5 anëtarëve të përhershëm të...


text: Vesa Gashi ka plan për këdo në Kosovë që ka arsye për të festuar. Nëse keni ndërmend të martoheni, të festoni ditëlindje apo thjeshtë dëshironi që të shkoni dikund dhe të dalldiseni duke harruar përkohësisht brengat e përditshme, Gashi, 26, është aty për t’ju ndihmuar. Prej se themeloi kompaninë e saj për menaxhimin e evenimenteve në vitin 2012, Gashi ka planifikuar më tepër se 150 gala-pritje, mbrëmje solemne, dhe ahengje tjera të ndryshme. “Unë i ofroj të gjitha, por nëse edhe ndodhë që të mos kem diçka, unë e gjej patjetër,” thot Gashi. “Unë kam çdo gjë nën kontroll.” USAID-i përmes Programit për Ndërmarrësit e Rinj, i ndihmoi Gashit që të lansojë ndërmarrjen e saj, të quajtur “Finesë,” në pranverë të vitit 2012. Granti prej rreth 12,000 dollarëve (9,300 euro) nga USAID-i shkoi i tëri për blerjen e mbulesave për tavolina, mbështjellëseve për karriga si dhe për garniturën e draperisë dhe gypave. Kjo e fundit shërben për të krijuar kanope dekorative, sfonde dhe tenda të cilat transformojnë çdo hapsirë. “Kjo më jep një avantazh – kam më shumë për të ofruar se konkurrenca ime,” thot Gashi. Gashi ka më së tepërmi punë gjatë verës, atëherë kur bashkatdhetarët që jetojnë në botën e jashtme vijnë për vizitë dhe për dasma. Për sezonin e ardhshëm, ajo mund të ketë mesatarisht deri në katër dasma në javë. “Sfida pranohet,” thotë ajo me vetëbesim të theksuar. Gashi gjithashtu planifikon ndeja të ditëlindjeve, evenimente korporative dhe pritje institucionale, por bën edhe disenjime të seteve dhe detajeve origjinale dekorative. Gjatë planifikimit të një evenimenti, takimet me klientët mund të fillojnë me muaj në avans – dhe të zgjasin me nga disa orë. “Ajo që ne bëjmë është ndërtim i përbashkët i një vizioni,” thot Gashi. Përderisa Gashi ofron shërbimin e nevojshëm, ajo gjithashtu punon edhe në nxitjen e kërkesës, meqë shpesh ka të bëjë me çifte të cilat e dijnë se sa kushtojnë dasmat gjetiu – dhe kështu angazhohet në shfrytëzimin e të gjitha mundësive që jep ky lloj i veprimtarisë që është në rritje e sipër në Kosovë. “I kam rritur aspiratat pakëz,” thot Gashi, e cila ka bërë edhe një marrëveshje me njërën nga bankat vendore, e cila u mundëson të posamartuarve që të paguajnë për shpenzimet e dasmës përmes një plani të pagesës me këste. Reklamimi dhe marketingu, së paku deri tani, ka qenë thjeshtë gojorë – çasje kjo e cila funksionon mirë në një vend ku dasmat mund të mbledhin deri në 400 të ftuar. Thjeshtë, sa më tepër njerëz që Gashi dërgon prapa në shtëpi të magjepsur, aq më tepër do të cingrrojë telefoni i saj. Ajo tashmë ka filluar të hedhë shikimin matanë kufirit, në Shqipëri dhe Maqedoni, si mundësi për zgjërim. “Ka qenë mjaft e vështirë, por kënaqësia që ofron të qenit i lumtur i klientit me punën e bërë, është e pakrahasueshme. Është një shpërblim i jashtëzakonshëm,” thot Gashi, duke shtuar se USAID-i asaj i ofroi më tepër se thjeshtë një grant - i ofroi mbështetje dhe inkurrajim të pakursyer. “Ata [USAID-i] më ndihmuan që të shihja se ku isha, dhe si të avancoja deri atje ku dëshiroja të arrij,” thot ajo. Programi për Ndërmarrësit e Rinj i USAID-it, i cili zhvillohet gjatë periudhës shtator 2010 deri në shtator 2013, është i disenjuar që t’u dalë në ndihmë ndërmarrësve të rinj në Kosovë, të moshes 18-35 vjeç. USAID-i është i vetëdijshëm se ndërmarrësit e rinj kanë nevojë për më shumë se thjeshtë një trajnim – ata kanë nevojë për kapital dhe mbështetje në kohë reale, gjatë fazës së hershme kritike menjëherë pas themelimit të biznesit. Me qëllim që t’u sigurojë këtë mbështetje, programi ofron grante fillestare adekuate për bizneset e sapothemeluara dhe opsionet e kthimit me këste, shoqëruar me trajnime praktike dhe shërbime të vazhdueshme të aftësimit për ndërmarrjet e reja. Last updated: April 01, 2014


Manipuluan 1082 vota më 2010, ja çfarë po iu ndodh të...


Si mund ta rrisim besimin tonë te Jezu Krishti? Profeti Alma te Libri i Mormonit e krahasoi besimin me një farë. Nëse mbillni një farë dhe e ushqeni, nëse është një farë e mirë, ajo do të rritet dhe përfundimisht do të sjellë frut (Alma 32:28–43). Është e njëjta gjë me besimin. Nëse jeni i bindur ndaj urdhërimeve të Perëndisë, e studioni fjalën e Tij dhe keni dëshirë të besoni te Krishti, besimi do të rritet brenda jush. - vivian muñoz përgjigjur... Unë besoj se ne mund ta rritim besimin tonë te Krishti çdo herë që bëjmë vullnetin e Tij. Është kaq e lehtë!! Ne bëjmë atë që është e drejtë, dhe ne ndiejmë gëzim, ose paqe, menjëherë!! Çfarë përgjigje tjetër mund të dëshirojmë? Ashtu si Vetë Shpëtimtari dha mësim: “Ata të cilët bëjnë vullnetin e Perëndisë, do ta dinë nëse kjo doktrinë vjen nga Perëndia apo që unë flas nga vetja ime”. Unë, Vivian Munjozi, e di vetë se Zoti KURRË nuk foli nga Vetja!! Ai është Krishti, Biri i Perëndisë së gjallë, Zoti ynë dhe Shpëtimtari ynë, dhe çdo herë që unë bëj vullnetin e Tij dhe jam një grua e drejtë e besnike, unë sërish përjetoj premtimin e fuqishëm që Ai na bën neve: Ne do ta dimë nëse Ai me të vërtetë është Ai që thotë se është!!! Dhe unë e ndiej sërish se kjo është e vërtetë!!! Shfaq më shumë


text: Robert Berisha fotografohet pranë 'të dashurës' – LAJME Robert Berisha fotografohet pranë 'të dashurës' Lamtumirë Nora! Pas deklaratave bòmbë dhe udhëtimeve në Nju Jork, Robert Berisha fotografohet pranë 'të dashurës'. Deklarata bòmbë e modeles Jessica Kadiu, e cila pranonte lidhjen me Robert Berishën,hape-ree.klamn, dhe shiko-videon, e tyre, bëri bujë në mediat shqiptare pasi këngëtari e kishte mohuar kategorikisht romancën në verën e kaluar, kur u panë së bashku në Turqi. Modelja tregonte se e dashuronte Robertin akoma dhe shpresonte që një ditë të mund të ktheheshin sërish bashkë, duke e falenderuar ndërkohë për të gjithë dashurinë që ai i kishte dhuruar. Por pavarësisht se ajo ëndërronte rikthimin me të, Roberti nuk reagoi publikisht pas kësaj deklarate dhe menduam se gjërat u lanë me kaq, por jo.


Grevë në burgun e Podgoricës Slluzh, është vënë zjarr - KOHA Grevë në burgun e Podgoricës Slluzh, është vënë zjarr Një grup të burgosurish në burgun e Podgoricës, Slluzh kanë filluar grevë urie për shkak të kushteve të këqija dhe zhvendosjeve, me ç’rast mbrëmë dogjën një qeli. Për sot janë paralajmëruar protesta me përmasa më të mëdha. Gazeta “Dan” shkruan se të burgosurit i kanë djegur dyshekët, krevatet dhe veshjen në njërën nga qelitë, pas së cilës të gjithë brenda janë evakuuar. Theksohet se zjarri është vënë edhe në hapjet e ventilimit, por nëpunësit e burgut me intervenim të shpejtë kanë parandaluar pasoja më të mëdha. Të burgosurit kërkojnë që të kthehet mënyra e vjetër e shfrytëzimit të shëtitjeve në kohëzgjatje prej një ore, e jo sikur deri më tani 30 minuta. Gjithashtu, kërkojnë që të kenë vizitë të mjekut të paktën një herë në javë, ndërsa të psikiatrit çdo ditë.


Vendqëndrimi i parë i Profetit në Medine – Profeti Muhamed I njëjti emocion si në Kuba, kësaj here po ndjehej edhe në Medinë. Të gjithë ishin rreshtuar buzë rrugës, duke garuar me njëri-tjetrin sekush ta priste Muhamedin paqja qoftë mbi Të në shtëpinë e vet. Çdo familje që e shihte të drejtohej kah shtëpia e tyre, mbartte shpresën “Ah sikur të qëndrojë në shtëpinë tonë!”. Megjithatë, Ai, si për t’iu përgjigjur dëshirave të tyre, tha: – Lërini të lira frerët e devesë, sepse ia kam lënë asaj. Po ia linte devesë që ta zgjidhte vendin se ku do të bujtte. Në fakt kjo ishte edhe një zgjidhje që do të parandalonte mendimet e të tjerëve. Kafsha e bekuar, Kasua, po ecte nëpër rrugët e Medinës, e njerëzit e ndiqnin nga pas. Shkonin për të parë vendin ku do të qëndronte. Vajzat e bijve të Nexharit po gëzoheshin edhe njëherë më shumë. Po mirëprisnin të Dërguarin e Allahut (s.a.s.). – Ne jemi fqinjët e fëmijëve të Nexharit. Sa të lumtur jemi! Tashmë Resulullahu do të jetë fqinji ynë. Resulullahu u kthye nga ata dhe tha: – A më doni mua? Ç’do të thoshte, “A më doni?”? – Po, o i Dërguari i Allahut. – Vallahi që edhe unë ju dua ju! – ishte përgjigjja e entuziazmuar e të Dërguarit të Allahut, i Cili ishte prekur shumë prej situatës së formuar. Vallahi, edhe unë ju dua ju! Vallahi edhe unë ju dua ju! Kasua ndali para portës së një shtëpie, dhe po shihte nga të dyja anët, dhe pastaj u kthye sërish në vendin prej nga ishte nisur. Me sa dukej po përpiqej të kryente detyrën që ia kishte ngarkuar paracaktimi hyjnor. Priti edhe pak çaste, pastaj u përgjunj. Ensarët dhe muhaxhirët po e ndiqnin tërë kureshtje. Ishte caktuar shtëpia ku do të rrinte i Dërguari i Allahut (s.a.s.). Nga faqet e Ebu Ejub Halid ibni Zejdit po buronte një gëzim i papërshkrueshëm. Sepse shtëpia më afër vendit ku kishte qëndruar deveja, ishte shtëpia e tij. – E kujt është shtëpia pranë Kasuas? – E imja, o i Dërguari i Allahut! – u hodh Ebu Ejubi, – ajo është shtëpia ime, dhe ja tek e ka portën. – Atëherë, unë do të qëndroj në shtëpinë tënde, – tha i Dërguari i Allahut. – Mirë se të vini![1] Kështu filloi ai qëndrim që zgjati plot shtatë muaj. Kjo shtëpi kishte edhe një tjetër karakteristikë. Kjo ishte shtëpia që kishte ndërtuar mbreti i Tubas, duke thënë se kjo shtëpi duhet të qëndronte pasi në të do të rrinte profeti i kohës së fundme. Ajo shtëpi po përgatitej tashmë për të pritur Krenarinë e Njerëzimit, Profetin Muhamed paqja qoftë mbi Të.[2] Në fakt, i Dërguari i Allahut ishte mysafiri i Ebu Ejubit, ama gëzimin e përjetonin të gjithë ensarët po njësoj. Pasi Ai ishte miku i të gjithëve. Pas gjithë asaj kohe që Meka nuk kishte lënë të keqe pa i bërë, Ai kishte zgjedhur pikërisht Medinën për t’u vendosur. Shtëpia e Ebu Ejubit do të ishte vendqëndrimi i Tij në qytetin e tyre. Aty vinin përditë dy a tre medinas të rinj, duke bërë që tërë ensarët të mund të tregonin bujarinë e tyre. Ai u vendos në katin e sipërm Krenaria e Universit ishte vendosur në shtëpinë e Ebu Ejub Ensariut, megjithëse ky i fundit nuk ishte i qetë për qëndrimin e të Dërguarit të Allahut. Profeti ynë paqja qoftë mbi Të kishte zgjedhur katin e poshtëm për të qëndruar, dhe aty kalonte netët. Si Ebu Ejubi, si bashkëshortja e tij, ishin shumë të shqetësuar. – Nuk është mirë, që Resulullahu të rrijë poshtë, ndërsa ne të ecim mbi kryet e Tij. Më në fund, shqetësimin e tyre vendosën t’ia tregonin të Dërguarit të Allahut, dhe ta ftonin që të qëndronte Ai në katin e dytë. – O Profeti i Allahut! Nëna dhe babai im të qofshin falë! Ne na vjen shumë rëndë, që Ti të qëndrosh në katin e poshtëm, ndërsa ne në të sipërmin. Sikur të qëndronit ju sipër, e ne poshtë Jush? Vetëm se i Dërguari i Allahut nuk ishte i një mendjeje me ta. E patën ndarë shumë herë me Të këtë çështje, mirëpo Ai u qe përgjigjur gjithnjë me të njëjtat fjalë. – O Ebu Ejub! Më e përshtatshmja dhe më e mira, për nga mirësitë që na janë shtruar, është të qëndroj në katin e poshtëm,[3]– duke u treguar se nuk do të pranonte kurrsesi. Ebu Ejubi i pati kërkuar disa herë të njëjtën gjë, por kur e kishte parë se kjo gjë nuk po i pëlqente të Dërguarit të Allahut, andaj vendosi t’i thoshte: – Unë nuk mund të rri sipër të Dërguarit të Allahut, dhe nuk kam për të jetuar atje. Përfundimi ishte po i njëjti, derisa një ditë, Ebu Ejubi e ktheu përmbys katin e sipërm, duke bërë që një vazo të thyhej dhe tërë uji i saj filloi të rridhte në katin e poshtëm. Ende pa mbërritur uji poshtë, bashkë me Umu Ejubin zbritën poshtë, dhe me peceta beze në duar, filluan të thanin ujin e grumbulluar. U shqetësuan shumë se mos uji prekte të Dërguarin e Allahut, aq sa ishin bërë dyll të verdhë nga meraku. Dukej që kjo çështje nuk mund të vazhdonte kështu. – O i Dërguari i Allahut! Nuk është më e mundur që ne të rrimë mbi Ty! Të lutemi, kalo Ti sipër. Kjo ishte një kërkesë që nuk kishte ç’t’i përgjigjej. Ne nuk mund të rrimë dot mbi Ty. Profeti ynë i dashur nuk mund t’i përgjigjej më me jo Ebu Ejubit, kështu që prej asaj nate, kaloi në katin e sipërm, dhe qëndroi aty derisa u ndërtua faltorja profetike. [1] Ibni Hisham, Sire, 3/22 e më tej. [2] Ahmed ibni Hanbel, Musned, 4/340; Hindi, Kenzu’l Ummal, 12/80-1 Previous Previous post: Një biografi e shkurtër rreth Profetit Muhamed (s.a.s) Next Next post: Lidhjet vëllazërore mes ensarëve dhe muhaxhirëve


text: ruferike Shkronja R Shih dhe Në gjuhën shqipe është shkronja e njëzetekatërt e alfabetit, me të shënohet gërma R e madhe e dorës. Alfabete !


text: Ali Pasha i njohur edhe si Ali pashë Janina ose Ali pashë Tepelenjoti (1741 ose 1743 - 24 janar 1822) qe një sundimtar i fuqishëm fisnik shqiptar i Perandorisë Osmane me tendenca autonomiste që shndërroi Ejaletin e Janinës në pashallëk. Prejardhja Pinjoll i derë së fisme të Hysove, qe gjyshi i tij Myftar beu (Samiu e quan Ali Pashë me gradë miri miran) që fitoi pozitën më të lartë duke u caktuar dizdar (kështjellar) i Tepelenës; dhe më pas ra rob dhe u var në litar gjatë rrethimit të dytë të Korfuzit. Një nga tre djemtë e Myftar beut, Veli beu mori për grua Esmiha hanëmin nga dera e bejlerëve të Konicës që më pas do të njiheshin si Zenelbejllinjtë, çifti pati një djalë dhe një vajzë, Aliun dhe Shahnisanë. Jeta Rinia I ati u vra kur Aliu qe nëntë apo dhjetë vjeç dhe u rrit nga e ëma. Familja Tepelena, tashmë e përfaqësuar nga dy të mitur, ra në grindje me Kardhiqin, fshat i lirë, se kush do të ishte këmborë për disa fshatra përreth Karjanit dhe sidomos fshatin Kakos, të drejtë që prej brezash ishte ushtruar Tepelenët. I pari i Kardhiqit, Demir agë Dosti po e mëtonte tashmë këtë të drejtë për vete. Më 1752 hanko Esmihaja me të bijën udhëtuan drejt Karjanit që të vilnin taksën e këmborës që Tepelenët e vilnin si përfaqësues vendorë të Portës së Lartë. Kardhiqiotët i bënë pritë në kthim në një grykëmali, i morën Esmihanë me të bijën me vete në Kardhiq, i detyruan të kthenin të ardhurat e paligjshme disavjeçare nga kjo taksë dhe iu bënë të qartë që mos ta pretendonin më në të ardhmen. Esmiha hanëmi e bëri këtë lëshim kundrejt kardhiqiotëve, por ushqeu hakmarrje tek i biri. Aliu iu dha jetës së komitit me trimat e vet deri kur më 1763 i kërkoi dorën Hanko pashës (e shoqja e pashës), e bija e Ahmet pashë Ngurzës. Por Hankoja nuk e pranoi kërkesën e tij dhe më 1766 u martua me Ibrahim pashë Vlorën. Dy vjet më pas Aliu u martua me të bijën e sanxhakbeut të Delvinës, Kapllan Asllanpashalliut, Ymi Gylsym hanëmin. Pas varjes së vjehrrit dhe ngadhënjimit si i tretë në rivalitetin e dyerve të Kokajve dhe Selimaj-Hajdaragaj-Dostëve, iu dha posti i kajmekamit të bejlerbeut të Rumelisë dhe mori titullin e pashait me një tujë në krye të Sanxhakut të Delvinës. Pas luftës së Perandorisë Osmane me Rusinë më 1787, ku mori pjesë me pasuesit e vet nën komandën e Vezirit të Madh, Jusuf Pashës, Ali Pasha u shqua në luftime. Arsye për të cilën, pas traktatit të paqes u emërua sanxhakbej i Tërhallës dhe derbahat naziri (kryembikëqyrës i qafëmaleve dhe rrugëve të Rumelisë); kësodore pastroi rrugët nga cubat duke i marrë si pasues të vet dhe duke u fuqizuar e pasuruar gjithnjë e më tepër. Pas një rivaliteti me Ali Izet pashë Kukën, të parin e Alizotëve, dhe duke mënjanuar anëtarin më të shquar të atëhershëm të Asllanpashallinjve, Ymer beun, shtiu në dorë Janinë dhe Porta e Lartë e emëroi vali pasi qe e zënë me telashe të tjera. Ali Pasha, i mbetur vejan ndërkohë, u martua me Zeliha hanëmin, gruan e ndarë të Ahmet bej Asllanpashalliut. Bejlerëve të familjes Asllanpashalliu që i kishin dalur kundër dhe kishin pronat në Artë, u premtoi falje dhe miqësi, ndërsa Sanxhakun e Tërhallës ia la të birit 17 vjeçar, Veli beut. Si pronar i madh tokash, sipërmarrës i taksave shtetërore, si pjesëmarrës aktiv në veprimtari tregtare dhe duke mbrojtur interesat e çifligarëve të rinj po dhe të borgjezisë tregtare, të cilën e bëri për vete me një politikë tolerance të gjere fetare, Ali Pashë Tepelena mënjanoi përkrahësit e pushtetit qendror osman dhe «tiranët e vegjël» si shkaktarë të anarkisë feudale në vend. Ai i shndërroi kështu trevat e përfshira nën sundimin e tij në një formacion shtetëror në fakt autonom, që dallonte nga viset e tjera të perandorisë për nga rregulli, qetësia dhe zhvillimi ekonomik e kulturor. Janina u bë një qytet nga më të rëndësishmit dhe më të begatë në viset Perëndimore të Ballkanit, qendër e tregut ndërkrahinor të Rumelisë Jugore, qe përfshinte edhe një varg krahinash të Shqipërisë, një vatër arsimore dhe kulturore ku filloi të përdorej përveç greqishtes si gjuhë shkrimi dhe shqipja. Në vitet 1798-1812, duke nënshtruar me luftë qeveritarët rivalë të sanxhaqeve fqinjë si dhe krahinat e vetëqeverisura të Sulit, Himarës, etj. dhe duke shfrytëzuar situatën e vështirë të Perandorisë Osmane në periudhën e luftërave të Napoleon Bonapartit, Ali Pashë Tepelena arriti të zgjeronte e përforconte pushtetin e vet duke përfshirë trevat që nga gjiri i Prevezës deri afërsisht në lumin Shkumbin. Pashallëku i Janinës u bë një faktor me rëndësi ndërkombëtare në kushtet kur forcat franceze e ruse që ishin vendosur në Ishujt Jonianë si dhe Anglia, drejtuan vëmendjen e tyre ndaj sundimtarit të fuqishëm shqiptar dhe krijuan lidhje direkte diplomatike me të, duke kapërcyer Portën. Ali Pashë Tepelena ishte bërë kështu një sundimtar faktikisht i pavarur, por gjithmonë i kujdesshëm, për të mos krijuar konflikte të parakohshme me pushtetin qendror, duke pritur një moment të volitshëm për t'u shkëputur prej këtij. 1812-1822 Orvatjet e Ali Pashë Tepelenës për të krijuar në vitet 1812-1819 një besëlidhje me sundimtarët feudalë të Shqipërisë së Veriut e sidomos me Bushatllinjtë me qëllim që të përballonin bashkërisht politikën centraliste të filluar nga Sulltan Mahmuti II, nuk dhanë rezultat. Rivaliteti midis Vezirit të Janinës dhe atij të Shkodrës e shpuri Mustafa Pashë Bushatlliun të merrte haptazi anën e Portës, kur kjo filloi të mente masa ushtarake kundër qeveritarit të Janinës, që ishte bërë tashmë tepër i rrezikshëm dhe po tregonte haptazi synimet e tij për t'u bërë i pavarur nga Porta. Në vitet 1820-1822 Ali Pashë Tepelena filloi luftën për mbrojtjen e vendit nga sulmi i forcave të Perandorisë Osmane dhe me këtë filloi faza më e lartë e veprimtarisë së, sundimtarit shqiptar për të shkëputur zotërimet e veta nga vartësia e Perandorisë. Ai ndihmoi për këtë qëllim edhe lëvizjet çlirimtare të popujve ballkanas e sidomos kryengritjen e popullit grek, së cilës i dha ndihmë të madhe si në vitet e përgatitjes, ashtu edhe gjatë vitit të parë të zhvillimit të saj. Por aleanca luftarake e lidhur me kryengritësit grekë të Etolisë e Akarnanisë nuk mundi të zhvillohej më tej, ajo u sabotua nga krerët e kësaj lëvizjeje. Megjithëse forcat e Ali Pashë Tepelenës në këto kushte u ndodhën vetëm përballë ushtrive osmane që u dërguan kundër Pashallëkut të Janinës, Ali Pashë Tepelena i bëri ballë rrethimit për një vit e gjysmë. I braktisur më në fund edhe nga të bijtë dhe sundimtarë të tjerë krahinorë, Ali Pashë Tepelena bëri një qëndresë këmbëngulëse, deri sa i ngujuar në një ishull të Liqenit të Janinës, u vra më në fund me të pabesë. Politika e Ali Pashë Tepelenës që synonte autonominë dhe bashkimin e krahinave shqiptare nën sundimin e pashallëkut të Janinës, më në fund dhe lufta e tij e hapur kundër sulltanit, e thelluan më tej hendekun midis shqiptarëve dhe sundimtarëve osmanë dhe ndihmuan për të përgatitur truallin për një etapë të re më të lartë të lëvizjes çlirimtare antiosmane të popullit shqiptar për Rilindjen Kombëtare. Shiko dhe këtë Literatura "Tepedelenli Ali Paşa'nın Çiftlikleri Üzerine Bir Araştırma", Hamiyet Sezer Feyzioğlu, Belleten, LXII/233, s.75-107, Ankara, Nisan 1998. "Tepedelenli Ali Paşa'nın Oğulları",Hamiyet Sezer Feyzioğlu, A.Ü.D.T.C.F. Tarih Araştırmaları Dergisi 1995, c.XVII/28, s.155-16, Ankara, 1996. Lidhje të jashtme http://www.alipasha.tepelena.com/jeta.htm Referime Pashallarë shqiptarë Njerëz nga Tepelena Ushtarakë shqiptarë Sufi shqiptarë


Magjia: Frika më e madhe e njerëzimit, sekretet e saj | Portali FLURUDHA Magjia: Frika më e madhe e njerëzimit, sekretet e saj Imazhi i magjisë në ditët e sotme nuk është fort i qartë. Kjo, falë dhe e kaosit që ekziston mbi doktrinën magjike apo të tjera të kës... Suplement, Top Lajm Imazhi i magjisë në ditët e sotme nuk është fort i qartë. Kjo, falë dhe e kaosit që ekziston mbi doktrinën magjike apo të tjera të kësaj natyre. Teorikisht, gjërat janë si në lashtësi, kushtet për të bërë magji janë pak a shumë të njëjtat, por gjithnjë të varura nga yjet, formulat, shpirtrat dhe sendet magjike. Magjia (që nënkupton mrekulli, çudi etj.) është tërësi veprimesh që bëhen përmes lëvizjeve të sendeve ose përmes fjalëve, lutjeve etj., e të cilat kanë fuqi të ndikojnë mbi njerëzit dhe dukurit e natyrës. Pra, thënë shkurt, magjia është aftësi e pazakonshme, që ka dikush, për të ndikuar tek tjetri, individualisht apo në mënyrë kolektive. I pari që futi termin “magjistar” në fjalorin e Greqisë ishte Euriditi, i cili e përdori këtë fjalë për të treguar një prift të Persisë Antike. Që nga shekulli VI p.e.s. termi “mageia” përdorej për të përkufizuar praktika ose rituale të trashëguara nga Persia. Pikërisht, kultura helene shkriu elementet magjike me ato astrologjike e alkimike, për t i dhënë shkas lindjes së shumë spekulimeve në shekujt që do të pasonin. Magjia është dukuri e cila e tejkalon horizontin e dijenisë së shoqërisë në të cilën shumica e njerëzve jeton. Magjistari përdor aftësitë e tij për qëllime të mira ose jo, për këtë arsye ka dy magji, e bardhë dhe e zezë. Shkenca e magjisë vepron përmes simboleve, qofshin këto fjalë, mendime, figura, gjeste, kërcime apo tinguj. Teknikat e magjisë mund të ndahen në 2 kategori: Magjia omeopatike, e cila kryhet nëpërmjet përdorimit të imazheve ose objekteve të ndryshme si personifikim i personit, mbi të cilin do të bjerë magjia (afërsisht siç ndodh në ritet Voodoo). Magjia me kontakt, që kryhet nëpërmjet përdorimit të substancave të ndryshme të përgatitura me përbërës natyrorë. Hipnotizimi me anë të formulave magjike. Parashikimet si astrologjia, leximi i letrave, leximi i fatit në dorë etj. Gjatë riteve magjike, këto ndarje edhe mund të kombinohen me njëra- tjetrën. Në rastet kur magjistari kërkon ndihmën e shpirtrave dhe forcave të errëta atëherë kjo disiplinë e magjisë quhet spirtitualizëm dhe demonologji. Në shumicën e kulturave antike, besimet dhe praktikat magjike kanë ekzistuar që në lindjen e qytetërimeve. Karakteristikat janë të ngjashme, ndërsa mënyra e zbatimi ndryshon. Njerëzit ishin shumë supersticiozë ndaj magjive, por edhe fenomeneve natyrore, të cilat nuk arrinin t i shpjegonin. Në Francë janë gjetur disa piktura të periudhës së paleolitit të cilat provojnë përdorimin e magjisë për ndihmë në aktivitete të ndryshme si gjuetia ose për mënjanimin e reshjeve. Magjia në Egjipt, formulat magjike për të zgjatur jetën Në shoqërinë e Egjiptit antik besohej shumë në magji. Në panteonin egjiptian, përveç Veret-Hekau, perëndesha e magjisë, dhe shumë njerëz të tjerë që kanë qeverisur vendin zotëronin të tilla aftësi. Këtë e tregojnë dokumentet dhe papiruset e shumta që janë gjetur, të cilat përmbajnë formula magjike në gjendje për të zgjatur jetën, të zgjidhin çështje dashurie dhe për të luftuar të këqijat. Magjia në Lindjen e Mesme, andej nga erdhi shkopi magjik Në Mesopotami, në të ashtuquajturën toka e magjistareve, janë gjetur shumë dokumente që faktojnë jo vetëm ekzistencën e magjisë, por edhe praktikumin e saj masiv, deri te kryerja e ritualeve në grup. Këto burime japin shembuj të llojeve të ndryshme të praktikave gjatë magjisë, ku mund të përmenden: Përdorimi i “fjalëve magjike”; Përdorimi i shkopit magjik ose medaljoneve të ndryshme; Krijimi i një rrethi njerëzish për të mbrojtur magjistarin nga shpirtrat; Përdorimi i simboleve misterioze për të kërkuar ndihmën e fuqive të mbinatyrshme. Megjithatë, në Lindjen e Mesme, magjia lidhej ngushtë me astrologjinë e cila shpjegonte çdo lloj fenomeni natyror ose jo. Magjia në botën greko-romake, tek veprat letrare I pari që futi termin “magjistar” në fjalorin e Greqisë ishte Euriditi, i cili e përdori këtë fjalë për të treguar një prift të Persisë Antike. Që nga shekulli VI p.e.s. termi “mageia” përdorej për të përkufizuar praktika ose rituale të trashëguara nga Persia. Pikërisht, kultura helene shkriu elementet magjike me ato astrologjike e alkimike, për t i dhënë shkas lindjes së shumë spekulimeve në shekujt që do të pasonin. Në letërsinë latine janë gjetur shumë dëshmi në lidhje me magjinë. Vrasje të mistershme, kafshë që flasin, statuja që ecin, metamorfoza, medaljone që kurojnë, janë vetëm disa nga elementet që citohen në veprat e Horacit, Plinit apo Virgjilit. Në panoramën letrare të magjisë latine, vendin e parë e zënë pa dyshim “Metamorfozat”. Apuleio është një nga shkrimtarët e parë të asaj epoke që ka folur për magji në librin e tij “Gomari i Artë”. Në fakt, vetë Apulieo është gjykuar për ushtrim magjie pasi u përpoq që me anë të disa formulave, të bindte një vejushë që të martohej me të, në mënyrë që të përfitonte nga pasuria e saj. Sipas ligjeve të Romës, çdokush që përdorte magjinë për qëllime përfitimi, ndëshkohej rëndë deri në vdekje. Rënia e magjisë, iluminizmi godet shpjegimet absurde Në shekullin XVII, kur magjia ishte në kulmin e saj dhe pritej të merrte një zhvillim akoma më të madh, ndodhi krejt e kundërta. Shkenca përparonte dhe vazhdonte tu jepte shpjegime fenomeneve që deri në atë moment, ishin abstrakte. Një nga emrat që u dallua për sulmin e ashpër ndaj doktrinës së magjisë ishte Francis Bacon (Frensis Bekon). Rënia e magjisë u përshpejtua dhe nga mendimtarë të shquar si Dekarti dhe Hobbes (Hobi). Gjithashtu, në shekullin XVII, iluminizmi e mundi magjinë, por pa arritur ta zhdukte përfundimisht atë. Magjia në shekullin XIX, rizgjimi i interesit Në historinë e njerëzimit, gjatë gjysmës së dytë e viteve 1800 pati një rilindje të interesit ndaj magjisë. Një nga emrat më të spikatur të kohës në këtë fushë, ishte pa dyshim Eliphas Lévi. Veprat e shumta letrare që ky njeri shkroi, patën një ndikim të rëndësishëm në brezat pasardhës. Në dekadën e fundit të 1800-ës u themeluan dhe disa organizatat ose grupime me prirje magjie. Ndër më të njohurat mund të përmenden Hermetic Order of the Golden Daën apo Teosofic Society. Magjia sot, objekt studimesh dhe paqartësish Tematikat që hasen gjatë studimit të magjisë, kryesisht kanë të bëjnë me lidhjen e saj me shkencën dhe fenë, por dhe funksionin e saj shoqëror. Magjia është një fenomen që ka lindur njëherësh me qytetërimet më të lashta, ndërsa sot është kthyer dhe në objekt studimi të antropologjisë kulturore, etnologjisë dhe psikologjisë. Ezoterika dhe alkimizmi, ndërthurje besimesh e filozofish Alkimia është pjesë e traditës mistikore dhe së fshehtës si në Lindje ashtu edhe në Perëndim. Ezoterika (nga greq. “i brendshëm”), është mësimi ose dija e së fshehtës. Këto mësime mbaheshin nga mjeshtrat, të cilëve u mundësohej zbulimi i së vërtetës okultike (së fshehtë). Në filozofi, emërtimi ezoterikë karakterizon mësimin e lënë nga filozofët e lashtë grekë, veçanërisht nga Pitagora dhe Aristoteli, nxënësve të tyre; në kundërshtim me eksoterikën, “e jashtmja” emërtim që përdorej për njerëzit që nuk bënin pjesë në grupet ezoterike, pra njerëzit e thjeshtë, të cilët nuk kishin njohuri mbi gjuhën dhe kuptimin e mjeshtrave. Sot me ezoterizëm tregohet zakonisht ndërthurja e sistemeve të mendimit filozofik dhe fetar që shfaqen në dukuritë kulturore si: magjia, alkimia, kabalah dhe besimet misterike dhe gnostike. Megjithëse dituria ezoterike mbahej në të kaluarën e fshehtë, tani mësohet kudo haptazi. Ezoterika dallohet përgjithësisht nga fetë e organizuara, të cilat mësojnë më haptazi. Ndërsa ezoterizmi anon në përqendrimin e (mendje) ndriçimit vetjak dhe ushtrimin e brendshëm shpirtëror, feja e organizuar përqendrohet në ushtrimin e ritualitetit të jashtëm shpirtëror dhe mbi ligjet që qeverisin shoqërinë. Shumë grupe apo shkolla të mendimit përqafojnë një traditë ose filozofi ezoterike, si: Alkimia (arab: al-khimia) është një ushtresë e lashtë e shkencës fillestare që merrej me vëzhgimin e natyrës dhe filozofisë dhe ndërthurte elemente të kimisë, fizikës, astrologjisë, artit, metalurgjisë, mjekësisë, misticizmit dhe fesë. Alkimia është një mënyrë e lashtë e pastrimit shpirtëror dhe shndërrues; zgjerimit të ndërgjegjes dhe zhvillimit të brendashikimit dhe intuitës. Ajo bazohet në idenë se rendi hyjnor është vendosur në gjithësi me “lëndën e parë” apo prima materia. Çdo gjë është krijuar nga kjo lëndë, e cila është në thelb, Guri i Filozofit. Thuhet se ai është kudo, dhe nëse “guri” mund të përgatitet (krijohet), atëherë një send mund të shndërrohet në diçka më të përsosur, p.sh. në argjend apo ar, pasi që ari është produkti më i përsosur dhe pasqyron më afër përsosmërinë e Perëndisë. Alkimistët besonin po ashtu se me ndihmën e “gurit” mund të prodhohej edhe “bari i mrekullueshëm” (eliksiri) që dhuron jetën e amshuar. Alkimia është lidhur gjithnjë me misticizmin dhe misterin. Fillimet e veta ajo i ka pasur me sistemin e së amshuarës, ëndrrës, simboleve ezoterike që kanë fuqinë për të ndryshuar ndërgjegjen dhe të lidhin shpirtin njerëzor me Hyjnoren. Alkimia është pjesë e traditës mistikore dhe së fshehtës si në Lindje ashtu edhe në Perëndim. Disa filozofë të mëdhenj grekë mendonin se çdo gjë përbëhet nga katër “elemente” themelore: zjarri, ajri, toka (dheu) dhe uji, dhe të gjitha sendet kanë në vete këta përbërës të përzier në përpjesëtime të ndryshme. Prandaj besohej se të gjitha gjërat mund të shndërrohen në diçka tjetër nga ndryshimi i përpjesëtimeve të përzierjes së katër elementeve themelore të natyrës. «Alkimia shërben për të ndarë të vërtetën nga e rremja.» – Teofrasto Paracelso Agnosticizmi, një rrugë e mesme mes ateizmit dhe besimit Agnosticizmi (trajtë e latinizuar e greqishtes “agnostikismos”, agnoin, mosdije; mosnjohje) përkufizon pikëpamje filozofike, që hamendësi të caktuara – në veçanti të llojit teologjik, të cilat merren me Qenësinë (ekzistencën) ose mosqenësinë e një “Qenieje të Epërme” si p.sh. të një Perëndie – ose të panjohur, në themel kanë pamundësinë e njohjes së Tij. Pyetja “A ka Zot?” do të përgjigjet nga agnosticizmi përkatësisht jo me “po” ose “jo”, por me “nuk është e njohur”, “nuk është e përgjigjshme” ose me “s ka rëndësi”. Ai paraqet një botëvështrim, që në veçanti thekson kufizimin (cakun) e dijes (diturisë) njerëzore. Nga pikëpamja e tij e njohurive të pamjaftueshme, agnosticizmi hedh poshtë dhe s`pranon një besim në qenësinë apo mosqenësinë e perëndive. Në dallim me trajtën e fuqishme të ateizmit, agnosticizmi nuk përjashton në parim tërësisht mundësinë e qenësisë (ekzistencës) së një Qenieje Hyjnore. Agnostika është vendosur kështu si këndvështrim i tretë midis teizmit dhe ateizmit. Por në këtë kuptim, agnosticizmi ka të përbashkëta edhe me teizmin, se besimi në Zot është i mundshëm, edhe atëherë kur mohon mundësinë arsyetore të njohjes së Zotit. Emërtimi agnosticizëm ka mundësi të jetë mbruajtur nga Tomas Henri Haksli (1869). Megjithëse bëhet fjalë mbi një krijim emërtimi ende të ri, ky emërtim është dukshëm më i vjetër dhe gjendet ndër të tjera tek Buda, Laoce dhe disa parasokratikë dhe sofistë. Top Lajm 466064887885276461


text: Shqisa e nuhatjes mund të njohë mijëra aroma të ndryshme, ndërsa është madje dhjetë mijë herë më precize se sa shqisa e shijes. Miliona receptorë aromatik të vendosur në hundë dërgojnë informata pjesës së trupit, që menaxhon me emocionet, kujtimet, eksitimin seksual, dëshirën për ushqim dhe ngjashëm. Jastëkët me arsye i kanë mbushur me lulet e livandës. Hulumtimi që ka kryer dr. P. Zoland ka treguar që livanda përshpejton gjumin e thellë dhe të qetë dhe ndihmon ata që vuajnë nga forma e lehtë e pagjumësisë. Prandaj para se të shkoni në shtrat spërkatni disa pika vaj eterik në jastëk ose në cep të shtratit vëni kërcellin me livandë të thatë. Kjo bimë largon edhe dhimbjet. Pacientët të cilët me anestezion kanë thithur edhe vajin aromatik të livandës pas operacionit kanë pasur nevojë për më pak morfinë dhe analgjetikë, kanë vërtetuar mjekët njujorkez. Livanda në veçanti është efikase kundër dhimbjes së kokës. Disa pika vaj livande ose mentës djegëse spërkatni në faculetë dhe aroma e tyre do të largojë dhimbjen e kokës në mënyrë po aq efikase sa tableta. Bëni kujdes të blini vaj të vërtetë eterik dhe jo sintetik sepse nga ai mund t'ju dhëmbë më shumë koka. /Telegrafi/


Ngjarja e rëndë ka ndodhur në mesnatë, ndërsa në mëngjesin e sotëm është zbardhur edhe identiteti i dy të vdekurve,


text: EMRAT/ Anëtarët e PD Durrës e Shijak që u zgjodhën në Këshillin Kombëtar - Lajme Durrës EMRAT/ Anëtarët e PD Durrës e Shijak që u zgjodhën në Këshillin Kombëtar Publikuar më: 18/07/2116:57 Pas votimit ditën e djeshme në Kuvendin Kombëtar, Partia Demokratike ka publikuar emrat e anëtarëve që do të jenë pjesë e Këshillit Kombëtar. Ajo që bie në sy mes anëtarëve të degës së Durrësit që janë votuar për të qenë pjesë e Këshillit Kombëtar është fakti se janë zgjedhur në një nga organet më të larta vendimmarrëse në parti disa nga kandidatët për deputet në zgjedhjet e 25 prillit. Doktoresha Manjola Luku, njëra prej kandidateve më të votuara më 25 prill, por që nuk arriti të fitonte një mandat deputeti është zgjedhur për herë të parë për të qenë pjesë e këtij këshilli. Po kështu edhe Agim Baçi dhe Erzen Laçi, ish-kandidatë për deputetë janë tashmë pjesë e Këshillit. Ish-deputetët, Igli Cara dhe Gazmend Oketa janë rikonfirmuar sërish si pjesë e Këshillit Kombëtar, së bashku me nënkryetarët e degës së PD Durrës, Arlind Boshku dhe Pëllumb Berisha. Përveç Manjola Lukut, anëtare të tjera gra nga dega e Durrësit janë zgjedhur ish-deputetja Fatbardha Kadiu dhe koordinatorja e medias për fushatën Jola Hysaj. Pjesë e Këshillit është dhe urbanisti Ardian Muka, sekretari i degës Luan Hoti, ish-kryetari i degës Osman Stafa, dekani i Fakultetit të Studimeve Profesionale, Osman Metalla, kreu i degës në Shijak Rezeart Tusha etj. Në Këshillin Kombëtar zgjidhen automatikisht deputetët e qarkut Durrës, Edi Paloka, Merita Bakiu, Oerd Bylykbashi, Ferdinand Xhaferaj dhe Andia Ulliri. Agroturizëm "Popi", aty ku natyra dhe dora e njeriut kanë krijuar një oaz që nuk duhet humbur (VIDEO) Durrës, arrestohen në flagrancë 4 shtetas, për vepra të ndryshme penale Shijak/ Ndaluan të furnizonin makinën me karburant, i marrin xhiron ditore punonjësit Super jahti luksoz për herë të dytë në Durrës (VIDEO) Ministrja Manastirliu inspekton qendrën shëndetësore verore në Durrës (VIDEO) Aksidenti me vdekje në Durrës, pamjet e para nga vendngjarja (VIDEO) Aksident me vdekje në Durrës, përplasen dy mjete, humb jetën pasagjerja EMRAT/ Ndalohet babai me dy djemtë dhe një bashkëpunëtor, ishin shpallur në kërkim për kultivim hashashi


Në ankthin e humbjes, Edi Rama shkel ligjin! Ish-deputeti zbulon formularin që angazhon adninistratën në fushatë - Rilindja Demokratike Ballina Notizie Në ankthin e humbjes, Edi Rama shkel ligjin! Ish-deputeti zbulon formularin që... Në ankthin e humbjes, Edi Rama shkel ligjin! Ish-deputeti zbulon formularin që angazhon adninistratën në fushatë Artikulli paraprakKu janë paratë?! Mjeku i njohur: Masat ndaj Covid-19 në shkolla nuk merren me video-propagandë! Artikulli tjetërRama e flak nga qeveria, reagimi i Llesh kimikut nga Vlora


15/06/2020 15/06/2020 uraebashkuarKulturë Nga Isuf Ismaili – “Ne, shqiptarët, duhet ta ruajmë me kujdes gjuhën tonë, si një pishtar të denjë, që të mos na shuajnë erërat armike, që na shpërndanë në dhe të huaj.” (Jeronim De Rada, vepra: “Parimet estetike”, 1861) Fëmijët dhe bota e tyre e pasur janë një pasqyrë e ardhmërisë sonë, ata janë drita dhe begatia e shoqërisë dhe zhvillimit njerëzor, nëse ne vërtet punojmë dhe veprojmë, që ata të jenë sa më të arsimuar, kulturuar e begatuar. Fëmijët në vende të huaja si pjesë e familjeve mërgimtare, ndodhen në një gjendje shumë të vështirë. Ata janë nën ndikimin e shkollave, kulturës, gjuhës së vendit ku jetojnë dhe e gjithë kjo mund të jetë një shtytje drejt harresës të gjuhës së nënës, kulturës dhe zanafillës së tyre, nëse ne nuk organizohemi mirëfilli, ndërsa ana e mirë është se shumica e familjeve shqiptare e flasin shqipen, mbajnë traditat dhe bëjnë herë pas here festime kombëtare, prandaj natyrshëm këta fëmijë rriten bashkë me këto ndikime edhe të kulturës shqiptare, edhe pse herë – herë nuk drejtohen e nuk udhëhiqen si duhet këto veprimtari e manifestime. Por, nëse shkollat shqipe kanë mbarëvajtje e rregullsi, kanë ndikim të mirëfilltë te fëmijët në mërgim, kultura gjuha dhe ndikimi e vendeve të ndryshme të botës nuk do të jetë pengesë e identitetit tonë shqiptar dhe gjuhës shqipe, por fëmijët tanë krahas mësimit e përvetësimit të gjuhës , letërsisë dhe kulturës shqiptare, pasurohen edhe me dituritë, kulturën e vendeve ku jetojnë. Shkrimtari, mendimtari, folkloristi, mësuesi e gazetari atdhedashës arbëresh Jeronim De Rada, ka shkruar: “Ne, shqiptarët, duhet ta ruajmë me kujdes gjuhën tonë, si një pishtar të denjë, që të mos na shuajnë erërat armike, që na shpërndanë në dhe të huaj.” Mërgata shqiptare kudo nëpër vende të ndryshme të botës është një pjesë shkëputur e trungut tonë të përbashkët shqiptar. Edhe pse, në rrethana të reja, kur teknika, teknologjia dhe mjetet e komunikimit gjithnjë e më shumë po përparojnë, mërgata shqiptare e shpërndarë në nëpër shtete të ndryshme të botës gjithnjë është e rrezikuar për t’u shkrirë e për të humbur. Janë shumë faktorë që ndikojnë në këtë drejtim, por fatkeqësisht, ajo që dëmton më së shumti njerëzit e mërguar përgjithësisht, është mosinteresimi i institucioneve dhe shteteve prej nga vijnë ata të mërguar. Mërgata shqiptare kurdoherë ka qenë dhe është gatshme të punojë e veprojë për t’i ardhur në ndihmë atdheut, ashtu siç edhe i ka ardhur historikisht. Në të gjitha ngjarjet e mëdha që kanë ndodhur në viset shqiptare, atdhedashësit shqiptarë në mërgatë kanë qenë pjesëmarrës në to, kanë dhënë ndihmesën e tyre të pakursyer, madje janë gjendur shpesh edhe në ballë të këtyre ngjarjeve. Organizimet e shumta të veprimtarive atdhetare, humanitare, financiare e shoqërore kanë qenë, një prej pjesëve ndër të më rëndësishmet e të bëmave atdhetare. Është shumë fatkeqësi e madhe për këdo, kur shikon dhe analizon gjendjen e shqiptarëve përgjithësisht, kur ballafaqohemi me fakte të hidhura qoftë të gjendjes së mjeruar në trojet shqiptare, qoftë të shqiptarëve në mërgatë. Atdhedashësit e njëmendtë në mërgatë kanë vuajtur e vuajnë tmerrësisht shumë. Dhembja dhe vaji i tyre në buzë është një peshë e rëndë në zemrat e tyre, sepse ata shohin se një pjesë e madhe e njerëzve të tyre, patjetër, si gjak i tyre, humbet e tretet pak e nga pak e diku – diku gjithnjë e më shumë. Vendi, tërësia e tij etnike, merr përmasa e peshë më të madhe për këta atdhedashës, sepse e ndjejnë mungesën dheut të tyre që i lindi, i brumosi e i ushqeu me dashurinë e shenjtë ndaj përkatësisë etnike e ndaj pasurisë gjuhësore, kulturore e shoqërore e njerëzore përgjithësisht. Mërgimtari i ndërgjegjshëm e ndjen veten të dërmuar shpirtërisht, hapi i tij hidhet i rënduar në vendin ku jeton e punon, i rëndon këmba e trupi, sepse e ndjehet i plagosur nga mungesa e njerëzve të tij e tokës së tij, e ajrit e pamjeve të tërësisë së tij atdhetare etj. Por shpresa e tij dhe vullneti për bërë mirë e për t’u kthyer në atdhe e ngushëllojnë, dëshira për t’i ardhur në ndihmë atdheut e popullit të tij e bëjnë të organizohet, të veprojë e të punojë. Këto janë armët e tij të fuqishme shpirtërore, ndaj e shtyjnë atë drejt ndërmarrjeve e veprimeve të tij për të mbajtur të ngrohtë shpresën e vullnetin dhe për të forcuar lidhjet e një vazhdimësi shqiptare të brezave tanë, të cilët po të ushqehen mirë shpirtërisht, siguria e vazhdimësisë të rrënjëve dhe zanafillës e gjakut të të parëve tanë është shumë e madhe. Dashuria e përkushtimi ndaj atdheut në mërgim shihet më së mirë tek vëllezërit tanë arbëreshë. Ata edhe qëndrimin e marrin duke u drejtuar nga Arbëria. Thuhet se Jeronim De Rada në ballkonin e shtëpisë së tij ulej nga drejtimi i Arbërisë dhe sikur kuvendonte me të. Ky mall, kjo dashuri nuk mund të përshkruhet besnikërisht, ajo ndjehet thellë në zemër dhe ashtu ngelet pa u zbërthyer në tërësi. Arbëreshët kanë më shumë se pesëqindepesëdhjetë vite dhe shumicës prej tyre edhe sot e kësaj dite sikur ju vjen një jehonë nga shekujt që i mbanë zgjuar, por edhe duke e pasur në deje gjakun e etërve tanë të përbashkët të kohës së Skënderbeut nuk e harruan gjuhën, por e mbajtën shumë të ngrohtë dashurinë e përkushtimin për Shqipërinë. Lënia e mërgatës në fatin e pamëshirshëm, mos organizimi dhe mosfunksionimi i shkollës shqipe, mos përmbledhja dhe mos regjistrimi i shqiptarëve nëpër botë, pa mundësia për të shkuar punët e veprimtaritë kulturore mbarë e mirë, janë po ashtu faktorë që ndikojnë shumë keq e në dëm të shqiptarëve të mërguar. Përçarjet dhe prirjet kokëforta të njerëzve me drejtime të dëmshme politike e të njëanshme, janë gjithashtu ndikime të zbehjes së fuqisë dhe mundësive të dobishme për të gjallëruar jetën kulturore artistike e shoqërore shqiptare, për të organizuar mirëfilli mësimin plotësueses të nxënësve e të të rinjve shqiptarë në mërgim. Të gjitha këtyre fatkeqësive në mërgatë mund dhe duhet t’ iu japin zgjidhje dhe fund shtetet tona shqiptare, institucionet e tyre, ambasadat dhe konsullatat e shteteve tona shqiptare, bashkë me të gjithë atdhedashësit e njëmendtë shqiptarë si intelektualë e veprimtarë në mërgim. Si një pikë e parë mbarëvajtjes së mërgatës shqiptare është organizimi i mirëfilltë i shkollës shqipe, kudo në mërgatë, kudo ku ka shqiptarë nëpër shtete të huaja, sidomos në ato shtete të zhvilluara evropiane etj., të cilat kanë ligje dhe nuk mund t’i anashkalojnë ato, sepse janë ligje të miratuara për minoritetet e pakicat dhe njerëzit e huaj që i kanë si punëtorë e veprimtarë brenda organizimeve të jetës e aktiviteteve të tyre shoqërore. Janë pikërisht këto ligje që na mundësojnë të kemi një përkrahje institucionale të shteteve evropiane etj., por duhet në radhë të parë të jetë një organizim të mirëfilltë dhe një këmbëngulje e institucioneve të shteteve tona shqiptare, njerëzve të ambasadave e konsullatave të shteteve tona në këto vende ku janë të mërguarit shqiptarë. Një punë e veprimtari shumë të mirë e të mbarë po e bën Ambasada e Republikës së Shqipërisë, në Berne të Zvicrës dhe pikërisht, ambasadori Ilir Gjoni e ka dhënë një ndihmesë e përkrahje të madhe në këtë drejtim, por duhet të organizohen të gjithë së bashku edhe institucionet të tjera të Republikës së Shqipërisë dhe Republikës së Kosovës, pse jo edhe të Republikës së Maqedonisë së Veriut, kur mund të gjenden mundësitë dhe njerëzit vullnetmirë, por natyrisht edhe të gjithë ata intelektualë e veprimtarë atdhedashës, kështu edhe institucionet e shteteve evropiane janë të detyruara të zbatojnë ligjet e tyre për mbështetjen e mbarëvajtjen e organizimeve shkollore, kulturore etj., për të huajt. Po, kështu veprimtaria për arsimin e kulturën shqiptare në Zvicër e profesor dr. Vaxhi Sjediut, nga Kumanova është jashtëzakonisht e madhe e shumë dobishme. Ai është edhe organizator, por edhe mësimdhënës shumë i përkushtuar. Ai me këtë punë e veprimtari të madhe, vullnetare, duke zotëruar mrekullisht profesionin, kurrë nuk është lodhur, por hidhet sa në një qytet e një fshat të Zvicrës, në një qytet e fshat tjetër të këtij shteti dhe kështu suksesi nuk i ka munguar kurrë, meqë e ka bërë çdo veprimtari e punë me një përkushtim e dashuri të madhe. Kështu ai mban lidhje të shkëlqyera me prindërit, me mësimdhënësit, pra me shokët e shoqet e punës, me Ambasadorin Ilir Gjoni e me institucionet arsimore, me institucionet për diasporën të Republikës së Shqipërisë, të Republikës së Kosovës si dhe me ato segmente institucionale vullnetmira të Republikës së Maqedonisë së Veriut. Lidhje të tilla, të domosdoshme, natyrisht, ai mban edhe institucionet arsimore në Zvicër. Kështu me nismën, ndihmën e përkushtimin e tij të madh janë hapur shkolla të shumta në kantonet zvicerane si Cyrih, Sant Gallen, Turgau, Shafhauzen, Lucern, Berne, Lozanë, por ka shpresa se edhe në kantone të tjera do të hapen shkolla shqipe në përbërje të organizatës kulturore: “Shkolla shqipe në Zvicër”, organizatë kjo që e drejton profesor dr. Vaxhid Sejdiu. Për të gjitha këto nisma e veprimtari arsimore e kulturore profesor Vaxhidi ka pasur e ka edhe përkrahjen e Ambasadorit Ilir Gjoni. Mësimdhënës të përkushtuar e veprimtarë të palodhur nga të gjitha viset shqiptare kanë dhënë e japin mësim në këto shkolla. Këta shembuj vlejnë për të na shtyrë dhe për të na ndihmuar edhe më shumë që edhe institucionet dhe organizatat, por edhe të gjithë ne intelektualët e mësimdhënësit e denjë e vullnetmirë të organizohemi dhe të vëmë në udhë të drejtë e të përfshijmë sa më shumë fëmijët e familjeve shqiptare kudo në vende të ndryshme të botës, në organizimin e mbarëvajtjen e shkollave shqipe. Për ndryshe, nëse këta fëmijë të moshave të ndryshme, nuk do të arsimohen denjësisht në shkollat shqipe, do të kenë një kujtesë shumë të dobët për kulturën, gjuhën, letërsinë, historinë e qenësinë shqiptare, dhe kështu fatkeqësisht do të shkojnë drejt asimilimit e shuarjes së zanafillës dhe qenësisë shqiptare. Në qoftë se para bashkatdhetarëve tanë dalin, ambasadorët, ose njerëzit e caktuar nga ambasadat, ose nga institucionet tona shtetërore për të organizuar shkollën shqipe e jetën kulturore e shoqërore, njerëzit tanë janë shumë më të gatshëm të marrin pjesë gjallërisht në këto drejtime të rëndësishme organizative. Po kështu , kur këto autoritete shtetërore të institucioneve tona paraqiten tek institucionet arsimore e kulturore të shteteve evropiane, sigurisht se do të funksionojë çdo gjë më në rregull, sepse kështu bëhet edhe ai organizimi i mirëfilltë. Organizimi dhe mbarëvajtja e shkollës shqipe është domosdoshmëri, është mundësia më e mirë për ta mbajtur sa më afër zemrës gjuhën shqipe, letërsinë, historinë e kulturën shqiptare përgjithësisht. Shkrimtari ynë i madh i letërsisë shqiptare, bilbili gjuhës shqipe Naim Frashëri ka shkruar: “Është turp të mos dijë shqiptari gjuhën e tij e të mos e këndojë e ta shkruajë. Djemtë e vegjël e vashat e vogla lipset të mësojnë gjuhën e tyre, ta këndojnë drejt e ta shkruajnë mirë.” Por, që të mësojnë fëmijët tanë mirë, bukur e rrjedhshëm gjuhën shqipe, që ata të mos shuhen, të mos asimilohen e të mos treten, të mbetën shqiptarë të mirëfilltë, duhet të shkojnë në shkollat shqipe. Shkollat shqipe nuk mund të organizohen mirë pa mbështetjen, pa përkrahjen e institucioneve të shteteve tona shqiptare, prandaj që të kemi një ardhmëri të sigurt, që të kemi një vazhdimësi të pashkëputur shqiptare, kërkojmë me ngulm që shkollat shqipe të hapen kudo ku shqiptarët jetojnë në dhe të huaj dhe kjo mund të funksionojë siç duhet vetëm nëse institucionet dhe ambasadat e shteteve tona shqiptare, organizojnë mirë shkollat shqipe në mërgatë, na mbështesin e na përkrahin. SIMBOLIKA E SHKRIMEVE TË THOTIT DHE KRIJIMI I FEVE TË TJERA- pjesa e V


text: Nesër përfundon afati që të arrijnë fletëvotimet nga diaspora – deri tani KQZ ka pranuar 4 mijë e 590 pako | Fokusi Ballina Lajme Vendi Nesër përfundon afati që të arrijnë fletëvotimet nga diaspora – deri tani... 14.10.2021 09:55:33 Nesër është afati i fundit që të arrijnë fletëvotimet nga diaspora, ndërsa deri tani numri i pakove të supozuara me fletëvotime nga diaspora është 4 mijë e 590. Kështu ka konfirmuar zëdhënësi i Komisionit Qendror të Zgjedhjeve, Valmir Elezi. "Numri i pakove të supozuara me fletëvotime të cilat janë tërhequr nga shërbimi votues i KQZ-së, deri më 13 tetor, është 4,590", ka thënë ai. Periudha e votimit përmes postës ka filluar më 15 shtator dhe zyrtarisht përfundon më 15 tetor. Fletëvotimet duhet të pranohen nga KQZ-ja më së largu deri më 15 tetor. Zgjedhjet lokale do të mbahen ditën e diel, më 17 tetor. Artikulli paraprakShqipëria ëndërron Botërorin! Publikohet formacioni zyrtar, Reja surprizon me titullarët ndaj Polonisë