text: 12 karakteristikat e bulizmit | Ekonomia Online 12 karakteristikat e bulizmit Prishtinë | 16 Shk 2020 | 10:20 | Nga Ekonomia Online Ky fenomen shpie jo vetëm në probleme me veten, por edhe në pasoja më të rënda si anorekisa, bulimia e çrregullime të ndryshme deri në vetëvrasje. Bulizmi, një nga fenomenet më shqetësuese të ditëve të sotme i referohet një dhune psikologjike, diskriminimi dhe paragjykimi që ndodh zakonisht tek fëmijët dhe adoleshentët ku dikush mundohet të vëeë në lojë shokun/shoqen për mënyrën e të veshurit, ngjyrën e lëkurës, besimin e tij, sukseset dhe dështimet. Fëmijët viktimë e një fenomeni të tillë, shfaqin ndjesinë e inferioriteti, vetëvlerësimin e ulët, shmangien sociale, humbin interesin ndaj ndaj mësimeve dhe nuk dëshirojnë të shkojnë në shkollë. Qajnë pa arsye, dhe shfaqin shenja frike, bien në depresion. Madje në raste ekstreme mund të shpie edhe në probleme më të rënda si anoreksia, bulimia e çrregullime të ndryshme deri në vetvrasje. Psikologia Anxhela Peza thekson për gazetën Shëndet +, se për parandalimin e fenomeneve të tilla është shumë i nevojshmë bashkëpunimi, prind, psikolog, mësues, fëmijë. Çfarë është bulizmi? Bullizimi është një term perëndimor i atribuar diskriminimit dhe paragjykimit që has nxënësi në shkollë apo në mjediset e shoqërisë. Ku dikush mund të vë në lojë shokun/shoqen për mënyrën e të veshurit, për ngjyrën e lëkurës, për fenë, apo sendet materiale, një mossukses të tij në nivelin mësimor apo të performancës fizike, për një foto famëkeqe e shumë të tjera elementë tallës në mënyrë frekuente. Cilat janë faktorët që e shtyjnë një fëmijë drejt bulizmit? Fëmija rritet sipas modelimit të familjes dhe të shoqërisë. Këto dy baza kryesore formojnë sjelljen e tij. Fëmija bulist mund të rritet në një familje të dhunshme, mund të jetë fëmijë i dhunuar vetë më parë, nuk është edukuar mbi vlerat njerëzore sesa e dëmton tjetrin shpirtërisht nëse bën veprime kundër tij. Në moshë më të rritur siç është paradoleshenca, mund të jenë edhe përdorues të drograve dhe si pasojë ushtrojnë bulizëm duke qenë nën efektin e këtyre lëndëve. Shumë fëmijë që janë bulist, mund të shfaqin shenjat e para të çrregullimit të personalitetit, ndaj dhe sjellja e tyre prej bullisti vjen si pasojë e simptomave përkatëse. Shumë prej tyre kanë kënaqësi të madhe kur shikojnë tjetrin të lënduar apo të shtypur. Cilat janë shenjat/karakteristikat që paraqet një fëmijë "viktimë" e bulizmit? Ndjesi inferioritetit Vetëvlerësim i ulët Shmangie sociale Mosbashkëveprim me të tjerët Nuk shprehet më për ndjenjat dhe mendimet e brendshme të tij Humb interesin për detyrat që i caktohen nga mësuesi Çrregullime të gjumit dhe të ngrënit Nuk dëshiron të shkojë më në shkollë apo në mjedisin ku i ushtrohet bulizmi. Mund të vihen re shenja frika tek ai pa shkak Shfaq agresivitet pa kuptim. Qan, dhe shfaq trishtim. Ka raste ekstreme të dhunës dhe gjendet me hematoma, të gërvishtura dhe fëmija i justifikon ato pa motiv. Cilat janë pasojat më të rënda tek ky fëmijë? Fëmija që vuan nga bulizmi, ka rastet ekstreme ashtu siç shpesh i dëgjojmë në kronikat e zeza. Ky fëmijë dëshiron të vdesë dhe mos përjetojë më stres dhe dhimbje. Puna e vazhdueshme e bulizmit është se fëmija humb çdo vetëbesim dhe nuk ndjen aspak siguri për veten e tij. Kur kjo gjë nuk vërehet në kohë nga prindërit, mësuesit apo të tjerë kujdestarë për fëmijën pasojat janë fatale, mbi të gjitha për personalitetin që po formohet. Si mund ta ndihmojmë dikë që vuan nga kjo sjellje? Theksoj gjithmonë e më shumë se shoqëria jonë ka nevojë për prindër të vëmendshëm. Nëse fëmija juaj mund të bie në depresion, duke ndryshuar rutinën e ditës, nuk dëshiron të shkojë në shkollë, nxjerr në pah arsye shëndetësore, si dhimbje barku, dhimbje koke, bëhen gati me vonesë për në shkollë. Pasi presioni që ai përjeton në klasë është kaq i fortë dhe i madh saqë dhe vetë ai fillon ti besojë të gjitha ofendimet që i drejtohen atij, e si pasojë nuk i pëlqen më vetja. Mund të shfaqë shenja agresiviteti, mërzitje dhe stresi të akumuluar. Në këtë pjesë prindërit i duhet të bashkëpunojë me mësuesin kujdestarë dhe psikologun e shkollës për të ndihmuar fëmijën e tyre dhe zbuluar arsyen e këtyre simptomave. Mbështetja prindërore dhe ajo familjare janë ilaçi më i mirë për çdo fëmijë. Çfarë roli ka shkolla dhe psikologu në parandalimin e këtij fenomeni? Duhet bërë e qartë se ky fenomen shpie jo vetëm në probleme më vetveten por edhe në pasoja më të rënda si anoreksia, bulimia, çrregullime të ndryshme, apo dhe e fundit tentative për vetëvrasje. Ministria e Arsimit ka rregullore për masa ndëshkuese disiplinore për ata që ushtrojnë bulizmin. Ndërsa vetë shkolla përveç rregullores së brendshme duhet të ngrejë një sistem të tillë ku vetë mësuesit psikologu i shkollës me punonjësin social dhe një pjesë të nxënësve të ngrejnë një grup disiplinor për çështjen e bulizmit. T'i japin mbështetje nxënësve të diskriminuar që të shprehen që me herën e parë ku hasin një tallje nga shokët kundrejt tyre. (Shendeti.al) Si rriten fëmijët në vende të ndryshme të botës? 7 gjëra s'duhet t'ua thoni fëmijëve për paratë Gjumi i vonë dëmton trurin e fëmijëve Haxhiu reagon pas lajmit se ka marrë djalin nga çerdhja me veturë zyrtare 5 punët e shtëpisë që mund t'i bëjnë fëmijët e vegjël Fëmijët e lindur në qytetet e mëdha bëjnë më shumë karrierë Më shumë fruta dhe zarzavate për fëmijët 11:11 - 140 raste me Coronavirus në Mal të Zi 11:05 - Thaçi takohet me përfaqësuesit e Listës Serbe 11:04 - Këshilltari i Thaçit – deputetit të LDK-së: Gjarpri është roje e shtëpisë 11:01 - Kastrati: Fotografia e personit të infektuar me virus e që qarkullonte lirshëm është bërë para disa dite 10:52 - Evropiani në futboll për femra do të shtyhet për një vit 10:48 - E mbijetuara nga kanceri i gjirit është e vendosur që të marrë pjesë për herë të pestë në Lojërat Olimpike


source: CulturaX

text: Hajdutët po bëjnë kërdinë në Malishevë, banorët bëjnë roje me turne - Abc News schedule 10:10 - 23 Qershor, 2021 Në e fshatit Malishevë të Gjilanit të Kosovës banorët nuk po gjejnë qetësi prej hajdutëve. Përveçse po vjedhin brenda shtëpive gjëra materiale po ashtu edhe po frikësojnë banorët. Për pasojë këta të fundit janë organizuar dhe bëjnë roje për t'i mbrojtur shtëpitë e tyre. Për të ruajtur shtëpitë ata kanë angazhuar edhe qentë e sharrit. "Vjedhja në shtëpinë time ka ndodhur para dy javësh. Jam dëmtuar në vlerë të parave dhe arit diku rreth 1500 euro. Në shtëpi nuk ka qenë askush. Vjedhja ka ndodhur rreth orës 22:00. kanë vjedhur 700 dollarë, 170 euro, unaza, dy zinxhirë, vath. Kjo është shqetësuese për fshatin sepse ka ndodhur 20 apo 30 thyerje," thotë një banorë për mediat në Kosovë. Kryetari i këtij fshati i cili ka 4 mijë banorë tha se kjo i ka shtyrë ata që të bëjnë roje për ta mbrojtur secili pragun e shtëpisë së tij. "Ne në polici i kemi të raportuara 13 raste të vjedhjeve, kurse tentime të vjedhjeve 20 apo 30 që kanë tentuar t'i thyejnë shtëpitë. Intervali kohor kur po ndodhin thyerjet është nga ora 21:00 deri në ora 23:00. Ne po traumatizohemi me zhvillimet në fshat. Dhe për këtë shkak ne jemi mobilizuar të mbrojmë secili pragun tonë," rrëfen ai.


text: A duhet t'i mbulojë femra këmbët në namaz? | albislam.com Ballina A duhet t'i mbulojë femra këmbët në namaz? Pyetje: A duhet t'i mbulojë femra këmbët në namaz? Për sa i përket mbulimit të trupit përveç fytyrës, duarve dhe këmbëve, të gjithë dijetarët mendojnë se është detyrim i prerë për femrën. Mospajtimi ka ngjarë rreth mbulimit të këmbëve dhe duarve për femrën në namaz. Do të shtjellojmë vetëm çështjen e mbulimit të këmbëve. Mendimi i parë: është obligim mbulimi i këmbëve për femrën në namaz. Ky është mendimi i Euzaiut, Ebu Theurit, transmetim tek hanefijtë, malikijtë, shafiijtë dhe transmetimi më i mbështetur tek hanbelijtë. Argumentet kryesore të këtij mendimi janë: Hadithi i Umu Selemes e cila e kishte pyetur të Dërguarin: a mund të falet gruaja me dir'[1] dhe shami pa veshur izar[2]? U përgjigj: nëse dir'i është i madh dhe mbulon pjesën e sipërme të këmbëve." (Ebu Davudi dhe Bjehekiu) Ky argument demantohet me faktin se është i dobët. Hadithi i ibën Mes'udit se i Dërguari ka thënë: "e tërë femra është auret..." (Tirmidhiu), nga ky përgjithësim, sipas këtij mendimi, përjashtohet fytyra dhe duart për shkak nevojës. Mirëpo ky lloj argumentimi dobësohet nga fakti se nevoja është evidente edhe për përjashtimin e këmbeve. Hadithi i Ibën Omerit kur i Dërguari thotë: "kush zvarrit rrobën e tij për shkak mendjemadhësisë, Allahu nuk do të shikojë në të Ditën e Kiametit. Umu Seleme tha: si të veprojnë gratë me pjesën e poshtme të rrobave të tyre? Le ta zgjasin një pëllëmbë, u përgjigj ai. Po atëherë do zbulohen këmbët e tyre – tha ajo. Tha: e zgjasin një kut dhe mjaftohen me kaq." (Tirmidhiu) Sipas këtij mendimi, ky hadith tregon se këmba e femrës është auret. Mirëpo, ky argument demantohet me faktin se është jashtë temës diskutabile, ngase ky hadith flet për ndalimin e ekspozimit të këmbës para meshkujve të huaj që s'janë mahrem. Këmbët nuk obligohet t'i zbulojë femra duke qenë në ihram dhe në bazë të kësaj në mënyrë analoge nuk lejohet t'i zbulojë në namaz njëjtë sikur kërçikët. Ky argumentim demantohet me faktin se adhurimi i namazit dallon prej atij të haxhit andaj nuk mund të bëhet ky krahasim. Mendimi i dytë: nuk është obligim mbulimi i këmbëve për femrën në namaz. Këtë mendim e mbron Theuriu, Muzeniu, është transmetim i saktë në medhhebin hanefij dhe shejhulislam Ibën Tejmije. Fjala e Allahut: "Thuaju edhe besimtareve të ndalin shikimet e tyre, t'i ruajnë pjesët e turpshme të trupit të tyre, të mos zbulojnë stolitë e tyre përveç atyre që janë të dukshme" (Nur:31) Bejhekiu ka shënuar se Aishja, radijallahu anha, fjalën "përveç atyre që janë të dukshme" e ka komentuar duke thënë: "bëhet fjalë për unazat e argjendit që vendohen në gishtat e këmbëve", në bazë të këtij komentimi konkludojmë se mbulimi i këmbëve nuk është obligim. Mirëpo ky argument mund të demantohet me faktin se ajeti flet për një rrethanë jashtë namazit kurse në flasim për mbulimin e këmbëve në namaz. Hadithi i Ibën Omerit se i Dërguari ka thënë: "dy duart bëjnë sexhde ashtu siç bën sexhde fytyra. Kur ndonjëri prej jush vendon fytyrën në sexhde le t'i vendojë edhe duart dhe kur ta ngrit fytyrën la t'i ngrit edhe duart." (Ebu Davudi dhe Nesaiu). Pasi që fytyra, duart dhe këmbët bëjnë sexhde me vetë fjalët e të Dërguarit, atëherë dihet mirëfilli se fytyra nuk mbulohet në namaz, kështu nënkuptohet se edhe duart dhe këmbët nuk mbulohen. Ky argumentim demantohet me faktin se edhe gjunjët bëjnë sexhde dhe askush prej dijetarëve nuk kundërshton se gjunjët e femrës detyrimisht mbulohen në namaz. "Mendimi se femra duhet t'i mbulojë këmbët në namaz është një ngarkesë e vështirë sidomos kur dihet se namazi përsëritet pesë herë në ditë dhe kjo bie ndesh me atë që e proklamon Kurani famëlartë dhe suneti i të Dërguarit se vështirësitë janë eliminuar nga ky umet : "dhe nuk ju obligoi në fé me ndonjë vështirësi" (Haxh:78)(Ibën Tejmije) "Gratë në kohën e të Dërguarit vishnin këmisha të gjata, punonin me ato rroba. Ato i zbulonin duart kur gatuanin e përgatitnin ushqimin, po ashtu zbulonin edhe këmbët dhe sikur të ishte obligim mbulimi i tyre në namaz do ta sqaronte një gjë të tillë i Dërguari sepse kjo çështje ka qenë e nevojshme jo vetëm për atë kohë porse është një nevojë e të gjitha kohërave sepse është një nevojë me përmasa të gjëra. Kush studion gjendjen e asaj kohe kupton se gratë e sahabëve, radijallahu anhum, faleshin në këmishët e gjata, me shami dhe sikur të ishte obligim mbulimi i duarve dhe këmbëve, do të urdhëroheshin nga i Dërguari ashtu siç u urdhëruan të faleshin me këmisha të gjata dhe me mbulesë në kokë." (Ibën Tejmije) Siç shihet nga argumentet e lartshënuara, nuk ekziston ndonjë tekst i sheriatit, i saktë që në mënyrë të drejtpërdrejtë flet për këtë çështje. Ajo që thotë shejhulislam Ibën Tejmije është lexim mes rreshtave që në mënyrë të tërthortë saktëson fuqishëm mendimin e dytë, pra atë se mbulimi i këmbëve në namaz për femrën nuk është obligim. Dijetari i famshëm, Muhamed ibën Salih Uthejmini duke folur për këtë çështje thotë: "duke pas parasysh faktin se nuk ka ndonjë argument në të cilin qetësohet shpirti[3], unë në këtë çështje e imitoj shejhulislam Ibën Tëjmijen." (Sherhul mumti, 2/161) Megjithëkëtë, të gjithë dijetarët që mendojnë se nuk është obligim që gruaja t'i mbulojë këmbët në namaz theksojnë se preferohet (është mustehab) mbulimi i tyre duke u mbështetur në fjalën e Allahut: "O bijtë e Ademit, vishuni bukur për çdo namaz" (A'raf: 31)


source: fineweb

text: Presidenti Topi, intervista e plotë ku sulmoi kryeministrin Berisha “Gjokset, balli, zemra, trimëria, shpirti i burrave dhe i grave tuaja në uniformë, bënë që ata të dështojnë me turpin më të madh. Por kjo është faza e parë. Faza e dytë vazhdon përpjekjen. Ju garantoj se ata që flasin për “ngjarje bulevardi”, nuk janë gjë tjetër veçse, më falni për shprehjen: ‘horra dhe lavire bulevardi’”. Ishte kjo deklarata e kryeministrit më 27 janar 2011 që nxiti mbrëmë presidentin Bamir Topi të lëshojë batarenë ndaj tij: “Një humbje e kontrollit. Është e dukshme një mungesë totale e etikës qytetare që do të ishte patjetër e kritikueshme dhe për një qytetar të thjeshtë, pa pozicion. E thënë nga ai pozicion, e thënë nga ai ambient, e marrë në kontekstin e sulmit të nënkuptueshëm për Kreun e Shtetit dhe për Kryeprokuroren, pastaj kalon çdo lloj limiti. Do të thoja që kalimi në sulme kaq violente, natyrisht që të bën që tjetrin ta mëshirosh. Ta mëshirosh, sepse kur del nga kontrolli, duhet ta mëshirosh. Dhe kjo është akoma më e rëndë, kur kjo vjen për një ish-koleg, për njerëz që kemi ndarë aksione politike, kemi punuar, luftuar së bashku për gjëra mjaft të rëndësishme dhe të ndryshosh së paku fjalorin, komunikimin, kjo nuk do ishte e absorbueshme për askënd”. Presidenti i Republikës, Prof. Dr. Bamir Topi dha të enjten një intervistë të drejtpërdrejtë për emisionin “Top Story”, të gazetarit Sokol Balla në televizionin Top-Channel. Më poshtë vijon intervista e plotë e zbardhur: Është një periudhë e gjatë që ju nuk keni dhënë një intervistë, apo jo? Intervista e fundit e juaja ka qenë pikërisht në Top Story në dhjetorin e vitit të shkuar, pra, në një farë mënyre thyeni heshtjen pas një periudhe të gjatë, ndoshta edhe në një moment të rëndësishëm për zhvillimet politike dhe demokratike të vendit. Zoti Topi, doja ta nisja me një pyetje pak të përgjithshme, por të rëndësishme. Duket se edhe ky tetor pritet të zymtohet nga Brukseli dhe përgjigja negative, e dyta rresht në fakt ndaj kërkesës sonë për vend kandidat. A keni ndonjë koment për këtë? Presidenti Topi: Së pari do të thoja që për pozicionin e kreut të shtetit sigurisht që pritet të vijë raporti final, raporti zyrtar, pavarësisht çfarë flitet nga disa burime mediatike, që po përdoren nga politika, por kurrsesi nuk do të doja ta pranoja dhe për efekt kohor një përgjigje negative, pasi kjo të mbush me trishtim, sepse do të thoja që të gjithë presim prej kohësh, prej vitesh, madje prej dekadash që t’i bashkohemi familjes evropiane. Natyrisht, në një proces, i cili nuk është i lehtë, është parashikuar të jetë një proces i gjatë, relativisht i gjatë, sepse lidhet me plotësimit të mjaft kritereve, mjaft kushteve dhe mjaft standardeve, të cilat nuk mjaftojnë që të shprehesh politikisht për t’iu afruar Evropës, por detyrimisht do i zbatosh. Kështu që do të thoja se në rastin konkret është një paralajm. Unë do të thoja që uroj që të mos jetë i tillë, sepse ndryshe pastaj do të krijonte zhgënjime në radhë të parë për qytetarët, sepse përpara se të jetë një aspiratë e politikanëve, është një vokacion i qytetarëve! Madje, do të thoja që në rastin konkret, duke marrë në konsideratë të gjitha situatat që kemi kaluar ku besoj që kriteri politik është i pari, politikanët për fat të keq po demonstrojnë që janë interpretë të këqinj të aspiratave popullore. Pra, një vend jo vetëm gjeografikisht në Evropë, por me një dëshirë të jashtëzakonshme për të qenë dhe zyrtarisht në Evropë. “Background-i” ynë historik, por edhe sjellja, nuk kam parasysh këtu episode të izoluara, por do të thoja që në substancë, sjellja e shqiptarëve ka qenë e tillë që i kanë mbijetuar situatave mjaft dramatike, do të thoja jo thjesht në sensin gjenetik me një gjen shumë të fortë, por një popull me karakter të fortë, me një kurajë të jashtëzakonshme dhe do të thoja që brenda një periudhe kohe mjaft të shkurtër, me iniciativat e tyre konkrete dhe personale, por edhe kolektive e shoqërore, kanë bërë atë që Shqipëria sot të jetë tjetër gjë. Por, marrë në kontekstin e pyetjes suaj do të thoja që ne presim, sigurisht nga unë i pari e deri tek qytetari i fundit dhe nuk besoj të ketë ndonjë mendje të sëmurë që shpreh negativizëm për të shkuar drejt Evropës, të gjithë duam të shkojmë drejt Evropës, ai që e kupton dhe ai që nuk e kupton këtë gjë, madje kjo është kthyer në një dominant të mendimit në shoqërinë shqiptare. Gjithsesi, ne do të kemi rastin që të bisedojmë, të bëjmë analizat e duhura. Analizat duhet të jenë në radhë të parë nga institucionet, nga partitë politike, sepse janë ata që praktikisht po akuzohen më drejtpërdrejtë për krijimin e një klime, e cila nuk është aspak atraktive dhe nuk shkon në sintoni me sjelljen evropiane. Gazetari: Jemi pikërisht tek klima zoti President. Si e gjykoni klimën, apo situatën politike në vend, sidomos edhe pas turbullirës që prodhuan këtë verë zgjedhjet lokale? Presidenti Topi: Klima natyrisht që sikurse e thashë të mbush me një lloj trishtimi, sepse gati-gati po kalon në një lloj absurdi. Kemi thjesht përplasje dhe teka politikanësh, kemi një lloj retorike gati-gati e kthyer në neveri dhe kemi një largim të dukshëm nga ajo që demonstron sot ambienti qytetar. Në rast se do të marrim të shkëputur politikën, atëherë do të kuptojmë që jeton ndryshe dhe jeton ndryshe dhe i përpunon mesazhet ndryshe nga ç’i merr ambienti qytetar. Do të thoni ju, se si i merrni ju? Njeriu ka shumë mundësi sot t’i marrë. I merr nëpërmjet kontaktit direkt, nëpërmjet letrave, nëpërmjet e-mail-eve, i merr nëpër letrave të ndryshme, alternativave. Besoj që sot opinioni qytetar është mjaft i zhgënjyer dhe kontestues me mënyrën e sjelljes së politikës, e cila padyshim vjen pastaj në një mungesë komunikimi dhe ç’ka është më e keqe me një lloj tensioni, i cili për fat të mirë nuk amplifikohet në publik. Ndoshta do të ishte e kundërta. Nëse disa qarqe do të demonstronin tension, politika do të dinte ta ekuilibronte, sot ne shohim më shumë tension midis qarqeve të politikës dhe çfarë është më e keqja në institucione. Gazetari: Për shembull? Presidenti Topi: Për shembull, ju bëni pyetje për të marrë një përgjigje të drejtpërdrejtë nga unë. Ju e keni parë edhe në Parlament, edhe në studiot televizive, edhe në debatet televizive. E ke të vështirë të dallosh sot një politikë qytetare nga një politikë, e cila merr shumë nga episodet më të këqija të rrugës: sharje të drejtpërdrejta, ofeza, të cilat kalojnë çdo lloje etike të karakterit qytetar, kapërcyeshmëri të të gjitha limiteve duke shkuar nëpër familje, nëpër farefis, pra, besoj një lojë e cila duket ta ketë një fund. Duhet patjetër që politikanët të kuptojnë që nuk janë vetëm për vetëm. Gazetari: Të paktën nga kjo fushatë e sulmeve personale nuk keni shpëtuar as ju zoti President. Madje, për herë të parë ju e përfshitë këtë si fenomen edhe në mesazhin tuaj tradicional drejtuar Kuvendit para hapjes së sesionit të ri. Pse e bëtë këtë dhe a lidhet kjo me të ashtuquajturin, po e fus në thonjëza të mëdha këtu “skandal të votës së Presidentit” në zgjedhjet e 8 Majit? Presidenti Topi: Jo, nuk besoj! Mos mendoni ju që unë kur flas marr pozicionin e një njeriu egoist, që priret të flasë atëherë kur cënohet ai drejtpërdrejtë. Absolutisht. Unë kam folur vazhdimisht. Nuk jam katapultuar në këtë pozicion nga shoqëria civile, apo nga qarqe akademike. Unë kam qenë pjesëtar i një formacioni politik, i cili ishte në opozitë dhe erdhi në mazhorancë, erdhi në pushtet. Kam qenë politikan aktiv dhe njoh mirë atë ambient. E njoh mirë dhe kam respekt për mjaft kolegë, të cilët në mënyrë konstante kanë demonstruar një konsekuencë politike, qytetari, kanë demonstruar që dinë të përfaqësojnë në mënyrë dinjitoze votën e njerëzve, të cilët i kanë votuar, për të ardhur pastaj tek ai moment që është fare episodik dhe fare i parëndësishëm dhe që nuk ka të bëjë me reagimin e Presidentit, i cili reagoi në kohë dhe la pastaj që të jetë pastaj objekt i diskutimit në media dhe në mos gaboj, keni qenë ju që keni mbajtur një qëndrim. Unë e kam mbyllur me reagimin e atyre orëve dhe nuk jam përfshirë më në diskutime të tilla. Më duket fare episodik, ndonëse i rëndë si fenomen, sepse nuk ka të bëjë thjesht me votën e Presidentit, por, kur tentohet të preket një votë, aq më shumë pastaj me tendenca të tjera, manipulimin, do të thoja që asnjë qytetar nuk është i garantuar në mosprekjen e votës, që është patjetër një vepër, e cila konsiderohet jo vetëm për definicion një sulm ndaj të drejtës bazale të qytetarit, por është një vepër e dënueshme. Gazetari: Pse nuk zgjodhët, për shembull do të ishte jo thjesht interesante, por edhe në interes të publikut që, ndoshta, edhe organet kompetente të ishin angazhuar për të hetuar një gjë të tillë? Presidenti Topi: Jo, më mjaftoi vetëm një prononcim, i cili i përfshin të gjitha. Nuk kam dashur të bëj kauzë publike atë që është personale. Vota është personale. Në rast se dikush tenton të na censurojë në këtë pikë, atëherë pastaj futemi në diskutime të tjera që janë shumë serioze. Unë nuk besoj që të jetë kjo. Le ta konsiderojmë që është një gjë që është thjesht personale dhe besoj se edhe pse jam President i Republikës, e kam të drejtën e një vote. Asnjëherë nuk kam votuar në grup, asnjëherë nuk falsifikuar votën e dikujt tjetër. Përkundrazi, kam bërë gjithmonë, atë lloj propagande le ta quajmë, qoftë edhe paraelektorale që të gjithë votuesit të ushtrojnë votën e tyre dhe të votojnë për atë që kanë dëshirë të votojnë. Gazetari: A keni ndonjë koment, që ta mbyllim këtë kapitull, për zgjedhjet lokale, për mënyrën se si u zhvilluan ato dhe mënyrën se si përfunduan ato deri tek vendimi i Kolegjit për Bashkinë e Tiranës dhe a keni ju ndonjë qëndrim tuajin nëse gjithçka shkoi sipas ligjit, apo ishte dora e politikës në mes? Presidenti Topi: Natyrisht që dora e politikës është gjithnjë e pranishme. Ai që mendon se politika nuk është prezent do të thotë që merr pozicionin e naivit. Për të thënë se sa dorë ka politika, e tregon fare mirë kompozimi i Komisionit Qendror të Zgjedhjeve dhe kujdesi gati-gati i tepruar i dy partive më të mëdha politike për ta rikompozuar Komisionin Qendror të Zgjedhjeve mbi bazën e ndryshimeve kushtetuese, ku administrimi i zgjedhjeve qoftë këto të përgjithshme, qoftë lokale është një administrim bipartizan. E kam thënë dhe herë tjetër, me një lloj nonsensi brenda, bipartizan me numër tek, nuk e di nëse ka ndonjë model tjetër, por, urojmë që ky model të jetë “sui generis” shqiptar për të kuptuar që ka ardhur koha që të shkojmë në modele që Evropa demokratike i ka instaluar, i ka aplikuar dhe i ka provuar si pjesë e një sistemi demokratik të konsoliduar. Gazetari: Le të qëndrojmë pikërisht tek kjo pikë, tek fakti që një nga aspektet, një nga pasojat e ndryshimeve kushtetuese ishte dhe rikompozimi në mënyrë bipartizane me numër tek, siç thoni ju, besoj se një detaj shumë interesant ky që sapo thatë, i KQZ-së. Shumë nga gjërat që ju thoni, nuk e di për publikun, por mua më ngjajnë të thëna prej jush. Le të ndjekim një insert të vogël nga një intervistë që unë ju kam marrë ju në prill të vitit 2008, pak ditë para ndryshimeve kushtetuese! Gazetari: Pyetja ime është e drejtpërdrejtë. Përse kërkohen të bëhen këto ndryshime zoti President? Presidenti Topi: Unë nuk mund të them arsyen përse është marrë kjo iniciativë, por unë e trajtova çështjen dhe vazhdoj ta trajtoj çështjen në parim. Çështjet e ndryshimeve kushtetuese, patjetër duhet të jenë pjesë e një konsultimi të gjerë. Duhet të jetë një proces mjaft i matur dhe i sigurt. Unë nuk po them që nuk ka nevojë për ndryshime kushtetuese, por këto ndryshime kushtetuese nuk mund të bëhen ndryshime të çastit, sipas vullneteve të çastit, por duhet të jenë të gjera, shumë të maturuara në mënyrë që kur të futemi për të prekur Kushtetutën, ta bëjmë në mënyrë të kujdesshme për çështje substanciale dhe nuk mund të ndërhyjmë në mënyrë frekuente. Vjet ndërhymë, sot po ndërhyjmë dhe do të vijë puna për interesa ndoshta edhe të ngushta të individëve të caktuar mund të kërkohet që të ndërhyhet prapë. Pra, unë mendoj që duhet të jemi mjaft seriozë në këtë proces. Gazetari: Zoti Topi, më duket pak si “deja vu” kjo situatë e krijuar. Në fakt edhe paraardhësit tuaj në përgjithësi, por ai i fundit në veçanti është ankuar edhe publikisht lidhur me, deri diku ai thoshte të njëjtën gjë që, institucione të tjera kërkonin të mbivendosnin, apo të anashkalonin Institucionin e Presidentit. A jemi sërish në të njëjtën situatë zoti Topi dhe a ka rrezik që të kthehet ky debat në një krizë institucionale? Presidenti Topi: Unë besoj që ai ndryshim që ka të bëjë me tërheqjen e atij propozimi që ka të bëjë me ndryshimin e Nenit 93, presupozon që propozuesit ose të diktuar nga hapja e një debati publik ku të gjithë ishin kundër, ose për shkak të vendimeve taktike, tashmë janë të tërhequr dhe unë nuk kam ndërmend t’i bëj ndonjë koment eksplicit Nenit 93. Edhe një herë rishpreh preokupimin tim për çështje parimore që kanë të bëjnë me dokumentin themeltar, me Kushtetutën. Nëse ndryshimet kushtetuese janë të menduara mirë, janë të sinkronizuara me vullnetin e të gjitha partive politike, bëhen pjesë e një debati të rëndësishëm, maturohen si proces dhe mbi të gjitha bëhet transparent për njerëzit, me pjesëmarrjen patjetër edhe të profesionistëve, edhe të institucionalistëve, atëherë jemi në një proces të mirëseardhur, ku të gjithë kërkojmë që ndryshimet kushtetuese të jenë në funksion të realizimit të atyre premtimeve për reformat, përndryshe tentativa të segmentuara, që janë të pabazuara, që janë më shumë pjesë e një aksioni të dështuar që në mënyrë absolute nuk i bën mirë propozuesve, apo njerëzve që kanë harruar që pikërisht interesat madhorë janë pikërisht të mishëruara tek Kushtetuta. Gazetari: Kushdo që të jenë ata dhe sado lartë që të jenë ata. Presidenti Topi: Kushdo. Jam duke folur në parim thellësisht për principe dhe aspak për emra të caktuar njerëzish. Gazetari: Që keni qenë një parashikues i qartë besoj që kjo është evidente. Megjithatë, do ju bëj një pyetje pak më të drejtpërdrejtë. Sa mendoni që ndryshimet kushtetuese sollën këtë situatë të dy viteve të fundit, politike dhe institucionale në vend? Presidenti Topi: Nëse nuk do të ishim në një format tjetër, të veshur ndryshe dhe të ndryshuar nga kalimi i viteve, do të mendoja që kjo ishte një intervistë e këtyre ditëve. Kjo do të thotë që i kam parashikuar që në atë kohë të gjitha ato tendenca të shprehura qartë në një lloj marrëveshjeje shumë interesante, e cila i angazhoi dy partitë kryesore politike në një aksion të shpejtë, në një veprim, i cili u realizuar, siç është thënë dhe herë tjetër, në një hark kohor si asnjëherë tjetër. Brenda një nate u bënë ndryshimet kushtetuese, të cilat unë i paralajmërova. Sot kam pasur një bisedë me një mikun tim ish-koleg në Parlament, i cili nga pamundësia ndoshta për të marrë informacion në kohën e duhur, thoshte diku që Presidenti nuk është shprehur në kohë. Kështu që u bë shumë mirë që kjo intervistë u dha për të treguar që Presidenti ndoshta ishte i vetmi zë, kur të gjithë të tjerët ishin të angazhuar në një marrëveshje shumë interesante dhe nuk mendonin se ku do të shkonin, ndoshta dikush e mendonte, dikush jo. Ky është fakti që sot pas tre vitesh e gjysmë kemi një të penduar dhe ky është zoti Rama. Natyrisht që është një refleksion i tij. Është interesante të shikosh se si njerëzit pendohen. Dikush tjetër nuk është penduar, sepse ... Gazetari: Përse nuk ia përmendni emrit dikushit tjetër, pasi të të penduarit ia përmendët emrin? Presidenti Topi: Ju nuk mund të më diktoni se cilin emër përdor unë. Dihet se cilët janë aktorët. E rëndësishme është që ju e kuptoni, sepse kjo lloj pendese vjen gjithnjë kur je në opozitë, sepse e ndërtuar në këtë mënyrë ju shikoni që dikush kërkon të marrë shumë pushtet, dikush mbetet pa asnjë lloj pushteti. Dhe ky nuk është problemi i individëve se sa pushtet ke ti dhe se sa ka tjetri. Është puna tek pushteti që kanë qytetarët, sa përfaqësohen qytetarët, si balancohen institucionet dhe ju me të drejtë shkuat për të diskutuar për Komisionin Qendror të Zgjedhjeve, i cili është institucioni që certifikon rezultatin e zgjedhjeve. Dhe besoj nga institucioni i zgjedhjeve prodhohen të gjitha institucionet e tjera. Pra, duhet parë se ku është origjina e deformimit. Fare hapur e kam thënë dhe e konfirmoj. Ka qenë një ndërhyrje e pamenduar. Dikush e ka bërë me amatorizëm politik, dikush e ka bërë me profesionalizëm, por e rëndësishme është që kemi sot një klimë politike të trazuar, e cila vjen pikërisht nga rritja e tensionit për shkak edhe të këtyre ndryshimeve. Dikush mund të thotë jo. Zëra të ndryshëm e interpretojnë ndryshe, por problemi është që ato ndryshime, por edhe të tjera padyshim, që bëjnë pjesë në mënyrën e sjelljes të partive politike dhe të individëve politikë sjellin një klimë tensioni, e cila për fat të keq precipitoi dhe më tutje. Dhe kjo sjell një zhgënjim dhe sjell patjetër një lloj sjellje politike dhe institucionale që sot vjen dhe reflektohet tek kritikat që na bëjnë evropianët. Pra, gjërat nuk vijnë në mënyrë mekanike. Gjërat vijnë hap pas hapi, qoftë për të mirë, qoftë për të keq. Ndonjëherë, gjërat për të keq vijnë shumë shpejt. Ndërsa, për t’i rikuperuar për të riparuar diçka duhet të mundohesh më shumë, për të dhënë një imazh, imazhin që realisht Shqipëria e meriton për t’ia dhënë. Të jesh vend i NATO-s nuk është pak. Të jesh një vend që ka bërë një progres të qartë drejt Bashkimit Evropian nuk është pak. Dhe të vish e të thyhesh këtu, në një moment kur të gjithë mendojnë se duhen bërë hapa përpara, unë mendoj se dikush duhet ta marrë përsipër këtë punë. Dhe problemi është se palët politike akuzojnë njëra-tjetrën dhe nuk ka absolutisht asnjë lloj shenje reflektimi për të filluar një punë ndryshe, aq sa jemi bërë të bezdisshëm. Ju thoni se pse nuk vini në studio. Ju thoni se pse nuk jepni një mesazh ndryshe. Është një terren ku mesazhi reduktohet dhe bëhet shumë i thjeshtë: dialog, dialog, dialog. Kthehesh në një lloj arbitri shumë të rëndomtë dhe shikon se të tjerët nuk zbatojnë rregullat e lojës. Gazetari: Pra, ju zoti President thoni se demokracia shqiptare sot është më keq se në 2008, ku këto ndryshime u bënë? Presidenti Topi: Unë nuk mund ta them këtë. Në mënyrë absolute nuk e them. Por, sigurisht që probleme ka. Nuk jam unë ai që jap definicione për demokracinë. Problemi është që demokracia duhet parë me një sy shumëdimensional, jo vetëm nga një këndvështrimi, është çështje e një sistemi. Më kujtohet dikur ka qenë revista shkencore “Shkenca dhe Jeta” dhe në faqen e fundit kishte një makinë të madhe gjigante, ku po punonin shumë njerëz dhe debatonin me njëri-tjetrin. Diçitura ishte “Humor kibernetik”. Vjen dikush nga jashtë dhe thotë: “Pse ziheni?” Thotë - “Nuk e keni defektin atje, por keni harruar të fusni spinën në prizë”. Çfarë do të thotë që kemi dalë jashtë sistemit? Pra, duhet të hymë plotësisht në sistemin që ka Evropa. Me shumë preokupim ata vijnë, kanë ardhur vazhdimisht. Vijnë jo thjesht për të bërë biseda të karakterit politik. Administrata natyrisht ka punuar, shumë komisione kanë ndërtuar punën e tyre për të realizuar pyetësorin dhe standardet. Duhet të japim në mënyrë objektive atë që ka ndodhur. Ka një angazhim të jashtëzakonshëm të mjaft njerëzve që janë marrë me këtë punë dhe janë njerëz seriozë, janë profesionistë. Dhe vjen puna pastaj që ne atakohemi pastaj tek ajo që duhet të jetë parësore, tek kriteri politik. Mendoni ju që sjellja e politikanëve është evropiane? Gazetari: Mirë, le të ndjekim pak atë që ju përmendët, pendimin e njërit nga dy autorët e ndryshimeve kushtetuese. Inserti: Kryetari i Partisë Socialiste, Edi Rama: Të reflektosh do të thotë se mund të kesh bërë një gabim dhe ... Gazetari: Atëherë t’jua ribëj pyetjen, keni reflektuar se ndoshta mund të keni bërë një gabim me ndryshimet kushtetuese? Kryetari i Partisë Socialiste, Edi Rama: E mora vesh pyetjen. Po vazhdoj përgjigjen. Nuk është një përgjigje e lehtë dhe sigurisht nuk është e thjeshtë, por duke u kthyer tek ajo që folëm pak më parë për çunin e mirë, unë do i qëndroj asaj që thashë. Mendoj që sa më shumë reflektojmë pasojat që ka sjellë gjithë procesi i pas vjedhjeve të zgjedhjeve të 2009, aq më shumë mund të pranojmë përfundimin se në ndryshimet kushtetuese jo gjithçka është bërë ashtu siç do të duhej të bëhej, duke konsideruar se sa larg është pala tjetër, për shkak të Saliut në radhë të parë, nga çdo parim dhe nga çdo vlerë etike. Vijimi i intervistës, 29 shtator 2011: Gazetari: Natyrisht, pas kësaj pendese publike nga zoti Rama pati edhe një reagim nga pala tjetër, të caktuar, ndaj kreut të opozitës. Megjithatë, a duhen rishikuar këto ndryshime kushtetuese zoti President? A duhet rishikuar Kushtetuta? Presidenti Topi: Unë jam shprehur para pak kohe se nuk do të jem pjesë e debatit politik për çështjen e ndryshimeve kushtetuese. Por, duke e risjellë në princip dhe duke vazhduar atë intervistë, që unë e kam bërë në mos gaboj në 15 prill të vitit 2008, rreth një javë para ndryshimeve kushtetuese të datës 21 prill, do të thoja që nuk ka tabu, në rast se partitë politike, në rast se institucionet, në rast se edhe miqtë ndërkombëtarë mendojnë se duhet të ndryshojë diçka që të jetë kompatibël me ndryshimet me kuadrin ligjor të caktuar, unë besoj se mund të ndryshojë. Gjithsesi, e kam konsideruar ekskluzivitet të partive politike parlamentare, sepse ka edhe një mekanizëm tjetër, që është mekanizmi referendar, por partitë tona politike, me sa duket, nuk e kanë shumë dëshirë këtë lloj mekanizmi, që është thellësisht demokratik. Ka pasur tentativa për të referendume të caktuara, kanë dështuar rrugës. Gjithsesi, për të qenë racional, për të qenë praktik dhe për t’i bërë gjërat më të thjeshta, unë besoj që është ekskluziviteti i partive politike parlamentare për të parë mundësinë e një ndryshimi të caktuar. Pra, është në opsionin e tyre për të thënë, nëse duhet të ketë, ose jo. Gazetari: Zyra juaj e Shtypit, pas vizitës suaj të para pak ditëve në Vjenë, u kujdes që të theksonte suksesin e Presidentit Fisher si i zgjedhur nga populli. Një ide që në fakt ju keni qenë të parët qe e keni hedhur me mua tre vite e gjysmë më parë. Ta ndjekim! Inserti: Presidenti Topi: Padyshim që më e mira e mundshme është që të jetë një zgjedhje e drejtpërdrejtë nga populli. Tendenca për ta futur në kanale të tjera, ku mundësia e realizimit të pazarit politik është më e madhe, tregon që i largohen pikërisht vendimmarrjes së sovranit. Vijimi i intervistës 29 shtator 2011: Gazetari: I qëndroni sërish kësaj ideje? Presidenti Topi: Ju e dini që unë jam konstant, koherent dhe modeli i Presidentit Presidentit Fisher nuk është modeli i vetëm. Pjesa më e madhe, së paku edhe e rajonit ballkanik, përjashto rastin e zgjedhjes së Presidentit në Greqi, është me votim të drejtpërdrejtë nga populli. Unë mendoj që sa më shumë terreni politik polarizohet dhe aq më shumë modeli bipolar, i ndërtuar pas ndryshimeve kushtetuese, ka sjellë një rritje të tensionit midis palëve politike, unë i qëndroj atij varianti, sepse, nuk e kam unë në dorë kuptohet, por, për të qenë i drejtpërdrejtë me komunikimin publik do të thoja që, modeli i zgjedhjes së Presidentit nga populli është modeli më i mirë, modeli më demokratik, sepse edhe nuk kondicionohet me ndryshimin e kompetencave. Ka ndonjë individ që tenton ta lidhë këtë me nevojën, me domosdoshmërinë e ndryshimit të kompetencave. Nuk është e thënë. Presidenti maqedonas, e kemi komshi, ka kompetenca më të vogla se Presidenti shqiptar, por zgjidhet nga populli. Kështu që është një model shumë demokratik dhe unë nuk e di pse ekziston kjo lloj fobie tek politikanët shqiptarë, që nuk dëshirojnë që Presidenti të zgjidhet nga populli dhe shkojnë drejt modeleve, të cilat, në këndvështrimin tim, sikurse e kam theksuar dhe në atë intervistë, që fatmirësisht ka qenë shumë pak kohë pas zgjedhjes sime si President, që nuk mund të aludohet sikur janë interesa të Presidentit aktual, por kanë qenë çështje të karakterit principial. Gazetari: Akoma një vit nuk e kishit bërë. Presidenti Topi: Absolutisht. Kam qenë shtatë muaj pas zgjedhjes sime si President. Pra, kam hedhur një ide, që konsiderohet racionale dhe që është një eksperiencë e aplikuar me shumë sukses në vendet evropiane. Gazetari: Ju folët për ndërkombëtarët dhe qëndrimet e tyre edhe ndaj kësaj ideje. Në fakt Top Story ka pyetur në mënyrë ekskluzive Kreun e Prezencës së OSBE-së në Tiranë, zotin Eugen Volfart, për këtë çështje. Le ta ndjekim! Inserti: Kreu i Prezencës së OSBE-së në Tiranë, Ambasadori Eugen Volfart:Kjo varet nga Kushtetuta. Aktualisht, Kushtetuta e Shqipërisë parashikon votimin në Kuvend. Nëse më lejohet të bëj një koment për Kushtetutën mendoj që si Kushtetuta, ashtu si dhe dispozita janë shumë të mira. Nuk është e thënë që të mbetet përjetësisht. Mund të diskutohet dhe një vend i mirë për diskutim është Kuvendi. Mund të diskutohet edhe në shoqërinë civile. Por, ajo që do të doja të theksoja është se kur ndryshohen procedurat e votimit, atëherë mund të jetë e nevojshme edhe një fushatë shtesë dhe këto zgjedhje shtesë mund të drejtojnë vëmendjen më shumë tek zgjedhjet dhe më pak tek agjenda e reformave. Për këtë arsye, do të sugjeroja kujdes në bërjen e këtij ndryshimi në kohën e përshtatshme, kur Shqipëria të ketë bërë më shumë përparim drejt integrimit evropian. Në shumë vende fqinje Presidenti zgjidhet nga populli. Pra, duket se është një procedurë mjaft e natyrshme në rajon. Diskutimi i këtij opsioni është padyshim me vlerë. Por, meqë Kushtetuta për Presidentin e ardhshëm paracakton që duhet të zgjidhet nga Kuvendi, kjo dispozitë duhet të zbatohet vitin e ardhshëm dhe pastaj, vitin e ardhshëm, mund të merret në konsideratë një reformë e mëtejshme. Vijimi i intervistës 29 shtator 2011: Gazetari: Komenti juaj? Presidenti Topi: Unë besoj që jemi në sintoni në princip. Ambasadori flet pastaj për kohën e këtij ndryshimi kushtetues. Unë nuk kam parimin që i bëj gjërat në funksion të një interesi të çastit. Kur diskutoj, diskutoj në parim dhe është parimi ai që të nxjerr serioz në publik. Edhe kur diskutohet pas katër vitesh, edhe pas dhjetë vitesh, e rëndësishme është se sa serioz, racional dhe koherent ke qenë në komunikim me publikun. Unë mendoj që jemi në të njëjtat valë, në sintoni për këtë punë. Gazetari: Duket se ndryshimet kushtetuese dhe situata që u krijua më pas, dhe që reflektohet sot dhe në raportet personale dhe institucionale, kështu siç janë do ua pamundësonin më shumë se ç’do ua mundësonin rizgjedhjen tuaj në krye të shtetit për një mandat të dytë. Por, në rast se do të bëhej një ndryshim kushtetues që do të sillte zgjedhjen e Presidentit nga populli, siç thatë dhe ju, pa ia ndryshuar kompetencat, ju a do të merrnit pjesë në këtë garë, qoftë edhe jashtë propozimeve të dy partive të mëdha, pasi çdo sondazh ka treguar një popullaritet relativ tuajin, deri diku kapërcen edhe kuotat e partive? Presidenti Topi: Unë nuk do të dëshiroja ta bëja këtë bisedë në planin hipotetik. Unë jam në politikë. Unë jam në politikë dhe çdo lloj sfide politike është e pranueshme për mua. Është e pranueshme dhe natyrisht që është një vendimmarrje që merret në funksion të kohës. Kjo do të thotë që, sa kohë që gjërat janë në planin hipotetik, nuk do të doja që të kalonim në pozicione që dikush mund t’i etiketojë si “Don Kishoteske”. Jo, unë jam racional. Mundohem të jem realist për situatën dhe veproj në funksion të situatës. Gazetari: Atëherë rrimë këtu ku jemi, pasi kuptohet që në agjendën politike, zgjedhja e Presidentit është padyshim e rëndësishme, jo thjesht për emrin që do të zgjidhet, por për mënyrën se si ai do të zgjidhet brenda suazave parlamentare dhe kornizës kushtetuese aktuale. Ju, si mendoni se duhet të jetë Presidenti i ardhshëm konsensual, apo thjesht legal. Legal nuk diskutohet, por ju e kuptoni se çfarë dua të them. Presidenti Topi: Shumë interesante se çështjen e zgjedhjes së Presidentit të ri, debatin për këtë çështje kanë filluar ta bëjnë vetëm pak muaj pas zgjedhjes sime. Ky ka qenë një lloj preokupim i çuditshëm ... Gazetari: Frikë thoni ju? Presidenti Topi: ... deri-deri në përmasa patologjike të disa personave që kanë bërë llogari që si do të jetë Presidenti i ardhshëm. Ajo që më intereson më pak është pikërisht çështja e emrit dhe e fatit personal. Të mos gabojmë! Çështja është që kur diskutohen gjëra të këtij karakteri, të kësaj përmase, çdo vlerësim në sens personal, apo i personalizuar do të ishte gabim i madh. Diskutojmë edhe një herë për çështje të karakterit parimor, diskutojmë për një institucion që është mjaft i rëndësishëm, që, sipas Kushtetutës, është simbol i unitetit të popullit. Emri është shumë i madh. Emri është shumë i rëndësishëm. I përkthyer në realitet pastaj është në një dëshirë të politikanëve në përgjithësi për ta minimizuar rolin e Presidentit. Ju e keni parë që ka pasur ide, që vinin nga politikanë minorë, që vinin nga formacione politike, për të bërë ndryshime gati-gati qesharake, ku dekretet e Presidentit duhet të kundër-firmoseshin nga Kryeministri. Unë e kam ravijëzuar si pjesë e një taktike djallëzore që po sulmojnë në këtë drejtim për të arritur pjesën tjetër që Presidenti të zgjidhet me shtatëdhjetë e një vota. Ju keni deklarata nga eksponentë të rëndësishëm të politikës që Presidenti duhet të jetë ceremonial. Pra, kur nuk arrijnë të kuptojnë që me Kushtetutën aktuale roli i Presidentit, i Institucionit të Presidentit është i rëndësishëm, është substancial në garantimin e marrëdhënieve, në balancimin e pushteteve, të ekuilibrave politikë, atëherë do të themi që ose këta njerëz kanë hyrë rastësisht në politikë, ose mllefi i shoqëron për të bërë gabime të papranueshme për ata që merren me politikë, por sidomos për ata që e ndjekin dhe e absorbojnë politikën. Gazetari: Mos gaboj, me këtë që po thoni, ju po lini të kuptoni që për atë që Presidenti i Republikës përfaqëson nga pikëpamja institucionale dhe kombëtare, një emër konsensual do të ishte zgjedhja e duhur? Presidenti Topi: Unë sot nuk mund të jap asnjë lloj modeli. Modeli im është ai që e shpreha, është bindja ime. Zgjidhja më e mirë, edhe në kushtet e Shqipërisë, do të ishte President nga populli, e drejtëpërdrejtë. Askush të mos ketë frikë, askush të mos bëjë llogari. Zgjedhja nga populli është zgjedhja më demokratike. Janë ata njerëz që kërkojnë të përfaqësohen në institucion, pavarësisht bindjeve të tyre. Kanë bindjet e tyre, s’kanë bindjet e tyre, duan një institucion, mos kini parasysh asnjë emër, nuk dimë asgjë, mos aludohet për asgjë ... Gazetari: Jo, emra ka. Po përmendet zoti Nano, zonja Topalli. Emra ka. Presidenti Topi: Përderisa ne po diskutojmë për çështje të karakterit parimor, diskutojmë pa emra. Pra, mos më pyetni. Çdo model tjetër mund të konsiderohet demokratik, por, në opsionet e mia do të ishte zgjedhja më demokratike, zgjedhja e Presidentit nga populli. Gazetari: Do të doja t’ju pyes për një debat, i cili ende nuk është hapur, por që besoj se do të hapet shumë shpejt, që është një debat sa politik, edhe kushtetues për pasojat që ai mund të ketë. Nisur nga ajo që ndodhi edhe në Kosovë me rrëzimin si antikushtetues të zgjedhjes së zotit Pacolli si Presidentit. Debati lidhet me atë në thotë Kushtetuta aktuale nëse seanca për Presidentin kërkon një kuorum prej tetëdhjetë e katër votash dhe meqë është atributi juaj, nëse ky debat hapet dhe forcohet si debat, a e keni menduar, sepse është atribut i juaj, ta çoni për interpretim në Gjykatën Kushtetuese, apo edhe në Komisionin e Venecias? Presidenti Topi: Së pari, nuk mendoj që duhet paragjykuar asgjë. Kushtetuta i ka të gjithë mekanizmat. Është Gjykata Kushtetuese, e cila vihet në lëvizje, i ka rregullat Kushtetua si vihet në lëvizje dhe është ajo që përcakton në rast se ka momente të kontestimit dhe të devijimit nga Kushtetuta. Pra, e thënë ndryshe, garant i Kushtetutës si institucion është Gjykata Kushtetuese. Gazetari: Por, dikush duhet ta vërë në lëvizje. Ju jeni pjesë e këtij mekanizmi. Presidenti Topi: Unë nuk mund të paragjykoj asgjë. Janë disa mekanizma që e vënë në lëvizje. Përderisa nuk kemi një situatë konkrete, nuk kemi pse paragjykojmë. Gazetari: Mirë, shkojmë në një ndërprerje publicitare dhe rikthehemi për zhvillimet e tjera me Presidentin e Republikës, Bamir Topi. Gazetari: Jemi rikthyer sërish në ‘Top Story’, me Presidentin e Republikës, zotin Bamir Topi. Do flasim dhe për zhvillime të tjera dhe ta pyesim për disa nga deklaratat më të rëndësishme dhe më të rënda të këtij viti, të cilat vetë Presidenti i Republikës i ka lënë pa përgjigje. Por le ta fillojmë pak nga Institucioni juaj, zoti President, se kam edhe një pyetje. A ju shqetëson fakti që Presidenca është i vetmi institucion që funksionon pa asnjë ligj organik? Presidenti Topi: Ka pasur diskutime rreth këtij problemi. Bile, do të thoja, ka qenë shqetësim i vazhdueshëm dhe kjo vihet në dukje sa herë ndërrohet titullari i Institucionit. Unë besoj që ndoshta këtu nuk ka ndonjë paragjykim dhe paramendim për mosrealizimin e një kuadri ligjor që të rregullojë funksionin e Zyrës së Presidentit, por lidhet me momentin që Zyra e Presidentit kondicionohet nga shumë nene të Kushtetutës, që ndoshta teknikisht mund ta bëjë edhe të pamundur, ndoshta dhe jo shumë të nevojshëm. Pra, konturet e Zyrës së Presidentit, të funksionit të tij, rregullohen pikërisht nga nenet e Kushtetutës. Gazetari: Pak më herët, zoti Mustafaj, ish-deputet i Partisë Demokratike, më kujton me mesazh, pasi e ndiqte bisedën tuaj, se në fakt ai ka qenë një nga deputetët e mazhorancës që ka bërë fushatë kundër ndryshimeve kushtetuese dhe ka votuar haptazi kundër tyre. Është e vërtetë apo jo? Presidenti Topi: Është e vertëtë. Bile është konsideruar një nga të ashtuquajturit deputetë të pakicës bllokuese dhe pastaj më vonë, u pa qartë që kishte edhe një lloj hakmarrje që, këta njerëz që patën kurajon për të thënë mendimin e tyre, të mos përfshiheshin më në listat për deputetë në zgjedhjet e vitit 2009. Së paku kështu është komentuar dhe mesa duket ky koment ka bazë reale. Gazetari: Megjithatë, prapë flitet që ka një listë, një mini-listë deputetësh, kësaj radhe nga të gjitha kampet politike, përfshirë dhe Partinë Demokratike, të cilët në momentin e zgjedhjes së Presidentit të ri, nën influencën politike tuajën, mund të shërbejnë dhe ata si një tjetër pakicë bllokuese në korrik të 2012-ës. Keni një koment për këtë? Presidenti Topi: Ndonjëherë, ju të medias dini më shumë se sa ne që, për një mijë arsye punojmë në kushte shumë më formale të Zyrës. Unë kam miq në Parlament, absolutisht. Ka kolegë shumë të mirë. Asnjëherë raportet tona nuk kanë qenë kondicionale për t’i detyruar ata të veprojnë ndryshe nga ç’e kanë opsionin politik. Përkundrazi, duke qenë një parlamentar, me një stazh relativisht të gjatë në Parlament, i di fare mirë rregullat e funksionimit në grup. Bile unë i inkurajoj gjithmonë që vendimet politike të Grupeve Parlamentare janë vendime që duhet të respektohen. Pastaj, janë opsionet personale, individuale, që demonstrojnë edhe një lloj karakteri të invidëve të veçantë, bile, do të thoja që kjo ka ndodhur edhe në praktikën e mëparshme, bile ka ndodhur edhe me mua personalisht. Por unë kam mbajtur një qëndrim tjetër përsa i përket çështjes së pronës, edhe pse ka qenë pjesë e një trupe parlamentare që kishte një opsion tjetër për çështjen e pronës, unë kam qenë kosntant, ju e dini pozicionin tim. Kam qenë konstant dhe atë e kam mbajtur edhe në rast se kjo do të sillte pastaj pasoja të tjera, por e rëndësishme që një parti politike, aq më shumë parti që vjen nga interesa të shtresave të caktuara, të respektojë pikërisht këtë lloj larmie, që do të ishte dhe një përgjigje korrekte e interesave të grupeve të caktuara në terren. Kështu që do të thoja që vërtet kam marrëdhënie miqësore, por jo kondicionale përsa i përket votës së tyre në Parlament. Do jetë gjithçka në... Gazetari: ... e hapur Presidenti Topi: ... e hapur, sigurisht. Gazetari: Zoti Topi, çfarë marrëdhëniesh keni me Edi Ramën dhe a ka një komunikim mes ju të dyve? Presidenti Topi: Me Edi Ramën ka pasur në mënyrë konstante marrëdhënie të karakterit shumë institucional. Nuk kam pasur ndonjë miqësi me Edi Ramën, as kur kam qenë në Parlament. Në detyrën time si President, takimet tona kanë qenë publike. Bile do të thoja, është në parimet e mia themeltare që çdo takim i këtij niveli duhet të prezantohet dhe duhet të bëhet i dukshëm për publikun, sepse ju e dini që ndjeshmëria dhe deformimi i situatave të tilla pastaj vjen dhe amplifikohet dhe merr karakter joreal. Kjo ka qenë një marrëdhënie e dukshme. Sa herë jam takuar me Edi Ramën, ju e keni parë, jeni njoftuar nga Zyra e Shtypit. Por edhe në rast se do të kishte takime të tjera, ishin fare të hapura, njerëzore, unë nuk besoj se që do të kishte ndonjë gjë, por e ritheksoj, kontaktet me Edi Ramën kanë qenë ato që janë pasqyruar nga Zyra e Shtypit e Presidentit. Gazetari: Dikush tjetër ama, në 21 janar, ose më saktë në 27 janar, mendoi ndryshe. Ta ndjekim. Kryeministri Berisha: Gjokset, balli, zemra, trimëria, shpirti i burrave dhe i grave tuaja në uniformë, bënë që ata të dështojnë me turpin më të madh. Por kjo është faza e parë. Faza e dytë vazhdon përpjekjen. Ju garantoj se ata që flasin për “ngjarje bulevardi”, nuk janë gjë tjetër veçse, më falni për shprehjen: ‘horra dhe lavire bulevardi’. Gazetari: Si u ndietë kur e dëgjuat këtë deklaratë? Presidenti Topi: Së pari, një humbje e kontrollit. Është e dukshme një mungesë totale e etikës qytetare që do të ishte patjetër e kritikueshme dhe për një qytetar të thjeshtë, pa pozicion. E thënë nga ai pozicion, e thënë nga ai ambient, e marrë në kontekstin e sulmit të nënkuptueshëm për Kreun e Shtetit dhe për Kryeprokuroren, pastaj kalon çdo lloj limiti. Do të thoja që kalimi në sulme kaq violente, natyrisht që të bën që tjetrin ta mëshirosh. Ta mëshirosh, sepse kur del nga kontrolli, duhet ta mëshirosh. Dhe kjo është akoma më e rëndë, kur kjo vjen për një ish-koleg, për njerëz që kemi ndarë aksione politike, kemi punuar, luftuar së bashku për gjëra mjaft të rëndësishme dhe të ndryshosh së paku fjalorin, komunikimin, kjo nuk do ishte e absorbueshme për askënd. Ju do të thoni si u ndietë. Natyrisht, unë nuk jam i pamësuar në politikë. Kam parë shumë situata. Kam parë se si janë larguar personalitete mjaft të rëndësishme nga bashkëpunëtorë shumë të ngushtë, për të cilët janë hedhur elozhe pafund publikë. Të nesërmen kanë dalë tradhtarë, pra, në njëfarë mënyre, një lloj inercie të një mentaliteti tashmë arkaik. Problemi është që sot, përderisa flasim për një komunikim evropian, - këtë e thashë edhe në fillim të bisedës, - duhet ta demonstrojnë në radhë të parë politikanët e vijës së parë. Ngjarja e etiketuar në ‘bulevard’, natyrisht për Bulevardin e Tiranës do të doja që të bëja një analizë pak më të hollësishme. Është Bulevardi i Tiranës dhe një intelektual, një qytetar, aq më shumë një qytetar i vjetër i Tiranës, para se të jetë zotëri i Bulevardit, është qytetar i dy familjeve shumë të vjetra të Tiranës. Bulevardi, i parë në nocionin fizik, që do të thotë nocioni urbanistik, arkitektonik; nocioni i dytë është nocioni historik, nocioni kulturor. Unë do të thoja që në vitet e komunizmit dhe për këtë janë dëshmitarë me dhjetëra e qindra e mijëra të rinj të Tiranës, intelektualë të Tiranës, që e kthyen Bulevardin e Tiranës në institucionin e disidencës qytetare. Aty bëheshin biseda, aty shikohej diferenca me një qytet të ndaluar sikurse ishte ‘Blloku’. Dhe qytetarët e Tiranës, unë personalisht gëzoj një memorie shumë të fortë. Kam parasysh që të rinjtë e Tiranës kalonin në monotoni të plotë orët e darkës, ndërsa pak zotërinj arrinin të futeshin me shumë krenari në qytetin e ndaluar. Pra, çdo lloj demagogjie për këtë punë është absolutisht e papranueshme për qytetarët. Përsa i përket nocionit urbanistik-arkitektonik, zotërinjtë që janë marrë me pozicione shumë të rëndësishme, nuk kanë arritur të bëjnë edhe mbas 70 vitesh një gjë të ngjashme me Bulevardin. Nuk kanë arritur të kenë një të dhjetën e vizionit të administratës së Zogut. Ndërkohë që ju e dini fare mirë, kur erdhi një vizitor i huaj, thotë: “Unë kam parë qytete pa rrugë, pa bulevard, por s’kam parë Bulevard pa qytet”, që nënkuptonte që Tirana ishte e fshehur me kopshtet e veta, me ato shtëpitë e ulëta, por ishte qytet. Pra, kishte një vizion, kishte një aplikim të një vizioni që ishte shumë perëndimor. Sot e kësaj dite, të gjithë ata që merren me detyra shumë të rëndësishme, nuk janë në gjendje të implementojnë një projekt të tillë dhe kjo është për turpin e gjithësecilit. Kur flasim për “Bulevardin e Tiranës”, ju duhet të dini edhe diçka tjetër. Familjet nga rrjedh, natyrisht kanë dhënë trojet e tyre për t’i dhënë jetë Qendrës Administrative të Tiranës. Pra, të atakosh një identitet, natyrisht që kjo është totalisht e papranueshme në të gjitha cilësitë që thashë, dhe aq më shumë të atakosh një identitet, do të thotë që meraku është akoma më i madh. Aty ku sulmohet identiteti, do të thotë që meraku është shumë i madh. Gazetari: Zoti President, megjithatë kanë kaluar tashmë 9 muaj, 8 muaj gati nga 21 janari. Politikisht e quajtët “ngjarje bulevardi”. Sot çfarë do t’i kishit ndryshuar asaj deklarate? Presidenti Topi: Ju e dini që në Institucionin e Presidentit kanë ardhur palët politike për të gjetur pajtimin, dhe Presidenti, me një detyrë që i është dhënë jo vetëm nga Kushtetuta, por edhe nga faktori ndërkombëtar, ka luajtur rolin e një interlokutorit, mediatorit, për të qetësuar ujërat, për të filluar bashkëpunimin. Ju e dini fare mirë takimin që është bërë në Presidencë. Ju i dini fare mirë mesazhet frekuente që janë dhënë për këtë punë. Pra, në rast se ky lloj konfliktualiteti precipitoi në një dhunë të papranueshme ndaj institucioneve, ndaj forcave të policisë, ndaj forcave të rendit në përgjithësi, natyrisht kjo është dhunë dhe askush nuk mund të justifikojë dhunën. Natyrisht që patëm dhe katër të vrarë, pra, që është vazhdim i një dhune. Këto janë probleme që i takojnë sot drejtësisë, por në profilin e një qytetari, asnjëherë dhuna fizike, por dhe dhuna verbale, janë të papranueshme. Sot unë do të jepja të njëjtin mesazh, mesazhin që dhuna verbale, e cila shikohet në mënyrë të vazhdueshme në Parlament, kur kemi pasur raste të shohim edhe tension të dukshëm sot në Parlament, vetëm në ditën e sotme, kur një argument mund të trajtohet pa tension, një çështje mund të trajtohet vetëm mbi bazën e fakteve, të argumenteve, njerëzit kanë dëshirë të shohin një dialog, qoftë edhe një debat të qytetëruar, nuk ka nevojë të shkojë në dhunë, aq më shumë për eksperiencën time, për profilin tim. Kam qenë gjithmonë mediator për të ulur tensionet, aq më shumë në rolin e Presidentit të Republikës. Kështu që edhe njëherë, unë, edhe nga kjo studio u bëj apel palëve të ulin tensionet, të vazhdojnë komunikimin, të prodhojnë atë për të cilën ata janë zgjedhur, të prodhojnë ligje dhe të prodhojnë stabilitet për Shqipërinë, për të plotësuar atë kriter që sot me të drejtë atakohet nga Brukseli. Gazetari: Qëndrojmë pak tek ndërkombëtarët, si ju u duk atëherë ndërhyrja e Ambasadorit amerikan që e quajti, atë që ju etiketoi, ndjesë që po e përsëris, juve si ‘horr bulevardi’, atë e etiketoi si ‘burrë shteti’? Presidenti Topi: Unë mendoj që duke qenë dëshmitar i asaj kohe, do të thoja publikisht që roli i Ambasadorit Arvizu, i Ambasadorit Sekui, i Ambasadorit Volfart dhe i personaliteteve të tjera, ku padyshim, ardhjet frekuente të zotit Kantrimen, kanë qenë të tilla që kanë kontribuar në uljen e tensioneve dhe në ristabilizimin e situatës. Kështu që unë do të thoja, pa asnjë lloj dyshimi që, roli i ambasadorëve kryesorë në Shqipëri, por edhe i ambasadorëve të tjerë, ka qenë mjaft efektiv, dhe do të thoja vetëm komente pozitive. Gazetari: Në një nga kabllogramet e e publikuara nga ‘WikiLeaks’, flitet për kërcënimet që, sipas jush, bënte Berisha për të qëlluar Presidencën me gurë. Mund t’ju pyes nëse është e vërtetë? Presidenti Topi: Duhet të keni parasysh diçka që, Presidenti gjithçka që ka zhvilluar në një bisedë mëse normale, jo vetëm me Ambasadorin Uithërs, por edhe me ambasadorë të tjerë, i ka pjesë të materialeve që sot ndodhen të protokolluara në Institucionin e Presidentit. Pra, gjithçka që unë kam thënë, dhe unë po e them publikisht sonte këtu që çdo gjë që është thënë në atë kontekst, patjetër që ka vërtetësi. Dhe në rast se bëhen komente se si vijnë informacionet, natyrisht që ato thuhen edhe mbi bazën e informacioneve që vijnë. Se sa bazë kanë pasur ato informacione, që kanë ardhur deri tek unë, natyrisht që nuk jam unë që mund t’i konfirmoj. Pra, zëra vijnë gjithmonë në një bisedë... Gazetari: ...pra, ju iu jeni referuar... Presidenti Topi: ... Gjithmonë në biseda thuhet: ka të dhëna, ka informacione, asnjëherë nuk do të thotë që këto informacione janë të sanksionuara mbi bazën e çertifikimit të informacioneve që vijnë nga Shërbimet. Gazetari: Zoti President, të flasim pak edhe për çështjen e korrupsionit në sistemin gjyqësor, që është një pikë e rëndësishme edhe në kritikat që na bëjnë ndërkombëtarët. Por unë do e thoja pak më rëndë pyetjen time: Pse është katandisur sistemi gjyqësor deri në këtë pikë? Presidenti Topi: Juve, natyrisht që keni të drejtë, sepse kjo është pjesë e një shqetësimi publik, por edhe shqetësim nga ndërkombëtarët. Çështja e drejtësisë është një çështje që duhet parë nga disa këndvështrime. Është çështja e realizimit të reformave në Gjyqësor, që është një nga pikat ku kërkohet më shumë nga politika. Është çështja e performancës së vetë sistemit të drejtësisë. Është e vërtetë që trupi gjyqësor, instancat gjyqësore, formatohen nga politika, por e kam thënë dhe herë tjetër, nuk është se e kam thënë unë, por është një referencë ndaj eksperiencës botërore të jurisprudencës. Kërkohet karakter i fortë dhe profesionalizëm. Ju e dini që për shkak të mosfunksionimit normal të Parlamentit, mjaft ligje që kanë të bëjnë me drejtësinë, nuk janë realizuar. Madje, nuk janë futur fare për t’u diskutuar. Mund t’jua rikthej, por atë që unë do ta konsideroja si një shembull emblematik është historia e Konferencës Gjyqësore, konferencë gjyqësore që përcaktonte mbushjen e vendeve vakante të Këshillit të Lartë të Drejtësisë. Politika nuk e realizoi. I është dashur Kryetares së Gjykatës së Lartë të marrë inisiativën për të mbledhur Konferencën Gjyqësore dhe për të plotësuar vendet vakante. Pra, më thoni, e kanë fajin në këtë rast anëtarët e Këshillit të Lartë të Drejtësisë apo e ka fajin politika? Ndërkohë që ka dhe një moment tjetër, që lidhet me trajtimin politik të dekreteve të Presidentit për anëtarët e Gjykatës së Lartë dhe Kushtetuese. Ju dini mjaft raste, seancat në Parlament janë kthyer në gjyqe publike, ku janë anatemuar personazhe mjaft të rëndësishëm të botës së jurisprudencës. Dhe rasti, i cili sot komentohet dhe nga evropianët, është rasti i një gjykatësi që kishte punuar dhjetë vjet në Gjykatën Evropiane të Strasburgut dhe rrëzohet politikisht në Parlament. Gazetari: Zoti Traja. Megjithatë, deri diku hanë argument dhe “akuza” që iu bë Institucionit tuaj për propozime të pakonsultuara politikisht. Ju si i përgjigjeni kësaj? Presidenti Topi: Ju e keni absolutisht gabim, sepse unë, ndryshe nga çdo model i paraardhësve të mi, jo vetëm që kam respektuar Kushtetutën dhe ligjin, por ngrita pranë Presidencës një Komision me profesionistë, me njerëz të nderuar që nuk kishin asnjë lloj interesi të drejtpërdrejtë, por dhe me pjesëmarrës nga OSBE-ja, me pjesëmarrës nga EURALIUS-i, nga OPDAT-i, që janë misione mjaft të rëndësishme, që ndjekin nga afër performancën e sistemit të drejtësisë. Dhe të gjitha gjërat kanë qenë të konsultuara dhe Presidenti ka dërguar në Parlament, pikërisht ato emra që i kaluan këtij filtri, që domosdoshmërisht kishte edhe paramentrat dhe standardet që kërkoheshin nga Kushtetuta. Çdo gjykim tjetër pastaj i është lënë në dorë kolegëve të tyre, sidomos në Komisionin e Ligjeve dhe Çështjeve Kushtetuese, gjëra që janë bërë publike. Por nga ana tjetër, do të thoja që sistemi i drejtësisë, patjetër që ka nevojë që të rrisë performancën e tij. Nuk duhet ta përgjithësojmë. Ka njerëz që janë të ndershëm, njerëz që janë me karakter, por natyrisht që ka edhe elementë të korruptuar. Ju e dini që është në tagrin e Ministrit të Drejtësisë për të paraqitur pranë Këshillit të Lartë të Drejtësisë, mbi bazën e inspektimeve, e dini që ka dy inspektoriate: Është Inspektoriati i Ministrisë së Drejtësisë dhe i Këshillit të Lartë të Drejtësisë, të cilët verifikojnë punën e gjyqtarëve në të gjitha gjykatat. Dhe ata vijnë, dhe në rast se ka momente që kërkojnë një lloj penaliteti, të jeni i sigurt që vullneti i anëtarëve të Këshillit të Lartë të Drejtësisë ka qenë i dukshëm për të gjykuar me shumë objektivitet mbi ato të dhëna që ka pasur për ata gjyqtarë që janë akuzuar edhe për çështje e afera korruptive. Gazetari: Zoti President, para pak ditësh ndodhi një ngjarje e rëndë, një atentat në suazat, në kornizat e një atentati mafioz ndaj një gjykatësi, të ndjerit Skerdilajd Konomi. Ju bëtë një koment në distancë, por ndërkohë nuk munguan dhe ndonjë kritikë ndaj jush që, sidomos për mungesën tuaj në Vlorë. Gjithsesi, a keni një koment më të gjerë lidhur me këtë ngjarje? Presidenti Topi: Unë do ripërsërisja të njëjtat gjëra që kam thënë. Pra, ai atentat, në formë, në realizimin e tij, i ngjante pikërisht atyre atentateve që ne jemi mësuar që t’i shikojmë në vitet ’70 nga Mafia në Italinë e viteve të terrorit. Do do të thoja që ishte një trishtim i madh që ndodhte në mes të qytetit të Vlorës, në bulevardin kryesor të qytetit të Vlorës, si për të demonstruar që ne të ekzekutojmë, por të ekzekutojmë për të marrë vesh edhe sistemi tjetër i drejtësisë. Pra, i komentuar në këtë mënyrë, natyrisht ky koment është bërë dhe nga personalitete të tjera, dhe atë ditë unë kam mbledhur me urgjencë Drejtorin e Policisë, Prokuroren e Përgjithshme dhe Shefin e Shërbimit Informativ, për të bërë të mundur një bashkëpunim intensiv të frytshëm midis tyre dhe për të shkuar pikërisht në misionin e tyre, për të zbuluar gjurmët e këtij atentati të rëndë. Padyshim, kam qenë të pasnesërmen, në mos gaboj ka qenë ditë e dielë, kam shkuar për të takuar nga afër familjarët, për të shprehur ngushëllimet e mia. Besoj që ky është një mision shumë qytetar, jo i lidhur domosdoshmërisht me detyrën e Presidentit të Republikës, jo për të qenë thjesht i pranishëm në një ceremoni, por për të ndarë me ta dhimbjen reale për humbjen e jetës së njeriut të tyre të dashur dhe për t’i demonstruar solidaritet. Gazetari: Zoti President, si u ndietë kur patë në ekran videon e Ilir Metës dhe si ndiheni sot kur procesi ndaj tij, ashtu si dhe procesi ndaj Gërdecit, ashtu si dhe disa procese të tjera të mëdhaja, duket se po shtojnë pakënaqësinë e opinionit publik lidhur me kulturën e pandërshkushmërisë? Presidenti Topi: Në rastin konkret, unë nuk e marr në konsideratë që është një çështje në duart e drejtësisë, nuk do të preferoja që të komentoja. Është një çështje në duart e drejtësisë. Përsa i përket fenomenit të zgjatjes së proceseve, sikurse është Procesi i Gërdecit, është për të ardhur keq. Një ngjarje, e cila ishte shumë e dukshme, ishte shumë afër Tiranës, shumë afër Aeroportit të Rinasit, shumë afër Durrësit, një tragjedi e atyre përmasave patjetër do të impononte të gjitha strukturat të merrnin përgjegjësitë e tyre. Dhe çështja që kishte të bënte me dhënien e drejtësisë nuk duhet të shkonte në këtë inerci kaq të gjatë, të papranueshme. Natyrisht që do ketë revoltë, sikurse është demonstruar nga njerëzit të cilët humbën të dashurit e tyre. Me të drejtë ata revoltohen, sepse ky është tregues që hallkat që veprojnë tek Prokuroria, tek Gjyqësori, sidomos tek Avokatia. Ju e dini që janë gjetur gjithmonë artifica gati-gati në kufijtë e të papranueshmes për ta dështuar, - pra, ndërgjegja e këtyre njerëzve, të cilët nuk janë koshientë, që çështje të këtyre përmasave duhet të trajtohen me seriozitet, - tre vjet janë goxha shumë. Janë të papranueshme për një sistem drejtësie, kur gjërat kanë qenë kaq të dukshme, aq të dukshme, të dokumentuara, të dukshme. Dihet përgjegjësia e gjithësecilit. Kështu që do të inkurajoja drejtësinë që brenda atyre limiteve të veta, besoj i ka kaluar çdo limit, dhe mesa di unë, pretenca do të jetë në datën 3 tetor, sikurse është njoftuar, të përfundojë një proces ku i kanë sytë të gjithë shqiptarët, për të parë se si funksionon sistemi i drejtësisë. Gazetari: Keni besim se do gjenden autorët dhe do ndëshkohen ata? Presidenti Topi: Unë gjithmonë jam i besimit tek drejtësia, pavarësisht difekteve dhe “handicap-eve”. Asnjëherë nuk duhet humbur besimi tek drejtësia. Sikurse e thashë, edhe brenda atij trupi gjykues, ka njerëz mjaft të përkushtuar, mjaft të përkushtuar. Janë përballuar me seanca pafund. Kanë përballuar situata psikologjike të tilla që padyshim, edhe ata njerëz janë, por kanë demonstruar karakter dhe besoj dhe profesionalizëm. Le t’ia lemë drejtësisë që të thotë fjalën e fundit të saj! Gazetari: Ndërkohë, shkojmë menjëherë në publicitet, por më pas do kthehemi me pjesën e fundit, por jo më pak të rëndësishme. Bamir Topi - sot President. Nesër - parti politike? Rikthehemi pas pak. Gazetari: Zoti President, jemi rikthyer në këtë pjesë të tretë, flasim pak edhe për faktin që Ju jeni sot me një këmbë në institucionin ku jeni dhe me një këmbë duket se po futet në politikë, por megjithatë... Presidenti Topi: Jo, jo. Jam me të dyja këmbët në institucion. Gazetari: Sigurisht, por për opinionin publik të paktën pritshmëria është e tillë. Folëm për sistemin gjyqsor, natyrisht në kuadrin e kritikave gjithpërfshirëse, ka pasur kritika që fakti që gjyqësori është ashtu si është sepse KLD-ja nuk ka funksionuar mirë, bile ka patur dhe akuza nga një krah i caktuar dhe ndaj Nënkryetarit të KLD-së, zotit Spahiu, i cili të paktën në opinionin publik duket se tashmë është në politikë. Po ju bëj një pyetje që kolegu Skënder Minxhozi dy javë më parë në studio ia bëri zotit Spahiu lidhur me këtë aktivitetin e tij “me një këmbë në politikë”. A është konsultuar zoti Spahiu me ju si eprori i tij direkt apo i keni tërhequr ju vëmendjen se ndoshta ai po vepron jashtë profilit të tij zyrtar. Presidenti Topi: Së pari dëshiroj të korrektoj atë përshtypje për funksionimin e KLD-së. Besoj që ata që kanë informacion të mjaftueshëm do të shpreheshin që KLD-ja ka funksionuar me funksion të plotë sipas ligjit që e rregullon KLD-në. Atje kanë qenë të pranishëm gjithshmonë Ministrat e Drejtësisë të radhës në një kohë relativisht të gjatë ka qenë i pranishëm Zëvendësministri në mungesë të Ministrit dhe të gjithë anëtarët e KLD-së për të përmbushur detyrat e tyre sipas rendit të ditës. Duhet thënë dhe duhet kuptuar që Presidenti me cilësinë e Kryetarit të KLD-së në mënyrë të vazhdueshme, sepse duhet ta dini që KLD-ja ka një detyrim ligjor që nuk mund të kaloj asnjëherë afatin dymujor nga mbledhja në mbledhje. Pra është respektuar aspekti formal i funksionimit, debati në KLD dhe marrja e vendimeve të cilat janë transparente, janë bërë prezente edhe për publikun. Lidhur me pyetjen që ju e huazoni nga zoti Minxhozi, mund t’ju them që kam pasur një komunikim me zotin Spahiu. Edhe ai ka qenë koshient për të ndarë pozicionin e tij si Nënkryetar i KLD-së, ky ka qenë edhe një merak i imi, pse jo dhe përgjigja nga ana e tij ka qenë e tillë që ‘unë vërtetë jam Nënkryetar i KLD-së, por jam dhe qytetar, nuk do të ushtroj asnjë lloj funksioni dytësor mbi bazën e një veprimtarie të tillë, por këtë do ta realizoj vetëm në ditët e pushimit që është e drejta ime si qytetar, është e drejtë bazale e çdo qytetari’. Unë kam dhënë mesazhet e mia dhe kam kërkuar që përsa i përket pozicionit si Nënkryetari i KLD-së ai të jetë pikërisht në këto standarte. Për të thënë dhe diçka tjetër, zoti Spahiu është koshient për pozicionin e tij, natyrisht nuk jam unë këtu për të bërë as kritikën dhe as avokatinë për të. Ai është një personazh publik, është i zgjedhur nga Parlamenti, me propozim të Presidentit është votuar unanimisht nga KLD-ja dhe sipas tij, e gjithë veprimtaria që lidhet me një aktivitet sekondar bëhet vetëm jashtë orarit zyrtar të punës. Gazetari: Aktiviteti i zotit Spahiu mund të ketë qenë sekondar, por ka trajtuar çështje të karakterit primar. Njëri prej tyre ka qenë ai për regjistrimin e popullsisë. A e aprovoni qëndrimin e “Aleancës Kuq e Zi” për këtë çështje? Presidenti Topi: Unë e kam konsideruar si një lëvizje vullnetare qytetare në të drejtën e tyre për të demonstruar një shqetësim. Është aluduar shumë bile ende mund të aludohet që pas kësaj lëvizje është Presidenti, t’i themi gjërat drejtpërdrejt ashtu si janë... Gazetari: Po t’jua bëja këtë pyetje do më atakonit mua, por unë bëj pyetje dhe në emër të opinionit publik. Presidenti Topi: Absolutisht. Atë ju mund ta bëni... Gazetari: Ju shohin juve pas kësaj Aleance dhe ndoshta nesër-pasnesër edhe në krye të saj? Presidenti Topi: ...zoti Balla, ju e dini që me mua keni një eksperiencë që unë nuk dëshiroj të më ekspozohen pyetjet. Bëni çfarëdolloj pyetje! Pjesë nga ndjeshmëria e publikut natyrisht që duhet ta sillni. Tani unë po shpjegohem. Ka mjaft aludime, ka dhe nxitime për të bërë deklarime, natyrisht janë totalisht paragjykime. Unë kam demonstruar dhe do të vazhdoj të demonstroj një kompatibilitet shumë rigoroz në funksionet e mia si President. Ju siguroj, e ka thënë dhe zoti Spahiu, e kanë thënë dhe ata të cilët kanë qenë pjesëtarë të kësaj Lëvizjeje, jua them unë dhe kjo është mëse e mjaftueshme: as nuk kam qenë, as nuk jam dhe as nuk do të jem pjesë integrale e një Lëvizje të tillë që është aluduar, është sulmuar, është paragjykuar, është anatemuar.. Gazetari: Dhe është përkrahur sigurisht. GazetariPër ata që i kanë quajtur “faqezinj” apo jo? Presidenti Topi: Natyrisht, unë flas për zërat politikë, pra merreni mesazhin dhe ju e dini që jam shumë koherent i deklaratave natyrisht jemi një një studio, e cila në një moment të caktuar, nëse ndodh ndryshe, mund të ripërsëritet si pjesë e mungesës së një sinqeriteti eventual, ju siguroj që është kështu si them unë! Gazetari: Në kuadër të përsëritjes së atyre që ju keni thënë nga studio e “Top Story-t” le të ndjekim një insert të shkurtër. Pjesë nga inserti Gazetari: Zoti Topi jeni 50-vjeç, u zgjodhët President këtë vit të themi, le t’i shkojmë deri në fund hipotezave politike dhe jo vetëm. Pas një mandati të parë apo pas një mandati të dytë do jeni 60-vjeç, pra do të jeni sigurisht për një politikan ende shumë aktiv dhe i fortë. Mendon Bamir Topi që një ditë t’i rikthehet politikës aktive, pas një apo dy mandateve si President? Presidenti Topi: Sigurisht! S’është çudi! Gazetari: Pra ju nuk e përjashtoni? Presidenti Topi: Sigurisht! Fund i insertit Gazetari: Atëherë nuk e përjashtonit, por së paku në sytë e analistëve politikë, u duket opsioni juaj i vetëm në politikë. Presidenti Topi: Atëherë janë tri elemente që kam thënë: aktiv, i fortë dhe s’është çudi. Pra qëndrojnë ato elemente. Gazetari: Sot duket çudi nëse ju s’do ktheheni në politikë. Presidenti Topi: Jo jo ajo është intervistë e dhënë para katër vitesh. Pra vazhdoj të jem i fortë, vazhdoj të jem aktiv dhe s’është çudi dhe sa më afër jemi në përfundim të mandatit kjo “s’është çudi” merr një karakter afirmues. Gazetari: Pra po. Presidenti Topi: Natyrisht, që po. Njeriu asnjëherë nuk mendon për perspektivën përsa i përket kondicionit fiziko-shëndetësor, sepse nuk varet nga ne. Por përsa kohë jam i fortë dhe aktiv natyrisht që ajo çudia kthehet të afirmim, pra në po. Unë besoj që mbi bazën e një eksperience politike institucionale, profesionale besoj dhe mbi bazën e asaj që unë testoj besoj që është një moshë kur njeriu jo thjesht për interesa të natyrës së karrierës, por për t’i shërbyer vendit, mjedisit dhe shoqërisë njeriu duhet të jetë gjithmonë i gatshëm. Çështja e politikës është një çështje e tregut; si funksionojnë rregullat e tregut, funksionon edhe politika. Në rast se njeriu e shikon vërtetë që ka për të dhënë dhe shikon një ambient pozitiv absorbues nga mjedisi atëherë nuk ka pse të largohet, por duhet të jetë pjesëmarrës dhe duke vënë në shërbim të interesit të përgjithshëm të gjithë eksperiencën personale. Gazetari: Dal aty ku është dhe interesi kryesor i publikut. Kur thoni që do riktheheni në politikë nuk besoj që mendoni rikthimin në Partinë Demokratike? Presidenti Topi: Opsionet janë nga më të ndryshmet. Unë nuk mendoj që të jeni kaq egoist sa të ezauroni brenda një emisioni tuajin të gjitha opsionet e mundshme. Besoj që ju mjafton që unë jam për të gjitha opsionet e mundshme ku njeriu ndihet i realizuar. Gazetari: Orientimi ideologjik është i qartë, po bëjmë pak humor nisur që jeni ulur në të djathtë të ekranit, kështu që paramendohet baza elektorale që mund të përfaqësohet nga partia juaj. Presidenti Topi: Unë zakonisht jam shumë i kujdesshëm në përpunimin e analizës, por në rast se ka një gjë që mund ta them në mënyrë kategorike, prerazi dhe qartë është që unë i takoj të djathtës, qendrës së djathtë. Kjo nuk është thjesht për të qenë luajal me formimin tënd individual. Këtu janë disa gjëra që kondisionohen nga tradita familjare, nga shumë momente të rëndësishme historike, por edhe çështje të principialitetit dhe të luajalitetit me veten në radhë të pare, por edhe me mjedisin. Qenia President të detyron që të jesh shumë i ekuilibruar dhe Presidenti është për gjithë, për të garantuar atë që njerëzit kërkojnë të shohin tek Presidenti. Përsa u përket bindjeve natyrisht bindjet janë personale për çështje, të cilat unë i kam demonstruar dhe vazhdoj t’i demonstroj dhe do t’i demonstroj, sepse janë çështje që kanë të bëjnë me bindjet e mia personale prerazi dhe qartë për të mërzitur edhe disa që kanë menduar se mund të kenë arritur të identifikojnë diçka tjetër, jo. Kjo është pjesë organike shumë gjenetike e bindjeve të mia, e familjes time dhe të gjithë rrethit farefisnor për të gjithë vlerat që i jep filozofia e një të djathte moderne të qëndrueshme, e cila sjell prosperitet për vendin. Gazetari: Edhe pse dikush mund të mërzitet nga këto që dëgjoi sot, por a është dikush që duhet të frikësohet nga një formacion i djathtë i Bamir Topit nesër? Presidenti Topi: Unë shpreh bindjet e mia dhe nuk shpreha këtu asgjë tjetër që ka të bëjë me një projekt. Ajo mbetet për ta analizuar ju, për ta parë dhe natyrisht mbetet që ta vendos unë. Gazetari: Kur do ta vendosni këtë? Presidenti Topi: Në momentin kur do ta vendos. Gazetari: Është korriku i vitit 2012 një datë? Presidenti Topi: Unë sot jam President. Gazetari: Por atëherë s’do të jeni më? Presidenti Topi: Unë jam President dhe dëshiroj të huazoj një fjalë që e kanë për zemër komshinjtë tanë përballë italianët “kurrë mos thuaj kurrë”! Gazetari: Dua t’ju pyes për dy gjëra të fundit që lidhen me funksionin tuaj si President i Republikës. Shumë shpejt pritet që të propozoni emrin për Guvernatorin e Bankës së Shqipërisë. A keni një emër në mend? Sa shanse ka zoti Fullani që të rikonfirmohet apo do të propozoni edhe kandidatura që mund të vijnë nga e djathta apo nga e majta? Presidenti Topi: Pa u futur në emra, përcaktime nominale do të thoja, ka një rregull që është kushtetues dhe ligjor. Do të zgjidhet Këshilli Mbikqyrës dhe do të ekstraktohet. Pa e lidhur me momentin e nominimit do të thoja që unë kam pasur konsideratat e mia pozitive për zotit Fullani. Natyrisht këto janë vrojtime të karakterit edhe institucional, por edhe personal, por që jo domosdoshmërisht lidhen me një rinominim të tij në atë pozicion. Edhe këtu si për çdo individ tjetër loja është e hapur, sepse do të ishte gabim të mendonim që ka vetëm një figurë. Jo, loja është e hapur. Do të shohim, por në konsideratat e mia për ta thënë publikisht, sepse duhet ta them, zoti Fullani, pavarësisht që për çdo individ ka edhe kritika, do të thoja që në këndvështrimin e analizës time, ka qenë përgjithësisht i suksesshëm. Gazetari: Përmendët pak më herët fqinjët tanë italianë me të cilët ju keni dhe njëfarë afilacioni personal për shkak edhe të edukimit tuaj atje. Nga Italia nuk vijnë vetëm këto thënie të mira, por vijnë edhe disa eksperienca të këqia. Së fundmi flitet që do të na vijnë edhe mbetje dhe plehra. Një ligj i shuëmpërfolur ai i “Mbetjeve toksike” kaloi në Kuvend. Për fat të keq duhet të thënë edhe për shkak të kuorumit të dhuruar nga opozita. Si President i vendit, por dhe si Profesor nga më të njohurit në Shkencat e Toksikologjisë dhe Mjedisit, do ta ktheni apo do ta kaloni qoftë me heshtje këtë ligj? Presidenti Topi: Është spekuluar shumë me një shprehjen time që në rastin konkret “heshtja flet shumë”. Kjo i referohet momentit të ligjit të lustracionit. Ju e dini që kam qenë në një pozicion të vështirë e të dyfishtë. Politikisht kam qenë një nga zërat që ka kërkuar më shumë se kushdo tjetër hapjen e dosjeve. Madje kam qenë së bashku me zotin Majko në vitin 2006 autor i një drafti që natyrisht nuk ishte një draft i përpunuar personalisht, por kishte emrin tim dhe të zotit Majko, në atë kohë homologë në grupet respektive parlamentare. Pra nuk ishte thjesht një vullnet personal, por ishte një vullnet i Grupit, por në të gjithë prononcimet e mia kam qenë vazhdimisht pro hapjes së dosjeve, sidomos për dosjet e personave me aktivitet publik dhe aq më shumë në vendimmarrje politike. Nga ana tjetër ai ligj u shoqërua me kritika përsa i përket standardit të ligjit dhe patjetër që mora në konsideratë edhe një pozicion kritikues nga ekspertë ndërkombëtarët përsa i përket standardit të ligjit i vendosur në kushtet e këtij ambiguiteti, sigurisht vendosa të mos ta dekretoj. Nuk mund të dekretoja një ligj që kishte probleme të standardeve, por kurrësesi nuk mund ta ktheja mbrapsht, sepse kishte të bënte me bindjen time të asaj shtrese të përndjekurve politikë, të cilët normalisht e kërkojnë më shumë se kushdo tjetër një rikthim real të dinjitetit të tyre në të gjitha drejtimet; në aspektin moral, institucional, ekonomik. Pra i vendosur në këtë pozicion, vendosa të hesht për ligjin dhe bëj komentet që heshtja në këtë rast flet shumë. Në rastin konkret dhe për çdo ligj tjetër ju siguroj që nuk do të ketë më momente heshtjeje, në rast se do të ketë ajo do të demonstrohet, do të argumentohet. Presidenti kur dekreton një ligj në radhë të parë shikon përputhshmërinë me parimet kushtetuese. Pra ky është elementi bazë, janë juristët. Ju siguroj që kam një asistencë shumë të kualifikuar juridike. Në rast se ligji është në përputhje me parimet kushtetuese sigurisht që ligji ka predispozicionin të dekretohet. Në rastin konkret unë e kam në përpunim ligjin. Mund t’ju them që krahas parimeve kushtetuese, të cilat për shkak të teknikalitetit të ligjit mund të mos kenë probleme si një njeri që nuk shikon thjesht aspektin formal të përputhshmërisë, por shikon dhe impaktin real, ndjeshmërinë e madhe që ka të bëjë dhe eksperiencën në mjaft raste të hidhura në çështjet e ambientit. Do të jem jashtëzakonisht i motivuar në rast se unë do të kem bindjen që ne ende nuk jemi të përgatitur, ju siguroj që do të marr vendimin tim! Por të mos ta paragjykoj, në rast se do të kem bindjen që ky ligj meriton të dekretohet se i kemi strukturat, kemi njohuritë e nevojshme atëherë do të jap pozicionin miratues. Pra sa kohë e kam ende në dorë nuk mund të them përfundimin. Përfundimi do të jetë dhe do të shoqërohet patjetër me komentin e duhur, sepse është një moment shumë sensitiv për çështjet e ambientit dhe të rrezikut që kanë plehrat. Gazetari: Zoti President, në fund një konsideratë e imja personale. Ju kam intervistuar shpesh herë gjatë këtyre katër viteve si President i Republikës. Duke lënë mënjanë intervistën e prillit 2008 padyshim unë mendoj që kjo është intervista juaj më e fortë, me qëndrime të prera, të qarta ndaj çështjeve që shqetësojnë vendin nga pozicioni i Presidentit të Republikës, por edhe një njeriu aktiv në politikë. Dikush mund të pyes: “Pse Bamir Topi sot kaq i ashpër pse jo dje”? Keni ndonjë përgjigje ndaj këtij skepticizmi që mund të lindë nesër? Presidenti Topi: Së pari, uroj që të mos keni këtë diapazon kaq të gjerë nga skepticizmi në një optimizëm të theksuar për çështjen e guximit nga Presidenti, absolutisht unë kam bërë një bisedë fare normale sot. Natyrisht ju mund ta konsideroni me një dozë të shtuar, sepse Presidenti përveç të tjerave është dhe një njeri në kontakt me publikun. Ka pasur një merak nga analistë, nga ju si gazetarë, sepse është e çuditshme atëherë kur ne reflektojmë edhe ndaj kritikave që ju bëni për të qenë më i pranishëm, për të qenë më i drejtpërdrejtë, ju e merrni si një taktikë me një qëllim të caktuar, jo. Unë kam reflektuar që nga zërat e analistëve, të debateve në media, të njerëzve të thjeshtë që Presidenti duhet të flasë më drejtpërdrejtë. Ju mendoni që më ka munguar kurajoja për të folur më drejpërdrejtë? Jo. Duke parë një klimë shumë polarizuese, shumë të tensionuar edhe mesazhet e mia kanë qenë më parimore, më të rrumbullakosura, por mesa duket aty ku mesazhi nuk shkon, nuk dëgjohet, ju e dini që zëri fillon e forcohet – ky është parim universal. Aty ku nuk dëgjohet natyrisht që duhet të shtosh ritmin dhe zhurmën. Nuk besoj të kem bërë zhurmë. Kam qenë në kufijtë e racionalitetit dhe konturit që ka imazhi i Kreut të Shtetit, kam thënë gjëra që na kanë shqetësuar jo vetëm mua personalisht, por edhe mjedisin shoqëror dhe politik. Gjërat provohen sikurse e pamë intervista e rikthyer pas disa vitesh, më vjen mirë që nuk kam gabuar kam qenë në koherencë të plotë. Uroj që të jem në koherencë edhe në të ardhmen!


Rexhepi: Sali Ramadani, sinonim i guximit, dijes dhe atdhedashurisë 20 shkurt 10:51 Milazim F. KADRIU Nën organizim të Lëvizjes Kombëtare Shqiptare, me kryetar Abaz Osmani, në Institutin Albanologjik në Prishtinë është mbajtur tubim përkujtimor për Sali Ramadanin, deputeti shqiptar i cili në vitin 1997 shpalosi flamurin kuq e zi në Parlamentin e Maqedonisë. Sali Ramadani ka lindur në vitin 1939 në Kërçovë. Ai ishte një protagonist i politikës në Maqedoni në periudhën nga mesi i viteve ’90 si deputet i PPD-së, më vonë i PDSh-së në Parlamentin e Maqedonisë. Më 8 korrik të 1997 nga foltorja e Parlamentit të Maqedonisë nxori flamurin kombëtar shqiptar dhe e shpalosi në sallën e Parlamentit. Një pjesë e madhe e mediave dhe ekspertëve maqedonas për çështje juridike, që edhe sot janë protagonistë aktualë në politikë, kërkuan arrestimin e tij. Kryetar i parlamentit ishte socialdemokrati Tito Petkovski, i cili reagoi ashpër, duke kërkuar ndërhyrjen e shërbimeve për heqjen e deputetit Ramadani nga foltorja. Ai ka ndërruar jetë më 27 janar 2018, ndërsa LKSh-ja me një tubim përkujtimor nderoi jetën dhe veprën atdhetare të Sali Ramadanit. Duke folur para të pranishëmve në këtë takim përkujtimor Sadri Rexhepi, ndër të tjera, tha: “Sali Ramadani – Kërçova njihet si veprimtar i devotshëm i çështjes shqiptare, sinonim i guximit, dijes dhe atdhedashurisë, i burgosur dhe i përndjekur nga pushteti që nga mosha studentore e deri në vitet e pluralizmit. Aktiviteti i tij politik ka filluar që në moshë të re, por ai intensifikohet në vitin 1968 me kandidimin për deputet të zonës, ndërsa një vit më vonë burgoset pas një procesi gjyqësor në cilin ai deklasoi politikën antishqiptare duke mbetur i palëkundur në qëllimet e veta, i guximshëm dhe energjik në veprime edhe përkundër presioneve të mëdha që pushteti monist i bënte në vazhdimësi”, ka thënë Rexhepi. Për të shtuar se pas vitit 1981 Sali Ramadani – Kërçova bën një aktivitet të ngjeshur ilegal për sensibilizimin dhe mobilizimin e popullit shqiptar në kuadër të organizatës “Besëlidhja për çlirim kombëtar”. “Pas viteve ’90 ai kthehet në vendlindje dhe jep kontributin e tij në proceset politike që do të pasonin. Opinioni i gjerë tashmë e ka të njohur veprimtarinë e tij parlamentare dhe veprimet konkrete për të drejtat e shqiptarëve, siç ishte shpalosja e flamurit tonë kombëtar në foltoren e Parlamentit të Maqedonisë më 8 korrik 1997”, ka thënë ai. Më tej, Rexhepi ka theksuar se Sali Ramadani, pas luftës së fundit shqiptaro-serbe dhe shqiptaro-maqedone, u mor kryesisht me shkrime dhe angazhohej për grumbullimin dhe botimin e atyre shkrimeve që iu kishin ndaluar për 30 vjet me radhë. “E sot kur Kosova frymon lirshëm pas dhjetë vjetësh pavarësie nga robëria shekullore serbosllave, po shkojmë drejt plotësimit të idealeve, synimeve dhe qëllimeve të përhershme të Sali Ramadanit. Të gjitha këto na detyrojnë të çmojmë, ta nderojmë e ta përkujtojmë me pietet të lartë këtë veprimtar të palodhshëm, punëtor e luftëtar të denjë të çështjes e të çlirimit kombëtar”, ka deklaruar Rexhepi. Ndërsa Hydajet Hyseni ka folur për rolin dhe kontributin e ish të burgosurve politikë shqiptarë gjatë periudhave të ndryshme, në veçanti për rolin dhe kontributin e veprimtarit Sali Ramadani që për veprimtarinë e tij atdhetare ishte burgosur disa herë nga ish-sistemi monist. Në emër të familjarëve, motra Nexhbedije i ka përshëndetur të pranishmit, kurse organizatorët i ka falënderuar për këtë tubim në nderim të jetës dhe veprës së Sali Ramadanit. Abaz Osmani, në emër të LKSh-së, për kontributin e dhënë për çështjen kombëtare i ndau mirënjohje veprimtarit tashmë të ndjerë Sali Ranadani – Kërçova. Mirënjohjen e pranoi Zylbije Ramadani, bashkëshortja e Sali Ramadanit. Ndërroi jetë rapsodi Hashim Shala DokuFest pjesë e forumit të filmit mjedisor në Portugali VARGJE QË DESHIFROJNË KODIN E TRINISË SË PËRSHPIRTSHME Zëvendësministrja Bakija-Deva priti në takim Richard Mei dhe Ellen Frank Knaus: Njohja e Kosovës, biletë për Serbinë në BE Njohja e Kosovës është biletë për Serbinë për të hyrë...


text: VD-PD thirrje SPAK: Hetoni urgjentisht shkaktarët e krizës, rëndojnë qytetarët – Dosja AL Ilda Dhori tha se në 3 tendera, që sipas tyre janë korruptive u shkaktua një dëm prej 40 milionë eurosh, ndërsa shton se nuk bëhet fjalë për krizë por për keqmenaxhim të qeverisë. 11:45 - 16/10/21 TIRANË– Partia Demokratike ka kërkuar edhe njëherë nga Struktura e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar që të nisë hetimet lidhur me krizën energjetike. Në një dalje për mediat, deputetja e PD-së, Ilda Dhori tha se në 3 tendera, që sipas tyre janë korruptive u shkaktua një dëm prej 40 milionë eurosh, ndërsa shton se nuk bëhet fjalë për krizë por për keqmenaxhim të qeverisë. VD/Deputetja: Më habit qetësia e Krifcës, jashtë janë fermerët! (Ministrja vëzhgon) Prej ditësh qeveria po përpiqet të shesë si krizë energjie, krizën e korrupsionit dhe keqmenaxhimit të KESH dhe OSHEE. Pas kësaj krize, qeveria po përpiqet të fshehë përgjegjësitë e saj, për gjendjen ekonomike në të cilën ndodhet shumica e familjeve shqiptare dhe sipërmarrësit e ndershëm, që nuk konkurojnë dot në një ekonomi jo konkuruese, të përqëndruar në pak duar. Që kjo është një krizë korrupsioni dhe jo energjie, kuptohet edhe nga zgjedhjet e papërgjegjshme që qeveria ka bërë vetëm midis muajve shtator dhe tetor. Sepse ndërkohë që flasin për krizë, u kanë shkaktuar qytetarëve shqiptarë një dëm ekonomik prej 40 milionë eurosh. Pra, të nderuar qytetarë, kriza për të cilën flasin, është për ju, jo për qeverinë. Sepse ndërkohë që varfëria, papunësia, çmimet dhe listat nëpër dyqane rriten, qeveria vazhdon të dëmtojë interesat e qytetarëve shqiptarë. Partia Demokratike ka denoncuar dhe do të denoncojë të gjitha skandalet e kësaj qeverie dhe i bëjmë thirrje SPAK të hetojë me përparësi këto shpërdorime, me taksat e shqiptarëve duke i dhënë fund pandëshkueshmërisë. Qytetarët e vendit më të varfër në Europë, nuk mund të paguajnë nga xhepat e tyre abuzimet e qeverisë më të korruptuar në Europë. Etiketa: Ilda Dhorikriza energjitike ne shqiperi TIRANË- Deputetja Ilda Dhori kërkoi nga ministrja e Bujqësisë, Frida Krifca që të jepte një shpjegim për kërkesat e fermerëve... Komisioni/Deputetja e PD:Sapo më telefonuan, pensionistët në Divjakë janë pa pension TIRANË- Deputetja demokrate Ilda Dhori bëri të ditur gjatë Komisionit për Punën, Çështjet Sociale dhe Shëndetësinë se sapo u telefonua... Çmimet e karburanteve kanë shënuar një tjetër rritje ditët e fundit, për herë të gjashtë radhazi në vetëm pak muaj....


source: wikipedia

text: Ngjarje Ëvetari i Naum Veqilharxhi, botohet si abetarja e parë për mësimin e gjuhës shqipe. Lindje 16 janar - Ismail Qemali themelues i shtetit të pavarur shqiptar më 1912 (Vdiq më 1919). Vdekje Kalendari Vite


Skema e grabitjes dhe e tjetërsimit të 342 ha tokë në Karaburun, Zvërnec, Palasë – Gazeta Impakt Skema e grabitjes dhe e tjetërsimit të 342 ha tokë në Karaburun, Zvërnec, Palasë Në kërkesën për gjykim të dorëzuar në Gjykatën e Vlorës më 21 korrik 2017, një kopje të cilës disponohet nga BIRN, Prokuroria ngarkon me përgjegjësi penale pesë persona dhe kërkon shpalljen e tyre fajtorë për veprat e “falsifikimit të dokumenteve”, “pastrimit të produkteve penale...” dhe “shpërdorimit të detyrës”. 74-vjeçari iu drejtua Prokurorisë pasi kishte dështuar për 1 dekadë të fitonte të drejtën e pronës në plazhin e Shën Vasilit në Karaburun-tokë që sipas tij iu grabit nga “mafia e pronave të Vlorës”. Shtëpia e Raimond Mëzit në lagjen “Partizani” të Vlorës. Foto:Lindita Çela Raimond Mëzi, një 55 vjeçar nga Vlora që ka punuar për vite të tëra në varrezat e qytetit dhe që jeton në një shtëpi të varfër në lagjen “Partizani” është sipas hetimit 1-vjeçar të Prokurorisë, përfituesi kryesor i tokës së tjetërsuar në bregdet. “Nga hetimi është provuar se e gjithë dosja gjyqësore dhe aktet që ndodhen në të janë tërësisht të falsifikuara dhe janë futur në kundërshtim me ligjin në arkivën e Gjykatës,” thuhet në kërkesën e Prokurorisë. “Ky shtetas ka deklaruar se është paraqitur tre herë pranë zyrës së noteres [Belona Seraj] dhe ka nënshkruar në të tre rastet fletë të bardha bosh. Pranë zyrës së noteres ai është dërguar nga i pandehuri Enkes Hysendhima, i cili i ka telefonuar në të tre rastet që të paraqitej para noteres për të nënshkruar,” thuhet në kërkesën për gjykim. Pas shitjes së 90 hektarëve për 180 mijë euro, pjesa e mbetur prej 130 hektarësh në Karaburun i kalon përmes një kontrate shkëmbimi Artur Shehut- një personazh kontrovers i viteve të tranzicionit në Vlorë, i cili jeton prej dy dekadash në Florida të Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Kompania Petritaj & Hysendhima Në vjeshtën e vitit 2014, kur kulmuan transaksionet mbi 220 hektarët në Karaburun, Pullumb Petritaj dhe Enkes Hysendhima janë bërë ortakë në një shoqëri aksionere për ndërmjetësime dhe transaksione të pasurive të paluajtshme. Sipas të dhënave në Qendrën Kombëtare të Bizneseve, kompania “Land and Property Development” u themelua më 27 tetor 2014 me një kapital fillestar prej 3.5 milionë lekësh. Kompania me administrator Pullumb Petritaj rezulton të jetë ende aktive. Petritaj dhe Hysendhima zotërojnë nga 33 % të aksioneve, ndërsa 34 për qind e aksioneve zotërohen nga biznesmeni Gent Prizreni. Humbja e shumave të mëdha të parave për blerjen e tokave në bregdet ka zemëruar përfaqësuesit e kompanisë “House of Arts” dhe biznesmenin Thodhori Gjiknuri. Të kontaktuar nga BIRN, ata thanë se janë viktima të falsifikimeve dhe kanë paralajmëruar veprime të tjera ligjore kundër personave që u shitën pasuritë. “Në këto transaksione kemi humbur shuma të konsiderueshme parash, ndaj sigurisht që do ta ndjekim çështjen ligjërisht, pasi jemi viktima të kësaj skeme falsifikimi,” tha Elida Heba për BIRN. “Unë do të padis ata që më shitën këtë pronë. Por sigurisht që përgjegjësi duhet të mbajnë dhe ata përfaqësues së institucioneve shtetërore, të cilët certifikojnë dokumentet zyrtare,” tha Gjiknuri. “Nga viti 2012 e në vijim, pjesa më e madhe e kësaj toke është shitur apo dhuruar tek personat e tjerë, me qëllim mbulimin e origjinës së saj të paligjshme,” thuhet në kërkesën për gjykim. Një kopje e kërkesës për gjykim, dorëzuar nga Prokuroria në Gjykatën e Vlorës. Hetimi i Prokurorisë ka zbuluar se ndryshe nga dy episodet e mësipërme ku janë krijuar procese gjyqësore që nuk janë zhvilluar kurrë, në rastin e Gjergjit është manipuluar një proces për njohje fakti përmes falsifikimit të akteve të dosjes dhe vendimit të gjyqtarit. Pas falsifikimeve të kryera në arkivën e gjykatës, Gjergji, i cili pretendonte pronësinë për 5 hektarë tokë është bërë pronar i 33 hektarëve. Vendimi i falsifikuar gjyqësor i datës 2 tetor 2003 është përdorur për regjistrimin e pronës në hipotekë nga e pandehura Blerina Dhrami dhe më pas, toka i është nënshtruar tjetërsimeve të mëtejshme. Në qershor 2016, Prokuroria akuzonte edhe Pullumb Petritajn si pjesë të bashkëpunëtorëve të Lefter Gjergjit për falsifikimin e pronësisë së 33 hektarëve në Palasë. Të dhënat e siguruara nga BIRN në vendimin e gjykatës së 2016-s mbi masat e arrestit tregojnë se Petritaj kishte “rol në menaxhimin e shitjeve të pronës”. “Lulzim Shusha ka deklaruar se me Lefter Gjergjin nuk kishte njohje apo ndonjë marrëdhënie miqësie. Kjo pasuri i është dhuruar prej tij për të shlyer një borxh që i kishte shtetasi Pellumb Petritaj,” thuhet në kërkesën për gjykim të Prokurorisë. Etiketadokument fallsifikim Gjyqtare Grabitje Karaburun kompani notere Prokurori pronesi toke Rezoluta e SHBA: 600 mln USD për muxhahedinët e Tiranës, të llastuarve të SHBA-ve Arrestohet njëri nga autorët që dhunoi gazetarin/ Fundo: Autori mercenar, s’e njoh


text: Ky vendim është marrë pas një procesi të pazakontë gjyqësor, kur stomatologu James Knight largoi nga puna Melissa Nelsonin. Kur e shkarkoi nga puna bashkëpunëtoren e re, Knight si arsye e kishte paraqitur faktin se ajo ishte shumë e bukur dhe e rrezikonte martesën e tij. Pasi dëgjoi rastin, juria e gjyqit vendosi në favor të stomatologut, kurse gjykatësi sqaroi se nuk ka pasur shkelje të të drejtave të njeriut. Sipas tij, shkarkimi nga puna është bazuar në emocione dhe ndjenja, si dhe nga dëshira e Knight që ta ruajë martesën e tij dhe vlerat familjare. /Telegrafi/


text: S’do mend se futbolli është sporti numër një në botë. Me këtë sport merren me miliona njerëz anekënd botës. Është sport i cili zgjon kureshtjen e secilit njeri, madje kohëve të fundit ky sport sikur i ka ngjallur ndjenjat e çdo njeriu të çfarëdo profesioni. Kohëve të fundit shohim nëpër tribunat e stadiumeve, kudo në botë, edhe personalitete të shumta, jo vetëm të jetës sportive, por edhe politikanë, njerëz të artit e të kulturës, madje edhe fëmijë të moshave shumë të vogla. Viteve të fundit futbolli është bërë tashmë një industri e madhe, ku derdhen edhe shuma të mëdha parash për shitjen dhe blerjen e futbollistëve. Kohëve të fundit kemi lexuar e dëgjuar edhe për një shumë marramendëse, prej 250 milionë eurove për transferimin e futbollistit më të mirë të botës, argjentinasit Lionel Messi, nga Barcelona në Bayern të Munihut, skuadër kjo e cila që nga korriku i ardhshëm do të udhëhiqet nga spanjolli Pep Guardiola. Me kalimin e kohës futbolli gjithnjë e më shumë është duke u shndërruar në një sport thuaja se të përsosur, ndërsa krahasuar me disa sporte të tjera, ku rregullat ndryshohen shumë shpesh, me futbollin nuk ka ndodhur një gjë e tillë. Kjo sa i përket fushës së lojës, ndërsa sa i përket ndarjes së drejtësisë, viteve të fundit, më parë UEFA e tash edhe FIFA, e kanë ndryshuar numrin e gjyqtarëve, nga tre sa ishte më parë në pesë sish, ndërsa është duke u aplikuar edhe gjyqtari i katërt (i gjashtë), detyra e të cilit, pos tjerash, është edhe të bëjë të ditur edhe minutat shtesë të dhëna nga ana e gjyqtarit kryesor. Gjeneratave më të vjetra u kujtohet fare mirë se për fitore skuadrave më parë u kanë takuar dy pikë, ndërsa për barazim një. Se futbolli ka lindur në Angli kjo nuk asnjëherë nuk ka qenë e diskutueshme. Prandaj, edhe anglezët, duke qenë më përpara popujve të tjerë, në vitet e tetëdhjeta sollën një ndryshim sa i përket numrit të pikëve për fitore, ndërkohë që pikët për barazim mbetën të njëjta. Në arsyetimin se pse skuadrës fituese duhet t’i takojnë tri pikë, krahasuar me dy që ishte më parë, anglezët ndër të tjera patën dhënë këtë shpjegim: që skuadrat të luftojnë në mënyrë sportive dhe që ndeshja të jetë më interesante dhe më tërheqëse për shikuesit, atëherë skuadrës fituese duhet t’i takojnë tri pikë. Që në edicionin e parë u pa se anglezët patën të drejtë, pasi menjëherë u vërejt një angazhim shumë më i madh i futbollistëve në fushë, ndërsa tifozeria nëpër stadiume, duke e vërejtur rivalitetin e madh në fushën e gjelbër, ishte më e numërt në tribuna. Ndonëse në fillim kjo ishte vetëm një ide, drejtuesit e Federatës së Futbollit të Anglisë menjëherë dhe pa asnjë hezitim morën vendim që, për ta bërë lojën sa më efikase dhe më tërheqëse, skuadrës fituese t’ia ndajnë tri pikë, ndërsa për ndeshjen që do të përfundonte me barazim, skuadrat do të merrnin nga një pikë, ashtu siç ishte edhe më parë. Të gjithë e dimë se shikuesit dhe tifozët shkojnë të përcjellin ndeshje të cilat ngjallin emocione, ndërsa emocionin më të madh e shkaktojnë golat, të cilat edhe e përcaktojnë fituesin. Para pak ditësh, në njërin prej emisioneve sportive, në një prej televizioneve të Shqipërisë, më ra ta lexoj edhe një thënie të njërit prej futbollistëve më të mirë të botës, sulmuesit të spikatur holandez, Marco van Basten, i cili kishte thënë: “Një ndeshje pa gola është si një dashuri pa puthje”. Kjo thënie e holandezit të njohur më bëri të mendoj për një propozim sa i përket ndeshjeve që përfundojnë me “rezultatin e bardhë”, pra pa gola. Nëse i referohemi edhe kësaj thënieje të Marco van Bastenit, por edhe faktit se tifozët shkojnë në ndeshjet e futbollit për të parë gola, atëherë propozoj që, nëse ndeshja përfundon pa gola (0:0), skuadrave përkatëse të mos i takojë asnjë pikë. Ma thotë mendja se është jonjerëzore që, fjala vjen, nëse një ndeshje përfundon me rezultat 3:3, skuadrat të marrin nga një pikë, ashtu siç marrin edhe skuadrat, që për 90 minuta lojë të mos shënojnë asnjë gol. Një propozim i tillë mund edhe të studiohet nga ekspertët e ndryshëm, jo vetëm në Kosovë, por edhe jashtë kufijve të shtetit tonë, ndërsa mendoj se nëse tifozët të paktën i shohin dy gola (për rezultatin e barabartë 1:1), atëherë ia vlen të shikohet një ndeshje. Por, nëse ajo nuk prodhon gola, atëherë tifozi, por edhe shikuesi i thjeshtë, do ta pyeste veten se pse e ka shikuar një ndeshje, që si përfundim e ka mos shënimin e të paktën një goli.