Shqiptarët myslimanë të Zvicrës 3 milionë franga për haxh - Zëri i Kosovës - Themeluar më 1981 Kreu Kronike Shqiptarët myslimanë të Zvicrës 3 milionë franga për haxh Çmimet e larta vazhdojnë të mbeten preokupim i të gjithë udhëtarëve dhe atyre që mendojnë të udhëtojnë në vitet e ardhshme. Imami Bekim Alimi e arsyeton rritjen e çmimeve me ndërtimet dhe ndryshimet e përvitshme që ndodhin në dy qytetet e shenjta, Mekka dhe Medina. Mekka dhe Medina janë këto dy qytete në Arabinë Saudite, të cilat konsiderohen të shenjta për myslimanët dhe sipas Islamit obligohet çdo mysliman të vizitojë këto qytete një herë në jetë nëse ka mundësi shëndetësore dhe financiare. Javën që lamë mbrapa janë realizuar një sërë udhëtimesh për në Mekke, qytetin e shenjtë në Arabinë Saudite. Albinfo.ch mëson se këtë vit nga Zvicra kanë udhëtuar për në Mekke mbi 500 shqiptarë të besimit islam. Nga bisedat që realizuam me disa haxhilerë mësuam se një nga preokupimet e tyre ishte dhe rritja permanente e çmimeve nga viti në vit. Nëse në vitin 2011 bileta dhe shpenzimet e tjera për në haxh kanë kushtuar 4900 franga, tanimë për këtë vit ajo shumë ka shkuar në 5700 franga. Këtë vit myslimanët nga Zvicra kanë pasur mundësi të udhëtojnë me çmime nga 4900 e deri më 7900 franga, varësisht nga luksi që dëshirojnë të kenë atje. Nëse kalkulojmë shumën e paguar nga të gjithë haxhilerët shqiptarë me një mesatare prej 6000 frangash, do të shohim se shuma e përgjithshme do të arrijë deri në 3 milionë franga. Për të mësuar në detaje mënyrën e organizimit dhe çështjeve të tjera që ndodhin gjatë kësaj periudhe albinfo.ch bisedoi me imamin Bekim Alimi, i cili ishte në rolin e ndihmësorganizatorit në agjencinë „Shqiptari“, si dhe me dy udhëtarë haxhilerë, të cilët kishin vendosur këtë vit për të udhëtuar në Mekke dhe Medine. Lidhur me risitë në rrugën e organizimit të haxhit që i sjell viti 2014, imami Bekim Alimi thotë: „Arabia Saudite dhe Ministria e Haxhit këtë vit kanë sjellë një vendim, përmes të cilit obligohen të gjitha kompanitë që realizojnë organizimin e haxhit që të pajisen me një aparaturë lexuesesh të pasaportave, e quajtur „Passreader“. Kjo thotë ai është vetëm një nga risitë që kemi këtë vit. Gjithashtu, vazhdon më tej Alimi, se nga novitetet e këtij viti mund të konsiderohet edhe çështja e pagesave dhe transfereve të parave. Një gjë e tillë tanimë nuk pranohet të bëhet si përpara, por gjithçka duhet të realizohet përmes bankave. Alimi: “Organizimi i haxhit, po komplikohet” „Organizimi i haxhit është duke u komplikuar dhe shpresojmë që ky komplikim të mos tejkalojë mundësitë e organizatorëve“, shton më tej Alimi. Këtë vit me agjencinë „Shqiptari“, e cila tubon më së shumti vizitorë, kanë udhëtuar 290 persona. Rreth numrit të përgjithshëm të haxhilerëve shqiptarë që kanë udhëtuar nga Zvicra, Alimi zupozon të jetë në mes 450 deri në 500 persona. Këtë vit është evidente dhe sëmundja e përhapur në kontinentin afrikan „Ebola“. Lidhur me këtë dukuri Alimi thotë se „rreziqe nga sëmundjet e ndryshme ngjitëse janë shumë evidente dhe ekziston çdoherë një potencial i madh i përhapjes së këtyre sëmundjeve në mesin e njerëzve. Ne si agjenci, thotë me tej Alimi, jemi angazhuar si më parë edhe këtë vit ta kemi me vete mjekun tonë, i cili do të kujdeset për klientët tanë. Gjithashtu si masë parandaluese kemi urdhëruar haxhilerët që të pajisen me vaksinat e quajtura „Meningakoken“. Vaksina është e paraparë të mbrojë klientët nga sëmundjet e ndryshme, të cilat mund të përhapen. Mendoj që edhe Qeveria e Arabisë Saudite ka marrë masa në këtë drejtim, nënvizon më tej Alimi. „Ne jemi të kënaqur që këtë vit nuk kemi pasur rritje të çmimit. Pra, do të udhëtohet me të njëjtin çmim që kanë udhëtuar haxhilerët vitin e kaluar. Kjo është arritur falë punës së organizatorit tonë, Nebi ef. Rexhepi, i cili është angazhuar që edhe këtë vit të kemi të njëjtin çmim, diçka që nuk ka ndodhur edhe me agjencitë e tjera që veprojnë në Zvicër. Hotelet janë me pesë yje dhe janë shumë afër haremit të Qabes si dhe afër xhamisë së profetit në Medina“, thotë Alimi. Me ndërtimet e reja, edhe çmimet e reja Duke arsyetuar rritjen e çmimeve, Alimi pohon se “bashkë me ndërtimet e reja, rritet dhe kostoja e banimit në hotele gjatë periudhës së haxhit. Andaj edhe organizatorët obligohen me ngritjen e çmimeve, pasi çmimet në hotele ndryshojnë pothuajse çdo vit“. Në fund të bisedës sonë imami Alimi, duke potencuar faktin që ai vetë është ndihmës i organizatorit Rexhepi, bëri një thirrje për të gjithë organizatorët që të jenë sa më korrektë dhe të përgjegjshëm në punën që bëjnë. „Unë jam vetëm ndihmës i organizatorit Rexhepi, megjithatë shfrytëzoj rastin që t’iu bëj thirje të gjithë organizatorëve që ata me shumën e të hollave që marrin nga haxhilerët me përgjegjësinë më të madhe t’iu ofrojnë njëkohësisht dhe kushte të mira. Me një fjalë, t’ia kthejnë djersën haxhiut, duke i ofruar kushte sa më komode“, shprehet në fund imami Bekim Alimi, i cili shërben në xhaminë e qytetit Will. Abdulmexhit Memishi është një nga personat e shumtë që kishin vendosur për të udhëtuar këtë vit për në Haxh. Brenga e Memishit ishte çmimi i lartë që duhej të paguante në udhëtimin e tij. „Megjithatë, nëse gjithçka do të jetë ashtu siç na kanë premtuar, unë do t’ua bëj hallall paratë që është dashur t’i jap për vete dhe bashkëshorten time“, thekson Memishi. Ndryshe, grupet e para që do të kthehen nga haxhi pritet të vijnë diku pas 12 tetorit. Artikulli paraprakSerbia arreston një shtetas të Kosovës nën akuzën për terrorizëm (Video) Artikulli tjetërGjithçka gati, presidentja tashmë e ka zgjidhjen në Xhepë Komuna bllokon punimet në 12 objekte kolektive Masakër në sy të Policisë


LDK Dega në Obiliq shënoi 28 vjetorin e themelimit Sot janë shënuar plotë 28 vjet punë, mund, kontribut e sakrificë të LDK-së në degën e Obiliqt. Me këtë rast kryetari i degës z. Mehmet Krasniqi përshëndeti të pranishmit dhe falënderoi të gjithë ata që gjatë gjithë këtyre viteve pa frikë e me shumë guxim punuan për zhvillimin e vendit. Poashtu në këtë 28 vjetor kryetari i degës së LDK-së në Obiliq, z. Krasniqi kujtoj të gjithë ata që vepruan dhe punuan për LDK-në dhe Komunën e Obiliqit. Krasniqi tha: “ Obiliqi do të njoh dhe respektoj vazhdimisht kontributin e armatës së tërë, të aktivistëve të LDK-së deri më sot, të atyre që u sakrifikuan dhe nuk janë më me në dhe të gjithë atyre që sot janë në front të betejës për realizimin e ëndrrës së gjeneratave falë të cilëve ne kemi një trashëgimi të mirëfilltë politike dhe historike siç është Lidhja Demokratike e Kosovës”. Në emër të kryetarit të LDK-së, Akademik Isa Mustafa dhe kryesisë së LDK-së, qytetarëve dhe veprimtarëve të Obiliqit iu drejtua Sekretari i Përgjithshëm i LDK-së, z. Ismet Beqiri. Beqiri i përshëndeti të gjithë të pranishmit dhe u uroj këtë përvjetor. Beqiri përmendi se Lidhja Demokratike e Kosovës është subjekti i parë politik në vend dhe këtë e dëshmuan zgjedhjet e tetorit, ndërsa në Kuvendin e Kosovës LDK-ja sot është me Grupin më të madh Parlamentar. “Ishte angazhimi i LDK-së që të votohej marrëveshja për shënjimin e pikës kufitare me Malin e Zi, marrëveshje kjo e njëjta me atë të para tre vitesh për ta mundësuar kështu lëvizjen e lirë të qytetarëve të Kosovës. Lidhja Demokratike e Kosovës e ka përkrahur dhe do të vazhdojë ta përkrah formimin e Ushtrisë së Kosovës por gjithmonë në koordinim me miqtë tonë ndërkombëtarë”, tha ndër të tjerash z. Beqiri. Beqiri falënderoi të gjithë veprimtarët e LDK-së që i kontribuuan shumë kohërave dhe të gjithë aktivistët që sot po angazhohen që shpejt ta kthejnë Lidhjen Demokratike të Kosovës në qeverisje. “Do të punojmë bashkërisht me shumë mund dhe angazhim që ta kthejmë Obiliqin dhe LDK-ja të udhëheq edhe në komunat tjera”, tha Sekretari i Përgjithshëm i LDK-së, z. Ismet Beqiri. LDK – Zyra për Informim 1e08


source: CulturaX

text: Kërpudhat shërojnë depresionin? | Shqipmedia Home / Lifestyle / Kërpudhat shërojnë depresionin? Kërpudhat shërojnë depresionin? Kërpudha magjike është droga më e sigurtë, ku vetëm një në 500 përdorues të saj janë dërguar në spital, kjo për shkak të efekteve anësore halucinogjene të saj. Psilocybin, një përbërës psychedelic i kërpudhave "magjike" ( lloj droge ) ka treguar rezultate premtuese në trajtimin e ankthit dhe depresionit. Një studim i botuar kohët e fundit, i kryer nga hulumtuesit nga Kolegjit King në Londër, vërteton këtë fakt, duke treguar se pacientët e trajtuar me psilocybin kanë reduktuar simptomat e depresionit disa javë pas përdorimit. Ajo që është më interesante është fakti se para dhe pas skanimit, ndryshimet e dukshme në aktivitetin e trurit, të cilat janë të lidhura me reduktim të ndjeshëm dhe të hershme në depresion. Në studim janë publikuar rezultatet e hulumtimit që ka përfshirë 20 njerëz me depresion, të cilët kanë marrë dy doza të psilocybin, 10 mg dhe 25 mg në javë. 19 prej tyre janë kryer skanime të trurit para trajtimit dhe pas, si dhe pas dorëz së dytë më të lartë, dhe këto skanime hulumtuesit i përdorën për të krahasuar gjakderdhjen, por rrjedhat në pjesë të trurit. Në bazë të skanimeve MRI është vërejtur një rrjedhje e reduktuar e gjakut në korteks, pjesa e trurit përgjegjëse për identifikimin e informacionit dhe toneve muzikore, por më e rëndësishme është se ka një rrjedhë të reduktuar të gjakut në amygdala, e cila i takon pjesës emocionale të trurit dhe vepron si një "alarm nervor" dhe merr kontrollin e sjelljes dhe emocionet njerëzore. Pra, kjo amygdale e vogël në formë bajame ndihmon në përpunimin e përgjigjeve emocionale, frikës dhe stresit. Kërkuesit gjetën një lidhje të madhe midis reduktimit të rrjedhjes së gjakut dhe simptomave të depresionit. Robin Karart Haris, udhëheqësi i studimit, tha se shumica e njerëzve pas kësaj terapie ndihen sikur kanë "resetuar" trurin. "Psilocybin me të vërtetë mund të ndihmojë njerëzit me depresion. Efekte të ngjashme janë arritur dhe me terapinë elektroinvulzive", shtoi Harris. Terapia elektrokonvulzive është një metodë për trajtimin e një numri të vogël të çrregullimeve të rënda psikiatrike. Trajtimi kryhet ashtu që përmes trupit lëshohet rryma me qëllim të nxitjes së sulmit epileptik. Sot ECT përdoret më shpesh në rastet e depresionit të rëndë ku metodat tjera të trajtimit nuk kanë dhënë rezultatet e duhura. Kërpudha psilocybin, e njohur si "magjike", rriten në mbarë botën. Shkencëtarët britanikë studiojnë potencialin e psilocybin në rastet e depresionit të rëndë në njerëz që nuk i përgjigjen formave të tjera të trajtimit. Ndryshe, sipas Organizatës Botërore të Shëndetësisë (OBSH) mbi 350 milionë njerëz në botë vuajnë nga depresioni


Titulli: Kisha Ortodokse nën komunizëm, KOASH – i dhe regjimi diktatorial shqiptar 1945 - 1967


source: wikipedia

text: Themelues i Logjikës matematikore konsiderohet matematikani anglez George Boole kuptimet e para të logjikës formale i kanë dhënë grekët e vjetër me përfaqësuesin kryesor të saj Aristotelin. Logjika matematikore lindi nga nevoja e eliminimit të kundërthënieve dhe paradokseve që u paraqitën në teorinë e bashkësive poashtu ajo ka luajtur një rol të veçantë në lindjen e disa lëmive të reja të matematikës bashkohore. Kjo degë përsosi simbolet e deriatëhershme dhe e plotësoi me simbole të reja gjuhën simbolike. Gjykimet Gjykimi (pohimi), është koncept themelor në Logjikën matematikore. Në aspektin e saktësisë gjykimi i nënshtrohet ligjit të përjashtimit të së tretës dhe merr vetëm njërën nga vlerat i saktë ose jo i saktë (true ose false). P.sh. gjykime janë fjalitë : " Wikipedia nuk është e shkruar në gjuhen shqipe ", "1 + 1 = 1" (këto pohime në logjikën matematikore mirren si gjykime) jo të sakta, sepse "Tani unë po e lexojë këtë artikull të shkruar në gjuhen shqipe" dhe "1 + 1 = 2" janë gjykime të sakta. Vetitë i saktë dhe jo i saktë quhen vlera të saktësisë së gjykimit dhe shënohen me simbolet T (lexo : te) dhe (lexo : jo te). Simboli "T" është i ngjashëm me germën e parë të fjalës angleze True = i (e) saktë. Emërtimi i gjykimeve zakonisht bëhet me germat e vogla të alfabetit, si p, q, r... dhe trajtohen si variabla gjykimesh, ndërsa vlerat e tyre shënohen me : v(p), v(q), v(r)... dhe janë konstante. Mirëpo për thjeshtësi vlerat e gjykimeve shkruhen vetëm me emërtimin e gjykimit. Fjalia e cila ka njërën nga e vlerat saktësisë - e saktë ose jo e saktë - quhet gjykim. Pohimit "Wikipedia nuk është e shkruar në gjuhen shqipe" kur të i japim njërën nga vlerat e saktësisë - e saktë ose jo e saktë - quhet gjykim. Mirëpo në matematikë përpos këtyre gjykimeve kemi edhe gjykime të hapura si p.sh. "Wikipedia do të ketë 1000 artikuj në vitin 2000+x" ose "10 + x = 200", etj. Varrësisht prej vlerës së variabilës x të cilës i japim (nëse shkruajmë më shumë artikuj viti 2005, x=5) vlera konkrete, gjykimet do jenë të sakta ose jo të sakta. Metoda e shndërrimit të një pohimi të tillë në gjykim quhet metoda e zëvendësimit (metoda e substitucionit). gjykim i përbërë quhet gjykimi i cili fitohet kur dy gjykime të thjeshta i lidhim me lidhëzat ,,dhe,, ,,ose,, etj. Operacione themelore logjike tabelat e saktësisë Nëse një gjykimi të caktuar p i shtojmë parashtesën "jo" atëherë gjykimi jo p (ose "nuk është e vërtetë se p"), quhet negacion, ose mohim, i gjykimit p. Mohimi quhet operator unar, pasi vepron mbi një gjykim. Nëse janë dhënë dy gjykime p, q, me anë të përdorimit të lidhsave (operatoreve) "dhe", "ose", "atëherë ...", "atëherë dhe vetëm atëherë...", fitohen gjykime të përbëra. Në bazë të lidhëzave dallojmë këto operacione ose gjykime të përbëra : Konjuksioni ( p dhe q) Disjunksioni ( p ose q) Implikacioni (nëse p atëherë q) ose (p implikon q) Ekuivalenca ( q atëherë dhe vetëm atëherë nëse p) Kombinime te mëtejshme të veprimeve themelore çojnë në rrjedhime komplekse, si p.sh. : Kemi p, q, r. Nëse p atëherë q. Nëse q atëherë r. Si rrjedhim nëse p atëherë r. Ligjet e logjikes matematikore (tautologjitë) p.sh. : ligji i kontrapozicionit ligji i përjashtimit të së tretës silogjizmi hipotetik ligjet e De Morganit Kuantifikatorët Kuantifikatorët japin vlera të caktuara të cilat zëvendësojnë variablat në gjykimin e dhënë. Simbolet matematikore Matematikë


text: Këtu gjeni një liste te aparateve dhe makinave te ndryshme elektrike. Akumulatori Ampermetri Automobili Barometri Busulla Ekrani Elektrometri Elektromotori Fotoaparati Frigoriferi Gjeneratori Kasetefoni Kondensatori Makina shkrimit Metermatësi Mikrofoni Mikrometër matësi Mikroskopi Modemi Monitori Ora Oshiloskopi Pompa Potenciometri Projektori Radio Teleskopi Televizioni Termometri Termohigrografi Thjerrëza Filmi Kamera Zilja Politeknik


text: 'Si mund të sillesh si rrotë k*ri'/ Zgjedhjet për FSHF-në, Veliaj shantazhon hapur anëtarët e shoqatës Tirana | SHKODER.INFO Kryebashkiaku i Tiranës Erion Veliaj po ndërhyn fuqishëm në zgjedhjet e Shoqatës rajonale të futbollit Tirana, të cilat pritet që të mbahen sot, dhe iu paraprijnë zgjedhjeve për kreun e FSHF-së në datën 2 Mars. Në një audio të publikuar nga FSHF, të takimit informal që Veliaj ka mbajtur dje me disa prej anëtarëve të kësaj shoqate, kryebashkiaku i Tiranës, flet me një gjuhë rruge, dhe shantazhon trajnerët dhe mësuesit e edukimit fizik se si të votojnë gjatë ditës së sotme. "Si mund ti presi ropi koqet, si mund të sillesh si rrotë k*ri duke qenë çun futbolli gjithë jetës", shprehet Veliaj, ndërsa shton më tej. 'Ne i kemi bolet prej hekuri'. Ndërkohë mes të tjerave në audio, Veliaj dëgjohet duke thënë se 'futbolli është i vetmi ishull', që iu ka mbetur pa pushtuar socialistëve. Burime bëjnë me dije për Fax news, se pas këtij përgjimi, FSHF ka kallëzuar në prokurori Veliajn. Veliaj po kërkon me çdo kusht që Duka të mos rikandidojë për kreun e FSHF-së, dhe për këtë ditët e fundit ka kërkuar dhe një hetim ndërkombëtar ndaj tij, me pretendimin se ka vjedhur duke shpërdoruar detyrën. Menjëherë pas deklaratave të tij, prokuroria ka nisur një hetim për Dukën, njësoj si të ishte institucion varësie i kryebashkiakut. Zyrtari i Federatës Shqiptare të Futbollit, Andi Verçani, u shpreh se Veliaj për gati gjysmë ore ka bërë shantazh të vazhdueshëm që në krye të shoqatës rajonale të Tiranës të zgjidhet Eduard Prodani. "Në audiopërgjim zëri dëgjohet kur thuhet: "Do shkojmë tek Federate shqiptare e Futbollit për ti bërë shurrën në shtëpinë e tyre. Jo Uefa e Fifa të zbresë por sikur Zoti dhe Muhamedi të zbresin nuk e ndalin dot luftën time. Unë do të bëj çdo gjë për tia nxirë jetën këtyre me prokurori e SPAK. Edhe ne të duam të tërhiqemi nuk tërhiqemi dot se prokuroria është vënë në lëvizje. Futbolli është I vetmi ishull që na ka mbetur pa vënë nën kontroll", ka thënë Verçani. Artikulli paraprak"Emisioni i parë i Top Show nuk u transmetua asnjëherë" Alban Dudushi flet për fillimet e karrierës Artikulli tjetërBora Zemani takohet me Beatrix Ramosajn? Publikohet videoja që po i 'çmend' të gjithë


I ëmbli pushtet, i paudhi prag | Edlira Gjoni's Blog I ëmbli pushtet, i paudhi prag 25/04/2012 at 10:04 1 comment Përse po luftojë partitë e vogla? Çfarë nuk shkon në kodin aktual zgjedhor në vend ? Dje u mblodh e u shpërnda pa ndonjë rezultat konkret një tryezë e 23 partive të vogla, që iu kërkonin dy të mëdhave të bëjnë disa “korrektime të vogla” në kod. Sipas kryetarit të njërës prej 23 partive që kërkojnë të hyjnë patjetër në parlament “Sistemi aktual është i sëmurë, pasi kodi elektoral legalizon vjedhjen me ligj e qindra qytetarë mbeten të pa-përfaqësuar”. Pra, ky qenka shqetësimi? Qytetarët mbeten të pa-përfaqësuar? Apo kryetarët e partive të vogla kanë ngelur jashtë sallës së parlamentit, e as me pragun, as me ndarjen aktuale rajonale, nuk hyjnë dot aty? Sistemi aktual ,proporcional rajonal, i kopjuar me mjeshtëri nga Spanja, është treguesi më i mirë se për politikën shqiptare, vota është biznes. Dhe në biznes, politikanët nuk kanë armiq. PD e PS gjetën gjuhën e përbashkët brenda natës, si kurrë më parë, për ndryshimet kushtetuese për Kodin Zgjedhor dhe zgjedhjen e presidentit të republikës. Palët menduan të dyja përfitimin më të madh e të menjëhershëm “Fituesi merr gjithçka”. PS ra dakord sepse duke bërë hesapet pa hanxhinë, mendoi se me këtë gur spanjoll do vriste jo një, po shtatë a tetë zogj. Do fitonte zgjedhjet, do linte jashtë loje LSI-në, do hiqte qafe partitë me nga një njeri që kërkonin nga 10 poste, do mbante Bashkinë, do merrte dhe presidentin, edhe do jetonte më e lumtur nga ç’ia lejonte imagjinata. E gjitha po kthehet në realitet. Veçse ne qendër të ëndrrës, nuk është Partia Socialiste. Formula e gatshme do edhe pak eksperiencë në laboratorët e politikës, që përzierja e bërë të dalë e fortë dhe e bukur. Këtë eksperiencë nuk e kishte Rama, por respektuesi më i denjë i ligjeve shqiptare, kreu i qeverisë aktuale. Berisha lëshoi pe për kodin me një plan të qartë në kokë: donte formulën që brenda tij, kodit të ri, do ta nxirrte fitues në zgjedhjet që pasonin. Ashtu ndodhi. Në kundërshtim nga Rama, që të vegjlit i japin bezdi para vaktit, Berisha i mblodhi të gjithë të djathtët e pseudo-të djathtët kudo që ishin, i futi nën ombrellën e aleancës së tij, e kopsiti imazhin me një mesazh bindës që i adresohej të tashmes, duke mos i lënë votuesit mundësi të vinte në dyshim asgjë, dhe “Shqipëria po ndryshon” u duk si një moment shumë i bukur për t’u ndërprerë. Ndaj, me gjithë të vegjlit rreth vetes, aleanca e Berishës i përktheu në mandate të gjitha votat e mbledhura. Edhe thërrimet më të vogla në zonat më të parëndësishme, u mblodhën për t’iu shtuar zonave të tjera brenda rajonit, me rezultate e “paticka” më premtuese, dhe kështu, shto ujë e shto miell, aleanca e djathtë e pa veten me përqendrim më të madh votash në zona kyçe, që e lejuan atë të ketë deputetë, qoftë edhe katër më shumë. Kaq e bëjnë diferencën. Kurse PS, me mijëra vota të shpërndara në gjithë vendin, nuk i bënte dot bashkë ato, se proporcionali rajonal ia linte të veçuara votat, që nuk mblidheshin dot si një zë i vetëm. E mbi të gjitha, tre vota në jug e pesë në veri, i lanë partitë e vogla jashtë parlamentit. Sistemi spanjoll është i tillë për shkak të gjendjes socio-politike dhe rreziqeve separatiste në vend. Ky sistem, që është lak në fyt për partitë e vogla, është bërë enkas që të mos i japë asnjë shans grupeve separatiste që të kenë një zë në parlament. Madje, edhe shpërndarja e popullsisë bëhet e monitoruar, në mënyrë që të mos ketë për shembull shumicë baske në një zonë, që të mund të nxjerrë përfaqësi domethënëse në parlament. Po Shqipëria ç’vështirësi ka, kush janë pakicat, që u dashka të adaptojë këtë sistem? Asnjë. Dhe këtu, partitë e mëdha e kanë gabim zgjedhjen e bërë. Por nga ana tjetër, duke parë se si plot 23 parti të vogla mblidhen duke iu lutur Ramës e Berishës t’i lënë të hyjnë në parlament, t’iu mundësojnë të mbledhin votat anë e kënd në vend, e nga rajonal, proporcionali të bëhet kombëtar, që votat të mblidhen të gjitha e të përkthehen në mandate që do i lejonte ata të hynin në parlament, duket sikur marrëveshja e pa-moraltë që kanë bërë PD e PS, është tamam zgjedhja e duhur. Por në bazë të parimeve, nuk duhet mbështetur ky hap. Mungesa e përfaqësisë së atyre që kanë votuar për partitë e vogla, është e padrejtë. Vërtet. Po nëse edhe për ditët e pakta që ka në dispozicion komisioni për reformën zgjedhore, partitë e vogla nuk dalin dot me një propozim bindës, të argumentuar, të advokuar me Ramën e Berishën, të rënë dakord se diçka do bëhet edhe për nevojën e tyre të përfitimeve politike, atëherë rruga e vetme është që të vegjlit të luajnë lojën e të mëdhave. Koalicione, pavarësisht kahut, se majtas, djathtas, liberalë, konservatorë, s’ka rëndësi fare. Njerëzit votojnë o kundër Ramës, o kundër Berishës. Ndaj, sa më shumë të gjenden zona ku numri i votuesve kundër është i madh, aq më shumë gjasa kanë të vegjlit të përkthejnë ndonjë grumbull votash në mandat. Se me sa duken gjasat, e duke njohur ritmin e seriozitetin e punës në Shqipëri, kodi nuk ka për të rrezikuar rekomandime ndryshimesh as brenda mandatit të komisionit të tanishëm për reformën, as tjetërsim, korrektim apo anullim loje përpara 2013-ës. Po, vetëm nëse PD e PD gjejnë ndonjë formulë tjetër që do t’i bëjë palët të besojnë se do të sigurojnë fitoren “pa asnjë dyshim”, atëherë kodi ndryshohet patjetër. E sërish brenda natës. Po edhe nëse nuk u ndryshua, a ka vërtet Shqipëria nevojë për 23 parti të tjera në parlament? As për polarizim e ndarje pushtetesh herë në PD e herë në PS, nuk ka. Por, vota për to nuk është absolute. Dhe votuesi shqiptar është tani pak më i matur. Kur hedh votën, pret diçka në këmbim. Ndaj militantizmat dhe mbështetjet në ajër nuk do të sjellin më lumë votash kutive të votimit. Edhe mënyra e numërimit nuk do të lejojë shumë devijime. Ndaj, puna më e madhe tani iu ka ngecur në derë partive. Duhet ose të punojnë, ose të bëjnë sikur po punojnë fort, se elektorati do bindur pak këto kohë. Luga bosh e bukur është, por nuk ngopet më njeri me të. As lugët e vogla nuk i hyjnë në punë një stomaku të uritur. Ndaj partitë që organizuan tryezën duhet të gjejnë një mënyrë tjetër për t’u imponuar e për të qenë pjesë e pushtetit. Votat. E që të marrin mjaftueshëm në sistemin aktual apo në ndonjë të modifikuar, duhet të jenë të zonjat ta kapërcejnë pragun e vockël, që atyre iu duket i padrejtë dhe i lartë. Qytetarët nuk janë ankuar për mos-përfaqësim. As po shemben nga lumturia e të përfaqësuarit denjësisht. Ndaj, në emër të tyre, më mirë të mos flitet fare, deri në datën kur të thirren sërish në kutitë e votimit, me proporcion e prag që eviton sa më shumë kakofonitë e luftës për pak pushtet. Larg duart nga Kushtetuesja – Time to revisit-Nothing has changed\tDinjiteti i heshtur 1. Leo | 13/05/2012 at 15:16 Cdo lloj sistemi elektoral do te binte ne Shqiperi dhe nuk do te zgjidhte problemin thelbesor i cili eshte vjedhja e votes. Nuk ka ne asnje vende te botes ku pushteti futet ne nje proces elektoral me qellimin kryesor te vjedh/manipuloj vota dhe opozita te ruaj vota. Te tjerat jane aludime te kota. Me 2009 vota o vodh ashtu si edhe ne zgjedhjet e fundit te Tiranes. Ne te dyja raste u krijua nje precedent i pashembullt i mbeshtetur nga burokratet nderkombetaret te cilet pervecse stabilietit nuk kane asnje lloj interesi minimal ne Shqiperi. Problemi me partit e vogla ne Shqiperi eshte se jane shume lehte te manipulushme dhe nuk kane principe pervecse karriges ne pushtet. Ne Perendim qellimi i partive te vogla eshte te loboj per ceshtje te cilat jane te veshtira per partit e medha dhe te perfaqsojne zerin e minoritetit te votuesve pa patur komlekse pushteti sic kane partit e medha. Por kjo jo vetem qe nuk ndodh por e kunderta. Kthehen shume shpejt ne vegla qorre te pushtetit. Shiko rastin e partive te vogla ne qeverin e sotme. Me teper njerezve ne Shqiperi do tu interesonte garantimi i votes se lire. Ajo eshte arma e tyre me e forte. Pa ate ne dore, vota e tyre e hedhur eshte in-ekzistente.


source: fineweb

text: Komuna e Shtimes gjendet në pjesën qendrore të Kosovës, apo në koordinatat 00.00. Territori i komunës së Shtimes ka një sipërfaqe prej 134 km2 (13,450.8 hektarë), gjegjësisht, 1,2 për qind të territorit të Kosovës. Afër 48,4 % e territorit të komunës është tokë bujqësore dhe bujqësia është një nga prioritetet zhvillimore të komunës. Komuna ka 23 vendbanime duke përfshirë qytetin e Shtimes dhe 22 fshatra, prej të cilave 13 shtrihen në pjesën kodrinore - malore, ndërsa 9 prej tyre në pjesën rrafshinore. Shumica e fshatrave të komunës janë të lidhura me Shtimen me rrugë të asfaltuara. Nga regjistrimi i fundit i popullsisë, banesave dhe ekonomive familjare, sipas rezultateve preliminare të publikuara të mërkurën nga Enti i Statistikës së Kosovës (ESK), ka rezultuar se Komuna e Shtimes ka 27 mijë e 288 banorë. (13.839 meshkuj dhe 13.449 femra). Nga këto shifra del se prej 34 komunave, në të cilat është bërë regjistrimi i popullsisë, Shtimja është komuna e njëzet e katërt me radhë për ka numri i banorëve. Kryqëzimi i akseve rrugore të rëndësishme në relacionet Prizren - Prishtinë dhe Prizren-Ferizaj-Shkup janë segmente me rëndësi për zhvillimin e mëtutjeshëm të komunës. Komuna e Shtimes kufizohet me Komunën e Ferizajt, Lipjanit dhe Therandës (Suharekës). Qyteti i Shtimes është 31 km larg nga kryeqendra e Kosovës (Prishtina), 48 km nga Prizreni dhe 13 km nga Ferizaj. Shtimja është udhëkryq i rrugëve regjionale, këtë segment duhet ruajtur dhe zgjeruar edhe gjatë hartimit të Planit Gjeneral Urbanistik .


Navigimi:Shtëpia»Qendrore»Nisma i jep krah Haradinajt për taksën rajonipress 23:31, 20 Shkurt, 2019 Deputeti i Kuvendit të Kosovës nga radhët e Nismës Socialdemokrate, Haxhi Shala, ka deklaruar se taksa 100 për qind ndaj produkteve të Serbisë nuk duhet të hiqet derisa të arrihen efektet për çfarë është vendosur. Ai ka thënë për “Epoka e re” se partia e udhëhequr nga Fatmir Limaj e mbështet kryeministrin Ramush Haradinaj deri në fund rreth kësaj çështjeje. Shala nuk beson se taksa mund ta çojë vendin në zgjedhje të parakohshme. Madje, sipas tij, do të ishte gabim i madh nëse vendi do të shkonte në zgjedhje të reja për shkak të taksës ndaj mallrave serbe. Kryeministri i vendit, Haradinaj, këmbëngul se taksa do të qëndrojë në fuqi derisa Serbia ta njohë Kosovën si shtet të pavarur dhe sovran. Shtetet e Bashkuara të Amerikës po i bëjnë atij trysni që ta pezullojë taksën, për t’i hapur rrugë rifillimit të dialogut mes Kosovës dhe Serbisë.


text: Konkurrenca mbyll hetimin për tregun me Pakicë të Shërbimeve Celulare, ja rekomandimet |Revista Monitor Konkurrenca mbyll hetimin për tregun me Pakicë të Shërbimeve Celulare, ja rekomandimet | Konkurrenca mbyll hetimin për tregun me Pakicë të Shërbimeve Celulare, ja rekomandimet 25/09/2017 2:52 PM 0 komente Autoriteti i Konkurrencës bëri me dije se ka mbyllur hetimin paraprak në Tregun me Pakicë të Shërbimeve Celulare. Komisioni ka bërë mes të tjerave edhe një seri rekomandimesh që duhet të mbahen parasysh nga aktorët e tregut dhe institucionet e lidhura me rregullimin e aktivitetit të tyre. Konstatimet e Konkurrencës Konkurrenca në vendimin e saj nënvizon se gjatë hetimit nuk është gjetur evidencë direkte për sjellje të bashkërenduar të operatorëve. Por ndryshe shfaqet situata tek pjesa e paketave që kanë ofruar në treg kompanitë. "Referuar sa më sipër, në Mars të vitit 2016 tre prej kompanive celulare kanë ndryshuar vlefshmërinë e paketave kryesore standarde në harkun kohor të tetë ditëve, përkatësisht Albtelecom me 15 Mars 2016, Telekom me 21 Mars 2016 dhe Vodafone me 23 Mars 2016. Ndryshimi i bërë në këtë periudhë konsiston në ndryshimin e periudhës së mbulimit të paketave nga 30 ditë në 28 ditë, por referuar inspektimeve nuk janë gjetur evidenca direkte apo indirekte që të provojnë që ky ndryshim ka ardhur si pasojë e një marrëveshjeje të ndaluar apo sjelljeje të bashkërenduar midis tyre në kuptim të nenit 4 të Ligjit Nr. 9121/2003. Sjellja e mësipërme, mund të shpjegohet nga ndërlidhja oligopolistike ku ndërmarrjet përshtatin strategjinë e tyre në kuadër të informacionit të plotë ndaj konkurrentëve të tjerë dhe efekteve të tyre në njësi dhe tarifa" thuhet në vendimin e Konkurrencës. Ndryshimi i paketave sipas kësaj pike ka rezultuar në kosto të rritur për qytetarët që nuk paguajnë më 12 muaj por gati 13. " Ky ndryshim i kohëzgjatjes së paketave standarde nga 30 ditë në 28 ditë bën që konsumatori të faturohet rreth 13 muaj në vit në vend të 12 muajve, duke çuar në një rritje vjetore prej rreth 6.5% të buxhetit të shpenzuar nga konsumatori për këtë shërbim" thuhet në vendim. Edhe tek njësitë që ofrohen në paketa duket se ka një sjellje të ngjashme të kompanive por sërish sipas Konkurrencës nuk ka tregues për marrëveshje. "Referuar analizës së sjelljes së ndërmarrjeve vihet re se në periudhën Mars – Prill 2017, 3 ndërmarrje përkatësisht Vodafone, Telekom dhe Albtelecom, për një periudhë 2 javore, duke ndjekur njëra – tjetrën kanë ndryshuar paketat standarde duke shkuar në të njëjtat tarifa dhe numër njësish për disa prej tyre, por referuar inspektimeve nuk janë gjetur evidenca direkte apo indirekte që të provojnë që ky ndryshim ka ardhur si pasojë e një marrëveshjeje të ndaluar apo sjelljeje të bashkërenduar midis tyre në kuptim të nenit 4 të Ligjit Nr. 9121/2003. Për këtë arsye vlerësojmë që tregu përkatës nën hetim të mbetet nën monitorim për të parë në vazhdimësi sjelljen e ndërmarrjeve që ushtrojnë veprimtari në këtë treg. Sjellja e mësipërme mund të shpjegohet nga ndërlidhja oligopolistike ku ndërmarrjet përshtatin strategjinë e tyre në lidhje me kombinimin e shërbimeve brenda paketave standarde. Ofrimi i paketave me tarifë të përcaktuar për të gjithë njësitë e paketës dhe jo me çmim të detajuar për çdo element të saj (lekë/min., lekë/sms, lekë/MB, etj.) krijon konfuzion për konsumatorët" thuhet në vendim. Në fund Komisioni ka bërë një listë të gjatë me rekomandime ku së pari pesha bie mbi Autoritetin e Komunikimeve Elektronike dhe Postare. Ky i fundit duhet të: Të njoftojë Autoritetin e Konkurrencës për çdo paketë standarde/oferta të njoftuar nga ndërmarrjet që operojnë në tregun e telefonisë celulare që sjell efekte antikonkurruese në treg në përmbushje të detyrimeve ligjore të përcaktuara në nenin 12, nenin 38 dhe nenit 61 të Ligjit Nr. 9918/2008; 1.2 Të kërkojë opinionin e Autoritetit të Konkurrencës për çdo ndryshim të strukturës së tregut që mund të sjellë pasoja për konkurrencën; 1.3 Brenda 90 ditëve nga data e hyrjes në fuqi të këtij vendimi, në bazë të nenit 70 të Ligjit Nr. 9121/2003, të marrë masat si vijon: Të bëjë vlerësimin e paketave 28 ditore dhe 30 ditore për të vlerësuar nëse ka efekte negative për konsumatorin duke u shprehur me vendim të Këshillit Drejtues të AKEP-it; Ndryshimin e nenit 8 të Rregullores Nr. 27/2012 "Mbi publikimin e informacionit për tarifat si dhe kushtet e aksesit dhe përdorimit të shërbimeve të komunikimeve elektronike publike", duke parashikuar detyrimin e ndërmarrjeve për njoftimin në AKEP përpara bërjes efektive të miratimit të tarifave/ndryshimeve; Të përcaktojë për operatorët e shërbimit celular detyrimin që përveç çmimit të paketës standarde nga ana e ndërmarrjeve të publikohet dhe çmimi për njësi për çdo shërbim (lekë/min., lekë/sms, lekë/MB, etj.), që këto paketa përmbajnë; Të parashtrojë përpara Autoritetit të Konkurrencës duke kërkuar fillimin e procedurave përkatëse ligjore për çdo rast për të cilin konstaton sjellje antikonkurruese nga ana e ndërmarrjeve që ushtrojnë veprimtari në tregun e komunikimeve elektronike; e. Të kryej analiza për zhvillimin dhe orientimin drejt kostos së tarifave standarde të aplikuara për përdoruesit me parapagesë, që përdorin tarifat standarde jashtë ofertave për operatorët me fuqi të ndjeshme në këtë treg.


text: "Unë nuk besoj se veteranët e al-Qaedas pyeten në Shtetet e Bashkuara apo ata që kanë bërë akte terroriste në Londër e Madrid, nëse duan të vendosin monument”, ka thënë Dacic. “Fakti se Serbia dëshiron të negociojë, dikush këtë e sheh si dobësi tonën”. "I keni dëgjuar deklaratat e tyre, se ata do të vazhdojnë të luftojnë me ndihmën e komunitetit ndërkombëtar. Cili komuniteti ndërkombëtar? Mbase unë e njoh bashkësinë ndërkombëtare dhe negocioj me ta", ka shtuar ai. “Në Serbi do të respektohen ligjet. Thaçi mund të vë doganierët në pikëkalimet administrative e pastaj thonë se duhet të respektohen ligjet e Kosovës, e kur duhet të respektohen ligjet e Serbisë, hajt të bisedojmë. Nuk ka negociata me terroristët", tha Dacici dhe shtoi: “Me ata që lëvdojnë terrorizmin nuk mund të negociohet. Mund të negociohet me ata që duan të jenë pjesë e sistemit tonë politik dhe kushtetues. Nëse ne nuk kemi tregojnë tolerancë të mjaftueshme, atëherë unë nuk e di se kush”. /Telegrafi/


text: Drejtimin e Kiblës së Shalës | Gjeni Kiblës nga online harta Qibla Finder Countries Albania Elbasan Shalës Drejtimin e Kiblës së Shalës Nëse doni të gjeni drejtimin Kiblës të qytetit të Shalës me një busull, ju lutemi përdorni këndin e Kiblës të dhënë më sipër. Kur vija e busullës shfaqet në veri (N), gjeni këndin Qibla (këndi Qibla për busullën) në drejtim të orës. Tani ju mund t'i bëni lutjet tuaja në drejtimin e treguar nga këndi i Kiblës.


Seks për një natë? Këngëtarja shqiptare e pranon publikisht: Do e bëja për një shifër të madhe - Gossip Këngëtarja Fjolla Morina shpeshherë vihet në qendër të vëmendjes për shkak të fotove provokuese që poston në profilin e saj në “Instagram”. Në fotot që ajo poston, shumë herë nuk lë fare hapësira për imagjinatë. Edhe pse është mami ajo nuk heziton të nxjerrë në pah format bombastike dhe ti provokojë ndjekësit deri aty ku nuk mban më. Një mama beqare dhe me format e Fjolla Morinës, patjetër që duhet të ketë pretendime të larta për partnerin. Së fundmi, Fjolla është vënë në qendër të vëmendjes për shkak të një deklarate të saj. Këngëtarja e ka pranuar se do të pranonte të kalonte një natë me një biznesmen, por për një shifër shumë të madhe.


text: “Gazeta Shqiptare” po fillon botimin e historisë së rrallë të njërit prej eksponentëve kryesorë të Sigurimit komunist, të cilit i kushtoi gjithë jetën e vet, duke nisur që nga periudha e luftës partizane kur u krijua ky shërbim. Veprimtaria e Dodanit në radhët e Sigurimit komunist ra menjëherë në sy të drejtuesve kryesorë të shtetit të atëhershëm, për pasionin, këmbënguljen dhe zgjuarsinë e tij. Ai u bë menjëherë një nga njerëzit me tepër efikasitet në radhët e këtij Sigurimi. Kështu, pas kësaj, Mark Dodani vendosi lidhje direkte me vetë drejtuesit qendrorë të Sigurimit komunist, Mehmet Shehu dhe Kadri Hazbiu. Biografia e tij e punës është ndërtuar kryesisht në luftën e madhe që është bërë nga Sigurimi i Shtetit me bandat e “Komitetit të Maleve” që vepronin në zonën e veriut, të cilët, për të rrëzuar me çdo formë, mënyrë dhe mjet sistemin komunist të drejtuar nga Enver Hoxha, luftonin në një organizim të përsosur. Në interes të Sigurimit të Shtetit, krah shumë njerëzve me emër të atij shërbimi si Paj Mylishi, Idriz Seiti, Asim Aliko, etj., Mark Dodani, duke pasur edhe ndihmën direkte të përfaqësuesit më të lartë komunist të zonës së Mirditës, Bardhok Biba, arriti vetë ose me elementët që vinte në përdorim, të hynte deri në radhët e bandave më të fuqishme dhe të rrezikshme të drejtuara nga “Komiteti i Maleve”. Por, si hyri ai në këtë shërbim? * Vrasja e babait dhe vëllait të tij, pas një aktivizimi në Kongresin e Dytë të Rinisë Antifashiste në Tiranë. * Hakmarrja, që vendosi ta bënte në emër të shtetit me ndihmën e Sigurimit, duke përdorur një lojë të gjatë të miratuar që nga Tirana. * Kur e dëgjoi për herë të parë emrin e Kadri Hazbiut dhe si u gjend papritur ndër të besuarit e paktë të Ministrisë së Brendshme për misionet më sekrete të saj? Gjithçka do të mësohet, në intervistën e mëposhtme të vetë zotit Dodani, i cili tashmë ka arritur 86 vitet e jetës së vet. Zoti Dodani, po bëj një hyrje të shkurtër të jetës suaj, për të vijuar më tej me pyetjet për të cilat do të dëshiroja të më përgjigjeshit. Kështu, nëse jam i qartë, di se Mark Dodani ka lindur në Mnelë të Mirditës në vitin 1926 dhe sot është plot 86 vjeç. Historia e rrallë e tij lidhet me atë që, gjithë jetën e vet e ka vënë në shërbim të Sigurimit komunist. Kështu që, në fillimet e këtij shërbimi, gjatë kohës së luftës dhe më mbrapa, ai ka qenë eksponent kryesor, duke pasur lidhje direkte me drejtuesit qendrorë si Mehmet Shehu dhe Kadri Hazbiu. Ndërkohë, vijojmë më poshtë, zoti Dodani. Siç jemi të informuar, pushtimi fashist i vendit, që është 7 prilli i vitit 1939, ju ka gjetur në klasën e pestë të shkollës fillore, të cilën e kishit nisur në vitin 1935 në vendlindjen tuaj, Orosh. Pra kjo është një rezyme që munda të bëj unë mbi origjinën tuaj të hershme. Pyetja ime do të konsistonte pikërisht te ky moment, për të vijuar me jetën tuaj të mëtejshme, e cila për hir të së vërtetës është me ngjarje sa historike aq edhe interesante. Pra, çfarë mund të flisni për jetën tuaj të mëtejshme pas pushtimit të Shqipërisë? Është e saktë, siç përmendët juve, se në vitin 1939 kur Shqipëria u pushtua nga Italia, unë kam qenë në klasën e pestë në shkollën e Oroshit. Atëherë madje kam pasur edhe një episod të lezetshëm. Çfarë episodi? Po ja, atëherë unë pashë për herë të parë italianë, madje që të shprehem më mirë, do të thoja se deri atëherë nuk kisha parë ndonjëherë njerëz të huaj, aq sa nuk e dija se ata, pra të huajt kishin gjuhë ndryshe nga e jona. Kështu, atë ditë që italianët do të vinin në fshatin tonë, mësuesit tanë po merreshin me përgatitjen e pritjes së tyre. Si po përgatiteshin? Po ja, na thonin se si do të rrinim, si do t’i takonim, se duhej të kishim kujdes që të mos turpëroheshim, se ata ishin të huaj. Në ato momente mbaj mend që mësuesi na tha se duhet të kishim parasysh se italianët nuk dinin shqip por flisnin italisht, por ne duhet të kishim durim dhe të bënim kujdes, se atë që do të thonin ata, do të na e përkthente mësuesi, ndërsa atë që do të thonim neve, do ta përkthente po ai për italianët. Në atë moment tepër të çuditshëm për mua, për vetë atë që po dëgjoja, - se në këtë dynja paskësh njerëz që nuk flisnin shqip, - pyeta plot çudi se, “po për të qeshur, a qeshin shqip italianët?”. Kjo ndërhyrje imja mbeti e paharruar përjetë nga shokët e mi të asaj shkolle. Ju thoni se e pritët italianin me ceremoni? Ishte mendimi i një pjese të njerëzve, por duhet të kemi parasysh gjithashtu se jo të gjithë luftuan apo e përkrahën Lëvizjen Nacional-Çlirimtare, por që pati dhe shumë të tjerë që u përzien me luftën kundër pushtuesit. Madje u krijuan shumë çeta dhe batalione partizane. Zoti Mark, pavarësisht se fola diçka, unë do t’ju lutesha si fillim të flisnit personalisht diçka për vendlindjen tuaj. Pothuajse e përmendët plotësisht juve, megjithatë po ju përsëris se unë kam lindur në Naraç (Mnelë) të Mirditës në vitin 1926 dhe tani i bie të jem faktikisht 86 vjeç, por që unë e konsideroj veten gjithmonë 40 vjeç, se, që ta dish ti, - këtë nuk ta them për ta shkruajtur, - në jetën time kam festuar vetëm dyzetvjetorin dhe asnjë ditëlindje tjetër. Kështu që, siç më sheh, (tregon fizikun e tij që është tepër energjik), më duket se nuk kam gabuar, por aq kam mbetur. Keni qenë në luftë? Po, kam qenë. Që në vitin 1942, ku kam qenë pjesëmarrës si i ri komunist në çetën partizane Pukë - Mirditë. Më pas, në batalionin “Perlat Rexhepi” të Pukës. Kjo më bëri që të futem me dëshirë në organet e Sigurimit të Shtetit, për të mbrojtur ato që kishim marrë me gjak. Pra, pushtetin komunist? Po. Atë ideal kishim ne, për atë luftonim dhe pak rëndësi kishte nëse ishe komunist apo ballist, pasi ai pushtet iu mor me gjak pushtuesit dhe nuk mund ta linim që të përdhosej. Zoti Dodani, jeni penduar ndopak që i keni shërbyer me devotshmëri shtetit komunist? Unë nuk luftoja thjesht për sistemin komunist, por për njerëzit dhe popullin, dhe për këtë kemi qenë shumë idealistë. Mund ta keni mësuar se unë nga kjo luftë e pamëshirshme dhe që quhej “e ftohtë”, kam humbur babain dhe vëllain, të dy shumë të rinj. Kush jua vrau? Bandat e “Komitetit të Maleve”, që luftonin për të përmbysur pushtetin dhe këtë e filluan nga njerëzit tanë më të afërt. Kush ishit juve? Ne ishim njerëzit që vumë në kokë qefinin e vdekjes dhe thamë, “o ne, o ata”. Kështu, u betuam që të mos i linim kriminelët të bënin çfarë të donin mbi fshatrat e malësisë. Sepse po e pësonin njerëzit e thjeshtë e të pambrojtur deri dhe gratë, të cilat vriteshin pa kurrfarë hezitimi. Por detyra jonë në organet e Sigurimit nuk ishte vetëm të vrisnim njerëzit që ishin anëtarë të këtyre bandave. Këtë detyrë e kishim vetëm për kriminelët që kishin larë duart me gjak dhe nuk dorëzoheshin, ndërsa për të tjerët kishim detyrë që mes amnistish, që kërkonim herë pas here, të ktheheshin në shtëpi, pasi ishin të gënjyer dhe se kishin frikë se mos u ndodhte gjë. Çfarë kontingjenti ishin këta? Këta ishin njerëz që për një arsye konflikti apo frike se mos burgoseshin, e të tjera arsye që ishin nga më të ndryshmet, kishin rënë viktimë e strehimit në bandat e shumta, me të cilat ishte mbushur veriu i Shqipërisë. Shërbimi i Sigurimit të Shtetit, këtyre njerëzve, kishte për detyrë t’u thoshte që të mos gjenin strehë te vrasësit, se kishin fëmijë dhe ata i prisnin që t’i rrisnin. Ka qenë luftë e madhe për jetë a vdekje, por që më shumë anonte nga vdekja. Mundësitë për të jetuar ishin shumë të vogla, sepse ishte një terror i paimagjinueshëm. Përditë na vriteshin shokë, kolegë dhe shumë njerëz të tjerë, që ne nisnim t’i vinim në shërbimin tonë. Kini parasysh se në “Komitetin e Maleve” kishte organizata shpagimi, të cilat vrisnin ata që vendosnin në listë. E kush vendosej në listë? Në listat e Komitetit, që do të vriteshin nga organet e shpagimit, ishin vënë të gjithë komunistët e zonës, njerëzit që kishin ndihmuar luftën, si dhe kuadrot e lartë të shtetit që vepronin në zonat e veriut. Kështu, për shembull, u vra shoku ynë Bardhok Biba, apo shumë e shumë të tjerë që nuk po ua përmend emrat. Konkretisht, kur filloi jeta juaj në shërbimin e fshehtë? Unë kam qenë i lidhur me shërbimin e fshehtë që në kohën e luftës partizane. Atëherë unë kam shërbyer në SH.I.L, që do të thoshte Shërbimi Informativ i Luftës, i cili është themeluar në 20 mars të vitit 1943. Më pas kam qenë në të njëjtin sektor, por që quhej SEMP (Sektori i Mbrojtjes së Popullit). Me çfarë merreshit konkretisht në këtë shërbim? Si partizan hyja ilegalisht në Shkodër, ku takoja komunistë të shquar, anëtarë të grupeve të njësiteve guerile. Në kohën që u çlirua Puka, më 20 nëntor të vitit 1944, unë isha sekretar politik i Komitetit të Rinisë Komuniste të nënprefekturës së Pukës. Kur e konstatuat për herë të parë se ishit përcaktuar nga Sigurimi që të punonit në radhët e tij? Ka qenë Kongresi i Dytë i Rinisë Antifashiste Shqiptare. Ishte saktësisht muaji prill i vitit 1945. Kongresi u zhvillua aty, ku sot është korpusi kryesor i universitetit. Unë, si sekretar politik i Rininë Komuniste të Pukës, duhej që sipas protokollit të flisja patjetër. Mirëpo menjëherë, para seancës, më takon Nako Spiru dhe më thotë që në materialin që do të lexoja unë në emër të Komitetit të Rinisë së Pukës, të mos përdorja emrin tim, por të dikujt tjetër. Kështu që në diskutim regjistrova emrin e Idris Metit, që ishte një shoku im. Nga kjo e kuptuat që ishit përfshirë nga organet e Sigurimit? Patjetër. Ajo, jo vetëm që u la të kuptohej, por zëre se po më thuhej copë. Ndërkohë, dihej se unë me punët e Sigurimit kisha njëfarë eksperience, si shumë të tjerë që e kishim filluar më herët, që kur kemi qenë në luftë, në çetën e zonës Pukë - Mirditë dhe më pas në batalionin e Pukës. Atëherë unë kam shërbyer në SH.I.L dhe më pas kalova në SEMP. Si vijuan më tej ngjarjet? Si mos më keq. Dy muaj pasi kisha folur në Tiranë, më vranë babain, Llesh Dodanin, që ishte vetëm 43 vjeç, dhe vëllain, Preng Dodanin. Saktësisht data ishte 24 qershor 1945, kur m’u vranë njerëzit e shtëpisë. E mësuat kush t’i vrau? Siç thashë dhe pak më parë, ata m’i vranë bandat e “Komitetit të Maleve”, duke ngarkuar personalisht Preng Bardhokun. Kush ishte Preng Bardhoku? Ai “de jure” ishte anëtar i Partisë Komuniste. Ishte njeri që me mënyrën e të sjellurit, kishte fituar besim absolut te komisari i Komandës së Vendit në Vaun e Dejës, Fadil Adem Hoxha. Por me këtë mënyrë, siç u vërtetua më pas, ai kishte mundur të kamuflohej mirë, pasi ishte agjent i “Komitetit të Maleve”. Me ndihmën e komisarit arriti të bëhej dhe komandant i Komandës së Vendit në Vaun e Dejës. Kështu që kur erdhi momenti, ai zbatoi urdhrin e “Komitetit të Maleve” për të vrarë babain dhe vëllain tim në lulen e jetës. Kush ishte “Komiteti i Maleve” dhe si vepronte ai? Komiteti i Maleve përbëhej nga shumë banda, që vepronin në zona të ndryshme të malësisë dhe arrinin deri në Vlorë. Këto ishin grupe apo banda të veçanta që vepronin në zona dhe territore të caktuara, duke u drejtuar nga një bërthamë e tillë, e përbërë nga komandantët e grupeve të veçanta. Kështu, bandat e “Komitetit të Maleve” drejtoheshin, për shembull, njëra nga Mark Gjon Markaj, tjetra nga Muharrem Bajraktari, nga Fiqiri Dinja i Dibrës, Banda e Macukullit që drejtohej nga Bilal Kola, duke vazhduar në Lekbibaj që drejtohej nga Nik Sokoli, duke u shtrirë në jug me Bandën e Labërisë që drejtohej nga Lahe Nurja nga Vlora. Ndërkohë, bërthama nga vareshin këto banda, përbëhej nga Mark Gjon Markaj, si kryetar, dhe nga zv/kryetarët Muharrem Bajraktari, Markajak Bajraktari, Pashuk Biba, Gjon Dodani, etj. Kush ishte ky Gjon Dodani që paska mbiemrin tuaj? Ishte xhaxhai im. Saktësisht ishte kushëri i parë i babait dhe ishin bërë vëllezër të dy, se Lleshi, babai im, nuk kishte vëlla. Pra, me sa përmendët më lart, Gjoni ishte një nga personat drejtues të “Komitetit të Maleve”!? Po, dhe e dinte që Lleshi ishte dënuar nga ky Komitet për t’u vrarë dhe nuk foli që ta mbronte, por heshti. Pse? Se Lleshi, pra im atë, ishte kryetar i Këshillit Nacional-Çlirimtar të fshatit, i krijuar që në nëntor të vitit 1944, dhe kishte heshtur kur Gjonin e kërkonin forcat e ndjekjes. Kështu që dhe Gjoni heshti kur im atë kërkohej nga bandat e “Komitetit të Maleve”. Pse jua vranë babain dhe vëllain? Babai im ishte kërcënuar që gjatë pushtimit, - se mbante anën e Luftës Nacional-Çlirimtare, aq më shumë që unë isha partizan, - se do t’i digjnin shtëpinë dhe do ta shfarosnin. Në fakt, duke përfituar nga një konflikt që kishim si familje, shtëpinë na e dogjën vërtet, duke u munduar të maskohej si e bërë nga rezultati i konfliktit që ishte krijuar mes fisit tonë. Ç’bëtë pas vrasjes së babait tuaj? Gjon Dodani, xhaxhai im, që ta shpjegova më lart, ishte në “Komitetin e Maleve”, megjithëse heshti kur Komiteti mori vendimin të vriste babain dhe vëllanë tim; e vuante vdekjen e tij. Ai nuk mundi të rrinte në qetësi, pasi, sido që të ishin bindjet politike, iu dhimbs vdekja e tim eti, se ishin rritur bashkë dhe kishin jetuar në një çati. Kështu, në këtë situatë psikologjike ai dërgoi një person për të më treguar se kush ishte vrasësi i vërtetë i njerëzve të mi. Ky person që më dërgoi Gjoni, ishte një ish-toger i fashizmit gjatë kohës së luftës, dhe më pas, kur e morën pushtetin komunistët, kaloi në bandat e “Komitetit të Maleve”, pikërisht në bandën e xhaxhait tim, pra Gjonit. Pse të njoftoi Gjoni për këtë gjë? Ai më njoftoi për të më treguar se kush ishte vrasësi, me qëllim që unë ta kisha të thjeshtë që ta merrja hakun që më takonte për babain. Konkretisht, si shkoi takimi me “Kosian”, kur juve ju ndanin dhe bindjet politike? Këtu hynte dashamirësia dhe flitej për vëllazëri. Mbaj mend që “Kosia” më tha: “Ti je djalë i ri dhe ke nevojë të marrësh hak. A e di kush ta vrau babën?”. “Po, - iu përgjigja, - ma vrau Preng Bardhoku”. Ai ndërkohë m’u përgjigj se ishte e vërtetë dhe se Preng Bardhoku nuk kishte qenë vetëm. “Ai tani është arratisur dhe ka ardhur në mal te ne. Më ka thanë axha yt, që unë të të ndihmoj të të tregoj vrasësin. Unë jam mik dhe besnik i axhës tënd, se burrë më të lartë, besa e zotit, s’ke ku me e gjet. Kështu që unë jam gati të ta marr hakun e Llesh Dodanit, në qoftë se ti e merr në krrabë hakmarrjen. A je i gatshëm?”. Si ishte fjala “e merr në krrabë”? Kishte kuptimin që, po ta vriste ai, a e merrja unë përsipër atë hakmarrje, pra që të pranoja që “Kosia” ishte i vënë nga unë për të marrë hakun e Lleshit. Unë menjëherë iu përgjigja, se jo vetëm që e marr përsipër, por i ngelem borxhli tërë jetën. Ku ta gjeja një njeri kaq të mirë, që më përgjigjej me kaq dashamirësi?! Dhe ç’është e vërteta, u bëmë miq e kaluar miqsh. (Vijon nesër) Nga Fatos Veliu


text: Ernest Koliqi (Shkodër, 21 maj 1901 – Romë, 15 janar 1975) ishte poet, romancier, eseist, përkthyes, gazetar, dramaturg, albanolog, mësues dhe botues shqiptar. Cilësohet së bashku me Mitrush Kutelin si themelues i tregimit modern shqiptar, me përmbledhjet Hija e Maleve (1929), Tregtar flamujsh (1935) dhe Pasqyrat e Narçizit (1936). Pas pushtimit të Shqipërisë nga Italia më 1939 u emërua ministër i Arsimit, ndërsa më 1942 u caktua Kryetar i Këshillit të Epërm Korporativ Fashist, legjislativi i kohës së pushtimit. Në Romë, ku çoi jetën pas Luftës së Dytë Botërore, themeloi dhe drejtoi disa të përkohshme, prej të cilave Shêjzat qe më e rëndësishmja dhe më jetëgjata. Drejtoi katedrën e gjuhës dhe letërsisë shqipe në kryeqytetin italian, mbi bazën e së cilës pas 1957 u ngrit Instituti i Studimeve Shqiptare. Biografia Fëminia dhe rinia U lind në Shkodër, i biri i Shan Koliqit dhe i Ages të Lacës së Zef Simonit, familje fort e kamur shkodrane. Nga i ati e kishin origjinën prej Lotajve të Shalës së Dukagjinit, të rënë në Anamal rreth vitit 1700 së pari, e pastaj në Shirokë. Prej një të pari i mbeti llagëpi Kolaj, të cilës iu vendos prapshtesa -iqi prej tregtisë të vazhdueshme me Malin e Zi. Ishte i dyti ndër fëmijët, mbas Mikelit - i pari kardinal shqiptar - dhe mbas tij vinin Leci, Guljelmi, Margerita, Antonjeta, Viktori dhe Terezina. Pas mësimeve të para në Kolegjin Saverian, i ati e dërgoi për të studiuar në Itali më 1918. Fillimisht në kolegjin jezuit "Cesare Arici" në Breshia dhe pastaj në Bergamo. Me nxënës të tjerë hapi gazetën “Noi giovani” (shq.: “Ne të rinjtë”), ku botoi poezitë e para në italisht. U kthye në Shqipëri pas Kongresit të Lushnjës, mësoi shqipen dhe falë njohjes me Gurakuqin njihet me të rinjtë Thaçi, L. Ashiku, Shuk e Karl Gurakuqi, Dom Shantoja, Kolë e Gjon Kamsi. Më 1921 fitoi çmimin e parë në një konkurs për himnin kombëtar, juria e të cilit qe e përbërë prej Fishtës, Nolit, Frashërit e Gurakuqit. Në mars-prill mori pjesë si përfaqësues i shoqërisë kulturore "Rozafa" në një mbledhje me Zef Harapin nga shoqëria "Bogdani" dhe P. Harapin në takimin që formoi grupimin "Ora e Maleve" nën dorën e Imzot Mjedjës. Mbas Lëvizjes së qershorit, Gurakuqi e thërret në Tiranë si sekretar personal. Aderon në shoqërinë "Bashkimi" të themeluar prej të shuarit Rustemi, drejtuar tashmë nga Zai Fundo. Kaloi më pas si sekretar në Ministrinë e Mbrendshme, ku ministër ishte kolonel Shala. Mes mërgimit dhe Shqipërisë Me rikthimin e Zogut në pushtet në dhjetor të 1924, doli në mërgim drejt Mbretërisë Serbo-Kroate-Sllovene, ku studioi gjuhën dhe letërsinë serbo-kroate. Qëndroi për dy vjet në Tuzla të Bosnjës. Më 1928 gjendej në Bari të Italisë. Në Zara të Dalmacisë botoi më 1929 përmbledhjen e parë me novela Hija e Maleve. U kthye në Shqipëri dhe nisi punë si mësues në Shkollën Italiane Tregtare në Vlorë dhe mandej në Gjimnazin e Shkodrës (1930-'33). Nisi të verojë ndër bjeshkët e Dukagjinit ata vite ku përpos ndodhive shënonte edhe kangët e buta - siç i thonë në Dukagjin këngëve erotike - kujtime të cilat do t'i shkruante pas '70 me pseudonimin "Hilushi". Ndërkohë miku i tij Kruja i kërkon me mbledhë librat e bibliotekës së tij të cilat qenë shpërndarë ndër françeskanë e jezuitë mbas lëshuan Shqipërinë në dhjetorin e 1924. Më 1933 dha dorëheqjen nga mësimdhënia për të nisur studimet universitare në Padova. Gjatë periudhës 1934-'36 ishte pjesëtar i grupit botues të të përkohshmes Illyria, ku do të botonte poemthin në prozë Quattuor. Në po të njëjtën të përkohshme më 1935 u zbulua Migjeni me vjershën Të lindet Njeriu me nxitje të Koliqit. Më 1936 e emërua lektor të shqipes në katedrën e Albanologjisë të drejtuar nga gjuhëtari Tagliavini. Më 1937 doktoroi po në Padova me tezën “Epica popolare albanese” (“Epika popullore shqipe”) falë mbledhjeve që kishte bërë P. Palaj, tezë doktorate e cila u vlerësua nga shumë albanologë si Jokli, Lambertz etj. Transferohet nga Padova në Romë tetorin e 1937 si lektor i gjuhës shqipe. Ishte në krye të grupit që përgatiti agresionin e 7 prillit ndaj Shqipërisë. Koliqi thërret pikërisht Mustafa Krujën për të hyrë në bisedime mes mërgimtarëve shqiptarë dhe autoriteteve italiane. Ministër Arsimi nën pushtimin italian Pas pushtimit fashist të Shqipërisë në prill 1939, Koliqi u emërua Ministër i Arsimit në qeverinë kolaboracioniste të Shefqet Vërlacit. Koliqi mbylli pothuajse të gjitha shkollat e huaja joitaliane në Shqipëri. Liceu francez në Korçë, i cili ishte qendra kryesore e kulturës frënge në Shqipëri, u mbyll me arsyetimin e Koliqit se ishte çerdhe e përhapjes së ideve armiqësore ndaj sistemit fashist. Gjatë kohës sa qe ministër i arsimit, u bënë ndryshime në programet dhe tekstet shkollore; u futën lëndë të reja si: edukata fashiste, mësimi i fesë dhe kulturës romake, ndërsa gjuha italiane u bë e detyrueshme. Shkollat e mesme u mbushën me mësues dhe drejtues italianë, kurse drejtuesit shqiptarë pak nga pak u mënjanuan. Për të përforcuar kontrollin e fashistëve mbi shkollën, ministri Koliqi në tetor 1939 propozoi që emërimet e mësuesve dhe të drejtuesve të shkollave të kalonin nëpër filtrin e Partisë Fashiste. Me Mustafa Krujën dhe P. Valentinin thirri në Tiranë Kongresin Ndërkombëtar të Studimeve Shqiptare në vitin 1940. Themeloi dhe drejtoi të përkohshmen “Shkëndija” në korrik të 1940. Në shtatorin e vitit 1941 nis mbi 200 arsimtarë normalistë drejt Tokave të lirueme. Në një letër dërguar më 16 tetor 1941 nga ministri i arsimit të Qeverisë së atëhershme shqiptare Ernest Koliqi konsullit shqiptar Rrota në Vjenë thuhet se ka angazhuar Joklin si organizator të bibliotekave të Shqipërisë me një rrogë mujore prej 600 frangash ari. Përpjekje kjo, si shumë të tjera për ta shpëtuar studiuesin e shumëçmuar, që nuk dha rezultat. Koliqi është quajtur eminenca gri e Italisë në Shqipëri. Kryetar i Institutit të Studimeve Shqiptare Në funksion të edukimit fashist, u krijua fondacioni "Skënderbeu", në gjirin e të cilit u mblodh Instituti i Studimeve Shqiptare. Me propozim të Koliqit në të u mblodhën emra të njohur të kulturës dhe shkencës, shqiptarë dhe italianë, si dhe ideologë fashistë të kohës. Ministria e Arsimit në qeverinë pasardhëse Kruja pati si pasues Xh. Kortshën. Duke dhënë dorëheqjen, Koliqi kësodore i përkushtohet drejtimit të Institutit, prej ku filloi botimi i vëllimeve "Studime e tekste". Martohet me arsimtaren Vangjelije Vuçani dhe patën dy fëmijë: Markun dhe Elizabetën. Në zgrip e kapitullimit të Italisë fashiste, më 1942 zëvendëson Terenc Toçin në krye të Këshillit të Epërm Korporativ Fashist deri më 1943. Në vjeshtën e 1943 prej portit të Tivarit shkoi në Itali me familjen dhe të afërmit e tij. Mërgimi i mbramë, BKI dhe "Shêjzat" Më 1943 në Romë vazhdoi punën si ordinar në universitet dhe u emërua ambasador në Vatikan. Nga një telefonatë merr vesh për kapjen e P. Markos nga ana e gjermanëve, të cilit i shpëton jetën. Më 6 nëntor 1946 u krijua partia Blloku Kombëtar Indipendent me bërthamën krijuese e drejtuese të përbërë nga vetë Koliqi, dr. Ismail Vërlaci, Gjon Marka Gjoni dhe Ndue Gjon Marku - duke i ndenjtur veprës së Mark Gjon Markut. Kur Enver Hoxha i prishi marrëdhëniet me Jugosllavinë në 1948, mërgimtarët, mes të cilëve edhe Koliqi, i dërgonin letra Titos me anë të të cilave e ftonin atë ta sulmonte Shqipërinë, ta rrëzonte Hoxhën dhe t'ua linte vendin atyre. Ata i premtonin Titos se Shqipëria e tyre do të ishte mike besnike e Jugosllavisë. Në mars të 1947 themeloi dhe kujdeset të botojë të përkohshmen “L’Albanie Libre” që ndali më 1959, e më pas “Lajmëtari i të Mërguemit”. Në Itali, themeloi të përkohshmen “Shêjzat” (it. “Le Pleiadi”) që e drejtoi për 18 vjet. Kjo revistë qe vijimësi e traditës publicistike që la në Shqipëri me "Shkëndijat", penat e hershme dhe ato të reja gjetën vend ku të kultivonin kulturën shqiptare në Itali. Koliqi ndihmoi talente të shumë fushave të ikur nga ish-Jugosllavia duke iu dhënë hapsirë ndër faqet e revistës, ndër ta piktori Lin Delija, shkrimtarët Camaj e Karakaçi dhe etnologu Malaj. Me dekret të Presidentit të Republikës së Italisë, më 2 shtator 1957, për njohje të prestigjit, Katedra e Gjuhës dhe e Letërsisë Shqipe e Universitetit të Romës, nderohet duke u bërë Institut i Studimeve Shqiptare dhe Koliqi u emërua presidenti. Koliqi u lidh shumë me komunitetet arbëreshe të Italisë, me të cilët mbajti një marrëdhënie të ngushtë akademike dhe miqësie. Ai shpesh shkonte në Palermë dhe Kozencë. Më 4 maj të 1969 i vdes bashkëshortja Vangjelija. Vdekja e saj i shkaktoi një mungesë të pazëvëndësueshme e shpejtoi edhe vdekjen e tij. Koliqi vdes në shtëpinë e tij në Romë më 15 janar 1975 dhe u varros me datën 18. Në ceremoninë e asaj dite kishin ardhur personalitete të ndryshme, kolegë, shqiptarë, arbëreshë, miq të ardhur nga vende të ndryshme. Vepra Poezi Megjithëse poezitë e para i shkroi në italisht në fletoren e liceut, vepra e tij e parë qe poemthi dramatik Kushtrim i Skanderbegut, të cilin ia kushtoi shokëve të shoqërisë "Bashkimi" pjesë e të cilëve ishte edhe ai vetë. Poemthi artikulon idetë kombëtare të autorit që shtjellon një dialog për të kaluarën dhe aktualitetin e kohës në Shqipëri. Me veprën poetike Symfonija e Shqipevet mëton të evokojë kulturën si esencën e themelimit të një kombi, kulturë e evokon që nga thellësitë e antikitetit në katër kohët e veprës. Kangjelet e Rilindjes është një poemë e kënduar në shtatë pjesë, me temër arbëreshe e krijuar me idetë rilindëse duke iu referuar Këngëve të Milosaos të De Radës. Në këtë poemë autori kërkon të dëshmojë se si ruhet veçantia arbërore në kohë, edhe e shkëputur nga trungu, përmes arbëreshëve të Italisë. Vepra poetike më me preteza letrare e Koliqit është Gjurmat e Stinve, botuar më 1933. Në këtë vepër kërkon të manifestojë vetëdijen e vet poetike në kohën e pjekurisë, i këndon Tingëllimit, por edhe i kushton tingëllime të ndjera qytetit ku kish lindur. Prozë Kulmin e vet letrar e arrin me librat e tregimeve Hija e Maleve (1929), Tregtar flamujsh (1935) dhe Pasqyrat e Narçizit (1936); me këta tituj u bë themeluesi i prozës moderne shqipe qoftë në nivel tematike, ashtu edhe stili. Libri i parë trajton tema për moralin e Malësisë, tragjiken e vet dhe mpleksjen me mjedisin qytetar, i dyti merret më shumë me jetën në mjedisin qytetar shkodran, mendësia, karakteret dhe paraqitje ironike të tipareve sociale të mjedisit qytetar; i treti është një biografi poetike e autorit me shtresëzim të shkollës simboliste. Më 1960 botoi romanin Shija e bukës mbrûme, që flet për nostalgjinë e emigrantëve. Përkthime Më 1932 vëllimin e parë të antologjisë “Poetët e mëdhenj të Italisë” me parathënie të Fishtës, një antologji me 280 faqe që u përdor menjëherë si tekst letërsie në gjimnazin klerik të Shkodrës dhe përmban katër poetët më të mëdhenj të Italisë: Danten, Petrarkën, Arioston, Tason. Më 1935 Boton vëllimin e dytë të antologjisë “Poetët e mëdhenj të Italisë” me parathënie nga Tagliavini, ku përfshiheshin vjersha të përkthyera të katër italianëve të tjerë: Parini, Monti, Foskolo, Manxoni. Personalisht çmonte Giosuè Carducci, Giovanni Pascoli, dhe Gabriele D'Annunzio-n. Më 1961 nis të përkthejë Lahutën e Malcís në italisht, përkatësisht këngën XXVI, më tej më 1971 përktheu këngët XII-XIII-XIV dhe XV; më 1973 vazhdon të përkthejë pjesë të Lahutës. Studimet Nisi të botonte nga viti 1954 deri më 1961 studimin krahasues “Dy shkollat letrare shkodrane - e Etënve jezuitë dhe e Etënve françeskanë”. Në këtë studim të tij vërehet përpjekja për të hartuar një histori të mirëfilltë të letërsisë shqiptare, jashtë ngjyrimeve ideologjike. Në Firenze boton vëllimin “Poesia popolare albanese”(“Poezia popullore shqiptare”) ku spikat si studiues i merituar i traditave artistike dhe folkloristike të atdheut të tij. 1959 - Boton vëllimin “Kangjelet e Rilindjes” (“I canti della Rinascita”) me përkthimin në italisht, kushtuar arbëreshëve të Italisë, ku i nxit ata të ruajnë gjuhën e zakonet e të kenë besim në pavdekësinë e fisit. Boton studimin “Gabriele D’Annunzio e gli Albanesi” (“Gabriel D’Anuncio dhe Shqiptarët”). 1963 - Boton “Antologia della lirica albanese” (“Antologjia e lirikës shqiptare”) ku për herë të parë paraqiten në një gjuhë evropiane përkthimet e lirikat më të mira të autorëve shqiptarë të vjetër e të rinj ku theksohen autorët kosovarë me qëllim që të njihen më mirë. 1965 - Del në dritë “Albania”, një monografi italisht, botuar në “Enciclopedia dei popoli d’Europa”, Milano ku paraqet një pasqyrë të gjërë mbi Shqipërinë si në pikëpamjen gjeografike, ashtu edhe letrare e historike. Teksti i historisë së letërsisë shqipe i vitit 1983 i referohej pasivisht si "Koliqi tradhëtari" për shkak të bashkëpunimit me fashizmin. Publicistikë Themeloi dhe drejtoi revista ku u botuan dhe trajtuan letërsia e kultura shqiptare si: Ora e Maleve, Shkëndija, Shêjzat, etj. Bashkëpunoi me revistat “Hylli i Dritës” e françeskanëve, “Leka” e jezuitëve, “Përpjekja shqiptare” e Branko Merxhanit , “Minerva”, “Besa” etj. Mirënjohje Medalje ari e Shoqnís “Dante Aligheri” Ylli i artë për Meritë të Shkollës Akademik ordinar i Akademisë Tiberiane Akademik Nderi i Akademisë Teatine të Kietit për Shkencat Anëtar i Akademisë së Abrucit për Shkencat dhe Artet Anëtar efektiv i Akademisë së Mesdheut. Anëtar Nderi i Qendrës Ndërkombëtare për Studimet shqiptare. Medalja e Artë e Lidhjes së Prizrenit Kosovë Literatura Referime Ministra të Arsimit të Shqipërisë Lindje 1901 Vdekje 1975 Njerëz nga Shkodra Mësues shqiptarë të shekullit XX Bashkëpunëtorët shqiptarë të Italisë fashiste Përkthyes prej italishtes në shqip Përkthyes prej shqipes në italisht Novelistë shqiptarë Nxënës të Kolegjit Saverian Shqiptarë në Itali Absolventët e Universitetit të Padovës


Xhaferi nuk lëshon pe: Ligji për PSP-në, pas zgjedhjeve - KOHA “Parlamenti punon në përputhje me Rregulloren dhe jo mbi bazë të diktatit, e më së paku jo sipas pretendimeve të caktuara individuale qofshin ato të një Ministri, cilido qoftë ai”, është përgjigjur Xhaferi pas deklaratës së ministres Deskoska se, nëse arrihet marrëveshja për Prokurorinë Speciale, urgjentisht Ligji të futet në procedurë parlamentare për miratim Shkup, 29 mars – Kryeparlamentari Talat Xhaferi duket të jetë i prerë se Ligji për prokurorinë publike, ku parashihet edhe fati i Prokurorisë Speciale, do të futet në rend dite në Parlament pas zgjedhjeve presidenciale. Madje, një ditë pas brifingut me gazetarë, Xhaferi edhe të premten ka përsëritur se Parlamenti punon mbi bazë të Rregullores dhe jo kërkesave të ndonjë individi, qoftë edhe ministër, shkruan gazeta KOHA. “Parlamenti i Republikës së Maqedonisë së Veriut punon në përputhje me Rregulloren dhe jo mbi bazë të diktatit, e më së paku jo sipas pretendimeve të caktuara individuale qofshin ato të një Ministri, cilido qoftë ai”, është përgjigjur kryeparlamentari pas deklaratës së ministres së Drejtësisë, Renata Deskoska se nëse arrihet marrëveshja për Prokurorinë Speciale, urgjentisht Ligji të futet në procedurë parlamentare për miratim. “Unë nuk e di se si janë mendimet e kryeparlamentarit Xhaferi, por mund të them se ajo që vjen nga Qeveria dhe nëse arrihet marrëveshje për Ligjin e prokurorisë, kjo duhet sa më shpejtë të shndërrohet në Ligj konkret dhe të nis procedura parlamentare, sepse kjo është edhe kushti për nisjen e bisedimeve me Komisionin Evropian”, tha ministrja Deskoska. Kryeparlamentari Xhaferi ndërkohë informoi se nuk do të thirr mbledhje të Parlamentit në kohën e fushatës parazgjedhore, pasi siç tha ai, nuk dëshiron të keqpërdoren për fushatë. “Para 6 majit, nuk do të ketë seanca parlamentare”, tha shkurt Xhaferi, transmeton koha.mk. Në ndërkohë, shumica parlamentare nuk i ka siguruar akoma dy të tretat e votave për të miratuar Ligjin për prokurorinë publike, ligj ky që parasheh vazhdimin e punës si prokurori të veçantë të ekipit të Katica Janevës. Në kohën kur VMRO-DPMNE ka dorëzuar tashmë mbi 60 amendamente për Ligjin në fjalë, kryeministri Zoran Zaev tashmë ka marrë mbështetjen e opozitës shqiptare – Aleancës për Shqiptarët dhe Lëvizjes BESA. Pa 5 votat e ASH-së dhe BESËS, shumica nuk i ka 80 vota nëse nuk arrihet marrëveshje LSDM-VMRO. VMRO vazhdon të këmbëngulë në përbërje krejtësisht të re të Prokurorisë Speciale, si dhe të hetohet e gjithë puna dhe financat të shpenzuara që nga formimi i këtij institucioni në vjeshtën e vitit 2015. (koha.mk) Takim i presidentëve të Koresë së Jugut dhe SHBA-së më 11 prill në Uashington


ODIHR-i dhe Prezenca e OSBE-së në Shqipëri organizojnë tryezën për legjislacionin me ndjeshmëri gjinore Promovimi i legjislacionit me ndjeshmëri gjinore në Shqipëri ishte në fokus të diskutimeve të një tryeze në Tiranë, më 20 mars 2019. Veprimtaria u organizua nga Zyra e OSBE-së për Institucione Demokratike dhe të Drejtat e Njeriut (ODIHR), në bashkëpunim me Prezencën e OSBE-së në Shqipëri dhe parlamentin e Shqipërisë. Ligjvënës, staf i Kuvendit dhe ekspertë ndërkombëtarë dhe shqiptarë të çështjeve gjinore (36 gra dhe 6 burra) shkëmbyen njohuri për barazinë gjinore në parlament, duke u përqendruar te hapat praktikë në hartimin e legjislacionit me ndjeshmëri gjinore. Po ashtu, pjesëmarrësit shqyrtuan mënyrat për të institucionalizuar analizën gjinore në procesin legjislativ dhe në punën e Kuvendit më gjerësisht. “Barazia gjinore në legjislacion është e një rëndësie thelbësore, pasi siguron që ligjet funksionojnë si për gratë ashtu edhe për burrat”, tha Ajla van Heel, Këshilltare e ODIHR-it për Barazinë Gjinore. “Ligjet ndikojnë drejtpërdrejt në jetën e qytetarëve dhe, prandaj, ato duhet të pasqyrojnë edhe nevojat, interesat dhe përparësitë e grupeve të ndryshme të zgjedhësve, përfshirë gratë dhe burrat në të gjithë diversitetin e tyre”. Kryetari i Prezencës së OSBE-së në Shqipëri, ambasadori Bernd Borchardt, tha: “Kjo tryezë është një mundësi shumë e mirë për të mësuar apo për të rifreskuar njohuritë se si duhet të hartohen ligjet në mënyrë që të japin të njëjtat rezultate për të gjithë pjesëtarët e shoqërisë, në mënyrë të barabartë për gratë dhe burrat”. Nënkryetarja e Kuvendit të Shqipërisë, Vasilika Hysi, tha: “Ne po përmirësojmë ligjet sa i përket barazisë gjinore, por duam të sigurohemi që perspektiva gjinore të jetë e pranishme në të gjitha ligjet dhe këto ligje të kenë ndikim të mirë si te gratë edhe te burrat në Shqipëri. Kjo është një detyrë që nuk u përket vetëm grave parlamentare, por gjithë parlamentit si institucion”. Tryeza u organizua si pjesë e projektit të ODIHR-it për fuqizimin e institucioneve demokratike gjithëpërfshirëse dhe llogaridhënëse në rajonin e OSBE-së, si dhe në kuadër të projektit të Prezencës së OSBE-së në Shqipëri për mbështetjen e Kuvendit.


text: Shkodra (ose Shkodër) është qytet dhe bashki në Shqipërinë Veriperëndimore e qendra e rrethit dhe qarkut me të njëjtin emër. Është një prej qyteteve më të vjetra të Shqipërisë, me një histori banimi mijëvjeçare në qytet dhe krahinë. I çmuar ndër kohëra të ndryshme si nyjë me rëndësi gjeostrategjike prej afërsisë mes malësive, liqenit, detit dhe rrugëve me rëndësi në kuadrin e Ballkanit Perëndimor. Bashkia, e cila shtrihet prej Alpeve Shqiptare e deri në detin Adriatik, u krijua pas reformës territoriale më 2015 duke shkrirë njësitë e mëparshme të Anës Malit, Bërdicës, Dajçit, Gurit të Zi, Postribës, Pultit, Shalës, Shoshit dhe Velipojës. Prejardhja e emrit Si emër është hasur qysh në lashtësi në formën Skodra (lat. Scodra; greq. e vj. Σκόδρα), gjithashtu në rasën gjinore të greqishtes Σκοδρινῶν ('e Skodrinëve') gjetur ndër monedha prej shek. II p.K. Presbyter Diocleas shkruan Scodaris, si mbiemër Scodrensis. Prej vitit 1287 shihet forma Scutarum (mb. Scutarensis), emri u përshtat në italishte Scutari, formë e cila qe mjaft e përhapur në anglishte deri në shek. XX. Forma në serbo-kroatishte Skadar (Скадар) shihet që nga mbarimi i shel. XIV, në turqishten osmane, gjithashtu në turqishten e sotme İşkodra. Përgjatë sundimit osman është quajtur edhe Işkenderiyye nga Işkender duke pandehur se banorët e këtij qyteti ishin të bijtë e Skënderit për nga trimëria që shfaqnin në beteja, nga ku Barleti nxjerr tezën se Shkodrën mund ta ketë themeluar Aleksandri i Madh, që qarkullonte edhe ndonjë shekull më vonë tek e shkruan udhëpërshkuesi osman Evlija Çelebi. Përzhvillimi i emrit prej trajtës së vjetër në të tanishmen mbahet nga Eqrem Çabej dhe Shaban Demiraj si një vijim i natyrshëm i gjuhës shqipe. Toponimia Toponimia e qytetit shtrihet në aq shtresa sa ç'është e gjurmueshme historia e rishtë e tij, duke pasur shtresëzime që dëshmojnë periudhën latine, sllave, osmane, mbivendosjet e emërtimeve nga regjimi komunist apo edhe toponime të reja. Kodrat rreth të cilave shtrihej qyteti në kohën e Barletit quheshin Kazenë, Valdunus (kodra e kalasë) dhe Zarufe. Shtrirja e qytetit në kohët e hershme qe e vendosur në Fushën e Bunës, ku ka qenë lagjja e quajtur Pulikare (it. pulicaria, bimë dizenterike), sot e mbuluar nga uji dhe në verë përdoret për kullotje. Dy mendohen të jenë toponime bizantine: Ajasma (gr. ujë i shenjtë) dhe Arra e Madhe (gr. aramades, vend i lagshtë). Shtresëzimi sllav në nivel toponimesh konstatohet tek lagjet Gjuhadol (sllav. gluho dol, përrua i shurdhët) dhe Draçin (ferrza) - emër ky i fundit që u përpoq të ndryshohej në periudhën zogiste në "Ferrza", por u rikthye i mëparshmi. Shtresëzimi i periudhës osmane është më i përhapuri që me emrat që na përcjell Çelebiu, por edhe më tej nga dokumentacioni: Alibegaj, Tabake, Hysenbegaj, e Myftisë, Haxhi Resul, Karahasej, Luguçezme, Vegshar, Tepe, Tophanë 1027 H (1617-1618, nga persishtja tup-hané), Xhabiej, Udhakryq, Ndocej, Parrucë, Fushë Çelë, Garuc, Kiras, Rus, Dërgut, Dudas, Badra, Ara e Pashës, Serreq. Historia Lashtësia Në mesin e shekullit të tretë p.k. përmendet si kryeqendra e mbretërisë së parë të Ardianëve. Mbretëresha Teuta dhe mbretërit Agron e Gent janë figurat më të përmendura të kësaj periudhe. Scodra ishte më e mirëmbrojtura (arx munitissima) dhe më e vështira për t'u pushtuar (difficilis aditu) nga të tëra fortifikatat e fisit labeat. Ishte një pozicion i fortifikuar në mënyrë natyrale (munitum situ naturali oppidum), i rrethuar nga mure me pirgje mbi portat (portarumque turres). Më 168 p.K. pretori romak Anicius ngadhënjeu mbi ilirët dhe pushtoi Shkodrën. Pas rënies nën sundimin romak, u bë ndër kryevendet jugore të provincës së Dalmacisë. Me reformat e Perandorit Dioklecian, Shkodra u bë qendra e Prevalit (lat. Prevaelis).Nga 395 AD, ishte pjesë e Dioqezës së Dakisë. Mesjeta Pas gjysmës së parë të shekullit të 7 pjesa më jugore e pjesëve detare të Principatës Serbe, në Diokle, përfshinte edhe krahinën e Shkodrës. Qyteti qe pjesë e formacioneve shtetërore serbe, bullgare e zetase - pjesërisht edhe atyre bizantine - deri me rënien e Perandorisë Serbe në shek. XIV. Më pas u zotërua nga Balshajt, të cilët pasi u thyen në betejën e Savrës, Balsha II ia dorëzoi qytetin Shahinit (kephalia, capitaneus turcorum) deri kur prania osmane në këto vise u vënit dhe trysnia venedikase u shtua. Balshajt ia dorëzuan Venedikut më 1396. Përgjatë pranisë venedikase, por sipas gjasave edhe para ardhjes së Balshajve, zbatohej kodi ligjor i njohur si Statutet e Shkodrës. Më 1448 shkodranët mvartës të venedikasve luftojnë kundër Skënderbeut. Më 1474 Bejlerbeu i Rumelisë, Sulejmani, rrethoi Shkodrën, por qyteti u mbrojt trimërisht nga Antonio Loredano dhe 2500 ushtarë, me ndihmën e anijeve venedikase në Bunë dhe në det, e me ndihmën e Cërnojeviqit zetas dhe malësorëve arbërorë. Rrethimi i dytë më 1478 u drejtua personalisht nga Mehmet Ngadhënjyesi, u dorëzua pas marrëveshjes së paqes në Stamboll më 1479. Periudha Osmane Sipas ndarjeve administrative të Perandorisë Osmane, qyteti u bë qendër e sanxhakut më 1485, pjesë e Elajetit të Rumelisë. Qyteti nis të lulëzojë përsëri me stabilitetin e garantuar nga Bushatllinjtë. Tregtia lulëzoi përmes limanit lumor të Obotit dhe bashkëpunimin me Ulqinin në rrugë detare, duke u bërë kësodore qendra ekonomike e trevave veriore shqiptare. Më 1832 periudha e pashallëkut të këtij oxhaku mbaroi. Më 1835 u çua kryengritja vendore kundër Tanzimatit, e kryesuar nga Hamz agë Kazazi. Lufta Ballkanike dhe administratat ndërkombëtare Deri në muajin prill 1913 Shkodra ishte i vetmi bastion i mbetur i Perandorisë Osmane në Ballkanin Perëndimor. Pas armëpushimit mes Perandorisë Osmane dhe Aleatëve Ballkanikë, Mali i Zi ra në ujdi që t'ia dorëzojë qytetin Fuqive të mëdha. Komisioni i admiralëve të flotës ndërkombëtare që përfaqësonin Fuqitë e Mëdha e mori në dorëzim Shkodrën më 14 maj 1913 në ora 2.30 pasdreke. Mbas fillimit të Luftës Botërore fuqitë ndërkombëtare u tërhoqën nga Shkodra dhe qytetin ia dorëzuan një komisioni prej 12 vetësh, njohur si “Komisioni i Shkodrës”. Më 23 janar 1916 ushtria austro-hungareze hyri në Shkodër. Nën administrimin e Komisarit Civil August Ritter von Kral u hapën Komisia Letrare Shqipe dhe drejtoritë e përgjithshme të financave, arsimit dhe drejtësisë në hapësirën territoriale deri në vijën grykëderdhja e Vjosës-Skrapar-Prespë. Në mars të 1916 qytetit i bëri vizitë zyrtare Arkiduka Karl Salvator i Habsburgve Shtetit shqiptar dhe konfliktet Më 11 mars 1920, sipas një marrëveshjeje mes qeverisë së Tiranës dhe komandës së trupave franceze, xhandarmëria shqiptare mori në dorëzim qytetin ku ministri i Brendshëm, Ahmet Zogu dhe ministri i Drejtësisë, Hoxha Kadriu u pritën me ngazëllim nga popullsia. Në verën e 1920 qyteti qe i përfshirë në mënyrë të dyanshme në Luftën e Koplikut. Më 1921 ndodhi kryengritja e Republikës së Mirditës e cila u kryesue nga Marka Gjoni. Shkodra mori pjesë vullnetarisht për shuarjen e saj. Më 1926 shpërtheu Kryengritja e Dukagjinit, për të cilën Dom Gjon Gàzulli u var në qytet me 4 mars 1927. Shkodra në vitin 1939 kishte 30 000 banorë. Qyteti asokohe kishte telegraf e telefon. Hotele të njohur ishin Grand, Panzione dhe Romana. Ditë tregu ka pasur dy: Qyteza e vjetër të mërkurave, Qyteza e re të hënave. Pushtimi italian dhe gjerman Në aksionet e ndërmarra nga ministri Deva, sipas burimeve gjermane, kreu 35 arrestime, duke asgjësuar një pjesë të mirë të Lëvizjes Nacionalçlirimtare në qytet. Regjimi komunist Tërheqja e trupave gjermane nga Shkodra përbën një debat të gjithmonshëm për arsye instrumentalizimi politik të historisë. Për historianin ushtarak Marenglen Kasmi, historianin Kastriot Dervishi, sipas dëshmive të Át Zef Pllumit dhe mjaft burimeve të tjera, gjermanët ikën nga Shkodra në datat 28-29 dhe partizanët hynë në Shkodër më 29 nëntor pa luftë të prirë nga Gjovalin Luka. Në fundin e vitit 1944 në Shkodër u formua Divizioni VI Sulmues i drejtuar nga Gjin Marku që do t'i bashkohej divizioni i Rrahman Perllakut për të shkuar në Kosovë. Me zënien e qytetit nga partizanët, hynë edhe partizanë jugosllavë, të cilët nisën rrëmbimin e mallrave dhe zbrazjen e dyqaneve. Duke filluar nga nëntori 1944, në qytet u aplikua një represion i egër, i cili gradualisht e privoi atë nga primati moral, kulturor, ekonomik dhe demografik i tij në shtetin shqiptar, duke grabitur nga ky qytet arkivat, bibliotekat, veprat e artit, transformuar apo asgjësuar institucionet e krijuara për shekuj. Qasja e regjimit të ri mëtoi t ́ìa çrrënjoste qytetit prirjet politike dhe kulturore, nga marrëdhëniet me botën dhe nga ekonomia tradicionale. U përndoqën personalitetet më të spikatura të qytetit. U vu dorë mbi institucionet e kulturës dhe të kultit, duke i shndërruar sipas ideologjisë së re. U bë çdo gjë që qyteti të humbiste identitetin e tij. Balli Kombëtar me qarkomandant major Gjergj Vatën, e kolonelin Luigj Mikelin (të vendosur më 1944) u thye keqas mbas 2 vjetëve luftë civile mes Ballit e Komunistëve. Lëvizja antikomuniste në Liceun e Shkodrës e cila e ka zanafillën që nga periudha e Luftës, vazhdoi edhe më pas nga viti 1945 e deri në 1953 kur u arrestuan dhe pjesëtarët e grupit "Përpjekja shqiptare". Tërmeti i vitit 1979 rrënoi një pjesë të madhe të Shkodrës. Enver Hoxha dhe qeveria komuniste organizuar aksion për rindërtimin e qytetit dhe kur kjo u arrit pas disa muajsh, qyteti u shpall Hero i Punës Socialiste. Ardhja e Demokracisë Në vitin 1990, në shumë vende të botës diktaturat filluan të binin, ndër ta ishte dhe Shqipëria. Në Shkodër, atë vit, shpërtheu një revoltë e udhëhequr nga studentët e Shkodrës. Nga ushtria komuniste, 4 të rinj u vranë paturpësisht. Sot, ata nderohen si Dëshmorët e 2 Prillit. Kryengritjet vazhduan derisa sistemi komunist u rrëzua nga zgjedhjet e lira të 1992. Kështu, Shqipëria dhe Shkodra filluan të udhëhiqeshin nga demokratët. Shkodra sot Pas trazirave në fund të viteve '90 dhe luftës së Kosovës, Shkodra filloi të zhvillohet, si ekonomikisht, ashtu edhe kulturalisht. Shkodra sot është qyteti më kulturor dhe më "klasiku" në Shqipëri, megjithëse qyteti po modernizohet dita-ditës. Ky qytet është një destination kryesor turistik, duke përfshirë plazhin e Velipojës, liqenin, kalanë, Alpet, por edhe vetë qytetin. Numri i turistëve po shtohet nga viti në vit, ndërsa Shkodra po merr një frymë gjithnjë e më europiane. Gjeografia Shtrihet për rreth 872.71 km2 në nyjën hidrografike me pranë liqenit me të njëjtin emër dhe lumenjtë Drin, Bunë dhe Kir në një ultësirë të "mbrojtur" nga liqeni, Alpet Shqiptare në lindje ku spikasin majat e Cukalit (1.722 m), Maranaj (1.576 m), Sheldisë (mali Sardonik i Barletit; për nga Shurdhahu) dhe Taraboshit (rreth 700 m) në perëndim dhe deti Adriatik. Në një rreze prej 45 km mund të arrihen ranishtet në Adriatik, shëtitjet e alpinizmi në Alpe, e kanotazhi nepër lumenj. Klima Shtrirja në mes të një relievi fushor, kodrinor, paramalor dhe malor, afërsia me Detin Adriatik dhe liqenin e Shkodrës kanë përcaktuar edhe klimën e saj, një klimë mesdhetare me dimër të butë e të lagësht dhe verë të nxehtë e të thatë. Temperaturat mesatare në vit variojnë nga 11,8 °C deri ne 14,0 °C. Temperatura në Janar nga 0,9 °C deri në 6 °C. Në dimër fryn era e murrlanit (erë lokale), e ftohtë, e fortë dhe e thatë, ndërsa në fund të vjeshtës fryn era e shirokut, që shoqërohet me reshje dhe fryrjen e lumenjve. Sasia e reshjeve në këtë qytet është e madhe. Mesatarisht aty bien 2500 mm shi në vit, pra një nga zonat më të lagështa të Shqipërisë. Muaji me i ftohtë i vitit është muaji janar, ndërsa muaji me i nxehte i vitit është muaji korrik. Reshjet e dëborës bien rrallë, ndërsa ngricat shënohen zakonisht ne fundin e vitit. Demografia Feja Prania ortodokse ishte një ndikim historik prej sundimit bizantin dhe më pas prej feudalëve serbë të Zetës, të cilët i përkisnin pas Skizmës. Me vdekjen e Stefan Nemanjiqit, ndikimi venedikas bëhet më i dukshëm dhe Argjipeshkvia e Tivarit u kthye në mbështetje për hapjen e katolicizmit. Pas pushtimit osman elementi i krishterë lejohej të banonte në vendbanime larg kështjellës, kësodore qyteti nuk do të ishte më seli ipeshkvnore dhe arqipeshkvnore metropolitane deri më 15 mars 1867 kur u emërua argjipeshkv Karl Pooten. Deri në kohën e emërimit të tij, selia e arqipeshkvisë ishte në Tivar. Në vitin 1478 kur Mehmeti II rrethoi qytetin, në kështjellë qenë dy fretën françeskanë, njëri prej tyre arbër, P. Pali nga Matja. Me pushtimin në qytet u përhap Islami, së pari prej pranisë ushtarake dhe më pas nga popullata e konvertuar. Qyteti ka përshfaqur që me pragun e periudhës së Bushatllinjve një hapje kundrejt larmisë fetare. Por në rastin e prishjes së Oxhakut të Jeniçerëve, çoi në dëbimin e bektashinjve nga qyteti, gjë që sipas Dela Rokës ka shtyrë drejt Islamit synit. Sidoqoftë ky tarikat ishte ndër të parat mënyra të avitjes së Islamit në qytet, duke qenë se jeniçerët ishin trupë e bekuar nga Haxhi Bektashi. Sipas studjuesit të historisë së qytetit, Hamdi Bushatit, mendohet se në fillim të sundimit të Mustafa pashë Shkodrës ka pasur afro 70 teqe të tarikateve të ndryshme, që ndiqeshin edhe prej parisë feudale. Tarikatet që kanë qenë dhe janë ende të përhapura në qytet janë bektashitë, nakshibenditë, rifaitë dhe tixhanitë. Rinisja e hapjes së tyre pas dëbimit të madh, qe vepër e Sheh Ahmet Shkodrës. Më 1846 u vendos në qytet Urdhri Jezuit, për të themeluar një qendër të vazhdueshme, duke kontribuar në ngritjen kulturore të qytetit me institucionet arsimore, kongregacionet bamirëse. Urdhri Françeskan kishte një prani të kryehershme në viset përreth Shkodrës, duke pasuar benediktinët në shek. XIII, por në qytetin e Shkodrës u ngulitën për herë të parë më 1861 me nisjen e ndërtimit të Kuvendit të Gjuhadolit. Ortodoksët e qytetit, sipas thënies lokale s'bajnë ma se 100 shpi, nuk kanë lidhje me ortodoksët mesjetarë dhe relativisht janë të përbërë prej origjinave kuço-vllehë ose gogë, shqiptarë, serbo-malazezë, grekë e armenë. Sipas burimeve, paraardhësit e ortodoksëve shqiptarë kanë ardhur nga Vilajeti i Kosovës dhe i Manastirit, veçanërisht nga Struga (familja Banushi, Pistoli). Ortodoksët me prejardhje joshqiptare janë shqiptarizuar me shekujt. Shkodra përmendej si qendra e fetarizmit islam, ashtu dhe atij katolik, në Shqipëri. Gjuha Dialekti i gegërishtes është ai dialekt i cili përdoret në qytetin e Shkodrës. Është një lloj komunikimi i cili duhet të përdoret ton më i lartë zëri dhe theksi duhet të përshtatet që në fëmijëri. Ky theks është përdorur nga shkrimtarët e njohur shqiptare verior siç janë Gjergj Fishta, Ndre mjeda, Migjeni etj. Ky lloj theksi është përdorur edhe nga libri i parë shqiptar "MESHARI" i Gjon Buzukut në vitin 1555. Gjithashtu ky lloj dialekti flitet edhe nga kosovarët por me pak ndryshime. Shkodranët shquhen për këngët e tyre me theks geg gjithashtu dhe per të folurën e tyre të ëmbël me këtë theks. Etnitë Historianë si Ducellier mendojnë se Shkodra para-osmane ishte e banuar nga një larmi të nguliturish europianë, ku vetëm krahinat që e rrethojnë banoheshin nga etnia arbërore. Arti dhe kultura Shkollat Që nga çereku i fundit i shek. XIX, në lagje të ndryshme të qytetit ishin hapur 11 mejtepe. Qeveria osmane kishte hapur gjithashtu në Shkodër një sistem shkollash shtetërore fillore katër klasëshe (iptidaije), qytetëse tri klasëshe (ruzhdije) dhe gjimnaz (idadije). I njohur ishte në Shkodër Gjimnazi apo mejtepi Idadije, katër klasësh. Kjo shkollë, e hapur që në 1909, me profesorë universitarë, të gjithë të diplomuar, ardhur nga vise të ndryshme të Turqisë dhe mes tyre një apo dy mësues shqiptarë, ishte ndër më të preferuarat e kohës. Gjimnazi në fjalë arriti të kthehej në një lice 8-vjeçar, por nuk e përballoi Luftën Ballkanike. Funksiononte si shkollë shtetërore turke edhe një shkollë tjetër e mesme e quajtur shkolla normale apo Darul-mual-limine (1909-1913), e drejtuar prej Mustafa Bej nga Stambolli, i shkolluar në Paris. Shkolla u mbyll pasi u grabit prej pushtuesve malazez. Më 1835 u hap një shkollë fillore ortodokse. Mësimet në këtë shkollë zhvilloheshin në gjuhën serbo-kroate. Administrativisht shkolla varej nga konsullata serbe në Shkodër. Shkolla në fjalë mbeti e hapur deri në okupacionin fashist, kohë në të cilën u mbyll e nuk u hap më. Më 1861 Françeskanët themeluan seminarin e tyre në të cilin mësohej edhe gjuha shqipe. Pastaj më 1877 Jezuitët themeluan në Shkodër një tjetër qendër me influencë për arsimin e lartë, Kolegja e Shën Françesk Saverit. Një risi shkencore në këtë kolegj ishte Observatori Meteorologjik, themeluar më 1888, i pari Observator astronomik në Ballkan. Ai vazhdoi shërbimet e tij të vlefshme deri më 1946, kur u konfiskua nga regjimi komunist. Më 1878 motrat stigmatine themeluan shkollën femërore Françeskane për 200 vajza. Në atë kohë njoftohej se kishte 21 shkolla fillore të tjera shqipe, që zhvillonin veprimtarinë e tyre në Durrës dhe në qytete të tjera Veriore. Secila prej tyre kishte rreth tridhjetë nxënës, përveç asaj të Prizrenit që kishte tetëdhjetë. Tradita e bibliotekave Studjuesi shqiptaro-kroat Aleksandër Stipçeviç në “Historinë e librit” shënon se në Iliri ka pasur 72 biblioteka dhe disa syresh kanë qenë edhe në Shkodër. Nga ana tjetër, në veprën e Marin Barletit, “Rrethimi i Shkodrës” thuhet se ka pasur anale të shkruara në gjuhën e popullit. Sipas të dhënave të Daniele Farlatit në “Illyricum Sacrum”, “qendra të rëndësishme të administratës e kulturës me arkiva e biblioteka të famshme kanë qenë arqipeshkëvitë e Durrësit, Tivarit, Shkodrës e Shkupit”. Madje Shkodra njihet edhe si bërthama e parë e bibliotekave publike në Shqipëri. Në vitin 1917, u hap e para bibliotekë shtetërore e quajtur Biblioteka e Komisis Letrare, që u drejtua nga Hilë Mosi. Bibliotekë e cila iu bashkua fondit të Bibliotekës Kombëtare në Tiranë. Sipas rendit kronologjik bibliotekat e Shkodrës i përkasin viteve: 1683, Biblioteka Bogdani, 1750 Biblioteka e Myftiut të Tabakëve apo Këllyçit, e cila fatkeqësisht nuk ekziston më, sepse u dogj, 1834 biblioteka e Vakëfit shumë të rëndësishme për fondin e dorëshkrimeve në gjuhët orientale, në 1858 biblioteka e Etërve Jezuitë, 1875 biblioteka e Françeskanëve, 1899 e Shoqërisë “Bashkimi”, 1901 e Shoqërisë “Agimi”, 1911 e Klubit “Gjuha jonë”, në vitin 1917 e “Komisisë letrare”, 1919 e Shoqërisë Vllaznia. Arkitektura Nisi strukturimi i arkitekturës sipas kritereve të artit islam, disa kisha u bënë xhami. Në hyrje të Pazarit ka pasë një Hamam të ndërtuar nga i quajturi Allaman begu me datë 1519, i njohur si Hamami i Vjetër. Pjetër Bogdani e përmend se në hyrje të hamamit kishte të shkruar në mermer me numra romakë (1470, 5 tetor). Qyteti numëron rreth 100 000 banorë e shquhet për shumëllojshmërinë në kahin urbanistik e arkitektonik, shtëpitë më të vjetra me 1 ose 2 kate kanë bahçe e oborre të gjelbërta e me lloj-lloj lulesh, rrugët janë të ngushta e dikur ishin me gur të kalitur (rrugë të ngushta e të vogla karakteristike, të emëruara nga familje që kanë dhënë kontribut për qytetin apo nga gojëdhëna. Ndërtimet më të vona të shek. XX ndikohen nga prirjet arkitektonik tradicionale, të racionalizmit italian e të realizmit socialist. Muzika Gjatë sundimit osman, organizimet e para muzikore ishin taifat, grupe instrumentistësh. Në periudhën e Bushatllinjve, rryma poetike e bejteve e letërsisë shqipe me alfabet arab, të cilat shpreheshin nëpër ahengje ku qiteshin bejte. Vargjet e bejtexhinjve kaluan me kohën në fondin anonim të folklorit dhe ndikuan këngën qytetare. Karakter më vendor këngëve nisi t'ua jepte Kasëm Xhurri përgjatë shek. XIX. Kënga qytetare shkodrane e quajtur në Shkodër kangët e ahengut, pjesë e trashëgimisë së kulturës osmane, i përngjashëm me mekamet, është përftuar nga kombinimi ndërkohor i muzikës orientale me ritmin vendas, e kënduar në të folmen qytetare. Lloji i dytë i muzikës qytetare është ai i viteve '30, ku në Shkodër u krye nga P. Martin Gjoka që mblodhi këngët qytetare dhe me piano e instrumente i përformoi me këngëtarë artistikë. Përfaqësues në zë të kësaj kënge janë Bik Ndoja, Luçie Miloti, Naile Hoxha, Xhevdet Hafizi, Marie Kraja, Shyqyri Alushi dhe Bujar Qamili. Bandën e parë e krijoi Giovanni Canale më 1876/8, ku qe nxënës edhe Palok Kurti, i cili mësimet e para i mori përmes ahengut. Më pas u krijua banda muzikore e kishës metropolitane drejtuar prej Frano Ndojës, dhe banda muzikore e shkollës së artizanatit, drejtuar nga Kurti. Gjatë 1917 banda e katedrales drejtuar nga Ndoja i kaloi bashkisë. Më pas qe banda e ushtrisë, e drejtuar nga Pavllo Zhvap dhe Sulë Liçaj. Ndër formacionet që fituan shquashmëri qe edhe banda e shkollës plotore e Parrucës, drejtuar nga Sule Liçaj; për të cilën kontribuoi Hilë Mosi, Mehmet Gjyli, etj. Më 1931 u formua edhe fanfara e konviktit "Maleve tona", nën drejtimin e Zef Kurtit me një efektiv prej 20 instrumentistësh. Banda pati dobi në gjallërimin e jetës së studentëve të gjimnazit të shtetit, megjithëse pati jetë vetëm një vit. Në vitin 1971, pak pasi u çel shkolla e mesme artistike "Prenk Jakova", u themelua orkestra frymore e shkollës, veprimtaria e të cilës vazhdon. Ndërkohë, që prej 50 vitesh vazhdon veprimtarinë e saj edhe banda e qytetit. Një sërë kompozitorësh lindën dhe zhvilluan po ashtu veprimtarinë e tyre, si Lec Kurti, Prenk Jakova, Çesk Zadeja dhe Kujtim Alija. Ekonomia Në bazë të historiografisë tregtare, qysh në çerek të shek. XVIII përmendet të qenët e një institucioni tregtar "Komiteti tregtar i pjacës së Shkodrës", që më pas mori emrin "Çeta tregtare" - "Cetto mercantile", që nga fundi i shek. XIX u quajt në turqisht "Tixharet odasi", e në kohën e shtetit shqiptar "Oda e tregtisë". Me rënien e Bushatllinjve, edhe çeta tregtare nuk funksionoi më si ent i rregullt për kontrata rregullimi konfliktesh tregtare ndërmjet vendasve dhe të huajve. Megjithatë shkëmbimi i mallrave përmes detit arriti pikën kulmore më 1869. Marrëdhëniet me Venedikun qenë zbehur deri në përgjysmimin e agjencive tregtare dhe gravitetin e Adriatikut e morën portet e tjera të Italisë dhe të Perandorisë Austro-Hungareze. Gjysma e dytë e shek. XIX shënjoi teposhtën e pakthyeshme të rëndësisë tregtare të Shkodrës me ndërtimin e hekurudhës Mitrovicë-Selanik më 1873 dhe aneksimit të Ulqinit e Tivarit pas ngjarjeve të Lidhjes. Turizmi Politika Kryetar i Bashkisë së Shkodrës është Voltana Ademi e Partisë Demokratike. Shkodra është qendra e qarkut me të njëjtin emër. Institucionet vendore: Bashkia e qytetit, Prefektura dhe Këshilli i Rrethit, Gjykata. Vlen për t'u përmendur se në këtë qytet u bë protesta e parë anti-staliniste nga studentët dhe në vitin 1990 ka hedhur hapin e parë në ndërrimin e sistemit. Kujtojmë këtu demonstratën e parë: "Demonstrata e Heshtur", në nëntor të 1990. Më pas 13 dhjetori kur u rrëzua busti i Enver Hoxhës, 2 prilli 1991 ku u vranë ato që më vonë u quajtën "Dëshmorët e Demokracisë", si dhe lindja e sindikatave të pavarura. Shkodra është i vetmi qytet që në zgjedhjet vendore të 1996 nxori nga gjiri i qytetarisë një kandidaturë më të djathtë, atë të Bahri Boriçit, që u zgjodh Kryetar Bashkie. Komunikacioni Shkodra ndodhet rreth 90 km larg Tiranës, kryeqytetit të Shqipërisë. Ajo ka dy akse që e lidhin me Malin e Zi. Njëri është Shkodër-Han'i Hotit dhe tjetri është Shkodër-Muriqan. Rrjeti hekurudhor nga Han'i Hotit për në Tiranë ndalon dhe në Shkodër. Transporti publik brenda qytetit mbulon linjën Bahçallëk-Fermentim. Transporti i udhëtarëve ndërmjet qytetit të Shkodrës dhe shumicës së komunave mbulohet nga mjetet e transportit te udhëtarëve të tipit furgon. Siç është shpjeguar më lart, pozita gjeografike e Shkodrës mundëson vizitën e disa lloje peizazhesh në një krahinë jo të madhe. Shkodra është larg Razmës rreth 42 km, e larg Bogës 48 km. Larg Velipojës 32 km. Dhe fare pranë ka Shirokën dhe Zogajt me 8–9 km. Panorama Shiko edhe këtë Lista e qyteteve të Shqipërisë Xhamia Ebu Beker 1995 Stadiumi "Loro Boriçi" 1953 Xhamia Plumbit 1773 Turizmi në Shkodër Katedralja e Shën Shtjefnit 1991 Xhamia Parruces 1937 Kafja e Madhe Lidhje të jashtme Referime Shkodër Qytete në Shqipëri Qytete shqiptare Turizmi në Shqipëri


Parlamenti i tha ‘JO’ negociatave me Shqipërinë, Ambasada e Holandës shpjegon vendimin – Almakos.com


Unikkatil ft Ye-Ton Mos Shaj Mas Shpine Shotaremix Lyrics Mos me shtin me nxejerr k봫 pistolet se un e kam gjakun e nxet i shoh 1 miljon imitusa pop ve砮j렫sht렩 v벴et렼br /> 볨t렡i Viktor drejt nga qafa qe yhen kafka p베nj렦jal a goxon p벰ara m렭e dal ta q* at nane mor djal a t'kujtohet ai mangupi i trent ne tru n'Sami Frashri qe ka shku 3 her prej shkolles jam perjashtu vet ke te dush ka me te kallzu nana jote mban zi un렪am belaxhi un t'hyj ne shpi e te vraj me kallash mendon qe jam dreq ve砮uk kam bri kurgjo sjam kan un 竡 jam tash jam sikur azem bejta i dyt렫rejt armiqt dost kam mi myt si mafi shqipe ne amerik s'ma ha k*** p베kerkend edhe pik nqoft 竡 t렴hash tash t렯fendoj at먥r렰o nxitoj te sfidoj Sikur Balli kombtar un luftoj kush nuk me besoj un e vertetoj krejt armiqt emrin ma thrasin k봯 reperat tjer prej inati plasin ve砢adihava po repovasi s'ka bir nane qe ma ndal hasin krejt ne gjys kam me te thy kam me te pshty ne sy ti me mu n볥 don my shty 9 mm ta baj bir ne kry jep respekt se tash jam kthy ne qofsh p*dh nane po m렶jen mir렼br /> hajt pra tash me shaj drejt ne fytyre se pernjemend po du me qyr a je i shtir a ve砱elbesir djali babes mos harro mos ha m*t pas shpinde ma kurva keqe kishe po shaj ta q* at nane ne P*dh e te vraj See also: JustSomeLyrics 117 117.36 Breaking Benjamin Fireflies Lyrics Lucas Arnau De rodillas ( en vivo nuestra tierra 2005) Lyrics


Luftë Popllit Kërkoj Lumturi Lyrics Kërkoj lumturi mes jush Nuk gjej aspak se ju nuk keni kërkoj ndihmë nga ti të shoh si më kthen shpinën dhe fol d___a që për mu ska kuptim ska më kthim Gzohem për vehten që jam kështu si jam bile nuk jam si , si , si ,si ,si.... ref: Zgjohem në vehten dhe kërkoj d___a të re NUk e gjej mes jush dhe filloj të qaj të qaj , të qaj ,të qaj I humbur qëndroj (x4) I humbur qëndroj për ju , e ju nuk shihni asgjë provoj tju hapi sytë e shoh që kjo po ju mbytë ref: Zgjohem në vehten dhe kërkoj d___a të re Nuk e gjej mes jush dhe filloj të qaj të qaj , të qaj ,të qaj See also: JustSomeLyrics 79 79.93 Fra Lippo Lippi fra lippo lippi - later Lyrics Nosliw feat. Nattyflo Begegnungen Lyrics


text: Ngjarje Lindje 11 prill - Aleksander Stavre Drenova, shkrimtar shqiptar, (v. 1947) 1 gusht - Jani Minga, nënshkrues i Deklaratës së Pavarësisë së Shqipërisë (v. 1947) 4 shtator - Sotir Kolea, publicist, folklorist, leksikograf shqiptar (v. 1945) Vdekje Kalendari Vite


text: Omani, emri zyrtar Sulltanati i Omanit, ndodhet në Azinë Jug-Perëndimore, posaqërisht në Jug-Lindjen e Gadishullit Arabik. Në Perëndim kufizohet me Arabinë Saudite, në Veri-Perëndim me Emiratet e Bashkuara Arabe, në Jug-Perëndim me Jemenin, në Lindje ka dalje në Oqeanin Indian, dhe në Veri-Perëndim në Gjirin Persik. Maskat është kryeqyteti i Omanit. Historia Në territoret e sotëm të Omanit ka gjurme vendbanimi që daton para 10 mijë vite. Sistemi fisnor i Uman'it ka gjenezën nga emigrimet e popujve të pjesës Veri-Perëndimore të Gadishullit Arabik.Mosmarrëveshjet ndërmjet fiseve dhe sulmet që vinin nga Irani vazdhuan deri në shekullin e VII, shekulli kur Omani njohu Islamin. Në shekullin e XVIII lufta civile ndërmjet fiseve Hinavi dhe Gafiri përfundoi me pushtimin e Omanit nga Irani në krye me Shah Nadirin në vitin 1737. Omani fitoi pavarësinë në vitin 1970.Në vitin 1971 u anëtarësua në Ligën Arabe dhe në Kombet e Bashkuara. Në vitin 1981 ishte një ndër anëtarët themelues të Këshillit për Bashkëpunim të Gjirit.Me marëdhëniet e ngushta me SHBA'në dhe me afrimin me shtetet Arabe mundësuan hapjen e Omanit në arenën ndërkombëtare.Në këtë kohë Qeveria e Kabus'it në Oman ka përcjellur politikën neutrale gjatë luftës Irak-Iran. Gjatë Luftës së Gjirit nuk ka luajtur rol të qartë, por ka pranuar të hap bazat për forcat e Perëndimit.Me nënshkrimin e marrëveshjes me Jemenin i dha fund mosmarrëveshjes 25 vjeçare kufitare me këtë shtet. Politika Gjeografia Omani shtrihet në Lindjen e Mesme,në Jug-Lindje të Gadishullit Arabik me një sipërfaqe prej 306.000 km2.Gjatësia e kufirit me Arabinë Saudite është 676 kilometra, me Emiratet e Bashkuara Arabe 410 kilometra, me Jemenin 288 kilometra.Klima në pjesët e brendshme është klimë shkretëtiror, ndërsa në brigjet e Omanit klima është me nxehtësi dhe lagështi.maja më e lartë është Jabal Shamstir (2.980m). Pasuritë natyrore janë :Nafta, Bakri, Azbesti, Mermeri, Kromi, Gazi Natyror.. Ekonomia Ekonomia e Omanit bazohet në Naftë.Në vitin 1992 janë prodhuar 270 milion gallon Naftë.Në vitin 1993 rezervat e naftës mendohej se ishte rret 4 miliard 750 milion gallon. Po në të njejtën vit Omani ka prodhuar 3 miliard e 458 milion m3 gaz natyror.Peshkataria është burim kryesor i financiar i një numrit të konsiderueshëm të Omanezëve. . Njësia monetare është Rijali i Omanit. Industria Fabrikat e Miellit, Çimentos, Mobilierisë, Betonit të gatshëm janë Fabrikat më të rëndësishëm të Omanit, bashkë me Rafineritë e naftës. 5.2% e popullësisë punëtore në Oman punojnë në Sektorin e Industrisë. Energjia Në vitin 1991 në Oman është prodhuar rreth 5 miliard e 550 milion kw/h energji elektrike.Shpenzimi i energjisë elektirke në këtë vit është e barabartë me numrin e prodhimit. Energjia Elektrike në Oman përfitohet mundësohet vetëm me anë të termocentraleve. Transport Në kryeqytetin e Omanit, në Maskat është e hapur për qarkullim ndërkombëtar 5 Aeroporte.Në afërsi të Maskatit,në qytetin e Matrah'ut gjendet dy limane që përdoret për Eksport-Import.Në Oman egzinton 27.440 kilometra Autostrada. ulaşım aracı düşmektedir. Edukim Në Oman ndodhen 630 sholla fillore, dhe 155 shkolla të mesme, një Universitet, katër shkolla të larta dhe dy Institutë për hulumtime.42% është përqindja e popullatës Omanezë që dijnë të lexojnë e shkruajnë. Shëndetësia Në Oman ndodhen 185 spitale, 1755 mjekë, 100 mjekë të dhëmbëve, 4.000 motra medicinale. Demografia Popullsia e Omanit është rret 2.650.000.Shumica e popullsisë janë Umanez, por ekziston edhe rret 600.000 njerëz që kanë emigruar nga Pakistani, India, Bangladeshi, dhe nga njerëzit që kanë emigruar nga Azia Juglindore për të punuar. Religjionet themelore të Omanit janë : Islami, Hinduizmi.Gjuha themelore është Arabishtja. Kultura Të tjera Telekomunikacioni Transporti Ushtria Pushime Lidhje të jashtme Ministria e informimit Ministria e Naftës Andy Carvin's Oman Photo Gallery Referime Shtete arabe Shtete në Azi