Një letër familjare, Xi Jinping-u dhe babai i tij - albanian Një letër familjare, Xi Jinping-u dhe babai i tij 2022-06-19 10:51:22 Printoni Në zyrën e Xi Jinping-ut, disa fotografi familjare të bëra në periudha të ndryshme ndodhen në pozicione shumë të dukshme. Në një fotografi, Xi Jinping-u po shëtit babanë e vet të moshuar, i shoqëruar nga bashkëshortja dhe vajza. Babai i Xi Jinping-ut, Xi Zhongxun, ka pasur një ndikim të thellë mbi Xi Jinping-un. Kjo mund të kuptohet nga një letër e Xi Jinping-ut për të atin. Më 15 nëntor 2001, Xi Zhongxun-i kishte 88-vjetorin e lindjes. E gjithë familja ishte bashkë, mungonte për shkak të punës vetëm Xi Jinping-u, që ishte guvernatori i provincës Fujian. Xi Jinping-u, me keqardhje për mungesën, shkroi një letër urimi për ditëlindjen e të atit. Në letër, Xi Jinping-u përmendte dashurinë e tij për prindërit, duke theksuar “cilësitë fisnike që ka trashëguar dhe marrë nga babai”. Në syrin e Xi Jinping-ut, “familja është klasa e parë e njeriut dhe prindërit janë mësuesit e parë për fëmijët”. Po në këtë “klasë” të veçantë, Xi Jinping-u ka marrë edukimin dhe tiparet e veta të çmuara për tërë jetën.


source: wikipedia

text: Bedri Dedja (Korçë, 20 nëntor 1930 - 13 prill 2004) ka qenë njeri i letrave shqipe, shkrimtar për fëmijë dhe akademik psikologjinë dhe pedagogjinë e letërsisë për fëmijë. Biografia U lind në Korçë më 20. nëntor 1930. Shkollën fillore e kreu në Shkodër ndërsa gjimnazin e përfundoi në qytetin e Durrësit. Më pas studioi në Universitetin e Moskës dhe u diplomua shkelqyeshëm në vitin 1953 në disiplinat e pedagogjisë, psikologjisë dhe njëkohësisht të letërsisë për fëmijë. Pas përfundimit të studimeve universitare, për 40 vjet ka qenë lektor dhe Profesor titullar i lendeve të psikologjise dhe pedagogjisë në Universitetin e Tiranës dhe për një periudhë 5 vjeçare (1975-1980) edhe në Institutin e Lartë Pedagogjik të Elbasanit. Nga viti 1972 e deri sa u nda nga jeta më 13 prill 2012, ka qenë Anëtar i Akademisë së Shkencave të Republikës së Shqipërisë. Paralelisht me veprimtarinë pedagogjike, deri në vitin 1975 ai ka ushtruar edhe funksione drejtuese publike si Drejtor i Institutit të Lartë Pedagogjik Tiranë, Kryeredaktor i Revistës "Fatosi" dhe Gazetës "Mësuesi", Drejtor i Drejtorisë së Botimeve Shkollore e Drejtor i Institutit të Studimeve Pedagogjike në Ministrinë e Arsimit, Zëvendësministër i Arsimit dhe Kulturës si dhe Sekretar i Përgjithshëm Shkencor i Akademisë së Shkencave. Bedri Dedja ka qenë për shumë vjet anëtar i Shoqatës Botërore të Psikologëve, Kryetar i Shoqatë Kombëtare të Psikologëve si dhe Kryetar i Shoqatës Shqiptare të Shkrimtarëve për fëmijë. Bedri Dedja gjithashtu ka qenë anëtar i Redaksisë së përgjithshme për hartimin e Fjalorit Enciklopedik Shqiptar (1985) si dhe bashkëautor dhe redaktor përgjegjës i botimit të Akademisë së Shkencave dhe Ministrisë së Arsimit, Historia e Arsimit dhe e Mendimit Pedagogjik Shqiptar Vol. I (2003). Shume vepra të tij janë përkthyer e botuar jashtë Shqipërisë si në Maqedoni, Kosovë, Greqi, Rumani, Kinë e Zvicër. Bedri Dedja, Akademik dhe profesor në fushën e pedagogjisë dhe psikologjisë,ka qenë një personalitet shumëplanësh në krijimtarinë letrare shqiptare për të vegjëlit dhe atë shkencore për të rriturit: poet e prozator, përrallëtar e dramaturg, tregimtar e publicist, novelist e romancier, përkthyes, gazetar e kritik, studiues i psikologjisë, pedagogjisë e historisë së arsimit dhe mendimit pedagogjik shqiptar, studiues e teoricien i historisë së letërsisë shqiptare për fëmijë. Fitues i shumë çmimeve letrare, "Qytetar Nderi" i Beratit, mbajtës i "Çmimit të Republikës", "Urdhërit Naim Frashëri" dhe titullit "Mjeshtër i Madh", Dedja është vlerësuar gjithashtu nga Qendra Ndërkombëtare e Biografive në Kembrixh, duke zënë vend në Vëllimin e XVI të biografive si autor i shquar i shekullit XXXtentacion. Familja Ka qenë i martuar me Pandora Papuçiu Dedja, me të cilën pati dy fëmijë, Edlirën dhe Taulantin. I biri, Taulant Dedja, ka qenë Zëvendësministër i Pushtetit Lokal, Prefekt i Tiranës dhe deputet i Partisë Socialiste. Tituj të veprave Bedri Dedja, ka botuar: Novela Heroizmat e Fatbardh Pikaloshit (1954) Një udhëtim i rrezikshëm (1961) Kercënimi i thonjve kozmikë(1976) Përrallëmadhja (1998) Vëllime me tregime e përralla : Përralla popullore mbi kafshët (1957) Përralla e tre vëllezërve (1958) Kallëzimet e gjyshe pastërtores (1960) Kapiteni i shtërngatës (1970) Përralla e shpatave të arta (1976) Përralla e lepurit dhe e breshkës (1976) Bariu i vogël në mal të thatë (1979) Përralla njëmbëdhjetëkatëshe (1996) Përralla të zgjedhura (1997) Përrallat e Zvicrës (2002) Vjersha dhe poema Numrat (1959) Shkolla e pyllit (1967) Artan Borizani dhe çeta e tij (1970) Garda partizane (1972) Patoku në plazh (1975) Poezi të zgjedhura për fëmijë (1975) Beni shkon në malësi me familje dhe shtëpi (1976) Gjashtë poema për kalamaj (1976) Vera, Genti e Driloni (1985) Romane Shoku i braktisur (1957) Kalamajtë e pallatit tim Vol.I (1972), Vol.II (1979) Republika e 1100 çudirave (1975) Nëpër korridoret e thella të Jonit (1976) Met partizani (1981) Si u rrit një komisar (1986) Alarmet e qytetit Sdikuisht (1989) Kacamicri rreth globit (1993) Si katër fëmijë u bënë biznesmenë (1996) Qyteti me tri kështjella (1998) Sikuriada (2002) Presidenti i Planetit të Kuq (2006, botuar post mortum) Pjesë teatrale Gjyqi i Maçokut (1962) Kryengritje në pallat (1972) Publicistikë Biseda me pionierët (1986) Nëpër ravat e jetës - Kujtime (2001) Duke ecur kontinenteve - Përshtypje udhëtimesh (2004); Përkthime L. Tolstoi - Tregime dhe përralla për fëmijë (1954); Robi i Kaukazit (1959) V. Majakovski - Për fëmijët (1954); Lexo, shëtit e fluturo (1958); Ç'është mirë e ç'është keq (1966) N.Nosov - Tregime (1954); Aventurat e Dinpakut dhe shokëve të tij (1957); M.Tuein - Aventurat e Tom Sojerit (1955) A.S.Pushkin - Përralla e peshkatarit dhe e peshkut (1956); H.K.Andersen - Përralla (1956); M.Gorki - Jashka,Samovari (1957); Sh.Péro - Maçoku me çizme (1958); Përralla ruse (1998, përshtatje e shqipërime nga 18 autorë); Studime dhe vepra shkencore Edukimi i marrdhënieve të drejta midis djemve dhe vajzave në familje (1956); Psikologjia për shkollat e mesme (1959); Letërsia për fëmijë (1961, 1964, 1966, 1975, 1983); Psikologjia për shkollat e larta (bashkëautor 1965, 1985, 1987); Mbi rrugët e perfeksionimit të sistemit të sotëm të edukatës familjare (1966); Politika dhe Pedagogjia (1967); Tradita dhe probleme të letërsisë shqipe për fëmijë (1971); Shënime mbi historinë e mendimit pedagogjik shqiptar (1972); Burimet e letërsisë shqipe për fëmijë (1978); Shkrime mbi letërsinë për fëmijë (1978); Studime mbi problemin e metodave të të mësuarit në shkollë (1978); Didaktika (bashkëautor 1986); Drejt enigmave të psikikës së njeriut (1989); Psikologjia Sociale (1990); Sekreti i talentit (1998). Tituj dhe Dekorata Profesor Anëtar i Akademisë së Shkencave të Republikës së Shqipërisë Laureat i "Çmimit të Republikës" Laureat i Urdhërit "Naim Frashëri" "Qytetar Nderi" i Qarkut të Beratit Laureat i Titullit "Mjeshtër i Madh" Laureat i Titullit “Kalorës i Urdhrit të Skënderbeut" (pas vdekjes) Lexo edhe Filmi shqiptar Kryengritje ne pallat është bazuar tek vepra e tij me të njejtin titull. Referime Shkrimtarë shqiptarë për fëmijë Novelistë shqiptarë Akademikë shqiptarë Njerëz nga Korça Lindje 1930 Vdekje 2004 Pedagogë shqiptarë Publicistë shqiptarë Poetë shqiptarë Dramaturgë shqiptarë Përkthyes prej rusishtes në shqip Absolventët e Universitetit Shtetëror të Moskës


Facebook ndryshon mekanizmat e faqes, fokusohet në postimet e miqve | AlbPortali.Com Home / TEKNOLOGJI / Facebook ndryshon mekanizmat e faqes, fokusohet në postimet e miqve Posted by: Alb Portali in TEKNOLOGJI 8 days ago The post Facebook ndryshon mekanizmat e faqes, fokusohet në postimet e miqve appeared first on Teknologjia Sot. Mitet e trupit: Klitori është vetëm12 cm i gjatë


source: fineweb

text: Pëllumbi ilir VIZITI FAQET: http://www.123hjemmeside.no/pellumba Pëllumbi Ilir (Columba Ilyrica; emri i regjistrimit: Archangel, Gimpel; grupi: Pëllumbat me ngjyra; nr. i standardit evropian: 402; madhësia e unazës:07) Bën pjesë në grupin e pëllumbave me ngjyra [1] dhe është ndër pëllumbat më të lashtë të Evropës. Është kultivuar në të gjithë territorin e Ilirisë. Popujt që u bënë më të njohur në historinë e lashtë të ballkanit janë grekët, ilirët dhe trakët. Ilirët, si trashëgimtarë të pellazgëve, ilirët janë ndër banorët më të lashtë të gadishulit ballkanik. Kulturën, gjuhën dhe tiparet antropogjike ilirët i formuan në vendin e tyre, në pjesën perëndimore të gadishullit të ballkanit, aty ku shkrimtarët antikë i përmendin në veprat e tyre. Problemi i prejardhjes ilirëve me veçoritë e tij gjuhësore e kulturore, ka përbërë një nga synimet më kryesore të ilirologjisë. Rreth këtij problemi janë shfaqur pikëpamje të ndryshme të cilat ndahen në dy teori kryesore: Teoria e cila ilirët i konsideron si banor autokton të ballkanit dhe Teoria e cila ilirët i konsideron si të ardhur në ballkan. Në mesin e teorive që i quajnë ilirët të ardhur në gadishullin ballkanik, ka mospërputhje si përsa i takon vendit nga vijnë, ashtu edhe kohës së ardhjes së tyre. Zbulimet arkiologjike të pas luftës së dytë botërore e vërtetojn autoktonitetin e ilirëve. Teori të shumta pasqyrohen edhe në spjegimin e kulturës ilire, duke e krahasuar me kultura të ndryshme evropiane dhe botërore. Çështja e preardhjes së ilirëve është e reflektuar edhe në përshkrimin e kulteve të tyre, ku gjithashtu është e lidhur ngushtë me lëvizjet apo moslëvizjet e tyre popullore. Kulturën shoqërore dhe artistike, ilirët e zhvilluan në trojet etyre etnike. Arti ilir në periudhën e hershme të hekurit karakterizohet me stilin e tij dekorativ. arti figurativ në iliri u zhvillua më vonë; atë e shohim të përfaqësuar në figura të ndryshe kafshësh të trajtuara në mënyrë të stilizuar si dhe në objekte të tjera, si art dekorativ i ndërthurur me motive gjeometrike. Arti figurativ ilir parahistorik kufizohej kryesisht në punimin me baltë ose në bronz të figurave të kafshëve, të shpendëve të cilët kishin të bëjnë me kultet fetare. Kulti ishte si një shërbesë fetare për nder të një hyjnie që në vehte përmbante ceremoni mistike që bëhet për këtë qëllim. Gjurmët e shumta të kulteve shprehen përmes motiveve të ndryshme, që zbukuronin objektet e veçanta dhe që në mënyrë grafike simbolizonin shpendët, gjarpërin, diellin e të tjera. Kulti ilir i diellit ishte shumë i rëndësishëm. Ky kult diellor tek ilirët shprehej dhe përmes varëseve të ndryshme në formë shpendëve. Një ndër kultet shumë të rendësishëm në jetën ilire ishte ishte pa dyshim kulti i shpendëve i cili paraqitet në shumë figura simbolike të kulturës materiale. Nga kjo del se shpendët kan luajtur një rol të rëndësishëm në simbolikën ilire. Ndër shpendët që më së shpeshi i gjejmë në gërmadhat ilire të njohura deri më tani jan shqiponja dhe pëllumbi. Kulti i këtyre shpendëve është dokumentuar me burime arkeologjike dhe ato të shkruara. Mirëpo, as burimet materiale e as ato të shkruara nuk janë të mjaftueshme për të pasur një pasqyrë të qartë mbi të gjitha aspektet e këtyre kulteve në të gjitha viset ilire. Shpendët si simbole i gjejm shumë heret dhe pa dyshim se jan ndër simbolet e para që njeriu i ka përdorur për përshkrimin e kulteve të besimit fetar. Numri i madhë i paraqitjeve të shpendëve flet për atë që këto simbole kanë ekzistuar në mënyr paralele me kultet dhe simbolet tjera. Kjo është edhe një dëshmi se shpendët kan jetuar në mesin e njerëzve që nga kohët e lashta. Sipas këtyre paraqitjeve të shumta të shpendëve të cilat disa do të shohim më tej, kanë pasur pa dyshim domethënie simbolike, është e qartë se kjo kafshë në religjionin dhe simbolikën e ilirëve ka pasur rol shumë të theksuar. Edhe pse figurat e shpendëve jan të shumta ato nuk mjaftojn për njohjen e kultit të shpendëve. Ky fakt, ndërkaq, nuk guxon të na shtie drejt përfundimit që ilirët nuk e kanë njohur kultin e shpendëve përkatësishtë të shqiponjës dhe pëllumbit të tyre. Edhe burimet e shkruara në periudhat e më vonëshme kanë rëndësi të jashtëzakonshme për arsye se bëjnë të mundur që për kultin e shpendëve te ilirët të njohim disa veçori të rëndësishme të cilat nuk do të mund t'i nxirrnim vetëm nga materiali arkeologjik. Sipas burimeve kishtare shpendët më të rëndësishëm ishin shqiponja dhe pëllumbi ilir i quajtur nga ilirë engjëllesha ilire. Shqiponja mbeti një simbol kombëtar, kurse pëllumbi ilir mbeti një legjend e gjallë. Ngjyrat dominuese tek ilirët ka qen ajo e kuqe dhe e zezë. Ngjyrat e kuqe dhe e zezë pa dyshim daton që nga periudha e vjetër e kulteve ilire. Të pajisuar me këtë ngjyrë sotë i gjejmë pëllumbin ilir (columba illyrica) dhe insektin ilir (stictoleptura cordigera illyrica) dhe pikëriaht me të njejtën ngjyrë është edhe flamuri kombëtar shqipëtar. Mbi rëndësin e kultit të shpendëve tek parardhësit tonë flet edhe nezir myrta mbi thymologjia e emrit - zeus. Ai mundohet ta spjegoj emrin e perëndiut zeus në mënyra të ndryshme duke i dhënë kuptimin e fjalës shqipe. Citat nga shkrimi: Eshtë emërtimi shqip - zog-u, si emërtim i përgjithshëm për shpendët, shpëzet - zog-u / zogjët - si emrim i cili lidhet me kuptimin e zonit/ zanit / zërit (pasiqë tash na dalin tri forma të emërtimeve, përveçse në dy dialektet e sotme, - zani - gege dhe - zëri - toske). Diftongu - zo - është më i hershmi si emërtim në gegënishten e lashtë, i cili mendoj të jetë emërtim edhe - pie, që mbeti edhe emërtimi për fuqinë mbinatyrore - zoti - tek shqiptarët. Nga epoka ilire përveq pëllumbit ilir kemi edhe disa kafshë dhe barishta të cilat edhe sotë e asaj dite e mbajn emrin e ilirëve. Vlen të përmenden: Deltari ilir (illyrian sheepdog), peshku ilir (squalius illyricus)- ndryshe quhet edhe mëlyshi i zi, kërmilli ilir (campylaea illyrica ), insekti me ngjyra kuq dhe zi -(stictoleptura cordigera illyrica). Masandej emrin ilir mbajn edhe shumë barishta si: iris illyrica, petrorhagia illyrica, knautia illyrica, illyrian thistle, pancratium illyricum, onopordum illyricum etj. Nga gërmadhat ilire jan gjetur shumë figura dhe vizatime shpendësh të cilat mund të jen emitim i pëllumbit ilir - engjëlleshës ilire. Vlen të përmendet pëllumbesha e vuqidollit (vucedolska golubica) e gjetur në vendpunishtën e vuqidollit të quajtur gradac. Vuqidolli është një vendbanim 5 km në afërsi të qytetit vukovar të kroacisë. Është një skulptur e një pëllumbi e gjetur në vitin 1938. Mendohet se është punuar 2000 deri në 3000 vite para lindjes së krishtit. Figura është e ndërtuar në një stil religjioz dhe është një simbol i civilizimit evropian. Pëllumbesha është e gjatë 19,5 cm dhe duket të jet një pëllumb i cili është kultivuar në evrop para 4500 viteve dhe është figura më a vjetër e pëllumbave e gjetur në evrop. Nuk dihet saktësishtë se për cilin pëllumb është fjala, mirpo nga pamja ka ngjashmëri të mëdha me pëllumbin ilir. Vlen të përmendet edhe rrethet e vogla unazore të veshëve (vathët ilir) të gjetura në trebenishte të ohrit. Jan rrethe të vogla veshësh të punuara prej metali (ari) të cilët shërbenin për zbukurimin e veshëve të gruas ilire. Edhe këta zogjë të bukur kan marr emra të ndryshëm, nga pamja e tyre duken se jan një zbukurim dhe emitim i pëllumbit ilir. Figurat e paraqitura në këta vathë jan shumë të ngjashëm me pamjen, ngjyrat dhe përmbajtjen e pëllumbit ilir i cili duket me një qëndrim të lartë të kokës dhe shpina vertikale e cila bashkohet me bishtin ashtu duke mos e humbur vetikalitetin e saj. Duket mjaftë mirë xhufka mbi kokë dhe ngjyrat ari në tër trupin e tyre dhe krahët e zi, kjo është karakteristika kryesore e pëllumbave ilir edhe në ditët e sotit. Në mitologjin popullore sin jë tërësi e miteve të popullit pasqyrohet në mënyr fantastike ndërgjegja e njerëzve të periudhës së më hershme të jetës së popullit tonë. Këto ishin përpjekje për të shpjeguar dukuritë e pakuptueshme të natyrës e të shoqërisë dhe si një nga elementet e çdo feje. Edhe në periudhat e më vonëshme shpendët patën një rëndësi të posaçme dhe gjithashtu i gjejmë në shkrime, këngë popullore, piktura dhe skulptura. Pëllumbi në disa raste paraqitet edhe si një mëkat. Kjo ndëgjohet shpesh nga fjalët popullore se " është gjynah ta mbash pëllumbin". Është mëkat ta kultivosh pëllumbin. Ndoshta kjo mund të jetë një mitologji e lashtë që nga periudha ilire ku pëllumbin ilir e konsideronin si engjëllor. Pas pushtimit të trojeve ilire nga perandoria romake po thuajse çdo gjë kishte marur një kahje tjetër. Tash më ilirët bënin një jetë të robëruar dhe merreshin vetëm me bujqësi dhe blegtori. Romakët e zbuluan pëllumbin ilir i cili ishte i pa njohur për ta. Pëllumbi kishte xhufkë me maje dhe kishte ngjyra fantastike me shkëlqim metalik të cilat nuk ishin parë deri atëher. Duke parë rëndësin simbolike të këti pëllumbi, romakët e morën dhe e kultivuan më tutje duke ia dhënë emrin columba illiyrica që në shqip don të thotë pëllumbi ilir. Sikurse grekët të cilët i morën dhe i përvetësuan perëndit pellazge si zeusi aferdita, ethina, thetis ari e të tjera të cilat nuk mund të jen perëndi greke pasi keto fjale nuk kane asnje kuptim në greqisht, por në një gjuhë tjetër, gjuhën shqipe. Ashtu edhe romakët e përvetësuan gudinën zana dhe pëllumbin columba illyrica. Pëllumbin ilir e kultivuan më tutje dhe romakët ishin të parët të cilët e shpërndajtën më tutje në evrop dhe azi. Emri i pëllumbit ilir mbeti i pa ndryshuar, por me arritjen e ti në angli dhe gjermani, ata i dhanë emra archangel në angli dhe gimpel në gjermani. Pas përhapjes së krishtenizmit në botë, shumë shpejtë ai ishte përqafuar nga romakët dhe përmes tyre gjithashtu shumë shpejtë deportoj edhe te ilirët. Ndërrimi i besimit i cili në fillim ishte shumë i ngadalshëm sjelli si rezultat edhe ndryshimin e kulteve dhe simboleve të vjetra. Edhe pse ndryshimi ishte i theksuar në legjendat dhe mitet e ilirëve disa nga ato jetonin edhe më tutje. Disa nga ato mite i gjejmë edhe sotë si syri ikeq, perëndesha zana, gjarpëri i shtëpisë, legjenda e shpendëve e të tjera. Pasi krishtenizmi e kishte përfshir teritorin përreth adriatikut, pjesa administrative dhe organizative e popullatvs ishte bërë kisha. Pëllumbi ilir ishte përvetësuar dhe kultivuar në kishat krishtere si një pëllumb engjëllor. Kishat në kosovë datojnë të jenë të ndërtuara rreth viteve 345 pas krishtit. Përqafimin e krishtenizmit nga ilirët e vërteton edhe at nikolle marku në një letë ,kisha e "shen merise" elbasan rreth orthodoksise dhe krishterimit ne kosove. Pjesë nga letra: krishterimi nuk ka qenë vetëm i bizantit, por igjithë viseve nga lindja në perëndim. Dokumentet vërtetojnë...se krishterimi në këto vise është i kohës apostolike si në shqipëri ashtu edhe në kosovë. Qysh në vitin 342 pas krishtit përmendet peshkopata e ulpianës e cila nën administrimin e saj kishte teritorin e dardanisë. Në vitin 535 pas krishtit perandori justinian kishte riorganizuar kishën e lindjes ku bënë pjesë edhe dardania ( kosova e sotme) krijoi një peshkopatë të re që u quajt justiniana e pare e cila e kishte qendrën në hapsirat dardane. Deri në shekullin e viii krishterimi u administrua sipas kombësive dhe popullatave në mënyrë të pavarur, në bazë të traditës së mëhershme dhe në bazë të kulturës dhe gjuhës së tyre, ku përdorte të njejtën liturgji d.m.th ungjijt, letrat dhe shkrimet e apostujve. Po përsëri perandori justiniani në "novelën cxxxi" ndër të tjera thotë: "dhe shumë i lumuri në këtë kohë, kryepeshkopi i vendlindjes sonë ( bederiana në dardani) dhe që u quajt "justiniana e pare".justiniani është edhe autori i termit "besimi i drejtë" që në greqisht do të thotë orthodoks. Ardhja e sllavëve dhe avarve në ballkan u shoqëruar me luftëra dhe rrënime të reja. Këto hordhi grabitnin dhe plaçkitnin pasurinë e vendasve si dhe pasuritë e kishave dhe të manastireve. Vendasit u tërhoqën maleve. Sllavët gjetën këtu një popullsi kompakte, të formuar shpirtërisht në pjesën më të madhe, pra krishterimi kishte hyrë në ballkan 700 vjet para ardhjes së sllavëve. Sllavët gjetën kisha dhe vendbanime të ndërtuara dhe ato i përvetësuan ashtu siq ishin në mënyr që më von tia ndryshonin format dhe stilet për tia pvrshtatur kulturës së tyre. Sllavët e përvetësuan edhe pëllumbin ilir (engjëlleshën ilire) dhe e kultivuan më utje në oborret e kishave. Këtë e vërtetojn edhe dokumentet kishtare sllave. mbas rrëzimit të perandorit samuel në vitin 1014 erdhi në fuqi perandori vasil i ii-të i cili ka lënë dokumente të rëndësishme, ku ndër të tjera përmendet administrimi dhe autoriteti që ka patur mbi këto peshkopata, si peshkopata e dibrës, prizerenit, hosnit pranë decanit dhe pejës. Pas pushtimit serb me stefan nemanjën (viti 1198) në trojet verilindore të shqiptarëve u krijua patrikana e pejës (1217), e cila në aspektin kombëtar u identifikua si kishë e serbëve. Patrikana ortodokse e pejës kërkonte që emrat ti përmbaheshin trajtës në të cilën shkruheshin nga popullsia sllave dhe për këtë arsye shqiptarët filluan të marrin edhe emra të nomenklaturës kishtare sllave. Pasi që pëllumbi ilir kishte një rëndësi të veçant në kulturën ilire, ata vazhduan ta quanin me të njejtin emër engjëllesha ilire, emër të cilën edhe anglezët e përvetësuan duke e quajtur archangel. Fjala archangel përbëhet nga dy fjalë: arch = kryesor= që vjen para gjithë të tjerëve i radhës së parë; që është në krye ose i pari nga rëndësia, i dorës së parë më i rëndësishmi dhe fjalës angel që don të thotë engjëll. Mirpo pëllumbi ilir edhe sotë e mban emrin e vjetër columba illyrica. Pas që dhuna sllave kishte marrë një intenzitet të shtuar vendasit u tërhoqën maleve. Sllavët gjetën këtu një popullsi kompakte, të formuar shpirtërisht në pjesën më të madhe, pra Bujqit të cilët u moren me punimin e tokave u quajtën arëbërës. Në këtë kohë kemi edhe transformimin gradual të emrit ilir në atë arbëresh që vie nga fjal arëbërës. Pushtimi i tokave arbëreshe, njohu një shkallëzim të ri në kohën e sundimit të mbretit serb, stefan dushanit (1331-1355). Në vendet e pushtuara feudalët serbë u pajisën me fonde të mëdha tokësore që iu rrëmbyen popullsisë vendase. Klerikët vendas u poshtëruan dhe u persekutuan, fisnikët shpronësohen e burgosen", shkruhet në një relacion të vitit 1332 të kryepeshkopit frëng të tivarit, guljelmi i adës. Pasoja sidomos negative pati pushtimi serb në viset veriore shqiptare e veçanërisht në kosovë, ku sundimi serb zgjati gati dy shekuj. Duke filluar nga shek. Xiii, mbretërit serbë nga dinastia nemanja punuan për ta zhvendosur epiqendrën e shtetit të tyre nga rasha në drejtim të viseve të pasura të kosovës. Qytetet e këtyre të dardanisë, shkodra, prizreni, prishtina e shkupi, u bënë në kohë të ndryshme seli të oborrit serb. Një tjetër qendër e rëndësishme e kosovës, peja, prej mesit të shek. Xiii u kthye në qendër të kishës autoqefale serbe. Duke filluar nga gjysma e dytë e shek. Xiii serbizohen kishat e manastiret e kosovës dhe ndërtohen shumë kisha të reja të cilat u pajisën me fonde të mëdha tokësore. Shtrirja e shtetit serb në drejtim të kosovës u shoqërua edhe me ardhjen këtu të kolonëve të rinj nga territoret e serbisë së mirëfilltë (rashës). Të porsaardhurit populluan fshatrat e braktisura dhe u vendosën në pronat e përvetësuara rishtazi nga feudalët apo kishat e manastiret serbe. Krahas kolonizimit, mbretërit serbë, e në veçanti car stefan dushani, zbatuan një politikë që synonte asimilimin e popullsive shqiptare të viseve të pushtuara. Pas që klerikët shqiptar poshtërohen e largohen nga kishat e tyre, klerikët serb hyn në kishat tona duke i përvetësuar dhe serbiazuar. Aty gjetën edhe disa lloje të pëllumbave deri më tani të panjohur për ta të cilët e quajtvn ashtu sikurse edhe vendasit engjëllesha ilire (ilirski angel) apo pëllumbin ilir (ilirski golub) të cilën e kultivuan edhe më tutje. Kishat për të cilat dihet se e kultivuan pëllumbin ilir ishin manastiri deçanit, greçanicës, banjskës, kryeëngjëllit, manastiri i hilandarit në malin athos e krahas tyre më të njohurat ishin peshkopatat e pejës, prizrenit etj., Këtu kemi edhe një dokument të vitit 1349 i cili e vërteton prezencën dhe kultivimin e pëllumbave ilir (engjëlleshën ilire) në oborrin e patrikanës së pejës. Gruja e mbretit uroshi i pare, jellena anzujska në oborr kultivon pëllumba të cilët jan me xhufkë dhe shumë të bukur. Kjo e vërteton prezencën e pëllumbit ilir. Edhe gjatë kohës së sundimit turk serbët vazhduan ta mbanin këtë lloj pëllumbi i cili ishte me xhufkë, por ende e mbante emrin engjëllesha ilire. Turqit e quanin "fesli" që do me than kapuçali (xhufkali). Këtu kemi disa përshkrime të pëllumbave ilir nga burimet e kishës ortodokse serbe të cilët pushtuesit i quanin pëllumba metalik me xhufkë. Pëllumbat e races "demir" nga turqishtja që në shqip don të thotë (hekur- metal) - ishte një prej llojeve të fluturuesve. Ata e përshkruanin si një pëllumb i fuqishëm me një trup të mesëm dhe me kokë të madhe dhe ngjyra e sqepit pothuajse është e ngjashme me ngjyrën e trupit. Pjes të dokumentacionit të prof. Brane todorovici botuar në vitin 1924. Pjesa e dytë e dokumenteve jan nga andre dhe ernesta biheli dhe pjesën finale e dha jovan martinovici "martin"). Kemi edhe disa shkrime tjera si një vërtetim i egzistencës së këti pëllumbi në Dardani - Kosovë. Pjes nga libri: "istorija srpskog visokoletaca" autora ing. Jovana martinovica. Në vitin 1256. - sipas shkrimeve të vjetra disa pëllumba jan dhuruar nga oborri i mbretit urosh, shkollës fillore në brnjac (regjsistri i arkivës së peshkpëve danila dhe zitije jelenino). Në vitin 1346. - nxënësit e shkollës fillore brnjaci kan shkuar për vizit në peshkopata e pejës dhe kan sjellur me vete disa pëllumba të llojit engjëllor. Në vitin 1372. - stefan lazarevici i cili në oborrin e ti kishte pëllumba të bardhë me xhufkë i sjelli nga peshkopata e pejës, dy pëllumba të zi të llojit engjëllor. Sipas legjendës pëllumbat e bardhë kan sjellur lajme të mira, kurse pëllumbat e zi, lajme të kqia. Në vitin 1427. - sipas shkrimeve të vjetra, stefana lazarevici, pëllumbat e zi të tipit engjëllor i kishte lënë në beograd, kurse pëllumbat e bardhë i kishte marr me vete në dubrovnik. Në vitin 1683 - 1699. - një pjes e këtyre pëllumbave të zi jan bartur nga beogradi për në vojvodin dhe hungari. Në vitin 1945 - 1956. - prej andres pëllumbat engjëllor i kan bler edhe shumë qytetar nga beogradi. Kjo ishte via me të cilën është munduar të ruhet pamja e jashtme e pëllumbave të zi (pëllumbave engjëllor). Ky lloj pëllumbi ka një fluturim të lehtë dhe të gjerë dhe kan një temperament të madhë. Vërtetimin e egzistencës së lashtë të pëllumbit ilir e bëri edhe arkeologu anglez Arthur John Evans (1851-1941)i cili në vitin 1884 ia dërgoj një letër një pëllumbmbajtësi nga Beogradi, Djoka Djordjevic (Gjaka Gjorgjeviq) të cilit ndër të tjera i shkruajti: Nëse i kërkoni stërgjyeshit e pëllumbave që ju i kultivoni ata mund ti gjeni në Pejë të cilët e pashë gjatë një vizite pune. Pllumbi ilir është ruajtur deri në ditët e sotme në një origjinalitet si për nga forma ashtu edhe për nga pamja e jashtëme dhe ngjyrat. Ka një shkëlqim metalik të puplave në gjthë trupin që të bënë përshtypjen e puplave të Gjelit. Shkëlqimi i puplave reflekton me ngjyra të gjelbërta dhe vjollce. Emrat të cilët njihen janë : emri origjinal nga gjuha latine; columba illyrica, archangel, gimpel, pëllumbi ilir etj, Është stërgjyshi i shumë pëllumbave të evropës duke e kryqëzuar me pëllumba të ndryshëm për ti marrë ngjyrat dhe xhufkën e mprehtë. Përmbajtja Standardi i Evropës - 2008[redakto | redakto tekstin burimor] Ndërtimi trupor[redakto | redakto tekstin burimor] Ka një pamje të shtërnguar natyror, i hollë, elegant dhe shumë lëvizës. Përshkrimi i racës[redakto | redakto tekstin burimor] Standardi[redakto | redakto tekstin burimor] Është i hollë, i fuqishëm dhe ka një ballë koke të rrafshët. Ka madhësi mesatare, diku rreth 33 deri 34 centimetra dhe është i ngritur dhe elegant. Xhufkën e ka të mprehtë (maje) dhe pupulat fillojnë të mblidhen nga të dy anët e mbrapa kokës duke e krijuar majen e xhufkës e cila përfundon mbi horizontin e kokës. I njëjti përshkrim vlenë dhe për pëllumbin pa xhufkë, vetëm se te ky lloj pëllumbi në vend të xhufkës pupulat lëshohen drejtë qafës sikuse te çdo pëllumb pa xhufkë. - sytë i ka të theksuar dhe ngjyrë portokalli; - sqepi është i mesëm dhe ka ngjyrë të lëkure – të verdhë në të bardhë dhe se pjesa e fundit e majes është më e errët; - qafën e ka të gjatë dhe të hollë,të ngritur lartë dhe me një eleganc specifike; - gjoksi është i gjerë dhe i hedhur para; - shpina është e rrafshët dhe e pjerrtë deri te bishti. - ka krahë të gjatë dhe të qëndrueshëm të cilët qëndrojnë mbi bishtin e tij; - bishti vazhdon nga vija e shpinës dhe numëron 12 pupla (penda) të gjata dhe të gjera. - këmbët i ka të mesme dhe pa pupla; - ngjyrat e puplave të tij janë: të bronzta të hapura (ari) apo të remta (bakri) dhe me krih me ngjyrë të mbyllur; Gabime eventuale Kur ka një trup të dobët apo të shkurtë, kur e ka sqepin e shkurtë, kur xhufkën e ka të gjerë dhe kur nuk ka shkëlqim metalik në gjithë trupin. Lidhje të jashtme[redakto | redakto tekstin burimor] Shiqo video: - Standardi i Evropës - dokumenti i datuar me 01.04.2008: Mbi racat e pëllumbave. - Handbuch Der Taubenrassen :Dien taubenrassen der Welt:1994,[1] - Libër mbi pëllumbat Referencat[redakto | redakto tekstin burimor] Burimet[redakto | redakto tekstin burimor] - Përshkrimi: Gimpel (pëllumbat me ngjyra) nr.:ABB163,[2][3] - Gimpel: [4], [5] - Archangel: [6] - Racat e pëllumbave:[7] - Racat e pëllumbave:, zeichnis%20der%20RassetaubenApril%20DEF%202008.pdf Zogjtë fatidikë: Gjurmime albanologjike”, 1/1971, Prishtinë; Çabej Eqrem, “Studime gjuhësore-V”, Prishtinë 1975; “Lirika Popullore-I”, Tiranë 1988 Peshku ilir: http://images.google.no/imgres?imgurl=http://www.ittiofauna.org/webmuseum/pesciossei/cypriniformes/cyprinidae/squalius/squalius_cephalus/images/squalius_cephalus17_small.jpg&imgrefurl=http://www.ittiofauna.org/webmuseum/pesciossei/cypriniformes/cyprinidae/cyprinidae.htm&usg=__FIDPNM-L3cjmMkjLxA-hLN_YSwU=&h=75&w=100&sz=3&hl=no&start=1&um=1&tbnid=hcJFasrlDgkFRM:&tbnh=62&tbnw=82&prev=/images%3Fq%3DSqualius%2Billyricus%26um%3D1%26hl%3Dno%26sa%3DN Kërmilli ilir: http://images.google.no/imgres?imgurl=http://www.gireaud.net/images/especes_campylaea_illyrica.jpg&imgrefurl=http://www.gireaud.net/especes.htm&usg=__yeoutY4TO4uKLfMPoiW2izfHIU8=&h=300&w=400&sz=21&hl=no&start=1&um=1&tbnid=TV7XxzhlcSbS2M:&tbnh=93&tbnw=124&prev=/images%3Fq%3DCampylaea%2Billyrica%26um%3D1%26hl%3Dno%26sa%3DG Barishtat ilire: http://images.google.no/imgres?imgurl=http://www.dpi.vic.gov.au/dpi/vro/vroimages.nsf/Images/weeds_illyrian_thistle/%24File/illyrian_thistle.jpg&imgrefurl=http://www.dpi.vic.gov.au/dpi/vro/vrosite.nsf/pages/weeds_herbs_biennial_illyrian_thistle&usg=__Ukq3sxAgY18f5saNUO3qx0D2-z0=&h=309&w=265&sz=33&hl=no&start=2&um=1&tbnid=z8jlr1NYzre2iM:&tbnh=117&tbnw=100&prev=/images%3Fq%3DIllyrian%2BThistle%26um%3D1%26hl%3Dno%26sa%3DG Gërmadhat ilire në Trebenisht të Ohrit: http://images.google.no/imgres?imgurl=http://www.soros.org.mk/konkurs/038/sliki/arheo/2arhe_antika7%2520mengusi.jpg&imgrefurl=http://www.soros.org.mk/konkurs/038/arheo/arheo.htm&usg=__pNrH9o60CH0CTW_hjtkmRjOYJlA=&h=183&w=344&sz=44&hl=no&start=74&um=1&tbnid=gCPxtoMEH8bsVM:&tbnh=64&tbnw=120&prev=/images%3Fq%3DTwo%2Bgolden%2Bear-rings,%26start%3D63%26ndsp%3D21%26um%3D1%26hl%3Dno%26sa%3DN Insektet ilire: http://images.google.no/imgres?imgurl=http://www.biolib.cz/IMG/THN/_19036.jpg&imgrefurl=http://www.biolib.cz/cz/taxon/id306500/&usg=__fakuiMMtb84ZM9NKZTZq_T6iQcY=&h=100&w=139&sz=3&hl=no&start=1&tbnid=uiX0Pd6pNhqnqM:&tbnh=67&tbnw=93&prev=/images%3Fq%3DStictoleptura%2Bcordigera%2Billyrica%26gbv%3D2%26hl%3Dno%26sa%3DG Perëndesha Zana e pëvetësuar nga Romaket.- Greske og romerske og illyriske gudar – Zana: http://www.geocities.com/anedregaard/gresk/grmytz.html Enver Gashi Studiues i pëllumbave


KONFERENCA PËR MEDIE E LIDHJES DEMOKRATIKE TË KOSOVËS Prishtinë, 12 dhjetor 2018 Në përputhje me vendimet e Këshillit të Përgjithshëm të LDK-së, Grupi Parlamentar i LDK-së, në seancën e datës 14 dhjetor 2018, do të mbështesë pakon e ligjeve për transformimin e FSK-së. Republika e Kosovës si vend sovran dhe i pavarur, sikurse çdo shtet tjetër, e gëzon të drejtën për të pasur forcat e veta të armatosura. Ne jemi falënderues ndaj SHBA-ve dhe partnerëve të tjerë ndërkombëtarë për mbështetjen e këtij transformimi. Nga shpallja e pavarësisë e deri më tani, institucionet e Kosovës kanë bërë përpjekje maksimale që ky transformim të dakordohet me përfaqësuesit politik të të gjitha komuniteteve që jetojnë në Kosovë. Forcat e Sigurisë të Kosovës janë në shërbim të të gjitha komuniteteve. Ne falënderojmë komunitetet e tjera jo shumicë në Kosovë për rolin konstruktiv gjatë këtij procesi. Forcat e Sigurisë së Kosovës do të kontribuojnë në forcimin e paqes dhe sigurisë në Ballkan dhe, krahas aleatëve tanë në NATO, do të kontribuojnë për paqen kudo në botë. LDK – Zyra për Informim


Gjermani, sulm me koktej molotovi ndaj xhamisë në Kassel – Brezi i Ri HomeAktualiteteGlobusGjermani, sulm me koktej molotovi ndaj xhamisë në Kassel Gjermani, sulm me koktej molotovi ndaj xhamisë në Kassel Ndaj një xhamie në qytetin Kassel të shtetit Hessen në Gjermani është kryer sulm me koktej molotovi, raporton Anadolu Agency (AA). Sulmi ndaj xhamisë “Yunus Emre” ndodhi mëngjesin e sotëm rreth orës 4:30, e cila është në kuadër të qendrës kulturore Kassel Muhsin Yazıcıoğlu, pranë Unionit të Turqve në Evropë (ATB). Si pasojë e sulmit janë shkaktuar dëme materiale në xhami. Në kamerën e sigurisë shihet se sulmi është kryer nga 4 persona. Si pasojë e këtij sulmi janë thyer disa dritare të xhamisë, janë djegur pjesërisht kornizat e tyre si dhe janë dëmtuar muret e objektit të xhamisë. Kryetari i Qendrës Kulturore, Mustafa Koç thotë se kërkojnë kapjen e sa më shpejtë të autorëve të këtij sulmi, të cilët nga filmimet e dorëzuara tek zyrtarët policorë shihet se janë 4 persona. “Vazhdimi i sulmeve të tilla po ngre shqetësimet tona. Nga zyrtarët presim që të tregojnë më shumë përpjekje dhe të veprojnë në mënyrë më të ndjeshme dhe më të shpejtë për akte të tilla të pazgjidhura, të cilat tanimë kanë arritur në një pikë të turpshme për Gjermaninë. Gjithë komunitetit turk i bëjmë thirrje të qëndrojnë i qetë dhe të mos bie pre e provokimeve të tilla”, tha Koç. “Në Gjermani janë sulmuar mbi 38 xhami” Me këtë sulm, që nga fillimi i vitit janë regjistruar sulme të llojeve të ndryshme ndaj më shumë se 38 xhamive në Gjermani. Mendohet se ky numër është edhe më i lartë me sulmet e paregjistruara.


Ribalanci i buxhetit/ Refuzohen katër amandamente të VMRO-DPMNE-së – Medial.mk Shkup, 21 qershor – Në pjesën e pasdites së debatit të sotëm për amendamentet për ribalancin e Buxhetit shumica në Komisionin për Financim dhe Buxhet deri më tani refuzoi katër amendamente të parashtruara nga grupi parlamentar i VMRO-DPMNE-së. Ky grup parlamentar ka parashtruar gjithsej 170 amendamente. Përveç amendamenteve të parashtruara nga VMRO-DPMNE, për ribalancin e Buxhetit janë parashtruar edhe 28 nga grupi parlamentar i Aleancës për Shqiptarët dhe dy amendamente nga shumica parlamentare, me çka gjithsej janë parashtruar 204 amendamente. Debati deri më tani kryesisht zhvillohej për amendamente me të cilat propozohet që të sigurohen mjete në vlerë prej 50 milionë denarë për mbulimin e 50 për qind të shpenzimeve për vendosjen e fasadave efikase energjetike për ndërtesat banesore për strehim kolektiv, për vendosjen e sisteme solare të amvisërive, si dhe për vendosjen e fotovoltaikëve për amvisëritë. Nga shumica u refuzua edhe amendamenti i propozuar nga VMRO-DPMNE, me të cilin propozohet të sigurohen mjete në vlerë prej një milion denarë për rritjen e pagesës së shtesave për personelin aktiv ushtarak dhe civil të rregulluar me rregulloren për mënyrën e pagesës së kompensimeve për zhvendosje, shpenzimet e transportit, shërbimi i kujdestarisë, shërbimi i rojës, etj. Deputetët e VMRO-DPMNE-së folën edhe për amendamentin e djeshëm të Lidhjes së Sindikatave të Maqedonisë, të parashtruar nga VMRO-DPMNE, për rritje lineare të pagave në sektorin publik prej 2806 denarë, i cili u refuzua nga shumica. Ata i kërkuan shumicës që të rishqyrtojë rritjen e pagave në sektorin publik. Gjithashtu, gjatë debatit të deputetes Beti Stamenkovska – Trajkovska nga VMRO-DPMNE e shtruan çështjen edhe për zgjedhjet parlamentare, gjegjësisht kërkoi nga pushteti që të pajtohet për zgjedhjet e parakohshme. “Keni dy mundësi – ose ta zgjidhni qesen e Buxhetit dhe tu jepni para qytetarëve, të filloni të punoni me vetëdije, me ndërgjegje, pa krim dhe zhvatje dhe paratë e qytetarëve t’u kthehen qytetarëve ose opsioni tjetër që unë sinqerisht e sugjeroj është që ju të pranoni që të kemi zgjedhje të parakohshme parlamentare sepse deri më tani keni treguar se nuk dini dhe nuk ia dilni me punën që keni”, tha Stamenkovska-Trajkovska. Deputeti Kole Çakarçiev nga radhët e LSDM-së, në replikë theksoi se është krenar që kanë siguruar 18 mijë denarë për kategorinë më të rrezikuar të fuqisë së aftë për punë. Debati për amendamentet e parashtruara për ribalancin e Buxhetit do të vazhdojë pas orës 15. Dje më së shumti debat ka shkaktuar debati i Lidhjes së Sindikatave të Maqedonisë, i paraqitur nga VMRO-DPMNE, për rritje lineare të pagave në sektorin publik prej 2806 denarë, i cili është refuzuar nga shumica. Në tre ditët e kaluara të debatit të komisionit për ribalancin e buxhetit, deputetët e opozitës dhe të qeverisë kishin qëndrime të kundërta. Për opozitën, ribalanci është dëshmi se ekonomia është e rrënuar dhe se varfëria po rritet vazhdimisht. Nga ana tjetër, deputetët e qeverisë thanë se me ribalancin kursehen mjete serioze që do të përdoren për ndihmë të drejtpërdrejtë për qytetarët dhe ekonominë. Me ribalancin e Buxhetit, të hyrat e përgjithshme janë planifikuar në nivelin prej 245,8 miliardë denarë dhe janë rreth 6,9 miliardë denarë ose 2,9 për qind më të larta se parashikimet fillestare të buxhetit. Shuma e gjithsej shpenzimeve është 288,5 miliardë denarë ose rreth 161,1 miliardë denarë (5,9 për qind) më shumë se parashikimet fillestare me planin për vitin 2022. Shpenzimet kapitale janë planifikuar në nivelin prej 32,2 miliardë denarë dhe janë rreth gjashtë miliardë denarë më të ulëta se plani për vitin 2022, por qeveria paralajmëron se do të vazhdojnë projektet për ndërtimin e rrugëve, hekurudhave, gazsjellësit. Rritja ekonomike është planifikuar të jetë 3,2 për qind, inflacioni të arrijë 2 për qind, ndërsa deficiti 42,7 miliardë denarë


text: Faik bej Konica (Konicë, 15 mars 1875 - Uashington, 15 dhjetor 1942) ka qenë figurë qëndrore e lëvizjes kombëtare, studiues i historisë dhe gjuhës shqipe, botues, publicist, drejtues i Vatrës dhe diplomat shqiptar. Ministri fuqiplotë i Shqipërisë në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, e përkohshmja e tij Albania ka qenë ndër tribunat e publicistikës shqiptare për trembëdhjetë vjet. Vetë Konica është i njohur për erudicionin, publicistikën, stilin dhe ndikimin që pati në kulturën dhe politikën shqiptare. Është po ashtu autor i dy romaneve të shkruar në gjuhën frënge me nofkën Jean de Croia (sq. Gjoni i Krujës), Le mariage de Leila suivi de Sotiri et Mitka (Martesa e Lejlës pasuar nga Sotiri dhe Mitka) botuar më 1911 në Paris. Biografia Familja U lind në Konicë, në oxhakun e bejlerëve të njohur si Zenelbejllinjtë, i biri i Shahin beut dhe Zeliha hanëm Delvinës, i treti ndër katër djemtë, Mehmeti, Rustemi? dhe Hilmiu?. Muaji i lindjes figuron i dokumentuar në prill - ndryshim që mbase lidhet me ndryshimet në kalendaret e zbatuara në atë periudhë. Mësimet e para i mori në vendlindje nga mësuesë privatë. Më 1883 vizitoi të motrën, Xheva hanëm që në atë kohë banonte në Shkodër. Ndoqi shkollën saveriane në dy vite shkollore 1883-1885 ku ndoqi lëndë në italisht, latinisht, frëngjisht dhe gjermanisht. Kthehet në vendlindje për ndoshta një vit dhe më pas vijoi shkollimin në Liceun Perandorak të Gallatasarajit në Stamboll gjatë viteve 1886-1887. Filloi studimet universitare më 1890 në Collège de Lisieux në Normandi; më 1893 ai shkoi në Lycée de Carcassonne në jug të Francës ku studioi deri më 1894, duke u përqëndruar në studimet klasike, letërsi dhe filozofi. Më 1893, gjatë “Année du Rhétorique” doli studenti i parë i kursit në lëndën e kompozicionit në frëngjisht dhe në përkthimet latine. Përfundoi studimet universitare me diplomën of Bachelier de l’Enseignement Secondaire Classique (Lettres – Philosophie) në Fakultetin e Letërsisë të Dizhonit (Université de France) më 16 nëntor 1895, ku u pagëzua i krishterë katolik me emrin Domenik, që e ka përdorur edhe në një letërkëmbim "beg Faik - Dominik Koniza". Në vitet 1895-1896, Konica filloi studimet pasuniversitare tek Collège de France në Paris, ku u përqëndrua në “letërsinë mesjetare frënge, dhe letërsi romake”. Belgjikë, Angli, Amerikë Në 1897 shkoi në Bruksel ku themeloi të përkohshmen Albania, me ndihmën e autoriteteve austro-hungareze. Sipas dokumenteve belge, gjatë kohës që jetoi në Francë, Konica kish njohur Sophie Annette Hugon, me të cilën, në 1897, pati një djalë të quajtur Henrik. Më 1903 u shpërngul në Londër, ku mori leje të punonte në Departamentin e Dorëshkrimeve të Muzeumit Britanik. Në Londër jetoi pesë vjet dhe studioi dokumentet shtetërore veneciane që lidheshin me Shqipërinë si dhe me dorëshkrime të tjera, disa prej të cilave i botoi tek “Albania”. Në 1909 u ftua prej shqiptaro-amerikanëve të shkonte në Shtetet e Bashkuara, ku të jepte një varg leksionesh, që e bëri në dyvjeçarin 1909-1911. Më 22 tetor 1909 mori në dorëzim prej Fan Nolit redaksinë e Diellit, botim javor i Shoqërisë "Besa-Besë". Konica punoi si kryeredaktor i Diellit deri më 18 mars 1910, për t’u kthyer sërish me 6 maj deri me 1 korrik 1910 dhe mandej prej 1 gushtit 1912 deri më 8 korrik 1913. Më 24 dhjetor 1911 në një mbledhje drejtuar nga Kristo Floqi, Konica caktohet anëtar i Komisionit për Bashkimin e Organizatave shqiptare në SH.B.A. Përpjekjet e mbarë patriotëve shqiptarë, përfshirë Konicën, arritën kulmin me themelimin e Vatrës më 28 prill 1912. Mbledhja e themelimit u zhvillua në Kishën e Shën Gjergjit që atëhere ndodhej në 227 Tremont Street, Boston. Vatra bashkoi shoqëritë Besa-Besën, Flamuri i Krujës, Kombëtare dhe Dallëndyshja dhe do të luante rol shumë të rëndësishëm në historinë e Shqipërisë. Një Pleqësi e përkohshme u zgjodh për të drejtuar organizatën e re. Sekretar i saj u zgjodh Fan Noli. Konica dhe Floqi u ngarkuan me ngritjen e degëve të reja të organizatës në Masaçusets dhe shtete të tjera. Pas përfundimit të stinës së provimeve për Faikun nuk do të kishte më asnjë ditë pushimi të lirë. Përreth një muaj rrjesht, nga 19 maj 1912 deri më 16 qershor 1912 Konica do të udhëtonte pa reshtur në mbarë Anglinë e Re duke ngritur dhe organizuar degë të reja të Vatrës në Worcester, MA, Lynn, MA, Manchester, N.H., Central Falls, R.I. and Southbridge, MA. Më 14 mars 1912 u regjistrua pranë Zyrës së Emërimeve të Universitetit të Harvardit, pra gjatë semestrit të dytë të vitit shkollor. Në arkivin e tij privat më 13 mars 2006 iu gjet kërkesa për punësim, përmes së cilës mëtonte të punësohej si “pedagog në kolegj, shkollë normale ose shkollë tetëvjeçare; në lëndët: gjuhë romane, kryesisht frëngjisht dhe italisht”. Pyetjes se në cilat pjesë të SH.B.A.-së dëshironte të punonte, ai iu përgjigj: “Në 1912-1913, në rrethinat e Cambridge-it; në vitet e mëpasme kudo”. Sipas studiuesit Alibali synimi i tij për të mos u larguar nga Bostoni në një periudhë kritike të lëvizjes shqiptare në Amerikë përkon edhe me veprimtarinë e ethshme të Konicës e Nolit gjatë këtyre dy viteve në kuadrin e Vatrës. Fakti që formulari i punësimit është gjetur në arkivën private të Faikut dhe jo në arkivën e universitetit tregon se Konica nuk e dorëzoi atë tek zyra përkatëse. Sipas Kastratit, Konicës iu ofrua në fund të studimeve një vend pune si pedagog i anglishtes në Universitin e Pekinit në Kinë. Me efektin domino të shpejtë të ngjarjeve të gjysmës së dytë së 1912 dhe shpërthimin e Luftës Ballkanike, Kuvendi i Jashtëzakonshëm i Vatrës i 16 shkurtit 1913 vendosi të dërgonte Faik Konicën si delegat në Kongresin e Triestes. Kongresi filloi më 1 mars 1913 nën kryesinë e Faik Konicës. Ai zgjati tri ditë dhe në të morën pjesë përfaqësues nga të gjitha kolonitë shqiptare, të cilët morën vendime të rëndësishme dhe miratuan një rezolutë në mbështetje të Qeverisë së Përkohshme dhe kundër përpjekjeve për copëtimin e Shqipërisë. Në gusht u kthye në Shqipëri, ku pasi e kishte quajtur "njeri të papërgjegjshëm, ambicioz dhe më të urryerin nga shqiptarët" në Vjenë, iu bashkua tarafit të Esad pashë Toptanit, në tetor ndihu në formimin e Pleqësisë së Shqipniës Mesme. Më 3 nëntor në rrugët e Durrësit u shit numri i parë i gazetës së Pleqësisë, Ushtimi i Krojës, që drejtohej nga Konica. Pas diskutimeve për ardhjen e princit, Konica pati një zënkë me Toptanin. Më 7 mars 1914 priti Princ Vidin i veshur me fustanellë të bardhë deri te gjunjët, xhokën e zezë krahëve dhe këpucë allafrënga. Gjatë një qëndrimi dyvjeçar në Vjenë nga fundi i Luftës së Dytë Botërore, u takua me Ahmet bej Zogollin të internuar nga austro-hungarezët dhe u bënë miq. Së bashku u takuan sërish në Itali, ku Konica ishte përfaqësues jo shumë aktiv si delegat i Vatrës dhe kish refuzuar një ofertë për t'u emëruar përfaqësues diplomatik i qeverisë shqiptare në Romë. Rikthimi i fundit në Shtetet e Bashkuara Në shtator të 1921, Faiku u kthye nga Napoli në Boston me ftesë të Vatrës për t'u bërë kryetar i saj. Konica nisi të kritikonte Zogun kur u emërua kryeministër më 1922 me pendën e tij të vrerosur. Më 1923 u takua në Boston me 20-vjeçarin Gjon Mili, të cilit do t'i ofronte miqësinë e tij. Pas takimit me mikun e vjetër Fazlli Frashëri më 1925, Konica ndërroi qasje kundrejt Zogut duke u shprehur gjithnjë e më tepër si edukator përmes publicistikës së tij. Më 13 korrik 1926 dorëzoi letrat kredenciale si Ministër Fuqiplotë i Republikës në Departamentin e Shtetit Amerikan. Në vitin 1926 Ahmet Zogu e emëroi Konicën ministër fuqiplotë në SHBA, post që e ushtroi deri në vitin 1939, kur Italia e pushtoi Shqipërinë. Pas kësaj u shfuqizua nga Qeveria Amerikane ngaqë delegata e diplomacisë shqiptare ishte zhytur në borxhe. Prish raportet përfundimisht me Ahmet Zogun, që i ristabilizon më 1942 në verë për çështjen shqiptare nën okupacionin italian. Vdiq më 15 dhjetor 1942 në Uashington, nga një hemorragji cerebrale. Trupi i tij u përcoll për në banesën e fundit nën tingujt e kompozitorit të famshëm Vagnerit, që aq shumë e kish adhuruar. “Ndërroj jetë me mejtimin se ju jeni njerëzit që më keni kuptuar më qartë në këtë dhe. Nuk do të më tretë dheu, nëse ti imzot Noli dhe ti Lamja im i vogël dhe gjithë ata që e quajnë veten shqiptarë nuk do ta çojnë kufomën time të tretet në tokën mëmë. Kam lënë menjanë edhe harxhimet e rrugës për trupin pa jetë dhe shumën për dy metra vend në Shqipëri”, - thuhet në testamentin e Konicës. Sistemi komunist për pesëdhjetë vjet e ndaloi kthimin e eshtrave të tij në tokën shqiptare. Noli dhe Lamja i vogël (Sejfulla Maleshova) nuk mund të bënin asgjë. Më 4 mars 1946 Noli i shkruante Lames që të ndikonte tek autoritetet shqiptare të plotësohej amaneti i Konicës. Pasi Malëshova nuk mundi të bënte gjë, ndërhyri vet tek autoritetet shqiptare dhe fatkeqësisht, për arsye politike, nuk gjeti mirëkuptim. Eshtrat e tij u kthyen në atdhe, në një ditë maji të vitit 1995 dhe u vendosën në Parkun e Tiranës, pranë varreve të vëllezërve Frashëri. Kështu u plotësua amaneti i Konicës, të anatemuarit, njeriut “që hodhi baltë mbi letërsinë shqiptare” , “shkrimtarit reaksionar”, sikurse u quajt paturpësisht, i cili u letua nga letrat shqipe për motive politike. Në këtë turp morën pjesë edhe shkrimtarët e kritikët letrarë, të cilët kurrë nuk do të kenë forcë, përmes kritereve estetike, ta zhvendosin nga maja e kulturës shqiptare. Atje është i përgjithmonshëm. I veçanti– Faik Konica. Faik Konica është një nga personalitetet më në zë të kulturës dhe letërsisë shqiptare. Prozator dhe poet, publicist dhe eseist, kritik letrar dhe përkthyes, ai me veprën e tij të shumanshme pasuroi dhe ngriti në lartësi të reja fjalën shqipe dhe mendimin letrar shqiptar. Njeri me dituri të madhe dhe dhunti artistike, mjeshtër i hollë i gjuhës shqipe, Konica ka hyrë në historinë e kulturës sonë kombëtare jo vetëm si erudit e stilist i përkryer, por edhe si shkrimtar me vlera të shquara ideoartistike. Vepra Shqetësimi kryesor i Konicës lidhej me çështjet e alfabetit dhe shkrimin e shqipes, apo "gjuhën letrare" siç e quante ai. Tituj të veprave Ç’është liria Dr. Gjilpëra Shqipëria si m'u duk Pikëpyetje ? - dy vëllezërit e tjerë gjetkë figurojnë me emrat Mustafa dhe Hysen, ndërsa të motrat Rukije dhe Sanije. Shiko edhe Zëri i Faik Konicës, gjatë një ligjerate në anglisht Referime Njerëz nga Vilajeti i Janinës Lindje 1876 Vdekje 1942 Memuaristë shqiptarë Kritikë shqiptarë Publicistë shqiptarë Politikanë shqiptarë Diplomatë shqiptarë Rilindas shqiptarë


57e4 Nė pėrputhje me dispozitat e nenit 6 pika (1.10) dhe pika (1.13) tė Ligjit nr. 03/L-173 pėr Shėrbime Postare, Sektori i Shėrbimit Postar (SSHP) nė kuadėr...lexo mė shumė Autoriteti Rregullativ pėr Komunikime Elektronike dhe Postare ARKEP si pasardhės ligjor i ish Autoritetit Rregullativ tė Telekomunikacionit ART , nė...lexo mė shumė Autoriteti Rregullator pėr Komunikime Elektronike dhe Postare (ARKEP) me qėllim tė njoftimit tė palėve tė interesuara si dhe opinionit tė gjėrė publikon...lexo mė shumė


source: CulturaX

text: Kryefaqja » Lajmet e Udhëtimeve Kulturore » Vatikani dhe Riadi nënshkruajnë marrëveshje për të ndërtuar kisha në Arabinë Saudite, mbajnë samite myslimane-të krishtera Arabia Saudite nuk do të jetë më i vetmi shtet i Gjirit pa vende adhurimi të krishtera publike, pasi u nënshkrua një marrëveshje midis udhëheqësve lokalë të Vehabit dhe një kardinali të Vatikanit për të krijuar një marrëdhënie bashkëpunimi. "Ky është fillimi i një afrimi ... ...shtë një shenjë që autoritetet Saudite tani janë të gatshme t'i japin një imazh të ri vendit", një nga zyrtarët më të vjetër katolikë, President i Këshillit Papnor për Dialog Ndërfetar Kardinal Zhan -Louis Tauran, i tha Uebsajtit të Vatican News pasi u kthye nga Riadi. Tauran ishte në Arabinë Saudite për një javë në mes të muajit të kaluar, në një vizitë që u mbulua gjerësisht nga media lokale, dhe kryesisht e injoruar nga shtypi në gjuhën angleze. Ai u takua me sundimtarin de-facto Princin e Kurorës Mohammed bin Salman dhe me udhëheqës të shumtë shpirtërorë. Marrëveshja përfundimtare e nënshkruar midis Tauran dhe Sheik Mohammed bin Abdel Karim Al-Issa, Sekretari i Përgjithshëm i Lidhjes Botërore Myslimane, hap rrugën jo vetëm për ndërtimin e projekteve, por ka përshkruar planet për samitet myslimane-të krishtera një herë në dy vjet dhe për të drejta më të mëdha për adhuruesit joislamikë në mbretërinë e Gjirit. Aktualisht, jomyslimanët në Arabinë Saudite dënohen për çdo shfaqje të fesë së tyre jashtë shtëpive të tyre, ndërsa çdo mysliman që vendos të kthehet në një besim tjetër i nënshtrohet një dënimi me vdekje për apostazi. Ligji fetar islamik imponohet në mënyrë uniforme për të gjithë ata që banojnë në shtetin e pasur me naftë, pavarësisht nga bindjet, ndërsa një polic fetar i përkushtuar mbikëqyr pajtueshmërinë. Sidoqoftë, ka pasur një fluks të punëtorëve migrantë në mbretëri në dekadat e kaluara, dhe më shumë se 1.5 milion të krishterë mendohet të jenë në vend, kryesisht nga Filipinet. Përpjekjet për të negociuar një status më të dukshëm për krishterimin nga Vatikani datojnë vite më parë dhe, në vitin 2008, ai gjithashtu njoftoi një marrëveshje potencialisht "historike" për të ndërtuar kishën e parë të ditëve moderne, një plan që përfundimisht u ra në magazinë. Por mundësia e të paktën një shfaqjeje kozmetike të tolerancës duket më e mundshme në mbretërimin e Mohamed bin Salman, i vetëdijshëm për imazhin, i cili tashmë ka braktisur disa zakone historike, të tilla si ato që ndalojnë gratë të vozisin, ose kërkon që ato të jenë nën konstante mbikëqyrjen e kujdestarëve të tyre meshkuj.


20 vende në botë që duket sikur janë nga një tjetër planet – Gazeta Alo Publikuar: 29/04/2019 16:47 Foto mahnitëse nga 20 vende në botë, të cilat janë kaq të pabesueshme sa ndonjëherë duket sikur nuk ekzistojnë në të vërtetë. Nga parku nacional vullkanik në Lassen të Shteteve të Bashkuara të Amerikës në Shpellën e kristaleve në minierën Naica, Meksikë, janë disa nga vendet që çdo kush që sheh këto imazhe, do të ketë një dëshirë të madhe për të shkuar që t’i vizatojë nga afër. Nëse jeni të tërhequr nga planeti ynë, mos i humbin këto 20 fotografi që zbulojnë bukurin e tokës me të gjithë lavdinë e saj.


text: Artist(s): Sinan Vllasaliu Title: Nje Pike Loti Language(s): Albanian Translations: Not Available Lyrics: Ti me je si një pikë loti, engjell nate kush te solli? Ne dhimbjen time ti u tretë je një yll qe fle ne dete,ëndërr ti mbete çdo mëngjes kur diellin shoh dua shpirtin te ma ngroh ti e vrave endrren time,flakë i dhe dhe zemrës sime jeta ime është barke qe mbytet thelle ne zemren tënde zhytet = 2x ti me je si një pikë loti.... Me mungon si nates hana qaj vetëm,me dhemb zemra sa me larg qe je nga unë s'e di pse aq me shumë te due ti me je si një pikë loti..... Përshëndetje te gjithëve,mu duk se lexova se dikush kerkoj tekstin e kenges "SI NJE PIKE LOTI" Sinan Vllasaliu,jam munduar te nxjerr,shpresoj te jetë i saktë... No one has commented yet. You can be the first! :) Please login to write a comment.


text: Si ishte pėrvoja e tij nė dhomėn e burgut tė Vranjes ku ishin 15 tė burgosur me vetėm 9 krevatė? Cilėt shqiptarė tė tjerė mund tė arrestohen nėse shkojnė nė Serbi? Sa shqiptarė janė tė shėnuar si dėshmitar tė akuzės pėr spiunazh ndaj NATO-s? Derisa deputetėt evropianė Kacin e Kukan kishin dėrguar letėr publike pėr lirimin e Hasan Abazit, si ėshtė e mundur qė qeveria e Kosovės nė asnjė deklaratė publike nuk e pėrmendi Abazin dhe nuk dėrgoi letėr publike drejtuar institucioneve ndėrkombtare? Ēfarė bėri djali i Hasan Abazit kur njėri prej avokatėve serb e telefonoi duke i kėrkuar 20 mijė euro haraq pėr tia liruar babanė? Ndiqini intervistat me Hasan e Haki Abazin kėtė tė diel nė RTK, nė orėn 21:00 dhe reprizėn tė nesėrmen nė mesditė. Nė fund tė emisionit, Drejtėsia nė Kosovė transmeton aksione tė drejtpėrdrejta tė Policisė sė Kosovės.


LDK e AAK pajtohen për bashkëqeverisje me qytetarin Lidhja Demokratike e Kosovës dhe Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës kanë përmbyllur marëveshjen bashkëqeverisje me qytetarin e komunës së Prishtinës, pas zgjedhjeve të 19 nëntorit bazuar në përputhjen programore, orientimet politike të dy partive të qendrës së djathtë dhe në vizionin për qeverisjen e mirë në komunë. LDK dhe AAK kanë harmonizuar programin qeverisës për qytetin e Prishtinës dhe po dëshmojnë përkushtimin për zbatimin e projekteve në të mirë të qytetarit të komunës. Bashkëqeverisja me qytetarin është thelbi i marrëveshjes dhe LDK e AAK përkushtohen që vizionin për integrimin dhe zhvillimin e qytetit ta bëjnë me transparencë, me qeverisje të mirë dhe llogaridhënëse. Pajtimi për bashkëqeverisje me qytetarin përmes marrëveshjes është edhe vullnet i përbashkët i anëtarëve dhe strukturave të të dyja palëve, për të avancuar proceset në qytet dhe për të vendosur forcimin e ligjit dhe zhvillimin ekonomik.


nga Vizitor prej Fri 25 Jun 2010 - 8:53 Re: Cfare Lloji Te Lekures Keni? nga Shpejtimi prej Wed 7 Jul 2010 - 22:49 une per veten time kam Lekura E Ndjeshme .... e kam lekuren sikur te vajzave te bute hahahahaha.... nga Hapësira prej Thu 8 Jul 2010 - 2:57 Piket : 21 Regjistruar : 07/07/2010


Atë mbrëmje u konfliktuar, pasi unë dyshoja se më tradhtonte me pronarin e rrobaqepësisë ku punonte.


Kryefaqja » Lajmet e Turizmit të Qeverisë dhe Sektorit Publik » Kenia po bën presion për partneritet publik-privat në frenimin e konflikteve njerëzore-kafshë të egra Sekretari i Kabinetit të Kenisë për Turizmin dhe jetën e egër, Najib Balala, u ka bërë thirrje aktorëve të sektorit të botës së egër dhe të ruajtjes që të punojnë me qeverinë për të rritur partneritetin publik-privat në frenimin e konflikteve njerëzore-kafshë të egra. “Masat zbutëse janë afatshkurtra. Dialogu duhet të zhytet më thellë në drejtim të financimit, hartës dhe marrjes së vendimeve të rrepta, por thelbësore për ruajtjen e botës sonë të egër. Lejoni që bashkësia globale të mbështesë plotësisht përpjekjet për ruajtjen e elefantëve me fjalë dhe në natyrë ", vuri në dukje Balala. CS bëri vërejtjet dje gjatë një uebinari që pa shfaqjen dhe diskutimin e 'Living on the Edge', një film dokumentar nga Black Bean Productions që nxori në pah gjendjen e krizës së Njerëzve në Afrikë - Elefantë. Webinar, i moderuar nga Drejtori i Marrëdhënieve të Qeverisë së Fondacionit të Nismës së Mbrojtjes së Elefantëve (EPIF), Dr. Winnie Kiiru, paraqiti dialogë nga politikëbërës të shquar të politikës së egër dhe ruajtjes, ekspertë, investitorë dhe rregullatorë të cilët përfshinin: Prof. Lee White, CBE: Ministri i pyjeve, oqeaneve, mjedisit dhe ndryshimit të klimës, Gabon Greta Lori: Drejtore e Zhvillimit të Programit, EPIF Grant Burden: Këshilltar Special për konfliktin njeri-elefant, EPIF Duke folur gjatë webinarit, Prof. White tha se ndryshimi i klimës po ndikon në popullatën e elefantëve duke i bërë ata të lënë habitatin e tyre për të kërkuar ushqim në vendbanimet njerëzore. Grant Burden nga ana e tij, theksoi nevojën e përfshirjes së komuniteteve lokale kur diskutohet rreth zgjidhjeve afatgjata për konfliktet njerëzore-kafshë të egra. Duke u mbështetur në pikën e Z. White, Greta Lori përsëriti sesi ndryshimet njerëzore, bujqësore, industriale dhe klimatike ndikojnë në jetën e egër dhe nevojën për të përcaktuar mënyra të reja që ne të mund të bashkëjetojmë në mënyrë paqësore me ta. CS Balala theksoi çështjen e mbylljes së tregjeve të Fildishtë në Bashkimin Evropian dhe Japoni sepse duke thënë se disponueshmëria e këtyre tregjeve është kërcënimi më i madh për ruajtjen e elefantëve. “Në vitin 2020, 0 rinocerontë dhe 9 elefantë u plaçkitën në Kenia. Ky është një hap i shkëlqyeshëm për të ruajtur jetën tonë të egër. Sidoqoftë, ne po humbasim më shumë kafshë nga konflikti njerëzor-kafshë të egra sesa gjuetia pa leje. Prandaj duhet të adresojmë çështjen tani ose do të humbasim vullnetin e mirë të njerëzve që do të ishte katastrofike për ruajtjen e Elefantëve ", shtoi Balala. CS tha, kur të humbasim vullnetin e mirë të njerëzve, atëherë e gjithë axhenda e ruajtjes do të humbasë. Kjo është arsyeja pse ne duhet të marrim masa tani, për të mbrojtur njerëzit dhe për të investuar në masa zbutëse të konflikteve njerëzore-kafshë të egra që janë afatgjata dhe që i bëjnë njerëzit të ndiejnë se janë të mbrojtur nga jeta e egër.


text: Ismail Qemali Bej (turqisht: İsmail Kemal Bey; Vlorë, 24 janar 1844 – Peruxhia, 26 janar 1919) ka punuar si nëpunës dhe deputet i Perandorisë Osmane, botues, veprimtar i çështjes kombëtare dhe themelues i Shtetit Shqiptar. Ismail Qemali ishte autori kryesor i Deklaratës së Pavarësisë dhe më pas shërbeu si Kryeministër i parë dhe Ministër i Jashtëm i Qeverisë së Përkohshme të Shqipërisë nga 1912 deri në 1914. Vinte prej familjet më të hershme të bejlerëve, por degëzimi i tij nuk qe aq i kamur që nga kryengritjet e Tanzimatit ku u mori pjesë i ati. I përkrahur prej fisit të tij, u shkollua dhe filloi karrierën si nëpunës civil i perandorisë. Pasi u mor nën patronazh nga sadrazemi i ardhshëm Mid'hat Pasha, fitoi përvojë në nivelet më të larta të administratës shtetërore osmane, për shkak të zbatimit në terren të Tanzimatit e deri duke kontribuar në hartimin e Kushtetutës Osmane. Duke parë ngërçet e vazhdueshme dhe duke e ndjerë veten të rrezikuar nga bindjet e tij, iku në syrgjyn. U kthye pas Revolucionit të 1908, kur nisi periudha e dytë kushtetuese e perandorisë dhe u zgjodh deputet. Shumë shpejt vërejti rritjen e tensioneve nga Xhonturqit dhe kundërshtoi fushatat që ndërmorën ndaj vilajeteve shqiptare. Bashkëpunoi për kryengritjen përfundimtare të vitit 1912 në ujdi me kolegët shqiptarë në parlament pa dallim partie që solli si rrjedhoi njohjen e Vilajetit Shqiptar. Me fillimin e Luftës së Parë Ballkanike u nis nga Stambolli drejt Vjenës për të kërkuar garanci për pavarësimin e Shqipërisë. I tërhequr nga jeta politike, më 1917 i kumtoi kujtimet e tij gazetarit britanik Sommerville Story, të cilat u botuan më 1920 për herë të parë në Londër me titullin The Memoirs of Ismail Kemal Bey. Jetëshkrimi Vogëlia dhe familja Lindi si Ismail Hakki bej Vlora, në janar (18 prill; 16 tetor) të 1844 në haremllëkun e sarajeve të familjes në Vlorë, i biri i Mahmud bej Vlorës dhe Hedije hanëm Asllanpashali. Nga i ati vinte nga oxhaku i sanxhakbejlerëve të trashëgueshëm të Vlorës që i dhanë perandorisë shumë personalitete dhe ndër vezirët e fundëm shqiptarë Ferid pashë Vlorën, ndërsa nga e ëma vinte nga oxhaku i Asllan Pashallinjve. Kur ishte 4 vjeç, më 1848 Vlorajt u syrgjynosën, burrat në Konjë e gratë me fëmijët në Selanik. E gjithë pasuria iu sekuestrua si pasojë e kryengritjes së 1847. Në Selanik i vdes vëllai i vogël, Sulejmani, i cili u varros në oborrin e xhamisë Ortaj. Ismaili nisi shkollën fillore ku mësoi turqishten dhe pasi u kthyen në Vlorë në 1852, vijoi shkollimin me mësues privat. Thelloi dijet e veta në turqishte, mësoi italishten nga një ikanak italian dhe më tej e edukuan i ati dhe e ëma. Më 1855 u regjistrua në gjimnazin «Zosimea» në Janinë, ku ishte i vetmi nxënës mysliman në atë kohë, kaloi aty greqishten e vjetër, latinishten; mori njohuri në matematikë e fizikë dhe privatisht arabisht e frëngjisht. Pasi mori pjesë në shtypjen e revoltës së Epirit, i shpreh dëshirën e ungjmadhit, Ismail pashë Plasës dhe ministrit të Jashtëm Fuad pashës që i biri të shkonte në Stamboll. Sipas regjistrave të «Zosimeas», Ismail Qemali i dha provimet e vitit të fundit më 15 korrik 1859. Karriera në administratën osmane Në majin e vitit 1860 shkoi drejt Stambollit, ku banoi tek i afërmi i tij nga e ëma pojanasin Mustafa pashë Gjiritin, një ish-sadrazem. Fuad Pasha i dha një punë në zyrën e përkthimeve të Ministrisë së Jashtme, ndërkohë që vazhdoi dhe studimet për drejtësi me një prusian të konvertuar quajtur Emin Efendi - drejtor i bibliotekës së ministrisë. Pasi iu desht të kthehej në Janinë, valiu i vilajetit Aqif Pasha e mori si ndihmësdrejtor të çështjeve politike; shërbeu në të njëjtin post edhe me valinjtë pasues Dervish Pasha e Ahmed Pasha deri më 1864. Me ftesë të ungjit të tij valiut të Thesalisë, Ismail Rahmi Pashës, u emërua shef i kabinetit të tij. Jo shumë kohë më pas, më 1865 u rikthye në zyrën e përkthimeve të Portës së Lartë. Vitin pasues i vdes i ati; në shenjë mirësie miku i t'et asokohe sadrazemi Fuad Pasha i gatiti emërimin si Sekretar i Përgjithshëm në Janinë. Atë kohë i vjen ftesa nga Mid'hat Pasha, asokohe vali i vilajetit të Danubit, për një post në Rusçuk - qendra e vilajetit. Në mars-dhjetor 1867 ishte gjithashtu redaktor i një reviste turko-bullgare që dilte në Rusçuk, titulluar Istoènik Mnenija/Mecra-i Efkâr (Rryma e ideve), që pati vetëm dy numra, dhe që përmbante në veçanti artikuj mbi historinë e Perandorisë osmane, kozmografinë, etikën dhe tekste të marra nga Volteri. Me emërimin e eprorit të tij në Şurâ-yı Devlet azası (anëtar i Këshillit të Shtetit), Ismail beu e ndoqi në kryeqytet më 1867. Pasi Mid'hat Pasha u emërua në Bagdad, Ismail Beut i dhanë emërimin e valiut të Varnës ku nisi projektin për portin. Në prill të 1870 iu dha roli i kryetarit të Komisionit Evropian të Danubit, si delegat osman. Më 1873 së bashku me ish-konsullin anglez në Varna, z. Mayers, të ngulur në Stamboll u bënë ortakë në një sipërmarrje minierash dhe për më se një vit hapën një minierë linjiti në ishullin Imbros, ku kaloi pjesën më të madhe të kohës. Kur Mid'hat Pasha ishte ministër Drejtësie (1873-1876) e mori në Stamboll si sekretar privat. Më 1876 pas një gjakderdhjeje në viset bullgare, Porta e ngarkoi Ismail Beun që të studiojë dosjet dhe qe në krye të komisioneve hetimore të Filopopolit për ngjarjen. Pas zgjedhjes për së dyti të Mid'hat Pashës sadrazem, thirrej të merrte pjesë në komisionin e posaçëm për Kushtetutën e porsashpallur. U emërua Kryesekretar i Seksionit të Jashtëm të Kryeministrisë. Pas rënies së kabinetit të dytë dhe burgosjes së Mid'hat Pashës, bashkëpunëtorët e ngushtë të këtij u syrgjynosën në Anadoll, Ismail Qemali përkatësisht në Kytahja. Pas një marrëveshjeje me një firmë tregtare nga Hamburgu për të blerë dru bushi nga pylli i tij në Vlorë, mundi të siguronte të ardhurat për të jetuar dhe të blinte një pronë të madhe në afërsi të Eskishehrit. Pas shtatë viteve të syrgjynit, u njoftua nga sadrazemi Said Pasha se qe emëruar vali në Mardin, Mesopotami. Pasi iu dha mundësia që të zgjidhte ndonjë post tjetër nga ai në Mardin, Ismail Beu zgjodhi të ishte në krye të sanxhakut të Bolusë më 1884. Më 1890 paraqiti tek Porta dorëheqjen nga posti, por jo shumë kohë më pas u caktua vali i vilajetit të Beirutit, ku pranë tij shërbente edhe kolegu i tij i Komisionit të Filipopolit, Vaso Pasha. Ishte në Beirut ditët kur kolegu dhe bashkëatdhetari i tij u ligështua nga zemra dhe vdiq. Më 1892 i paraqiti Sulltan Abdyl Hamidit një memorandum, i cili propozonte ndër të tjera federalizimin e Rumelisë. Pas një tjetër studimi, kësaj radhe për çështjen e Egjiptit, u emërua vali i Gjiritit po atë vit. Më 1897 u thirr nga Porta në kryeqytet, gjithnjë në vëmendjen e Pallatit duke shtuar edhe artikujt liberalë që kish botuar në gazetën e tij Mexhra Efqiar, u emërua Şurâ-yı Devlet azası. Arratisja nga Perandoria, përpjekja për një komplot Pasi u emërua vali në Tripoli, provinca më e qetë e perandorisë asokoh, kur si në Rumeli dhe në Anadoll kishte trazira, i mikluar nga nderimet dhe i përgëzuar për besnikërinë, nisi të dyshonte dhe t'i trembej emërimit. Më 1 maj 1900, pasi duhej të nisej për të marrë postin e tij, u arratis nën mbrojtjen e britanikëve. Shkoi në Athinë, ku kontakti me politikanët arbërorë po i ndjellnin nevojën për rimëkëmbjen e vendit të origjinës. Më pas kaloi në Napoli dhe pas saj në Romë, ku u takua me veteranin Krispin. Më tej u vendos në Lozanë të Zvicrës, por i shqetësuar nga ndonjë atentat i mundshëm, shkoi drejt Parisit. Pasi u mor vesh me Faik bej Konicën dhe u vendos në Bruksel, mori frerët duke drejtuar botimin e Albanisë. Por marrëdhëniet me Konicën nuk zgjatën shumë, ai u largua nga Brukseli dhe pas pak kohe Ismail Beu u detyrua të hapte një tjetër gazetë Le Salut de l'Albanie e që shtypej në shqip, turqisht e greqisht. Me ftesën e kolonisë shqiptare të Egjiptit, shkoi në Kajro ku u prit nga Kedivi. Pas një trilli të sulltanit, u dënua me vdekje në mungesë, me humbjen e të drejtave civile, gradës, meritave, dekoratave dhe pronave. Në shkurt të 1902 mori pjesë në Kongresin e organizuar në Paris nga Princi Sabahedin dhe Lutfullah, si përfaqësues i shqiptarëve. Në kontakt me marshallin Rexhep pashë Matin, autoritetet angleze dhe princin Sabahedin po përpiqej të organizonte njëfarë komploti që të bindte sulltanin për reformat që duheshin ndërmarrë. Plani nuk u vu në jetë pasi rrethanat ndërkombëtare nuk e lejonin. Rikthimi si deputet, aktiviteti patriotik, mbledhjet për kryengritje Pas Revolucionit Xhonturk më 1908 dhe rishpalljes së Kushtetutës më 21 korrik, Qemali u kthye nga mërgimi. Më 17 dhjetor të po atij viti parlamenti u hap dhe Qemali u zgjodh si deputet i Beratit, pavarësisht sa kishin luftuar xhonturqit që të mos zgjidhej. Me 26 deputetët shqiptarë rreshtohet me partinë opozitare “Hyrrjet ve ltilaf” (“Marrëveshje e Liri”) për decentralizimin e perandorisë dhe lirinë e mësimdhënies së gjuhëve kombëtare. Gushtin e 1910 udhëtoi nëpër Evropë dhe kërkonte "autonomi administrative" për shqiptarët në kushtet e brutalitetit të xhonturqve. Verën e 1911 shkoi në Cetinje të Malit të Zi te krerët e malësorëve, ku kishin gjetur strehë pas fushatës së Shefqet Turgut Pashës dhe kryengritjes së tyre. Pas një kuvendi në Gërçe, nënshkruan një memorandum me nxitjen e tij, i cili përmbante 12 pika me kërkesa kombëtare, duke shprehur edhe njëherë zotimin për lidhje me perandorinë. Me politikat kundër kombësive të partisë xhonturke në pushtet, dhe shqiptarëve në veçanti të cilëve u kishin nisur katër ekspedita ndëshkimore, deputetët opozitarë u vetëdijësuan se pa kryengritje Porta nuk do të bindej t'i jepeshin kombit shqiptar të drejtat kombëtare. Përveç deputetit të Pejës, Ibrahim Efendiut dhe atij të Elbasanit, Haxhi Ali Efendiut deputetë, anëtarë të parisë dhe personalitete u mblodhën në shtëpinë e Reshit Aqif Pashës, e një herë tjetër në shtëpinë e Halil pashë Alizoti-Gjirokastrës dhe disa herë në shtëpinë e Syrja bej Vlorës. Pasi zërat e Ismail Qemalit, Hasan bej Prishtinës e Myfid bej Libohovës që qeveria t'i thërriste arsyes dhe mos hidhte farën e përçarjes, u përbuzën dhe nuk u la vend për arsyetim, kësodore deputetët shqiptarë më vete u mblodhën për t'u besatuar në shpëtimin e kombit dhe atdheut. Mbledhja në lagjen Taksim Pas një takimi në hotelin "Pera Palace" mes Ismail Qemalit dhe Hasan Prishtinës, më 12 janar u mblodhën në shtëpinë e Syrja bej Vlorës në lagjen "Taksim" deputetët e Beratit Ismail Beu dhe Aziz pashë Vrioni, deputeti i Gjirokastrës Myfid bej Libohova, deputeti i Durrësit Esad pashë Toptani dhe i Prishtinës, Hasan Beu. Deputetët shqiptarë pasi kuvenduan mbi masat që kërkonin nevoja e rrethanave lidhën besën, duke u betuar mbi Kuran për sakrificat e mëtejshme që do të ndërmerreshin në dobi të kombit e atdheut të tyre. Ismail Qemali dha fjalën se do të ndihmonte me armë dhe të holla që kryengritja mbarëshqiptare ta mbante nën trysni Portën deri kur të bindej për dhënien e lirive kombëtare. Lidhja mes lëvizjes në terren dhe Ismail Qemalit jashtë shtetit u vendos të mbahej përmes konsullit britanik në Shkup. Bashkëpunimi me diplomacinë austro-hungareze, kolonia shqiptare në Rumani dhe ndihma rumune Kushërinjtë e tij, Syrja beu me të birin, bënë përpjekje të mëdha me diplomacinë austro-hungareze dhe përgatitjen e frymës për të bërë mbledhjen e shpalljes së autonomisë dhe më pas pavarësisë. Ismail Qemali u nis më 2 nëntor me avulloren Regele Carol që bënte linjën Stamboll-Kostancë, së bashku me të birin Qazimin dhe Luigj Gurakuqin. Autoritetet austro-hungareze ishin në dijeni të lëvizjeve të tij prej vetë ambasadorit të tyre në Stamboll, Markezi János von Pallavicini. Më 3 nëntor mbërritën dhe u vendosën në hotelin Kontinental në Bukuresht, në kryeqytetin rumun takoi një përfaqësi të kolonisë shqiptare nën drejtimin e Pandeli Evangjelit. Në bazë të një projekt-rezolute të parapërgatitur nga Ismail Beu dhe Gurakuqi para se të venin në Bukuresht, u shtruan bisedimet; rezoluta që doli pas konsultimeve të fundit më 5 nëntor ishte e përgjithshme dhe e mjegullt: nuk dihej se ç'trajtë do të merrte realiteti politik përgjatë dhe pas Luftës Ballkanike që kishte shpërthyer, për osmanët thuhej se "qeveria osmane ndodhet në pamundësi të mbajë administrimin e vendit." Mbrëmjen e po asaj date, Ismail beu u takua me ambasadorin e Austro-Hungarisë në Rumani, Karl Emil Prinz zu Fuerstenberg; ndërkohë që në Vjenë gazeta gjysmëzyrtare Fremdeblatt kishte botuar një paralajmërim të Ministrisë së Jashtme perandorake e mbretërore ndaj Serbisë që nuk duhej të shpërfillte "një faktor kaq të rëndësishëm të situatës ballkanike, siç është ndjenja shqiptare e pavarësisë." Sipas Vllamasit, ministri i Brendshëm rumun Ionesku, përmes Kristo Meksit i kishte dhënë Ismail Beut një çek prej 500.000 (500) frangash ari për shpenzimet e rastit. Beratti në kujtimet nga ajo kohë shkruan Ismaili në fakt u takua me Ioneskun, i cili "jo vetëm i shprehu simpati me fjalë të ëmbla, por e trimëroi, e siguroi për ndihmën e Rumanisë dhe në mënyrë efektive u tregua përkrahës i lëvizjes shqiptare që po fillonte." Pasi takoi edhe kryediplomatin osman pasditen e 6 nëntorit, morën fund takimet e Ismail Beut në kryeqytetin rumun. Të nesërmen pasdite u nis në orën 5 e 30 me tren nga Bukureshti drejt Vjenës, ku u vendos në Grand Hotel. Dihej vetëm se ishte i shoqëruar nga "sekretari i tij", të cilit s'i dihej emri - më 16 gusht 1912 konsulli austro-hungarez në Vlorë, Lejhanec, i referohej Gurakuqit si "sekretar" i Ismail Qemalit. Më 9 nëntor u prit nga gjeneral-majori Blasius Schemua, shef i shtabit të përgjithshëm të forcave austro-hungareze, në Budapest. Më 10 nëntor Ismail Beu u takua me ambasadorin britanik në Vjenë, Sir Fairfax Cartwright, të cilit i shpjegoi idenë se "Shqipëria mund të ndahej në kantone fisnore," si të modelit zviceran, me një princ të zgjedhur nga Evropa dhe se natyrshëm Ballkani do të ndahej në dy grupe që pashmangshmërisht do të ishin Bullgaria, Serbia e Mali i Zi nga njëra anë dhe Rumania, Shqipëria e Greqia nga tjetra. Më 12 nëntor u shfaq në Ballplatz, ku u takua me zyrtarë të ministrisë, por Pallavicini i rekomandonte Vjenës që nga ky personazh politik. Mbrëmjen e po asaj date mori trenin për Budapest, ku u vendos në hotelin Royal. Ditën në vijim takoi mikun e tij kontin Andrashi, mikun e këtij të fundit Kontin Janos Hadik ish-nënsekretar i shtetit. Konti Hadik i bëri të mundur që të takohej me ministrin e Punëve të Jashtme të Austro-Hungarisë Kontin von Berthold, i cili:"miratoi pikëpamjet e mia për çështjen kombëtare dhe pranoi kërkesën e vetme që i bëra: të më vinte në dispozicion një anije, e cila do të më bënte të mundur të arrija në portin e parë shqiptar para mbërritjes së ushtrisë serbe."Më 17 nëntor u kthye në Vienë, disa nga planet ndryshuan dhe nuk e kishte më të mundur që të shkonte në Romë. Së bashku me Gurakuqin mori trenin ekspres për në Trieste mëngjesin e 19 nëntorit. Në stacionin e trenit në Trieste, Ismail Beun e priti Mark Kakarriqi, që e shoqëroi në hotelin Excelsior Palace ku dhe priti shqiptarët e Rumanisë me të cilët e kishin lënë që të bëheshin bashkë. Nga ora dy rreth 15 shqiptarë i hypën avullores Brünn të linjës Lloyd dhe në det kaloi në një vapor tjetër të linjës, Graf Wurmbrand diku pranë Kepit të Rodonit. Avullorja Wurmbrand mbërriti në Durrës mëngjesin e datës 21 nëntor. Mbërritja Pasi ishte takuar me kreun austro-hungarez të shtatmadhorisë i telegrafoi beledijes së Vlorës ku e priste i biri, Et'hemi, që me 9 nëntor "Arriverai premier bateau. Avenir Albanie assuré." dhe siç vijon i përkthyer në AQSH:"Ju porosis qi tyke i mbështetur fatit t`atdheut të punoni së bashku e si vëllezën, të merreni me rregullimin e punëvet të përgjithshme, edhe të ruani qetësiën. I epni rrethevet lajmin e gëzueshme. Ju falem të gjithëve atënisht."Me të mbërritur në Durrës i shprehu synimet e veta nënkonsullit austro-hungarez Von Rudnay. Klima për këtë nismë ishte parapërgatitur nga Syrjai dhe i biri, pasojë e së cilës ishte edhe marrja në mbrojtje e Ismail Beut nga zëvendësmytesarifi Hamid bej Toptani dhe 500 rezervistët nën komandën e tij. U vendos në hotelin Kostandinopoja pronë e Aziz pashë Vrionit, ku të nesërmen më 22 nëntor priti parinë e Durrësit që t'u shpjegonte situatën, mytesarifi beratas Mahmud Mahiri. Mëngjesin e 23 nëntorit, me një karvan prej 40-50 vetash, i shoqëruar nga Dom Nikollë Kaçorrin si përfaqësues i katolikëve shqiptarë me urdhrin e arqipeshkvit të Durrësit, Abdi e Murat bej Toptani si delegatë të Tiranës, Mustafa Merlika që përfaqësonte Krujën dhe Qemal Karaosmanin që kishte ardhur nga Berati t'i sillte kuaj karvanit për rrugëtimin nga çifligu i Aziz Pashës, u nisën. Në fillim valiu i Janinës, Esat Pasha, lëshoi urdhër arresti; si pasojë atë natë u ndal në Çermë tek Dervish bej Biçakçiu dhe biseduan se si të shmangej rruga e Lushnjës, dhe kaloi nga Divjaka. Gjatë rrugëtimit ultësira pjesë-pjesë moçalore e Myzeqesë qe përmbytur nga reshjet që po bienin dhe ishte e pakalueshme, kësodore edhe natën e datës 24 e kaluan duke bujtur në Petoshanj të Libofshës në konakun e Nedim bej Leskovikut. Me ndërhyrjen e Myfid Beut dhe kadiut të Janinës, Esat pashë Janina e tërhoqi urdhërin dhe madje udhëzonte organet që Ismail Beu të pritej njerëzisht. Me datë 25 hëngrën drekë në Fier tek Omer pashë Vrioni dhe u lajmërua nga zyra telegrafike se ushtritë serbe po ia behnin në Durrës dhe Elbasan. Ismail Qemali i udhëzonte: "T'i pritni mirë, me flamurin kombëtar në dorë dhe deklaroni se i pritni si mysafirët e Shqipërisë". Karvani mund të ishte ndarë rrugës, por Ismail Qemali mbërriti në Vlorë me shumë gjasë më 25 nëntor; udhëpërshkrues të tjerë japin edhe datat e dy ditëve pasardhëse. Me t'u përshëndetur nga mësuesi Jani Minga, Ismaili u ndal për darkë te shtëpia e Hasan agë Sharrës në lagjen Muradie (Xhamia e Muradies). Mbledhja e mëvetësisë dhe formimi i qeverisë Pasi kushëriri i tij i dytë, mytesarifi i Vlorës Xhemil beu dhe i biri si kapiten i milicisë vendase, Et'hem beu, kishin përgatitur terrenin dhe organizimin e kuvendit duke lajmëruar delegatët. Të gjithë delegatët që kishte me vete u vendosën në selamllëkun e sarajeve të Vlorajve, ku dhe u mbajt Kuvendi që u shpall mëvetësia më 28 nëntor, të cilin e çeli Ismail Qemali me një fjalim.dhe më pas firmosi me siglën Ismaïl Kemal në rezolutën e përpiluar nga sekretarët e mbledhjes, shqip nga Gurakuqi e osmanisht nga Shefqet Dajiu. Kryetar i qeverisë së përtashme u zgjodh Ismaili, ndërsa Kaçorri nënkryetar. Anëtarët e qeverisë u lanë për t'u zgjedhur më 4 dhjetor pasi të vinin edhe delegatët e viseve të tjera, dhe kryetari proklamoi mëvetësinë duke valvitur flamurin në njërën prej dritareve qendrore të selamllëkut të Vlorajve pak pa perënduar. Qeverisja, misionet diplomatike Marsin e 1913 u takua me Dukën de Monpensier, që kishte dëshirë të bëhej kandidat i fronit të Shqipërisë, i cili kishte ardhur me jahtin e tij me flamur britanik. Më 1 prill 1913 duka e kaloi në Brindizi, ku më tej do të vazhdonte takimet për çështjen e tërësisë tokësore të Shqipërisë me Fuqitë në Romë, Vjenë, Paris e sidomos në Londër. Atje shtroi çështjen e kandidat frëng dhe me gjasë edhe të Princit Albert Gjika. Pas punimeve të konferencës në kryeqytetin britanik, u kuptua se gjysma e territoreve shqiptare do t'i mbeteshin fituesve të Luftës Ballkanike. Intrigat Diplomatët austo-hungarezë i pohuan Esad Pashës se kompetencat që Europa i njihte Qeverisë së Vlorës përfshinin qeverisjen në gjithë Shqipërinë, dhe i kërkuan atij të bashkëpunonte me qeverinë. Konsujt në Vlorë e këshilluan edhe Ismail Qemalin të bashëpunonte me Esat Pashën, prandaj ky i dha postin e Ministrit të Brendshëm, ndërsa vetë hoqi dorë nga posti i ministrit të jashtëm dhe ia dorëzoi Myfit Libohovës. Mirëpo Esat Toptani, si njeri ambicioz që ishte, nuk kënaqej me një post vartës prandaj u largua shumë shpejt nga Qeveria e Përkohshme e Vlorës. Në shtator 1913 Toptani u vendos në Shqipërinë e Mesme dhe menjëherë filloi propagandën kundër Ismail Qemalit dhe qeverisë së tij. Ai shrytëzoi pakënaqësinë e opozitës me qeverisjen e Qemalit dhe e grumbulloi atë rreth vetes. Ismail Qemali nuk qëndroi duarkryq. Në shtator shkarkoi mytesarfin e pabindur të Beratit dhe kamejkamin e Peqinit, i cili qe mbështetës i Esat Toptanit. Ministri i Bujqësisë, Abdi Toptani, u shkarkua dhe u zëvendësua nga Hasan Prishtina. Më 12 tetor, Esat Pashë Toptani formoi Pleqësinë e Durrësit dhe pasi forcoi pushtetin në Shqipërinë e Mesme, ktheu vëmendjen e tij kundër Qeverisë së Vlorës, të cilën synonte ta rrëzonte ndërsa dëshironte ta largonte Qemalin pa dinjitet nga drejtimi i shtetit. Kësodore Esat Pasha duke përdorur propagandën e shfrenuar kundër Qemalit për të ulur prestigjinin e këtij, punoi paralelisht për të ngushtuar rrezen ku shtrihej autoriteti i Qeverisë së Vlorës. Për këtë qëllim Toptani bashkëpunoi edhe me Serbinë dhe Greqinë. Tërheqja Kandidaturat e xhonturqve për fronin e Shqipërisë ishin Ahmet Izet Pasha për Princin Burhanedin Efendiu, i biri i Sulltan Abdyl Hamidit II që u abdikua po nga Xhonturqit më 1908, dhe nisën drejt Shkodrës disa propagandues të kësaj ideje, mes tyre edhe ushtarakun Beqir Grebenenë. Dy-tre muajt e fundit të 1913 pasi Grebeneja propagandoi në Shkodër, në Tiranë tek Esad pashë Toptani, së fundmi shkoi t'i ofronte edhe Ismail Qemalit të njëjtën ide të kandidaturës princërore, aleancës bullgaro-shqiptaro-turke i kërkoi mbështetje, duke autorizuar zbarkimin dhe kalimin në territoret e qeverisur nga ai. Komisioni Ndërkombëtar i Kontrollit e mësoi më 2 janar nga anëtari shqiptar, Myfid bej Libohova, pasi që ishin nisur mbi 420 ushtarë osmanë me prejardhje shqiptare. Prej tyre zbarkuan vetëm 6 oficerë së bashku me Beqir Grebenenë, u arrestuan dhe të tjerët nuk u lanë që të zbarkonin. Pas gjyqit që iu bë dhe pohimeve që implikonin Ismail Qemalin, Komisioni i kërkoi që të jepte dorëheqjen, të cilën e dha më 22 janar 1914. Pasi ia dorëzoi pushtetin Komisionit, u nis në Nicë, ku kishte gruan dhe fëmijët. Nga mesi i majit u kthye në Durrës te Princ Vidi që t'i ofronte shërbimet e tij. Më pas u largua për në Itali në mesin e gushtit 1914. Në dhjetor të 1917 iu dha mandat nga Partia Kombëtare e Shqipërisë për të përfaqësuar koloninë shqiptare të Amerikës në Konferencën e Paqes që do të mbahej në Versajë të Parisit. Por familja e tij u dëbua nga Franca në majin e 1918, dhe së bashku me familje u vendos në Spanjë. Ceremonia e varrimit dhe rivarrimit Ndërroi jetë në Peruxhia, ku ndodhej i ftuar nga Qeveria Italiane për të arritur një bashkëpunim mbi të ardhmen e Shqipërisë. I shoqëruar nga tre djem të tij: Et’hemi, Qazimi dhe Qamili dhe nga përfaqësues të Ministrisë së Jashtme italiane, më 8 shkurt 1919, trupi i Ismail Qemalit u dërgua me tren në Brindizi nga ku, në bordin e torpedinieres “Alpino”, u shoqërua në Vlorë. Më 12 shkurt, nën një ceremoni madhështore, trupi i tij, i vendosur mbi shtratin e topit dhe i mbështjellë me Flamurin Kombëtar, u shoqërua në Kaninë, ku u varros në oborrin e Teqesë, në varrezat e familjes Vlora. «...Nëse masim madhështinë e një personaliteti politik me dashurinë e popullit të thjeshtë,- shkruante në ‘Kujtime familjare’, Safa Vlora,- duhet të pohojmë se asnjë nuk i afrohet Ismail Qemal Vlorës. Në ceremoninë e përmotshme... as fshatar as qytetar nuk qëndroi në shtëpi. Tërë faqet e maleve dhe brigjeve, që qëndronin gjatë udhëtimit, ishin mbushur me njerëz. Ishte një apotezë madhështore e të gjithë popullit, pa dallim, dhe një kurorë që Ai e fitoi me punën e tij të madhe në shërbim të vendit të tij, derisa dha frymën e fundit...”. Në atë kohë Vlora ndodhej nën pushtimin italian. Komanda italiane, që ia kishte frikën rebelimit, urdhëroi që në ceremoni të mos përdorej asnjë flamur shqiptar. Kjo ishte poshtëruese për ndjenjat e një populli patriot. Këshilli bashkiak i Vlorës këmbënguli në përdorimin e simbolit shqiptar. Komanda italiane e kuptoi mirë ultimatumin atdhetar dhe lejoi që gjatë ceremonisë arkivoli të mbulohej me flamurin shqiptar. Dhe ashtu u bë. Arkivoli u mbulua me flamurin e kuq me shqiponjën e zezë. Këtë flamur ia kishte dhuruar Ismail Qemalit duka i Monpasiesë në mars 1913, kur ai bëri një vizitë në Vlorë. Në ato ditë flamurin e mbante me vete djali i madh i Ismail Qemalit, Ethem Bej Vlora. Ceremonia e varrimit u bë me 12 shkurt 1919. Ishte e mërkurë. U mbajtën dy fjalime nga Jani Minga dhe nga Qazim Kokoshi. Mbas heshtjes u ekzekutua hymni mbretëror italian. Pastaj kortezhi i gjatë u nis për në Kaninë. Ishte ora dhjetë. Karroca ku ndodhej arkivoli tërhiqej nga gjashtë kuaj. Anash ecnin me ngadalë dy rreshta ushtarësh. Banda ushtarake ekzekutonte melodinë e përmortshme Jone të kompozitorit italian Petrella. Kortezhi prihej nga dymbëdhjetë kurora që mbaheshin nga Djelmoshat e Vlorës, të shoqërisë me po këtë emër. Kurorat ishin gjithë lule, nderim dhe dashuri nga populli i Vlorës, nga shkollat, nga shoqëria Djelmoshat e Vlorës dhe nga gazeta Kuvendi. Mbas këtyre vinte Shoqëria djaloshare. Pastaj ecte banda ushtarake që luante Marshin funebër. Mbas bandës ushtarake ishin ushtarët e regjimentit 86 dhe reparti i mitralierëve italianë. Mbas këtyre ecte karroca me arkivolin e mbuluar me flamurin e kuq dhe shqiponjën e zezë, e nderuar dhe e ruajtur nga dy rreshta ushtarësh. Mbas karrocës ecte grupi i hoxhallarëve dhe mbas tyre të tre djemtë e Ismail Qemalit. Pastaj gjenerali Settimo Pacentini, kundëradmirali Lrubetti, autoritete ushtarake dhe civile të krahinës, paria e qytetit dhe e qarkut, qytetarët, nxënësit e shkollave dhe në fund ushtarët e kavalerisë. Përpara varrimit flamurin e morën djemtë e Ismail Qemalit, të cilin flamur e përdorën përsëri në rivarrimin e tij në Sheshin e Flamurit me 28 nëntor 1932. Mbas kësaj Et'hem Bej Vlora e dhuroi flamurin për Muzeun Kombëtar. Më 28 nëntor 1932, me rastin e 20-vjetorit të Pavarësisë, me kërkesën e popullit të Vlorës dhe me vendim të Qeverisë Mbretërore, trupi i tij u zhvendos në Vlorë, në lulishten e qytetit, në një varr monumental, vepër e skulptorit Odhise Paskali, aty ku më parë ishte shtëpia ku ai kish lindur dhe nga ku Shpalli Pavarësinë e Shqipërisë. Sot, përbri varrit të tij, ngrihet një monument madhështor, që simbolizon atë ditë nëntori, që do t’i jepte emrin e bukur atij sheshi të madh: “Sheshi i Flamurit”. Familja Më 1864 u martua me një vejushe nga Konica, e cila vdiq pasi lindi një vajzë në vitin e parë të jetës bashkëshortore. Vejusha quhej Nasipe hanëmi, dhe ishte kushërirë jo e afërt e Vlorajve, 19 vjeçe kur u martua me Ismail Beun. Më 1867, duke qenë me punë në Rusçuk, u dashurua, e rrëmbeu dhe u martua me gruan e dytë Kleoniqinë e Anton Surmeliut (fisnik grek i Edernesë), me të cilën pati katër vajza dhe gjashtë djem: Mevedeten (1873-1954), Alijen (xx-1955) dhe Ylvijen (xx-1934), një vajzë vdiq pak pas lindjes; Mahmud beun (1871-1920), Tahir beun (1875-1932), Et'hem beun (1885-1937), Xhevdet beun (1888-1910), Qazim beun (1893-1953) dhe Qamil beun (1895-1950). Kleoniqi vdiq në Spanjë më 1918, ku dhe i prehen eshtrat. Trashëgimia Emri Megjithëse në të gjallë njihej nga bashkëkohësit si Ismail Qemali pasi mori titullin Qemal - i shkëlqyer, në historiografinë shqiptare përgjatë regjimit komunist nuk iu përmend kurrë mbiemri i familjes në mënyrë që të mos i bëhej hije kultit të diktatorit Enver Hoxha. Holta Vrioni këtë mospërmendje të emrit e sheh si pjesë e politikës dhe modës së ideologjisë klasore marksiste, manifestim i luftës së klasave dhe kundër fesë e autoriteteve të saj, e sheh thjeshtëzimin e emrit në Ismail Qemali si mveshje e petkut anonim proletaro-fshatar. Vlerësimi i mëpasëm Studjuesja frënge Nathalie Clayer ka konstatuar se figura e Ismail Qemalit u shndërrua në "baba i kombit" pas shpalljes së pavarësisë. Sipas saj shqiptarizmi i tij ka marrë një ngjyrë krejt tjetër nga ai i shqiptaristëve të tjerë, dhe imazhi i tij si udhëheqës i lëvizjes shqiptare është mjaft i mitizuar. Referime Hero i Popullit Kryeministra të Shqipërisë Nënshkruesit e Deklaratës së Pavarësisë së Shqipërisë Myslimanë shqiptarë Nxënësit e Shkollës Zosimea Rilindas shqiptarë Memuaristë shqiptarë Vlorajt Lindje 1844 Vdekje 1919


text: Crouch godet Hazard: Ai nuk është më në "top 5" e botës... - Bota Sot Më: 19 shtator 2019 Në ora: 15:39 Moment jopozitiv për Real Madridin. Pas paraqitjeve jointeresante në kampionat (La Liga), vjen humbja në ndeshjen inauguruese të Champions-it, që mund të ketë pasoja serioze. Disfata 3-0 në "Parc des Princes" kundër PSG do të jetë e vështirë për t'u kapërdirë në kampin e bardhë. Një test i errët nga i gjithë ekipi, që gjithashtu pa Eden Hazard si protagonist negativ. Belgu, i cili erdhi nga Chelsea si një goditje e madhe e merkatos së verës, ende nuk po arrin të bëjë diferencën me fanellën e re. Për mikrofonat e "BT Sport" kanë folur ata që e njohin mirë atë, sepse e kanë ndjekur për vite me radhë në Premier League, Rio Ferdinand dhe Peter Crouch. Ky i fundit ka nënvizuar: "Hazard te Chelsea ishte një nga pesë futbollistët më të mirë në botë, por duke e parë atë tani, kjo renditje nuk është më si më parë. Te Chelsea ishte njeriu, nga këmbët e të cilit kalonin të gjithë topat, në çdo zonë të fushës. Tani nuk është kështu. Hazard nuk do ta ketë dhuratë këtë status te Real Madridi derisa të bëjë diçka më shumë për ta fituar të drejtën për një gjë të tillë".


Dëmshpërblimi i firmës greke, ish-ministri i LSI-së i dërgon letër Ramës: Pse janë zhdukur e-mail-et? – A2 CNN Publikuar më: 12:53 • 07 Shtator 2020 • Përditësimi i fundit 13:11 • 07 Shtator 2020 Ish-ministri i Infrastrukturës, Edmond Haxhinasto, i ka dërguar një letër kryeministrit Edi Rama, ku i kundërpërgjigjet në lidhje me akuzat që janë ngritur në drejtim të tij, si përgjegjës për vendimin e Arbitrazhit për kontratën e ndërtimit të rrugës Tiranë-Elbasan. “Në tentativën e radhës për të hedhur baltë ndaj LSI, Belinda Balluku e urdhëruar nga Edi Rama ka nxjerrë një deklaratë dezinformuese ndaj LSI-së”, thotë Haxhinasto. Znj. Eridana Çano ish-zv. Drejtore e Kabinetit të Kryeministrit të Rilindjes Edi Rama. Personi i ngarkuar nga Rama për ndjekjen e mbarëvajtjes së këtij projekti dhe komunikimin me ARRSH, Ministrinë dhe firmën greke AKTOR. Z. Arben Ahmetaj, ish-ministër i Financave dhe personi që firmoste dhe aprovonte buxhetet, shpronësimet dhe rimbursimin e TVSH-së. Arbitrazhi është humbur pikërisht për mosrimbursimin e TVSH-së dhe shpronësimeve. Dhe si mund të evitoni Taulant Ballën nga marrja në pyetje, që jo vetëm përdori kunatin dhe motrën për lëvizjen e parave, por edhe listën e njerëzve që punësonte në Elbasan. Cila është lidhja e Kristlen Kerrit me Taulantin?”, shton Haxhinasto. Ish-ministri nga radhët e Lëvizjes Socialiste për Integrim ka edhe një thirrje ndaj Prokurorisë. “Të zbulojë pse janë zhdukur e-mail-et e komunikimit mes Eridana Çano-s dhe drejtuesve të njësisë së menaxhimit të projektit Z. Aksel Gjurduka dhe Z. Albens Alite? Përpara se Znj. Balluku të bëjë deklarata inati ndaj Damian Gjiknurit, e këshillojmë që të shikojë letrat mirë. Meqënëse është dhe ish-studente e Fakultetit Juridik Tiranë. Ankesa e firmës Greke AKTOR ka ardhur në ARRSH, një javë pasi Dashamir Xhika ka dhënë dorëheqjen. Trajtimi i këtyre ankesave duhet të ishte marrë në konsideratë nga Damian Gjiknuri dhe Afrim Qëndro. Kur LSI qenka kaq e rëndësishme, përse firma Greke ka nisur gjyqin me qeverinë shqiptare në 2019-n, 2 vite pasi LSI ishte në opozitë dhe pse kryeministri Rama nuk ka marrë asnjë veprim ndaj informimit që ministri i LSI-së Z. Haxhinasto i bëri në mars 2016, me anë të një letre zyrtare mbi problematikat me firmën greke në rrugën Tiranë-Elbasan”.


Canon 8x25 IS - Dylbi me stabilizim imazhi - Canon Albania Dylbi portative, të lehta me zmadhim 8x me Stabilizuesin e imazhit, ideale për udhëtime, koncerte dhe sporte Portative dhe të lehta, ideale për udhëtime dhe evenimente Zmadhimi 8x ju afron shumë me subjektin tuaj Një pamje super e qëndrueshme me një Stabilizues optik të imazhit Optika Canon siguron një rezolucion të lartë dhe ngjyra të sakta Një model i mirekuilibruar për lehtësi dhe komoditet Hidh një vështrim më të detajuar mbi Canon 8x25 IS Portative dhe të lehta, me zmadhim 8x Ultra kompakte me vetëm 12 cm të gjera dhe me peshë vetëm 490 g, këto dylbi shumë portative mbahen me lehtësi në një çantë dhe ju afrojnë 8x, kudo ku shkoni. Ideale për udhëtime, shfaqje, koncerte dhe një gamë e gjerë e sporteve me spektatorë, ku keni nevojë të afroheni me subjektin. Provoni një pamje super të qëndrueshme të subjektit dhe përdorni dylbitë tuaja me lehtësi për periudha më të gjata falë Stabilizuesit optik të imazhit, i cili ekuilibron me shpejtësi dhe me saktësi lloje të ndryshme të lëvizjeve dhe dridhjeve të duarve. Bateria e litiumit CR123A siguron deri në 6 orë përdorim të vazhdueshëm*. Shijoni cilësinë e shkëlqyer me një pamje me rezolucion të lartë dhe nivel të ulët të shformimeve, falë optikës me precizion të lartë të Canon. Lentet përfshijnë veshjet Super Spectra, të cilat sigurojnë imazhe të gjalla me kontrast të lartë dhe me ngjyra të sakta, ndërkohë që eliminojnë reflektimet e padëshiruara të brendshme që mund të shkaktojnë hije dhe flakërime. Një fushë shikimi e bukur nga çdo skaj Provoni një fushë shikimi të bukur dhe të qartë deri në skaje, falë një elementi të lentes për rrafshimin e fushës. Fokusohuni te subjektet në largësi të vogla deri në 3,5 m dhe shijoni komoditetin e distancës 13,5 mm të syrit me lenten. E projektuar për lehtësi, fortësi dhe komoditet Butoni i madh IS (Stabilizimi i imazhit) i vendosur në qendër dhe unaza e rregullimit të butë të fokusit ofrojnë një kontroll të thjeshtë dhe të përshtatshëm me majë të gishtave nga çdo dorë. Dylbitë kanë po ashtu një dioptri +/- 3.0, që përshtatet me shikimin tuaj, si dhe kupa gome të okularit që përshtaten për ata që mbajnë syze. *Të testuara sipas standardeve të Canon Zbuloni më shumë për Canon 8x25 IS, veçoritë e tij dhe çfarë mund të bëjë ai.


text: Politikë & Ekonomi - Haradinaj: Thaçi duhet të dalë jashtë loje - Agjencia e Punësimit, opozita skeptike - Kosova po plaket - Borxhet personale të kryetarit - Maloku: Paralajmërimi i DASH, lajm i keq për Kosovën - Marrëveshja largoi ndikimin e Beogradit në Kosovë - Tribunali e bën Kosovën anëtare të Këshillit të Europës - Themelimi i FAK-ut i lihet Kuvendit të ardhshëm - Nga reshjet nis të mbushet Liqeni i Batllavës (Video) - Mustafa: Në programin qeverisës të LDK-së, arsimi i lartë privat është i barabartë me arsimin publik - Opozita: Kjo qeveri nuk mund ta procedojë transformimin e FSK-së në FAK - Haradinaj përjashton përsëri koalicionin me PDK\'në (Video) - Thaçi: Marrëveshja me Serbinë historike - Thaçi: Po presim një kredi 50 milionëshe nga Japonia - Irinej: Kosova gjithmonë në Serbi - BQE-ja me program për Ballkanin Perëndimor - Nikolla Gruevski u kërkon shqiptarëve votën "shqip" (Video) - Kryeministri premton shkollë të pilotëve në Gjakovë - Borchard: EULEX, gati të zbatojë marrëveshjet mes Kosovës dhe Serbisë - Hoxhaj përkrah iniciativën e kosovarëve që do nisen këmbë për Bruksel - Lajm i mirë: Batllava fillon të mbushet (Foto/Video) - Maloku: Status neutral ndaj Kosovës, do të thotë mos pranim i shtetit të Kosovës - Ashton i kthen përgjigje Jahjagës - Vulin: Serbët nuk duhet të marrin pjesë në zgjedhjet e Kosovës - Qeveria ia vazhdon mandatin e EULEX-it Ligji për Noterinë, që dy vjet nuk gjen zbatim Prapa Mozbatimi i Ligjit për Noterinë do të hyjë në vitin e tretë, sepse edhe këtë vit Kosova nuk do të ketë noterë. I miratuar që në tetor të vitit 2008, Ligji për Noterinë parashikon hapjen e zyrave të noterëve të cilët do të merren me verifikimin e kopjeve të dokumenteve me origjinalin, zyrtarizmin e deklaratave, trashëgiminë, të gjitha llojet e kontratave etj. Në Ministrinë e Drejtësisë thonë se vonesat për implementimin e këtij ligji kanë të bëjnë me natyrë kryesisht teknike. Dyqind kandidatë kanë plotësuar kushtet e parapara me ligj të cilët janë duke e ndjekur një trajnim, ndërsa vetëm pas përfundimit të këtij trajnimi, kandidatët do t'i nënshtrohen provimit për noterë. Zëdhënësi Astrit Kolaj është shprehur se deri në qershor nuk do të mund të hapet asnjë zyrë noterie për shkak se kandidatët për noterë këtë vjeshtë do ti nënshtrohen një provimi, ndërsa më pas duhet të kryhen edhe disa përgatitje të tjera. Vonesa e implementimit të këtij viti lë edhe për një vit radhët e gjata të qytetarëve të cilët presin për të vërtetuar një dokument apo për të dhënë një deklaratë në sportelet e komunave. Kosova vazhdon të mbetet i vetmi vend në rajon pa noterë, ndërsa për punën e tyre stërngarkohen kryesisht administratat komunale. Shërbimi i noterisë është shërbim juridik dhe publik që e ka për qëllim mbrojtjen e interesave të ligjshme të personave fizikë dhe juridikë në pajtim me Kushtetutën dhe ligjet e Kosovës. Noteri do të kujdeset për të gjitha llojet e kontratave, testamenteve, do të bëjë vërtetimin e kopjeve të dokumenteve origjinale, vërtetimi i ekstrakteve të librave të tregtisë e biznesit, vërtetimi i nënshkrimit, vërtetimi i datës, konfirmimi i konkluzioneve të bëra nga organet e personit juridik, pranimi i deklaratave nën betim, ruajtja dhe dorëzimi i dokumenteve, ruajtja dhe dorëzimi i parasë së gatshme, gjërave me vlerë dhe letrave të çmuara, ruajtja e dokumenteve origjinale, lëshimi i njoftimeve dhe kopjeve etj. Shtrirja e zyrave të noterisë do të jetë së paku një zyre noteriale për një komunë, por numri mund të rritet për komunat që kanë më tepër se 20 mijë banorë. Përderisa në Prishtinë aktualisht vetëm një sportel pranë komunës i kryen këto shërbime administrative ku krijohen radhë të gjata, në të ardhmen pritet që në kryeqytet të punojnë të paktën 10 noterë. Të drejtën e ushtrimit të profesionit të noterisë do ta kenë ata juristë të cilët do ta kalojnë provimin e noterisë të përcaktuar me ligj. /J. Rexhaj


Shefi i policisë në Woodstock ka refuzuar të komentojë mbi një motiv të mundshëm, por ka shtuar se hetuesit janë të bindur se ata kanë identifikuar të gjitha viktimat.


LCN SPECIAL ADHESIVE DEEP BLACK 10g | NGJITËS PËR ZGJATJE TË QERPIKËVE – UNI Cosmetics LCN SPECIAL ADHESIVE DEEP BLACK 10g | NGJITËS PËR ZGJATJE TË QERPIKËVE Kodi: 4047816386757