மைக்கேல் சேல்ஸ்
விமர்சகரான Norman O. Brown ஐ மேற்கோள் காட்டி, மைக்கேல் செல்ஸ் பிரவுன், குரானின் இலக்கிய வெளிப்பாட்டின் ஒழுங்கற்ற தன்மையை-- அதன் செல்லாத அல்லது துண்டு துண்டான இயல்பை-உண்மையில் ஒரு இலக்கிய கருவி, அது தொடர்பு கொள்ளப்பட்ட மனித மொழியின் வாகனத்தை நொறுக்குவதைப் போல் ஆழமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் திறனைக் கொண்டுள்ளது என்று பிரெளனின் அவதானிப்பை ஒப்புக்கொள்கிறார்.
எந்த அறிஞர் குர்ஆனின் துண்டு துண்டான எழுத்து பாணி ஒரு தீர்க்கதரிசன செய்தியை திறம்பட்ட இலக்கிய சாதனம் என்று நம்புகிறார்?