পাণ্ডুলিপিৰ বাবে আধুনিক পাঠৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ মানদণ্ড প্ৰয়োগ কৰা
লাৰ্ছনে ১৯৭৪ চনত সম্পূৰ্ণ কৰা তেওঁৰ থিসিস প্ৰকল্প হিচাপে মৰমনৰ কিতাপৰ প্ৰাৰম্ভিক সংস্কৰণত পান্ডুলিপি আৰু প্ৰাথমিক সংস্কৰণত আধুনিক পাঠৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ মানদণ্ড প্ৰয়োগ কৰিছিল।
পবিত্ৰ শাস্ত্ৰৰ আটাইতকৈ বিশ্বাসযোগ্য সংস্কৰণক কেনেকৈ নিৰ্ণয় কৰা হৈছিল?