১৯৯৬ চনত।
হাৱাৰ্ড এম ৱেইস আৰু ৰাসেল ক্ৰোপাঞ্জানৰ (১৯৯৬) দ্বাৰা বিকশিত এটা যোগাযোগ-ভিত্তিক তত্ত্ব, যি ভাৱিক অভিজ্ঞতাৰ কাৰণ, গঠন আৰু পৰিণামসমূহ (বিশেষকৈ কাৰ্য্যৰ সন্দৰ্ভত) বিচাৰে।
কিহে তেওঁলোকৰ প্ৰচাৰ কাৰ্য্যক প্ৰকাশ কৰিলে?