শ্ৰমণ
সেই সময়ছোৱাত সামাজিক আৰু ধৰ্মীয় বিশৃঙ্খলতা আছিল, কাৰণ বৈদিক ব্ৰহ্মণবাদৰ বলিদান আৰু অনুষ্ঠানসমূহৰ সৈতে উল্লেখযোগ্য অসন্তোষ আছিল। ইয়াক বহুতো নতুন সন্ন্যাসী ধৰ্মীয় আৰু দার্শনিক দল আৰু শিক্ষাসমূহে প্ৰত্যাহ্বান কৰিছিল যিবোৰে ব্ৰাহ্মণিক পৰম্পৰাৰ সৈতে ভাঙি বেদ আৰু ব্ৰাহ্মণৰ কর্তৃত্বক নাকচ কৰিছিল। এই সদস্য শ্ৰমণ বুলি জনা হৈছিল, এই দলবোৰ ভাৰত-আৰিয়ান ব্ৰাহ্মণবাদৰ পৰা পৃথক ভাৰতীয় চিন্তাৰ অ 'বৈদিক স্ত্ৰৰ অব্যাহত আছিল। বিদ্বানসকলৰ বিশ্বাস কৰাৰ কাৰণ আছে যে সামছাৰা, কৰ্ম (পুনৰুত্থানৰ ওপৰত নৈতিকতাৰ প্ৰভাৱ), আৰু মোক্ষ আদি ধাৰণা ব্ৰাহ্মণ মতবাদৰ দ্বাৰা গ্ৰহণ কৰা হৈছিল।
পণ্ডিতসকলে বিশ্বাস কৰে যে কৰ্মৰ উৎপত্তি কিহক লৈ হৈছিল?