তাত্ত্বিক
১৯৬০ চনৰ আৰম্ভণিৰ পৰা, সৈদ্ধান্তিক ভাষাবিদসকলে এটা ধ্বনিৰ পৰম্পৰাগত ধাৰণাৰ পৰা আঁতৰি হৈ, অধিক বিমূর্ত স্তৰত মৌলিক এককসমূহক বিবেচনা কৰিবলৈ বাছি লৈছে।
কি ধৰণৰ ভাষাবিদসকলে পুৰণি পদ্ধতিবোৰক পিছ পেলাই আহিছে?