ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਸਪੇਸ ਗੁੰਝਲਤਾ ਦੀਆਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫੋਰਟਨੋ ਐਂਡ ਹੋਮਰ (2003) ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਕੰਪਿਊਟੇਸ਼ਨਲ ਗੁੰਝਲਤਾ ਵਿੱਚ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਜੂਰਿਸ ਹਾਰਟਮੈਨਿਸ ਅਤੇ ਰਿਚਰਡ ਸਟਰਨਜ਼ (1965) ਦੇ ਸੈਮੀਨਲ ਪੇਪਰ 'ਆਨ ਦ ਕੰਪਿਊਟੇਸ਼ਨਲ ਕੰਪਲੈਕਸੀਟੀ ਆਫ ਐਲਗੋਰਿਦਮਸ' ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਸਪੇਸ ਗੁੰਝਲਤਾ ਦੀਆਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਦਾਨੁਕ੍ਰਮ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ।
"ਕਿਹੜੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਨਾਪਾਂ ਨੂੰ" "ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਦੀ ਕੰਪਿਊਟੇਸ਼ਨਲ ਕੰਪਲੈਕਸੀਟੀ ਉੱਤੇ" "ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ?"