স্বত্বাধিকাৰ
বৌদ্ধিক সম্পত্তিৰ অধিকাৰ প্ৰকৃত অধিকাৰ বুলি অনুমান কৰি ষ্টলম্যানে যুক্তি দৰ্শন কৰে যে এই দাবী এই আইনসমূহৰ পাছত থকা ঐতিহাসিক উদ্দেশ্যত জীয়াই থকা নাই, যি কপিরাইটৰ ক্ষেত্ৰত এটা সেন্সরশীপ প্ৰণালী হিচাপে কাম কৰিছিল, আৰু পিছত প্ৰিণ্টিং প্ৰেছৰ বাবে এটা নিয়ামক আৰ্হি হিচাপে কাম কৰিছিল যি হয়তো ঘটনাক্ৰমে লেখকসকলক লাভান্বিত কৰিছিল, কিন্তু কেতিয়াও গড় পাঠকৰ স্বাধীনতাত হস্তক্ষেপ কৰা নাছিল।
ষ্টলমেনে ভাবিছে কি ধৰণৰ IP ঐতিহাসিকভাৱে সেন্সরশীপ প্ৰণালী হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছিল?