বৈজ্ঞানিক লিখনী
১০ম শতিকাৰ পিছত আৰবীৰ সমান্তৰালভাৱে পাৰ্ছী ভাষাও বৈজ্ঞানিক, দাৰ্শনিক, ঐতিহাসিক, বাদ্যযন্ত্র আৰু চিকিৎসাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, আনহাতে তুচি, আভিচেনা, কোতবদিন শিৰাজী আৰু বিৰুনীৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ ইরানী লেখকসকলৰ বৈজ্ঞানিক লিখাৰ ক্ষেত্ৰত মুখ্য অৱদান আছিল।
ইছলামিক স্বর্ণযুগৰ এই সময়ছোৱাত বিশিষ্ট ইরানী লেখকসকলে কিহৰ ক্ষেত্ৰত লিখনিৰ অবদান আগবঢ়াইছিল?