പരിണാമം ഉദ്ദേശ്യപൂർണവും പുരോഗമനപരവുമാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു.
1870-കളുടെ പകുതിയോടെ മിക്ക ശാസ്ത്രജ്ഞരും പരിണാമം അംഗീകരിച്ചു, പക്ഷേ പരിണാമം ലക്ഷ്യബോധമുള്ളതും പുരോഗമനപരവുമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചതിനാൽ പ്രകൃതിനിർദ്ധാരണത്തെ ഒരു ചെറിയ റോളായി തരംതാഴ്ത്തി.
എന്തുകൊണ്ടാണ് മിക്ക ശാസ്ത്രജ്ഞരും 1870-കളോടെ പരിണാമത്തിൻറെ സാധുത അംഗീകരിച്ചെങ്കിലും പ്രകൃതിനിർദ്ധാരണത്തെ അതിൻറെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗമായി കണക്കാക്കിയത്?