റൊമാന്റിക്
പ്രബുദ്ധത അവസാനിക്കുമ്പോൾ, യുക്തിചിന്തയെ അമിതമായി ആശ്രയിക്കുന്നത് പ്രബുദ്ധത നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു തെറ്റാണെന്ന് റൊമാന്റിക് തത്ത്വചിന്തകർ വാദിച്ചു, കാരണം അത് സമൂഹത്തെ ഒരുമിച്ച് നിർത്താൻ ആവശ്യമായ ചരിത്രം, കെട്ടുകഥകൾ, വിശ്വാസം, പാരമ്പര്യം എന്നിവയുടെ ബന്ധനങ്ങളെ അവഗണിച്ചു.
യുക്തിചിന്തയിൽ അമിതമായി ആശ്രയിക്കുന്നത് ജ്ഞാനോദയം വരുത്തിവെച്ച ഒരു തെറ്റ് ആണെന്ന് ഏതു തരത്തിലുള്ള തത്ത്വചിന്തകർ വാദിച്ചു?