തത്ത്വചിന്ത മനുഷ്യന്റെ സ്വാഭാവിക പൂർണതയാണെന്ന് ഇനി കരുതരുത്.
സാമുവൽ പഫെൻഡോർഫ് ഈ രൂപകം ആധുനിക പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഏറ്റെടുത്തു, അതായത് സമാനമായ എന്തെങ്കിലും അർത്ഥമാക്കുന്നത്, പക്ഷേ തത്ത്വചിന്ത മനുഷ്യന്റെ സ്വാഭാവിക പൂർണതയാണെന്ന് ഇപ്പോൾ അനുമാനിക്കുന്നില്ല.
ശമൂവേൽ ആ ആലങ്കാരിക പ്രയോഗത്തിൻറെ പഴയ അർഥം മാറ്റി, എന്തായിരുന്നു അത്?