അസ്ടിന
ഇവയെ ആസ്തിക (യാഥാസ്ഥിതിക) ദാർശനിക പാരമ്പര്യങ്ങൾ എന്നും വിളിക്കുന്നു, വേദങ്ങളെ ആധികാരികവും വിജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രധാന സ്രോതസ്സുമായി അംഗീകരിക്കുന്നവരാണ്. പുരാതന, മധ്യകാല ഇന്ത്യ ദാർശനിക ആശയങ്ങൾ പങ്കിടുകയും വേദങ്ങളെ തള്ളിക്കളയുകയും ചെയ്യുന്ന തത്ത്വചിന്തകളുടെ ഉറവിടം കൂടിയായിരുന്നു.
ഹിന്ദു തത്ത്വചിന്തയുടെ പ്രധാന യാഥാസ്ഥിതിക സംവിധാനങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണ്?