ಕ್ಷಿಪ್ರ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬದಲಾವಣೆ, ಕಡಿಮೆ ಆರಂಭದ ವೆಚ್ಚ, ಮತ್ತು ಯೋಜಿತ ಲುಪ್ತವಾಗುವಿಕೆ ಇವುಗಳು ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ತ್ಯಾಜ್ಯವು ಬೆಳೆಯಲು ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ಕ್ಯಾಷ್‌ ಫಾರ್‌ ಲ್ಯಾಪ್‌ಟಾಪ್ಸ್‌ನ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯಕಾರೀ ಅಧಿಕಾರಿ ಡೇವ್‌ ಕ್ರೂಷ್‌, ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ತ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು "ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ" ವಿವಾದಾಂಶ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ತಾಂತ್ರಿಕ ಪರಿಹಾರಗಳು ಲಭ್ಯವಿದೆ, ಆದರೆ ಬಹುತೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಮೊದಲು ಕಾನೂನಿನ ಚೌಕ್ಕಟ್ಟು, ಸಂಗ್ರಹಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ನಿರ್ವಹಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಮತ್ತು ಇತರ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಒಂದು ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ೫೦ ಮಿಲಿಯನ್‌ ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟು ಇ-ತ್ಯಾಜ್ಯ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಯುಎಸ್‌ಎ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ೩೦ ಮಿಲಿಯನ್‌ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹಾಕುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ೧೦೦ ಮಿಲಿಯನ್‌ ಫೋನ್‌ಗಳನ್ನು ಬಿಸಾಡುತ್ತದೆ.

ಯುನೈಟೆಡ್‌ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ, ಕಸದರಾಶಿಯಲ್ಲಿರುವ ಬೇಡದವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಉಪಕರಣಗಳು ಕೇವಲ ೨%, ಆದರೆ ಕಸದ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅಂದಾಜು ೭೦% ಭಾರದ ಲೋಹಗಳು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಉಪಕರಣಳಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ೨೦೦೫ರಲ್ಲಿ ಬೇಡದ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಉಪಕರಣಗಳ ಒಟ್ಟು ತೂಕ ೨ ಮಿಲಿಯನ್‌ ಟನ್‌ ಇತ್ತು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಇಪಿಎ. ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಉಪಕರಣಗಳ ತೂಕ, ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಿದ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಉಪಕರಣಗಳ ತೂಕಕ್ಕಿಂತ ೫ರಿಂದ ೬ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಇರುತ್ತದೆ. ಯುಎಸ್‌ನ ಕುಟುಂಬಗಳು ಪ್ರತಿವರ್ಷ, ಸರಾಸರಿ ೨೪ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಉಪಕರಣಗಳ ಮೇಲೆ $೧,೪೦೦ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇದರಿಂದ ಮಿಲಿಯನ್‌ಗಟ್ಟಲೆ ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಲೋಹಗಳು ಟೇಬಲ್‌ ಡ್ರಾಯರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ ಎಂದು ಕನ್ಸ್ಯೂಮರ್‌ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್‌ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್‌ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈವರೆಗೆ ಬಿಕರಿಯಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲ ವಯಕ್ತಿಕ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಈಗ ೭೫% ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಉಪಕರಣಗಳಾಗಿ ಧೂಳು ಹಿಡಿಯುತ್ತಾ ಕೂತಿವೆ ಎಂದು ಯುಎಸ್‌ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸುರಕ್ಷತಾ ಮಂಡಲಿಯು ಅಂದಾಜು ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಲವರು ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಿದರೂ, ೭%ರಷ್ಟು ಮೊಬೈಲ್‌ಫೋನ್‌ ಮಾಲೀಕರು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಮೊಬೈಲ್‌ ಫೋನ್‌ಗಳನ್ನು ಬಿಸಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಹೆಚ್ಚುವರಿ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಉಪಕರಣಗಳು ಬೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಧಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ರಿಪೇರಿ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಲ್ಯಾಪ್‌ಟಾಪ್‌ ನೂರಾರು ಡಾಲರ್‌ಗಳಷ್ಟು ಬೆಲೆ ಬಾಳಬಹುದು, ಆದರೆ ಒಂದು ಒಳಸ್ಫೋಟಗೊಂಡ ಕ್ಯಾತೋಡ್‌ ರೇ ಟ್ಯೂಬ್‌ಅನ್ನು ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡುವುದು ಅತಿಕಷ್ಟ. ಇದು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಮುಕ್ತ-ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಳಸಿದ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ರಿಪೇರಿ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಇರುವ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳ ಬೇಡಿಕೆಯಿರುವ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದರಿಂದ ದೃಢವಾದ ಪರಿಸರ ಕಾನೂನು ಇಲ್ಲದ ಬಡ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿಕೆಗಳು ಶೇಖರಣೆಯಾಗುವ ಸಂಭವ ಇರುತ್ತದೆ. ಬಾಸೆಲ್‌ ಕನ್‌ವೆನ್‌ಷನ್‌ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ತ್ಯಾಜ್ಯದ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾದ ಬಳಕೆಯಾದ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಸಾಧನವನ್ನು ರಿಪೇರಿಗೆ ಅಥವಾ ಮರುಬಳಕೆಗಾಗಿ ರಫ್ತು ಮಾಡಿದವುಗಳನ್ನು ಅವುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದಿದ್ದರೆ ಬಾಸೆಲ್ ಕನ್ವೆನ್ಶನ್ ಅಪಾಯಕಾರಿ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಬಾಸೆಲ್ ಕನ್ವೆನ್ಶನ್ ಪಕ್ಷಗಳು ಪರಿಗಣಿಸಿವೆ. ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಿಸಾಡದೆ ರಿಪೇರಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ರಫ್ತುಗಾರನೇ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಬಿಸಾಡುವುದು ಕನ್‌ವೆನ್‌ಷನ್‌ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಆ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿರುವ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕಕ್ಷಿಗಳಿಗೇ ಬಿಡಲಾಗಿದೆ.

ವಿರ್ಜಿನ್‌ ವಸ್ತು ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಗ್ರಹಣೆಯಂತೆ, ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ತ್ಯಾಜ್ಯದಿಂದ ವಸ್ತುಗಳ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡುವುದು, ಅದರ ಕೆಲವು ವಸ್ತುಗಳ ಮತ್ತು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ವಿಷಮತೆ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ಕಾರಕ ಗುಣದ ಬಗೆಗೆ ಶಂಕೆ ಎದ್ದಿದೆ. ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ತ್ಯಾಜ್ಯದಲ್ಲಿನ ವಿಷವಸ್ತುಗಳು ಸೀಸ, ಪಾದರಸ, ಮತ್ತು ನೀಲಿತವರವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರಬಹುದು. ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ತ್ಯಾಜ್ಯದಲ್ಲಿನ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ಕಾರಕ ವಸ್ತುಗಳು ಪಾಲಿಕ್ಲೋರಿನೇಟೆಡ್‌ ಬೈಫಿನಾಯಿಲ್‌(ಪಿಸಿಬಿ)ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರಬಹುದು. ೧೯೭೭ಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾದ ಪಾಲಿವಿನೇಲ್‌ ಕ್ಲೋರೈಡ್‌ನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲಾದ ಕೆಪ್ಯಾಸಿಟರ್‌ಗಳು, ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಫಾರ್ಮ್‌ಗಳು, ಮತ್ತು ತಂತಿಗಳು ಅಥವಾ ಚಿಲಖತ್ತು ಮಾಡಿದ ಭಾಗಗಳು, ಅನೇಕವೇಳೆ ಪಿಸಿಬಿಗಳನ್ನು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಮೊತ್ತದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ.

ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ತ್ಯಾಜ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ೩೮ರಷ್ಟು ರಾಸಾಯನಿಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಸಲಕರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಬಹುತೇಕ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ಗಳು ಅಗ್ನಿಶಾಮಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಇವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ ರಾಳಗಳಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದ ಮೂಲಧಾತುಗಳು, ಇದರಿಂದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ಅನ್ನು ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿಶಾಮಕಗಳು ಸೇರ್ಪಡೆಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಬಿಸಿ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಆ ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ಸೊರಿಹೋಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಒಂದು ತೊಂದರೆ ಏಕೆಂದರೆ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ತ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿಸಾಡಿದಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಅಗ್ನಿಶಾಮಕಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ಒಳಗೆ ಸೋರಿಹೋಗುತ್ತದೆ, ಮಣ್ಣಿಗಿಂತ ೯೩ಪಟ್ಟಿ ಜಾಸ್ತಿಯಾದ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ತ್ಯಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವೇ ಇಲ್ಲದ ಮಾಪನವು ದಾಖಲಾಗಿದೆ.೦/} ಬಿಸಾಡಿದ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಉಪಕರಣಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು, ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ತ್ಯಾಜ್ಯದ ಮರುಬಳಕೆ ಅಥವಾ ಎರಡನೇ ಬಳಕೆಯ ಅಗತ್ಯತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಲು ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣ.

ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಳಕೆ ಮಾಡದಿದ್ದಾಗ ಅಥವಾ ಮಾಡಲಾಗದಿದ್ದಾಗ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಕಸದರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಂದುವರೆದ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲೇ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟದಲ್ಲೇ ಆಗಲಿ ಎರಡೂ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಕಾನೂನಿಗೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಬಹಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇರುತ್ತದೆ. ಬಿಸಾಡಬೇಕಾದ ಅನೇಕ ವಸ್ತುಗಳ ಕ್ಲಿಷ್ಟತೆ, ಪರಿಸರಸಂರಕ್ಷಣೆ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ ಮರುಬಳಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಬೆಲೆ, ಮತ್ತು ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಸಂಸ್ಕರಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಕಳಕಳಿಯ ಮತ್ತು ಸಂಘಟಿತ ಕ್ರಮಗಳ ಅಗತ್ಯತೆ - ಇವು ಸವಾಲುಗಳು. ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನವು ಮೂರರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ನಿರ್ವಾಹಕರಿಗೆ ಪರಿಸರ ಕಾನೂನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದಂಡಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಬಿಸಿಚರ್ಚೆಗಳು
ಸಮಸ್ಯೆಗಳು
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಪದಾರ್ಥಗಳು