ಹೃದಯ ಸ್ತಂಭನದ ನಂತರ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಪರಿಚಲನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ತಣ್ಣಗಾಗಿಸುವುದು (ಆರ್‌ಒಎಸ್‌ಸಿ) ಆದರೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರುಕಳಿಸಿದ ಹೊರತಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಸುಧಾರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಲಘೂಷ್ಣತೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಕೈಗೊಂಡ ಅಧ್ಯಯನವು ಕುಸಿತದ 5–15 ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಬದುಕುಳಿದವರ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರಿಕೃತವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳು ಭಾಗವಹಿಸಿ ಸುಮಾರು 105 ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಪರಿಚಲನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ( ಆರ್‌ಒಎಸ್‌ಸಿ) ಬಂದ ಅನುಭವವನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ನಂತರ ಗುರಿಯಿರಿಸಿಕೊಂಡ ತಾಪಮಾನ, 24 ತಾಸಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ತಣ್ಣಗಾಯಿತು, ಲಘೂಷ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ 137 ರೋಗಿಗಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ 55%ರಷ್ಟು ಅನುಭವದ ಫಲಿತಾಂಶವು ಅನುಕೂಲವಾಗಿತ್ತು, ಇದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 39%ರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ನವೀಕರಣ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಅನುಸರಿಸಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಸುರಕ್ಷೆ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಲಘೂಷ್ಣತೆ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಮರಣದ ಪ್ರಮಾಣ 14% ಕಡಿಮೆ, ಇದರರ್ಥ ಪ್ರತಿ 7 ರೋಗಿಗಳು ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೊಳಪಟ್ಟು ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ,ಎರಡು ಗುಂಪಿನ ನಡುವೆ ವಾಸ್ತವಿಕ ಸಂಕಿರ್ಣತೆ ಹೆಚ್ಚು ಭಿನ್ನವಾಗಿಲ್ಲ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಈ ಮಾಹಿತಿಯು ಪೂರಕವಾಗಿದೆ. ಈ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಹೃದಯ ಸ್ತಂಭನವಾದ 49% ರೋಗಿಗಳು ಲಘೂಷ್ಣತೆಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಂದ ಉತ್ತಮ ಪರಿಣಾಮ ಹೊಂದಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ ಪ್ರಮಾಣಿತ ಶುಶ್ರೂಶೆ ಪಡೆದವರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 26% ಮಾತ್ರ ಉತ್ತಮ ಪರಿಣಾಮ ಹೊಂದಿದ್ದರು.

ಎಚ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಟಿಗಳು
ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಲಘೂಷ್ಣತೆ
ನಿರ್ವಹಣೆ
ಡಿಫಿಬ್ರಿಲೇಶನ್