ಮೊದಲನೆ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧದ ಪೂರ್ವಭಾವಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ 1905 ರ ರಷಿಯಾದ ಕ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು "ಅಮೂಲಾಗ್ರ" ಗುಂಪುಗಳ ಚಳುವಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಂತೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪದ್ಧತಿಯ ಜೊತೆ ವರ್ಧಿಸುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಅಹಿತಕರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳೂ ಕೂಡ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲೂ ಕಲಾತ್ಮಕ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು, ಅದು ಹಿಂದಿನ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಅಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ಸರಳಗೊಳಿಸಿತು ಅಥವಾ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ಪ್ಯಾಬ್ಲೋ ಪಿಕಾಸೋ ಮತ್ತು ಹೆನ್ರಿ ಮ್ಯಾಟಿಸ್‌ರಂತಹ ಯುವ ಚಿತ್ರಕಾರ ಸಾಂಪದಾಯಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳು ಸಂಕೀರ್ಣ ಸ್ವರೂಪದ ಚಿತ್ರಕಲೆಗಳಂತೆ ಎಂಬ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾದ ಅವುಗಳ ತಿರಸ್ಕರಣವು ಆಘಾತವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು - ಯಾರೊಬ್ಬ ಚಿತ್ತಪ್ರಭಾವ ನಿರೂಪಣಾವಾದಿಯೂ, ಸಿಜಾನ್‌ನೂ ಕೂಡ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ೧೯೦೭ ರಲ್ಲಿ, ಪಿಕಾಸೊನು ಡೆಮೊಯ್‌ಸೆಲ್ಲೆಸ್ ಡಿ’ಅವಿಗೊನ್ ಚಿತ್ರವನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಒಸ್ಕರ್ ಕೊಕೊಶ್ಕಾನು "ಮೊರ್ಡರ್, ಹೊಫ್‌ನಂಗ್ ಡೆರ್ ಫ್ರೌನ್" ("ಮರ್ಡರರ್, ಹೋಪ್ ಆಫ್ ವುಮನ್" (ಮಹಿಳೆಯ ಆಸೆಗಳ ಕೊಲೆಗಾರ)) ಎಂಬ ಮೊದಲ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿವಾದಿ ನಾಟಕವನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದನು (ಸ್ಕ್ಯಾಂಡಲ್ ಜೊತೆ ೧೯೦೯ ರಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು), ಮತ್ತು ಅರ್ನೊಲ್ಡ್ ಶೊಯೆನ್‌ಬರ್ಗ್‌ನು ತನ್ನ "ಸ್ಟ್ರಿಂಗ್ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ #೨ ಇನ್ ಎಫ್-ಶಾರ್ಪ್ ಮೈನರ್‌‌" ನ ಮೊದಲ ಸಂಯೋಜನ "ವಿದೌಟ್ ಅ ಟೊನಲ್ ಸೆಂಟರ್" ಅನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ೧೯೧೧ ರಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಂಡಿನ್‌ಸ್ಕಿಯು "ಬಿಲ್ಡ್ ಮಿಟ್ ಕ್ರೈಸ್" ಎಂಬ ಚಿತ್ರವನ್ನು ರಚಿಸಿದನು ("ಒಂದು ವೃತ್ತದ ಜೊತೆಗಿನ ಚಿತ್ರ" ) ಅದನ್ನು ನಂತರ ಅವನು ಮೊದಲ ಅಮೂರ್ತವಾದ ವರ್ಣಚಿತ್ರ ಎಂದು ಕರೆದನು. ೧೯೧೩ ರಲ್ಲಿ ಎಡ್‌ಮಂಡ್ ಹುಸೆರ್ಲ್‌ನ "ಯೋಜನೆಗಳು" , ನೈಲ್ಸ್ ಹೊಹ್ರ್‌ನ ಕ್ವಾಂಟೈಸ್ದ್ ಆತಮ್, ಎಜ್ರಾ ಪೌಂಡ್‌ನ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿನ ಆರ್ಮರಿ ಪ್ರದರ್ಶನ ಪ್ರತಿಮಾವಾದದ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಮತ್ತು, ಸೇಂಟ್ ಪೇಟರ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್‌ನಲ್ಲಿ "ಫರ್ಸ್ಟ್ ಪ್ಯೂಚರಿಸ್ಟ್ ಒಪೆರಾ", ಅಲೆಕ್ಸಿ ಕ್ರಂಕೇನಿಕ್, ವೆಲಿಮಿರ್ ಕ್ಲೆಬ್ನಿಕೊವ್ ಮತ್ತು ಕಸಿಮಿರ್ ಮಾಲೆವಿಕ್ರಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ "ವಿಕ್ಟರಿ ಓವರ್ ದ ಸನ್" - ರಷಿಯಾದ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಬರಹಗಾರ ಐಗೋರ್ ಸ್ಟ್ರಾವಿನ್‌ಸ್ಕಿಯು, ಸೆರ್ಜೆರಿ ಡೈಘಿಲೆವ್ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಲೆಟ್ಸ್‌ ರೂಸಸ್‌ಗಾಗಿ ಪ್ಯಾರಿಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಅವನು ಬ್ಯಾಲೆಟ್‌ಗಾಗಿ "ದ ರೈಟ್ ಆಫ್ ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್" ಅನ್ನು ಬರೆದನು, ಅದು ವಾಸ್ಲಾವ್ ನಿಜಿನ್‌ಸ್ಕಿಯಿಂದ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಅದು ಮಾನವ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿತು. 
ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ’ಆಧುನಿಕತಾವಾದ’ಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು: ಇದು ನಿರಂತರತೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಜೀವವಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಚಾರಿತ್ರ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಿನೆಮಾ ತಯಾರಿಕೆಯವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲ ಸೌಮ್ಯವಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ಇದು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿತು, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಸರಳವಾದ ವಾಸ್ತವಿಕತಾವಾದವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು ಅಥವಾ ಅದರಿಂದ ಆಚೆಗೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿನ ಸ್ವರಗಳ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು ಅಥವಾ ನಾಟಕೀಯವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿತು. ಈ ಗುಂಪಿನ ಕಲಾಕಾರರು ೧೯ ನೇ ಶತಮಾನದ ಕಲಾಕಾರರಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರು, ಅವರು ಕೇವಲ ಸೌಮ್ಯವಾದ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ನಂಬುವಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ (’ಕ್ರಾಂತಿವಾದದ’ ಹೊರತಾಗಿ ’ವಿಕಸವಾದ’ದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು)ಆದರೆ ಅಂತಹ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಪ್ರಗತಿಶೀಲತೆಯಲ್ಲೂ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದರು - ’ಪ್ರಗತಿ’. ಡಿಕೆನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಟೊಲ್‌ಸ್ಟೊಯ್‌ರತಹ ಬರಹಗಾರರು, ಟರ್ನರ್‌ನಂತಹ ವರ್ಣಚಿತ್ರಕಾರರು, ಬ್ರಾಹ್ಮ್ಸ್‌ನಂತಹ ಸಂಗೀತಕಾರರು ’ತೀವ್ರಗಾಮಿ’ ಅಥವಾ ’ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಸ್ವಭಾವದವ’ರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಅವರು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು, ಅವರು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಗೌರವವನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಕಲೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಲವು ವೇಳೆ ಅದರ ಆಶಾದಾಯಕ ಸಂಗತಿಗಳ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನೂ ಕೂಡ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಧುನಿಕತಾವಾದವು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ "ಪ್ರಗತಿಶೀಲ" ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು, ಅದು ಪ್ರಗತಿಶೀಲವಾಗಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಗತಿಗೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾವಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಕಲಾಕಾರರನ್ನು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿತು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಕೊನೆಗಾಣಿಸಲು ಬಯಸಿತು. 
ಭವಿಷ್ಯವಾದವು ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ೧೯೦೯ ರಲ್ಲಿ, ಪರ್ಶಿಯನ್ ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆ "ಲಿ ಫಿಗಾರೋ" ಎಫ್.ಟಿ. ಮ್ಯಾರಿನೆಟ್‌ನ ಮೊದಲ ದೃಷ್ಟಾಂತವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿತು. ಅದರ ನಂತರ (ಗೈಕೊಮೊ ಬಲ್ಲಾ, ಅಂಬೆರ್ಟೋ ಬೊಕೊನಿ, ಕಾರ್ಲೋ ಕ್ಯ್ರಾ, ಲ್ಯೂಗಿ ರುಸೊಲೊ, ಮತ್ತು ಗಿನೊ ಸೆವೆರಿನಿ) ವರ್ಣಚಿತ್ರಕಾರರ ಗುಂಪು ಭವಿಷ್ಯವಾದಿ ದೃಷ್ಟಾಂತವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡವು. ಹಿಂದಿನ ಶತಮಾನದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ "ಸಮತಾವಾದಿ ದೃಷ್ಟಾಂತ"ದ ಮೇಲೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿಸಿದ ಅಂತಹ ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳು ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಲು ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿದವು. ಬರ್ಗ್‌ಸನ್ ಮತ್ತು ನೀಟ್‌ಜಶ್‌ರಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವ ಹೊಂದಿದ ಭವಿಷ್ಯವಾದವು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವಿಕೆಯ ಆಧುನಿಕತಾವಾದದ ತರ್ಕಬದ್ದವಾಗಿಸುವಿಕೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪೃವೃತ್ತಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಯಿತು.
ಆಧುನಿಕತಾವಾದದ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಕಲೆಗಳನ್ನು ಈಗಲೂ ಕೂಡ ಬೃಹತ್ ಪ್ರಮಾಣದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಳುವಳಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ವೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕ್ಲಿಮ್ಟ್ ಮತ್ತು ಸಿಜಾನ್‌ರಂತಹ ಕಲಾಕಾರರು ಮತ್ತು ಮಾಹ್ಲೆರ್ ಮತ್ತು ರಿಚರ್ಡ್ ಸ್ಟ್ರೌಸ್‌ರಂತಹ ರಚನಾಕಾರರು "ಭಯಂಕರ ಆಧುನಿಕ"ರಾಗಿದ್ದರು - ಅವಂತ್-ಗಾರ್ಡೆಯ ನಂತರದ ಅವರು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನದಾದಿ ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟರು. ಜ್ಯಾಮಿತೀಯ ಅಥವಾ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅಮೂರ್ತೀಯ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ವಿವಾದ ಕಲೆಗಳು ಬೃಹತ್ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಪ್ರಸರಣೆಯ "ಸಣ್ಣದಾದ ನಿಯತಕಾಲಿಕ"ಗಳಿಗೆ (ಯುಕೆ ಯಲ್ಲಿನ "ದ ನ್ಯೂ ಏಜ್‌" ನಂತೆ) ಜೊತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿವೆ ಆಧುನಿಕತಾ ಸಿದ್ಧಾಂತಿಗಳ ಪ್ರಾಕ್ತನತಾ ವಾದ ಮತ್ತು ನಿರಾಶಾವಾದಗಳು ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅವು ಎಡ್ವರ್ಡಿಯನ್ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಪ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿನ ವಿಕ್ಟೋರಿಯನ್ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಗತಿಪರ ಆಶಾವಾದದ ಕಡೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಒಲವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. 

ಆದಾಗ್ಯೂ, ಮಹಾ ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರದ ಘಟನೆಗಳು ಮಹಾಕ್ರಾಂತಿಯ ವಿಪ್ಲವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು, ಅದರ ಬಗೆಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮ್ಸ್‌ನಂತಹ ೧೯ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಕಲಾಕಾರರು ಕಳವಳಗೊಂಡಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಅವಂತ್-ಗಾರ್ಡಿಸ್ಟರು ಅದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರು. ಮೊದಲಿಗೆ, ಹಿಂದಿನ ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳ ವೈಫಲ್ಯವು ಒಂದು ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಸ್ವಯಂ-ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು, ಅದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ- ತುಕಡಿಗಳಿಗಾಗಿ ಮಿಲಿಯನ್‌ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಹೊದೆದಾಡಿ ಸಾಯುವುದನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿತು, ಅದರ ವೆಚ್ಚವು ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವ ಕಾರಣದಿಂದ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಅಂತಹ ಒಮ್ದು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅದು ವಾದಿಸಿತು. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಯಂತ್ರ ಯುಗದ ಹುಟ್ಟು ಜೀವನದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿತು - ಯಂತ್ರಗಳ ಯುದ್ಧವು ಅಂತಿಕ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯ ಒಂದು ಒರೆಗಲ್ಲಾಯಿತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಅನುಭವಗಳಿಂದ ಸಂಘರ್ಷಗೊಂಡ ಮೂಲಭೂತ ಊಹೆಗಳ ತೀವ್ರವಾದ ಆಘಾತಕಾರಿ ಸ್ವರೂಪ: ವಾಸ್ತವತಾವಾದವು ಕಂದಕ ಯುದ್ಧಗಳ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿರುವ ಸ್ವರೂಪದ ಜೊತೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅದು ದಿವಾಳಿಯಾದಂತೆ ಕಂಡುಬಂದಿತು, ಅದು ಎರಿಕ್ ಮಾರಿಯಾ ರೆಮಾರ್ಕ್‌ರ "ಆಲ್ ಕ್ವೈಟ್ ಒನ್ ದ ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಫ್ರಂಟ್" ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಮಾನವಕುಲವು ನಿಧಾನವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ನೈತಿಕ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನ ಸಂಹಾರಗಳ ಬಾಹ್ಯಲಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಹೀನವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸಿತು. 
ಮೊದಲನೆಯ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧವು ಬಿರುಸಾಗಿ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿರುವ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಜ್ಯಾಮಿತೀಯ ವಿಚಾರಪರತೆಯನ್ನು ದುಃಸ್ವಪ್ನದಂಥ ಸುಳ್ಳಿನ ತರ್ಕವಿರೋಧಕ್ಕೆ ಸಂಯೋಜನ ಮಾಡಿತು.

ಯುದ್ಧಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಂಚೆ ಒಂದು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಅನುಭವವಾಗಿದ್ದ ಆಧುನಿಕತಾವಾದವು ೧೯೨೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಕ್ಕೆ ಸಿಗಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದು ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಳುವಳಿಯಂತಹ ಸಂದಿಗ್ಧ ಚಳುವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು ಮತ್ತು ನಂತರ ನವ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಚಳುವಳಿಯಂತಹ ನಿರ್ಮಾಣಾತ್ಮಕ ಚಳುವಳಿಗಳಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ರೀತಿಯಾದ ಬ್ಲೂಮ್ಸ್‌ಬರಿ ಗುಂಪು ಚಳುವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು. ಈ "ಆಧುನಿಕತಾವಾದ"ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು, ಕೆಲವು ವೀಕ್ಷಕರು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೆಸರನ್ನು ನೀಡಿದಂತೆ, ಹೊಸ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಹೊರತರಲು ಹೊಸ ವಿಧಾನಗಳಿಗೆ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹೇರಿತು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ , ಚಿತ್ತಪ್ರಭಾವ ನಿರೂಪಣಾ ವಾದವು ಒಂದು ಪೂರ್ವಗಾಮಿಯಾಯಿತು: ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ಕೂಲ್‌ಗಳ ಯೋಜನೆಗಳ ಜೊತೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮುರಿದುಕೊಂಡ ಕಲಾಕಾರರು ಮತ್ತು ಬರಹಗಾರರು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಳುವಳಿಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ನವ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತ, ಘನಾಕೃತಿ ಕಲೆ, ಬೌಹೌಸ್, ಮತ್ತು ಲೆನಿನ್ ವಾದಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳು ಸ್ವೀಕೃತರು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಅವರ ಭೌಗೋಳಿಕ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಬಹಲ ದೂರವಾದ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಚಳುವಳಿಗಳ ಉದಾಹರಣೆಗಳಾಗಿವೆ. 
ಪ್ರದರ್ಶನಗಳು, ಸಿನೆಮಾ ಮಂದಿರಗಳು, ಸಿನೆಮಾ, ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟಡಗಳು ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಕೂಡ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತು ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವವನ್ನು ಮೂಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದವು. ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳು ಹೊದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಇರಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಪ್ರತಿಕೂಲವಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಅನುಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಕೆಲಸದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ದಂಗೆಗಳು ಸಂಘಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರುಗಳು ಆಧುನಿಕತಾವಾದವನ್ನು ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಮತ್ತು ಅನೈತಿಕ ಎಂಬುದಾಗಿ ಅದನ್ನು ಆಪಾದಿಸಿದರು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ೧೯೨೦ರ ದಶಕವು "ಜಾಜ್ ಯುಗ" ಎಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪತ್ಟಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಕಾರುಗಳು, ವಿಮಾನಗಳು, ಟೆಲಿಫೋನ್ ಮತ್ತು ಇತರ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಾಧನಗಳ ಮೇಲೆ ಗಣನೀಯ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು.
೧೯೩೦ ರ ವೇಳೆಗೆ, ಆಧುನಿಕತಾವಾದವು ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಕಲಾತ್ಮಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು, ಆದಾಗ್ಯೂ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕತಾವಾದವೇ ಸ್ವತಃ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿತು. ೧೯೨೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ೧೯೧೮ಕ್ಕೂ-ಮುಂಚಿನ ಆಧುನಿಕತಾವಾದದ ವಿರುದ್ಧ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಿತ್ತು, ಅದು ಆಧುನಿಕತಾವಾದದ ವಿರುದ್ಧ ದಂಗೆಯೇಳುವಾಗ, ಮತ್ತು ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಮಿತಿಮೀರಿದ, ತರ್ಕವಿರುದ್ಧ, ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾದ ಪದ್ಧತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಗತಕಾಲದ ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನ ನಿರಂತರತೆಗೆ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ನೀಡಿತು. ಎರಡನೆಯ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧ ನಂತರದ ಅವಧಿಯು, ಮೊದಲಿಗೆ, ಸಕ್ರಮೀಕರಣ ಅಥವಾ ನಿರಾಕರಣವಾದ ಯಾವುದರೆಡೆಗೂ ಕೂಡ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿರುಗಿಸಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಬಹುಶಃ ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಾಂತಿಕ ಚಳುವಳಿ ಡಾಡಾವನ್ನು ಆಚರಣೆಗೆ ತಂದಿತು. 
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬರಹಗಾರರು ನವ್ಯ ಆಧುನಿಕತಾವಾದದ ಹುಚ್ಚು ಕಲ್ಪನೆಯ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು, ಇತರರು ಇದನ್ನು ಆತ್ಮರಹಿತ ಮತ್ತು ಯಾಂತ್ರಿಕ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಿದರು ಆಧುನಿಕತಾವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಬಗೆಗೆ, ವೀಕ್ಷಕರ ಜೊತೆಗೆ ಕಲೆಯ ಸಂಬಂಧ, ಮತ್ತು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಕಲೆಯ ಪಾತ್ರ ಮುಂತಾದವುಗಳ ಬಗೆಗೆ ವಿವಾದಗಳಿದ್ದವು. ಆಧುನಿಕತಾವಾದವು ಕೆಲವು ವೇಳೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಇದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಂತೆ ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದರಿಂದ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಮೂಲತತ್ವಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಚಾರಪರತೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ವೇಳೆ ೧೮ನೇ-ಶತಮಾನದ ಜ್ಞಾನೋದಯಗಳಿಂದ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರತೆಯ ಮೂಲದಂತೆ ಕಂಡುಬಂದಿತು, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಯಂತ್ರ ಯುಗದ ಪ್ರತಿ-ಅಂತರ್ಗತ ಕೆಲಸಗಳ ಜೊತೆಗಿನ ಮೂಲ ಪ್ರಾಚೀನ ಲೈಂಗಿಕ ಮತ್ತು ಸುಪ್ತಾವಸ್ಥೆಯ ಚಾಲಕಗಳು ಮೂಲಭೂತ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಈ ಎರಡು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳದ ಧ್ರುವಗಳಿಂದ, ಆಧುನಿಕತಾವಾದಿಗಳು ಒಂದು ಪೂರ್ಣವಾದ ಜೀವನ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಆಕಾರ ನೀಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಅದು ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.

ಆಸ್ಪೋಟನ (ವ್ಯಾಪಕ ಪ್ರಸರಣ), ೧೯೧೦–೧೯೩೦
ಚಳವಳಿಯ ಗುರಿಗಳು
ದ್ವಿತೀಯ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧದ ನಂತರದ ಆಧುನಿಕತಾವಾದ (ದೃಷ್ಟಿಗೋಚರ ಅಥವಾ ಅಭಿನಯಿಸಲ್ಪಡುವ ಕಲೆಗಳು)
ಆಂತರಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ, ಬಹು-ಮಾಧ್ಯಮ