ಜ್ಞಾನೋದಯ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪೂರ್ವಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಕಿರು ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು — ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಗೆಲಿಲಿಯೊ, ಬಾಯ್ಲೆ, ಮತ್ತು ನ್ಯೂಟನ್‌ರನ್ನು — ತಮ್ಮ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರಾಗಿ ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರಸಕ್ತ ದಿನಮಾನದ ಪ್ರತಿ ಭೌತಿಕ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರಕೃತಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ನಿಯಮಗಳ ಅನ್ವಯಿಸುವಿಕೆಗೆ ಹೊಣೆಗಾರರನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದರು. ಇದನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ರಚಿಸಿದ್ದ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ರಚನೆಯ ಪಾಠಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
ನ್ಯೂಟನ್‌ರ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಹಾಗೂ ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿರುವ ನಿಯಮಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಜ್ಞಾನೋದಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮೂಲಗಳಲ್ಲೊಂದಾಗಿದೆ. ಲಾಕೆ ಮತ್ತು ವಾಲ್ಟೇರ್‌ ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿ ಅಂತರ್ಗತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಾದಿಸಿದರು; ನೈಸರ್ಗಿಕತಾವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಡಂ ಸ್ಮಿತ್‌ ಮನಶ್ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಸ್ವಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಅಳವಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸೇರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಟೀಕಿಸಿದ್ದರು. ಮಾನ್‌ಬೊಡ್ಡೋ ಮತ್ತು ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್‌ ಕ್ಲಾರ್ಕೆ ನ್ಯೂಟನ್‌ರ ಕೃತಿಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದರೂ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಲುವುಗಳಿಗೆ ಬದ್ಧವಾಗುವಂತೆ ಹೊಂದಿಸಿ ಬಳಸಿದರು.

ಗಣಿತಶಾಸ್ತ್ರ
ವಿಶ್ವದ ಅಂತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆಯ ನಿಲುವುಗಳು
ಜ್ಞಾನೋದಯ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳು
ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ