1919ರಲ್ಲಿ ಅಣು ವಿಭಜನೆಯಿಂದ ಅರ್ನೆಸ್ಟ್ ಫೋರ್ಡ್ ಅವರನ್ನು ಅಣು ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ[8] ಅಣು ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದ ಪಿತಾಮಹ ಎಂದು ಗೌರವಿಸಲಾಯಿತು. ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ದೊರೆಯುವ ವಿಕಿರಣ ವಸ್ತುಗಳು ಇರುವ ಅಲ್ಫಾ ಕಣಗಳೊಂದಿಗೆ ನೈಟ್ರೋಜನ್ ಸೇರಿಸಿ ಅವರ ತಂಡವು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಫೋಟ ನಡೆಸಿತು ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಾ ಕಣಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಟೋನ್ ಗಳಿಂದ ಶಕ್ತಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿತು. 1932ರಲ್ಲಿ ರುಥರ್ ಫೋರ್ಡ್ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಇಬ್ಬರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾದ ಜಾನ್ ಕಾಕ್ ಕ್ರಾಫ್ಟ್ ಮತ್ತು ಎರ್ನೆಸ್ಟ್ ವಾಲ್ಟನ್ ಅಣು ಕೋಶವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೃತಕವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಪ್ರೊಟೊನ್ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಟಿಕಲ್ ಅಕ್ಸಿಲೇಟರ್ ಬಳಸಿ ಲಿಥಿಯಂ ಮೇಲೆ ಸ್ಫೋಟಿಸಿ ಇದರ ಮೂಲಕ ಎರಡು ಹಿಲಿಯಂ ಅಣುಕೋಶಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿದರು.

1932ರಲ್ಲಿ ಜೇಮ್ಸ್ ಚಾಡ್ ವಿಕ್ ನ್ಯೂಟ್ರೋನ್ ಸಂಶೋಧಿಸಿದ ನಂತರ, ರೋಮ್ ನಲ್ಲಿ 1934ರಲ್ಲಿ ಅಣು ಸಮ್ಮಿಳನವನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಎನ್ರಿಕೋ ಫೆರ್ನಿ ಅವರ ತಂಡವು ನ್ಯೂಟ್ರೊನ್ ನೆರವಿನೊಂದಿಗೆ ಯುರೇನಿಯಂ ಸ್ಫೋಟಿಸಿದ ನಂತರ ಸಾಧಿಸಲಾಯಿತು. 1938ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯ ರಾಸಾಯನಿಕ ತಜ್ಞ ಒಟ್ಟೊ ಹಾನ್ ಮತ್ತು ಫ್ರಿಟ್ಸ್ ಸ್ಟ್ರಾಸ್ ಮಾನ್ ಅವರು ಆಸ್ಟ್ರೀಯಾದ ಭೌತವಿಜ್ಞಾನಿ ಲಿಸೇ ಮೈಟಿನಿರ್ ಮತ್ತು ಮೈಟಿನಿರ್ ಸಂಬಂದಿ,ಒಟ್ಟೊ ರಾಬರ್ಟ್ ಪ್ಱೀಶ್ಚ್, ನ್ಯೂಟ್ರೊನ್ ಸ್ಫೋಟಿತ ಯುರೇನಿಯಂನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯೋಗ ನಡೆಸಿದರು. ಸಾಪೆಕ್ಷವಾಗಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುವ ನ್ಯೂಟ್ರೊನ್ ಭಾರಿ ಜಡವಾಗಿರುವ ಯರೇನಿಯಂ ಅಣುವಿನ ಕೋಶವನ್ನು ಅಂದಾಜು ಎರಡು ತುಂಡುಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಭಜಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದರು ಅದು ಅವರಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಫಲಿತಾಂಶ ದೊರಕಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಸಮ್ಮಿಳನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನ್ಯೂಟ್ರಾನ್ ಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಂತ ಬಾಳಿಕೆ ಬರುವ ಅಣುಕೋಶದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಕೊಂಡಿಯ ಫಲಿತಾಂಶ ದೊರೆಯಬಹುದು ಎಂದು ಲಿಯೋ ಜಿಲಾರ್ಡ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. (ಅಮೆರಿಕ, ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗಡಮ್, ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಜರ್ಮನಿ ಮತ್ತು ಸೋವಿಯತ್ ಯುನಿಯನ್) ದೇಶಗಳ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಅಣು ಸಮ್ಮಿಳನದ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ಬೆಂಬಲ ಬೇಕು ಎಂದು ಅವರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿತು.

ಫೆರ್ನಿ ಮತ್ತು ಜಿಲಾರ್ಡ್ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬಂದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತ ಅಣು ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕೇಂದ್ರ ಚಿಕಾಗೊ ಪೈಲ್-1ರ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೨, 1042ರಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಕಾಮಗಾರಿಯು ಮ್ಯಾನ ಹಾಟನ್ ಯೋಜನೆಯ ಭಾಗವಾಯಿತು. ಅದು (ಈ ಮೊದಲು ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ನ ಹ್ಯಾನ್ ಪೋರ್ಡ್ ಪಟ್ಟಣವಾಗಿದ್ದ ಹ್ಯಾನ್ ಫೋರ್ಡ್ ನಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ತಾದ ಅಣು ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಅಣುಬಾಂಬುಗಳ ತಯಾರಿಕೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುವ ಪ್ಲೋಟೋನಿಯಂ ಸಂಸ್ಕರಣೆಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಅವುಗಳನ್ನೇ ಹಿರೋಶಿಮಾ ಮತ್ತು ನಾಗಾಸಾಕಿ ನಗರಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲಾಯಿತು. ಇದೇ ವೇಳೆ ಯುರೇನಿಯಂ ಶಕ್ತಿವರ್ಧಕ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.

2ನೇ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಅಣುಬಾಂಬು ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ವೇಗವಾಗಿ ಹರಡಬಹುದು ಎಂದು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಹಲವಾರು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಬೇಕಾದರೆ ಕ್ರಮಿಸಬೇಕಾದ ದಾರಿ ಇನ್ನೂ ಬಹಳ ಇದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರವು ಅಣುಶಕ್ತಿಯ ಸಂಶೋಧನೆಯನ್ನು ಬಿಗಿ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರಿಸಿತು ಮತ್ತು ವರ್ಗೀಕರಣಗೊಳಿಸಿತು. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಸಂಶೋಧನಾ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮಿಲಿಟರಿ ಕೇಂದ್ರಿಕೃತವಾಗಿದ್ದವು. ಅಮೆರಿಕದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಮುದಾಯವು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಣು ಸಾಮಗ್ರಿಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿ ವರ್ಗಾವಣೆಗ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಹಕಾರ ಬೇಕು ಎಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಅಮೆರಿಕ ಸರ್ಕಾರ ನಿರಾಕರಿಸಿದ ನಂತರ ತಕ್ಷಣ ಅಯುಧ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪೈಪೋಟಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಜಾಗತಿಕ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಪಾಲುದಾರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ 2006ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಯಿತು. 

ಅರ್ಕೊ ಇದಾಹೋದ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಇಬಿಆರ್-೧ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸ್ಟೇಷನ್ ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಯಿತು. ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ೧೦೦ ಕಿಲೋ ವ್ಯಾಟ್ ಉತ್ಪಾದಿಸಿತು. (1955ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿ ಭಾಗಶಃ ಕರಗುವಿಕೆಗೆ ಕೂಡ ಅರ್ಕೋ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು.) 1952ರಲ್ಲಿ ("ಪ್ರೆಸಿಡೆಂಟ್ಸ್ ಮಟಿರಿಯಲ್ ಪಾಲೇ ಕಮಿಷನ್" )ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಹ್ಯಾರಿ ಟ್ರೂಮನ್ ಅವರಿಗೆ ಪಾಲೆ ಕಮಿಷನ್ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಅಣು ಶಕ್ತಿಯ ಕುರಿತು ನಿರಾಶಾದಾಯಕ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸೌರಶಕ್ತಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಸಂಶೋಧನೆ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿತ್ತು. ಡಿಸೆಂಬರ್ 1953ರಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಡ್ವೈಟ್ ಐಶೇನ್ ಹೋವರ್ ಅವರ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ "ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಪರಮಾಣುಗಳು" ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾಗಬಲ್ಲ ಪರಮಾಣು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆಸುವುದು ಮತ್ತು ಅಣುಶಕ್ತಿಯ ಬಳಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಅಮೆರಿಕ ಸರ್ಕಾರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ರೂಪಿಸಿತು.

ತಳಿ ಬೆಳೆಸುವಿಕೆ
ಉದ್ಯಮದ ಭವಿಷ್ಯ
ಮೂಲಗಳು
ಉಪಯೋಗ