ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಗೆರ್‌ಹಾರ್ಡ್ಟ್ ಎಂಬ ಫ್ರೆಂಚ್ ರಸಾಯನ ವಿಜ್ಞಾನಿ 1853ರಲ್ಲಿ ಆಸಿಟಿಲ್‌ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲಿಕ್ ಆಮ್ಲವನ್ನು ಮೊದಲು ತಯಾರಿಸಿದ. ವಿವಿಧ ಆಮ್ಲ ಆನ್‌ಹೈಡ್ರೇಡ್‌ಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಗುಣಲಕ್ಷಣ ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರತನಾದಾಗ ಅವನು ಆಸಿಟಿಲ್ ಕ್ಲೋರೈಡ್‌ಅನ್ನು ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲಿಕ್ ಆಮ್ಲದ (ಸೋಡಿಯಮ್ ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲೇಟ್) ಸೋಡಿಯಮ್ ಲವಣದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಮಾಡಿದನು. ಭಾರೀ ಜೋರಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆದು, ಉಂಟಾದ ದ್ರಾವಣವು ಬಹುಬೇಗ ಘನೀಕೃತಗೊಂಡಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರಚನೆಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಇರದಿದ್ದುದ್ದರಿಂದ ಗೆರ್‌ಹಾರ್ಡ್ಟ್ ತಾನು ಪಡೆದ ಸಂಯುಕ್ತಕ್ಕೆ "ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲಿಕ್-ಅಸೆಟಿಕ್ ಆನ್‌ಹೈಡ್ರೇಡ್" ("ವಾಸರ್‌ಫ್ರೈಯಿ ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲ್ಸಾರೆ-ಎಸ್ಸಿಗ್ಸಾರೆ" ) ಎಂದು ಹೆಸರು ನೀಡಿದನು. ಆನ್‌ಹೈಡ್ರೇಡ್‌ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗೆರ್‌ಹಾರ್ಡ್ಟ್ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಡಿದ ಅನೇಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಸ್ಪಿರಿನ್‌ ("ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲಿಕ್-ಅಸೆಟಿಕ್ ಆನ್‌ಹೈಡ್ರೇಡ್") ತಯಾರಿಕೆಯೂ ಒಂದು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮುಂದುವರಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಆರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ 1859ರಲ್ಲಿ, ವನ್ ಗಿಲ್ಮ್ ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲಿಕ್ ಆಮ್ಲ ಮತ್ತು ಆಸಿಟಿಲ್ ಕ್ಲೋರೈಡ್‌ಗಳ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಶುದ್ಧ ಆಸಿಟಿಲ್‌ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲಿಕ್ ಆಮ್ಲವನ್ನು ಪಡೆದನು (ಅದನ್ನು ಅವನು "ಆಸಿಟಿಲೈಲರ್ಟೆ ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲ್ಸಾರ್‌", "ಆಸಿಟಿಲೇಟೆಡ್ ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲಿಕ್ ಆಮ್ಲ" ಎಂದು ಕರೆದನು). ಗೆರ್‌ಹಾರ್ಡ್ಟ್‌ನ (ಸೋಡಿಯಮ್ ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲೇಟ್‌ನಿಂದ) ಮತ್ತು ವನ್ ಗಿಲ್ಮ್‌ನ (ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲಿಕ್ ಆಮ್ಲದಿಂದ) ತಯಾರಿಸಿದ್ದರ ಮೇಲೆ 1869ರಲ್ಲಿ ಸ್ಕ್ರೋಡರ್, ಪ್ರಿಂಜೋರ್ನ್ ಮತ್ತು ಕ್ರಾಟ್ ಮೊದಲಾದವರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿ ಎರಡೂ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಸಂಯುಕ್ತ-ಆಸಿಟಿಲ್‌ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲಿಕ್ ಆಮ್ಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ ಎಂಬ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಫೀನೋಲಿಕ್ ಆಕ್ಸಿಜನ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಆಸಿಟಿಲ್ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ಇದರ ಸರಿಯಾದ ರಚನಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೀಡಿದವರಲ್ಲಿ ಇವರು ಮೊದಲಿಗರು.
ಔಷಧ ಮತ್ತು ಬಣ್ಣ ಉದ್ಯಮ ಸಂಸ್ಥೆ ಬೇಯರ್‌ನ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರಮಾಣಿತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲೇಟ್ ಔಷಧಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಆಸಿಟಿಲ್‌ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲಿಕ್ ಆಮ್ಲದ ಕೆರಳಿಕೆಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ 1897ರಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. 1899ರಲ್ಲಿ ಬೇಯರ್ ಈ ಔಷಧವನ್ನು "ಆಸ್ಪಿರಿನ್‌" ಎಂಬ ಹೆಸರು ನೀಡಿ, ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿತು. A = ಆಸಿಟಿಲ್ ಮತ್ತು "ಸ್ಪಿರ್ಸಾರೆ" = ಸ್ಯಾಲಿಸಿಲಿಕ್ ಆಮ್ಲದ ಹಳೆಯ (ಜರ್ಮನ್) ಹೆಸರಿನಿಂದ ಆಸ್ಪಿರಿನ್‌ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ. ಆಸ್ಪಿರಿನ್‌‌ನ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯು ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ವರ್ಧಿಸಿತು ಹಾಗೂ 1918ರಲ್ಲಿ ಸ್ಪಾನಿಶ್‌ನಲ್ಲಿ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿ ಹರಡಿದ ಫ್ಲು ರೋಗವನ್ನು ಗುಣಮುಖಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಇದು ಪ್ರಮುಖ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು. ಅಮೇರಿಕಾ ಸ್ವಾಮ್ಯದ ಬೇಯರ್ 1917ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡ ನಂತರ, ಆಸ್ಪಿರಿನ್‌ ತರುತ್ತಿದ್ದ ಲಾಭ ಪ್ರಚಂಡ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಹಾಗೂ ಆಸ್ಪಿರಿನ್‌ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾನಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.
1956ರಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾರಸಿಟಮಾಲ್ (ಅಸಿಟಾಮಿನೊಫೆನ್) ಮತ್ತು 1969ರಲ್ಲಿ ಐಬುಪ್ರೊಫೇನ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ‌ಆಸ್ಪಿರಿನ್‌ನ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಕುಗ್ಗಿ ಹೋಯಿತು. 1960 ಮತ್ತು 1970ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಜಾನ್ ವಾನೆ ಮತ್ತು ಇತರರು ಆಸ್ಪಿರಿನ್‌‌ನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಶೋಧ ನಡೆಸಿದರು. 1960 ಮತ್ತು 1980ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪರಿಶೀಲನೆಗಳು ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುವಿಕೆಯ ರೋಗಗಳ ಅಪಾಯವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುವುದನ್ನೂ, ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುವಿಕೆಯ ಗಂಡಾಂತರಕಾರಿ ನಿರೋಧಕವಾಗುವುದನ್ನೂ ಆಸ್ಪಿರಿನ್‌ನ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಎಂದು ದೃಢಪಡಿಸಿದವು. ಆಸ್ಪಿರಿನ್‌ ಮಾರಾಟವು ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಮರುಜೀವಪಡೆದುಕೊಂಡು, ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದರಲ್ಲೂ ಪ್ರಬಲವಾಯಿತು ಉಳಿಯಿತು. ಹೃದಯಾಘಾತ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಕಾಯಿಲೆಗಳನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಇತಿಹಾಸ
COX-1 ಮತ್ತು COX-2 ನಿರೋಧ
ಔಷಧಿಯ ಪ್ರಮಾಣ
ಕಾರ್ಯ ವಿಧಾನದ ಶೋಧನೆ