ಈ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರವು ಹಲವು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಆನಂತರ ನಡೆಯುವ ಸದಸ್ಯರ ಆರನೆಯ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ (COP) ನಿರ್ಣಯಿಸಲು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಯಬಿಟ್ಟಿತು. ಕಳೆದ 2000ರ ಅಪರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ದಿ ಹೇಗ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ COP6 ಈ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿತು. ಆದರೆ, ಒಂದೆಡೆ ಯುರೋಪ್‌ ಒಕ್ಕೂಟವು ಕಠಿಣ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿದರೆ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಅಮೆರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ, ಕೆನಡಾ, ಜಪಾನ್‌ ಮತ್ತು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಉದಾರ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕಾಗಿ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಯಾವುದೇ ಅಂತಿಮ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಬರಲಾಗಲಿಲ್ಲ.ಕಳೆದ 2001ರಲ್ಲಿ, ಹಿಂದಿನ ಸಭೆಯ ಮುಂದುವರಿಕೆಯು (COP6bis) ಜರ್ಮನಿಯ ಬಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಇಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಕೆಲವು ರಿಯಾಯತಿಗಳ ನಂತರ, ಯುರೋಪ್‌ ಒಕ್ಕೂಟ ದ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಸಮರ್ಥಕ ದೇಶಗಳು, ಇಂಗಾಲ ಡಯಾಕ್ಸೈಡ್‌ ತೊಟ್ಟಿಗಳ ಬಳಕೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದರ ಮೂಲಕ, ಜಪಾನ್‌ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾ ದೇಶಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಫಲವಾದವು.COP7 ಸಭೆಯು 29 ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ 2001ರಿಂದ 9 ನವೆಂಬರ್‌ 2001ರ ತನಕ ಮೊರೊಕೊ ದೇಶದ ಮರಾಕೆಷ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿವರಗಳಿಗೆ ಅಂತಿಮ ರೂಪರೇಷೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಯಿತು.UNFCCC ಸದಸ್ಯರ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಮಹಾಸಭೆಯೊಂದಿಗೆ (COP11) ಕ್ಯೋಟೋ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೆ (MOP1) ಸದಸ್ಯರ ಮೊದಲ ಸಭೆಯು 28 ನವೆಂಬರ್‌ 2005ರಿಂದ 9 ಡಿಸೆಂಬರ್‌ 2005ರ ತನಕ ಮಾಂಟ್ರಿಯಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಕುರಿತು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಮಹಾಸಭೆ ನಿರ್ಧಾರ ಗಮನಿಸಿ.3 ಡಿಸೆಂಬರ್‌ 2007ರಂದು ಇಂಡೊನೆಷ್ಯಾದ ಬಾಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ COP13 ಸಭೆಯ ಮೊದಲ ದಿನ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿತು.
ಸಹಿ ಹಾಕಿದ ಸದಸ್ಯ ದೇಶಗಳ ಪೈಕಿ 36 ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ C.G. ದೇಶಗಳು (ಯುರೋಪಿಯನ್‌ ಒಕ್ಕೂಟದ ಅಂಶವಾದ EU ಸಹಿತ) ಐಸ್‌ಲೆಂಡ್‌ಗಾಗಿ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿನ 10%ರಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದವು. ಆದರೆ, ಯುರೋಪಿಯನ್‌ ಒಕ್ಕೂಟದ ಸದಸ್ಯ ದೇಶಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಬದ್ಧತೆಯಿರುವುದರಿಂದ, ಕಡಿಮ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ EU ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯ (27%ರಷ್ಟರ ತನಕ) ಅವಕಾಶವಿದೆ. (ಕ್ಯೋಟೋ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ#1990ರಿಂದಲೂ ಹಸಿರುಮನೆ ಅನಿಲ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿನ ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದೆ. ). ಕಡಿವಾಣದ ಸೀಮಿತತೆಗಳು 2013ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯ ವ್ಯಾಪಾರ-ವಹಿವಾಟು
ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್‍ಡಮ್
ಜರ್ಮನಿ
ಪರಿಷ್ಕರಣೆಗಳು