ಭಾಷಾವಿದ್ಯೆಯ ಹಂಬಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖವಾದ ಚಚೇ೯ ಏನೆಂದರೆ ಭಾಷೆ ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅತೈ೯ಸಬೇಕು ಎಂಬುದು. 
ಕೆಲವು ಭಾಷಾವಿದ್ಯೆಯೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ "ಭಾಷೆ" ಅನ್ನೋ ಶಬ್ದವನ್ನು ಪೊವ೯ಸಿದ್ದಾಂತಕ್ಕೆ ನಿದೇ೯ಶಿಸಿದೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಮೆದುಳಿನ ಸಹಜವಾದ ಅಳತೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ಜನರನ್ನು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರ ನಡತೆಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಇದು ಕ್ರಮಬದ್ದ ಮಾಗ೯ದ ಒಂದು ಭಾಗ. ಈ ಸವೇ೯ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಾಕರಣ ಮಕ್ಕಳು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯುವಾಗ ಮಾಗ೯ದಶ೯ನ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ವಾಕ್ಯಗಳು ವ್ಯಾಕರಣ ಬದ್ದವಾಗಿ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ನಿಬ೯ಂದಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಪೊನೆನ್ಟ್ಸ್ ಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಷಾವಿದ್ಯೆಯ ಶಾಲೆಗಳು ಯಾವುದು ಪ್ರಬಲವೊ ಅದು ನಾಮ್ ಚಾಮ್ಸ್ಕಿ ಯ ಜನನದ ಸಿದ್ದಾಂತದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ,ಆ ಭಾಷೆ ನಿದಿ೯ಷ್ಟವಾಗಿ ಸಂಪಕ೯ಕ್ಕೆ ವಿಕಸಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವಶ್ಯಕವಿರದೆ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಹಂತ ಹಂತವಾದ ಮನುಷ್ಯನ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಜೋತೆ ಇದು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. 
ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಗ್ನರ ತಂಡ ತಾರತಮ್ಯದ ಮೂಲಕ "ಭಾಷೆ" ಅನ್ನೋ ಶಬ್ದವನ್ನು ಸಮೂಹ ವ್ಯವಸ್ಠೆಗೆ ಹೋಂದಿಸುತ್ತದೆ ಅದು ಸಹಕಾರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಹಕಾರ ಜಾಲಬಂದವನ್ನು ವಿಶಾಲ ಮಾಡುವಂತೆ ಅಬಿವೃದ್ದಿ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಇಂತಹ ವ್ಯಾಕರಣ ಕಾಯ೯ಸಂಬಂದದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಒಂದು ಉಪಕರಣದಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಬಯಲಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ಮತ್ತು ಸಂಪಕ೯ದ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳು ಅದರ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಹೋಂದಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯ ವಿಕಸನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಪಾತ್ರ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದ ವಿಕಸನಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಿಹೇಳಿದೆ.
ಅಧ್ಯಯನದ ವಿಧಾನಗಳು
ಬಗೆಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಭಾಗಗಳು
ಅನ್ವಯಿಕ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರ
ರಚನೆಗಳು