ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಬೆಸುಗೆಯು ಸ್ಕೋಲಿಯೋಸಿಸ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುವ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನದಲ್ಲಿ, ಮೂಳೆಯನ್ನು (ಅದೇ ಶರೀರದಿಂದ ಆಯ್ದು ಮಾಡಲಾದ ಸಜಾತಿಯ ಅಂಗಾಂಶದ ಕಸಿ ಅಥವಾ ಓರ್ವ ದಾನಿಯ ಶರೀರದಿಂದ ಆಯ್ದು ಮಾಡಲಾದ ಭಿನ್ನ ಅಂಗಾಶದ ಕಸಿಯಿಂದ ಬೆಳೆಸಲಾದದ್ದು) ಕಶೇರುಖಂಡಗಳಿಗೆ ಕಸಿಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆಯಾದ್ದರಿಂದ, ಅದು ವಾಸಿಯಾದಾಗ ಅವು ಒಂದು ಘನವಾದ ಮೂಳೆಯ ರಾಶಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಸ್ತಂಭವು ಬಳುಕದಂತಿರುತ್ತದೆ. ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಕೆಲವೊಂದು ಚಲನೆಗೆ ತೊಂದರೆಯುಂಟುಮಾಡಿ ವಕ್ರಾಕೃತಿಯು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಾಳಾಗುವುದನ್ನು ಇದು ತಡೆಗಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಎದೆಗೂಡಿನ ಅಥವಾ ಕಿಬ್ಬೊಟ್ಟೆಯ ಕುಳಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೂಲಕ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಮುಂಗಡೆಯ (ಮುಂಭಾಗದ) ಮುಖದಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ, ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಿಂಭಾಗದಿಂದ (ಹಿಂಗಡೆಯಿಂದ) ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾದ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಜನೆಯೊಂದನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೂಲತಃ, ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಬೆಸುಗೆಗಳನ್ನು ಲೋಹದ ಅಂತರ್ನಿವಿಷ್ಟಗಳಿಲ್ಲದೆಯೇ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ನಂತರ ಒಂದು ಅಚ್ಚನ್ನು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಂಗಕರ್ಷಣದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಲೇಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ವಕ್ರಾಕೃತಿಯನ್ನು ಎಳೆದು ನೆಟ್ಟಗಾಗಿಸಲು ಮತ್ತು ನಂತರ ಬೆಸುಗೆಯು ನಡೆಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹಿಡಿದಿಡಲು ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್‌‌, ಒಂದು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಯೂಡಾರ್ಥ್ರೋಸಿಸ್‌‌‌‌‌ನ (ಬೆಸುಗೆಯ ವೈಫಲ್ಯ) ಅಪಾಯವು ಕಂಡುಬರುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಗಣನೀಯ ಪ್ರಮಾಣದ ಸರಿಪಡಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಸಮಯಗಳಲ್ಲೂ ಸಾಧಿಸಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

1962ರಲ್ಲಿ, ಪಾಲ್‌ ಹ್ಯಾರಿಂಗ್ಟನ್‌ ಎಂಬಾತ ಉಪಕರಣ ವಿಜ್ಞಾನದ ಒಂದು ಲೋಹದ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ. ಇದು ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯನ್ನು ನೆಟ್ಟಗಾಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ನೆರವಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಬೆಸುಗೆಯು ನಡೆಯುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯನ್ನು ಬಾಗದಂತೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ತಡೆಹಲ್ಲು ಸಾಧನದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡಲಾದ, ಈಗ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಮೂಲ ಹ್ಯಾರಿಂಗ್ಟನ್‌ ಸಲಾಕೆಯು ಕೊಕ್ಕೆಗಳ ನೆರವಿನಿಂದ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ತುದಿಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬಾಗವಿಕೆಯ ತಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕ್ರ್ಯಾಂಕ್‌ ಆಕಾರವಾಗಿ ಬಗ್ಗಿಸಿದಾಗ ಅದು ವಕ್ರಾಕೃತಿಯನ್ನು ಬೇರೆದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಅಥವಾ ನೆಟ್ಟಗಾಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹ್ಯಾರಿಂಗ್ಟನ್‌ ವಿಧಾನದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕೊರತೆಯೆಂದರೆ, ಶ್ರೋಣಿಕುಹರದೊಂದಿಗೆ ತಲೆಬುರುಡೆಯು ಸೂಕ್ತವಾದ ಸರಿಹೊಂದಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಭಂಗಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಅದು ವಿಫಲಗೊಂಡಿತ್ತು ಮತ್ತು ಆವರ್ತನದ ವಿರೂಪತೆಯನ್ನು ಇದು ಸರಿಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಬೆಸುಗೆಗೊಂಡಿರದ ಭಾಗಗಳು, ನೇರವಾಗಿ ಎದ್ದುನಿಲ್ಲುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಸರಿದೂಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ, ಸವಕಾಲಾಗುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳ, ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಆರಂಭಗೊಂಡ ಸಂಧಿವಾತ, ಬೆನ್ನುಹುರಿಯ ನಡುವಿನ ಮೃದ್ವಸ್ಥಿ ಪದರದ ಕ್ಷಯಿಸುವಿಕೆ, ಸ್ನಾಯುವಿನ ಪೆಡಸುತನ ಮತ್ತು ನೋವು, ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನೋವುನಿವಾರಕಗಳನ್ನು ನೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮುಂದಿನ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ-ಅವಧಿಗೆ ಕೆಲಸಮಾಡಲಾಗದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇವೇ ಮೊದಲಾದವುಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಇದ್ದ "ಫ್ಲ್ಯಾಟ್‌ಬ್ಯಾಕ್‌" ಎಂಬ ಹೆಸರು ಒಂದು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಹೆಸರಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸೊಂಟದ ಸ್ಕೋಲಿಯೋಸಿಸ್‌‌ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಇದು ಸೂಕ್ತವಾಗಿತ್ತು‌‌. 

ಹ್ಯಾರಿಂಗ್ಟನ್‌ ಸಲಾಕೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಸರಿಪಡಿಸಲ್ಪಡದಿರುವ ತಲೆಬುರುಡೆಯ ಭಿತ್ತಿಮೂಳೆಗಳ ನಡುವಣ ಹೊಲಿಗೆಯ ಅಸಮತೋಲನವನ್ನು ಮತ್ತು ಆವರ್ತನದ ದೋಷಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆಧುನಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಸರಿಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿವೆ. ಸಲಾಕೆಗಳು, ತಿರುಪುಗಳು, ಕೊಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರೀಕರಿಸುವ ತಂತಿಗಳ ಒಂದು ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ಅವು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದು, ಹ್ಯಾರಿಂಗ್ಟನ್‌ ಸಲಾಕೆಗಿಂತ ಸದೃಢವಾದ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ಬಲಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಗೆ ಅವು ಪ್ರಯೋಗಿಸಬಲ್ಲವಾಗಿವೆ. ಈ ಕೌಶಲವು ಕಾಟ್ರೆಲ್‌-ಡುಬೌಸ್ಸೆಟ್‌ ಇನ್ಸ್‌‌ಟ್ರುಮೆಂಟೇಷನ್‌ ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಸದರಿ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೌಶಲವಾಗಿದೆ.

ಆಧುನಿಕ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಬೆಸುಗೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಉನ್ನತವಾದ ಸರಿಪಡಿಸುವಿಕೆಯ ಮಟ್ಟಗಳು ಹಾಗೂ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ವೈಫಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸೋಂಕಿನ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಬೆಸುಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಗಳು ಹಾಗೂ ಕಾಯಂ ಅಂತರ್ನಿವಿಷ್ಟಗಳೊಂದಿಗಿನ ರೋಗಿಗಳು, ಅವರು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನವರಾಗಿದ್ದಾಗ ಅನಿರ್ಬಂಧಿತ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಂದಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ; ಹೊಸದಾದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಾ ಕೌಶಲಗಳಿಂದ ಉಪಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವುಗಳು ಅವರಿಗೆ ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತವೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡುವುದು ಬಾಕಿಯಿರುತ್ತದೆ. ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಬೆಸುಗೆಗಳ ಒಂದು ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ಮಿತಿಯೆಂದರೆ, ಸ್ಕೋಲಿಯೋಸಿಸ್‌‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಒಳಗಾದ ರೋಗಿಗಳು ಯುನೈಟೆಡ್‌ ಕಿಂಗ್‌ಡಂ, ಸ್ವೀಡನ್‌ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಂಥ ದೇಶಗಳ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅನರ್ಹರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಹೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪೂರ್ವನಿದರ್ಶನದ ಸಹಾಯಕ ಅಧ್ಯಯನವೊಂದರ ಅನುಸಾರ, ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಉಪಕರಣ ಬಳಕೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ (ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪೆಡಿಕಲ್‌ ತಿರುಪುಗಳೊಂದಿಗಿನ ಸಮೀಪಸ್ಥ ಕೊಕ್ಕೆಗಳು) (65%ಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ 46%) ಹರೆಯದ ಸ್ವಯಂಜನ್ಯ ಸ್ಕೋಲಿಯೋಸಿಸ್‌‌ನೊಂದಿಗಿನ (ಅಡಾಲಸೆಂಟ್‌ ಇಡಿಯೋಪಥಿಕ್‌ ಸ್ಕೋಲಿಯೋಸಿಸ್‌-AIS) ರೋಗಿಗಳ ಪೈಕಿ ಕೇವಲ ಹಿಂದುಗಡೆಯ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಬೆಸುಗೆಯನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಪೆಡಿಕಲ್‌ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಕೂಳೆಯು 2 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ವಕ್ರಾಕೃತಿಯ ಸರಿಪಡಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಬಹುದು. ಭವಿಷ್ಯದ ಸಹಾಯಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ರೋಗಿಯ ಬೆಸುಗೆಯ ಮಟ್ಟಗಳು, ಲೆಂಕೆ ವಕ್ರಾಕೃತಿಯ ಬಗೆ, ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯರೂಪದ ವಿಧಾನದ ಅನುಸಾರ ಪೂರ್ವನಿದರ್ಶನದ ಅಧ್ಯಯನಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಲಾಯಿತು. ವಯಸ್ಸು, ಲೆಂಕೆ AIS ವಕ್ರಾಕೃತಿಯ ಬಗೆ, ಅಥವಾ ನಿಲುಪಟ್ಟಿಯ ಎತ್ತರ ಇವುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಈ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೆಸುಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ಕಶೇರುಖಂಡಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದವು (ಪೆಡಿಕಲ್‌ ತಿರುಪಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ 11.7±1.6, ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಗುಂಪಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ 13.0±1.2). ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಉಪಕರಣ ಬಳಕೆಯ ಗುಂಪಿನ ಪೂರ್ವನಿದರ್ಶನದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗೆ ಒಳಪಡುತ್ತಿರುವ ಪೆಡಿಕಲ್‌ ತಿರುಪಿನ ಗುಂಪಿನ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಈ ಅಧ್ಯಯನದ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಪಕ್ಷಪಾತಿಯಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ಒಂದು ಪಕ್ಕೆಲುಬಿನ ಗೂನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ವಿರೂಪತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿರುವ ಸ್ಕೋಲಿಯೋಸಿಸ್‌ನ ನಿದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಉತ್ತಮವಾದ ಸುರೂಪಿ ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕಾಸ್ಟೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿ (ಇದನ್ನು ಥೊರಾಕೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಅನೇಕವೇಳೆ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಒಂದು ಬೆಸುಗೆಯ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ನಂತರದ ಯಾವುದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದು; ಅದನ್ನು ಅದೇ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಅಥವಾ ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದು. ಸ್ಕೋಲಿಯೋಸಿಸ್‌ನ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯೊಂದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆಟ್ಟಗಾಗಿಸುವುದು ಮತ್ತು ತಿರುಚುವಿಕೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಬೆಸುಗೆಗೊಂಡ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯು ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಪಕ್ಕೆಗೂಡಿನೊಳಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ರೂಪಸುಧಾರಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಯಶಸ್ಸಿನ ಮಟ್ಟವು ಅವಲಂಬಿತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯೊಳಗೆ ಇನ್ನೂ ಒಂದಷ್ಟು ಆವರ್ತನದ ವಿರೂಪತೆಯಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪಕ್ಕೆಲುಬಿನ ಒಂದು ಗೂನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. 

ಸ್ಕೋಲಿಯೋಸಿಸ್‌‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದರ ಅಪಾಯವು ಸುಮಾರು 5%ನಷ್ಟಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಂಭವನೀಯ ತೊಡಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮೃದು ಅಂಗಾಂಶದ ಉರಿಯೂತ ಅಥವಾ ಆಳವಾದ ಉರಿಯೂತಕಾರಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ, ಉಸಿರಾಟದ ಸ್ಥಿತಿಯು ಹಾಳಾಗುವಿಕೆ, ರಕ್ತಸ್ರಾವ ಮತ್ತು ನರದ ಗಾಯಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇತ್ತೀಚಿನ ಪುರಾವೆಯ ಪ್ರಕಾರ ತೊಡಕುಗಳ ಪ್ರಮಾಣವು ಆ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಂತ ತುಂಬಾ ಆಚೆಗಿದೆ. ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯಾದ ನಂತರದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಮತ್ತೆ 5%ನಷ್ಟು ಭಾಗಕ್ಕೆ ಮರುಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಅಗತ್ಯ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇಂದು ಸುದೀರ್ಘ-ಅವಧಿಯಲ್ಲಿನ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಂದ ಏನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದಿನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ. ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ವಿರೂಪತೆಯ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಿಂದ ಬದಲಾಯಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು, 80°ನಷ್ಟು ಮಟ್ಟವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮೀರದ ಸ್ಕೋಲಿಯೋಸಿಸ್‌ನ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ವರೂಪವಾದ, ಹರೆಯದ ಸ್ವಯಂಜನ್ಯ ಸ್ಕೋಲಿಯೋಸಿಸ್‌‌ (ಅಡಾಲಸೆಂಟ್‌ ಈಡಿಯೋಪಥಿಕ್‌ ಸ್ಕೋಲಿಯಾಸಿಸ್‌-AIS) ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ರೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಒಂದು ರೂಪಸುಧಾರಕ ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್‌ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ರೂಪಸುಧಾರಕ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರಬೇಕು ಎಂಬ ಅಗತ್ಯವೇನೂ ಇಲ್ಲ.
ಒಂದು ವೇಳೆ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಬಯಸಿದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ವಿಶೇಷಜ್ಞತೆಯ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಬೆಸುಗೆರಹಿತ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ
ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ
ಹರೆಯದ ಸ್ವಯಂಜನ್ಯ ಸ್ಕೋಲಿಯೋಸಿಸ್‌‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ತಳಿವಿಜ್ಞಾನದ ಪರೀಕ್ಷೆ
ಉಪಕರಣ ಬಳಕೆಯೊಂದಿಗಿನ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಬೆಸುಗೆ