ತ್ಯಾಜ್ಯಜಲವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶಗಳು, ನೈಟ್ರೋಜನ್ ಮತ್ತು ರಂಜಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ಈ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಯೂಟ್ರೋಫಿಕೇಷನ್ ಎಂಬ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶಗಳ ಕೂಡುವಿಕೆಯು ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಎಡೆಯಾಗಬಹುದು; ತತ್ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕಾಡುಗಿಡಗಳು, ಪಾಚಿ ಮತ್ತು ಸಯಾನೋಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾ(ನೀಲಿ-ಹಸಿರು ಪಾಚಿ)ಗಳು ಸೊಗಸಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಉತ್ತೇಜಕವಾಗಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ಪಾಚಿಯು ಬಹುಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿ ಪಾಚಿಯ ವಿಕಸನಕ್ಕೆ ಎಡೆ ನೀಡಬಹುದು. ಪಾಚಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬಾಳಲಾರವು ಮತ್ತು ಕ್ರಮೇಣ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಗತಿಸುತ್ತವೆ. ಪಾಚಿಯು ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳಿಂದ ವಿಭಜಿತವಾಗಲು ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವ ಬಹುತೇಕ ಆಮ್ಲಜನಕವನ್ನು ಬಳಸಿಬಿಡುವುದರಿಂದ ಸುಮಾರು ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಾ ಜಲಚರಗಳು ಸಾಯುತ್ತವೆ; ಇದರಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜೈವಿಕ ವಸ್ತುಗಳು ಉಂಟಾಗಿ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳು ವಿಭಜಿತವಾಗಲು ಮತ್ತಷ್ಟು ಉತ್ತೇಜನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ನಿರಾಮ್ಲಜನಕಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲದೆ, ಕೆಲವು ಪಾಚಿಗಳು ವಿಷಕಾರಕಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಸರಬರಾಜುಗಳನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ನೈಟ್ರೋಜನ್ ಮತ್ತು ರಂಜಕಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲು ವಿವಿಧ ಸಂಸ್ಕರಣ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶಗಳ ನಿರ್ಮೂಲನ
ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಸಂಸ್ಕರಣೆ
ಮರೆಮಾಡುವುದು
ಮೇಲ್ಮೈ-ಗಾಳಿಗೆ ಇಟ್ಟಂತಹ ಬೇಸಿನ್ ಗಳು (ಖಾರಿಗಳು)