[[ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸೇವೆಗಳ]] ಆಧುನಿಕ ಕಲ್ಪನೆಯು 19ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. "ನೈಸರ್ಗಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ಉಪಯೋಗವು ಅಥವಾ ದೇಶದ ಬೌತಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಅದರ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂದೇಹ ಪಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣಿಶಾಸ್ತ್ರ, ಸಸ್ಯಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಭೂವಿಜ್ಞಾನದ ವಿಷಯಗಳು ಜೀವನ ಸೌಕರ್ಯ, ಅನುಕೂಲತೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವುದನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಳಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಊಹಿಸಿದುದು ತಪ್ಪು ಗ್ರಹಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು." ಆದಾಗ್ಯೂ ಈ ಲೇಖನವು ಕೃಷಿ ಉಪದ್ರವಗಳ(ಕೀಟಗಳು) ಭೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವುಗಳ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಪ್ರಯೋಜನದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತದೆ.

ಆರಂಭಿಕ 1800ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಜೈವಿಕ-ಭೂಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರವು [[ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ವನ್ ಹಂಬೋಲ್ಡ್ಟ್]], ಡಿಕ್ಯಾಂಡೋಲ್ಲೆ, [[ಲ್ಯೆಲ್]] ಮತ್ತು [[ಡಾರ್ವಿನ್]] ಮೊದಲಾದವರ ಪ್ರಯತ್ನದ ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚು ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಿತು; ಪ್ರಭೇದಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಪರಿಸರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಕಲ್ಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಪ್ರಕೃತಿತತ್ವಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾದ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದವು ಹಾಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ಮಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪಲಿಲ್ಲ. ಡಾರ್ವಿನ್, ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ, ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಶಿಕಾರಿ ಮಾಡಿದನು ಮತ್ತು ಕೊಂದನು ಹಾಗೂ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್‌ಗಳನ್ನು [[ವಿಕ್ಟೋರಿಯನ್]] ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದ.

ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ಆಧುನಿಕ ಅಂಶಗಳು 19ನೇ ಶತಮಾನದ [[ಜ್ಞಾನೋದಯ]]ಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ [[ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್]] ಮತ್ತು [[ಸ್ಕಾಟ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್]]‌ನಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಹಲವಾರು ಚಿಂತಕರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ [[ಲಾರ್ಡ್ ಮಾಂಬೊಡ್ಡೊ]], "ನಿಸರ್ಗವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ" ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಇದರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆಯು [[ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮತಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ]]ದಲ್ಲಿ ಮೂಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಯೋಜನೆ
ಆರ್ಥಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪತ್ತು
ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಕಾಲದ ಆರಂಭ
ಸಾಗರಗಳ ಮತ್ತು ಬಂಡೆಸಾಲುಗಳ ಸ್ಥಿತಿ