1922ರಲ್ಲಿ ನಾಜೀ ಪಾರ್ಟಿಯು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಅದ್ವಿತೀಯವೆಂದು ಜರ್ಮನ್ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅಡಾಲ್ಫ್ ಹಿಟ್ಲರ್ ಇನ್ನಿತರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿ ಮತ್ತು ಜನಾಂಗೀಯವಾದಿ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಂದ, ಅದರಲ್ಲೂ ಕೆಳವರ್ಗ ಮತ್ತು ದುಡಿಯುವ ವರ್ಗಗಳ ಯುವಜನತೆಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿರುವರೆಂದು ಆರೋಪಿಸಿದನು:

ದುಡಿಯುವ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲಿಗರಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ದುಡಿಯುವ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ನಾಜೀ ಪಕ್ಷದ ಆಕರ್ಷಣೆಯು ನಿಜವಾದ್ದಾಗಲೀ, ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ್ದಾಗಲೀ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದರ ರಾಜಕೀಯವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗುವಂತಹ, ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವ, ಉದ್ಯಮಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ರಾಜಕಾರಣವಾಗಿತ್ತಲ್ಲದೆ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ದುಡಿಮೆಗಾರರ ಪಕ್ಷದಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದಲ್ಲದೆ, 1920ರ ದಶಕದ ವ್ಹೈಟ್ ಕಾಲರ್ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತದ ಪರಿಣಾಮವು ಅವರ ನಾಜಿಸಮ್‌ನ ಬೆಂಬಲದ ಮೂಲಕ ಕಂಡುಬಂದಿತು, ಮತ್ತು ಹೀಗಾಗಿ ನಾಜಿಗಳಿಗೆ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಹೆಚ್ಚು ಶೇಕಡಾವಾರು ಬೆಂಬಲವು ದೊರಕಿತು. 1930ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ Weimar Republic ಬಡರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದ್ದು, ನಾಜೀ ಪಕ್ಷವು ನಿರುದ್ಯೋಗಿ ಮತ್ತು ವಸತಿಹೀನರಿಗೆ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ವಸತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ತಮ್ಮ ಸಮಾಜವಾದೀ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದರಲ್ಲದೆ, ನಂತರ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಬ್ರೌನ್‌ಶರ್ಟ್ "Sturmabteilung" (SA — ಸ್ಟಾರ್ಮ್ ಡಿಟ್ಯಾಚ್‌ಮೆಂಟ್)ಗೆ ನೇಮಕ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.

ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ವಿರೋಧಿ ಬೆಂಬಲ
ದುಡಿಯುವ ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಆಕರ್ಷಣೆ
ಉಗ್ರ-ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದ
ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ-ವಿರೋಧಿ ಮಾತುಗಾರಿಕೆ