ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವ ಸಮರದ ಕೊನೆಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿದ್ದ ಕರಿಯರ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದ ಹಳ್ಳಿಗಾಡು ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉತ್ತರ ಹಾಗು ಪಶ್ಚಿಮದ ಕೈಗಾರಿಕಾ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಉತ್ತಮವಾದ ಉದ್ಯೋಗದ ಅವಕಾಶಗಳು, ಶಿಕ್ಷಣ ಹಾಗು ಕಾನೂನು ಸಮ್ಮತವಾದ ವರ್ಣಭೇಧ ನೀತಿಯಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಕರಿಯರು ಈ ನಗರಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೋಗಿದ್ದರು, ಆಫ್ರಿಕನ್ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಭೇಧದ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಈ ನಡುವೆ ೧೯೨೦ರ ನಂತರ, ಕು ಕ್ಲುಕ್ಸ್ ಕ್ಲಾನ್ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಾಗ, ೧೯೬೦ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಉತ್ತರ ಭಾಗದ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಇತರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು. ೧೯೫೦ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಕೈಗಾರಿಕಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯು ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು ಜೊತೆಗೆ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸದೃಢವಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಪುನರ್ರಚಿಸಲಾಯಿತು: ರೈಲುಮಾರ್ಗಗಳು ಹಾಗು ಮಾಂಸಾಹಾರದ ಪ್ಯಾಕಿಂಗ್, ಉಕ್ಕಿನ ತಯಾರಿಕೆ ಹಾಗು ಕಾರಿನ ಕೈಗಾರಿಕೆ. ಕೈಗಾರಿಕಾ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಕಡೆಯ ವರ್ಗವಾಗ ಕರಿಯರು ಅದರ ಕುಸಿತದಿಂದ ಅನನುಕೂಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹೆದ್ದಾರಿಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಹೂಡಲಾದ ಬಂಡವಾಳ ಹಾಗು ಯುದ್ಧಾನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ಉಪನಗರಗಳಿಂದ, ಹಲವು ಜನಾಂಗೀಯ ಬಿಳಿಯರು ನಗರದಿಂದಾಚೆ, ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದ್ದ ಉಪನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸತಾಗಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾದ ವಸತಿಗಳೆಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾದರು. ನಗರದಲ್ಲಿದ್ದ ಕರಿಯರು, ನಗರದಿಂದಾಚೆ ವಲಸೆ ಹೋದ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸದೇ, ಒಳನಗರದ ನೆರೆಹೊರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ವಸತಿಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತರಾದರು ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ನಗರಗಳ ಪೈಕಿ ಅತ್ಯಂತ ಬಡವರು ಎನಿಸಿದರು. ಹೊಸ ಸೇವಾ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳು ಉಪನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಕಾರಣ, ತಮ್ಮ ನೆರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬಿಳಿಯರಿಗಿಂತ, ಕರಿಯರಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು, ಹಾಗು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಅಪರಾಧಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ತಾವು ನೆಲೆಸಿರುವಂತಹ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ವಿರಳವಾಗಿ ಮಳಿಗೆಗಳು ಅಥವಾ ವ್ಯಾಪಾರದ ಒಡೆತನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಲವರು ಮನೆಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದರು, ಆದಾಗ್ಯೂ ೧೯೩೦ ಹಾಗು ೧೯೪೦ರ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ರಚನೆಯಾದ ಸಂಘ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಕೆಲಸದ ವಾತಾವರಣಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಆಫ್ರಿಕನ್ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಶಿಥಿಲವಾದ ವಸತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಕಳಪೆ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಸತಿ ಗೃಹಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಷ್ಟು ಮಾತ್ರವೇ ಹಣವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಕಳಪೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು ಹಾಗು ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವಸಮರಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿನ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಿಳಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು.
ಪೋಲಿಸ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಜನಾಂಗೀಯ ನಿಯೋಜನೆಯು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಯರದ್ದಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು, ಇದು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು. ಹಾರ್ಲೆಮ್ ನಂತಹ ಕರಿಯರಿದ್ದ ನೆರೆಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿ ಆರು ಬಿಳಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ಕರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಯ ನಿಷ್ಪತ್ತಿಯಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗು ನೆವಾರ್ಕ್, ನ್ಯೂಜರ್ಸಿಯಂತಹ ಬಹುತೇಕ ಕರಿಯರೇ ತುಂಬಿದ್ದ ನಗರದಲ್ಲಿ ೧೩೨೨ರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ೧೪೫ ಮಂದಿ ಮಾತ್ರ ಕರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಉತ್ತರ ಭಾಗದ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಪೋಲಿಸ್ ಪಡೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಿಳಿಯ ಜನಾಂಗದವರಿಂದ ರಚಿತವಾಗಿತ್ತು, ಇವರೆಲ್ಲರೂ ೧೯ನೇ ಶತಮಾನದ ವಲಸಿಗರ ವಂಶಸ್ಥರಾಗಿದ್ದರು: ಇವರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಐರಿಶ್, ಇಟಾಲಿಯನ್, ಹಾಗು ಪೂರ್ವ ಯೂರೋಪಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಪೋಲಿಸ್ ಇಲಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗು ನಗರಗಳ ಭೂಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಅಧಿಕಾರದ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ಪ್ರಚೋದನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದೆ ಕರಿಯರಿಗೆ ಕಿರುಕುಳ ನೀಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
ಮೊದಲ ಪ್ರಮುಖ ಜನಾಂಗೀಯ ದಂಗೆಯು ಹಾರ್ಲೆಮ್, ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ೧೯೬೪ರ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಒಬ್ಬ ಬಿಳಿಯ ಐರಿಶ್-ಅಮೆರಿಕನ್ ಪೋಲಿಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ, ಥಾಮಸ್ ಗಿಲ್ಲಿಗನ್, ೧೫ ವರ್ಷದ ಜೇಮ್ಸ್ ಪೋವೆಲ್ ಎಂಬ ಕರಿಯ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಗುಂಡಿಕ್ಕಿ ಸಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಹುಡುಗ ಚಾಕುವಿನಿಂದ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸುವಾಗ ತಾವು ಗುಂಡಿಕ್ಕಿದ್ದಾಗಿ ಅವರು ಆರೋಪಿಸಿದ್ದರು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಪೋವೆಲ್ ನ ಬಳಿ ಯಾವುದೇ ಆಯುಧವಿರಲಿಲ್ಲ. ಕರಿಯ ನಾಗರಿಕರ ಒಂದು ಗುಂಪು ಗಿಲ್ಲಿಗನ್‌ನನ್ನು ಅಮಾನತ್ತು ಪಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಿತು. ನೂರಾರು ಯುವ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ೧೯೬೪ರ ಜುಲೈ ೧೭ ರಂದು ಪೋವೆಲ್‌ರ ಮರಣದ ಒಂದು ದಿನದ ಬಳಿಕ ೬೭ನೇ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪೋಲಿಸ್ ಸ್ಟೇಶನ್ ಗೆ ಶಾಂತಿಯುತ ಮೆರವಣಿಗೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿತು.
ಗಿಲ್ಲಿಗನ್‌ನನ್ನು ಅಮಾನತ್ತುಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಈ ಉಪವಿಭಾಗವು, NYPDಯ ಮೊದಲ ಕರಿಯ ಸ್ಟೇಶನ್ ಕಮ್ಯಾಂಡರ್‌ಗೆ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡಿತಾದರೂ, ನೆರೆಯ ನಿವಾಸಿಗಳು ಅಸಮಾನತೆಗಳಿಂದ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದರು. ನೆರೆಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕರಿಯರ ಒಡೆತನದಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವನ್ನು ಅವರು ದೋಚುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸುಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಅಶಾಂತಿಯು ಬೆಡ್ಫೋರ್ಡ್-ಸ್ಟುಯ್ವೆಸಂಟ್ಗೆ ಹರಡಿತು, ಇದು ಬ್ರೂಕ್ಲಿನ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ನೆರೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಕರಿಯರ ನೆಲೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅದೇ ವರ್ಷದ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಇದೆ ರೀತಿಯ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಫಿಲಾಡೆಲ್ಫಿಯಾನಲ್ಲೂ ಸಹ ದಂಗೆಗಳು ಆರಂಭಗೊಂಡವು.
ಜುಲೈ ೧೯೬೪ರ ಗಲಭೆಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಸಂಯುಕ್ತ ಸರ್ಕಾರವು ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಅಪ್ಲಿಫ್ಟ್ ಎಂಬ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಆರ್ಥಿಕ ನೆರವು ನೀಡಿತು, ಯೋಜನೆಯ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ೧೯೬೫ರ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಾರ್ಲೆಮ್ ನ ಸಾವಿರಾರು ಯುವ ಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಯೋಜನೆಯು, HARYOU ನೀಡಿದ "ಯೂತ್ ಇನ್ ದಿ ಗೆಟ್ಟೋ " ಎಂಬ ವರದಿಯಿಂದ ಉತ್ತೇಜಿತಗೊಂಡಿತು. ಯೋಜನೆಯನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ HARYOU, ನ್ಯಾಷನಲ್ ಅರ್ಬನ್ ಲೀಗ್ ಹಾಗು ಸುಮಾರು ೧೦೦ ಸಣ್ಣ ಸಮುದಾಯದ ಸಂಘಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಜೀವಿಸಲು ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ವೇತನವನ್ನು ನೀಡುವ ಖಾಯಂ ಉದ್ಯೋಗಗಳು, ಹಲವು ಕರಿಯ ಯುವಕರ ಕೈಗೆ ನಿಲುಕದಾಗಿತ್ತು.
೧೯೬೫ರಲ್ಲಿ, ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಲಿಂಡನ್ B. ಜಾನ್ಸನ್ ಮತದಾನ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕಾಯಿದೆಗೆ ಹಸ್ತಾಕ್ಷರ ಹಾಕಿದರು. ಆದರೆ ಈ ಹೊಸ ಕಾನೂನು ಕರಿಯರ ಜೀವನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ತಕ್ಷಣದ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬೀರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಯಿದೆಯು ಕಾನೂನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ವ್ಯಾಟ್ಸ್ ನ ನೆರೆಯ ಸೌತ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಲಾಸ್ ಎಂಜಲಿಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಗಲಭೆಯು ಆರಂಭಗೊಂಡಿತು. ಹಾರ್ಲೆಮ್ ನ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ, ವ್ಯಾಟ್ಸ್ ಸಹ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬಡ ನೆರೆ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿನ ನಿವಾಸಿಗಳು, ಬಹುತೇಕ ಬಿಳಿಯರೇ ಇದ್ದ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯಿಂದ ಗಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. ಕುಡಿದು ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಯುವಕನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವಾಗ, ಪೋಲಿಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಆರೋಪಿಯ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ನೋಡುಗರ ಎದುರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಂಘರ್ಷದಿಂದ ಭುಗಿಲೆದ್ದ ಆರು ದಿನಗಳ ಗಲಭೆಯಲ್ಲಿ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗೆ ಅಪಾರ ಹಾನಿಯಾಯಿತು. ಗಲಭೆಯಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತ ನಾಲ್ಕು ಜನರು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು ಹಾಗು ಅಂದಾಜು $೩೦ ದಶಲಕ್ಷದಷ್ಟು ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಯಿತು, ಇದು ವ್ಯಾಟ್ಸ್ ದಂಗೆಯನ್ನು ಅಮೆರಿಕದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಘಟನೆಯನ್ನಾಗಿಸಿತು.
ಕರಿಯರ ಉಗ್ರವಾದವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಹೆಚ್ಚಿದ ಕೋಪೋದ್ರಿಕ್ತ ಕೃತ್ಯಗಳು ಪೋಲಿಸರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿತು. ಪೋಲೀಸರ ದೌರ್ಜನ್ಯದಿಂದ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದ ಕರಿಯ ನಿವಾಸಿಗಳು ದಂಗೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು. ಕೆಲವು ಯುವಕರು ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ಪ್ಯಾಂಥರ್ಸ್ ನಂತಹ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾದರು, ಆಂಶಿಕವಾಗಿ ಅವರು ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯು ಅಧಿಕವಾಗಿತ್ತು.
೧೯೬೬ ಹಾಗು ೧೯೬೭ರಲ್ಲಿ, ಅಟ್ಲಾಂಟ, ಸ್ಯಾನ್ ಫ್ರ್ಯಾನ್ಸಿಸ್ಕೋ, ಓಕ್ಲ್ಯಾಂಡ್, ಬಾಲ್ಟಿಮೋರ್, ಸಿಯಾಟಲ್, ಕ್ಲೆವ್ಲಂಡ್, ಸಿನ್ಸಿನಾಟಿ, ಕೊಲಂಬಸ್, ನೆವಾರ್ಕ್, ಷಿಕಾಗೊ, ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರ(ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರೂಕ್ಲಿನ್, ಹಾರ್ಲೆಮ್ ಹಾಗು ಬ್ರಾಂಕ್ಸ್), ಹಾಗು ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಡೆಟ್ರಾಯ್ಟ್ ನಂತಹ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಗಲಭೆಗಳು ಉಂಟಾದವು.
ಡೆಟ್ರಾಯ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಸೌಕರ್ಯವುಳ್ಳ ಕರಿಯರ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗವು, ಕರಿಯರ ಕುಟುಂಬಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಲು ಆರಂಭವಾಯಿತು, ಇವರುಗಳು ಉತ್ತಮ ವೇತನ ದೊರಕುತ್ತಿದ್ದ ಮೋಟಾರು ವಾಹನ ತಯಾರಿಕಾ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದದ ಕರಿಯರು ಬಹಳ ಕೆಟ್ಟದಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಇವರುಗಳು ವ್ಯಾಟ್ಸ್ ಹಾಗು ಹಾರ್ಲೆಮ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಕರಿಯರು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೇ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಿಳಿಯ ಪೋಲಿಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ದಾಳಿ ಮಾಡಿ,ಅನಧಿಕೃತವಾಗಿ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಬಾರ್ ನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಸಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದಾಗ, ಕೋಪೋದ್ರಿಕ್ತರಾದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಗಲಭೆಯೆದ್ದರು.
ಡೆಟ್ರಾಯ್ಟ್ ಗಲಭೆಯ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪರಿಣಾಮವೆಂದರೆ, ತ್ವರಿತ ಗತಿಯಲ್ಲಿ "ಬಿಳಿಯರ ವಲಸೆ". ಬಿಳಿಯ ನಿವಾಸಿಗಳು ನಗರದ ಒಳಭಾಗ ನೆರೆಹೊರೆಗಳಿಂದ ಬಿಳಿಯರ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಉಪನಗರಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಳ್ಳುವುದು ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಯಿತು. ಡೆಟ್ರಾಯ್ಟ್ ಸಹ "ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕರಿಯರ ವಲಸೆಯನ್ನು" ಅನುಭವಿಸಿತು. ಗಲಭೆಗಳು ಹಾಗು ಇತರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಡೆಟ್ರಾಯ್ಟ್, ನೆವಾರ್ಕ್, ಹಾಗು ಬಾಲ್ಟಿಮೋರ್ ನಂತಹ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ೪೦%ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಸತತ ನೌಕರಿಯ ನಷ್ಟಗಳು, ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ನಿರ್ಜನೀಕರಣ, ಹಾಗು ಅಂತಹ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಬಡತನದ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು.
ಗಲಭೆಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜಾನ್ಸನ್ ೧೯೬೭ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಅಡ್ವೈಸರಿ ಕಮಿಷನ್ ಆನ್ ಸಿವಿಲ್ ಡಿಸಾರ್ಡರ್ಸ್ ನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು. ಆಯೋಗದ ಅಂತಿಮ ವರದಿಯು, ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಹಾಗು ಕರಿಯ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನೆರವು ದೊರೆಯಬೇಕೆಂದು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಕರೆ ನೀಡಿತು. ಇದು, ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಬಿಳಿಯ ಹಾಗು ಕರಿಯ ಸಮಾಜಗಳೆಡೆಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿತು.
ಡಾ. ಮಾರ್ಟಿನ್ ಲೂಥರ್ ಕಿಂಗ್, ಜೂನಿಯರ್ ಹತ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೯೬೮ರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ದಂಗೆಗಳು ಅನೇಕ ಪ್ರಮುಖ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಆರಂಭಗೊಂಡವು.ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಷಿಕಾಗೊ, ಕ್ಲೆವ್ಲಂಡ್, ಬಾಲ್ಟಿಮೋರ್, ವಾಶಿಂಗ್ಟನ್, D.C., ಷಿಕಾಗೊ,
ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರ ಹಾಗು ಲೂಯಿಸ್ವಿಲ್ಲೆ, ಕೆಂಟುಕಿ ನಗರಗಳು ಸೇರಿದ್ದವು.
ಸಮರ್ಥಕ ಕಾರ್ಯವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ನಗರದಲ್ಲೂ ಕರಿಯ ಪೋಲಿಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ನೇಮಕ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸಿತು. ಬಾಲ್ಟಿಮೋರ್, ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್, ನ್ಯೂಆರ್ಲಿಯನ್ಸ್, ಅಟ್ಲಾಂಟ, ನೆವಾರ್ಕ್, ಹಾಗು ಡೆಟ್ರಾಯ್ಟ್ ನಂತರ ನಗರಗಳ ಪೋಲಿಸ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣಾನುಗುಣವಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ಕರಿಯರು ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕಾನೂನುಗಳು ನೌಕರಿಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದ್ದ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿತು. ೧೯೬೦ರ ನಂತರದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸತತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ದಂಗೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ತಗ್ಗಿತು, ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ.
ಕೈಗಾರಿಕೆ ಹಾಗು ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮರುರಚನೆಯೊಂದಿಗೆ, ೧೯೫೦ರ ದಶಕದ ನಂತರದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಕೈಗಾರಿಕಾ ನಗರಗಳಿಂದ ಹತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಕಣ್ಮರೆಯಾದವು. ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಿದ್ದ ಕೆಲವರು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡರೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ ತೊರೆದರು. ೧೯೮೦ರಲ್ಲಿ ಮಿಯಾಮಿಯಲ್ಲಿ, ೧೯೯೨ರಲ್ಲಿ ಲಾಸ್ ಎಂಜಲಿಸ್ ನಲ್ಲಿ, ಹಾಗು ೨೦೦೧ರಲ್ಲಿ ಸಿನ್ಸಿನಾಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾಗರಿಕ ಅಶಾಂತಿಯು ಭುಗಿಲೆದ್ದಿತು.

ಬಂದೀಖಾನೆ ಸುಧಾರಣೆ
ಮತದಾರ ನೋಂದಣಿ ಸಂಘಟನೆ
ಜನಾಂಗೀಯ ದಂಗೆಗಳು, ೧೯೬೩–೧೯೭೦
ಗೇಟ್ಸ್ v ಕಾಲಿಯರ್