ಮುಂಚಿನ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯನ್ನು ಅನೇಕ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಮರಿಯ (2 ರಾಜರು 6:25–30) ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಬೈಬಲ್‌ನಲ್ಲಿ ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಇಬ್ಬರು ಹೆಂಗಸರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು; ಮೊದಲನೇ ತಾಯಿಯು ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಬೇಯಿಸಿದಳು, ಎರಡನೇ ತಾಯಿಯು ಅದನ್ನು ತಿಂದಳು ಆದರೆ ಅದನ್ನೇ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಬೇಯಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಳು. 70 ಎ.ಡಿ. ಯಲ್ಲಿ ರೋಮ್‌ನವರಿಂದ ಜೆರುಸಲೇಮ್ ಆಕ್ರಮಣಗೊಂಡಾಗ ಇದನ್ನೇ ಹೋಲುವ ಕಥೆಯನ್ನು ಫ್ಲೇವಿಯಸ್ ಜೋಸೆಫಸ್ ವರದಿಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ದಶಕ ಬಿ.ಸಿ.ಯಲ್ಲಿ ರೋಮನ್ನರಿಂದ ನುಮಾಂಟಿಯದ ಆಕ್ರಮಣವಾದಾಗ ಇದರ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ನರಭಕ್ಷಕತೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳಿಂದ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ನೈಲ್ ನದಿಯು ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ (1073-1064 ಬಿ.ಸಿ) ಕಾಲ ಪ್ರವಾಹವಾಗಲು ವೈಫಲ್ಯಗೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಈಜಿಪ್ಟ್ ಬರಗಾಲಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಯಿತು, ಆಗ ನಡೆದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ದಾಖವಾಗಿದೆ.

ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ನರಭಕ್ಷಕತೆ ವರದಿಗಳನ್ನು ಹಲವುಬಾರಿ ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೇಳಿದ ಕಲ್ಪಿತ ಕಥೆಗಳಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ವಿವಿಧ ಮಟ್ಟಗಳ ನಿಖರತೆಗಳಲ್ಲಿ. ಸೆಂಟ್. ಜೆರೋಮ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪತ್ರ "ಎಗೇನ್ಸ್ಟ್ ಜೋವಿನಿಯಾನಸ್" ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಅವರ ಪರಂಪರೆಯ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಹೇಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಆಮೇಲೆ ಅನೇಕ ಮಂದಿಯ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿಂದ ಒಂದು ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ. ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರು ಏನು ಕೇಳಿದ್ದಾರೋ ಅದನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ, ಅವೆಂದರೆ, ಅಟ್ಟಿಕೋಟಿ ಮನುಷ್ಯರ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದ ಮತ್ತು ಮಸ್ಸಗೆಟೆ ಮತ್ತು "ಡರ್ಬಿಸಸ್" (ಇಂಡಿಯಾದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಜನಗಳು) ವಯಸ್ಸಾದ ಜನರನ್ನು ಕೊಂದು, ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ. (---ಟಿಬರೆನಿಗಳು ತಾವು ಪ್ರೀತಿಸಿರುವವರು ವೃಧ್ಧರಾದಾಗ ಅವರನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು---).; ಇದು ಸೆಂಟ್. ಜೆರೋಮ್‌ರವರು ವದಂತಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬರೆದಿರುತ್ತಾರೆಂಬ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಸಂಶೋಧಕರು ಕಂಡು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ. 2001ರಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಸ್ಟಲ್ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಕ್ತನ ವಿಮರ್ಶಕರು ಗ್ಲೋಸೆಸ್ಟರ್‌ಶೈರ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕಬ್ಬಿಣ ಯುಗದ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಗ್ರೇಟ್ ಬ್ರಿಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ನರಭಕ್ಷಕತೆಯು ಇತ್ತೀಚಿನ ೨೦೦೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೂ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ, ಎಮಿಲ್ ಕಾರ್ಟಾಸ್ ಮತ್ತು ಡಾ. ಬ್ರೂನೊ ಬರ್ನ್‌ಹಾರ್ಡ್ ಅವರುಗಳು 1,891 ನರಭಕ್ಷಕತೆ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಹಾನ್ನೆ (1000 - 700 ಬಿ.ಸಿ) ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಪನಿಂದೆಯಂತೆ
ಆಧುನಿಕ ಯುಗ
ಮುಂಚಿನ ಇತಿಹಾಸ
ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುಗ