"ಆನ್ ದಿ ನೇಚರ್ ಆಫ್ ಥಿಂಕ್ಸ್ " ಎಂಬುದು ಲ್ಯುಕ್ರಿಟಿಸ್ ಎಂಬ ರೋಮನ್ ಕವಿಯ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪದ್ಯವಾಗಿದೆ. (c. 60 BC), ಇದು ದೂಳಿನ ಕಣಗಳ ಬ್ರೌನಿಯನ್ ಚಲನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವಂತಹ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಆತ ಪರಮಾಣುಗಳ ಇರುವಿಕೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಈ ಪದ್ಯವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡ್ಡಿದ್ದಾನೆ:
"ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಕಟ್ಟಡದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಅದರ ಮಸುಕಾದ ಸ್ಥಳಗಳ ಮೇಲೆ ನೆರಳಿನ ಬೆಳಕು ಬಿದ್ದಾಗ ಏನಾಗಬಹುದು ಗಮನಿಸಿ. ನೀವು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಹುಸಂಖ್ಯೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಕಣಗಳು ಬೆರೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವಿರಿ...ಅವುಗಳ ನೃತ್ಯವು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸದ ವಿಷಯಗಳ ಚಲನೆಯ ವಾಸ್ತವ ಸೂಚನೆಯಾಗಿವೆ. ಇವು ಪರಮಾಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅವೇ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ. [ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸಹಜವಾಗಿ]. ನಂತರ ಆ ಸಣ್ಣ ಸಂಯುಕ್ತಗಳ ಆಕಾರಗಳನ್ನು ಪರಮಾಣುಗಳ ಚಲನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪರಮಾಣುಗಳು ಅವುಗಳ ಅದೃಶ್ಯ ಗಾಳಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿನ ದೊಡ್ಡ ಆಕಾರಗಳಿಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಚಲನೆಯು ಪರಮಾಣುಗಳಿಂದ ಏರ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ನೋಡುವ ಆಕಾರಗಳು ಚಲನೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ, ಅವು ಗೋಚರಿಸದಂತೆ ಉಳಿಯಲು ಗಾಳಿಯಿಂದ ನೂಕಲ್ಪಡುತ್ತವೆ."

ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳ ಬೆರೆಯುವಿಕೆಯ ಚಲನೆ, ಗಾಳಿಯ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಉಂಟಾದರೂ ಕೂಡ ,ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳ ಹೊಳೆಯುವ, ಉರುಳುವ ಚಲನೆ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಬ್ರೌನಿಯನ್ ಚಾಲಕಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಜ್ಯಾನ್ ಇನ್ಗೆನ್ ಹೌಸ್ಜ್ ಎಂಬಾತ 1785 ಆಲ್ಕಹಾಲ್ ನ ಮೇಲ್ಮೈನ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲ ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳ ಅನಿಯಮಿತ ಚಲನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅದೇನೇ ಆದರೂ ರಾಬರ್ಟ್ ಬ್ರೌನ್ ಎಂಬ ಸಸ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನಿ 1827 ರಲ್ಲಿ ಬ್ರೌನಿಯನ್ ಚಲನೆಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದನೆಂದು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದ ಪುಷ್ಪಧೂಳಿ ಕಣಗಳನ್ನು ಬ್ರೌನ್ ಸೂಕ್ಷ್ಮದರ್ಶಕದ ಮೂಲಕ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಅವನು ಜಿಟರಿ ಚಲನೆಯನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರುವ ಮೂಲಕ , ಪುಷ್ಪಧೂಳಿ ಬೀಜದ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ಭಾಗದಿಂದ ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಕಣಗಳನ್ನು ಹೀರುವ ಪ್ರಯೋಗ ನಡೆಸಿದನು. ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಪುಷ್ಪಧೂಳಿಯ ಕಣಗಳು 'ಜೀವಂತ'ವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಚಲನೆಯುಂಟಾಗುತ್ತಿದೆ, ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಿದನು. ಆದರೂ ಚಲನೆಯ ಮೂಲವನ್ನು ಇನ್ನೂ ವಿವರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಥೊರ್ವಾಲ್ಡ್ N. ಥಿಲೆ ಎಂಬಾತ ಬ್ರೌನಿಯನ್ ಚಲನೆಯ ಹಿಂದೆ ಗಣಿತಶಾಸ್ತ್ರವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದಂತಹ ಮೊದಲನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಇದನ್ನು 1880 ರಲ್ಲಿ ಕಾಗದದಲ್ಲಿ ಲೀಸ್ಟ್ ಸ್ಕ್ವೇರ್ಸ್ ವಿಧಾನದ ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದ. ಇದನ್ನು ಲೂಯಿಸ್ ಬ್ಯಾಚೆಲಿರ್ ಎಂಬುವವನು 1900 ರಲ್ಲಿ ಅವನ PhD ಪ್ರಬಂಧದವಾದ "ದಿ ಥಿಯರಿ ಆಫ್ ಸ್ಪೆಕ್ಯುಲೇಷನ್" ನಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಿದ. ಈ ಪ್ರೌಢ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ಶೇರು ಮತ್ತು ಐಚ್ಛಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳ ಸಂಭವನೀಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದ. ಆದೇನೇ ಆದರೂ, ಅಲ್ಬರ್ಟ್ ಐನ್ಸ್ಟೈನ್ (ಆತನ 1905 ರ ಮಂಡನೆ) ಮತ್ತು ಮರೀನ್ ಸ್ಮೊಲುಚೊವಾಸ್ಕಿ (1906) , ಇವರಿಬ್ಬರು ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಸ್ವಂತತ್ರವಾಗಿ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಹಿಡಿದು ಭೌತವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಗಮನ ಸೆಳೆದರು. ಅವರ ಮಂಡನೆಯನ್ನು ಪರಮಾಣುಗಳ ಮತ್ತು ಕಣಗಳ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಧೃಢಪಡಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಿದರು. 

ಐನ್ಸ್ಟೈನ್ ,ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ದ್ರವ ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಉಷ್ಣೋತ್ಪಾದಕ ಉಷ್ಣಾಂಶ "T" ಯಲ್ಲಿ ಕಣಗಳ ಬ್ರೌನಿಯನ್ ಚಲನೆಯನ್ನು ವಿಸರಣ ಗುಣಾಂಕ formula_1 ದ ಮೂಲಕ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ "k" ಬೋರ್ಲ್ಟ್ಸ್ ಮನ್ ನ ನಿಯತಾಂಕವಾಗಿದೆ. ಇದು "b" ಕಣಗಳ ಮೇಲಿರುವ ರೇಖೀಯ ಘರ್ಷಣೆಯ ಗುಣಾಂಕವಾಗಿದೆ. (ಸ್ಟೋಕ್ಸ್/ಲೋ-ನಲ್ಲಿ ರೆನಾಲ್ಡಸ್ ಸಂದರ್ಭವು ಸಣ್ಣ ಕಣಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತದೆ) ಎಂಬುದನ್ನು ಊಹಿಸಿದ್ದ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಟೈಮ್(ಸಮಯ) "t" formula_2 ಆದ ನಂತರ ರೂಟ್ ಮೀನ್ ಸ್ಕ್ವೇರ್ ನ ಸ್ಥಳಾಂತರಕ್ಕೆ ನಿರ್ದೇಶಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. 

ಮೊದಲಿಗೆ 1906 ಮತ್ತು 1907 ರಲ್ಲಿ ಸ್ವೆಡ್ ಬರ್ಗ್ ಎಂಬುವವನು ಸರಣಿ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಐನ್ಸ್ಟೈನ್ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು. ಇವನ ಪ್ರಯೋಗಗಳು 4 ರಿಂದ 6 ಬಾರಿ ಕಣಗಳ ಸ್ಥಳಾಂತರಗಳ ಮೂಲಕ ಮೊದಲೇ ತಿಳಿಸಿದ್ಧ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದವು. 1908 ರಲ್ಲಿ ಹೆನ್ರಿ ಎಂಬುವವನು ಐನ್ಸ್ಟೈನ್ ನ ಸೂತ್ರವು ತಿಳಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ 3 ಬಾರಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಲ ಉಂಟಾದ ಸ್ಥಳಾಂತರವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದನು. ಆದರೆ 1908 ರಲ್ಲಿ ಚೈಡೆಸೈಗ್ಯೂಸ್ ಮತ್ತು 1909 ರಲ್ಲಿ ಪೆರ್ರಿನ್ ಎಂಬುವವರು ಕೈಗೊಂಡ ಪ್ರಯೋಗಗಳ ಸರಣಿಯಿಂದಾಗಿ ಐನ್ಸ್ಟೈನ್ ನ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಧೃಢಪಟ್ಟಿತು. ಐನ್ಸ್ಟೈನ್ ನ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಧೃಢೀಕರಣವು ಶಾಖದ ಚಲನಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿತು. 

1D ಸ್ಮೊಲುಚೌಸ್ಕಿ ಮಾದರಿ
ಸಿದ್ಧಾಂತ
(ಫ್ರೆಂಚ್ ಗಣಿತಜ್ಞ)ಲೆವಿ ವಿವರಣೆ
ಇತಿಹಾಸ