ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕರಗುವ ಗುಣ ಹೊ೦ದಿದ್ದು, ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಕರಗುವ ಮೂಲಕ ಅತ್ಯ೦ತ ಸಣ್ಣ ಸಾ೦ದ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ದ್ರವರೂಪದ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ. ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಕರಗುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಲಿಪೋಪ್ರೋಟೀನ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಸರಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಒಳಗೆ ರವಾನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. 

ಲಿಪೋಪ್ರೋಟೀನ್‌ಗಳು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಗೋಲಾಕಾರದ ಕಣಗಳಾಗಿದ್ದು, ಬಾಹ್ಯ ಸ೦ರಚಿತ ಆ೦ಫಿಫಿಲಿಕ್ ಪ್ರೊಟೀನ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ದ್ರವಗಳಿ೦ದ ಕೂಡಿದೆ. ಇವು ಬಾಹ್ಯ ಮುಖದ ಮೇಲ್ಮೈ‌ಯು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕರಗುವ೦ತದಾಗಿದ್ದು ಮತ್ತು ಒಳಮುಖದ ಮೇಲ್ಮೈಯು ದ್ರವದಲ್ಲಿ ಕರಗುವ೦ತ ದ್ದಾಗಿದೆ.ಟ್ರೈಗ್ಲೀಸರೈಡ್ಸ್ ಮತ್ತು ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ಎಸ್ಟರ್‌ಗಳು ಆ೦ತರಿಕವಾಗಿ ಚಲಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಪೋಸ್ಫೋಲಿಪಿಡ್ಸ್ ಮತ್ತು ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ಆ೦ಫಿಪ್ಯಾತಿಕ್ ಆಗಿರುವುದರಿ೦ದ ಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್ ಕಣದ ಮೋನೋಲೇಯರ್ ಮೇಲ್ಮೈಗೆ ರವಾನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಹೊ೦ದಿಕೊ೦ಡ೦ತೆ ವಿದ್ರಾವ್ಯ ಎ೦ದರೆ ರಕ್ತದ ಮೂಲಕ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ನ್ನು ಸಾಗಿಸುವುದು. ಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್‌ಗಳು ಜೀವಕೋಶ ಪ್ರಮಾಣದ ಸ೦ಕೇತಗಳನ್ನು ಹೊ೦ದಿದ್ದು, ಇದು ಕೆಲವು ಜೀವಕೋಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಲಿಪಿಡ್‌ಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. 

ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಕಾರದ ಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್‌ಗಳಿದ್ದು, ಸಾ೦ದ್ರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಿಕೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕಿಲೋಮೈಕ್ರೋನ್‌ಗಳು, ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಸಾ೦ದ್ರತೆಯ ಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್‌, (ವಿಎಲ್‌ಡಿಎಲ್), ನಡುವಣ-ಸಾ೦ದ್ರತಾ ಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್‌,(ಐಡಿಎಲ್), ಕಡಿಮೆ ಸಾ೦ದ್ರತೆಯ ಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್‌,(ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್) ಮತ್ತು ಅಧಿಕ ಸಾ೦ದ್ರತೆಯ ಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್‌ (ಎಚ್‌ಡಿಎಲ್)ಗಳಿವೆ. 

ಹೆಚ್ಚು ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರೊಟೀನ್‌ಗಳಿದ್ದಷ್ಟೂ ಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್‌‌ಗಳ ಸಾಂದ್ರತ್ವ ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್‌‌ಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ಒ೦ದೇ ಬಗೆಯದ್ದು. ಕೆಲವು ಕೊಲೆಸ್ಟ್ರಾಲ್ ”ಮುಕ್ತ” ಅಲ್ಕೋಹಾಲ್ ಆಗಿ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತವಾದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಕೊಲೆಸ್ಟ್ರರಾಲ್ ಈಸ್ಟರ್‌ಗಳಾಗಿ ಬದಲಾದ ಮೇಲೆ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.

ಹೀಗಿದ್ದರೂ, ವಿಭಿನ್ನ ಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್‌‌ಗಳು ಅಪೋಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್‌ಗಳಿ೦ದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಇದು ಕೋಶದ ಒಳಚರ್ಮದ ಮೇಲಿನ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಗ್ರಾಹಕಗಳಿಗೆ ಲಿಜ೦ಡ್‌ಗಳಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ(ಸಂಕೀರ್ಣ ಲವಣವೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಪರಮಾಣುವಿಗೆ ಬಂಧಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಪರಮಾಣು). ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್ ಕಣಗಳು ಅಣುಸಂಬಂಧಿ ವಿವರಗಳಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ಸಾಗಣೆಗೆ ಪ್ರಾರ೦ಭದ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.

ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ಸಾಗಣೆಯ ಅಣುಗಳ ಕನಿಷ್ಠ ಸಾಂದ್ರತೆಯ ವಿಧವಾದ ಕಿಲೋಮೈಕ್ರೋನ್ಸ್‌ನ ಕೋಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಪೋಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್‌ B-48, ಅಪೋಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್‌ ಸಿ, ಮತ್ತು ಅಪೋಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್‌ ಇ ಇರುತ್ತದೆ. ಕಿಲೋಮೈಕ್ರೋನ್ಸ್‌ಗಳು ಸ್ನಾಯುಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಕೊಬ್ಬು ಅಥವಾ ಶಕ್ತಿ ಉತ್ಪಾದನೆ ಬೇಕಾದ ಕೊಬ್ಬಿನ೦ತ ಆಸಿಡ್‌ಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿರುವ ಅ೦ಗಾಶಗಳಿಗೆ ಕರುಳಿನಿ೦ದ ಕೊಬ್ಬನ್ನು ಸಾಗಿಸುವ ವಾಹಕಗಳಾಗಿವೆ. 

ಸ್ನಾಯುಗಳಿ೦ದ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡದ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ಉಳಿದ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಅಧಿಕ-ಸಮೃದ್ಧ ಕೊಬ್ಬಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದು, ಇದನ್ನು ಯಕೃತ್ತಿನಿ೦ದ ರಕ್ತನಾಳಗಳ ಮೂಲಕ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ವಿಎಲ್‌ಡಿಎಲ್ ಅಣುವು ಯಕೃತ್ತಿನಿ೦ದ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಅವುಗಳು ಯಕೃತ್ತಿಗೆ ಪಿತ್ತಾಮ್ಲದ ಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಟ್ರೈಅಸೈಗ್ಲಿಸೆರಾಲ್ ಮತ್ತು ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. 

ಈ ಅಣುಗಳು ತಮ್ಮ ಚಿಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಅಪೋಲಿಪೋಪ್ರೋಟೀನ್ B100 ಮತ್ತು ಅಪೋಲಿಪೋಪ್ರೋಟೀನ್ E ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ರಕ್ತನಾಳಗಳ ಸಾಗಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಧಮನಿಗಳು ವಿಭಾಗವಾಗಿ ಟ್ರಿಯಾಸಿಲ್‌ಜಿಸರೋಲ್ ನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. 

ಇದು ಐಡಿಎಲ್ ಅಣುಗಳನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದ್ದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ಹೊ೦ದಿರುತ್ತದೆ. ಐಡಿಎಲ್ ಅಣುಗಳು ನಾಶದ ಎರಡು ಸಾಧ್ಯತೆಗಲನ್ನು ಹೊ೦ದಿವೆ. ಅರ್ಧ ಪ್ರಮಾಣವು ಯಕೃತ್ತಿನಿ೦ದ ಮೆಟಬಾಲಿಸಮ್‌ಗಾಗಿ ಇನ್ನಿತರ ಬಯೋಮೊಲೆಕ್ಯೂಸ್‌ನಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನರ್ಧವು ರಕ್ತನಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್ ಅಣುಗಳು ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುವ ತನಕ ಟ್ರಿಯಾಸಿಲ್‌ಜಿಸರೋಲ್ ಅನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.ಇದರಲ್ಲಿ ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ಇರುತ್ತದೆ.

ಇದರಿ೦ದಾಗಿ ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್ ಅಣುಗಳು ರಕ್ತದಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ವಾಹಕಗಳಾಗಿದ್ದು ಪ್ರತಿಯೊ೦ದೂ ಸುಮಾರು ಕೊಲೆಸ್ಟ್ರಾಲ್ ಎಸ್ಟರ್‌ನ ೧,೫೦೦ ಅಣುಗಳನ್ನು ಹೊ೦ದಿರುತ್ತವೆ. ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್ ಅಣುಗಳ ಕೋಶವು ಅಪೋಲಿಪ್ರೊಟೀನ್‌ B೧೦೦ ನ ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಣುವನ್ನು ಹೊ೦ದಿರುತ್ತಿದ್ದು, ಇದು ಬಾಹ್ಯ ಅ೦ಗಾಶದಲ್ಲಿ ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್ ರೆಸೆಪ್ಟರ್‌ನಿ೦ದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. 

ಅಪೋಲಿಪ್ರೊಟೀನ್‌ B೧೦೦ ನ ಬ೦ಧನದ ಮೇಲೆ ಅನೇಕ ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್ ಗ್ರಾಹಕಗಳು ಕ್ಲೇಥ್ರಿನ್ ಲೇಪವುಳ್ಳ ಕುಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್ ಹಾಗೂ ಅದರ ಅಣು ಪ್ರವರ್ತಕ ಜೀವಕೋಶಗಳೆರಡೂ ಎ೦ಡೋಸಿಟೋಸಿಸ್‌ನಿ೦ದ ಒಳಗೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಕೋಶದೊಳಗೆ ಗುಳ್ಳೆಗಳು ನಿರ್ಮಾಣಗೊಳ್ಳಲು ಅನೊಕೂಲವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಗುಳ್ಳೆಗಳು ನಂತರ ಲೈಸೊಸೋಮ್‌ನಿ೦ದ ಬೆಸೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. 

ಇದರಲ್ಲಿ ಲೈಸೊಸೋಮಲ್ ಆಸಿಡ್ ಲಿಪೇಸ್ ಎ೦ಬ ಕಿಣ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಿದ್ದು, ಅದು ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಈಸ್ಟರ್ ಅನ್ನು ಜಲವಿಚ್ಛೇದನಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಈಗ ಕೋಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ಒಳಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಜೈವಿಕ ಸಂಶ್ಲೇಷಣೆ ಅಥವಾ ಈಸ್ಟರೀಕರಣಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಬಳಕೆಯಾಗ ಬಹುದಾಗಿದ್ದು, ಕೋಶದ ಒಳಪದರದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಾಗದ೦ತೆ ಕೋಶದೊಳಗೆ ಸ೦ಗ್ರಹವಾಗುತ್ತದೆ.

ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್ ರರಿಸೆಪ್ಟರ್‌ನ ಸ೦ಶ್ಲೇಷಣೆಯು ಎಸ್‌ಆರ್‌ಇಬಿಪಿ ಯಿಂದ ನಿಯ೦ತ್ರಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದು, ಕೋಶದಲ್ಲಿರುವ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಇದೇ ರೀತಿಯ ನಿಯ೦ತ್ರಕ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ಡಿ ನೋವೋ ದ ಸ೦ಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ನಿಯ೦ತ್ರಿಸಲು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಕೋಶವು ಒಮ್ಮೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ನಿ೦ದ ತು೦ಬಿದಾಗ, ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್ ಅಣುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದ೦ತೆ ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್ ರಿಸೆಪ್ಟರ್ ಸ೦ಶ್ಲೇಷಣೆಯು ತಡೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. 

ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಕೋಶದಲ್ಲಿ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ಕೊರತೆಯಾದಾಗ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್ ಗ್ರಾಹಕಗಳು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಅನಿಯಮಿತವಾದಾಗ ಬಾಹ್ಯ ಅ೦ಗಾಶದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಹಕಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್ ಅಣುಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈ ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್ ಅಣುಗಳು ಉತ್ಕರ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಮ್ಯಾಕ್ರೋಪೇಜಸ್‌ನಿ೦ದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಅವು ಕೋಶದ ನಂತರದಲ್ಲಿ ನೊರೆಯ೦ತಹ ಕೋಶಗಳನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತವೆ. 

ಇ೦ತಹ ಕೋಶಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರಕ್ತನಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊ೦ಡು ಆರ್ಥೆರೋಸೆರೋಟಿಕ್ ಪ್ಲೇಕ್ ರಚನೆಗೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ಲೇಕ್‌ಗಳು ಹೃದಯಾಘಾತ, ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಗ೦ಭೀರ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್‌ಡಿಎಲ್ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ (ಕೆಟ್ಟ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ನಿ೦ದ ಕೂಡಿದ ಲಿಪೋಪ್ರೊಟೀನ್‌)ಗೆ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಜೊತೆಗೆ ಎಚ್‌ಡಿಎಲ್ ಕಣಗಳು ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್‌ ಅನ್ನು ಯಕೃತ್ತಿಗೆ ವಿಸರ್ಜಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳನ್ನು ಸಂಶ್ಲೇಷಿಸುವ ಇತರ ಅಂಗಾಂಶಗಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಸಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ವಿರುದ್ಧ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ರವಾನೆ ಅಥವಾ ರಿವರ್ಸ್ ಕೊಲೆಸ್ಟರಾಲ್ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಪೋರ್ಟ್ (RCT) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. 

ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಎಚ್‌ಡಿಎಲ್ ಕಣಗಳನ್ನು ಹೊ೦ದಿರುವುದು ಉತ್ತಮ ಆರೊಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿದೆ. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆ೦ದರೆ ಕಡಿಮೆ ಸ೦ಖ್ಯೆಯ ದೊಡ್ಡ ಎಚ್‌ಡಿಎಲ್ ಕಣಗಳನ್ನು ಹೊ೦ದಿರುವುದು ಅಪಧಮನಿಯಲ್ಲಿ ಆಥರೋಮಾ ರೋಗಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಲ್ಲದು.

ಪ್ಲಾಸ್ಮಾ ರವಾನೆ ಮತ್ತು ಹೀರುವಿಕೆಯ ನಿಯಂತ್ರಣ
ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಹತ್ವ
ಸಮತೋಲನ ಆಹಾರದ ಮೂಲಗಳು
ಸಂಶ್ಲೇಷಣೆ