ಪುರಾತನ ರೋಮ್ನಲ್ಲಿ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌ಗಳಿದ್ದವು‌. ಎರಡೂ ಎಟ್ರುಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ನಿಂದ ಬಂದವಾಗಿದ್ದವು. ಅಂಗಸಾಧನೆಯ ರೀತಿಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಎಂದರೆ ಕತ್ತಿಮಲ್ಲನ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್. ಕಾದಾಳುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಪರಾಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಜೀತದಾಳುಗಳಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಗಳಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ವತಂತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಆದರೂ ಸ್ವತಂತ್ರ ಪುರುಷರು, ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರೂ ಕಾದಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಗ್ಲ್ಯಾಡಿಯೇಟರ್‌ಗಳು ಅವರ ಬೆರಳಿನ ಗೆಣ್ಣುಗಳಿಗೆ "ಕೆಸ್ಟೆ"ಯನ್ನು ಮತ್ತು ಮುಂದೋಳುಗಳಿಗೆ ಚರ್ಮದ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಏಟಿನ ವಿರುದ್ಧ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಗಾಢವಾದ ಗಾಯದ ಗುರುತಿರುವ ಮತ್ತು ಹೂಕೋಸು ಕಿವಿಗಳಂತೆ ಚಾಚಿದ ಚಿತ್ರ ಬಾಕ್ಸರ್‌ ಆಫ್ ಕ್ವಿರಿನಲ್, ಇದು ಎಷ್ಟೊಂದು ಕ್ರೂರವಾದ ಕ್ರೀಡೆಯಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ (ಪಂದ್ಯಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿರೋಧಿಯ ಸಾವಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಊನಗೊಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು).

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಮೊದಲ ಕಾದಾಟವು ಹೆಚ್ಚು ಜನಪ್ರಿಯವಾಯಿತು. ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳೂ ಸಹ ಕಾದಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಈ ಅಭ್ಯಾಸವು ಕೇಸರ್ ನೆರೋನಿಸ್‌ನಿಂದ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಚುರುಕುಬುದ್ಧಿಯ ಡೇರ್ಸ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಚಂಡ ಎಂಟೆಲ್ಲಸ್‌ನ ನಡುವಿನ ಕಾದಾಟವನ್ನು ರೋಮನ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಾಕಾವ್ಯ ಏನೈಡ್ನಲ್ಲಿ (ಕ್ರಿ.ಪೂ. 1ನೇ ಶತಮಾನ) ಸುದೀರ್ಘವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಕ್ರಿ.ಶ. 393ರಲ್ಲಿ ಒಲಿಂಪಿಕ್‌ಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಥಿಯೊಡೋಸಿಯಸ್ ನಿಷೇಧಿಸಿದನು. ಕ್ರಿ.ಶ. 400ರಲ್ಲಿ ಥಿಯೊಡೋರಿಕ್ ದಿ ಗ್ರೇಟ್ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ದೇವರ ಪ್ರತಿರೂಪವಾದ ಮುಖವನ್ನು ವಿಕಾರಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡುತ್ತದೆಂದು ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ಅನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದನು. ಆದರೂ ಈ ಆಜ್ಞೆಯು ಪೌರಾತ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಮುಖ ನಗರಗಳ ಹೊರಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಯುರೋಪ್, ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಭಾಗವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಯುಗದಾದ್ಯಂತ ಮತ್ತು ಅನಂತರ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಮಲ್ಲಯುದ್ಧ, ಕತ್ತಿವರಿಸೆ ಮತ್ತು ಓಟದ ಪಂದ್ಯಗಳು (ಸಾರೋಟು ಮತ್ತು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆ ಎರಡೂ) ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ವಿರೂಪವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡದಿರುವುದರಿಂದ ಹಿಂದಿನ ರೋಮನ್ನರಿಂದ ನಿಷೇಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ.

ಪುರಾತನ ರೋಮನ್ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌
ತಂತ್ರ
ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಹಾಲ್ ಆಫ್ ಫೇಮ್
ಪೂರ್ವ ಇತಿಹಾಸ