ಚೀನಾದ ಬಹಳಷ್ಟು ಭಾಷೆಗಳು, ೨೯ ಜನಾಂಗಗಳು ಬಳಸುವ ಸಿನೊ-ಟಿಬೆಟನ್‌ ಭಾಷಾ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವು. ಚೀನೀ ಭಾಷೆಯೊಳಗೇ ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಮುಖ ಭಾಷಾವಾರು ಪಂಗಡಗಳಿವೆ. ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಭಾಷಿಸುವ ವೈವಿಧ್ಯಗಳೆಂದರೆ ಮ್ಯಾಂಡರಿನ್‌ (ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ೭೦%ರಷ್ಟು ಜನರು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ), ವು, ಯೂ (ಕ್ಯಾಂಟನ್‌ ಭಾಷಿಕ), ಮಿನ್‌, ಕ್ಸಿಯಾಂಗ್‌, ಗಾನ್‌, ಮತ್ತು ಹಕ್ಕ. ಸಿನೋವಲ್ಲದ ಇನ್ನಿತರ ಜನಾಂಗೀಯ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಬಳಸುವ ಭಾಷೆಗಳೆಂದರೆ ಝೂವಾಂಗ್‌ (ಥಾಯ್‌), ಮಂಗೋಲಿಯನ್‌, ಟಿಬೆಟಿಯನ್‌, ಯೂಘುರ್‌ (ಟರ್ಕಿಯ), ಹ್ಮಾಂಗ್‌ ಮತ್ತು ಕೊರಿಯನ್‌.

ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಚೀನೀ ಭಾಷೆಯು ಲಿಖಿತ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿದ್ದಿತು, ಅಲ್ಲದೇ ಅನೇಕ ಲಿಪಿಯಿಲ್ಲದ,ಅಗ್ರಾಹ್ಯ ಭಾಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಂತ್ಯ ಭಾಷೆಗಳ ನಡುವೆ ಲಿಖಿತ ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸಿತ್ತು. ಚೀನೀಯರ ದೇಶಭಾಷೆ ಅಥವಾ "ಬೈಹುವಾ" ವು ಮಿಂಗ್‌ ಆಳ್ವಿಕೆ ಕಾಲದ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಬಳಸಿ, ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿಸಿದ ಮ್ಯಾಂಡರಿನ್‌ ಪ್ರಾಂತ್ಯ ಭಾಷೆ ಆಧಾರಿತ ಲಿಖಿತ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿದ್ದಿತು. ಅಲ್ಲದೇ ೨೦ನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ (ಗಮನಾರ್ಹ ಬದಲಾವಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ) ರಾಷ್ಟ್ರಭಾಷೆಯಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಚೀನೀ ಭಾಷೆಯು ಈಗಲೂ ಪ್ರೌಢ ಶಾಲೆಯ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ, ಕೆಲ ಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಹಲವು ಚೀನೀಯರಿಗೆ ಅದು ಗ್ರಾಹ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. 

ಚೀನಾ ಹೆಸರುಗಳು
ಭಾಷೆಗಳು
ಇತಿಹಾಸ
ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಚೀನಾ (೧೯೧೨–೧೯೪೯)