ಅನ್ನದಾನ ಯಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಇದ್ದವರಿಗೆ ಊಟತಿಂಡಿ ಕೊಡುವುದು ಈ ಹದಿನೈದು (ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಿಂದ ಸುರುವಾದರೆ ಹದಿನಾರು) ದಿವಸಗಳ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಯಾ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯ ವಿಷಯ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ದಿವಸಗಳಲ್ಲಿ ಊಟತಿಂಡಿ ಕೊಡುವುದು ನಮ್ಮ ಮರಣಹೊಂದಿರುವ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲಾ, ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ತಿಳುವಳಿಕೆಗೆ ಬಾರದೇ ಅವಘಡಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಿಂದು ಮರಣ ಹೊಂದಿದವರಿಗೂ ಕೊಡಲಿಕ್ಕಿದೆ. ಈ ದಿವಸಗಳಲ್ಲಿ ತರ್ಪಣ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಮತ್ತು ಪಿಂಡಪ್ರದಾನ ಕ್ರಮಪ್ರಕಾರ ಪುರೋಹಿತರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ದಿನಾಲೂ ಈ ರೀತಿರಿವಾಜನ್ನು ಆಚರಣೆ ಮಾಡಬೇಕಾದರೂ ಕೊನೆಯ ದಿವಸ ಆಗಿರುವ ಅಮವಾಸ್ಯೆಗೆ - ಮಹಾಲಯ ಅಮವಾಸ್ಯೆ ಯಾ ಸರ್ವಪಿತೃ ಅಮವಾಸ್ಯೆ- ಮಾಡಿದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ. ಹಿಂದೂ ಜನರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಜರ ಆತ್ಮ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ ಈ ಪಿತೃಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಮಗನು ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವುದು ಕಡ್ಡಾಯದ ಯಾ ತಪ್ಪದೇ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಗರುಡಪುರಾಣ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ‘ಮಗನಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮೋಕ್ಷ ಇಲ್ಲಾ’ ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಮನೆಯ ಯಜಮಾನನು ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ, ದೇವರಿಗೆ, ದೈವಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಅವರ ಅನುಗ್ರಹ ಸಿಗಬೇಕಾದರೆ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಈ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ. ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಕ್ರಮಪ್ರಕಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಸಿಗಲಿ ಹಾಗೆಂದು ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ಪ್ರಾಪ್ತು ಆಗುತ್ತದೆ ಹಾಗೆಂದು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ.
ಸರ್ವಪಿತೃ ಅಮವಾಸ್ಯೆಯ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಮಾಡುವ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮರೆತು ಯಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷದಿಂದ ಆಚರಿಸದೇ ಇದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿ ಸರಿದೂಗಿಸುವ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವುದು ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ವಂಶದ ಯಾ ಗೋತ್ರದ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ಮೂರು ತಲೆಮಾರಿನ ವರೆಗೆ ಅವರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ ಪಿಂಡಪ್ರದಾನ ಮಾಡುವುದೂ ಸೇರಿ ಇದೆ. ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಆರು ತಲೆಮಾರಿನವರ ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಹಿರಿಯರ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಕಿರಿಯರ - ಅಂದರೆ ಹಿರಿಯರು ತಂದೆ ಮತ್ತು ಆಜ್ಜ ಮತ್ತು ಕಿರಿಯರು ಮಗ ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಗ. ಈ ಪಿತೃಪಕ್ಷದ ಮಹತ್ವ ಪ್ರಕಾರ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜ, ನಾವು ಮತ್ತು ಇದರ ನಂತರ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಬರುವ ಪೀಳಿಗೆ ಇವರ ರಕ್ತಸಂಬಂಧದ ಸಂಪರ್ಕ ಇದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ. ಈಗಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಈ ಪಿತೃಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹಿರಿಯರ ಋಣವನ್ನು ತೀರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಋಣವು ತುಂಬಾ ಮಹತ್ವದಾಗಿದ್ದು ಇದು ಹೆತ್ತವರ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳ ಋಣಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಯಾವಾಗ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿ
ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ
ಪುರಾಣ ಕಥೆ
ಆಹಾರ