ಯೂರೋಪಿಯನ್ನರ ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ತಂಡವೊಂದು ಈ ಪರ್ವತದ ಮೊದಲನೆಯ ಸಮೀಕ್ಷೆ 1856ರಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿತು. ಥೊಮಸ್ ಮಾಂಟ್ಗೊಮರಿ ಅವರು ಈ ತಂಡದ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು, ಹಾಗೂ ಕೆ2 ಎಂದು ಎರಡನೇ ಎತ್ತರದ ಕರಕೊರಮ್ ಶ್ರೇಣಿಯ ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಇತರ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಮೂಲವಾಗಿ ಕೆ1, ಕೆ3, ಕೆ4 ಮತ್ತು ಕೆ5 ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಆನಂತರ ಮಾಶರ್‌ಬ್ರಮ್, ಬ್ರಾಡ್ ಪೀಕ್, ಗಾಶರ್‌ಬ್ರಮ್ II ಮತ್ತು ಗಾಶರ್‌ಬ್ರಮ್ I ಎಂದು ಮರು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಲಾಯಿತು. 1892ರಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅನ್ವೇಶಕರನ್ನು ಮಾರ್ಟಿನ್ ಕಾನ್ವೆ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಟೊರೊ ನೀರ್ಗಲ್ಲನದಿಯ ಮೇಲಿರುವ ’ಕಾನ್ಕಾರ್ಡಿಯ’ ವನ್ನು ತಲುಪಿದರು.

ನಾರ್ತ್‌ಈಸ್ಟ್ ರಿಡ್ಜ್‌ನ ಮೂಲಕ ಕೆ೨ವನ್ನು ಹತ್ತುವ ಮೊದಲನೆಯ ಗಂಭೀರವಾದ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು 1902ರಲ್ಲಿ ಆಸ್ಕರ್ ಎಕ್ಕಂಸ್ಟೈನ್ ಮತ್ತು ಅಲೀಸ್ಟರ್ ಕ್ರೌಲಿ ಅವರುಗಳು ಮಾಡಿದರು. ಐದು ಗಂಭೀರ ಮತ್ತು ದುಬಾರಿಯಾದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ನಂತರ, ತಂಡವು ಷ್ಟೇ ತಲುಪಿದವು. ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ದೈಹಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಿನ್ನಾಹಿಪ್ರಾಯಗಳು, ಮತ್ತು ಕಳಪೆ ವಾಯುಗುಣ ಇವೆಲ್ಲದರ ಸಂಯುಕ್ತ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ವಿಫಲವಾದವು - ಕೆ2 ಮೇಲೆ ಕಳೆದ 68 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ (ಆವಾಗ, ಇದು ಅಂಥಹ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ದೀರ್ಘ ಕಾಲವನ್ನು ಕಳೆದರು) ಪರಿಶುಧ್ಧ ವಾಯುಗುಣವಿದ್ದಿದ್ದು ಬರೀ 8 ದಿನಗಳು.

ಇದರ ನಂತರದ ಕೆ2 ಆರೋಹಣವು 1909ರಲ್ಲಿ ಅಬ್ರುಝಿಯ ದಳಪತಿಯಾದ ಲುಯಿಗಿ ಅಮೆಡಿಯೊ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ರಷ್ಟು ಎತ್ತರವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ-ಪೂರ್ವದ ಸ್ಪರ್ ಮೇಲೆ ತಲುಪಿದರು, ಈಗ ಇದನ್ನು "ಅಬ್ರುಝಿ ಸ್ಪರ್" (ಅಥವ ಅಬ್ರುಝಿ ತುದಿ) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಾದಿಯ ಭಾಗವಾಯಿತು, ಆದರೆ ಇದು ಕಡಿದಾದ ಮತ್ತು ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರವಾದುದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಾಯಿತು. ಪಶ್ಚಿಮದ ತುದಿಯಿಂದ ಅಥವ ಈಶಾನ್ಯದ ತುದಿಯಿಂದ ಒಂದು ಸಾಧಿಸಬಹುದಾದ ಪರ್ಯಾಯ ಹಾದಿಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಸೋತಿದ್ದರಿಂದ, ದಳಪತಿಯು ಕೆ೨ವನ್ನು ಹತ್ತಲು ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಘೋಶಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ತಂಡವು ತನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಚೊಗೊಲಿಸಗೆ ತಿರುಗಿಸಿದರು, ಅಲ್ಲಿ ದಳಪತಿಯು ಶಿಖರದ ರಷ್ಟು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಬಿರುಗಾಳಿಯಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಬೇಕಾಯಿತು.
ಕೆ2 ಹತ್ತುವ ಅನಂತರದ ಪ್ರಯತ್ನವು 1938ರ ತನಕ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ, ಅಮೇರಿಕದ ಆರೋಹಣವು ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಹ್ಯೂಸ್ಟನ್ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತದ ಭೂಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸಿತು. ಅವರು ಅಬ್ರುಝಿ ಸ್ಪರ್‌ನ ಹಾದಿಯು ಅತಿ ವಾಸ್ತವಿಕ ಹಾದಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟರು, ಮತ್ತು ಸಾಮಾನು ಸರಂಜಾಮುಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನವು ಅಹಿತಕರವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ರಷ್ಟು ಎತ್ತರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ವಾಪಸ್ಸಾದರು. ಅದರ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಫ್ರಿಟ್ಝರ್ ವೆಸ್ಸ್ನರ್ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಆರೋಹಣವು ಶಿಖರದ ರಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ತಲುಪಿದರು, ಆದರೆ ಡಡ್ಲಿ ವೂಲ್ಫ್, ಪಸಂಗ್ ಕಿಕುಲಿ, ಪಸಂಗ್ ಕಿಟಾರ್ ಮತ್ತು ಪಿಂಟ್ಸೊ ಅವರುಗಳು ಪರ್ವತದ ಶಿಖ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾದ್ದರಿಂದ ದುರಂತಕ್ಕೀಡಾಯಿತು.

1953ರ ಅಮೇರಿಕ ಆರೋಹಣದ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಲು ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಹ್ಯೂಸ್ಟನ್ ಅವರು ಕೆ2 ಹತ್ತಲು ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ಆರೋಹಣವು ಬಿರುಗಾಳಿಯಿಂದ ವಿಫಲವಾಯಿತು, ಇದರಿಂದ ತಂಡವನ್ನು ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿತು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆರ್ಟ್ ಗಿಲ್ಕಿರವರು ವಿಷಮ ಸ್ಥಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೀಟ್ ಸ್ಶೋನಿಂಗ್ ಬಹುತೇಕ ಇಡೀ ತಂಡವನ್ನು ಸಮೂಹ ಪತನದಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡಿದರು, ಮತ್ತು ಹಿಮಪಾತದಿಂದ ಅಥವ ತನ್ನ ಸಹಚರರಿಗಾಗುವ ಹೊಣೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಗಿಲ್ಕಿಯವರು ಮರಣ ಹೊಂದಿದರು. ವೈಫಲ್ಯ ಮತ್ತು ದುರಂತಗಳಿದ್ದರೂ ಸಹ, ತಂಡವು ತೋರಿದ ಸ್ಥೈರ್ಯದಿಂದ ಈ ಆರೋಹಣಕ್ಕೆ ಪೂಜನೀಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪರ್ವತಾರೋಹಣ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದೆ.

ಸ್ಥಳವಿವರಣಾ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು
ಕೆ2 ಬಗೆಗಿನ ಪುಸ್ತಕಗಳು
ಮುಂಚಿನ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು
ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪುನರಾವರ್ತನೆಗಳು