ಇಟಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಗಾರಿಕೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಅದುರು ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ಉನ್ನತಮಟ್ಟದ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಇತರ ಲೋಹಗಳೂ ವಿರಳ. ಆದರೆ ಇಟಲಿ ಪಾದರಸ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮುಂದಿದೆ. ವರ್ಷಂಪ್ರತಿ ಸರಾಸರಿ 1,600-2,000 ಟನ್ನಿನಷ್ಟು ಪಾದರಸವನ್ನು ಅಂದರೆ ಪ್ರಪಂಚದ ಒಟ್ಟು ಉತ್ಪಾದನೆಯ 1/3 ಭಾಗದಷ್ಟನ್ನು ಇದು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆಯಲ್ಲದೆ ಇಂದಿಗೂ ಇದನ್ನು ಹೇರಳವಾಗಿ ರಫ್ತು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಿಸಿಲಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದಿತವಾಗುವ ಗಂಧಕವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿರ್ಯಾತ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಚೆಗೆ ಇದು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಗಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ಗಂಧಕದ ಗಣಿಗಳನ್ನು ಆಧುನಿಕಗೊಳಿಸದೆ ಹೋದದ್ದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಸಿಮೆಂಟಿನ ಉತ್ಪಾದನೆ ಯುದ್ಧಾನಂತರ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. 1954ರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 80 ಲಕ್ಷ ಟನ್ ಸಿಮೆಂಟನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು 1938ರ ಮಟ್ಟದ ಎರಡರಷ್ಟಿತ್ತು. ಸತುವಿನ ಅದುರಿನ ಉತ್ಪಾದನೆಯೂ 1954ರಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಪೂರ್ವದ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಎರಡರಷ್ಟಾಗಿತ್ತು. (ಅಷ್ಟೇನೂ ಉತ್ತಮ ದರ್ಜೆಯದಲ್ಲ) ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ದೊರಕುತ್ತದೆ; ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 1-1.2 ದಶಲಕ್ಷ ಟನ್ನಿನಷ್ಟು ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ತೈಲದ ಉತ್ಪಾದನೆ ಇಟಲಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಬಾವಿಗಳನ್ನು ತೋಡಿ ಇದರ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಸತತ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಸಹಜ ಅನಿಲದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಇಟಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಗತಿ ಪಡೆದಿದೆ. ಸಹಜ ಅನಿಲದ ಹೊಸ ಹೊಸ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಪೋ ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿನ ಆಗರಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದರ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಾಗಿರುವ ಅಗಾಧ ಪ್ರಗತಿಯಿಂದಾಗಿ ಇಟಲಿ ವರ್ಷಂಪ್ರತಿ ಸುಮಾರು 7 ಕೋಟಿ ಡಾಲರ್ ವಿದೇಶೀ ವಿನಿಮಯವನ್ನು ಉಳಿಸುವಂತಾಗಿದೆ. 2,200 ಮೈಲಿ ಕೊಳವೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ (ಇದು ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡದು; ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದು.) ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಉತ್ತರ ಇಟಲಿಯ ಬೃಹತ್ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅನಿಲ ಸರಬರಾಜು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. 

ವಿದೇಶೀ ನೆರವು
ಹಣಕಾಸು
ಗಣಿ ಉತ್ಪಾದನ
ವಾಣಿಜ್ಯ