ಸರಿಸುಮಾರು ೧೯೫೦ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ತೈವಾನ್, ಸಿಂಗಾಪುರ, ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ಮತ್ತು ಹಾಂಗ್ ಕಾಂಗ್ ಸ್ವಯಮಾಡಳಿತವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡವು. ಆಮದು ನಿರ್ಬಂಧ, ದೇಶೀ ಉದ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಆಳವಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಜರಿಕೆ ಹೀಗೆ ತೃತೀಯ ಜಗತ್ತಿನ ದೇಶಗಳ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಈ ನಾಲ್ಕು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಮುಕ್ತ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ನಿಯಮಗಳು, ಮೂಲತಃ ರಫ಼್ಹ್ತು ಆಧಾರಿತ ಉದ್ದಿಮೆಗಳು, ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಹಣಕಾಸು ನೀತಿ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಇವುಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆಯನ್ನು ಈ ದೇಶಗಳ ಸರ್ಕಾರಗಳು ನೀಡಿದವು.
ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲದಲ್ಲಿ (ಶಿಕ್ಷಣ, ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯದಕ್ಷತೆ (Productivity)) ಎಂಬ ಮೂರು ಅಂಶಗಳಿಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಯಿತು.
ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆ, ಏಕಮುಖೀ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ್ದು, ಉದ್ಯಮ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವಿಲ್ಲದ್ದು, ಖಾಸಗಿ ವಲಯದ ಉದ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಬಗೆಯ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸದಿದ್ದದ್ದು ಮತ್ತು ಸರಳ ತೆರಿಗೆ ನಿಯಮಗಳು ಈ ನಾಲ್ಕೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಆರ್ಥಿಕವಿಧಿಗಳ ಮೂಲಲಕ್ಷಣಗಳು. ಇವುಗಳ ಬಲದಿಂದಲೇ ೧೯೯೭ರ ಏಷ್ಯನ್ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ನಂತರ ಕೂಡಾ ಈ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ತಲಾವಾರು ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಮೂರುಪಟ್ಟು ವೃದ್ಧಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿವೆ.

ಹಾಂಗ್ ಕಾಂಗ್
ತೈವಾನ್
ಮುನ್ನೋಟ
ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ