೧೯೫೦ ರ ನಂತರ ಮತ್ತು ೧೯೬೦ ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಲಾವಿದರು ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಾಲವಾದ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ವರ್ತಮಾನದ ಕಲೆಯ ಅಂಚನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಯ್ವೆನ್ ಕ್ಲೇನ್ ಅವರು ಪ್ರಾನ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ಕಾರೊಲೀ ಸ್ಚ್ನೀಮನ್, ಯಾವೊ ಕುಸಾಮಾ, ಚಾರ್ಲೋಟ್ಟೀ ಮೂರ್ಮನ್ ಹಾಗೂ ಯೊಕೊ ಒನೊ ಅವರು ಅಭಿನಯದ ಆಧಾರದ ಕಲಾ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಾಮಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಕೆಲಸಗಾರನ ಮಧ್ಯೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವರ "ಪ್ಯಾರಾಡೈಸ್ ನೌ" ನಲ್ಲಿ ತೀವ್ರಗಾಮಿಯಾಗಿ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಜುಲಿಯನ್ ಬೆಕ್ ಹಾಗೂ ಜುಡಿತ್ ಮಾಲಿನಾ ಜೊತೆಗಿನ ಲಿವಿಂಗ್ ಥಿಯೇಟರ್ ರೀತಿಯ ಗುಂಪುಗಳು ಶಿಲ್ಪಕಲಾವಿದರು ಹಾಗೂ ವರ್ಣಚಿತ್ರ ಕಲಾವಿದರೊಂದಿಗೆ ಸಹಕಾರ ನೀಡಿದರು. ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿನ ಜಡ್ಸನ್ ಮೆಮೋರಿಯಲ್ ಚರ್ಚ್ ನಲ್ಲಿರುವ ದಿ ಜಡ್ಸನ್ ಡಾನ್ಸ್ ಥಿಯೇಟರ್ ಹಾಗೂ ಜಡ್ಸನ್ ನಾಟ್ಯ ಕಲಾವಿದರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವ್ಯೋನ್ನೆ ರೇನರ್, ತ್ರಿಶಾ ಬ್ರೌನ್, ಇಲೇನ್ ಸಮ್ಮರ್ಸ್, ಸಾಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಸ್, ಸಿಮೋನ್ನೆ ಫೋರ್ಟಿ, ಡೆವೊರಾ ಹೇ, ಲುಸಿಂಡಾ ಚೈಲ್ಡ್ಸ್, ಸ್ಟೀವ್ ಪಾಕ್ಟ್ಸೊನ್ ಹಾಗೂ ಇತರರು ಕಲಾವಿದರಾದ ರೊಬರ್ಟ್ ಮೊರ್ರಿಸ್, ರೊಬರ್ಟ್ ವ್ಹಿಟ್ಮನ್, ಜಾನ್ ಕೇಜ್, ರೊಬರ್ಟ್ ರಾಸ್ಚೆನಬರ್ಗ್ ಹಾಗೂ ಅಭಿಯಂತರರಾದ ಬಿಲ್ಲಿ ಕ್ಲುವರ್ ಜೊತೆಗೆ ಸಹಕಾರ ಹೊಂದಿದರು. ಪಾರ್ಕ್ ಪ್ಲೇಸ್ ಗ್ಯಾಲರಿ ಇದೊಂದು ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಸಂಗೀತಗಾರರಾದ ಸ್ವೀವ್ ರೀಚ್, ಫಿಲಿಪ್ ಗ್ಲಾಸ್ ಹಾಗೂ ಜೊನ್ ಜೊನಾಸ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಲಾವಿದರ ಸಂಗೀತ ಅಭಿನಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ. 
ಈ ಅಭಿನಯಗಳು ಶಿಲ್ಪಕಲೆ, ನೃತ್ಯ ಹಾಗೂ ಸಂಗೀತ ಅಥವಾ ಸ್ವರ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಕಲೆಯ ಹೊಸ ಪದ್ಧತಿ ಕೆಲಸದ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಇವು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದದ ರಿಯಾಯಿತಿ ತತ್ವಜ್ಞಾನಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಹಂಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಮೂರ್ತ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿವಾದದ ತೋರ್ಪಡಿಸುವಿಕೆಗಳಿಂದ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿವೆ. 
ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿಪರ ಗುಂಪಿನ ಕಲಾವಿದರು ಹ್ಯಾಪನಿಂಗ್ ನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಹ್ಯಾಪನಿಂಗ್‌ಗಳು ನಿಗೂಢವಾಗಿದ್ದವು, ಹಲವು ಬಾರಿ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿದ್ದವು, ಬರವಣಿಗೆ ಇಲ್ಲದ ಕಲಾವಿದರು, ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಸಂಬಂಧಿಕರನ್ನು ವಿವಿಧ ನಿಗಧಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗಾಗ್ಗೆ ಸಂಘೀಕರಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಆಭಾಸವಾಗಿಸುವುದು, ಭೌತಿಕವಾಗಿಡುವುದು, ವೇಷ ಧರಿಸುವುದು, ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ನಗ್ನತೆ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಗೊತ್ತು ಗುರಿಯಿಲ್ಲದ ಅಥವಾ ಹೊರಗೆ ಕಾಣುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿರದ ಅಭಿನಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲಾನ್ ಕಾಪ್ರೊವ್, ಕ್ಲಾಸ್ ಓಲ್ಡೆನ್ ಬರ್ಗ್, ಜಿಮ್ ಡೈನ್, ರೆಡ್ ಗ್ರೂಮ್ಸ್ ಹಾಗೂ ರೊಬರ್ಟ್ ವ್ಹಿಟಮನ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರರು ಹ್ಯಾಪನಿಂಗ್ ನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. 
ಅಲಾನ್ ಕಾಪ್ರೊವ್ ಅವರ ಅಭಿನಯ ಕಲೆಯು ಜೀವನ ಹಾಗೂ ಕಲೆಯನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು. ಹ್ಯಾಪನಿಂಗ್ಸ್ ಮೂಲಕ ಜೀವನ, ಕಲೆ, ಕಲಾವಿದರು ಹಾಗೂ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಮಸುಕಾದರು. ಹ್ಯಾಪನಿಂಗ್ ಕಲಾವಿದನಿಗೆ ದೇಹದ ಚಲನೆ, ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ವರಗಳು, ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಹಾಗೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು ವಾಸನೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಯೋಗಶೀಲತೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ. ಅಲಾನ್ ಕಾಪ್ರೊವ್ ಅವರ ಮೊದಲಿನ ಹ್ಯಾಪನಿಂಗ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ೧೯೬೧ ರಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಹ್ಯಾಪನಿಂಗ್ಸ್ ಇನ್ ದಿ ನ್ಯೂ ಯಾರ್ಕ್ ಸೀನ್ ಇದು ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸುವಂತೆ ಇತ್ತು. 
1958 ರಲ್ಲಿ ಕಾಪ್ರೊವ್ ಅವರು ದಿ ಲೀಗಸಿ ಆಫ್ ಜಾಕ್ಸನ್ ಪೊಲಾಕ್ ಎಂಬ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಇದರಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರತಿದಿನ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ವಸ್ತುಗಳಾದ ವರ್ಣಚಿತ್ರ, ಕುರ್ಚಿಗಳು, ಆಹಾರಗಳು, ವಿದ್ಯುತ್ ಹಾಗೂ ನಿಯಾನ್ ದೀಪಗಳು, ಧೂಮಪಾನ, ಹಳೆ ಕಾಲುಚೀಲ, ಒಂದು ನಾಯಿ, ಸಿನಿಮಾಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ "ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಲೆ" ಗೆ ಬೇಡಿಕೆ ಇಟ್ಟರು. ಈ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹ್ಯಾಪನಿಂಗ್ ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿ, ಕುಶಲಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಭಿನಯ ಮರೆತುಹೋಗಬೇಕು ಮತ್ತು ನಾಶವಾಗಿ ಹೋಗುವ ವಸ್ತುಗಳು ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು ಎಂದರು.

ಅಭಿನಯ ಹಾಗೂ ಘಟನೆಗಳು
ಕನಿಷ್ಠೀಯತಾವಾದ
ಅಮೂರ್ತ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿವಾದದ ನಂತರದ ೧೯೬೦ ರ ಸಮಯ
ಆಸ್ಪೋಟನ (ವ್ಯಾಪಕ ಪ್ರಸರಣ), ೧೯೧೦–೧೯೩೦