ಹಿಂದೆ ರೂಪುಗೊಂಡ ತುಕಡಿಗಳು ೧೯೪೨ರಲ್ಲಿನ ಸಾಗರೋತ್ತರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಬಹುತೇಕವಾಗಿ ಬದ್ಧವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪದಾತಿಸೈನ್ಯದ ನಾಲ್ಕು ತುಕಡಿಗಳು (೨೩ನೇ, ೨೫ನೇ, ೨೮ನೇ, ೩೬ನೇ ತುಕಡಿಗಳು) ಮತ್ತು ೪೩ನೇ ಭಾರತೀಯ ಕವಚಿತ ಯುದ್ಧವಾಹನಗಳ ತುಕಡಿಯನ್ನು ಸೇನೆಯು ರೂಪಿಸಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ೧೯೪೨ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಘಟನೆಗಳು, ಮತ್ತು ಜಪಾನಿಯರ ವಿಜಯಗಳು ೨೮ನೇ ತುಕಡಿಯು ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿದವು ಹಾಗೂ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಘಟಕಗಳು ಮೀಸಲಿಡಲ್ಪಟ್ಟವು. ೩೬ನೇ ತುಕಡಿಯು ಅಪೂರ್ವವೆಂಬಂತೆ ಒಂದು ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಭಾರತೀಯ ಸೇನಾ ರಚನೆಯಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತಾದರೂ, ಮಡಗಾಸ್ಕರ್‌‌ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟನ್‌ನಿಂದ ಭಾರತವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಸೇನಾದಳಗಳಿಂದ ಅದು ರೂಪುಗೊಂಡಿತ್ತು. ೧೯೪೨ರಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಅಂತಿಮ ತುಕಡಿಯು ೨೬ನೇ ಭಾರತೀಯ ಪದಾತಿಸೈನ್ಯ ತುಕಡಿ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಹಾಗೂ ಕಲ್ಕತ್ತಾದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಅಥವಾ ತರಬೇತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದ ನಾನಾಬಗೆಯ ಘಟಕಗಳಿಂದ ಇದನ್ನು ತರಾತುರಿಯಿಂದ ರೂಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

೧೯೪೨ರಲ್ಲಿ ಮಲಯ ಮತ್ತು ಬರ್ಮಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕದನಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಮ್ಮಿದ ಕಳಪೆ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದ ನಂತರ, ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಪದಾತಿಸೈನ್ಯ ತುಕಡಿಗಳು ಮಿತಿಮೀರಿದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಯಂತ್ರಸಜ್ಜಿತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಲಘು ತುಕಡಿಗಳಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ೧೭ನೇ ಮತ್ತು ೩೯ನೇ ತುಕಡಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲಾಯಿತು; ಇವು ಕೇವಲ ಎರಡು ಸೇನಾದಳಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು-ಚಕ್ರ-ಚಾಲನೆಯ ಸಾರಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಅವು ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.

ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ದಾಳಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಭಾರತವು ನೆಲೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ೧೯೪೨ರ ಡಿಸೆಂಬರ್‌ ವೇಳೆಗೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ೩೪ ತುಕಡಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಯಥೋಚಿತವಾದ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಈ ತುಕಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತುಕಡಿಗಳು, ಪಶ್ಚಿಮ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಒಂದು ತುಕಡಿ, ಪೂರ್ವ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಒಂದು ತುಕಡಿ ಹಾಗೂ ಹನ್ನೊಂದು ಭಾರತೀಯ ತುಕಡಿಗಳು, ಮತ್ತು ಬರ್ಮಾ ಸೇನೆಯ ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಈ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಾರವಾಗಿತ್ತು.

ಹಾಂಕಾಂಗ್
ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಕ್ರಾಸ್‌
೧೯೪೨
೧೯೪೧