ತ್ವರಿತ ಗತಿಯಿಂದ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಹತ್ತುವುದು ಎತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಕಾಯಿಲೆ ಉಂಟಾಗಲು ದಾರಿಯಾಗಬಲ್ಲದು. ಇದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಎಂದರೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಳಿದುಬಿಡುವುದು. ಎತ್ತರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಆರೋಹಿಯ ಧ್ಯೇಯವಾಕ್ಯವೆಂದರೆ "ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರು, ನಿದ್ದೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದು ಮಾಡು" ಉನ್ನತ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹಾ ಜೀವನಕ್ರಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ಆದರೆ ಮಲಗಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಯೇ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೇರಿಕಾದ ಆಂಡಿಸ್‌ ಪರ್ವತಶ್ರೇಣಿಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಎತ್ತರದ ಪ್ರದೇಶದ ಕಾಯಿಲೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಕೋಕಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಜಗಿದು ತಿನ್ನುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಎತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಕಾಯಿಲೆಯ ಸಾಧಾರಣ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರತರವಾದ ತಲೆನೋವು, ನಿದ್ರಾಹೀನತೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ, ಪಿತ್ತೋದ್ರೇಕ, ಹಸಿವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ನಿದ್ರಾಲಸ್ಯ ಹಾಗೂ ಮೈಕೈನೋವುಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಸೇರಿವೆ. ಪರ್ವತಾಗ್ರದ ಕಾಯಿಲೆಯು HACE (ಎತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಮೆದುಳಿನ ಬಾವು/ಊತ) ಹಾಗೂ HAPE (ಎತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಶ್ವಾಸಕೋಶಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಬಾವು) ಕಾಯಿಲೆಗಳಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಅಪಾಯವಿದ್ದು ಇವೆರಡೂ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ೨೪ ಗಂಟೆಗಳೊಳಗಾಗಿ ಮಾರಣಾಂತಿಕವಾಗಬಲ್ಲವು.

ಪರ್ವತಗಳ ಎತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾತಾವರಣದ ಒತ್ತಡವು ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತದೆ ಆದ್ದರಿಂದ ಉಸಿರಾಡಲು ಆಮ್ಲಜನಕದ ಲಭ್ಯತೆಯು ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ ಇದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಈ ಮುಂಚೆಯೇ ಎತ್ತರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿಬಂದಿರುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪರ್ವತಾರೋಹಿಗಳು ಕೂಡಾ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಲ್ಲ. ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಪರ್ವತಾರೋಹಿಗಳು ೭,೦೦೦ mಗಿಂತ ಎತ್ತರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಏರಲು ಹೋಗುವಾಗ ಆಮ್ಲಜನಕ ಕೋಶಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ . ೮೦೦೦-ಮೀಟರ್‌ಗಳಷ್ಟು ಎತ್ತರದ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಆಮ್ಲಜನಕದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸೌಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದೇ ಈಗಾಗಲೇ ಏರಿರುವ ಅಪವಾದಾತ್ಮಕ ಪರ್ವತಾರೋಹಿಗಳು (ಎವರೆಸ್ಟ್‌ ಶಿಖರ ಸೇರಿದಂತೆ) ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಆಯೋಜಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ.

ಔನ್ನತ್ಯ
ನೀರ್ಗಲ್ಲು ಇಳಿಜಾರುಗಳು
ಕುಸಿಯುವ ನೀರ್ಗಲ್ಲು
ಹಿಮಪದರದ ಇಳಿಜಾರುಗಳು