ಈ ಸೇತುವೆಯಲ್ಲಿಯ ಕಮಾನು ಎರಡು ೨೮-ಪ್ಯಾನೆಲ್‌ಗಳ ಕಮಾನು ಹಿಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ಇವುಗಳ ಎತ್ತರವು ಸೇತುವೆಯ ನಡುವೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. 

ಕಮಾನು ಸುಮಾರು ೫೦೩m ಕಮನು ಹೊಂದಿದೆ ಮತ್ತು ಇದರ ತುದಿಯ ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿದೆ. ಅದೇನೆ ಇದ್ದರೂ ಬಿಸಿಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣವು ಹಿಗ್ಗುವುದರಿಂದ ಸೇತುವೆಯ ಎತ್ತರವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ದೊಡ್ಡದಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಪಿನ್‌ಗಳು ಕಮಾನಿನ ಪ್ರತಿ ಕೊನೆಗೂ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಇದು ಉಷ್ಣತೆಯ ಹೆಚ್ಚಳ ಹಾಗೂ ಸೇತುವೆಯ ಉಬ್ಬುವಿಕೆಯನ್ನು ಇದು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಸೇತುವೆಗೆ ಆಗುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಸೇತುವೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಒಟ್ಟೂ ತೂಕ, ಕಮಾನು ಮತ್ತು ಅದರ ಕೊನೆಯವರೆಗಿನ ಒಟ್ಟೂ ತೂಕವು ಸುಮಾರು ೫೨,೮೦೦ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟು ಇದೆ. ಇದರ ಕಮಾನು ಮಾತ್ರ ಸುಮಾರು ೩೯,೦೦೦ ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟು ತೂಕವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಸುಮಾರು ೭೯%ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಇಂಗ್ಲಂಡ್‌ನಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಹಾಗ ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಿಂದ ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾಕ್ಕೆ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ರಪ್ತು ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಇಂಗ್ಲಂಡ್‍ನ ಬಿಲ್‌ಸ್ಟನ್, ವೆಸ್ಟ್ ಮಿಡ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿಯ ಆಲ್ಫ್ರೆಡ್‌ ಹಿಕ್‌ಮನ್ ಸ್ಟೀಲ್‌ವರ್ಕ್ಸ್‌ನ ಜಾರ್ಜ್‌ ಸ್ಕಾರೊಟ್‍ ಎಂಬ ಲೋಹ ತಜ್ಞ ಮತ್ತು ಪರಿಕ್ಷಾ ಗೃಹದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಿಂದ ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಸೇತುವೆ ನಿರ್ಮಣವಾಗಬೇಕಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರು ಎರಡು ವರ್ಕ್‌ಶಾಪ್‌ ಅನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದರು. ಇದು ಈಗಿನ ಲುನಾ ಪಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಗ್ರೈಡರ್ ಮತ್ತು ಇನ್ನುಳಿದ ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಈ ಸೇತುವೆಯು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಲಾದ ಹಾಗೂ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಕೂರಿಸಲಾದ ಸುಮಾರು ಆರು ಮಿಲಿಯನ್ ರಿವಿಟ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಕೊನೆಯ ರಿವಿಟ್‍ ಅನ್ನು ೨೧ ಜನವರಿ ೧೯೩೨ರಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಲಾಯಿತು. ರಿವಿಟ್‌ಗಳನ್ನು ಕೆಂಪಗೆ ಕಾಯಿಸಿ ಪ್ಲೇಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ತುದಿಯನ್ನು ವಾಯುಚಾಲಿತ ರಿವಿಟ್‌ ಗನ್‌ನಿಂದ ಹೊಡೆದು ಗೋಲಾಕಾರವಾಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ರಿವಿಟ್‌ ತೂಕ ಹೊಂದಿದ್ದು ಇದು ಉದ್ದವಾಗಿತ್ತು. ದೊಡ್ಡ ಕಬ್ಬಿಣದ ರಚನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಅಂದು ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಒಂದು ಪದ್ದತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆವತ್ತಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕಬ್ಬಿಣದ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ವೆಲ್ಡಿಂಗ್‌ ಮಾಡುವುದು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ ಬ್ರಿಡ್ಜ್‌ಗೆ ವೆಲ್ಡಿಂಗ್‌ ಅನ್ನು ಬಳಸುವಷ್ಟು ಅದು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕಮಾನು
ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರಸ್ತಾಪಗಳು
ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ
ನಿರ್ಮಾಣ