ಎತ್ತರದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು, ಟರ್ಬೋಚಾರ್ಜರ್ ಹವೆಯನ್ನು ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ದೂಡಿ, ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಂಕುಚಿತಗೊಳಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ‌ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಸುತ್ತದೆ. ಎತ್ತರದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಡ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಟರ್ಬೋಚಾರ್ಜರ್‌ನ ಗಾತ್ರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ, ಕಡಿಮೆ ಎತ್ತರಗಳ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಟರ್ಬೋಚಾರ್ಜರ್‌ ವಿಶಾಲ ಗಾತ್ರದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ವೇಸ್ಟ್‌ಗೇಟ್‌ ಟರ್ಬೋಚಾರ್ಜರ್‌ನ ವೇಗವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಂಚಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ನಿಶ್ಚಿತ ವೇಸ್ಟ್‌ಗೇಟ್‌ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಟರ್ಬೋಚಾರ್ಜರ್‌ ಸೂಪರ್‌ಚಾರ್ಜರ್‌ನಂತೆಯೇ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆನಂತರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಸರಿಹೊಂದಿಸಬಹುದಾದ ವೇಸ್ಟ್‌ಗೇಟ್‌ನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದವು. ವಿಮಾನ ಚಾಲಕರಿಂದ ಹಸ್ತಚಾಲಿತವಾಗಿ ಅಥವಾ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ದ್ರವೀಯ ಅಥವಾ ವಿದ್ಯುತ್‌ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಈ ಟರ್ಬೋಚಾರ್ಜರ್‌ಗಳು ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ವಿಮಾನವು ಕಡಿಮೆ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಿರುವಾಗ, ವೇಸ್ಟ್‌ಗೇಟ್‌ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆದಿರುತ್ತದೆ, ಇದರ ಮೂಲಕ ನಿಷ್ಕಾಸಾನಿಲವು ನಿರ್ಗಮಿಸುವುದು. ವಿಮಾನವು ಹವೆಯಲ್ಲಿ ಆರೋಹಣ ಮಾಡಿ ಹವೆಯ ಸಾಂದ್ರತೆ ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ, ವೇಸ್ಟ್‌ಗೇಟ್‌ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿ, ನಿರಂತರ ಮುಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗಬೇಕು. ವೇಸ್ಟ್‌ಗೇಟ್‌ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿ, ಇಂಜಿನ್‌ ಇನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಎತ್ತರದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ "'ಸಂಧಿಕೋನದ ಗರಿಷ್ಟ ಎತ್ತರ ಮಟ್ಟ" ' ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ವಿಮಾನವು ಎತ್ತರದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತಲೂ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿದಲ್ಲಿ, ಸೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಚೋಷಿತ ಇಂಜಿನ್ನಲ್ಲಾಗುವಂತೆ, ಎತ್ತರದ ಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚಿದಷ್ಟೂ‌ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಔಟ್ಪುಟ್‌ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಎತ್ತರದ ಪ್ರಭಾವಗಳು
ಅನಿಲ ಜಲಚಕ್ರ ಇಂಜಿನ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ
ಅನುಪಯುಕ್ತ ನಿರ್ಗಮನ ಕವಾಟಾ
ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಆನ್ವಯಿಕೆಗಳು