ಅಮೆರಿಕಾದ ಕೃತಿಹಾಳೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಉದ್ಯಮವು

ಹ್ಯಾಂಡಿಯು ಓರ್ವ ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ತರಬೇತುಪಡೆದ ಸಂಗೀತಗಾರ, ಸಂಯೋಜಕ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗೋಷ್ಠಿಯ ಆಯೋಜಕನಾಗಿದ್ದ; ವಾದ್ಯವೃಂದಗಳು ಮತ್ತು ಗಾಯಕರ ನೆರವಿನೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ಒಂದು ಸ್ವರಮೇಳವನ್ನು ಹೋಲುವ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ಲೂಸ್‌ನ್ನು ಲಿಪ್ಯಂತರಿಸುವ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯ ಸಂಯೋಜಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಬ್ಲೂಸ್‌ನ್ನು ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಈತ ನೆರವಾದ. ಓರ್ವ ಜನಪ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧ ಸಂಯೋಜಕನಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಆತ ತನ್ನನ್ನು "ಬ್ಲೂಸ್‌ನ ಜನಕ‌" ಎಂಬುದಾಗಿ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿಕೊಂಡ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವನ ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ವಿಷಮತಾಳದ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಜಾಝ್‌ನೊಂದಿಗಿನ ಬ್ಲೂಸ್‌ನ ಒಂದು ಮಿಶ್ರಣ ಎಂದು ವಿವರಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಸುದೀರ್ಘ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ವಿಷಮತಾಳದ ಸಂಗೀತದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ಕ್ಯೂಬಾದ ಹ್ಯಾಬನೇರ ಲಯವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಸರಾಗಗೊಳಿಸಲಾದ ಒಂದು ವಿಲೀನ ಇದಾಗಿತ್ತು. "ಸೇಂಟ್‌ ಲೂಯಿಸ್‌ ಬ್ಲೂಸ್‌" ಎಂಬುದು ಹ್ಯಾಂಡಿಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೃತಿಯಾಗಿತ್ತು.

1920ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ, ಅಮೆರಿಕಾದ ನೀಗ್ರೋ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಾದ ಜನಪ್ರಿಯ ಸಂಗೀತಗಳ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಘಟಕವಾಗಿ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು; ಹ್ಯಾಂಡಿಯ ವಾದ್ಯ ಸಂಯೋಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಹೆಣ್ಣು ಬ್ಲೂಸ್‌ ಸಂಗೀತಗಾರರ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯ ನೆರವಿನಿಂದಾಗಿ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಶ್ವೇತವರ್ಣೀಯ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನೂ ತಲುಪುವಂತಾಯಿತು. ಪಾನಗೃಹಗಳಲ್ಲಿನ ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಸಂಗೀತ ಪ್ರಸ್ತುತಿಗಳ ಹಂತದಿಂದ ರಂಗಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿನ ಮನರಂಜನೆಯ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬ್ಲೂಸ್‌ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿತು. ಕಾಟನ್‌ ಕ್ಲಬ್‌‌ನಂಥ ರಾತ್ರಿಯ ಕ್ಲಬ್ಬುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮೆಂಫಿಸ್‌ನಲ್ಲಿನ ಬೀಯಲ್‌ ಸ್ಟ್ರೀಟ್‌‌ನ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಪಾನಗೃಹಗಳಂಥ ಜ್ಯೂಕ್‌ ಜಾಯಿಂಟ್‌‌‌ಗಳಲ್ಲಿ ಥಿಯೇಟರ್‌ ಓನರ್ಸ್‌ ಬುಕರ್ಸ್‌ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್‌ ವತಿಯಿಂದ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಸಂಗೀತ ಕಚೇರಿಗಳು ಸಂಘಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಅಮೆರಿಕನ್‌ ರೆಕಾರ್ಡ್‌ ಕಾರ್ಪೊರೇಷನ್‌, ಓಕೆ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್‌, ಮತ್ತು ಪ್ಯಾರಾಮೌಂಟ್‌ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್‌‌‌‌ನಂಥ ಹಲವಾರು ಧ್ವನಿಮುದ್ರಣ ಕಂಪನಿಗಳು ಅಮೆರಿಕಾದ ನೀಗ್ರೋ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಧ್ವನಿಮುದ್ರಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದವು.

ಧ್ವನಿಮುದ್ರಣದ ಉದ್ಯಮವು ಬೆಳೆದಂತೆ, ಬೋ ಕಾರ್ಟರ್‌‌, ಜಿಮ್ಮಿ ರಾಡ್ಜರ್ಸ್‌‌ (ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಗಾಯಕ), ಬ್ಲೈಂಡ್‌ ಲೆಮನ್‌ ಜೆಫರ್‌ಸನ್‌, ಲೊನ್ನೀ ಜಾನ್ಸನ್‌, ಟ್ಯಾಂಪಾ ರೆಡ್‌ ಮತ್ತು ಬ್ಲೈಂಡ್‌ ಬ್ಲೇಕ್‌‌‌‌ರಂಥ ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಸಂಗೀತಗಾರರು ಅಮೆರಿಕಾದ ನೀಗ್ರೋ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನಪ್ರಿಯರಾದರು. 1923ರಲ್ಲಿ ಪಲುಕು ಗಿಟಾರ್‌ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಧ್ವನಿಮುದ್ರಿಸುವಲ್ಲಿ ಕೆಂಟುಕಿ-ಸಂಜಾತ ಸಿಲ್ವೆಸ್ಟರ್‌ ವೀವರ್‌‌ ಮೊದಲಿಗನೆನಿಸಿಕೊಂಡ; ಒಂದು ಚಾಕುವಿನ ಬ್ಲೇಡು ಅಥವಾ ಬಾಟಲಿಯೊಂದರ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಕುತ್ತಿಗೆಭಾಗವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಗಿಟಾರ್‌ನ ಬೆರಳಾಡಿಸುವ ಭಾಗವನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿಲುಮೆಟ್ಟಿಲಾಗಿಸಿದ್ದು ಇದರಲ್ಲಿನ ವಿಶೇಷವಾಗಿತ್ತು. ಪಲುಕು ಗಿಟಾರ್‌, ಡೆಲ್ಟಾ ಬ್ಲೂಸ್‌‌‌ನ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು. 1920ರ ದಶಕಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮೊದಲ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಧ್ವನಿಮುದ್ರಣಗಳನ್ನು ಒಂದು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಮತ್ತು ಒಂದು ಹೆಚ್ಚು ನವಿರುಗೊಳಿಸಲಾದ 'ನಗರ' ಅಥವಾ ನಗರಪ್ರದೇಶದ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಎಂಬುದಾಗಿ ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪಕ್ಕವಾದ್ಯದ ನೆರವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಒಂದು ಬಾಂಜೋ ಅಥವಾ ಗಿಟಾರ್‌ನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಸಂಗೀತಗಾರರು ಅನೇಕವೇಳೆ ಸಂಗೀತಕೃತಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಕಟ್ಟಿಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. 20ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಸಂಗೀತದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಶೈಲಿಗಳು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಕಂಡವು. ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ಡೆಲ್ಟಾ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಅಲಂಕಾರವಿಲ್ಲದ ವಿರಳವಾದ ಶೈಲಿಯಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಇದರಲ್ಲಿನ ಉತ್ಕಟ ಭಾವನೆಯ ಗಾಯನಗಳಿಗೆ ಪಲುಕು ಗಿಟಾರ್‌‌ನ ಪಕ್ಕವಾದ್ಯದ ಸಾಥ್‌ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೇ ಧ್ವನಿಮುದ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊರತಂದ ರಾಬರ್ಟ್‌ ಜಾನ್ಸನ್‌, ನಗರಪ್ರದೇಶದ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದ ಬ್ಲೂಸ್‌ನ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸಿದ. ರಾಬರ್ಟ್‌ ಜಾನ್ಸನ್‌ ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಈ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಇತರ ಪ್ರಭಾವಿ ಸಂಗೀತಗಾರರಲ್ಲಿ, ಅವನ ಪೂರ್ವವರ್ತಿಗಳಾದ ಚಾರ್ಲಿ ಪ್ಯಾಟನ್‌ ಮತ್ತು ಸಾನ್‌ ಹೌಸ್‌ ಸೇರಿದ್ದರು. ಬ್ಲೈಂಡ್‌ ವಿಲ್ಲೀ ಮೆಕ್‌ಟೆಲ್‌ ಮತ್ತು ಬ್ಲೈಂಡ್‌ ಬಾಯ್‌ ಫುಲ್ಲರ್‌‌‌‌ರಂಥ ಗಾಯಕರು, ಆಗ್ನೇಯ ಭಾಗದ "ನಾಜೂಕಾದ ಮತ್ತು ಭಾವಗೀತಾತ್ಮಕವಾದ" ಪೈಡ್‌ಮಾಂಟ್‌ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದರು; ಒಂದು ಸುದೀರ್ಘವಾದ, ವಿಷಮತಾಳವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ, ಬೆರಳಿಂದ ನುಡಿಸುವ ಗಿಟಾರ್‌ ಕೌಶಲವನ್ನು ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿತು. ಜಾರ್ಜಿಯಾ ಕೂಡಾ ಒಂದು ಆರಂಭಿಕ ಪಲುಕು ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು; ಕರ್ಲೀ ವೀವರ್‌‌, ಟ್ಯಾಂಪಾ ರೆಡ್‌, "ಬಾರ್ಬೆಕ್ಯೂ ಬಾಬ್‌" ಹಿಕ್ಸ್‌‌ ಮತ್ತು ಜೇಮ್ಸ್‌ "ಕೊಕೊಮೊ" ಅರ್ನಾಲ್ಡ್‌ ಮೊದಲಾದವರು ಈ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದರು.

ಟೆನ್ನೆಸ್ಸೀಯ ಮೆಂಫಿಸ್‌ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, 1920ರ ದಶಕ ಮತ್ತು 1930ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕಂಡ ಚುರುಕಾದ ಮೆಂಫಿಸ್‌ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಶೈಲಿಯು, ಮೆಂಫಿಸ್‌ ಜಗ್‌ ಬ್ಯಾಂಡ್‌ ಅಥವಾ ಗಸ್‌ ಕೆನನ್‌ನ ಜಗ್‌ ಸ್ಟೋಂಪರ್ಸ್‌‌‌‌‌ನಂಥ ಜಗ್‌ ವಾದ್ಯವೃಂದಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಫ್ರಾಂಕ್‌ ಸ್ಟ್ರೋಕ್ಸ್‌‌, ಸ್ಲೀಪಿ ಜಾನ್‌ ಎಸ್ಟೆಸ್‌, ರಾಬರ್ಟ್‌ ವಿಲ್ಕಿನ್ಸ್‌, ಜೋ ಮೆಕ್‌ಕಾಯ್‌, ಕೇಸಿ ಬಿಲ್‌ ವೆಲ್ಡನ್‌ ಮತ್ತು ಮೆಂಫಿಸ್‌ ಮಿನ್ನೀ ಇವರೇ ಮೊದಲಾದ ಸಂಗೀತಗಾರರು ವಾಷ್‌ಬೋರ್ಡ್‌, ಪಿಟೀಲು, ಕಜೂ ಅಥವಾ ಮ್ಯಾಂಡೊಲಿನ್‌‌‌ನಂಥ ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾದ, ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ಮೆಂಫಿಸ್‌ ಮಿನ್ನೀ ಎಂಬಾಕೆ ತನ್ನ ಕಲಾಕುಶಲ ಗಿಟಾರ್‌ ಶೈಲಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು. ಪಿಯಾನೋ ವಾದಕನಾದ ಮೆಂಫಿಸ್‌ ಸ್ಲಿಂ ತನ್ನ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು ಮೆಂಫಿಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನಾದರೂ, ಅವನ ವಿಭಿನ್ನ ಶೈಲಿಯು ಸರಾಗವಾದುದಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಒಂದಷ್ಟು ತೀವ್ರಗತಿಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಮೆಂಫಿಸ್‌ ಮೂಲದ ಅನೇಕ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಸಂಗೀತಗಾರರು 1930ರ ದಶಕದ ಅಂತ್ಯ ಅಥವಾ 1940ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಚಿಕಾಗೊಗೆ ತೆರಳಿದರು ಮತ್ತು ನಗರಪ್ರದೇಶದ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಆಂದೋಲನದ ಭಾಗವಾಗಿ ಅವರು ಮಾರ್ಪಟ್ಟರು; ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುಚ್ಚಾಲಿತ ಬ್ಲೂಸ್ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಹದವಾಗಿ ಬೆರೆಸಿದ್ದು ಸದರಿ ನಗರಪ್ರದೇಶದ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಆಂದೋಲನದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಾಗಿತ್ತು‌.

ನಗರ ಅಥವಾ ನಗರ ಪ್ರದೇಶದ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಶೈಲಿಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೇತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ಸುದೀರ್ಘವಾದ ಶೈಲಿಗಳಾಗಿದ್ದವು; ಏಕೆಂದರೆ, ಓರ್ವ ಸಂಗೀತಗಾರನು ಅವುಗಳ ಸ್ಥಳೀಯ, ಅತಿ ಸಮೀಪದ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಇರತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು, ಒಂದು ಬೃಹತ್ತಾದ, ಹೆಚ್ಚು ವೈವಿಧ್ಯತೆಯುಳ್ಳ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಕಲಾಮೀಮಾಂಸೆಗೆ ಆತ ತನ್ನನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇದರಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ನಗರಪ್ರದೇಶದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಹಿಳಾ ಮತ್ತು ವಿಡಂಬನಾತ್ಮಕವಾದ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಗಾಯಕಿಯರು, 1920ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದು, ಮ್ಯಾಮೀ ಸ್ಮಿತ್‌, ಜೆರ್ಟ್ರೂಡ್‌ "ಮಾ" ರೈನೀ, ಬೆಸ್ಸೀ ಸ್ಮಿತ್‌, ಮತ್ತು ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಸ್ಪೈವೆ ಮೊದಲಾದವರು ಈ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರು. ಓರ್ವ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಕಲಾವಿದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಓರ್ವ ವಿಡಂಬನಾತ್ಮಕ ಸಂಗೀತಗಾರ್ತಿ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮ್ಯಾಮೀ ಸ್ಮಿತ್‌, 1920ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬ್ಲೂಸ್‌ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಧ್ವನಿಮುದ್ರಿಸುವಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ಅಮೆರಿಕಾದ ನೀಗ್ರೋ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು; ಅವಳ ಎರಡನೇ ಧ್ವನಿಮುದ್ರಿಕೆಯಾದ "ಕ್ರೇಜಿ ಬ್ಲೂಸ್‌", ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಮೊದಲ ತಿಂಗಳಲ್ಲೇ 75,000 ಪ್ರತಿಗಳಷ್ಟು ಮಾರಾಟವಾಯಿತು. "ಬ್ಲೂಸ್‌ನ ಜನನಿ‌" ಎಂದೇ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಮಾ ರೈನಿ, ಮತ್ತು ಬೆಸ್ಸೀ ಸ್ಮಿತ್‌ ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಸಹ "ಕೇಂದ್ರ ಪ್ರಧಾನಸ್ವರಗಳ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲೇ ಹಾಡಿದರು; ತಮ್ಮ ಧ್ವನಿಗಳು ಕೋಣೆಯೊಂದರ ಹಿಂದಿರುವವರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಲುಪಬೇಕು ಎಂಬುದು ಪ್ರಾಯಶಃ ಇದರ ಹಿಂದಿದ್ದ ಉದ್ದೇಶವೆನಿಸುತ್ತದೆ." "ಸ್ಮಿತ್‌‌ ಗೀತೆಯೊಂದನ್ನು ಒಂದು ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಪ್ರಧಾನ ಸ್ವರಪ್ರಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಬಾಗಿಸುವ ಮತ್ತು ಅತಿಶಯಿಸುವಲ್ಲಿನ ಅವಳ ಕಲಾವಂತಿಕೆ ಹಾಗೂ ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಅರ್ಥವಿವರಣೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳಲು ಸುಂದರ, ಶಕ್ತಿಯುತ ಮಂದ್ರತಮ ಸ್ವರವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಯಾರೂ ಮೀರಿಸುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ." ಟ್ಯಾಂಪಾ ರೆಡ್‌, ಬಿಗ್‌ ಬಿಲ್‌ ಬ್ರೂಂಜಿ ಮತ್ತು ಲೆರಾಯ್‌ ಕಾರ್‌‌ ಇವರೇ ಮೊದಲಾದ, ಆ ಕಾಲದ ಜನಪ್ರಿಯ ನೀಗ್ರೋ ಸಂಗೀತಗಾರರು ನಗರ ಪ್ರದೇಶದ ಪುರುಷ ಸಂಗೀತಗಾರರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರು. WWIIಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ಟ್ಯಾಂಪಾ ರೆಡ್‌ನನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ "ಗಿಟಾರ್‌ ಗಾರುಡಿಗ" ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ಕ್ರ್ಯಾಪರ್‌ ಬ್ಲ್ಯಾಕ್‌ವೆಲ್‌ ಗಿಟಾರ್ ನುಡಿಸಿದರೆ, ಕಾರ್‌‌ ಸ್ವತಃ ಪಿಯಾನೊದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕವಾದ್ಯ ನುಡಿಸಿದ; ಈ ಸ್ವರೂಪವು ಚಾರ್ಲ್ಸ್‌ ಬ್ರೌನ್‌, ಮತ್ತು ನ್ಯಾಟ್‌ "ಕಿಂಗ್‌" ಕೋಲ್‌‌‌‌ರಂಥ ಕಲಾವಿದರಿಂದಾಗಿ 50ರ ದಶಕಕ್ಕೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು.
ಬೂಗೀ-ವೂಗೀ ಎಂಬುದು 1930ರ ದಶಕ ಹಾಗೂ 1940ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದ ನಗರ ಪ್ರದೇಶದ ಬ್ಲೂಸ್‌ನ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಶೈಲಿಯಾಗಿತ್ತು. ಬೂಗೀ-ವೂಗೀ ಶೈಲಿಯು ಅನೇಕವೇಳೆ ಒಂಟಿಗಾಯನದ ಪಿಯಾನೊದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಗಾಯಕರ ಜೊತೆಗೂಡುವುದಕ್ಕೆ ಮತ್ತು, ವಾದ್ಯವೃಂದಗಳು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ತಂಡಗಳಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಒಂಟಿಗಾಯನ ಭಾಗವಾಗಿಯೂ ಬೂಗೀ-ವೂಗೀಯು ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಒಂದು ನಿಯತ ಮಂದ್ರಸ್ಥಾಯಿಯ ಅಲಂಕಾರ, ಒಂದು ಪುನರಾವರ್ತಕ ಲಯ ಅಥವಾ ಪುನರಾವರ್ತಿತ ಗೀತಭಾಗ ಹಾಗೂ ಎಡಗೈನಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗುವ ಮಟ್ಟದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ಪ್ರತಿ ಸ್ವರಮೇಳದ ಅತಿಶಯಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಬಲಗೈನಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗುವ ನಡುಗು ಧ್ವನಿಗಳು ಹಾಗೂ ಅಲಂಕರಣಗಳು ಬೂಗೀ-ವೂಗೀ ಶೈಲಿಯ ಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದ್ದವು. ಚಿಕಾಗೊ-ಮೂಲದ ಜಿಮ್ಮಿ ಯಾನ್ಸೆ ಮತ್ತು ಬೂಗೀ-ವೂಗೀ ತ್ರಯರಿಂದ (ಆಲ್ಬರ್ಟ್‌ ಅಮೋನ್ಸ್‌, ಪೆಟಿ ಜಾನ್ಸನ್‌ ಮತ್ತು ಮೀಡೇ ಲಕ್ಸ್‌ ಲೆವಿಸ್‌) ಬೂಗೀ-ವೂಗೀಯು ಪ್ರವರ್ತನಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಕ್ಲಾರೆನ್ಸ್‌ "ಪೈನ್‌ ಟಾಪ್‌" ಸ್ಮಿತ್‌‌ ಮತ್ತು ಅರ್ಲ್‌ ಹೈನ್ಸ್‌ ಎಂಬಿಬ್ಬರು ಚಿಕಾಗೊದ ಬೂಗೀ-ವೂಗೀ ಸಂಗೀತಗಾರರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರು; ಇವರು ಪಿಯಾನೋ ವಾದಕರ ವಿಷಮತಾಳದ ಪ್ರೇರಕವಾದ ಎಡಗೈ ಲಯಗಳನ್ನು, ಬಲಗೈನಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗುವ ಆರ್ಮ್‌ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್‌ನ ತುತ್ತೂರಿಯ ಲಯಗಳಿಗೆ ಹೋಲುವಂತಿರುವ ಸುಸ್ವರದ ಅಲಂಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಕಲ್ಪಿಸಿದರು." ಪ್ರೊಫೆಸರ್‌ ಲಾಂಗ್‌ಹೇರ್‌‌ ಹಾಗೂ, ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗಿನ ಡಾ. ಜಾನ್‌ ಇವರುಗಳ ಸರಾಗವಾದ ಲೂಸಿಯಾನಾ ಶೈಲಿಯು, ಬ್ಲೂಸ್‌ ಶೈಲಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಿದಂ ಅಂಡ್‌ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಹದವಾಗಿ ಬೆರೆಸುತ್ತದೆ.

ದೊಡ್ಡ ವಾದ್ಯವೃಂದದ ಬ್ಲೂಸ್ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿತ್ತು‌. ಕಾನ್ಸಾಸ್‌ ನಗರದ ಆಚೆಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ "ಸೀಮೆಯ ವಾದ್ಯವೃಂದಗಳು", ಬೆನ್ನಿ ಮೊಟೆನ್‌ ಆರ್ಕೇಸ್ಟ್ರಾ, ಜೇ ಮೆಕ್‌ಷಾನ್‌, ಮತ್ತು ಕೌಂಟ್‌ ಬೇಸೀ ಆರ್ಕೇಸ್ಟ್ರಾ ಇವೇ ಮೊದಲಾದವು ಕೂಡಾ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದವು; ಇದೇ ವೇಳೆಗೆ, ಬೇಸೀಯ "ಒನ್‌ ಒ'ಕ್ಲಾಕ್‌ ಜಂಪ್‌" ಮತ್ತು "ಜಂಪ್‌ಇನ್‌' ಅಟ್‌ ದಿ ವುಡ್‌ಸೈಡ್‌", ಮತ್ತು ಜಿಮ್ಮಿ ರಷಿಂಗ್‌‌ನ ಅಬ್ಬರದ "ಬ್ಲೂಸ್‌ ಶೌಟಿಂಗ್‌"ನಂಥ 12-ಲಯರೇಖೆಯ‌ ಬ್ಲೂಸ್‌ ವಾದ್ಯಸಂಗೀತಗಳು "ಗೋಯಿಂಗ್‌ ಟು ಚಿಕಾಗೊ" ಮತ್ತು "ಸೆಂಟ್‌ ಫಾರ್‌ ಯೂ ಯೆಸ್ಟರ್‌ಡೇ"ಯಂಥ ಗೀತೆಗಳ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದವು. ಗ್ಲೆನ್‌ ಮಿಲ್ಲರ್‌‌‌‌‌ನ "ಇನ್‌ ದಿ ಮೂಡ್‌" ಎಂಬುದು ದೊಡ್ಡ ವಾದ್ಯವೃಂದವೊಂದರ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಚಿರಪರಿಚಿತ ಬ್ಲೂಸ್‌ ರಾಗವಾಗಿದೆ. 1940ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ, ಜಂಪ್‌ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಶೈಲಿಯು ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಜಂಪ್‌ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಶೈಲಿಯು ಬೂಗೀ ವೂಗೀ ಅಲೆಯಿಂದ ಬೆಳೆಯಿತು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ವಾದ್ಯವೃಂದದ ಸಂಗೀತದ ಬಲವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಅದರ ಮೇಲಿತ್ತು. ಅಲಂಕಾರಿಕ ರೂಪದ ಗಾಯನಗಳೊಂದಿಗಿನ ಒಂದು ಜಾಜ್‌ ಶೈಲಿಯ ಏರುಗತಿಯ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಲಯ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಯಾಕ್ಸೋಫೋನ್‌ ಅಥವಾ ಇತರ ಹಿತ್ತಾಳೆ ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗಿಟಾರ್‌ನ್ನು ಇದು ಬಳಸುತ್ತದೆ. ಮಿಸ್ಸೌರಿಯ ಕಾನ್ಸಾಸ್‌ ನಗರ ಮೂಲದ ಲೂಯಿಸ್‌ ಜೋರ್ಡಾನ್‌ ಮತ್ತು ಬಿಗ್‌ ಜೋ ಟರ್ನರ್‌‌ ಎಂಬಿಬ್ಬರು ನೀಡಿದ ಜಂಪ್‌ ಬ್ಲೂಸ್‌ ರಾಗಗಳು, ರಾಕ್‌ ಅಂಡ್‌ ರೋಲ್‌ ಮತ್ತು ರಿದಮ್‌ ಅಂಡ್‌ ಬ್ಲೂಸ್‌‌ನಂಥ ನಂತರದ ಶೈಲಿಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದವು. ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಶೈಲಿಯೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕವೇಳೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಡಲ್ಲಾಸ್‌-ಸಂಜಾತ T-ಬೋನ್‌ ವಾಕರ್‌‌ ಎಂಬಾತ, ಲೊನ್ನೀ ಜಾನ್ಸನ್‌ ಮತ್ತು ಲೆರಾಯ್‌ ಕಾರ್‌‌ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಆರಂಭಿಕ ನಗರ ಪ್ರದೇಶದ ಬ್ಲೂಸ್‌ನಿಂದ ಜಂಪ್‌ ಬ್ಲೂಸ್‌ ಶೈಲಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಯಶಸ್ವಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದ ಮತ್ತು 1940ರ ದಶಕದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಲಾಸ್‌ ಏಂಜಲೀಸ್‌‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ‌ಬ್ಲೂಸ್-ಜಾಝ್‌ ರಂಗಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಿದ.

1960ರ ದಶಕ ಮತ್ತು 1970ರ ದಶಕ
ಯುದ್ಧದ-ಮುಂಚಿನ ಬ್ಲೂಸ್‌
ಸಾಹಿತ್ಯ
ಜನಪ್ರಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ