ಚೀನಿಯರು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಚಹಾ ಸೇವಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಹಾನ್‌ ರಾಜವಂಶದ ಜನರು ಚಹಾವನ್ನು ಔಷಧಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು (ಆದರೂ ಸಹ, ಒಂದು ಉತ್ತೇಜಕವಾಗಿ ಚಹಾದ ಮೊದಲ ಬಳಕೆಯ ಕುರಿತು ಇನ್ನೂ ತಿಳಿದುಬಂದಿಲ್ಲ). ಚಹಾದ ಸೇವನೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಮುಂಚಿನ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಚೀನಾ ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಸದರಿ ದಾಖಲೆಗಳು 10ನೇ ಶತಮಾನದ BCಯವರೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. 

ಲವೋಝಿ (ಸುಮಾರು 600-517 BC), ಎಂಬ ಚೀನಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಾರ್ಶನಿಕನು ಚಹಾವನ್ನು, "ದ್ರವ ಜೇಡ್‌ ರತ್ನದ ನೊರೆ" ಎಂದು ವಿವರಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಇದನ್ನು ಸಿದ್ಧರಸದ (ಅಮೃತದ) ಒಂದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಘಟಕಾಂಶವಾಗಿ ಹೆಸರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಕುರಿತಾದ ದಂತಕಥೆಯು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ,

59 BCಯಲ್ಲಿ, ವಾಂಗ್‌ ಬಾವೋ ಎಂಬಾತ ಚಹಾವನ್ನು ಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ತಯಾರಿಸುವುದರ ಕುರಿತಾದ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಬರೆದ. 

220ರಲ್ಲಿ, ಹುವಾ ಟುವೋ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಓರ್ವ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ವೈದ್ಯ ಹಾಗೂ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಾ ತಜ್ಞ "ಷಿನ್‌ ಲುನ್‌" ಎಂಬ ಕೃತಿಯೊಂದನ್ನು ರಚಿಸಿದ. ಮಾನಸಿಕ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವಲ್ಲಿನ ಚಹಾದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕುರಿತು ಆತ ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ. 

ಸೂಯಿ ರಾಜವಂಶದ (589-618 AD) ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮದ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಿಂದ ಚಹಾವು ಜಪಾನ್‌ಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ತಾಂಗ್‌ ರಾಜವಂಶದ ಲೇಖಕನಾದ ಲು ಯು ಎಂಬಾತನ () "ಚಾ ಜಿಂಗ್‌" ("ದಿ ಕ್ಲಾಸಿಕ್ ಆಫ್ ಟೀ" ) () ಕೃತಿಯು ಈ ವಿಷಯದ ಕುರಿತಾದ ಆರಂಭಿಕ ಕೃತಿಯಾಗಿದೆ. (ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ ಚಹಾ ಮೇರುಕೃತಿಗಳು) "ಚಾ ಜಿಂಗ್‌" ಕೃತಿಯ ಅನುಸಾರ, ಚಹಾದ ಸೇವನೆಯು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿತ್ತು. ಚಹಾ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯಲಾಯಿತು, ಎಲೆಗಳು ಸಂಸ್ಕರಣಗೊಂಡಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಚಹಾವನ್ನು ಒಂದು ಪಾನೀಯವಾಗಿ ಹೇಗೆ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಈ ಪುಸ್ತಕವು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಚಹಾದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿರ್ಣಯಿಸಲಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಇದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಚಹಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತೂ ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದ ಚಹಾಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಇಟ್ಟಿಗೆಗೆಂಪಿನ ಚಹಾಗಳಾಗಿದ್ದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಚಲಾವಣೆಯ ಹಣದ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಮೂಲಕ, ನಾಣ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ಇದು ಮತ್ತಷ್ಟು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದಂತಾಗಿತ್ತು.

ಸೊಂಗ್‌ ರಾಜವಂಶದ (960-1279) ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಚಹಾದ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ತಯಾರಿಕೆಯು ಬದಲಾಯಿತು. ಸೊಂಗ್‌ ಅವಧಿಯ ಚಹಾವು ವಿರಳವಾದ-ಎಲೆಯ ಅನೇಕ ಶೈಲಿಗಳನ್ನು (ರಾಜರ ಆಸ್ಥಾನದ ಬಳಗದಿಂದ ಬೆಂಬಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಗುಣವನ್ನು ಕಾಯ್ದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು) ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು, ಆದರೆ ಪುಡಿಮಾಡಲಾದ ಚಹಾದ ಒಂದು ಹೊಸ ಸ್ವರೂಪವು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. ಚಹಾವನ್ನು ತಯಾರಿಸುವಾಗ ಚಹಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಆವಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸುವುದು ಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೂ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿತ್ತು. ಸಂಕ್ಷೇಪಿಸಿದ ಚಹಾ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಪುಡಿಮಾಡಿದ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ರೂಪಾಂತರವಾದ ನಂತರ, ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ವಿತರಣಾ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿದ್ದ ಚಹಾದ ತಯಾರಿಕೆಯು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬದಲಾಯಿತು. ಚಹಾವನ್ನು ಬೇರೆಯದೇ ಆದ ವಿಧಾನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕರಿಸುವುದನ್ನು 13ನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚೀನಿಯರು ಕಲಿತರು. ಚಹಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹುರಿಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ಆವಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸುವ ಬದಲು ಪುಡಿಪುಡಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಬಿಡಿಬಿಡಿಯಾದ ಚಹಾಗಳು ಮತ್ತು ಕುದಿಸಿದ ಚಹಾವು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಹೀಗೆ.

ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಚೀನಾದಲ್ಲಿನ ಚಹಾ ಉತ್ಪಾದನೆಯು, ಒಂದು ಪ್ರಯಾಸದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿತ್ತು. ತೀರಾ ದೂರದ ಮತ್ತು ತಲುಪುವುದಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯವಾದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಟಾವು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದಿರುವ ಅನೇಕ ಅವಿಶ್ವಸನೀಯ ಕಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ದಂತಕಥೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಇದು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ ಕಥೆಯೊಂದು, ಚಹಾವನ್ನು ಕೊಯ್ಯುವ ಮಂಗಗಳು ಇರುವ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರ ಕುರಿತದ್ದಾಗಿದೆ. ಈ ದಂತಕಥೆಯ ಅನುಸಾರ, ಮಂಗಗಳ ಕೆಳಗೆ ನಿಲ್ಲುವ ಹಳ್ಳಿಗರು ಅವುಗಳನ್ನು ಕೆಣಕುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಮಂಗಗಳು, ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಕೈತುಂಬುವಷ್ಟು ಚಹಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು, ಹಳ್ಳಿಗರ ಕಡೆಗೆ ಅವನ್ನು ಎಸೆಯುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಕಟಾವು ಮಾಡಲಾಯಿತು ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಅನೇಕ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಇಂದು ಮಾರಾಟವಾಗುತ್ತಿವೆ, ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ವಿವರಣೆಕಾರರು ಇದನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್‌ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಇದು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವುದರ ಕುರಿತು ಅನೇಕರು ಸಂದೇಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ವಾಣಿಜ್ಯೋದ್ದೇಶದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಚಹಾ ಮರವು, ಒಂದು ಮರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂದು ಪೊದೆಯ ಆಕಾರದಲ್ಲಿದೆ. "ಮಂಗ ಕೊಯ್ದ ಚಹಾ" ಎಂಬುದು, ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಲಾಯಿತು ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ, ಕೆಲವೊಂದು ಪ್ರಭೇದಗಳ ಹೆಸರಾಗಿರುವ ಸಂಭವವೇ ಹೆಚ್ಚು.

1391ರಲ್ಲಿ, ಮಿಂಗ್‌ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಒಂದು ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿ, ಕೇವಲ ಬಿಡಿಯಾಗಿರುವ ಚಹಾವನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಒಂದು "ಗೌರವ ಕಾಣಿಕೆ"ಯಂತೆ ಪುರಸ್ಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿತು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಬಿಡಿಯಾಗಿರುವ ಚಹಾ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಹೆಚ್ಚಿತು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ಕೌಶಲಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡವು. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಬಹುತೇಕ ಚಹಾವು ಸಂಪೂರ್ಣ-ಎಲೆ, ಬಿಡಿಯಾಗಿರುವ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸುಟ್ಟ ಜೇಡಿಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. 

ಚೀನಾ
ಮೂಲದ ಕುರಿತಾದ ಪುರಾಣಗಳು
ತೈವಾನ್‌
ಆರೋಗ್ಯ ಪರಿಣಾಮಗಳು