ಬೆನ್ ಜಾನ್ಸನ್ ತನ್ನ ಕಾವ್ಯಶೈಲಿಯನ್ನು ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಸಾಧಿಸಿಕೊಂಡ. ಬರೆಯುವ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಷ್ಟು ತಡವಾದರೂ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಲೇಖಕನೂ ತನ್ನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಶ್ರಮದಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಾಧಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ, ಈತ. ಡನ್‍ನಂಥ ತನ್ನ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾದ ಕವಿಗಳನ್ನೂ ಈತ ಟೀಕಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಒತ್ತುಸ್ವರಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸದ ಡನ್‍ನನ್ನು ನೇಣು ಹಾಕಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪುವ ಲೇಖಕನನ್ನು ಕಂಡರೆ ಈತನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲದ ಗೌರವ, ಶ್ಲಾಘನೆ. ಅಂದರೆ ಯಾರೂ ನಿಜವಾದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಿಂದ, ನಿರರ್ಗಳವಾಗಿ ಬರೆಯಬಾರದು ಎಂದು ಈತನ ಮತವಲ್ಲ. ಈತನಿಗೆ ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಅಥವಾ ಸಂತೆ ಹೊತ್ತ್ತಿಗೆ ಮೂರು ಮೊಳ ನೇಯುವ ಮನೋವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡರೆ ಮೈಯುರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಷೇಕ್ಸ್‍ಪಿಯರನ ಅನಾಯಾಸ ಬರವಣಿಗೆಯೂ ಈತನಿಗೆ ಹಿಡಿಸದು. ಎಲ್ಲ ಕುಶಲಕಲೆಗಾರರಿಗೂ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕವಾದ ಜಾಗರೂಕತೆ, ಶ್ರಮ, ಸಾಧನೆ, ಲೇಖಕನಿಗೂ ಬೇಕು. ತನ್ನ ಕೃತಿಯನ್ನು ನಾಲ್ಕಾರು ಸಲ ತಿದ್ದಿ, ಉಜ್ಜಿ, ಹೊಳಪು ಮಾಡುವುದು ಲೇಖಕನ ಕರ್ತವ್ಯ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಶೈಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿ ಚೊಕ್ಕವಾಗಿ ಸರಳವಾಗಿರಬೇಕು, ಸಂಪ್ರದಾಯಬದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ಈತನ ಆಸೆ. ಅರಿಸ್ಟಾಟಲ್‍ನಲ್ಲಿ ಈತನಿಗೆ ತುಂಬ ಗೌರವವಿದ್ದರೂ ವ್ಯಾಕರಣ ಪಂಡಿತ ಅಥವಾ ದಾರ್ಶನಿಕ ಹಾಕುವ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಕವಿ ತನ್ನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಈತ ಅರಿಸ್ಟಾಟಲ್‍ನನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿದೆ; ಅರಿಸ್ಟಾಟಲನಿಗೆ ಎಲ್ಲದರ ಕಾರಣ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಇತರರು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ, ಅಭ್ಯಾಸಬಲದಿಂದ ಸಾಧಿಸಬಹುದಾದ್ದನ್ನು ಆತ ತನ್ನ ತಾರತಮ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಪ್ಪು ಮಾಡದಿರುವುದೂ ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದೂ ಅರಿಸ್ಟಾಟಲನಿಗೆ ಗೊತ್ತು.

ಆರಂಭಿಕ ಜೀವನ
ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಜೀವನ
ಶೈಲಿ
ವಿಮರ್ಶೆ