ನಿಜವಾದ ಸದಸ್ಯರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಲು ಯಾವುದೇ ದಾರಿಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಸುಮಾರು 15–20%ನಷ್ಟು ಜನರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜನಿಗೆ ನಿಷ್ಠಾವಂತರಾಗಿದ್ದರು ಎಂದು ಅಂದಾಜು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ; ಅವರನ್ನು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ "ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು", "ಟೋರಿಗಳು" ಅಥವಾ "ರಾಜನ ಜನರು" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆರ್ಮಿಯು ಆಕ್ರಮಿಸದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುತ್ವ ನಡೆಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಹಿರಿಯರಾಗಿದ್ದು, ಹಿಂದಿನ ರಾಜಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಚರ್ಚ್ ಆಫ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಒಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು ಹಾಗೂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಅನೇಕ ಸ್ಥಿರ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರಲ್ಲದೆ ಬೋಸ್ಟನ್‌ನ ಥೋಮಸ್ ಹಟ್ಚಿನ್ಸನ್ನಂತಹ ರಾಜವಂಶದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಕ್ರಾಂತಿಯು ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿತು; ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ, ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲಿನ್‌ಗಳು. ಬೆಂಜಮಿನ್ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲಿನ್ನ ಮಗ ಮತ್ತು ನ್ಯೂಜೆರ್ಸಿಯ ಗವರ್ನರ್ ವಿಲಿಯಂ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲಿನ್ ಯುದ್ಧದಾದ್ಯಂತ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠಾವಂತನಾಗಿದ್ದನು ಹಾಗೂ ಅವನ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ಒಳನಾಡಿನ ಸ್ಕಾಟಿಶ್ ವಸಾಹುತಗಾರರಂತಹ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಮೆರಿಕಾದವರಾಗದಿದ್ದ ಇತ್ತೀಚಿನ ವಲಸಿಗರೂ ಸಹ ರಾಜನಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದರು; ಇದರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ, ಫ್ಲೋರ ಮ್ಯಾಕ್‌ಡೊನಾಲ್ಡ್ಅನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.
ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಮೆರಿಕಾದ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳು ತಟಸ್ಥರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ವಾದವನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿ, ರಾಜನನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು. ವಸಾಹತಿನ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದ ಸಮುದಾಯಗಳು ರಾಜಕೀಯ ಅಂಶಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದವು. ರಾಜನನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದ ಪ್ರಮುಖ ಅಮೆರಿಕಾದ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳ ಮುಖಂಡನೆಂದರೆ ಮೊಹಾವ್ಕ್ ನೇಶನ್ನ ಜೋಸೆಫ್ ಬ್ರ್ಯಾಂಟ್. ಅವನು ಪೆನ್ಸಿಲ್ವೇನಿಯಾ ಮತ್ತು ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಸಾಹತೀಕರಣಗಳ ಮೇಲೆ ಗಡಿನಾಡ ದಾಳಿಯನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದನು. ಜಾನ್ ಸುಲ್ಲಿವ್ಯಾನ್ ಮುಂದಾಳತ್ವದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ಸೇನೆಯು 1779ರಲ್ಲಿ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ಅನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವರೆಗೆ ಈ ದಾಳಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು. ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕೆನಡಾಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲು ಬಲವಂತ ಪಡಿಸಿದನು.
ಕೆಲವು ಆಫ್ರಿಕನ್-ಅಮೆರಿಕನ್ ಜೀತದಾಳುಗಳು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಪ್ರಬಲರಾಗಿ ರಾಜನನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವರ್ಜಿನಿಯಾದಲ್ಲಿ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ಗವರ್ನರ್ ವಿಮೋಚನೆ, ಅವರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಜಮೀನನ್ನು ನೀಡುವುದಾಗಿ ಮಾತು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಕರಿಯರನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೇನೆಗೆ ನೇಮಕಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಅನೇಕ ಈ "ಕರಿಯ ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು" ನೋವ ಸ್ಕೋಟಿಯಾ, ಮೇಲಿನ ಮತ್ತು ಕೆಳ ಕೆನಡಾ, ಹಾಗೂ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಇತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು. ಅವರ ಕೆಲವು ಸಂತತಿಯವರು ಈಗಲೂ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಕೆಲವು ಮಂದಿ ಯುದ್ಧದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಟಸ್ಥರಾಗಿಲು ಬಯಸಿದರು. ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಇತರರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳದಂತಿದ್ದರು. ಕ್ವೇಕರ್ಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೆನ್ಸಿಲ್ವೇನಿಯಾದಲ್ಲಿ ತಟಸ್ಥತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮುಚ್ಚುಮರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಪ್ರಮುಖ ಗುಂಪಾಗಿದೆ. ದೇಶಪ್ರೇಮಿಗಳು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದಾಗ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಒಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ ಕ್ವೇಕರ್‌ಗಳು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ವಿಷಯದ ವಿಮರ್ಶಕರಾದ "ಬಂಡಾಯ ಎಬ್ಬಿಸುವಂತಹ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳ ರಚನೆಕಾರರು ಮತ್ತು ಲೇಖಕರಿಂದ" ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತದ ಬೆಂಬಲಿಗರೆಂದು ಟೀಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.
ಯುದ್ಧದ ನಂತರ 450,000–500,000ರಷ್ಟು ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಉಳಿದರು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ಸೀಬರಿಯಂತಹ ಕೆಲವರು ಅಮೆರಿಕಾದ ಮುಖಂಡರಾದರು. ಸುಮಾರು 62,000 ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಕೆನಡಾಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಇತರರು ಬ್ರಿಟನ್‌ಗೆ (7,000) ಅಥವಾ ಫ್ಲೋರಿಡಾಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ಗೆ (9,000) ಹೊಸ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಇದು ವಸಾಹತುಗಳ ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಸರಿಸುಮಾರು 2%ನಷ್ಟನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತು. ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು 1783ರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಾವಿರಾರು ಕರಿಯರನ್ನು ಜೀತದಾಳುಗಳಾಗಿ ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್‌ಗೆ ಹೋದರು.

ಮಹಿಳೆಯರು
ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಮತ್ತು ತಟಸ್ಥ ಪ್ರಜೆಗಳು
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ-ವಾದ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ
ಸಮುದ್ರಯಾನದ ಕಾಯಿದೆಗಳು