11ನೇಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಚೈನಾದ ಸೊಂಗ್ ರಾಜವಂಶದವರು, ಕ್ಯಾಸ್ಟ್ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ತಣ್ಣನೆಯ ಸಿಡಿತದ ಅಡಿಯಲಿ ಲೋಹದ ಕುಲುಮೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಾಕುವ ಒಂದು "ಭಾಗಶಃ ಕಾರ್ಬನೀಕರಣವನ್ನು ರದ್ಧುಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯ (decarbonization)" ಪದ್ಧತಿಯ ಹೊಸ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿದಿದ್ದರು ಎಂದು ಇತಿಹಾಸಕಾರ ರಾಬರ್ಟ್ ಹಾರ್ಟ್‌ವೆಲ್ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತಿಹಾಸಕಾರರಾದ ಜೊಸೆಫ್ ನಿಧಿಮ್ ಹಾಗೂ ವರ್ಟೈಮ್ ಇದನ್ನು ಉಕ್ಕಿನ ತಯಾರಿಕೆಯ ಬೆಸಿಮರ್ ಪದ್ಧತಿಯ ಪೂರ್ವಿಕ ಎಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸಂತಾನೋತ್ಪಾದಕ ವಿದ್ವಾಂಸ ಹಾಗೂ ಪೊಲಿಮ್ಯಾಥ್ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧಿಕಾರಿಯಾದ ಶೆನ್ ಕುವೊ (1031-1095) 1075ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಿಸ್‍ಹೌ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಿದಾಗ ವಿವರಿಸಿದರು. 11ನೇಯ ಶತಮಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಬಳಕೆಗೆ ತಂದ ಆರಂಭದ ಕೇಂದ್ರ ಬಹುಶಃ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಕಬ್ಬಿಣ-ಉತ್ಪಾದಕ ಜಿಲ್ಲೆ ಹೆನನ್-ಹೆಬಾಯಿ ಗಡಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಹಾರ್ಟ್‌ವೆಲ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

1740ರಲ್ಲಿ ಶೆಫಿಲ್ಡ್‌ನ ಹ್ಯಾಂಡ್ಸ್‌ವರ್ಥ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಾಗಾರದಲ್ಲಿ, ಬೆಂಜಮಿನ್ ಹಂಟ್ಸ್‌ಮ್ಯನ್ ಉಕ್ಕಿನ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಕ್ರುಸಿಬಲ್ ತಂತ್ರಜ್ಞವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದರು. ಉಕ್ಕು ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ಹಾಗೂ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಈ ಪ್ರಕ್ರೀಯೆ ಅಗಾಧವಾದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರುತ್ತದೆ.

ಸರ್ ಹೆನ್ರಿ ಬೆಸಿಮರ್ ತನ್ನ ಆವಿಷ್ಕರಣದ ಆರಂಭದ ಬಗ್ಗೆ ತನ್ನ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ 10 ಹಾಗೂ 11ರಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರಕಾರ ಕ್ರಿಮಿಯನ್ ಯುದ್ಧದ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಕೈಗಾರಿಕೋಧ್ಯಮಿಗಳು ಮತ್ತು ಆವಿಷ್ಕಾರಿಗಳು ಮಿಲಿಟರಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಕುರಿತಾದ ಕುತೂಹಲವವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೆಸೆಮರ್ ಅವನಾಗಿಯೇ ರೈಫಲ್‌ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದೇ ತಾವಾಗಿಯೇ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವ ಫಿರಂಗಿಗಳ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದನು. 1854ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಈ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಸ್ವಾಮ್ಯಗೊಳಿಸಿದರು ಹಾಗೂ ಫ್ರಾಂನ್ಸ್‌ನ ಸರ್ಕಾರದ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಇದನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಫ್ರಾಂನ್ಸ್‌ನ ಪಾಲಿಗಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಣದ ಸಫಲ ದಿನದ ನಂತರ ಕ್ಲೌಡ್-ಎಟಿನೆ ಮಿನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಸಿದರು, ಅವರು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ದೊಡ್ಡ ಹಾಗೂ ಭಾರವಾದ ಪರಿಭ್ರಮಿಸುವ ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟೈಲ್‌ಗಳ ಬಳಕೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಅಡಚಣೆ ಗನ್‌ನ ಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ನಿರ್ಧಿಷ್ಟವಾಗಿ "...ಅವರಿಗೆ [ಮಿನಿ] ಸುರಕ್ಷಿತವಲ್ಲವೆನಿಸಿದ 12-ಪೌಂಡರ್‌‌ಗಳ ಕ್ಯಾಸ್ಟ್-ಐರ್ನ್ ಗನ್ ಮೂಲಕದ 30-lb ಶೊಟ್‌ನ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸುವುದು. ನಿಜವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂದರೆ, ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದು; ಇಂತಹ ಭಾರವಾದ ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟೈಲ್‌ಗಳನ್ನು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಹೊಂದ ಗನ್‌ಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಬಹುದೆ?". ಇದು ಬೆಸಿಮರ್‌ ಅನ್ನು ಉಕ್ಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ಪ್ರೇರಿಸಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸುವುದು ಕಠಿಣ ಹಾಗೂ ದುಬಾರಿಯಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಬರಿ ಕಟ್ಲರಿ ಹಾಗೂ ಸಲಕರಣೆಗಳಂತಹ ಚಿಕ್ಕ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಫಿರಂಗಿ ದಳಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದ ಉಕ್ಕನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗದತ್ತ ಅವರು ಜನವರಿ 1855ರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಟೊಬರ್ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬೆಸಿಮರ್ ಪ್ರಕ್ರೀಯೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮೊದಲ ಸ್ವಾಮ್ಯವನ್ನು ಫೈಲ್ ಮಾಡಿದರು.

ತನ್ನ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯ ಅನುಸಾರ ಬೆಸಿಮರ್ ಮೊದಲು ಒಂದು ಸಾಧಾರಣ ರೆವರ್ಬೆಟರಿ ಫರ್ನೆಸ್ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಪ್ರಯೋಗದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪಿಗ್ ಇಂಗಿಟ್‌ಗಳು ಲ್ಯಾಡಲ್‌ನ ಪಕ್ಕಕೆ ಇಳಿದು ಫರ್ನೆಸ್‌ನ ಬಿಸಿ ಗಾಳಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ್ತಿದ್ದವು. ಅವುಗಳನ್ನು ಬೆಸಿಮರ್ ಲ್ಯಾಡಲ್ ಒಳಗೆ ತಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಅದು ಉಕ್ಕಿನ ಚಿಪ್ಪುಗಳೆಂದು ಅವರು ತಿಳಿದರು: ಬರಿ ಬಿಸಿ ಗಾಳಿಯೊಂದೆ ಇಂಗೋಟ್ಸ್‌ನ ಹೊರ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಉಕ್ಕಿಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಿತು. ಈ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಅವರು ಫರ್ನೆಸ್ ಅನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರುವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲು ದಾರಿ ಮಾಡಿತು, ಹೀಗೆ ಅದು ವಿಶೇಷ ಗಾಳಿಯ ಪಂಪುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಕರಗಿದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಮುಖಾಂತರ ಹೆಚ್ಚು-ಒತ್ತಡದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ರಭಸದಿಂದ ತಳ್ಳಬಹುದು. ಅದೇ ರೀತಿ ಇದು ತಪ್ಪಾಗಬಹುದು ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ತಂಪುಗೊಳಿಸಬಹುದು ಆದರೆ ಎಕ್ಸೊಥರ್ಮಿಕ್ ಆಕ್ಸಿಡೀಕರಣದಿಂದಾಗಿ ಸಿಲಿಕಾನ್ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಬನ್ ಎರಡೂ ಕೂಡಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಬಿಟ್ಟು ಸುತ್ತಲಿನ ಮಾಲ್ಟನ್ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಬಿಸಿ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಸ್ಟೀಲ್‌ನ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಒಟ್ಟು £27,000ಗೆ ಬೆಸಿಮರ್ ತನ್ನ ಪ್ರಕ್ರೀಯೆಯ ಸ್ವಾಮ್ಯದ ಪರವಾನಗಿಯನ್ನು ಐದು ಐರ್ನ್‌ಮಾಸ್ಟರ್‌ ರಿಗೆ ನೀಡಿದರು, ಆದರೆ ಈ ಪರವಾನಗಿಗಳು ಅವರು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದ ಉಕ್ಕಿನ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾದ ಕಾರಣ ಅವರು ಅವುಗಳನ್ನು £32,500 ಗೆ ಹಿಂದೆ ಪಡೆದರು. ಕಬ್ಬಿಣದಲ್ಲಿನ ಕಲ್ಮಶಗಳು ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಕಾರಣ ಎಂದು ಅವರು ಮನನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪರಿಹಾರ ಈ ಪ್ರಕ್ರೀಯೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ಗಾಳಿಯ ಚಲನವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಅರಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು; ಹೀಗೆ ಕಲ್ಮಶಗಳು ಸುಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಬರಿ ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಮಾಣದ ಇಂಗಾಲು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಹೇಗಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಯೋಗಗಳ ಮೇಲೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರಗಳ ಪೌಂಡಗಳನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದರು, ಅವರಿಗೆ ಉತ್ತರ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಉಕ್ಕಿನ ದರ್ಜೆಗಳು 78% ನೈಟ್ರೊಜನ್‌ಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗ್ರಾಹಿವಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಇದು ಉಕ್ಕಿನ ಮುಖಾಂತರ ಪ್ರವಾಸಿಸಿದ ಗಾಳಿಯ ಸ್ಪೋಟದ ಭಾಗವಿರಬಹುದು.

ಸರಳ ಆದರೆ ಸೊಗಸಾದ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಮೊದಲು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನ ಮೆಟಲರ್ಜಿಸ್ಟ್ ರೋಬರ್ಟ್ ಫೋರ್ಸ್ಟರ್ ಮುಶೆಟ್ ಸಂಶೋಧಿಸಿದರು, ಇವರು ಫೊರೆಸ್ಟ್ ಒಫ್ ಡೀನ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಮಾನ್ಯವಾದ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು "ಎಲ್ಲ" ಕಲ್ಮಶಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಇಂಗಾಲನ್ನು ಮೊದಲು ಸುಡಬೇಕು, ನಂತರ ಸ್ಪಿಗಲೈಸನ್ ಅನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುವುದರಿಂದ ಇಂಗಾಲು ಹಾಗೂ ಮ್ಯಾಂಗನೀಸ್ ಅನ್ನು ಪುನಃ ಪರಿಚಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಅವರ ಪದ್ಧತಿಯ ಅನುಸಾರ. ಇದರಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದ ಉತ್ಪನ್ನದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವ ಪ್ರಭಾವವಿತ್ತು, ಹೀಗೆ ಅದರ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ವಭಾವವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತಿತ್ತು - ಹೆಚ್ಚು ತಾಪಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಉರುಳುವಿಕೆ ಹಾಗೂ ಮುನ್ನುಗ್ಗುವಿಕೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ವಿಶಾಲವಾದ ಉಪಯೋಗಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮರ್ಥ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಈ ಪ್ರಕ್ರೀಯೆಯ ಪರವಾನಗಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲ ಕಂಪನಿ ಡೌಲಯಿಸ್ ಐರ್ನ್ ಕಂಪನಿಯಾಗಿತ್ತು. ಮೊದಲ ಬೆಸಿಮರ್ ಉಕ್ಕನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ಕಂಪನಿ ಈ ಪ್ರಕ್ರೀಯೆಯನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದ್ದು
1865.

1855ರಲ್ಲಿ ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಿಚಿಗನ್‌ನ ವೈನ್ಡೊಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬೆಸಿಮರ್ ಉಕ್ಕಿನ ಮಿಲ್ ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಇದು ಡೆಟ್ರೊಯಿಟ್ ಇಂದ ಸುಮಾರು 14 ಮೈಲಿಗಳ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ, ಡೆಟ್ರೊಯಿಟ್ ನದಿಯ ಮೇಲಿತ್ತು. ದೊಡ್ಡ ತಳಗಳ ಸರಳ ಹಡಗು ರವಾನೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಮಿಚಿಗನ್, ವಿಸ್ಕೊಂಸಿನ್ ಹಾಗೂ ಮಿನೆಸೊಟಗಳಿಂದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಅದಿರಿನ ಪ್ರವೇಶದ ಕಾರಣ ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಡೆಟ್ರೊಯಿಟ್ ಉಕ್ಕನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಆರಂಭದ ನಗರವಾಯಿತು. ಆಟೊಮೊಬೈಲ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಪ್ರಚಲಿತ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ಡೆಟ್ರೊಯಿಟ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಇವು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳಾಗಿದ್ದವು.

ವಿವರಗಳು
ಇತಿಹಾಸ
ಹಳತಾಗುವಿಕೆ
ಪೂರ್ವಿಕ ಪ್ರಕ್ರೀಯೆಗಳು