ಸಾವಿರಾರು ಶಿಕ್ಷಕರು ಹಾಗೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ನೆಲೆ ನೀಡಿದ್ದ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ನಳಂದಾ ಹಾಗೂ ವಲ್ಲಭಿಗಳಲ್ಲಿ ೪ನೆಯ ಶತಮಾನದಿಂದ ೮ನೆಯ ಶತಮಾನದವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದವು. ೭ನೆಯ ಶತಮಾನ ಕ್ರಿ.ಶಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಂಪ್ರದಾಯವೆಂಬಂತೆ ಎದ್ದುಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ದೇವಾಲಯಗಳ ವಾಸ್ತುಶೈಲಿಯನ್ನು ಈ ಕೆಳಕಂಡಂತೆ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ:

೧೦ನೆಯ ಶತಮಾನದ ವೇಳೆಗೆ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ದೇವಾಲಯಗಳ ಗೋಡೆಗಳ ಔನ್ನತ್ಯದ ಪ್ರಮಾಣವು ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತಲ್ಲದೇ ಅವು ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಖಜುರಾಹೋದಲ್ಲಿನ ದೇವಾಲಯ ಸಂಕೀರ್ಣವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಅಲಂಕರಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಿದ್ದ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಮಧ್ಯ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಭಾರತೀಯ ವರ್ತಕರು ಹಲವು ವಾಣಿಜ್ಯ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾಗೆ ಭಾರತೀಯ ವಾಸ್ತುಶೈಲಿಯನ್ನು ಕರೆತಂದರು.

ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಯುಗ (೧೮೫೭ ಕ್ರಿಶ—೧೯೪೭ ಕ್ರಿಶ)
ಭಾರತೀಯ ಗಣರಾಜ್ಯ (೧೯೪೭ ಕ್ರಿಶ—ಪ್ರಸ್ತುತ)
ಆದಿ ಕ್ರಿಸ್ತ ಶಕ—ಉಚ್ಛ್ರಾಯದ ಮಧ್ಯಯುಗದವರೆಗಿನ ಅವಧಿ (೨೦೦ ಕ್ರಿಶ—೧೨೦೦ ಕ್ರಿಶ)
ಮಹಮ್ಮದೀಯರ ಪ್ರಭಾವ ಹಾಗೂ ಮೊಘಲರ ಯುಗ (೧೫೨೬ ಕ್ರಿಶ-೧೮೫೭ ಕ್ರಿಶ)