ಶ್ರೀ ಬಿ.ಎಸ್‌. ಪೋಳ ಅವರು ೧೯೫೧ರಲ್ಲಿ ಎಸ್‌.ಎಸ್‌.ಸಿ. ಪಾಸಾದ ನಂತರ, ಪ್ರಥಮ ವರ್ಷದ ವಿಜ್ಞನ ಓದಲು ಆರ್ಥಿಕ ಅಡಚಣೆಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಹೋದಾಗ ಒಂದು ವರುಷ ಸೋಲಾಪುರದ ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ಯಾಕುಲೇಟರ್ ಅಂದರೆ ‘ವ್ಯಾಕ್ಸಿನೇಶನ ಹಾಕುವ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ’ ಎಂದು ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

೧೯೫೬ರಲ್ಲಿ ಒಂಭತ್ತು ತಿಂಗಳು ಬಸವನ ಬಾಗೇವಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರಕೂನರಾಗಿ ನೌಕರಿ ಮಾಡಿದರು. ೧೯೫೩ರಲ್ಲಿ ಚಾಂದಕವಠೆ ಹತ್ತಿರದ ನವಲಿ ನದಿಗೆ ರಾಮನಹಳ್ಳಿ ಬಳಿ ಕೆರೆ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಡಿಪಾರ್ಟಮೆಂಟನಲ್ಲಿ ದ್ವಿತೀಯ ದರ್ಜೆಯ ಕಾರನಕೂನರಾಗಿ (ಎಸ್‌.ಡಿ.ಸಿ) ಸೇವೆಗೆ ಸೇರಿದರು. ಬದಾಮಿಯಲ್ಲಿ (೧೯೫೪ – ೫೮) ಸೇವೆಸಲ್ಲಿಸಿ ಬಸವನ ಬಾಗೇವಾಡಿಗೆ ವರ್ಗವಾಗಿ ಬಂದು ಮೂರು ವರುಷ(೧೯೫೮ – ೬೧) ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಜನಗಣತಿ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿ, ಬಿಜಾಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ‘ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜನಗಣತಿ’ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ’ ಎಂದು ಪದಕ ಪಡೆದರು. ಅನಂತರ ೧೯೬೧ ರಿಂದ ೧೯೬೩ ರವರೆಗೆ ತಹಸೀಲ್ದಾರ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರು.

೧೯೬೩ರಲ್ಲಿ ಜಮಖಂಡಿಗೆ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆ ಕಾರಕೂನರಾಗಿ (ಎಫ್‌.ಡಿ.ಸಿ) ಬಡ್ತಿ ಹೊಂದಿ ಬಂದು ೧೯೬೭ರ ವರೆಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ (೧೯೬೭ – ೬೯ ರವರೆಗೆ) ಬಿಜಾಪುರ ನಗರಕ್ಕೆ ವರ್ಗವಾಗಿ ಬಂದು ಮೂರು ವರುಷ ಸೇವೆ, ಅನಂತರ ೧೯೬೯ ರಿಂದ ೧೯೭೧ ರ ವರೆಗೆ ಇಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ. ೧೯೬೯ ರಿಂದ ೧೯೭೧ರ ವರೆಗೆ ಮರಳಿ ವಿಜಾಪುರದಲ್ಲಿ ತಹಸೀಲ್ದಾರ ಮತ್ತು ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿ ಅಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

೧೯೭೫ರಲ್ಲಿ ಶಿರಸ್ತೇದಾರ ಆಗಿ ಬಡ್ತಿ ಹೊಂದಿ, ಬಸವನ ಬಾಗೇವಾಡಿಗೆ ಬಂದರು ಅಲ್ಲಿ ೧೯೭೮ರ ವರೆಗೆ ಸೇವೆ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ತಹಸೀಲ್ದಾರ ಎಂದು ಬಡ್ತಿ ಹೊಂದಿ ಇಂಡಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದರು. ೧೯೭೮ರ ವರೆಗೆ ಇಂಡಿಯಲ್ಲಿ ತಹಸೀಲ್ದಾರರಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರು ಗಳಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಲಬುರ್ಗಿ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ವರ್ಗವಾಘಿ ಬಂದು, ಕಲಬುರ್ಗಿಯ ತಹಸೀಲ್ದಾರರಾಗಿ ೧೯೮೦ – ೧೯೮೨ರ ವರೆಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಈ ಸಮಯಕ್ಕಾಗಲೇ ಶ್ರೀ ಬಿ.ಎಸ್‌.ಪೋಳ ಅವರು ದಕ್ಷ ಆಡಳಿತಗಾರರೆಂದು, ಸಮಾಜ ಕಳಕಳಿಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಲೇಖಕರೆಂದು ನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದ್ದರಿಂದ, ಇವರನ್ನು 
ಬಿಜಾಪುಜರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಇಂಡಿ ತಾಲೂಕಿನ ಬಳ್ಳೊಳ್ಳಿ ಮೀಸಲು ಮತ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಚುನಾವಣೆಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಅಂದಿನ ದಲಿತ ಮುಖಂಡರು ರಾಜಕೀಯಕ್ಕಿಳಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು. ದಲಿತ ನಾಯಕರ ಒತ್ತಾಯ ರಾಜಕೀಯ, ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಂತರಿಕ ತುಡಿತದಿಂದಾಗಿ ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕಾರು ವರುಷ ಸೇವಾ ಅವಧಿ ಉಳಿದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ೧೯೮೨ ರಲ್ಲಿ ಗುಲಬರ್ಗಾದ ತಹಸೀಲ್ದಾರ ಹುದ್ದೆಯಿಂದ ಸ್ವಯಂ ನಿವೃತ್ತಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಮುಂದೆ ನಾಲ್ಕುರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಜರುಗಿದ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಪಕ್ಷದ ಟಿಕೇಟು ಸಿಗದೇ ಹೋದಾಗ, ಇಂತಹ ತಂತ್ರ ಕುತಂತ್ರದ ರಾಜಕೀಯ ರಂಗದ ಬಗ್ಗೆ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ತಾಳಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಸವ ಧರ್ಮ, ಬಸವ ಸಮಾಜ, ಬಸವ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಬಸವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಬಸವ ತತ್ತ್ವದ ನಿಜಾಚರಣೆಗೆ ಕಟಿಬದ್ಧರಾಗಿ ಸಮಾಜೋ – ಧಾರ್ಮಿಕ ರಂಗದ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ದಿಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನಿಟ್ಟರು. ಕಲ್ಯಾಣನಾಡಿನ ಶರಣ ಪರಿಷತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಳಬಂದು ಅದರ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಅಪ್ರತಿಮ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವಲ್ಲಿ ಅಣಿಯಾದರು.

ಬಿಜಾಪುರ ಜಿಲ್ಲೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪೇಶ್ವೆಗಳ ಆಡಳಿತಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಆಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಲಿತ ಮಹಿಳೆಯರು ಮೈ ತುಂಬ ಬಟ್ಟೆ ತೊಡುವಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೆಳ್ಳಿ ಬಂಗಾರ ಮೈಮೇಲೆ ಹಾಕಿ – ಕೊಳ್ಳವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಪದ್ಧತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು ಅನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಈ ಮುಂದಿನ ಉದಾಹರಣೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.

ಒಂದು ಸಲ ಕುಮಾರ ಕಕ್ಕಯ್ಯ ಪೋಳ ಅವರ ಅಜ್ಜಿ ಎಲ್ಲವ್ವಳು ಅಂಟಳಕಾಯಿ ನೆನೆ ಇಟ್ಟು, ಬುರುಗು ಮಾಡಿ, ತುಳಜಾರಾಮ ಅಜ್ಜನ ಬಿಳಿ ಅಂಗಿ ನೆನೆ ಇಟ್ಟು ತೊಳೆದು ಶುಭ್ರಮಾಡಿ ಒಣಗಿಸಿ ತೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಕೊಟ್ಟಳು. ಆಗ ಅಜ್ಜ ಆ ಹೊಸ ಶುಭ್ರ ಅಂಗಿಯನ್ನು ಅಂಗಳದ ಧೂಳ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಳಾಡಿಸಿ ಹೊಲಸ ಮಾಡಿ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡದ್ದು, ಆ ಅಂಗಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಅಜ್ಜ ‘ಇಷ್ಟೊಂದು ಸ್ವಚ್ಛ ಬಿಳಿ ಅಂಗಿ ಉಟ್ಟಕೊಂಡದ್ದು ಊರಿನ ಮೇಲ್ಜಾತಿಯವರು ನೋಡಿದರೆ, ಈ ಡ್ವಾರಗ ಎಷ್ಟು ಸೊಕ್ಕ ಬಂದಾದ ನೋಡು’ ಎಂದು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡ್ತಾರ ಎಂಬ ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದು, ಈ ಪ್ರಸಂಗ ಬಾಲಕ ಭೀಮನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿ, ಬಾಳಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಮರೆಯದಂತಾಯಿತು. ಮುಂದೆ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸ್ವಚ್ಛ, ಶುಭ್ರ, ಉತ್ತಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟು ಕುಲಜರ ಮುಂದೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಿಂದ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಬದುಕುವಂತಾಯಿತು” ಈ ತರಹದ ಅಮಾನವೀಯ ಘಟನೆಗಳು ಕಕ್ಕಯ್ಯ ಪೋಳ ಅವರ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು. ಸರಕಾರಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತೆಂದು ಸುಮ್ಮನಿರದೆ ತನ್ನವರಿಗಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತ ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನೆಗೆ ತೊಡಗಿದರು. ಅವರು ರಚಿಸಿದ ಒಟ್ಟು ಕೃತಿಗಳು ಹದಿನಾಲ್ಕು, ಅವುಗಳ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಪರಿಚಯದ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಅವರು ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಕೃತಿಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ.

ಸಾಹಿತ್ಯ
ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ
ವೃತ್ತಿ
ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ