ಗ್ರೀಕ್ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳು ಸಮಯ ಬದಲಾದಂತೆ ಬದಲಾವಣೆಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಬದಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಉಗಮವನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ, ಪ್ರಕಟವಾಗುವಂತಹುದು ಮತ್ತು ಹೇಳಲಾಗಿರದ ಊಹೆಗಳು ಅದರ ಬದಲಾವಣೆಯ ಸೂಚಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಗ್ರೀಕ್ ಪೌರಾಣಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಪ್ರಗತಿಪರ ಬದಲಾವಣೆಗಳಂತೆ ಕಂಡು ಬರುವ ಕಾರಣ ಅಂತರ್ಗತ ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಎಂದು ಗಿಲ್ಬರ್ಟ್ ಕತ್‌ಬರ್ಟ್ಸನ್ ವಾದ.

ಬಾಲ್ಕನ್ ಪೆನಿನ್‌ಸುಲಾದ ಆರಂಭಿಕ ಕಾಲದ ಒಕ್ಕಲಿನ ಜನ ಆತ್ಮ ವಾದವನ್ನು ಬಳಸಿ ನಿಸರ್ಗದ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಆಮೂರ್ತಚೇತನವನ್ನು ಆರೋಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಇದೇ ಅಸ್ಫುಟ ಆತ್ಮಗಳು ಮನುಜನ ರೂಪ ತಾಳಿ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳಾಗಿ ಸೇರಿದರು. ಬಾಲ್ಕಾನ್ ಪೆನಿನ್‌ಸುಲಾದ ಉತ್ತರದಿಂದ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗ ದಂಡೆತ್ತಿ ಬರುವಾಗ ಅವರು ಹೊಸ ದೇವಗಣದ ದೇವರುಗಳನ್ನು ತಂದರು ಆ ದೇವರುಗಳ ಆಯ್ಕೆ ದೇವರ ವಿಜಯಗಳ ಸರಮಾಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಬಲದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಹೀರೋಯಿಸಂ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಕ್ಕಲಿಗ ವರ್ಗದ ಇತರ ಹಳೆಯ ದೇವರುಗಳು ಹೊಸ ಶಕ್ತಿವಂತ ದೇವರುಗಳ ಜೊತೆ ಬೆರೆತವು ಅಥವಾ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡವು.

ಆರ್ಕೀಯಾಕ್ ಅವಧಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಗಂಡು ದೇವರುಗಳ ಹಾಗೂ ಪುರುಷ ವೀರರ ನಡುವಣ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪದೇ-ಪದೇ ತರುತ್ತಿದ್ದದು ಪಿಡಾಗೋಗಿಕ್ ಪೆಡೆರಸ್ಟಿ "(ಇರೋಸ್ ಪೈಡಿಕೋಸ್, παιδικός ἔρως)," ಅನ್ನು ಜೊತೆಗೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಆಗುವುದರ ಕುರುಹು ಮತ್ತು ಇದು 630 BC ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಲಾಗಿರುವುದು ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗಿದೆ. ಐದನೆಯ ಶತಮಾನದಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕವಿಗಳು ಕೊನೆ ಪಕ್ಷ ಒಂದು ಲೈಂಗಿಕ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯ ಹರೆಯದ ಹುಡುಗನನ್ನು ಅವರ ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನಾಗಿ ಅರೆಸ್ ಮತ್ತು ದಂತಕತೆಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ಮಿಕ್ಕ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಆರೋಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಕಿಲ್ಲೆಸ್ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಟ್ರೋಕ್ಲಸ್ ನಂಥ ಹಿಂದೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಪುರಾಣಗಳೂ ಕೂಡ ಪೆಡೆರಾಸ್ಟಿಕ್ ಬೆಳಕು ವಿನಿಂದ ಕಳಚಲಾಗಿದ್ದವು. ಮೊದಲಿಗೆ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರೀಯನ್ ಕವಿಗಳು, ನಂತರ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆರಂಭದ ಪುರಾಣ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸಂಗ್ರಹಗಾರರು, ಆಗಾಗ್ಗೆ ಗ್ರೀಕ್ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಈ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಮರುಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿದರು.

ಪುರಾಣ ಕಾವ್ಯದ ಸಾಧನೆ ಎಂದರೆ ಕಥಾ-ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಾಲಸೂಚಿಯ ಹೊಸ ಅರಿವನ್ನು ಬೆಳಸುವುದು. ವಿಶ್ವದ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಗ್ರೀಕ್ ಪುರಾಣಗಳು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿನ ಸ್ವಯಂ-ವಿರೋಧೋಕ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಾಲದಗೆರೆಯನ್ನು ಅರಿಯಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಅಂದಾಜು ಕಾಲಸೂಚಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, "ವಿಶ್ವ ಚರಿತ್ರೆ"ಯ ಪುರಾಣವನ್ನು ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ವಿಶಾಲವಾದ ಕಾಲಗಳಿಂದ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ:

ಸಮಕಾಲೀನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪೌರಾಣಿಕ ದೇವರುಗಳ ಯುಗದ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾನೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ, ಪ್ರಾಚೀನತ್ವ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಯುಗದ ಗ್ರೀಕ್ ಬರಹಗಾರರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವೀರರ ಯುಗಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು ಈ ಮುಖಾಂತರ ಕಾಲಸೂಚಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಿ ಆನಂತರ ಮನುಷ್ಯರ ಸಾಧನೆ ಬಗ್ಗೆ ದಾಖಲಿಸಿದರು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ವೀರರ "ಇಲೀಯಾದ್" ಮತ್ತು "ಓಡಿಸ್ಸೀಯ್" ದೈವ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾದ "ಥೀಯೋಗಾನಿ" ಯನ್ನು ಮತ್ತು ಹೋಮೆರಿಕ್ ದೇವರ ಸ್ತುತಿ-ಗೀತೆಯನ್ನು, ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜನಪ್ರಿಯತೆಯಲ್ಲಿ ಕುಬ್ಜವಾಗಿಸಿತು. ಹೋಮರ್‌ನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ "ಹೀರೋ ಪದ್ಧತಿ"ಯು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮರುರಚನೆಗೊಳ್ಳಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ, ದೇವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಸತ್ತ ವೀರರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ, ಇದು ಒಲೈಂಪೀಯನ್‌ನಿಂದ ಚ್ತಾನಿಕ್ಗೆ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. "ವರ್ಕ್ಸ್ ಆಂಡ್ ಡೇಸ್" ನಲ್ಲಿ ಹೆಸಿಯಾಡ್ ನಾಲ್ಕು ಯೋಜನೆಗಳಾದ ಏಜಸ್ ಆಫ್ ಮ್ಯಾನ್ (ಅಥವಾ ಪೀಳಿಗೆ) ಬಳಸುತ್ತಾನೆ : ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ಕಂಚು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣ. ಈ ಸಂತತಿ ಅಥವಾ ಯುಗಗಳು ದೇವರುಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದರೆ ಸುವರ್ಣ ಯುಗ ಕ್ರೋನಸ್‌ನ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ ಮಿಕೆಲ್ಲಾ ಪೀಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಸಂತತಿಯು ಜೀಯಸ್‌ನ ಸೃಷ್ಟಿ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೆಸಿಯಾಡ್ ಕಾಲವನ್ನು (ಅಥವಾ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು) ಕಂಚಿನ ಯುಗದ ತಕ್ಶ ಒಳಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಿಮ ಯುಗವೆಂದರೆ ಅದು ಕಬ್ಬಿಣದ ಯುಗ, ಕವಿ ಬಾಳಿದ ಸಮಕಾಲೀನ ಅವಧಿ. ಕವಿಗಳು ಅದನ್ನು ನೀಚತನದ್ದು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪಂಡೋರಾದ ಪುರಾಣವು ಆ ದುಷ್ಟತನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ,ನಂಬಿಕೆ ಉಳಿವು,ಅತಿಯಾಗಿ ತಿರುಗಿದ ಜಾಡಿಯಿಂದ ಚೆಲ್ಲಿದ ಮೇಲೆ ಅಸಾಧ್ಯ. "ಮೆಟಾಮಾರ್ಫೋಸೆಸ್" ನಲ್ಲಿ, ಒವಿಡ್ ಅನುಸರಿಸುವುದು ಹೆಸಿಯಾಡ್‌ನ ನಾಲ್ಕು ಯುಗದ ತತ್ವಗಳನ್ನು.

ಪುರಾಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗ್ರೀಕ್ ಮತ್ತು ರೋಮ್‌ನವರ ಕಲ್ಪನೆ ಅಥವಾ ಭಾವನೆ
ಹಿರಾಕಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ಹಿರಾಕ್ಲೀಡೇ
ಪೌರಾಣಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ಸಮೀಕ್ಷೆ
ತುಲನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಮನೋವಿಶ್ಲೇಷಕ ಮಾರ್ಗಗಳು