ಜೇನ್ನೊಣಗಳು ಜೇನನ್ನು ತಮ್ಮ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಆಹಾರದ ಕೊರತೆಯುಂಟಾದಾಗ ಈ ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಜೇನ್ನೊಣಗಳು ಚೈತನ್ಯದಾಯಕ ಆಹಾರವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತವೆ. ಇಂದು ಜೇನ್ನೊಣಗಳು ಮರದ ಗೂಡಿನ ಒಳಗೆಯೆ ಹುಟ್ಟನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಯಶ ಸಾಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಜೇನುಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಜೇನ್ನೊಣಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಒಂದು ರಾಣಿ ಹುಳ, ಹಲವು ಡ್ರೋನ್ ಗಳು ಮತ್ತು ೨೦ ರಿಂದ ೪೦ ಸಾವಿರದವರೆಗೆ ಕೆಲಸಗಾರರು ಇರುವರು. ಕೆಲಸಗಾರ ನೊಣಗಳು ಲಾರ್ವಾಗಳ ಪೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಮಕರಂದದ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತವೆ. ಹೂವುಗಳಿಂದ ಹೀರಿತಂದ ಮಕರಂದವು ಹುಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಜೇನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮಕರಂದವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿನ ಕವಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಇಡುವುದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ನೊಣಗಳು ಇದನ್ನು ಅರೆಜೀರ್ಣಾವಸ್ಥೆಗೆ ತಂದಿರುತ್ತವೆ. ಮಕರಂದದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಂಶ ಬಲು ಹೆಚ್ಚಿದ್ದು ಜೊತೆಗೆ ಕೆಲವು ಯೀಸ್ಟ್ ಗಳನ್ನು ಸಹ ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ನೀರಿನಂಶವನ್ನು ತೆಗೆಯದೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಮಕರಂದವು ಹುಳಿತು ಹೋಗುವುದು. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲು ನೊಣಗಳು ಜೇನುಹುಟ್ಟಿನ ಮುಚ್ಚಳವಿಲ್ಲದ ಕವಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಮಕರಂದವನ್ನು ಶೇಖರಿಸುತ್ತವೆ. ನಂತರ ತಮ್ಮ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ತೀವ್ರಗತಿಯ ಬೀಸುವಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮಕರಂದದ ನೀರಿನಂಶದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗ ಆರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ನೀರಿನಂಶ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಜೇನಿನನಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆಯ ಸಾಂದ್ರತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತ ಹೋಗಿ ಹುಳಿ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೆ. 
ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಜೇನಿನ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಶಿವನಿಗೆ ಪಂಚಾಮ್ರತ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವಾಗ ಈ ಜೇನು ಮತ್ತು ಇದರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. " ಓಮ್ ಮಧುವಾತಾ ಋತಾಯತೇ ಮಧುಕ್ಷರನ್ತಿ ಸಿಂಧವಃ | ಮಾಧ್ವೀರ್ನಃ ಸನ್ತ್ವೋಷಧೀಃ.| ಮಧುನಕ್ತಮುತೋಷಸಿ ಮಧುಮತ್ಪಾರ್ಥಿವಂ ರಜಃ | ಮಧುದೌರಸ್ತು ನಃ ಪಿತಾ| ಮಧುಮಾನ್ನೋ ವನಸ್ಪತಿರ್ಮಧುಗ್ಂ ಅಸ್ತು ಸೂರ್ಯಃ| ಮಾಧ್ವೀರ್ಗಾವೋ ಭವಂತು ನಃ|".
ಔಷಧೀಯ ಉಪಯೋಗಗಳು
ಜೇನಿನ ತಯಾರಿಕೆ
ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಜೇನು
ಜೇನಿನಲ್ಲಿರುವ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು