ಆಧುನಿಕ ಭೂರೂಪಶಾಸ್ತ್ರವು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳ ಪ್ರಮಾಣಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದೆ. ಭೂರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಅದರಲ್ಲೂ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಕಾಸ್ಮೋಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ, ಐಸೋಟೋಪ್ ಜಿಯೋಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ ಮತ್ತು ಬಿರುಕು ಪಥಗಳ ಕಾಲನಿರ್ಣಯಗಳಲ್ಲಿ, ಆದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆಳು ಭಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಕಾಲಮಾನಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಭೂರೂಪಗೊಳ್ಳುವ ವಿಧಾನದ ವೇಗವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಸಹಾಯಕವಾಗಿವೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಹೆಚ್ಚು ಕರಾರುವಾಕ್ಕಾದ ಮಾಪನ ತಂತ್ರಗಳಾದ ಡಿಫರೆನ್ಷಿಯಲ್ GPS, ದೂರಗ್ರಾಹ್ಯ ಡಿಜಿಟಲ್ ಮೇಲ್ಮೈ ಮಾದರಿs ಮತ್ತು ಲೇಸರ್ ತಂತ್ರಾಂಶಗಳು ಈ ವಿಧಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಮಾಪನ ಮಾಡಲು ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿವೆ. ಗಣಕಯಂತ್ರ ನಕಲು ಮಾಡುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಮಾದರಿ ರಚಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಈ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಹೇಗೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ಕಾಲದ ಮುಖಾಂತರ ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ನಂತರ ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು.

ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಭೂರೂಪಶಾಸ್ತ್ರದ ಅನುರೂಪ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಸವೆಯಿಸುವ ಗುಣದ, ಸ್ಥಾನ ಪಲ್ಲಟದ, ಅಥವಾ ನಂತರದ ಕೆಲವು ಸಂಯೋಜನೆಗಳೆಂದು ಯೋಚಿಸಬಹುದು. ಪದಚ್ಯುತಿಯ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳು ಚದರು ಶಿಲಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಕ್ಷೇತರದೊಳಗೆಂದು ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಭೂರೂಪಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಾಗವಾಗಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ವಾಯುಗುಣದ ಸವೆತವು, ಹತ್ತಿದ ಮೇಲ್ಮೈ ಏಜೆಂಟರುಗಳ ಇಲ್ಲವೇ ವಾಯುಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಬಯಲಾಗುವುದರಿಂದ ಭೂ ವಸ್ತುಗಳ ರಾಸಾಯನಿಕ ಹಾಗೂ ಭೌತಿಕ ಸಿಡಿಯುವಿಕೆಯಿಂದಾಗಿದೆ. ಈ ಹತ್ತಿರದ ಮೇಲ್ಮೈ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಸವೆತದ ಅನೇಕ ಏಜೆಂಟರುಗಳಿಂದ ಆನಂತರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳಾಂತರಿತವಾಗುತ್ತವೆ.

ಭೂರೂಪಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಿಂದ ತನಿಖೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳ ಸ್ವಭಾವವು ಶೋಧನೆಯಡಿ ಭೂ ರಚನೆಯ ಭೂ ರಮ್ಯ ನೋಟದ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ಅಭಿರುಚಿಯ ಕಾಲ ಹಾಗೂ ಉದ್ದದ ಶ್ರೀಣಿಯ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ಕೆಳಕಂಡ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕವಲ್ಲದ ಪಟ್ಟಿಯು ಇವುಗಳ ಕೆಲವುಗಳ ಜೊತೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಭೂ ದೃಶ್ಯದ ಮೂಲವಸ್ತುಗಳ ಅಭಿರುಚಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಥಳ ವ್ಣನೆಯ ವೈಶಿಷ್ಠ್ಯಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮೇಲ್ಮೈ ಕಾರ್ಯ ವಿಧಾನಗಳು, ಗಾಳಿ, ಅಲೆಗಳು, ರಾಸಾಯನಿಕ ಕರಗುವಿಕೆ, ಸಾಮೂಹಿಕ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳು, ಅಂತರ್ಜಲದ ಚಲನೆ, ಮೇಲ್ಮೈ ನೀರಿನ ಹರಿತ, ಹಿಮ ಪ್ರವಾಹದ ಕ್ರಿಯೆ, ಭೂ ಮಧ್ಯ ಭಾಗದ ಚಲನೆ, ಹಾಗೂ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ. ಇತರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭೂರೂಪದ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದ ಹಿಮ ಕ್ರಿಯೆಯ (ಹಿಮದಂತೆ ಕರಗಿಸುವ) ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳು, ಉಪ್ಪಿನ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಕ್ರಿಯೆ, ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಭಾವವು ಒಳಗೊಂಡಿರಬಹುದು.

ಜೈವಿಕ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳು
ನದಿಯ ಸಂಬಂಧವಾದ ಸಾಗಣೆಗಳು
ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು
ಇತಿಹಾಸ