೧೭೦೭ ರಲ್ಲಿ ಔರಂಗಜೇಬನ ಮರಣವು ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕುಸಿತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ದೇಶ್ಮುಖ್ ಮರಾಠಿಯ ಚಿತ್ಪಾವನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಪೇಶ್ವಾಗಳು ಮರಾಠ ಸೇನೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ನಂತರ ೧೭೪೯ ರಿಂದ ೧೮೧೮ ರವರೆಗೆ ಮರಾಠ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆನುವಂಶಿಕ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದರು. ಅವರ ಒಳಗಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮರಾಠ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ತನ್ನ ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿತು ೧೭೬೦ ರಲ್ಲಿ, ಭಾರತದ ಉಪಖಂಡದ ಬಹುಪಾಲು ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಿತು. ಭಷ್ ಕುಟುಂಬದ ಎರಡನೇ ಪೇಶ್ವಾ ಬಾಜಿರಾವ್ I ಕೇವಲ ೨೦ ವರ್ಷದವರಾಗಿದ್ದು, ಪೇಶ್ವಾ ನೇಮಕ ಮಾಡಿದರು. ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಅವರ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ, ತಮ್ಮ ವಯಸ್ಸಿನ ಯುವ ನಾಯಕರನ್ನು ರಾನೋಜಿ ಶಿಂಧೆ, ಮಲ್ಹರಾವ್ ಹೊಲ್ಕರ್, ಪವಾರ್ ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಪಿಲಾಜಿ ಗಯೇಕ್ವಾಡ್ ಮುಂತಾದ ಯುವ ನಾಯಕರನ್ನು ಅವರು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಉತ್ತೇಜಿಸಿದರು. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶ್ರೀಮಂತ ಕುಟುಂಬಗಳಿಂದ ಈ ನಾಯಕರು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಬಾಜಿರಾವ್ I ನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ರಘೋಜಿ ಭೋಂಸ್ಲೆ ಮಧ್ಯ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮರಾಠಾ ಆಡಳಿತವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಮಿಲಿಟರಿ ಮುಖಂಡರು ಅಥವಾ ಅವರ ವಂಶಸ್ಥರು ನಂತರ ಮರಾಠಾ ಒಕ್ಕೂಟದ ಯುಗದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತಗಾರರಾದರು.

ಮರಾಠ ನೌಕಾದಳ
ಛತ್ರಪತಿ ಶಿವಾಜಿ
ಇತಿಹಾಸಪೂರ್ವ
ಷಾಹು I ಮತ್ತು ಪೇಶ್ವಾ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ೧೮ ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮರಾಠಾ ಪ್ರಭಾವದ ವಿಸ್ತರಣೆ