ಪುರಾಣ ಕಥೆಯೊಂದರ ಅನುಸಾರ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸದಂತೆ ಕೋಚ್ ಬಿಹಾರ್ ರಾಜಮನೆತನದವರನ್ನು ಸ್ವತಃ ದೇವಿಯೇ ನಿಷೇಧಿಸಿದ್ದಳು. ಈ ಶಾಪದ ಭಯದಿಂದ, ಇಂದಿಗೂ ಸಹ ಕುಟುಂಬದ ವಂಶಸ್ಥರು ಕಾಮಾಕ್ಯ ಬೆಟ್ಟದ ಬಳಿ ಸಾಗುವಾಗ ಬೆಟ್ಟದ ಕಡೆಗೆ ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ಸಹ ನೋಡುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. 

ಕೋಚ್ ಬಿಹಾರ್ ವಂಶಸ್ಥರ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲದೇ ದೇವಸ್ಥಾನವು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿತು. 1658 ರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ ಜಯದ್ವಜ ಸಿಂಘಾ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಅಹೋಮಾಗಳು ಕೆಳಗಿನ ಅಸ್ಸಾಂ ಅನ್ನು ಜಯಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರು ದೇವಾಲಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸಿದರು. ಅಹೋಮಾ ರಾಜರ ನಂತರದ ದಶಕಗಳ ನಂತರದವರು ಶೈವಸ್ಥರು ಅಥವಾ ಶಕ್ತರ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದು, ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಮರು ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡುವ ಅಥವಾ ನವೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. 

ರುದ್ರ ಸಿಂಘಾ (ಆಡಳಿತಾವಧಿ 1696 ರಿಂದ 1714) ಅವರು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಹಿಂದೂವಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ ವಿಧ್ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡುವ ಗುರುವೊಬ್ಬನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹಿಂದೂವಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ತನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಎದುರು ತಲೆಬಾಗುವ ವಿಚಾರವನ್ನು ಅವರು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ದೂತರನ್ನು ಬಂಗಾಳ/0}ಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು ಮತ್ತು ನಾಡಿಯಾ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಾಂತಿಪುರದ ಸಮೀಪ ಮಾಲಿಪೋಟಾದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಶಕ್ತ ಪಂಥದ ಮಹಂತರಾದ ಕೃಷ್ಣಾರಾಮ ಭಟ್ಟಾಚಾರ್ಯರನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಂಡರು. ಮಹಂತ ಅವರಿಗೆ ಬರಲು ಮನಸ್ಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಕಾಮಾಕ್ಯ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಉಸ್ತುವಾರಿಯನ್ನು ತಮಗೆ ನೀಡುವ ಭರವಸೆಯ ಬಳಿಕ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದರು. ರಾಜನು ಅವರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದಿದ್ದರೂ, ಅವರನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುರುವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹಚರ ಬ್ರಾಹ್ಮರಿಗೆ ಆದೇಶಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮಹಂತರನ್ನು ಸಂತೃಪ್ತಿ ಪಡಿಸಿದರು. 

ರುದ್ರ ಸಿಂಘಾ ಅವರು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದಾಗ, ರಾಜನಾದ ಅವರ ಹಿರಿಯ ಮಗನಾದ ಸಿಬಾ ಸಿಂಘಾ (ಆಡಳಿತಾವಧಿ 1714 ರಿಂದ 1744) ಅವರು ಮಹಂತರಾದ ಕೃಷ್ಣಾರಾಮ ಭಟ್ಟಾಚಾರ್ಯ ಅವರಿಗೆ ಕಾಮಾಕ್ಯ ದೇವಾಲಯದ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಉಸ್ತುವಾರಿಯೊಂದಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರದೇಶದ ಭೂಮಿಯನ್ನು (ಡೆಬೊಟ್ಟರ್ ಭೂಮಿ) ಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಮಹಂತ ಮತ್ತು ಅವರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳು ನೀಲಾಚಲ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪರ್ಬತೀಯ ಗೋಸೇನರು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಅಸ್ಸಾಮಿನ ಹಲವು ಕಾಮಾಕ್ಯ ಅರ್ಚಕರು ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಶಕ್ತಾಗಳು ಪರ್ಬತೀಯ ಗೋಸೇನರು ಅಥವಾ ನಾಟಿ ಮತ್ತು ನಾ ಗೋಸೇನರ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಇಲ್ಲವೇ ವಂಶಸ್ಥರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಪೂಜೆ
ಉತ್ಸವಗಳು
ಅಹೋಮ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಾಮಾಕ್ಯ
ದಂತಕತೆಗಳು(ಐತಿಹ್ಯಗಳು)