ಮಿಂಚುಳ್ಳಿಗಳು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ಈ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಗುಣಗಳು ಕೆಲವು ತಳಿಗಳಿಗೆ ಹುರುಪಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಕ್ಷಕ ಕವಚಗಳಾಗಿವೆ. ಅವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೊನೊಗಮಸ್ (ವಿರುದ್ದ ಲಿಂಗದ ಏಕ ಪಕ್ಷಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವಂತಹವು) ಆಗಿರುತ್ತವೆ, ಅದಾಗ್ಯೂ ಕೆಲವು ತಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರದ ತಳಿ ಬೆಳೆಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಹ ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ತಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರದ ತಳಿ ಬೆಳೆಸುವಿಕೆಯು ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಲಾಫಿಂಗ್ (ನಗುವ) ಕೂಕಬುರ್ರ, ಇವುಗಳ ಸಂತತಿಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಭಲ ತಳಿ ಬೆಳೆಸುವ ಜೋಡಿಗೆ ನೆರವಿಗರು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವರು.

ಎಲ್ಲಾ ಕೊರಾಸಿಫಾರ್ಮ್‌ಗಳಂತೆ ಮಿಂಚುಳ್ಳಿಗಳು ಪೊಳ್ಳಾದ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಂತಹವು, ಆದ್ದರಿಂದ ಬಹುತೇಕ ತಳಿಗಳು ನೆಲವನ್ನು ಅಗೆದು ಮಾಡಿದ ಬಿಲಗಳಲ್ಲಿ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತವೆ. ಈ ಬಿಲಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನದಿಗಳ, ಸರೋವರಗಳ ದಡಗಳಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತ ಹೊಂಡಗಳ ಒಡ್ಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನದೀತೀರಗಳಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ತಳಿಗಳು ಮರಗಳಲ್ಲಿನ ಪೊಟರೆಗಳಲ್ಲಿ, ನೆಲಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಮೆಲಕ್ಕೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮರದ ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಗೆದ್ದಲುಗಳ (ಟರ್ಮಿಟೇರಿಯಮ್) ಮರದ ಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ನಿವಾಸಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಗೆದ್ದಲುಗಳ ಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು ಅರಣ್ಯ ತಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ವೆ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಗೂಡುಗಳು ತೋಡಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಕೊಠಡಿಯ ರಚನೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತವೆ. ಗೂಡನ್ನು ತೋಡುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸಿ ಹಂಚಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆರಂಭದ ಅಗೆತದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಯು ಆಯ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಗಣನೀಯವಾದ ದೈಹಿಕ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಾರುತ್ತದೆ, ಈ ರೀತಿ ಮಾಡುವಾಗ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮಾರಕವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಳಗಾಗಬಹುದು. ತೋಡಿನ ಉದ್ದವು ತಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಂತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಗೆದ್ದಲುಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿನ ಹಕ್ಕಿಗೂಡುಗಳು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅಗೆದು ಮಾಡಿದ ಗೂಡುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಅತೀ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ತಳಹದಿಯ ಗೂಡುಗಳು ಮೃದುವಾದ ನೆಲ ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿನ ಗೂಡುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುತ್ತವೆ. ದಾಖಲಾದ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ ತೋಡಿನ ಗೂಡುಗಳೆಂದರೆ, ಗೇಂಟ್ ಮಿಂಚುಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಗೂಡುಗಳು, ಇವು 8.5 ಮೀ ಉದ್ದವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ.

ಮಿಂಚುಳ್ಳಿಗಳ ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಏಕಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಬಿಳಿಯಾಗಿದ್ದು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಮೊಟ್ಟೆಗಳ ಗಾತ್ರವು ತಳಿಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಕೆಲವು ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಅತೀ ಚಿಕ್ಕ ತಳಿಗಳು ಒಂದುಸಲಕ್ಕೆ ಎರಡು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತವೆ, ಅದರಂತೆ ಇತರ ತಳಿಗಳು 10 ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಇವುಗಳು ಸರಾಸರಿ 3 ರಿಂದ ಆರು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತವೆ. ಎರಡೂ ಲಿಂಗದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ಕಾವುಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಹರಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಆವಾಸಸ್ಥಾನ
ಸ್ವರೂಪಶಾಸ್ತ್ರ
ತಳಿ ಬೆಳೆಸುವಿಕೆ
ವರ್ತನೆ