ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಸಾಮಾನು ಪೊಟ್ಟಣಗಳು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿದ್ದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ತಯಾರಾದವು. ಅವುಗಳೆಂದರೆ: ಲಾಳದ ಕಡ್ಡಿಗಳ ಬುಟ್ಟಿಗಳು, ಮದ್ಯದ ಮುದ್ದಲಿಗಳು (ಬೋಟಾ ಚೀಲಗಳು), ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳು, ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹೂಕುಂಡಗಳು, ಪಿಂಗಾಣಿಯ ಜೋಡಿಹಿಡಿಯ ಜಾಡಿಗಳು, ಮರದ ಪೀಪಾಯಿಗಳು, ಹೆಣೆದ ಚೀಲಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿ. ಸಂಸ್ಕರಿತ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡಂತೆ ಸಾಮಾನು ಪೊಟ್ಟಣಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಅವು ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟವು: ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮುಂಚಿನ ಗಾಜು ಮತ್ತು ಕಂಚಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳು. ಹಳೆಯ ಸಾಮಾನು ಪೊಟ್ಟಣಗಳ ಅಧ್ಯಯನವು ಪುರಾತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಮಗ್ಗುಲಾಗಿದೆ.

ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ತವರ ಲೇಪಿತ ಉಕ್ಕು ಇವುಗಳು 19ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕೈಡಬ್ಬಿಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ರಟ್ಟುಕಾಗದದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳು ಮತ್ತು ನಿರಿಗೆಯುಳ್ಳ ಫೈಬರ್‌ ರಟ್ಟಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳು 19ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಮೊದಲು ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

20ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಪೊಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಭರ್ತಿಮಾಡುವಿಕೆಯಲ್ಲಿನ ಪ್ರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಸೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಬೇಕಲೈಟ್‌ನ ಮುಚ್ಚುವ ವಸ್ತುಗಳು, ಪಾರದರ್ಶಕವಾದ ಸೆಲೋಫೇನು ಮೇಲಿನಹೊದಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಪಟ್ಟಿಗಳು ಸೇರಿದ್ದು, ಅವು ಕಾರ್ಯಪಟುತ್ವದ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದವು ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿದವು. ಅಲ್ಯುಮೀನಿಯಂ ಮತ್ತು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ಕಿನ ಹಲವಾರು ಬಗೆಗಳಂಥ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಇವು ಸಾಮಾನು ಪೊಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

ಸಾಮಾನು ಪೊಟ್ಟಣದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪರಿಗಣನೆಗಳು
ಸಾಗಾಣಿಕೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಗುರುತುಪಟ್ಟಿ ಅಂಟಿಸುವಿಕೆ
ಪೊಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಭರ್ತಿಮಾಡುವಿಕೆಯ ಯಂತ್ರಗಳು
ಇತಿಹಾಸ