ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪರಿಚಯವಾದ ಹಾಲುಕರೆಯುವ ಯಂತ್ರಗಳು, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹಾಲುಕರೆಯುವ ಕೊಳಗದ ಒಂದು ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಮುಂಚೆಯಿದ್ದ ಹಾಲು ಕರೆಯುವ ಸಾಧನವನ್ನು ಎಂದಿನ ಹಾಲು ಕೊಳಗವೊಂದರ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿರಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಕೊಳಗವು ಹಸುವಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಸುವಿನಿಂದಲೂ ಹಾಲು ಕರೆದ ನಂತರ, ತುಂಬಿದ ಬಕೆಟ್ಟನ್ನು ಒಂದು ಸಂಗ್ರಾಹಕ ತೊಟ್ಟಿಯೊಳಗೆ ಸುರಿಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಏರಿಳಿಯುತ್ತಾ ತೂಗಾಡುವ ಹಾಲು ಕರೆಯುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಇದು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿತು. ಹಸುವೊಂದರಿಂದ ಹಾಲುಕರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ಜೀನುಪಟ್ಟಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುವ ಅಗಲವಾದ ಚರ್ಮದ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹಸುವಿಗೆ ಸುತ್ತಲೂ ಸುತ್ತಿ, ಹಸುವಿನ ಬೆನ್ನಿನ ಕೆಳಭಾಗದಿಂದ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹಸುವಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವಂತೆ, ಹಾಲು ಕರೆಯುವ ಸಾಧನ ಮತ್ತು ಸಂಗ್ರಹಣಾ ತೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ನೇತುಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನೆಲದ ಮೇಲಿರಿಸಿರುವ ಬಕೆಟ್ಟೊಂದರ ಮೇಲೆ ಹಸುವು ಕರಾರುವಾಕ್ಕಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ, ಹಾಲುಕರೆಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಅತ್ತಿತ್ತ ಚಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಈ ನಾವೀನ್ಯತೆಯು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿತು.

ವಿದ್ಯುಚ್ಛಕ್ತಿಯ ಮತ್ತು ಹೀರುವ ಮೂಲಕ ಹಾಲುಕರೆಯುವ ಯಂತ್ರಗಳ ಲಭ್ಯತೆಯಿಂದಾಗಿ, ಕೊಟ್ಟಿಗೆಕಂಬವನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದ ಉತ್ಪಾದನಾ ಮಟ್ಟಗಳು ಹೆಚ್ಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಾದರೂ, ತೀವ್ರ ಸ್ವರೂಪದ ಪ್ರಯಾಸದಾಯಕ ಹಾಲುಕರೆಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದಾಗಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳ ಪ್ರಮಾಣವು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲ್ಪಡುವುದು ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಹಾಲುಕರೆಯುವ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಮತ್ತು ತೆಗೆಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ತುಂಬಾ ಭಾರವಿದ್ದ ಯಂತ್ರೋಪಕರಣವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆಮತ್ತೆ ಎತ್ತಬೇಕಾಗಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು; ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಈ ಕೆಲಸವು ಪ್ರತಿ ಹಸುವಿಗೂ ಪುನರಾವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಹಾಲನ್ನು ಹಾಲಿನ ಕ್ಯಾನುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೆಮತ್ತೆ ಸುರಿಯಬೇಕಾಗಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, 50ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಸುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಏಕ-ಕೃಷಿಕ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಪರೂಪವಾಗಿತ್ತು.

ಹಾಲುಕರೆಯುವ ನಾಳಮಾರ್ಗ
ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗಕ್ಷೇಮ
ನಿರ್ವಾತ ಬಕೆಟ್ಟು ಬಳಸಿ ಹಾಲುಕರೆಯುವುದು
ಕೈನಿಂದ ಹಾಲುಕರೆಯುವಿಕೆ