U.S. ಕಾಲುವೆಯ ಮೇಲಿನ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಂತರ ಅದರ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿತ್ವ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆಯು ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದೆಂಬ ಅಂಜಿಕೆಯಿತ್ತು; ಆದರೆ ಇದು ಸಂಭವಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅಮೇರಿಕಾದ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ಕಾರ್ಯಗಳ ಅನುಕೂಲ ಪಡೆದು, ಕಾಲುವೆಯ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಪನಾಮ-ಸರ್ಕಾರದ ನಿಯಂತ್ರಣದಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿ ಹೊಂದುತ್ತಿವೆ. ಕಾಯುವ ಸಮಯವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡು, ಒಂದು ಹಡಗು ಕಾಲುವೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸರಾಸರಿ ಸಮಯ ಕೆನಾಲ್ ವಾಟರ್ಸ್ ಟೈಮ್ (CWT) ಪರಿಣಾಮಕಾರಿತ್ವವನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪರಿಮಾಣವಾಗಿದೆ; ACPಯ ಪ್ರಕಾರ, 2000ರಿಂದ ಈ ಸಮಯವು 20 ಮತ್ತು 30 ಗಂಟೆಗಳ ನಡುವೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅಪಘಾತ ದರವೂ ಸಹ ಕಳೆದ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿಯೇನೂ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸರಿಸುಮಾರು 14,000 ಒಟ್ಟು ವಾರ್ಷಿಕ ಸಾಗಣೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ 10ರಿಂದ 30 ಅಪಘಾತಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಕೇಳುವ ಮತ್ತು ನಡೆಸುವ ಅಪಘಾತವನ್ನು ಒಂದು ಅಧಿಕೃತ ಅಪಘಾತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಹಿಂದೆ U.S. ಪಶ್ಚಿಮ-ಕರಾವಳಿಯ ಬಂದರುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ಏಷ್ಯಾದ ಭಾರಿ ಆಮದುಗಳು ಈಗ ಈ ಕಾಲುವೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ಪೂರ್ವ ಕರಾವಳಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತವೆ. ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲಿನ ಸಾಗಣೆಗಳ ಒಟ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯು 2003ರಲ್ಲಿ 11,725ನಷ್ಟಿದ್ದುದು 2007ರಲ್ಲಿ 13,233ರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿತು. ಆದರೆ 2009ರಲ್ಲಿ 12,855ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಿತು (ಕಾಲುವೆಯ ಹಣಕಾಸಿನ ವರ್ಷವು ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಿಂದ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌ರವೆಗಿರುತ್ತದೆ). ಇದು ಸರಾಸರಿ ಹಡಗಿನ ಗಾತ್ರ ಮತ್ತು ಅದರ ಮೂಲಕ ಸಾಗುವ ಪನಾಮ್ಯಾಕ್ಸ್ ಹಡಗುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಿರವಾದ ಏರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಜತೆಗೂಡಿದೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಒಟ್ಟು ಸಾಗಣೆಯ ಟನ್‌ಮಾನವು ಹಣಕಾಸಿನ ವರ್ಷ 1999ರಲ್ಲಿ 227.9 ದಶಲಕ್ಷ PC/UMS ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟಿದ್ದುದು 2007ರಲ್ಲಿ 312.9 ದಶಲಕ್ಷ ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಮಾಡಿತು. ನಂತರ ಇದು 2009ರಲ್ಲಿ 299.1 ದಶಲಕ್ಷ ಟನ್‌ಗಳಿಗೆ ಇಳಿಯಿತು. ಹಡಗಿನ ಗಾತ್ರದ ಋಣಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಾಗಿ (ಉದಾ. ಗೈಲ್ಲಾರ್ಡ್ ಕಟ್‌ನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಹಡುಗಳಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಸಾಗಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು) ಒಟ್ಟು ಸಾಗಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಳಿತ ಕಂಡುಬಂದರೂ, ಇದು ಕಾಲುವೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿನ ಗಮನಾರ್ಹ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಪನಾಮ ಕಾಲುವೆ ಮಂಡಳಿಯು (ACP) ಕಾಲುವೆಯನ್ನು ಅಗಲಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಆಧುನೀಕರಿಸಲು ಸುಮಾರು US$1 ಶತಕೋಟಿಯಷ್ಟು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿತು, ಅದು ಕಾಲುವೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು 20%ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ACP ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿತು, ಅವುಗಳೆಂದರೆ ಹಡಗುಗಳ ಸಾಗಣೆಯಲ್ಲಿನ ಅಡಚಣೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಗೈಲ್ಲಾರ್ಡ್ ಕಟ್ಅನ್ನು ಅಗಲಗೊಳಿಸಿತು ಮತ್ತು ನೇರಗೊಳಿಸಿತು, ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಗಾತುನ್ ಸರೋವರದಲ್ಲಿನ ಸಮುದ್ರಯಾನದ ನಾಲೆಯನ್ನು ಆಳಗೊಳಿಸಿತು ಹಾಗೂ ಕಾಲುವೆಯ ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಮತ್ತು ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಪ್ರವೇಶಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಗೊಳಿಸಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ರಂಧ್ರ-ಕೊರೆಯುವ ದೋಣಿ ಮತ್ತು ಚೂಷಕ ಹೂಳೆತ್ತುಗ ಮೊದಲಾದ ಹೊಸ ಸಾಧನಗಳು ನೆರವು ನೀಡಿದವು. ಅಲ್ಲದೆ ಜಗ್ಗು ದೋಣಿಯ ಅಗಲವನ್ನು 20%ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ, ಕಾಲುವೆಯ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಯಂತ್ರಸಾಧನಗಳನ್ನೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು, ಜಗ್ಗುದೋಣಿ ಲೋಕೋಮೋಟಿವ್ ಅಗಲವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಯಿತು, 16ಕಿಮೀಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಲೋಕೋಮೋಟಿವ್ ಹಳಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸಲಾಯಿತು ಹಾಗೂ ನೀರು-ಏರಿಳಿಕೆ ಕಟ್ಟೆಯ ಹೊಸ ನಿಯಂತ್ರಕಗಳನ್ನು ಬಳಕೆಗೆ ತರಲಾಯಿತು. ಕಾಲುವೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಗುವ ಹಡಗುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಂಚಾರ ನಿರ್ವಹಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು.

2010ರ ಡಿಸೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಸುರಿದ ಭಾರಿ ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಈ ಕಾಲುವೆಯನ್ನು ಸುಮಾರು 17 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಮುಚ್ಚಲಾಯಿತು; ಈ ರೀತಿ ಮುಚ್ಚುವುದು 1989ರ ಅಮೇರಿಕಾದ ಅತಿಕ್ರಮಣದ ನಂತರ ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೆ ಸೆಂಟೆನಾರಿಯೊ ಸೇತುವೆಗಿದ್ದ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವು ನಾಶಗೊಂಡಿತು.

ನೀರು-ಏರಿಳಿಕೆ ಕಟ್ಟೆಯ ಗಾತ್ರ
ಸುಂಕ
ಪರಿಣಾಮಕಾರಿತ್ವ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆ
ಹೊಸ ಕಾಲುವೆಯ ನಿರ್ಮಾಣ