ಕ್ರಿ.ಶ.1172 ನೇ ಇಸವಿ ದೆಹಲಿಯ ಸುಲ್ತಾನರ ಕಾಟಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಹಾಲಿನಂತಹ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಕಳಂಕ ಬರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಕುಲಬಾಂಧವರ ಹಿತರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಿಂತ ನಮ್ಮ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ ಸಂಸಾರ ಹಾಗೂ ದನಕರುಗಳ ಸಮೇತ ಕುಂಚಿಟಿಗ ಸಮುದಾಯವು ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತದಿಂದ ರಭಸದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ ದೇಶಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರು ರಭಸದಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ನದಿಯನ್ನ ದಾಟಿ ಹೋಗಬೇಕಾದ ಪ್ರಸಂಗ ಬಂದಿತು. ಆಗ ಗುರುಭಕ್ತ ಸಂಪನ್ನನಾದ ಬೊಪ್ಪರಾಯನು 48 ಕುಲಗೋತ್ರದವರಿಗೂ ದಾರಿಯನ್ನು ಬಿಡುವಂತೆ ನದಿದೇವತೆಯನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಆಕೆಯ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಛೇದಿಸಿ ದೇವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ದೇವಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ ಅವರಿಗೆಲ್ಲಾ ದಾರಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಳು. ಅವನ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿ ಸಾರ್ವಾಡ ಗುರುಗಳು ಅವನ ರುಂಡ ಮುಂಡಗಳನ್ನ ಕೂಡಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಣಧಾನ ನೀಡಿದರು. ಆಗ ಶಿಷ್ಯನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕುಂಚ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಶಿಷ್ಯನ ಜ್ಞಾಪಕಾರ್ಥವಾಗಿ 48 ಕುಲಕ್ಕೂ ಕುಂಚಿಟಿಗರೆಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ ನದಿಯನ್ನ ದಾಟಿಸಿದಕ್ಕಾಗಿ ಆತನಿಗೆ ಜಲಧಿಬೊಪ್ಪರಾಯ ನೆಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದರು. ಜಲಧಿಬೊಪ್ಪರಾಯ ನೆಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿರುವ ಉದ್ದೇಶ ನೀರನ್ನ ಭಾಗ ಮಾಡಿ ದಾರಿಯನ್ನ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ನೀರಿಗೆ ಒಡೆಯನೆಂದು ಅರ್ಥದಿಂದ ಮಾಡಿರಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಜಲಧಿ ಎಂದರೆ ಜಲ, ಬೊಪ್ಪ ಎಂದರೆ ತಂದೆ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಬರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಗುರುಗಳು ಶಿಷ್ಯರೊಡಗೂಡಿ ದಕ್ಷಿಣ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಫಲ ವಸತಿಗಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾದ ಎಡೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಡನೆ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ ತಾವು ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಯಪಡಿಸಲು ನಂದನಹೊಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು. ನಂತರ ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯ ಜಲಧಿಬೊಪ್ಪರಾಯ ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಶಾಲಿವಾಹನ ಶಕ 1173 ರಲ್ಲಿ ಶಿರಾ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಬೆಜ್ಜಿಹಳ್ಳಿ ಯಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದರು. ಈ ಶಿಷ್ಯನು ಜಲಧಿ ಗೋತ್ರದ ಮೂಲಪುರುಷ ಹಾಗೂ 48 ಗೋತ್ರದವರನ್ನು ಉದ್ದಾರ ಮಾಡಿದ ಮಹಾತ್ಮ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಜ್ಜಿಹಳ್ಳಿಯನ್ನ ಜಲಧಿ ಗೋತ್ರದವರ ಹಾಗೂ ಕುಂಚಿಟಿಗರ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ ವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಪೂಜಾರರನ್ನ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಗತಿ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಜಲಧಿ ಗೋತ್ರದವರು 5 ಬುಡಕಟ್ಟು 33 ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಮನೆಗಳನ್ನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನ ಮರೆತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ ವನ್ನ ಮರೆತಿದ್ದರಿಂದ ಸದರಿ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಹೀನಾಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ಹೋಗುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ.

ಮಹಾಪ್ರಯಾಣ
ದೇವಸ್ಥಾನದ ಇತಿಹಾಸ
ಜಲಧಿಬೊಪ್ಪರಾಯರ ಇತಿಹಾಸ, ಬೆಜ್ಜಿಹಳ್ಳಿ,
ವಡ್ಡಿಗೆರೆ ಮತ್ತು ತಾಡಿ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಉಗಮ