ಮಗುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಆಡಿಸುವುದು, ವಿವಿಧ ವಸ್ತು ವಿಶೇಷಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವುದು, ವಿವಿಧ ಶಬ್ದ, ವಾಸನೆ, ಸ್ಪರ್ಷದ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸುವುದು, ಮಗುವಿಗೆ ಕೂರಲು, ನಡೆಯಲು, ಓಡಲು, ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲು ತರಬೇತಿ ನೀಡಬೇಕು. ಅಂಗಮರ್ಧನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.
ತೀವ್ರ ಬುದ್ದಿಮಾಂದ್ಯತೆ ಇದ್ದರೆ, ಮಗು ಕಲಿಯಲು ತುಂಬಾ ನಿಧನವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಪಮಟ್ಟದ ಬುದ್ದಿಮಾಂದ್ಯತೆ ಇದ್ದರೆ, ಮಗು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತದೆ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ,ಶ್ಲಾಘನೆಗಳು ಕಲಿಯಲು ಬೇಕಾದ ಸ್ವ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಮಗುವಿಗೆ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಪಮಟ್ಟದ ಬುದ್ದಿಮಾಂದ್ಯ ಮಕ್ಕಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಾಲೆಗೇ ಹೋಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓದುಬರಹ, ಲೆಕ್ಕಚಾರವನ್ನು ಕಲಿಯಬಲ್ಲವು. ತೇವ್ರ ಬುದ್ದಿಮಾಂದ್ಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇದು ಅಸಾಧ್ಯ.
ಅವರಿಗೆ ದಿನನಿತ್ಯದ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಕಲಿಸಬೇಕು. ತಾವೆ ಯಾರ ಸಹಾಯ ಇಲ್ಲದೆ ಊಟಮಾಡುವುದು, ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಮಾಡುವುದು, ಇತರರ ಕನಿಷ್ಟ ನೆರವಿನಿಂದ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ತಾವೇ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡಬೇಕು.
ಬುದ್ದಿಮಾಂದ್ಯ ಮಕ್ಕಳು ಹರೆಯಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ಏನಾದರು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿ ಬದುಕುವುದಕ್ಕೆ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡಬೇಕು

ತರಬೇತಿ
ಬುದ್ದಿಮಾಂದ್ಯರಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಸಂಘ-ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ನೆರವು
ನಿಧಾನವಾದ ಬೌದ್ದಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಅಥವಾ ಅಪೂರ್ಣ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ
ಪ್ರಸವದ ನಂತರ