ಪಾರ್ವೊವೈರಸ್‌ ಕುಟುಂಬದ ಅಡೆನೊ-ಸಂಬಂಧಿತ ವೈರಸ್‌‌ಗಳು (AAV) ಏಕ ತಂತುವಿನ DNAಯ ಜೀನೋಮ್‌ಅನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸಣ್ಣ ವೈರಸ್‌ಗಳಾಗಿವೆ. ಸಹಜ ವಿಧದ AAV ಆನುವಂಶಿಕ ಅಂಶವನ್ನು ವರ್ಣತಂತು 19ರ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಜಾಗದಲ್ಲಿ 100%ನಷ್ಟು ಖಚಿತತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ವೈರಸ್‌ನ ಜೀನ್‌‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರದೆ ಕೇವಲ ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಜೀನ್ಅನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೊಂದಿರುವ ಪುನಃಸಂಯೋಜಿತ AAVಯು ಜೀನೋಮ್‌‌ನೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜನೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ,ಪುನಃಸಂಯೋಜಿತ ವೈರಲ್ ಜೀನೋಮ್‌ ITR (ಇನ್ವರ್ಟೆಡ್ ಟರ್ಮಿನಲ್ ರಿಪೀಟ್ಸ್)ಮರುಸಂಯೋಗದ ಮ‌ೂಲಕ ಅದರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಎಪಿಸೋಮಲ್ ರೂಪಗಳು ರಚನೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಇದು ಸುದೀರ್ಘ ಜೀನ್‌‌ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. AAV ಬಳಸುವಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಅನನುಕೂಲತೆಗಳಿವೆ - ಅದು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ DNAಅನ್ನು ಸಾಗಿಸುತ್ತದೆ(ಕಡಿಮೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ) ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುವಲ್ಲಿನ ಕಷ್ಟ ಸೇರಿದೆ. ಈ ಪ್ರಕಾರದ ವೈರಸ್‌‌ಗಳು ರೋಗಕಾರಕಗಳಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಇವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರು ಈ ನಿರುಪದ್ರವ ವೈರಸ್ಅನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ‌). ಅಡೆನೊವೈರಸ್‌‌ಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, AAVಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆದ ಹೆಚ್ಚಿನವರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಿದ ವೈರಸ್‌‌ ಮತ್ತು ಜೀವಕೋಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಪ್ರತಿರೋಧಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. AAVಅನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸ್ನಾಯು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣಿನ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲು ಅನೇಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ; ಈ ಎರಡು ಅಂಗಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ವೈರಸ್‌ ಹೆಚ್ಚು ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮಿದುಳಿಗೆ ಜೀನ್‌ಗಳನ್ನು‌ ಕಳುಹಿಸಲು AAV ವಾಹಕಗಳು ಬಳಸಲ್ಪಡುವಲ್ಲಿ ಇದರ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳೂ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಜೀನೋಮ್‌ಗಳು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೊಳ್ಳುವ ನರಗಳಂತಹ ವಿಭಜನೆಯಾಗದ(ನಿಶ್ಟಲ) ನ್ಯೂರೋನ್‌ನಂತ ಜೀವಕೋಶಗಳ ಮೇಲೆ AAV ವೈರಸ್‌‌ಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಭಾವ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಪ್ರಯೋಗ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಬಹುದು.

ಅಡೆನೊ-ಸಂಬಂಧಿತ ವೈರಸ್‌ಗಳು
ಲಿಪೋಪ್ಲೆಕ್ಸ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಲಿಪ್ಲೆಕ್ಸ್‌ಗಳು
ವೈರಸ್‌‌ಗಳು(ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿಗಳು)
ವೈರಸ್-ಬಳಸದ ವಿಧಾನಗಳು