ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಅಜ್ಜ ಪ್ರಹ್ಲಾದನಂತೆಯೇ ಸತ್ಯವಂತ ಅರಸನೂ, ಮಹಾವಿಷ್ಣುಭಕ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದ ಮಹಾಬಲಿಯನ್ನು ವಿಷ್ಣುವು ಶಿಕ್ಷಿಸಿದ್ದು ತುಂಬಾ ಅಸಹಜವೂ, ಅನ್ಯಾಯವೂ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಕಡೆಗೆ ಆತನಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವು ಕೊಡಮಾಡಿದ ವರದಾನಗಳನ್ನು ನೆನೆದರೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಓಣಂನ ದಿವಸ ಜನರೆಲ್ಲರಿಂದ ಆತನ ಸ್ಮರಣೆಯ ರೀತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅದೊಂದು ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಿರದೆ ಶಾಶ್ವತ ವರದಾನವೇ ಅನಿಸುವುದೂ ಕೂಡಾ ಹೌದು. ವಿಷ್ಣುವು ಮಹಾಬಲಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಪವಿತ್ರ
ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲಿ ಇಡಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು, ಅವನ ಪಾಪಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ತೊಳೆದ ಅಂಶವೂ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದುದಾಗುತ್ತದೆ. 

ವಿಷ್ಣುವು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದ ವರದ ಪ್ರಕಾರ ಮಹಾಬಲಿಯು ಮುಂದಿನ ಎಂಟನೆಯ ಮನುವಿನ ಅಂದರೆ ಸವರ್ಣಿ ಮನುವಿನ ಕಾಲದ ಎಂಟನೆಯ ಇಂದ್ರಪದವಿಗೂ ಪಾತ್ರನಾಗಿರುವುದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಪುರಂದರರನ್ನೇ ವರ್ತಮಾನದ ಇಂದ್ರ ಎಂತಲೂ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. 

ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ತನ್ನಿಡೀ ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ದಾನ ಕೊಟ್ಟ ಮಹಾಬಲಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯನ್ನು ಭೂಲೋಕದ ಮಹಾವಿಷ್ಣುಭಕ್ತ ಅರಸ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗುತ್ತದೆ. 

ಸುರ ಎಂದರೆ ಒಳ್ಳೆಯವನೂ, ಅಸುರ ಎಂದರೆ ದುಷ್ಟನೂ ಎಂಬ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಹಿಂದೂ ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೇ ಮಾಡುವ ಸುರರು ಕುಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೆಸಗಿದರೆ ಅಸುರರಾಗಿಯೂ, ಅಸುರರು ಸುಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಸುರರಾಗಿಯೂ ಜನ್ಮ ತಾಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಪ್ರತೀತಿಯಿದೆ. ಅಸುರ ಅರಸನಾಗಿದ್ದ ಮಹಾಬಲಿಗೆ ಸುರನಾಗುವ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಿತ್ತು. ಆ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ ಆತ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದ. ಮಹಾಬಲಿಯ ಸತ್ಯವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ವಿಷ್ಣುವು ವಾಮನನ ರೂಪ ತಾಳಿ ಬಂದು, ಅವನನ್ನು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮಹಾಬಲಿಯಾದರೂ ಆ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದಲೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಸುಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಸುರನಾದ ಮಹಾಬಲಿಯ ಕತೆಯು ಹಿಂದೂ ಅದ್ವೈತ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವುದನ್ನು ಓಣಂ ಹಬ್ಬವು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೃಪಾಶೀರ್ವಾದಗಳು
ನೈತಿಕ ನಿಲುವಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಪುರಾಣಪುರುಷ ಮಹಾಬಲಿ
ಆಕರಗಳು