ಯೋಗದರ್ಶನದ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷತೆಂಯೆಂದರೆ, ಆಸನಗಳ ನಿರೂಪದ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಪತಂಜಲಿಯ ‘ವೈದ್ಯ ದೃಷ್ಟಿ’. ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮೃಗಪಕ್ಷಿಗಳು ರೋಗರಹಿತವಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಅವುಗಳು ತಮ್ಮ ಶರೀರವನ್ನು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವುದೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಅವನು ತರ್ಕಿಸಿದ. ಇದೇ ರೀತಿ ಕೆಲವೊಂದು ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕೂಡ ಕೆಲವು ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಬಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಗುರುತಿಸಿದ. ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಹಲವು ವಸ್ತುಗಳು ಇರುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಆಸನವನ್ನಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಿದ ಪತಂಜಲಿ ಆ ಆಸನಗಳಿಂದ ಶಾಂತತೆ, ನಿರುದ್ವಿಗ್ನತೆ, ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞತೆ ಮುಂತಾದ ಗುಣಗಳು ಲಭಿಸಬಹುದು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ. ಆಸನಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ: ಭುಜಂಗಾಸನ, ಶಲಭಾಸನ, ಮತ್ಸ್ಯೇಂದ್ರಾಸನ, ಧನುರಾಸನ, ಉಷ್ಟ್ರಾಸನ, ಹಲಾಸನ, ಸಿಂಹಾಸನ, ವೃಕ್ಷಾಸನ, ಪದ್ಮಾಸನ, ನೌಕಾಸನ, ಕುಕ್ಕುಟಾಸನ, ಮಯೂರಾಸನ, ಶ್ವಾನಾಸನ, ಮಕರಾಸನ, ವೃಶ್ಚಿಕಾಸನ, ಕೂಮಸನ, ವೃಷಭಾಸನ, ವಜ್ರಾಸನ, ಪದ್ಮಾಸನ, ಮೋಚಿ-ಆಸನ, ಶವಾಸನ. “ಶಿಲ್ಪ ಫ್ರೋಜನ್ ಮ್ಯೂಸಿಕ್” ಎಂದಿದ್ದಾನೆ ಜರ್ಮನ್ ದಾರ್ಶನಿಕ ಗಥ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯೋಗಾಸನವೂ ‘ಫ್ರೋಜನ್ ಡಾನ್ಸ್’ನಂತೆ ತೋರುವುದಿಲ್ಲವೆ? ಬಹುಶ: ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವ, ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕಾಣುವ ಸಮ್ಯಕ್‌ದೃಷ್ಟಿಯೂ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಪತಂಜಲಿ ಕಂಡುಕೊಂಡ.
ಯೋಗದರ್ಶನ
ಚರಕಚಿಂತನೆ
ಭಾರತ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಂತನೆಯ ದೇಶ
ಆರ್ಯಭಟ್ಟ