ಖಾಸಗೀಕರಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ವಿಧಾನಗಳಿವೆ:


ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ, ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ವ್ಯವಹಾರ ಸಂಸ್ಥೆಯ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಅಂಶಗಳಿಂದ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನವು ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿದೆ. ಬಂಡವಾಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಆದಾಯ ದೊರೆಯದಿದ್ದಾಗ ಎಸ್‌ಐಪಿ ವಿಧಾನವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶೇರು ಹಂಚಿಕೆಗಳು ವಿಶಾಲವಾಗಿಯೂ ಆಳವಾಗಿಯೂ ಇರಬಹುದು, ಸ್ಥಳೀಯ ಬಂಡವಾಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯು ಹಣದ ಹರಿವನ್ನು ಮತ್ತು (ಭಾಗಶಃ ) ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು,ಆದರೆ ಬಂಡವಾಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಬೆಳವಣಿಗೆಹೊಂದದಿದ್ದರೇ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವರು ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆಯ ವೆಚ್ಚ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದ್ದಾಗ) ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಹಲವಾರು ಸರ್ಕಾರಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾದ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಹಣದ ಹರಿವುಳ್ಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಲಿಸ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಯೂರೊನೆಕ್ಟ್,ಮತ್ತು ಲಂಡನ್,ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಮತ್ತು ಹಾಂಗ್‌ಕಾಂಗ್ ಸ್ಟಾಕ್ ಎಕ್ಸ್‌ಛೇಂಜ್.

ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಕರೆನ್ಸಿ ರಿಸ್ಕ್‌ನ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ವಿದೇಶಿ ಹೂಡಿಕೆದಾರರು ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ, ಅಭಿವೃದ್ದಿಶೀಲ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆಸ್ತಿ ಮಾರಾಟ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯ.

ಮಧ್ಯ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಯೂರೋಪ್, ರಷಿಯಾ,ಪೋಲಂಡ್, ಜೆಕ್ ಗಣರಾಜ್ಯ, ಮತ್ತು ಸ್ಲೋವಾಕಿಯಾದಂತಹ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ರಶೀದಿ ಖಾಸಗೀಕರಣವು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇದಲ್ಲದೇ, ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದ ಖಾಸಗೀಕರಣವು ಪ್ರಮುಖ ವಿಧವಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ. 

ಶೇರು ಅಥವಾ ಸ್ವತ್ತು ಮಾರಾಟ ಖಾಸಗೀಕರಣ ಮಾಡುವುದರಿಂದಾಗುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಲಾಭವೆಂದರೆ ಹರಾಜು ಕೂಗುವವರು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆ ಕೂಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂದಾಯದ ವರವಾನವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ರಶೀದಿ ಖಾಸಗೀಕರಣ ಇನ್ನೊಂದು ಲಾಭವೆಂದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಸ್ವತ್ತು ಹಸ್ತಾಂತರವಾಗುತ್ತದೆ, ಈ ಮೂಲಕ ಜನರು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದಂತೆ ಮತ್ತು ಒಳಗೊಂಡಂತಾಗುತ್ತದೆ. ರಶೀದಿ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದಲ್ಲಿ. ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ರಶೀದಿಯನ್ನು ಕಂಪನಿಗಳ ಅವರಿಗೆ ಹಣವನ್ನು ಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ರಚನೆಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ.

ವಿಧಗಳು
ಫಲಿತಾಂಶಗಳು
ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ಅಥವಾ ಅಲ್ಪ ಭೃಷ್ಟಾಚಾರದ ಆರ್ಥಿಕತೆ
ಭಾಗಶಃ ಒಡೆತನ