1970ರ ದಶಕದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಗೊಂಡು ಮತ್ತು ಮುಂದಕ್ಕೆ 1980ರ ದಶಕದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಬಹುಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯನೀತಿಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡವು; ಅದರಲ್ಲೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಟೋನಿ ಬ್ಲೇರ್‌ ನೇತೃತ್ವದ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪಕ್ಷದ ಸರ್ಕಾರವು ಇದಕ್ಕೆ ಬದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಶಾಸನವು 1948ರ "ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಕಾಯಿದೆ" ಹಾಗೂ "ಜನಾಂಗ ಸಂಬಂಧಗಳ ಕಾಯಿದೆ" ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
ಕೊನೆಯ ದಶಕಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಬಹುತೇಕ ವಲಸೆಗಾರರು ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದಿಂದ ಅಥವಾ ಕೆರಿಬಿಯನ್‌ ವಲಯದಿಂದ, ಅಂದರೆ ಹಿಂದಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ವಸಾಹತುಗಳಿಂದ ಬಂದರು. 2004ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ನಾಗರಿಕರಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟ ಜನರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ದಾಖಲಾರ್ಹವೆನ್ನಬಹುದಾದ 140,795ರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿತು; ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ ಇದು 12%ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿತ್ತು. 2000ನೇ ಇಸವಿಯಿಂದೀಚೆಗೆ ಈ ಸಂಖ್ಯೆಯು ನಾಟಕೀಯವಾಗಿ ಏರಿತ್ತು. ಹೊಸ ನಾಗರಿಕರ ಅಗಾಧ ಬಾಹುಳ್ಯವು ಆಫ್ರಿಕಾ (32%) ಮತ್ತು ಏಷ್ಯಾದಿಂದ (40%) ಬಂದಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳ ಪೈಕಿಯ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಮೂರು ಸಮೂಹಗಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಭಾರತ ಮತ್ತು ಸೊಮಾಲಿಯಾದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಜನರದಾಗಿದ್ದವು.

ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌-ಮಾತನಾಡುವ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಬಹುಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕತೆಯು ಒಂದು ಅಧಿಕೃತ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯಾಗಿ ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ 1971ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದರೆ, ಇದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ 1973ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಐರೋಪ್ಯ ಒಕ್ಕೂಟದ ಬಹುಪಾಲು ಸದಸ್ಯ-ಸಂಸ್ಥಾನಗಳು ಇದನ್ನು ಅಧಿಕೃತ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯಾಗಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡವು. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ, ಹಲವಾರು ಐರೋಪ್ಯ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿನ, ಅದರಲ್ಲೂ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ನೆದರ್ಲೆಂಡ್ಸ್‌ ಮತ್ತು ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್‌ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಬಲಪಂಥೀಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಬದಲಾಯಿಸಿವೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಅಧಿಕೃತವಾದ ಏಕಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕತೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿವೆ. ಯುನೈಟೆಡ್‌ ಕಿಂಗ್‌ಡಂನಲ್ಲಿ, ಇದೇ ರೀತಿಯ ಬದಲಾವಣೆಯು ಇತರ ವಿಷಯಗಳ ಪೈಕಿಯ ಒಂದು ಚರ್ಚಾ ವಿಷಯವಾಗಿದ್ದು, "ಸ್ವದೇಶದಲ್ಲಿ-ಬೆಳೆದ" ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಕುರಿತಾದ ಪ್ರಥಮಾವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾ ನೀತಿ ಮತ್ತು ತಳಮಳಗಳ ಪುರಾವೆಯು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಸಮಕಾಲೀನ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ಬಹುಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕತೆ
ಫಿಲಿಪ್ಪೈನ್ಸ್
ಪೂರ್ವದ ಸಮಕಾಲೀನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ಬಹುಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕತೆ
ಯುನೈಟೆಡ್‌ ಕಿಂಗ್‌ಡಂ