ಮಾರ್ಕಂಡೆಯನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಶಿವನು ಅವನನ್ನು ಸಾವಿನಿಂದ ಪಾರುಮಾಡಿದನು. ದೇವರು ತನ್ನ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಿ ಕರ್ಮ ಫಲಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಾವನ್ನು ಮೀರಿ ಭಕ್ತರನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಇಂತಹುದೇ ಇನ್ನೊಂದು ಕಥೆಯಲ್ಲಿ,ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಗುರುಗಳಾದ ಸಂದಿಪಾಣಿಯ ಮಗನನ್ನು ಯಮನಿಂದ ಕಾಪಾಡಿದ್ದನು. ಗುರುವಿನ ಮಗನು ತನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಸಾವಿಗೀಡಾಗಿ ಯಮಲೋಕದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಮನಿಂದ ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಸಂದಿಪಾಣಿಯು ಕೃಷ್ಣ'ನ ಬಾಲ್ಯದ ಗುರುಗಳಾಗಿದ್ದರು.

ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಅಜಮಿಳನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಇದೇ ವಿಷಯವಿದೆ. ಅಜಮಿಳನು ತನ್ನ ಜೀವಿತಾವದಿಯಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳತನ, ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಒಬ್ಬ ವೇಶ್ಯೆಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾದದ್ದು ಮುಂತಾದ ಕೆಟ್ಟಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಸಾವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ನಾರಾಯಣನ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸಿದ್ದನು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮೋಕ್ಷ ಅಥವಾ ದೇವರಲ್ಲಿ ಒಂದಾದನು ಮತ್ತು ಯಮನ ಸೇವಕರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಅಜಮಿಳ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮಗ ನಾರಾಯಣನ ಕುರಿತಾಗಿ ವಿಚಾರಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ದೇವರ ಹೆಸರು ತುಂಬಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸಮಾಡಿತು, ಅವನ ಕೆಟ್ಟ ಕರ್ಮ ಇದ್ದಾಗ್ಯೂ ಅಜಮಿಳನ ಪಾಪ ಕೃತ್ಯ ಮನ್ನಿಸಿ ಮೋಕ್ಷ ನೀಡಿದನು.

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು
ವೇದಾಂತದ ಖಂಡನೆಗಳು
ವೇದಾಂತರ ಇತರೆ ಶಾಖೆಗಳು
ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ