ಕಾಶ್ಮೀರವು ಮುಸ್ಲಿಂ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸುವಾಗ ಹಿಂದೂ ಹರಿ ಸಿಂಗ್‌ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾರಾಜನಾಗಿದ್ದನು. ಎರಡೂ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಪರಿಣಾಮವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಹರಿ ಸಿಂಗ್‌ ಭಾರತ‌ ಅಥವಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡುವುದೆಂದು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗೊದ್ದನು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ನಿಲುಗಡೆ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದನು ಮತ್ತು ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಇದೇ ರೀತಿಯದಕ್ಕೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿರಲು ಬಯಸುತ್ತದೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಆತನ ನಿಯಮವನ್ನು ಕಾಶ್ಮೀರದ ದೊಡ್ಡ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವಾದ ನ್ಯಾಶನಲ್ ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸ್‌ನ ನಾಯಕ ಷೇಕ್ ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ಇದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಪದತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವಂತೆ ಬೇಡಿಕೆಯಿತ್ತನು.

ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಲವಂತದ ಮೂಲಕ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು, ಸಾರಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತು ಸರಬರಾಜನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿತು. ವಿಭಜನೆಯಿಂದಾದ ಪಂಜಾಬಿನಲ್ಲಿನ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ಥತೆಯು ಭಾರತ‌ದೊಂದಿಗಿನ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿತು, ಹೀಗಾಗಿ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಲು ಎರಡೂ ದೇಶಗಳಿದ್ದ ಮಾರ್ಗಗಳೆಂದರೆ ವಾಯುಮಾರ್ಗವಾಗಿತ್ತು. ಅತಿಪಾಶವೀಯ ಸುದ್ಧಿಗಳು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಮುಸ್ಲಿಂ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಪೂಂಚ್‌ನ ಮಹರಾಜರ ದಳದ ದಾಳಿಯು ನಾಗರೀಕರ ಗೊಂದಲದ ಸ್ಪೋಟವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು. ಅದರ ತದನಂತರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವಾಯವ್ಯ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಗಡಿಯ ಮೂಲಕ ಪಠಾಣ್ ಪಂಗಡದವರು ಗಡಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ದಾಳಿಕಾರರು ಶ್ರೀನಗರದೆಡೆಗೆ ಆಕ್ರಮಿಸಿದರು. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಮಹಾರಾಜ ಭಾರತ‌ಕ್ಕೆ ಸೈನ್ಯದ ನೆರವಿಗಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ, ವಿಲೀನ ಪತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಷೇಕ್ ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ನೆತೃತ್ವದ ಮಧ್ಯಂತರ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು, ಆದರೆ ನೆಹರು ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕೆಂದರು, ಇಂತಹ ಖತರಿಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯು ಕಾನೂನಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಭಾರತದ ಸೈನ್ಯವು ಜಮ್ಮು, ಶ್ರಿನಗರ ಮತ್ತು ಕಣಿವೆಗಳನ್ನು ಮೊದಲ ಕಾಶ್ಮೀರ ಯುದ್ಧದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು, ಇದು ರಾಜ್ಯದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ದುಸ್ತರ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಳ್ಳಿತು. ಭಗ್ನಗೊಂಡ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸೈನ್ಯದ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಪ್ರಧಾನಿ ನೆಹರು ಯುದ್ಧ ವಿರಾಮವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಯುಎನ್‌ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯನ್ನು ವಹಿಸುವಂತೆ ಆಗ್ರಹಿಸಿದರು, ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಸೋತಿರುವ ಶತ್ರುಗಳ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ದಾಳಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಭಾರತ‌ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ವಾದಿಸಿತು. ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ೨೬ ಜನವರಿ ೧೯೫೦ರಂದು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಭಾರತ‌ದ ಸಂವಿಧಾನವು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿತು, ಆದರೆ ಸಂವಿಧಾನದ ಕಲಮು ೩೭೦ರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನೊದಗಿಸಿದರು. ಆದಗ್ಯೂ ಭಾರತ‌ವು ಕಾಶ್ಮೀರದಾದ್ಯಂತ ಆಡಳಿತ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಲ್ಲ. ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದ ಕಾಶ್ಮೀರವು ೧೯೪೭ರಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಆಡಳಿತಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ 'ಪಾಕಿಸ್ತಾನ-ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ೧೯೬೨ರ ಸಿನೊ-ಭಾರತ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಚೀನ ಲಡಾಕ್ ಗಡಿಯ ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಅಕೆಸಾಯಿ ಚಿನ್ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿತು, ಇದು ನಿಯತ್ರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿತು.

ಜುನಾಘಢದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮೌಂ‌ಟ್‌ ಬ್ಯಾಟನ್‌, ಪಾಕಿಸ್ತಾನೀ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಎರಡು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಿದ್ದಾಂತವನ್ನು ತೊರೆದು ಹಿಂದೂ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಜುನಾಘಢವನ್ನು ಭಾರತದ ಆಧಿಕಾರಕ್ಕೊಳಪಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ‌ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಿಸಿದನು. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ಹೆಚ್ಚಿರುವುದರಿಂದ ಮಹಾರಾಜ ಜನರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಆತನ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಅನುಮತಿಸಲಾಯಿತು.

ಮೌಂಟ್‌‌ ಬ್ಯಾಟನ್‌ರ ಪಾತ್ರ
ವಿಲೀನ
ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವೀಕರಣ
ಕಾಶ್ಮೀರ