ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸುದೀರ್ಘಾವಧಿ ಗುರಿಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ,ಮುಂದಿನ 50 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಯು ಹಿಂದಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸುವುದೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು,ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನಗಳ ಮೀಸಲಾತಿ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಆರ್ಥಿಕ ದುರ್ಬಲ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಬಲೀಕರಣವು ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವುದೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ವಿಫಲವಾಗಿವೆಯೆಂದು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ(ಭಾರತ ಆಗಸ್ಟ್ 1947ರಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಾಗ ಇದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಅಸ್ತಿತ್ವರಹಿತವಾಗಿತ್ತು)ಯು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಪದಭಿವೃದ್ಧಿಯು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಸಂಪತ್ತಿನ ವಿಭಜನೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾರೀಕರಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾದರಿಯಿಂದ ದೂರಸರಿದ ನಂತರ,ಭಾರತ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗಕ್ಕೆ 60ರಿಂದ 70 ದಶಲಕ್ಷ ಜನರನ್ನು ಸೇರ್ಪಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. "ಫೋರ್‌ಕ್ಯಾಸ್ಟಿಂಗ್ ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಷನಲ್" ಸಂಸ್ಥಾಪಕ ಮಾರ್ವಿನ್ J.ಸೆಟ್ರಾನ್ ಮುಂತಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಕರು ಈ ಕುರಿತು ಬರೆಯುತ್ತಾ, ಸುಮಾರು 390 ದಶಲಕ್ಷ ಭಾರತೀಯರು ಈಗ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ;ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಮ‌ೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗ ಬಡತನದ ಬೇಗೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಸಕ್ತ ಪ್ರಗತಿ ದರದಲ್ಲಿ,ಬಹುತೇಕ ಭಾರತೀಯರು 2025ಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಲಿದ್ದಾರೆ. ಉದಾರೀಕರಣದ ಆರಂಭಿಕ ದಶಕದ(1991-2001) ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷರತೆ ಪ್ರಮಾಣಗಳು ಶೇಕಡ 52ರಿಂದ ಶೇಕಡ 65ಕ್ಕೆ ಏರಿಕೆಯಾಯಿತು.

ಜಾತಿ ಪದ್ಧತಿ
ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಯ ಹೊರನೋಟ
ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು
ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪ್ರವೃತ್ತಿ