1912ರಲ್ಲಿ ಪೋಲೆಂಡ್-ಅಮೇರಿಕಾ ಜೀವ-ರಸಾಯನ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಕ್ಯಾಸಿಮಿರ್ ಫಂಕ್, ಕೊರತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡುವಾಗ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅವಶ್ಯಕವಾದ ಲವಣಾಂಶವಿಲ್ಲದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪೌಷ್ಠಿಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವಸತ್ವಗಳ ಆವಿಷ್ಕಾರವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿದರು. ಇದು ಜೀವರಾಸಾಯನಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಹಿಸುವುರಿಂದ "ಜೀವಧಾರಕ"ದ ಮತ್ತು ಇವೆಲ್ಲವೂ ರಾಸಾಯನಿಕ ಅಮೀನ್‌ಗಳು ಎಂದು ಫಂಕ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟಿದರಿಂದ "ಅಮೀನ್‌"ಗಳ ಸಂಮ್ಮಿಶ್ರವಾಗಿದೆ. "ಜೀವಸತ್ವ"ಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಆಂಟಿ-ಸ್ಕೋರ್ಬುಟಿಕ್ ಅಂಶ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ, ಹಿಂದೆ ತಾಜಾ ಸಸ್ಯಾಂಶಕ್ಕೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಧಿಕ ಮಾಂಸಾಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ, ಯುರೋಪಿಯನ್ ಆರ್ಕಟಿಕ್ ಪರಿಶೋಧಕರು ರೋಗದ ಬಾಧೆಗೊಳಗಾಗಿದ್ದಾರಾದರೂ,ಎಸ್ಕಿಮೊಗಳು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಸ್ಯಾಹಾರವನ್ನೂ ಸೇವಿಸದೆ ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ 1928ರಲ್ಲಿ ಆರ್ಕಟಿಕ್ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ವಿಲ್ಜಾಲ್ಮರ್ ಸ್ಟೆಫಾನ್ಸನ್ ಸಿದ್ಧಾಂತವೊಂದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಸ್ಥಳೀಯರು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಕನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿದ ತಾಜಾ ಮಾಂಸದಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಸ್ಟೆಫಾನ್ಸನ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟ. 1928ರ ಫೆಬ್ರವರಿಯಿಂದ ಒಂದು ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಅವನು ಮತ್ತು ಆತನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬನ ಜೊತೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಕನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಮಾಂಸಾಹಾರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಂದು ಜೀವಿಸಿ, ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದರು. (ಉತ್ತರ ಕೆನಡಾದ ಯುಕೋನ್, ಐನ್ಯೂಟ್ ಮತ್ತು ಮೆಟಿಸ್‌ನ ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ-ಹಸಿಯಾದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಹಾರ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವವು ಪರಿಮಾಣವಾಗಿ ನಿರೂಪಿತವಾದ ನಂತರ ನಡೆಸಿದ ಪರಿಶೀಲನೆಗಳು, ಅವರು ಪ್ರತಿದಿನ ಸೇವಿಸುವ C ಜೀವಸತ್ವದ ಪ್ರಮಾಣವು 52ರಿಂದ 62 ಮಿಗ್ರಾಂ/ದಿನಕ್ಕೆ ಇತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಿವೆ. ಈ ಪ್ರಮಾಣವು ಸರಿಸುಮಾರು ಡೈಯಟರಿ ರೆಫರೆನ್ಸ್ ಇನ್ಟೇಕ್‌ (DRI)ನಷ್ಟಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಅವರು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ಸಸ್ಯಾಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಇತ್ತು.)
1928ರಿಂದ 1933ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಜೋಸೆಫ್ L ಸ್ವಿರ್ಬೆಲಿ ಆಲ್ಬರ್ಟ್ ಸ್ಜೆಂಟ್ ಗ್ಯೋರ್ಗೈ ಇವರ ಹಂಗೇರಿಯಾ ಸಂಶೋಧನಾ ತಂಡ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಅಮೇರಿಕಾದ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಗ್ಲೆನ್ ಕಿಂಗ್ತಂಡ-ಎರಡೂ ಸೇರಿ ಆಂಟಿ-ಸ್ಕೋರ್ಬುಟಿಕ್ ಅಂಶವನ್ನು ಅದರ ಜೀವಸತ್ವ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆಯಿಂದಾಗಿ "ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲ" ಎಂದು ಕರೆದು ಮೊದಲು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದರು. ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವನ್ನು ಅಮೀನ್ "ಆಗಿಯೂ ಅಲ್ಲದೆ" , ಯಾವುದೇ ನೈಟ್ರೋಜನ್ ಅಂಶವನ್ನೂ ಅದು ಹೊಂದಿಲ್ಲದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರ ಈ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಸ್ಜೆಂಟ್-ಗ್ಯೋರ್ಗೈಗೆ 1937ರ ಔಷಧದಲ್ಲಿ ನೋಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. "C ಜೀವಸತ್ವ ಮತ್ತು ವೇಗವರ್ಧಕ ಫ್ಯೂಮರಿಕ್ ಆಮ್ಲದ ವಿಶೇಷ ಆದ್ಯತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಜೈವಿಕ ದಹನ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಅವನ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳಿಗಾಗಿ" ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡಲಾಯಿತು.
1933 ಮತ್ತು 1934ರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಸಾಯನ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾದ ಸರ್ ವಾಲ್ಟರ್ ನೋರ್ಮನ್ ಹ್ಯಾವರ್ತ್ ಮತ್ತು ಸರ್ ಎಡ್ಮಂಡ್ ಹರ್ಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಪೋಲೆಂಡ್ ರಸಾಯನ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಟಾಡಿಯಸ್ ರೈಚ್‌ಸ್ಟೈನ್ ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಕೃತಕ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಮೊದಲನೆಯ ಸ್ಥಾನ. ಆ ಕಾಲ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ C ಜೀವಸತ್ವ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಬಂದ ಇದು ಭಾರೀ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಯಿತು. ಹ್ಯಾವರ್ತ್ ಮಾತ್ರ ಅವನ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ 1937ರ ರಸಾಯನ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ, ಆದರೆ "ರೈಚ್‌ಸ್ಟೈನ್ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ"ಯು ರೈಚ್‌ಸ್ಟೈನ್‌ನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಿತು.
1933ರಲ್ಲಿ ಹೋಪ್‌ಮ್ಯಾನ್-ಲಾ ರೊಚೆಯು Redoxon(=ರೆಡೊಕ್ಸಾನ್) ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಹೆಸರಿನಡಿ ಕೃತಕ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಔಷಧೀಯ ಕಂಪೆನಿ ಎನಿಸಿತು.
ಪಿತ್ತಜನಕಾಂಗವು ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಎಂಜೈಮ್‌ -ಗುಲೊನೊಲ್ಯಾಕ್ಟೋನ್ ಆಕ್ಸಿಡೇಸ್ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ಅಸಮರ್ಥತೆ ಕೆಲವು ಸಸ್ತನಿಗಳು ಸ್ಕರ್ವಿ ರೋಗಕ್ಕೀಡಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಎಂದು 1957ರಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕಾದ J.J. ಬರ್ನ್ಸ್ ತೋರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟ. C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುವ ನಾಲ್ಕು ಎಂಜೈಮ್‌‌ಗಳ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಎಂಜೈಮ್‌ ಕೊನೆಯದು. C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಅದರ ಆಹಾರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಗುಣಲಕ್ಷಗಣಳಿಗಾಗಿ ಮೊದಲು ಬಳಕೆಗೆ ತಂದವನು ಅಮೆರಿಕಾದ ಜೀವ ರಸಾಯನ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಇರ್ವಿನ್ ಸ್ಟೋನ್. ಮಾನವರು -ಗುಲೊನೊಲ್ಯಾಕ್ಟೋನ್ ಆಕ್ಸಿಡೇಸ್ ಸಂಕೇತ ನೀಡುವ ತಳಿಯ ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ನಂತರ ಅವನು ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ.
ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರೈಮೇಟುಗಳಲ್ಲಿ, ಆಕ್ಸಿಡೀಕೃತ L-ಡಿಹೈಡ್ರೊಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವನ್ನು (DHA) ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮರುಬಳಕೆಯಾಗುವ ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಮ‌ೂಲಕ ಶರೀರದಲ್ಲಿರುವ C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಕೆಂಪು ರಕ್ತ ಕಣಗಳು ವ್ಯೂಹವೊಂದನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು 2008ರಲ್ಲಿ ಮೋಂಟ್‌ಪೆಲ್ಲಿಯರ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸಂಶೋಧಕರು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು C ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಸ್ತನಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ದೈಹಿಕ ಕ್ರಿಯೆ
ಮಿತಿಮೀರಿದ ಬಳಕೆಯ ಆಕಸ್ಮಿಕ
ಆಸ್ಕೋರ್ಬಿಕ್ ಆಮ್ಲದ ಆವಿಷ್ಕಾರ
ಜೈವಿಕ ಸಂಯೋಜನೆ