ಆಟವು ವಿಕ್ಟೋರಿಯನ್ ಯುಗದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ನ ಕ್ರೀಡೆಯಾಗಿ ಆರಂಭಗೊಂಡಿತು, ಆಗ ಉನ್ನತ-ವರ್ಗದ ಜನರು ಊಟದ ನಂತರ ಮನರಂಜನಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಾಗಿ ಇದನ್ನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ""ವಿಫ್-ವಾಫ್"" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ನೆಟ್‌ನಂತೆ ಮೇಜಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೇರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎರಡು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಜಾಲರಿ ಬ್ಯಾಟ್‌‍ನಂತೆ ಬಳಸುವ ಮೂಲಕ ಮೇಜಿನ ಒಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆಗೆ ಗಾಲ್ಫ್-ಚೆಂಡನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಡೆಯಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಟೇಬಲ್ ಟೆನ್ನಿಸ್ ಯುರೋಪ್ ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಆಟವಾಗಿ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಆಟದ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯು, ತಯಾರಕರು ಸಾಧನ ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನು ವಾಣಿಜ್ಯಿಕವಾಗಿ ಮಾರಲು ಅನುವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಆರಂಭಿಕ ಬ್ಯಾಟ್‌‍ಗಳು ತಂತಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಬಿಗಿಗೊಳಿಸಿದ ಚರ್ಮದ ಕಾಗದದ ತುಂಡುಗಳಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವು ಆಟದಲ್ಲಿ ಶಬ್ದವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಈ ಆಟವನ್ನು ಮೊದಲು ""ವಿಫ್-ವಾಫ್"" ಮತ್ತು ""ಪಿಂಗ್-ಪಾಂಗ್"" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಟವು ಹ್ಯಾಮ್ಲೇಸ್ ಆಫ್ ರೆಜೆಂಟ್ ಸ್ಟ್ರೀಟ್‌‌(ಹ್ಯಾಮ್ಲೆಯ ರಾಜಮಾತೆ ಬೀದಿ)ನಲ್ಲಿ "ಗಾಸಿಮಾ" ಹೆಸರಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯಿತು ಹಾಗೂ ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂತು ಎಂದು ಅನೇಕ ಮೂಲಗಳು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. 1901ರಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಂಡ್‌ನ ಉತ್ಪಾದಕ ಜೆ.ಜಾಕ್ವೆಸ್‌ ಅಂಡ್‌ ಸನ್ಸ್‌ ಲಿಮಿಟೆಡ್‌ ಟ್ರೇಡ್‌‌‍ಮಾರ್ಕ್‌ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು "ಪಿಂಗ್‌-ಪಾಂಗ್‌" ಎಂಬುದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ತದನಂತರದಲ್ಲಿ ದುಬಾರಿ ಬೆಲೆಯ ಜಾಕ್ವೆಸ್‌‌ನ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಆಡುವ ಆಟವನ್ನು ಮಾತ್ರ "ಪಿಂಗ್‌-ಪಾಂಗ್‌" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನುಳಿದ ತಯಾರಕರು ಈ ಆಟದ ಕುರಿತ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಟೇಬಲ್‌ ಟೆನಿಸ್‌ ಸಾಧನಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇಂತಹದ್ದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಜಾಕ್ವೆಸ್‌‍ "ಪಿಂಗ್-ಪಾಂಗ್" ಹೆಸರಿನ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪಾರ್ಕರ್ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಮಾರಿತು.

ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅನ್ವೇಷಣೆಯನ್ನು ಟೇಬಲ್ ಟೆನ್ನಿಸ್‌ನ ಆಂಗ್ಲ ಅಭಿಮಾನಿಯಾದ ಜೇಮ್ಸ್ ಗಿಬ್‌ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು 1901ರಲ್ಲಿ ಯುಎಸ್ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಾವೀನ್ಯತೆಯ ಕೋಶಾಕಾರದ ಚೆಂಡುಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದರು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಆಟಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಇ.ಸಿ.ಗೂಡ್‌ ಅವರು ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಅವರು 1901ರಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಗುಳ್ಳೆಗಳು ಅಥವಾ ಚುಕ್ಕೆಗಳಂತಿರುವ ರಬ್ಬರಿನ ಕಾಗದದ ಹಾಳೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲನ್ನಿನ ದಾರಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಸಿ ಮಾಡಿರುವ ಬ್ಯಾಟ್‌‍ನ ಆಧುನಿಕ ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. 1901ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಟೆಬಲ್‌ ಟೆನ್ನಿಸ್‌ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಗಳು ನಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅದು ಉತ್ತಮ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಟೆಬಲ್‌ ಟೆನ್ನಿಸ್ ಕುರಿತಂತೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು.1902ರಲ್ಲಿ ಅನಧಿಕೃತ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌‍ ಅನ್ನು ನಡೆಸಲಾಯಿತು. 20ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಈ ಆಟವನ್ನು ಆಟಗಾರರ ದೃಷ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣ ನೀಡಿ ಸರ್ಕಾರವು ನಿಷೇಧಿಸಿತು. 1921ರಲ್ಲಿ, ಟೇಬಲ್ ಟೆನ್ನಿಸ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ ಅನ್ನು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಟೇಬಲ್ ಟೆನ್ನಿಸ್ ಒಕ್ಕೂಟವು 1926ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಲಂಡನ್‌, 1972ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಅಧಿಕೃತ ವಿಶ್ವಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಪ್ರಥಮ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಯಿತು. ಟೇಬಲ್ ಟೆನ್ನಿಸ್ 1988ರ ಒಲಂಪಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಲಂಪಿಕ್ ಕ್ರೀಡೆಯಾಗಿ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

1950ರಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದ ಸ್ಪಂಜಿನ ಪದರವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಬ್ಯಾಟ್‌ಗಳು ಬಾಲ್‌ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಪಿನ್‌ ಮತ್ತು ವೇಗವನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಆಟಕ್ಕೆ ನಾಟಕೀಯ ತಿರುವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಇವುಗಳನ್ನು ಕ್ರೀಡಾ ಸಾಮಾಗ್ರಿ ತಯಾರಕರಾದ ಎಸ್‌. ಡಬ್ಲ್ಯೂ. ಹ್ಯಾಂಕಾಕ್ ಲಿ. ಅವರು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದರು. ವೇಗದ ಅಂಟಿನ ಬಳಕೆಯು ಚೆಂಡಿನ ಪುಟಿದೇಳುವಿಕೆ ಮತ್ತು ವೇಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತ್ತು. "ಆಟದ ವೇಗ ಕಡಿಮೆಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ" ಸಾಧನಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತರಲಾಯಿತು.

2000ದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಐಟಿಟಿಎಫ್ ಟೇಬಲ್‌ ಟೆನ್ನಿಸ್‌ ಅನ್ನು ದೂರದರ್ಶನ ವೀಕ್ಷಕರ ಕ್ರಿಡೆಯಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅದರಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಮಾರ್ಪಾಟು ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಮೊದಲಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ 38 mm (1.5 ಇಂಚು) ಚೆಂಡುಗಳು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ 40mm ಚೆಂಡುಗಳಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆಗೊಂಡವು. ಇದು ಚೆಂಡಿನ ಗಾಳಿ ನಿರೋಧಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಆಟದ ವೇಗವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಗ್ಗಿಸಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಟಗಾರರು ತಮ್ಮ ಬ್ಯಾಟ್‌‍ಗಳಲ್ಲಿ ವೇಗದ ಸ್ಪಂಜಿನ ಪದರದ ದಪ್ಪವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು, ಅದನ್ನು ಅತ್ಯಧಿಕ ವೇಗವಾಗಿ ಆಟವನ್ನು ಆಡಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಐಟಿಟಿಎಫ್ 21 ರಿಂದ 11-ಅಂಕ ಗಳಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡಿತು. ಇದು ಅಧಿಕ ವೇಗ-ಗತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಚೋದನೆ ಮಾಡುವ ಆಟಗಳನ್ನು ಆಡುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಐಟಿಟಿಎಫ್ ಸರ್ವಿಸ್‌ನ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಕೂಡ ಆಟಗಾರನು ಸರ್ವ್ ಮಾಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚೆಂಡನ್ನು ಕಾಣದಂತೆ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮತ್ತು ರಾಲಿಯ ಉದ್ದವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಸರ್ವರ್‌ನಿಗೆ ಇರುವ ಅನೂಕೂಲವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿತು.

ಇದರಿಂದಾಗಿ ಈ ಕ್ರೀಡೆಯ ವೈವಿಧ್ಯಗಳು ಗೋಚರಿಸಿದವು. "ದೊಡ್ಡ-ಚೆಂಡಿನ"ಟೇಬಲ್ ಟೆನ್ನಿಸ್ ಅಟದಲ್ಲಿ 44 mm ಚೆಂಡನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ನಿರ್ಧಿಷ್ಟವಾಗಿ ಆಟವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅತಿಯಾದ ಸ್ಪಿನ್ ಮತ್ತು ವೇಗವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ 40mm ಆಟಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಆಟಗಾರರಿಂದ ಈ ಆಟವು ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆಯಿತು. ಈ ಆಟದಲ್ಲಿ ಚೆಂಡಿನ ತೂಕ 2.47 ಗ್ರಾಮ್‌‍ಗಳಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಸ್ಪಾಂಜ್‌ರಬ್ಬರ್‌ ಟೆಬಲ್‌ ಟೆನ್ನಿಸ್‌ ಆಟವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಮೊದಲು ಇದ್ದ ಆಟವನ್ನು ನವೀಕರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವು ನಡೆಯಿತು. ಕ್ಲಾಸಿಕ್‌ ಟೆಬಲ್‌ ಟೆನ್ನಿಸ್‌ ಆಟವಾದ ಲಿಹಾ ಅಥವಾ "ಹಾರ್ಡ್ ಬ್ಯಾಟ್‌" ಟೆಬಲ್‌ ಟೆನ್ನಿಸ್‌ ಆಟಗಾರರು ಹಿಮ್ಮೊಗ ಸ್ಪಂಜ್‌ ರಬ್ಬರ್ ಇರುವ ಬ್ಯಾಟ್‌ನ ಈ ಆಟವನ್ನು ಅತಿಯಾದ ವೇಗ ಮತ್ತು ಸ್ಪಿನ್‌ ಇರುವ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಬದಲಿಗೆ ಇವರು 1940-60ರ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಆಟದ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲದ, ಕಡಿಮೆ ವೇಗವಿರುವ ಸ್ಪಂಜ್‌ ಇಲ್ಲದ, ಯಾವುದೇ ಅನಗತ್ಯ ಸ್ಪಿನ್‌ನ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸಣ್ಣ-ಗುಳ್ಳೆಗಳಿರುವ ರಬ್ಬರ್‌ನ ಸಾಧನದ ಆಟದ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಏಕೆಂದರೆ ಹಾರ್ಡ್‌ಬ್ಯಾಟ್‌ನ ಕಿಲ್ಲರ್‌ ಶಾಟ್‌ಗಳನ್ನು ನುರಿತ ಆಟಗಾರರ ಎದುರು ಎದುರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೆ ಇವು ಟೇಬಲ್‌ನ ಎರಡು ಕಡೆಯ ತುದಿಯನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡುವ ಮುಂಚೆ ಎದುರಾಳಿಗೆ ಕೌಶಲ್ಯಯುತ ಉಪಾಯಗಳು ಅಗತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇತಿಹಾಸ
ಆಟದ ಶೈಲಿಗಳು
ಸರಣಿ ಆಟಗಳು
ಚೀನಿಯರ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ