ಆದರೆ ಏನೋ, ಏಕೋ, ಸಂಸರು ಬಹುದಿನ ಒಂದು ಕಡೆ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ, ಕೂಲಿಕಾರನಾಗಿ ಹೋಗಿ ಕಾಂಚನ ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೇನೆಂದು, ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಸಾಗರದಲ್ಲಿರುವ ಫಿಜಿ ದ್ವೀಪಗಳಿಗೆ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಂದು ಮೇಲೆಯೂ ಅಖಿಲ ಭಾರತವನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸುತ್ತಿ ಕೊಂಡು ಬರಲು, ೧೯೩೪ರ ವೇಳೆಗೆ ಕ್ವೆಟ್ಟಾ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿಯ ಮಿಲಿಟರಿ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಸುತ್ತ ನಿಂತರು. ಕ್ವೆಟ್ಟಾದ ಭೂಕಂಪವಾದ ಮೇಲೆ ೧೯೩೬ರ ವೇಳೆಗೆ ಸಂಸರು ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದರು. ಆ ವೇಳೆಗೆ, (ಎಲ್ಲಿ ಏನಾಗಿತ್ತೋ ಏನೋ, ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದು: ಸಂಸರಾದರೂ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೊಡನೆಯೂ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ); ಆ ವೇಳೆಗೆ, ಅವರಿಗೆ 'ನಾನೊಬ್ಬ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರ, ಪೋಲೀಸಿನವರ ಕ್ರೂರ ಕಟಾಕ್ಷ ನನ್ನ ಕಡೆಗಾಗಿದೆ, ನನ್ನ ಸರ್ವನಾಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಇವರೆಲ್ಲ ಹಗಲಿರುಳೂ ಹೊಂಚುತಿದ್ದಾರೆ' ಎಂದು ಏಕೋ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದು ದುಸ್ಸಾಹವಾದ ಚಿಂತಾ ಭಾರ ಹತ್ತಿ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ಎರಡು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇದೇ ಪೋಲಿಸು ಪೀಡನೆಯ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿಕೊಂಡು, ಯಾರಾರು ಏನೇನು ಧ್ಯೆರ್ಯ ಹೇಳಿದರೂ ನಂಬದೆ, ಅದೇ ಕೊರಗಿನಿಂದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಜುಗುಪ್ಸೆ ಹುಟ್ಟಿ . ಸಂಸರು ೧೪-೨-೧೯೩೯ರ ರಾತ್ರೆ ತಮ್ಮ ಕೈಯಾರ ತಾವೇ ಮಿತಿಮೀರಿ ವಿಷ ಕುಡಿದು, ತಮ್ಮ ಕೊಠಡಿ ಯಲ್ಲಿ ಕದವಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು ಅಸ್ತಂಗತವಾದರು. ಅವರು ಇಂತಹ ಅಪಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಈಡಾದರೆಂಬುದು ಕೂಡ ಒಂದು ವಾರದ ಅನಂತರ ತಿಳಿದು ಬಂದಿತು. ಅದೂ ಶವದ ದುರ್ಗಂಧ ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಹೋದಾಗ. 
ಸಂಸರ ಬಾಲ್ಯ
ಅವರ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳು
ಸಂಸರ ಶಿಕ್ಷಣ
ಸಂಸ