೧೪೪೮ ರಲ್ಲಿ ಅಬ್ದುಲ್ ರಝಕ್ ಬರೆದಿರುವ ಆದಾರದ ಪ್ರಕಾರ ಈ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕರಗಿದ ಹಿತ್ತಾಳೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವೇದಿಕೆಗಳಿವೆ ಎಂದು ಅವರು ದಾಖಲೆ ಮಾಡಿದರು. ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕೆಂಪು ಮಾಣಿಕ್ಯದೊಂದಿಗೆ ೦೫ ರಿಂದ ೦೬ ಅಡಿ ಎತ್ತರವಿರುವ ದೇವತೆಯ ಒಂದು ಚಿತ್ರಣವು ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿದೆ. ಇಂದು, ಪ್ರಮುಖ ದೇವತೆಯಾದ ಶ್ರೀ ರಾಜರಾಜೇಶ್ವರಿ ಅವರ ೧೦ ಅಡಿ ಎತ್ತರವಿರುವ ದೇವತೆಯ ಒಂದು ಗಾರೆ ಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಬಳಸಿದ ಮಣ್ಣನ್ನು ಅಧಿಕ ಶಕ್ತಿಗಾಗಿ ಮೂಲಿಕೆ ಮಿಶ್ರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಯಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ದೇವಸ್ಥಾನವು ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ, ಭಧ್ರಕಾಳಿ, ಮಹಾಗಣಪತಿ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತ ಸಣ್ಣ ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಲೇಪಾಷ್ಠಾ ಗಾಂಧ ಹೆಸರಿನ್ನು ಮರುಕಳಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ವಿಗ್ರಹಗಳು ಪ್ರತಿ ೧೨ ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಎಂಟು ಔಷಧೀಯ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಮಣ್ಣಿನ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ಲೇಪನ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕೋಟ್ಗೆ ಬಳಸುವ ಮಣ್ಣನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೂ ಹೊಸದಾಗಿ ತಯಾರಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಮುಖಮಂಟಪದ ಛಾವಣಿಯ, ದೇವಾಲಯದ ಒಂದು ಭಾಗದ ಅನೇಕ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮರದಿಂದ ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ. ಧ್ವಜ ಸ್ತಂಭ, ಗರ್ಭಾಗ್ರಿ ಮತ್ತು ದೀಪಗಳ ದಳದಂತಹ ಇತರ ವಿಭಾಗಗಳ ಛಾವಣಿಗಳನ್ನು ತಾಮ್ರ ಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಇತಿಹಾಸ
ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ
ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ
ಸ್ಥಳ