ಮೊತ್ತ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ ರೀತಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಬಳಸಲಾದ ಸಂಗತಿಯ ಕುರಿತು ಹೀಬ್ರ್ಯೂ ಬೈಬಲ್‌ ನಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. 
ಕ್ರಿಸ್ತಪೂರ್ವ ೪೫೦ ರಕಾಲದ ಪರ್ಶಿಯಾದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ ಎನ್ನಲಾದ ಒಂದು ಘಟನೆ ರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾಗಿದೆ. ಅರ್ಟಾಕ್ಸೆರ್ಕ್ಸೆಸ್‌ I ಎಂಬ ಪರ್ಶಿಯಾದ ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ನೆಹೆಮಿಯಾ ಎಂಬಾತ, ಜುಡಿಯಾ ಗೆ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಲು ಅನುಮತಿ ಬೇಡಿದ. ರಾಜ ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ, ಆತನಿಗೆ ಒಂದು ಪತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದ. ಅದರಲ್ಲಿ "ನದಿಯಾಚೆಯ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ" ಆತನು ಅವರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಆತನಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವಂತೆ ಕೋರಿ ಆ ಪತ್ರ ನೀಡಿದ್ದ.

ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಖಲೀಫರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಪ್ರಕಾರದ ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ ಅನ್ನು ("bara'a" ) ತೆರಿಗೆ ನೀಡಿದ ರಸೀತಿಯೆಂಬ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವ ನಾಗರೀಕರು ತಮ್ಮ "ಝಕಾಹ್" (ಮುಸ್ಲಿಮ್‌ರಿಗೆ) ಅಥವಾ "ಲಿಝ್ಯಾ" (ಡಿಮ್ಮಿಗಳಿಗೆ) ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರೋ ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಖಲೀಫರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದರು, ಮತ್ತು ಆ ಮೂಲಕ "bara'a" ರಸೀತಿಯು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ "ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಮೂಲ ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌" ಆಗಿತ್ತು.

"ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌" ಎಂಬ ಶಬ್ದವು ಸೀಪೋರ್ಟ್ (ಬಂದರು) ಎಂಬ ಶಬ್ದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಸಮಯದ ದಾಖಲೆಯೊಂದರ ಮೂಲದಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಈ ದಾಖಲೆಯು ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ದಾಟಿ ಹೋಗುವಾಗ ಒಂದು ನಗರದ ಗೋಡೆಯ ದ್ವಾರವನ್ನು ("porte") ದಾಟುವವರಿಗೆ ಹೊಂದಿರಬೇಕಾದ ದಾಖಲೆಯಾಗಿತ್ತು. ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯೂರೋಪ್‌‍ನಲ್ಲಿ, ಪ್ರವಾಸಿಗರಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅಂತಹ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿಸಿರುವ ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಣಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ನಮೂದಿಸಿರಲಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ಸಮುದ್ರದ ಬಂದರುಗಳಿಗೆ ಸಾಗಲು ಈ ದಾಖಲೆಗಳು ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತ ವ್ಯಾಪಾರೀ ಕೇಂದ್ರಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಬಂದರುಗಳಿಂದ ಒಳಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಲು ದಾಖಲೆಗಳು ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಮೊದಲ ನಿಜವಾದ ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌ ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ರಾಜ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ನ ಹೆನ್ರಿ V ಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಈ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಲಾದ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಈತ ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಬೇರೆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ತಾವು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದ.

ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಯೂರೋಪ್‌‍‌ನಲ್ಲಿ ರೈಲ್ವೆಯ ವೇಗದ ವಿಸ್ತರಣೆಯು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಯೂರೋಪ್‌‍ ನ ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮುರಿದು ಹಾಕಿತು. ರೈಲುಗಳ ವೇಗ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಗಡಿಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿದ್ದ ಜನರ ಬೃಹತ್ ಸಂಖ್ಯೆಯು, ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ ಕಾನೂನು ಹೇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿಸಿತು. ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು ಆಗ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡಿತು. ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವ ಯುದ್ಧ I ವರೆಗೂ, ಪ್ರವಾಸಿಗರಿಗೆ ಯೂರೋಪ್‌‍‌ನೊಳಗೆ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಲು ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ಗಳು ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನೇರವಾಗಿ ಅವರು ಗಡಿ ದಾಟಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ, ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟೋಮನ್‌ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ರಷ್ಯನ್‌‌ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳು ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರವಾಸದ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡವು ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ಗಡಿಯೊಳಗೇ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಲು ಆಂತರಿಕ-ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಸಹಾ ಇತ್ತು.

ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಕಾಲದ ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ಗಳು ಅದನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನ ಕುರಿತು ವಿವರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಫೋಟೋಗ್ರಾಫ್‌ಗಳನ್ನು ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಸುವುದು ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಗೊಂಡ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಚಾಲ್ತಿಗೆ ಬಂತು.

ವಿಶ್ವ ಯುದ್ಧ Iದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯೂರೋಪ್‌‍ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಸುರಕ್ಷತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ (ಪತ್ತೆದಾರರನ್ನು ದೂರವಿಡಲು) ಮತ್ತು ಕುಶಲ ಕರ್ಮಿಗಳಾದ ನಾಗರೀಕರು ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೋಗದಂತೆ ತಡೆಯುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸ್ವದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಾಗಿಯೂ ಗಡಿಯ ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಮನಗಂಡರು. ಯುದ್ಧದ ನಂತರವೂ ಈ ನಿರ್ಬಂಧ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ಮತ್ತು ಅನೇಕ ವಿವಾದಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಒಂದು ಪ್ರಮಾಣಿತ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ೧೯೨೦ರ ದಶಕದ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಪ್ರವಾಸಿಗರು, ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ವಿವರಗಳನ್ನ ಅದರಲ್ಲಿ ನೀಡುವುದು "ನಿಕೃಷ್ಟ ಮತ್ತು ಅಮಾನವೀಯಗೊಳಿಸುವಂತಹದ್ದು" ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದರು.

೧೯೨೦ರಲ್ಲಿ ಲೀಗ್ ಆಫ್ ನೇಶನ್ಸ್ ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ಗಳು ಮತ್ತು ಥ್ರೂ ಟಿಕೇಟ್‌ಗಳ ಕುರಿತು ಒಂದು ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿತು. ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ ಸೂಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೈಪಿಡಿಯನ್ನು ಈ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಹೊರತರಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ೧೯೨೬ ಮತ್ತು ೧೯೨೭ ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಾಯಿತು.

ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯು ೧೯೬೩ ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರವಾಸೀ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿತು, ಆದರೆ ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ ಆಗ ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌ ಗೊತ್ತುವಳಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲಿಲ್ಲ. ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್‌‌‌‌ ಪ್ರಮಾಣೀಕರಣ ಸುಮಾರು ೧೯೮೦ ರಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದಿತು, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಗರೀಕ ವಿಮಾನಯಾನ ಸಂಸ್ಥೆ (ICAO)ಯ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು.

ಇತಿಹಾಸ
ಒಂದೇ ದೇಶದಲ್ಲಿನ ಹಲವಾರು ಬಗೆಯ ನಾಗರಿಕತೆಗಳು
ಟೊಂಗಾ
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗುರುತು ಪತ್ರದ ಮೂಲಕ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವುದು