ಖಾಸಗೀ ಸ್ವತ್ತುಗಳ ಹಕ್ಕುಗಳು ಅವುಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಬಳಕೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿದ್ದವು; ಅವು ನಾಜೀ ಆರ್ಥಿಕ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿಸದಿದ್ದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವು ಅವುಗಳನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಕೃತಗೊಳಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ನಾಜೀ ಸರ್ಕಾರವು [[ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್]] ಟೇಕ್‌ಓವರ್‌ಗಳನ್ನು ಮಾಡತೊಡಗಿತು ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವ ಬೆದರಿಕೆಗಳನ್ನೊಡ್ಡತೊಡಗಿತು, ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಲಾಭವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಸರ್ಕಾರದ ಉತ್ಪಾದನಾ ಯೋಜನೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಡೆಯುವಂತೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, [[Junkers]] ಏರೋಪ್ಲೇನ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಯ ಒಡೆಯ ಸರ್ಕಾರದ ನಿರ್ದೇಶದಂತೆ ನಡೆಯಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು, ಆಗ ನಾಜಿಗಳು ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು [[ಹ್ಯೂಗೋ ಜಂಕರ್ಸ್]]ನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದರಾದರೂ, ಆತನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಕೃತ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಹಣ ಪಾವತಿ ಮಾಡಿದರು. ನಾಜೀಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ವತ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಗಳನ್ನು [[ಖಾಸಗೀಕರಣ]]ಗೊಳಿಸಿದರೂ ಕೂಡ, ಅವರು ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಬಿಗಿಗೊಳಿಸಿದರು. ನಾಜೀ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಉಚಿತ ಪೈಪೋಟಿ ಮತ್ತು ಸ್ವನಿಯಂತ್ರಿತ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಇಲ್ಲವಾದವು; ಆದರೆ ಅಡಾಲ್ಫ್ ಹಿಟ್ಲರನ [[ಸಾಮಾಜಿಕ ಡಾರ್ವಿನಿಸ್ಟ್]] ನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಔದ್ಯಮಿಕ ಪೈಪೋಟಿ ಮತ್ತು ಖಾಸಗೀ ಸ್ವತ್ತುಗಳನ್ನು ಖಾಸಗೀ ಯಂತ್ರಗಳಲ್ಲವೆಂದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಂಬದಿರುವಂತೆ ಮಾಡಿದವು. 1942ರಲ್ಲಿ ಹಿಟ್ಲರ್ ಖಾಸಗೀ ಮಾತುಕತೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ: “ನಾನು ಖಾಸಗೀ ಸ್ವತ್ತುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತೇನೆ... ನಾವು ಖಾಸಗೀ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಬೇಕಾಗಿದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

“The Role of Private Property in the Nazi Economy: The Case of Industry” ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯುಳ್ಳ "Ther Journal of Economic History" ನ ಲೇಖನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಉದ್ಯಮಗಳು ಹೆಸರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಖಾಸಗಿಯಾಗಿದ್ದು ಮೂಲವಾಗಿ ಅಂತಿಲ್ಲವೆಂಬ ಪ್ರಸ್ತಾಪನೆಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫ್ ಬಕ್‌ಹೀಮ್ ಮತ್ತು ಜೋನಾಸ್ ಶೆರ್ನರ್ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತ ರಾಜ್ಯದ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಉದ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉತ್ಪಾದನಾ ಮತ್ತು ಬಂಡವಾಳ ಯೋಜನೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿರುವುದೆಂದು ಹೇಳಿದರೂ ಕೂಡ ನಾಜೀ ಜರ್ಮನ್ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ರಾಜ್ಯದ ನಿರ್ದೇಶನದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಖಾಸಗಿ ಸ್ವತ್ತು
ಸಿದ್ಧಾಂತ
ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಪೈಪೋಟಿ
ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ-ವಿರೋಧಿ ಮಾತುಗಾರಿಕೆ