ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಧೂಮಪಾನ ವಿರೋಧೀ ಸಂಘಗಳು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಮದ್ಯಪಾನ ವಿರೋಧೀ ಸಂಘಟನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ತಂಬಾಕಿನ ಬಳಕೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಚಾರವನ್ನು 1912 ಮತ್ತು 1932ರಲ್ಲಿ "Der Tabakgegner" (ತಂಬಾಕಿನ ವಿರೋಧಿ) ಎಂಬ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿತು. 1929ರಲ್ಲಿ ಡ್ರೆಸ್‌ಡೆನ್, ಜರ್ಮನಿಯ ಫ್ರಿಟ್ಜ್ ಲಿಕಿಂಟ್ ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಮತ್ತು ತಂಬಾಕಿನ ಸಂಬಂಧದ ಬಗೆಗಿನ ವಿಧ್ಯುಕ್ತ, ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನುಳ್ಳ ಬರಹವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಮಹಾ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಡಾಲ್ಫ್ ಹಿಟ್ಲರ್ ತನ್ನ ಮುಂಚಿನ ಧೂಮಪಾನದ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ವೆಚ್ಚವೆಂದು ಖಂಡಿಸಿದನು, ಹಾಗು ಮುಂದೆ ಇದನ್ನು ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡನು. ಈ ಚಳುವಳಿಗೆ ನಾಜೀ ಪ್ರಜನನ ನೀತಿಯಿಂದ ಇನ್ನೂ ಬಲಗೊಂಡಿತು; ಈ ನೀತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಧೂಮಪಾನ ಮಾಡುವ ಮಹಿಳೆಯರು ಜರ್ಮನ್ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹೆಂಡತಿಯರು ಹಾಗೂ ತಾಯಂದಿರಾಗಿರಲು ತಕ್ಕವರಲ್ಲ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ನಾಜೀ ಜರ್ಮನಿಯ ಧೂಮಪಾನ-ವಿರೊಧಿ ಚಳುವಳಿಯು ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಪಕ್ಷವನ್ನು ತಲುಪಲಿಲ್ಲ, ಹೀಗಾಗಿ ಧೂಮಪಾನ-ವಿರೋಧೀ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಬಲುಬೇಗನೆ ತಗ್ಗಿಹೋಯಿತು. ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಅಮೆರಿಕನ್ ಸಿಗರೆಟ್ ತಯಾರಕರು ಬಲುಬೇಗನೆ ಜರ್ಮನಿಯ ಕಪ್ಪು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ತಂಬಾಕಿನ ಅಕ್ರಮ ಕಳ್ಳಸಾಗಾಣಿಕೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದವು, ಮತ್ತು ನಾಜೀ ಧೂಮಪಾನ ವಿರೋಧಿ ಚಳುವಳಿಯ ನೇತಾರರು ಮೌನ ತಾಳುವಂತಾಯಿತು. ಮಾರ್ಷಲ್ ಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಜರ್ಮನಿಗೆ ತಂಬಾಕನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ನೌಕಾಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕ 1948ರಲ್ಲಿ 24,000 ಟನ್‌ಗಳಂತೆ ಹಾಗೂ 1949ರಲ್ಲಿ 69,000 ಟನ್‌ಗಳಂತೆ ಸಾಗಿಸಿತು. ಯುದ್ಧನಂತರದ ಜರ್ಮನಿಯ ತಲಾ ವಾರ್ಷಿಕ ಸಿಗರೆಟ್ ಬಳಕೆಯು 1950ರಲ್ಲಿ 460ರಿಂದ ಏರಿ 1963ರಲ್ಲಿ 1,523ರಷ್ಟಾಯಿತು. 1900ರ ಕೊನೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಜರ್ಮನಿಯ ಧೂಮಪಾನ ವಿರೋಧಿ ಚಳುವಳಿಗಳು 1939–41ರ ನಾಜೀ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಮೀರಲಾರದೇ ಹೋದವು ಮತ್ತು ಜರ್ಮನ್ ತಂಬಾಕು ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಶೋಧನೆಯನ್ನು ರಾಬರ್ಟ್ ಎನ್. ಪ್ರಾಕ್ಟರ್ "ಮೂಕವಾಗಿದೆ" ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದರು.

1950ರಲ್ಲಿ ರಿಚರ್ಡ್ ಡಾಲ್ British Medical Journalನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಧೂಮಪಾನ ಹಾಗೂ ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ನಡುವಿನ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು. ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, 1954ರಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ಸಾವಿರ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಿದ British Doctors Study ಎಂಬ ಅಧ್ಯಯನವು ಈ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಸರ್ಕಾರವು ಧೂಮಪಾನ ಹಾಗೂ ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ನ ಪ್ರಮಾಣಗಳು ಒಂದಕ್ಕೋಂದು ತಳುಕುಹಾಕಿಕೊಂಡಿವೆ ಎಂಬ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿತು. 1964ರಲ್ಲಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ ಸರ್ಜನ್ ಜನರಲ್ರವರ ಧೂಮಪಾನ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗೆಗಿನ ವರದಿಯು ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಧೂಮಪಾನ ಮತ್ತು ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ನಡುವೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. 1980ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ರುಜುವಾತುಗಳು ಹೆಚ್ಚುಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೊರಕುತ್ತ ಹೋದಂತೆಯೇ ತಂಬಾಕು ಕಂಪೆನಿಗಳು ಈ ಹಿಂದೆ ಇದರ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲಿನ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ರುಜುವಾತುಗಳಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಸಹಾಯಕ ಅಜಾಗ್ರತೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗಿ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದವು. 1998ರವರೆಗೂ ಆರೋಗ್ಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಈ ವಾದದ ಪರ ವಹಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು, ನಂತರ ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಮೂಲವಾಗಿ ಯು.ಎಸ್‌ನ ನಾಲ್ಕು ಅತಿದೊಡ್ಡ ತಂಬಾಕು ಕಂಪೆನಿಗಳು 46 ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಟಾರ್ನಿ ಜನರಲ್‌ಗಳ ನಡುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾದ Tobacco Master Settlement Agreementನ ಪ್ರಕಾರ ಕೆಲವು ರೀತಿಯ ತಂಬಾಕಿನ ಜಾಹೀರಾತುಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಾಯಿತು ಹಾಗೂ ಆರೋಗ್ಯ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಹಣಪಾವತಿ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು; ಹಾಗೂ ಇದು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪೌರ ಕೇಸಿನ ಇತ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತು. 1965ರಿಂದ 2006ರವರೆಗೆ, ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ ನ ಧೂಮಪಾನದ ಮಟ್ಟವು 42%ರಿಂದ 20.8%ಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದೆ. ಧೂಮಪಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನಪಾಲು ಜನರು ಯಶಸ್ವೀ, ವೃತ್ತಿಪರ, ಶ್ರೀಮಂತ ಕುಟೂಂಬಗಳಿಂದ ಬಂದವರಾಗಿದ್ದರು. ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿನ ಈ ಇಳಿಕೆಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಕೂಡ, ಪ್ರತಿದಿನದ ತಲಾ ಸಿಗರೆಟ್ ಬಳಕೆಯು 1954ರಲ್ಲಿ 22 ಇದ್ದುದು 1978ರ ವೇಳೆಗೆ 30ಕ್ಕೆ ಏರಿತು. ಈ ವಿರೋಧಾಭಾಸವು ಧೂಮಪಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟವರು ಅದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದರೆಂದೂ, ಧೂಮಪಾನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದವರು ಕಡಿಮೆ ಪರಿಣಾಮವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಸಿಗರೆಟ್‌ಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಳಸಲಾರಂಭಿಸಿದರೆಂದೂ ಸೂಚಿಸಿತು. ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ಹಲವಾರು ಔದ್ಯಮೀಕರಣಗೊಂಡ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಧೂಮಪಾನದ ಮಟ್ಟವು ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿದೆ ಅಥವಾ ಇಳಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತಂಬಾಕಿನ ಬಳಕೆಯು 2002ರ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಶೇಕಡಾ 3.4ರಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಆಫ್ರಿಕಾದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಧೂಮಪಾನವನ್ನು ಆಧುನಿಕವೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಬಲವಾದ ವಿರೋಧಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಗಣನೆಗೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದು ತಂಬಾಕಿನ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು ಇದರ ನಂತರದ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಡೋನೇಶಿಯಾ, ಲಾವೋಸ್, ಉಕ್ರೇನ್, ಬೆಲಾರುಸ್, ಗ್ರೀಸ್, ಜೋರ್ಡಾನ್, ಮತ್ತು ಚೀನಾ ಇವೆ.

ಮೊದಲ ಬಳಕೆ
ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಪವಾದಗಳು
ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನಿಯಮಗಳು
ಗೇಟ್ವೇ ಡ್ರಗ್ ಸಿದ್ಧಾಂತ