ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬೋಧನೆಗಳು ಒಂದು ಪರೋಕ್ಷ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಓರ್ವ ಏಕವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನದೇ ಆದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುವಂತಾಗಲಿ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಉದ್ದೇಶಿತ ಪ್ರಧಾನಾಂಶವು ಅನೇಕವೇಳೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಡದೆಯೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಅವನ ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು, ಇವು ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅವನು ನೀಡಿದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯ ಒಂದು ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ. ದೃಷ್ಟಾಂತವನ್ನು ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಅವನು ವ್ಯಕ್ತಿಗೇ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಬೈಬಲ್‌ನ ಒಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ವಾಚನ ಸಾಮಗ್ರಿಯು ಬಯಸುವ ಪ್ರಕಾರ, ಪದಗಳನ್ನು ಸಂಭವನೀಯ ಘಟನೆಗಳ ಒಂದು ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಓರ್ವ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ ಓದುಗನು ತನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿರುತ್ತದೆ. ಓದುಗನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಹೊರಗಿರುವ ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರದ "ಸತ್ಯಗಳ" ಒಂದು ಸಂಕಲನದ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಇದು ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೂ, ವಾಸ್ತವತೆ/ದೇವರಿನ ಒಂದು ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಇದು ಬೆಳೆಸಬಹುದು. ಓರ್ವ ಬಾಹ್ಯ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಯು ದೈವಾನುಶಾಸನಗಳನ್ನು ಓದುಗನ ಮೇಲೆ ಹೇರುತ್ತಿರುವನೇನೋ ಎಂಬ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಒಬ್ಬ ಓದುಗ ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬದ್ಧನಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವು ಒಳಗಡೆಯೇ ಇವೆ ಮತ್ತು ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ತನಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿವೆ ಎಂಬ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ ತಾನು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುವಾಗ ಇದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: "ಯಾರದ್ದು ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಕೆಲಸ; ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಿಂದ ಒಂದು ಉಲ್ಕೆಯಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದು ತೀವ್ರಾಸಕ್ತಿಯ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ಉಪನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಬೋಧಕನದೋ- ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ತರಬೇಕಿರುವ ಕೇಳುಗನದೋ?" ಎಂಬುದು ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಓರ್ವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬೈಬಲ್‌ ಒಂದು ವಿಧಾಯಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಅಥವಾ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬೈಬಲ್‌ಗೆ ಅಂಥದೊಂದು ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರವೇ ಅದು ಸಾಧ್ಯ. ಮತಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಆಧುನಿಕ ಯುಗದ ನಂತರದ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್‌ ಧರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ನಿಕೋಲಾಯ್‌ ಬೆರ್ಡಿಯೇವ್‌, ಕಾರ್ಲ್‌ ಬಾರ್ಥ್‌, ಪಾಲ್‌ ಟಿಲ್ಲಿಚ್‌, ವಿಲ್‌ಫ್ರಿಡ್‌ ಡೆಸಾನ್‌ ಮತ್ತು ಜಾನ್‌ ಮ್ಯಾಕ್ವಾರಿಯವರಂಥ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಹಾಗೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಚಿಂತಕರ ಮೇಲೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದವು ಒಂದು ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.

ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದ ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್‌ ಧರ್ಮ
ಇರುವಿಕೆಗೆ ಅಗ್ರಗಾಮಿಯಾಗುವ ಅಸ್ತಿತ್ವ
ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿ
ನಿರಾಕರಣವಾದಕ್ಕಿರುವ ಸಂಬಂಧ