ವ್ಯವಹಾರದ ಪ್ರ-ಪ್ರಥಮ ಧ್ಯೇಯ ಧೋರಣೆಯೆಂದರೆ ಲಾಭ ಗಳಿಸುವುದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.ಆದಾಗ್ಯೂ ಕೂಡ ಈ ಲಾಭಗಳಿಕೆಗೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲವೆಂದಿಲ್ಲ. ಲಾಭಗಳಿಕೆಯೆಂದರೆ, ಅದು ಕೇವಲ ಇತರ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಲಾಭವನ್ನು ಗಳಿಸಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ವ್ಯವಹಾರವು ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಾರದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಕೇವಲ ಲಾಭಗಳಿಕೆಯಿಂದ ಮುಂದುವರೆಯಲಾರದು.ವ್ಯವಹಾರವು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಸಮಾಜವು ಅದರ ಲಾಭಗಳಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಮಿತಿಯನ್ನು ಹೇರಿದೆ. ವ್ಯವಹಾರವು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಒಂದು ಅಂಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವುದರಿಂದ, ಅದು ಸಮಾಜವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಲಾಭವನ್ನು ಗಳಿಸಲಾರದು. ಸ್ವತಂತ್ರ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ಆರ್ಥಿಕ ಪೈಪೋಟಿಯಿಂದ,ಸಾಮಾಜಿಕ ಒತ್ತಡದಿಂದ,ರಾಜಕೀಯ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲವೇ ಕಾನೂನಿನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಲಾಭಗಳಿಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆಮಾಡಬಹುದು. ಇಲ್ಲವೇ ಹೋಗಲಾಡಿಸಹುದು.
ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ ,ಸರಕಾರವು ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಸರಕುಗಳನ್ನೇ ಉತ್ಪಾದಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯವಾದ ಬೆಲೆಗೆ ಮಾರಬೇಕೆಂದೂ ಆದೇಶವನ್ನಿತ್ತು. ಅದರ ಲಾಭಗಳಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣ ಬೆಲೆಗೆ ಮಾರಬೇಕೆಂದೂ ಆದೇಶವನ್ನಿತ್ತು.ಅದರ ಲಾಭಗಳಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಡಬಹುದು.ಕೆಲಸಗಾರರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಬಳ ಕೊಡುವಂತೆಯೂ ಅದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಹೇರಳವಾಗಿ ಕರವನ್ನು ಹೇರವ ಮೂಲಕವೂ ಕೂಡ ಸರಕಾರವು ಲಾಭಗಳೆಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲಿಡಬಹುದು.ಇವೆಲ್ಲವುಗಳಿಂದ ಲಾಭಗಳಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಡುವಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಪೈಪೋಟಿಯೇ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.

ಸಾಮಾಜಿಕ ಧ್ಯೇಯ
ಆರ್ಥಿಕ ಧೋರಣೆಗಳು
ಸಂಘಟನೆ
ವ್ಯಾಪಾರದ ವ್ಯಾಖೆ