ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೇರಿಕದ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಆರಂಭವಾಗುವಂಥ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸಮರ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ಪ್ರಥಮ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಗಂಡಸತು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ವಿರಳವಾಗಿ ಕೆಲವು ಹೆಂಗಸರು, ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ ಮೇಲೇ ವಾರಿಯರ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಹುತೇಕ ಗುಂಪುಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹದಿಹರೆಯದ ಆಗಮನದಲ್ಲೇ ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ಚಾಕುಗಳು, ಊದುಕೊಳವೆಗಳು, ಭರ್ಜಿ, ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಗಳ ಬಳಕೆಯ ತರಬೇತಿಗಾಗಿ ಆರಿಸುತ್ತದ್ದವು. ಸ್ಥಳೀಯ ಅಮೇರಿಕದ ವಾರಿಯರ್ಸ್ ತಮ್ಮ ವೈರಿಗಳನ್ನು ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ಕಾಳಗದಲ್ಲಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಕೊಲ್ಲವುದರಿಂದ ತಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿತ್ತಾದ್ದರಿಂದ, ಕತ್ತಿಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಆಯ್ಕಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಸಮರ ಶಸ್ತ್ರವಾಗಿದ್ದವು. ಜೀವನಪರ್ಯಂತದ ತರಬೇತಿಯೊಂದಿಗೆ ಯೋಧರು ತಮ್ಮ ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬೇಟೆಯ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ನಿಪುಣಗೋಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕಾಪೊಯೈರಾ, ಅಧಿಕ ಅಂಶದ ನಮನೀಯತೆ ಮತ್ತು ಸಹನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಬ್ರೆಜಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಒಂದು ಆಪ್ಫ್ರೋ-ಬ್ರೆಜಿಲಿಯನ್ ಅಥವಾ ಆಫ್ರೋ ಅಮೇರಿಕನ್ ಸಮರ ಕಲೆಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಒದೆತ, ಮೊಣಕೈ ಹೊಡೆತ, ಕೈ ಹೊಡೆತ, ತಲೆಯಿಂದ ಗುದ್ದುವುದು, ಕಾರ್ಟ್ ವೀಲ್ ಮತ್ತು ಬೀಸುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಜೀತ್ ಕುಣೆ ದೊ, ಸಮರ ಕಲಾವಿದ ಮತ್ತು ನಟ ಬ್ರೂಸ್ ಲೀಯಿಂದ ಬೆಳೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ೊಂದು ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಪದ್ಧತಿ. ಇದರ ಬೇರುಗಳು ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲದ್ದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಮತ್ತು ಯಾವ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ಮಾರ್ಗವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸದ ಸಿದ್ಧಾಂತದೊಂದಿಗೆ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಫೆನ್ಸಿಂಗ್, ವಿಂಗ್ ಚುನ್ ನಲ್ಲಿವೆ. ಬ್ರೆಜಿಲಿಯನ್ ಜಿಯು ಜಿಟ್ಸು ಕಾರ್ಲೋಸ್ ಮತ್ತು ಹೀಲಿಯೋ ಗ್ರೇಸಿ ಸೋದರರಿಂದ ಬೆಳೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಪೂರ್ವಕಾಲದ ಜೂಡೋವಿನ ಒಂದು ಪರಿವರ್ತಿತ ರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಇದನ್ನು ನೆಲಸ್ತರದ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ತುಂಬ ಒತ್ತು ನೀಡಿ ಪುನರ್ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಪದ್ಧತಿಯು ಒಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ಸಮರ ಕಲೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದು, ಯುಎಫ್ ಸಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೈಡ್ ನಂತಹ ಮಿಶ್ರ ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯೆಂದು ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ.

ಲಘು- ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ-ಸಂಪರ್ಕ
ನೃತ್ಯ
ಏಷ್ಯಾ
ಅಮೆರಿಕ