1960ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಕವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಲಾದ ಪರಮಾಣು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಸಾಪೆಕ್ಷವಾಗಿ ಕ್ಷಿಪ್ರ ವೇಗದಲ್ಲಿ 1970ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ 100 ಗಿಗಾ ವ್ಯಾಟ್ ಮತ್ತು 1980ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ 300 ಗಿಗಾ ವ್ಯಾಟ್ ಗೆ ವೃದ್ದಿಸಿತು. 1980 ರ ನಂತರ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ನಿದಾನವಾಗಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಸಾಧಿಸಿ 2005ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ೩೬೬ ಗಿಗಾ ವ್ಯಾಟ್ ತಲುಪಿತು. 1970 ಮತ್ತು 1990ರ ನಡುವೆ 50 ಗಿಗಾ ವ್ಯಾಟ್ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಮಾಣದ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದವು (70ರ ದಶಕದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು 80ರ ದಶಕದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿನ 150 ಗಿಗಾ ವ್ಯಾಟ್ ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚ್ಚು ಮುಟ್ಟುವುದು ಆಗಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜನವರಿ 1970ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎರಡು ಮೂರಾಂಶದಷ್ಟು ಅಣು ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಲಾಯಿತು. 1975 ಮತ್ತು 1980ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ೬೩ ಅಣು ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನಾ ಘಟಕಗಳನ್ನು ರದ್ದು ಮಾಡಲಾಯಿತು.
1970 ಮತ್ತು 1980ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎರುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕ ವೆಚ್ಚ (ಪ್ರೇಷರ್ ಗ್ರೂಪ್ ಗಳ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಮತ್ತು ಬದಲಾದ ನಿಯಂತ್ರಣ ನಿಯಮಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾಮಗಾರಿಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಕಾರಣ) ಮತ್ತು ಇಳಿಮುಖವಾದ ಇಂಧನ ಬೆಲೆಗಳ ಕಾರಣ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಣು ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಕಡಿಮೆ ಆಕರ್ಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದವು. 1980ರಲ್ಲಿ (ಅಮೆರಿಕ) ಮ್ತತು 1990ರಲ್ಲಿ (ಯುರೋಪ್) ಒಂದೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ನ ಜಾಗತಿಕರಣ ಕೂಡ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬೆಳೆಸುವುದನ್ನು ಅನಾಕರ್ಷಣೆಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.

1973ರಲ್ಲಿನ ತೈಲ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ಗುರುತರವಾದ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಜಪಾನ್ ಮತ್ತು ಫ್ರಾನ್ಸ್ ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ತೈಲದ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದ್ದವು. (ಶೇ.39ರಷ್ಟು ಮತ್ತು ಶೇ. 73ರಷ್ಟು ಕ್ರಮವಾಗಿ)ಇದು ಅಣುಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಇಂದು ಆ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಣುಶಕ್ತಿಯು ಶೇ. 80 ಮತ್ತು ಶೇ.30ರಷ್ಟು ವಿದ್ಯುತ್ ಆನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿದೆ. 

20ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಣುಶಕ್ತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಚಳವಳಿ ಅಣು ಅಪಘಾತ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಹೆದರಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಪಘಾತಗಳ ಇತಿಹಾಸ, ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ ವಿಕಿರಣದ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ವಿಕಿರಣದ ಭಯ ಮತ್ತು ಅಣು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಪಸರಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಪರಮಾಣು ತ್ಯಾಜ್ಯದ ಉತ್ಪಾದನೆ, ಸಾಗಾಣಿಕೆ ಮ್ತತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹ ಯೋಜನೆಯ ಕೊರತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ನಾಗರಿಕರ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಮೇಲೆ ಆಗುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು 1979ರಲ್ಲಿ ಥ್ರೀ ಮಿಲೆ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು 1986ರಲ್ಲಿ ಚೇರ್ನೋಬಿಲ್ ಅಪಘಾತದ ಕಾರಣ ಹೊಸ ಘಟಕಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಹಲವಾರು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದವು. ಆದಾಗ್ಯೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನೀತಿ ಸಂಘಟನೆ ಬ್ರೂಕಿಂಗ್ಸ್ ಇನ್ಸಿಟ್ಟಿಟ್ಯೂಷನ್ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ಬೇಡಿಕೆ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಹೊಸ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಘಟಕಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾಮಗಾರಿಯಲ್ಲಿನ ವಿಳಂಬದ ಕಾರಣ ಆದೇಶ ನೀಡಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿತು. 

ಮೀಲೆ ದ್ವೀಪದ ಅಪಘಾತಕ್ಕಿಂತ ಚೆರ್ನೋಬಿಲ್ ಅಪಘಾತ ಹೆಚ್ಚು ಗಂಭೀರವಾದ ಅವಘಡವಾಗಿದ್ದರೂ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯದ ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಎಕೆಂಜರೆ ಆರ್ ಬಿಎಂಕೆ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿರುವ ಸಮಸ್ಯಾತ್ಮಕ ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ಗಳು ಸೋವಿಯತ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದವು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ರೋಬಸ್ಟ್ ಕಲ್ಮಷ ಕಟ್ಟಡಗಳು. ಇಂದಿಗೂ ಈ ಹಲವಾರು ರಿಯಾಕ್ಟರುಗಳು ಉಪಯೋಗದಲ್ಲಿವೆ. ಆದರೆ. ಎರಡು ರಿಯಾಕ್ಟರಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು.(ಕಡಿಮೆ ವೃದ್ಧಿತ ಯುರೇನಿಯಂ ಬಳಕೆ) ಮತ್ತು ಅದೇ ರೀತಿಯ ಅಪಘಾತ ಸಂಭವಿಸುವುದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು (ಸುರಕ್ಷಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಿಷ್ಟ್ರಿಯಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಡೆಯುವಿಕೆ)ಬದಲಾಯಿಸಲಾಯಿತು.

ಸುರಕ್ಷಾ ಜಾಗೃತಿ ಮತ್ತು ಪರಮಾಣು ಕೇಂದ್ರಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ವೃತ್ತಿಪರರನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ದಿಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಲಾಯಿತು. ಡಬ್ಲ್ಯೂಎಎನ್ಓ ವರ್ಲ್ಡ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ ಆಫ್ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ಆಪರೇಟರ್ಸ್

ಐರ್ಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ಪೋಲಂಡ್ ಗಳಲ್ಲಿ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾದ ಕಾರಣ ಅಲ್ಲಿ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ತಡೆಹಾಕಲಾಯಿತು. (ಚೆರ್ನೋಬಿಲ್ ನಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತಗೊಂಡು)ಆಸ್ಟ್ರೀಯಾ (1978 ), ಸ್ವೀಡನ್ (1980)ಮತ್ತು ಇಟಲಿ (1987 )ರಲ್ಲಿ ಅಣುಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿ ರೆಫರಂಡಮ್ ನಲ್ಲಿ ಮತ ಚಲಾವಣೆಯಾಯಿತು. ಜುಲೈ 2009ರಲ್ಲಿ ಇಟಲಿಯ ಸಂಸತ್ತು ಈ ಮೊದಲಿನ ರೆಫರಂಡಮ್ ನ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿ ತಕ್ಷಣ ಇಟಲಿಯ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿಸಿತು.

ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ
ಅಭಿವೃದ್ಧಿ
ಅಣು ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿ ಘಟಕಗಳ ಸ್ಥಿತಿಸ್ಥಾಪಕತ್ವ
ಜೀವನ ಚಕ್ರ