೧೯೬೦ ರ ಮೊದಲಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠೀಯತಾವಾದವು ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಮೂರ್ತ ಚಳವಳಿಯಂತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು, (ಕಜಿಮಿರ್ ಮಾಲೆವಿಚ್ ಅವರ ರೇಖಾಗಣಿತೀಯ ಅಮೂರ್ತವಾದದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಬಾವಾಸ್ ಮತ್ತು ಪಿಯೆಟ್ ಮೊಂಡ್ರಿಯನ್) ಅದು ಸಂಬಂಧಿಕ ಹಾಗೂ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ವರ್ಣಚಿತ್ರದ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು, ಅಮೂರ್ತ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿವಾದಿಗಳ ಹೊರನೋಟದ ಜಟಿಲತೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಉದ್ವೇಗದ ಭಾವಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯ ದೃಶ್ಯಗಳ ವಿವಾದವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ಕನಿಷ್ಠೀಯತಾವಾದವು ಉತ್ಕಟ ಸರಳತೆಯು ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಾದ ಗಂಭೀರ್ಯತೆಯ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಬಲ್ಲದು ಎಂದು ವಾದಿಸಿತು. ಫ್ರಾಂಕ್ ಸ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅವರಂತಹ ವರ್ಣಚಿತ್ರಕಾರರಿರುವ ವರ್ಣಚಿತ್ರದಲ್ಲಿನ ಕನಿಷ್ಠೀಯತಾವಾದವು, ಇತರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಂತಲ್ಲದೇ, ಆಧುನಿಕ ಚಳವಳಿಯಾಗಿದೆ. ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದವು ಉತ್ತರ ಆಧುನಿಕತೆಗೆ ಪೂರ್ವಗಾಮಿಯಾಗಿ ಅಥವಾ ಆಧುನಿಕೋತ್ತರ ಚಳವಳಿಗೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ವೈವಿಧ್ಯವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ನಂತರದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭದ ಕನಿಷ್ಠೀಯತಾವಾದವು ಮುಂದುವರಿದ ಆಧುನಿಕತಾವಾದಿಗಳ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು, ಆದರೆ ರೊಬರ್ಟ್ ಮೊರ್ರಿಸ್ ಅವರಂತಹ ಕಲಾವಿದರು ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆಕಾರ-ವಿರೋಧಿ ಚಳವಳಿಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದಾಗ ಈ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯನ್ನು ಚಳವಳಿಯು ಭಾಗಶಃ ತ್ಯಜಿಸಿತು.
ಹಾಲ್ ಫೋಸ್ಟರ್ ತಮ್ಮ ಪ್ರಬಂಧವಾದ `"ದಿ ಕ್ರಕ್ಸ್ ಆಫ್ ಮಿನಿಮಲಿಸಮ್" ` ನಲ್ಲಿ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಜಡ್ ಹಾಗೂ ರೊಬರ್ಟ್ ಮೊರ್ರಿಸ್ ಇವರಿಬ್ಬರ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಹಾಗೂ ಅವರ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕನಿಷ್ಠೀಯತಾವಾದದ ಹೇಳಿಕೆಯಲ್ಲಿನ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಗ್ರೀನ್ ಬರ್ಗೇನ್ ಆಧುನಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ವೈಶಾಲ್ಯತೆಯು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅವರು ಕನಿಷ್ಠೀಯತಾವಾದವು ಆಧುನಿಕತೆಯ `ಕೊಟ್ಟ ಕೊನೆ` ಅಲ್ಲ, ಆದರೆ, `ಇಂದಿನ ದಿನಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಪರಿಷ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನವೀಕರಣೋತ್ತರ ಅನುಸರಣೆಯತ್ತ ನಿದರ್ಶನದ ಸ್ಥಳಾಂತರವಾಗಿದೆ` ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. 

ಕನಿಷ್ಠೀಯತಾವಾದ
ದ್ವಿತೀಯ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧದ ನಂತರದ ಆಧುನಿಕತಾವಾದ (ದೃಷ್ಟಿಗೋಚರ ಅಥವಾ ಅಭಿನಯಿಸಲ್ಪಡುವ ಕಲೆಗಳು)
ಫ್ಲಕ್ಸಸ್
ಪೊಲಾಕ್ ಮತ್ತು ಅಮೂರ್ತದ ಪ್ರಭಾವಗಳು