ಫಿಲಿಪ್ಸ್ ರೇಖೆ ಆರಂಭಿಕ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಎ.ಡಬ್ಲ್ಯು.ಫಿಲಿಪ್ಸ್ ಮೂಲಕ ೧೯೫೮ ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಫಿಲಿಪ್ಸ್ ತನ್ನ ಮೂಲ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ, ಫಿಲಿಪ್ಸ್ ವೇತನ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ೧೮೬೧ ರಿಂದ ೧೯೫೭ ಗ್ರೇಟ್ ಬ್ರಿಟನ್ನಲ್ಲಿನ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ಮತ್ತು ವೇತನಗಳು, ನಿರುದ್ಯೋಗದ ನಡುವಿನ ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ವಿರುದ್ಧ ಸಂಬಂಧವಿದೆಯೆಂದು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ವೇತನ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಿರುದ್ಯೋಗದ ನಡುವಿನ ಈ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವು ಗ್ರೇಟ್ ಬ್ರಿಟನ್ಗೆ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ೧೯೬೦ ರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾದ ಪೌಲ್ ಸ್ಯಾಮ್ಯುಲ್ಸನ್ ಮತ್ತು ರಾಬರ್ಟ್ ಸೋಲೋ ಹಣದುಬ್ಬರ ಮತ್ತು ನಿರುದ್ಯೋಗದ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲು ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಬೇಂಬಲಿಸಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು. ವೇತನ ಬೆಲೆಗಳ ದೊಡ್ಡ ಘಟಕಗಳನ್ನು (ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವೇತನ ಬದಲಾವಣೆಗಳು) ಹಣದುಬ್ಬರ ವಿಲೋಮವಾಗಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಸಂಬಂಧ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಫಿಲಿಪ್ಸ್ ರೇಖೆ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಊಹಿಸಬಹುದಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತ. ೧೯೬೦ ರ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಹಣದುಬ್ಬರದ ನಡುವೆ ತುಲನೆಯನ್ನು ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಫಿಲಿಪ್ಸ್ ರೇಖೆ ಸಂಭಾವ್ಯ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗಬಹುದಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡಿತು. ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ವಿತ್ತೀಯ ನೀತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆ ಮಟ್ಟದ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲದು ಮತ್ತು ಬಳಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಉದ್ಯೋಗ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಹಣದುಬ್ಬರ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರಗಳು ನಿರುದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಹಣದುಬ್ಬರ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಫಿಲಿಪ್ಸ್ ರೇಖೆ ಬಳಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸಂಬಂಧವು ಕುಸಿದುಬಿತ್ತು. ನಂತರ ೧೯೭೦ ರ ಮತ್ತು ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಫಿಲಿಪ್ಸ್ ರೇಖೆ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಅನುಸರಿಸಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಹಣದುಬ್ಬರದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಎರಡೂ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದವು "ಉಬ್ಬರಮಂದ ಸ್ಥಿತಿ." ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಫಿಲಿಪ್ಸ್ ವಕ್ರರೇಖೆ ಅಸ್ಥಿರ ಎಂದು ಸಾಬೀತಾಯಿತು, ಆದ್ದರಿಂದ ನೀತಿ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ .


ಫಿಲಿಪ್ಸ್ ವಕ್ರರೇಖೆ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟು ಬೇಡಿಕೆಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ
ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
ಇತಿಹಾಸ
ಎಕ್ಸ್ಪೆಕ್ಟೇಷನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಹಣದುಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ