ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ, ಕಿರುಬಂಡವಾಳವೆಂದರೆ ಬಡಜನರು ಪ್ರಸಕ್ತ ಬಳಸುತ್ತಿರುವ ಇಲ್ಲವೇ ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಅನುಕೂಲ ಪಡೆಯಬಹುದಾದ ಹಣಕಾಸು ಸೇವೆಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟ ಏರಿಕೆ ಅಥವಾ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬಡಜನರು ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಸಾಲಗಾರರಿಂದಲೇ ಸಾಲ ಪಡೆಯುವುದು ಹಾಗೂ ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಸಂಗ್ರಹಕಾರರ ಬಳಿಯೇ ತಮ್ಮ ಉಳಿಕೆಯನ್ನು ಪಾವತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸಾಲಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಅನುದಾನಗಳನ್ನು ಧರ್ಮಾರ್ಥ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ವಿಮೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರೀ ಸ್ವಾಮ್ಯದ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ನಿಧಿ ಹಸ್ತಾಂತರಗಳನ್ನು (ಹವಾಲಾ ತರಹದ) ಹಣ ರವಾನೆ ಜಾಲಗಳ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. 

ಕಿರುಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಇನ್ನಿತರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಅನುಕೂಲಗಳಿಲ್ಲ. ಹೊಸಬರ ಧನಸಂಚಯ ನಿಧಿಯನ್ನು ನಡೆಸುವ ಧರ್ಮಾರ್ಥ ಸಂಸ್ಥೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಡ್ಡಿಗೆ ಸಾಲ ನೀಡುವ ಸಾಲದಾತ ಅಥವಾ ಸರ್ಕಾರೀ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಬಡವರ ಠೇವಣಿ ಖಾತೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಸರಕಾರ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಕಿರುಬಂಡವಾಳದಲ್ಲಿ ಹಣ ತೊಡಗಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಲಭ್ಯತೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹಣಕಾಸು ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರಿಂದ, ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರಿಂದಲೂ ಪರಿಹರಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದರಿಂದ ಆ ತರಹದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತಾಯ ಕೇಳಿಬರತೊಡಗಿದೆ. 

ಒಂದೂವರೆ ಶತಮಾನದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಸಾರಾಂಶ ನೀಡುವ ಕನ್ಸಲ್ಟೇಟಿವ್‌ ಗ್ರೂಪ್‌ ಟು ಅಸಿಸ್ಟ್‌ ದ ಪೂರ್‌ (CGAP) ಸಂಸ್ಥೆಯ ೨೦೦೪ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ G೮ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಎಂಟು ನಾಯಕರ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಜೂನ್‌ ೧೦,೨೦೦೪ರಂದು ಅನುಮೋದನೆ ಪಡೆದ ಕೆಲ ಮೂಲಭೂತ ತತ್ವಗಳು ಕೆಳಗಿವೆ :


ಕಿರುಬಂಡವಾಳಗಳು ದತ್ತಿನಿಧಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ನಿರ್ಗತಿಕರಾಗಿರುವ ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ಸಾಲವನ್ನು ತೀರಿಸಲು ಹಣ ಹೊಂಚಲಾಗದಿರುವಷ್ಟು ಬಡತನವಿರುವ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಅನುದಾನವನ್ನು ನೀಡುವುದು ಉತ್ತಮ. ಇಂತಹಾ ಸಂದರ್ಭವು ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಯುದ್ಧಪೀಡಿತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಕೋಪವಾದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬರಬಹುದು.

ಸಾಲದ ಮಿತಿಯ ಬಗೆಗಿನ ಚರ್ಚೆಗಳು
ಸವಾಲುಗಳು
ಮಿತಿಗಳು ಹಾಗೂ ನಿಯಮಗಳು
ಬಡತನವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಆಧಾರ ಸೂಚನೆಗಳು