೧೯೬೦ರ ನಂತರ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರ ಆರೋಗ್ಯವು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ಆದರೂ ಅವರ ಧಾಮಿರ್ಕ ಕಾರ್ಯಗಳು ಸತತವಾಗಿ ನಡೆದಿದ್ದವು. ೧೯೬೮ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೧ರಂದು ಅಂದರೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಪಂಚಗಾಯಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ೫೦ನೇ ವರ್ಧಂತಿಯಂದು ಅವರು ಅತೀವ ಸುಸ್ತಿನಿಂದ ಬಳಲಿದರು. ಅದರ ಮರುದಿನ ಅವರು ಆಡಂಬರ ಬಲಿಪೂಜೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲಾಗುವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಆತಂಕದಿಂದ ಅವರು ಸಾಧಾರಣ ಪೂಜೆಯರ್ಪಿಸಲು ಅನುಮತಿ ಕೋರಿದರು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಯಾತ್ರಿಗಳ ಸಲುವಾಗಿ ಮಹಾಪೂಜೆಯನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸುವಂತೆ ಅವರ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳು ಸೂಚಿಸಿದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗಿ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಮಹಾಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸತೊಡಗಿದರು. ಕೆಲ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಅವರು ಬಳಲಿಕೆಯಿಂದ ಸೋತುಹೋದರು. ಅವರ ಧ್ವನಿ ದುರ್ಬಲವಾಯಿತು. ಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿ ಪೀಠದಿಂದ ಹೊರನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವರು ಕುಸಿಯತೊಡಗಿದರು. ಕೂಡಲೇ ಅವರ ಕಪುಚಿನ್ ಮಠದ ಇತರ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳು ಅವರಿಗೆ ಆಸರೆ ಕೊಟ್ಟು ಕರೆದೊಯ್ದರು. ಅದೇ ಅವರ ಜೀವನದ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ಪೂಜಾರ್ಪಣೆಯಾಯಿತು. 

ಮರುದಿನ ಅಂದರೆ ೨೩ನೇ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೧೯೬೮, ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಅಂತಿಮ ಪಾಪನಿವೇದನೆ ಮಾಡಿ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕನ್ ವಾಗ್ದಾನಗಳನ್ನು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿದರು. ಪದ್ಧತಿಯಂತೆ ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಜಪಸರ ಇದ್ದಿತಾದರೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ತ್ರಾಣ ಅವರಿಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಅವರು “ಜೇಸು ಮರಿಯಾ” ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ೨:೩೦ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಾ ತಮಗೆ ’ಇಬ್ಬರು ತಾಯಂದಿರು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೆ’ (ಬಹುಶಃ ಒಬ್ಬರು ಹೆತ್ತತಾಯಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಮರಿಯಾಮಾತೆ) ಎನ್ನುತ್ತಾ ’ಮರೀಯಾ’ ಎಂದು ನಿಡಿದಾಗಿ ಉಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರು. 

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೬ರಂದು ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ವರಪ್ರಸಾದ ಮಾತೆಯಾಲಯದ ನೆಲದಾಳದ ಕವಾಟದಲ್ಲಿ ಅಡಕ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರದ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಮಂದಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು. ಮರಣಾನಂತರವೇ ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಕ್ರಿಯಾಯೋಜನೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪಾದ್ರೆಪಿಯೊ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಾ ಆ ಜನರು ಹೆಚ್ಚಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಮರಣಾವಸ್ಥೆ ತಲಪುವವರೆಗೂ ಅವರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದವರ ಪ್ರಕಾರ ಸಾವು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪಂಚಗಾಯಗಳು ಒಂದೂ ಚೂರೂ ಕುರುಹಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಯವಾಗಿದ್ದವು. ಪಾರ್ಶ್ವದ ಮೇಲಿನ ಗಾಯದ ಗುರುತು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣ ಬಳಿದಂತೆ ತೋರಿ ಕೊನೆಗೆ ಅದೂ ಮಾಯವಾಯಿತು.

ಪಿತ್ರೇಲ್ಚೀನಾದ ಸಂತ ಪಿಯೊ ಅವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಪಾಲಕರನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸುವಂತೆ ನಾಗರೀಕ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಸುಮಾರು ೧೬೦ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಇತಾಲಿಯಾದ ಬಿಷಪರ ಸಮಾವೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾಗ ಬಿಷಪರು ಆ ಮನವಿಯನ್ನು ವ್ಯಾಟಿಕನ್ನಿಗೆ ರವಾನಿಸಿ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆದರು. ಅವರು ಉತ್ತಮ ಉಪಶಮಿಕರೆಂದು ಲಂಡನ್ನಿನ ಕಥೋಲಿಕ ಕೇಳ್ವಿಕಚೇರಿಯವರು ಪ್ರಚಾರ ನಡೆಸಿದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ’ಜಪಿಸಿ, ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ ಹಾಗೂ ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದಿರಿ’ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳ ಮೇಲಿನ ಗೌರವದಿಂದ ವರ್ಷದ ಅತಿ ಖಿನ್ನಭಾವದ ದಿನವಾದ ಜನವರಿ ೨೨ಅನ್ನು ಬಲುಸಂತೋಷದ ದಿನವನ್ನಾಗಿ ಅವರು ಬದಲಿಸಿದರು.”

ಮರಣ
ದುರ್ಬಲ ಆರೋಗ್ಯ
ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ನರಳಾಟ
ಪಂಚಗಾಯಗಳ ತೋರಿಕೆ