ಉತ್ತರ ಕ್ಯಾರೊಲಿನಾದ ಗ್ರೀನ್ಸ್ ಬರೋ ನ ವೂಲ್ವರ್ತ್ ನ ಮಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಧರಣಿಯು, ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಚಳವಳಿಗೆ ಪುಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡಿತು. ೧೯೬೦ರ ಫೆಬ್ರವರಿ ೧ರಂದು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕರಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ ಇದ್ದ ಉತ್ತರ ಕ್ಯಾರೊಲಿನಾದ ಕೃಷಿ & ತಾಂತ್ರಿಕ ಕಾಲೇಜಿನ ನಾಲ್ವರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾದ ಎಜೆಲ್ A. ಬ್ಲೈರ್, ಜೂ.(ಅವರು ಈಗ ಜಿಬ್ರೀಲ್ ಖಜಾನ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪರಿಚಿತವಾಗಿದ್ದಾರೆ), ಡೇವಿಡ್ ರಿಚ್ಮಂಡ್, ಜೋಸೆಫ್ ಮ್ಯಾಕ್ನೀಲ್, ಹಾಗು ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲಿನ್ ಮ್ಯಾಕ್ಕೈನ್, ಆಫ್ರಿಕನ್ ಅಮೆರಿಕನ್ನರನ್ನು ಹೊರಗಿಡುವ ವೂಲ್ವರ್ತ್ ನೀತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಊಟದ ಕೌಂಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಧರಣಿ ಕೂಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರಿಗೆ ರೀತಿರಿವಾಜಿನಂತೆ ಉಡುಪು ಧರಿಸಲು, ಶಾಂತವಾಗಿ ಕೂರಲು ಹಾಗು ಸಂಭಾವ್ಯ ಬಿಳಿಯ ಸಹಾನುಭೂತಿಯುಳ್ಳವರು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೇಜನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಲು ಉತ್ತೇಜಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಧರಣಿಯು, ರಿಚ್ಮಂಡ್, ವರ್ಜೀನಿಯ; ನ್ಯಾಷ್ವಿಲ್ಲೆ, ಟೆನ್ನಿಸ್ಸಿ; ಹಾಗು ಅಟ್ಲಾಂಟ, ಜಾರ್ಜಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಇತರ ಧರಣಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿತು.
ದಕ್ಷಿಣದುದ್ದಕ್ಕೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಸ್ಥಳೀಯ ಮಳಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಊಟದ ಕೌಂಟರುಗಳಲ್ಲಿ ಧರಣಿ ಕೂಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಸ್ಥಳೀಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕೆಲವೊಂದು ಬಾರಿ ಭೋಜನ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರನ್ನು ಆಚೆಗೆ ದಬ್ಬಲು ಪಶುಬಲವನ್ನು ಬಳಸಿದರು.
"ಧರಣಿ" ತಂತ್ರವು ಹೊಸದೇನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ-೧೯೩೯ರಷ್ಟು ಹಿಂದೆಯೇ ಆಫ್ರಿಕನ್-ಅಮೇರಿಕನ್ ವಕೀಲ ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ವಿಲ್ಬರ್ಟ್ ಟಕರ್, ಅಂದಿಗೆ ವರ್ಣಭೇದ ನೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಂಡಿದ್ದ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರಿಯಾ, ವರ್ಜೀನಿಯ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿ ಧರಣಿಯನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದರು. ೧೯೬೦ರಲ್ಲಿ ಈ ತಂತ್ರವು, ಚಳವಳಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಮೂಲಕ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು. ಗ್ರೀನ್ಸ್ ಬರೋ ಧರಣಿಯ ಯಶಸ್ಸು, ದಕ್ಷಿಣದಾದ್ಯಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ವ್ಯಾಪಕ ಧರಣಿಗಳಿಗೆ ಎಡೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಬಹುಶಃ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಆಯೋಜಿಸಲಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧ, ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಧರಣಿ ಎಂದರೆ ನ್ಯಾಷ್ವಿಲ್ಲೆ, ಟೆನ್ನಿಸ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಧರಣಿ.
೧೯೬೦ ಮಾರ್ಚ್ ೯ರಂದು ಅಟ್ಲಾಂಟ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ಕೇಂದ್ರದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಗುಂಪೊಂದು ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಕೋರಿಕೆಯೊಂದನ್ನು ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಪುಟದ ಜಾಹೀರಾತಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿತು, ಇದರಲ್ಲಿ "ಅಟ್ಲಾಂಟ ಕಾನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಶನ್" , "ಅಟ್ಲಾಂಟ ಜರ್ನಲ್" , ಹಾಗು "ಅಟ್ಲಾಂಟ ಡೈಲಿ ವರ್ಲ್ಡ್" ಪತ್ರಿಕೆಗಳೂ ಸೇರಿವೆ.
ಕಮಿಟಿ ಆನ್ ದಿ ಅಪೀಲ್ ಫಾರ್ ಹ್ಯೂಮನ್ ರೈಟ್ಸ್(COAHR) ಎಂದು ಪರಿಚಿತವಾದ ಈ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಗುಂಪು, ಅಟ್ಲಾಂಟ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು ಜೊತೆಗೆ ೧೯೬೦ರ ಮಾರ್ಚ್ ೧೫ರಂದು ಆರಂಭವಾದ ಧರಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಟ್ಲಾಂಟದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆ ಗಳಿಸಿತು.
೧೯೬೦ರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಧರಣಿಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗಕ್ಕೂ ಹಾಗು ಗಡಿ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹಾಗು ನೆವಾಡ, ಇಲ್ಲಿನಾಯ್, ಹಾಗು ಓಹಿಯೋಗೆ ಹರಡಿತ್ತು.
ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ಊಟದ ಕೌಂಟರ್‌ಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಉದ್ಯಾನವನಗಳು, ಕಡಲ ತೀರಗಳು, ಗ್ರಂಥಾಲಯಗಳು, ಥಿಯೇಟರ್ ಗಳು, ವಸ್ತು ಸಂಗ್ರಹಾಲಯಗಳು, ಹಾಗು ಇತರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ವರ್ಣಭೇಧ ನೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದರು. ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟ ನಂತರ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು "ಜಾಮೀನುರಹಿತ- ಜೈಲುವಾಸ"ದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಲು ಹಾಗು ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ತಿರುಗುಮುರುಗು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಮೂಲಕ ಬಂದೀಖಾನೆಯಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಹಾಗು ಆಹಾರವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಜೈಲರುಗಳಿಗೆ ಹಣಕಾಸಿನ ಮುಗ್ಗಟ್ಟು ಎದುರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು.
ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೯೬೦ರಲ್ಲಿ, ಧರಣಿಗಳನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಉತ್ತರ ಕ್ಯಾರೊಲಿನಾದ ರಾಲೆಯಿಗ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಷಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು, ಇದು ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್ ನಾನ್ವೈಲೆಂಟ್ ಕೋಆರ್ಡಿನೇಟಿಂಗ್ ಕಮಿಟಿ (SNCC)ಯ ರಚನೆಗೆ ದಾರಿಯಾಯಿತು. SNCC ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಸಂಘರ್ಷದ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸವಾರಿ ಅಭಿಯಾನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಸಿದರು.

ಮೆಂಫಿಸ್‌, ಕಿಂಗ್‌ ಹತ್ಯೆ ಮತ್ತು ಬಡ ಜನರ ಮೆರವಣಿಗೆ, ೧೯೬೮
ಧರಣಿಗಳು, ೧೯೬೦
ಬಂದೀಖಾನೆ ಸುಧಾರಣೆ
ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್‌ಗೆ ಮೆರವಣಿಗೆ, ೧೯೬೩