ಆಧುನಿಕ ಪೆಂಗ್ವಿನ್‌‌ಗಳು ನಿರ್ವಿವಾದವಾದ ಎರಡು ಏಕಮೂಲ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಂದಿಗ್ಧ ಸಂಬಂಧಗಳೊಂದಿಗಿನ ಮತ್ತೆರಡು ಆಧಾರಭೂತವಾದ ಕುಲಗಳಿಗೆ ಅಂಗಭೂತಗಳಾಗಿವೆ. ಸ್ಫೀನಿಸಿನೇಯ ಮೂಲವು ಪ್ರಾಯಶಃ ಇತ್ತೀಚಿನ ಪ್ಯಾಲಿಯೋಜೀನ್‌ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಗಣವು ವಿಕಸನಗೊಂಡ ಅದೇ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ, ಅಂದರೆ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ-ನ್ಯೂಜಿಲೆಂಡ್‌ ಪ್ರದೇಶ ಹಾಗೂ ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ನಡುವಿನ ಮಹಾಸಾಗರಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಕಂಡುಬಂದಿರಬಹುದಾಗಿದೆ. ಸುಮಾರು 40 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇತರ ಪೆಂಗ್ವಿನ್‌‌ಗಳಿಂದ ಚೆದುರಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾದಂತೆ, ಸ್ಫೀನಿಸಿನೇಗಳು ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಒಂದಷ್ಟು ಕಾಲ ಸೀಮಿತಗೊಂಡಿದ್ದವು ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ಪೆನಿನ್ಸುಲಾ ಹಾಗೂ ಪ್ಯಾಟಗೋನಿಯಾದ ಚೆನ್ನಾಗಿ-ಸಂಶೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಚಯನಗಳು ಸದರಿ ಉಪಕುಟುಂಬದ ಪ್ಯಾಲಿಯೋಜೀನ್‌ ಕಾಲದ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡದಿರುವುದರಿಂದ ಈ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬರಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಅತ್ಯಂತ ಮುಂಚಿನ ಸ್ಫೆನಿಸೈನ್‌ ವಂಶಾವಳಿಗಳು ಅತ್ಯಂತ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದ ಹರಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಂಥವಾಗಿವೆ.

"ಆಪ್ಟೆನೋಡೈಟ್ಸ್‌" ಕುಲವು ಜೀವಂತ ಪೆಂಗ್ವಿನ್‌‌ಗಳ ಪೈಕಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಆಧಾರಭೂತವಾದ ಚೆದುರಿಕೆಯಂತೆ ತೋರುತ್ತವೆ. ಈ ಪೆಂಗ್ವಿನ್‌ಗಳು ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಹಳದಿ-ಕಿತ್ತಳೆ ಕುತ್ತಿಗೆ, ಎದೆ, ಮತ್ತು ಕೊಕ್ಕು ಪಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು; ತಮ್ಮ ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾವುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ಅವು ಮರಿಮಾಡಿದಾಗ ಮರಿಗಳು ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ಬತ್ತಲೆಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಈ ಕುಲವು ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ಕಡಲತೀರಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತಗೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಹರಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಇಂದಿನ ಕೆಲವೊಂದು ಉಪ-ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ದ್ವೀಪಗಳಿಗೆ ಅವು ಎಷ್ಟುಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಣೆಗೊಂಡಿವೆ.

ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಳವಾಗಿರುವ ಕಪ್ಪು-ಮತ್ತು-ಬಿಳಿ ತಲೆಯ ಮಾದರಿಯೊಂದಿಗಿನ ಜಾತಿಗಳನ್ನು "ಪೈಗೋಸೆಲಿಸ್‌" ಒಳಗೊಂಡಿದೆ; ಅವುಗಳ ಹರಡಿಕೆಯು ಮಧ್ಯಸ್ಥ ದರ್ಜೆಯದಾಗಿದ್ದು, ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ಕಡಲತೀರಗಳ ಮೇಲೆ ಅದು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತಗೊಂಡಿವೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೊಂಚ ಉತ್ತರದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಅದು ವಿಸ್ತರಣೆಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಬಾಹ್ಯ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಇವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಂತೆ ಸ್ಫೀನಿಸಿನೇಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪೂರ್ವಜನನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೋಲುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ, "ಆಪ್ಟೆನೋಡೈಟ್ಸ್‌‌‌ನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣದ ಜನ್ಯ ಗುಂಪುಗಳು ಬಹುತೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಕುಲದ ಪರಮಾವಧಿಯ ಆವಾಸಸ್ಥಾನದ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ರೂಪಾಂತರಗಳನ್ನು ಯುಕ್ತವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿವೆ. " "ಮುಂಚಿನ ಕುಲದಂತೆ, " "'ಪೈಗೋಸೆಲಿಸ್‌" ಬಾರ್ಟೋನಿಯಾ ಅವಧಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚೆದುರಿಹೋಗಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ," "' 
"ಆದರೆ ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದ ವೈವಿಧ್ಯತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವ ಶ್ರೇಣಿಯ ವಿಸ್ತರಣೆ ಮತ್ತು ಹರಡುವಿಕೆಯು ಪ್ರಾಯಶಃ ಬಹಳ ನಂತರದವರೆಗೆ ಸಂಭವಿಸಲಿಲ್ಲ ಎನಿಸುತ್ತದೆ; ಮುಂಚಿನ ಮಯೋಸೀನ್‌ ಕಾಲದ ಸುಮಾರು ಬರ್ಡಿಗೇಲಿಯಾ ಅವಧಿಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ 20–15 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದು ಸಂಭವಿಸಿತು." 

"ಸ್ಫೀನಿಸ್ಕಸ್‌" ಮತ್ತು "ಯೂಡಿಪ್ಟುಲಾ" ಕುಲಗಳು, ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ಬಹುಪಾಲು ಉಪ-ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ಹರಡಿಕೆಯೊಂದಿಗಿನ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ ಕೆಲವೊಂದು ದೂರದ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆ. ಅವೆಲ್ಲವೂ ಕರಾಟಿನಾಯ್ಡ್‌ ವರ್ಣದ್ರವ್ಯದ ಬಣ್ಣಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಮುಂಚಿನ ಕುಲವು ಒಂದು ಎದ್ದು ಕಾಣುವ ಪಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗಿನ ತಲೆ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ನೆಲಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಗೂಡುಕಟ್ಟುವ ಮೂಲಕ ಅವು ಜೀವಂತ ಪೆಂಗ್ವಿನ್‌‌ಗಳ ನಡುವೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಸರಿಸುಮಾರು 28 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಶುರುವಾಗುವ, ಚಾಟ್ಟಿಯನ್‌ ಅವಧಿಯಾದ್ಯಂತ (ಅಂತ್ಯ ಆಲಿಗಸೀನ್‌ ಕಾಲದ) ಆಧುನಿಕ ಪೆಂಗ್ವಿನ್‌‌ಗಳ ಪೂರ್ವಜರ ಹಬ್ಬುವಿಕೆಯ ಪೈಕಿಯ ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ಧ್ರುವಸಮೀಪದ ಹರಿವಿನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಗುಂಪು ಪ್ರಾಯಶಃ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಚೆದುರಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿರಬಹುದು. ಈ ಕಾಲದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಕುಲಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಳ್ಳುವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ, ಸುಮಾರು 4–2 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಪ್ಲಯೋಸೀನ್‌ ಕಾಲದ ಹರಡುವಿಕೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ವರ್ತಮಾನ-ಕಾಲದ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.

"ಮೆಗಾಡೈಪ್ಟೆಸ್‌" –"ಯೂಡೈಪ್ಟೆಸ್‌" ಏಕಮೂಲ ವರ್ಗವು ಇದನ್ನೇ ಹೋಲುವ ಅಕ್ಷಾಂಶಗಳ (ಗ್ಯಾಲಪಗೋಸ್‌ ಪೆಂಗ್ವಿನ್‌‌‌‌ನಷ್ಟು ದೂರದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ) ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನ್ಯೂಜಿಲೆಂಡ್‌ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಇದು ತನ್ನ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದೆಡೆಗಿನ ಪ್ರಸರಣವನ್ನು ಇದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅವು ಕೂದಲಿನಂಥ ಹಳದಿ ಅಲಂಕಾರಿಕ ತಲೆಗರಿಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ; ಅವುಗಳ ಕೊಕ್ಕುಗಳು ಕಡೇಪಕ್ಷ ಭಾಗಶಃ ಕೆಂಪುಬಣ್ಣದಲ್ಲಿವೆ. ಈ ಎರಡು ಕುಲಗಳು ಮಧ್ಯ ಮಯೋಸೀನ್‌ ಕಾಲದಲ್ಲಿ (ಲ್ಯಾಂಘಿಯನ್‌ ಅವಧಿಯ, ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ 15–14 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ) ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಚೆದುರಿಹೋದವು. ಆದರೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, "ಯೂಡೈಪ್ಟೆಸ್‌‌" ನ ಜೀವಂತ ಜಾತಿಗಳು ನಂತರದ ಹರಡುವಿಕೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿವೆ. ಈ ಹರಡುವಿಕೆಯು ಸುಮಾರು ಟಾರ್ಟೋನಿಯನ್‌ ಅವಧಿಯ (ಅಂತ್ಯ ಮಯೋಸೀನ್‌ ಕಾಲದ, 8 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ) ಅಂತ್ಯದಿಂದ ಪ್ಲಯೋಸೀನ್‌ ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.

ಭೌಗೋಳಿಕ ಮತ್ತು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಾದರಿ ಅಥವಾ ಸ್ಫೆನಿಸೈನ್‌ ವಿಕಸನವು, ಪ್ರಾಚೀನ ಹವಾಮಾನದ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಜಾಗತಿಕ ತಂಪಾಗುವಿಕೆಯ ಎರಡು ಪ್ರಸಂಗಗಳಿಗೆ ನಿಕಟವಾದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಬಾರ್ಟೋನಿಯಾ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿನ ಉಪ-ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ವಂಶಾವಳಿಯ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಿಕೆಯು, ಸುಮಾರು 35 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಹಿಮಯುಗಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ತಂಪಾಗುವಿಕೆಯ ನಿಧಾನಗತಿಯ ಅವಧಿಯ ದೃಢವಾದ ಪ್ರಾರಂಭದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಹೊಂದಿದೆ. ಪ್ರಯಾಬೋನಿಯಾ ಕಾಲದಿಂದ ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ಕಡಲತೀರಗಳಲ್ಲಿನ ಆವಾಸಸ್ಥಾನವು ಕುಸಿಯುವುದರೊಂದಿಗೆ, ಬಹುತೇಕ ಪೆಂಗ್ವಿನ್‌‌ಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹೆಚ್ಚು ಉಪಚರಿಸಬಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳು ಸ್ವತಃ ಅಂಟಾರ್ಟಿಕಾದಲ್ಲಿದ್ದುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉಪ-ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದವು. ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ, ಕೇವಲ ಸುಮಾರು 30 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ತಂಪಾದ ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ಧ್ರುವಸಮೀಪದ ಹರಿವು ಒಂದು ನಿರಂತರವಾದ ಧ್ರುವದ ಸಮೀಪದ ಹರಿವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಒಂದೆಡೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ನ ತಂಪಾಗುವಿಕೆಯು ಬಲವಂತಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ "ಸ್ಫೀನಿಸ್ಕಸ್‌‌" ನ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನೆಡೆಗಿನ ವಿಸ್ತರಣೆಯು ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾ ಹಾಗೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅದರಿಂದಾಚೆಗೆ ಕೈಗೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಪ್ಯಾಲಿಯೋಜೀನ್‌ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ಖಂಡದಿಂದ ಒಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಹರಡುವಿಕೆ ನಡೆಯಿತು ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯ ಪುರಾವೆಯೂ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನಂತರದಲ್ಲಿ ಕೊಂಚಮಟ್ಟಿಗಿನ ಬಿಸಿಯಾಗುವಿಕೆಯ ಒಂದು ಎರಚಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಧಿಯು ಮಧ್ಯ ಮಯೋಸೀನ್‌ ಕಾಲದ ಹವಾಮಾನ ಪರಿವರ್ತನೆಯಿಂದ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ಇದು 14–12 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಸರಾಸರಿ ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ತೀವ್ರವಾದ ಕುಸಿತವಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನೇ ಹೋಲುವ ಹಠಾತ್‌ ತಂಪಾಗುವಿಕೆಯ ಘಟನೆಗಳು 8 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮತ್ತು 4 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದವು; ಟಾರ್ಟೋನಿಯನ್‌ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ಮಂಜಿನ ಹೊದಿಕೆಯು ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ಇಂದು ನಾವು ನೋಡುವ ಪ್ರಮಾಣ ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೋಲುವಂತಿತ್ತು. ಇಂದಿನ ಬಹುಪಾಲು ಉಪ-ಅಂಟಾರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ಪೆಂಗ್ವಿನ್‌‌ ಜಾತಿಗಳ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಿಕೆಯು, ಸರಿಸುಮಾರಾಗಿ ನಿಯೋಜೀನ್‌ ಅವಧಿಯ ಹವಾಮಾನ ವರ್ಗಾವಣೆಗಳ ಈ ಶ್ರೇಣಿಯಿಂದ ಖಚಿತವಾಗಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಅಂಗರಚನೆ ಮತ್ತು ಶರೀರ ವಿಜ್ಞಾನ
ಜೀವಂತ ಜಾತಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಳಿವುಗಳು
ಆಧುನಿಕ ಪೆಂಗ್ವಿನ್‌‌ಗಳ ಮೂಲ ಮತ್ತು ವರ್ಗೀಕರಣ ವಿಧಾನ
ಹರಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಆವಾಸಸ್ಥಾನ