ಮದ್ರಾಸ್ ಅಧಿಪತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ನಾಗರೀಕರು ಧ್ವನಿಎತ್ತಿ ಮದ್ರಾಸ್ ಗವರ್ನರ್ ಆಗಿದ್ದ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಲಾರ್ಡ್ ಜಾನ್ ಎಲ್ಫಿನ್‌ಸ್ಟೋನ್ ಜಿ.ಸಿ.ಎಚ್ ಅವರಿಗೆ ಸುಮಾರು 70,000 ಸ್ಥಳೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳ ಸಹಿಯುಳ್ಳ ಮನವಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು, ಸಮಿತಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು "ದೇಶದ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಜಾರಿಮಾಡಲು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಗತಿಪರ ಮಾನಗಳನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದರು." ಮದ್ರಾಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಾಲೇಜು ಬೇಕೆಂಬ ಮನವಿಯುಳ್ಳ ಈ ನಾಗರೀಕ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಆಗಿನ ಅಡ್ವೊಕೇಟ್ ಜನರಲ್ ಮಿ.ಜಾರ್ಜ್ ನಾರ್ಟನ್ ಅವರು 11 ನವೆಂಬರ್ 1839ರಂದು ಮುಂದಿಟ್ಟರು. ಇದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಲಾರ್ಡ್ ಎಲ್ಫಿನ್‌ಸ್ಟೋನ್ ಅವರು ಒಂದು ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜಿಯೇಟ್ ಇನ್‌ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಶನ್ ಅಥವಾ”ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ’ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿದರು. ಈ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯವು ಅವಳಿ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು (1) ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆ, ತತ್ವಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನಗಳ ಕೃಷಿಗಾಗಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆ, (2) ಸಾಹಿತ್ಯ, ತತ್ವಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನಗಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಹಿತಿ ಒದಗಿಸುವ ಕಾಲೇಜು.

ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಮಂಡಳಿಯು ಮಿ.ಜಾರ್ಜ್ ನಾರ್ಟನ್ ಅವರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ಜನವರಿ 1840ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು. ಇದು ಈಗಿನ ಚೆನ್ನೈ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ ಕಾಲೇಜಿನ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಮುನ್ಸೂಚಕವಾಗಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, 1854ರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪತ್ರ(ಸರ್ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ವುಡ್ಸ್ ಶಿಕ್ಷಣ ರವಾನೆ ಪತ್ರ)ದ ಸುಮಾರು 14 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ನಿಯಮವು ಸೂತ್ರರೂಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು, ಇದು "ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ಹಿಡಿದು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದವರೆಗೆ ಸರಿಯಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವಂತಹ ತಾರ್ಕಿಕ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿತು." ಈ ಪತ್ರವು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿತು "ದೇಶೀಯ ಹಾಗೂ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವುದು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ವಿವಿಧ ವಿಭಾಗಳಲ್ಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸ ನೀಡುವುದು ಇದರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು." ನಂತರದಲ್ಲಿ, ಮದ್ರಾಸ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯವು ಲಂಡನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಮಾದರಿಯಂತೆ 5 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1857ರಂದು ಶಾಸಕಾಂಗದ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾದ ಆಕ್ಟ್‌ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.

ಮದ್ರಾಸ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯವು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ 19ನೆಯ ಶತಮಾನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿ ಇನ್ನು ಹಲವಾರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ನಾಂದಿಯಾಯಿತು, ಅವೆಂದರೆ ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1916), ಆಸ್ಮಾನಿಯಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1918), ಆಂದ್ರ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1926), ಅಣ್ಣಾಮಲೈ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1929), ತಿರುವಾಂಕೂರ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ (1937) ಪ್ರಸ್ತುತ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ಆಫ್ ಕೇರಳ, ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1954), ಮಧುರೈ ಕಾಮರಾಜ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1966), ಭಾರತೀದಾಸನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1982), ಭಾರತಿಯಾರ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1982), ಮನನ್ಮೇನಿಯಂ ಸುಂದರನಾರ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1990), ತಮಿಳು ನಾಡು ಅಗ್ರಿಕಲ್ಚರ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1971), ಅಣ್ಣಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1978), ತಮಿಳು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1981), ಮದರ್ ತೆರೇಸಾ ವುಮೆನ್ಸ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1984), ದಿ ತಮಿಳು ನಾಡು ಡಾ. ಎಮ್.ಜಿ.ಆರ್. ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1989), ತಮಿಳು ನಾಡು ವೆಟೆರಿನರಿ ಅಂಡ್ ಅನಿಮಲ್ ಸೈನ್ಸಸ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1989), ಪೆರಿಯಾರ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1997) ಮತ್ತು ತಮಿಳು ನಾಡು ಡಾ.ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಲಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (1996).

1912ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಕ್ಕೆ ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸ, ಪ್ರಾಕ್ತನಶಾಸ್ತ್ರ , ಸಂಬಂಧಿತ ಭಾಷಾ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಅರ್ಥ ಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಅನುಮತಿ ದೊರೆಯಿತು. ಒಟ್ಟು 17 ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ವಿಭಾಗಗಳಿದ್ದವು, 30 ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಅಧ್ಯಾಪಕರು, 69 ಸಂಶೋದನಾ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಮತ್ತು 127 ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳು, ಆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ವಾರ್ಷಿಕ ಆಯವ್ಯಯಗಳ ಅಂದಾಜು 11 ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಗಳಾಗಿದ್ದಿತು. ನಂತರ, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ಬೋಧಕ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಸಾಡ್ಲರ್ ಕಮಿಷನ್‌ನಿಂದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಲಾಭಗಳು 1923ರ "ಮದ್ರಾಸ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಆಕ್ಟ್‌" ನಿಂದ ಹುರಿದುಂಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಈ ಸಮಯಕ್ಕೆ, ಮದ್ರಾಸ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ವಿಸ್ತಾರವು ಉತ್ತರದ ಒರಿಸ್ಸಾದ ಬೆರ್ಹಂಪುರ್‌ನಿಂದ, ನೈಋತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೇರಳದ ತ್ರಿವೇಂದ್ರಂ, ಪಶ್ಚಿಮದ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಮಂಗಳೂರು ಹಾಗೂ ಉತ್ತರದ ಆಂದ್ರದ ಹೈದರಾಬಾದ್‌‌ಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದಿತ್ತು.

ಆದಾಗ್ಯೂ, ಭಾರತವು 1947ರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪಡೆದ ನಂತರ, 1956ರಲ್ಲಿ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ಗ್ರ್ಯಾಂಟ್ಸ್ ಕಮಿಷನ್ ನಿಯೋಜಿತಗೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಿಸರವು ಬದಲಾದಂತೆ 1923ರ ಮದ್ರಾಸ್ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ಆಕ್ಟ್ ಗುಣಾತ್ಮಕ ಹಾಗೂ ಪರಿಮಾಣ ಸಂಬಂಧಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಕಾನೂನು ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿತು.

ಇತಿಹಾಸ
ಚಿಹ್ನೆಗಳು
ಕ್ಯಾಂಪಸ್
ಸೆನೇಟ್ ಹೌಸ್