ಸೋಂಕಿಗೊಳಗಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೋರ್ವನ ಲಾಲಾರಸ ಅಥವಾ ಮೂಗಿನ ಸ್ರವಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವಾದಾಗ ನೆಗಡಿಯ ವೈರಾಣುವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರವಾನೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಅಂದರೆ, ಓರ್ವ ಸೋಂಕಿಗೊಳಗಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕೆಮ್ಮಿದಾಗ ಅಥವಾ ಸೀನಿದಾಗ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ವೈರಾಣು-ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ವಾಯುಕಲಿಲದಲ್ಲಿ ಓರ್ವ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಉಸಿರಾಡಿದಾಗ ನೆಗಡಿಯ ವೈರಾಣುವು ನೇರವಾಗಿ ರವಾನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಥವಾ, ಓರ್ವ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅಶುದ್ಧಗೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಅದೇ ಕೈಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಮೂಗು ಅಥವಾ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಕೊಂಡಾಗಲೂ ನೆಗಡಿಯ ವೈರಾಣುವು ರವಾನೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ರೋಗಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲದ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮೂಗಿನ ಹೀರೊತ್ತಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ವೈರಾಣುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವುದರಿಂದ, ವೈರಾಣುವಿನ ಸುರಿಸುವಿಕೆ ಅಥವಾ ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿವೆ. ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳ ಮೂಲಕ ವೈರಾಣುವಿನ ಬಗೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಇನ್‌ಫ್ಲುಯೆನ್ಸದ ವೈಲಕ್ಷಣ್ಯವನ್ನು ಅದರ ಹಠಾತ್‌ ಆಕ್ರಮಣ, ಜ್ವರ, ಮತ್ತು ಕೆಮ್ಮಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳ ನೆರವಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಮೂಗು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವೈರಾಣುವಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರವೇಶತಾಣವಾಗಿದೆಯಾದರೂ, ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೂಲಕವೂ ವೈರಾಣುಗಳು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ (ಈ ನಿದರ್ಶನದಲ್ಲಿ, ಮೂಗು-ಗಂಟಲಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕುಳಿಯೊಳಗಿನ ನೀರಿನ ಹರಿದುಹೋಗುವಿಕೆಯು ಮೂಗಿನೊಳಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತಿರುವ-ಅಶ್ರುಕಾರಕ ನಾಳದ ಮೂಲಕ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ). ಅಲ್ಲಿಂದ ಅದು ಮೂಗಿನ ಹಿಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಸಾಗಣೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಡಿನಾಯ್ಡ್‌ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. ನಂತರದಲ್ಲಿ ವೈರಾಣುವು ICAM-1 ಎಂಬ ಒಂದು ಗ್ರಾಹಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಈ ಗ್ರಾಹಿಯು ಮೂಗು-ಗಂಟಲಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕುಳಿಯ (ನ್ಯಾಸೋಫ್ಯಾರಿಂಕ್ಸ್‌) ಒಳಪೊರೆಯ ಜೀವಕೋಶಗಳ ಮೇಲ್ಮೈಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ವೈರಾಣುವಿನ ಮೇಲ್ಮೈಯ ಮೇಲಿರುವ ಒಂದು ಸಂಧಿಸುವ ಕುಳಿಯೊಳಗೆ ಗ್ರಾಹಿಯು ಅಡಕಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಡಿನಾಯ್ಡ್‌ನ ಜೀವಕೋಶಗಳ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ವೈರಾಣು ಗ್ರಾಹಿಗಳು ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಗ್ರಾಹಿಗೆ ಜೋಡಿಕೆಯಾದ ನಂತರ ವೈರಾಣುವು ಜೀವಕೋಶದೊಳಗೆ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಒಂದು ಸೋಂಕನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಮೂಗಿನ ವೈರಾಣುವಿನ ಶೀತಗಳು ಮೂಗಿನ ಹೊರಪದರವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಅಂಗಾಂಶಕ್ಕೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಾನಿಯುಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸೈಟೋಕೈನ್‌ಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಬೃಹತ್ಕಣಗಳು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಈ ಸೈಟೋಕೈನ್‌ಗಳು ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳೊಂದಿಗಿನ ಸಂಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡು ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಸೈಟೋಕೈನ್‌ಗಳು ಇಡೀ ಶರೀರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಬ್ರಾಡಿಕೈನಿನ್‌‌ ಎಂಬ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಯು ನೋಯುತ್ತಿರುವ ಗಂಟಲು ಮತ್ತು ಮೂಗಿನ ಕೆರಳಿಕೆಯಂಥ ಸ್ಥಳೀಯ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತದೆ.

ನೆಗಡಿಯು ಸ್ವಯಂ-ಸೀಮಿತಗೊಳ್ಳುವ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯದಾತನ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಸೋಂಕಿನೊಂದಿಗೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳೊಳಗಾಗಿ, ಸೋಂಕುಂಟುಮಾಡುವ ಜೀವಕೋಶಗಳಿಂದ ವೈರಾಣುವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಬಲ್ಲ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಶರೀರದ ರಸಧಾತುಗಳ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನೆಯು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಜೀವಕೋಶದ-ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ, ಭಕ್ಷಕಕೋಶೀಯ ಭಕ್ಷಣದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಬಿಳಿಯ ರಕ್ತಕಣಗಳು ವೈರಾಣುವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ವೈರಾಣುವಿನ ನಕಲೀಕರಣವು ಮುಂದುವರೆಯುವುದನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವ ಸಲುವಾಗಿ ಸೋಂಕಿಗೊಳಗಾದ ಜೀವಕೋಶಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆರೋಗ್ಯವಂತ, ಪ್ರತಿರಕ್ಷಾ-ಸಮರ್ಥ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ, ನೆಗಡಿಯು ಸರಾಸರಿಯಾಗಿ ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮುನ್ನಡೆ
ಸಂಶೋಧನೆ
ಸಂರಕ್ಷಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆ
ರೋಗಶರೀರಶಾಸ್ತ್ರ