ಮಂಗೊಸ್ಟೀನ್ ಎಂಬುದು ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಸ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅದರ ರಸಭರಿತ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಿಹಿ ಮತ್ತು ಹುಳಿ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಮೌಲ್ಯಯುತವಾಗಿ, ಮಂಗೊಸ್ಟಿನ್ ಅನ್ನು ಮಲೇಷ್ಯಾ , ಬೊರ್ನಿಯೊ , ಸುಮಾತ್ರಾ , ಮೈನ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾ , ಮತ್ತು ಫಿಲಿಪೈನ್ಸ್ಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಬೆಳೆಸಲಾಗಿದೆ. 15 ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಚೀನಾದ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಯಿಂಗ್ಯಾ ಶೆಂಗ್ಲಾನ್ ಮಂಗೊಸೀನ್ ಅನ್ನು ಮಾಂಗ್-ಚಿ-ಷಿಹ್ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದರು, ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಸ್ಯವು ಶ್ವೇತವಾದ ಮಾಂಸವನ್ನು ಹೊಂದಿಸಬಹುದಾದ ಸಿಹಿ ಮತ್ತು ಹುಳಿ ರುಚಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. 1890 ಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯೇ ಮೇರಿಯಾನ್ನೆ ಉತ್ತರದಿಂದ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಮಂಗೊಸ್ಟೆನ್ ಹಣ್ಣು, ಮತ್ತು ಸಿಂಗಾಪುರ್ ಮಂಕಿ ಮ್ಯಾಂಗೊಸ್ಟೀನ್ನ ವಿವರಣೆ 1753 ರಲ್ಲಿ ಲಿನ್ನಿಯಸ್ರಿಂದ ಸ್ಪೀಸೀಸ್ ಪ್ಲ್ಯಾಂಟಾರಮ್ನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. 1855 ರಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾಂಗೊಸ್ಟೆನ್ ಅನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಹಸಿರುಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು. ತರುವಾಯ ಅದರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಪಶ್ಚಿಮ ಗೋಳಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು, ಅಲ್ಲಿ ಇದು ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ ದ್ವೀಪಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜಮೈಕಾದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು. ನಂತರ ಗ್ವಾಟೆಮಾಲಾ, ಹೊಂಡುರಾಸ್, ಪನಾಮ, ಮತ್ತು ಈಕ್ವೆಡಾರ್ನಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ಪ್ರಧಾನ ಭೂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಂಗೊಸ್ಟೆನ್ ಮರವು ಉಷ್ಣವಲಯದ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ.ರಾಣಿ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾಳನ್ನು 100 ಪೌಂಡ್ಸ್ ಸ್ಟರ್ಲಿಂಗ್ಗೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದು, ಅವಳಿಗೆ ತಾಜಾ ಹಣ್ಣನ್ನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.ಈ ದಂತಕಥೆಯನ್ನು 1930 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಹಣ್ಣು ಪರಿಶೋಧಕ, ಡೇವಿಡ್ ಫೇರ್ಚೈಲ್ಡ್ , ಪ್ರಕಟಿಸಿದರೆ, ಇದು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಾಖಲೆಯಿಂದ ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಬಹುಶಃ ಮ್ಯಾಂಗೊಸ್ಟೆನ್ನ ಅಪರೂಪದ ಹೆಸರು " ಹಣ್ಣಿನ ರಾಣಿ.

ಮರದಿಂದ ಹಣ್ಣನ್ನು ತೆಗೆದ ನಂತರ, ಅದರ ಸಿಪ್ಪೆಯು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಯಾವ ಮಟ್ಟದ ವರೆಗು ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅದರ ಸುಗ್ಗಿಯ ಸಮಯ, ಸುತ್ತುವರಿದ ಸಂಗ್ರಹಣಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಆದ್ರತೆಯ ಮಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಡ
ಬೇಕು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅದು ತನ್ನ ತಾಜಾತನವನ್ನು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತ ತನ್ನ ತಾಜಾತನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಹಾಳಾಗಲು ಫ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಣ್ಣನ್ನು ಮರದಿಂದ ತೆಗೆಯುವಾಗ ಮೃದುವಾಗಿರ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಅವಷ್ಯಕವಾದದ್ದು ,ಏಕೆಂದರೆ ಅದರಿಂದ ಹಣ್ಣು ಸಿಹಿ ಮತ್ತು ತಾಜಾತನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ.
ಗಾರ್ಸಿಯ ಹಣ್ಣಿನ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿರುವಂತಹ ತಿನ್ನಲು ಅರ್ಹವಾದಂತಹ ಬಿಳಿಯ ಬಣ್ಣದ ಮಾಂಸವಿರುತ್ತದೆ. ಆ ತಿನ್ನಲು ಅರ್ಹವಾದಂತಹ ಬಿಳಿಯ ಬಣ್ಣದ ಮಾಂಸವನ್ನು ಅರಿಲ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. 
ಅರಿಲ್ ಬಿಳಿಯ ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ ನೋದಲು ಮತ್ತು ತಿನ್ನಲು ಇರುತ್ತದೆ. ಬೆಣ್ಣೆಯಂತಿರುವ ಈ ಅರಿಲ್ ೪-೬ ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್ ಇರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ೪- ೮ ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್ ಇರುತ್ತದೆ.
ಅರಿಲ್, ಮೆಲ್ಲನೆಯ ಸುವಾಸನೆಯನ್ನು ಭೀರುತ್ತದೆ. ಅರಿಲ್ ಹಣ್ಣಿನ ೧/೪೦೦ ಶೇಖಡ ಸುವಾಸನೆಯದ ಅಂಶವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ.
ಹಣ್ಣಿನ ಅರಿಲ್ ಎಂಬ ಭಾಗವು ಸುಟ್ಟ ಸಕ್ಕರೆಯಂತೆ ಹುಲ್ಗು ಬೆಣ್ಣೆಯಂತಿರುತ್ತದೆ. 
ಅರಿಲ್ ಆರೆಂಜಿನ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಅಥವ ವಾಹನಗಳ ಚಕ್ರಗಳಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಗಾರ್ಸಿಯ ಮರವು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬೆರಸಲು ೫-೬ ವರ್ಷಗಳು ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಗರಿಷ್ಟ ೮-೧೦ ವರ್ಷಗಳು ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಔಷಧ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನೆ
ಸಸ್ಯಜನ್ಯ
ಇತಿಹಾಸ
ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ವಿಶಯಗಳು