ಫ್ಲೂರೈಡ್‌ಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಮೂಲಗಳಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಒಟ್ಟು ಫ್ಲೂರೈಡ್ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಶಿಫಾರಸ್ಸು ಹೊಂದಿದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಫ್ಲೂರೈಡ್‌ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ದುಷ್ಪರಿಣಾಮ ಎಂದರೆ, ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲು ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲಿನ ರೂಪ ಮತ್ತು ಆಕಾರಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಹಲ್ಲಿನ ಫ್ಲೋರೋಸಿಸ್.ತೀರಾ ಲಘುವಾದ ಈ ಪರಿಣಾಮವು ಸೌಂದರ್ಯದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ವಾಸ್ತವ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ತೋರಿಸದು. ಇದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ಅಪಾಯದ ಸಮಯವೆಂದರೆ ಒಂದರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡು ಸುಮಾರು ಎಂಟು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ. ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಅಥವಾ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಸುಮಾರು ೪೦% ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಿಸಿದ ನೀರಿನ ಜೊತೆಗೆ ಉಳಿದ ೬೦% ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಇತರ ಮೂಲಗಳಾದ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ದಂತಮಂಜನಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಫ್ಲೋರೈಡ್‌ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದರಿಂದ ಫ್ಲೂರೋಸಿಸ್‌ನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಬಹುದು. ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಲೀಟರಿಗೆ ೦.೪ಮಿ.ಗ್ರಾಂ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣಗೊಂಡ ನೀರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಲೀಟರಿಗೆ ೧ಮಿ.ಗ್ರಾಂ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣಗೊಂಡ ನೀರು ಪ್ರತೀ ೬ ಜನರಲ್ಲೊಬ್ಬರಿಗೆ (೯೫% CI ೪–೨೧ ಜನರಿಗೆ) ಹೆಚ್ಚಿನ ಫ್ಲೂರೋಸಿಸ್‌ನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ೨೨ ಜನರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೆ (೯೫% CI ೧೩.೬–∞ ಜನರಿಗೆ) ತೀವ್ರತೆರನಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಬಾಧಿಸುವ (ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ) ಫ್ಲೋರೋಸಿಸ್ ಉಂಟಾಗಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜುಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ "ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಬಾಧಿಸುವ" (ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ) ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ೧೯೯೬ರಲ್ಲಿ ೧೪ ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಜನತೆಯ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನವು ಸೂಚಿಸಿದ ಪ್ರಮಾಣದ ಪ್ರಕಾರ ಹದಿಹರೆಯದವರಿಗೆ ಯಾವುದು ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹವಾದುದಲ್ಲ ಎಂಬ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಹಲವು ಕೈಗಾರಿಕೀಕರಣಗೊಂಡ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನುಂಗಲ್ಪಟ್ಟ ಟೂತ್‌ಪೇಸ್ಟ್‌ನಿಂದುಂಟಾದ ಫ್ಲೂರೈಡ್ ಪ್ರಮಾಣದ ಕಾರಣದಿಂದ ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣಗೊಳ್ಳದ ಜನಸಮುದಾಯದಲ್ಲೂ ಫ್ಲೂರೋಸಿಸ್‌ನ ಹರಡುವಿಕೆಯು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ೨೦೦೯ರ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಪುನರ್‌ಪರಿಶೀಲನೆಯು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಶಿಶುಆಹಾರದ ಸೇವನೆ ಅಥವಾ ಈ ಆಹಾರವನ್ನು ಪೂರ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲು ಸೇರಿಸಿದ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಫ್ಲೂರೋಸಿಸ್ ಜೊತೆಗೂಡಿದ್ದು ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಪುರಾವೆಗಳು ವಿರೂಪಗೊಂಡಿವೆ ಮತ್ತು ಈ ಆಹಾರದ ಸೇವನೆಯಿಂದುಂಟಾಗುವ ಫ್ಲೂರೋಸಿಸ್‌ ಬಹಳ ದುರ್ಬಲವಾದುದು ಎಂದು ತೋರಿಸಿದೆ. ಯುಎಸ್‌ನ ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣಗೊಂಡ ಮತ್ತು ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣಗೊಳ್ಳದ ಪ್ರದೇಶಗಳೆರಡರ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದ ಫ್ಲೂರೋಸಿಸ್‌ನಿಂದಾಗಿ ದಂತಕ್ಷಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀಣತೆಯುಂಟಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಶಿಶು ಆಹಾರ, ಮಕ್ಕಳ ದಂತಮಂಜನ, ನೀರು ಮತ್ತು ಫ್ಲೂರೈಡ್ ಒದಗಿಸುವ ಸಾಮಾಗ್ರಿಗಳ ಪಟ್ಟಿಗಳ ಸಹಿತ ಹಲವು ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಫ್ಲೂರೈಡ್ ಅಂಶಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. 

ಮೂಳೆ ಮುರಿತ(ಮುರಿದ ಎಲುಬು)ಗಳಾಗುವ ಅಪಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣದ ಪ್ರಭಾವ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣವಿಲ್ಲದೇ ಇರುವ ಅಥವಾ ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣದ ಗರಿಷ್ಟ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಮೂಳೆ ಮುರಿತವುಂಟಾಗಬಹುದು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣ ಮತ್ತು ಕಾನ್ಸರ್ ಅಥವಾ ಕಾನ್ಸರ್‌ನಿಂದಾಗುವ ಮರಣ ಮತ್ತು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಎಲುಬಿನ ಕಾನ್ಸರ್ ಮತ್ತು ಆಸ್ಟಿಯೋಸಾರ್ಕೋಮಗಳ ನಡುವೆ ಕೂಡಾ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ಇತರ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳು ದೃಢವಾದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಪುರಾವೆಗಳನ್ನೊದಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಸೋತಿವೆ. ೧೯೯೭ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಫಿನ್ನಿಶ್ ಅಧ್ಯಯನವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನೀರು ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣಗೊಂಡಿದೆಯೇ ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸುವ ಮುನ್ನವೇ ಈ ನೀರು ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣಗೊಂಡಿದೆ ಮತ್ತು ಇದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ವಿಭಿನ್ನರೂಪದ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಹಲವಾರು ಮಾನಸಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೂ ಸಹ ಇದು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಯವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿವೆ.

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಫ್ಲೂರೈಡ್ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಶಿಫಾರಸ್ಸುಗೊಂಡ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಗರಿಷ್ಟ ಮಟ್ಟದ ಪ್ರಭಲತೆಯಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಾಗಬಹುದು. ಇದು ಗಂಭೀರಸ್ವರೂಪದ ಹಲ್ಲಿನ ಫ್ಲೂರೋಸಿಸ್, ಅಸ್ಥಿಯ ಫ್ಲೂರೋಸಿಸ್ ಮತ್ತು ಎಲುಬುಗಳ ದುರ್ಬಲತೆ ಮೊದಲಾದ ಹಲವು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಬಾಧಿಸುವ ರೋಗಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಹಲವು ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಫ್ಲೂರೋಸಿಸ್ ಉಂಟಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆಗೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಫ್ಲೂರೈಡ್‌ನ ಗರಿಷ್ಟ ಮಟ್ಟದ ಮೌಲ್ಯವು ಪ್ರತೀ ಲೀಟರಿಗೆ ೧.೫ ಮಿ.ಗ್ರಾಂ ಎಂಬ ಸೂಚನೆಯ ಶಿಫಾರಸ್ಸು ನೀಡಿದೆ.

ಕೆಲವು ಅಪರೂಪದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣದ ಅಸಮರ್ಪಕ ನಿರ್ವಹಣೆಯು ಅಧಿಕ ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿ ಹೊಟ್ಟೆ ತೊಳಸುವಿಕೆ, ವಾಂತಿ ಮತ್ತು ಬೇಧಿ ಮೊದಲಾದ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ತೀವ್ರಸ್ವರೂಪದ ಫ್ಲೂರೈಡ್ ವಿಷ ಸ್ಪೋಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ೧೯೯೧ ಮತ್ತು ೧೯೯೮ರ ನಡುವೆ ಫ್ಲೂರೈಡ್ ಪ್ರಭಲತೆಯು ಲೀಟರಿಗೆ ೨೨೦ಮಿ.ಗ್ರಾಂ ಗಳಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿದ ಇಂತಹ ಮೂರು ಸ್ಪೋಟಗಳು ಯುಎಸ್‌ನಲ್ಲಿ ವರದಿಯಾಗಿವೆ . ೧೯೯೨ರಲ್ಲಿ ಅಲಸ್ಕದ ಸ್ಪೋಟದಲ್ಲಿ ೨೦೦ ಜನರು ಅನಾರೋಗ್ಯಪೀಡಿತರಾಗಿ ಓರ್ವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮರಣಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ೨೦೧೦ರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಕೆರೊಲಿನಾದ ಅಶೆಬೊರೊದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ೯೦ ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದಾಜು ಸುಮಾರು ೬೦ ಗಾಲನ್‌ಗಳಷ್ಟು ಫ್ಲೂರೈಡ್‌ನ್ನು ಸರಬರಾಜು ಮಾಡುವ ನೀರಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ೨೪ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿತ್ತು. 

ನೀರಿಗೆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಡುವ ಇತರ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಾದ ಕ್ಲೋರಿನ್, ಹೈಡ್ರೋಫ್ಲೂಸಿಲಿಸಿಕ್ ಆಸಿಡ್ ಮತ್ತು ಸೋಡಿಯಂ ಸಿಲಿಕೋಫ್ಲೂರೈಡ್‌ಗಳು ನೀರಿನ ಸಾರವನ್ನು (ಪಿಎಚ್ ಮೌಲ್ಯ) ತಗ್ಗಿಸಿ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆಯನ್ನು(ಕೊರೆತ) ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಸಾರತ್ವ (ಪಿಎಚ್ ಮೌಲ್ಯ) ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದು. ಹೈಡ್ರೋಫ್ಲೂಸಿಲಿಸಿಕ್ ಆಸಿಡ್ ಮತ್ತು ಸೋಡಿಯಂ ಸಿಲಿಕೋಫ್ಲೂರೈಡ್‌ಗಳು ನೀರಿನಿಂದ ಸೀಸದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯು ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದ್ದು ೨೦೦೭ರ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯು ಈ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು ಮಕ್ಕಳ ರಕ್ತದಲ್ಲಿನ ಸೀಸದ ಪ್ರಭಲತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಊಹೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ಯಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ಆರ್ಸೆನಿಕ್ ಮತ್ತು ಸೀಸದ ಅಂಶಗಳುಳ್ಳ ಫ್ಲೂರೈಡ್ ಸಂಯುಕ್ತಗಳನ್ನು ನೀರಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಆದರೆ, ಈ ಸಂಯುಕ್ತಗಳ ಇರುವಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಂಬಲರ್ಹ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಇಲ್ಲ. ಇವು ಪ್ರಭಲತೆಯು ಅಳತೆಯ ಮಿತಿಗಿಂತಲೂ ಕೆಳಗಿನ ಪ್ರಮಾಣದ್ದಾಗಿದೆ.

ನೈಸರ್ಗಿನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದ್ದು ಇದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳು ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಂತರ್ಜಲದಲ್ಲಿನ ಫ್ಲೂರೈಡ್ ಪ್ರಭಲತೆ ಮತ್ತು ನದಿಯ ಪ್ರವಾಹಗಳಲ್ಲಿ, ಹುಲ್ಲುಹಾಸು, ಉದ್ಯಾನವನ, ಮತ್ತು ಗಿಡಗಳು; ಫ್ಲೂರೈಡೀಕರಣ ಹೊಂದಿದ ನೀರಿರುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಸಸ್ಯಗಳ ಬಳಕೆ, ಗಾಳಿಯ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆ,ಮತ್ತು ಉಪಕರಣಗಳಿಂದುಂಟಾಗುವ ಶಬ್ಧ ಇವುಗಳಲ್ಲಿನ ಫ್ಲೋರೈಡ್ ಅಂಶವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ.

ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರ
ಸುರಕ್ಷತೆ
ಇತಿಹಾಸ
ಪರಿಣಾಮಕಾರಿತ್ವ