ನವೆಂಬರ್ ೧೯೬೦ರಲ್ಲಿ ಲೂಯಿಸ್ ಲೀಕಿಯ ದೊಡ್ಡ ಮಗ ಜೊನಾಥನ್ ಲೀಕಿ ಮತ್ತು ಮೇರಿ ಲೀಕಿ ಸುಮಾರು ೧೨ ವರುಷದಷ್ಟು ಎಳೆಯ ನರವಾನರ (ಹೋಮಿನಿಡ್) ತಲೆಬುರುಡೆ ಮತ್ತು ಕೆಳ ದವಡೆಯನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡಿದರು. ನಂತರದ ಮೂರು ವರುಷಗಳಲ್ಲಿ ಪಾದ, ಕೈ ಮತ್ತು ಪಕ್ಕೆಲುಬುಗಳ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳು ಪತ್ತೆಯಾದವು. ‌ಇವು ಇದುವರೆಗೂ ಪತ್ತೆಮಾಡಿದ ಜಿಂಜಾಂತ್ರೊಪಸ್‌ಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ ಜೀವಿಯದು ಎಂದು ಲೀಕಿ ಭಾವಿಸಿದ. ಲೂಯಿಸ್ ಲೀಕಿ, ಫಿಲಿಪ್ ಟೋಬಿಯಾಸ್ ಮತ್ತು ಜಾನ್ ರಸೆಲ್ ನೇಪಿಯರ್ ೧೯೬೪ರಲ್ಲಿ ನೇಚರ್ ನಿಯತಕಾಲಿಕದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹೋಮೋ ಪ್ರಭೇದ ಹೋಮೋ ಹೆಬಿಲಿಸ್ ಪತ್ತೆಯಾದುದಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. 

ಅಂದಿನ ವಿಕಾಸದ ಬಗೆಗಿನ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಮಾರ್ವಿನ್ ಲ್ಯೂಬ್‌ನೌ ಅವರ ಈ ಹೇಳಿಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಅವರನ್ನು ಹೀಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ: “ಒಂದು ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಸಹ ವಿವಾದದ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಅಂದು ಒಪ್ಪಿತ ಮಾನವ ವಿಕಾಸದ ಚಿತ್ರಣವು ಆಸ್ಟ್ರಾಲೋಪಿತೆಕಸ್ ಆಫ್ರಿಕಾನಸ್‌ನಿಂದ (ಟಾಂಗನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡು) ಹೋಮೋ ಎರೆಕ್ಟಸ್‌ಗೂ ಮತ್ತು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಹೋಮೋ ಸೆಪಿಯನ್ಸ್‌ಗೂ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹಲವು ವಿಕಾಸ ತಜ್ಞರ ಪ್ರಕಾರ ಆಫ್ರಿಕಾನಸ್ ಮತ್ತು ಎರಕ್ಟಸ್‌ ನಡುವೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಬೇದಕ್ಕೆ ‘ಅವಕಾಶ’ವಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದರ ಅಗತ್ಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.” ಹೀಗಾಗಿ ಬಹಳಷ್ಟು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಈ ಹೊಸ ಪ್ರಭೇದವನ್ನು ಕಟು ವಿಮರ್ಶೆಯಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. 

ಹಲವರಿಗೆ ಜಿಂಜಾಂತ್ರೋಪಸ್, ಹೋಮೋ ಹೆಬಿಲಿಸ್ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನ ಪರಿಕರಗಳು ಒಂದೇ ಕಾಲಮಾನದಲ್ಲಿ ದೊರೆತದ್ದು ಒಂದು ಪರಿಹರಿಸಲಾಗದ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಕಂಡಿತು. ಹೀಗಾಗಿ ಹಲವರು ಹೋಮೋ ಹೆಬಿಲಿಸ್ ಅದುವರೆಗೂ ಇದ್ದ ಅಸ್ಟ್ರಾಲೋಪಿತೆಕಸ್ ಪ್ರಭೇದಗಳ ಮತ್ತು ಹೋಮೋ ಎರೆಕ್ಟಸ್‌ನ ಮಿಶ್ರಣ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಹೋ. ಹೆಬಿಲಿಸ್‌ನ ಮಿದುಳಿನ ಗಾತ್ರದ ಬಗೆಗಿನ ಟೋಬಿಯಾಸ್ ಅವರ ಅಂದಾಜು ೬೭೫ ರಿಂದ ೬೮೯ ಘನ ಸೆಂಮೀ ಆಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಇದು ಆರ್ಥರ್ ಕೀತ್ ಸೂಚಿಸಿದ ಮಾನವ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಇರುವ ಮೆದುಳಿನ ಕೆಳಗಿನ ಮಿತಿಯಾದ ೭೫೦ ಘನ ಸೆಂಮೀಗೂ ಕಡಿಮೆ ಇತ್ತು. ಅಲ್ಲದೆ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದರಲ್ಲಿನ ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಟೋಬಿಯಾಸ್ ಮತ್ತು ನೇಪಿಯರ್ ಹೆಬಿಲಿಸ್‌ನ ಹೋಮೋ ವರ್ಗೀಕರಣಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಕಲ್ಲಿನ ಪರಿಕರಗಳ ಬಳಕೆಯ ಪುರಾವೆಯನ್ನು (ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು) ಬಳಸಿದುದು ಮತ್ತು ಈ ಬಗೆಗೆ ಲೂಯಿಸ್‌ ಲೀಕಿಯ ನಿಲುವು ಸಹ ಇಬ್ಬಂದಿಕರವಾಗಿದ್ದುದು ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಗಾಯಿತು. ಇದು ಜೀವಿಯ ರಚನೆಯಲ್ಲದೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಭೇದ ನಿರ್ದಾರದಲ್ಲಿ ಒಳತರಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಅಪಾದನೆಗೆ ಎಡೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಲೀಕಿಯ ನಿಲುವಾದ ಹೋ. ಹೆಬಿಲಿಸ್ ನೇರವಾಗಿ ಹೋಮೋ ಸೆಪಿಯೆನ್ಸ್‌ಗೆ ಹಾದಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು ಎಂಬುದು ಸಹ ವಿವಾದಾಸ್ಪದವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು. ಈ ನಿಲುವಿಗೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಟೋಬಿಯಾಸ್ ಮತ್ತು ನೇಪಿಯರ್ ಆಸ್ಟ್ರಾಲೋಪಿತೆಕಸ್ ಮತ್ತು ಹೋಮೋ ಎರೆಕ್ಟಸ್ ಮಧ್ಯದ ಜೀವಿಯಾಗಿ ಹೋ. ಹೆಬಿಲಿಸ್‌ನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಹಲವು ರೀತಿಗಳ ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಗುರಿಯಾದ ಈ ಪ್ರಭೇದವನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸುಮಾರು ೨೦ ವರುಷಗಳೇ ಬೇಕಾದವು.

ರಚನೆ
ವಿವಾದ
ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ
ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳು