ಮಿಂಚುದಾಳಿಯು ಒಂದು ಹೊಸ ಸಂಗತಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಜರ್ಮನ್ನರು ೧೯೨೦ ರ ಮತ್ತು ೧೯೩೦ ರ ದಶಕದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುದಾಳಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಯುದ್ಧತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಸಂಶೋಧಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಚಳುವಳಿಗಳ ಯುದ್ಧದ ಬಗೆಗಿನ ಜರ್ಮನ್ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಸೈನ್ಯಗಳು ಪ್ರುಷಿಯಾ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಏಕೀಕರಣದ ಜರ್ಮನ್ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದವು. ಸ್ವೀಡಿಷ್ ರಾಜ ಗುಸ್ತ್ಯಾವ್ II ಅಡೋಲ್ಫಸ್ ಇವನು ೩೦ ವರ್ಷದ ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತ್ವರಿತ ಚಳುವಳಿ, ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಬಲ ಮತ್ತು ಏಕೀಕರಣಗೊಂಡ ಮಿಲಿಟರಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಮೊದಲ ಜನರಲ್ ಆಗಿದ್ದನು. ಮೊದಲನೆಯ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಮಾನಗಳ ಮತ್ತು ಟ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳ ಗೋಚರತೆಯು ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಮಿಲಿಟರಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ರಾಂತಿಯಂತೆ (ಆರ್‌ಎಮ್‌ಎ) ಅಡ್ಡಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು, ಜರ್ಮನ್ ಸೈನಿಕ ಪಡೆಗೆ ಮೊಲ್‌ಟ್ಕೆ ದ ಎಲ್ಡರ್‌ನಿಂದ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಚಳುವಳಿಗಳ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ವಾಪಾಸಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. 
೧೯೩೯ - ಸಿಕ್ರಾ ೧೯೪೨ ರ "ಮಿಂಚುದಾಳಿ ಶಿಬಿರಗಳು" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಘಟನೆಗಳು ಆ ಕಾರ್ಯಾತ್ಮಕ ಸಂಗತಿಯ ಒಳಗೆ ಅಡಕವಾಗಿದ್ದವು. 

ಯುದ್ಧವು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯ ಸೈನ್ಯವು ಮಿಂಚುದಾಳಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಇತರ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಯುದ್ಧದ ಅಮೂಲಾಗ್ರವಾದ ಹೊಸ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಜರ್ಮನಿಯ ಸೈನ್ಯದ ಕಾರ್ಯಾತ್ಮಕ ಆಲೋಚನೆಯು ಮೊದಲನೆಯ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧದ ನಂತರದಿಂದ, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ೧೯ ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ನಂತರದಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ, ಜೆ. ಪಿ. ಹ್ಯಾರಿಸ್ ಮತ್ತು ರೋಬರ್ಟ್ ಎಮ್. ಸಿಟಿನೊ ಇವರುಗಳು ಜರ್ಮನಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಅಲ್ಪ ಅವಧಿಯ, ನಿರ್ಣಯಾತ್ಮಕ ಶಿಬಿರಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬ ಅಂಶವನ್ನು ಬೆಳಕಿಗೆ ತಂದರು. ಅವರು ಮೊದಲನೆಯ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ-ಅವಧಿಯ ಜಯಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬ ವಿಷಯವು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಯುವುದು ಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತೆಂದರೆ, 
ಮೊದಲನೆಯ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎರಡನೆಯ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧದ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧತಾಂತ್ರಿಕ ಯಶಸ್ಸಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದು ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಅಂಶವಾಗಿತ್ತು, ಅದು ಯಾಂತ್ರೀಕೃತ ವಿಭಾಗಗಳ ಒಂದು ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು, ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ವಿಭಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿರುವ ವಾಯು ಸೇನೆಯ ಬೆಂಬಲಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯವನ್ನು ಮಾಡಿದವು.

ಡಿಸ್ಟ್ರಕ್ಷನ್ ಆಫ್ ಪಾಕೇಟ್‌ಗಳು ಆಫ್ ರೆಜಿಸ್ಟೆನ್ಸ್
ಸಂಶೋಧನೆ
ಜರ್ಮನಿಯ ಯುದ್ಧತಾಂತ್ರಿಕ ವಿಧಾನಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ
ಸೋವಿಯತ್ ಯೂನಿಯನ್: ಪೌರಾತ್ಯ ಯುದ್ಧಭೂಮಿ: ೧೯೪೧–೪೪