ಹ್ಯಾಲಿ ನಿಯತಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊದಲ ಧೂಮಕೇತು. ಭೂಮಿಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಅರಿಸ್ಟಾಟಲ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿಸಿದ ಧೂಮಕೇತುಗಳ ಸ್ವರೂಪದ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಒಮ್ಮತವು ಪುನರುಜ್ಜೀವನದ ತನಕ, ಅಡಚಣೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಈ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ೧೫೭೭ ರಲ್ಲಿ ಟೈಕೋ ಬ್ರಹೇ ಅವರು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಅವರು ಧೂಮಕೇತುಗಳು ಚಂದ್ರನ ಆಚೆಗೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ತೋರಿಸಲು ಭ್ರಂಶ ಅಳತೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ಧೂಮಕೇತುಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಸುತ್ತ ಪರಿಭ್ರಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆಯೆಂದು ಅನೇಕರು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಅವರು ಸೌರವ್ಯೂಹದ ಮೂಲಕ ನೇರ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಊಹಿಸಲಾಗಿದೆ. <br>
೧೬೮೭ ರಲ್ಲಿ, ಸರ್ ಐಸಾಕ್ ನ್ಯೂಟನ್ ತನ್ನ ಫಿಲಾಸೊಫಿಯ ನ್ಯಾಚುರಲಿಸ್ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಿಯಾ ಮ್ಯಾಥೆಮೆಟಿಕಾವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನು ಗುರುತ್ವ ಮತ್ತು ಚಲನೆಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಧೂಮಕೇತುಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವರ ಕೆಲಸವು ಖಚಿತವಾಗಿ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿತ್ತು. ೧೬೮೦ ಮತ್ತು ೧೬೮೧ ರಲ್ಲಿ ಅನುಕ್ರಮವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಎರಡು ಧೂಮಕೇತುಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಹಿಂದೆ ಹಾದುಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಮತ್ತು ನಂತರ ಅದೇ ಧೂಮಕೇತು ಎಂದು ಅವರು ಸಂಶಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.<br> 

ಖಗೋಳವಿಜ್ಞಾನದ ಸಾರಾಂಶದಲ್ಲಿ, ಇದು ನ್ಯೂಟನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ, ಸಂಪಾದಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಕ ಎಡ್ಮಂಡ್ ಹ್ಯಾಲೆ,೧೭೦೫ ರಲ್ಲಿ ಕಾಮೆಟ್ಸ್ನ ನ್ಯೂಟನ್ರ ಹೊಸ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದನು.ಗುರುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಶನಿಯ ಗ್ರಹಗಳ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಧೂಮಕೇತುಗಳ ಕಕ್ಷೆಗಳ ಮೇಲೆ ಲೆಕ್ಕಹಾಕಲು ಬಳಸಿದನು. ೨೪ ಕಾಮೆಟ್ ಅವಲೋಕನಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ನಂತರ, ೧೬೮೨ ರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಎರಡನೇ ಕಾಮೆಟ್ನ ಕಕ್ಷೀಯ ಅಂಶಗಳು ಸುಮಾರು ೧೫೩೧ ರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಎರಡು ಧೂಮಕೇತುಗಳ (ಪೆಟ್ರಸ್ ಅಪಿಯಾನಸ್ ಅವರಿಂದ) ಮತ್ತು ೧೬೦೭ (ಜೋಹಾನ್ಸ್ ಕೆಪ್ಲರ್ ಅವರಿಂದ). ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಮೂರು ಧೂಮಕೇತುಗಳು ಪ್ರತಿ ೭೬ ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿರುಗುವ ಅದೇ ವಸ್ತುವೆಂದು ಹ್ಯಾಲೆ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು. ಈ ಅವಧಿಯು ೭೪-೭೯ ವರ್ಷಗಳ ನಡುವಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.<br>

ಉಚ್ಚಾರಣೆ
ಕಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಮೂಲ
ಕಕ್ಷೆಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ
೧೧೪೫-೧೩೭೮