ತರುವಾಯ ಅವನ ತಂದೆಯು ಬಾಸ್ಟನ್‌ ಸ್ಕೂಲ್‌ ಫಾರ್‌ ಡೆಫ್‌ ಮ್ಯೂಟ್ಸ್‌‌‌‌ನ (ಈಗ ಈ ಶಿಕ್ಷಣಸಂಸ್ಥೆಯು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿರುವ ಹೊರೇಸ್‌ ಮಾನ್‌ ಸ್ಕೂಲ್‌ ಫಾರ್‌ ದಿ ಡೆಫ್‌ ಎಂಬುದಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ) ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲೆಯಾದ ಸಾರಾ ಫುಲ್ಲರ್‌ಳಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟ. ಇದು ಅಮೆರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಮ್ಯಾಸಚೂಸೆಟ್ಸ್‌‌‌ನ ಬಾಸ್ಟನ್‌‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ಶಾಲೆಯಾಗಿದ್ದು, ಫುಲ್ಲರ್‌ಳ ಬೋಧಕರಿಗೆ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಗೋಚರಿಸುವ ಮಾತಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲು ಅವನಿಗೆ ಈ ಆಹ್ವಾನ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ತನ್ನ ಮಗನ ಪರವಾಗಿ ಆತ ಈ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ. ೧೮೭೧ರ ಏಪ್ರಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಾಸ್ಟನ್‌ಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದ ಬೆಲ್‌, ಶಾಲೆಯ ಬೋಧಕರಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಸಾಬೀತುಮಾಡಿದ. ಕನೆಕ್ಟಿಕಟ್‌‌ನ ಹಾರ್ಟ್‌ಫೋರ್ಡ್‌‌‌ನಲ್ಲಿನ ಅಮೆರಿಕನ್‌ ಅಸೈಲಮ್‌ ಫಾರ್‌ ಡೆಫ್‌-ಮ್ಯೂಟ್ಸ್‌‌‌‌‌ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಮ್ಯಾಸಚೂಸೆಟ್ಸ್‌‌‌‌ನ ನಾರ್ಥಾಂಪ್ಟನ್‌‌‌‌‌‌ನಲ್ಲಿನ ಕ್ಲಾರ್ಕ್‌ ಸ್ಕೂಲ್‌ ಫಾರ್‌ ದಿ ಡೆಫ್‌ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದೇ ವಿಷಯಕ್ರಮವನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲು ಅವನನ್ನು ತರುವಾಯ ಕೇಳಲಾಯಿತು.
ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳ ಅವಧಿಯನ್ನು ಕಳೆದ ನಂತರ ಬ್ರಾಂಟ್‌ಫೋರ್ಡ್‌ಗೆ ಮರಳಿದ ಬೆಲ್‌, "ಸಂಗತ ತಂತಿ ಸಮಾಚಾರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ"ಯೊಂದಿಗಿನ ತನ್ನ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂದೇಶವೂ ಒಂದು ಭಿನ್ನವಾದ ಸ್ಥಾಯಿ ಅಥವಾ ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಸಂವಹನಗೊಂಡಿದ್ದೇ ಆದರೆ, ಒಂದು ಏಕ ತಂತಿಯ ಮೂಲಕವೇ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದು ಅವನ ಉಪಕರಣದ ಹಿಂದಿನ ಮೂಲ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇದು ಕೈಗೂಡಲು ಸಂವಾಹಕ ಯಂತ್ರ ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಹಕಭಾಗ ಈ ಎರಡರ ಮೇಲೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಭವಿಷ್ಯದ ಕುರಿತು ಖಾತ್ರಿಯಿಲ್ಲದ ಅವನು, ತನ್ನ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಲಂಡನ್‌ಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದನ್ನು ಮೊದಲು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದ. ಆದರೆ ಓರ್ವ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿ ಬಾಸ್ಟನ್‌ಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಲು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ತನ್ನ ಮಗನು ಅವನದೇ ಆದ ಖಾಸಗಿ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಅವನ ತಂದೆ ನೆರವಾದ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಿಫಾರಸನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಕ್ಲಾರ್ಕ್‌ ಸ್ಕೂಲ್‌ ಫಾರ್‌ ದಿ ಡೆಫ್‌ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಾದ ಗಾರ್ಡಿನರ್‌ ಗ್ರೀನ್‌ ಹಬಾರ್ಡ್‌ ಎಂಬಾತನನ್ನು ಅವನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದ. ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾ, ೧೮೭೨ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ "ಸ್ಕೂಲ್‌ ಆಫ್‌ ವೋಕಲ್‌ ಫಿಸಿಯಾಲಜಿ ಅಂಡ್‌ ಮೆಕ್ಯಾನಿಕ್ಸ್‌ ಆಫ್‌ ಸ್ಪೀಚ್‌" ಎಂಬ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಬಾಸ್ಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಬೆಲ್‌‌ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ. ಇದು ಒಂದು ಬೃಹತ್‌ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಕಿವುಡು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿತಲ್ಲದೇ, ಅವನ ಮೊದಲನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲೇ ೩೦ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಜಮಾವಣೆಗೊಳ್ಳುವಂತಾಯಿತು. ಓರ್ವ ಖಾಸಗಿ ಬೋಧಕನಾಗಿ ಅವನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹೆಲೆನ್‌ ಕೆಲ್ಲರ್‌ ಅವನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳಾಗಿದ್ದಳು. ನೋಡಲು, ಕೇಳಲು ಅಥವಾ ಮಾತಾಡಲು ಅಸಮರ್ಥಳಾದ ಓರ್ವ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಅವಳು ಬಂದುಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಆ ಒಂದು "ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವ ಮತ್ತು ವಿಮುಖಗೊಳಿಸುವ ಅಮಾನವೀಯ ಮೌನದ" ಒಳಹೊಕ್ಕು ನೋಡುವಿಕೆಗೆ ಬೆಲ್‌ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಎಂದು ಅವಳು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಳು.
ಬೆಲ್‌ ಸೇರಿದಂತೆ ಆ ಕಾಲದ ಹಲವಾರು ಪ್ರಭಾವೀ ಜನರು ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತುಹಾಕಬೇಕಾದ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಕಿವುಡುತನವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಹಾಗೂ ಪ್ರಯತ್ನದ ನೆರವಿನೊಂದಿಗೆ ಕಿವುಡರಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರು ಸಂಕೇತ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸದಂತೆ ತಪ್ಪಿಸಲು ತಮ್ಮಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಕಿವುಡುತನದಿಂದಾಗಿ ಅನೇಕಬಾರಿ ಅವರನ್ನು ಹೊರಗಿಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ ವಿಶಾಲವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಸಮಾಜದೊಳಗೆ ಅವರ ಏಕೀಕರಣ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೂ ಸಹ ಅವರೆಲ್ಲರ ನಂಬಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಹಲವಾರು ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕೈಬೆರಳಿನ ಸಂಕೇತಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ಆ ಕಿವುಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಭಾಷೆಯಾಗಿದ್ದಾಗಲೂ ಸಹ, ಅವರು ಆ ಮೂಲಕ ಸಂವಹನೆ ನಡೆಸಲು ಆಗದಂಥ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೈಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನಹಿಂದೆ ಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಮೌಖಿಕ ಸಂವಹನೆಯ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ಬಲವಂತಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗಿನ ಮೊದಲ ಪ್ರಯೋಗಗಳು
ಕಿವುಡರೊಂದಿಗಿನ ಕೆಲಸ
ಆರಂಭಿಕ ವರ್ಷಗಳು
ವಾಯುಯಾನ ವಿಜ್ಞಾನ