ಹಿಪೊಕ್ರೆಟಿಕ್ ಶಾಲೆಯು, ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳು ದೇಹದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ರಸಧಾತುಗಳ ಅಸಮತೋಲನದಿಂದ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿತು - ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ದ್ರವವು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ("ಪೆಪ್ಸಿಸ್" ) ಸಹಜವಾಗಿ ಸಮನಾಗಿರರುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕು ರಸಧಾತುಗಳಾದ, ರಕ್ತ, ಕರಿಪಿತ್ತರಸ, ಹಳದಿ ಪಿತ್ತರಸ ಮತ್ತು ಶ್ಲೇಷ್ಮ, ಸಮತೋಲನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ("ಡೈಸ್ರೇಸಿಯ" , ಇದರ ಅರ್ಥ "ಕೆಟ್ಟ ಮಿಶ್ರಣ")ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ವ್ಯಕ್ತಿಯು ರೋಗಕ್ಕೀಡಾಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಈ ಸಮತೋಲನ ಹೇಗಾದರೂ ಮರುಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗುವ ತನಕ ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿ ಮುಂದುವರೆಯಬಹುದು. ಹಿಪೊಕ್ರೆಟಿಕ್ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಈ ಸಮತೋಲನದ ಮರುಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಶ್ಲೇಷ್ಮವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದಾಗ ಸಿಟ್ರಸ್ ಬಳಸುವುದು ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿದೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.

"ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿ" ಯು ಹಿಪೊಕ್ರೆಟಿಕ್ ವೈದ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ರೋಗದ ಪ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಯಿಲೆಯು ಮಿತಿ ಮೀರಬಹುದು ಮತ್ತು ರೋಗಿಯು ಸಾವಿಗೀಡಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ವಿರುದ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಗಬಹುದು ಹಾಗು ಸಹಜ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ರೋಗಿಯನ್ನು ಗುಣಮುಖನಾಗಿಸಬಹುದು. ವಿಷಮಸ್ಥಿತಿಯ ನಂತರ, ರೋಗವು ಮರುಕಳಿಸಬಹುದು , ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಕಾರ, ವಿಷಮಸ್ಥಿತಿಯು "ವಿಷಮಾವಸ್ಥೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ" ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ರೋಗ ಬಂದ ನಂತರ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಬಹುದು ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ "ವಿಷಮಾವಸ್ಥೆಯ ದಿನಕ್ಕೆ" ದೂರದ ದಿನದಲ್ಲಿ ವಿಷಮಸ್ಥಿತಿಯು ಉಂಟಾದರೆ , ರೋಗ ಮರುಕಳಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕಲ್ಪನೆಯು ಹಿಪ್ಪೊಕ್ರೇಟ್ಸ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿರಬಹುದಾಗಿದ್ದರೂ, ಇದು ಅವನಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಹುಟ್ಟಿರಬಹುದಾದ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ
ಹಿಪೊಕ್ರೆಟಿಕ್ ವೈದ್ಯಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಾಧಾರಣ ಮತ್ತು ಜಡವಾಗಿತ್ತು. ಚಿಕಿತ್ಸಾಕ್ರಮವು "ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಪಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿ" (" ಲ್ಯಾಟಿನ್ ನಲ್ಲಿ "ವಿಸ ಮೆಡಿಕ್ಯಾಟ್ರಿಕ್ಸ್ ನೇಚರ್" ") ಯ ಮೇಲೆ ಆಧರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಕಾರ, ದೇಹವು ಸ್ವಯಂ ನಾಲ್ಕು ರಸಧಾತುಗಳನ್ನು ಮರುಸಮತೋಲನಾ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತರುವ ಹಾಗು ಅದಾಗಿಯೇ ಗುಣವಾಗಬಲ್ಲ ("ಫಿಸಿಸ್" ) ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಹಿಪೊಕ್ರೆಟಿಕ್ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಈ ಸಹಜವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿಸುವ ಕಡೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನಹರಿಸಿದೆ. ಇದುವರೆವಿಗೆ, ಹಿಪ್ಪೊಕ್ರೇಟ್ಸ್, " ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಲಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯು ಪ್ರಮುಖ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ" ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದನು. . ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಹಿಪೊಕ್ರೆಟಿಕ್ ವೈದ್ಯಶಾಸ್ತ್ರವು ರೋಗಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣಾಮಯವಾಗಿತ್ತು; ಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಹಾಗು ರೋಗಿಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿರಿಸುವುದರ ಕಡೆಗೆ ಹಾಗು ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿರಹಿತವಾಗಿಸುವ ಕಡೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವವನ್ನು ನೀಡಿತ್ತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ನೀರು ಅಥವಾ ವೈನ್ ಅನ್ನು ಮಾತ್ರ ಗಾಯಗಳ ಮೇಲೆ ಬಳಸಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೂ "ಶುಷ್ಕ" ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಆದ್ಯತೆಯನ್ನು ನೀಡಬಹುದಾಗಿದೆ. ಆಪ್ಯಾಯಮಾನ ಮುಲಾಮುಗಳನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಹಿಪ್ಪೊಕ್ರೇಟ್ಸ್ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಹಾಗು ವಿಶೇಷವಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ಇದು ತಪ್ಪು ಆಯ್ಕೆಯೆಂದು ರುಜುವಾತಾಯಿತು. ಸಾಮಾನ್ಯೀಕರಿಸಿದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯೀಕರಿಸಲಾದ ರೋಗ ನಿರ್ಧಾರ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿತು. ಆದರೂ, ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಔಷಧವನ್ನು ಕೆಲವೊಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಜಡ ಚಿಕಿತ್ಸಾಕ್ರಮವು ಮೂಳೆ ಮುರಿದುಹೋದಂತಹ ಸರಳವಾದ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ಅಸ್ಥಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಹಾಗು ಗಾಯವಾದ ಸ್ಥಳದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಅಂಗಕರ್ಷಣಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಹಿಪೊಕ್ರೆಟಿಕ್ ಬೆಂಚು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಈ ಗುರಿಸಾಧನೆಗೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮುನ್ನರಿವಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವವನ್ನು ನೀಡುವುದು ಹಿಪೊಕ್ರೆಟಿಕ್ ವೈದ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದ ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಹಿಪ್ಪೊಕ್ರೇಟ್ಸ್ ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಅಪಕ್ವವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೇ ರೋಗವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸುವುದು ಹಾಗು ವಿಸ್ತೃತ ಪೂರ್ವಚರಿತ್ರೆಗಳಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ದತ್ತಾಂಶದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅದು ವಿಷಮಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪದಂತೆ ತಡೆಯುವುದು ವೈದ್ಯರು ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಉತ್ತಮ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು.

ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆ
ವೃತ್ತಿಪರತೆ
ರಸಧಾತುಸಿದ್ಧಾಂತ ಮತ್ತು ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿ
ಹಿಪೊಕ್ರೆಟಿಕ್ ಕಾರ್ಪಸ್