ಪೂರ್ವ ಮಧ್ಯಯುಗದ ಗುಲಾಮರ ವ್ಯಾಪಾರವು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವದವರೆಗಿತ್ತು: ಬೈಜಾನ್ಟಿನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಪ್ರಪಂಚ ಇದರ ನೆಲೆಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲದೇ ಪೇಗನ್ ಮಧ್ಯ ಯುರೋಪ್ ಮತ್ತು ಕೌಕ್ಯಾಸುಸ್ ಮತ್ತು ಟಾರ್ಟರಿ, ಪೂರ್ವ ಯುರೋಪ್ ಗಳು ಕೂಡ ಪ್ರಮುಖ ಮೂಲಗಳಾಗಿವೆ. ವೈಕಿಂಗ್, ಅರಬ್, ಗ್ರೀಕ್ ಮತ್ತು ಯೆಹ್ಯೂದಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ( ರಾಧನೈಟ್ ಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ),ಎಲ್ಲರು ಪೂರ್ವ ಮಧ್ಯಯುಗೀನ ಕಾಲದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮರ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಜಾಂಜ್ ಬಂಡಾಯದ ನಂತರ 10 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಗುಲಾಮರಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರವು ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿತು. ಈ ಬಂಡಾಯ ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಗುಲಾಮರ ಬಳಕೆಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿತು.

ಮಧ್ಯಯುಗೀನ ಸ್ಪ್ಯೇನ್ ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ಮುಸ್ಲೀಮರ ನಿರಂತರ ದಾಳಿಯ ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿದ್ದ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಕ್ರೈಸ್ತ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಮಾಡಿ, ಗುಲಾಮರನ್ನು ಮತ್ತು ಲೂಟಿ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಹಿಂದೆತರಲು ಅಲ್-ಅಂದಲೂಸ್ ನಿರಂತರ ದಾಳಿಯ ದಂಡಯಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದನು. 1189 ರಲ್ಲಿ ಲಿಸ್ಬಾನ್, ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ನ ವಿರುದ್ಧ ಮಾಡಿದ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಅಲ್ ಮೊಹದ್ 
ಕಲೀಫ್ ಯಕೂಬ್ ಅಲ್-ಮನ್ಸೂರ್ 3,000 ಸಾವಿರ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಸೆರೆಯಾಳುಗಳನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯದರೆ, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ 1191 ರಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ನ ಸಿಲ್ವಸ್ ನ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ Córdoba ದ ಆತನ ಮಂಡಲಾಧಿಪತಿ 3,000 ಸಾವಿರದಷ್ಟು ಕ್ರೈಸ್ತ ಗುಲಾಮರನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯದನು. 11 ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ 19ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗು ಉತ್ತರ ಆಫ್ರಿಕದ ಬಾರ್ಬರಿ ಕಡಲುಗಳ್ಳರು, ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮದ ಗುಲಾಮರನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿದು ಅಲ್ಗೇರಿಯ ಮತ್ತು ಮೊರಿಕೊ ಅಂತಹ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿನ ಗುಲಾಮರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟಮಾಡಲು "ಗಾಜಿ" ಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿಯನ್ ತೀರದ ಪಟ್ಟಣಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು.

1086 ರಲ್ಲಿ "ಡಾಮ್ಸ್ ಡೇ ಪುಸ್ತಕ" ವನ್ನು ಸಂಕಲಿಸಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು10 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಗುಲಾಮರಾಗಿದ್ದರು. ಪೂರ್ವಮಧ್ಯಯುಗೀನ ಯುರೋಪ್ ನಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮಗಿರಿ ಎಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಚರ್ಚ್ ಇದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತಿತ್ತು — ಅಥವಾ ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮದ ಗುಲಾಮರನ್ನು ಸಾಗಣೆಯನ್ನು ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಆಫ್ ಕೊಬ್ಲೆನ್ಜ್ (922), ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಆಫ್ ಲಂಡನ್(1102), ಮತ್ತು ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಆಫ್ ಅ ಮ್ಯಾಗ್ (1171) ನಲ್ಲಿ ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತಿತ್ತು. 1452ರಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ ನಿಕೋಲಸ್ V , ಪಾಪಲ್ ಬುಲ್ ಡಮ್ ಡೈವರ್ ಸ್ಯಾಸ್ ಅನ್ನು ಹೊರತಂದು, ಇದನ್ನು ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ನ ಅಫೊನ್ಸೊ V ಗೆ ನೀಡಿದರು. ಇದು ಯಾವುದೇ "ಸ್ಯಾರಸನ್ ಗಳು, ಪೇಗನ್ ಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ನಾಸ್ತಿಕರನ್ನು" ವಂಶ ಪಾರಂಪರಿಕವಾಗಿ ಬಂದ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯಿಂದ ಬಿಡಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೊನೆಯ ಪಕ್ಷ ಯುದ್ಧದ ಪರಿಣಾಮವೆಂಬಂತೆ ಗುಲಾಮರ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಶಾಸನಬದ್ಧವಾಗಿಸಿತು. ಈ ನಿಯಮಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪುನಃ ದೃಢೀಕರಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವರ 1455 ರ ರೋಮನುಸ್ ಪಾಂಟಿಫೆಕ್ಸ್ ಬುಲ್ ನಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಯಿತು. ಅದೇನೇ ಆದರೂ, 1537 ರಲ್ಲಿ ಪೋಪ್ ಪೌಲ್ III ಭಾರತೀಯರ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯನ್ನು ಅವರ ಪಾಪಲ್ ಬುಲ್ ಸಬ್ಲಿಮಸ್ ಡೆಯಿನಲ್ಲಿ ನಿಷೇಧಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಸ್ಯಾಂಟೊ ಡೊಮಿಂಗೊದಲ್ಲಿ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್ ವಸಾಹತಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದ ಡಾಮಿನಿಕನ್ ಫ್ರೈಯರ್‌ಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾರತೀಯರ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯನ್ನು ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿದರು. ಇತರ ಪಾದ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅವರು ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್ ರಾಜನೊಂದಿಗಿನ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ರಾಯಲ್ ಕಮಿಷನ್ ನಲ್ಲಿ ಅವರ ನಡವಳಿಕೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಅಕ್ರಮವಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಿರೋಧಿಸಿದರು.
ಬೈಜಾನ್ಟಿನ್-ಒಟ್ಟೋಮನ್ ಯುದ್ಧಗಳು ಹಾಗು ಯುರೋಪ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಟ್ಟೋಮನ್ ಯುದ್ಧಗಳು, ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಜಗತ್ತಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮರನ್ನು ಕರೆತಂದಿತು. 14ನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಿಂದ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಹಿಡಿದು 18ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದುದ್ದಕ್ಕೂ, ಒಟ್ಟೋಮನ್ ಡೆವ್ಸಿರ್ಮೆ–ಜಾನಿಸ್ಸರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಗುಲಾಮಗಿರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಂದಾಜು 500,000ದಿಂದ ಒಂದು ದಶಲಕ್ಷ ಮುಸ್ಲಿಂಯೇತರ(ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬಾಲ್ಕನ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು) ಹರೆಯದ ಪುರುಷರನ್ನು ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಿಸಲಾಯಿತು. ಲೆಪಾನ್ಟೊನ ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಸರಿಸುಮಾರು 12,000 ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಯುದ್ಧನೌಕೆ ಗುಲಾಮರನ್ನು ಒಟ್ಟೋಮನ್ ಟರ್ಕ್ ಗಳು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರು. ಪೂರ್ವ ಯುರೋಪ್ ಟಾಟರ್ ಆಕ್ರಮಣಗಳ ಸರಣಿಯಿಂದ ಬಳಲಿತು, ಈ ಆಕ್ರಮಣದ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ ಗುಲಾಮರನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡಿ, ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ "ಜಸಿರ್" ಗೆ ಗುಲಾಮರುಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಎಪ್ಪತ್ತೈದು ಕ್ರಿಮಿಯನ್ ಟಾಟರ್ ಆಕ್ರಮಣಗಳನ್ನು 1474–1569ರ ಅವಧಿಯ ನಡುವೆ ಪೋಲಂಡ್-ಲಿತುವಾನಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾಗಿತ್ತೆಂದು ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ. 1551ರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕಜನ್ ಖನತೆಯಲ್ಲಿ 100,000ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ರಷ್ಯನ್ ಬಂಧಿತರಿದ್ದರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಾನವ ಸಾಗಾಣಿಕೆ
ಮಧ್ಯಯುಗ
ಇತಿಹಾಸ
ನಷ್ಟಭರ್ತಿಗಳು