ಆಂಗಿಕ ಭಾಷೆ, ಧ್ವನಿ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಶಬ್ದಗಳು ಮನುಷ್ಯರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಸಂವಹನದ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳಾಗಿದೆ. ಸಂಶೋಧನೆಯ ಪ್ರಕಾರ:

ಸಂವಹನವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳುಗ ಮತ್ತು ಮಾತನಾಡುವವರನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ. ಈ ಶೇಕಡಾವಾರಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾದರೂ ಸಹ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಂವಹನದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಉದ್ದೇಶವು ಒಂದೇ ಆಗಿರುವುದು. ಹಾಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಮೇಲಿನ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಧ್ವನಿ, ರಾಗ ಅಥವಾ ಶ್ರುತಿ, ಸಂಜ್ಞಾಪದ್ದತಿ ಅಥವಾ ಬರಹ ರೂಪದ ಸಂಕೇತಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಯೋಚನೆ-ವಿಚಾರಗಳು ಮತ್ತು ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಬಹುದು. ಸನ್ನೆ-ಸಂಕೇತಗಳು, ಧ್ವನಿ, ಶಬ್ದಗಳು, ಆಂಗಿಕ ಅಥವಾ ಬರಹ ರೂಪದ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುವುದನ್ನು ಭಾಷೆಯೆಂದು ಕರೆಯಬಹುದಾದರೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಂವಹನವನ್ನು ಭಾಷೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದೇ? ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಯಾವುದೇ ಬರಹ ರೂಪದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲವಾದರೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು ಭಾಷಾಸಂಕೇತವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಂವಹನವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಭಾಷೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು.
ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸುವ ಸಂಜ್ಞೆಗಳ ಪದ್ದತಿ (ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮೂಲ ಪದಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ) ಮತ್ತು ವ್ಯಾಕರಣಗಳನ್ನು ಮಾನವನು ಮಾತನಾಡುವ ಮತ್ತು ಬರೆಯುವ ಭಾಷೆಗಳೆಂದು (ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ) ಹೇಳಬಹುದು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ "ಭಾಷೆ" ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಅದರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗುಣ-ಲಕ್ಷಣ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಭಾಷೆಯ ಕಲಿಕೆ ಯು ಮಾನವನ ಬಾಲ್ಯದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಲು. ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಅಂಗಸನ್ನೆಯ ಪ್ರಕಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮನುಷ್ಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಮನುಷ್ಯ ಭಾಷೆಗಳಿವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಷೆಯ ಕೆಲವು ಲಕ್ಷಣಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಅಪವಾದ-ಅಪರೂಪತೆ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವುಗಳು ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಂತೆ ಗೋಚರಿಸುವುದು.
ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆ/ಉಪಭಾಷೆ ಮಧ್ಯೆ ಯಾವುದೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂತರವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ "ಭಾಷೆ ಎಂದರೆಭೂಸೇನೆ ಮತ್ತು ನೌಕಾದಳ ಎರಡೂ ಸೇರಿರುವ ನುಡಿಗಟ್ಟಿನ ಪ್ರಕಾರದ ಭಿನ್ನಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ" ಎಂದು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಮ್ಯಾಕ್ಸ್‌ ವೀನ್ರೀಚ್‌‍‌‌ರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಎಸ್ಪರೆಂಟೊಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್‌ ,ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಗಣಿತ ನಿಯಮ-ಸಮೀಕರಣಗಳಿಂದ ರಚಿತ ಭಾಷೆಗಳು ಮಾನವ ಬಳಸುವ ಭಾಷಾ ನಿರ್ಭಂದದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಮೌಖಿಕ ಸಂವಹನ
ಪದರಹಿತ/ಮಾತಿಲ್ಲದ ಸಂವಹನ(ಸಂಜ್ಞಾ ಸಂಪರ್ಕ)
ಸಂವಹನದ ವಿಧಗಳು
ಸಂವಹನ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಬಗೆಗಿನ ತಿಳಿವಳಿಕೆ