thumb|left|ನೀರು ಕಾಗೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಈಜುವಾಗ ಅವುಗಳ ದೇಹ ಮುಳುಗಿರುತ್ತದೆ.ಅವುಗಳ ಉದ್ದ ಕುತ್ತಿಗೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಹಾಗೂ ಇದು ಅವುಗಳ "ಸ್ನೆಕ್‍ಬರ್ಡ್ಸ್" ಹೆಸರಿಗೆ ಮೂಲ.

ಡಾರ್ಟರ್ಸ್‌ ಇವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉಷ್ಣವಲಯದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಉಪ ಉಷ್ಣವಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ವಾತಾವರಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವು ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳು ವಸಾಹತು ಇರುವ ಮತ್ತು ಶುದ್ದವಾದ ನೀರಿನ ಸರೋವರಗಳ, ನದಿಗಳ,ಜವುಗು ಭೂಮಿಯ, ಹೂಳು ಭೂಮಿಯ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪುನೀರಿನ ನದಿಮುಖಗಳಲ್ಲಿ, ಕೊಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ, ತಗ್ಗಾದ ಮರುಳು ದಿಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಉಷ್ಣವಲಯ ಲಗೂನ್ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾಂಗ್ರೂವ್‌ಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನವು ಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿ ವಾಸಿಸುವ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು ತಂಪಾದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪಕ್ಷಿಗಳು ವಲಸೆಹೋಗುವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಅವು ಹಾರಾಡುವ ವೈಷಿಷ್ಠ್ಯವೆಂದರೆ ಅವು ರೆಕ್ಕೆಯನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹಾರಾಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವು ಯಾವಾಗಲು ಹಾರಾಡುವಾಗ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಗಟ್ಟಿಯಾದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅವು ವೇಗದ ನಡಿಗೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ ಆಗಾಗ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಿಮಿತವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪೆಲಿಕನ್‌(ತನ್ನ ರಕ್ತವನ್ನೇ ಊಡಿ ಮರಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಕತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ, ಮೀನುಗಳನ್ನು ಶೇಖರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಗಂಟಲು ಚೀಲವುಳ್ಳ ನೀರುಹಕ್ಕಿ)ಯಂತೆಯೇ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಇವು ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿರುವತ್ತ ತಮ್ಮ ಒಲವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ-ಕೆಲವೊಂದು ವೇಳೆ ನೂರಾರು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಜೊತೆ ಸೇರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಕೊಕ್ಕರೆಗಳು, ಕ್ರೌಂಚ, ಅಥವಾ ಉದ್ದಕಾಲಿನ ನೀರುಹಕ್ಕಿಗಳ ಜೊತೆ ಬೆರೆಯುತ್ತವೆ.ಆದರೆ ಅವು ತಮ್ಮ ಗೂಡಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತುಂಬ ಪ್ರಾಂತ್ಯವಾದಿಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ.ಅದರ ವಾಸ್ತವ್ಯದ ಹತ್ತಿರದ ಗೂಡಿನ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಜೋಡಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಗಂಡು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಉಳಿದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಗೂಡಿನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದರೆ ತನ್ನ ಉದ್ದನೆಯ ಕತ್ತು ಮತ್ತು ಚುಂಚಿನಿಂದ ತಿವಿಯುತ್ತವೆ. ಪೂರ್ವ ದೇಶದ ಡಾರ್ಟರ್‌ "(ಮೆಲೆನೊಗಾಸ್ಟಾರ್‌ ಸೆನ್ಸು ಸ್ಟ್ರಿಕ್ಟೋ)" ಗಳನ್ನು ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಮಾನವನ ಮಧ್ಯ ಪ್ರವೇಶ (ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಶೇಖರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಬೇಟೆಯಾಡುವುದು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ)ದಿಂದ ಇವುಗಳ ಸಂತತಿಯು ಅಳಿವಿನಂಚಿಗೆ ಸಾಗಲು ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಡಾರ್ಟರ್‌ಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಧ್ಯಮ ಗಾತ್ರದ ಮೀನುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಬಹಳ ಅಪರೂಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವು ಇತರ ಕಶೇರುಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಆಕಾರಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡ ಆಕಾರದ ಕಶೇರುಕಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ. ಇವು ತನ್ನ ಮುಂಗಾಲುಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ಚಾಚಿ ಗಂಭಿರ ನಡಿಗೆಯನ್ನು ನಡೆಯುತ್ತಾ ತನ್ನ ಬೇಟೆಗಾಗಿ ಹೊಂಚು ಹಾಕುತ್ತವೆ.ನಂತರ ಅವು ತಮ್ಮ ಚೂಪಾದ ಚುಂಚಿನಿಂದ ತನ್ನ ಬೇಟೆಯನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಮತ್ತು ಎದೆಯ ಅಡಿಪದರವು 5-7ರಷ್ಟು ಉಬ್ಬಿರುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳಿಗೆ ಬೇಟೆಯಾಡುವಾಗ ಯಾಂತ್ರಿವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಸ್ನಾಯುಗಳು ತಮ್ಮ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಚಲನೆಗೆ ಸಹಕರಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಚುಂಚನ್ನು ಈಟಿಯನ್ನು ಎಸೆದಂತೆ ಬೀಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಬೇಟೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದನಂತರ ಅವು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಮ್ಮ ಬೇಟೆಯನ್ನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿಸಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾ ನೀರು ಕಾಗೆಯಂತೆಯೇ ಬೇಟೆಯ ತಲೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತವೆ. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಗಾಗಿ ಹೊಂದಾಗ ತಮ್ಮ ಗರಿಗಳು ಒದ್ದೆಯಾಗಿ ಅಂದ ಹಾಳಾಗದಂತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅವು ವಿಶೇಷ ಗ್ರಂಥಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ನೀರಲ್ಲಿ ಈಜಿದ ನಂತರ ಅವು ತಮ್ಮ ಗರಿಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ತಮ್ಮ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಹರಡಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಡಾರ್ಟರ್‌ಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಪರಭಕ್ಷಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ರಾವನ್‌ ("ಕೊರ್ವಸ್‌ ಕೊರೊನೊಯ್ಡ್" ) ಮತ್ತು ಹೌಸ್‌ ಕ್ರೋ "(ಕೋರ್ವಸ್‌ ಸ್ಪೆಲ್ಡನ್ಸ್‌)" ಗಳಂತೆ ಮೂರು ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಚಾಚಿ ಒಂದು ಬೆರಳನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಚಾಚಿರುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ಬೇಟೆಗಾರ ಪಕ್ಷಿಗಳಾದ ಮಾರ್ಶ ಹ್ಯಾರಿಯರ್ಸ್‌ "(ಸರ್ಕಸ್‌ ಎರುಜಿನೊಸ್‌ ಕೊಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್‌)" ಅಥವಾ ಪಲ್ಲಾಸದ ಮೀನು-ಹದ್ದು "(ಹೆಲಿಯಾಯಿಟಸ್‌ ಲಿಕೊರಿಪಸ್‌)" ಗಳಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಪರಭಕ್ಷಕ ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ "ಕ್ರೊಕೊಡೈಲಸ್‌" ಕ್ರೊಕೊಡೈಲ್‌ ಇವುಗಳನ್ನೂ ಕೂಡ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಮಾಂಸಹಾರಿಗಳು ಡಾರ್ಟರ್‌ಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೇಟೆಯಾಡುವುದನ್ನು ಬಲ್ಲವುಗಳಾಗಿವೆ. ಡಾರ್ಟರ್‌ನಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಉದ್ದನೆಯ ಕುತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ಚೂಪಾದ ಚುಂಚು ಹೊಂದಿರುವ ಈ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯಿಂದಾಗಿ ಪರಭಕ್ಷಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮಾಮಲ್ಸ್‌ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿವೆ. ಮತ್ತು ಅವುಗಳು ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ತಾವು ಇದ್ದಲೇ ಬೇಟೆಗಾಗಿ ಕಾಯದೇ ಬೇಟೆಯಿರುವಲ್ಲಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತವೆ.

ಅವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಸಾಹತು ಇರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲೇ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ.ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಅವು ನೀರು ಕಾಗೆಗಳು ಅಥವಾ ಕ್ರೌಂಚ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಬೆರೆಯುತ್ತವೆ. ಡಾರ್ಟೆರ್ಸ್‌ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕನಿಷ್ಠಪಕ್ಷ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಏಕ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಅವು ವಿಧವಿಧದ ಬಂಗಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಗಂಡು ಪಕ್ಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲು ತಮ್ಮ ಎರಡೂ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು (ಅಗಲಕ್ಕೆ ಚಾಚದೇ) ಮೇಲಕ್ಕೆ ಚಾಚುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಚುಂಚನ್ನು ಬಾಗಿಸುವುದು ಲಟ್ಟನೆ ಮುರಿಯುವುದು ಮುಂತಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಸಂಗಾತಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಚುಂಚುಗಳನ್ನು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ತಿಕ್ಕುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಕಮಾನು ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕುತ್ತಿಗೆಗಳನ್ನು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬಂಧಿಸುತ್ತವೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಒಂದು ಸಂಗಾತಿಯು ಗೂಡಿಗೆ ಬಂದರೆ ಅಥವಾ ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರನಡೆದರೆ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಏಕರೀತಿಯ ಸಂಜ್ಞೆಯನ್ನು ತೋರುತ್ತವೆ ಹೇಗೆಂದರೆ ಗಂಡು ಪಕ್ಷಿಯು ಪ್ರಣಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಮಾಡಿದಂತಹ ಆಕಾರಗಳನ್ನೇ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತವೆ.ಈ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ತಮ್ಮ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಅಗಲವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಂಡೂ ಸಹ ತಮ್ಮ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

ಈ ಪಕ್ಷಿಗಳು ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರದೇಶದ ಉತ್ತರದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯು ಕಾಲಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿದೆ (ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಾರ್ಚ್‌/ಎಪ್ರಿಲ್‌ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ), ಉಳಿದೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವುಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇವು ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಮರದ ಪೊಟರೆಗಳಲ್ಲಿ ಮರದ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಹೆಣೆದಿರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ನೀರಿನ ಸಮೀಪವಿರುವ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಹೆಣ್ಣು ಪಕ್ಷಿಗೆ ಗಂಡು ಪಕ್ಷಿಯು ಗೂಡಿನ ಪರಿಕರಗಳನ್ನು ತಂದೊದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಗೂಡು ಕಟ್ಟುವಿಕೆಯ ಕಾರ್ಯವು ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮುಗಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಗೂಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅವು ತಮ್ಮ ಮೈಥುನ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ಮಂಕಾದ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಎರಡರಿಂದ ಆರು (ಹೆಚ್ಚಾಗಿ 4ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು)ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಒತ್ತೊತ್ತಾಗಿ ಇಡುತ್ತದೆ. ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು 24–48 ಗಂಟೆಗಳೊಳಗೆ ಇಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಕಾವು ಕೊಡುವ ಸಮಯವು 25 ರಿಂದ 30 ದಿನಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಮೊದಲು ಇಟ್ಟ ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಒಡೆದು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ. ಅವು ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನೀಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಅಗಲವಾದ ಕಾಲನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಕೂಡ ಅವುಗಳ ಸಂಬಂದಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ಹಲವಾರು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡುವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟೆಯೊಡೆದು ಹೊರಬರುವ ಮರಿಯು ಆಹಾರದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ನರಳುತ್ತದೆ. ನಂತರ ದೊಡ್ಡ ಮರಿಗಳು ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳಂತೆ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿ ಸಣ್ಣ ಮರಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತವೆ. ಅವು ಸಣ್ಣವಿರುವಾಗ ಅರ್ಧ ಜೀರ್ಣವಾದ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಬೆಳೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆದ ನಂತರ ಅವುಗಳಿಗೆ ಗಟ್ಟಿ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಾದ ನಂತರ ಸಣ್ಣ ಮರಿಯನ್ನು ಅದು ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಸಮರ್ಥವಾಗುವ ವರೆಗೆ ಅಂದರೆ ಸುಮಾರು ಎರಡು ವಾರಗಳ ವರೆಗೆ ಸಲಹಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಲೈಂಗಿಕ ಪರಿಪಕ್ವತೆಗೆ ಸುಮಾರು 2 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಬರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಸುಮಾರು ಸರಾಸರಿ ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ವರೆಗೆ ಬದುಕಬಲ್ಲವುಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬದುಕಿದ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಡಾರ್ಟರ್‌ನ ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ತಿನ್ನಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಕೆಲವು ಜನರ ಪ್ರಕಾರ ಇವು ತುಂಬ ರುಚಿಕರವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಳಿಯವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರು ಆಹಾರವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಪರೂಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನೂ ತಿನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಾಂಸಾಹಾರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಾಗಿವೆ(ಸ್ಥಳಿಯ ಬಾತುಕೋಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ) ಇತರ ಮೀನು ಹಿಡಿಯುವ ಪಕ್ಷಿಗಳಾದ ನೀರುಕಾಗೆ ಅಥವಾ ಸಮುದ್ರ ಬಾತುಕೋಳಿಗಳಂತೆ ಇವು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವುದು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಡಾರ್ಟರ್‌ನ ಮೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಗೂಡಿನ ಮರಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಂದು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಮತ್ತು ಸಾಕಣೆಗಾಗಿಯೂ ಬಳಸುವ ವಾಡಿಕೆ ಇದೆ. ಆಸ್ಸಾಮ್‌ ಮತ್ತು ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬೇಸ್ತರು ಅವುಗಳನ್ನು ಪಳಗಿಸಿ ಮೀನು ಹಿಡಿಯಲೂ ಸಹ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ಹಲವಾರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಮಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದರಿಂದ ಹಳೆಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಅಳಿವಿನಂಚಿಗೆ ಬಂದಿವೆ. ನಿಷ್ಪತ್ತಿ ಭಾಷಾ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿನ ಅನ್ಹಿಂಗಾದ ಬಗ್ಗೆ ಸಿಗುವ ವಿವರಣೆಗಳು ಈ ಮೇಲ್ಕಾಣಿಸಿದಂತೆ ಇದ್ದು ಟೂಪಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿನ ಅಮೇರಿಕಾದ ಡಾರ್ಟರ್‌ ಕೆಟ್ಟ ಸಂಕೇತಗಳ ಪಕ್ಷಿಗಳ ರಾಜನೆಂಬ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದ್ದೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.

ಪಳೆಯುಳಿಕೆ ದಾಖಲೆಗಳು
ವಿವರಣೆ
ವರ್ಗೀಕರಣ ವಿಧಾನ ಹಾಗೂ ವಿಕಸನ
ಹಂಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಜೀವಿ ಪರಿಸರ ವಿಜ್ಞಾನ