ಅಕ್ಟೋಬರ್ 31, 1731ರಂದು, ಮಾರ್ಟಿನ್ ಲೂಥರ್‌ನ 214ರ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ವಿಟ್ಟನ್‌ಬರ್ಗ್‌ ಸ್ಕೂಲ್‌ಗಾಗಿ, ತನ್ನ 95 ಕ್ಷೇತ್ರ ಕಾರ್ಯದ ವಿವರವನ್ನು ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಆರ್ಚ್‌ಬಿಷಪ್ ಕೌಂಟ್‌ ಲಿಯೋಪಾರ್ಡ್ ಆಂಟನ್ ವೊನ್ ಫಿರ್ಮಿಯಾನ್ ದೇಶಾಂತರ ಪ್ರಯಾಣದ "ವಲಸೆ ಪೆಟೆಂಟ್‌" ಗೆ ಸಹಿ ಮಾಡಿದರು. ಇದರ ಪ್ರಕಾರ ಎಲ್ಲ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟರು ತಮ್ಮ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ವಿರೋಧ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಡದಿದ್ದಲ್ಲಿ. ಅವರನ್ನು ನಗರದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲು ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಇದು ಹೊಂದಿತ್ತು. (ಇದನ್ನು ಯುರೋಪಿನ ಅನೇ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಜ್ಯೂಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಉಚ್ಛಾಟನೆಯ ರಾಜಶಾಸನದೊಂದಿಗೆ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗೆಬೇಕಿಲ್ಲ.)

ಭೂಮಿಯ ಮಾಲೀಕರು ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಮಾರಲು ಮತ್ತು ತೊರೆಯಲು ಎರಡು ದಿನಗಳ ಗಡುವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ದನ, ಕುರಿ, ಪೀಟೋಪಕರಣಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಎಸೆಯಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಸಲ್ಜ್‌ಬರ್ಗಿನ ಜನರು ವಾನ್ ಫಿರ್ಮಿಯಾನ್‌ರ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಒಕ್ಕೂಟದವರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣವನ್ನು ಪಡೆದರು. ವಾನ್ ಫಿರ್ಮಿಯಾನ್‌‌ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರಿಗೆ ಹಂಚಿದನು ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್‌ರ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮತ್ತು ಬೈಬಲ್‌ಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದರು. ಅನೇಕ 12 ವರ್ಷದ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ರೋಮನ್‌ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ಕರನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಸಲಾಯಿತು. ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಅನುಕೂಲತೆಯೆಂದರೆ: ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಅವರ ಬಹಿಷ್ಕಾರದ ಗಡುವು ಕೆಟ್ಟ ಚಳಿಗಾಲದಿಂದಾಗಿ ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಮುಂದುವರೆಯಿತು.

ಗುತ್ತಿಗೆದಾರ ರೈತರು, ವರ್ತಕರು, ಕೆಲಸಗಾರರು ಮತ್ತು ಗಣಿಗಾರರಿಗೆ ಅವರಲ್ಲಿರುವ ವಸ್ತುವನ್ನು ಮಾರಲು ಮತ್ತು ಜಾಗ ತೊರೆಯಲು ಕೇವಲ ಎಂಟು ದಿನದ ಗಡುವನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಮೊದಲ ನಿರಾಶ್ರಿತರನ್ನು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ರಾಜರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಿರುವ ಜರ್ಮನಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಚಳಿಯಿರುವ ಮತ್ತು ಶೀತ ಮಾರುತಗಳಿರುವ ಉತ್ತರಭಾಗಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಸಾಮಾನು ಸರಂಜಾಮುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನಡೆದರು ಅಥವಾ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿದರು ಅಥವಾ ಬಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಲಿಸಿದರು. ಅವರು ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದಾಗ ಗಡೀಪಾರಾದವರ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಉಳಿತಾಯದ ಮೊತ್ತವು ವ್ಯಯವಾಯಿತು. ಅವರು ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಕಳ್ಳರಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಲು ಸೈನಿಕರು ಕಂದಾಯ, ಸುಂಕ ಮತ್ತು ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.

ಅವರ ವಸಾಹತುಗಳು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಚಲಿಸಿದಂತೆ ಅವರ ದುರವಸ್ಥೆಯು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಗುರ್ಟೆಹ್‌ ಬರೆದ ಪದ್ಯ "ಹೆರ್ಮನ್ ಮತ್ತು ಡೊರೊಥೀಯ", ಸಾಲ್ಜ್‌ಬರ್ಗ್‌ ಬಹಿಷ್ಕಾರದಿಂದಾದ ಪ್ರಚೋದನೆಯಿಂದಾದ ಫ್ರೆಂಚ್‌ ಚಳುವಳಿಯ ನಂತರದಲ್ಲಾದ ಸ್ಪೋಟವನ್ನು ವಿವರಿಸಿತು. ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟರು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ಕರು ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿನ ಅವರ ಉಚ್ಛಾಟನೆಯ ಕ್ರೂರತೆಯಿಂದ ಹೆದರಿದರು ಮತ್ತು ಅವರು ತೋರಿದ ದೈರ್ಯವು ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಿರಾಶ್ರಿತರು ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ ಮತ್ತು ಸಹಾಯ ನೀಡುವ ನಗರಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು. ಆದರೆ ನಿರಾಶ್ರಿತರು ನೆಲೆಸಲು ಬೆಕಾದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಸ್ಥಳವಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ 1732ರಲ್ಲಿ ರಾಜ ಪರ್ಶಿಯಾ ಫೆಡರಿಕ್ ವಿಲಿಯಂ I 12,000 ಸಲ್ಜ್‌ಬರ್ಗ್‌ನ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ನಿರಾಶ್ರಿತರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು, ಅವರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಪ್ಲೇಗ್‌ ಬಂದು ನಾಶವಾಗಿದ್ದ ಪೂರ್ವ ಪರ್ಶಿಯಾದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು. ಇತರ ಚಿಕ್ಕ ಗುಂಪುಗಳು ಹಂಗೇರಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಈಗ ಸ್ಲೊವಾಕಿಯಾ ಮತ್ತು ಸೆರ್ಬಿಯಾಗಳೆಂದು ಕರೆಯುವ ಡೆಬ್ರೆತ್ಸೆನ್‌ ಮತ್ತು ಬನಟ್‌ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವು; ಹಂಗೇರಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಪ್ಲೇಗ್‌ನಿಂದ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟೋಮನ್ ದಾಳಿಯಿಂದ ನಾಶವಾಗಿದ್ದ ಡಾನ್ಯೂಬ್‌ ನದಿಯಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಜನಭರಿತವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಜರ್ಮನ್ನರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದರು. ಸೆಲ್ಜ್‌ಬರ್ಗರು ಜರ್ಮನಿಯ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್‌ ಪ್ರದೇಶಗಳಾದ ಬರ್ಲಿನ್ ಮತ್ತು ಹಾನೊವೆರ್; ಮತ್ತು ನೆದರ್ಲ್ಯಾಂಡ್‌ಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೋದರು.

ಮಾರ್ಚ್‌ 12, 1734ರಂದು ಸಾಲ್ಜ್‌ಬರ್ಗ್‌ನ ಅರವತ್ತು ಜನ ಬಹಿಷ್ಕೃತರ ಚಿಕ್ಕ ತಂಡ ಮೊದಲು ಲಂಡನ್ನಿಗೆ ತೆರಳಿ ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕಾದ ವಸಾಹತುವಾದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದ ಜಾರ್ಜಿಯಾದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದರು. ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆ ಗುಂಪು ಚಲಿಸಿತು ಮತ್ತು 1741ರಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಸಮಾರು 150 ಸಾಲ್ಜ್‌ಬರ್ಗ್‌ ಬಹಿಷ್ಕೃತರು ಸವನ್ನಾಹ್ ನದಿಯ ಎಬನೀಜರ್‌‍ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು (ಜಾನ್ ಎ. ಟ್ರೆವುಲ್ಟೆನ್‌ನ್ನು ನೋಡಿ).

ಹಲವಾರು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಪರ್ಷಿಯಾದ ಲಿತುಯೇನಿಯಾದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್‌ ಸೆಲ್ಜ್‌ಬರ್ಗರು ತಮ್ಮ ಭಾಷೆಯ ಚರ್ಚುಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಜರ್ಮನ್ ಜನಾಂಗೀಯ ಗುರುತನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪೂರ್ವಜರನ್ನು ವಿಶ್ವ ಸಮರ IIರ ನಂತರ ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಜರ್ಮನ್ ಜನಾಂಗೀಯ ಬಹಿಷ್ಕೃತರು ಪಶ್ಚಿಮ ಯುರೋಪ್‌, ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ ಮತ್ತಿತರ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ದೇಶಗಳೆಡೆಗೆ ತೆರಳಿದರು. ಪಶ್ಚಿಮ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಜನರು ಸೆಲ್ಜ್‌ಬರ್ಗರೆನ್ನುವ ತಮ್ಮ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಗುರುತನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮುದಾಯದ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನುಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

ಸಾಲ್ಜ್‌ಬರ್ಗ್‌ನ ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾ ಒಗ್ಗೂಡುವಿಕೆ‌
ಕ್ರೀಡೆಗಳು
ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳು
2ನೇ ಜಾಗತಿಕ ಸಮರ