೧೫, ೧೬ ಮತ್ತು ೧೭ನೇ ಶತಮಾನಗಳು ಮೂಲಿಕೆಗಳ ಸುವರ್ಣ ಯುಗ ಎಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಈ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ರೀಕ್ ಮತ್ತು ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಭಾಷೆಯ ಹೊರತಾಗಿ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗತೊಡಗಿದವು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಮೂಲಿಕೆಗಳ ಔಷಧದ ಕುರಿತಾಗಿನ ವಿವರವು 1526ರಲ್ಲಿ ದಿ "ಗ್ರೇಟ್ ಹರ್ಬಲ್" ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಯತು.

ಇಂಗ್ಲೀಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾದ ಮೂಲಿಕೆಗಳ ಕುರಿತಾಗಿನ ಪುಸ್ತಕವೆಂದರೆ ಜಾನ್ ಗೆರಾರ್ದ್ ಇವರು ಬರೆದ "ದಿ ಹರ್ಬಲ್ ಅಥವಾ ’ಜನರಲ್ ಹಿಸ್ಟರಿ ಆಫ್‌ ಪ್ಲಾಂಟ್ಸ್’" (ಸಸ್ಯಗಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಇತಿಹಾಸ)(1597) ಮತ್ತು ನಿಕೋಲಾಸ್ ಕಲ್‌ಪೇಪರ್ ಇವರು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ "ದಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಫಿಸಿಶಿಯನ್ ಎನ್‌ಲಾರ್ಜ್ಡ್" (1653). ಗೆರಾರ್ದ್‌ರವರ ಲೇಖನವು ಬೆಲ್ಜಿಯಂನ ಔಷಧಿ ತಜ್ಞರಾದ ಡೊಡೊಯೆನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಜರ್ಮನ್ ಸಸ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೇಲಿನ ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳ ಅನುವಾದವಾಗಿದೆ.

ಮೂಲ ಪ್ರತಿಯು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಿಭಾಗಗಳ ತಪ್ಪು ಜೋಡಣೆಯಿಂದ ಹಲವಾರು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಕಲ್‌ಪೆಪರ್‌ರವರ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಔಷಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೋತಿಷ್ಯ, ಜಾದೂ, ಜಾನಪದಗಳ ಸಮ್ಮಿಶ್ರಣವು ಗೆರಾರ್ದ್‌ರವರ ಮತ್ತು ಇತರ ಔಷಧೀಯ ಪುಸ್ತಕಗಳಂತೆ ಜನಪ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಭೌತ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಿಂದ ಕುಚೋದ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಯಿತು. ಅನ್ವೇಷಣಾ ಯುಗ ಮತ್ತು ಕೊಲಂಬಿಯಾ ಎಕ್ಸ್‌ಚೇಂಜ್ ಯುರೋಪ್‌ಗೆ ಹೊಸ ಔಷಧ ಸಸ್ಯಗಳ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಮಾಡಿತು.

ಅಜ್ಟೆಕ್ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ "ಬಾಡಿಯನಸ್ ಮೆನುಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್" ಇದು ಮೂಲ ಕೃತಿಯಾಗಿದ್ದು 16ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಲ್ಯಾಟಿನ್‌ಗೆ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು.ಎರಡನೇ ಸಹಸ್ರಮಾನದಲ್ಲಿ ಔಷಧಿಯ ಮೂಲಗಳಾಗಿ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ಪ್ರಖ್ಯಾತಿಯು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತ ಬಂದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಸಹಜ ಸಾವುಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು. ಬ್ಲಾಕ್ ಡೆತ್ ತಡೆಯಲು ಶುಶ್ರೂಷೆಯ ನಾಲ್ಕು ವಿಧಾನಗಳೂ ಸಾವನ್ನು ತಡೆಯಲು ವಿಫಲವಾಗತೊಡಗಿದವು.

ಇದಾದ ಒಂದು ಶತಮಾನದ ನಂತರ ಪ್ಯಾರಾಸೆಲ್ಸಸ್ ರಾಸಾಯನಿಕ ಔಷಧಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು (ಅರ್ಸೆನಿಕ್, ತಾಮ್ರದ ಸಲ್ಫೇಟ್, ಕಬ್ಬಿಣದ ಅಂಶ, ಪಾದರಸ ಮತ್ತು ಸಲ್ಫರ್‌ಗಳಂತಹುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಔಷಧಗಳು) ಕಂಡು ಹಿಡಿದರು. ಇದು ವಿಷಕಾರಿ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಬೀರಿದರೂ ಕೂಡ ಸಿಫಿಲಿಸ್‌ ನ್ನು ಬೇಗ ಗುಣಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆಯಿತು. ರಾಸಾಯನ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಭೌತ ಶಾಸ್ತ್ರ ಕ್ಷಿಪ್ರಗತಿ ಯಿಂದಾಗಿ ಕಿಮೊಥೆರಪಿ ಮತ್ತು ರಾಸಾಯನಿಕ ಔಷಧಗಳು 20ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದವು.

ಆಧುನಿಕ ಯುಗ
ಗಿಡಮೂಲಿಕಾ ತತ್ವಜ್ಞಾನ
ಮೂಲಿಕೆ ಔಷಧಿ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಪ್ರಕಾರಗಳು
ಔಷಧಿ ನೀಡುವಿಕೆಯ ಮಾರ್ಗಗಳು