ವಾಣಿಜ್ಯವು, ಪ್ರಾಗೈತಿಹಾಸಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂವಹನ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ ಅದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಪರ್ಕದ ಜಾಲವೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು. ವ್ಯಾಪಾರ,(ಪ್ರಾಚೀನ)ಪ್ರಾಗೈತಿಹಾಸಿಕ ಕಾಲದ ಜನರಿಗೆ ಇದ್ದಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಸೌಲಭ್ಯವಾಗಿದೆ.ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದ ಕರನ್ಸಿಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವ ಮೊದಲು ಆ ಕಾಲದ ಜನ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಪೀಟರ್ ವಾಟ್ ಸನ್, ವಾಣಿಜ್ಯದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು, ಸುಮಾರು 150,000 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾನವ ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ವಾಣಿಜ್ಯ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಶಿಲಾಯುಗದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಖನಿಜದ ಕಾರ್ಗಲ್ಲು ಹಾಗು ಚಕಮಕಿ ಕಲ್ಲುಗಳ ವಿನಿಮಯ ನಡೆಯುತಿತ್ತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಗಳಿವೆ. ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಬಳಸುವ ವಸ್ತುಗಳ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಈಜಿಫ್ಟ್ ನೊಂದಿಗೆ 3000 BC ಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮೆಸಪಟೋಮಿಯ ನಾಗರಿಕತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸುಮೇರಿಯನ್ ಗಳು ಸಿಂಧೂ ಕಣಿವೆಯ ಹರಪ್ಪನ್ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೂರವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಮಾರ್ಗವು ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ 3ನೇ ಸಹಸ್ರವರ್ಷ BCಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಫಿನಿಷಿಯನ್ನರು,ಮೆಡಿಟರೇನಿಯನ್ ಸಮುದ್ರದ ಸುತ್ತ ಪ್ರವಾಸವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಹಾಗು ಕಂಚನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಬೇಕಾದ ತವರಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್ ಗೆ ಪ್ರವಾಸ ಕೈಗೊಂಡು ಸಮುದ್ರದ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ವಾಣಿಜ್ಯ ವಸಾಹತುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಇವುಗಳನ್ನು ಗ್ರೀಕರು(ಬೃಹತ್ ಡಿಪಾರ್ಟ್ ಮೆಂಟಲ್ ಸ್ಟೋರ್ ) ಎಂಪೋರಿಯವೆಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಗ್ರೀಕ್ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ 5ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವ ವರೆಗೂ,ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿತ್ತು.ನಂತರ ಈ ವ್ಯಾಪಾರವು ಯುರೋಪಿಗೆ ,ಭಾರತ ಮತ್ತು ಚೀನಾವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ದೂರಪ್ರಾಚ್ಯದಿಂದ, ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಸಂಬಾರು ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. ರೋಮನ್ ವ್ಯಾಪಾರ, ಅದರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗುವಂತೆ ಹಾಗು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಸ್ಥಿರ ಹಾಗು ಸುರಕ್ಷಿತ ಸಾರಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ನೀಡಿತ್ತು.ಈ ಸಾರಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಡಗುಗಳು ಕಡಲುಗಳ್ಳತನದ ಹೆದರಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆಯೇ ಸಾಗುವಂತಾಯಿತು.

ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಂತ್ಯ ಹಾಗು ಕತ್ತಲೆಯುಗ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತ್ತು.ಅಲ್ಲದೇ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಪರ್ಕ ಕುಸಿಯುವಂತೆಯೂ ಮಾಡಿತ್ತು. ಆದರೂ, ವಾಣಿಜ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಆಫ್ರಿಕಾ, ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯ, ಭಾರತ, ಚೀನಾ ಹಾಗು ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾ ಮೊದಲಾದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ಕೆಲವು ವ್ಯಾಪಾರಗಳು ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು; ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ರಾಧನೈಟ್ಸ್, ಇದು ಮಧ್ಯಕಾಲೀನದ ಜ್ಯೂಯಿಷ್ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಸಂಘ ಅಥವಾ ಸಂಘಟನೆಯ ಗುಂಪಾಗಿದೆ. (ಪದದ ಸರಿಯಾದ ಅರ್ಥ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು) ಇವರು ಯುರೋಪ್ ನಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತರೊಡನೆ , ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಾಚ್ಯದಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರೊಡನೆ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರು.

ಸುಯಬ್ ಮತ್ತು ತಲಾಸ್ ಗಳು ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಗ್ಡಿಯನ್ಸ್ ರು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಪೂರ್ವ-ಪಶ್ಚಿಮ ವಾಣಿಜ್ಯ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು 4 ನೇ ಶತಮಾನದ AD ಯ ನಂತರ 8ನೇ ಶತಮಾನದ AD ಯವರೆಗೆ ಸಿಲ್ಕ್ ರೋಡ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇವರುಗಳು ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದ ತಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ವರ್ತಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

8 ರಿಂದ 11 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ,ವೈಕಿಂಗ್ ಗಳು ಮತ್ತು ವರಾನ್ಗಿಯನ್ಸರು ಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿನೇವಿಯಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಂದು ಹಡಗಿನ ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಿದರು. ವೈಕಿಂಗ್ಸ್ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದರೆ, ವರಾನ್ಜಿಯನ್ಸ್ ರಷ್ಯಾಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದರು. ದಿ ಹ್ಯಾನ್ಸಿಯಾಟಿಕ್ ಲೀಗ್ (ವರ್ತಕ ಕೂಟ) ಎಂಬುದು ವಾಣಿಜ್ಯ ನಗರಗಳ ಒಕ್ಕೂಟವಾಗಿದ್ದು,13ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ 17 ನೇ ಶತಮಾನದ ವರೆಗೆ ಬಹುಪಾಲು ಉತ್ತರ ಯುರೋಪ್ ಹಾಗು ಬಾಲ್ಟಿಕ್ ಗಳ ಮೇಲಿನ ವಾಣಿಜ್ಯ ಏಕಸಸೌಮ್ಯವನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡುಬಂದಿದೆ.

ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮ,ಆಫ್ರಿಕಾ ಭೂಖಂಡದುದ್ದಕ್ಕೂ ನೌಕಾಯಾನ ಕೈಗೊಂಡ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ಅನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ , ಯುರೋಪಿನ ಸಂಬಾರು ಪದಾರ್ಥಗಳ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು 1498 ರಲ್ಲಿ ಅನ್ವೇಷಿಸಿದ. ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ,ಭಾರತದಿಂದ ಯುರೋಪಿಗೆ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಬಾರು ಪದಾರ್ಥಗಳ ರಫ್ತನ್ನು ಇಸ್ಲಾಮ್ ಶಕ್ತಿಗಳು,ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈಜಿಪ್ಟ್ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸಂಬಾರು ಪದಾರ್ಥಗಳ ವ್ಯಾಪಾರವು, ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕ ಮಹತ್ವ ಪಡೆದಿದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಇದು ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಶೋಧನೆಯ ಅವಧಿ ಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಸಹಾಯಮಾಡಿತು. ಸಂಬಾರು ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಯುರೋಪಿಗೆ ಪೂರ್ವ ದೇಶಗಳಿಂದ ತರಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೇ ಇದು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ವ್ಯಾಪಾರೀ ಸರಕುಗಳನ್ನು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತಿತ್ತು.

16ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಹಾಲೆಂಡ್,ವ್ಯಾಪಾರದ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ವಿನಿಮಯ ನಿಯಂತ್ರಣಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸದೆ ಹಾಗು ಸರಕುಗಳ ಅನಿರ್ಬಂಧ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅನಿರ್ಬಂಧ ವಾಣಿಜ್ಯದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಸ್ ನಲ್ಲಿ ವಾಣಿಜ್ಯವು 16 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ನಿಂದ, 17ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ನೆದರಲ್ಯಾಂಡ್ ನಿಂದ , ಹಾಗು 18ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಂದ ಆಡಳಿತದ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿತು. ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು, ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಮತ್ತು ಫೆಸಿಫಿಕ್ ಸಾಗರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾಯಂ ಆದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿತ್ತು.

1776 ರಲ್ಲಿ ಆಡಂ ಸ್ಮಿತ್ "ಆನ್ ಇನ್ಕ್ವೇರಿ ಇನ್ ಟು ದಿ ನೇಚರ್ ಅಂಡ್ ಕಾಸಸ್ ಆಫ್ ದಿ ವೆಲ್ತ್ ಆಫ್ ನೇಷನ್ಸ್ " ಎಂಬ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಇದು ವಾಣಿಜ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಟೀಕಿಸಿತು.ಅಲ್ಲದೇ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಯು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ವ್ಯವಹಾರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಷ್ಟೇ ಲಾಭವನ್ನು ತಂದುಕೊಂಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿತು. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಿಕ ಶಕ್ತಿ ವಿತರಣೆಯನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ವಿಸ್ತೀರ್ಣದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ದೊಡ್ಡ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯುವುದರಿಂದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ದಕ್ಷತೆಯಿಂದ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು. ಅಲ್ಲದೇ ಅದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ಪಾದಕತೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಆತ ಹೇಳಿದನು. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉದ್ಯಮದ ಮೇಲೆ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿ,ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುವಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ನಷ್ಟವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುವ, ಆಮದು ಹಾಗು ರಫ್ತಿನ "ಮೋಸ"ವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಪುನರ್ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ತಾನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಾಗಿ ಸ್ಮಿತ್ ಹೇಳಿದನು.

1799 ರಲ್ಲಿ ,ಪ್ರಪಂಚದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಯಾಗಿದ್ದ ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯ ಕಂಪನಿ, ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ಅನಿರ್ಬಂಧ ವಾಣಿಜ್ಯದ ಆಗಮನದಿಂದ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ದಿವಾಳಿಯಾಯಿತು.
1817ರಲ್ಲಿ , ಡೇವಿಡ್ ರಿಕಾರ್ಡೊ, ಜೆಮ್ಸ್ ಮಿಲ್ ಹಾಗು ರಾಬರ್ಟ್ ಟೊರೆನ್ಸ್ ಎಂಬುವವರು ತುಲನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಯೋಜನವೆಂಬ ಜನಪ್ರಿಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದಲ್ಲಿ, ಅನಿರ್ಬಂಧ ವಾಣಿಜ್ಯ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಸಡಿಲತೆಯಲ್ಲೂ ಹಾಗು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿಯೂ ಲಾಭವನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು. ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಲ್ಸ್ ಆಫ್ ಪಾಲಿಟಿಕಲ್ ಎಕಾನಮಿ ಅಂಡ್ ಟ್ಯಾಕ್ಸೆಷನ್ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ರಿಕಾರ್ಡೊ ಮುಂದುವರೆಸಿದ ಸಿದ್ಧಾಂತ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದ(ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ) ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದೂ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ:

19 ನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅನಿರ್ಬಂಧ ವಾಣಿಜ್ಯದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ, ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಲಾಭವನ್ನು ಆಧರಿಸಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರ ಅದರ ಸ್ವಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕಾಗಿ ಆಮದಿನ ಮೇಲೆ ಅದರ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಹೇರುವುದರಲ್ಲಿ ಲಾಭವಿದೆಯೇ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಲೆಕ್ಕಚಾರ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. 

ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಲೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಅಧಿಕಾರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಕ್ಕನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರ, ತೆರಿಗೆ ಗಳನ್ನು ಹೇರುವುದರ ಮೂಲಕ ವಾಣಿಜ್ಯದ ದುರುಪಯೋಗ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.ಅಲ್ಲದೇ ಅದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವುದು ವಾಣಿಜ್ಯ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಾಣಿಜ್ಯ ವಿನಿಮಯವಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಜಾನ್ ಸ್ಟುವರ್ಟ್ ಮಿಲ್ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ರಿಕಾರ್ಡೊ ಮತ್ತು ಇತರರು ಇದನ್ನು ಮೊದಲೇ ತಿಳಿಸಿದ್ದರು. ಇದನ್ನು ಅನಿರ್ಬಂಧ ವಾಣಿಜ್ಯದ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಮೋಸಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನಿರ್ಬಂಧ ವಾಣಿಜ್ಯದ ನೀತಿಗಿಂತ "ಬದಲಿ" ವಾಣಿಜ್ಯ ನೀತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಮೂಲಕ ವಾಣಿಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುವವರೆಗೂ ಕೆಲವು ಸಮಯದವರೆಗೆ ಸರ್ಕಾರವು ಹೊಸ ಉದ್ಯಮಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ "ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು" ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲಾಯಿತು. ಮಿಲ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದಂತಹ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಸ್ಥಿಯಲ್ಲಿರುವ ಉದ್ಯಮಗಳು ಇದನ್ನು ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಿದವು. ಕೈಗಾರೀಕರಣ ಮಾಡುವ ಹಾಗು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ರಫ್ತುದಾರರನ್ನು ಮೀರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಇದು ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯಾಯಿತು. ಈ ತೆರಿಗೆಯು ಕೆಲವು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಸದಸ್ಯತ್ವ ಪಡೆದಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಬದುದು;ಆದರೆ ಪ್ರಂಪಚಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಲಾರದು, ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮಿಲ್ಟನ್ ಫ್ರೈಡ್ ಮನ್ ನಂತರ ಈ ವಿಚಾರದ ಎಳೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದನು.

1929 ರಿಂದ 1930ರ ಕೊನೆಯವರೆಗೆ ನಡೆದ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತ ದೊಡ್ಡ ಆರ್ಥಿಕ ಹಾಗು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕುಸಿತ ಎನಿಸಿದೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ,ವಾಣಿಜ್ಯ ಹಾಗು ಇತರ ಆರ್ಥಿಕ ಸೂಚಕಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕುಸಿತವೇ ಉಂಟಾಗಿತ್ತು.

ಅನಿರ್ಬಂಧ ವಾಣಿಜ್ಯದ ಕೊರತೆಯೇ, ಆರ್ಥಿಕ ಹಾಗು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕುಸಿತಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಎಂದು ಅನೇಕರು ಭಾವಿಸಿದರು. ವಿಶ್ವಯುದ್ಧ II ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. 1944 ರಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಕೂಡ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ನಿರ್ಬಂಧ ಹೇರುವುದನ್ನು ಹಾಗು ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತವನ್ನು ತಡೆಯಲು,44 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಬ್ರಿಟನ್ ವುಡ್ಸ್ ಕರಾರಿಗೆ ಸಹಿಹಾಕಿದವು. ಈ ಒಪ್ಪಂದ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಾಜಕೀಯ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹಾಗು ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತು: ದಿ ಇಂಟರ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಮಾನಿಟರಿ ಫಂಡ್ ಹಾಗು ದಿ ಇಂಟರ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಫಾರ್ ರೀಕನ್ ಸ್ಟ್ರಕ್ಷನ್ ಅಂಡ್ ಡೆವಲಪ್ ಮೆಂಟ್ (ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಹಾಗು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಫಾರ್ ಇಂಟರ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಸೆಟಲ್ ಮೆಂಟ್ಸ್ ಎಂದು ವಿಂಗಡಿಸಲಾಯಿತು). ಸಾಕಷ್ಟು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿದ ನಂತರ ಈ ಸಂಸ್ಥೆ 1946 ರಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. 1947ರಲ್ಲಿ , ಅನಿರ್ಬಂಧ ವಾಣಿಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಲು 23 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತೆರಿಗೆ ಹಾಗು ವಾಣಿಜ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದವು.

ಅನಿರ್ಬಂಧ ವಾಣಿಜ್ಯ, 20ನೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಾಗು 2000ನೇ ಇಸವಿಯ ಪೂರ್ವಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯಿತು:

ದೋಹಾಾ ರೌಂಡ್ಸ್ (ದೋಹಾಾ ಮಾತುಕತೆಗಳು)
ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಾಣಿಜ್ಯ
ವಾಣಿಜ್ಯದ ಇತಿಹಾಸ
ಹಣಕಾಸು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ