ಜೈವಿಕ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಇತಿಹಾಸ ಪ್ರಾಚೀನ ರೋಮ್‌ನಷ್ಟು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಹೇಸಿಗೆಯನ್ನು ಶತ್ರುಗಳ ಮುಖಕ್ಕೆ ಎಸೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಜೈವಿಕ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಮೊದಲ ರೂಪವಾಗಿದ್ದು ೧೪ನೇಯ ಶತಮಾನದವರೆಗೂ ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಶತ್ರುಗಳ ನಗರದ ಜನರ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟುಮಾಡಲು ಮತ್ತು ನಿವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೋಂಕಿನ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಲು ಗುಳ್ಳೆಯೆಳುವ ಪ್ಲೇಗ್ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು , ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅವರು ನಗರವನ್ನು ತೊರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆಯೆ ಪಡೆಗಳು ನಾಶವಾಗಿ ಶರಣಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಆಶಯ ಹೊಂದಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾದಂತೆ ರೋಗವನ್ನು ಆಯುಧವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರಿಗೆ ತಮ್ಮದೆ ಜೈವಿಕ ಆಯುಧದ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕ್ರಮಣಕಾರರಿಗೆ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದ ವೈಧ್ಯಕೀಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸುರಕ್ಷತೆ ಒದಗಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಯುದ್ಧ ಗೆದ್ದ ನಂತರ, ಅಶಕ್ತರಾದ ಶತ್ರುಗಳು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಡುವ ಸೋಂಕಿನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾದೇ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದರು ಇವರಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಜೈವಿಕ ಆಯುಧಗಳ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ವೈಧ್ಯಕೀಯ ಕೊರತೆಯಿದ್ದದ್ದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ, ಗುಳ್ಳೆಯೇಳುವ ಪ್ಲೇಗ್ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಯೂರೋಪಿನಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರನ್ನು ಬಲಿತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಜೈವಿಕ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೆ ತುತ್ತಾದವರೆ (ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕವಾಗಿ ಹರಡುವ ಮೂಲಕ) ಆಯುಧವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಾಡುಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಮಧ್ಯಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು, ಆದರೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಆಯುಧ ಬಳಕೆಯ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ, ಜೈವಿಕ ಯುದ್ಧವು ಮತ್ತು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗುತ್ತಾ ಸಾಗಿತು. ದೇಶಗಳು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಹೊಂದಿರುವವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಸೋಂಕು ಉಂಟಾಗದಂತೆ ಆಯುಧ ತಯಾರಿಸತೊಡಗಿದರು. ಜೈವಿಕ ಆಯುದ್ಧದಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ಗಮನಾರ್ಹ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಎಂದರೆ ಆ‍ಯ್‌೦ಥ್ರಾಕ್ಸ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ್ದು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆ‍ಯ್‌೦ಥ್ರಾಕ್ಸ್‌ನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ವರ್ಗಾವಣೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಮರಣದ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚು, ಮತ್ತು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ್ದರಿಂದ ಆಯುಧವಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ೧೯ನೇಯ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲಿಗೆ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಆ‍ಯ್‌೦ಥ್ರಾಕ್ಸ್ ಬ್ಯಾಕೀರಿಯಾಗಳನ್ನು ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಜೈವಿಕ ಆಯುಧವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಆ‍ಯ್‌೦ಥ್ರಾಕ್ಸ್‌ನ ಇನ್ನೊಂದು ಗುಣವೆಂದರೆ ಇದನ್ನು ಜೈವಿಕ ಆಯುಧವಾಗಿ ಬಳಸಿದಾಗ ಇದರ ಕಡಿಮೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಗುರಿಯಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅದರಾಚೆಗೆ ಹರಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. 

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ
ಘಟಕಗಳ ವಿಧಗಳು
ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಬಳಕೆ