"ಇಖ್-Es" ("ನಾನು-ಅದು") ಸಂಬಂಧವು "ಇಖ್-ಡು" ವಿಗೆ ಸರಿಸುಮಾರು ವಿರುದ್ಧವಾದ ಸಂಬಂಧವಾಗಿದೆ. "ಇಖ್-ಡು" ವಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಜೀವಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ; ಆದರೆ "ಇಖ್-Es" ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ "ನಾನು" ಎಂಬುದು ಅದರ ಎದುರಿನ ಜೀವಿಯ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಗುಣಗಳನ್ನು ಆರೋಪಿಸುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಆ ಜೀವಿಯನ್ನು ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆ ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಕೇವಲ ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿ, ಅಲ್ಲೇ ಪೋಷಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಕಾಂಟ್ ರವರ ಚಮತ್ಕಾರ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಕೊಂಚ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ; ಈ ವಸ್ತುಗಳು ಕಲ್ಪನೆಯ ಅನುಭವವನ್ನು ಹೊಂದಿದವನ ಮನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ, ಹಾಗೂ ಕೇವಲ ಆಲೋಚನೆರಳ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ "ಇಖ್-Es" ಸಂಬಂಧವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನೊಂದಿಗೇ ಹೊಂದಿದಂತಹ ಸಂಬಂಧವಾಗುತ್ತದೆ, ಅದು ಸಂವಾದವಲ್ಲ, ಸ್ವಗತ.

"ಇಖ್-Es" ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ಮುಷ್ಯರನ್ನು, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಬಳಸತಕ್ಕ ಅಥವಾ ಅನುಭವಿಸತಕ್ಕ ವಸ್ತುಗಳು ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ವಿಧವಾದ ವಸ್ತುಪರತೆಯು ಸ್ವಾರ್ಥದ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ - ವಸ್ತುವು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುವುದು ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆ.

ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನಚು" ಇಖ್-ಡು" ಮತ್ತು "ಇಖ್-Es" ಗಳ ನಡುವೆ ಹೊಯ್ದಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ "ಇಖ್-ಡು" ಅನುಭವಗಳು ಕಡಿಮೆ ಹಾಗೂ ಯಾವಾಗಲಾದರೊಮ್ಮೆ ಸಂಭವಿಸುವಂತಹವು ಎಂದು ಬುಬರ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಆಧುನಿಕತೆ ಯ ಹಲವಾರು ಕೆಡುಕುಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತಾ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಏಕಾಂಗಿತನ, ಅಮಾನವೀಯವಾಗಿಸುವಿಕೆ, ಇತ್ಯಾದಿ.), ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅಪ್ಪಟ ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ಹಾಗೂ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳ ವಿಸ್ತರತೆಯು ಮೂಲತಃ "ಇಖ್-Es" ಸಂಬಂಧಗಳ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯೇ ಎಂದು ಬುಬರ್ ನಂಬಿದ್ದರು - ಇದು ಮಾನವರ ನಡುವೆಯೂ ವಸ್ತುಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರಸ್ತುತವಾದಷ್ಟೇ ಪ್ರಸ್ತುತವಾದುದು. ಈ ಮಾದರಿಯು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅರ್ಥದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನೇ ತಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬುಬರ್ ವಾದಿಸಿದರು.

ಸಿದ್ಧಾಂತ
- ಪತ್ರ ವ್ಯವಹಾರ
"ಇಖ್ - Es"
ಹಸಿಡಿಸಂ (ಭಕ್ತಿಭಾವ) ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾತ್ಮಯೋಗ