ಶಂಕಿತ ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯಾ ಮರುಕಳಿಸಿದಾಗ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಪಡೆಯದೇ ಇದ್ದಾಗ, ರೋಗನಿರ್ಣಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಹಲವಾರು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಬಹುದು. ಹೀಗಿದ್ದರೂ, ಉತ್ತಮ ಪೋಷಕಾಂಶ ಮತ್ತು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಆಹಾರ ಸೇವೆನೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ.

ಸಾಮಾನ್ಯ ಆರೋಗ್ಯ ಉತ್ತಮವಾಗಿದ್ದಾಗ, ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗೂ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಹಜವಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸವಿರಬಹುದು, ಆಹಾರಕ್ರಮದೊಂದಿಗಿನ ಪ್ರಯೋಗಗಳು(ಕಡಿಮೆ ಸಕ್ಕರೆ, ಕೊಬ್ಬು ಮತ್ತು ಪ್ರೋಟೀನುಯುಕ್ತ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ತಿಂಡಿಗಳು) ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಬಹುದು. "ಸ್ತಬ್ಧತೆ"ಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯಾದಿಂದಲೇ ಘಟಿಸಿದ್ದೆಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಖಚಿತತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಸ್ತಬ್ಧತೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಮಟ್ಟ ಕಡಿಮೆ ಇತ್ತೆಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮನೆ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಮೀಟರ್‌ನ್ನು ಬಳಸುವಂತೆ ಕೆಲ ವೈದ್ಯರು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸ್ತಬ್ಧತೆಗಳು ಪದೇ ಪದೇ ಸಂಭವಿಸುವಾಗ ಅಥವಾ ರೋಗಿ ಅವನು ಅಥವಾ ಅವಳು ಸ್ತಬ್ಧತೆಯನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಖಚಿತವಾದಾಗ ಈ ಮಾರ್ಗ ತುಂಬಾ ಉಪಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಮೀಟರ್‌ಗಳ ಅನಿಖರತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ತಪ್ಪಾದ ಧನಾತ್ಮಕ ಉನ್ನತ ಪ್ರಮಾಣ ಅಥವಾ ದ್ವಂದ್ವಾರ್ಥದ ಮಟ್ಟಗಳು ಈ ಮಾರ್ಗದ ಪ್ರಮುಖ ನ್ಯೂನತೆಯಾಗಿದೆ: ಹತಾಶೆಯ ಮತ್ತು ನಿರ್ಣಾಯಕವಲ್ಲದ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಒಂದು ಮೀಟರ್‌ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಅಥವಾ ಮಾಡಬಾರದೆಂಬುದನ್ನು ವೈದ್ಯ ಮತ್ತು ರೋಗಿ ಇಬ್ಬರೂ ತಿಳಿದಿರಬೇಕು. ಗಂಭೀರ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗಿನ ಪುನರಾವರ್ತಿತ ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯಾದ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ, ಅಪಾಯಕಾರಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ವಿಧಾನವೆಂದರೆ "ರೋಗನಿರ್ಣಾಯಕ ನಿರಶನ" ವಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಹಾಗೂ ಇದರ ಸಮಯವು ರೋಗಿಯ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆತ ಹೇಗೆ ಉಪವಾಸಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾನೆಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ವಯಸ್ಕ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 72 ಗಂಟೆಗಳಿಗೆ 50 mg/dl (2.8 mM)ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಮಟ್ಟವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಬಹುದು, ಒಂದು ಮಗು 36 ಗಂಟೆಗಳು ಹಾಗೂ ಒಂದು ಶಿಶು 24 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಿಭಾಯಿಸಬಹುದು. ವ್ಯಕ್ತಿ ಆತನ ಅಥವಾ ಆಕೆಯ ರಕ್ತ ಗ್ಲುಕೋಸ್‌ನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿರುವವರೆಗೆ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಹಾಗೂ ಉಪವಾಸಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಚಯಾಪಚಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬಹುದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಉಪವಾಸದ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ. ಉಪವಾಸದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ಸುಲಿನ್ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲಾಗದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಕೆಟೊಸಿಸ್ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ರೋಗಿಯ ರಕ್ತ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಮಟ್ಟಗಳನ್ನು ಪರಿವೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಕುಸಿದಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ ಇದು ಅಹಿತಕರ ಹಾಗೂ ದುಬಾರಿಯಾದರೂ,
ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯಾದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯಥೇಚ್ಛ ಇನ್ಸುಲಿನ್ ಒಳಗೊಂಡ ಅನೇಕ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಗಂಭೀರ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ಖಚಿತ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ನಿರಾಕರಿಸಲು ರೋಗನಿರ್ಣಯ ನಿರಶನವೊಂದೇ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.ಶಂಕಿತ ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯಾವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು , ವಿಶೇಷವಾಗಿ 3, 4, or 5 ಗಂಟೆಗಳವರೆಗೆ ಲಂಬಿಸಿದಾಗ ಬಾಯಿ ಮೂಲಕ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಒಂದು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ. 1960ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಸಾಕಷ್ಟು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದರೂ, ಪುನರಾವರ್ತಿತ ಸಂಶೋಧನಾ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಅನೇಕ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಜನರು ಲಂಬಿಸಿದ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ 70 ಅಥವಾ 60 ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಮಟ್ಟಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತರೆಂದು ತೋರಿಸಿವೆ ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಹೈಪೊಗ್ಲಿಸಿಮಿಯಾ ಇದರಿಂದ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚದೇ ಹೋಗಬಹುದು. ದುರ್ಬಲ ಸಂವೇದನಾಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಿಷ್ಟತೆಯ ಈ ಸಂಯೊಜನೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ, ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಚಯಾಪಚಯದ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯಲ್ಲಿ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿದ ವೈದ್ಯರು ಈ ಮೇಲ್ಕಂಡ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಇದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.

ವಯಸ್ಸಿನ ಅಂತರಗಳು
ಶಿಶುಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ಕೊರತೆ ರೋಗ
ರೋಗಶರೀರಶಾಸ್ತ್ರ
ಮುಂದುವರಿದ ರೋಗನಿರ್ಣಯ ಕ್ರಮಗಳು