ಹೀಗೆ 1993,ರಲ್ಲಿ ಜೇಮ್ಸ್ ಎಫ್. ಮಾಸ್ಟರ್ಸನ್ ಅವರು ನಾರ್ಸಿಸಿಸಮ್ ನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಗೆಯ ವರ್ಗೀಕರಣ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಮತ್ತು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿರುವವರು . ಇವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ವಭಾವ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿರುತ್ತದೆ.ಯಾಕೆಂದರೆ ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಪೋಷಣೆ ದೊರೆಯದಿರುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.ತಾಯಿಯೂ ಸಹ ಈ ಮನೋಸ್ಥೈರ್ಯ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಈ ತೋರಿಕೆಯ ಸ್ವಭಾವದ ನಾರ್ಸಿಸಿಸ್ಟ್ ಗಳ ಬಗ್ಗೆ DSM-IVನಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.ಇವರು ಏಕಾಂಗಿತನ ಎದುರಿಸುವ ನಾರ್ಸಿಸಿಸ್ಟ್ ಗಳಿಗಿಂತ ಕೆಲವು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಏಕಾಂಗಿತನದ ಸ್ವಭಾವದ ನಾರ್ಸಿಸಿಸ್ಟ್ ತನಗೆ ತಾನೇ ಇಲ್ಲತನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.ಆತನೊಳಗೆ ಜಾಗೃತಿಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಇದು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.ತೋರ್ಪಡಿಕೆಯ ಈ ನಾರ್ಸಿಸಿಸ್ಟ್ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಬಹು ಉತ್ತೇಜಿತ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.ತನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಸ್ವಲ್ಪ ಅರಿವನ್ನೇ ದೊಡ್ಡದೆಂದು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ.ಇಂತಹ ಸ್ವಭಾವವೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದದ್ದು ಉಳಿದವರದ್ದು ಭಿನ್ನ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ.
ಏಕಾಂಗಿತನದ ನಾರ್ಸಿಸಿಸ್ಟ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರರಿಂದ ಸಲಹೆ ಪಡೆಯುವುದಲ್ಲದೇ ಇನ್ನಿತರರನ್ನು ಸಂತೃಪ್ತಿ ಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಕೆಲಮಟ್ಟಿಗೆ ಸೀಮಿತ ಗಡಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ತೋರ್ಪಡಿಯಕೆ ಗುಣಸ್ವಭಾವ ಇರುವ ನಾರ್ಸಿಸಿಸ್ಟ್ ಗಳು ತಮಗೆ ಇತರರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಹೊಗಳಿಕೆ ಬೇಕೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸಹಾವಲಂಬನೆ(ಅಂತರ್ಮುಖಿಯಾದ ನಾರ್ಸಿಸಿಸಮ್ ಅಥವಾ ಸಹ-ನಾರ್ಸಿಸಿಸಮ್)
ಗುಂಪು ನಾರ್ಸಿಸಿಸಮ್
ಮಾಸ್ಟರ್ಸನ್ಸ್ ಅವರ ಉಪಮಾದರಿಗಳು (ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಮತ್ತು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿರುವವರು)
ಸಾಮೂಹಿಕ ನಾರ್ಸಿಸಿಸಮ್