ಆದ್ದರಿಂದ, ಖಾಸಗಿ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೂಜಾಟದ ಮನೆಯ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಯೊಳಗೆ ಬಾರದ ಕ್ಲಬ್ಬು ಇತ್ಯಾದಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಜೂಜಾಡುವುದನ್ನು ಈ ಕಾಯಿದೆಗಳು ಪ್ರತಿಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೂಜಾಟದ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಜೂಜಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಹಾಜರಿರುವುದು ಸಹ ಅಪರಾಧ. ಈ ಅಧಿನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಜೂಜಾಟದ ವ್ಯಾಖ್ಯೆ ಸಾಧಾರಣ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅರ್ಥಕ್ಕಿಂತ ವಿಸ್ತøತವಾದ್ದು. ಇದರ ಪ್ರಕಾರ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಣ ಒಡ್ಡುವುದು ಅಥವಾ ಪಂದ್ಯ ಕಟ್ಟುವುದು ಜೂಜಾಟ. ಕುದುರೆ ಪಂದ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಆವರಣದೊಳಗೆ ಲೈಸನ್ಸ್‍ದಾರನೊಡನೆ ಕುದುರೆ ಪಂದ್ಯದ ಮೇಲೆ ಪಣ ಒಡ್ಡುವುದನ್ನು ಇಲ್ಲವೆ ಬಾಜಿ ಕಟ್ಟುವುದನ್ನು ಜೂಜಾಟದ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಯಿಂದ ಹೊರಪಡಿಸಿರುತ್ತದೆ.

ಕುದುರೆ ಪಂದ್ಯಗಳು ಉತ್ತಮ ಜಾತಿಯ ಕುದರೆ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಯಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಕೊಡುತ್ತವೆಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವಕ್ಕೆ ಉತ್ತೇಜನ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಈ ಅಧಿನಿಯಮಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದ 19ನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನಿದ್ದರೂ ಈಗಿನ ಯಂತ್ರಯುಗದಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಗಳ ಉಪಯೋಗ ತೀರ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಕುದುರೆ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಣ ಒಡ್ಡುವುದಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಡುವುದು ಸಮರ್ಥನೀಯವೆನ್ನಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಜೂಜಾಟದ ಅಧಿನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಈ ದಿಶೆಯಲ್ಲಿ ಈವರೆಗೆ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿಲ್ಲ.

ಬ್ರಿಟಿಷರ ಆಗಮನಾನಂತರ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂಥ ಆಂಗ್ಲ ನ್ಯಾಯಸೂತ್ರಗಳು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆಚರಣೆಗೆ ಬರಹತ್ತಿದವು. 1856ರ ನಗರ ಪೋಲೀಸ್ ಅಧಿನಿಯಮ ಜೂಜುಗಳನ್ನು ಕುರಿತ ಆಧುನಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಹೆಚ್ಚೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಜೂಜಾಟಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ಕಾರಣ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಕಾನೂನುಗಳು ಆಚರಣೆಗೆ ಬಂದವು. 1867ರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೂಜಾಟ ಅಧಿನಿಯಮ ಈ ಸಂಬಂಧದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಘಟ್ಟ.

ಭಾರತ ಸಂವಿಧಾನದ ಮೇರೆಗೆ ಜೂಜು ಮತ್ತು ಪಂದ್ಯಗಳು ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳಾಗಿವೆ; ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದವರು ನಡೆಯಿಸುವ ಲಾಟರಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಕೇಂದ್ರದ ಅಧಿಕಾರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಸೇರಿವೆ. ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ವಿಧಾನ ಮಂಡಲ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ ಕಾನೂನು ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬಹುರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವಂಥ ಕಾನೂನಿನ ಆವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಮನಗಂಡು ಸಂವಿಧಾನದ ಅನುಚ್ಛೇದ 252 (1)ರ ಮೇರೆಗೆ ಹಿಂದಿನ ಮುಂಬೈ, ಮದ್ರಾಸು, ಹಿಂದಿನ ಹೈದರಾಬಾದು, ಮಧ್ಯಭಾರತ, ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ಮುಂತಾದ ರಾಜ್ಯಗಳು ಸೇರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಮನವಿಯ ಮೇರೆಗೆ ಸಂಸತ್ತು ಜೂಜುಗಳ ಸಂಬಂಧದ 1955ರ ಭಾರಿ ಮೊತ್ತದ ಬಹುಮಾನಗಳ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಧಿನಿಯಮವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಇದು ಕರ್ನಾಟಕದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೂ ಅನ್ವಯವಾಗುವಂತೆ ರಾಜ್ಯದ ವಿಧಾನಮಂಡಲ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದೆ. ಇದು ಹಲವು ಬಗೆಯ ಜೂಜಾಟಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಕ್ರಮಬದ್ಧಗೊಳಿಸಲು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಕರ ಹಾಕಲು ರಾಜ್ಯಗಳು ಬೇರೆ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿವೆ.

ಅಕ್ಷದ್ಯೂತ
ಕಾನೂನು
ಕಾಯಿದೆಗಳು
ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ