ವಿಲೀನ ಪತ್ರದ ಸಿಮೀತ ಅವಕಾಶ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ನೀಡುವ ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಅವರು ನೀಡಿದ ಇತರೆ ಹಲವಾರು ಖಚಿತವಾದ ಭರವಸೆಗಳು ಹಲವಾರು ರಾಜರುಗಳಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ನೀಡಿದವು, ಬ್ರಿಟೀಷರು ನೀಡುವ ಬೆಂಬಲಕ್ಕಿಂತ ಇದು ಉತ್ತಮವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಆಂತರಿಕ ಒತ್ತಡ ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚಿತು. ಮೇ ೧೯೪೭ರಿಂದ ಅಗಸ್ಟ್ ೧೫ ೧೯೪೭ರ ನಡುವಿನ ಅಧಿಕಾರ ಹಸ್ತಾಂತರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳು ವಿಲೀನ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಸಹಿ ನೀಡಿದವು. ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಮಾತ್ರ ಹೊರಗುಳಿದವು. ಕೆಲವೊಂದಿ ಪ್ರಾಂತಗಳು ವಿಲೀನ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಮಾಡಲು ತಡಮಾಡಿದವು. ಪಿಪ್ಲೊಡ, ಮಧ್ಯ ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ರಾಜ್ಯ‌, ೧೯೪೮ರ ಮಾರ್ಚ್‌ವರೆಗೂ ವಿಲೀನಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಗಡಿ ಭಾಗಗಳ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ತೊಂದರೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದವು, ಹೇಗೆಂದರೆ ಜೋಧ್‌ಪುರ್, ಜುನಾಗಢಗಳು ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದವು, ಮತ್ತು ಹೈದ್ರಾಬಾದ್, ಕಾಶ್ಮೀರ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಉಳಿಯಲು ಬಯಸಿದವು.

ರಾಜರುಗಳ ಸ್ಥಾನ
ಕೇಂದ್ರೀಕರಣ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನೀಕರಣ
ಏಕೀಕರಣವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದು
ವಿಲೀನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ