ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನಿಲ್ದಾಣದ ಜೋಡಣೆಯು, ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸವಾಗಿದ್ದು, ಇದನ್ನು ನವೆಂಬರ್ 1998 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲಾಯಿತು. ಗಗನಯಾತ್ರಿಗಳು ಆಕಾಶ ನಡಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ 2009 ರ ನವೆಂಬರ್ 27 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವರು 136 ಭಾಗಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದ್ದರು, ಒಟ್ಟಾಗಿ 849 ಗಂಟೆಗಳ ಎಕ್ಸ್ಟ್ರಾ-ವೆಹಿಕ್ಯುಲರ್ ಆಕ್ಟಿವಿಟಿ(EVA)ಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲದೇ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಲ್ದಾಣದ ಜೋಡಣೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಆಕಾಶ ನಡಿಗೆಗಳ ಸಹಾಯದ ಮೂಲಕ ಜೋಡಿಸಲಾದ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಭಾಗಗಳು, ಪರಸ್ಪರ ಸಂಧಿಸುವ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಬಾನಗಾಡಿಗಳ ವಾಯುಬಂಧಗಳಿಂದ ಬಂದಿವೆ; ಉಳಿದ 108 ಗಳನ್ನು ನಿಲ್ದಾಣದಿಂದ ಉಡಾವಣೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
ISS ನ ಮೊದಲನೆಯ ಭಾಗವಾದ "ಜಾರ್ಯ" ವನ್ನು 1998 ರ ನವೆಂಬರ್ 20 ರಂದು ರಷ್ಯಾದ ಪ್ರೋಟಾನ್ ರಾಕೆಟ್ ನ ಮೇಲೆ ಉಡಾವಣೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಇದಾದ ಎರಡು ವಾರಗಳ ನಂತರ "ಯೂನಿಟಿ" ಯಿಂದ—ಮೂರು ನೋಡ್(ನಿಸ್ಪಂದ) ಘಟಕಗಳ ಮೊದಲನೆಯ ಘಟಕವನ್ನು, ಬಾನಗಾಡಿ ವಿಮಾನವಾದ STS-88ರ ಮೇಲಿನಿಂದಲೇ ಉಡಾವಣೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ISS ನಲ್ಲಿ ಅಗ್ರವೆನಿಸಿದ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಈ ಎರಡು ಮುಕ್ತ ಘಟಕಗಳು, ಮುಂದಿನ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷಗಳ ವರೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯಿರದೆ ಹಾಗೇಯೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡವು. ಆಗ 2000 ರ ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾದ "ಜ್ವೆಜ್ದ" ಎಂಬ ಘಟಕದ ಸೇರ್ಪಡೆ ಮೂಲಕ, ಗರಿಷ್ಠ ಮೂವರು ತಂಡದ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ISS ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಗಗನಯಾತ್ರೆ 1 ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಸೊಯುಜ್ TM-31 ರ ಮೇಲೆ 2000ದ ನವೆಂಬರ್ ನಲ್ಲಿ STS-92 ಮತ್ತು STS-97 ವಿಮಾನಗಳ ದಾರಿಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದರು. ಈ ಎರಡೂ ಬಾನಗಾಡಿಗಳ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು, ನಿಲ್ದಾಣದ ಇಂಟಿಗ್ರೇಟೆಡ್ ಟ್ರಸ್ ಸ್ಟ್ರಕ್ಚರ್ ನ ಭಾಗವನ್ನು ಸೇರಿಸಿವೆ. ಇದು ಸಂಪರ್ಕ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ವಿದ್ಯುತ್ ಗ್ರೌಂಡಿಂಗ್(Z1ನ ಮೇಲಿನ ವಿದ್ಯುತ ಪ್ರಹರಿಸುವ) ಇದರೊಂದಿಗೆ ಮೂಲವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ P6 ಟ್ರಸ್ ನ ಮೇಲಿರುವ ದ್ಯುತಿವಿದ್ಯುಜ್ಜನಕ ಸರಣಿಗಳ ಮೂಲಕ ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕೂಡ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಮುಂದಿನ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸೊಯುಜ್-U ರಾಕೆಟ್, "ಪಿರ್ಸ್" ಎಂಬ ಜೋಡಣಾ ವಿಭಾಗವನ್ನು ತಲುಪಿಸಿತು. ಬಾನಗಾಡಿಗಳಾದ "ಡಿಸ್ಕವರಿ" ,"ಅಟ್ಲಾಂಟಿಸ್" , ಮತ್ತು "ಇನ್ ಡೆವರ್" ಗಳು ಡೆಸ್ಟಿನಿ"" ಪ್ರಯೋಗಾಲಯವನ್ನು ಮತ್ತು "ಕ್ವೆಸ್ಟ್" ವಾಯುಬಂಧವನ್ನು ತಲುಪಿಸಿವೆ. ಅಲ್ಲದೇ ನಿಲ್ದಾಣದ ಪ್ರಧಾನ ರೋಬಾಟ್ ನ ಪ್ರಬಲ ತೋಳಿನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ "ಕೆನಡರಮ್ 2" , ಮತ್ತು ಇಂಟಿಗ್ರೇಟೆಡ್ ಟ್ರಸ್ ಸ್ಟ್ರಕ್ಚರ್ ನ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳನ್ನು ನೀಡಿದೆ.
ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಯೋಜನೆಗೆ 2003 ರಲ್ಲಿ STS-107 ರ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾದ ರ ವಿನಾಶದಿಂದ ತೊಂದರೆಯಾಯಿತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ , "ಡಿಸ್ಕವರಿ" ಯನ್ನು STS-114 ರ ಮೇಲೆ 2005 ರಲ್ಲಿ ಉಡಾವಣೆ ಮಾಡುವ ವರೆಗೂ, ತಂಗುನಿಲ್ದಾಣದ ಜೋಡಣೆಯ ಬಾನಗಾಡಿ ಕಾರ್ಯಯೋಜನೆಗೆ ತಡೆಯುಂಟಾಯಿತು.
"ಅಟ್ಲಾಂಟಿಸ್" , STS-115 ರ ಮೇಲೆ ಆಗಮಿಸಿದ ನಂತರ ಜೋಡಣೆಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಪುನಃ ಆರಂಭಿಸಲಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದು ನಿಲ್ದಾಣದ ಎರಡನೆಯ ದ್ಯುತಿವಿದ್ಯುಜ್ಜನಕ ಸೌರ ಸರಣಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಿಸಿತು. ಟ್ರಸ್ ನ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸರಣಿಗಳ ಮೂರನೆಯ ಗುಂಪನ್ನು STS-116, STS-117, ಮತ್ತು STS-118 ರ ಮೇಲೆ ತಲುಪಿಸಲಾಯಿತು. ನಿಲ್ದಾಣದ ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನಾ-ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದರ ಫಲಿತಾಂಶವೆಂಬಂತೆ, ಅಧಿಕ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಲಾದ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲದೇ "ಹಾರ್ಮನಿ" ನೋಡ್(ನಿಸ್ಪಂದ) ಮತ್ತು "ಕೊಲಂಬಸ್" ಯುರೋಪಿಯನ್ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯವನ್ನೂ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. "ಕಿಬೋ" ದ ಮೊದಲನೆಯ ಎರಡು ಘಟಕಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರದಲ್ಲೇ ಇವುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. 2009 ರ ಮಾರ್ಚ್ ನಲ್ಲಿ STS-119, ನಾಲ್ಕನೆಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ದ್ಯುತಿವಿದ್ಯುಜ್ಜನಕ ಸೌರ (ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಪ್ರೊತ್ಸಾಹ)ಸರಣಿಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ಅಳವಡಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ, ಇಂಟಿಗ್ರೇಟೆಡ್ ಟ್ರಸ್ ಸ್ಟ್ರಕ್ಚರ್ ಅನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿತು. ರಷ್ಯಾದ "ಪೊಯಿಸ್ಕೊ" ಘಟಕದ ನಂತರ "ಕಿಬೋ" ದ ಅಂತಿಮ ವಿಭಾಗವನ್ನು 2009 ರ ಜುಲೈನಲ್ಲಿ STS-127 ರ ಮೂಲಕ ತಲುಪಿಸಲಾಯಿತು. ಮೂರನೆಯ ನೋಡ್ (ನಿಸ್ಪಂದ)ವಾದ ಶಬ್ದ ಮಾಲಿನ್ಯಮುಕ್ತ "ಟ್ರ್ಯಾಂಕ್ವಾಲಿಟಿ" ಯನ್ನು STS-130 ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ 2010 ರಲ್ಲಿ ತಲುಪಿಸಲಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ಕ್ಯುಪೊಲದ (ಇಂಧನ ದಹನ ಕುಲುಮೆ)ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ "ಇನ್ ಡೆವರ್" ಎಂಬ ಬಾನಗಾಡಿಯ ಮೂಲಕ ತಲುಪಿಸಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲದೇ ಇದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ 2010 ರ ಮೇಯಲ್ಲಿ ರಷ್ಯನ್ ಉಪಾಂತ ಘಟಕ "ರಾಸವೆಟ್" ಅನ್ನು, "ಅಟ್ಲಾಂಟಿಸ್" ಎಂಬ ಬಾನಗಾಡಿಯ ಮೂಲಕ STS-132 ನ ಮೇಲೆ ತಲುಪಿಸಲಾಯಿತು. 
, ನಿಲ್ದಾಣವು ಒತ್ತಡಕ್ಕೇರಿಸಲಾದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಘಟಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಇಂಟಿಗ್ರೇಟೆಡ್ ಟ್ರಸ್ ಸ್ಟ್ರಕ್ಚರ್ ಅನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಪರ್ಮನೆಂಟ್ ಮಲ್ಟಿಪರ್ಪಸ್ ಮಾಡ್ಯೂಲ್(ಶಾಶ್ವತ ವಿವಿಧೋದ್ದೇಶ ಮಾದರಿ ಘಟಕ)ವಾಗಿರುವ "ಲಿಯೊನಾರ್ಡ್" , ರಷ್ಯಾದ ವಿವಿಧೋದ್ದೇಶ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ ಘಟಕವಾದ "ನೌಕೆ" , ಯುರೋಪಿಯನ್ ರೊಬಾಟಿಕ್ ಆರ್ಮ್ ಮತ್ತು ಆಲ್ಫ ಮ್ಯಾಗ್ನೆಟಿಕ್ ಸ್ಪೆಕ್ಟ್ರೋಮೀಟರ್ (AMS-02) ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಅನೇಕ ಬಾಹ್ಯ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಉಡಾವಣೆ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ಜೋಡಣೆಯು 2011 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳಬಹುದೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಿಲ್ದಾಣದ ಭಾರ 400 ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್ ಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ. (440 ಶಾರ್ಟ್ ಟನ್ ಗಳು).

ಟೀಕೆ
ಯಾತ್ರೆಯ ಗುರಿ ಮುಕ್ತಾಯ ಮತ್ತು ಡಿಆರ್ಬಿಟ್ ಯೋಜನೆಗಳು (ಕಕ್ಷಾಗತಿ ಬಿಟ್ಟ ಪ್ರಯೋಗ)
ವಿವರ
ವಿಕಿರಣ