ಭಾಷಿಕ ರಚನೆಗಳು ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ರೂಪದ ಜೋಡಿ. ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ರೂಪದ ಜೋಡಿಯು ಸಸೂರನ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ “ಬೆಕ್ಕು” ಪದದ ಅರ್ಥವು ಹಲವು ನಮೂನೆಯ ಧ್ವನಿಗಳಿಂದ (ಮೌಖಿಕ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ), ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಮುಖದ ಚಲನೆಯಿಂದ (ಸಂಜ್ಞಾ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ) ಮತ್ತು ಬರೆದ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. 

ರಚನೆಯ ಬಗೆಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷಿಕರಿಗೆ ತಿಳಿದ (ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲ) ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷಿಕ ರಚನೆಗಳನ್ನೂ ಅದರ ಘಟಕಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸ ಬಹುದು ಮತ್ತು ಅವನ್ನು ಬಹು ಹಂತದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಮೇಲೆ, (ಅರೆ) ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕ ನಿಯಮಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಮತ್ತೆ ಜೋಡಿಸ ಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಇಂಗ್ಲೀಶ್‌ನ “tenth” ಪದದ ರಚನೆಯನ್ನು ಎರಡು ಭಿನ್ನ ಹಂತಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ಪದದ ಒಳ ರಚನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ (ಇದನ್ನು ಆಕೃತಿಮ ವಿಜ್ಞಾನ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ) “tenth” ಪದವು ಒಂದು ಭಾಷಿಕ ರೂಪ ಸೂಚಿಸುವ ಸಂಖ್ಯೆ (ten) ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ರೂಪ ಕ್ರಮಸೂಚಕ (th) ಸೂಚಿಸುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಇವೆರಡೂ ರೂಪಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ನಿಯಮಾವಳಿಯು ಕ್ರಮಸೂಚಕ “th”ವು ಸಂಖ್ಯೆ “ten”ನ ನಂತರ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಧ್ವನಿ ರಚನೆ ಹಂತದಲ್ಲಿ (ಇದನ್ನು ಫೋನಾಲಜಿ ಅಥವಾ ಧ್ವನಿವ್ಯತ್ಯಾಸ ಶಾಸ್ತ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯ ಬಹುದು) ರಾಚನಿಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯು “tenth”ನಲ್ಲಿನ “n”ನ ಉಚ್ಛಾರಣೆಯು “ten”ನಲ್ಲಿನ “n”ನ ಉಚ್ಚಾರಣೆಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ಇಂಗ್ಲೀಶ್ ಬಾಷಿಕರು “tenth”ನ ಪದಗಳ ಚೂರುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ನಿಯಮದ ಬಗೆಗೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದರೂ ಧ್ವನಿ ರಚನೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ನಿಯಮದ ಬಗೆಗೆ ಕಡಿಮೆ ಅರಿತಿರುತ್ತಾರೆ. ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷಿಗರ ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಇಂತಹ ರಚನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ. 

ಭಾಷಾ ವಿಜ್ಞಾನವು ಭಾಷಿಕ ರಚನೆಯ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಭಾಗದ ಬಗೆಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಅನೇಕ ಉಪಶಾಖೆಗಳು ಇವೆ. ನೋಮ್ ಚೋಮ್‌ಸ್ಕಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದಂತೆ ಇವುಗಳನ್ನು ವಿಶದಪಡಿಸುವ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಉತ್ಪಾದನಾತ್ಮಕ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಅಥವಾ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ವ್ಯಾಕರಣ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಉಪಶಾಖೆಗಳು ವ್ಯಾಪ್ತಿಯು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ರೂಪದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಅರ್ಥದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾದವುಗಳ ವರೆಗೆ ಇದೆ. ಅವು ಎಲ್ಲಾ ಹಂತಗಳ ಭಾಷೆಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಈ ಹರಹು ಒಂದು ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಪದಗಳು, ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳಿಂದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಕಥನದ ವರೆಗೂ ಇದೆ. 
ರಚನೆಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾಷೆಯ ಅಧ್ಯನದ ಉಪಶಾಖೆಗಳು:
ಸಂಜ್ಞಾಶಾಸ್ತ್ರ(ಸೆಮಿಯೊಟಿಕ್ಸ್ )
ಸಾಮಾಜಿಕ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರ
ರಚನೆಗಳು
ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರ