ಜೀವವೈವಿಧ್ಯವು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪರಿಸರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಸೇವೆಗಳ (ಸೌಲಭ್ಯ) ಅನುಭೂತಿಯಾಗಿದೆ.. ಜೀವ ಸಂಕುಲಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವ ಪರಿಸರದ ಉಪಯೋಗಗಳೆಂದರೆ ಹವಾ ಗುಣ, ಪರಿಸರ (ಜಾಗತಿಕ CO ಸ್ವಾಧೀನ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ),ಶುದ್ಧ ನೀರು, ಪರಾಗಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂ ಕೊರೆತ ತಡೆ. 
ಶಿಲಾಯುಗದಿಂದ, ಮಾನವನ ಅತೀ ಅವಲಂಬನೆಯಿಂದ, ಜೀವವೈವಿಧ್ಯದ ಅಳಿವಿನ ಪ್ರಮಾಣವು ಭೂವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಂದಾಜಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಜಾತಿಗಳ ಅಳಿವಿನ ಅಂದಾಜು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಕರ. ಆದರೆ, ಅಳಿವು ಭೂವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದಾಖಲೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಸುಮಾರು 100 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ವೇಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ, ಅಥವಾ ಬಹುಶಃ ಸುಮಾರು 10,000 ಪಟ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಆಹಾರ ಪೂರೈಕೆ ಹಾಗೂ ಮಾನವನ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶದ ಉಪಭೋಗದಿಂದಾಗಿ ನಗರೀಕರಣ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಿದೆ. ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಲೂಟಿ ಮತ್ತು ಕಾಡು ಪ್ರದೇಶದ ದುರ್ಬಳಕೆ ಇಂದು ವನ್ಯ ಜೀವಿಗಳ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. 
ಪರಿಸರ ಮಾನವನಿಗೆ ಲೌಕಿಕತೆಯನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಪಾಠಶಾಲೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ದಿನಬಳಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನಲ್ಲದೇ ಧಾರ್ಮಿಕತೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಮನುಷ್ಯ ನಿಸರ್ಗ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ಮಯನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಇದು ಪರಿಸರದ ಅಲೌಕಿಕ ಉಪಕಾರ. 

ವಿಭಿನ್ನ ಜೀವ ಸಂಕುಲ
ಸಂಕರೀಕರಣ ಮತ್ತು ತಳಿಗಳು
ಮಾಧ್ಯಮಗಳು
ಮಾನವನ ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಗಳು