ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಷೇರು ಬಿಡುಗಡೆಯಲ್ಲಿ (IPO) ಕಡಿಮೆ ದರ ನಿಗದಿಯು ವಿವಿಧ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ.(ಇಬಾಟ್‌ಸನ್, 1975; ರಿಟ್ಟರ್ 1984; ಲೆವಿಸ್, 1990; ಮೆಗಿನ್ನೆಸ್, 1992). ವಿತರಣೆಗಾರರು ಸದಾ ತಮ್ಮ ಷೇರುವಿತರಣೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಗರಿಷ್ಠಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ,IPOಗಳ ಕಡಿಮೆ ದರ ನಿಗದಿಯು ಹಣಕಾಸು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ಅಸಹಜತೆ ಮ‌ೂಡಿಸಿತು. ಅನೇಕ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು IPOಗಳ ಕಡಿಮೆ ದರ ನಿಗದಿ ವಿವರಣೆಗೆ ವಿವಿಧ ಮಾದರಿಗಳ ನಿರೂಪಣೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಷೇರು ವಿತರಣೆದಾರರು ಅಥವಾ ಅವರ ನಿಯೋಗಿಗಳು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದರ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎಂದು ಕೆಲವು ಮಾದರಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣಿಸಲಾಯಿತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಷೇರು ವಿತರಣೆಗಳು ದೊಡ್ಡ ಷೇರುಗಳ ವಿತರಣೆಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ದರದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಾಯಿತು.(ರಿಟ್ಟರ್,1984, ರಿಟ್ಟರ್ 1991, ಲೆವಿಸ್ 1990)
ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ,IPOಗಳು ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ದರದಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟವಾದವು.
ಷೇರುಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ದರ ನಿಗದಿಯ ಅಪಾಯವನ್ನು ಕೂಡ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಷೇರುಗಳನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಪಾವತಿ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ದರಕ್ಕೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಷೇರುಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವ ಬದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟ ಒಪ್ಪಂದದಾರರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಬಹುದು. ವಿತರಣೆಯಾದ ಎಲ್ಲ ಷೇರುಗಳನ್ನು ಅವರು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದರೂ ಕೂಡ, ಮಾರಾಟದ ಪ್ರಥಮ ದಿನದಂದೇ ಅದರ ಮೌಲ್ಯ ಕುಸಿದರೆ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ವಿಕ್ರಯಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಷೇರುಗಳು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ಹೂಡಿಕೆದಾರ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು IPO ದರ ನಿಗದಿಮಾಡುವಾಗ ಅನೇಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಷೇರುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಕುದುರಿಸಲು ಷೇರುಬಿಡುಗಡೆಯ ದರವನ್ನು ಸಾಕಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಇರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ, ಆದರೆ ಕಂಪೆನಿಗೆ ಬಂಡವಾಳದ ಸೂಕ್ತ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಷೇರುದರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿಯ‌ೂ ಇಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ಗರಿಷ್ಠ ಬೆಲೆ ನಿಗದಿ ಮಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಪ್ರಮುಖ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಹೂಡಿಕೆದಾರರಿಗೆ ಷೇರುಖರೀದಿ ಬದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಷೇರುಮಾರಾಟ ಒಪ್ಪಂದದಾರರನ್ನು ("ಕೂಟ") ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.
ಸ್ತಬ್ಧ ಅವಧಿ
ಷೇರು ಪಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣಗಳು
ಹರಾಜು
ದರ ನಿಗದಿ