ಖೇಡಾ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ UMNO ಪಕ್ಷದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಆಗಸ್ಟ್ ೧೯೫೧ರಲ್ಲಿ ನೇಮಕಗೊಂಡ ರೆಹಮಾನ್, ಸರ್ಕಾರಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆಯಿತ್ತರು. ಅಬ್ದುಲ್ ರಜ಼ಾಕ್ ರೊಂದಿಗೆ ಪಕ್ಷ ಕಟ್ಟಲು ಮುಂದಾದರು.
ನಾಗರೀಕ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಯ ಮಂಡಿಸಿದ ರೆಹಮಾನ್, ಮೈತ್ರಿ ಪಕ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಚುನಾವನೆಗೆ ನಿಂತು ಗೆದ್ದರು.

ಮಲಯಾದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ೧೯೯೫೫-೫೭ರವರೆಗೆ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಸಿಂಗಪುರದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡೇವಿಡ್ ಮಾರ್ಷಲ್ ರೊಂದಿಗೆ ಶೀತಲ ಸಮರ ನಡೆದಿತ್ತು. 
ರೆಹಮಾನ಼್ ರ ಮೈತ್ರಿ ಪಕ್ಷ ೧೯೫೯, ೧೯೬೪ರ ಚುನಾವಣೆ ಗೆದ್ದವು.ಮಲಯಾ, ಸಿಂಗಾಪುರ ಸೇರಿದ ಮಲಯಾ ಫ಼ೆಡರೇಷನ್ ರಾಷ್ತ್ರ ೧೯೬೩ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದಾಗ ರೆಹಮಾನ್ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾದರು.
೧೯೬೦ರಿಂದ ಇಸ್ಲಾಮಿಚ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಒಕ್ಕೂಟ (OIC)ಯ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರಾದ ರೆಹಮಾನ್ ಇಸ್ಲಾಂ ಅನ್ನು ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಲೇಷಿಯಾ ಜಾತ್ಯತೀತ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದರೂ ಇಸ್ಲಾಮ್ ತತ್ವಗಳು ಮಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇರತಕ್ಕದ್ದು ಎಂಬುದು ರೆಹಮಾನರ ವಿಚಾರಸರಣೀ.
ಜನಾಂಗೀಯ ಕಲಹಕ್ಕೆ ತೀವ್ರವಾದುದರಿಂದ ಸಿಂಗಾಪುರವನ್ನು ೧೯೬೫ರಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚಾಟಿಸಿದರು.
೧೯೬೯ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಮತದಿಂದ ಗೆದ್ದ ರೆಹಮಾನ್, ಯುವನಾಯಕರುಗಳಾದ ಮೊಹಾತೀರ್ ಮೊಹಮದ್, ಮೂಸಾ ಹಿತಂ ಮತ್ತಿತರರ ವಿರೋಧ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು. ಉದಾರವಾದಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಕ್ರಮವಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ರೆಹಮಾನರ ನಡೆ ಯುವನಾಯಕರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ.
೧೯೭೦ರಲ್ಲಿ ರಾಜೀನಾಮೆಯಿತ್ತು ಅಬ್ದುಲ್ ರಜ಼ಾಕ್ ರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಿದರು.

ಸರ್ಕಾರಿ ಸೇವೆ
ಓದು
ರಾಜಕೀಯ
ಕುಟುಂಬ