ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ದೊರೆತ ಈ ತಾರಾಪಟ್ಟದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಕೆಟ್ಟರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿದ ಬಾಲ್ಯವೊಂದನ್ನು ಬ್ಯಾರಿಮೋರ್ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಆಕೆ ಓರ್ವ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿಯಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಸ್ಟುಡಿಯೋ 54ಕ್ಕೆ ಆಕೆ ನಿಯತವಾಗಿ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ಒಂಬತ್ತರ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಿಗರೇಟುಗಳನ್ನು ಸೇದುತ್ತಿದ್ದಳು, 11 ವರ್ಷದವಳಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮದ್ಯಸೇವನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು, 12ರ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮರಿಜುವಾನಾ ಎಂಬ ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಸೇದುತ್ತಿದ್ದಳು, ಮತ್ತು 13ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೊಕೇನನ್ನು ಮೂಸಿ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ರಾತ್ರಿಯ ಜೀವನ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಪಾರ್ಟಿಗಳಿಂದಾಗಿ, ಅವಳು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಜನಪ್ರಿಯ ವಸ್ತುವಾಗಿದ್ದಳು. 

ಆಕೆ 13 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವಳಾಗಿದ್ದಾಗ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿದ್ದಳು. 14 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವಳಾಗಿದ್ದಾಗ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರಿಂದ ಆಕೆ ಮರಳಿ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ಸೇರಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು. ಇದಾದ ನಂತರ ಗಾಯಕ ಡೇವಿಡ್ ಕ್ರಾಸ್ಬಿ ಮತ್ತು ಆತನ ಪತ್ನಿಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಆಕೆ ಕಾಲ ಕಳೆದಳು. 

ಕ್ರಾಸ್ಬಿ ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಉಳಿಯುವಿಕೆಯು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ "ಮಿತಪಾನಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಸಂಯಮದೆಡೆಗೆ ಬದ್ಧರಾಗಿರುವ ಜನರ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಆಕೆ ಇರುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು." 

ತನ್ನ ಜೀವನದ ಈ ಅವಧಿಯನ್ನು 1990ರಲ್ಲಿ ತಾನು ಬರೆದ "ಲಿಟ್ಲ್‌ ಗರ್ಲ್‌ ಲಾಸ್ಟ್‌" ಎಂಬ ಆತ್ಮಕಥನದಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾರಿಮೋರ್‌ ನಂತರ ವಿವರಿಸಿದಳು. ನಂತರ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಬಾಲ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಾದ ಒಂದು ಯಶಸ್ವೀ ಮನವಿಯ ನಂತರ ಆಕೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ವಠಾರದ ಮನೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಳು ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಹಳೆಯ ದುಶ್ಚಟಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಸಿಲುಕಲಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಗೆ ಮರಳುವಿಕೆ
ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನ
ಬಂಡಾಯದ ಯುಗ
ನೂತನ ಕಲ್ಪನಾಸ್ವರೂಪ