ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ರಿಯಾಕ್ಟರುಗಳು ಮಾತ್ರ ಅಣುಶಕ್ತಿಯ ಜೀವನಚಕ್ರದ ಭಾಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ("ಯುರೇಯನಿಂ" ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ನೋಡಿ) ಯುರೇನಿಯಂ ಗಣಿಗಳು ಭೂಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ, ಮುಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅಥವ ಇನ್ನೊಂದು ಗಣಿಯ ಹತ್ತಿರವಿರಬಹುದಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರತೆಗೆಯಲಾದ ಯುರೇನಿಯಂ ಅನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾದ ಮತ್ತು ಸರಿಹೊಂದುವ ಮಾದರಿಯಂತಹ ಹಳದಿ ಕೇಕ್ ನ ರೂಪಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಸಾರಿಗೆ ಸೌಲಭ್ಯದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಾಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಕೇಕ್ ಅನ್ನು ಯರೇನಿಯಂ ಹೆಕ್ಸಾಫ್ಲೋರೈಡ್ ರೂಪಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಪುನಃ ವಿವಿಧ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶೇ. 0.7 U-235 ಅನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ವರ್ಧಿತ ಯುರೇನಿಯಂ ಅನ್ನು ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಮಾದರಿಯ ಮತ್ತು ರಚನೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ರಾಡ್ ಗಳನ್ನಾಗಿ ಆಯಾ ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ರೂಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಇಂಧನ ರಾಡ್ ರಾಡ್ ಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 3 ನಿರ್ವಹಣಾ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ನ ಒಳಗೆ ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ (ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಂದಿನ 6 ವರ್ಷಗಳು). ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿನ ಶೇ.3ರಷ್ಟು ಯುರೇನಿಯಂ ಸಮ್ಮಿಳನಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ವೆಚ್ಚವಾದ ಇಂಧನ ಪೂಲ್ ಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಾವಧಿ ಬಾಳ್ವಿಕೆ ಬರುವ ಸಮ್ಮಿಳನದಿಂದ ಉತ್ಪಾದಿತವಾಗಿರುವ ಐಸೋಟೇಪ್ ಗಳು ಕೊಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ. ಶೈತ್ಯೀಕರಣ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ಅಂದಾಜು 5 ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದ ನಂತರ ವೆಚ್ಚವಾಗಿರು ಇಂಧನವು ವಿಕಿರಣವಾಗಿ ಮತ್ತು ಉಷ್ಣತೆಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥವಿರುವಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಶುಷ್ಕ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲವೇ ಪುನರ್ ಸಂಸ್ಕರಣಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಪರಮಾಣು ಸಮ್ಮಿಳನ
ಜೀವನ ಚಕ್ರ
ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗ
ತಳಿ ಬೆಳೆಸುವಿಕೆ