ಹಣಕಾಸು ನೀತಿ ಇಂದು ಹಣದುಬ್ಬರ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕಿರುವ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಸಾಧನ . ಫೆಡರಲ್ ರಿಸರ್ವ್‌ಗಳ ಸಾಲ ಪ್ರಮಾಣ ಕೆಳ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲಸ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೇಂದ್ರ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳದ್ದಾಗಿದೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಉದ್ದೇಶಿತ ಗುರಿ ಪ್ರಮಾಣ ಸರಿಸುಮಾರು ವರ್ಷಕ್ಕೆ 2% ರಿಂದ 3%, ಮತ್ತು ಅಲ್ಪ ಹಣದುಬ್ಬರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಉದ್ದೇಶಿತ ಗುರಿಯೊಳಗೆ, ಎಲ್ಲೋ ಒಂದೆಡೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 2% ರಿಂದ 6%. ಹಣದುಬ್ಬರವಿಳಿತ ಸಂದರ್ಭದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಆರ್ಥ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ಗುಣಾತ್ಮಕ ಹಣದುಬ್ಬರ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗುರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. 
ಹಣದುಬ್ಬರ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಡುವ ಹಲವಾರು ವಿಧಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಲಹೆಗಳಿವೆ. ಕೇಂದ್ರ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಾದ U.S. ಫೆಡರಲ್ ರಿಸರ್ವ್‌ಯಂತಹ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಬಡ್ಡಿ ದರಗಳ ನಿಗದಿ ಹಾಗೂ ಇತರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹಣದುಬ್ಬರದ ಮೇಲೆ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಡ್ಡಿ ದರಗಳು ಮತ್ತು ಹಣಕಾಸು ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನಗತಿಯಂತಹ ಸಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮಾರ್ಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಹೋರಾಡುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ಹಣದುಬ್ಬರವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತವೆ, ಅವುಗಳ ಕ್ರಮಗಳು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದರೂ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಗುರಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಹಣದುಬ್ಬರ ಮುನ್ನಡೆದಾಗ, ಕೆಲವರು ಸುಸಂಗತ ಹಣದುಬ್ಬರ ಗುರಿ ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಉಳಿದವರು ಹಣದುಬ್ಬರ ನಿಯಂತ್ರಣ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಕರಾರುವಕ್ಕಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬಹುದು.
ಹಣದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ದರವನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿಡಲು ಮತ್ತು ಹಣದುಬ್ಬರ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಹಣಕಾಸು ನೀತಿ ಬಳಸಲು ಹಣಕಾಸು ತಜ್ಞರು ಒತ್ತು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ (ಬಡ್ಡಿದರ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು, ಹಣದ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನಗತಿ).ಆದರೆ ಆರ್ಥಿಕ ವಿಸ್ತರಣೆಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಇಳಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಹಿಂಜರಿತ ವೇಳೆ ಹಣದುಬ್ಬರವನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಕಿನಿಷಿಯನ್ನರ ವಾದ. ಹಣಕಾಸು ನೀತಿ ಮತ್ತು ವಿತ್ತ ನೀತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಒಟ್ಟು ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು (ತೆರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಳ ಅಥವಾ ಬೇಡಿಕೆ ಇಳಿಸಲು ಸರ್ಕಾರಿ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಕಡಿತ).

ನೈಜ ವಿಧೇಯಕಗಳ ತತ್ವ
ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು
ಹಣಕಾಸು ನೀತಿ
ವೇತನ ಮತ್ತು ಬೆಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣಗಳು