ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಮುಂಚಿನ ಪದ್ದತಿಯು, ಜೇನು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ನಂತರ ಪೂರ್ಣ ಸಮೂಹದ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾಡು ಜೇನುಗೂಡುಗಳನ್ನು ಕಠೋರವಾಗಿ ಮುರಿದು ನಾಶಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಜೇನುನೊಣಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಹೊಗೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ, ಜೇನುಗೂಡಿನೊಳಗೆ ಇದ್ದ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು, ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಸಣ್ಣ ಕೀಟಗಳು ಮತ್ತು ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೇನು ಹುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಹರಿದು ಹಾಕಿ ನಾಶಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾಶಹೊಂದಿದ ಪೂರ್ಣ ಸಂಸಾರದ ಗೂಡಿನಿಂದ ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಜರಡಿ ಅಥವಾ ಮಕರಿಯ ಮೂಲಕ ಕಠೋರವಾಗಿ ಹಿಂಡಿ ಸೋಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಹಾನಿಕಾರಕ ಮತ್ತು ಅಶುಭ್ರವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜೇನುತುಪ್ಪ ಕೂಡಲೇ ಬಳಕೆಯಾಗುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಶೋಷಿಸಿ ತಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಡು ಜೇನುನೊಣಗಳ ವಸಾಹತುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿರುವುದರಿಂದ ಬೇಟೆಯ-ಸಂಗ್ರಹಗಾರರ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಇದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಜೇನುನೊಣಗಳ ವಸಾಹತುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಿಕೆಯು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ನ್ಯೂನತೆಯು ಜೇನುಸಾಕಣೆಯನ್ನು ಅಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ರೀತಿಯ "ನಿಲ್ಲಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಪುನಃ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವಿಕೆಯ" ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ. ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಸೇಕರಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೇನುನೊಣಗಳ ವಸಾಹತುಗಳನ್ನು, ಅದರ ಅತೀ ಮುಖ್ಯ ರಾಣಿ ಜೇನುನೊಣದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಾಶಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗುವುದರಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ಸತತವಾದ ಉತ್ಪವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಇದರಿಂದ ವಿಶೇಷತಳಿಗಳ ಪೋಷಣೆಯು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಯುಗದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಬೆಯ್ಸ್ ಮತ್ತು ಮೊನಾಸ್ಟೆರೀಸ್ ಜೇನುಸಾಕಣೆಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿದ್ದವು, ಅಲ್ಲಿ ಜೇನುಗೂಡಿನ ಮೇಣವು ಮೇಣಬತ್ತಿಗಳ ತಯಾರಿಕೆಗಾಗಿ ಅಧಿಕ ಬೆಲೆಗೆ ಮಾರಾಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದು ಮತ್ತು ವೈನ್‌ಗಳು ಬೆಳೆಯದಂತಹ ಯುರೋಪಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹುಳಿಬರಿಸಿದ ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಸರಾಯಿಯ ಪಾನೀಯವನ್ನಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದುದೆ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. 

18ನೆಯ ಮತ್ತು 19ನೆಯ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಜೇನುಸಾಕಣೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಯ ಸಫಲ ಹಂತಗಳನ್ನು ಕಾಣಲಾಯಿತು, ಇದು ಜೇನಿನ ಫಸಲನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವಾಗ ಜೇನುನೊಣಗಳು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ರಕ್ಷಿಸುಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯವಾಯಿತು. 

ಜೇನುಸಾಕಣೆಯ ಹಳೇ ಪದ್ಧತಿಯಿಂದ ಹೊಸಾ ಪದ್ಧತಿಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗುವ ನಡುವಣ ಹಂತಗಳನ್ನು ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ 1768/1770ರಲ್ಲಿ ಥೋಮಸ್ ವಿಲಿಯಮ್‌ರಿಂದ ದಾಖಲಿಸಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಅವರು ನಾಶವಾಗುವಂತಹ ಹಳೆಯ ಸ್ಕೆಪ್ ಆಧಾರಿತ ಜೇನುಸಾಕಣೆಯ ಅಭಿವೃಧಿಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು, ಇದರಿಂದ ಮುಂದೆ ಜೇನಿನ ಫಸಲನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಜೇನುನೊಣಗಳನ್ನು ಸಾಯಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಪಡೆಯಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ವೈಲ್ಡ್‌ಮನ್ ಜೇನುಗೂಡಿನ ಮೇಲ್ಬಾಗದಲ್ಲಿ ಸಮಾನಾಂತರದ ಮರದ ವ್ಯೂಹವನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದರು (ನಂತರ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಒಣಹುಲ್ಲಿನ ಮುಚ್ಚಳವನ್ನು ಜೋಡಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ) "ಜೇನುನೊಣಗಳು ತಮ್ಮ ಜೇನು ಹುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವ", "ವಿತರಣೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಏಳು ಬಾರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ" [ಜೇನುಗೂಡಿನ ಒಳಗೆ]. ಅವರು ಮಹು-ಮಹಡಿಯ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಹ ವಿವರಿಸಿದರು, ಮೇಲಿನವುಗಳ ಆಧುನಿಕ ಉಪಯೋಗದ ಭವಿಷ್ಯನುಡಿಯುವುದು: ಅನುಕ್ರಮ ಒಣಹುಲ್ಲಿನ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಸೇರಿಸುವುದು (ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ), ಮತ್ತು ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ ಮೇಲಿನವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯುವುದು ಅಂದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಜೇನುತುಪ್ಪ ತುಂಬಿದಾಗ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಸಂಸಾರ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ದಾಗ, ಇದರಿಂದ ಜೇನಿನ ಫಸಲಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೇನುನೊಣಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮುಂದಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಹ ಅವರು ವಿವರಿಸಿದರು. ಚಲಿಸಲಾಗುವ ಜೇನುಗೂಡುಗಳ ಆಧುನಿಕ ಉಪಯೋಗದ ಮುಂದೋರಿಸುವಿಕೆಯಾದ, ಜೇನುನೊಣಗಳು ತಮ್ಮ ಮೇಣದ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಇಳೀಜಾರು ರಚನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ" ಜೇನು ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ವೈಲ್ಡ್‌ಮನ್ ಸಹ ವಿವರಿಸಿದರು. ವೈಲ್ಡ್‌ಮನ್ ಪುಸ್ತಕವು, ಮೊದಲೇ ಸ್ವಮೆರ್‌ದಮ್, ಮರಾಲ್ಡಿ ಮತ್ತು ದೆ ರೆಯುಮುರ್ ಅವರಿಂದ ಮಾಡಿದ ಜೇನುನೊಣಗಳ ವಿಜ್ಞಾನದ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಸಮ್ಮತಿಸಿದೆ-ಅವರು ಜೇನುನೊಣಗಳ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ರಿಯಾಮರ್‌ರ ಹೇಳೀಕೆಯ ಉದ್ದನೆಯ ಭಾಷಾಂತರವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರು-ಮತ್ತು ಅವರು 1750ರ ಕಾಲದ ಬ್ರಿಟನಿಯ ಕೆಲವು ಮುಖ್ಯ ವರದಿಗಳಲ್ಲಿನ ಉದಾಹರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜೇನುತುಪ್ಪದ ಫಸಲನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೇನುನೊಣಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತಹ ಜೇನುಗೂಡುಗಳ ರಚನೆಯಲ್ಲಿನ ಇತರರ ಮೊದಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಸಹ ವಿವರಿಸಿದರು. 
ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ಗೆ ವಲಸೆಬಂದ ಯೋರ್ಕ್‌ಶೈರ್ ಒಕ್ಕಲಿಗರ ವಂಶಸ್ಥರಾದ, ಲೊರೆಂಜೊ ಲೊರೈನ್ ಲಾಂಗ್ಸ್‌ಟ್ರೊತ್ ಇವರಿಂದ ಸಲಿಸಲಾಗುವ ಜೇನು ಹುಟ್ಟಿನ ಗೂಡುಗಳ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಜೇನುಸಾಕಣೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು 19ನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಲಾಯಿತು. ಹರ್ಬರ್‌ರ ಮುಂಚಿನ ಶೋಧನೆಯಾದ, ನಂತರ "ದಿ ಬೀ ಸ್ಫೇಸ್" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಲಾದ, ಮೇಣದ ಜೇನು ಹುಟ್ಟುಗಳ ನಡುವಿನ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಳತೆಯನ್ನು, ಮೊದಲು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತಂದವರು ಲಾಂಗ್ಸ್‌ಟ್ರೊತ್, ಜೇನುನೊಣಗಳಿಗೆ ಇದನ್ನು ಮೇಣದಿಂದ ತುಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಡುವೆ ಹಾದುಹೋಗುವ ಖಾಲಿ ದಾರಿಯನ್ನಾಗಿ ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ "ಜೇನುನೊಣದ ಜಾಗದ" ಅಳತೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ (5 ಮತ್ತು 8 ಮಿಮೀ ನಡುವೆ, ಅಥವಾ 1/4 ರಿಂದ 3/8"), ಲಾಂಗ್ಸ್‌ಟ್ರೊತ್ ಸಮಚತುಷ್ಕೋನದ ಜೇನು ಗೂಡಿನ ಪೇಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಮರದ ಚೌಕಗಳ ಶ್ರೇಣಿಯನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಿಸಿದರು, ಅನುಕ್ರಮ ಚೌಕಗಳ ನಡುವಿನ ಜಾಗವನ್ನು ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಒಂದೇರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದರು ಮತ್ತು ಜೇನುನೊಣಗಳು ಪೇಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದ ಅಥವಾ ಜೇನು ಗೂಡಿನ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಸೇರಿರದ, ಸಮಾಂತರದ ಜೇನು ಹುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ಇದರಿಂದ ಜೇನುಸಾಕಣೆಗಾರರಿಗೆ, ಜೇನುನೊಣಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡದೆ, ಕೋಶದಲ್ಲಿರುವ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು, ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಸಣ್ಣ ಕೀಟಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪೊರೆಹುಳುಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ಜೇನು ಗೂಡಿನಿಂದ ಯಾವುದೇ ಚೌಕವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಹೊರತೆಗೆಯಲು ಅನುಕೂಲವಾಯಿತು. ಇದು ಜೇನು ಹುಟ್ಟುಗಳು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದ ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಜೇನು ಹುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡದೇ ನಿದಾನವಾಗಿ ತೆಗೆದು ಬೇರ್ಪಡಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಹ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಖಾಲಿಯಾದ ಜೇನು ಹುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಮರುಶೇಖರಣೆಗಾಗಿ ಜೇನುಗೂಡಿನ ಒಳಗೆ ಮರಳಿ ಸೇರಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. 1853ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ, ಲಾಂಗ್ಸ್‌ಟ್ರೊತ್'ರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕ, "ದಿ ಹೈವ್ ಆಂಡ್ ಹನೀ-ಬೀ" , ಬೀ ಸ್ಫೇಸ್‌ ಬಗೆಗಿನ ಅವರ ಮರು ಪರಿಶೀಧನೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಚಲಿಸಲಾಗುವ ಜೇನು ಹುಟ್ಟಿನ ಗೂಡುಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. 

ಚಲಿಸಲಾಗುವ ಜೇನು-ಹುಟ್ಟಿನ-ಗೂಡುಗಳ ಆವಿಷ್ಕರಣ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯು ಯುರೋಪ್ ಮತ್ತು ಯುಎಸ್‌ಎ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ವಾಣಿಜ್ಯ ಜೇನು ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದೆ. 
ಜೇನುನೊಣಗಳ ಅಧ್ಯಯನ
ಹೊಸ ಸಮೂಹಗಳ ರಚನೆ
ರಾಣಿ ಜೇನುಹುಳುಗಳ ಕೂಡುವಿಕೆ
ಚಲಿಸಲಾಗುವ ಜೇನು ಹುಟ್ಟಿನ ಗೂಡುಗಳ ಆವಿಷ್ಕರಣ