ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ, ಜನರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವರ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂದು ನಗರದತ್ತ ಅಥವಾ ಒಬ್ಬ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನಾಯಕನಿಗೆ ನಿಷ್ಠಾವಂತರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. 18ನೇಯ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ಅಮೇರಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ ಹಾಗೂ ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಚಳುವಳಿಯ ಪ್ರಾರಂಭವನ್ನು ಎನ್‌ಸೈಕ್ಲೋಪೀಡಿಯ ಬ್ರಿಟಾನಿಕಾದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇತರ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಮಯದ ಫ್ರಾಂನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿನ ಅತಿರಿಕ್ತ-ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.
"ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ" ಎಂಬ ಪದವು ಜೊಹಾನ್ ಒಟ್ಟಫ್ರೆಡ್ ಹರ್ಡರ್ ("ನ್ಯಾಶನಲಿಸಮ್us" ) ಅವರಿಂದ 1770ರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ನಿರ್ಧಿಷ್ಟವಾಗಿ ಎಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಯಾವಾಗ ಉದ್ಭವಿಸಿತು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಠಿಣ, ಆದರೆ ಇದರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯು ಆಧುನಿಕ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ತೀರ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಮತ್ತು 18ನೇಯ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿ ಹಾಗೂ ಇದು ಅಮೆರಿಕಾದ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಜೊತೆ ಜನಪ್ರಿಯ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವದ ಪ್ರೇರಣೆಯ ಮೂಲಕ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಆ ಸಮಯದಿಂದ, ಪ್ರಾಯಶಃ ಬಹಳ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಮೊದಲನೇ ವಿಶ್ವ ಯುದ್ಧ ಹಾಗೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಎರಡನೇಯ ವಿಶ್ವ ಯುದ್ಧರ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಭಾವವಾಗಿ ಅಥವಾ ಆಧಾರ ಸೂತ್ರವಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಅತಿ ಪ್ರಮುಖ ರಾಜಕೀಯ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದೆ. ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಇದು ಒಂದು ಪ್ರಕಾರದ ಅಧಕಾರವುಳ್ಳ ಪೌರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ, ಇದು ರಾಜ್ಯದ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷ್ಠೆ ಹಾಗೂ ಆಜ್ಞಾಪಾಲನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಇದರ ಉದ್ದೇಶ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಸೇವೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದಾಗಿದೆ.

ಇತಿಹಾಸ
ಪೌರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ
ಇತಿವೃತ್ತ
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಪೂಜೆಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ