ಇದು ಚಂದ್ರಾಳ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಬಲವಾದ ಪೆಟ್ಟು .ಬದುಕಿನ ಗತಿ ಹೀಗಾದ ಮೇಲೆ ಚಂದ್ರಾ ಆ ಜೀವ ಕನ್ಯಾವ್ರತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಪೂಲೆಚಿವಾರಿ ನದಿತ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ತಂದೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಶಿವದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿ ತನ್ನ ಬಹುಪಾಲು ಕಾಲವನ್ನು ಕಳೆದಳು.ಬಹಳ ಅಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಜನಪ್ರೀಯತೆ ಗಳಿಸಿದ ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಆಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಆಕೆ ದುಃಖ,ನಿರಾಶೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರಿಂದ ಸೀತೆಯ ದುಃಖವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವಲ್ಲಿ ಆರ್ದ್ರತೆ,ಸಹಜತೆ ಇದೆ.ಸೇತೆಯ ದುರಂತ ಕಥೆಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನೇ ತೆತ್ತಿದಾಳೆ.ಹಳೆಯದಾದ ಕಥೆಯನ್ನೆ ಈ ಕೃತಿ ಹೇಳಿದರೂ ಆಕೆಯ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೋಮಲತೆ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗಾಗಲೆ ವಿಮರ್ಶಕರು ಗಮನಿಸಿದ್ದಾರೆ.ದೃಢಭಕ್ತಿ,ಕಠಿಣವಾದ ಕನ್ಯಾವ್ರತದ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಕೆಲಮಟ್ಟಿಗೆ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತಂದವು.ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ದುಃಖಕರವಾದ ಒಂದು ಘಟನೆ ಆಕೆಯ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಘಟಿಸಿತು.ಜಯಚಂದ್ರನು ಪಶ್ಚಾತಾಪಗೊಂಡ ಆಕೆಯ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಿ ಹಾಗೂ ಒಮ್ಮೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಕಾಣಲು ಅನುಮತಿಗಾಗಿ ಬೇಡಿ ಒಂದು ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆದ.ಚಂದ್ರಾವತಿಯನ್ನು ಕುರಿತ ಲಾವಣಿ ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ."ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಚಂದ್ರಾ,ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು,ತೀವ್ರ ಮಾನಸಿಕ ವ್ಯಥೆಯಿಂದ ತೊಳಲಿ ಬೂದಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ...ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಾರಿ ನಿನ್ನನ್ನೊಮ್ಮೆ ಕಾಣಬೇಕು.ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮಪೂರ್ಣ ನೋಟವನ್ನೊಮ್ಮೆ ಕಾಣಬೇಕು.ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮಧುರ ಕಂಠವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಕೇಳಬೇಕು.ನನ್ನ ಕಣೀರಿಂದ ನಿನ್ನ ಕಾಲನ್ನೊಮ್ಮೆ ತೊಳೆಯಬೇಕು.ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ ;ಅಪಾಯಕಾರಿಯಲ್ಲದೆ ದೂರದಿಂದೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ."ಈ ಪತ್ರ ಚಂದ್ರಾವತಿಯನ್ನು ಸಂಕಟದಿಂದ ಬೇಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.ಆಕೆಯನ್ನು ಕಾಣುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ತಂದೆಯ ಸೂಚನೆ.ತನ್ನ ಪ್ರೇಮಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟು ಕಾಠಿಣ್ಯವನ್ನು ತೋರುವುದು ಚಂದ್ರಾವತಿಗೇನು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗಿತ್ತು.ತಂದೆಯ ಸೂಚನೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಅಪೂರ್ವ ಸಂಯಮದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.ಚಂದ್ರಳನ್ನು ಕಾಣಲು ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆಕೆಯನ್ನು ಕಾಣುವ ಹುಚ್ಚಿನಿಂದ ಜಯಚಂದ್ರನುಪಟವಾರಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯಿದ್ದ ಶಿವದೇವಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದ. ಆಗ ದೇವಾಲಯದ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿತ್ತು. ಕೂಗಿ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಯುವಂತೆ ಕೇಳುವ ದೈರ್ಯವನ್ನು ಆ ಉದ್ವಿಗ್ನ ಪ್ರೇಮ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ದೇವಾಲಯದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯಾಮಾಲತಿಯ ಹೂವಿನ ನೇರಳೆಬಣ್ಣದ ರಸದಿಂದ ಆ ದೇವಾಲಯದ ಬಾಗಿಲ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ಬರೆದನು.
ಕವಿಯಿತ್ರಿಯ ಹಿನ್ನಲೆ
ವಯ್ಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನ
ವಿಧಿಯಾಟ
ಕೃತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಜೀವನ