ಮೈಕೆಲ್ಯಾಂಜೆಲೊನ ಕಲೆಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದುದು ಪುರುಷ ಸೌಂದರ್ಯದೆಡೆಗಿನ ಅವನ ಒಲವು. ಇದು ಸೌಂದರ್ಯ ಮೀಮಾಂಸೆಯ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಗೂ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿಗಳೆರಡರಿಂದಲೂ ಅವನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿತು. ಕೊಂಚಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದು ಪುರುಷತ್ವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನವೋದಯದ ಆದರ್ಶೀಕರಣದ ಒಂದು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮೈಕೆಲ್ಯಾಂಜೆಲೊನ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಸೌಂದರ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯಾಸಕ್ತಿ ಸೂಚಕ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನೆಯಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. 

ಪ್ರೇಮದ ಕುರಿತಾದ ಶಿಲ್ಪಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ನವಪ್ಲೇಟೋವಾದದ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಸಲಿಂಗಕಾಮದ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಇತ್ತೀಚಿನ ಪಾಂಡಿತ್ಯವು ಎರಡೂ ಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಅರ್ಥವಿವರಣೆಯೊಂದನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ತೀರ್ಮಾನಗಳನ್ನು ತಳೆಯುವಲ್ಲಿ ಅದು ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಸೆಖಿನೋ ಡೆಯ್‌ ಬ್ರಾಸಿ ಈ ಒಗಟಿಗೆ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ನೀಡಬಹುದು. ೧೫೪೩ರಲ್ಲಿನ ಅವರ ಭೇಟಿಯ ಕೇವಲ ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ ಸಂಭವಿಸಿದ ಸೆಖಿನೋ ಡೆಯ್‌ ಬ್ರಾಸಿಯ ಸಾವು, ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಲವತ್ತೆಂಟು ಚಮತ್ಕಾರಿ ಚುಟುಕಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದವು. ಸಂಬಂಧವು ಕೇವಲ ರಮ್ಯಭಾವದವು ಮಾತ್ರವೇ ಆಗಿರದೆ, ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಶಾರೀರಿಕವಾದವೂ ಆಗಿದ್ದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಕುರಿತಾದ ಕೆಲವೊಂದು ದಾಖಲೆಗಳು ಪ್ರಾಸಂಗಿಕವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ:

ಇತರರ ಪ್ರಕಾರ, ನಿಷ್ಕಾಮ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಒಂದು ಭಾವನಾರಹಿತ ಹಾಗೂ ನಾಜೂಕಾದ ಮರು-ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಅವು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ, ಆ ಮೂಲಕ ಪರಿಷ್ಕೃತಗೊಂಡ ಸಂವೇದನಾ ಶಕ್ತಿಗಳ ಒಂದು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕಾಮಪ್ರಚೋದಕ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ನೋಡಲಾಗಿದೆ (೧೬ನೇ ಶತಮಾನದ ಇಟಲಿಯಲ್ಲಿನ ಪ್ರೇಮಸಂಬಂಧಿ ಹೇಳಿಕೆಗಳಿಗೆ ಈಗಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಅನ್ವಯಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು). ಕೆಲವೊಂದು ತರುಣರು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದವರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಈ ಶಿಲ್ಪಿಯಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಪಡೆದರು. ೧೫೩೨ರಲ್ಲಿ ಫೆಬೋ ಡಿ ಪೊಗಿಯೋ ಎಂಬಾತ ತನ್ನ ಮೋಹಕ ಗುಣವನ್ನು, ಹಣಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕೇಳುವ ಮೈಕೆಲ್ಯಾಂಜೆಲೊನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕವನಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ. ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ೧೫೨೨ರಲ್ಲಿ ಘೆರಾರ್ಡೊ ಪೆರಿನಿ ಎಂಬಾತ, ಅವನಿಂದ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆಯೇ ಕದ್ದಿದ್ದ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಮೈಕೆಲ್ಯಾಂಜೆಲೊ ತನ್ನ ಖಾಸಗಿತನವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡ. ಆತನ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ನಿಕೊಲೊ ಕ್ವಾರೇಟೇಸಿಯ ಓರ್ವ ನೌಕರ ತನ್ನ ಮಗನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲೂ ಉತ್ತಮ ಸಹಕಾರ ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಅವನನ್ನು ಶಿಷ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಲೆಹೆ ನೀಡಿದಾಗ, ಸಾತ್ವಿಕ ಕೋಪದೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಮೈಕೆಲ್ಯಾಂಜೆಲೊ, ಆ ನೌಕರನನ್ನು ಹೊರಗಟ್ಟುವಂತೆ ಕ್ವಾರೇಟೇಸಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದ.

ತನ್ನ ಪ್ರೇಮದ ಕುರಿತಾದ ಬರಹ ರೂಪದಲ್ಲಿನ ಮಹಾನ್‌ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆತ ತೊಮಸೊ ಡೇಯಿ ಕ್ಯಾವಲಿಯೆರಿಗೆ (ಸುಮಾರು ೧೫೦೯–೧೫೮೭) ನೀಡಿದ. ಇವನನ್ನು ಮೈಕೆಲ್ಯಾಂಜೆಲೊ ೧೫೩೨ರಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಇವನಿಗೆ ೨೩ ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದರೆ, ಮೈಕೆಲ್ಯಾಂಜೆಲೊಗೆ ೫೭ ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು. ಕ್ಯಾವಲಿಯೆರಿಯು ಈ ವಯಸ್ಸಾದ ಮನುಷ್ಯನ ವಾತ್ಸಲ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಹೀಗೆ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಿದ: "ಐ ಸ್ವೇರ್‌ ಟು ರಿಟರ್ನ್‌ ಯುವರ್‌ ಲವ್‌. " "ನೆವರ್ ಹ್ಯಾವ್‌ ಐ ಲವ್ಡ್‌ ಎ ಮ್ಯಾನ್‌ ಮೋರ್‌ ದ್ಯಾನ್‌ ಐ ಲವ್‌ ಯು, ನೆವರ್‌ ಹ್ಯಾವ್‌ ಐ ವಿಶ್ಡ್‌ ಫಾರ್‌ ಎ ಫ್ರೆಂಡ್‌ಷಿಪ್‌ ಮೋರ್‌ ದ್ಯಾನ್‌ ಐ ವಿಶ್‌ ಫಾರ್‌ ಯುವರ್ಸ್‌. " ಕ್ಯಾವಲಿಯೆರಿಯು ಮೈಕೆಲ್ಯಾಂಜೆಲೊಗೆ ಅವನ ಸಾವಿನ ತನಕವೂ ನಿಷ್ಟನಾಗಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡ.

ಮುನ್ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸುನೀತಗಳು (ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾಲಿನ ಕವನಗಳು) ಹಾಗೂ ಲಘು ಶೃಂಗಾರಗೀತೆಗಳನ್ನು ಮೈಕೆಲ್ಯಾಂಜೆಲೊ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ. ಅವನಿಂದ ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪದ್ಯಗಳ ಬೃಹತ್‌ ಸರಣಿಯನ್ನು ಇದು ರೂಪಿಸಿತು. ಕೆಲವೊಂದು ಆಧುನಿಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಪ್ರಕಾರ, ಸದರಿ ಸಂಬಂಧವು ಕೇವಲ ಒಂದು ನಿಷ್ಕಾಮ ವಾತ್ಸಲ್ಯದ ಸಂಬಂಧವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಮೈಕೆಲ್ಯಾಂಜೆಲೊ ಓರ್ವ ಪರ್ಯಾಯ ಮಗನನ್ನು ಅರಸುತ್ತಿದ್ದ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವರ ಸಲಿಂಗಕಾಮದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅವನಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಈ ಸುನೀತಗಳು ಯಾವುದೇ ಆಧುನಿಕ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿನ ಪದ್ಯಗಳ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಬೃಹತ್‌ ಸರಣಿಯಾಗಿದ್ದು, ಓರ್ವ ಮನುಷ್ಯನಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅವು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಷೇಕ್ಸ್‌ಪಿಯರ್‌‌ನ ಸುನೀತಗಳಿಗಿಂತ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಇವು, ಓರ್ವ ಐವತ್ತರ ಹರೆಯದ ಸದಭಿರುಚಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಯುವ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಗೀತೆಗಳಾಗಿವೆ.
ನಂತರದ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆತ ಓರ್ವ ಕವಯಿತ್ರಿ ಹಾಗೂ ಗಣ್ಯ ವಿಧವೆಯಾದ ವಿಟ್ಟೊರಿಯಾ ಕೊಲೊನ್ನಾ ಎಂಬಾಕೆಗೆ ಒಂದು ಮಹಾನ್‌ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದ. ೧೫೩೬ ಅಥವಾ ೧೫೩೮ರಲ್ಲಿ ಇವಳನ್ನು ಅವನು ರೋಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು ತನ್ನ ನಲವತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಪರಸ್ಪರರಿಗೆ ಅವರು ಸುನೀತಗಳನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಅವಳು ಸಾಯುವವರೆಗೂ ನಿರಂತರ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದರು.

ಮೈಕೆಲ್ಯಾಂಜೆಲೊ ದೈಹಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನೇ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಅರಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಾದರೂ (ಕಾಂಡಿವಿ ಎಂಬಾತನು ಅವನಿಗೆ ಓರ್ವ "ಸನ್ಯಾಸಿಯ-ಥರದ ಅವ್ಯಭಿಚಾರತೆಯ" ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ), ಅವನ ಕಾವ್ಯ ಹಾಗೂ ದೃಶ್ಯಗೋಚರ ಕಲೆಯ ಮೂಲಕ ನಾವು ಕನಿಷ್ಟಪಕ್ಷ ಅವನ ಕಲ್ಪನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗದ ಮಿನುಗುನೋಟವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.


ಸಿಸ್ಟೀನ್‌ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದ ಒಳಮಾಳಿಗೆ
ಲೈಂಗಿಕತೆ
ರೋಮ್‌ನಲ್ಲಿನ ಕೊನೆಯ ಕೃತಿಗಳು
ಕೃತಿಗಳು