ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಮೂರು ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಯಬಹುದು ಎಂದು ಕನ್‌ಫ್ಯೂಷಿಯಸ್ ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರತಿಚ್ಛಾಯೆ (ಅತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ), ಅನುಕರಣೆ (ಅತಿ ಸುಲಭದ) ಮತ್ತು ಅನುಭವ (ಅತಿ ಕಹಿಯಾದ). ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಂದ ಕೇಳಲ್ಪಡದ ವಿನಾ ಸ್ವತಃ ಹೇಳಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ . ಇದರ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಡದ ವಿನಹ ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. 
"ಅರ್ಥಸೂಚನೆಯ ಸಿದ್ಧಾಂತ"ದ ಪ್ರಕಾರ, ಕನ್‌ಫ್ಯೂಷಿಯಸ್‌ನೂ ಕೂಡ ಹೇಳಿದನು, "ಕಲಿಯುವಿಕೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದು ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಲಜ್ಜಾಸ್ಪದವಾಗಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತದೆ (ಜೀ,ರೆನ್,ಯಿ.. ಇವು ಮೂರಿ ಮೆಂಗ್ಜಿಯ ಸಚ್ಚಾರಿತ್ರ್ಯದ ಕುಡಿಗಳು)." ಇದನ್ನು ಕನ್‌ಫ್ಯೂಷಿಯನ್‌ನ ಶ್ರೇಷ್ಠಗ್ರಂಥ "ಗ್ರೇಟ್ ಲರ್ನಿಂಗ್" ಪ್ರಾರಂಭದ ಜೊತೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡಿ, ಅದು "ಕಲಿಯುವಿಕೆಯ ಮಾರ್ಗವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸುವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಜನರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾ, ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಒಳ್ಳೆಯದರ ಜೊತೆ ಬಂಧಿತವಾಗುತ್ತಾ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ" ಎಂಬುದರೊಂದಿಗೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ, ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಒಂದು ಪಾತ್ರದ ಲಿಪ್ಯಂತರ ಮಾಡುವುದು ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯಷ್ಟೇ ಸ್ಫುಟವಾಗಿದ್ದರೆ ರೋಮನ್ ಸಚ್ಚಾರಿತ್ರ್ಯ "ದೂರದೃಷ್ಟಿ"ಯ ಸಹಸಬಂಧವನ್ನು ಒಬ್ಬನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಬಹುದು. (ಚೈನಿಯರ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಚನ್ಸ್ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಉಲ್ಲೇಖನಗಳು).
ಬೌದ್ಧರ ಶಿಲ್ಪಗಳು ಕಲಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಒಳ್ಳೆಯ ಶಾರೀರಿಕ ನಡತೆಯನ್ನು, ಒಳ್ಳೆಯ ಮೌಖಿಕ ನಡತೆ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾನಸಿಕ ನಡತೆಗಳಿಂದ ಸಂಪನ್ನನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ ("ಎ‌ಎನ್ 3:2" )ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಮಾಡಲು ಅಹಿತಕರವಾದ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಗ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಹಿತಕರವಾದ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಕೆಟ್ಟ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ("ಎ‌ಎನ್ 4:115" ). ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯು ಸ್ವಯಂ-ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಅಜ್ಞಾನದ ವಿಷದ ಪ್ರತಿವಿಷವಾಗಿದೆ ಬುದ್ಧನು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗಿನವುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ:
 ಯಾರು ಒಳ್ಳೆಯದು ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎರಡನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತಾನೋ, ಅವನು ನಿಜವಾದ ಸಂತ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಟೋಯಿಸಮ್‌ನಲ್ಲಿ "ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ" ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯು ಏನನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಹೇಳಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಾಗಿದೆ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ
ಪೌರಾತ್ಯ ಧರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ
ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳು
ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆ
ಇತರೆ ಧರ್ಮಗಳು