ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಪುನರುತ್ಪಾದನಾ ವಿಧಾನ ಉಷ್ಣ ಪುನರುತ್ಪಾದನೆಯಾಗಿದೆ. ಉಷ್ಣ ಪುನರುತ್ಪಾದನೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಮೂರು ಹಂತಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.:

ಉಷ್ಣ ಸಂಸ್ಕರಣ ಹಂತ, ಹೊರಹೀರುವಿಕೆಯ ಬಹಿರುಷ್ಣಕ ಗುಣವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಕೊಂಡು ಹೀರಿಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಹೀರಿಕೊಂಡ ಜೈವಿಕ ಸಂಕೀರ್ಣ ಕಣಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಒಡೆದು ಸರಳ ಕಣಗಳಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕಣಗಳನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಪಾಲಿಮರೀಕರಣ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಯ ಹಂತ ಹಿಂದಿನ ಹಂತದಲ್ಲಿ ರಂಧ್ರಗಳ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿದ್ದ ಇದ್ದಲಿನ ಜೈವಿಕ ಶೇಷವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರಂಧ್ರಗಳಿರುವ ಇಂಗಾಲದ ಹಿಂದಿನ ಮೇಲ್ಮೈ ಗುಣಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯಲು ಅದರ ರಚನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಂಸ್ಕರಣಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡುತ್ತದೆ. ಸಂಸ್ಕರಣದ ನಂತರ ಹೊರಹೀರುವಿಕೆ ಭಾಗವನ್ನು ಮರುಬಳಕೆಮಾಡಬಹುದು. ಇಂಗಾಲದ ಹಾಸು 5–15 wt% ನಡುವಿನ ಉಷ್ಣ ಪುನರುತ್ಪಾದನನಾ ಚಕ್ರದ ಪ್ರತಿ ಹೀರುವಿಕೆಯ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ಮೂಲಕ ಅದು ದಹನವಾಗುತ್ತದೆ.. ಉಷ್ಣ ಪುನರುತ್ಪಾದನೆ ಅಧಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ಅಧಿಕ ತಾಪಮಾನದ ಅಗತ್ಯತೆ ಇದನ್ನು ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಮತ್ತು ವಾಣಿಜ್ಯವಾಗಿ ದುಬಾರಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದೆ. ಸಕ್ರಿಯ ಇಂಗಾಲದ ಉಷ್ಣ ಪುನರುತ್ಪಾದನೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿರುವ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಬಯಸಿದೆಡೆಯಲ್ಲಿ ಪುನರುತ್ಪಾದನಾ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಮಿತವ್ಯಯಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವ ಮೊದಲು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರಬೇಕು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ತ್ಯಾಜ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಅವುಗಳ ಸಕ್ರಿಯ ಇಂಗಾಲದ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪುನರುತ್ಪಾದನೆಯ ವಿಶೇಷ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿರುವ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಬಹುದು.ಇದು ಮೊದಲೇ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿರುವ ಇಂಗಾಲದ ಮುದ್ರೆ (ಗುರುತನ್ನು) ನಿರೂಪಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅಧಿಕಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಪಾದರಸದಿಂದ ಉಜ್ಜಿತೊಳೆಯುವುದು
ಹೊರಹೀರುವಿಕೆಯ ಉದಾಹರಣೆಗಳು
ಉಷ್ಣ ಪುನರುತ್ಪಾದನೆ
ಪಾದರಸವನ್ನು ಹೀರಿಕೊಂಡ ನಂತರ USA ಯಲ್ಲಿ ವಿಲೇವಾರಿ