ಕಾಶ್ಮೀರದ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಹಾಗೂ ಹಿಂದೂಗಳು ಸೌಹಾರ್ದತೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಏಕೆಂದರೆ, ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿನ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸೂಫಿ-ಮಹಮ್ಮದೀಯ ಜೀವನಮಾರ್ಗವು ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಪಂಡಿತರ ಋಷಿ ಸಂಪ್ರದಾಯದೊಂದಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿತ್ತು. ಹಿಂದೂಗಳು ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರು ಒಂದೇ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಾಧು-ಸಂತರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಹಾಗೂ ಒಂದೇ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ಸಮನ್ವಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಇದು ಕರೆದೊಯ್ದಿತು.. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಶ್ಘರ‍್ ಲಡಾಖ್‌ನ ರಾಜಕುಮಾರನಾಗಿದ್ದ ರಿಂಚನ್‌ ಷಾನನ್ನು ಮಹಮ್ಮದೀಯ ಜೀವನಶೈಲಿಗೆ ಪರಿರ್ತಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಸೂಫಿಸಂತ ಬುಲ್‌ಬುಲ್‌ ಷಾ, ಸೂಫಿಯಾನಾ ಎಂಬ ಸಂಯೋಜಿತ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಸಂಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಕಾರಣನಾದ. ಈ ಆಡಳಿತದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಮುಸ್ಲಿಂ, ಹಿಂದೂ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧ ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಸಹಜೀವನ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಸೂಫಿಯಾನಾ ಆಡಳಿತವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಾರ್ವಭೌಮರಿಗೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. 

ಸುಲ್ತಾನ್ ಝೈನ್-ಉಲ್-ಅಬಿದಿನ್‌ನಂತಹ (ಸುಮಾರು 1423-1474) ಕೆಲವೊಂದು ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಅಕ್ಬರ್‌ನನ್ನು ಹೋಲುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಹಿಷ್ಣುಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೂ, ಕಾಶ್ಮೀರದ ಹಲವಾರು ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಪರಧರ್ಮಸಹಿಷ್ಣುಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂಥವರ ಪೈಕಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸುಲ್ತಾನ್ ಸಿಕಂದರ‍್ ಬಟ್ಷಿಕಾನ್ (AD 1389-1413) ಅತ್ಯಂತ ನೀಚ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಆತನ ಅನೇಕ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಿಕಂದರ್‌ನು ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಉಪದ್ರವ ಕೊಟ್ಟು ಗೋಳಾಡಿಸಿದ್ದೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದ ಯಾರನ್ನೇ ಆಗಲಿ ಗಡೀಪಾರು ಮಾಡುವ ಆದೇಶವನ್ನು ಜಾರಿಮಾಡಿದ ಎಂದು ತಾರೀಖ್-ಇ-ಫರಿಶ್ತಾ ಕೃತಿಯು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ "ಬಂಗಾರದ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು" ಒಡೆದುಹಾಕುವಂತೆಯೂ ಆತ ಆಜ್ಞೆಮಾಡಿದ. ತಾರೀಖ್-ಇ-ಫರಿಶ್ತಾ ಕೃತಿಯು ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾ, "ಬಹುಪಾಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ತೊರೆಯುವ ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ತೊರೆಯುವ ಬದಲಿಗೆ ಸ್ವತಃ ವಿಷ ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮನೆಗಳಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದು ಗುಳೆಹೊರಟರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ದೇಶಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ನಂತರ, ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಾಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿ ಉರುಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಸಿಕಂದರ‍್ ಆಜ್ಞೆಮಾಡಿದ. ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಒಡೆದುಹಾಕುವ ಮೂಲಕ, ‘ವಿಗ್ರಹಗಳ ಭಂಜಕ’ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು (ಸಿಕಂದರ‍್) ಸಂಪಾದಿಸಿದ" ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಾಶ್ಮೀರದ ರಾಜರ ಕುರಿತಾದ "ರಾಜತರಂಗಿಣಿ" ಎಂಬ ಛಂದೋಬದ್ಧ ದಾಖಲೆ ಪುಸ್ತಕವು ಇದುವರೆಗೆ ಪತ್ತೆಯಾಗಿರುವ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಏಕೈಕ ಸಂಯೋಜಿತ ಕೃತಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರೊಫೆಸರ‍್ ಎಚ್‌.ಎಚ್‌. ವಿಲ್ಸನ್‌ ದೃಢವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದು, ಯಾವುದೇ ಔಚಿತ್ಯ ಅಥವಾ ಯುಕ್ತತೆಯೊಂದಿಗಿನ ಅಂಕಿತದ "ಇತಿಹಾಸ"ವನ್ನು ಈ ಕೃತಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. 1588ರಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಅಕ್ಬರ್‌ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಈ ಕೃತಿಯ ಒಂದು ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಚಕ್ರವರ್ತಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೆ ಇದರ ಕುರಿತು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲಿಗೆ ತಿಳಿದುಬಂತು. ಅವನ ಆದೇಶದ ಅನುಸಾರ ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಪರ್ಷಿಯನ್ ಭಾಷೆಗೆ ಭಾಷಾಂತರಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಪರ್ಷಿಯನ್ ಭಾಷಾಂತರಿತ ಕೃತಿಯಿಂದ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿರುವ ಅದರ ಹೂರಣದ ಅಥವಾ ವಿಷಯಸೂಚಿಯ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು "ಐನ್-ಇ-ಅಕ್ಬರಿ" ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಅಬುಲ್ ಫಜಲ್ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. "ರಾಜತರಂಗಿಣಿ" ಕೃತಿಯು ಸುಮಾರು 12ನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಹಣನಿಂದ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆರು ಪುಸ್ತಕಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಅವನ ಕೃತಿಯು ಈಗ ಅಲಭ್ಯವಾಗಿರುವ ಪ್ರಾಚೀನ ಬರಹಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ. 

ಕಾಶ್ಮೀರದ ಚರಿತ್ರಾ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವ ನಾಲ್ಕು ಚರಿತ್ರೆಗಳ ಒಂದು ಸರಣಿಯ ಪೈಕಿ "ರಾಜತರಂಗಿಣಿ" ಕೃತಿ ಮೊದಲನೆಯದು. ಅತಿ ಮುಂಚಿನ ಕಾಲದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಚರಿತ್ರೆಯ ಒಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಸಂಗ್ರಾಮ ದೇವನ, ("ಸುಮಾರು " 1006 AD) ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅವಧಿಯವರೆಗೆ "ರಾಜತರಂಗಿಣಿ" ಯು ವಿವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಜೋನರಾಜನಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಎರಡನೇ ಕೃತಿಯು, ಕಲ್ಹಣ ಯಾವ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದನೋ ಅಲ್ಲಿಂದ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಝೈನ್-ಉಲ್-ಅಬ್-ಅದ್-ದೀನ್‌ನ, 1412 ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅವಧಿಯವರೆಗಿನ ಆಳ್ವಿಕೆಗಳ ವಿವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಪಿ. ಶ್ರೀವರ ಎಂಬಾತ 1486ರಲ್ಲಿ ಫಾಹ್ ಷಾಹ್‌ನ ಸೇರ್ಪಡೆಯವರೆಗೆ ದಾಖಲಾತಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ. ಪ್ರಾಜ್ಞಿಯಾ ಭಟ್ಟ ಎಂಬಾತನಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ "ರಾಜಾವಳಿಪಾಠಕ" ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ನಾಲ್ಕನೇ ಕೃತಿಯು, 1588ರ ವೇಳೆಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಕಂಡಿದ್ದ ಮೊಘಲ್‌ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಅಕ್ಬರ್‌ನ ಆಡಳಿತಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗುವ ಕಾಲದವರೆಗಿನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. 

ಜನಸಂಖ್ಯಾ ವಿಚಾರ
1948ರ ನಂತರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು
ಸಿಖ್ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ರಾಜ ಸಂಸ್ಥಾನ
ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಡಳಿತ