17ರಿಂದ 19ನೇ ಶತಮಾನಗಳವರೆಗೆ, ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳು ಹಣದಿಂದ ಪ್ರಚೋದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಕಾದಾಳಿಗಳು ಬಹುಮಾನದ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಪ್ರಚೋದಕರು ವಸೂಲಿ ಹಣವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಹಾಗೂ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಫಲಿತಾಂಶದ ಮೇಲೆ ಪಂಥ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಧುನಿಕ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯು ಹವ್ಯಾಸಿ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸಿತು ಹಾಗೂ ಹವ್ಯಾಸಿ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ 1908ರಲ್ಲಿ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಕ್ರೀಡೆಯಾಯಿತು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಹವ್ಯಾಸಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಾಗಿ ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಸುತ್ತುಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿವೆ. ಪರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನಿಸದೆ, ಸ್ಪಷ್ಟ ಹೊಡೆತಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಅಂಕಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾದಾಳಿಗಳು ರಕ್ಷಕ-ತಲೆಕವಚಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಗಾಯಗಳಾಗುವ ಸಂಭವವನ್ನು, ಹೊಡೆದುರುಳಿಸುವಿಕೆಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಮತ್ತು ನಾಕ್ಔಟ್‌ಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಹವ್ಯಾಸಿ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಂಕನೀಡುವ ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು ಕಾಳಗ-ರಂಗದ ಬದಿಯ ತೀರ್ಪುಗಾರರು ನಿರ್ಣಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ‌ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯನ್ ಇನ್‌ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಫಾರ್ ಸ್ಪೋರ್ಟ್, ಆಟೊಮೇಟೆಡ್ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಸ್ಕೋರಿಂಗ್ ಸಿಸ್ಟಮ್‌ನ ಒಂದು ಪ್ರಯೋಗಮಾದರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದೆ. ಅದು ಅಂಕದ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ, ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ವೀಕ್ಷಕರಿಗೆ ಈ ಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ವೃತ್ತಿಪರ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನಪ್ರಿಯ ಕ್ರೀಡೆಯಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಆದರೂ ಹವ್ಯಾಸಿ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್, ಕ್ಯೂಬಾ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಹಳೆಯ ಸೋವಿಯತ್ ಗಣರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಹವ್ಯಾಸಿ ಜೀವನವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ವೃತ್ತಿಪರ ಜೀವನಕ್ಕೆ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಲು ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಮೊಣಕಾಲಿನವರೆಗೂ ಮುಟ್ಟುವ ಚಡ್ಡಿಗಳು
ಎದುರೇಟು ಗುದ್ದಾಳಿ (ಕೌಂಟರ್ ಪಂಚರ್)
ವೃತ್ತಿಪರ ಮತ್ತು ಹವ್ಯಾಸಿ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌
ತೋಳಿಲ್ಲದ, ಬಿಗಿಯಾದ ದುಂಡುಕತ್ತಿನ ಗಿಡ್ಡನೆಯ ಮೇಲುಡುಗೆ