ಹೃದಯಾಘಾತ ಪ್ರಮಾಣವು ತೀವ್ರ ಪರಿಶ್ರಮದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುತ್ತದೆ, ಅದು ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ ಅಥವಾ ದೈಹಿಕ ಪರಿಶ್ರಮ ಯಾವುದೇ ಆಗಿರಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರಿಶ್ರಮವು ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದರೆ. ಪರಿಮಾಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ, ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾದ ವ್ಯಾಯಾಮ ಮತ್ತು ಅನಂತರದ ಚೇತರಿಕೆಯ ಅವಧಿಯು ೬-ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಹೃದಯ ಸ್ನಾಯುವಿನ ಊತಕ ಸಾವು ಕಂಡುಬರಲು ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ (ಇತರ ಹೆಚ್ಚು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಅವಧಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ). ಉತ್ತಮ ದೈಹಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರದವರಲ್ಲಿ ಈ ತೀವ್ರ ವ್ಯಾಯಾಮ ಮಾಡಿದ ನಂತರದ ಚೇತರಿಕೆಯು ಅವಧಿಯು ಸುಮಾರು ೩೫-ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಭವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವೀಕ್ಷಿಸಲಾದ ಒಂದು ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಪ್ರತಿ ಹೃದಯ ಬಡಿತಕ್ಕೆ ಅಪಧಮನಿಗಳ ಸಂಕೋಚನ ಮತ್ತು ವಿಕಸನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಅಪಧಮನಿಯ ಮಿಡಿತದ ಒತ್ತಡವು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು. ಇದು ನಾಳದೊಳಗಿನ ಶ್ರವಣಾತೀತ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ವೀಕ್ಷಿಸಲಾದಂತೆ, ಅತೆರೋಮದಲ್ಲಿ 'ಒಡೆಯುವ ಒತ್ತಡ'ವನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ಲೇಕ್(ಅಪಧಮನಿಯ ಭಿತ್ತಿಯ ಮೇಲಿನ ತಂತುಯುಕ್ತ ಕೊಬ್ಬಿನ ಶೇಖರಣೆ) ಛಿದ್ರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.

ನ್ಯುಮೋನಿಯದಂತಹ ತೀವ್ರ ಸೋಂಕು ಹೃದಯ ಸ್ನಾಯುವಿನ ಊತಕ ಸಾವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. "ಕ್ಲಮೈಡೋಫಿಲ ನ್ಯೂಮೋನಿಯೆ" ಸೋಂಕು ಮತ್ತು ಅಪಧಮನಿ-ಕಾಠಿಣ್ಯದ ನಡುವೆ ಒಂದು ಹೆಚ್ಚು ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧವಿದೆ. ಈ ಕೋಶಗಳೊಗಿರುವ ಜೀವಿಯನ್ನು ಅಪಧಮನಿಯ-ಕಾಠಿಣ್ಯದ ಪ್ಲೇಕ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಒಂದು ಕಾರಣವಾಗಿರುವ ಅಂಶವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಹುದೇ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಆಧಾರವು ಅನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಅಪಧಮನಿ-ಕಾಠಿಣ್ಯವಿರುವ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಜೀವಕಗಳಿಂದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವುದರಿಂದ, ಹೃದಯಾಘಾತ ಅಥವಾ ಇತರ ಪರಿಧಮನಿಯ ನಾಳದ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಬರುವ ಸಂಭವವು ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದೆಂದು ಪ್ರಮಾಣೀಕರಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ.

ಹೃದಯಾಘಾತವು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅದೂ ಸುಮಾರು ೯ ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಒಮ್ಮತವಿದೆ. ಕಿರುಬಿಲ್ಲೆಗಳ ಒಟ್ಟುಗೂಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ದೈನಂದಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಆದರೂ ಅವನ್ನು ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಕೆಲವು ಪರೀಕ್ಷಕರು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸೋಂಕುಶಾಸ್ತ್ರ
ಕಾರಣಗಳು
ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು
ನಿರ್ವಹಣೆ