ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ಇಡೀ ಜೀವನ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವದಿಂದ ಅಚ್ಚು ಮತ್ತು ಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಪರಿವರ್ತನೆ ಪ್ರಕಾರ , ಮಾರ್ಟಿನ್ ಲೂಥರ್ ,ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು “ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ಮೂಲಭೂತ ಗುಣ "ಎಂದಿದ್ದು,ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು "ಏಸುಕ್ರಿಸ್ತನ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಹೃದಯ" ಎಂದಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನನು ನಂಬುವಂತೆ ,ಅವನ ಸೃಷ್ಟಿ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ದೇವರಿಂದ ಆಗಿದ್ದು,ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು ಧನ್ಯತಾಭಾವದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ದೇವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಲ್ಲಿ ,ದೇವರು ನಿಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೊಡುವವನಾಗಿದ್ದು,ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಉಪಕೃತನಾಗಿದ್ದು,ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ,ಭಕ್ತರ ಜೀವನ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿತವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರಲ್ಲಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ದೇವರು ನೀಡಿದ ಉದಾರತೆಯ ರಸೀದಿಯಾಗಿದ್ದು,ಇದರಿಂದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಗೊಂಡ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು ತಮ್ಮದೇ ಭಾವಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ,ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಹೊಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ,ಜೀವನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆಯು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾವನೆಯಾಗದೆ,ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರಲ್ಲಿ ಅದು ಪಾವಿತ್ರ್ಯವಾಗಿದ್ದು,ಅದು ಕೇವಲ ಭಾವನೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಗುರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಹಾದಿಯೇ ಆಗಿದೆ. 
೧೭ ನೇ ಶತಮಾನದ ಪುನರುಜ್ಜೀವಿತ ಧರ್ಮಬೋಧಕ ಮತ್ತು ವೇದಾಂತಿ, ಜೋಹ್ನಾಥನ್ ಎಡ್ವರ್ಡ್ಸ್ ,ತನ್ನ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ,ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆ,ಪ್ರೀತಿ,ಕೃತಜ್ಞತೆ,ಮತ್ತು ಧನ್ಯವಾದ -ಇವು ದೇವರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ಒಂದು ಅರ್ಥವಿವರಣೆಯಿಂದಾಗಿ,ಈ ಅಧುನಿಕ ಜೀವನದ ಧರ್ಮ ದೈವತ್ವದಲ್ಲಿ, ಧನ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆ ದೇವರಿಗೆ ತೋರಿಸುವ ಜಮಾಬಂದಿಯಾಗಿದೆ. 'ಆಲ್ ಪೋರ್ಟ್'(೧೯೫೦)ರ ಪ್ರಕಾರ ಮಾಗಿದ ಧರ್ಮದ ಉದ್ದೇಶಗಳು ಗಾಢ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವದಿಂದ ಬಂದವುಗಳಾಗಿದ್ದು,ಮತ್ತು ಎಡ್ವರ್ಡ್ಸ್ (೧೭೪೬/೧೯೫೯)ಹೇಳುವಂತೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ರೀತಿಯೇ "ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು" ಕಾಣುವುದಾಗಿದೆ. ಸಾಮುಯಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ಲೆಸ್ಟರ್(೧೯೮೫)ಅಧ್ಯಯನದ ಪ್ರಕಾರ, ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ 'ನನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಪೂಜಾರಿಗಳಲ್ಲಿ 'ರುವ , ೫೦ ಭಾವಗಳಲ್ಲಿ , ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದು,ದೇವರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಭಾವವಾಗಿದೆ.
ಭಾವನಾತೀತವಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ
ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರಲ್ಲಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ
ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ
ಕೃತಜ್ಞತೆಗೆ ಪ್ರಧಾನ ತಾತ್ವಿಕ ಅನುಸಂಧಾನ