ಈಜುಗಾರರ ಉಸಿರುಕೊಳವೆ ಕೊಳವೆಯಾಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದು , ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 30 ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್ ಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಹಾಗು ಒಳಗೆ 1.5 ಮತ್ತು 2.5 ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್ ಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ L- ಅಥವಾ J-ಆಕಾರದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.ಅಲ್ಲದೇ ಕೆಳಗಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಯಿಕೊಳವಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಅಲ್ಲದೇ ಇದನ್ನು ರಬ್ಬರ್ ಅಥವಾ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ನಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಉಸಿರುಕೊಳವೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವವನ ಬಾಯಿ ಹಾಗು ಮೂಗು ಮುಳುಗಿದಾಗ, ನೀರಿನ ಮೇಲ್ಮೈನಿಂದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಉಸಿರಾಡಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉಸಿರುಕೊಳವೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ರಬ್ಬರಿನ ತುಂಡನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಈ ರಬ್ಬರು ಡೈವಿಂಗ್ ಮುಖವಾಡದ ಹೊರಗಿನ ಪಟ್ಟಿಯ ಮೂಲಕ ಉಸಿರುಕೊಳವೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಉಸಿರುಕೊಳವೆಯನ್ನು, ಮುಖವಾಡಪಟ್ಟಿಯ ಹಾಗು ತಲೆಯ ನಡುವೆ ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮೊದಲ ಈ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖವಾಡದೊಳಗೆ ನೀರು ಒಳನುಗ್ಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು.

ಸರಳವಾದ ಕೊಳವೆ ಉಸಿರುಕೊಳವೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಧವಾಗಿದೆ. ಇದು ನೀರಿನೊಳಗೆ ಇರುವಾಗ ನೀರು ಒಳಬರಲು ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಸ್ನಾರ್ಕಲರ್ ಉಸಿರುಕೊಳವೆಯ ಮೂಲಕ ನೀರನ್ನು ಹೊರಹಾಕಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗ ಆಳವಾಗಿ ಉಸಿರು ಬಿಡುವುದರ ಮೂಲಕ ("ಬ್ಲಾಸ್ಟ್ ಕ್ಲಿಯರಿಂಗ್" ) ಅಥವಾ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ತಲೆಯನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಸುವುದರ ಮೂಲಕವೂ ನೀರನ್ನು ಹೊರಹಾಕಬಹುದು,ಹಾಗು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರೆಗು ಹೊರಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಅಥವಾ ಮೇಲ್ಮೈಅನ್ನು "ಒಡೆಯುವ ಮೂಲಕ" ("ಡಿಸ್ ಪ್ಲೇಸ್ ಮೆಂಟ್ ಮೆಥೆಡ್ " ) ಹಾಗು ಮುಂದಿನ ಉಸಿರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ಮತ್ತೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಮುಖಮಾಡಿ ನೀರನ್ನು ಹೊರಹಾಕಬಹುದು. ಡಿಸ್ ಪ್ಲೇಸ್ ಮೆಂಟ್ ಮೆಥೆಡ್(ಸ್ಥಳಾಂತರ ವಿಧಾನ), ಉಸಿರುಕೊಳವೆಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಗಾಳಿಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತದೆ; ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಂದುವರೆದ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಉಸಿರುಕೊಳವೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛ ಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. 
ಕೆಲವು ಆಧುನಿಕ ಉಸಿರುಕೊಳವೆಗಳು ಬಾಯಿಕೊಳವಿಯಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ.ಈ ಗುಂಡಿಗಳು ಸ್ನಾರ್ಕಲರ್ ಉಸಿರಾಡುವಾಗ ಉಸಿರೆಳೆದುಕೊಳ್ಳದೆಯೇ ಉಸಿರುಕೊಳವೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರನ್ನು ಉಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಉಸಿರುಕೊಳವೆಗಳು ಗುಂಡಿ ಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮಾರ್ಗದ ಕವಾಟವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಗುಂಡಿ ತುಂಬಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಈ ಕವಾಟಗಳು ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಬರಿದುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಉಸಿರುಕೊಳವೆಗಳು ತೇಲುತ್ತ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಕವಾಟಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ . ಸ್ನಾರ್ಕಲರ್ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಾಗ ನೀರನ್ನು ಹೊರಗಿರಿಸಲು ಇವು ಕೊಳವೆಯ ಮೇಲಿನ ತುದಿಯನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.ಅಲ್ಲದೇ ಇತ್ತೀಚಿನ ಹೆಚ್ಚು ವಿನ್ಯಾಸಗಳು ಕೊಳವೆಯ ಮೇಲಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವಿಕೆಯ ವಿಚಲಕವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಇದು ತೆರೆದಿರುವ ಕೊಳವೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಕೊಳವೆಯ ಹೊರಗೆ ಹರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಈಜುಗಾರನ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಹೋಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವು ಉಸಿರುಕೊಳವೆಗಳಲ್ಲಿ , ಚಿಕ್ಕ "ಪಿಂಗ್ ಪಾಂಗ್" ಬಾಲ್ಸ್ ಗಳನ್ನು ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೊಳವೆಯ ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದ ಕೊನೆಯವರೆಗೆ ನೀರು ಹೆಚ್ಚುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಬಳಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇವು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲದವರೆಗೆ ಬಳಕೆಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೇ ಸ್ನಾರ್ಕಲರ್ ಗೆ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರಣದಿಂದ ಇವುಗಳ ಬಳಕೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ , ಡೈವಿಂಗ್ ಮುಖವಾಡಗಳು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಮಾಡಲಾಗಿರುವ ಉಸಿರುಕೊಳವೆಗಳು ಕೂಡ ಅಸುರಕ್ಷಿತ ಹಾಗು ಅಪೂರ್ಣವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಅತ್ಯಂತ ಅನುಕೂಲಕರ ಉಸಿರುಕೊಳವೆಯ ಉದ್ದ 40 ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್ ಗಳಿರುತ್ತದೆ (ಸುಮಾರು 16 ಇಂಚುಗಳು). ಉದ್ದವಾದ ಕೊಳವೆಗಳು, ಈಜುಗಾರ ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋದಂತೆಲ್ಲ ಅವನಿಗೆ ಉಸಿರಾಡುವುದು ಕೆಲಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.ಸುತ್ತಲ ನೀರಿನ ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದರಿಂದ ಶ್ವಾಸಕೋಶಗಳನ್ನು ಆಳವಾದ ನೀರಿರುವಲ್ಲಿಗೆ ತಂದಾಗ ಉಸಿರಾಟ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ನಾರ್ಕಲರ್ ಉಸಿರನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಶ್ವಾಸಕೋಶ ಹಿಗ್ಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಶ್ವಾಸಕೋಶವನ್ನು ಹಿಗ್ಗಿಸುವ ಸ್ನಾಯುಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತಡದ ವಿರುದ್ಧ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುವಷ್ಟು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಉಸಿರುಕೊಳವೆಗಳು, "ಆಮ್ಲಕನಕವಿಲ್ಲದ ಪ್ರದೇಶ"ಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಲ್ಲವು–ಬಳಕೆದಾರ ತಾಜಾಗಾಳಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ , ಉಸಿರುಕೊಳವೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಹೊರಹಾಕಿದಂತಹ ಗಾಳಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಶ್ವಾಸಕೋಶದಲ್ಲಿ ಮರುಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ , ಉಸಿರಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಬನ್ ಡೈಆಕ್ಸೈಡ್ ಅನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹೈಪರ್ ಕ್ಯಾಪ್ನಿಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಾಧನದ ಗಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಉಲ್ಬಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. 

ಸ್ನಾರ್ಕ್ಲಿಂಗ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾದ ಹೊಸ ಅಳವಡಿಕೆಗಳು CO₂ ಧಾರಕದ ಶಕ್ತಿ ಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಹಾಯಮಾಡಿವೆ. ಮಾರ್ಕ್ R. ಜಾನ್ ಸನ್ MD, ಉಸಿರುಕೊಳವೆಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದನು. ಅದರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು "ಕಡೆನ್ಸ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ"ವೆಂದು ಕರೆದನು. ಇದು ನೇರವಾಗಿ ಗಾಳಿಹರಿಯುವಿಕೆಗೆಂದು ಒಮ್ಮಾರ್ಗದ ಕವಾಟವನ್ನು ಬಳಸುವಂತಹ ಉಸಿರುಕೊಳವೆಯಲ್ಲಿ, ಉಸಿರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗು ಉಸಿರನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವ ದಾರಿಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಹೊರಹಾಕುವ ಕವಾಟದ ಸ್ಥಳ ಉಸಿರುಕೊಳವೆಯ ಹೊರಹಾಕುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಿರ ಉಸಿರಾಟ ಹಾಗು ಸಹಜ ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ಹಿಗ್ಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಾಗ ಉಸಿರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ದಾರಿಯು ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಉಸಿರುಕೊಳವೆಯನ್ನು ಶುದ್ಧಮಾಡದೇ ಸ್ನಾರ್ಕಲರ್ ನನ್ನು ಮೇಲ್ಮೈಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದು ಉಸಿರಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಸ್ನಾರ್ಕ್ಲಿಂಗ್ ಸ್ಥಳಗಳು
ಸ್ನಾರ್ಕ್ಲಿಂಗ್ ನ ಅಭ್ಯಾಸ
ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಮುಂಜಾಗ್ರತೆಗಳು
ಉಸಿರುಕೊಳವೆ