ಸುಮಾರು 1949ರಲ್ಲಿ ಬೆಲ್‌ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಲೌಡ್‌ ಶನನ್‌ ಮತ್ತು ವಾರನ್‌ ವೀವರ್‌ ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಮಾದರಿ ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ಮೂಲ ಮಾದರಿಯನ್ನು ರೇಡಿಯೋ ಮತ್ತು ದೂರವಾಣಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರ ಮೊದಲ ಮಾದರಿ ಮೂರು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅವುಗಳೆಂದರೆ: ಕಳುಹಿಸುವವ, ಮಾಧ್ಯಮ, ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವ. ಕಳುಹಿಸುವವನು ದೂರವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವ ಮೂಲಕ ಸಂದೇಶ ರವಾನಿಸುವನು, ದೂರವಾಣಿಯೇ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿದ್ದು, ಮತ್ತು ಕಳುಹಿಸಿದ ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ದೂರವಾಣಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗುವ ಮೂಲಕ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವನು. ದೂರವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ಕೇಳುಗನ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಿಕೆಯು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಗೊಂದಲ ಅಥವಾ ಗೋಜಲು ಶಬ್ದ ಎಂದು ಸಹ ಶನನ್‌ ಮತ್ತು ವೀವರ್‌ ಗುರುತಿಸಿದರು.
ಸರಳ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ, ಮಾಹಿತಿ ಹೊರಹಾಕುವವ (emisor)/ ಕಳುಹಿಸುವವ/ ಅಜ್ಞಾತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸಂಕೇತಲಿಪಿಗಾರ / ಸ್ವೀಕರಿಸುವವ/ ಅದರ ಅರ್ಥ ವು ರವಾನೆ ಮಾದರಿ ಅಥವಾ ಸಂವಹನದ ಪ್ರಮಾಣಿತ ಅವಲೋಕನ, ಮಾಹಿತಿ ಅಥವಾ ವಿಷಯವನ್ನು (ಉದಾ. ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಂದೇಶ) ಕೆಲವು ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ (ಮಾತನಾಡುವ ಭಾಷೆಯಂತೆ) ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತವೆ. ಸಂವಹನದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೆಂದರೆ ಇದು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವ ಮತ್ತು ಕಳಿಸುವವನ ನಡುವಿನ ವಾಹಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಮಾದರಿಯ ಸಂವಹನದ ಪ್ರಬಲ ಅಂಶಗಳೆಂದರೆ ಸರಳತೆ, ಸಾರ್ವತ್ರಿಕತೆ ಮತ್ತು ಮಾನದಂಡ. ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಕ್ಲೌಡ್‌ ಶನನ್‌ ಮತ್ತು ವಾರ್ರೆನ್‌ ವೀವರ್‌ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಅಂಶಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಈ ಮಾದರಿ ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ:

ಈ ಪದ್ದತಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಹಂತದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿವೆ ಎಂದು ಶನನ್‌ ಮತ್ತು ವೀವರ್‌ ವಾದಿಸಿದರು.

ಡೇನಿಯಲ್‌ ಕ್ಯಾಂಡ್ಲರ್‌ ಈ ಸಂದೇಶ ರವಾನೆ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ:

1960ರಲ್ಲಿ ಡೇವಿಡ್‌ ಬೆರ್ಲೊ ಶನನ್‌ ಮತ್ತು ವೀವರ್‌ರ (1949) ಸಂವಹನದ ರೇಖಾಚಿತ್ರ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿ, ಸಂವಹನದ SMCR ನಮೂನೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಸಂವಹನದ-ಸಂದೇಶ-ಮಾಧ್ಯಮ-ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮಾದರಿ ಹೀಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಶಾಖೆಗಳು ಇತರ ವಿದ್ವಾಂಸರಿಂದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದವು.
ಸಂವಹನವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಐದು ಮುಖ್ಯ ಮಾನದಂಡದ ಮೂಲಕ ಮೂಲಕ ಅಳೆಯಲಾಗುವುದು: ಸಂದೇಶ (ಯಾವ ವಿಧದ ವಿಷಯವು ಸಂವಹನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ), ಮೂಲ / ಸಂಜ್ಞಾವಿಷಯಗಳ/ ಕಳುಹಿಸುವವ / ಸಂಕೇತಲಿಪಿಗಾರ (ಯಾರಿಂದ), ಪ್ರಕಾರ (ಯಾವ ಪ್ರಕಾರದಲ್ಲಿ), ಮಾಧ್ಯಮ (ಯಾವ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೂಲಕ), ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ / ಸ್ವೀಕರಿಸುವವ / ಗುರಿ / ಕಳಿಸುವವ (ಯಾರಿಗೆ), ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವ. ಸಂದೇಶವು (ಬಯಸಿದ ಮತ್ತು ಬಯಸದ ಎರಡೂ) ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಆಗುವ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ನಾವು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂದು ವಿಲ್ಬರ್‌ ಶ್ರಾಮ್‌ (1954) ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಎರಡು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂವಹನವು ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಅನುಭವವನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಸಲಹೆ ಮತ್ತು ಆದೇಶ ನೀಡುವುದು, ಮತ್ತು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಯಾವುದಾದರೂ ಸಂವಹನದ ಒಂದು ಪ್ರಕಾರದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು. ಈ ಪ್ರಕಾರವು ಸಂವಹನ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಸಮೂಹದ ಸಂವಹನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಸಂವಹನ ವಿಷಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾರವು ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಅಜ್ಞಾತ ಸ್ಥಳದೆಡೆಗೆ ರವಾನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು. ಸಂದೇಶವು ತಲುಪಬೇಕಾದ ಸ್ಥಳವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ವಸ್ತು, ಇನ್ನೊಂದು ಅಸ್ಥಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ವಸ್ತು (ಸಂಸ್ಥೆ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಮೂಹದಂತಹ) ಆಗಿರಬಹುದು.
ಸಂವಹನವು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಮೂರು ಹಂತದ ಸಂಕೇತ ಶಾಸ್ತ್ರದ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದ ಮಾಹಿತಿ ರವಾನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ: 

ಹಾಗಾಗಿ, ಸಂವಹನವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಕೇತ ಶಾಸ್ತ್ರದ ನಿಯಮಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಷಯ-ವಿಚಾರವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಕನಿಷ್ಠ ಇಬ್ಬರು ಪರಸ್ಪರ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿರಬೇಕು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಈ ನಿಯಮಗಳು ದಿನಚರಿ ಬರೆಯುವುದು ಅಥವಾ ತನ್ನ ತಾನೇ ಮಾತನಾಡುವ ಎರಡೂ ವಿದ್ಯಮಾನದ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುವ ಅಂತರ್‌ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಂವಹನ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಸ್ವಯಂಸಂವಹನವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಅನುಭವವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ನ್ಯೂನತೆಗಳ ನಡುವೆ ಬರ್ನ್‌ಲಂಡ್‌ (2008) ಸಂವಹನದ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದರು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬಹುದು ಎನ್ನುವುದು ಸಂವಹನದ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾದರಿಯ ಮೂಲ ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿದೆ. 
ಇದು ಸ್ವಲ್ಪ ಜಟಿಲ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿದ್ದು, ಕಳುಹಿಸುವವ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ರಚನಾತ್ಮಕ ಮಾದರಿ ಅಥವಾ ವಿನ್ಯಾಸದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಈ ಸಂವಹನದ ಎರಡನೇ ವಿಧಾನವು ಸಂದೇಶವು ಅರ್ಥವಾಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಹೇಗೆ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂವಹನ ಒಂದು ಮಾಧ್ಯಮದಂತಿದ್ದು; ಮಾಹಿತಿಯು ಒಬ್ಬರಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಾಗುವ ಸುರಂಗ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಈ ಮಾಹಿತಿಯ ಸಂವಹನದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಸಂವಹನದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನಿದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾತಿನ ಕ್ರಮವೆಂದು ಹೇಳುವರು. ಕಳುಹಿಸುವವನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಶೋಧಕಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಶೋಧಕಗಳು ಸಂದೇಶದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದಾದ ವಿವಿಧ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು, ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು, ಅಥವಾ ಲಿಂಗವನ್ನಾಧರಿಸಿ, ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ರವಾನೆಯಾಗುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ (ಇದರಲ್ಲಿ ವಾಯುಮಾರ್ಗ) "ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿ"ಯಾದಾಗ, ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿಷಯವನ್ನು ವಿಸಂಕೇತಕರಿಸುವಲ್ಲಿ ದೋಷವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಮಾತಿನ ಗುಣಮಟ್ಟವು ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂಕೇತಿಕರಿಸುವ ಮತ್ತು ವಿಸಂಕೇತಿಕರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗಾಗಿ ಕಳುಹಿಸುವವ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು ಕೋಡ್ ಪುಸ್ತಕ ದಂತಹ (ನೀತಿ-ನಿಯಮ-ತತ್ವಸಿದ್ದಾಂತದ) ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುತ್ತಾರೆ. ಇವೆರಡೂ ಪುಸ್ತಕಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಗುಣಲಕ್ಷಣ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಇದು ಸಂಕೇತಿಕರಣ-ರವಾನೆ-ಸ್ವೀಕರಿಸು-ವಿಸಂಕೇತಿಕರಣ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದೆ. ಆದರೂ ಕೋಡ್(ನೀತಿ-ನಿಯಮ-ತತ್ವಸಿದ್ದಾಂತದ) ಪುಸ್ತಕದಂತವು ಆ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವು. ಈಗ ಅವುಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮಾದರಿಗಳು ಹಲವು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಸಹವಿಧಾಯಕ ನಿಯಂತ್ರಣ ತತ್ವವು 
ಸಂವಹನವನ್ನು ಕೇವಲ ಮಾಹಿತಿಯ ವಿನಿಮಯವಲ್ಲದೆ, ರಚನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ನಿರಂತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದೆ. ಕೆನಡಾದ ಮಾಧ್ಯಮ ತಜ್ಞ ಹರಾಲ್ಡ್ ಇನ್ನಿಸ್‌ರ ತತ್ವದಂತೆ ಜನರು ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು ವಿವಿಧ ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಮಾಧ್ಯಮವು ಸಮಾಜದ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರತೆಗಾಗಿ ವಿವಿಧ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ.(ವಾರ್ಕ್‌, ಮ್ಯಾಕ್‌ಕೆಂಜೀ 1997). ಅವರು ನೀಡಿದ ಪ್ರಾಚೀನ ಈಜಿಪ್ಟ್‌ ಉದಾಹರಣೆ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ. ಈಜಿಪ್ಟ್‌ನವರು ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಪಪೈರಸ್‌ನಂತಹ ವಿವಿಧ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವರು ಪಪೈರಸ್‌ನ್ನು 'ಅಂತರ/ದೂರ ಬಂಧಕ '(ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಇಲ್ಲವೆ ಅಂತರಿಕ್ಷ ಮೂಲದ) ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ದೂರದ ಸ್ಥಳದವರೆಗೆ ಆದೇಶಗಳ ರವಾನಿಸುವ ಮೂಲಕ ದೂರದ ಸೈನಿಕ ಪಡೆ ಮತ್ತು ವಸಹಾತು ಆಡಳಿತ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಸುಲಭಗೊಳಿಸಿತು. ಇನ್ನೂ ಇತರ ಎಂದರೆ ಶಿಲಾಕೆತ್ತನೆಬರಹ, ಅದನ್ನು ಇನ್ನಿಸ್‌ 'ಸಮಯ ಬಂಧಕ '(ಸಮಯಾನುಸಾರ)ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದರು. ದೇವಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಪಿರಾಮಿಡ್‌ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಪೀಳಿಗೆಯಿಂದ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಈಜಿಪ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಂವಹನ ಮಾಧ್ಯಮ ಬದಲಿಸಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ರೂಪು-ರೇಷೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. (ವಾರ್ಕ್‌, ಮ್ಯಾಕ್‌ಕೆಂಜೀ 1997).
ಕೃಷಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಕೇಂದ್ರ ಕಣ್ಣೂರು
ಕೇರಳ ಕೃಷಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವು ಕ್ರಿಯೇಟಿವ್‌ ಎಕ್ಸೆಂಷನ್‌(ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ವಿಸ್ತರಣೆ) ಎನ್ನುವ ಕೃಷಿ ಸಂವಹನದ ಹೊಸ ಶಾಖೆಯನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.

ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಿಭಾಗದ ಶಿಸ್ತುರೂಪ ಸಂವಹನ
ಮೌಖಿಕ ಸಂವಹನ
ದೃಶ್ಯ ಸಂವಹನ
ಸಂವಹನ ಮಾದರಿ