ಫ್ರಾಯ್ಡ್‌ ನವ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಸೈಕೋಅನಲಿಟಿಕಲ್ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ಅವನ ಟೀಕೆಯ ಜೊತೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು, ನವ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಬಗೆಗೆ ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿಕರವಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದು ಅವರ ಅಜಾಗೃತಿಯಲ್ಲ ಆದರೆ ಅವರ ಜಾಗೃತಿ. ಅವನ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ ಅಹಂನ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಂಡ ಅಜಾಗೃತಿಯ ವಿಮೋಚನೆಯಂತೆ ನವ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಿಕರಿಂದ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾನಸಿಕ ಅನೈಚ್ಛಿಕತೆಯ ಜೊತೆ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣ ಎಂಬುದಾಗಿತ್ತು. ಕನಸಿನಲ್ಲಿನ ಕನಸಿನ ಪರಾಮರ್ಶೆಯಂತಹ ಸನಾನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಮೂಲತತ್ವದ ಪ್ರಕಾರ ನವ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಕವಿತೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಲಾ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ, ಯಾವಾಗ ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಹಂನಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಕಾರ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ, ಅಜಾಗೃತಿಯ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣಗಳ ಒಂದು ಪ್ರಮಾದ. ಈ ದೃಷ್ಟಾಂತದಲ್ಲಿ, ನವ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರ ಉತ್ಪಾದನೆಗಳು ಜಾಗೃತಿಯದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಅಜಾಗೃತಿ ಮನಸ್ಸಿನದಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅವರು ಅಜಾಗೃತಿಯ ಜೊತೆ ತಾವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ವಂಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಸರಿಯಾದ ಸೈಕೋಅನಲಿಸಿಸ್‌ನಲ್ಲಿ, ಅಜಾಗೃತಿಯು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ತಾನೇ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಸೈಕೋಅನಲಿಟಿಕ್ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮತ್ತು ಸಂವಹನೆಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಹೊದಿಕೆ ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.

ನವ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಿಕರ ಗುಂಪುಗಳು
ಫ್ರಾಯ್ಡಿಯನ್
ನವ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ವಿಮರ್ಶೆಗಳು
ನವ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಮತ್ತು ರಂಗಭೂಮಿ