ರಾಜ್ಯವು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯದೆಂದು ನಂಬಿಕೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ರಾಜ್ಯ ಇತರ ಎಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ನೈಜವಾಗಿ ಉನ್ನತವೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಕೂಡ ಒಳಗೊಳ್ಳಬಹುದು.ಇದನ್ನು ಒಂದು ಚಳುವಳಿಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಅಥವಾ ಒಂದು ಜನಾಂಗೀಯ ಗುಂಪಿಗಾಗಿ ಸ್ವದೇಶವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕೂ (ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಸ್ವಯಾಧಿಕಾರದ ರಾಜ್ಯ) ಬಳಸಬಹುದು. ಕೆಲವು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ ಇತರ ಜನಾಂಗಗಳ ಅಥವಾ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಒಂದು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಜೊತೆ ಸಂಯೋಜಿಸಲಾಗುವುದು. ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ನೈಜವಾಗಿ ಭಾಷೆ, ಜನಾಂಗ ಅಥವಾ ಜಾತಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗದ ಕಲ್ಪಿತ ಸಮುದಾಯಗಳತ್ತ ಸಂಗ್ರಹಿತ ಸ್ವವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳಾಗಿ ಕೂಡ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೂ ಕೂಡಿ ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯು ಗತಕಾಲದ ಹಿಂದಿನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಬೇಡಿ ಕೆಲವು ಸಲ ಪ್ರತಿಗಾಮಿ ಆಗಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿದೆಶೀಯರ ಹೊರದೂಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಳದರ್ಜೆಯ ಜನಾಂಗದ ಮೂಲಸ್ಥಳವೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸ್ವತಂತ್ರ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಕರೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ ಕ್ರಾಂತಿದಾಯಕವಾಗಿದೆ.ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಸಂಗ್ರಹಿತ ಪರಿಚಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತದೆ - ’ಜನರು’ ಸ್ವಯಾಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿರಬೇಕು, ಸಂಘಟಿತರಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಒಂದೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬೇಕು. ಹೇಗಿದ್ದರೂ, ಕೆಲವು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಗಳು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪರಿಚಯದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವೆಂದು ವೈಯುಕ್ತತೆಗೆ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ಇತಿವೃತ್ತ
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಪೂಜೆಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ
ಇತಿಹಾಸ
ಜನಾಂಗೀಯ ಶ್ರೇಷ್ಟತೆಯ ನೀತಿ