MITಯ ಬಾಸ್ಟನ್‌ ಆವರಣದಿಂದ ಅನುಮತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತರಗತಿಯ ಕೋಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದ ಪ್ರದೇಶದಿಂದಾಚೆಗೆ MITಯ ನಿರಂತರವಾದ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಲೀನಗಳು ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಿದವು. ಅಧ್ಯಕ್ಷ ರಿಚರ್ಡ್‌ ಮಾಕ್ಲೌರಿನ್‌ 1909ರಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಆವರಣವನ್ನು ಹೊಸತೊಂದು ತಾಣಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಚಾರ್ಲ್ಸ್‌ ನದಿಯ ಕೇಂಬ್ರಿಜ್‌ ಪಾರ್ಶ್ವದ ಮೇಲಿನ ಜೌಗುಪ್ರದೇಶ ಹಾಗೂ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಭೂಮಿಯ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಮೈಲು ಉದ್ದದ ವಿಶಾಲ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೊಸತೊಂದು ಆವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಓರ್ವ ಅನಾಮಿಕ ದಾನಿಯು ಧನಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ; ಈತನೇ ಜಾರ್ಜ್‌ ಈಸ್ಟ್‌ಮನ್‌ ಎಂದು ನಂತರ ತಿಳಿದುಬಂತು. 1916ರಲ್ಲಿ, ವಿಲಿಯಂ ಡಬ್ಲ್ಯೂ. ಬೋಸ್ವರ್ತ್‌ನಿಂದ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸುಂದರವಾದ ಹೊಸ ನವಕ್ಲಾಸಿಕಲ್‌ ಶೈಲಿಯ ಆವರಣದೊಳಗೆ MITಯು ವರ್ಗಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.ಜಡವಾಗಿದ್ದ ಸ್ನಾತಕಪೂರ್ವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗುವಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಆವರಣವು ಪ್ರಚೋದಿಸಿತು. ಆದರೆ, ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಕಾರ್ಲ್‌ ಟೇಲರ್ ಕಾಂಪ್ಟನ್‌ ಮತ್ತು ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷ (ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಖ್ಯಾಧಿಕಾರಿ) ವಾನ್ನೆವಾರ್ ಬುಷ್‌ ಇಬ್ಬರೂ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರದಂಥ "ಅಪ್ಪಟ" ವಿಜ್ಞಾನಗಳ ಮಹತ್ವಕ್ಕೆ ಪುನಃ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ನೀಡುವ ಮತ್ತು ಮಳಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಕರಡು ತಯಾರಿಸುವಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುವ ಮೂಲಕ 1930ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಸುಧಾರಣೆಗೊಳಪಡಿಸಿದರು. ಮಹಾನ್‌ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕುಸಿತದ ಸವಾಲುಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, "ವಿಜ್ಞಾನವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವಲ್ಲಿನ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು" ಈ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ನವೀಕರಿಸಿದವು. ವಿಸ್ತರಣೆ ಮತ್ತು ಸುಧಾರಣೆಗಳು MITಯ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಿದವು ಮತ್ತು 1934ರಲ್ಲಿ ಇದು ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್‌ ಆಫ್ ಅಮೆರಿಕನ್‌ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟೀಸ್‌ಗೆ ಆಯ್ಕೆಗೊಂಡಿತು.IIನೇ ಜಾಗತಿಕ ಸಮರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸೇನಾ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿನ ತನ್ನ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ MITಯು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಬೃಹತ್ತಾದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕಚೇರಿಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ಬುಷ್‌ ನೇಮಕಗೊಂಡ ಮತ್ತು MIT ಸೇರಿದಂತೆ, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ಒಂದು ಆಯ್ದ ಗುಂಪೊಂದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವೇ ಧನಸಹಾಯವನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ. ಸೂಕ್ಷ್ಮತರಂಗ ರೇಡಾರ್‌ವೊಂದನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವಲ್ಲಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ನೆರವಾಗಲು MITಯ ವಿಕಿರಣ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯವು 1940ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಮೊದಲ ರಾಶಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳೊಳಗಾಗಿ ಮುಂಚೂಣಿಯ ಘಟಕಗಳ ಮೇಲೆ ಅಳವಡಿಸಲಾಯಿತು. ಇತರ ರಕ್ಷಣಾ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ಸೇರಿದ್ದವು: ಚಾರ್ಲ್ಸ್‌ ಸ್ಟಾರ್ಕ್‌ ಡ್ರೇಪರ್‌ನ ಉಪಕರಣ ವಿಜ್ಞಾನ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿನ, ಬಂದೂಕು ಮತ್ತು ಬಾಂಬ್‌ಗುರಿಗಳು ಮತ್ತು ಜಡತ್ವದ ಸಂಚಾರ ನಿರ್ದೇಶನಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಾದ ಭ್ರಮಣ ದರ್ಶಕ-ಆಧರಿತ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಕೀರ್ಣ ನಿಯಂತ್ರಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು; ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್‌ ವರ್ಲ್‌ವಿಂಡ್‌ ಅಡಿಯಲ್ಲಿನ, ವಿಮಾನಹಾರಾಟ ಅನುಕರಣಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಾದ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ ಒಂದರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ಮತ್ತು ಹೆರಾಲ್ಡ್‌ ಎಡ್ಗರ್ಟನ್‌ನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿನ, ಅತಿ-ವೇಗಮತ್ತು ಅತಿ-ಎತ್ತರದ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗ್ರಹಣ ಯೋಜನೆ. ಯುದ್ಧದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, 4,000ಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಪಡೆಯೊಂದನ್ನು (ಐದನೇ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಭೌತವಿಜ್ಞಾನಿಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ) MITಯು ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಇದು ಯುದ್ಧದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿನ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಏಕೈಕ ಅತಿದೊಡ್ಡ R&D ಗುತ್ತಿಗೆದಾರನಾಗಿತ್ತು. ಯುದ್ಧಾನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, SAGE ಮತ್ತು G.I. ಮಸೂದೆ‌ಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಏರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ದಾಖಲಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕ್ಷಿಪ್ತ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್‌ ಅಪೊಲೊಗೆ ಮೀಸಲಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಂಥ ಸರ್ಕಾರಿ-ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಂಶೋಧನಾ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಮತ್ತು ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸ್ಥಾವರದ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಕ್ಷಿಪ್ರ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿತು ಹಾಗೂ ಪದವೀಧರ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲಿನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಒತ್ತುನೀಡಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಶೀತಲ ಸಮರ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದ ಪೈಪೋಟಿಗಳು ತೀವ್ರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮತ್ತು U.S. ಹಾಗೂ ಸೋವಿಯೆಟ್‌ ಒಕ್ಕೂಟದ ನಡುವಿನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಅಂತರದ ಕುರಿತಾದ ಕಳವಳಗಳು 1950ರ ದಶಕ ಮತ್ತು 1960ರ ದಶಕದಾದ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸೇನಾ-ಕೈಗಾರಿಕಾ ಸಂಕೀರ್ಣದಲ್ಲಿನ MITಯ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯು ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ಮೂಲವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತ್ತು.1949ರಲ್ಲಿನ ಸ್ನಾತಕಪೂರ್ವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದ ಒಂದು ವ್ಯಾಪಕ ಅವಲೋಕನ ಮತ್ತು 1966 ಮತ್ತು 1980ರ ನಡುವೆ ಹೋವರ್ಡ್‌ W. ಜಾನ್ಸನ್‌ ಮತ್ತು ಜೆರೋಮ್‌ ವೈಸ್ನರ್‌‌ರಂಥ ಹೆಚ್ಚು ಮಾನವಿಕವಾದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನುಳ್ಳ ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಅನುಕ್ರಮದ ನೇಮಕಾತಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಮಾನವಿಕಗಳು, ಕಲೆಗಳು, ಮತ್ತು ಸಮಾಜ ವಿಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿನ ತನ್ನ ಶಿಕ್ಷಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು MITಯು ಮಹತ್ತರವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ, ವ್ಯವಸ್ಥಾಪನೆ, ರಾಜ್ಯಶಾಸ್ತ್ರ, ಮತ್ತು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿರದಿದ್ದ ಬೋಧನಾ ವಿಭಾಗಗಳು ಸಂಸಂಜಕ ಮತ್ತು ಸ್ವಸಮರ್ಥನೀಯ ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು. ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪದವೀಧರ ವ್ಯಾಸಂಗಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಮಾನವಿಕಗಳು, ಕಲೆಗಳು, ಮತ್ತು ಸಮಾಜ ವಿಜ್ಞಾನಗಳ ಶಾಲೆಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್‌ ವಲಯದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಶಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೈಪೋಟಿ ನಡೆಸುವ ಸಲುವಾಗಿ 1950ರಲ್ಲಿ ಸೋಲನ್‌ ಸ್ಕೂಲ್‌ ಆಫ್‌ ಮ್ಯಾನೇಜ್‌ಮೆಂಟ್‌ನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಈ ವಿಭಾಗಗಳು ಬಲಗೊಂಡವು.

ಅಭಿವೃದ್ಧಿ (1916–1965)
ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ
ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಹಾಗೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು
ಹಳೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು