'ಕಾಲ' ಎಂಬ ಪದದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಮಾನವನಲ್ಲೇ ಮೂಡಿತ್ತು. ತನ್ನ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಸಂತತಿ , ಜನಾಂಗದ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಚೀನ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕಾಲವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ. ಪ್ರಾಕೃತಿಕವಾಗಿ ನಿರಂತರ ಘಟಿಸುವ ಎರಡು ಸಂದರ್ಭಗಳ ನಡುವಿನ ಅವಧಿಯನ್ನು ಕಾಲ ಎಂದು ಕರೆದ.
ಇಂಥಾ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ , ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದು ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿನ ಹಗಲು, ರಾತ್ರಿ, ಬೆಳಗು, ಮುಂಜಾನೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು. ದಿನದ ಆಹಾರ ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು, ಎಷ್ಟುಹೊತ್ತು ಮಾಡಬೇಕು. ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಅಪಾಯ ಎದುರಾಗುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯ ಯಾವುದು ಇತ್ಯಾದಿ 'ಕಾಲ'ವನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವ ಗುರುತಿಸುವ 'ಜ್ಞಾನ'ವು ಪುರಾತನ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕು ಸಹನೀಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಒಂದು ರೀತಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅವನ ಉಳಿಯುವಿಕೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿತು.
ಪ್ರಾಚೀನ ಮಾನವ ನಿಸರ್ಗದ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ತನ್ನ ಇಡೀ ದಿನದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ 'ಕಾಲ'ವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ.ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟುವುದರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಚಟುವಟಿಕೆ ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು.ಮುಂದೆ ಮನುಷ್ಯ ಬೆಂಕಿ , ರಾತ್ರಿ ದೀಪಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ನಂತರ ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೂ ಅವನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ನಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಲ್ಲೂ ಕಾಲವನ್ನು ಅವನು ಅಳೆಯಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಂದೊದಗಿತು.ಇದು ಕಾಲವನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಹೊಸ ಸಾಧನಗಳ ಅನ್ವೇಷಣೆಗೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿತು.ನಾವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಗುರಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಧ್ಯ ವಾಗಬೇಕಾದ್ದರೆ ನಾವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅಂದಿನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಂದೇ ಮಾಡಿಮುಗಿಸಬೇಕು.ನಾವು ಸಮಯ ಉಳಿತಾಯ ಮಾಡುವುದು ಆದಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದು ಏಕೆಂದರೆ ಇಂದಿನ ಓಡುವ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಮ್ಮಗೆ ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿರುವುದು ಕೇವಲ ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ತಾಸುಗಳುಮಾತ್ರ.ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಮಯವು ತುಂಬಾ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ.ಸಮವಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಜೀವ ನಡೆಸಳು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ಆದ್ದುದರಿಂದ ನಾವು ಸಮಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಒಬ್ಬ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗೆಳೆಯನಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಾಂತ್ರಿಕಗಡಿಯಾರದ ನಿರ್ಮಾಣ
ಚಲಿಸುವ ನೆರಳು
ಜಾರುವ ಮರಳುಹರಿಯುವ ನೀರು:
ಪರಿಚಯ