ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಎರಿಥ್ರೋಸೈಟು ಅದರ ಪ್ಲಾಸ್ಮಾ ಹೊರಪದರದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಅದನ್ನು ಮಾಕ್ರೋಫೇಜ್ನಿಂದ ಆಯ್ದ ಮಾನ್ಯತೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಲು ಮತ್ತು ರೆಟಿಕ್ಯೂಲೋಯೆಂಡೋಥೀಲಿಯಲ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ(ಪ್ಲೀಹ, ಪಿತ್ತಕೋಶ ಮತ್ತು ಮೂಳೆ ಮಜ್ಜೆ) ಯಲ್ಲಿ ತದನಂತರದ ಫಾಗೋಸೈಟೋಸಿಸ್ಗೆ ಒಳಗಾಗಲು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ದೋಷಯುಕ್ತ ಜೀವಕೋಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ರಕ್ತವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಎರಿಪ್ಟೋಸಿಸ್, ಅಥವಾ ಎರಿಥ್ರೋಸೈಟ್ ನಿಂದ ಆಯೋಜಿಸಲಾದ ಜೀವಕೋಶ ಮೃತ್ಯು ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎರಿಥ್ರೋಪೊಡೆಸಿಸ್ ನಿಂದ ಉತ್ಪಾದನೆ ನಡೆಯುವ ದರದಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತದಾಗಿ, ಒಟ್ಟು ಪರಿಚಲನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕೆಂಪು ರಕ್ತ ಜೀವಕೋಶದ ಎಣಿಕೆಯನ್ನು ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿಡುತ್ತದೆ. ಸೆಪ್ಸಿಸ್, ಹೀಮೋಲಿಟಿಕ್ ಯುರೇಮಿಕ್ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್, ಮಲೇರಿಯ, ಸಿಕಲ್ ಸೆಲ್ ಅನೀಮಿಯ, ಬೀಟಾ-ಥಾಲಸ್ಸೆಮಿಯ, ಗ್ಲೂಕೋಸ್-6-ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಡೀಹೈಡ್ರೋಜಿನೇಸ್ ಕೊರತೆ, ಫಾಸ್ಫೇಟ್ ಕೊರೆತ, ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ವಿಲ್ಸನ್'ಸ್ ಖಾಯಿಲೆಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ವಿಧಗಳ ರೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಎರಿಪ್ಟೋಸಿಸ್ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಎರಿಪ್ಟೋಸಿಸ್ ಆಸ್ಮಾಟಿಕ್ ಶಾಕ್, ಆಮ್ಲಜನಕೀಕರಣದ ಒತ್ತಡ, ಶಕ್ತಿ ಕುಂದುವಿಕೆ ಹಾಗೆಯೇ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಎಂಡೋಜೀನಸ್ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಗ್ಸೆನೋಬಯೋಟಿಕ್ಸ್ ನಿಂದ ಹೊರಗೆಳೆಯಲ್ಪಡಬಲ್ಲದು. cGMP-ಅವಲಂಬಿತ ಸಾರಜನಕ ಕಿನೇಸ್ ಟೈಪ್ I ಅಥವಾ ಎಎಂಪಿ-ತತ್ಪರ ಸಾರಜನಕ ಕಿನೇಸ್ ಎಎಂಪಿಕೆ ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರದ ಎರಿಥ್ರೋಸೈಟುಗಳಲ್ಲಿ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಎರಿಪ್ಟೋಸಿಸ್ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಎರಿಪ್ಟೋಸಿಸ್ ನ ಪ್ರತಿರೋಧಕಗಳಲ್ಲಿ ಎರಿಥ್ರೋಪೋಯೆಟಿನ್, ನೈಟ್ರಿಕ್ ಆಕ್ಸೈಡ್, ಕಟೆಖೋಲಮೈನ್ಗಳು ಮತ್ತು ಯೂರಿಯಾದ ಅಧಿಕ ಸಾಂದ್ರತೆಗಳು ಸೇರಿವೆ.

ಪರಿಣಾಮಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಬರುವ ಮುಖ್ಯ ಮುರುಕು ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಪರಿಚಾಲನೆ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ಹಿಮೋಗ್ಲೋಬಿನ್ ನ ಹಿಮೆಯ ಅಂಶವಾದ Fe ಮತ್ತು ಬಿಲಿವರ್ಡಿನ್ಗಳಾಗಿ ಮುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಬಿಲಿವರ್ಡಿನ್, ಪ್ಲಾಸ್ಮಾಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಗುವ ಬಿಲಿರುಬಿನ್ಆಗಿ ಮೊಟಕುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಲ್ಬುಮಿನ್ ಸೇರಿಸಲಾಗಿ ಪಿತ್ತಕೋಶಕ್ಕೆ ಮರುಪರಿಚಾಲಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕಬ್ಬಿಣವು ಪ್ಲಾಸ್ಮಾದೊಳಕ್ಕೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲ್ಪಡುವುದು, ಹಾಗೂ ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಫೆರಿನ್ ಎಂಬೊಂದು ವಾಹಕ ಸಾರಜನಕದಿಂದ ಮರುಪರಿಚಾಲಿತಗೊಳಿಸಲ್ಪಡುವುದು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ಎರಿಥ್ರೋಸೈಟುಗಳು ಅವು ಹಿಮೊಲೈಸ್ ಮಾಡಲು ಸಾಕಷ್ರಿಟು ವಯಸ್ಚಸಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಪರಿಚಲನೆಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಹಿಮೊಲೈಸ್ ಆದ ಹಿಮೋಗ್ಲೋಬಿನ್ ಪ್ಲಾಸ್ಮಾದಲ್ಲಿರುವ ಮೂತ್ರಕೋಶದಿಂದ ವಿಸರ್ಜಿಸಲ್ಪಡದ ಹಾಪ್ಟೋಗ್ಲೋಬಿನ್ ಎಂಬೊಂದು ಸಾರಜನಕಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.

ಮುದಿಯಾಗುವಿಕೆ
ಪೊರೆಯ ಪ್ರೊಟೀನ್‌
ಎರಿಥ್ರೋಪೋಯೆಸಿಸ್
ಬೇರ್ಪಡಿಸುವಿಕೆ ಹಾಗೂ ರಕ್ತದ ಡೋಪಿಂಗ್