ನಿಧಾನ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕ ಸ್ಫುಟತೆಯ ಟೆಲಿವಿಷನ್ ನ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಉತ್ಪಾದನೆಯೇ ಹೊಸ ಟೆಲಿವಿಷನ್ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದ್ದು. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ, ಅಗಲವಾದ 16:9 ಆಸ್ಪೆಕ್ಟ್ ರೇಷಿಯೋದ ಹೊಸ ವಸ್ತುವಿಗೆ CRTಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ತಯಾರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ; CRTಯಲ್ಲಿ ಆಂತರಿಕ ನಿರ್ವಾತ ಇರಬೇಕಾದರೆ ಅದು ಮಾದರಿಯಾಗಿ ವೃತ್ತಾಕಾರದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆಸ್ಪೆಕ್ಟ್ ರೇಷಿಯೋ ಹೆಚ್ಚು ಆಯಾತಾಸ್ರವಾಗಿ ಟ್ಯೂಬುಗಳಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ, ಇವುಗಳು ಕೊಡಮಾಡುವ ಅಧಿಕ ಪೃಥಕರಣವನ್ನು ಸಣ್ಣ ಪರದೆಯ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಆದುದರಿಂದ CRTಗಳು ಅವಳಿ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು-ಒಂದು,ದೊಡ್ದದಾಗುವುದು ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಯಾತಾಸ್ರವಾಗಿ ಆಗುವುದು. LCDಗಳ ಕಾಲವು ಇನ್ನೂ ವೇಗಾವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಬಿಂಬಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಧಿಕ ಪೃಥಕ್ಕರಣದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು 1990ರ ಮಧ್ಯದಿಂದೀಚೆಗೆ ಪ್ಲಾಸ್ಮಾ ಪ್ರದರ್ಶಕವೊಂದೇ ನೈಜವಾದ ಅಧಿಕ ಪೃಥಕ್ಕರಣವನ್ನು ಕೊಡಮಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು.

1990ರ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಆರಂಭದ 2000ಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯವಾದ HDTV ಮುಖಾಂತರ ಪ್ಲಾಸ್ಮಾ ಪ್ರದರ್ಶಕವೇ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಅಧಿಕ ಸ್ಫುಟತೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವುಗಳ ದುಬಾರಿ ಬೆಲೆ, ತಯಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಬೀದಿಗೆ ತರುವ ವೆಚ್ಚವೆರಡೂ, CRTಗಳಂಥ ಹಳೆಯ ತಾಂತ್ರಿಕತೆವುಳ್ಳವು ತಮ್ಮ ಅನಾನುಕೂಲತೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ ತಮ್ಮ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡವು ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಆದಾಗ್ಯೂ, LCDಯೂ ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ನಂಬಿಕೊಂಡಂಥ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಅಧಿಕ ಸ್ಫುಟತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಅದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿಂದಲ್ಲೇ ದೂರ ಉಳಿದು ಬಿಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು. 

ಈ ಸಂದರ್ಭವು ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಹಳೆಯ ಭರವಸೆಯ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಪ್ಲಾಸ್ಮಾ ಪ್ರದರ್ಶಕವು ದೊಡ್ದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಎಕಾನಮೀಸ್ ಆಫ್ ಸ್ಕೇಲ್ ಕಾಣಲೇ ಇಲ್ಲ, ದುಬಾರಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಓವರ್ ಡ್ರೈವ್‌ನಂಥ LCD ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಟೆಲಿವಿಷನ್ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಮಾಗಳು ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯ ಸೆಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದಕ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಗಾತ್ರಕ್ಕೆ ತಯಾರಿಸಲ್ಪಟಿತು, LCDಗಳು, ಎಕಾನಮೀಸ್ ಆಫ್ ಸ್ಕೇಲ್ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಮಾಗಳು ಸೋತ ಕಡೆ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟವು. 2004ರಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ, 32" ಮಾದರಿಗಳು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು, 42" ಸೆಟ್ಟುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದವು, ಮತ್ತು ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರೋಟೋಟೈಪ್‌ಗಳು ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬಂದವು.

ಪರಿಸರೀಯ ಪರಿಣಾಮಗಳು
ಪೊಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಭರ್ತಿಮಾಡುವಿಕೆ
ಪ್ರದರ್ಶಕದ ನಿರ್ಮಾಣ
ಅಧಿಕ-ಸ್ಫುಟತೆ