ಆದರೂ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿಗಳು (ಡೊಲ್ಫಿನ್ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್) ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾತನಾಡಲು ಹಾಗೂ ವಸ್ತುವನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಲು ಲಕ್ಷಾಂತರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮಾನವನಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗವು ಲಿಯೋನಾರ್ಡೋ ಡಾ ವಿಂಚಿ ಅವರಿಂದ ೧೪೯೦ ರಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ ನಾಳಕ್ಕೆ ಕಿವಿಯಿಟ್ಟು ಕೇಳುವ ಮೂಲಕ ಹಡಗನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಲು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ೧೯ ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಆಳ ನೀರಿನ ಗಂಟೆಯು ಬೆಳಕಿನ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಅಪಾಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಸಾಧಕವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಬಾವಲಿಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ ಶಬ್ದ ಉಪಯೋಗಿಸುವಂತೆ ನೀರಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ ’ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯ ಗುರುತಿಸಲು’ ಶಬ್ದವನ್ನು ಬಳಸುವಿಕೆಯು ೧೯೧೨ ರ "ಟೈಟಾನಿಕ್" ದುರಂತದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಬಂತೆಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಟೈಟಾನಿಕ್ ಘಟನೆಯ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಜಗತ್ತಿನ ಮೊದಲ ಆಳ ನೀರಿನ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ ದೂರದ ಸಾಧನದ ಕುರಿತು ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಪೇಟೆಂಟ್ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಪೇಟೆಂಟ್ ಗಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆಂಗ್ಲ ಪವನಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಲೇವಿಸ್ ರಿಚರ್ಡ್ಸನ್ ಅವರು ಪೇಟೆಂಗ್ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಮತ್ತು ೧೯೧೩ ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯ ಓರ್ವ ಭೌತ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಬೆಹ್ಮ್ ಎಂಬವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ ಕುರಿತು ಪೇಟೆಂಟ್ ದೊರಕಿತು.

ಕೆನಡಾದ ರೇಜಿನಾಲ್ಡ್ ಫೆಸ್ಸೇಂಡನ್ ಅವರು ಬೊಸ್ಟನ್‌ನಲ್ಲಿನ ಸಬ್‌ಮೆರೀನ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ೧೯೧೨ ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದರು. ನಂತರ ಈ ಪದ್ಧತಿಯು ಬೊಸ್ಟನ್ ನ ಹಾರ್ಬರ್ ನಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ನಂತರ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ೧೯೧೪ ರಲ್ಲಿ ಕೆನಡಾದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಆಫ್ ನ್ಯೂಫೌಂಡ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್ ನ ಯು.ಎಸ್. ರೆವಿನ್ಯೂ (ಈಗಿನ ಕೋಸ್ಟ್ ಗಾರ್ಡ್) ಕಟ್ಟರ್ ಮಿಯಾಮಿಯಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. 
ಆ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಫೆಸ್ಸೆಂಡೆನ್ ಅವರು ಆಳದ ಧ್ವನಿ, ನೀರಿನೊಳಗಿನ ಮಾತು (ಮೋರ್ಸ್ ಕೋಡ್) ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ ದೂರ (೨ ಮೈಲಿ (೩ ಕಿ.ಮೀ.) ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚುವುದು). ಫೆಸ್ಸೇಂಡನ್ ಆಸಿಲ್ಲೇಟರ್ ಎಂಬುದು ೫೦೦ ಸಿಎ Hz ಆವರ್ತನದಲ್ಲಿ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯ ಸ್ಥಳವನ್ನು ೩ ಮೀಟರ್‌ಗಳ ತರಂಗಾಂತರದಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಜ್ಞಾಪರಿವರ್ತಕದ ಸೂಸುತ್ತಿರುವ ಮುಖದ ಆಯಾಮವು ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದುದರಿಂದಾಗಿ (ವ್ಯಾಸವು ಒಂದು ಮೀಟರ್‌ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದುದರಿಂದ) ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಲು ವಿಫಲವಾಯಿತು ಹತ್ತು ಮಾಂಟ್ರಿಯಲ್‌ನಿಂದ ತಯಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಹೆಚ್ ದರ್ಜೆಯ ಸಬ್‌ಮೆರೀನ್‌ಗಳು ೧೯೧೫ ರಲ್ಲಿ ನೀರಿಗಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು ಮತ್ತು ಅವು ಫೆಸ್ಸೇಂಡನ್ ಆಸ್ಸಿಲ್ಲೇಟರ್ ಅನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು.

ಮೊದಲ ಜಾಗತಿಕ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಬ್‌ಮೆರೀನ್‌ಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚುವ ಸಲುವಾಗಿ ಶಬ್ದದ ಪರಿಶೋಧನೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಬ್ರಿಟೀಷರು ನೀರಿನೊಳಗೆ ಮೊದಲ ಹೈಡ್ರೋಫೋನ್‌ಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು. ರಷ್ಯಾದ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಕೊನ್ ಸ್ಟಾನಟಿನ್ ಚಿಲೊಸ್ಕಿ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಫ್ರೆಂಚ್ ಭೌತವಿಜ್ಞಾನಿ ಪಾಲ್ ಲಾಂಜೆವಿನ್ ಎಂಬುವವರು ಸಬ್‌ಮೆರೀನ್‌ಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಲು ಸ್ಪಟಿಕ ಶಿಲೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಕಾರ್ಯನಿರತ ಶಬ್ದ ಸಾಧನದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ೧೯೧೫ ರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಪೀಜೋಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾಗ್ನೆಟೋಸ್ಟ್ರಿಕ್ಟಿವ್ ಸಂಜ್ಞಾಪರಿವರ್ತಕಗಳು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಯಿವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಜ್ಞಾಪರಿವರ್ತಕಗಳ ಬದಲಾಗಿ ಬಂದರೂ, ಇದು ಭವಿಷ್ಯದ ವಿನ್ಯಾಸದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರಿತು. ಕಡಿಮೆ ಭಾರದ ಶಬ್ದ-ಸಂವೇದಿ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಫಿಲ್ಮ್ ಮತ್ತು ಫೈಬರ್ ಆಪ್ಟಿಕ್‌ಗಳನ್ನು ಹೈಡ್ರೋಫೋನ್‌ಗಳು (ಶಾಬ್ದಿಕ-ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಜ್ಞಾಪರಿವರ್ತಕಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿನ ಬಳಕೆಗಾಗಿ) ಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಯಿತು, ಆದರೆ ಟರ್ಫೆನಾಲ್-ಡಿ ಮತ್ತು PMN (ಲೆಡ್ ಮ್ಯಾಗ್ನೇಶಿಯಮ್ ನಿಯೋಬೇಟ್) ಗಳನ್ನು ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರ್‌ಗಳಿಗಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು.

ಶಬ್ಧದ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು
ಇತಿಹಾಸ
ನೌಕಾ-ವಿರೋಧಿ ಸಂಗ್ರಾಮ
ಶಬ್ಧ ಪರಿಮಿತಿಗಳು