ದಶಕಗಳವರೆಗೆ ಕೇನ್ಸೀಯ ಪಂಥೀಯರು ಹಾಗೂ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಸ್ವಾಯತ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಾಗಿ ಒಡೆದುಹೋದರು. ಕೇನ್ಸೀಯ ಪಂಥೀಯರು ಬೃಹದರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ವ್ಯಷ್ಟಿ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ೧೯೭೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬೃಹದರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರವು ವ್ಯಷ್ಟಿ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಬೃಹದಾರ್ಥಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲು ಕೇನ್ಸೀಯ ಪಂಥದ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ ಸವಾಲೆಸೆಯಿತು. ಬೃಹದರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ಈ ಎರಡನೇ ಹಂತದಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೆಂದರೆ, ಬಡ್ಡಿದರಗಳು ಮತ್ತು ಹಣದ ಪೂರೈಕೆಯಂಥ ಹಣಕಾಸಿನ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯ ಮೇಲಿನ ಒಂದು ಹೆಚ್ಚಳಗೊಂಡ ಗಮನ. ಲ್ಯೂಕಾಸ್‌ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಈ ಪಂಥವು ೧೯೭೦ರ ದಶಕದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. ವಿವೇಚನಾಶೀಲ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಹೊಸ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬೃಹದರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರವು ಆಧರಿಸಿದ್ದು, ಸಮಯ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳೂ ಸ್ಫುಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಶಸ್ತವಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಇದರರ್ಥ. ಹೊಸ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬೃಹದರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವಾಸ್ತವಿಕ ವ್ಯಾಪಾರ ಚಕ್ರ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ.

ಮಿಲ್ಟನ್‌ ಫ್ರೀಡ್‌ಮನ್‌ ನೇತೃತ್ವದ ಹಣ ನಿಯಂತ್ರಣ ವಾದವು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಪ್ರಕಾರ ಹಣದುಬ್ಬರವು ಎಲ್ಲ ಸಮಯಗಳಲ್ಲೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಒಂದು ಹಣಕಾಸಿನ ವಿದ್ಯಮಾನವಾಗಿದೆ. ವಿತ್ತನೀತಿಯು ಖಾಸಗಿ ವಲಯದ "ತುಂಬಿ ದೂಡುವಿಕೆಗೆ" ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇದು ವಿತ್ತನೀತಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಕೇನ್ಸೀಯ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಸಕ್ರಿಯವಾದ ಬೇಡಿಕೆಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ವಿಧಾನದಿಂದ ಹಣದುಬ್ಬರವನ್ನಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಹಣದುಬ್ಬರವಿಳಿತವನ್ನಾಗಲೀ ಎದುರಿಸಲು ಇದು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಹಣ ಪೂರೈಕೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವಂಥ ಹಣಕಾಸಿನ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯ ನಿಯಮಗಳ ವಿಧಾನದಿಂದ ಸದರಿ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಅದು ಬಯಸುತ್ತದೆ.

ಬೃಹದಾರ್ಥಿಕ ಚಿಂತನೆಯ ಪಂಥಗಳು
ಬೃಹದಾರ್ಥಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ
ನವ-ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯ
ಇವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿ