ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ಸ್ಥಳೀಯರು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಮೆಕ್ಕೆ ಜೋಳವನ್ನು ಇತರ ಕೆಲವರು ಬೆಳೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅದರ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯಿಂದಾಗಿ ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ಸಾಹದ ಸ್ವಾಗತವನ್ನು ಪಡೆಯಿತು. ಆದರೆ ಮೆಕ್ಕೆ ಜೋಳವನ್ನು ಪ್ರಧಾನ ಆಹಾರವಾಗಿ ಬಳಸಿದೆಡೆಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾಯಿತು. ಈ ರೀತಿಯ ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯು ಮೆಕ್ಕೆ ಜೋಳವು ಪ್ರಧಾನ ಆಹಾರವಾಗಿದ್ದ ಅಮೆರಿಕಾದ ಸ್ಥಳೀಯರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರದಿದ್ದುದು ಒಂದು ನಿಗೂಢ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು.

ಸ್ಥಳೀಯ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಮೆಕ್ಕೆ ಜೋಳವನ್ನು ಕ್ಷಾರ-ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿಡುವುದನ್ನು ಬಹುಹಿಂದೆಯೇ ಕಲಿತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಾಯಿತು. ಈ ಕ್ಷಾರವನ್ನು ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಬೂದಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಮೀಸೊಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಸುಣ್ಣದಿಂದ (ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ ಆಕ್ಸೈಡ್) ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು B-ಜೀವಸತ್ವ ನಿಯಾಸಿನ್ಅನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಜೀವಸತ್ವದ ಕೊರತೆಯು ಪೆಲ್ಲಾಗ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ರೋಗವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕ್ಷಾರ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನ್ಯಾಹ್ವಾಟ್ಲ್ (ಅಜ್ಟೆಕ್)ನಿಂದ ಪಡೆದ ಹೆಸರಿನಿಂದಾಗಿ: ನಿಕ್ಸ್‌ಟಮಲೈಸೇಶನ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ನಿಯಾಸಿನ್ ನ್ಯೂನ್ಯತೆಯ ಹೊರತಾಗಿ, ಪೆಲ್ಲಾಗ್ರವು ಮೆಕ್ಕೆ ಜೋಳದಲ್ಲಿ ಲೈಸಿನ್ ಮತ್ತು ಟ್ರಿಪ್ಟೊಫಾನ್ ಎಂಬ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಅಮೈನೊ ಆಮ್ಲಗಳ ಅಭಾವದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಕೊರತೆಯಿಂದಲೂ ಬರುತ್ತದೆ. ನಿಕ್ಸ್‌ಟಮಲೈಸೇಶನ್ ಕ್ರಿಯೆಯು ಸ್ವಲ್ಪ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯವರೆಗೆ ಲೈಸಿನ್ ಮತ್ತು ಟ್ರಿಪ್ಟೊಫಾನ್ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಬಹು ಹಿಂದೆಯೇ ಅವರ ಮೆಕ್ಕೆ ಜೋಳದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಬೀನ್ಸ್ ಹಾಗೂ ಆಮರಾಂತ್ ಮತ್ತು ಚಿಯಾದಂತಹ ಇತರ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಮೂಲಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮತೋಲನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಅಮೈನೊ ಆಮ್ಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳನ್ನೂ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಕಾಲದಿಂದ ಪಡೆದ ಅವಶ್ಯಕ ವ್ಯಾವಸಾಯಿಕ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಮೆಕ್ಕೆ ಜೋಳವನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯರಲ್ಲದ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರಿಂದ, ಇತರ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಕ್ಕೆ ಜೋಳದ ಅವಲಂಬನೆಯು ಹೆಚ್ಚು ದುರಂತವಾಗಿತ್ತು. 19ನೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಪೆಲ್ಲಾಗ್ರವು ದಕ್ಷಿಣ U.S.ನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿಕೊಂಡಿತು. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಶೋಧಕರು ಇದರ ಮೂಲದ ಬಗ್ಗೆ ಎರಡು ತತ್ವಗಳನ್ನು ಪರ್ಯಾಲೋಚಿಸಿದ್ದಾರೆ: ಕೊರತೆ-ತತ್ವವು (ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಿಜವೆಂದು ತೋರಿಸಲಾದ) ಪೆಲ್ಲಾಗ್ರವು ಕೆಲವು ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶಗಳ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿತು ಹಾಗೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿಗಳ ತತ್ವವು ಪೆಲ್ಲಾಗ್ರವು ಸ್ಥಿರ ಕೀಟಗಳಿಂದ ಹರಡುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿಜವೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು. 1914ರಲ್ಲಿ U.S. ಸರಕಾರವು ಪೆಲ್ಲಾಗ್ರದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿಗಳ ತತ್ವವನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಅನುಮೋದಿಸಿತು. ಆದರೆ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಈ ಅನುಮೋದನೆಯನ್ನು ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದರಿಂದ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. 1920ರ ಮಧ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪೆಲ್ಲಾಗ್ರದ ಕೊರತೆ-ತತ್ವವು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಒಮ್ಮತವನ್ನು ಪಡೆಯಿತು. ಈ ತತ್ವವು 1932ರಲ್ಲಿ ಪೆಲ್ಲಾಗ್ರಕ್ಕೆ ನಿಯಾಸಿನ್ ಕೊರತೆಯು ಕಾರಣವೆಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದಾಗ ಪ್ರಮಾಣೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಕ್ಷಾರ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮತ್ತು ಆಹಾರದ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದು, ಅದನ್ನು ಬಳಕೆಗೆ ತಂದ ನಂತರ ಪೆಲ್ಲಾಗ್ರವು ನಿರ್ಮೂಲನಗೊಂಡಿತು. ಇದರ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಅಧಿಕ ಲೈಸಿನ್ ಇರುವ ಮೆಕ್ಕೆ ಜೋಳದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಸಮತೋಲಿತ ಆಹಾರದ ಬಳಕೆಯೂ ಸಹ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದೆ.

ಪೆಲ್ಲಾಗ್ರ
ಹೆಸರು ನೀಡುವ ರೀತಿನೀತಿಗಳು
ಮೇವು
ವ್ಯಾಪಾರದ ಸರಕಾಗಿ ಮೆಕ್ಕೆ ಜೋಳ