ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಸತಿಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನಿರಾಶಿತರನ್ನು ಸಂತೈಸಲು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗಿನಿಂದಲೇ ಆರಂಭಗೊಂಡವು .ಅಂತಹ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲೊಂದಾದ ಇಂದಿರಾ ಆವಾಜ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ೧೯೮೫ರಲ್ಲಿ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿಯವರು ಭಾರತದ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.
ಐ.ಏ.ವೈ ಯೋಜನೆಯು ೧೯೮೫ರಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮೀಣಭೂರಹಿತ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ನಂತರ ೧೯೮೯ರಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಜವಹಾರ್ ರೋಜಗಾರ್ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು.ಇದು ೧೯೯೬ರಿಂದ ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಯೋಜನೆಯಾಯಿತು.೧೯೯೫-೯೬ರಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ವಿಧವೆಯರಿಗಾಗಿ ಹಾಗೂ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಬಯಸುವ ನಿವೃತ್ತಿ ಹೊಂದಿದ ಸೈನಿಕರಿಗಾಗಿ, ಪ್ಯಾರಾಮಿಲಿಟರಿಯ ಸದಸ್ಯರಿಗಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಯಿತು. 
ಭಾರತವು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಒಂದು ಜನನಿಬಿಡ ಹಾಗೂ ಬಡ ರಾಷ್ಟ್ರ.ಸ್ವತಂತ್ರ ದೊರೆತಾಗಿನಿಂದ ಬಡಜನರಿಗೆ ಹಾಗೂ ನಿರಾಶಿತರಿಗೆ (ಎಂದರೆ ಪರ ರಾಷ್ಟ್ರದಿಂದ ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬಂದವರು.) ವಸತಿ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಮುಖ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದ್ದು ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಿದೆ.೧೯೫೦ರಿಂದ ವಸತಿ ನೀಡುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದೆ. ಆದರೆ, ೧೯೮೩ರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭೂರಹಿತ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆಯಡಿ ಸರ್ಕಾರ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಹಾಗೂ ಪಂಗಡಗಳಿಗಾಗಿ, ಮುಕ್ತ ಜೀತದಾಳಿಗಳಿಗಾಗಿ ವಸತಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ.ಇದರಿಂದ ೧೯೮೫-೮೬ರ ಆರ್ಥಿಕ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ಆವಾಜ್ ಯೋಜನೆ ಜಾರಿಯಾಯಿತು.

ಇತಿಹಾಸ
ಪರಿಣಾಮ
ಐಏವೈ ಖಾತೆ
ಅನುಷ್ಟಾನ