19 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಮುರಾದ್ ಉತ್ತರ ಇರಾಕ್ನ ಸಿಂಜಾರ್ನಲ್ಲಿ ಕೋಚೊ ಎಂಬ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಜ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರು, ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿನ ಯಾಜಿದಿ ಸಮುದಾಯದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡಿಸಿ, ಸುಮಾರು 600 ಜನರನ್ನು ಕೊಂದುಹಾಕಿದರು. ಇದರಲ್ಲಿ ನಾಡಿಯಾ ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಮಲ ಸಹೋದರರೂ ಹತ್ಯೆಗೊಂಡರು. ಯುವತಿಯರನ್ನು ಗುಲಾಮಗಿರಿಗೆ ಒಡ್ಡಲಾಯಿತು. ಆ ವರ್ಷ ಇರಾಕ್ನ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಸೆರೆಹಿಡಿದ 6,700 ಯಾಜಿದಿ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಮುರಾದ್ ಕೂಡ ಒಬ್ಬರು. ಅವರನ್ನು ಮೊಸುಲ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ಒತ್ತೆಯಾಗಿತ್ತು ಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ, ಹೊಡೆದರು ಹಾಗೂ ಸಿಗರೇಟುಗಳಿಂದ ಸುಟ್ಟರು. ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನ ವಿಫಲಗೊಂಡಾಗ ಆರು ಮಂದಿ ಪುರುಷರು, ಆಕೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನಳಾಗುವ ತನಕವೂ, ಇವರ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿದರು. ಕೊನೆಗೂ ನವೆಂಬರ್ 2014 ರಲ್ಲಿ, ಅವರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕ ಮನೆಯ ಬೀಗವನ್ನು ತೆರೆದು ಹೊರಹೋಗಿದ್ದಾಗ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ನೆರೆಹೊರೆಯ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದವರು ಇವರನ್ನು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಅವರೇ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಜ್ಯ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ(ಕುರ್ದಿಸ್ತಾನ) ಮುರಾದ್ ರವರನ್ನು ಗುಪ್ತರವಾನೆ ಮಾಡಿಸಿ, ಉತ್ತರ ಇರಾಕ್ನ ಡುಹೊಕ್ನಲ್ಲಿ ನಿರಾಶ್ರಿತರ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಸೇರಲು ಅನುಕೂಲ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಫೆಬ್ರವರಿ 2015 ರಲ್ಲಿ, ಬೆಲ್ಜಿಯನ್ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ, ಲಾ ಲಿಬ್ರೆ ಬೆಲ್ಜಿಕ್ ವರದಿಗಾರರಿಗೆ ರವಾಂಗ ಕ್ಯಾಂಪ್ನಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. 2015 ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯ ಬಾಡೆನ್-ವುರ್ಟೆಂಬರ್ಗ್ಗ ಸರ್ಕಾರದ, ನಿರಾಶ್ರಿತರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನ ಪಡೆದ 1000 ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಇವರೂ ಒಬ್ಬರು. ತದನಂತರ, ಅದೇ ಇವರ ಹೊಸ ಮನೆಯಾಯಿತು.

ಆರಂಭಿಕ ಜೀವನ
ಸೆರೆಯ ನಂತರ
ಯಾಜಿದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ
ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಜ್ಯದ (ಐಸಿಸ್) ಸೆರೆಯಲ್ಲಿ