ಕಂಪನಿಯೊಳಗಿನ ಹೊಸ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಲು ಕಂಪನಿಯೊಂದರ ಮಾಲೀಕರು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಬಯಸಬಹುದು. ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತದ ಖಾಸಗಿ ಬಳಕೆಗಾಗಿ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಅವರು ಕೇವಲ ತಮ್ಮ ಹಿಡುವಳಿಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಲು ಕೂಡಾ ಬಯಸಬಹುದು.
ಷೇರುಗಳನ್ನು ಮಾರುವುದರ ಮೂಲಕ, ಕಂಪನಿಯ ಕೆಲಭಾಗ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಅನೇಕ ಪಾಲುದಾರ-ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ಅವರು ಮಾರಬಲ್ಲರು. ಒಂದು ಷೇರಿನ ಖರೀದಿಯು, ಸದರಿ ಕಂಪನಿಯ ಮಾಲೀಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ಪಾಲುಪಡೆಯಲು ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಷೇರಿನ ಮಾಲೀಕನಿಗೆ ಅರ್ಹತೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ತೀರ್ಮಾನ-ಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರದ ಒಂದು ಭಾಗ, ಮತ್ತು ಲಾಭಾಂಶಗಳಾಗಿ ಕಂಪನಿಯು ನೀಡಿಕೆ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಲಾಭಗಳಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಪಾಲನ್ನು ಪಡೆಯಲೂ ಸಹ ಸದರಿ ಷೇರಿನ ಮಾಲೀಕನಿಗೆ ಅರ್ಹತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಷೇರುದಾರರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರಬಹುದಾದ, ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಮಾರಾಟಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿದರ್ಶನದಲ್ಲಿ, ಕಂಪನಿಯೊಂದನ್ನು ನಡೆಸಲು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿರುವ ದೈನಂದಿನ ತೀರ್ಮಾನಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ತೊಡಗಿಸುವುದು ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯವಲ್ಲದ ವಿಷಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಕಂಪನಿಯ ನಿರ್ದೇಶಕರ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಷೇರುದಾರರು ತಮ್ಮ ಷೇರುಗಳನ್ನು ಮತಗಳ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.
ವಿಶಿಷ್ಟ ನಿದರ್ಶನವೊಂದರಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿ ಷೇರು ಕೂಡಾ ಒಂದು ಮತವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ವಿಭಿನ್ನ ವರ್ಗಗಳ ಷೇರುಗಳನ್ನು ನೀಡಿಕೆ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದ್ದು, ಸದರಿ ಷೇರುಗಳು ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪದ ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಷೇರುಗಳ ಬಹುಪಾಲು ಭಾಗದ ಸ್ವಾಮ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವುದರಿಂದಾಗಿ ಇತರ ಷೇರುದಾರರನ್ನು ಮತದಾನದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಹೊರಗಿಡಲು ಸಾದ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಷೇರುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಷೇರುದಾರನ (ಅಥವಾ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಷೇರುದಾರರ) ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರೀ ನಿಯಂತ್ರಣವು ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಂಪನಿಯ ಮೂಲ ಮಾಲೀಕರು ಅನೆಕ ವೇಳೆ ಕಂಪನಿಯ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೊಂದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಷೇರು ಬೆಲೆಯ ನಿರ್ಣಯ
ಇತಿಹಾಸ
ಅನ್ವಯಿಸುವಿಕೆ
ಷೇರುದಾರನ ಹಕ್ಕುಗಳು