“ಸಫೀರ್-ವೂರ್ಫ ಪ್ರಮೇಯ”ದ ಮೂಲಕ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿ ರೂಪಿತವಾದ ನಿಲುವಿನ ಪ್ರಕಾರ ಸಾಪೇಕ್ಷಿತಾವಾದಿಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಭಾಷೆಯ ರಚನೆಯು ಗ್ರಹಿಕೆಯ ರೀತಿಯ ಮೂಲಕ ಅವನ ಅಥವಾ ಅವಳ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾದಿಗಳು ಮಾನವನ ಗ್ರಹಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಾನವನ ಭಾಷೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದವು ಇವೆ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ ಸಾಪೇಕ್ಷವಾದಿಘಳು ಇದು ಭಾಷೆಯಿಂದ ಭಾಷೆಗೆ -ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಬೇರೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಸಫೀರ್-ವೂರ್ಫ್ ಪ್ರಮೇಯವು ಅಮೆರಿಕದ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾದ ಎಡ್ವರ್ಡ್ ಸಫೀರ್ ಮತ್ತು ಬೆಂಜಮಿನ್ ಲೀ ವೂರ್ಫ್‌ ಬರೆವಣಿಗೆಗಳು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಚಿಂತನೆಗಳ ನಿರೂಪಣೆ ಆದರೆ ಈ ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟವನು ಸಫೀರ್ ಶಿಷ್ಯ ಹ್ಯಾರಿ ಹೊಯ್‌ಜರ್. ೨೦ನೆಯಶತಮಾನದ ಜರ್ಮನ್‌ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಲಿಯೊ ವೇಯಿಸ್ಗರ್ಬರ್ ಸಹ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಸಾಪೇಕ್ಷಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದ. ಸಾಪೇಕ್ಷವಾದಿಗಳು ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಹಂತ ಮತ್ತು ಶಬ್ದಾರ್ಥ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಭೇದಮಾಡ ಬೇಕೆಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ೧೯೮೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಕಾ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಉದಯವು ಭಾಷಿಕ ಸಾಪೇಕ್ಷಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು. ಜಾರ್ಜ್ ಲಕೊಫ್‌ನಂತಹ ಚಿಂತಕರು ಭಾಷೆಗಳು ಭಿನ್ನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರೂಪಕಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಫ್ರೆಂಚ್ ಭಾಷಾ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಜಾಕಸ್ ಡೆರಿಡ ಬರೆವಣಿಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವನ ಡಿಕಂಸ್ಟ್ರಕ್ಶನ್ ಅಥವಾ ಅಪರಚನೆ ಭಾಷೆಯ ಸಾಪೇಕ್ಷಿಕ ಚಳುವಳಿಗೆ ನಿಕಟವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅವನು ತೀರಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾಧ್ಯಮವು ಅವನ ಸಾಪೇಕ್ಷಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿಮರ್ಶಿಸಿತ್ತು. 
"ಲಾಂಗ್ವೇಜ್ ಡಾಕ್ಯೋಮೆಂಟೆಷನ್"
ಪದಕೋಶ
ಸಾಪೇಕ್ಷತೆ
ಅಭಿದಾನ