ಪಣವಿಡುವುದು ಹಾಗೂ ತನ್ಮೂಲಕ ಲಾಭ ಅಥವಾ ಹಾನಿ-ಇವು ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು. ಇವು ಇಲ್ಲದವು ಜೂಜು ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬುದ್ಧಿಗಮ್ಯವಾದ ಆಟಗಳು ಜೂಜಿನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಭಾರಿ ಮೊತ್ತದ ಬಹುಮಾನ ದೊರೆಯುವುದೆಂದು ಟಿಕೆಟ್ಟನ್ನು ಕೊಳ್ಳುವುದು ಜೂಜು. ಆದರೆ ಅಂಥ ಟಿಕೆಟ್ಟನ್ನು ಮಾರುವುದು ಜೂಜು ಅಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಟಿಕೆಟ್ಟು ಮಾರುವವನಿಗೆ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಅಪಾಯದ ಹೆದರಿಕೆ ಇಲ್ಲ. ದಾನೋದ್ದೇಶದಿಂದ ನೀಡಲಾದ ಲಾಟರಿ ಟಿಕೆಟ್ಟನ್ನು ಕೊಳ್ಳುವುದು ಜೂಜಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆ ಲಾಭವಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ತನ್ನ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಉಪಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಮನೆ ಕೊಂಡರೆ ಅದು ಜೂಜಲ್ಲ. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದರ ಬೆಲೆ ಇಳಿದು ನಷ್ಟ ಸಂಭವಿಸಬಹುದಾದರೂ ಆಗಬಹುದಾದ ನಷ್ಟದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ನಾಣ್ಯವೊಂದರ ಪಣ ಇಡುವ ಶ್ರೀಮಂತನಿಗೆ ಅದು ಜೂಜಲ್ಲ; ಆದರೆ ಬಡವನಿಗೆ ಅದೇ ದೊಡ್ಡದಾದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅದು ಜೂಜು. ಕೇವಲ ಬುದ್ಧಿ ಬಳಕೆಯ ಆಟ ಜೂಜಾಗದು. ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದವನು ಅದನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವೆನೆಂದು ಪಣವಿಟ್ಟರೆ ಜೂಜು. ಅವನು ಎದುರಾಳಿಯ ಸಾಮಥ್ರ್ಯದ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ ಹೊಂದಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವನು ಆ ಆಟವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಡದಿರಬಹುದು.

ಜೂಜು ಆಡುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮಾನವನ ಹುಟ್ಟುಗುಣವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಹಲವರ ಮತ. ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಹುಟ್ಟುಗುಣ ಅಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಜನರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಂದರ್ಭ ಹಾಗೂ ಪರಿಸರಗಳ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಜೂಜಿನ ಚಟಕ್ಕೆ ಹಾಳಾಗುವುದುಂಟು ಎಂಬುದೂ ಒಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಜೂಜು ಮಾನವನ ಹುಟ್ಟುಗುಣವೆಂದು ಕಂಡುಬರುವುದಕ್ಕೆ ಮಾನವನ ಹುಟ್ಟುಗುಣಗಳಾದ ಅನುಕರಣೆ ಹಾಗೂ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು ಪ್ರೇರಕವಾಗುವುದು ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಜೂಜು ಮಾನವಸಹಜವಾದ ಮನೋರಂಜನೆಯ ಒಂದು ಬಗೆ ಎನ್ನುವವರೂ ಉಂಟು. ಜೂಜು ಮನೋರಂಜನೆಯ ಮುಖವಾಡ ಹೊತ್ತು ಆರಂಭವಾಗುವುದಾದರೂ ಮುಂದೆ ಅದು ಹಣಗಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಮಾನವನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನ ಆರಂಭವಾದಾಗಿನಿಂದ ಜೂಜಿನ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು.

ಲಕ್ಷಣ
ಜೂಜಿನ ರೀತಿ
ಚರಿತ್ರೆ
ಪ್ರವೃತ್ತಿ