 1612ರಲ್ಲಿ, ಜೇಮ್ಸ್‌ಟೌನ್ ವಸಾಹತನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದ ಆರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ತಂಬಾಕನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಜಾನ್ ರೋಲ್ಫ್ ಎಂಬ ಸೆಟ್ಲರ್‌ನಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಇದರ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಬಹಳ ಬೇಗ ಹರಡಿ ಇದನ್ನು "ಕಂದು ಚಿನ್ನ"ವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಚಿನ್ನದ ಯಾತ್ರೆಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಸವಳಿದುಹೋಗಿದ್ದ ವರ್ಜೀನಿಯಾ ಜಾಯ್ನ್ ಸ್ಟಾಕ್ ಕಂಪೆನಿಯು ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಪ್ರಾಚೀನ ವಿಶ್ವದ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ತಂಬಾಕನ್ನು ಮತ್ತೆಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನ ಸಾರವು ಬರಿದಾಗುವಂತಾಯಿತು. ಇದು ಭೂಖಂಡದ ಅಪರಿಚಿತ ಪೂರ್ವಭಾಗದೆಡೆ ನೆಲೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಇದರಿಂದಾಗಿ ತಂಬಾಕಿನ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಣೆಯುಂಟಾಯಿತು. ಬೇಕನ್ಸ್ ಕ್ರಾಂತಿಯವರೆಗೂ ಕರಾರಿನ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯು ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಮಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದ್ದಿತು ಮತ್ತು ನಂತರ ಗಮನವು ಗುಲಾಮಗಿರಿಯೆಡೆಗೆ ಹೊರಳಿತು. ಅಮೆರಿಕನ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ನಂತರ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯು ಲಾಭದಾಯಕವಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾದ್ದರಿಂದಾಗಿ ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ಕ್ರಮೇಣ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಆದರೆ 1794ರಲ್ಲಿ ಕಾಟನ್ ಜಿನ್‍ನ ಸಂಶೋಧನೆಯಾದ ನಂತರ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯು ಮತ್ತೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಫ್ರೆಂಚ್ ನಾಗರಿಕ ಜಾನ್ ನಿಕೋಟ್ (ಈತನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ನಿಕೋಟಿನ್ ಎಂಬ ಪದ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು) 1560ರಲ್ಲಿ ತಂಬಾಕನ್ನು ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಇದರ ನಂತರ ತಂಬಾಕು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ ಅನ್ನು ತಲುಪಿತು. ಆಂಗ್ಲ ನಾಗರಿಕನೊಬ್ಬನು ಧೂಮಪಾನ ಮಾಡುವ ಬಗೆಗಿನ ಮೊದಲ ವರದಿಯು 1556ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಸ್ಟಲ್‌ನ ನಾವಿಕನೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಆತ "ಮೂಗಿನ ಹೊಳ್ಳೆಗಳಿಂದ ಹೊಗೆಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು." ಟೀ, ಕಾಫಿ ಮತ್ತು ಅಫೀಮುಗಳಂತೆಯೇ ತಂಬಾಕು ಕೂಡ ಮೊದಲು ಔಷಧೀಯವಾಗಿದ್ದು ನಂತರ ಅಮಲು ಬರಿಸುವ ಪದಾರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ತಂಬಾಕನ್ನು 1600ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಫ್ರೆಂಚ್ ವರ್ತಕರು ಇಂದಿನ ಗ್ಯಾಂಬಿಯಾ ಮತ್ತು ಸೆನೆಗಲ್ಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯಿಸಿದರು. ಇದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೊರೋಕ್ಕೋದಿಂದ ಟಿಂಬಕ್ಟುನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಬಂದ ಕ್ಯಾರವಾನ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಉತ್ಪನ್ನವನ್ನು (ಮತ್ತು ಸಸ್ಯವನ್ನು) ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾಗೆ ತಂದರು ಮತ್ತು 1650ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇದು ಆಫ್ರಿಕಾದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಹಳ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ತಂಬಾಕು ಪ್ರಾಚೀನ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯವಾದ ಕೆಲವೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರಿಂದ ಆಗಾಗ ತೀವ್ರ ಟೀಕೆಗೊಳಗಾಯಿತು. 1623-40ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಓಟೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸುಲ್ತಾನನಾಗಿದ್ದ ಮುರಾದ್ IV ಧೂಮಪಾನವು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ನೈತಿಕಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅಪಾಯಕಾರಿಯೆಂದು ಘೋಷಿಸಿ ಅದನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗನಾದನು. ಚೀನೀ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಚಾಂಗ್‌ಜೆನ್ ತನ್ನ ಸಾವು ಮತ್ತು ಮಿಂಗ್ ಮಿಂಗ್ ವಂಶದ ಪರಾಭವಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಮೊದಲು ಧೂಮಪಾನವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಂಧಿಸುವ ಶಾಸನವೊಂದನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದನು. ನಂತರ, ಮೂಲತಃ ಅಲೆಮಾರಿ ಕುದುರೆಸವಾರ ಯೋಧರ ಬುಡಕಟ್ಟಿನವರಾಗಿದ್ದ ಕಿಂಗ್ ವಂಶದ ಮಂಚುಗಳು ಧೂಮಪಾನವು "ಬಿಲ್ಲುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಯವಾದ್ದು" ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ಈಡೋ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಕೆಲವು ತಂಬಾಕು ಪ್ಲಾಂಟೇಶನ್ನುಗಳು ಆಹಾರಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಬದಲು ಉತ್ತಮ ಹೊಲಗದ್ದೆಗಳು ಮನರಂಜನೆಗಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುವ ಮಾದಕವಸ್ತುವಿನ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗುವುದರಿಂದ ಮಿಲಿಟರಿ ಆರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಧಕ್ಕೆಯುಂಟುಮಾಡುವುದೆಂಬ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಶೋಗನೇಟ್ ಜನಗಳ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದವು.

ತಂಬಾಕು ಧೂಮಪಾನವನ್ನು ಅನೈತಿಕ ಅಥವಾ ದೈವದ್ರೋಹವೆಂದು ಬಗೆದವರಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದ್ದಾರೆ. 1634ರಲ್ಲಿ ಮಾಸ್ಕೋನ ಪ್ಯಾಟ್ರಿಯಾರ್ಕ್ ತಂಬಾಕಿನ ಮಾರಾಟವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದ್ದೇ ಅಲ್ಲದೆ ಈ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ ಗಂಡಸರು ಮತ್ತು ಹೆಂಗಸರ ಮೂಗಿನ ಹೊಳ್ಳೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಅವರ ಬೆನ್ನಿನ ಚರ್ಮ ಕಿತ್ತುಬರುವ ತನಕ ಚಾಟಿಯೇಟಿನ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ವಿಧಿಸಿದರು. ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಚರ್ಚ್‌ನ ಮುಂದಾಳುವಾಗಿದ್ದ ಅರ್ಬನ್ VII 1642ರ ಪೇಪಲ್ ಬುಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಧೂಮಪಾನವನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರು. ಹಲವಾರು ಸತತ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು, ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ನಿಷೇಧಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲಾಯಿತು. ಜೇಮ್ಸ್ I ಆಫ್ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಒಬ್ಬ ಕಟ್ಟಾ ಧೂಮಪಾನ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು "ಎ ಕೌಂಟರ್‌ಬ್ಲಾಸ್ಟ್ ಟು ಟೊಬ್ಯಾಕೋ" ಎಂಬ ಕೃತಿಯ ಕರ್ತೃವೂ ಆಗಿದ್ದನು; ಆತನು ಈ ಹೊಸ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು 1604ರಲ್ಲಿ ತಂಬಾಕಿನ ಮೇಲೆ ಶೇಕಡಾ 4000ದಷ್ಟು ಕರವಿಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ದಮನ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನಾದರೂ 1600ರ ಆದಿಯ ಲಂಡನ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ಸುಮಾರು 7,000 ತಂಬಾಕು ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಿದ್ದುದರಿಂದಾಗಿ ಅದು ವಿಫಲವಾಯಿತು. ಅನಂತರ, ಚಾಕಚಕ್ಯತೆಯುಳ್ಳ ರಾಜರು ಧೂಮಪಾನ ನಿಷೇಧದ ನಿಷ್ಫಲತೆಯನ್ನು ಮನಗಂಡು ತಂಬಾಕಿನ ವ್ಯಾಪಾರವ್ಯವಹಾರಗಳು ಹಾಗೂ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಲಾಭದಾಯಕ ಸರ್ಕಾರೀ ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. 1600ರ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ನಾಗರೀಕತೆಗಳಲ್ಲೂ ತಂಬಾಕಿನ ಧೂಮಪಾನದ ಪರಿಚಯವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಂತೂ ಆಳುವ ರಾಜರು ತೀವ್ರ ಶಿಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಕರಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಧೂಮಪಾನವು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ಸೇರಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ತಂಬಾಕು ಸಸ್ಯ ಮತ್ತು ಉತ್ಪನ್ನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಾಪಾರದ ಹಾದಿಗಳು, ಬಂದರುಗಳು ಹಾಗೂ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತವಾದ ನಂತರ ಹಿನ್ನಾಡುಗಳನ್ನೂ ತಲುಪಿತು. ಆಂಗ್ಲಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಧೂಮಪಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು "ಸ್ಮೋಕಿಂಗ್" ಎಂಬ ಪದವನ್ನು 1700ರ ಅಂತ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಗೆ ತರಲಾಯಿತು; ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಧೂಮಪಾನವನ್ನು "ಡ್ರಿಂಕಿಂಗ್ ಸ್ಮೋಕ್" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು 1860ರ ದಶಕದ ಅಮೆರಿಕನ್ ಅಂತರ್ಯುದ್ಧದವರೆಗೂ ಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿದ್ದಿತಾದರೂ ಆನಂತರ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕಾರ್ಮಿಕ ಬಲವು ಗುಲಾಮಗಿರಿಯೆಡೆಯಿಂದ ಭಾಗೀದಾರಿಕೆ ಕೃಷಿಯೆಡೆಗೆ ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರಗೊಂಡಿತು. ಇದರ ಜತೆಗೇ ಬೇಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಸಿಗರೇಟ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ತಂಬಾಕು ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಔದ್ಯಮೀಕರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದವು. 1881ರಲ್ಲಿ ಜೇಮ್ಸ್ ಬೋನ್‌ಸ್ಯಾಕ್ ಎಂಬ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಯು ಸಿಗರೆಟ್ ತಯಾರಿಕೆಯು ಹೆಚ್ಚಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಯಂತ್ರವೊಂದನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದನು.

ಬಳಕೆ
ಶರೀರ ವಿಜ್ಞಾನ
ಜನಪ್ರಿಯತೆ
ವಿಧಾನಗಳು