ಬೆಸಿಮರ್ ಪ್ರಕ್ರೀಯೆ ಮುಂಚೆ, ಬ್ರಿಟೆನ್ ಬಳಿ ಪಿಗ್ ಐರ್ನನ ಇಂಗಾಲು ಅಂಶವನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸಲು ಯಾವ ವಾಸ್ತವಿಕ ಪದ್ಧತಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಂಗಾಲು-ಮುಕ್ತ ಮೆದುಕಭ್ಭಿಣಕ್ಕೆ ಇಂಗಾಲನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ವಿಪರ್ಯಯ ಪ್ರಕ್ರೀಯೆಯ ಮೂಲಕ ಉಕ್ಕನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಗುತಿತ್ತು, ಈ ಮೆದುಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಸ್ವಿಡನ್ ಇಂದ ಆಯಾತಿಸಲಾಗುತಿತ್ತು. ಸಿಮೆಂಟೆಷನ್ ಪ್ರಕ್ರೀಯೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾದ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಪ್ರಕ್ರೀಯೆಯಲ್ಲಿ ಮೆದುಕಬ್ಬಿಣದ ಕಂಬಿಗಳನ್ನು ಇದ್ದಿಲಿನ ಜೊತೆ ಒಂದು ಉದ್ದ ಕಲ್ಲಿನ ಡಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಒಂದು ವಾರದವರೆಗೆ ಬಿಸಿ ಮಾಡುವ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಬ್ಲಿಸ್ಟರ್ ಉಕ್ಕನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿತು. ಪ್ರತಿ ಒಂದು ಟನ್ ಉಕ್ಕಿನ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 3 ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟು ದುಬಾರಿ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲ ಕಿಟ್ಟವನ್ನು ಸುಡಲಾಗುತಿತ್ತು. ಇಂತಹ ಉಕ್ಕನ್ನು ಕಂಬಿಗಳಾಗಿ ಸುರುಳಿ ಮಾರಿದಾಗ £50 ರಿಂದ £60 ರಷ್ಟು (2008ರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು £3,390 ರಿಂದ 4,070 ವರೆಗೆ) ಒಂದು ಉದ್ದ ಟನ್‌ಗೆ ದೊರಕುತಿತ್ತು. ಹೇಗಿದ್ದರೂ, ಸ್ವಿಡನ್‌ನ ಫೈನರಿ ಫೊರ್ಜ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾದ ಮೆದುಕಬ್ಬಿಣದ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಪ್ರಕ್ರೀಯೆಯ ಅತಿ ಕಠಿಣ ಹಾಗೂ ತೀವ್ರವಾದ ಕಾರ್ಯದ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು.

18ನೇಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಕ್ರೀಯೆಯನ್ನು ಬೆಂಜಮಿನ್ ಹಂಟ್ಸಮ್ಯನ್‌ರ ಕ್ರುಸಿಬಲ್ ಸ್ಟೀಲ್-ತಾಯಾರಿಕೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಪರಿಚಯದಿಂದ ಪರಿಷ್ಕರಿಸಲಾಯಿತು, ಇದು ಅಧಿಕೃತ ಮೂರು ಘಂಟೆಗಳ ಉರಿಯುವಿಕೆಯ ಸಮಯವನ್ನು ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಅಧಿಕೃತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಮಾಣದ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲ ಕಿಟ್ಟವನ್ನು ಸೇರಿಸಿತು. ಕ್ರುಸಿಬಲ್ ಸ್ಟೀಲ್ ಮಾಡುವಾಗ, ಬ್ಲಿಸ್ಟರ್ ಉಕ್ಕಿನ ಕಂಬಿಗಳನ್ನು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಮುರಿದು ಮತ್ತು 20 kg ಅಥವಾ ಅದೆ ಗಾತ್ರದ ಸಣ್ಣ ಕೂವೆಗಳಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಕರಗಿಸಲಾಗಿತು. ಇದು ಉನ್ನತ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಕ್ರುಸಿಬಲ್ ಸ್ಟಿಲ್ ಅನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿತು ಆದರೆ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು. ಬೆಸಿಮರ್ ಪ್ರಕ್ರೀಯೆ ಈ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಘಂಟೆಯ ಸಮಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸಿತು ಮತ್ತು ಪಿಗ್ ಐರ್ನ್ ಅನ್ನು ಕರಗಿಸಲು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬರಿ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲ ಕಿಟ್ಟದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ತೋರಿತು. ಮೊದಲಿನ ಬೆಸಿಮರ್ ಪರಿವರ್ತಕಗಳು ಒಂದು ಉದ್ದ ಟನ್ ಉಕ್ಕನ್ನು £7 ಗೆ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು £40 ಪ್ರತಿ ಟನ್‌ಗೆ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹಕ್ಕು ಸ್ವಾಮ್ಯತ್ವದ ವಿವಾದ
ಮಹತ್ವ
ಪ್ರಕ್ರೀಯೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು
ಪೂರ್ವಿಕ ಪ್ರಕ್ರೀಯೆಗಳು