ಕ್ರಮೇಣವಾಗಿ, ಅಸೀಡಿಯಾದ ಕಾರಣಕ್ಕಿಂತ ಅದರ ಪರಿಣಾಮದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವಂತಾಯಿತು, 17ನೇ ಶತಮಾನದಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಖಚಿತವಾದ "ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ಪಾಪ" ವನ್ನು ಒಬ್ಬನ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಸೋಲುಂಟಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಅಸೀಡಿಯಾಗಿಂತ ಸೋಮಾರಿತನ ಅಥವಾ ಆಲಸ್ಯ (ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ, )ಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂತು. ಡಾಂಟೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯ ಚಿಹ್ನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು; "ಪುರ್ಗಾಟೋರಿಯೋ" ದಲ್ಲಿ ಡಾಂಟೆ ಅಸೀಡಿಯಾದ ಪಾಪನಿವೇದನೆಯನ್ನು ಅತಿವೇಗದಲ್ಲಿ ಸತತವಾಗಿ ಓಡುವುದು ಎಂಬುದಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ.ಆಧುನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಸೋಮಾರಿತನ ಮತ್ತು ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂದಿಸಿದ "ಪಾಪ" ದ ಸಂಗತಿಗಳೆಂದು ಹೇಳಿತು. ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಸೋಲಾಗಿ ಇದು ನಿಲ್ಲುವುದರಿಂದ ಉದಾಹರಣೆಗೆ ದೇವರನ್ನು ಮತ್ತು ಆತನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸು ಎಂಬಂತೆ, ಸೋಮಾರಿತನವನ್ನು ಬೇರೆ ಪಾಪಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ,ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ಪಾಪ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಲೋಪವೆನ್ನಲಾಗಿದೆ.

ಏಳು ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ಪಾಪಗಳ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು
ಅಹಂಕಾರ ಅಥವಾ ಜಂಬ
ಸೋಮಾರಿತನ ಅಥವಾ ಆಲಸ್ಯ
ಅಸೀಡಿಯಾ