ಏಳೆಂಟು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದಿನ ಕರ್ನಾಟಕ ಕರಾವಳಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಹೋಟೆಲ್ ಉದ್ಯಮ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್, ಯಕ್ಷಗಾನ, ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಆಗ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ನಾಟ್ಯ ಹೊಸದು. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ಜನ ನೃತ್ಯ ಕಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ,ಕುಲೀನ ಮನೆತನದವರು ಚರ್ಚಿಸಲೂ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಭರತನಾಟ್ಯ ಕಲಾವಿದರ ಸಾಧನೆಗಳೂ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಸಂಕೇತವಲ್ಲವೆಂಬ ಭಾವನೆ ಇತ್ತು. ಅದಲ್ಲದೆ ಭರತನಾಟ್ಯದ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಟ್ಟದ 'ಕೃಷ್ಣರಾವ್' ಎಂಬ ಒಂದೇ ಹೆಸರಿನ ನೃತ್ಯ ಪಟುಗಳು, ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಊರಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಈ ದೇವವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿತು, ಭಾರತಿಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ದೇಶ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿ, ರಾಷ್ಟ್ರದ ಹೆಸರನ್ನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿ, ತಾವೂ ಪ್ರಸಿದ್ದರಾದರು. ಈ ಇಬ್ಬರು ಕಲಾವಿದರಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಶ್ರೀಮತಿ ಶೈಲಜಾರವರ ತಂದೆ, ಯು.ಎಸ್. ಕೃಷ್ಣರಾವ್ ಉಡುಪಿಯ ಬಳಿಯ 'ಉಚ್ಚಿಲ'ದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಯು.ಎಸ್. ಕೃಷ್ಣರಾವ್ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ 'ಮಲ್ಲಾಪುರ' ದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಇಂಥ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯರಂಗಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದ ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ಥ ಮನೆತನದ ಯು.ಎಸ್‌.ಕೃಷ್ಣ ರಾವ್‌ ೧೯೪೦ ರಲ್ಲೇ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ, ಕದ್ರಿ ನೃತ್ಯ ವಿದ್ಯಾಲಯ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರು. ಕದ್ರಿ ಶ್ರೀ ಮಂಜುನಾಥ ಸ್ವಾಮಿಯ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಪಾವನವಾದ ಕ್ಷೇತ್ರ. ಧಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗದ ಜನರಿಗೆ ಪುಣ್ಯ ಸ್ಥಳ. ಕೃಷ್ಣರಾಯರು, ಕದ್ರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ 'ರಾಜಾ ಮಾಸ್ಟರ್ ಎಂದು' ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಚಿರಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಮಂಜುನಾಥಸ್ವಾಮಿ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾಟ್ಯಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ನೃತ್ಯ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಕದ್ರಿಯ ಹೆಸರು ಚಿರಸ್ಮರಣೀಯವಾಗಿ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಸಾಧಕರೆಂದು ಇಂದಿಗೂ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಸುಗಮ ಸಂಗೀತ, ಲೋಕನೃತ್ಯಗಳಿಗೂ ಆದ್ಯತೆ
ನೃತ್ಯಾಂಗನೆ/ವಿದುಷಿ/ಶೈಲಜಾರವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ
ಕರಾವಳಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಹಿಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿ
ಮುಂಬಯಿನಲ್ಲಿ