೧೯೫೦ರ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದಿನ ಒಡಿಸ್ಸಿ ಶೈಲಿಯ ನೃತ್ಯವು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು.ಭುವನೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿನ ನೃತ್ಯ ಶಿಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವಂತೆ ನೃತ್ಯದ ಶ್ರೀಮಂತ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.ಅನೇಕ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಶಾಸನಗಳು, ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ದೇವದಾಸಿಯರನ್ನ ಪುರಿಯಲ್ಲಿನ ಜಗನ್ನಾಥ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.ಮಹಾರಿಗಳು ಒರಿಯಾ ದೇವದಾಸಿಗಳು.ಅವರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜಯದೇವ್ ಅವರ ಗೀತಾ ಗೋವಿಂದ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ನೃತ್ಯ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು.

ಒಡಿಸ್ಸಿಯ ಮೂರು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ನೃತ್ಯ ಸ್ಥಾನಗಳು:ಸಮಾಭಂಗ - ಚದರ ಸ್ಥಾನ,ಎರಡು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ತೂಕವನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಇರಿಸಿ, ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ನೇರ, ಮೊಣಕೈಯಿಂದ ಬಾಗಿದ ತೋಳುಗಳು.ಅಭಂಗಾ - ಆಳವಾದ ಕಾಲು ಬಾಗುವುದರಿಂದ ದೇಹದ ತೂಕವು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಕಾಲು ಮತ್ತು ಮೊಣಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹೊರಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಸೊಂಟವು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.ತ್ರಿಭಂಗ - ದೇಹದ ಎಸ್-ಆಕಾರದ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಬಾಗುವುದು, ಮುಂಡವು ಒಂದು ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತಲೆ ಮತ್ತು ಸೊಂಟ ಮುಂಡದ ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತದೆ.ಹಸ್ತಾಗಳೆಂದರೆ ಕೈ ಸೂಚಕಗಳು, ಇವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕ್ರಿಯೆಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.ಭಾರತದ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ನೃತ್ಯಗಳಂತೆ, ಒಡಿಸ್ಸಿಯ ಉದ್ದೇಶವು ಕಥೆಯಲ್ಲಿನ ಭಾವನೆಗಳು, ಮನಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾದ ಕೈ ಮತ್ತು ಮುಖದ ಸನ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸುವುದು. ಆಧುನಿಕ ಒಡಿಸ್ಸಿ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ 63 ಹಸ್ತಾಗಳಿವೆ.ಅವುಗಾಳನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ:ಅಸಮ್ಯಕ್ತ ಹಸ್ತ, ಸಂಯುಕ್ತಾ ಹಸ್ತ, ನೃತ್ಯ ಹಸ್ತ.ಒಡಿಸ್ಸಿ ನೃತ್ಯವು ಒಡಿಸ್ಸಿ ಸಂಗೀತದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ.ಮುಖ್ಯವಾದ ಒಡಿಸ್ಸಿ ರಾಗಗಳು ಕಲ್ಯಾಣ, ನಾಟಾ, ಶ್ರೀ ಗೌಡ, ಬರಾಡಿ, ಪಂಚಮಾ, ಧನಶ್ರೀ, ಕರ್ನಾಟಾ, ಭೈರವೀ ಮತ್ತು ಶೋಕಬರಡಿ.

ಒಡಿಸ್ಸಿ
ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ನೃತ್ಯ
ಭರತನಾಟ್ಯ
ಕಥಕ್