 ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಡಾ. ವಿಜಯಾ ಅವರು ಸ್ತ್ರೀವಾದವನ್ನು ನಮ್ಮ ಜನತೆಗಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ ವಿಧಾನ ಯಾವುದು, ಈ ತಾತ್ವಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ನಿಲುವು ಏನು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ನಾಟಕದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಗಂಡಾಳ್ತನದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಳಗೆ ಮಹಿಳೆಯರು ಬಹುವಾಗಿ ದಮನಿತರು, ಶೋಷಿತರು ಎಂಬುದು ಒಂದು ವಾಸ್ತವವೇ. ಆದರೆ ಪುರಷರೆಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಶೋಷಿತರೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆಂದೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಅವರೂ ಅದೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದಾಗಿ ಮೊಟುಕುಗೊಂಡ ಅಂತಃಕರಣದಿಂದಾಗಿ ದೌರ್ಜನ್ಯವನ್ನು ಮೀಸೆಯ ಹಾಗೆ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದೂ ವಾಸ್ತವವೇ. ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಅಧಿಕಾರ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಬೆಳೆಸಿದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಅಧಿಕಾರ, ಸಂಪತ್ತು ಹಾಗೂ ಯಜಮಾನಿಕೆಯ ಅವಕಾಶ ದೊರೆತಾಗ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಪುರಷರಷ್ಟೇ ಕ್ರೌರ್ಯ, ಶೋಷಕತನಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಲರ ಮೇಲೆ ತೋರಬಲ್ಲರು, ಎನ್ನುವುದು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯದೇ ಇನ್ನೊಂದು ವ್ಯಂಗ್ಯ. ಅದೇ ರೀತಿ ಎಲ್ಲ ದಮನಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮದೇ ಒಳಗಿರುವ ಶಕ್ತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ದೃಡಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಲು ಕೆಲವು ತಾಣಗಳೂ ಇದೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವ ಹಲವು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಾಸ್ತಾವಂಶಗಳ ಅರಿವಿನಿಂದ ವಿಜಯಾ ತಮ್ಮ ಸ್ತ್ರೀವಾದದ ತಾತ್ವಿಕತೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಅವರ ಇತರ ಬರವಣಿಗೆಗಳಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯರ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಘಟಿತ ಹೋರಾಟಗಳಿಗೆ, ಅವರ ಹೋರಾಟದ ಹಿಂದಿರುವ ಐಡಿಯಾಲಜಿ ಯಾವ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಬದ್ಧ ಎಂಬ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡದೆ ಬೆಂಬಲಿಸಬಲ್ಲ ವಿಜಯಾ, ಎಂದೂ ತಮ್ಮ ನಿಲುವುನಲ್ಲಿ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡದ್ದಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಸಮಾಜದ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬಲ ಸ್ತರಗಳ ಜನರ ಹೋರಾಟ, ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯಗಳಿಗೆ ಅವರ ಬೆಂಬಲ ಸದಾ ಇರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಇಂದಿಗೂ ಗಾರ್ಮೆಂಟ್ ಉದ್ಯಮದ ದುಡಿವ ಮಹಿಳೆಯರ ಹೋರಾಟದ ಜೊತೆಗಿರುವ ಅವರ ನಿಲುವೇ ನಿದರ್ಶನ. 

ಅನುಬಂಧ
ದುಡಿವವರ ಪರವಾಗಿ
ಕೆಲವು ಮಹಾಸಂಪುಟಗಳು
ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ವೃತ್ತಿ ವಿವರ