ಸ್ಥಿರ ವಿನಿಮಯ ದರ ಚಲಾವಣೆ ಪ್ರಭುತ್ವದಡಿ, ದೇಶಗಳ ಚಲಾವಣೆಯು ಇನ್ನೊಂದು ಏಕ ಚಲಾವಣೆಯ ಮೌಲ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದೆ ಅಥವಾ ಇತರೇ ಚಲಾವಣೆಗಳ ಬುಟ್ಟಿಗೆ (ಅಥವಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮೌಲ್ಯದ ಇನ್ನೊಂದು ಅಳತೆಮಾನಕ್ಕೆ, ಅದು ಚಿನ್ನವಿರಬಹುದು). ಸ್ಥಿರ ವಿನಿಮಯ ದರವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಚಲಾವಣೆ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿಡಲು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ, ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದಾಗ ಚಲಾವಣೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಲು. ಹಣದುಬ್ಬರ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಕೂಡ ಇದನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಚಲಾವಣೆಯ ಮೌಲ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇಳಿದಲ್ಲಿ, ಚಲಾವಣೆ ಸಹ ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದರ ಮೂಲಭೂತ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ ಸ್ಥಿರ ವಿನಿಮಯ ದರವಿರುವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಣದುಬ್ಬರ ದರವನ್ನು ಚಲಾವಣೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ದೇಶದ ಹಣದುಬ್ಬರ ದರ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ, ಮಹದಾರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ತರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ದೇಶಿಯ ಹಣಕಾಸು ನೀತಿ ಬಳಸುವುದನ್ನು ಸ್ಥಿರ ವಿನಿಮಯ ದರ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ. 
ಬ್ರೆಟ್ಟನ್ ವುಡ್ಸ್‌ ಒಪ್ಪಂದದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ , ಜಗತ್ತಿನ ಬಹುತೇಕ ದೇಶಗಳು US ಡಾಲರ್ ಗೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಚಲಾವಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದವು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಆ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಮಿತ ಹಣದುಬ್ಬರ ಉಂಟಾಯಿತು, ಅಲ್ಲದೆ ಉಹನಾತ್ಮಕ ದಾಳಿಗಳ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಒಡ್ಡುವಂತಾಯಿತು. 1970ರ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರೆಟ್ಟನ್ ವುಡ್ಸ್‌ ಒಪ್ಪಂದ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದ ನಂತರ, ದೇಶಗಳು ಕ್ರಮೇಣವಾಗಿ ಚರ(ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ) ವಿನಿಮಯ ದರಗಳತ್ತ ತಿರುಗಿದವು. ಆದಾಗ್ಯೂ, 20ನೆ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಣದುಬ್ಬರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತರುವ ಪ್ರಯತ್ನದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಕೆಲವು ದೇಶಗಳು ಸ್ಥಿರ ವಿನಿಮಯ ದರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದವು. ಹಣದುಬ್ಬರ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಸ್ಱಿರ ವಿನಿಮಯ ದರವನ್ನು ಬಳಸುವ ನೀತಿಯನ್ನು 20ನೆ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾದ ಅನೇಕ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಯಿತು.(ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾ(1991-2002), ಬೊಲಿವಿಯಾ, ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಮತ್ತು ಚಿಲಿ). 

ವೇತನ ಮತ್ತು ಬೆಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣಗಳು
ಸ್ಥಿರ ವಿನಿಮಯ ದರಗಳು
ಅಕರಣಿ ಅಪೇಕ್ಷಾ ಸಿದ್ಧಾಂತ
ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು