ಐರೋಪ್ಯ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಯು ಭಾರತೀಯ ವಾಸ್ತುಶೈಲಿಯ ರೂಪಿಸುವಿಕೆಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಪ್ರಭಾವವಲಯಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ತಂದಿತ್ತು. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಪ್ರಭುತ್ವಗಳು ವೈಭವೋಪೇತವಾದ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ಹೊಂದಬೇಕೆಂಬ ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಸ್ಥಳೀಯ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ನವೀನತಮವಾದ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಒಡಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಉದ್ದಿಮೆಯ ಭಾಗವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ವಾಸ್ತುಶೈಲಿಯು ಭಾರತದ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಮೀಕರಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಐರೋಪ್ಯ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದ ಹಲವು ನವನಿರ್ಮಿತಿಗಳು ಬ್ರಿಟಿಷರ ಆಳ್ವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟವು.

೧೯೨೦ರ ದಶಕದಿಂದ ೧೯೩೦ರ ದಶಕದವರೆಗಿನ ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಐರೋಪ್ಯ ತೊಡಗುವಿಕೆಗಳು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿ ಲೆ ಕಾರ್ಬಸಿಯರ್‌ನನ್ನು ಹಾಗೂ ಕಲಾತ್ಮಕ ಅಲಂಕರಣಗಳ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದವು. ಸಮ್ಮಿಳನತೆಯು ಆಧುನಿಕ ಭಾರತೀಯ ವಾಸ್ತುಶೈಲಿಯ ಸುಸಂಗತ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿಯೇ ಮುಂದುವರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ—ಉದಾಹರಣೆಗೆ "ಚಜ್ಜಾ/ಛಜ್ಜಾ" (ಅಗಲವಾದ ಛಾವಣಿಯ ಚಾಚುವಿಕೆಗಳು), "ಜಾಲಿ" (ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಕಲ್ಲಿನ/ಶಿಲಾ ಕಿಂಡಿಗಳು) ಹಾಗೂ "ಛತ್ರಿ" ಗಳ ಭಾರತೀಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು (ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲ ಹೊರಕುಟೀರಗಳು) "ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಭವನ" ವನ್ನು ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಐರೋಪ್ಯ ವಾಸ್ತುಶೈಲಿಯೊಂದಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಮಿಶ್ರಿತಗೊಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು. "ಸ್ತೂಪ" ಗಳ ತರಹದ್ದೇ ಆದ ಗುಮ್ಮಟವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಈ ನವಪುನರುತ್ಥಾನದ ಯೋಜನೆಯ —ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಸರ್‌ ಎಡ್ವಿನ್‌ ಲ್ಯಾಂಡ್‌ಸೀರ್‌ ಲುಟ್ಯೆನ್ಸ್‌ ಎಂಬಾತ ಹಾಗೂ ಭಾರತೀಯ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿಗಳ ಸಂಘ/ಸಂಸ್ಥೆಗಳು (est. ೧೯೧೭) ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.

ಮಹಾ ಜನಪದರ ಯುಗದ ನಂತರದ ಅವಧಿ (೧೫೦೦ ಕ್ರಿಪೂ—೨೦೦ ಕ್ರಿಶ)
ಮಧ್ಯಯುಗದ ಅಂತ್ಯದ ಅವಧಿ (೧೧೦೦ ಕ್ರಿಶ—೧೫೨೬ ಕ್ರಿಶ)
ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಯುಗ (೧೮೫೭ ಕ್ರಿಶ—೧೯೪೭ ಕ್ರಿಶ)
ಮೆಹ್ರ್‌ಗಢ ಸಂಸ್ಕೃತಿ —ಸಿಂಧೂ ಕಣಿವೆ ನಾಗರೀಕತೆ (೭೦೦೦ ಕ್ರಿಪೂ—೧೫೦೦ ಕ್ರಿಪೂ)