ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅಧಿಕಗೊಳಿಸುವ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಒಂದು "ವೇಗವರ್ಧಕ"ವೆಂದು(ಕ್ಯಾಟಲಿಸ್ಟ್)ಕರೆಯಬಹುದು, ಈ ಪದವು ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯಿಂದ ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. καταλύειν, ಇದು "ನಿಷ್ಪರಿಣಾಮಗೊಳಿಸು" ಅಥವಾ "ಕಟ್ಟು ಬಿಚ್ಚು", ಅಥವಾ "ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ-ಕ್ರಿಯೆ" ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. "ವೇಗವರ್ಧಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ" ಎಂಬ ಪದಗುಚ್ಛವನ್ನು ಜೋನ್ಸ್ ಜೇಕಬ್ ಬರ್ಜೆಲಿಯಸ್ 1836ರಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಇವರು ಅದಾದ ನಂತರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಚುರುಕುಗೊಂಡ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಂತರ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗದೆ ಹಾಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ, ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಈ ಪದಗುಚ್ಛವನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ವೇಗವರ್ಧನೆಯ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡ ಇತರ ರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರೆಂದರೆ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಮಿಟ್ಸ್ಚೇರ್ ಲಿಚ್, ಇವರು "ಸಂಪರ್ಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ" ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ; ಜೊತೆಗೆ ಜೊಹಾನ್ ವೊಲ್ಫ್ ಗ್ಯಾಂಗ್ ಡೊಬೆರಿನರ್ "ಸಂಪರ್ಕ ಕ್ರಿಯೆ" ಯ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ ಇವರ ಜಲಜನಕ ವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಜ್ವಾಲಕ ಹಾಗು ಪ್ಲ್ಯಾಟಿನಮ್ ನ ಸ್ಪಾಂಜ್ 1820ರಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಗಳಿಸಿತು. ಹಂಪ್ರಿ ಡೇವಿ, ವೇಗವರ್ಧನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ಲ್ಯಾಟಿನಮ್ ಅನ್ನು ಬಳಸಬಹುದೆಂದು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ಇಸವಿ 1880ರಲ್ಲಿ, ಲೆಯಿಪ್ಜಿಗ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವಿಲಹೆಲ್ಮ್ ಒಸ್ಟ್ವಾಲ್ಡ್, ಆಮ್ಲಗಳು ಹಾಗು ಪ್ರತ್ಯಾಮ್ಲಗಳ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ವೇಗವರ್ಧನೆಗೊಂಡ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸಂಶೋಧನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು, ಜೊತೆಗೆ ರಾಸಾಯನಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಸೀಮಿತ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆಂದು ಪತ್ತೆ ಮಾಡಿದರು. ಜೊತೆಗೆ ಈ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಆಮ್ಲಗಳು ಹಾಗು ಪ್ರತ್ಯಾಮ್ಲಗಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಲು ಬಳಕೆ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ. ಈ ಸಂಶೋಧನೆಗಾಗಿ, ಒಸ್ಟ್ವಾಲ್ಡ್ ರಿಗೆ 1909ರಲ್ಲಿ ರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನೋಬಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಲಾಯಿತು.

ಭಿನ್ನಜಾತಿಯ ವೇಗವರ್ಧಕಗಳು
ಶಕ್ತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ
ವೇಗವರ್ಧನೆಯ ಮಹತ್ವ
ಇತಿಹಾಸ