೧೯೬೪ರಲ್ಲಿ ಕಿಂಗ್‌ರ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿತು. ಅವರಿಗೆ ನೊಬೆಲ್‌ ಶಾಂತಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಆ ಹಂತದ ನಂತರ ಅವರ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಹತಾಶ ಸವಾಲುಗಳು ಎದುರಾದವು. ೧೯೬೪ರ ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕು ಕಾಯಿದೆ ಹಾಗೂ ೧೯೬೫ರಲ್ಲಿ ಮತದಾನ ಹಕ್ಕು ಕಾಯಿದೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ ಉದಾರವಾದಿ ಮೈತ್ರಿಕೂಟದಲ್ಲಿ ಬಿರುಕು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.
ಕಿಂಗ್‌ ಜಾನ್ಸನ್‌ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೂರ ಸರಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ೧೯೬೫ರಲ್ಲಿ ಅವರು ವಿಯೆಟ್ನಾಮ್‌ ದೇಶದ ಮೇಲೆ ಅಮೆರಿಕಾದ ಬಾಂಬ್‌ ಹಲ್ಲೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ, ಶಾಂತಿ ಮಾತುಕತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಕರೆ ನೀಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಜಾನ್ಸನ್‌ ಸರ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಕಡಿದುಕೊಂಡರು. ತರುವಾಯದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಉದಾರವಾದಿಯಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ನ್ಯಾಯ ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಬದಲಾವಣೆ ತರುವ ಪರ ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದರು. ಚಳವಳಿಯಿಂದ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಆಚೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆ ಅಗತ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ನಂಬಿದರು.
ಆದರೆ, ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಚಳವಳಿಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಕಿಂಗ್‌ ಯತ್ನಗಳು ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡವು ಮತ್ತು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ವಿಫಲವಾದವು. ೧೯೬೫ರಲ್ಲಿ ಚಳವಳಿಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ನಿರುದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಗೃಹ ಸೌಲಭ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೇದ-ಭಾವದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ತನಕ ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಕಿಂಗ್‌ ಹಲವು ಬಾರಿ ಯತ್ನಿಸಿದರು. ಷಿಕಾಗೊದಲ್ಲಿನ ಎಸ್‌ಸಿಎಲ್‌ಸಿ ಆಂದೋಲನ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ವಿಫಲವಾಯಿತು. ಷಿಕಾಗೊ ಮಹಾಪೌರ ರಿಚರ್ಡ್‌ ಜೆ. ಡೇಲಿ ನಗರದ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ SCLC ಯ ಆಂದೋಲನವನ್ನು ಅಪ್ರಧಾನವಾಗಿಸಿದರು. ೧೯೬೬ರಲ್ಲಿ, ಷಿಕಾಗೊದ ಹೊರವಲಯದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಜನಾಂಗೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಯುಳ್ಳ ಕುಖ್ಯಾತ ಸಿಸೆರೊದಲ್ಲಿ, ವೈಟ್ ಪವರ್ ಫಲಕಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಬಿಳಿಯ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು, ಗೃಹ ನಿರ್ಮಾಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವರ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲೆಸೆದರು.
ಅಲ್ಬನಿ ಚಳವಳಿ, ೧೯೬೧–೧೯೬೨
ಮೈತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಹ
೧೯೬೫ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕನ್‌ ಫುಟ್ಬಾಲ್‌ ಲೀಗ್‌ ಆಟಗಾರರಿಂದ ನ್ಯೂ ಆರ್ಲಿಯನ್ಸ್‌ ಬಹಿಷ್ಕಾರ
ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್‌ಗೆ ಮೆರವಣಿಗೆ, ೧೯೬೩