ಅದರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಸಹಸ್ರಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವು, ಹಿಂದೂ ಪ್ರತಿಮಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಾಗವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ, ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು ಅಥವಾ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅರ್ಥದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಹಲವಾರು ಪ್ರತಿಮಾಶಾಸ್ತ್ರ|ಪ್ರತಿಮಾರೂಪದ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಚಿತ್ರಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ನಿಖರವಾದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯವು ಪ್ರದೇಶ, ಅವಧಿ ಮತ್ತು ಅನುಯಾಯಿಗಳ ಪಂಥದೊಂದಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಂಕೇತಗಳು, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸ್ವಸ್ತಿಕ ವ್ಯಾಪಕ ಸಂಬಂಧ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ, ಮತ್ತು ಓಂನಂತಹ ಇತರವು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಅನನ್ಯ ನಿರೂಪಣೆಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಶಿಲ್ಪ ಸಿಂಧೂ ಕಣಿವೆ ನಾಗರೀಕತೆ (3300-1700 BC) ಆಧುನಿಕ ದಿನದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೊಹೆಂಜೊ-ದಾರೋ ಮತ್ತು ಹರಪ್ಪ ನಲ್ಲಿ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ರಿಂದ. ಈ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಣ್ಣ ಕಂಚಿನ ಸ್ತ್ರೀ ನರ್ತಕಿ ಸೇರಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಕಂಚಿನ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನ ಇಂಥ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಅಪರೂಪ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು, ಕುಂಬಾರಿಕೆ ಸಣ್ಣ ಪ್ರತಿಮೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲು ಮುದ್ರೆಗಳು ಮೀರಿಸಬಹುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಥವಾ ದೇವತೆಗಳ ಬಹಳ ನುಣ್ಣಗೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಿಂಧೂ ಕಣಿವೆ ನಾಗರೀಕತೆಯ ಪತನದ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಶಿಲ್ಪದ ಕಡಿಮೆ ದಾಖಲೆ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಆಫ್ (ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿ) ಸಿ ತಾಮ್ರದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಒಂದು ಹೋರ್ಡ್ ರಿಂದ, ಬೌದ್ಧ ಯುಗದ ತನಕ. ಹೀಗಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಸ್ಮಾರಕ ಶಿಲ್ಪ ಮಹಾನ್ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಕಲ್ಲು 270 232 BCE ಯ ಅಶೋಕನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ, ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಲು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅಶೋಕ ಸ್ತಂಭಗಳ ಅವರು ಭಾರತದ ಸುಮಾರು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು ತನ್ನ ಶಾಸನಗಳು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಶಿಲ್ಪಿಯಾದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಿಂಹಗಳು ಅಗ್ರಸ್ಥಾನ , ಇದು ಆರು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ. ಸಾಂಕೇತಿಕ ಶಿಲ್ಪದ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪರಿಹಾರ, ಎಲ್ಲಾ ಸಾಂಚಿಯ ಮೇಲೆ, ಆರಂಭಿಕ ಬೌದ್ಧ ಯಾತ್ರೆ ಸ್ತೂಪಗಳನ್ನು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆ; ಈ ಬಹುಶಃ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಮರದ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ.
ವಿವಿಧ ಪ್ರತಿಮಾಶಾಸ್ತ್ರ
ನಂಬಿಕೆಗಳು
ಹಿಂದು ಶಿಲೆಗಳು
ಜನಪ್ರಿಯತೆ