ವೇದಾಂತದ ಮತ್ತೊಂದು ಉಪ-ಶಾಖೆಯಾದ ದ್ವೈತ ಶಾಖೆಯನ್ನು ಮಧ್ವರು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಅವರು ಹೀಗೆ ನಂಬುತ್ತಾರೆ, ಕರ್ಮವು ಪ್ರಾರಂಭವನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ತೊಂದರೆಯ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದರೂ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿನ ವೈವಿಧ್ಯತೆಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣವಿದೆ. ಜೀವಗಳು ಒಳ್ಳೆಯದರಿಂದ ಕೆಟ್ಟದರವರೆಗೆ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಕರ್ಮವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ, ಸಮಯದ ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಕರ್ಮದ ಹೊಂದಿ ಜೀವನ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿರುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಬೋಧನೆಯಂತೆ ಜೀವಗಳು (ಆತ್ಮಗಳು) ದೇವರ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜೊತೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಘಟಕಗಳಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣ ಅವನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿವೆ ಎಂದು ಮಧ್ವರು ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಆತ್ಮಗಳು ಅವುಗಳ ಮೂಲ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ಆಧಾರವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಅವು ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಒಳಗಾಗಬಹುದು.

ಮಧ್ವರ ಪ್ರಕಾರ, ಅವನ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ದೇವರು ಮಾನವನ ಮುಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಸರ್ವಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಇದರ ಅರ್ಥ ಅವನು ವಿಶೇಷವಾದ ಸಾಹಸಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಸ್ಥನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಅಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ದೇವರು ಕಾನೂನಿನ ನಿಯಮವನ್ನು ಜಾರಿಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಜೀವಗಳ ಸ್ವಂತ ಸ್ವಭಾವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಅವುಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ, ದೇವರು ದಯಪಾಲಿಸುವವನಂತೆ ಅಥವಾ ದೈವಿಕ ಲೆಖ್ಖಿಗನಂತೆ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಜೀವಗಳು ಅವುಗಳ ಸ್ವಭಾವಿಕ ಗುಣದಂತೆ ಮತ್ತು ಶೇಖರಿಸಿದ ಒಳ್ಳೆಯ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಕರ್ಮಗಳಿಗನುಸಾರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ದೇವರು ದಯಪಾಲಕನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗಿನಿಂದ, ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿ ದೇವರಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವನ/ಅವಳ ಸ್ವಭಾವಿಕ ಗುಣಕ್ಕನುಗುನವಾಗಿ ಜೀವ ಕೇವಲ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದಾಗ್ಯೂ, ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಶಂಕರರ ಬ್ರಹ್ಮ ಸೂತ್ರಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಂತೆ, ದೇವರ ಕೊಟ್ಟ ಸಂತೋಷಗಳು ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಗಳು ಅವರಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಒಳ್ಳೆಯ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಅವನ ಮೂಲಕ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ, ಅವನ ಸ್ವಂತ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಅವನು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಮಾನವರ ಕರ್ಮದ ಮೂಲಕ ಅವನು ತನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅವನು ಯಾರೊಬ್ಬರ ಪಕ್ಷಪಾತ ಅಥವಾ ಕ್ರೂರತೆಯ ಆಪಾದಿತನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಧ್ವರು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಹೋಲಿಕೆಯ ಜೊತೆ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಊಹಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಸ್ವಾಮಿ ತಪಸ್ಯಾನಂದರು ಮಧ್ವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಒಂದು ಕಾರ್ಖಾನೆಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಶಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರ (ದೇವರು)ದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ವಿವಿಧ cogs("ಜೀವಗಳು" ) ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ. 
ಹೀಗೆ ದೇವರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರೂರತೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಪಾತದ ಹೊಣೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಜೀವ ಎನ್ನುವವನು ನಟ ಮತ್ತು ಅವನ/ಅವಳ ಸ್ವಂತ ಕಾರ್ಯಗಳ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವ ಸಹ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಅವರ ಸನಾತನ ಖಂಡನೆಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಒತ್ತುಕೊಟ್ಟು, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹಿಂದೂ ನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದ ಮಧ್ವರು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಅವರು ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಮೂರು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ: ವಿಮೋಚನೆಗೆ ಅರ್ಹವಾಗಿರುವ ಆತ್ಮಗಳ ಒಂದು ವರ್ಗ (ಮುಕ್ತಿ-ಯೋಗಗಳು), ಮತ್ತೊಂದು ವರ್ಗ ಚಿರವಾದ ಮರುಹುಟ್ಟು ಅಥವಾ ಪುನರ್ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ (ನಿತ್ಯ-ಸಂಸಾರಗಳು), ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ವರ್ಗಗಳು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿನ ಸನಾತನ ನರಕ ಅಥವಾ ಅಂಧತಮಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸುತ್ತವೆ (ತಮೋ-ಯೋಗಗಳು). 
ಇತರ ಹಿಂದೂ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಥವಾ ಹಿಂದುತ್ವದ ಶಾಖೆಗಳು ಇಂತಹ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ.

ಬದಲಾಗಿ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಿಂದೂಗಳು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ವಿಮೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ: ಮಿಲಿಯನ್‌ಗಟ್ಟಲೆ ಮರುಹುಟ್ಟುಗಳ ನಂತರವಾದರೂ, ಎಲ್ಲ ಆತ್ಮಗಳು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಮಧ್ವ (ದ್ವೈತ)
ಜಗದ್ಗುರು ಕೃಪಾಳೂಜಿ ಮಹಾರಾಜ್
ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳ ಪಾತ್ರಗಳು
ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದ ನಡುವಣ ಸಂಬಂಧ