ಸಿಖ್ಖರು ಹೊಂದಿದ ಸೋಲು ಅನೇಕ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಉಂಟಾಗಿದ್ದುದಾಗಿತ್ತು. ಪಂಜಾಬ್‌‌ನ ಜನತೆಗೆ ಅವರು ನೀಡಿದ ಆಡಳಿತವು ತೀರ ಕಳಪೆ ಮಟ್ಟದ್ದಾಗಿತ್ತು, ಅವರ ಬೃಹತ್‌ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸೇನಾಪಡೆಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದಷ್ಟು ಆಹಾರವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಶಕ್ತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಸರಹದ್ದಿನ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಮುಸಲ್ಮಾನ ನಿವಾಸಿಗಳು ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನೇ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಖಾಲ್ಸಾ ಪಡೆಯ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಜನರು ಬ್ರಿಟಿಷ್‌‌ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಸಿಖ್ಖರ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೈಗೊಂಡು ಸತತವಾಗಿ ಅವರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಭಂಗವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಈಸ್ಟ್‌‌ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪೆನಿಯು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಅಗಾಧ ಪ್ರಮಾಣದ ಸೇನೆಯನ್ನು ತಂದು ಸೋಲುಣಿಸಿತ್ತು.

ಸಿಖ್ಖರ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಕದನಗಳು ಎರಡೂ ಕಡೆಯವರಿಗೆ ಪರಸ್ಪರರ ಶೌರ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವವನ್ನು ಹುಟ್ಟುವಂತೆ ಮಾಡಿತು (ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾದರೆ ಯಾವುದೇ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸದೇ ಹೋದರೂ; ಸಿಖ್ಖರು ಛಿ/ಚಿಲ್ಲಿಯನ್‌‌ವಾಲಾ ಕದನದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಯುದ್ಧಕೈದಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದಿರಲಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಕೂಡಾ ಗುಜರಾತ್‌ನಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಯುದ್ಧಕೈದಿಯನ್ನಾಗಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದಿರಲಿಲ್ಲ).

ಬ್ರಿಟಿಷರ ಸೇನಾಧಿಪತ್ಯದಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಂಜಾಬ್‌‌ನ ವಿವಿಧ ಸಮುದಾಯಗಳ ಜನರನ್ನು ಪಂಜಾಬ್‌‌ ಅನಿಯತ ಸೇನಾಪಡೆಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನೇಮಕಾತಿಯ ಪ್ರಮಾಣವು ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ನೇಮಕಗೊಂಡವರು 1857ರ ಭಾರತೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮ/ಸಿಪಾಯಿ ದಂಗೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಹಾಗೂ ಬಂಡಾಯಗಾರರ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿರೋಧಿಗಳ ಮೇಲೆ (ಅವರುಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕರು ಪೂರ್ವದ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳ ಉನ್ನತ ಜಾತಿಯ ಹಿಂದೂಗಳು, ಮತ್ತು ಷಿಯಾ, ಮರಾಠರು ಮತ್ತು ಮೊಘಲ್‌ ಅರಸರುಗಳ ಸೇನಾಪಡೆ ಅಥವಾ ಅವರ ನಿಷ್ಠಾವಂತರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು) ಮತ್ತು ಈಸ್ಟ್‌‌ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪೆನಿಯ ಪರವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದರು. ಈ ಪಂಜಾಬಿನಲ್ಲಿ ನೇಮಕಗೊಂಡ ಸೈನಿಕರು ಬಂಗಾಳ ಸೇನಾಪಡೆಯ ಹಿಂದೂ ಬಂಡಾಯಗಾರರ ಮೇಲೆ ಅನುಕಂಪವನ್ನೇನು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ, ಆಂಗ್ಲೋ-ಸಿಖ್ಖರ ಸಮರಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಅವರುಗಳು ನೀಡಿದ್ದ ಸಹಕಾರವು ಈಗ ಅವರಿಗೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಾಂಕೇತಿಕ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಬಹಾದ್ದೂರ್‌ ಷಾಹ್‌ ಜಾಫರ್‌ನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದುದರಿಂದ ಮೊಘಲರ ಆಳ್ವಿಕೆ ವಿರುದ್ಧದ ಸಿಖ್ಖರ ವೈರತ್ವದ ದೀರ್ಘ ಇತಿಹಾಸವು ಕೂಡಾ ಬಂಡಾಯಗಾರರ ಉತ್ತಮ ಉದ್ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಪ್ರಥಮ ಆಂಗ್ಲೋ-ಸಿಖ್‌‌ ಸಮರಾನಂತರದ ಪರಿಣಾಮಗಳು
ಪರಿಣಾಮಗಳು
ತರುವಾಯದ ಕದನಗಳ ಆರಂಭ
ಅಂತಿಮ ಕದನಗಳು