ಆತ್ಮದ ಉಳಿಯುವಿಕೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಈಜಿಪ್ತಿನ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರದ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಈಜಿಪ್ತಿಯನ್ನರು ಶವಗಳನ್ನು ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಮರುಭೂಮಿಯ ಶುಷ್ಕ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳು ದೇಹವನ್ನು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಮಮ್ಮಿ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆರಂಭಿಕ ರಾಜವಂಶೀಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರು ಹೆಚ್ಚಿನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಗೋರಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು ಮತ್ತು ದೇಹವು ಮರಳಿನ ಶುಷ್ಕಕಾರಕದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಕ್ಷಯಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಈಜಿಪ್ತಿಯನ್ನರು ವಿಶದವಾಗಿ ಕೆಡದಂತೆ ರಕ್ಷಿಸುವ ಪದ್ಧತಿಗಳಲ್ಲಿ ಶವವನ್ನು ಕೃತಕವಾಗಿ ಶುಷ್ಕಗೊಳಿಸಿ, ಸುತ್ತಿ, ಶವಸಂಪುಟದಲ್ಲಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟವು ಬದಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಖರ್ಚನ್ನು ಭರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದವರು ಮರುಭೂಮಿಯ ಸ್ಮಶಾನಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಹೂಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಒಮ್ಮೆ ಮಮ್ಮಿ ಮಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ನಂತರ, ಮಮ್ಮಿಯನ್ನು ಮರಣಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನೆಯಿಂದ ಗೋರಿಗೆ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮರಣಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಗೆಳೆಯ/ತಿಯರು, ಬಂಧುಗಳು, ವಿವಿಧ ಪುರೋಹಿತರು ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೂಳುವ ಮೊದಲು, ಪುರೋಹಿತರು ವ್ರತಾಚರಣೆಯ ಬಾಯಿಯನ್ನು ತೆರೆಯುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮೃತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದ ವಿಧಿಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ಕ್ರಿಯಾವಿಧಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ ಮಮ್ಮಿಯನ್ನು ಹೂಳುತ್ತಿದ್ದರು ಹಾಗೂ ಗೋರಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ, ಸಂಬಂಧಿಗಳು ಅಥವಾ ಪಾವತಿಸಲಾದ ಪುರೋಹಿತರು ಮರಣಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆಹಾರ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರದ ಶವಾಗಾರದ ದೇಗುಲದಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ, ಕುಟುಂಬಗಳು ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಮರಣಿಸಿದ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರು. ಹೀಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶವಾಗಾರದ ಆರಾಧನಾ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ತಲೆಮಾರುಗಳವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಆರಾಧನಾ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಕೊನೆಗೊಂಡ ನಂತರ, ಜೀವಂತವಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮರಣಿಸಿದವರ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೇಳಿ ಪತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ದೇವರು ಮಾಡಿದಂತೆ ಸತ್ತಿರುವವರು ಜೀವಿಸುವವರ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿರುತ್ತಿತ್ತು.
ಮೊದಮೊದಲು ಈಜಿಪ್ತಿನ ಗೋರಿಗಳು ಮಸ್ತಬಾಗಳಾಗಿದ್ದವು, ಆಯತಾಕಾರದ ಇಟ್ಟಿಗೆಯ ಸಂರಚನೆಗಳಾಗಿದ್ದು, ರಾಜರು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತರನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಹೂಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ನೆಲಡಿಯಲ್ಲಿ ಗೋರಿಯ ಕೊಠಡಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಒಂದು ಶವಾಗಾರದ ಕ್ರಿಯಾವಿಧಿಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರವೊಂದು ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಹಳೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಸ್ತಬಾಗಳನ್ನು ಪಿರಾಮಿಡ್‌ಗಳಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಅದು ಈಜಿಪ್ತಿನ ಪುರಾಣದ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿ ಕಾಲದ ಸ್ವರ್ಣ ಗೋಲವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಪಿರಾಮಿಡ್‌ಗಳು ರಾಜವಂಶದವರಿಗಾಗಿಯೇ ಮೀಸಲಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಬಹುದೊಡ್ಡ ಶವಾಗಾರಗಳು ಅವುಗಳ ತಳಭಾಗದಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಧ್ಯ ಅವಧಿಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಫೇರೋಗಳು ಪಿರಾಮಿಡ್‌ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ಮುಂದುವರೆಯಿತು, ಆದರೆ ಮಸ್ತಬಾಗಳ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಕ್ಷೀಣಿಸಿತು. ಸಾಕಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆದಾಯವಿದ್ದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆಯು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಶವಾಗಾರದ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂಡೆಗಲ್ಲಿನ ಗೋರಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಳಲಾರಂಭಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚಿತು. ಇವು ಗೋರಿ ದರೋಡೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಈಡಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಫೇರೋಗಳನ್ನು ಅಂತಹ ಗೋರಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಧರ್ಮವು ಸ್ವತಃ ಅವನತಿಯಾಗುವವರೆಗೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಮುಂದುವರೆಯಿತು.
ಗೋರಿಗಳು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಬೇರೆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ದೇಹವು ಹಾನಿಗೊಂಡರೆ, ಅದರ ಬದಲಿಗೆ ಇರಲಿ ಎಂದು ಮರಣಿಸಿದವರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಮರಣಿಸಿದವರು ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಮಾಡುವಂತೆಯೇ, ಮರಣಾನಂತರದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಮರಣಿಸಿದವರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಗೋರಿಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರ ಚಿಕ್ಕ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಗೋರಿಗಳಲ್ಲಿ ಪೀಠೋಪಕರಣಗಳು, ಬಟ್ಟೆಬರೆ ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮರಣಾನಂತರದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಿದ್ದರು; ಅದರೊಂದಿಗೆ ಆತ್ಮಗಳ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೇಡುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಮಾಂತ್ರಿಕ ರಕ್ಷಣೆಗೆಂದು ತಾಯಿತಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರದ ಗ್ರಂಥಗಳಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಇನ್ನಷ್ಟು ರಕ್ಷಣೆಯೂ ಹೂಳುವುದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಗೋರಿಯ ಗೋಡೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಲಾಕುಸುರಿಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮರಣಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿರುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವು ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಶವಾಗಾರದ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರವೂ ಪುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಆಸ್ಪದ ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ನಂಬಿದ್ದರು.

ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರದ ಆಚರಣೆಗಳು
ಪರಂಪರೆ
ಪುರಾಣ ಸಾಹಿತ್ಯ
ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರದ ಗ್ರಂಥಗಳು