ಕುಠಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಸಾಧಾರಣ ೪೫೦. ಇಲ್ಲಿಯ ಜನರು ತಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಕಾಗುವ ಇಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸಾಮಾಗ್ರಿಗಳನ್ನು ತರಲು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಗಿ, ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಒಂದು ವಾರಕಾಲ ಕಡಿದಾದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರುತ್ತಾ ಸಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತದ ದುರ್ಗಮವಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಾನು ಸೇರಿದಂತೆ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ತಂದು ಮದುವೆ, ಬಸಿರು, ಬಾಣಂತನ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಡುವ ಕಾಯಿಲೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಏಗುವ ಇವರು ಆ ನೆಲದ ಬಗ್ಗೆ ಅರೆಪಾವಿನಷ್ಟು ಬೇಸರಿಸದೇ ಅಲ್ಲೇ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸಿ ತಮ್ಮ ಊರೆಂದರೆ ಸ್ವರ್ಗವೆಂದೂ, ಇದಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ ಊರು ಬೇರಿಲ್ಲವೆಂದು ಸಂತಸದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ವೈದ್ಯರ ಅಗತ್ಯವೇ ಅವರಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕಾಯಿಲೆ, ಕೈ-ಕಾಲು ಮುರಿತದಂತಹ ಅನಾಹುತಗಳಿಗೆ ಕಾಡು ಉತ್ಪನ್ನದಲ್ಲೇ ಔಷದಿಗಳಿವೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡರೋಗ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಬಾಧಿಸಿಲ್ಲಾ. ಮಾರಣಾಂತಿಕ ರೋಗಗಳಾದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲಾ. ಬಸಿರು ಬಾಣಂತಿಯರು, ಮಕ್ಕಳು ತೀರಿ ಹೋಗಿರುವ ದಾಖಲೆಗಳಿಲ್ಲಾ. ಮರದ ದಿಮ್ಮಿಗಳ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ ಮನೆಗಳ ಸಮೂಹ. ತಂಪು ಹವೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ ಮತ್ತು ಹಿಮಪಾತದಲ್ಲೂ ಬೆಚ್ಚಗಿರಿಸುವ ಮರದ ಮನೆಗಳ ವಿನ್ಯಾಸವು ಆಕರ್ಷಕ ಹಾಗೂ ಅದ್ಭುತ. ಪ್ರತಿ ಮನೆಯ ಕಿಟಿಕಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ವಿನ್ಯಾಸ, ಆಕಾರ, ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗಿಂತ ಕಿಟಿಕಿಯ ಚಂದವೇ ಬೇರೆ. ಊರಿಗೊಂದು ಕಮಾನು, ಅದರ ಸುತ್ತ ಕಲ್ಲಿನ ಆವರಣ. ಅದರ ಸುತ್ತ ಹಸುರು ಆವೃತ ಹಿಮಗಿರಿ. ಮೇಲೆ ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಆಕಾಶ ಒಂದು ಮಾಡಿರುವ ಪರ್ವತಾಗ್ರಗಳು. ಸಾರಿಗೆ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಕುದುರೆಯೂ ಅಲ್ಲದ, ಅತ್ತ ಕತ್ತೆಯೂ ಅಲ್ಲದ "ಕಜ್ಜರ" ಎಂಬ ಕುಕತ್ತೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.

ಕಷ್ಟ ಜೀವಿಗಳು
ಜನಜೀವನ
ಸಮಬಾಳು-ಸಮಪಾಲು
ಆದಾಯ