ಶಿವನು ತನ್ನಲೀಲೆಗಳಿಗಾಗಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ . ಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ -ಸ ಏಕಾಕೀ ನ ರಮತೇ ಸ ದ್ವಿತೀಯಮೈಶ್ಚತ್ ಎಂಬಲ್ಲಿ ಇದನ್ನುಸಮರ್ಥಿಲಾಗಿದೆ.. ಆಗಮಗಳಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಪರಬ್ರಹ್ಮವು ಸ್ಥಲ ಎಮದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಚರಚರಾತ್ಮಕವಾದ ಜಗತ್ತು ಯಾವುದರಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲಿ ಅಡಗುವುದೋ, ಅದೇ ಸ್ಥಲತತ್ವ ಎಂದು ಆಗಮದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ . ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೋಭೆ ಯಾದಾಗ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಶಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿತು . ಆಗ ಸ್ಥಲ vತ್ವವು ಎರಡು ಭಾಗವಾಯಿತು. ಒಂದು ಲಿಂಗಸ್ಥಲ -ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಗಸ್ಥಲ ಚರಾಚರ ವಿಶ್ವವೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಳಚಿiದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಅಡಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದರಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವುದೋ ಅದು ಲಿಂಗಸ್ಥಲ. ಅಂ ಎಂದರೆ ಪರಬ್ರಹ್ಮ , ಅದರಕಡೆ ಅಭಿಮುಖವಾದ ಜೀವತತ್ವವೇ ಅಂಗಸ್ಥಲ.
ಹೀಗೆ ಲಿಂಗ ಸ್ಥಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಶಕ್ತಿ ಕಲೆ ಎಂದು ಹೆಸರು ತಳೆಯಿತು. ಅದೇ ಅಂಗ ಸ್ಥಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಶಕ್ತಿ ಭಕ್ತಿ ಎನಿಸಿತು. ಜಗನ್ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ (ಪ್ರವೃತ್ತಿ) ಶಿವನಿಗೆ ನೆರವಾದ ಮಾಹೇಶ್ವರೀ ಶಕ್ತಿಯೇ ನಿವೃತ್ತಿ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಲು ಭಕ್ತಿ ಎನಿಸಿತು. ಶಕ್ತಿಯೇ ಭಕ್ತಿ ; ಭಕ್ತಿಯೇ ಶಕ್ತಿ ಅವರಡಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ. ಆದೃಊ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೂ ಉಂಟು.
ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಪಂಚ ಸೃಷ್ಟಿ - ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಪಂಚ ಲಯ.

ಬ್ರಹ್ಮವು ಶಕ್ತಿ ವಿಶಿಷ್ಟ
ಶಕ್ತಿ ಭಕ್ತಿಗಳ ಸ್ವರೂಪ
ಆಧಾರ
ಇಷ್ಟ ಲಿಂಗ