ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಅವು ಯಾತಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ, ಅಂದರೆ, ಅವುಗಳ ಉದ್ದೇಶವೇನು? ಎಂಬುದರ ಕಡೆಗೆ ನೋಡೋಣ.

ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಸಾಲಗಾರರು ಸ್ವತಃ ಸಾಲದಾತರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಂಥ ಮಧ್ಯಸ್ಥಗಾರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ. ಉಳಿತಾಯ ಮಾಡಲು ಹಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರಿಂದ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಠೇವಣಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತವೆ. ನಂತರ, ಸಾಲಪಡೆಯಲು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಈ ಠೇವಣಿಯಿಟ್ಟ ಹಣದ ಸಂಚಯದಿಂದ ಹಣವನ್ನು ಸಾಲನೀಡುವುದು ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಲಗಳು ಮತ್ತು ಅಡಮಾನಗಳ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ, ಜನಪ್ರಿಯವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಹಣವನ್ನು ಸಾಲನೀಡುತ್ತವೆ.

ಒಂದು ಸರಳವಾದ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಠೇವಣಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿರುವ ವ್ಯವಹಾರ ನಿರ್ವಹಣೆಗಳಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದು, ಈ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಲದಾತರು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು, ಸಾಲಗಾರರು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಂಧಿಸುವುದು ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಸಾಲಪಡೆಯುವಿಕೆ ಅಥವಾ ಸಾಲ ಕೊಡುವಿಕೆಯ ಬದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಇತರ ಸಹಭಾಗಿಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟಮಾಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶವಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಸ್ಟಾಕು ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರವು ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯೊಂದರ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಕಂಪನಿಯೊಂದು ಹೂಡಿಕೆದಾರರಿಗೆ ಷೇರುಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಇದರ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಷೇರುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ ಅಥವಾ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಸಾಲದಾತರು ಮತ್ತು ಸಾಲಗಾರರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಕೆಳಕಂಡ ಕೋಷ್ಟಕವು ವಿಶದಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ:

ಬಂಡವಾಳ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವಿಕೆ
ಹಣ ಚಲಾವಣಾ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಸಾಲಗಾರರು