ಭಾರತೀಯ ನಾಗರೀಕತೆಯು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿರುವುದಲ್ಲದೇ, ಇತರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಂತೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಜನಪ್ರಿಯ ಆಖ್ಯಾಯಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಆತಿಥ್ಯ/ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ತನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಚೂರುಪಾರು ಆಹಾರವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಗತನೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುವ ಸರಳವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಗೆಗಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಆ ಅತಿಥಿಯು ಮಾರುವೇಷದಲ್ಲಿರುವ ದೇವತೆಯಾಗಿದ್ದು ಆತನ ಉದಾರಮನೋಭಾವಕ್ಕಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಾನು ನೀಡಲು ಶಕ್ತಳಾಗಿರುವಷ್ಟು ಖಿಚಡಿಯನ್ನು ಹಸಿದವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ನೀಡುವ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳ ಕಥೆ ಮತ್ತೊಂದು, ಅವಳು ಹಾಗೆ ನೀಡುತ್ತಾ ಅವಳ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಆಹಾರವೆಲ್ಲಾ ಖಾಲಿಯಾಗಿ ಕೊನೆಗೆ ತನ್ನ ಪಾಲನ್ನೇ ಕೊನೆಯ ಹಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಆಗ ಮಾರುವೇಷದಲ್ಲಿರುವ ದೇವತೆಯು ಅವಳಿಗೆ ಎಂದೂ ಖಾಲಿಯಾಗದ ಖಿಚಡಿಯ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕರುಣಿಸುತ್ತದೆ. ಬಹುತೇಕ ಭಾರತೀಯ ವಯಸ್ಕರು ಮಕ್ಕಳಾಗಿದ್ದಾಗಿನಿಂದ ಈ ಬಗೆಯ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಬೆಳೆದವರು ಅತಿಥಿಯು ದೇವರು ಎಂಬರ್ಥದ "ಅತಿಥಿ ದೇವೋ ಭವ" ಎಂಬ ತತ್ವದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿಗಳ ಬಗೆಗಿನ ದಯಾಪರತೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವ ಇದರಿಂದಲೇ ಭಾರತೀಯ ನಡತೆಯು ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ.
ಆತಿಥ್ಯ/ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರದ ಅರ್ಥ
ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಆತಿಥ್ಯ/ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ನೀತಿಸಂಹಿತೆ ಪದ್ಧತಿಗಳು
ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಆತಿಥ್ಯ/ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ
ಕೆಲ್ಟಿಕ್‌ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಆತಿಥ್ಯ/ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ