5ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬುದ್ಧಿವಿಕಲ್ಪ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವವರನ್ನು ಅತಿಮಾನುಷ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ಪುರಾತನ ಗ್ರೀಸ್ ಮತ್ತು ರೋಮ್ ನಾದ್ಯಂತ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿತ್ತು. ಗ್ರೀಕರು ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳ ಕುರಿತು ಆರಂಭಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ರಿಸ್ತಪೂರ್ವ 4ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಹಿಪ್ಪೊಕ್ರೇಟ್ಸ್ ನು ಶಾರೀರಕ ಅಸಹಜತೆಗಳು ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯ ಮೂಲಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತ ರೂಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ ಮುಖಂಡರು ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರರು ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲು ಭೂತೋಚ್ಛಾಟನೆಯ ಆರಂಭಿಕ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಈ ವಿಧಾನಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ವೇಳೆ ಒರಟಾಗಿ, ಬರ್ಬರವಾಗಿ, ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು.

ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳು
ಸಂಶೋಧನೆ
ಹೊರರೋಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ
ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲ