ಭೂ ಸಸ್ಯಗಳು ಸುಮಾರು 425 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆ. ಮೊದಲ ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಜಲಜೀವಿ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳಾದ ಬೀಜಕಗಳ ಸರಳ ಮಾರ್ಪಾಡಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು. ಸಮುದ್ರದದಲ್ಲಿ ಸಸ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಳೀಯ ಅಬೀಜಗಳನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹರಿಯಬಿಟ್ಟು, ಅವು ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಪಸರಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ಸಸ್ಯಗಳು ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಿದವು. ಆದರೆ ಸಸ್ಯಗಳು, ಒಣಗಿ ಹೋಗುವಿಕೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಕ್ಕಿಂತ ನೆಲದ ಮೇಲೆಯೇ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿರಬಹುದಾದ ಇತರ ದುರುಪಯೋಗದಿಂದ ಈ ನಕಲುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡವು. ಈ ರೀತಿಯ ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದಾಗಿ ಹೂವುಗಳಾಗದಿದ್ದರೂ ಬೀಜಗಳು ಉಂಟಾದವು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದ, ಬೀಜ-ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಸ್ಯಗಳೆಂದರೆ ಜಿಂಕೊ (ಬೀಸಣಿಗೆಯಾಕಾರದ ಎಲೆಯ ಮರಗಳು) ಮತ್ತು ಕೊನಿಫರ್‌‌ (ಶಂಕುಮರ)ಗಳು. ಹೂಬಿಡುವ ಸಸ್ಯಗಳ ಮೊದಲ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯಾದ "ಆರ್ಕಿಫ್ರುಕ್ಟಸ್ ಲಿಯನಿನ್ಜೆನ್ಸಿಸ್‌" ಸುಮಾರು 125 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷ ಹಿಂದಿನದು.
ನಿರ್ನಾಮವಾಗಿರುವ ಅನಾವೃತ ಬೀಜಗಳ ಕೆಲವು ಗುಂಪುಗಳು, ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಬೀಜದ ಜರೀಗಿಡ‌ಗಳು, ಹೂಬಿಡುವ ಸಸ್ಯಗಳ ಪೂರ್ವಿಕ ಸಸ್ಯಗಳು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಹೂವುಗಳ ವಿಕಸನ ಹೇಗಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುವ ನಿರಂತರ ಪಳೆಯುಳಿಕೆ ಪುರಾವೆಗಳು ಕಂಡುಬಂದಿಲ್ಲ. ಪಳೆಯುಳಿಕೆ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದ ಆಧುನಿಕ ಹೂವುಗಳ ಗೋಚರಿಸುವಿಕೆಯು, ವಿಕಾಸವಾದಕ್ಕೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ತಂದೊಡ್ಡಿತು. ಇದನ್ನು ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಾರ್ವಿನ್‌ನು "ಅಸಹನೀಯ ರಹಸ್ಯ" ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾನೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಂಡುಹಿಡಿದ "ಆರ್ಕಿಫ್ರಕ್ಟಸ್‌" ನಂತಹ ಆವೃತ ಬೀಜ ಸಸ್ಯಗಳ ಅಥವಾ ಹೂಬಿಡುವ ಸಸ್ಯಗಳ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳು ಹಾಗೂ ಅನಾವೃತ ಬೀಜ ಸಸ್ಯಗಳ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಮುಂದುವರಿದ ಅನ್ವೇಷಣೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಆವೃತ ಬೀಜ ಸಸ್ಯಗಳ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ.
ಇತ್ತೀಚಿನ DNA ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯು (ಆಣ್ವಿಕ ವರ್ಗೀಕರಣ ಶಾಸ್ತ್ರ) ನ್ಯೂ ಕಲೆಡೋನಿಯದ ಪೆಸಿಫಿಕ್ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ "ಆಂಬೊರೆಲ್ಲ ಟ್ರೈಕೊಪೊಡ"ವು ಉಳಿದ ಹೂಬಿಡುವ ಸಸ್ಯಗಳ ಸಜಾತೀಯ ಗುಂಪು ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಆಕೃತಿ ವಿಜ್ಞಾನದ ಅಧ್ಯಯನವು ಹಿಂದಿದ್ದ ಹೂಬಿಡುವ ಸಸ್ಯಗಳ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳಂತಿರುವ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳನ್ನು ಅದು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದೇ ಹೂವುಗಳ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ ಎಂಬುದು ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಬಂದಿರುವ ಒಂದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿದೆ. ಪರಾಗವು ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಗಾಢ ಬಣ್ಣಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಆಕಾರಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ ಪಸರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅವು ಇನ್ನಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ನೀಡದಿದ್ದರೆ, ಈ ಅಂಶವೇ ಸಸ್ಯದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಬಾಧ್ಯತೆಯಾಗುಳಿಯಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹೊಂದಿದ ಹೂವುಗಳು ಗೋಚರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅವುಗಳು ದ್ವೀಪ ಅಥವಾ ದ್ವೀಪಗಳ ಸಮೂಹದಂತಹ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಥವಾ ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿದ್ದೇ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ. ಅಂತಹ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಬಿಡುವ ಸಸ್ಯಗಳು ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಾಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ವಾಸ್ಪ್) ವಿಶೇಷ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಲು ಆ ದ್ವೀಪದ ಪರಿಸರವು ಸಹಾಯಕವಾಗಿತ್ತು. ಇಂದು ಅನೇಕ ದ್ವೀಪ ಜೀವಿಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುವ ರೀತಿಯೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ.ಒಂದು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಡುಜೀರಿಗೆ ಹುಳದೊಂದಿಗಿನ ಈ ಸಹಜೀವನದ ಸಂಬಂಧವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಸಂಗಾತಿಗಳೆರಡನ್ನೂ ವಿಶೇಷ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿತು. ಈ ಕಡುಜೀರಿಗೆ ಹುಳಗಳು ಈಗಿನ ಅಂಜೂರದ ಕಡುಜೀರಿಗೆ ಹುಳಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಾಗಗಳನ್ನು ಒಂದು ಸಸ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಸಸ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ದ್ವೀಪ ತಳಿಗಳು‌ ಜಾತಿಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮೂಲ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಮೂಲದ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಕೆಳದರ್ಜೆಯ ರೂಪಾಂತರದ ನಮೂನೆಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇತ್ತು ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಕಡುಜೀರಿಗೆ ಹುಳದ ಉದಾಹರಣೆಯು ಪ್ರಾಸಂಗಿಕವಲ್ಲ; ಕಡುಜೀರಿಗೆ ಹುಳಗಳಿಂದ ಜನ್ಮತಾಳಿದ ಜೇನ್ನೊಣಗಳು ಸಹಜೀವನದ ಸಸ್ಯ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿವೆ.

ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಸಸ್ಯ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ್ಣುಗಳು ಹೂವಿನ ಭಾಗಗಳ ಬೆಳೆಯುವಿಕೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಹಿಗ್ಗುವಿಕೆಯಿಂದ ಬಂದಿವೆ. ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಹಿಸುವ ಈ ಹಣ್ಣುಗಳು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಾಧನಗಳಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಇಷ್ಟವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದರ ಮೂಲಕ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಹರಡುತ್ತವೆ.

ಪ್ರಧಾನ ಭೂಭಾಗದ ಪ್ರಾಣಿಗಳೊಂದಿಗಿನ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಮತ್ತು ಹಬ್ಬಲು ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಸಹಜೀವನದ ಸಂಬಂಧಗಳು ತುಂಬಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿರುತ್ತವೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಭೂಸಸ್ಯಗಳ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಭಾವಿ ಸ್ವರೂಪವಾಗುವಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳು ಉತ್ಪಾದನೆ, ಹರಡುವಿಕೆಗೆ (ಅವುಗಳ ವಾಸ್ತವಿಕ ಮೂಲ ಯಾವುದೇ ಆಗಿರಲಿ) ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ಅಸಾಮಾನ್ಯ, ಪರಿಣಾಮಕಾರೀ ಸಾಧನ ಅಥವಾ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿವೆ.
ಸುಮಾರು 130 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಹೂವುಗಳಿದ್ದವು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ದೃಢವಾದ ಪುರಾವೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದರೂ, ಅವು 250 ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದವು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಿವೆ ಅಷ್ಟೆ. ಸಸ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಓಲಿಯಾನೇನ್‌ ಎಂಬ ರಾಸಾಯನಿಕವು ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿಕಾಸವಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಆಧುನಿಕ ಕುರುಹುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಹೂಬಿಡುವ ಸಸ್ಯವಾದ ಜೈಗ್ಯಾಂಟೊಪ್ಟೆರೈಡ್‌ನಂತಹ ಪಳೆಯುಳಿಕೆ ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಇವು ನಿಜವಾಗಿ ಹೂಬಿಡುವ ಸಸ್ಯಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳ ಕಾಂಡ ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳುಗಳು ಮಾತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಇದು ಕಲ್ಲಾಗುವಿಕೆಗೆ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ.

ಎಲೆ ಮತ್ತು ಕಾಂಡದ ರಚನೆಯಲ್ಲಿನ ಹೋಲಿಕೆಯು ಬಹುಮುಖ್ಯವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ತಳಿವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕಾರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಎಲೆ ಮತ್ತು ಕಾಂಡದ ಅಂಗಗಳ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳೇ ಹೂವುಗಳು. ಜೀನ್‌ಗಳ ಸಂಯೋಗ ಹೊಸ ಅಂಗಗಳ ರಚನೆಗೆ ಕಾರಣ. ತುಂಬಾ ಪ್ರಾಚೀನ ಹೂವುಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದ (ಆದರೆ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ) ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಹೂವಿನ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ. ಹೂವುಗಳು ಸುರುಳಿಯಾಕಾರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು, ದ್ವಿಲಿಂಗೀಯವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು (ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದರರ್ಥ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಎರಡೂ ಅಂಗಗಳು ಒಂದೇ ಹೂವಿನಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ), ಮತ್ತು ಅಂಡಾಶಯವು (ಹೆಣ್ಣು ಅಂಗ) ಪ್ರಧಾನವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹೂವುಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ಹಾಗೆ ಕೆಲವು ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದವು. ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ವಿನ್ಯಾಸಗಳು ಹಾಗೂ ಪ್ರತೀ ಹೂವಿಗೆ ಅಥವಾ ಸಸ್ಯಕ್ಕೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಲಿಂಗ ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಟ ಪಕ್ಷ "ಪುಷ್ಪಪಾತ್ರದ ಕೆಳಗಿರುವ ಅಂಡಾಶಯ" ಮೊದಲಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವು.

ಹೂವಿನ ವಿಕಾಸವು ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಾಗಸ್ಪರ್ಶವಾಗದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚಿನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹೂವುಗಳು ಮಾನವನ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿವೆ. ಅನೇಕ ಆಧುನಿಕ, ಗೃಹಾಸಕ್ತಿಯ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಳೆಗಳಾಗಿ ಬೆಳೆಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅವು ನೆಲ ಕದಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುತ್ತವೆ. ಕೆಲವೊಂದು ಮನುಷ್ಯನ ಬೆಳೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಚೆಂದವಾಗಿರುವ ಹೂವುಗಳು ಅವುಗಳ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಕೀಳುವಿಕೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವು ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ಮಾನವನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ವಿಶೇಷ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಸ್ವರೂಪ
ಹೂವಿನ ಸೂತ್ರ
ವಿಕಾಸ
ಹೂವುಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು ಹಾಗೂ ಪರಾಗಸ್ಪರ್ಶ