೧೯೩೪ ರಲ್ಲಿ ಕದ್ರಿಯ ವಿದ್ಯಾಬೋಧಿನಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಸೇರಿದರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ, ಮಹಾಲಿಂಗಮ್ ಎಂಬ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ವರ್ಗವಾಗಿ ಬಂದರು. ಅವರು ಕಥಕ್ಕಳಿ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರು. ಕೃಷ್ಣರಾಯರ ದೇಹಧಾರಢ್ಯ, ಮೈಕಟ್ಟು, ನಿಲವುಗಳನ್ನು ಗನಮಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ತಮಗೆ ತಿಳಿದ ಕಥಕ್ಕಳಿ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಿದರು. ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆದ್ದ ಕೃಷ್ಣರಾಯರು, ಶಾಲೆ ಮುಗಿದಬಳಿಕ, ಬೈಸಿಕಲ್ ಹತ್ತಿ, ಪ್ರತಿಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಮಕ್ಕಳ ಮನಒಲಿಸಿ, ನೃತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅಲ್ಲಿನ ಜನರಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಬಂತು. ತಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನೇ ನೃತ್ಯ ವಿದ್ಯಾಲಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ನೃತ್ಯಕಲಿಕೆಯ ಅಭಿಯಾನವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು. ನೂರಾರು ಪ್ರದರ್ಶನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಆಯೋಜಿಸಿದರು. ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನವರಾತ್ರಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಆಯೋಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಭರತನಾಟ್ಯ ಕಥಕ್ಕಳಿ ಬಲ್ಲ ಕೇರಳದ ರಾಜನ್ ಐಯ್ಯರ್ ಬಂದಾಗಲೂ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಾಗಿ ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿತರು. ಇಂತಹ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ವೀಕ್ಷಿಸಿದ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಸಿ.ಕೆ.ಮೆನನ್, ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿ ಕರ್ಮತುಲ್ಲಾ ಮೊದಲಾದ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮೆಚ್ಚಿ ಬಹಳ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಕೊಟ್ಟರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ದೆಹಲಿಯವರೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ನಗರಗಳಲ್ಲೂ ನಾಟ್ಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು. ಸಂಸ್ಥೆಯ ರಜತ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಬೊಂಬಾಯಿನಲ್ಲಿ ಅದ್ಧೂರಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ನಂತರದ ಸ್ವರ್ಣ, ಮತ್ತು ವಜ್ರ ಮಹೋತ್ಸವಗಳನ್ನು ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾಯಿತು. ಅವರ ಭರತನಾಟ್ಯದ ಸಮಾರಂಭಗಳನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದ ಮೈಸೂರು ದೊರೆ, ಜಯಚಾಮರಾಜವೊಡೆಯರ್, ಮದ್ರಾಸಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ, ಕಾಮರಾಜ ನಾಡರ್,ಧರ್ಮಸ್ಥಳದ, ಮಂಜಯ್ಯ ಹೆಗ್ಗಡೆ, ಪಂತ-ಪ್ರಧಾನಿ ನೆಹರು, ಬಹಳವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಿದ್ದರು.
ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
ಮಕ್ಕಳು
ಯುಎಸ್ಕೃಷ್ಣರಾವ್(ಉಚ್ಚಿಲ)
ಕದ್ರಿ ಕರ್ಮಭೂಮಿಯಾಯಿತು