ಈ ವಿವರಣೆ ಕೂಡ ಅಸಮರ್ಪಕವಾದದು. ಏಕೆಂದರೆ ಇದರಿಂದ ಮೊದಲ ಎರಡೇ ಇಂಗಾಲದ ಪರಮಾಣುಗಳು ಈ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಔಚಿತ್ಯದ ಮಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗದು, ಆದರೂ ಬ್ಯಾರ್ರಿ ಮತ್ತು ಮಿಚ್ಚೆಲ್ ಈ ವಿವರಣಿಯನ್ನೇ ಅಲ್ಪ ಬದಲಾವಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಪುಷ್ಟೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ (1955). ಎಲ್. ಮೆಸ್ಟರ್ ಎಂಬಾತ ಓಸಜೋ಼ನುಗಳು ಅಚಕ್ರೀಯ ವಸ್ತುಗಳು ಹಾಗೂ ಖಿಲೇಟ್ ಉಂಗುರ ಉಳ್ಳವಾದ್ದರಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾದ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿದ್ದಾನೆ (1955).ಸಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ಫಿನೈಲ್ ಹೈಡ್ರಜಿûೕನ್ ಅಸಿಟೇಟ್ ದ್ರಾವಣವನ್ನು ಒಂದು ಕುದಿಯುವ ನೀರಿನ ತಾಪಕದಲ್ಲಿ ಕಾಯಿಸಿದಾಗ ಓಸಜೋ಼ನ್ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ಸಕ್ಕರೆಗಳು ಓಸಜೋ಼ನುಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಲು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಈ ಓಸಜೋ಼ನುಗಳ ದೃಢ ಕರಗುವ ಬಿಂದುಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದರಿಂದ ಸಕ್ಕರೆಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಓಸಜೋ಼ನಿನ ಹೆಸರು ಕರಗುವ ಬಿಂದು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಲು ತೆಗೆದು
0ಸೆಂ. ಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲ (ಮಿನಿಟುಗಳು)
ಗ್ಲೂಕೋಸಜೋ಼ನ್ 205 8.0
ಫ್ರಕ್ಟೋಸಜೋ಼ನ್ 205 5.0
ಮ್ಯಾನ್ನೋಸಜೋ಼ನ್ 200 0.5
ಗ್ಯಾಲಕ್ಟೋಸಜೋ಼ನ್ 194 30.0
ಅರಾಬಿನೋಸಜೋ಼ನ್ 167 10.0
ಗ್ಲೈಲೋಸಜೋ಼ನ್ 163 7.0
ಮಾಲ್ಟೋಸಜೋ಼ನ್ 206 ಶೈತ್ಯಗೊಳಿಸಿದ ಆನಂತರ
ಲ್ಯಾಕ್ಟೋಸಜೋ಼ನ್ 200 ಶೈತ್ಯಗೊಳಿಸಿದ ಆನಂತರ 
ಸುಕ್ರೋಸಜೋ಼ನ್ (ಇಲ್ಲ) ¾ ¾

ಓಸಜೋ಼ನುಗಳ ಆವರ್ತಶಕ್ತಿ
ಓಸಜೋ಼ನುಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ
ಎರಡೇ ಇಂಗಾಲದ ಪರಮಾಣುಗಳು
ಸ್ಪಟಿಕಾಕೃತಿಯ ಘನಗಳು