ಮ್ಯಾಥ್ಯೂ ಒರ್ಫಿಲ ಅವರನ್ನು ವಿಷವೈದ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಆಧುನಿಕ ಪಿತಾಮಹ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ, ಕಾರಣ 1813ರಲ್ಲಿ ಇವರು ಬರೆದ "ಟ್ರೈಟ್ ಡೆಸ್ ಪಾಯಿಸನ್ಸ್" , ಹಾಗೂ"ಟಾಕ್ಸಿಕಾಲಜಿ ಜೆನೆರಲೆ" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಇದರ ವಿದಿವತ್ತಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು.ತೆಯೊಫ್ರಾಸ್ಟುಸ್ ಫಿಲಿಪಸ್ ಎರೊಲೆಸ್ ಬೊಂಬಾಸ್ಟುಸ್ ವೊನ್ ಹೊಹೆನ್ಹಿಮ್ (1493–1541) ಅವರನ್ನು ಸಹ ವಿಷ ವೈದ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದ ಪಿತಾಮಹ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.(ಹಾಗೂ ಇವರನ್ನು ಪೆರಾಸೆಲ್ಸುಸ್ ಎಂದೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಇವರ ಅಧ್ಯಯನವು ಒಂದನೇ ಶತಮಾನದ ರೋಮನ್ ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಸೆಲ್ಸುಸ್ ಕೆಲಸಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದು ಎಂಬ ಅವರ ನಂಬಿಕೆ). ಅವರ ಕ್ಲಾಸಿಕ್ ವಿಷವೈದ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದ ನಿಯಮವು ಹೇಳುವಂತೆ ""Alle Dinge sind Gift und nichts ist ohne Gift; allein die Dosis macht, dass ein Ding kein Gift ist." " ಇದರ ಅರ್ಥ, "ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳು ವಿಷಕಾರಿ ಮತ್ತು ವಿಷವಲ್ಲದುದು ಯಾವುದು ಇಲ್ಲ; ಕೇವಲ ಅದರ ಪ್ರಮಾಣ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ವಿಷಕಾರಿಯಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ."
ಇದನ್ನು ಆಗಾಗ್ಗೆ "ಔಷದಿಯ ಪ್ರಮಾಣವು ವಿಷದ ಅಂಶವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಸಂಕ್ಷೇಪಿಸಲಾಗಿದೆ. 

ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿನ ವಿಷವೈದ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಬರಹಗಾರರಾದ Ibn ವಾಹ್ಷಿಯ (Arabic: أبو بكر أحمد بن وحشية Abu Bakr Ahmed ibn Wahshiyah ), ಅವರು 9ನೇ ಅಥವಾ 10ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ "ವಿಷಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ" ವನ್ನು ರಚಿಸಿದರು.

ವಿಷವೈದ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಅರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಿತಿಯ ಸಾವಯುವ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯಿದೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳ ಪ್ರಮಾಣವು ವಿಷಪರಿಣಾಮವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ,ಇದು ವಿಷದ ಪ್ರಮಾಣವು ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ ಅನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ಯೋಗ್ಯ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪದಾರ್ಥಗಳು ವಿಷಕಾರಿ ಯಾಗುತ್ತವೆ. LD ಅನ್ನುವ ಶಬ್ದ ವಿಷಕಾರಿ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಪ್ರಮಾಣವು ಪ್ರತಿಶತ 50 ರಷ್ಟು ಪರೀಕ್ಷಿಯ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಪ್ರಾಣ ತೆಗೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ.(ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಮಾನವಕುಲದ ಮೇಲಿನ ವಿಷಪರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಇಲಿಗಳ ಅಥವಾ ಇತರ ಜೀವಿಗಳಮೇಲೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಲಾಗುವುದು). ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಯಿಲೆಪೂರ್ವದ ವೃದ್ಧಿಯ ಅಂಶಗಳು LDಯ ಗಣನೆಗಳಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಒಳಗಾಗುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಎಂಡೊಕ್ರೈನ್ ಡಿಸ್ರಪ್ಟರ್‌ಗಳ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳು (ಅತಿಯಾದ ಪ್ರದರ್ಶನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಮ) ಸವಾಲಾಗಿವೆ.

ಜೈವಿಕ ಪದಾರ್ಥಗಳ ವಿಷಪರಿಣಾಮ
ವಿಷವೈದ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು
ಇತಿಹಾಸ
ರಾಸಾಯನಿಕ ವಿಷವೈದ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರ