ಅನಗ್ರಾಮ್‌ನ ಮೂಲ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೊರಟರೆ ಅದು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದು ಮೋಸಸ್‌ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ. ಆಗ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಶಬ್ದ “ಥೆಮುರು” ಅಂದರೆ ಬದಲಾವಣೆ. ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರಬಹುದಾದ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತೆಗೆಯಲು ಇದನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. 
ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇದು ಯುರೋಪಿನಾದ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯಗೊಂಡಿತ್ತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕವಿ ಹಾಗೂ ಸಂಗೀತ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಗ್ಯುಲ್ಲಾ ದೆ ಮೆಕಾಟ್‌ರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 3ನೇ ಶತಮಾನದ ಗ್ರೀಕ್‌ ಕವಿ ಲಿಕೊಫ್ರಾನ್‌ ತನಕವೂ ಅನಗ್ರಾಮ್‌ನ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿದೆ. ಇದಕ್ಕಿರುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ಆಧಾರವೆಂದರೆ 12ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಲಿಕೊಫ್ರಾನ್‌ ಕವಿಯ ಕುರಿತು ಜಾನ್‌ ಟೆಟ್ಸ್‌ ನೀಡಿದ ಮಾಹಿತಿ. 
ಲ್ಯಾಟೀನ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಲವು ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಅನಗ್ರಾಮ್‌ ಅನ್ನು ವೈನೋದಿಕ/ಚಮತ್ಕಾರಿಕ ಎಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾಮ್ಯುಯಲ್‌ ಜಾನ್ಸನ್‌ ತಮ್ಮ ಕೃತಿ, ’"ಅ ಡಿಕ್ಷನರಿ ಆಫ್‌ ದ ಇಂಗ್ಲೀಷ್‌ ಲಾಂಗ್ವೇಜ್" ‌’ ನಲ್ಲಿ, ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಲಾದ, “ಎಸ್ಟ್‌ ವಿರ್ ಕಿ ಅದೆಸ್ಟ್‌” (“Est vir qui adest") ಅನ್ನು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ. 
ಅನಗ್ರಾಮ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪಠ್ಯ ದೊರಕಿದ ಎಲ್ಲಾ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಅದನ್ನು ಅನಗ್ರಾಮ್‌ ನ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು ಎಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಭಾಷೆಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾದ ಪದಬರಿಗೆಗಳನ್ನು (ಸ್ಪೆಲ್ಲಿಂಗ್‌ಗಳು) ಕೂಡ ಇಂದು ಅನುಮಾನಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಂಗ್ಲೀಷ್‌ನ ಒಂದು ನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಸ್ಪೆಲ್ಲಿಂಗ್‌ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಚನೆಯಾದದ್ದಲ್ಲ. ಅದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಸ್ಥಿರಗೊಂಡಿರುವಂಥದ್ದು. ಅನಗ್ರಾಮ್‌ನ ರಚನೆಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕುವ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ನಡೆದಿದ್ದವು. ಅಂಥ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ 1589ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಜಾರ್ಜ್‌ ಪುಟ್ಟೆನ್‌ಹ್ಯಾಮ್‌ ಅವರ, ’"ಆಫ್‌ ದ ಅನಗ್ರಾಮ್‌ ಅಥವಾ ಪೊಸಿ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಪೋಸ್ಡ್‌ " ಇನ್‌ "ದ ಆರ್ಟ್‌ ಆಫ್‌ ಇಂಗ್ಲೀಷ್‌ ಪೊಯೆಸಿ" ’ ಪ್ರಮುಖವಾದದ್ದು.
ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯಗಳ (ಆದ್ಯತೆಗಳ) ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ (ಸ್ಥಾಪನೆ)
ಆಧುನಿಕ ಅವಧಿ
ಇತಿಹಾಸ
ಆಟಗಳು ಮತ್ತು ಒಗಟುಗಳು