"ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದ" ಎಂಬ ಶಬ್ದವು 1940ರ ದಶಕ ಮತ್ತು 1950ರ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ವಯಂ-ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿ ಜೀನ್‌-ಪಾಲ್‌ ಸಾರ್ತ್ರೆಯಿಂದ ಮೊದಲು ಅಳವಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಸಾರಮಾಡುವ ಒಂದು ವಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾರ್ತ್ರೆ ಹಾಗೂ ಅವನ ಸಹವರ್ತಿಗಳಿಂದ (ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ, ಕಾದಂಬರಿಕಾರ ಆಲ್ಬರ್ಟ್‌ ಕ್ಯಾಮಸ್‌‌‌ನಿಂದ) ಸಾಹಿತ್ಯದ ವ್ಯಾಪಕ ಬಳಕೆಯು ನಡೆದು, ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದವು "ಒಂದು ತತ್ತ್ವಚಿಂತನೆಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಅಗಾಧವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ" ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡಿತು. ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಬರಹಗಾರರ ಪೈಕಿ ಪ್ಯಾರಿಸ್‌ನವರಾದ ಜೀನ್‌ ಜೆನೆಟ್‌, ಆಂಡ್ರೆ ಗೈಡ್‌, ಆಂಡ್ರೆ ಮಾಲ್‌ರೌಕ್ಸ್‌, ಹಾಗೂ ನಾಟಕಕಾರ ಸ್ಯಾಮುಯೆಲ್‌ ಬೆಕೆಟ್‌, ನಾರ್ವೆ ದೇಶದ ಕ್ನಟ್‌ ಹ್ಯಾಮ್ಸನ್‌, ಮತ್ತು ರೊಮೇನಿಯಾದ ಸ್ನೇಹಿತರಾದ ಯೀಜೀನ್‌ ಲೊನೆಸ್ಕೊ ಹಾಗೂ ಎಮಿಲ್‌ ಸಿಯೋರನ್‌ ಸೇರಿದ್ದರು. ಅಮೂರ್ತ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿವಾದಿಗಳು ಜ್ಯಾಕ್‌ಸನ್‌ ಪೋಲಾಕ್‌, ಆರ್ಷಿಲೆ ಗಾರ್ಕಿ, ಹಾಗೂ ವಿಲ್ಲೆಮ್‌ ಡೆ ಕೂನಿಂಗ್‌ ಇವರೇ ಮೊದಲಾದ ಎದ್ದುಕಾಣುವ ಕಲಾವಿದರು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥೈಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಜೀನ್‌-ಲ್ಯುಕ್‌ ಗೊಡಾರ್ಡ್‌ ಹಾಗೂ ಇಂಗರ್‌ ಬರ್ಗ್‌ಮನ್‌‌‌ರಂಥ ಚಲನಚಿತ್ರೋದ್ಯಮಿಗಳೂ ಸಹ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಕಿರ್ಕೆಗಾರ್ಡ್‌ ಮತ್ತು ನೀಟ್ಜ್‌‌ಸ್ಚೆ
ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದ ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್‌ ಧರ್ಮ
ದಾಸ್ತೋಯೆವ್ಸ್ಕಿ ಮತ್ತು ಕಾಫ್ಕಾ
ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಆಂದೋಲನ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವ