ಗಾಳಿಯೇ ನೌಕಾಯಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಆರ್ಥಿಕ ದೃಷ್ಠಿಯಿಂದಲೂ ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹೀದೃಷ್ಠಿಯಿಂದಲು ಇತರ ತಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗಿಂತ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಮೋಟಾರು ದೋಣಿಯಿಂದ ನಡೆಸುವ ಜಲಯಾನವು ಒಂದು ಮಿಶ್ರ ಮಾದರಿಯ ನಮೂನೆಯಾಗಿದ್ದು ಇದರಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಅಥವಾ ತಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನೇ ಚಲನಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. 
ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೇವಲ ಜಲಯಾನಕ್ಕೇ ಸೀಮಿತವಾದ ವಿಹಾರ ನೌಕೆಗಳು ತನ್ನೊಳಗಿನ ಕಡಿಮೆ ಶಕ್ತಿಯ ದಹನ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸಬಲ್ಲ ಯಂತ್ರವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದು ಯಾಟ್ ಬಂದರು ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತು ಬಿಟ್ಟಾಗ ಆವಶ್ಯಕ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ೭ಮೀಟರ್‌ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಉದ್ದವಿರುವ ದೋಣಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ೫ ರಿಂದ ೪೦ ಅಶ್ವಶಕ್ತಿ(೩.೫ ನಿಂದ ೩೦ ಕಿ.ವಾ.) ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ತುಂಬಿರುವ ಹೊರಮೈ ಮೋಟಾರುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಬೃಹತ್ ಗಾತ್ರದ ದೋಣಿಗಳಲ್ಲಿ ದೋಣಿಯ ಗಾತ್ರಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ ಸುಮಾರು ೨೦ ರಿಂದ ೧೦೦ ಅಶ್ವಶಕ್ತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಡೀಸಿಲ್ ತುಂಬಿರುವ ಮೋಟಾರ್ ಯಂತ್ರವು ಒಳಮೈ ನಡುಭಾಗದ ಕಡೆಗೆ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಳಕೆಯ ೨೫ ರಿಂದ ೪೫ ಅಡಿ (೭ ರಿಂದ ೧೪ ಮೀ) ಉದ್ದ ಹೊಂದಿರುವ ದೋಣಿಯ ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ೨೦ ರಿಂದ ೪೦ ಅಶ್ವಶಕ್ತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಇಂಜಿನ್‌ಗಳ ಅಳವಡಿಕೆ ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯ.
ದೋಣಿಯ ಹೊರಮೈನ ವಿಧಗಳು===
ಒಂದೇ ಹೊರಮೈ ಹೊಂದಿರುವ ವಿಹಾರ ನೌಕೆಗಳು ಜಲಯಾನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯ ರಭಸಕ್ಕೆ ಮಗುಚದಂತೆ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸರಿಹೊಂದಿಸಬಹುದಾದ ಅಡಿಹಲಗೆಗಳು ಅಥವಾ ನಡು ಹಲಗೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹೊರಮೈ ಹೊಂದಿರುವ (ಮಲ್ಟಿ ಹಲ್) ವಿಹಾರ ನೌಕೆಗಳು ಅಗಲವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಂಡ ಎರಡು ಹೊರಮೈ ಭಾಗಗಳನ್ನು (ಕಾಟಮರನ್) ಅಥವಾ ಮೂರು ಹೊರಮೈ ಭಾಗಗಳನ್ನು (ಟ್ರೈ ಮರನ್) ಹೊಂದಿದ್ದು ಇವು ಭದ್ರ ತಳಹದಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿ ದೋಣಿಯು ಮಗುಚದಂತೆ ತಡೆಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಇದು ಆಳವಿಲ್ಲದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಹೊರಮೈ ಹೊಂದಿರುವ ವಿಹಾರ ನೌಕೆಗಳಿಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಯಾನ ಮಾಡಬಲ್ಲುದು.

ಮುಂಚಲನೆ
ಮೋಟಾರು ವಿಹಾರ ನೌಕೆಗಳು
ಇತಿಹಾಸ
ರಚನಾ ಸಾಮಾಗ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ತಂತ್ರಗಳು