ಕ್ರಿ.ಶ. ೩೪,೦೦೦ರ ಕಾಲಮಾನದ್ದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿರುವ ಜಾರ್ಜ ಗಣರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಗವಿಯಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ಹಾಕಿದ ಅಗಸೆ ನಾರುಗಳ ಶೋಧನೆಯು ಬಟ್ಟೆಯಂತಹ ವಸ್ತುಗಳು ಪ್ರಾಗೈತಿಹಾಸಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ತಯಾರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವೆಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಬಟ್ಟೆಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಒಂದು ಕೌಶಲವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಇದರ ವೇಗ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನಾ ಶ್ರೇಣಿಯು ಔದ್ಯೋಗೀಕರಣ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ತಯಾರಿಕಾ ತಂತ್ರಗಳ ಪರಿಚಯದಿಂದಾಗಿ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲಾರದಷ್ಟು ಮಾರ್ಪಾಟುಗೊಂಡಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಬಟ್ಟೆಗಳ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಕಾರಗಳಾದ ಸರಳ ಹೆಣಿಗೆ, ಟ್ವಿಲ್, ಅಥವಾ ಸ್ಯಾಟಿನ್ ಹೆಣಿಗೆಗಳ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಚೀನ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ವಿಧಾನಗಳ ನಡುವೆ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ.

ಇನ್ಕಾಗಳು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಉಣ್ಣೆಯಂಥ, ನೂಲು ತೆಗೆದ ಮತ್ತು ಎಳೆದ ದಾರದಂತಹ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ನಿಂದ ಪಡೆದ, ಅಥವಾ ಆಲ್ಪ್ಯಾಕಾಗಳು, ಲಾಮಾಗಳು ಮತ್ತು ಒಂಟೆಗಳಂತಹ ಕಮೆಲಿಡ್‌ಗಳ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಪಡೆದ, ಅಥವಾ ಹತ್ತಿಯಂತಹ ಒಂದು ಸೆಲ್ಯಲೋಸ್‌ನಿಂದ ಪಡೆದ ನಾರುಗಳಿಂದ ರಚಿತವಾದ ಕೀಪೂಗಳನ್ನು (ಅಥವಾ ಖೀಪೂ) ಕೌಶಲದಿಂದ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಖೀಪೂಗಳು ದಾರದ ಚೂರುಗಳ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಇರುವ ಗಂಟುಗಳ ಒಂದು ಸರಣಿ. ಅವು ಕೇವಲ ಹಣಕಾಸು ಲೆಕ್ಕದ ಒಂದು ಬಗೆಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದವೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆಯಾದರೂ, ಹಾರ್ವರ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಗ್ಯಾರಿ ಅರ್ಟನ್ ನೀಡಿದ ಹೊಸ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರವು ಖೀಪೂನ ಉಪಯೋಗ ಬರೀ ಸಂಖ್ಯೆಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಇರಬಹುದೆಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ವಸ್ತು ಸಂಗ್ರಹಾಲಯ ಮತ್ತು ದಾಖಲೆ ಸಂಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಖೀಪೂಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯು ಪ್ರಚಲಿತ ವಸ್ತ್ರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ನಿಯಮಗಳು ಮತ್ತು ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.

ಹತ್ತಿಯ ಉಪಯೋಗ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳ ಕಾಲದಷ್ಟು ಹಳೆಯದು. ಹತ್ತಿಯ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರು ನಿಷ್ಣಾತರು. ಹತ್ತಿಬಟ್ಟೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಬಣ್ಣಹಾಕುವ, ಮುದ್ರಿಸುವ, ಹಾಗೂ ಅದನ್ನು ಕೆಡದಂತೆ ಸಂಸ್ಕರಿಸುವ ಕಲೆಗಳನ್ನು ವಿಕಾಸಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋದರು. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರಾಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಭಾರತದೇಶವಿಡೀ ಇದರಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿತ್ತು.

ಬಳಕೆಗಳು
ಇತಿಹಾಸ
ಕೃತಕ ಜವಳಿಗಳು
ಫ಼್ಯಾಷನ್ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರ ವಿನ್ಯಾಸಕರು