ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ವಲಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನತೆಗೆ, ಹಿಮಕರಡಿಗಳು ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದಲೂ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ವಸ್ತುದ್ರವ್ಯದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದೆ. ಸುಮಾರು 2,500ರಿಂದ 3,000 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ಬೇಟೆಯಾಡುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಮಕರಡಿಗಳ ಅವಶೇಷಗಳು ದೊರೆತಿವೆ. ಚುಕೊಟ್ಕಾದಲ್ಲಿ ಹಿಮಕರಡಿಗಳನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುವ 1,500 ವರ್ಷ ಹಳೆಯ ಗುಹೆಗಳ ಚಿತ್ರರಚನೆಗಳು ದೊರಕಿವೆ. 
ಖಚಿತವಾಗಿಯೂ, ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್‌ ಜನತೆ ನೀರುನಾಯಿಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುವ ಮತ್ತು ಮಂಜು ಗುಡಿಸಲು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಕುಶಲತೆಯನ್ನು ಭಾಗಶಃ ಹಿಮಕರಡಿಗಳಿಂದಲೇ ಕಲಿತಂತಿದೆ. 

ಹಿಮಕರಡಿಗಳ ಕುರಿತು ಇನೂಯಿಟ್‌ ಮತ್ತು ಎಸ್ಕಿಮೊ ಜನರಲ್ಲಿ ಹಲವು ಜನಪದ ಕಥೆಗಳಿವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುಕಥೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಹಿಮಕರಡಿಗಳು ತಮ್ಮ ಗುಹೆಗಳೊಳಗಿರುವಾಗ ಮನುಷ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದು, ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಹಿಮಕರಡಿ ಚರ್ಮಗಳನ್ನು ಹೊದ್ದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವಂತೆ. ಬೃಹತ್‌ ಹಿಮಕರಡಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಹೋಲುವ ತಾರಾಪುಂಜದ ಕುರಿತು ಕಥೆಗಳೂ ಸಹ ಕೇಳಿಬಂದಿದ್ದವು. 

ಈ ಕಟ್ಟುಕಥೆಗಳು ಹಿಮಕರಡಿಯ ಕುರಿತು ಅಪಾರ ಮರ್ಯಾದಾ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ, ಹಿಮಕರಡಿಯು ಅಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬಲಶಾಲಿ ಹಾಗೂ ಮಾನವನಿಗೆ ಹೋಲಿಸುವಷ್ಟು ಸನಿಹ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. 
ಹಿಮಕರಡಿಗಳು ಎರಡು ಕಾಲ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುವಾಗ ಮತ್ತು ಕೂರುವಾಗ ಮಾನವನಂತೆ ಕಾಣುವುದು; ಚರ್ಮ ತೆಗೆದಾಗ ಹಿಮಕರಡಿಯ ಮೃತದೇಹವು ಮಾನವನನ್ನು ಹೋಲುವ ವಿಚಾರವು, ಮಾನವ ಮತ್ತು ಹಿಮಕರಡಿಯ ಆತ್ಮವು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಆಧಾರವಾಯಿತು. ಎಸ್ಕಿಮೋ ಕಟ್ಟುಕಥೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಬೇಟೆಯಾಡುವುದನ್ನು ಮಾನವನು ಹಿಮಕರಡಿಗಳಿಂದ ಕಲಿತನಂತೆ. ಲಬ್ರೆಡಾರ್‌ನ ಇನೂಯಿಟ್‌ ಜನತೆಗೆ, ಹಿಮಕರಡಿಯು ಮಹಾ ಆತ್ಮವಾದ ಟೂರ್ನ್ಗಾಸುಕ್‌ನ ಒಂದು ರೂಪವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇನೂಯಿಟ್ ಮತ್ತು ಎಸ್ಕಿಮೊ ಜನಾಂಗದವರಿಗೆ ಹಿಮಕರಡಿಯ ಕುರಿತು ಬಹಳ ಮರ್ಯಾದಾಭಾವವಿದೆ.

ಪೂರ್ವ ಸೈಬೀರಿಯಾದ ಚುಕ್ಚಿ ಮತ್ತು ಯುಪಿಕ್‌ ಜನಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ, ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದಲೂ ಅನುಸರಿಸಲಾದ ಷ್ಯಾಮನ್‌ ಮತದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಬೇಟೆಯಾದ ಹಿಮಕರಡಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞನತಾ ನಿವೇದನೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ, ಅದರ ತಲೆ ಮತ್ತು ಚರ್ಮವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಸ್ಚಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ, ಮನೆಗೆ ತಂದು, ಬೇಟೆ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ಹಿಮಕರಡಿಯ ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿ ಒಂದು ಔತಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಿಮಕರಡಿಯ ಆತ್ಮವನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹಾಡು ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯ ನುಡಿಸುವರು; ಹಿಮಕರಡಿಯ ತಲೆಬುರುಡೆಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಆಹಾರ ತುಂಬಿಸಿ, ಪೈಪು ಸಹ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. 
ಹಿಮಕರಡಿಯ ಆತ್ಮ ಶಾಂತವಾದ ಮೇಲೆಯೇ ತಲೆಬುರುಡೆಯನ್ನು ಚರ್ಮದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ, ಊರಿನಿಂದ ಬಹಳ ದುರ ಒಯ್ದು, ನೆಲದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಇಡಲಾಗುವುದು. ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಮಾಸಿಹೋದವು. ಸೋವಿಯತ್‌ ಒಕ್ಕೂಟವು (ಇಂದಿನ ರಷ್ಯಾ) 1955ರಿಂದಲೂ ಹಿಮಕರಡಿ ಬೇಟೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದ ಕಾರಣ ಈ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಉತ್ತರ-ಮಧ್ಯ ಸೈಬೀರಿಯಾದ ನೆನೆಟ್‌ಗಳು ಹಿಮಕರಡಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಕೋರೆಹಲ್ಲುಗಳ ರಕ್ಷೆಯಂತಹ ಮಹತ್ತಿಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವುಗಳನ್ನು ತಗ್ಗುಪ್ರದೇಶದ ಯೆನಿಸೇಯ್‌ ಮತ್ತು ಖತಂಗಾ ನದಿಗಳ ದಡದಲ್ಲಿರುವ ಹಳ್ಳಿಗಳು ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜನರಿಗೆ ಮಾರಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಂದು ಕರಡಿಗಳಿಂದ ತಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ಈ ಜನರು ಈ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಟೋಪಿಗಳಿಗೆ ಹೊಲಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ತನ್ನ 'ದೊಡ್ಡ ಸೋದರಮಾವ' (ಹಿಮಕರಡಿ) ಹಲ್ಲನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು 'ಸಣ್ಣ ಸೋದರಳಿಯ' (ಕಂದು ಕರಡಿ) ಹಲ್ಲೆ ಮಾಡಲು ಧೈರ್ಯ ತೋರದು ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿತ್ತು. 
"'ಸೆದ್ಯಂಗಿ" ' ಎಂಬ ವಿಶಿಷ್ಟ, ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳು ಮತ್ತು ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಯಾಡಿ ಕೊಲ್ಲಲಾದ ಹಿಮಕರಡಿಗಳ ತಲೆಬುರುಡೆಗಳನ್ನು ಹೂಳಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಸೆದ್ಯಂಗಿಗಳನ್ನು ಹಿಮಕರಡಿಗಳ ತಲೆಬುರುಡೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂತಹ ಹಲವು ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಯಮಲ್‌ ಪರ್ಯಾಯ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಸಂರಕ್ಷಿಸಲಾಗಿವೆ. 

ಆವಾಸಸ್ಥಾನ
ಕೆನಡಾ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ
ಸ್ಥಳೀಯ ಜನಪದ ಕಥೆಗಳು
ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಸ್ಥಿತಿ, ಯತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಾದಗಳು