ಪರ್ವತಾರೋಹಣದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪ್ರಧಾನ ಶೈಲಿಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ: ಸಾಹಸಪೂರ್ವಕ ಚಾರಣ ಹಾಗೂ ಪರ್ವತಾರೋಹಣ . 

ಯುರೋಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಗಳ ಆರೋಹಣವನ್ನು ಪರ್ವತಾರೋಹಣವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಮೇರಿಕಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪದಕ್ಕೆ ನೀರ್ಗಲ್ಲುಗಳ ಏರುವಿಕೆ , ಬಂಡೆಗಳ ಏರುವಿಕೆಗಳ ಮಿಶ್ರವಿಧ ಹಾಗೂ ಆರೋಹಿಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಮಿಶ್ರ ಏರುವಿಕೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಪರ್ವತ ಚಾರಣದ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅಮೇರಿಕಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ವಿಶೇಷ ಪದ ಪರ್ವತಾರೋಹಣದ ಅರ್ಥವು ತಮ್ಮ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಹೊರಲು ಹಾಗೂ ಭೋಜನವನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಆರೋಹಿಗಳು ಹಮಾಲಿಗಳನ್ನು, ಹೊರೆ ಹೊರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು, ಅಡಿಗೆಯವರು, etc. ಮುಂತಾದವರನ್ನು ಬಳಸುವ (ಹಿಮಾಲಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಡಿಕೆಯಾಗಿ ಬಳಸುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ) ಸಾಹಸಯಾತ್ರೆ ಶೈಲಿಯ ಚಾರಣದ ವಿರುದ್ಧಾರ್ಥವನ್ನು ಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಮಾಲಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಸಾಹಸಪೂರ್ವಕ ಚಾರಣ ಶೈಲಿಯ ಚಾರಣದ ವ್ಯಾಪನೆಯು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಪರ್ವತಗಳ ಪರಿಸರದ ಸ್ವರೂಪದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತ ಅಂಶವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಹಿಮಾಲಯದ ಪ್ರಧಾನ ಶಿಬಿರಗಳ ಚಾರಣವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ದಿನಗಳು ಅಥವಾ ವಾರಗಳ ಅವಧಿ ಬೇಕಾಗಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಹಿಮಾಲಯದ ಪರ್ವತಗಳು ವಾರಗಳು ಅಥವಾ ಬಹುಶಃ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಸಹಾ ಹತ್ತಲು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದ್ದು ಭಾರೀ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳು ಹಾಗೂ ಅಪಾರ ಆಹಾರ ಸರಬರಾಜುಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಸಾಹಸಪೂರ್ವಕ ಶೈಲಿಯ ಚಾರಣವನ್ನು ಆಗ್ಗಾಗ್ಗೆ ಹಿಮಾಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಅಗಾಧವಾದ ಹಾಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರುವ ಶಿಖರಗಳಿಗೆ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯುರೋಪ್‌ ಹಾಗೂ ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕಾಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಹಸಪೂರ್ವಕ ಚಾರಣಗಳ ಅಗತ್ಯವು ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿರುವ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಾರುಗಳು ಅಥವಾ ವಾಯುಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕ ತಲುಪಬಹುದಾಗಿದ್ದು ಅವುಗಳಿರುವ ಕಡಿಮೆ ಎತ್ತರವನ್ನು ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಚಾರಣ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಚಾರಣಗಳ ಎರಡು ವಿಧಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಅನುಕೂಲಗಳು ಹಾಗೂ ಅನನುಕೂಲಗಳು ಈ ಕೆಳಕಂಡಂತಿವೆ:



ಹಿಮಪದರ
ಪರ್ವತಾರೋಹಣದ ಶೈಲಿಗಳು
ಔನ್ನತ್ಯ
ಸೌರ ಕಿರಣ ಪ್ರಸರಣ