ಶತಮಾನಗಳವರೆಗೆ "ನಿಜವಾದ" ಶ್ರೀಮಂತವರ್ಗಗಳು ಮಾಡಿದಂತೆ, ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು. ಇವು ಜಪಾನಿಯರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರಿದವು. ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಾದ, ಚಹಾ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆ, ಏಕರ್ವಣದ ಶಾಯಿಯ ಚಿತ್ರರಚನೆ, ಶಿಲೋದ್ಯಾನಗಳು ಮತ್ತು ಕವನ ರಚನೆ ಇವೇ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು 1200ರಿಂದ 1600ರವರೆಗಿನ ಶತಮಾನಗಳಾದ್ಯಂತ ಕಲಾಪೋಷಕ-ಯೋಧರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಈ ಪರಿಪಾಠಗಳು ಚೀನೀ ಕಲೆಗಳಿಂದ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿದ್ದ ಸ್ವರೂಪಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಝೆನ್‌ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಅವನ್ನು ಜಪಾನಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಪ್ರಬಲರಾದ ಗಣ್ಯಯೋಧರ ಆಸಕ್ತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಹೊಂದಲು ಅವಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಿತು. ಮ್ಯೂಸೋ ಸೊಸೆಕಿ (1275-1351) ಓರ್ವ ಝೆನ್‌ ಸನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, 
ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಗೊ-ಡೈಗೊ ಹಾಗೂ ಸೈನ್ಯಾಧಿಪತಿ ಅಶಿಕಾಗಾ ತಕೌಜಿ (1304-58) ಈ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಓರ್ವ ಸಲಹೆಗಾರನಾಗಿದ್ದ. ಮ್ಯೂಸೋ ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲದೇ ಇತರ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳೂ ಸಹ ಜಪಾನ್‌ ಹಾಗೂ ಚೀನಾ ನಡುವಿನ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಯಭಾರಿಗಳಾಗಿ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿದರು. ಮ್ಯೂಸೋ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ತನ್ನ ತೋಟದ ವಿನ್ಯಾಸ ಪರಿಣತಿಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದ. ಯೊಶಿಮಾಸಾ ಎಂಬಾತ ಕಲೆಗಳ ಮತ್ತೋರ್ವ ಅಶಿಕಾಗಾ ಪೋಷಕನಾಗಿದ್ದ. ಅವನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಲಹೆಗಾರನಾಗಿದ್ದ ಝಿಯಾಮಿ ಎಂಬ ಓರ್ವ ಝೆನ್‌ ಸನ್ಯಾಸಿಯು, ಚಹಾ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ. ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಾಗ್ರತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲು ಬೌದ್ಧ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಚಹಾವನ್ನು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸಂಸ್ಕೃತಿ
ಟೊಕುಗವಾ ಶೊಗುನಾಟೆ
ಮಹಿಳೆಯರು
ಸಮುರಾಯ್‌ ಪದದ ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧಿತ ಪದಗಳು