ಮೂವತ್ತರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಿಂದ ಸಹಾರವರು IACSನಲ್ಲಿ ಅತೀವ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. 1944ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಅದರ ಗೌರವ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾದರು ಮತ್ತು 1946ರಲ್ಲಿ ಅದರ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರಿಂದ ಅವರೇ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದರು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ IACS ಬೌಬಜಾರ್‌ನಲ್ಲಿತ್ತು. ರಾಮನ್‌ರವರು ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಂಶೋಧನೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಸ್ವರ್ಣಯುಗದ ನಂತರ ಆ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಾಗಿತು. ಸಹಾರವರು ಹಲವಾರು ಹೊಸ ಸಂಶೋಧನಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಒಂದು ನೂತನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಬಹಳ ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದರು. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಮಯ ಮತ್ತು ಹಣದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇತ್ತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವರು ಜಾದವ್‌ಪುರದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಎಕರೆ ಜಾಗವನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದ ನಂತರ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸುವಂತೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು. ಸಂಸ್ಥೆಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಸಹಾರವರು 1950ರಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, 1920ರಲ್ಲಿ ಲಂಡನ್‌ನಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದಂದಿನಿಂದ ಸೌಹಾರ್ದಯುತ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಶಾಂತಿ ಸ್ವರೂಪ್ ಭಟ್ನಾಗರ್ IACS ಪೂರ್ಣಾವಧಿಯ ನಿರ್ದೇಶಕರನ್ನು ಹೊಂದುವ ಸಮಯವಾಗಿದೆಯೆಂದು ಸೂಚಿಸಿದರು. ಸಹಾರವರಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ಅಧಿಕಾರದಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಮೊದಲೇ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದ ಸಂಸ್ಥೆಯ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಎಂದೂ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ 1953ರಲ್ಲಿ ಸಹಾರವರು IACSಯ ಮೊದಲ ನಿರ್ದೇಶಕರಾದರು. ಈ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಅವರು 1956ರಲ್ಲಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುವವರೆಗೂ ಹೊಂದಿದ್ದರು.

ಇಂಡಿಯನ್ ಅಸೋಸಿಯೇಶನ್ ಫಾರ್ ದಿ ಕಲ್ಟಿವೇಶನ್ ಆಫ್ ಸೈನ್ಸ್
ಅಭಿಪ್ರಾಯ
ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವೃತ್ತಿಜೀವನ
ನಕ್ಷತ್ರದ ರೋಹಿತ ದರ್ಶನ