ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕಾದ ವೀಡಿಯೋಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಸೆಕೆಂಡಿಗೆ 60 ಫ್ರೇಮ್‌ಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ವಿಷಯ, ಪ್ರತಿ ಪಿಕ್ಸೆಲ್ ಅನ್ನು ಮರಳಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೂ 17 ms ಗೆ ಬೆಳಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಇದು 20 ms). ಆರಂಭದಲ್ಲಿ LCD ಪ್ರದರ್ಶಕಗಳು ಒಂದು ಮಿಲ್ಲಿಸೆಕೆಂಡಿನ ನೂರರ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ಸಮಯವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು ಇದರಿಂದಾಗಿ ಇದನ್ನು ಟೆಲಿವಿಷನ್‌ಗಳಿಗೆ ಬಳಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೆನ್ನಲಾಗಿತ್ತು. 1970ದಿಂದೀಚೆಗೆ ಆಕ್ಟೀವ್ ಮೆಟ್ರಿಕ್ಸ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಂತೆ ಅನೇಕ ಉಪಕರಣಗಳ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡಿತು. 2000ದಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ, 20 msಗಳ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ಸಮಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ LCD ಪ್ಯಾನೆಲ್‌ಗಳು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಯಿತು. ಆದರೂ ಇದು ಟೆಲಿವಿಷನ್ ಸೆಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವುದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

NECಯವರು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಥಮಾನ್ವೇಷಣೆಯು ದೊಡ್ದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು, ಇದು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಮೊದಲ LCD ಟೆಲಿವಿಷನ್‌ಗಳಿಗೆ ನಾಂದಿಯಾಯಿತು. NECಯು, ದ್ರವೀಯ ಸ್ಫಟೀಕಗಳು ತಮ್ಮ ಹೊಸ ನೆಲೆಗೆ ತೆರಳಲು ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು. ಆರಂಭದ ಚಲನೆಯ ವೇಗವನ್ನು ತ್ವರೆಗೊಳಿಸುವುದಾದರೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯು ಹೆಚ್ಚಬಹುದು. NECಯ ಪರಿಹಾರವೆಂದರೆ, ಕ್ಯಪಾಸಿಟರ್ ಚಾರ್ಜ್ ಆಗುವ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ "ಸ್ಪಿನ್ ಅಪ್ ಪೀರಿಯಡ್" ನ ವೋಲ್ಟೇಜ್ ಅನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಾಗಿದೆ, ಆನಂತರ ಅಗತ್ಯ ವೋಲ್ಟೇಜ್‌ನ ಸಾಧಾರಣ ಹಂತಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಇದು ವೋಲ್ಟೇಜ್ ಅನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾರ್ಗ, ಪಲ್ಸ್‌ನ ಅಗಲ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಧ ಇರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ವಿದ್ಯುತ್‌ನ ಮೊತ್ತ ಮಾತ್ರ ಅಷ್ಟೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು NECಯವರು "ಓವರ್‌ಡ್ರೈವ್" ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ, ಈಗ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಹುತೇಖ ಎಲ್ಲಾ LCDಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ಸಮಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಾಗಿದೆ, ಪ್ರದರ್ಶಕಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಾಗಿದೆ-ಇದು ಟೆಲಿವಿಷನ್‌ನಲ್ಲೇನೋ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಆದರೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ LCD ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಕಾರಣವಾದ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮಾನಿಟರ್ ನ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಳೆಯ ಪ್ರದರ್ಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಆಕ್ಟೀವ್ ಮೆಟ್ರಿಕ್ಸ್ ಕ್ಯಪಾಸಿಟರ್ಸ್‌ಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಬರಿದು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಆನಂತರ ಹೊಸ ಮೌಲ್ಯಕ್ಕೆ ರೀಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಹೀಗೇ ಮುಂದುವರೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅನೇಕ ಕೇಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಪರದೆಯ ಬಹುತೇಖ ಬಿಂಬವು ಫ್ರೇಮಿನಿಂದ ಫ್ರೇಮಿಗೆ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಮತ್ತು ಆನಂತರದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿಡಿದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸಿ, ಮತ್ತು ನಿಖರವಾಗಿ ಬದಲಾದ ಉಪ-ಪಿಕ್ಸೆಲ್‌ಗಳನ್ನು ರೀಸೆಟ್ ಮಾಡುವುದು, ಕ್ಯಪಾಸಿಟರ್‌ನ್ನು ಚಾರ್ಜಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದರ ಮೇಲೆ ಕಳೆವ ಸಮಯವನ್ನು ಇಳಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಕ್ಯಪಾಸಿಟರ್‌ಗಳನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬರಿದು ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದರ ಬದಲು ಹೊಸ ಮೌಲ್ಯಕ್ಕೆ ಅವುಗಳ ಚಾರ್ಜ್ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಗಿನ ಚಾರ್ಜಿಂಗ್ ಪಲ್ಸ್‌ಗಳು ಬೇಕಾಗಿವೆ. ಈ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಡ್ರೈವರ್ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್‌ಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಜಾರಿ ಮಾಡಲು ಅಗ್ಗವೂ ಆಗಿತ್ತು, ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ಸಮಯವು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.

ಜೊತೆಗೆ, ದ್ರವೀಯ ಸ್ಫಟಿಕಗಳ ಸತತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ಮತ್ತು ರಿಫ್ರೆಷ್ ರೇಟ್ ಅನ್ನು 60 Hz ನಿಂದ 120 ಮತ್ತು 240 Hzಗೆ ಏರಿಸಿ, ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ಸಮಯವು 2000ರಲ್ಲಿ 20 msನಿಂದ 2 ms‌ಗೆ ಇಳಿದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಧುನಿಕ ಪ್ರದರ್ಶಕಗಳಾಗಿವೆ. ಆದರೂ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಇದರ ವೇಗವು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಕಾರಣ ಫ್ರೇಮ್ ಪ್ರದರ್ಶಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಪಿಕ್ಸೆಲ್ ಸ್ವಿಚ್ಚಿಂಗ್ ಆಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ CRTಗಳು 1 msಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಪ್ಲಾಸ್ಮಾ ಹಾಗು OLED ಪ್ರದರ್ಶಕಗಳು ಸಮಯವನ್ನು 0.001 msನ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ "ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ" ರಿಫ್ರೆಶ್ ರೇಟ್‌ನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ "ಸೂಪರ್ ಸ್ಯಾಂಪ್ಲಿಂಗ್" ಬಳಸಬಹುದಾಗಿದೆ, ಅತ್ಯಧಿಕ ಬೆಲೆಯ ಸೆಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಚಿತ್ರವು ಒಂದು ರೀತಿಯಿಂದ ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಮಸುಕು ಆವರಿಸುತ್ತದೆ, ಇದನ್ನು, LCD ಪ್ಯಾನೆಲ್‌ನ ರಿಫ್ರೆಷ್ ರೇಟನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸುವದರಿಂದ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಮೋಷನ್ ಕಾಂಪನ್ಸೇಷನ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿ ಮಧ್ಯಂತರ ಫ್ರೇಮ್‌ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಇದು ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಸರಾಗಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಅಂದರೆ ಪರಿವರ್ತನೆ ಮುಗಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಹಿಂಬದಿ ಬೆಳಕು ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ರಿಫ್ರೆಷ್ ರೇಟ್ಸ್ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿ, ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸೆಟ್ಟುಗಳು 120 Hz ಅನ್ನು ಕೊಡಮಾಡುತ್ತದೆ (ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ) ಅಥವಾ 100 Hz (ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ). ಇನ್ನೊಂದು ಪರಿಹಾರವೆಂದರೆ ಕವಾಟು ಪೂರ್ತಿ ಸ್ವಿಚ್ ಆದಾಗ ಹಿಂಬದಿ ಬೆಳಕನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು. ಪ್ರದರ್ಶಕವು ಮಿಣುಕಾಟ ಮಾಡದಿರಲು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಹಿಂಬದಿ ಬೆಳಕನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅಂದರೆ ಪ್ರತಿ ರಿಫ್ರೆಷ್‌ಗೆ ದಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಯಾವ ರೀತಿಯೆಂದರೆ ಚಲನಚಿತ್ರದ ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಕವಾಟು ಒಂದೊಂದು ಫ್ರೇಮಿಗೂ ತೆರೆಯುವುದು ಮುಚ್ಚುವುದು ಮಾಡಿದಂತೆ.

ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ಸಮಯ
ಬಿಂಬದ ಗುಣಮಟ್ಟ
ಸಾಮರ್ಥ್ಯ
ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸ್ವಾಮ್ಯಸ್ವಾಧೀನ