ಸಾಮಾಜಿಕ ಶ್ರೇಣೀಕರಣವು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಭಿನ್ನತೆಯಾಗಿದ್ದು, ಆ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಅವರ ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಆದಾಯ, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳನ್ನು (ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ) ಆಧರಿಸಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ತರಗಳಾಗಿ ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತೆಯೇ, ಶ್ರೇಣೀಕರಣವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಗುಂಪು, ವರ್ಗ, ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರದೇಶ ಅಥವಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಘಟಕದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಾಪೇಕ್ಷ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಾನವಾಗಿದೆ. 

ಆಧುನಿಕ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಸಮಾಜಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಶ್ರೇಣೀಕರಣವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೂರು ಸಾಮಾಜಿಕ ವರ್ಗಗಳ ಪ್ರಕಾರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗಿದೆ: (i) ಮೇಲ್ವರ್ಗ, (ii) ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗ ಮತ್ತು (iii) ಕೆಳವರ್ಗ; ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ಪ್ರತಿ ವರ್ಗವನ್ನು ಸ್ತರಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು, ಉದಾ. ಮೇಲಿನ-ಹಂತ, ಮಧ್ಯಮ-ಹಂತ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ಹಂತ. [1] ಇದಲ್ಲದೆ, ರಕ್ತಸಂಬಂಧ, ಕುಲ, ಬುಡಕಟ್ಟು ಅಥವಾ ಜಾತಿ ಈ ನಾಲ್ಕು ಆಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ತರವನ್ನು ರಚಿಸಬಹುದು. 

ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ತರದಿಂದ ಜನರನ್ನು ವರ್ಗೀಕರಿಸುವುದು ಸಂಕೀರ್ಣ, ರಾಜ್ಯ ಆಧಾರಿತ ಅಥವಾ ಬಹುಜನಾಧಾರಿತ ಸಮಾಜಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬುಡಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಉಳಿಗಮಾನ್ಯ ಸಮಾಜಗಳವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲ ಸಮಾಜಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ, ಇದು ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ರೈತರ ವರ್ಗಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ, ಬೇಟೆಗಾರ ಸಮಾಜಗಳನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಶ್ರೇಣೀಕೃತ ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಬಹುದೇ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಶ್ರೇಣೀಕರಣವು ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾದರೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. [2] ಸಾಮಾಜಿಕ ಶ್ರೇಣೀಕರಣದ ರಚನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಅಸಮಾನತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯ ಮಟ್ಟವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಂತವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಒಂದು ಸಮಾಜದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಭಿನ್ನತೆಯ ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ತರಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. [3] 

ಬಡತನ
ಸ್ಥಾನದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು
ಪರಿಸರ ವರ್ಣಭೇದ ನೀತಿ
ಸಾಮಾಜಿಕ ಶ್ರೇಣೀಕರಣ