ಆದರೂ ಕೆಲವು ರೀತಿಯ ಕಂಪನಿಗಳು ಪ್ರಾಚೀನ ರೋಮ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಕಂಪನಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೀಪದ ಪೂರ್ವಿಕರು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಬಹುದಾದುದು ಎರಡನೆ ಸಹಸ್ರಮಾನದವರೆಗೆ ಕಂಡುಬಂದಿಲ್ಲ. ಗುರುತಿಸಬಹುದಾದ ಮೊದಲನೆಯ ವಾಣಿಜ್ಯ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಮಧ್ಯಯುಗದ ಸಮಾನೋದ್ದೇಶ ಸಂಘಗಳಾಗಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸಂಘದ ಸದಸ್ಯರು ಸಂಘದ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿರಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಸಮಾನ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಹಸೋದ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲಿಲ್ಲ. "ಲೆಕ್ಸ್ ಮೆರ್ಕ್ಯಾಟೋರಿಯ" (ವ್ಯಾಪಾರಿ ಕಾನೂನು)ದಡಿಯಲ್ಲಿ ಜಂಟಿ ವಾಣಿಜ್ಯ ಉದ್ಯಮದ ಹಿಂದಿನ ರೂಪಗಳೆಂದರೆ ಪಾಲುದಾರಿಕೆಗಳಾಗಿವೆ. 
ಆದರೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಾಣಿಜ್ಯದ ವಿಸ್ತರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಯುರೋಪ್ (ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ಹಾಲೆಂಡ್ನಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯವಾಗಿ) ನಲ್ಲಿ ರಾಜ ಸನ್ನದನ್ನುವ್ಯಾಪಾರ ಸಾಹಸೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ರಾಜ ಸನ್ನದು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಕಂಪನಿಗಳ ಮೇಲೆ ವಿಶೇಷ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ (ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯತೆಯ ಕೆಲವು ರೂಪವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ). ಮೂಲತಃ, ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಅವರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಟಾಕ್ ಗಳ ವ್ಯಾಪಾರಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನಂತರ ಜಂಟಿ ಸ್ಟಾಕ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಜಂಟಿ ಖಾತೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸದಸ್ಯರು ಮುಂದಾದರು. ಅಲ್ಲದೇ ಹೊಸ ಜಾಯಿಂಟ್ ಸ್ಟಾಕ್ ಕಂಪನಿ(ಕೂಡು ಬಂಡವಾಳದ ಕಂಪನಿಯು) ಉದಯಿಸಿತು.
ಮೊದಲಿನ ಕಂಪನಿಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಹಸೋದ್ಯಮಗಳಾಗಿದ್ದವು; ಕೂಡು ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಹೊಂದುವುದರಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದಾದ ಲಾಭವೆಂದರೆ ಕಂಪನಿಯ ಷೇರುಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸದಸ್ಯನ ಸಾಲಗಳಿಗಾಗಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ತಡವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಂಡರು. ಯುರೋಪ್ ನಲ್ಲಿ ಕಂಪನಿ ಕಾನೂನಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ, ಎರಡು ಕುಖ್ಯಾತ "ಆರ್ಥಿಕ ನೀರ್ಗುಳ್ಳೆಗಳಿಂದ" (ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ನಲ್ಲಿ ಸೌತ್ ಸಿ ಬಬಲ್ ಹಾಗು ಹಾಲೆಂಡ್ ನಲ್ಲಿ ಟುಲಿಪ್ ಬಲ್ಬ್ ಬಬಲ್)ನಿಂದ 17 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿಯಾಯಿತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಅಧಿಕಾರವ್ಯಾಪ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಪನಿಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯು ಒಂದು ಶತಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಜನಪ್ರಿಯ ಅಂದಾಜಿನಂತೆ ಕುಸಿಯಿತು.
ಆದರೆ ಕಂಪನಿಗಳು, ಬಹುಪಾಲು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ, ವ್ಯಾಪಾರದ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಮರಳಿದವು. ಆದರೂ, ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ನಲ್ಲಿ ಬಬಲ್ ಕಾಯ್ದೆ 1720 ರಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಬಂಡವಾಳದಾರರು ಅಸಂಘಟಿತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸ್ಟಾಕನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು. 1825 ರಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ರದ್ದುಮಾಡುವವರೆಗು ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ರಾಜ ಸನ್ನದ್ದನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಬಹು ತೊಡಕಿನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ನಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದ ಕಂಪನಿಗಳ ಸನ್ನದುಗಳ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಉತ್ಸಾಹಪೂರ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರ ನಡೆಯಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕಾನೂನಿನಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂಡು ಬಂಡವಾಳ ಕಂಪನಿಗಳ ಕಾಯ್ದೆ 1844ಯ ನಂತರವೇ ನೊಂದಾವಣೆಯಿಂದ ರಚಿತವಾದ ಆಧುನಿಕ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಸಮನಾದ ಮೊದಲನೆಯ ಕಂಪನಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು. ಸೀಮಿತ ಹೊಣೆ ಕಾಯ್ದೆ 1855, ಬಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಕಂಪನಿಯು ದಿವಾಳಿಯಾದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಷೇರುದಾರರು ಹೂಡಿದ ಬಂಡವಾಳದ ಮೊತ್ತದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಬಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿತು. ಆಧುನಿಕ ಕಂಪನಿ ಕಾನೂನಿನ ಆರಂಭವು , ಕಾನೂನಿನ ಎರಡು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಕೂಡು ಬಂಡವಾಳ ಕಂಪನಿಗಳ ಕಾಯ್ದೆ 1856 ರ ರಡಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಡೀಕರಿಸಿದಾಗ ಬಂದಿತು. ಇದು ವಾಣಿಜ್ಯ ಮಂಡಳಿಯ ನಂತರದ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ, Mr ರಾಬರ್ಟ್ ಲೊವೆಯ ಪ್ರೇರಣೆ ಮೇಲೆ ನಡೆಯಿತು. ಈ ಕಾನೂನು ಅತಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ರೈಲ್ವೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಅಲ್ಲದೇ ಅಲ್ಲಿಂದ ರಚನೆಯಾದ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಏರುಗತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಹತ್ತೊಂಭತ್ತನೆ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿಂಜರಿಕೆಯುಂಟಾಯಿತು. ಅಲ್ಲದೇ ಕಂಪನಿಯ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಅನೇಕ ಕಂಪನಿಗಳು ಅಂತಃಸ್ಫೋಟಗೊಂಡು ದಿವಾಳಿಯಾದವು. ಶೈಕ್ಷಣಿಕ, ಶಾಸಕಾಂಗ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲವಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ, ವ್ಯವಹಾರಗಳು ವೈಫಲ್ಯ ಅನುಭವಿಸಿದರೆ ಉದ್ಯಮಿಗಳು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪಾರಾಗಬಹುದೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದವು. ಕಂಪನಿಗಳ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಅಂತಿಮ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಎಂದರೆ "ಸಲೊಮನ್ v. ಸಲೊಮನ್ & Co." ನಲ್ಲಿ ಹೌಸ್ ಆಫ್ ಲಾರ್ಡ್ಸ್ ಗಳ ತೀರ್ಮಾನವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹೌಸ್ ಆಫ್ ಲಾರ್ಡ್ಸ್ ಕಂಪನಿಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಕಾನೂನು ಬದ್ಧ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಧೃಢಪಡಿಸಿತು ಹಾಗು ಕಂಪನಿಯ ಈ ಬಾಧ್ಯತೆಗಳು ಅದರ ಮಾಲೀಕರ ಬಾಧ್ಯತೆಗಳಿಗಿಂತ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದವು. 
2006 ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ, "ದಿ ಎಕನಾಮಿಸ್ಟ್" ಕೂಡು ಬಂಡವಾಳ ಕಂಪನಿಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಪುನರುದಯನಂತರದ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮದ ವಾಣಿಜ್ಯವು ಅದರ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಮುಂದುವರೆಯಲು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೆಂದು ಗುರುತಿಸಿತು. ಯಾರು ಆರಂಭಿಕ ಕೈಗಾರಿಕೀಕರಣದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವಂತಿಲ್ಲ.

ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ
ದಿವಾಳಿಗಳು
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಇತಿಹಾಸ