೧೯೩೦ ರ ವೇಳೆಗೆ, ಆಧುನಿಕತಾವಾದವು ಒಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಜನಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ನಗರೀಕರಣದ ಜೊತೆ, ಇದು ದಿನನಿತ್ಯದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮೂಲ ಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಾರಂಭ ಎಂಬಂತೆ ನೋಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆಧುನಿಕತಾವಾದವು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಂಗಕರ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು, ಇದು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಹತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಸ್ವಯಂ-ಜಾಗೃತಿ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿತು. ಜನಪ್ರಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ಉನ್ನತ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದರ ಸ್ವಂತ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಗಳಿಂದ (ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಸಮೂಹ ಉತ್ಪಾದನೆ) ಹೆಚ್ಚು ಆಧುನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿತು. ೧೯೩೦ ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ "ದ ನ್ಯೂ ಯೊರ್ಕರ್" ನಿಯತಕಾಲಿಕವು ಡೊರೊಥಿ ಪಾರ್ಕರ್, ರೊಬರ್ಟ್ ಬೆಂಕ್ಲೇ, ಇ.ಬಿ. ವೈಟ್, ಎಸ್.ಜೆ. ಪೆರೆಲ್‌ಮನ್, ಮತ್ತು ಜೇಮ್ಸ್ ಥರ್ಬರ್‌ಗಳಂತಹ ಯುವ ಬರಹಗಾರರಿಂದ ಹೊಸ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಉದ್ದೇಶಗಳು ವಾಣಿಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಚಿಹ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು, ೧೯೧೯ರಲ್ಲಿ ಎಡ್‌ವರ್ಡ್ ಜೊನ್‌ಸ್ಟೊನ್‌ನಿಂದ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನಪ್ರಿಯ ಲಂಡನ್ ಅಂಡರ್‌ಗ್ರೌಂಡ್ ಚಿಹ್ನೆಯು ಶುದ್ಧವಾದ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಬಹುದಾದ ಮತ್ತು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿರುವಂತಹ ಗೋಚರ ಸಂಕೇತಗಳ ಮೊದಲಿನ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. 
ಮಾರ್ಕ್ಸ್‌ವಾದವು ಈ ಸಮಯದ ಇನ್ನೊಂದು ಬಲವಾದ ಪ್ರಭಾವವಾಗಿತ್ತು. Iನೇ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧದ-ಮೊದಲಿನ ಆಧುನಿಕತಾವಾದದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಪ್ರಾಕ್ತನಾವಾದ/ತರ್ಕವಿರುದ್ಧದ ಸಂಗತಿಗಳ ನಂತರ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಲವಾರು ಆಧುನಿಕತಾವಾದಿಗಳು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಹಾರಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸೇರಿಕೆಯನ್ನು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿತು, ಮತ್ತು ೧೯೨೦ ರ ದಶಕದ ನವಕ್ಲಾಸಿಕಲ್‌ವಾದವು ಹೆಚ್ಚು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಟಿ.ಎಸ್. ಏಲಿಯಟ್ ಮತ್ತು ಐಘೊರ್ ಸ್ಟ್ರಾವಿನ್‌ಸ್ಕಿ ಇವರುಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು - ಅದು ಆಧುನಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಜನಪ್ರಿಯ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು - ಉಗ್ರ ಬಲಪಂಥೀಯ ತತ್ವ, ಮಹಾ ಕುಸಿತ, ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದೆಡೆಗಿನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಕಡೆಗಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಒಂದು ತಲೆಮಾರ(ಜನಾಂಗವ)ನ್ನು ಅಮೂಲಾಗ್ರ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿತು. ರಷಿಯಾದ ಕ್ರಾಂತಿಯು ರಾಜಕೀಯ ತೀವ್ರಗಾಮಿತ್ವ ಮತ್ತು ರಾಮರಾಜ್ಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಸಮ್ಮಿಲನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಬಹಿರಂಗವಾದ ರಾಜಕೀಯ ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳ ಜೊತೆಗೆ ವರ್ಧಿಸಿತು. ಬೆರ್ಟೊಲ್ಟ್ ಬ್ರೆಂಚ್ಟ್, ಡಬ್ಲು.ಎಚ್. ಆಡನ್, ಆಂಡ್ರೆ ಬ್ರೆಟನ್, ಲೂಯಿಸ್ ಅರಾಗೊನ್ ಮತ್ತು ಆಂಟೊನಿಯೋ ಗ್ರಾಮ್ಸ್‌ಕಿ ಮತ್ತು ವಾಲ್ಟರ್ ಬೆಂಜಮಿನ್‌ರಂತಹ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಬಹುಶಃ ಈ ಆಧುನಿಕತಾ ಮಾರ್ಕ್ಸ್‌ವಾದದ ಜನಪ್ರಿಯ ಉದಾಹರಣೆಗಳಾಗಿವೆ. ಅಮೂಲಾಗ್ರ ಎಡಬದಿಗೆ ಈ ಚಲನೆಯು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ, ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ’ಎಡಪಂಥದ’ ಜೊತೆ ಆಧುನಿಕತಾವಾದವನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಲು ಯಾವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಕಾರಣವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ’ಬಲಪಂಥೀಯ’ ಆಧುನಿಕತಾವಾದವು ಲೂಯಿಸ್-ಫರ್ಡಿನಂಡ್ ಸೆಲಿನ್, ಸಲ್ವಾಡೊರ್ ಡಾಲಿ, ವಿಂಧಮ್ ಲೂಯಿಸ್, ವಿಲಿಯಮ್ ಬಟ್ಲರ್ ಯೇಟ್ಸ್, ಟಿ.ಎಸ್. ಏಲಿಯಟ್, ಎಜ್ರಾ ಪೌಂಡ್, ಡಚ್ ಲೇಖಕ ಮೆನ್ನೊ ಟೆರ್ ಬ್ರಾಕ್ ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಇತರರನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ದಿನನಿತ್ಯದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಈ ಅವಧಿಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೋಚರ ಬದಲಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತು. ವಿದ್ಯುತ್, ಟೆಲಿಫೋನ್, ಆಟೊಮೊಬೈಲ್ - ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳು, ಅವುಗಳ ರಿಪೇರಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಜೊತೆಗಿನ ಜೀವನ - ಮುಂತಾದವುಗಳು ಹೊಸ ವಿಧದ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು. ೧೮೮೦ ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವರು ತಿಳಿಯಲ್ಪಟಿದ್ದ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವ ಚಳುವಳಿಯ ವಿಧವು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಭವಿಸುವಿಕೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ೧೮೯೦ ರ ದಶಕದ ಶೇರು ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂವಹನ ವೇಗವು ಕುಟುಂಬ ಜೀವನದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. 
ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಯ ರಚನೆಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಆಧುನಿಕತಾವಾದವು ಕುಟುಂಬದವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಡದೇ, ಲೈಂಗಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್‌ನ ಬದ್ಧತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಹಸುಗೂಸಿನ ಲೈಂಗಿಕತೆಯ ಫ್ರ್ಯೂಡಿಯನ್ ಒತ್ತಡಗಳು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಏರಿಕೆಯ ಪ್ರಮಾಣವು ಹೆಚ್ಚು ತೀವ್ರವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಮಾನವರು ಕಡಿಮೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿ ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಇದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಮತ್ತು ಜನಪ್ರಿಯವೂ ಕೂಡ ಆಯಿತು.
ಚಳವಳಿಯ ಗುರಿಗಳು
ಕನಿಷ್ಠೀಯತಾವಾದ
ಅಮೂರ್ತ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿವಾದದ ನಂತರದ ೧೯೬೦ ರ ಸಮಯ
ಎರಡನೇ ತಲೆಮಾರು, ೧೯೩೦–೧೯೪೫