ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಾ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ 2000 BC.ಯಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಲಾಯಿತು. ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಪಿತಾಮಹ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಶೂಶ್ರುತಾನು ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣಿನ ಪೊರೆ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ 6 ನೆಯ BC. ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರವಾದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ ದಾಖಲೆಗಳಿವೆ. ಶೂಶ್ರುತಾ ಮತ್ತು ಚರಕ ಅವರ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಮಾರು 750AD.ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬಾಸಿದ್ ಕಾಲಿಫೆಟ್ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅರೆಬಿಕ್ ಭಾಷೆಗೆ ಅನುವಾದಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಅರೆಬಿಕ್ ಅನುವಾದಗಳು ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಯುರೊಪ್ ನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು. ಇಟಲಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಸಿಲಿ ಮತ್ತು ಗಾಸ್ಪೆರೆ ತಾಗ್ಲಿಯಾಕೊಜಿ (ಬೊಲೊಗ್ನಾ )ಕುಟುಂಬದ ಬ್ರಾಂಕಾ ಪಂಗಡಗಳು ಶೂಶ್ರುತನ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.

ನಾಶಿಕದ ದೋಷಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ದೇಶೀಯ ಪದ್ದತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಬ್ರಿಟಿಶ್ ವೈದ್ಯರು ಭಾರತಾದ್ಯಂತ ಪ್ರವಾಸ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯ ಕುಮಾರ್ ಎಂಬುವವರು ನಾಶಿಕದ ದೋಷ ಸರಿಪಡಿಸುವ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ 1794 ರ "ಜಂಟಲ್ ಮನ್ಸ್ ಮ್ಯಾಗ್ಜಿನ್" ನಲ್ಲಿ ವರದಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿತ್ತು. ಜೊಸೆಫ್ ಕಾನಸ್ಟಂಟೈನ್ ಕಾರ್ಪು ಎಂಬಾತ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆತ 20 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದ. ಕಾರ್ಪು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ದೊಡ್ಡ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯೊಂದನ್ನು 1815 ರಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ. "ಶೂಶ್ರುತಾ ಸಂಹಿತಾ" ದಲ್ಲಿನ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಾ ಉಪಕರಣಗಳು ಮುಂದೆ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹಲವಾರು ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಕಂಡವು.

ಪ್ರಾಚೀನ ಈಜಿಪ್ತಿಯನ್ ರು ಮತ್ತು ರೋಮನ್ ರು ಕೂಡಾ ಪ್ರಸಾದನಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ರೊಮನ್ ರು ಸಾಧಾರಣ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ.ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಆಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಿವಿಗಳು,ಇದನ್ನು ಮೊದಲ ಶತಮಾನದ BC.ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿದರು.ಅವರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಂಪರೆ ಪ್ರಕಾರ ಯಾವುದೇ ಅಂಗವನ್ನು ಛೇದಿಸುವುದು ಅವರಿಗೆ ಧರ್ಮ ಸಮ್ಮತವಲ್ಲ.ಅವರ ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳು ತಮ್ಮ ಗ್ರೀಕ್ ಪೂರ್ವಿಕರು ಬರೆದಿಟ್ಟ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿವೆ. ಏನೇ ಆದರೂ ಔಲುಸ್ ಕೊರ್ನಿಲಿಯಸ್ ಸೆಲ್ಸಸ್ ಎಂಬಾತ ದೇಹದ ಜನನಾಂಗ ಮತ್ತು ತಲೆಬುರುಡೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ

ಸಬುನ್ ಕುಗ್ಲುನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮೂತ್ರಕೋಶದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದರ ಬಗೆಗಿನ 1465 ರ ಅಧ್ಯಯನವು ಇವತ್ತಿಗೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಮೂತ್ರದ ಸರಾಗ ಹರಿವಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ವಿಧಾನಗಳು ಹೇಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಸಬುಕುಗುಲು ತನ್ನ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಜನನಾಂಗದ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ವರ್ಗೀಕರಣದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾನೆ. ಯುರೊಪಿನಲ್ಲಿ 15ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಯುಗೀನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೆನ್ರಿಚ್ ವೊನ್ ಫುಲದ್ಕ ಎಂಬಾತ ನಾಯಿಗಳ ಕಚ್ಚುವಿಕೆಯಿಂದ ಪೂರ್ಣ ಮೂಗೇ ಕಿತ್ತಿಹೋದರೆ ಅದನ್ನು ಬೇರೆ ಚರ್ಮದಿಂದ ದುರಸ್ತಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಇಂತಹ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಯಾವುದೇ ಭಾಗದ್ದಾದರೂ ಅದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯೇ,ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಖ ಮತ್ತು ತಲೆಗೆ ಇದು ಬಹುಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ.ಏನೇ ಆದರೂ ಇಂತಹ ಸಾಹಸಗಳು 19 ನೆಯ ಮತ್ತು 20ನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವೆಂಬುವಂತಾದವು.ಅದುವರೆಗೆ ಇದು ತೀರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯದಾಗಿತ್ತು.

ಅರಿವಳಿಕೆ ನೀಡುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಜಾರಿಗೆ ಬರುವ ವರೆಗೂ ಜೀವಂತ ಜೀವಕೋಶಗಳ ಶಸ್ತ್ರಹಿಕಿತ್ಸೆಯು ತುಂಬಾ ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.ಬೇರೆ ರೋಗಗಳು ಬರದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದ.ಕ್ರಿಮಿರಹಿತಗೊಳಿಸಿದ ಉಪಕರಣಗಳು ಹಾಗು ಸೋಂಕುಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ರೋಗನಿರೋಧಗಳ ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ಉಪಯೋಗ ಆರಂಭವಾದ ನಂತರ,ಸಲ್ಫಾ ಔಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಪೆನ್ಸಿಲಿಯನ್ ಗಳ ಪರಿಚಯವಾದ ನಂತರ ಆಯ್ಕೆ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.

ಚೊಪಾರ್ಟ್ ಎಂಬಾತ 1792 ರಲ್ಲಿ ಕುತ್ತಿಗೆ ಬಳಿ ಜೋತು ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಚರ್ಮದಿಂದ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನಡೆಸಿ ಯಶಶ್ವಿಯಾದ. ಸುಮಾರು 1814ರಲ್ಲಿ ಜೊಸೆಫ್ ಕಾರ್ಪಸ್ ಎಂಬಾತ ಮಿಲಿಟರಿ ಅಧಿಕಾರಿ ಒಬ್ಬರು ವಿಷಪೂರಿತ ಪಾದರಸದ ಪರಿಣಾಮಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮೂಗನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಆತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮೂಲಕ ಸರಿಪಡಿಸಿದ. ಜರ್ಮನ್ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಕ ಕಾರ್ಲ್ ಫೆರ್ಡಿನಾಂಡ್ ವೊನ್ ಗ್ರೆಫೆ ಎಂಬಾತ "ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾದ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ" ನಡೆಸಿದ. ವೊನ್ ಗ್ರೆಫೆಯು ಇಟಾಲಿಯನ್ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಸುಧಾರಣೆಗೊಳಿಸಿ,ತೋಳುಗಳಿಂದ ಚರ್ಮ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಜೋತು ಬಿದ್ದ ಚರ್ಮದ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಸಲಹೆ ಮಾಡಿದ. 

ಮೊದಲ ಅಮೆರಿಕನ್ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಕ ಜೊನ್ ಪೀಟರ್ ಮ್ಯಾಟುವರ್ ಎಂಬಾತ ತಾನೇ ಆವಿಷ್ಕರಿಸಿದ ಉಪಕರಣಗಳ ಮೂಲಕ ಸೀಳು ತುಟಿಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿದ ಮೊದಲ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಕ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸುಮಾರು 1845 ರಲ್ಲಿ ಜೊನನ್ ಫ್ರೆಡ್ರಿಚ್ ಡೆಫೆನ್ ಬ್ಯಾಚ್ ಮೂಗಿನ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಾನೆ.ಆ ಕೃತಿಯನ್ನು "ಆಪ್ ರೇಟಿವ್ ಚಿರುಗಿ" ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ,ಇದರ ಹಿಂದೆ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಅಂಗಸೌಷ್ಟವದ ಪ್ರಕಾರ ಹೊಂದುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಹೊಸ ಪದ್ದತಿಗೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದ. 

ಅದೇ 1891 ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ಕಿವಿ,ಮೂಗು ಮತ್ತು ಗಂಟಲು ತಜ್ಞ ಜೊನ್ ರೊಯಿ ಎಂಬಾತ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳ ಮೂಗಿನ ಹೊರಳೆ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಮಾಂಸವನ್ನು ಶಸ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮೂಲಕ ಹೊರತೆಗೆದ. ಆದರೆ 1892 ರಲ್ಲ್ ರಾಬರ್ಟ್ ವೇರ್ ಎಂಬಾತ ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸುವ ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ (ಬಾತುಗೋಳಿ ಈ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಳಸಲಾಯಿತು.)ಒಳಸೇರಿದ್ದ ಮೂಗಣ್ಣು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿಸಲು ಮಾಡಿದ ಆತನ ಪ್ರಯೋಗ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಯಶಸ್ವು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಜರ್ಮನಿಯ ಮೂತ್ರರೋಗ ತಜ್ಞ ಜೇಮ್ಸ್ ಇಸ್ರೇಲ್ 1896 ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಯುನೈಟೈಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ನ ಜಾರ್ಜ್ ಮೊಂಕ್ಸ್ 1889 ರಲ್ಲಿ ಮೂಗಿನ ಹೊರಳೆಯ ಬದಿಯ ದೋಷಪೂರಿತ ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ ಮರು ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಹಸಿರು ನಿಶಾನೆ ತೋರಿದರು. ಜರ್ಮನಿಯ ಎಲುಬುಕೀಲುತಜ್ಞ ಜಾಕೆಸ್ ಜೊಸೆಫ್ 1898 ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತರಬೇತಿಯ ಅನುಭವದ ಮೇಲೆ ರಿನೊಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಯ ಶ್ರಮವನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುವ ಕುರಿತು ತನ್ನ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದೇ ಜಾಕೆಸ್ ಜೊಸೆಫ್ 1928 ರಲ್ಲಿ "ನಾಸೇನ್ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್" ಮೂಗಿನ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮತ್ತು ಸಸ್ನ್ಸ್ಟಿಜೆ ಗೆಸಿಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಗಳ ಕುರಿತು ವಿವರವಾಗಿ "ಬರೆದಿದ್ದಾನೆ" .

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು
ಉಪ-ವಿಶೇಷತೆಗಳು
ಇತಿಹಾಸ
20 ನೇ ಶತಮಾನ