ತಂದೆಯ ಮರಣಾನಂತರ ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ತಾಯಿ,ತಮ್ಮಂದಿರು,ತಂಗಿಯರನ್ನು ಅಣಜಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು, ಅರಸಿನಘಟ್ಟ ಎಂಬ ಊರಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮನೆತನದ ಕುಲಕಸುಬಾದ 'ಶ್ಯಾನುಭೊಗಿಕೆ' ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಲು ಭೀಮರಾಯರೆಂಬ ಆ ಊರಿನ ಶ್ಯಾನುಭೋಗರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದ ರಂಗನಾಥನು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಲೆಕ್ಕ ಬರೆದುದಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಸಹಜ ಸ್ವಭಾವವಾದ ಮೃದುತ್ವ,ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆ ,ಉತ್ತಮವಾದ ನಡೆನುಡಿಗಳಿಂದ ಆ ಊರಿನ ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆದ್ದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲೆದ್ದು ಸ್ನಾನಾಹ್ನಿಕಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಊರ ಮುಂದಿನ ಮಾರುತಿ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಜಪಮಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದನು.ಬಳಿಕ ಮನೆಗೆಲಸದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ,ಲೆಕ್ಕ ಬರೆಯುವುದು ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಹನ್ನೆರಡು ಘಂಟೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆದರೆ ನನಗೆ ಹಸಿವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದನು. ಊಟ ತಿಂಡಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಾಗಲೀ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಆಸಕ್ತಿಇರಲಿಲ್ಲ. ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಗಳನ್ನೂ ಮುಟ್ಟುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಎನೋ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಂದು ಎದ್ದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು.ಮಾರುತೀ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಮದ್ಯಾಹ್ನ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಭಾರತ ಓದುವುದು ಅರ್ಥ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಊರ ಜನರು ರಂಗಣ್ಣನವರೇ ಎಂದೇ ಕರೆಯಲಾರಂಬಿಸಿದರು. ಒಂದು ವರ್ಷ ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ದುಡಿದು ೨೦ ರುಪಾಯಿ ಸಂಭಾವನೆಯನ್ನು ತಂದು ತಾಯಿಯ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಆಗ ಆತನ ತಾಯಿ ಮೂರು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ 'ನುಲೇನೂರಿ'ನಲ್ಲಿ 'ಮಾರುತೀ ಮಂದಿರ'ದ ಬಳಿ ಊರಿನವರು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಗುಡಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರು. ತಾನು ತಂದ ಹಣದಿಂದ ತಂದೆಯ ಮೊದಲನೇ ವರ್ಷದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದರು. ತಾಯಿಗೆ ಮಗನನ್ನು ಕಂಡು ಆನಂದಭಾಷ್ಪಗಳು ಉಕ್ಕಿದವು. ನುಲೇನೂರಿನಲ್ಲಿರುವಾಗ ರಂಗಣ್ಣನ ತಾಯಿಗೆ ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಿಬಂದಿತು. ಆದರೆ ಆಕೆ ಮಹಾನ್ ದೈವಭಕ್ತೆ. ಆಕೆಯ ದೈವಭಕ್ತಿಯೇ ಆಕೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ಪಾರುಮಾಡಿತು. ರಂಗಣ್ಣನು ಹಿರೇಗುಂಟನೂರು(ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆ) ಹಾಗು ಸೊಕ್ಕೆ ಎಂಬ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ವರುಷ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಭರಮಸಾಗರ(ದಾವಣಗೆರೆ ಜಿಲ್ಲೆ)ಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿ ಗಣ್ಯರಾದ ಶ್ಯಾನುಭೋಗರೂ,ಆಸ್ತಿವಂತರೂ ಆದ ನಂಜುಡಪ್ಪನೆನ್ನುವರ ಬಳಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ೫೦ರೂಪಾಯಿ ಸಂಭಾವನೆಯ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದರು. ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ,ದಕ್ಷತೆ, ವಿನಯ ,ವಿಧೇಯತೆ , ಮಾತಿನಲ್ಲೂ ನಡೆಯಲ್ಲೂ ಸತ್ಯವಂತಿಕೆ,ಸಹಜ ಸರಳ ಸ್ವಭಾವಗಳು ಅಂತರಂಗದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಗತಿ ಹಾಗು ಬಹಿರಂಗದಲ್ಲಿ ರೈತರ ಸರ್ಕಾರದ ಊರಿನ ಹಿರಿಯ,ಕಿರಿಯ ಜನರ ವೇದಾಧ್ಯಯನ ಸಂಪನ್ನರ ಸಾತ್ವಿಕರ ಮುಮುಕ್ಷುಗಳ ಸ್ನೇಹ,ಮೆಚ್ಚುಗೆ,ಪ್ರೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸಗಳ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಕಾರಣವಾದವು.ಭರಮಸಾಗರದಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಒಲವು ಮೂಡಿತು.ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಅನೇಕ ಸಾತ್ವಿಕರಲ್ಲಿ ಮಹದೇವ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳೆಂಬುವವರು ಇದ್ದರು.ಅವರೊಡನೆ ರಂಗಪ್ಪನವರು ಪಂಚದಶಿ, ಮಹಾಭಾರತ,ಅನುಭವಾಮೃತ,ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು,ಙ್ಞಾನಸಿಂಧು ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಹಸಿವು, ನೀರಡಿಕೆ, ನಿದ್ರೆ ಗಳ ಪರಿವಿಲ್ಲದೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. 

ಲೆಕ್ಕಬರೆಯಲು ಅಥವಾ ರೈತರಿಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಡಲು ಬೇರೆ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ೧೫-೨೦ ಮೈಲಿಗಳು ನೆಡೆದು ಊರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.ಹೀಗೆ ಬರುವಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಮಾರುತೀ ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ,ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಾಲ ಧ್ಯಾನಮಗ್ನರಾಗಿ ಕುಳಿತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ನೆಡೆದು ಜೀವನದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಇಚ್ಚಾದ್ವೇಷಗಳಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.ಅವರ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಸಾರಿ ಹೇಳುವ ಘಟನೆಯೊಂದು ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೆಡೆಯಿತು. ಅವಧೂತರಾದ,ಮಹಾಯೋಗೀಶ್ವರರಾದ ಶಿವನು,ರಾಮನು ಒಂದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದರೋ ಎಂಬತಿದ್ದ ಮೈಸೂರಿನ ಶಿವರಾಮಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಆಗ ಭರಮಸಾಗರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರು.ಊರಿನ ಜನರನೇಕರು ಅವರ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಲು ಅವರಿದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ತೆರಳಿದ್ದರು. ಆಗ ರಂಗಪ್ಪನವರೂ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದರು. ರಂಗಪ್ಪನನ್ನು ಕಂಡಕೂಡಲೇ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಮೇಲೆದ್ದು ಆನಂದದಿಂದ ನರ್ತಿಸುತ್ತಾ ಬಂದು ಅವರನ್ನು ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು 'ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೆ.ನಿನಗಾಗಿಯೇ ಬಂದೆ.ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೀನು ತುಂಬಿ ತುಳುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ' ಎಂದರು.ಆನಂತರ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕರಂತೆ ಕೆಲಕಾಲವಿದ್ದು ದೇಹ ಋಣ ತೀರಿಸಿದ ನಂತರ ಲೋಕೋದ್ಧಾರಕನಾದ ಗುರುವಾಗುವೆ, ನಿನ್ನ ಙ್ಞಾನದ ತೇಜಸ್ಸು ದಿಗಂತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸರಿಸುವುದು, ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು.

ಲೋಕೀಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಅಖಂಡ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಬೋಧೆ
ಸಾಧನೆ
'ಷಟ್ಚಕ್ರಭೇಧನ'ದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಣೆ
ಸದ್ಗುರು ಕೃಪೆ