ಅವರು ಭಾರತದ 1936 ರ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಹಾಕಿ ತಂಡದ ದಿಗ್ವಿಜಯ ಕುರಿತ ಸಿನಿಮಾವೊಂದನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದರು. ಇದು ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಗಾಢ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಇವರು ಹಾಕಿ ಸ್ಟಿಕ್ (ದಾಂಡು ಅಥವಾ ಹಾಕಿ ಕೋಲು)ನೊಂದಿಗೆ ಧ್ಯಾನ್‌‌ಚಂದ್‌‌ ಮಾಡಿದ ಚಮತ್ಕಾರದಿಂದ ಗಾಢವಾಗಿ ಪ್ರೇರೇಪಿತರಾದರು. ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ, ಧ್ಯಾನ್‌‌ಚಂದ್ ಅವರು ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಾನದಿಂದಲೇ ಇವರೂ ಕೂಡ ಆಡಿದರು: ಮಧ್ಯದ ಮುಂಚೂಣಿ ಆಟಗಾರ.

ಬಲ್ಬೀರ್ ರವರನ್ನು ಖಾಲ್ಸ ಕಾಲೇಜಿನ ಹಾಕಿ ತಂಡದ ತರಬೇತುದಾರರಾದ ಹರ್ಬೇಲ್ ಸಿಂಗ್ ರವರು ಭರವಸೆಯ ಹಾಕಿ ಆಟಗಾರನೆಂದು ಮೊದಲೆ ಗುರುತಿಸಿದ್ದರು. ಹರ್ಬೇಲ್ ರವರು ಮಾಡಿದ ಒತ್ತಾಯದಿಂದಾಗಿಯೇ ಬಲ್ಬೀರ್‌‌ರವರು ಲಾಹೋರ್ ನ ಸಿಖ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜ್ ನಿಂದ ಅಮೃತ್‌‌ಸರದ ಖಾಲ್ಸ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ , ಬಲ್ಬೀರ್ ರವರು 1942 ರಲ್ಲಿ ಖಾಲ್ಸ ಕಾಲೇಜ್ ಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ತದನಂತರ ಅವರು ಹರ್ಬೇಲ್ ರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಡಿ ಕಠಿಣ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದರು. ಅನಂತರ, ಹರ್ಬೇಲ್‌‌ರವರು ಹೆಲ್ಸಿಂಕಿ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಮೆಲ್ಬರ್ನ್ ನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಯಶಸ್ವಿ ಹಾಕಿ ತಂಡಕ್ಕೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡಿದರು. 

ಖಾಲ್ಸ ಕಾಲೇಜ್ ನಾಲ್ಕು ಹಾಕಿ ಪಿಚ್ ಗಳೊಡನೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕ್ರೀಡಾ ವಾತಾವರಣ ಹೊಂದಿತ್ತು. 1942-43 ರಲ್ಲಿ ಬಲ್ಬೀರ್ ರವರು ಪಂಜಾಬ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲು ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದು ಅಖಂಡ ಪಂಜಾಬ್, ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರ, ಸಿಂಧ್ ಮತ್ತು ರಾಜಸ್ಥಾನಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಕಾಲೇಜ್ ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಪಂಜಾಬ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ತಂಡವು ಭಾರತದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂತರ್-ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು(ಟೈಟಲ್) ಸಾಲಾಗಿ 3 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡಿತು- 1943, 1944 ಮತ್ತು 1945.

ಬಲ್ಬೀರ್ ರವರು ಅಖಂಡ ಪಂಜಾಬ್ ನ ಕೊನೆಯ ತಂಡದ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು. ಈ ತಂಡವು 1947 ರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಲ್ AIS ದಾರಾರವರ ನಾಯಕತ್ವದಡಿ ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗರಿಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದುಕೊಂಡಿತು. ಬಲ್ಬೀರ್ ರವರು ಈ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಮುಂಚೂಣಿ ಆಟಗಾರನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದು ಆಟವಾಡಿದರು. ಈ ಗೆಲುವಿನ ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಲಾಹೋರ್ ನಲ್ಲಿ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಭಾರತದ ವಿಭಜನೆ ಎಂಬ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಅಧ್ಯಾಯ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಲೂಧಿಯಾನ ಕ್ಕೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಪಂಜಾಬ್ ಪೋಲಿಸ್‌‌ನಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ದೊರೆಯಿತು.

ಭಾರತದ ವಿಭಜನೆಯು ಪಂಜಾಬ್ ಹಾಕಿ ತಂಡದ ಮೇಲೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿತು. ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವೆ ತಂಡವೂ ಹರಿದು ಹಂಚಿ ಹೋಯಿತು. 

1948 - 1956
ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಗಳು
ಹೆಲ್ಸಿಂಕಿ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್(1952)
ಆರಂಭಿಕ ವರ್ಷಗಳು