ಜನವರಿ ೩೦,೧೮೭೪ರಂದು ರಾಮಲಿಂಗಂ ಅಡಿಗಳ್ ರವರು ಕಣ್ಮರೆಯಾದರು.ಒಂದು ದಿನ ತಮ್ಮ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ಉಪನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ,'ಎಲ್ಲರು ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕದ ದಾಹವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ
ನಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸುವ ಈ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಬೇಕು' ಎಂದು ನಂತರ 'ಪ್ರಕಾಶಿತ ದೀಪದ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು' ಎಂದು ತಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಅಂದು ಸಲಹಿಸಿದರು.ಜನವರಿ ೩೦,೧೮೭೪ರಲ್ಲಿ ಅಡಿಗಳ್
ರವರು ತಮ್ಮ ಕೊಠಡಿಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ,'ಯಾರೂ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆಗೆಯಕೂಡದು' ಎಂದು ತನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಬಂಧಿಸಿಕೊಂಡರು.ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆಗೆದದ್ದೇ ಆದರೆ,'ಯಾರೂ ಏನನ್ನು ಕಾಣಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದೂ ಸಹ ಹೇಳಿ
ದರು(ಅಂದರೆ ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗುವುದು-ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರದೇ ಆದ ಒಂದು ಕವಿತೆ "ಜ್ಞಾನ ಪಾರಿಯೈ" ಎಂಬಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ).ಅವರ ಇಂತಹದ ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಾನವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವದಂತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಚೋದವಾಯಿತು.ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಮೇ ತಿಂಗಳು ಆ ಕೊಠಡಿಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಯಲಾಯಿತು.ಆಗ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸುಳಿವಿಲ್ಲದೆ ಕೊಠಡಿಯು ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು.೧೯೦೬ರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಆರ್ಕೋಟ್ ಜಿಲ್ಲೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ದಿ ಮಡ್ರಾಸ್ ಡಿಸ್ರ್ಟಿಕ್ಟ್ ಗಾಜೆಟ್ಟೀರ್ ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಅವರ ಈ ರೀತಿಯ ಒಂದು ಕಣ್ಮರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ದಾಖಲಿಸಿದೆ.

ಸಂಯೋಜಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕವಿತೆಗಳು "ಆರು ತಿರುಮುರೈಗಳ್" ಎಂದು ಸಂಕಲನಗೊಂಡಿದೆ.ಇಂದು ಇದು "ತಿರುವರುಟ್ಪ" ಎಂಬ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಅವರ ಕೆಲವು ಗೇತೆಗಳಿಗೆ,"ಸಿರ್ಕಳಿ ಗೋವಿಂದರಾಜನ್" ಎನ್ನುವವರು ಸಂಗೀತವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಕಣ್ಮರೆಯ ಸ್ಥಿತಿ
ಉಲ್ಲೇಖನಗಳು
ಬಾಲ್ಯ ಜೀವನ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಅನುಭವದ
ರಾಮಲಿಂಗಂ ಅಡಿಗಳ್ ಅವರ ಆರಂಭಿಕ ಜೀವನ