ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ "ಸ್ಯಾಕ್ರಮೆಂಟ್" ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥವು ಕಿರಿದುಗೊಂಡು ಕೇವಲ ಏಳು ವಿಧಿಗಳಷ್ಟಾಯಿತು, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಪ್ಟಿಸಮ್ ಕೂಡ ಒಂದಾಗಿದ್ದು, ಇತರ ಸಾಂಕೇತಿಕ ವಿಧಿಗಳನ್ನು "ಸ್ಯಾಕ್ರಮೆಂಟಲ್ಸ್" ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಯಿತು.

ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಶತಮಾನಗಳ ನಡುವಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಅಫ್ಯೂಶನ್ ಬ್ಯಾಪ್ಟಿಸಮ್ ಅನ್ನು ನಡೆಸಲು ಪ್ರಚಲಿತ ವಿಧಾನವಾಗಿ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದಿತು, ಆದರೂ ಸುಮಾರು ಹದಿನಾರನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೂ ಕೆಲವು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸುವಿಕೆಯು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ, ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುಗದುದ್ದಕ್ಕೂ ಬ್ಯಾಪ್ಟಿಸಮ್‌ಗೆ ಅವಶ್ಯಕವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯವಾದ ವಿಭಿನ್ನತೆಯಿದ್ದಿತು, ಉದಾಹರಣೆಗೆ 13ನೇ ಶತಮಾನದ ಬ್ಯಾಪ್ಟಿಸ್ಟರಿ ಆಫ್ ಪಿಸಾದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ವಯಸ್ಕರನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೇ ಮುಳುಗಿಸಬಹುದಾದಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾದ ಬ್ಯಾಪ್ಟಿಸಮ್ಮಿನ ಕೊಳವಿದ್ದರೆ, ಆರನೇ ಶತಮಾನದಷ್ಟು ಹಳೆಯ ಕಲೋನ್ ಕಥೀಡ್ರಲ್ನಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಮೀಟರ್ ಆಳದ ಪಾತ್ರೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮಗಳೆರಡೂ ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಪ್ಟಿಸಮ್ಮಿನ ತ್ರಿಕೂಟದ ಸೂತ್ರಗಳು ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಡೆಸಲು ಅವಶ್ಯಕವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದವು. ಸ್ಕೊಲಾಸ್ಟಿಸಿಸಮ್ ಈ ಎರಡೂ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರ ವಿಧಿಯ ಮೂಲದ್ರವ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಈ ಪಾರಿಭಾಷಿಕ ಪದಗಳನ್ನು ಆಗ ಜನಜನಿತವಾಗಿದ್ದ ಅರಿಸ್ಟಾಟಲನ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಚರ್ಚಿನ ಕ್ಯಾಟೆಕಿಸಮ್ ಈ ಎರಡೂ ಅಂಶಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬೋಧಿಸುವಾಗ, ಯಾವುದೇ ಪವಿತ್ರ ವಿಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಈ ತಾತ್ವಿಕ ಪದಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುಗ
ಕೆಲವು ಚರ್ಚುಗಳಿಂದ ಸಿಂಧುತ್ವ ಪರಿಶೀಲನೆ
ಮೋರ್ಮೊನಿಸಮ್
ಇಮ್ಮರ್ಶನ್(ಅದ್ದುವಿಕೆ)