ಬೇಟೆಯಾಡುವಾಗ ಸಂಭವಿಸಿದ ಗಾಯಗಳಿಂದಾಗಿ ಮಹಾರಾಣಾ ಪ್ರತಾಪ್‌ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. 29 ಜನವರಿ 1597ರಂದು ಅವನು ಚಾವಂದ್‌ನಲ್ಲಿ ಮರಣಹೊಂದಿದನು. ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಐವತ್ತಾರು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಾಪನ ಮರಣಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪುತ್ರ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಅಮರ್‌ ಸಿಂಗ್‌ ಮೊಘಲ್‌ರ ವಿರುದ್ಧ ನಿರಂತರ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದ. ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರತಾಪ್‌ನ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಗಡಾಯಿಸಿದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸೋಲಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದನು. ಅಕ್ಬರನಿಂದ ಬಹುತೇಕ ಇಡೀ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಮರುವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ನಿಜವಾಗಿದ್ದರೂ, ಚಿತ್ತೂರನ್ನು ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ತನಕ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಿದ್ರಿಸುವುದಾಗಿ ಹಾಗೂ ಗುಡಿಸಲಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದಾಗಿ ಅವನು ಶಪಥತೊಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಲಿಲ್ಲ. 

ಮಹಾರಾಣಾ ಪ್ರತಾಪ್‌ನ ಮಗ ಅಮರ್‌ ಸಿಂಗ್‌ ಮೊಘಲ್‌ರ ವಿರುದ್ಧ 17 ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದ. ಆದರೆ ಅವನು ಶರತ್ತುಬದ್ಧವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ದೊರೆಗಳು ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಣಾ ಪ್ರತಾಪ್‌ನ ಪಡೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ರಜಪೂತರ ದೊಡ್ಡ ಪಡೆ ಶರಣಾಗತಿಯಿಂದ ಭ್ರಮನಿರಸನಗೊಂಡು ರಾಜಸ್ತಾನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿತು. ರಾಥೋರರು, ದೆಯೊರಾ ಚೌಹಾನರು, ಪರಿಹಾರರು, ಥೋಮರರು, ಕಚ್ಚಾವಾಹ ಮತ್ತು ಝಾಲರು ಈ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು "ರೋರ್ಸ್‌" ಎಂದು ಕರೆಯುವರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಹರಿಯಾಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೆಲವರು ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತರು. ಇಂದಿಗೂ ಸಹ ಅವರು ಇತರ ರಜಪೂತರೊಂದಿಗೆ ಅಂತರ್‌ವಿವಾಹವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ರೋರ್‌ ಸಮುದಾಯದೊಳಗೆ "ಗೋತ್ರವು ಅನುಮತಿಸಿದರೆ" ಮಾತ್ರ ಮದುವೆಯಾಗುವರು.

ಭಾರತೀಯರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಣಾ ಪ್ರತಾಪ್‌ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದು, ಜನರಿಂದ ಗೌರವಿಸ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದು, ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಹಿಂದೂ ಇತಿಹಾಸದ ಕರಾಳ ಅಧ್ಯಾಯದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಾಪ್‌ ಒಬ್ಬನೇ ಅವನ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಘನತೆಗಾಗಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತನು; ಎಂದಿಗೂ ಅವನು ಸುರಕ್ಷತೆಗಾಗಿ ತನ್ನ ಗೌರವದೊಂದಿಗೆ ರಾಜಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ, ಸ್ವತಂತ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದನು.

ಗುಣಲಕ್ಷಣ
ಬರ್ಗುಜರ್‌ಗಳು
ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಗಳು
ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳು