ಈ ವಿಶೇಷ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆಯನ್ನು ವಿಶೇಷ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆ ಕಾಯಿದೆ ೧೯೮೮ರ ಅನ್ವಯ ೧೯೮೮ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.

೧೯೮೧ಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಪ್ರಧಾನಿಯ ಅಧಿಕೃತ ಕಚೇರಿಯ ಭದ್ರತಾ ಹೊಣೆ ದಿಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸಿನ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ವಿಭಾಗದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಡೆಪ್ಯುಟಿ ಕಮಿಷನರ್ ಆಫ್ ಪೊಲೀಸ್ (ಡಿಸಿಪಿ) ಅವರು ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮೇಲುಸ್ತುವಾರಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮುಂದೆ ೧೯೮೧ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಪಡೆ (ಸ್ಪೆಷಲ್ ಟಾಸ್ಕ್ ಫೋರ್ಸ್- ಎಸ್‌ಟಿಎಫ್)ಯೊಂದನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಹೊಸದಿಲ್ಲಿಯ ಹೊರಗೆ ಪ್ರಧಾನಿಗೆ ಬೆಂಗಾವಲು ಭದ್ರತೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಈ ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಪಡೆಯದ್ದಾಗಿತ್ತು.

ಆದರೆ, 1984ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಅವರ ಹತ್ಯೆಯಾದ ಬಳಿಕ, ಪ್ರಧಾನಿಯವರ ಭದ್ರತೆಯ ಚಿತ್ರಣವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು ಎನ್ನಬಹುದು. ಈ ವೇಳೆ, ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳ ಮಟ್ಟದ ಸಮಿತಿಯೊಂದು ಸಭೆ ಸೇರಿ, ಹೊಸದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಹೊಸದಿಲ್ಲಿಯ ಆಚೆಗೂ ಪ್ರಧಾನಿಗೆ ಭದ್ರತೆ ನೀಡುವ ಹೊಣೆಯನ್ನು ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಪಡೆಗೆ ವಹಿಸಲಾಯಿತು. ಜೊತೆಗೇ ಪ್ರಧಾನಿಯವರ ಭದ್ರತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ, ೧೯೮೫ರಲ್ಲಿ ಬೀರಬಲ್ ನಾಥ್ ಸಮಿತಿಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಗೃಹಸಚಿವಾಲಯವು ರಚಿಸಿತು. ಈ ಸಮಿತಿಯ ಶಿಫಾರಸ್ಸಿನಂತೆ ವಿಶೇಷ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಘಟಕ (ಎಸ್‌ಪಿಪಯು)ವೊಂದನ್ನು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ತರಲಾಯಿತು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಪುಟ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೮೦೧ರಷ್ಟು ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಯಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಈ ವಿಶೇಷ ಭದ್ರತಾ ಘಟಕವನ್ನು, ವಿಶೇಷ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆ (ಎಸ್‌ಪಿಜಿ) ಎಂದು ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಘಟಕದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದ ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್ ಜನರಲ್ ಆಫ್ ಪೋಲೀಸ್(ಐಜಿಪಿ) ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕ ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಹೀಗೆ, ೧೯೮೫ ಎಪ್ರಿಲ್ ೮ರಂದು, ವಿಶೇಷ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆಯು ಅಧೀಕೃತವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಡಾ. ಎಸ್ ಸುಬ್ರಮಣ್ಯಮ್ ಅವರು ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಥಮ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. 

ವಿಶೇಷ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆಯು ಕೇವಲ ಯಾವುದೋ ಅನಾಮಿಕ ಭದ್ರತಾ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲ. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಕಾರ್ಯಾಂಗದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಮತ್ತು ಶಾಸಕಾಂಗದ ಸದಸ್ಯರಾದ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಮೀಪ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ನೀಡಲೆಂದೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾದ ಒಂದು ಭದ್ರತಾ ಸಂಸ್ಥೆ. ಅವರಿಗೆ ಗರಿಷ್ಟ ಮಟ್ಟದ ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸುವುದೇ ವಿಶೇಷ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆಯ ಏಕೈಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ವಿಶೇಷ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆಯ ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳು, ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ, ಯುದ್ಧತಂತ್ರ, ನಿರ್ವಹಣೆ, ತರಬೇತಿ- ಈ ಎಲ್ಲದರ ಬಗೆಗಿನ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳನ್ನು ನೀಲಿಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿಡಲಾಗಿದೆ. ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕೀಯ, ತಾಂತ್ರಿಕ, ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ವಿಶೇಷ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆಯು ತನ್ನ ಆಂತರಿಕ ಸಂರಚನೆ, ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ನೇಮಕಾತಿ ಮತ್ತು ತರಬೇತಿ
ಇತಿಹಾಸ
ನಿರ್ಬಂಧಗಳು
ಸಮವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಉಡುಪು