ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಭಾರತ‌ ಅಥವಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಆಡಳಿತಕ್ಕೊಳಪಡಬೇಕೆಂದು ನಿಯಮವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಮೌಂ‌ಟ್‌ ಬ್ಯಾಟನ್ "ಭೌಗೋಳಿಕ ಕಡ್ಡಾಯಗಳಿಂದಾಗಿ" ಹೆಚ್ಚಿನವು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ‌ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದನು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಗಡಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಯ್ದುಕೊಂಡನು.

ಗುಜರಾತ್‌ನ ನೈಋತ್ಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಗಡಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳದ ಪ್ರದೇಶವಾದ ಜುನಾಘಢದ ನವಾಬ, ಮೌಂ‌ಟ್‌ ಬ್ಯಾಟನ್‌ನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಸಮುದ್ರದ ಮೂಲಕ ತಲುಪಬಹುದೆಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡನು. ಜುನಾಘಢದ ಮಂಗ್ರೋಲ್‌‌ ಮತ್ತು ಬಾಬರಿಯಾವಾಡ‌ ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ನಾಯಕರು ಜುನಾಘಡದ ಸ್ವತಂತ್ರವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಭಾರತದಲ್ಲಿ‌ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. ಇದಕ್ಕುತ್ತರವಾಗಿ ಜುನಾಘಡದ ನವಾಬನ ಸೈನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ನೆರೆಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ರಾಜರು ಜುನಾಘಢಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕೋಪವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ನೆರವನ್ನು ಕೋರಿದರು. ಸಮಲದಾಸ್‌ ಗಾಂಧಿ ನೇತೃತ್ವದ ಜುನಾಘಢದ ಜನರ ತಂಡವು ಪ್ರಸ್ತುತ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿ "ಆರ್ಜೀ ಹುಕುಮತ್‌" ("ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಸರ್ಕಾರ")ನ್ನು ರಚಿಸಿತು.

ಭಾರತದ ನಂಬಿಕೆಯೆಂದರೆ ಜುನಾಘಢವನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಲು ಅನುಮತಿಸಿದರೆ, ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿನ ಜನಾಂಗೀಯ ಘರ್ಷಣೆಯು ಬಿಗಡಾಯಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೊಳಪಡಿಲು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ಸರ್ಕಾರವು ಅಲ್ಲಿಯ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಶೇಕಡಾ ೮೦ ಹಿಂದೂಗಳಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಜನಮತಗಣನೆಯ ಮೂಲಕ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಜುನಾಘಢಕ್ಕೆ ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿದ್ದಿಲಿನ ಸರಬರಾಜನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿದರು, ವಿಮಾನ ಮತ್ತು ಅಂಚೆಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದರು, ಗಡಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ನುಗ್ಗಿಸಿದರು, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದಲಿದ್ದ ಮಂಗ್ರೋಲ್‌‌ ಮತ್ತು ಬಾಬರಿಯಾವಾಡದ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಆಕ್ರಮಿಸಿ ಆಡಳಿತಕ್ಕೊಳಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಯವಾಗಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಜನಮತಗಣನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸಲು ಒಪ್ಪಿತು, ಇದನ್ನು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ವಿರೋಧಿಸಿತು. ೨೬ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ರಂದು ನವಾಬ ಮತ್ತು ಆತನ ಕುಟುಂಬ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು, ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಓಡಿಹೋಯಿತು. ೭ ನವೆಂಬರ್‌ರಂದು, ಜುನಾಘಢದ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಕುಸಿತವನ್ನೆದುರಿಸಿತು, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯದ ಆಡಳಿತವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅದೇಶಿಸಿತು. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಇದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೯೪೮ರಂದು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಪರವಾಗಿ ಒಮ್ಮತದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು.

ಜುನಾಘರ್
ಸಿಕ್ಕಿಂ
ರಾಜರುಗಳ ಸ್ಥಾನ
ಏಕೀಕರಣದ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದ ಸಂಕಷ್ಟದ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನದ ಬಗ್ಗೆ ನೋಟ