ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನೌಕೆಯು ಪುನರ್ಬಳಕೆಗಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿರುವ ಮೊದಲನೇ ಕಕ್ಷಾ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನೌಕೆ. ವಿವಿಧ ಸಾಮಾನು/ಸರಂಜಾಮುಗಳನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ಭೂಮಿಯ ಕಕ್ಷೆಗೆ ಒಯ್ಯುತ್ತದೆ, ಅಂತರ್ರಾಷ್ತ್ರೀಯ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳ ಪರಿಕ್ರಮಣವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಕಕ್ಷಾಗಾಮಿಯು ಉಪಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಪಡೆಯಬಹುದು ಮತ್ತು ಕಕ್ಷೆಯಿಂದ ಬೇರೆ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಭೂಮಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಬಹುದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನೌಕೆಯ ಜೀವಮಾನವು ಸುಮಾರು 100 ಉಡಾವಣೆಗಳು ಅಥವಾ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆ ಎಂದು ವಿನ್ಯಾಸದ ಯೋಜನೆಯಾಗಿತ್ತು, ಆದರೂ ಇದರ ಜೀವಮಾನವನ್ನು ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಯಿತು. ಎಸ್‌ಟಿಎಸ್‌ನ ವಿನ್ಯಾಸದ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತವರು ಮಾಕ್ಸಿಮ್ ಫೇಗೆಟ್, ಇವರು ಮರ್ಕ್ಯುರಿ, ಜೆಮಿನೈ ಮತ್ತು ಅಪೋಲ್ಲೊ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನೌಕೆಯ ವಿನ್ಯಾಸಗಳ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಕಕ್ಷಾಗಾಮಿ ನೌಕೆಯ ಅಳತೆ ಮತ್ತು ಆಕಾರ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅಂಶವೇನೆಂದರೆ, ಅದು ಬಹು ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪಾರೀ ಮತ್ತು ವರ್ಗೀಕೃತ ಉಪಗ್ರಹಳಿಗೆ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳ ಒದಗಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು, ಮತ್ತು ವರ್ಗೀಕೃತ ಯುಎಸ್‌ಎ‌ಎಫ್ ಉದ್ದಿಷ್ಟ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಒಂದುಸಲ-ವರ್ತುಲವಾಗಿ ವಿಫಲಗೊಂಡು ಉಡಾವಣೆಯಿಂದ ಧ್ರುವದ ಕಕ್ಷೆಗೆ ಬರುವುದರಿಂದ ಅಡ್ಡ-ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಸಂಪಾದನೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಘನ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಇಂಧನ ತೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವಾಗ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಅಂಶಗಳೆಂದರೆ ಪೆಂಟಗನ್‌ನ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಂತೆ ಹೆಚ್ಚು-ಸಾಮರ್ಥ್ಯಯದ ಸಾಮಾನು ವಾಹನ ಉಪಗ್ರಹಗಳ ನಿಯೋಗವು, ಮತ್ತು ನಿಕ್ಸನ್ ಆಡಳಿತ ಕಾರ್ಯಾಲಯದ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಂತೆ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಅನ್ವೇಶಣೆಯ ಖರ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಪುನರ್ಬಳಕೆಯ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನೌಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು.
ಆರು ಹಾರಬಲ್ಲ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನೌಕೆಯ ಕಕ್ಷಾಗಾಮಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, "ಎಂಟರ್‌ಪ್ರೈಸ್" , ಇದನ್ನು ಕಕ್ಷಾ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ವಿಮಾನವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷಾ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲಾಯಿತು. ಐದು ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ-ಅರ್ಹ ಕಕ್ಷಾಗಾಮಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು: "ಕೊಲಂಬಿಯಾ" , "ಚಾಲೆಂಜರ್" , "ಡಿಸ್ಕವರಿ" , "ಅಟ್ಲಾಂಟಿಸ್" ಮತ್ತು "ಎಂಡೀವರ್" . ಸಮೀಪ ಹೋಗಲು ಮತ್ತು ಇಳಿಯುವಿಕೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆ (ಎಟಿಎಲ್)ಯ ಕಾರ್ಯದ ನಂತರ "ಎಂಟರ್‌ಪ್ರೈಸ್" ಅನ್ನು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಪೂರ್ಣ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ-ಅರ್ಹವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡವ ಉದ್ದೇಶವಿತ್ತು, ಆದರೆ ಪರೀಕ್ಷಾ ವಸ್ತು ಎಸ್‌ಟಿಎ-099ವಿನ ರಚನಾ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕಕ್ಷಾಗಾಮಿ "ಚಾಲೆಂಜರ್" (ಒವಿ-099) ಗೆ ಉನ್ನತೀಕರಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಕಂಡಿತು. "ಚಾಲೆಂಜರ್" 1986ರಲ್ಲಿ ಉಡಾವಣೆಯ 73 ಸೆಕೆಂಡುಗಳ ನಂತರ ಚೂರು ಚೂರಾಗಿ ಒಡೆದುಹೋಯಿತು, ಮತ್ತು "ಎಂಡೀವರ್" ಅನ್ನು ಬದಲಿ ವಸ್ತುವಾಗಿ ರಚನಾ ಭಾಗಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. 2003ರಲ್ಲಿ "ಕೊಲಂಬಿಯಾ" ಪುನಃ ಪ್ರವೇಶದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಡೆದು ಚೂರಾಯಿತು.

ಎಂಡೀವರ್ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನೌಕೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಲು 1.7 ಬಿಲಿಯನ್ ಯುಎಸ್ ಡಾಲರ್ಗಳಷ್ಟು ಖರ್ಚಾಯಿತು. ಒಂದು ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನೌಕೆಯ ಉಡಾವಣೆಯ ಬೆಲೆ ಸುಮಾರು 450 ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್‌ಗಳು.

ಪ್ರತಿ ಬಾಹ್ಯಕಾಶ ನೌಕೆಯು ಪುನರ್ಬಳಕೆಯ ಉಡಾವಣಾ ಪಧ್ಧತಿ, ಹಾಗೂ ಇದು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ: ಪುನಃ ಬಳಸಬಹುದಾದ ಕಕ್ಷಾಗಾಮಿ ವಾಹನ (ಒವಿ), ಬಾಹ್ಯ ತೊಟ್ಟಿ (ಇಟಿ), ಮತ್ತು ಎರಡು ಪುನಃ ಬಳಸಬಹುದಾದ ಘನ ಕ್ಷಿಪಣಿ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಸಲಕರಣೆ (ಎಸ್‌ಆರ್‌ಬಿ ಗಳು). ತೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಸಲಕರಣೆಗಳು ಏರಿಕೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ; ಕಕ್ಷಾಗಾಮಿ ಮಾತ್ರ ಕಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ವಾಹನವನ್ನು ನೆಟ್ಟಗೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಕ ಕ್ಷಿಪಣಿಯಂತೆ ಉಡಾವಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಕಕ್ಷಾಗಾಮಿ ಸಮತಲ ಇಳಿಯುವಿಕೆಗೆ ಜಾರುತ್ತದೆ, ಅದಾದ ನಂತರ ಪುನಃ ಬಳಸಲು ನವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಸ್‌ಆರ್‌ಬಿಗಳು ಇಳಿಕೊಡೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಇನ್ನೊಂದು ಬಳಕೆಗೆ ತುಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ರಾಜರ್ ಎ. ಪೈಲ್ಕ್, ಜೂನಿಯರ್. ಅವರು 2008ರ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನೌಕೆ ಯೋಜನೆಯು ಸುಮಾರು 170 ಬಿಲಿಯನ್ ಯುಎಸ್ ಡಾಲರ್‌ (2008 ಡಾಲರ್‌ಗಳು) ಗಳಷ್ಟು ಖರ್ಚಾಗಿದೆಯೆಂದು ಅಂದಾಜು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಪ್ರಕಾರ ಸರಾಸರಿ ಒಂದು ವಿಮಾನದ ಬೆಲೆ ಸುಮಾರು 1.5 ಯುಎಸ್ ಡಾಲರ್‌ಗಳಷ್ಟು. ಆದರೂ, ಜರ್ಮನಿಯವರು ಎರಡು ಉದ್ದಿಷ್ಟ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಹಣ ಒದಗಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಸ್ಪೇಸ್ಲಾಬ್ ಡಿ-1 ಮತ್ತು ಡಿ-2 ("ಡಾಯಿಚ್‌ಲಾಂಡ್" ‌ಗಾಗಿ) ಜೊತೆಗೆ ಕಾರ್ಯಾಲಯ ಕೇಂದ್ರವು ಜರ್ಮನಿಯ ಒಬರ್ಫಾಫೆನ್‌ಹಾಫೆನ್‌ನಲ್ಲಿದೆ.

ಕೆಲವು ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ, ಕಕ್ಷಾಗಾಮಿಯನ್ನೇ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನೌಕೆಯೆಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ, ಇದು ಅಪಪ್ರಯೋಗ, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ "ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ರವಾನಾ ಪಧ್ಧತಿ" (ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನೌಕೆ) ಯು ಕಕ್ಷಾಗಾಮಿ, ಬಾಹ್ಯ ತೊಟ್ಟಿ, ಮತ್ತು ಎರಡು ಘನ ಕ್ಷಿಪಣಿ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಸಲಕರಣೆಗಳ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದರೆ, ಇದನ್ನು "ಗುಡ್ಡೆ" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಈ ಭಾಗಗಳನ್ನು ವಾಹನ ಹೊಂದಿಸುವ ಕಟ್ಟಡದಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಈ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಅಸಲಿನಲ್ಲಿ ಅಪೊಲೊ ಸಾಟರ್ನ್ V ಕ್ಷಿಪಣಿ ರಾಶಿಯನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದರು.
ವರ್ಣನೆ
ನೌಕಾ ದುರಂತಗಳು
ಯು ಎಸ್ ಅಂಚೆವೆಚ್ಚ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನೌಕೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿತು
ಉನ್ನತೀಕರಣಗಳು