ಜಾತಿ ಪದ್ಧತಿಯ ಶ್ರೇಣಿಕರಣದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಕಡೆಯವರೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹೊಲೆಯರು ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಂತೆ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ಪಡೆದವರೆಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಮಾರಿಯ ಪುರಾಣವೇ ಹೊಲೆಯನೊಬ್ಬನ ವರ್ಣಸಂಕೀರ್ಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಉಚ್ಚ ಜಾತಿಯವರು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡ ಸೇಡಿನ ಬಗೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಅಸಾದಿ ಕುಣಿತದ ಮಹತ್ವ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಆಸಾದಿ ಹೊಲೆಯ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ, ಆದರೆ ಮಾರಮ್ಮನ ಹಬ್ಬದ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಧಿಯಂದರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ವರ್ಗದವರ ಜೊತೆ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ಪಡೆದ ಒಬ್ಬ ನಿಗದಿತ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಊರಿನ ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ಜನರನ್ನೂ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥರನ್ನೂ ಕಡೆಗೆ ಮಾರಮ್ಮನನ್ನೂ ಬಯ್ಯುವ ಮತ್ತು ಹೀಯಾಳಿಸುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆದ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಆದರೆ ಈ ಅಧಿಕಾರ ಮಾರಿ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ.
ಆಸಾದಿಗಳು ಸ್ತ್ರೀದೇವತೆಯ ಅದರಲ್ಲೂ ಮಾರಮ್ಮನ ಆರಾಧಕರು. ಅವರು ಆ ದೇವತೆಯನ್ನು ಕುರಿತ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟ ದೇವತೆಯ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದ ಅನಂತರವೇ ಒಬ್ಬಾತ ಅಸಾಧಿ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಯಾವುದೇ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯ ನಡೆಸಬೇಕಾದರೂ ಆಸಾದಿ ಅನಿವಾರ್ಯ . ಭಕ್ತರ ಕೋರಿಕೆಯಂತೆ ಬೆಳದಿಂಗಳ ರಾತ್ರಿ ಅಮ್ಮನ ಕಥೆ ಮಾಡಿಸುವುದೂ ಉಂಟು. ಧಾರ್ಮಿಕ ವೃತ್ತಿಗಾಯಕರೆಂದು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಇವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. 
ಆಸಾದಿ ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ‘ಕೆರ ಹೊಲಿಯುವವನು’, ‘ಅಟ್ಟೆ ಚುಚ್ಚುವವನು’ ಎಂದು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ನಿಘಂಟು ಹೇಳಿದೆ. ಆಸಾದಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಹೊಲೆಯರೇ ಆಗಿದ್ದು ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದ ಅನಂತರವೇ ಅವರಿಗೆ ಆ ಪದವಿ ದೊರೆಯುವುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಶಕ್ತಿದೇವತೆಯ ಆರಾಧಕರಾದ ಆಸಾಧಿಗಳನ್ನು ಅಮ್ಮನ ಪೂಜಾರರು ಎಂದೂ ಕರೆಯುವುದುಂಟು. ಮಾರಮ್ಮ ಇವರ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವ. ಮಾರಮ್ಮನ ಜಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇವರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವದ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರಮಾಡಿ, ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಶ್ರದ್ಧೆ, ಭಕ್ತಿನಿಷ್ಠೆಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುವುದು ಇವರ ಉದ್ದೇಶ. ಎಲ್ಲ ವೃತ್ತಿಗಾಯಕರೂ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಆಸಾದಿ ಕುಣಿತ
ದೀಕ್ಷೆ
ವೇಷ
ಹಾಡು ಮತ್ತು ಕುಣಿತ