ಈ ವಿಧವಾಗಿ ಸಂವಿಧಾನದ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಿರುವುದರ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕಾಯಿದೆಯ ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸಿರುವಿಕೆ. ಈ ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಮೂಲಭೂತಹಕ್ಕುಗಳ ಹಂಚಿಕೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಕಾಯಿದೆಗಳನ್ನು ಸಂವಿಧಾನದ ಷೆಡ್ಯೂಲ್ ೯ರಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸಲಾಯಿತು. ಷೆಡ್ಯೂಲ್ ೯ ಈ ಕಾಯಿದೆಗಳು ಕೇವಲ ನಿಯಮಿತ ಕಾನೂನು ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ತೆರೆದಿಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಈ ಕಾಯಿದೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿಷೇಧಗಳಿಗೆ (ನಿಯಂತ್ರಣಗಳಿಗೆ) ಒಳಪಡುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳೆಂದರೆ ಆಸ್ತಿ ಹಕ್ಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಕಾಯಿದೆಗಳು, "ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ", "ಪರಿಶಿಷ್ಟ ವರ್ಗ" ಮತ್ತು ಇತರ "ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ" ಂತಹ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಪರವಾಗಿ ಇರುವ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ನಡಾವಳಿಗಳು.

ಜನವರಿ ೨೦೦೭ರಲ್ಲಿ ಸರ್ವೋಚ್ಛ ನ್ಯಾಯಾಲವು ನೀಡಿದ ತೀರ್ಪೊಂದು ಮೈಲಿಗಲ್ಲೇ ಆಗಿದೆ; "ಎಲ್ಲಾ ಕಾನೂನುಗಳೂ (ಕಾಯಿದೆಗಳೂ) (ಷೆಡ್ಯೂಲ್ ೯ರಲ್ಲಿ ಇರುವಂತಹವೂ ಸೇರಿದಂತೆ), ಅವುಗಳು ಸಂವಿಧಾನದ ಮೂಲ ಕೃತಿಗೆ ಭಂಗ ತರುವಂತಹವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವನ್ನು ಪುನರ್ವಿಮರ್ಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸರ್ವೋಚ್ಛ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ದೃಢೀಕರಿಸಿತು. "ಒಂಭತ್ತನೆಯ ಷೆಡ್ಯೂಲ್ ನಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸುವಂತಹ ಕಾಯಿದೆಗಳು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಚ್ಯುತಿ ತಂದರೆ ಅಥವಾ ಕುಂಠಿತಗೊಳಿಸಿದರೆ ಹಾಗೂ ತನ್ಮೂಲಕ ಸಂವಿಧಾನದ ಮೂಲ ರಚನೆಗೇ ವಿರೋಧವುಂಟು ಮಾಡುವುದಾದರೆ, ಅಂತಹ ಕಾಯಿದೆಗಳನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ ಯೋಗೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ಸಬರ್ ವಾಲ್ ನುಡಿದರು.

ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳು
ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು
ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳ ವಿಷಯಗಳು
ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸುಧಾರಣೆಗಳು