ಮಾರ್ಚ್,೧೯೯೩ ರಂದು, ಮುಂಬಯಿ ಮಹಾನಾಗರ ತಲ್ಲಣಿಸಿತು. ೧೩ ಸ್ಫೋಟಗಳು, ನಗರದ ಹಲವು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ. ೨೫೭ ಜನರು ಮರಣಹೊಂದಿದರು. ೭೦೦ ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ ಗಾಯಗೊಂಡರೆಂದು ನಗರದ ಪ್ರಮುಖ ವಾರ್ತಾ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದು ವರದಿಮಾಡಿತ್ತು. ಸತ್ತವರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಅಂದಾಜು ಮಾಡುವುದು ದುಸ್ತರವಾಗಿತ್ತು. ಬೇರೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ೩೦೦ ಮತ್ತು ೧,೪೦೦ ಎಂದು ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದವು. ಮೊಟ್ಟಮೊದಲನೆಯ ಬಾರಿ ಆರ್ಡಿಎಕ್ಸ್ (RDX) ಸ್ಫೋಟಕವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿತ್ತು. 
೧೯೯೨-೯೩ ರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಕಮಿಷನ್ನಿನ [೭] ಛೇರ್ಮನ್ ಆಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ೧೯೯೮ ರಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲಾಯಿತು.[೮] ಈ ವರದಿ ಭಾರತದ ಹೊರಗೂ ಬಹಳ ಸುದ್ದಿ ಮಾಡಿತು. ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಬಾಬ್ರಿ ಮಸೀದಿಯನ್ನು ಕೆಡವಲು ಸಾವಿರಾರು ಹಿಂದೂ ಕರಸೇವಕರು ನಿರತರಾದರು. ಇದರ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮವೆಂದರೆ, ಕಾಸ್ಮೋಪಾಲಿಟನ್, ಜಾತ್ಯಾತೀತವೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ, ಶಾಂತವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಮುಂಬಯಿನ ಹಿಂಸಾಚಾರಗಳ ಆಗರವಾಯಿತು. [೯] [೧೦] ಅನುಭವವಿಲ್ಲದ ಅತಿ-ಕಿರಿಯ ವಕೀಲರಾಗಿದ್ದ, ಜಸ್ಟಿಸ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ್ರರು, ದಂಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೈಕೋರ್ಟಿನ ವಿಚಾರಣೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಸತತವಾಗಿ ೫ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ೧೯೯೮ ರ ತನಕ ಕೂಲಂಕುಷವಾಗಿ ದಂಗೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಮಗ್ಗಲುಗಳನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರು. ದಂಗೆಯಲ್ಲಿ ನೊಂದ ಜನರನ್ನೂ, ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನೂ ಸಂದರ್ಸಿಸಿ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದರು. [೧೧]
ಮುಂಬಯಿ ಸರಣಿ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟಿಸಿದ ದಂಗೆಕೋರರಿಗೆ, ಹಿಂದೂ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವ ಶ್ರದ್ಧಾಳುವಾದ ಹೊಸ ವಕೀಲ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣರು ತಮಗೆ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಕೊಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಸಂದೇಹವಿತ್ತು.[5]

ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರು, ವಿರೋಧಿಗಳು,ವಾಮ ಪಂಥಿಗಳು, ಹೊಸ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಿಗೆ ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದರು. ಶಿವಸೇನಾನಾಯಕತ್ವದ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಕಮಿಷನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ೧೯೯೬ ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ, ಮುಂಬಯಿನ ಜನರು ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ (reconssions of Inquiry Act),ಮೂಲಭೂತ ಸಂಶೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ, ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಸಭೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. ಆಪೊಸಿಷನ್ ಇನ್ಕವೈರಿ ಆಕ್ಟ್ ಕೋರ್ಟ್ ಆಫ್ ಲಾನಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರಗಳು, ಒಂದು ಆಯೋಗದ ತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯಾನ್ವಯ ಮಾಡಲೇಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮವೇನಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ನಿಲುವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮೀಡಿಯಾಗಳಲ್ಲೂ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಶಿವಸೇನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದ ಬಾಳ ಠಾಕರೆಯವರು, ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಮಂಡಿಸಿದ ತೀರ್ಪನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿದರು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಸಮಿತಿಯ ಶಿಫಾರಸ್ಸನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಲಾಗೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರ ಘೋಷಿಸಿತು. ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಸರಕಾರ, ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿಲ್ಲ.
ಜೀವನ
೧೯೯೨-೯೩ ರ ಸರಣಿ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟಗಳು
ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಜೀವನ
ತೆಲಂಗಾಣ ವಿಭಾಜನ ಸಮಿತಿ