ವಿಭಜನಾ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗಿರುವ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಾಧಾರಣ ಅನಿಲಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಕಿರಣಶೀಲ ಅನಿಲಗಳು, ಅತಿನೇರಳೆ ಬೆಳಕು, ಅಥವಾ ವಿಶ್ವ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಉತ್ಪಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸಂಚಾರಿ ಅಯಾನುಗಳ ಮೂಲಕ ವಿದ್ಯುತ್ತಿನ ವಹನದ ಪ್ರಬಲ ಮೂಲವಿರುತ್ತದೆ. ವಿದ್ಯುತ್ತಿನ ವಾಹಕತೆಯು ಕಡಿಮೆಯಿರುವುದರಿಂದ ಅನಿಲಗಳು ಅವಾಹಕ‌‌ಗಳು ಅಥವಾ ನಿರೋಧಕಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿದ್ಯುತ್‌‌ ಕ್ಷೇತ್ರವು ವಿಭಜನೆಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮುಕ್ತ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನುಗಳು ವಿದ್ಯುತ್‌‌ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ವೇಗೋತ್ಕರ್ಷಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತವೆ; ಹಾಗೂ ಹಠಾತ್‌ ವಿಭಜನೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ತಟಸ್ಥ ಅನಿಲ ಅಣುಗಳು ಅಥವಾ ಕಣಗಳನ್ನು ಘರ್ಷಿಸುವ, ಮತ್ತು ಅಯಾನೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ ಮುಕ್ತ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನುಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಗಣನೀಯ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಚಾರಿ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನುಗಳು ಮತ್ತು ಧನಾತ್ಮಕ ಅಯಾನುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಮ ಒಂದನ್ನು ವಿಭಜನೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ತನ್ಮೂಲಕ ಅದು ಒಂದು ವಿದ್ಯುತ್ತಿನ ವಾಹಕವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕ್ರಿಯಾಸರಣಿಯಲ್ಲಿ, ವಹನೀಯ ಪಥವನ್ನು ಹೊರಸೂಸುತ್ತಿರುವ ಬೆಳಕೊಂದನ್ನು ಇದು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ; ಒಂದು ಕಿಡಿ, ವಿದ್ಯುಚ್ಚಾಪ ಅಥವಾ ಮಿಂಚು ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಗಳಾಗಿವೆ.

ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಮ ಎಂಬುದು ದ್ರವ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಅನಿಲವೊಂದರಲ್ಲಿನ ಒಂದಷ್ಟು ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನುಗಳು ಅವುಗಳ ಕಣಗಳು ಅಥವಾ ಅಣುಗಳಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ ಅಥವಾ "ಅಯಾನೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ". ಒಂದು ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯು ಉನ್ನತ ತಾಪಮಾನದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಮೇಲೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದಂತೆ ಒಂದು ಉನ್ನತ ವಿದ್ಯುತ್‌‌ ಕ್ಷೇತ್ರ ಅಥವಾ ಪರ್ಯಾಯ ಕಾಂತೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುವುದರಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿರಬಹುದು. ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನುಗಳ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ದ್ರವ್ಯರಾಶಿಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಮ ಒಂದರಲ್ಲಿರುವ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನುಗಳು ವಿದ್ಯುತ್‌‌ ಕ್ಷೇತ್ರವೊಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಭಾರವಾದ ಧನಾತ್ಮಕ ಅಯಾನುಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ವೇಗೋತ್ಕರ್ಷಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರವಾಹದ ದೊಡ್ಡಭಾಗವನ್ನು ಸಾಗಿಸುತ್ತವೆ.

ವಿದ್ಯುದ್ವಿಚ್ಛೇದ್ಯಗಳು
ಅನಿಲಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಮಗಳು
ಲೋಹಗಳು
ನಾನಾಬಗೆಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿನ ವಹನದ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳು