ಕಲಾವಿದನಾಗಿ ಮಲಾನಿ ಯಾವಾಗಲೂ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾದ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ನಿರೂಪಣೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಸಂವಾದವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಎರಡು ಆಯಾಮದ ಕೃತಿಗಳಿಗಾಗಿ, ಅವರು ತೈಲ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಜಲವರ್ಣಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಅವಳ ಇತರ ಸ್ಫೂರ್ತಿಗಳು ಸ್ಮರಣೆ, ​​ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಬಯಕೆಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಬಂದ ದರ್ಶನಗಳು. ಕ್ಷಿಪ್ರ ಬ್ರಷ್ ಶೈಲಿಯು ಕನಸುಗಳು ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ. ಮಲಾನಿಯ ವೀಡಿಯೊ ಮತ್ತು ಅನುಸ್ಥಾಪನಾ ಕಾರ್ಯವು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ನೈಜ ಸ್ಥಳದಿಂದ ನೈಜ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ವರ್ಚುವಲ್ ಜಾಗದ ಸಂಯೋಜನೆಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು, ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ವಸ್ತು ಆಧಾರಿತ ಕೆಲಸದಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯಿತು. ಅವರ ವೀಡಿಯೊ ಕೆಲಸವು ವಿಭಾಗಗಳು, ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಸೈಬಾರ್ಗ್‌ಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. ಮಲಾನಿ ತನ್ನ ಗುರುತನ್ನು ಸ್ತ್ರೀ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಎಂದು ಬೇರೂರಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಮತ್ತು ಅವಳ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಪಂಚದ ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ತನ್ನ ಗುರುತನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. [ ಅವಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ತನ್ನ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರೀಕ್ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮೆಡಿಯಾ, ಕಸ್ಸಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೀತಾ ಅವರಂತಹ 'ನಾಶವಾದ ಮಹಿಳೆಯರ' ಪಾತ್ರಗಳು ಅವಳ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಅವಳ ಬಹುಮುಖಿ ಓಯುವರ್ ಅನ್ನು ಎರಡು ವರ್ಗಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ವರ್ಗೀಕರಿಸಬಹುದು; ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮದೊಂದಿಗಿನ ಅವಳ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಯುಟೋಪಿಯಾ (೧೯೬೯-೧೯೭೬), ಮದರ್ ಇಂಡಿಯಾ (೨೦೦೫), ಇನ್ ಸರ್ಚ್ ಆಫ್ ವ್ಯಾನಿಶ್ಡ್ ಬ್ಲಡ್ (೨೦೧೨) ನಂತಹ ಚಲಿಸುವ ಚಿತ್ರ; ಸಿಟಿ ಆಫ್ ಡಿಸೈರ್ಸ್ (೧೯೯೨), ಮೆಡಿಯಾ ಆಸ್ ಮ್ಯುಟೆಂಟ್ (೧೯೯೩/೨೦೧೪), ದಿ ಟೇಬಲ್ಸ್ ತಿರುಗಿದೆ (೨೦೦೮) ನಂತಹ ಅವಳ ಅಲ್ಪಕಾಲಿಕ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳದ ಕೃತಿಗಳು. ಅವಳ ಕೆಲಸವು ಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಸಂಘರ್ಷದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವಳ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ ಸಾಮೂಹಿಕ ಕ್ಯಾಥರ್ಸಿಸ್ ಆಗಿದೆ. 

ಕೃತಿಗಳು
ಆರಂಭಿಕ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ
ಆಯ್ದ ಗುಂಪು ಪ್ರದರ್ಶನ
ಆಯ್ದ ಕಲಾಕೃತಿಗಳು