ಇಸ್ಮತ್ ಚುಗತಾಯಿ ಅವರನ್ನು ಮಹಿಳಾ ಉರ್ದೂ ಬರಹಗಾರರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಅಗ್ರಗಣ್ಯ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉರ್ದೂ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಹಿರಿಯಜ್ಜಿಯೆಂದೇ ಖ್ಯಾತಿ.೧೯೪೩ರಿಂದ ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಪ್ರಗತಿಶೀಲ ಬರಹಗಾರರ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾವಂತೆಯಾಗಲು ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರ ಕಾರಣ ಇಸ್ಮತ್ ಚುಗಾಟೈ ಗುಪ್ತಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕಾಯಿತು. ಇಸ್ಮತ್ ಚುಗತಾಯಿ ಅವರ ಬಂಡಾಯ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಮುಚ್ಚು ಮರೆಯಿಲ್ಲದ, ಮತ್ತು ಅವರ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಬರವಣಿಗೆಯ ಶೈಲಿಯ ಕಾರಣ ಅನೇಕ ವಿರೋಧವನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಆದರೆ ಇದೇ ಗುಣಗಳು ಬರಹಗಾರರ ಬಗ್ಗೆ ಓದುಗರು, ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಯುವ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಚುಗತಾಯಿ ಅವರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಂದಿನ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೇರಲಾಗಿದ್ದ ನಿಷೇದಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆ ಎಂದರೆ ಉರ್ದು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಪತ್ರಿಕೆ ಆದಾಬ್-ಐ-ಲತೀಫ಼್‍ನಲ್ಲಿ ೧೯೪೨ ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಇಂದಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಕಥೆ- ಲಿಹಾಫ್(ಕ್ವಿಲ್ಟ್) . ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀಮಂತ ಜಮೀನುದಾರನ ಸುಂದರ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಮನೆಯ ಕೆಲಸದವಳ ನಡುವಿನ ಸಲಿಂಗಕಾಮದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಲಿಹಾಫ಼್ ಅಂದಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರ್ಕಾರವು ಇದನ್ನು ಕಾಮಪ್ರಚೋದಕ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿತು. ೧೯೯೪ರಲ್ಲಿ ಲಾಹೋರ್ ಕೋರ್ಟ್‍ನಲ್ಲಿ ಲೀಹಾಫ಼್ ಕಥೆಯು ಅಶ್ಲೀಲ ಎಂದು ಇಸ್ಮತ್ ಚುಗತಾಯಿ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಆದೇಶ ಹೊರಡಿಸಿತು. ನಂತರ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸುವ ಬದಲು ಹೋರಾಡಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕೇಸು ಗೆದ್ದರು. ೧೯೪೩ರಲ್ಲಿ ಚುಗತಾಯಿ ಅವರು ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ತನ್ನ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನವನ್ನಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪ್ರಗತಿಪರ ಗುಂಪಿನ ಸದಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಭಾರತೀಯ ಸಾಹಿತ್ಯದ ದಿಗಂತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲವಾದ ಮಹಿಳೆಯರ ಧ್ವನಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಬರಹ
ಚಳುವಳಿ
ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿ
ಜೀವನ