ಮೊಲ ಅಥವಾ ಜಿಂಕೆಗಳ ಹಾಗೆ ಸೆಲ್ಯುಲೋಸ್ ಅನ್ನು ಜೀರ್ಣ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಪ್ರೋಟಿನ್, ಕಾರ್ಬೋಹೈಡ್ರೇಟ್ ಹಾಗೂ ಕೊಬ್ಬಿನಂಶ ಜಾಸ್ತಿ ಇರುವ ಆಹಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. ತಣ್ಣನೆಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಬೇಗ ಹೊರ ಹೊರಡುವುದು ಅಳಿಲುಗಳಿಗೆ ಅತಿ ಕಷ್ಟದಾಯಕ ಸಮಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿರುವ ಕಾಳುಗಳು ಮಳಕೆಯೋಡೆಯಲು ಶುರುವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲದೆ ಹೊಸ ಆಹಾರದ ಮೂಲಗಳಿನ್ನು ದೊರಕಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಳಿಲುಗಳು ಮರಗಳ ಮೊಗ್ಗುಗಳ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅಳಿಲುಗಳಿಗೆ ಬಹುತೇಕ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ವಿವಿಧ ಗಿಡದ ಮೂಲಗಳಾದ ಕಾಯಿಯಿಂದ, ಬೀಜಗಳಿಂದ, ಕಾನಿಫೆರ್ ತುದಿಯಿಂದ, ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ನಾಯಿಕೊಡೆ ಮತ್ತು ಹಸಿರು ತರಕಾರಿಗಳಿಂದ ದೊರಕುತ್ತವೆ. ಹೀಗಿದ್ದರು ಹಸಿವೆಯಾದಾಗ ಕೆಲವು ಅಳಿಲುಗಳು ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ.
ಅಳಿಲುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹುಳುಗಳನ್ನೂ, ತತ್ತಿಗಳನ್ನು, ಸಣ್ಣ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನೂ, ಸಣ್ಣ ಹಾವುಗಳನ್ನೂ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕದಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತವೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಕೆಲವು ಉಷ್ಣವಲಯದಲ್ಲಿನ ಪ್ರಭೇದಗಳು ಬಹುತೇಕ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಕೀಟಗಳಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.
ನೆಲದಲ್ಲಿನ ಬಹುತೇಕ ಅಳಿಲುಗಳ ಪ್ರಭೇದಗಳು, ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹದಿಮೂರು ಗೆರೆಗಳಿರುವ ನೆಲದ ಅಳಿಲುಗಳು ದರೋಡೆಕೋರ ಅಳಿಲುಗಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬೈಲೆಯ್ ಎಂಬ ಹದಿಮೂರು ಗೆರೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ನೆಲದ ಅಳಿಲು ಸಣ್ಣ ಕೋಳಿಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತವೆ. ವಿಸ್ಟ್ರಂಡ್ ಎಂಬಾತ ಕೆಲವು ಪ್ರಭೇದಗಳು ಆಗತಾನೆ ಕೊಂದ ಹಾವುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾನೆ. ವ್ಹಿಟೇಕರ್ ಎಂಬಾತ ಹದಿಮೂರು ಗೆರೆಗಳುಳ್ಳ ನೆಲದ 139 ಅಳಿಲುಗಳ ಹೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಭೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಯ ಮಾಂಸವನ್ನು, ಒಂದರಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಬಾಲದ ಇಲಿಯನ್ನು ಕಂಡನು. ಬಾರ್ಡ್ ಲೀ ಎಂಬಾತ ಬಿಳಿ ಬಾಲದ ಎರಳೆ ಅಳಿಲಿನ 609 ಪ್ರಭೇದಗಳ ಪೈಕಿ 10% ಪ್ರಭೇದಗಳ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಶೇರುಕ ಪ್ರಾಣಿ, ಬಹುತೇಕ ಹಲ್ಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಇಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಾರ್ಗಾರ್ತ್ (1985) ಎಂಬಾತ ಬಿಳಿ ಬಾಲದ ಎರಳೆ ಅಳಿಲು ರೇಷ್ಮೆಯಂತಹ ಸಣ್ಣ ಇಲಿಯನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಿ ತಿನ್ನುವದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಪದವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ
ವಿಂಗಡಣೆ
ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು
ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡುವುದು