ಪ್ರಾಚೀನ ಪರ್ಶಿಯನ್ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಸುಮಾರು 500-600 BC ಯಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧಿಸಲಾಯಿತು. ಅಚಾಮೆನಿಡ್ ದೊರೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಮಾರಕ ಶಿಲ್ಪ ಕಲಾ ಕೆತ್ತನೆಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಈ ಲಿಪಿಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಾಯಿತು. ಈ ಲಿಪಿಗಳು ಸಮತಟ್ಟಾದ, ಲಂಬ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಶ್ವ ಕೋನದ ಮೊಳೆಯಾಕಾರದ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಪರ್ಶಿಯಾದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಮೊಳೆಗಳ ಲಿಪಿ(ಖಾಟ್-ಎ-ಮಿಕಿ)ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶತಮಾನಗಳ ನಂತರ, "ಪಾಹ್ಲವಿ"(ಇರಾನಿನ ರಾಜನ ಅಡ್ಡ ಹೆಸರು) ಮತ್ತು "ಅವೇಸ್ಟಿ" ಲಿಪಿಗಳು ಪ್ರಾಚೀನ ಪರ್ಶಿಯಾದಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಗಳಿಸಿದವು.ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮ ಆರಂಭದ ನಂತರ,7ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪರ್ಶಿಯನ್ನರು ಅರೇಬಿಕ್ ವರ್ಣಮಾಲೆಯನ್ನು ಪರ್ಶಿಯನ್ ಭಾಷೆಗೆ ಅಳವಡಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲದೇ ಸಮಕಾಲೀನ ಪರ್ಶಿಯನ್ ವರ್ಣಮಾಲೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು. ಅರೇಬಿಕ್ ವರ್ಣಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ 28 ಅಕ್ಷರಗಳಿವೆ ಮತ್ತು ಇರಾನಿಯನ್ನರು ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಸಕ್ತ 32 ಪರ್ಶಿಯನ್ ಅಕ್ಷರಗಳು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿವೆ.
ಪರ್ಶಿಯನ್ ಕ್ಯಾಲಿಗ್ರಫಿ
ಸ್ಲಾವೋನಿಕ್ ಅಕ್ಷರಗಳು(ಇಂಡೊ-ಯುರೊಪಿಯನ ಲಿಪಿ-ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಾದರಿ)
ಚರಿತ್ರೆ ಮತ್ತು ವಿಕಾಸ
ಸಾಧನಗಳು(ಪರಿಕರಗಳು)