ಹದಿನೇಳನೇಯ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಜಕರು ಹೆಚ್ಚು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಮೊನೊಪೊಲಿಕ್ ಶೈಲಿಯು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಗೀತಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಸೂಕ್ತವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಮಾನವನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡಲು ಪೂರಕವಾಗಿ ಸಂಗೀತದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲಾಯಿತು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ,ವಾದ್ಯಗಳು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕವಾಗಿರಲು ಅಸಮರ್ಥವಾದವು,ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವುಗಳು ನೋಡಲು ಭಾವನರಹಿತವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದವು fell out of favor. ಒಬೆಯ್ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಬಾಗಿದ ವಾದ್ಯಗಳಾದ ವಯೋಲಿನ್,ವಯೋಲಾ,ಬ್ಯಾರಿಟನ್ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಲೂಟ್ಸ್‌ಗಳು ಸಂಗೀತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಲು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದವು. ಸರಿಸುಮಾರು 1750ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಗೀಟಾರ್‌ನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರಿಂದ ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಲೂಟ್ ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಂತಿ ವಾದ್ಯಗಳ ಸಂಗೀತ ಮೇಳ ಉನ್ನತಿಯಾದಂತೆ, ಗಾಳಿ ವಾದ್ಯಗಳಾದ ಕೊಳಲು, ಶಹನಾಯಿ ಮತ್ತು ಬಾನ್ಸುರಿ ಮುಂತಾದ ಸಂಗೀತ ಸಾಧನಗಳು ತಂತಿ ವಾದ್ಯಗಳ ಏಕತಾನತೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಸಹಾಯಕವಾದವು. 

ಹದಿನೆಳನೇಯ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಹಂಟರ್ ಹಾರ್ನ್ ಉದ್ದವಾದ ಕೊಳವೆಯಾಗಿ "ಕಲಾತ್ಮಕ ವಾದ್ಯ"ವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರ ಗೊಂಡಿತು, ಕಿರಿದಾದ ರಂಧ್ರ, ವಿಶಾಲವಾದ ಘಂಟೆ,ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ವಿಶಾಲವಾದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಪಡೆಯಿತು. ಈ ರೂಪಾಂತರದ ವಿವರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ,ಆದರೆ ಆಧುನಿಕ ಕೊಂಬು ಅಥವಾ , ಫ್ರೆಂಚ್ ಕೊಂಬು,ಆಡುಮಾತಿನ ಪ್ರಕಾರ 1725ರಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯಗೊಂಡಿತು. ಉದ್ದ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಒಳ ಮತ್ತು ಹೊರ ಚಾಚಿರುವ ವಾದಕನಿಗೆ ಸ್ವರವನ್ನು ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ಇರುವಂತಹ ಹಲವು ಬದಲಾವಣೆ ಇರುವ ಸ್ಲೈಡ್ ಟ್ರಮ್‌ಪೆಟ್ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಈ ಏರಿಳಿತ ನುಡಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದ್ದರಿಂದ ಟ್ರಮ್‌ಪೆಟ್ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬರಾಕ್‌ನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಗನ್‌ನ ನಾದದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕಂಡುಬಂದಿತು. ಅಬ್ರಹಾಮ್‌ ಜೊರ್ಡಾನ್‌ನಂತಹ ತಯಾರಕರು ನಿಲ್ಲುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಪೆಡಲ್‌ನಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಲಕರಣೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿದರು. ಸ್ಯಾಚ್ಸ್‌‌ನು ಈ ರೀತಿಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಆರ್ಗನ್‌ನ ಸಂಗೀತದ ’ಅವನತಿ’ ಎಂದು ವಿಮರ್ಶಿಸಿದರು.

ಸ್ಕೆಫ್ನರ್
ಪುರಾತತ್ವ ಶಾಸ್ತ್ರ
ವಿಲಕ್ಷಣ
ಬಳಕೆದಾರರ ಜೊತೆಗಿನ ಅಂತರ್ ಸಂಪರ್ಕ‌