ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ಅದರ ಸುದೀರ್ಘ ಇತಿಹಾಸ, ಅನನ್ಯ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಭಿನ್ನವಾದ ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ವರೂಪಗಳಿಂದ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಭಾರತದ ಭಾಷೆಗಳು, ಧರ್ಮಗಳು, ನೃತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯಾಚಾರಣೆಗಳು ದೇಶದೊಳಗಿನ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆಯಾದರೂ, ಒಂದು ಸಮಾನಗುಣತ್ವವನ್ನು ಅವು ಹೊಂದಿವೆ. ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು, ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಭಿನ್ನವಾದ ಉಪ-ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಸಹಸ್ರಮಾನಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದಾಗಿರುವ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಒಂದು ಸಮ್ಮಿಳನವಾಗಿದೆ.

ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ, ಹಿಂದೂಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಜನಾಂಗದವರದ್ದು ನಂತರದ ಸ್ಥಾನವಾಗಿದೆ. ವಾಸ್ತವಿಕ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಹೀಗಿವೆ: ಹಿಂದೂ (80.5%), ಮುಸ್ಲಿಂ (13.4%), ಕ್ರೈಸ್ತ (2.3%), ಸಿಖ್‌ (2.1%), ಬೌದ್ಧ, ಬಹಾಯಿ, ಅಹ್ಮದಿ, ಜೈನ, ಯೆಹೂದಿ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಸಿ ಜನಸಮುದಾಯಗಳು. ಭಾರತದ ಗಣರಾಜ್ಯದ ರಾಜ್ಯಗಳ ಎಲ್ಲೆಗೆರೆಗಳು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಭಾಷಿಕ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಈ ನಿರ್ಣಯವು ಸ್ಥಳೀಯ ಜನಾಂಗೀಯ-ಭಾಷಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಜೋಪಾನಮಾಡುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಮುಂದುವರಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಪಾಕಪದ್ಧತಿ, ವಸ್ತ್ರಶೈಲಿ, ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಶೈಲಿ, ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಉತ್ಸವಾಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ರಾಜ್ಯಗಳು ಒಂದು ಮತ್ತೊಂದರಿಂದ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ.

ಬಹುಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕತೆಗಿರುವ ವಿರೋಧ
ಭಾರತ
ಅಮೆರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ
ಏಕಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕತೆಗೆ ಪರಿಚಯಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬಹುಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕತೆ