ಅವರ ರೋಗದಿಂದ ಅವರು ಹಲವಾರು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಂಡರು. ಅವರು ದೊಡ್ಡ ಸಮಾಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಹಾಸ್ಯಕಾರರು, ಆದರೆ ಅವರು ಮಾಡಿದ ಸಾಧನೆ ಅವರ ರೋಗಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು. ೧೯೨೮ರಲ್ಲಿ, ಐದು ವರ್ಷ ಕಾಲ "ಲಂಡನ್ ಮೃಗಾಲಯ"ದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದ ಕೆಲಸವನ್ನು ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಲು ಬಯಸಿದರು ಆದರೆ ಹಾಗ "ಝೂಲಾಜಿಕಲ್ ಸೊಸೈಟಿಯ" ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಹರ್ಬಾಂಡ್ ರಸ್ಸೆಲ್ ೧೧ನೇ ಡ್ಯೂಕ್ ಆಫ್ ಬೆಡ್ಫೊರ್ಡ್ ಅವರ ರಾಜೀನಾಮೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ೧೯೨೮ರಲ್ಲಿ ಪೀಟರ್ ಚಾಲ್ಮರ ಮಿಚೆಲ್ ಜೋನ್ ಅವರನ್ನು ಹೊಸ ಝೂಲಾಜಿಕಲ್ ಪಾರ್ಕ್ ಮಾಡುವ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿದರು ಅದು ವಿಪ್-ಸ್ನೇಡ್ ನಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿತ್ತು, ಇದರಿಂದ ಪೀಟರ್, ಜೋನ್ ಅವರನ್ನು ಹಾಲ್ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಹೇಳಿದರು. ಮುಂಜಾನೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕತ್ತೆ ಅಥವಾ ಕುದುರೆ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ್ತು ಸವಾರಿಯನ್ನು ಹಾಲ್ ಕೃಷಿಯಿಂದ ಬೀಳುಗಳ ಅಂಚಿಯವರೆಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದರು. ಜೋನ್ ಅವರ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಅವರು ಸವಾರಿ ಮಾಡಿದ ವಿಪ್-ಸ್ನೇಡ್ ಮೃಗಾಲಯ ವನ್ನು ಈಗ " ಮಿಸ್ ಜೋನ್ ಸವಾರಿ " ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ. ಕೊನೆಯ ಕಾಲವರೆಗೆ ಜೋನ್ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜೊತೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡರು. ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಕರಡಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಜೋನ್ ಅವರು ತನ್ನ ಪೂರ್ತಿ ಜೀವನ "ವಿದ್ಯುತ್ ಗಾಲಿಕುರ್ಚಿ"ಯಲ್ಲಿ ಲಂಡನ್ ಮೃಗಾಲಯವನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತಿದರು ಆದರು ಅನಾರೋಗಿಯಾದರು ಅವರು ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು, ನೀರಿನ ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮಾಡುತ್ತಿದರು, ಮ್ಯಾಂಚೆಸ್ಟರ್ ಗಾರ್ಡಿಯನ್ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಬಂಧ ಬರೆಯಲು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದರು. "೨೦ನೇ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್,೧೯೩೧" ಮೂವತ್ತು ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜೋನ್ ಅವರ ಮನೆಯ ಸೆಂಟ್.ಮಾರ್ಕ್ ಗೃಹ, ಸೆಂಟ್.ಮಾರ್ಕ್ ಚೌಕ ಲಂಡನ್ ನಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ರೋಗದಿಂದ ಮರಣಗೊಂಡರು.

ವಿನ್ಯಾಸದ ಕೆಲಸ ಲಂಡನ್
ಅನಾರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಅಕಾಲ ಮರಣ
ಝೂಲಾಜಿಕಲ್ ಸೊಸೈಟಿ ಲಂಡನ್
ಸ್ಮರಣೆ