ಆಲೋಚನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆರು ಭಾರತೀಯ ಪಂಥಗಳ ಪೈಕಿ ಎರಡು ಪಂಥಗಳು ತರ್ಕದೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತವೆ. ಅವೆಂದರೆ: ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ವೈಶೇಷಿಕ. ಅಕ್ಷಪಾದ ಗೌತಮನ ನ್ಯಾಯ ಸೂತ್ರಗಳು ನ್ಯಾಯ ಪಂಥದ ಪ್ರಮುಖ ಮೂಲಪಾಠಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ; ಈ ನ್ಯಾಯ ಪಂಥವು ಹಿಂದೂ ದರ್ಶನಶಾಸ್ತ್ರದ ಆರು ಸಂಪ್ರದಾಯಬದ್ಧ ಪಂಥಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಈ ವಾಸ್ತವವಾದಿ ಪಂಥವು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಐದು-ಸದಸ್ಯರ ಒಂದು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ್ದು, ಒಂದು ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರಮೇಯ, ಒಂದು ಕಾರಣ, ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ, ಒಂದು ಅನ್ವಯಿಕೆ ಹಾಗೂ ಒಂದು ತೀರ್ಮಾನ ಇವೇ ಮೊದಲಾದವನ್ನು ಇದು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಆದರ್ಶವಾದಿ ಬೌದ್ಧಮತೀಯ ದರ್ಶನಶಾಸ್ತ್ರವು ನೈಯಾಯಿಕರಿಗೆ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಎದುರಾಳಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಮಾಧ್ಯಮಿಕ "ಮಧ್ಯದ ಮಾರ್ಗ"ದ ಸಂಸ್ಥಾಪಕನಾದ ನಾಗಾರ್ಜುನನು, "ಕ್ಯಾಟಸ್ಕೋಟಿ" ಅಥವಾ ಟೆಟ್ರಾಲೆಮ್ಮಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ. ನಾಲ್ಕು-ಮೂಲೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಈ ವಾದಸರಣಿಯು, ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯೊಂದರ ಅಸ್ತ್ಯರ್ಥಕ ವಾಕ್ಯ ಅಥವಾ ದೃಢೀಕರಣ, ಅದರ ನಿರಾಕರಣೆ, ಜಂಟಿ ಅಸ್ತ್ಯರ್ಥಕ ವಾಕ್ಯ ಅಥವಾ ದೃಢೀಕರಣ ಹಾಗೂ ನಿರಾಕರಣೆಯನ್ನು, ಹಾಗೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅದರ ಅಸ್ತ್ಯರ್ಥಕ ವಾಕ್ಯ ಅಥವಾ ದೃಢೀಕರಣ ಹಾಗೂ ನಿರಾಕರಣೆಯ ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದೆ. ಆದರೆ, ದಿಗ್ನಾಗಾ ಹಾಗೂ ಧರ್ಮಕೀರ್ತಿ ಎಂಬ ಅವನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯ ನೆರವಿನೊಂದಿಗೆ ಬೌದ್ಧಮತೀಯ ತರ್ಕವು ತನ್ನ ಉಚ್ಛ್ರಾಯವನ್ನು ತಲುಪಿತು. ಬದಲಾಯಿಸಲಾಗದ ಸಹವರ್ತಿತ್ವ ಅಥವಾ ಹಬ್ಬುವಿಕೆ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ, ಅವಶ್ಯಕ ತಾರ್ಕಿಕ ಅಪರಾಧೀನವಾಗಿಸುವಿಕೆಯಾದ "ವ್ಯಾಪ್ತಿ"ಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಮೇಲೆ ಅವರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ತುದಿಗೆ "ಆಪೋಹ" ಅಥವಾ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವಿಕೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ವಿಶದೀಕರಿಸುವ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಒಳಗೆ ಸೇರಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗಿಡುವಿಕೆ ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದಾದ ಅಂಶವನ್ನು ಇದು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಈ ಸಾಹಸವು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ತೊಡಕುಗಳು ನವ್ಯ-ನ್ಯಾಯದ ನವ-ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮ ತರ್ಕದ ಪಂಥವನ್ನು ಆಂಶಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತೇಜಿಸಿ, ಈ ನವ್ಯ-ನ್ಯಾಯವು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವಿಕೆಯ ಒಂದು ಔಪಚಾರಿಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು 16ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿತು.

ಅನುಮಾನಾತ್ಮಕ ತಾರ್ಕಿಕ ಕ್ರಿಯೆ
ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ತಾರ್ಕಿಕ ಕ್ರಿಯೆ
ಭಾರತೀಯರ ತಾರ್ಕಿಕ ಕ್ರಿಯೆ
ಸಂಭವಪಕ್ಷನ್ಯಾಯಶೀಲ ತಾರ್ಕಿಕ ಕ್ರಿಯೆ