ಹಲವಾರು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಏರಿಸುವಿಕೆ-ಹಾಗೂ-ಕರ್ಷಣ ಪರಿಮಾಣವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯ. ಮ್ಯಾಗ್ಲೆವ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಪರಿಮಾಣಗಳು ವಿಮಾನಗಳದ್ದಂಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದ್ದಾಗಬಹುದು(ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಗರಿಷ್ಠ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಇಂಡಕ್ಟ್ರ್ಯಾಕ್ 200:1 ಅನ್ನು ತಲುಪಬಹುದು, ಇದು ಯಾವುದೇ ವಿಮಾನದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬಹಳವೇ ಹೆಚ್ಚು). ಇದರಿಂದ ಪ್ರತಿ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಗೆ ಮ್ಯಾಗ್ಲೆವ್ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ಷಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ತೀವ್ರ ಚಾಲನ ವೇಗಗಳಲ್ಲಿ, ವಾಯುಚಾಲಿತ ಕರ್ಷಣವು ಏರಿಕಯಿಂದ ಸಂಭವಿಸುವ ಕರ್ಷಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಜೆಟ್ ಸಾರಿಗೆ ವಿಮಾನಗಳು ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿನ ತಮ್ಮ ಕಡಿಮೆ ವಾಯು ಸಾಂದ್ರತೆಯ ಉಪಯುಕ್ತತೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಚಾಲನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಿನ ಕರ್ಷಣವನ್ನು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಏರು-ಕರ್ಷಣ ಪರಿಮಾಣದ ತೊಂದರೆ ಇದ್ದರೂ, ಅವು ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯತತ್ಪರವಾಗುವ ಮ್ಯಾಗ್ಲೆವ್ ರೈಲುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಷಮವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಬಲ್ಲವು(ಇದನ್ನು ವ್ಯಾಕ್ಟ್ರೈನ್ ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದ ಸರಿಪಡಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿದೆ). ವಿಮಾನಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಚಾಂಚಲ್ಯಾನುಕೂಲವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ಸೂಕ್ತ ನಿಲ್ದಾಣ ಸೌಕರ್ಯವುಳ್ಳ ಹೆಚ್ಚು ತಾಣಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಮ್ಯಾಗ್ಲೆವ್ ರೈಲುಗಳು ವಿಮಾನಗಳಂತೆ ಇಂಧನವನ್ನು ಒಯ್ಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ಇವು ವಿದ್ಯುಚ್ಛಕ್ತಿಯಿಂದ ಚಾಲಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಏರುವಾಗ ಹಾಗೂ ಇಳಿಯುವಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಅಪಘಾತಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಮಾನಗಳ ಇಂಧನಗಳು ಬಹಳ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಅಲ್ಲದೆ, ವಿದ್ಯುತ್ ರೈಲುಗಳು, ವಿಶೇಷತಃ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಮರುಬಳಕೆಯಾಗತಕ್ಕ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಇಂಧನವಾಗಿ ಬಳಸಿದಂತಹವು, ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಇಂಗಾಲದ ಡೈಯಾಕ್ಸೈಡ್ ತ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೊರಗೆಡವುತ್ತವೆ.

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ
ರೂಢಿಯಲ್ಲಿರುವ ರೈಲುಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ
ವಿಮಾನಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ
ನ್ಯೂ ಯಾರ್ಕ್, ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ 1968