ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಜಕಣವು ಜೀವಕಣದ ವಿಭಜನೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅಪೋಪ್ಟೋಸಿಸ್ ಅವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜೀವಕಣಗಳ ಸಾವಿನಲ್ಲಿ ಕುಸಿಯಬಹುದು. ಈ ಪ್ರಸಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಜಕಣಗಳ ರಚನೆಯ ಸಂಯೋಜನೆಗಳಾದ- ಹೊದಿಕೆ ಮತ್ತು ಲ್ಯಾಮಿನಾಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಜೀವಕಣಗಳ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಜೀವಕಣಗಳು ಎರಡು ಜೀವಕಣಗಳಾಗಿ ವಿಭಜನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೊಸ ಪುತ್ರಿ ಜೀವಕಣಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದ ವಂಶಾವಳಿ (ಜೀನ್) ಗಳು ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ಮತ್ತು ಸೆಟ್ಟುಗಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಂಭವಿಸುವುದು ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರದಿಂದ, ಮೈಕ್ರೋಟ್ಯೂಬ್ಯೂಲ್ ಗಳ ಜೊತೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಸೋದರಿ ಕ್ರೋಮಾಟಿಡ್ ಗಳಿಂದಾಗಿ ಮರಳಿ ವಿವಿಧ ಸೆಂಟ್ರೋಸೋಮ್ ಗಳ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆಗ ಸೋದರಿ ಕ್ರೊಮಾಟಿಡ್‌ಗಳನ್ನು ಜೀವಕಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಎಳೆಯಬಹುದು. ಅನೇಕ ಜೀವಕಣಗಳಲ್ಲಿ ಸೆಂಟ್ರೋಸೋಮ್‌ಗಳು ಸೈಟೋಸೋಮ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ಕಂಡಿರುತ್ತದೆ, ಬೀಜಕಣಗಳ ಆಚೆ ಮೈಕ್ರೋಟ್ಯೂಬ್‌ಗಳು ನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್ ಹೊದಿಕೆಯ ಹಾಜರಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೊಮಾಟಿಡ್‌ಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. ಆದುದರಿಂದಲ್ಲೇ ಜೀವಕಣಗಳ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಪ್ರೊಫೇಸ್ ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಪ್ರೊಮಿಟಾಫೇಸ್ ಗಳವರೆಗೂ ನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್ ಪೊರೆಯನ್ನು ಕಳಚಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಅದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್ ಲ್ಯಾಮಿನಾವನ್ನು ಕಳಚಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಲ್ಯಾಮಿನ್ ಫಾಸ್ಫಾರೈಲೇಷನ್‌ನಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜೀವಕಣ ಚಕ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್ ಪೊರೆಯು ಪುನರಚನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್ ಲ್ಯಾಮಿನಾವು ಡಿಫಾಸ್ಫಾರೈಲೇಟಿಂಗ್‌ನಿಂದ ಪುನರ್ ಜೋಡಣೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಏನೇ ಆದರೂ, ಡೈನೋಫ್ಲಾಗೆಲ್ಲೇಟ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್ ಹೊದಿಕೆಯು ಸ್ಪರ್ಷಿಸದಂತಿರುತ್ತದೆ, ಸೆಂಟ್ರೋಸೋಮ್‌ಗಳು ಸೈಟೋಪ್ಲಾಸಂಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮೈಕ್ರೋಟ್ಯೂಬ್‌ಗಳು ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್‌ಗಳ ಜೊತೆ ಸಂಪರ್ಕ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇವುಗಳ ಸೆಂಟ್ರೋಮೆರಿಕ್ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್ ಹೊದಿಕೆಯೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ (ಇದನ್ನು ಎಕ್ಸ್ಟ್ರಾ‌ನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್ ಸ್ಪಿಂಡಲ್ ಕ್ಲೋಸ್ಡ್ ಮಿಟೋಸಿಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ). ಅನೇಕ ಪ್ರಾಟಿಸ್ಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ (ಉದಾ ಸಿಲ್ಲಿಯೇಟ್ಸ್‌ಗಳು, ಸ್ಪೋರೋಜಾನ್ಸ್‌ಗಳು) ಮತ್ತು ಫಂಗೈಗಳಲ್ಲಿ ಸೆಂಟ್ರೋಸೋಮ್‌ಗಳು ಇಂಟ್ರಾನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್‌ಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್ ಹೊದಿಕೆಯು ಜೀವಕಣಗಳ ವಿಭಜನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಭಜನೆಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. 

ಅಪೊಪ್ಟೋಸಿಸ್ ಎನ್ನುವುದು ನಿಯಂತ್ರಿತ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಜೀವಕಣಗಳ ರಚನೆಯ ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಜೀವಕೋಶವು ಸಾಯುತ್ತದೆ. ಅಪೊಪ್ಟೋಸಿಸ್ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವ ಬದಲಾವಣೆಯು ನೇರವಾಗಿ ಬೀಜಕಣ ಮತ್ತದರ ಅಂತರ್ಗತಕ್ಕೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕ್ರೊಮಾಟಿನ್‌ನ ಘನೀಕರಣ ಮತ್ತು ನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್ ಹೊದಿಕೆ ಹಾಗೂ ಲ್ಯಾಮಿನಾದ ವಿಭಜನೆ. ಲ್ಯಾಮಿನ್ ಜಾಲದ ನಾಶವನ್ನು ನೈಪುಣ್ಯದ ಅಪೊಪ್ಟೋಟಿಕ್ ಪ್ರೊಟೀಸ್ ಗಳಾದ ಕ್ಯಾಸ್ಪೇಸ್ ಗಳಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ, ಇದು ಲ್ಯಾಮಿನ್ ಪ್ರೊಟೀನ್‌ಗಳನ್ನು ಸೀಳಿ ಬೀಜಕಣಗಳ ರಚನೆಯ ಸಮಗ್ರತೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಲ್ಯಾಮಿನ್ ಸೀಳನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ಸೇಯ್ ಗಳಲ್ಲಿನ ಆರಂಭಿಕ ಅಪೊಪ್ಟೋಟಿಕ್ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಸ್ಪೇಸ್ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪರಿವರ್ತಿತ ಕ್ಯಾಸ್ಪೇಸ್-ನಿರೋಧಕವನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುವ ಜೀವಕಣಗಳ ಲ್ಯಾಮಿನ್‌ಗಳು, ಅಪೊಪ್ಟೊಸಿಸ್‌ಗೆ ಸಂಬಂದ್ಧಪಟ್ಟಂತೆ ನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್ ಬದಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಇದರಿಂದ ಸೂಚಿತವಾಗುವುದೇನೆಂದರೆ ಲ್ಯಾಮಿನ್‌ಗಳು-ಬೀಜಕಣಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಇರುವ ಪೂರಕ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರವಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು. ಲ್ಯಾಮಿನ್ ಜೋಡಣೆಯ ನಿರೋಧವೇ ಅಪೊಪ್ಟೊಸಿಸ್‌‌ನ ಪ್ರೇರಕವಾಗುತ್ತದೆ.

ನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್ ಹೊದಿಕೆಯು DNA ಮತ್ತು RNA ವೈರಸಸ್‌ಗಳನ್ನು ಬೀಜಕಣಗಳ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸದಂತೆ ತಡೆಯುವ ಗೋಡೆಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಬೀಜಕಣಗಳ ಒಳಗೆ ಪ್ರೊಟೀನ್ಸ್ ಬಳಿ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಕೆಲ ವೈರಸಸ್‌ಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಕಾರಣ ಅದು ಜೋಡಣೆಯನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮತ್ತು/ಅಥವಾ ಜೋಡಣೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ. ಹೆರ್ಪೇಸ್ ವೈರಸ್ ನಂಥ DNA ವೈರಸ್ ಜೀವಕಣಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಜಕಣದಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಜೋಡಣೆಗೊಂಡು ಒಳ ನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್ ಪೊರೆಯ ಮುಖಾಂತರ ನಿರ್ಗಮಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಒಳ ಪೊರೆಯ ನ್ಯೂಕ್ಲೀಯಾರ್ ಲ್ಯಾಮಿನಾದ ವಿಭಜನೆಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.

ಜೀನ್ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ
ವರ್ಣತಂತುಗಳು (ಕ್ರೋಮೋಸೋಮ್ಸ್‌ಗಳು)
ಪ್ಯಾರಾಸ್ಪೆಕಲ್ಸ್
ಸಂಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ವಿಭಜನೆ