ಭಾರತ, ಇಸ್ರೇಲ್‌‌, ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ- ಈ ಮೂರು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಸಹಿಹಾಕಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದವು. ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪರಮಾಣು ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಒಂದು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಸಂದಿಗ್ಧಾರ್ಥತೆಯ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯನ್ನು ಇಸ್ರೇಲ್‌‌ ಹೊಂದಿದೆ (ನೋಡಿ: ಪರಮಾಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದೇಶಗಳ ಪಟ್ಟಿ). 1967ಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯೇ ಪರಮಾಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಪರಮಾಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಒಡೆತನವನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ, "ಪರಮಾಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವರ" ಮತ್ತು ಒಂದು ಬೃಹತ್‌ ಗುಂಪಿನಂತಿರುವ "ಪರಮಾಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲದವರ" ಒಂದು ಕೂಟವನ್ನು NPTಯು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಯಾವ ನೈತಿಕ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇಂಥ ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರುವಿಕೆಯು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯು ಎಂದಿಗೂ ವಿವರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಈ ದೇಶಗಳ ವಾದವಾಗಿದೆ.
ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ದೇಶಗಳು ತಾವು ಪರಮಾಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರ ಕುರಿತು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿವೆ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮಾಣು ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಆಸ್ಫೋಟಿಸಿವೆ. 1974ರಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಈ ರೀತಿಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ಮಾಡಿತು ಹಾಗೂ ಇದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾರತದ ಮತ್ತೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವು ಇಂಥ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು 1998ರಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿತು. 150 ಸಿಡಿತಲೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದಕ್ಕೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ವಿದಳನೀಯ ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು ಭಾರತವು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಯುದ್ಧತಂತ್ರದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ವಿಭಾಗದ ಮುಂಚಿನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನ ಪ್ರಕಾರ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನವು 80 ಮತ್ತು 120ರ ನಡುವಣ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಿಡಿತಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಪರಮಾಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಓರ್ವ ಎದುರಾಳಿ ದೇಶದಿಂದ ಮೊದಲು ದಾಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವವರೆಗೂ ಪರಮಾಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸದಿರುವ ಒಂದು ವಾಗ್ದಾನವಾದ, ಮೊದಲು ಬಳಸದಿರುವ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯಯೊಂದನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕೆಲವೇ ದೇಶಗಳ ಪೈಕಿ ಭಾರತವೂ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಚೀನಾ ದೇಶವು "ಪರಮಾಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದೇಶಗಳ" ಪೈಕಿ ಒಂದೆನಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದೇ, ತಾನು NPTಗೆ ಸಹಿಹಾಕದಿರುವುದರ ಮತ್ತು ಪರಮಾಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರ ಹಿಂದಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಎಂದು ಭಾರತವು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾರತದ ವಿದೇಶಾಂಗ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಸಚಿವರಾದ ಪ್ರಣಬ್‌ ಮುಖರ್ಜಿಯವರು 2007ರಲ್ಲಿ ಟೋಕಿಯೋಗೆ ನೀಡಿದ ಭೇಟಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, "ಒಂದು ವೇಳೆ ಭಾರತವು NPTಗೆ ಸಹಿಹಾಕಿಲ್ಲವೆಂದರೆ, ಪ್ರಸರಣ-ಮಾಡದಿರುವಿಕೆಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಅದಕ್ಕಿರುವ ಬದ್ಧತೆಯ ಕೊರತೆಯು ಕಾರಣವಲ್ಲ. ಆದರೆ NPTಯು ಒಂದು ದೋಷಯುಕ್ತ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾದ, ಪಕ್ಷಪಾತ-ರಹಿತವಾದ ಪರಿಶೀಲನೆ ಹಾಗೂ ಪರಿಗಣನೆಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಭಾರತವು NPTಗೆ ಸಹಿಹಾಕಿಲ್ಲ" ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. 1962ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ಗಡಿಸಂಬಂಧಿ ಯುದ್ಧವೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಭಾರತ ದೇಶಗಳು ಒಂದು ಸುದೀರ್ಘವಾದ ಗಡಿ ವಿವಾದವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.

ಸೋರಿಕೆಯಾದ ಸೈನ್ಯದ ಗುಪ್ತಚರ ಸುದ್ದಿಸಂಗ್ರಹದ ಅನುಸಾರ, ಇಸ್ರೇಲ್‌‌ ದೇಶವು 1958ರಿಂದಲೂ ನೆಗೆವ್‌‌ನಲ್ಲಿನ ತನ್ನ ಡಿಮೊನಾ ತಾಣದಲ್ಲಿ ಪರಮಾಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಪ್ರಸರಣ ಮಾಡದಿರುವಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ, ಡೇವಿಡ್‌ ಆಲ್‌ಬ್ರೈಟ್‌ನಂಥ ಅನೇಕ ವಿಶ್ಲೇಷಕರು ಅಂದಾಜಿಸುವ ಪ್ರಕಾರ, ಡಿಮೊನಾ ತಾಣದಿಂದ ಪುನರ್‌‌ಸಂಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ಲುಟೋನಿಯಂನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು 100ರಿಂದ 200ರವರೆಗಿನಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸಿಡಿತಲೆಗಳನ್ನು ಇಸ್ರೇಲ್‌ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟಿರಬಹುದು. ಇಸ್ರೇಲ್‌‌ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸೆರೆವಾಸಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊರ್ಡೆಚಾಯ್‌ ವನುನು ಎಂಬ, ಇಸ್ರೇಲಿನ ಓರ್ವ ಕೆಳಹಂತದ ಪರಮಾಣು ತಂತ್ರಜ್ಞನು 1986ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ "ಸಂಡೆ ಟೈಮ್ಸ್‌" ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಇಸ್ರೇಲಿನ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ ನಂತರ ಈಗ ಇದೊಂದು ಮುಕ್ತ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯಾದರೂ, ಪರಮಾಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಒಡೆತನವನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸಲು ಅಥವಾ ತಳ್ಳಿಹಾಕಲು ಇಸ್ರೇಲಿ ಸರ್ಕಾರವು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ.

2006ರ ಮಾರ್ಚ್‌ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಮೌಲ್ಯಮಾಪಕರನ್ನು ಅಥವಾ ನಿರ್ಣಾಯಕರನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಭಾರತಕ್ಕೆ US ನಾಗರಿಕ ಪರಮಾಣು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಗುಪ್ತ ಕರಾರೊಂದನ್ನು ಭಾರತ ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳು ಆಖೈರುಗೊಳಿಸಿದವು. ಈ ಗುಪ್ತ ಕರಾರಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ 22 ಪರಮಾಣು ಶಕ್ತಿಸ್ಥಾವರಗಳ ಪೈಕಿ 14ನ್ನು ನಾಗರಿಕ ಬಳಕೆಗಾಗಿ ಮೀಸಲಾಗಿರುವ ಘಟಕಗಳೆಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು IAEA ರಕ್ಷಣೋಪಾಯಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲು ಭಾರತವು ಬದ್ಧನಾಗಿದೆ. IAEAಯ ಪ್ರಧಾನ ನಿರ್ದೇಶಕನಾದ ಮೊಹಮದ್‌ ಎಲ್‌ಬರಾಡೇ ಎಂಬಾತ ಭಾರತವನ್ನು "ಪ್ರಸರಣ-ಮಾಡದಿರುವ ಪ್ರಚಲಿತ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪಾಲುದಾರ" ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಈ ಗುಪ್ತ ಕರಾರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ.

2006ರ ಡಿಸೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ, ಅಮೆರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ-ಭಾರತದ ಶಾಂತಿಯುತ ಅಣು ಶಕ್ತಿ ಸಹಕಾರ ಕಾಯಿದೆಯನ್ನು ಅಮೆರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಅನುಮೋದಿಸಿತು. ಆ ವರ್ಷದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಬುಷ್‌ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟಾಗಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಯಿದೆಯು ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ನಾಗರಿಕ ಪರಮಾಣು ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಶಾಸನವು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಪರಮಾಣು ಪ್ರಸರಣ-ಮಾಡದಿರುವ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಆಚೆಗಿನ ಭಾರತದ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಭಾರತಕ್ಕೆ ಪ್ರಸರಣ-ಮಾಡದಿರುವಿಕೆಯ ಕುರಿತಾದ ಅದರ ನಿಚ್ಚಳವಾದ ವರದಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಈ ವರ್ಗಾವಣೆ ಅಥವಾ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ಮಂಜೂರುಮಾಡಲಾಯಿತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಭಾರತದ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಕೈಗಾರಿಕೀಕರಣ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಶತಕೋಟಿಗೂ ಮೀರಿದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಉತ್ತೇಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ, ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಅಸಾಧಾರಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಶಕ್ತಿಯೂ ಈ ವರ್ಗಾವಣೆಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ.

2008ರ ಆಗಸ್ಟ್‌ 1ರಂದು, ಭಾರತದ ರಕ್ಷಣೋಪಾಯಗಳ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ IAEA ಅನುಮೋದನೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು ಮತ್ತು 2008ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌‌‌ 6ರಂದು, ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾದ ವಿಯೆನ್ನಾದಲ್ಲಿ ಆಯೋಜಿಸಲಾದ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್‌ ಸಪ್ಲೈಯರ್ಸ್‌ ಗ್ರೂಪ್‌ (NSG) ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಮಂಜೂರು ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾ, ಐರ್ಲೆಂಡ್‌ ಮತ್ತು ನ್ಯೂಜಿಲೆಂಡ್‌ ದೇಶಗಳಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಳವಳಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ನಂತರ ಬಹುಮತಾಭಿಪ್ರಾಯ ಬಂದಿತು ಮತ್ತು NPT ಹಾಗೂ ಕಾಂಪ್ರಹೆನ್ಸಿವ್‌ ಟೆಸ್ಟ್‌ ಬ್ಯಾನ್‌ ಟ್ರೀಟಿಗೆ (CTBT) ಸಹಿಹಾಕದಿರುವ ದೇಶವೊಂದಕ್ಕೆ ವಿನಾಯಿತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವಲ್ಲಿ ಅದೊಂದು ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಕ್ರಮವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪುಗೆ ನೀಡುವ ಇತರ ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಾರತವು ಪರಮಾಣು ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ನಡೆಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಈ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು U.S. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಅನುಮೋದಿಸಿತು ಮತ್ತು 2008ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ 8ರಂದು ಅಧ್ಯಕ್ಷನು ಅದಕ್ಕೆ ಸಹಿಹಾಕಿದ.
ಅಲ್ಪಪ್ರಮಾಣದ ವಿನಾಯತಿಗಳೊಂದಿಗಿನ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್‌‌ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ಪೂರೈಕೆದಾರರಿಂದ ಪರಮಾಣು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ರಫ್ತುಗಳು ನಡೆಯುವುದನ್ನು NSG ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಸೂತ್ರಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತ ತಳ್ಳಿಹಾಕುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳೂ ಸಂಪೂರ್ಣ-ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ IAEA ರಕ್ಷಣೋಪಾಯಗಳನ್ನು (ಅಂದರೆ, ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಪರಮಾಣು ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಮೇಲಿನ ರಕ್ಷಣೋಪಾಯಗಳು) ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಇದೇ ರೀತಿಯ ಒಪ್ಪಂದವೊಂದನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿನ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ಅಮೆರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ NSG ಸದಸ್ಯರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿವೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಇದೇ ಬಗೆಯ ಶಕ್ತಿಯ ಅಗತ್ಯಗಳಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಓರ್ವ ಪರಮಾಣು ಪ್ರಸರಣಕಾರ ದೇಶವಾಗಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸಾಧನೆ ದಾಖಲೆಗಳು ಅಥವಾ ಪೂರ್ವಸಾಧನೆಗಳು ಮುಂಬರುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬಗೆಯ ಪರಮಾಣು ಸಂಬಂಧಿತ ಗುಪ್ತ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಹೊಂದುವಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂಬ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದೆ ಎಂಬ ವಾದವನ್ನು ಆ ದೇಶಗಳು ಮಂಡಿಸಿವೆ.

2009ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌‌‌ 18ರಂದು ನಡೆದ ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಷನಲ್‌ ಅಟಾಮಿಕ್‌ ಎನರ್ಜಿ ಏಜೆನ್ಸಿಯ ಮಹಾ ಅಧಿವೇಶನವು ಇಸ್ರೇಲ್‌‌ಗೆ ಕರೆನೀಡಿ, IAEA ಪರಿಶೀಲನೆಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪರಮಾಣು ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿಡಲು, ಹಾಗೂ 16 ಮಂದಿ ತಟಸ್ಥವಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದರೊಂದಿಗೆ 49-45 ಮತಗಳ ಒಂದು ಕಿರಿದಾದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಅನುಮೋದನೆಗೊಂಡ "ಇಸ್ರೇಲಿನ ಪರಮಾಣು ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳ" ಕುರಿತಾದ ಒಂದು ನಿರ್ಣಯದ ಅಂಗವಾಗಿ ಪ್ರಸರಣ-ಮಾಡದಿರುವ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಬದ್ಧನಾಗಿರಲು ತಿಳಿಸಿತು. "ಈ ನಿರ್ಣಯದೊಂದಿಗಿನ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್‌ ದೇಶವು ಸಹಕಾರ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಇಸ್ರೇಲಿನ ಮುಖ್ಯ ನಿಯೋಗಿ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದ.

ಭಾರತ, ಇಸ್ರೇಲ್‌‌ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ
ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾ
ಎರಡನೇ ಆಧಾರಸ್ತಂಭ: ನಿರಸ್ತ್ರೀಕರಣ
ಟೀಕೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು