ಸುಮಾರು 1700 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎರಡು ಬೇಟೆಗಾಗಿಯೇ ಮೀಸಲಾದ ತಳಿಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಇವುಗಳನ್ನು ಮೊಲ ಮತ್ತು ಮೊಲದ ಜಾತಿಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬೇಟೆಗೆ ಬಳಸಲಾಯಿತು: ಸದರ್ನ್ ಹೌಂಡ್ ಮತ್ತು ನಾರ್ತ್ ಕಂಟ್ರಿ ಬೀಗಲ್(ಅಥವಾ ನಾರ್ದರ್ನ್ ಹೌಂಡ್) ಎಂಬವು ಪ್ರಮುಖವಾದವು. ಈ ಸದರ್ನ್ ಹೌಂಡ್ ಎತ್ತರ, ತೂಕದ ನಾಯಿ ಜೊತೆಗೆ ಅದು ಚೌಕಾಕಾರದ ತಲೆ, ಉದ್ದ ಮತ್ತು ಮೃದು ಕಿವಿಗಳು ಇದರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದವು. ಇವುಗಳು ದಕ್ಷಿಣದ ರಿವರ್ ಟ್ರೆಂಟ್ (ಟ್ರೆಂಟ್ ನದಿ) ಭಾಗದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದವಲ್ಲದೇ ಟ್ಯಾಲ್‌ಬೊಟ್ ಹೌಂಡ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದವು. ಇವು ನಿಧಾನಗತಿಯದಾದರೂ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ವಾಸನಾ ಗ್ರಹಣದ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದವು. ನಾರ್ತ್ ಕಂಟ್ರಿ ಬೀಗಲ್ ಬಹುಶಃ ಟ್ಯಾಲ್‌ಬೊಟ್ ಮತ್ತು ಗ್ರೆಯ್ ಹೌಂಡ್‌ನ ಸಂಕರಿತ ತಳಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಇದು ಯಾರ್ಕ್ ಶೈರ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಗ್ಗವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೇ ಉತ್ತರ ಕೌಂಟಿ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಸದರ್ನ್ ಹೌಂಡ್‌ಗಿಂತ ಸಣ್ಣದಾಗಿತ್ತಲ್ಲದೇ ಕಡಿಮೆ ತೂಕ ಮತ್ತು ಚೂಪಾದ ಬಾಯಿ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ಸದರ್ನ್ ತಳಿಗಳಿಗಿಂತ ವೇಗ ಪಡೆದಿತ್ತಲ್ಲದೇ ಅದರ ವಾಸನೆ ಗ್ರಹಣ ಶಕ್ತಿ ಕೊಂಚ ಕಡಿಮೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿತ್ತು. ನರಿಗಳ ಬೇಟೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಯಿತು, ಎರಡೂ ತೆರನಾದ ಬೇಟೆನಾಯಿಗಳು ಕಣ್ಮರೆಯಾದವು. ಹೀಗೆ ಬೀಗಲ್-ತರಹದ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡ ತಳಿ ಸ್ಟಾಗ್ ಹೌಂಡ್ಸ್‌ ಒಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರ ತಳಿ ಮಾಡಿ ಸಂಕರಿಸಿದಾಗ ಆಧುನಿಕ ಫಾಕ್ಸ್ ಹೌಂಡ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಯಿತು. ಆದರೆ ಬೀಗಲ್ ಗಾತ್ರದ ಮಾದರಿಗಳು ನಶಿಸುವ ಅಂಚಿಗೆ ಬಂದವು; ಆದರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದ ರೈತರು ಕೆಲವನ್ನು ಮೊಲದಂತಹ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬೇಟೆಗೆ ಅದೇ ಪ್ರಕಾರದ ತಳಿ ಬೆಳೆಸಲು ಮುಂದಾದರು.

ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನ
ಬಣ್ಣಗಳು
ಸಂಕರ ತಳಿಗಳು
ವಾಸನೆ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ