ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಂಗಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ವಿಧಾನಗಳ ಮೂಲಕ DNA ಚುಚ್ಚುಮದ್ದುಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ವಾಹಕಗಳ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಟೇಬಲ್ ೨ ರಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಧಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಟೇಬಲ್ ೩ ರಲ್ಲಿ ಸಾರಾಂಶಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಎರಡು ಜನಪ್ರಿಯ ಪದ್ದತಿಗಳೆಂದರೆ DNA ಯನ್ನು ಸಲೈಯನ್ ಮೂಲಕ ಒಳಸೇರಿಸುವಿಕೆ,ಇಲ್ಲಿ ನಂಜುರಹಿತ ತೀವ್ರತೆಯ ಸೂಜಿ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಜಿನೆ ಗನ್ ಮೂಲಕ ಈ ಚುಚ್ಚುಮದ್ದನ್ನು ಬಳಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ DNA ದ ಚುಚ್ಚುಮದ್ದನ್ನು ಅದರ ಲಸಿಕಾ ಪ್ಲಾಸ್ಮಿಡ್ ನ ರಚನಾ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೇಂದ್ರೀಯ ಗೆರೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.ಇವೆರಡೂ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲದೇ ಇನ್ನುಳಿದವನ್ನು ಸೈಂಟಿಫಿಕ್ ಅಮೆರಿಕನ್ ನಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ ಪದ್ದತಿ ಮೂಲಕ ಅನುಸರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಲೈಯನ್ ನ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ ಅಥವಾ ಒಳತೂರುವಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಂಸಖಂಡದ ಒಳಭಾಗದ (IM)ನ್ನು ತಲೆ ಬುರಡೆ ಮಾಂಸದ ಸ್ನಾಯುಬಂಧಕದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಚರ್ಮದ ಆಂತರಿಕ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.ಇದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೋಶೀಯ ಖಾಲಿ ಇರುವ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿತರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಎಲೆಕ್ಟ್ರೊಪೊರೇಶನ್ ನೆರವಿನಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು.ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮಾಂಸಖಂಡಗಳಲ್ಲಿನ ಫೈಬರ್ ಗಳಿಗೆ ಕೊಂಚ ಹಾನಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.ಇದರ ಜೊತೆ ಮೈಟಾಕ್ಶಿನ್ಸ್ ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬುಪಿವ್ಯಾಕ್ಸೀನ್;ಇಲ್ಲವೆ ಸಲೈಯನ್ ನಲ್ಲಿನ ಸುಕ್ರೊಸ್ (ಸಕ್ಕರೆ ಅಂಶ)ವನ್ನು ಹೈಪರ್ ಟೊನಿಕ್ ಪರಿಹಾರಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾಡುವ ಈ ಪದ್ದತಿ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಈ ಪದ್ದತಿಗಳಲ್ಲಿ ರೋಗನಿರೋಧಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ವಿವಿಧ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗುತ್ತವೆ.ಸೂಜಿ ಎಂತಹದ್ದು,ಸೂಜಿ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ,ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ ವೇಗ, ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ ಪ್ರಮಾಣ,ಮಾಂಸಖಂಡದ ಪ್ರಕಾರ,ವಯಸ್ಸು,ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರಾಣಿಯ ಭೌತಿಕ ಶರೀರದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನೊಂದೆಂದರೆ ಜಿನೆಗನ್ ವಿತರಣೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಾಕ್ಸೀನ್ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ.ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಗುರುತ್ವದ ಮೇಲೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಪ್ಲಾಸ್ಮಿಡ್ DNA (pDNA)ಗಳನ್ನು ಚಿನ್ನಅಥವಾ ಟಂಗಸ್ಟನ್ಸಣ್ಣ ಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ನಿಗದಿತ ಗುರಿಗಳ ಕೋಶಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.ಇಲ್ಲಿ ಒತ್ತಡಕ್ಕೊಳಪಡಿಸಿದ ಹೀಲಿಯಮ್ನ್ನು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವನ್ನಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. 

ಪರ್ಯಾಯ ವಿತರಣಾ ವಿಧಾನಗಳೆಂದರೆ ವಾಯುದ್ರವ ಮೂಲದ DNA ದ ಬೆತ್ತಲೆ, ಬರಿದಾದ ಮುಕೊಸಾಲ್ ಮೆಂಬ್ರೇನ್ ಗೆ ಸೇರಿದ ಮೇಲ್ಮೈ ಮೇಲೆ ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಶ್ವಾಸಕೋಶ ಮುಕೊಸಾ ಅಲ್ಲದೇ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ pDNA ದ ಮೂಲಕವೂ ಲಸಿಕೆ ಬಳಕೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಕೊಸಾಲ್ ಮೇಲ್ಮೈ ವಿತರಣವನ್ನು ಕಾಟ್ಯಾಯನಿಕ್ ನ ಲಿಪ್ಸೊಮ್ -DNA ತಯಾರಿಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.ಜೈವಿಕ ವಿಘಟನೀಯ ಮೈಕ್ರೊಸ್ಪಿಯರ್ ಗಳನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ "ಶಿಗೆಲ್ಲಾ " ಅಥವಾ "ಲಿಸ್ಟೇರಿಯಾ " ರೋಗಕಾರಕ ವಾಹಕಗಳನ್ನು ಕರುಳಿನ ಮುಕೊಸಾ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮರುಸೇರುವ ರೋಗಕಾರಕ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಈ ವಿತರಣ ವಿಧಾನವು DNA ಯೆಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ಅದಕ್ಕೆ ರೋಗನಿರೋಧಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಮಾಣೀಕರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸಲೈಯನ್ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ ಗಳು ವಿಭಿನ್ನ ಮೊತ್ತದ DNA ಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ.ಅಂದರೆ ೧೦ μg-೧ mg,ಆದರೆ ಜಿನೆ ಗನ್ ಗಳ ಪ್ರಮಾಣವು DNA ಗಿಂತ ೧೦೦ ರಿಂದ ೧೦೦೦ ಪಟ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ.ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಈ ಸಲೈಯನ್ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ ರೋಗನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ತೋರಲಾರದು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ೦.೨ μg – ೨೦ μg ಪ್ರಮಾಣದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.ಆದಾಗ್ಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ೧೬ ng ನಷ್ಟು ಇದೆಯೆಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರಮಾಣವು ಆಯಾ ಪ್ರಾಣಿವರ್ಗವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ.ಇಲಿ,ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಗರಿಷ್ಟ ೧೦ ಪಟ್ಟು DNA ಗಿಂತ ಸಸ್ತನಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಸಲೈಯನ್ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ ಗಳು ರೋಗಕಾರಕ ಸೆಲ್ ಗಳ ವಿರುದ್ದ ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರಿಮಾಡಲು ಹೆಚ್ಚು DNA ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.(ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಾಂಸಖಂಡಗಳು)ಇದು ಭೌತಿಕ ನಿರ್ಭಂಧಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.(ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮೂಲ ಪೊರೆ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಅಂಗಾಂಶ ಕೋಶ ,ಹೀಗೆ ಕೆಲವನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು.)ಇದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮುಂಚೆ ನೇರವಾಗಿ ಜಿನೆ ಗನ್ DNA ಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.ಇದು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ "ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವಿಕೆಗೆ" ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

DNA ಚುಚ್ಚುಮದ್ದಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತ ಲೈಬ್ರರಿ ಇಮ್ಯುನೈಜೇಶನ್ (ELI)ಎನ್ನಬಹುದು. ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಸಿ ರೋಗಕಾರಕ ಎಲ್ಲಾ ವಂಶವಾಹಿನಿಯ ಕೋಶಗಳನ್ನು ವಿತರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ.ಇದರಿಂದ ರೋಗಕಾರಕ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜೀವಾಣುಗಳು ಅಧಿಕಗೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಸಂಸ್ಕರಣವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗದು. ಈ ELI ಬಳಕೆಯಿಂದ ವಂಶವಾಹಿನಿಯ ಅಂಗಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ರೋಗಕಾರಕ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸಿದ್ದಪಡಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು "ಮೈಕೊಪ್ಲಾಸ್ಮಾ " ಪಲ್ಮೊನಿಯಾ ಒಂದು ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ಮುರೈನ್ ರೋಗಕಾರಕ ವೈರಸ್ ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಜಿನೊಮ್ಆಗಿರುತ್ತದೆ.ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಈ ಸಂಗ್ರಹ ಲೈಬ್ರರಿಗಳು ಅದರ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತವನ್ನು ಗೋಚರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಸಫಲವಾಗುತ್ತವೆ.

ಪ್ರತಿರಕ್ಷಕದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು
ಹುಮೊರಲ್(ರೋಗನಿರೋಧಕ) ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು
ನಿರೋಧಕಗಳ ಪ್ರೊಟೀನ್ ಗಳು
ವಿತರಣಾ ಸಾಗಾಟದ ವಿಧಾನಗಳು