ಕಮಾಕುರಾ ಮತ್ತು ಅಶಿಕಾಗಾ ಶೊಗುನಾಟೆಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಸಮುರಾಯ್‌ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಣಗಾಡಿದವು.

13ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ನಡುವೆ ಝೆನ್‌ ಬೌದ್ಧಮತವು ಹರಡಿತು ಮತ್ತು ಅವರ ವರ್ತನೆಯ ಮಟ್ಟಗಳಿಗೊಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೂಪವನ್ನು ಕೊಡುವಲ್ಲಿ, ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಾವಿನ ಮತ್ತು ಕೊಲ್ಲುವಿಕೆಯ ಭಯವನ್ನು ಜಯಿಸುವಲ್ಲಿ ಇದು ನೆರವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಮಧ್ಯೆ, ದಿವ್ಯ ನೆಲೆಯ ಬೌದ್ಧಮತಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು.

1274ರಲ್ಲಿ, ಚೀನಾದಲ್ಲಿನ ಮಂಗೋಲಿಯನ್ನರಿಂದ-ಸಂಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯುವಾನ್‌ ರಾಜವಂಶವು ಉತ್ತರ ಭಾಗದ ಕ್ಯೂಶೂನಲ್ಲಿ ಜಪಾನ್‌ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಲು ಸುಮಾರು 40,000 ಜನರು ಹಾಗೂ 900 ಹಡಗುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಪಡೆಯೊಂದನ್ನು ಕಳಿಸಿತು. ಈ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಜಪಾನ್‌ ಕೇವಲ 10,000 ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳನ್ನು ಜಮಾವಣೆ ಮಾಡಿತು. ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿನ ಚಂಡಮಾರುತದ ಮಳೆಯು ದಂಡತ್ತಿ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದ ಸೇನೆಗೆ ಅದರ ಆಕ್ರಮಣದಾದ್ಯಂತ ಕಿರುಕೊಳ ಕೊಟ್ಟ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಅಗಾಧವಾಗಿ ಅವಘಡಗಳುಂಟಾಗಿ ಅದು ಆಕ್ರಮಣ ತಡೆಯಲೆಂದು ನಿಯೋಜಿತರಾಗಿದ್ದವರಿಗೆ ನೆರವಾಯಿತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯುವಾನ್‌ ಸೇವೆಯನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು ಹಾಗೂ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಮಂಗೋಲಿಯಾದ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರು ಸಣ್ಣ ಸಿಡಿಗುಂಡುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ಇದು

ಜಪಾನಿನ ರಕ್ಷಕರು ಅಥವಾ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ತಡೆಯುವವರು ಹೊಸದಾಗಿ ತಲೆದೋರಬಹುದಾದ ಒಂದು ಆಕ್ರಮಣದ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, 1276ರಲ್ಲಿ ಹಕಾಟಾ ಕೊಲ್ಲಿಯ ಸುತ್ತ ಒಂದು ಮಹಾನ್‌ ಗಾತ್ರದ ಕಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಬಂಧಕ ಗೋಡೆ ಅಥವಾ ಗಡಿಕೋಟೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಶುರುಮಾಡಿದರು. 1277ರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಈ ಗೋಡೆಯು, ಸದರಿ ಕೊಲ್ಲಿಯ ಗಡಿಯ ಸುತ್ತಲೂ 20 ಕಿಲೋಮೀಟರುಗಳವರೆಗೆ ಚಾಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಇದೇ ಗೋಡೆಯು ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಗೋಲರ ದಾಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಒಂದು ಸದೃಢವಾದ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಭೂಶಿರದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿತು. ವಿವಾದಿತ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಒಂದು ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂಧಾನಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇತ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಲು ಮಂಗೋಲರು 1275ರಿಂದ 1279ರವರೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಜಪಾನ್‌ಗೆ ಕಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರತಿ ದೂತ ಅಥವಾ ನಿಯೋಗಿಯನ್ನು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಜಪಾನಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದಕ್ಕಾಗಿ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು.

1281ರಲ್ಲಿ, 140,000 ಮಂದಿ ಜನರು ಹಾಗೂ 5,000 ಹಡಗುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಯುವಾನ್‌ ಸೇನೆಯೊಂದು ಜಪಾನಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕಾಗಿ ಜಮಾವಣೆಗೊಂಡಿತು.
ಮಂಗೋಲ್‌ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರು ಜಪಾನಿಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವಂತೆ ಬೃಹತ್‌ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದರಾದರೂ, 1274ರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಚಂಡಮಾರುತದ ಮಳೆಗಳು ಹಾಗೂ 1281ರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ತೂಫಾನು ಅವರನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸುವಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿನ ಸಮುರಾಯ್‌ ರಕ್ಷಕರಿಗೆ ನೆರವಾದವು. ಈ ಬಿರುಗಾಳಿಗಳು "ಕಮಿ-ನೊ-ಕಝೆ" ಎಂದು ಚಿರಪರಿಚಿತವಾದವು. ಇದರ ಅಕ್ಷರಶಃ ಅನುವಾದ "ದೇವರುಗಳ ಮಾರುತ" ಎಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಹಲವು ಬಾರಿ ಇದಕ್ಕೆ "ದಿವ್ಯ ಮಾರುತ" ಎಂಬ ಒಂದು ಸರಳೀಕೃತ ಅನುವಾದವನ್ನೂ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಜಪಾನಿಯರ ಭೂಭಾಗಗಳು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ದಿವ್ಯವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಅಲೌಕಿಕ ರಕ್ಷಣೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿವೆ ಎಂಬ ಅವರ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಈ "ಕಮಿ-ನೊ-ಕಝೆ" ಯು ಮತ್ತಷ್ಟು ಪುಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡಿತು.

14ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಮಸಾಮುನೆ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಓರ್ವ ಕಮ್ಮಾರ, ಕತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂಥ ಮೆದುವಾದ ಮತ್ತು ಗಡುಸಾದ ಉಕ್ಕಿನ ಒಂದು ಎರಡು-ಪದರದ ರಚನೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ. ಈ ರಚನೆಯು ಹೆಚ್ಚು ಸುಧಾರಿತ ಕತ್ತರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಸಹಿಷ್ಣುತೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು, ಹಾಗೂ ಜಪಾನಿಯರ ಕತ್ತಿಗಳು (ಕಟಾನಾ) ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪೂರ್ವದ ಪೂರ್ವ ಏಷ್ಯಾದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲವಾದ, ಕೈನಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಆಯುಧಗಳ ಪೈಕಿ ಕೆಲವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವಲ್ಲಿ ಇದರ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕೌಶಲವು ನೆರವಾಯಿತು. ಈ ಕೌಶಲವನ್ನು ಬಳಸಿ ತಯಾರಾದ ಅನೇಕ ಕತ್ತಿಗಳು ಪೂರ್ವ ಚೀನಾದ ಸಮುದ್ರದ ಆಚೆಗೆ ರಫ್ತುಗೊಂಡವು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಪೈಕಿ ಕೆಲಭಾಗವು ಭಾರತದಷ್ಟು ದೂರದವರೆಗೂ ಬಂತು. 

14ನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಕಾನೂನಿನಿಂದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅನುಕ್ರಮ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ವಿಭಜನೆಗೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಜ್ಯೇಷ್ಠಾಧಿಕಾರವು ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ, ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ವಿವಾದಗಳು ಕುಟುಂಬದೊಳಗೆ ಘರ್ಷಣೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದವು. ಅಂತಃಕಲಹವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ನೆರೆಹೊರೆಯ ಸಮುರಾಯ್‌ ಭೂಪ್ರದೇಶಗಳ ಆಕ್ರಮಣಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದವು ಮತ್ತು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ನಡುವಿನ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಜಗಳಗಳು ಕಮಾಕುರಾ ಮತ್ತು ಅಶಿಕಾಗಾ ಶೊಗುನಾಟೆಗಳಿಗೆ ಒಂದು ನಿರಂತರವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿಹೋಯಿತು.

ಇತರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ತರದೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಯೋಧರೆಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡ ಹಾಗೂ ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳೆಂದು ರೂಪುಗೊಂಡ ಜನರಿಂದಾಗಿ ಸಮುರಾಯ್‌ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಿಗಿಯ ಕುಗ್ಗಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ "ಸೆಂಗೊಕು ಜಿದಾಯಿ" ("ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧಿ-ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಅವಧಿ") ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಹತೋಟಿಗೆ ತರುವಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ನಿರ್ವಹಿಸುವಲ್ಲಿ ಬುಷಿಡೊವಿನ ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದವು. 

ಜಪಾನಿಯರ ಯೋಜನಾ ತಂತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು 15ನೇ ಮತ್ತು 16ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಸುಧಾರಣೆಗೊಂಡವು. ಅಶಿಗರು ("ಹಗುರ-ಪಾದ," ಅವವುಗಳ ಹಗುರವಾದ ರಕ್ಷಾಕವಚದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ,
ಹಳೆಕೋವಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸರಬತ್ತಿಯ ಒಂದು ಬಂದೂಕು, 1543ರಲ್ಲಿ ಚೀನಿಯರ ಒಂದು ಕಡಲುಗಳ್ಳನ ಹಡಗಿನ ಮೂಲಕ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಂದ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಒಂದು ದಶಕದೊಳಗಾಗಿ ಇದರ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿಯರು ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ರಾಶಿಗಟ್ಟಲೆ-ಉತ್ಪಾದನೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ತಯಾರಾದ ಹಳೆಕೋವಿಗಳೊಂದಿಗಿನ ವಿದೇಶ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕೂಲಿ ಸೈನಿಕರ ಗುಂಪುಗಳು ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದವು.

ಊಳಿಗಮಾನ್ಯ ಪದ್ಧತಿಯ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, ಹಲವು ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಬಂದೂಕುಗಳು ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದವು ಮತ್ತು 100,000ಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಬೃಹತ್‌ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸೈನಿಕರು ಕದನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾದಾಟವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. ಹೋಲಿಕೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಯುರೋಪ್‌ನಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಹಾಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸೇನೆಯಾದ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್‌ ಸೇನೆಯು ಕೇವಲ ಹಲವು ಸಾವಿರ ಬಂದೂಕುಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಹೊಂದಿದ್ದು ಕೇವಲ 30,000 ಸೇನಾ ತುಕಡಿಗಳನ್ನು ಜಮಾವಣೆಗೊಳಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.

1590ರಲ್ಲಿ, ಹಾಗೂ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ 1598ರಲ್ಲಿ, ಚೀನಾದ () ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಲು ಟೊಯೊಟೊಮಿ ಹಿಡೆಯೊಶಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಮತ್ತು 160,000 ರೈತರು ಹಾಗೂ ಸಮುರಾಯ್‌‌ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸೇನೆಯೊಂದನ್ನು ಕೊರಿಯಾಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ.(ಹಿಡೆಯೊಶಿಯ ಕೊರಿಯಾದ ಆಕ್ರಮಣಗಳು, ). ಹಳೆಕೋವಿಯ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ತಾವು ಸಾಧಿಸಿದ್ದ ಪರಿಣತಿಯ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದರ ಮೂಲಕ, ಜಪಾನೀ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ವಿಜಯದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಮಿಂಗ್‌ ಚೀನಿಯರ ಸೇನಾ ತುಕಡಿಗಳ ಪ್ರವೇಶವಾದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರು ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕಟೋ ಕಿಯೊಮಾಸಾ, ಕೊನಿಶಿ ಯುಕಿನಾಗಾ, ಮತ್ತು ಶಿಮಾಝು ಯೋಶಿಹಿರೋ ಮೊದಲಾದವರು ಈ ಯುದ್ಧದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಮುರಾಯ್‌ ಸೈನ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳ ಪೈಕಿ ಕೆಲವರಾಗಿದ್ದರು. 

ಪ್ರಾಚೀನ ಪ್ರಭುತ್ವವು ಕುಸಿದಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಇದರ ಫಲವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವವಿರುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್‌ ಪ್ರಮಾಣದ ಸೇನಾ ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಸಂಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂದದ್ದರಿಂದ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಲನಶೀಲತೆಯು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿತ್ತು. 19ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಉಳಿದಿದ್ದ ಬಹುಪಾಲು ಸಮುರಾಯ್‌ ಕುಟುಂಬಗಳು ಈ ಯುಗದಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿದವಾಗಿದ್ದು, ಮಿನಾಮೊಟೋ, ತೈರಾ, ಫ್ಯುಜಿವಾರಾ ಮತ್ತು ತಚಿಬಾನಾ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಾಚೀನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದರ ರಕ್ತವು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅವು ಸ್ವತಃ ತಮ್ಮ ಕುರಿತು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡವು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಬಹುತೇಕ ನಿದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಸಮರ್ಥನೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತು ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟ.

ಅಶಿಕಾಗಾ ಶೊಗುನಾಟೆ
ಶಿಕ್ಷಣ
ಆಧುನಿಕೀಕರಣ
ಐತಿಹಾಸಿಕ ಚಿತ್ರಗಳು