ಗುರುವಿಗೆ ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿ ವಾಮನನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯು ಅವನ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಂತೆ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಜಾಗವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮಹಾಬಲಿಯು ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿರುವಂತೆ ತಡೆಯಲು ಶುಕ್ರಾಚಾರ್ಯರು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ನಿಷ್ಫಲವಾಗುತ್ತವೆ. ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಬೇಡಿ ಬಂದವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ದೇವರುಗಳೆಂದೇ ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಬಲಿಯು ಯಾರು ಏನನ್ನೇ ಕೇಳಿದರೂ ಇಲ್ಲವೆನ್ನುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ತನ್ನ ಗುರುವಿಗೆ ಅವನು, ""ಗುರುವರ್ಯ, ಯಾರಿಗೇ ಆಗಲಿ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಮಾನಗಳು ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಂತೆ" , "ಪ್ರಾಣ ಹೋದರೂ ಮಾನ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. " ""ಮನುಕುಲಕ್ಕೇ ಬೇಡಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಕೊಡುವ ಕರುಣಾಳು ದೇವರೇ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಏನನ್ನೋ ಕೇಳಿ ಪಡೆಯಲು ಬಂದಿದ್ದಾನೆಂದರೆ, ನನ್ನಂತಹ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಯಾರುಂಟು, ನಾನೇ ಪುಣ್ಯವಂತ" " ಎಂದು ಮಹಾಬಲಿಯು ನುಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ಮಹಾಬಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ,ವಿಷ್ಣು ಸ್ವತಃ ಯಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದು ಏನನ್ನಾದರೂ ಕೇಳಿದ್ದರೆ ತಾನು ಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧನಿರುವೆ. 

ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ವಾಮನ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಂದ ಇಡೀ ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ಅವನು ಅಳೆದು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಎರಡನೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ವಾಮನನು ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಇಡುವಷ್ಟು ಜಾಗವನ್ನು ಮಹಾಬಲಿಯು ಕೊಡಬೇಕಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆಗ ಮಹಾಬಲಿಯು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಕೊಡಲು ಜಾಗವಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಉಳಿದೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಶಿರದ ಮೇಲಿಡಲು ವಾಮನನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇ, ವಾಮನನು ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲನ್ನು ಇಟ್ಟು,ಭೂಗರ್ಭದ ಪಾತಾಳ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ.(ಭೂಮಿಯ ಕೆಳಗಿನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ)

ಮಹಾಬಲಿಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕೊನೆ
ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಹಬ್ಬದಾಚರಣೆ - ಅತ್ತಂ ಪತ್ತಿನು ಪೋನ್ನೋನಂ
ವಾಮನನಿಂದ ಮಹಾಬಲಿಯ ಸಂದರ್ಶನ
ನೈತಿಕ ನಿಲುವಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು