1860ರವರೆಗಿನ ಅಮೆರಿದ ಕಾನೂನುಗಳು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ದೇಶಗಳ ಅದರಲ್ಲೂ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಕಾನೂನುಗಳ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು. ಅಮೆರಿಕದ ಎಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಗಳ ಈ ಸಂಬಂಧದ ಕಾನೂನುಗಳು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳ ಮೂಲಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ. ಜೂಜು ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಅಮೆರಿಕದ ಕಾನೂನುಗಳಲ್ಲೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದಾಗಿ ಯಾವೊಂದು ಆಟ ಬುದ್ಧಿಗಮ್ಯವಾದ್ದು ಅಥವಾ ಅದು ಜೂಜಾಟ-ಎಂದು ನಿರ್ಣಯ ಮಾಡುವಾಗ ಬೇರೆಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ತೀರ್ಪುಗಳಲ್ಲಿ ಏಕಾಭಿಪ್ರಾಯವಿಲ್ಲ. ಇಂಥ ಸಂದಿಗ್ಧ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಹಾಗೂ ಭಾರತ ದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿವೆ.

ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 300 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈಚಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಜೂಜಾಟವನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರವಿನಿಮಯ ನಡೆಯುತ್ತ ಬಂದಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ವಿಚಾರವಿನಿಮಯ ಕೌಟಿಲ್ಯನ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯೇ ನಡೆದಿತ್ತು. ಜೂಜಾಟವನ್ನು ಕಾನುನುಬದ್ಧಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವವರು ಎರಡು ವಾದಗಳನ್ನು ಮುಂದೊಡ್ಡುತ್ತಾರೆ. ಆಡುವುದಕ್ಕೂ ಆಡುವಾಗ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದರೆ ಅಪರಾಧದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಲಿಕ್ಕೂ ಲಂಚ ಕೊಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಜೂಟಾಟವನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರೆ ಲಂಚದ ಹಾವಳಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ವಾದ. ವಿಧಿವಿಹಿತಗೊಳಿಸಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ತೆರಿಗೆ ವಿಧಿಸಿದರೆ ರಾಜ್ಯದ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ ವರಮಾನ ಲಭಿಸುವುದೆಂಬುದು ಎರಡನೆಯ ವಾದ. ಆದರೆ ಜೂಜು ಆಡುವುದನ್ನು ಕಾನೂನು ಬದ್ಧಗೊಳಿಸಬಾರದು ಎನ್ನುವವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ಅಷ್ಟೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ವಿಧಿವಿಹಿತಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ ಲಂಚ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಲಂಚ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೂ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣಗಳು ಬೇರೆಯಾಗಬಹುದು. ಮೇಲಾಗಿ, ಜೂಜಿನಿಂದ ಕೆಟ್ಟ ಹವ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಯಲು ಅವಕಾಶವಾಗಿ ಅದರಿಂದ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅಹಿತವಾಗುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಇತರ ಬುದ್ಧಿಗಮ್ಯರೀತಿಯ ಮನೋರಂಜನೆ ಹಾಗೂ ಕಲಾಕೌಶಲಗಳಿಗೆ ಹಣದ ಅಭಾವ ಉಂಟಾಗುವುದು. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಏನೇ ಇದ್ದರೂ ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ವಿಶ್ವದ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ರೀತಿಯ ಜೂಜಾಟಗಳನ್ನು, ಅವು ಕರದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಹಣ ತರುವುದರಿಂದ, ವಿಧಿವಿಹಿತಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ದಿಶೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಇಂಥ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡಿತ್ತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕೌಟಿಲ್ಯನ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ ಸಾಕ್ಷಿ. ಆಗ ಜೂಜಾಟ ರಾಜ್ಯಾಡಳಿತದ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟಿತ್ತು. ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಕಾಲ, ಪ್ರದೇಶ ಹಾಗೂ ನಿಯಮಗಳಿಗನುಸಾರವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಆಡಬೇಕಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಬಗೆಯ ಆಕ್ರಮವಾದರೂ, ಆ ಬಗ್ಗೆ ದಂಡ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮುಂದೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಆಡಳಿತ ಆರಂಭವಾದ ಮೇಲೆ ಈ ಸಂಬಂಧದ ಭಾರತೀಯ ನ್ಯಾಯಸೂತ್ರ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಇಸ್ಲಾಮೀ ನ್ಯಾಯಸೂತ್ರಗಳೂ ಕಾರಣವಾದವು. ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಆಂಗ್ಲರ ಆಡಳಿತ ಆರಂಭವಾದ ಮೇಲೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಜೂಜನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದೂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಜೂಜಾಟದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು, ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಜೂಡಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು 19ನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ಅಧಿನಿಯಮ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಕೇಂದ್ರದ ಈ ಅಧಿನಿಯಮದ ಅನಂತರ ಪ್ರಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಮಾದರಿಯ ಅಧಿನಿಯಮಗಳು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದವು. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೂಜಾಟದ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಜೂಜಾಡುವುದು ಮಾತ್ರ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೂಜಾಟದ ಮನೆಯೆಂದರೆ ಒಂದು ಕಟ್ಟಡದ ಅಥವಾ ಸ್ಥಳದ ಮಾಲೀಕ ಇಲ್ಲವೆ ಸ್ವಾಧೀನಗಾರ ತನ್ನ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಸಂಪಾದನೆಗಾಗಿ ಜೂಜಾಟದ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿರುವ, ಇಲ್ಲವೆ ಜೂಜಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಕಟ್ಟಡ ಅಥವಾ ಸ್ಥಳ.
ಕಾನೂನು
ಪ್ರಾಚೀನ ಉಲ್ಲೇಖ
ಬಗೆಗಳು
ಅಧಿನಿಯಮ