ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದಿಂದ ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ವೆನಿಸ್ ಒಂದು ನಗರ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡಿತು (ಇದು ಒಂದು ಇಟ್ಯಾಲಿಯನ್ ಥಾಲಾಸ್ಸೊಕ್ರಾಸಿ ಅಥವಾ "ರಿಪಬ್ಲಿಕಾ ಮಾರಿನಾರ" ಆಗಿದ್ದು, ಇತರ ಮೂರು ಜೆನೋವಾ, ಪೀಸಾ ಮತ್ತು ಅಮಾಲ್ಫಿ ಆಗಿದ್ದವು). ವೆನಿಷಿಯನ್ ನೌಕಾದಳದ ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಪಾರದ ಶಕ್ತಿಯು ಅ‍ಯ್‌ಡ್ರಿಯಾಟಿಕ್ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಹಾಗೂ ದುರ್ಬೇಧ್ಯವಾದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದುದರಿಂದಾಗಿ ಅದನ್ನು ಭೇಧಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸಿತು. ಈ ನಗರ ಪಶ್ಚಿಮ ಯೂರೋಪ್‌ನ ಹಾಗೂ ಉಳಿದ ಜಗತ್ತಿನ ಮಧ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ವ್ಯಾಪಾರ ಕೇಂದ್ರವಾಯಿತು (ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬೈಜಾಂಟೈನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಹಾಗೂ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಜಗತ್ತು).

12ನೇಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ವೆನಿಸ್‌ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ತಳಹದಿಯನ್ನು ಹಾಕಲಾಯಿತು: ವೆನಿಷಿಯನ್ ಶಸ್ತ್ರಾಗಾರವು 1104ದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಳ್ಳುವ ಹಂತದಲ್ಲಿತ್ತು; ಕೊನೆಯ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾದ ವಿಟೆಲ್ ಮಿಷೆಲ್ 1172ರಲ್ಲಿ ಮರಣಹೊಂದರು. ವೆನಿಸ್ ಗಣರಾಜ್ಯ 1200ರ ಮುಂಚೆ ಅ‍ಯ್‌ಡ್ರಿಯಾಟಿಕ್‌ನ ಪೂರ್ವ ತೀರದ ಹಲವು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಇದು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಾರದ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ, ಅಂದರೆ ಅಲ್ಲಿರುವ ಕಡಲುಗಳ್ಳರು ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭೀತಿಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಆ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಆಗಲೆ ಡ್ಯೂಕ್ ಆಫ್ ಡಾಲ್‌ಮೇಷಿಯಾ ಹಾಗೂ ಡ್ಯೂಕ್ ಆಫ್ ಇಸ್ಟಿರಿಯಾ ಎಂಬ ಅಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ನಂತರ ಅಡ್ಡಾ ನದಿಯವರೆಗಿನ ಗಾರ್ಡಾ ಕೆರೆಯುದ್ದಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಮುಖ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಸ್ವಾಧೀನ "ಟೆರ್ರಾಫರ್ಮಾ" ಎಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಯುದ್ಧಾಕಾಂಕ್ಷೆಯುಳ್ಳ ನೆರೆಯರು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳ ಸ್ವಾಧೀನ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಭಾಗ ಆಲ್ಪೈನ್ ವ್ಯಾಪಾರ ದಾರಿಗಳನ್ನು ಧೃಢಪಡಿಸಲು, ಹಾಗೂ ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗವನ್ನು ನಗರ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದ್ದ ಗೋಧಿಯನ್ನು ಮುಖ್ಯಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಒದಗಿಸಲು ನಿಶ್ಚಿತಗೊಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಸಮುದ್ರತೀರದ ವ್ಯಾಪಾರದ ಸಾಮ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವಾಗ, ಈ ಗಣರಾಜ್ಯ ಉಪ್ಪಿನ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಪಡೆಯಿತು, ಸೈಪ್ರಸ್ ಹಾಗೂ ಕ್ರೀಟ್‌ ಸೇರಿ ಏಜೀನ್‌ನ ಹಲವು ದ್ವೀಪಗಳ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿ ಪಡೆಯಿತು, ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಧಿಕಾರ-ಹೊಂದಿರುವ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಾಯಿತು. ಸಮಯದ ಸರಿಮೌಲ್ಯದ ಅನುಸಾರ ವೆನಿಸ್‌ನ ಮುಖ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಸೇವಕತ್ವ ಬೇಳಕಿಗೆ ಬಂದಿತು ಮತ್ತು ಬರ್ಗ್ಯಾಮೊ, ಬ್ರೆಷಿಯಾ ಹಾಗೂ ವೆರೋನಾದಂತಹ ನಗರಗಳ ನಾಗರೀಕರು ಧಾಳಿಗರ ಭೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ವೆನೆಷಿಯನ್ ಸಾರ್ವಭೌಮದ ಭೂಸೇನೆಯತ್ತ ಪ್ರದರ್ಶನ ನಡೆಸಿದರು.

ಪಶ್ಚಿಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಾರ್ಮನ್ ಮತ್ತು ತುರ್ಕಿಗಳ ಆಕ್ರಮಣದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಹಕರಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ, ಎರಡು ಬಾರಿ ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಬೆಲೆಗೂಳಿ ಅಥವಾ ಕ್ರೈಸೋಬುಲ್ಲ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವರ ಮೂಲಕ ವಿಶೇಷ ವ್ಯಾಪಾರ ಸೌಲಭ್ಯ ದೊರಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರೊಂದಿಗೆ, ವೆನಿಸ್ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರದ ಒಡನಾಟವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಮೊದಲ ಕ್ರೈಸೋಬುಲ್‌ನಲ್ಲಿ ವೆನಿಸ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅದರ ಗೌರವಾರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಆದರೆ ಎರಡನೆಯದ್ದರಲ್ಲಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಬೈಜಂಟಿಯಮ್‌ ನ ಅವನತಿಯನ್ನೂ, ವೆನಿಸ್ ಅಧಿಕಾರದ ಉನ್ನತಿಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

1204ರಲ್ಲಿ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ ನ್ನು ಮುಟ್ಟುಗೋಲು ಹಾಕಿ ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ, ನಾಲ್ಕನೇ ಧರ್ಮಯುದ್ಧ ದ ಬಳಿಕ ವೆನಿಸ್ ಒಂದು ಸಾರ್ವಭೌಮ ಶಕ್ತಿಯಾಯಿತು. 1204ರಲ್ಲಿ ವೆನೆಷಿಯನ್ನರು ನಗರವನ್ನು ಕೊಳ್ಳೆಹೊಡೆದರು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ವೆನಿಸ್‌ಗೆ ತಂದರು. ಆ ಬಳಿಕ, ಮುಂಚಿನ ರೋಮನ್ ಚಕ್ರಾಧಿಪತ್ಯ ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಧರ್ಮಯುದ್ಧ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಮತ್ತು ವೆನೆಷಿಯನ್ನರನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸಿತು. ಮುಂದೆ ವೆನಿಸ್ ಡಚ್ಚರ ದ್ವೀಪರಾಶಿ ಯೆಂಬ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಗೋಲವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕೆತ್ತಿತು ಮತ್ತು ಕ್ರೀಟ್‌ನ್ನು ಮುಟ್ಟುಗೋಲುಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು. ಮಾಂಜಿಕರ್ಟ್‌ನ ನಂತರ ಅನಟೊಲಿಯನ್ ಥೀಮ್‌ಗಳು ಕಳೆದುಹೋದಂತೆ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನ ಈ ಮುಟ್ಟುಗೋಲು ಕೊನೆಗೆ ಬೈಜಾಂಟೈನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅಂಶವೆಂದು ಸಾಬೀತಾಯಿತು. ಅರ್ಧ ಶತಮಾನದ ಬಳಿಕ ಬೈಜಂಟೈನರು ಧ್ವಂಸಗೊಂಡ ನಗರದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಮರಳಿಪಡೆದರೂ, ಬೈಜಂಟೈನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ತೀರಾ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡಿತು, ಹಾಗೂ 1453ರಲ್ಲಿ ಸುಲ್ತಾನ್ ಮೆಹ್‌ಮತ್ ಆ ನಗರವನ್ನು ಗೆದ್ದು ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ, ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ, ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ, ವೆನಿಸ್‌ನಿಂದ ಸಾಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು (ಎಂದೂ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲಿಲ್ಲ) ತನ್ನ ಹಳೆಯ ರೂಪದ ಭೂತದಂತೆ ಇದ್ದಿತು. ಸೈಂಟ್ ಮಾರ್ಕ್‌ನ ಪ್ರಧಾನ ಇಗರ್ಜಿಯ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದ ಮೇಲಿದ್ದ, ಸ್ವರ್ಣ ಲೇಪದ ಕಂಚಿನ ಬಣ್ಣದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡಂತೆ ಹಲವು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ಗಣನೀಯವಾದ ಬೈಜಂಟೈನ್‌ ಕೊಳ್ಳೆಹೊಡೆದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ವೆನಿಸ್‌ಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ತಂದಿತು.
ಅಡ್ರಿಯಾಟಿಕ್ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ವೆನಿಸ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೈಜಂಟೈನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಮುಸಲ್ಮಾನ ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟು ನಡೆಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹದಿಮೂರನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗ ವೆನಿಸ್ ಇಡೀ ಯುರೋಪ್‌ನಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿದ್ದ ನಗರವಾಗಿತ್ತು. ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಅತ್ಯುಚ್ಛ್ರಾಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದು ಮೆಡಿಟೇರಿಯನ್ ವಾಣಿಜ್ಯವನ್ನು ಅಧೀನದಲ್ಲಿಟ್ಟು, 3,300 ಹಡಗುಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 36,000 ಅಂಬಿಗರನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೆನಿಸ್‌ನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಕುಟುಂಬಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಧೂರಿಯ ಅರಮನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಹಾಗೂ ಉತ್ತಮ ಪ್ರತಿಭೆಯುಳ್ಳ ಕಲಾಕಾರರಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಲು ಪೈಪೋಟಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದವು. ನಗರವು ವೆನಿಸ್‌ನ ಆದರ್ಶ ಕುಟುಂಬಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ದೊಡ್ಡ ಮಂಡಳಿಯಿಂದ ಆಡಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಮಂಡಳಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ನೇಮಕಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು 200ರಿಂದ 300 ಜನರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಯನ್ನು ಚುನಾಯಿಸಿತು. ಈ ಗುಂಪು ಸಮರ್ಥ ಅಧಿಕಾರ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದಾದ್ದರಿಂದ, ಹತ್ತು ಜನರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಂಡಳಿ (ಡ್ಯೂಕಲ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಅಥವಾ ಸಿಗ್ನೋರಿಯಾ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ) ನಗರದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಡಳಿತ ಭಾಗವನ್ನು ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಗ್ರೇಟ್ ಕೌನಿಲ್‌ನ ಒಬ್ಬ ಸದಸ್ಯರೆಂದರೆ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾದ, ಸಾಯುವವರೆಗೂ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಚುನಾಯಿತ "ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿ", ಅಥವಾ ಡ್ಯೂಕ್.

ಒಬ್ಬ ಚುನಾಯಿತ ಮುಖ್ಯ ಅಧಿಕಾರವುಳ್ಳ ವ್ಯಕ್ತಿ (ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿ), ಪ್ರಭಾವಯುತ ಜನರ ಸಂಘದಂತೆ ಒಂದು ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿ, ನಿಯಮಿತ ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರವಿದ್ದ, ಮೂಲತಃ ಹೊಸತಾಗಿ ಚುನಾಯಿತಗೊಂಡ ಪ್ರತಿ ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಲು ಅಥವಾ ತಡೆಹಿಡಿಯುವ ಅಧಿಕಾರವಿದ್ದ ನಾಗರಿಕರ ಗುಂಪು - ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಹೊಂದಿದ್ದ ವೆನಿಸ್‌ನ ಸರಕಾರದ ಸ್ವರೂಪ ಪುರಾತನ ರೋಮ್‌ನ ಗಣತಂತ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಹೋಲುತ್ತಿತ್ತು. ವೀರಯೋಧನ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿ ನಗರದ ಒಳಗಡೆಯೇ ಇರದಿದ್ದರೂ, ಇಗರ್ಜಿ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ತಿಗಳು ಮಿಲಿಟರಿ ಸೇವೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ವೀರಪುರುಷರಿಗಾಗಿ "ಕೆವೆಲಿಯರಿ ಡಿ ಸ್ಯಾನ್ ಮಾರ್ಕೋ" ಮಾತ್ರ ವೆನಿಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾದ ಆದೇಶವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ನಾಗರೀಕನು ತನ್ನ ಸರ್ಕಾರದ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯದೆಯೇ ಬೇರೆ ದೇಶದ ಆದೇಶವನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದು ಅಥವಾ ಸೇರುವುದು ಮಾಡುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ವೆನಿಸ್ ಅದರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಅವಧಿಯಾದ್ಯಂತ ಗಣತಂತ್ರವಾಗಿಯೆ ಇತ್ತು ಹಾಗೂ ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಯು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಮಿಲಿಟರಿಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಮಿಲಿಟರಿಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಯುದ್ಧವನ್ನು ಇತರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಾಣಿಜ್ಯದ ಮುಂದುವರಿಕೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು (ಹಾಗಾಗಿ, ಬೇರೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಕೂಲಿಸೈನಿಕರ ಮೊದಲಿದ್ದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯು, ಬಳಿಕ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗವು ವಾಣಿಜ್ಯದಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ವಿದೇಶಿ ಸೈನಿಕರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಯ್ತು). 
ತನ್ನ ಚುನಾಯಿತ ಕಛೇರಿಯನ್ನು ಜೀವನಪರ್ಯಂತ ಹೊಂದುತ್ತಿದ್ದ, ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಯು ಮುಖ್ಯಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಹಲವಾರು ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಗಳು, ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡುವಂತೆ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಅನುತ್ತೀರ್ಣತೆಯಿಂದ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ನಿವೃತ್ತರಾಗಿ ಸನ್ಯಾಸ ಸಂಬಂಧಿ ಏಕಾಂತತೆಗೆ ಮರಳುವಂತೆ ಅವರ ಸರಕಾರದ ವರಿಷ್ಠರಿಂದ ಒತ್ತಡಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. 

ಮಹಾನಗರಿ ವೆನಿಸ್‌ನ ಜನರ ಬಹುಪಾಲು ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದೀ ರೋಮನ್-ಕೆಥೋಲಿಕ್ ಆಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡರೂ, ಅದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಧರ್ಮಾಂಧತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಒಂದೇ ಒಂದು ನರಮೇಧವೂ ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿಲ್ಲ. ಈ ಗೋಚರಿಸುವ ಅತಿಶ್ರದ್ಧೆಯ ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ಆಗಾಗ ಪೋಪನ ಅಧಿಕಾರದೊಂದಿಗೆ ವೆನಿಸ್‌ನ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ವೆನಿಸ್ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಬಹಿಷ್ಕಾರದ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿತ್ತು ಮತ್ತು ಎರಡು ಬಾರಿ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿಯೂ ಇತ್ತು. ಪೋಪ್ ಜೂಲಿಯಸ್‌ II (ಕ್ಯಾಂಬ್ರಾಯ್ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿ) ನ ಆದೇಶದಂತೆ ಎರಡನೆಯ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಸಂದರ್ಭವೆಂದರೆ, 1509ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 27ರಂದು. ವೆನೆಷಿಯನ್ ಆಧುನಿಕ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಿಗೆ ಆಕರ್ಷಕ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು, ಇನ್ನೂ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ರಾಜಕೀಯದ ನಿಗೂಢ ರಹಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿನ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ವದಂತಿಗಳನ್ನು ರಾಯಭಾರಿಗಳು ನೀಡಿದರು.

ಹದಿನೈದನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಹೊಸತಾಗಿ ಅನ್ವೇಷಿತವಾದ ಜರ್ಮನ್ ಮುದ್ರಣಾಲಯ ಯುರೋಪಿನಾದ್ಯಂತ ಬಹುಬೇಗ ಹರಡಿತು ಮತ್ತು ವೆನಿಸ್ ಅದನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಒಪ್ಪಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. 1482ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ವೆನಿಸ್ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮುದ್ರಣದ ರಾಜಧಾನಿಯಾಯಿತು ಹಾಗೂ ಕುದುರೆಗಳ ಜೀನುಚೀಲಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವಂತಿದ್ದ ಕಾಗದದ ಹೊದಿಕೆ ಹಾಕಿದ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಆಲ್ಡಸ್ ಮನುಷಿಯಸ್ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮುದ್ರಕನಾಗಿದ್ದ. ಅವನ "ಆಲ್ಡೈನ್ ಆವೃತ್ತಿ" ಯು ಗ್ರೀಕ್ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಕಾಲದ ಎಲ್ಲಾ ಕೈಬರದ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಅನುವಾದಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು.

ವಿಸ್ತರಣೆ
ವೆನಿಸ್ ನಗರದ ತೋಟದ ಮನೆಗಳು
ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ
ಆಧುನಿಕ ಯುಗ