ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪತನದ ನಂತರ, ಕ್ರೈಸ್ತಪಾದ್ರಿಗಳ ಪ್ರಾಧಿಕಾರಕ್ಕಿಂತ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದಿಂದ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಜೇವನವು ಆರಂಭಗೋಡಿತು. ಒಂಭತ್ತನೇ ಅಥವಾ ಹತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ವೇಳೆಗೆ, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಚರ್ಚುಗಳ ಪ್ರಭಾವದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚ್ಛೇದನಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಗೊಂಡಿತು, ಅದು ಮದುವೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಮಾನವ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ದೇವರಿಂದ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಅವಿಚ್ಛೇದ್ಯ ಬಂಧಗಳಿಂದ ಸಂಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ ಸಂಸ್ಕಾರ ಎಂಬುದಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿತು.

ಆದಾಗ್ಯೂ ಇಂದು ವಿಚ್ಚೇದನವು, ಹತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ನಂತರ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಗಂಡ ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿಯ ಬೇರ್ಪಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಮದುವೆಯ ವಾರ್ಷಿಕತೆ ಸುಪರಿಚಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಅಥವಾ ( ಕಾನೂನು ಬದ್ಧ ಅಗಲಿಕೆ ) ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರದ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ "ಡಿವೋರ್ಸ್ ಎ ಮೆನ್ಸ ಎಟ್ ಥೊರೊ" (ಡಿವೋರ್ಸೆ ಫ್ರಾಮ್ ಬೆಡ್- ಎಂಡ್ ಬೊರ್ಡ್.") ಎಂದು ಆಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಗಂಡ ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಬೇರ್ಪಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಅಥವಾ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಹಜೀವನ ನಡೆಸಲು ನಿಷೇಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರ ವಿವಾಹೇತರ ಸಂಬಂಧವು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಸಿವಿಲ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಮದುವೆ ಅಥವಾ ವಿಚ್ಛೇದನದಿಂದಾಚೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಿರಾಕರಣಗಳಿಗೆ ಅಡಿಪಾಯಗಳು ಕ್ರೈಸ್ಥ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ಥ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮದುವೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಅಡಚಣೆಗಳ ಸ್ವೀಕೃತ ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ನಿರಾಕರಣ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. “ಪೂರ್ತಿಯಾದ ವಿಚ್ಛೇದನಗಳ ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳಲ್ಲಿ, ಮದುವೆಯು ಅಸಿಂಧು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಅದು ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದಲೇ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.” ಮದುವೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಒಬ್ಬರಾಗುವುದನ್ನು ಚರ್ಚ್ ಗುರುತಿಸಿತು: ಮದುವೆಯಿಂದಾಗಿ ಗಂಡ ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿಯರಿಬ್ಬರೂ ಕಾನೂನಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ: ಅಂದರೆ, ಮಹಿಳೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಮದುವೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಮಾನತ್ತುಗೊಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಗಂಡನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದಾಗಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಏಕೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ: ಯಾರ ಸುರಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯು ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾಳೆಯೋ ಅವರ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಏಕೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ." ಮದುವೆಯ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಗಂಡ ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿಯರು ಒಬ್ಬರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದಲೂ ದಾಂಪತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೆರೆಯವರ ಅನುಚಿತ ಪ್ರವೇಶದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಆ ಏಕತ್ವವು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ವಿಚ್ಛೇದನ
ಮಧ್ಯ ಯುರೋಪ್
ಯುರೋಪ್‌
ಗ್ರಿಕೋ-ರೋಮನ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿ