ಲೆಕ್ಕೆಸಿರಿ ಮೊದಮೊದಲು ಬನ(ವನ)ದಲ್ಲಿ ಆರಾಧಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಶಕ್ತಿ. ಕೇವಲ ಕಲ್ಲು, ಬಂಡೆಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕೆಸಿರಿಗೆ ಪರ್ವ ತಂಬಿಲ ಮಾತ್ರ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಹಿಂದಿನ ಅನಾದಿ ಕಾಲದ ತುಳುವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತು ಇತ್ತಂತೆ. "ಯೆಂಕ್ ಒಂಜಿ ಉಂಡು ಬೂತ ಲೆಕ್ಕೆಸಿರಿ,ಯಾನ್ ಮಲ್ತಿನ ಮಾತ ಅಯಿಕೆ ಸರಿ" ಅಂದರೆ ನನಗೊಂದು ಉಂಟು ದೈವ ಲೆಕ್ಕೆಸಿರಿ,ನಾನು ಮಾಡಿದೆಲ್ಲಾ ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿ" ಇಲ್ಲಿ ಅರ್ಥ ಏನೆಂದರೆ ಲೆಕ್ಕೆಸಿರಿ ದೈವಕ್ಕೆ ತಂಬಿಲ ಪರ್ವ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಂದಾಯ ಆಗಬೇಕು. ಸೀಯಾಳ ಬೊಂಡ, ಹಿಂಗಾರ ಹೂ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಚ್ಚು ನೀಡಬೇಕು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದು ಭೂಮಿ ತೂಕದ ದೈವ. ಈ ಭೂಮಿ ಉಗಮ ಆದಾಗಲೇ ಲೆಕ್ಕೆಸಿರಿ ದೈವ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಭೂಮಿ ಭಾರದ ದೈವ ಎಂದು ತುಳುವರ ನಂಬಿಕೆ. ತದನಂತರ ಲೆಕ್ಕೆಸಿರಿಯನ್ನು ಮೂರ್ತಿ ಆರಾಧಕರಾದ ಜೈನರಸರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನಮಾಡದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಚಾವಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ ನಂಬುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವಾಗ ಈ ದೈವಕ್ಕೆ ಮಂಚಮದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದು ಕೇವಲ ಒಂದು "ಊಜಿ ನೀರು" ಇಡುವ ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಕಾಲಾದಿ ತಂಬಿಲ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅನಂತರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಉದ್ದನೆಯ ಖಡ್ಸಲೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಮಣಿ. ಈ ಕಡ್ಸಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಇದು ಸಮರ ಯುದ್ದಕ್ಕೆ ಬಳಸುವ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಈಗಲೂ ಕೆಲವು ಹಳೆಯ ಗುತ್ತು ಬಾರೀಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕೆಸಿರಿಯ ಈ ಉದ್ದನೆಯ ಕಡ್ಸಲೆ ಮತ್ತು ಮಣಿ ,ಕೆಲವೆಡೆ ಗುರಾಣಿ ಇದೆ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಜೈನರಸರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲೂ ಲೆಕ್ಕೆಸಿರಿಗೆ ಮೂರ್ತಿ ಪೂಜೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನಬಹುದು. ಬಿಲ್ಲವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕುಪ್ಪೆಟ್ಟು ಬಾರೀಕೆಯಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕೆಸಿರಿಗೆ ಈಗಲೂ ಎರಡು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಆರಾಧನೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಕೆಲವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಮಂಚಮದಲ್ಲಿ ಊಜಿ ನೀರು ಲೆಕ್ಕೆಸಿರಿಗೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಡ್ಸಲೆ ಮಣಿ ಮಾತ್ರ ಇರುವುದು. ತದನಂತರದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದು ಅನುಕೂಲವಂತ ಗುತ್ತು ಬಾರೀಕೆಯ ಜನರು ಲೆಕ್ಕೆಸಿರಿಯನ್ನು ಚಾವಡಿಯ ಭಾಮಕ್ಕೆ ತಂದು ಅದಕ್ಕೊಂದು ರೂಪ ಕೊಟ್ಟು ವಿವಿಧ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಕರೆದರು. ಅವಾಗ ಇದಕ್ಕೆ ಮೂರ್ತಿ ಬಂದಾಗ ಮೂರ್ತಿಯ ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿ ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗುರಾಣಿ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವೊಂದು ಮೂರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸುರಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಣಿ, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿರಿಮುಡಿ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೀಸೆ ಇತ್ಯಾದಿ ವರ್ಣನೆ ಬಂತು. ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕೆಸಿರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಹೆಸರು ಬಂತು.
ವಿವಿಧ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತೇಶ್ವರಿ
ಸೇವೆ
ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಆರಾಧನೆ