ಅಗ್ನಿಪರ್ವತಗಳ ಶ್ರೇಣಿ ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧಿತ ಎತ್ತರದ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಸಾಲಿನ ಉದ್ದದಿಂದಾಗಿ ಜಾವಾದಲ್ಲಿ ಆಂತರಿಕ ಪ್ರದೇಸಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಜನರು ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಜೀವನ ನಡೆಸುವಂತಾಗಿದೆ. ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮತ್ತು ಯೂರೋಪಿಯನ್ ವಸಾಹತುಗಳಿಗಿಂತ ಮೊದಲು, ಜಾವಾದ ಹಲವು ನದಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದ್ದರೂ ಈ ನದಿಗಳು ಸಂಪರ್ಕದ ಮುಖ್ಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಬ್ರಾಂಟಾಸ್ ಮತ್ತು ಸಾಲಾ ನದಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಬಹಳ-ಉದ್ದದ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಒದಗಿಸಬಹುದು, ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಕಣಿವೆಗಳು ಪ್ರಮುಖ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿವೆ. ರಸ್ತೆಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಶಾಶ್ವತ ಸೇತುವೆಗಳು ಮತ್ತು ಟೋಲ್ ಗೇಟ್‌ಗಳು ಹದಿನೇಳನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ತಾಪನೆಯಾಗಿವೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಮಾರ್ಗಗಳು ಹಾಳಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ರಸ್ತೆಗಳು ನಿರಂತರ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಹೊಂದಿವೆ. ಆನಂತರದಲ್ಲಿ, ಜಾವಾದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಸಂಪರ್ಕವು ಕಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿತು.

೪ನೆಯ ಹಾಗೂ ೧೬ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಾವಾದಲ್ಲಿ ಹಿಂದು-ಬೌದ್ಧೀಯರ ರಾಜ್ಯಗಳು ಉದಯವಾದವು. ಜಾವಾದ ಪುರಾತನ ರಾಜ್ಯಗಳಾದ ತರುಮಾನಗರ, ಸುಂದ, ಮಾತರಂ, ಕೆದಿರಿ, ಸಿಂಗಾಸರಿ ಮತ್ತು ಮಜಪಾಹಿತ್‌ಗಳು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಅಕ್ಕಿ ವ್ಯವಸಾಯದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿವೆ, ಇಂಡೊನೇಷಿಯನ್ ಕುದುರುಗಡಲು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರ ನಡೆಸುತ್ತವೆ, ಚೈನಾ ಮತ್ತು ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ. ಈ ಪುರಾತನ ರಾಜ್ಯವು ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಸ್ಮಾರಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದೆ ಅವೆಂದರೆ ಮಧ್ಯ ಜಾವಾದಲ್ಲಿನ ೯ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಬೊರೊಬುದುರ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಂಬನನ್.

೧೬ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮವು ಪರಿವರ್ತನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಮೂಲಕ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧದರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಳಿಸಿತು ಹಾಗೂ ಜಾವಾದ ಪ್ರಬಲ ಧರ್ಮವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಕಾರ್ನೆಲಿಸ್ ಡಿ ಹೌಟ್‌ಮನ್ ೧೫೯೬ರಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು-ಹಡಗುಗಳ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಇಂಡೊನೇಷಿಯಾದ ಜೊತೆ ಸಂಪರ್ಕ ಬೆಳೆಸಿದ ಮೊದಲ ಡಚ್ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ೧೯ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲಲ್ಲಿ ಡಚ್ಚರು ಒಳಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸುಲ್ತಾನೇಟ್‌ಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿದ್ದರು.

೧೮೧೫ರಲ್ಲಿ, ಜಾವಾದಲ್ಲಿ ೫ ಮಿಲಿಯನ್ ಜನರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದ ಎರಡನೆಯ ಅರ್ಧ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಜಾವಾದ ಉತ್ತರ-ಮಧ್ಯದ ತೀರಪ್ರದೇಶದ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಗತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗತೊಡಗಿತು, ಮತ್ತು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ದ್ವೀಪದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಕಾರಣವಾದ ಅಂಶಗಳೆಂದರೆ ಡಚ್ ವಸಾಹತು ಆಡಳಿತ, ಜಾವಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಿವಿಲ್ ಯುದ್ಧ , ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಅಕ್ಕಿ ವ್ಯವಸಾಯ, ಹಾಗೂ ಆಹಾರ ಸಸ್ಯಗಳಾದ ಮರಗೆಣಸು ಮತ್ತು ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದು ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಬೆಳೇಯಲಾಗದೆ ಇರುವವರಿಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಯಿತು.
ಇತರೆಯವು ತೆರಿಗೆ ಹೊರೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದವು ಮತ್ತು ವ್ಯವಸಾಯ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದವು, ಕುಟುಂಬಗಳು ಹೆಚ್ಚು ತೆರಿಗೆ ಕಟ್ಟುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಲು ಮತ್ತು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲು ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಟ್ರಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ರೈಲ್ವೇಯನ್ನು ಎಮ್ಮೆ ಹಾಗೂ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಟೆಲಿಗ್ರಾಫ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಾಗಿಮ್ ಮತ್ತು ವಸಾಹತು ಸರ್ಕಾರದಿಂದಾಗಿ ಬರಗಾಲ ನಿರ್ಮೂಲನೆಯಾಯಿತು, ಹಾಗೂ ಇದರಿಂದಾಗಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಬೆಳೆಯಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಜಾವಾದಲ್ಲಿ ೧೮೪೦ರಿಂದ ೧೯೪೦ಯಲ್ಲಿ ಜಪಾನೀಯರ ಕೆಲಸಗಳಿಂದಾಗಿ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ಬರಗಾಲಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಮಾನವ ಜನಾಂಗಗಳ ಅಂಶಗಳೂ ಸಹ ಅವರವರ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯೋಚಿಸಿದ್ದೂ ಇದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಜಾವಾದಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಮಗುವಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಪುರುಷ ಹಾಗೂ ಮಹಿಳಾ ದುಡಿಮೆಗಾರರಿಗೆ ವ್ಯವಸಾಯದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗವಿರುವುದರಿಂದ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕಂಡುಬರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ೧೯ನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾಗುವ ವಯಸ್ಸನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ಹೆಂಗಸು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುವ ವರ್ಷಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದವು.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ
ಆರ್ಥಿಕತೆ
ಜನಸಂಖ್ಯಾಶಾಸ್ತ್ರ
ಇತಿಹಾಸ