ತೀವ್ರ ಉಸಿರಾಟ ತೊಂದರೆಯ ಬಳಲಿಕೆಯ ಲಕ್ಷಣವು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ 1967 ರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಬಾಘ್ ಅವರಿಂದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು."ಎಟ್ ಆಲ್." ಆರಂಭಿಕವಾಗಿ ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಖ್ಯೆ ಇರಲಿಲ್ಲ;ಇದರಿಂದಾಗಿ ಇದರ ಹರಡುವ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಮರಣ ಪ್ರಮಾಣ ದ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವಾದಯುಂಟಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ 1988 ರಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತೃತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಾಯಿತು.ಅದು ಭೌತಿಕ ಶರೀರದ ಉಸಿರಾಟದ ಏರುಪೇರಿನ ವಿವರಣೆ ನೀಡಿತು.

ಈ ಉಸಿರಾಟ ಬಳಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳ ಶ್ವಾಸನಾಳಗಳು ಕುಸಿದು ಹೋಗುತ್ತವೆ,ಆಗ ಮತ್ತೊಂದು ನಾಳದ ಒಳತೂರಿಕೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಉಸಿರಾಟದ ಈ ತಡೆಯಲ್ಲಿ ದೇಹಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವ ಆಮ್ಲಜನಕ ಪೂರೈಕೆ ವಿಳಂಬವಾಗುತ್ತದೆ.ಇದರಲ್ಲಿ ಇಂಗಾಲದ ಡೈಆಕ್ಸೈಡ್ CO2 ಶೇಖರವಾಗಿ, ಆಗ ಕಾರ್ಬೊನೇಟ್ ದ್ರವಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.ಈ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೆ ಆಮ್ಲಗಳ ಮೂಲಕ ಉಸಿರಾಟದ ಸುಲಭತೆಗೆ ಯತ್ನಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಉಸಿರಾಟದ ಈ ಬಳಲಿಕೆಯು ತುರ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ.ಶ್ವಾಸನಾಳದ ಕೊಳವೆ ಊದಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲೇ ನಾಳ ತೂರಿಸಿ ಸುಗಮ ಉಸಿರಾಟಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಈ ಗಾಳಿ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ. 

ಸುಮಾರು 1994 ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕನ್-ಯುರೊಪಿಯನ್ ಒಮ್ಮತಾಭಿಪ್ರಾಯದ ಸಮಾವೇಶದ ಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಅದು ಎರಡು ಅನುಕೂಲಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ:1 ಇದು ಶ್ವಾಸನಾಳದ ಗಂಭೀರ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ,2 ಇದು ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಸರಳವಾಗಿದೆ. 

ARDS ಪರಿಣಾಮವು ಅಪಧಮನಿಗಳ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆಮ್ಲಜನಕ ಹರಿಯುವ ವೇಗವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ.(PaO)ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಪೂರೈಕೆಯು (FiO)200 mmHg ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಅದರ ಎರಡು ಭಾಗದಲ್ಲಿನ ಅಂಗಾಂಗ ಕುಳಿ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಶುದ್ದೀಕರಣ ಮಾಡದೇ ಇರುವುದನ್ನು ಎದೆಯ ಎಕ್ಸ್-ರೇ ಕಿರಣಗಳ ಮೂಲಕ ನೋಡಬಹುದು. ಹೀಗೆ ಶುದ್ದೀಕರಿಸುವ ಅಂಗಾಂಶದ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಯು ಅಭಿಧಮನಿಯ ವಿಫಲತೆಗೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ಹೃದಯದ ಚಟುವಟಿಕೆಯು ARDS ನಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.(18 mmHg ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ)ಅಂದರೆ ಅಪಧಮನಿಯ ಒತ್ತಡ ಕೂಡ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಇರುವದಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಇದು ಎಡಭಾಗದ ರಕ್ತನಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಚಣೆಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಒಂದು PaO/FiOಗಳ ಅನುಪಾತವು 300 mmHg ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದು ಇದು ಎರಡೂ ಕಡೆಗೆ ಹರಿವ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಅಡತಡೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಈ ಲಕ್ಷಣ ತೀವ್ರ ಶ್ವಾಸಕೋಶ ಗಾಯ (ALI)ವಾದುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ಈ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ARDS ನಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ ಎನ್ನಲಾಗುತಿತ್ತು.ಆದರೆ ALI ಕೇವಲ ARDS ಬರುವ ಪೂರ್ವಸೂಚನೆಯಾಗಿದೆ.

ಪೀಡಿತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಮುನ್ನಡೆ
ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ