ಸಂಗಮರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಜನರು ವಾಸಿಸುತಿದ್ದರು. ಆರಂಭಿಕ ಚೋಳರಾಜನಾದ ಕರಿಕಾಳನ ಆಸ್ಥಾನವು ಕುಡವಾಯಿಲ್‌ನಲ್ಲಿತ್ತು, ಹಾಗಾಗಿ ಕುಡವಾಯಿಲ್ ಪಟ್ಟಣವೇ ಈಗಿನ ಕುಂಭಕೋಣಂ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ನಂಬಿದ್ದಾರೆ. 
ಮಧ್ಯಕಾಲಿನ ಚೋಳರ ಆಳ್ವಿಕೆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ (೯ರಿಂದ ೧೨ನೇ ಶತಮಾನ) ಕುಂಭಕೋಣಂ ಪ್ರಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಿತು. ಪಳಯಾರೈ ಎಂಬ ನಗರವು ಚೋಳರ ರಾಜಧಾನಿ ಆಗಿತ್ತು. ಇದು ಕುಂಭಕೋಣಂ ನಿಂದ ೮ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ.

ಪಾಂಡ್ಯರು ಚೋಳರ ಅವನತಿಯ ನಂತರ, ೧೨೯೦ರಲ್ಲಿ ಕುಂಭಕೋಣಂನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಪಾಂಡ್ಯರ ಅವನತಿಯ ನಂತರ ಕುಂಭಕೋಣಂನನ್ನು ವಿಜಯನಗರದ ಅರಸರು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಆಳ್ವಿಕೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ೧೫೨೪ರಲ್ಲಿ ವಿಜಯನಗರದ ಅರಸನಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣದೇವರಯನು ಕುಂಭಕೋಣಂಗೆ, ಮಹಾಮಹಂ ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಮಹಾಮಹಂನ ತೊಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ೧೫೬೫ರಲ್ಲಿ ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಪತನವಾದಾಗ ವಿಜಯನಗರದ ವಿದ್ವಾಂಸರು, ಕವಿಗಳು, ಕಲಾವಿದರು ಕುಂಭಕೋಣಂಗೆ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ್ದರು. ೧೫೩೫ ರಿಂದ ೧೬೭೩ರವರೆಗೆ ಕುಂಭಕೋಣಂನಲ್ಲಿ ಮಧುರೈ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ತಂಜಾವೂರು ನಾಯಕರು ಆಳ್ವಿಕೆ ನೆಡೆಸಿದ್ದರು.

ಹೈದರಾಲಿಯು ಕಾಂಚೀಪುರಂನಲ್ಲಿ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಕಂಚಿ ಮಠವನ್ನು ಕುಂಭಕೋಣಂಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ೧೭೮೪ರಲ್ಲಿ ಟಿಪ್ಪುಸುಲ್ತಾನನು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಪೂರ್ವ ಕರಾವಳಿಯ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದ್ದಾಗ ಕುಂಭಕೋಣಂ ನಶಿಸಿಹೋಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಇದು ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ತೀವ್ರ ಪರಿಣಾಮ ನೀಡಿತ್ತು. ೧೯ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೂ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

೧೭೯೯ರಲ್ಲಿ ತಂಜಾವೂರಿನ ಮರಾಠ ರಾಜನಾದ ಎರಡನೇ ಸರ್ಫೋಜಿಯು ಕುಂಭಕೋಣಂನನ್ನು, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು.ವಿದರ ನಂತರದಲ್ಲಿ (೧೯ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತಿಮದಿಂದ ೨೦ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭಕಾಲ) ಕುಂಭಕೋಣಂ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಂಡಿತ್ತು ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಯೂರೋಪ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಗಳಿಗೆ ಕುಂಭಕೋಣಂನ ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್‌ಡಂನೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಹೊಂದಲು, ೧೮೬೯ರಲ್ಲಿ ಸುಯೆಜ್ ಕಾಲುವೆಯು ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ೧೮೭೭ರಲ್ಲಿ ಕುಂಭಕೋಣಂ ಮದ್ರಾಸ್, ನಾಗಪಟ್ಟಣ ಮತ್ತು ತೂತುಕುಡಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ರೈಲ್ವೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹೊಂದಿತು. ಕುಂಬಕೋಣಂನಲ್ಲಿ ತಂಜಾವೂರು ಜಿಲ್ಲಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯವನ್ನು 1806ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು 1806 ರಿಂದ 1863ರವರೆಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿತು.

ಇತಿಹಾಸ
ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳು
ದೇವಾಲಯಗಳು
ಆರ್ಥಿಕತೆ