 ಬ್ಯಾಟರಿ ಎಂಬ ಶಬ್ಧವನ್ನು ಬೆಂಜಮಿನ್‌ ಫ್ರಾಂಕ್ಲಿನ್ ಕ್ಯಾನನ್ ಕಂಪೆನಿಯ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು ಬಂದ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲು ವಿವಿಧ ಲೈಡನ್ ಜಾರ್‌ಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಸಿದ (ಇದು ಮೊದಮೊದಲು ಬಳಸಿದ ಕೆಪಾಸಿಟರ್ ಆಗಿದೆ). ನಿರ್ಧಿಷ್ಟವಾಗಿ "ಬ್ಯಾಟರಿ" ಯು ಎರಡು ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೆಲ್‌ಗಳಿರುವಂತಿರುತ್ತದೆ. ಆಗಾಗ ಇದನ್ನು ಏಕಸೆಲ್‌ನ ವಿದ್ಯುತ್‌‌ಸೆಲ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳಿಗೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಲವಾರು ಹಳೆಯಕಾಲದ ಉಪಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ತಾಮ್ರದ ತಗಡು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾರ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಬ್ಯಾಟರಿಯಂತಹ ರಚನೆಯನ್ನು ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಬಾಗ್ದಾದ್ ಬ್ಯಾಟರೀಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇವುಗಳನ್ನು ಗಾಲ್ವಾನಿಕ್ ಸೆಲ್ಸ್‌ಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಚೀನ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಮೆಯವು ಊಹಾತ್ಮಕವಾದುದಾಗಿದೆ. ಅದೇನೆ ಇದ್ದರೂ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಇಟಾಲಿಯನ್ ಭೌತವಿಜ್ಞಾನಿ ಅಲೆಸ್ಯಾಂಡ್ರೋ ವೊಲ್ಟಾ 1800ರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಹಿಡಿದ ವಿದ್ಯುತ್ ಪ್ರವಾಹ ಕೋಶಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದಲೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಸುಮಾರು 1780ರಲ್ಲಿ ಇಟಾಲಿಯನ್ ಅಂಗರಚನಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಮತ್ತು ಶರೀರ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಲೂಯಿ ಗಾಲ್ವಾನಿಯು ಕತ್ತರಿಸಿದ ಕಪ್ಪೆಯ ಕಾಲು ಲೈಡನ್‌ ಜಾರ್‌ನ ಬಾಹ್ಯ ವಿದ್ಯುತ್ ಕಿಡಿ ತಾಕಿದ್ದರಿಂದ ಅದುರಿದ್ದು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. 1780ರಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಿಂಚು ಹೊಡೆಯುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಈ ರೀತಿಯ ಅದುರುವಿಕೆ ಕಂಡು ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡನು. ಹಲವಾರು ವರ್ಷದ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ವಾನಿಯು ಬಾಹ್ಯ ವಿದ್ಯುತ್ ಬಳಸದೆಯೇ ಅದುರುವಿಕೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. 1791ರಂದು ಅವರು ’ಪ್ರಾಣಿಜನ್ಯ ವಿದ್ಯುತ್’ ಕುರಿತಾಗಿ ವರದಿಯೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಅವರು ಕಪ್ಪೆಯ ಕಾಲನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ವಿದ್ಯುತ್ ಜಾಲವನ್ನು ಮಾಡಿದರು (FL) ಮತ್ತು ಇದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಲೋಹಗಳನ್ನು ’ಎ’ ಮತ್ತು ’ಬಿ’ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಇವೆರಡು ಕಪ್ಪೆಯ ಕಾಲಿನ ಎರಡೂ ತುದಿಗೆ ತಾಕುವ ಮೂಲಕ ಒಂದು ವಿದ್ಯುತ್ ಜಾಲವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜಾಲವೂ ಕೂಡ A-FL-B-A-FL-B...ಮುಂತಾದ ಜಾಲವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿದರು. ಈಗಿನ ಪ್ರಕಾರ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಕಪ್ಪೆಯ ಕಾಲು ವಿದ್ಯುದ್ವಿಚ್ಛೇದ್ಯ ‌ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡಿತು ಮತ್ತು ಎಲೆಕ್ಟ್ರೋಡ್‌ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾದ ಲೋಹಗಳು ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿದವು. ಅವರ ಗುರುತಿಸಿದ ಪ್ರಕಾರ ಕಪ್ಪೆ ಸತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಲೋಹಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ತಾಕಿಸಿದಾಗ ಅದು ಅದುರುವುದು ಕಂಡುಬಂತು. ವರ್ಷದೊಳಗೆ ವೊಲ್ಟಾ ಅವರು ಕಪ್ಪೆಯ ನೀರು ಮಿಶ್ರಿತ ದೇಹದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಡ್ ಬೋರ್ಡ್‌ನ ಉಪ್ಪು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅದ್ದುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪೆಯ ದೇಹದಲ್ಲಾಗುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಬೇರೆಯ ರೀತಿಯ ಉಪಕರಣಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಅವರು ಅದಾಗಲೇ ಕೆಪಾಸಿಟನ್ಸ್‌ನ ಸ್ಥಾಯಿ ವಿದ್ಯುತ್ ವಿದ್ಯಮಾನದ ಕುರಿತಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿದ್ದರು, ಅದರಲ್ಲಿ ಎಲಿಕ್ಟ್ರಿಕ್‌ ಚಾರ್ಜ್‌ ಮತ್ತು ಎಲೆಟ್ರಿಕಲ್‌ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ‌("ಟೆನ್ಶನ್")ವನ್ನು ಅಳೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಅನುಭವವನ್ನು ಬಲಗೊಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ವೊಲ್ಟ ಅವನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಕರೆಂಟನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಗ್ಯಲ್ವಾನಿಕ್‌ ಸೆಲ್‌ ಎಂದು ಕರೆದನು. ಸೆಲ್‌ನ ವಿಸರ್ಜನೆಗೊಳ್ಳದ ಕೊನೆಯ ವೊಲ್ಟೇಜನ್ನು ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರೇರಕ ಶಕ್ತಿ (ಇಎಮ್‌ಎಫ್‌) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಇದು ವೋಲ್ಟೇಜು ಎಂದು ಹೆಸರಿಸುವ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್‌ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಏಕಮಾನವನ್ನೇ ಹೊಂದಿದೆ. ಇದನ್ನು ವೋಲ್ಟನ ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿ ವೋಲ್ಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. 1800ರಲ್ಲಿ,ವೊಲ್ಟ ಬರೆದಿರುವಂತೆ ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಜೋಡಿಸಿ, ಹಲವು ವೊಲ್ಟಾಯಿಕ್‌ ಸೆಲ್‌ಗಳ ಸರಣಿಯಿಂದ ಬ್ಯಾಟರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದನು. ಈ ವೋಲ್ಟಾಯಿಕ್‌ ಪೇರಿಕೆಯು ಬೃಹತ್ತಾದ ಒಟ್ಟು ಇಎಮ್‌ಎಫ್‌ನ್ನು ಈ ಸಂಯೋಜನೆಗೆ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೆಂದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಮೆ 32 ಸೆಲ್‌ ಪೇರಿಕೆಗೆ 50 ವೋಲ್ಟ್‌ನಷ್ಟು ಒಲ್ಟೇಜಿನಷ್ಟನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಯುರೋಪಿನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳನ್ನು ಪೈಲ್ಸ್‌ ಎಂದು ಕರೆಯುವುದನ್ನು ಮುಂದುರೆಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.ವೋಲ್ಟ ರಾಸಾಯನಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದಾಗಿದ್ದ ವೊಲ್ಟೇಜನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಸೆಲ್‌ಗಳು ಅಕ್ಷಯವಾದ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತೆಂದು ಯೊಚಿಸಿದ್ದನು, ಮತ್ತು (ಉದಾ: ಸವೆತ)ಅದರ ಜೊತೆಗಿನ ರಾಸಾಯನಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಮಾತ್ರ ತೊಂದರೆಯಾಗಿತ್ತು, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮೈಕಲ್‌ ಫ್ಯಾರಡೆ 1834ರಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದಂತೆ ಇದು ಅವುಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿನ ನಿವಾರಿಸಲಾಗದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿತ್ತು. ಫ್ಯಾರಡೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕ್ಯಾಟಯಾನ್‌‌ಗಳು (ಧನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಸಿದ ಅಯಾನ್‌ಗಳು) ಕ್ಯಾಥೊಡ್‌ಗಳ ಬಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆ‍ಯ್‌ನಯಾನುಗಳು (ಋಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಸಿದ ಅಯಾನ್‌ಗಳು) ಆ‍ಯ್‌ನೋಡ್‌ಗಳ ಬಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.ಆದಾಗ್ಯೂ ಮೊದಲಿನ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ, ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ವೋಲ್ಟೇಜುಗಳು ಅಸ್ಥಿರಗೊಳ್ಳುತಿತ್ತು ಮತ್ತು ದೊಡ್ದ ಪ್ರಮಾಣದ ವಿದ್ಯುತ್ತನ್ನು ನಿಗದಿತ ಸಮಯ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಒದಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. 1836ರಲ್ಲಿ ಡೇನಿಯಲ್‌ ಸೆಲ್‌ ಪ್ರಾರಂಭಗೊಂಡವು,ಆ ನಂತರದಿಂದ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ತಬ್ಧ ಉಪಕರಣಗಳ ಬಳಕೆಗೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ವಿದ್ಯುತ್ತನ್ನು ಒದಗಿಸಿದವು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಟೆಲಿಗ್ರಾಫ್‌ ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್‌ಗಳಲ್ಲಿ. ಅದೊಂದೇ ವಿದ್ಯುತ್‌ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲವಾಗಿತ್ತು ಹಾಗಾಗಿ ವಿದ್ಯುತ್‌ ವಿತರಣಾ ಜಾಲವು ನಂತರ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಆರ್ದ್ರ ಕೋಶಗಳು ದ್ರವ ಎಲೆಟ್ರೊಲೈಟನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡವು,ಅವುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸೋರುವ ಮತ್ತು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವ ಸಂಭವವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹಲವಾರು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಳಸಿದ ಪತ್ರೆಗಳು ಆ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. 
ಆರ್ದ ಸೆಲ್‌ನ ಈ ಗುಣಗಳು ವರ್ಗಾಯಿಸಬಹುದಾದ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿನ ಬಳಕೆಗೆ ಸೂಕ್ತವಾಗದಂತೆ ಮಾಡಿದವು. ಹತ್ತೋಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ,ಡ್ರೈ ಸೆಲ್‌ಬ್ಯಾಟರಿಗಳ ಆವಷ್ಕಾರವು ಲೇಪನ ದ್ರವ್ಯ(ಪೇಸ್ಟ್‌)ದೊಂದಿಗಿನ ದ್ರವ ಎಲೆಕ್ಟ್ರೊಲೈಟನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದವು, ಮತ್ತು ಎಲೆಟ್ರಿಕಲ್‌ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದವು.ಆನಂತರ, ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು ಸಾಗಿಸಲು ಸುಲಭವಾದಂತೆಲ್ಲಾ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡವು ಮತ್ತು ಹಲವು ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ ಬಳಕೆಯಾದವು.

ಇತಿಹಾಸ
ವೇಗವಾಗಿ ಚಾರ್ಜ್ ಆಗುವ, ದೊಡ್ಡದಾದ, ಮತ್ತು ಹಗುರವಾದ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು
ಆಸ್ಫೋಟನ (ಸಿಡಿತ)
ಬ್ಯಾಟರಿಯ ವಿಭಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾರಗಳು