ರಾಜ್ಯಗಳ ಹಕ್ಕುಗ ಬಗೆಗಿನ ಜೆಫರ್ಸನ್'ರ ಅತ್ಯಂತ ದೃಢವಾದ ಪ್ರತಿವಾದವು, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕೆಂಚಕೀ ಮತ್ತು ವರ್ಜೀನಿಯಾದ ೧೭೯೮ರ ಸಂಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿನ, ಸಂಘಟಿತ ಪಾರುಪತ್ಯಗಳ ವಿಸ್ತಾರದ ಬಗೆಗಿನ ವಿರೋಧದಲ್ಲಿ ದ್ವನಿಗೂಡಿಸುವಂತಾಯಿತು. ಏನೇಯಾಗಲಿ, ಅವರ ಕೆಲವು ವಿದೇಶಿ ನೀತಿಗಳು ಸರಕಾರವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿದವು. ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದುದೆಂದರೆ, ೧೮೦೩ರಲ್ಲಿ ಲೂಯಿಜಿಯಾನವನ್ನು ಖರೀದಿಸುವಾಗ ವಿದೇಶಿ ಪ್ರಾಂತವನ್ನು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರೆಂಚ್ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ನಿವಾಸಿಗರನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ವಿವಕ್ಷಿತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ೧೮೧೦ರ ಜನಗಣತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ೯೭,೦೦೦ರಷ್ಟಿರಬಹುದೆಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ವಿದೇಶಿ ಕಾಯಿದೆಯಾಗಿ ಎಂಬಾರ್ಗೊ ಯಾಕ್ಟ್ ಆಫ್ 1807 ವಿಫಲವಾದಾಗ, ಅದರಬಗ್ಗೆ ಇವರ ಪ್ರವರ್ತನೆಯು, ಸಂಯುಕ್ತ ಸರಕಾರವು ವ್ಯಾಪಾರದ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿಡಲು ಸ್ಥಳಿಯ ಸೇನೆಯ ನಡುವೆ ಬರಬಹುದು, ಆಗ್ ಇದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ದಾರಿಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು.

ರಾಜ್ಯಗಳ ಹಕ್ಕು
ಆಡಳಿತ, ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್ ಮತ್ತು ಸುಪ್ರೀಮ್ ಕೋರ್ಟ್ ನೇಮಕಾತಿಗಳು ೧೮೦೧–೧೮೦೯
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಸದಸ್ಯ
೧೮೦೦ರ ಚುನಾವಣೆ