ಮಹಿಳೆಯರ ಬೆಂಬಲಸೈನ್ಯದ ವಿಶೇಷ ದಳವು ೧೯೪೨ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ನೇಮಕಗೊಳ್ಳುವ ಅನನುಭವಿ ಸಿಪಾಯಿಗಳು ೧೮ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಕನಿಷ್ಟ ವಯಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಗುಮಾಸ್ತರ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ಅಥವಾ ಗೃಹಬಳಕೆಯ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರು ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ೧೯೪೨ರ ಡಿಸೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ, ಕನಿಷ್ಟ ವಯಸ್ಸನ್ನು ೧೭ ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ತಗ್ಗಿಸಲಾಯಿತು ಹಾಗೂ ಯುದ್ಧದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ೧೧,೫೦೦ರಷ್ಟು ಮಹಿಳೆಯರು ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಸ್ಥಳೀಯ ಸೇವೆ ಅಥವಾ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸೇವೆಯ ಷರತ್ತುಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಕಳಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಎರಡು ದಶಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ, ೧೧,೫೦೦ರಷ್ಟು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ದಳವು 'ಓಹೋ' ಎನ್ನಿಸುವಂತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಕೋಮುವಾರು ಪ್ರತಿಬಂಧಗಳಿಂದಾಗಿ ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನೇಮಕಾತಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ತಡೆಯೊಡ್ಡಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿಯಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸಮಾಡುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಾಗಲೀ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬೆರೆಯಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ದಳದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಭಾಗವು ಆಂಗ್ಲ–ಏಷ್ಯಾದ ಸಮುದಾಯದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿತ್ತು.

ಮಹಿಳೆಯರ ಬೆಂಬಲಸೈನ್ಯದ ವಿಶೇಷ ದಳ
೧೯೪೧
ಕವಚಿತ ಯುದ್ಧವಾಹನಗಳ ತುಕಡಿಗಳು
ಫಿರಂಗಿದಳ