ಮೊದಲನೆಯ ಮಹಾಯುದ್ಧವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಒಟ್ಟೊಮಾನ್ ರ ಚಕ್ರಾಧಿಪತ್ಯದ ಪತನದ ನಂತರ ಬೈರುತ್ ಉಳಿದ ಲೆಬನಾನಿನ ಸಹಿತ ಫ್ರೆಂಚ್ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿತು. 1943 ರಲ್ಲಿ ಲೆಬನಾನ್ ಸ್ವತಂತ್ರವನ್ನು ಗಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಬೈರುತ್ ಅದರ ರಾಜಧಾನಿ ನಗರವಾಯಿತು. ಅದು ತಕ್ಷಣ ಅರಬ್ ಪ್ರಪಂಚದ ಒಂದು ಬೌದ್ಧಿಕ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು ಹಾಗೂ ವೇಗವಾಗಿ ಅರಬ್ ವಿಶ್ವದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗದ ಆರ್ಥಿಕ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರವಾಸಿ ಸ್ಥಳವಾಯಿತು. 1975 ರಲ್ಲಿ ಲೆಬನಿಯನ್ನರ ಆಂತೆರಿಕ ನಾಗರಿಕ ಯುದ್ಧವು ದೇಶದೆಲ್ಲಡೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ ಈ ಸಂಬಂಧಿತ ಅಭ್ಯುದಯದ ಯುಗವು ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. ಯುದ್ಧದ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಬೈರುತ್ ಒಂದು ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಹಾಗೂ ಪೂರ್ವದ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ನಡುವೆ ವಿಭಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಡಿತ್ತು. ಈ ಹಿಂದೆ ನಗರದ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಾಣಿಜ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದ್ದ ಬೈರುತ್ ನ ಕೇಂದ್ರ ಪ್ರದೇಶವು "ಗ್ರೀನ್ ಲೈನ್" ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿ ನಿರ್ವಾಸಿತ ಪ್ರದೇಶವಾಯಿತು. ಅನೇಕ ಸ್ಥಳೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳು ಇತರೆ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಓಡಿ ಹೋದರು. ಇತರೆ ಸಾವಿರಾರು ಜನಗಳು ಯುದ್ಧದುದ್ದಕ್ಕೂ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು, ಹಾಗೂ ನಗರದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗ ಧ್ವಂಸವಾಯಿತು. ಒಂದು ಗೊತ್ತಾದ ವಿನಾಶಕಾರಕ ಅವಧಿಯು 1982 ರ ಇಸ್ರೇಲಿಯರ ಮುತ್ತಿಗೆ, ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಬೈರುತ್ ನ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರದೇಶವು ಇಸ್ರೇಲಿ ಸೈನ್ಯದವರಿಂದ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೊಳಗಾಯಿತು. 1983 ರಲ್ಲಿ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಮತ್ತು ಯು.ಎಸ್. ಸೇನಾಪಾಳ್ಯಗಳು ಬಾಂಬ್ ನಿಂದ ಸ್ಫೋಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

1990 ರ ಯುದ್ಧದ ಕೊನೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಲೆಬನಾನ್ ಪ್ರಜೆಗಳು ಬೈರುತ್ ಅನ್ನು ಪುನರ್ರಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಹಾಗೂ ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ 2006 ರ ಇಸ್ರೇಲ್-ಲೆಬನಾನ್ ಘರ್ಷಣೆ ಪ್ರಾರಂಭದ ವೇಳೆಗೆ ನಗರವು ವಾಣಿಜ್ಯ, ಫ್ಯಾಷನ್, ಮತ್ತು ಸಮೂಹ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಒಂದು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಮಧ್ಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಸದ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಾಗೂ ಬೌದ್ಧಿಕ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಪುನರ್ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿತು. 1994 ರಲ್ಲಿ ರಫಿಕ್ ಹರಿರಿ ಯವರಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಕಂಪನಿ, ಸೋಲಿಡೇರ್ ನಿಂದ ಕೇಂದ್ರೀಯ ಬೈರುತ್ ನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜಾಗಗಳ ಪುನನಿರ್ಮಾಣವು ನೆಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ. ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉಡುಪು ವಿನ್ಯಾಸಕಾರ ಎಲಿ ಸಾಬ್, ಆಭರಣ ವಿನ್ಯಾಸಕಾರ ರಾಬರ್ಟ್ ಮೊವಾಡ್ ಅಂತಹವರು ನಿವಾಸಿಗಳಾಗಿದ್ದು ಹಾಗೂ OTV, ಅಲ್ ಮನಾರ್ ಟಿವಿ, LBC, ಫ್ಯೂಚರ್ ಟಿವಿ, ನ್ಯೂ ಟಿವಿ ಮತ್ತು ಇತರೆ ಕೆಲವು ಜನಪ್ರಿಯ ಉಪಗ್ರಹ ದೂರದರ್ಶನ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ಬೈರುತ್ ಒಂದು ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ. ಏಷಿಯಾ ಕ್ಲಬ್ ಬ್ಯಾಸ್ಕೆಟ್ ಬಾಲ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ಷಿಪ್ ಮತ್ತು ಏಷಿಯನ್ ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ಕಪ್ ಗಳನ್ನು ಈ ನಗರವು ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಬೈರುತ್ ಎಂಟು ಬಾರಿ, 1960–1964, 1999, 2001–2002 ರಲ್ಲಿ, ಮಿಸ್ ಯುರೋಪ್ ನ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಸಮಾರಂಭವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಆಯೋಜಿಸಿತು.

ಬೈರುತ್ ನಲ್ಲಿನ ಸೈಂಟ್ ಜಾರ್ಜ್ ಬೇ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ 2005 ರಲ್ಲಿ ಲೆಬನಿಯನ್ನರ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ರಫಿಕ್ ಹರಿರಿ ಯವರ ಕೊಲೆಯು ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಶವನ್ನೇ ಅಲುಗಾಡಿಸಿತು. ಸರಿಸುಮಾರು ಹರಿರಿ ಯವರ ಮರಣದ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ, ಬೈರುತ್ ನಲ್ಲಿನ ಒಂದು ವಿರೋಧಿ ಮೇಳಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಮಿಲಿಯನ್ ಜನ ಸೇರಿದ್ದರು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೆಬನಾನಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ "ಸೇಡಾರ್ ಕ್ರಾಂತಿ" ಯು ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಜನಸಾಂದ್ರತೆಯ ಮೇಳವಾಗಿತ್ತು. ಕೊನೆಯ ಸಿರಿಯಾ ಸೈನ್ಯಗಳು 26 ನೆಯ ಏಪ್ರಿಲ್ 2005 ರಂದು ಹಿಂದೆಗೆದುಕೊಂಡವು. ಆ ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು 15 ನೆಯ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2008 ರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ರಾಯಭಾರ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡವು. ಆದರೂ 2006 ರ ಲೆಬನಾನ್ ಯುದ್ಧದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹಾಜಿಬೊಲ್ಲಾವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮಾಡಿದ ಇಸ್ರೇಲಿ ಗುಂಡಿನ ಸುರಿಮಳೆಗೆ, ಬೈರುತ್ ನ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳು ನಾಶಕ್ಕೊಳಗಾಯಿತು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಾಜಿಬೊಲ್ಲಾರ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಬಡ ಹಾಗೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಿಯಾತೆ ಗಳಿರುವ ದಕ್ಷಿಣ ಬೈರುತ್ ಗೆ ಹಾನಿಯಾಯಿತು.
ಮೇ 2008 ರಲ್ಲಿ, ಸರ್ಕಾರವು ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿಗೆ ಪುನರ್ವಸತಿಗೊಂಡ ಸರ್ಕಾರದ ಹಿಂಬಾಲಕರು ಮತ್ತು ವಿರೋಧಿ ಬಣದ ಶಕ್ತಿಗಳ ನಡುವೆ ಹಾಜಿಬೊಲ್ಲಾರ ಸಂಪರ್ಕಗಳ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಅನ್ನು ಕೆಲವೇ ಕಾಲ ತೆಗೆದುಹಾಕಿ ಅದನ್ನು ಲೆಬನಾನಿನ ಸೈನ್ಯದ ವಶಕ್ಕೆ ಕೊಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ನಂತರ (ಅದನ್ನು ಮುಂದೆ ರದ್ದು ಪಡಿಸಲಾಯಿತು), ಬೈರುತ್ ನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಘರ್ಷಣೆಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು.

ಈ ಘಟನೆಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಆ ದೇಶದ ರಾಜಕುಮಾರನ ಆಹ್ವಾನದ ನಂತರ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂವಾದ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕಾಗಿ ಕತಾರ್ ನ ರಾಜಧಾನಿ ದೋಹಾ ಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಹೊಡೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಷಗಳವರೂ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರು. ಆ ಸಭೆಯ ಮುಕ್ತಾಯದಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಬರಲಾಯಿತು, ದೇಶಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನು ನೇಮಕಾತಿ ಮಾಡುವ ಬಗ್ಗೆ, ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜಕೀಯ ವಿರೋಧಿಗಳೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಂತೆ ಒಂದು ಹೊಸ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಸ್ಥಾಪನೆಯಂತಹ ಅನೇಕ ತೀರ್ಮಾನಗಳು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟವು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ದೋಹಾ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾದಂತೆ, ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಿಗಳ ಶಿಬಿರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಯಿತು.

ಕ್ರೀಡೆ
ಆಧುನಿಕ ಯುಗ
ಆರ್ಥಿಕತೆ
ಅವಳಿ ನಗರಗಳು — ಸೋದರಿ ನಗರಗಳು