ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದಿಗಿಲುಗೊಳಿಸುವಿಕೆ, ವ್ಯಾಕುಲತೆ ಅತವಾ ಬೇಗುದಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ತಲ್ಲಣವು ಅನೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಚಿಂತಕರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಶಬ್ದವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಾನವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಅನುಭವ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಂಡೆಯೊಂದರ ಮೇಲೆ ಓರ್ವನು ನಿಂತಿದ್ದಾಗ ಅವನು ಹೊಂದುವ ಅನುಭವವು ಇದಕ್ಕಿರುವ ಮೂಲಮಾದರಿಯ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತವನು ಅದರಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವ ಭಯವನ್ನಷ್ಟೇ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ, ತನ್ನನ್ನೇ ಎಸೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿಂದಲೂ ಸಹ ದಿಗಿಲುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. "ಯಾವುದೂ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಈ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ, ತನ್ನನ್ನೇ ಎಸೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಥವಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಕುರಿತು ಓರ್ವನು ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಣಯಿಸುವ ಯಾವುದೋ ಒಂದರ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಓರ್ವನ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಓರ್ವನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಒಬ್ಬ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ತಲ್ಲಣವು ಹೇಗೆ "ಏನೂ ಅಗಿರಲಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಹಿಂದಿನ ಅಂಶಕ್ಕೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿಯೂ ಇದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು, ಮತ್ತು ಒಂದು ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಭಯದಿಂದ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇದು ಬೇರೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಭಯದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಭಯದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಓರ್ವನು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ, ತಲ್ಲಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಯಾವುದೇ "ರಚನಾತ್ಮಕ" ಕ್ರಮಗಳು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ "ಏನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಪದದ ಬಳಕೆಯು, ಓರ್ವನ ವರ್ತನೆಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಕುರಿತಾದ ಅಂತರ್ಗತ ಅಭದ್ರತೆಗೆ ಮತ್ತು ಓರ್ವನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ತಲ್ಲಣವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಈ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಓರ್ವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊಣೆಗಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಓರ್ವನು ಮನಗಾಣುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ವಾಸ್ತವಾಂಶಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುತ್ತದೆ; ವ್ಯಕ್ತಿಯೋರ್ವನಲ್ಲಿ ಅವನ ಬದಲಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ "ವಸ್ತು" ವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅವರ ಜೀನ್‌ಗಳು), ಮತ್ತು ಹೀಗಾಗಿ ಒಂದು ವೇಳೆ ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪಾದಲ್ಲಿ ಅವರು "ಆರೋಪಿಸಲು" ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಯ್ಕೆಯೂ ಅತಿ ಭಯಂಕರವಾದ ಸಂಭವನೀಯ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ (ಮತ್ತು, ಒಂದು ವೇಳೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಯ್ಕೆಯೂ ದಿಗಿಲುಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರೆ ಮಾನವ ಜೀವನಗಳು ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಬಹುದು), ಆದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಡೆಯ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಾಸ್ತವಾಂಶವನ್ನು ಅದು ಬದಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸೋರೆನ್‌ ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌‌‌‌‌ನ ಚಿರಸ್ಥಾಯಿ ಕೃತಿಯಾದ "ಬೆಗ್ರೆಬೆಟ್‌ ಆಂಗೆಸ್ಟ್‌‌‌" ನಲ್ಲಿ ತಲ್ಲಣದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಎಣಿಕೆಯ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಪರಿಗಣನೆಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಆಚೆಗಿನ ಪ್ರಭಾವ
ರಂಗಭೂಮಿ
ಎರಡನೇ ಜಾಗತಿಕ ಸಮರದ ನಂತರದ ಸ್ಥಿತಿ
ತಲ್ಲಣ