ರೆವರೆಂಡ್ ಫಿಲಿಪ್ ಹನಿವುಡ್ ಎಸ್ಸೆಕ್ಸ್(ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಚಿಕ್ಕ ದ್ವೀಪ ಪ್ರದೇಶ)ನಲ್ಲಿ ಬೀಗಲ್ ಸಂತತಿಗೆ ಹೊಸ ರೂಪ ನೀಡಲು 1830 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಈ ಮಿಶ್ರ ತಳಿಯು ನಂತರದ ಆಧುನಿಕ ಬೀಗಲ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಮೂಲವಾಯಿತು.
ಆದರೆ ಈ ಮಿಶ್ರ ತಳಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ವಿವರಗಳು ದೊರೆಯುವದಿಲ್ಲ. ಇವುಗಳು ನಾರ್ತ್ ಕಂಟ್ರಿ ಬೀಗಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ಸದರ್ನ್ ಹೌಂಡ್ಸ್‌ಗಳನ್ನು ಆಗ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ವಿಲಿಯಮ್ ಯೋಟ್ಟ್ ಪ್ರಕಾರ ಇವುಗಳಿಂದ ಬಹುಶಃ ಹ್ಯಾರಿಯರ್ಸ್ ಜಾತಿಯು ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೀಗಲ್‌ಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಹ್ಯಾರಿಯರ್‌ನ ಮೂಲದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲ. ಹನಿವುಡ್‌ನ ಬೀಗಲ್‌ಗಳು ಸಣ್ಣವಾಗಿದ್ದವು, ಎದ್ದು ನಿಂತರೆ ಭುಜದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬರುವ ಆಕಾರದವಾಗಿದ್ದವು. ಜಾನ್ ಮಿಲ್ಸ್ ("ದಿ ಸ್ಪೊರ್ಟ್ಸ್ ಮನ್ ಲೈಬ್ರರಿ" ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ) ಪ್ರಕಾರ ಇವು ಅಪ್ಪಟ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ್ದಾಗಿದ್ದವು. ಪ್ರಿನ್ಸ್ ಅಲ್ಬರ್ಟ್ ಮತ್ತು ಲಾರ್ಡ್ ವಿಂಟರ್ಟನ್ ಕೂಡಾ ಬೀಗಲ್‌ನ ಒಂದು ತಳಿಯನ್ನು ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಈ ರಾಯಲ್ ತಳಿಯು ಆಗ ತನ್ನ ಮಹತ್ವ ಪಡೆದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹನಿವುಡ್ ತಂದ ತಳಿ ಮಾತ್ರ ಉತ್ತಮವಾಗಿತ್ತೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.

ಆಧುನಿಕ ತಳಿಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಹನಿವುಡ್ ಪ್ರಸಿದ್ದಿ ಪಡೆದರೂ ಬೇಟೆಯಾಡುವ ತಳಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಆತ ಹೆಚ್ಚು ತನ್ನ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಥಾಮಸ್ ಜಾನ್ಸನ್ ಉತ್ತಮ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಕ ಅಲ್ಲದೇ ಬೇಟೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾದ ಮಿಶ್ರತಳಿಗಳ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತನಾಗಿದ್ದನು. ಹೀಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ಎರಡು ಒಂದು ಕಠಿಣ ಮತ್ತು ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದ ಮಿಶ್ರತಳಿಗಳ ಉತ್ತೇಜನಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯಾಯಿತು. ಗಡಸು ಸ್ವಭಾವದ ಬೀಗಲ್ 20 ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ ಬದುಕಿತ್ತು; ಇವು 1969 ರಲ್ಲಿ ಶ್ವಾನ ಪ್ರದೇಶದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ. ಈಗ ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಳಿದು ಸ್ಟ್ಯಾಂಡರ್ಡ್ ಬೀಗಲ್ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರಿದೆಯೋ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ.

ಸುಮಾರು 1840 ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ಟ್ಯಾಂಡರ್ಡ್ ಬೀಗಲ್ ಮಾದರಿಯು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡೆಯಿತು: ಆಗ ನಾರ್ತ್ ಕಂಟ್ರಿ ಬೀಗಲ್ ಮತ್ತು ಸದರ್ನ್ ಹೌಂಡ್ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಮಾಯವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅವುಗಳೆರಡಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಗಾತ್ರ, ಗುಣಲಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಅದರ ನಂಬುಗೆಯ ಗುಣ ಸಮರೂಪದ್ದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. 1856ರಲ್ಲಿ, "ಸ್ಟೋನ್‌ಹೆಂಜ್‌" ("ದಿ ಫೀಲ್ಡ್" ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕ ಜೊನ್ ಹೆನ್ರಿ ವಾಲ್ಶ್‌ನ ಕಲ್ಪಿತನಾಮ) "ಮ್ಯಾನ್ಯುವಲ್ ಆಫ್ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರೂರಲ್ ಸ್ಪೋರ್ಟ್ಸ್‌" ‌ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುವ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಈ ಬೀಗಲ್ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ತೆರನಾದ ತಳಿಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಂಡಿಸಿದ್ದಾನೆ: ಮಧ್ಯಮ ಗಾತ್ರದ ಬೀಗಲ್; ಕುಳ್ಳ ಅಥವಾ ಮಡಿಲು-ನಾಯಿ ಬೀಗಲ್; ಫಾಕ್ಸ್ ಬೀಗಲ್ (ಫಾಕ್ಸ್ ಹೌಂಡ್‌ನ ಸಣ್ಣ, ನಿಧಾನಗತಿಯ ರೂಪಾಂತರ); ಮತ್ತು ಒರಟು-ಚರ್ಮದ ಅಥವಾ ಟೆರಿಯರ್ ಬೀಗಲ್, ಇದನ್ನು ಅವನು ಇತರ ಪ್ರಭೇದಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೊಂದರ ಮತ್ತು ಸ್ಕಾಟಿಷ್ ಬೆರಿಯರ್ ತಳಿಗಳೊಂದರ ಮಿಶ್ರ ತಳಿಯಾಗಿ ವರ್ಗೀಕರಿಸಿದನು. ಸ್ಟೋನ್‌ಹೆಂಜ್ ಪ್ರಮಾಣಕ ವಿವರಣೆಯ ಆರಂಭವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾನೆ:

1887ರಲ್ಲಿ ಅಳಿವಿನ ಅಪಾಯವು ಕ್ಷೀಣಿಸಿತು: ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ 18 ಬೀಗಲ್‌ ಬೇಟೆ ನಾಯಿಯ ತಂಡಗಳಿದ್ದವು. ಬೀಗಲ್‌ ಕ್ಲಬ್ 1890ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು ಹಾಗೂ ಮೊದಲ ಪ್ರಮಾಣಕ ತಳಿಯು ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿತು. ನಂತರದ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಸೋಸಿಯೇಶನ್ ಆಫ್ ಮಾಸ್ಟರ್ಸ್ ಆಫ್ ಹ್ಯಾರಿಯರ್ಸ್ ಆಂಡ್ ಬೀಗಲ್ಸ್ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು. ಎರಡೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಉತ್ತಮ ತಳಿಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು ಹಾಗೂ ಬೀಗಲ್‌ನ ಪ್ರಮಾಣಕ ಪ್ರಕಾರವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಲು ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು‌. 1902ರಲ್ಲಿ ಬೇಟೆ ನಾಯಿಗಳ ತಂಡದ ಸಂಖ್ಯೆಯು 44ರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿತು.

ವಾಸನೆ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ
ಆಧುನಿಕ ತಳಿಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ
ಇತಿಹಾಸ
ಬಣ್ಣಗಳು