ಜೀವಭೂಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರವು ಜೀವಿಗಳ ಸಮೂಹದಲ್ಲಾಗುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಅಧ್ಯಯನ. ಮಣ್ಣು ಯಾವ ಸಸ್ಯಗಳು ಯಾವ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತವೆ. ಮಣ್ಣು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಯಾವ ಸಸ್ಯವರ್ಗಗಳು ಯಾವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಭೂಗೋಳ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ವಿಧಗಳಿವೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಣ್ಣಿನ ರಚನೆ, ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ರಸಾಯನ ಶಾಸ್ತ್ರವು ಭೂಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಮೂಲ ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ವಿಧಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಭೂಭಾಗ ಮತ್ತು ಭೂಮಿತಿಗೆ ಬದಲಾವಣೆ ತೋರುತ್ತವೆ. ಭೂಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುವ ಮಣ್ಣಿನ ಗುರುತು ಹಿಂದಿದ್ದ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲ್ಮೈ ಹಾಗು ಹಿಂದಿನ ಶಕದಿಂದ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದೆ. ಭೂಗರ್ಭಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಮಣ್ಣುಅಧ್ಯಯನದ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ, ಪರಿಸರವಿಜ್ಞಾನದ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಯೊರ್‌ಹೆಕ್ಸಿಸ್ತಾಸಿ ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದಂತೆ, ಆಳದ ಮಣ್ಣು ಕೊಚ್ಚಣೆಯಿಂದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪುಹೆಚ್ಚಿ, ಅದರಿಂದ ಸುಣ್ಣದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೇಲ್ಮೈ ಪದರಿನ ಸ್ಥಿರತೆಯ ಸೂಚಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಭೂಗರ್ಭಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಭೂಗರ್ಭದ ಒಡಕುಗಳು ಅಥವಾ ಇಳುಕಲ ಸ್ಥಿರತೆಯ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಪದರುಗಳ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಮಣ್ಣು ಉಗಮದ ಹಂತವನ್ನು ಕೆಳ ಪದರದ ಮಣ್ಣಿನ ತಿರುವಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಬಿರುಕುಗಳು ಉಂಟಾದ ಕಾಲಾನಂತರದಿಂದ ಇತರ ಕೆಳಪದರಗಳಾಗುವುದನ್ನು ಅವಲಂಭಿಸಿದೆ. 

ಮಣ್ಣನ್ನು ಸಲಿಕೆಯಿಂದ ಗುಂಡಿಯಿಂದ ಅಗೆದು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಪುರಾತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ತೌಲನಿಕ ಕಾಲಗಣನೆಗಾಗಿ ಬಳಸುವರು ಇದು ಸ್ತರಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಆಧರಿಸಿವೆ( ಇದು ನಿಗದಿತ ಕಾಲ ಗಣನೆಗೆ ವಿರುದ್ದವಾದುದು). ಪುರಾತತ್ವ ಸಾಕ್ಷಾಧಾರಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು, ಗರಿಷ್ಟ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತ ಗುಂಡಿಗಳಿಗಿಂತ ಆಳವಾಗಿ ಮಣ್ಣು ಪದರು ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ನಿರ್ವಹಣೆಗಾಗಿ ಗಮನವಿರಿಸಲಾಗುವುದು. ಮಾನವ ಬಳಸಿದ ಮಣ್ಣು ಪುರಾತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಿಗೆ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿರುತ್ತದೆ. (ಮಾನವ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಮಾನವಜನ್ಯ) ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಟೆರ್ರಾಪ್ರೆಟಾ ಮಣ್ಣುಗಳು.

ಹವಾಮಾನ ಮತ್ತು ಸಾವಯವ ಪದಾರ್ಥಗಳು
ಮೂಲ ವಸ್ತು
ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ
ಟೈಮ್