ಭಾರತದ ಮೊದಲ ರೈಲುವು ರೆಡ್ ಹಿಲ್ಸ್ ನಿಂದ 1837 ರಲ್ಲಿ ಚಿಂತದ್ರಿಪೆಟ್ ಸೇತುವೆಗೆ ಓಡಿತು. ಇದನ್ನು ರೆಡ್ ಹಿಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ವಿಲಿಯಂ ಆವೆರಿಯವರು ತಯಾರಿಸಿದ ರೋಟರಿ ಆವಿ ಲೋಕೋಮೋಟಿವ್ ಅನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ರೈಲ್ವೇ ಅನ್ನು ಸರ್ ಆರ್ಥರ್ ಕಾಟನ್ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮದ್ರಾಸ್ನಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆ-ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಗ್ರಾನೈಟ್ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. 1845 ರಲ್ಲಿ ರಾಜಮಂಡ್ರಿ ನಲ್ಲಿ ದೌಲೆಸ್ವರಮ್ ನಲ್ಲಿ ಗೋದಾವರಿ ಅಣೆಕಟ್ಟು ನಿರ್ಮಾಣ ರೈಲ್ವೆವನ್ನು ಕಾಟನ್ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು, ಇದು ಗೋದಾವರಿ ಮೇಲೆ ಅಣೆಕಟ್ಟು ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸರಬರಾಜು ಮಾಡಲು ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. 1851 ರಲ್ಲಿ ಸೊಲೊನಿ ಅಕ್ವೆಡ್ಯೂಕ್ಟ್ ರೈಲ್ವೆ ಅನ್ನು ರೂರ್ಕಿ ನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಹೆಸರಿನ "ಥಾಮಸೊನ್" ಎಂಬ ಉಗಿ ಇಂಜಿನ್ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿಸಲಾಯಿತು. ಸೊಲೈನಿ ನದಿಗೆ ಕಾಲುವೆಗೆ ನಿರ್ಮಾಣ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಲು ಇದನ್ನು ಬಳಸಲಾಯಿತು. 

16-4-1853ರಲ್ಲಿ, ಬೋರೆ ಬಂಡರ್, ಬಾಂಬೆ ಮತ್ತು ಥಾಣೆ ನಡುವೆ ಮೊದಲ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ರೈಲು ಸೇವೆಯನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಲಾಯಿತು. 34 ಕಿಮೀ ಇದು ಸಾಹೀಬ್, ಸಿಂಧ್, ಮತ್ತು ಸುಲ್ತಾನ್ ಎಂಬ ಮೂರು ಎಂಜಿನ್ಗಳಿಂದ ದೂರವಿತ್ತು. ಇದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ರೈಲ್ವೆ ವಿಧ್ಯುಕ್ತ ಜನ್ಮವಾಗಿತ್ತು. ನಾಗ್ಪುರ ಜಂಕ್ಷನ್ ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ, ನಾಗ್ಪುರ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ದಟ್ಟಣೆಯ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ ಗವರ್ನರ್ ಸರ್ ಫ್ರಾಂಕ್ ಜನವರಿ 15 1925 ರಂದು ಪ್ರಸ್ತುತ ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿದರು. ನಾಗ್ಪುರ ರೈಲ್ವೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮೊದಲು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಹಿಂದೆಯೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ನಾಗ್ಪುರ ಅಂದಿನ ಭಾರತದಳ್ಳು ಸಹ ಪ್ರಮುಖ ನಗರವಾಗಿತ್ತು . 1867ರಲ್ಲಿ ನಾಗ್ಪುರ ರೈಲ್ವೆ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. 1881 ರಲ್ಲಿ, ನಾಗ್ಪುರ, ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ನಗರ ಕೋಲ್ಕತಾವನ್ನು, ಛತ್ತೀಸ್ಗಢ ರಾಜ್ಯದ ರೈಲ್ವೆ ಮೂಲಕ ಜತೆಗೂಡಿಸಿತು. 

ನಾಗ್ಪುರ ಮೂಲ ರೈಲ್ವೇ ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ಈ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಪ್ರಸ್ತುತ ಜಾಗದ ಪೂರ್ವಭಾಗದ ಕಡೆಗೆ ನೆಲೆಗೊಂಡಿತ್ತು. ನಾಗ್ಪುರ ಈಗಿನ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣ ಸಹ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಪೂರ್ವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದ್ದು. ಇದು 1924 ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಇತಿಹಾಸ
ಅಭಿವೃದ್ಧಿ
ಸಂಪರ್ಕ
ಸೇವೆಗಳು