ಆದಾಗ್ಯೂ, IIನೇ ಜಾಗತಿಕ ಸಮರದ ನಂತರವಷ್ಟೇ U.S. ಹೊಸ ಕಲಾತ್ಮಕ ಆಂದೋಲನಗಳ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. 1950ರ ದಶಕ ಮತ್ತು 1960ರ ದಶಕಗಳು ಅನೇಕ ಕಲಾ-ಪ್ರಕಾರಗಳ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಿಕೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದವು. ಕ್ರಿಯಾಚಿತ್ರಣ, ವರ್ಣಕ್ಷೇತ್ರದ ಚಿತ್ರಕಲೆ, ಜನಪ್ರಿಯ ಕಲೆ, ದೃಶ್ಯಕಲೆ, ಅಸಂಗತ-ಬದಲಾವಣೆಯ ಚಿತ್ರಕಲೆ, ಕನಿಷ್ಠೀಯ ಕಲೆ, ಭಾವಗೀತಾತ್ಮಕ ಅಮೂರ್ತೀಕರಣ, ಫ್ಲಕ್ಸಸ್‌, ಕನಿಷ್ಠೀಯತೆಯ-ನಂತರದ, ದ್ಯುತಿ-ಯಥಾರ್ಥತೆ ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಇತರ ಆಂದೋಲನಗಳು ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದವು. 1960ರ ದಶಕದ ಅಂತ್ಯ ಹಾಗೂ 1970ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ, ನೆಲದ ಕಲೆ, ಪ್ರದರ್ಶನ ಕಲೆ, ಕಲ್ಪನಾತ್ಮಕ ಕಲೆ, ಮತ್ತು ಇತರ ಹೊಸ ಕಲಾಸ್ವರೂಪಗಳು, ಹೆಚ್ಚು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ವಿಮರ್ಶಕರ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆದಿದ್ದವು. ಬೃಹತ್ತಾದ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರದರ್ಶನಗಳು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಡಿದವು. 
ಸರಿಸುಮಾರು ಅದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಕಲಾವಿದರು ಮತ್ತು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿಗಳು "ಆಧುನಿಕ" ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ವಿಶಿಷ್ಟವೆಂಬಂತೆ ಆಧುನಿಕೋತ್ತರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು.
1970ರ ದಶಕದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, "ಚಿತ್ರಕಲೆಯ ಅಂತ್ಯ"ದ (ಡೊಗ್ಲಾಸ್‌ ಕ್ರಿಂಪ್‌ನಿಂದ ‌1981ರಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಪ್ರಚೋದನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಬಂಧದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ) ಕುರಿತು ವಿಮರ್ಶಕರು ಮಾತಾಡುವುದನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಹೊಸ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಕಲೆಯು ಸ್ವತಃ ತನ್ನೊಳಗೇ ಒಂದು ವರ್ಗವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು; ವಿಡಿಯೋ ಕಲೆಯಂಥ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ವಿಧಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯೋಗ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಲಾವಿದರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗಿದ್ದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. 1980ರ ದಶಕ ಮತ್ತು 1990ರ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಕಲೆಯು ನವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಿತು; ನವ-ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿವಾದದ ಉದಯ ಹಾಗೂ ಆಕೃತಿಯ ಮೂಲಕ ರೂಪಿಸಿದ ಚಿತ್ರಕಲೆಯ ಪುನರುಜ್ಜೀವನ -ಇವು ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ.
ಕಲಾ ಆಂದೋಲನಗಳು ಮತ್ತು ಕಲಾವಿದರ ಗುಂಪುಗಳು
ಆಧುನಿಕ ಕಲೆಯ ಇತಿಹಾಸ
IIನೇ ಜಾಗತಿಕ ಸಮರದ ನಂತರದ ಅವಧಿ
20ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತ