BMIನ ಸೂತ್ರವು 19ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದಿತು. ಅದರ ಅನುಪಾತಕ್ಕೆ "ಶಾರೀರಿಕ ದ್ರವ್ಯರಾಶಿ ಸೂಚಿ" ಎಂಬ ಪದ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ. ಅದರ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯು ಏನ್ಸೆಲ್ ಕೀಸ್‌‌ನಿಂದ 1972ರ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಈ ಲೇಖನವು ದೇಹದ ತೂಕ ಮತ್ತು ಎತ್ತರದ ಅನುಪಾತಗಳಿಂದ ಶರೀರದ ಕೊಬ್ಬಿನ ಅಂಶದ ಶೇಕಡಾವಾರನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಿದೆ.BMIಯು ಉತ್ತಮ ಬದಲಿ ಅಂಶ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ.2/} ಶ್ರೀಮಂತ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸ್ಥೂಲಕಾಯತೆಯು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಸ್ಯೆಯಾದುದುರಿಂದ ಶರೀರದ ಕೊಬ್ಬನ್ನು ಅಳತೆ ಮಾಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. BMI "ಜನಸಂಖ್ಯೆ" ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತವಾದುದು ಹಾಗೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ರೋಗನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದುದಲ್ಲ ಎಂದು ಕೀಸ್ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಸರಳತೆಯಿಂದಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ರೋಗನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

BMIಯು ವ್ಯಕ್ತಿಯ "ಬೊಜ್ಜು" ಅಥವಾ "ಕೃಶತೆ"ಯ ಸರಳ ಸಂಖ್ಯಾತ್ಮಕ ಅಳತೆ ಒದಗಿಸಿತು. ಇದು ಆರೋಗ್ಯಾಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಅವರ ರೋಗಿಗಳ ಹೆಚ್ಚು-ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ-ತೂಕದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಆದರೆ ನಂತರ BMI ವಿವಾದಾಸ್ಪದವಾಯಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ವೈದ್ಯರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಅನೇಕ ಜನರು ವೈದ್ಯಕೀಯ ರೋಗನಿರ್ಣಯ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂಖ್ಯಾತ್ಮಕ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸತೊಡಗಿದರು. ಆದರೆ ಅದು BMIಯ ಗುರಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಇದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕುಳಿತೇ ಇರುವವರನ್ನು (ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರದವರು) ಸರಾಸರಿ ಶರೀರ ರಚನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರಿಂದ ವಿಂಗಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲು ಮಾಡಿದ ಸರಳ ಮಾಪನವಾಗಿದೆ. ಇವರಿಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತವಿರುವ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ: 18.5ರಿಂದ 25ರವರೆಗಿನ BMI ಉತ್ತಮ ತೂಕವಿರುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; BMIಯು 18.5ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕಡಿಮೆ-ತೂಕ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆಂದು ಹಾಗೂ 25ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಇದ್ದರೆ ಹೆಚ್ಚು-ತೂಕ ಹೊಂದಿರುವನೆಂದೂ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ; 17.5ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇರುವ BMI ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಆಹಾರಮಾಂದ್ಯ ಅಥವಾ ಸಂಬಂಧಿತ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ; 30ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಬೊಜ್ಜು ಇರುವ ಬಗ್ಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. (40ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೆ ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಬೊಜ್ಜು).

ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ, BMIಯು ತೂಕಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ಅನುಪಾತದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ತೂಕದಲ್ಲಿ, BMIಯು ಎತ್ತರದ "ವರ್ಗ" ಕ್ಕೆ ವಿಲೋಮಾನುಪಾತದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಅಳತೆಗಳು ದ್ವಿಗುಣಗೊಂಡರೆ ಹಾಗೂ ತೂಕವು ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಎತ್ತರದ ಮ‌ೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾದರೆ, BMI ಅದೇ ರೀತಿ ಇರದೆ ಎರಡು ಪಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಎತ್ತರದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ನಿಜವಾದ ದೇಹದ ತೂಕದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ವಿಲಕ್ಷಣವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವ ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ BMI ಇರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ದೋಷವು, ಹೆಚ್ಚಿನ ಎತ್ತರದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಬರಿಯ "ದೊಡ್ಡದಾದ" ಕುಳ್ಳ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲ, ಅವರ ಎತ್ತರದ ಅನುಪಾತದೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಪಪ್ರಮಾಣದ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ವಿಷಯದಿಂದ ಭಾಗಶಃ ಸರಿದೂಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ದೇಹದ ತೂಕವನ್ನು ವರ್ಗಮಾಡುವುದರ ಬದಲು (BMI ಮಾಡುವಂತೆ) ಅಥವಾ ಮ‌ೂರುಪಟ್ಟು ಮಾಡುವುದರ ಬದಲು (ಪಾಂಡೆರಲ್ ಸೂಚಿ ಮಾಡುವಂತೆ), 2.3ರಿಂದ 2.7ರ ನಡುವಿನ ಘಾತವೊಂದನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತವಾದುದು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪರಿಮಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ನ್ಯೂನತೆಗಳು
ಅಳವಡಿಕೆಗಳು
ಬಳಕೆ
ವಯಸ್ಸಿಗನುಗುಣವಾಗಿ BMI