ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಗುರುಪಟ್ಟವನ್ನು ಪಡೆದ ಹೊಸದರಲ್ಲೇ ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತರ ಪಂಚಗಾಯಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ಇಂಗಿತ ಹೊಂದಿದ್ದರೆಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ೧೯೧೧ರ ಒಂದು ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದ ಪಾದ್ರೆ ಬೆನೆದೆತ್ತೊ ಅವರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ: ಕಳೆದ ರಾತ್ರಿ ನಡೆದ ಘಟನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಸಿನಗಲದ ಕೆಂಪನೆಯ ಗುರುತು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು, ಅದರ ಮಧ್ಯದಿಂದ ತೀವ್ರತರ ನೋವು ಉಕ್ಕಿಬಂತು, ಹಸ್ತದ ನಡುವೆ ಉಂಟಾದ ಆ ನೋವು ಅತಿ ಭಯಂಕರ, ಅದರ ನೆನಪು ಇನ್ನೂ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ, ಅಲ್ಲದೆ ಅಂಥದೇ ನೋವು ಪಾದಗಳಲ್ಲೂ ಹಿಂಸಿಸಿತು.
ಅವರ ಆಪ್ತಮಿತ್ರರಾದ ಪಾದ್ರೆ ಅಗೊಸ್ತಿನೊ ಅವರು ೧೯೧೫ರಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಈ ದರ್ಶನಗಳ ಪ್ರಾರಂಭ ಹೇಗಾಯ್ತು, ಪಂಚಗಾಯಗಳ ಅನುಭವ ಹೇಗಿತ್ತು, ಮುಳ್ಳಿನ ಕರೀಟ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆಗಳ ಅನುಭವವಾಯಿತೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ತಾವು ಗುರು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದಾಗಿನಿಂದಲೇ ಅಂದರೆ ೧೯೦೩-೦೪ ರಿಂದಲೇ ತಮಗೆ ದರ್ಶನಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನು ಪಂಚಗಾಯಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ವಿವರವಾಗಿ ಬರೆದಿರುವ ಅವರು ಹೇಗಾದರೂ ಆ ಗುರುತನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಭುಯೇಸುವನ್ನು ಪರಿಪರಿಯಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಕುರಿತೂ ಅಲವತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ ಅವರು ಆ ಗಾಯಗಳ ನೋವಿಗೆ ಹೆದರಿಲ್ಲ, ಅವರು ಹೆದರಿರುವುದು ಅದರ ಅಚ್ಚಳಿಯದ ಗುರುತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ. ಆಮೇಲೆ ಆ ಗುರುತುಗಳು ಮಾಯವಾದವಾದರೂ ೧೯೧೮ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಕೆಲವೇ ಆಯ್ದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಪರೀತ ನೋವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗೂ ಈ ಸಾರಿ ಮುಳ್ಳಿನ ಕಿರೀಟದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅನುಭವಾಯಿತು. ಪದೇ ಪದೇ ಆಗುತ್ತಿದ್ದ ಇಂಥ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ಅವರ ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ವಿಶ್ರಮಿಸಲು ಸೂಚಿಸಲಾಯಿತು. ಸಂನ್ಯಾಸ ಜೀವನವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಪ್ರತಿದಿನದ ಪೂಜಾರ್ಪಣೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಶಾಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಮಾಡಲೂ ತೊಡಗಿದರು. 
ಮೊದಲ ಮಹಾಯುದ್ಧ ಇನ್ನೂ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ’ಯೂರೋಪಿನ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ’ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದ ಪೋಪ್ ೧೫ನೇ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟ್ ಅವರು ಯುದ್ಧ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಂತೆ ಜುಲೈ ೧೯೧೮ರಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಕ್ರೈಸ್ತರಿಗೆ ಕರೆನೀಡಿದರು. ಅದೇ ಜುಲೈ ೨೭ರಂದು ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಈ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಬಲಿದಾನವನ್ನೇ ಘೋಷಿಸಿದರು. ದಿನಗಳು ಕಳೆದವು. ಆಗಸ್ಟ್ ೫ ಮತ್ತು ೭ರ ನಡುವೆ ಅವರಿಗೊಂದು ದರ್ಶನವಾಯಿತು. ಆ ಮಹಾದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತಯೇಸು ಅವರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರ ಪಾರ್ಶ್ವವನ್ನು ತಿವಿದರು. ದೊಡ್ಡದಾದ ಗಾಯವೊಂದು ಅವರನ್ನು ಘಾಸಿಗೊಳಿಸಿತು. ದೇವರನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗುವ ಈ ಸನ್ನಿವೇಶ ಹೀಗೇ ಇರುತ್ತದೆಂದು ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಜಾನರೇ ಒಂದೆಡೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥಲಿಕ್ ಧರ್ಮಮಂಡಲಿಯ ಮೊದಲದರ್ಜೆಯ ಅವಶೇಷ ಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರ ಅವಶೇಷಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ತೊಯ್ದ ದೊಡ್ಡದಾದ ಒಂದು ಅಂಗವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಿ ಚಿಕಾಗೋದ ಜಾನ್ ಕ್ಯಾಂಟಿಯಸ್ ಚರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಗೌರವಾರ್ಪಣೆಗಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಈ ಘಟನೆಯು ಪಿಯೊ ಅವರಿಗೆ ಏಳು ದೀರ್ಘ ವಾರಗಳ ಕಾಲದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶ್ರಮಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯಾಯಿತು. ಅವರ ಸಂಗಡಿಗರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ: ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಬದಲಾದವು, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಮಶಾನಮೌನ ಆವರಿಸಿತು, ಅವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು ದೇವರು ತಮ್ಮ ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಸತತ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಪಾದ್ರೆ ಬೆನೆದೆತ್ತೊ ಅವರಿಗೆ ೧೯೧೮ರ ಆಗಸ್ಟ್ ೨೧ರಂದು ಬರೆದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಂದಿದ್ದಾರೆ: ಐದರ ಸಂಜೆ ನಾನು ಬಾಲಕನೊರ್ವನ ಪಾಪದರಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ನನ್ನ ಒಳಗಣ್ಣಿಗೆ ದೇವದೂತನೊಬ್ಬನ ದರ್ಶನವಾಗಿ ನಾನು ಭೀತನಾದೆ, ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಬೆಂಕಿಯುಗುಳುವಂತೆ ಕೋರೈಸುತ್ತಿದ್ದ ಹರಿತವಾದ ಆಯುಧವಿತ್ತು. ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಬಲದಿಂದ ಆ ಆಯುಧವನ್ನು ನನ್ನತ್ತ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದಾಗ ಅದು ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ತೂರಿಕೊಂಡು ಹೋಯಿತು. ನಾನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಚೀರುತ್ತಾ ಸತ್ತೆನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದೆ. ನಾನು ಆ ಬಾಲಕನಿಗೆ ನನ್ನಿಂದಾಗದು ನೀನಿನ್ನು ಹೊರಡು ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಈ ವೇದನೆ ಏಳನೇ ತಾರೀಖು ಬೆಳಗಿನವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಾನೆಷ್ಟು ನರಳಿದೆನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ನನ್ನ ಒಳಾಂಗಗಳೆಲ್ಲ ಒಂದೂ ಬಿಡದೆ ಎಲ್ಲವೂ ಹರಿದು ಚಿಂದಿಯಾದವೆನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ನಾನೀಗ ಗಾಯಾಳು. ನನ್ನಾತ್ಮದ ಆ ಗಾಯದ ಆಳವನ್ನು ನಾ ಬಲ್ಲೆ, ಅದರ ಯಾತನೆ ನಿರಂತರ. 

೨೦ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೧೯೧೮ರ ವೇಳೆಗೆ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಈ ವೇದನೆಯಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ಅವರ ಮುಖ ಪ್ರಫುಲ್ಲವಾಯಿತು. " ಆ ದಿನ ಅವರು ವರಪ್ರಸಾದ ಮಾತೆಯಾಲಯದ ಗಾನವೃಂದವು ಕೂಡುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನಾನಿರತರಾಗಿದ್ದರು. ಆಗ ಅದೇ ಆ ಪ್ರಕಾಶಲೋಕದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಮಿಂಚಿನಂತ ತನ್ನ ಆಯುಧವನ್ನು ಜಳಪಿಸಿದ. ಒಂದು ಅಲೌಕಿಕ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪರವಶರಾದರು. ಆ ಅನುಭೂತಿಯ ನಂತರ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯೇಸುಸ್ವಾಮಿಯ ಪಂಚಗಾಯಗಳು ಮೂಡಿದ್ದವು. ಈ ಗಾಯಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅವರ ಮುಂದಿನ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಜೀವನವಿಡೀ ಜೀವಂತ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡವು. 

ತಮ್ಮ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಲಹೆಗಾರರೂ ಆದ ಪಾದ್ರೆ ಬೆನೆದೆತ್ತೊ ಅವರಿಗೆ ಈ ಘಟನೆಯ ಕುರಿತು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೨೨, ೧೯೧೮ರಲ್ಲಿ ಪತ್ರ ಬರೆಯುವ ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಹೀಗೆನ್ನುತ್ತಾರೆ: 
ಕಳೆದ ತಿಂಗಳ ೨೦ರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ನಾನು ಪೂಜೆಯರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಗಾನವೃಂದದ ಬಳಿಯಿದ್ದಾಗ ಹಿತವಾದ ನಿದ್ದೆಯಾವರಿಸಿದಂತೆ ತೂಕಡಿಸಿದೆ. ಅಗಸ್ಟ್ ಐದರ ಸಂಜೆ ಕಂಡಿದ್ದ ಆ ನಿಗೂಢ ಮನುಷ್ಯ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನೆದುರು ನಿಂತಿದ್ದ. ಒಂದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಅವನ ಅಂಗೈಗಳು ಪಾದಗಳು ಮತ್ತು ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುತ್ತಿತ್ತು. ಓ ಅದೊಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ ಭೀಭತ್ಸ ದೃಶ್ಯ. ನನ್ನ ಹೃದಯ ಜೋರಾಗಿ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಎದೆಯಾಚೆ ಸಿಡಿಯುವಂಥ ಆ ವೇಳೆ ಕರ್ತರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬಲ ತುಂಬದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಬಹುಶಃ ನಾನು ಸತ್ತೇ ಹೋಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆನೇನೋ? ಆ ಮಹಾದರ್ಶನ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನ ದೇಹದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲೂ ರಕ್ತ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕತೊಡಗಿತು. ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ವೇದನೆಯನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಗುರುವಾರ ಸಾಯಂಕಾಲದಿಂದ ಶನಿವಾರದವರೆಗೆ ನನ್ನ ಹೃದಯ ನಿರಂತರವಾಗಿ ರಕ್ತ ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ಓ ಫಾದರ್, ಈ ನೋವಿನಿಂದ ನಾನು ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನಾತ್ಮವು ಕುಬ್ಜವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಆರ್ತನಾದವನ್ನು ಕರ್ತರು ಕೇಳದೇ ಹೋದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಾಯುವುದು ಖಂಡಿತ. ಸಜ್ಜನನಾದ ಯೇಸು ನನಗೆ ಒಳಿತು ಮಾಡನೇ? ಅಪಮಾನವೆನಿಸುವ ಈ ಗಾಯಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪಾರುಮಾಡನೇ? ಅವನು ಕರುಣೆ ತೋರುವವರೆಗೂ ನಾನು ಸ್ವರವೆತ್ತಿ ಕೂಗುತ್ತಲೇ ಇರುವೆ, ಎಲ್ಲ ನೋವು ನನಗಿರಲಿ, ಈ ಗಾಯಗಳು ಮಾತ್ರ ಬೇಡಪ್ಪಾ, ಮೂದಲಿಕೆಯನ್ನು ತಾಳಲಾರೆ. 

ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರು ಯಾರ ಅರಿವಿಗೂ ಬಾರದಂತೆ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದರೂ ಅವರ ಪಂಚಗಾಯಗಳ ಸುದ್ದಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹರಡಿತು. ಹಲವು ವೈದ್ಯರು ಹಾಗೂ ಜನರು ತಂಡೋಪತಂಡವಾಗಿ ಬಂದು ಆ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದರು. ಯುದ್ಧಗಳಿಂದ ಜರ್ಜರಿತರಾದವರು ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಆಶಾಕಿರಣ ಕಂಡರು. ಅವರಿಗೆ ನಿಕಟವಾಗಿದ್ದವರು ಪಾದ್ರೆ ಪಿಯೊ ಅವರ ಗುಣಪಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿ, ಪವಾಡಕೃತ್ಯ, ಪ್ರವಾದನೆ ಹಾಗೂ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರು. ಪಾದ್ರೆ ಅಗೊಸ್ತಿನೊ ಅವರು ದಾಖಲಿಸಿರುವ ಪ್ರಕಾರ ಪಿಯೊ ಅವರೊಮ್ಮೆ ೨೦ ದಿನಗಳ ಕಠಿಣ ಉಪವಾಸವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದರು.

ಘೋರತಿವಿತ ಮತ್ತು ಪಂಚಗಾಯಗಳ ಗುರುತು
ಅತಿಮಾನುಷ ಸ್ವಭಾವ
ಸಂತಪದವಿ
ಪಂಚಗಾಯಗಳ ತೋರಿಕೆ