WHO 1980ರ ಆರಂಭದವರೆಗೆ ಸ್ಥೂಲಕಾಯತೆಯ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ದಾಖಲು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು BMIಅನ್ನು ಪ್ರಮಾಣಕವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ BMIಅನ್ನು, ಆಹಾರಮಾಂದ್ಯ ಮತ್ತು ಅತಿಹಸಿವೆಯಂತಹ ತಿನ್ನುವ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಂದ ಬಳಲುವವರರಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ-ತೂಕವನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಮಾಪನವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

BMIಅನ್ನು ಶೀಘ್ರ ಮತ್ತು ದುಬಾರಿ ಸಾಧನಗಳಿಲ್ಲದೆಯೇ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೂ BMI ವಿಭಾಗಗಳು ರಚನೆಯ ಗಾತ್ರ ಮತ್ತು ದಷ್ಟಪುಷ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಂತಹ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ವಿಭಾಗಗಳು ಕೊಬ್ಬು, ಮ‌ೂಳೆ, ಮೃದ್ವಸ್ಥಿ, ನೀರಿನ ತೂಕ ಮತ್ತು ಇತರೆಗಳ ಬದಲಾಗುವ ಅನುಪಾತಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯ‌ೂ ವಿಫಲವಾಗಿವೆ.

ಇದರ ಹೊರತಾಗಿ BMI ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ, ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ಹಿರಿಯರು, ಅಶಕ್ತರಾದವರು ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಗುಜ್ಜಾರಿ ಅಥವಾ ಸಣಕಲಾಗಿರುವವರು (ಸಾಧಾರಣ ದೇಹ ರಚನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರದವರು) ಹಾಗೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕುಳಿತೇ ಇರುವವರು "ಕಡಿಮೆ-ತೂಕ," "ಹೆಚ್ಚು-ತೂಕ" ಅಥವಾ "ಬೊಜ್ಜು" ಮೈಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಅನೇಕ ಪರಿಮಿತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಳತೆ ಮಾಡಲು ಯೋಗ್ಯ ಸಾಧನವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ತೊಂದರೆ ಎಂದರೆ ಕೊಬ್ಬಿಗಿಂತ ಸ್ನಾಯು ಹೆಚ್ಚು ಸಾಂದ್ರತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ವೃತ್ತಿಪರ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ಅವರ BMI ಪ್ರಕಾರ "ಹೆಚ್ಚು-ತೂಕ" ಅಥವಾ "ಬೊಜ್ಜನ್ನು" ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ – ಅವರನ್ನು "ಹೆಚ್ಚು-ತೂಕ" ಅಥವಾ "ಬೊಜ್ಜು" ಹೊಂದಿರುವವರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಎಣಿಕೆಯ ಕೆಲವು ಮಾರ್ಪಡಿಸಿದ ಆವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಹೊಂದಿಸಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರಲ್ಲಿ ಮ‌ೂಳೆಯ ಸಾಂದ್ರತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಾಗೂ ಮ‌ೂಳೆ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟು ತೂಕದ ಅನುಪಾತದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಇವರನ್ನು "ಕಡಿಮೆ-ತೂಕ" ವನ್ನು ಹೊಂದುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಸಂಖ್ಯೆ ನೀಡಬಹುದು. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕೆಳಮುಖವಾಗಿ ಸರಿಹೊಂದಿಸಬೇಕು.

ವೈದ್ಯಕೀಯ ಬಳಕೆ
ಅಳವಡಿಕೆಗಳು
ಪರಿಮಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ನ್ಯೂನತೆಗಳು
ಸಂಖ್ಯಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಾಧನ