ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಇಟ್ಯಾಲಿಯನ್‌ ಅಡುಗೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಫ್ರೆಂಚ್‌ ಪಾಕಪದ್ಧತಿಗಳ ಬದಲಿಗೆ, ಇಟ್ಯಾಲಿಯನ್‌ ಪಾಕಪದ್ಧತಿಗಳ ವಲಯವಾರು ವಿಂಗಡಣೆಯ ಮೇಲೆ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಅಂದು ಬರೆಯಲಾದ ಪುಸ್ತಕಗಳು ವೃತ್ತಿಪರ ಬಾಣಸಿಗರಿಗೆ ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಗೃಹಿಣಿಯರಿಗೆ ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿತ್ತು. ಇಸವಿ 1794ರಲ್ಲಿ ಕಿರುಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಣೆಯಾದ "ಲಾ ಕುವೊಕಾ ಕ್ರೆಮೊನಿಸ್‌" ("The Cook of Cremona") ಋತುಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಕ್ರಮಗಳು, ಜೊತೆಗೆ ಮಾಂಸ, ಮೀನು ಹಾಗೂ ತರಕಾರಿಗಳ ಕುರಿತು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಿದ್ದವು. ಶತಮಾನವು ಮುಂದುವರೆದಾಗ, ಈ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪುಟಗಳು, ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಹಾಗೂ ಆವರ್ತನಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದವು.

'ಸಂಸ್ಕರಿಸಲಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸದಿರಿ, ಅವು ಸರಿಯಾಗಿ ಜೀರ್ಣವಾಗದು, ನಿಮ್ಮ ಶರೀರಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಹಾರದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ' ಎಂದು ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತವಾದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪಠ್ಯಗಳು ಕೃಷಿಕವರ್ಗದವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದವು. ಕೆಲವು ರೈತರು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಕಡಿಮೆ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯತ್ತ ಅವರ ಒಲವಿತ್ತು. ಆದರೂ, ಅವರ ಕಡುಬಡತನದ ಕಾರಣ, ಹಲವು ರೈತರು ಕೊಳೆತ ಆಹಾರ ಹಾಗೂ ಬೂಜು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಬ್ರೆಡ್‌ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.
ಇಸವಿ 1779ರಲ್ಲಿ, ಮಾರ್ಚ್‌ ವಲಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಮ್ಯಾಕೆರಟಾದ ಆಂಟೊನಿಯೊ ನೆಬಿಯಾ "ಇಲ್ ಕುವೊಕೊ ಮ್ಯಾಕೆರಟೆಸ್‌" ('The Cook of Macerata') ಎಂಬ ಪಾಕ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಬರೆದರು. ನೆಬಿಯಾ ಸ್ಥಳೀಯ ತರಕಾರಿಗಳು, ಪಾಸ್ಟಾ, ಅಕ್ಕಿ ಹಾಗೂ ನಾಕಿಯ ಪ್ರಮುಖತೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದರು. ದಾಸ್ತಾನಿಗಾಗಿ, ಅವರು ಮಾಂಸದ ಬದಲಿಗೆ ತರಕಾರಿಗಳು ಹಾಗೂ ಕೋಳಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡರು. ಇಸವಿ 1773ರಲ್ಲಿ, ನಿಯೊಪೊಲಿಟನ್‌ ವಿನ್ಸೆಂಜೊ ಕೊರೆಡೊ ಅವರ "ಇಲ್‌ ಕುವೊಕೊ ಗೆಲಾಂಟ್" ‌ ('The Courteous Cook') "ವಿಟೊ ಪಿಟಗೊರಿಕೊ" (ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಭಕ್ಷ್ಯ) ಕುರಿತು ಒತ್ತು ನೀಡಿದರು. 'ಪೈಟಾಗೊರಿಕ್‌ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ತಾಜಾ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳು, ಬೇರುಗಳು, ಹೂಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ಬೀಜಗಳು ಹಾಗೂ ನಮಗೆ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶ ನೀಡುವ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಗಿಡಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸೇರಿವೆ. ಚಿರಪರಿಚಿತ ಗ್ರೀಕ್‌ ಗುರು ಪೈಥಾಗರಸ್‌ ಇಂತಹದ್ದೇ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಇದನ್ನು 'ಪೈಟಾಗೊರಿಕ್'‌ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಆಹಾರವು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ನೈಸರ್ಗಿಕವೆನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಮಾಂಸದ ಬಳಕೆಯು ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ.' ಟೊಮೆಟೊವನ್ನು ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹದಿಮೂರು ಪಾಕವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಇದು ಮೊದಲ ಗ್ರಂಥವಾಯಿತು. ಕೊರೆಡೊ ಅವರ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ "ಝಪಾ ಅಲಿ ಪೊಮಿಡೊರೊ" ಇಂದಿನ ಟಸ್ಕನ್‌ ಪಪಾ ಅಲ್‌ ಪೊಮೊಡೊರೊ ತರಹವೇ ಇತ್ತು. ಕೊರೆಡೊ ಅವರ 1798 ಸಂಪುಟವು 'ಟ್ರೀಟೈಸ್‌ ಆನ್‌ ದಿ ಪೊಟೆಟೊ' ಎಂಬ ಪರಿಚಯ ಲೇಖನವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೆ ಫ್ರೆಂಚ್ ಮೂಲದ ಅಂಟೊಯ್ನ್‌-ಆಗಸ್ಟಿನ್‌ ಪರ್ಮೆಂಟಿಯೆ ಅಲೂಗಡ್ಡೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರು.

ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ರಾಜ ವಿಕ್ಟರ್‌ ಇಮ್ಯಾನುಯಲ್‌ನ ಬಾಣಸಿಗ ಗಿಯೊವಾನಿ ವಿಯಲಾರ್ಡಿ "ಎ ಟ್ರೈಟೈಸ್‌ ಆಫ್‌ ಮಾಡರ್ನ್‌ ಕುಕರಿ ಅಂಡ್‌ ಪ್ಯಾಟಿಸರಿ" ಎಂಬ ಪಾಕ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಬರೆದರು. ಇದು ಸಾಧಾರಣ ಮಟ್ಟದ ಮನೆಮಂದಿಗಳಿಗೆ ಹಿಡಿಸುವಂತಹ ಪಾಕ ಗ್ರಂಥ ಎನ್ನಲಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಬರೆದ ಪಾಕವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಟುರಿನ್‌ ಮೂಲದ ವಲಯವಾರು ಭಕ್ಷ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಇವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಪಾಕವಿಧಾನಗಳು "ಜಿನೊಯೀಸ್‌ ಕ್ಯಾಪನ್‌ ಮ್ಯಾಗ್ರೊ" ನಂತಹ ಆಲೂಗಡ್ಡೆಗಳಿಗಾಗಿ ಇವೆ. ಇಸವಿ 1829ರಲ್ಲಿ, ಗಿಯೊವಾನಿ ಫೆಲಿಸ್‌ ಲುರಾಷಿ ಬರೆದ "ಇಲ್‌ ನುವೊವೊ ಕುವೊಕೊ ಮಿಲನೀಸ್‌ ಎಕನಾಮಿಕೊ" ನಲ್ಲಿ ಆಂಚೊವಿ ಮೀನುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಮೀನುಗಳ ಕಿಡ್ನಿ ಭಾಗ ಹಾಗೂ ನಿಂಬೆ ಮತ್ತು ಆಲೂಗಡ್ಡೆ ಅಥವಾ ಗೋದಿ ಕಣಕದ ನಾಚಿ ಅಲಾ ರೊಮಾನಾದಂತಹ (ಮಿಲನ ನಗರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ತಿನಿಸು)ಮಿಲ್ಯಾನೀಸ್‌ ಭಕ್ಷ್ಯ ಸೇರಿವೆ. ಇಸವಿ 1871ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಗಿಯಾನ್‌ ಬ್ಯಾಟಿಸ್ಟಾ ಮತ್ತು ಗಿಯೊವಾನಿ ರಾಟೊ ಅವರ "ಲಾ ಕ್ಯುಕಿನಾ ಜಿನೊವೀಸ್‌" ಲೈಗುರಿಯಾ ಪಾಕಪದ್ಧತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಪೆಸ್ಟೋಗಾಗಿ ಮೊದಲ ಪಾಕವಿಧಾನ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಇಪೊಲಿಟೊ ಕ್ಯಾವಲ್ಕ್ಯಾಂಟಿ ಬರೆದ "ಲಾ ಕ್ಯುಕಿನಾ ಟಿಯೊರಿಕೊ-ಪ್ರ್ಯಾಕ್ಟಿಕಾ" ದಲ್ಲಿ ಟೊಮೆಟೊ ಸಹಿತ ಪಾಸ್ಟಾಗಾಗಿ ಮೊದಲ ಪಾಕವಿಧಾನವಿತ್ತು. ಪೆಲೆಗ್ರಿನೊ ಆರ್ಟುಸಿ ಮೊದಲು 1891ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ "La scienza in cucina e l'arte di mangiare bene" ("The Science of Cooking and the Art of Eating Well") ಆಧುನಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಇಟ್ಯಾಲಿಯನ್‌ ಪಾಕಪದ್ಧತಿಯ ಹರಿಕಾರ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಇಂದಿಗೂ ಅಚ್ಚಿನಲ್ಲಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿರುವ ಪಾಕವಿಧಾನಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರೊಮ್ಯಾಗ್ನಾ ಮತ್ತು ಅವರು ವಾಸಿಸಿದ ಟಸ್ಕನಿಯಿಂದ ಬಂದಿವೆ.

ಇತಿಹಾಸ
ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಯಾಲಿಯನ್‌ ಪಾಕಪದ್ಧತಿ
ಭೋಜನದ ಅಂಶಗಳು
ಆಧುನಿಕ ಯುಗ