ನೈಸರ್ಗಿಕ ಆಯ್ಕೆಯು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿ ಅನುವಂಶಿಕತೆಯ ಚಿಂತನೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರ ಪಟ್ಟಿದೆ ಆದರೆ ಅನುವಂಶಿಕತೆಯ ಮೂಲಭೂತ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು ಬೆಳೆಯುವ ಮುಂಚೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ತಳಿವಿಜ್ಞಾನದ ಜನಕ ಗ್ರೆಗರ್ ಮೆಂಡಲ್ ಡಾರ್ವಿನ್‌ನ ಸಮಕಾಲೀನನಾದರೂ ಅವನ ಕೃತಿಗಳು ೨೦ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದ ವರೆಗೂ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದವು. ೨೦ನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಗ್ರೆಗರ್ ಮೆಂಡಲ್‌ನ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಂಖ್ಯಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಅನುವಂಶಿಕತೆಯ ನಿಯಮಗಳ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟುವುದರೊಂದಿಗೆ “ಮರು ಕಂಡುಹಿಡಿದು” ಡಾರ್ವಿನನ ವಿಕಾಸ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಬೆಸದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರು. 

ರೊನಾಲ್ಡ್ ಫಿಶರ್‌ನ ಕೃತಿಗಳು (ಅಗತ್ಯ ಗಣಿತೀಯ ಪರಿಭಾಷೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿದ ಮತ್ತು ಜೆನೆಟಿಕಲ್ ಥಿಯರಿ ಆಫ್ ನ್ಯೂಚುರಲ್ ಸೆಲ್ಕೆಶನ್ (೧೯೩೦) ಕೃತಿ ರಚಿಸಿದ), ಜೆ. ಬಿ. ಎಸ್. ಹಾಲ್ಡೇನ್ (ನೈಸರ್ಗಿಕ ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲಿ “ವೆಚ್ಚ" ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಒಳತಂದ), ಸೆವಾಲ್ ವ್ರೈಟ್ (ಆಯ್ಕೆ ಮತ್ತು ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ), ಥಿಯೊಡೊಸಿಯಸ್ ಡೊಬ್‌ಜನಸ್ಕಿ (ವ್ಯತ್ಯಯನಗಳು ಅನುವಂಶಿಕ ವೈವಿದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ: ನೋಡಿ ಜೆನೆಟಿಕ್ಸ್ ಅಂಡ್ ದಿ ಆರಿಜನ್ ಆಫ್ ಸ್ಪೀಷೀಸ್(೧೯೩೭)), ವಿಲಿಯಂ ಡಿ. ಹ್ಯಾಮಿಲ್ಟನ್ (ಬಂಧುಗಳ ಆಯ್ಕೆ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ), ಎರ್ನಸ್ಟ್ ಮಯರ್ (ಜೀವಸಂಕುಲವಾಗುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ: ನೋಡಿ ‌ಸಿಸ್ಟಮಾಟಿಕ್ಸ್ ಅಂಡ್ ದಿ ಆರಿಜನ್ ಆಫ್ ಸ್ಪೀಷೀಸ್ (೧೯೪೨)) ಮತ್ತು ಇತರ ಹಲವರು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಆಧುನಿಕ ವಿಕಸನೀಯ ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು. ಈ ಸಂಯೋಜನೆಯು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ವಿಕಾಸ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಆಧಾರಸ್ತಂಭವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು, ಇಂದೂ ಸಹ ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ.
ಆಯ್ಕೆಯ ದಿಕ್ಕು
ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿಯಮಗಳು
ಆಧುನಿಕ ವಿಕಸನೀಯ ಸಂಯೋಜನೆ
ಸ್ಪರ್ಧೆ