ಅಮೋಲ್ ಗುಪ್ತೆ ಮತ್ತು ದೀಪಾ ಭಾಟಿಯಾ ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿ ಜೋಡಿಯು ಅಂತಿಮವಾಗಿ "ತಾರೆ ಜ಼ಮೀನ್ ಪರ್" ಆದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಏಕೆ ಅನುಸರಿಸಲಾರರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು. ಅವರ ಆರಂಭಿಕ ಕೆಲಸವು ಸಣ್ಣಕತೆಯಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗಿ ಏಳು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಕಥೆಯಾಗಿ ವಿಕಸನವಾಯಿತು. ಜಪಾನ್‍ನ ಚಿತ್ರತಯಾರಕ ಅಕಿರಾ ಕುರೋಸಾವಾರ ಬಾಲ್ಯವು ಭಾಟಿಯಾರಿಗೆ ಮೂಲ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಶಾಲಾ ವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳದ ಒಂದು ಮಗುವಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸುವುದು ಅವರ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಕುರೊಸಾವಾರ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾದ ಹುಡುಗನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ, ಭಾಟಿಯಾ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತೆ ಅವರು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ವಿಫಲರಾದರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಸಂಭಾವ್ಯ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಿದರು. ಅವರ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಅವರನ್ನು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಡಿಸ್ಲೆಕ್ಸಿಯಾ ಸಂಘದಂತಹ ಗುಂಪುಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಡಿಸ್ಲೆಕ್ಸಿಯಾ ಚಿತ್ರದ ಕೇಂದ್ರ ವಿಷಯವಾಯಿತು. ಚಿತ್ರಕಥೆಯನ್ನು ಸಂಶೋಧಿಸಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು ಈ ಜೋಡಿಯು ಡಿಸ್ಲೆಕ್ಸಿಯಾ ಇರುವ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು, ಮತ್ತು ಪಾತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ವೀಕ್ಷಣೆಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧರಿಸಿತು. ಚಿತ್ರಕಥೆಯ ಅಂತಿಮ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಟಿಯಾ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತೆ ಮಕ್ಕಳ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟರು.

ಖಾನ್ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತೆ ಮೊದಲು ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದರು. ಚಿತ್ರದ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಮೂರು ವರ್ಷ ಮುನ್ನ ಗುಪ್ತೆ ಖಾನ್‍ರನ್ನು ಯೋಜನೆಗೆ ನಿರ್ಮಾಪಕ ಹಾಗೂ ನಟನಾಗಿ ತಂದರು. ಗುಪ್ತೆ ತಾವೇ ನಿರ್ದೇಶಿಸುವುದರಲ್ಲಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಮೊದಲ ವಾರದ ಮುದ್ರಿತ ತುಣುಕುಗಳು ಖಾನ್‍ರಿಗೆ ಬಹಳ ನಿರಾಶಾದಾಯಕವೆನಿಸಿ ಅಮೋಲ್ ಹಾಗೂ ಅವರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಮನಸ್ತಾಪಗಳ ಕಾರಣ ಖಾನ್ ಚಿತ್ರದಿಂದ ಹೊರಬರುವುದರಲ್ಲಿದ್ದರು, ಆದರೆ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿ ಗುಪ್ತೆ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಖಾನ್‍ರನ್ನು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರು. ಖಾನ್ ನಿರ್ದೇಶಕನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. ಈ ಚಿತ್ರವು ನಟ ಹಾಗೂ ನಿರ್ದೇಶಕನ ದ್ವಿಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಖಾನ್‍ರ ಮೊದಲ ಅನುಭವವಾಗಿತ್ತು.

ಮಕ್ಕಳು
ಬೆಳವಣಿಗೆ
ಧ್ವನಿವಾಹಿನಿ
ತಯಾರಿಕೆ