1932ರಲ್ಲಿ ಕಲ್ಕತ್ತಾ ರೇಡಿಯೋ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಓರ್ವ ರೇಡಿಯೋ ಗಾಯಕನಾಗಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದ ಕೃತಿಯು ಬಂಗಾಳಿ ಜಾನಪದ-ಸಂಗೀತವನ್ನು ಆಧರಿಸಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಜಾನಪದ ಮತ್ತು ಲಘು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವರ ಚಲನಚಿತ್ರ ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜನೆಗಳು ಜಾನಪದ-ರಾಗಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅವರು ಹೊಂದಿದ್ದ ಬೃಹತ್‌ ವಿಷಯ ಭಂಡಾರದಿಂದ ಅನೇಕವೇಳೆ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿದ್ದವು; ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಬಂಗಾಳಿ, ಭಟಿಯಾಲಿ, ಸಾರಿ ಮತ್ತು ಧಮೈಲ್‌ ಜಾನಪದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಜಾನಪದ-ರಾಗಗಳು ಅವರ ಈ ಭಂಡಾರದಲ್ಲಿದ್ದವು ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂಗತಿ. ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಮೊದಲ ಧ್ವನಿಮುದ್ರಿಕೆಯೂ (ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್‌ ಮ್ಯೂಸಿಕಲ್‌ ಪ್ರಾಡಕ್ಟ್‌) ಬಿಡುಗಡೆಯಾಯಿತು; ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್‌ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್‌ ಕಂಪನಿಗಾಗಿ ಧ್ವನಿಮುದ್ರಿಸಲಾದ "ಖಮಾಜ್‌" ಅರೆ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಗೀತೆಯಾದ "ಏ ಪಥೇರಿ ಆಜ್‌ ಎಸೊ ಪ್ರಿಯೋ" ಧ್ವನಿಮುದ್ರಿಕೆಯ ಒಂದು ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, "ದಕ್ಲೆ ಕೋಕಿಲ್‌ ರೋಜ್‌ ಬಿಹಾನೆ" ಎಂಬ ಜಾನಪದ ಶೈಲಿಯ ಗೀತೆಯು ಹಿಮ್ಮುಖ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿದ್ದು, ಅವು 78 ಆರ್‌ಪಿಎಂ (ರೆವಲ್ಯೂಷನ್ಸ್‌ ಪರ್‌ ಮಿನಿಟ್‌- ಪ್ರತಿ ನಿಮಿಷಕ್ಕಿರುವ ಸುತ್ತುವಿಕೆಗಳು) ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಇದರ ನಂತರದ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಓರ್ವ ಗಾಯಕನಾಗಿ ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿದ ಅವರು ಬಂಗಾಳಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಏನಿಲ್ಲವೆಂದರೂ 131 ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಧ್ವನಿಮುದ್ರಿಸಿದರು; ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಹಿಮಾಂಗ್ಸು ದತ್ತ, RC ಬೊರಾಲ್‌, ನಜ್ರುಲ್‌ ಇಸ್ಲಾಂ ಮತ್ತು ಶೈಲೇಶ್‌ ದಾಸ್‌‌ ಗುಪ್ತಾರಂತಹ ಸಂಯೋಜಕರಿಗಾಗಿಯೂ ಹಾಡಿದರು.

1934ರಲ್ಲಿ, ಅಲಹಾಬಾದ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಆಹ್ವಾನದ ಮೇರೆಗೆ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಸಂಗೀತ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಭಾಗವಹಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಬಂಗಾಳಿ ಠುಮ್ರಿಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿದರು. ವಿಜಯ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಪಂಡಿತ್‌‌‌ ಮತ್ತು ಕಿರಾಣಾ ಘರಾನಾದ ಅನುಪಮ ಗಾಯಕರಾದ ಅಬ್ದುಲ್‌ ಕರೀಮ್‌ ಖಾನ್‌‌‌ರಂತಹ ಹೆಸರಾಂತ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಅಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ ಅಂಶ. ಆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿಯೇ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಕೋಲ್ಕತಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಬಂಗಾಳ ಸಂಗೀತ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಅವರು ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಈ ಸಮ್ಮೇಳನವು ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಟ್ಯಾಗೋರರಿಂದ ಉದ್ಘಾಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇಲ್ಲೂ ಸಹ ಅವರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಠುಮ್ರಿಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು, ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಬಂಗಾರದ ಪದಕವೊಂದನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು.

ಕೋಲ್ಕತಾದ ಬಾಲಿಗಂಜ್‌‌‌ನ ಸೌತ್‌ಎಂಡ್‌ ಪಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವರು ಮನೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. 1937ರಲ್ಲಿ ಅಲಹಾಬಾದ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಸಂಗೀತ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಅವರು ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಟ್ಯಾಗೋರರ ಶಾಂತಿನಿಕೇತನದಲ್ಲಿ ಓರ್ವ ಸಂಗೀತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಮೀರಾ ದಾಸ್‌‌ಗುಪ್ತಾ (1923–2007) ಎಂಬುವವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು. ಈಕೆಯು ಢಾಕಾಗೆ ಸೇರಿದ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ರಾಯ್‌ಬಹಾದೂರ್‌ ಕಮಲ್‌ನಾಥ್‌‌ ದಾಸ್‌‌ಗುಪ್ತಾರವರ ಮೊಮ್ಮಗಳಾಗಿದ್ದರು; ಅನತಿ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಆಕೆಯು ಅವರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾದರು ಮತ್ತು ಕಲ್ಕತ್ತಾದಲ್ಲಿ 1938ರ ಫೆಬ್ರುವರಿ 10ರಂದು ಅವರು ಮದುವೆಯಾದರು. ಆದರೂ ರಾಜಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರದ ಓರ್ವಳನ್ನು ಅವರು ಮದುವೆಯಾದ್ದರಿಂದ, ಆ ರಾಜಕುಟುಂಬದೊಳಗೆ ಒಂದು ರಾದ್ಧಾಂತವೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿಹೋಯಿತು. ಹೀಗಾಗಿ ಸಚಿನ್‌ರವರು ತರುವಾಯದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗಿನ ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಕೊಂಡರು, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಪಿತ್ರಾರ್ಜಿತವಾಗಿ ಬರಬಹುದಾದುದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಈ ಜೋಡಿಯ ಏಕೈಕ ಮಗುವಾದ ರಾಹುಲ್‌ ದೇವ್‌ ಬರ್ಮನ್‌‌ 1939ರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಮೀರಾ ದೇವಿ ಮತ್ತು ರಾಹುಲ್‌ ಇಬ್ಬರೂ ಸಹ ಕೆಲವೊಂದು ಸಾಂಗೀತಕ ಸಂಯೋಜನೆಗಳೊಂದಿಗೆ S.D. ಬರ್ಮನ್‌ರಿಗೆ ನೆರವಾದರು. "ಸೆಲಿಮಾ" (1934) ಎಂಬ ಉರ್ದು ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಾಡುವ ಪಾತ್ರವನ್ನೂ ಸಹ S.D. ಬರ್ಮನ್‌‌ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಧೀರೇನ್‌ ಗಂಗೂಲಿಯವರ "ಬಿದ್ರೋಹಿ" (1935) ಎಂಬ ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೊಂದು ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಓರ್ವ ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜಕನಾಗಿ "ಸತಿ ತೀರ್ಥ" ಮತ್ತು "ಜನನಿ" ಎಂಬ ಬಂಗಾಳಿ ನಾಟಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ 1937ರಲ್ಲಿ ಬಂದ "ರಾಜ್‌ಗೀ" ಎಂಬ ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರು. ಅವರ ಎರಡನೇ ಚಲನಚಿತ್ರವಾದ "ರಾಜ್‌ಕುಮಾರರ್‌‌ ನಿರ್ಬಾಶನ್‌" (1940) ಜನಪ್ರಿಯ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡುವ ಪ್ರಮೇಯವೇ ಬರಲಿಲ್ಲ. "ಜೆವಾನ್‌ ಸಂಗಿನಿ" , "ಪ್ರತಿಶೋಧ್‌‌" (1941), "ಅಭೋಯೆರ್‌ ಬಿಯೆ" (1942), ಮತ್ತು "ಚದ್ದೋಬೆಶಿ" (1944) ಇವೇ ಮೊದಲಾದ ಬಂಗಾಳಿ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಯಶಸ್ವೀ ಸಂಗೀತವನ್ನು ನೀಡಿದರು; 1944ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಬಾಂಬೆಗೆ ತೆರಳಿದ ನಂತರವೂ ಬಂಗಾಳಿ ಚಲನಚಿತ್ರ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತ ನೀಡುವುದನ್ನು ಅವರು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಸೇರಿಕೊಂಡು 17ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಂಗಾಳಿ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಂಗೀತ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ, ತಮ್ಮ ಸಾಂಗೀತಕ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಎರಡನೇ ಸರದಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. 

ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲಿನ ತಮ್ಮ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆಯ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಅವರು "ಯಹೂದಿ ಕಿ ಲಡ್ಕಿ" (1933) ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಂಡರಾದರೂ, ಅದರ ಗೀತೆಗಳು ನಿರುಪಯುಕ್ತವೆಂಬಂತೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು ಹಾಗೂ ಅವನ್ನು ಪಹಾರಿ ಸನ್ಯಾಲ್‌‌‌ರಿಂದ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹಾಡಿಸಲಾಯಿತು. "ಸಾಂಝೆರ್‌ ಪಿಡಿಮ್‌" (1935) ಎಂಬ ಚಲನಚಿತ್ರವು ಓರ್ವ ಗಾಯಕರಾಗಿ ಅವರ ಮೊದಲ ಚಲನಚಿತ್ರವೆನಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

1940ರ ದಶಕ
1970ರ ದಶಕ
1930ರ ದಶಕ
ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು