ನಾಟಕದ ಸಮಸ್ತ ವಿಷಯದ ಆವರ್ತಕ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಿದರ್ಶಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವ ನಾಯಿಯೊಂದರ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌ ಪುನರಾವರ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಹಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅಂಕ II ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಉತ್ಸವ ಸದೃಶವಾಗಿರುವ ಸಂಗೀತ ಭವನದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಹಾಗೂ ವಿವಿಧ ವಿನೋದಾವಳಿ ಹಾಸ್ಯದೆಡೆಗಿನ ನಾಟಕದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಇದು ಬೆರಳು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ (ನಾಟಕದಲ್ಲಿರುವ ನಾಯಿಯ ಸ್ವಭಾವದ ಅನೇಕ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು ಮತ್ತು ಪರೋಕ್ಷ ಪ್ರಸ್ತಾಪಗಳ ಪೈಕಿ ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದಾಗಿದೆ). ತಾವು ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಪ್ರಪಂಚವು ಸಮಯದ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು (ಅಥವಾ ಅದರ ಕೊರತೆಯನ್ನು) ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅಂಶವನ್ನು ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌‌ ಒಂದಷ್ಟು ಮನಗಾಣುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ರೇಖಾತ್ಮಕ ಪ್ರಗತಿಯ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಪುರಾವೆಯಿದ್ದರೂ, ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ತಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅವನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌‌ನ ಹಾಡಿನ ಕುರಿತಾಗಿ ಯುಜೀನ್‌ ವೆಬ್‌‌ ಬರೆಯುತ್ತಾ, "ಹಾಡಿನಲ್ಲಿರುವ ಕಾಲವು ಒಂದು ರೇಖಾತ್ಮಕ ಅನುಕ್ರಮವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅದು ಬಿಡುವಿಲ್ಲದಂತೆ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿದ ಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಹುರುಳು ಏಕೈಕ ಚಿರಂತನ ಘಟನೆಯಾಗಿದೆ. ಅದೇ ಮರಣ" ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಎಸ್ಟ್ರಾಗನ್‌ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾ, ತಾನು ಚರಂಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದಾಗಿ ಮತ್ತು ಈ ಬಾರಿ "ಅವರ ಪೈಕಿಯ ಹತ್ತು ಮಂದಿ" ತನಗೆ ಹೊಡೆದದ್ದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಗಾಯದ ಯಾವ ಕುರುಹನ್ನೂ ಅವನು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮರದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾಲೋಚಿತ ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾಗಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ನಡಾವಳಿಗಳ ಬಗೆಗೆ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು 
ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌‌ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅವನ ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿಯು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪೊಝೊ ಮತ್ತು ಲಕಿಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಎಸ್ಟ್ರಾಗನ್‌ ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲು ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌‌ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಮೂಳೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಒದೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಮರ್ಥನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ಘಟನೆಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಪುರಾವೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ಸದವಕಾಶವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌‌ ಮನಗಾಣುತ್ತಾನೆ. ಒಂದಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟ ನಂತರ, ಎಸ್ಟ್ರಾಗನ್‌ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಕಾಲನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದರಲ್ಲೊಂದು ಗಾಯವಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಅದು ಕೀವುಗಟ್ಟುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಎಸ್ಟ್ರಾಗನ್‌ ಯಾವುದೇ ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಂಶವನ್ನು ಆಗಷ್ಟೇ ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌‌ ಗಮನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಒಂದು ಜೊತೆ ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಆತ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವು ತನ್ನದಲ್ಲವೆಂದು ಎಸ್ಟ್ರಾಗನ್‌ ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದೇನೇ ಇದ್ದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಅವು ಕಾಲಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾರಟ್‌ಗಳು ಉಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಒಂದು ಟರ್ನಿಪ್‌ ಗೆಡ್ಡೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಮೂಲಂಗಿಯ ಪೈಕಿ ಒಂದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಎಸ್ಟ್ರಾಗನ್‌ಗೆ ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಮೂಲಂಗಿಯನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನಾದರೂ ಅದು ಕಪ್ಪಗಿರುತ್ತದೆ, ಹೀಗಾಗಿ ಅದನ್ನವನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಮಲಗಲು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಮತ್ತದೇ ಭ್ರೂಣದ ಭಂಗಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌‌ ಅವನಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಜೋಗುಳವನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಲಕಿಯ ಟೋಪಿಯನ್ನು ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌‌ ಗಮನಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತಾನೊಮ್ಮೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನೋಡಲು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಉನ್ಮಾದ ಹತ್ತಿದವರಂತೆ ಟೋಪಿಯನ್ನು ಅದಲು-ಬದಲು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದೃಶ್ಯವೊಂದಕ್ಕೆ ಇದು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಪೊಝೊ ಮತ್ತು ಲಕಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನಷ್ಟೇ ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಸ್ಟ್ರಾಗನ್‌ಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌‌ ಕೇಳಿದ್ದನ್ನಷ್ಟೇ ಅವನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಪರಸ್ಪರರಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡುವಂಥ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಾರೆ ಹಾಗೂ ನಂತರದಲ್ಲಿ ರಾಜಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅದಾದ ನಂತರ, ಒಂದಷ್ಟು ಶಾರೀರಿಕ ಒದರಾಟಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಅವರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವು ಬಯಸಿದ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ; ಒಂದೇ ಒಂದು ಯೋಗದ ಭಂಗಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಲೂ ಅವರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅದೂ ಸಹ ಶೋಚನೀಯವಾಗಿ ವಿಫಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಆಗ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಪೊಝೊ ಮತ್ತು ಲಕಿ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪೊಝೊ ಈಗ ಕುರುಡನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಲಕಿಯು ಮೂಕನಾಗಿದ್ದಾನೆಂದು ಅವನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಗ್ಗವು ಈಗ ಬಹಳಷ್ಟು ಮೊಟಕಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಹೊಸ ಟೋಪಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿರುವ ಲಕಿಯು, ಪೊಝೊನಿಂದ ಓಡಿಸಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಅವನ ನೇತೃತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸಿದವನಂತೆ ಸಾಗಿಬರುತ್ತಾನೆ. ಕಾಲದ ಎಲ್ಲಾ ಅರಿವನ್ನೂ ಪೊಝೊ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ದಿನದಂದು ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದನ್ನು ತಾನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡಿ ಸಂಶಯ ನೀಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಪ್ರಸಕ್ತ ದಿನದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು, ಅವು ಘಟಿಸಿದ ನಂತರ ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಂದು ಒಟ್ಟಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಬಲಾತ್ಕರಿಸಿ ಹೆಚ್ಚು ಆಹಾರವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅಥವಾ ತನ್ನನ್ನು ಒದ್ದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಲಕಿಯ ಮೇಲೆ ಸೇಡುತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇರುವ ಒಂದು ಸದವಕಾಶವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಎಸ್ಟ್ರಾಗನ್‌ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ವಿವಾದವು ಸುದೀರ್ಘವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಪೊಝೊ ಅವರಿಗೆ ಹಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನಾದರೂ, ಅವರ ಮನರಂಜನೆ ಮೌಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಮಾನ್ಯತೆಯನ್ನು ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಒಂದು ವೇಳೆ ಗೊಡಾಟ್‌ ಆಗಮಿಸುವುದೇ ಆದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ತಂತಮ್ಮ ಹಾದಿಯನ್ನು ಪ್ರಯಾಸಪಟ್ಟು ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಅಂಕ Iರಲ್ಲಿ ಪೊಝೊ ಓರ್ವ ಬುರುಡೆ ಆಸಾಮಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಈಗ ಅವನು (ಓರ್ವ ಕುರುಡನಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು) ಒಂದಷ್ಟು ಒಳನೋಟವನ್ನು ಗಳಿಸಿದವನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ನಂತರದಲ್ಲಿ ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌ನಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಡುವ ಅವನ ಕೊನೆಗಾಲದ ಮಾತುಗಳು ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅಲ್ಪಾವಧಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ಕ್ಷಣಿಕತೆಯನ್ನು ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಅಡಕವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತವೆ: "ಸಮಾಧಿಯ ಇಕ್ಕೆಡೆಗೂ ಕಾಲು ಹಾಕಿ ಅವರು ಜನ್ಮನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಬೆಳಕು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮಿನುಗುತ್ತದೆ, ಆಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಂಡುಬರುವುದು ರಾತ್ರಿಯೇ."

ಲಕಿ ಮತ್ತು ಪೊಝೊ ಅಗಲುತ್ತಾರೆ. ಇಂದು ಗೊಡಾಟ್‌ನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಬೇಡವೆಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಅದೇ ಹುಡುಗ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಗೊಡಾಟ್‌ ಮರುದಿನ ಆಗಮಿಸಲಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಅವನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಸ್ಟ್ರಾಗನ್ ಮತ್ತು ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮುಂದಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರ ಹಗ್ಗವಾದ ಎಸ್ಟ್ರಾಗನ್‌ನ ಸೊಂಟಪಟ್ಟಿಯು ಜೋರಾಗಿ ಜಗ್ಗಿದ್ದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಎರಡಾಗಿ ತುಂಡಾಗುತ್ತದೆ. ಎಸ್ಟ್ರಾಗನ್‌ನ ಷರಾಯಿಯು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಅದನ್ನು ಮೇಲೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ವ್ಲಾದಿಮಿರ್‌‌ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳುವವರೆಗೂ ಎಸ್ಟ್ರಾಗನ್‌ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಗೊಡಾಟ್‌ ಆಗಮಿಸದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಮರುದಿನ ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತವಾದ ಒಂದು ತುಣುಕನ್ನು ತಂದು ಸ್ವತಃ ನೇಣುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಅವರು ನಿರ್ಣಯಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಅಲ್ಲಿಂದು ತೆರಳಲು ಅವರು ಸಮ್ಮತಿಸುತ್ತಾರಾದರೂ ಆ ಕುರಿತಾದ ಯಾವುದೇ ನಡೆಯನ್ನು ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಪೊಝೊ ಮತ್ತು ಲಕಿ
ಪಾತ್ರಗಳು
ಅಂಕ ೨
ನಿರ್ಮಾಣದ ಇತಿಹಾಸ