ಪ್ರಾಚೀನ ಈಜಿಪ್ಟಿನವರ ವೈದ್ಯಕೀಯ, ಆರೋಗ್ಯ ಕುರಿತಾದ ತೊಂದರೆಗಳು ಅವರ ಬದುಕಿನ ಪರಿಸರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ನೈಲ್‌ ನದಿಗೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿಯೇ ಜನರು ಬದುಕು ಮತ್ತು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದುದರಿಂದ ಈಜಿಪ್ಟಿನವರಿಗೆ ಮಲೇರಿಯಾದ ಅಪಾಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೇ ಚಪ್ಪಣೆ ಹುಳುವಿನಂತಹ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಹಾನಿಕಾರಕ ಪರಾವಲಂಬಿಗಳು ಜನರನ್ನು ತೊಂದರೆಗೆ ಈಡು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಇದು ಪಿತ್ತಜನಕಾಂಗ ಮತ್ತು ಕರುಳಿನ ಹಾನಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಮೊಸಳೆ ಮತ್ತು ನೀರ್ಗುದುರೆ ಮೊದಲಾದ ಅಪಾಯಕಾರಿ ವನ್ಯಜೀವಿಗಳ ಅಪಾಯವೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಬೇಸಾಯ ಮತ್ತು ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಾಣ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಮ‌ೂಳೆ ಮತ್ತು ಬೆನ್ನೆಲುಬಿನ ತೊಂದರೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು. ನಿರ್ಮಾಣ ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಿಂದಲೂ ಜನರಿಗೆ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಗಾಯಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಿಟ್ಟು ಬೀಸುವ ಕಲ್ಲಿನ ಗಿರಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮರಳು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನ ಸಣ್ಣ ಕಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಹಲ್ಲುಗಳು ಸವೆತಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದರಿಂದಾಗಿ ಬಾವು ವಸಡಿನ ಊತ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿತ್ತು. (ಆದರೂ ಹಲ್ಲಿನ ಕ್ಷಯ ಅಪರೂಪವಾಗಿತ್ತು). 

ಶ್ರೀಮಂತರ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆಯು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿತ್ತು. ಅದು ಹಲ್ಲಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಸಮಾಧಿ ಗೋಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಾಭಿಮಾನದ ದೇಹರಚನೆಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಉನ್ನತ ವರ್ಗದವರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಮ್ಮಿಗಳು ಮಿತಿಮೀರಿದ ವ್ಯಾಮೋಹದ ಬದುಕಿನ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿವೆ. ವಯಸ್ಕರ ಆಯುಷ್ಯ ಪ್ರಮಾಣ ಅಥವಾ ಜೀವನದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ಪುರುಷರಿಗೆ 35 ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ 30 ಎಂದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸುಮಾರು ಮೂರನೇ ಒಂದರಷ್ಟು ಜನರು ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಿದುದರಿಂದ ಪ್ರೌಢಾವಸ್ಥೆ ತಲುಪುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.

ಪ್ರಾಚೀನ ಈಜಿಪ್ಟಿನ ವೈದ್ಯರು ರೋಗ ವಾಸಿಮಾಡುವ ತಮ್ಮ ಕೌಶಲದಿಂದ ಪುರಾತನ ಪೌರಾತ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿಗಳಿಸಿದ್ದರು. ಇಮ್ಹೋಟೆಪ್‌ನಂತಹ ಕೆಲವರು ಅವರ ಮರಣದ ನಂತರವೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದರು. ಈಜಿಪ್ಟಿನ ವೈದ್ಯರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಪಡೆದವರು ಹೆಚ್ಚಿನವರಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ತಲೆ ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆಯ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕಣ್ಣಿನ ವೈದ್ಯರು ಮತ್ತು ಹಲ್ಲಿನ ತಜ್ಞರಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೆರೊಡೋಟಸ್‌ ಗಮನಿಸಿದ್ದಾನೆ. ವೈದ್ಯರ ತರಬೇತಿಯು "ಪರ್ ಆಂಖ್‌" ಅಥವಾ "ಹೌಸ್ ಆಫ್ ಲೈಫ್" ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೊಸ ರಾಜ್ಯದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪರ್-ಬಾಸ್ಟೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಬಿದೋಸ್‌ ಮತ್ತು ಸೈಸ್‌ನಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿತ್ತು. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪಪೈರಿಯು ಅಂಗರಚನಾಶಾಸ್ತ್ರ, ಗಾಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳ ಅನುಭವಜನಿತ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ. 

ಗಾಯಗಳಿಗೆ ಹಸಿ ಮಾಂಸ, ಬಿಳಿ ನಾರುಬಟ್ಟೆ, ಹೊಲಿಗೆ, ಬಲೆ, ಮೆತ್ತೆ ಮತ್ತು ಸೋಂಕನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಜೇನಿನಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿದ ಹೀರೊತ್ತಿಗೆಯಿಂದ ಬ್ಯಾಂಡೇಜು ಕಟ್ಟಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಫೀಮನ್ನು ನೋವು ಶಾಮಕವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಉತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಈರುಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ನಿಯತವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲದೇ ಅವು ಅಸ್ತಮಾ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಉಪಶಮನ ಕೊಡುತ್ತವೆ, ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದರು. ಪ್ರಾಚೀನ ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಾ ತಜ್ಞರು ಗಾಯಗಳಿಗೆ ಹೊಲಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು, ಮುರಿದ ಮೂಳೆಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ, ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಅಂಗಗಳ ಅಂಗಚ್ಛೇದನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪೆಟ್ಟುಗಳು ತುಂಬಾ ಗಂಭೀರವಾಗಿದ್ದರೆ ಅಂತಹ ರೋಗಿಯನ್ನು ಅವನು ಸಾಯುವವರೆಗೆ ಹೇಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿರಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇತಿಹಾಸ
ಎರಡನೆ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಅವಧಿ ಮತ್ತು ಹಿಕ್ಸೋಸ್‌‌
ಔಷಧಿ
ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು