ಕಬ್ಬಿನ ಮಾಧುರ್ಯವನ್ನು ಸವಿಯಲು ಜನರು ಕಚ್ಚಾ ಕಬ್ಬನ್ನು ಅಗಿಯುತ್ತಾರೆ. ಸಕ್ಕರೆಯನ್ನು ಸ್ಫಟಿಕೀಕರಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಹರಳಾಗಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು 350 ADಯ ಸುಮಾರಿಗೆ ಗುಪ್ತ ರಾಜವಂಶದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು.

ಕಬ್ಬು ಮೂಲತಃ, ಉಷ್ಣವಲಯದ ಪ್ರದೇಶಗಳಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಬೆಳೆಯಾಗಿತ್ತು. ವಿಭಿನ್ನ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಜಾತಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ; "S. ಬಾರ್ಬೆರಿ" ಜಾತಿಯು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರೆ, "S. ಎಡ್ಯೂಲ್‌‌" ಮತ್ತು "S. ಅಫಿಷಿಯನೇರಮ್‌" ಜಾತಿಗಳು ನ್ಯೂಗಿನಿಯಾದ ಮೂಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸಕ್ಕರೆಯ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಂ ಕೃಷಿ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅರಬ್‌‌ ಉದ್ಯಮಿಗಳು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಅವನ್ನು ನಂತರ ಪರಿಷ್ಕರಿಸಿ, ಒಂದು ಬೃಹತ್‌‌-ಪ್ರಮಾಣದ ಉದ್ಯಮವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಿಸಿದರು. ಮೊದಲ ಬೃಹತ್‌‌ ಪ್ರಮಾಣದ ಸಕ್ಕರೆ ಗಿರಣಿಗಳು, ಸಂಸ್ಕರಣಾಗಾರಗಳು, ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಮತ್ತು ನೆಡುತೋಪುಗಳನ್ನು ಅರಬರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

1390ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾದ ಗಾಣವೊಂದರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಕಂಡುಬಂದು, ಅದು ಕಬ್ಬಿನಿಂದ ಪಡೆಯಲಾದ ರಸದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಿತು. ಸಕ್ಕರೆ ಸಂಬಂಧಿತ ಸಸ್ಯಗಳ ನೆಡುತೋಪುಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ವಿಸ್ತರಣೆಯು ಆಂಡಲ್ಯೂಸಿಯಾಗೆ ಮತ್ತು ಆಲ್‌ಗಾರ್ವೆಗೆ ಆಗುವಲ್ಲಿ ಇದು ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. 1420ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆಯ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಕೆನರಿ ದ್ವೀಪಗಳು, ಮದೀರಾ ಮತ್ತು ಅಜೋರ್ಸ್‌‌ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಸಕ್ಕರೆಯನ್ನು ಬ್ರೆಜಿಲ್‌‌‌‌‌‌ಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. 1555ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಲೇಖನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಹಾನ್ಸ್‌ ಸ್ಟೇಡನ್‌ ಎಂಬಾತ, 1540ರ ವೇಳೆಗೆ ಸಾಂಟಾ ಕ್ಯಾಟರೀನಾ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ 800 ಸಕ್ಕರೆ ಗಿರಣಿಗಳಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಬ್ರೆಜಿಲ್‌ನ ಉತ್ತರ ತೀರ, ಡೆಮರಾರಾ ಮತ್ತು ಸುರಿನೇಮ್‌‌ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು 2,000ದಷ್ಟು ಸಕ್ಕರೆ ಗಿರಣಿಗಳಿದ್ದವು ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕಾ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾಗಳಲ್ಲಿ 1550ರ ದಶಕಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸರಿಸುಮಾರು 3,000 ಸಣ್ಣ ಗಿರಣಿಗಳು ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡು, ಬೀಡು ಕಬ್ಬಿಣ ಗಿಯರ್‌‌‌‌ಗಳು, ಮೀಟುಗೋಲುಗಳು, ಅಚ್ಚುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಾಧನಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಒಂದು ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವು. ಸಕ್ಕರೆಯ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ಎರಕದ ಅಚ್ಚು-ತಯಾರಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ-ಎರಕದಲ್ಲಿನ ಪರಿಣತ ವೃತ್ತಿಗಳು ಯುರೋಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾದವು. ಆಗತಾನೇ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ರಾಂತಿಗಾಗಿ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಪರಿಣತಿಗಳನ್ನು 17ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ಗಿರಣಿಯ ನಿರ್ಮಾಣವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿತು.

1625ರ ನಂತರ, ಕಬ್ಬನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾದಿಂದ ಕೆರಿಬಿಯನ್‌ ದ್ವೀಪಗಳಿಗೆ ಡಚ್ಚರು ಒಯ್ದರು; ಅಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬು ನಂತರ ಬಾರ್ಬಡೋಸ್‌‌‌‌‌‌ನಿಂದ ವರ್ಜಿನ್‌ ದ್ವೀಪಗಳವರೆಗೆ ಬೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅಮೆರಿಕಾ ಖಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರ ವಸಾಹತುಗಾರಿಕೆಯು ಕಂಡುಬರುವುದರೊಂದಿಗೆ, ಕೆರಿಬಿಯನ್‌‌ ದ್ವೀಪಗಳು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲೇ ಸಕ್ಕರೆಯ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಮೂಲವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು. ಗುಲಾಮ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಕಬ್ಬನ್ನು ಪೂರೈಸುವಲ್ಲಿ ಈ ದ್ವೀಪಗಳು ಸಮರ್ಥವಾದವು ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ದೇಶಗಳಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಕಬ್ಬಿನ ಸಕ್ಕರೆಗಿಂತಲೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆಯನ್ನು ಇವು ಉತ್ಪಾದಿಸಿದವು.

ಹದಿನೆಂಟನೇ ಶತಮಾನದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಸಕ್ಕರೆಯು ಅಗಾಧವಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯು ಉತ್ಕರ್ಷಗಳ ಒಂದು ಸರಣಿಯನ್ನೇ ಕಂಡಿತು. ಬೃಹತ್ತಾದ ಕೆರಿಬಿಯನ್‌ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ತಯಾರಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಸ್ಯಗಳ ನೆಡುತೋಪುಗಳನ್ನು ಯುರೋಪಿಯನ್ನರು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಬೆಲೆಗಳು ಕುಸಿದವು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಿಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ಈ ಸನ್ನಿವೇಶವು ಕಂಡುಬಂತು. ಹದಿನೆಂಟನೇ ಶತಮಾನದ ವೇಳೆಗೆ, ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಗಗಳೂ ಸಹ ಹಿಂದೆ ಭೋಗಸಾಮಗ್ರಿಯ ಸ್ವರೂಪದ ಉತ್ಪನ್ನವೆನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಕ್ಕರೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಳಕೆದಾರರಾಗಿದ್ದವು. ಮೊದಲಿಗೆ ಬ್ರಿಟನ್‌‌ನಲ್ಲಿನ ಬಹುಪಾಲು ಸಕ್ಕರೆಯು ಚಹಾದ ವಲಯದ ಕಡೆಗೆ ತೆರಳಿತಾದರೂ, ನಂತರದಲ್ಲಿ ಮಿಠಾಯಿ ತಯಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಚಾಕೊಲೇಟ್‌‌‌‌ಗಳು ಅತೀವವಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾದವು. ಪೂರೈಕೆದಾರರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಘನ ಶಂಕುಗಳ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆಯನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಅವನ್ನು ತುಣುಕುಗಳಾಗಿ ಒಡೆಯಲು ಬಳಕೆದಾರರಿಗೆ ಸಕ್ಕರೆ ಗುಬುಟು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ಚಿಮುಟದ-ರೀತಿಯ ಸಾಧನದ ಅಗತ್ಯವು ಕಂಡುಬಂದಿತು.

18ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಕ್ಕರೆಯ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕ್ರಮವು ಕ್ರಮೇಣ ಹೆಚ್ಚಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾಂತ್ರೀಕೃತಗೊಂಡಿತು. 1768ರಲ್ಲಿ, ಜಮೈಕಾದಲ್ಲಿನ ಸಕ್ಕರೆ ಗಿರಣಿಯೊಂದಕ್ಕೆ ಉಗಿ ಎಂಜಿನ್‌‌ ನೆರವಿನಿಂದ ಮೊದಲು ವಿದ್ಯುತ್ತನ್ನು ಒದಗಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಶಾಖದ ಒಂದು ಮೂಲವಾಗಿ ನೇರ ಸುಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಉಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಪಲ್ಲಟಗೊಳಿಸಿತು. ಅದೇ ಶತಮಾನದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಇತರ ಬೆಳೆಗಳಿಂದ ಸಕ್ಕರೆಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಪ್ರಯೋಗ-ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರು ಕೈಹಾಕಿದರು. ಆಂಡ್ರಿಯಾಸ್‌ ಮಾರ್ಗ್‌ಗ್ರಾಫ್ ಎಂಬಾತ ಬೀಟ್‌ ರೂಟ್‌‌‌ನಲ್ಲಿ ಸುಕ್ರೋಸ್‌ನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಮತ್ತು ಫ್ರಾಂಜ್‌ ಅಕಾರ್ಡ್‌ ಎಂಬ ಅವನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಸಿಲೇಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಿಹಿ ಬೀಟ್‌ಗೆಡ್ಡೆ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಕಾರ್ಖಾನೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ನೆಪೋಲಿಯನ್‌ ಕಾಲದ ಯುದ್ಧಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಫ್ರಾನ್ಸ್‌‌ ಮತ್ತು ಯುರೋಪ್‌ ಖಂಡಕ್ಕೆ ಕೆರಿಬಿಯನ್‌‌ ಸಕ್ಕರೆಯ ಪೂರೈಕೆಯು ನಿಲ್ಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಬೀಟ್‌ ಗೆಡ್ಡೆಯ ಸಕ್ಕರೆಯ ಉದ್ಯಮವು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಚುರುಕಾಯಿತು. ಇಂದು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಕ್ಕರೆಯ ಪೈಕಿ ಸುಮಾರು 30%ನಷ್ಟು ಭಾಗವು ಬೀಟ್‌ ಗೆಡ್ಡೆಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತಿದೆ.

ಇಂದು, ದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 1,500 ಟನ್ನುಗಳಷ್ಟು ಸಕ್ಕರೆಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಬೃಹತ್ತಾದ ಒಂದು ಬೀಟ್‌ ಗೆಡ್ಡೆಯ ಸಂಸ್ಕರಣಾಗಾರಕ್ಕೆ, 24-ಗಂಟೆಗಳ ಉತ್ಪಾದನಾ ಅವಧಿಯ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 150 ಮಂದಿ ಕೆಲಸಗಾರರ ಒಂದು ಕಾಯಂ ಕಾರ್ಯಪಡೆಯ ಅಗತ್ಯ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಮಧುಮೇಹ
ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ
ಉತ್ಪಾದನೆ
ಸಕ್ಕರೆಯ (ಸುಕ್ರೋಸ್‌‌) ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಇತಿಹಾಸ