ಸಸ್ಯೂರ್ ಪ್ರಕಾರ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಸಹ ಒಂದು ವಿಜ್ಞಾನವಾಗಿದೆ. ಇದು ಕೂಡ ಇತರೆ ವಿಜ್ಞಾನಗಳಂತೆ ಭಾಷೆಯನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತದೆ . ಆದರೆ ಇತರೆ ವಿಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನದ ವಸ್ತು ಪೂರ್ವನಿರ್ಧರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವನಿರ್ಧರಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ . ಕಾರಣ ಭಾಷೆ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾದದ್ದು ,ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸುವಾಗ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಅರ್ಥ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ .ನಾವು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಪದವನ್ನು ಒಂದೇ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕುರ್ಚಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೂತುಕೊಳ್ಳಲು ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ.ಅದೇ ಲೋಕಸಭೆ ಅಥವಾ ವಿಧಾನಸಭೆ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಎಂದರೆ ಕುರ್ಚಿ ಎಂದ ತಕ್ಷಣ ಅಧಿಕಾರ ಎಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ .ಈ ಮೇಲಿನ ಉದಾಹರಣೆಯಿಂದ ನಾವು ತಿಳಿಯುವುದೆನೆಂದರೆ ಭಾಷೆ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಳಪಡುವಂತದ್ದು ಸ್ಥಿರವಾದದ್ದಲ್ಲ .ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಅಧ್ಯಯನವೆಂದರೆ ಭಾಷೆ or ಭಾಷೆಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಭಂದಗಳ , ಐತಿಹಾಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ or ಪದಗಳ ಅರ್ಥ or ಮೂಲವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಸಹ ತನ್ನದೇ ಆದ ವಸ್ತು ವಿಷಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.ಆಗಾಗಿ ಭಾಷೆಯ ಹಿಂದಿರುವ ಅಮೂರ್ತವಾದ ಸಂರಚನೆಯನ್ನು ಅಂದರೆ ಭಾಷೆಯ ಹಿಂದಿರುವ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅದ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು.ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯುವುದು ಎಂದರೆ ಭಾಷೆಯ ಕಲಿಕೆ ಎಂದಲ್ಲ ಆ ಭಾಷೆಯ ಹಿಂದಿರುವ ನಿಯಮಗಳ ಅಧ್ಯಯನ ಎಂದರ್ಥ . ಸಸ್ಯೂರ್ ಭಾಷೆಯ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಡೈಕ್ರೋನಿಕ್ ಮತ್ತು ಸಿ೦ಕ್ರೋನಿಕ್ (Diachronic and Synchronic)ಎಂದು ಎರಡು ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ . ಡೈಕ್ರೋನಿಕ್ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಒಂದು ಭಾಷೆಯ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ವಿಕಸನದ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವಂತದ್ದು . .ಈತನ ಪ್ರಕಾರ ಡೈಕ್ರೋನಿಕ್ ಎಂಬುದು ಮಾತಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಭಾಷೆಯ ಭಾಗವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯ ಮಾದರಿಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಮಾತುಗಾರಿಕೆ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಚಟುವಟಿಕೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಮೌಖಿಕ ಮತ್ತು ಶ್ರವ್ಯ ಎರಡು ಸಂವಹನಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಂಕೇತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ (Sign system)
ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಸಹ ಒಂದು ವಿಜ್ಞಾನವಾಗಿದೆ
ಸಿಂಕ್ರೋನಿಕ್ ವಿಧಾನ
ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರ