ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜರುಗಿದ ಈ ದುರ್ಘಟನೆ, ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ಸಮಾಜದ ಕ್ರೂರ ಮುಖ ಕಂಡು, ಊರು ತೊರೆದ ಬಾಲಕ ಭೀಮನು ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲೇಬೇಕೆಂಭ ಛಲ ಹೊತ್ತು ಸಿಂದಗಿಗೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾರ್ಥ ಬೊರ್ಡಿಂಗ್‌ಸೇರಿ, ೫.೬.೭ನೆಯ ಕ್ಲಾಸಿನವರೆಗೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದನು. ಸ್ವತಃ ಅವರೇ ಮೂಕನ ಭಾಷಣ ಪ್ರಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದುಕೊಂಡಿರುವಂತೆ ‘ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗರೂ” ಮಠದ ಪಡಸಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಹೊರಗಿನ ಬೇವಿನ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ನಾಯಿಯ ಹಾಗೆ ಕಾದು ಕುಳಿತು, ಹಾಕಿದಾಗ ತಿಂದು ಎದ್ದಿದ್ದೇನೆ’ ಇಂತಹ ಅವಮಾನಕರ ಹೀನ ನೋವು – ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಲೇ ಮುಲ್ಕಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕುಲಜರ ಹುಡುಗರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಪಡೆದು ಉತ್ತಮ ದರ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಸಾದರು.

ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲೇಬೇಕೆಂಬ ಛಲಹೊತ್ತ ಭೀಮನು ಬಿಜಾಪುರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿ ದಲಿತ(ಹರಿಜನ) ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ಇದ್ದ ಕಾಕಾ ಕಾರ್ಖಾನೀಸ್‌ರ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್‌ದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆದು ಪಿ.ಡಿ.ಜೆ. ಹೈಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಎಂಟನೇ ತರಗತಿಗೆ ಸೇರಿದರು. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಬೆನ್ನು ಬಿಡದ ಜಾತಿಯ ಭೂತ ಕಾಡಿತು. ಹರಿಜನ ಹುಡುಗರಿಗಾಗಿ ಎಂಟನೇ ‘ಸಿ’ ಕ್ಲಾಸು ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲಾಗಿತ್ತು. ಎಂಟನೆಯ ವರ್ಗ ಪಾಸಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಶರಣ ಫ.ಗು. ಹಳಕಟ್ಟಿಯವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದ ಬಿಜಾಪುರ ಜಿಲ್ಲಾ ಲಿಂಗಾಯತ ವಿದ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಶ್ರೀ ಸಿದ್ದೇಶ್ವರ ಹೈಸ್ಕೂಲ್‌ ಸೇರಿ, ೯ ಮತ್ತು ೧೦ನೇ ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಕಲಿತರು. ‘ಸೆಕೆಂಡರಿ ಸ್ಕೂಲ್‌ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್‌ಎಕ್ಜಾಮಿನೇಶನ್‌ಬೋರ್ಡ್, ಬಾಂಬೆ’, ಮೂಲಕ ಮಾರ್ಚ್ ೧೯೫೧ ರಲ್ಲಿ ಎಸ್.ಎಸ್‌.ಸಿ ಪದವಿ ಪಡೆದರು.

ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದ ಹೆಸರು ‘ಭೀಮ್ಯಾ ಸಾಯಿಬ್ಯಾ ಡ್ವಾರ’ ಎಂಬೋದು ಹೈಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ‘ಭೀಮಣ್ಣ ಸಾಯಬಣ್ಣ ಡೋರ’ ಎಂದು ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡಿತು (೧೯೫೧). ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಸೋಲಾಪುರದ ದಯಾನಂದ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ವರ್ಷದ ಸೈನ್ಸ್‌ ತರಗತಿಗೆ ಹೆಸರು ಹಚ್ಚಿದರು. ಆರ್ಥಿಕ ತೊಂದರೆ, ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುವ ಕಡುಬಡತನದಿಂದಾಗಿ ಕಾಲೇಜು ಶಿಕ್ಷಣ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ಮುಂದೆ ೪.೨.೧೯೫೨ ರಲ್ಲಿ ಬದಾಮಿ ಕೋರ್ಟ್‌‌ನಲ್ಲಿ ಅಫಿಡಾವಿಟ್‌ಮಾಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ‘ಭಿಮರಾವ್‌ ಸಾಯಬಣ್ಣಾ ಪೋಳ’ ಎಂದು ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡರು. ತಮ್ಮ ಪ್ರಾರಂಭದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಿ.ಎಸ್‌.ಪೋಳ, ಚಾಂದಕವಠೆ, ಎಂದೇ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅನಂತರ ಶರಣ ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನೆ, ಬಸವಧರ್ಮದ ಸತ್ಯ ಅರಿತು ‘ಕುಮಾರ ಕಕ್ಕಯ್ಯ ಪೋಳ’ ಆಗಿ ಶರಣರೂ ನೂತನ ವಚನಕಾರರೂ ಆದರು. 

ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ
ಸಾಹಿತ್ಯ
ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ
ಜನನ