ಅರೆ-ಅನ್ಸಿಯಲ್ ಎರಡನೇ ವಿಧದ ಬರವಣಿಗೆಯಾಗಿದ್ದು, 14ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಅನ್ಸಿಯಲ್‌ಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಯಿತು. ಈ ಲಿಪಿಯು ಹೆಚ್ಚು ಹೊಳಪು ಮತ್ತು ದುಂಡಾಕೃತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇದರ ಅಕ್ಷರಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಲಘುವಾಗಿದ್ದು, ಅನೇಕ ಮೇಲ್ಬರಹ ಮತ್ತು ವಿರಾಮಚಿಹ್ನೆಗಳ ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅಕ್ಷರಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಬಾಗಿದ್ದು, ಅನ್ಸಿಯಲ್ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದು, ಕೆಳ ಮತ್ತು ಮೇಲಿನ ದೀರ್ಘಕಾರಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಅನ್ಸಿಯಲ್‌ನ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಅಗಲತುದಿಯ ಪೆನ್ನಿನ ತಂತ್ರವು ಅರೆ-ಅನ್ಸಿಯಲ್‌ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವುದು ವಿರಳ. ಅರೆ-ಅನ್ಸಿಯಲ್ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಜೋಡಿಬರಹ ಮತ್ತು ಕಟ್ಟುಬಂಧಗಳಿಂದ 14-18ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇತರೆ ಬರವಣಿಗೆ ಶೈಲಿಗಳ ಜತೆ ಬಳಸಲಾಯಿತು. ಅರೆ-ಅನ್ಸಿಯಲ್‌ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಹಿತಕಾರಿಯೆನಿಸಿತು. ಊಳಿಗಮಾನ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ವಿಶಿಷ್ಠ ಅನ್ಸಿಯಲ್ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಹೊರಪ್ರದೇಶದ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ಸಿಯಲ್ ಭಾಷೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ನೆರವಾಯಿತು. ಮಿಲಿಟರಿ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಮತ್ತು ದಾಖಲೆಗಳು ಈ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳ ಸರಕನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ. ಐವಾನ್ III ಆಡಳಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಸ್ಕೊದ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಪ್ರದೇಶದ ಏಕೀಕರಣ ಮತ್ತು ಬಲವರ್ಧನೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಮಾಸ್ಕೊ ದೇಶೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕೇಂದ್ರವಾಯಿತು. ಹೊಸ ನಿರಂಕುಶ ಆಡಳಿತದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾ ರಾಷ್ಟ್ರದ ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಾಸ್ಕೊ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ರಷ್ಯನ್ನರ ಗುಣಲಕ್ಷಣ ಎನಿಸಿತು. ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಬೇಡಿಕೆಗಳ ಜತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಸ್ಕೊ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ರಷ್ಯಾದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸರಳ ಲಿಪಿಯ ಅಗತ್ಯತೆ ಕಂಡಿತು. 
ಅರೆ-ಅನ್ಸಿಯಲ್(14ನೇ ಶತಮಾನ)
ನೇಪಾಳದ ಕ್ಯಾಲಿಗ್ರಫಿ
ಗ್ಲಾಗೊಲಿಟಿಕ್ ಲಿಪಿ(10-11 ಶತಮಾನ)
ಪೌರಾತ್ಯ ಕ್ಯಾಲಿಗ್ರಫಿಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಕಾಸ