ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಒಂದು ಕೈಗಾರಿಕೆಯಾಗಿ ನಾಟಕೀಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಕಂಡಿತು.

ಗಣಿಗಾರಿಕಾ ಉದ್ಯಮ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುಗದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ತಾಮ್ರ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯುವುದರ ಮೇಲೆ ಲಕ್ಷವಹಿಸಿತ್ತು.

ಇತರ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಲೋಹಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಗಿಲೀಟು ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. 
ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ, ಬಹಳ ಲೋಹಗಳನ್ನು ಓಪನ್-ಪಿಟ್ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಆಳವಾದ ಗಣಿ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅಗೆಯುವುದರ ಬದಲು, ಮೊದಲಿಗೆ ಅದಿರನ್ನು ಕಿರಿದಾದ ಆಳಗಳ ಮೂಲಕ ಹೊರ ತೆಗೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಸುಮಾರು 14ನೆ ಶತಮಾನದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಆಯುಧಗಳು, ಕವಚ, ಕುದುರೆಲಾಳಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವಾಗ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿ ಧರಿಸುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಳೆಗಳ ಬೇಡಿಕೆಗಳು ಕಬ್ಬಿಣಕ್ಕೆ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದವು.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮಧ್ಯ ಕಾಲೀನ ಸೈನಿಕರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಖಡ್ಗಗಳು, ಈಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಆಯುಧಗಳ ಜೊತೆ ಚೈನುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕವಚಗಳು ಅಥವಾ ಫಲಕಗಳ 100 ಪೌಂಡುಗಳ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮಿಲಿಟರಿ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಮೇಲೆ ಅಗಾಧ ಅವಲಂಬನೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಹೊರತೆಗೆಯುವ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು.

11ರಿಂದ 14ನೇ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಹೊಸ ಮಿಲಿಟರಿ ಅನ್ವಯಿಸುವಿಕೆಗಳು ಯೂರೋಪಿನ ತುಂಬ ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟದ ಜೊತೆ ತಾಳೆಹೊಂದಿದವು, ಇದು ನಾಣ್ಯಗಳ ಅಭಾವವನ್ನು ತುಂಬಲು ಅಮೂಲ್ಯ ಲೋಹಗಳಿಗೆ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಪುಷ್ಟೀಕರಿಸಿತು.

ಲಭ್ಯವಿರುವ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಗಣಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮಾರ್ಗಗಳು ಪಂಪ್ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಎಲ್ಲಾ ಗಣಿಗಳು ತಳವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಾಗ 1465ರ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಉಂಟಾಯಿತು.

ಆದಾಗ್ಯೂ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ನೋಟುಗಳ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಕ್ರೆಡಿಟ್‍ನ ಬಳಕೆ ಅಮೂಲ್ಯ ಲೋಹಗಳ ಮೌಲ್ಯ ಮತ್ತು ಅವಲಂಬನೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿವೆ, ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಈ ರೀತಿಯ ನಾಣ್ಯ ಪದ್ಧತಿ ಇನ್ನೂ ಚಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿದೆ.

ಬೀಸು ಯಂತ್ರಗಳ ಪ್ರಕಾರದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿತ್ತು; ಅವುಗಳು ಅದಿರನ್ನು ಪುಡಿ ಮಾಡುವುದು, ಗಣಿಗಳಿಂದ ಅದಿರನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತುವುದು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿಯ ಗಾಳಿ ಒದಗಿಸುವ ಸಾಧನದ ಮೂಲಕ ಗಾಳಿ ಬೆಳಕು ಒದಗಿಸುವುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.

1627ರಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಪೌಡರನ್ನು ಮೊದಲು ಈಗ ಸ್ಲೊವೇಕಿಯಾದ ಬನ್‍ಸ್ಕ ಸ್ಟೀವ್‍ನಿಕ ಆಗಿರುವ ಹಂಗೇರಿಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಸೆಲ್‍ಮೆಕ್‌ಬನ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ್ದರು.

ಕಲ್ಲನ್ನು ಸಿಡಿಸಲು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಅದಿರಿನ ಶಿರೆಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯಲು ಕಪ್ಪು ಪೌಡರ್ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ, ಇದು ಬೆಂಕಿ ಹಾಕುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವೇಗವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಶಾಖಕ್ಕೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ನಂತರ ತಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ ತೋಯಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಮೊದಲು ತೂರಲಾಗದ ಲೋಹಗಳು ಮತ್ತು ಅದಿರುಗಳ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಗೆ ಕಪ್ಪು ಪೌಡರ್ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತದೆ.

1762ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಮೊದಲ ಗಣಿಗಾರಿಕಾ ಅಕಾಡೆಮಿ ಅದೇ ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಕಬ್ಬಿಣದ ನೇಗಿಲಿನ ಮೊಳೆಯಂತಹ ಕೃಷಿಯ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಳವಡಿಕೆ, ಕಟ್ಟಡದ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಲೋಹದ ವಸ್ತುಗಳ ಬಳಕೆ, ಇವುಗಳು ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಿಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದವು. ಅರೆಸ್ಟ್ರಾ ದಂತಹ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷರು ಅದಿರನ್ನು ಹೊರತೆಗಗೆದ ನಂತರ ಪುಡಿ ಮಾಡಲು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈ ಉಪಕರಣ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಲದಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಮಧ್ಯ ಪೂರ್ವದ ಧಾನ್ಯ ಒಕ್ಕುವ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯನ್ನು ಹೋಲುವ ಯಾಂತ್ರಿಕ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಮಧ್ಯ ಕಾಲೀನ ಯುಗದ ಗಣಿಗಾರಿಕಾ ವಿಧಾನಗಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳು ಬಿರಿಂಗುಶಿಯೋರ ಪಿರೊತೆಕ್ನಿಯ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಜಾರ್ಜ್ ಎಗ್ರಿಕೊಲರ ದೆ ರೆ ಮೆಟಲಿಕ (1556) ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿದವು.

ಜರ್ಮನಿ ಮತ್ತು ಸಕ್ಸನ್ ಗಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಬಹಳ ವಿವಿಧ ಗಣಿಗಾರಿಕಾ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಈ ಪುಸ್ತಕಗಳು ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ.

ಗಣಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ನೀರನ್ನು ಹೊರ ತೆಗೆಯುವುದು (ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಎಗ್ರಿಕೊಲ ವಿಶದವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ) ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಗಣಿಗಾರರ ಎದುರು ನಿಂತ ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತು.

ಹೊಸ ಸ್ತರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಗಣಿಗಾರರು ಆಳಕ್ಕೆ ಅಗೆದಂತೆ, ಪ್ರವಾಹ ಬರುವುದು ಸಹಜವಾದ ಅಡಚಣೆಯಾಯಿತು.

ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಗಣಿಗಾರಿಕಾ ಕೈಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು, ವಿವಿಧ ಯಂತ್ರಗಳ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಳೆಯುವ ಪಂಪುಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಯಿತು.

ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕ
ಪಾರಿಸಾರಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳು
ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುರೋಪ್
ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ವರ್ಗೀಕರಣ