2007ರ ಪ್ರಕಾರ ಫೆಬ್ರವರಿ 7 , 1996 ಕಾರ್ಯಾರಂಭ ಮಾಡಿದ ವ್ಯಾಟ್ಸ್ ಬಾರ್-1 ಅಮೆರಿಕದ ಕೊನೆಯ ವಾಣಿಜ್ಯೋದ್ದೇಶದ ಅಣು ಶಕ್ತಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನೇ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಅಣುಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊರ ಹಾಕುವುದಕ್ಕೆ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಚಳವಳಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸಾಕ್ಷಿಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿನಾದ್ಯಂತ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಚಕ್ರದ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಇಂಧನದ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡುವಿಕೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದೆ.ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಅಣುಶಕ್ತಿ ಉದ್ಯಮದ ಪರಿಣತರು ವಿದ್ಯುತ್ ಕೊರತೆ, ನಷ್ಟವಾಗುವ ಇಂಧನ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ, ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಮತ್ತು ನಷ್ಟವಾಗುವ ಇಂಧನದ ಬಳಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಹೊರಬರುವ ಘನ ಲೋಹದ ತ್ಯಾಜ್ಯದ ಉಪಯೋಗ, ಸುರಕ್ಷಿತ ಘಟಕಗಳಂತಹ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶಕ್ತಿ ಸುರಕ್ಷೆ ಯು ಪರಮಾಣು ಶಕ್ತಿ ಘಟಕಗಳ ಹೊಸ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು.

ವರ್ಲ್ಡ್ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ ಪ್ರಕಾರ, 1980ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಪ್ರತಿ 17ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ರಿಯಾಕ್ಚರ್ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು 2015ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಈ ಪ್ರಮಾಣವು 5ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದಕ್ಕೆ ಎರಿಕೆಯಾಗಬಹುದು.
ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಭಾರತ, ಜಪಾನ್ ಮತ್ತು ಚೀನಾ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ದೇಶಗಳು ಅಣುಶಕ್ತಿಯ ಅಭಿವೃದ್ದಿಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಉಳಿದಿವೆ. ಎಲ್ಲವೂಗಳು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ವೇಗವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಥರ್ಮಲ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಎರಡನ್ನೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುತ್ತಿವೆ. ಉತ್ತರ ಕೋರಿಯಾ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕ ಥರ್ಮಲ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಪಡಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕ ಮತ್ತು ಚೀನಾ, ಪೆಬ್ಬೆಲ್ ಮಾಡ್ಯೂಲರ್ ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ( ಪಿಬಿಎಂಆರ್) ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸುತ್ತಿವೆ. ಹಲವಾರು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಸದಸ್ಯರು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿವೆ. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಅಣುಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿಷೇಧವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿವೆ. ಜಪಾನ್ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಅಣುಶಕ್ತಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು 2005ರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹೊಂದಿದೆ. 2004ರಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕಾನ್ಸರಾರ್ಟಿಯಾಗಳಿಗೆ ಅಮೆರಿಕ, ಅಮೆರಿಕದ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಇಲಾಖೆ, ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ಪವರ್ ಪ್ರೊಗ್ರಾಮ್ 2010ರ ಅಡಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ ಸರಿದೂಗಿಸುವ ಅನುದಾನ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಮತ್ತು ಎನರ್ಜಿ ಪಾಲಿಸಿ 2005ರ ಮಸೂದೆ ಅಡಿ ಆರು ಹೊಸ ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಸಾಲದ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಪಡೆದಿದೆ. ಮತ್ತು ಜನರೇಷನ್ IV ವೇರಿ ಹೈ ಟೆಂಪರೆಚರ್ ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಅಡಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಮತ್ತು ಹೈಡ್ರೋಜನ್ ಎರಡನ್ನೂ ಉತ್ಪಾದಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಇಂಧನ ಇಲಾಖೆಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. 21ನೇ ಶತಮಾನದ ಪ್ರಾರಂಭದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಣು ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿರುವ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಪೂರೈಸುವುದಕ್ಕೆ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಲಾಗಿತ್ತು. ಎರಡೂ ಫಾಸ್ಟ್ ಬ್ರೀಡರ್ ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಪಡಿಸುತ್ತಿವೆ. (ಇಂಧನ ಅಭಿವೃದ್ದಿಯನ್ನೂ ನೋಡಿ) ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗಡಮ್ ನ ಇಂಧನ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭವಿಷ್ಯತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಕಾಣಬಹುದು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ಹೊಸ ಅಣು ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಥವ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಜೀವಿತಾವಧಿ ನಂತರವೂ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಮೂಲಕ ಭರ್ತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದೆ

ಅಣುಶಕ್ತಿ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಅಡೆತಡೆಗಳು ಉಂಟಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದ್ದು,ಎಕೆಂದರೆ, ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಕೆಲವೇ ಕಂಪನಿಗಳು ಸಿಂಗಲ್ ಪೀಸ್ ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ಪ್ರೇಷರ್ ಉಪಕರಣವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅವುಗಳು ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ಗಳ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿವೆ. ಈ ಉಪಕರಣಗಳ ವಾಸ್ತವಿಕ ಬೇಡಿಕೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಮೊದಲೇ ಉಪಯೋಗಿಸುವವರು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇತರ ಉತ್ಪಾದಕರು ತಾವೇ ಉಪಕರಣವನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಆಯ್ಕೆ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಥವ ಇತರ ಪರ್ಯಾಯ ವಿಧಾನಗಳ ಮೂಲಕ ಇದೇ ರೀತಿಯ ವಸ್ತು ತಯಾರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿಯುಲೇತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇತರ ಪರಿಹಾರಗಳು ಎಂದರೆ ಕೆನಡಾದ ಮುಂದುವರಿದ CANDU ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ಅಥವ ಸೋಡಿಯಂ ಕೂಲ್ಡ್ ಫಾಸ್ಟ್ ರಿಯಾಕ್ಚರ್ ಮಾದರಿಯಂತೆ ಸಿಂಗಲ್ ಪೀಸ್ ಫೋರ್ಜಡ್ ಪ್ರೇಷರ್ ಉಪಕರಣದ ವಿನ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದೇ ತಯಾರಿಸುವುದು ಆಗಿದೆ.

ಚೀನಾ 100ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಘಟಕಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಯೋಜಿಸಿದೆ. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕ ತನ್ನ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ರಿಯಾಕ್ಚರ್ ಗಳ ಪರವಾನಗಿಯನ್ನು 60 ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ ಮತ್ತು 30ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಸ ಘಟಕಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ ಪರಿಶೀಲನೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೇ ಯುಎಸ್ ಎನ್ಆರ್ ಸಿ ಮತ್ತು ಯುಎಸ್ ಇಂಧನ ಇಲಾಖೆಯು ಮೃದು ನೀರಿನ ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ಗಳ ಸುಸ್ಥಿರತೆಗೆ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದು, ಇದು 60ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷ ಕಾಲ ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ಗಳ ಪರವಾನಗಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆಶಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೆಚ್ಚುವರಿ 20 ವರ್ಷ ನೀಡಿದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ನಷ್ಟದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಬನ್ ಡೈ ಆಕ್ಸೈಡ್ ಹೊರಸೂಸದ ನಿವೃತ್ತಗೊಳ್ಳಲಿರುವ ರಿಯಾಕ್ಟರ್ ಗಳು ಅಮೆರಿಕದ ಇಂಧನ ಸುರಕ್ಷತೆ, ಗ್ರೀನ್ ಹೌಸ್ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿಯ ಬೇಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಸಮತೋಲನ ಉಂಟು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಬಹುದು. 
2030ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಣು ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ದ್ವಿಗುಣಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೂ ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಅಣುಶಕ್ತಿಯ ಪಾಲು ಎರಿಕೆಯಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಎಂದು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಣುಶಕ್ತಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ ಅಂದಾಜಿಸಿದೆ.

ಅಣು ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿ ಘಟಕಗಳ ಸ್ಥಿತಿಸ್ಥಾಪಕತ್ವ
ಉದ್ಯಮದ ಭವಿಷ್ಯ
ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗ
ಅಭಿವೃದ್ಧಿ