ಸೋಂಕುರಕ್ಷಕ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿನ ಅನಿಯಮಿತತೆಯಿಂದಾಗಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಕ್ರೋನ್ಸ್‌ ರೋಗ ಉಂಟುಮಾಡಲು ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಕ್ರೋನ್ಸ್‌ ರೋಗವನ್ನು ಸ್ವಯಂಸೋಂಕುರಕ್ಷಕ ರೋಗವೆಂದು ಯೋಚಿಸಲಾಗಿದ್ದು, T1 ಸೈಟೋಕೈನ್‌ನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಿಂದಾಗಿ ಉರಿಯುವಿಕೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ರೋಗದಲ್ಲಿ T17ವು ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆದಿರುವುದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇತ್ತೀಚಿನ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿವೆ. ಕ್ರೋನ್ಸ್‌ ರೋಗದಲ್ಲಿ ATG16L1ಯನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ಇತ್ತೀಚಿನ ವಂಶವಾಹಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ್ದು, ಅದು ಆಟೋಫಾಗಿಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಪಡೆಯುವಿಕೆಯ ದೇಹದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅಡಚಣೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಕ್ರೋನ್ಸ್‌ ರೋಗವು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಟಿ ಸೆಲ್‌ ಅಟೋಇಮ್ಯುನೋ ವ್ಯಾದಿಯಾಗಿದ್ದೆಂದು ಪ್ರಬಲ ಅವಲೋಕನಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಹೈಪೋಥಿಸಿಸ್‌ನ ಪರವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರಿಂದ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ ದುರ್ಬಲ ಇಮ್ಯುನಿಟಿಯಿಂದ ಕ್ರೋನ್ಸ್‌ ರೋಗದ ಪರಿಣಾಮವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇಮ್ಯುನೋಕೊರತೆಯು ಮೈಕ್ರೋಫೇಜಸ್‌ನ ದುರ್ಬಲ ಸೈಟೋಕೀನ್‌ ಸ್ರವಿಸುವಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ (ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ) ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಇದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಹೆಚ್ಚಿರುವ ದೊಡ್ಡಕರುಳಿನಲ್ಲಿ ಮೈಕ್ರೋಬೈಲ್‌-ಇಂಡ್ಯೂಸ್ಡ್‌ ಉರಿಯುವಿಕೆಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳು
ತೊಡಕುಗಳು
ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ
ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳು