ಬಂಡವಾಳೀಕರಣಗೊಂಡ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಮಾರಿದ್ದರಿಂದ ಬಂದ ಲಾಭವನ್ನು 'ಬಂಡವಾಳ ತೊಡಗಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಬಂದ ಲಾಭ’ ಖಾತೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಲೆಕ್ಕ ಪರಿಶೋಧನೆಗೊಳಪಡುತ್ತಿರುವವನ ಬಳಿ ಇರುವ ಬಂಡವಾಳೀಕರಣಗೊಳ್ಳುವ ಆಸ್ತಿಯ ವಿವರಗಳನ್ನು ತೆರಿಗೆ ಕಾಯ್ದೆ 1961ರ ಪರಿಚ್ಛೇದ 2(14)ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳು ಯಾವುವೆಂದರೆ ಮನೆಕಟ್ಟಬಹುದಾದ ಜಾಗಗಳು, ಇಕ್ವಿಟಿ ಷೇರುಗಳು, ಸಾಲಪತ್ರಗಳು, ಚಿನ್ನಾಭರಣ, ಚಿತ್ರಕಲೆಗಳು, ಕಲಾಕ್ರತಿಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ. ಆದರೆ ಅವು ಕೆಲವು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವೆಂದರೆ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿದ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಶಿಲ್ಕು. ಮಾರಾಟ, ವರ್ಗಾವಣೆ, ಆಸ್ತಿಗಳ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ವಜಾ ಮಾಡುವುದು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ವರ್ಗಾವಣೆಯು ಪರಿಚ್ಛೇದ 2(47)ರಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇವುಗಳು ಪರಿಚ್ಛೇದ 47ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ 'ವರ್ಗಾವಣೆ'ಗೆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

ತೆರಿಗೆಯ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಎರಡು ಪ್ರಕಾರಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳೆಂದರೆ ಧೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ಬಂಡವಾಳಗಳು. ಧೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಬಂಡವಾಳ ಎಂದರೆ ಬಂಡವಾಳ ಅಥವಾ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ದಿನ ತನ್ನ ಸ್ವಾಮ್ಯದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅದನ್ನು ಧೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಬಂಡವಾಳ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮ್ಯೂಚುವಲ್ ಫಂಡ್ (ಹಲವಾರು ಜನರ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಬೇರೆ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಡಿ ಬಂದ ಲಾಭವನ್ನು ಷೇರುದಾರರಿಗೆ ಹಂಚುವ ಸಂಸ್ಥೆ) ಅಥವಾ ಶೇರುಗಳನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ತನ್ನ ಬಳಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅಂತಹ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಧೀರ್ಘಾವಧಿ ಬಂಡವಾಳ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಧೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಮಾರಿ ಬಂದ ಲಾಭವನ್ನು ಧೀರ್ಘಾವಧಿ ಬಂಡವಾಳದಿಂದ ಬಂದ ಲಾಭಾಂಶ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಧೀರ್ಘಾವಧಿ ಬಂಳವಾಳಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಯೋಜನೆಗಳಿದ್ದು ಅವು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ. ಅವುಗಳೆಂದರೆ:


ಧೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಬಂಡವಾಳ ಆದಾಯದ ಹೊರತಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲ ಬಂಡವಾಳ ಆದಾಯಗಳನ್ನು ಅಲ್ಪಾವಧಿ ಬಂಡವಾಳ ಆದಾಯ ಎಂದು ಕರೆಯುವರು. ಇವುಗಳನ್ನು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ತೆರಿಗೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹೊರದೇಶದ ಕಂಪನಿಗಳು ಯಾವಾಗಿನಿಂದ ಎಸ್.ಟಿ.ಟಿ. ಪಾವತಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲಿಂದ ಶೇ.20ರಷ್ಟನ್ನು ತೆರಿಗೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಾವತಿಸಲು ಬಾಧ್ಯಸ್ಥರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಆದಾಯದ ಅಂಶಗಳು
ಭಂಡವಾಳ ತೊಡಗಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಬಂದ ಆದಾಯ
ದಂಡದ ತೆರಿಗೆಗಳು
ಪರಿಚ್ಛೇದ 80ಸಿಸಿಎಫ್: ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯದ ಕರಾರು ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ