ಬಳಿಗಲ್ಲಿ ಮಹಾರ ಹಾಗೂ ಹೊಳೆ ಬಳಿಗಳು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಕೀಳು ಗೋತ್ರಗಳು. ಈ ಬಳಿಗಳ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕ್ಕಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬೇರೆ ಬಳಿಯವರು ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಮುದಾಯದ ಬಳಿಗಳ ವಿಶೇಷತೆಯೆಂದರೆ, ಬಳಿಗಳ ಮೂಲ ಹಿಡಿಯುವುದು ಹೆಣ್ಣಿನಿಂದ;ಗಂಡಿನಿಂದಲ್ಲ. ಈ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, "ಭಹುಪತಿತ್ವ" ರೂಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಈ ಸಮುದಾಯದ ಮೂಲವಿದೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಇದೆ ರೀತಿಯ ಬಳಿಗಳು ಉತ್ತರಕೆನರಾ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಇತರ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲೂ ಇವೆ. ಹಾಲಕ್ಕಿವಕ್ಕಲಿಗ, ಗಾಮೊಕ್ಕಲು, ಕೋಟೇಕಾರ್, ಕರೆವಕ್ಕಲಿಗ ಹೀಗೆ ಇತರ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲೂ ಇವೆ. ಅಗೇರ್, ಹಸ್ಲೆರ್,ಮುಕ್ರಿ, ಕುಂಬಾರ, ಸುಪ್ಪಲಿಗ, ಅಂಬಿಗ, ಹರಿಕಂತ, ಮೊಗೇರ್, ಉಪ್ಪಾರ ಈ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮುಖಾಂತರವೇ ಬಳಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಮದ್ರಾಸಿನ ತಿಯಾನರಿಗೂ ಹಳೆಪೈಕರಿಗೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಹೋಲಿಕೆಯಿದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮುಖಾಂತರ ಬಳಿ ಹರಿದು ತಮ್ಮ ಮೂಲವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಪದ್ದತಿಯಲ್ಲಿ, ಹೆಂಡ ಇಳಿಸುವ ವ್ರತ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ರೂಪ ಹಾಗೂ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಹೋಲಿಕೆಯಿದೆ. ಮಲಬಾರಿನಲ್ಲಿ, ತಿಯಾನರು, ಈಗಲೂ ಕೂಡ "ಬಹುಪತಿತ್ವ"ವನ್ನು ರೂಡಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ತಿಯಾನರು, ತೆಂಗಿನ ಮರವನ್ನು, ಐದನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಭಾರತಕ್ಕೆ ತಂದರು. ಕರಾವಳಿಯ ಹಾಗೂ ಘಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಹಳೆಪೈಕರು ಪರಸ್ಪರ ಮದುವೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಊಟ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕರಾವಳಿಯ ಪೈಕರು ಅಂದರೆ ತೆಂಗಿನ ದೀವರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಗುಂಪು-ನಾಮಧಾರಿ ಹಾಗೂ ತ್ರಿನಾಮಧಾರಿಗಳು.ಈ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಮದುವೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಮದುವೆಯಾಗುವಾಗ ಎರಡೂ ಗುಂಪುಗಳ ವದು-ವರರು ಮುದ್ರಾಧಾರಣ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು[ಅಂದರ ಶಂಖ ಮತ್ತು ಚಕ್ರ ದ ಮುದ್ರೆ ಒತ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು]. ತ್ರಿನಾಮದಾರಿಯ ಹುಡುಗ ಸ್ವಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾಗುವುದಾದರೆ ಮುದ್ರಾಧಾರಣದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾಮದಾರಿಗಳು ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂರು ನಾಮ ಹಾಕುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ತ್ರಿನಾಮದಾರಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಮೂರು ನಾಮ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತ್ರಿನಾಮಧಾರಿಗಳು ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಥ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಕೋನಳ್ಳಿಯ ನಾಮದಾರಿ-ತ್ರಿನಾಮದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೆ ಬೇದವಿಲ್ಲ. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಸಹಜವಾಗಿಯೆ ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಒಂದೇ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಮದುವೆಯಾಗುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಬಳಿಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಇದ್ದರೂ ತಂದೆ ಕಡೆಯಿಂದ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ದಾಯಾದಿ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪರನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವಹಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ತಾಯಿಯ ಸೋದರನ ಮಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ಹೆಂಡತಿಯ ತಂಗಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಬಹುದು.

ಜಾತಿಯ ಮೂಲ:
ಮದುವೆ
ಮದುವೆ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು:
ಉದ್ಯೋಗ