ನಿಯಂತ್ರಿಸದಿದ್ದರೆ, ಶಕ್ತಿಯ ಉಪಯೋಗ ಮತ್ತು ತತ್ಫಲವಾಗಿ ವಿಸರ್ಜನೆಯ ಮಟ್ಟಗಳು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇರುವುವೆಂದು ಊಹಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಸಾಲಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುವುದು, ಮತ್ತು ಪೂರೈಕೆ ಹಾಗೂ ಬೇಡಿಕೆಯ ನಿಯಮಗಳು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ, ಇದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಗುಂಪುಗಳಿಗೆ ಪರಿಸರಸ್ನೇಹಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ದೊರೆತು ಇಂಗಾಲದ ಸಾಲಗಳನ್ನು ಸಹ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತವೆ.ಕ್ಯೋಟೊ ಅಸೈನ್ಡ್ ಅಮೌಂಟ್ ಯೂನಿಟ್ (ಏಏಯು) ನಂತಹ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅವಕಾಶ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಬಹುಸಮೀಪವಾದ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಯೂನಿಯನ್ ಅಲೊಯನ್ಸ್ (ಇಯುಎ)ಗೆ ಸಿಇಆರ್ ನಂತಹ ಆಫ್ಸೆಟ್ ಗಿಂತ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆ ಇರಬಹುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಸಿಇಆರ್ಗಳಿಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿರುವ ದ್ವಿತೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು, ಯೋಜನೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಮರೂಪತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಬೆಲೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಪೂರಕತೆಯ ತತ್ವ ಮತ್ತು ಅದರ ಆಯಸ್ಸಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು. ಇದಲ್ಲದೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಡಿಯಲ್ಲಿನ ಇಂಗಾಲದ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದ ಆಪ್ಸೆಟ್ ಗಳ ಮೌಲ್ಯ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಇಯು ಇಟಿಎಸ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ಯನಿರತರಿಗೆ ಅವರ ಅವಕಾಶದ ಶೇಕಡಾ ಎಷ್ಟು ಭಾಗವನ್ನು ಈ ಸಡಿಲವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂರೈಸಬಹುದೆಂದು ನಿರ್ಬಂಧವಿರುತ್ತದೆ.ಯಾಲೆ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ ಪ್ರಾಚಾರ್ಯ ವಿಲಿಯಂ ನಾರದ ಹುಸ್ ಪ್ರಕಾರ ಹಸಿರುಮನೆ ಅನಿಲಗಳ ವಿಸರ್ಜನೆಗಳನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮಿತಗೊಳಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಲು ಇಂಗಾಲದ ಬೆಲೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರಬೇಕು.
ಇಂಗಾಲದ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ನಾಲ್ಕು ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು.
ಮೊದಲಿಗೆ ಅದು ಯಾವ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಸೇವೆಗಳು ಅಧಿಕ ಇಂಗಾಲದವು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಮಿತವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ ಅದು ಯಾವ ಕಚ್ಚಾವಸ್ತುಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಇಂಗಾಲ ಬಳಸುವುವು (ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಯಂತಹವು) ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಬಳಸುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ (ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅನಿಲ ಅಥವಾ ಅಣುಶಕ್ತಿಯಂತಹವು) ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಉತ್ಪಾದಕರಿಗೆ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು, ಆದ್ದರಿಂದ ಕಡಿಮೆ ಇಂಗಾಲವನ್ನು ಬಳಸುವ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬದಲಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ಸಿಗುವುದು.
ಮೂರನೆಯದಾಗಿ ಆವಿಷ್ಕಾರಕರಿಗೆ ಮತ್ತು ಹೊಸತನ್ನು ಹುಡುಕುವವರಿಗೆ ಸದ್ಯದ ತಲೆಮಾರಿನ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸುವ ಕಡಿಮೆ ಇಂಗಾಲದ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ಮತ್ತು ಪರಿಚಯಿಸಲು ಅದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ಕೊಡುವುದು.
ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಹೆಚ್ಚಾದ ಇಂಗಾಲದ ಬೆಲೆ ಈ ಮೂರೂ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಮಾಹಿತಿಯ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುವುದು.ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚಾದ ಇಂಗಾಲದ ಬೆಲೆ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಬೆಲೆಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಇಂಗಾಲದ ಅಂಶಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು. ಇಂದು ತಮ್ಮ "ಇಂಗಾಲದ ಜಾಡನ್ನು" ಕನಿಷ್ಠಗೊಳಿಸುವ ಆಶಿಸುತ್ತಿರುವ ನ್ಯಾಯಪರ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ, 250 ಮೈಲಿಗಳನ್ನು ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಇಂಗಾಲದ ಬಳಕೆಯ ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಲೆಕ್ಕಿಸುವ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ವಸ್ತುವಿನ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲಿ ವಿಸರ್ಜಿಸಲ್ಪಡುವ CO ಪ್ರಮಾಣದ ನಿಖರವಾದ ಅನುಪಾತದಲ್ಲಿ ವಸ್ತುವಿನ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಸಮರಸಗೊಳಿಸಿದ ಇಂಗಾಲದ ತೆರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು. ಗೋಧಿ ಬೆಳೆದು, ಹಿಟ್ಟುಮಾಡಿ, ಸಾಗಿಸಿ ಒಂದು ಪೌಂಡು ಬ್ರೆಡ್ ಮಾಡುವುದರಿಂದ 0.01 ಟನ್ ನಷ್ಟು ಇಂಗಾಲದ ವಿಸರ್ಜನೆಗಳು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದರೆ, ಆಗ ಟನ್ನಿಗೆ $30 ಇಂಗಾಲದ ತೆರಿಗೆ ವಿಧಿಸುವುದರಿಂದ ಬ್ರೆಡ್ಡಿನ ಬೆಲೆ $0.30 ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು. ಬೆಲೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ "ಇಂಗಾಲದ ಜಾಡು" ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಲೆಕ್ಕಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಬೆಲೆಯ ಎಷ್ಟು ಭಾಗ ಇಂಗಾಲದ ವಿಸರ್ಜನೆಗಳಿಂದ ಬಮ್ದಿದೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯದು, ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಇಂಗಾಲದ ಜಾಡಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ತಾವು ಬೆಲೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆಂಬ ವಿಶ್ವಾಸದೊಂದಿಗೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವರು.
ಇಂಗಾಲದ ವಿಸರ್ಜನೆಗಳ ಸಾಮಾಜಿಕ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ಇಂಗಾಲದ ಸೂಕ್ತವಾದ ಬೆಲೆ ಟನ್ನಿಗೆ ಸುಮಾರು $30 ಎಂದೂ ಹಣದುಬ್ಬರದೊಂದಿಗೆ ಇದು ಹೆಚ್ಚಬೇಕೆಂದೂ ನಾರ್ಡ್ ಹೌಸ್ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಇಂಗಾಲದ ಸಾಮಾಜಿಕ ವೆಚ್ಚ ಒಂದು ಟನ್ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಇಂಗಾಲದ ವಿಸರ್ಜನೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಹಾನಿ... ಸೂಕ್ತವಾದ ಇಂಗಾಲದ ಬೆಲೆ ಅಥವಾ ಸೂಕ್ತವಾದ ಇಂಗಾಲದ ತೆರಿಗೆ, ಹವಾಮಾನದ ಹಾನಿಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಲಾಭ ಒದಗಿಸುವ ಇಂಗಾಲದ ವಿಸರ್ಜನೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ಸಮತೋಲನೆ ಮಾಡುವ, ಇಂಗಾಲದ ವಿಸರ್ಜನೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆ (ಅಥವಾ ಇಂಗಾಲದ ತೆರಿಗೆ) ಆಗಿರುತ್ತದೆ... ಒಂದು ದೇಶ ಒಂದು ಟನ್ ಇಂಗಾಲಕ್ಕೆ $30ನಷ್ಟು ಇಂಗಾಲದ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸಬೇಕಾದರೆ ಪೆಟ್ರೋಲಿಗೆ ಪ್ರತಿ ಗ್ಯಾಲನ್ನಿಗೆ ಸುಮಾರು 9 ಸೆಂಟಿನಷ್ಟು ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸಬೇಕಾಗುವುದು. ಅದೇ ರೀತಿ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲಿನಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ವಿದ್ಯುಚ್ಛಕ್ತಿಯ ಮೇಲಿನ ತೆರಿಗೆ ಪ್ರತಿ kWhಗೆ 1 ಸೆಂಟ್, ಅಥವಾ ಪ್ರಸ್ತುತ ಚಿಲ್ಲರೆ ಬೆಲೆಯ ಶೇಕಡಾ 10ರಷ್ಟಾಗುವುದು. ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಈಗಿರುವ ಇಂಗಾಲದ ವಿಸರ್ಜನೆಗಳ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇಂಗಾಲದ ಒಂದು ಟನ್ನಿಗೆ $30 ತೆರಿಗೆ, ವರ್ಷಕ್ಕೆ $50 ಬಿಲಿಯ ಆದಾಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು.
ಕ್ಯೋಟೋದ 'ಸಡಿಲವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು’
ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಇಂಗಾಲಕ್ಕೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆಯನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು
ಸಾಲಗಳು ಮತ್ತು ತೆರಿಗೆಗಳ ಹೋಲಿಕೆ