ಓಸಜೋ಼ನುಗಳು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣವುಳ್ಳ ಸ್ಪಟಿಕಾಕೃತಿಯ ಘನಗಳು. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕರಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಕರಗುವ ಬಿಂದುಗಳಿವೆ. ಕರುಗುವ ಉಷ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಅವು ವಿಭಜನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಸಕ್ಕರೆಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಪಡಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಓಸಜೋ಼ನುಗಳ ಉಪಯೋಗ ವಿದೆ. ¾ಅಔ¾ಅಊಔಊ¾ ಗುಂಪು ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಆಗಾರ್ಯ್‌ನಿಕ್ ರಾಸಾಯನಿಕ ಸಂಯುಕ್ತಗಳೂ ಓಸಜೋ಼ನುಗಳನ್ನು ಕೂಡುತ್ತವೆ.ಫಿನೈಲ್ ಹೈಡ್ರಜಿûೕನ್ ಸಂಯೋಜ಼ಕವು ಶರ್ಕರಪಿಷ್ಟ ಪದಾರ್ಥಗಳೊಡನೆ ಹೈಡ್ರೋಕ್ಲೋರಿಕ್ ಆಮ್ಲದ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಜನೆಗೊಂಡು ಓಸಜೋ಼ನುಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವುದನ್ನು 1884ರಲ್ಲಿ ಫಿಶರ್ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಗ್ಲೂಕೋಸ್ ಮತ್ತು ಫ್ರಕ್ಟೋಸುಗಳೆರಡೂ ಒಂದೇವಸ್ತು ಗ್ಲೂಕೋಸಜೋ಼ನನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿಮಾಡುವುದನ್ನು ಸಹ ಈತ ಶೋಧಿಸಿದ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓಸಜೋ಼ನ್ ಆಗುವುದಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಫಿಶ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಫಿನೈಲ್ ಹೈಡ್ರಜಿûೕನಿನ ಮೊದಲನೇ ಅಣು ಗ್ಲೂಕೋಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಆಲ್ಡಿಹೈಡ್ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿ ಫಿನೈಲ್ ಹೈಡ್ರಜೋ಼ನಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡನೇ ಅಣು ಆ ಗುಂಪಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ (ಅಂದರೆ 2ನೆಯ ಸ್ಥಾನದ) ಹೈಡ್ರಾಕ್ಸಿಲ್ ಗುಂಪನ್ನು ಉತ್ಕರ್ಷಿಸಿ ಕಿಟೋನಿಕ್ ಗುಂಪಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಮೂರನೆಯ ಅಣು ಆ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿ ಗ್ಲೂಕೋಸಜಷೋನ್ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ವಿವರಣೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ, ಫಿನೈಲ್ ಹೈಡ್ರಜಿûೕನ್ ಇಲ್ಲೂ ಉತ್ಕರ್ಷಣಕಾರಿ ವರ್ತಿಸುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿಲ್ಲ. 1940ರಲ್ಲಿ ವೀಗ್ಯಾಂಡ್ ಎಂಬಾತ ಬೇರೆ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅಣುವಿನೊಳಗಡೆಯೇ ಉತ್ಕರ್ಷಣ-ಅಪಕರ್ಷಣಗಳ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ (ಅಮೆಡೋರಿಯ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ವಿಧಾನ) ಆಗುತ್ತದೆ. ತತ್ಫಲವಾಗಿ ಓಸಜೋ಼ನ್ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಊಔ ಅಊ= ಓ.ಓಊ.ಅ6ಊ5 
ಅಊಔಊ +ಅ6ಊ5 ಓಊಓಊ2 ಅಊಔಊ
(ಅಊಔಊ3) (ಮೊದಲನೇ ಅಣು) (ಅಊಔಊ)3
ಅಊ2ಔಊ ಅಊ2ಔಊ
ಗ್ಲೂಕೋಸ್ ಗ್ಲೂಕೋಸಿನ ಫಿನೈಲ್
ಅಊ.ಓಊಓಊಅ6ಊ5 ಅಊ2ಓಊಓಊಅ6ಊ5 
ಅ-ಔಊ ಲ ಅ = ಔ + ಅ6ಊ5ಓಊಓಊ2 ಲ
ಅಊ2ಔಊ ಅಊ2ಔಊ

ಅಊ2ಓಊಓಊಅ6ಊ5 ಅಊ.ಓಊಓಊಅ6ಊ5 
ಅ =ಓ.ಓಊ.ಅ6ಊ5 ¬ ಅ =ಓ.ಓಊ.ಅ6ಊ5 | | ಅ6ಊ5ಓಊ2
ಅಊ2ಔಊ ಅಊ2ಔಊ

ಅಊ=ಓ.ಓಊ. ಅ6ಊ5 ಅಊ = ಓಊ + ಅ6ಊ5ಓಊಓಊ2 ಅಊ = ಓ.ಓಊ.ಅ6ಊ 
ಅ =ಓಊ s ಅಥವಾ ಅ =ಓ,ಓಊ.ಅ6ಊ5 ಅ = ಓ,ಓಊ.ಅ6ಊ5
ಅಊ2ಔಊ ಅಊ2ಔಊ ಅ2ಊಔ ಗ್ಲೂಕೋಸಜೊóೕನ್

ಎರಡೇ ಇಂಗಾಲದ ಪರಮಾಣುಗಳು
ಸ್ಪಟಿಕಾಕೃತಿಯ ಘನಗಳು
ಓಸಜೋ಼ನುಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ
ಓಸಜೋ಼ನುಗಳ ಆವರ್ತಶಕ್ತಿ