1 ನೇ ಮತ್ತು 2 ನೇ ಶತಮಾನದ CEಕಾಲದ ಪ್ರಾಚೀನ ವರಾಹ ಚಿತ್ರಗಳು ಮಥುರಾದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಗುಪ್ತ ಯುಗವು (4 ನೇ -6 ನೇ ಶತಮಾನ) ಮಧ್ಯ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪುರಾತತ್ತ್ವಸಂಬಂಧಿ ನಿವೇಶನಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯ ವರಾಹ ಶಿಲ್ಪಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಶಾಸನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಇವುಗಳು ಉದಯಗಿರಿ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯ ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಇರಾನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಪಾಶವೀ ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಶಿಲ್ಪಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಾದಾಮಿಯಲ್ಲಿ (6 ನೇ ಶತಮಾನ) ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲಿಪುರಂನ (7 ನೇ ಶತಮಾನ) ವರಾಹ ಗುಹಾ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾರತದ ಎಲ್ಲೋರಾ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ (7 ನೇ ಶತಮಾನ) ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆ; 7 ನೇ ಶತಮಾನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ವರಾಹದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಭಾರತದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪತ್ತೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. 10 ನೇ ಶತಮಾನದ ವೇಳೆಗೆ, ವರಾಹಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಖಜುರಾಹೋದಲ್ಲಿ (ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ, ಆದರೆ ಪೂಜೆ ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡಿದೆ), ಉದಯಪುರ್, ಝಾನ್ಸಿ (ಈಗ ಅವಶೇಷಗಳು) ಇತ್ಯಾದಿ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.

ಚಾಲುಕ್ಯ ರಾಜವಂಶವು (543-753) ವರಾಹವನ್ನು ತಮ್ಮ ಗೋಪುರಗಳಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲೆ ವರಾಹದೊಂದಿಗೆ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಿದ ಮೊದಲ ರಾಜವಂಶವಾಗಿದೆ. ಗುರ್ಜರ-ಪ್ರತೀಹಾರ ರಾಜನಾದ ಮಿಹಿರ ಭೋಜ (836-885 CE) ಆದಿ-ವರಾಹ ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ವರಾಹ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಿದನು. ವರಾಹವನ್ನು ಚೋಳ (4 ನೇ ಶತಮಾನ BCE-1279 CE) ಮತ್ತು (1336-1646 CE) ರ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ವಿಜಯನಗರ ಮಹಾರಾಜರು ತಮ್ಮ ರಾಜಲಾಂಛನದ ಅಂಗವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರು. [16] ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ, ವರಾಹದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಐಹೊಳೆಯ ಒಂದು ಕಂಬದ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ವಿಜಯನಗರದ ಲಾಂಛನವೆಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಓರೆಯಾದ ಸೂರ್ಯ, ಒಂದು ತಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಶಂಖದ ಚಿಹ್ನೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಶತಮಾನದಿಂದಲೂ, ಮುಸ್ಲಿಂ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ಹಂದಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಮಲಿನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದಾಗಿ, ವರಾಹವನ್ನು ಕುರಿತು ಹೀನಾಯ ಭಾವನೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇದು ವರಾಹದ ಕಡೆಗಿನ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಇದು ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು. ಚೋಳ ಮತ್ತು ವಿಜಯನಗರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ರಾಜಲಾಂಛನವಾಗಿತ್ತು.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ
ದೇವಾಲಯಗಳು
ಶಿಲ್ಪ ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳು
ದಂತಕಥೆ