விசுவாசிகளுக்கு எதிரான போரின் கூடுதலான செலவுகள் மற்றும் சிறுபான்மையினரின் கிளர்ச்சிகளை அடக்குதல், மற்றும் இயற்கை பேரழிவுகள் துக் தெமுரின் அரசாங்கத்தின் வளங்கள் மீது கடுமையாக வரிவிதிக்கும் நிலைக்குத் தள்ளியது. யுனானில் நடந்த யுத்தத்தின் வெற்றி சந்தேகமாக 
இருந்த போதிலும், ஏகாதிபத்திய தளபதி அரட்னசிறி 100,000 படைவீரர்களைக் கொண்ட இராணுவத்தைச் சேகரித்து லொலோஸ் மற்றும் பிற மலையகத் துருப்புக்களை தோற்கடித்து, அவர்களின் இரு தலைவர்களையும் கொன்றார். அவர் கிளர்ச்சியை ஒடுக்கி, யுனான் மற்றும் சிச்சுவானை அமைதிபடுத்தியதாகத் தெரிகிறது. யுனானில் உள்ள கிளர்ச்சியாளர்களின் தலைவர்களில் ஒருவரான லோ யு, மலைகளுக்கு தப்பி ஓடினார்; அவர் தனது மக்களை ஒரு குழுவாகச் சேகரித்து, அவர்களை அறுபது சிறிய கட்சிகளாகப் பிரித்து, சன்யுவன் நாட்டைக் கைப்பற்றி, அங்கு பயங்கரமான பேரழிவைச் ஏற்படுத்தினார். அவர்களுக்கு எதிராக ஒரு படை அணிவகுத்துச் சென்றது, துக் தெமுரின் இராணுவம் அவர்களின் தலைமை கோட்டையைத் தாக்கியது. இளவரசன் டுகலின் மூன்று மகன்கள் மற்றும் இரு சகோதரர்கள் சிறைபிடிக்கப்பட்டனர், ஒரு மூன்றாவது சகோதரர் ஏகாதிபத்திய இராணுவத்தின் கைகளில் வீழ்ந்து விடாமல் தண்ணீரில் மூழ்கினார். டுகலின் கட்சிக்காரர்கள் மார்ச் 1332 இல் தங்கள் போரைக் கைவிட்டனர். இந்த போர்களுக்கு 630,000 டிங் காகிதப்பணம் செலவானது. ஆடம்பர வாழ்க்கையை விரும்பிய துக் தெமுர், இந்த தொலைதூரப் போரில் எந்தவொரு ஆர்வத்தையும் காட்டவில்லை. பேரரசரின் இந்த நடத்தை கடும் அதிருப்திக்கு காரணமாக அமைந்தது. 1307 ஆம் ஆண்டில் சிம்மாசனத்தை எடுத்துக் கொள்ள முயன்ற ஆனந்தாவின் மகன் யெலு தெமுர், சீனாவில் லாமா மதத்தின் தலைவர்களுடன் இணைந்து, அவரை இடமாற்றம் செய்ய ஒரு சதித்திட்டம் உருவாக்கினார்; ஆனால் இது கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, அவர்கள் தண்டிக்கப்பட்டனர். 

நிர்வாகம் மற்றும் சபை வாழ்க்கை
பிற்கால வாழ்வு
அங்கீகாரம் பெற முயற்சிகள்
கலகம்