மனிதர்கள், தங்களை சார்ந்தவர்கள்/சார்ந்தவை அவமதிக்கபட்டாலோ, தாக்கப்பட்டலோ கோபமடைகின்றனர். உதாரணத்திற்கு ஒருவருடைய ஒரு சிற்றுந்து (கார்) சேதமடைந்து விட்டதென்றால், அந்த சேதத்திற்கு காரணம் வேறொருவர் என்பதை அறிந்தால் கோபமடைவார். அதுவே அவ்வண்டி இயற்கை சூழ்நிலையால் சேதமடைந்து விட்டதென்றால் வருத்தமடைவார். அல்லது தன்னால் அவ்வண்டி சேதப்படுத்தபட்டிருந்தால் அவர் வருத்தமடைவார். ஒருவர் தான் விரும்பியதை அடையாவிடில் கோபம் அடைவர்.
கோபத்தை அனுபவித்த ஒருவர் அது தனக்கு ஏற்பட்ட விடயங்களை கொண்டே கோபம் அடைகிறார். இவ்வாறான கருத்துக்கள், வெளிக்காரணங்களே தம் கோபத்திற்கு காரணம் என்னும் மாயையை உருவாக்குகிறது. இக்கருத்துக்கள் கோபமுற்றவரின் அனுபவமான சுய கண்காணிப்பு, இழப்பு, கவனமின்மை முதலியவற்றை அடிப்படையாக கொண்டே கணிக்கப்படுகிறது. கோபம் பல காரணங்களை ஒன்றாகச் சேர்ந்து தனிமையாக தோன்றுகின்றன. ஆனால் மக்களுக்கு தங்கள் கோபத்திற்கான காரணம் ஒன்றே எனும் முடிவுக்கு வருகிறார்கள்.

கோபம் ஒருவரை அதிக நம்பிக்கைக்கு உள்ளாக்குகிறது. ஆபத்துக்கள் சிறியதாக தோன்றும், தாம் செய்யும் எதுவும் அபாயகரமானது அல்ல என்னும் எண்ணம் தோன்றும். கோபமானவர்கள் தங்களுக்கு கோபம் உண்டாக்கும் செயலை எதிர்பார்த்தே இருப்பர். அவர்கள் தங்கள் நிலையின் உண்மையறியாது அடுத்தவர் மீது பழிச் சுமத்துவதையே நாடி இருப்பர். அவர்களுக்கு ஏதேனும் மாற்று கருத்து தெரிவிப்பின் அது அவர்களை மேலும் கோபம் அடையச் செய்யும். கோபம், ஒருவரை சமூகத்தில் உயர்ந்தவனாக காட்டவும், பேரம் பேசுவதில் சிறந்தவனாக காட்டவும் உபயோகப்படுத்தப்படுகிறது. ஒரு ஆய்வில் மக்கள், மகிழ்ச்சியான ஆசாமியை விட கோபமான ஆசாமிக்கே அதிகம் வளைந்து கொடுக்கின்றனர் என தெரிவிக்கிறது.

கோபத்தை சமாளிக்கும் உத்திகள்
சினம் குறித்து அகராதியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பொருள்கள்
அறிபுல நடத்தைச் சிகிச்சை
காரணங்கள்