கிமு மூன்றாம் முதல் முதல் மில்லினியத்தின் புரோட்டோ-அரப்பன் கற்காலத்தை விட பிற்காலத்தில், தென்னிந்திய கற்காலம் (இது உண்மையில் அரப்பன் நாகரிகத்தின் முதிர்ந்த கட்டத்துடன் மேலெழுகிறது). ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு சிறப்பு ஆர்வமாக உள்ளது. ஏனென்றால், பலுசிஸ்தான் மற்றும் கிழக்கு ஆப்கானிஸ்தானின் கற்காலத்தைப் போலல்லாமல் (இது அண்டை தென்மேற்கு ஆசியாவின் கற்காலத்துடன் ஒற்றுமையைப் பகிர்ந்து கொள்கிறது), தென்னிந்திய கற்காலத்தில் ஒரு தனித்துவமான இந்திய பயிர் தொகுப்பைக் கொண்டுள்ளது, கால்நடை மேய்ப்பவர் மீது தனித்துவமான இந்திய முக்கியத்துவம் மற்றும் பெரிய அளவிலான மாட்டுப்பொருட்களை எரிப்பதை உள்ளடக்கிய ஒரு தனித்துவமான இந்திய சடங்கு.. குறிப்பாக இந்த பிந்தைய சடங்கு, தென்னிந்திய கற்காலத்தின் ஒரு தனித்துவமான அம்சமாகும். இதன் விளைவாக பல்வேறு இடங்களில் 30 அடி உயரம் வரை பெரிய ' கற்கால அஷ்மவுண்டுகள் ' உருவாகின . 

தென்னிந்திய கற்காலத்தின் ஆதாரம் இருந்தபோதிலும், இது தெற்காசிய தொல்பொருள் ஆய்வாளர்களிடமிருந்து குறைவான கவனத்தைப் பெற்றுள்ளது. இந்த தொல்பொருள் நிறுவனத்தின் பல்வேறு அம்சங்களை முறையாக ஆய்வு செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்ட பல புதிய அகழ்வாராய்ச்சி மற்றும் கணக்கெடுப்பு திட்டங்களை தொடங்குவதன் மூலம் சமீபத்திய ஆண்டுகளில் நிலைமை ஓரளவு மேம்பட்டுள்ளது. 

பாறை செதுக்கல்கள்
அச்சுறுத்தல்
மறு கண்டுபிடிப்பு
தென்னிந்திய கற்காலம்