1251ல் ஹுலாகுவின் சகோதரர் மோங்கே கான் பெரிய கான் ஆகப் பதவியேற்றார். 1255ல் மோங்கே, தென்மேற்கு ஆசியாவில் மீதமிருந்த இசுலாமிய நாடுகளை வெல்ல அல்லது அழிக்க முடிவு செய்தார். இதற்காக ஒரு பெரும் மங்கோலிய இராணும் திரட்டப்பட்டது. இதற்குத் தலைமையேற்கும் பொறுப்பு ஹுலாகுவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. ஹுலாகுவின் படையெடுப்பின் நோக்கமானது தெற்கு ஈரானின் லுர்களை அடிபணியச் செய்தல், “அசாசின்”களை அழித்தல், பாக்தாத்திலுள்ள அப்பாசியக் கலீபகத்தை அடிபணியச் செய்தல் அல்லது அழித்தல், சிரியாவின் டமாஸ்கஸில் உள்ள அயூப்பிய வம்சத்தை அடிபணியச் செய்தல் அல்லது அழித்தல் மற்றும் இறுதியாக எகிப்தின் பஹ்ரி அடிமை வம்சத்தை (மம்லுக் சுல்தானாகம்) அடிபணியச் செய்தல் அல்லது அழித்தல். மோங்கே அடிபணிபவர்களை அன்புடன் நடத்தவும், எதிர்ப்பவர்களை அழிக்கவும் ஹுலாகுவிற்கு உத்தரவிட்டார். ஹுலாகு இதில் பின் பகுதியைத் தீவிரமாக மேற்கொண்டார். 
ஹுலாகு முன் எப்போதும் இல்லாத வகையிலே ஒரு பெரிய மங்கோலிய இராணுவத்தை அணிவகுத்தார். மோங்கேயின் ஆணைப்படி மங்கோலியப் பேரரசின் பத்தில் இரண்டு பங்கு போர்வீரர்கள் ஹுலாகுவின் படைக்காகக் கூடினர். இவர் எளிதாக லுர்களை அழித்தார். அசாசின்கள் சண்டை ஏதும் போடாமல் தங்களது அசைக்க முடியாத கோட்டையான “அலமுத்” உடன் சரணடைந்தனர். ஒரு ஒப்பந்தத்தின் காரணமாக அவர்களுடைய மக்களின் உயிர் தப்பியது.

ஐன் ஜலுட் போர்
மரபு
இராணுவப் படையெடுப்புகள்
உள்நாட்டு போர்