139 மற்றும் 140 என்ற எண்களில் இயக்கப்பட்ட இந்த தொடருந்தானது ஆரம்பத்தில் வாரணாசி நிலையம் மற்றும் மெட்ராஸ் கடற்கரை நிலையம் ஆகிய இரண்டு நிலையங்களுக்கும் இடையில் இயக்கப்பட்டது. அங்கிருந்து மெட்ராஸ் கடற்கரை நிலையத்திலிருந்து குறுகிய வழிப்பாதையில் ராமேஸ்வரம் வரை இயக்கப்பட்டது. இந்துமத புனித இடங்களாக கருதப்படும் வாரணாசி, ராமேஸ்வரம் ஆகிய இரண்டு இடங்களையும் இணைக்கும் வகையில் இந்த தொடருந்து இயக்கப்பட்டது இடையில் சிறிது காலம் சென்னை கடற்கரை நிலையம் வரை இயக்கப்பட்டு வந்த இந்த தொடருந்து,விரைவு தொடருந்து என்ற நிலையிலிருந்து சாதாரண தொடருந்து என்ற நிலைக்கு மாற்றப்பட்டு சென்னை சென்ட்ரல் (அப்போதைய மெட்ராஸ் சென்ட்ரல்) நிலையம் வரை இயக்கப்பட்டது. சென்னை முதல் ராமேஸ்வரம் வரை குறுகிய தொடருந்து பாதையாக இருந்த காரணத்தினால் அவ்விரு நிலையங்களுக்கும் இடையே இயக்கம் நிறுத்தப்பட்டு கங்கா காவேரி விரைவு தொடர்ந்து என்ற பெயர் மெட்ராஸ் வாரணாசி விரைவு தொடருந்து என மாற்றப்பட்டது. இதன்படி நிறுத்தங்கள் அதிகரிக்கப்பட்டு ஓரிரவில் பயணித்து இறுதி நிலையம் சென்றடைந்த இந்த சென்றடைந்த இந்த தொடருந்து பயண நேரம் அதிகரித்து இரண்டு இரவுகள் பயணம் செய்யும் வகையில் மாற்றப்பட்டது. குளிர்சாதன வசதியும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 1990களில் அப்போதைய ரயில்வே துறை அமைச்சரான ஜாபர் ஷெரீப் அவர்களின் முன்னெடுப்பில் முன்னதாக இருந்தபடியே இந்த தொடருந்து கங்கா காவேரி விரைவு தொடருந்து என பெயர் மாற்றப்பட்டு தொடர்வண்டியின் வேகமும் அதிகரிக்கப்பட்டது . இதன் மூலம் வட இந்தியாவின் புனித நகரமான வாரணாசிக்கு புனித யாத்திரையாக செல்லும் தென்னிந்திய பயணிகள் மிகவும் பயனடைந்தனர். 2006 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் முதல் தென்னிந்திய பயணிகள் மற்றும் வாரணாசிவாசிகளின் பலத்த எதிர்ப்புகளுக்கு இடையே கங்கா காவிரி தொடருந்தானது சாப்ரா நிலையம் வரை நீட்டிக்கப்பட்டது.

வரலாறு
பெயர்க்காரணம்
இழுவை இயந்திரம்
பயணப் பெட்டிகளின் அமைப்பு