வியட்நாமிய அறிவாளிகளின் குழுவொன்று 1920 களில் குவாங்கி திரைப்படக் குழுமத்தை கனாய் நகரில் உருவாக்கியது. அது கை தின் பேரரசரின் இறுதிச் சடங்கையும் பாவோ தைய் அரசரின் அரசிழப்பையும் ஆவணப்படங்களாகப் பிடித்து வெளியிட்டது. மேலும், "மோத் தோங் கேம் தாவு துவோசு நிகுவா" ("குதிரைக்கொரு பணம்") எனும் பேசாத படத்தையும் வெளியிட்டது.
முதல் பேசும்படங்கள் 1937 முதல் 1940 வரையிலான காலகட்டத்தில் வெளியிடப்பட்டன. "திரான் வோய் தின்" ("காதலில் உண்மையாக"), "கூசு காய் கோவான்" ("வெற்றிப் பாடல்") "தோயத் சோ மா" ("தோயத்தின் கமுக்கமான பேய்கள்") ஆகிய படங்களைக் கனாய் நகர ஆசியத் திரைப்படக்குழு கலைஞர் தாம்தன் அவர்களின் பங்களிப்போடு எடுத்து வெளியிட்டது. திரான் தான் கியாவு தலைமையில் இயங்கிய வியட்நாம் திரைப்படக் குழு "மோத் புவோய் சியேவு திரேன் சாங் சூவுலோங்" ("மேக்காங் ஆற்றில் மாலையில்"), "தாய் பாப் இரவு தோ" ("செந்தாடி கட்டுவிப்பாளன்") ஆகிய படங்களை வெளியிட்டது.

"சான் தோங் மா" ("பேய் வயல்"), "திரான் போங் பா" ("புயல்")எனும் இரண்டு படங்கள் ஆங்காங்கில் 1937 இலும் 1938 இலும் வியட்நாம் நடிகர்களையும் வியட்நாம் உரையாடலையும் கொண்டு எடுக்கப்பட்டன. இவை நிதியீட்ட முடியாமல் தோல்வியுற்றன.

அரசின் தகவல் பரப்புரை அமைச்சகம் 1945 இல் திரைப்படத் துறையை உருவாக்கி இந்தோசீனப் போர்களைத் "திரான் மோசு கோவா" ("மோசு கோவாப் போர்") ஆகிய ஆவணப்படங்களில் 1948 இல் பதிவு செய்தது; பிறகு, "திரான் தோங் கே" ("தோங் கே போர்") ஆவணப்படம் 1950 இலும் "சேன் தாங் தாய் பாசு" ("வடமேற்கு வெற்றி") ஆவணப்படம் 1952 இலும் "வியட்நாம் திரேன்துவோங் தாங் இலோய் " ("வெற்றி நோக்கி வியட்நாம்") ஆவனப்படம் 1953 இலும் "தியேன் பியேன் பூ" ஆவணப்படம் 1954 இலும் எடுக்கப்பட்டன.

வரலாறு
நிகழ்காலத் திரைப்படங்கள்
வியட்நாம் ஒருங்கிணைப்பின் பிறகு
தொடக்கநிலைத் திரைப்படங்கள்