பிற பார்வை நோக்குகள் 1990களின் துவக்கத்தில் முனைப்பாக்கப்பட்ட பொருளாதாரச் சீர்த்திருத்தங்கள் தற்போதைய நிகழ்வான கிராமப்புற பொருளாதார சிதைவுக்கும் விவசாய சிக்கல்களுக்குப் பொறுப்பாகும் என்று கருதுகின்றன. இதழியலாளர் மற்றும் கிராமப்புற விவகாரங்களுக்கான த இந்து தினசரிக்கான ஆசிரியர், பி சாய்நாத் அவரது இந்திய கிராமப்புற பொருளாதாரம் பற்றியக் கட்டுரைகளில் விவரிப்பதானது, வியக்கத்தக்க அளவில் சமமின்மை நிலை உயர்ந்துள்ளது, அதே சமயத்தில், பத்தாண்டுகளில் இந்தியாவின் பசி அதன் உச்ச அளவை அடைந்துள்ளது. அவர் கூடவும் குறிப்பிடுவதானது இந்தியா முழுமைக்குமான கிராம பொருளாதாரங்கள் சிதைந்துள்ளன, அல்லது சிதையும் முனையில் உள்ளன, இது 1990களிலிருந்து இந்திய அரசின் புதிய தாராளவாத கொள்கைகள் காரணமானது என்பதே. "தாரளமயமாக்கலின்" மனித விலை மிக அதிகமாகவுள்ளது. 1997 முதல் 2007 ஆம் ஆண்டு வரையிலான இந்திய கிராமப்புற மக்கள் தொகையினரின் பெரும் அலையிலான விவசாயத் தற்கொலைகள் மொத்தம் 200,000 க்கு அருகேயுள்ளது என அதிகாரபூர்வ புள்ளிவிவரங்கள் கூறுகின்றன. அந்த எண்ணிக்கை விவாதத்திற்குட்பட்டு நிலைத்துள்ளது, சிலர் உண்மையான எண்ணிக்கை மிக அதிகமாகவுள்ளது எனக் கூறுகின்றனர். விமர்சகர்கள் அரசினால் தூண்டப்பட்ட கொள்கைகளில் பழுது கண்டதானது, சாய்நாத் கூற்றுப்படி, கடன் வலையில் கிராமப்புற குடும்பங்கள் விழுவதை மிக அதிகளவிலான எண்ணிக்கையில் அதன் பயனாய் ஏற்படுத்தி, மிக அதிகமான விவசாய தற்கொலைகளை விளைவித்தது. பேராசிரியர் உட்சா பட்நாயக், இந்தியாவின் உச்ச விவசாய பொருளாதார நிபுணர் கூறியது போன்று, 2007 ஆம் ஆண்டின் சராசரி ஏழ்மைக் குடும்பம், அது 1997 ஆம் ஆண்டு செய்ததை விட வருடத்திற்கு சுமார் 100 கிலோகிராமிற்கு குறைவான உணவை, உட்கொண்டது.

அரசுக் கொள்கைகள் விவசாயிகளை மரபு ரீதியான உணவுப் பயிர்களினிடத்தில், பணப் பயிர்களுக்கு மாறுவதை ஊக்குவித்ததானது, விவசாய இடுபொருட்களின் விலையில் மிக அதிகமான ஏற்றத்தை விளைவித்தது, அதேப்போல சந்தை சக்திகள் பணப் பயிர்களின் விலையை நிர்ணயித்தன. சாய்நாத் சுட்டிக் காட்டுவது, அளவுக்கு மீறிய பெரிய எண்ணிக்கையிலான பாதிக்கப்பட்ட விவசாய தற்கொலைகள் பணப் பயிர்களுடன் நேரிட்டது, ஏனெனில் உணவுப் பயிர்களான அரிசியின் விலை குறைந்தாலும், வாழ்வதற்கு மீதம் உணவு அங்கிருக்கும். அவர் மேலும் சுட்டிக் காட்டுவது சமமின்மை. இந்தியா எப்போதும் கண்டிராத வகையிலான உயர் விகிதங்களை அடைந்தது. சேடான் ஆஹ்யா செயல் இயக்குநர் மார்கன் ஸ்டான்லியின் கட்டுரை ஒன்றில் சுட்டிக் காட்டப்படுவது, 2003-2007 கால கட்டத்தில் 1 டிரில்லியன் டாலருக்கு நெருங்கிய செல்வ வளர்ச்சி இந்திய பங்குச் சந்தைகளில் இருந்தது, அதே சமயம் 4-7% மட்டுமான இந்திய மக்கட் தொகையே எவ்விதமான பங்கையும் கொண்டிருந்தது. விவசாயத்தில் பொது முதலீடானது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 2% க்கு சுருங்கியப் போதான சமயத்தில், பத்தாண்டுகளில் தேசம் மோசமான விவசாய சிக்கலால் பாதிக்கப்பட்டது, அதே சமயம் இந்தியா இரண்டாவது அதிகமான எண்ணிக்கையில் டாலர் பில்லியனர்களைக் கொண்டதாக உண்டானது. சாய்நாத் வாதிடுவதானது, 
விவசாய வருமானங்கள் திடீர் வீழ்ச்சியுற்றன. பசி மிக வேகமாக அதிகரித்தது. வெகு முன்னரே விவசாயத்தில் பொது முதலீடு ஒன்றுமில்லாத அளவிற்குச் சுருங்கியது. வேலை வாய்ப்புகள் திடீரென வீழ்ந்தன. விவசாயமல்லாத வேலை வாய்ப்புகள் தேங்கி நின்றன. (சமீப காலங்களில் தேசிய ஊரக வேலை வாய்ப்புச் சட்டம் மட்டுமே சில நிவாரணங்களைக் கொண்டு வந்துள்ளது.) மில்லியன் கணக்கான மக்கள் நகரங்கள் மற்றும் மாநகரங்களை நோக்கி நகர்கின்றனர், அங்கும் கூட, சில வேலைகள் மட்டுமே காணப்படுகின்றன.

ஒரு மதிப்பீட்டின் படி, 85 சதவீதத்திற்கும் மேற்பட்ட கிராமக் குடும்பங்கள், ஒன்று நிலமற்றவர், விளிம்பிற்கு கீழே, விளிம்பு நிலை அல்லது சிறு விவசாயிகளாக உள்ளனர். 15 வருடங்களில் நிலைமையை சிறப்பாக மாற்றும்படி ஒன்றும் நடை பெறவில்லை. அதனை நிறைய மோசமானதாக்க அதிகம் நடந்துள்ளது. 

அவர்களது வாழ்வை முடித்துக் கொண்டவர்கள் ஆழமான கடனிலிருந்தனர் - கடனிலிருந்த உழவர் குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை தாராளவாத "பொருளாதார சீர்திருத்தங்களின் முதல் பத்தாண்டில் இரட்டிப்பாகியது, 26 சதவீத விவசாய குடும்பங்களிலிருந்து 48.6 சதவீதமாக உயர்ந்தது. அதே சமயத்தில், இந்தியா அனைத்து சமயங்களிலும் விவசாயத்தின் மீதான முதலீடுகளைக் குறைத்துக் கொண்டேயிருந்தது (சீரான தாரளவாத நடைமுறை). சிறு விவசாயிகளுக்கு வாழ்க்கை மென்மேலும் கடினமானதாக ஆக்கப்பட்டது.

பிரிட்டிஷ் சகாப்தம்
சிறார்களிடையே விடாப்பிடியாயிருக்கும் ஊட்டச் சத்துக் குறைபாடு
சாதியமைப்பு
புதிய தாராளவாதக் கொள்கைகள் மற்றும் அவற்றின் விளைவுகள்