குடியிருப்பு இல்லங்களுக்கு திறனின் செயல்திறனுக்கு சில நாடுகள் குறைந்த தேவைகளையே அமைத்திருக்கின்றன. அமெரிக்காவில், பருவகால ஆற்றல் பயனுறுதிறன் விகிதத்தைக் (SEER) கொண்டு காற்றுச்சீரமைப்பியின் செயல்திறனை (ஆனால் எப்போதும் அல்ல) பெரும்பாலும் அளக்கின்றனர். SEER ரேட்டிங் அதிகரிக்கும் போது காற்றுச்சீரமைப்பிகளின் ஆற்றல் செயல்திறனும் அதிகமாக உள்ளது. ஒரு வருடத்திற்கான வழக்கமான பயன்பாட்டின் போதான குளிராக்கல் வெளியீட்டின் BTU மதிப்பை அதே காலத்திற்கான வாட் மணிகளில் (W·h) மொத்த மின் ஆற்றல் உள்ளீட்டால் வகுத்தால் SEER மதிப்பீடு கிடைக்கும்.

இதை வேறு முறையில் எழுதுகையில்:

எடுத்துக்காட்டாக ஒரு 5000 BTU/h 10 SEER கொண்டுள்ள ஒரு காற்றுச்சீரமைத்தல் அலகானது, சராசரியாக 5000/10 = 500 வாட்கள் திறனை நுகர்கிறது (பொதுவாக குளிராக்கல் பருவங்களில் 1000 மணிநேரம் இயங்குவதாகக் கொண்டால், அதாவது நாளொன்றுக்கு 8 மணிநேரங்கள் வீதம் ஒரு வருடத்தில் 125 நாட்கள்)

ஒரு வருடத்திற்கான மின்சார சக்தியின் பயன்பாடானது சராசரி திறனை வருடத்திற்கான இயக்க நேரத்துடன் பெருக்கி கணக்கிடப்படுகிறது:

மொத்த வருட குளிராக்கல் வெளியீட்டைக் கணக்கிடும் மற்றொரு முறையும் அதே முடிவையே கொடுத்தது:

ஆகவே, 10 SEERக்கு, ஒரு வருட மின்சார சக்தி பயன்பாடு பின்வருமாறு:

SEER என்பது செயல்திறனுக்கான கெழுவுடன் (COP) தொடர்புடையது, இது பொதுவாக [[வெப்ப இயக்கவியல்|வெப்ப இயக்கவியலில்]] அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, மேலும் ஆற்றல் பயன்திறன் விகிதத்துடனும் (EER) தொடர்புடையதாகும். EER என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட வெளிப்புற மற்றும் உட்புற வெப்பநிலைகளின் சேர்க்கையில் உபகரணத்தின் செயல்திறனுக்கான மதிப்பீடு ஆகும். வெளிப்புற வெப்பநிலைகளின் மொத்த வரம்பில் SEER கணக்கிடப்படுகிறது (அதாவது, SEER சோதனைக்கான புவிவரை இடங்களுக்கான வெப்பநிலை பங்கீடு). ஓர் [[இம்பீரியல் அலகு|இம்பீரியல் அலகை]] ஒரு [[SI|SI அலகால்]] வகுத்துக் கணக்கிடப்படும் பண்பில் SEER வழக்கத்திற்கு மாறானதாக உள்ளது. COP என்பது தொகுதி மற்றும் பகுதி ஆகிய இரண்டிலும் ஒரே மெட்ரிக் அலகுகளைக் கொண்ட திறன்களின் ([[ஜூல்]]கள்) விகிதமே ஆகும். அவை ஒன்றை ஒன்று நீக்கி, ஒரு [[பரிமாணம்|பரிமாணமிலா]] அளவைக் கொடுக்கின்றன. SEER மற்றும் EER அல்லது COPக்கு இடையிலான தோராய மாற்றங்களுக்கான சூத்திரங்கள் பசிபிக் வாயு மற்றும் மின்சார நிறுவனத்தில் இருந்து கிடைக்கிறது:

மேலே உள்ள சமன்பாடு (2) இல் இருந்து, ஒரு 13 என்ற மதிப்புள்ள SEER என்பது 3.43 மதிப்புள்ள COPக்கு நிகரானதாகும், இதற்கு 3.43 அலகுகளைக் கொண்ட வெப்ப ஆற்றலானது ஒரு வேலை ஆற்றலுக்கு வெளித்தள்ளப்படுகிறது என்பது பொருளாகும்.

பழைய அலகுகள் அதிக-செயல் திறமை கொண்ட அலகுகளால் மாற்றம் செய்யப்பட்டுக் கொண்டு இருக்கின்றன என்பதால் இன்று அமெரிக்காவில் SEER 9க்கு கீழே உள்ள அமைப்புகளைப் பார்ப்பது மிக அரிதாகும். அமெரிக்காவில் இப்போது 2006 இல் உருவாக்கப்படும் குடியிருப்பு அமைப்புகளுக்கு குறைந்தது SEER 13 மதிப்பீடு தேவைப்படுகிறது (எனினும் இந்த சட்டத்தில் ஜன்னல்-பெட்டி அமைப்புகளுக்கு இதிலிருந்து விலக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளது. அதனால் SEER இன்னும் சுமார் 10 என்ற மதிப்பிலேயே இருக்கிறது). அதிக செயல்திறனுள்ள அமைப்புகளில் இருந்து போதுமான அளவு ஆற்றலைச் சேமிக்க முடியும். எடுத்துக்காட்டாக SEER 9 இல் இருந்து SEER 13க்கு மேம்படுத்தும் போது மின் ஆற்றல் பயன்பாடு 30% குறைகிறது (1 - 9/13க்கு சமமானது). இதனால் முடிவில் ஒரு வருடத்திற்கு US$300 அளவு திறன் சேமிக்கப்படுகிறது (உபயோக அளவையும் மின்சார விலையும் பொறுத்தது). பல சந்தர்ப்பங்களில், வாழ்நாள் ஆற்றல் சேமிப்புகள், அதிக-செயல்திறமை கொண்ட அலகுகளின் தொடக்க செலவுகளை விட அதிக அளவுக்கு வருகின்றன.

எடுத்துக்காட்டாக ஒரு வருடத்திற்கு 1000 மணிநேரம் இயக்கப்படுவதும் SEER மதிப்பு 10 என உள்ளதும் மற்றும் மணிக்கு $0.08 என்ற ஒரு கிலோவாட் (kW·h) திறன் விலை கொண்டதும் 72,000 BTU/h மதிப்பு கொண்டதுமான ஒரு காற்றுச்சீரமைத்தல் அலகு பயன்படுத்தும் மின்சாரத் திறனின் ஒரு வருட விலையை பின்வருமாறு கணக்கிடலாம்:

SEER மதிப்பீடு வெப்பமாக்கி அமைப்புகளுக்கும் பொருந்தும் என்பது ஒரு பொதுவான தவறான கருத்தாகும். எனினும் SEER மதிப்பீடுகள் காற்றுச்சீரமைத்தலுக்கு மட்டுமே பொருந்தும்.

காற்றுச்சீரமைப்பிகள் (குளிராக்கலுக்காக) மற்றும் வெப்ப எக்கிகள்(வெப்பமாக்கலுக்காக) இரண்டும் ஒரே மாதிரி வேலையையே செய்கிறது. இதில் குளிர்ப்பானின் வெப்பமூலத்தில் இருந்து வெப்பமான "வெப்ப ஈர்ப்பி" இல் இருந்து வெப்பம் மாற்றப்படுகிறது அல்லது "எக்கப்படுகிறது". காற்றுச்சீரமைப்பிகள் அல்லது வெப்ப எக்கிகள் வழக்கமாக சுமார் 10 இல் இருந்து 13 டிகிரி [[செல்சியஸ்]] (°C) வெப்பநிலையில் மிகவும் பயனுள்ள வகையில் வேலை செய்கின்றன (50 இல் இருந்து 55 டிகிரிஸ் பாரென்ஹீட் (°F) வரை). வெப்ப மூலத்தின் வெப்பநிலை 4 °C (40 °F)க்கு கீழே குறையும் போது இது சமநிலைப் புள்ளியை அடைகிறது. மேலும் வெப்பமூலத்திலிருந்து அதற்கு மேல் எந்த வெப்பத்தையும் அதனால் இழுக்க முடிவதில்லை (இந்த புள்ளி ஒவ்வொரு வெப்ப எக்கிகளிலும் மாறுபடுகிறது). இதைப்போல வெப்ப ஈர்ப்பியின் வெப்பநிலை 49 °C (120 °F)க்கு அதிகரிக்கும்போது இந்த அமைப்பு மிகவும் பயன் குறைந்த வகையில் செயல்படுகிறது. மேலும் அதற்கு மேல் எந்த வெப்பத்தையும் "தள்ள" முடிவதில்லை. புவி வெப்ப எக்கிகளில் இந்த சமநிலைப் புள்ளிகளை அடைவதில் சிக்கல் ஏற்படுவதில்லை ஏனெனில் அவை நிலத்தை வெப்ப மூலமாக/வெப்ப ஈர்ப்பியாக பயன்படுத்துகின்றன மேலும் நிலங்களின் வெப்ப இடமாற்றியானது வெப்பம் உள்ளே அல்லது வெளியே நகரும் போது மிகவும் குளிர் அல்லது மிகவும் வெப்பம் ஏற்படுவதிலிருந்து தடுத்துக் காக்கிறது. ஒரு வருட காலத்தில் நிலத்தின் வெப்பநிலையானது அதன் மேல் இருக்கும் காற்றின் வெப்பநிலையை விட அதிகமாக மாறுபடுவதில்லை.

பருவகால ஆற்றல் பயனுறுதிறன் மதிப்பீடு (SEER)
காற்றுச் சீரமைப்புக் கருவியின் அடிப்படையும், கொள்கைகளும்
ஒற்றை இரப்பர்குழாய் அலகுகள்
வெப்பச் சீர்நிலைக் கருவிகள்