பழங்குடி மக்கள் முதலில் நகரங்களில் வசிக்க ஆரம்பித்த பிறகு, தேசங்களை ஸ்தாபிக்க ஆரம்பித்தார்கள், பலவற்றில் எழுதப்படாத பழக்கவழக்கங்களின்படி செயல்பட்டனர், சிலர் ஆளுநராகவும், கொடுங்கோல் ஆட்சியாளர்களாகவும் இருந்தனர், அவர்கள் ஆளுநர்களால் நியமிக்கப்பட்டனர் அல்லது வெறுமனே தனிப்பட்ட யதார்த்தமாக இருந்தனர்.அத்தகைய ஆட்சி சில சிந்தனையாளர்கள் பொறுத்தவரை அரசாங்க நிறுவனங்கள் நடவடிக்கைகளின் வடிவமைப்பு அல்ல என்ற நிலைப்பாட்டை எடுத்தார்கள். "தத்துவவாதி-அரசர்களால்" ஆட்சியைக் கோரிய பிளேட்டோவில் இந்த கருத்து காணப்படுகிறது. பின்னர், அரிஸ்டாட்டில், சிசரோ மற்றும் ப்ளுடார்ச் போன்ற எழுத்தாளர்கள் அரசாங்கத்திற்கான சட்டபூர்வ மற்றும் வரலாற்று நிலைப்பாட்டிலிருந்து வடிவமைப்புகளை ஆராய்ந்தனர்.

மறுமலர்ச்சி அரசியலமைப்புத் தத்துவவாதிகளை ஒரு தொடர்ச்சியான அரசியல் மெய்யியலாளர்களை கொண்டுவந்தது, அவர்கள் பேரரசர்களின் நடைமுறைகளை விமர்சித்தார்கள் மற்றும் அரசியலமைப்பு வடிவமைப்பின் கொள்கைகளை அடையாளம் காண முயன்றார்க்ள், மேலும் அது அவர்களின் பார்வையிலிருந்து மிகவும் பயனுள்ள 
மற்றும் நல்ல நிர்வாகத்தை வழங்குவதற்கு வாய்ப்புள்ளது. இது ரோமானியர்களின் தேசத்தின் சட்டம் கருத்தியல் மறுமலர்ச்சியுடன் தொடங்கியது, தேசங்களுக்கிடையிலான உறவுகளுக்கு அதன் பயன்பாடு, மற்றும் வழக்கமாக "போர் மற்றும் சமாதான விதிமுறைகளை நிறுவ முற்பட்டது. மேலும் போர்களை அடியோடு ஒலிப்ப்து அல்லது குறைப்பது இது அதிகாரம் முடியாட்சிகள் அல்லது பிற அதிகாரிகளுக்கு எந்த அதிகாரமும் இல்லை, மற்றும் அந்த அதிகாரத்தை துஷ்பிரயோகம் செய்வதற்கான நிவாரணங்களைக் கொண்டிருக்கும் எந்தவொரு அதிகாரமும் இல்லை".

ஆங்கில உள்நாட்டுப் போர் (உள்நாட்டுப் போர்), க்ரோமவெலியன் காப்பரசு, தாமஸ் ஹோப்ஸ் ஜுவல் மில்டன் மற்றும் ஜேம்ஸ் ஹாரிங்டன், ராபர்ட் ஃபிலிமர் ஒரு பக்கத்தில் விவாதத்திற்கு இட்டுச் சென்றது, மற்றும் ஒரு பக்கத்தில், ஹென்றி நெவில்லே, ஜேம்ஸ் டைரெல், அல்கர்சன் சிட்னி , மற்றும் ஜான் லாக். பிந்தையது என்னவென்றால், முதலாவதாக, இயற்கை சட்டங்களால் நிர்வகிக்கப்படும் இயற்கையின் நிலை, பின்னர் ஒரு சமூக ஒப்பந்தம் அல்லது கச்சிதமாக உருவாக்கப்பட்ட சமூகத்தின் நிலை, இயற்கை அல்லது சமூக சட்டங்களுக்கு முன் அரசாங்கங்கள் அவை மீது அடித்தளமாக அமைக்கப்பட்டன.

அரசாங்கத்தின் வடிவமைப்பு ஒரு அரசர் தலைமையில் இருந்தாலும்கூட, அரசாங்க வடிவமைப்பு எவ்வாறு முக்கியமானது என்பதை பல எழுத்தாளர்கள் ஆராந்தனர்.அரசாங்க வடிவமைப்புகளின் பல்வேறு வரலாற்று முன்மாதிரிகள், பொதுவாக ஜனநாயகம், உயர்குணங்கள், அல்லது முடியாட்சிகள் ஆகியவற்றில், மேலும் ஒவ்வொருவரின் திறமையும், ஏன், எப்படி ஒவ்வொன்றின் சிக்கல்களும், சமநிலையான போட்டியிடும் போக்குகளை வடிவமைத்தல். Montesquieu போன்ற சில, அரசாங்கத்தின் செயல்பாடுகள், சட்டமன்றம், நிர்வாகி மற்றும் நீதித்துறை போன்றவை எவ்வாறு கிளைகளாக பிரிக்கப்படலாம் என்பதை ஆய்வு செய்தது. இந்த எழுத்தாளர்களிடையே நிலவும் கருத்துக்கள், அரசியலமைப்பு வடிவமைப்பு முற்றிலும் தன்னிச்சையான அல்லது சுவைக்குரிய விஷயம் அல்ல. ஒவ்வொரு அரசியலமைப்பிற்கும் அல்லது அமைப்பிற்கும் உள்ள அனைத்து அரசியலமைப்பையும் கட்டுப்படுத்தும் வடிவமைப்பின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகள் உள்ளன என்று அவை பொதுவாகக் கொண்டிருந்தன.அந்த நியமங்கள் என்னவென்பதைப் பொறுத்தவரையில் ஒவ்வொருவரும் கருத்துக்களை வைத்து கட்டியெழுப்பினர்.

ஓரெஸ்டெஸ் பிரவுன்சன் தனது எழுத்துக்களில் அரசியலமைப்பு வடிவமைப்பாளர்கள் என்ன செய்ய முயற்சித்தார்கள் என்பதை விளக்க முயற்சிக்கிறார். பிரவுண்ஸ்சனின் கூற்றுப்படி, ஒரு அர்த்தத்தில், மூன்று "அரசியலமைப்புகள்" இருப்பதாக பின்வருமாறு கூறுகிறார்.


ஒவ்வொரு அரசியலமைப்பினதும் நிலைத்தன்மையுடன் இருக்க வேண்டும், அதற்கு முன் உள்ளவர்களிடமிருந்தும், அதன் மூலம் சமூகத்தின் உருவாக்கம் அல்லது அரசியலமைப்பு ஒப்புதலுடனான ஒரு வரலாற்றுச் செயலிலிருந்தும் அதன் அதிகாரம் பெறப்பட வேண்டும்.மாநில (அரசியலமைப்பு) ஒரு நன்கு வரையறுக்கப்பட்ட பிரதேசத்தின் மீது ஒரு சிறந்த சமுதாயமாக உள்ள ஒரு சமுதாயம், அந்த பிராந்தியத்தின் முன்னிலையிலிருந்து அரசாங்கத்தின் நன்கு வடிவமைக்கப்பட்ட அரசியலமைப்பின் ஒப்புதல், இயற்கையின் அல்லது சமுதாயத்தின் அரசியலமைப்புக்களுடன் பொருத்தமற்றதாக இருந்தால், எழுதப்பட்ட அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் விதிமுறைகள் பொருந்தக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும் என்று பிரௌன்ஸன் வாதிட்டார்.

சொல்லிலக்கணம்
அரசியலமைப்பு நீதிமன்றங்கள்
அரசியலமைப்பு வடிவமைப்பின் கோட்பாடுகள்
பொதுவான பண்புகள்