கடந்த பல ஆண்டுகளில் நகரத்தில் மக்கள் பெருகி வருகின்றனர். 2002 முதல், ஈரானில் வசிக்கும் 5 மில்லியனுக்கும் அதிகமான முன்னாள் அகதிகள் ஆப்கானிஸ்தானுக்கு திரும்பியுள்ளனர். இவர்களில் பலர் தலைநகர் காபூலில் குடியேறியுள்ளனர், இதில் வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்ட கிராமப்புறங்களிலிருந்து வந்த குடியேறியவர்களும் அடங்குவர்.

2002 ஆம் ஆண்டில், ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் திட்டம், இங்குள்ள கழிவு மேலாண்மை அமைப்புகளின் பற்றாக்குறை பல நகர்ப்புறங்களில் ஆபத்தான நிலைமைகளை உருவாக்குவதாகக் கண்டறிந்தது. காபூலின் 5 மற்றும் 6 மாவட்டங்களில், வீட்டு மற்றும் மருத்துவ கழிவுகள் தெருக்களில் கொட்டபட்டிருதன. மனித கழிவுகள் திறந்த சாக்கடையில் இருந்தன, அவை காபூல் ஆற்றில் பாய்ந்து நகரின் குடிநீரை மாசுபடுத்தின.

காபூல், காந்தகார் மற்றும் ஹெராத் ஆகிய இடங்களில் நிர்வகிக்கப்படும் நிலப்பரப்புகளுக்குப் பதிலாக நகர்ப்புறத்தில் வெளியே குப்பைகள் கொட்டப்படுகின்றன. பெரும்பாலும் அருகிலுள்ள ஆறுகள் மற்றும் நிலத்தடி நீர் விநியோகங்களுக்கு எவ்வித பாதுகாப்பு இல்லாமல் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. மருத்துவமனைகளில் இருந்து வரும் மருத்துவக் கழிவுகள் சிறுகுடிசைகளில் மீதமுள்ள நகரங்களின் கழிவுகளுடன் வெளியேற்றப்படுகின்றன, பாக்டீரியா மற்றும் வைரஸ்களால் நீர் மற்றும் காற்று மாசுபடுகின்றன.

கழிவுநீர் மேலாண்மை இல்லாதது காபூலுக்கு மட்டும் தனித்துவமானது அல்ல. நகர்ப்புறங்களில், திறந்தவெளி சாக்கடைகள் இங்கு பொதுவானவை, அதே நேரத்தில் கழிவு நீர் சுத்திகரிப்பு இல்லை. நகர்ப்புற நீர் விநியோகத்தின் பெரும்பகுதி எசரிக்கியா கோலை மற்றும் பிற பாக்டீரியாக்களால் மாசுபடுகிறது.

எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் நீர் மாசுபடுவதற்கான மற்றொரு முக்கிய காரணமாகும். ஹெராத் மற்றும் மசார்-இ-சரீப்பில், வெளிவரும் கச்சா எண்ணெய் கசிவுகள் கட்டுப்படுத்தப்படாதவை இதனால் பாதுகாப்பற்ற அளவிலான ஹைட்ரோகார்பன்கள் குடியிருப்பு நீர் விநியோகத்தை அடைகின்றன.

காற்று மாசுபாடு
மாசு
நீர் மேலாண்மை
காடழிப்பு