ஆடை அணிவகுப்பில் இருப்பது போல, பாலி இராணுவம், தென்பசாருக்கு படை அணிவகுத்தது. தென்பசாரிலிருந்து புகை எழுவதையும், அரண்மனைச் சுவர்களுக்குள் இருந்து மேளச்சத்தம் கேட்டுக்கொண்டே அவர்கள் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தனர். 

அவர்கள் அரண்மனையை அடைந்ததும், நான்கு பேர் சுமந்துவரும் பல்லக்கில் இராஜாவின் தலைமையில் ஒரு அமைதியான ஊர்வலம் நடந்தது. இராஜா பாரம்பரிய வெள்ளை ஆடைகளை அணிந்து, அற்புதமான நகைகளை அணிந்து, சடங்கு கிரிசுக் கத்தியை எடுத்துச் சென்றார். ஊர்வலத்தில் இருந்த மற்றவர்கள் இராஜாவின் அதிகாரிகள், காவலர்கள், பாதிரியார்கள், மனைவிகள், குழந்தைகள் மற்றும் அனைவருமே இதேபோல் உடையணிந்தார்கள். அவர்கள் மரணச் சடங்குகளைப் நடத்திச் சென்றனர். வெள்ளை நிற உடையில் இருந்தனர். அவர்களின் சடங்கு கிரிசுக் கத்தியால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருந்தனர். 

ஊர்வலம் டச்சுப் படையினரால் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டது. இராஜா பல்லக்கிலிருந்து ஒரு பாதிரியாரால் கீழே இறக்கப்பட்டார். ஊர்வலத்தின் மீதமுள்ளவர்கள் தங்களையும் மற்றவர்களையும் கொல்லத் தொடங்கினர். பெண்கள் கேலிக்கூத்தாக நகைகள் மற்றும் தங்க நாணயங்களை துருப்புக்கள் மீது வீசினர். 

ஒரு 'தவறான துப்பாக்கிச் சூடு' மற்றும் ' ஒரு ஈட்டியின் தாக்குதல்' ஆகியவை டச்சுக்காரர்களை துப்பாக்கிகள் மற்றும் பீரங்கிகளால் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தத் தூண்டின. அரண்மனையிலிருந்து அதிகமான மக்கள் வெளிவந்தபோது, சடலங்களின் மேடுகள் உயர்ந்தன. முழு ஊர்வலமும் நூற்றுக்கணக்கானவர்களைக் கொண்டிருந்தது. மேலும் மொத்தம் 1,000 க்கும் மேற்பட்ட மக்கள் இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. 

அரண்மனை வாயிலுக்கு வெளியே செல்லும் பாலினிய பொது மக்களின் மீது டச்சுக்காரர்கள் முதன்முதலில் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியதாகவும், இவர்களிடம் பாரம்பரிய கிரிசு கத்திகள் ஈட்டிகள் மற்றும் கேடயங்ளை மட்டுமே இவைத்திருந்ததாகவும், தப்பிப்பிழைத்தவர்கள் தற்கொலை செய்து கொண்டதாகவும், அல்லது "பப்புட்டானின்" கட்டளைகளின்படி தங்களைப் பின்பற்றுபவர்களால் கொல்லப்பட்டதாகவும் மாற்று கணக்குகள் விவரிக்கின்றன. 

வீரர்கள் விலைமதிப்பற்ற பொருட்கள் மற்றும் சடலங்களையும், எரிந்த அரண்மனையின் இடிபாடுகளையும் அகற்றினர். தென்பசார் அரண்மனை தரைமட்டமாக்கப்பட்டது. 

அதே நாளின் பிற்பகலில், இதேபோன்ற நிகழ்வுகள் அருகிலுள்ள பெம்குட்டனின் அரண்மனையிலும் நிகழ்ந்தன. அங்கு இணை ஆட்சியாளர் குஸ்டி கெடே நுகுரா வசித்து வந்தார். பெம்குட்டானில் உள்ள பிரபுக்கள் தங்களை கொள்ளையடிக்கவும், கொல்லவும் அனுமதித்தனர். 

இந்த படுகொலை உள்நாட்டில் "பதுங் புபுட்டன்" என்று நினைவுகூரப்படுகிறது. வெளிநாட்டு ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு இதுவாகும். இந்நிகழ்ச்சியின் நினைவாக தென்பசாரின் மத்திய சதுக்கத்தில் ஒரு பெரிய வெண்கல நினைவுச்சின்னம் அமைக்கப்பட்டது. இது புபுட்டானில் பாலினியர்களின் எதிர்ப்பை மகிமைப்படுத்தியது. 

பழி
கேசிமான்
1908 குளுங்குங் புபுட்டன்
1906 பதுங் புப்புட்டன்