இராணுவ வரலாறானது பெரும்பாலும் அனைத்து மோதல்களின் வரலாற்றாக கருதப்படுகிறது, இது அரச இராணுவத்தின் வரலாற்றை மட்டுமல்ல. போரின் வரலாற்றில் இருந்து வேறுபடுவதுடன், இராணுவ வரலாறும் போரிடும் மக்களையும், போரிடும் நிறுவனங்களையும் மையமாகக் கொண்டு, போரின் வரலாறு, தொழில்நுட்பம், அரசாங்கங்கள், மற்றும் புவியியல் ஆகியவற்றை மாற்றியமைக்கும் போரின் பரிணாம வளர்ச்சிக்கு கவனம் செலுத்துகிறது.
இராணுவ வரலாறு பல அம்சங்களைக் கொண்டுள்ளது. ஒரு முக்கிய அம்சம் கடந்த சாதனைகள் மற்றும் தவறுகளிலிருந்து கற்றுக்கொள்வதாகும், எனவே எதிர்காலத்தில் மேலும் திறமையுடன் யுத்தத்தை முன்னெடுக்க வேண்டும். மற்றொன்று இராணுவ ஒற்றுமையை உருவாக்க வேண்டும், இந்த ஒற்றுமை இராணுவ சக்திகளை உருவாக்க பயன்படுகிறது. போர்கள் இன்னும் திறம்படத் தடுக்க இன்னொருவர் கற்றுக்கொள்ளலாம். இராணுவத்தைப் பற்றி மனித அறிவு பெரும்பாலும் இராணுவ மோதல்கள் (போர்), அவர்களது பங்கேற்புகள், தரைப்படை மற்றும் கடற்படை மற்றும் சமீபத்தில், விமானப்படைகளின் பதிவு மற்றும் வாய்மொழி வரலாற்றின் அடிப்படையில் அமைந்திருக்கிறது.
இராணுவ வரலாற்றின் இரண்டு வகைகள் உள்ளன, ஆனால் கிட்டத்தட்ட அனைத்து நூல்களும் இரண்டின் கூறுகள் உள்ளன: விளக்க வரலாறு, காரணங்கள், நடத்தை இயல்பு, முடிவு, மற்றும் மோதல் விளைவுகளை பற்றி எந்த அறிக்கையையும் அளிக்காமல் மோதல்கள் காலக்கிரமத்திற்கு உதவுகிறது; மற்றும் முரண்பாடுகளுக்குப் பின்னணியில் உள்ள கருத்துகள், இயல்பு, முடிவு, மற்றும் முழுமையான மோதல்கள் பற்றிய அறிவைப் பெறுதல் மற்றும் எதிர்காலத்தில் தவறுகளை மீண்டும் தடுத்தல், சிறந்த கருத்துகள் அல்லது முறைகள் படைகளை பயன்படுத்துவது அல்லது புதிய தொழில்நுட்பத்திற்கான தேவையை ஆதரிக்க.

பண்டைய தமிழ் சங்க இலக்கியத்தில், நான்கு வகையான படைகள் (தரைப்படை அல்லது காலால்படை, குதிரைப்படை, யானைப்படை மற்றும் கடற்படை) இருந்ததாக பாடல்கள் மூலம் அறியமுடிகிறது. குறிப்பாக இராசராச சோழன் காலத்தில் அவரது ஆளுமையின் கீழ் சோழ தேசம் தென் கிழக்கு ஆசிய நாடுகள் வரை பரந்து விரிந்து இருந்தது. அவரிடத்தில் யானைப்படை மற்றும் கடற்படைகள் சிறப்பாக செயலில் இருந்ததாகப் பல சங்க இலக்கியப் பாடல்கள் மூலம் அறியமுடிகிறது.


வரலாறு
திறன் வளர்ச்சி
கொள்கையில் வெற்றி
பாதுகாப்பு பொருளாதாரம்