விவசாயிகள் பல நூற்றாண்டுகளாக செயல்படுத்தி வரும் வழக்கமான நடைமுறைகளும் கூட இருக்கின்றன. அவை அமைப்பு விவசாயம் மற்றும் மேற்கூரையிடுதல் ஆகிய இரு முக்கிய வகைகளில் வருகின்றன. அவை அமெரிக்க நேச்சுரல் ரிசோர்சஸ் கன்சர்வேஷன் சர்வீஸசால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட முறைகளாகும். அதன் குறியீடு 330 என்பது பொதுவான தரநிலையாக இருக்கிறது. அமைப்பு விவசாயம் பழங்கால போனீஷியன்களால் பயன்படுத்தப்பட்டது. மேலும் அது இரண்டு முதல் பத்து சதவீதம் சரிவுள்ள இடங்களில் திறன் வாய்ந்ததாக அறியப்படுகிறது. அமைப்பு உழுதல் ஆனது பயிர் ஈட்டலை மேம்பட்ட மண் தங்கவைத்தல் விளைவுகளின் காரணமாக 10 முதல் 50 சதவீதம் வரை அதிகரிக்கலாம்.

பாதுகாப்பு உழவு அமைப்புக்கள் மற்றும் பயிர் சுழற்சி போன்ற பல அரிப்பு தடுப்பு முறைகள் பயன்படுத்தப்படலாம்.

கீலைன் வடிவமைப்பு என்பது விவசாயத்தை மேம்படுத்து ஒரு அமைப்பு ஆகும். அதில் மொத்த நீர்ப்பிடிப்பு அமைப்புக்கள் அமைப்பு வரிசைகளில் வடிவமைக்க கணக்கில் கொள்ளப்படுகின்றன. மேற்கூரையிடுதல் என்பது இருக்கைகளை உருவாக்கும் நடைமுறையாகும் அல்லது மலைப்பகுதிகளில் கிட்டத்தட்ட மட்டங்களை சமன்படுத்துவதாகும். மேற்கூரையிட்ட விவசாயம் மிகப் பொதுவாக குறை வளர்ச்சியுடைய நாடுகளின் சிறிய விவசாயங்களில் உள்ளது. இங்கு இயந்திரமயமாக்கல் கருவியை பாயன்படுத்துவது கடினமாகும்.

குறை வளர்ச்சியுடைய நாடுகளில் எரித்து அழித்துவிடுதல் மற்றும் வறட்சியின் காரணமாக சுயவாழ்க்கை விவசாயத்திற்குப் பயன்படுத்துதல் போன்றவற்றால் மனிதர்களின் மக்கட்தொகை அதிகரிப்பு வெப்பமண்டல காடுகளின் அழிவிற்குக் காரணமாகிறது. காடழிப்பிற்கான தொடர்ச்சியாக பொதுவாக பேரளவில் மண் அரிப்பு ஏற்படுதல், மண் நுண்சத்தின் இழப்பு ஏற்படுதல் மற்றும் சிலநேரங்களில் மொத்த பாலைவனமயமாக்கல் ஏற்படுகிறது.

அமிலத்தன்மை மேலாண்மை
மண் அரிப்பு தடுப்பு
ஹைட்ரஜன் மண் விழுக்காடு (pH)
தாதுக்களாகப் பிரித்தல்