பதினாறாம் நூற்றாண்டு வரலாற்றாளரான ஃபிரிஷ்டாவின் கூற்றுப்படி தில்லி இராணுவமானது 3 லட்சம் குதிரைகள் மற்றும் 2700 யானைகளை கொண்டிருந்தது. ஆனால் வரலாற்றாளர் கிஷோரி சரண் லால் இந்த எண்ணிக்கையை மிகைப்படுத்தப்பட்டது என்று கூறுகிறார்.

தில்லி இராணுவமானது ஐந்து பெரிய பிரிவுகளாக அமைக்கப்பட்டிருந்தது:


மங்கோலிய தாக்குதலை தாங்குவதற்காக ஒவ்வொரு பிரிவின் முன்னரும் நிறுத்தப்பட்டிருந்த மொத்தம் 22 யானைகள்.

தில்லி இராணுவமானது பல மைல் தூரத்திற்கு விரிந்து நின்றது. இதன் காரணமாக நடு புறத்தில் இருந்த அலாவுதீனால் அதனை திறம்பட கட்டுப்படுத்துவது கடினமாக இருந்தது. எனவே தமது இடத்தில் நிற்கும் அதிகாரிகள் அலாவுதீனின் அறிவுறுத்தலின்றி இடம் நகரக் கூடாது என்ற கடினமான கட்டளை இடப்பட்டிருந்தது: இந்த கட்டளையை மீறுபவர்களுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்படும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது.

14ஆம் நூற்றாண்டு காலவரிசையாளர் இசாமியின் கூற்றுப்படி யுத்தத்திற்கு முன்னர் குத்லுக் கவாஜா நான்கு தூதர்களை அலாவுதீனிடம் அனுப்பினார். இந்துஸ்தானில் இது போன்றதொரு பெரிய ராணுவம் நிறுத்தப்பட்டது இல்லை என்று கூறினார். தனது தூதர்கள் தில்லி ராணுவத்தின் முகாமை சுற்றி சென்று அலாவுதீனின் ராணுவத்தின் தலைமை அதிகாரிகளின் பெயர்களை அறிந்து கொள்ள அனுமதி வழங்க வேண்டும் என்று குத்லுக் கவாஜா அலாவுதீனிடம் கேட்டுக்கொண்டார். இதற்கு அலாவுதீன் அனுமதி வழங்கினார். தூதர்கள் தலைமை அதிகாரிகளின் பெயர்களை குத்லுக் கவாஜாவிடம் சென்று வழங்கினர்.

பின்புலம்
தில்லி ராணுவம்
மங்கோலியா பின்வாங்கல்
ஜாபர் கானின் இறப்பு