65 வயதிற்கு மேற்பட்ட முதிர்பருவம் இதுவாகும். வாழ்வின் இறுதியை நோக்கிய நிலையில் நபர்கள் தமது வாழ்வில் சந்தித்த வெற்றிகளையும் தோல்விகளையும் வயது முதிர்ச்சியையும் இயல்புகளையும் ஏற்றுக்கொள்ளும் நிலைப்பாடு இப்பருவத்திற்குரிய இயல்பாகும். முதல் ஏழு பருவங்களையும் தீர்மானிப்பதில் வெற்றியடைந்த இவர்கள் சொந்த மேலாண்மையை அடைவர். மேலாண்மை உணர்வுடைய இவர்கள் தமது வாழ்க்கை நன்றாகவே கழிந்ததாக ஏற்றுக் கொள்வர். அவர்கள் பிறமக்களுடைய கலாசாரம், எதிர்காலத் தலைமுறையினர் என்பனவற்றௌடு உறவுகளை ஏற்படுத்துவர். எப்பிடியிருப்பினும் இவர்கள் தமது வாழ்க்கையைப் பின்னோக்கிப் பார்த்து தாங்கள் பிழையான தீர்மானத்தை எடுத்ததாக உணர்வார்களாயின் அவர்கள் தம் வாழ்வைக் குறைவான மேம்பாடாகவே காண்பர். சரியான விடயத்தைச் செய்வதற்கு மேலும் ஒரு சந்தர்ப்பத்தை வழங்க வேண்டும் என்ற தமது இயலாமையின் தன்மையை உணர்வர். இறுதியில் வெறுப்பு, இறுமாப்பு, அருவருப்பு, கசப்பு, இகழ்வு என்பனவற்றிற்கு உள்ளாகின்றனர்.

படிநிலைகள்
ஞானம்: மன முழுமை எதிர் மனத்தளர்ச்சி (65 - இறப்பு)
மெய்ப்பற்று : அடையாளம் எதிர் அடையாளக் குழப்பம் (13-19 வயது)
திறமை: முயற்சி எதிர் தாழ்வுச் சிக்கல் (5-12 வயது)