மிலான்கோவிச் சுழற்சிகள் என்பவை சூரியனை சுற்றும் பூமியின் சுற்றுப்பாதையினுடைய குணவியல்பில் ஏற்படும் சுழற்சி மாறுபாடுகளின் தொகுப்பாகும். ஒவ்வொரு சுழற்சியும் வேறுபட்ட நீளத்தைக் கொண்டிருக்கிறது, இதனால் சிலபோது அவற்றின் விளைவுகள் ஒன்றையொன்று வலுப்படுத்துகின்றன என்பதோடு மற்றொரு சமயத்தில் அவை (பகுதியளவிற்கு) ஒன்றையொன்று நீக்கவும் செய்கின்றன.

மிலான்கோவிச் சுழற்சி பனி யுகத்தை (தொடர் பனிக்காலங்கள்) தொடங்கியோ அல்லது முடித்தோ வைத்திருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் மிகவும் குறைவு:

முரண்பாடாக, பனி யுகத்திற்குள்ளாகவே பனியுறைவு மற்றும் மித பனியுறைவுகளின் தோற்றத்தை மிலான்கோவிச் சுழற்சிகள் பாதித்திருக்கின்றன என்பதற்கு வலுவான ஆதாரங்கள் இருக்கின்றன. தற்போதைய பனி யுகங்கள் அதிகமும் ஆய்வு செய்யப்பட்டு நன்கு புரிந்துகொள்ளப்பட்டவை, குறிப்பாக கடந்த 400,000 ஆண்டுகால காலகட்டங்கள், இந்த காலகட்டம் பனிக்கட்டி மையக்கருக்களால் சூழப்பட்டவை என்பதால் அது காற்றுமண்டல உருவாக்கம் மற்றும் பனிக்கட்டி அளவு ஆகியவற்றை பதிவு செய்திருக்கிறது. இந்த காலகட்டத்திற்குள்ளாக மிலான்கோவிச் சுழல்பாதை விசையியக்க காலகட்டங்களுக்கான பனியுறைவு/மிதமான பனியுறைவின் பொருத்தப்பாடு பொதுவாக ஏற்கப்பட்டுள்ள சுழல்பாதை இயக்கவிசைக்கு நெருக்கமாக இருக்கிறது. சூரியனிலிருந்து மாறுபடும் தொலைவின் இந்த ஒருங்கிணைந்த விளைவுகள், பூமி அச்சினுடைய முன்னேற்றம் மற்றும் பூமி அச்சின் மாறுபடும் சாய்வுநிலை பூமியால் பெறப்படும் சூரிய ஒளியை மறுபகிர்வு செய்கிறது. பருகாலங்களின் தீவிரத்தை பாதிக்கச் செய்யும் புவி அச்சினுடைய சாய்வில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் குறிப்பிடத்தக்க முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை. உதாரணத்திற்கு, 65 பாகைகள் வடக்கு அட்சரேகையில் ஜுலை மாதத்தில் ஏற்படும் சூரிய உட்பாய்வு 25 (450 W/m² முதல் 550 W/m² வரை) சதவிகிதம் அளவிற்கு மாறுபடுகிறது. முந்தைய குளிர்காலத்தில் உருவான பனிப்பொழிவை உருகச்செய்ய கோடைகாலங்கள் மிகவும் குளிர்ச்சியடையும்போது பனிப் படலங்கள் முன்னேற்றமடைகின்றன என்று பரவலாக நம்பப்படுகிறது. சுற்றுப்பாதையின் விசை வலுவாக இருப்பது பனியுறைவுகளை தூண்டுவதற்கு மிகவும் குறைவானது என்று சிலர் நம்புகின்றனர், ஆனால் சிஓ போன்ற பின்னூட்ட இக்கவியல்கள் இந்த பொருத்தமின்மையை விளக்குகின்றன.

மிலான்கோவிச் விசையியக்கம் பூமியின் சுற்றுப்பாதை ஆக்கக்கூறுகளில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் பனியுறைவுப் பதிவுகளில் தெரியவரலாம் என்று அனுமானிக்கின்ற அதே நேரத்தில் பனியுறைவு மற்றும் மித-பனியுறைவு காலகட்டங்களின் நேர அளவில் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக உணரப்படும் சுழற்சிகளை விளக்குவதற்கான கூடுதல் விளக்கங்களும் அவசியமானவை. குறிப்பாக கடந்த 800,000 ஆண்டுகளில் பனியுறைவு-மித பனியுறைவு காலங்கள் துரிதமடைந்தது 100,000 ஆண்டுகள் மட்டுமே, இது பூமியின் சுற்றுப்பாதை ஒழுங்கின்மை மற்றும் சுற்றுப்பாதை சரிவு ஆகியவற்றில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களோடு தொடர்புகொண்டிருக்கிறது. இது இப்போதுவரை மிலான்கோவிச்சால் அனுமானிக்கப்பட்ட மூன்று தொடர்களில் மிகவும் பலவீனமானதாக இருக்கிறது. 3.0–0.8 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலகட்டத்தில் பனியுறைவின் முதன்மையான உருமாதிரி பூமியின் ஒழுங்கின்மையில் ஏற்பட்ட 41,000 ஆண்டுகள் மாற்றங்களின் காலகட்டத்தோடு தொடர்புகொண்டிருக்கிறது. ஒரு நிகழ்மைக்கு எதிரான மற்றொரு நிகழ்மைக்கான காரணங்கள் சரியாக புரிந்துகொள்ளப்படவில்லை என்பதோடு தற்போதைய ஆராய்ச்சிக்குரிய விஷயமாக இருக்கிறது, ஆனால் இதற்கான விடை பூமியின் காலநிலை அமைப்பில் ஏற்பட்ட ஒரு வகையான எதிரொலிப்புத் திறனோடு தொடர்புகொண்டிருக்கலாம்.

"வழக்கமான" மிலான்கோவிச் விளக்கம் கடைசி எட்டு சுழற்சிகளில் 100,000 ஆண்டுகள் சுழற்சியின் ஆக்கிரமிப்பை விளக்க முயற்சிக்கிறது. ரிச்சர்ட் ஏ. முல்லர் மற்றும் கார்டன் ஜே மெக்டொனால்ட் 

41,000- மற்றும் 26,000-வருட சுழற்சிகளில் பசுமையில்ல வாயு பின்னூட்டங்களை இணைத்து சுழலச்சி (26,000 வருட சுழற்சி) மீதான ஒழுங்கற்ற சுழற்சியின் (பலவீனமான 100,000 வருட சுழற்சி) மேம்பட்ட விளைவைக் கொண்டு 100,000 வருட சுழற்சியை விளக்கும் மாதிரியை வில்லியம் ருடிமன் பரிந்துரைக்கிறார். 41,000 வருட சுழற்சிதான் எப்போதுமே முதன்மையாக இருந்திருக்கிறது என்றும், ஆனால் இரண்டாவது அல்லது மூன்றாவது பனி யுகத்தை தூண்டியிருக்கும் காலநிலை முறைமையில் புவி நுழைந்திருக்கிறது என்றும் வாதிடும் பீட்டர் ஹ்யூபர்ஸ் என்பவரால் மற்றொரு கோட்பாடும் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. 100,000 ஆண்டுகள் என்ற காலகட்டம் உண்மையில் 80,000 மற்றும் 120,000 ஆண்டுகள் நீடிக்கின்ற சுழற்சிகளை ஒன்றாக இணைத்து சராசரியாக்குவதன் மூலம் உருவாக்கப்பட்ட மாயத்தோற்றமே என்பதை இது உணர்த்துகிறது (நேச்சர் 434, 2005, ). இந்தக் கோட்பாடு டிடியர் பெய்லார்ட் என்பரால் முன்மொழியப்பட்ட எளிய அனுபவவாத மாதிரியோடு பொருந்திப்போகிறது . பிற்காலத்திய பிளைஸ்டோடின் பனியுறைவு சுழற்சிகள் 
மூன்று குவாஸி-நிலைப்படுத்தப்பட்ட காலநிலை அமைப்புக்களுக்கு இடையே தாவிச்சென்றவை போல் காணப்படுவதாக பெய்லார்ட் குறிப்பிடுகிறார். இந்தத் தாவல்கள் சுற்றுப்பாதை விசையால் தூண்டப்பட்டிருக்கலாம், அதேசமயம் ஆரம்பகால பிளைஸ்டோஸினில் 41,000 ஆண்டுகள் பனியுறைவு சுழற்சிகள் இரண்டு காலநிலைகளுக்கு இடையில் மட்டுமே தாவிச்செல்ல காரணமாக அமைந்திருக்கின்றன. இந்த செயல்முறையை விளக்கும் 
ஒரு வலுவான மாதிரி பீட்டர் டிட்லெவ்ஸன் என்பவரால் முன்மொழியப்பட்டிருக்கிறது . பிற்காலத்தைய 100,000 ஆண்டுகள் ஒழுங்கற்ற சுழற்சியின் பலவீனத்தால் பிற்காலத்தைய பிளைஸ்டோஸின் பனியுறை சுழற்சிகள் ஏற்படவில்லை என்பதை இது குறிப்பிடுகிறது, ஆனால் நேர்கோடின்மை 41,000 வருட வீழ்நிலை சுழற்சிக்கு மட்டுமே பதிலுரைக்கிறது.

உறைபனிக் காலங்களை தணிக்கச்செய்கின்ற நிகழ்முறைகள்
வட அமெரிக்காவில் பனி உறைவு நிலைகள்
பனி உறைவுக் காலகட்டங்களை மிகவும் தீவிரமாக்குகின்ற நிகழ்முறைகள்
பூமியின் சுற்றுப்பாதையில் ஏற்படும் மாறுபாடுகள் (மிலான்கோவிச் சுழற்சிகள்)