சிபிலிசு நோய் சிகிச்சைக்கு ஆர்செனிக் மற்றும் கார்பன் இணைந்த ஆர்செனிகல்கள் எனப்படும் கரிம ஆர்செனிக் சேர்மத்தைப் பயன்படுத்தி பவுல் எர்லிச் என்பவர் உலோகங்கள் அல்லது உலோகப்போலிகள் உயிரியலுடன் கொண்டுள்ள தொடர்பை விளக்கினார். இதன் தொடர்ச்சியாகவே உரோசன்பெர்க்கின் கண்டுபிடிப்பான சிஸ்-பிளாட்டின் (cis-PtCl(NH)) என்ற சேர்மத்தின் புற்றுநோய் எதிர்ப்பு செயல்பாடுகள் பற்றிய அறிவு அரும்பத் தொடங்கியது. முதன் முதலாக சேம்சு பி. சம்னர் படிகமாக்கிய புரதமான யூரிசில் அதன் செயல்படும் தளத்தில் நிக்கல் இருப்பதைப் பின்னர் கண்டறிந்தனர். உயிரைப் போக்கும் இரத்தசோகை நோயைக் குணப்படுத்தும் உயிர்ச்சத்து பி மருந்தின் கொர்ரின் பெருவளையத்தில் கோபால்ட் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. டோரதி ஓட்ச்கின் படிகவியல் ஆய்வின் வழியாக இதனை நிருபித்தார். பாசுபேட்டு சேர்மத்தைக் கொண்டுள்ள பலபடிகளின் இன்றியமையாப் பணியை வாட்சன் – கிரிக் விளக்கிய டி. என். ஏ. கட்டமைப்பு விளக்குகிறது.

நொதியியல்
மருந்துகளில் உலோகங்கள்
வரலாறு
உயிரினத்தாதுவாதல்