1940களின் இடைப்பகுதிக் காலத்தைச் சேர்ந்த கோட்பாட்டாளர்கள் வில்சன் மற்றும் கல்லிக் ஆகியோரின் கருத்துகளுக்கு சவால் விட்டனர். அரசியல்-நிர்வாக இரட்டைத் தன்மையே மூன்றாம் தலைமுறையினரின் விமர்சனங்களின் மையமாக விளங்கியது. இது போன்ற விமர்சனங்கள் எழுந்தது மட்டுமின்றி அரசாங்கமும் அதன் செயல்திறனற்ற, போதுமானதல்லாத முயற்சிகள் வீணாக்கப்பட்டதால் ஆபத்துக்குள்ளானது. சில நேரங்களில் நம்பிக்கை துரோகமானதும் அதிக செலவு கொண்டதுமான அமெரிக்காவின் வியட்னாம் ஊடுருவல் மற்றும் வாட்டர்கேட் (Watergate) உள்ளிட்ட உள்நாட்டு சர்ச்சைகள் ஆகியவற்றை மூன்றாம் தலைமுறையின் போதான சுய அழிவுக்குள்ளான அரசாங்க நடத்தைகளுக்கான எடுத்துக்காட்டுகளாகக் கூறலாம். செயல்திறனற்ற வீணான அதிகார நிர்வாகத்திற்குப் பதிலாக செயல்திறனுள்ள நிர்வாகம் வேண்டும் என குடிமக்கள் கோரிக்கை வைத்தனர். இந்தக் கோரிக்கைக்கு பதிலளிப்பதற்காகவும் தொடர்ந்து செயல்திறனுடையதாக இருப்பதற்காகவும் பொது நிர்வாகமானது அரசியலிலிருந்து தொலைவில் இருக்க வேண்டியது அவசியமானது. 

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அலுவலர்கள் இத்தகைய சீரமைப்பை ஆதரித்தனர். அரசாங்கத்தின் மறு ஒழுங்கமைப்பை ஆய்வு செய்வதற்காக யுனிவெர்சிட்டி ஆஃப் சிக்காகோ (University of Chicago) பேராசிரியரான லூயிஸ் ப்ரௌன்லோவின் (Louis Brownlow) தலைமையில் ஹூவர் ஆணையம் (Hoover Commission) என்ற ஓர் ஆணையம் அமைக்கப்பட்டது. இதன் விளைவாக டாக்டர். ப்ரௌன்லோ பல்கலைக்கழகத்தில் 1313 E. 60வது தெரு என்ற முகவரியில் பொது நிர்வாகச் சேவை அமைப்பை நிறுவினார். 1970 ஆம் ஆண்டுகள் வரை PAS நிறுவனம் அனைத்து மட்டங்களிலும் அரசாங்கத்திற்குத் தேவையான ஆலோசனை சேவைகளை வழங்கிவந்தது.

மேலும் காண்க
1980 ஆம் ஆண்டுகளில்
வில்லியம் நிஸ்கனேன் பணத்திட்ட-பெருக்கம்
இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய காலம் - 1970 ஆம் ஆண்டுகளில்