1895ம் வருடம் 12000 பேர் பணிபுரியும் கிரென்கோல்ம் நெசவுத் தொழிற்சாலைக்கு கொலோண்டை சென்றார். அதிகமான பெண் பாட்டாளிகளை கொண்ட அந்த தொழிற்சாலையில், பெண்கள் 12 முதல் 18 மணி நேரம் தினமும் பணிபுரிய வேண்டும். தொழிற்சாலைக்குள்ளேயே சிறைப்படுத்தப்பட்டுள்ள அவர்கள், அங்குள்ள துயிற்கூடத்திலேயே தூங்கி காலத்தை கழிக்க வேண்டியதுதான். அவர் அந்த தொழிற்சாலையை சுற்றி பார்க்கும் போது, ஒரு இளம்பெண்ணின் குழந்தை இறந்து போனது. ஆனால் எதுவும் நடக்காதது போல், எல்லாம் அங்கு வழக்கம் போல் நடந்து கொண்டிருந்தது.இந்த தெழிலாளிகளுக்கு எதாவது செய்ய வேண்டும் என அலெக்சாண்டிரா நினைத்தார். அவர் மார்க்சிய இயக்கத்தில் சேர்ந்து, இந்த தொழிலாளர்களின் நலனுக்காக பாடுபட முனைந்தார்.
1899ல் அவர் படிப்பு முடிந்து ரஷ்யா திரும்பினார். செயிண்ட் பீட்டஸ்பர்க் திரும்பிய கொலோண்டை, அங்குள்ள சட்டபூர்வமற்ற ரஷ்ய சமூக ஜனநாயக கட்சியில் சேர்ந்தார். அதன் கொள்கை பரப்பாளாராயும், எழுத்தாளாராயும் பணிபுரிந்தார்.
அந்த காலகட்டத்தில், பின்லாந்தின் சுதந்திரம் ஜாரின் பிற்போக்குத்தனமான கொள்கைனால் அச்சத்திற்கு உள்ளாயிருந்தது. கூடவே தாத்தாவின் வீட்டில் வசித்த காலத்தில், அலெக்சாண்டிரா பின்லாந்து குறித்த நேரடி அனுபவமும் பெற்றிருந்தார். ஆகவே அவர் பின்லாந்தின் தேசிய விடுதலைக்காக உறுதியான ஆதரவு தெரிவித்தார். பின்லாந்து தொழிற்சாலைகளை வைத்து பார்க்கும் போது, பின்லாந்து பாட்டாளிகளின் வாழ்க்கை தரம் மட்டும் பணிபுரியும் சூழல் எப்படியுள்ளது என்று நேரடியான ஆராய்ந்து, முழுமையான ஒரு அரசியல் பொருளாதார ஆய்வை கொலோண்டை மேற்கொண்டார். அந்த ஆய்வுப் புத்தகம் 1903ம் ஆண்டு வெளியானது.

போராட்ட வாழ்க்கை
திருமண வாழ்க்கை
உயர்கல்வி
பெண் பாட்டாளிகளை திரட்டும் போராட்டங்கள்