மனிதன் உற்பத்தி செய்த பைங்குடில் வாயுக்களில், அதிகமாகக் கதிர் இயக்கப் பின் விளைவுகளை வித்திடுவது கரியமில வாயு ஆகும். மனித இனத்தினரின் அதிகரித்து வரும் தொழில் செயல் பாடுகளினால் (புதைப்படிம எரிபொருள் எரிப்பு) மற்றும் இதர சிமென்ட் உற்பத்தி, காடுகளை அழித்தல் போன்ற செயல்பாடுகளால் கரியமில வாயுவின் CO செறிவு அளவு வளிமண்டலத்தில் அதிகரித்துள்ளது. நிலக்கரி, பெட்ரோல் போன்ற எரிபொருள்களைப் பயன்படுத்துவது. அதிக நிலத்திற்காக மரங்களை அதிகமாக வெட்டிப்போடுவது. மக்கிப் போகாத கழிவுப் பொருள்களின் (நெகிழி) பெருக்கம் விவசாயத்திற்காக உரங்கள், பூச்சிக்கொல்லிகளைக் கண்மூடித்தனமாகப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவற்றால் பைங்குடில் வாயுக்களின் வெப்பத்தை அதிகரிக்கச் செய்கின்றன.
மாவன லோவாவில் உள்ள வானியல் ஆய்வகத்தில் நடந்த சோதனை ஆய்வின் படி (கரி அமில வாயுவின்) செறிவு அளவு 1960 ஆம் ஆண்டில் CO 313 பிபிஎம் (மில்லியனில் காணும் பாகம்) அளவு இருந்தது 2005 ஆம் ஆண்டில் 375 பிபிஎம் அளவிற்கு (உலர்ந்த காற்றில் காணப் படும் மோல் பின்னம் ) அதிகரித்துள்ளது. தற்போது காணப் படும் CO அளவு புவிச்சரிதவியலுக்குரிய பதிவு செய்யப்பட பனி உள்ளக தரவு ஆவணத்தின் மீப்பெருமதிப்பு அளவினை (~300 ppm)மீறி உள்ளது.

ஒரு பொருளை எரிப்பதால் உருவாகும் கரி அமில வாயு புவியின் கால நிலை மாற்றங்களில் பின் விளைவுகளை ஏற்படுத்தும், இது ஒரு தனிவகையான மனிதன் உற்பத்தி செய்த பைங்குடில் விளைவு ஆகும், இதனை முதன் முதலாக ச்வந்தே அற்ஹீநியஸ் என்பவர் 1896 ஆண்டில் விளக்கி உள்ளார், இதனை "கால்லெண்டர் விளைவு" என்றும் கூறுவர்.

இது ஒரு பைங்குடில் வாயுவாக இருப்பதால், CO செறிவு அளவு அதிகரித்தால், வெப்ப அகச்சிவப்பு காரணமாக வளிமண்டலத்தில் மேலும் அதிகமாக உறிஞ்சுதல் மற்றும் உமிழ்தல் ஏற்படும், அதன் விளைவு வெப்ப அளவு அதிகரித்தலே. காலநிலை மாற்றத்திற்கான அரசாங்கங்களுக்கு இடையிலான குழு அளித்த மதிப்பீடு அறிக்கையின் படி, ""20 ஆம் நூற்றாண்டின் பின் பகுதியில் உலகளவிலாகச் சராசரி வெப்பத்தின் அளவு உயர்வதற்கான காரணம் மனிதன் உற்பத்தி செய்த பைங்குடில் வாயுக்களின் செறிவூட்டமாகவே இருக்கலாம் " ".

கடந்த 800,000 ஆண்டுகளாக, பனி உள்ளக தரவு கரியமில வாயுவின் அளவானது குறைந்தபட்சமாக 180 பிபிஎம் முதல் தொழில் வளர்ச்சி துவங்காத சமய அளவான 270 பிபிஎம் (ppm) வரை இருந்ததாகக் காட்டுகின்றது. சில பழம் காலநிலை ஆராய்வாளர்கள் கரியமில வாயுவின் இவ்வேறுபாடினை இக்காலப்பகுதியின் கால நிலை வேறுபாடுகளைக் கட்டுப்படுத்தும் முக்கிய கருவியாகக் கருதுகின்றனர்.

மனிதனால் ஏற்பட்ட புவி வெப்ப உயர்விற்கான பதில்களை மூன்று பாகங்களாகப் பிரிக்கலாம்:


பைங்குடில் விளைவு
முறையற்ற கால நிலை மாற்றம்
எதிர்காலச் சிக்கல்கள்
மனிதன் மிகைப்படுத்திய பைங்குடில் விளைவு