1940களில் ரேண்ட் அரசியல் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடலானார். அவரும் அவருடைய கணவருமாக சேர்ந்து ரிபப்ளிகன் வெல்டன் வில்கிக்காக 1940 ஆம் ஆண்டு அதிபர் தேர்தல் பிரச்சாரத்திற்கு தன்னார்வலர்களாக முழுநேர பணியாற்றினர். இந்தப் பணி ரேண்டிற்கு முதல் பொதுவிட பேச்சு அனுபவத்தை வழங்கியது, இது நியூயார்க் நகரத்தில் உள்ள "யூனியன் ஸ்கொயர் திரையரங்கத்தில் புரோ-வில்கியின் நியூஸ் ரீல்களைப் பார்த்த பின்னர்" சிலசமயங்களில் பார்வையாளர்களிடமிருந்து வரும் எதிர்மறையான கேள்விகளை எதிர்கொள்வதும் இதில் உள்ளிட்டிருந்தது. இந்த நடவடிக்கை சுதந்திர-சந்தை முதலாளித்துவத்தின் மீது ஆர்வமுள்ள மற்ற அறிவுஜீவிகளோடு அவருக்கு தொடர்புகளைப் பெற்றுத்தந்தது. அவர் பத்திரிக்கையாளரான ஹென்றி ஹாஸ்லிட் மற்றும் அவருடைய மனைவி ஆகியோருடன் நட்பை வளர்த்துக்கொண்டார் என்பதோடு ஹாஸ்லிட் அவரை ஆஸ்திரியப் பள்ளி பொருளாதாரவாதியான லுத்விக் வான் மைசஸிடம் அறிமுகப்படுத்தினார். அவருடன் தத்துவ வேறுபாடுகள் இருந்தபோதிலும் இருவருமே ரேண்டின் மீது நன்மதிப்பை வெளிப்படுத்தினர், ரேண்ட் தன்னுடைய வாழ்நாள் முழுவதும் இந்த இருவரின் எழுத்துக்களையும் ஏற்றுக்கொண்டவராக இருந்தார்.

ஒரு எழுத்தாளராக ரேண்டின் முதல் பிரதான வெற்றி 1943ஆம் ஆண்டில் "தி ஃபவுண்டைன்ஹெட்" உடனானதாக இருந்தது, ஒரு ரொமாண்டிக் டிராமா மற்றும் தத்துவ நாவலான இதை ஏழு வருடங்களுக்கும் மேலாக எழுதினார். இந்த நாவல் ஹோவார்ட் ரோர்க் என்ற சமரசமற்ற இளம் கட்டிடக்கலை நிபுணரையும், - மற்றவர்கள் வழியாக வாழுகின்ற, மற்றவர்களை தனக்கும் மேலானதாக வைத்துக்கொள்கின்ற "இரண்டாம்-நிலையானவர்களாக" ரேண்ட் விவரிப்பவர்களுக்கு எதிரான அவருடைய போராட்டத்தையும் மையமாகக் கொண்டிருந்தது. இந்த நாவலை பதிப்பிக்கவில்லை என்றால் தான் வேலையைவிட்டு விலகுவதாக தன் முதலாளியை அச்சமூட்டிய எடிட்டர் ஆர்ச்சிபால்ட் ஆக்டெனின் வலியுறுத்தலின்கீழ் பாப்ஸ்-மெரில் கம்பெனியால் இது இறுதியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் முன்னர் பனிரெண்டு பதிப்பாளர்களால் நிராகரிக்கப்பட்டது. "தி ஃபவுண்டைன்ஹெட்" இறுதியில் உலகளாவிய வெற்றிபெற்று ரேண்டிற்கு புகழையும் நிதிவகையிலான பாதுகாப்பையும் பெற்றுத்தந்தது. ஏப்ரல் 2008ஆம் ஆண்டில் அய்ன் ரேண்ட் இன்ஸ்ட்டியூட்டின் கூற்றுப்படி இந்த நாவல் 6.5 மில்லியன் பிரதிகள் விற்பனையாகியிருக்கின்றன.

1943ஆம் ஆண்டில் வார்னர் பிரதர்ஸிற்காக "தி ஃபவுண்டைன்ஹெட்டின்" திரைப்படப் பதிப்பிற்கான திரைக்கதை எழுத ரேண்ட் ஹாலிவுட்டிற்கு திரும்பினார், அதற்கடுத்த ஆண்டிலேயே அவரும் அவருடைய கணவரும் நவீனவாதியான ரிச்சர்ட் நியூட்ரா வடிவமைத்திருந்த வீட்டையும் அதற்கு அருகாமையிலிருந்த பண்ணையையும் வாங்கினர். அங்கே ரேண்ட் ஹாஸ்லிட், மோரி ரிஸ்கிண்ட், ஜேனட் கேனர், கில்பர்ட் ஆட்ரியன் மற்றும் லியனார்ட் ரீட் போன்றோர்களால் வரவேற்கப்பட்டார். அந்தத் திரைக்கதையில் தன்னுடைய வேலையை முடிக்கையில் தயாரிப்பாளர் ஹால் வாலிஸ் திரைக்கதை எழுத்தாளராகவும், திரைக்கதை-சரிசெய்பவராகவும் அவரை வேலைக்கு அமர்த்திக்கொண்டார், வாலிஸிற்கான அவருடைய பணி ஆஸ்காருக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட "லவ் லட்டர்ஸ்" மற்றும் "யு கேம் அலாங்" ஆகியவற்றை உள்ளிட்டிருந்தது என்பதோடு, அணு குண்டின் உருவாக்கம் அடிப்படையில் அமைந்த திரைக்கதைக்கான ஆய்வும் நடைபெற்று வந்தது. இந்த பாத்திரம் ரேண்டிற்கு மற்ற திட்டங்களில் பணிபுரிவதற்கான நேரத்தை வழங்கியது, இது 1994 பதிப்பு "ரீடர்ஸ் டைஜஸ்ட்" பத்திரிக்கையின் ஜனவரி வெளியீட்டில் "தி ஒன்லி பாத் டு டுமாரோ" என்று தலைப்பிடப்பட்ட முதல் புனைகதை அல்லாத எழுத்தையும் உள்ளிட்டதாக இருந்தது. இந்த காலகட்டத்தில் ரேண்ட் தனது தத்துவத்தின் புனைவு அல்லாத கட்டமைப்பிற்காக வரையறையையும் விரிவான குறிப்புகளையும் எடுத்தார்.

இந்த காலகட்டத்தில் ரேண்ட் லிபர்ட்டேரியன் எழுத்தாளர் இஸபல் பேட்டர்ஸன் உடன் உறவை வளர்க்கத் தொடங்கினார். இந்த இருவரும் நண்பர்களாகவும் தத்துவார்த்த-சச்சரவிடும் கூட்டாளிகளாக ஆனார்கள், அவர்களுடைய பல்வேறு இரவுநேர சந்திப்புகளின்போது நீண்ட நேரத்திற்கு அமெரிக்க வராலாறு மற்றும் அரசியல் குறி்த்து நன்கறிந்த பேட்டர்ஸனிடம் ரேண்ட் நிறைய கேள்விகளை எழுப்பினார் என்று தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. பின்னாளில், இந்த இரு பெண்களும் ரேண்டின் ஹாலிவுட் விருந்தளிப்புகளுள் ஒன்றில் பேட்டர்ஸனின் கசப்பான மற்றும் அறிவுப்பூர்வமற்ற கருத்துக்களை கண்ட பின்னர் ரேண்ட் அவரிடமிருந்து விலகினார். ரேண்டின் அரசியல் கோட்பாடுகள் மீதான பேட்டர்ஸனின் தாக்கம் தொடர்ந்து விவாதிக்கப்படும் விஷயமானது, ஆனால் பேட்டர்ஸனின் வாழ்க்கைச்சரித எழுத்தாளர் ஸ்டீபன் டி.காக்ஸ் அவர்கள் முன்னமே பிரிந்துபோய்விட்டாலும் பல வருடங்களுக்கு அச்சிடப்பட்ட "தி காட் ஆஃப் தி மெஷின்" என்ற தன்னுடைய முன்னாள் நண்பரின் அரசியல் படைப்பு ரேண்டின் பொது நிபுணத்துவத்திற்கு கடன்பட்டிருந்ததாக குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

1947ஆம் ஆண்டில் இரண்டாவது ரெட் ஸ்கேரின்போது அமெரிக்காவின் அமெரிக்கரல்லாத நடவடிக்கைகள் ஆணைய மாளிகையில் "நட்புரீதியான சாட்சியாக" ரேண்ட் சாட்சியமளித்தார். அவருடைய சாட்சியம் சோவியத் யூனியனில் அவர் பெற்ற சொந்த அனுபவங்களுக்கும் "சாங் ஆஃப் ரஷ்யா" என்ற 1944ஆம் ஆண்டில் அது சித்தரிக்கப்பட்டதற்கும் இடையே வேறுபாடு உடையதாக இருந்ததாக குறிப்பிடப்பட்டது. இந்தத் திரைப்படம் சோவியத் யூனியனில் உள்ள சமூகப் பொருளாதார நிலைகளை மோசமான முறையில் தவறாக பிரதிநிதித்துவம் செய்கிறது என்று வாதிட்டதோடு, ஐக்கிய சோவியத் ஒன்றியத்திலான வாழ்க்கை அது உண்மையில் இருப்பதைக் காட்டிலும் சிறந்ததாகவும் மகிழ்ச்சியானதாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்றார். விசாரணைக்குப் பின்னர் இந்த விசாரணைகளின் விளைவுகள் மீதான அவருடைய உணர்வுகள் குறித்து கேட்கப்பட்டபோது ரேண்ட் இந்த நிகழ்முறையை "பயனற்றது" என்று விவரித்தார்.

"தி ஃபவுண்டைன்ஹெட்டின்" திரைப்பட வடிவம் 1949ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது. இது ரேண்டின் திரைக்கதையை சிறிய மாற்றுதல்களோடு வெளியிட்டிருந்தாலும் ரேண்ட் "இந்த திரைப்படத்தை ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை விரும்பவில்லை" என்பதோடு அதனுடைய படத்தொகுப்பு, நடிப்பு மற்றும் மற்ற ஆக்கக்கூறுகளை குறைகூறினார்.

ஆரம்பகால வாழ்க்கை
"தி ஃபவுண்டென்ஹெட்" மற்றும் அரசியல் நடவடிக்கை
நிறுவனங்கள்
கல்வித்துறை