டையோல் செறிவூட்டப்பட்ட வடிவத்தில் கணநேர இருப்பை மட்டுமே கொண்டிருந்தாலும்,அசிட்டைலீன்டையோலேட்டுகளின் உப்புகள் (ஈத்தைன்டையோலேட்டு) டைஎதிரயனி O−C≡C−O போன்றவை நன்கறியப்பட்வை ஆகும். இந்த கரிமஉலோகச் சேர்மங்கள், (குறிப்பாக, ஆல்காக்சைடுகள்) முறைப்படி ஈத்தைன்டையாலிலிருந்து இரண்டு ஐதரசன் அயனிகள் இழக்கப்படுவதன் மூலமாக பெறப்படுகின்றன, ஆனால், இவை வழக்கமாக இந்த வழிமுறையில் உற்பத்தியாவதில்லை.

இத்தகைய உப்புகளைப் பெறுவதற்கான குறிப்பிடத்தக்க தொகுப்பு வழிமுறையானது கார்பனோராக்சைடின் ஒடுக்க முறையாகும். 1834 ஆம் ஆண்டு ஜஸ்டஸ் வான் லீபிக் என்பவரால் கார்பனோராக்சைடினை உலோக பொட்டாசியத்துடன் வினைப்படுத்துவதன் மூலம் அசிட்டைலீன்டையோலேட்டு(KCO) முதன்முதலில் பெறப்பட்டது ஆனால், மிக நீண்ட காலமாக இச்சேர்மமானது "பொட்டாசியம் கார்போனைல்" (KCO) என்பதாகவே யூகிக்கப்பட்டிருந்தது. அடுத்த 130 ஆண்டுகளில் சோடியம் (ஜோஹன்னிஸ், 1893), பேரியம் (கன்ஸ் மற்றும் மென்ட்ரல், 1903), இசுட்ரோன்சியம் (ரோடரர், 1906), மற்றும் இலித்தியம், ருபீடியம் மற்றும் சீசியம் (பியர்சன், 1933) ஆகியவற்றின் "கார்போனைல்கள்" விவரிக்கப்பட்டன. இந்த வினையானது இறுதியில், பொட்டாசியம் அசிட்டைலீன்டையோலேட்டு மற்றும் பொட்டாசியம் பென்சீன்எக்சோலேட்டு ஆகியவற்றின் கலவையையே விளைபொருளாகத் தந்தது.

இந்த உப்புகளின் உண்மையான அமைப்பு 1963 ஆம் ஆண்டில் வெர்னர் பக்னர் மற்றும் ஈ. வெய்சு ஆகியோரால் தெளிவாக்கப்பட்டது.

அசிட்டைலீன்டையோலேட்டுகள் கார்பனோராக்சைடுடன், குறைந்த வெப்பநிலையில், திரவ அமோனியாவில் வைக்கப்பட்டுள்ள தேவையான உலோகத்துடன் நிகழ்த்தப்படும் அதிவேக வினையின் மூலமும் தயாரிக்கப்படுகிறது. பொட்டாசியம் அசிட்டைலீன்டையோலேட்டு ஒரு வெளிர் மஞ்சள் திண்மமாகும். இச்சேர்மம் காற்றுடன் வெடிக்கும் தன்மையுடன் வினைபுரிகிறது. இதே போன்று ஆலசன்கள், ஆலசனேற்றம் செய்யப்பட்ட ஐதரோகார்பன்கள், ஆல்ககால்கள், நீர் மற்றும் அமில ஐதரசனைக் கொண்டுள்ள இதர சேர்மங்களுடன் வினைபுரிகிறது.

வழிப்பொருட்கள்
இதர வழிப்பொருட்கள்
அணைவுச் சேர்மங்கள்
ஆல்காக்சைடு வழிப்பொருட்கள்