1914 ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய இராச்சியம் முதலாம் உலகப் போரில் ஈடுபட்டது. டோல்கீன் அவரது உறவினர்கள் எதிர்பார்த்தது போல் உடனடியாக பிரித்தானியத் தரைப்படையில் தன்னார்வலராக இணையவில்லை. மாறாக, தனது கல்லூரிப் பட்டத்தைப் பெறும் வரை படையில் இணைவதைத் தள்ளிப்போடும் ஒரு திட்டத்தில் சேர்ந்து கொண்டார். ஜூலை 1915 இல் பட்டம் பெற்ற பின்னர் லங்காசயர் ஃபூசிலியர்ஸ் ரெஜிமண்ட் படைப்பிரிவில் இரண்டாவது லெப்டினன்டாக சேர்ந்தார். ஸ்டிராஃபர்ட்சயரில் உள்ள கன்னோக் சேஸ் என்ற இடத்தில் 13வது இருப்பு பட்டாலியன் படைப்பிரிவில் பதினோரு மாதங்கள் படைப்பயிற்சி பெற்றார். அங்கிருந்த போது, மனைவி எடித்துக்கு எழுதிய கடிதம் ஒன்றில் தனது மேலதிகாரிகளைப் பற்றி ”இங்கு மேன்மக்கள் அரிதாகவே காணக்கிடைக்கின்றனர், ஏன், மனிதர்கள் கூட அரிதாகவே உள்ளனர்” என்று குறைபட்டுக்கொண்டார். பின் அங்கிருந்து 11வது சேவை பட்டாலியனுக்கு மாற்றப்பட்டார். பிரித்தானியப் பயணப்படையின் ஒரு உறுப்பினராக ஜூன் 4, 1916 இல் பிரான்சை அடைந்தார். ஒரு படைப் போக்குவரத்துக் கப்பலில் இங்கிலாந்தில் இருந்து கிளம்பிய நிகழ்வு "தி லோன்லி ஐல்" என்ற கவிதையை எழுதத் தூண்டியது. “[போரில்] நிமிடத்திற்கு டசன் கணக்கில் கீழ்நிலை அதிகாரிகள் கொல்லப்படுகிறார்கள்... என் மனைவியைப் பிரிவது செத்துப்போவது போலிருந்தது”.

பிரான்சின் சோம் போர்முனையில் தொலைதொடர்பு அதிகாரியாகப் பணியாற்றிய டோல்கீன் தீப்வால் ரிட்ஜ் சண்டை மற்றும் ஷ்வாபென் அரண் மீதான தாக்குதல்களில் பங்கேற்றார். போர்க்களத்தில் பல்வேறு சமூகப் பின்னணி கொண்டவர்களுடன் கடினமான ஒரு சூழலில் ஒன்றாகப் பணிபுரியும் அனுபவம் டோல்கீனுக்கு ஏற்பட்டது. இதன் மூலம் பிரித்தானிய சமூகத்தின் கீழ்மட்டத்தைச் சேர்ந்த சாதாரண போர்வீரர்கள் மற்றும் இங்கிலாந்தின் விவசாயப் பகுதிகளைச் சேர்ந்த வீரர்கள் பற்றிய புரிதலும் அனுபவமும் அவருக்கு ஏற்பட்டது. டோல்கீன் போர்க்களத்திலிருந்த காலம் எடித்துக்கு மிகவும் சோதனையான ஒன்று. ஒவ்வொரு முறை அவரது வீட்டுக்கதவு தட்டப்படும் போதும் கணவரின் மரணசெய்தி தான் வந்துள்ளதோ என்று அவர் அஞ்சினார். அப்போது படைவீரர்கள் தங்கள் குடும்பத்தாருக்கு எழுதும் கடிதங்கள் பிரித்தானியப் படைத்துறையால் தணிக்கை செய்யப்பட்டு வந்தன (அவர்கள் எங்கு இருக்கிறார்கள், போர் நிலை பற்றிய செய்திகள் தணிக்கை செய்யப்பட்டுவிடும்). இத்தணிக்கையில் சிக்காமல் செய்திகளைப் பரிமாறிக் கொள்ள எடித்தும் டோல்கீனும் தங்கள் கடிதங்களில் ஒரு தனிப்பட்ட குறியீட்டு முறையைப் பயன்படுத்தி தகவல் பரிமாறிக் கொண்டனர்.

அக்டோபர் 27, 1916 இல் டோல்கீன் பதுங்குகுழிக் காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டார். பதுங்குகுழிகளில் பரவலாக இருந்த பேண் ஒட்டுண்ணிகளின் மூலம் இந்நோய் படைவீரர்களிடையே பரவி வந்தது. நவம்பர் 8 ஆம் தேதி நோயினால் பலவீனமடைந்த டோல்கீன் இங்கிலாந்திற்குத் திருப்பி அனுப்பப்பட்டார். அவரது இளமைக்கால நண்பர்கள் பலர் முதலாம் உலகப் போரில் போர்முனைகளில் மரணமடைந்தனர். டோல்கீன் களப்பணிக்கு உடல்நல அடிப்படையில் தகுதியற்றவர் என அறிவிக்கப்பட்டதால் போரின் எஞ்சிய காலகட்டத்தை பாதுகாவல் பணிகளிலும் மருத்துவமனைகளிலும் கழித்தார். உடல்நலம் தேறிவந்த இக்காலகட்டத்தில் "தி புக் ஆஃப் லாஸ்ட் டேல்ஸ்" நூலை எழுதத் தொடங்கினார். 1917-18 காலத்தில் பலமுறை அவரது உடல்நலம் சரியில்லாது போனாலும், லெப்டினண்டாக பதவு உயர்வு பெற்று தாயக முனையில் பல முகாம்களில் பணியாற்றினார். அவருடைய முதல் குழந்தையான ஜான் பிரான்சிஸ் ரூல் டோல்கீன் பிறந்ததும் இக்காலகட்டத்தில் தான். கிங்க்ஸ்டன் அபான் ஹல் என்ற இடத்தில் பணி புரிந்த போது எடித்தும் டோல்கீனும் அருகிலிருந்த காட்டுப்பகுதிக்கு ஒரு முறை நடையாகச் சென்றனர். அங்கு பூத்திருந்த மரங்களிடையே எடித் நடனமாடிய காட்சி அவருடைய மனதில் ஆழப்பதிந்தது. பிற்காலத்தில் அவர் எழுதிய "பெரெனும் லூத்தியனும்" கதையில் பெரெனும் லூத்தியனும் சந்திக்கும் நிகழ்வு இதைப் பின்பற்றி அமைக்கப்பட்டது. எடித்தை “எனது லூத்தியன்” என்று டோல்கீன் அடிக்கடி குறிப்பிட்டுள்ளார்.

முதலாம் உலகப் போர்
சமயம்
கருத்துகள்
இறப்பு