பந்தர் என்பது கடலுக்கு நடுவே இருந்த ஊர். அங்கு 'நன்கல வெறுக்கை' கேட்பாரற்றுக் கிடந்தது. அவ்வூர் 'கானலம்பெருந்துறை' என்றும், 'தண்கடல் படப்பை' என்றும் போற்றப்படும் சிறப்பினைப் பெற்றிருந்தது. அந்நாட்டை வென்று நேரலாதன் தன் நாட்டுடன் பொருத்திக் கொண்டான். மழவர் பெருமக்களுக்குக் கவசமாக விளங்கினான். அவன் குடநாட்டு அரசன். இரப்பதற்குக் கூசி இரவலர் வராவிட்டால் தன் தேரை அனுப்பிக் கொண்டுவரச் செய்து அவர்களுக்குப் 'பதம்' கொடுப்பது இவன் வழக்கம். இவன் விரும்பத்தக்க உண்மைகளையே பேசிப் புகழ் பெற்றவன். வேண்டிய அளவு பெய்யும் அவன் நாட்கள் கழிய வேண்டும் என்பது புலவர் வாழ்த்து. போரிடும் ஆண்மையை அவன் தணியவைத்துக்கொண்டான். 

பாடல் 55 - துஞ்சும் பந்தர்
பாடல்கள்
பாடல் 56 - வேந்துமெய்ம் மறந்த வாழ்ச்சி
பாடல் 51 - வடு அடு நுண் அயிர்