உளநூலுக்குள்ளாகவே, நாசீசிசத்தின் ஆராய்ச்சியில் மருத்துவம் மற்றும் சமூக ரீதியிலான உளவியல் என இரு முக்கியக் கிளைகள் இருக்கின்றன. இந்த அணுகுமுறைகளும், நாசீசிசம் பற்றிய பார்வையில் வேறுபடுகின்றன, இதில் முன்னது அதை ஒரு ஒழுங்கின்மையாக கருதி தனியான ஒன்றாகப் பார்க்கிறது, பிந்தையது அதை ஒரு தனிமனித இயல்பின் பண்பாகக் கருதி அதை ஒரு தொகுதியாகப் பார்க்கிறது. ஆராய்ச்சியின் இந்த இரு பிரிவுகளும் சில இடங்களில் நெருங்கி வந்தபோதிலும் ஒன்றை ஒன்று வேறுபடுகிற தொடர்பில் நிற்க பலவீனமாக முயற்சிக்கிறது.

காம்ப்பெல் மற்றும் ஃபோஸ்டர் (2007) நாசீசிசம் மீதான இலக்கியத்தை மதிப்பிடுகிறார்கள். நாசீசிசவாதிகள் பின்வரும் 'அடிப்படை ஆக்கக்கூறுகளைக்' கொண்டிருப்பதாக அவர்கள் வாதிடுகிறார்கள்:

மேலும், நபர்களுக்கிடையிலான உறவுமுறைகளில் அன்பான மற்றும் அக்கறையான ஈடுபாட்டின்மையை நாசீசிசவாதிகள் வெளிப்படுத்துகின்றனர். காம்பெல் மற்றும் ஃபோர்ஸ்டெர் (2007), நாசீசிச இலக்கியத்துக்குள்ளாக நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும் பல்வேறு சர்ச்சைகளைப் பற்றியும் பேசுகிறார்கள், உதாரணத்திற்கு, நாசீசிசம் ஆராக்கியமானதா அல்லது ஆரோக்கியமற்றதா, அது ஒரு தனிமனித இயல்பில் கோளாறு, ஒரு தொடர்ச்சியற்ற அல்லது தொடர்ச்சியான மாற்றியமைத்துக்கொள்ளும் திறன்கொண்டது, தாக்குதலுக்குரியது அல்லது தற்காத்தலுக்குரியது, பாலினங்களுக்கிடையில் ஒத்த தன்மை, பண்பாடுகளுக்கிடையில் ஒத்த தன்மை மற்றும் மாற்றத்தக்கது அல்லது மாற்றத்துக்குகந்ததல்ல.

காம்ப்பெல் மற்றும் ஃபோஸ்டர் (2007), நாசீசிசத்தைப் புரிந்துகொள்வதில் சுய-ஒழுக்கத்துக்குரிய உத்திகள் ஒரு மேலான முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டிருக்கிறது என்று வாதிடுகிறார்கள். நாசீசிசத்தில் சுய-ஒழுக்கம், ஒருவரின் சுய தோற்றம் மற்றும் உணர்வை முழுமையானதாக, சிறப்புடையதாக, வெற்றிகரமானதாக மற்றும் முக்கியத்துவமானதாகச் செய்வதில் முயற்சித்தல் போன்றவற்றை ஈடுபடுத்துகிறது. அது உளஞ்சார்ந்தவைக்கு இடையிலும், அதாவது தோல்விக்கு தன்னையே குற்றஞ்சாட்டுவதற்குப் பதிலாக ஒரு சூழ்நிலையை குற்றஞ்சாட்டுதல் மற்றும் தனிமனிதஞ்சார்ந்தவை இடையிலான வடிவங்கள், அதாவது ஒருவருடைய சொந்த சுயத் தேவையை நிறைவேற்றுவதற்கு உறவுமுறையைப் பயன்படுத்துவது என இரண்டுமாக வருகிறது. நாசீசிசவாதிகள் மற்றும் நாசீசிசவாதிகளற்றவர்களுக்கிடையில் சுய-ஒழுக்கக்கட்டுப்பாடுகளில் சில வேறுபாடுகளை காம்ப்பெல், ரீடெர், செடிகைட்ஸ் & எலியட் (2000) ஆகியோருடன் காணலாம் இவர்கள் ஒரு ஆயவினை நடத்தினார்கள், அதில் இரு பரிசோதனைகள் நடத்தப்பட்டது. இரு பரிசோதனைகளிலும், பங்கேற்பாளர்கள் செய்துமுடித்தல் பணியில் பங்குபெற்றனர், அதனைத் தொடர்ந்து அவர்களுக்குத் தவறான எதிர்வினைகள் வழங்கப்பட்டது; அது ஒரு போலியான வெற்றி அல்லது தோல்வியாக இருந்தது. நாசீசிசவாதிகள் மற்றும் நாசீசிசமற்றவர்கள் இருவரும் சுய-மேம்பட்டனர், ஆனால் நாசீசிசமற்றவர்கள் அவ்வாறு செய்வதில் கூடுதல் நெகிழும்தன்மையைக் காட்டியது கண்டறியப்பட்டது. பங்கேற்பாளர்கள் ஒப்பீடுகள் மற்றும் ஒப்பீடுகளற்ற சுய-மேம்பாட்டு உத்திகளின் இரண்டாலும் மதீப்பீடு செய்யப்பட்டனர். நாசீசிசவாதிகள் நாசீசிசவாதிகளற்றவர்கள் இருவருமே ஒப்பீடற்ற உத்திகளை ஒரேமாதிரியாகப் பயன்படுத்தியது கண்டறியப்பட்டது. எனினும், நாசீசிசவாதிகள் ஒப்பீட்டு உத்தியுடன் கூடுதல் சுய-சேவையுடையவர்களாக காணப்பட்டனர் அவற்றை நாசீசிசவாதிகளற்றவர்களைக் காட்டிலும் அதிகமாகப் பயன்படுத்தி, தங்கள் சுய-மேம்பாட்டில் கூடுதல் விறைப்புத்தன்மையை கொண்டிருந்தனர். தன்னுடைய சுயத்துக்கு அச்சுறுத்தலாக இருப்பதான எதிர்மாறான எதிர்வினைகளை நாசீசிசவாதிகள் பெறும்போது, அவர்கள் எப்பாடுபட்டாவது சுய-மேம்படுத்திக் கொள்வார்கள், ஆனால் நாசீசிசமற்றவர்கள் ஒரு வரையறை கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அனுபவம் சார்ந்த ஆய்வுகள்
ஆராக்கியமான நாசீசிசம்
உரையாடலுக்குரிய நாசீசிசம்
நாசீசிசம் பற்றிய ஹாட்ச்கிஸ்ஸின் ஏழு கொடிய தீயொழுக்கங்கள்