தேசியக் கல்விக் கொள்கை, 1986 சுற்றுச் சூழல் விழிப்புணர்வு, அறிவியல்தொழில்நுட்பக் கல்வி, ஓகம் (யோகா) போன்ற மரபுக் கல்வி ஆகியவற்றை பள்ளி உயர்நிலைக் கல்வியில் புகுத்தியது. 2001 ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகைக் கணக்கின்படி, உயர்நிலைக் கல்வி 14 முதல் 18 வரையிலான அகவையுள்ள 88.5 மில்லியன் சிறுவர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது.

இந்திய உயர்கல்வியின் முதன்மை வாய்ந்த கூறுபாடு என்னவென்றால் சமூகத்தின் வாய்ப்பற்ற மக்களுக்கு கல்வி வாய்ப்பை நல்குவதே எனலாம். தலைசிறந்த நிறுவங்களின் பேராசிரியர்களைக் கொண்டு தொழில்பயிற்சி வழங்கப்படுகிறது. இந்திய உயர்கல்வியின் மற்றுமொரு கூறுபாடு வாழ்க்கைக்காகமாணவ்ர் தேரும் தொழிலைப் புகட்டும் தொழிற்கல்விமுறையாகும். மிகப் புதிய மற்றுமொரு முயற்சி அனைவருக்கும் கல்வித் திட்டத்தை இடைநிலைக் கல்விக்கும் விரிவுபடுத்தி அனைவருக்கும் அரசு உயர்நிலைக் கல்வித் திட்டம் ஒன்றை உருவாக்கி நடைமுறைப் படுத்தியதாகும்.
முதனிலைக் கல்வியில் கவனம் குவித்து மாற்றுத் திறனாளிச் சிறுவருக்கான சிறப்பு ஒருங்கிணைந்த கல்வித் திட்டம் 1974 இல் தொடங்கியது. but which was converted into Inclusive Education at Secondary Stage மற்றொரு குறிப்பிட்த் தக்க சிறப்புக் கல்வித் திட்டம் கேந்திரிய வித்யாலயா கல்வித் திட்டமாகும். இது நடுவண் அரசுப் பணியாளர்களுக்காக அவர்கள் நாட்டில் எங்கு வாழ்ந்தாலும் ஒரே பாடத் திட்டம் அமையும்படி உருவாக்கப்பட்ட்து. இதை அரசு 1965 இல் தொடங்கியது. இதில் அடங்கிய அனைத்து நிறுவன்ங்களும் ஒரே பாடத் திட்டத்தின்கீழ் சீரான கல்வியை நட்ய்வண் அரசுப் பணியாளர்கள் எங்கு இடமாற்றம் பெற்றாலும் நாடெங்கிலும் தந்தது.

உயர்கல்வி
பல்கலைக்கழகங்கள்
உயர்நிலைப் பள்ளிக் கல்வி
முதனிலை, உயர்நிலைக் கல்வி