அக்டோபர் 11, 1910 அன்று, முதன்முதலாக விமானத்தில் பயணம் செய்த அமெரிக்க ஜனாதிபதி என்ற பெருமை தியொடோர் ரோசவெல்ட் அவர்களைச்சாரும், முதன்மை விமானங்களில் ஒன்றான ரைட் ஃப்ளையரில் அவர் கின்லோச் களத்தில் இருந்து (மிசூரியிலுள்ளசெயின்ட் லூயிஸ், அருகாமையில் உள்ளது) வானில்பறந்தபொழுது, அவர் ஜனாதிபதியாக பணியாற்றவில்லை, அவருக்குப்பின் வில்லியம் ஹாவர்ட் டாஃப்ட் பதவிப்பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டார். இது ஒருவரலாறு படைத்த நிகழ்ச்சியாகும், அப்பொழுது அந்த விமானம் அங்கு நடந்து கொண்டிருந்த சந்தை ஒன்றில் மக்களின் மேலாக ஒரு வயலில் சிறிதளவு பறந்தது, இருந்தாலும் ஒரு ஜனாதிபதி வானில் முதல்முதலாக விமானத்தில் பறந்த நிகழ்ச்சியைக் குறிப்பதாகும்.

உலகப்போர் II நடப்பதற்கு முன்பு, கடல்கடந்த மற்றும் நாடுகடந்த விமானப்பயணங்களை ஜனாதிபதிகள் பொதுவாக மேற்கொள்ளவில்லை. தொலைதூரங்களுக்கு விரைவில் பயணங்கள் மேற்கொள்ள இயலாமை மற்றும் தகவல் தொடர்பு முறைகளில் தேக்கம் போன்ற காரணங்களினால், தலைவர்கள் தூரதேசப்பயணம் மேற்கொள்ளும் நேரங்களில், அவர்கள் வாஷிங்டன் டிசியில் நடக்கும் நிகழ்வுகளை தெரிந்து கொள்ள முடியாத சூழ்நிலைகள் ஏற்பட்டு, அவர்கள் தனிமைப்படுகிறார்கள். 1930 ஆண்டின் பிற்பகுதியில், டக்ளஸ் DC-3 போன்ற விமானங்கள் உருவாக்கிய பின்னர், அமெரிக்க நாட்டு மக்கள் அதிக அளவில் விமானப்பயணங்களை மேற்கொண்டு, அவை ஏற்கப்படும் வகையில் இருப்பதை கண்டறிந்தார்கள். முற்றிலும் உலோகத்தால் உருவாக்கிய விமானங்கள், மிகவும் நம்பகமான இயந்திரங்கள், மேலும் நவீன வானொலிக்கருவிகள் காரணமாக வர்த்தக ரீதியிலான விமானப்பயணம் பாதுகாப்பானதாகவும், வசதியுடையதாகவும் கண்டறிந்தார்கள். ஆயுள் காப்பீட்டு நிறுவனங்கள், அதிகமான கட்டணத்திற்கு விமான ஓட்டுனர்களுக்கு காப்பீடு வழங்க முன்வந்தார்கள், மேலும் பல வணிகரீதியிலான பயணிகள் மற்றும் அரசுசார்ந்த அலுவலர்கள் இரயிலில் செல்வதை விட, விமானத்தில் பறந்து செல்வதை விரும்பினார்கள், குறிப்பாக தொலை தூரப்பயணம் மேற்கொள்வதற்கு அவர்கள் விமானத்தில் பயணம் செய்வதையே ஆதரித்தார்கள்.

அலுவலகத்தில் பதவியில் இருக்கும் பொழுதே முதன்முதலில் அதிகாரபூர்வமாக விமானத்தில் பயணம் மேற்கொண்ட ஜனாதிபதி பிராங்கிளின் டெலானோ ரூஸ்வெல்ட் ஆவார். இரண்டாவது உலகயுத்தம் நடக்கும் பொழுது, ரூஸ்வெல்ட் "டிக்சி கிளிப்பர்" எனப்படும், பான் அமெரிக்காவின் பணிக்குழுவினருடன் கூடிய போயிங் 314 பறக்கும் கப்பலில் 1943 ஆம் ஆண்டில் மொராக்கோவில் நடந்த காஸபிளன்கா மாநாட்டில் கலந்துகொள்ளச் சென்றார், இப்பயணம் 5,500 மைல்கள் கொண்டதாகும் (மூன்று "நிறுத்தங்களுடன்" பயணம் நடைபெற்றது). அத்திலாந்திக் போர் நடந்து கொண்டிருந்த இந்த நேரத்தில், ஜெர்மன் நீர்மூழ்கிக்கப்பல்களால் தாக்கக்கூடிய அபாயம் கடல் வழிப்பயணங்களில் இருந்து வந்ததால், அத்திலாந்திக் கடலைக் கடந்துசெல்ல மக்கள் விமானத்தில் பறந்து செல்வதையே பாதுகாப்புடன் கூடியதாக கருதினர்.
அமெரிக்க நாட்டின் ஜனாதிபதி அவர்களின் அலுவலகப் பயணங்கள் மேற்கொள்வதற்காக வணிகரீதியிலான விமானங்களை பயன்படுத்தும் கட்டாயத்தில் இருந்ததால் கவலையடைந்த அமெரிக்க விமானப்படைத் தலைவர்கள், நாட்டின் தலைமைத் தளபதியின் பாதுகாப்பிற்காக தனிப்பட்ட முறையில் ஜனாதிபதி அவர்களின் சிறப்புத்தேவைகளின் பயன்பாட்டுக்காகவே இராணுவ விமானப்படை விமானங்களால் மாற்றியமைக்க ஆணையிட்டனர். ஜனாதிபதிக்காகவே முதன்முதலாக தனிப்பட்ட முறையில் ஒதுக்க முனைந்த விமானம் C-87A விஐபி போக்குவரத்து விமானமாகும். இந்த தனிப்பட்ட விமானம், 41-24159 என்ற எண்களின் குறியூட்டுடன் கூடியது, 1943 ஆம் ஆண்டில் மீண்டும் ஜனாதிபதி அவர்களின் விஐபி பயணங்களுக்காகவே புதுப்பித்தது, "கஸ் வெயர் II" என்ற பெயரில், ஜனாதிபதி பிராங்கிளின் டெலானோ ரூஸ்வெல்ட் அவர்களின் அனைத்துலக பயணங்களுக்காகவே கருத்தில் கொண்டது. இந்தக்கோரிக்கை ஏற்கப்பட்டிருந்தால், ஜனாதிபதி அவர்களின் தனிப்பட்ட சேவைகளுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட முதல் விமானம் அதுவாகவே இருந்திருக்கும், அதாவது ஏர் ஃபோர்ஸ் ஒன் விமானப்படையின் முதல் தனி விமானமாக அமைந்திருக்கும். இருந்தாலும், 'C-87' வகையிலான விமானங்களின் செயல்பாட்டில் பதிவான எதிர்மறையான பாதுகாப்பு அம்சங்களைக் கருத்தில்கொண்டு, அமெரிக்க இரகசிய உளவுத் துறையினர், ஜனாதிபதியின் தனிப்பட்ட சேவைகளுக்காக இந்த "கஸ் வெயர் II" விமான சேவைகளை ஏற்றுக்கொள்ள ஒரேயடியாக மறுத்துவிட்டனர். அதனால் இந்த விமான சேவைகள் ரூஸ்வெல்ட் நிருவாகத்தின் இதர முதுநிலை பொறுப்புகளை வகிக்கும் அதிகாரிகளின் பயணத் தேவைகளுக்காக ஒதுக்கப்பட்டது. மார்ச் 1944 ஆண்டில், தி "கஸ் வெயர் II" விமான சேவை, எலீனோர் ரூஸ்வெல்ட் அவர்களை சுமந்து, நட்பார்வம் கொண்ட பல சுற்றுலா பயணங்களை, இலத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் மேற்கொண்டது. இந்த C-87 சேவைகள் 1945 ஆண்டில் முற்றிலுமாக நடைபெறவில்லை.

ஜனாதிபதி அவர்களின் தனி சேவைகளுக்காக இரகசிய சேவைகளை நல்கும் இரகசிய உளவுத்துறையினர் இறுதியாக அவர்களால் மாற்றியமைத்த டக்ளஸ் C-54 ஸ்கைமாஸ்டர் என்ற வகையிலான விமானங்களை பயன்படுத்த பரிந்துரை செய்தனர். "சேக்ரெட் கௌ" என்ற செல்லப்பெயர் கொண்ட இந்த தனிப்பட்ட விசி-54C விமானம், படுக்கை அறை, வானொலியுடன் கூடிய தொலைபேசி, மற்றும் சுமந்து செல்ல மற்றும் பின்வாங்கும் நிலையில் வடிவமைத்த ரோசவெல்ட் அவர்களை அவரது சக்கரவண்டியில் அமரவைப்பதற்கான கருவிகள் கொண்டதாகும். இந்த மாற்றியமைத்த, விசி-54C விமானத்தை, ஜனாதிபதி ரோசவெல்ட் ஒரே ஒரு முறை பயன்படுத்தினார், அவர் யால்ட்டா மாநாட்டில் பங்கேற்க பெப்ரவரி 1945 ஆண்டில் மட்டும் பயன்படுத்தினார்.

1945 ஆண்டில் ரோசவெல்ட் அவர்களின் இறப்பிற்குப்பின், உப ஜனாதிபதி ஹாரி எஸ். ட்ரூமன் அவர்கள் ஜனாதிபதியாக பொறுப் பேற்றார். ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் விமானப்படை சார்ந்த, நேசனல் செகுரிடி ஆக்ட் ஓப் 1947 என்ற பெயரில் உருவாக்கிய சட்டம், ட்ரூமன் அவர்கள் விசி-54C விமானத்தில் பறந்து கொண்டிருக்கும் பொழுது கையொப்பமிட்டதாகும். அவர் 1947 ஆண்டில் விசி-54C விமானத்தை C-118 லைப்மாஸ்டர் என்ற விமானத்தால் மாற்றியமைத்தார், மேலும் அதற்கு "இன்டிபென்டென்ஸ்" என்று பெயர் சூட்டினார் (அச்சொல் ட்ரூமன் அவர்களின் மிசூரி யில் உள்ள அவரது ஊரைக்குறிப்பதாகும்). ஏர் ஃபோர்ஸ் ஒன் என்பதை சுட்டிக்காட்டும் வகையில் வெளிப்புறத்தில் அதனுடைய மூக்கில் –வழுக்கையுடன் கூடிய கழுகின் படம் வரைந்த - முதல் விமானம் அதுவேயாகும்.

டுவைட் டேவிட் ஐசனாவர் அவர்கள் நிருவாக காலத்தில் ஜனாதிபதியின் பாதுகாப்பை கருத்தில் கொண்டு ஜனாதிபதிக்குரிய அழைப்புக்குறியீடுகள் நிறுவப்பட்டன. 1953 ஆம் ஆண்டில் நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சியில் ஈஸ்டேர்ன் ஏர்லைன்ஸ் நிறுவனத்தின் வணிக ரீதியிலான விமானம் பிளைட் (8610) மற்றும் ஜனாதிபதி அவர்களின் பயணத்தின் பொழுது காணப்பட்ட ஜனாதிபதிக்குரிய அழைப்பு குறியீடுகள் பிளைட் (விமானப்படை 8610) இரண்டுமே ஒன்றாகக் காணப்பட்டதால், இந்த மாற்றங்கள் தேவைப்பட்டது. இந்த விமானமும் தவறுதலாக இதே விமானதளத்தை வந்தடைந்தது, மேலும் இந்த நிகழ்ச்சிக்குப்பிறகு அதன் காரணமாக, ஜனாதிபதியின் விமானங்களுக்காக தனிப்பட்ட முறையில் "ஏர் ஃபோர்ஸ் ஒன்" என்ற அழைப்புக்குறியீடு அறிமுகமானது.

ஜனாதிபதியின் தனிப்பட்ட சேவைகளுக்காக ஐசனாவர் லாக்ஹீட் C-121 வான்மண்டலத்தொகுதிகளுக்குரிய (விசி-121E) வகையான நான்கு இதர செலுத்தியுடன் கூடிய விமானங்களையும் அறிமுகப்படுத்தினார். மாமே ஐசனாவர் அவர்கள், தமது தத்தெடுக்கப்பட்ட சொந்த மாநிலமான கொலராடோ மாநிலத்தின் அதிகாரபூர்வமான மலரான கொலும்பைன் , மலரின் பெயரை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அவ்விமானங்களுக்கு "கொலும்பைன் II" மற்றும் "கொலும்பைன் III" என்று பெயர் சூட்டினார். இத்தொகுதியுடன் இரு ஏரோ கம்மாண்டர் விமானங்களும் சேர்க்கப்பட்டது மேலும் ஏர் ஃபோர்ஸ் ஒன் விமானப்படையின் மிகச்சிறிய விமானங்கள் கொண்ட படை என தனிச்சிறப்பு பெற்றது. ஜனாதிபதி ஐசனாவர் ஏர் ஃபோர்ஸ் ஒன் விமானத்தில் வானிலிருந்து தரைக்கு தொடர்பு கொள்வதற்கான தொலைபேசி இணைப்புகள் மற்றும் வானிலிருந்து தரைக்கு செயல்படுத்தக்கூடிய தொலைத் தட்டெழுத்துக் கருவிகளையும் பொருத்தி, இவ்விமானங்களின் தொழில் நுட்பத்தகுதியை மேலும் மேம்படுத்தினார். ஐசனாவர் அவர்களின் பதவிக்காலம் முடிவடையும் தருவாயில், அதாவது 1958 ஆம் ஆண்டில், விமானப்படையானது மூன்று போயிங் 707 வகை ஜெட் விமானங்களையும் கூடுதலாக இத்தொகுதியில் சேர்த்துக் கொண்டது (அதாவது விசி-137 வகை விமானங்களை எஸ்ஏஎம் 970, 971, மற்றும் 972 என்ற வகையில் அமர்வு செய்தது.). 3 டிசம்பர் முதல் 22 டிசம்பர் 1959 வரை "அமைதிக்கான வான்பயணம்" என்ற உலகத்தில் அமைதி ஏற்படுத்தும் நல்லெண்ணத்துடன் மேற்கொண்ட பயணத்தின் மூலம், விசி-137 வகை விமானங்களில் முதன்முறையாக பயணம் மேற்கொண்ட ஜனாதிபதியாக ஐசனாவர் திகழ்ந்தார். அப்பயணத்தின் பொழுது அவர் 11 ஆசிய நாடுகளுக்குச் சென்றார், 19 நாட்களில் அங்கெல்லாம் பறந்துசென்று வந்தார், அதாவது "கொலும்பைன்" விமானங்களால் அவரால் இரு மடங்கு விரைவில் பயணங்களை மேற்கொள்ள இயன்றது.

வரலாறு
போயிங் 747 விமானங்கள்
ஜனாதிபதியின் முதன்மை விமான ஓட்டுனர்களாக பணிசெய்தவர்களின் வேலைமுறைப் பட்டியல்
இதர ஜனாதிபதிக்குரிய விமானங்கள்