பிற்கால வாழ்க்கையில், இவரது தந்தைக்கு காதின் என்ற ஊரில் கிராமக்கணக்காராகர் வேலை கிடைத்தது. இந்த காலகட்டத்தில்தான், இவர் தனது சிறந்த படைப்புகளில் சிலவற்றை படைத்தார். இவரது முதல் கவிதைத் தொகுப்பு 1960 இல் பிரன்தா பராகா (தி ஸ்கார்ஃப் ஆஃப் சோரோஸ்) என்ற தலைப்பில் வெளியிடப்பட்டது. இது ஒரு உடனடி வெற்றியாக மாறியது. 1965 ஆம் ஆண்ட் வாக்கில் பத்லவிசியின் சில மூத்த எழுத்தாளர்கள், ஜஸ்வந்த் சிங் ரகி, கர்த்தார் சிங் பால்கன் மற்றும் பர்கத் ராம் யும்மான் உள்ளிட்டவர்கள் இவரைத் தங்களின் சிறகுகளின் கீழ் கொண்டு சென்றனர். 1967 ஆம் ஆண்டில் இலூனா (1965) என்ற வசன நாடகத்தில் இவரது மகத்தான பணிக்காக சாகித்திய அகாதமி விருதைப் பெற்ற இளையவராக ஆனார். அவரது கவிதை பாராயணங்கள், மற்றும் அவரது சொந்த வசனத்தைப் பாடுவது, அவரையும் அவரது படைப்பையும் மக்களிடையே இன்னும் பிரபலமாக்கியது. 

அவரது திருமணத்திற்குப் பிறகு, 1968 இல், அவர் சண்டிகருக்கு மாறினார். அங்கு அவர் பாரத ஸ்டேட் வங்கியில் ஒரு பொது மக்கள் தொடர்பு அலுவலராகப் பணியில் சேர்ந்தார். அடுத்த சில ஆண்டுகளில், உடல்நலம் அவரை மோசமாக பாதித்தது. இருப்பினும் அவர் தொடர்ந்து எழுதினார்.   
கல்வி
தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
சுயசரிதை
சாகித்திய அகாதமி விருது பெற்ற இளையவர்