மீண்டும் 1986 ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட சனநாயகப் பாதைக்குத் திரும்பும் முயற்சியும் அரசாங்கப் புதிய சீர்திருத்தங்களும் சில காரணங்களால் தடைப்பட்டன. தேசிய கடன், அரசாங்கத்தின் ஊழல், ஆட்சிக்கவிழ்ப்பு முயற்சிகள், பேரழிவுகள், தொடர்ச்சியான பொதுவுடைமைக்காரர்களின் கிளர்ச்சி, மற்றும் மோரோ பிரிவினைவாதிகளுடனான இராணுவ மோதல் என்பனவே அந்தக் காரணங்கள் ஆகும். கொரசோன் அக்கினோவின் நிர்வாகம், சூன் 1991 இல் பினாடுபோ மலையின் வெடிப்புடன் முடிவடைந்தது. அமெரிக்கத் தளங்களின் நீட்டிப்பு உடன்படிக்கையை நிராகரித்ததன் காரணமாக அமெரிக்கப் படைகள் திரும்பப் பெறப்பட்டன. நவம்பர் 1991 இல் கிளார்க் வான் படைத் தளமும் டிசம்பர் 1992 இல் சபிக் குடாவும் அலுவல்முறையாக அரசாங்கத்திற்கு மாற்றப்பட்டன. இவ்வாறாக அமெரிக்க இராணுவப் படைகள் நாட்டில் நிலைகொண்டிருந்ததை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தனர்.

இதன் பொருளாதாரம் "ஆசியாவின் புலிப் பொருளாதாரம்" என அழைக்கப்பட்டது. மே 11 இல் நடைபெற்ற பிலிப்பைன் சனாதிபதித் தேர்தலில் சனாதிபதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிடெல் வி. ராமோஸ் அவர்களின் நிர்வாகக் காலத்தில் நாட்டின் பொருளாதாரம் சராசரியாக 6% மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி ஏற்பட்டது. இருந்தபோதிலும், 1996 இல் மோரோ தேசிய விடுதலை முன்னணியுடனான சமாதான உடன்படிக்கை, போன்ற அரசியல் உறுதிப்பாடும் பொருளாதார மேம்பாடுகளும் 1997 ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட ஆசிய நிதி நெருக்கடியின் காரணமாகக் கவனம் பெறாமல் போயின.

ராமோசிற்குப் பின் வந்தவரான, ஜோசப் எஸ்திராடா சூன் 1998 இல் பதவியேற்றார். அவர் பொருளாதார வளர்ச்சியை -0.6% இல் இருந்து 3.4% ஆக 1999 அளவில் 1997 ஆசிய நிதி நெருக்கடிக்கு மத்தியிலும் மீழெழச்செய்தார். மார்ச் 2000 இல் அரசாங்கம் மோரோ இசுலாமிய விடுதலை முன்னணிக்கு எதிராகப் போர்ப் பிரகடனத்தை அறிவித்ததுடன் கிளர்ச்சியாளர்களின் தலைமையகம் உட்பட அனைத்து முகாம்களையும் இல்லாது அழித்தொழித்தது. அபு சயாப் கிளர்ச்சியாளர்களுடன் தொடரும் மோதலுக்கு நடுவில், ஊழல் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுக்கள் மற்றும் ஒரு முடக்கிவிடப்பட்ட பாரிய குற்ற பிரேரணையின் காரணமாக 2001 எட்சா புரட்சி மூலம் ஜோசப் எஸ்திராடாவின் நிர்வாகம் அகற்றப்பட்டது. சனவரி 20, 2001 இல் இருந்து அவரது உப சனாதிபதியான குளோரியா மகபகல்-அர்ரொயோ நிர்வாகத்தை ஏற்று தொடர்ந்து ஆட்சி செய்தார்.

அர்ரோயோவின் ஒன்பது ஆண்டு நிருவாகத்தில், பொருளாதாரம் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 2002 இல் 4% ஆக இருந்து 2007 இல் 7% ஆக வளர்ச்சியடைந்ததுடன், 2004 இல் எல்.ஆர்.டி லைன் 2 போன்ற உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டதுடன், பெரும் பொருளியல் நிலைத் தேக்கத்தைத் தவிர்க்க முடியும் படியும் இருந்தது. இருப்பினும், இக்காலத்தில் இலஞ்சமும் 2004 ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வாக்குகளை மோசடி செய்தது தொடர்பான ஹெலோ கார்க்கி ஊழல் போன்ற அரசியல் ஊழல்களும் நிறைந்து காணப்பட்டன. நவம்பர் 23, 2009 இல் இடம்பெற்ற, மகுயின்டனவு படுகொலை 34 பத்திரிகையாளர்களின் இறப்புக்கு வழிவகுத்தது.

2010 தேசியத் தேர்தலில் பெனிக்னோ அக்கீனோ III வெற்றிபெற்றதுடன் பிலிப்பைன்சின் 15 ஆவது சனாதிபதியாகச் சேவைபுரிகின்றார். இவர் சனாதிபதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மூன்றாவது வயதுகுறைந்த நபராகவும் முதலாவது திருமணமாகாதவராகவும் விளங்குகின்றார். முன்னைய ஆண்டுகளின் போது, ஒக்டோபர் 15, 2012 இல் பாங்சமொரோ தொடர்பான கட்டமைப்பு உடன்பாட்டைக் கைச்சாத்திட்டதுடன், இது பாங்சமொரோ என்ற ஒரு தன்னாட்சி அரசியல் அமைப்பு உருவாக முதற்படியாக அமைந்தது. இருந்த போதிலும், கிழக்கு சபா மற்றும் தென் சீனக் கடற் பிராந்தியங்களில் மோதல்கள் தீவிரமடைந்தன. நாட்டின் பொருளாதாரம் குறிப்பாக 2013 இல் சிறப்பாகச் செயற்பட்டது. 2013 இல் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி 7.2% வளர்ச்சியடைந்ததுடன் ஆசியாவின் 2 ஆவது அதிவேகமானதாகக் காணப்பட்டது. நாட்டின் கல்வி முறையை மேம்படுத்தும் நோக்குடன் உருவாக்கப்பட, பொதுவாக கே–12 நிகழ்ச்சித்திட்டம் (K–12 program) என அழைக்கப்படும் 2013 இன் மேம்படுத்தப்பட்ட அடிப்படைக் கல்வி உரிமைச் சட்டத்தை, மே 15, 2013 இல் அக்கீனோ கைச்சாத்திட்டார். நவம்பர் 8, 2013 இல் சூறாவளி ஹையான் நாட்டைத் தாக்கியதுடன், நாட்டைக், குறிப்பாக விசயன் பிராந்தியத்தைப் பெரிதும் பேரழிவிற்கு உட்படுத்தியது.

மொழிகள்
தற்கால வரலாறு
எசுப்பானிய மற்றும் அமெரிக்கத் தாக்கம்
இனம்