நஞ்சுப் படர்க்கொடிச் செடியின் உதிரக்கூடிய இலைகள் மூன்று வாதுமை-வடிவ சிற்றிலைகளுடன் முச்சிற்றிலை வடிவமாய் காணப்படுகின்றன. இலையின் நிறம் இளம் பச்சையிலிருந்து (சாதாரணமாக இளம் இலைகள்) அடர்ந்த பச்சை வரை (முதிர்ந்த இலைகள்) உள்ளன. உதிரும் பொழுது அவை ஒளிரும் சிவப்பு நிறமாக மாறுகின்றன; எனினும் இலைகள் விரிவடையும் போது சிவப்பாகவும், முதிரும்போது பச்சையாக மாறியும், பின்னர் உதிரும்பொழுது மறுபடி சிவப்பாக, செம்மஞ்சள் அல்லது மஞ்சளாக மாறுவதாகவும் வேறு சில தோற்றுவாய்கள் உரைக்கின்றன. முதிர்ந்த இலைகளின் சிற்றிலைகள் சற்றே பளபளப்பாக இருக்கின்றன. இந்தச் சிற்றிலைகள் மூன்றிலிருந்து 12 செமி வரையிலும், அரிதாக 30செமி வரையிலும், நீளம் கொண்டுள்ளன.
ஒவ்வொரு சிற்றிலையிலும் அதன் விளிம்புகளில் குறைந்த அளவு பற்களே உள்ளன; அல்லது அவை இல்லாமல் இதன் மேற்பரப்பானது வழவழப்பாக அமைந்துள்ளது.
மேலே பற்றி எழும்பும் கொடியில் சிற்றிலைக் கொத்துக்கள் ஒன்று விட்டு ஒன்றாக இருக்கின்றன; மேலும் இந்தச் செடியில் முட்கள் இருப்பதில்லை. அடிமரத்தைப் பற்றி வளரும் கொடி வகைகள் உயர்ந்த வேர்க்கால்கள் மூலமாக அவற்றோடு இறுக ஒட்டியிருக்கின்றன. இந்தக் கொடி வகைகள் வெளிப்புற வேர்களை உருவாக்குகின்றன, அல்லது இந்தச் செடி வேர்த்தண்டுக்கிழங்குகளிலிருந்து அல்லது வேர்த்தலைகளிலிருந்தும் பரவக்கூடும். நஞ்சுப் படர்க்கொடிச் செடியின் பால் போன்ற சாறானது காற்றில் வெளிப்பட்ட பின்பு கருமையடைகிறது.

நஞ்சுப் படர்க்கொடி தாவர மற்றும் பாலின ஆகிய இரு முறைகளிலும் பரவுகிறது.
நஞ்சுப் படர்க்கொடி ஒரு இரு பால் செடியாகும்; இதில், மே மாதத்திலிருந்து ஜூலை மாதம் வரை மலர்கள் உருவாகின்றன.
மஞ்சள் அல்லது பச்சையான-வெள்ளை மலர்கள் தெளிவாகப் புலப்படாதவையாகவும், இலைகளுக்கு மேல் எட்டு செமீ உயரத்தில் கொத்துக்களாகவும் அமைகின்றன.
பெர்ரி கனியைப் போன்ற, ஆகஸ்ட் துவங்கி நவம்பர் மாதம் வரை முதிர்வதான இதன் உள்ளோட்டுச் சதைக்கனி, சாம்பல்-வெண்மை நிறத்தைக் கொண்டிருக்கும். இதன் கனிகள், சில பறவைகள் மற்றும் சில விலங்குகளுக்கு மிகவும் உவப்பான குளிர்கால உணவாகும். இதன் விதைகள் பெரும்பாலும் விலங்குகளால் பரப்பப்படுகின்றன; இவை அவற்றின் செரிமானப்பாதை வழியாக வெளிவந்த பின்னரும் வளரும் ஆற்றல் கொண்டுள்ளவையாகத் திகழ்கின்றன.

வளர்விடமும் எல்லைகளும்
விரிவுரை
அடையாளமறிவதற்கான உதவிகள்
உடலின் மீதான விளைவுகள்