கனவு நிலையில், காலமும் இடமும் தாண்டிய விதத்தில், ஓவியத்தின் நடுப்பகுதியில் ஒரு மனித உரு உள்ளது. அது விசித்திரமான முறையில் முகங்குப்புற புழுதியில் விழுந்துகிடக்கிறது. இந்த உருக்குலைந்த மனித உருவை தாலீ தாம் வரைந்த பல ஓவியங்களில் சேர்த்துள்ளார். அது மனிதரைப் பொதுவாகவும், தம்மைக் குறிப்பாகவும் சுட்டுவதாக அவரே விளக்கியுள்ளார்.

ஓவியத்தின் பின்புலத்தில் ஒரு மலைத்தொடர் உள்ளது. அது மட்டுமே "நிலை"யாக உள்ளது. பிற பொருள்கள் நெகிழ்ச்சியுற்றும், வழிந்து சென்றும், உருக்குலைந்தும் தோற்றமளிக்கின்றன. மனித அடிமனத்தில் காலமும் இடமும் வேறுபாடு இன்றி ஒன்றோடொன்று தொடுகின்றன. காலமே உருக்குலைந்து போகிறது. மரக்கிளையில் பச்சை இல்லை, மாறாக அது பட்டுப்போய் காலத்தைச் சுமந்து, சாவு தவிர்க்க இயலாது என உணர்த்துகிறது.

ஓவியத்தின் கீழ்ப்பகுதியில் இளஞ்சிவப்பு நிறத்தில் ஒரு சட்டைப்பைக் கடிகாரம் உள்ளது. அது அழுகியதுபோலவும், அதன் மேல் எறும்புகள் ஊர்வதுபோலவும் ஓவியம் காட்டுகிறது. காலம் என்பது நிலையற்றது என்னும் கருத்து ஆங்கே துலங்குகிறது. எறும்புகளைச் சாவுக்கும் பிறப்பைக் காட்டும் பெண்குறிக்கும் அடையாளமாகச் சித்தரிப்பது தாலீயின் பாணி ஆகும். 

கனவு நிலையிலும் அடிமன நிலையிலும் எதார்த்தம் என்பது உறுதியாக நிலைகொள்ளாமல் இளகுநிலையில் உள்ளதை ஓவியத்தின் நடுவிலுள்ள மனித உரு காட்டுகிறது. அந்த முகப்பகுதியில் ஒரு கண் மூடியிருக்கிறது. கண்ணின் இமையில் முடிவரிசை அடர்த்தியாக உள்ளது. அந்த மனித உருவும் கனவு நிலையில் உள்ளது. ஒருவேளை இந்த ஓவியமே சால்வதோர் தாலீ அனுபவித்த ஒரு கனவின் சித்திரமாக இருக்கலாம். கனவு காணும்போது காலம் கடந்துசெல்வது எப்படித் தெரிகிறது என்பதன் சித்திரமாகவும் இருக்கலாம்.

நினைவு என்பது காலத்தின் நீட்சி என்று கொண்டால், அந்த நினைவு நிலையாக இருப்பதில்லை, மாறாக நெகிழ்ச்சியோடு நீள்கிறது. எனவே "நீங்கா நினைவு" கனவிலும் கனவிலி நிலையிலும் நீடிக்கிறது. 

ஓவியத்தின் பிற பதிப்புகள்
ஓவியத்தின் நிலப்பகுதி
ஓவியத்தின் விவரிப்பு
ஓவியத்தில் காணும் பொருள்களும் அவற்றின் விளக்கமும்