பஜனை, கஜல் அல்லது தும்ரியில் நிகழ்த்தப்படும் பாரம்பரியமிக்க உணர்ச்சிவெளிப்படுத்தல் அல்லது அபிநயா தொகுப்புகள் மட்டுமல்லாமல் கதக் "பாவ் படானா" ("பாவனை" அல்லது 'உணர்ச்சி'யைக் காட்டுவதற்கு' என்று பொருள்) என்னும் உணர்ச்சி வெளிப்படுத்தல் தொகுப்புடன் குறிப்பிட்ட நிகழ்ச்சி பாணியையையும் கொண்டிருக்கிறது. அங்கு அபிநயா ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஒரு முறைமை, இது முகலாய அரசவையில் உருவானது. அது அதிகமாக "மெஹஃபில்" அல்லது "தர்பார்" சூழலுக்குப் பொருந்தும், ஏனெனில் நடனமிடுபவரின் முக பாவனைகளின் நுட்ப வேறுபாட்டை எளிதாகக் காணும் வகையில் பார்வையாளர்கள் அருகில் இருப்பார்கள். இதன் விளைவாக, இது மிக கடினத்துடன் தற்கால திரைக்கு முன் இருக்கும் மேடை முகப்பாக மாறுகிறது. ஒரு தும்ரி பாடப்படுகிறது மேலும் மனநிலை சரிவர அமைந்தவுடன் உட்கார்ந்தபடியே துமிரியிலிருக்கும் ஒரு வரி, முக பாவனை மற்றும் கை அசைவுகளால் விவரணை செய்யப்படுகிறது. இது ஒரு வரையறையற்ற காலத்துக்குத் தொடர்கிறது, அது நடனமாடுபவரின் பொருள்விளக்கும் திறன்களால் மட்டுமே வரையறுக்கப்படுகிறது. ஷம்பு மஹராஜ் ஒற்றை வரியை பல மணி நேரங்களுக்குப் பல்வேறு வழிகளில் இடையீடு செய்வதற்கு நன்கு அறியப்பட்டார்.

கதக்கின் வரலாறு
உணர்ச்சி வெளிப்படுத்தும் நடனம் (நிருத்யா)
பிந்தைய அரசவைத் தாக்கங்கள்
பனாரஸ் கரானா