1814 ஆம் ஆண்டில், தலாத்தியின் கடமைகளில் கிராம பதிவுகளை பாதுகாத்தல், அன்றாட நடவடிக்கைகளை கண்காணித்தல் மற்றும் கிராமத்தலைவர் மற்றும் கிராம உயரடுக்கினர் உள்ளிட்ட தனிநபர்கள் பற்றிய தகவல்களை சேகரித்தல் ஆகியவை அடங்கும். 

1882 ஆம் ஆண்டில், பம்பாய் மாகாணத்தின் கெசட்டியர் தலாதியின் கடமையை சுமார் 8 லிருந்து 10 கிராமங்கள் வரை ஒரு கிராம கணக்காளரின் கடமையாக பொறுப்பாக்கியுள்ளது. இதற்கான தலாத்தியின் ஊதிய அளவு ஆண்டுக்கு £ 12 - £ 18 (ரூ. 120 - ரூ. 180). தலாத்தி இந்த கிராமங்களுக்குள் எங்கு வேண்டுமானாலும் வசிக்கலாம், ஒவ்வொரு மாதமும் ஒவ்வொரு கிராமத்திற்குச் சென்று மக்களின் தேவைகளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். தலாத்தி பின்னர் இந்த தேவைகளை துணைப்பிரிவு அலுவலகத்தில் உள்ள துணை பிரிவு மேலாளரிடம் தெரிவிக்கவேண்டும். கூடுதலாக, தலாத்தி ஒவ்வொரு நில உரிமையாளருக்கும் நில உரிமையாளர்களின் நிலுவைத் தொகையைக் காட்டும் கணக்கை வழங்க வேண்டும். ஆகஸ்ட் 1891 இல் ஒரு தலாத்தி பெறும் ஊதியத்தின் மூலம் அவர் ஏழையாக இருந்தார் எனப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. 

1884 ஆம் ஆண்டில், எல்பின்ஸ்டோன் கூறுகையில், அரசாங்கத்தின் திட்டங்களை மேம்படுத்துவதில் தலாத்திகளின் கடமைகள் மிகச் சிறந்தவை. ஆனால் அவர்கள் படேலின் அதிகாரத்தை குறைக்கும் ஒரு போக்கு உள்ளது. தலாத்திகள் படேலின் கடமைகளில் தலையிடாமல் இருக்க அவர்களின் அதிகாரத்தை இயல்பான எல்லைக்குள் கொண்டு வர கவனமாக இருக்க வேண்டும் என்று பரிந்துரைக்கிறது. தலாத்திகளின் அரசாங்கத்தின் பிரதிநிதியாக இருப்பதும் மக்களின் புகார்களைப் பெற்று வருவதும் நியமனம் கிராமத் தலைவர்களால் எதிர்மறையாகக் கருதப்பட்டது. கிராமத்தில் அல்லது மாவட்டத்தில் பரம்பரை கணக்காளர் இல்லாதபோது குல்கர்னி அல்லது கிராமத்தலைவரால் தலாத்திகள் நியமிக்கப்பட்டனர். மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு தொடர்பான தரவுகளை சேகரிப்பதும் தலாத்தியும் கடமைகளில் ஒன்றாகும். இது ஒவ்வொரு ஆண்டும் மிருகசீரிட நட்சத்திரத்திற்குப் பிறகு நிகழும் வருடாந்திர நடவடிக்கையாகும். 

தலாத்தியின் சகாக்கள் வங்காளத்தில் "பட்வாரி", ஆந்திரா மற்றும் வட இந்தியாவில் கர்ணம், மற்றும் தமிழ்நாட்டில் கணக்குப் பிள்ளை என அழைக்கப்படுகிறார்கள். 
தலாத்தி (கிராமக் கணக்காளர்)
தமிழ்நாட்டில் ஒழிப்பு
தலாத்தியின் கடமைகள்
வரலாறு