1370ல் யிங்சாங் நகரம் மிங் படைகளிடம் வீழ்ந்ததால் யுவான் படைகள் மங்கோலியாவுக்குப் பின் வாங்கின. சிறந்த\பெருமைமிகு யுவான் (大元) என்ற பட்டத்தை அதிகாரபூர்வமாகக் கொண்டிருந்தாலும் அவர்கள் வடக்கு யுவான் (北元) என்றே அழைக்கப்படலானார்கள் . சீன அரசியல் மரபுப்படி ஒரு அரசமரபு மட்டுமே சீனாவை ஆளுவதற்கு இறைவனின் கட்டளையைப் பெற முடியும் என்பதால் மிங் மரபும் வடக்கு யுவான் மரபும் ஒருவரையொருவர் சீனாவை ஆளும் உரிமையுள்ளவர்களென ஏற்க மறுத்தன. முந்தைய யுவான் மரபைச் சீனாவை ஆளும் உரிமை கொண்டவர்கள் என்று மிங் மரபு அரசர்கள் ஒத்துக்கொண்டாலும் தற்போது சீனாவை ஆளும் உரிமை கொண்டவர்கள் தாங்களென யுவான் மரபு (வடக்கு யுவான்) அரசர்கள் கூறி மிங் மரபு ஆட்சியை ஏற்க மறுத்தார்கள். ஆனால் சீன வரலாற்றாளர்கள் யுவான் மரபுக்கு அடுத்து மிங் மரபே சீனாவை ஆளும் உரிமை கொண்டவர்கள் எனக் கருதினர்.

1372ம் ஆண்டு மிங் படைகள் வடக்கு யுவான் படைகளுடன் மங்கோலியாவில் போரிட்டதில் மிங் படைகள் தோல்வி அடைந்தன. 1380ல் மீண்டும் வடக்கு யுவான் படைகளுடன் போரிட்டு வெற்றி பெற்றதுடன் 70,000 மங்கோலிய வீரர்களைச் சிறைபிடித்தனர். வடக்கு யுவான்களின் (மங்கோலியர்களின்) தலைநகரம் காரகோரம் அழிக்கப்பட்டது . எட்டு ஆண்டுகள் கழித்து ஆரிக் புகாவின் வழித்தோன்றலான யெசுடர் வடக்கு யுவானின் அரசாட்சிக்கு வந்தார். பல ஆண்டு காலம் வடக்கு யுவான் அரசர்கள் மிங் மரபுடன் அமைதியாகவும் சண்டையிட்டும் வந்தனர். அமைதியாக இருந்த காலங்களில் எல்லை வணிகம் சிறப்பாக நடந்தது. 1635ல் சிங் அரசமரபிடம் அடிபணிந்தபின் வடக்கு யுவான்களின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது.

பண்பாடு
இறுதிக் காலம்
வடக்கு யுவான்
யுவான் ஆட்சியின் தாக்கம்