அகநானூற்றில் அவ்வையின் நான்கு பாடல்களும் பாலைத் திணைக்கு உரியனவாக அமைகின்றன.

சூரியன்:
“வானம் ஊர்ந்த வயங்குஒளி மண்டிலம்” (அகம் -11) 
வானத்தில் ஓங்கி உயர்ந்து விளங்கும் நெருப்பு பந்தானது பூமியில் உள்ள அனைவருக்கும் நல்லவர் கெட்டவர் என்ற எவ்வித பாகுபாடும் இல்லாமல் வெளிச்சத்தைத் தருகிறது என்று பாடுகிறார். 

பறவையும் பூமாலையும்: 
கூதள மலர்களைக் கொண்டு கட்டிய ஒரு மாலையினை வானில் வீசி எறிந்தால் எப்படி இருக்குமோ, அவ்வாறு இருந்தது என்று பறக்கும் நாரைகளின் கூட்டத்தை வருணித்துப் பாடுகிறார். அழகிய நீல வானத்தில் மேகமானது இருள் சூழ்ந்து காணப்படுகிறது. 

மிகப்பெரிய கொல்லிமலையின் உச்சியில் தோன்றும் நீரானது வேகமாக பெருக்கெடுத்து ஓடிவந்து கீழே வீழ்கின்ற அருவியாக காட்சியளிக்கிறது என்பதை விளக்குகிறார்.

இயற்கை-சொல்விளக்கம்
குறுந்தொகை
அகநானூறு
ஔவையார் கூறும் இயற்கை