வரலாற்றில் போயாங் ஏரி, பெங்லி ஏரி (彭蠡澤) என்றும் அழைக்கப்பட்டுவந்துள்ளது, எனினும் அவை இரண்டும் ஒன்றல்ல. ஹான் அரசமரபிற்கு முன்னர், யாங்சி ஆறு இக்காலத்தில் லோங்கான் என்றழைக்கப்படும் ஏரியின் வழியாக இப்போதிருக்கும் பாதையை விட மிகவும் வடக்குப்புறமானப் பாதையைப் பின்பற்றியது, அதே நேரத்தில் பெங்லி சதுப்புநிலம் கான் ஆற்றின் கீழ்ப்பகுதிகளில் அமைந்திருந்தது. இப்போது போயாங் ஏரியாக இருக்கும் பகுதி, கான் ஆற்றின் அருகே ஒரு சமவெளியாக இருந்தது. கி.பி 400 இல், யாங்சி ஆறு அதன் முந்தைய பாதையை மாற்றிக் கொண்டு தென்புறப்பாதைக்குத் திரும்பியது, இதனால் கான் ஆறு பின்னோக்கித் தள்ளப்பட்டு போயாங் ஏரியை உருவாக்கியது. கான் ஆற்றின் பின்னோக்கிய தேக்கல், போயாங் மற்றும் ஹைஹூன் மாவட்டங்களை மூழ்கடித்து, அங்கிருந்த மக்களை இக்காலத்தில் யோங்சியூ என்றழைக்கப்படும் மாவட்டத்தின் ஊச்செங் நகரியத்திற்கு பெருமளவில் இடம்பெயரச்செய்தது. இவ்வாறு ஊச்செங் நகரம், ஜியாங்சி மாகாணத்தின் மிகப் பெரிய பழங்கால நகரங்களில் ஒன்றாக ஆனது. இந்த இடம்பெயர்வு "ஹைஹூன் மாவட்டத்தை மூழ்கச்செய்து ஊச்செங் நகரியத்தை உயரச்செய்தல்" (சீன: 淹了海昏縣，出了吳城鎮) என்ற சொற்றொடர் உருவாகக் காரணமானது.

டாங் அரசமரபின் போது போயாங் ஏரி அதன் மிகப்பெரிய அளவான 6,000 சதுர கிலோமீட்டர்களை (2,300 சதுர மைல்) எட்டியது.

ஏரிப்பரப்புச் சுருக்கம்
உருவாக்கம்
சுற்றுச்சூழல் பிரச்சனைகள்
வரலாற்றில்