மண்டலம் என்ற சொல்லானது சங்க காலத்தின் போது கூட, தமிழக பிராந்தியத்தியங்களான சேர, சோழ, பாண்டிய மண்டலங்களைக் குறிக்க பயன்படுத்தப்பட்டது. முதலாம் இராஜராஜ சோழன் ஆட்சியின்போது, சோழர்களின் கீழ் இணைந்திருந்த தமிழ் நாட்டின் பல்வேறு அரசியல்-கலாச்சாரப் பகுதிகளை ஒழுங்கமைப்பதற்கான கருத்து உருவானது. வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒவ்வொரு பிராந்தியங்களும் அதன் தனித்துவமான கலாச்சார அம்சங்களை தொடர்ந்து பராமரிக்க மண்டலங்களாக நீடித்தன.

மண்டலமானது சோழர்களின் பிராந்தியப் பிரிவுகளில் மிகப்பெரியது, சிறிய பிரிவு கிராமம் ஆகும். இது ஊர் எனப்பட்டது. கிராமங்கள் பல கொண்டது நாடு, ஒவ்வொரு நாடும் ஒரு விவசாய உற்பத்திப் பிரிவாக செயல்பட்டு, பத்து கிராமங்கள் மற்றும் ஒன்று அல்லது இரண்டு நகரங்களைக் கொண்டிருந்தது. இது கோட்டம் அல்லது கூற்றம் எனப்படும். முதலாம் இராச ராச சோழன் அரசு நிர்வாகத்துக்காக வளநாடு என்ற இடைநிலைப் பிரிவை அறிமுகப்படுத்தினார். நாடுகள் பல கொண்டதாக வளநாடு இருந்தது. ஒவ்வொரு மண்டலமும் பத்து வளநாடுகளாக பிரிக்கப்பட்டது, இவற்றை பிளப்பதினாலும் மற்றும் மறு சீரமைப்பு செய்ததாதன் காரணமாகவும், 12 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் பதினைந்தாக அதிகரித்தது.

சோழ நாடு தன் அதிகாரத்தின் உச்சத்திலிருந்தபோது, அது ஒன்பது மண்டலங்களாக பிரிக்கப்பட்டிருந்தது, இதில் இலங்கை போன்ற வெற்றிகொள்ளப்பட்ட பகுதிகளும் அடங்கும்.

தடிகைபாடி
கங்கபாடி
சோழ நாட்டின் நிர்வாகப் பிரிவுகள்
மரையபாடி