அமுர் வடகரையும், இன்றைய யூதர்களின் தன்னாட்சி பிரதேசம் ஆகியவை உட்பட்ட பகுதிகள் 1858-1860 கால பெய்ஜிங் ஒப்பந்தங்களுக்கு பிறகு உருசியப் பேரரசுடன் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டன.

1858 திசம்பரில் உருசிய அரசாங்கம் உருசியாவின் தென்கிழக்கு பகுதிகளான உஸ்சுரி ஆறுகள் தொடர்புடைய சைபீரியா, அமூர் ஆகிய பகுதிகளைப் பாதுகாக்க அமுர் கோசாக்குகள் உருவாக்க அங்கிகாரம் வழங்கியது. இந்த இராணுவ குடியேற்றங்கள் டிரானஸ்பேய்கலா பகுதியில் இருந்து. 1858–82, காலகட்டத்தில் அறுபத்து மூன்று குடியேற்றங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இதில் 1858 ராட்டி குடியிருப்புகள், மற்றும் 1860 காலகட்டத்தின் குடியிருப்புகள் அடங்கும். நிலவியலாளர்களும், இயற்கை தாவரவியலாளர்களின் உதவியுடன் புதிய பிராந்தியத்தின் வளர்ச்சிக்கு வேண்டிய பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இவர்களின் சாதனையின் ஒரு பகுதியாக அமுர் நில வரைபடம் தயாரிக்கப்பட்டது.

டிரான்ஸ் சைபீரியன் இருப்புப் பாதை கட்டுமானம் 1898 இல் துவக்கப்பட்டது. இப்பாதை சிட்டா மற்றும் விலாடிவொஸ்டொக் ஆகியவற்றை இணைக்கும்வகையில் இரு முணைகளிளும் பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு இடையில் வந்து இணையுமாறு முடிக்கப்பட்டது. இத்திட்டத்தினால் இப்பகுதியில் புதிய குடியேற்றங்கள் உருவாகவும், குடியேறிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கவும் அடித்தளம் ஏற்படுத்தப்பட்டது. தொடர் வண்டிப்பாதை அமைக்கும்பணி 1916 அக்டோபரில் நிறைவுற்று, காபரோஸ்க்கை கடக்கும் 2,590 மீட்டர் நீளமுள்ள கபரோவிஸ்க் பாலக் கட்டுமானத்துடன் நிறைவடைந்த்து. புரட்சிக்கு முந்தைய காலகட்டத்தில் இங்கு வாழ்ந்தவர்கள் பெரும்பாலும் உள்ளூர் விவசாயிகளாவர். வேறு தொழில்கள் என்றால் மர அறுப்பு ஆலை, சுதாரா ஆற்றுப் பகுதியில் தங்கம் நோண்டுதல், மற்றும் சிறிய தொடர்வண்டி பணிமனைகள் போன்றவை ஆகும். உருசிய உள்நாட்டுப் போரின்போது, இப்பகுதியில் கொடூரமான போர்கள் நடந்தன. 1926 மற்றும் 1927 ஆண்டுகளில் நிலமை சீரானது என்றாலும் பொருளாதார வளர்ச்சி குன்றியே காணப்பட்டது.

வரலாறு
மக்கள் வகைப்பாடு
இராணுவ குடியேற்றங்கள் மற்றும் சைபீரிய தொடர்வண்டி பாதை அமைப்பும்
யூதர்களின் குடியேற்றமும் வளர்ச்சியும்