1922 ஆம் ஆண்டில், அவர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். மற்றும் தேசத்துரோக குற்றச்சாட்டுக்கு ஆளானார். 1924 முதல் 1928 வரை பாலசூர் மாவட்ட வாரியத்தின் தலைவராக இருந்தார். அவர் 1924 இல் பீகார் மற்றும் ஒடிசா கவுன்சில் உறுப்பினரானார். உப்பு சத்தியாக்கிரக இயக்கத்தில் சேர்ந்த அவர் மீண்டும் 1930 ல் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். 1932 இல் பூரியில் நடந்த அகில இந்திய காங்கிரசு கட்சியின் நிர்வாகிகள் அமர்வுக்கு காங்கிரஸ் சேவா தளத்தின் பொது அதிகாரியாக அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். கட்சி தடை செய்யப்பட்டபோது அவர் கைது செய்யப்பட்டார். தீண்டாமைக்கு எதிரான இயக்கத்தில் 1934 இல் பங்கேற்ற அவர், ஒடிசாவில் முதன்முறையாக தனது மூதாதையர் கோவிலை அனைவரும் வழிபடுவதற்கு ஏதுவாகத் திறந்தார். பின்னர், அகர்படாவில் காந்தி கர்மா கோயிலைத் தொடங்கினார். 1930 முதல் 1931 வரை உத்கல் பிரதேச காங்கிரஸ் கமிட்டியின் தலைவராகவும், மீண்டும் 1937 இல் தலைவராகவும் இருந்தார். 1938 இல் சுபாஸ் சந்திரபோஸால் காங்கிரஸ் செயற்குழுவுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட அவர் 1946 வரை அப்பணியில் தொடர்ந்தார். மீண்டும் 1946 முதல் 1950 வரை அங்கு பணியாற்றினார். அவர் 1938 இல் மாநில மக்கள் விசாரணைக் குழுவின் தலைவராக இருந்தார். மேலும் ஆட்சியாளர்களின் சனாதாவை ரத்து செய்யவும், முந்தைய சுதேச மாநிலங்களை ஒடிசா மாகாணத்துடன் இணைக்கவும் பரிந்துரைத்தார். அவர் 1942 இல் வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தில் பங்கேற்றார். அதனால், 1942 முதல் 1945 வரை சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். 

ஏப்ரல் 23,1946 முதல் 1950 மே 12 வரை ஒடிசாவின் முதல் முதல்வராக மகதாப் இருந்தார். 1950 முதல் 1952 வரை மத்திய வர்த்தக மற்றும் தொழில்துறை அமைச்சராக இருந்தார். அவர் 1952 இல் காங்கிரஸ் நாடாளுமன்றக் கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் ஆனார். அவர் 1955 முதல் 1956 வரை பம்பாயின் ஆளுநராக இருந்தார். 1956 இல் ஆளுநர் பதவியை ராஜினாமா செய்த பின்னர், அவர் மீண்டும் ஒடிசாவின் முதல்வரானார். 1956 முதல் 1960 வரை. முதலமைச்சராக இருந்த காலத்தில், முன்னாள் சுதேச மாநிலங்களை ஒன்றிணைத்தல் மற்றும் ஒருங்கிணைத்தல், கட்டாக்கிலிருந்து புவனேஷ்வருக்கு மூலதனத்தை மாற்றுவது மற்றும் பல்நோக்கு ஹிராகுட் அணை திட்டத்தின் ஒப்புதல் மற்றும் கட்டுமானம் ஆகியவற்றில் அவர் குறிப்பிடத்தக்க பங்கைக் கொண்டிருந்தார். 1962 ல் அங்கூலில் இருந்து மக்களவைக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அவர் 1966 இல் இந்திய தேசிய காங்கிரசின் துணைத் தலைவரானார். 1966 இல், அவர் காங்கிரசில் இருந்து ராஜினாமா செய்து ஒரிசா ஜனா காங்கிரசை வழிநடத்தினார். அவர் 1967, 1971 மற்றும் 1974 ஆம் ஆண்டுகளில் ஒடிசா சட்டமன்றத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவசரநிலைக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து 1976 ல் அவர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். 

விருதுகள் மற்றும் கௌரவங்கள்
அரசியல் வாழ்க்கை
அறிவார்ந்த நாட்டங்கள்
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை