காலம் மறைந்து நிற்கும் தொகைநிலைத் தொடர்களில் ஒன்றான வினைத்தொகை வேறு. வினை-எச்சம் வேறு. வினையெச்சத்தைத் தொல்காப்பியம் 'வினையெஞ்சு கிளவி' என்று குறிப்பிடுகிறது. வினைச்சொல் வரவேண்டிக் குறைந்து நிற்கும் சொல் என்பது இதன் பொருள்.

'செய்து' என்பது ஒரு வினையெச்சம். 'செய்து முடித்தான்' என்னும்போது இது முற்றுப் பெறுகிறது. இதில் 'முடித்தான்' என்னும் வினையைச் 'செய்து' என்னும் எச்சம் வேண்டி (அவாவி) நிற்பதைக் காணலாம்.
'செய்து முடித்தான்' எனபதில் உள்ள 'செய்து' என்னும் வினையெச்சம் இறந்த காலம் காட்டுகிறது. 'செய்ய வந்தான்' என்னும்போது செய்ய என்னும் வ்வினையெச்சம் எதிர்காலம் காட்டிற்று. இவ்வாறு வினையெச்சங்கள் காலம் காட்டும் எச்சங்களாக அமைகின்றன.

வினையெச்சமானது வினைமுற்றைக் கொண்டும், வினைக்குறிப்பைக் கொண்டும் முடியும்.

வினை எச்சம்
குறிப்பு எச்சம்
என எச்சம்
இசை எச்சம்