இவர்தான் ‘அரசியல் பொருளாதாரம்’ என்றிருந்த பெயரை மாற்றி ‘பொருளியல்’ எனப் பெயரிட்டவர். பொருளியளுக்கு முறையான பொருள் வரையரை (Definition) கொடுத்தவர். பொருளியல் என்பது மனிதர்களைப் பற்றிப் படிக்கக் கூடியது, அவனுடைய பொருளாதார அம்சங்களைப் பற்றியது ( சமுகம், அரசியல் அல்ல) தன்னுடைய உணவு உடை இருப்பிடம் போன்ற தேவைகளை சாதாரண வாழ்வில் அடைவதைப் பற்றிக் குறிப்பிடுவது என்று தெளிவாக விளக்கினார். மனிதனுடைய தேவைகளை, அடிப்படைத் தேவைகள், சுகத்துக்கான தேவைகள், ஆடம்பரத்துக்கானவை என்று மூன்றாகப் பிரித்தார். அனைத்துப் பொருளாதார நடவடிக்கைகளுக்கும் நுகர்ச்சி தான் அடிப்படை என்றும் ஆதலால் நுகர்ச்சியை முதலில் ஆராய்ந்து பின் உற்பத்தியைப் பற்றிப் பேசவேண்டும் என்கிறார். ஒரு பொருளின் விலையை, ‘தேவை’ ‘அளிப்பு’ ஆகிய இரண்டும் நிர்ணயம் செய்யும். ஒரு வாடிக்கையான நுகர்வர் அதிகப்படியான திருப்தியடைய வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் தான் நுகர்வார், திருப்தி என்பது நுகரும் பொருள்களின் எண்ணிக்கையைப் பொருத்து உள்ளது என்று கூறி குறைந்து செல் இறுதிப் பயன்பாட்டு விதியை (Law of Diminishing Marginal Utility) விளக்கியுள்ளார். மற்ற காரணிகள் மாறாமல் இருக்கும் பொழுது, தேவை என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட விலையில் எவ்வளவு பொருட்கள் தேவைப்படும் என்று கணக்கிடுவது என்று குறிப்பிடுகின்றார். மார்சல்தான், நுகர்வோர் எச்சப்பாடு (Consumer Surplus) என்னும் கருத்தை அறிமுகப்படுத்தியவர். தேவையின் நெகிழ்ச்சி (Elasticity of Demand) என்று மற்றொரு கருத்தையும் அறிமுகப்படுத்தினார்.
உற்பத்திக்கான காரணிகளைப் பொருத்தவரை நிலமும் ஊழியர்களுமாக இரண்டும் முக்கியமானவை என்றும் முதலீடு இரண்டாம் தரத்தினது என்றும் தொழில் முனைவது என்பதும் ஒரு வகை ஊழியம் தான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். குறைந்து செல் விளைவு விதி (Law of diminishing returns), வளர்ந்து செல் விளைவு விதி (Law of increasing returns), மாறாவிளைவு விதி (Law of constant returns) என்னும் விதிகளுக்கு சரியான விளக்கம் கொடுக்கின்றார்.

விளிம்பு நிலைப் புரட்சி (Marginal Revolution)
ஆல்பிரடு மார்சல்
பிளேட்டோ
இடைக்காலம்