நோயாளியால் பேச முடியாது என்றபட்சத்திலும் அவரால் தனது வலியைப் பற்றி விவரித்துக்கூற முடியாது என்றபட்சத்திலும் உய்த்தறிதல் என்பது மிகவும் முக்கியமானதாகிறது, மேலும் இந்நிலையில் குறிப்பிட்ட சில நடத்தைகளை வலிகளைக் குறிப்பிடுபவையாகக் கருதி கண்காணிக்கலாம். முகத்தைச் சுளித்தல் காத்துக்கொள்வது போன்ற நடத்தைகள் வலி இருப்பதை உணர்த்தலாம், அதே போல் குரல் தொனியில் ஏற்படும் ஏற்ற இறக்கங்கள், வழக்கமான நடத்தைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் மற்றும் மன நிலையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் ஆகியவையும் இந்தக் காரணிகளில் அடங்கும். வலியை உணரும் நோயாளிகள் விலகிய சமூக நடத்தையைக் கொண்டிருக்கலாம், மேலும் அவர்களுக்கு பசி குறைவும் ஊட்டச்சத்து உட்கொள்ளல் குறைவும் இருக்கலாம். அசையும் போது அல்லது உடலை அசைத்து நிலையை மாற்றும் போது முனகுதல் போன்ற அடிப்படையிலிருந்து விலகும் நிலை மாற்றம் மற்றும் வரம்புக்குட்பட்ட இயக்க வரம்பு ஆகியவையும் வலியின் முக்கிய குறிப்பான்களாகும். அறிவாற்றல் இழப்பு தொடர்பான நோய்க்குறிகளைக் கொண்டுள்ளவர்கள் போன்று, குரல் இருந்தும் தங்கள் உணர்வுகளை சரியாக வெளிப்படுத்தும் திறனற்ற நோயாளிகளுக்கு குழப்ப அதிகரிப்பு அல்லது கிளர்ச்சி உள்ளிட்ட முரட்டுத்தனமான நடத்தைகளின் வெளிப்பாடு ஆகியவற்றின் மூலம் அவர்களுக்கு தளர்வின்மை இருப்பதை உணரலாம், அவர்களுக்கு கூடுதல் மதிப்பீடும் அவசியமாகும்.

கைக்குழந்தைகள் வலியை உணர்கின்றன. முழுப்பிரசவத்தில் பிறந்த குழந்தைகளைக் காட்டிலும் குறைப்பிரசவத்தில் பிறந்த குழந்தைகள் வலிமிகுந்த தூண்டுதல்களுக்கு எளிதில் பாதிக்கப்படுகின்றன. அவர்களால் தங்கள் வலியை மற்றவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்தத் தேவையான வெளிப்படுத்தும் திறன் இல்லாததால் தங்கள் அழுகையின் மூலம் அவர்களுக்குள்ள அவஸ்தையை வெளிப்படுத்துகின்றனர். பேச்சற்ற வலி மதிப்பீடு நடத்தப்பட வேண்டும். அதில் அவர்களின் பெற்றோர் இடம்பெற வேண்டும். அவர்கள் உடல்நல கவனிப்பு வல்லுநரின் கண்களுக்குப் புலப்படாத வகையிலான சிறு மாற்றங்களையும் கவனித்து அறிவர்.

பிரத்யேக சூழ்நிலைகள்
கால அளவு
பரிணாமவியல் மற்றும் நடத்தையியல் பங்கு
பேசமுடியாத நோயாளிகளின் வலிகளின் மதிப்பீடு