இந்த நோய்க்கான முக்கிய காரணமாக இருப்பது நுண்கிருமி என்பதைப் பொதுவாக அறியப்படுவதற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே, கிரீஸ் நாட்டைச் சார்ந்த பொது மருத்துவரான ஜான் லைகௌடிஸ் 1958 ஆம் ஆண்டு தொடங்கி வயிற்றுப் புண் நோய்களுடைய நோயாளிகளுக்கு நோய்எதிர்ப்புகள் மூலம் சிகிச்சை அளித்துவந்தார்.

"ஹெலிகோபேக்டர் பைலோரி" தான் சீழ்ப்புண்களுக்கான ஒரு காரண காரியாக இருப்பதை, 1982 ஆம் ஆண்டில் இரு ஆஸ்திரேலிய விஞ்ஞானிகளான ராபின் வாரென் மற்றும் பார்ரி ஜெ. மார்ஷல் ஆகியோரால் மீண்டும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. பெரும்பாலான வயிற்று சீழ்ப்புண்கள் மற்றும் இரைப்பை அழற்சிகள் இந்த நோய்க் கிருமியின் குடியேற்றத்தினால் ஏற்பட்டவை என்றும் முன்னர் கருதப்பட்ட மனஅழுத்தம் அல்லது காரசார உணவு காரணம் அல்ல என்றும் வாரென் மற்றும் மார்ஷல் தங்களுடைய மூல ஆய்வில் வலியுறுத்தினர்.

"எச். பைலோரி' கற்பிதக் கொள்கை மிகவும் மோசமான வரவேற்பைப் பெற்றது, இதனால் ஒரு சுயபரிசோதனையாக, ஒரு நோயாளியிடமிருந்து பெறப்பட்ட வளர்ம உயிர்ப்பொருள் உள்ளடக்கிய ஒரு பெட்ரி உணவை மார்ஷல் குடித்து விரைவிலேயே இரைப்பை அழற்சியைப் பெற்றார். அவருடைய நோய்அறிகுறிகள் இரு வாரங்கள் கழித்து மறைந்துவிட்டது, ஆனால் அவருடைய மனைவியின் வற்புறுத்தலால் மீதமிருந்த நுண்கிருமிகளை அழிப்பதற்கு அவர் நோய்எதிர்ப்பான்களை எடுத்துக்கொண்டார், ஏனெனில் ஹலிடோசிஸ் இந்த நோய்த்தாக்க அறிகுறிகளில் ஒன்றாகும். இந்த ஆராய்ச்சி 1984 ஆம் ஆண்டின் ஆஸ்திரேலிய மருத்துவ ஆய்வு இதழில் வெளியிடப்பட்டு, அந்தச் செய்திப் பத்திரிக்கையில் அதிகம் மேற்கோள்காட்டப்பட்ட கட்டுரைகளில் ஒன்றாக இருந்தது.

1997 ஆம் ஆண்டில் நோய் கட்டுப்பாடு மற்றும் தடுப்பு மையங்கள், இதர அரசு அமைப்புகள், கல்வி நிலையங்கள் மற்றும் தொழில்துறையுடன் இணைந்து உடல்நல பராமரிப்பு வழங்குனர்கள் மற்றும் நுகர்வோர்களிடத்தில் "எச்ச். பைலோரி" மற்றும் சீழ்ப்புண்களுக்கிடையில் இருக்கும் தொடர்பு பற்றி தெரிவிப்பதற்காக ஒரு தேசிய கல்வி பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கியது. "எச். பைலோரி" பற்றிய தகவல்களை விளம்பரப்படுத்தியதன் மூலம் சீழ்ப்புண்கள் குணப்படுத்தக்கூடிய நோய்தாக்கங்கள் என்றும் உடல்நலம் பெரிதும் மேம்படுத்தப்பட்டு பணம் மிச்சப்படுத்தப்படலாம் என்னும் செய்தியையும் இந்தப் பிரச்சாரங்கள் வலுப்படுத்தியது.

"நோய்க்கிருமி "ஹெலிகோபாக்டெர் பைலோரி" யின் கண்டுபிடிப்பு மற்றும் இரைப்பை அழற்சி, வயிற்றுப் புண் நோய் ஆகியவற்றில் அவற்றின் பங்கு குறித்தும் கண்டுபிடித்தமைக்கு" மார்ஷல் மற்றும் அவருடைய நீண்ட கால உடனுழைப்பாளி வாரென் ஆகியோருக்கு 2005 ஆம் ஆண்டில், ஸ்டாக்ஹோமில் உள்ள காரோலின்ஸ்கா இன்ஸ்டிடியூட் உடலியல் அல்லது மருத்துவத்திற்கான நோபல் பரிசை வழங்கியது. மார்ஷல் 'எச். பைலோரி" தொடர்பாக இன்னும் தொடர்ந்து ஆராய்ச்சி செய்துவருகிறார், மேலும் மேற்கு ஆஸ்திரேலியாவின், பெர்த்தின் UWAவில் ஒரு மூலக்கூறு உயிரியல் ஆராய்ச்சிக்கூடத்தை நடத்தி வருகிறார்.

சூவிங் கம் பயன்பாடு இரைப்பைப் புண் ஏற்படுத்துகிறது என்னும் தவறான புரிதல் முன்னர் பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருந்தது. ஏனெனில் அந்த சூவிங் கம்மை மெல்லும் செயல் வயிற்றில் ஹைட்ரோக்ளோரிக் அமிலத்தை உருவாக்குவதற்கு மிக அதிகமாக ஊக்குவிக்கிறது என்று மருத்துவ தொழில்துறை நம்பியது. குறைந்த (அமிலத்தன்மையுடைய) pH (pH 2), அல்லது ஹைபெர்க்ளோரைட்ரியா உணவு இல்லாத போது வயிற்றின் உள்வரியில் அரிப்பை ஏற்படுத்துவதாக அப்போது நம்பப்பட்டது, இவ்வாறு அது இரைப்பை அழற்சி புண்கள் உருவாவதற்குக் காரணமாக இருக்கிறது.

இதற்கு நேர்மாறாக, சில காலங்களுக்கு முன்னர் இயற்கை மரப் பிசின் சாறான மரக்கசிவு கோந்து, "எச். பைலோரி" நுண்கிருமியை மிகச் செயலூக்கத்துடன் நீக்குவதாக சிலர் நம்பினர். எனினும் பன்மடங்கு தொடர் ஆய்வுகள், "எச். பைலோரி" நிலைகளைக் குறைப்பதில் மரக்கசிவு கோந்து பயன்படுத்துவது எந்த விளைவையும் ஏற்படுத்துவதில்லை என்று கண்டறியப்பட்டது.





மன அழுத்தம்
வரலாறு
பார்வைக்குப் புலப்படுகிற தோற்றம்
கொப்பூழ் குடலிறக்கம்