சுமார் 500 மியா தாவரங்கள் தாது குறைவான ஆற்று நன்னீரைப் பெறத் தொடங்கிய போது அஸ்கார்பிக் அமிலத்தின் ஆக்சிஜனேற்றச் செயல் தாவர இனத்திலேயே தொடங்கியது என வென்ச்சுரி அண்ட் வென்ச்சுரி (Venturi and Venturi) கூறியது. முதுகெலும்பிகள் உப்புநீர் சூழலிலேயே தங்கள் வளர்சிதைமாற்றத் தழுவல் செயல்களை உருவாக்கியுள்ளன என்று சில உயிரியலாளர்கள் கூறினர். இந்தக் கோட்பாட்டில், 400-300 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், வாழும் தாவரங்களும் விலங்குகளும் கடல் பகுதியிலிருந்து ஆறு மற்றும் நிலப்பகுதிகளை நோக்கி முதலில் நகரத் தொடங்கிய போது, நிலப்பகுதியிலான வாழ்க்கையின் பரிணாமத்திற்கு அயோடின் குறைபாடு ஒரு சவாலாக இருந்தது. தாவரங்கள், விலங்குகள் மற்றும் மீன்களில் நிலப்பகுதி சார்ந்த உணவானது அயோடின், செலெனியம், துத்தநாகம், தாமிரம், மாங்கனீசு, இரும்பு போன்ற பெரும்பாலான கடல் சார் உணவுப் பொருள் குறைபாடுள்ளதாக ஆனது. நன்னீர் ஆல்காக்கள் மற்றும் நிலப்பகுதி வாழ் தாவரங்கள் கடல் சார்ந்த ஆக்சிஜனேற்ற எதிர்ப்பொருள்களின் இடமாற்றத்தினால் அஸ்கார்பிக் அமிலம் (ascorbic acid), பாலிஃபினால்கள் (polyphenols), கரோட்டினாய்டுகள் (carotenoids), ஃப்ளேவோநாய்டுகள் (flavonoids), டோக்கோஃபேரல்கள் போன்ற பிற உள்ளார்ந்த ஆக்ஸிஜனேற்ற எதிர்ப்பொருள்களைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளக்கூடியவையாக மாறின, அவற்றில் சில நிலப்பகுதி வாழ்பவைகளின் உணவில் இன்றியமையாத “வைட்டமின்களாயின” (வைட்டமின் C, A, E, போன்றவை).

அஸ்கார்பிக் அமிலம் அல்லது வைட்டமின் சி பாலூட்டிகளில் நொதி தொடர்பான இணைகாரணியாகும். அது கல்லோஜெனின் தொகுப்பாக்கத்தில் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. அஸ்கார்பேட் ஆற்றல்மிக்க ஆக்சிஜனொடுக்கி ஆகும். அது எண்ணற்ற செயல்மிகு ஆக்சிஜன் வகைகளை (ROS) விரைவாக அகற்றும் திறனுடையது. நன்னீர் டெலீயாஸ்ட் மீன்களுக்கும் உணவில் வைட்டமின் சி அவசியமாகும். இல்லாவிட்டால் அவை ஸ்கர்வி நோயைப் பெறுகின்றன (ஹார்டி மற்றும் பலர்,1991). மீன்களில் வைட்டமின் சி குறைபாடுள்ளதற்கான மிகவும் பரவலாக அறியப்பட்ட அறிகுறிகள் ஸ்கோலியாசிஸ் (scoliosis), லார்டாசிஸ் (lordosis) மற்றும் அடர் தோல் வண்ணமாகுதல் ஆகியவையாகும். நிலப்பகுதி சார்ந்த நன்னீர் சால்மனிடுகளும் பலவீனப்படுத்தப்பட்ட கொலஜன் உருவாக்கம், அக/ஃபின் இரத்தப்போக்கு, முதுகெலும்பு வளைவு மற்றும் இறப்பு வீதம் அதிகரித்தல் போன்றவற்றால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த மீன்கள், ஆல்காக்கள் மற்றும் ஃபைட்டப்ளாங்க்ட்டன் (phytoplankton) ஆகியவையுடன் கடல் நீரில் வளர்க்கப்பட்டால் இயற்கையான கடல் சூழ்நிலையில் உள்ள பழைய ஆக்ஸிஜனேற்ற எதிர்ப்பொருள்கள் அதிகமாகக் கிடைப்பதால் வைட்டமின் தேவையானது முக்கியத்துவம் குறைந்ததாகவே உள்ளது.

வைட்டமின் சி-யை உற்பத்தி செய்துகொள்வதற்கான மனிதர்களின் திறன் இழப்பினால் மனிதக் குரங்கிலிருந்து தற்கால மனிதன் விரைவாக பரிணாமம் அடைந்து உருவானதற்கு காரணமாக அமைந்தது என சில விஞ்ஞானிகள் கூறியுள்ளனர். இருப்பினும், மனிதக் குரங்கில் வைட்டமின் சி-யை உற்பத்தி செய்துகொள்வதற்கான திறனின் இழப்பு பரிணாம வரலாற்றில் மிக நெடுங்காலத்திற்கு, அநேகமாக மனிதர்கள் அல்லது மனிதக்குரங்கினம் உருவாவதற்கு முன்னரே நிகழ்ந்திருக்க வேண்டும். ஏனெனில் இது ஹேப்ளோர்ஹினி (Haplorrhini) (இதனால் வைட்டமின் சி-யை உற்பத்தி செய்ய முடியாது) மற்றும் இந்தத் திறனைக் கொண்டிருந்த அதன் உடன் பிறப்பினங்களான ஸ்ட்ரெப்ஸிர்ஹினி (Strepsirrhini) ("ஈர மூக்கு" உயர் குரங்கினம்) ஆகிய இனங்களின் பிரிவுக்கு சில காலத்திற்குப் பின்னரே நிகழ்ந்தது. இந்த இரண்டு கிளையினங்களும் சுமார் 63 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே பிரியத் தொடங்கின (மியா). தோராயமாக 5 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்குப் (58 மியா) பின்னர் பரிணாமவியல் ரீதியாக, மிகக் குறுகிய காலத்திற்குப் பின்னர் கீழ்நோக்கிய வரிசையிலான டார்சிஃபாம்ஸ் பிற ஹெப்ளோரினெஸிலிருந்து பிரிந்து வந்தது. இதுவே டார்சியரின் (tarsiers) குடும்பத்தில் (டார்சிடே) எஞ்சியுள்ள குடும்பமாகும். டார்சியர்களும் வைட்டமின் சி-யை உற்பத்தி செய்ய முடியாதவையே என்பதால் சடுதிமாற்றமானது (mutation) முன்பே ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். மேலும் இந்த இரு குறிப்பிடு புள்ளிகளுக்கிடையிலே (63 முதல் 58 மியா வரை) நிகழ்ந்திருக்க வேண்டும் என குறிக்கிறது.

அஸ்கார்பேட்டை உற்பத்தி செய்யும் திறனின் இழப்பானது யூரிக் அமில உடைப்பின் பரிணாமவியல் இழப்புடன் வெளிப்படையாக இணையாக உள்ளது என்பதும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. யூரிக் அமிலமும் அஸ்கார்பேட்டும் வலிமையான ஆக்சிஜனொடுக்கிகளாகும். இது உயர் விலங்கினங்களில் யூரிக் அமிலம் அஸ்கார்பேட்டின் சில அம்சங்களைப் பெற்றுள்ளது என்ற கருத்துக்கு வழிவகுத்தது.

அஸ்கார்ப்பிக் அமிலத்தின் கண்டுபிடிப்பு
பரிணாமத்தில் வைட்டமின் சி
மனித புரிதலின் வரலாறு
உணவுச்சத்து வலுவூட்டல்