கி. பி. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில், மன்னர் இந்திரபூதி காலத்தில், சுவத் பகுதியில் திபெத்தியத் தாந்திரீக பௌத்த சமயம் வளர்ச்சியடைந்திருந்தது. இந்திரபூதி, இரண்டாம் புத்தர் எனப் புகழப்பட்டார்.

கி. மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டில், அசோகரின் மௌரியப் பேரரசின் காலத்தில், காந்தாரம், சுவத் சமவெளி, மற்றும் சுவத் மாவட்டத்தைச் சுற்றியுள்ள மலைப் பகுதிகளில் பௌத்த சமயம் நன்கு பரவி இருந்தது. புத்தரின் நினைவைப் போற்றும் விதமாக, அசோகர் காலத்தில் எழுப்பப்பட்ட, ஹர்மகராஜிகா தூண் (தக்சசீலா]), புட்கரா (சுவத்) தூண்கள் காந்தாரச் சிற்பக் கலை நயத்துடன் எழுப்பப்ட்டுள்ளன.
காந்தரம் என்ற பகுதியின் பெயர் முதன் முதலாக ரிக் வேதத்தில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
சுவத் அருங்காட்சியகத்தில் புத்தர் தொடர்பான குறிப்புகள் காணக்கிடைக்கின்றன.

பௌத்த கலாசாரம்
பொருளாதாரம்
இந்து சாகி ஆட்சியாளர்களும் சமசுகிருதமும்
எல்லைகள்