10 டிசம்பர் 1948 இல், ஐக்கிய நாடுகளின் பொதுச் சபைக் கூட்டத்தில் உலகளாவிய பிரகடனத்திற்கு 48 நாடுகள் ஆதரவாக வாக்களித்ததுடன், எந்த நாடுகளும் எதிராக வாக்களிக்கவில்லை. சோவியத் ஒன்றியம், உக்ரைனிய சோவியத் சோசலிச குடியரசு, பெலரூசின் சோவியத் சோசலிச குடியரசு, மக்கள் கூட்டாட்சி குடியரசு யுகோசுலாவியா, போலந்து மக்கள் குடியரசு, தென்னாபிரிக்க ஒன்றியம், செக்கோசிலோவாக்கியா, மற்றும் சவூதி அரேபியா ஆகிய எட்டு நாடுகள் வாக்களிப்பைத் தவிர்த்திருந்தன. ஹோண்டுராஸ் மற்றும் யேமன் ஆகிய இரு நாடுகளும் வாக்களிக்கத் தவறின அல்லது வாக்களிப்பைத் தவிர்த்தன. தென்னாபிரிக்காவின் நிலைப்பாடு, தென்னாபிரிக்காவின் இனவொதுக்கல் முறையைப் பாதுகாப்பதற்கான ஒரு முயற்சியாகவே காணப்பட்டது. ஏனெனில் தென்னாபிரிக்காவின் இனவொதுக்கல் முறையானது இந்தப் பிரகடனத்தின் ஏராளமான கொள்கைகளை மீறுகிறது. சவூதி அரேபிய பிரதிநிதிகளின் வாக்களிப்பு பிரதானமாக பிரகடனத்தின் இரண்டு கட்டுரைகளால் தூண்டப்பட்டது: பிரிவு 18, இது அனைவருக்கும் "தனது மதத்தை அல்லது மதத்தை மாற்றுவதற்கு" உரிமை உண்டு என்று கூறுகிறது; மற்றும் கட்டுரை 16, சமமான திருமண உரிமைகள். பாசிசம் மற்றும் நாசிசம் ஆகியவற்றைக் கண்டித்து பிரகடனம் செய்த போதிலும், ஆறு கம்யூனிஸ்டு நாடுகள் வாக்களிக்கவில்லை.

கீழ் உள்ள 48 நாடுகள் பிரகடனத்திற்கு ஆதரவாக வாக்களித்தன.

ஏற்று பின்பற்றல்
முன்னோடிகள்
உருவாக்கம் மற்றும் வரைவு
வரலாறு