ஏப்ரல் 7 1963 இல், யூகோஸ்லாவியா அதன் அதிகாரப்பூர்வ பெயரை சோஷலிஸ்ட் ஃபெடரல் ரிப்பப்ளிக் ஆஃப் யூகோஸ்லாவியா என மாற்றியது, டிட்டோ வாழ்நாள் அதிபர் என அழைக்கப்பட்டார். SFRY இல், ஒவ்வொரு குடியரசு மற்றும் மாகாணமும் அதற்கென ஒரு அரசியலமைப்பு, உச்ச நீதிமன்றம், நாடாளுமன்றம், அதிபர் மற்றும் பிரதமரைக் கொண்டிருந்தன. யூகோஸ்லாவியாவின் அரசாங்கத்தின் தலைமையிடத்தில் அதிபர் (டிட்டோ), ஃபெடரல் பிரதமர் மற்றும் ஃபெடரல் நாடாளுமன்றம் (1980 இல் டிட்டோவின் மரணத்திற்குப் பிறகு ஒருங்கிணைந்த அதிபரகம் உருவாக்கப்பட்டது) ஆகியோர் அமைந்திருந்தனர். ஒவ்வொரு குடியரடு மற்றும் மாகாணத்திற்கான கம்யூனிஸ்ட் கட்சி பொது செயலாளரும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மத்திய கமிட்டியின் பொது செயலரும் முக்கியமானவர்களாக இருந்தனர்.

ஜோசிப் ப்ராஸ் டிட்டோவே மிகவும் நாட்டின் அதிகாரம் மிக்கவராக இருந்தார், அவரையடுத்து குடியரசு மற்றும் மாகாண அதிபர்கள் மற்றும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சித் தலைவர்கள் ஆகியோர் இருந்தனர். செர்பியாவில் டிட்டோவின் தலைமை இரகசிய காவலர் ஸ்லொபோடான் பெனெஸிக் க்ருசன், டிட்டோவின் அரசியலைப் பற்றிக் குறைகூறத் தொடங்கிய பின்னர், சந்தேகமான முறையில் ஒரு சாலை விபத்தில் இறந்தார். உள்துறை அமைச்சரான அலெக்சாண்டர் ராங்கோவிக், மாகாணக் கொள்கை பற்றிய டிட்டோவுடனான கருத்து வேறுபாட்டுக்குப் பிறகு தனது அனைத்து பதவிகளையும் உரிமைகளையும் இழந்தார். சில நேரங்களில் எட்வர்ட் கர்டேல்ஜ் அல்லது ஸ்டேன் டொலாங்க் போன்ற அரசாங்கத்தில் உள்ள அமைச்சர்கள், பிரதமரை விட அதிக முக்கியத்துவம் பெற்றனர்.

1970-1971 காலத்தில் ஏற்பட்ட குரோஷிய வசந்தம் (குரோஷியன் ஸ்பிரிங்) எனப்படும் காலகட்டத்தின் போது தேசிய அடையாளங்களின் ஒடுக்கம் மிகவும் அதிகரித்தது, அப்போது ஜாக்ரெபிலுள்ள மாணவர்கள் இன்னும் பெரிய குடியியல் சுதந்திரங்கள் மற்றும் பெரிய குரோஷிய சுயாட்சி ஆகியவை பற்றிய விளக்க நிகழ்ச்சிகளை நடத்தினர். அப்போது அரசாங்கம் போராட்டக்காரர்களை அடக்கியது, தலைவர்களை சிறையிலடைத்தது, ஆனால் கட்சியிலிருந்து பல முக்கிய குரோஷிய பிரதிநிதிகள் இந்தப் போராட்டங்களை அமைதியாக ஆதரித்தனர், இதனால் 1974 இல் புதிய அரசியலமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது, அது யூகோஸ்லாவியாவிலிருந்த தனி குடியரசுகள் மற்றும் செர்பியாவிலிருந்த தனன மாகாணங்கள் ஆகியவற்றுக்கு மேலும் கூடுதலான உரிமைகளை வழங்கியது.

அரசாங்கம்
ஃபெடரல் ரிப்பப்ளிக் ஆஃப் யூகோஸ்லாவியா
பாரம்பரியம்
யூகோஸ்லாவிய போர்கள்