பேய் பித்துப்பிடித்தல் என்பது DSM-IV அல்லது ICD-10 ஆகியவற்றில் ஏதேனும் ஒன்றினால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட உள அளவியலோ அல்லது மருத்துவ அறுதியிடலோ அல்ல. பேய் பிடித்தலின் மீது நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் சில நேரங்களில் இசிவு நோய், பித்து, பைத்தியம், டுரோட்டின் நோய்க்கூறு, கால், கை வலிப்பு, மூளைக் கோளாறு அல்லது பிரியும் இயல்புள்ள அடையாளச் சிக்கல் போன்ற மன நோய் தொடர்பான அறிகுறிகளை பேய் பித்துப்பிடித்தலோடு தொடர்புப்படுத்துகின்றனர். பிரியும் இயல்புள்ள அடையாளச் சிக்கலில் வேறாகும் நபரை கேள்விக்குட்படுத்துகையில் 29% பேர் தங்களை பேய்களாக அடையாளப்படுத்தினர். அத்தோடு, ஒற்றைக் கருத்து வெறி வடிவமாக டெமனோமேனியா அல்லது டெமனோபதி உள்ளது அதில் நோயுற்றவர் அவர் அல்லது அவள் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட பேய்களால் ஆட்பட்டிருப்பதாக நம்புகிறார்.

பேய் பிடித்தலின் அறிகுறிகள் உடையவர்கள் மீது பேயோட்டுதல் பலனளிப்பது போன்று தோன்றுவதற்கு உண்மையான காரணங்களான கற்பிக்கப்படுபவை, சில நேரங்களில் செயலற்ற மருந்து அளிப்பது மற்றும் ஆலோசனைகளின் ஆற்றலுமேயாகும். சில பித்துப்பிடித்த நபர்கள் உண்மையில் தற்பூசனையாளராவர் அல்லது குறைவாக சுய-உயர்வுக் கொண்டவராவர் மற்றும் 'பேய் பித்துப்பிடித்த நபராக' பிறரது கவனத்தைக் கவர நடிக்கிறார்.

இருந்தபோதிலும் உளவியலாளர் எம். ஸ்காட் பெக் பேயோட்டுதலை ஆராய்ந்தார் (துவக்கத்தில் பேய் பித்துப்பிடித்தலை தவறென்று நிரூபிக்கும் முயற்சியாக) தனக்குத் தானே இருமுறை பேயோட்டுதலை நடத்திக் கொண்டார். அவர் கிறிஸ்துவ கருத்தியலான பேய் பிடித்தல் என்பது மெய்யான விஷயமாகும் என முடித்தார். ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபையிரனால் பயன்படுத்தப்படும் நோயறியும் அம்சங்களிலிருந்து வேறுபட்ட ஏதோ ஒன்றை சேர்க்கச் செய்தார். பேயோட்டுதலில் அவர் வழிமுறைகள் மற்றும் முன்னேற்றத்தில் வேறுபாடுகளைக் கண்டதாகக் கோரினார். அவரது அனுபவத்திற்குப் பிறகு, தனது ஆய்வை நம்பத்தகுந்ததாக ஆக்க அவர் முயன்றார். எனினும், மன நோய் மருத்துவ சமூகம் 'தீமை' என்பதின் வரையறையை DSMIV யுடன் சேர்க்கத் தவறினார்.

ஆசிய பண்பாடு
ரோமன் கத்தோலிக்கம்
இந்து மதம்
அறிவியல் கண்ணோட்டம்