உள்நாட்டுப் போர் முடிவடைந்ததைத் தொடர்ந்து, பல சமூகங்கள் போரின் முடிவைக் குறிக்கும் விதமாக அல்லது இறந்தவர்களின் நினைவாக ஒரு நாளினை முடிவுசெய்தனர். ஆரம்பகால நினைவு நாளை உருவாக்கிய சில இடங்களில் இவை அடங்கும், மேரிலாந்து ஷார்ப்ஸ்பர்க், ஆன்டைடான் பாட்டல்ஃபீல்ட் அருகில் அமைந்திருக்கிறது; தெற்கு கரோலினா சார்லஸ்டன்; பென்சில்வேனியா; விர்ஜினியா; கார்பன்டேல், இல்லினாய்ஸ்; வெர்மாண்டில் உள்ள பல சமுதாயங்கள்; மேலும் இரண்டு டஜன் இதர மாநகர் மற்றும் நகரங்கள். இந்த அனுசரித்தல்கள், கூட்டணி வீரர்களின் இறப்புகளுக்கு மரியாதை செய்யப்படும் அணிசெய்யும் நாள் மற்றும் பல்வேறு ஒன்றுபட்ட நினைவு நாட்களின்போது இணைந்தது.

யேல் பல்கலைக்கழக வரலாற்றுத் துறையின் பேராசிரியர் டேவிட் ப்ளைட்டின் கூற்றுப்படி, முதல் நினைவு நாள், தென் கரோலினாவின் சார்லஸ்டன்னில் இருக்கும் வாஷிங்க்டன் ரேஸ் கோர்ஸில் (இன்று அது ஹாம்ப்டன் பூங்கா இருக்கும் இடம்), முன்னாளில் அடிமைப்படுத்தப்பட்ட கறுப்பின மக்களால் அனுசரிக்கப்பட்டது. அந்த ரேஸ் கோர்ஸ் 1865 ஆம் ஆண்டில் தற்காலிக ஒன்றுபட்ட சிறைக் கூடாரமாகவும், அங்கு இறக்கும் கூட்டணி போர்வீரர்களுக்கான பெரும் சவக்குழியாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. போர் நடவடிக்கைகள் நிறுத்தப்பட்டவுடன், முன்னாள் அடிமைப்படுத்தப்பட்ட மக்கள், அந்த பெரும் சவக்குழிகளிலிருந்து பிணங்களை வெளியில் எடுத்து அவற்றை ஒழுங்கான தனிப்பட்ட சவக்குழிகளில் அடக்கம் செய்தனர். அந்த இடுகாட்டைச் சுற்றி வேலி கட்டி நுழைவு வாயிலை அமைத்து அதை யூனியன் கிரேவ்யார்ட் என்று அறிவித்தனர். பத்து நாட்களிலேயே இந்த வேலை முழுமைபெற்றது. மே 1, 1865 அன்று சார்லெஸ்டன் செய்தித்தாள் வெளியிட்ட செய்தியானது, 2800 குழந்தைகள் உட்பட பத்தாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட ஒரு கூட்டம், பெரும்பாலும் கறுப்பின குடியிருப்போர், சமயபோதனைகள், பாடுதல் மற்றும் மைதானத்தில் திறந்தவெளி உணவு உள்ளடக்கிய கொண்டாட்டங்களுக்காக அந்த இடத்திற்கு ஊர்வலமாகச் சென்றனர், இதன் மூலம் முதல் அணிசெய்யும் நாளை அவர்கள் உருவாக்கினர்.

நினைவு நாளின் அதிகாரப்பூர்வ பிறப்பிடம் நியு யார்க்கின் வாட்டர்லூ. அந்தக் கிராமம் தான் பிறப்பிடமாக மதிக்கப்படுவதற்கான காரணம், அது மே 5, 1866 அன்றும் அதன் பின்னர் ஒவ்வொரு ஆண்டும் அந்த நாளை அனுசரித்தது. வாட்டர்லூவின் புகழ்பெற்ற குடிமகனான ஜெனரல் ஜான் முர்ரே மற்றும் இந்த நிகழ்வை தேசம் முழுவதும் கவனம் கொள்ள உதவிசெய்த ஜெனரல் ஜான் ஏ. லோகன் இருவருக்குமிடையே இருந்த நட்பும் கூட இந்த விடுமுறையின் வளர்ச்சிக்குக் காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.

கார்பன்டேல் இல்லிநாய்ஸில் உள்ள ஒரு கல்லறையில், ஏப்ரல் 29, 1866 அன்று நகரம் முழுவதுமான நினைவு அனுசரித்தலில் முக்கியப் பேச்சாளராக லோகன் இருந்தார், பெரும்பாலும் இந்த நிகழ்ச்சி தான் இதை ஒரு தேசிய விடுமுறையாகச் செய்யவேண்டிய எண்ணத்தை அவருக்கு அளித்திருக்கும். மே 5, 1868 அன்று, படைவீரர் அமைப்பான கிராண்ட் ஆர்மி ஆஃப் தி ரிபப்ளிக்கின் சேனாதிபதியாக, லோகன், "அணிசெய்யும் நாள்" நாடுமுழுவதும் அனுசரிக்கப்படவேண்டும் என்று பறைசாற்றினார். அது முதன்முறையாக அதே ஆண்டின் மே 30 அன்று அனுசரிக்கப்பட்டது; ஒரு போரின் ஆண்டுதினமாக "இல்லாத" காரணத்தால் அந்தத் தேதி தேர்வு செய்யப்பட்டது. வீழ்ந்த கூட்டணி படைவீரர்களின் நினைவாக அவர்களின் கல்லறைகள் அலங்கரிக்கப்பட்டன.

தென்னக அமெரிக்காவின் பல மாநிலங்கள் கூட்டணி படைகள் மீது கொண்டிருந்த எதிர்ப்பு காரணமாகவும் மற்றும் ஒப்பீடளவில் தென்னகத்தில் புதைக்கப்பட்ட கூட்டணி படைவீரர்கள் குறைவாகவே இருந்த காரணத்தினாலும் அவர்கள் அணிசெய்யும் நாளைக் கொண்டாட மறுத்தனர். இதில் குறிப்பிடத்தக்க விதிவிலக்காக மிசிசிப்பி கொலம்பஸ், ஏப்ரல் 25, 1866 அன்று தன்னுடைய அணிசெய்யும் நாளில், தன்னுடைய கல்லறைகளில் புதைக்கப்பட்ட கூட்டணி மற்றும் ஒன்றுபட்ட இறந்த வீரர்களுக்கு நினைவு விழாவை நடத்தியது.
வாட்டர்லூ, பிறப்பிடமாக சிறப்புப் பெயர் பெற்றபோது, அது நூற்றாண்டு நிறைவு விழாவை அனுசரிக்கும்போதான நேரமாக இருந்தது. யு.எஸ் ஹவுஸ் ஆஃப் ரெப்ரசன்டேடிவ்ஸ் மற்றும் செனெட், ஒருமனதாக முறையே மே 17 மற்றும் மே 19, 1966 அன்று, அவை உடன்நிகழ்கிற தீர்மானம் 587 ஐ நிறைவேற்றியது, அது பகுதிகளில் பின்வரும் விதமாக இருக்கிறது: "யுனைடெட் ஸ்டேட்ஸின் காங்கிரஸ் தீர்மானம், நியு யார்க், வாட்டர்லூ கிராமத்தில் நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் செயல்புரியச் செய்யப்பட்ட நாட்டுப்பற்று பாரம்பரியத்தை அங்கீகரிக்கும் விதமாக, இதன்மூலம் நியு யார்க்கின் வாட்டர்லூ, , அதிகாரப்பூர்வமாக நினைவு நாளின் பிறப்பிடமாக அங்கீகரிக்கிறது..."

மே 26, 1966 அன்று குடியரசுத் தலைவர் லின்டன் பி. ஜான்சன், வாட்டர்லூ, நியு யார்க்ஐ நினைவு நாளின் பிறப்பிடமாக அங்கீகரித்து குடியரசுத் தலைவருக்குரிய அதிகாரப்பூர்வ பிரகடனத்தில் கையெழுத்திட்டார். வாட்டர்லூவில் நினைவு நாள் பிறப்புக்குத் தொடர்புடைய நினைவுச்சின்னங்கள் மற்றும் தொகுப்புகளை சேமித்துவைப்பதற்கு, 1965 ஆம் ஆண்டில் வில்லியம் ஹெச். பர்டன் இல்லம், வாட்டர்லூ நூலகம் மற்றும் வரலாற்று கழகத்தால் வாங்கப்பட்டது. இது தேசிய நினைவு நாள் அருங்காட்சியகமாக அறியப்படுகிறது. இந்த இல்லம் 1996 ஆம் ஆண்டில் வரலாற்று இடங்களின் தேசியப் பதிவில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.

மாற்றுப் பெயரான "நினைவு நாள்" 1882 ஆம் ஆண்டில் முதன்முதலில் பயன்படுத்தப்பட்டது. இது இரண்டாம் உலகப் போர் வரை அதிகம் வழக்கத்துக்கு வரவில்லை, மேலும் 1967 ஆம் ஆண்டு வரை குடியரசு சட்டத்தால் அதிகாரப்பூர்வ பெயராக அறிவிக்கப்படவில்லை. ஜூன் 28, 1968 அன்று அமெரிக்க சட்டமன்றம் சீரான விடுமுறைகள் சட்டத்தை நிறைவேற்றியது, இது வசதியான மூன்று-நாட்களுக்கான வாரஇறுதியை உருவாக்கும் வகையில், மூன்று விடுமுறைகளைத் தங்கள் பாரம்பரியத் தேதியிலிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட திங்கட்கிழமைக்கு மாற்றியமைத்தது. அந்த விடுமுறைகளில் வாஷிங்டனின் பிறந்தநாள், இப்போது குடியரசுத் தலைவர் நாளாக கொண்டாடப்படுகிறது; போர்வீரர்கள் தினம் மற்றும் நினைவு நாள் ஆகியவை அடங்கும். இந்த மாற்றம் நினைவு நாளை தன் பாரம்பரிய மே 30 ஆம் தேதியிலிருந்து மே மாதத்தின் இறுதி திங்கட்கிழமைக்கு மாற்றியமைத்தது. இந்தச் சட்டம் கூட்டரசு நிலையில் 1971 ஆம் ஆண்டில் நடைமுறைக்கு வந்தது.

சில தொடக்கக்கால குழப்பங்கள் மற்றும் உடன்பட விருப்பின்மைகளுக்குப் பின்னர் எல்லா 50 மாநிலங்களும் சில வருடங்களுக்குள்ளேயே நடவடிக்கைகளை ஏற்றுக்கொண்டன. இறுதியில் 1978 ஆம் ஆண்டில் படைவீரர் நாள் அதன் பாரம்பரியத் நாளான நவம்பர் 11 தேதிக்கே மாற்றம் செய்யப்பட்டது. இப்போதெல்லாம் பெரும்பாலான கூட்டாண்மை வியாபாரத்தளங்கள், படைவீரர் தினம், கொலம்பஸ் தினம் அல்லது குடியரசுத் தலைவர் தினத்தன்று மூடுவதில்லை, அதற்குப் பதிலாக தங்கள் ஊழியர்களுக்கு நன்றிஅளித்தல், கிறிஸ்துமஸ் பொழுது மற்றும்/அல்லது புத்தாண்டு பொழுதுகளின் மறுநாள் வசதியான "விடுமுறை"களாக ஈடுசெய்கின்றன. நினைவு நாள், விடுமுறையாக நீடித்திருப்பதைப் பெரும்பாலான வியாபாரத்தளங்கள் அனுசரிக்கின்றன, ஏனெனில் அவை "கோடைக்கால விடுமுறைக் கால"த்தின் துவக்கத்தைக் குறிக்கின்றது. இந்தப் பாத்திரம் அண்டை நாடான கனடாவால் விக்டோரியா நாள் மூலம் நிரப்பப்படுகிறது, இது மே 24 அல்லது அந்தத் தேதிக்கு முந்தைய இறுதி திங்கட்கிழமை, இவற்றில் ஏதாவது ஒரு நாளில் ஏற்படுகிறது, இது நினைவு நாளுக்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்னர் சரியாக வரும்.

பாரம்பரியமுறையில் அனுசரித்தல்
இலக்கியம் மற்றும் இசையில்
சமூக அனுசரித்தல்
வரலாறு