1611ம் ஆண்டு இரேண்டலு கார்டுகிரேவு மூலமாக ஒரு பிரான்சிய-ஆங்கிலேய அகராதி வெளியிடப்பட்டது. அதில் "crosse" என்ற பெயர்ச்சொல் “கிரிக்கெட்டு விளையாட பையன்கள் பயன்படுத்தும் ஒரு வளைதடி” என்று விளக்கப்பட்டது. இந்த சொல்லின் வினைவடிவம் "crosser" ஆகும். அது “கிரிக்கெட்டில் விளையாடுவது” என்று விளக்கப்படுகிறது. காருடுகிரேவு அகராதியில் கிரிக்கெட்டு பையன்களுடைய விளையாட்டாக வரையறுக்கப்பட்டிருந்தாலும், மேற்கூறிய கில்டுஃபோர்டு பள்ளி ஆண்களின் கூற்றுபடி, அந்த நேரத்தில் தான் பெரியவர்கள் பங்கேற்பு துவங்கினது. 

சசெக்குசில் முதல் முறை கிரிக்கெட்டு என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டதும் 1611ம் ஆண்டாகும். இதில் இரண்டு பாதிரியார்கள் ஈசுடரு ஞாயிறன்று கிரிக்கெட்டு விளையாடிக்கொண்டிருந்ததால் திருச்சபைக்கு வராததைக் குறித்தான ஆலய நீதிமன்ற பதிவேடுகள் கூறின. இந்த சம்பவம் மேற்கு சசெக்குசின் சைடலுசேமில் நடந்தது. அவர்கள் இருவரும் 12 பென்சு அபராதம் விதிக்கப்பட்டு ஒரு பாவசங்கீத்தனம் செய்யும்படி ஆணையிடப்பட்டனர். 1613ம் ஆண்டு, மற்றொரு நீதிமன்ற வழக்கில் ஒருவர் ஒரு “கிரிக்கெட்டு தடியை” கொண்டு கில்டுஃபோர்டுக்கு அருகான வான்பரோவில் வீழ்த்தப்பட்டதாக பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தது. 

மேலும் இதே கால கட்டத்தில், கெண்டில் கிரிக்கெட் என்ற சொல்லை திட்டவட்டமாக குறிப்பிடப்படப்படுகிறதையும் பார்க்க முடிகிறது. 1640ம் ஆண்டு நடந்த ஒரு நீதிமன்ற வழக்கில், “வீல்டு அண்டு அப்லேண்டு” மற்றும் “சாக்சில்” ஆகிய ஊர்களுக்கு இடையேயான ஒரு “கிரிக்கெட்டிங்கு” “சுமார் முப்பது வருடங்களுக்கு முன்பு” சீவனிங்கில் நடந்ததாக பதிவு செய்யப்பட்டது (அதாவது சுமார் 1610). இதுவே மிக மிக ஆரம்ப காலகட்டத்திலிருந்தான அறியப்பட்ட கிராம கிரிக்கெட்டு போட்டியாகும். இந்த போட்டிகள் 17ம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில் பிரபலமடைந்தன. இந்த விளையாட்டு விளையாடப்பட்ட களத்தைக் குறித்து வழக்கு இருந்தது. 

1617ம் ஆண்டு, 18-வயது நிரம்பிய ஒலிவர் கிராம்வெல் இலண்டனில் கிரிக்கெட்டும் கால்பந்தும் விளையாடினார். 1622ம் ஆண்டு, மேற்கு சசெக்குசில் சிசெசுட்டர் அருகே பாக்ஸ்கிரோவில், பல பாதிரியார்கள் மே 5ம் தேதி, ஞாயிற்றுக் கிழமையன்று திருச்சபை மனையில் கிரிக்கெட் விளையாடியதற்காக தண்டிக்கப்பட்டனர். இந்த சட்ட நடவடிக்கைக்கு மூன்று காரணங்கள் இருந்தன: ஒன்று உள்ளூர் அமைப்பு-விதி மீறலாயிருந்தது; மற்றொன்று உடைந்திருக்கக் கூடிய அல்லது உடையாதிருந்த திருச்சபை சன்னல்களைக் குறித்த கரிசனையாக இருந்தது; மூன்றாவது "ஒரு சிறு குழந்தை கிரிக்கெட் மட்டையால் தன் மண்டையில் அடிப்பட்டிருக்கக் கூடியதாகும்" ! கடைசி காரணம் ஏனென்றால், அப்போதைய விதிகளின்படி மட்டையாளர் பந்தை இருமுறை அடிக்க அனுமதிக்கப்பட்டது. இதனால் மட்டையாளர் அருகே பந்துகாப்பது மிகவும் அபாயகரமானதாக இருந்தது. பிற்பாடு நடந்த மிகவும் கொடூரமான நிகழ்ச்சிகள் இதனை உறுதிப்படுத்துகின்றன.

1624ம் ஆண்டு, கிழக்கு சசெக்குசில் கார்சுடெட்டு கீன்சில் ஒரு மரணம் சம்பவித்தது. இதில் எட்வர்டு டை என்ற மட்டையாளர் பந்து பிடிபடுவதைத் தவிர்க்க அதை இரண்டாம் முறை அடிக்க முயன்ற போது சேசுபருவினால் என்ற ஒரு பந்துகாப்பாளர் தலையில் அடிபட்டார். திரு வினால் அவர்கள் கிரிக்கெட்டினால் மரணம் சந்தித்தவரில் முதலாவதாக பதிவு செய்யப்பட்டவர் ஆவார். இந்த விடயம் ஒரு மரண விசாரனை நீதிபதியின் மன்றத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டு, நல்லது நடக்காமல் மரணம் என்று தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது. 1647ம் ஆண்டு மேற்கு சசெக்குசின் செல்சியில் இந்த துயர சம்பவம் மறுபடியும் நிகழ்ந்தது. ஒரு மட்டையாளர் பந்தை இரண்டாவது முறை அடிக்க முயற்சித்த போது கென்றி பிராண்டு என்ற ஒரு பந்துகாப்பாளர் தலையில் அடிபட்டார். 1744ம் ஆண்டு கிரிக்கெட்டின் சட்டதிட்டங்கள் முதன் முதலில் வரையறுக்கப்பட்டபோது பந்தை இரண்டு முறை அடிப்பது சட்டவிரோதமானது. அப்படி செய்பவர் ஆட்டமிழந்ததாக கூற வேண்டியிருந்தது. 1624ம் ஆண்டின் வழக்கு கார்சுடெட்டு கீன்சு மற்றும் மேற்கு கோத்திலி ஆகிய இரண்டு கிராமங்கள் இந்த ஆட்டத்தில் ஈடுபட்டதாகவும் கிராம கிரிக்கெட்டின் வளர்ச்சிக் குறித்து மேலும் ஆதாரங்கள் வழங்குகின்றது.

திருச்சபை பதிவேடுகளில் 1630ன் பியூரிடன் தாக்கத்திலிருந்து மறுசீரமைப்பு வரை ஞாயிற்று கிழமை விளையாடுவது குறித்து சிக்கல் எழுந்ததான குறிப்புகள் பல இடங்களில் காணப்படுகின்றன. இதன் மூலம் திருச்சபைகளுக்கு இடையே போட்டிகள் விளையாடப்பட்டிருக்கலாமென்று சுட்டிக் காட்டுகின்றன. ஆனால் 1660ம் ஆண்டின் மறுசீரமைப்பு வரை மாவட்டங்களுக்கான அணிகள் உருவானதாகத் தெரியவில்லை. பெருமளவிலான சூதாட்டமோ ஆதரவோ ஆங்கில உள்நாட்டு போருக்கு முன்பு இருந்ததாக ஆதாரமில்லை. இதன் விளைவாக 18ம் நூற்றாண்டில் “பிரதிநிதித்துவம்” செய்யும் அணிகள் உருவாகின. இவை அனைத்தையும் கருத்தில் கொண்டு, போருக்கு முன்பான கிரிக்கெட்டு "குறைந்த" தரமுடையதாகவே இருந்ததென்று முடிவு செய்யலாம்: அதாவது, கிராம கிரிக்கெட்டு.

18வது நூற்றாண்டில் கிராம கிரிக்கெட்டு தொடர்ந்து செழித்தோங்கியது. 1717ம் ஆண்டு, சசெக்குசின் கருசிட்டுபியருபாயிண்டின் தாமசு மெருசண்டு என்ற ஒரு விவசாயி தன்னுடைய நாட்குறிப்பேட்டில் முதன் முதலில் கிரிக்கெட்டை குறிப்பிட்டிருந்தார். அவர் இந்த விளையாட்டைக் குறித்து பல முறை குறிப்பிட்டிருந்தார், அதிலும் 1727ம் ஆண்டு வரை தன்னுடைய உள்ளூர் கிளப்பை குறித்து அதிகம் குறிப்பிட்டிருந்தார். அவருடைய மகனாகிய வில் “எங்களுடைய திருச்சபை” என்று அவர் அடிக்கடி குறிப்பிடும் கருசிட்டுபியருபாயிண்டு அணிக்காக விளையாடினார்.

பந்தையக்காரரின் விதிகள்
முக்கிய கிரிக்கெட்டின் வளர்ச்சி: 1660–1700
பெரியவர்களின் பங்கேற்பு தொடக்கம்
"கிரேக்கு"