வேதித் தனிமங்களே பொருட்களை உருவாக்கும் கட்டுமான தொகுதிகள் ஆகும். அணு எண்களைக் கொண்டு அவற்றை அடையாளம் காணமுடியும். அணுக்கருவிலுள்ள புரோட்டான்களின் எண்ணிக்கை அணு எண் எனப்படுகிறது. ஒரு தனிமத்தின் அணுக்கருவிலுள்ள நியூற்றான்களின் எண்ணிக்கை மாறுபடுவதுண்டு. இந்த நியூட்ரான்களின் எண்ணிக்கையையும், புரோட்டான்களின் எண்ணிக்கையையும் சேர்த்தால் கிடைக்கும் மொத்தம் நிறை எண் எனப்படுகிறது. நிறை எண் தோராயமாக அணு நிறைக்கு சமமானதாக இருக்கிறது. ஒரே அணு எண்ணும் வெவேறு நியூட்ரான் எண்ணும் கொண்ட ஒரு தனிமத்தின் வெவ்வேறு வடிவங்கள் ஐசோடோப்புகள் எனப்படும். கொடுக்கப்பட்ட ஒரு ஐசோடோப்பை அடையாளப்படுத்த தனிமத்தின் மூலக்கூறு வாய்ப்பாட்டை முதலில் எழுத வேண்டும். அதைத் தொடர்ந்து நிறை எண்ணை அதன் தலைப்பகுதியில் மேல் ஒட்டாக எழுத வேண்டும். உதாரணமாக குளோரின் பெற்றிருக்கும் பொதுவான இரண்டு ஐசோடோப்புகளை 35Cl மற்றும் 37Cl என்று எழுதி அடையாளப்படுத்துகிறார்கள். அணு எண்னும் நியூட்ரான்களும் சேர்ந்த 1700 வகை இணைப்புகள் அறியப்படுகின்றன. அவற்றில் 260 இணைப்புகள் நிலைப்புத் தன்மை கொண்டவையாக உள்ளன. நிலைப்புத்தன்மை இல்லாத ஐசோடோப்புகள் இயற்கையில் தோற்றம் பெறுவதில்லை. புவிவேதியியலில் நிலைப்புத் தன்மை கொண்ட ஐசோடோப்புகள் வேதியியல் வழிமுறைகளையும், வினைவழி முறைகளையும் அடையாளம் காணப் பயன்படுகின்றன. பொதுவாக ஐசோடோப்புகள் மாதிரிகளின் வயதைக் கணிக்க பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

பிற தனிமங்களின் மீது கொண்டுள்ள நாட்டம், உருவாக்கும் பிணைப்புகளின் வகை ஆகியனவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டே ஒரு தனிமத்தின் வேதியியல் நடத்தை அமைகிறது. மேற்கூறிய இரண்டு பண்புகளும் தனிமத்தின் அணுக்கருவைச் சுற்றியுள்ள ஆர்பிட்டால்களில் உள்ள எலக்ட்ரான் ஒழுங்கமைவு நிர்ணயம் செய்கிறது. அதிலும் குறிப்பாக சுற்றுப்பாதைகளின் வெளிக்கூட்டில் காணப்படும் எலக்ட்ரான்கள் இதில் முக்கியப் பண்பு வகிக்கின்றன. தனிமவரிசை அட்டவணையில் தனிமங்கள் அமையும் இடத்தினையும் இந்த எலக்ட்ரான் ஒழுங்கமைப்பு நிர்ணயிக்கிறது. தனிமவரிசை அட்டவணையில் தனிமங்கள் அமையும் இடத்தைப் பொறுத்து அவை விரிவாக பல்வேறு வகைகளாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. கார உலோகங்க்கள், கார மண் உலோகங்கள், உலோகப் போலிகள், இடை நிலைத் தனிமங்கள், ஆலசன்கள், மந்த வாயுக்கள், இலந்தனைடுகள், ஆக்டினைடுகள் என்பவை இத்தகைய வகைப்பாடுகளாகும்.

கோல்டுசிகிமிட் வகைப்பாடு என்றொரு பயனுள்ள மற்றொரு வகையான வகைப்பாடும் புவி வேதியியலில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இவ்வகைப்பாடு தனிமங்களை நான்கு வகைகளாக வகைப்படுத்துகிறது. ஆக்சிசனுடன் எளிதில் சேரக்கூடிய தனிமங்கள் இலித்தோபைல்கள் எனப்படுகின்றன. சோடியம், பொட்டாசியம், சிலிக்கன், அலுமினியம், மக்னீசியம், தைட்டானியம் மற்றும் கால்சியம் போன்றவை இவ்வகைப்பாட்டுக்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகும். புவி மேலோட்டில் இவை சிலிக்கேட்டுகளாகவும், பிற ஆக்சைடுகளாகவும் அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன. இரும்பின் மீது நாட்டம் கொண்ட தனிமங்கள் சிடரோபைல்கள் எனப்படுகின்றன. இவை பூமியின் மையப் பகுதியை அடர்த்தியாக்குகின்றன. இரும்பு, கோபால்ட்டு, நிக்கல், பிளாட்டினம், இரேனியம், ஒசுமியம் போன்றவை சிடரோபைல்கள் என்ற வகைப்பாட்டில் அடங்குகின்றன. சல்பைடுகளாக உருவாகும் தனிமங்கள் சால்கோபைல்கள் எனப்படுகின்றன. தாமிரம், வெள்ளி, துத்தநாகம், ஈயம் மற்றும் கந்தகம் முதலியவை இவ்வகைப்பாட்டில் அடங்குகின்றன. வளிமண்டலத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தக்கூடிய தனிமங்கள் அட்மோபைல்கள் எனப்படுகின்றன. ஆக்சிசன், நைட்ரசன், ஐதரசன் மற்றும் மந்தவாயுக்கள் போன்றன இவ்வகையில் அடங்குகின்றன. ஒவ்வொரு குழுவிலும் உள்ள தனிமங்களில் சில வெப்பந்தாங்கும் தன்மை கொண்டனவாக உள்ளன. எஞ்சியவை உயர் வெப்ப நிலைகளில் கூட நிலைப்புத் தன்மையுடன் காணப்படுகின்றன. சில தனிமங்கள் எளிதில் ஆவியாகின்ற தனிமங்க்களாய் உள்ளன. எனவே வெப்பப் படுத்துதல் மூலமாக இவற்றை பிரிக்க முடியும்.


பெல்சிக், இடைநிலை மற்றும் மாபிக் எரிமலைப் பாறைகள்
வேதித்தனிமங்கள்
வரலாறு
வேதியியல் தன்மை