கிறித்துவுக்குப் பின் முதல் நூற்றாண்டில் யூத மக்கள் சாதாரண, அன்றாட வாழ்வில் பயன்படுத்திய மொழி அரமேய மொழியாகும். கி.மு. முதல் நூற்றாண்டின் நடுவிலிருந்து கல்வெட்டுகள், கல்லறைகள் மீது பொறிக்கப்பட்ட வசனங்கள் முதலியவை அரமேய மொழியில் எழுதப்பட்டன. சாக்கடல் அருகே கும்ரான் என்ற இடத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட சுருள்களில் சில, அரமேய மொழியில் எழுதப்பட்டுள்ளன.

அரமேயம் என்னும் மொழி செமித்திய குடும்பத்தைச் சார்ந்தது. மத்திய தரைக்கடலின் கிழக்குப் பகுதியில் கி.மு. 8ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து கி.மு. 3ஆம் நூற்றாண்டுவரை வழங்கிவந்த முதன்மை மொழி அது. அலக்சாந்தர் மற்றும் உரோமையர் ஆதிக்கத்தின் கீழ் கிரேக்கமும் இலத்தீனும் பரவத் தொடங்கியபோதிலும் அரமேயம் தன் முதன்மையை இழக்கவில்லை. கி.பி. 7ஆம் நூற்றாண்டில் அரபு ஆதிக்கம் ஏற்படும்வரையிலும் அரமேயம் சிறப்புற்றிருந்தது.

இயேசுவின் சீடர்கள் கலிலேயாவைச் சார்ந்தவர்கள். அப்பகுதியில் அரமேயம் பரவலாகப் பேசப்பட்டது. அம்மொழி பேசிய யூதரே கிறித்தவ சமயத்தைக் கானான், சிரியா, மெசபத்தாமியா ஆகிய பகுதிகளுக்குக் கொண்டுசென்றனர். இந்தியாவுக்கு முதன்முறையாகக் கிறித்தவ மறையைக் கொணர்ந்தவர்களும் அரமேய (சிரிய) மொழி பேசியவர்களே.

இயேசு யூத இனத்தவர். கலிலேயாவில் வளர்ந்து பணிசெய்தவர். பன்னாட்டு மொழியாக விளங்கிய கிரேக்கம் வணிகத் தொடர்பால் கலிலேயாவில் புழங்கியிருந்தாலும் இயேசுவுக்கு கிரேக்க மொழி ஓரளவுக்கே தெரிந்திருக்கும். நாசரேத்தில் தச்சுத் தொழில் செய்த அவருக்குத் தொழில் அடிப்படையில் கிரேக்கம் அதிகம் தெரிந்திருக்கத் தேவையில்லை.

இயேசு எபிரேய மொழியை யூதர்களின் தொழுகைக் கூடத்தில் கற்றறிந்திருக்க வேண்டும். அவர் பரிசேயருடனும் சதுசேயருடனும் விவாதங்கள் செயதபோது எபிரேய மொழியைப் பயன்படுத்தியிருப்பார். ஆனால் மக்களுக்கு இறையாட்சி பற்றிய நற்செய்தி அறிவித்தபோது இயேசு அரமேய மொழியில் போதித்தார் என அறிஞர் முடிவுசெய்கின்றனர்.

"கெத்சமனி" (Γεθσημανει = Gethsemane)
"பார்" (βαρ = Bar) என்னும் அசை பெற்று வருகின்ற அரமேயப் பெயர்கள்
"தபித்தா" (Ταβειθα = Tabitha)
4) அரமேயம்