1975 ஆம் ஆண்டில் நியூயார்க் டைம்ஸ் நாளிதழில் வெளிவந்த கட்டுரையில் பொருளாதார புள்ளிவிவரவியல் நிபுணர் சுலயுஸ் ஷிச்கின் மந்த நிலையை அடையாளம் காண்பதற்கான பல எளிதான விதிமுறைகளை முன்வைத்தார். அதில் ஒன்று தான் ஜிடிபி இரண்டு காலாண்டுகளுக்கு மேல் குறைவது[7] காலப்போக்கில் மற்ற விதிகள் நினைவில் நிற்காமல் போனாலும் இந்த விதி முறை மட்டும் மனதில் நிலைத்தது.[9] தற்பொழுது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் இரு காலாண்டுகளுக்கு மேலான கால அளவுக்கு தொடர்ச்சியாக வீழ்ச்சி அடைந்தால் மந்தநிலை என்று வரையறுகிறது [11][13] சில பொருளாதார நிபுணர்கள் பன்னிரண்டு மாதத்திற்குள் வேலைவாய்பின்மை ஒன்றரை சதவிகிதம் அதிகரிப்பதையே மந்தநிலை என குறிப்பிட விரும்புகிறார்கள்.

அமெரிக்காவில் மந்தநிலையை கணக்கிடும் அதிகாரம் தேசிய பொருளாதார ஆராய்ச்சிக் கழகத்தின் வர்த்தக சுழற்சி கணக்கீட்டுக் குழுவிடம் உள்ளது. மந்தநிலை என்பதை நாட்டின் பொருளாதார நடவடிக்கைகளில் குறிப்பாக ஜிடிபி வளர்ச்சி, உண்மையானதனிநபர் வருமானம், வேலைவாய்ப்பு (உழவு சாரா) தொழில் உற்பத்தி, மொத்த சில்லரை வியாபாரத்தில் குறிப்பிடத்தகுந்த வீழ்ச்சி சில மாதங்களுக்கு மேல் நீடித்தல் என்று என்.பி.ஈ.ஆர். வரையறுக்கிறது[௧௬] கல்வியாளர்கள்ள, பொருளாதார நிபுணர்கள், கொள்கை வகுப்பாளர்கள், வர்த்தகர்கள் என்று கிட்டத்தட்ட அனைவரும் மந்தநிலையின் சரியான தொடக்க மற்றும் முடிவு தேதிகளைக் கணித்து என்.பி.ஈ.ஆர். ஐ வழங்கிய முடிவுகளில் இருந்து வேறுபடுகின்றனர்.

பங்கு சந்தைகளும், மந்தநிலையும்
அமெரிக்கா
குணங்கள்
அடையாளம் காணுதல்