பழைய எகிப்திய இராச்சியத்தின் ஆறாம் வம்ச மன்னர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில் (கிமு 2345–2181), மன்னர்களின் ஆதிக்கம், பிரதேச மாகாண ஆளுநர்களின் எழுச்சியால் படிப்படியாக வீழ்ச்சியடைத் துவங்கியது.

மன்னர் இரண்டாம் பெப்பியின் (கிமு 2278–2184) மறைவிற்குப் பின் வாரிசுரிமைக்காக நடைபெற்ற உள்நாட்டுப் போரால், பழைய எகிப்திய இராச்சியம் முற்றிலும் வீழ்ச்சியடைந்தது. மேலும் நைல் ஆற்றின் வெள்ளத்தாலும், பஞ்சத்தாலும் பழைய எகிப்திய இராச்சியம் சீரழிந்தது.

பழைய எகிப்திய இராச்சியத்தின் முடிவில் கிமு 2184 முதல் கிமு 2055 முடிய 129 ஆண்டுகள் எகிப்தில் எகிப்தின் முதல் இடைநிலைக் காலம் நிலவியது. எகிப்தின் முதல் இடைநிலைக் காலத்தில் பண்டைய எகிப்தை ஏழாம் வம்சம், எட்டாம் வம்சம், ஒன்பதாம் வம்சம், பத்தாம் வம்சம் மற்றும் பதினொன்றாம் வம்சத்தின் பார்வோன்கள் சில ஆண்டுகள் ஆண்டனர்.

எகிப்தின் முதல் இடைநிலக் காலத்தில் பண்டைய எகிப்தை மேல் எகிப்து மற்றும் கீழ் எகிப்து என இரண்டாகப் பிரித்து இரண்டு பார்வோன்கள் ஆண்டனர். 

ஹெராக்கிலியோபோலிஸ் நகரத்தை தலைநகராகக் கொண்டு கீழ் எகிப்தை ஒரு பார்வோனும், தீபை நகரத்தை தலைநகராகக் கொண்டு மேல் எகிப்தை ஒரு பார்வோனும் ஆண்டனர். முதல் இடைநிலைக் காலத்தில் எகிப்தில் நிலையற்ற அரசியல் காரணமாக கோயில் கட்டிடங்கள், சிற்பங்கள், சித்திரங்கள், சிலைகள் மற்றும் மம்மிகள் அழிக்கப்பட்டதாக கருதப்படுகிறது. மேல் எகிப்தும், கீழ் எகிப்தும் கொண்ட பிணக்குகளால் எகிப்தின் வலிமை குன்றி இருந்தது. மேல் எகிப்தின் பதினோன்றாம் வம்ச பார்வோன் இரண்டாம் மெண்டுகொதேப் கீழ் எகிப்தை வெற்றி கொண்டு, மேல் மற்றும் கீழ் எகிப்து இராச்சியங்களை ஒன்றிணைத்து கிமு 2055-இல் மத்திய கால எகிப்திய இராச்சியத்தை நிறுவினார்.

ஆறாம் வம்ச பழைய எகிப்திய இராச்சியத்தின் வீழ்ச்சி
பண்பாடு
ஐந்தாம் வம்சம் (கிமு 2498 – 2345)
பழைய எகிப்திய இராச்சியத்தின் எழுச்சி