ஒரு கிராமத்தில் ஒருவர் இறந்தால் ஐந்து நாட்களுக்கு அந்தச் சடங்கு நடைபெறும். அந்த ஐந்து நாட்களும் கிராமத்தில் எவரும் வேலைக்குப் போகக் கூடாது. எல்லோரும் சடங்கில் பங்குபற்ற வேண்டும். சடங்கின் அத்தியாவசியப் பொருளாக கூராக்கிய பொல்லுத்தடி கழுத்தில் கொழுவப்பட்ட ஒரு நீர் எருமை கொண்டு வரப்படும். பின்னர் அந்த எருமை அந்தப் பொல்லால் குத்திக் கொல்லப்பட்டு, கத்திகளால் வெட்டி உண்ணப்படும். கூடவே அதிகளவு மதுபானமும் அருந்தப்படும். மற்றும் அக்கிராமத்தில் வாழும் வயதான் பெண்கள் நான்கு நாட்களுக்குத் தொடர்ந்து இறந்தவர் பிறந்ததிலிருந்து வாழ்ந்து இறந்தது வரையான வாழ்வைப் பாடலாக இராப்பகலாகப் பாடிக் கொண்டே இருப்பார்கள். மற்றும், அக்கிராமத்தில் வாழும் வயதான பெண்கள் சவப்பெட்டியைச் சுற்றி இருந்து, நான்கு நாட்களுக்குத் தொடர்ந்து இறந்தவர் பிறந்ததிலிருந்து வாழ்ந்து இறந்தது வரையான வாழ்வைப் பாடலாக பாடிக் கொண்டே இருப்பார்கள். சவப்பெட்டி பூக்களாலும், அழகிய வர்ணத் துணிகளாலும், ஒளிரும் விளக்குகளாலும் அலங்கரிக்கப் பட்டிருக்கும். சில பெண்கள் தமது பாரம்பரிய உடைகளை அணிந்து கொண்டு கிராம வீதிகளில் பாடிக் கொண்டு திரிவார்கள். அடக்கம் செய்யும் நாளில் இறந்தவரின் ஆவியை கிராமத்திலிருந்து வெளியே கலைத்து விட வேண்டும். இல்லாவிட்டால் வாழ்பவர்களுக்கு அது சிரமமாகிவிடும். இறந்தவரின் ஆவி கிராமத்திலுள்ள யாராவது ஒருவரின் வீட்டிலோ, அல்லாது யாராவது ஒருவரிடமோ ஒழிந்து கொண்டு விடலாம் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள். அதனால் ஒரு மதகுருவைக் கொண்டு அந்த ஆவியைக் கலைக்கிறார்கள். மதகுரு ஒரு பெரிய சுத்தியலுடனும், ஒரு மரத்தினால் செய்யப்பட்ட பெரிய ஆண்குறியுடனும் வந்து கிராமவீதிகளிலும், வீடுகளிலும் சுத்தி பெரிய சத்தமாகக் கத்தியும், அடித்தும் ஆவியை விரட்டுவார். அதன் பின் ஐந்தாம் நாளில் அந்த வாயிலை தாண்டிப் போய் கிராமத்துக்கு வெளியே சவ அடக்கம் செய்யப்படும்.

குடியுரிமை
மரணச்சடங்கு
வாழ்க்கை
சமயம்/நம்பிக்கை