வியட்நாமிய விடுதலிக்குப் பின்னரான 10 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 15 ஆம் நூற்றாண்டு வரை வியட்நாமியக் கலையும் வெங்களிக் கலையும் செழித்து வளர்ந்தன. இக்கால வெங்களிப்பாண்டக் கலையில் பண்டைய மரபும் தாங், சோன் அரசகுலக் காலக் கலை மரபுகளும் பொதிந்துள்ளதாக்க் கூறுகின்றனர். இதில் மூவண்ணப் பீங்கான் ஓவியப் பாணிகளும் அடங்கும். சீன மெய்யியல்களாகிய கன்பூசியனியமும் மகாயாண புத்த சமயமும் தாவோயியமும் வியட்நாமியக் கலையில் பெருந்தாக்கம் செலுத்தி வருகின்றன. சில்ர் வியட்நாமியக் கலையில் சாம்பா நாகரிக்க் கலைச் சுவடுகளும் உள்ளதெனக் கருதுகின்றனர்.

11 ஆம் நூற்றாண்டில் தொடங்கிய இலய் அரசர் காலம் வியட்நாமியக் கலையின் பொற்காலமாக்க் கருதப்படுகிறது. குறிப்பாக வியட்நாமிய பீங்கான் கலை கிழக்கு, தென்கிழக்கு ஆசியாவில் மிகவும் போற்றப்பட்டது. இக்காலத்தில் குறிப்பிட தக்க கட்டிடங்களும் கட்டப்பட்டன. இவற்றில் கனாய் இலக்கியக் கோயில், ஒற்றைத்தூண் அடுக்குத் தூபி, குவின்லாம் அடுக்குத் தூபி ஆகியன குறிப்பிடத்தக்கன.13 ஆம் நூற்றாண்டில் வந்த திரான் அரசகுலக் காலக் கலை, மேலும் நுட்பமான அணுகுமுறையைப் பின்பற்ரலானது.

கிமு 111 முதல் கிபி 939 வரையிலான சீனக் குடியேற்ற ஆட்சி
நிகோ முதல் திரான் அரசகுலம் வரை
நான்காம் சீன குடியேற்ற ஆட்சியும் இலே பேரரசும்
புதுக் கற்காலக் கலை