1922 இல் சாமர்வெல் லேக் மாவட்டத்தில் இருந்த ஆல்ப்ஸ் மலையில் ஏறி தன் திறமையை நிரூபித்துக்கொண்ட நிலையில், எவரெஸ்ட் ஏறும் பிரித்தானிய குழுவில்சேர்ந்துகொள்ள அழைக்கப்பட்டார் பயணத்தின் போது, ஜார்ஜ் மல்லோரி என்பவருடன் ஆழமான நட்பு ஏற்பட்டது. இருவரும் இரவு நேரத்தில் ஷேக்ஸ்பியர் கவிதைகளை தங்கள் கூடாரத்தில் படித்து ரசித்தனர். மே 18, அன்று சாமர்வெல் மல்லோரி மற்றும் இரண்டு மலை ஏறிகள் மற்றும் ஷெர்பாக்கள் என்னும் வழிகாட்டி மற்றும் சுமை தூக்குபவர்களுடன் எவரெஸ்டின் வடக்கு கோல் பகுதியில் சுமார் 7020 மீட்டர் உயரத்தில், அக்காலகட்டத்தில் மனிதன் சென்றதிலேயே உயரமான பகுதியில் முகாமிட்டிருந்தார். எவரெஸ்ட்டின் உச்சியை அடைய முதல் முயற்சியாக திட்டமிடு வடக்கு விளிம்பு வழியாக ஏற முயற்சித்தனர். மேலும் 8000 மீட்டர் உயரத்தில்அவர்களின் முகாமை நிறுவ இருந்தனர், ஆனால் காற்றின் அடர்தி குறைவால் அவர்களால் விரைவாக ஏற முடியாமல் போய்விட்டது, இதனால் 7600 மீ கீழே ஷெர்பாக்களை அனுப்பி ஒரு முகாமை அமைக்கச் செய்தனர். அங்கே முகாமிட்டபின் அடுத்த நாள் பனியால் புண்ணாகிப்போன கால்களுடன் மேலும் ஏறினர் உச்சியை அடையும் நம்பிக்கையுடன் 8170 மீ உயரம் அடைந்தனர். அவர்கள ஏறிய அந்த உயரம் அக்காலகட்டத்தில் யாரும் செல்லாத உயரம் என்றவகையில் அது ஒரு உலக சாதனை ஆகும். 

அடுத்த சில நாட்களில், மலை ஏறிகளின் இன்னொரு குழு, ஜெஃப்ரி புரூஸ் மற்றும் ஜார்ஜ் பின்ச் ஆகியோர் மலைமையில் ஆக்சிசனுடன் மலை ஏறியது அதில் சாம்வெல் இணைந்தார்., உச்சியை அடையும் இந்த இரண்டாவது முயற்சியும் தோல்வியடைந்தது.வார இறுதியில் முதன்மை முகாமுக்கு திரும்பினர். (சாம்வெல் மட்டுமே மேலும் பயணிக்க தகுதியுடன் இருப்பதாக மருத்துவர்களால் கருதப்பட்டார்) வானிலை மோசமாக இருந்தது. சாம்வெல் மற்றும் மல்லோரி ஆகியோர் இன்னொரு முயற்சி செய்யலாம் என வாதிட்டனர். ஆலோசனையில் குழுவின் தலைவரான சார்லஸ் புரூஸ் இதை எதிர்த்தார். 7 ஜூன் அன்று சாம்வெல்லுடன் நான்கு பிரிட்டிசார்களும், பதினைந்து ஷெர்பாக்களுடன் கலந்துகொண்ட குழுவுடன் மலையேற்றத்தை மீண்டும் துவக்கினர். இடுப்பளவு பனியில் மேலேரினர் அப்போது ஏற்பட்ட பனிச்சரிவில் ஏழு ஷெர்பாக்கள் அதில் சிக்கி இறந்தனர். இது சாம்வெல்லை அதிர்ச்சிக்கு உள்ளாக்கியது. எவரஸ்ட் ஏறும் முயற்சியைக் கைவிட்டுத் திரும்பினார்.

இந்தியப் பயணம்
முதல் எவரெஸ்ட் பயணம்
இறப்பு
ஓவியக் கலைஞர்