காரா கிதன்கள் தோற்றபிறகு செங்கிஸ் கானின் மங்கோலியப் பேரரசு குவாரசமியப் பேரரசின் எல்லைவரை பரவி இருந்தது. அதை அலா அத்-தின் முகமது ஆண்டார். தன்னுடைய நாட்டின் சில பகுதிகளை அப்போது தான் ஷா கைப்பற்றியிருந்தார். பாக்தாதின் கலீப்பான நசீருடன் ஒரு பிரச்சினையில் மூழ்கியிருந்தார். கலீப்பிற்கு இஸ்லாமின் தலைவராகக் கொடுக்கப்படும் மரியாதையைக் கொடுக்க ஷா மறுத்தார். பொதுவாகக் கொடுக்கப்படும் லஞ்சம் அல்லது பாசாங்குகள் எதுவும் இன்றி தன்னுடைய பேரரசின் ஷாவாகத் தன்னை அங்கீகரிக்க கலீப்பிடம் கேட்டார். இதன் காரணமாக ஷாவின் தெற்கு எல்லையில் பிரச்சினைகள் ஏற்பட்டது. இந்த நேரத்தில்தான் வேகமாக விரிவடைந்து கொண்டிருந்த மங்கோலியப் பேரரசு தொடர்பு கொண்டது. மங்கோலிய வரலாற்றாளர்கள் ஒரு விஷயத்தில் மிகவும் பிடிவாதமாக உள்ளனர். அது பெரிய கானுக்கு குவாரசமியப் பேரரசின் மீது படையெடுக்கும் என்னும் எதுவும் கிடையாது அவர் வணிகத்தில் மட்டுமே ஆர்வம் கொண்டிருந்தார் என்பதாகும். ஒருவேளை அரசியல் கூட்டணியில் கூட ஆர்வம் கொண்டு இருந்திருக்கலாம் என்றும் கூறுகின்றனர்.

செங்கிஸ்கானின் வணிக ஒப்பந்தத்திற்கான விருப்பம் ஷாவுக்கு பெரிய சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தியது. சீனாவின் ஜோங்டுவில் (பெய்ஜிங்) இருந்து வந்திருந்த ஷாவின் தூதன் ஜின் அரசமரபினுடனான போரின்போது அந்நகரத்தைத் தாக்கிய மங்கோலியர்களின் காட்டுமிராண்டித்தனத்தை பெரிதுபடுத்தி விளக்கினான்.
ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தக் கூடிய இன்னொரு விஷயமானது மங்கோலியர்கள் குவாரசமியாவைத் தாக்குவதற்கு சில வருடங்களுக்கு முன்பு பாக்தாதின் கலீப் மங்கோலியர்களுக்கும் ஷாவுக்கும் இடையில் போரை ஏற்படுத்த முயற்சித்தார் என்பதாகும். கலீப் செங்கிஸ்கான் உடன் ஒரு கூட்டணியை ஏற்படுத்த முயற்சித்தார். ஏனெனில் நசீருக்கும் ஷாவுக்கும் இடையில் பிரச்சனை இருந்தது. பட்டத்தின் மூலமோ அல்லது சாதாரணமாகவோ தன்னை ஒப்பற்றவன் என்று கூறிக்கொண்டே எந்த ஆட்சியாளருடனும் கூட்டு வைக்கக் கான் விரும்பவில்லை. பிற்காலத்தில் கலீபகமும் அழிந்து போனது. அதற்குக் காரணம் செங்கிஸ்கானின் பேரன் ஹுலாகு. ஷா தன்னை குவாரசமியாவின் சுல்தான் என்று அறிவிக்க கலீப்பிடம் கேட்டார். ஆனால் நசீருக்கு அந்த எண்ணமே இல்லை. ஏனெனில் நசீரைத் தலைவனாக ஏற்றுக்கொள்ள ஷா மறுத்தார். எது எப்படி இருப்பினும் ஒன்றை மட்டும் நாம் உறுதியாக கூற முடியும் அது செங்கிஸ்கான் போரைப் பற்றிய பேச்சையே ஒதுக்கினார் என்பது. ஏனெனில் அந்நேரத்தில் அவர் ஜின் அரசமரபுடன் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தார். வணிகத்தின் மூலம் ஏராளமான செல்வத்தைப் பெற முடியும் என்று நினைத்தார்.

பின்னர் செங்கிஸ்கான் முஸ்லிம்கள் 500 பேர் அடங்கிய ஒரு ஒட்டகத் தொடர்வண்டியை குவாரசமியாவுக்கு வணிகத் தொடர்பு ஏற்படுத்த அனுப்பினார். ஆனால் குவாரசமிய நகரான ஒற்றாரின் ஆளுநர் இனல்சுக் அந்த வணிக வண்டியின் உறுப்பினர்களைக் கைது செய்தார். அந்த வணிக வண்டியானது குவாரசமியாவுக்கு எதிரான ஒரு சதித்திட்டம் என்றார். ஆனால் அந்த வணிகக் குழுவின் உறுப்பினர்கள் ஒற்றர்களாக இருப்பதற்கான வாய்ப்பே இல்லை. செங்கிஸ்கானும் இன்னொரு போரை ஆரம்பிக்க வாய்ப்பிருந்திருக்காது. ஏனெனில் வடக்கு சீனாவின் அரசுக்கு எதிரான போரில் செங்கிஸ்கான் படிப்படியாக வென்று கொண்டிருந்தார்.

செங்கிஸ்கான் பிறகு இரண்டாவது குழுவாக 3 தூதுவர்களை ஷாவைச் சந்திக்க அனுப்பினார். அக்குழுவில் 1 முஸ்லிமும் 2 மங்கோலியர்களும் இருந்தனர். ஒற்றாரில் பிடிக்கப்பட்ட வணிக வண்டியானது விடுவிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அந்த ஆளுநர் தண்டனைக்காக ஒப்படைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அவர்கள் கூறச் சென்றனர். 2 மங்கோலியர்களுக்கும் மொட்டையடித்த ஷா முஸ்லிமின் தலையை வெட்டி அவர்களை செங்கிஸ்கானிடமே அனுப்பி வைத்தார். முகமது அந்த வணிக வண்டியின் உறுப்பினர்களும் கொல்லப்படவேண்டும் என்று ஆணையிட்டார். இது கானுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட மிகப்பெரிய அவமரியாதையாகக் கருதப்பட்டது. ஏனெனில் கான் தூதர்களை "புனிதமானவர்களாகவும் மீறப்படக்கூடாதவர்களாகவும்" கருதினார். இதன் காரணமாகச் செங்கிஸ்கான் குவாரசமிய அரசமரபைத் தாக்கினார். தியான் சான் மலைகளைக் கடந்த மங்கோலியர்கள் 1219ல் ஷாவின் பேரரசுக்குள் வந்தனர்.

குவாரசமிய அமைப்பு
பிரச்சினையின் ஆரம்பம்
ஆரம்பப் படையெடுப்பு
குவாரசமியப் பலவீனம் மற்றும் ஒற்றுமையின்மை