விஷக்தவர்மன் என்ற பெயரிலான ஒரே ஒரு செப்பேடு கண்டறியப்பட்டுள்ளது, இவர் பரலக்கேமுடி பகுதியில் (தற்கால கஜபதி மாவட்டம்) 5 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆட்சிபுரிந்தார். இவரது கொரோஷந்தா சாசணம் கலையிலும், சொல் நடையிலும் பித்ருபக்த சாசணங்களை நெருக்கமாக ஒத்துள்ளது. குறிப்பாக, சாசணத்தில் அவரது தந்தையின் பாதத்தை பணியும் ஒரு பக்தராக அவரை விவரிக்கிறது. இதைக் கொண்டு பார்க்கும்போது இவர் பித்ருபக்தர்களின் காலத்தைச் சேர்ந்தவராகவோ அல்லது அவர்களின் வீழ்ச்சிக்குப்பின்னர் சிம்ம்புரத்தில் உடனடியாக ஆட்சிக்கு வந்தவராக இருக்கலாம் என் கருதப்படுகிறது. இந்த சாசணம் சிறீபுரத்தில் இருந்து வெளியிடப்பட்டது, இந்த சிறீபுரம் பலவாறு அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது இந்த ஊர் விசாகப்பட்டினம் மாவட்டத்தில் உள்ள பாத்தியா சிறீபுரம் கிராமாமக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. மற்றொரு கருத்தாக இந்த சாசணம் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பகுதியான கொரோஷண்ந்தா பகுதிக்கு அருகில் உள்ள பாத்திய சிறீபுரம் என்ற ஊர் என அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. விஷக்தவர்மன் தன்னை கலிங்காதிபதி என அழைத்துக் கொள்ளவில்லை. பத்தியா சிறீபுரத்தின் மூலமாக இவரது ஆட்சிப் பரப்பு இன்றைய கஞ்சம் மாவட்டத்தின் தெற்கு பகுதியில் மட்டுமே இருந்தது என்று கருதப்படுகிறது.

கொரோஷந்த சாசணனமானது பாஞ்சாளி (நிர்வாகப் பிரிவு) யைச் சேர்ந்த தம்போயக்கா என்னும் கிராமத்தில் அளித்த மாணியம் தொடற்பானது. தம்போயக்கா கிராமமானது தற்கால தம்பா கிராமமாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது, இதனுடன் கொரோஷந்த என்னும் பகுதியானது தற்கால கொரந்தா என அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது..

ஒரு கோட்பாட்டின்படி விசாகப்பட்டினம் ஊரின் பெயர் ஒரு மன்னரின் பெயரிலிருந்து வந்தது எனப்படுகிறது, இந்த மன்னரே இங்குள்ள விசாகவாமினி கோயிலைக் கட்டியவர் எனப்படுகிறது. எனினும் இந்த யூகத்துக்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை.

விசாகவர்மன் கீழைக் கங்கர்களால் ஆட்சிக் கட்டிலில் இருந்து ஆறாம் நூற்றாண்டில் அகற்றப்பட்டு அவர்களின் ஆட்சியமைத்திருக்கலாம் என கருதப்படுகிறது.

சந்திரவர்மன்
வரலாறு
விஷக்தவர்மன்
உமாவர்மன்