தொடர்புசார் தரவுத்தளக் கோட்பாட்டின் இயல்பு வடிவங்கள் (NF என சுருக்கப்படுகிறது) அட்டவணையின் தருக்க ரீதியான முரண்பாடு மற்றும் ஒழுங்கின்மைகளுக்கு தாக்குதல் அடையக்கூடிய அளவைக் தீர்மானிப்பதற்கான விதிகளை வழங்குகின்றன. உயர்நிலை இயல்பு வடிவம் பயன்படுத்தப்படும் அட்டவணை, முரண்பாடு மற்றும் ஒழுங்கின்மைகளின் குறைவாக பாதிக்கப்படக்கூடியதாக இருக்கும். ஒவ்வொரு அட்டவணையும் "உயர்நிலை இயல்பு வடிவத்தைக் " (HNF ) கொண்டிருக்கும்: வரையறை ரீதீயாக, ஒரு அட்டவணை எப்போதும் அதன் HNF இன் தேவைகளை எதிர்கொள்ளும். மேலும் அனைத்து இயல்பு வடிவங்களும் அதன் HNF ஐக் காட்டிலும் குறைவானதாக இருக்கும்; மேலும் வரையறை ரீதியாக, ஒரு அட்டவணை அதன் HNF ஐக் காட்டிலும் அதிகமாக இயல்பு வடிவங்களின் தேவைகளை எதிர்கொள்வதில் தோல்வி அடைகிறது.

இயல்பு வடிவங்கள் தனிப்பட்ட அட்டவணைகளில் பொருந்தக்கூடியதாக இருக்கின்றன; முழுத் தரவுத்தளமும் இயல்புவடிவம் "n" இல் இருப்பதாகக் கொண்டால் அதன் அனைத்து அட்டவணைகளும் இயல்பு வடிவம் "n" இல் இருப்பதாகக் கூறலாம்.

தரவுத்தள வடிவமைப்பிற்கு புதிதாக வந்தவர்கள் சிலநேரங்களில் இயல்பாக்கம் மறுசெய்கை நடைமுறையில் தொடர்வதாகக் கருதலாம். அதாவது 1NF வடிமைப்பு முதலில் 2NF க்கு இயல்பாக்கப்பட்டு பின்னர் 3NF வது மற்றும் அதனைத் தொடர்ந்தவைகளைத் தொடரும் என்பது போல. இது இயல்பாக்கம் எப்படி பொதுவாக வேலை செய்கிறது என்பதற்கு சரியான விளக்கம் அல்ல. நடைமுறைக்கேற்ப வடிவமைக்கப்பட்ட அட்டவணை முதல் முயற்சியிலேயே 3NF ஐக் கொண்டிருப்பதற்கு வாய்ப்பு இருக்கிறது; மேலும் அது 3NF இல் இருந்தால் அது பேரளவில் 5NF இன் HNF ஐக் கொண்டிருப்பதற்குச் சாத்தியம் இருக்கிறது. "உயர்" இயல்பு வடிவங்களை (3NF க்கு மேல்) அடைவதற்கு பொதுவாக வடிவமைப்பாளரின் பகுதியின் மீதான முயற்சியில் கூடுதல் செலவு தேவையிருக்காது. ஏனெனில் 3NF அட்டவணைகளில் பொதுவாக உயர் இயல்பு வடிவங்களின் தேவைகளை எதிர்கொள்வதற்கு எந்த மாற்றங்களும் தேவை இருக்காது.

முக்கிய இயல்பு வடிவங்களின் சுருக்கம் பின்வருமாறு.

தரவு மாதிரியை பயனர்களுக்கு மிகவும் பயன்மிக்கதாக உருவாக்குதல்
ஒரு குறிப்பிட்ட வினவல் உருமாதிரியை நோக்கிய ஒரு சார்பைத் தவிர்த்தல்
இயல்பு வடிவங்கள்
இயல்பாக்கத்துக்கான பின்னணி: வரையறைகள்