நியூடன் ஹேத்தில் இந்தக் கிளப் முதலில் உருவாக்கப்பட்ட போது நியூட்டன் ஹேத்தின் நார்த் ரோடில் உள்ள சிறு களத்தில் தங்கள் உள்நாட்டுப் போட்டிகளை விளையாடினர். இருப்பினும் வருகை தரும் அணிகள் அடிக்கடி ஆடுகளத்தின் நிலையைக் குறித்துப் புகாரளித்தனர். அது "ஒரு பகுதியில் சேறும் சகதியுமாகவும் மற்றொரு புறத்தில் குவாரி போல கடினமாகவும் இருந்தது" எனப் புகாரளித்தனர். உடை மாற்றும் அறையும் சொல்லிக்கொள்ளும்படி இல்லை அது பத்து நிமிடம் நடந்து சென்று அடையும் தூரத்தில் ஓல்டேம் ரோடில் உள்ள த்ரீ க்ரவுன் பப்பில் இருந்தது. பின்னர் அவை ஓல்டேம் ரோடிலுள்ள மற்றொரு பப்பான ஷேர்ஸ் ஹோட்டலுக்கு மாற்றப்பட்டன. ஆனால் கிளப் தொடர்ந்து கால்பந்து லீக்கில் விளையாடும்பட்சத்தில் மற்றொரு மாற்றம் தேவைப்பட்டது.

ஹேதென்ஸ் அணியினர் கால்பந்து லீக்கில் விளையாடத் தொடங்கிய ஓராண்டுக்குப் பின்னரும் அவர்கள் க்ளேடனில் உள்ள பேங்க் ஸ்ட்ரீட்டுக்கு மாறுவதற்கு ஓராண்டிற்கு முந்தைய 1878 முதல் 1893 ஆம் ஆண்டு வரையிலான பதினைந்து ஆண்டுகள் அவர்களின் நார்த் ரோட் மைதானத்திலேயே தொடர்ந்து விளையாடிவந்தனர். புதிய மைதானம் அவ்வளவு சிறப்பாக இல்லை அதில் ஆங்காங்கே மட்டுமே மணல் வெளியில் புல் தரைகள் இருந்தன. மேலும் அருகிலிருந்த தொழிற்சாலையிலிருந்து புகை வந்து மேகம் போலவும் சூழ்ந்தது. ஒரு சமயம் வால்சால் ஸ்விஃப்ட்ஸ் அணி விளையாடவே மறுத்துவிட்டது அவ்வளவு மோசமாக அந்த மைதானம் இருந்தது. மைதானப் பராமரிப்பாளர்கள் மணலைப் பரப்பி இறுதியில் அணியினர் விளையாட வற்புறுத்தப்பட்டனர். இதனால் 14–0 என்ற புள்ளிகளில் தோற்றனர். அந்தத் தோல்விக்கு அந்த மைதானத்தின் மோசமான நிலையே காரணம் எனக் கூறி அவர்கள் அந்த முடிவை எதிர்த்துப் போராடினர். விளைவாக மீண்டும் அந்த ஆட்டம் விளையாடப்பட்டது. இரண்டாவது முறையும் மைதானத்தின் நிலை அவ்வளவு சிறப்பாக இல்லை அந்த முறையும் வால்சால் அணி தோற்றது ஆனால் இம்முறை 9–0 என்ற கணக்கிலேயே தோற்றது.

1902 ஆம் ஆண்டில் கிளப் திவாலாகும் நிலையை அடையும் சூழ்நிலைக்கு வந்தது நிதி ஆதரவின்மையால் அந்த பேங்க் ஸ்ட்ரீட் மைதானம் அதிகாரிகளால் மூடப்பட்டது. கேப்டன் ஹேரி ஸ்டாஃபோர்டால் கடைசி நிமிடத்தில் கிளப் காப்பாற்றப்பட்டது. அவரே பிரிஸ்டல் சிட்டியில் நடக்கவிருந்த கிளப்பின் அடுத்த போட்டிக்குத் தேவையான பணத்தைத் திரட்டி உதவினார். மேலும் ப்ளாக்பூலுக்கு எதிரான போட்டிக்கான மைதானத்தையும் தற்காலிகமாக அருகிலுள்ள ஹர்பத்தியில் ஏற்பாடு செய்தார்.

கிளப்பின் நிலைமையை ஓரளவு சீராக்க உதவிய முதலீடுகளுக்குப் பின்னர் அவர்கள் மான்செஸ்டர் யுனைடெட் எனப் பெயர் மாற்றம் செய்தனர். அதனுடன் இன்னும் ஓரளவு சுமாரான மைதானத்தையும் பெற விரும்பினர். 1909 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரலில் யுனைட்டெடின் முதல் எஃப்.ஏ கோப்பை வெற்றிக்கு ஆறு வாரங்களுக்கு முன்பு தேவையான நிலத்தை சுமார் £60,000 க்கு வாக்கியதைத் தொடர்ந்து ஓல்டு ட்ராஃபோட் மான்செஸ்டர் யுனைட்டெடின் சொந்த இடமாக பெயரிடப்பட்டது. யுனைடெட் தலைவர் ஜான் ஹென்றி டேவிஸ் கட்டடக் கலைஞர் ஆர்ச்சிபால்ட் லெயிட்ச்சைப் பணியமர்த்தி £30,000 பணத்திட்டத்தில் கட்டுமானப் பணியைத் தொடங்கினார். முதல் திட்டங்களின் படி அது 100,000 பார்வையாளர்களுக்குப் போதுமானதாக இருக்கும் எனக் காட்டின. ஆனால் பின்னர் அது 77,000 ஆகக் குறைந்தது. இருப்பினும் ஒரு முறை 76,962 பார்வையாளர்கள் வருகை தந்ததாகப் பதிவாகியுள்ளது. இது அதிகாரப்பூர்வமாக தற்போதைய அரங்கத்தின் கொள்ளளவை விட அதிகமாகும். கட்டுமானப் பணிகள் மான்செஸ்டரின் மெஸ்ஸெர்ஸ் ப்ரேமெல்ட் மற்றும் ஸ்மித் ஆகியோரால் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அரங்கம் திறக்கப்பட்ட நேரங்களில் நின்றுகொண்டு பார்ப்பதற்கான சீட்டுகள் ஆறு பென்ஸுக்குக் (sixpence) கிடைத்தன. மேலும் கிரேண்ட்ஸ்டேண்டுக்கான சீட்டுகள் அதிகபட்சமாக ஐந்து ஷில்லிங்குகளுக்குக் (five shillings) கிடைத்தன. தொடக்க ஆட்டம் 1910 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 19 அன்று நடைபெற்றது. அதில் லிவெர்பூல் எஃப்.சி க்கு எதிராக நடைபெற்றது மேலும் வருகையாளர் அணி 4–3 என்ற கணக்கில் வென்றது. அது நடந்த போது புதிய மைதானத்திற்கான தேவை அவ்வளவு விரைவாகத் தோன்றவில்லை – கிளப் பேங்க் ஸ்ட்ரீட்டில் தனது கடைசி ஆட்டத்தை விளையாடிய சில நாட்களுக்குப் பின்னர் அதன் ஒரு பகுதி புயலில் சேதமடைந்தது.

இரண்டாம் உலகப் போரின் போது, 1941 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 11 அன்று நிகழ்ந்த குண்டுவீச்சின் போது அரங்கின் பெரும்பகுதி சேதாரமடைந்தது. குறிப்பாக பிரதானப் பகுதி மிகவு சேதமடைந்தது. தெற்கு பகுதியிலிருந்த மத்திய சுரங்கம் மைதானத்தின் கால்பகுதியை ஆக்கிரமித்திருந்தது. போருக்குப் பின்னர் யுனைடெட் கிளப் போர் சேதார ஆணையத்திடம் புகாரளித்து மைதானத்தின் மறுகட்டமைப்புக்காக £22,278 மதிப்புள்ள இழப்பீட்டைப் பெற்றது. 1949 ஆம் ஆண்டில் மைதானம் மீண்டும் கட்டப்பட்டது எனினும், ஓல்டு டிராஃபோர்ட்டில் 10 ஆண்டுகளாக ஒரு போட்டியும் விளையாடப்படவில்லை. ஏனெனில் அக்காலகட்டத்தில் இவ்வணி தனது எல்லா "உள்நாட்டு" போட்டிகளையும் மெயின் ரோடில் இருந்த மன்செஸ்டர் சிட்டி மைதானத்தில் விளையாடினர். மான்செஸ்டர் சிட்டி தனது அரங்கத்தை விளையாடப் பயன்படுத்திக்கொள்ள யுனைட்டெடிடம் ஆண்டுக்கு £5,000 கட்டணம் வசூலித்தது மேலும் நுழைவாயில் சீட்டுத் தொகையில் ஒரு சதவீதமும் கூடுதலாக வசூலிக்கப்பட்டது.

அதைத் தொடர்ந்து பல மேம்பாடுகள் இடம்பெற்றன அதில் முதலில் ஸ்ட்ரெட்ஃபோர்டு முனைக்கு கூடுதலாக கூரை ஒன்றை அமைத்ததும் பின்னர் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு பகுதிகளுக்குக் கூரை அமைத்ததும் அடங்கும். இருப்பினும் பழைய வகைக் கூரையால் பல பார்வையாளர்கள் தெளிவாகப் போட்டியைக் காண முடியாததால் கூரைகள் அனைத்தையும் மேம்படுத்தி துருத்துவிட்டம் கொண்டவையாக மாற்றும் அவசியம் ஏற்பட்டது. அவை இன்றும் அரங்கில் காணப்படுகின்றன. ஸ்ட்ரெட்ஃபோர்டு முனை கடைசியாக துருத்து விட்டமாக மாற்றப்பட்டது. 1993–94 சீசனின் தொடக்கத்திற்காக அந்தப் பணிகள் சரியாக முடிக்கப்பட்டன.

இந்த மைதானத்தில் முதலில் 1950 ஆம் ஆண்டுகளின் மத்தியில் ஃப்ளட்லைட் விளக்குகள் அமைக்கப்பட்டன. நான்கு -பெரிய பைலான்கள் கட்டப்பட்டன. அவை ஒவ்வொன்றிலும் 54 தனி ஃப்ளட்லைட் விளக்குகள் அமைந்திருந்தன. கிளப்புக்கு மொத்த விளக்கு அமைப்புகளுக்கும் சேர்த்து £40,000 செலவானது. மேலும் அவை முதலில் 1957 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 25 அன்று நடைபெற்ற ஆட்டத்திற்குப் பயன்படுத்தப்பட்டன. இருப்பினும் 1987 ஆம் ஆண்டில் பழைய விளக்குகள் பழுதடைந்ததால் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் கூரையிலேயே உட்பொதிக்கப்பட்ட விளக்குகளைக் கொண்ட அமைப்பை உருவாக்கினர் அது இன்றும் செயல்படுகின்றன.

1990 ஆம் ஆண்டில் ஹில்ஸ்போரோ பேரழிவுக்குப் பின்னர் ஒரு அறிக்கை வெளியானது அது எல்லா அரங்கங்களும் அனைத்து பார்வையாளர்களுக்குமானதாக மாற்றப்பட வேண்டும் என வற்புறுத்தியது. இதனால் மைதானம் முழுவதையும் மற்றொரு முறை புதுப்பிக்க வேண்டிவந்தது. இதனால் கொள்ளளவு 44,000 ஆகக் குறைந்தது. இருப்பினும் கிளப்பின் புகழ் அதிகரித்ததால் அது மேலும் மேம்படுத்தப்படும் என உறுதியளிப்பதாக இருந்தது. 1995 ஆம் ஆண்டில் வடக்குப் பகுதி மூன்று பிரிவுகளாக மீண்டும் அமைக்கப்பட்டது. இதனால் கொள்ளளவு சுமார் 55,000 ஆக அதிகரித்தது. இதனைத் தொடர்ந்து முதலில் கிழக்கு மற்றும் பின்னர் மேற்கு பகுதிகளின் மொத்தக் கொள்ளளவு 68,000 என மாறும் வகையில் அவை விரிவாக்கப்பட்டன. மிக சமீபத்திய விரிவாக்கம் 2006 ஆம் ஆண்டில் முடிவடைந்தது அப்போது வடகிழக்கு மற்றும் வடமேற்கு கால்பகுதிகள் திறக்கப்பட்டன. இதனால் பார்வையாளர்களின் வருகைப் பதிவு தற்போது 76,098 என உள்ளது இது அரங்கின் அதிகபட்ச கொள்ளளவிற்கு 104 மட்டுமே குறைவானது.

மேலும் அரங்கை மேம்படுத்துவதற்கு குறிப்பாக ஒரே டையர் மட்டுமே அதிகமாக உள்ள தெற்குப் பகுதியை மேம்படுத்தும் முயற்சிகளுக்கு சுமார் £114 மில்லியன் செலவாகும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது கடந்த பதினான்கு ஆண்டுகள் அரங்கிற்காக செலவு செய்த தொகைக்கு சமமாகும். ஏனெனில் இவற்றைச் செய்ய வேண்டுமானால் அதற்கு கிளப் அருகிலுள்ள பல வீடுகளை வாங்க வேண்டியிருக்கும் அது அங்கே குடியிருப்பவர்களுக்கு பல சிரமங்களைக் கொடுக்கும். மேலும் அரங்கிற்கு அருகே செல்லும் ரயில்வே பாதைகளுக்கு மேலே விரிவாக்கங்களைக் கட்ட வேண்டியிருக்கும். மேலும் அந்த விரிவாக்கத்தில் தெற்குப் பகுதியை குறைந்தபட்சம் இரண்டு டையர்கள் உயரத்திற்குக் கொண்டுவருவதும் அரங்கின் "கிண்ண" வடிவத்தைக் கொண்டுவர தென்மேற்கு மற்றும் தென்கிழக்கு கால்பகுதிகளை நிரப்புவதும் அடங்குகிறது. தற்போதைய மதிப்பீடுகள் திட்டமிடப்பட்டுள்ள அரங்கம் கட்டி முடிக்கப்பட்டால் அதன் கொள்ளளவு சுமார் 96,000 இருக்கும் எனக் கூறுகின்றன அது விம்லே விளையாட்டரங்கத்தை விட அதிகம்.

விளையாட்டரங்கம்
ரிசர்வ் மற்றும் அகாடெமி
ட்ரெபிளுக்குப் பிறகு (1999–தற்போது வரை)
முன்னாள் வீரர்கள்