முகலாயர்களின் கடைசி நினைவுச்சின்ன கல்லறை தோட்டமான சப்தர்ஜங் கல்லறை, உமாயூனின் சமாதியின் பாணிக்கு ஏற்ப ஒரு மூடப்பட்ட தோட்ட கல்லறை போல திட்டமிடப்பட்டு கட்டப்பட்டது. இது 1754 இல் நிறைவடைந்தது. அப்துல் ரகீம் கான்கானாவின் கல்லறையிலிருந்து பலகைகள் கொண்டுவரப்பட்டு இந்தக் கல்லறையின் கட்டுமானத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டன. 

கல்லறையில் நான்கு முக்கிய அம்சங்கள் உள்ளன: மையத்தில் கல்லறையுடன் கூடிய சார் பூங்காத் திட்டம், ஒன்பது அடுக்கு மாடித் திட்டம், ஐந்து பகுதி முகப்பு மற்றும் மறைக்கப்பட்ட படிக்கட்டுடன் கூடிய பெரிய மேடை ஆகியன. 
கல்லறையின் பிரதான நுழைவு வாயில் இரண்டு மாடி மற்றும் அதன் முகப்பில் பூசப்பட்ட மேற்பரப்புகளில் மிகவும் விரிவான அலங்காரங்கள் உள்ளன. அவை அலங்கரிக்கப்பட்ட ஊதா நிறத்தில் உள்ளன. மேற்பரப்பில் அரபியில் ஒரு கல்வெட்டு உள்ளது. அதன் மொழிபெயர்ப்பு "தெளிவான, துணிச்சலான ஒரு கதாநாயகன் இடைக்காலத்திலிருந்து புறப்படும்போது, அவர் கடவுளின் சொர்க்கத்தில் வசிப்பவராக ஆகட்டும்" என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. நுழைவாயிலின் உள்ளே நுழைந்த பின் காணப்படும் முகப்பின் பின்புறம் பல அறைகள் மற்றும் நூலகங்களைக் கொண்டுள்ளது. வாயிலின் வலதுபுறத்தில் மசூதி ஒன்று உள்ளது, இது மூன்று கோபுர அமைப்பு கொண்டதாகும். 

பிரதான வாயில் வழியாக நுழைவது கல்லறையின் சரியான காட்சியை வழங்குகிறது. அதன் சுவர்கள் உயரமாக கட்டப்பட்டுள்ளன மற்றும் சப்தர்ஜங்கின் முக்கிய கல்லறையாக இருக்கும் மத்திய குவிமாடம் ஒரு மொட்டை மாடியில் கட்டப்பட்டுள்ளது. சிவப்பு மற்றும் பஃப் கற்கள் கொண்டு கட்டப்பட்ட பிரதான கல்லறை 28 மீட்டர் (92 அடி) சதுரத்தை அளவில் உள்ளது. மைய அறை, சதுர வடிவத்தில், எட்டு பகிர்வுகளுடன் நடுவில் ஒரு கல்லறையைக் கொண்டுள்ளது. இங்கே செவ்வக வடிவத்தில் பகிர்வுகள் உள்ளன. மேலும், மூலையின் பகிர்வுகள் எண்கோண வடிவத்தில் உள்ளன. கல்லறையின் உட்புறம் அலங்காரங்களுடன் ரோகோக்கோ பிளாஸ்டரால் மூடப்பட்டுள்ளது. மூலைகளில் பிரதான கல்லறையைச் சுற்றி நான்கு கோபுரங்கள் உள்ளன, அவை பலகோண வடிவத்தில் உள்ளன .அவை கியோஸ்க்களுடன் வழங்கப்பட்டுள்ளன. அவை மங்கலான பளிங்கு மேற்கூரைகளைக் கொண்ட வளைவுகளைக் கொண்டுள்ளன. கல்லறையில் நிலவறை ஒன்று உள்ளது, அதில் சப்சர்ஜங் மற்றும் அவரது மனைவியின் கல்லறைகள் உள்ளன. மசூதியின் மேற்கூரை, வர்ணம் பூசப்பட்டு அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. 

முகப்பு, தாஜ்மகாலின் பாணியில் கட்டப்பட்டிருந்தாலும், செங்குத்து அச்சுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளதால் சமச்சீர்மை இல்லை. இதன் விளைவாக கல்லறைக்கு சமநிலையற்ற தோற்றம் ஏற்பட்டது. குவிமாடம் இன்னும் நீளமானது; மையப் பகுதியில் உயரமான செவ்வக முகப்பு உள்ளது. நான்கு மூலைகளிலும் உள்ள நான்கு தூபிகள் பிரதான கல்லறையின் ஒரு பகுதியாகும். இது தாஜ் மகாலைஒப்பிடும்போது உயரத்தில் முற்றிலும் மாறுபட்ட கருத்தாக இருக்கிறது. அங்கு கோபுரங்கள் பிரிக்கப்பட்டு கல்லறையின் முகப்பிலிருந்து விலகி உள்ளன. 

கல்லறையின் கட்டிடக்கலை பாராட்டப்படுகிறது. அதேசமயம் கேலியும் செய்யப்படுகிறது; அதன் பல்வேறு அலகுகளின் விகிதாச்சாரம் மற்றும் கட்டுமானத்திற்காக மோசமான பொருள்களைப் பயன்படுத்தியது ஆகியவற்றால் இது கேலி செய்யப்படுகிறது. 1823 மற்றும் 1826 க்கு இடையில் கொல்கத்தாவின் பிஷப்பாக இருந்த ரெஜினோல்ட் ஹெபர், பயன்படுத்தப்பட்ட கல்லின் வெளிர் பழுப்பு நிறத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, கல்லறையில் "பானை இறைச்சியின் நிறம்" இருப்பதைக் கவனித்தார். கோபுரங்களில் அலங்காரத்திற்காகப் பயன்படுத்தப்படும் பளிங்கு மகிழ்வளிக்கும் என்றாலும் " சற்று வனப்பு குறைவாக" இருக்கிறது என்பதை இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வு கூட கவனித்துள்ளது. மற்றொரு கவனிப்பு என்னவென்றால், கல்லறையை தாஜ்மகால் அல்லது உமாயூன் கல்லறையுடன் ஒப்பிட முடியாது. ஏனெனில், அது கட்டப்பட்ட நேரத்தில், முகலாய சாம்ராஜ்யம் வீழ்ச்சியடைந்து. மணற்கல் பயன்படுத்தப்பட வேண்டியிருந்தது. மேலும், கோடுகள் முறையற்ற முறையில் அமைக்கப்பட்டன. இதன் தரம் "இழிவான தோற்றம்" என்று தோன்றியது. 

தோட்டம்
நிலவியல்
பின்னணி
கட்டிடக்கலை