புவியில் ஆற்றல் உள்ளீடாவதற்கு முதன்மையான தோற்றுவாய் சூரியன் ஆகும். நீண்ட காலம் மற்றும் குறைந்த காலம் ஆகிய இரண்டிலும் சூரிய சக்தியின் தீவிரத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், உலகளவில் தட்பவெப்ப நிலையைப் பாதிப்பதாக அறியப்பட்டுள்ளன.

தற்போது சூரியன் வெளிப்படுத்தும் சக்தியில், 70 சதவிகிதமே முன்னர் வெளியிட்டப்பட்டதாக ஆரம்பகாலப் புவியின் வரலாறு உரைக்கிறது. இன்றிருக்கும் வளி மண்டல உருவமைப்பு முன்னர் இருந்திருந்தால், புவியில் நீர் என்னும் திரவமே உருவாகியிருக்கக் கூடாது. இருப்பினும், ஆரம்ப காலப் புவி வரலாற்றின், ஹேடியன் மற்றும் ஆர்க்கியன் கால கட்டங்களில் புவியில் நீர் இருந்ததற்கான சிறிது ஆதாரம் உள்ளது. இது வலுவற்ற இளம் சூரிய முரண்பாடு விளைந்ததைச் சுட்டிக் காட்டுவதாக உள்ளது. இந்த முரண்பாட்டிற்குக் கருத்தாக்க அளவில் தீர்வுகள் அளிக்கப்படுகின்றன. தற்போது இருப்பதை விட அதிக அளவில் பச்சையில்ல வாயு அடர்த்தி மிகுந்திருந்ததால், அதைத் தொடர்ந்த சுமார் 4 பில்லியன் வருடங்களில், சூரிய சக்தியின் வெளிப்பாடு அதிகரித்து வளி மண்டல உருவாக்கம் மாறுபாட்டுக்கு உள்ளானது என்றும், அப்போது, வளிமண்டல உயிர்வாயுவாக்கம் என்னும் மிகவும் குறிப்பிடத் தக்க மாற்றம் ஏற்பட்டது எனவும் கூறப்படுகிறது. பொது வரிசைமுறையைப் பின்பற்றி வரும் சூரியனின் ஒளிர் திறனானது தொடர்ந்து அதிகரித்தே வரும். சூரியனின் ஒளிர் திறனில் உண்டாகும் இந்த மாற்றங்களும், சூரியன் சிவப்பு அரக்கன் என்ற நிலையையும் அதன் பின்னர் வெள்ளைக் குள்ளன் என்ற நிலையையும் அடைந்து இறுதியில் மரணம் அடைவதும், தட்பவெப்ப நிலையில் மிகப் பெரும் விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்; இதில் சூரியன் சிவப்பு அரக்கன் என்னும் கட்டத்தை அடையும்போது, புவியில் உயிரினம் அழிந்துவிடலாம்.

சிறிய கால கட்டங்களிலும் சூரிய சக்தியின் வெளிப்பாடு மாறுபாடுகளுக்கு உள்ளாகிறது; 11 வருடக் கால சூரிய சுழற்சிக் காலம் மற்றும் நீண்ட கால அதிர்வு மாற்றமைப்புகள் ஆகியவை இதில் அடங்குவன. 11-வருட சூரியப் புள்ளி சுழற்சியானது, குறைந்த அட்சரேகைகளில் வெப்பத்தையும், அதிக அட்சரேகைகளில் குளிர்ச்சியையும், புள்ளியியலில் கருத்தில் கொள்ளும் அளவு முக்கியமானதாக 1.5"சி என்னும் வீச்சில் மீவளி மண்டலத்தில் விளைக்கிறது. ஆயினும், 11 வருடச் சூரிய சுழற்சியுடன் தொடர்புபடுத்தப்படும் மாறுபாட்டுத் தன்மை மீவளி மண்டலத்தின் வெப்ப நிலையின் மீது குறிப்பிடத் தக்க அளவில் ஆதிக்கம் செலுத்துவதாக இருப்பினும்... இதன் மிகச் சரியான அளவு, இடம் சார்ந்த அமைப்பு முறை ஆகியவை பற்றி ஒருமித்த கருத்து இதுவரை உருவாகவில்லை." பூமத்திய ரேகையின் அளவுக்கு அதிகமான வெப்ப நிலையால் வெப்பக் காற்று உருவாகிறது என்னும் கருத்திற்கு, இந்த மீவளி மண்டல வேறுபாடுகள் ஒத்திசைவு கொண்டதாக உள்ளன. 11 வருடச் சூரிய சுழற்சியின் விளைவாகப் புவியின் மேற்பரப்புக்கு வெகு அருகில் உள்ள அடிவிள மண்டலம் மிகக் குறைந்த அளவிலேயே (ஒரு டிகிரியில் பத்தில் ஒரு பங்கு என்பதாகவும், புள்ளியியலுக்கு முக்கியத்துவம் உள்ள வகையில் மட்டுமே மீவளி மண்டலக் காற்று விசையின் உச்சங்களுக்குக் கீழாகவும்) தட்ப வெப்ப நிலை மாறுதலுக்கு உள்ளாகிறது சூரிய சக்தியின் வெளிப்பாட்டின் உண்டான மாறுதல்களே சிறு பனிக்காலம், உருவானதற்கும் 1990லிருந்து 1950 வரை வெப்பம் அதிகரித்ததற்கும் காரணமாகக் கருதப்படுகின்றன சுழற்சி முறைமையில் அமைந்திருக்கும் சூரிய சக்தி வெளிப்பாடு இன்னமும் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ளப்படவில்லை; சூரியன் வயது முதிர்ந்து, பரிணாமம் அடைவதனால் அதனுள் மிகவும் மெதுவாக உருவாகும் மாற்றங்களிலிருந்து இது வேறுபடுகிறது. சூரியப் புள்ளிகளின் சுழற்சிகளினால் சூரிய ஒளிச் சுற்றெரிவு அதிகரித்து உலகார்ந்த வெப்பமயமாதல் நிகழ்வு ஏற்படுவதாகச் சில ஆய்வுகள் சுட்டிக் காட்டுகின்றன.

கடல் அளவில் மாற்றம்
சூரிய சக்தியின் வெளிப்பாடு
மர - காலநிலை ஆய்வியல்
சரித்திர மற்றும் தொல்பொருள் ஆதாரம்