இவர் விருதுநகர் மாவட்டம் செவலூரில் பிறந்தவர். அவர் தந்தை ஒரு நாட்டுக்கோட்டைச் செட்டியாரிடம் கணக்கப்பிள்ளையாக வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். அப்போது கருப்பபிள்ளை மற்றும் சிங்கப்பிள்ளை என்று இரண்டு காங்கிரஸ் தலைவர்கள் சோழவந்தானில் தீவிரமாகச் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.காங் கிரஸ் பள்ளிக்கூடம் ஒன்றும் அவர்கள் நடத்தி வந்தார்கள். அது இலவசப் பள்ளி. பை நிறைய எழுத்துப் பழக புளியமுத்து கொண்டுபோனால் போதும். அப்பள்ளியில் இவர் பள்ளியில் படித்தார். அங்கு பகலில் பாடம் நடக்கும். இரவுகளில் கூட்டம் நடக்கும். வெங்கிடு சுப்பய்யா, பூர்ணசுந்தரம் பிள்ளை என்று இரண்டு பேர்தான் பாரதியார் பாட்டு, வள்ளலார் பாட்டு பாடக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள். நாட் டில் எது நடந்தாலும் அது பற்றிய பாடல்களைத் தேடிப்பிடித்து மனப்பாடம் செய்து தெருக்க ளில் பாடும் பழக்கம் அவருக்கு ஏற்பட்டது.1949ல் அவரது அப்பா காலமாகிவிட்ட பிறகு குடும்பத்தோடு சொந்த ஊரான செவலூருக்கு வந்தார். அப்போது பஞ்ச காலம். புண்ணாக்கு தான் சாப்பாடு. ஆகவே அதை புண்ணாக்குப் பஞ்சம் என்பார்கள். என்ன பஞ்சமாக இருந்தாலும் அவரது கலைப் பைத்தியம் அவரைச் சும்மா இருக்க விடவில்லை. அவர் தரத்துப் பையன்களாக ஒரு ஆறு பேரைச் சேர்த்துக் கொண்டு சினிமா மெட்டில் சில பாடல்களை எழுதி பயிற்சி கொடுத்து ஒரு குழுவை உருவாக்கினார்.திருவேங்கடம் அருகே உள்ள வரகனூரில் இருந்து தனது கிராமியக் கலை வாழ்க்கையை துவக்கியவர்.தனது இளம் வயதிலிருந்தே பொதுவுடமைக் கட்சி மேடைகளிலும் இடதுசாரி இயக்கங்களின் மேடைகளிலும் மக்கள் பிரச்சனைகளை முன்வைத்து நால்வர் கூத்து என்ற கூத்து வடிவத்தில் கிராமியக் கலை நிகழ்வுகளை ஊர்தோறும் அரங்கேற்றியவர்.தமிழகம் முழுவதும் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மற்றும் அதன் வர்க்க வெகுஜன அமைப்புகள், தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கத்தின்(தமுஎகச) கலை இலக்கிய மேடைகள் என இடை விடாமல் உழைக்கும் மக்கள் மீது பற்றுறுதியோடு அவர்களது வாழ்வின் துயரங்களை பாடல்களாக முழங்கியவர்.

மக்களின் நிலை
விருதுகள்
பிறப்பு, ஆரம்ப வாழ்க்கை
இறப்பு