1235க்குப் பிறகு சிறிது காலத்தில் மற்றொரு மங்கோலியப் படை காஷ்மீர் மீது படையெடுத்தது. பல வருடங்களுக்கு தருகச்சியை (நிர்வாக ஆளுநர்) அங்கு நிலைநிறுத்தியது. காஷ்மீர் மங்கோலிய சார்பு பகுதியானது. அந்நேரத்தில் ஒடோச்சி என்ற பெயருடைய ஒரு காஷ்மீரிய புத்த குருவும் மற்றும் அவரது சகோதரர் நமோ என்பவரும் ஒகோடி கானின் அரசவைக்கு வருகை புரிந்தனர். பெஷாவரை மற்றொரு மங்கோலிய தளபதியான பக்சக் தாக்கினார். சலால் அத்-தினிடம் இருந்து பிரிந்த பழங்குடி இனத்தவரின் ராணுவத்தை தோற்கடித்தார். ஏனெனில் அவர்கள் மங்கோலியர்களுக்கு ஒரு அச்சுறுத்தலாக விளங்கினர். பெரும்பாலும் கல்ஜிகளாக இருந்த அந்த பழங்குடி இனத்தவர்கள் முல்தானுக்கு தப்பி ஓடினர். பிறகு தில்லி சுல்தானகத்தின் ராணுவத்தில் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டனர். 1241 ஆம் ஆண்டின் குளிர்காலத்தில் மங்கோலிய இராணுவமானது சிந்துசமவெளி மீது படையெடுத்தது. லாகூரை முற்றுகையிட்டது. எனினும் டிசம்பர் 30, 1241 அன்று முங்கேட்டு தலைமையிலான மங்கோலியர்கள் தில்லி சுல்தானகத்திடம் இருந்து விலகுவதற்கு முன் லாகூர் நகர மக்களைக் கொன்றனர். அதே வருடத்தில் (1241) பெரிய கான் ஒகோடி இறந்தார்.

1254-55 இல் காஷ்மீரிகள் புரட்சி செய்தனர். 1251 இல் பெரிய கானாக பதவியேற்ற மோங்கே கான் தனது தளபதிகளான சலி மற்றும் தகுதரை காஷ்மீர் அவையை மாற்றம் செய்ய நியமித்தார். மேலும் அவர் காஷ்மீரின் தருகச்சியாக புத்த குரு ஒடோச்சியை நியமித்தார். எனினும் காஷ்மீர் மன்னர் ஸ்ரீநகரில் ஒடோச்சியை கொலை செய்தார். காஷ்மீர் மீது படையெடுத்த சலி மன்னரை கொன்று புரட்சியை ஒடுக்கினர். அதன்பிறகு பல வருடங்களுக்கு மங்கோலிய பேரரசின் ஒரு பகுதியாக காஷ்மீர் தொடர்ந்தது.

தில்லி இளவரசரான சலால் அத்-தின் மசூத், மங்கோலிய தலைநகரான கரகோரத்திற்கு தனது அண்ணனிடம் இருந்து அரியணையை கைப்பற்ற மோங்கே கானின் உதவியைப் பெறுவதற்காக 1248 இல் பயணம் செய்தார். மோங்கே பெரிய கானாக முடி சூட்டப்பட்ட பொழுது சலால் அத்-தின் மசூத் இவ்விழாவில் பங்கேற்று மோங்கேயிடமிருந்து உதவியை வேண்டினார். மசூத் தனது பூர்வீக உரிமையை பெற உதவுமாறு சலிக்கு மோங்கே ஆணையிட்டார். முல்தான் மற்றும் லாகூர் மீது வெற்றிகரமான தாக்குதல்களை சலி நடத்தினார். ஹெராத்தின் பட்டத்து இளவரசனான சம் அல்-தின் முகமது கர்ட் மங்கோலியர்களுடன் இத்தாக்குதலில் இணைந்து செயல்பட்டார். லாகூர், குஜா மற்றும் சோட்ரா ஆகிய இடங்களின் ஆட்சியாளராக சலால் அத்-தின் நியமிக்கப்பட்டார். 1257 இல் சிந்து மாகாணத்தின் ஆளுநர் தனது முழு பகுதியையும் மோங்கேயின் தம்பியான ஹுலாகு கானுக்கு தர முன்வந்தார். அதற்கு பதிலாக டில்லியிலுள்ள தனது ஆட்சியாளர்களிடமிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்ள மங்கோலிய பாதுகாப்பை வேண்டினார். ஹுலாகு சலி பகதூர் தலைமையில் ஒரு பலம் வாய்ந்த ராணுவத்தை சிந்து மாகாணத்திற்கு அனுப்பினார். 1257 ஆம் ஆண்டின் குளிர்காலம் - 1258 ஆம் ஆண்டின் புது வருட பிறப்பு நேரத்தில் சலி நோயன் சிந்து மாகாணத்திற்குள் நுழைந்தார். முல்தானிலிருந்த கோட்டை பாதுகாப்புகளை அகற்றினார். சிந்து நதியில் இருக்கும் தீவு கோட்டையான பக்கரை இவரது படைகள் பலப்படுத்தி இருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது.

ஆனால் ஹுலாகு தில்லி சுல்தானகத்தின் மீது பெரியதொரு படையெடுப்பை எடுக்க மறுத்து விட்டார். சில வருடங்களுக்குப் பிறகு ஹுலாகுவுக்கும் தில்லி சுல்தான்களுக்கும் இடையில் ஏற்பட்ட தூதுவ தொடர்புகள் அவர்கள் அமைதியை வேண்டினர் என்பதை நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

கியாசுத்தீன் பால்பனின் (ஆட்சி: 1266–1287) மனதை ஆட்கொண்டிருந்த ஒரு நினைவானது மங்கோலியப் படையெடுப்பால் ஏற்படும் ஆபத்து ஆகும். இக்காரணத்திற்காக அவர் கட்டுக்கோப்பான ஒரு ராணுவத்தை துல்லியமாக தாக்கக் கூடிய அளவிற்கு அமைத்திருந்தார். இதற்காக பால்பன் பாதிக்கப்படாத அல்லது பொறாமை குணம் உடைய தலைவர்களை பதவியில் அமர்த்துவதை தவிர்த்தார். இந்துக்களின் கையில் அதிகாரத்தை கொடுக்க மறுத்தார். மேலும் அவர் எப்பொழுதுமே தனது தலை நகருக்கு அருகிலேயே தங்கியிருந்தார். தூரப் பகுதிகளில் நடக்கும் போர்களுக்கு செல்வதை தவிர்த்தார்.

இந்தியா மீதான பெரிய அளவிலான மங்கோலியப் படையெடுப்புகள் நின்று போயின. இந்தச் சூழ்நிலையை பயன்படுத்தி தில்லி சுல்தான்கள் முல்தான், உச் மற்றும் லாகூர் ஆகிய எல்லைப்புற பட்டணங்களை மீட்டெடுத்தனர். மேலும் குவாரசமியா அல்லது மங்கோலிய படையெடுப்பாளர்களுடன் இணைந்த உள்ளூர் ரானாக்கள் மற்றும் ராய்களுக்கு தண்டனை கொடுக்க இந்த சூழ்நிலையை பயன்படுத்திக்கொண்டனர்.

மங்கோலிய படையெடுப்புகளின் விளைவாக தில்லி சுல்தானகத்தில் தஞ்சமடைந்த பெரிய எண்ணிக்கையிலான பழங்குடியினங்கள் வட இந்தியாவில் இருந்த அதிகார அமைப்பை மாற்றின. கல்ஜி பழங்குடியினம் பழைய தில்லி சுல்தான்களிடமிருந்து அதிகாரத்தை கைப்பற்றியது. விரைவிலேயே இந்தியாவின் பிற பகுதிகளுக்கும் தங்களது அதிகாரத்தை விரிவுபடுத்தியது. இதே காலகட்டத்தில் (1300) இந்தியாவுக்குள் மங்கோலிய படையெடுப்புகள் மீண்டும் தொடங்கின.

பின்புலம்
மங்கோலியர்கள் காஷ்மீரை கைப்பற்றுதல் மற்றும் தில்லி சுல்தானகத்துடனான மோதல்கள்
சகதை கானேடு மற்றும் கல்ஜிக்கள்
பிற்கால மங்கோலியப் படையெடுப்புகள்