இந்தியாவில் சமண மதத்தின் வரலாற்று வேர்கள் கிமு 9 ஆம் நூற்றாண்டு வரை பார்சுவநாதரின் எழுச்சி மற்றும் அவரது அகிம்சை தத்துவத்துடன் காணப்படுகின்றன. இந்த சௌபிஷிக்கு 23 தீர்த்தங்கரர்கள் (ஸ்ரீ ரிசவ்தேவாவிலிருந்து தொடங்கப்பட்டது) அதற்கு முன் மகாவீரர் 24 வது சமண தீர்த்தங்கரர் (கிமு 599–527), அகிம்சை மற்றும் அஸ்தேய (திருடாத) உள்ளிட்ட ஐந்து சபதங்களை வலியுறுத்தினார். பௌத்தத்தை ஸ்தாபித்த கௌதம புத்தர், மகத வம்சம் (இது கிமு 546–324 வரை நீடித்தது) ஆட்சிக்கு வருவதற்கு சற்று முன்பு சாக்கிய குலத்தில் பிறந்தார். அவரது குடும்பம் இப்போது தெற்கு நேபாளத்தில் உள்ள லும்பினி சமவெளிக்கு சொந்தமானது. மௌரிய பேரரசின் பேரரசர் அசோகரின் ஆட்சியின் போது இந்தியாவில் பௌத்தம் உயர்ந்தது. அவர் மதம் மாறியதைத் தொடர்ந்து பௌத்தத்தை ஆதரித்தார் . மேலும் கிமு 3 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்திய துணைக் கண்டத்தை ஒன்றிணைத்தார். அவர் பௌத்தத்தைப் பரப்ப தனது மிஷனரிகளை வெளிநாடுகளுக்கு அனுப்பினார். பௌத்தம் ஆசியா முழுவதும் பரவியது. குசான் பேரரசு வழங்கிய அரச ஆதரவையும், மகதம் மற்றும் கோசலம் போன்ற பேர்ரசுகள் வீழ்ந்ததையடுத்து இந்தியவில் பௌத்தம் குறைந்தது. 

இந்தியாவில் பௌத்த மதத்தின் வீழ்ச்சி பல்வேறு காரணிகளால் கூறப்படுகிறது. இதில் சங்கராச்சாரியாரின் கீழ் 10 மற்றும் 11 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இந்து மதம் மீண்டும் எழுந்தது. பின்னர் வந்த துருக்கிய படையெடுப்பு, குடும்ப விழுமியங்கள் மற்றும் தனியார் சொத்துக்களுக்கு மாறாக துறவறத்தில் பௌத்த கவனம், இந்து மதம் துறத்தல் மற்றும் அகிம்சை போன்ற பௌத்த மற்றும் சமண கொள்கைகளின் சொந்த பயன்பாடு மற்றும் கையகப்படுத்தல் போன்றவை. பொ.ச. 11 ஆம் நூற்றாண்டில் பிரதான இந்தியாவிலிருந்து பௌத்தம் கிட்டத்தட்ட மறைந்துவிட்ட போதிலும், அதன் இருப்பு பக்தி நெறி பாரம்பரியம், வைணவம் மற்றும் வங்காளத்தின் பாலப் பேரரசு போன்ற பிற இயக்கங்கள் மூலம் வெளிப்பட்டது. அவை வங்காளத்தில் பிரபலமாக இருந்த சஹஜ்ஜியான பௌத்த மதத்தால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன.

ஆபிரகாமிய மதங்களின் அறிமுகம்
சமண மதத்தின் எழுச்சி
புள்ளிவிவரம்
பக்தி இயக்கம்