ஒரு நிறுவனம் தன்னுடைய இயக்கங்களுக்கு நிதி திரட்ட பல்வேறு வகையான கடன்களைப் பயன்படுத்துகிறது. பல்வேறு வகையான கடன்களைப் பொதுவாக இவ்வாறு வகைப்படுத்தலாம்: 1) பாதுகாக்கப்பட்ட மற்றும் பாதுகாப்பற்ற கடன், 2) தனியார் மற்றும் பொதுக் கடன், 3) ஆட்சிக்குழு மற்றும் இருதுறை கடன், 4) மேலே குறிப்பிட்டவைகளில் ஒன்று அல்லது கூடுதல் பண்புகளை வெளிப்படுத்தும் இதர வகையான கடன்.

நிறுவனத்தின் சொத்திருப்புகளின் மீது உரிமையாளருக்குரிய அடிப்படையில் கடன்கொடுப்பவர் அடைக்கலம் கொண்டிருந்தால் அல்லது நிறுவனத்திற்கு எதிராக பொது கோரிக்கைகளில் முன்பிருந்தால் அப்போது அந்தக் கடன் கடப்பாடு பாதுகாப்பானதாகக் கருதப்படுகிறது.
பாதுகாப்பற்ற கடன் நிதிஆதாரக் கடப்பாடுகளைக் கொண்டிருக்கிறது, இங்கு தங்கள் திரும்பக்கோருதலில் வாங்குபவரின சொத்திருப்புகளின் மீது கடன்கொடுப்பவர் அடைக்கலம் கொண்டிருப்பதில்லை.

தனியார் கடன்களில் அடங்குபவை வங்கிக்-கடன் வகைகள், அது மதிப்புவாய்ந்தவையாக இருக்கலாம் அல்லது உயர்ந்து காணப்படலாம். பொதுக் கடன்கள் என்பது எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாமல் பங்குச் சந்தை மூலம் அல்லது ஏதாவது சில கட்டுப்பாடுகளுடன் நேரடியாக வர்த்தகம் செய்யப்பட்டும் அனைத்து நிதியாதார பத்திரங்களையும் உள்ளடக்கியிருக்கும் ஒரு பொது வரையறை.

கடன் ஆட்சிக்குழு என்பது ஒரு இடர்ப்பாட்டு நிர்வாகக் கருவி, இது தலைமை வங்கிகள் தங்கள் இடர்ப்பாட்டை குறைக்கவும் கடன் வழங்கும் திறனைக் கட்டற்று வைத்திருப்பதற்கும் கடன்கள் மீது உறுதியளிக்க அனுமதிக்கிறது.

அடிப்படைக் கடன் தான் எளிமையான கடன் வடிவமாக இருக்கிறது. அது குறிப்பிட்ட கால நேரத்திற்கு ஒரு தொகையை வழங்கவும் குறிப்பிட்ட நாளுக்குள் திருப்பிக் கொடுத்துவிடும் ஒரு ஒப்பந்தத்தையும் கொண்டிருக்கிறது. வர்த்தகக் கடன்களில் வட்டியும் அந்த தேதிக்குள் செலுத்தப்படவேண்டும், இது ஆண்டுக்கு மூலத் தொகையின் சதவீதத்தில் கணக்கிடப்படுகிறது.

சில கடன்களில், கடனாளிக்கு உண்மையிலேயே கொடுக்கப்படும் கடன் தொகை திரும்பச் செலுத்தவேண்டிய தொகையைவிடக் குறைவாக இருக்கும்; கூடுதல் மூலத் தொகை ஒரு உயர் வட்டி விகிதம் கொண்டிருக்கும் அதே பொருளாதார விளைவைக் கொண்டிருக்கிறது (பாய்ண்ட் (அடமானம்) பார்க்கவும்), மேலும் இது சில நேரங்களில் வங்கியாளரின் பன்னிரண்டு என்று குறிப்பிடப்படுகிறது, "பேக்கர்ஸ் டஜன்" என்னும் நாடகத்தில் – பன்னிரண்டு (ஒரு டஜன்) கொடு, கடனாக பதினொன்று பெறு (வங்கியாளரின் பதினொன்று) என்பதாக வரும். செயல்படவுள்ள வட்டிவிகிதம் தள்ளுபடிக்குச் சமமாக இல்லை என்பதைக் கவனிக்கவும்: ஒருவர் $10 கடனாகப் பெற்று $11 திரும்ப செலுத்தவேண்டியிருந்தால் அப்போது அது ($11–$10)/$10 = 10% வட்டி; அதேநேரத்தில் ஒருவர் $9 கடன் பெற்று $10 திரும்பச் செலுத்தவேண்டியிருந்தால் அப்போது அது ($10–$9)/$9 = 11 1/9 % வட்டியாகும்.

ஒன்றுகூட்டப்பட்ட கடன் என்பது, எந்தத் தனி கடன் வழங்குநரும் ஒரே கடனில் இடர்பாட்டை ஏற்கத் தயாராக இல்லாத ஒரு பெரும் தொகையைக் கடனாகப் பெற விரும்பும் நிறுவனங்களுக்கு இது வழங்கப்படுகிறது, வழக்கமாக இது பல மில்லியன் டாலர்களில் இருக்கும். அத்தகைய நிலைமைகளில், வங்கிகளின் கூட்டமைப்பு ஒவ்வொன்றும் ஒட்டுமொத்த தொகையில் ஒரு பகுதியை முன்வைக்க ஒப்புக்கொள்ளலாம்.

கடன் பத்திரம் என்பது ஒரு கடன் பாதுகாப்பு, இது குறிப்பிட்ட சில நிறுவனங்கள் மற்றும் அரசாங்கங்களால் வழங்கப்படுகிறது. கடன்பத்திரம் வைத்திருப்பவர் ஒட்டுமொத்த தொகையைத் திரும்பப்பெறுவதையும் அத்துடன் கூடுதலாக வட்டியையும் பெறுவதற்கான உரிமையை அளிக்கிறது. ஒரு நிறுவனம் கடன் பெற விரும்பும்போது முதலீடு செய்பவர்களுக்குப் பங்குச்சந்தையில் கடன்பத்திரங்கள் வழங்கப்படுகிறது. கடன்பத்திரங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட வாழ்நாளைக் கொண்டிருக்கும், வழக்கமாக ஆண்டுகளின் எண்ணிக்கையில் இருக்கும்; இதில் நீண்ட கால கடன்பத்திரங்கள் 30 வருடங்களுக்கு மேல் நீடித்திருப்பது சர்வசாதாரணமானது. கடன்பத்திரத்தின் வாழ்நாளின் இறுதியில் பணம் முழுமையாக திரும்பஅளிக்கப்பட வேண்டும். வட்டி, இறுதி பணம் செலுத்துதலுடன் சேர்க்கப்படலாம் அல்லது கடன் பத்திரத்தின் வாழ்நாளின் ஒழுங்குமுறையான கால இடைவெளியில் தவணை முறையில் (கூப்பன்கள் என்று அறியப்படுவது) செலுத்தப்படலாம். கடன் பத்திரங்கள், கடன்பத்திர சந்தைகளில் வர்த்தகம் செய்யப்படலாம் மேலும் அவை வட்டியில்லா பங்குகளைக் காட்டிலும் ஒப்பீட்டளவில் பாதுகாப்பான முதலீடுகளாக பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

கடன்களுக்கு எதிரான விவாதங்கள்
பணவீக்கம் உள்ளடக்கிய கடன்
கடன் விகிதங்கள், இடர்ப்பாடு மற்றும் ரத்துசெய்தல்
கடன் வகைகள்