கசாட் இன் இந்த புகழுக்கும், நன்மதிப்புக்கு அடித்தளமாக அமைந்தது அவருடைய தொடர்ந்த கடுமையான உழைப்பும், நுட்பமாக கவனித்து வரைதலும் ஆகும். அவருடைய பல வரைபடங்கள் தாய்க்கும் சேய்க்கும் உள்ள பந்தத்தையே மையமாக வைத்து வரைந்துள்ளார். அவருடைய ஆரம்ப காலத்திலேய திர்ய்போஇன்ட் என்ற தலைப்பை மையமாக வைத்து " "கர்ட்நேர் ஹெல்த் பி ஹிஸ் மதர்"" என்று ஓவியத்தை தீட்டியுள்ளார் .(ஜன ௮௮ இல நியூ யார்க் மக்கள் நுலகம் மீது ஒரு நல்ல மடிப்பு இருந்தது )சில ஓவியங்களில் தன் சொந்த உறவினர்கள் மற்றும் நண்பர்களையே மாதிரியாக வைத்து ஓவியம் வரைந்து வந்தார். பிற்காலத்தில் மிகவும் தொழில்ரீதியான மாதிரிகளை வைத்தே ஓவியம் தீட்டினார் .அதில் குறிப்பிடத்தக்கது இட்டாலியன் ரேனைச்சன்சே ஆகும் . அதிலும் அடிக்கடி மடோனா மற்றும் அவர் குழந்தையின் புத்துணர்வு ஓவியங்களையும் வரைந்தார் 1900 ஆம் ஆண்டிற்கு பிறகு தாய்க்கும் சேய்க்கும் உள்ள உறவினை பற்றிய ஓவியங்களையே வரைந்தார்.

ஒரு வருடத்துக்கு முன் பாரிஸ் நகரத்தில் ஜப்பானிய கலைநிபுனர்களால் வைக்கப்பட்ட ""வோமன் பதின் " மற்றும் "தி கிபிபிஉரே" "ஆகிய ஓவியத்தால் கவர்ந்திழுக்கபட்டு 1891 ஆம் ஆண்டு திர்ய்போஇன்ட் மற்றும்அஃஉஅதிந்த் இனால் வரையப்பட்ட படங்களை கண்காட்சியில் வைத்தார் .(ஜபோநிசம் யை பார் )கசாட் அவர்கள், ஜப்பானிய கலைஞர்களின் எளிமை தன்மையிலும் அவர்களின் மிக தெளிவான படங்களும், வர்ணங்கள் மிகசரியாக பயன்படுத்தும் முறைகளிலும் கவர்ந்திழுக்கப்பட்டர். அவர்தன் ஓவியங்களில் நுண்மையான வர்ணங்களை பயன்படுத்தினார். கருப்பு நிறத்தை பயன்படுத்தவில்லை .ஸ்மித்சோனியன் கல்வி நிலையத்தை சேர்ந்த எ. ப்ரீச்கின் அவர்கள் கூறியதாவது , கசாட் வரைபடங்களுக்காக தன்னை எவ்வளவு அர்ப்பணித்து கொண்டுள்ளார் என்பதை அந்த வரைபடங்கள் மூலமே அறியலாம் என்றும், கலைக்கு புது வரலாறு சேர்த்தவரும், நுட்பமான வர்ணபடங்கள் தீட்டுவதிலும் இவரை மிஞ்ச எவரும் எல்லை.
1890 ஆம் ஆண்டு கசாட் சுறுசுறுப்பாக மிக அதிக வரைபடங்களை உருவாக்கும் நேரமாக அமைந்தது.அவர் கவனிக்கத்தக்க வகையில் முதிர்ச்சியடைந்தவராகவும் மிக சிறந்த ராஜ தந்திரியாகவும் , தனது கருத்துகளை ஒளிவு மறைவின்றி உரைப்பவரகவும் உருவாகினார் . இளமையான அமெரிக்க கலைஞர்களின், முன் மாதிரியாகவும் ,அறிவுரை வழங்குபவராகவும் இருந்தார் . கசாட் அவர்களால் கமில்லே பிச்சர்ரோவிற்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட லுசி எ பகான். அவர்களில் ஒருவர் ஆவார். தனித்தன்மை கொண்டவர்களின் குழு கலைக்கப்பட்ட போதிலும் கசாட் இன்னும் ரேநோஇர், மொனெட், பிசர்ரோ மற்றும் சில உறுப்பினர்கள் உட்பட அனைவரிடமும் நட்புடன் இருந்தார்.
புதிய நுற்றாண்டு பிறந்ததும் பல பெரும்பான்மையான கலை சேகரிபவர்களுக்கு அறிவுரை கூறுபவராகவும், இறுதியில் அவர்கள் வாங்கிய படைப்புகளை அமெரிக்க கலை அருங்காட்சியகத்திற்கு நன்கொடையாக வழங்கவேண்டுமென்று ஒப்புதலும் செய்து கொண்டார். 1904 ஆம் ஆண்டு, கலைச் சேவைக்காக அவருக்கு பிரான்ஸ் இன் லேகின் த'ஹொனெஉர் விருது வழங்கப்பட்டது. அமெரிக்க கலை சேகரிப்பாளர்களின் அறிவுரையாளராக இருந்தும், அவருடைய கலையின் சிறப்பு ,ஒருங்கிணைந்த மாநிலங்களால் மிகவும் மெதுவாக தான் கவனிக்கப்பட்டது. அமெரிக்காவில் அவர் குடும்பத்தினர் இருந்த போதிலும் குறைந்த பாராட்டுகளே வந்தது, அவையும் அவருடைய புகழ்பெற்ற சகோதரனால் அழிந்துவிட்டது.

மேரி கசாட் இன் சகோதரன் அலெக்சாண்டர் கசாட்([[பென்ன்சல்வனியா ஜனாதிபதியாக 1899 ஆம் ஆண்டு முதல் மறையும் இருந்தார் )1906 ஆம் ஆண்டு அவர் மறைந்தார். கசாட் தனது சகோதரனுடன் நெருக்கமாக இருந்ததால், அவருடைய திடீர் மறைவால் மிகவும் பயந்துவிட்டார். ஆயினும் 1910 வரை தொடர்ந்து படைப்புகளை படைத்து வந்தார். 1900 இல் அதிகமான மனோபாவங்கள் பற்றி தெளிவாக ஓவியம் வரைந்தார். அவருடைய ஓவிய வேலை மக்களிடமும், விமர்சகர்களிடமும் புகழ் வாய்ந்ததாக இருந்தது. அவர் புதிய காலத்தில் வரைவதற்கு தனித்தன்மை வாய்ந்த நண்பர்களின் தூண்டுதலும், விமர்சனமுமே காரணமாக இருந்தது.கலையின் புதிய வளர்ச்சிகளானபோஸ்ட் இம்ப்ரெஸ்ஸிஒநிஸ்ம்,பாஉவிசம், மற்றும் [[கிபிச்ம்கிபிசம்|கிபிசம்]] ஆகியவற்றை வெறுத்தார்.

1910 ஆம் ஆண்டு [[எகிப்து|எகிப்த்திற்கு]] பயணம் செய்த பொழுது அங்குள்ள பழைய கலையின் அழகை பார்த்து மயங்கினார் .அவரின் பயணம் மட்டும் அவரை களைப்படைய செய்யவில்லை, அவர் தனக்கு தானே அறிவித்து கொண்டதாவது,"கலையின் பலத்தை தெரிந்துகொள்ள நான் அதற்கு எதிராக சண்டையிட்டேன். ஆனால் கலை தான் வெற்றி கொண்டது. கண்டிப்பாக பழைய கலையே சிறந்த கலையாகும், எப்படி என் பலவீனமான கைகள் இவ்வளவு அழகான ஓவியங்களை வரைந்ததோ", என்று ஆச்சரியப்பட்டார். 1911 ஆம் ஆண்டு, [[சக்கரை நூய்|சர்க்கரை நோயாலும்]], [[கீழ்வாதம்|கீல்வாததினாலும்,]] [[கண்ணில் ஏற்படும் படர நோய்|கண்ணில் ஏற்படும் சில படர் நோயாலும்]],[[கண்ண நோய்|கண் நோயாலும்]] பாதிக்கப்பட்டு இருந்த போதிலும் அவர் மனம் தளரவில்லை. ஆனால் 1914 ஆம் ஆண்டு முழுவதுமாக பார்வைஇழந்ததால் ஓவியம் வரைவதை வேறுவழியன்றி நிறுத்தி கொண்டார். 1915 ஆம் ஆண்டு [[பேர்களின் சிரமங்கள்|பெண்களின் கஷ்டங்களை]] மையமாக கொண்டு, பதினெட்டு ஓவியங்களை அருங்காட்சியத்தில் வைத்தார்.

1926 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 14 இல் பாரிஸ் அருகே உள்ள சித்யு தி பிரசனி என்ற இடத்தில் இறந்தார். அவருடைய உடல் பிரான்சில் உள்ள [[லே மேச்னில் தேர்புஸ்|லே மேச்னில் - தெரிபுஸ்]] இடத்தில் குடும்பத்தினரால் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. அவருடைய வரைபடங்கள் [[அமெரிக்க டாலர்|$]]2.9 மில்லியன் வரை விற்பனையானது.


புற இணைப்புகள்
பிற்கால வாழ்க்கை
இளமை காலம்
தனித்தன்மை கொண்டோர்