தக்காணத்து மக்கள் பெரிதும் விரும்பிய கவிதை வகை மஸ்னவி என்பதாகும். பெரும்பாலும் கவிஞர்கள் அனைவரும் எத்தனை மஸ்னவிகள் இயற்ற முடியுமோ அத்தனை இயற்ற முயன்றனர். அவற்றுள் சில இப்போது கிடைக்கின்றன. அவற்றின் நடை இயற்கையானதாகவும் எளியதாகவும் சொல்வன்மை யுடையதாகவும் இருக்கின்றது. பிற்காலத்தில் கவிதைக்கு ஒவ்வாதவை என்று ஒதுக்கப்பட்ட, இந்திச் சொற்கள் இவர்கள் கவிதைகளில் நிறைந்துள்ளன. இந்த நிலையில் உருதுக்கவிதையின் "சாஸர் என்று கூறத்தக்க வலி" என்பவர் பிறந்து உருதுக்கவிதையை, உணர்ச்சிகளைத் தக்கவாறு வெளியிடத் தக்க இலக்கிய சாதனமாக்கினார். இவரே ரீக்தா என்னும் கவிதை இயற்றி, உருவாக்கின தந்தையாகக் கருதப்படுகிறார்.

இவர் ஔரங்கபாத் என்னும் நகரில் 1668ஆம் ஆண்டில் பிறந்து, இருபதாவது வயதில் அகமதாபாத்துக்குச் சென்று, குஜராத்தில் வாழ்ந்த மௌலானா ஷா வஜிஹூத்தீன் என்னும் புலவருடைய மாணாக்கரானார். உருதுக் கவி புனையும் இயற்கை ஆற்றல் உடையவராயிருந்தார். அவர் இருமுறை டெல்லிக்குச் சென்றார். அப்போது அவருடைய கவிதைகள் வட இந்தியாவிலிருந்த பாரசீக, உருதுப்புலவர்களுடைய கருத்தைக் கவர்ந்தன. அதன் மேல் அவருடைய புகழ் நாடெங்கும் பரவியது. இதுவரை பாரசீக மொழியில் மட்டுமே கவிதை யாத்துவந்த கவிஞர்கள் உருதில் அழகான கவிதைகள் புனையத் தொடங்கினர். வலி அகமதாபாத்தில் 1744-ல் இறந்தார். இவரைப் பின்பற்றி வடநாட்டுக் கவிஞர்களாகிய ஷாஹதீம், ஷா முபாரக் ஆப்ரூ, சிராஜுதீன் அலி கான் ஆர்ஜு, முகம்மது ஷாக்கீர் நாஜி, மியான் ஷர்புதீன் மஸ்மூன் முதலிய பலர் அழகற்ற பல தக்காண உருதுச் சொற்களையும் சொற்றொடர்களையும் நீக்கிவிட்டுப் பண்டைப் பாரசீகச் சொற்களை மிகுதியாகச் சேர்த்து உருது மொழியை மெருகிட்டனர்.

மஸ்னவி
மொகலாயப் பேரரசில்
இருபதாம் நூற்றாண்டில்
18ஆம் நூற்றாண்டு