குளோரோப்ளோரோகார்பன் (CFC) இரசாயனத்தை அடிப்படையாய் கொண்ட செயற்கை குளிர்ப்பான்களின் கண்டுபிடிப்பு நுகர்வோர் வீடுகளில் பாதுகாப்பாக பயன்படுத்த கூடியதாக இருந்தது. ப்ரீயான், டுபோண்ட் கார்ப்பரேஷனின் ஒரு முத்திரையாக இருந்தது. பின்னர் 1920 களில் ஹைட்ரோபுலோரோகார்பன் (HFC), மற்றும் ஹைட்ரோகுளொரொ புலோரோகார்பன்(HCFC) ஆகிய குளிர்ப்பான்கள் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த குளிர்ப்பான்கள் அப்பொழுது பயன்படுத்தப்பட்ட மெத்தில் ஃபார்மேட், அமோனியா, மெத்தில் குளோரைடு, மற்றும் சல்பர் டை ஆக்சைடுயை விட குறைவான ஆபத்துடையதாக இருந்தது. CFC குளிர்ப்பான்களின் நோக்கம் குளிர்ப்பதன இயந்திரம் வீட்டிற்கு ஆபத்து உருவக்காத உபகரணமாக இருக்கவே. இருப்பினும் 1970 இல் இந்த சேர்மங்கள் வளிமண்டல ஓசோனுடன் வினை புரிவது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. வளிமண்டல ஓசோன், சூரிய புற ஊதா கதிர்களுக்கு எதிரான ஒரு முக்கியமான பாதுகாப்பு அமைப்பாக செயல் படுகிறது. அதனால் 1987 ஆம் ஆண்டு மாண்ட்ரீல் நெறிமுறை இந்த சேர்ம உபயோகத்தை கட்டுப்படுத்த கொண்டு வரப்பட்டது.

பரந்த வணிக பயன்பாடு
நுகர்வோர் மற்றும் இல்லம் பயன்பாடு
சுழற்சி அல்லாத குளிரேற்றல்
வரலாற்று பயன்பாடுகள்