பைபில் என்கிற ஆங்கில வார்த்தை பைபிலியா என்னும் லத்தீன் வார்த்தையில் இருந்து உருவானது. இடைக்கால லத்தீன் மற்றும் பிந்தைய லத்தீன் ஆகியவை கோயின் கிரேக்கத்தில் இருந்தே இவ்வார்த்தையை பெற்று இருக்கின்றன. கோயின் கிரேக்கத்தில் τὰ βιβλία ta biblia என்றால் “புத்தகங்கள்” (ஒருமை βιβλίον biblion). இடைக்கால லத்தீனில் பைபிலியா என்கிற வார்த்தையின் பொருள் சுருக்கமான ஒருமையில் “புனித புத்தகம்”. பிற்கால லத்தீன் மற்றும் கிரேக்க மொழியில் பைபிலியா என்கிற வார்த்தையின் பொருள் நடுநிலையான பன்மையை குறிக்கின்றன. இடைக்கால லத்தீனில் படிப்படியாக இது பெண்பால் ஒருமை பெயர்சொல்லாக கருதப்பட தொடங்கியது (பைபிலியா, பொதுவாக பைபிலியே). மேற்கு ஐரோப்பியாவின் வழக்கச்சொல்லில் இந்த வார்த்தை கடன்வாங்கப்பட்டு ஒருமையாகவே பயன்படுத்தப்படுகின்றது. கிரேக்கத்தில் இருக்கும் τὰ βιβλία τὰ ἅγια ta biblia ta hagia (பரிசுத்த நூல்கள், புனித நூல்கள்) என்னும் வார்த்தை லத்தீனில் புனித நூல் அல்லது பரிசுத்த புத்தகம் என்று மொழிபெயர்க்கப்படுகின்றது. βιβλίον என்கிற வார்த்தைக்கே ’தாள்’ அல்லது ’தோல்சுருள்’ என்னும் அர்த்தம் இருக்கின்றது. புத்தகத்தை குறிக்கும் இயல்பான வார்த்தையாக அது மாறியது. இது ’எகிப்திய பாபைரஸ்’(βύβλος bublos) என்பதன் மருவிய சொல். எகிப்திய பாபைரஸ் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட பீனிக்க துறைமுகம் பைப்லோஸ்ஸில் இருந்து இந்த பெயர் உருவாகி இருக்க்க்கூடும். கிரேக்க வார்த்தை டா பைபிலியா (சிறிய பாபைரஸ் புத்தகங்கள்) என்பது ஹெலனிய யூதர்களின் புனித புத்தகத்தை (செப்துவாஜிந்தம்) குறிக்கும் வழக்கச் சொல்லில் இருந்து உருவானது. பொது ஊழி 223ல் கிறிஸ்தவர்கள் இந்த சொல்லை பயன்படுத்தியதற்கு சான்று இருக்கின்றது. கிரேக்க வாக்கியமான ’தா பைபிலியா’வை பழைய ஏற்பாட்டையும், புதிய ஏற்பாட்டையும் குறிப்பிட பயன்படுத்திய முதல் எழுத்தாளர் கிறிஸோதோம் என்று தோன்றுகிறது என்று வேத அறிஞர் எஃப்.எஃப்.ப்ரூஸ் குறிப்பிடுகின்றார் (ஹோமிலீஸ் ஆன் மேத்யூ என்கிற அவருடைய புத்தகத்தில், பக்கம் 386 முதல் 388 வரை குறிப்பிடுகின்றார்).(ஹோமிலீஸ் ஆன் மேத்யூ என்கிற அவருடைய புத்தகத்தில், பக்கம் 386 முதல் 388 வரை குறிப்பிடுகின்றார்).

பழைய ஏற்பாடு
புதிய ஏற்பாடு
சொல்லிலக்கணம்:
நேவி’இம்