சாலைகள்: 
பாரிஸ் போன்ற நகரங்களில் 19ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிகளில் சரளைக் கற்களாலான சாலைகளுக்கு தார்-வரம்பிட்ட சரளைக் கற்கள் (கீல் கலவை) போடப்பட்டது. 20ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலங்களில் கீல் கலவை மற்றும் சிமெண்ட் கலவை தளவரிசை நாட்டுப்புறங்களுக்கும் நீட்டிக்கப்பட்டது.

கால்வாய்கள்: 
இந்தக் காலகட்டத்தில் பல குறிப்பிட்ட கடல் கால்வாய்கள் கட்டி முடிக்கப்பட்டது: சூயஸ் கனால் (1869); கையல் கனால் (1897) - இது பெரும்பாலான இதர கால்வாய்களைக் காட்டிலும் அதிகமான டன்களைக் கொண்டு செல்கிறது; மற்றும் பனாமா கனால், 1914 ஆம் ஆண்டில் திறக்கப்பட்டது.

தொலைபேசி சேவை :
1876 ஆம் ஆண்டில், அலெக்சாண்டர் கிரஹாம் பெல் தெளிவான பேச்சொலியுடன் முதல் வெற்றிகரமான தொலைபேசி கடத்தலைச் சாதித்தார். முதல் தொலைபேசிகள் எந்த வலைத்தொகுப்பையும் கொண்டிருக்கவில்லை ஆனால் தனியார் பயன்பாட்டில் இருந்த அது, ஜோடிகளாக ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டிருந்தது. வெவ்வெறு நபர்களிடம் பேச விரும்பும் பயனர்கள் அந்த நோக்கத்திற்காக, தேவைக்கு ஏற்ப அத்தனை தொலைபேசிகளை வைத்திருந்தனர். பேச விரும்பும் ஒரு பயனர், அடுத்த முனையில் இருப்பவர் கேட்கும் வரையில் ட்ரான்ஸ்மிட்டருக்குள் விசில் அடித்துக்கொண்டிருக்கவேண்டும். எனினும், விரைவிலேயே, சமிக்கை செய்வதற்கு ஒரு மணி சேர்க்கப்பட்டது, பின்னர் ஒரு சுவிட்ச் ஹூக், அதற்குப் பிறகு தொலைபேசி தந்தி வலைத்தொகுப்புகளில் முன்னரே பயன்படுத்தி வந்த இணைப்பக கோட்பாட்டினை உபயோகித்துக்கொண்டது. ஒவ்வொரு தொலைபேசியும் ஒரு உள்ளூர் தொலைபேசி இணைப்பகத்துடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தது, அந்த இணைப்பகங்கள் டிரங்குகளுடன் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டிருந்தது. நெட்வர்க்குகள் படிநிலை முறையில் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டிருந்தது, அவை தம் இடப்பரப்பை நகரங்கள், நாடுகள், கண்டங்கள் மற்றும் கடல்களென விரிக்கும்வரை அவ்வாறு இருந்தது.

மின்சாரம் : 
பாரிஸ் எக்ஸ்போசிஷன் ஆஃப் 1878 ஆம் ஆண்டில், அவென்யூ டி எல்'ஒபேரா மற்றும் ப்ளேஸ் டி எல்'ஒபேரா முழுவதும் மின்சார ஆர்க் லைட்டிங் நிறுவப்பட்டுள்ளது, இது மாற்று மின்சார டைனமோ ஜெனோப் கிராம்மியால் ஆற்றல்படுத்தப்பட்ட யாப்லாச்கோவ் ஆர்க் விளக்குகளைப் பயன்படுத்துகிறது. யாப்லாச்கோவ்வுக்கு உயர்ந்த வோல்டேஜ் தேவைப்பட்டது, ஆனால் விரைவிலேயே அந்த ஆர்க் விளக்குகள் ஒரு ஏழு மைல் சர்க்யூட் மூலம் ஆற்றல் படுத்தப்படலாம் என்று பரிசோதனையாளர்கள் தெரிவித்தனர். ஒரு மத்திய பவர் இயந்திர தொகுப்பைப் பயன்படுத்தி பத்தாண்டுகளுக்குள் பல நகரங்கள் லைட்டிங் அமைப்புகளைக் கொண்டிருக்கும், இந்த பவர் பிளாண்டுகள் பல்வேறு வாடிக்கையாளர்களுக்கு மின்சார கடத்து லைன்கள் மூலம் மின்சாரத்தை வழங்கின. அந்தக் காலத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்திக் கொண்டிருந்த காஸ்லைட் பயனுடைமைகளுடன் இந்த அமைப்புகள், நேரடி போட்டியில் இருந்தன.

வெப்பத்துடன் கூடிய ஒளியை வழங்கக்கூடிய முதல் மின்சார அமைப்பு எடிசன் இலுமினேடிங் நிறுவனத்தால் லோயர் மன்ஹாட்டனில் கட்டப்பட்டது, இது பெர்ல் ஸ்ட்ரீட் நிலையத்தில் நிலைபெற்றிருந்த ஆறு "மிகப்பெரிய டைனமோ"க்களுடன் ஒரு சதுர மைலுக்குப் பணிபுரிகிறது.

1891 ஆம் ஆண்டில் ஃப்ராங்கபர்ட்டில், நடைபெற்ற பன்னாட்டு மின்சார கண்காட்சியின் போது உயர் வோல்டேஜைப் பயன்படுத்தி மூன்று பேஸ் ஆல்டர்னேடிங் கரண்டின் முதல் கடத்தல் நடைபெற்றது. ஒரு 25 kV டிரான்ஸ்மிஷன் லைன், தோராயமாக 175 கிலோமீட்டர் நீளம், நெக்காரில் உள்ள லாஃப்பென் மற்றும் ஃப்ராங்க்பர்ட்டை இணைத்தது. மின்சார ஆற்றல் கடத்தலுக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்ட வோல்டேஜ்கள் 20ஆம் நூற்றாண்டு முழுவதும் அதிகரித்துக்கொண்டே இருந்தது. 1914 ஆம் ஆண்டுக்குள், 70,000 வோல்டேஜுக்கும் அதிகமான ஆற்றலில் இயங்கிக் கொண்டிருந்த ஐம்பத்தைந்து டிரான்ஸ்மிஷன் அமைப்புகள் பணியில் இருந்தது, அப்போது பயன்படுத்தப்பட்ட அதிகபட்ச வோல்டேஜ் 150,000 வோல்ட்ஸ்.

நீர் பங்கீடு மற்றும் சாக்கடைகள்: இது ஒரு ஸ்டப்.

சுரங்கப் பாதைகள்: 1863 ஆம் ஆண்டில் இலண்டன் சுரங்கப்பாதை உருவாக்கப்பட்டது, 1890 ஆம் ஆண்டில் அது முதன் முதலாக மின்சார டிராக்ஷன் மற்றும் ஆழ்-நிலை டனல்களைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கியது. அதன்பின்னர் விரைவிலேயே நியூ யார்க் உட்பட, புதாபெஸ்ட் மற்றும் இதர பல நகரங்களும் சுரங்கப் பாதை அமைப்புகளைப் பயன்படுத்த ஆரம்பித்தன. 1940 ஆம் ஆண்டுக்குள், 19 சுரங்கப்பாதை அமைப்புகள் பயன்பாட்டில் இருந்தன.

1700 ஆம் ஆண்டு முதல் 1870 ஆம் ஆண்டு வரை
தொடர்புடைய கருத்துப்படிவங்கள்
இதரப் பயன்பாடுகள்
1870 ஆம் ஆண்டு முதல் 1920 ஆம் ஆண்டு வரை