புதிய சைபீரியத் தீவுகள் அல்லது அன்சூ தீவுகளின் (острова Анжу, சாகா: Анжу арыылара) நிலப்பரப்பு சுமார் 29,000 சதுர கிமீ ஆகும்.


தெற்கே சைபீரிய முதன்மைநிலப்பகுதிக்கு அருகில் லியாகோவ்ஸ்கிய் தீவுகள் (6,095 சதுர கி.மீ) உள்ளன:

பரப்பளவில் சிறிய, டி லாங் தீவுகள் (228 சதுர கிமீ) நோவய சிபீரின் வடகிழக்கில் அமைந்துள்ளன.

புதிய சைபீரியத் தீவுகள் தாழ்வானவை. அவற்றின் மிக உயர்ந்த இடம் பென்னட் தீவில் அமைந்துள்ளது, இதன் உயரம் 426 மீ.

புதிய சைபீரியத் தீவுகள், கடைசி பனிப்பாறை உயர்காலத்தில் (Late Weichselian Epoch) சைபீரியாவிற்கும் அலாஸ்காவிற்கும் இடையில் கடைசி பனியூழிக்கால "பெரிங்கியா" பகுதியின் வடக்கு பகுதியில் பரவியிருந்த பெரிய ஆர்க்டிக் சமவெளிக்குள் பல குன்றுகளாக உருவாகியிருந்தன. இத்தீவுகள் ஆர்க்டிக் பெருங்கடல், கிழக்கு சைபீரியக் கடல், மற்றும் லாப்தேவ் கடல்களின் பகுதிகளுக்கு கீழே முன்பு பெரிய ஆர்க்டிக் சமவெளியாக இருந்து இப்போது மூழ்கியுள்ள, சுமார் 1.6 மில்லியன் சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவுள்ள நிலப்பகுதியின் எஞ்சியுள்ள இடங்களைக் குறிக்கின்றன, இந்த சமவெளியின் மிகப் பெரிய அளவில், இதன் கடல் மட்டம் இக்காலக்கடல் மட்டத்திலிருந்து 100-120 மீ கீழே இருந்துள்ளது, மேலும் கடற்கரை அதன் தற்போதைய நிலைக்கு 700 முதல் 1000 கிலோமீட்டர் வடக்கே அமைந்திருந்தது. இந்த சமவெளி கடைசி பனியூழி அல்லது கடைசி பனிப்பாறை காலத்தின் போது விரிவான பனிப்பாறைப்படிவுக்கு உட்படுத்தப்படவில்லை, ஏனெனில் இது வடக்கு ஐரோப்பிய பனிப்பட்டையின் மழை மறைவுப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. கி.மு 17,000 முதல் 24,000 வரையிலான கடைசி பனிப்பாறை உயர்காலத்தின் கடுங்குளிர் துருவ காலநிலையின் போது, அருகிலுள்ள டி லாங் தீவுகளில் சிறிய செயலற்ற பனிக்கட்டிகள் உருவாகின. இந்த பனிக்கட்டிகளின் துண்டுகள் ஜனெட், ஹென்றியேட்டா மற்றும் பென்னட் தீவுகளில் உள்ளன. சிறிய சாய்வு மற்றும் பனியரிப் பள்ளப் பனிப்பாறைகளின் தடயங்கள் புதைக்கப்பட்ட தரைபனிப்படிவ உருவில் ஜோகவ் தீவில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன. ஆரம்ப-இடை ஹாலசீன் எனப்படும் தற்காலத்தில் 7,000 ஆண்டுகளில் ஒப்பீட்டளவில் குறுகிய காலத்திற்குள், பெரிய ஆர்க்டிக் சமவெளி (நவசிபீர்ஸ்க்கு மற்றும் பிற தனித் தீவுகளைத் தவிர) கடலில் மூழ்கியது.

புவியியல்
தந்தப் படிமங்கள்
நிலவியல்
வரலாறு