பிலமோன் 8-21

"நீர் செய்ய வேண்டியதை உமக்குக் கட்டளையிட, 
கிறிஸ்தவ உறவில், எனக்கு முழு உரிமை உண்டு என்றாலும், 
அன்பின் பெயரால் வேண்டுகோள் விடுவிக்கவே விரும்புகிறேன். 
கிறிஸ்து இயேசுவின் தூதுவனாக அவர் பொருட்டுக் கைதியாக இருக்கும் 
பவுலாகிய எனக்குச் சிறையிலிருந்த போது பிள்ளையான ஒனேசிமுக்காக உம்மிடம் வேண்டுகிறேன். 
முன்பு உமக்குப் பயனற்றவனாக இருந்த அவன், இப்பொழுது எனக்கும் உமக்கும் பயனுள்ளவன். 
அவனை உம்மிடம் திரும்ப அனுப்புகிறேன். 
அவனை அனுப்புவது என் இதயத்தையே அனுப்புவது போலாகும். 
நற்செய்தியின் பொருட்டுச் சிறையுற்றிருக்கும் எனக்கு, 
உமது பெயரால் பணியாற்ற, அவனை என்னிடமே நிறுத்திக் கொள்ள விரும்பினேன். 
ஆனால் நீர் செய்யும் நன்மையைக் கட்டாயத்தினால் செய்யாமல், 
மனமாரச் செய்ய வேண்டு மென்று நினைத்தே, 
உம்முடைய உடன்பாடின்றி எதையும் செய்ய நான் விரும்பவில்லை. 
அவன் என்றும் உம்மோடு இருக்க உம்மை விட்டுச் சிறிது காலம் பிரிந்திருந்தான் போலும்! 
இனி அவனை நீர் அடிமையாக அல்ல, அடிமையை விட மேலானவனாக, 
அதாவது உம்முடைய அன்பார்ந்த சகோதரனாக ஏற்றுக் கொள்ளும். 
அவன் என் தனிப்பட்ட அன்புக்குரியவன். 
அப்படியானால் மனிதன் என்னும் முறையிலும் ஆண்டவரைச் சார்ந்தவன் என்னும் முறையிலும் 
அவன் எத்துணை மேலாக உம் அன்புக்குரியவனாகிறான்! 
எனவே, நமக்குள்ள நட்புறவைக் கருதி, என்னை ஏற்றுக் கொள்வது போல் அவனையும் ஏற்றுக் கொள்ளும். 
அவன் உமக்கு ஏதாவது தீங்கு இழைத்திருந்தால் அல்லது கடன்பட்டிருந்தால் அது என் கணக்கில் இருக்கட்டும். 
நானே அதற்கு ஈடு செய்வேன், எனப் பவுலாகிய நான் என் கைப்பட எழுதுகிறேன். 
நீர் உம்மையே எனக்குக் கடனாகச் செலுத்த வேண்டுமென நான் உமக்குச் சொல்ல வேண்டியதில்லை. 
ஆம் சகோதரரே, ஆண்டவர் பொருட்டு எனக்கு இந்த உதவியைச் செய்யும். 
கிறிஸ்துவின் பெயரால் என் உள்ளம் புத்துயிர் பெறச் செய்யும். 
என் சொல்லுக்கு நீர் இணங்குவீர் என்னும் நம்பிக்கையோடு இதை எழுதுகிறேன். 
நான் கேட்பதற்கு மேலாகவே நீர் செய்வீர் என்பது எனக்குத் தெரியும்."

ஆசிரியர்
ஒரு பகுதி
பிலமோன் திருமுகமும் அடிமைத்தனமூம்
எழுதப்பட்ட சூழலும் நோக்கமும்