இராசாசியின் வழிகாட்டுதலில் அரசியலும் நிர்வாகமும் பயின்றவர். 1952ஆம் ஆண்டு முதல் 1962 வரை தமிழ்நாடு (அப்போது மதராசு) மாநில அரசில் கல்வி, சட்டம் மற்றும் நிதி அமைச்சராகப் பணியாற்றினார். அந்தக் காலகட்டத்தில் கூடுதலாக சட்டமன்ற மக்களவையில் ஆளும் கட்சித் தலைவராகவும் விளங்கினார். 1962ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலில் நாடாளுமன்றம் சென்று நடுவண் அரசில் எஃகு மற்றும் சுரங்க அமைச்சராகப் பங்கேற்றார். 1965ஆம் ஆண்டு உணவு அமைச்சராக இருந்து பசுமைப் புரட்சிக்கு வித்திட்டார். அப்போது இந்தி போராட்டத்திற்கு ஆதரவாக தமது பதவியை துறந்தார். 1969ஆம் ஆண்டு காங்கிரசு பிளவுபட்டபோது இந்திரா காந்தியுடன் இணைந்து பிரிவுபட்ட காங்கிரசின் தலைவராக விளங்கினார். நெருக்கடிநிலை அறிவிக்கப்பட்ட போது இந்திரா காந்தி அமைச்சரவையில் நிதி அமைச்சராக பணியாற்றினார். பாதுகாப்பு அமைச்சராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். இந்திய திட்டக் கமிசனின் துணைத்தலைவராகவும் பணியாற்றியுள்ளார். பின்னாளில் இந்திரா காங்கிரசிலிருந்து பிரிந்து தேவராஜ் அர்ஸ் தலைமையிலான காங்கிரசு பிளவுக்கட்சியில் சேர்ந்தார்.

1990ஆம் ஆண்டு மகாராட்டிர ஆளுனராகப் பொறுப்பேற்றார். அப்போதைய பிரதமரைக் குறித்த அவரது தனிப்பட்டக் கருத்து ஊடகங்களில் கசிந்து அதன் பின்னணியில் பதவி விலகினார். 
விருதுகள்
இளமையும் கல்வியும்
சாதனைகள்
அரசியல் வாழ்வு