தொடக்கத்தில் தென்மொழி இயக்கத்தோடும் தமிழ்த்தேசியத்தந்தை பாவலரேறு அவர்களின் மீதுள்ள ஈடுபாட்டில் பெருஞ்சித்திரனார் கழகம் என்ற அமைப்பை நீண்ட காலம் நடத்தி இளைஞர்களை ஒருங்கிணைத்தார்.
தமிழ்நாட்டில் இந்தியப் பொதுவுடமைக் கட்சியில் தஞ்சை - திருவாரூர் ஆகிய மாவட்டங்களில் தீவிரமாக மக்கள் பணியாற்றியவர்கள் தோழர்கள் பெ. மணியரசன், கி. வெங்கட்ராமன் ஆகியோர். சீக்கிய இனப்படுகொலைக்கு ஆதரவாக செயல்பட்ட இந்தியப் பொதுவுடமைக் கட்சியைக் கண்டித்தும், தமிழீழ இனப்படுகொலையைக் கண்டுகொள்ளாததைக் கண்டித்தும் இவர்களது தலைமையில் தணிகைச்செல்வன், இராசேந்திரச்சோழன், தஞ்சை க. பழனிமாணிக்கம், த.கா. பரமசிவம், மா.கோ.தேவராசன் (சிதம்பரம்), புலவர் கி.த. பச்சையப்பன் உள்ளிட்ட பலர் இந்தியப் பொதுவுடமைக் கட்சியிலிருந்து விலக முடிவெடுத்து 1985 சூன் 11, 12 ஆகிய இரு நாட்கள் கல்லணையில் விவாதித்தனர். இவர்கள் அனைவரையும் இந்தியப் பொதுவுடமைக்கட்சி, கட்சியில் இருந்து வெளியேற்றியது. 1985 சூன் 29,30 ஆகிய நாட்களில் சிதம்பரத்தில் கூடிய இவர்கள் மார்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (Marxist Communist Party - எம்.சி.பி.) என்ற பெயரில் தனிக்கட்சி தொடங்கினர். அதன் அமைப்பாளராக தோழர் பெ. மணியரசன் தேர்வு செய்யப்பட்டார்.

இந்தியப் பொதுவுடமைக் கட்சி (சி.பி.எம்.) தலைமையிலிருந்து வெளியேறி எம்.சி.பி.ஐ. என்ற பெயரில் பீகாரைச் சேர்ந்த சிறீவஸ்த்தவா தலைமையில் ஓர் இயக்கம் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. சில மாதங்கள் கழித்து அவர்களோடு தமிழகத் தோழர்கள் இணைந்தனர். அதன்பிறகு, இக்கட்சி இந்திய மார்க்சியப் பொதுவுடைமைக் கட்சி (எம்.சி.பி.ஐ) ஆனது. ஆனால், அவர்களும் தமிழ்த் தேசியம் என்ற கருத்தியலை ஏற்க மறுத்தனர். இதனால், எம்.சி.பி.ஐ.லிருந்து பெ. மணியரசன் தலைமையிலான தமிழகத் தோழர்கள் அனைவரும் வெளியேற முடிவு செய்தனர். இதன் தொடக்கமாக 1990 பிப்ரவரி 25 அன்று சென்னை பெரியார் திடலில் “தமிழ்த் தேசியத் தன்னுரிமை மாநாடு” என்ற தலைப்பில் மாநாடு ஒன்று தோழர்களால் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. கட்சியின் மாநாடாக இல்லாமல் பொதுநிலையில் நடத்தப்பட்ட அம்மாநாடு அது.

குடும்பம்
கொள்கைகள்
அரசியல்
போராட்டங்கள்