ஒரு நொதியால் வினையூக்கம் பெற்ற வினையானது, வினையூக்கமேற்படாத வினையைப் போலவே அதே வினைபடுபொருட்களைப் பயன்படுத்துகிறது மற்றும் அதே ஆக்கப்பொருட்களை உற்பத்தி செய்கிறது. மற்ற இதர வினையூக்கிகள் போல, அடி மூலக்கூறு மற்றும் ஆக்கப்பொருட்களுக்கு இடையிலான் சமநிலையை நொதி மாற்றியமைப்பதில்லை. எனினும், வினையூக்கமேற்படாத வினைகள் போலல்லாமல் நொதி-வினையூக்கம் பெற்ற வினைகள் நிறைவுற்ற இயக்கவியலைக் காட்சிப்படுத்துகின்றன. குறிப்பிட்ட நொதிச் செறிவு மற்றும் ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த அடி மூலக்கூற்றுச் செறிவுகளுக்கு, வினை விகிதம் அடி மூலக்கூறு செறிவுடன் நேர்கோட்டில் அதிகரிக்கிறது; நொதி மூலக்கூறுகள் வினைகளை வினையூக்கப்படுத்த பெரும்பாலும் எந்தக் கட்டுப்பாடுகளையும் கொண்டிருப்பதில்லை, மேலும் அடி மூலக்கூற்றுச் செறிவை அதிகரிப்பது என்பது நொதி மற்றும் அடிப்படை மூலக்கூறு ஒன்றை மற்றொன்று எதிர்கொள்ளும் விகிதத்தை அதிகரிப்பதாகும். எனினும், ஒப்பீட்டளவில் உயர்ந்த அடி மூலக்கூற்று செறிவுகளில், வினை விகிதம் அணுகல் வழியாக கற்பிதமான அதிகபட்சத்தை அடைகிறது; நொதி வினைபுரி இடங்கள் அனைத்தும் பெரும்பாலும் நிறைவுற்றிருக்கிறது மேலும் வினைபுரியும் விகிதம் நொதியின் உள்ளார்ந்த பரிமாற்ற விகிதத்தால் முடிவுசெய்யப்படுகிறது. இவ்விரு வரையறுக்கும் நிலைமைகளுக்கு இடையில் இருக்கும் அடி மூலக்கூற்று செறிவு "K" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.

ஒரு நொதியின் இரு மிக முக்கிய இயக்கப் பண்புகளாக இருப்பது, ஒரு குறிப்பிட்ட அடி மூலக்கூற்றுடன் ஒரு நொதி எவ்வளவு விரைவாக நிறைவுறுகிறது என்பதும் அது சாதிக்கக்கூடிய மிக அதிகபட்ச விகிதமும் ஆகும். இந்தப் பண்புகளை அறிந்திருப்பது, உயிரணுவில் ஒரு நொதி என்னவெல்லாம் செய்யும் என்பதை அறிவுறுத்தும் மற்றும் இந்நிலைமைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்களுக்கு நொதி எவ்வாறு செயற்படும் என்பதையும் காட்டும்.

அடிக்குறிப்புகள்
மீளா மட்டுப்படுத்திகள்
பொது கோட்பாடுகள்
வினையூக்கிகளின் இயக்கமுறைகள்