மங்கோலியர்கள் சிந்து நதியை கடந்த பின்னரே அவர்கள் வரும் செய்தியை அலாவுதீன் அறிந்ததாக கருதப்படுகிறது. 14ஆம் நூற்றாண்டு காலவரிசையாளர் இசாமியின் கூற்றுப்படி அலாவுதீனுக்கு ஒன்று அல்லது இரண்டு வாரங்களே யுத்தத்திற்கு தயாராவதற்காக கிடைத்தது. அலாவுதீன் உடனேயே பல்வேறு மாகாண ஆளுநர்களுக்கு செய்திகளை அனுப்பினார். தில்லிக்கு உடனேயே படைவீரர்களை அனுப்புமாறு கேட்டுக் கொண்டார்.

யமுனை ஆற்றின் கரையில் இருந்த சிரி கோட்டையில் ராணுவ முகாமை ஏற்படுத்திய அலாவுதீன் தனது அதிகாரிகள் அனைவரையும் அழைத்தார். அலாவுதீனின் மாமாவும் மற்றும் தில்லியின் கொத்தவாலும் ஆகிய அலவுல் முல்க் ராஜதந்திர நடவடிக்கைகள் மற்றும் பேச்சுவார்த்தைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று கூறினார். ராஜ்ஜியத்தை பணயம் வைக்க வேண்டாம் என கேட்டுக்கொண்டார். ஆனால் அந்த அறிவுரையை அலாவுதீன் நிராகரித்தார். அவ்வாறு செய்தால் அது தனது பலவீனமாகிவிடும் என்று வாதிட்டார். மேலும் பொதுமக்கள் மற்றும் வீரர்களின் மத்தியில் தனக்கிருக்கும் மதிப்பு இல்லாமல் போய்விடும் என்றார். கிளியை நோக்கி அணிவகுத்து மங்கோலியர்களுடன் போர்புரியும் தனது எண்ணத்தை வெளிப்படையாக அறிவித்தார்.

தில்லியை அலவுல் மாலிக்கின் கட்டுப்பாட்டில் கொடுத்துவிட்டு அலாவுதீன் புறப்பட்டார். அரண்மனையின் கதவுகளின் சாவியை யுத்தத்தில் வெற்றி பெறுபவருக்கு கொடுக்குமாறு ஆணையிட்டு சென்றார். சிரியை நோக்கி அலாவுதீன் புறப்பட்டதற்குப் பின்னர் அலவுல் முல்க் படவுன் கதவை தவிர மற்ற அனைத்து கதவுகளையும் மூடினார். படவுன் கதவானது அலாவுதீன் தோற்கும் பட்சத்தில் மற்றவர்கள் தோப் என்ற இடத்திற்கு தப்பித்து ஓடுவதற்காக திறந்து வைக்கப்பட்டிருந்தது.

அலாவுதீனின் ஏற்பாடுகள்
பின்புலம்
பின்விளைவுகள்
யுத்தம்