தகரி படைக்கு இயங்குதிறப் பாதுகாப்பும் சுடுதிறமும் வழங்க விரும்பிய பண்டைய கருத்துப்படிமத்தின் 20 ஆம் நூற்றாண்டு நடைமுறைப்படுத்தல் ஆகும். உள் எரி பொறி , கவசத் தட்டு, தொடர்ச்சியான தடம் ஆகியவை தற்காலத் தகரி புனைவுக்கான முதன்மையான புத்தாக்கங்களாகும்.

பல தகவல் வாயில்கள் வழியாக இலியனார்தோ தா வின்சியும் எச். ஜி. வெல்சும் ஏதோ ஒருவகையில் தகரியைப் புதிதாக்க் கண்டுபிடித்ததாக அறிகிறோம். முன்னவரது 15 ஆம் நூற்றாண்டுப் பிற்பகுதியின் ஓவியங்கள் த்கரியை விவரிக்கின்றன. இவற்றில் சுற்றிலும் சுடுகலன்கள் பூட்டிய சக்கர ஊர்திகள் மாந்தத் திறனால் இழுக்கப்படுவதாக வரையப்பட்டுள்ளன. என்றாலும் மாந்தர்குழு நெடுந்தொலைவுக்கு இந்த ஊர்திகளை இழுத்துச் செல்ல்ல் அரிய பணியாகும். மேலும் இப்பணிக்கு விலங்குகளைப் பயன்படுத்துவதும் குறுகிய இட நெருக்கடியால் சிக்கலானதாகும். 15 ஆம் நூற்றாண்டில், ஜான் சிசுகா துப்பாக்கிகளைக் கொண்ட கவச வண்டிகளை வடிவமைத்து பல போர்களில் அவற்றைத் திறம்பட இயக்கி வெற்றியோடு பயன்படுத்தியுள்ளார்.

சக்கர ஊர்திகளின் இயங்குதிறத்தை மேம்படுத்த, அவற்றின் எடையைப் பரவலாக்கித் தரையழுத்தத்தைக் குறைத்து இழுவலிமையைக் கூட்டும் "கம்பளிப்புழு" த் தடமுறை எழுந்தது. இதற்கான செய்முறைகள் 17 ஆம் நூற்றாண்டிலேயே தொடங்கிவிட்டன. 19 ஆம் நூற்றாண்டுக்குள் பல வடிவங்களில் நடைமுறையில் பல நாடுகளில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டன.

இரிச்சர்டு உலோவல் எட்ஜ்வொத் கம்பளிப்புழுத் தடமுறையை உருவாக்கியதாக அடிக்கடி கூறப்படுகிறது. இவர் 1770 இல் தன்னையே சுமந்து சென்று சாலையை வேயும் எந்தரம் ஒன்றுக்குப் பதிவுரிமம் பெற்றத் உண்மைதான். ஆனால், இது அவரது சொல்தேர்வே ஆகும். அவரே தன் நாட்குறிப்பில் குதிரையால் ஓட்டப்பட்ட உயரமான சுவர்களையும் குதித்து தாண்டும் எட்டுச் சக்கர மர வண்டியைப் பற்ரி விவரித்துள்ளார். ஆனால் இந்த விவரிப்புக்கும் கம்பளிப்புழுத் தடத்துக்கும் எந்த ஒட்டுபத்தும் இல்லை. அன்னல், கவசத் தொடர்கல் 19 ஆம்நூற்றாண்டின் இடைக்காலத்தில் தோன்றின. பலகவசமிட்ட நீராவி, பாறைநெய் எரிமப் பொறிகள் இயக்கிய ஊர்திகளும் முன்மொழியப்பட்டன.

அமைப்பு
பயன்பாடு
உருவாக்கம்
கருத்துப்படிமங்கள்