இரையக சீதமென்சவ்வில் மருந்தின் அமில மூலக்கூறுகள் நேரடியாக உறுத்துவதாலும், சைக்கிளோஒக்சிசனேசு நொதியங்கள் தடுக்கப்படுவதால் இரையகத்திற்குப் பாதுகாப்பு வழங்கும் புரோசுடாகிளாண்டின் அளவு குறைக்கப்படுவதாலும் இரையகக் குடலியத் தொகுதியில் பாதிப்பு ஏற்படுகிறது. இரையகச் சீதமென்சவ்வை இயற்கையாக புறக்காரணிகளில் இருந்து பாதுகாக்க புரோசுடாகிளாண்டின், இருகாபனேற்று, சீதம் ஆகியன உதவுகின்றன, புரோசுடாகிளாண்டின் உற்பத்தி தடுக்கப்படுவதால் இரையக அமிலத்தின் உற்பத்தி பெருகி இருகாபனேற்று, சீதம் ஆகியவற்றின் அளவுகள் குறைவடைகின்றன இது இரையகப்புண் ஏற்பட வழிகோலுகிறது.

பொதுவான இரையகக்குடலிய எதிர் விளைவுகள்:
மருந்தின் நீண்ட நாள் பயன்பாடு மற்றும் மிகையான மருந்து அளவு இரையகப் புண் உண்டாவதற்குரிய சூழ் இடர் காரணியாக திகழ்கின்றது. டிக்ளோஃபெனாக் மற்றும் இபுப்புரொஃபெனைக் காட்டிலும் கெற்றோபுரொஃபென், இன்டோமெதாசின், பிரோக்சிகம் உபயோகிப்பதில் இரையகக்குடலிய எதிர் விளைவுகள் அதிகமாக உள்ளன. குடற்பயன்பூச்சுக் கொண்டிருக்கும் அசுப்பிரின் போன்ற மருந்துகளின் உபயோகம் எதிர்விளைவுகளைக் குறைகிறது. 
இரையகக்குடலிய எதிர் விளைவுகள் சில முறைகள் மூலம் தடுக்கப்படலாம்; புரோட்டான் பம்பு தடுப்பிகளான ஒமிப்ரசோல் போன்றவை இரையக அமிலம் சுரப்பதைத் தடுக்கின்றன.
இயல் இயக்க முறை
வகைப்பாடு
இரையகக் குடலியத் தொகுதி
பிரசவத்தின் போது