இயந்திரமுறைக் கடிகாரத்துக்கான புத்துருவாக்கம் குறும்படிவாக்கத்துடன் தொடர்ந்தது. இது 15 ஆம் நூற்றாண்டில் வீட்டுக்குரிய கடிகாரங்களுக்கும், 16 ஆம் நூற்றாண்டில் தனிநபர் கைக்கடிகாரங்களுக்கும் வழிகோலியது. 1580 ஆம் ஆண்டுகளில், இத்தாலி நாட்டைச் சேர்ந்த பேரறிஞர் கலீலியோ கலீலீ ஊசலின் சீரான ஆட்டத்தை ஆராய்ந்து, ஒரு கடிகாரத்தை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கு இதைப் பயன்படுத்தலாம் என்பதைக் கண்டுபிடித்தார். 1582 ஆம் ஆண்டிலேயே கலீலியோ ஊசலைப் பற்றி ஆராய்ந்தார் என்றபோதிலும், உண்மையில் அந்த வடிவமைப்பை அடிப்படையாக வைத்து அவர் ஒருபோதுமே கடிகாரத்தை அமைக்கவில்லை. முதலாவது ஊசல் கடிகாரத்தை 1656 ஆம் ஆண்டில் டச்சு விஞ்ஞானியான கிறிஸ்டியான் ஹையன்சு (Christiaan Huygens) வடிவமைத்துக் கட்டினார். ஆரம்ப பதிப்புகள் நாளொன்றுக்கு ஒரு நிமிடத்தைவிடக் குறைந்த நேரத்தால் தவறாக இருந்தன. பின்னர் வந்த பதிப்புகள் 10 வினாடிகளால் மட்டும் தவறான நேரத்தைக் குறித்தன. இவை அவற்றின் நேரத்தை மிகச் சரியாகக் காட்டின.

17 ஆம், 18 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் ஊசல் கடிகாரங்களின் வளர்ச்சிக்கு பிரதான பங்களிப்பு வழங்கிய இன்னொருவர் இயேசு அவையினர் ஆவர். "துல்லியத்தின் முக்கியத்துவத்துக்கு வழக்கத்துக்கு மாறாக ஆவலான பாராட்டுதலை" கொண்டிருந்தனர். எடுத்துக்காட்டாக, சரியான ஒரு-வினாடி ஊசலை அளப்பதில், இத்தாலிய வானியலாளரான தந்தை ஜியோவன்னி பட்டிஸ்டா ரிக்கியோலி (Giovanni Battista Riccioli) "ஒரே நாளில் கிட்டத்தட்ட 87,000 ஊசலாட்டங்களை எண்ணுவதற்கு" ஒன்பது இயேசு அவையினரை இணங்கச்செய்தார். அந்தக் காலத்தின் விஞ்ஞான ரீதியான திட்டங்களைப் பரப்புவதிலும், பரிசோதிப்பதிலும் அவர்கள் மிக முக்கியமான பங்கை ஆற்றி, ஹைஜன்சு போன்ற அக்காலத்திய விஞ்ஞானிகளுடன் இணைந்து செயற்பட்டார்கள்.

தாத்தா கடிகாரம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்ற நவீன நீண்ட பெட்டி ஊசற் கடிகாரம், கிட்டத்தட்ட 1670 ஆம் ஆண்டில் நங்கூர ஒழுங்குபடுத்தும் இயந்திய அமைப்பு பொறிமுறையின் கண்டுபிடிப்பில் உருவானது. அதற்கு முன்னர், ஊசற் கடிகாரங்கள் பழைமையான எல்லைக்கோடு ஒழுங்குபடுத்தும் இயந்திய அமைப்பு பொறிமுறையைப் பயன்படுத்தின. இதற்கு சுமார் 100° அளவான மிகப்பரந்துபட்ட ஊசல் ஆட்டங்கள் தேவைப்பட்டன. மிகவும் பெரிய பெட்டி தேவைப்படுவதைத் தவிர்ப்பதற்காக அநேகமான கடிகாரங்கள் குறுகிய ஊசலைக் கொண்டிருந்த எல்லைக்கோடு ஒழுங்குபடுத்தும் இயந்திர அமைப்பைப் பயன்படுத்துகின்றன. எனினும், நங்கூர ஒழுங்குபடுத்தும் இயந்திர அமைப்பு பொறிமுறையானது ஊசலின் அவசியமான ஆட்டத்தை 4° முதல் 6° இற்கு இடைப்பட்டதாகக் குறைத்தது. எனவே, விளைவாக வரும் மெதுவான துடிப்புகளுடன் நீளமான ஊசல்களை கடிகார தயாரிப்பாளர்கள் பயன்படுத்த முடிகிறது. இவை அசைவதற்கு குறைந்தளவு சக்தி தேவைப்பட்டது. குறைந்தளவு உராய்வு மற்றும் தேய்வு உண்டாகியது. மேலும், அவற்றின் முன்பிருந்த குறுகிய ஊசல்களைவிட கூடிய சரிநுட்பமாக இருந்தன. அநேகமான நீண்ட பெட்டி ஊசற் கடிகாரங்கள், ஊசற்குண்டின் மத்தி வரைக்கும் கிட்டத்தட்ட ஒரு மீட்டர் (39 அங்குலங்கள்) நீளமான, ஒவ்வொரு ஊசலாட்டத்துக்கும் ஒரு வினாடியை எடுக்கின்ற ஊசலைப் பயன்படுத்துகின்றன. கடிகாரத்துக்கு சக்தியை வழங்குகின்ற பாரங்கள் விழுவதற்கான நீண்ட இடைவெளியுடன் சேர்ந்து உயரத்தின் அவசியமானது உயர்ந்த, ஒடுக்கமான பெட்டியை உருவாக்கியது.

ஊசற் கடிகாரம் கண்டுபிடித்து 18 ஆண்டுகளின் பின்னர், 1675 ஆம் ஆண்டில், ஹைஜன்சு ஆங்கிலேய இயற்கை தத்துவவாதியான ராபர்ட் ஹூக் கண்டுபிடித்த நேரான சுருளில் ஏற்படுத்திய ஒரு மேம்பாடான சட்டைப்பை கடிகாரங்களின் சமநிலைச் சக்கரத்துக்கான சுருண்டுள்ள சமநிலை சுருளைத் திட்டமிட்டார். இது இயந்திரமுரைக் கடிகாரங்கள் மீது ஊசல் ஏற்படுத்திய விளைவைப் போன்று, சட்டைப்பைக் கடிகாரங்களின் சரிநுட்பத்தில், அநேகமாக நாளொன்றுக்கு பல மணிநேரங்களிலிருந்து 10 நிமிடங்கள் வரையான மிகப்பெரிய முன்னேற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.

கிபி 1 – கிபி 1500
அணுக் கடிகாரங்கள்
வானியல் ஆராய்ச்சிக் கடிகாரங்கள்
ஊசல் கடிகாரங்கள்