பெரும்பாலான அமெரிக்க திரைப்பட விமர்சகர்கள் சாதகமாகவே இருந்தனர். "சிகாகோ சன் டைம்" ஸின் ரோஜர் ஈபர்ட் இவ்வாறு கூறுகிறார், "வெற்றிப் படங்களுக்கான சூத்திரங்களைக் கற்றுக் கொடுக்கும் மெத்தன ஆசிரியர்களின் மூக்கை நீங்கள் உரச நினைக்கும் வகையில் அசிங்கமான பாப் கலாச்சார சஞ்சிகைகளின் பாணியில் எழுதப்பட்ட ஒன்று" எனக் கூறுகிறார். "டை" மின் ரிச்சார்ட் கார்லிஸ் இவ்வாறு எழுதுகிறார், "ஆரம்பப் பள்ளியில் கம்பீரமாக ஆனால் இடைஞ்சலாக நிற்கும் தீவிரவாதியைப் போல் ஆண்டின் ஏனைய திரைப்படங்களை இது விஞ்சி நிற்கிறது. இந்த அளவிற்கு சாமர்த்தியமாக ஹாலிவுட் படங்கள் முயலக் கூடுமோவென இப்படம் சவால் விடுகிறது. டரான்டினோவின் உள்ளார்ந்த சவாலை சிறந்த இயக்குனர்கள் எவரேனும் ஏற்றுக்கொண்டால் திரையரங்குகள் மறுபடியும் மனிதர்கள் வாழும் சீரிய வாசஸ்தலங்களாக மாறிவிடும்." "நியூஸ் வீக்" கில் டேவிட் ஆன்சன் இவ்வாறு எழுதுகிறார், "க்வென்டின் டரான்டினோவின் "பல்ப் ஃபிக்ஷன் " திரைப்படத்தின் அற்புதம் என்னவென்றால் பழைய, அடிப்படையற்ற பகுதிகளால் அமைக்கப்படிருந்தாலும் புதிய ஒன்றைப் போல் மின்னுவதில் வெற்றி பெற்றதே."என்டர்டெயின்மன்ட் வீக்லியின் ஓவன் க்ளிபர்மேன் இவ்வாறு எழுதுகிறார், "ஒரு திரைப்படம் எவ்வாறெல்லாம் மகிழ வைக்கும் என்பதற்கான மறுகண்டுபிடிப்பின் சாரம் இத்திரைப்படம். " "ஒழுக்கத்தையும் கட்டுப்பாட்டையும் காட்டுக் கழுதையின் சந்தோஷத்திற்கொப்பான மகிழ்ச்சியோடு ஒன்று சேர்த்த டரான்டினோ போன்ற படத் தயாரிப்பாளரை இதுவரை சந்தித்த நினைவில்லை." " ""நம்பமுடியாத அளவிற்கு உயிரோட்டமுள்ள ஒன்றை ரசிப்பதில் ஒரு தனி போதை ஏற்படுகிறது"" என்று " ரோல்லிங் ஸ்டோ னின் பீட்டர் ட்ரவெர்ஸ் கூறுகிறார். " "பல்ப் ஃபிக்ஷன் 'சந்தேகத்திற்கிடமில்லாமல் தலை சிறந்தது"" " பொதுவாக அமெரிக்க விமர்சகர்களிடையே இத்திரைப்படம் அதிக மதிப்பெண்களைப் பெற்றது. ராட்டன் டொமேடோஸில் 96% மதிப்பீடும் மெட்டா க்ரிடிக்கில் 94 மெட்டா மதிப்பீடும் கிடைத்தது." 

முதல் வார முடிவில் எதிர்மறை மதிப்புரை வெளியிட்ட பிரதான செய்தி ஸ்தாபனங்களுள் "தி லாஸ் ஏஞ்செல்ஸ் டைம்" ஸும் ஒன்று. கென்னெத் டூரன் எழுதுகிறார், "கதாசிரியர்-இயக்குனர் படத்தின் விளைவுகளுக்காக மிகுந்த பிரயத்தனப் படுவது போல் தோன்றுகிறது. சில காட்சிகள் குறிப்பாக கொத்தடிமைக் கவசங்களும் ஓரின வன்புணர்வும், படைப்பாக்கத்தின் கையாலாகாத்தனத்தையே காட்டுகிறது. தனது புகழுக்கு பங்கம் வந்து விடுமோவென அச்சப்படும் ஒரு நபர் எதார்த்தத்தை அவமதித்து போராடி முன்னேறுவது போல் உள்ளது." பின்வந்த வாரங்களில் மதிப்புரையளித்த சிலர் "பல்ப் ஃபிக்ஷ" னை விட அதற்கு தரப்பட்ட பெருமளவு விமர்சனங்களைச் சாடுபவர்களாய் இருந்தனர். திரைப்படத்தை வன்மையாக விமர்சிக்காமல் "தி நியு ரிபப்ளிக்" கின் ஸ்டான்லீ காஃப்மேன் இவ்வாறு கூறுகிறார், "இப்படம் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட விதம் மற்றும் அவமதிக்கப்பட்ட விதம் ஆகியன வெறுப்பையே தோற்றுவிக்கிறது. "பல்ப் ஃபிக்ஷன் " கலாச்சார சீர்கேட்டிற்கு ஊட்டமளித்து அதனை ஆதரிக்கிறது. டரான்டினோவின் படத்தையும் பிரெஞ்ச் நியு வேவின் இயக்குனர் ஜீன்-லியூக் கோடர்ட்டின் பிரசித்தி பெற்ற முதல் குணச்சித்திர படைப்பையும் ஒப்பிடுபவர்களுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில் "சிகாகோ ரீட" ரின் ஜோனதன் ரோசன்பாம் இவ்வாறு எழுதுகிறார், ""பல்ப் ஃபிக்ஷன்" "ப்ரெத்லெஸ்" ஸை மிஞ்சும் வகையில் வரம்புகடந்த பிதற்றல்களை சம்பாதித்திருப்பதே போதும் எவ்விதமான கலாச்சார பிரதிபலிப்புகள் அதிகம் பயனுடையதாகக் கருதப்படும் என்று சொல்வதற்கு. கைவசம் நம்மிடம் இருக்கும் அவை நாம் எப்பொழுதுமே பரப்ப விரும்பாதவை." "நேஷனல் ரெவ்யு" வில் தோன்றிய, "எந்தவொரு படமும் இத்தனை முன் ஜம்பத்தோடு வெளிவந்ததில்லை" என்பதைப் பற்றி கவலைப்படாத ஜான் சைமன் இவ்வாறு கூறுகிறார்: "கூச்சம் வெறுமையையும் மேம்போக்கையும் குணப்படுத்தாது."

விமர்சனப் பக்கங்களையும் மிஞ்சி படத்தைப் பற்றிய விவாதம் பரவியது. வன்முறையே இவ்வாதங்களின் மையக்கருத்து. "வாஷிங்டன் போஸ்ட் " என்ற பத்திரிகையில் டானா பிரிட்ட் அண்மைய வார விடுமுறையில் தான் "பல்ப் ஃபிக்ஷ" னைப் பார்க்காமல் விட்டது எவ்வாறு தனக்கு மகிழ்ச்சியளித்ததெனவும் இதன்மூலம் ஒரு காரின் உள்ளே யாரோ ஒருவனுடைய மூளையைச் சிதறச் செய்த துப்பாக்கிச் சூடடங்கிய காட்சியைப் பற்றி பேசுவதை தவிர்த்தாகி விட்டது என்றும் கூறுகிறார். சில வர்ணனையாளர்கள் இப்படத்தில் "நிக்கர்"(கறுப்பர்) என்ற வார்த்தை அடிக்கடி வருவதைக் கண்டித்தனர். "சிகாகோ ட்ரிப்யுன் " என்ற பத்திரிகையில் டாட் பாய்ட் என்பவர் இவ்வாறு கூறுகிறார், "இந்த வார்த்தையின் அதீத பிரயோகம் காலங்காலமாக கருப்பர்களை தன்னடக்கத்தின் மொத்த உருவமாகக் கருதிய வெள்ளை நிற ஆண்களின் மேலோங்கிய அறிவையே காட்டுகிறது." பிரிட்டனில் "தி கார்டிய" னின் ஜேம்ஸ் வூட் பின்வந்த விமர்சனங்களுக்கு வழிகோலினார்: "கதையின் அனைத்து கலையம்சங்களையும் வெறுமையாக்கி விட்டதன்மூலம், ஏனையவைகளை விட்டு விட்டு நமது துன்பங்களை மட்டும் நிர்கதியாக நின்று எடுத்துரைக்க முடிகிறது... இத்தகைய பின்நவீனத்துவப் (போஸ்ட் மார்டனிசம்)படங்களின் இறுதி வெற்றியை டரான்டினோ எடுத்தியம்புகிறார். இந்த காலத்தில் மட்டுமே டரான்டினோவைப் போல் திறமையான எழுத்தாளர்கள் அரசியல், பண்பு மாறுபாடு மற்றும் படிப்பினைகளற்ற வெற்றுக் கதைகளை உருவாக்க முடியும்."

திரை விமர்சனம்
வரவேற்பு
எழுதுதல்
விருதுகளின் காலம்