வளர்ச்சியடைந்த நாடுகளில், நிதி சார்ந்தவையாக வகைப்படுத்தப்படும் பல நடவடிக்கைகள், வளரும் பொருளாதாரங்களில்,குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில், பணம் சார்ந்தவையாக நடைபெறுவதில்லை; அதாவது அவை நடைபெற பணம் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. 
கிட்டத்தட்ட வரையறுத்தற்போல, ஏழை மக்களிடம் பணம் என்பதும் மிகவும் குறைவாகவே உள்ள ஒன்று. 
ஆனால், அவர்கள் வாழ்க்கையில் பல சூழ்நிலைகளில் அவர்களுக்குப் பணம் தேவைப்படுகிறது அல்லது பணத்தால் வாங்கக் கூடிய பொருட்கள் தேவைப்படுகின்றன.

ஸ்டுவர்ட் ரூதர்ஃபோர்ட் தமது சமீப வெளியீடான "ஏழைகளும் அவர்களது பணமும்" என்ற புத்தகத்தில் இத்தகைய தேவைகள் பலவற்றைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்:


இந்தத் தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ள ஏழைகள் ஆக்கபூர்வமான மற்றும் ஒத்துழைப்பு மிகுந்ததான வழிகளைக் கையாளுகிறார்கள். இதில் பிரதானமாக பண மதிப்பு இல்லாத பல வழி முறைகளை உருவாக்குவதும், பரிமாறிக் கொள்வதும் நிகழ்கிறது. 
பணத்திற்கான மாற்றுப் பொருட்கள் நாட்டுக்கு நாடு வேறுபடுகின்றன; இருப்பினும், பொதுவாக, இவை கால்நடை, தானியம், நகைகள் மற்றும் விலையுயர்ந்த உலோகங்கள் ஆகியவற்றை உட்கொள்கின்றன.

மார்க்யூரெட் ராபின்ஸன் தனது சிற்றளவுப் பொருளுதவிப் புரட்சி என்னும் புத்தகத்தில், 1980ஆம் ஆண்டுகளில், "சிற்றளவுப் பொருளுதவி மிகப் பெரும் அளவிலும் லாபகரமாகமானதுமான அணுகெல்லையை அளித்தது" என்று குறிப்பிட்டார்.(2001, ப. 54).

2000 ஆம் ஆண்டுகளில் சிற்றளவுப் பொருளுதவித் தொழில் பெரும் அளவில் பூர்த்தி செய்யப்படாத தேவைகளை சந்திப்பதையும், ஏழ்மையைக் குறைப்பதில் பங்காற்றுவதையும் தனது நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. வணிக ரீதியில் இலாபகர சாத்தியம் கொண்டதாக சிற்றளவுப் பொருளுதவித் துறையை மேம்படுத்துவதில் கடந்த சில பத்தாண்டுகளாக பெருமளவு முன்னேற்றம் உருவாகியிருப்பது காணப்பட்டாலும், உலகெங்கும் மிகப் பெரும் அளவில் பரந்து பட்டிருக்கும் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்கு முன்பாக பல்வேறு விடயங்களை அது கருத்தில் கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

வணிக ரீதியில் பழுதற்றதாக சிற்றளவுப் பொருளுதவி துறையையைக் கட்டமைப்பதில் உள்ள தடைகள் அல்லது சவால்கள் இவற்றை உள்ளடக்கும்:

"உள்ளீடான நிதி அமைப்புகள்"
பொருத்தமற்ற கொடையாளர் மானியங்கள்
வறுமை குறைவதற்கான ஆதாரம்
ஏழை மக்களின் நிதி சார்ந்த தேவைகள்