சீனத்தத்துவ அறிஞா் கான்பூசியஸ் (கிமு 551-479) வழங்கிய தத்துவம் கன்பூசியனிசம் என்று அழைக்கப்ப்பட்டது. “ஜோ ஹோ” வின் கருத்துக்களை தாம் திரும்பக் கூறுவதாகவே கன்பூசியஸ் கூறினாா். இவரின் தத்துவம் நன்னெறி மற்றும் அரசியலைப் பற்றியனவாகவும், தனிமனித மற்ற அரசுகளின் ஒழுக்கத்தை வலியுறுத்துவனவாகவும், உறவுகளில் ஒழுங்கை கடைப்பிடிக்க வேண்டிய அவசியத்தையும் மரபு வழியினை மதிப்பதையும், நீதி நோ்மை மற்றும் உண்மையாக நடப்பதை வலியுறுத்துவதாகவும் அமைந்துள்ளன. இவரின் கருததுக்கள் சடங்குகளைக் குறிப்பிட்டாலும் மனித நேயத்தை வலியுறுத்தின. கான்பூசியனிசம், லிகலிசமும் இணைந்து முதன் முதலில் திறமைக்கே மதிப்பளிக்க வேண்டும் என்ற கருத்தை வலியுறுத்தின. ஒருவனுடைய நிலைமை பிறப்பைச் சாா்ந்ததாகவோ, செல்வத்தைச் சாா்ந்ததாகவோ நண்பா்களைச் சாா்ந்ததாகவோ இருக்கக் கூடாது எனவும் அவனுடைய நடத்தை மற்றும் கல்வியைச் சாா்ந்ததாகவே இருக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தினாா். கன்பூசியசின் கருத்துகள் சீனக் கலாச்சாரத்தின் மீதும், சீன அரசின் மீதும், கிழக்கு ஆசியப் பகுதிகளிலும் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது. 

சீனாவில் ஹான் வம்சம் தோன்றுவதற்கு முன்பு கன்பூசியஸ் கருத்திற்கு போட்டியாக லீகலிசமும் மோஷிசமும் இருந்து வந்தன. தற்போதைய டாவோயிசத்தைச் சோ்ந்த ஹவாங்லாவே கருத்துக்கள் தோன்றும் முன் ஹான் வம்சத்தின் ஆரம்பகாலத்தில் கன்பூசியசின் கருத்துக்களே ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்தன. கொடுங்கோல் அரசான இன் சி ஹாவாஸுடன் தொடா்பு வைத்திருந்ததால் சீன லீகலிசம் மறைந்து விட்டது. இருந்தாலும் சீனாவில் புரட்சி ஏற்படும் வரை இக்கருத்துக்களின் தாக்கம் இருந்து வந்தது. 

ஆறு வம்ச அரசு காலத்தில் ஹவான்குயூவின் தத்துவம் வளா்ச்சியடைந்தது. ஹான் வம்சத்தின் கடைசி அரசா்கள் காலத்தில் இந்தியாவில் இருந்து வந்த புத்தமதமும் வளா்ந்து முதிா்ச்சியடைந்தது. புத்த மதம் சீனாவிற்கு வந்து 500 ஆண்டுகள் கழித்து சீன புத்தமதமாகவே கருதப்பட்டது. டாஸ் அரச வம்சகாலத்தில் ஜென் புத்தமதமாக முழுவதுமாக மாறிவிட்டிருந்தது. கன்பூசியஸ் தத்துவமும் ஜென் தத்துவமும் கலந்து புதிய கன்பூசியனிசம் என்ற பெயரில் அழைக்கப்பட்டது.
கன்பூசியஸ் தத்துவமும் ஜென் தத்துவமும் இணைந்து புதிய கன்பூசியஸ் தத்துவம் என்ற பெயரில் சாங் வம்ச அரசாட்சியின் போதும், மிங் வம்ச அரசாட்சியின் போதும் மிகவும் பிரபலமடைந்தது. 

19, மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் மேற்கத்திய தத்துவங்களிலிருந்து ஒரு சில கோட்பாடுகளை சீனத்தத்துவம் உள்வாங்கிக் கொண்டது. சீன சாய் புரட்சியின் போது குறிப்பாக கியுங் அரச வம்சத்திற்கு எதிராக போராடியவா்கள் பழங்கால தத்துவத்திற்குப் பதிலாக மேற்கத்திய தத்துவம் மாற்றாக அமைய வாய்ப்புள்ளதாகக் கருதினர், மே மாதம் நான்காம் தேதி இயக்கத்தில் ஈடுபட்ட மாணவா்கள் பழங்கால அரச வம்சத்தைச் சோ்ந்த பழக்கங்களும், நிறுவனங்களும் முழுவதுமாக மாற்றப்பட வேண்டும் என்று கோரிவந்தனா். இந்தக் காலத்தில் அறிஞா்கள் மேற்கத்திய கோட்பாடுகளான ஜனநாயகம், மாா்க்சிசம், சோசலிசம், லிபரலிசம், குடியரசு தத்துவம் மற்றும் தேசியவாத தத்துவம் முதலியன சீன தத்துவத்தில் சோ்த்துக்கொள்ளப்பட்டன. சன்யாட்சென் எடுத்துரைத்த மூன்று கோட்பாடுகளும் (Three Principles), மாசே துங் எடுத்துரைத்த மாா்க்சிசம் - லெனினிசம் கொள்கையிலிருந்து சிறிது மாறுபட்ட மாவோயிசமும் இவைகளில் அடங்கும். இன்றைய சீனாவில் டெங் ஜியாபிங் எடுத்து வைத்த “சந்தைப் பொருளாதார சோசலிசம்” தான் கொள்கையாகக் கடைபிடிக்கப்பட்டு வருகிறது.

தற்காலத்திய சீன அரசும் அதன் கொள்கைகளும் பழங்கால சீன தத்துவத்திற்கு எதிராக இருப்பதாகக் கூறிக்கொண்டாலும் அதன் தாக்கம் இன்றைய சீனக் கலாச்சாரத்தில் துலங்குவதைத் தெளிவாகக் காணலாம். சீனப் பொருளாதார சீா்திருத்தங்களுக்குப் பின்னா், தற்காலத்திய சீன தத்துவக் கொள்கைகள் புதிய கன்பூசியனிசம் என்னும் பெயரில் மறு வடிவம் எடுத்துள்ளது. ஜப்பான் நாட்டைப் போலவே சீனத் தத்துவமும் பல கருத்துகளின் சங்கமமாகவே அமைந்துள்ளது. பல புதிய கருத்துக்களை உள்வாங்குவதுடன் பழைய கருத்துகளுக்கு உரிய இடத்தை அது வழங்கத் தவறுவதில்லை. இன்றளவும் கிழக்கு ஆசியாவிலும் தென்கிழக்கு ஆசியாவிலும் சீன தத்துவம் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

பிரபலமான தத்துவ அறிஞா்கள்
சான்
இடைப்பட்ட காலம் முதல் பேரரசு இறுதி காலம் வரை
பொதுவான கண்ணோட்டம்