கி. பி. 1824-இல், இந்திய இராணுவத்தில் தளபதியாகப் பணியாற்றி வந்த வெல்ஷ் துரை மகனுர் (Colonel Welsh) சேலம் மாவட்டத்தில் சுற்றுப் பயணம் செய்தார். அப்போது சேர்வராயன் மலைகளைப் பார்வையிடும் வாய்ப்பு அவருக்கு ஏற்பட்டது. காக்பர்ன் தம் குடும்பத்தோடு மலைமீது தங்கி இருந்தார். அவர்களைக் கண்டு மிகவும் மகிழ்ந்தார். பெட் (Mr. Bett) என்பார், சேலம் மாவட்ட ஆட்சியராக இருந்த போது, காஃபி பயிரிடும் தொழில் வெற்றிகரமாக முன்னேறியது. ஆகையாலும், மக்கள் வருவாயை விரும்பி, மக்கள் பெரும் அளவில் அங்குக் குடியேறத் தொடங்கினர். நோய்க் காலத்தில், தங்களுடைய தோட்டங்களை விட்டு வெளி யேறியவர்கள் மறுபடியும் குடியேறினர். இயற்கை அழகு மிக்க சரிவுகளில் தங்கள் மனைகளை எழுப்பினர். ஆனல் அவ் வீடுகளெல்லாம், ஏற்காட்டை விடத் தாழ்வான இடங்களிலேயே அமைக்கப் பட்டன. அவ்விடங்களெல்லாம், எளிதிலே மலேரி யாக் காய்ச்சலுக்கு உள்ளாகும் இடங்கள், மக்கள் வாழ்வதற்குத் தகுதியற்றவையாக இருந்தன. ஆனால், ஏர்க்காடு அமைந்திருக்கும் இடம் ஈரமற்றது ; உடல் நலத்தை வளர்ப்பதற்கேற்ற தட்ப வெப்ப நிலையினைக் கொண்டது. இவ்வாறாக, இந்த நகரமானது சேர்வராயன் மலை மீதுள்ள பீடபூமியின், தென் பகுதியில் அமைந்துள்ளது.

உடல்நல வாழிடம்
ஆங்கிலேயரின் தொடக்கம்
ஆளுநரின் ஆணை
முதல் ஆங்கிலேய வீடு