கிழக்கு சிலேவிய மொழிகள் ரசு என்னும் பெரும்பகுதியில் பேசப்பட்டன. இப்பகுதி பிரிக்கப்பட்ட போது வெவ்வேறு பகுதிகளில் பேசப்பட்ட மொழி வழக்குகள் தனி மொழிகளாயின.

மசுக்கோ (மாஸ்கோ) பகுதியினர் பேசிய மொழி தற்கால உருசிய மொழியாக உருவெடுத்தது, லிதுவேனிய பகுதியினர் பேசிய மொழி பெலாருசிய மொழியாகவும், தெற்கு போலந்துப் பகுதியில் பேசப்பட்ட மொழி உக்ரைனிய மொழியாகவும் ஆயின. உக்ரைன் என்ற பெயரே தற்காலத்தில் வழங்கப்படுவதுதான். முற்காலத்தில் உக்ரைன், பெலாருசியப் பகுதிகள் “சிறிய”, “வெள்ளை” ருசியப் பகுதிகள் எனவும், ருசியா நாடு “பெரிய ருசியா” எனவும் அழைக்கப்பட்டன.
உருசிய, உக்ரைனிய மொழி பேசிய மக்கள் கலந்து வாழ்ந்திருந்தனர். நிலத்தில் எல்லைகள் மொழிவாரியாகப் பிரிக்கப்படவில்லை. பின்னர், தாங்கள் வாழும் பகுதியில் இருந்த அரசுகளின் ஆணைக்கேற்ப தங்கள் மொழியின் நிலைபெற்ற வடிவத்தைப் பின்பற்றத் தொடங்கினர்.

உருசிய மொழி உக்ரைனில் பேசப்படுவதற்கு இரு காரணங்கள் உள்ளன. ஒன்று, உருசிய மொழி பேசியவர்கள் உக்ரைன் நாட்டிற்கு குடிபெயர்ந்தது. இன்னொன்று, உக்ரைன் நாட்டு மக்கள் உருசிய மொழியைப் பேசத் தொடங்கியது. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் பல உருசியர்கள் உக்ரைனில் குடியேறினர். உக்ரைனில் உள்ள அனைத்து பெரிய நகரங்களிலும் உருசிய மொழி பேசியவர்களே பெரும்பான்மையினராக இருந்தனர்.
எடுத்துக்காட்டாக,

இப்பகுதிகளில் குடியேறிய உக்ரைன் மக்கள் உருசிய மொழி ஆட்சி மொழியாக செயல்பட்டதால், அம்மொழியை ஏற்க வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர்.

வாக்கெடுப்புகள்
உக்ரைனில் உருசிய மொழியின் வரலாறு
இணையதளங்கள்
உக்ரைனிய மொழிக்கு கீழ்நிலை