வலியின் தீவிரத்தை எவ்வளவு துரிதமாக முடியுமோ அவ்வளவு துரிதமாகவும் அதிகமாகவும் குறைப்பது; தினசரி செயல்பாடுகள் செய்வதில் வலியுற்றவரின் ஆற்றலை திரும்பக் கொண்டுவருவது; எஞ்சியுள்ள வலியை அனுசரிக்க நோயாளிக்கு உதவுவது; சிகிச்சைமுறையின் பக்கவிளைவுகளை மதிப்பிடுவது; மற்றும் நோய்மீளலில் தடையாயிருக்கும் சட்ட மற்றும் சமூக பொருளாதார தடைகளை நோயாளி சுமூகமாக சமாளிப்பது ஆகியவை முதுகுவலிக்கு சிகிச்சையளிக்கும்போது, மேலாண்மை, தனது இலக்குகளாகக் கொள்கிறது. பலருக்கு, மறுசீரமைப்புடன் வலியை தாங்கக்கூடிய அளவில் வைப்பதே இலக்காக இருக்கிறது. இது பிற்பாடு நெடுங்கால வலி நிவாரணத்திற்குக் கொண்டு செல்லும். மேலும், சிலருக்கு பெரிய அறுவைச் சிகிச்சைகளைத் தவிர்த்து அறுவை-சிகிச்சையல்லாத சிகிச்சை முறைகளை பயன்படுத்தி வலியை மேலாண்மை செய்வதே இலக்காகும். மற்றவர்களுக்கு அறுவைசிகிச்சையைப் பயன்படுத்தி மிக விரைவாக வலியிலிருந்து விடுபடுவதே இலக்காகும்.

அனைத்து சிகிச்சைகளும் அனைத்து நிலைகளுக்கும் வேலை செய்வதில்லை அல்லது அதே நோய் நிலையுள்ள அனைவருக்கும் வேலை செய்வதில்லை. பலர் தங்களுக்கு சிறப்பாக எது வேலை செய்கிறதென்பதை நிர்ணயிக்க பல்வேறு சிகிச்சைத் தேர்வுகளை முயற்சி செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. தற்போதிருக்கும் நோய்நிலை (குறுங்கால அல்லது நாட்பட்ட) கூட சிகிச்சைத் தேர்வை நிர்ணயிக்கும் ஒரு முக்கிய காரணியாகும். முதுகுவலியுள்ள சிறுபான்மை நோயாளிகளுக்கு (1% முதல் 10% வரை என்று பலர் அனுமானிக்கின்றனர்) மட்டுமே அறுவை சிகிச்சை தேவைப்படுகிறது.




மேலாண்மை
அடிப்படை மூலங்கள் மற்றும் காரணங்கள்
ஆராய்ச்சி
நோயின் வகைப்பாடு