ரயில்பாதையை ஒட்டி அமைந்திருக்கும் ஏழைகளின் ஒரு குடியிருப்புக் பகுதிக்குப் பெயர்தான் இக்கதையின் பொன்னகரம். அங்கு வசித்த பெண்கள் மில்லில் வேலை பார்ப்பவர்கள். அவர்களது அன்றாட வாழ்க்கையே போராட்டம்தான். இக்கதையின் கதாநயகி அம்மாளும் ஒரு மில் தொழிலாளி. அவள் கணவன் முருகேசன் சொந்தமாக ஜட்கா வண்டி (குதிரை வண்டி) வைத்திருப்பவன். அம்மாளு, முருகேசன், அவனது தாயார், அவனது தம்பி, குதிரையென மொத்தம் ஐந்துபேர் கொண்ட குடும்பம் அவர்களுடையது. சாப்பாட்டுச் செலவும் இன்ன பிறவும் இருவருடைய வருமானத்தில் தான்.

ஒருநாள் முருகேசனும் குதிரையும் குடித்துவிட்டு குஷியில் ரேஸ் விட்டதில் வண்டி கவிழ்ந்து இருவருக்கும் அடிபட்டது. அடிப்பட்ட முருகேசனின் வீக்கத்திற்கு எதையோ அரைத்துப் பூசினாள். முருகேசன் பால்கஞ்சி வேண்டுமென்று கேட்டான். கையிலோ காசில்லை; கூலி போடவும் இன்னும் இரண்டு நாள் ஆளாகும் என்ற நிலையில், புருஷனின் ஆசையை நிறைவேற்ற அம்மாளு முக்கால் ரூபாய் சம்பாதித்ததுதான் இக்கதை.

குறிப்பிடத்தக்கப் பகுதிகள்
பொன்னகரம்
சர்ச்சை
கதைச் சுருக்கம்