ஜூன் 4ல் பிரான்சின் நிலை மோசமாக இருந்தது. பெல்ஜியம், நெதர்லாந்து, வடமேற்கு பிரான்சு ஆகிய பகுதிகள் ஜெர்மானியர் வசமாகியிருந்தன. நெதர்லாந்து மே 14ம் தேதியும், பெல்ஜியம் மே 28ம் தேதியும் சரணடைந்திருந்தன. பிரான்சின் முன்னணிப் படைகள் சிதறியிருந்தன அல்ல ஜெர்மானியரால் கைப்பற்றப்பட்டிருந்தன. துணைக்கு வந்த பிரிட்டிஷ் பயணப்படை தளவாடங்களையெல்லாம் இழந்து இங்கிலாந்துக்குத் தப்பியிருந்தது. ஒரு மாதம் முன்பு பலம் பொருந்தியதாக காட்சியளித்த நான்கு நேச நாடுகளின் கூட்டணியில் இப்போது பலவீனமான பிரான்சு மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது. பிரான்சின் அரசாங்கத்திலும், படைத் தலைமையகத்திலும் பெரும் குழப்பம் நிலவியது.

முதல் கட்டத்தில் வெற்றியடைந்த ஜெர்மானியப் படைகள் வேகமாக தங்கள் அடுத்த திட்டமான சிவப்புத் திட்டத்தை செயல் படுத்தின. ஜூன் 5ம் தேதி பிரெஞ்சுத் தலைநகர் பாரிசைக் கைப்பற்றும் நோக்குடன் செய்ன் ஆற்றை நோக்கி ஜெர்மானியப் படைகள் முன்னேறத் தொடங்கின. பிரான்சிடம் மீதமிருந்த பலவீனமான இருப்புப் படைகளால் ஜெர்மானிய முன்னேற்றத்தைத் தடுக்க முடியவில்லை. ஜூன் 10ம் தேதி இத்தாலி தென்கிழக்கு பிரான்சின் மீது படையெடுத்தது. இருமுனை தாக்குதல்களும் ஏற்கனவே பிரான்சின் தலைவர்களிடம் நிலவிய குழப்பமும் பிரான்சின் எதிர்ப்பை அறவே தகர்த்துவிட்டன. ஜூன் 14ல் பாரிஸ் ஜெர்மானியர் வசமானது. போர்டோ நகருக்கு இடம்பெயர்ந்த பிரான்சு அரசு கவிழ்ந்தது. பிரெஞ்சு பிரதமர் பால் ரேனோ பதவி விலகினார். அவருக்குப் பதிலாக முதல் உலகப் போரில் புகழ்பெற்ற தளபதியான மார்ஷல் ஃபிலிப்பு பேதான் பிரெஞ்சுப் பிரதமராகப் பொறுப்பேற்றார். பேதான் ஜூன் 17ல் ஜெர்மானியர்களிடம் போர் நிறுத்தம் கோரினார். ஜூன் 22ம் தேதி ஹிட்லர் முன்னிலையில் போர் நிறுத்தம் கையெழுத்தாகி ஜூன் 25ல் அமலுக்கு வந்தது. 1918ல் முதல் உலகப் போரில் ஜெர்மனி பிரான்சிடம் சரணடைந்த அதே இடத்தில், வெர்சாய் ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகிய அதே தொடர்வண்டிப் பெட்டியில் இம்முறை ஜெர்மனியிடம் பிரான்சு சரணடைந்தது.

இரண்டாம் கட்டம்
படை பலம்
விளைவுகள்
முதல் கட்டம்