அவன் பொருள் தேடச் சென்றான். அவன் பிரிவால் அவள் வாடுகிறாள். அவன் தான் திரும்பி வருவதாகச் சொல்லிச் சென்ற பருவம் வந்துவிட்டதை எண்ணி அவள் கலங்குகிறாள். தோழி அவளைத் தேற்றுவதாக இந்தப் பாடல் அமைந்துள்ளது. அவர் சென்றுள்ள இடத்திலும் மழை பெய்யும். அதனைப் பார்த்துத் தான் உறுதி மொழிந்ததை எண்ணி உடனே திரும்பிவிடுவார் என்கிறாள் தோழி.

தலைவி தலைக்குளிக்காமல் தலையைப் பின்னி முடிந்திருக்கிறாள். எண்ணெய் வழிய அது முடியப்பட்டிருக்கிறது. முத்துணிந்த அவளது மார்பகங்கள் இரவில் பார்க்கும் பூனையின் கண்கள் பால உள்ளன. கற்பு, மடம், சாயல் ஆகியவை அவளிடம் குடிகொண்டுள்ளன. எனினும் பிரிவுநோய் அவளை வருத்திக்கொண்டிருக்கிறது. இனித் தலைவியின் நிலை என்ன ஆகுமோ என்று தோழி கவலைப்படுகிறாள். தலைவியும் தானும் இருவர் அல்லர், ஒருவர், எண்ணமும் ஒன்றுதான், என்றெல்லாம் தோழி எண்ணிப்பார்க்கிறாள்.

தலைவியை அழைத்துச் சில சொல்கிறாள். இதோ பார். வானம் மின்னுகிறது. கொடி படர்ந்த புதரில் சாகம் என்னும் மலைப்பாம்பு எப்போது துஞ்சும் என்று பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் வயமான் சிங்கம் போலச் சேணோன் வலிமை மிக்கவன். (தினையைப் பகலில் பரண்மீது ஏறியிருந்து பறவைகளை ஓட்டி மகளிர் காவல் புரிவர். இரவில் ஆடவர் தீப்பந்தத்தைக் கையில் வைத்துக்கொண்டு பயிர்களை அழிக்க வரும் யானைகளை ஓட்டுவர்) இவனுக்குச் சேணோன் என்று பெயர். சேணோன் தன் கையிலிருக்கும் தீப்பந்தத்தைச் சுழற்றுவது போல வானம் மின்னுகிறது. அவர் வந்துவிடுவார், என்கிறாள் தோழி.
வெளியனார் பாடல் தரும் செய்திகள்
அகநானூறு 73
துறை: குதிரை மறம்
புறநானூறு 273