1961 க்கு முன்னர், ஜமைக்காவில் மே 24 ஆம் நாள் ராணி விக்டோரியாவின் பிறந்த தினம் மற்றும், ஜமைக்காவில் அவர் அடிமைத்தனத்தை அகற்றியது ஆகியவற்றைக் கௌரவப்படுத்தும் விதமாக பேரரசு தினமாகக் கொண்டாடப்பட்டது. அதன் பெயர் பரிந்துரைப்பது, அந்த தினமானது பிரிட்டிஷ் பேரரசு மற்றும் இங்கிலாந்தைக் கொண்டாடப் பயன்பட்டது, கொண்டாட்டமானது கொடியேற்றுதல் நிகழ்ச்சி மற்றும் நாட்டுப்பற்றுப் பாடல்களைப் பாடுதலுடன் நிறைவடைகின்றது.

1961 இல், ஜமைக்கா முதலமைச்சர் நார்மன் வாஷிங்டன் மான்லே பேரரசு தினத்திற்குப் பதிலாக தொழிலாளர் தினத்தை, மே 23, 1938 அன்று நடைபெற்ற ஒரு நினைவுதினக் கொண்டாட்டத்தில் முன்மொழிந்தார். அப்போது அலெக்ஸாண்டர் பஸ்டமனேட் ஜமைக்கா சுதந்திரத்திற்கு முன்னணி வகித்த தொழிலாளர் கலகத்திற்கு தலைமை தாங்கினார்.

மே 23, 1971 வரையில், தொழிலாளர் தினமானது முதன்மையாக பொதுப் பேரணிகள் மற்றும் அணிவகுப்புகளுடன் வர்த்தக அமைப்புகளின் கொண்டாட்டமாக இருந்தது. அந்த நிகழ்ச்சியில், அந்நாளில் எதிர்தரப்பு வர்த்தக அமைப்புகள் மோதலை உண்டாக்கின, எனவே 1972 இல், ஜமைக்காவின் பிரதம மந்திரி மைக்கேல் மான்லே தொழிலாளர் தினத்தை ஜமைக்காவின் மேம்பாட்டுக்கு தொழிலாளர்களின் முக்கியத்துவத்தையும் , மற்றும் அந்நாளில் வளர்ச்சித் திட்டங்களில் தன்னார்வ சமூகத்தின் பங்களிப்பு ஆகியவற்றை உணர்த்தும் காட்சிப்பெட்டியாக முன்மொழிந்தார். அப்போதிலிருந்து, தொழிலாளர் தினம் வெறும் பொது விடுமுறை தினமாக மட்டும் இல்லாமல், நாடுமுழுவதும் பெரும்பான்மையான சமூகம் ஈடுபாட்டுடன் கலந்துகொள்ளும் தினமாக உள்ளது.

ஜமைக்கா
மெக்சிகோ
அல்பேனியா
டிரினிதாத் மற்றும் டொபாகோ