தெருவோரக் குழந்தைகள் அடிக்கடி நிந்தனைகளுக்கும் மிரட்டலுக்கும் உள்ளாகின்றனர். சமூக அந்தஸ்தும் பெரியவர்களின் பாதுகாப்பும் இல்லாததால் பிறரது அச்சுறுத்தலுக்கும் மிரட்டலுக்கும் ஆளாகித் துன்புறுவதாக அக்குழந்தைகள் கூறுகின்றனர். காவற்துறையினரும் பொதுமக்களும் அவர்களிடம் காட்டும் ஏளனமும் எதிர்நிலையுமே இதற்கு முக்கியக் காரணியாகும்

காவற்துறையினரால் நிந்திக்கப்படுவதாக இக்குழந்தைகள் முறையிடுகின்றனர். சில இடங்களில் வேலைபார்ப்பதற்கு அனுமதியாக, காவற்துறையினர் மாமூல் கேட்டு வற்புறுத்துவதாகவும் இக்குழந்தைகள் முறையிடுகின்றனர் இக்குழந்தைகளை ஓடுகாலிகளென காவற்துறையினர் கைது செய்கின்றனர். கைதாவதை முறையாக எதிர்கொள்ள முடியாத இவர்கள் அதிலிருந்து மீள்வதற்கு, காவற்துறையினருக்கு கையூட்டு அளிக்க வேண்டும் அல்லது அக்கடன் அடையும்வரை காவல்நிலையங்களில் வேலைசெய்ய வேண்டும் என்ற நிலை ஏற்படுகிறது மும்பையில் அரசு ஆதரவுடன் எடுக்கப்பட்ட “பிச்சைகாரர் நடவடிக்கை“யில் (“Operation Beggar”) தெருக்குழந்தைகள் அனைவரும் ஒன்றுதிரட்டப்பட்டு கடன்பட்ட அடிமைவேலையாட்களாக ஆக்கப்பட்டனர்

இக்குழந்தைகள் குறித்த காவற்துறையினரின் பார்வை; எங்கும் பரவியுள்ள ஊழல்; காவற்துறையின் வன்முறை கலாச்சாரம்; முறையான சட்டப்பாதுகாப்பின்மை; காவற்துறையினருக்குக் கிடைத்துள்ள தண்டனையற்ற நிலை ஆகியவை காவற்துறையினர் தெருவோரக் குழந்தைகளை மோசமாக நடத்துவதற்கான காரணிகளாகும். இளங்குற்றவாளிகளைக் காவற்சிறையில் அல்லது சிறைச்சாலைகளில் அடைத்து வைப்பது சம்மு (நகர்) மற்றும் காஷ்மீர் தவிர்த்த பிற இந்திய மாநிலங்களில் இளவர் நீதிமுறைச் சட்டப்படி குற்றமாகுமென்றாலும் இது வெகுவாகப் பின்பற்றப்படுவதில்லை.

தெருவோரக் குழந்தைகளுக்கு நேரும் பல்வேறு அவலங்களையும் அவை எவ்வாறு வேறு காரணிகளுடன் தொடர்பு கொண்டுள்ளன என்பதையும் குறித்த புதிய நோக்கை, 2009 இல் செய்ப்பூரில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வு வழங்குகிறது. பொதுவான நிந்தித்தல் மற்றும் புறக்கணிப்பு, உடல்நலம்சார் நிந்தித்தல், வார்த்தைகளால் நிந்தித்தல், அடி, உதை போன்ற உடல்சார் நிந்தித்தல், உளரீதியாக நிந்தித்தல், பாலியல் நிந்தித்தல் எனத் தாங்கள் சந்திக்கும் ஐந்து வகையான அவலங்களை இக்குழந்தைகள் இந்த ஆய்வில் முறையிட்டுள்ளனர்.

அரசின் ஈடுபாடு
நிந்தனை
எண்ணிக்கை
பரிந்துரைகள்