பேச்சுவார்த்தை நடத்தத் தொடங்கி நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரம், இரண்டாம் போயர் போர் முடிந்து சரியாக எட்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் 31 மே 1910 ஆம் ஆண்டில், கேப் மற்றும் நடால் காலனிகளிலிருந்தும், ஆரஞ்சு ஃப்ரீ ஸ்டேட் மற்றும் டிரான்ஸ்வால் குடியரசுகளிளிருந்தும் தென்னாப்பிரிக்க ஒருமிப்பு உருவாக்கப்பட்டது. புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட தென்னாப்பிரிக்க ஒருமிப்பு, பிரித்தானியப் பேரரசின் ஆட்சியதிகாரத்திற்குள் டொமினியன் அந்தஸ்த்தில் இருந்தது. 'கறுப்பர்கள்' நிலத்தை சொந்தமாக வைத்திருப்பதை, 1913 ஆம் ஆண்டு இயற்றப்பட்ட பூர்வக்குடி நிலச் சட்டம் கடுமையாக தடைசெய்தது; அந்நிலையில் அவர்கள் நாட்டின் பரப்பில் வெறும் 7% நிலத்தை மட்டுமே கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தனர். பூர்வக்குடி மக்களுக்கென்று ஒதுக்கப்பட்ட நிலத்தின் அளவு பின்னாளில் சற்றே கூடுதலாக்கப்பட்டது.

1931 ஆம் ஆண்டில் வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் சட்டப்பிரிவைக் கொண்டு ஐக்கிய இராச்சியத்திடமிருந்து இந்த ஒருமிப்பு சுதந்திரத்தை வழங்கியது. 1934 ஆம் ஆண்டில், தென்னாப்பிரிக்க கட்சி மற்றும் தேசியக் கட்சி ஆகியவை யுனைட்டட் கட்சியை உருவாக்க ஒன்றிணைந்தன என்பதோடு ஆப்ரிகானர்ளுக்கும், ஆங்கிலம் பேசும் "வெள்ளையர்களுக்கும்" இடையிலான உடன்பாட்டை கோரியது. 1939 ஆம் ஆண்டில் இந்தக் கட்சி பிரிட்டனோடு கூட்டாக இரண்டாம் உலகப்போரில் ஈடுபடுவதற்கான ஒருமிப்பின் நுழைவு குறித்த சிக்கலில் உடைந்தது, போரில் ஈடுபடுவதை தேசியக் கட்சி தொண்டர்கள் வலுவாகவே எதிர்த்தனர்.
1948 ஆம் ஆண்டில் தேசியக் கட்சியானது அதிகாரத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. இது யூனியன் தொடங்கப்பட்டதிலிருந்து டச்சு மற்றும் பிரிட்டிஷ் காலனிகள் மற்றும் அடுத்தடுத்து வந்த தென்னாப்பிரிக்க அரசாங்கங்களின் கீழ் தொடங்கிய நிற/இன அடிப்படையில் தனிப்படுத்துகை கொள்கை அமலாக்குவதை தீவிரப்படுத்தியது. தேசியவாத அரசு இருந்துவரும் இத்தனிப்படுத்துகைச் சட்டங்களை அமைப்புமுறையாக்கியது, எல்லா மக்களையும் மூன்று வகுப்பினராகப் பிரித்தது, ஒவ்வொருவருக்கும் கடந்துசெல்லும் விதிகள் மற்றும் குடியிருப்பு தடைகள் போன்ற உரிமைகளையும் வரையறைகளையும் உருவாக்கியது. வெள்ளையின சிறுபான்மையினர் பரந்தகன்ற கறுப்பின பெரும்பான்மையினரைக் கட்டுப்படுத்தினர். இம்முறையிலான தனிப்படுத்துகை அமைப்பு ஒட்டுமொத்தமாக "அபர்தைட்" என்று அறியப்படலாயிற்று.

ஆப்பிரிக்கா முழுவதிலும் ஒப்பிடுகையில், மேற்கத்திய் நாடுகளின் உயர்ந்த வாழ்க்கைத் தரத்தை வெள்ளையின சிறுபான்மையினர் அனுபவிக்கையில், கறுப்பின பெரும்பான்மையினர் வருமானம், கல்வி, வீட்டுவசதி மற்றும் வாழ்க்கைத் தேவைகள் உள்ளிட்ட ஒவ்வொரு நிலையிலும் கிட்டத்தட்ட எந்த அனுகூலமும் இல்லாதவர்களாகவே இருந்தனர். 1961 ஆம் ஆண்டு மே 31 ஆம் ஆண்டில் வெள்ளையினத்தவர்கள் மட்டும் பங்குகொண்ட பொது வாக்கெடுப்பின் படி, இந்த நாடு குடியரசானது என்பதுடன் (பிரித்தானிய) காமன்வெல்த்திலிருந்து தன்னை விடுவி்த்துக்கொண்டது. கவர்னர்-ஜெனரல் அலுவலகம் என்பது நீக்க்கப்பட்டு, நாட்டின் அதிபர் என்ற பதவிக்கு மாற்றியமைக்கப்பட்டது.

நிறவெறி அதிகப்படியான அளவிற்கு முரண்பாட்டிற்கு உள்ளானது, இது பரவலான பன்னாட்டு தடைகள், அதிகாரப்பறிப்பு மற்றும் தென்னாப்பிரிக்காவிற்குள்ளான பதட்டம் மற்றும் கொடுங்கோலாட்சிக்கு வழியமைத்தது. அரசாங்கத்தினால் நீண்டகாலத்திற்கு மோசமான கொடுங்கோலாட்சி நடத்தப்பட்டதுடன், வன்முறைத் தடுப்பு காலங்களில் வேலை நிறுத்தங்கள், பேரணிகள், போராட்டங்கள், குண்டுவீசியும் மற்ற பல வழிகளிலுமான நாசவேலைகள் ஆகியவை நடந்தன என்பதோடு மிகவும் குறிப்பிடத்தகுந்தது என்னவெனில் இவற்றை ஆப்பிரிக்க தேசிய காங்கிரஸ் பின்பற்றியதுதான்.

1970 ஆம் ஆண்டுகளின் பிற்பகுதியில் தென்னாப்பிரிக்கா அணு ஆயுத வளர்ச்சித் திட்டத்தைத் தொடங்கியது. அதற்கடுத்த பத்தாண்டுகளில் இது ஏவக்கூடிய ஆறு அணு ஆயுதங்களை தயாரித்தது.

1990 ஆம் ஆண்டில் தேசியக் கட்சி அரசாங்கம் ஆப்பிரிக்க தேசிய காங்கிரஸ் மற்றும் பிற அரசியல் அமைப்புக்களின் தடையை நீக்கியபோது பாகுபாடுகளை நீக்குவதற்கான முதல் அடியை எடுத்துவைத்தது. நாசவேலை தண்டனையாக இருபத்தி ஏழு ஆண்டுகள் சிறைவைப்பிற்குப் பின்னர் நெல்சன் மண்டேலாவை சிறையிலிருந்து விடுதலை செய்தது. ஜனநாயக தென்னாப்பிரிக்காவிற்கான உடன்படிக்கை எனப்பட்ட பேச்சுவார்த்தைத் தொடங்கியது. அரசாங்கம் நிறவெறி சட்டவரையறையை நீக்கியது. தென்னாப்பிரிக்கா தனது அணு ஆயுதக்கிடங்கை அழித்ததோடு அணு ஆயுதத் தடை ஒப்பந்தத்தை ஏற்றுக்கொண்டது. தென்னாப்பிரிக்கா தனது முதல் பல இனங்கள் பங்குகொண்ட தேர்தல்களை 1994 ஆம் ஆண்டில் நடத்தியது, இதில் ஆப்பிரிக்க தேசிய காங்கிரஸ் மிகப்பெரிய பெரும்பான்மையோடு வெற்றிபெற்றது. அதிலிருந்து இப்போதுவரை இது அதிகாரத்தில் இருந்துவருகிறது.

நிறவெறிக்குப் பிந்தைய தென்னாப்பிரிக்காவில் வேலைவாய்ப்பின்மை மிகப்பெரிய அளவிற்கு அதிகரித்தது. கறுப்பினத்தவர்கள் பலரும் மத்திய அல்லது உயர் வகுப்பினராக உயர்ந்தனர், ஒட்டுமொத்த வேலைவாய்ப்பில்லாத கறுப்பினத்தவர்களின் விகிதம் 1994 மற்றும் 2003 ஆண்டுகளில் மோசமடைந்தது. முன்பு அரிதாக இருந்த வெள்ளையினத்தவர்களுக்கு இடையிலான வறுமை அதிகரித்தது. நிறவெறி அமைப்பு வளர்வதற்கு வெகுசிலர் மட்டுமே பங்களிப்பு செய்திருக்கையில், அரசாங்கத்தின் தற்போதைய கொள்கைகள் தோல்வியடைவதற்கான பங்களிப்பு அதிகரித்தது. மேலும், தற்போது உள்ள அரசாங்கம், சொத்துக்கள் மறுபகிர்வு மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சி ஆகிய இரண்டிற்குமான பண மற்றும் நிதி முறைமைகளை அடைய போராடிக்கொண்டிருக்கிறது. ஆப்பிரிக்க தேசிய காங்கிரஸ் தலைமையிலான அரசாங்கம் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றியதிலிருந்து தென்னாப்பிரிக்காவினுடைய ஐக்கிய நாடுகள் மனித வளர்ச்சிக் குறியீட்டெண் வீழ்ச்சியுற்றது, அதேசயமத்தில் 1990 ஆம் ஆண்டுகள் வரை சீராக அதிகரித்தது. இவற்றில் சில எய்ட்ஸ் நோய்ப்பரவலுக்கு பங்களித்திருக்கலாம் என்பதோடு அரசாங்கம் இதைத் தெரிவிப்பதற்கான அத்தியாவசிய நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதில் ஏற்பட்ட தோல்விக்கும் காரணமாக அமைந்தது.

20 ஆம் நூற்றாண்டு
மின்சார நெருக்கடி
விளையாட்டுகள்
புவியியல்