1610-ல் முடிசூடிய, மன்னர் பதிமூன்றாம் லூயீக்காக தீக்கல்லியக்க சுடுகலனை வடித்தார், பிரெஞ்சு அரசவையின் துப்பாக்கிக்கொல்லர் மறென் லெ பூர்ஸ்ஷூவா. இருந்தாலும், ஏதோவொரு வகையில் தீக்கல்லை பயன்படுத்தி தீமூட்டும் இயங்குமுறைகளை கொண்ட சுடுகலன்கள், அரை நூற்றாண்டாக பயன்பாட்டில் தான் இருந்தன. சுடுகலனின் இயங்குமுறையின் மேம்பாடுகளான திரியியக்கம் முதல், சக்கரயியக்கம், முந்தைய தீக்கல்லியக்கங்கள் (சொடுக்கொலி இயக்கம், சொடுக்குஞ்சேவல்) வரை, ஒவ்வொரு வகையும், பயனுள்ள ஒரு மேம்பாட்டை கொண்டிருந்தது. பல அம்சங்களை ஒருங்கிணைத்து, லெ பூர்ஸ்ஷூவா உருவாக்கியது தான் "அசல் தீக்கல்லியக்கம்" என அறியப்பட்டது.

புதிய தீக்கல்லியக்க அமைப்பு விரைவில் பிரபலமடைந்து, 1630-ன் முடிவிலேயே, ஐரோப்பா முழுதும் பயன்பாட்டிற்கு வந்துவிட்டது. முற்கால தீக்கல்லியக்க மசுகெத்துகளின் உதாரணங்களை, ரூபென்ஸின் (1622–25 காலத்தில் வரையப்பட்ட) "மேரி தெ' மெடிசி அஸ் பெல்லோனா" ஓவியத்தில் காணலாம்.

தட்டும் மூடி அமைப்பு அறிமுகம் ஆகும் வரை, தீக்கல்லியக்க ஆயுதங்கள் 19-ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியகாலம் வரை பொதுவான பயன்பாட்டில் இருந்தன.

சிறு கைத்துப்பாக்கி
வரலாறு
பல்லெறிவு தீக்கல்லியக்க ஆயுதங்கள்
ஒற்றை குழல்