1612 ஆம் ஆண்டு, ஜேம்ஸ்டவுன் குடியேற்றத்திற்கு ஆறு வருடங்கள் பின்னர் ஜான் ரால்பே புகையிலையை பணப்பயிராக வெற்றிகரமாக உருவாக்கிய முதல் குடியேறி என்ற பெயரைப் பெறுகிறார். தேவையானது சட்டென்று புகையிலையாக வளர்ந்தது, இது "காவித் தங்கம்" என்று குறிப்பிடப்பட்டதுடன் தங்கம் தேடுதல் தோல்வியுற்றதால் ஏற்பட்ட விர்ஜினியா பங்குச் சந்தை வீழ்ச்சியை உயிர்ப்பிக்கச் செய்தது. பழம் உலகைச் சேர்ந்த தேவைகளை எதிர்கொள்ளும்விதமாக அடுத்தடுத்து வளர்க்கப்பட்ட புகையிலை வெகுவிரைவில் நிலத்தை நீர்த்துப்போகச் செய்தது. இது அறியப்படாத கண்டத்தில் குடியேறுவதற்கும், புகையிலை தயாரிப்பின் விரிவாக்கத்திற்கும் ஊக்கியாக இருந்தது. ஒப்பந்த சேவையானது அடிமை முறையாக மாற்றப்படவிருந்ததை அடுத்து பேகன் கலகம் வரை முதன்மை தொழிலாளர் அமைப்பு முறையாக இருந்தது. இந்தப் போக்கு அடிமைத்தனம் என்பது லாபமளிக்காத ஒன்று என்று குறிப்பிடப்பட்ட அமெரிக்க புரட்சியைத் தொடர்ந்து கைவிடப்பட்டது. இருப்பினும், இந்த நடைமுறை பருத்தி இயந்திரம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து 1794 ஆம் ஆண்டு புதுப்பிக்கப்பட்டது.

பிரெஞ்சுக்காரரான ஜேன் நிகாட் (இவருடைய பெயரிலிருந்துதான் நிகோடின் என்ற வார்த்தை பெறப்பட்டது) 1560 ஆம் ஆண்டு புகையிலையை பிரான்சில் அறிமுகப்படுத்தினார், பின்னர் இது இங்கிலாந்திற்கு பரவியது. புகைபிடிக்கும் ஆங்கிலேயர் குறித்த பதிவாக ஒரு கடலோடி "தனது மூக்கிலிருந்து புகையை வெளியிட்டதாக" பிரிஸ்டலில் 1556 ஆம் ஆண்டு பதிவுசெய்யப்பட்டிருக்கிறார். தேநீர், காஃபி மற்றும் ஓபியத்தைப் போன்று புகையிலையும் உண்மையில் மருந்து வகையில் பயன்படுத்தப்பட்ட பல போதைப் பொருட்களின் ஒன்றாகவே இருந்தது. இன்றைய நாளில் காம்பியா மற்றும் செனகல் என்பதாக இருக்கும் இடங்களில் பிரெஞ்சு வர்த்தகர்களால் ஏறத்தாழ 1600 ஆம் ஆண்டில் புகையிலை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அதே நேரத்தில் மொராக்காவைச் சேர்ந்த மூடுவண்டிகள் புகையிலையை டிம்புக்டுவைச் சுற்றியிருக்கும் பகுதிகளுக்கு கொண்டுவந்தன, இந்தப் பண்டத்தை (மற்றும் தாவரத்தை) தென் ஆப்பிரிக்காவிற்கு கொண்டுவந்க போர்ச்சுக்கீசியர்கள் 1650 ஆம் ஆண்டு முழுவதிலும் புகையிலையின் புகழை நிறுவச்செய்தனர்.

பழம் உலகிற்கு இது அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட உடனேயே புகையிலையானது நாடு மற்றும் மதவாத தலைவர்களால் விமர்சனத்திற்கு ஆளானது. ஆட்டமன் பேரரசின் 1623-40 ஆம் ஆண்டுகளின் சுல்தானான நான்காம் முராட், இது பொதுமக்களின் தார்மீக மற்றும் சுகாதர நலனுக்கு அச்சுறுத்தலானது என்று கூறி இதற்கு தடைவிதிக்க முதலில் முயற்சித்தவர்களுள் ஒருவராவார். சீனப்பேரரசரான் சோன்சுன் தன் மரணத்திற்கும், மிங் வம்சம் தூக்கியெறியப்பட்டதற்கும் இரண்டு வருடங்கள் முன்பு புகைபிடித்தலை தடைசெய்து அரசாணை வெளியிட்டார். பின்னாளில், உண்மையில் நாடோடி குதிரை வீரர்களாக இருந்த பழங்குடியினரான குயிங் வம்சத்தின் மன்ச்சு புகைபிடித்தலை "அம்பெறியப்படுவதை அலட்சியம் செய்வதைக் காட்டிலும் மிகக் கொடிய குற்றம்" என்று அறிவித்திருக்கிறார். எடோ காலகட்ட ஜப்பானில், உணவுப் பயிர்களை விதைப்பதற்கு பயன்படுத்துவதைக் காட்டிலும் மகிழ்வூட்டு போதை மருந்தை பயன்படுத்துவதற்கு மதிப்புமிக்க விவசாய நிலத்தை வீணடிப்பதன் மூலம் ராணுவப் பொருளாதாரத்திற்கு அச்சுறுத்தலாக இருப்பதாகக் கூறி ஷோகனேட்டால் புகையிலை நடவுகள் அழி்த்தொழிக்கப்பட்டன.

புகைபிடித்தலை அறத்திற்கு புறம்பானது என்றும் அடிமட்ட கீழ்த்தரமான செயல் என்று கருதியவர்களிடையே மதவாத தலைவர்கள் மிகவும் முக்கியமானவர்களாக இருந்தனர். 1634 ஆம் ஆண்டு மாஸ்கோ தேவாலயத் தலைவர் புகையிலை விற்பனைக்கு தடைவிதித்ததோடு இந்தத் தடையை மீறிய ஆண்கள் மற்றும் பெண்களின் மூக்குகள் அறுக்கப்பட்டன, அத்துடன் அவர்களுடைய பின்பக்கங்கள் புடைத்து வெளியே தெரியும்வரை அடிக்கப்பட்டனர். மேற்கத்திய தேவாலயத் தலைவரான ஏழாம் அர்பனும் இதேபோன்று புகைபிடித்தலுக்கு 1642 ஆம் ஆண்டு போப்பாண்டவர் கடிதத்தில் கண்டனம் தெரிவிததிருக்கிறார். பல கூட்டுத்திட்டங்கள், கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் தடைகள் இருந்தபோதிலும் ஏறத்தாழ இவை ஒட்டுமொத்தமாக அலட்சியப்படுத்தப்பட்டன. புகைபிடித்தலுக்கு எதிரான ஆதரவாளரும், "எ கவுண்டர்பிளாஸ்ட் டு டொபாக்கோ" புத்தகத்தின் ஆசிரியருமான இங்கிலாந்தின் முதலாம் ஜேம்ஸ் 1604 ஆம் ஆண்டு இந்த புதிய போக்கை தடுத்து நிறுத்துவதற்கு 4000 சதவிகிதத்திற்கு வரிவிதிப்பை அதிகப்படுத்த முயற்சித்தார், ஆனால் லண்டனில் 1600 ஆம் ஆண்டுகளில் ஏறத்தாழ 7,000 புகையிலை விற்பனையாளர்கள் இருந்ததால் இதுவும் தோல்வியுற்றது. பின்னாளில், புகைபிடித்தல் தடையின் உபயோகமின்மையை உணர்ந்துகொண்ட சில ஆட்சியாளர்கள் இவற்றிற்கு பதிலாக புகையிலை வர்த்தகம் மற்றும் சாகுபடியை அரசு ஆதாய சர்வாதீனமாக மாற்றிக்கொண்டனர்.

1600 ஆம் ஆண்டுகளின் மத்தியப் பகுதியில் ஒவ்வொரு பிரதான நாகரிகமும் புகையிலைக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது என்பதுடன் பல நிகழ்வுகளிலும் இதனை இனம்சார் கலாச்சாரமாக தன்வயப்படுத்திக்கொண்டன, கடுமையான அபராதங்கள் விதித்து இந்த நடைமுறையை பல ஆட்சியாளர்களும் நீக்குவதற்கு முயற்சி செய்தபோதிலும்கூட தயாரிப்பு மற்றும் தாவரம் ஆகிய இரண்டு வகையிலுமான புகையிலை முதன்மை வர்த்தக வழிகள் மற்றும் முதன்மை துறைமுகங்கள் மற்றும் சந்தைகளைத் தொடர்ந்து சென்றதோடு பக்கத்து நாடுகளுக்கும் பரவியது. "புகைத்தல்" என்ற ஆங்கில மொழிப் பதம் 1700 ஆம் ஆண்டுகளின் பிற்பகுதியில் உருவாக்கப்பட்டது; இதற்கு முன்பு இது "புகை அருந்துதல்" என்று வழங்கப்பட்டது.

1860 ஆம் ஆண்டுகளில் முதன்மை தொழிலாளர் அமைப்பு அடிமைத்தனம் என்பதிலிருந்து விளைச்சலில் பங்கு என்பதாக மாறிய அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர் வரையிலும் வளர்ச்சி நீடித்தது. இது தேவையில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தோடு சிகரெட் உடனான புகையிலையின் தொழில்துறை உற்பத்திக்கு இட்டச்சென்றது. அரசியல்வாதியான ஜேம்ஸ் பான்சாக், 1881 ஆம் ஆண்டு சிகரெட்டுகளின் உற்பத்தியை அதிகரிக்கும் இயந்திரத்தைக் கண்டுபிடித்தார்.

வரலாறு
சமூகம்
பிரபலமடைதல்
முந்தைய பயன்பாடு