பெர்ஷிய அறிவியல் அறிஞரான முகமது இபின் சகரியா ஆர்-ராஸி (865–925) சின்னம்மையை முதன் முதலில் அடையாளம் கண்டுபிடித்தார். மேற்கில் இவர் "ராஸேஸ்" என்று அழைக்கப்படுகிறார். இவர் பெரியம்மை மற்றும் தட்டம்மைகளிலிருந்து சின்னம்மையை தெளிவாக வித்தியாசப்படுத்திக் காட்டினார். அதற்கு பிறகு பாலெர்மோவை சேர்ந்த ஜியோவென்னி ஃபிலிப்போ (1510–1580) என்பவர் நீர்க்கோளவான் சின்னம்மையைப் (சின்னம்மை) பற்றி மிகவும் விரிவான விளக்கத்தைக் கொடுத்தார். அதன் பின்பு 1600 ஆம் ஆண்டுகளில் இங்கிலாந்து மருத்துவரான ரிச்சர்ட் மார்டன் என்பவர் பெரியம்மையின் குறைவான (லேசான) நிலை "சின்னம்மை" என்ற அவருடைய கருத்தை விவரித்தார். அதற்கு பிறகு, 1767 ஆம் ஆண்டில் இங்கிலாந்தை சேர்ந்த வில்லியம் ஹீபர்டன் என்ற மருத்துவர் முதன் முதலாக பெரியம்மையிலிருந்து சின்னம்மையை தெளிவாக வித்தியாசப்படுத்திக் காட்டினார். எனினும், மருத்துவர்கள் இந்த நோயை கண்டறிவதற்கு முன்னதாக முந்தைய நூற்றாண்டுகளில் சின்னம்மை என்ற பெயர் பொதுவாக பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது என்று நம்பப்படுகிறது.

"pox" என்ற சொல்லுக்கு சாபம் என்றும் பொருளாதலால் வரலாற்றின் இடைக்காலங்களில் பில்லி சூனியங்களைப் பயன்படுத்தி குழந்தைகளை சபிப்பதற்காக கொண்டுவரப்பட்ட கொள்ளை நோய் என்று நம்பப்பட்டுவந்தது.

இடைக்கால சகாப்தத்தின் போது, புண்களை ஆற்றுவதற்கு ஓட்ஸ் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது மற்றும் அரிப்புத் தொல்லையிலிருந்து விடுதலையாவதற்கு ஓட்ஸ் குளியல் இன்றும் கொடுக்கப்பட்டு வருகிறது.

கர்ப்பிணி மற்றும் பிறந்த குழந்தைக்கு இருக்கும் நோய்த் தொற்று
சிகிச்சை
வயது வந்தவர்கள்
வரலாறு