பாஸ்பரசைக் கண்டறிந்த பெருமைக்குரியவர் ஜெர்மனியிலுள்ள ஒரு வணிகரான ஹென்னிக் பிராண்ட் (Hennig Brand) என்பவராவார். 1669 -ல் அவர் உலோகங்களைத் தங்கமாக்கும் ஞானக்கல் (Philosopher's stone) இருப்பதாக நம்பினார். அந்த நம்பிக்கையில் மனிதர்களின் சிறுநீரை ஆவியாக்கி ஒரு தெவிட்டிய பாகுநிலை மிக்க நீர்மத்தைப் பெற்றார். அதை காய்ச்சி வடித்து செந்நிறத்தில் ஒரு நீர்மத்தை உண்டாக்கினார். அதை அவர் சிறுநீர் எண்ணெய் என அழைத்தார்.அதை மீண்டும் காய்ச்சி வடிக்க, கொள்கலனின் அடியில் கருப்பு நிற வீழ்படிவு தங்கியிருப்பதைக் கண்டார். அதை நெடு நேரம் கால்சிய ஊட்டம் செய்ய, வீழ்படிவு வெண்ணிறத்தில் பிரகாசிக்கும் ஒரு பொருளாகக் கொள்கலனின் சுவரில் படிந்திருந்தன. இதை பிராண்ட் இரகசியமாகச் சில காலம் வைத்திருந்தார். ஆனால் அதைக் கொண்டு உலோகங்களைத் தங்கமாக்க முடியாது போனதால் அதைப் பின்னர் வெளியிட்டார். 1771 ல் ஷீலே, எலும்பின் சாம்பலிலிருந்து பாஸ்பரஸ்ஸை தனித்துப் பிரித்தெடுத்தார். பாஸ்பரோஸ் (Phosphoros) என்ற கிரேக்கச் சொல்லுக்கு 'ஒளியைக் கொண்டிருக்கின்ற' என்று பொருள்.இச் சொல் உண்மையில் சூரியன் உதிப்பதற்கு முன்னால் தோன்றுகின்ற வெள்ளி என்ற கோளைக் குறிக்கின்றது. இச் சொல்லே 34 டிகிரி C வெப்ப நிலையில் காற்றில் தானாக எரியும் இத்தனிமத்திற்குப் பெயரானது

பாசுபரசு(I) மற்றும் பாசுபரசு(II)
பயன்கள்
பாஸ்பரஸ் வேற்றுருக்கள்
வரலாறு