பல நாடுகள் வேலைவாய்ப்பற்றோருக்கான உதவிகளை சமூக நலனில் ஒரு பகுதியாகக் கொண்டுள்ளன. இந்த வேலைவாய்ப்பின்மை நன்மைகள் வேலைவாய்ப்பின்மை காப்புறுதி, பொதுநலன், வேலைவாய்ப்பின்மை இழப்பீடு மற்றும் மறுபயிற்சியில் உதவிக்கான மானியங்கள் போன்றவற்றை உள்ளடக்கியவை. இந்தத் திட்டங்களின் முக்கிய நோக்கம் குறைந்த-கால வறுமைகளை மட்டுப்படுத்துவது மற்றும் மிகவும் முக்கியமாக பணியாளர்கள் பெரும்பாலான நேரத்தை வேலை தேடுவதில் செலவிட ஏதுவாக்குவது போன்றவை ஆகும்.

அமெரிக்காவில் ஒருவர் வேலைவாய்ப்பின்மை காப்புறுதி உதவித்தொகை வாங்குவது அவரது தனிப்பட்ட முந்தைய வருவாய் (பணிபுரிந்த நேரம் அல்ல, குடும்ப அளவு மற்றும் பல.) சார்ந்தது. மேலும் பொதுவாக ஒருவரது முந்தைய வருவாயில் மூன்றில் ஒரு பகுதி இழப்பீடாகக் கிடைக்கும். இதற்கு தகுதி பெறுவதற்கு ஒருவர் அவர் சார்ந்திருக்கும் மாநிலத்தில் குறைந்தபட்சம் ஒரு ஆண்டுகளாவது குடியிருப்பவராக இருக்க வேண்டும் மற்றும் ஐயத்திற்கிடமின்றி வேலையிலும் இருந்திருக்க வேண்டும். இந்த முறை 1935 ஆம் ஆண்டின் சமூகப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தால் ஏற்படுத்தப்பட்டது. எனினும் குடிமக்களில் 90% பேர் பதிவேடுகளில் இருக்கிறார்கள். ஆனால் உண்மையில் 40% பேர் மட்டுமே நன்மைகளை அடைகிறார்கள். குறிப்பிட்ட பருவம் சார் தொழில்களில் பணியாற்றுபவராக இருந்தால் இந்த முறை ஒருவர் பணியில் இல்லாத பருவத்தில் அந்த பணியாளருக்கு ஊதியம் வழங்குகிறது. அவ்வாறு செய்வது அந்த நபருக்கு அந்த தொழிலில் தொடர்ந்து ஈடுபாட்டுடன் இருக்க ஊக்குவிக்கும்.

மூலம்: டொனால்ட் எஸ். ஹோவார்ட், "WPA அண்ட் ஃபெடரல் ரிலீஃப் பாலிசி." 1943 ப 34.
மூலம்: "ஹிஸ்டாரிக்கல் ஸ்டேடிஸ்டிக்ஸ் US" (1976) தொடர்கள் D-86

மேலும் காண்க, பொதுநலம் மற்றும் பயிற்சி.

வேலைவாய்ப்பற்றோருக்கான உதவிகள்
தேவைப் பகுதி
நன்மைகள்
வழங்கல் பகுதி