1966 வாக்கில், ஷேக் முஜிபுர் ரஹ்மான் பாகித்தானின் முக்கிய எதிர்க்கட்சித் தலைவராக உருவெடுத்து, சுயாட்சி மற்றும் ஜனநாயகத்திற்கான ஆறு அம்ச இயக்கத்தைத் தொடங்கினார். கிழக்கு பாகித்தானில் 1969 எழுச்சி அயூப்கானின் ஆட்சி தூக்கியெறியலுக்கு பங்களித்தது. மற்றொரு தளபதி யஹ்யா கான் ஜனாதிபதி பதவியைக் கைப்பற்றி இராணுவச் சட்டத்தை இயற்றினார். 1970 இல், யாக்யா கான் பாகித்தானின் முதல் கூட்டாட்சி பொதுத் தேர்தலை ஏற்பாடு செய்தார். அவாமி லீக் மிகப்பெரிய கட்சியாக உருவெடுத்தது, அதைத் தொடர்ந்து பாகித்தான் மக்கள் கட்சி உருவானது. இம்முடிவுகளை ஏற்றுக்கொள்வதில் இராணுவ ஆட்சிக்குழு ஸ்தம்பித்தது, இது ஒத்துழையாமை, வங்காள தேச விடுதலைப் போர் மற்றும் 1971 இனப்படுகொலைக்கு வழிவகுத்தது. பின்னர் கிழக்கு பாகிக்தான் இந்தியாவின் உதவியுடன் பிரிந்தது.

கிழக்கு பாகித்தானின் மூலோபாய முக்கியத்துவம் காரணமாக, பாகித்தான் தொழிற்சங்கம் தென்கிழக்கு ஆசியா ஒப்பந்த அமைப்பில் உறுப்பினராக இருந்தது. கிழக்கு பாகித்தானின் பொருளாதாரம் 1960 க்கும் 1965 க்கும் இடையில் சராசரியாக 2.6% வளர்ச்சியடைந்தது. கிழக்கு பாகித்தான் ஏற்றுமதியில் பெரும் பங்கை உருவாக்கியிருந்தாலும், மத்திய அரசு மேற்கு பாகித்தானில் அதிக நிதி மற்றும் வெளிநாட்டு உதவிகளை முதலீடு செய்தது. இருப்பினும், ஜனாதிபதி அயூப்கான் கிழக்கு பாகித்தானில் குறிப்பிடத்தக்க தொழில்மயமாக்கலை செயல்படுத்தினார். கப்தாய் அணை 1965 இல் கட்டப்பட்டது. கிழக்கு சுத்திகரிப்பு நிலையம் சிட்டகாங்கில் நிறுவப்பட்டது. டாக்கா பாகித்தானின் "இரண்டாவது தலைநகராக" அறிவிக்கப்பட்டு தேசிய நாடாளுமன்றத்தின் இல்லம் திறக்க திட்டமிடப்பட்டது. பாக்காவில் உள்ள தேசிய சட்டசபை வளாகத்தை வடிவமைக்க அரசாங்கம் அமெரிக்க கட்டிடக் கலைஞர் லூயிஸ் கானை நியமித்தது.

பிரிவு மற்றும் இஸ்லாமிய குடியரசு
வரலாறு
அரசியல் பிரச்சனை
கிளர்ச்சி