பல நாடுகளில் பொதுமக்களுக்கு நிதியளிக்கப்பட்ட ஓய்வூதியம், மற்றும் சுகாதார பராமரிப்புத் திட்டங்கள் போன்ற அரச உதவிகள் வழங்கப்படுகின்றன. இந்த முறைமைகள் தொடர்பாக, நாட்டிற்கு பொதுவாக முதலாளிகள் மற்றும் / அல்லது ஊழியர்கள் கட்டாயக் கடன்களைச் செலுத்த வேண்டும். இந்த பணம் பெரும்பாலும் சுய வேலைவாய்ப்பிலிருந்து ஊதியங்கள் அல்லது வருவாய்களைக் குறிப்பதாகும். வரி விகிதங்கள் பொதுவாக நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன, ஆனால் ஊழியர்களைவிட வேறுபட்ட விகிதங்கள் முதலாளிகளுக்கு விதிக்கப்படலாம். சில அமைப்புகள் வரிக்கு உட்பட்ட வருவாய் மீது மேல் வரம்பை வழங்குகின்றன. ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையை விட ஊதியத்தில் மட்டுமே வரி செலுத்தப்பட வேண்டும் என்று ஒரு சில அமைப்புகள் அளிக்கின்றன. இத்தகைய மேல் அல்லது குறைந்த வரம்புகள் ஓய்வூதியத்திற்கு விண்ணப்பிக்கலாம், ஆனால் வரி விதிப்பு சுகாதார கூறுகள் அல்ல. ஊதியங்களில் இத்தகைய வரிகள் "கட்டாய சேமிப்பு" மற்றும் ஒரு வரி அல்ல என்று சிலர் வாதிடுகின்றனர், மற்றவர்கள் தலைமுறைகளுக்கு (புதிய கூட்டுப்பண்புகள் முதல் பழைய கூட்டுறவுகளுக்கு) மற்றும் வருமான அளவு (மற்றும் உயர் வருவாய் மட்டத்திலிருந்து) குறைந்த வருமானம் அளவுகள்) போன்ற நிகழ்ச்சிகள் உண்மையில் வரி மற்றும் செலவின திட்டங்கள் ஆகும். மூலதனத்தை உள்ளடக்கிய பரந்த வரிகள் மூலம், மனித மூலதனத்தில் விலகல் மற்றும் மூலதனச் செலவினங்களை உருவாக்குவதால், ஊதியங்கள் மீது வரி செலுத்துவதன் மூலம் மட்டுமே சமூக பாதுகாப்புத் திட்டங்களுக்கு ஆதரவளிப்பதாக சில வரி அறிஞர்கள் வாதிடுகின்றனர், ஏனெனில் அத்தகைய முதலீடுகளுக்கு வருமானம் ஊதியங்கள் எனக் கருதப்படுகிறது.

சொத்து
பெருநிறுவனங்கள்
முதலீட்டு வரவுகள்
சமூக பாதுகாப்பு பங்களிப்புகள்