1984இல், இந்தியாவில் சுற்றுசூழலைப் பாதுகாப்பதற்கு மிக சில சட்டங்கள் இருந்தன; மற்றும் சட்டங்களின் அமலாக்கம் அரிதாகவே இருந்தது.
சூழலை (காற்று, நிலம், நீர்) எந்தத் தொழில் நிறுவனமும் மாசுப்படுத்தும் நிலைமை இருந்தது. காற்று மாசுபாடு காரணமாக நோய்கள் வேகமாக பரவி வந்தன. விலங்குகள் தண்ணீரில் வெளிவந்த நச்சு பொருட்கள் காரணமாக இறந்தன. புதிய சட்டங்கள் வந்த பிறகு வேகமாக பரவி வந்த நோய்கள் குறைந்து, இந்த பகுதிகளில் சில முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. நிலச் சரிவுகள், பூகம்பம், எரிமலை வெடிப்பு போன்ற இயற்கைச் சூழலைப் பாதிக்கும் பேரழிவுகளும் பல உள்ளன.

ஒரு பெரிய நிலச் சரிவு ஹிமாச்சல பிரதேசம் கின்னுர் மாவட்டத்தில் ரேக்காங் அருகில் உள்ள பங்கி கிராமத்தில் 200 மீட்டர் நீளமான பழைய ஹிந்துஸ்தான் திபெத் தேசிய நெடும் சாலையைச் சேதப்படுததியது. இதனைத் தொடர்ந்து இயற்கை அழிவுகளில் இருந்து சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்க பல புதிய சட்டங்கள் அமல்படுத்தபட்டுள்ளன.

ஒரு இடம் ஏதாவது கட்டிடம் அல்லது கட்டுமானத்திற்கு ஏற்றதா என்பதைச் சரிபார்க்க ஹசார்ட் மேப்பிங் (Hazard Mapping) செய்யப்படுகிறது. நிலச்சரிவைத் தடுக்க, தக்கவைப்புக் கட்டுமானச் சுவர்கள் மற்றும் பல நடவடிக்கைகள் இந்திய அரசால் மேற்கொள்ளப்பட்டது.

சூழல் தூய்மை மற்றும் சுகாதாரம் என்பத ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கை உரிமையாகும் என்று அரசுசாசனம் எண் 22 குறிப்பிடுகின்றது. ஒரு நபர் வாழும் பகுதியில் சுகாதார சீர்கேடு ஏற்படுள்ளது என்று அவர் நினைத்தால், அந்த நபர் அரசுசாசன எண் 22 படி வாழ்க்கை உரிமையைக் காக்க அரசாங்கத்திற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்க முடியும்.

ஆஸ்திரேலியா
இந்தியா
ஆப்ரிக்கா
சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அணுகுமுறைகள்