தங்கள் தேன் நிலவுக்காக தம்பதியர் முதலில் ஐக்கிய அமெரிக்காவிற்கும் (ப்ரேடில்போரோ, வெர்மாண்டில் உள்ள குடும்ப பண்ணை வீடு உட்பட) பின்னர் ஜப்பானுக்கும் செல்வதாக முடிவெடுத்தனர். ஆனால், அவர்கள் யோகோஹோமா, ஜப்பானை வந்தடைந்த போது அவர்களது வங்கியான தி நியூ ஓரியண்டல் பேங்கிங்க் கார்பரேஷன் தோல்வியடைந்ததை அறிந்தனர். அதை அதன் போக்கில் எடுத்துக் கொண்டு அவர்கள் வெர்மாண்ட், U.Sக்கு திரும்பி வந்தனர். இந்த சமயத்தில் கேரி அவர்களது முதல் முறை கர்ப்பமாக இருந்தார். அவர்கள் ஒரு மாதத்திற்கு பத்து டாலர்கள் வாடகைக்கு ப்ராடில்போரோ அருகில் ஒரு வீட்டை வாடகைக்கு எடுத்தனர். வாடகைக் கொள்முறைக்கு [[wikt:preceded|முன்னோடியாக]] நாங்கள் அதற்கு எளிமையே உருவாக அறைகலன் அமைத்தோம். நாங்கள் இரண்டு அல்லது மூன்று நபர்களால் உபயோகப்படுத்தப்பட்ட ஒரு பெரிய சூடு-காற்று அடுப்பை வாங்கி நிலவறையில் வைத்தோம். லேசான எங்கள் தரைகளில் பெரிய துளைகளிட்டு அதன் எட்டு இன்ச் பழுப்புகளைப் பொறுத்தினோம் (குளிர் காலத்தின் ஒவ்வொரு வாரமும் எங்கள் படுக்கையிலேயே நாங்கள் எப்படி எரிந்து போகாமல் இருந்தோம் என்பதை என்னால் புரிந்து கொள்ளவே முடியவேயில்லை) மற்றும் நாங்கள் மிக அதிகபட்சமாக, சுயநலமாக மன நிறைவோடு இருந்தோம்".

அவர்களது முதல் குழந்தை ஜோசஃபின் "பிளிஸ் காட்டேஜ்" என்ற இந்த குடிலில், “29 டிசம்பர் 1892ம் ஆண்டு அன்று இரவு மூன்று அடி பனிப்பொழிவில்” பிறந்தாள். என்னுடைய பிறந்தநாள் அதே மாதம் 30ம் தேதி மற்றும் அவள் தாயாரின் பிறந்த நாள் அதே மாதம் 31ம் தேதி, அவள் சரியாக பொருந்தும் நேரத்தில் பிறந்ததற்காக அவளைப் பாராட்டினோம்..."

இந்த குடிலில் தான் "ஜங்கிள் புக்ஸின்" முதல் வரைபடங்கள் கிப்லிங்கிற்குக் கிடைத்தது. “பிளிஸ் குடிலில் உள்ள வேலை அறை ஏழுக்கு எட்டு என்ற அளவில் இருந்தது மற்றும் டிசம்பர் மாதத்தில் இருந்து ஏப்ரல் மாதம் வரை பனிப் பொழிவின் அளவு ஜன்னல் சாளரம் வரை இருக்கும். ஓநாய்களால் வளர்க்கப் பட்ட ஒரு சிறுவன் உள்ளிட்டவர்கள் இருக்கும் ஒரு இந்திய வன வேலை பற்றிய கதை ஒன்றை நான் எதேச்சையாக எழுதினேன். ‘92ம் ஆண்டின் குளிர் காலத்தில் அமைதியான, ரகசியம் நிறைந்த நேரத்தில் என்னுடைய சிறு வயது பத்திரிக்கைகளில் இருந்த மசானிக் சிங்கங்கள் மற்றும் ஹகார்டின் "நாடா த லில்லியில்" உள்ள ஒரு வரியும் இந்த கதையோடு இணைந்து எதிரொலித்தது. இந்த பிரதான யோசனையை மூளையில் தேக்கிய பின் எனது பேனா ஆதிக்கம் செய்யத் தொடங்கியது மற்றும் அது மோக்லி மற்றும் மிருகங்கள் பற்றிய கதைகளை எழுதத் தொடங்கியதை நான் கண்டேன். இது பிற்காலத்தில் "ஜங்கிள் புக்ஸாக" உருவாகியது". ஜோசஃபின் பிறந்த பின்னர் "பிளிஸ் குடில்" நெருக்கமாக இருந்தது, ஆகையால் அவர்கள் ஒரு நிலம் வாங்கினர் – கனேடிகட் நதியை பார்த்தபடி இருக்கும் ஒரு பாறைகள் நிறைந்த மலையோரத்தில் கேரியின் சகோதரர் பெட்டி பெலாஸ்டியரிடம் இருந்து வானிகி தங்களது சொந்த வீட்டைக் கட்டினர்.

அந்த வீட்டிற்கு கிப்லிங் வால்காட் மற்றும் அவர்களது இனைவை மதிக்கும் வகையில் வீட்டிற்கு “நவ்லாகா” எனப் பெயரிட்டார், இந்த முறை அதன் பெயர் சரியாக எழுதப்பட்டது. லாகூரில் அவரது இளமைக் காலத்தில் இருந்து (1882-87) கிப்லிங்கிற்கு முகலாய கட்டுமானங்கள் உற்சாகத்தை அளித்தது குறிப்பாக லாகூர் கோட்டையில் அமைந்துள்ள நவ்லாகா காட்சி மாடம் மிகவும் கவர்ந்தது. இதுவே பின்னாளில் அவரது நாவலின் தலைப்புக்கும் அவரது வீட்டுப் பெயருக்கும் உத்வேகமாக அமைந்தது. கிப்லிங் சாலையில், டம்மர்ஸ்டனில் உள்ள பிராட்டில்புரோவுக்கு வடக்கே மூன்று மைல் (5 கிமி) தூரத்தில் இந்த வீடு இன்னும் உள்ளது. இது ஒரு பெரிய, ஒதுங்கிய, அடர்த்தியான பச்சை நிற வீடு மற்றும் இதில் கூழாங்கற்களால் ஆன மேற்கூரை மற்றும் பக்கங்கள் கொண்டது. இதை கிப்லிங் தனது “கப்பல்” என்றும் “ தனக்கு “சூரிய ஒளி கொடுத்து மற்றும் மனதை லேசாக வைத்துக்கொண்டது” எனக் குறிப்பிடுகிறார். வெர்மாண்டில் அவர் தனித்து இருந்ததாலும் அவரது ஆரோக்கியமான “நல்லறிவு மிக்க சுத்தமான வாழ்வு” ஆகியவை அவரை புதிதாக மற்றும் அதிகமாக எழுதுபவராக்கியது.

[[படிமம்:Kiplingseastcoast2.JPG|thumb|left|ரட்யார்ட் கிப்லிங்கின் அமெரிக்கா 1892–1896, 1899]]
நான்கு வருட குறுகிய காலத்தில், "ஜங்கிள் புக்ஸுக்கு" கூடுதலாக, ஒரு சிறுகதைகளின் தொகுப்பு ("த டேஸ் வொர்க்" ), ஒரு நாவல் ("கேப்டன்ஸ் கரேஜியஸ்") மற்றும் "த செவன் சீஸ்" உள்ளிட்ட அளவற்ற கவிதைகள் ஆகியவற்றை படைத்தார். அவரின் கவிதைகளான “மாண்டலே” மற்றும் “கங்கா டின்” ஆகியவை அடங்கிய, மார்ச் 1890ல் முதன் முறையாக தனிப்பட்ட முறையில் பதிப்பிக்கப்பட்ட "பேரக்-ரூம் பாலட்ஸ்" என்பதன் தொகுப்பு மார்ச் 1892ம் ஆண்டு வழங்கப்பட்டது. குறிப்பாக ஜங்கிள் புக்ஸ் எழுதுவதை மிகவும் விரும்பினார் – இரண்டும் கற்பனை எழுத்தாற்றலில் தலை சிறந்தவை – மேலும் அந்த புத்தகங்களைப் பற்றி அவருக்கு எழுதிய குழந்தைகளுக்கு பதில் போடுவதையும் பேசுவதையும் விரும்பினார்.

லேச்சொன் "நவ்லாகாவில்" அவரது எழுத்து வாழ்வை எப்போதாவது சில பார்வையாளர்கள் இடையூறு செய்வார்கள். இதில், 1893ல் ஓய்வு பெற்ற பிறகு அவரை சந்திக்க வரும் அவரது தந்தை மற்றும் அவரது கோல்ஃப் விளையாட்டு குச்சிகளை கொண்டு வந்து இரண்டு நாட்கள் தங்கி கிப்லிங்கிற்கு அதிகப்படியான [[கோல்ஃப்]] பாடங்களை எடுக்கும் பிரிட்டிஷ் எழுத்தாளர் ஆர்தர் கோணன் டோய்ல் ஆகியோர் அடங்குவர். கிப்லிங்கிற்கு கோல்ஃப் பிடித்துப்போனது, எப்போதாவது உள்ளூர் பிரார்த்தனை கூட்டங்களை நடத்தும் பாதிரியாரோடு பயிற்சி செய்வார், மேலும் தரை பனியால் மூடப் பட்டிருக்கும் போது சிவப்பு நிற சாயம் பூசப்பட்ட பந்தை வைத்து கூட விளையாடுவார். ஆனால், இந்த விளையாட்டு “பெரிய வெற்றி அடையவில்லை, ஏனெனில் அடிப்பதற்கு அதிகபட்ச அளவு இல்லாமல் இருந்தது: பந்து 2 மைல்கள் (3 கிமி) வழுக்கி கனேடிகட் நதிக்கு இறக்கத்தில் பயனித்து சென்றுவிடும்."

அனைத்து ஆதாரங்களின் படி, கிப்லிங்க் வெளிப்புறத்தை நேசித்தார், வெர்மாண்டில் இலையுதிர் காலத்தில் இலைகள் திரும்புதல் கூட எந்த வகையிலும் குறைந்ததல்ல. இந்த நிகழ்வை ஒரு கடிதத்தில் அவர் குறிப்பிடுகிறார்:"ஒரு சிறிய [[பனை]] இதை துவக்கியது, எரியும் இரத்தச் சிவப்பு திடீரென ஏற்பட்டு, அங்கு ஒரு பணை மரங்களின் வரிசையின் அருகில் அவன் நின்றான். அடுத்த நாள் காலை சுமாக்குகள் வளரும் சதுப்பு நிலங்களில் இருந்து பதில் கிடைத்தது. மூன்று நாட்கள் கழித்து குன்றின் பக்கங்களில் கண்களுக்கு எட்டும் தூரம் வரை தீ பரவியது, சாலைகளில் ஆழ்சிவப்பு மற்றும் தங்க நிறங்கள் மூடி இருந்தன. பின் ஒரு ஈரமான காற்று அடித்து அந்த மிக அழகான ரானுவத்தின் சீருடைகளை கலைத்தது; மற்றும் திடமாக நின்று கொண்டிருந்த அந்த கருவாலி மரங்கள், கடைசி இலை உதிரும் வரை தங்கள் மந்தமான வெங்கல நிறமுடைய கவசங்களைத் தாங்கி, ஒன்றுமே இல்லாமல் பென்சில்-நிழல் கோடு போன்று வெற்று மரக்கிளைகள் மட்டும் இருக்கும் வரை நின்றன. அந்த மரங்களின் மிக அந்தரங்க இதயம் வரை ஒருவரால் பார்க்க முடிந்தது."

[[படிமம்:Kiplingcropped.jpg|thumb|left|"கரண்ட் ஹிஸ்டர் ஆஃப் த வார் v. I"ல் கிப்லிங்கின் புகைப்படம். டிசம்பர் 1914 - மார்ச் 1915.நியூயார்க்: நியூயார்க் டைம்ஸ் நிறுவனம்]]

1896 ஆம் ஆண்டு ஃபிப்ரவரி மாதம், இந்த ஜோடியின் இரண்டாவது பெண் எல்சி பிறந்தார். இந்த சமயத்தில், பல வாழ்க்கை வரலாறு எழுத்தாளர்களின் படி அவர்களது திருமண உறவுமுறை கவலை இல்லாத மற்றும் இயல்பானதாக இல்லை. அவர்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் நம்பிக்கை உடையவர்களாக எப்போதும் இருந்தாலும், அவர்கள் குறிப்பிட்ட பங்குகளில் விழுந்துவிட்டது போல தோன்றியது. இதே சமயத்தில் நிச்சயதார்த்தம் நடந்த ஒரு நண்பருக்கு அவர் எழுதிய கடிதத்தில் இந்த வருத்தமான அறிவுரையை வழங்குகிறார்: திருமணங்கள் முக்கியமாக கற்றுக் கொடுப்பவை “கடினமான ஒழுக்கங்கள் – பணிவு, கட்டுப்பாடு, ஒழுக்கம் மற்றும் முன்சிந்தனை போன்றவையாகும்."

கிப்லிங் குடும்பத்தினர் வெர்மாண்ட் வாழ்க்கையை மிகவும் நேசித்தனர், இரண்டு நிகழ்வுகள் நடந்திராவிட்டால் அவர்கள் தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் அங்கேயே வாழ்ந்திருப்பர் – ஒன்று உலக அரசியல் தொடர்பானது, மற்றொன்று குடும்ப வேறுபாடு. இவை அவர்களின் அந்த வாழ்க்கையை முடித்தது. 1890களின் தொடக்கத்தில் யுனைடட் கிங்டம் மற்றும் [[வெனிசுவேலா]] பிரிட்டிஷ் கியானா தொடர்பான எல்லைப் பிரச்சனையினால் சண்டையில் இறங்கின. பல முறை, அமெரிக்கா நடுநிலை வகிக்க முன்வந்தது, ஆனால் 1895ல் அமெரிக்காவின் புதிய வெளியுறவு அமைச்சர் ரிச்சர்டு ஓல்னி, கண்டத்தில் அரசுரிமை இருப்பது தொடர்பாக அமெரிக்காவுக்கு நடுநிலை வகிக்கும் “உரிமை” உண்டு என்று வாதிட்டு பிரச்சனையை பெரிதாக்கினார் (மோண்ட்ரோவின் கோட்பாட்டின் நீட்டிப்பாக ஓல்னியின் பொருள் விளக்கத்தைப் பார்க்கவும்). இது யுனைடட் கிங்டமில் பிரச்சனைகளை உருவாக்கியது மற்றும் இந்த நிகழ்வு ஒரு பெரிய ஆங்லோ-அமெரிக்க பிரச்சனையாக பெரியதாகி, இரண்டு பக்கங்களிலும் போர் என்ற பேச்சுகள் எழும் வரை சென்றது.

இந்த பிரச்சனை இன்னும் அதிகமான அமெரிக்க-பிரிட்டிஷ் ஒத்துழைப்புக்கு வழி வகுத்தாலும், அந்த நேரத்தில் அங்கு பரவியிருந்த குறிப்பாக பத்திரிக்கைகளில் இருந்த பிரிட்டிஷுக்கு எதிரான எண்ணங்கள் கிப்லிங்கிற்கு மனக்குழப்பத்தை அளித்தது. அவர் ஒரு கடிதத்தில் – “ஒரு நட்புடனான இரவு உணவு மேஜையில் இருக்கும் போது ஒரு இறுப்பானை வைத்து குறி பார்ப்பது போல” உணர்ந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். அவரது அதிகாரப்பூர்வ வாழ்க்கை வரலாறு எழுத்தாளரின் படி, ஜனவரி 1896ல் அமெரிக்காவில் தனது குடும்பத்தின் “நல்ல முழுமையான வாழ்வை” முடித்துக் கொண்டு தங்கள் வருங்காலத்தை வேறு எங்காவது தேட அவர் முடிவெடுத்தார்.

ஐக்கிய அமெரிக்கா
தொழிலின் உச்சநிலை
லண்டன்
அவரது இனவெறி மனப்பான்மை குறித்த விவாதம்