பல்வேறு இடதுசாரிகளும் அரசின்மைக் கோட்பாட்டாளர்களும் இணைந்து 1864 இல் முதலாம் தொழிலாளர் ஒன்றியத்தை அமைத்தனர். இது முதலாம் அகிலம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. மார்க்சு, எங்கல்சு ஆகியோருக்கும் பக்கூனின் உள்ளிட்டோருக்கும் இடையிலான கோட்பாட்டு முரண்கள் முற்றி சில ஆண்டுகளிலேயே இடையே வேறுபாடு வளர்ந்தது. அரசைத் தகர்த்து நேரடியாக தொழிலாளர் உழவர்கள் உள்ளிட்ட வெகுமக்களின் ஆட்சியை நிறுவ அரசின்மையாளர்கள் விரும்பினர். அரசு என்பதை இல்லாதொழிப்பதே சமவுடமையைச் சாத்தியமாக்கும் என்று அவர்கள் கருதினர். ஆனால், மார்க்சியர்கள் தொழிலாளர்கள் புதிய உலகத்தின் ஆளும் வகுப்பாக இருப்பர் என்று கருதினர். ஆளும் வகுப்பாக பாட்டாளிகள் மாறி அரசைக் கைப்பற்றி சமவுடமையை உருவாக்கவேண்டும் என்று அவர்கள் விளக்கினர். அதாவது, அரசதிகாரத்தை தொழிலாளர்கள் கைப்பற்ற வேண்டும் என்று கருதினர். அரசின்மைக் கொள்கையாளர்கள் அரசு இருக்கும் வரை சமவுடமை மலராது என்பதில் உறுதியாய் நின்றனர். மேலும் அதிகாரம் புரட்சிவாதிகளையும், எல்லோரயும் மாசுபடுத்தும் என்றும், யார் அரசுக்கு வந்தாலும் அவர் சர்வதிகாரத்தை நோக்கி நகர்வார் என்றும் கூறினர். மேலும் இவ்விரு தரப்பினர்க்கும் இருந்த வேறொரு முதன்மை வேறுபாடு நடுவமை (CENTRALISM) குறித்த நிலைப்பாடு. மார்க்சியர்கள் நடுவமையை பொருளியல், அரசியல், அமைப்பியல் என அனைத்துத் தளங்களிலும் முறபோக்கானதாகவும் இன்றியமையாததாகவும் கருதினர். உற்பத்தி மேலும் மேலும் நடுவமையாதலை சமவுடமைக்கும் தேவையான ஒன்றாகக் கருதினர். மேலும் மேல்கீழ் வரிசைகொண்ட படிநிலை (hierarchy) அமைப்பு முறையையும அவர்கள் ஏற்றுகொண்டனர். அரசின்மையாளர்கள் நடுவமை , மேல்கீழ் படிநிலை அமைப்பு முறை போன்றவற்றை எந்த தளத்திலும் ஏற்கவில்லை. மாறாக, அவர்கள் பரவலாக்கத்தை (decentralization) அனைத்துத் தளத்திலும் வேண்டி நின்றனர். மேல்கீழ் படிநிலையாக்கத்துக்கு பதில் கிடைமட்டமாக சமூகம் திருத்தியமைப்படவேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தினர் . இவ்வாறான பல்வேறு இன்றியமையாத வேறுபாடுகள் இவ்விரு தரப்பினர்க்கும் இடையே நிலவின. மார்க்சு மற்றும் எங்கல்சு ஆகியோர் சாதுரியமான தங்களின் செயல்பாடுகளால் அரசின்மையாளர்களை முதலாம் அகிலத்தில் தோல்வியுறச் செய்து மிகைல் பக்கூனின் உள்ளிட்டோரை . 1872 இல் விலக்கிவிட்டனர்.

தோற்றம்
சிந்தனைப் பிரிவுகள்
வரலாறு
மார்க்சிய எதிர்ப்பு