குயிசெபே மெல்கொரி சார்தோவின், பிறப்பிடம் ரெய்சி, லம்பர்டி-வெனிடா, ஆஸ்திய பேரரசு (இப்போது இத்தாலியில் உள்ளது). இவர் கோவானி பதிஸ்தா சார்தோ (1792–1852) மற்றும் மார்கரிடா சான்சன் (1813–1894) என்னும் தம்பதியரின் பத்து பிள்ளைகளில் இரண்டாவதாவார். இவர் 3 ஜூன் 1835-இல் திருமுழுக்கு பெற்றார். குயிசெபேவின் இளமைக்காலம் ஏழ்மையிலேயே ஓடியது. இவரின் பெற்றோர் கல்விக்கு முக்கியத்துவம் தந்தனர். ஒவ்வொரு நாளும் குயிசெபே 6 கி.மி தொலைவு நடந்து பள்ளிக்குச் சென்றார்.

குயிசெபேவுக்கு மூன்று சகோதரரும், ஆறு சகோதரிகளும்: குயிசெபே சார்தோ, 1834 (ஆறுநாட்களில் மரித்தது குழந்தை); ஆஞ்சலோ சார்தோ, 1837–1916; தேரேசா பரோலின்-சார்தோ, 1839–1920; ரோசா சார்தோ, 1841–1913; அன்டோனியா தேயி பேயி-சார்தோ, 1843–1917; மரிய சார்தோ, 1846–1930; லூசியா போஸ்சின்-சார்தோ, 1848–1924; அன்னா சார்தோ, 1850–1926; பியிட்ரோ சார்தோ, 1852 (ஆறுமாதங்களில் மரித்தது குழந்தை).

இளம் குயிசெபே, தன் கிராம குருவிடம் இலத்தீன் பயின்றார். மறைமாநில ஊக்கத்தொகை பெற்று பதுவா குருமடம் சேர்ந்து, இறையியல், மெய்யியல், படிப்புகளை முடித்தார்
18 செப்டம்பர் 1858-இல், சார்தோ குருவாக திருநிலைப்படுத்தப்பட்டு, டொம்போலோவின் ஆன்ம குருவானார். அங்கே இருந்த பங்கு குரு உடல்நலம் குன்றி இருந்ததால், இவர் அவரின் பணியையும் செய்து வந்தார். அங்கே தாமஸ் அக்குவைனஸுவினுடைய இறையியல் மற்றும் கத்தோலிக்க திருச்சபை சட்டங்கள் முதலியவற்றைக் கற்று தேர்ந்தார்.

1867-இல் சலென்சோவின் ஆலய அதிபராக (Archpriest) பொறுப்பேற்றார். அங்கே கோயிலை புனரமைத்தார். மருத்துவமனையை விரிவாக்கினார். இவற்றையெல்லாம் செய்ய நிதியை தன் சொந்த செலவிலே, தன் உழைப்பின் கூலியையோ அல்லது பிறரிடம் வேண்டிப்பெற்றோ செய்தார். 1870களில் வடக்கு இத்தாலியில் பரவிய காலரா தொற்றிய நோயளிகளுக்கு இவர் பணிவிடை செய்தார்.

மறைமாவட்டப் பேராலய உயர்நிலைக் குருக்கள் பேரவையின் உறுப்பினராகவும், மறைமாவட்ட செயலகத் தலைமைச் செயலராகவும், திரிவிசோ குருத்துவ கல்லூரி முகவராகவும், அக்கல்லூரியின் ஆன்மகுருவாகவும், மறைமாவட்டப் குருக்கள் மேற்பார்வையாளராகவும் இருந்தார். அரசு பள்ளிகளில் பயிலும் மாணாக்கருக்கு மறைகல்வி வழங்க ஏற்பாடு செய்தார்.

1878-இல் மறைமாவட்ட ஆயர் சனாலியின் மரணத்திற்குப் பின், மறைமாவட்டப் பேராலய உயர்நிலைக் குருக்கள் பேரவை இவரை (மற்றொரு ஆயர் நியமிக்கப் படும் வரை) அதன் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுத்தது. 1878 டிசம்பர் முதல் ஜூன் 1880 வரை இப்பொறுப்பில் அவர் இருந்தார்.

1880-க்கு பின் திரிவிசோ குருமடத்தில் ஆசிரியராக பணியாற்றினார்.

திருச்சபை சீர்திருத்தங்களும் இறையியலும்
பிற செயல்கள்
வாழ்நாளில் செய்ததாக கூறப்படும் புதுமைகள்
துவக்க வாழ்க்கையும் பணியும்