எனினும், ஃபைப்ரோஸ்லோப்பில் உருவப்படத் தரத்தில் இயற்பியல்சார் எல்லைகள் இருந்தன. நவீன சொல்லியலில், 50,000 ஃபைபர்கள் என்று சொல்லப்படும் ஒரு தொகுப்பு திறனான பிக்சல் உருவப்படத்தை மட்டுமே கொடுக்கும், அதில் கூடுதலாக, தொடர்ந்த பயன்பாட்டின் நெகிழ்வு ஃபைபர்களை உடைக்கிறது, அதனால் கூடுதலாக பிக்சல்களில் இழப்புக்கள் ஏற்படும். இறுதிய பெரும்பாலானவை இழந்துவிடும், அது ஒட்டுமொத்த தொகுப்பை (மிகுதியான செலவில்) மாற்ற வேண்டிய நிலையை ஏற்படுத்தும். ஒளியியலில் தொடர்ந்த எந்த மேம்பாட்டுக்கும் மாறுபட்ட அணுகுமுறை தேவை என்பதை ஹாப்கின்ஸ் உணர்ந்தார். முந்தைய திடமான எண்டோஸ்கோப்புகள் மிகவும் குறைவான ஒளி ஊடுகடத்துதிறன் மற்றும் மிகவும் மோசமான உருவப்படத் தரம் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்டன. அறுவை சிகிச்சைக் கருவிகள் மற்றும் அதனுடன் ஒளியூட்டல் அமைப்பு ஆகியவை செலுத்துவதின் அறுவை சிகிச்சை தேவைகள் உண்மையில் எண்டோஸ்கோபியின் குழாயினுள் இருந்தது - அவை அவற்றுள் மனித உடம்பின் மூலமாக பரிமாணங்களில் வரம்புக்குட்பட்டவையாக இருந்தன - உருவப்பட ஒளியியலுக்கு மிகவும் சிறிய அறையே ஒதுக்கப்பட்டது. வழக்கமான அமைப்பின் சின்னச்சிறிய லென்ஸ்களுக்கு, லென்ஸ் பகுதியின் திரளான மறைவுப் பகுதியின் வளையத்தின் ஆதரவு தேவையாக இருந்தது; அவற்றை உற்பத்திசெய்வது மற்றும் பொருத்துவது நம்பமுடியாத அளவிற்குக் கடினமாக இருந்தது, மேலும் அது ஒளியியல் ரீதியாக கிட்டத்தட்ட பயனற்றதாகும். கண்ணாடித் தடிகளுடன் 'சிறிய லென்ஸ்களுக்கு' இடையில் காற்று இடைவெளிகளை நிரப்பி அதற்குப் பொருத்தமான தீர்வை ஹாப்கின்ஸ் உருவாக்கினார் (1960களின் பிற்பகுதியில்). இது எண்டோஸ்கோபின் குழாயினுள் சரியாகப் பொருந்தியது, மேலும் அவை தானாகவே வரிசைப்படுத்திக்கொள்ளுதல் மற்றும் மற்ற ஆதரவு எதுவும் தேவையற்ற தன்மை கொண்டதாக உருவாக்கின, மேலும் அவை முற்றிலும் சிறிய லென்ஸ்களை விநியோகிப்பதற்கு அனுமதித்தன. ராட்-லென்ஸ்கள் கையாளுவதற்கு மிகவும் எளிதானதாக இருந்தன, மேலும் அதில் மிகவும் அதிக சாத்தியமுள்ள விட்டம் பயன்படுத்தப்பட்டது. அத்துடன் ராட் இறுதிகளுக்குப் பொருத்தமான வளைவு மற்றும் மேல்பூச்சு மற்றும் கண்ணாடி வகைகளின் உகந்த தேர்வுகள் போன்ற அனைத்தும் ஹாப்கின்ஸால் கணக்கிடப்பட்டு குறிப்பிடப்பட்டன, அதில் உருவப்படத் தரமானது குழாய்களின் விட்டம் 1மிமீ மட்டுமே இருந்தாலும் கூட பரிமாற்றப்பட்டது. அது போன்ற சிறிய விட்டத்துடன் கூடிய உயர் தர 'தொலைநோக்கியுடன்', கருவிகள் மற்றும் ஒளியூட்டல் அமைப்புகள், வெளிப்புறக் குழாயினுள் செளகரியமாகப் பொருந்தின. இரண்டு நபர்கள் நீண்ட மற்றும் செயல்திறமிக்க கூட்டினை மேற்கொண்டு இந்த புதிய எண்டோஸ்கோப்புகளை முதன் முதலில் உருவாக்கினர், கார்ல் ஸ்டோர்ஸ் மீண்டும் ஒரு முறை அதில் ஒருவரானார். உடலுக்குள் இருக்கும் சில மண்டலங்களுக்கு (முதன்மையாக இரையகக்குடல் பாதை) நெகிழ்வான எண்டோஸ்கோப்புகள் எப்போதும் தேவை என்றபோதும், திண்மையான ராட்-லென்ஸ் எண்டோஸ்கோப்புகள் சில விதிவிலக்கான செயல்பாடுகளைக் கொண்டிருக்கின்றன, அவை இந்நாட்களில் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் உபகரணமாக இருக்கின்றன, மேலும் நடைமுறையில் அவை நவீன சாவித்துளை அறுவை சிகிச்சையின் சாத்தியத்திற்கான காரணியாக இருக்கின்றன. (ஹாரோல்ட் ஹாப்கின்ஸ் அவரது மருத்துவ-ஒளியியல் முன்னேற்றத்தின் காரணமாக மருத்துவ சமூகங்களால் உலகளவில் பாராட்டப்படுகிறார் மற்றும் மதிக்கப்படுகிறார். 1984 இல் அவர் ராயல் சொசைட்டியால் ரூம்ஃபோர்ட் பதக்கத்தினைப் பெற்ற போது, அது அவருடைய தகுதியை எடுத்துக்கூறுவதின் முக்கிய பகுதியாக அமைந்தது.)

தொற்று நீக்கம்: தகுந்த நேரத்திற்குள் ஃபைபர் எண்டோஸ்கோப்புகளின் தொற்று நீக்கம் இன்றியமையாத முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருக்கிறது. முதல் தொற்றுநீக்கச் சாதனம் 1976 இல் ஜெர்மனியில் உள்ள போன் பல்கலைக்கழகத்தில் எஸ்.ஈ.மைடெரரால் உருவாக்கப்பட்டது.


ராட்-லென்ஸ் எண்டோஸ்கோப்புகள்
கூறுகள்
கார்ல் இசுட்டார்ஃசு (Karl Storz)
கேஸ்ட்ரோஸ்கோப்பின் உருவாக்கம்