 பெர்ன் மண்டலம், சட்டசபையை (முன்னால் சட்டத்துறை மற்றும் செயற்குழு நிர்வாகம்) நிர்வகித்த மூன்று மண்டலங்களில் ஒன்றாக விளங்கியது, இதனுடன் லூசெர்ன் மற்றும் ஜூரிச் மண்டலங்களும் இணைந்து செயல்பட்டன. இதன் மண்டலத் தலைநகரம் 1848 இல் கூட்டாட்சியின் தலைநகரமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது, பிரெஞ்சு பேசும் பகுதிக்கு மிக அருகில் அது இருந்ததே இதற்குக் காரணமாகும்.
பாட்ரிசியேட் சக்தியின் மீட்டமைப்பு தற்காலிகமாகவே இருந்தது. பினனர் 1839 இன் ஜூரிபுட்ஸ்க் போன்ற தொடர்ச்சியான வன்முறைகள் நடைபெற்ற காலங்களுக்குப் பின்னர், 1847 இல் சில கத்தோலிக்க மண்டலங்கள் தனி கூட்டணியை உருவாக்க முயற்சித்ததால் உள்நாட்டுப் போர் வெடித்தது ("சோண்டர்பண்ட்ஸ்க்ரியேக்" ). இந்த உள்நாட்டுப் போர் ஒரு மாதமே நீடித்தது, இதில் 100க்கும் மேற்பட்டோர் இறந்தனர், அவர்களில் பெரும்பாலும் உட்தாக்குதலில் இறந்தவர்களே. எனினும் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் நடைபெற்ற ஐரோப்பிய கலவரங்கள் மற்றும் போர்களுடன் ஒப்பிடும் போது சோண்டர்பண்ட்ஸ்க்ரியேக் மிகச்சிறியது, இருப்பினும் இது சுவிட்சர்லாந்து மற்றும் சுவிஸ் மக்களின் சமூக உளவியல் இரண்டிலும் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

போரினால் சுவிஸில் அனைவரும் அதன் ஐரோப்பிய அண்டை நாடுகளிடையே ஒற்றுமை மற்றும் வலிமையின் தேவையைப் புரிந்துகொண்டார்கள். கத்தோலிக்க, புரோடெஸ்டெண்டுகள், அல்லது தாராளவாதிகள் அல்லது பழமைவாதிகள் போன்ற சமூகத்தின் அனைத்து பிரிவு சுவிஸ் மக்களும், தங்கள் பொருளாதார மற்றும் மதம் சார்ந்த ஈடுபாடுகள் இணைந்தால் மண்டலங்களுக்கு நன்மை ஏற்படும் என்பதை உணர்ந்தார்கள்.

இவ்வாறு, மற்ற ஐரோப்பிய நாடுகள் புரட்சிகரமான எழுச்சியில் தாக்கப்பட்டன, சுவிஸ் மக்கள் அமெரிக்க எடுத்துக்காட்டுகளால் ஊக்கம் பெற்று உண்மையான அரசியலமைப்புக்கு கூட்டாட்சி வடிவமைப்பை உருவாக்கினர். இந்த அரசியலமைப்பு மண்டலங்களுக்கு, அவற்றின் உள் விவகாரங்களுக்கான சுய ஆட்சி அதிராரத்தையும், ஒட்டுமொத்தத்திற்குமான மைய அதிராரத்தையும் வழங்கியது. மண்டலங்களின் ஆற்றலை உணர்த்திய மண்டலங்களை கௌரவிக்கும் வகையில் (சோண்டர்பண்ட் கேண்டன்) தேசிய சட்டசபை மேல் சபை (சுவிஸ் மாகாண ஆட்சிக்குழு, மண்டலத்துக்கு 2 பிரதிநிதி) மற்றும் கீழ் சபை (சுவிட்சர்லாந்தின் தேசிய ஆட்சிக்குழு, நாடு முழுவதிலிருந்தும் தேர்வு செய்யப்படும் பிரதிநிதிகள்) என இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது. இந்த அரசியலமைப்பில் செய்யப்படும் திருத்தங்களுக்கு பொது வாக்கெடுப்பு அவசியமாக்கப்பட்டது.

பாரபட்சமற்ற மற்றும் திட்ட முறைகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன, மேலும் 1850 இல் சுவிஸ் ஃப்ரேங்க் சுவிஸின் ஒரே நாணயம் ஆனது. அரசியலமைப்பின் 11 ஆம் கட்டுரை, போர்ப்படைகளை பிற நாடுகளுக்கு அனுப்புவதை தடை செய்தது, எனினும் சுவிஸ் இரு சிசிலிக்களின் பிரான்ஸிஸ் II க்கு சேவை வழங்க உடன்பட்டது, இதன் படி 1860 இல் சையிஜ் ஆஃப் கேயிடாவில் சுவிஸ் பாதுகாவலர் படைகளை அனுப்பியது, இதுவே கடைசி வெளிநாட்டு சேவையாகும்.
அரசியலமைப்பின் முக்கிய கூற்று என்னவெனில், நிச்சயமாகத் தேவைப்படும் தருணத்தில் இதனை முழுவதும் புதிதாக திரும்ப எழுதலாம் என்பதாகும், இதனால் காலத்திற்கேற்ப தீர்மாணங்களை மாற்றி வெளியிடுவதற்கு பதிலாக, முழுவதுமாக மாற்றி எழுதப்படுவது முடிகிறது.

விரைவில் மக்கள் தொகை உயர்ந்த போது மற்றும் தொழிற்புரட்சி ஏற்பட்டபோது அதன் விளைவாக அரசியலமைப்பில் மாற்றங்களுக்கான அவசியங்கள் ஏற்பட்ட போது இதன் தேவை நிரூபிக்கப்பட்டது. 1872 இல் மக்களால் முந்தைய வரைவு நிராகரிக்கப்பட்டது ஆனால் 1874 இல் ஏற்பட்ட திருத்தங்கள் இதனை ஏற்றுக்கொள்ள வழிவகுத்தது. இது கூட்டாட்சி மட்டத்தில் சட்ட அமலாக்கத்திற்கு பொது வாக்கெடுப்பு வசதியை அறிமுகப்படுத்தியது. மேலும் இது பாதுகாப்பு, வர்த்தகம் மற்றும் சட்ட விவகாரங்களுக்கான கூட்டாட்சிப் பொறுப்பை வழங்கியது.

1891 இல், புதிய வலிமையான நேரடி மக்களாட்சி போன்ற அம்சங்களுடன், அரசியலமைப்பு மாற்றியமைக்கபட்டது, இதுவே இன்றளவும் தனித்துவத்துடன் உள்ளது.

விளையாட்டு
கல்வி, அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பம்
நெப்போலியன் காலம்
கூட்டாட்சி மாகாணம்