மின்சாரத்தின் தேவை கூடுதலாக அதனை உற்பத்தி செய்யும் மாற்றுவழிகளும் ஆராயப்பட்டன. இத்தாலியின் லார்டெல்லோவில் சூலை 4, 1904 அன்று இளவரசர் பியரோ கினோரி கொன்டி முதல் புவிவெப்ப மின்னாக்கியை சோதித்தார். அதன்மூலம் நான்கு மின்விளக்குகள் எரிந்தன. 1911இல் உலகின் முதல் வணிகத்ததிற்கான புவிவெப்ப மின் நிலையம் அங்கு கட்டப்பட்டது. 1920களில் சோதனையோட்ட மின்னாக்கிகள் சப்பானின் பேப்புவிலும் கலிபோர்னியாவின் கெய்சர்சிலும் கட்டப்பட்டன; இருப்பினும் 1958 வரை உலகத்தில் வணிகமுறையில் புவிவெப்ப மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்து வழங்கியது இத்தாலி மட்டுமே.

1958ஆம் ஆண்டில் நியூசிலாந்தின் "வைரக்கே மின் நிலையம்" அமைக்கப்பட்டபோது நியூசிலாந்து இரண்டாவது நாடாக வணிகமுறையில் புவிவெப்ப மின்சாரத்தை 
உற்பத்தி செய்து வழங்கிய பெருமை பெற்றது. வைரக்கே மின்நிலையம் பளீரடி நீராவி தொழிற்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்திய முதலாவது நிலையமாகும்.

ஐக்கிய அமெரிக்காவில் கலிபோர்னியாவின் கெய்சர்சில் 1960ஆம் ஆண்டு பசிபிக் காஸ் & எலெக்ட்ரிக் முதல் வணிகமுறை புவிவெப்ப மின் நிலையத்தை இயக்கியது. அப்போது நிறுவப்பட்ட சுழலிகள் 30 ஆண்டுகள் இயங்கியதுடன் 11 மெகாவாட்(MW) மின்னாற்றலை உற்பத்தி செய்தது.

உருசியாவில் 1967ஆம் ஆண்டு முதன்முதலில் இருமை சுழற்சி மின் நிலையம் செயலாக்கப்பட்டது. இந்த தொழில்நுட்பம் ஐக்கிய அமெரிக்காவில் 1981ஆம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இந்தத் தொழில்நுட்பத்தில் முந்தைய வெப்பநிலைகளை விட குறைந்தநிலை வெப்ப வளங்களைக் கொண்டு இயக்க முடிந்தது. 2006ஆம் ஆண்டில் அலாஸ்காவின் செனா வெந்நீரூற்றுகளில் அமைந்த மின் நிலையத்தில் இந்தவகைத் தொழில்நுட்பம் மூலம் மிகக் குறைந்த நீர்ம வெப்பநிலையாக 57 °C (135 °F)இல் இயக்கப்பட்டு சாதனை படைத்தது.

தற்காலத்தில் புவிவெப்ப மின் நிலையங்கள் புவிப்பரப்பிற்கு அண்மையில் உயர்வெப்ப வளங்கள் கிடைக்குமிடங்களில் மட்டுமே நிறுவப்படுகின்றன. இருமை சுழற்சி மின் நிலையத் தொழில்நுட்பத்தில் மேம்பாடுகள் மற்றும் துளையிடுதல்,வெப்பமகற்றல் தொழில்நுட்ப மேம்பாடுகள் வருங்காலங்களில் "மேம்படுத்தப்பட்ட புவிவெப்ப அமைப்புகளை" பரந்த நிலப்பரப்புகளில் அமைக்க வாய்ப்பு நல்கும். இத்தகையச் சோதனை நிலையங்கள் செருமனியின் லண்டௌ-ப்ஃபால்சு, பிரான்சின் சூல்ட்சு-சூ-பாரெட்சு ஆகிய இடங்களில் இயக்கப்படுகின்றன. முன்னதாக சுவிட்சர்லாந்தின் பேசல் நகரில் முயற்சிக்கப்பட்ட சோதனை நிலநடுக்கங்களைத் தூண்டியதால் கைவிடப்பட்டது. மேலும் செயல்முறைக்காட்சி திட்டங்கள் ஆஸ்திரேலியா, ஐக்கிய இராச்சியம் மற்றும் ஐக்கிய அமெரிக்காவில் கட்டமைக்கப்பட்டு வருகின்றன.

புவிவெப்ப மின் நிலையங்களின் வெப்ப வினைத்திறன் மிகவும் குறைவு, ஏறத்தாழ 10-23% ஆகும். இது புவிவெப்ப நீர்மங்கள் கொதிகலன்களில் உள்ள நீராவியைவிட குறைந்த வெப்பநிலையில் உள்ளதால் ஏற்படுகிறது. வெப்ப இயக்கவியல் விதிகளின்படி இந்த குறைந்த வெப்பநிலைகள் மின்சார உற்பத்தியின்போது பயனுள்ள ஆற்றலை உட்கொள்ளும் வெப்ப எந்திரத்தின் வினைத்திறனை குறைக்கின்றன. வெளியேறும் வெப்பத்தை நேரடியாகவும் அண்மையிலும் மர ஆலைகள், பசுமை இல்லங்கள், குடியிருப்பு சூடாக்கல் போன்றவற்றில் பயன்படுத்தாவிடில் வீணாகிறது. இந்த வினைத்திறன் நிலையத்தின் இயக்கச் செலவுகளில் தாக்கமேற்படுத்தாவிடினும் நிலையத்தின் ஒப்பேறு வாய்ப்புநிலையை பாதிக்கின்றன. புவிவெப்ப மின் நிலையங்களின் வெப்ப வளங்கள் காற்று, சூரியவெப்பம் போன்று மாறுபடுகின்ற தன்மையை கொண்டில்லாதிருப்பதால் இதன் வழங்கு திறன் மிக கூடுதலாக, 96% வரை, செயல்முறையில் காட்டப்பட்டுள்ளது. 2005இல் உலகளவில் இந்த சராசரி 73% ஆக இருந்தது.

வரலாறும் வளர்ச்சியும்
நுகர்வுத் தகுதி மின்நிலையங்கள்
இருமை சுழற்சி மின் நிலையம்
உலகளாவிய உற்பத்தி