உடல் உழைப்பாளிகளான உருக்கியிணைப்போர், எந்திரம் பழுதுபார்ப்போர் போன்றோர் தமது தலைமுடியை மூடிக்கொள்ளவும், அதேவேளை விளிம்புள்ள பிற தொப்பிகள் வேலை செய்வதற்கு இடைஞ்சலாக இருக்கும் என்பதாலும், சற்றுப் பெரிய "பீனி" வகைத் தொப்பிகளை அணிந்து வந்தனர். ஏறத்தாழ ஒரு அங்குல அளவுக்கு முன்புறத்தில் நீட்டிக் கொண்டிருந்த விளிம்புகளைக் கொண்ட பீனீக்களும் புழக்கத்தில் இருந்தன. இவ்வகையில் இருந்தே நீண்ட முன் மறைப்புக்களுடன் கூடிய பிற்கால அடிப்பந்துத் தொப்பிகள் வளர்ச்சியடைந்தன. 
1940களின் நடுக் கூற்றில், அடிப்பந்துத் தொப்பிகளைப் போன்ற முன்மறைப்புக் கொண்ட பருத்தியால் ஆன தொப்பிகள் அறிமுகமானதால், பீனிக்களின் புழக்கம் குறைந்தது. எனினும், 1950 களிலும், அதற்குப் பின்னரும் கல்லூரிகளின் புதிய மாணவரும், பிற தோழமைக் குழுக்களும் பீனிக்களை அணிந்தனர். இது ஒரு மென்மையான அடங்கிப் போகும் தன்மையாகக் கருதப்பட்டது. லீகை பல்கலைக் கழகத்தில் புதிய மாணவர்கள் பீனியை அணிய வேண்டியிருந்தது. பிராங்ளின் அன்ட் மார்சல், கெட்டிசுபர்க் அங் ரட்கர்சு போன்ற கல்லூரிகளை உள்ளடக்கிய பல கல்லூரிகளிலும் இந்த நடைமுறை இருந்ததாகத் தெரிகிறது. அமெரிக்காவின் கன்சாசு மாநிலத்தின் அட்சிசனில் உள்ள பெனடிக்டைன் கல்லூரியில் இன்றும் ஒரு கிழமைக்குப் புதிய மாணவர்கள் பீனித் தொப்பி அணிந்துவரும் மரபு நடைமுறையில் உள்ளது. 
1990களில் பீனிக்கள் மீண்டும் புழக்கத்துக்கு வந்தன. இக் காலத்தில் பிரபலமான "கிரஞ்ச்" இசைப் பண்பாடு சார்ந்த உடைப் பழக்க வழக்கங்கள் பிரபலமானதும், பல வகையான பனிக்கால விளையாட்டுகள் பிரபலமானதும் இதற்கான காரணங்கள்.

வரலாறு
சொற்பிறப்பு
காற்றாடிப் பீனி
அமைப்பு