பகட்டு (லத்தீன், ) என்பது நியாயப்படுத்தப்படாத தற்புகழ்ச்சியாகும். போப் கிரிகோரி இதனை தற்பெருமையின் ஒரு வடிவமாகக் காண்கிறார், எனவே அவர் தன்னுடைய பாவங்களின் பட்டியலில் "பகட்டை" தற்பெருமையாக சேர்த்துக்கொள்கிறார்.

லத்தீன் வார்த்தையான "குளோரியா" நேரடியாக "தற்புகழ்ச்சி" என்பதைக் குறிக்கிறது, இருப்பினும் இதனுடைய ஆங்கில இணையான - "புகழ்" - என்பது நேரடியான நேர்மறை அர்த்தத்தைக் குறிக்கிறது; வரலாற்றுப்பூர்வமாக, "வீண்" என்பது நேரடியாக "பயனின்மையைக்" குறித்து வந்திருக்கிறது, ஆனால் 14 ஆம் நூற்றாண்டில் வலுவான சுயகாதல் உணர்வுகளையே இது குறித்தது, இது தொடர்பற்ற பொருள் என்பதோடு இன்றுவரை இதுதான் நிலைத்திருக்கிறது. இதன் பொருள் மாற்றங்களின் காரணமாக, "பகட்டு" அரிதாகவே பயன்படுத்தப்படும் வார்த்தையானது என்பதுடன் தற்போது பொதுவாக "பகட்டாரவாரத்தை" குறிப்பதாகவே விளக்கப்படுகிறது (அதனுடைய நவீன சுயகாதல் பொருளில்).

கலாச்சார மேற்குறிப்புகள்
எனக்ராம் ஒருங்கிணைப்பு
பகட்டு
கொடிய பாவங்களின் வரலாற்றுப்பூர்வமான மற்றும் நவீன வரையறைகள்