ஒருவர் பிட்காயினைப் பயன்படுத்த வேண்டுமென்றால், அவர் முதலில் பிட்காயின் கட்டச்சங்கிலியில் தன்னைப் பதிவு செய்து கொண்டு, ஒரு முகவரியைப் பெற வேண்டும். முகவரி என்பது 25 முதல் 34 எழுத்துக்கள் கொண்ட ஒரு சொல்லாகும். எடுத்துக் காட்டாக, "1BvBMSEYstWetqTFn5Au4m4GFg7xJaNVN2" என்பது 34-எழுத்துக்கள் கொண்ட ஒரு முகவரி ஆகும்.

இது போன்ற ஒரு முகவரியை அடைய பின்வரும் முறை கடைபிடிக்கப் படுகின்றது: முதலில் ஒரு ஊகிக்கவியலா எண் (random number)-ஐ எடுத்துக் கொண்டு, அதற்கேற்ற ஒரு பொது-திறவி (pulic key) கண்டு பிடிக்கப் படுகின்றது. இந்த பொது-திறவியின் மீது, SHA-256, RIPEMD-160 ஆகிய குறுக்கங்களை (hash functions) செலுத்தி, இறுதியாக முகவரி பெறப் படுகின்றது. அந்த ஊகிக்கவியலா எண்ணை அவர் தனது தனியர்-திறவியாக (private key) கவனத்தோடு வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அவருக்கு வருகின்ற பணமெல்லாம் அவர் முகவரிக்கே வரும். அந்தப் பணத்தை உரிமை கொண்டாட வேண்டுமாயின், அந்தத் தனியர்-திறவி தேவைப் படும். தனியர்-திறவி தொலைந்துவிட்டால், பணம் அவர் கையை விட்டுப் போனது போலத்தான் என எண்ணிக் கொள்ள வேண்டும். தனியர்-திறவி இல்லாமல், பிட்காயின் வலையம் ஒருவரின் உரிமையை ஏற்றுக் கொள்ளாது.

பிட்காயினில் தனியர்-திறவியைக் கொண்டு முகவரியைக் கணித்தல் மிக எளிது. ஆனால், இந்த முகவரியை வைத்துக் கொண்டு, அதன் தனியர்-திறவியைக் கண்டு பிடித்தல் மிக மிகக் கடினம்.

ஒரு முறை, 2013-இல் ஒருவர் தன் தனியர்-திறவியைத் தொலைத்து விட்டதால், தனக்குச் சேர வேண்டிய ฿ 7,500-ஐயும் (அப்போது $7.5 மில்லியன்) இழந்தார். ஏறத்தாழ 20% பிட்காயின்கள் ( சூலை 2018-இல், $20 பில்லியன்) இவ்வாறு இழக்கப் பட்டன. இது மட்டுமில்லாமல், ஏறத்தாழ ஒரு மில்லியன் பிட்காயின்கள் (சூலை 2018-இல் $7 பில்லியன்) களவும் போயின.

ஆரம்ப கட்டம்
அலகுகள் (Units)
உடைமை (Ownership)
சட்டத் தகுதி நிலை, வரி, நெறி முறை (Legal status, tax and regulation)