புராதன செண்பகவல்லி அம்மன் ஆலயம் இருந்தாலும் 1970 ஆண்டு கிருஷ்ணன் கோவில் ஏற்பட்ட பிறகுதான் முள்ளஞ்சேரி கிராமம் புத்துணர்வு பெற்றது. அதுசுவையான சம்பவம். கோவிலை முன் வைத்து தான் மக்கள் வாழ்க்கை முறை இருந்தது பங்காளிகள் சண்டை போட்டால் தனக்கென ஒரு கோவிலை கட்டிக் கொள்வார்கள். 

கார்த்திகை மாதத்தில் பஜனை பாடுவது என்பது தொடங்கியதே திரு.குஞ்சு மல்லன் என்பவர் சிந்தனையினால் 1967 வாக்கில் அவருக்கு சொந்தமான இடத்தில் கிருஷ்ணன் ஆலயம் அமைத்து இளைஞர்களை கூட்டி பஜனை பாடத் தொடங்கினார். திருவிழாக்கள் கூட நடைபெறும் சப்பரபவனி உறிவிளையாடல் போன்றவையும் நடக்கும். ஒலிப்பெருக்கி கூட இருக்கும். அது பெட்ரோலால் இயங்கும் ஜெனரேட்டரால் இயங்கும். குமிழ் விளக்குகள் ஒளி அதிசயம் போல் இருக்கும. ஏன் என்றால் 1972 தான் முள்ளஞ்சேரி பகுதிக்கு மின்சாரமே வந்தது. திருவிழாவில் ஏற்பட்ட வாய் தகராறில் சூளுரைத்து புறப்பட்டு இரவோடு இரவாக முள்புதர்களை அகற்றி இரண்டு ஓடுகளை வைத்து விளக்கேற்றி பஜனை தொடங்கி விட்டார்கள் அப்போதைய 16 வயது 20 வயது வரையிலான இளைஞர்கள். இதன் வளர்ச்சி படிப்படியாக வளர்ந்த போது திரு குஞ்சுமல்லன் நடத்திய ஆலயம் கைவிடப்பட்டது. 

41 நாட்கள் ஊர் பஜனை பாடுவார்கள் கடைசி நாளில் சப்பரபவனி நடைபெறும் இரவு ஹரிகதை இசைத்தட்டு நடனம் நடக்கும. மறுநாள் காலை வரை சப்பரபவனி உறிவிளையாடல் நடக்கும். உறிவிளையாடுபவர் கிருஷ்ணன் வேடம் அணிந்திருப்பார் வாத்தியத்துக்கு ஏற்ற இசை அசைவுகளுடன் விளையாடுவார். உறிபிடிப்பவர் விடாமல் கடைசி வரை ஆட்ட வைப்பா. திரளான மக்கள் கூடுவா. பொழது போக்கு வசதிக்காக சினிமாவுகுசெல்ல வேண்டுமானால் மார்த்தாண்டம் செல்ல வேண்டும். இளைஞர்கள் மட்டுமே செல்ல முடியும். உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கு நேரம் இருக்காது ஊர் திருவிழாவுக்கு பெரும் கூட்டம் கூடும்.

முள்ளஞ்சேரி ஸ்ரீகிருஷ்ணன் ஆலயம்
முள்ளஞ்சேரி
முள்ளஞ்சேரியும் முவேலையனும்
உணவு முறை