1960ல் மன்னர் மகேந்திரா தனது அதிகாரங்களைப் பயன்படுத்தி, தேசிய நலனுக்காக, நேபாளத்தில் நெருக்கடி நிலையை நடைமுறைப்படுத்தினார். நாட்டில் சட்ட- ஒழங்கு சீர்கெட்டு, லஞ்ச ஊழல் மலிந்த காரணத்தினால், நேபாளி காங்கிரஸ் கட்சியின் பிரதம அமைச்சர் விஸ்வேஷ்வர பிரசாத் கொய்ராலாவை பதவி நீக்கம் செய்து, அமைச்சரவை மற்றும் நாடாளுமன்றத்தைக் கலைத்தார். 

டிசம்பர், 1962ல் புதிய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை கொண்டு வந்தார். அதன் படி, நாட்டின் நிர்வாகத்தை மேற்கொள்ள அரசியல் கட்சிகள் அற்ற, உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகளால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்களைக் கொண்ட தேசிய பஞ்சாயத்து ஆட்சி முறையை அறிமுகப்படுத்தினார். இருப்பினும் இறுதி அதிகாரம் மன்னர் கையில் இருந்தது. 

நேபாளத்தில் தேசிய பஞ்சாயத்து ஆட்சி முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதால், நாட்டில் முதன்முதலாக ஜனநாயக முறையில் அமைக்கப்பட்ட நாடாளுமன்றத்தை ஏப்ரல், 1960ல் மன்னர் கலைத்தார்.

ஆட்சி நிர்வாகத்தில் மன்னருக்கு உதவிட, 26 டிசம்பர் 1961ல் மன்னர், ஐந்து அமைச்சர்கள் கொண்ட அமைச்சரவை அமைக்கப்பட்டது. 
சில வாரங்களுக்குப் பிறகு அரசியல் கட்சிகளை, சட்ட விரோத அமைப்புகள் எனக் கூறி மன்னர் தடை செய்தார். 

நேபாள காங்கிரஸ் கட்சி, பிற அரசியல் கட்சிகளுடன் இணைந்து மன்னராட்சிக்கு எதிராக ஒத்துழையாமை போராட்டங்கள் நடத்தியது. 

1961களின் துவக்கத்தில், நேபாள அரசின் தலைமைச் செயலகத்தின் நான்கு உயர் அதிகாரிகளைக் கொண்ட தேசிய வழிகாட்டி குழுவை மன்னர் அமைத்தார். இவ்வழிகாட்டிக் குழுவின் பரிந்துரைகளின் படி, அனைத்து அரசியல் கட்சிகளை, மன்னர் தடை செய்தார். மேலும் நேபாள அரசியல் அமைப்புச் சட்டங்களில் திருத்தம் மேற்கொள்ளப்பட்டு, நேபாள உள்ளாட்சி அமைப்புகளால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தேசியப் பஞ்சாயத்து ஆட்சி நிறுவப்பட்டது. பஞ்சாயத்து ஆட்சியின் தலைவராக நேபாள பிரதம அமைச்சர் மன்னரின் வழிகாட்டுதலின் படி நாட்டை நிர்வகித்தார்.

16 டிசம்பர் 1962ல் புதிய அரசியலமைப்ப்புச் சட்டம் இயற்றப்பட்டது. அதன் படி, நான்கு அடுக்கு கொண்ட பஞ்சாயத்து ஆட்சி முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.
பஞ்சாயத்து ஆட்சி கால சீர்திருத்தங்கள்
தேசியப் பஞ்சாயத்து உறுப்பினர் தேர்வு முறை
பின்னனி
தேசிய பஞ்சாயத்து ஆட்சியின் முடிவு