லாரன்ஸ் வான் ஸ்டெயின் (Lorenz von Stein) என்ற 1855 ஆம் ஆண்டில் வியன்னாவிலிருந்த ஜெர்மானிய பேராசிரியரே பொது நிர்வாக அறிவியலைக் கண்டறிந்தவராக உலகின் பெரும்பாலான பகுதிகளில் கருதப்படுகிறார். வான் ஸ்டெயின் காலத்தில் பொது நிர்வாகமானது நிர்வாகச் சட்டத்தைப் போன்றதாகக் கருதப்பட்டது, ஆனால் அவரோ இந்தக் கருத்து மிகவும் சிறு எல்லைக்குட்பட்டது என நம்பினார்.

வான் ஸ்டெயின் கற்பித்தவை:


அமெரிக்காவில், உட்ரோ வில்சன் (Woodrow Wilson) பொது நிர்வாகத்தின் தந்தையாகக் கருதப்படுகிறார். அவர் முதலில் 1887 ஆம் ஆண்டின் "த ஸ்டடி ஆஃப் அட்மினிஸ்ட்ரேஷன்" (The Study of Administration) என்ற கட்டுரையில் பொது நிர்வாகத்தை முறையாக அங்கீகரித்தார். எதிர்காலத்தில் அதிபரான அவர் "முதலில் ஓர் அரசாங்கம் சரியாகவும் வெற்றிகரமாகவும் எதைச் செய்ய முடியும் என்பதையும் இரண்டாவதாக, இந்தச் சரியான செயல்களை அதிகபட்ச செயல்திறன் மற்றும் மிகக் குறைந்தபட்ச ஆற்றல் அல்லது பணத்தின் செலவைக் கொண்டு எவ்வாறு அதனால் செய்ய முடியும் என்பதைக் கண்டுபிடிப்பதுமே நிர்வாகக் கல்வியின் குறிக்கோளாகும்" என எழுதினார். வில்சன், வான் ஸ்டெயினை விட பொது நிர்வாக அறிவியலுடன் அதிகத் தொடர்பு கொண்டிருந்தார், 1887 ஆம் ஆண்டடி வில்சன் முன்மொழிந்த (பின்வரும்) நான்கு கருத்துகளைக் கொண்டு வெளிவந்த அவரது கட்டுரையே இதற்கு பிரதான காரணமாகும்:


அரசியலையும் நிர்வாகத்தையும் தனித்தனியாகப் பார்ப்பது குறித்த விவாதங்கள் நீண்டகாலமாக தொடர்ந்து வருகின்றன. பொது நிர்வாகத்தின் பரிந்துரைக்கப்பட்ட தலைமுறைகளின் சிறப்பியல்புகளை வேறுபடுத்தும் இந்த இரட்டைப் பண்பைப் பற்றி வெவ்வேறு கண்ணோட்டங்கள் நிலவுகின்றன.

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய காலம் - 1970 ஆம் ஆண்டுகளில்
இடைக்காலம் 1800 முதல் 1930 வரை
பிரபலமான அறிஞர்கள்
புதிய பொது மேலாண்மை (NPM)