பல வகையான அப்போப்டொடிக் வழிகள், இதுவரை சரியாக புரிந்து கொள்ள முடியாத பல வகையான வித்தியாசமான உயிரிரசாயன பொருட்களைக் கொண்டுள்ளது. ஒரு வழி தோராயமாக ஒரே சீராக இருப்பதால் பாதிப்படையும் தன்மையோடு இருக்கிறது. ஒரு பொருளை மாற்றினாலோ அல்லது அகற்றினாலோ மற்றதில் பாதிப்பு ஏற்படுகிறது. உயிரினத்தில், இது ஆபத்தான தாக்கங்களை ஏற்படுத்தும். பொதுவாக நோய் அல்லது குறைபாடு ஏற்படும். பலதரப்பட்ட அப்போப்டொடிக் வழிகளை மாற்றுவதால் ஏற்படும் அனைத்து நோய்களைப் பற்றியும் ஆலோசனை செய்வது நடைமுறையில் முடியாத காரியம், ஆனால் அவை அனைத்துக்குமான பொதுவான பொருள் என்பது ஒன்று தான்: சாதாரண அப்போப்டோசிஸ் நடக்க முடியாத படி உயிரணுக்களின் ஆற்றல் குறையும் படி வழிகளின் சாதாரண செயல்பாடு பாதிக்கப்படுகிறது. இதன் விளைவாக, “உபயோகிக்கப்பட வேண்டிய தேதி” முடிவடைந்த உயிரணுக்கள் அவற்றைப் போன்றவற்றை மேலும் உருவாக்கக் கூடியவையாகவும் தவறான பாகங்களை அதன் சந்ததி உயிரணுக்களுக்கு அளித்து, உயிரணு அக நோயுடையதாகவோ அல்லது புற்றுநோய் உடையதாகவோ ஆகக் கூடிய சாத்தியக் கூறை அதிகப்படுத்துவாகவும் மாறிவிடுகிறது.

இந்த கருத்தின் செயல்பாடாக சமீபத்தில் விவரிக்கப்பட்ட உதாரணமான என்சிஐ-ஹெச்460 எனப்படும் நுரையீரல் புற்று நோயின் வளர்ச்சியில் பார்க்க முடியும். ஹெச்460 உயிரணு கோடின் உயிரணுக்களில் "X-இணைத்த அப்போப்டோசிஸ் புரதத்தின் ஒடுக்கி" (XIAP) அதிகமாக வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. எக்ஸ்ஐஏபி(XIAP)கள் கஸ்பாஸ்-9ன் பதப்படுத்தப்பட்ட வகையில் இணைந்து கொண்டு, அப்போப்டோடிக் வினை ஊக்கியான சைடோகுரோம் சியின் செயல்பாட்டை குறைக்கிறது. ஆகையால், இந்த அதிக வெளிப்பாடு அப்போப்டோடிக் உடனான இயக்கிகளின் அளவை குறைக்கிறது. இதன் விளைவாக, அப்பொப்டொடிக் எதிர் மற்றும் அப்போப்டொடிக் உடனான விளைப்பிகளின் சமநிலை முதலாவதற்கு பாதகமாக அமைகிறது மற்றும் பாதிக்கப்பட்ட உயிரணுக்கள், இறக்க வேண்டும் என்ற நிலையிலும் தொடர்ந்து அதைப் போன்ற உயிரணுக்களை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கும்.

பி53ன் சீர்படுத்தாமை

உயிரிரசாயன காரணிகளின் தொகுப்பினால் டிஎன்ஏ பாதிக்கப்படும் போது கட்டி-குறைக்கும் புரதமான பி53 பெருகத் தொடங்குகிறது. பி53 மரபணுவின் படியெடுத்தல் நடந்து மற்றும் அதன் விளைவாக "பி53" புரதத்தின் அளவு அதிகரித்து, புற்று நோய் உயிரணு அப்போப்டொசிஸ் அதிகமாகும் படி செய்யும் ஆல்ஃபா-இண்டர்ஃபெரான் மற்றும் பீட்டா-இண்டர்ஃபெரான் ஆகியவை இந்த வழியின் பாகத்தில் அடங்கும். பி53, உயிரணுக்கள் அவற்றைப் போன்றவற்றை உருவாக்காமல் தடுக்க உயிரணு சுழற்சியை ஜி1 அல்லது இண்டர்ஃபேஸில் நிறுத்தி, பழுது பார்ப்பதற்கு உயிரணுக்களுக்கு நேரம் கொடுக்கிறது. ஆயினும், உயிரணு பாதிப்பு மிக அதிகமாக இருந்து பழுது பார்க்கும் முயற்சி தோல்வி அடைந்தால் இது அப்போப்டொசிஸை உருவாக்கும். "பி53" மற்றும் இண்டர்ஃபெரான் மரபணுக்களின் சீரமைப்புக்கு ஏற்படும் எந்தவித தடையும் குறைபாடுள்ள அப்போப்டொசிஸ் மற்றும் கட்டிகள் உருவாகும் சாத்தியத்தை உருவாக்கும்.

வடிநீர் உயிரணு இடைவினைகள்
குறைபாடுள்ள அப்போப்டொடிக் வழிகள்
செயல்பாடு
உயிரணு தீர்முனைப்பு