1771ஆம் ஆண்டு இராமநாதபுரம் பாளையத்தினுடன் ஏற்பட்ட ஒரு பிரச்சனையால் அதன்மீது துளஜாஜி படையெடுத்து, அந்தப் பாளையத்துக்கு உட்பட்ட அனுமான்குடியைக் கைப்பற்றிக் கொண்டார். ஆற்காடு நவாப்புக்கு செலுத்தவேண்டிய கப்பத் தொகையை தஞ்சாவூர் செலுத்தாமல் இருந்தது. இதனால் நவாப் தன் மகனின் தலைமையில் தஞ்சையைக் கைப்பற்ற படையை அனுப்பினார். இதையடுத்து சமாதானமாக போக விரும்பிய துளஜாஜி மீது ஒரு அவமாணகரமான ஒப்பந்தம் திணிக்கப்பட்டது, பின்னர் இது பிரித்தானிய கிழக்கு இந்திய கம்பனியின் அதிகாரிகளாலும் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. ஆற்காடு நவாப்புக்கு பாக்கியாக வைத்திருந்த எண்பது இலட்சம் அல்லாமல் போர் செலவுத் தொகையாக முப்பத்திரண்டு இலட்சத்தை செலுத்த வேண்டி இருந்தது. மேலும் தஞ்சாவூர்குக் சொந்தமான இரண்டு சுபா பகுதிகளை நவாப் கைப்பற்றிக்கொண்டார். இராமநாதபுரத்திடம் இருந்து கைப்பற்றிய அரணி மற்றும் அனுமன்குடி ஆகியவையும் தஞ்சை அரசரிடம் இருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன.

ஒப்பந்த விதிகளால் அவமதிப்புக்கும், அதிர்ச்சிக்கும் ஆளான, துளஜாஜி தனக்கு உதவுமாறு பேஷ்வாவை வேண்டினார். இதையடுத்து தஞ்சாவூருக்கு உதவ ஒரு பெரிய படையை ராகோபாவின் தலைமையில் பேஷ்வா அனுப்பினார். ஆனால் சதாராவின் அரசவை ஆலோசனையின்படி படைகள் திரும்ப அழைக்கப்பட்டன. இதன்பிறகு ஆற்காடு படைகள் தஞ்சாவூரைக் கைப்பற்றின. இதையடுத்து துளஜாஜியை ஆற்காடு நவாப் பதவியில் இருந்து நீக்கினார். இதன்பிறகு தஞ்சாவூரானது மூன்று ஆண்டுகள் ( 1773 முதல் 1776 வரை) ஆற்காடு நவாப்பின் ஆட்சியின்கீழ் இருந்தது.

இராமநாதபுரத்தின்மீது படையெடுப்பும், ஆற்காடு நவாப்பின் ஆக்கிரமிப்பும்
இறப்பு
இரண்டாம் மைசூர் போர்
மீண்டும் அரசதிகாரம்