போதுவாக ஒரு அரசு, அதன் ஆட்சிக்காலத்தில் அவர்களுடைய நிருவாகத் திறமையைப் பொறுத்து பொருளாதாரத்தில் ஏற்படும் தாக்கங்களின் அடிப்படையில் புகழ்ச்சி அல்லது இகழ்ச்சிக்கு ஆளாக நேரிடுகிறது.[42] இதனால், மந்தநிலை எப்போது தொடங்கியது என்பது குறித்து கருத்து வேறுபாடுகள் எழுகின்றன.
விரிவான வளர்ச்சியின் ஒரு கால கட்டத்தில் தக்க வைக்க இயலாத ஒரு நிலமையை அடையும் பொழுது திருத்தங்களை மேற்கொள்வதால் ஒரு சிறு பின்னடைவு ஏற்படுகிறது, அது மந்த நிலைக்கு எடுத்துச் செல்லலாம். அதனால், பொருளாதார சுழற்சியின் ஒவ்வொரு கட்டத்திற்குமான காரணங்களைத் தனிமைப்படுத்துவது எளிதானதல்ல.

1981 ஆம் ஆண்டின் மந்தநிலை ரொனால்டு ரீகன் பதவி ஏற்பதற்கு முன், மத்திய ரிசர்வ் அமைப்பின் தலைவர் பால் வோல்கர் என்பவரது சிக்கனக் கொள்கைகளால் ஏற்பட்டதாகக் கருதுகின்றனர். ரீகன் அந்தக் கொள்கையை ஆதரித்தார். 1960 ஆம் ஆண்டுகளில் பொருளாதார ஆலோசனைக் குழுவின் தலைவராக இருந்த பொருளாதார வல்லுநர் வால்டர் ஹெல்லர் என்பவர், அந்த மந்தநிலையை ரீகன்-வொல்கர்-கார்ட்டர் மந்தநிலை என்றழைத்தார்.[44] ரீகன் அரசின் கீழ், மந்தநிலையை எதிர்க்க எடுத்த நடவடிக்கைகள், அபரிதமான வளர்ச்சிக்கு வழிவகுத்தது.

பொதுவான நம்பிக்கையின்படி [45] , மந்தநிலை அல்லது அதன் கடுமையின் மீது அரசின் நடவடிக்கைகளுக்கு ஆதிக்கம் உண்டு[46] மந்தநிலை தவிர்க்க முடியாதது என்றும் அது ஏற்படுவதற்கான காரணங்கள் புரிந்து கொள்ள முடியாதது என்றும் பொருளாதார வல்லுனர்கள் கற்றுத் தருகிறார்கள். அதன் காரணமாக, நவீன அரசமைப்புகள் மந்தநிலையின் கடுமையைக் குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுக்கின்றன. மந்தநிலையைத் தடுப்பதில் அவை பெரும்பாலும் தோல்வியடைகின்றன. அரசின் நடவடிக்கைகள் மந்தநிலையின் கடுமையைக் குறைத்ததா அல்லது அதிகரித்ததா என்பதை நிரூபிப்பது கடினம்.[47]

மந்தநிலையும், அரசியலும்
சீனாவில் ஏற்பட்ட மந்த நிலை
உலகளாவிய மந்தநிலைகள்
அடையாளம் காணுதல்