பறவைகளில், புதிய இறகுகள் முளைக்கும் போது பழைய இறகுகளை அவ்வப்போது உதிர்ப்பது உருமாற்றம் ஆகும். இறகுகள் முதிர்ச்சியடையும் போது இறந்த கட்டமைப்பைக் கொண்டிருக்கும், அவை படிப்படியாகக் குறைக்கப்பட்டு மாற்றப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும்..முதிர்ச்சியடைந்த பறவைகள் வருடத்திற்கு ஒரு முறையாவது இறகுகளை உதிர்க்கின்றன, இருந்த போதிலும் பல பறவைகள் வருடத்திற்கு இருமுறையும் மற்றும் சில மூன்று முறை இறகுகளை உதிர்க்கின்றன. .
பறவைகள் எப்பொழுதும் தங்கள் இறகுகளை அரிதாகவே சிந்துவதால் இது பொதுவாக மெதுவான செயல்முறையாகும்; பறவை அதன் உடல் வெப்ப நிலையைச் சீராக்க மற்றும் ஈரப்பதத்தை தவிர்க்க போதுமான இறகுகளை வைத்திருக்கின்றது. உடல் பாகத்திற்கு ஏற்ப உதிர்க்கின்ற இறகுகளின் எண்ணிக்கையும் மாறுபடும். சில உருமாற்றம் அடையும் காலங்களில், ஒரு பறவை தலை மற்றும் உடலில் உள்ள இறகுகளை மட்டுமே புதுப்பிக்கக்கூடும், உருமாறுதலின் இறுதி கட்டத்தில் இறக்கை மற்றும் வால் இறகுகளை உதிர்க்கும். சில சிற்றினங்களில் பறவைகள் வருடாந்திர "இறக்கை உதிர்வின்" போது பறக்கமுடியாது, அந்த நேரத்தில் நம்பகமான உணவு கிடைக்கும் இடத்தையும் பாதுகாக்கப்பட்ட வாழ்விடத்தை நாடுகின்றது. இறகுகள் உதிர்த்தலின் போது தழும்புகள் மெல்லியதாகவோ அல்லது சீரற்றதாகவோ தோன்றினாலும், இறகுகளை இழந்த போதிலும் கூட பறவையின் பொதுவான வடிவம் பராமரிக்கப்படுகிறது; வழுக்கை புள்ளிகள் காணப்பட்டால் பொதுவாக நோய்களின் அறிகுறிகளாகும், அவையாவன,உடல் முழுவதும் காயங்கள், ஒட்டுண்ணிகள், இறகுகள் கொத்தாக உதிர்தல் (குறிப்பாக வணிக கோழிகளில்) அல்லது (செல்லப் பறவைகளில்) இறகு பறித்தலாகும். சில பறவைகள் இறகுகள் உதிர்த்தலில், குறிப்பாக வால் இறகு உதிர்த்தலை, "திகில் உருமாற்றம்" என்று அழைக்கப்படுகிறது..
ஊர்வனவற்றில்
இருவாழ்விகளில்
பறவைகளில்
கணுக்காலிகளில்