பிப்ரவரி புரட்சி எனப்படும் 1848 ஆம் ஆண்டின் பிரஞ்சுப் புரட்சிக் காலத்தில் லாமார்ட்டின் அரசாங்கத்தின் பொறுப்பாளராக இருந்தார். 24 பிப்ரவரி 1848 முதல் 11 மே 1848 வரை அவர் வெளியுறவு அமைச்சராக பதவிவகித்தார். இடைக்கால அரசாங்கத்தின் தலைவராக இருந்த யாக்-சார்லசு டுபோன்ட் டி லா யூர் அவரது மகத்தான வயது காரணமாக தனது பணிகள் பலவற்றை பிரதிநிதி லாமார்ட்டினுக்கு வழங்கினார். பிரான்சு நாட்டின் இணை தலைமை அமைப்பாக இருந்த நிர்வாக ஆணையத்தில் உறுப்பினராகவும் இருந்தார்.
பிரான்சு நாட்டின் இரண்டாவது குடியரசினை நிறுவுதலுக்கு லாமார்ட்டின் ஒரு கருவியாக இருந்தார். நாட்டின் தற்காலிக அரசாங்கத்தை உருவாக்கி ஏற்றுக்கொள்வதற்காக டி வில்லி உணவு விடுதியில் குடியரசுக் கட்சி பிரதிநிதிகள் மற்றும் பத்திரிகையாளர்களை லாமார்ட்டின் சந்தித்தார். குடியரசுக் கட்சியை பாரம்பரிய வடிவத்தில் அறிவிக்க லாமார்ட்டின் அவ்விடுதியின் உப்பரிகையை தாமே தேர்ந்தெடுத்தார், மேலும் நாட்டின் தேசியக் கொடியாக மூவண்ணக் கொடியே தொடரும் எனவும் உறுதிசெய்தார்.

ஓர் அரசியல்வாதியாக இரண்டாவது குடியரசுக் காலத்தில் இவர் அடிமைத்தனத்தையும் மரண தண்டனையையும் அகற்றுவதற்கு உச்சக்கட்ட முயற்சிகளை மேற்கொண்டார். அதேபோல் வேலை செய்வதற்கான உரிமையையும், குறுகிய கால தேசிய பட்டறைத் திட்டங்களையும் நிறைவேற்றினார்.

சனநாயகம் மற்றும் சமாதானத்தை ஆதரித்த ஒரு அரசியல் கோட்பாட்டாளராக பெரும்பாலான பிரச்சினைகள் குறித்த இவரது மிதவாத நிலைப்பாடு அவரது சீடர்கள் பலரை கைவிடச் செய்தது. டிசம்பர் 10, 1848 இல் நடைபெற்ற குடியரசுத்தலைவர் தேர்தலில் தோல்வியுற்றார். வேட்பாளராக இவர் 19,000 வாக்குகளுக்கும் குறைவான வாக்குகளைப் பெற்றார். இதனால் அவர் அரசியலில் இருந்து விலகி இலக்கியத்திற்கு தன்னை அர்ப்பணித்தார்.

அரசியல் வாழ்க்கை
இறுதிக் காலம்
தொடக்க ஆண்டுகள்
வாழ்க்கை வரலாறு