லடாக்கிய கலாச்சாரமும் திபெத்திய கலாச்சாரம் போன்றதே. லடாக்கிய உணவு [[திபெத்திய உணவோடு]] மிகவும் பொதுவானதாக இருக்கிறது, "துப்கா", நூடுல் சூப்; மற்றும் "சம்ப்பா", லடாக்கில் "நம்பா" எனப்படும் வறுக்கப்பட்ட பார்லி மாவு ஆகியவை மிக முக்கியமான உணவுப் பொருட்களாக இருக்கின்றன. சோர்வான மலையேற்ற உணவாக இருந்தாலும் சம்பா சமைக்காமலேயே உண்பதற்கு பயன்மிக்க உணவாக இருக்கிறது. லடாக்கிற்கு மட்டுமே உரிய உணவான "சுக்யு" வேர் காய்கறிகளுடன் சமைக்கப்படும் பலமான பாஸ்தா உணவாகும். பணம் அடிப்படையிலான பொருளாதாரத்தை நோக்கி லடாக் சென்றபோது இந்தியச் சமவெளிகளிலிருந்து கிடைக்கும் உணவுகள் மிகவும் பொதுவானவையாகிவிட்டன. மத்திய ஆசியாவின் மற்ற பகுதிகளில் இருப்பதைப் போன்று தேநீரானது திடமான தேநீர், வெண்ணெய் மற்றும் உப்பு கொண்டு தயாரிக்கப்படுகிறது; இது பெரிய பாத்திரத்தில் வைத்து கலக்கப்படுகிறது, இது கலக்கப்படும்போது உருவாக்கும் ஓசையை வைத்து "குர்குர் சா" என்றும் அறியப்படுகிறது. பால் மற்றும் சர்க்கரையைப் பயன்படுத்தி இந்திய முறையில் தயாரிக்கப்படும் இனிப்புத் தேநீர் ("சா நர்மா" ) இப்போது பொதுவானதாகும். மிகவும் உபரியான பார்லி, விழாக்களுக்கென்று பிரத்யேகமாக அருந்தக்கூடிய ஆல்கஹால் பானமான "சாங்" காக நொதிக்க வைக்கப்படுகிறது.

லடாக்கின் கட்டிடக்கலை திபெத் மற்றும் இந்தியத் தாக்கங்களைப் பெற்றிருக்கிறது என்பதுடன் துறவுமட கட்டிடக்கலை ஆழமான பௌத்த அணுகுமுறையை வெளிப்படுத்துகின்றன. இரண்டு சக்கரங்களுடன் இருக்கும் பௌத்த சக்கரம் ஒவ்வொரு காம்பாவிலும் பொதுவாகக் காணப்படக்கூடியதாகும் (லாமயுரு, லிகிர், திக்ஸே, ஹெமிஸ், அல்ச்சி மற்றும் ரிட்சாங் காம்போக்கள் உட்பட). பல வீடுகளும் துறவுமடங்களும் உயரமாக, தெற்குநோக்கி சூரிய ஒளி படும்படியாக கட்டப்பட்டிருக்கின்றன என்பதோடு கடந்தகாலங்களில் இவை பாறைகளையும் மரங்களையும் கொண்டு கட்டப்பட்டன, ஆனால் இப்போது கற்கள் மற்றும் செங்கற்களோடு கான்கிரீட் கொண்டு கட்டுவது பொதுவானதாகிவிட்டது.

திபெத்திய இசையைப் போன்று லடாக்கிய பௌத்த இசைத் திருவிழாக்கள் மதத்தின் ஒருங்கிணைந்த பகுதியாக திபெத்திய அல்லது சமஸ்கிருத பாடல் ஓதுதலோடு சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறது. இந்த பாடல் ஓதுதல்கள் சிக்கலான, புனித நூல்களிலிருந்து உரை விளக்குதல் அல்லது பல்வேறு திருவிழாக்களின் கொண்டாட்டங்களில் செய்யப்படுபவையாக இருக்கின்றன. அளவீட்டு காலம் இல்லாமல் பாடப்படும் யாங் ஓதுதல் எதிரொலிக்கும் மத்தளத்துடன் கீழ்ஸ்தாயியில் நீளமான சொற்களுடன் பாடப்படுகிறது. மத முகமூடி நடனங்கள் லடாக்கிய கலாச்சார வாழ்க்கையில் முக்கியமான பங்கு வகிக்கின்றன. பௌத்த துருப்கா பாரம்பரியத்தின் முதன்மை மையமான ஹெமிஸ் துறவுமடம் மற்ற பிரதான லடாக்கிய துறவுமடங்களைப் போன்றே வருடாந்திர முகமூடி நடனத்தை நடத்துகிறது. இந்த நடனம் நன்மைக்கும் தீமைக்கும் இடையில் நடக்கும் போராட்டத்தை வகைமாதிரியாக விவரித்து, இறுதியில் நன்மையே வெற்றிபெறுகிறது என்பதாக முடிகிறது. 
நெசவுத்தொழில் கிழக்கு லடாக்கிய பாரம்பரிய வாழ்வின் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறது. ஆண்களும் பெண்களும் வெவ்வேறு தறிகளில் நெய்கின்றனர். வெல்வெட்டினாலான "கோன்ச்சாக்கள்" , நுட்பமாக சித்திர வேலைப்பாடு செய்யப்பட்ட இடுப்புக்கச்சை மற்றும் காலணிகள், தொப்பிகள் உள்ளிட்டவை வகைமாதிரியான ஆடையணிகள் ஆகும். ஒவ்வொரு ஆண்டும் செப்டம்பர் முதல் தேதியிலிருந்து 15 ஆம் தேதிவரை லடாக் திருவிழா நடத்தப்படுகிறது. கலைஞர்கள் தங்கம் மற்றும் வெள்ளி ஆபரணங்களை அணிந்திருப்பர், தெருக்களில் ரத்தின தலையலங்காரம் செய்து வருவர். மதகுருக்கள் வண்ணமயமான முகமூடிகள் அணிந்து சிம்பல்கள், புல்லாங்குழல்கள் மற்றும் டிரெம்பெட்டுகளின் லயத்திற்கேற்ப நடனமாடுவர். காட்டெருது, சிங்கம் மற்றும் தாஷிஷ்பா நடனங்கள் லடாக்கின் பல்வேறு புராணங்கள் மற்றும் நீதிக்கதைகளை சித்தரிப்பனவாக இருக்கும். பௌத்த துறவுமடங்கள் நடத்தும் பிரார்த்தனைக் கொடிகளை ஏற்றுதல், தங்காக்களை காட்சிப்படுத்துதல், அம்பெய்தல் போட்டிகள், ஒரு பொய் திருமணம் மற்றும் குதிரை-போலோ ஆகியவை இந்தத் திருவிழாவின் சில சிறப்பம்சங்களாகும்.

ஜனவரியில் இயற்கையான உறைபனியில் மட்டுமே விளையாடப்படும் பனி ஹாக்கி தற்போது லடாக்கில் மிகவும் பிரபலமான விளையாட்டாக இருக்கிறது. கிரிக்கெட்டும் பிரபலமானதாக இருக்கிறது. அம்பெய்துதல் லடாக்கில் பாரம்பரியமான விளையாட்டாகும், பல கிரமங்களும் இப்போதும் அம்பெய்தும் போட்டிகளை நடத்துகின்றன, இவற்றில் பாரம்பரிய நடனம், குடிப்பது மற்றும் சூதாடுவது ஆகியவை விளையாட்டாக கருதப்படுகின்றன. இந்த விளையாட்டு "சுர்னா" மற்றும் "தமன்" (ஷெனாய் மற்றும் மத்தளம்) இசை சூழ கடுமையான இசை விதிகளோடு நடத்தப்படுகிறது. லடாக்கின் மற்றொரு பாரம்பரியமான விளையாட்டான போலோ பால்திஸ்தானுக்கு தனித்துவமானது என்பதுடன், பால்டி இளவரசியை தாயாக கொண்ட சிங்கே நாம்ஜியால் அரசரால் 17 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம்.

மற்ற மாநிலங்களிலிருந்து லடாக்கை வேறுபடுத்திக்காட்டும் லடாக் சமூகத்தின் சிறப்பம்சம் என்னவெனில் இந்தியாவின் மற்ற நாட்டுப்புற பகுதிகளோடு ஒப்பிடுகையில் லடாக் பெண்கள் உயர் தகுதியையும் சமமான சுதந்திரத்தையும் அனுபவிக்கிறார்கள் என்பதாகும். உடன்பிறந்தோரை திருமணம் செய்வது, தாய்வழி மரபுரிமையும் ஜம்மு காஷ்மீர் அரசாங்கத்தால் சட்டத்திற்கு புறம்பானது என்று அறிவிக்கப்பட்ட 1940 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பகுதி வரை லடாக்கில் பொதுவானதாகவே இருந்தன, இருப்பினும் இவை இன்னும் சில பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. "காங்-பூ" அல்லது 'சின்ன வீடு' எனப்படும் மற்றொரு வழக்கத்தில், குடும்பத்தில் உள்ள மூத்த மகன் போதுமான அளவிற்கு முதிர்ச்சியடைந்ததும் குடும்பத்தின் மூத்த உறுப்பினர் குடும்ப விவகாரங்களிலிருந்து ஓய்வுபெற்று, தனக்கு வேண்டிய அளவிற்கான சொத்துக்களை மட்டும் எடு்ததுக்கொண்டு குடும்பத்தின் தலைமையை அவரிடம் கொடுத்துவிடுவதாகும்.

"கலாத்சேயில் வசிக்கும் எங்களுடைய மதபோதகர் சில வாரங்களுக்கு முன்பு தந்தையானார், அந்த கிராமத்து மக்கள் "மாவில் செய்த மலையாடு" ஒன்றை அவருக்கும் அவருடைய மனைவிக்கும் பரிசாக கொடுத்தனர்". மாவும் வெண்ணெயும் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்ட அந்த உருவங்களுள் ஒன்றை அவர் எனக்குத் தந்தார், குழந்தை பிறக்கும்போது "மாவில் செய்த மலையாடு" ஒன்றை பரிசாக தருவது திபெத்திலும் லடாக்கிலும் சம்பிரதாயமானது என்றார். இது முற்றிலும் சுவாரசியமான தகவலாக இருந்தது. லடாக்கின் பௌத்தத்திற்கு முந்தைய பகுதிகளோடு இணைக்கும் இடங்களில் உள்ள பாறைக்குடைவுகளில் இருந்த பல மலையாட்டு உருவங்களும் எனக்கு ஏன் என்று தெரியாமலேயே இருந்தது. குழந்தை பிறந்தபிறகு அவர்கள் நன்றி செலுத்துகிறார்கள் என்பது இப்போதுதான் தோன்றுகிறது. நான் என்னுடைய முந்தைய கட்டுரையில் காட்ட முயற்சித்தது போன்று, குழந்தைகளுடன் ஆசீர்வாதம் பெறும் பிராத்தனைக்கென்று மக்கள் பௌத்தத்திற்கு முன்பும் பிரார்த்தனைக்கென்று சென்றிருக்கின்றனர்."

திபெத்திய மருத்துவம் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக லடாக்கின் பாரம்பரியமான சுகாதார அமைப்பாக இருந்து வந்திருக்கிறது. பாரம்பரியமான நோயாற்றும் முறை, திபெத்திய பௌத்தத்தின் தத்துவம் மற்றும் அண்டவியலின் கலப்போடு ஆயுர்வேதத்தையும் சீன மருத்துவத்தையும் உள்ளி்ட்டிருக்கிறது. நூற்றாண்டுகளாக, திபெத்திய மருத்துவப் பாரம்பரியத்தைப் பின்பற்றி வந்த பரம்பரை மருத்துவர்களான 'அம்ச்சி' மட்டுமே மக்களால் அணுகப்படக்கூடிய ஒரே மருத்துவ அமைப்பாக இருந்தது. 'அம்ச்சி' மருத்துவம் குறிப்பாக தொலைதூர பகுதிகளில் பொதுமக்கள் சுகாதாரத்தின் முக்கியமான பாகமாக இன்றும் இருந்துவருகிறது.

அரசாங்கத்தால் நியமிக்கப்பட்ட பல திட்டப்பணியாளர்களும், உள்ளூர் மற்றும் சர்வதேச அமைப்புக்களும் இந்த பாரம்பரியமான நோயகற்றல் முறையை மேம்படுத்தி புத்துயிரளிக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருக்கின்றனர். லடாக் மக்களின் 'அம்ச்சி' மருத்துவத்தின் அறிவுசார் சொத்தை காப்பாற்றுவதற்கான முயற்சிகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றன. பல மருத்துவ துணைப்பொருட்களைக் கொண்டிருப்பதாக நம்பப்படும் சீபக்தோனை பழச்சாறு, மற்றும் பழப்பாகு வடிவத்தில் மேம்படுத்துவதற்கும் அரசு முயற்சி வருகிறது. இது லடாக் நாட்டுப்புறப் பகுதியில் உள்ள பல்வேறு சுய உதவிக் குழுக்களுக்கான வேலைவாய்ப்பு வழங்கும் நோக்கத்தோடும் செய்யப்படுகிறது.

லடாக் வாழ்க்கை முறையை மேம்படுத்துவதற்கு தீவிரமாக இயங்கிவரும் பல [என்ஜிஓக்கள்] இங்கே இருக்கின்றன, அவை [எல்இடிஇஜி], [லெஹோ], [லே ஊட்டச்சத்து திட்டம்], பெண்கள் கூட்டமைப்பு இன்னபிற.[எல்இடிஜிஇ] இந்தப் பிரதேசத்தில் நீர் ஆதாரத்தை மேம்படுத்துவதற்கு ஹைட்ராலிக் ரேம்களை நிறுவி 1971ஆம் ஆண்டில் இருந்து இது தீவரமாக செயல்பட்டு வருகிறது. உணவு இல்லாத பகுதிகளில் நீர்மின்சக்தி திட்டங்களை அமைப்பதிலும் இது வெற்றிபெற்றிருக்கிறது.

புவியமைப்பு
குறிப்புகள்
தாவரவளம் மற்றும் விலங்குகளின் வளம்
கலாச்சாரம்