கந்தக ஆவி மற்றும் கந்தக டை ஆக்சைடு வாயு ஆகியனவற்றை ஒளிர்விறக்கம் செய்து 1933 ஆம் ஆண்டில் பீட்டர் டபிள்யூ செங்கு இருகந்தக ஓராக்சைடைக் கண்டறிந்தார் இவ்வாயுவை அவர் கண்டறிந்த பொழுது, சில மணி நேரங்கள் மட்டுமே நிலைத்து இருக்கும் தன்மையும் தூய கண்ணாடியில் ஒற்றை இலக்க அளவு பாதரச அழுத்தமும் கொண்ட வாயுவாகவே அறிந்தார். சிதைவடையும் பொழுது இவ்வாயு கிட்டத்தட்ட 30 மி.மீ பாதரச அழுத்தத்தை வெளிப்படுத்தியதால் செங்கு இவ்வாயுவின் மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டை SO என நிர்ணயம் செய்து கந்தக ஓராக்சைடு எனப் பெயரிட்டார். 1940 ஆம் ஆண்டில் கே.கொந்திராட் இவா மற்றும் வி. கொந்திராட் இவ் இருவரும் இவ்வாயுவின் மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டை S2O2 என நிர்ணயம் செய்து இருகந்தக ஈராக்சைடு என்ற பெயரைப் பரிந்துரை செய்தனர். 1956 ஆம் ஆண்டில் ஆர்.யே. மையர்சு மற்றும் டி.யே.மெச்சி ஆகியோர் இவ்வாயுவை ஆய்வு செய்தனர். சரியான பகுதிப்பொருட்களும் S2O என்ற மூலக்கூறு வடிவமைப்பும் உறுதி செய்யப்பட்டன

பண்புகள்
கண்டுபிடிப்பு
தயாரிப்பு
இயற்கையில் தோற்றம்