கனிகா பாண்டியோபாத்யாய் சங்கித் பவானாவில் ஆசிரியராக சேர்ந்தார். சரியான நேரத்தில் ரவீந்திர சங்கீத் துறையின் தலைவராகவும் பின்னர் அதன் அதிபராகவும் ஆனார். அவர் விஸ்வ-பாரதியின் பேராசிரியர் எமரிட்டஸாக நியமிக்கப்பட்டார். 

1943 ஆம் ஆண்டு முதல், கனிகா கொல்கத்தா அகில இந்திய வானொலி நிலையத்தின் வழக்கமான இசை கலைஞராக இருந்தார். மேலும் பிற நிலையங்களில் கவுரவ கலைஞராக ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட இசை நிகழ்ச்சிகளை தேசிய அளவில் வழங்கினார். கவிஞரின் (தாகூர்) வாழ்நாளில் கூட இவரது கிராமபோன் பதிவுகள் வெளிவந்தன, மேலும் 300 க்கும் மேற்பட்ட கிராமபோன் டிஸ்க்குகள் உள்ளன. இவரது பாடல்கள் பஜன்கள், நஸ்ருல்கீதி ( காசி நஸ்ருல் இஸ்லாத்தின் பாடல்கள்) மற்றும் அதுல்பிரசாத்தின் பாடல்களாகவும் இருந்தன. இருப்பினும் இவர் பதிவுசெய்த முதல் பாடல் தாகூர் பாடல் அல்லது நஸ்ருல் கீதி அல்ல. நிஹார்பிந்து சென் இசையமைத்த பெங்காலி அதூனிக் பாடல் ஆகும். 

கனிகா இந்தியாவில் மட்டுமல்ல, ஐரோப்பாவிலும் அமெரிக்காவிலும் நிகழ்ச்சி அமைப்பாளர்களால் பாட அழைக்கப்பட்டார். மேலும் இரவீந்திரநாத் தாகூரின் பாடல்களில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட உணர்ச்சிகளின் நுட்பமான நுணுக்கங்களை தனித்துவமாக வழங்கியதற்காக எல்லா இடங்களிலும் பாராட்டப்பட்டார். இந்த வகைப் பாடல்களைப் பற்றி அவர் மூன்று புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார். இவர் தனது வாழ்க்கையின் கடைசி ஆண்டுகளில் எல்ம்ஹர்ஸ்ட் இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் கம்யூனிட்டி ஸ்டடீஸ் உடன் தொடர்புடையவராக இருந்தார். 

விஸ்வ-பாரதி பல்கலைக்கழகமான தேசிகோட்டமாவிடமிருந்து அதிக விருதைப் பெற்றார். 

சுயசரிதை
இறப்பு
தொழில்
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை