3-ஆம் நூற்றாண்டின் மானியின் பளிங்கு முத்திரையில், சிரியாக் மொழியில், மானி, இயேசு கிறிஸ்துவின் இறைவாக்கினர் என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. பார்த்தியப் பேரரசுக்குட்பட்ட, பபிலோனியாவிற்கு அருகில் உள்ள டெசிபோன் எனும் ஊரில் பாதிக் மற்றும் மரியம் இணையருக்கு கிபி 216-இல் பிறந்தார். இவரது தந்தை பாதிக் ஒரு யூதக் கிறித்துவர் ஆவார். இவர் தாய் மரியம் பார்த்தியர்களின் வழித்தோன்றல் ஆவார்.

மானி தமது 12 மற்றும் 24 வயதுகளில், இறை அருள் பெற்று, தமது தந்தையை விலகி, இயேசுவின் உபதேசங்களை மக்களுக்கு விளக்கிக் கூறத்தொடங்கினார்.

கிபி 240-41களில் மானி பண்டைய இந்தியாவின் சகர்கள் வாழ்ந்த தற்கால ஆப்கானிஸ்தான் நாட்டிற்குப் பயணித்தார். அங்கு மானி இந்து மற்றும் பௌத்தம் போன்ற சமயச் சாத்திரங்களின் தத்துவங்களைக் கற்றார். அல்-பிருனி எனும் பாரசீக அறிஞரின் கூற்றுப்படி, மானி, பாரசீகத்திலிருந்து விரட்டியடிக்கப்பட்ட பின் இந்தியாவிற்குச் சென்றார் எனக் கூறுகிறார்.

கிபி 242-இல் இந்தியாவிலிருந்து திரும்பிய மானி, பாரசீக சாசானியப் பேரரசர் முதலாம் ஷாப்பூரின் அரசவையில் சேர்ந்து, மானி சமயம் எனும் புதிய சமயத்தை நிறுவினார்.

இறைவாக்கினர் மானி, ஷாபூராகான் எனும் நூலை எழுதி பேரரசருக்கு அர்ப்பணித்தார். ஆனால் பேரரசர் தாம் பின்பற்றி வந்த சொராட்டிரிய நெறியை விட்டு விலகி, மானியின் மானி சமய நெறிகளை ஏற்கவில்லை.

பேரரசர் ஷாப்பூரின் மகன் முதலாம் பக்ரம் மானி சமய நெறியை பின்பற்றினார். சொராட்டிரிய நெறியை பின்பற்றிய முதலாம் ஹோர்மிசிடு ஆட்சிக் காலத்தில் இறைவாக்கினர் மானியை சிறையில் அடைத்தார். இறைவாக்கினர் மானி ஒரு மாதத்திற்குள், கிபி 274-இல் சிறையிலேய மாண்டார்.

இறைவாக்கினர் மானியின் ஆதரவாளர்கள், இயேசு கிறிஸ்து போன்று இறைவாக்கினர் மானி சிலுவையில் உயிர்நீத்தார் என பரப்புரை மேற்கொண்டனர்.

பெயர்க் காரணம்
பணிகள்
போதனைகள்
வாழ்க்கை