பேராசையைப் போன்று பொறாமையும் (லத்தீன், ) திருப்திப்படுத்தப்படாத ஆசை என்று குறிப்பிடப்படுகிறது; இருப்பினும் இவை இரண்டு முக்கியக் காரணங்களால் வேறுபடலாம். முதலில், பேராசை என்பது பொருள்சார்ந்த அம்சங்களுடனே பெருமளவிற்கு சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறது, அதேசமயத்தில் பொறாமையானது மிகவும் பொதுவாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. இரண்டாவதாக, பொறாமை பாவத்தை செய்பவர்கள் தங்களுக்கு கிடைக்கவேண்டியதாக நினைப்பது மற்றவர்களுக்கு கிடைப்பதை நினைத்து சினம்கொள்வதாகும், அத்துடன் அந்த நபர் அதை இழந்துவிட வேண்டும் என்று விரும்புவதுமாகும். தாந்தே இதனை மற்றவர்கள் இழந்துவிட வேண்டும் என்று நினைக்கின்ற விருப்பம்" என்று வரையறுக்கிறார். தாந்தேயின் பர்காடோரியில், பொறாமை கொள்வதற்கான தண்டனை அவர்களுடைய கண்கள் கம்பியினால் தைக்கப்பட வேண்டும் என்பதாகும், ஏனென்றால் மற்றவர்கள் கீழே போவதைக் கண்டு அவை பாவம்செய்யும் மகிழ்ச்சியைப் பெறுகின்றன. அக்வினாஸ் பொறாமையை "மற்றவர்களுடைய நன்மையைக் கண்டு துயரப்படுவது" என்று விளக்குகிறார்.

தற்பெருமை
பெருந்தீனி
பொறாமை
கத்தோலிக்க நல்லொழுக்கங்கள்