சோழர் கடல்சார் செயற்பாடுகளை அதிகரித்து, சீனா, தெற்கிழக்காசியா வரை அதை விரிபுபடுத்தினர். சுமாத்திராவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தமிழ்ச் சாசனம் "நனதேச திசையய்யாயிரத்து ஐந்நூற்றுவர்" என்ற சோழ நாட்டின் புகழ்பெற்ற வணிக சங்கத்தைக் குறிப்பிட்டது. 1088ம் ஆண்டுக்குரிய இச்சாசனம் சோழர்களின் கடற்சார் வர்த்தக செயற்பாட்டைக் குறிப்பிடுகின்றது.

9ம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலிருந்து தென்னிந்தியர்கள் சீனர்களுடனும் ஆராபியர்களுடனும் சேர்ந்து கடல் மற்றும் வர்த்தக நடவடிக்கைகளை மேம்படுத்திக் கொண்டனர். சோழர் இந்திய தீபகற்ப மேற்கு மற்றும் கிழக்கை தங்களுக்குரியதாக்கி, முன்னனி வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டனர். சீனாவின் தாங் அரசமரபு, சைலேந்திரர்களின் சிறீவிஜயம், பக்தாத்தின் அப்பாசியக் கலீபகம் என்பன சோழர்களின் பிரதான வர்த்தக பங்காளிகளாகவிருந்தனர்.

சீனருடனான வணிகம் மிகவும் ஆதாயம் மிக்கதாகவிருந்தது. வெளிநாட்டு வணிபம் செய்ய அரசனின் அனுமதியையும் சுங்கத் துறையிடமிருந்து அனுமதிப் பத்திரமும் பெற்றிருக்க வேண்டியதாயிருந்தது. அக்கால வணிபம் மூன்று வழிப் பயணம் மிக்கதாயிருந்து. இந்தியப் பொருட்கள் (காரச்சுவைப் பொருட்கள், பஞ்சு, இரத்தினம்) சீனாவுக்கு கப்பலில் அனுப்பப்பட்டு, சீனாவிலிருந்து பொருட்கள் (பட்டு, நறுமணப்பொருள், இரும்பு) கொண்டுவரப்பட்டு, சோழர்களின் துறைமுகத்திற்கு கொண்டு செல்லப்பட்டன. உள்ளூர் தேவைக்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட பொருட்களின் மிகுதி மற்றும் இந்தியப் பொருட்கள் அராபியருக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டன. 

நிர்வாகம்
தென்கிழக்காசியாவில் கடற்கொள்ளையருடன் சண்டை
சீனருடன் ஒத்துழைப்பு
வணிகம், வர்த்தகம், அரசியல் சாதூரியம்