பொருள் ஈட்டச் சென்ற தலைவன் வழியில் நினைத்துப் பார்க்கிறான்.

ஆடுமாடு மேய்க்கும் கோவலர் தண்ணீருக்காகக் கிணறு தோண்டுவர். அதற்குக் கூவல் என்று பெயர். வலிமையான வாயையுடைய உளியை வைத்துக் கணிச்சி என்னும் சம்மட்டியால் அடித்து அந்தக் கூவலை அவர்கள் தோண்டுவர். கோடைகாலத்தில் அதில் தண்ணீர் ஊறாது. அப்போது அதனை யானை விழும் மூடுபள்ளமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்வர். இதற்கு இயவுக்குழி என்று பெயர். இதில் விழுந்த யானையை மீட்க மற்ற யானைகள் அக் குழியில் மண்ணைத் தள்ளித் தூர்க்குமாம். 
இலை உதிர்ந்த மரங்களில் பூ அரும்ப அந்த அரும்புகள் உதிரும்படி தென்றல் வீசும்போது அவ்வழியில் செல்லும் மள்ளர்களின் தலைமயிர் பறக்குமாம். ஓமைமரத்தில் பருந்துகள் இளைப்பாறுமாம். கருவுற்றிருக்கும் தன் பெண்ணின் பசியைப் போக்க ஆண்செந்நாய் கேழல் என்னும் காட்டுப் பன்றியை வேட்டையாடுமாம். இப்படிப்பட்ட வழியில் தலைவன் சென்றானாம். நொச்சிப் பூப் போலப் பல்வரிசை, தாழ்ந்த மெல்லிய கூந்தல், மூங்கில் போன்ற தோள் ஆகியவற்றைக் கொண்ட தலைவியின் நலம் அழிய விட்டுவிட்டுச் சென்றானாம். - இது தலைவியின் கவலை.

துகிலாய் செய்கைப் பா விரித்தல்
பொருள் எதற்கு?
கோவலர் ஊறாது இட்ட உவலைக் கூவல்
தாய் பிரித்து யாத்த நெஞ்சு அமர் குழவி