இளம் வயதிலேயே வில்லியம் பிளேக் தோற்றங்களை பார்த்து வருவதாக கூறியிருக்கிறார். முதல் தோற்றம் அவர் நான்கு வயதாக இருக்கும்போதே தோன்றியிருக்கலாம், ஒரு கதையின் கூற்றுப்படி அப்போது அந்த இளம் ஓவியர் "கடவுளைப் பார்த்தார்" அப்போது "கடவுள் தன் தலையை ஜன்னலில் வைத்தார்" என்றும் அதனால் பிளேக் அலறிவிட்டதாகவும் தெரிவிக்கப்படுகிறது. எட்டு அல்லது பத்து வயதாக இருக்கும்போது இலண்டனின் பெக்காம் ரையில், பிளேக், "ஒரு மரம் நிறைய தேவதைகள், ஒவ்வொரு மரக்கிளையிலும் நட்சத்திரங்களைப் போல் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒளிமிக்க இறக்கைகளுடன்" இருப்பதைக் கண்டதாகக் கூறினார். பிளேக்கின் விக்டோரியன் வாழ்க்கை வரலாற்றாசிரியர் கில்கிறிஸ்ட் கூற்றுப்படி, பிளேக் வீட்டுக்குத் திரும்பியதும் தான் கண்ட இந்த தோற்றத்தை தெரிவித்தார், ஆனால் அவர் பொய் சொல்வதாக கூறி தந்தையிடமிருந்து அடிவாங்குவதிலிருந்து தன் தாயின் குறுக்கீடு காரணமாக தப்பித்துக்கொண்டார். எல்லா சான்றுகளும் அவருடைய பெற்றோர்கள் அவருக்கு மிகவும் ஆதரவாக இருந்ததாக காட்டியபோதிலும், அவருடைய தாய் குறிப்பாக அவ்வாறு இருந்ததாகத் தெரிகிறது, மேலும் பிளேக்கின் பல ஆரம்பகால ஓவியங்களும் கவிதைகளும் தாயின் அறையை அலங்கரித்தன. வேறொரு சமயத்தில், வைக்கோல் பின்னுபவர்கள் வேலை செய்வதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த பிளேக் அவர்களின் ஊடாக சில தேவதைக்குரிய உருவங்கள் நடமாடிக்கொண்டிருப்பதை தான் கண்டதாக எண்ணினார்.

பிளேக் தன் வாழ்க்கை முழுவதுமே உருவத் தோற்றங்களை அனுபவித்ததாக கோரியிருந்தார். அவை அடிக்கடி அழகிய மதரீதியான பொருள்கள் மற்றும் பிம்பங்களாகவே இருந்தது, அதனால் அவை அவருடைய ஆன்மா சம்பந்தமான படைப்புகள் மற்றும் தேடல்களில் அவருக்கு ஒரு தூண்டகோலாக அமைந்திருக்கலாம். மதரீதியான கருத்தாங்கள் மற்றும் கற்பனை உருவங்கள் பிளேக்கின் படைப்புகளில் மையம் கொண்டிருந்தது உண்மையே. அவருடைய எழுத்துகளின் அறிவாற்றல் மையமாக கடவுள் மற்றும் கிறித்துவ மதம் அமைந்திருந்தது, அவற்றின் மூலம் அவர் தனக்கான தூண்டலைப் பெற்றார். அத்துடன், பிளேக் தன்னுடைய கலைசார்ந்த படைப்புகளை உருவாக்குவதற்கு பிரதான தேவதூதர்களால் தான் தனிப்பட்ட முறையில் அறிவுறுத்தப்பட்டதாகவும் அவர் நம்பினார், இந்தப் படைப்புகள் அதே பிரதான தேவதூதர்களால் ஊக்கத்துடன் படிக்கப்பட்டு மகிழ்ச்சி கொள்வதாகவும் அவர் கோரினார். மே 6, 1800 தேதியிட்டு வில்லியம் ஹேலேவுக்கு அவர் எழுதிய கடிதத்தில் பிளேக் இவ்வாறு எழுதினார்:
இறந்துபோன நம் நண்பர்கள் நம்முடைய மனிதனின் அங்கமாக வெளிப்படையாக இருந்ததைக் காட்டிலும் இப்போது உண்மையிலே நம்முடன் இருக்கிறார்கள் என்று எனக்குத் தெரியும். பதின்மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நான் என் சகோதரனை இழந்தேன், அவனுடைய ஆவியுடன் நான் தினந்தோறும் மணிக்கணக்காக பேசுகிறேன், என்னுடைய கற்பனைப் பகுதியில் என் நினைவில் இருந்தவாறு அவனைப் பார்க்கிறேன். அவன் அறிவுறுத்துவதை நான் கேட்கிறேன், இப்போதும் கூட அவன் படிப்பதை நான் எழுதுகிறேன். 

செப்டம்பர் 21, 1800 தேதியிட்ட கடிதம் ஒன்றில் ஜான் ஃப்ளாக்ஸ்மேன் அவர்களுக்கு பிளேக் இவ்வாறு எழுதுகிறார்:
ஃபெல்பான் நகரம் படிப்பதற்கு இனிமையான இடம், ஏனெனில் அது இலண்டனைவிட மிக அதிக அளவில் தெய்வீகத் தன்மையுடன் இருக்கிறது. இங்கு சொர்க்கம் தன்னுடைய தங்க வாயில்களின் எல்லாப் புறங்களையும் திறக்கிறது; அதனுடைய ஜன்னல்கள் ஆவிகளால் தடுக்கப்படுவதில்லை; தெய்வீக குடியிருப்புவாசிகளின் குரல்கள் தெளிவாகக் கேட்கிறது மற்றும் அவர்களின் உருவங்கள் மிகத் தெளிவாகத் தெரிகிறது; மேலும் என்னுடைய குடிசையும் கூட அவர்களின் வீடுகளின் நிழல்களாக இருக்கின்றன. என்னுடைய மனைவி மற்றும் சகோதரி இருவரும் நலம், அணைத்துக்கொள்வதற்கு வருண பகவானை காதலிக்கிறார்கள்... நான் கற்பனைசெய்ய முடியாத அளவுக்கு என் படைப்புகளுக்கு நான் மிகவும் பிரபலமாக இருக்கிறேன். என்னுடைய மூளையில் பழைய புத்தகங்களும் படங்களும் நிரப்பப்பட்ட படிப்பறைகளும் அலுவலறைகளும் இருக்கின்றன, அவற்றை நான் என்னுடைய மனித வாழ்க்கைக்கு முன்னர் நிலைபேறுடைமை காலத்தில் எழுதி வரைந்தவை; மேலும் அந்தப் படைப்புகள் தான் பிரதான தேவதூதர்களின் களிப்பாக இருக்கிறது. (E710)

ஏப்ரல் 25, 1803 தேதியிட்ட கடிதம் ஒன்றில் தாமஸ் பட்ஸ் அவர்களுக்கு பிளேக் இவ்வாறு எழுதுகிறார்:
இப்போது நான் உங்களிடம் சொல்லக்கூடியது, ஒருவேளை நான் வேறு யாரிடமும் சொல்லக்கூடாததாக இருக்கலாம்: நான் என்னுடைய விசித்திர தோற்றத்தின் ஆய்வுகளை எந்தத் தொந்தரவும் இல்லாமல் இலண்டனிலேயே தன்னந்தனியாக செய்யமுடியும், மேலும் நிலைபேறுடைமையில் என்னுடைய நண்பர்களுடன் பேசலாம், தோற்றங்களைப் பார்க்கலாம், கனவுகள் மற்றும் வருவதுரைத்தலைக் காணலாம் மற்றும் யாரும் கவனிக்காமல் நீதிக்கதைகளைப் பேசலாம் மற்றும் இதர மனித வாழ்வியலாளர்களின் சந்தேகங்களற்று இருக்கலாம்; ஒருவேளை அன்பினால் சந்தேகங்கள் ஏற்படலாம், ஆனால் சந்தேகங்கள் எப்போதுமே கொடுமையானவை குறிப்பாக நாம் நம் நண்பர்களை சந்தேகிக்கும்போது.

"எ விஷன் ஆஃப் தி லாஸட் ஜட்ஜ்மெண்ட்"டில் பிளேக் இவ்வாறு எழுதுகிறார்: 
பிழை ஏற்படுத்தப்படுகிறது, உண்மை நிலையானது, பிழை அல்லது உருவாக்கம் அழிந்துவிடும் மற்றும் அதன்பின்னர் உண்மை அல்லது நிலைப்பேறுடைமை தோன்றும் அதை மனிதன் கவனமாக பார்த்துக்கொள்ள தவறிய உடனேயே அது அழிந்துவிடும், வெளிப்புற உருவாக்கத்தை நான் விழிப்புடன் பார்ப்பதில்லை என நான் என்னிடமே வற்புறுத்துகிறேன், மேலும் அது எனக்கு ஒரு செயலாக இருக்கவில்லை ஒரு தொந்தரவாக இருக்கிறது, அது என் காலில் இருக்கும் அழுக்கு என்னில் ஒரு அங்கம் அல்ல. எது கேள்வி கேட்கப்படும், சூரியன் உதயமாகும்போது நீங்கள் ஒரு தங்க நாணயம் போன்று ஒரு வட்ட வடிவ நெருப்பைப் பார்ப்பதில்லையா இல்லை இல்லை நான் எண்ணிக்கையற்ற வானுலகத்துக்குரிய கூட்டத்தினைப் பார்க்கிறேன் அவர்கள் எல்லாம்வல்ல இறைவன் தான் புனிதம் புனிதம் புனிதம் என்று கத்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள், ஒரு காட்சியை சன்னலைக் கொண்டு பார்க்காமல் அதன் மூலம் நான் பார்ப்பது குறித்து நான் அதனிடம் கேட்பேனே தவிர நான் என்னுடைய உடல்சார்ந்த அல்லது இயல்பான கண்களை இனி கேள்வி கேட்கப்போவதில்லை 

வில்லியம் வோர்ட்ஸ்வர்த் குறிப்பிடுகையில், "இந்த வறிய மனிதன் பயித்தியக்காரன் என்பதில் எந்தச் சந்தேகமும் இருக்கவில்லை, ஆனால் இந்த மனிதனிடம் இருக்கும் பயித்தகாரத்தனத்தில் ஏதோ ஒன்று இருக்கிறது, அது லார்ட் பைரான் மற்றும் வால்டர் ஸ்காட் அவர்களின் மனநலனைக் காட்டிலும் என்னைக் கவர்கிறது."

டி.சி. வில்லியம்ஸ் (1899–1983), பிளேக் உலகின் மீது விமர்சனப் பார்வையைக் கொண்ட ஒரு கற்பனையாளன் என்று கூறினார் மேலும் அவர் பிளேக்கின் "சாங்க்ஸ் ஆஃப் இன்னோசென்ஸ்" ஒரு கருத்தியில் நோக்கமாக செய்யப்பட்டது, ஒரளவுக்கு யுடியோபிய நோக்கில் இருக்கிறது, ஆனால் அவர் "சாங்க்ஸ் ஆஃப் எக்ஸ்பீரியன்ஸ்"-ஐத் தன்னுடைய காலத்து துன்பங்கள் மற்றும் சமூகத்தின், உலகின் இயல்பினால் ஏற்படவிருக்கும் இழப்புகளை காட்டுவதற்காகப் பயன்படுத்தினார்.

பிளேக்கின் எண்ணங்களின் வளர்ச்சி
இறப்பு
திருமணம் மற்றும் ஆரம்பகால வாழக்கைத்தொழில்
உருத்தோற்றங்கள்