1992 ஆம் ஆண்டில் உயிர்வேதியியல் அறிஞர் வில்லியம் இ.எம். லேண்ட்ஸ் (William E.M. Lands) அவர்கள் எழுதிய ஒரு கட்டுரையில் ஒமேகா −3 கொழுப்பு அமிலங்களைப் பற்றிய ஆராய்ச்சி ஒரு மேலோட்டப் பார்வையை வழங்குகிறது, மேலும் அதுவே இப்பிரிவின் அடிப்படையாகவும் உள்ளது.

இளஞ்சிறார் மற்றும் விலங்குகளின் இயல்பான வளர்ச்சிக்கு அவை இன்றியமையாதது என்பதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டுபிடித்த பிறகே அவற்றுக்கு 'இன்றியமையா' கொழுப்பு அமிலங்கள் என்ற பெயர் வந்தது. ('இன்றியமையாதது' என்பதற்கான தற்கால வரையறையானது மேலும் திட்டவட்டமானது என்பதை நினைவில் கொள்க.) உணவில் ஒமேகா −3 சிறிதளவு (மொத்த கலோரிகளில் ~1%) இயல்பான வளர்ச்சிக்குப் போதுமானதாகும், அளவைச் சிறிது அதிகரிப்பதால் வளர்ச்சியில் கூடுதல் விளைவு எதுவும் ஏற்படுவதில்லை.

ஒமேகா−6 கொழுப்பு அமிலங்கள் (γ-லினோலெனில் அமிலம் மற்றும் அராச்சிடோனிக் அமிலம் போன்றவை) இயல்பான வளர்ச்சியில் இதே போன்று பங்கு வகிக்கின்றன என ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். இருப்பினும், ஒமேகா −6 ஆனது தோல் தொடர்பான முழுமைத் தன்மை, சிறுநீரக செயல்பாடு மற்றும் மகப்பேறு போன்ற செயல்களுக்கும் ஆதரவானதாக உள்ளதாகவும் அவர்கள் கண்டறிந்தனர். இந்தத் தொடக்கநிலைக் கண்டுபிடிப்புகளினால் ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒமேகா −6 இன் மீது தங்கள் ஆய்வுகளின் கவனத்தைச் செலுத்தினர். கடந்த சமீபத்திய ஆண்டுகளிலேயே ஒமேகா −3 கவனத்தை ஈர்க்கும் பொருளாகியது.

ஒமேகா −6 அராச்சிடோனிக் அமிலம் (arachidonic acid) உடலால் புரோஸ்ட்டக்ளாண்டின்கள் (prostaglandins) எனப்படும் அழற்சி ஊக்க காரணிகளாக மாற்றப்படுகிறது என 1963 ஆம் ஆண்டில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இன்று எய்க்கோசெனாய்டுகள் (eicosanoids) என்பதில் பல 1979 ஆம் ஆண்டில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன அவை: த்ரோம்பாக்சேன்கள் (thromboxanes), ப்ரோஸ்டேசைக்லின்கள் (prostacyclins) மற்றும் லியூக்கோட்ரியேன்கள் (leukotrienes) ஆகியவையாகும். முக்கிய உயிரியல் செயல்பாடுகளைக் கொண்டுள்ள எய்க்கோசெனாய்டுகளானவை வழக்கமாக உடலில் மிகக் குறுகிய காலமே வாழக்கூடியவை. அவை கொழுப்பு அமிலங்களில் உருவாவதில் தொடங்கி நொதிகளாலான வளர்சிதைமாற்றத்தில் முடிகின்றன. இருப்பினும், இவை உருவாக்கப்படும் வினையின் வேகம் வளர்சிதைமாற்றத்தின் வேகத்தை விட அதிகமானால், மிதமிஞ்சிய எய்க்கோசெனாய்டுகள் உயிருக்கு ஆபத்தான விளைவுகளை ஏற்படுத்தலாம். ஒமேகா −3 கொழுப்புகளும் எய்க்கோசெனாய்டுகளாக மாற்றப்படுகின்றன என ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர், ஆனால் அவை மிகக் குறைந்த வேகத்தில் நடைபெறுகின்றன. பெரும்பாலும் ஒமேகா −3 கொழுப்புகளிலிருந்து உருவாகும் எய்க்கோசெனாய்டுகள் அழற்சியெதிர்ப்பிகள் எனக் கூறப்படுகின்றன, ஆனால் ஒமேகா −6 கொழுப்புகளிலிருந்து உருவாகும் எய்க்கோசெனாய்டுகளை விடக் குறைவான அழற்சி விளைவிக்கும் தன்மை கொண்டவை என்பதே உண்மை. ஒமேகா −3 மற்றும் ஒமேகா −6 ஆகிய இரண்டு வகையுமே இருப்பின், மாற்ற வினையில் அவை "போட்டியிடுகின்றன". ஆகவே ஒமேகா −3:ஒமேகா −6 என்ற விகிதமானது உருவாக்கப்படும் எய்க்கோசெனாய்டுகளின் வகையை நேரடியாக பாதிக்கின்றன.

பிளேட்டுலெட்டுகளின் platelets தொகுப்பாகும் செயலே த்ரோம்போசிஸ் என்னும் நிகழ்வுக்கு காரணமாக உள்ளது, இச்செயலுக்கு த்ரோம்பாக்சேன் ஒரு காரணியாகும் எனக் கண்டறிந்த பின்னர் இந்தப் போட்டி முக்கியமானது என உணரப்பட்டது. இதே போல், லியூக்கோட்ரியன்கள் (leukotrienes) நோய் எதிர்ப்பு/அழற்சி மண்டல பதில்வினை ஆகியவற்றுக்கு முக்கியமானவையாக இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. அதனால் அவை கீல்வாதம், தோல் முடிச்சு நோய் மற்றும் ஆஸ்துமா போன்றவற்றுடன் தொடர்புடையவை எனக் கருதப்படுகிறது. இந்தக் கண்டுபிடிப்புகளால் ஒமேகா −6 எய்க்கோசெனாய்டுகள் உருவாவதைக் கட்டுப்படுத்தும் வழிகளைக் கண்டுபிடிப்பதில் ஆர்வம் அதிகரித்தது. ஒமேகா −3 கொழுப்பு அமிலங்களை அதிக அளவும் ஒமேகா −6 கொழுப்பு அமிலங்களை குறைந்த அளவும் உட்கொள்வதே இதற்கான எளிய வழி எனலாம்.

1982 ஆம் ஆண்டில் ஹார்வர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் டாக்டர். சார்லஸ் செரான் (Charles Serhan) அவர்களின் குழுவினர் ஒமேகா-3 கொழுப்பு அமிலம் EPA ஆனது உடலில் சக்திமிக்க அழற்சியெதிர்பொருளான ரிசால்வின்களை (resolvins) உருவாக்குகிறது என்பதைக் கண்டுபிடித்தனர். பின்னர் அவரது குழுவினர் ஒமேகா-3கள் மாரெசின்கள் எனப்படும் மற்றொரு அழற்சியெதிர்ப்பு மூலக்கூறுகளாகவும் ஒமேகா-3-ஆக்சிலிப்பின்களாகவும் மாறுகின்றன என்பதையும் கண்டுபிடித்தனர், இது மீன் எண்ணெயின் உடல்நலம் தொடர்பான பல்வேறு விளைவுகளை விளக்குகிறது.

சீல் எண்ணெய்
உணவு மூலங்கள்
உயிரியல் முக்கியத்துவம்
புற்றுநோய்த் தடுப்பு