இரண்டாம் உலகப் போரின்போது, 1942 இல் சப்பானிய இராணுவம் பொதுநலவாய நாடுகளின் படைகளைத் தோற்கடித்து பர்மாவை ஆக்கிரமித்தது. பின்னர் அவர்கள் பர்மாவில் தங்கள் மூலோபாய வலிமையை வலுப்படுத்தினர். இமயமலை முழுவதும் சீன விமான நடவடிக்கைகளை கட்டுப்படுத்தும் நோக்கத்துடன் இம்பால் மற்றும் பின்னர் அசாம் மீதான தாக்குதலுக்கான "அரங்கமாக" பயன்படுத்தினர். மியான்மரில் தோல்வியடைந்த பின்னர், பிரித்தன் இராணுவப் பிரிவுகள் பர்மாவிலிருந்து எளிதான பாதை என்பதால் இந்தியாவில் இம்பாலுக்கு பின்வாங்கின. மியான்மரில் உள்ள இந்திய புலம்பெயர்ந்தோர், கிட்டத்தட்ட 400,000 பேர் இந்தியாவுக்கு தப்பி ஓடிவந்தனர். அவர்களில் 140,000 பேர் இம்பால் வழியாக அசாமை அடைந்ததாக கூறப்படுகிறது. மணிப்பூரில் 23 வது இந்தியப் பிரிவை அமைப்பதன் மூலம் ஆங்கிலேயர்கள் இம்பாலில் இராணுவ உள்கட்டமைப்பை வலுப்படுத்தினர். புதிய விமானநிலையங்கள் கட்டப்பட்டன, பொதுநலவாய நாடுகளின் படைகள் அதிக இராணுவம் மற்றும் விமானப்படை பிரிவுகளுடன் பலப்படுத்தப்பட்டன. மேலும் ஒரு பொது மருத்துவமனையும் நவம்பர் 1944 முதல் செயல்படத் தொடங்கியது. இம்பாலின் முக்கியத்துவத்தை கருத்தில் கொண்டு, சப்பானிய படைகள் 1944 வசந்த காலத்தில் மணிப்பூரைத் தாக்கின. சப்பானியர்கள் இம்பால் மீது குண்டுவீச்சு நடத்தத் தொடங்கினர். இம்பாலுக்கும் திமாபூருக்கும் இடையிலான சாலை இணைப்பின் ஒரு பகுதியைத் துண்டித்து, மூன்று மாதங்களுக்கும் மேலாக இம்பால் மீது முற்றுகை நடத்தினர். பொதுநலவாயப் படைகளின் 14 ஆவது இராணுவம் கடுமையாகப் போராடி சப்பானியப் படைகளின் பல உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்தியது. 1944 கோடையில் இம்பால் முற்றுகை நீக்கப்பட்டது. 1944 ஜூன் 22 அன்று கோகிமா மற்றும் இம்பாலில் இருந்து பிரித்தன் மற்றும் இந்திய துருப்புக்கள் எல்லைக்கோடு 109 இல் சந்தித்தபோது போர் முடிந்தது. இந்த போர் கோகிமா போருக்கு அடுத்ததாக மட்டுமே கருதப்படுகிறது. சப்பானிய இராணுவத்தைப் பொறுத்தவரை, இம்பால் மீதான கட்டுப்பாடு, "இரத்தக்களரி சமவெளிகளில்" உயிரிழப்புகளைப் பொறுத்தவரை மிகவும் விலை உயர்ந்தது. ஏனெனில் அவர்களது வீரர்கள் 50,000 பேர் இங்கு இறந்தனர். இந்த யுத்தம் "கிழக்கின் நார்மண்டி" என்று அழைக்கப்படுகிறது. இரண்டாம் உலகப் போரின்போது, இந்தியாவில் கோகிமா மற்றும் இம்பால் துறைகளில் இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கை 65,000 சப்பானிய துருப்புக்களும் 18,000 பிரித்தன் மற்றும் இந்திய வீரர்களும் எனக் கூறப்படுகிறது. 

இருப்பிடம்
அம்சங்கள்
நினைவு சேவை
வரலாறு