சத்தத்தை பொறுத்த வரை பல அரசுகள் 1970 ஆண்டு வரை, இதனை ஒரு அருவருப்பான பொருளாகவே கண்டார்கள், சுற்று சூழல் பாதிப்பாக இதனை கருதவில்லை. அமெரிக்க நாட்டில் தற்போது நெடுஞ்சாலை மற்றும் விமானப் போக்குவரத்திற்கான சத்தம் விளையும் அளவைக் குறைப்பதற்கான கட்டடப் பணி களுக்கான சூத்திரங்கள், சட்ட குறியிடுகள் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன, மேலும் ஒவ்வொரு தனி நாட்டின் அரசும் கட்டிடப் பணிகள், நகரத் திட்டமிடல் மற்றும் போக்குவரத்து திட்டங்களுக்கான சிறப்பு அரசாணைகளை செயல்படுத்தி வருகின்றன. கனடா மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளும் சத்தத்தை கட்டுப்படுத்தும் வகையிலான தேசிய, உள்ளாட்சி மற்றும் நகர்புற அளவிலான சட்டங்களை அமல்படுத்தி வருகின்றன.

சத்தத்தை கட்டுப்படுத்துவதற்காக அமைத்துள்ள சட்ட சீர் திருத்தங்கள் மற்றும் அமைப்பு, நகராட்சிக்கு நகராட்சி வேறுபடுவதோடு சில நகரங்களில் இல்லாமலும் உள்ளன. மிகையான அளவில் சத்தம் பிறக்க வைக்கும் செயல்களை தடுக்கும் வகையில் பொதுவான ஆணை ஒன்றினை சில நகராட்சிகள் பிறப்பித்து இருக்கலாம், அல்லது குறிப்பாக சில செயல்பாடுகளுக்கு மற்றும் நேரங்களில் ஏற்படக்கூடிய சத்தத்தின் அளவினை நிர்ணயித்து இருக்கலாம்.

டாக்டர் பால் ஹெர்மான் என்பவர் 1975 ஆம் ஆண்டில் ஈபிஏ சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு நிறுவனம் மற்றும் எச்யுடி (குடியிருப்பு மற்றும் நகர மேம்பாடு) நிறுவனங்களிருந்து நிதி உதவி பெற்று போர்ட்லன்ட் (ஒரிகன்) மாநிலத்தில் உள்ள போர்ட்லன்ட் நகரத்திற்கான சத்தத்தின் அளவை கட்டுப் படுத்துவதற்கான அளவுகோள்களுடன் செயல் விதி முறைகளை விளக்கமாக எழுதி வைத்தார். இந்த போர்ட்லன்ட் சட்ட விதி முறைகளே நாளடைவில் அமெரிக்காவிலும், கானடா நாட்டிலும் உள்ள மாநகரங்கள் பின்பற்றுவதற்கான ஆதாரமாக அமைந்தது.

பல நகர அமைப்புகள் சத்தத்தின் டெசிபெல் அளவினை வாசர்படியாக அமைத்து, இரவில அதனை 10 மணி முதல் காலை 6 மணி வரை குடியிருப்புகளில் மீறாமல் இருக்க உள்நாட்டு அரசு சார்பான உத்தரவுகள், அரசாணை கள் சட்டப்படி வகை செய்துள்ளனர், மேலும் பகல் நேரத்தில் இந்த அளவினை சிறிது அதிகப்படுத்தியும் செயல்படுத்தி உள்ளனர், இருந்தாலும் இது சரியான முறையில் அமுல்படுத்தவில்லை. பல நகராட்சிகள் புகார்களை சரி வர கவனிப்பதில்லை. சில நகராட்சிகளில் இதனை கட்டுப்படுத்துவதற்கான தனிப்பட்ட அலுவலர் இருந்தும், அவர்கள் தவறு செய்பவர்களிடம் எச்சரிக்கையை மட்டும் விடுக்கின்றனர், ஏன் என்றால் அவர்களுக்கு எதிராக வழக்கு போடுவதற்கு அதிக செலவாகும்.

இதற்கு விதி விலக்காக தனிப்பட்ட எடுத்துக் காட்டு ஒரிகன் மாநிலத்து போர்ட்லன்ட் நகரமாகும், அங்கே மக்களை பாதுகாப்பதற்காக விரைந்து அரசு செயல் படுகிறது மற்றும் ஒவ்வொரு தவறு இழைத்தலுக்கும் தலா டாலர் 5000 வரை அபராதக் கட்டணம் வசூலிக்கின்றனர், மேலும் ஒரே நாளில் பலமுறை தவறு செய்தாலும் தனித் தனியாக அபராதம் வசூலிக்கவும் அதிகாரம் பெற்றுள்ளனர்.

சத்த்தால் ஏற்படும் பல வழக்குகள் சத்தம் விளைவிப்பவன் மற்றும் அதனால் பாதிக்கப்பட்டவன் இடையிலான பேச்சு வார்த்தைகளின் மூலம் தீர்த்து வைக்கப்படுகின்றன. நிலைமை கட்டுக்கடங்கவில்லை என்றால், இதன் தீர்வு நாட்டுக்கு நாடு வேறுபடும், இதனை தீர்க்க உள்ளூர் அதிகாரிகளும் அழைக்கப்படுவர், மிக்கவாறும் அது காவல் துறையாக இருக்கும். சத்தத்தால் ஏற்படும் மாசுபாட்டிற்கு இன்னும் சரியான தீர்வு காணவில்ல ஏன் என்றால் அதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் ஐந்து முதல் பத்து விழுக்காடு உறுப்பினர்களே புகார் எழுத முன் வருகின்றனர். பல மக்களுக்கு சட்டத்தில் நிசப்தம் நிலவுவதற்கான உரிமை உண்டு என்பது தெரிவதில்லை மேலும் அவர்களுக்கு எப்படி புகார்களை அளிக்க வேண்டும் என்பதும் புரிவதில்லை.


மனித உடல் நல பாதிப்புகள்
சத்தத்தின் அளவை தணிப்பது மேலும் அதனை கட்டுப்படுத்துவது
சட்டத் தகுநிலை
சுற்றுச் சூழலில் பாதிப்புகள்