வெற்றியும் தோல்வியும் கலந்த ஒரு பத்தாண்டு காலத்திற்குப் பிறகு, ஸ்கோர்செஸியின் குண்டர்கள் காவியமான "குட்ஃபெல்லாஸ்" (1990) அவரது சுய ஆற்றலுக்கு ஒரு மறு வருகையாகத் திகழ்ந்தது. "ரேஜிங் புல்" திரைப்படத்திற்குப் பிறகு, ஸ்கோர்செஸி மிகவும் நம்பிக்கையுடனும் தனது ஆற்றலை முழுமையாக வெளிப்படுத்தியதுமான திரைப்படமாக இது திகழ்ந்தது. லிட்டில் இத்தாலி, டி நீரோ மற்றும் ஜோ பெஸ்சி ஆகியவற்றிற்கு ஒரு மறு வருகையாக இருந்த "குட்ஃபெல்லாஸ்" திரைப்படம இயக்குனரின் அற்புதமான திரை உத்திகளின் மேதமை மிக்க வெளிப்பாடாக விளங்கி அவரது புகழை மேம்படுத்தி, நிறைப்படுத்தி மீண்டும் நிலை நாட்டுவதாகவும் அமைந்தது. இயக்குனரின் மிகச் சிறந்த சாதனைகளில் ஒன்றாக இத்திரைப்படம் பரவலாகக் கருதப்படுகிறது.

இருப்பினும், இயக்குனரின் கலைப்பணியின் அடிநாதம் மாறுபட்டதையும் "குட்ஃபெல்லாஸ்" குறிப்பாக எடுத்துக் காட்டுகிறது. தொழில் நுட்பரீதியாக மிகுந்த மேன்மை கொண்டிருப்பினும், உணர்வு பூர்வமாக தொடர்பறுக்கப்பட்ட ஒரு முக்கியமான சகாப்தத்தின் துவக்கத்தை இது குறிப்பதாகச் சிலர் வாதிடுகின்றனர். இவ்வாறாயினும், "குட்ஃபெல்லாஸ்" ஸ்கோர்செஸியின் முன்மாதிரியான திரைப்படம் - அதாவது அவரது திரை உத்திகளின் உச்சம் எனவும் பலர் இதைக் காண்கின்றனர்.

"குட்ஃபெல்லாஸ்" திரைப்படத்திற்காக மூன்றாம் முறையாக சிறந்த இயக்குனர் விருதுக்கான பரிந்துரையைப் பெற்ற ஸ்கோர்செஸி இம்முறையும், முதன்முறை இயக்குனராக கெவின் காஸ்ட்னர் என்பவரிடம் ("டான்சஸ் வித் வுல்வ்ஸ்") தோல்வியுற்றார். ஜோ பெஸ்சிக்கு ஒரு (சிறந்த துணை நடிகருக்கான) அகாடமி விருதையும் இத் திரைப்படம் ஈட்டித் தந்தது.

1990ஆம் வருடம், அவர் ஜப்பானிய பழம்பெரும் இயக்குனராக அகிரா குரசோவாவின் (Akira Kurosawa)"ட்ரீம்ஸ்" திரைப்படத்தில் வின்செண்ட் வான் கோக் என்னும் சிறப்பு வேடம் ஒன்றைத் தாங்கி நடித்தார்.

"குட்ஃபெல்லாஸ்"
2000 ஆம் ஆண்டுகள்
விருதுகளும் அங்கீகாரங்களும்
"கேப் ஃபியர்"