பிஎம்ஐ இன் தொடர்ச்சியான பயன்பாடு, ஒரு தனிநபரின் உடல் எடை ஒருவருடைய உயரத்திற்கான இயல்பான அல்லது விரும்பத்தகுந்த எடையிலிருந்து எந்த அளவிற்கு விலகிச்செல்கிறது என்பதை மதிப்பிடுவதற்காகப் பயன்படுகிறது. குறிப்பிட்ட அளவில் மிதமிஞ்சிய அல்லது பற்றாக்குறையான எடை உடற் கொழுப்பினால் (கொழுப்பு திசுக்கள்) கணக்கிடப்படுகிறது என்றாலும் தசைப் பெருக்கம் போன்ற மற்ற காரணிகளும் பிஎம்ஐ அளவீட்டை குறிப்பிடத்தகுந்த அளவில் பாதிக்கின்றன (கீழே விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி அதிக எடை). உலக சுகாதார நிறுவனம் 18.5க்கும் குறைவான பிஎம்ஐ குறைவான எடை என்று குறிப்பிடுவதோடு உணவு உண்ணும் குறைபாடான ஊட்டச்சத்தின்மை அல்லது மற்ற சுகாதாரப் பிரச்சினைகளைக் குறிப்பிடலாம் என்றும் குறிப்பிடுகிறது. அதேசமயம் 25க்கும் அதிகமான பிஎம்ஐ அதிக எடையாகவும் 30க்கும் அதிகமான பிஎம்ஐ உடல் பருமனாகவும் கருதப்படுகிறது. பிஎம்ஐ மதிப்புக்களின் அளவுகள் பெரியவர்களிடத்தில் பயன்படுத்தப்படும்போது மட்டுமே செல்லுபடியாகக்கூடியவை என்பதோடு ஆரோக்கியத்தை முன்னூகிப்பதாக இருக்காது.

1994 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க தேசிய சுகாதாரம் மற்றும் ஊட்டச்சத்து பரிசோதனை கணக்கெடுப்பு 59 சதவிகித அமெரிக்க ஆண்களும் 25 சதவிகித அமெரிக்கப் பெண்களும் 25க்கும் மேற்பட்ட பிஎம்ஐ கொண்டிருப்பதாக தெரிவித்துள்ளது. நோயுற்ற உடல்பருமன் - 40 அல்லது அதற்கும் மேற்பட்ட பிஎம்ஐ - 2 சதவிகித ஆண்களிடத்திலும் 4 சதவிகித பெண்களிடத்திலும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. பிஎம்ஐ தொடர்ந்து அதிகரிப்பதாக தெரிவிக்கப்பட்ட 2007 ஆம் ஆண்டின் புதிய கணக்கெடுப்பு: 63 சதவிகித அமெரிக்கர்கள் அதிக எடை உள்ளவர்களாக இருக்கின்றனர், 26 சதவிகிதத்தினர் இந்த உடல்பருமன் வகைப்பாட்டில் இருக்கின்றனர் (30 அல்லது அதற்கும் மேற்பட்ட பிஎம்ஐ). பெண்களிடத்தில் அதிக எடையுடன் இருப்பதற்கான தொடக்கநிலைகள் குறித்து மாறுபட்ட அபிப்பிராயங்கள் இருக்கின்றன; 18.5 முதல் 20க்குள் இருக்கும் பிஎம்ஐ எதுவும் குறைவான எடை என்று மருத்துவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர், தொடர்ச்சியாக குறிப்பிடப்படுவது 19 ஆகும். 15க்கு அருகாமையிலிருக்கும் பிஎம்ஐ பட்டினி கிடப்பதற்கான குறிப்பானாகவும், சுகாதார அபாயங்களுக்கான வாய்ப்பிருப்பதையும் குறிப்பிடுகிறது. <17.5 அளவிலான பிஎம்ஐ அனரோக்ஸியா நெர்வோஸா நோய் அறுதியிடலுக்கான அதிகாரப்பூர்வமற்ற அடிப்படை அளவீடாக இருக்கிறது.

வகைப்பாடுகள்
மருத்துவ நிதியுதவி
சர்வதேச மாறுபாடுகள்
மருத்துவமனைப் பயிற்சி