ஐரோப்பியர்களால் கைப்பற்றப்பட்டவை ஐரோப்பிய அரசுகளின் கிளைகளாக ஆயின, அவை காலனிகள் என அழைக்கப்பட்டன. எழுகின்ற தேச-அரசுகளான ஸ்பெயின், போர்ச்சுகல், பிரான்ஸ், கிரேட் பிரிட்டன் மற்றும் நெதர்லேண்ட்ஸ் ஆகியன அவர்களின் தேசிய பொருளாதாரத்தை காக்க வணிகத்தை சுங்க வரிகள் மற்றும் வரிகள் மூலம் கட்டுப்படுத்த முயன்றனர். மெர்கண்டலிசம் ("மெர்கேடார்" , லத்தீன்: வணிகர்) தனியாரின் செல்வம் மற்றும் பொது நலன்கள் இடையே நடுவராக செயல்படுவதற்கான முதல் அணுகுமுறையாகும்.
ஐரோப்பாவை மதச்சார்பற்றதாக ஆக்கிய முயற்சி அரசுகளை நகரங்களின் உருவாக்கத்திற்கு சர்ச்சுகளின் ஏராளமான சொத்துக்களைப்பயன்படுத்த அனுமதித்தது. பிரபுக்களின் செல்வாக்கு குறைந்தது. முதலாவது பொருளாதாரத்திற்கான அரசுச் செயலர்கள் தமது பணிகளைத் துவங்கினர். அம்ஸ்ஷெல் மேயர் ரோத்ஸ்சைல்ட் (1773-1855) போன்ற வங்கி அதிபர்கள் போர்கள் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு போன்ற தேசிய செயல்திட்டங்களுக்கு நிதியளிக்கத் துவங்கினர். பொருளாதாரம் அது முதல் தேசியப் பொருளாதாரம் என நாட்டின் குடிமக்களின் பொருளாதார நடவடிக்கைகளுக்கான தலைப்பாகியது.

மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி
பொதுவுடைமையும் அதன் முதலாளித்துவத்தின் மீதான பார்வையும்
முன் நவீன காலங்கள்
இரண்டாம் உலகப் போர்