24 மனை தெலுங்குச் செட்டியார் இனத்தில், பெரும்பாலும் பிணத்தைப் "புதைப்பது" மரபு. இறந்தவரின் வாரிசுகளில் "தலைமகன்" தாய்க்கும், "கடைமகன்" தகப்பனுக்கும் கொள்ளியிட வேண்டும் என்பது மரபு. இதன்படி கொள்ளியிடுபவர் "தீச்சட்டி" ஏந்தி பிணத்துக்கு முன் இடுகாடு செல்வார். இடுகாட்டில் பாடை சுடுகாடு நோக்கித் திருப்பி இறக்கி வைக்கப்படுகின்றது.

இடுகாட்டில் இறந்தவரின் ஆண் வாரிசுகள் இடது தோளில் நீர் நிரம்பிய "மண் கலயத்தை" வைத்து மூன்று முறை பாடையைச் சுற்றச் செய்வர். ஒவ்வொரு முறை சுற்றும் பொழுதும் நாவிதன் அரிவாள் நுனியால் மண்குடத்தைத் துளையிடுகின்றார். இறுதியாக மண் குடத்தை வல பக்கம் கீழே போட்டு உடைகிறார். இது போல மண்குடம் உடைத்தல் என்ற சடங்கு இந்த உலகத்தில் வாரிசுகளுக்கும் இறந்தவருக்கும் இடையேயான உறவு குடம் உடைத்தலோடு முடிந்துவிடுவதாக நம்புகிறார்கள். மண் குடம் என்பது இருப்பவருக்கும் இறந்தவருக்கும் இடையே நிலவிய ஒரு உறவின் அடையாளம்.

குழியில் பிணத்தை இறக்கி வானத்தைப் பார்த்தவாறு அமைத்து தீச்சட்டி ஏந்தியவர் "இடது கையால் மண் தள்ளுகிறார்". பிறகு குழி மண்ணால் நிரப்பி மூடப்படுகிறது.

பிணம் எடுத்தவுடன் வீட்டைச் சுத்தம் செய்து குளித்து முடித்த பின்பு "பெண்கள் விளக்கேற்றி வைக்கிறார்கள்". இடுகாடு சென்று திரும்பும் ஆண்கள் மீண்டும் இறந்தவரின் வீட்டுக்கு வந்து கைகால் கழுவி விளக்கை வணங்கிய பின்பே கலைந்து செல்ல வேண்டும்.

நீர்மாலை
30 ஆம் நாள் படையல்
காடாற்றுதல்
இடுகாட்டில் சடங்குகள்