நியூ யார்க் நகருக்கு 1902இல் பனிமிகுந்த மழைக்காலத்தில் சீருந்தில் போகும்போது, இவர் ஊர்தியோட்டி அவற்றின்மீது விழும் பனிக்கட்டிகளை அகற்றமுடியாத்தால் இரு கண்ணாடித் தட்டுகளையும் திறந்துவிட்டுச் செல்வதைக் கண்ணுற்றுள்ளார். பின் இவர் அலபாமா திரும்பியதும் ஒரு கைவினைக் காற்றுக்கவசத் துடைப்பி வடிவமைப்பாளரை வாடகைக்கு அமர்த்தி புதிய வடிவமைப்பை உருவாக்கி உள்ளூர்ப் பட்டறையில் அந்த வடிவமைப்புக்கான செய்முறைக் கருவியைச் செய்யச் செய்துள்ளார். உடனே 1903இல் அதற்கான உரிமத்துக்கு விண்ணப்பித்து 17 ஆண்டுகளுக்கான காற்றுக்கவசத் துடைப்பிக்கான உரிமத்தைப் பெற்றுள்ளார். இவரது கருவியில் ஊர்திக்குள் அமைந்த நெம்புகோல் காற்றுக்கவசத்தின்மேல் வெளியில் தடவும் தொய்வத்தாலான துடைப்பியை இயக்கியது. இந்த நெம்புகோலை இயக்கி விற்சுருள் பூட்டிய துடைப்பியின் கையை கண்ணாடித் தட்டின் இட்மும் வலதுமாக இயக்கலாம்.துடைப்பி, சாளரக் கண்ணாடித் தட்டின் மீதமர ஓர் சமனெடைபொருத்தப்பட்டது. இதுபோன்ற கருவிகள் ஏற்கெனவே செய்யப்பட்டிருந்தாலும் முதன்முதலாகத் திறம்பட வேலைசெய்தது ஆண்டர்சனின் கருவியே ஆகும்.

இவர் தனது புதுமைப்புனைவை 1905இல் ஒரு கனடியக் குழுமத்துக்கு விற்கமுனைந்தபோது அக்குழுமம் "வணிகவியலாக இதை விற்பது அவ்வளவு மதிப்புடையதாகக் கருதவில்லை" என வாங்க மறுத்துவிட்டது.

பிறகு 1920இல் உரிமம் காலாவதியனதும் தானியங்கியாக்கத் தொழில்வணிகம் பலபடியாக வளரவே ஆண்டர்சனின் அடிப்படை வடிவமைப்பிலான காற்றுக்கவசத் துடைப்பி செந்தரக் கருவியாகப் பயன்படலானது.இதை 1922இல் கேடில்லாக் எனும் சீருந்தாக்கக் குழுமம் முதன்முதலாகப் பயன்படுத்திச் சீருந்துகளைச் செய்யத் தொடங்கியது.

பின்னாள் வாழ்க்கை
இளம்பருவம்
மக்கள் பண்பாட்டில்
காற்றுக்கவசத் துடைப்பியின் புனைவு