உடலில் தோன்றும் வலிகள் பண்டைய காலத்திலிருந்து தற்காலம் வரையில் வெவ்வேறு விதமாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டுள்ளன அல்லது வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. வலியின் தத்துவம் என்பது மனதின் தத்துவத்தின் ஒரு பிரிவாகும், அது உடலியல் வலிகளைப் பற்றியதாகவே உள்ளது. வலியின் மன நிலைகள் சில உடலியல் நிலைகளுடன் ஒத்ததாகவே உள்ளன என ஒப்புமையியல் கோட்பாட்டாளர்கள் கூறுகின்றனர். வலி என்பது பிற மன நிலைகள், உணர்வு ரீதியான உள்ளீடுகள் மற்றும் நடத்தை தொடர்பான வெளியீடுகளுடன் அதன் இயல்பான தொடர்பையே கொண்டுள்ளது என செயல்பாட்டியலாளர்கள் கருதுகின்றனர். மத நம்பிக்கையுள்ள அல்லது பாரம்பரிய மரபுகள் வழக்கமாக ஒவ்வொரு சமூகத்திலும் உடலியல் வலியின் இயல்பு அல்லது பொருளை வரையறுக்கின்றன. சில நேரங்களில் மிக அதீத நிலை நடைமுறைகள் அதிகமாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன: தசையை வருத்திக்கொள்ளுதல் மாற்றங்கள் செய்தல், வலிமிகு சடங்குகள், தீமிதித்தல் போன்றவை. ஒவ்வொருக்கும் இடையே வலியின் தெவிட்டு நிலை அல்லது வலி தாங்கிக்கொள்ளுதலில் மாற்றங்கள் காணப்படுகின்றன. அதற்கு மரபியல், கலாச்சார பின்புலம், இனம் மற்றும் பாலினம் ஆகியவை காரணங்களாக அமைகின்றன.

வலி நிர்வாகத்திற்கான பகிர்ந்தளிப்பு, மருந்துக் கட்டுப்பாடு, விலங்கு உரிமைகள், சித்ரவதை, வலி இணக்கம் போன்றவை உள்ளிட்ட பல்வேறு விவகாரங்களில் உடல் ரீதியான வலி என்பது முக்கியமான அரசியல் தலைப்பாகும் (வலிக் கற்றை, வலி உண்டாக்கி, வலிக் கதிர் போன்றவற்றையும் காண்க). உடல் ரீதியான தண்டனை என்பது ஒரு நபரைத் தண்டிக்கும் அல்லது அவரது நடத்தையை மாற்றும் நோக்கத்தில் வலியை ஏற்படுத்தும் செயலாகும். பரந்துபட்ட கண்ணோட்டத்தில் அது பொதுவாக வலியின் ஒரு பகுதியே ஆகும். அதாவது உடல் ரீதியான அந்த வலியால் துன்புறுவது என்பது கலாச்சாரம், மதம், தத்துவம் அல்லது சமூக விவகாரங்களுடன் தொடர்புடையதாக உள்ளது.

வகைப்பாடு
நாசிசெப்டிவ்
சமூகமும் கலாச்சாரமும்
உளவியல் ரீதியான வலி