ஆரம்பகாலங்களிலேயே தாவரங்களைப் பயிரிட்டும் பயிர்கள் மற்றும் விலங்குகளைக் குடும்பச் சூழல்களில் பயன்படுத்தியும் இந்திய வேளாண்மை கி.மு. 9000 இல் துவங்கிவிட்டது. நிலைபெற்ற வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்து, விரைவிலேயே விவசாயத்திற்கான கருவிகள் மற்றும் தொழில்நுட்பங்கள் உருவாகின. இரட்டைப் பருவகாலங்கள், ஒரே ஆண்டில் இரண்டு அறுவடைகளுக்கு வழிவகை செய்தது. முன்னரே இருந்த வர்த்தக இணைப்புகள் வழியாக இந்தியப் பொருட்கள் விரைவிலேயே உலகெங்கும் சென்றது மேலும் அன்னியப் பயிர்களும் இந்தியாவுக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இந்தியர்கள், தாங்கள் தொடர்ந்து வாழ அத்தியாவசியமாக கருதப்பட்ட தாவரங்கள் மற்றும் விலங்குகளைப் போற்றவும் வணங்கவும் செய்தனர்.

இந்தியாவில் நீர்ப்பாசன கால்வாய்கள் ஒரு புதிய நிலை பண்பாட்டினை ஏற்படுத்தியதை மத்திய காலங்கள் கண்டன, மேலும் இந்தியப் பயிர்கள் இஸ்லாமிய ஆதரவினைப் பெற்றிருந்த உலகத்தின் பல பிரதேசங்களின் பொருளாதாரத்தைப் பாதித்தது. சமச்சீர் வளர்ச்சியை ஏற்படுத்தும் நோக்கில் நிலம் மற்றும் நீர் நிர்வாக அமைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டன. பிந்தைய நவீன காலத்தில் சிறு தேக்கங்கள் இருந்தபோதிலும் சுதந்திர இந்தியக் குடியரசால், விசாலமான வேளாண்சார்ந்த திட்டங்களை உருவாக்க முடிந்தது.

இந்தியாவில் வேளாண்மையின் இன்றைய நிலை
வறுமை
வரலாறு
கால்நடைகள்