சுமார் 41°மேற்கில் அமைந்திருந்தாலும் மன்ஹாட்டன் ஈரப்பத வெப்பமண்டலத்துக்குரிய தட்பவெப்ப நிலையைக் கொண்டிருக்கிறது (கொப்பென் கிளாசிஃபிகேஷன் Cfa). நகரின் கடற்கரை நிலைகள் குளிர்காலங்களில் உட்புறப் பகுதிகளைக் காட்டிலும் ஒப்பீட்டளவில் வெப்பமாகவே வைத்திருக்கிறது, இது ஒவ்வொரு ஆண்டும் தோராயமாக 25 முதல் 35 அங்குலம் (63.5 முதல் 88.9 செ.மீ) வரையில் பொழியும் பனியினை மிதப்படுத்த உதவிசெய்கிறது. நியூ யார்க் நகரம் குறித்த பருவக்காலங்களுக்கிடையில் தோராயமாக 220 நாட்கள் வரை நீடிக்கும் உறைபனியற்ற காலத்தைக் கொண்டிருக்கிறது. வசந்தகாலம் மற்றும் இலையுதிர்காலங்களில் நியூ யார்க் நகரம் மிதமாக இருக்கும், அதேவேளையில் கோடைக்காலம் மிகவும் வெதுவெதுப்பாகவும் ஈரப்பதத்துடனும் இருக்கும், அப்போது அந்தப் பருவ காலத்தில் தோராயமாக 18 முதல் 25 நாட்களில் பதிவு செய்யப்பட்ட தட்பவெப்பங்கள் 90 °F (32 °C) அல்லது கூடுதலாக இருக்கும். நகரின் நீண்டகால தட்பவெப்ப வகைமாதிரிகள் அட்லாண்டிக் மல்டிடிகேடல் ஆஸ்ஸிலேஷன் ஆல் பாதிக்கப்படுகிறது, இது அட்லாண்டிக்கின் 70 ஆண்டு-கால வெப்பமைடதல் மற்றும் குளிர்ச்சியடைதல் சுழற்சியாகும், இது அந்தப் பிராந்தியத்தில் ஏற்படும் சூறாவளிக் காற்றுகள் மற்றும் கடல் புயல்காற்றுகளின் அவ்வப்போது ஏற்படும் காலம் மற்றும் தீவிரத்தன்மையைத் தூண்டுகிறது.

தட்பவெப்ப பதிவுகள் ஜூலை 9, 1936 அன்று 106 °F (41 °C) இல் உயர்ந்த அளவாகவும், பிப்ரவரி 9, 1934 அன்று -15 °F (-26 °C) இல் மிகக் குறைந்த அளவையும் பதிவு செய்துள்ளது. தட்பவெப்ப நிலைகள் 100 °F அளவைச் சமீபத்தில் ஜூலை 2005 ஆம் ஆண்டிலும் 103 °F அளவை ஆகஸ்ட் 2006 ஆம் ஆண்டிலும் அடைந்திருக்கிறது மேலும் ஜனவரி 2004 ஆம் ஆண்டில் பூஜ்ஜியத்துக்கு மேலாக ஒன்று வரையில் கீழிறங்கியிருக்கிறது.

கோடைக்கால மாலை தட்பவெப்பங்கள் நகர்ப்புற வெப்பத் தீவுகளின் பாதிப்புகளால் மேலெழும்புகிறது, இது பகல் நேரத்தில் வெப்பங்கள் உறிஞ்சப்பட்டு இரவில் பரப்பச்செய்யும் விளைவுகளை ஏற்படுத்தி, காற்று மெதுவாக இருக்கும்போது தட்பவெப்பநிலையை 7 °F (4 °C) வரையில் அதிகரிக்கச் செய்கிறது.

20 ஆம் நூற்றாண்டு
குடியிருப்புப் பகுதிகள்
தட்பவெப்ப நிலை
குற்றங்கள்