இந்தச் சொல்லை 1688 ஆம் ஆண்டில் ஜொஹானஸ் ஹோஃபர் (1669-1752) அவரது பேசல் ஆய்வுக்கட்டுரையில் உருவாக்கினார்.
இந்த நிலைமைக்கு "வீட்டு ஏக்கம்" அல்லது "mal du pays" "வீட்டுநோய்" என்பதை ஹோஃபர் அறிமுகப்படுத்தினார். மேலும் பிரான்ஸ் அல்லது இத்தாலியின் தாழ்நில வெளிகளில் இருந்தவர்கள் அவர்களது நாட்டுக்குரிய மலைப்பாங்கான நிலத்தோற்றங்களில் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டிருந்தார்கள் அதனால் சுவிஸ் கூலிப்படைகளில் இது அடிக்கடி ஏற்படுவதால் இது "mal du Suisse" "சுவிஸ் நோய்" அல்லது "Schweizerheimweh" "சுவிஸ் வீட்டுநோய்" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. ஆங்கில "வீட்டுநோய்" என்பது "வீட்டு ஏக்கம்" என்பதிலிருந்து பெறப்பட்ட மொழிபெயர்ப்பு ஆகும்.

இதனால் இறப்புகள் ஏற்பட்ட சந்தர்ப்பங்களும் அறியப்பட்டுள்ளன. ராணுவவீரர்களை வெளியேற்றி அவர்களது வீட்டுக்கு அனுப்புவதன் மூலம் இதிலிருந்து சிலவேளைகளில் வெற்றிகரமாக சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டுள்ளனர். நோயறிதலைப் பெறுவது பொதுவாக ஒரு அவமதிப்பாகவும் கருதப்படுகிறது. ஒரு ராணுவவீரர் வீட்டு ஏக்கத்தால் பாதிப்புறுகிறார் என்று 1787 இல் ராபர்ட் ஹமில்டன் (1749-1830) விவரித்தார். அந்த வீரர் உணர்ச்சிகரமான வெற்றிகரமான சிகிச்சையைப் பெற்றார்:

1850கள் அளவில் வீட்டு ஏக்கம் என்பது குறிப்பிட்ட ஒரு நோய் என்ற நிலையை இழந்து கொண்டிருந்த்தது. நோய்த்தாக்க செயற்பாட்டுக்கான ஒரு அறிகுறி அல்லது நிலை என்றாகியது. உளநோயின் ஒரு வடிவமாகவே இது கருதப்பட்டது. இது தற்கொலை செய்பவர்களிடையே காணப்படுகின்ற ஆர்வ நிலையாக இருந்தது. அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர் முடிந்துவிட்டபோதும் வீட்டு ஏக்கமானது படைவீரர்களிடையே அடையாளம் காணப்பட்டது.
1870கள் அளவில் மருத்துவ வகை ஒன்றாக வீட்டு ஏக்கத்தில் அனைத்து ஆர்வமும் கொள்ளப்பட்டது ஆனால் மறைந்துவிட்டது. குறிப்பாக அமெரிக்க ஆயுதப் படையினரால் குறிப்பிடப்பட்ட இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் உலகப் போர்கள் இரண்டின்போதும் வீட்டு ஏக்கம் கண்டறியப்பட்டது. முன்சென்ற படைகள் தமது நிலைகளிலிருந்து பின்வாங்குவதைத் தடுத்துநிறுத்துவதற்கான நிலமையை ஆராய்ந்து உணர்ந்து கொள்வதற்கு மிகநீண்ட காலம் தேவைப்பட்டிருந்தது (சென்சுரி ஆஃப் த செல்ஃப்-BBC டாக்குமெண்டரியைப் பார்க்கவும்)

ரொமான்டிசிஸம்
பிற பொருள்கள்
மருத்துவ நிலைமையாக
விளக்கமாக