இது 1050 முதல் 1195 வரை மேலைச் சாளுக்கிய ( கல்யாணி சாளுக்கியர்கள் ) வம்சத்தின் அரச தலைநகராக இருந்தது. முதலாம் சோமேசுவரன் (1041-1068) கல்யாணியை தனது தலைநகராக மாற்றினார். பாதாமி சாளுக்கியர்களுடன் வேறுபடுவதற்கு கல்யாணி சாளுக்கியர்களாக அங்கீகரிக்கப்பட்டார். பின்னர் இரண்டாம் சோமேசுவரன், ஆறாம் விக்ரமாதித்தன், மூன்றாம் சோமேசுவரன் , மூன்றாம் ஜெகதேகமல்லன் மற்றும் மூன்றாம் தைலப்பன் ஆகியோரால் ஆளப்பட்டது. மன்னர் முதலாம் சோமேசுவரன் (பொ.ச. 1042-1068) தலைநகரை மன்யகேட்டாவிலிருந்து (தற்போது குல்பர்கா மாவட்டத்திலுள்ளம் மல்கெட்) கல்யாணிக்கு மாற்றினார். 10 முதல் 12 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் அவர் இந்தியாவின் கிட்டத்தட்ட பாதியை அதாவது மேற்கு தக்காணம் மற்றும் தென்னிந்தியாவின் பெரும்பகுதிகளை ஆட்சி செய்தார். ஆறாம் விக்ரமாதித்தன் தனது அரசவையில் சோமேசுவரன், பில்கனன் (காஷ்மீரின் கவிஞர்) மற்றும் விக்னேசுவரன் (சட்ட நிபுணர்) போன்ற அறிஞர்களைக் கொண்டிருந்தார். 1077 பிப்ரவரி 26, அன்று ஆறாம் விக்ரமாதித்தனின் முடிசூட்டு விழா சாளுக்கிய விக்ரம வருச ஜல்சங்கி கோயிலில் தொடங்கியது. 

காலச்சுரிகள் மற்றும் பசவேசுவரர்
மேலைச் சாளுக்கியர்கள்
புள்ளிவிவரங்கள்
நிலவியல்