ஒவ்வாமைதான் தும்மலின் அடிப்படைக் காரணம். வீட்டுத் தூசு, ஒட்டடை, பருத்தி, பஞ்சு, சணல், சாக்கு, கயிறு, கம்பளி, சிமெண்ட், சுண்ணாம்பு, ஆஸ்பெஸ்டாஸ், உமி போன்றவற்றின் தூசு மூக்கில் பட்டதும் அடுக்கு தும்மல் தொடங்கிவிடும். மேலும் குளிர்ந்த காற்று, பனி, ஊதுவத்தி, சாம்பிராணி, கற்பூரம், கொசுவத்தி போன்றவற்றின் புகை, வாகனப் புகை, தொழிற்சாலை புகை, பூக்களின் மகரந்தங்கள், முதலியவை அடுக்கு தும்மலுக்கு வழிவகுக்கும். அத்தகைய பொருளொன்று முக்கிலுள்ள முடிகளினிடையே சென்று உள்மூக்கையடையும்போது தும்மல் ஏற்படுகிறது. இதனால் திசுநீர் (histamine) வெளிப்பட்டு மூக்கிலுள்ள நரம்புகளை உறுத்துகிறது. அவை முப்பெருநரம்புத்தொகுதியினூடாக (trigeminal nerve network) மூளைக்குக் குறிப்பனுப்புகின்றன. மூளை அக்குறிப்பைப்பெற்று மேல்தொண்டை, மூச்சுக்குழாய் சதைகளை முடுக்குவிடுகிறது. அதன்விளைவாக மூக்குள், தொண்டைக்குழி வாயில்கள் சட்டென விரிந்து மிகுந்த அழுத்தத்துடன் காற்றையும், எச்சில் முதலானவற்றின் துகள்களையும் வெளியேற்றுகிறது. முகம், தொண்டை, மார்பு முதலான உடலுறுப்புக்களின் கூட்டுத் துண்டற்பேறால் இது நிகழ்வதாகக் கருதுகின்றனர். கண்ணிமைகளுங்கூட தும்மலின் இயக்கத்தில் பங்காற்றுகின்றன. தும்மல் விடும்போது கண்களைத் திறந்து வைத்திருக்கு முடியுமென்ற கருத்து பிழையானது.

மூக்கடைப்பினாலோ அழற்சியினாலோ மூக்குக்குப்பின்புறமுள்ள எலும்புக்குழி நரம்புகள் தூண்டப்பெறும்போதும் தும்மல் ஏற்படலாம். திடீரென பளிச்சென்ற வெளிச்சத்தை எதிர்கொள்ளும்போதும் தும்மல் ஏற்படலாம். இது 18 முதல் 35 விழுக்காட்டு மக்களில் காணப்படும் ஓர் மரபணுக்கூறின் விளைவாகும், அரிதாகச் சிலருக்கு நிறைய உணவு உட்கொண்டு வயிறு நிறைந்திருப்பதால் தும்மல் ஏற்படும். இது ஓர் மரபணுக் கோளாறாகும்.

பண்பாடு
நோய்த்தொற்றுமை
தும்மலுக்கான காரணங்கள்
தடுக்கும் வழிகள்