இக்கருத்துப் பள்ளியைச் சாா்ந்தவா்கள் கணிதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டவா்கள் மற்றும் அல்லாதவா்கள் என்று இருவகையில் அடங்குவா். முதல்வகையில் அகஸ்டின் கவிா்நட், கோசன் வால்ரசு மற்றும் சிலோன் என்பவர்களும், கணக்கு அடிப்படை அல்லாதவா்கள் ஆஸ்ட்ரியா நாட்டைச் சோ்ந்த காா்ல் மெனகா், வோன்வைசா் மற்றும் போம்-பாவாிக் ஆவா்
செவ்வியல் பொருளியலாளா்கள், சராசாி பயனை அளவு கோலாகப் பயன்படுத்தினா். ஆனால் இவா்கள் விளிம்ப நிலை பயனைப் (Marginal utility) பயன்படுத்தினா்.) செவ்வியல் பொருளியல்வாதிகள் ‘உற்பத்தி’, ‘அளிப்பு’ மற்றும் ‘இடுபொருள்களின் மதிப்பு’ ஆகியவற்றை முன்னிறுத்தினர், ஆனால் இவர்கள் நுகர்வு, தேவை மற்றும் பயன் ஆகியவற்றை முன்னிறுத்தினர். இவர்கள் விளம்பு நிலைப் பயன்பாட்டை அறுதியாகப் பயன்படுத்தினர். விளிம்பு நிலை பொருளியல்வாதிகள் கணிதத்தையும் வரிவடிவங்களையும் அதிகமாகப் பயன்படுத்தி பொருளியில் கோட்பாடுகளை விளக்கினார். இவர்கள் நுண்ணினப் பொருளியல் அணுகுமுறையை அனுசரித்தனர். மேலும் இவர்களும் நிறைவுப் போட்டியில் (Perfect Competetion) நம்பிக்கை வைத்திருந்தனர். சொற்ப தலையீடு என்னும் கொள்கையிலும் பொருளாதாரம் சுயமாக சமச்சீரடையும் இயல்பு கொண்டது என்னும் கொள்கையிலும் நம்பிக்கை வைத்திருந்தனர்.

வணிகவாதம்
செவ்வியல் பொருளாதாரம் மீண்டும் வலியுறுத்தப்படுதல்
இடைக்காலம்
விளிம்பு நிலைப் புரட்சி (Marginal Revolution)