1826 ஆம் ஆண்டுக்கு முந்தைய முசோரி வரலாற்றில் கேப்டன் யங் என்ற ஐரிஷ் அதிகாரி இங்கு வந்தபோது இதன் அழகிலும் இதமான தட்பவெப்பத்திலும் வசீகரிக்கப்பட்டு முசோரியில் தங்கி, டெஹ்ராடூனின் குடியிருப்பு வருவாய்த்துறை அதிகாரியான மிஸ்டர் சோருடன் ஒன்றுசேர்ந்து தற்போதுள்ள இடத்தை ஆராய்ந்து ஒரு துப்பாக்கி சுடும் விடுதியை கட்டி விரிவாக்கினார். விடுமுறையை கழிப்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டு அமைக்கப்பட்ட இந்த இடத்தில் இப்போது சில போட்டி விடுதிகளும் உள்ளன. 1827 ஆம் ஆண்டில் லாந்தோரில் ஒரு மருத்துவனைக் கட்டப்பட்டது. பின் நாளில் அது மிகப்பெரிய இராணுவத்தளமாக உருமாறியது .

1832 ஆம் ஆண்டில் துணைத்தளபதி ஜார்ஜ் எவரெஸ்ட் இங்கு ஒரு வீட்டைக் கட்டினார். இந்தியாவின் பொது நில ஆய்வாளராக இந்தியாவின் முனைப்பகுதியான முசோரியில் இருந்து அவரது போற்றத்தக்க பணியை முடித்துக்கொள்ள வேண்டுமென்பது அவரது உண்மையான இலக்காக இருந்தது. அது வெற்றியடையாமல் போனாலும் முசோரியை அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்தியாவின் நிலஅளவை அமைப்பின் புதிய அலுவகம் நிறுவ வேண்டுமென்பது அவரது விருப்பமாக இருந்தது. டெஹ்ராடூனில் அந்த அலுவலகம் அமைக்கப்படுவதாக சமரசம் ஏற்படுத்தப்பட்டது. இன்றும் அங்கு அந்த அலுவலகம் அமைந்துள்ளது.

1901 ஆம் ஆண்டில் முசோரியின் மக்கள் தொகை 6461 ஆகவும், கோடைகாலங்களில் இந்த எண்ணிக்கை 15,000 ஆக உயர்ந்ததும் காணப்பட்டது. முன்பு தொலைவில் சஹரன்பூரில் இருந்து சாலை வழியாக முசோரியை அணுகுவதற்கு எளிதாக இருந்தது என்றாலும், 1900 ஆம் ஆண்டில் இதை அணுகுவது மேலும் எளிதாகியது. அதாவது டெஹ்ராடூனுக்கு இரயில் பாதை வந்ததால் சாலைப் பயணம் க்கு சுருங்கியது.

முசோரி என்ற பெயர் அந்த பிரதேசத்தில் ‘மன்சூர்’ எனும் புதர்ச்செடி அதிகமாகக் காணப்படுவதால் அந்தச் சொல்லில் இருந்து இந்தப் பெயர் பிறந்தாக இருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. உள்ளூர்காரர்களால் இந்த நகரம் 'மன்சூரி' என்றே அழைக்கப்படுகிறது.

முசோரில் காணவேண்டிய முக்கியப் பகுதியானது த மால் என்பதாகும். முசோரியில் இந்த மாலானது அதன் கிழக்கு முனையில் இருக்கும் திரைப்பட அரண்மனையில் இருந்து மேற்கு முனையில் இருக்கும் பொது நூலகம் ('நூலகம்' என சுருக்கப்பட்டுள்ளது) வரை நீட்டிக்கப்படுகிறது. ஆங்கிலேயர் ஆட்சி காலத்தின் போது, மாலில் "இந்தியர்களுக்கும் நாய்களுக்கும் அனுமதில்லை" என்ற வாசகம் குறிப்பிடப்பட்டு இருந்தது; இந்த வகையான இனவெறி வாசகங்கள் மலைவாழிடங்களின் பொது இடங்களில் அமைக்கப்பட்டு இருந்தன. ஜவகர்லால் நேருவின் தந்தையான மோதிலால் நேரு, எப்போதெல்லாம் முசோரியில் இருக்கிறாரோ அப்போதெல்லாம் வேண்டுமென்றே இந்த விதியை ஒவ்வொரு நாளும் மீறி அதற்காக அபராதம் கட்டுவார். நேருவின் மகளான இந்திரா உள்ளிட்ட நேருவின் குடும்பத்தினர் 1920கள், 1930கள் மற்றும் 1940களில் முசோரிக்கு வழக்கமாக வருபவர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் சவோயில் தங்குவர். இறுதியாக அங்கேயே குடிபெயர்ந்த நேருவின் சகோதிரியான விஜயலக்ஷ்மி பண்டிட் இருந்த டெஹ்ராடூன் அருகிலும் அவர்கள் அதிக நேரத்தை செலவிடுவர்.

1959 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் திபெத்தை சீனர்கள் கைப்பற்றிய பிறகு தப்பி வந்தவர்களும், தலாய் லாமாவுடன் நாடு கடந்து வந்தவர்களும் நாடுகடந்த திபெத்திய அரசாங்கத்தை முசோரியில் நிறுவினார். பின்னர் நாடுகடந்த திபெத்திய அரசாங்கம் இமாச்சலப் பிரதேசத்தில் உள்ள தரம்சலாவிற்கு மாற்றப்பட்டது. 1960 ஆம் ஆண்டில் முசோரியில் முதல் திபெத்திய பள்ளி நிறுவப்பட்டது. திபெத்தியர்கள் முதன்மையாக முசோரியின் ஹேப்பி பள்ளத்தாக்கில் குடியேறினர். இன்று, சுமார் 5,000 திபெத்தியர்கள் முசோரியில் வாழ்கின்றனர்.

தற்போது டெல்லி, அம்பலா, சந்திகர் போன்ற அருகில் உள்ள நகரங்களிலிருந்து வரும் பயணிகளின் வசதிக்காக கட்டப்பட்ட ஏராளமான தங்கும் விடுதிகளின் பெருக்கத்தால் முசோரி பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் குப்பைகள் சேர்தல், நீர்த் தட்டுப்பாடு, குறிப்பாக கோடைகால சுற்றுலா பருவத்தில் ஊர்திகள் நிறுத்த இடத் தட்டுப்பாடு போன்றவற்ற கடுமையான பிரச்சினைகளாக உள்ளன. லாந்தோர், ஜார்பானி மற்றும் பார்லோகாஞ்ச் ஆகிய நகரங்களும் இந்தப் பிரச்சனைகளில் சிலவற்றை எதிர்கொள்கின்றன.

மக்கள் தொகைப் புள்ளியியல்
வரலாறு
காணத் தூண்டும் இடங்கள்
கல்வி நிறுவனங்கள்