பதினாறாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இறையியலாளர் சான் கால்வினின் பெயரைத் தாங்கிய இந்த ஆறு வயது சிறுவன் இப்படக்கதையில் மிகுதியான புனைவாற்றலும், அறிவுக்கூர்மையும், ஆர்வமும், ஆற்றலும், பாய்ச்சலும் கொண்டவனாகக் காட்டப்படுகிறான். சில வேளைகளில் தன்னலம் மிக்கவனாகவும் தென்படுகிறான். பள்ளித்தேர்வுகளில் குறைந்த மதிப்பெண்களே பெறும் கால்வின் பெரியவர்களுக்கிணையான சொல்வளமுடையவனாகவும் ஒரு மலரும் மெய்யியல் சிந்தை கொண்டவனாகவும் உள்ளான். காட்டாகப் பின்வரும் உரையாடலைக் காணலாம்.
கால்வின்: "அப்பா, நீங்கள் உங்களுடைய இடைத்தரமான வாழ்க்கையை எனது வெற்றிகளின் வாயிலாகச் செல்லுபடியாக்கலாம் என்றும் நீங்கள் தவறவிட்ட வாய்ப்புகளை ஈடுகட்டலாம் என்றும் எண்ணிக்கொண்டு என் வழியாக பகராள் வாழ்வைத் துய்க்கின்றீர்களா?"
கால்வினின் அப்பா: "அப்படி நான் நினைத்திருந்தால் இந்நேரம் (உன் செய்கைகளைப் பார்த்தபிறகு) கண்டிப்பாக அந்த உத்தியை மறுஆய்வு செய்து கொண்டிருப்பேன்."
கால்வின் ("பின்னர், தன் தாயிடம்") 'அம்மா, அப்பா என்னை எப்போதுமே அவமானப்படுத்துகிறார்.'
அவன் பெரும்பாலும் தன்னுடைய வேறுபட்ட சிவப்பு-கருப்பு வரியிட்ட சட்டை, கருப்பு கால்சட்டை, மற்றும் வாடாமல்லி நிறமுடைய காலணிகளையும் அணிந்திருப்பான். அவன் படக்கதைகளை விரும்பிப் படிப்பவன். தான் படிக்கும் கதைப்புத்தகங்களிலும், விரும்பி உண்ணும் "சாக்கிலேட்டு உறைந்த சர்க்கரை வெடிகள்" என்ற பண்டத்தின் அட்டைப்பெட்டியில் விளம்பரப்படுத்தப்படும் பொருள்களையும் விலைகொடுத்துத் தருவிப்பது இவனது வழக்கம்.

வாட்டர்சன் கால்வினைப் பற்றிப் பின்வருமாறு கூறுகிறார்:

கால்வினுடைய பாத்திரத்தைச் செய்வது எளிதாக இருந்தது. ஏனெனில், அவன் வெளிப்படையானவனாகவும், சுட்டியானவனாகவும், நினைப்பதைச் சொல்பவனாகவும் உள்ளான். அவன் தனது வயதை மீறிய அறிவாற்றல் உடையவன். அவனிடம் எனக்குப் பிடித்தது என்னவென்றால், அவனுக்கு எந்தவித கட்டுப்பாடும் தெரியாது, எதைச் செய்யக்கூடாது என்று அறிந்து கொள்ளும் அளவிற்கு அவன் இன்னும் வளரவில்லை.

அட்டைப்பெட்டிகள்
கால்வின்
ரோசலின்
ஆபுசு