தன் முயற்சியில் தளராத புனருத்தாரணசபை, அதன் திட்டத்திற்கமைய 1991 பருவமழைக்கு முன்னராக கும்பாபிஷேகத்தை நடாத்த எடுத்த பணிகளில் முன்னேறியவேளை எதிர்பாராத இராணுவ நகர்வுகளால் ஆலய பிரதேசம் பாரிய உயிர் இழப்புக்களையும் இடம்பெயர்வுகளையும் சந்தித்தது. ஆகஸ்ட் 1990லும், அக்டோபர் 1991லும்இலங்கை இராணுவ நகர்வு காலங்களிலும் அதனை அடுத்து 1998ல் இந்திய இராணுவ நகர்வைச் சந்தித்தும் ஆலயமும் பிரதேச மக்களும் பட்ட துயர் சொல்லிலடங்காது. 1991அனர்த்தத்தின் போது 99% ஆலய பிரதேசம் சூனியமான போதும் நகரமறுத்து சிற்பனையானைச் சிக்கெனப்பிடித்திருந்த பரிபாலன சபைக்காப்பாளருமான ஆலய மூலஸ்தான அர்த்த மண்டப நிதிக்காகத் தன் காணியை விற்று பணம் உதவியவருமான திருமதி குமாரவேலு சிவஞானச்செல்வி, பரிபாலன சபையின் உபதலைவர்களிலொருவருமான ஆசிரியர் திரு பொ.சண்முகநாதன், இவரது சகோதரி ஆசிரியை செல்வி பொ.அன்னபூரணி (இவர் கிராம மக்களின் நகர்வின்பின் இருள்கவ்விய ஆலயத்திற்குத் திருவிளக்கேற்றி வந்தவர்) ஆகிய மூவரதும் உயிர் பிரிந்த செய்தி நீண்ட நாட்களிற்கு பின்னர் தான் உறவினர்களிற்கும் பிறரிற்கும் தெரியவந்தது. இது ஆலய சரித்திரத்தில் தாங்க முடியாத கொடுமை. இச் சூழ்நிலைகள் ஆலய பணிகளனைத்தையும் பின்தள்ள வைத்தன.     

பரிபாலன சபை
அமைவிட சிறப்பு
ஆலயத்தின் பிறப்பு
கும்பாபிஷேகம் பின்தள்ளிப்போதல்