பண்டைய காலத்தில் இருந்து வழக்கத்திலிருந்த இரகசியம் மற்றும் மர்மம் போன்ற புராணக் கதைகளுடன் தேவாலய புனித வீரர்களுக்கும் தொடர்பு இருந்தது. போர் வீரர்கள் வாழ்ந்த காலத்தில் அவர்களாக இந்த வதந்திகளைப் பரப்பினர். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் விடுதலை எழுத்தாளர்கள் தங்களது ஊகங்களையும் சேர்த்து எழுதினர், மேலும் "இவன்கோ" , "ஃபோகுலட் பெண்டுலம்" , மற்றும் "த டா வென்சி கோட்" போன்ற நாவல்களில் கட்டுக்கதைகளாகவும் சேர்க்கப்பட்டது. "நேஷனல் த்ரசர்" மற்றும் "இண்டியான ஜோன்ஸ் அண்ட் த லாஸ்ட் க்ரூசாட்" போன்ற திரைப்படங்களிலும் "ப்ரோக்கன் ஸ்வார்ட்" மற்றும் "அசாசின்ஸ் க்ரீட்" போன்ற வீடியோ விளையாட்டுகளிலும் சேர்க்கப்பட்டிருந்தது.
ஜெருசலேமில் உள்ள டெம்பிள் மவுண்ட் ஆரம்ப காலத்தில் வேலை செய்தவர்களுடனும் புனித வீரர்கள் பற்றிய புராணங்கள் தொடர்புள்ளன மேலும் ஹோலி க்ரெயில் அல்லது த ஆர்க் ஆப் த கோவனெண்ட் போன்ற ஊகங்கள் சம்பந்தப்பட்டு வீரர்கள் இங்கு கண்டறிந்த திருப்பண்டம் போன்றவற்றுடனும் தொடர்பு கொண்டிருந்தனர். இவ்வாறாக தேவாலயங்களில் இருந்தவர்கள் சில திருப்பண்டங்களை கொண்டிருந்தனர். பெரும்பாலான தேவாலயங்களில் தற்போதும் வழக்கத்திலுள்ள புனித திருப்பண்டங்களான துறவியின் எலும்புகள், புனித மனிதர் ஒரு முறை பயன்படுத்திய சிறிய துணி, அல்லது தியாகிகளின் மண்டை ஓடு போன்றவற்றை புனித வீரர்களும் செய்தனர். தீங்கு விளைவிக்கும் வகையில் நடைபெற்ற ஹார்ன்ஸ் ஆப் ஹாட்டின் போரில் ஆக்ரே பகுதியைச் சேர்ந்த ஆயர் கொண்டு வந்த உண்மையான சிலுவையின் ஒரு பகுதியை வைத்திருப்பது என்ற முறையில் இவைகள் ஆவணப்படுத்தப்படுகின்றன. போரில் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்த பிறகு இந்த திருப்பண்டங்களை சலாவுதீன் கைப்பற்றி, 1191 ஆம் ஆண்டில் ஆக்ரே நகரத்தில் இசுலாமியர்கள் சரணடைந்த பிறகு சிலுவைப் போர் வீரர்களிடம் மீண்டும் ஒப்படைக்கப்பட்டது. சால்சேடன் புனித எப்கிமியா தேவாலயத்தின் தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்ததற்காக புனித வீரர்கள் அறியப்பட்டனர். ஒரு சில நேரங்களில் பூனை, தாடியுள்ள தலை அல்லது பாப்ஹோமெட் என்ற உருவம் போன்றவற்றை தெய்வசிலையாக இவர்கள் வணங்கியதாகவும் புனித வீரர்களின் வினவல் காரணமாக திருப்பண்டங்கள் பற்றி விவாதம் ஏற்பட்டதாகவும் பல்வேறு ஆவணங்கள் கூறுகின்றன. இவ்வாறு தெய்வச்சிலையை கடவுளாக வழிபடுவதை குற்றச் சாட்டியதால் தேவாலய வீரர்கள் சிலர் பில்லி சூனியம் வைப்பது போன்ற தற்காலத்திய நம்பிக்கைகளில் கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்தனர். பாப்ஹோமெட் என்று ஆவணங்களில் உள்ள பெயர் மொகமெட் (முகம்மது) என்ற பெயரின் பிரான்சு மொழி எழுத்துப்பிழை என்று தற்காலத்திய அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.

உரோமக் கிறித்தவ அலுவலகங்களில் உள்ள புனித நூலும் பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில் தேவாலயங்களுடன் இணைந்தது. முதல் காதல் உரோமக் கிறித்துவ நூலான "லீ கோண்டே டூ க்ரால்" என்பது செரிடைன் டீ ட்ரோயஸ் என்பவரால் 1180 ஆம் ஆண்டு எழுதப்பட்டது. இருபது ஆண்டுகளுக்கு பிறகு கதையின் வால்ஃபார்ம் வோன் எச்சென்பாக் பதிப்பான "பர்சிவல்" என்ற நூலில் க்ரெயில் பேரரசு முழுவதையும் புனித வீரர்கள் "டெம்லீசன்" என்ற பெயரில் பாதுகாத்ததாக கூறப்படுகிறது. க்ரெயில் தேடுதலின் மற்றொரு நாயகரான சர் கலாகாட் என்பவர் (பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டில் புனித பெர்னாட்ஸ் இசுலாமிய வழிபாட்டைச் சார்ந்த இலக்கிய துறவி) புனித ஜார்ஜ் சிலுவையுடன் பாதுகாப்பு கவசத்தையும் கையில் வைத்துக் கொண்டு தேவாலய வீரர்கள் முத்திரையுடன் இருந்தார்; இந்த பதிப்பு தெய்வீகமான க்ரெயில் கிறித்துவ திருப்பண்டங்களாக மாற்றியது. தேவாலய வீரர்கள் கொண்டிருந்த க்ரெயில் திருப்பண்டங்கள் பற்றிய எந்தவிதமான குறிப்புகளும் தேவாலய வீரர்கள் பற்றிய விரிவான ஆவணங்களில் இல்லை. உண்மையில் க்ரெய்லின் கதை என்பது வரலாற்று இடைக்காலத்தில் தோன்றிய ஒரு புனைக்கதை என்று பல அறிஞர்கள் ஒப்புக் கொள்கின்றனர்.

தேவாலய வீரர்களுடன் தொடர்பு கொண்டுள்ள ஒரு புராணப் பொருள் டுரின் காப்புறை ஆகும். ஜியோஃப்ரே டி சார்னே குடும்பத்தின் பேரக் குழந்தையுடன் முதன் முதலில் வெளிப்படையாக தோன்ற ஆரம்பித்தது. ஜியோஃப்ரே டி சார்னே என்பவர் ஒரு தேவாலய வீரராவார், இவர் 1314 ஆம் ஆண்டில் ஜாக்கஸ் டி மோலே என்பவருடன் சேர்ந்து கட்டையுடன் எரிந்து விட்டார். காப்புறையின் தோற்றம் இன்றும் விவாதமாக உள்ளது, ஆனால் காப்புறை என்பது தேவாலய வீரர்கள் வாழ்ந்திருந்த இறுதி அரை-நூற்றாண்டுகளும் சேர்ந்த 1260 ஆம் ஆண்டு முதல் 1390 ஆம் ஆண்டு வரையிலான கால இடைவெளிகளில் உருவாக்கப்பட்டது என்று 1988 ஆம் ஆண்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட கார்பன் மூலம் கால அளவை முறை ஆய்வு கூறுகிறது. கார்பன் மூலம் கால அளவை முறையின் ஏற்புடைமை பற்றிய கேள்வியும் இங்கு எழுகிறது, இதனால் காப்புறை வயது என்பது விவாதம் செய்வதற்கான பொருள் என்ற நிலையில் உள்ளது.
குறிப்புகள்
எழுச்சி
மரபுரிமைப் பேறு
புராணங்களும் திருப்பண்டங்களும்