முதன்முதலில் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் முன்னதாக சீன குடியேற்றம் (அல்லது சீன மக்களின் புலப் பெயர்வு)துவங்கியது. 19 ஆம் நூற்றாண்டு தொடங்கி 1949 ஆம் ஆண்டு வரை நிகழ்ந்த பெரும் அளவிலான மக்கள் வெளியேற்றத்திற்கு சீனாவில் நிலவிய போர்கள், பசி மற்றும் அரசியல் ஊழல் முக்கிய காரணங்களாய் இருந்தன. பல குடியேற்றவாசிகள் எழுதப் படிக்கத் தெரியாதவர்களாய் இருந்தனர். அல்லது கல்வியறிவு குறைந்த விவசாயத் தொழிலாளர்களாகவோ கூலிகளாகவோ இருந்தனர். இவர்கள் தொழிலாளர்களை வேண்டி நின்ற அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா, தென் ஆப்பிரிக்கா, தென்கிழக்கு ஆசியா, மலேயா போன்ற பகுதிகளுக்குக் குடிபெயர்ந்தனர்.

இந்தியப் புலம் பெயர் இனம் தென்கிழக்கு ஆசியாவைத் தாண்டி மிகப் பெரிய ஆசிய புலம் பெயர் இனமாக அமைந்திருக்கிறது. வெளிநாடுகளில் இருக்கும் இந்திய சமூகத்தின் எண்ணிக்கை சுமார் 25 மில்லியன் இருக்கலாம் என மதிப்பிடப்படுகிறது. உலகின் எல்லா கண்டங்களிலும் ஏறக்குறைய எல்லா பகுதிகளிலும் இந்த சமூகம் பரவியுள்ளது. பல்வேறு மதங்கள், மொழிகள், கலாச்சாரங்கள் மற்றும் நம்பிக்கைகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் பன்முகப்பட்டதொரு உலக சமூகத்தை இந்திய புலம்பெயர் இனம் கொண்டுள்ளது. இந்தியா மற்றும் அதன் உட்பொதிந்த மதிப்புகள் என்னும் சிந்தனை தான் இவர்களை ஒன்றாக இணைக்கும் பொதுவான நூலாக இருக்கிறது (காணவும்: "தேசி" ).

ரோமானிய மக்களின் இனமும் பரவலான புலப் பெயர்வு கொண்டது. ஐரோப்பாவில் இம்மக்கள் மிக செறிவாய் வாழ்கின்றனர். ரோமானி மக்கள் சுமார் 11 ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பிந்தைய காலத்தில் இந்தியாவில் இருந்து வடமேற்கு நோக்கி குடியேறியவர்கள். அவர்கள் இந்திய துணைக்கண்டத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதாக மொழி மற்றும் மரபணு ஆதாரங்கள் காட்டுகின்றன.

வரலாற்றில் நேபாளிகளின் புலம் பெயர்வு மூன்று முறையேனும் அலை அலையாய் நிகழ்ந்ததைக் காண்கிறோம். முதல் அலை சுமார் பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நிகழ்ந்த ஒன்றாகும். சிறுவயது திருமணம் மற்றும் உயர்ந்த பிறப்பு விகிதங்கள் காரணமாக இந்து மத குடியேற்றம் கிழக்கு பகுதியில் நேபாளமெங்கும் நிகழ்ந்தது. அதன்பின் சிக்கிம் மற்றும் பூடான் பகுதிகளிலும் பரவியது. பூடான் நாட்டின் புத்த மதத்தினர் தங்கள் சொந்த நாட்டிலேயே சிறுபான்மையினராகிக் கொண்டிருக்கும் அபாயத்தை 1980களில் பூடானின் அரசியல் மேற்குடியினர் கண்டு கொண்டனர். இப்போது அமெரிக்கா மூன்றாம் நாட்டு குடியேற்ற திட்டமாக பூடான் நாட்டில் இருந்து 60,000 பேருக்கும் அதிகமான பூர்வீக நேபாளிகளை அமெரிக்காவில் குடியேற்ற ஏற்பாடுகள் செய்து வருகிறது. 

கொலைப்படை வீரர்களை 1815 ஆம் ஆண்டுவாக்கில் இங்கிலாந்து வேலைக்கு எடுத்த சமயத்தில் இரண்டாம் அலை துவங்கியது. இந்த நேபாளிகள் ஓய்வுக்குப் பிறகு பிரிட்டிஷ் தீவுகளிலும் தென் கிழக்கு ஆசியாவிலும் குடியமர்த்தப்பட்டனர். மூன்றாவது 1970களில் துவங்கியது. நிலப் பற்றாக்குறைகள் தீவிரமடைந்தன. கற்ற தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை நேபாளத்தில் இருந்த வேலைவாய்ப்புகளின் எண்ணிக்கையைக் காட்டிலும் பன்மடங்காய் இருந்தது. வேலை தொடர்பாக அம்மக்கள் வேறு நாடுகளுக்குச் சென்றனர். இந்தியாவில் நேபாளிகளின் குடியிருப்புகள் தோன்றின. மத்திய கிழக்கு, ஐரோப்பா மற்றும் வட அமெரிக்கா போன்ற வளமான நாடுகளுக்கும் அவர்கள் இடம்பெயர்ந்தனர். நேபாளத்திற்கு வெளியே இருக்கும் நேபாளிகளின் எண்ணிக்கை இப்போது மில்லியன்கணக்கில் இருக்கலாம் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இரண்டாம் உலகப் போரும் காலனிய ஆட்சியின் முடிவும்
வெகுஜனக் கலாச்சாரம்
ஆசிய புலம்பெயர் இனம்
விவாதப் பொருளாகும் புலம் பெயர் குடியேற்ற இனங்கள்