அட்சம் என்னும் வடசொல்லுக்கு விழி என்று பொருள். எனவே கரியவிழிகளை உடைய அம்பிகையை கருவிழியாள், கருங்கண்ணி எனவும் பெரியவிழிகளை உடைய அம்பிகையை பெருவிழியாள், முட்டைக்கண்ணி எனவும் கயலைப் போன்ற விழிகளை உடைய அம்பிகையை கயல்விழியாள், கயற்கண்ணி எனவும் காமம்துலங்கும் விழிகளை அம்பிகையை காமவிழியாள் எனவும் அழைக்கிறோம். அவர்களை வடமொழியில் முறையே நீலாயதாட்சி, விசாலாட்சி, மீனாட்சி, காமாட்சி என அழைப்பர். இவர்களுள் காமாட்சி என்னும் காமவிழியாள் கோயில் கொண்டுள்ள இடம் காஞ்சிபுரம் ஆகும். அங்குள்ள சிவாலயங்களில் அம்மன் கோவில் கிடையாது. அனைத்துச் சிவாலயங்களுக்கும் காமாட்சியே அம்மன்; காமாட்சி அம்மன் கோயிலே அனைத்துச் சிவாலங்களுக்கும் அம்மன் கோயில். கண்களை இழந்த சமயக் குரவர் சுந்தரர் காஞ்சி காமாட்சி கோயிலுக்கு வந்து தனது இடதுகண் பார்வையைப் பெற்றார் என்பது தொன்மம். ஆகாசபூபதி என்னும் அரசர் காலத்தில் காஞ்சியில் காமாட்சி பொன்மழை பெய்வித்தார் என்பது மற்றொரு தொன்மம். இங்கு, குயில் போன்ற குரல்வளம் உடைய காமாட்சி தன்மீது கோபம்கொண்ட சிவனை, கோபத்தைத் துறந்து தன்னை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு கொக்கு என்னும் மறுபெயருடைய மாமரத்தின் கீழிருந்து தவம் செய்தார் என்னும் தொன்மத்தை அடியாகக் கொண்டு, காளமேகப் புலவர் பின்வருமாறு பாடுகிறார்:

'கோழிக்குத் தெரிந்தது கோமதிக்குத் தெரியாதா?’
கொக்கின் கீழே குயில்!
பொன்மேனி காண்போம்!
எமனை உதைக்கலாம் வாருங்கள்!