ஒன்றுபட்ட இந்தியாவின் மேற்குப்பகுதியை தொடக்க வாழிடமாக கொண்டிருந்த பாவ்சார்கள் பின்னாளில் குசராத் மாநிலம் முழுவதும் பரவிக் குடியேறத் தொடங்கினர். குசராத்திலுள்ள பெரும்பாலான பாவ்சார்கள் தங்களின் குடும்பபெயராக "பாவ்சார்" என கொண்டு சுலபமாக அடையாளம் காணப்படுகிறார்கள்.

இச்சமூகத்தின் குடியேற்றம் மேலும் பல நூறு ஆண்டுகளாக தெற்கு நோக்கி தொடர்ந்து இந்தியாவின் மற்ற பகுதிகளில், குறிப்பாக மகாராட்டிரம், மத்தியப்பிரதேசம், கர்நாடகம், ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் தமிழ்நாட்டிலும் குடிபெயர்ந்தனர். இத்தகைய இடம் பெயர்வு பொருளாதார காரணங்களுக்காக இருந்திருக்கலாம். குசராத்திற்கு வெளியே மகாராட்டிர மாநிலமே பாவ்சார்களின் நீண்ட கால வாழிடமாக தோன்றுகிறது.

மகாரட்டிரத்திலும் தொடர்ந்து தெற்கிலும் குடியேறிய பாவ்சார்கள் மராத்தி மொழியையே மகாராட்டிரத்தில் மட்டுமின்றி தொடர்ந்து தென்னிந்தியாவிலும் பேசிவந்துள்ளனர். பாவ்சார்களின் வழக்கு மொழி இடத்திற்கு இடம் மாறினாலும் அவர்களின் மொழி மராத்தியை ஒத்தே இருந்துள்ளது.

அவர்களின் குடும்ப பெயர்களும், மராத்திய மரபின்படி அம்பர்கர், ஜவல்கர், கோகலே, பிசே, பல்லே, பதங்கே, மாளத்கர் என்பன போன்றே இருந்துள்ளது. பொதுவாக காணப்படும் குடும்பப்பெயர்களுள் ஒன்றான "குசராத்தை சேர்ந்தவர்" என பொருள்படும "குஜ்ஜர்" என்ற குடும்பப்பெயர், பாவ்சார்களுக்கு குசராத்தி பாவ்சார்களிடம் உள்ள தொடர்பையும் மூலத்தையும் தெளிவாக சுட்டிக்காட்டுகிறது.

மக்கள் வாழ்விட பரவல்
சத்திரியர் பாரம்பரியம்
குல தெய்வம்
மொழி, பண்பாடு மற்றும் பாரம்பரியம்