ஒரு முழங்கையில் தொட்டில் கட்டு போடப்பட்டு, ஒரு காலடியில் தோன்றிய புண்கள் கட்டுப்போட்டவாறும், காலை இழுத்து சிரமத்தோடு நடந்தவாறுமாக இருந்த தமியான் தம் வாழ்வின் இறுதி நேரம் வந்துவிட்டதை உணர்ந்தார். 1889, மார்ச் 23ஆம் நாள் நோயின் கடுமை காரணமாக அவர் படுக்கையில் ஆனார். மார்ச் 30ஆம் நாள் தம் வாழ்நாளில் செய்த எல்லாப் பாவங்களையும் குற்றம் குறைகளையும் நினைத்து மனம் வருந்தி கடவுளிடம் மன்னிப்புக் கோரும் வகையில் ஒப்புரவு அருட்சாதனத்தைப் பெற்றார். தம் துறவற வாக்குறுதிகளையும் புதுப்பித்துக்கொண்டார்.

ஏப்பிரல் முதல் நாள் இறுதி வழியுணவு ("Viaticum") என்று அழைக்கப்படும் நற்கருணை விருந்தை அருந்தினார். மறுநாள் நோயில் பூசுதல் என்னும் திருவருட்சாதனத்தைப் பெற்றார்.

துறவு வாழ்க்கையைத் தழுவுதல்
கலைகளிலும் ஊடகங்களிலும் புனித தமியான்
தந்தை தமியானின் இறுதி நாள்கள்
மோலக்காய் தொழுநோயாளர் குடியிருப்புகள் நிலைமை