வளர்ந்து வரும் காய்கறிகள், மலர்கள், பழங்கள் மற்றும் மருந்துகளுக்குப் பயன்படும் பழங்கால பாரம்பரிய உலகின் பொதுவான தோட்டங்களில் இருந்து மூலிகை தோட்டங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. பல நூற்றாண்டுகளாக "ஞானமான பெண்கள்" மற்றும் "குணப்படுத்துபவர்கள்" குணப்படுத்துதல் மற்றும் மாய நலன்களுக்காக மூலிகைகள் பயன்படுத்துவதை புரிந்து கொண்டனர். இடைக்காலத்தில், துறவிகள் மற்றும் கன்னியாஸ்திரீகள் இந்த மருத்துவ அறிவைப் பெற்றனர் மற்றும் சிறப்பு தோட்டங்களில் தேவையான மூலிகைத் தாவரங்களை வளர்த்தனர்(1)
ரோஸ்மேரி, முனிவர், வோக்கோசு, புதினா, பூனை, ஹேன்பேன், மர்ஜோரம், தைம், ராய், ஏஞ்சலிகா, வளைகுடா, ஆர்கனோ, வெந்தயம், அலோ, அர்னிகா, சிவ்ஸ், மற்றும் துளசி. பசில் இந்த தோட்டங்களில் குறிப்பாக பொதுவானது, அதன் சமையல் பயன்பாட்டிற்காக மட்டுமல்ல, ஒரு வலுவான பாதுகாப்பு மூலிகை போன்றது. இதில் துளசியும் முக்கியமான ஒரு மூலிகை தாவரமாக அமையப்பெற்றது.

சமுதாய பாதுகாப்பு
மூலிகை தோட்டம்
ஆரோக்கியமான நல வாழ்வு
பாரம்பரிய சிறப்பு