மேலே குறிப்பிட்டதுபோன்று, லாஸ் ஏஞ்செல்ஸ் நகருக்குச் சென்று அசூசா எழுப்புதல் கூட்டங்களில் பங்கேற்றவர்கள் தாம் பெற்ற அனுபவத்தைத் தம்மோடு தம் சபைகளுக்கு எடுத்துச் சென்றார்கள். சில திருச்சபைக் குழுக்கள் அப்படியே முற்றிலுமாக பெந்தகோஸ்து சபைகளாக மாறின. ஆனால், பெந்தகோஸ்து பாணியில் செயல்படத் தொடங்கிய சில சபைக்குழுக்கள் தங்கள் தாய்ச் சபைகளிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டதால் புதிய குழுக்களாக உருவெடுத்தன. மேலும், பன்மொழி பேசுகின்ற கொடை தொடக்கத்தில் அன்னிய மொழிகளைப் பேசுகின்ற கொடையாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டதால் வெளி நாடுகளுக்கு நற்செய்தி பரப்பச் சென்றவர்கள் அன்னிய மொழிகளைப் பயில வேண்டிய தேவை இல்லை, தூய ஆவியே அவர்களுக்கு அன்னிய மொழிகளைப் பேசுகின்ற வல்லமைமை அளிப்பார் என்ற கருத்து எழுந்தது. இருப்பினும், வெளி நாடுகளுக்குச் சென்ற பல நற்செய்திப் பரப்புநர்கள் தாங்கள் ஆவியில் பேசிய மொழி பிறருக்குப் புரியாமல் இருந்தது என்று கண்டுகொண்டதும் ஏமாற்றம் அடைந்தார்கள். எனவே, பன்மொழி பேசுகின்ற கொடை பற்றிய ஒரு மீளாய்வு தொடங்கியது. இயேசு மீண்டும் விரைவில் வரவிருக்கிறார் என்னும் உறுதிப்பாடு வலுக்கத் தொடங்கியது. அதனால் நற்செய்தியைத் தாமதமின்றி அறிவித்திட வேண்டும் என்பது தெளிவாயிற்று. 

வில்லியம் சேமரோடு உழைத்த பிளாரன்சு கிராஃபோர்டு என்பவர் பெந்தகோஸ்து அனுபவத்தை ஐக்கிய அமெரிக்காவின் வடமேற்கு பகுதிக்குக் கொண்டுவந்தார். அவ்வாறு திருத்தூது நம்பிக்கை சபை தோன்றியது (1908). அதுபோலவே அசூசா எழுப்புதல் கூட்டங்களில் பங்கேற்ற சிக்காகோ வில்லியம் ஹௌவர்டு டூரம் என்பவர் பெந்தகோஸ்து இயக்கம் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் நடுமேற்கு பகுதியில் பரவ வழிகோலினார். அங்கிருந்து அவ்வியக்கம் கனடாவுக்குப் பரவியது. 

வெளிநாடுகளிலிருந்து வந்து அசூசா எழுப்புதல் கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டவர்கள் பெந்தகோஸ்து இயக்கத்தைப் பிற நாடுகளுக்கும் எடுத்துச் சென்றார்கள். இவ்வாறு ஏ.ஜீ. கார் என்பவரும் அவருடைய மனைவியும் இந்தியாவுக்கும் அதன்பின் ஹாங்காங்குக்கும் பெந்தகோஸ்து இயக்கத்தைக் கொண்டுசென்றனர். சுவீடன், நோர்வே, டென்மார்க், பிரான்சு, இங்கிலாந்து போன்ற ஐரோப்பிய நாடுகளில் பெந்தகோஸ்து இயக்கத்தைப் பரப்பியவர் தாமஸ் பால் பராத்.

டூரம் என்பவரின் தாக்கத்தைப் பெற்ற லூயிஜி ஃபிரான்செஸ்கோன் என்னும் இத்தாலியர் 1907இல் பெந்தகோஸ்து அனுபவம் பெற்றார். அவர் இத்தாலி, ஐ.அ.நா., அர்ஜென்டீனா, பிரேசில் போன்ற நாடுகளில் பெந்தகோஸ்து குழுக்களை உருவாக்கினார். 1908ல் ஜாக்கொமோ லொம்பார்டி என்பவர் இத்தாலியில் பெந்தகோஸ்து வழிபாடுகள் முதன்முறையாக நிகழ்த்தினார். மேலும், தென்னாப்பிரிக்காவிலும் அந்த இயக்கம் பரவியது. 

இவ்வாறு, இன்று உலகில் உள்ள அனைத்து பெந்தகோஸ்து சபைகளும் தங்கள் வரலாற்று வேர்களை அசூசா எழுப்புதல் கூட்டங்களில் காண்கின்றன.

தூய்மை இயக்கத்திலிருந்து தோற்றமெடுத்த பெந்தகோஸ்து இயக்கத்தை தூய்மை இயக்கமே மிகக் கடுமையாகத் தாக்கியது. தூய்மை இயக்கத்தைச் சார்ந்த ஆல்மா ஒயிட் என்பவர் "பேய்களும் பன்மொழி பேசலும்" என்ற தலைப்பில் 1910இல் ஒரு நூல் எழுதி, அதில் பெந்தகோஸ்து வழிபாடு "சாத்தான் வழிபாடு " என்றார்.டபிள்யூ. பி. காட்பி என்பவர், அசூசாவில் எழுப்புதல் நடத்தியோர் "சாத்தானின் போதகர்கள், மந்திரவாதிகள், ஏமாற்றுக்காரர்கள், யாசகர்கள்" என்று விவரித்தார். 

ஏ.பி. சிம்சன் போற ஒருசிலர் மட்டும் பெந்தகோஸ்து இயக்கத்தை மிதமாக விமர்சித்தனர். அவர்கள் கருத்துப்படி, பன்மொழிபேசுதல் என்பது தூய ஆவியின் உண்மையான வெளிப்பாடுதான் என்றாலும் அது கட்டாயமாக தூய ஆவியில் திருமுழுக்கின் தோற்றமாக உள்ளது என்று கூறமுடியாது.

வல்லமை சார்ந்த கொடைகள்
பெந்தகோஸ்து இயக்கம் பரவுதல், எதிர்ப்புகளைச் சந்தித்தல்
பின்னணி
சொல்சார்ந்த கொடைகள்