ஃபெடரல் ரிப்பப்ள்க் ஆஃப் யூகோஸ்லாவியா (FRY) ஏப்ரல் 28, 1992 இல் உருவாக்கப்பட்டது, அது முந்தைய சோஷலிஸ்ட் ரிப்பப்ளிக் ஆஃப் செர்பியா மற்றும் சோஷலிஸ்ட் ரிப்பப்ளிக் ஆஃப் மாண்டினீக்ரோ ஆகியவற்றாலானது. யூகோஸ்லாவியாவின் புதிய அரசியலமைப்பு, 1986 இல் ஃபெடரல் ஒரு கட்சித் தேர்தலில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மீதமுள்ள MPகளால் வாக்களிக்கப்பட்டது.

முந்தைய யூகோஸ்லாவியாவின் மேற்குப் பகுதிகளில் நடைபெற்ற போர் 1995 இல் டேய்ட்டன், ஓஹியோவில் அமெரிக்கா வழங்கிய அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைகளால் முடிவுற்றது, இதன் விளைவாக டேய்ட்டன் ஒப்பந்தம் உருவானது.

கொசோவாவில் 1990கள் முழுவதும் அல்பேனிய மக்களின் தலைமை, மாகாணத்திற்கு சுதந்திரம் பெறுவதற்காக வன்முறையற்ற எதிர்ப்பின் மூலம் சுதந்திரத்திற்கு முயற்சித்துக்கொண்டே இருந்தது. 1996 இல், அல்பேனியர்கள் கொசோவோ விடுதலை இராணுவத்தை உருவாக்கினர். படைகளை வேறுபாடின்றி பொதுமக்களின் மீதும் பயன்படுத்தியது யூகோஸ்லாவியாவின் பதில்வினையாக இருந்தது, அதனால் பல அல்பேனிய இனத்து மக்கள் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேறினர். ராசாக் சம்பவம் மற்றும் 1999 ஆம் ஆண்டின் தொடக்க மாதங்களிலான வெற்றிபெறாத ரேம்போலியட் ஒப்பந்தம் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து, NATO நாடுகள் செர்பியா மற்றும் மாண்டினீக்ரோ குடியரசுகளின் மீது இரண்டு மாதங்களுக்கும் மேலாக குண்டு வீச்சை நடத்தின, மேலும் மிலோசெவிக்கின் அரசாங்கத்துக்கும் NATO க்கும் இடையே ரஷ்யா நடுநிலையாளராக செயல்பட்டு ஒரு ஒப்பந்தம் ஏற்படுத்தப்படும் வரை இது தொடர்ந்தது. யூகோஸ்லாவியா அதன் படைகளை கொசோவாவிலிருந்து திரும்பப் பெற்றது, அதற்கு பதிலாக NATO நாடுகள், NATO படைகள் செர்பியாவுக்குள் நுழைய வேண்டும் என்ற போருக்கு முந்தைய கோரிக்கையை கைவிட்டனர், இதனால் 250 000 செர்பியர்கள் மற்றும் பிற அல்பேஜியர் அல்லாத மக்கள் அகதிகளானார்கள். ஜூன் 1999 முதல் இந்த மாகாணமானது NATO மற்றும் ரஷியா ஆகிய நாடுகளின் அமைதிப் படைகளால் ஆளப்பட்டுவருகிறது, இருப்பினும் கட்சிகள் 2008 வரை அதை செர்பியாவின் ஒரு பகுதியாகவே தொடர்ந்து கருதினர். கொசோவா பிப்ரவரி 2008 இல் தனது சுதந்திரத்தை அறிவித்தது, ஆனால் இன்னும் ஐக்கிய நாடுகளில் அது உறுப்பினராகவில்லை, மேலும் 60 அரசாங்கங்களால் மட்டுமே அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.

2000 செப்டம்பரில் நடைபெற்ற, ஃபெடரல் அதிபரகத்துக்கான புதிய தேர்தல்களில் முதல் சுற்று எதிர்க்கட்சி வெற்றி தொடர்பான கூற்றுகளைப் பற்றிய மிலோசெவிக்கின் நிராகரிப்பினால், பெல்க்ரேடில் அக்டோபர் 5 அன்று பெரும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடைபெற்றன, மேலும் அரசாங்கத்தின் அதிகாரத்தை ஆட்டங்காணச் செய்தது. எதிர்க்கட்சி வேட்பாளர், வோஜிலாவ் கோஸ்டுனிக்கா யூகோஸ்லாவிய அதிபராக அக்டோபர் 6, 2000 வது ஆண்டில் பதவியேற்றார். அதன் பின்னர் 2000 இல், ஃபெடரல் ரிப்பப்ளிக் ஆஃப் யூகோஸ்லாவியா ஐக்கிய நாடுகளில் அனுமதிக்கப்பட்டது.

அதிகார துஷ்பிரயோகம் ஊழல் போன்ற வழக்குகளுக்காக அவருக்கு சமீபத்தில் வழங்கப்பட்ட பிடி ஆணையைத் தொடர்ந்து, சனிக்கிழமை, மார்ச் 31, 2001 அன்று மிலோசெவிக் பெல்க்ரேடில் இருந்த தனது வீட்டிலிருந்து யூகோஸ்லாவிய பாதுகாப்புப் படையிடம் சரணடைந்தார். ஜூன் 28 அன்று அவர் யூகோஸ்லாவியா-போஸ்னியா எல்லைப் பகுதிக்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டார், அங்கு உடனடியாக SFOR அதிகாரிகளின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் ஒப்படைக்கப்பட்டார், பின்னர் விரைவில் முந்தைய யூகோஸ்லாவியாவிற்கான ஐக்கிய நாடுகளின் சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்திற்கு அனுப்பப்பட்டார். போஸ்னியாவிலான இனப்படுகொலை மற்றும் குரோஷியா மற்றும் கொசோவா மற்றும் மெட்டோஹிஜாவில் போர் குற்றங்கள் தொடர்பான அவரது குற்றச்சாட்டுகளின் மீதான வழக்கு த ஹாஜில் (உச்ச நீதிமன்றம்) பிப்ரவரி 12, 2002 இல் நடைபெற்றது, அவரது வழக்கு நடந்துகொண்டிருந்த சமயத்திலேயே, அவர் 11 மார்ச் 2006 இல் இறந்தார். ஏப்ரல் 11, 2002 இல் யூகோஸ்லாவிய நாடாளுமன்றம் ஒரு சட்டத்தைப் பிறப்பித்தது. அது சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்தின் மூலம் போர்க்குற்றங்கள் தொடர்பாக குற்றம் சுமத்தப்பட்டுள்ள அனைவரும் சரணடைவதற்கு அனுமதித்தது.

2002 மார்ச்சில், செர்பியா மற்றும் மாண்டினீக்ரோ அரசாங்கங்கள், செர்பியா மற்றும் மாண்டினீக்ரோ என அழைக்கப்படும், புதிய, மிகவும் பலவீனமான ஒத்துழைப்பின் ஒரு வடிவத்திற்கு ஆதரவாக FRY ஐ சீரமைக்க ஒப்புக்கொண்டன. பிப்ரவரி 4, 2003 அன்றைய யூகோஸ்லாவிய ஃபெடரல் நாடாளுமன்றத்தின் ஆணையின் படி, குறைந்தபட்சம் பெயரளவிலும் யூகோஸ்லாவியா என்று இருக்க தடை விதிக்கப்பட்டது. பெல்க்ரேடில் ஒரு ஃபெடரல் அரசாங்கம் நீடித்தது, ஆனால் அதற்கு சம்பிரதாயத்திற்கான அதிகாரம் மட்டுமே வழங்கப்பட்டது. செர்பியா மற்றும் மாண்டினீக்ரோ ஆகியவற்றின் தனி அரசாங்கங்கள், கிட்டத்தட்ட அவை தனிச்சார்புடையவை போலவே, அவற்றுக்கான பரிவர்த்தனைகளை நடத்தின. மேலும், இரண்டு குடியரசுகளுக்கும் இடையிலான பாரம்பரிய எல்லைக் கோடுகளுக்கிடையே சுங்கச்சாவடிகள் நிறுவப்பட்டன.

மே 21, 2006 அன்று செர்பியாவுடனான மாகாண ஒருங்கிணைப்பிலிருந்து மாண்டினீக்ரொவின் சுதந்திரம் குறித்த ஒரு சிறப்பு வாக்கெடுப்புக்காக தகுதியுள்ள 86 சதவீத மாண்டினீக்ரோ வாக்குகள் பதிவானது. அவர்கள் 55.5% சுதந்திரத்திற்கு ஆதரவாக வாக்களித்தனர், இதனால் ஐரோப்பிய யூனியனால் அமைக்கப்பட்ட பூரித வாக்குகள் சதவீதமான 55% எட்டப்பட்டது. ஜூன் 3, 2006 இல், மாண்டினீக்ரோ அதிகாரப்பூர்வமாக அதன் சுதந்திரத்தை அறிவித்தது, அதனையடுத்து இரண்டு நாட்கள் கழித்து செர்பியாவும் அறிவித்தது, முந்தைய யூகோஸ்லாவியாவின் கடைசி இரண்டு தடங்களில் ஒன்று இதன் மூலம் இல்லாமல் போனது.

யூகோஸ்லாவியா மக்கள் விடுதலைப் போர்
ஃபெடரல் ரிப்பப்ளிக் ஆஃப் யூகோஸ்லாவியா
பிரிவினைக்கான முயற்சி
மீதமுள்ள கலாச்சார மற்றும் இன பந்தங்கள்