சனூடின் புத்தகத்தில் உள்ள தகவல்படியும், சானூட்டின் தனிப்பட்ட உதவியாலும், ரைட் சகோதரர்கள் தங்களது சொந்த காற்றுச் சுரங்கத்தில் நடத்திய ஆராய்ச்சியின் பலனால், டிசம்பர் 17, 1903இல் முதன்முதலாக உருவாக்கிய விமானத்தை பறக்க வைப்பதற்குத் தேவையான காற்றியக்கவியல் அறிவைப் பெற்றார்கள். ரைட் சகோதரர்களின் விமானம் காற்றியக்கவியலின் பல கோட்பாடுகளை உறுதியும் செய்தது, நீக்கவும் செய்தது. நியூட்டனின் இழுவைக் கோட்பாடு இறுதியாக தவறு என நிரூபிக்கப்பட்டது. பெருமளவில் விளம்பரப்படுத்தப்பட்ட இந்த முதல் விமானப் பயணம் வலவர்கள் மற்றும் அறிவியலாளர்கள் தங்களது முயற்சிகளைப் பெருக்கவும் நவீனகால காற்றியக்கவியல் வளர்ச்சிக்கும் வித்திட்டது.

முதல் விமானப்பறப்புக்குப் பின்வந்த காலகட்டத்தில், பிரட்ரிக் டயிள்யூ. லேன்சஸ்டர், மார்ட்டின் வில்ஹம் குட்டா, மற்றும் நிகோலாய் சுகோவ்ஸ்கி ஆகியோர் பாய்மத்தின் சுழற்சியை ஏற்றத்தோடு தொடர்புபடுத்தும் தேற்றங்களை தனித்தனியே உருவாக்கி மேம்படுத்தினர். பின்வந்த காலகட்டத்தில் குட்டாவும் சுகோவ்ஸ்கியும் ஒரு இரு-பரிமாண இறக்கைக் கோட்பாடை உருவாக்கினர். லேன்சஸ்டரின் பணியை விரிவாக்கி, மெல்லிய காற்றிதழ்கள் தேற்றம் மற்றும் ஏற்றும்-வரி கோட்பாடுகள், எல்லைப்படலம் ஆகியவற்றின் பின்னிருக்கும் கணித்தத்தைச் செழுமைபடுத்திய பெருமை லுட்விக் பிராண்டிலையே சேரும். பிராண்டில், கோட்டிஞ்சென் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராக இருந்தார். மேக்ஸ் முங்க் மற்றும் தியோடர் வான் கார்மன் போன்ற பல காற்றியக்கவியல் மேம்பாட்டில் முக்கியப் பங்காற்றினர்வர்களுக்கு ஆசிரியராக இருந்தார்.

கொந்தளிப்பு
எல்லைப் படலங்கள்
மேலும் படிக்க
செயல்முறை விமானம் - 20வது நூற்றாண்டின் முற்பகுதி