ஹவாய்த் தீவுகளின் ஆறு பெருந் தீவுகளில் முன்னர் பரவி வாழ்ந்த இப்பறவையினம் இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலிருந்தே எண்ணிக்கையில் குறைவடையத் தொடங்கியது. இப்பறவை 1989 ஆம் ஆண்டு கடைசியாக "ஹவாய்" பகுதியில் காணப்பட்டமை பதியப்பட்டுள்ளது. இப்பறவையினம் முற்றாகவே அற்றுப்போயிருக்கலாம் எனக் கருதப்பட்ட போதிலும் ஹவாயின் எரிமலைத் தீவான கீலோவெயா பகுதியில் இந்த இனம் காணப்பட்ட செய்தி அவ்வப்போது கிடைத்துக்கொண்டிருக்கிறது. அதன் காரணமாகவே, இப்பறவை முற்றாக அற்றுப்போனமை ஐயத்திற்கு இடமின்றி உறுதிப்படுத்தப்படும் வரையில், மிக அருகிவிட்ட இனம் என வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது. 1984 இல் மௌனாலோவா எரிமலை வெடித்ததன் காரணமாக வெளிப்பட்ட எரிகுழம்பு வையாக்கெயா பகுதியில் இப்பறவைகள் பெரும்பான்மையாகவும் தொல்லையின்றியும் வாழ்ந்த இடங்கள் அழிந்தன. அதன் காரணமாக "ஓஊ" பறவைகள் ஹவாய் அயனமண்டல மழைக்காடுகளைச் சேரந்த "கௌஇ" தீவின் அலக்கை காட்டு ஒதுக்கீட்டுக்குஇடம் பெயர்ந்தன. மிக அண்மைக் காலத்தில் "ஓகியாலெகுவா" தாவரங்கள் நிறைந்த காட்டுப் பகுதியில் இவற்றின் பரம்பல் காணப்படுகிறது.

ஹவாயின் தேன் பறவைகளில் "ஓஊ" வெகுவாக அலையும் பறவையொன்றாகும். இப்பறவை மிகச் சுறுசுறுப்பானதாக இல்லாமல் மெதுவாகவே செயற்படுவதாக இருப்பினும் நெடுந் தொலைவுகளை விடாமற் பறந்து கடக்கும் வல்லமையுடையதாகும். ஹவாயின் முக்கிய தீவுகள் எல்லாவற்றிலும் காணப்பட்ட இப்பறவையினம் ஒரு தீவிலிருந்து மற்றொரு தீவுக்கு இடைவிடாமல் பறந்து திரிந்து கொண்டிருந்தமையால் இதன் துணையினம் எதுவும் இருப்பதாக வகைப்படுத்தப்படவில்லை. ஹவாயின் தேன் பறவைகள் அனைத்தும், பறவை மலேரியா நோய்த் தாக்குதலுக்கு உட்பட்டுப் பெருங் கேடடையும் இயல்புடையன. இந்த "ஓஊ" பறவையினமும் எளிதில் நோய்த் தாக்குதலுக்கு உட்படும் தன்மை உடையது. அதனால் இப்பறவை நோயுறின் பெரும்பாலும் இறந்துவிடும். இவ்வினத்துக்கு வரும் ஏனைய அச்சுறுத்தல்களில் வாழிட இழப்பும், கொன்றுண்ணிகளின் அறிமுகப்படுத்தலும் குறிப்பிடத் தக்கன. இவற்றின் மிகக் குறைவான எண்ணிக்கையும் மிகக் குறுகிய புவியியற் பரம்பலும் இவ்வினத்தை மேலும் வலிமையற்றதாக்குகின்றன.

இயல்பு
நடத்தை
நிலை
காப்பு