மௌரியப் பேரரசில் சந்திரகுப்த சபையானது ராதாகுப்தர் (அப்போதைய அமைச்சர் (மகாமத்யா) தலைமையில் கூடியது. அப்போது தக்சசீலத்தில் கிளர்ச்சி உருவாகி இருந்தது. அந்தக் கிளர்ச்சியைத் தணிக்க குணாளனை அனுப்பலாம் என்று ராதகுப்தர் தலைமையிலான சந்திரகுப்த சபை முடிவு செய்தது. இந்த சந்தர்பத்தைப் பயன்படுத்தி திஷ்யராக்ஷாதா ஒரு சதித்திட்டத்தை தீட்டினார். அதில் குணாளனை சிக்கவைக்க முடிவு செய்தார். 

சதித்திட்டத்தின்படி, அசோகர் தட்சசீலத்தின் ஆளுநரிடமிருந்து மிகவும் விலைமதிப்பற்ற இரண்டு நகைகளை கோர வேண்டியிருந்தது, அவை மிகவும் அரியவை என்று நம்பப்படுகிறது. திஷ்யரக்ஷாதாவால் சூசகமான மொழியில் எழுதப்பட்ட கடிதமானது அசோகரால் அனுப்பப்பட்டது. அசோகர் கடித வரிகளில் மறைந்துள்ள சூசக பொருளைப் புரிந்து கொள்ளவாமலே அதை குனாளனுக்கு அனுப்பிவிட்டார். அசோகர் மறை பொருளை அறியாமல் சாதாரணமாக அனுப்பிய கடிதமானது குணாளனை அடைந்தது. கடிதத்தைப் படித்த குணாளன் கடிதத்தில் மறைந்துள்ள சூசக பொருளை உடனடியாக புரிந்து கொண்டார். குணாளன் தனது தந்தை மீது கொண்டுள்ள அன்பு மற்றும் மகத நாடு மீதான விசுவாசம் காரணமாக, அவர் தனது கண்களை அகற்ற வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு ஆளானார். பின்னர் அவர் தனது இரு கண்களையும் படாலிபுத்திரத்தின் உள்ள மகத அரசவைக்கு அனுப்பினார். அசோகர் தனது தவறை உணர்ந்தார், என்றாலும் அதற்குள் காலம் கடந்துவிட்டது. உடனே ராதாகுப்தர் திஷ்யரக்ஷதாவைவுக்கு மரண தண்டனை அளித்து உத்தரவிட்டார். இருப்பினும், இந்த செய்தியைக் கண்டுபிடித்துவிட்டார்கள் என்று அறிந்த பின்னர் திஷ்யரக்தாஷ தற்கொலை செய்து கொண்டார் என்று நம்பப்படுகிறது.   
குணாளன்
சதி
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
பரவலர் பண்பாட்டில்