1832-1834 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் நாதனியேல் ஹேவா்டு மற்றும் பிரெட்ரிச் லுாடர்சுடார்ப் ஆகியோர் கந்தகத்துடன் இரப்பரை கலக்கும் போது இரப்பா் தனது பாகுத்தன்மையை இழக்கிறது என்பதைக் கண்டறிந்தனர். குட் இயரிடம் ஹேவர்டு இதைப் பகிர்ந்து கொண்டிருந்ததன் காரணமாக, குட்இயர் இரப்பர் பற்றவைத்தலைக் கண்டுபிடிப்பதற்கான துாண்டுதலை உண்டாக்கியிருக்க வேண்டும்.

தாமசு ஹேன்காக் (1786–1865) என்ற அறிவியலாளா் மற்றும் பொறியாளா் தான் இரப்பர் பற்றவைத்தலைக் கண்டறிந்ததற்கான காப்புரிமை கோரிய முதலாமவா் ஆவார். 1845 ஆம் ஆண்டு மே 21 ஆம் நாளில் பிரிட்டிசு அவருக்கு காப்புரிமையை வழங்கியது. இதற்கு மூன்று வாரங்கள் கழித்து 1845 ஆம் ஆண்டு சூன் 15 ஆம் நாள் அமொிக்காவால் சார்லசு குட்இயருக்கு இரப்பர் பற்றவைப்புக்கான காப்புரிமையை வழங்கியது.
குட்இயர் 1839 ஆம் ஆண்டிலேயே தான் இரப்பர் பற்றவைப்பை கண்டுபிடித்து விட்டதாக கூறுகிறாா். அவர் 1853 ஆம் ஆண்டில் எழுதப்பட்ட தனது சுயசரிதையான “கம் எலாஸ்டிகா“ என்ற புத்தகத்தில் இரப்பர் பற்றவைப்பின் கண்டுபிடிப்பின் கதையினை விவரித்துள்ளாா். தனது கண்டுபிடிப்பைப் பற்றி தானே எழுதிய கம் எலாஸ்டிகாவின் வரிகள் கீழே தரப்பட்டுள்ளன. தனது சுயசரிதையில் தன்னைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் போது கண்டுபிடிப்பாளா் என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறாா். அவர் தனது சகோதரர் பணிபுரிந்த இரப்பர் தொழிற்சாலையில் நடந்த காட்சியைப் பின்வருமாறு விவரிக்கிறாா்.

...  கண்டுபிடிப்பாளா் தபால் பைகள் மற்றும் இதர பொருட்களில் சிதைவடைந்த சேர்மத்தை வெப்பப்படுத்தி அதன் விளைவை உறுதிப்படுத்த ஆய்வுகளை செய்தார். அவர் அவ்வாறு கிடைத்த மாதிரியானது கவனக்குறைவாக வெப்பத்தோடு உள்ள அடுப்பில் பட்ட போது தோலைப் போன்று கருகுவதைக் கண்டறிந்து வியப்படைந்தாா்.

குட்இயரானவர் தொடர்ந்து தனது கட்டுபிடிப்பானது எவ்வாறு உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை என்பதைக் குறித்து பின்வருமாறு விவரிக்கிறாா்.

அவர் இரப்பரானது தீய்க்கப்படும் அல்லது கருக்கப்படும் செயல்முறையானது சரியான ஒரு புள்ளியில் நிறுத்தப்பட்டால் இயற்கையாக கிடைக்கும் இரப்பரில் உள்ள ஒட்டும் தன்மையை திரும்பப் பெற்று அதைவிட சிறந்ததான ஒரு பசைத்தன்மையுள்ள பொருளாக மாறும் என்பதை நேரடியாக உற்றுநோக்கி முடிவுக்கு வந்திருந்தாா். இந்த முயற்சியில் வெப்பப்படுத்துதலைத் தொடரும் போது தனது உற்றுநோக்கலின் முடிவு சரியானதாக இருப்பதை அறிந்து திருப்தி அடைந்தாா். மேலும், இந்திய இரப்பரானது கொதிக்கும் கந்தகத்துடன் வெப்பப்படுத்தும் போது உருகும் நிலையை அடையாமல் எப்போதும் தீய்க்கப்படுதல் மட்டுமே செய்யப்படும். இதே போன்ற மற்றுமொறு இழையுடன் இந்த முயற்சியை மீண்டும் திறந்த நிலையிலான தீயில் செய்த போதும் பசைத்தன்மையுள்ள இழையானது கருகவே செய்தது. விரும்பத்தக்க விளைவுகளைப் பெறுவதற்கான முயற்சியில் வெற்றிகரமான அறிகுறிகள் தென்பட்டன. கருகிய அல்லது தீய்ந்த விளைபொருளின் ஓரத்தில் அல்லது விளிம்பில் காணப்பட்ட கருகிய பொருளாக அல்லாமல் பதப்படுத்தப்பட்ட விளைபொருளாகவே கிடைத்தது.

பிறகு, குட்இயர் தனது சோதனைகளை முறைப்படியான தொடர்ச்சியான முறையில் இரப்பரை பண்படுத்தும் வேலைகளில் நேதனியேல் ஹேவர்ட் உடன் இணைந்து பணியாற்றுவதை விவரிக்கிறாா்.

 ...தனது தேடலுக்கான விடையை உறுதிப்படுத்தும் விதமகாவும், அதற்கு மேலாகவும் ஒரு பொருளைக் கண்டுபிடித்துவிட்டார். அவரது புதிய கண்டுபிடிப்பானது, இயற்கையான இரப்பர் குளிர்ந்த நிலையிலும், கரைப்பான்களிலும் சந்தித்த சவால்களை வெல்வதாக இருந்தது. அவர் தனது கடந்த காலத்தின் உழைப்புக்கு சரியான விதத்தில் பலனைப் பெற்றதாகவும், எதிர்கால முயற்சிகளுக்கு கருத்தற்றதாக ஒரு வெற்றியைப் பெற்றதாகவும் உணர்ந்தார்.

பிற்காலத்திய வளர்ச்சிகள்
நவீன காலத்திய வளா்ச்சி
கந்தகத்தைப் பயன்படுத்தி இரப்பர் பண்படுத்துதல்
முறைகள்