டோபமீன் அகோனிஸ்ட்களான புரோமோக்ரிப்டின், பெர்கோலைட், ப்ராமிபெக்சோல், ரோபினிரோல், பிரிபெடில், காபெர்கோலின், அபோமோர்ஃபின் மற்றும் லிசுரைட் ஆகியவை சுமாரான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். உறக்கத்தில் நடப்பது, பிரம்மைகள் மற்றும்/அல்லது தூக்கமின்மை ஆகியவற்றோடு கூடுதலாக மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளவை உள்ளிட்ட பக்கவிளைவுகள் இதற்கு உண்டு. டோபமீன் அகோனிசத்தின் பல வடிவங்கள், பிரச்சனையை தீவிரப்படுத்தும் அதிகப்படியான அபாயத்தோடு குறிப்பிடத்தக்க வகையில் தொடர்புப்படுத்தப்படுகிறது. தொடக்கத்தில் டோபமீன் ஏற்பிகளை தூண்டும் வகையில் டோபமீன் அகோனிஸ்ட்கள் செயல்படும். ஆனால், இவை டோபமீன் ஏற்பிகளை படிப்படியாக உணர்வு குன்றிய நிலைக்கு ஆளாக்கி, இதன் மூலம் அறிகுறிகளை அதிகமாக்கும்.

எல்-டோபாவின் அதிகப்படியான விழங்களவின் விளைவாக அசைவிழப்பு மற்றும் அடிக்கடி ஏற்ற இறக்கங்கள் ஆகியவற்றை அனுபசிக்கும் நோயாளிகளுக்கு டோபமீன் அகோனிஸ்ட்கள் உபயோகமானவையாகும். நோயாளியால் எடுத்துச் செல்லக் கூடிய சிறிய எக்கியை உபயோகித்து அபோமோர்ஃபின் தசையடி ஊசி வழியாக செலுத்தப்படலாம். ஒரு குறைந்த மருந்தளவு தானாகவே ஒரு நாள் முழுவதும் செலுத்தப்படுகிறது. இதனால் டோபாமைனர்ஜிக் தூண்டுதலின் சீரான மருந்தளவை கொடுப்பதன் மூலம், அசைவு குறித்த அறிகுறிகளில் உள்ள ஏற்ற இறக்கங்கள் குறைகிறது. மருத்துவமனையில் அதன் தாக்கத்தை அறிய முதல் நிலையில் “அப்போமார்ஃபின் சவால்” செய்ய வேண்டும். அதன் பிறகு நோயாளி, முக்கிய பராமரிப்பாளர் (கணவன்/மனைவி/துணைவி) ஆகியோருக்கு விளக்கவும் வேண்டும். பராமரிப்பவர் எக்கி இயக்குவதை எடுத்துக்கொள்வார். கொப்புளங்கள் வராமல் தடுக்க ஊசி போடும் இடத்தை தினமும் மாற்றி உடல் முழுவதும் அதை ஓட விட வேண்டும். காலையில் முதல் வேலையாக அல்லது ஒருவர் கீழே விழுந்த உடனே தேவைப்படும் மருந்து போன்ற அவசர மருந்தளவுகளுக்காக, அப்போமோர்ஃபின், தீவிர விழுங்களவாகவும் தானியங்கி ஊசியாகவும் கிடைக்கப்பெறுகிறது. வாந்தி வருவது போன்ற உணர்வு அல்லது வாந்தியெடுத்தல் பொதுவானவை மற்றும் இவற்றிற்கு டோம்பெரிடோன் (ஒரு வாந்திஅடக்கி) தேவைப்படலாம்.

லெவோடோபாவுக்கு பதிலாக முதல் நிலை சிகிச்சையில், 2009ம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் பிராமிபெக்சோல் பரிந்துரைக்கப்பட்டது.

இளம் நோயாளிகள் முதல் டோபமைன் அகோனிஸ்ட்களாகவும் மேலும் வயதான நோயாளிகளுக்கு லெவோடோபா உபயோகிக்கப்படுகிறது

நரம்பு பாதுகாப்பு சிகிச்சைகள்
டோபமீன் அகோனிஸ்ட்கள்
லெவோடோபா
இயக்க அறிகுறிகள்