கட்டற்ற வர்த்தகம் மற்றும் பாதுகாப்புவாதம் ஆகியவை பிரதேச அளவிலான பிரச்சினைகளாகும். அமெரிக்க அடிமைத்தளை அரசுகள் மற்றும் பாதுகாப்புவாதத்தால் உருவாக்கப்பட்ட அமெரிக்காவில் உள்ள கட்டற்ற வர்த்தகம் என்ற பொருளாதாரக் கொள்கை உள்ளிட்டவை வடக்கத்திய உற்பத்திப் பிரச்சினைகளாகும். அடிமைத்தளையை பிரச்சினையாக கருத வேண்டியதில்லை என்றாலும், இரண்டு பிரதேசங்களுக்கு இடையிலான வேறுபாடுகள் உள்நாட்டுப் போருக்கு வழிவகுக்கும்.

வரலாற்றுப்பூர்வமாக ஆராய்ந்தால் தெற்கத்திய அடிமைத்தள அரசுகளின் குறைந்த செலவிலான தொழிலாளர் உழைப்பின் காரணமாக அமெரிக்கா இயந்திரமாக்கலின் தேவையை குறைவாகவே உணர்ந்தன என்பதுடன், எந்த நாட்டிலிருந்தும் உற்பத்திப் பொருட்களை வாங்குவதற்கான உரிமையையும் பெற்றிருந்தன. ஆகவே அது தங்களை கட்டற்ற வர்த்தகர்கள் என்று அழைத்துக்கொண்டன.

மற்றொரு பக்கம் உற்பத்தித் திறனை உருவாக்கிக் கொள்வதற்கான தேவையை உணர்ந்தன. மிகவும் திறமை வாய்ந்த பிரிட்டிஷ் போட்டியாளர்களோடு போட்டியிட புதிதாக உருவான வடக்கத்திய உற்பத்தியாளர்களை அனுமதிப்பதற்கான சுங்கத்தீர்வைகளை வடக்கத்திய நாடுகள் கணிசமான முறையில் அதிகரித்தன. முதல் அமெரிக்க கருவூலச் செயலாளரான அலெக்ஸாண்டர் ஹாமில்டனின் "உற்பத்தியாளர்கள் குறித்த அறிக்கையானது" தொடக்கநிலை தொழில்துறைகளை பாதுகாத்து உதவுவதற்கான சுங்கத்தீர்வைகளுக்கு ஆதரவாக இருந்தது என்பதுடன், அதில் அந்த சுங்கத்தீர்வைகளிலிருந்து பெறப்படும் துணை நிறுவனங்களும் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தன. "கட்டற்ற வர்த்தக" கோட்பாட்டிற்கு அமெரிக்காவே முக்கிய எதிர்ப்பாளராக இருந்தது. 19 ஆம் நூற்றாண்டு முழுவதிலும் செனட்டர் ஹென்றி கிளே உள்ளிட்ட அமெரிக்க அரசியல்வாதிகள் "அமெரிக்க அமைப்பு" என்ற பெயரின்கீழ் விக் கட்சிக்குள்ளாக ஹாமில்டனின் மையக்கருத்தாக்கத்தை தொடர்ந்து செயல்படுத்தி வந்தனர்.

எதிர் கட்சியான தெற்கத்திய ஜனநாயகக் கட்சி சுங்கத்தீர்வை மற்றும் தொழில்துறை குறித்த பாதுகாப்பு பிரச்சினைகளை மையமாக வைத்து 1830, 1840 மற்றும் 1850 ஆம் ஆண்டுகளில் சில தேர்தல்களில் போட்டியிட்டது. இருப்பினும், தெற்கத்திய ஜனநாயகவாதிகள் மக்கள்தொகை மிகுந்த வடக்கு பகுதியைப் போன்று அமெரிக்க நாடாளுமன்றத்தில் வலுவாக இருந்ததில்லை. வடக்கத்திய விக்குகள் தெற்கின் கசப்பான எதிர்ப்பையும் மீறி உயர் பாதுகாப்பு தீர்வைகளை கேட்டுப் பெற்றனர். சுங்கத்தீர்வை குறித்த விவகாரத்தின் மீதான வகுப்புவாத பிரச்சினை எனப்படுவதை துரிதப்படுத்திய ஒரு தெற்கத்திய மாகாணம் உள்நாட்டு சட்டங்களை புறக்கணிக்க மாகாணங்களுக்கு உரிமை உண்டு என்று வாதிட்டது. பெரும்பாலும் ரத்துசெய்தல் மற்றும் பிற குற்றச்சாட்டுகள் குறித்து விக்குகள் சிதறிப்போகக்கூடியவர்களாக இருந்தனர். ஆப்ரஹாம் லிங்கன் தலைமையிலான வளர்ந்துவரும் குடியரசுக் கட்சி சட்டப்பூர்வ ஏற்பை மறுத்தது. தன்னை "ஹென்றி கிளே தீர்வை விக்" என்று அழைத்துக்கொண்ட லிங்கன் கட்டற்ற வர்த்தகத்திற்கு கடும் எதிர்ப்பாளராக இருந்தார். போர் முயற்சிக்கான யூனியன்-பசிபிக் ரயில் பாதை கட்டிடத்திற்கும், அமெரிக்க தொழில்துறையை பாதுகாக்கவும் அவர் உள்நாட்டுப் போரின்போது 44 சதவிகித சுங்கத்தீர்வையை அமல்படுத்தினார்.

வடக்கத்திய தொழில்துறைக்கான இந்த ஆதரவு முற்றிலும் வெற்றிகரமாக அமைந்தது. அதிபர் லிங்கனின் நிபந்தனையின்படி வடக்கத்திய உற்பத்தி மாகாணங்கள் தெற்கின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் பத்து மடங்கை அதிகமாகக் கொண்டிருந்தன. இந்த பொருளாதார அனுகூல ஆயுதத்தைக் கொண்டு அவர் தெற்கை சுலபமாக வெற்றிகொண்டனர். அதே சமயம் பலமான ஆயுதப்படை முதல் ஹென்றி ரைபிள்கள் வரையிலுமாக எல்லாவற்றையும் கொண்டு தனது சொந்த ராணுவத்திற்கு தேவைப்படும் அனைத்தையும் அவரால் செய்து தர முடிந்தது.

வடக்கு உள்நாட்டுப் போரை வென்றதால் ஜனநாயகவாதிகள் மீதான குடியரசுவாதிகளின் அதிகாரம் உறுதியடைந்தது. குடியரசுவாதியினர் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கம் வரை அமெரிக்க அரசியலை ஆக்கிரமிப்பது தொடர்ந்து வந்தது. குடியரசுக் கட்சியின் கீழுள்ள அமெரிக்காவின் நிலைப்பாடாக அதிபர் வில்லியம் மெக்கின்லி பின்வருவனவற்றைக் குறிப்பிடுகிறார்: 

தெற்கத்திய ஜனநாயகவாதிகள் படிப்படியாக தங்களுடைய கட்சியை மறுகட்டமைப்பு செய்யத் தொடங்கினர் என்பதோடு வடக்கத்திய முன்னேற்றங்களோடு தங்களை இணைத்துக்கொண்டனர். அவர்களிடம் பல வேறுபாடுகள் இருந்தன, ஆனால் அவர்கள் இருவரும் பெருநிறுவனங்களின் நம்பிக்கைகளுக்கு எதிரானவர்களாக இருந்தனர். குடியரசுக் கட்சியினரின் ஊழல் பிரதேச அளவிலானதாக இருந்தது. பொது எதிரியை எதிர்கொள்வதற்கான இந்த ஒப்பந்தம் அதிகாரத்திற்கு வரத்தொடங்கியிருந்த ஜனநாயகக் கட்சிக்கு புத்துணர்வூட்டுவதாக இருந்தது. வடக்கத்திய முன்னேற்றங்கள் குடியரசுக் கட்சியினரின் அதிகார அடித்தளத்தை தோண்டிக்கொள்வதற்கான கட்டற்ற வர்த்தகத்தை தேடியது - உட்ரோ வில்சன் இதை காங்கிரஸ் உரையில் பெருமளவிற்கு ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறார். 1920 ஆம் ஆண்டுகளில் குடியரசுக் கட்சியினரின் விரைவான மறுமலர்ச்சி அவர்களுக்கு அழிவாக அமைந்தது. உட்ரோ வில்சனின் சித்தாந்த ஆய்வினால் ஃபிராங்க்ளின் ரூஸ்வெல்ட் முன்பிருந்த குடியரசுக் கட்சி அதிபரான ஹெர்பர்ட் ஹூவரால் விரிவாக்கப்பட்ட பாதுகாப்புவாத கொள்கைகளையே பெரும் பொருளாதார மந்தத்திற்கான காரணமாக குற்றம்சாட்டினார்.

ஜனநாயகக் கட்சி தொடர்ந்து கட்டற்ற வர்த்தகத்தை முன்னெடுத்துச் சென்றது, கட்டற்ற வர்த்தகம் இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய கூட்டாளிகளுக்கிடையில் ஒரு இலக்காக இருந்து என்பதுடன் பல சுற்று விவாதங்களும் உடன்படிக்கைகளும் இந்தக் காரணத்தை படிப்படியாக முன்னெடுத்துச் சென்றன. பெரும் பொருளாதாரக் குழப்பத்திற்கான குற்றச்சாட்டோடு குடியரசுக் கட்சியினர் படிப்படியாக கட்டற்ற வர்த்தகத்தின் அடிப்படைவாதிகள் ஆனார்கள், அத்துடன் இந்த நிலையைத்தான் அவர்கள் இன்றும் தக்கவைத்திருக்கின்றனர்.

1960 ஆம் ஆண்டுகளில் ஜனநாயகக் கட்சி வடக்கத்திய குடியரசுக் கட்சியினரோடு ஒருங்கிணைந்து பல்வேறு பொது உரிமைகள் மற்றும் சீர்திருத்தங்களை நிறைவேற்றியதால் தன்னுடைய தெற்கத்திய அடித்தளத்தை இழந்தது. தெற்கத்திய வாக்குகளைக் கவர, பொது உரிமை சீர்திருத்தங்களோடு குடியரசுக் கட்சி தனது கட்டற்ற வர்த்தகத்தை அடிப்படை வாதமாகப் பயன்படுத்தியது. இவ்வாறு குடியரசுக் கட்சியினர் ஜனநாயகக் கட்சியினர் உள்ள பிரதேசங்களில் வர்த்தகம் செய்து வந்தனர். பெரும் பொருளாதார மந்தத்தின்போது, கட்டற்ற வர்த்தகத்தை மிகவும் வெளிப்படையாக ஆதரித்த காரணத்திற்காக 2008 ஆம் ஆண்டு தேர்தலின் போது குடியரசுக் கட்சியினருக்கு கடும் கண்டனம் தெரிவிக்கப்பட்டது.

பாதுகாப்புவாதத்திற்கு எதிரான வாதங்கள்
உள்நாட்டு வரிக் கொள்கைகள் வெளிநாட்டுப் பொருட்களுக்கு ஆதரவானதாக இருக்கலாம்
அமெரிக்காவில் பாதுகாப்புவாதம்
தொடக்கநிலை தொழில்துறை வாதம்