வடக்கு இத்தாலி மாகாணத்தில் எமிலியா-ரோமக்னாவில், ரெனாஜோ தி சென்டோவிலுள்ள "கம்யுனே" விலிருந்து வந்த திராட்சை விவசாயியின் மகனான ஃபெர்ருஷியோ லம்போர்கினியிலிருந்து ஆட்டோமேக்கர் கதை தொடங்குகிறது. லம்போர்கினி வாழ்க்கைத்தரத்தை உயர்த்துவதைக்காட்டிலும் இயந்திரங்களை உருவாக்குவதில் ஆர்வம் காட்டினார், மற்றும் பொலோக்னா அருகே உள்ள ஃப்ரடெல்லி டட்டியா தொழில்நுட்ப கல்வி நிறுவனத்தில் படித்தார் . 1940 ஆம் ஆண்டு, அவர் இத்தாலியன் விமானப் படையில் மாதிரித்திட்டத்தில் பணி அமர்ந்தார், ரோடெஸ் தீவில் இத்தாலியன் கார்ரிசனில் மெக்கானிக்காக பணிபுரிந்து, பிறகு வாகன பராமரிப்புப் பகுதிக்கு மேற்பார்வையாளரானார். போரிலிருந்து திரும்பிவந்த பிறகு, பீவே தி சென்டோவில் கேரேஜ் ஒன்றை லம்போர்கினி திறந்தார். இவரால் உதிரிப் பாகங்களிலிருந்தும் மிஞ்சிய இராணுவ வாகணங்களிலிருந்தும் ட்ராக்டர்களை உருவாக்கி தொழிலில் இறங்கினார், இவரின் மெக்கானிக்கல் திறமைக்கு நன்றி. இத்தாலியில் போருக்குப் பிறகு பொருளாரத்தை திரும்ப நிலைநாட்ட விவசாயப் பொருட்கள் கட்டாயம் தேவைப்பட்டது. 1948 ஆம் ஆண்டில், லம்போர்கினி ட்ராட்டோரி எஸ்.பி.ஏ ஐ லம்போர்கினி கண்டுபிடித்தார். மற்றும் 1950களின் மத்திய கால கட்டத்தில், ஒவ்வொரு வருடத்திலும் 1000 ட்ராக்டர்களை இவர் நிறுவனம் தயாரித்து, நாட்டிலேயே தலைசிறந்த விவசாயத்திற்கான இயந்திரங்களைத் தயாரிக்கும் நிறுவங்களில் ஒன்றானது. அமெரிக்காவிற்கு நகர்ந்த பின்பு, லம்போர்கினி ப்ருஷியடோரி எஸ்.பி.ஏ என்ற கேஸ் ஹீட்டர் நிறுவனத்தைத் திறப்பதற்கான தொழில்நுப்டத்தைக் கற்றார், இது பிறகு குளிர்சாதனப் பகுதியைத் திறப்பதற்கு உதவியது.

லம்போர்கினியின் வசதிவாய்ப்பு பெரிகியது அவருக்கு காரின் மீதான ஆர்வத்தை வளர்த்து, அது அவர் கார் கொட்டிலில் இருந்த ஃபியட் டோபோலினோவின் அழுகைச் சத்தத்தை சரிசெய்ய அவரின் ஓய்வு நேரத்தைச் செலவுசெய்தார். 1950௦ களின் தொடக்கக் காலகட்டத்தில் அவர் சொந்தமாக ஆல்ஃபா ரோமியோ மற்றும் லன்சியா ஆகியவற்றைக் கொண்டிருந்தார், ஒரு சமயத்தில், வாரத்தின் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு காரைப் பயன்படுத்தும் அளவு கார்களைக் கொண்டிருந்தார், மெர்செடெஸ்-பென்ஸ் 300எஸ்எல், ஜாகபவார் ஈ-டைப் கோபே, மற்றும் இரண்டு மசெராதி 3500ஜிடிகளும் உட்பட. 1958 ஆம் ஆண்டில், ஃபெர்ராரி 250ஜிடி ஐ வாங்க லம்போர்கினி மரநெல்லோவை வாங்க பயணம் செய்தார், கோச்பில்டர் பின்னின்ஃபாரினா வடிவமைத்த அமைப்புடன் கூடிய இரண்டு-இருக்கை கோபே. ஸ்காக்லியெட்டி-வடிவமைக்கப்பட்ட 250 SWB பெர்லினெட்டா மற்றும் 250ஜிடி 2+2 நான்கு-இருக்கை உட்பட, மேலும் பலவற்ரை அந்த வருடத்தில் வாங்கினா. ஃபெர்ராரீஸ் கார்கள் நல்லவையாக லம்போர்கினி கருதினார், ஆனால் அதிக சப்தத்துடனும், சரியான சாலைக் கார்களில் மிகவும் கடினமாகவும், சராசரியான உள்ளமைப்புக் கொண்ட மறுஅமைப்பு தேவைப்படும் ட்ராக் காராக பெயரிட்டார். அதிக எரிச்சல்கொள்ளும்படியாக, மிகவும் தரம் குறைந்த க்ளட்ச்களைக் கொண்டுள்ளதாக லம்போர்கினி நினைத்தார், மேலும் அதை மாற்றுவதற்காக தொடர்ந்து மரநெல்லோவிற்கு செல்லும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். ஃபெர்ராரியின் தொழில்நுட்ப வல்லுனர்கள் அதை சரிசெய்ய நிறைய நேரம் எடும்படியும் இருந்தது, லம்போர்கினியை அதைப் பார்க்கவும் அனுமதிக்கவில்லை; முதலில் அவர் விற்பனைக்குப் பின் ஃபெர்ராரியின் சர்வீயில் அதிர்ப்தியடைந்தார், அதை அவர் குறையாக கருதினார். தொடர்ந்து நிகழும் பிரச்சனைகளால் எரிச்சலுற்றார், ஒரு முறை அதிக தாமதம் அடைந்ததலால், பிரச்சனையை அவர் நிறுவன மேலதிகாரிவரை கொண்டு சென்றார், ""Il கமென்டேட்டர்"" , என்ஸோ ஃபெர்ராரி.

அடுத்து என்ன நடந்தது என்பது ஒரு கற்பனையின் கலமாகவே இருந்தது: "த்ரோப்ரெட் & க்ளாசிக் கார்ஸ்" புதினத்தில் 1991 இல் லம்போர்கினியின் பேட்டியில், அவர் என்ஸோவை "ஒரு விவாதத்தில்" குறைகூறினார், அவரிடம் அவர் அந்த கார் ஒர் அர்த்தமற்றது என்றார்; அபகீர்த்திகளால் மடெனான் கடும் கோபங்கொண்டார், எனவே உர்பத்தியாளர் மற்றும் வர்த்தக அதிபரிடம், "லம்போர்கினி, உன்னால் ஒரு ட்ராக்டரை ஓட்ட முடியும், ஆனால் ஃபெர்ராரியை ஒழுங்காகக் கையாளத்தெரியாது." எனக் கூரினார் என்ஸோ ஃபெர்ராரி லம்போர்கினியின் சமுதாய மதிப்பில் உணர்ச்சிபூர்கவாக இகழ்ந்தார். லம்போர்கினி பிறகு ஒரு யோசனைத் தோன்றியது என்ஸோ ஃபெர்ராரி, அல்லது யாராவது, அவருக்கு ஏற்ற காரை உருவாக்கவில்லை என்றால், அவரே சாதாரணமாக தனக்கு வேண்டிய காரை தயாரிக்கமுடியும். ட்ராக்டர் பெருமகன் ஃபெர்ராரீஸ் கார்கள் உயர்தர க்ரான்ட் டூரெர் பாகங்களைக் கொண்டிருக்கவில்லை என நினைத்தார்; எந்தவொரு , ஓட்டத் தரம், மற்றும் உட்புற அமைப்பை சமாதானமும் இன்றி காரானது நல்லபடி இயங்கவேண்டும் என்று லம்போர்கினி நினைத்தார். ஃபெர்ராரி இயக்கத்தில் அதியத்தை கொண்டுவர முடியும் என நம்பினார், பியெவே தி சென்டோவிற்கு திரும்பும்போது, லம்போர்கினி மற்றும் அவரது வேலையாட்கள் அவரது 250ஜிடி ட்ராக்டர் நிறுவனத்தைத் திறந்து அதில் வேலை செய்யத் தொடங்கினர். சாதாரண ஒற்றை அமைப்பு சாம்ஷஃப்ட் சிலின்டர் ஹெட்கள் தனிப்பயனாக மாற்றியமைக்கப்பட்டது, மற்றும் ஆறு கிடைமட்ட-மலைகள் இரு கார்ப்யூர்டர்கள் V12 என்ஜினுடன் இணைக்கப்பட்டது. லம்போர்கினி மாற்றியமைக்கப்பட்ட காரை மடெனா நுழைவாயிலுக்கருகிலுள்ள மோட்டார் சாலையில் எடுத்துச் செல்வார், மேலும் ஃபெர்ராரியின் சோதனை காரோட்டிகள் வரும் வரை காத்திருப்பார். லம்போர்கினியைப் பொருத்தவரை, அவரது காரில் செய்யப்பட்டுள்ள மாறுதல்கள் நிறுவனத்தால் தயாரிக்கப்பட்டதைவிட வேகமாகவாவது செல்லவேண்டும், மேலும் சுலமாக சோதனையாளர்களின் ஸ்டாக் இயந்திரத்தை முறியடிக்க வேண்டும் என எண்ணினார்.

மராநெல்லோ கேம்ப் கொடுப்பதைவிட சிறந்த அம்சத்துடன், வேகமாகவும், நல்ல வடிவிலும், அழகாகவும் இருக்கவேண்டும் அதை ஃபெர்ராரியிடம் அவரைவிடவும் நல்ல காரைத் தன்னால் உருவாக்கமுடியும் எனக் காட்ட விரும்பினார். பிற வகைகளில் அவர் சாதாரணமாக பொருளாதார நிலைக்கேற்ப கார்களை உருவாக்க எண்ணினார்; உயர்தர இயக்கமுடைய காரை உருவாக்க அவர் ட்ராக்டரில் உள்ள பொருட்களைக் கொண்டே உருவாக்க முடியும் என்றும் அதனால் மூன்று மடங்கு லாபம் என்பதை லம்போர்கினி உணர்ந்தார். வரலாற்று போட்டியின் தொடக்கமாகும்: ஃபெர்ருசியோ மற்றும் என்ஸோ மீண்டும் பேச இயலாது.

1973–1974: ஃபெருஷியோவின் ஒய்வு காலம்
1963–1964: தொடக்கம்
பிறப்பிடம்
வடிவங்களின் நோக்கம்