ஸ்டூல்மில்லர் (1999) என்பவர், தத்தெடுப்பதில் நிகழும் குடும்பச் சூழல்களின் வரம்புக் கட்டுப்பாட்டைக் கண்டறிந்தார், அதன்படி தத்தெடுக்கும் குடும்பங்கள் ஒரே மாதிரி இருப்பதாகத் தெரிகிறது, எடுத்துக்காட்டுக்கு, பொதுவான மக்கள் தொகையைக் காட்டிலும் சமூக-பொருளாதார நிலையில் இது அதிகமாகக் காணப்படுகிறது, இதிலிருந்து முந்தைய ஆய்வுகளில் இருக்கக்கூடிய பகிரப்பட்ட குடும்பச் சூழல்களின் பங்கை குறைத்து மதிப்பிட்டிருக்க வாய்ப்புள்ளது எனத் தெரிகிறது. தத்தெடுப்பு ஆய்வுகளில் வரம்புத் திருத்தத்திற்கான திருத்தங்கள் செயல்படுத்தப்பட்டன, இதனால் IQ இல் ஏற்படும் மாற்றங்களுக்கு சமூக-பொருளாதார நிலை 50% காரணமாக இருக்க வாய்ப்புள்ளது எனத் தெரிந்தது. இருப்பினும், தத்தெடுப்பு ஆய்வுகளுக்கான IQ மீதான வரம்பின் கட்டுப்படுத்தலின் விளைவு மேட்மெக்கியூ மற்றும் சகபணியாளர்களால் மதிப்பீடு செய்யப்பட்டது, அவர்கள் "பெற்றோர் கட்டுப்பாட்டின்மை உளநோய்க்கூறியல் மற்றும் குடும்பத்தின் சமூக-பொருளாதார நிலை ஆகியவற்றில் உள்ள வரம்பின் கட்டுப்பாடுகள் தத்தெடுக்கப்பட்ட உடன்பிறப்புகளின் IQ உடன்தொடர்பின் மீது எந்த விளைவையும் ஏற்படுத்துவதில்லை" என எழுதினர்.

எரிக் டர்கேமியர் மற்றும் அவரது சகபணியாளர்கள் (2003), தத்தெடுப்பு ஆய்வைப் பயன்படுத்தாமல் உதவி தேவைப்படும் நிலையிலுள்ள US குடும்பங்களைக் கொண்டு ஆய்வு செய்தனர். அதன் முடிவுகள் IQ மாற்றங்களின் விகிதங்களானது மரபணுவினாலும் சமூக-பொருளாதார நிலையைப் பொறுத்து நேர்பாக்கின்றி மாறும் சூழலினாலும் அமைகிறது எனக் காட்டின. நிதி நிலையில் மோசமான நிலையில் உள்ள குடும்பங்களில் IQ இல் காணப்படும் 60% மாற்றங்களுக்கு பகிரப்பட்ட குடும்பச் சூழலே காரணமாக உள்ளது, மேலும் மரபணுக்களின் பங்களிப்பு இதில் கிட்டத்தட்ட பூச்சியமாகிறது; செல்வச்செழிப்பு மிக்கக் குடும்பங்களில் முடிவுகள் சரியாக இதற்கு எதிராக உள்ளன என இந்த மாதிரிகள் காண்பிக்கின்றன. செல்வச்செழிப்பு மிக்க நடுத்தரக் குடும்பங்களை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு செய்யப்பட்ட முந்தைய ஆய்வுகளில் பகிரப்பட்ட சூழல் காரணிகளின் பங்கு குறைத்து மதிப்பிடப்பட்டிருக்கும் எனக் கூறுகின்றன.

முந்தைய ஆய்வுகள் சார் தன்மை கொண்டவையா?
அமெரிக்க மனோதத்துவ சங்கத்தின் கருத்து
காலாவதியான முறைமை
வரலாறு