1974 ஆம் ஆண்டில் ஓகா ஸ்டெரியினிலிருந்து நீர்க்கோளவான் சின்னம்மை தடுப்புமருந்து முதன் முதலாக மிச்சாக்கி டாகஹாஷி என்பவரால் உருவாக்கப்பட்டது. 1995 ஆம் ஆண்டிலிருந்து தொற்றுநோய் தடுப்பூசி மருந்தாக அமெரிக்க ஒன்றியத்தில் கிடைக்கப்பெற்றது. சில நாடுகளில் ஆரம்பப்பள்ளியில் குழந்தைகள் சேரும் முன்னர், நீர்க்கோளவான் சின்னம்மைத் தடுப்பு மருந்து கொடுக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் அல்லது நோய்த்தடுப்புத் திறன் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனை உள்ளது. இந்த மருந்தூசி வாழ்நாள் முழுவதிற்கும் பாதுகாப்பு அளிக்காது. அதனால் ஆரம்ப கால தடுப்புமருந்து அளிக்கப்பட்டதன் ஐந்து வருடங்களுக்குப் பிறகு தடுப்புமருந்து அளித்தல் அவசியமாக இருக்கிறது.

ஐக்கிய இராச்சியத்தில் வழக்கமாக பிரசவத்திற்கு முன்னதாக இருக்கும் பராமரிப்பு செயல்களில் ஒன்றாக நோய் வரலாறு இல்லாத இல்லாத பெண்களுக்கு நீர்க்கோளவான் எதிர்பொருள்கள் அளவிடப்படுகின்றன. 2005 ஆம் ஆண்டில் எல்லா தேசிய ஆரோக்கிய சேவை பணியாளர்களின் நோய்த்தடுப்பாற்றலும் வரையறுக்கப்பட்டது மற்றும் நோய்த்தடுப்பாற்றல் இல்லாதவர்களுக்கும் நோயாளியுடன் நேரடி தொடர்புடையவர்களுக்கும் தடுப்பு மருந்து அளிக்கப்பட்டது.

மற்றபடி ஐக்கிய இராச்சியத்தில் மக்கள்தொகையை அடிப்படையாக வைத்து நீர்க்கோளவான் சின்னம்மைக்கு எதிரான நோய்த் தடுப்பு மருந்து கொடுத்தல் வழக்கத்தில் இல்லை. ஏனெனில் வயது வந்தவர்களில் அதிகமானவருக்கு குளிர் நடுக்கம் (உடல் நடுக்கம்) ஏற்பட்டுவிடும் என்ற பயம், எல்லா மக்களுக்கும் தடுப்புமருந்து அளிக்கப்படும் வரை இருந்தது. குழந்தைப் பருவத்தில் சின்னம்மை நோய்த்தொற்று ஏற்பட்ட பெரியவர்கள் எப்போதாவது சின்னம்மை வைரஸ் தாக்கம் ஏற்பட்டால் (எடுத்துக்காட்டாக, அவர்களுடைக் குழந்தைகளின் மூலம்) அவர்களின் பிற்கால வாழ்க்கையில் குளிர் நடுக்கம் ஏற்பட குறைவாகவே வாய்ப்பிருக்கிறது. இதற்கு காரணம், நோய்க்கு உட்படுதல் ஒரு தடுப்புமருந்து செயலூக்கியாக செயல்புரிகிறது.

கர்ப்பிணி மற்றும் பிறந்த குழந்தைக்கு இருக்கும் நோய்த் தொற்று
தடுப்பு முறைகள்
அறுதியிடல்
உடல் இயக்க நோய்க்குறி இயல்