சுவிஸ் குடிமக்களுக்கு மூன்று சட்டப்பூர்வ உரிமைகள் உள்ளன: தன்னாட்சிப்பகுதி, மண்டலம் மற்றும் கூட்டமைப்பு நிலைகளில் இவை உள்ளன. 1848 ஆம் ஆண்டின் கூட்டமைப்பு அரசியலமைப்பு ஒரு நேரடி மக்களாட்சி முறையை (சில நேரங்களில் "பகுதி-நேரடி" அல்லது நாடாளுமன்ற மக்களாட்சி முறையின் பொது அமைப்புகளால் சேர்க்கப்படுவதால் பிரதிநிதித்துவ நேரடி மக்களாட்சி என அழைக்கப்படுகிறது) வரையறுக்கிறது. சுவிஸ் நேரடி மக்களாட்சியில் கூட்டமைப்பு மட்டத்தில் குடியியல் உரிமைகள் எனப்படும் உரிமைகள் ("Volksrechte" , "droits civiques" ) உள்ளன. அவற்றில், ஒரு "அரசியலமைப்பு தொடக்கத் திட்டத்தைச்" சமர்ப்பித்தல் மற்றும் ஒரு "பொது வாக்கெடுப்பு" ஆகிய நாடாளுமன்ற முடிவுகளைத் தோற்கடிக்கக்கூடிய உரிமைகள் ஆகியவை அடங்கும்.

ஒரு "பொது வாக்கெடுப்புக்கு" அழைப்பு விடுப்பதன் மூலம் குடிமக்களின் ஒரு குழுவினர், நாடாளுமன்றம் இயற்றிய ஒரு சட்டத்தை எதிர்க்கலாம், அதற்கு அவர்கள் அச்சட்டத்திற்கு எதிராக 100 நாட்களுக்குள் 50,000 கையொப்பங்களைப் பெற்றிருக்க வேண்டும். அப்படி இருந்தால், ஒரு தேசிய வாக்கெடுப்பு நிகழ்த்தப்படும், அதில் வாக்களிப்பவர்கள், பெரும்பான்மையின் மூலம் சட்டத்தை ஏற்பதா அல்லது நிராகரிப்பதா என முடிவு செய்வார்கள். எட்டு மண்டலங்கள் ஒன்றிணைந்தும் ஒரு கூட்டமைப்பு சட்டத்தின் மீதான பொது வாக்கெடுப்புக்கு அழைப்பு விடுக்க முடியும்.

அதே போல், கூட்டமைப்பு "அரசியலமைப்புத் தொடக்கத் திட்டமும்" ஒரு தேசிய வாக்குக்கு ஓர் அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தைச் செய்ய அனுமதிக்கிறது, அதற்கு அவர்கள் 18 மாதங்களுக்குள் முன்மொழியப்பட்ட திருத்தத்திற்கு ஆதரவாக 100,000 வாக்காளர்களின் கையொப்பத்தைப் பெற்றிருக்க வேண்டும். இதற்கு எதிரான ஓர் திருத்தமும் முன்மொழியப்படும் நிலையில், முதலில் முன்மொழியப்பட்ட திருத்தத்தில் நாடாளுமன்றம் போதிய கூடுதல் திருத்தங்களைச் சேர்க்கலாம், இதற்கென வாக்காளர்கள் தங்கள் வாக்குச் சீட்டில், இரண்டு முன்மொழிதல்களும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டால் எதைத் தேர்ந்தெடுப்பது என தங்கள் முன்னுரிமையைக் குறிப்பிட வேண்டும். முறையீடுகளாலோ அல்லது நாடாளுமன்றத்திலோ அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட அரசியலமைப்புத் திருத்தங்களை, தேசிய முன்னுரிமை வாக்கு மற்றும் மண்டல முன்னுரிமை வாக்குகள் ஆகிய இரண்டின் இரட்டைப் பெரும்பான்மையானது கண்டிப்பாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

சுகாதாரம்
நேரடி மக்களாட்சி
புவியியல்
வரலாறு