பொதுவான கினிப் பன்றி முதன்முதலில் கி.மு. 5000 ஆம் ஆண்டுகளில் தென் அமெரிக்காவின் ஆண்டியன் பிராந்தியத்தில் (இன்றைய கொலம்பியா, ஈக்குவேடார், பெரு மற்றும் பொலிவியாவின் தெற்குப் பகுதிகள்) பழங்குடியினரால் உணவுக்காக வளர்ப்புப்பிராணிகளாக்கப்பட்டன, இது தென் அமெரிக்காவின் கேமலிட்கள் வளர்ப்புப் பிராணிகளாக ஆக்கப்பட்டு சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் நடந்தது. கினிப் பன்றிகளைச் சித்தரிக்கும் சிலைகள் சுமார் கி.மு.500 முதல் கி.பி. 500 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு உட்பட்டவை பெரு மற்றும் ஈக்குவேடாரின் தொல்பொருளியல் பள்ளங்களில் கிடைக்கப்பெற்றுள்ளன. பழங்கால் பெரு நாட்டின் மோச்சே இன மக்கள் விலங்குகளைப் பூசித்தனர் மேலும் அவர்கள் தங்கள் கலைகளில் கினிப் பன்றிகளை அடிக்கடி சித்தரித்திருந்தனர். கி.பி. 1200 முதல் 1532 ஆம் ஆண்டில் ஸ்பானிஷ் ஆக்கிரமிப்பு ஏற்படும் வரையில், தெரிவு இனப்பெருக்கம் பல்வேறு வகையான வளர்ப்புக்குரிய கினிப் பன்றிகளின் உருவாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது, இது நவீன காலத்து வீட்டுவளர்ப்புகளுக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது. அந்தப் பிராந்தியத்தில் அவை இன்னமும் ஒரு உணவு ஆதாரமாகத் தொடர்கிறது; ஆண்டியன் மலைப்பகுதிகளில் இருக்கும் பெரும்பாலான குடியிருப்புகள் இந்த விலங்குகளை வளர்க்கின்றனர், அவை குடும்பங்களின் காய்கறி கழிவுகளை உணவாகக் கொண்டு வாழ்கின்றன. கினிப் பன்றிகளை உள்ளடக்கிய நாட்டுப்புற பாரம்பரியங்கள் ஏராளமானவை; அவை பரிசுப் பொருட்களாக பண்ட மாற்றம் செய்யப்படுகின்றன, வழக்காற்றுச் சமூக மற்றும் சமய சடங்குகளில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன மேலும் பேச்சுவழக்கு உருவகங்களில் அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகின்றன. நாட்டுப்புற மருத்துவர்கள் அல்லது "குரான்டெரோ" க்களால் பாரம்பரியமிக்க குணப்படுத்தும் சடங்குகளிலும் கூட அவை ஒரு முக்கிய அங்கம் வகிக்கின்றன, இவர்கள் இந்த விலங்குகளைப் பயன்படுத்தி மஞ்சள் காமாலை, வாத நோய், கீல்வாதம் மற்றும் டைப்பஸ் போன்ற நோய்களைக் கண்டறிகின்றனர். நோயுற்றவர்களின் உடல்களின் மீது இவை தேய்க்கப்படுகின்றன மற்றும் இவை ஒரு இயற்கைக்கு மீறிய ஊடகமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. கருப்பு கினிப் பன்றிகள் குறிப்பாக நோய் கண்டறிதலுக்குப் பயனுடையதாகக் கருதப்படுகிறது. சிகிச்சை பலனளிக்கக்கூடியதாக இருந்ததா இல்லையா என்பதை முடிவுசெய்வதற்கு இவ்விலங்கு வெட்டி பிளவுபடுதத்தப்பட்டு அவற்றின் குடல் உறுப்புகள் ஆராயப்படலாம். மேற்கத்திய மருந்துகள் கிடைக்காத அல்லது அவை மீது நம்பிக்கையில்லாத ஆண்டெச்சின் பல பாகங்களில் இந்த வழிமுறை பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது.

ஸ்பானிஷ், டச்சு மற்றும் ஆங்கிலேய வியாபாரிகள் கினிப் பன்றிகளை ஐரோப்பாவுக்குக் கொண்டுவந்தனர், இங்கு அவை மேல்தட்டு மக்களிடத்தில் மற்றும் இராணி எலிசபெத் I உட்பட அரச குடும்பத்தினர் மத்தியில் அவை விரைவாக ஒரு கவர்ச்சிகரமான வளர்ப்புப்பிராணியாகப் பிரபலமடைந்தது. கினிப் பன்றி பற்றிய எழுத்துப்பூர்வமான பதிவு 1547 ஆம் ஆண்டிலிருந்து கிடைக்கப்பெறுகிறது, சாண்டோ டோமிங்கோவிலிருந்து இந்த விலங்கைப் பற்றிய விவரணை இருக்கிறது; ஹிஸ்பானியோலாவுக்கு கேவிக்கள் பிறப்புரிமை கொண்டில்லாததால் இந்த விலங்கு பெரும்பாலும் ஸ்பானிஷ் பயணிகளால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்க்கூடும். 1554 ஆம் ஆண்டில் மேற்கத்திய நாடுகளில் சுவிஸ் இயற்கையாளர் கான்ராட் கெஸ்னெர் அவர்களால் கினிப் பன்றி முதன் முதலாக விவரிக்கப்பட்டது. அதனுடைய ஈருறுப்புக்குரிய அறிவியல் பெயர் 1777 ஆம் ஆண்டில் முதன் முதலாக எர்க்ஸ்லெபன் அவர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டது; அது பல்லாஸ் பரம்பரைக்குரிய பதவிப்பெயர் (1766) மற்றும் L குறிப்பிட்ட கான்ஃபெர்ரால் (1758) ஆகியவற்றின் ஒரு இரசக்கலவையாகும்.

பெயர்
நடத்தை
செல்லப்பிராணிகள்
வரலாறு