ஒவ்வொரு சமூகப் பிரிவும் தனது பிரிவுக்கு நன்மையை வழங்க மிகுந்த சிரத்தை எடுத்துக்கொள்கிறது. மேலும் இந்தப் போராட்டத்தில் மேல்தட்டு மற்றும் நடுத்தட்டு பிரிவுகள் வெற்றிபெற்றன. கீழ்த்தட்டு பிரிவுகள் தோற்றன என பெர்னாட் ஷா குறிப்பிட்டார். அவர் தனது காலத்திய ஜனநாயக முறையைக் கண்டித்தார். உழைப்பாளிகள், பேராசை கொண்ட முதலாளிகளால் இரக்கமற்ற முறையில் சுரண்டப்படுகின்றனர். மிகவும் தாழ்ந்த வறுமையில் வாழும் அவர்கள் புத்திசாலித்தனமாக வாக்களிப்பதில் குறைந்த ஆர்வமே கொண்டிருக்கும் வகையிலான அறிவற்றவர்களாக உள்ளனர் எனக் கூறினார்.
இந்தக் குறைபாடானது இறுதியில் ஆட்சி செய்வதற்குப் போதிய புத்திசாலித்தனமும் அனுபவமும் கொண்ட, நீண்ட ஆயுள் கொண்ட சூப்பர் மேன் வரும்போது சரி செய்யப்படும் என அவர் நம்பினார். இந்த மேம்பாட்டு செயலாக்கத்தை அவர் "தேர்தல் பெருக்கம்" என அழைத்தார். ஆனால் சில நேரங்களில் அதை "ஷாவியன் இனமேம்பாட்டியல்" (shavian eugenics) எனக் குறிப்பிடுகின்றனர். அது பெண்கள் தம்மையே அறியாமல் தமக்கு அதீத ஆற்றலுள்ள குழந்தைகளைத் தரக்கூடிய ஆடவர்களை மட்டுமே மணம் முடிக்க தேர்வு செய்யும்படி மாற்றுவது "தெய்வீக சக்தியாலே" நடக்கும் என அவர் கருதியதே இதற்கு முக்கியக் காரணமாகும்.
பெர்னாட் ஷா கனவு கண்ட அந்த சூழல் "பேக் டு மெத்துசேலா" (Back to Methuselah) வில் நாடகமாக்கப்பட்டது. ஏதேன் தோட்டத்தில் தொடங்கி தொலைதூர எதிர்காலம் வரையிலான மனித இன மேம்பாட்டினைப் பற்றி விவரிக்கும் ஒரு நினைவு நாடகமாகும்.

1882 ஆம் ஆண்டில் ஹென்றி ஜார்ஜின் நில தேசிய மயமாக்கல் கொள்கைகளால் கவரப்பட்ட பெர்னாட் ஷா, நிலங்களை தனியார் சொந்தம் கொண்டாடுவதும் சொந்த இலாபத்திற்காக அதைப் பயன்படுத்தி சீரழிப்பதும் ஒரு வகைத் திருட்டாகும் என்ற முடிவுக்கு வந்தார். அதனால் பொது நலத்தை நோக்கமாகக் கொண்ட அரசாங்கங்கள், நிலங்களையும் இயற்கை வளங்களையும் சமமாகப் பங்கிட்டு வழங்கி அவற்றைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்ற கோட்பாட்டை ஆதரித்தார். தனிபர்களின் வருமானம் அவர்களின் சொந்த உழைப்பினை விற்பனை செய்வதன் மூலமாக மட்டுமே கிடைக்க வேண்டும் எனவும் அனைவருக்கும் சமமான ஊதியத்தை வழங்கினால் மட்டுமே வறுமையை ஒழிக்க முடியும் எனவும் பெர்னாட் ஷா நம்பினார். இந்தக் கருத்துகளே சோஷியல் டெமாக்ரட்டிக் ஃபெடரேஷனின் (SDF) உறுப்பினர் தகுதிக்காக பெர்னாட் ஷா விண்ணப்பிக்க தூண்டியது. அதை எச். எம். ஹிண்ட்மேன் நடத்திவந்தார். பெர்னாட் ஷாவிற்கு காரல் மார்க்ஸின் படைப்புகளை அறிமுகம் செய்தவர் இவர் தான். பெர்னாட் ஷா SDF இல் சேரவில்லை. ஏனெனில் அது வற்புறுத்தலின் பேரிலான சீரமைப்புகளை ஆதரித்தது. அதற்கு மாறாக 1884 ஆம் ஆண்டில் அவர் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட ஃபேபியன் சொசைட்டியில் சேர்ந்தார். அது சீர்திருத்தம் என்பது படிப்படியாக நிகழ வேண்டிய ஒன்று மற்றும் அது திடீர் புரட்சிகளின் மூலமாக இல்லாமல் அமைதியான வழிகளிலேயே தூண்டப்பட வேண்டும் என்ற அவரது கருத்துக்கு ஒத்துப்போகக்கூடிய நம்பிக்கைகளைக் கொண்டிருந்தது.
பெர்னாட் ஷா ஒரு செயல்மிகு ஃபேபியனாவார். அவர் அதற்கான பல சிற்றேடுகளை எழுதினார். அவர்களின் காரணங்களின் சார்பாக அயராது உரைகளை நிகழ்த்தினார். "த நியூ ஏஜ்" என்னும் தனிச்சார்புடைய சமதர்ம பத்திரிகையை உருவாக்குவதற்கு நிதியும் அளித்தார். ஒரு ஃபேபியனாக அவர் தொழிலாளர் கட்சியின் உருவாக்கத்தில் பங்கேற்றார்.
"த இண்ட்டெலிஜெண்ட் வுமன்'ஸ் கைடு டு சோஷியலிஸம் அண்ட் கேப்பிட்டலிஸம்" என்னும் அவரது புத்தகம் அவரது சமதர்மக் கருத்துகள் பற்றிய தெளிவான கூற்றுகளை வழங்குகிறது. "மேஜர் பார்பரா" மற்றும் "பிக்மேலியன்" போன்ற நாடகங்களில் தெளிவாகக் காண்பித்தபடி பெர்னாட் ஷாவின் எழுத்துகளின் பெரும்பாலானவற்றின் நோக்கம் பிரிவினைவாத எதிர்ப்பே ஆகும்.

1916 ஆம் ஆண்டு சர் ரோஜர் கேஸ்மெண்ட்டின் (Sir Roger Casement) மரண தண்டனையை பெர்னாட் ஷா எதிர்த்தார். அவர் த டைம்ஸ் பத்திரிகைக்கு "அஸ் அன் ஐரிஷ்மேன்" (as an Irishman) என்னும் ஒரு கடிதத்தை எழுதினார். அவர்கள் அதை நிராகரித்தனர். ஆனால் பின்னர் அது "மான்சென்ஸ்டர் கார்டியன்" பத்திரிகையால் 1916 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 22 அன்றும் "நியூ யார்க் அமெரிக்கன்" பத்திரிகையில் 1916 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு 13 அன்றும் அச்சிடப்பட்டது.

1930களில் USSRக்கு சென்ற பின்னர், பெர்னாட் ஷா ஒரு ஸ்டாலினிய USSR இன் தீவிர ஆதரவாளராக மாறினார். அங்கு அவர் ஸ்டாலினைச் சந்தித்தார். 1931 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 11 அன்று அவர் அமெரிக்கன் நேஷனல் ரேடியோவில் ஓர் உரையை ஒலி பரப்பினார். அப்போது நாடே பொருளாதாரப் பெருமந்தத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தது அந்த உரையில் நேயர்களிடம் ‘திறமையான தகுந்த வயதும் நல்ல குணமும் உள்ள உழைப்பாளி’ எவரும் சோவியத் யூனியனுக்கு வரவேற்கப்பட்டு அவர்களுக்கு வேலையும் வழங்கப்படும் எனக் கூறினார். குறைந்தபட்சம் நூற்றுக்கணக்கான அமெரிக்கர்கள் அவரது ஆலோசனைக்கு மறுமொழியளித்து USSRக்கு சென்றனர். பெர்னாட் ஷாவின் நாடகமான "ஆன் த ராக்ஸ்" (1933) நாடகத்தின் முன்னுரையே மாகாண அரசியல் இயக்ககத்தினால் (OGPU) நடத்தப்பட்ட சித்திரவதை செயல்களை நியாயப்படுத்தும் முதல் முயற்சியாகும். பெர்னாட் ஷா "மான்செஸ்டர் கார்டியனுக்கு" அனுப்பிய ஒரு திறந்தநிலைக் கடிதத்தில் சோவியத் உணவுப் பற்றாக்குறையின் கதைகளை விளக்காமல் அதன் அறிக்கைகளை சுரண்டலுக்குள்ளான உழைப்பாளிகளின் தவறான கூற்றுகள் எனக் கூறினார். அவர் ஸ்டாலின் லிசெங்கோயிசத்தை ஏற்றுக்கொண்டதைப் பற்றி "லேபர் மந்த்லி" க்கு எழுதிய ஒரு கடிதத்தில் எழுதினார்.

தொழில் வாழ்க்கை
நாடகங்கள்
அரசியல்
புகைப்படவியல்