மே 1963 இல், "தி எட் சலிவான் நிகழ்ச்சி" யில் இருந்து டிலான் வெளியேறியபோது அவரது அரசியல் பெயர் உயர்ந்தது. ஒத்திகை சமயத்தில், டிலான் பாட இருக்கும் “டாகிங்’ ஜான் பிர்ச் பரனாய்டு ப்ளூஸ்” பாடல் ஜான் பிர்ச் சொசைட்டிக்கு அவதூறாகத் தோன்றக் கூடிய சாத்தியம் இருப்பதாக சிபிஎஸ் தொலைக்காட்சியின் “நிகழ்ச்சி நடைமுறைகளின் தலைவர்” டிலானுக்குத் தெரிவித்தார். இந்த தணிக்கைக்கு இணங்கிப் போவதைக் காட்டிலும் நிகழ்ச்சியில் பங்கு பெறாமலிருப்பது உகந்தது என டிலான் பங்குபெற மறுத்து விட்டார்.

இந்த சமயத்திற்குள், டிலான் மற்றும் பேஸ் இருவருமே மனித உரிமை இயக்கத்தில் முக்கியமானவர்களாய் ஆகியிருந்தனர். ஆகஸ்டு 28, 1963 அன்று மார்ச் ஆன் வாஷிங்டனில் இருவரும் இணைந்து பாடினர். டிலானின் மூன்றாவது இசைத்தொகுப்பான "தி டைம்ஸ் தே ஆர் எ-சேஞ்சிங்’" இன்னும் கூடுதல் அரசியல்ரீதியான மற்றும் கொந்தளிக்கிற டிலானை பிரதிபலித்தது. பாடல்கள் பெரும்பாலும் சமகால உண்மைச் சம்பவங்களை தங்களின் கருப்பொருளாகக் கொண்டிருந்தன. ”ஒன்லி எ பான் இன் தெயர் கேம்” மனித உரிமைகள் தொழிலாளர் மெட்கர் எவர்ஸின் கொலை குறித்துப் பேசியது; “தி லோன்ஸம் டெத் ஆஃப் ஹேட்டி கரோல்” வில்லியம் ஸாண்ட்ஸிங்கர் என்னும் இளம் வெள்ளை பொதுவுடைமைவாதியிடம் சிக்கி உயிரிழந்த விடுதியின் மது அருந்தக ஊழியரான ஹேட்டி கரோலின் மரணத்தைப் பேசியது. பொதுவான கருப்பொருள் விடயமாக, ”பலாட் ஆஃப் ஹோலிஸ் பிரவுன்” மற்றும் “நார்த் கண்ட்ரி ப்ளூஸ்” விவசாய மற்றும் சுரங்கத் தொழிலாளர் சமுதாயங்களின் சீர்குலைவால் சூழப்பட்ட விரக்தி குறித்துப் பேசியது. இந்த அரசியல் விடயங்களோடு “பூட்ஸ் ஆஃப் ஸ்பேனிஷ் லெதர்” மற்றும் “ஒன் டூ மெனி மார்னிங்ஸ்”ஆகிய இரண்டு சொந்த காதல் பாடல்களும் வந்தன.

1963 இறுதிக்குள்ளாக, நாட்டுப்புற இசை மற்றும் கிளர்ச்சி இயக்கங்களால் தான் கையாளப்படுவதாயும் கட்டுப்படுத்தப்படுவதாய் டிலான் உணர்ந்தார். ஜான் எப். கென்னடி படுகொலையானதற்குப் பிறகு கொஞ்ச காலத்தில் தேசிய அவசரநிலை மனித உரிமைகள் குழு வழங்கிய “டோம் பெயின் விருதினை” பெற்றுக் கொண்டு இவர் பேசியபோது, இந்த பதட்டங்கள் வெளிப்பட்டன. கோபமுற்றிருந்த டிலான் குழுவின் பாத்திரத்தை வெளிப்படையாய் விமர்சித்தார். உறுப்பினர்கள் எல்லாம் பெருசுகளாகி விட்டதாக கூறிய அவர் கென்னடியைக் கொன்றதாக கூறப்படும் லீ ஹார்வி ஓஸ்வால்டில் தன்னில் (ஒவ்வொரு மனிதனிலும்) கொஞ்சத்தை காண்பதாகக் கூறினார்.
1964 ஜூன் மாலையில் ஒரு தனிப்பாடலாக பதிவு செய்யப்பட்ட “"அனதர் சைட் ஆஃப் பாப் டிலான்" ” தனது முன்னோடிகளை விட சற்று உற்சாக மனோநிலையில் செய்யப்பட்டதாய் இருந்தது. “ஐ ஷேல் பீ ஃப்ரீ#10” மற்றும் “மோட்டார்சைக்கோ நைட்மேர்” ஆகிய பாடல்களில் கற்பனையுலக நகைச்சுவை மிகுந்த டிலான் மறுஎழுச்சி கண்டார். “ஸ்பேனிஷ் ஹார்லெம் இன்சிடண்ட்” மற்றும் “டூ ரமோனா” ஆகியவை உணர்ச்சி மிகுந்த காதல் பாடல்களாய் அமைந்தன. “பிளாக் க்ரோ ப்ளூஸ்” மற்றும் “ஐ டோண்ட் பிலீவ் யூ (ஷீ ஆக்ட்ஸ் லைக் வீ நெவர் ஹேவ் மெட்)”ஆகியவை ராக் அண்ட் ரோல் விரைவில் டிலானின் இசையில் ஆதிக்கம் செலுத்தலாம் எனக் கட்டியம் கூறின. ”இட் எய்ன்’ட் மீ பேபி” மேலே பார்க்க புறக்கணிக்கப்பட்ட காதல் குறித்த பாடலாய் தோன்றினாலும், இது தனது பிரபலம் தன்மீது திணிக்கும் பொறுப்பை நிராகரிக்கும் உணர்வாக கூறப்படுகிறது. அவரது புதிய திசை இரண்டு நீளமான பாடல்களால் அடையாளப்படுத்தப்பட்டது. முதலாவது பாடல் படிமவாதமுற்ற “சைம்ஸ் ஆஃப் ஃப்ரீடம்”. இது அடர்த்தியான உருவக இயற்கையழகின் பின்னணியில் சமூக கருத்துகளை கூறுவதாய் அமைந்திருந்தது. பின்னாளில் “மாறும் பிம்பங்களின் சங்கிலிகள்” என்று ஆலன் கின்ஸ்பெர்க் வர்ணித்ததான ஒரு நடையில் இருந்தது - மற்றும் “மை பேக் பேஜஸ்” இவரது சொந்த முந்தைய பாடல்களின் எளிமையையும் கடுமையான தீவிர மனோநிலையையும் விமர்சிப்பதாக இருந்தது.

1964 மற்றும் 1965களின் பின் பாதியில், நாட்டுப்புற இசையில் சமகால பாடலாசிரியர்களில் முன்னணியில் இருந்தவர் என்பதில் இருந்து நாட்டுப்புற-ராக் பாப்-இசை நட்சத்திரமாய் டிலான் மாறியிருந்ததை அடுத்து, அவரது தோற்றமும் இசை பாணியும் துரிதமாய் .மாறி விட்டன. அவரது கரடுமுரடான ஜீன்ஸ் மற்றும் முரட்டு சட்டைகள் மாறி கர்னபி ஸ்ட்ரீட் ஆடைகள், சன்கிளாஸ்கள் பகல் அல்லது இரவாயினும், மற்றும் பாயிண்ட்லி “பீடில் பூட்ஸ்” வந்தன. தன்னை பேட்டி காண்பவர்களுடன் கற்பனையான விதத்தில் டிலான் மல்லுக்கட்டில் இறங்குவதும் அதிகரித்தது. லெஸ் கிரேன் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் இவர் தோன்றுகின்ற சமயத்தில், இவர் உருவாக்க இருக்கும் ஒரு படம் குறித்து கேட்ட போது, அது ஒரு கௌபாய் திகில் திரைப்படம் என கிரேனிடம் டிலான் கூறினார். கௌபாயாக அவர் நடிக்கிறாரா எனக் கேட்டபோது, டிலான் கூறினார்: “இல்லை, நான் என் அம்மாவாக நடிக்கிறேன்."

கிளர்ச்சி மற்றும் "அனதர் சைட்"
1980கள்
மத நம்பிக்கைகள்
நெவர் எண்டிங் டூர்