புதிய சைபீரியத் தீவுகள் இருப்பதைப் பற்றிய முதல் செய்தி பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் யாகவ் பெர்மியாகவ் என்ற கோசக் இனத்தவரால் வெளிக்கொண்டு வரப்பட்டது. 1712 ஆம் ஆண்டில், எம். வாகின் தலைமையிலான ஒரு கோசக் பிரிவு பெரிய லியாகவ்ஸ்கித் தீவை அடைந்தது.

1809-10 ஆம் ஆண்டில் யாகவ் சண்ணிகோவ் மற்றும் மத்வேய் கெடென்ஷ்த்ரோம் ஆகியோர் புதிய சைபீரியத் தீவுகளுக்கு ஒரு நிலவரைபடம் வரையும் நோக்கில் பயணித்தனர். 1811 ஆம் ஆண்டில் கோதெல்னிக்கு வடக்கே ஒரு "புதிய நிலம்" காணப்பட்டதாக சண்ணிகோவ் அறிவித்தார். இது ஜெம்ல்யா சண்ணிகோவா அல்லது சண்ணிகோவ் நிலம் என்ற கட்டுக்கதையாக அறியப்பட்டது. 1886 ஆம் ஆண்டில், துருவப்பகுதி ஆய்வாளரும் விஞ்ஞானியுமான எட்வர்ட் டோல், நவசிபீர்ஸ்க்குத் தீவுகளுக்கு தனது முதல் பயணத்தை மேற்கொண்ட போது, ​​கோதெல்னி தீவுக்கு வடக்கே அறியப்படாத ஒரு நிலத்தைக் கண்டதாக எண்ணினார். இது ஜெம்ல்யா சண்ணிகோவா என்று அழைக்கப்படும் நிலம்தான் என்று அவர் யூகித்தார்.

டோல் 1892 வசந்த காலத்தில் இத்தீவுக் குழுவிற்கு ஒரு கோசக் மற்றும் மூன்று உள்ளூராட்களுடன் மீண்டும் சென்றார். அவர் நாய்களால் இழுத்துச்செல்லப்பட்ட ஸ்லெட்களில் பனிக்கட்டிக்கு மேல் பயணித்து பெரிய லியாகோவ்ஸ்கிய் தீவின் தெற்கு கடற்கரையை அடைந்தார். இந்த தீவின் தெற்கு கடற்கரையில், பின் பனியூழிக்காலப் படிவுகளை வெளிப்படுத்தும் வகையில் நன்கு பாதுகாக்கப்பட்ட எலும்புகள், தந்தங்கள், கரி முதலியவற்றுடன் 40 மீட்டர் (130 அடி) உயரமான கடல் பாறைகளுக்குள் ஒரு மரத்தையும் கண்டார். இந்த படிவுகள் நிலையான உறைபனியால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு 200,000 ஆண்டுகளில் படிப்படியாகக் குவிக்கப்பட்டுள்ளன.

செப்டம்பர் 2014 இல், ரஷ்யக் கடற்படை 1993 முதல் கைவிடப்பட்ட ஒரு சோவியத் கால கடற்படை தளத்தை மீண்டும் நிறுவியது.

வரலாறு
நிலவியல்
புவியியல்
காலநிலை