சமகால இலக்கியத்தில், பல ஆசிரியர்கள் பல காரணங்களுக்காக விசித்திரக் கதைகளின் பல வடிவங்களைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். விசித்திரக் கதை வழங்கும் சிறிய சட்டகத்திலிருந்து மனித நிலையை ஆய்வு செய்தல் அதில் ஒரு காரணமாகும். சில ஆசிரியர்கள் சம கால சொற்பொழிவில் கற்பனை அம்சத்தை மீண்டும் உருவாக்க முயற்சித்துள்ளனர். சில எழுத்தாளர்கள் விசித்திரக் கதைகளைப் நவீன விவகாரங்களுக்காகப் பயன்படுத்துகின்றனர்; ஒரு கதையில் அமைந்துள்ள உளவியல் நாடகத்தைப் பயன்படுத்துதலும் இதில் அடங்கும், அதற்கு ராபின் மெக்கின்லே "டாங்கிஸ்கின்" (Donkeyskin) கதையை "டியர்ஸ்கின்" என்ற பெயரில் நாவலாகப் படைத்தது ஓர் எடுத்துக்காட்டாகும். அந்த நாவலில் ஒரு தந்தை தனது மகளை தவறாகப் பயன்படுத்தி துன்புறுத்தியதைப் பற்றிய வலியுறுத்தல் அதிகமாக இருந்தது. சில நேரங்களில், குறிப்பாக குழந்தைகள் இலக்கியத்தில், விசித்திரக் கதைகள் நகைச்சுவை உணர்வுக்காக சிறு திருப்பங்களுடன் மீண்டும் கூறப்பட்டுள்ளன, "த ஸ்டிங்கி சீஸ் மேன்" என்ற ஜான் செயிஸ்காவின் கதையும் "த ASBO ஃபேரி டேல்ஸ்" என்ற கிரிஸ் பில்பிமின் படைப்பும் எடுத்துக்காட்டாகும். விசித்திரக் கதைகள் இடம்பெறும் உலகம் ஒரு பொதுவான நகைச்சுவை மூலக் கருத்தாக உள்ளது, மேலும் இதில் கதாப்பாத்திரங்கள் கதையில் அவர்களின் பங்கைப் பற்றித் தெரிந்துள்ளனர், திரைப்பட வரிசையான ஷ்ரெக் இது போன்றதாகும்.

பிற ஆசிரியர்கள் மேலோங்கிய ஐரோப்பிய மயமான ஆணாதிக்கம் மிகுந்த அம்சம் கொண்ட விசித்திரக் கதைகளின் பல கலாச்சார அல்லது பெண்ணிய மறுமதிப்பீடுகள் போன்ற குறிப்பிட்ட மூலக்கருத்துகளைக் கொண்டிருக்கலாம், இது பழைய கதைகூறலின் விமர்சனமாகவும் விளங்குகிறது. குறிப்பாக டேம்சல் இன் டிஸ்ட்ரெஸ் வடிவம் பல விமர்சகர்களால் கடுமையாக தாக்கி விமர்சிக்கப்பட்டது. இந்த கதாப்பாத்திரத்தை நிராகரித்த, கதைகூறல் சார்ந்த எதிர்த்திசையம்சத்திற்கான எடுத்துக்காட்டுகள் "த பேப்பர்பேக் ப்ரின்சஸ்" என்னும் ராபர்ட் முன்ச்சின் சித்திரப் புத்தகம் ஆகும். அது குழந்தைகளுக்காக உருவாக்கபப்ட்டது, அதில் ஒரு இளவரசி ஓர் இளவரசனைக் காப்பாற்றுவாள், இதற்கு மற்றொரு எடுத்துக்காட்டு ஏஞ்சலா கார்ட்டெரின் "த ப்ளடி சேம்பர்" (Bloody Chamber) கதையாகும், அதில் பல விசித்திரக் கதைகள் ஒரு பெண்ணின் கருத்துக்கோணத்திலிருந்து விளக்கப்பட்டிருக்கும்.

இந்த வகையின் ஒரு சுவாரஸ்யமான பயன், "டிஃபென்ஸ் AT&L" என்ற இராணுவ தொழில்நுட்பப் பத்திரிகையில் நிகழ்ந்தது. அது "ஆப்டிமைஸிங் பை-மோடல் சிக்னல்/நாய்ஸ் ரேஷியோஸ்" என்ற தலைப்பில் ஒரு விசித்திரக் கதையை வெளியிட்டது. மாஜ். டேன் வார்டு (USAF) எழுதிய இந்தக் கதையில், ஆப்பரேட்டர்களுக்கும் தொழில்நுட்ப உருவாக்குநர்களுக்கும் இடையேயான தகவல்தொடர்பு துண்டிக்கப்படுவதை விளக்க கார்பிள் எனப்படும் விசித்திரக் கதை பயன்படுத்தப்படுகிறது. வார்டின் கட்டுரை ஜார்ஜ்f மெக்டொனால்டின் தாக்கத்தை அதிகம் கொண்டிருந்தது.

ஆஸ்கார் வைல்டு, ஏ.எஸ். பியாட், ஜேன் யோலென், டெர்ரி விண்டிங்,டொனால்டு பார்த்தெல்மே, ராபர்ட் கூவர், மார்கரேட் அட்வுட், கேட் பெர்ன்ஹெய்மர், எஸ்பிடோ ஃப்ரெயர், டானித் லீ, ஜேம்ஸ் தர்பர், ராபின் மெக்கின்லே, ஈசாக் பாஷவிஸ் சிங்கர், கெல்லி லிங்க், ப்ருஸ் ஹாலந்து ரோஜர்ஸ், டோன்னா ஜோ நேப்போலி, கேமரான் டாக்கி, ராபர்ட் ப்ளை, கெயில் கார்சன் லெவின், ஆன்னெட் மேரி ஹைடர், ஜாஸ்பர் ஃப்ஃபோர் மற்றும் பல பிரபலங்கள் விசித்திரக் கதைகளை தங்கள் படைப்புகளில் பயன்படுத்தியுள்ளனர்.

விசித்திரக் கதைகளுக்கும் விசித்திரக் கதையின் வடிவமைப்புகளைப் பயன்படுத்தும் கற்பனைக் கதைகளுக்கும் இடையே விதியை உருவாக்குவது கடினமாக இருக்கலாம். ஆனால் ஒரே ஆசிரியரின் படைப்பில் இவற்றுக்கிடையேயான வேறுபாடு தெளிவாகிறது: ஜார்ஜ் மெக்டொனால்டின் "லிலித்" மற்றும் "ஃபேண்ட்டஸ்டிஸ்" ஆகிய கதைகள் கற்பனைக் கதைகளின் கீழ் வருகின்றன, ஆனால் அவரது "த லைட் ப்ரின்சஸ்", "த கோல்டன் கீ" மற்றும் "த வைஸ் வுமன்" ஆகியவை பொதுவாக விசித்திரக் கதைகள் என்றே அழைக்கப்படுகின்றன. விசித்திரக் கதைகளின் கற்பனைக் கதைகளில் பிற கற்பனைக் கதைகள் போலவே உரைநடையை எழுதும் நாவல் முறை, கதாப்பாத்திர அமைப்பு அல்லது அமைப்பு ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்துவதே இவற்றுக்குள்ள வேறுபாட்டை உணர்த்துகின்றன.

இந்த வகையின் வரலாறு
எழுத்துவடிவப் படைப்புகள்
கலாச்சாரங்களுக்கிடையேயான பரவல்
மூலக் கருத்துகள்