அமெரிக்காவில் 1929 ஆம் ஆண்டில் பங்குச்சந்தை வீழ்ச்சியினால் ஏற்பட்ட கிளாஸ் ஸ்டீகல் விதிமுறை வங்கிகளை வைப்புத் தொகை ஏற்றுக் கொள்வதிலிருந்தும் பாதுகாப்புத் தொகை இடர்வாய்ப்பை அறிவதிலிருந்தும் தடை செய்ததால் மூதலீட்டு வங்கிகள் வணிக வங்கிகளிலிருந்து பிரிந்து செயல்பட ஆரம்பித்தன. அதன்பின் 1999 ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட கிராம்-லீச்-ப்லைலி விதிமுறையை பெரிய நிறுவனங்கள் கடைபிடிக்க ஆரம்பித்தன. 

சமீப கால வளர்ச்சியில் குறிப்பிடும் வகையிலுள்ளது மேலான இணைப்பில் உருவான கடன் பாதுகாப்பு ஆகும். முன்பு முதலீடு வங்கிகள் நிதியாளர்களை அதிக பணம் வட்டிக்குகொடுக்க உதவி புரிந்ததோடு நிதியாளரின் தீர்க்காத கடன்களை பிணைப்புகளாக மாற்றுவதன் மூலம் அதிக கால மாறா வட்டி விகிதத்தை அளித்து வந்தது. உதாரணமாக அடகு நிதியாளர் வீட்டு கடன் பெற இயலும், பின்னர் அந்த கடனுக்கு முதலீட்டு வங்கியை பிணைப்புகளை விற்கச் செய்து, பிணைப்புகளை விற்பதன் மூலம் கிடைக்கும் பணத்தை புதிய கடன் வாங்க உபயோகப்படுத்த இயலும், நிதியாளர் வங்கியில் கடனாக வாங்கிய பணத்தை, பிணைப்பு வைத்துள்ளவருக்கு அளிப்பர். இந்த செயலுக்கு பாதுகாப்பாக்கம் என்று பெயர். எனினும் நிதியாளர்கள் கடனையே குறிப்பாக அடகு கடனை பாதுகாப்பாக்க முனைந்தனர். இதனால், மேலும் இது தொடரும் என்ற பயத்தினால் பல முதலீட்டு வங்கிகள் தாமே நிதியாளாராகி கடன்களை உருவாக்கி அதனை பாதுகாப்பாக்க முனைந்தனர். வணிக அடகுகளில் பல முதலீட்டு வங்கிகள் லாபமற்ற வட்டி விகிதங்களில் (loss leader interest rate) கடன் அளித்து கடன்களை பாதுகாப்பகப்படுத்தி பணம் ஈட்ட நினைத்தது. இந்த முறை முதலீட்டாளர் மற்றும் உருவாக்குனர்களுக்கு பிரபலமான நிதி கொடுக்கும் வாய்ப்பாக அமைந்தது. பாதுகாப்பக வீட்டு கடன்கள், 2007 ஆம் ஆண்டில் உருவான உபமுதன்மை அடகு நெருக்கடியை, முதலீட்டாளர்களுக்கு மிகவும் அபாயமான கடனை அவ்வாறு இல்லாதது போல காண்பித்ததால் மோசமாக்கியது.

நிறுவன அளவு
மேலான இணைப்பு
முதலீட்டு வங்கிகளின் நிர்வாக அமைப்பு
ஆர்வ முரண்பாடுகள்