பல இருத்தலியல் சிந்தனையாளர்களுக்கு உண்மையான இருத்தல் என்பது பொதுவானது. அது பலமுறை ஒருவர் "ஒருவரை அறிய" மற்றும் இந்த சுயத்திற்கு இணங்க வாழவும் பொருள்படும் வகையிலுள்ளது. ஒரு பொதுவான தவறான புரிதல் என்பது ஒருவர் கடுமையாக பார்க்கப் போனால் அவருடைய உண்மையான சுயம் கணிசமானது என்ற ஒன்றாக உள்ளது. 

உண்மை என்பதற்கு நடிப்பில், "ஒருவர்" தன்னளவில் நடிக்க வேண்டும், ஒருவர் தன்னளவில் நடிக்கவில்லை அல்லது "ஒருவரின் மரபணுக்கள்" அல்லது மற்றொன்றின் சாரம் தேவைப்படும் போதான சமயங்களில் தவிர. உண்மையான நடிப்பு என்பது ஒருவர் அவரது சுதந்திரம் பற்றியது. எனினும், ஒரு தர நிலையாக சுதந்திரம் உள்ளது, இதில் ஒருவரின் தர நிலை அடங்கியுள்ளது, ஆனாலும் ஒருவரின் தேர்வுகளை "தீர்மானிக்கும்" ஏதோ ஒரு வழியில் தீர்மானிக்கும் (அதாவது ஒருவர் அவரது பின்னணியை தனது தேர்விற்கு குற்றமாக்கலாம்). தர நிலையின் உண்மையுடனான தொடர்பில் உள்ளடங்கியுள்ளவை ஒருவரின் உண்மையான மதிப்பீடுகளை ஒருவர் தேர்வினைச் செய்யும் போது ஏற்படுவதாகும் (அதற்குப் பதிலாக, கீர்கேகார்ட்டின் ஆஸ்தெட்டே, போன்று "தேர்வினை" தொடர்பற்று), ஆகையால் ஒருவர் தேர்வு விருப்பங்களை பல்வேறு மதிப்பீடுகளுக்கு தேர்வுகளைக் கொள்ள அனுமதிக்கும் அல்லது அனுமதிக்காத செயலுக்குப் பதிலாகப் பொறுப்பேற்கிறார்.

இதற்கு முரண்பாடாக, உண்மையற்றது ஒருவரது சுதந்திரத்தின்படி வாழ்வதற்கு மறுப்பதாகும். இது பல்வேறு வடிவங்களை எடுக்கலாம், வாய்ப்புகள் பொருளற்றவை அல்லது தொடர்பற்றவை என்ற பாசாங்கு நிலை, தன்னளவில் தீர்மானகரமான வடிவம் உண்மையானது என திருப்திப்படுத்துவதன் மூலம், " "ஒருவர்" செயல்படவேண்டியது" எனும்படி "போலி நடிப்பினை" வகையினதாக இருப்பதாகும். "ஒருவர்" எவ்வாறு செயல்பட வேண்டும் என்பது ஒருவர் தன்னளவில் எவ்வாறு செயல்படுகிறார் (கூறுவதென்றால், ஒரு வங்கி மேலாளர்) என்ற தோற்றத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்த தோற்றம் வழக்கமாக ஏதோ சில சமூக வரையறைகளுக்கு தொடர்புடையது, ஆனால் இதற்கு அனைத்துச் செயல்பாடுகளும் சமூக வரையறைகளுக்கு உட்பட்டவை உண்மையற்றவை எனும் பொருளில்லை: இதில் முக்கிய ஒருவர் தன்னுடைய சுதந்திரம் மற்றும் பொறுப்பினை நோக்கியதாக இருக்கும், மேலும் இந்த சுதந்திரத்தின் விரிவுக்குள்ளேயே ஒருவர் செயல்பாடுகளை அமைக்கிறார்.

நம்பிக்கை இழப்பு
திரைப்படம் மற்றும் வீடியோ
அபத்தம்
உண்மையும் உண்மையற்றதும்