வெபர் சோதனை மற்றும் ரினி சோதனை (Rinne test) ஆகியவை சேர்ந்தே செய்யப்பட்டு, காதின் கேட்கும் திறனின் தன்மையும், இழப்பும் கண்டறியப்படுகிறது. வெபர் சோதனைக்கு இசைக்கவைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. (பொதுவாக 256 Hz or 512 Hz அதிர்வெண் கொண்டவை வெபர் அதிர்வு சோதனையிலும்; 512 Hz அதிர்வெண் கொண்டவை ரினி கேட்கும் திறன் சோதனையிலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது) இசைக்கவைகள் நெற்றியின் நடுப்பகுதியில் அல்லது மேலுதட்டுக்கு மேலே மூக்கிற்குக் கீழே பல்லின் மீது அல்லது நெற்றியின் மேலே காதிலிருந்து சம தூரத்தில் வைக்கப்படுகிறது. பின்னர் நோயாளியின் எந்தக் காதில் அதிக சப்தம் கேட்கிறது என வினவப்படுகிறது. ஆரோக்கியமான காதுகளுக்கு, இரு பக்கமும் ஒரே மாதிரியான சப்தம் கேட்கும். பாதிக்கப்பட்ட காதுகளுக்கு, கடத்தும் திறன் குறைவால் அதிக இரைச்சல் கேட்கும். இதிலிருந்து பாதிக்கப்பட்ட காதுகள் கண்டறியப்படுகிறது. பாதிக்கப்பட்டவரின் நன்றாக கேட்கும் காதுகளுக்கு அதிக இரைச்சல் கேட்டால், உணர்நரம்புச் செவி திறன் எனக் கண்டறியப்படுகிறது. நேயாளியால் கேட்கும் திறனை அறிய முடியவில்லை எனில் ரினி சோதனையும் சேர்த்து நடத்துப்பட்டு, மருத்துவரே கேட்கும் திறனைச் சோதிப்பார். 

ரினி சோதனையில் பயன்படுத்தப்படும் இசைக்கவை (பொதுவாக 512 Hz) இரண்டு காதுகளுக்குப் பின்பும் எலும்பின் மீது, கேட்கும் ஒலி குறையும் வரை வைக்கப்படுகிறது. உடனே காதின் மீது இசைக்கவை வைக்கப்பட்டு, அதிர்வு கேட்பது எப்போது குறைகிறது என கேட்கப்படுகிறது. ஆரோக்கியமான காதுகளுக்கு வெளியே ஏற்படும் அதிர்வு ஒலியானது, காதுகளுக்குப் பின்னால் ஏற்படும் அதிர்வு ஒலியைவி்ட அதிகமாக இருக்கும். மாறி இருந்தால், காதுகளின் கேட்கும் திறனில் குறைபாடுள்ளது என அறியலாம். 
காற்றின் மூலம் ஒலியைக் கடத்தும் திறனிலுள்ள குறைபாட்டைக் கண்டறிதல்
சோதனையின் பயன்களும் இடர்களும்
நரம்புணர்ச்சி குறைபாட்டால் ஏற்படும் காது கேட்கும் திறனைக் கண்டறிதல்
வெபர் சோதனை செய்யும் விதம்