முதுகுத்தண்டு பிணைப்பு என்பது ஸ்கோலியோசிஸ் நோய்க்கு பரவலாக செய்யப்படும் அறுவை சிகிக்சையாகும். இந்த செயல்முறையில் (உடம்பின் ஒரு பகுதியில் இருந்து எலும்பு தன் ஒட்டு அல்லது ஓரினத்திசு ஒட்டு -இல் இருந்து எடுக்கப்படும்) எலும்பானது, முதுகெலும்புச் சிரைப் பகுதியில் பொருத்தப்படும். அவை மென்மையான நிலையிலிருந்து கடினமான திட நிலைக்கு மாற்றம் பெறும். முதுகுத்தண்டு நகர்த்தி செயல்படுவது போன்ற வேலைகளில் ஈடுபடும்போது ஏற்படும் வலியிலிருந்து இது தடுக்கும். மார்பு அல்லது வயிறுக் குழியில் உள்ளிடுவதன் மூலம் முன்பக்க செயல்முறையிலிருந்து இது செய்யப்படும் அல்லது பின்பக்க செயல்முறையிலிருந்தும் இதைச் செய்யலாம். இந்த சேர்க்கைகள் பெரும்பாலானவர்களுக்கு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

மெட்டல் கருவிகள் எதுவும் இல்லாமல் தான் ஸ்பைனல் ஃபியூஷன் செய்யப்படும். அறுவை சிகிக்சைக்குப் பிறகு, வார்ப்பு பொருத்தப்படும். முடிந்தவரை எலும்பை நேராக இழுத்து, சரியான பிணைப்பை ஏற்படுத்துவதே இதன் நோக்கமாகும். எதிர்பாராதவிதமாக, சூடர்த்ரோசிஸ் என்ற பிணைப்பு செயலிழப்பு போன்ற பாதிப்புகளும் ஏற்பட வாய்ப்புண்டு.

1962 ஆம் ஆண்டு, பவுல் ஹாரிங்டன் என்பவர் முதுகுத்தண்டை நேராக்க செய்யப்படும் சிகிச்சையை அறிமுகப்படுத்தினார். இந்த சிகிச்சையில் மெட்டல் கருவி கொண்டு முதுகெலும்பு சீர் செய்யப்படும். ஆனால் உண்மையாகவே, ராட்சட் அமைப்பில் ஹாரிங்டன் ராட் என்பதை வைத்தே சிகிச்சை செய்யப்படுகிறது. வளைவின் மேல் மற்றும் கீழ் பகுதிகளில் கொக்கிகளால் இணைத்து உடல் நகரும்போது வளைவானது நகரவோ அல்லது நேராக்கப்படவோ வாய்ப்புண்டு. இந்த ஹாரிங்டன் செயல்முறையில் ஏற்படும் குறை ஒன்று உண்டு அது என்னவென்றால், இடுப்புப் பகுதியின் ஓட்டில் சரியான நிலையை அது கொடுக்காமல் குறை ஏற்படுத்தியதுதான். இதன் விளைவாக, நேராக எழுந்து நிற்பதற்கு முதுகுதண்டின் பிணைக்கப்படாத பகுதிகள் அதை சமன்படுத்த முயற்சிக்கும். வயதானவர்களுக்கு, ஆர்த்ரைட்டிஸ், வட்டு மறுசெயலாக்கம், தசை பிடிப்பு, வலி நிவாரணிகளால் ஏற்படும் வலி, அறுவை சிகிச்சை, முழுநேரமும் பணிசெய்ய முடியாமல் போகும் குறைபாடு ஏற்படலாம். "தட்டையான பின்புறம்" என்பது தொடர்புடைய சிக்கலின் மருத்துவ பெயராகும். இது லம்பர் ஸ்கோலியோசிஸ் உள்ளவர்களுக்கு ஏற்படுவது.

நவீன முதுகெலும்பு அமைப்பு முறைகளானது, வகிட்டு நிலை மற்றும் சுழற்சி குறைகள் போன்ற சிக்கல்களை ஹாரிங்டன் ராட் அமைப்பால் தீர்க்க முடியவில்லை எனக் கண்டறிந்துள்ளது. ராட்கள், ஸ்க்ரூகள், கொக்கிகள் மற்றும் வயர்களைப் பயன்படுத்தி முதுகெலும்பை வலிமையானதாகவும், ஹாரிங்டன் ராடை விடவும் பாதுகாப்பானதாகவும் ஆக்க முயற்சி செய்தனர். இந்த தொழில்முறை கோட்ரல்-டுபவுசெட் கருவியாக்கல் என்றழைக்கபட்டது. தற்போது மிக பொதுவான தொழில்நுட்ப செயல்முறையாக உள்ளது.

நவீன முதுகெலும்பு பிணைப்பிற்கு பொதுவாக நல்ல வரவேற்பு கிடைக்கிறது காரணம் சரிசெய்தல்களின் விகிதாச்சாரமானது, தோல்விகள் மற்றும் பாதிப்பு ஏற்படும் காரணிகளில் இருந்தே உயர்ந்தே இருக்கிறது. பிணைக்கப்பட்ட முதுகெலும்புகளைக் கொண்ட நோயாளிகள், மற்றவர்களைப் போல் இயல்பான வாழ்க்கை வாழ்பவர்களாக உள்ளனர். அவர்கள் இளம் வயதுக்காரர்களாக இருந்து, நாளடைவில் ஏதேனும் அவர்களுக்கு பிரச்சனை ஏற்பட்டாலும் புதிய அறுவை சிகிச்சை தொழில் உத்திகளைக் கொண்டு அதை சரிசெய்யும் வசதியும் உண்டு. ஸ்கோலியோசிஸ்க்காக அறுவை சிகிச்சை செய்துகொள்பவர்கள் ராணுவத்தில் சேர தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது என்பது கூடுதல் தகவல். யுனைடெட் கிங்டம், ஸ்வீடன் மற்றும் அமெரிக்காபோன்றவை அந்த நாடுகளின் பட்டியலில் அடங்கும்.

பெடிக்கிள் ஸ்க்ரூ மட்டுமேயான உள்ளக முதுகுத்தண்டு ஊடுருவல் பதின்பருவ ஐடியோபாதிக் ஸ்கிலியோசிஸ் கொண்ட நோயாளிகளுக்கு 2 ஆண்டுகளில், பெரிய முதன்மை வளைவு சரிசெய்தலை மேம்படுத்தக்கூடும். இது இரட்டை கருவி பயன்பாட்டை விட மேம்பட்டது (அதாவது முனை ஊக்குகள் மற்றும் டிஸ்டல் பெடிக்கிள் திருகாணிகளுடன் உள்ளவை) (அதாவது 65% இரண்டாவது முறையில் 46%). இதனை ஒரு ரெட்ரோஸ்பெக்டிவ் பொருத்தப்பட்ட கோஹோர்ட் ஆய்வில் கண்டறிந்துள்ளனர். நோயாளியின் வயது, ஊடுருவல் நிலைகள், லென்க்கே வளைவு வகை மற்றும் அறுவை முறை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில், கணிப்பு கோஹோர்ட்கள் ரெட்ரோஸ்பெக்டிவ் கோஹார்ட்களுடன் பொருத்தப்படுகின்றன. இந்த இரண்டு குழுக்களும், வயது, லென்க்கே AIS வளைவு அல்லது ரைஸர் நிலை ஆகியவற்றைப் பொறுத்த வரை கணிசமான அளவு வேறுபடுவதில்லை. ஊடுருவப்பட்ட முதுகெலும்பின் எண்ணிக்கை கணிசமான அளவு வேறுபடக்கூடியது (பெடிக்கிள் திருகாணிக்கு 11.7±1.6, இரட்டை முறைக்கு 13.0±1.2). இந்த ஆய்வின் முடிவுகள், ஒற்றைச் சார்பானவையாக இருக்கக்கூடும். ஏனெனில், பெடிக்கிள் திருகாணி குழுவோடு, கலவை கருவி குழுவின் ரெட்ரோஸ்பெக்டிவ் ஆய்வுகளுக்கு எதிராக பகுப்பாய்வு செய்யப்படுகிறது.

ஸ்கோலியோசிஸ் நோயின் பாதிப்பால், இடுப்பு வீங்குதல் போன்ற பிரச்சனைகள் ஏற்படும்போது அதை சரிசெய்ய, காஸ்டோபிளாஸ்டி (தோரோகோப்ளாஸ்டி என்றும் அழைக்கப்படும்) என்ற மருத்துவ சிகிச்சை உண்டு. பிணைப்பு அறுவை சிகிச்சைக்கு அடுத்து எந்த நேரத்திலும் இந்த சிகிச்சை செய்யப்படும். அந்த அறுவை சிகிச்சையின் ஒரு பகுதியாகவோ அல்லது சில வருடங்கள் கழித்தோ செய்யப்படலாம். பிணைக்கப்பட்ட முதுகெலும்பானது, இடுப்புப் பகுதியில் சுழல்வதை சார்ந்தே அதன் வெற்றி உள்ளது. இடுப்பு வீக்கம் என்பது முதுகெலும்பு சுழற்சியில் ஏற்பட்டுள்ள கோளாறைக் குறிக்கும் அறிகுறியாகும்.

ஸ்கோலியோசிஸ்காக, அறுவை சிகிச்சை செய்துகொள்வது 5% ஆக இருக்கிறது. இதற்கு சாத்தியமான சிக்கல்களாக கருதப்படுபவை மென் அல்லது கடினத் திசுவின் பாதிப்பு, மூச்சுவிடுதலில் சிரமம், இரத்தப் போக்கு மற்றும் நரம்பு பாதிப்புகள் போன்றவை. ஆனாலும் சமீபத்திய சான்றின்படி பிரச்சனைகளின் அளவு குறைந்துள்ளதாகவே கூறப்படுகிறது. முன்பெல்லாம் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு பிறகு மற்றொரு 5% மறு அறுவைசிகிச்சை செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் இருந்தது ஆனால் இன்றைக்கு முதுகெலும்பு அறுவை சிகிச்சையைப் பொறுத்தமட்டில் நீண்டகாலம் பிரச்சனை இன்றி என்ன வேண்டும் என்பது விளங்காததாகவே இருக்கிறது. இதை வைத்துப் பார்க்கும்போது, முதுகெலும்பில் ஏற்படும் குறைகளின் அறிகுறிகள் மற்றும் அடையாளங்களை அறுவை சிகிச்சை குறுக்கீடுகளாலும் மாற்ற முடியாது என்பதும், அறுவை சிகிச்சை என்பது காஸ்மட்டிக் அறிகுறியாகவும், இளம்வயது நோய் முதல் அறியா நிலை (AIS)யில், 80° -க்கும் அதிகமாக ஸ்கோலியோசிஸின் தாக்குதல் இருக்கக்கூடாது என்பதும் விளங்கும். காஸ்மட்டிக் அறுவை சிகிச்சையின் விளைவுகள் எப்போதும் நிலையானதாக இருக்காது. 
அதனால், சிறந்த நிபுணத்துவம் வாய்ந்த மருத்துவமனைக்கு இது தொடர்பான மருத்துவமனைக்கு நோயாளி செல்வது பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.

நோய் அறிகுறிகள்
அறுவை சிகிச்சை
கருவிகொண்டு செய்யப்படும் முதுகுத்தண்டு பிணைப்பு
சம்பந்தப்பட்ட நிலைகள்