1931 இல் பெருக்கெடுத்த வெள்ளமானது குவோமின்டாங் அரசிற்கு முக்கிய சவாலாக இருந்தது. பேரிழப்புகள் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தன, அரசு தேசிய வெள்ள நிவாரண ஆணையத்தை முக்கிய அரசியல்வாதியும், சங் கை செக்கின் மைத்துனருமான சொங் சூவென் தலைமையில் அமைத்தது. பிரபல நோயியல் நிபுணர் வூ லிண்டே, சுகாதார அமைச்சர் லூ ரூரிங், பொதுச் சுகாதாரப் பணியாளர் ஜான் கிராண்ட், நீரியல் நிபுணர் ஆலிவர் டூட் எனப் பல்வேறு சீன மற்றும் வெளிநாட்டு நிபுணர்களைக் கொண்டு இந்த ஆணையம் செயல்படத் தொடங்கியது. உலக நாடுகள் சங்கம் மூலம் உதவியும் பெற்றது. மேலும் பிரபல வானூர்தியாளர் சார்லஸ் லின்ட்பர்க் மற்றும் அவரது துணைவியார் அன்னே லின்ட்பர்க் இணைந்து வான்வழியாக வெள்ளப்பாதிப்புகளை அளவிட்டனர். சொங் சூவென் தலைமையில் ஆணையம் செயல்பட்டாலும் நாளடைவில் ஜான் ஹோப் சிம்சன் என்ற ஆங்கிலேய ஆதரவற்றோர் மீட்பாளாரிடம் ஒப்படைக்கப் பட்டது. நாடுகடந்த தென்கிழக்காசிய சீனர்களிடமிருந்தும், உலகம் முழுதிலிருந்தும் உதவிகள் வந்தன. ஐக்கிய அமெரிக்க எழுத்தாளர் பெர்ல் பக் நிதி திரட்டுவதற்காக சிறுகதைகளை எழுதினார். 1931 இல் ஜப்பானின் மஞ்சூரியா மீதான படையெடுப்பால் நிவாரணப்பணிகளில் தொய்வு ஏற்பட்டன. தொடர்ந்து அமெரிக்காவிடமிருந்து கோதுமை மற்றும் மாவை கடனாக இறக்குமதி செய்து கொண்டது. பேரழிவிலிருந்து மீண்டு வெள்ளப்பெருக்கிற்குத் தீர்வுகான அரசு ஹுயேய் ஆற்று பாதுகாப்பு ஆணையத்தை அமைத்தது. ஆனால் தொடர் நிதி பற்றாக்குறையாலும், இரண்டாம் சீன-சப்பானியப் போர் மூண்டதாலும், தொடர்ச்சியான சீன உள்நாட்டுப் போர்களாலும் சிறிய அணை மட்டுமே யாங்சி ஆற்றின் குறுக்கே கட்டமுடிந்தது.

அரசின் செயல்பாடு
குடியரசு ஆட்சியில்(1930s–1940s)
உயிரிழப்புகளும் பாதிப்புகளும்
வான்நிலை காரணங்களும் பூகோள விளைவுகளும்