பொதுவாகப் புதிய மருந்துகளைச் சந்தைப்படுத்துவதற்கு முன்னராக அவற்றை விலங்குகள் மற்றும் மக்களின் மீதான ஆய்வுகளில் பயன்படுத்துவது அனைத்து நாடுகளிலும் சட்டமாக இயற்றப்பட்டுள்ளது. மருந்து தயாரிப்பில் ஈடுபடும் நிறுவனங்கள் அல்லது அவர்களின் முகவர்கள் ஆகியோர் அந்த மருந்து எந்தவொரு நோயின் சிகிச்சைக்காக உருவாக்கப்படுகிறதோ அந்த நோய் கொண்டுள்ளவர்களில் சில ஆயிரம் பேர்களைக குழுக்களாக அமைத்து அவர்களின் மீது புதிய மருந்தின் பாதுகாப்பு மற்றும் திறன் ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்கின்றனர். இவ்வாறான ஆய்வில் மருந்தல்லாத, ஆயினும் மருந்தைப் போலவே தோற்றமளிக்கும் பிளசிபோ என்னும் போலி மருந்து மற்றும்/அல்லது அந்த நோய்க்கென ஏற்கனவே சந்தையில் கிடைக்கப் பெறும் பிற மருந்துகளைப் பயன்படுத்துவர்.

இத்தகைய மருத்துவப் பரிசோதனைகளின் நோக்கம் பின்வருவனவற்றைக் கண்டுபிடிப்பதாகும்:


பொதுவாக மருத்துவப் பரிசோதனைகளை மேற்கொள்வதானது ஒரு மருந்தின் செயற்பாட்டுத் திறனையும் மற்றும் அதனால் சாத்தியமாக விளையக் கூடிய காயங்களையும் நமக்கு உரைப்பதாக அமையும். பெரும் ஆய்வுத் தொகுப்பாக்கங்களில், வயது, பாலினம், ஆரோக்கிய நிலை, இனம், மற்றும் பல வேறுபட்ட இயல்புகளைக் கொண்ட பரிசோதனைக் குழுக்கள் தேவையான நம்பகத்தன்மை கொண்ட தகவல்களை வழங்கலாம்.

மருத்துவப் பரிசோதனையில் விளையும் மாறுபாடுகள் அறுதியாகக் குறிப்பிடப்பட்டு கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன. மேலும், முடிவுகள் பரிசோதனைக் குழு பிரதிநிதித்துவ மாதிரியாக இருக்க்கூடிய தொகுப்பாக்கத்திற்கு மட்டுமே தொடர்புள்ளவையாக இருக்கின்றன. ஒரு மருத்துவப் பரிசோதனை எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும் மருந்தின் விளைவுகள் என்னவாக இருக்க கூடும் என்பன பற்றிய முழு விவரங்களையும் உரைப்பதில்லை. உண்மையில், அவை முழு விவரம் என்று அறிவிப்பதுமில்லை. ஆயினும், ஒரு மருத்துவப் பரிசோதனை போதுமான அளவு விபரங்களைத் தெரிவிக்கிறது. இங்கு "போதுமானது" என்னும் சொல்லின் பொருள், பலன் மற்றும் காயத்தின் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய சமநிலையின் அடிப்படையில் சட்ட அமைப்பாலும் நிகழ்கால தீர்ப்புக்களாலும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

தொடர்ச்சியான தகவல் அளிப்பு
மருந்துகளின் அபாயங்களைக் கண்டுபிடித்தல்
ஐரோப்பா
அமெரிக்கா