1980 களின் தொடக்கத்தில் இருந்து, நலவாழ்வுக் கவனிப்பின் தரம், பாதீட்டுக் குறைப்பாலும் மாகாணங்களுக்குப் பொறுப்பை ஒப்படைத்த்தாலும் கட்டணம் கட்டவேண்டி நேர்ந்த்தாலும் வீழ்ச்சிகாணத் தொடங்கியது . நிதி ஒதுக்கப்படாத்தால் நீர்வழங்கல், கழிவுநீர் அமைப்புகளின் திட்டமிட்ட தரங்கூட்டலை நிறைவேற்ற முடியவில்லை. இதன் விளைவால், ஏறத்தாழ அரைபகுதி மக்கள்தொகையினருக்கு பாதுகாப்பானதுய நீரை வழங்க இயலவில்லை. இந்த்த் தட்டுபாட்டால் மலேரியா, டெங்கு காய்ச்சல், என்புருக்கி நோய், காலரா போன்ற தொற்றுநோய்கள் பரவலாயின.நிதிவலப் போதாமையால் செவிலியர். ஆயாக்கள், மருத்துமனைப் படுக்கைகள் ஆகியவற்றில் தட்டுபாடு ஏற்பட்டது. 2000 இல் வியட்நாமில் 250,000 மருத்துவமனைப் படுக்கைகளே இருந்தன.அதாவது பட்டாயிரம் பேருக்குப் 14.8 படுக்கைகளே இருந்தன. உலக வங்கி கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த விகிதம் ஆசிய நாடுகளிலேயே மிக்க் குறைவானதாகும். நலவாழ்வுக்கான அரசு செலவினம் குறைந்து பயனர்க் கட்டணத்தால் நிதிவலம் அமைந்த இந்த முறையால் ஊரக ஏழை மக்கள், நல்வாழ்வின் துய்ப்பைப் பெற இயலாத நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர்.

தனியார் துறை
சிக்கல்கள்
நலம் வழங்கமைப்பு
ஆரஞ்சு முகமை நோய்கள்