பதினைந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இவர் ஏ.சி.சி லிமிடெட் (பின்னர் அசோசியேட்டட் சிமென்ட் கம்பெனிகள் என்று அழைக்கப்பட்டது) நிறுவனத்தின் இயக்குனராக பொறுப்பெற்றுக் கொண்டார். அந்நிறுவனத்தை அம்புஜா நியோட்டியா குழுமத்தில் சேர்த்தார். மேலும் உற்பத்தி திறன் கொண்ட இந்திய சிமென்ட் துறையில் சந்தைத் தலைவர்களில் ஒருவராக குழுவை வழிநடத்தியதாக கூறப்படுகிறது. 22 மில்லியன் டன்களுக்கு மேலாக மற்றும் பில்லியன் 152 ஒரு சந்தை மூலதன மதிப்பாக இருந்தது. 2009 ஆம் ஆண்டில் பதவியில் இருந்து ஓய்வு பெறும் வரை இவர் அக்குழுமத்தின் தலைவராக பணியாற்றினார். ஆனால், இவர் அனைத்து நிர்வாக பதவிகளையும் கைவிட்டபோது மேலும் இரண்டு ஆண்டுகள் நிர்வாக இயக்குநர்களில் ஒருவராக தொடர்ந்தார். பிசினஸ் ஸ்டாண்டர்டு என்ற தினசரி 2005 இன் ஒரு பட்டியல் இவருக்கு செல்வந்த இந்தியர்களில் 35 இடத்தை வழங்கியது. 

நியோட்டியா பால்ராம்பூர் சினி மில்ஸ் நிறுவனத்தின் தலைவராகவும் பணியாற்றினார். பல பொட்டிக் விடுதிகள் இந்தியா லிமிடெட், கணபதி மருத்துவ நிறுவனம், அம்புஜா கல்வி நிறுவனம், ஆர்.கே.பி.கே நிறுவனம் , ஹெரிடேஜ் பேலஸ் மற்றும் சராய்ஸ் மற்றும் துவாரிகேஷ் சர்க்கரை தொழிற்சாலைகள் ஆகியவற்றின் இருக்கைகளில் அமர்ந்தார். இந்திய மேலாண்மை கழகம் அகமதாபாத், ஜவகர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகம், இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம் காந்திநகர், புது தில்லி மேலாண்மைக் கழகம் மற்றும் பனாரசு இந்து பல்கலைக்கழகம் போன்ற பல கல்வி நிறுவனங்களுடன் இவர் அறங்காவலர் அல்லது குழு உறுப்பினராக ஈடுபட்டார். மேலும், இந்திய ரிசர்வ் வங்கி வாரியத்தின் உறுப்பினராகவும் இருந்தார் அனந்தா ஆஸ்பென் மையம், ஆசிய சமூகம் மற்றும் விக்டோரியா நினைவு அறக்கட்டளை, பிம்லா "பொடார்" நிறுவிய "ஞான-பிரவாக" என்ற கலாச்சார நிறுவனத்தின் விளம்பரதாரர்களில் ஒருவராக இருந்த இவர், அதன் தலைவராகவும் பணியாற்றினார். இது ஞான பிரவாக வளாகத்தில் உள்ளது. அங்கு இவரது கலைத் தொகுப்புகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன, பின்னர் அவை "இந்திய கலைப் பொக்கிஷங்கள் - சுரேஷ் நியோட்டியா சேகரிப்பு" என்ற தலைப்பில் ஒரு புத்தகமாக தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. நியோட்டியா அறக்கட்டளை மற்றும் சிறீ கோவிந்த் தியோ ஜி அறக்கட்டளை ஆகிய இரண்டு அறக்கட்டளைகள் வழியாக அவரது தொண்டு நடவடிக்கைகள் இணைக்கப்பட்டன. 

விருதுகள்
சுயசரிதை
நிர்வாகம்
மேலும் காண்க