ஈமுக்கள் பகல்வேளையில் இரை தேடும் பழக்கம் கொண்டுள்ளன. அவை பூர்வீக மற்றும் வேறு இடத்திலிருந்து அறிமுகமாகிய பலதரப்பட்ட தாவர இனங்களை உண்ணுகின்றன. அவை உண்ணும் தாவரங்களின் வகையானது பருவகாலம் சார்ந்து அவை கிடைக்கும்தன்மையைச் சார்ந்ததாகும். அவை வெட்டுக்கிளிகள் மற்றும் சிள் வண்டுகள், பொறி வண்டுகள் (lady birds), காவலாளி (soldier) மற்றும் சால்ட்புஷ் (saltbush) கம்பளிப்பூச்சிகள், போகாங் (Bogong) மற்றும் பருத்திப்பஞ்சுக் காய் அந்துப்பூச்சி புழுக்கள் மற்றும் எறும்புகள் உட்பட்ட பூச்சிகளையும் உண்கின்றன. இதனால் அவற்றின் புரதத் தேவையும் உட்கொள்ளலும் அதிகமாக இருக்கிறது. மேற்கு ஆஸ்திரேலியாவில், பயணிக்கின்ற ஈமுக்களிடையே உணவு விருப்பத்தேர்வுகள் உள்ளமை கவனிக்கப்பட்டுள்ளது: மழை பெய்யும்வரை அவை "அக்கேசியா அனியூரா" (Acacia aneura) விதைகளை உண்ணுகின்றன. அதன்பின்னர் புத்தம்புதிய புல் தளிர்கள் மற்றும் கம்பளிப்பூச்சிகளை உண்ணுகின்றன. குளிர்காலத்தில் அவை "கேசியா" (Cassia) இலைகள் மற்றும் விதைகளடங்கிய உறை ஆகியவற்றை உட்கொள்கின்றன. வசந்தகாலத்தில் வெட்டுக்கிளிகளையும், குவாண்டாங்கின் (quandong) ஒரு வகையான "சந்தாலம் அக்குமினேட்டம்" (Santalum acuminatum) என்பதன் பழத்தையும் உண்ணுகின்றன. அவை கோதுமைப் பயிர்களையும், அடையக்கூடியதாக உள்ள ஏதேனும் பழம் அல்லது பிற பயிர்களையும் உண்கின்றன, தேவைப்பட்டால் உயரமான வேலிகளை எளிதாகத் தாவிச் சென்றும் உண்கின்றன. ஈமுக்கள் பூக்களுக்குரிய உயிரியற் பல்வகைமைக்கு பங்களிக்கும் பெரிய முளைக்கக்கூடிய விதைகளைப் பரப்பும் முக்கியமான கருவியாகத் திகழ்கின்றன. குவீன்ஸ்லாந்தில் 1930களிலும் 1940களிலும் ஈமுக்கள் மிகத்தொலைவிலுள்ள மக்கள் நெருக்கம் இல்லாத பகுதிகளில் கற்றாழையை உண்டபோது விரும்பத்தகாத விளைவொன்று ஏற்பட்டது. அவை எல்லாப் பக்கங்களிலும் நகர்ந்தபோது பல்வேறு இடங்களிலும் விதைகளை கழிவுகளாக அகற்றிச் சென்றன. இதனால் தேவையற்ற செடிகள் பரவின. இதனால் கற்றாழை பரப்பப்படுவதை நிறுத்துவதற்கு அதைத் தொடர்ச்சியாகத் தேடிக்கண்டுபிடித்து அழிக்கும் நடவடிக்கை கட்டாயமானது.

தாவரங்களின் செரிமானத்திற்கு உதவுவதற்கு ஈமுக்கள் கூழாங்கற்களையும் கற்களையும் உட்கொள்வது அவசியமாகிறது. ஓவொரு கல்லும் எடையைக் கொண்டிருக்கலாம். மேலும், அவை ஒரு நேரத்தில் தமது அரவைப்பையில் வரையிலான எடை கொண்ட கற்களை அடக்கிக்கொள்ளும் திறனுடையவை. அவை மரக்கரியையும் உண்ணும். எனினும், இது ஏன் என்பதை விஞ்ஞானிகள் இன்னமும் உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை. காப்பகத்திலுள்ள ஈமுக்கள் கண்ணாடி, சலவைக்கற்கள், கார் சாவிகள், நகைகள் மற்றும் இறுக்கிகள் மற்றும் திருகாணிகள் (nuts and bolts) ஆகியவற்றின் உடைந்த துண்டுகளையும்கூட உண்ணுவதாக அறியப்படுகிறது.

ஈமுக்கள் பெரும் இடைவெளி விட்டே நீர் அருந்துகின்றன. ஆனால் அவை ஒவ்வொரு முறையும் அதிக நீரை அருந்திக்கொள்கின்றன. அவை நீர் நிலைகளின் ஓரத்தில் இறங்கி மண்டியிட்டு நீரருந்தும் முன்பு, குழுக்களாக ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்துக்கு அந்த நீர் நிலைகளைக் கண்காணிக்கின்றன. அவை தண்ணீர் குடிக்கும்போது, பாறைகள் அல்லது மண் ஆகிய பகுதிகளைக் காட்டிலும் திடமான நிலத்திலேயே மண்டியிடுகின்றன என்பது கவனிக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கு நீரில் மூழ்கிவிடுவோம் என்ற பயம் காரணமாக இருக்கலாமென ஊகிக்கப்படுகிறது. ஏதேனும் அச்சுறுத்தலால் தொந்தரவு செய்யப்படாமல் இருக்கும்பட்சத்தில், அவை பெரும்பாலும் தொடர்ச்சியாக 10 நிமிடங்களுக்கு நீர் அருந்தும். ஆபத்தான சூழ்நிலையில் அந்த ஆபத்தைச் சமாளிப்பதற்காக தாமாகவே இடைநிறுத்தி, பின்னர் மீண்டும் தொடர்ந்து நீர் அருந்துகின்றன. வறட்சியான சுற்றுச்சூழல் காரணமாக, நீர் மூலங்களைக் கண்டுபிடிக்காமலும் நீர் அருந்தாமலும் பெரும்பாலும் ஒன்று அல்லது இரண்டு நாட்களுக்கு அவற்றால் இருக்க முடியும். பொதுவாக அவை பகலில் அல்லது இரவில் ஒரு முறை நீர் அருந்துகின்றன. ஆனால் நீர் வளம் அதிகமாக இருக்கும் பட்சத்தில் ஒவ்வொரு நாளும் பல முறை நீர் அருந்தும். இவை பெரும்பாலும் காட்டில், கங்காருக்கள், பறவைகள் மற்றும் காட்டு ஒட்டகங்கள் மற்றும் ஐரோப்பிய குடியேற்றவாசிகளால் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்ட கழுதைகள் ஆகியவற்றுடன் நீர் மூலங்களைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன. ஈமுக்கள் இந்த பிற இனங்கள் குறித்து சந்தேகம் கொண்டவை ஆகும். இவை புதர்களில் காத்திருந்து பிற வகையான விலங்குகள் சென்ற பின் தனியாக நீர் அருந்தும் பழக்கம் உடையன. ஈமுவானது வழமைக்கு மாறான அல்லது ஏதேனும் ஆபத்தை உணர்ந்தால், அது நின்ற நிலையிலேயே நீர் அருந்துகிறது.

கலாச்சார ரீதியான குறிப்புகள்
சுற்றுச்சூழலும் நடத்தையும்
மனிதர்களுடனான உறவு
உணவுப் பழக்கம்