கிமு ஆறாம் நூற்றாண்டு முதல், மையக் கிழக்கு பகுதிகளை பல்வேறு பாரசீக நாடுகள் ஆட்சி செய்தன, மேடேஸ்சில் ஆரம்பித்து, பாரசீகர்கள் அழாத புதிய பாபிலோனியன் பேரரசு, அதன் பின்னர் முதல் பாரசீக பேரரசு என கருதப்படும் அக்கிமேநிடு பேரரசு அங்கு ஆட்சி செய்தன. இந்த பேரரசை தான் நான்காம் நூற்றாண்டின் பிற்பாதியில் அலெக்சாண்டர் தி கிரேட் எனும் மாசீடோனிய பேரரசர் வெற்றி கொண்டார். இதன் பின்னர் மேற்கு ஆசியாவின் ப்டோலமியரின் எகிப்து மற்றும் செளியூசிடு தேசங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தன.

ஒரு நூற்றாண்டு இடைவெளிக்கு பின்பு கிமு மூன்றாம் நூற்றாண்டில், பாரசீக பேரரசு எனும் யோசனைக்கு உயிர்ப்பித்தது ஆசிய ஈரானியர்களான பார்த்தியர்கள் -- இதை பின்தொடர்ந்து கிபி மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் ஆட்சி செய்து வந்த சாசானிடர்கள். இவர்கள் ஆண்ட சமயத்தில், இந்த பேரரசின் பிடியில் ஆசிய கண்டத்தை சேர்ந்த மையக் கிழக்கு இருந்தன மற்றும் இவர்களது தாக்கம் ஆப்ரிக்கா மையக் கிழக்கு பகுதிகளிலும் தென்பட்டன. இந்த தாக்கம் ஏழாம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் அரேபியர்களால் நிகழ்த்தப்பட்ட பாரசீகத்தின் மீதான இஸ்லாத்தின் படையெடுப்பு வரை நீடித்தது. கிழக்கத்திய சடங்கு, கிழக்கத்திய தேவாலயம் கொண்ட கிறிஸ்த்துவம் பாரசீக ஆட்சியில்,குறிப்பாக கிபி முதலாம் நூற்றாண்டு முதல் அஸ்சிரியாவில் தொடங்கி, மேலோங்கி இருந்தது. இந்த பகுதி சிரியா-அஸ்சிரியர்கள் இலக்கிய மரபின் மையப் பகுதியாக விளங்கியது.

அஸ்சிரியன் பேரரசுகள்
பண்டைய மையக் கிழக்கு
ரோமானிய பேரரசு
பாரசீக பேரரசுகள்