"இருத்தலியல்" எனும் வரையறை முதலில் சுய-மேற்கோளாக 1940 ஆம் ஆண்டுகளில் தழுவப்பட்டது மற்றும் 1950 ஆம் ஆண்டுகளில் ஜீன்-பால் சார்த், மற்றும் பரவலாக இலக்கியத்தை அவர்களின் கருத்துக்களைச் சார்த் மற்றும் அவரது கூட்டாளிகள் எங்கும் பரவச் செய்ய வழிமுறையாகப் (குறிப்பாக புதின ஆசிரியர் ஆல்பிரெட் காம்யூ) பயன்படுத்தி இருத்தலியலை "ஒரு இலக்கிய விஷயம் அதிகம் தத்துவம் போன்றதானது" எனப் பொருள்படுத்தினர். இருத்தலியல் படைப்பாளிகளின் மத்தியில் பாரீஸ் வாசிகளான ஜீன் ஜெனெ, ஆந்த்ரே கைட், ஆந்த்ரே மார்லாமற்றும் நாடக ஆசிரியர் சாமுயூல் பெக்கட் நார்வே நாட்டுக்காரரான கநட் ஹாம்சூன், மற்றும் ரோமானிய ஈஜுன் லோனெஸ்கோ மற்றும் எமில் சியோரான். முன்னணி கலைஞர்களான உள்வெளிப்பாட்டு கோட்பாட்டாளர்களான ஜாக்சன் பொல்லாக், அர்ஷைல் கோர்க்கி மற்றும் வில்லெம் டி கூனிங், திரைப்பட்ட இயக்குநர்களான ஜீன் -லாக் கோடர்ட் மற்றும் இங்மர் பெர்க்மேன் போன்றவர்களும் இருத்தலிய வரையறைகளில் புரிந்து கொள்ளப்படுகிறார்கள். 

கோட்பாட்டு இருத்தலியல் மீதான கவனக் குவிப்பு
திரைப்படம் மற்றும் வீடியோ
தத்துவத்திற்கு வெளியேயான தாக்கம்
பண்பாட்டு இயக்கம் மற்றும் தாக்கம்