பல்வேறு கட்ட ஆய்வுகளுக்கு பிறகு சால்ட்பெட்டர், கார்பன், கந்தகம் ஆகியவற்றை கொண்டு வெடிமருந்தை தயாரித்த சீன வேதியல் வல்லுனர்கள்,சிறிய மூங்கில் குழாய்களில் அடைத்து அவற்றை அம்புகளின் முனையில் இணைத்து வில்லில் இருந்து ஏவி இலக்குகளை தாக்கினார்கள். தொடர்ச்சியாக ஆய்வுகளை மேற்கொண்ட சீன வல்லுனர்கள் கிட்டத்தட்ட 800 ஆண்டுகளுக்கு பிறகு ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் வெடிமருந்தின் ஒரு பகுதி ஆக்ஸிஜனேற்றம் (Oxidation) செய்யப்பட்டிருந்தால் வெடிமருந்து வெடிக்காமல் எரிபொருளாக செயல்பட்டு, எரிந்து வாயுக்களை புகையாக வெளியேற்றம் செய்யும் என்று கண்டுபிடித்தார்கள். அவ்வாறு வெளியேற்றப்படும் வாயுக்கள் குறுகிய துளைவாயிலாக வெளியேறும் படி செய்தால் அழுத்தம் காரணமாக வாயுக்கள் வெளியேறும் வேகத்திற்கு இணையான எதிர்விசை முன்னோக்கி செயல்பட்டு, உந்துகணையை உந்தித்தள்ளும் என்றும் கண்டுபிடித்தார்கள் அவ்வாறு நிகழ்ந்தால் உந்துகணை தானே இயங்கி இலக்கை தாக்கும் அப்போது உந்துகணையை ஏவுவதற்கு வில் தேவைப்படாது என்று அறிந்துகொண்டார்கள்.

இந்தியா
காங்ரிவ் உந்துகணை
ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு
மங்கோலியா