கவலை, சில நேரங்களில் பேரச்சம், மனக்கவலை அல்லது மன வேதனை பல இருத்தலியல் சிந்தனையாளர்களுக்கு பொதுவான வரையறையாகும். அது பொதுவாக மனிதர்களின் சுதந்திர அனுபவம் மற்றும் பொறுப்பாகும். மூலப்படியான எடுத்துக்காட்டு ஒருவர் குன்றின் மீது நிற்கும் போது கீழே விழுவது மட்டுமின்றி பயப்படுவது ஆனாலும் கூட ஒருவரை தள்ளிவிடும் சாத்தியக்கூற்றையும் பேரச்சம் கொள்ளப்படுகிறது. இந்த அனுபவத்தில் "என்னை எதுவும் பின் தங்கச் செய்யவில்லை", ஒருவர் தள்ளிவிடுதல் அல்லது நிலைத்து நிற்பது பற்றி முன் தீர்மானம் செய்வது ஏதாவதானது இல்லாதிருப்பது உணரப்படுவதும், மேலும் ஒருவர் அவருடைய சுதந்திரத்தை அனுபவிப்பதுமாகும்.

முன்னர் கூறப்பட்டதற்கு தொடர்பாக எவ்வாறு கவலை "ஒன்றுமற்றதற்கு" முன்பேயுள்ளது என்பதையும் காண இயலும், மேலும் இதுவே அதனை அச்சத்திலிருந்து ஒரு கோட்பாட்டைக் கொண்டிருப்பதிலிருந்து பிரித்து வைக்கிறது. அச்சத்தின் விஷயத்தில், ஒருவர் நிச்சயமான வழிமுறைகள் அச்சத்திலிருந்த கோட்பாட்டினை நீக்குகிறது, கவலையின் விஷயத்தில் அத்தகைய "ஆக்கப்பூர்வமான" வழிமுறைகள் சாத்தியமல்ல. "ஒன்றுமற்றது" என்றச் சொல்லின் பயன்பாடு இந்த சூழலில் இரண்டினுடைய தொடர்பையும் உள்ளார்ந்த பாதுகாப்பின்மையை ஒருவரின் நடவடிக்கையின் விளைவுகளை, உண்மையாகவே, ஒருவரின் சுதந்திரத்தைக் கவலையாக அனுபவிக்கிறது, ஒருவர் உணர்ந்து கொள்வது ஒருவர் முழுமையாக இத்தகைய விளைவுகளுக்குப் பொறுப்பாவார்; ஒரு நபரில் அங்கு "எதுவுமி" ல்லை (அவர்களையுடைய மரபணுக்களில், ஒரு எடுத்துக்காட்டாக) அவர்களின் இடத்தில் செயல்படுவது, மேலும் அவர்கள் "குற்றம்" ஏதேனும் ஒன்று தவறாகப் போனால் காணலாம். 

ஒவ்வொரு தேர்வும் மனக் கவலையைத் தரும் சாத்தியமான விளைவுகளைக் கொண்டிருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது (மேலும் அது கூறப்படுவது, மனித வாழ்வுகள் தாங்க முடியாததாக ஒவ்வொரு தேர்வும் மனக் கவலையை கொடுத்தால் எனில்), ஆனால் அது சுதந்திரம் கட்டாயமாக ஒவ்வொரு செயலிலும் எனும் உண்மையை மாற்றாது. இருத்தலியலின் கருத்தாக மனக்கவலை மிக விரிந்த தோற்றம் சோரேன் கீர்கேகார்ட்டின் நினைவு கூரத்தக்க படைப்பான "பெக்ரேபெட் ஆங்ஸ்ட்" டில் காணப்படுகிறது.

பண்பாட்டு இயக்கம் மற்றும் தாக்கம்
கவலை
வேறொன்று மற்றும் தோற்றம்
இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு