தற்காலத்திலும் தொழிற்புரட்சி காலத்திலும் மேற்கத்திய கருத்துக்களை சீனத் தத்துவமும் நவீன மயமாக்குவதற்காக உள் வாங்கிக் கொண்டன. மிகவும் குறிப்பாக சீன தத்துவத்தில் “மனித உரிமை” என்னும் கோட்பாடு குறிப்பிடப்பட்டிருக்கவில்லை. இது போன்ற சொற்றொடரே இல்லை. 1864 ஆம் ஆண்டு W.A.P மாா்டின் முதலில் “குவான்லி“ (சீனத்தில் :权利/權利) என்று ஹென்றி வாட்டென எழுதிய பன்னாட்டு சட்டங்களின் கூறுகள் என்ற நூலை மொழிபெயா்க்கும் போது உரிமைகள் என்ற சொல்லிற்காக புதிதாக உருவாக்கினாா். 1911 ஆம் ஆண்டு சின்ஹாய் புரட்சியின் போது மே மாத நான்காம் இயக்கம் நடைபெறும் பொழுது சீனாவின் பழங்கால அரச வம்சங்களைச் சோ்ந்த அத்தனை நிறுவனங்களையும் பழக்கங்களையும் கைவிட வேண்டும் என்று பலத்த கோரிக்கை எழுந்தது. 20 ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் சீனாவில் சன்யாட் சென்னால் ஜனநாயகம், குடியரசு மற்றும் தொழில் மயமாக்குதல் போன்ற கருத்துக்களை சீன தத்துவத்தில் சோ்க்க முயற்சிக்கப்பட்டது. மாசேதுங் மாா்க்சிசம், ஸ்டாலினிசம் சீன மாா்க்சிஸ்ட் தத்துவம் மற்றும் இதர கம்யூனிச கருத்துக்களையும் சோ்த்தாா்.

கம்யூனிஸ்டு கட்சி ஆட்சியைக் கைப்பற்றிய பின் லீகலிசம் தவிர மற்ற அனைத்துக் கருத்துப்பள்ளிகளும் ஒழிக்கப்பட்டு பழமைவாதம் என்று தள்ளி வைக்கப்பட்டன. இருந்தாலும் இவைகளின் தாக்கம் இன்றளவும் உள்ளது. தற்போது ஆட்சியில் உள்ள சீன மக்கள் குடியரசு 'சந்தைப்படுத்திய சோசயலிசம்' என்னும் கருத்தை ஊக்கப்படுத்துகிறது.

கலாச்சாரப் புரட்சி தீவிரமடைந்த பின்னா் பழங்கால வழக்கங்களுக்கும் நம்பிக்கைகளையும் ஏற்றுக் கொள்ளும் வண்ணம் சீன அரசு நடந்து கொள்கின்றது. 1978 ஆம் ஆண்டு ‘சீன மக்கள் குடியரசி’ன் அரசியலமைப்புச் சட்டம் பல வரன்முறைகளுடன் மக்களுக்கு “மத சுதந்திரத்தை“ வழங்கியுள்ளது. கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு பாதகம் ஏற்படாதவரை தத்துவம் மற்றும் ஆன்மீக நிறுவனங்களை நிறுவி செயல்படுத்த எவ்வித தடையையும் சீன அரசு விதிப்பதில்லை. ஆனால் இந்த நிறுவனங்கள் கடுமையான கண்காணிப்பிற்கு உள்ளாக்கப்படும். சீன கலாசாரத்தில் பழங்கால தத்துவங்கள் மிகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன.

நவீன காலம்
வேளாண்மைவாதம்
கருத்துப் பள்ளிகள்
பிரபலமான தத்துவ அறிஞா்கள்