அணுக்கரு சேதத்துக்கான பொதுமக்கள் கடப்பாடு குறித்த வியன்னா மாநாடு அணுக்கரு இழப்புக் கடப்பாட்டுக்கான பன்னாட்டுச் சட்டகத்தைச் சரியாக முன்வைக்கிறது.

என்றாலும் பல உலக அணுக்கரு மின் நிலையங்களைக் கொண்ட அமெரிக்க, உருசியா, சீனா, யப்பான் போன்ற வல்லரசு நாடுகள் இந்தக் கடப்பாட்டை இதுவரை ஏற்றுக் கையெழுத்திடவில்லை.

அமெரிக்காவில் அணுக்கரு ஏதங்களுக்கான காப்புறுதிக்கான கடப்பாடுகள், 2025க்குப் பின்னர் உரிமம் வழங்கவுள்ள மின் நிலையங்களுக்கு பிரைசு-ஆண்டர்சன் அணுக்கருத் தொழிலகக் காப்புறுதிச் சட்ட்த்தின்கீழ் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது.

பெரும்பிரித்தானியா ஒன்றிய பிரித்தானிய அரசுகளின் ஆற்றல் கொள்கைப்படி, இயற்றப்பட்ட அணுக்கரு நிறுவல் சட்டம், 1965 இல் அனுக்கரு சேதம் தரும் இழப்புகளுக்கான கடப்பாடுகள், அணுக்கரு நிலையத்தைக் கட்டி இயக்கும் உரிமதாரரின் பொறுப்பாக வரையறுத்துள்ளது.இந்தச் சட்டப்படி, நிலையத்தை இயக்கும் உரிமதாரர் ஏத நிகழ்வுக்குப் பின் பத்தாண்டுகட்கு 150 மில்லியன் பவுண்டுகள் அளவுக்கு இழப்பீடு வழங்கவேண்டும். முப்பது ஆண்டுகட்குப் பிறகு அரசே இந்தக் கடப்பாட்டைச் சந்திக்கும். மேலும் அரசு, பன்னாட்டுப் பாரிசு மாநாட்டு முடிவின்படியும் அதற்கு மிகைநிரப்பாக நடந்த பிரசல்சு மாநாட்டு முடிவின்படியும் அணுக்கரு ஆற்றல் புலத்தில் மூன்றாம் தரப்புக்கு ஏற்படும் இழப்புக்குக் கூடுதலான நாட்டிடையிலான கடப்பாட்டையும் 300 மில்லியன் பவுண்டு அளவுக்கு ஈடுகட்ட வேண்டும்.

நிலைய அமைப்புகள்
ஏதக் காப்புறுதி
வரலாறு
வரலாற்றுச் சிறப்புள்ள ஏதங்கள் (நேர்ச்சிகள்)