குணவியல்பு கோட்பாடு திறன்மிக்க தலைமைத்துவத்துடன் உடனிணைந்துள்ள நடத்தைகளின் வகைகள் மற்றும் ஆளுமை மனப்பாங்குகளை விரித்துரைக்க முயற்சிக்கிறது. இது தலைமைத்துவத்தின் முதல் கல்வித்துறைக் கோட்பாடாக இருக்கலாம் என்பதுடன், பின்னோக்கிப் பார்க்கையில் தியோஃபிராஸ்டஸ், புளூடார்க் மற்றும் கிரேக்க, ரோமானிய வரலாற்றாசிரியர்களின் மேற்கத்திய எழுத்துக்களில் காணக்கிடைப்பதாக இருக்கிறது. நவீன காலங்களில், அதிகாரத்தை நோக்கி வளரும் ஒருவரின் திறன்கள், திறமைகள் மற்றும் உடல்ரீதியான குணதிசியங்களை அடையாளம் காண்கின்ற குணவியல்பு கோட்பாட்டின் முன்னோடிகளுள் ஒருவராக தாமஸ் கேர்லைல் கருதப்படுகிறார்.

குணவியல்பு அணுகுமுறையின் ஆதரவாளர்கள் வழக்கமாக தலைமைத்துவ குணாதிசியங்களைப் பட்டியலிடுகின்றனர், சில குறிப்பிட்ட குணாதிசியங்கள் அல்லது குணவியல்புகள் திறன்மிக்க தலைமைத்துவத்தை நோக்கிய வழியைக் காட்டுகிறது என்று கருதுகின்றனர். ஷெல்லி கிர்க்பாட்ரிக் மற்றும் எட்வின் எ.லாக் (1991) ஆகியோர் இந்த குணவியல்பு கோட்பாட்டை விளக்கியுள்ளனர். "தலைவரின் முக்கிய குணாதிசியங்கள்: இயக்குதல் (சாதனை, ஊக்கம், லட்சியம், துடிப்பு, உறுதிப்பாடு மற்றும் முன்முயற்சி ஆகியவற்றை உள்ளிட்ட பரந்த சொல்), தலைமைத்துவ தூண்டல் (தலைமையேற்பதற்கான விருப்பம் ஆனால் முடிவில் அதிகாரத்தைத் தேடுவதை இது குறிக்காது), கபடமின்மை, நேர்மை, சுய-நம்பிக்கை (உணர்ச்சிகரமான திடநிலையோடு சம்பந்தப்பட்டது), அறிவாற்றல் திறன் மற்றும் தொழில் குறித்த அறிவு ஆகியவற்றை உள்ளிட்டது" என்று வாதிடுகின்றனர். அவர்களின் ஆராய்ச்சிப்படி,"வசீகரம், படைப்புத்திறன் மற்றும் நெகிழ்வுத்திறன் போன்ற குணாதிசயங்களுக்கு தெளிவான சான்றுகள் குறைவாகவே இருக்கின்றன".

தாராளமயவாத அல்லது கருத்துரிமையளிக்கும் தலைவர்கள்
நிறுவனங்களில் தலைமைத்துவம்
குணவியல்புக் கோட்பாடு
தலைமைத்துவக் கோட்பாடுகள்