1843 ஆம் ஆண்டில், சிறுநீர்ப்பையில் உள்ள கற்களுக்கு லித்தியம் கார்பனேட் ஒரு புதிய கரைப்பானாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. 1859 ஆம் ஆண்டில், சில மருத்துவர்கள் கீல்வாதம், சிறுநீரகக் கல், வாத நோய், பித்து, மனச்சோர்வு மற்றும் தலைவலி உள்ளிட்ட பல நோய்களுக்கு இலித்தியம் உப்புகளுடனான ஒரு சிகிச்சையை பரிந்துரைத்தனர். 1948 ஆம் ஆண்டில், லித்தியம் அயனிகளின் ஆண்டிமேனிக் விளைவுகளை ஜான் கேட் கண்டுபிடித்தார். இந்த கண்டுபிடிப்பு இலித்தியத்தை, குறிப்பாக இலித்தியம் கார்பனேட்டை, இருமுனையப் பிறழ்வுடன் தொடர்புடைய மனநோய்க்கு சிகிச்சையளிக்க வழிவகுத்தது.

இருமுனையப் பிறழ்வின் உச்சகட்ட மனநிலைக் கோளாறுக்கு சிகிச்சையளிக்க இலித்தியம் கார்பனேட் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இலித்தியம் அயனிகள் அயனி போக்குவரத்து செயல்முறைகளில் தலையிட்டு அவை மூளையின் உயிரணுக்களுக்கு எடுத்துச் செல்லப்படும் செய்திகளைக் கடத்தவும் மற்றும் பெருக்கவும் செய்கின்றன. மூளைக்குள் புரோட்டீன் கைனேஸ் சி (பி.கே.சி) செயல்பாட்டில் ஒழுங்கற்ற அதிகரிப்புடன் மனநோயானது தொடர்புடையது. இலித்தியம் கார்பனேட் மற்றும் சோடியம் வால்ப்ரோயேட், போன்றவை பாரம்பரியமாக மனக்கோளாறுக்கு சிகிச்சையளிக்கப் பயன்படுகின்ற சேர்மங்களாகும். இச்சேர்மங்கள் புரதக் கைனேஸ் சி-யின் செயல்பாட்டைத் தடுப்பதன் மூலம் மூளையில் செயல்படுகிறது மேலும் புரதக் கைனேஸ்சி-ஐத் தடுக்கும் பிற சேர்மங்களையும் உற்பத்தி செய்ய உதவுகிறது. மனநிலையைக் கட்டுப்படுத்தும் இலித்தியம் கார்பனேட்டின் பண்புகள் முழுமையாக புரிந்து கொள்ளப்பட்டிருக்கவில்லை.

பண்புகள் மற்றும் வேதிவினைகள்
மருத்துவ பயன்கள்
பாதகமான எதிர்வினைகள்
பயன்கள்