குறித்த ஒரு மனநிலையானது, உளப்பிறழ்வாக இனங்காணப்படவேண்டும் என்றால், அந்த மனநிலையால் குறித்த நபருக்கோ ஏனையவர்களுக்கோ ஏதாவது ஒரு பாதிப்பு ஏற்பட்டிருக்கவேண்டும். உளப்பிறழ்வுகளுக்கான மருத்துவ மற்றும் புள்ளிவிவர ஆய்விதழான DSM IVஆனது,உளப்பிறழ்வை பின்வருமாறு வரையறுக்கின்றது. "மனவழுத்தம், (உடல் அங்கங்களின் ஒருவித) இயலாமை, இறப்பதற்கான கூடிய சாத்தியப்பாடு, சுயமான இயக்கம் முடியாமற்போதல் என்பவற்றுடன் இணைந்த ஒருவித மனநிலை ஆகும்." எனினும் அன்பானவர்களை இழப்பதால் ஏற்படும் துயரம், குறித்த நபரில் எவ்வித செயலிழப்பையும் ஏற்படுத்தாத அரசியல், சமய, சமூக விலக்கான நடத்தைகள் என்பவற்றை உளப்பிறழ்வாகக் கொள்வதில்லை. எவ்வாறெனினும், மருத்துவ நோக்கங்களின் அடிப்படையில் பார்த்தால், இந்த வரைவிலக்கணம் முழுமையான ஒன்றல்ல என்பதை DSM IV ஒத்துக்கொள்கின்றது. தொற்றுநோயியல், நோய்த்தீவிரவியல் முதலான பல்வேறு காரணிகளையும் கருத்தில் கொண்டே உளநோய்ச் சிகிச்சைகள் செய்யப்படவேண்டும் என்பதை அது மறுக்கவில்லை.

அமெரிக்க உளமருத்துவ ஒன்றியமானது, 2013இல், DSM - V இதழில், உளப்பிறழ்வை திருத்தமாக மீள்வரையறை செய்திருக்கின்றது. "உளநலத்தை உறுதிசெய்கின்ற உளவியல், உயிரியல் செயற்பாடுகளில் ஏற்படும் செயலிழப்பை வெளிக்காட்டுவதும், அறிவுத்திறன், உணர்வுக்கட்டுப்பாடு, நடத்தை ரீதியாக ஒரு தனிநபரில் மருத்துவரீதியில் இனங்காணக்கூடியதுமான அறிகுறிகளின் தொகுப்பு உளப்பிறழ்வு ஆகின்றது.”

காரணிகள்
சமூகப் புறக்கணிப்பு
புள்ளிவிவரங்கள்
வரைவிலக்கணம்