மரபு ரீதியிலான இயக்கவியலம் வெற்றுக் கண்களுக்கே புலனாகிற பொருட்களின் இயக்கத்தினை, இது உந்து விசைகள் முதல் இயந்திரங்களின் பாகங்கள் வரை, அதே போல விண்வெளியியல் பொருட்கள் விண்வெளிக் கலம், கிரகங்கள், விண்மீன்கள் மற்றும் பால்வெளிகள் ஆகியவற்றை விவரிக்க பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது துல்லியமான விளைவுகளை இத்தகைய அறிவுத்துறைகளில் உருவாக்குகிறது, மேலும் அறிவியல், பொறியியல் மற்றும் தொழில்நுட்பம் ஆகிய பழமையான மற்றும் பெரிய பாடப்பிரிவுகளில் ஒன்றாகும்.

மரபு ரீதியிலான இயக்கவியல் அடிப்படையாக நியூடனின் இயக்க விதிகளை ஆதாரமாகக் கொண்டது. இத்தகைய விதிகள் ஒரு திண்மைப் பொருள் மீது செயற்படும் மற்றும் அத் திண்மைப் பொருளின் இயக்கத்திற்கும் இடையிலான தொடர்பை விவரிக்கிறது. அவை முதலில் சர் ஐசாக் நியூடனின் அவரது படைப்பான "பிலோசோபியே நாட்சுரலிஸ் பிரின்ஸ்சிபியா மேத்தமேட்டிகா" வில் தொகுகப்பட்டது. அது முதலில் 1687 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 5ம் தேதி பதிப்பிக்கப்பட்டது. அவரது மூன்று விதிகளாவன:

நியூடனின் மூன்று இயக்க விதிகள், அவரது பிரபஞ்ச ஈர்ப்பு விசையுடன், கெப்ளரின் கிரக இயக்க விதிகளை விளக்குகின்றன, அவை முதலாவதாக துல்லியமாக ஒரு கணக்கீட்டு மாதிரியை அல்லது புற விண்வெளியில் சுற்றும் கிரகங்களை புரிந்துகொள்ள வழங்குகின்றன. இந்த விளக்கம் விண்ணுலகம் சார்ந்த கிரகங்களின் இயக்கத்தையும் நிலத்தின் பொருட்களின் இயக்கத்தையும் இணைத்தது.

மரபு ரீதியான இயக்கவியல் பின்னர் ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீனின் சிறப்பு சார்பியல் கோட்பாடு மற்றும் பொதுச் சார்பியல் கோட்பாடு மூலம் மேலும் மேம்படுத்தப்பட்டது. சிறப்புச் சார்பியல் கோட்பாடு அதிக வேகமுடைய திண்மைப் பொருட்களின் ஒளியின் வேகத்தை ஒத்திருக்கும் இயக்கத்தை விளக்குகிறது, பொது சார்பியல் ஆழமான நிலைகளில் புவியீர்ப்பு இயக்கத்தை திறம்படக் கையாள இருக்கிறது.

"புலன்களால் உணர இயலாத" மனித இயக்கங்களின் பட்டியல்
குவாண்டம் இயக்கியல்
மரபு ரீதியிலான இயக்கவியலாளர்கள்
செல்கள்