சஞ்சனில் பார்சியர்கள் குடியேறியதைத் தொடர்ந்து நடந்த நிகழ்வுகள் மற்றும் சஞ்சனில் "வெற்றியின் தீ"யின் விரிவாக்கத்தை (மத்திய பெர்சியர்: "அடாஷ் பாஹ்ரம்" ) சுருக்கமாகத் தடுத்ததைத் தொடர்ந்து அவர்கள் நவசாரிக்கு குடிபெயர்ந்தது பற்றி "குவிசா" வில் சிறிது கூறப்பட்டுள்ளது. தாலாவைப் பொறுத்தவரை அடுத்த பல்வேறு நூற்றாண்டுகள் "இந்தியாவில் உண்மையான ஆதாரங்களைப் பெற்று புதிய நாட்டின் அவர்களுக்கான ஒட்டுதலைப் பெற்று அவர்களது ஆதரவாளர்களின் பாதுகாப்பு மூலமாக பிழைப்புக்கு ஆதாயம் தேடும்" முன்பு ஜோரோஸ்ட்ரியனிசம் "கடுமையான இன்னல்களை சந்தித்தது" ("sic" ) .

அவர்கள் வருகையில் இரண்டு நூற்றாண்டுகள் கடந்த பிறகு குஜராத்தின் பிற பகுதிகளிலும் பார்சி இனத்தவர்கள் குடியேறத் தொடங்கினர். "இது அவர்களது சமய வரம்பின் எல்லையை வரையறுப்பதற்கு கடினத்தன்மையை" வழிவகுத்தது. குஜராத்தை ஐந்து "பந்தாக்" (மாவட்டங்கள்) பிரிவுகளாக ஆக்கிய போது இந்த பிரச்சினைகள் 1290 ஆம் ஆண்டின் போது தீர்த்து வைக்கப்பட்டது. அதன் ஒவ்வொரு ஆட்சி வரம்பும் ஒவ்வொரு சமயகுருவுக்கான குடும்பம் மற்றும் அவர்களது சந்ததிகளை சார்ந்து இருந்தது. ("அடாஷ் பஹ்ராமின்" ஆட்சி எல்லையின் மேலிருந்த விவாதம் தொடர்ந்து கொண்டிருந்ததால் 1742 ஆம் ஆண்டில் உத்வடாவிற்கு நகருவதற்கு வழிவகுத்தது. இங்கு இன்று ஆட்சி எல்லைகள் ஐந்து "பந்தாக்" குடும்பங்களுக்குள் சுழற்சி முறையில் பங்கிடப்படுகின்றன).

தோராயமாக 11வது நூற்றாண்டின் முற்பகுதி வரை பரம்பரை ஜோரோஸ்ட்ரிய குருத்துவத்தின் இலக்கிய மொழியை மத்திய பெர்சியர்கள் கடைபிடித்து வந்தனர் என மும்பைக்கு அருகில் கன்ஹேரி கேவ்ஸில் உள்ள கல்வெட்டுகள் கூறுகின்றன. எனினும் அவெஸ்தா தயாரிக்கத் தொடங்கிய போது "ஜென்ட்" விரிவுரைகளை சமஸ்கிருதத்தில் மொழிபெயர்ப்புகள் "உன்னதமாக" செய்த போது 12 ஆம் மற்றும் 13 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இருந்த பார்சி இனத்தவர்களுக்கான சிறிய ஆதாரமாக "குவிசாவில்" இருந்து ஒருபகுதியும் கன்ஹேரி கல்வெட்டுக்களும் இருந்தன. இந்த மொழிபெயர்புகளில் தாலா ஊகம் செய்த போது "அச்சமயத்தில் சிறந்த ஆர்வத்துடன் சமயம் சார்ந்த கல்விகள் பயிற்றுவிக்கப்பட்டன". மேலும் மதகுருக்கள் பலருள் மத்திய பெர்சியர்கள் மற்றும் சமஸ்கிருதத்தின் ஆணையானது "மேலான வரிசையிலிருந்தது" .

13 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 16 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி வரை குஜராத்தில் உள்ள ஜோரோஸ்ட்ரிய அர்ச்சகர்கள் (அனைத்து) இருபத்து இரண்டு சமய வழிகாட்டுதல்களை உடைய கோரிக்கைகளை ஈரானில் உள்ள அவர்களது சக-சமயவாதிகளுக்கு அனுப்பினர். ஏனெனில் ஈரானிய ஜோரோஸ்ட்ரியர்கள் "அவர்களைக் காட்டிலும் உன்னதமாக சமய விசயங்களில் ஈடுபட்டிருப்பதாகவும், அவர்கள் செய்வதைக் காட்டிலும் மிகவும் பழைமையான பாரம்பரியமுடைய நம்பிக்கைகளை கண்டிப்பாக அவர்கள் மேற்கொள்வர் எனவும்" கருதினர் . 1478 முதல் 1766 ஆம் ஆண்டு வரை சமயம் மற்றும் சமுதாய தொடர்பான விசயங்களில் உறவு கொண்டிருந்த இந்த பரிமாற்றங்கள் மற்றும் அவர்களது பதில்கள் "ரிவாயாத்" களாக (கடிதங்கள்) இச்சமுதாயத்தின் மூலமாக பேணிக்காக்கப்பட்டு வந்தன. மேலோட்டமாக 21 ஆம் நூற்றாண்டு நோக்குநிலையிலிருந்து இந்த "இதொடெர்" ரில் () சில குறிப்பிடத்தக்க வகையில் எளிதாக இருந்தது - உதாரணமாக "ரிவாயத்" 376: அவெஸ்ட் மொழி உரைகளை பிரதியெடுக்க ஏதுவாக ஜோரோஸ்ட்ரியர் அல்லாதவர் மூலமாக மை தயாரிக்கப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால் அவர்கள் ஆரம்பகால புதுமையுடைய ஜோரோஸ்ட்ரியர்களின் பயங்கள் மற்றும் கவலைகளினுள் நுட்பம் வாய்ந்த அறிவைக் கொண்டிருந்தனர். ஆகையால் இந்த மைக்கான வினா என்பது தன்மயமாதலுக்கு ஏற்ப பயத்தின் அறிகுறி மற்றும் அடையாளத்தின் இழப்பாக இருந்தது; இந்த கருப்பொருள் 21 ஆம் நூற்றாண்டில் வெளியான வினாக்களை விஞ்சி தொடர்ந்து வலியுறுத்தப்பட்டது. ஜோரோஸ்ட்ரிய்னிசத்திலிருந்து "ஜுதின்" களுக்கு (ஜோரோஸ்ட்ரியர்கள் அல்லாதவர்கள்) இந்த வினா மாற்றப்பட்டதில் அதற்கான பதில் (R237, R238) ஏற்கக்கூடியதாகவும் பாராட்டத்தக்கதாகவும் இருந்தது.

எனினும் "அவர்கள் வாழ்ந்தாகக் கருதப்படும் நிலையற்ற சூழல் அவர்களை முன்பு பாதுகாத்த ஆர்வத்திற்கு நடைமுறைக்கு ஒவ்வாத நிலையை உருவாக்கியது. மிகப்பெரிய மக்கள் கூட்டத்தின் கூட்டழிவு மற்றும் உட்கிரகித்தலின் இயல்பான பயம் அவர்களது சமுதாயத்தின் இனப்பாகுபாடுடைய பண்புகள் மற்றும் மாறுபட்ட தனிச்சிறப்புகளைப் பாதுகாப்பதற்கு அவர்களது வாழ்வில் தனித்த ஆர்வத்தையும் வலிமையான எண்ணத்தையும் உருவாக்கியது. இந்து சமய அமைப்புடன் அதிகமாக பளு ஏற்றப்பட்ட சூழலில் வாழ்வதை திண்மையான சமயத் தடைகளை கொண்டு மூடப்பட்டிருந்த அவர்களுக்கு பாதுகாப்பான இடமாக உணர்ந்தனர்" . என்றாலும் அதே சமயத்தில் (அநேகமாய் அவர்கள் இந்தியாவிற்கு வருகை தந்து சிலகாலங்களில்) ஜோரோஸ்ட்ரியர்கள் - சமுதாய அடுக்கமைவுகளை வரையறுத்து அவர்களுடன் எடுத்து வந்திருந்தது அந்த சிறிய சமுதாயத்தை உறுதி செய்ய இயலாததாக இருந்தது - ஆனால் இவை அனைத்துப் பரம்பரை குருத்துவத்தை விலக்கி இருந்தது (சாஸினித் ஈரானில் "அஸ்ரோனிஹ்" எனப்படுகிறது). "(ர)தெஷ்ட்ரியா" ((r)atheshtarih) (உயர்குடிப் பிறப்பு, வீரர்கள் மற்றும் குடியுரிமை சார்ந்த பணியாளர்கள்), "வாஸ்டரியோஷிஹ்" (vastaryoshih) (உழவர்கள் மற்றும் மாடுமேய்பவர்கள்), "ஹுடோக்ஷிஹ்" (hutokshih) (கைவினைஞர்கள் மற்றும் பணியாட்கள்) ஆகிய எஞ்சிய பதவிகள் "பெஹ்தின்" னி என இன்று அறியப்படும் அனைத்து-விரிவான வகுப்பில் குழு அமைக்கப்பட்டனர் ("நல்ல சமயம்" என மொழி பெயர்க்கப்பட்டதற்கான ""தியனா" வைத் (daena) தொடர்ந்து வந்தவர்கள்"). இந்த மாறுதல் விளைவுகளை ஏற்படுத்தின. ஒன்று, கலப்புத் திருமணங்கள் மிகவும் அரிதாக இருந்தது வரை சில பரப்பிற்கு வாய்ப்புகள் திறக்கப்பட்டன (இது 20வது நூற்றண்டு வரை குருத்துவத்திற்கான சிக்கலைத் தொடர்ந்து வைத்திருந்தது). மற்றொன்று தொழில்சார்ந்த வரிசைகளுடன் ஒன்றி எல்லைகள் கடந்திருந்தன. இதனால் 18வது மற்றும் 19வது நூற்றாண்டு ஆங்கிலேய ஆட்சி அதிகாரிகளுக்கு பார்சி இனத்தவரை வசீகரிக்கும் காரணியாக அமைந்தது. அவர்கள் (ஒரு சமயத்தின் சமயகுரு மற்றொரு சமயகுருவுடன் தொடர்பு வைத்திருக்கக் கூடாது போன்ற) இந்து சமய அமைப்பில் முன்னறிந்து கூற இயலாத குழப்பங்களுக்குச் சிறிது பொறுமையைக் கடைபிடித்தனர்.

குஜராத்திற்கு வருகை
ஆரம்ப காலங்கள்
வரையறை மற்றும் அடையாளம்
இறந்தவர்கள் சார்ந்த சிக்கல்கள்