இயேசு டிசம்பர் 25இல் பிறந்ததாக கி.பி. மூன்றாவது நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கிறிஸ்தவ எழுத்தாளரும் பயணியுமான செக்டுஸ் ஜூலியஸ் அப்ரிகானுஸ் என்பவர் கி.பி. 221இல் கிறிஸ்தவர்களுக்கு எழுதிய நூல் ஒன்று அறிவிக்கிறது. இந்த நாள் இயேசு மரியாளின் கருவில் உருவாகியதாகக் கருதப்பட்ட மார்ச் 25இலிருந்து ஒன்பது மாதங்களுக்குப் பிறகு வரும் நாளாகும். மார்ச் 25 வசந்த கால சம இராப்பகல் நாளாகவும்
கருதப்படுவதால்　ஆதாம்　படைக்கப்பட்ட　நாளாகவும்　இந்நாள்　கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையில் இடம் பெறுகிறது.　ஆரம்ப　கிறிஸ்தவர்கள்　மார்ச்　25ஆம்　நாளில்　இயேசு　சிலுவையில் அறையப்பட்டார் எனக்　கருதினார்கள்.　இதன்　உள்கருத்து　இயேசு　கருவில் உருவாகிய　அதே　நாளில்　இறத்தல்　என்பதாகும். இது　"தீர்க்கதரிசிகள் (இறைத்தூதர்கள்) முழுமையான எண்ணிக்கை உள்ள　நாட்கள் அளவுக்கே　உயிர்　வாழ்வார்கள்' என்ற　யூதர்களின்　நம்பிக்கை　காரணமாக　எழுந்ததாகும்.　துவக்க கால　கிறிஸ்தவ　அவைகளில்　இயேசுவின்　பிறந்தநாள்　ஒரு திருநாளாகக் கொண்டாடப்படவில்லை.　கி.பி. 245ஆம்　ஆண்டு　ஒரிஜென்　என்ற　கிறிஸ்தவ　இறையியல்　அறிஞர்　இயேசுவின்　பிறப்பை　கொண்டாடுவதை　பலமாக　எதிர்த்தார்.　அவர்　எகிப்திய ஃபர்வோனைப்
போல　இயேசுவின்　பிறப்பைக்　கொண்டாடக் கூடாது　எனவும்　பாவிகளே　அவ்வாறு　செய்வார்கள் என்றும்　புனிதர்கள்　அவ்வாறு செய்ய மாட்டார்கள்　என்றும்　குறிப்பிட்டார். ஒரிஜெனின் இந்தக் கருத்து கிறித்தவ திருச்சபையால் ஏற்றுக் கொள்ளப்படவில்லை.

கிறிஸ்துமஸ் விழா டிசம்பர் 25ஆம் நாள் கொண்டாடப்பட்டது என்னும் மிகப் பழைமையான ஒரு குறிப்பு கி.பி. 354ஆம் ஆண்டளவில் ரோமில் தொகுக்கப்பட்ட பிலோகலசின் நாட்குறிப்பில் காணப்படுகிறது. கி.பி. 360களின் ஆதாரம் ஒன்று அக்காலத்தில் கிறிஸ்துமஸ் கொண்டாட்டங்கள் ரோமில் நிலைபெற்றிருந்ததைக் காட்டுகின்றது. ஆனால் கிழக்குத் திருச்சபை கிறிஸ்தவர்கள் குழந்தை இயேசுவைக் காண கிழக்கில் இருந்து ஞானிகள் வந்ததைக் கொண்டாடும் திருநாளின் (ஜனவரி 6) ஒரு அங்கமாக பிறப்பையும் கொண்டாடினர் என்றாலும் அப்போது இயேசுவின் திருமுழுக்குக்கே முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டது. இயேசுவின் பிறப்பு யூதர்களுக்கு மட்டுமன்றி உலக மக்கள் அனைவருக்குமே மகிழ்ச்சியும் ஒளியும் கொணர்ந்தது என்பதை வலியுறுத்தும் வகையில் ஜனவரி 6 கிறிஸ்துவின் பிறப்புவிழாவாகக் கீழைத் திருச்சபையின் பல பிரிவினரால் கொண்டாடப்பட்டது. இன்றும் அப்பழக்கம் நிலவுகிறது. கத்தோலிக்க திருச்சபை இவ்விழாவை "இறைக்காட்சி விழா" (Epiphany) என்று அழைக்கிறது.

ஆரிய வம்சப் பேரரசன் வாலென்ஸ் கி.பி. 378இல் அட்ரினாபோல் சமரின் போது இறந்ததை அடுத்து அங்கு "தந்தை, மகன், தூய ஆவி (பிதா சுதன் பரிசுத்த ஆவி) என மூன்று பேராக உள்ளார் கடவுள்" என்னும் கொள்கையை ஏற்கும் கிறித்தவ சபை பரவியதன் மூலம் கிழக்கு நாடுகளில் கிறிஸ்துமஸ் கொண்டாட்டங்கள் புதுப்பிக்கப்பட்டன.

கான்ஸ்டான்டினோபிலுக்கு கி.பி 379இலும் அந்தியோக்கியாவுக்கு 380இலும் அலெக்சாந்தரியாவுக்கு சுமார் 430இலும் இது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. எட்வட் கிப்பன் என்ற ஆய்வாளரின் கருத்துப்படி ஆரியவாதம் (Arianism) மிகுந்து காணப்பட்ட கான்ஸ்டான்டினோபிள் பகுதியில் கிறிஸ்துமஸ் கொண்டாட்டங்கள் ஆரம்பத்தில் பெரும் சர்ச்சையை ஏற்படுத்தின. கி.பி 381இல் அப்போதைய ஆயரான கிரெகொரி நசியன்சுஸ் என்பவர் பதவி விலகியதைத் தொடர்ந்து இது வழக்கொழிந்து போய் மீண்டும் யோன் கிறிசொஸ்டொம் என்பவர் கி.பி. 400இல் ஆயராக பதவியேற்ற பின்பு மீண்டும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

மத்திய காலம்
பிரதேச கொண்டாட்டங்கள்
நட்டாலிஸ் சோலிஸ் இன்விக்ட்டி (natalis solis invicti) பண்டிகை
கிறிஸ்தவ பண்டிகையின் தோற்றம்