ஜவுளி அருங்காட்சியகத்திற்கான கட்டிடம் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் கட்டப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் அது ஒரு பிரெஞ்சுக்காரரின் தனியார் வீடாக இருந்தது. பின்னர் அந்தக் கட்டிடம் அப்துல் அஜீஸ் அல் முஸ்ஸாவி அல் மூசா காதிம் என்ற படாவியாவின் துருக்கியத் தூதருக்கு விற்கப்பட்டது. 1942 ஆம் ஆண்டில், இந்த கட்டிடம் மீண்டும் கரேல் கிறிஸ்டியன் க்ரூக் என்பவருக்கு விற்கப்பட்டது.

சுதந்திரக் காலத்திற்கான போராட்டத்தின் போது இந்த கட்டிடம் "பாரிசன் கீமனன் ரக்யாட்" ("மக்கள் பாதுகாப்பின் முன்னணி") என்ற அமைப்பின் தலைமையகமாக பயன்படுத்தப்பட்டது. 1947 ஆம் ஆண்டில் இது லீ சியோன் பின் என்பவருக்குச் சொந்தமானதாக இருந்தது. அவர் அதை சமூக விவகாரத் துறைக்கு வாடகைக்குத் தந்தார். அத்துறையானது அதனை முதியோருக்கான ஒரு நிறுவனமாக மாற்றியது. பின்னர் அந்தக் கட்டிடம் நகர அரசிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.

ஜூலை 28, 1976 ஆம் நாளன்று இந்த ஜவுளி அருங்காட்சியகமாக மேடம் டீன் சோஹார்ட்டோ என்பவரால் திறந்து வைக்கப்பட்டது.

1970 களின் நடுப்பகுதியில், பாரம்பரிய ஜவுளி பயன்பாடு, அவற்றின் பயன்பாட்டினைப் பற்றிய புரிதல் மற்றும் உற்பத்தியின் அளவு மற்றும் தரம் ஆகியவற்றில் சரிவுகள் தோன்றின. அந்தச் சரிவானது தெரியும்படி அமைந்திருந்தது. அவற்றில் சில மிகவும் அரிதாகி இருந்தன. இதற்கான ஒரு முடிவை தேடும் எண்ணத்தில் ஜகார்த்தாவின் முன்னணி குடிமக்களின் ஒரு பிரிவினர் இந்தோனேசிய ஜவுளிப் பாதுகாப்பு மற்றும் ஆய்வுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு அமைப்பை நிறுவ முடிவு செய்தனர். அதன் விளைவாக ஹிம்புனன் வாஸ்ட்ராபிரெமா (ஜவுளி நேசிப்போர் சங்கம்) என்ற ஒரு அமைப்பானது 500 உயர்தர வகையிலான ஜவுளிகளை நன்கொடையாக வழங்கியது. அவற்றை அது அதன் உறுப்பினர்களின் சேகரிப்பிலிருந்து பெற்றது. ஜகார்த்தா நகரம் தனா அபாங் மாவட்டத்தில் ஒரு அழகான பழைய கட்டிடத்தை அவற்றை வைத்துக்கொள்வதற்காக வழங்கியது.
சேகரிப்புகள்
செயல்பாடுகள்
துவக்கம்
வரலாறு