விநாயகர் நடனமாடியதைக் கண்டு எள்ளல் சிரிப்பை உதிர்த்தான் சந்திரன். அதனை அறிந்த விநாயகர், அவன் ஒவ்வொரு கலையாகத் தேய வேண்டும் என சாபமிட்டார். சந்திரன் மன்னிப்புக் கோர, வளர்பிறைச் சதுர்த்தியில் அவனைக் காண்போர் வீண்பழியிலிருந்து விடுபடுவர் என விநாயகர் விமோசனம் அழித்தார். அந்நாளை விநாயகர் சதுர்த்தியாகக் கொண்டாடப்படுகிறது என்பது தொன்மம். 

சிறுத்தொண்ட நாயனார், பரஞ்சோதி என்னும் பெயரினராக நரசிம்மவரம பல்லவன் படையில் தளபதியாக இருந்தார். அவர் வாதாபிப் போரில் வென்று திரும்பி வரும்பொழுது சாளுக்கிய நாட்டில் இருந்து விநாயகர் சிலையொன்றை எடுத்துவந்தார் என்பது வரலாறு. அதனாலேயே விநாயகர் கோவிலில் புதுச்சிலை வைக்காமல் மற்றொரு கோயிலிருந்து திருடி வந்து வைக்கும் வழக்கு ஏற்பட்டது என்பது ஆய்வு. இவ்வாறு திருட முடியாதவாறு சிவகங்கை மாவட்டம் பிள்ளையார்பட்டியில் பிள்ளையார் உருவம் புடைப்புச் சிற்பமாக இருக்கிறது. இப்பிள்ளையாருக்கு பின்வரும் பத்துப் பெயர்கள் உள்ளன:

குடைவரைக் கோயிலில் திருவீங்கைக்குடி மகாதேவர் என்னும் சிவனும் சிவகாமி என்னும் அம்மையும் உள்ளனர். எடுத்துக்கட்டப்பட்ட கோயிலில் மருதங்குடி நாயனார் என்னும் சிவனும் வாடாமலர்மங்கை என்னும் அம்மையும் உள்ளனர். 

இங்குள்ள தெய்வங்கள் மீது, தேசி விநாயகப்பிள்ளையார் ஒருபா ஒருபது, வாடாமலர்மங்கை பதிகம், மருதீசர் பதிகம், கற்பகவிநாயகர் பதிற்றுப் பத்தந்தாதி ஆகிய சிற்றிலக்கியத்தை ராய. சொக்கலிங்கம் பாடியுள்ளார். கண்ணதாசன் பின்வரும் அறுசீர் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தத்தைப் பாடியிருக்கிறார்:

கவலைக் கடலும் கருணைக் கடலும்!
பொன்மேனி காண்போம்!
கடவுள் அளவு கருணை காட்டுகிற கமலை!
அற்புதம் நிகழ்த்தும் கற்பக விநாயகர்!