சிறுகுடி கிழான் பண்ணன் சிறுகுடி என்னும் ஊரில் வாழ்ந்த சங்ககால வள்ளல். இந்த வள்ளலைச் சோழவேந்தன் பாராட்டுகிறான். தன் வாழ்நாளையும் சேர்த்து எடுத்துக்கொண்டு பண்ணன் வாழவேண்டும் என வாழ்த்துகிறான். அவன் ஊரில் அவனது உணவை உண்போர் ஒலி கேட்டுக்கொண்டே இருக்குமாம். அத்துடன் அவனது இருப்பிடத்தில் உணவுண்ட மக்கள் தனக்கோ, தம்மவர்வளுக்கோ, பிறருக்கோ உணவுப் பொதிகளை எடுத்துச் செல்வார்களாம். இது மழை வரப்போவதை அறிந்த எறும்புகள் தம் முட்டைகளைச் சுமந்துகொண்டு மேட்டுநிலங்களுக்குச் செல்வது போல இருக்குமாம். இப்படிப் பாராட்டுபவன் சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன். 

சிறுகுடி கிழான் பண்ணனைத் தனக்கென வாழாப் பிறர்க்குரியாளன் எனப் புலவர் கொற்றங்கொற்றனார் குறிப்பிடுகிறார். 

குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய) கிள்ளிவளவன் ஊரிலுள்ள ஆம்பல் மலரில் மொய்த்த வண்டு கைவள் ஈகைப் பண்ணன் சிறுகுடியில் உள்ள பூக்களையும் ஊதும். "அதுபோல முதுவாய் இரவல! (புலவ!) நீ கிள்ளிவளவனிடமும், பண்ணனிடமும் சென்று பரிசில் பெறுக என்கிறார் புலவர் கோவூர் கிழார் 

காவிரியாற்றின் வடக்குப் பகுதியில் மாமரக் குளக்கரையில் இருந்த ஊரில் வாழ்ந்த பண்ணன் சிறந்த வேல் வீரன். காலில் வீரக்கழல் அணிந்திருந்தான். பகைவரின் யானையை வேல் வீசி வீழ்த்தினான் என்கிறர் புலவர் செயலூர் இளம்பொன் சாத்தன் கொற்றனார். 

மூதில் அருமன் (மூதில் அருமன் சிறுகுடி)
கருவிநூல்
வாணன் (வாணன் சிறுகுடி)
பண்ணன் (சோழநாட்டுச் சிறுகுடி கிழான்)