தனியார் சமபங்கு இரண்டாம்நிலை சந்தை (பொதுவாக தனியார் சமபங்கு இரண்டாம்நிலைகள் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) முன்னரே இருந்த முதலீட்டாளர் வாக்குறுதிகளுக்கு தனியார் சமபங்கு மற்றும் மற்ற மாற்றுவழி முதலீட்டு நிதிகளை வாங்குதல் மற்றும் விற்றலைக் குறிக்கிறது. தனியார் சமபங்கு முதலீடுகள் விற்பவர்கள் வைப்பில் உள்ள முதலீடுகளை மட்டும் விற்பதில்லை வைப்புடன் இணைந்த மீதமுள்ள நிதிசாரா வாக்குறுதிகளும் சேர்த்தே விற்கப்படுகிறது. அதன் பண்பின் அடிப்படையில் தனியார் சமபங்கு சொத்துப் பிரிவு எளிதாக பணமாக மாற்றமுடியாததாக இருக்கிறது. இதனால் வாங்கி வைத்திருக்கும் முதலீட்டாளர்களுக்கான நீண்ட-கால முதலீடாக இது கருதப்படுகிறது. எல்லையற்ற பெருமளவிலான தனியார் சமபங்கு முதலீடுகளுக்கான பட்டியலிடப்பட்ட பொதுச்சந்தைகள் இல்லை. எனினும் தனியார் சமபங்குச் சொத்துக்களை விற்பவர்களுக்கு ஆரோக்கியமான மற்றும் முதிர்ந்த இரண்டாம்நிலைச் சந்தை இருக்கிறது.

பெருமளவில் இரண்டாம்நிலைகளின் பணப்பாய்வு விவரங்கள் மற்ற தனியார் சமபங்கு முதலீட்டுடன் தொடர்புபடுத்தப்படாமல் தனித்த சொத்துப் பிரிவாகக் கருதப்படுகிறது. அதன் விளைவாக முதலீட்டாளர்கள் இரண்டாம்நிலை முதலீடுகளுக்கு ஒதுக்கப்படும் மூலதனத்தை தங்கள் தனியார் சமபங்குத் திட்டங்களுக்கு ஏற்றவாறு வேறுபடுத்திக் கொள்கிறார்கள். தனியார் சமபங்கு வெளிப்பாட்டுக்கான கடுமையான தேவை இருப்பதால் மூலதனத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதி இரண்டாம்நிலை முதலீடுகளுக்கு ஒதுக்கப்படுகிறது. முதலீட்டாளர்கள் தங்களின் தனியார் சமபங்கு வெளிப்பாடுகளை அதிகரிக்கவும் விரிவாக்கவும் முயல்கிறார்கள்.

முதலீட்டாளர்கள் நீண்ட உள்-வைப்புக் காலங்கள், தெளிவுடைமைக் குறைபாடு, எல்லையற்ற அந்நிய முதலீடு, எளிதில் பணமாக்க முடியாத ஈடுகள் மற்றும் உயர் முதலீட்டு குறைந்தபட்சங்கள் ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைந்த பிடிப்புகள் போன்ற கட்டமைப்பு இடையூறுகள் கட்டுப்படுத்தப்படுவதற்கு தனியார் சமபங்கின் அணுகுமுறையை நாடினர்.

இரண்டாம்நிலை பரிமாற்றங்களைப் பொதுவாக இரு அடிப்படை வகையாகப் பிரிக்கலாம், அவை:



இரண்டாம்நிலைகள்
பெருத்த-வாங்குதலின் காலம் 2005-2007
தனியார் சமபங்குச் சந்தையில் எளிதில் பணமாக்கல்
1980களில் தனியார் சமபங்கு