1759 ஆம் ஆண்டு மேற்கத்திய நாட்டினரான அபோலியர் (Apolinar Diez De La Fuente) வெளியிட்ட பயணக்குறிப்பு ஒன்றில் வெனிசுலாப் யனோமாமி மக்களைப் பார்த்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். இவர் பார்த்த மக்கள் மிகவும் தைரியம் அற்றவர்களாக இருந்தார்கள். இவர்களை முதலில் இந்தியர்களுடன் ஒப்பிட்டுப்பார்த்தார், பின்னர் இவர்கள் இந்திய இனக்குழுக்கழுடன் ஒத்துவரவில்லை என முடிவு செய்தார்.

ஏறத்தாள 1630 முதல் 1720 வரையான காலகட்டங்களில் அடர்ந்த காட்டுப்பகுதியில் ஆற்றின் கரையோரங்களில் வாழ்ந்த இந்த மக்கள் போர்த்துகீசிய வீரர்களிடம் அடிமைப்பட்டு கிடந்துள்ளனர் என்று குறிப்பிட்டாலும் இவை சரியான விடயம் இல்லை என்று கூறப்படுகிறது. 

1950 ஆம் ஆண்டுகளில் அமெரிக்காவின் புளோரிடா மாநிலத்தில் உள்ள பழங்குடியினர் தூதுக்குழு, இயேசு சபை, மேலும் சலேசிய சபை ஆகியவை இணைந்து நடத்திய தொடர் தேடுதலில் இவர்களுடனான வெளி தொடர்பு அதிகரித்தது. 

1970 ஆம் ஆண்டுவாக்கில் பிரேசில் அரசு இவர்களுக்காக இராணுவ உதவியுடன் "தேசிய ஒருமைப்பாட்டு திட்டம்" கொண்டுவரப்பட்டு உதவிசெய்ய முடுவுசெய்யப்பட்டது. மேலும் 73 ஆண்டு முதல் 76 ஆம் ஆண்டுக்காக இந்த திட்டங்கள் நீட்டிக்கப்பட்டது. இந்த (1975) கால கட்டத்தில் அமேசான் காட்டுப்பகுதியில் செய்த ஆராச்சியில் ஏறாளமான கணிமவளங்கள் இங்கு கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. 1987 ஆம் ஆண்டு கனிமவள ஆரசியாளர்கள் தங்க சுரங்கத்தைக் கண்டுபிடித்தனர். இங்கு 1987ஆம் ஆண்டும் 1990 ஆம் ஆண்டும் பிரான்சுகோ நதிக்கு அருகில் தங்கசுரங்கம் தோன்டப்பட்டது. இந்த சுரங்கங்கள் தோண்ட தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பகுதியில் பழங்குடிகளின் 30,000 மக்களின் குடியிருப்புகள் இருந்தன. 1990 ஆம் ஆண்டு முதல் இந்த மக்கள் வாழும்பகுதியில் சுரங்கம் வெட்டத்துவங்கி இவர்களின் குடியிருப்புகள் அழிக்கப்பட்டதுடன் இயற்கைச் சூழல் மாசுபாடு அடைந்து பெரும் துன்பத்திற்கு இந்த மக்கள் உட்படுத்தப்படுகிறார்கள்.

யனோனாமி மக்கள் வாழும் பகுதிகளில் சாலை அமைத்தல், பிரேசிலின் எல்லையைப் பாத்துகாக்க இராணுவ வீரர்களின் கூடாரங்கள் அமைப்பது, விவசாய இடங்களை விரிவு படுத்துவது, கால்நடை வளர்ப்போர்கலின் ஆக்கிரமிப்பு என இவர்களின் இடங்கள் சூரையாடப்பட்டது. 1978 ஆம் ஆண்டு இவர்களுக்கென ஒரு சார்பு ஆணையம் அமைக்கப்பட்டது. முதலில் இந்த அமைப்பு இவர்களுக்கென ஒரு பூங்கா அமைக்க உறுவாக்கப்பட்டு, இவர்களின் உரிமைக்காக போராடும் அமைப்பாக உறுவெடுத்தது. இது ஒரு அரசு சார்பற்ற லாப நோகமற்ற அமைப்பாகும். இந்த அமைப்பின் 13 வருட போராட்டத்திற்குப்பின் 1991 பிரேசில் அரசு அதிகாரபூர்வ எல்லை நிர்ணயம் செய்து பின்னர் 1992 ஆம் ஆண்டு ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. இதன் மூலம் இவர்களின் பயன்பாட்டிற்காக 96.650 சதுர கிலோமீட்டர் நிலங்கள் ஒதுக்கப்பட்டது. இந்த பகுதிகள் பிரேசில் நாட்டின் ரோமாரினா மாநிலம் மற்றும் அமேசோனாசு போன்ற மாநிலங்களின் அடங்குகிறது. 

ஆனால் வெனிசுலா நாடு தங்கள் நாட்டின் பழங்குடிமக்களின் குடியுரிமைபற்றி தெளிவான சட்ட திட்டங்கள் வகுக்காமல் எங்கேயும் அவர்கள் வாழலாம் என்று கூறுகிறது. 
வாழ்க்கை மற்றும் உணவு
வரலாறு
மேற்கோள்
மொழி