உலக வங்கி 456 மில்லியன் இந்தியர்கள் (மொத்த இந்திய மக்கட் தொகையில் 42% பேர்) தற்போது உலக வறுமைக் கோடான ஒரு நாளைக்கு $1.25 (வாங்கும் திறன் சமநிலை) கீழே வாழ்கின்றனர் என்று மதிப்பிடுகிறது. இது இந்தியாவில் மூன்றில் ஒரு பங்கு உலக ஏழைகள் வாழ்கின்றனர் என்பதன் பொருளாகும். இருப்பினும், இது கணிசமான வறுமை 1981 இன் 60 விழுக்காட்டிலிருந்து 42 விழுக்காடாக 2005 ஆம் ஆண்டு குறைந்ததை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது, இருப்பினும் ரூபாய் மதிப்பு அதிலிருந்து குறைந்து வந்தது, அதேப்போல அதிகாரபூர்வமான 538/356 பிரதி மாத தரமானது அதே அளவில் நிலைபெற்றிருந்தது. வருமான சமமின்மை இந்தியாவில் (கினி குணகம்: 32.5 1999-2000 ஆண்டு) அதிகரித்து வருகிறது.
வேறொரு வகையில், இந்திய திட்டக் குழு அதன் சுயமான அளவு கோலாக பயன்படுத்துகிறது, மேலும் 2004-2005 ஆண்டில் 27.5% மக்கட் தொகையினர் வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழே வாழ்வதாக மதிப்பிட்டது, 1977-1978 ஆண்டில் 51.3% ஆகக் குறைந்தும் 1993-1994 ஆண்டில் 36% ஆகக் குறைந்தும் இருந்தது. இதற்கு ஆதாரமாக 61 ஆவது தேசிய மாதிரி ஆய்வு (NSS) இருந்தது மேலும் அதற்கு அளவு கோலாக மாத சராசரி நுகர்வுச் செலவு ரூபாய்க்கு கீழாக ரூபாய் 356.35 கிராமப் பகுதிகளுக்கும் மற்றும் ரூபாய் 538.60 நகரப் பகுதிகளுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டது. 75% ஏழைகள் கிராமப் பகுதிகளில் உள்ளனர், அவர்களில் பெரும்பாலோர் தினக் கூலிகள், சுய-வேலைவாய்ப்புள்ள குடும்பத்தைச் சார்ந்தவர்கள் மற்றும் நிலமற்றத் தொழிலாளர்கள்.

இருந்தாலும் இந்தியப் பொருளாதாரம் கடந்த இரு பத்தாண்டுகளில் நிலையாக வளர்ந்துள்ளது, அதன் வளர்ச்சி பல்வேறு சமூக குழுக்கள், பொருளியல் குழுக்கள், புவியியல் பகுதிகள் மற்றும் கிராம மற்றும் நகரப் பகுதிகளுடன் ஒப்பிடும்போது சமமற்று உள்ளது. 1999 மற்றும் 2008 இடையில், வருடாந்திர வளர்ச்சி விகிதங்கள் குஜராத் (8.8%), ஹரியானா (8.7%) அல்லது டெல்லி (7.4%) ஆகியவற்றிற்கானது பீகார் (5.1%), உத்திரப் பிரதேசம் (4.4%) அல்லது மத்தியப் பிரதேசம் (3.5%) ஆகியவற்றியதை விட மிக அதிகமானது. கிராமப்புற ஒரிசா (43%) மற்றும் கிராமப்புற பீகார் (41%) ஆகியவற்றின் வறுமை விகிதங்கள் உலகின் மிக உச்சமானவற்றில் உள்ளடங்கியது.

மூன்று வயதிற்குக் குறைவான (2007 ஆம் ஆண்டு 46%) இந்தியச் சிறாரிடையே ஊட்டச் சத்துக் குறைபாடு உலகின் இதர எந்த நாட்டை விடவும் அதிகளவில் உள்ளது.

குறிப்பிடத்தக்க பொருளாதார முன்னேற்றம் இருப்பினும், நாட்டின் 1/4 மக்கட்தொகை அரசினால்-குறிப்பிடப்பட்ட துவக்க நிலை வறுமை அளவான ஒரு நாளைக்கு ரூபாய் 12 க்கு குறைவாக ஈட்டுகின்றனர் (ஏறக்குறைய USD $0.25). 2004-2005 ஆம் ஆண்டில் 27.5% இந்தியர்கள் தேசிய வறுமைக் கோட்டிற்கும் கீழே இருந்ததாக அதிகாரபூர்வ எண்ணிக்கை மதிப்பீட்டிருக்கிறது. அரசால் நடத்தப்பெறும் அமைப்பாக்கம் செய்யப்பெறாத தொழிலகங்களின் தேசியக் குழு (NCEUS) அளித்த ஒரு 2007 ஆண்டு அறிக்கைப்படி 77% இந்தியர்கள் அல்லது 836 மில்லியன் மக்கள் ரூபாய் ஒரு நாளைக்கு 20 ற்குக் கீழான (ஏறக்குறைய USD $0.50 சாதாரணமாகவும்; $2 வாங்கும் திறன் சமநிலை) வருமானத்தைப் பெற்று வாழ்கின்றனர்.

2001 மக்கட் தொகை கணக்குப்படி, 35.5% இந்தியர்கள் வங்கிச் சேவைகளைப் பெற்றனர், 35.1% பேர் ஒரு வானொலி அல்லது சிறு வானொலிப்பெட்டி, 31.6% பேர் ஒருத் தொலைக்காட்சி, 9.1% பேர் ஒருத் தொலைபேசி, 43.7% பேர் ஒரு மிதிவண்டி, 11.7% பேர் ஒரு ஸ்கூட்டர், மோட்டார் சைக்கிள் அல்லது ஒரு மொபெட் மற்றும் 2.5% பேர் கார், ஜீப் அல்லது வேன், 34.5% பேர் இந்தச் சொத்துக்களில் எதையும் வைத்திருக்கவில்லை.
இந்திய தொலைத்தொடர்புத்துறைக்கு இணங்க 2008 ஆம் ஆண்டு டிசம்பரில் தொலைபேசி அடர்த்தி 33.23% சதவீதம் இருந்தது, மேலும் 40% வருடாந்திர வளர்ச்சியைக் கொண்டிருக்கிறது.

வறுமை குறைப்பின் அளவு மீதான சர்ச்சைகள்
வரலாற்றுப் போக்கு
வறுமை மதிப்பீடுகள்
சாதியமைப்பு