20 ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் பத்தாண்டுகளில் பல தத்துவவாதிகள் மற்றும் எழுத்தாளர்கள், இருத்தலியல் கருத்துக்களை வெளியிட்டனர், அவை பெயரளவில் மட்டுமே வேறுபட்டிருந்தன.
ஸ்பானிய தத்துவவாதியான மிகுல் டி உனாமுனோ இய் ஜூகோ , தனது 1913 ஆம் ஆண்டு புத்தகமான "தி டிராஜிக் சென்ஸ் ஆஃப் லைஃப் இன் மென் அண்ட் நேஷன்ஸ்" , வாழ்க்கையை "சதை மற்றும் எலும்பு" எனக் பகுத்தறிவுவாத கோட்பாடுகளுக்கு எதிரானதாகக் குறித்தார். உனாமுனோ அமைப்பாக்கம் செய்யப்பட்ட தத்துவத்தை தனிநபரின் நம்பிக்கை மீதான கேள்விகளுக்கு சாதகமாக நிராகரிக்கிறார். அவர் துன்பத்தின் ஒரு உணர்வை மீட்டுக் கொண்டார், கேள்வியின் அபத்த இயல்பானதையும் கூட, செர்வெண்டெஸ்சின் கற்பனைப் பாத்திரமான டான் குயிஸோட் மீதான தனது நீடித்த ஆர்வத்தினைக் குறித்துக் காட்டியது. ஒரு புதின எழுத்தாளர், கவி மற்றும் நாடக ஆசிரியர் அதேப் போல தத்துவ பேராசிரியராக சாலாமன்கா பல்கலையில், உனாமுனோவின் சிறுகதை ஒன்று ஒரு சாமியாரின் நம்பிக்கைச் சிக்கலை, "செயிண்ட் மானுவல் தி குட், மார்ஷியர்" பற்றியது இருத்தலியல் கற்பனை தொகை நூலில் சேகரிக்கப்பட்டுள்ளன. மற்றொரு ஸ்பானிய சிந்தனையாளர், ஆர்டேகா உய் காஸெட் , 1914 ஆம் ஆண்டில் எழுதியதில் மனித இருத்தல் எப்போதும் தனி நபர் அவரது வாழ்க்கையின் காட்சிப் பொருளாகும் சூழ்நிலைகளுடன் இணைந்தவர் என விவரிக்கப்படுகிறார்: ""யோ சோய் உய் மி சிர்கன்ஸ்டான்சியா" " ("நான் நானாகவும் மற்றும் எனது சூழ்நிலைகளும்"). சார்த் அதேப் போல மனித இருத்தல் என்பது ஒரு கோட்பாட்டளவிலான கருப்பொருள் அல்ல, ஆனால் எப்போதும் சூழல் சார்ந்தது (""என் சிசுவாஷியோன்" ").

இருப்பினும், மார்டின் பூபேர் ஜெர்மனியில் தனது முக்கிய தத்துவ படைப்புகளை எழுதினார், மற்றும் பெர்லின் மற்றும் பிராங்ஃபர்ட் பல்கலையில் படித்தும் கற்பித்தும் வந்தார், அவர் ஜெர்மன் தத்துவத்தின் முதன்மை போக்கிலிருந்து விலகி நிற்கிறார். வியன்னாவில் 1878 ஆம் ஆண்டில் யூத குடும்பம் ஒன்றில் பிறந்தவர், பல்வேறு நேரங்களில் சியோனிஸம் மற்றும் ஹஸிடிசம் ஆகியவற்றுடன் ஈடுபட்டிருந்த யூத பண்பாட்டு அறிஞரும் ஆவார். 1938 ஆம் ஆண்டில், அவர் நிரந்தரமாக ஜெருசலேமிற்கு குடி பெயர்ந்தார். அவரது நன்கு-அறியப்பட்ட தத்துவ புத்தகம் ஐ அண்ட் தோ 1922 ஆம் ஆண்டில் பதிப்பிக்கப்பட்ட சிறு புத்தகமாகும். பூபேருக்கு, மனித இருத்தலியலின் அடிப்படை உண்மை, மிகத் தயாராக அறிவியல்பூர்வ பகுத்தறிவுவாதத்தினாலும் கோட்பாட்டளவிலான தத்துவ சிந்தனையாலும் கவனிக்கப்படாமல் போவதும், என்பது "மனிதனுடன் மனிதன்", ஒரு உரையாடலை "இடையினாலான இயற்கை சுற்றுச் சார்பு நிலை" என்றழைக்கப்படுவதில் நடைபெறுகிறது ("டாஸ் சுவிஸ்சென்மென்ஷ்ச்லிசே" ").

இரு உக்ரேனியன்/ரஷ்யன் சிந்தனையாளர்கள், லெவ் ஷெஷ்டவ் மற்றும் நிகோலாய் பெர்ட்யாவ் இருத்தலியல் சிந்தனையாளர்களாக நன்கறியப்பட்டவர்களாக அவர்களது புரட்சிக்கு பிந்தைய பாரீஸ் நாடு கடத்தப்பட்ட வாழ்கையின் போது ஆயினர். ஷெஷ்டோவ், கீவ்வில் உக்ரைனிய-யூதக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர், தத்துவத்திலிருந்த பகுத்தறிவு மற்றும் அமைப்பியலாக்கல் மீதான தாக்குதலை 1905 ஆம் ஆண்டிற்கு முன்னரே தனது மூதுரை நூலான "ஆல் திங்க்ஸ் ஆர் பாஸிபிளி" ல் துவங்கினார். 

பெர்ட்யாவும் கூட கீவ்விலிருந்து வந்தவர் ஆனால் கிழக்கு வைதீகமான திருக்கோயிலைச் சார்ந்த பின்னணியைக் கொண்டவர், உலக மெய்ப்பொருளுக்கும் தினசரி உலக நோக்கங்களுக்கும் இடையில் ஒரு பகுத்தறிவு வேறுபாட்டை வரைந்தார். மனித விடுதலை, பெர்ட்யேவ்விற்கு, மெய்ப்பொருளின் செயற்களத்தில் வேரூன்றியுள்ளது, ஒரு செயற்களம் காரண காரிய வகையில் செயற்படுதலின் அறிவியல் பூர்வமான கற்பிதங்களிலிருந்து தனித்துவமானதாகும். தனிநபர் பாரபட்சமற்ற உலகில் வாழுகின்ற எல்லைவரை, அவர் உண்மையான கடவுள் பற்றிய சுதந்திரத்திலிருந்து மன வேறுபாடு கொண்டிருக்கிறார். "மனிதன்" இயற்கையான வகையினாக விளக்கப்படவில்லை, ஆனால் கடவுளின், சுதந்திரமான, படைப்பாக்க செயல்களை தோற்றுவிப்பவரால், கற்பனையில் உருவாக்கப்பட்டவனாக உள்ளான். அவரொரு பெரிய இத்தகைய கருப்பொருள்களில் ஒரு படைப்பை, "தி டெஸ்டினி ஆஃப் மேன்" னை, 1931 ஆம் ஆண்டில் பதிப்பித்தார். 

காப்ரியல் மார்செல் , "இருத்தலியல்" எனும் வரையறையை கோர்க்கும் நீண்ட காலம் முன்னரே, முக்கிய இருத்தலியல் கருக்களை ஒரு பிரெஞ்சு நேயர்களுக்கு தனது துவக்கக் கால கட்டுரையான "எக்ஸ்சிஸ்டென்ஸ் அண்ட் ஆப்ஜெக்ட்டிவிட்டி" (1925) மற்றும் அவரது "மெடபிசிகல் ஜர்னல்" (1927) இல் அறிமுகப்படுத்தினார். ஒரு நாடக ஆசிரியர் அதே போல தத்துவவாதியான, மார்செல் தனது தத்துவ துவக்க முனையாக மனோதத்துவ அந்நியமாதலைக் கண்டார்; மனித தனிநபர் ஒரு நிலையற்ற வாழ்வில் இணக்கத்தைத் தேடுகிறார். இணக்கம், மார்செலுக்கு, "இரண்டாம் பிரதிபலிப்பு" மூலம் அடையப்படுகிறது, ஒரு "பேச்சு தொடர்புடையது" உலகிற்கான "வாதஞ்சார்ந்த" அணுகுமுறையை விடவுமானது, "ஆச்சர்யம் மற்றும் திகைப்பி"னால் சுட்டப்படுவது மேலும் இதர மக்களின் மற்றும் கடவுளின் "தோற்றம்" ஆகியவற்றிற்கு வெளிப்படையானது அவற்றைப் பற்றிய வெறும் "தகவல்" மட்டுமேயல்லாததாகும். மார்செலுக்கு, அத்தகைய தோற்றம் அங்கு வெறுமையாக இருப்பதைக் காட்டிலும் (ஒன்று மற்றொன்றின் தோற்றத்தில் இருப்பது) குறிப்பது; அது "பகட்டானதின்" கிடைப்பதை குறித்தது, மேலும் ஒருவர் தன்னை பிறரின் செயல் முடித்தலில் இட விருப்பப்படுவதாகும். 

மார்செல் "இரண்டாம் பிரதிபலிப்பு" கோட்பாடுகளோடு முரண்படுத்தினார், அறிவியல்-நுண்ணிய "முதல் பிரதிபலிப்பு" கார்டிசீயன் தன்முனைப்பு கோட்பாட்டின் நடவடிக்கைகளோடு அதில் அவர் இணைந்திருந்தார். மார்செலுக்கு, தத்துவம் ஒரு உறுதியான நடவடிக்கை உணரும், எண்ணும் மனித அவதாரத்தால் -உருவங்கொடுத்திருப்பது- ஒரு கருப்பொருளான உலகில் கைக்கொள்ளப்படுவதாகும். இருந்தாலும் ஜீன்-பால் சார்த் "இருத்தலியல்" அவரது சொந்த தத்துவத்திற்கு 1940 களில் மேற்கொண்டிருந்தாலும், மார்செல்லின் சிந்தனை சார்த்திற்கு "ஏறக்குறைய முற்றிலும் எதிர்மாறானது" என விவரிக்கப்படுகிறது. சார்த் போலன்றி, மார்செல் ஒரு கிறிஸ்தவர் மேலும் கத்தோலிக்கராக 1929 இல் மாறினார். 

ஜெர்மனியில், உளவியலாளர் மற்றும் தத்துவவாதி கார்ல் ஜேஸ்பர்ஸ் - பின்னர் இருத்தலியலை பொது மக்களால், உருவாக்கப்பட்ட "பிசாசு" என விவரித்தவர், - அவரது சொந்த சிந்தனையை, கடுமையாக கீர்கேகார்ட் மற்றும் நீட்ஷேவால் செல்வாக்கிற்குட்படுத்தப்பட்டதை- எக்சிஸ்டென்ஸ்பிலோசஃபி என அழைத்தார்"." "ஜேஸ்பர்ஸ்சிற்கு" , "எக்ஸ்சிஸ்டென்ஸ்-"பிலாசஃபி என்பது மனிதன் அவனாக மாறுவதற்கான வழிமுறையின்படியான சிந்தனை வழியாகும்..." "இந்த சிந்தனை வழி உண்மையை அறிந்த பருப்பொருளில்லை, ஆனால் சிந்தனையாளரின் உண்மையான இருப்பை விளங்கச் செய்கிறது."" 

ஜாஸ்பெர்ஸ், ஹீடெல்பெர்க் பல்கலையில் ஒரு பேராசிரியர், மார்டின் ஹைடேக்க ரோடு நெருங்கிப் பழகியவர், ஹூஸ்ஸெரல்லின் இருக்கையை ஃப்ரீபர்க்கில் 1928 ஆம் ஆண்டில் ஏற்பதற்கு முன்னர் மார்பர்க்கில் ஒரு பேராசிரியராக இருந்தார். அவர்கள் பல தத்துவ விவாதங்களை நடத்தினர், ஆனால் பின்னர் ஹைடேக்கரின் தேசிய சமத்துவத்திற்கான ஆதரவினால் மன வேறுபாடு கொண்டவராயினர். அவர்கள் கீர்கேகார்ட்டிற்கு ஆழ்ந்த மதிப்பினை பங்கிட்டிருந்தனர், மேலும் 1930 ஆம் ஆண்டுகளில் ஹைடேக்கர் நீட்ஷேவின் மீது விரிவான விரிவுரைகளை ஆற்றினார். எனினும், ஹைடேக்கர் ஒரு இருத்தலியல்வாதியாக கருதப்படுவதின் நீட்சி விவாதத்திற்குட்பட்டது. பியிங் அண்ட் டைம்மில் "அவர் மனித இருத்தலில் (டாசின்) தத்துவ விளக்கங்கள் வேரூன்றுவதைப் பற்றிய வழிமுறையை" "அதை இருத்தலியல் வகைகளின் வரையறைகளில் ஆராய (எக்சிஸ்டென்ஷியேல்) அளித்தார்" ; "மேலும் இது பல விமர்சகர்கள் அவரை ஒரு முக்கிய இருத்தலியல் இயக்கத்தில் நபராக நடத்த வழிவகுத்தது" .

எதிர் மறுப்புவாதத்துடனான உறவு
20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்காலம்
தாஸ்தோயேவ்ஸ்கி மற்றும் காஃப்கா
இறையியல்