1520 ஆம் ஆண்டு முதல் மேத்யு தெ பசியோ என்ற பிரான்சிஸ்கன் அப்செர்வன்ட் துறவி, புனித பிரான்சிசின் வாழ்வில் செபத்தையும் ஒருத்தல் முயற்சியையும் பிரிக்க இயலாது என்று கூறி கடினமான ஒருத்தல் வாழ்வினை மேற்கொண்டார். இவரோடு சில பிரான்சிஸ்கன் அப்செர்வென்ட் மற்றும் பிரான்சிஸ்கன் கன்வென்சுவல் துறவிகளும் இந்த புதிய வாழ்வில் இணைந்து செபத்திற்கும் மறைபணி வாழ்வுக்கும் சம முக்கியத்துவம் தந்து புனித அசிசி பிரான்சிசின் வாழ்வை பதினாறாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பிரதிபலித்தனர். இது பிரான்சிஸ்கன் சபையில் ஒரு மாபெரும் மறுமலர்ச்சியாகும். இத்துறவிகள் நீண்ட தொப்பிக்கொண்ட ஒரு துறவற உடையை அணிந்திருந்தனர் எனவே கேம்ரினோ நகர சிறுவர் சிறுமிகளே இவர்களை கப்புச்சின்! (தொப்பி) கப்புச்சின்! (தொப்பி) துறவிகள் என அழைத்து மகிழ்ந்தனர். குழந்தைகளின் வாழ்த்தொலியே சபையின் பெயராய் அமைந்தது.திருத்தந்தை ஏழாம் கிளமென்ட் 1528, ஜூலை 3 ஆம் நாள் கப்புச்சின் சபையை, பிரான்சிஸ்கன் சபையின் ஒரு பிரிவாக அங்கீகரித்து தனி சபையாக இயங்கிட அனுமதி அளித்தார்.


தமிழகத்தில் கப்புச்சின் சபையினர்
புகழ்பெற்ற புனிதர்கள்
வளர்ச்சியும் பரிணாமமும்
தோற்றம்