நாகாலாந்தில் குறிப்பிடத்தக்க ஒரு இயக்கமானது 1950களின் தொடக்கத்திலிருந்து அங்கு இயங்கியது. இறுதியாக 1980களில் அடக்குமுறை மற்றும் புதிய உறுப்பினர்களை தேர்ந்தெடுத்தல் போன்றவற்றின் மூலம் அது முடிவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது வரை அது இயங்கியது. "தேசிய சமதர்மவாத கவுன்சிலான நாகாலாந்து-இசாக்-முவாக்" (NSCN-IM), நாகாலாந்தை சுயேச்சையான பிராந்தியமாக அறிவிக்க போராடியது. மேலும் இந்திய இராணுவத்தின் மேல் இந்த வட்டாரத்தில் பல தாக்குதல்களை நடத்தியது. அரசின் அதிகாரப்பூர்வமான அறிவிப்பின் படி 1992 மற்றும் 2000ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையே 599 பொதுமக்கள், 235 பாதுகாப்பு படை வீரர்கள் மேலும் 862 தீவிரவாதிகள் உயிரிழந்துள்ளனர்.

2001 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 14 அன்று இந்திய அரசுக்கும் NSCN-IMக்கும் இடையே சீஸ்-பயர் எனப்படும் ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. இது நாகாலாந்தில் பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. மேலும் ஆதரிக்கப்பட்டது. தீவிரவாதிகளுக்கு ஒருங்கிணைந்து செயல்பட்ட இயக்கங்களான ஒருங்கிணைந்த நாகா தேசிய கவுன்சில் (NNC-F) மேலும் தேசிய கவுன்சிலான நாகாலாந்து-கப்லங்கும் (NSCN-K) இந்த முன்னேற்றத்தை வரவேற்றன. 

மணிப்பூர் போன்ற அண்டை மாநிலங்கள் இந்தப் போர்நிறுத்தம் குறித்து கவலை கொண்டன. அவை NSCNயின் தீவிரவாத நடவடிக்கைகள் இந்த மாநிலங்களில் தொடரக்கூடும் என பயப்பட்டன. மேலும் அவை மத்திய அரசை போர்நிறுத்த ஒப்பந்ததை நீக்குமாறும், புதிதாக மீண்டும் இராணுவ நடவடிக்கைகளை தொடங்குமாறும் கேட்டுக்கொண்டன. போர்நிறுத்தம் அமலில் இருந்தபோதும் NSCNயின் தாக்குதல்கள் தொடர்ந்துகொண்டு இருக்கின்றன.

ஆந்திரப் பிரதேசம்
நாகாலாந்து
அயோத்தியா விவகாரம்
ஏர் இந்திய விமானம் 182