1940 ஆம் ஆண்டில் மைசூர் இளவரசரால் 290 ஏக்கர் (120 ஹெக்டேர்) நிலப்பரப்பில் விமான நிலையத்தை நிறுவினார். 1947 ஆம் ஆண்டு இந்திய சுதந்திரத்தைத் தொடர்ந்து, விமானநிலையத்தின் கட்டுப்பாட்டைக் கர்நாடக அரசு ஏற்றுக்கொண்டது. பிறகு 1950 ஆம் ஆண்டில் மைசூர் விமான நிலையம் சிவில் விமான போக்குவரத்து அமைச்சகத்தின் கீழ் செயல்பட்டது. டகோட்டா விமான நிறுவனத்தை பயன்படுத்தி பெங்களூருக்கு பயணிகள் சேவையைத் தொடங்கியது. ஆனால் பயணிகள் சாலை வழியாக பயணம் செய்வது வேகமாக இருப்பதை உணர்ந்ததால் விமானச் சேவை நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை. அதன்பிறகு தி இந்து நாளிதழ் நிறுவனம் தங்கள் செய்தித்தாள்களை வழங்குவதற்காக சென்னையிலிருந்து பெங்களூர் வழியாக தினசரி விமான சேவைகளைத் தொடங்கியது. இருப்பினும் இந்த விமானங்கள் சில மாதங்கள் மட்டுமே நீடித்தன.

பின்னர் விமானநிலையம் வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகளை ஏற்றிச் செல்லும் தனி விமானங்களைப் பயன்படுத்தியது. இவ் விமானங்களின் மூலம் சவகர்லால் நேரு போன்ற பிரமுகர்களை நகரத்திற்கு அழைத்துவர பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்திய விமானப்படையின் பயிற்சி விமானங்களையும் மைசூர் விமான நிலையத்தில் இயக்கப்பட்டது. மேலும் 1985 ஆம் ஆண்டில், பிராந்திய விமான நிறுவனமான வாயுடாட் தனது டோர்னியர் டோ 228 விமானத்தைப் பயன்படுத்தி பெங்களூரிலிருந்து வாரத்திற்கு மூன்று முறை மைசூருக்கு விமானச் சேவையைத் தொடங்கியது. பெங்களூர் மைசூர் விமானச் சேவையை பிரபல இந்திய எழுத்தாளர் ஆர்.கே.நாராயண் திறந்து வைத்தார். அப்போது மைசூர் விமான நிலையம் ஒரு புல் விமானப் பாதையும் மற்றும் ஒரு கழிப்பறைக் கொண்ட முனையம் ஆகியவற்றைக் கொண்டிருந்தது. மிக குறைந்த பயணிகள் வரவால் விமான நிலையம் 1990 ஆம் ஆண்டு முதல் தன் சேவையை நிறுத்திக் கொண்டது. the flights ended in 1990.

வருங்கால திட்டங்கள்
2005 நவீனமயமாக்கல்
உள்கட்டமைப்பு
வரலாறு