இத்திட்டத்திற்கான ஒப்பந்தத்தினை அன்றைய இந்தியப் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியும், ரஷ்ய நாட்டுப் பிரதமர் மிக்கைல் கொர்பசோவும் 1988 ஆம் ஆண்டில் கையெழுத்திட்டனர். ஆனால் ரஷ்யா பல நாடுகளாக பிரிந்து போனதனாலும், இந்தியா அணுக்கரு வழங்குவோர் குழுமத்தின் ஒப்புதல் பெறவில்லை என்ற காரணத்திற்காக அமெரிக்கா அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்ததாலும், இத்திட்டம் பத்தாண்டுகளுக்கு கிடப்பில் கிடந்தது. பிறகு இந்த திட்டத்தை செயல்படுத்துவதற்கான ஆக்கபூர்வமான ஒப்பந்தம் 2001 ஆம் ஆண்டில் கையெழுத்தானது, இதற்கான திட்ட மதிப்பீடு சுமார் 3.5 பில்லியன் (13615 கோடி) அமெரிக்க டாலராகும்.

இந்தியாவின் பாதுகாப்பைக் கருத்தில் கொண்டு இங்கு ஒரு கடற்படை தளத்தை உருவாக்க அரசு திட்டமிட்டுள்ளது. இதன் அடிப்படையில் ஜனவரி 14, 2004 அன்று இங்கு ஒரு சிறிய துறைமுகத்தை நிறுவினார்கள். கடல் வழியாக வரும் அணுமின் நிலையத்திற்கான பாகங்களை இந்த துறைமுகம் வழியாக கொண்டு வந்து 1.5 கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் அமைந்த அணுமின் நிலையத்திற்கு கொண்டு வந்தார்கள். அதற்கு முன் தூத்துக்குடி துறைமுகத்தில் இருந்து சாலை வழியாக பாகங்களைக் கொண்டு வர வேண்டிய கட்டாயம் இருந்தது, இந்த வழி கரடு முரடாக இருந்ததால், சில பாகங்கள் பழுதடைந்ததுடன், போக்குவரத்துச் சிக்கல்களால் கால தாமதமும் ஏற்பட்டது.

முதலில் கூடங்குளத்தில் WER1200 வகை 1000 மெகா வாட் அணுமின் திறன் கொண்ட இரு அணு உலைகள் விரைவில் செயல்படும். இரண்டு உலைகளும் செயல்படும் பொழுது, இந்தியாவில் மிக அதிகமான செயல் திறன் கொண்ட அணு நிலையமாக கூடங்குளம் அணுமின் நிலையம் திகழும்.

2008 ஆம் ஆண்டில் கூடுதலாக மேலும் ஆறு அணுமின் உலைகளை இங்கு உருவாக்க இந்திய அணுமின் கழகம் ரஷ்ய நாட்டுடன் உடன்படிக்கை செய்து கொண்டுள்ளது. இதன் அடிப்படையில், ரஷ்யா 1170 மெகா வாட் அணுமின் திறன் கொண்ட நான்கு நான்காம் தலைமுறை WER1200 வகை அணுமின் உலைகளை வழங்கும். இந்தியா இப்பொழுது அணுக்கரு வழங்குவோரின் குழுமத்தின் ஒப்புதலும் பெற்றுள்ளதால், இந்தியாவில் மேலும் அணுமின் நிலையங்கள் மூலமாக மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்து வழங்குவதில் தடைகள் இருக்காது.

வரலாறு
செயல்பாட்டிற்கான ஆயத்தம்
அணு உலைக்கு மக்களின் எதிர்ப்பு
மூன்றாம் மற்றும் நான்காம் அணு உலைகளின் கட்டுமானம்