1978 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 1996 ஆம் ஆண்டு வரை, "நீர் வாழ்வன மாதிரிகள் திட்டத்தில்" பயோடீசல் மூலமாக ஆல்காவைப் பயன்படுத்தி அமெரிக்க NREL சோதனை நடத்தியது.
UNH பயோடீசல் குழுவில் மைக்கேல் பிரிக்ஸ் அவர்களால் சுயமாக வெளியிடப்பட்ட கட்டுரையானது, இயல்பான எண்ணெய் உள்ளடக்கம் 50% க்கும் அதிகமாகக் கொண்டிருக்கும் ஆல்காவைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் பயோடீசலைக் கொண்டு வாகன எரிபொருள் அனைத்தையும் நியாயமான முறையில் மாற்றும் மதிப்பீடுகளை வழங்குகின்றது, இது கழிவுநீர் தொகுப்பு தொகுதிகளில் உள்ள ஆல்கா குளங்களில் வளரக்கூடியதாக பிரிக்ஸ் பரிந்துரைக்கின்றார். இந்த எண்ணெய் செறிந்த ஆல்கா பின்னர் அமைப்பிலிருந்து எடுக்கப்பட்டு பயோடீசலில் செயல்படுத்த முடியும், எத்தனாலை உருவாக்க வறண்ட மீதமுள்ளவற்றை கொண்டு மேலும் மறுசெயலாக்கம் செய்யப்படுகின்றது.

பயோடீசலுக்கான எண்ணெயை அறுவடைசெய்ய ஆல்கா உற்பத்தியானது இன்னமும் வணிக அளவாக எடுத்துக்கொள்ளப்படவில்லை, ஆனால் மேற்கூறிய விளைச்சல் மதிப்பில் செயலாக்க ஆய்வுகள் நடத்தப்பட இருக்கின்றன. அதன் உயர் விளைச்சல் திட்டமிடலில் கூடுதலாக, ஆல்காவளர்ப்பு — பயிர் அடிப்படை பயோஎரிபொருட்கள் போன்றது அல்ல — அது உணவுப்பொருள் உற்பத்தியில் குறைவை முக்கியமானதாகக் கொள்ளவில்லை, எனவே அதற்கு விவசாயநிலம் அல்லது புதுநீர் இரண்டும் அவசியமில்லை. பயோடீசல் உற்பத்தியை வணிக நிலைகளுக்கு அளவிடுதல் உள்ளிட்ட பல்வேறு தேவைகளுக்காக பல நிறுவனங்கள் ஆல்கா பயோ-அணுஉலைகளைப் பின்பற்றுகின்றன.

பயன்படுத்தப்பட்ட காப்பி திப்பிகளிலிருந்து பயோடீசல்
சுற்றுச்சூழலில் பாதிப்புகள்
ஆல்கா பயோடீசல்
பயன்பாடுகள்