நேரங்கள், தேதிகள் மற்றும் பருவங்களைத் தீர்மானிப்பதற்கு பெரும்பாலான புராதன காலத்து சமூகங்கள் வானியல் கோள்களை, பெரும்பாலும் சூரியன் மற்றும் சந்திரன் போன்றவற்றை அவதானித்துப் பயன்படுத்தினர். இப்போது மேற்கத்திய சமூகத்தில் வழக்கிலுள்ள அறுபதிற்குரிய காலங்காட்டும் முறைகள், முதன்முதலாக மெசபோடேமியாவிலும் எகிப்திலும் கிட்டத்தட்ட 4,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் உருவானது. இதேபோன்றதொரு முறையானது பின்னர் மெக்சிக்கோ மற்றும் மத்திய அமெரிக்காவில் (Mesoamerica) உருவாக்கப்பட்டது. முதல் நாட்காட்டிகள் வேட்டைக்குழுக்களால் கடந்த பனியுகக் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டிருக்கலாம். இவர்கள் சந்திரனின் வேகத்தை அல்லது பருவங்களைத் தடமறிவதற்கு குச்சிகள் மற்றும் எலும்புகள் போன்ற கருவிகளைக் கையாண்டார்கள். இங்கிலாந்தின் ஸ்டோன்ஹெஞ் போன்ற கல் வட்டங்கள், உலகின் பல்வேறு பாகங்களில் குறிப்பாக வரலாற்றுக்கு முந்தைய ஐரோப்பாவில் கட்டப்பட்டன. இவை நேரத்தைப் பதிவு செய்யவும், இரவும் பகலும் சம நேரமுடைய காலங்கள் அல்லது சங்கராந்திகள் (solstices) போன்ற பருவகால மற்றும் வருடாந்த நிகழ்வுகளை முன்கணிப்பதற்கும் பயன்படுத்தப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. பெருங்கற்கள் பயன்படுத்திய நாகரிக மக்கள் எதுவித பதிவுசெய்யப்பட்ட வரலாற்றையும் விட்டுச் செல்லவில்லை என்பதால் அவர்களின் நாட்காட்டிகளைப் பற்றி அல்லது காலங்காட்டும் முறைகளைப் பற்றி சிறிதளவே அறிய முடிகிறது.

கிமு 3500 – கிமு 500
கடிகாரங்கள்
ஆரம்பகால காலங்காட்டும் கருவிகள்
வானியல் ஆராய்ச்சிக் கடிகாரங்கள்