1955 ஆம் ஆண்டில், பிரதமர் முகமது அலி போக்ரா ஒரு திட்டத்தை அமல்படுத்தினார், இது நான்கு மேற்கு மாகாணங்களை மேற்கு பாகிக்தான் என்று அழைக்கப்படும் ஒற்றை அலகுடன் இணைத்தது, கிழக்கு வங்கம் கிழக்கு பாகிக்தான் என மறுபெயரிடப்பட்டது. 
பாகித்தான் தனது ஆதிக்க நிலையை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்து 1956 இல் ஒரு குடியரசு அரசியலமைப்பை ஏற்றுக்கொண்டது, இது ஒரு இஸ்லாமிய குடியரசை அறிவித்தது. கிழக்கு பாகித்தானின் சனரஞ்சக தலைவர் எச்.எஸ். சுஹ்ரவர்தி பாகிஸ்தானின் பிரதமராக நியமிக்கப்பட்டார்.

1956 ஆம் ஆண்டில் மேற்கு பாகித்தானின் நான்கு மாகாணங்களின் இருந்தபோதிலும், அரசியலமைப்பு ரீதியாக தேசிய நிதி ஆணையத் திட்டம் (என்எப்சி திட்டம்) உடனடியாக பிரதமர் சுஹ்ரவர்தியால் நிறுத்தப்பட்டது. தேசிய பொருளாதாரத்தை மையப்படுத்த சோவியத் ஒன்றியத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஐந்தாண்டு திட்டங்களுக்கு சுஹ்ரவர்தி முன்மொழிந்தார். இதனால் கிழக்கு பாகித்தானின் பொருளாதாரம் விரைவாக மையப்படுத்தப்பட்டது மற்றும் அனைத்து முக்கிய பொருளாதார திட்டமிடல்களும் மேற்கு பாகித்தானுக்கு மாற்றப்பட்டன.

மேற்கு பாகித்தானில் உயரடுக்கு ஏகபோகவாதிகளும் வணிக சமூகமும் கோபத்துடன் அவரது கொள்கைகளுக்குக் கீழ்ப்படிய மறுத்தபோது பொருளாதாரத்தை மையப்படுத்த வழிவகுத்த முயற்சிகள் பெரும் எதிர்ப்பை சந்தித்தன. கராச்சியில் உள்ள வணிக சமூகம் தனது அரசியல் போராட்டத்தைத் தொடங்கின.மேற்கு பாகித்தானின் நிதி நகரங்களான கராச்சி, இலாகூர், குவெட்டா மற்றும் பெசாவர் போன்ற இடங்களில், உயரடுக்கு வணிக சமூகம் மற்றும் தனியார் துறையால் ஆதரிக்கப்படும் சுஹ்ரவர்தியின் பொருளாதாரக் கொள்கைகளுக்கு எதிராக தொடர்ச்சியான பெரிய தொழிலாளர் வேலைநிறுத்தங்கள் நடந்தன.

மேலும், சர்ச்சைக்குரிய திட்டத்திலிருந்து கவனத்தை திசை திருப்புவதற்காக, பிரதமர் சுஹ்ரவர்தி ஒரு சிறிய குழு முதலீட்டாளர்களை நாட்டில் சிறு வணிகத்தை அமைக்க அழைப்பதன் மூலம் நெருக்கடிகளை முடிவுக்கு கொண்டுவர முயன்றார். தனது பிரதம மந்திரி பதவியின் கடைசி நாட்களில், சுஹ்ரவர்தி நாட்டின் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு பிரிவுகளுக்கு இடையிலான பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வை அகற்ற முயன்றார், ஆனால் பயனில்லை. நாட்டில் உணவு பற்றாக்குறையை போக்க அவர் தோல்வியுற்றார்.

அரசியல் பிரச்சனை
பாகிஸ்தானின் பகுதியாக
வரலாறு
பிரிவு மற்றும் இஸ்லாமிய குடியரசு