குறளுக்கும் சபை உரையாளர் நூலுக்கும் இடையே ஒற்றுமைகள் உள்ளன என்றாலும் சில முக்கிய வேற்றுமைகள் உள்ளதையும் சுட்ட வேண்டும். 

"வாழ்க்கை பொருளற்றது; அனைத்தும் வீணே" என்று சபை உரையாளர் கூறுகிறார். ஆனால் வள்ளுவர் மறுமையில் திட்டமான நம்பிக்கையுடையவர். மக்கள் இம்மையில் செய்த நல்வினை தீவினைகளின் பயனை மறுமையில் அடைதல் கூடும் என அவர் நம்பினார். மேலும், இம்மையில் கற்ற கல்வி, பயின்ற புலனடக்கம், நிறுவிய நட்பு ஆகியவை தொடர்ந்து மறுமையிலும் பயனளிக்கும் என்பது குறள் கருத்து (காண்க: குறள்கள் 398; 126; 107; 62). 

"அறிவினால் விளையும் பயன் யாது?" என்று வினவினார் சபை உரையாளர் (2:15). ஆனால் வள்ளுவரோ,
"ஒருமைக்கண் தான்கற்ற கல்வி ஒருவற்கு
எழுமையும் ஏமாப்(பு) உடைத்து" 
என்றார்.

அறிவையும் கல்வியையும் ஓரளவோடு நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்பதல்ல வள்ளுவர் கருத்து.
"தொட்டனைத்(து) ஊறும் மணற்கேணி மாந்தர்க்குக்
கற்றனைத்(து) ஊறும் அறிவு"
என அவர் வலியுறுத்துவார்.

நூலின் கருப்பொருள்
சபை உரையாளர் நூலும் விவிலியச் செய்தியும்
கடவுள் தரும் கொடைகளை அனுபவிக்க வேண்டும்
வேறுபாடுகள்