சதுரங்கத்தின் விதிமுறைகள் சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் தோற்றுவிக்கப்பட்டன. நவீன விதிமுறைகள் 15 ஆம் நூற்றாண்டு சமயத்தில் இத்தாலியில் முதலில் வடிவம் பெற்றன . ராஜா, யானை மற்றும் குதிரை ஆகியவற்றின் அடிப்படை நகர்வுகள் மாற்றமடையவில்லை. சிப்பாய்கள் அவற்றின் முதல் நகர்வில் இரண்டு சதுரங்கள் நகரலாம் என்ற நகர்வு முதலில் இருந்திருக்கவில்லை. மேலும் அவை எட்டு சதுரங்களை அடைந்தாலும் வேறு காயாக உயர்த்துவதும் ஆரம்பத்தில் இருந்திருக்கவில்லை. முதலில் "ஃபெர்ஸ்" அல்லது "ஃபார்சின்" என்று அழைக்கப்பட்ட ராணியானது, ஏதேனும் ஒரு திசையில் ஒரு சதுரம் குறுக்காக நகரமுடியும் படி அல்லது குறுக்காகவோ முன்னரோ இரண்டு சதுரங்கள் தாவும்படி அல்லது அதன் முதல் நகர்வில் இடது அல்லது வலதுபுறம் நகர்த்தும்படி இருந்தது. பெரிசிய விளையாட்டில், மந்திரியானது "ஃபில்" அல்லது "ஆஃல்ஃபில்" எனப்பட்டது. அது ஒன்று அல்லது இரண்டு சதுரங்கள் குறுக்காக நகர்த்த முடியும்படி இருந்தது. அரேபியப் பதிப்பில், மந்திரியானது எந்த திசையிலும் குறுக்காக இரண்டு சதுரங்கள் தாவ முடியும்படி இருந்தது . மத்திய காலங்களில் சிப்பாய் அதன் எட்டாவது வரிசையை அடைந்தால் ராணியாக (அந்த நேரத்தில் மிகவும் வலிமை குன்றிய காயாக அது இருந்தது) உயர்த்திக் கொள்வதற்கு உரிமை பெற்றது . பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டின் போது, பலகையில் உள்ள சதுரங்கள் சில நேரங்களில் ஒன்று மாற்றி ஒன்று வேறு நிறங்களில் இருந்தன மற்றும் இது பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் வழக்கமான ஒன்றாக மாறியது .
1200 மற்றும் 1600 ஆகிய கால கட்டங்களுக்கு இடையில் பல்வேறு விதிமுறைகள் வெளிப்பட்டு விளையாட்டில் கடுமையான மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. வெற்றிபெறுவதற்கு செக்மேட் அவசியமான ஒன்று; ஆட்டக்காரர் போட்டியாளரின் அனைத்து காய்களையும் கைப்பற்றியதால் வெற்றி பெற இயலாது. இக்கட்டான நிலை சேர்க்கப்பட்டிருந்தது. எனினும் அதன் விளைவு பலமுறை மாற்றம் செய்யப்பட்டது (பார்க்க இக்கட்டான நிலை#இக்கட்டான நிலை விதியின் வரலாறு). சிப்பாய்கள் அதன் முதல் நகர்வில் இரண்டு சதுரங்கள் நகரலாம் என்ற வாய்ப்பைப் பெற்றன. மேலும் என் பஸ்ஸண்ட் விதி அந்தப் புதிய வாய்ப்பின் இயற்கையான விளைவாக இருந்தது. ராஜாவும் யானையும் கேஸ்ட்ல் செய்துகொள்ளும் உரிமையைப் பெற்றன (விதிகளின் பல்வேறு மாற்றத்திற்கு பார்க்க கேஸ்ட்லிங்#வரலாறு முழுவதுமான மாற்றங்கள்).

1475 மற்றும் 1500 ஆகிய கால கட்டங்களுக்கு இடையில் ராணி மற்றும் மந்திரி ஆகியவையும் அவற்றின் தற்போதைய நகர்வுகளைப் பெற்றன, அது அவைகளை மிகவும் வலிமையான காய்களாக உருவாக்கின . இந்த மாற்றங்கள் அனைத்து ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட போது, விளையாட்டு இறுதியாக அதன் நவீன வடிவத்தை அடைந்தது .

சிப்பாய் பதவி உயர்வுக்கான விதிமுறைகள் பலமுறை மாற்றம் செய்யப்பட்டன. மேலே குறிப்பிட்டதைப் போல, சிப்பாயை ஆரம்பத்தில் ராணியாக மட்டுமே உயர்த்த முடிந்தது. அது அந்த நேரத்தில் வலிமை குன்றிய காயாக இருந்தது. ராணியானது அதன் தற்போதைய நகர்வு மற்றும் மிகவும் ஆற்றல் வாய்ந்த காயாக மாற்றமடைந்த போது, சிப்பாயைப் பின்னர் ராணி அல்லது யானை, மந்திரி அல்லது குதிரையாக உயர்த்த முடிந்தது. 18 ஆம் நூற்றாண்டின் விதிமுறைகள் இந்த பதவி உயர்வு ஏற்கனவே கைப்பற்றப் பட்ட காயைக் கொண்டே மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று இருந்தது. எ.கா. 1749 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட ஃபிராங்கொயிஸ்-ஆண்ட்ரே டானிகன் பில்லிடாரின் (François-André Danican Philidor) விதிமுறைகள். 19 ஆம் நூற்றாண்டில், இந்தக் கட்டுப்பாடு தூக்கப்பட்டது. அது ஒரு ஆட்டக்காரர் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட ராணிகள் வைத்துக் கொள்வதை அனுமதித்தது. எ.கா. ஜேகோப் சார்ராட்டின் (Jacob Sarratt) 1828 ஆம் ஆண்டின் விதிமுறைகள் .

சமநிலைகள் தொடர்புடைய இரண்டு புதி விதிமுறைகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. அவை ஒவ்வொன்றும் பல ஆண்டுகளில் பல மாற்றங்களைக் கண்டன:

(1) தொடு-நகர்வு விதி மற்றும் அதனுடன் இணைந்த "ஜெ'அடவுப்/அட்ஜஸ்ட்" விதி; (2) வெள்ளை முதலில் நகர்த்த வேண்டும்; (3) சதுரங்கப் பலகை வைக்கப்படும் முறை; (4) முறையற்ற நகர்வு மேற்கொள்ளப்பட்டால் அதற்கான கொள்கை; (5) ராஜாவானது செக் வைக்காமல் ஆட்டத்தில் சில நகர்வுகளில் விடப்பட்டால் அதற்கான கொள்கை; மற்றும் (6) ஆட்டக்காரர்கள் மற்றும் பார்வையாளர்களின் நடத்தை தொடர்புடைய சிக்கல்கள் உள்ளிட்ட புதிய விதிகளின் மற்றொரு குழுவும் சேர்ந்தது. ஸ்டாண்டன் சதுரங்கத் தொகுப்பு 1849 ஆம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது, மேலும் அது காய்களின் பாணிக்கான வழக்கமான ஒன்றாக மாறியது. காய்கள் மற்றும் சதுரங்கப் பலகையின் சதுரங்களின் அளவு தரப்படுத்தப்பட்டது .

19 ஆம் நூற்றாண்டில் மத்திய பகுதி வரை, சதுரங்க விளையாட்டுக்கள் எந்த காலவரையறையும் இன்றி விளையாடப்பட்டன. 1834 ஆம் ஆண்டில் அலெக்சாண்டர் மெக்டொன்னல் (Alexander McDonnell) மற்றும் லூயிஸ்-சார்லஸ் மஹே டெ லா போர்டொன்னைஸ் (Charles Mahé de La Bourdonnais) ஆகியோருக்கு இடையிலான ஆட்டத்தில், மெக்டொன்னல் சில நேரங்களில் 1½ மணிநேரங்கள் வரை எடுத்துக்கொண்டு நகர்வுக்கு அசாதரணமாக அதிகமான நேரங்கள் எடுத்துக் கொண்டார். 1836 ஆம் ஆண்டில் பியரே சார்லஸ் ஃபூரியர் டெ செயிண்ட்-ஆமாண்ட் நேர வரையறை ஆலோசனையைக் கூறினார், ஆனால் அப்போது எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லை. 1851 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற லண்டன் டோர்னமெண்ட்டில், ஸ்டாண்டன் (Staunton), எலிஜா வில்லியம்ஸ் (Elijah Williams) உடனான ஆட்டத்தில் இருந்து வெளியேறினார், ஏனெனில் வில்லியம்ஸ் நகர்வுக்கு நீண்ட நேரம் எடுத்துக் கொண்டார். அடுத்த ஆண்டு டேனியல் ஹார்விட்ஸ் (Daniel Harrwitz) மற்றும் ஜோஹன் லோவெந்தால் (Johann Löwenthal) ஆகியோருக்கு இடையிலான ஆட்டத்தில் ஒரு நகர்வுக்கு 20 நிமிடங்கள் என்ற நேர வரையறை பயன்படுத்தப்பட்டது. முதன் முதலில் நவீன பாணி நேர வரையறைப் பயன்பாடு, 1861 ஆம் ஆண்டில் அடோல்ப் ஆண்டர்சன் (Adolph Anderssen) மற்றும் இக்னேக் கொலிஸ்ச் (Ignác Kolisch) ஆகியோருக்கு இடையிலான ஆட்டத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டது .

வெளியேற்றம்
வரலாறு
கேஸ்ட்லிங்
காய்களை நகர்த்தும் நடவடிக்கை