இம்மாவட்டம் இடைப்பட்ட காலத்தில் அதாவது கிபி 350 – கிபி 550 வரை கங்கப் பேரரசின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வந்தது. முதலில் கங்கப் பேரரசின் நேரடி கட்டுப்பாட்டிற்குள் இருந்தாலும் காலப்போக்கில் சாளுக்கியரிடமும் மற்றும் இராஷ்டிரகூடரிடமிருந்தும் கப்பம் வசூலித்து மறைமுகமாக ஆட்சி செய்தது. சுமார் 10ம் நூற்றாண்டில் கங்கப் படைத் தளபதி சமுன்தரயரால் ஷ்ரவனபெலகொலாவில் பல சமணக் கோவில்கள் கட்டப்பட்டன. இதில் ஒரே பாறையில் (Monolithic) செதுக்கப்பட்ட கோமதிஷ்வரரின் சிலையும் அடங்கும். சுமார் 800க்கும் மேல் கன்னடம், சமஸ்கிருதம், தமிழ், மராட்டி, மார்வாரி மற்றும் மஹாஜனி ஆகிய மொழிகளில் ஏட்டுச்சுவடி மற்றும் கல்வெட்டுக்களில் ஒவ்வொரு கன்னடப் பேரரசின் ஆட்சியைப் பற்றியும் சமண மதத்தின் முக்கியத்துவத்தையும் விளக்குகிறது. புகழின் உச்சியில் இருந்த கங்கப் பேரரசை கிபி 1000ஆம் ஆண்டு சோழப் பேரரசின் அரசனான முதலாம் இராசராச சோழனால் முடிவுக்கு கொண்டுவரப்பட்டது. அதன் பின் மேற்கு கங்கப் பேரரசு இம்மாவட்டத்தின் வரலாற்றிலிருந்து மறைந்துபோனது.

ஹாசன் மாவட்டத்தைச் சோழப் பேரரசிடமிருந்து 1118 ஆம் ஆண்டு போசளப் பேரரசு கைப்பற்றியது. போசளப் பேரரசு ஆட்சியின் கீழ் இம்மாவட்டம் வளர்ச்சி அடைந்தது. ஹோய்சாலப் பேரரசின் தலைநகரமாக விளங்கியது ஹாசன் மாவட்டத்திலுள்ள பேளூர். போசள மன்னன் விஷ்ணுவர்தனனால் கீர்த்தி நாராயண கோவில் மற்றும் புகழ் பெற்ற சென்னகேசவப் பெருமாள் கோவில் கட்டப்பட்டது. பின்பு 1343 ஆம் ஆண்டு போசள மன்னன் மூன்றாம் வீர பல்லாலாவின் மரணத்திற்கு பிறகு போசளப் பேரரசு விஜயநகரப் பேரரசுடன் இணைந்தது. விஜயநகரப் பேரரசு முடிவுக்குவரும் வேளையில் இம்மாவட்டம் 1565 ஆம் ஆண்டு மைசூர்ப் பேரரசுடன் இணைந்தது.

இறுதியில், 1947 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு 9 ஆம் நாள் இந்திய நாட்டுடன் இணைந்தது.

தொகுதிகள்/ தாலுகாக்கள்
பண்டையக்கால வரலாறு
பொருளாதாரம்
இடைக்கால வரலாறு