ஒரு மலரின் முதன்மை நோக்கம் இனப்பெருக்கமாகும். மலர்கள் தாவரத்தின் இனப்பெருக்க உறுப்பாக இருப்பதால், அவை மகரந்தத்திலிருக்கும் விந்துக்களை, சூல்பையிலிருக்கும் சூல்வித்துடன் இணைப்பதன் மூலம் இடையீடு செய்கின்றன. மகரந்தச் சேர்க்கை என்பது மகரந்தப் பையிலிருந்து சூலகமுடிக்கு மகரந்தங்கள் நகர்வதாகும். சூல்வித்துக்களுடன் மகரந்தங்கள் சேர்வதே கருவுறுதலாகும். சாதாரணமாக, மகரந்தம் ஒரு தாவரத்திலிருந்து மற்றொன்றுக்கு நகரும், ஆனால் பல தாவரங்களால் சுய மகரந்தச் சேர்க்கையை செய்யமுடிகிறது. கருவுற்ற சூல்கள் அடுத்த தலைமுறை விதைகளை உருவாக்க முடிகிறது. பாலியல் சம்பந்தப்பட்ட இனப்பெருக்க மரபு முதலில் தனித்துவமான மரபினை, மாற்றியமைத்துக்கொள்ள அனுமதிப்பதற்காக உருவாக்குகிறது. மலர்களுக்கு குறிப்பிட்ட வடிவமைப்பு இருக்கும், அவை மகரந்தத்தை ஒரு தாவரத்திலிருந்து அதே வகையான மற்றொரு தாவரத்திற்கு மகரந்தத்தை மாற்ற ஊக்குவிக்கின்றன. காற்று மற்றும் விலங்குகளை உள்ளிட்டு, பல தாவரங்கள் மகரந்தச் சேர்க்கைக்கு வெளிப்புற காரணிகளைச் சார்ந்திருக்கின்றன, அதுவும் குறிப்பாக பூச்சிகளைச் சார்ந்திருக்கின்றன. பறவைகள், வெளவால்கள் மற்றும் பிக்மி போஸம் போன்ற பெரிய விலங்குகளும் ஈடுபடுத்தப்படலாம். இந்த செயல்முறை நடைபெறும் காலம் (மலர் முழுவதுமாக விரிந்து இயங்கக்கூடியதாக இருப்பது) "ஆன்தேசிஸ்" (அரும்பவிழ்தல்) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மகரந்தச் சேர்க்கை
கருவுறுதலும் பரவுதலும்
மலர்வதற்கான இடைமாறுதல்
பூச்சூத்திரம்