1674 ஆம் ஆண்டில் போன்சலே வம்சத்தின் சிவாஜி என்பவரால் மராட்டிய வம்சம் நிறுவப்பட்டது . சிவாஜியின் மராத்திய பேரரசின் குடிமக்கள் மத்தியில் பொதுவான பேசும் மொழி மராத்தி இந்து மதம், மற்றும் அதன் தேசிய உணர்வு ஆகியன ஆகும். சிவாஜி இந்துக்களை முகலாயர்களிடமிருந்தும் பிஜப்பூரின் முஸ்லீம் சுல்தானிடமிருந்தும் விடுவிப்பதற்கான முயற்சிகளுக்கு தலைமை தாங்கினார் மற்றும் இந்துக்களின் ஆட்சியை நிறுவினார்.

இந்த இராச்சியம் மராத்தி மொழியில் இந்துவி சுவராச்சியம் ("இந்து சுயராஜ்யம் ") என்று அழைக்கப்பட்டது. சிவாஜியின் தலைநகரம் ராய்காட்டில் இருந்தது . சிவாஜி தனது பேரரசை முகலாய சாம்ராஜ்யத்தின் தாக்குதல்களிலிருந்து வெற்றிகரமாக பாதுகாத்தார், மேலும் அவரது மராத்திய பேரரசு சில தசாப்தங்கள் இந்தியாவில் முதன்மையான சக்தியாக நீடித்தது. மராத்திய நிர்வாகத்தின் ஒரு முக்கிய அங்கமாக எட்டு அமைச்சர்கள் இருந்த சபை, "அஷ்டா பிரதான்" (எட்டு பேரவை) என்று அழைக்கப்பட்டது. அஷ்டா பிரதான் மூத்த உறுப்பினராக "பேஷ்வா" அல்லது "முக்யா பிரதான்" (பிரதமர்) என்று அழைக்கப்பட்டார்.   
பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய கம்பெனி
மராத்தியர்களும் ஆங்கிலேயரும்
வளர்ந்து வரும் ஆங்கிலேய சக்தி
ஆங்கிலேயர்-மராத்தியர் உறவுகள்