1840ல் ஜம்மு காஷ்மீர் இராச்சியத்தின் மன்னர் குலாப் சிங், ஜில்ஜிட் - பல்திஸ்தான் பகுதிகளை ஆப்கானியர்களிடமிருந்து கைப்பற்றினார். 

ஜம்மு காஷ்மீர் இராச்சியத்தில் லடாக் மற்றும் பல்திஸ்தான் பகுதிகள் ஒரே மாவட்டமாக நிர்வகிக்கப்பட்டது. பல்திஸ்தான் மாவட்டம் ஸ்கர்டு, கார்கில் மற்றும் லே என மூன்று வருவாய் வட்டங்களைக் கொண்டிருந்தது. 

26 அக்டோபர் 1947 அன்று ஜம்மு காஷ்மீர் மன்னர் ஹரி சிங், இந்தியாவுடன் செய்து கொண்ட உடன்படிக்கையை எதிர்த்து, பாகிஸ்தான் இராணுவம் மற்றும் பஷ்தூன் பழங்குடிகள் மேற்கு காஷ்மீர் பகுதிகள் மற்றும் பல்திஸ்தான் & கில்கித் உள்ளிட்ட வடக்கு நிலப்பகுதிகளை ஆக்கிரமித்து, ஆசாத் காஷ்மீர் எனப்பெயரிட்டனர். காஷ்மீர் சமவெளி, ஜம்மு பகுதி, லே மாவட்டம் மற்றும் கார்கில் மாவட்டங்கள் இந்தியாவுடன் இணைந்தது.

1971 இந்திய - பாகிஸ்தான் போருக்குப் பின், பல்திஸ்தானின் துர்துக் கிராமம், நூப்ரா பள்ளத்தாக்கு இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது.

இப்பகுதியில் இசுலாம் பெரும்பான்மை சமயமாக இருப்பினும், துவக்க காலத்தில் பல்திஸ்தன் பகுதிகளில் பௌத்த சமயத்தைப் பின்பற்றும் திபெத்திய பல்தி மக்கள் வாழ்ந்தனர்.

இராஜதந்திர பூர்வமாக, இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் நாடுகளுக்கு பல்திஸ்தான் முக்கிய மையமாக உள்ளது. கார்கில் போர் மற்றும் சியாச்சின் போர்களுக்கு பல்திஸ்தான் பகுதி முக்கியத்துவம் கொண்டது.

சமயங்கள்
வரலாறு
புவியியல்
மக்கள் தொகையியல்