யூரிக் அமிலம் சாந்தைன் மற்றும் ஹைப்பாக்சாந்தைன் ஆகியவற்றின் சாந்தைன் ஆக்சிஜனேற்றத்தின் மூலம் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது, இவை பியூரினிலிருந்து உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன. யூரிக் அமிலமானது திசுக்களுக்கு சாந்தைன் அல்லது ஹைப்போக்சாந்தைன் ஆகியவற்றை விட அதிக நச்சுத்தன்மை வாய்ந்ததாகும். ஹைப்பாக்ஸிக் நிலைகளில் யூரிக் அமிலம் வெளியிடப்படுகிறது.

மனிதர்களில் மற்றும் உயர் விலங்குகளில், யூரிக் அமிலமே பியூரின் வளர்சிதைமாற்றத்தின் ஆக்சிஜனேற்ற இறுதி விளைபொருளாகும், அது சிறுநீரின் மூலம் வெளியேற்றப்படுகிறது. பிற பெரும்பாலன பாலூட்டிகளில், யூரிக் அமிலத்தை யூரிகேஸ் நொதி மேலும் ஆக்சிஜனேற்றம் செய்து அலண்டாயினைக் கொடுக்கின்றன. உயர் விலங்குகளில் யூரிகேசின் இழப்பானது, அஸ்கார்ப்பிக் அமில உற்பத்தித் திறனிழப்பைப் போன்றதேயாகும். யூரிக் அமிலம் மற்றும் அஸ்கார்பிக் அமிலம் ஆகிய இரண்டுமே வலிமையான ஒடுக்கிகளாகும் (எலக்ட்ரான் வழங்கிகள்) மேலும் அவை ஆற்றல் மிக்க ஆக்சிஜனேற்ற எதிர்ப்பொருள்களாகும். மனிதர்களில் இரத்தத்திலுள்ள பிளாஸ்மாவின் ஆக்சிஜனேற்ற எதிர்ப்புத் திறனில் பாதிக்கும் மேல், யூரிக் அமிலத்தினாலேயே கிடைக்கிறது.
டால்மேட்டியன் நாய்க்கு, கல்லீரல் யூரிக் அமிலம் எடுத்துக்கொள்ளும் திறனில் ஒரு மரபணு குறைபாடு உள்ளது, இதனால் அலாண்டாயினாக மாறும் அளவு குறைகிறது, மேலும் இதனால் இந்த இன நாய்கள், சிறுநீரில் அலாண்டாயினுக்கு பதிலாக யூரிக் அமிலத்தை வெளியேற்றுகின்றன.

பறவைகளிலும் ஊர்வனவற்றிலும் பாலைவன வாழ் பாலூட்டிகள் சிலவற்றிலும் (எ.கா., கங்காரு எலி), யூரிக் அமிலமானது பியூரின் வளர்சிதைமாற்றத்தின் இறுதி விளைபொருளாக உள்ளது. ஆனால் மலத்தில் உலர்ந்த பொருளாக இது வெளியேறுகிறது. இதில் ஒரு சிக்கலான வளர்சிதைமாற்றப் பாதை சம்பந்தப்பட்டுள்ளது. அதாவது இது ஆற்றலைப் பொறுத்தமட்டில், யூரியா (யூரியா சுழற்சியிலிருந்து வருவது) அல்லது அம்மோனியா போன்ற பிற நைட்ரஜன் கழிவுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் மிகவும் அதிக ஆற்றல் செலவாகும் பாதையாகும். ஆனால் நீர் இழப்பைக் குறைப்பதே இதன் பெரிய நன்மையாகும்.

மனிதர்களில், யூரிக் அமில வெளியேற்றத்தின் சுமார் 70% சிறுநீரக்த்தின் மூலமாகவே நிகழ்த்தப்படுகிறது, மேலும் 5-25% மனிதர்கள் பலவீனமான சிறுநீரக கழிவு நீக்கத்தையே கொண்டுள்ளனர், இதனால் ஹைப்பர்யூரிகெமியா உருவாகிறது.

உயர் யூரிக் அமிலம்
ஆக்சிஜனேற்ற அழுத்தம்
உயிரியல்
யூரிக் அமில கல் உருவாக்கம்