பவுல் ஒரு தனி ஆளுக்கு எழுதியதாக அமைந்தது பிலமோன் திருமுகம். தம் நண்பரான பிலமோன் நடந்ததை மறந்துவிட்டு, ஓடிப்போன அடிமையாகிய ஒனேசிமுவை மன்னித்து ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்னும் பரிந்துரையை பவுல் முன்வைக்கின்றார். தனது பழைய வாழ்க்கையை விட்டுவிட்டு, இயேசு கிறிஸ்துவிடம் நம்பிக்கை கொண்டு புதிய மனிதராக மாறிவிட்டிருந்தார் ஒனேசிமு. எனவே பவுல் "இனி ஒனேசிமுவை நீர் அடிமையாக அல்ல, அடிமையைவிட மேலானவனாக, அதாவது உம்முடைய அன்பார்ந்த சகோதரனாக ஏற்றுக்கொள்ளும்" என்று பிலமோனுக்கு எழுதுகிறார் (வசனம் 16).

பவுல் பிலமோனின் முன்வைத்த கோரிக்கை என்ன? பிலமோன் ஒனேசிமுவை மன்னித்து ஏற்க வேண்டுமா, விடுதலை செய்ய வேண்டுமா? ஒனேசிமுவை "சகோதரனாகவும்" "அடிமையாகவும்" ஏற்க வேண்டுமா? ஒனேசிமுவை மன்னித்து, மீண்டும் அவரைப் பவுலிடம் அனுப்பிவைக்க வேண்டுமா (காண்க: வசனங்கள் 14, 20)? கிறிஸ்தவராக மாறிவிட்ட ஒனேசிமு இனிமேல் அடிமை நிலையிலிருந்து விடுதலை பெற்று, "சகோதரராக" மாறிவிட்டாரா? - இக்கேள்விகளுக்குத் தெளிவான, அறுதியான பதில் இத்திருமுகத்தில் இல்லை.

பவுல் வாழ்ந்த காலமாகிய கி.பி. முதல் நூற்றாண்டில் அடிமைகளை வாங்குவதும் விற்பதும் வழக்கமாய் இருந்தது. கிரேக்க மற்றும் உரோமை கலாச்சாரங்கள் அடிமைத்தனத்தை ஏற்றிருந்தன. அடிமைகள் மனித மாண்போடு நடத்தப்படவில்லை, மாறாக, விற்பனைப் பொருள்போலவே கருதப்பட்டார்கள். அந்தச் சமூக வழக்கத்தைத் தூய பவுல் கேள்விக்கு உட்படுத்தவில்லை; கண்டனம் செய்யவில்லை. ஆயினும் அடிமைத்தனம் என்னும் சமூக அநீதியை ஒழிப்பதற்கான அடித்தளம் இம்மடலில் உள்ளது. அடிமை-எசமான் உறவு மாறவில்லை என்றாலும் அவர்கள் இருவருமே இயேசு கிறிஸ்துவில் உடன்பிறப்புகள் என்னும் உறவால் பிணைந்திருக்கிறார்கள்; எனவே, அந்த அன்புப் பிணைப்பு சகோதர, சமத்துவ நிலையின் அடித்தளத்தில் அமைய வேண்டும். இந்த உண்மையைப் பவுல் பிலமோனுக்கு உணர்த்தினார்.

16ஆம் நூற்றாண்டிலும் அதன் பிறகும் இங்கிலாந்து, அமெரிக்கா போன்ற நாடுகள் அடிமைகளை வாங்கி விற்று மிகுந்த ஆதாயம் ஈட்டின. அப்போது, கிறிஸ்தவம் அடிமைத்தனத்தை ஆதரிக்கிறதா எதிர்க்கிறதா என்னும் விவாதம் எழுந்தது. அடிமைத்தனம் கிறிஸ்தவ போதனைக்கு எதிரானது என்று வாதாடியவர்களும், அடிமைத்தனத்தை ஆதரித்தவர்களும் பிலமோன் திருமுகத்தை மேற்கோள் காட்டினார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

பிலமோன் திருமுகமும் அடிமைத்தனமூம்
உட்பிரிவுகள்
ஒரு பகுதி
ஆசிரியர்