இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலிருந்து சென்னை மாகாணத்தில், பிராமணரல்லாத பிரிவினர் அரசாங்க வேலைவாய்ப்புகளிலும், கல்வியிலும், வகுப்புவாரி இட ஒதுக்கீடு கோரி வந்தனர். 1921 ஆகஸ்டில், அதற்கான அரசாணையை (Communal G.O. 613) நீதிக்கட்சி அரசு பிறப்பித்தது. ஆனால் அமல்படுத்த வில்லை. 1927 நவம்பர் 4 ஆம் நாள், பி. சுப்பராயனின் சுயேட்சை அரசு, அரசாணை எண் 1071 இன் மூலம் இட ஒதுக்கீட்டை அமல்படுத்தியது. இதன்படி அரசு வேலை மற்றும் கல்வி வாய்ப்புகளில் பன்னிரண்டில் ஐந்து பங்கு (5/12) பிராமணரல்லாதோருக்கு ஒதுக்கப்பட்டது. பிராமணர், ஆங்கிலோ இந்தியர், முஸ்லீம்கள் ஆகியோருக்கு தலா 2/12 பங்கும், தாழ்த்தப் பட்டோருக்கு 1/12 பங்கும் ஒதுக்கப்பட்டது. 1947 இந்தியா விடுதலை அடைந்த பின்னர், இது சற்றே மாற்றியமைக்கப்பட்டது. பிரமணரல்லாத இந்துக்களுக்கு பதினான்கில் ஆறு பங்கும் (6/14), பிராமணர், தாழ்த்தப்பட்டோர், ஹரிஜனர் ஆகியோருக்கு தலா 2/14 பங்கும், ஆங்கிலோ இந்தியர், முஸ்லீம்களுக்கு தலா 1/14 பங்கும் வழங்கப் பட்டன. இந்தியா 1947 இல் பிரிட்டனிடமிருந்து சுதந்திரம் பெற்றது. ஜனவரி 26, 1950 இல் குடியரசானது. புதிய இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தில் கல்விக்காக இட ஒதுக்கீடு அளிக்க வேண்டுமென வெளிப்படையாகக் குறிப்பிடவில்லை.

வழக்கும் தீர்ப்பும்
விளைவு
இட ஒதுக்கீடு
எதிர்ப்பு