கார்பன் தடுப்புக் கொள்கையைப் பற்றிய சர்ச்சைகளில் ஒன்று எவ்வாறு "ஆட்டக்களத்தை சம அளவில் வைப்பது" என்பது பற்றி நாடுகளுக்கிடையிலானஅனுசரிப்புக்களோடு எழுகிறது. அமெரிக்க க்ளீன் எனர்ஜி மற்றும் செக்யூரிட்டி ஆக்ட்டின் கூறுகளில் ஒன்று, ஓர் உதாரணத்திற்கு, வரையறை மற்றும் வணிகத் திட்டங்களற்ற நாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் பொருட்களுக்கு கார்பன் கூடுதல் கட்டணங்களைக் கோருவதாகும். வரிகள் மற்றும் வர்த்தகம் மீதான பொது உடன்படிக்கையுடனான பொருத்தங்களின் விஷயங்களிலிருந்து விலகியிருப்பினும் கூட, அத்தகைய நாடுகளுக்கிடையிலான அனுசரிப்புகள் கார்பன் மாசு வெளிப்பாடுகளுக்கு உற்பத்திச் செய்யும் நாடுகளே பொறுப்பேற்க வேண்டும் என கருதுகின்றன.

வளரும் நாடுகளுக்கிடையிலான பொதுவானதொரு பார்வையானது வர்த்தகப் பேச்சுவார்த்தைகளில் காலநிலை மாறுபாடு பற்றிய விவாதங்கள் உயர் வருவாய் கொண்ட நாடுகளின் "பசுமை பாதுகாப்புயியம்" எனும் கொள்கைக்கு வழிவிடும் (உலக வங்கி, 2010, ப 251). கார்பன் விலை ஒரு டன் CO விற்கு $50 என்பது நிலைத்திருக்குமானால் இறக்குமதி மீதான வரிகள் வளரும் நாடுகளுக்கு குறிப்பிடத்தகுந்ததாகும். உலக வங்கியானது (2010) நாடுகளுக்கிடையிலான வரிகள் வர்த்தக வழிமுறைகளின் பரவலுக்கு வழிவிடலாம் அங்கு போட்டியிடும் வெளி சமமற்றதாகக் காணப்படுகிறது. காலநிலை மாறுதலுக்கு சிறிதளவே பங்களித்த குறை வருமானமுடைய நாடுகளின் மீது வரிகள் ஒரு சுமையாக இருக்கலாம்.

நியூசிலாந்து
வணிக பதில்வினைகள்
வர்த்தகம்
கார்பன் கசிவு