1982 ஆம் ஆண்டில், தங்களது மிகப் பிரபலமான, சர்ச்சைக்குரிய மற்றும் போற்றப்பட்ட இசைத்தொகுப்புகளில் ஒன்றான "தி நம்பர் ஆஃப் தி பீஸ்டை" இக்குழு வெளியிட்டது. இதனையடுத்து கிருத்துவ குழுக்கள், குறிப்பாக அமெரிக்க குழுக்கள், இந்த இசைக்குழுவை சாத்தானியவாதம் பேசுவது என்றும் புனிதமற்றது என்றும் முத்திரை குத்தின. இசைக்குழுவின் இசைத்தொகுப்புகளை அடித்து நொறுக்குவதும் தீயிட்டு கொளுத்துவதும் சாதாரண நிகழ்வாய் இருந்தது. இதே காரணங்களுக்காக 90களில் இக்குழு சிலியில் நிகழ்ச்சி நடத்துவதில் இருந்து தடை செய்யப்பட்டது (அந்நாட்டை ஆண்ட ராணுவக் குழு மீது கத்தோலிக்க அதிகார வரிசை செலுத்திய செல்வாக்கின் காரணமாக). ஆனால் இந்த நம்பிக்கைக்கு மாறாய், இக்குழு சாத்தானியவாதமுற்றது அல்ல. தங்களது சில பாடல்கள் மற்றும் இசைத்தொகுப்பு அட்டைகளைப் பார்த்து இசைக்குழுவுடன் சாத்தானிய பிம்பம் இணைத்துக் காட்டப்படுவதாகக் கூறிய இக்குழு, தங்களது மத நம்பிக்கைகளுக்கு அது தொடர்புடையதில்லை என்றும் தங்களது இசையின் மைய அம்சமும் அது அல்ல என்றும் விளக்கமளித்தனர். அயர்ன் மெய்டனின் தி இயர்லி டேஸ் இறுவட்டில் அடங்கியிருக்கும் நேர்காணலில், ஸ்டீவ் ஹாரிஸ் தான் ஒரு சாத்தானியவாதி அல்ல என்பதை தெளிவாய்க் குறிப்பிடுகிறார். குழுவின் சமீபத்திய இசைத்தொகுப்புகளில் போர், மதம், பயங்கரவாதம், ஊழல் மற்றும் இன்றைய நெருக்கடி மற்றும் நிகழ்வுகள் குறித்த பாடல்களும் பாடல்வரிகளும் தான் இடம்பெறுகின்றனவே அன்றி சாத்தான் அல்லது ஆவி குறித்தவை அல்ல. தங்களது மிக சமீபத்திய இசைப்பதிவக முயற்சியான எ மேட்டர் ஆஃப் லைஃப் அண்ட் டெத் பிரதானமாக போர், மன்ஹாட்டன் திட்டம், பிறப்பு மற்றும் மதம் ஆகிய விடயங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கிறது.

வெற்றி (1981–1986)
பாரம்பரியம்
இசைக்குழு உறுப்பினர்கள்
குழு பற்றிய தவறான கருத்துகள்