1916 இல் நடந்த காங்கிரசின் இலக்னோ அமர்வில், ஆந்திராவிற்கு தனி காங்கிரசு வட்டம் அமைக்கக் கோரினார். இந்த கோரிக்கையை மகாத்மா காந்தி எதிர்த்தார், ஆனால் பால கங்காதர திலக் பட்டாபியை ஆதரித்ததால், ஆந்திர காங்கிரசு குழு 1918 இல் நடைமுறைக்கு வந்தது. இவர் பல ஆண்டுகளாக காங்கிரசின் செயற்குழு உறுப்பினராகவும், 1937–40ல் ஆந்திர மாகாண காங்கிரசு குழுவின் தலைவராகவும் இருந்தார். 

1939 திரிபுரா அமர்வில் நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோசுக்கு எதிராக மோகன்தாசு காந்திக்கு மிக நெருக்கமான வேட்பாளராக இந்திய தேசிய காங்கிரசு தலைவர் பதவிக்கு இவர் போட்டியிட்டார். நேதாஜி பிரபலமடைந்து வருவதாலும், சுதந்திர இந்தியாவில் எதிர்கால தெலுங்கு மாநிலத்தில் தமிழ் பெரும்பான்மை மாவட்டங்களை சேர்ப்பதற்கு பட்டாபி ஆதரவளிப்பார் என்ற நம்பிக்கையினாலும் இவர் தோல்வியடைந்தார். 

காங்கிரதுத் தலைவராக
காங்கிரசு கட்சியில்
சுதந்திர போராட்டத்தில்
வங்கி நிறுவனராக