மிகப் பரந்த இடைவெளி கொண்ட இருமை நட்சத்திரங்கள் தங்களது வாழ்நாளில் ஈர்ப்பு சக்தி தொடர்பை இழப்பதும் சாத்தியமே. அப்போது அந்த பாக நட்சத்திரங்கள் தனித்தனி நட்சத்திரங்களாய் படிமலர்ச்சியுறச் செல்லும். இரண்டு இருமை அமைப்புகளுக்கு இடையிலான ஒரு நெருக்கமான சந்திப்பு இரண்டின் ஈர்ப்பு விசையிலும் பாதிப்பு ஏற்படுத்தவும் செய்யலாம். இதில் சில நட்சத்திரங்கள் உயர் திசைவேகங்களில் தூக்கி வீசப்படலாம். இதில் தான் ஓடு நட்சத்திரங்கள் உருவாகின்றன.

ரோச் மடல்களில் இருந்து வழியும் ஒரு நட்சத்திரத்தின் அருகே ஒரு வெள்ளைக் குள்ள பொருள் இருந்தால் அப்போது அந்த நட்சத்திரத்தில் இருந்து வரும் வாயுக்களை அந்த பொருள் தொடர்ந்து திரட்டிக் கொண்டிருக்கும். இவை வெள்ளைக் குள்ள பொருளின் மேற்பரப்பின் மீது தீவிரமான ஈர்ப்பினால் பொதிந்து அழுத்தப்பட்டு மிக உயர்ந்த வெப்பநிலைகளுக்கு வெப்பமுறும். வெள்ளைக் குள்ள பொருள் வெப்பத்திற்கு பெருமளவில் வளைந்து கொடுக்காது. என்றாலும் மேற்சேரும் ஹைட்ரஜன் அப்படியல்ல. மேற்பரப்பில் ஹைட்ரஜன் சேர்க்கை தொடர்ந்து நடைபெற்று பெருமளவிலான வெப்ப ஆற்றல் பொருளின் மேற்பரப்பில் இருந்து வெளியேறலாம். இதன் விளைவாக மிகப் பிரகாசமான ஒளிவெள்ளம் தோன்றும். இதனை நோவா என்கிறோம்.

சிற்சில சந்தர்ப்பங்களில் இந்த நிகழ்வினால் வெள்ளைக் குள்ள பொருள் சந்திரசேகர் வரம்பைத் தாண்டி ஒட்டு மொத்த நட்சத்திரத்தையும் அழிக்கக் கூடிய ஒரு மீயொளிர் விண்மீன் வெடிப்புக்குத் தூண்டலாம். இதுவும் ஓடு நட்சத்திரங்களுக்கான இன்னொரு சாத்தியமான காரணம் ஆகும்.

ஓடு நட்சத்திரங்களும் நோவாக்களும்
நிறை மாற்றம்
படிமலர்ச்சி
ஆராய்ச்சி கண்டறிவுகள்