17 புராணங்களையும் மகாபாரதத்தையும் இயற்றிய வியாசர், 18-வது புராணமாக பாகவதத்தை இயற்றியதே நாரதரின் உந்துதலினால்தான். 17 புராணங்களையும் மகாபாரதத்தையும் இயற்றியும் வியாசருக்கு மன நிறைவு ஏற்படவில்லை. அதற்குக் காரணம் அவையெல்லாவற்றிலும் கதைப் போக்கை மையமாய் வைத்துக்கொண்டு இயற்றியதுதான் என்கிறார் நாரதர். ஆண்டவனுடைய பெருமைகளையும் தத்துவங்களையும் மையமாக வைத்து ஒரு பாகவதபுராணம் எழுதினால்தான் மன அமைதி கிடைக்கும் என்ற நாரதரின் கருத்தை ஏற்கிறார் வியாசர். பகவானுடைய மஹிமையை தொடர்ந்து வர்ணித்து பாகவதத்தை இயற்றி தன் புத்திரன் சுகருக்கு உபதேசம் செய்தார். சுகபிரம்மம் என்று எல்லோராலும் போற்றப்பட்டவருமான சுகர் பாண்டவர்களுக்குப் பின் பட்டத்திற்கு வந்த பேரரசன் பரீக்ஷித்துக்கு எல்லா மகரிஷிகளின் முன்னிலையில் கங்கைக் கரையில் ஏழு நாட்களில் இதை எடுத்துச் சொன்னார். அஞ்ஞனம் உபதேசிக்கையில் சூதர் என்பவர் எல்லா மகரிஷிகளுடன் அதைக் கேட்கும் பாக்யத்தைப் பெற்றார். பின்பு கலியுகம் தொடங்கிய பின் நைமிசாரண்யத்தில் சௌனகர் முதலிய மகரிஷிகளுடைய வேண்டுகோளுக் கிணங்கி சூதர் பாகவதத்தைத் தாம் சுகரிடம் கேட்டதை எடுத்துரைத்தார்.

ஒரு மேலோட்டம்
கஜேந்திர மோட்சம்
ஸப்தாஹம் என்ற திட்டமுறை
தோற்றமும் நாரதரின் தூண்டுதலும்