அன்றாட அறிவியலில் நிகழும் பல வினைகளில் தண்ணீர் மற்றும் உலோக அயனிகள், அதாவது உலோகப் புரதங்கள் பெரும்பாலும் வினையூக்கி மையங்களைப் போல் நொதிகளில் செயல்படுகின்றன. இவ்வகை வினைகளில் நீர் ஓர் ஈந்தணைவியாக ("ligand") செயல்படுகிறது. கார்பானிக் நீரிலிநீராற்பகுப்பி, உலோகபாசுபேட்டீனிகள், மற்றும் உலோகப்புரதமீனிகள் ஆகியவை நீராற்பகுப்பி நொதிகளுக்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகும். உலோகப் புரதங்களைப் பற்றியும் அவற்றின் செயல்பாடுகள் பற்றியும் புரிந்து கொள்ள உயிர்கனிம வேதியியலாளர்கள் பெரிதும் முயல்கின்றனர்.

இலத்திரன் பரிமாறும் புரோட்டான்களைக் கொண்ட உலோகங்களைப் பொதுவாக மூன்று பிரதானமான வகுப்புகளாக வகைப்படுத்த முடியும். அவை இரும்பு-கந்தகப் புரதங்கள், (உரூபிரடாக்சின்கள், பெர்ரிடாக்சின்கள், ரியசிகே புரதங்கள் போன்றவை), நீல செப்பு புரதங்கள், சைட்டோகுரோம்கள் என்பனவாகும். இந்த இலத்திரன் கடத்தும் புரதங்கள் அலோக எலக்ட்ரான் கடத்திகளான நிக்கோட்டினமைடு அடினைன் டைநியூக்ளியோட்டைடு மற்றும் பிளாவின் அடினைன் டைநியூக்ளியோடைடு ஆகியவற்றின் நிரப்பிகளாக உள்ளன. ஏற்ற–ஒடுக்க இடைமாற்ற வினைகளில் உலோகங்களின் விரிவான பயன்பாட்டுக்கு நைதரசன் சுழற்சி வழிகாட்டுகிறது.

இவற்றையும் காண்க
சுற்றுச்சூழல் வேதியியல்
வரலாறு
நொதியியல்