நோய் பரவுவதற்கான ஒரு பொதுவான வழிமுறை இருமல், தும்மல் அல்லது பேசுவதன் மூலம் வெளிப்படும் சுவாச துளிகளால் உருவாகிறது. சுவாச நீர்த்துளி பரவுதல் என்பது சுவாச நோய்த்தொற்றுகளுக்கான வழக்கமான வழியாகும். கண்கள், மூக்கு அல்லது வாய் போன்ற எளிதில் தாக்குதலுக்கு உட்படக்கூடிய மேற்பரப்புகளை சுவாசத் துளிகள் அடையும்போது நோய் பரவுதல் தொடங்குகிறது. சுவாசத் துளிகளால் அசுத்தமான அம்மேற்பரப்புகள் கைகளால் தொடப்படும்போது மேலும் ஒரு புதிய தொடர்பு மூலம் மறைமுக வழிமுறையில் நோய் பரவுதல் தொடர்கிறது.

சுவாச துளிகள் அளவில் பெரியவை என்பதால் அவற்றால் நீண்ட நேரம் காற்றில் மிதந்திருக்க முடியாது. எனவே பொதுவாக அவை சில மீட்டர் அளவு குறுகிய தூரங்களுக்கு சிதறடிக்கப்படுகின்றன .

சுவாச நீர்த்துளி பரவலால் இன்புளூயன்சா வைரசு, ரைனோவைரசு, சார்சு வைரசு, எண்டரோ வைரசு எனப்படும் ஆர்.என்.ஏ வைரசு, நோரோவைரசு, தட்டம்மை மார்பிலிவைரசு, சார்சு கொரோனா வைரசு, கோவிட்-19 கொரோனா வைரசு போன்ற வைரசுகள் சுவாச நீர்த்துளி பரவலால் பரவி தொற்று நோய் பரவலை உண்டாக்குகின்றன. பாக்டீரியா, பூஞ்சை போன்ற தொற்று முகவர்களும் கூட சுவாச துளிகளால் பரவும். பாக்டீரியா, பூஞ்சை போன்ற தொற்று முகவர்களும் கூட சுவாச துளிகளால் பரவும். இதற்கு நேர்மாறாக சுவாச நீர்த்துளிகள் காய்ந்து வறண்ட பிறகு ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான நோய்கள் காற்றின் வழியாக பரவுவதல் மூலம் பரவுகின்றன.

சுற்றுச்சூழல் வெப்பநிலையும் ஈரப்பதமும் தூசுப்படல உயிரினத்தின் உயிர்வாழ்வை பாதிக்கின்றன. ஏனெனில் நீர்த்துளி ஆவியாகி சிறியதாக மாறும்போது அது கொண்டிருக்கும் தொற்று முகவர்களுக்கு இது குறைந்த பாதுகாப்பை வழங்குகிறது. பொதுவாக வைரசு அதன் கொழுப்பு மேலுறையுடன் இருக்கும்போது வறண்ட காற்றில் மிகவும் நிலையானவை. அதே சமயம் உறை இல்லாத வைரசுகள் ஈரமான காற்றில் நிலையானவை. வைரசுகள் பொதுவாக குறைந்த காற்று வெப்பநிலையில் மிகவும் நிலைத்திருக்கும்.

நோய் பரப்புவதில் பங்கு
ஆபத்து கட்டுப்பாடு
வரலாறு
உருவாக்கம் மற்றும் இடப்பெயர்ச்சி