பர்வாவைரஸ் குடும்பத்திலிருந்து வந்துள்ள ஆடனோ-சார்ந்த வைரஸ்கள் என்பவை ஒற்றை தனித்திருக்கும் டிஎன்ஏவின் மரபணுவுடன் கூடிய சிறிய வைரஸ்களாகும். இந்த முரட்டுத்தனமான ஏஏவி குரோமோசோம் 19இல் உள்ள குறிப்பிட்ட தளத்தில் மரபார்ந்த மூலப்பொருளை 100 சதவிகித நிச்சயத்தன்மையுடன் சேர்த்துவிடக்கூடியவையாகும். 
ஆனால், வைரஸ் மரபணுக்களை கொண்டிருக்காமல் சிகிச்சைப்பூர்வமான மரபணுவை மட்டும் கொண்டிருக்கும் இந்த மறுஒருங்கிணைப்பு ஏஏவி மரபணுவிற்குள்ளாக ஒருங்கிணைப்பு செய்துகொள்வதில்லை.இதற்குப் பதிலாக மறுஒருங்கிணைப்பு வைரஸ் மரபணுவானது, நீண்டகால மரபணு வெளிப்பாட்டிற்கு பிரதான காரணமாவதாக முன்னூகிக்கப்பட்டுள்ள வட்ட வடிவ, எபிசோமல் வடிவத்திற்கு மறுஒருங்கிணைப்பு செய்ய ஐடிஆர் (தலைகீழ்வடிவ இறுதி திருப்பங்கள்) வழியாக அதன் முடிவில் உருகிப்போகிறது.ஏஏவியைப் பயன்படுத்துவதில், சுந்துசெல்லக்கூடிய சிறிய அளவிலான டிஎன்ஏ (குறைவான திறன்) மற்றும் அதை உற்பத்தி செய்வதில் உள்ள சிக்கல் உள்ளிட்ட சில தீமைகளும் உள்ளன. இருப்பினும் இந்த வகையான வைரஸ்களும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, ஏனென்றால் இது நோய் தோற்றுவிக்கும் வகைசாராததாகும் (பெரும்பாலானவர்களிடத்தில் இந்த அபாயமற்ற வைரஸ் காணப்படுகிறது).ஆடனோவைரஸ்களுக்கு மாற்றாக பெரும்பாலான மக்களிடத்தில் செய்யப்படும் ஏஏவி சிகிச்சையால் வெற்றிகரமாக செய்யப்பட்ட இந்த வைரஸ்கள் மற்றும் உயிரணுக்களை நீக்குவதற்கான நோயெதிர்ப்புத் திறனை வளர்ப்பதில்லை.ஏஏவி கொண்டு செய்யப்படும் சில பரிசோதனைகள் நடந்துகொண்டிருக்கின்றன அல்லது தயாரிப்பு நிலையில் இருக்கின்றன, முக்கியமாக தசை மற்றும் கண் நோய்களுக்கு சிகிச்சையளிப்பதற்கான முயற்சி; இந்த இரண்டு திசுக்களிடத்திலும் இந்த வைரஸ் பயன்மிக்கதாக காணப்படுகிறது.இருப்பினும், மூளைக்குள் மரபணுக்களை அனுப்புவதற்கு பயன்படுத்துவதற்கு ஏஏவி பரவலாக்கங்களைத் தொடங்குவதற்கான மருத்துவப் பரிசோதனைகளும் தொடங்கியுள்ளன. மரபணுக்கள் நீண்ட காலத்திற்கு வெளிப்படுத்தப்படுகின்ற நியூரான்கள் போன்ற பிரிவுபடுத்தாத (அசைவின்மை) உயிரணுக்களை ஏஏவி வைரஸ்கள் தொற்றுகின்றன என்பதால் இது சாத்தியமே.

2009
ஆடனோ-சார்ந்த வைரஸ்கள்
2003
மரபணு சிகிச்சையில் பரவல்கள்