தரவுக் கிடங்காக்கத்தின் கருதுகோளானது 1980 ஆம் ஆண்டுகளின் பிற்பகுதிக்குச் செல்கிறது, அப்போது ஐ.பி.எம் ஆராய்ச்சியாளர்களான பாரி டேவ்லின் மற்றும் பௌல் மூர்ஃபி ஆகியோர் "வர்த்தக தரவுக்கிடங்கை" உருவாக்கினார்கள். சுருக்கமாக, தரவுக் கிடங்காக்கத்தின் கருதுகோளானது, இயங்கக்கூடிய முறைமைகளிலிருந்து முடிவை ஆதரிக்கும் சூழல்களுக்கு தரவுகள் செல்வதற்கான கட்டுமான மாதிரியொன்றை வழங்குவதற்கே உத்தேசிக்கப்பட்டது. இந்த ஓட்டத்துடன் இணைந்துள்ள பல்வேறுபட்ட சிக்கல்களையும், குறிப்பாக அதிக செலவை, தெளிவுபடுத்தவே கருதுகோள் முயற்சி செய்தது. தரவுக் கிடங்காக்க கட்டுமானம் இல்லாதநிலையில், பற்பல முடிவை ஆதரிக்கும் சூழல்களை ஆதரிக்க பெருமளவான மிகைமை தேவைப்பட்டது. பெரிய நிறுவனங்களில் சாதாரணமாகவே பற்பல முடிவை ஆதரிக்கும் சூழல்களைத் தனித்தனியாக இயங்குவது சாதாரணமாக இருந்தது. ஒவ்வொரு சூழலும் வேறுபட்ட பயனர்களுக்கு சேவையை வழங்கியது. ஆனால் பெரும்பாலும் சேமிக்கப்பட்ட ஒரே தரவே தேவைப்பட்டது. வேறுபட்ட மூலங்களிலிருந்து, பொதுவாக நீண்ட காலமாக உள்ள இயங்கக்கூடிய முறைமைகளிலிருந்து (பொதுவாக மரபுவழி முறைமைகள் எனக் கூறப்படும்) தரவைச் சேகரித்தல், சுத்தமாக்கல் மற்றும் ஒருங்கிணைத்தல் செயலாக்கமானது ஒவ்வொரு சூழலுக்குமாக பகுதியாக நகலெடுக்கப்பட்டது. மேலும், முடிவை ஆதரிக்கும் புதிய தேவைகள் வரும்போதெல்லாம் இயங்கக்கூடிய முறைமைகள் மறுசோதனை செய்யப்பட்டன. புதிய தேவைகள் காரணமாக, பயனர்கள் உடனும் அணுகக்கூடிய விதமாக உள்ள "தரவுச் சந்தைகளில்" இருந்து புதிய தரவுகளை அடிக்கடி பெற, சுத்தப்படுத்த மற்றும் ஒருங்கிணைக்க வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டது.

தொடக்க காலத்தில் தரவுக் கிடங்காக்கத்தில் ஏற்பட்ட முக்கிய முன்னேற்றங்கள்:

எதிர்காலம்
கீழிருந்து மேல் நோக்கிய வடிவமைப்பு
கலப்பு வடிவமைப்பு
வரலாறு