மகரிஷியைச் சந்தித்தது  முதல் வேறு எவர் பற்றியும் எது பற்றியும் பாடாமல் குரு ரமணர் தனக்கும் பிற அடியவர்களுக்கும் கூறிய கருத்துகளையும் உபதேசங்களையும், ரமணர் குறித்து தான் இயற்றிய தோத்திரங்கள், அவரால் தனக்கு ஏற்பட்ட ஆன்மீக அனுபவங்கள் பற்றியும் என்பவையுமாக கிட்டத்தட்ட 30 000 தமிழ்ப்பாக்களை இயற்றியுள்ளார்

ரமணர் பக்தர்களுக்கு அருளிய உபதேச வாசகங்களையும், எளிய ஆன்ம விசாரத் தத்துவ சாரத்தையும் முருகனார் கவனமாக கிரகித்துக் கொண்டு அவற்றைக் கருத்துச் செறிவான செந்தமிழ்ச் செய்யுள்களாகச் செதுக்கலானார். அவ்வப்போது மகரிஷி ரமணரிடமும் காண்பித்து, அவரது ஆலோசனை மற்றும் அனுமதியும் பெற்று வந்தார். ஆங்காங்கே மகரிஷி அளித்த திருத்தங்களைப் புகுத்தி, பாடலைப் புனரமைத்தார்.

இவ்வாறு கோத்தமைத்த நூலே "குருவாசகக் கோவை" என்பது. மொத்தம் 1,282 நாலடி வெண்பாக்கள் கொண்ட நூல். அவற்றுள் 28 வெண்பாக்கள் ஸ்ரீரமணர் இயற்றியவை. இக் கோவை, குரு ரமணரின் ஒப்புதல் பெற்றது. “ஸ்ரீ ரமண சித்தாந்தத்தை அதன் இயல்வடிவிலேயே விரிவாக விளக்கப்போந்த நூல்” என்று மகர்ஷியே இந்நூலைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். இதனாலும் இக்கோவைக்கு மகரிஷியே ஆசிரியர் என்று ரமண அடியார்களிடையில் பரவலாகக் கருதப்படுகின்றது.

இப்பாடல்கள் அனைத்தையும் பேராசிரியர் கே. சுவாமிநாதன் (1896-1994) என்பவர் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தளித்துள்ளார். இந்நூலுக்கு சாது ஓம் சுவாமிகள் என்ற ரமண பக்தர் இயற்றிய விரிவுரை புகழ்பெற்றது. இவ்விரிவுரை மூலநூலுடன் ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது

1928-இல் தொடங்கி முருகனாரின் வேண்டுதலால், ரமணர் அவ்வப்போது இயற்றிய பாடல்கள் (வெண்பாக்கள்) ஒன்றுதிரட்டப்பட்டுச் சீரமைத்துத் தொகுக்கப்பட்டன. இவையே "உள்ளது நாற்பது” மற்றும் “உள்ளது நாற்பது” மற்றும் அதன் “அனுபந்தம்”  என்ற தலைப்பில் ஒரு நூலாக வெளியிடப்பட்டன. இவ்வாறே முருகனாரின் வேண்டுதலால் மகர்ஷி இயற்றிய இன்னொரு நூல்தான் “உபதேச உந்தியார்” ஆகும். குருவாசகக் கோவை, உள்ளது நாற்பது, உபதேச உந்தியார் ஆகிய மூன்றும் “ஸ்ரீ ரமண பிரஸ்தான த்ரயம்” என்று ரமண அடியார்களால் அழைக்கப்படுகின்றன. முருகனார் பின்னால் இயற்றிய ரமண சந்நிதி முறை என்ற நூலில் ரமண புராணம் என்ற பகுதியில் பெருமளவும் மகர்ஷி இயற்றிய வரிகளே உள்ளன. ரமணர் இயற்றிய பல்வேறு நூல்களும் அடங்கியரமண நூற்றிரட்டு என்ற தொகுப்பில் முருகனார் இயற்றிய சில பாடல்களை ரமணர் சேர்த்துள்ளார். இவ்வாறு ஆக்கியோன் தானே என்ற பாகுபாடு இல்லாமல் குரு ரமணரும் முருகனாரும் இயைந்து கவிகள் புனைந்துள்ளனர்.

மறைவு
இயற்றிய நூல்கள்
கவி புனைதல்
துறவறம்