காணிகளை (நிலம்) ஒற்றி வைப்பது குறித்தே தேசவழமை அதிகம் பேசுகிறது. இன்றுவரை நிலங்களே ஒற்றிக்கு விடப்படுகின்றன. எனினும் முற்காலத்தில் நிலங்களைத் தவிர மரங்கள், மாடுகள், சிறைகள் (அடிமைகள்) போன்றவற்றையும் யாழ்ப்பாணத்தில் ஒற்றி வைத்தனர் என்பது தேசவழமையில் இவை பற்றிக் குறிப்பிடுவதில் இருந்து அறிய முடிகிறது. தென்னை, வேம்பு, பலா, கமுகு போன்ற காய்க்கும் மரங்களை ஒற்றிக்கு வைத்தனர். ஒற்றிக்கு எடுப்பவர் அம்மரங்களைப் பேணி அவற்றில் இருந்து கிடைக்கும் பழங்களையும் பிறவற்றையும் பயன்படுத்திக்கொள்ள முடியும். விலங்குகள் ஒற்றிப் பொருளாக இருக்கும்போது, பணம் வாங்கியவர், குறித்த பணத்தைத் திரும்பக் கொடுக்கும்வரை ஏற்கெனவே பேசிக்கொண்டபடி குறித்த விலங்குகளைப் பணம் கொடுத்தவரின் பயன்பாட்டுக்காக அனுப்புவார். எடுத்துக்காட்டாக, பணம் பெற்றுக்கொண்டவர், பெற்றுக்கொண்ட பணத்தின் வட்டிக்காக மாடுகளைப் பணம் கொடுத்தவரின் நிலத்தில் உழவுக்காக ஆண்டுதோறும் அனுப்பவேண்டும். 1844 ஆம் ஆண்டில் அடிமை முறை முற்றாக ஒழிக்கப்படும் வரை யாழ்ப்பாணத்து உயர்குடியினர் பலர் அடிமைகளை வைத்திருந்தனர். தலைமுறை தலைமுறையாகத் தமது எசமானர்களுக்குச் சேவை செய்துவந்த இந்த அடிமைகள் "சிறை"கள் எனப்பட்டனர். இச்சிறைகளும் எசமானர்களுடைய சொத்துக்களாகவே கருதப்பட்டனர். இதனால், இச்சிறைகளும் ஒற்றி வைக்கக்கூடிய சொத்துக்களாகக் கருதப்பட்டனர். ஒற்றி வைக்கப்பட்ட சிறைகள் நோய்வாய்ப்படும்போது ஒற்றி கொண்டவர் உரிய நேரத்தில் கேட்டுக்கொள்ளும் பட்சத்தில், மருத்துவத்துக்கான பொறுப்பை அச்சிறைகளின் எசமானே ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும் எனத் தேசவழமை கூறுகிறது.

ஒற்றி மீளுதல்
சொற்பயன்பாடு
ஒற்றி வைக்கக்கூடிய சொத்துக்கள்
தற்காலம்