தில்லி சுல்தானகமானது அலாவுதீன் கல்ஜியால் ஆளப்பட்டது. 1296 இல் தனது மாமாவை கொலை செய்த பிறகு தில்லி அரியணையை அலாவுதீன் எடுத்துக்கொண்டார். சகதை கானேடானது நடு ஆசியாவை தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருந்தது. 1280கள் முதல் அதன் தலைவராக துவா கான் என்பவர் இருந்தார். அதிகாரத்தை பொறுத்தவரை அவர் கய்டுவுக்கு அடுத்த இடத்தில் இருந்தார். ஆப்கானிஸ்தானத்தில் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்த துவா இந்தியாவுக்கும் மங்கோலிய ஆட்சியை நீட்டிக்க முயற்சி செய்தார். சகதை கானின் நான்காவது தலைமுறை வழித்தோன்றலான நெகுதாரி இனத்தை சேர்ந்த ஆளுநரான அப்துல்லா என்பவர் தனது படையுடன் 1292 இல் பஞ்சாப் மீது படையெடுத்தார். ஆனால் உல்கு தலைமையிலான அவர்களது முன்வரிசை படையானது தோற்கடிக்கப்பட்டு அலாவுதீனுக்கு முன்னர் ஆட்சி செய்த ஜலாலுதீன் கல்ஜியால் கைதியாக பிடிக்கப்பட்டனர். சுமார் 4000 மங்கோலிய வீரர்கள் (தில்லியில் முகலாயர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர்) சரண் அடைந்தனர். அவர்கள் இஸ்லாமுக்கு மதம் மாற்றப்பட்டனர். தில்லியில் அவர்கள் வாழ்ந்த நகர்ப்புற பகுதி சரியாக முகலாய புரம் என்று பெயரிடப்பட்டது. 1296-1297 இல் சகதை தியுமன்கள் தில்லி சுல்தானகத்தால் பலமுறை தோற்கடிக்கப்பட்டன. இதன்பிறகு மங்கோலியர்கள் அடிக்கடி வட இந்தியா மீது படையெடுத்தனர். குறைந்தது இரு முறையாவது அவர்கள் நல்ல படை பலத்துடன் தாக்க வந்தனர்.

அலாவுதீனின் ஆட்சியின்போது மங்கோலிய நோயனான காதர் பஞ்சாபின் மீது 1297-98 ஆம் ஆண்டின் குளிர்காலத்தில் படையெடுத்தார். அலாவுதீனின் தளபதியான உலுக் கானால் தோற்கடிக்கப்பட்ட அவர் பின்வாங்கும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டார். சல்டி தலைமையிலான இரண்டாவது மங்கோலிய படையெடுப்பானது அலாவுதீனின் தளபதியான ஜாபர்கானால் முறியடிக்கப்பட்டது. இந்த அவமானகரமான தோல்விக்கு பிறகு மங்கோலியர்கள் முழு தயார் நிலையில் இந்தியாவை வெல்லும் எண்ணத்துடன் மூன்றாவது படையெடுப்பை நடத்தினர்.

பின்புலம்
யுத்தம்
மங்கோலிய அணிவகுப்பு
ஜாபர் கானின் இறப்பு