ஞானக் கொள்கையைத் தாக்கி எழுதிய பண்டைக்காலக் கிறித்தவ அறிஞர்கள் (இரனேயுஸ், யூசேபியஸ் போன்றோர்) கருத்துப்படி, ஞானக் கொள்கையினர் அறநெறிக் கொள்கையின் வெவ்வேறான இரு விளிம்புநிலைப் பார்வை கொண்டிருந்தனர். உலகமும் பருப்பொருளும் தீயவை என்று ஞானக் கொள்கை கருதியதால் அந்த உலகத்தையும் பருப்பொருளையும் சார்ந்த "இழிவான" காரியங்களை அவர்கள் வெறுத்து ஒதுக்கி, ஒருவித ஆன்மிகப் பார்வை கொண்டவர்களாய் அதிமிக ஒறுத்தலில் ஈடுபட்டார்கள் (asceticism). இது ஒரு விளிம்புநிலை. மறுபுறமோ, ஞானக் கொள்கையின் ஒரு சில பிற்காலப் பிரிவுகளைச் சார்ந்தவர்கள், இந்த உலகமும் பருப்பொருளும் தீயவை என்றாலும், தாங்கள் கடவுளின் தீப்பொறியைத் தமக்குள் கொண்டிருந்ததால் இந்த உலகமும் அதன் சிற்றின்பங்களும் தங்களை எவ்விதத்திலும் தீண்ட முடியாது என்னும் கருத்துடையவர்களாய் சிற்றின்பத்தில் மூழ்கினார்கள். இந்த முரண்பாடான விளிம்புநிலை ஞானக் கொள்கையில் இருந்ததால் அக்கொள்கையைக் கடைப்பிடித்தவர்கள் நலமான அறநெறிப் பார்வை கொண்டிருக்கவில்லை என்று தொடக்க காலக் கிறித்தவ ஆசிரியர்கள் குறைகூறினார்கள்.

ஞானக் கொள்கையின் சமயச் சடங்குகள்
ஞானக் கொள்கை ஒரு கிறித்தவத் திரிபுக் கொள்கையா?
ஞானக் கொள்கையின் அறநெறிப் புரிதல்
ஞானக் கொள்கை பற்றி அறிய உதவும் ஆதாரங்கள்