அமெரிக்க அரசியல் மேதை பெஞ்சமின் பிராங்களின் இதைக் கண்டுபிடித்தாகக் கூறப்பட்டாலும் இதனை யார் எப்பொழுது கண்டுபிடித்தார்கள் என்று அறுதியிட்டுக் கூறச்சான்றில்லை. 1760 ஆம் ஆண்டு துவங்கி பெஞ்சமின் பிராங்களினும் மற்றவர்களும் இக்கண்ணாடியை அணிந்திருக்கலாம். ஜார்ஜ் வாட்லி (George whatley), அமெரிக்க அரசிதழ் (gazette of United states) ஆசிரியர் ஜான் பென்னோவிற்கு (John Fenno) எழுதிய கடிதத்தில் பெஞ்சமின் பிராங்களின் இரட்டைக் குவியக்கண்ணாடியைக் கண்டுபிடித்தாகத் தெரிவித்துளார்.. பெஞ்சமின் பிராங்களினுக்குக் கண்பார்வையில் குறைவிருந்தது. இது குறித்து அவருடைய அறிவியல் ஞானத்தாலும் இந்தக் குறையின் தன்மை அறிந்து இரட்டைக்குவியக் கண்ணாடியைப் பயன்படுத்தி இது குறித்து அவர் விளம்பரம் செய்திருக்கலாம்.

பிராங்களின் அணிந்திருந்த இரட்டைக் குவியக்கண்ணாடியில் ஒவ்வொரு கண்ணின் ஆடிகளும் இரண்டும் தனித்தனி பகுதிகளாக இருந்தன. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் லுயி டி வீக்கர் (Louis de weeker) (1832-1906) இரண்டு பகுதிகளையும் ஒன்றாக இணைக்கும் வழியை கண்டுபிடித்தார். இரட்டைக்குவியக் கண்ணாடி என்னும் சொல்லை முதலில் 1826 ஆம் ஆண்டு ஜான் ஐசக் காக்கின்சு (John Isaac Hawkins) (1772-1854) என்பவர், தாம் அறிமுகப்படுத்திய மூன்று கண்ணாடி வில்லைகளை வேறுபடுத்திக் காண்பிப்பதற்காகப் பயன்படுத்தினார். வயதானவர்கள் அருகிலுள்ள பொருட்களையும், சிறிது தூரத்தில் இருந்த பொருட்களையும் காணமுடியாமலிருந்த குறைபாட்டை காக்கின்சின் இந்த மூன்று குவியக்கண்ணாடி சரி செய்தது. பிற்காலத்தில் 1950 களுக்குப் பின் கண்ணாடிகள் இரண்டு, மூன்று குவியல்கள் அல்லாமல் பல குவியல்களுடன் வரத் தொடங்கின.
1955 ஆம் ஆண்டு யங்கர் ஆப்டிக்சு நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த இர்விங் ரிப்சு (Irwing Rips) என்பவர் பல பார்வை சக்தி கொண்ட கண்ணாடியை உருவாக்கினார். இதுவே பிற்காலத்தில் வளர்வீரிய கண்ணாடி வில்லை (Progressive lens) தயாரிப்பதற்கு முன்னோடியாக இருந்தது.

எதிர்காலம்
விலங்குகளினுலகில் இத்தொழில் நுட்பம்
அமைப்பு
வரலாறு