1970களின் மத்திய காலத்தில் கிராஃபிட்டியை எழுதுதல் மற்றும் கலாச்சாரத்தில் அதிகப்படியான தரங்கள் வகுக்கப்பட்டன. நியூயார்க் நகரத்தில் பொருளாதாரக் கட்டுப்பாடுகளின் காரணமாக அமெரிக்க வரலாற்றில் இந்த சமயத்தில் தான் கிராஃபிட்டி வேகமாய் பரவியது. இதனால் கிராஃபிட்டியை அகற்றும் திட்டங்கள் அல்லது இடை வழிப் பராமரிப்புடன் கலை வடிவமாக போரிடுவதற்கு அதன் திறமை குறைவாகவே இருந்தது. இச்சமயத்தில் சுரங்கப்பாதை இரயில்கள் முழுவதும் "டாப்-டூ-பாட்டம்ஸ்" தோன்றியது. இக்காலத்தில் மிகவும் மதிப்பான "த்ரோ-அப்"புகளை (throw-up) வடிவமைப்பது நிரூபிக்கப்பட்டது. இது ஒரு சாதாரண 'குறியிடுதலைக்' காட்டிலும் மிகவும் கடினமானதாக இருந்தது. ஆனால் ஒரு "பகுதியாக" கடினமாக இருக்கவில்லை. த்ரோ-அப்புகள் அறிமுகமாகி குறுகிய காலத்திலேயே குறைந்த காலத்தில் ஏராளமான த்ரோ-அப்புகளை பார்ப்பதற்கு பந்தயங்களுக்கு வழிவகுத்தன.

கிராஃபிட்டி எழுதுதல் மிகவும் போட்டி நிறைந்த விசயமானது. மேலும் கலைஞர்கள் "அனைத்து-நகரங்களுக்கும்" செல்வதற்கு விளைந்தனர் அல்லது NYC இன் அனைத்து நகராட்சிகளிலும் அவர்களது பெயர்களைக் காண எண்ணினர். இதன் விளைவாக 70களின் முற்பகுதியில் தொகுக்கப்பட்ட தரங்கள் செயலற்றுப் போனது. இந்த ஒழுங்கு மாறுதல்களானது 1980களில் இருந்த பல கலைஞர்களை பரவுவதற்கும் மாறுவதற்கும் விருப்பமூட்டியது.
1970களின் பிற்பகுதி மற்றும் 1980களின் முற்பகுதியில் இந்த காட்சிக்கு புதிய ஆக்கத்திறனுடைய அலை கொண்டு வரப்பட்டது. கிராஃபிட்டியின் இந்த தாக்கமானது புரோனிக்ஸ் நகரைத் தாண்டி வளர்ந்தது. இந்த கிராஃபிட்டி இயக்கமானது நட்பார்ந்த ஃப்ரீடியின் ஊக்குவிப்புடன் தொடங்கியது. ஃபேப் 5 ஃப்ரீடி (ஃப்ரெட் பிராத்வெய்ட்) அச்சமயத்தில் மற்றொரு பிரபலமான கிராஃபிட்டி கலைஞராக இருந்தார். இவர் புரோக்லினில் "சுவர்-எழுதும் குழுவைத்" தொடங்கினார். 70களின் பிற்பகுதியில் தெளிப்பு நுட்பமும் எழுத்துக்களும் இடையில் இருந்த மாறுபாடுகளானது அப்பர் மேன்ஹேட்டன் மற்றும் புரூக்லினுக்கு இடையில் எவ்வாறு இணைந்தது என்பதை அவர் உணர்ந்திருந்தார்: "அதில் இருந்து 'இயற்கை பாணி' உருவானது". ஃபேப் 5 ஃப்ரெடியானது பெரும்பாலும் புரோனிக்ஸில் ஆரம்பகால நிறுவதல்களுக்குப் பின்னால் கிராஃபிட்டி மற்றும் ராப் இசையில் தாக்கத்தைப் பரப்புவதற்கு உதவியாக இருந்தது. பெரும்பாலும் கீழ்நிலை நகர கலை மற்றும் இசைக் காட்சிகளுக்கு தொடர்பை உண்டாக்கியது. 1970களின் முற்பகுதியில் ஹகோ மார்டின்ஸின் ரேசர் கேலரியில் இருந்து முதன் முறையாக கிராஃபிட்டி கலாச்சாரத்திற்கு வரவேற்கும் முறை கலை உலகில் பரவத்தொடங்கியது.

எனினும் முதன்மையாக கிராஃபிட்டியை அடியோடு அழிக்க உருவாக்கப்பட்ட இடைவழி அதிகாரத்திற்கு முன்பு இது உண்மையான கடைசி அலையை நிறுவியது. MTA (மெட்ரோ டிரான்சிட் அதாரிட்டி) ஆனது வேலிகளை பழுதுபார்த்து மாறா நிலையுடன் கிராஃபிட்டியை நீக்கத்தொடங்கின. மேலும் கிராஃபிட்டி கலைஞர்கள் உருவாவதைத் தடுத்து போராடின. கலைஞர்களின் வேலையை அழிப்பதன் மூலமாக MTA எதிர்ப்பை தெரிவித்த்தனர். பெரும்பாலும் பல கலைஞர்களின் வேலை தொடர்ந்து நீக்கப்படுவதால் அவர்களுக்கு ஏமாற்றத்திற்கு வழிவகுத்தது.

நியூயார்க் சுத்தமான இரயில் இயக்க காலம்
நவீன கிராஃபிட்டி
ஆசியா
1970களின் மத்திய காலம்