இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டம் (343(1))ன்படி ஹிந்தி, இந்துஸ்தானி தரப்படுத்தப்பட்ட அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. உத்தரப் பிரதேசம், பீகார், ஜார்கண்ட், உத்தரகண்ட், மத்திய பிரதேசம், ராஜஸ்தான், சத்தீஸ்கர், ஹிமாச்சல் பிரதேசம் உள்ளிட்ட 29 இந்திய மாநிலங்களிலும், ஹரியானா, சண்டிகர், அந்தமான் நிகோபார் தீவுகள் உள்ளிட்ட 9 யூனியன் பிரதேசங்களிலும் இந்தி ஆட்சி மொழியாக இருக்கிறது.

பாடத்திட்டத்தில் இந்தியின் ஆழ்நிலைத்தன்மை மாறுபட்டாலும், பிற மாநிலங்களில் மூன்றாவது மொழியாகக் கற்பிக்கப்படுகிறது. 

முதல் இரண்டு மொழிகள் முறையே 

1. மாநில ஆட்சி மொழி மற்றும்

2. ஆங்கில மொழி என்பனவாகும்.

பிரிட்டிஷ் இந்தியப் பேரரசின் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக "ஹிந்துஸ்தானி" இருந்தது. இது, இந்தி மற்றும் உருது மொழிகளுடன் ஒத்திருந்தது. 

1947 இல் இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, அடிப்படை உரிமைகள் தொடர்பான துணைக் குழு இந்துஸ்தானி மொழியை இந்தியாவின் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக பரிந்துரைத்தது.

இந்துஸ்தானி மொழி, தேவநாகரி அல்லது பெர்சோ-அரபு எழுத்துக்கள் வடிவில், குடிமக்களின் விருப்பப்படி, தேசிய மொழியாகவும், நாட்டின் முதல் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாகவும் எழுதப்பட வேண்டும் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அதிகாரப்பூர்வ நிலை
வணிக ஹிந்துஸ்தானி
முறையான உருது
தரமான நவீன உருது