குரு நானக் தென்னிந்தியாவில் தன் இரண்டாம் பயணத்தை (அருட்பணி சுற்றுப்பயணம்) கி.பி. 1510-1514 க்கு இடையில், நாக்பூர் மற்றும் கந்த்வா வழியாக பயணித்து, நருமதைக் கரையில் உள்ள பழமைவாய்ந்த இந்து கோயில்களான ஓங்காரேசுவரர் கோவிலுக்கு சென்றார், பின் நந்தேடை அடைந்தார் (200 ஆண்டுகளுக்கு பின்னர் குரு கோபிந்த் சிங் தனது கடைசி நாட்களை இங்கு கழித்தார் ). நந்ததேடில் இருந்து அவர் ஐதராபாத் மற்றும் கோல்கொண்டா நோக்கி சென்றார், அங்கு அவர் முஸ்லீம் ஞானிகளை சந்தித்தார், பின்னர் பிதருக்கு வந்து "பிர் ஜலலூதின்" மற்றும் "யாகோப் அலி" ஆகிய அறிஞர்களைச் சந்தித்தார்.

ஜானசாகிஸ் கூற்றின்படி, குரு தன்னுடன் வந்த மர்டனாவுடன் பிதாரின் புறநகரில் தங்கினார். அவர் தங்கியிருந்த இடத்திற்கு அருகில் முஸ்லீம் பக்கிரிகளின் குடிசைகள் இருந்தன, அவர்கள் குருவின் போதனைகளை ஆர்வத்துடன் கேட்டனர். இச்செய்தி பிதார் மற்றும் அதன் சுற்றியுள்ள பகுதிகளுக்கு பரவி, பெருமளவிலான மக்கள் அவரது தரிசனத்தையும், அவரின் ஆசிகளைப் பெறவேண்டி வந்தனர். அச்சமயம் பிதரில் குடிநீர் பற்றாக்குறை இருந்தது. கிணறுகளைத் தோண்டிய முயற்சிகளுக்கும் பயனில்லாமல் போனது. அப்படி தண்ணீர் கிடைத்தாலும் அது குடிப்பதற்கு தகுதியற்றதாக இருந்தது.

மக்களின் துண்பத்தை கண்ட குரு, சத் கார்த்தாரை உச்சரித்து, அங்குள்ள ஒரு இடத்தில் தன் மரப்பாதுகையையால் ஒரு கல்லை அகற்றி, அவ்விடத்தில் தேய்த்து சிலவற்றை அகற்றினார். இதன் பிறகு அனைவரும் மிகுந்த ஆச்சர்யம் அடையும் வகையில், அங்கு ஒரு நீருற்று தோன்றியது அதில் இன்று வரை குளிர்ந்த, தூய நீர் வந்தவாறு உள்ளது. இதனால் நானக் ஜிரா (ஜிரா = சுணை) என்ற பெயரைப் பெற்றது. குருத்வாராவிற்கு அருகே உள்ள ஒரு பாறையிலிருந்து இன்னமும் பாயும் தெளிவான நீரோடை குருவின் ஜெபங்களுக்கு கடவுளின் பதில் என்று நம்பப்படுகிறது.

பிதருக்கு குருநானக்கின் பயணம் குறித்த மற்றொரு பதிவானது, இந்த இனிய நீரூற்று உள்ள பகுதிக்கு வந்த ஒரு சூபி துறவியும் அவரது குடும்பத்தாரும் அங்கே வசித்து வந்ததாகவும், குருதேவர் இறுதியில் அங்கு வந்தார் என்றும் கூறுகிறது.

நிலவியல்
கவலைகள்
வரலாறு
விளக்கம்