கார்ல் மார்க்சுக்கு முன்பு பல பொதுவுடைமை வாதிகள் இருந்தாலும் அவர்கள் பொருளாதார அறிவியல் வாதங்களை தங்களுடைய பொதுவுடைமை கருத்திற்கு கோர்வையாக ஆதரவாகத் தெரிவிக்கவில்லை இதனை மார்க்சு செய்தார். இவருடைய சித்தாந்தம் ‘அறிவியல் பொதுவுடைமை அல்லது மார்க்சியம் என்றழைக்கப்பட்டது. மார்க்சியத்தில் பொருளாதாரக் கருத்துக்கள் மட்டுமின்றி மற்ற சமூக அறிவியல் பிரிவுகளான தத்துவம், அரசியல், வரலாறு போன்றவையும் அடங்கும். இவை ஒன்றுக்கொன்று சார்ந்துள்ளதால் ஒன்றை மற்றொன்றிலிருந்து சுலபமாகப் பிரிக்க இயலாது அதனால்தான் மார்க்சியத்திலிருந்து பொருளாதாரத்தை பிரிப்பது அவ்வளவு சுலபமாக இல்லை. மார்க்சியம் பன்னாட்டிற்கும் பொருந்தும் ஒரு தத்துவம். நாட்டுப்பொதுவுடமை (State Socialism) என்பது ஒரு நாட்டிற்கு மட்டும் பொருந்துவது ஆகும். முதலாளித்துவம் எப்படி படிப்படியாக பொதுவுடைமைக்கு வழிகொடுக்கும் என்பதை மார்க்சியம் விளக்குகிறது. ஊழியர்களுக்கும் உடையவர்களுக்கும் எங்கு மோதல் வந்தாலும் அனைத்து மார்க்சியர்களும் ஒற்றுமையாக இருந்து எதிா்கொள்வர். மார்க்சியம் ஒரு வர்க்கப் போரட்டத்தைக் குறிக்கும் தத்துவம். மார்க்சு முதலில் ஒரு பொருளாதாரத்தில் உற்பத்திக்கான அணுகுமுறை எத்தகையது என்பதில் துவங்குகின்றார். எந்த ஒரு சமூகத்திலும் பொருள்களை உற்பத்தி செய்வது இன்றியமையாதது. இதற்காக சமூகம் பல்வேறு அமைப்புகளை, எப்படி பணிசெய்வது எப்படி வினியோகம் செய்வது பரிமாற்றம் எப்படிச் செய்வது என்பனவற்றை இயற்கையாகவே ஏற்படுத்திக் கொள்ளும். இவைகளெல்லாம் இணைந்து தான் உற்பத்திக்கான அணுகுமுறை என்று மார்க்சு குறிப்பிடுகின்றார். அடுத்ததாக மார்க்சு ‘மிகை மதிப்பு’ (Surplus Value) என்னும் கோட்பாட்டை விளக்குகின்றார். பொருள்கள் உற்பத்தி செய்யப்படும் பொழுது ஊழியர்கள் இடும் உழைப்பு இடுபொருட்களை, பொருட்களாக மதிப்புக் கூட்டப்பட்டு உருவாக்கப்படுகின்றன. இவ்வாறு கூட்டப்பட்ட மதிப்பு, ஊழியர்களின் பிழையுதியத்தைவிட மிகையானது, இதுவே மிகை மதிப்பு என்று கூறப்படுகிறது. சமூகத்தில் உள்ள இந்த மிகை மதிப்பு ஊழியர்களின் உழைப்பால் வந்தது. ஆனால் மற்றவர்க்கத்தினர் இதனைத் தட்டிப்பறிக்கின்றனர். பல அரசியல் பொருளாதார மதக் கோட்பாடுகளும் வரைமுறைகளும் இந்த ‘மிகைமதிப்பை’ச் சுற்றி வந்த வண்ணமே உள்ளன. ஆளும் வர்க்கமே இந்த ‘மிகை மதிப்பை’ வசப்படுத்திக் கொள்கிறது என்றும் மற்ற வர்க்கத்தினர் சுரண்டப்படுகிறார்கள். முதலாளிகள் தொடர்ந்து மூலதனத்தைத் திரட்ட முயற்சிக்கின்றனர். செல்வட்திரட்ச்சி ஒரு மையத்தில் குவியும், சிறிய முதலாளியின் சொத்தைப் பெரிய முதலாளி பறி முதல் செய்கிறான். இறுதியில் தற்பொழுது உள்ள ஆளும் வர்க்கத்தை பிறிதொரு ஆளும் வர்க்கம் சுரண்டும் என்றும் இறுதியில் உழைக்கும் வர்க்கம் வெற்றி பெறும் என்றும் குறிப்பிடுகிறார் . இவ்வாறு சமூகத்தில் மாற்றம் நிகழும் என்று மார்க்சு எடுத்துரைக்கின்றார்.
காா்ல் மார்க்சு நான்கு முக்கியமான பொருளாதார நடவடிக்கைகளான உற்பத்தி, நுகர்வு, பரிவர்த்தனை மற்றும் வினியோகம் ஆகியவற்றை ஆராய்ந்து இவை ஒன்றையொன்று சார்ந்திருக்கிறது என்று கூறுகின்றார். அதே போல் பணத்திற்கு மூன்று பயன்கள் உள்ளன. அவை மதிப்பின் அளவு, விலைக்கு ஒரு தரத்தை அளிப்பது மற்றும் செல்லுபடியாகுவதற்கான ஏது என்பனவாகும். ஒரு நாட்டில் உள்ள மொத்த பணத்தின் அளவு அந்த நாட்டில் சுற்றிலுள்ள அனைத்துப்பொருட்களின் விலையின் கூட்டுத்தொகையும், இப்பொருட்கள் எவ்வளவு வேகமாக சுழற்சியில் ஈடுபடுகின்றனவோ அந்த வேகத்தயும் சார்ந்தது என்று கூறுகிறார். மார்க்சு வேலையின் பகுப்பை (Division of labour) நன்கு ஆராய்ந்து எந்த ஒரு பொருளும் பல தொழிலாளர்களின் கூட்டு முயற்சியின் பலன் என்கிறார். மார்க்சு வேலையின் பகுப்பை, உற்பத்தியில் வேலையின் பகுப்பு என்றும் சமூகத்தில் வேலையின் பகுப்பு என்றும் இருவகைப் படுத்துகின்றாா், உற்பத்தி வேலைப்பகுப்பில், பலதொழிலாளர்கள் தங்களுடைய உழைப்பின் சக்தியை ஒரு முதலாளி வசமே கொடுத்து விடுகின்றனர். ஆதலால் உற்பத்தியின் காரணிகள் ஒருவர் வசமே குவிந்து கிடக்கின்றன. ஆனால் சமூக வேலைப் பகுப்பில் அவ்வாறு இல்லை என்றும் அங்கு வேலைப்பகுப்பு முறையாக நடைபெறும் என்றும் விளக்குகிறார்.

டேவிட்ரிக்கார்டோ - பகிர்ந்தளிப்பது
அகசுட்டின் கவுர்நட்
கார்ல் மார்க்சு
பிசியோகிராட் கொள்கைகள் (Physiocrat)