சிறு வயதிலேயே சமய நம்பிக்கை கொண்டவராக வளர்ந்த மார்கரெட் எலிசபெத் நோபிள், ஏசு கிறிஸ்து மீது உளமார்ந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். மதம் என்பது கோட்பாடுகளை நம்புவதல்ல உண்மைப் பொருளுக்கான தேடல் என்ற தமது கருத்தால் சர்ச்சுக்கு செல்வதை நிறுத்தினார். 
புத்தரின் போதனையை மூன்று வருடங்கள் கற்றார். அவரது வாழ்க்கையால் பெரிதும் கவரப்பட்டார். 
ஆனால் மார்கரெட் எலிசபெத் நோபிளின் சந்தேகங்களை போக்கி மன ஆறுதல் தர அவை போதவில்லை.

இவற்றிற்குப் பிறகே சுவாமி விவேகானந்தரைச் சந்தித்தார். ஓர் நவம்பர் மாதம் மார்கரெட் எலிசபெத் நோபிளின் தோழி இசபெல் மார்கசென் வீட்டில் நடந்த சொற்பொழிவைக் கேட்டார். அவரது பேச்சு பிடித்திருந்தாலும் புதிய கருத்துகள் ஏதும் அதில் இல்லை என்று முதலில் குறைகூறினார். பின்னர் தாமே சிந்தித்துப் பார்த்து தாம் அவ்வாறு கூறியது தவறென்று உணர்ந்தார். அதன் பின்னர் சுவாமி விவேகானந்தரின் சொற்பொழிவுகளை ஆர்வமுடன் கேட்கலானார்.

பல புதிய தகவல்களை அவரது சொற்பொழிவுகள் மூலம் அறிந்து கொள்ள முடிந்தாலும் அவர் கூறிய எல்லா கருத்துக்களையும் ஏற்க முடியாத. சமயங்களில் எல்லாம் துணிந்து சுவாமி விவேகானந்தரிடம் கேள்விகள் எழுப்பி வாதாடினார் மார்கரெட் எலிசபெத் நோபிள்.

ஒரு சமயம் இந்தியப் பெண்களின் நிலை பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்த சுவாமி விவேகானந்தர் ’என் நாட்டுப் பெண்களின் கல்வி குறித்த திட்டங்களில் நீ பெரிதும் உதவ முடியும் என்று நம்புகிறேன்’ என்று கூறினார். இவை மார்கரெட் எலிசபெத் நோபிளுக்கு இந்திய மக்களுக்காகப் பாடுபட வேண்டும் என்பதற்கான ஓர் அழைப்பாகத் தோன்றியது.

இந்தியாவிற்கு வந்த பின்னரும், சுலபமாக எந்தக் கருத்தையும் ஏற்றுக் கொள்பவராக இல்லாத நிவேதிதை எதிர்ப்புகளையும் கேள்விகளையும் எழுப்புவார். யாரிடமும் தமது கருத்தைத் திணிக்க விரும்பாத சுவாமி விவேகானந்தரும் உரிய விளக்கங்களைத் தந்து விட்டு நிவேதிதையின் போக்கில் விட்டுவிடுவார். ஆனால் எதிர்க்கருத்தைக் கூறுகிறார் என்று நிவேதிதையை ஒதுக்கி வைத்ததும் கிடையாது. சுவாமி விவேகானந்தருக்கு தமது குருவிடம் தாம் கேள்வி கேட்ட நாட்களை நினைவு படுத்துவதாக அவை அமைந்திருந்தன.

இந்தியாவை அறிந்து கொள்வது
விவேகானந்தரின் கவிதை
கல்விப் பணி
மத நம்பிக்கைகள்