சிக்கிம் அரசு சுதேச அரசு 1947 மற்றும் 1950 ஆகிய ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் குடியரசு இந்தியாவுடன் இணைப்பட்டிருக்கவில்லை. ஆங்கிலேயர்கள் மற்றும் இந்தியா அரசாங்கம் ஆகியோரால் நேபாளம் "சட்டப்படி" சுதந்திரப் பகுதியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. ஆங்கிலேயர் காலத்தில் பூட்டான் இந்தியாவின் சர்வதேச எல்லைப்புறத்தின் வெளிப்புறப் பாதுகாப்புப் பகுதியாகக் கருதப்பட்டது. இந்திய அரசாங்கம் 1949 ஆம் ஆண்டு பூட்டான் அதன் வெளியுறவுகளில் இந்திய அரசாங்கத்தின் ஆலோசனையின்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற ஏற்பாட்டுடன் பூட்டான் உடன் உடன்படிக்கை மேற்கொண்டது.

ஆரம்பத்தில் சிக்கிம் அரசு மற்ற சுதேச அரசுகளைப் போலவே ஆங்கிலேயரைச் சார்ந்திருந்தது. அதனால் அது குடியேற்ற காலத்தில் இந்தியாவின் எல்லைப்புறமாகக் கருதப்பட்டது. எனினும் சுதந்திர காலகட்டத்தில் சிக்கிம் இந்தியாவுடன் முழுமையாக இணைவதற்கு அதன் கோகைல் (ஆட்சியாளர்) உடன்படவில்லை. இந்தியாவுக்கு அந்தப் பகுதியின் உத்திப்பூர்வ முக்கியத்துவம் விளக்கப்பட்ட பின் முதலில் இந்திய அரசாங்கம் ஸ்டேண்ட்ஸ்டில் உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திட்டது. பின்னர் 1950 ஆம் ஆண்டில் சிக்கிமின் கோகைல் உடன் ஒரு முழுமையான உடன்படிக்கை மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதன் மூலம் அப்போதிலிருந்து இந்தியாவின் பகுதியாகக் கருதப்படவில்லை. அதன் படி அந்தப் பகுதியின் பாதுகாப்பு, வெளியுறவு மற்றும் தகவல் தொடர்புகள் ஆகியவற்றுக்கு இந்தியா பொறுப்பேற்கும். மேலும் இறுதியாக சட்டம் ஒழுங்குக்கும் பொறுப்பேற்கும். ஆனால் சிக்கிம் முழுமையான சுயாட்சியை மேற்கொள்ளலாம். 1960களின் பிற்பகுதி மற்றும் 1970களின் முற்பகுதியில் சிறுபான்மை பூட்டியா மற்றும் லெப்ச்சா உயர் வகுப்பினர் ஆதரவு பெற்ற கோகைல் பெருமளவிலான அதிகாரங்களை கோர முயற்சித்தார். குறிப்பாக சிக்கிமிற்கு சர்வதேசச் சிறப்பை ஏற்படுத்தும் நோக்கிலேயே அவ்வாறு முயற்சித்தார். இந்தக் கொள்கைகளை காசி லேண்டப் டோர்ஜி (Kazi Lhendup Dorji) மற்றும் நேபாள மத்திய வர்க்கங்களுக்கான பிரதிநிதியாகவும் இந்தியச் சார்புக் கண்ணோட்டம் கொண்டதாகவும் இருந்த சிக்கிம் மாநில காங்கிரஸ் அதனை எதிர்த்தது. 1973 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதத்தில் கோகைலுக்கு எதிரான கிளர்ச்சி வெடித்தது. கிளர்ச்சியாளர்கள் பொதுத் தேர்தல் நடத்தக்கோரி வற்புறுத்தினர். சிக்கிம் காவல் துறையால் கிளர்ச்சியாளர்களைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. அதனால் காசி லேன்டப் டோர்ஜி, இந்தியா தலையிட்டு அப்பகுதி சட்டம் ஒழுங்கைப் பாதுகாக்க வேண்டும் எனக் கோரினார். இந்தியா குறுக்கிட்டு கோகைலுக்கும் டோர்ஜிக்கும் இடையில் உடன்படிக்கை ஏற்பட உதவியது. அந்த உடன்படிக்கையின் படி சட்டப்பூர்வமான முடிமன்னனாக இருக்கும் கோகைலின் அதிகாரங்கள் குறைக்கப்பட்டன. மேலும் புதிய மரபார்ந்த அதிகாரப் பகிர்வு முறையின் படி தேர்தல்கள் நடைபெறும் என குறிப்பிடப்பட்டது. அதில் கோகைலின் எதிர்ப்பாளர்கள் பெரும் வெற்றி பெற்றனர். பின்னர் அங்கு உருவான புதிய அரசியலமைப்பானது குடியரசு இந்தியாவுடன் இணைந்து செயல்படுவதாக இருந்தது. 1975 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 10 ஆம் தேதி சிக்கிம் சட்ட சபையில் இந்தியாவுடன் முழுமையாக இணைவதற்கான தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. 1975 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 14 ஆம் தேதி நடத்தப்பட்ட பொது வாக்கெடுப்பில் இந்தத் தீர்மானத்திற்கு ஆதரவாக 97% வாக்குகள் கிடைத்தன. அதனைத் தொடர்ந்து இந்திய அரசாங்கம் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் திருத்தம் செய்து சிக்கிமை அதன் 22 ஆவது மாநிலமாக ஏற்றுக்கொண்டது. எனினும் இந்திய அரசாங்கம் வெளியிட்ட புள்ளி விவரம் மற்றும் இந்திய இராணுவம் நடத்திய பொது வாக்கெடுப்பு ஆகியவற்றின் உண்மை நிலை குறித்து வரலாற்றிசிரியர்கள் கடுமையாக விவாதிக்கின்றனர். இருந்த போதும் சிக்கிம், இந்தியாவின் 22 ஆவது மாநிலமாக இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது.

சேர்வடைவு முறையாவணங்கள்
சிக்கிம்
அரசர்களின் நிலை
நான்கு படிநிலை ஒருங்கிணைப்பு