மறுசீரமைப்பில், சர் வில்லியம் டேவனண்ட் "மக்பத்" தின் நாடகத்தனமான "ஓப்பெராவின் அம்சம் கொண்ட" தழுவலான படைப்பை உருவாக்கினார், அதில் "அனைத்து பாடல்கள் மற்றும் நடனங்களும் இடம்பெற்றன" மேலும் "மந்திரவாதிகள் பறத்தல்" போன்ற சிறுப்பு விளைவுகளும் (ஜான் டவ்னஸ், "ரொசியஸ் அஞ்சலிகானஸ்" , 1708) (John Downes, Roscius Anglicanus) இடம்பெற்றன. டேவனண்ட்டின் மறு உருவாக்கமானது, லேடி மக்டஃபின் பாத்திரத்தை, லேடி மக்பத்தின் கருப்பொருள் ரீதியான மாறுபாடாக உருவாக்கியதன் மூலம் மேலும் மேம்படுத்தியது. 1667 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 19 அன்று சாம்வேல் பெப்பிஸ், தனது முதல் படைப்பான டெய்ரியில், டேவனண்டின் "மக்பத்" நாடகம் "மேடைக் கான நாடகங்களில் சிறந்தவற்றில் ஒன்றாகும். மேலும் அதில் நான் பார்த்ததிலேயே பல வகையான நடனமும் இசையும் இடம்பெற்றிருந்தது" என்றார். டேவனண்டின் படைப்பு, அடுத்த நூற்றாண்டின் மத்தியப் பகுதி வரை மேடைகளை ஆக்கிரமித்திருந்தது. இதுவே ஜேம்ஸ் குயின் போன்ற பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் பிரபலமான மக்பத்கள் பயன்படுத்திய படைப்பாகும்.

க்ரேட் மக்பத் என நினைவில் நின்ற சார்லஸ் மேக்லின், 1773 ஆம் ஆண்டு கோவண்ட் கார்டனில் நிகழ்த்தப்பட்ட நிகழ்ச்சிகளில் நடிப்புக்கு பிரபலமானவராவார். அந்த நிகழ்த்துதலின் போது கலகங்கள் வெடித்தன அந்தக் கலகங்கள் மேக்லினுக்கும் கேரிக் மற்றும் வில்லியம் ஸ்மித்துக்கும் இடையே ஏற்பட்ட போட்டிக்குத் தொடர்பாக உருவானவையாகும். மேக்லின் ஸ்காட்லாந்து உடையில் நடித்திருந்தார், ஆனால் அதற்கு முன்பு மக்பத்திற்கு இங்கிலிஷ் ப்ரிகேடியர் உடையே அணிவிக்கப்பட்டிருக்கும் மேக்லின் அதை மாற்றினார்; அவர் கேரிக்கின் இறப்பு வசனத்தை நீக்கினார், லேடி பம்க்டஃபின் பங்கை மேலும் குறைத்தார். நாடகத்திற்கு மதிப்பு மிக்க விமர்சனங்கள் கிடைத்தன. இருப்பினும், ஜியார்ஜ் ஸ்டீவன்சன் மாக்லின் (அப்போது எண்பது வயதுக்கு மேல் இருந்தார்) அந்தப் பாத்திரத்திற்கு சரியாகப் பொருந்தவில்லை என்பதைக் குறிப்பிட்டார்.

கேரிக்குப் பிறகு, பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் மிகவும் பிரபலமான மக்பத் ஜான் ஃபிலிப் கெம்பலாவார்; அவர் மிகவும் பிரபலமாக அந்தப் பாத்திரத்தில் தனது சகோதரி சாரா சிடான்ஸுடன் நடித்தார், அவரது லேடி மக்பத் பாத்திரம் மிகவும் சிறந்ததாக பரவலாகக் கருதப்பட்டதாகும். கெம்பல் தொடர்ந்து அதே யதார்த்த உடையணிவிப்பு மற்றும் மேக்லினின் படைப்புக் குறித்த ஷேக்ஸ்பியரின் மொழி ஆகியவற்றை நோக்கிய போக்கைப் பயன்படுத்தினார்; அவர் நாடகத்தின் ஸ்காட்லாந்து உடையைக் கொண்டு தொடர்ச்சியாக சோதனைகளைச் செய்துவந்தார் என வால்டர் ஸ்காட் கூறுகிறார். கெம்பலின் புரிதல் விளக்கத்திற்கான மறுமொழி பிரிந்திருந்தது; இருப்பினும் சிடான்ஸ் எதைப்பற்றியும் பொருட்படுத்தப்படாமல் பாராட்டப்பட்டார். ஐந்தாவது நாடகப் பகுதியில் இடம்பெறும் அவரது "தூக்கத்தில் நடக்கும்" காட்சியிலான நடிப்பு மிகவும் குறிப்பாகப் பேசப்பட்டது; லே ஹண்ட் அதை "மிக உயர்ந்தது" எனக் குறிப்பிட்டார். கெம்பல்-சிடான்ஸ் இருவரின் நடிப்பே முதலில் மிகவும் பரவலாக பிரபலமான படைப்புகளாகும், அதில் லேடி மக்பத்தின் வில்லத்தனம் மிகவும் ஆழமாகவும் மக்பத்தை விடவும் மிகவும் ஆற்றல் வாய்ந்ததாகவும் காண்பிக்கப்பட்டிருந்தது. பேங்க்வோவின் ஆவி மேடையில் தோன்றாதபடி அமைக்கப்பட்ட முதல் படைப்பும் அதுவே ஆகும்.

கெம்பலின் மக்பத் கதாப்பாத்திரம் சில விமர்சகர்களுக்கு, தேக்ஸ்பியரின் உரைக்குப் பொருத்தமற்ற வகையில் மிகவும் அதிக சிறந்த நடத்தையுடனும் நாகரிகமாகவும் அமைந்திருப்பதாகத் தோன்றியது. அவரின் வழிவந்த லண்டனின் முன்னணி நடிகர் எட்மன் கீன், உணர்ச்சிவயப்பட்ட பழக்கத்திற்காக அதிகம் விமர்சிக்கப்பட்டார், குறிப்பாக ஐந்தாவது நாடகப் பகுதியில். கீனின் மக்பத் நாடகம், உலகளவில் பாராட்டப்படவில்லை; எடுத்துக்காட்டுக்கு வில்லியம் ஹாஸ்லிட் கீனின் மக்பத் அவரது மூன்றாம் ரிச்சர்டைப் போலவே இருந்ததாகப் புகார் கூறினார். கீன் பிற பாத்திரங்களில் செய்ததைப் போலவே அவரது மக்பத்தின் மன வீழ்ச்சியின் முக்கியக் கூறாக அவரது ஆற்றல் மிக்க தன்மையைப் பயன்படுத்திக் கொண்டார். அவர் கெம்பலின் மக்பத் ஒரு நல்லவன் என வலியுறுத்தும் அழுத்தத்தை மாற்றி, அதற்கு மாறாக அவனை, குற்ற உணர்ச்சியாலும் பயத்தாலும் இடிந்து நொறுங்கிப்போகும் இரக்கமற்ற அரசியல்வாதியாகக் காண்பித்தார். இருப்பினும் கீன் காட்சியிலும் ஆடையிலும் இருந்த பகட்டின் போக்கை மாற்றவில்லை.

கவிதையியல் துன்பியலாக
மறுசீரமைப்பும் 18 ஆம் நூற்றாண்டும்
மூலங்கள்
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு