1543 இல் சேர் சா சூரி 80,000 குதிரைகள் மற்ரும் 50,000 இராணுச வீரர்கள் கொண்ட ஒரு பெரிய படையுடன் ராஜபுதனத்தின் மீது படையெடுத்தார். ராஜபுதன அரசனான மால்தியோ ரத்தோர் இதனை முன்பே அறிந்து தனது இரானுவத்தைத் தயாராக வைத்திருந்தார். சேர் சா படைகளுடன் எதிரியின் தலைநகரத்திற்குச் செல்வதற்குப் பதிலாக ஜோத்பூருக்கு கிழக்கில் தொண்ணூறு கி.மீ தூரமுள்ள ஜைத்ரன் பர்கானாவில் சம்மல் என்னுமிடத்தில் முகாமிட்டார். ஒரு மாதம் கடந்த நிலையிலும் இவரால் கோட்டையைக் கைப்பாற இயலவில்லை. படைகளுக்கு உணவு வழங்கி பராமரிக்க முடியாத நிலையும் ஏற்பட்டது. இதைத் தீர்க்க எண்ணிய சேர் சா ஒரு தந்திரத்தைக் கையாண்டார். 
ஒரு மாலைப்பொழுதில் மால்தியோ ரத்தோரின் முகாமிற்குள் போலியாகத் தயாரிக்கப்பட்ட சில கடிதங்களை இறைத்தார். அதில் மால்தியோவின் படைத் தளபதிகளுள் சிலர் சேர் சாவுக்கு மறைமுகமாக உதவுவதற்கு சம்மதம் தெரிவிப்பதாக குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. இது மால்தியோவிற்கு மிகப்பெரிய பீதியை ஏற்படுத்தியது. எனவே தவறாகப் புரிந்துகொண்டு விசுவாசமில்லாத தனது படைத்தளபதிகளை அவர்களின் விதியை நிணைத்து அங்கேயே விட்டுவிட்டு தனது உண்மையான விசுவாசிகளுடன் ஜோத்பூர் திரும்பினான்.

மால்தியாவின் அறியாமை காரணமாக நடைபெற்ற இச்செயலுக்குப் பின்னும் அவனது ஆளுநர்களான ஜைட மற்றும் கன்பா ஆகியோர் 20,000 வீரர்கள் சேர் சாவின் 80,000 வீரர்களுடன் போர்புரிந்தனர். இப்போரில் சேர் சா வெற்றி பெற்றாலும் அவனுடைய படைத் தளபதிகள் மற்றும் வீரர்கள் ஆகியோரை பெருமளவு இழக்க நேரிட்டது. இவ்வெற்றிக்குப் பின்னர் தனது ஆளுநரான காவாஸ் கான் என்பவரை அஜ்மீர் முதல் அபுமலை வரை பரந்திருந்த ஜோத்பூர் பிரதேசத்தின் ஆட்சியாளராக நியமித்துவிட்டு டெல்லி திரும்பினான். ஆனால் ஜூலை மாதம் மால்தியோ மீண்டும் எழுச்சிபெற்று தனது பிரதேசங்களைத் திரும்பப் பெற்றான்.

மறைவு
பீகாரையும் வங்காளத்தையும் கைப்பற்றுதல்
பிறப்பும் இளமையும்
சம்மெல் போர்