1850களில், கிள்ளானில் மலாய் மன்னராக இருந்த ராஜா அப்துல்லா, வெள்ளீயச் சுரங்கங்களை அமைக்கும் பணிக்குச் சீனத் தொழிலாளர்களைக் கொண்டு வந்ததில் இருந்து, கோலாலம்பூரின் வரலாறு தொடங்குகிறது. இந்தத் தொழிலாளர்கள் அம்பாங், புடு, பத்து எனும் இடங்கில் சுரங்கங்களை அமைக்க, கோம்பாக் ஆறும் (முன்னதாக லும்பூர் ஆறு - கலங்கிய ஆறு) கிள்ளான் ஆறும் கலக்கும் இடத்தில் தங்கினர். பின்னர், இந்தச் சுரங்கங்கள் வணிக மையங்களாக மாறின. அவையே பெரிய நகரமாக உருவெடுக்க வழி வகுத்தது.

வெள்ளீயம் எடுப்பவர்கள் அம்பாங்கில் தங்கி தங்களுக்குள் அதிகார மையங்களை உருவாக்கிக் கொண்டனர். அவர்களுக்குள் இருபெரும் சீன கோஷ்டிகள் உருவாகின. பெரும்பான்மை ஹக்காக்கள் கொண்ட ஹை சான் இரகசிய சமூகமும், ஹொக்கைன் பிரிவைச் சேர்ந்த கீ ஹின் சமூகமும் வெள்ளீய உற்பத்தியை தங்களுடைய கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவர சண்டையிட்டு வந்தன. அடிக்கடி நடைபெற்ற இந்தச் சண்டைகளால் உற்பத்தி பாதிப்படைந்தது. அப்போது மலாயாக் கூட்டமைப்பை ஆண்டு வந்த ஆங்கிலேயர்கள் கோலாலம்பூரை ஆட்சி செய்வதற்கு காப்பித்தான் சீனா எனும் ஒரு சீனத் தலைவரை நியமித்தனர். முதல் காப்பித்தானாக லுக்குட் சுரங்கத்தின் முதலாளியாக இருந்த ஹியு சியு என்பவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்

துவக்க காலங்களில் கோலாலம்பூர் சிலாங்கூர் உள்நாட்டுப் போர், தொடர்ந்த நோய்த்தொற்றுக்கள், தீ மற்றும் வெள்ளக் கேடுகள் என பல சிக்கல்களை சந்தித்தது. 1870களில் மூன்றாவது சீன காபிடனாக விளங்கிய யாப் ஆ லோய் முறையான, சீரான வளர்ச்சிக்கு வித்திட்டார். ஓர் சிற்றூராக விளங்கிய கோலாலம்பூரை வளர்முக சுரங்க நகரமாக மாற்றினார். 1880இல் சிலாங்கூர் மாநிலத் தலைநகர் உத்திகளுக்காக கிளாங்கிலிருந்து கோலாலம்பூருக்கு மாற்றப்பட்டது.

தற்கால கோலாலம்பூரின் மீள்மேம்பாடு
நகரக்காட்சிகள்
அரசியல்
வரலாறு