இந்த விளையாட்டின் நோக்கம் முன்னரே வரையறுக்கப்பட்ட ஒரு முறைமையில், என்பனவற்றைப் பைகளில் இடுவதன் மூலம் எதிராளியை விடவும் அதிகமாக எடுப்பதுதான். ஒரு வரம்புறுகின் துவக்கத்தில், பந்துகள் காட்டப்பட்டுள்ளவாறு அமைக்கப்பட்டு, விளையாட்டு வீரர்கள் தத்தம் முறைமையில் ஒரே அடியில் அவற்றை கோலின் கொண்டு அடிக்கின்றனர். அவர்களது இலக்கு சிவப்புப் பந்துகளுள் ஒன்றினைப் பையில் இட்டு ஒரு மதிப்பெண்ணைப் பெறுவதாகும். குறைந்த பட்சம் அவ்வாறு ஒரு சிவப்பையாவது பையில் செலுத்த முடிந்தால், பிறகு அது பையினுள்ளாகவே வைக்கப்பட்டு, அடுத்த அடியை அடிப்பதற்கு அவர்கள் அனுமதிக்கப்படுவர்- இந்த முறை அவர்களது இலக்கு வண்ணப் பந்துகளுள் ஒன்றைப் பையிலிடுவதாக இருக்கும். இதில் வெற்றியடைந்தால், பிறகு அவ்வாறு பையிலிடப்பட்ட வண்ணப்பந்தின் மதிப்பினை அவர்கள் அடையப் பெறுவார்கள். அது மேசையில் அதன் சரியான இடததில் மீண்டும் வைக்கப்பட்டு, அவர்கள் மீண்டும் மற்றொரு சிவப்புப் பந்தைப் பையிலிட முயல வேண்டும். பையிலிட விரும்பும் பந்தினை அவ்வாறு பையிலிட இயலாது அவர்கள் தோற்கும் வரையிலும், இந்தச் செயற்பாடு தொடர்ந்து நீடிக்கும். அவ்வாறு அவர்கள் தோற்குங்காலை, அவரது எதிராளி மேசைக்கு வந்து தமது அடுத்த கட்ட விளையாட்டைத் துவக்குவார். இந்த முறையில் விளையாட்டு அனைத்து சிவப்புகளும் பையிலிடப்பட்டு ஆறே வண்ணங்கள் மேசையில் மீதமிருக்கும் வரையிலும் தொடர்கிறது. அந்நேர இலக்கானது மஞ்சள், பச்சை, பழுப்பு, நீலம், இளஞ்சிவப்பு மற்றும் கருப்பு ஆகிய வண்ணங்களை, அந்த வரிசையில், பையில் இடுவதாக இருக்கும். ஒரு வரம்புறுகின் இந்தப் பகுதியில் ஒரு வண்ணம் பையில் இடப்பட்டால், அது மேசைக்கு வெளிப்புறமாக இருப்பதாகிறது. இறுதியான பந்து பையிலிடப்பட்டதும், அதிக அளவு மதிப்பெண்கள் பெற்ற விளையாட்டு வீரர் வெற்றி பெற்றவராகிறார்.

ஒரு விளையாட்டு வீரரின் எதிராளி பெறும்போதும், மதிப்பெண்கள் பெறப்படலாம். தப்பாட்டம் என்பதானது, விளையாட்டு வீரர் சிவப்பை அடிக்க முயலும்போது, வேறு வண்ணப்பந்தை அடித்து விடுவது, கோற்பந்தைப் பையிலிட்டு விடுவது அல்லது "" என்பதிலிருந்து தப்பிக்க முயல்வது (முன்னதாக விளையாடியவர் தமது முறை முடிந்த பிறகு, இலக்குப் பந்தை நேரடியாக அடிக்க இயலாத நிலையில் கோற்பந்தை விட்டு வைத்திருப்பதான ஒரு நிலை) போன்ற பல காரணங்களால் உருவாகலாம். ஒரு தப்பாட்டத்தினால் பெறும் மதிப்பெண்கள் குறைந்த பட்சமாக நான்கு என்பதிலிருந்து அதிகபட்சமாக ஏழு என்பது வரை (கருப்புப் பந்து ஈடுபடுத்தப்பட்டால்) வேறுபடுகின்றன.

பந்துகள் அவற்றின் துவக்க நிலையில் இருப்பது தொடங்கி, இறுதியான பந்து பையிலிடப்படும் வரையிலான ஒரு , "" என்றழைக்கப்படுகிறது. ஒரு என்பதானது, பொதுவாக முனனரே வரையறுக்கப்பட்ட எண்ணிலான வரம்புறுகுகளைக் கொண்டிருக்கும். இதில் அதிக நிகழ்வுகளில் வெற்றி பெறும் விளையாட்டு வீரரே முழுமையான போட்டிப் பந்தயத்தில் வெற்றி பெற்றவராவார். பெரும்பான்மையான தொழில்முறை போட்டிப் பந்தயங்கள்,இவ்வாறான ஐந்து வரம்புறுகுகளில் ஒரு விளையாட்டு வீரர் வெல்வதை அவசியமாக்குகின்றன. அதிக பட்ச நிகழ்வெண்ணாக ஒன்பது இருப்பதால், இது 'ஒன்பதில் சிறந்த ஐந்து' என்று அழைக்கப்படுகிறது. இறுதிப் போட்டிப் பந்தயங்கள் பொதுவாக பதினேழில் சிறந்தவை அல்லது பத்தொன்பதில் சிறந்தவை என்றே இருக்கும். உலகப் போட்டிப் பந்தயம் நீண்ட பந்தயங்களைப் பயன்படுத்துவதாக அமைந்திருக்கும். இவற்றில் முதல் முறையான சுற்றில் பத்தொன்பதில் சிறந்த சுற்றில் வெற்றி பெற்றவர்கள், முப்பத்தைந்து வரம்புறுகுகள் வரையிலும் (முதலாவது துவங்கி பதினெட்டு வரையிலும்) பங்கேற்க, இது இரண்டு நாட்களுக்கு நீடித்து விளையாடப்படுவதாக இருக்கும்.

தொழில் முறை மற்றும் போட்டிப் பயில்முறைக் கலைஞர்கள் ஆகியோருக்கான பந்தயங்களை ஒரு நடுவர் துவக்குகிறார். இவரே பந்தயம் முறையாக விளையாடப்படுகிறது என்பதை தீர்மானிக்கும் ஒரே நீதிபதியாவார். நடுவர், மேசை மீதுள்ள வண்ணங்களை மறு அடுக்கு செய்வதிலும் ஈடுபட்டு, ஒரு இடைவெளி நேரத்தின்போது ஒவ்வொரு விளையாட்டு வீரரும் எடுத்துள்ள மதிப்பெண்களையும் அறிவிப்பார். தொழில் முறை விளையாட்டு வீரர்கள் பொதுவாக விளையாட்டில் இழப்பை ஏற்கும் மன நிலை கொண்டே இந்த விளையாட்டில் ஈடுபடுவார்கள். நடுவர் காணாது விட்டு விட்ட தப்பாட்டங்களைத் தாமாகவே அறிவித்தல், எதிராளியின் அருமையான அடிகளுக்குப் பாராட்டுதல் அல்லது அதிர்ஷ்டவசமான அடிகளுக்காக கை கூப்பி மன்னிப்பு கேட்டல் ஆகியன இதில் அடங்கும்.

]மேடைக் கோற்பந்தாட்டத்தில் பயன்படுத்தப்படும் பிற சொற்றொடர், மேசைக்கு என்பதாக இருக்கையில்,(தப்பாட்டங்களைத் தவிர்த்து) விளையாட்டு வீரர் அடுத்தடுத்து கையகப்படுத்தும் பந்துகளின் மொத்த எண்ணிக்கையைக் குறிப்பதான "" என்பதாகும். உதாரணமாக, 15 என்னும் எண்ணிக்கையை அடைந்து விட்ட ஒரு விளையாட்டு வீரர், ஒரு சிவப்பைப் பையிலிட இயலாது தோற்பதற்கு முன்பாக, முதலில் ஒரு சிவப்பையும் பிறகு ஒரு கருப்பையும், பிறகு சிவப்பையும், அதன் பிறகு ஒரு இளஞ்சிவப்பு வண்ணத்தையும் பையிலிட்டிருக்கலாம்.

மேடைக் கோற்பந்தாட்டத்தின் பயன்படுத்தப்படும் இணைபொருட்கள், கோலின் நுனிக்கான , முழு மேசையின் அளவு காரணமாகப் பல நேரங்களிலும் தேவைப்படும், பல வகைகளிலான , சிவப்புகளுக்கான ஒரு முக்கட்டம் மற்றும் ஒரு மதிப்பெண் பலகை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கும். முழு அளவு மேசையின் மீது விளையாடப்படும் மேடைக் கோற்பந்தாட்டத்தின் ஒரு குறைபாடானது அறையின் அளவாகத் (22' x 16' அல்லது சுமாராக 5 மீ x 7 மீ) தேவைப்படும் இடவசதி. எல்லாக் கோணங்களிலுருந்தும் வசதியாகக் கோலைச் செலுத்துவதற்கு இந்த அளவு இடம் தேவைப்படுகிறது. இதன் காரணமாக, இந்த விளையாட்டு விளையாடப்படக் கூடிய இடங்களின் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைந்த அளவினதாகவே உள்ளது. பல பொது விடுதிகளில் சேர்ம மேசைகள் மிகவும் பொதுவாகக் காணப்படினும், மேடைக் கோற்பந்தாட்டமானது, ஒன்று தனிப்பட்ட சூழலில் விளையாடப்படுகிறது அல்லது மேடைக் கோற்பந்தாட்டக் கூடங்களில் விளையாடப்படுகிறது. குறைந்த அளவிலான சிவப்புப் பந்துகளைக் கொண்டு சிறிய அளவிலான மேசைகளிலும் இதனை விளையாடலாம். மேசை அளவின் மாறுபாடுகள் இவ்வாறு இருக்கலாம்:10' x 5', 9' x 4.5', 8' x 4', 6' x 3' (யதார்த்தமான ஒரு விளையாட்டிற்கு மிகக் குறைந்த அளவு) மற்றும் 4' x 2'. சிறிய மேசைகள், மடிக்கப்படுபவை அல்லது சாப்பாட்டு மேசையாக மாற்றப்படக் கூடியவை எனப் பல பாணிகளிலும் வரலாம்.

குறிப்பிடத்தக்க விளையாட்டு வீரர்கள்
ஆளுகையும் ஆட்டப் பந்தயங்களும்
கருவிகள்
விளையாட்டு