பெண்களுக்கான ஆடையணிகளுள், சேலை, மேற்சட்டை, பலவிதமான அணிகலன்கள் என்பவை அடங்கியிருந்தன. சிறுமிகள் முழுப்பாவாடை, தாவணி போன்றவற்றையும் அணிந்தனர். யாழ்ப்பாணத்தில் பலவிதமான சேலை கட்டும் முறைகள் இருந்தன. சிலர் மேற்சட்டை போட்டு சீலை கட்டினர். வேறு சிலர் மேற்சட்டை போடாமல் இடுப்பில் சேலையைச் சுற்றிக்கட்டி மறு முனையை மார்புக்கு மேலால் எடுத்துப் பின்புறம் எடுத்து இடுப்பில் செருகிக் கட்டினர். சில பெண்கள் மேற்சட்டை போடாமல், இரண்டு தோள்களும் திறந்திருக்கும்படி மார்புக்கு மேல் குறுக்காகச் சேலையைச் சுற்றிக் கட்டினர். இது குறுக்குக் கட்டுதல் எனப்படும். ஒல்லாந்தர் காலத்தில் பல ஆண்டுகள் யாழ்ப்பாணத்தில் வாழ்ந்த பல்டேயசு பாதிரியாருடைய நூலில் காணும் படமொன்றில் பெண்கள் இடுப்பில் மட்டும் சேலையுடன் திறந்த மார்புடன் இருப்பதாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. இப்படத்தை எவ்வளவு தூரம் உண்மையாக எடுத்துக்கொள்ள முடியும் என்று தெரியவில்லை. பெண்களின் உடைகளிலும், யார் எவ்வாறு உடைகளை அணியலாம் என்பதில் சாதி சார்ந்த கட்டுப்பாடுகளின் பங்கு உண்டு. சாதியமைப்பின் தாழ்ந்த படிநிலையில் உள்ளோரே அண்மைக்காலம் வரை குறுக்குக் கட்டாகச் சேலை கட்டுவது வழக்கமாக இருந்தது.

பெண்கள் தமது, தலை, காது, மூக்கு, கழுத்து, கை, இடை, கால் போன்ற உறுப்புக்களில் நகைகளை அணிந்தார்கள். இவற்றுட் சில வழமையாக அணிபவை. சில விழாக்களிலும், சிறப்புத் தேவைகளுக்கும் மட்டும் அணியப்படுபவை.

மரபுவழி ஆடையணிகள்
பெண்களுக்கான ஆடையணிகள்
சாதியமைப்பும் ஆடையணிகளும்
ஐரோப்பியர் காலம்