1970 ஆம் ஆண்டுகளின் ஆரம்பத்தில், சிறிய கார்களுக்கான நுகர்வோரிடமிருந்து ஐரோப்பிய தேவை அதிகரித்தன. ஃபோர்டின் சிறிய ரகமான் எஸ்கார்ட், வழக்கமான முன்புற எஞ்சின், பின் சக்கர இயக்க கார் இருந்தது; இருப்பினும் போட்டியாளர்கள் ஃபியட்127 மற்றும் ரெனால்ட் 5 போன்ற சிறிய முன்சக்கர இயக்க கார்களை அறிமுகப்படுத்தினர். 1973 ஆற்றல் சிக்கல்களின் விளைவுகள் சிறிய கார்களுக்கான தேவையும் அதிகரித்தன. BMC (பிரிட்டிஷ் லைலேண்ட் உடன் இணைக்கப்பட்டிலிருந்து) 1959 ஆம் ஆண்டில் அதன் மினி உடன் மினி-கார் சந்தையில் நுழைந்தது, அதே நேரத்தில் ரூட்ஸ் குரூப் 1963 ஆம் ஆண்டில் இறுதியாக குறைந்த வெற்றியடைந்த ஹிமேன் இம்ப் காரை அறிமுகப்படுத்தியது, ஆனால் சிறிய கார்களை மக்கள் விரும்பிய காலம் மலையேறியது இப்போது வழக்கமான சலூன்களுக்கு பதிலாக நடைமுறை ஹேட்ச்பேக்குகளை விரும்பினர். 1975 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் GM நிறுவனம் நவீன சூப்பர்மினி சந்தையில் அதன் வழக்கமான ஓபல் காடெட் சிட்டி/செவெட்டி மூன்று கதவு ஹேட்ச்பேக் இரட்டைகளுடன் நுழைந்தது.

"பாப்கேட்டிற்கான" உண்மையான திட்டங்கள் ஃபோர்டு எஸ்கார்ட்டை காட்டிலும் புதிய காரின் விலை 100 அமெரிக்க டாலர்கள் என்று குறைவாக தயாரிப்பதற்கான ஆவலைக் குறிப்பிட்டன. கூடுதலாக, அந்தக் காரானது ஃபியட் 127 ஐ விடவும் நீளமான வீல்பேஸைக் கொண்டுள்ளது, ஆனால் ஒட்டுமொத்த நீளம் ஃபோர்டின் எஸ்கார்ட்டை விடவும் குறைவானது. இறுதி முன்மொழிவானது கியாவில் டாம் ட்ஜார்டா அவர்களால் ஒன்றிணைக்கப்பட்டது.

1973 ஆம் ஆண்டின் இலையுதிர் காலத்தில் பாப்காட், காலோஜின் மற்றும் டண்டான் (எஸ்செக்ஸ்) ஆகியவற்றிலுள்ள ஃபோர்டின் பொறியாளர்கள் மையங்களின் கூட்டிணைவுடன் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. குறிப்பாக பெண் வாடிக்கையாளர்களை இலக்காக்கும் நோக்கில் வாடிக்கையாளர் கிளினிக்குகள் ஐரோப்பா முழுவதும் நடத்தப்பட்டன.

ஃபோர்டு ஆண்டுக்கு 500,000 ஃபீஸ்டாக்களைத் தயாரிக்க மதிப்பிட்டிருந்தது, மேலும் வலேன்சியா, ஸ்பெயின் அருகில் அனைத்தும் புது எஞ்சின் தொழிற்சாலை; போர்டெக்ஸ், பிரான்ஸ் அருகில் டிரான்சேக்ல் தொழிற்சாலை; ஜெர்மனியின் டேஜ்ன்ஹாம், எஸ்செக்ஸ் மற்றும் சார்லூயிஸ் ஆகியவற்றில் கட்டமைப்புக் கூடங்களுக்கான தொழிற்சாலை நீட்டிப்புகள் ஆகியவற்றைக் கட்டமைத்தது. இறுதியான கட்டமைப்பும் வாலென்சியாவி ஏற்படுத்தப்பட்டது.

பிரபலத்தன்மை
வரலாறு
ஃபீஸ்டா ST
உபகரணம்