எலும்பு வளர்ச்சி இருக்கும் நோயாளிகளுக்கே பொதுவாக பிரேசிங் செய்யப்படுகிறது இது பொதுவாக அறுவை சிகிச்சைக்கு பரிந்துரைக்கபடும் நிலைக்கு மேல் அது வளராதபடி தடுப்பதற்கு வளைவை தாங்கிப் பிடிப்பதற்கு இந்த முறை உதவுகிறது. வலியை நீக்குவதற்கு, பெரும்பாலும் இளவயதில் உள்ளவர்களுக்கு இந்த முறை பின்பற்றப்படுகிறது. பாதிக்கப்பட்ட பகுதிவரை தாங்கி பிடிப்பதற்கு கருவி ஒன்று நோயாளியின் உடம்பில் பொருத்தப்படும்; சில நேரங்களில் நோயாளியின் கழுத்துப் பகுதிவரையும் தாங்கி பிடிக்கும் கருவிகளும் பொருத்தப்படக்கூடும். பொதுவாக,TLSO, என்ற பிரேஸ் தான் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது ஃபைபர் கிளாஸ் அல்லது பிளாஸ்டிக்கால் செய்யப்பட்டிருக்கும். தோள்பட்டையிலிருந்து, இடுப்பு வரையிலான பகுதியில் பொருத்தும்படி அமைக்கப்பட்டிருக்கும். ஒரு நாளைக்கு 22 முதல் 23 மணிநேரங்கள் வரை இதை அணியலாம். இது முதுகுத்தண்டில் உள்ள வளைவுகளுக்கு அழுத்தத்தைக் கொடுக்கிறது. இதன் வடிவமைப்பு மற்றும் எலும்பு சிகிச்சை நிபுணரின் திறமைக்காக மட்டுமின்றி, நோயாளியின் ஒத்துழைப்பு மற்றும் ஒரு நாளைக்கு அவர் அதைப் பயன்படுத்தக்கூடிய மணிநேரங்கள் போன்றவற்றின் அடிப்படையில்தான் அதன் திறன் அமைந்துள்ளது. பொதுவாக, நோய் முதல் அறியா நிலையில் ஏற்படும் வளைவுகள் மற்றும் அறுவை சிகிச்சை தேவையில்லை என்று தீர்மானிக்கப்படுபவர்களுக்கே பிரேசஸ் முறை பயன்படுத்தப்படும். இளம் வயது குழந்தைகள் உடலில் இன்னும் அதிகமான வளைவை ஏற்படுத்திக்கொள்ளாத வகையில் இது பயன்படுத்தப்படும். அறுவை சிகிச்சை முன் கூடுமானவரை வளைவின் வளர்ச்சியை இது தடுக்கும். பாதிக்கப்பட்ட முதுகுத்தண்டு மேலும் பாதிப்பு அடைவதிலிருந்து இது தடுக்கும். இந்த முறையானது உணர்வு ரீதியான மற்றும் உடல்ரீதியான வசதியின்மையை ஏற்படுத்தும். அன்றாட செயல்பாடுகளை செய்வதில் மிகுந்த சிரமம் இருக்கும் காரணம் இந்த முறையினால் வயிற்றுப்ப்குதிக்கு மிகுந்த அழுத்தம் கிடைக்கும் இதனால் மூச்சு விடுவதிலும் சிரமம் இருக்கும். அடிவயிற்றுப் பகுதிக்கு அழுத்தம் ஏற்படுவதால் குழந்தைகள் தங்களது எடையை இழக்கவும் வாய்ப்புண்டு.

ஸ்கோலியோசிஸ் ஆய்வு அமைப்பின் பரிந்துரைகளின்படி, பிரேசிங்கில், 25 டிகிரிகளை விட அதிகமான வளைதல் பயிற்சிகள், 30 மற்றும் 45 டிகிரிகளில் உள்ள வளைவுகள், ரிஸ்ஸர் குறி 0, 1 அல்லது 2 (பெல்விக் வளர்ச்சி பகுதியில் எக்ஸ்-ரே அளவீடு), மற்றும் பெண்களில் மாதவிடாய் தொடங்கிய 6 மாதத்திற்குள்ளாக.

பூப்படைதல் காலத்தில், 25° கோப்புக்கும் அதிகமான வளர்ச்சியடையும் ஸ்கோலியோசிஸானது, சினீவு பிரேஸ் போன்ற அமைப்பு சார்ந்த பிரேஸ் உடன் சிகிச்சையளிக்கப்பட வேண்டும், மேலும் இதனுடைய வழியாக, சராசரியாக ஒரு நாளைக்கு 16 மணிநேரங்கள் பிரேஸை அணிந்திருக்க வேண்டும். (ஒரு நாளுக்கு 23 மணிநேரங்கள் என்பது இன்னும் சிறந்த முடிவைத் தரக்கூடும்). சமீபத்திய பிரேஸ் உருவாக்கமானது CAD/CAM என்ற தொழில்நுட்பத்திலானது. இந்த தொழில்நுட்பத்தின் உதவியுடன், வடிவம் சார்ந்த நிலையான பிரேஸ் சிகிச்சைக்கு இது உதவும். இந்த அமைப்பு முறைகளால், பிரேஸ் உருவாக்கத்தில் ஏற்படும் தீவிரமான தவறுகள் தவிர்க்கப்படுகின்றன. இந்த தொழில்நுட்பமானது, பிரேஸ் கட்டமைப்பிற்கான பிளாஸ்டர் வார்ப்புரு உருவாக்கத்தையும் தடுக்கிறது. அளவீடுகளானது, பிளாஸ்டரிங்குடன் ஒப்பிடத்தகாததாய் இருக்கும்பட்சத்தில், அதை எந்த நேரத்திலும் எடுத்துக்கொள்ளலாம். இதில் ஜெர்மனியில் கிடைக்கும் CAD / CAM பிரேஸ்களான "ரெக்னியர்-சியனவு பிரேஸ்" , "ரிகோ-சியனவு பிரேஸ்" மற்றும் "ஜெனிசிங்கன் பிரேஸ்" போன்றவை வியஸ்ஸைப் பொறுத்தவரை இம்மாதிரியானவையாகும். பல நோயாளிகள், சியனவு-லைட் பிரேஸையே விரும்புகின்றனர், ஏனெனில் அதுவே, உலகளாவிய அளவில் எழுத்துப்பூர்வமாக சிறந்த பிரேஸ் என்றறியப்பட்டுள்ளது மற்றும் தற்போது பயன்பாட்டில் உள்ள எந்த பிரேஸை விடவும் அணிவதற்கு இதுவே எளிதானது. ஆனாலும், இந்த பிரேஸ் எல்லா வகையான வளைவு வடிவங்களுக்கும் கிடைப்பதில்லை.

சமீபத்திய வளர்ச்சியடைந்த பிரேஸ்களில் ஒன்று ஸ்பைகர் டைனமிக் பிரேஸ். மான்ட்ரியல் கனடாவில் உள்ள செயின்ட். ஜஸ்டின் மருத்துவமனையில் உள்ள ஆய்வுக்குழுவினரால் இது உருவாக்கப்பட்டது. ஆய்வுத் திட்டபணியின் ஒரு பகுதியாக கனடா நாட்டு அரசாங்கத்தால் இந்த ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. 1992 ஆம் ஆண்டு மான்ட்ரியலில் முதன்முதலாக பிரேஸ் பயன்படுத்தப்பட்டது மேலும் உலகம் முழுவதிலும் உள்ள பெரும்பாலான நாடுகளில் இது பயன்படுத்தப்படுகிறது.

ரிஜிட் பிரேசிங்கில் உள்ள வெவ்வேறு விதமான சிகிச்சை முறைகளைப் பயன்படுத்தி இந்த பிரேஸ் வேலை செய்கிறது. 3 விதமான அழுத்தத்தின் மூலம், முதுகுத்தண்டை நேராக முயற்சிக்கப்படுவதைக் காட்டிலும் சரியான நகர்வை ஸ்பைன்கேர் பயன்படுத்திக்கொள்கிறது. ஸ்கோலியோட்டிக் நிலைக்கு எதிரான நிலையில் உடலின் பகுதிகள், தோள்பட்டைகள், விலா எலும்புகள், லம்பர் ஸ்பைன் மற்றும் பெல்விஸ் போன்ற பகுதிகளை நிலைப்படுத்தும்படி செய்யப்படுகிறது. உடல் வேறுநிலைக்கு மாறும்போது, அதற்கேற்ற சரியான நிலைக்கு உடலுடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கும் முதுகுத்தண்டானது நகரும். சில நிலைகள் மற்றும் ஸ்பைன் நிலைகளானது ஸ்கோலியோடிக் வளைவின் நிலைத்தன்மையில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தவும் வாய்ப்புண்டு.

ஸ்பைன்கேர் கருவியில் உள்ள நன்மைகள் என்னவென்றால், அதை அணிவதும் அணிந்த பின் இயல்பான நகர்வுகளையும் அது எளிமையாக்கிவிடும். ரிஜிட் பிரேசிங்கில் ஏற்படும் தசை வலிமையிழப்பு பக்க விளைவுகள் போன்றவை இதில் ஏற்படாது. துணிகளின் உள்ளே கனகச்சிதமாய் இது பொருந்திவிடும். இது ஒரு சரியான அணிகலன் என்பதை 95.7 சதவீத நோயாளிகள் உணர்ந்துள்ளனர்.
நோய் முதல் அறியா நிலையில் உள்ள ஸ்கோலியோசிஸ் சிகிச்சையில், ஸ்பைன்கேர் டைனமிக் பிரேசிங் அணிதலானது வெற்றிகரமான முடிவுகளை வழங்கிய பிரேசிங் முறைகளில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது. 2005 ஆம் ஆண்டின் ஸ்கோலியோசிஸ் ஆய்வு சமூகத்தின் வழிகாட்டுதலின்படி, ஜர்னல் ஆஃப் பீடியாட்ரிக் ஆர்தோபேடிக்ஸ் என்ற பதிப்பில் 2007 ஆம் ஆண்டு ஜுன்மாதம் பிரேசிங் குறித்த இரண்டு பெரிய ஆய்வுகள் வெளிவந்தன. அதில் ஒரு ஆய்வானது ரெயின்போ குழந்தைகள் மருத்துவமனை யால் மேற்கொள்ளப்பட்டதாகும் இந்த ஆய்வில் ஸ்பைன்கேர் பிரேஸின் திறன்கள் விவாதிக்கப்பட்டது. மற்றொன்று, செயின்ட். ஜஸ்டின் குழந்தைகள் மருத்துவமனை யில், நடத்தப்பட்டு, ஸ்பைன்கேர் பிரேஸின் திறன்கள் குறித்து அறிவிக்கப்பட்டது. ஸ்கோலியோசிஸ் ஆய்வு சமூகத்தின் வழிகாட்டுதலின் இரண்டு ஆய்வுகளிலும், 3 வகையான குழுக்களின் முடிவுகள் ஒப்பிடப்பட்டு அறிவிக்கப்பட்டதாகும்.

இந்த ஆய்வின் முடிவுகளில், ஸ்பைன்கேர் பயன்படுத்துவதால் 76.5 சதவீதம் அறுவை சிகிச்சை தவிர்க்கப்படுவதாகவும், இரவுநேரத்தில் அணியக்கூடிய பிரேஸ் ஆனது 40% விளைவை ஏற்படுத்தி அறுவை சிகிச்சையை தவிர்ப்பதாகவும், TSLO ஆனது 21% விளைவை ஏற்படுத்தி அறுவை சிகிச்சையை தவிர்ப்பதாகவும் கூறப்பட்டது. இந்த முடிவுகளின் அடிப்படையில் வைத்து பார்க்கும்போது, TLSO உடன் வைத்து ஒப்பிடுகையில், ஸ்பைன்கேர் சிகிச்சையானது 71% சதவீதம் அறுவை சிகிச்சையிலிருந்து தப்பிக்க உதவுவதாகவும் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

ஸ்பைன்கேர் குழுவின் விளைவுகளைப் பற்றி சிலர் விமர்சித்துள்ளனர், தனித்தனி அமைப்புகளின் கண்டுபிடிப்பாளர்களால் இந்த முடிவுகள் சரியாக மீண்டும் உருவாக்கப்படவில்லை. ஆனாலும், இங்கிலாந்து, போலந்து ஸ்பெயின் மற்றும் கிரீஸ் ஆகியவற்றில் உள்ள தனித்தனி மையங்கள் தனித்தனி முடிவுகளை வெளியிட்டுள்ளன. இந்த ஆய்வுகள் ஒவ்வொன்றிலும் பெறப்பட்ட முடிவுகளானது, செயின்ட். ஜஸ்டின் மருத்துவமனை ஆய்வுகளுடன் கிடைத்த முடிவுகளுடன் ஒத்துபோயின.

ஸ்பைன்கேரை பயன்படுத்தி எதிர்மறையான முடிவுகளையே இரண்டு ஆய்வுகளும் வழங்கின. அதன் மோசமான அறிவியல் செயல்முறைகள் மற்றும் விருப்ப முரண்பாடுகளின் காரணமாக மிக அதிகமாக இரண்டு ஆய்வுகளும் விமர்சிக்கப்பட்டன. 
ஸ்பைன்கேர் பிரேஸ் பயன்படுத்தும்படி வடிவமைக்கப்படாத காரணத்தால், ஆய்வு ஆசிரியரால் ஸ்பைன்கேர் பிரேசின் பயன்பாடு ஒரு ஆய்வில் மாற்றப்பட்டது. ஸ்பைன்கேரைப் பொருத்துவதில் அந்த ஆசிரியருக்கு முன் அனுபவம் ஏதுமில்லாமல் இருந்தது அதனால் ஒரு ஆசிரியராக அதன் பயன்களை அவரால் பிரபலப்படுத்த முடியாமல் போனது. இரண்டாவது ஆய்வில், ஓரளவே பயிற்சியடைந்த நிபுணர்கள் குழுவால் ஸ்பைன்கேர் பயன்படுத்தப்பட்டது ஆனால் பிரேசிற்கு தேவையான முக்கிய உபகரணங்கள் அதில் இல்லாமல் இருந்தது. 
. இதன் மூலம் இவ்விரு ஆய்வுகளும் விளக்குவது என்னவெனில், முன் அனுபவம் பெற்ற பயிற்சியாளாரால் இது பயன்படுத்தவேண்டும், பயன்பாட்டிற்கு ஏற்றபடி அதை பொருத்துவதற்கும் பயிற்சி நிரல் அமைக்க வேண்டு என்பதே அது.

ஸ்கோலியோசிஸ் நோயால் குழந்தைகள் பாதிக்கப்பட்டிருந்தால், அவர்களுக்கு பிரேஸ் பயன்படுத்துவதற்கு பதில் முதலில் பிளாஸ்டர் ஜாக்கட் அணிவதற்கு பயிற்சி அளிக்கப்படும். குழந்தைக்கு ஏற்படும் அறியாநிலை ஸ்கோலியோசிஸை தொடர்ச்சியான பிளாஸ்டர் தொகுப்புகளைப் (EDF: நீட்டித்தல், நகர்த்துதல், வளைத்தல்) பயன்படுத்தி நிரந்தரமாக சரிசெய்வது சாத்தியம் என்று நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. இவை ஒரு சிறப்பான சட்டத்தில் சரிசெய்தல் முறையாக பயன்படுத்தப்படும், இதனால், குழந்தையின் மென்மையான எலும்புகளை அதனுடைய வளர்ச்சியுடன் சரியாக "ஒழுங்கமைக்க" முடிகிறது. இந்த முறையானது, UK நாட்டைச் சேர்ந்த மின் மேத்தா என்ற சிறப்பு நிபுணரால் உருவாக்கப்பட்டது. சில ஆரம்பக்கட்ட நிலையில் இருக்கும் குழந்தைகளுக்கு அணிவிக்கும் தன்மைகொண்ட CAD/CAM பிரேஸ்கள் இன்றளவில் எங்கும் கிடைக்கும்படி உள்ளது. இதனால் பிளாஸ்டர் ஜாக்கெட்களுக்கு தற்போது மவுசு இல்லை என்பது உறுதியாகிறது.

பிணைப்பு இல்லாத அறுவை சிகிச்சை
நோய் அறிகுறிகள்
பிரேசிங்
பிசியோதெரபி முறைகள்