ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களாக மனித இனம் காற்றியக்க விசைகளை "பாய்மரப்படகு", "காற்றாலை" போன்றவற்றை இயக்குவதற்கு பயன்படுத்திவந்துள்ளது. வரலாறு பதிவு செய்ய ஆரம்பிக்கப்பட்ட காலத்திலிருந்தே பறத்தல் தொடர்பான பலவித கதைகள் புழங்கிவருவதை நாம் காண்கிறோம், உதாரணமாக இகாரசு மற்றும் டெடாலசு போன்றோரின் கதைகள். காற்றெதிர்ப்பு போன்ற (இழுவை போன்ற)காற்றியக்கத்தின் சில விளைவுகள் அரிஸ்டாட்டில், லியொனார்டோ டா வின்சி, கலீலியோ கலிலி போன்றோரால் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்த போதிலும், 17-ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முந்தைய காலகட்டம் வரை காற்றின் பாய்வு சம்பந்தமான அளவுசார் தேற்றங்கள் ஏதும் வளர்த்தெடுக்கப்படவில்லை.

1505இல், லியொனார்டோ டா வின்சி "கோடக்ஸ் ஆன் த பிளைட் ஆஃப் பேர்ட்ஸ்" ('Codex on the flight of birds') என்ற புத்தகத்தை எழுதினார், இது காற்றியக்கவியல் பற்றிய மிக பழமையான ஆய்வுக்கட்டுரைகளுள் ஒன்றாகும். ஒரு பறக்கும் பறவையின் புவியீர்ப்பு மையம் அதன் அழுத்த மையத்துடன் ஒன்றாவதில்லை என்றும், ஒரு ஒர்னிதோப்டரின் கட்டமைப்பை, ஒரு பறவையின் இறக்கைகளைப் போல் வடிவமைத்ததும் அவர்தான்.

காற்றின் எதிர்ப்புத்திறனின் கோட்பாட்டை முதன்முதலில் வடிவமைத்தது சர் ஐசக் நியூட்டன் ஆவார், அதன் மூலம் முதல்தலைமுறை காற்றியக்கவியலாளர்களுள் ஒருவரானார். அக்கோட்பாட்டின்படி, ஒரு அமைப்பு/தொகுதியின் மேல் செயல்படும் இழுவையானது அவ்வமைப்பின் பரிமாணம், அது பயணிக்கும் பாய்மத்தின் அடர்த்தி, இரண்டாம் புயவுக்கு உயர்த்தப்பட்ட அதன் வேகம் ஆகியவற்றைச் சார்ந்தது. மிகக் குறைந்த பாய்வு வேகங்களுக்கு இக்கோட்பாடு சரியாக இருந்தது. பாய்ம ஓட்டத்தில் பாய்ம ஓட்டத்துக்கு குறிப்பிட்ட கோணத்தில் சாய்ந்திருக்கும் ஒரு தட்டையான தகட்டின் மீது செயல்படும் இழுவை விசையை கணக்கிட நியூட்டன் ஒரு விதியை வடிவமைத்தார். இழுவை விசையை "F" என்றும் அடர்த்தியை "ρ" என்றும் தகட்டின் பரப்பளவை "S" என்றும் பாய்வு வேகத்தை "V" என்றும் மற்றும் அமைவுக்கோணத்தை "θ" என்றும் குறித்தால் அவரது விதி formula_1 என்ற சமன்பாட்டால் குறிப்பிடப்படுகிறது.

நியூட்டனின் அச்சமன்பாடு சில இடங்களைத் தவிர்த்து மற்றனைத்து இடங்களிலும் தவறான முடிவுகளையே தருகிறது. குறைந்த அமைவுகோணங்களில் ஒரு அமைப்பின் மீது செயல்படும் இழுவை, கோணங்களுக்கு நேர்விகிதத்தில் உள்ளது. ஆனால், நியூட்டன் சமன்பாடு இழுவை அமைவுகோணங்களோடு இருபடி வீதத்தில் அதிகரிப்பதாகக் கூறுகிறது. அச்சமன்பாடு இழுவையை அளவுக்கதிகமாக காட்டியிருப்பதால், இழுவையை ஈடுசெய்யத் தேவையான உந்துவிசை அதிகமாகத் தேவைப்படும் என்ற அச்சம் மனித இனத்தின் வான்பயண ஆரம்பத்தை தாமதப்படுத்தியிருக்கக்கூடும். ஆயினும், அச்சமன்பாடு மிக மெல்லிய தகடுகளுக்கு, அமைவுகோணம் அதிகமாக இருக்கும்போதும் பாய்வுப் பிரிவு ஏற்படும்போதும் (அ) பாய்வு வேகம் மீயொலி வேகத்திலிருக்கும்போதும், பொருந்திப்போகிறது.

ஒலியொத்தவேகப் பாய்வு
கொந்தளிப்பு
அமுக்கக் காற்றியக்கவியல்
முற்கால சிந்தனைகள் - பழங்காலங்களிலிருந்து 17-ஆம் நூற்றாண்டு வரை