பார்த்த பொழுது, புனித சின்னப்பர் உடலானது, முழங்காற்படியிட்டு வானத்தை நோக்கி பார்த்த வண்ணமாகவும், இரண்டு கைகளையும் மேலே விரித்திருக்கவும் கண்டு, செபம் செய்கிறார் என்று நினைத்து, தாமும் செபிக்கத்தொடங்கினார். அவர் செபம் செய்கிறபோது வழக்கமாய் விடுகிற பெறுமூச்சி இல்லாமையைக் கண்டு அருகில் சென்று பார்த்தபொழுது உயிரற்ற சடலமாக இருப்பதைக் கண்டு மிகுந்த துக்கத்தோடு கண்ணீர்விட்டழுது, தான் வரும் வழியில் கண்ட காட்சியை நினைவு கூர்ந்தார்.

அந்த காட்சி அதிகாலை மூன்று மணி அளவில் நடந்து சென்று கொண்டிருக்கும் போது இறைதூதர்களும், இறைவாக்கினர்களும், அப்போஸ்தலர்களும் புடைசூழ மிகுந்த வான்மகிமையோடு புனித சின்னப்பருடைய ஆன்மா விண்ணகத்திற்கு எழுந்தருளிப்போக கண்டார். உடனே முகங்குப்புறச் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து, புலம்பி அழுது, " ஆ! அன்பான தந்தையே! ஏன் என்னைக் கைவிடுகிறீர்; உம்முடைய அன்பை சுவைத்த நான் இவ்வளவோ விரைவில் உம்மை இழந்துவிடுவதேன்" என்று உறக்கக் சத்தமிட்டு அழுதார்.

பின்னர் தன்னை திடப்படுத்திக்கொண்டு, எழுந்து வேகமாய் நடந்து புனித சின்னப்பரின் சடலத்தை தான் கொண்டு வந்த கம்பளியால் சுற்றிக் குகையிலிருந்து வெளியேகொண்டு வந்து, திருச்சபையின் முறைப்படி சங்கீதங்களைப் பாடிச் செபம் செய்தார்.

பிறப்பு:
புனித சின்னப்பரின் பெருமையை வெளிபடுத்திய புனித அந்தோணியார்:
புனித சின்னப்பரின் கடைசி தருணம்:
தவத்திலே உயிரை துறந்த வனத்துச் சின்னப்பர்: