'கொடுங்கல்லூர்' என்ற நவீன பெயரின் தோற்றம் பல விளக்கங்களைக் கொண்டுள்ளது: 

இடைக்காலத்தில் (கி.பி. 9 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து), கொடுங்கல்லூர் மகோதாயபுரம் என்றழைக்கப்பட்ட வஞ்சி நகரத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது (சமஸ்கிருதம்: மகோதயபுரா, மலையாளம்: மகோதய புரம் ). இது சுமார் முந்நூறு ஆண்டுகளாக சேர குல பெருமாள்களின் கேரள கிளையின் ஆட்சிப்பகுதியாகும். கொடுங்கல்லூர் பண்டைய காலங்களில் வர்த்தகம் காரணமாகவும், பகவதி சேத்திரமாகவும், கண்ணகி தங்கிய சேத்திரமாகவும் நன்கு அறியப்பட்டது. பாண்டிய அரசியின் காற்கொலுசினை தனது கணவன் கோவலன் திருடியதாக பாண்டிய மன்னனால் பொய்யாக குற்றம் சாட்டப்பட்டு கொல்லப்பட்டதனால் கோபமுற்ற கண்ணகி பாண்டியனின் தலைநகரான மதுரையை எரித்தபின் இங்கு வந்து தங்கியதாக கேரளத்திலும் தமிழ்நாட்டிலும் நாட்டுப்புறக் கதைகள் கூறுகின்றன. இது இங்கு நடைபெறும் கோவில் திருவிழாக்களில் தெளிவாகத் தெரிகிறது. மேலும் பாண்டிய ஆட்சியாளர் பின்பற்றத் தவறிய தருமத்தின் வேர்களைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் தூய்மையான கண்ணகியின் கோபத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. இது சேர மன்னர் செங்கொட்டுவனின் சகோதரரும், அரச குடும்பத்தில் பிறந்தவரும் பின்னர் துறவியானவுருமான இளங்கோ அடிகள் என்பவரால் எழுதப்பட்ட பாரம்பரிய தமிழ் காவியமான சிலப்பதிகாரத்தின் கதையாகும். இது முசிறி பட்டணம், முயிரிக்கோடு, மகாவஞ்சிமன பட்டணம், திரிகுலசேகரபுரம் என்றும் அழைக்கப்பட்டது. 

கொடுங்கல்லூர் ஜங்லி, ஜிங்கலே, சிங்கிலின், சைங்காலி, சிங்க்லி, சின்காலி, சென்கலா, சைங்காலி என்றும் அழைக்கப்பட்டுள்ளது. இவை அனைத்தும் பெரியாறின் துணை நதியான சங்கலா நதி அல்லது சங்கிலி நதி (அதாவது சமசுகிருதத்தில் "சிரிங்கலா" ) என்றப் பெயரிலிருந்து பெறப்பட்டவையாகும்.   

ஆரம்பகால வரலாற்று துறைமுகம்
சொற்பிறப்பு
வரலாறு
கொடுங்கல்லூரின் இடைக்கால துறைமுகம்