போர்க்கலையில் புதுமைகளை புகுத்தியதில் சுபுதை ஒரு முக்கியமான நபர் ஆவார். இவர் பிற்காலத்தில் தலைமை தாங்கிய படையெடுப்புகள் பல்வேறு வகையான சிக்கலான தந்திரங்கள் மற்றும் மூலோபாயங்களை கொண்டிருந்தன. அத்தகைய முயற்சிகள் இரண்டாம் உலகப்போர் வரை மீண்டும் எவராலும் செய்யப்படவில்லை. சீனா, உருசியா மற்றும் ஐரோப்பா ஆகியவற்றின் மீதான படையெடுப்புகளுக்கு சுபுதை தலைமை தாங்கிய பொழுது சுமார் ஒரு லட்சம் வீரர்களை 500 முதல் 1000 கிலோமீட்டர் தொலைவில் மூன்று மற்றும் ஐந்து வெவ்வேறு ராணுவ குழுக்களாக பயன்படுத்தினார். இந்தக் குழுக்கள் நெடுந்தொலைவில் பிரிக்கப்பட்டு இருந்த பொழுதும் அதிகப்படியான ஒத்திசைவுடன் போர் தந்திரங்கள் செயல்படுத்தப்பட்டன. போலந்து மற்றும் ஹங்கேரியின் முதன்மை இராணுவங்களை வெவ்வேறு இடங்களில் இரண்டு நாட்கள் இடைவெளியில் மங்கோலியர்கள் தோற்கடித்தனர். இவரது எதிரிகளை தவறாக வழிநடத்தி அவர்கள் எதிர்பாராத திசையிலிருந்து திடீர் தாக்குதல் நடத்துவதே சுபுதையின் போர் தந்திரங்களின் வடிவமைப்பு ஆகும். 1232 ஆம் ஆண்டில் சின் பேரரசின் மீதான மங்கோலிய படையெடுப்பின்போது அதுவரை வெற்றிகரமாக இயங்கிக் கொண்டிருந்த சின் படைகள் அவர்களுக்கென மிக சாதகமான நிலப்பரப்பில் இயங்கிக் கொண்டிருந்த போதிலும் அவர்களால் தொடர்ந்து திறம்பட செயல்பட முடியவில்லை. ஏனெனில் சின் படைகளால் எந்த மங்கோலிய ராணுவம் தப்பித்து ஓடுவது போல் நடிக்கிறது என்றும் எந்த மங்கோலிய ராணுவம் உண்மையிலேயே தாக்க வருகிறது என்றும் அவர்கள் கண்டறிவதற்கு முன்னரே முதன்மை இராணுவமானது தனிமைப்படுத்தப்பட்டு பசியால் சோர்வடைந்தது. கடுமையான காவலுக்கு உட்படுத்தப்பட்ட கோட்டைகள் பொதுவாக கடந்து செல்லப்படும் மற்றும் புறக்கணிக்கப்படும். கோட்டைக்கு வெளியில் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு போரிடும் படைகள் அழிக்கப்படும் வரை இந்தப் புறக்கணிப்பு தொடரும். முற்றுகைகளும் முக்கியமான அல்லது எளிதான கோட்டைகளின் மீது நடத்தப்படும். மற்ற சூழ்நிலைகளில் மங்கோலியர்கள் ஒரு முற்றுகை படையை விட்டு விட்டு அப்படியே சென்று விடுவர் அல்லது மதில் சுவர் கொண்ட கோட்டைகளை புறக்கணிப்பர். அதே நேரத்தில் கோட்டையை சுற்றியுள்ள விவசாய பகுதிகள் தீ வைத்து எரிக்கப்படும். எனவே கோட்டைக்குள் இருக்கும் எஞ்சியுள்ள மக்கள் பசியால் வாடுவர்.
நீண்ட காலம் போர்களில் கலந்துகொண்ட அனுபவம் காரணமாக மேற்கிலிருந்து கிழக்கு வரை இருந்த அனைத்து வகையான உயரடுக்கு ராணுவங்களுடன் போர் புரியும் வாய்ப்பு சுபுதைக்கு கிடைத்தது. மேலும் அவர் அந்த அனைத்து போர்களிலும் வெற்றி வாகை சூடினார். மற்ற மாபெரும் புல்வெளி அரசுகளின் குதிரை வில்லாளர்கள், 1230 களில் இருந்த சீனாவின் சின் அரசமரபின் உயரடுக்கு குதிரைப்படை, தங்களது பேரரசை சில காலத்திற்கு முன்னரே கைப்பற்றியிருந்த குவாரசமிய கங்லி துருக்கிய குதிரைப்படை, கனரக கவசங்களை உடைய ஜார்ஜியா, போலந்து மற்றும் ஹங்கேரி ஆகிய நாடுகளின் நைட் மாவீரர்கள் ஆகிய அனைவருமே சுபுதையின் ராணுவத்திற்கு எதிராக வலுவற்று போயினர். புல்வெளி குதிரை வில்லாளர் ராணுவங்கள் தங்களது எதிரிகளை மெதுவாக வலுவிழக்கச் செய்ய பல மணி நேரங்கள் அல்லது பல நாட்களுக்கு கூட கரே யுத்தம் அல்லது மன்சிகெர்ட் யுத்தம் போல் அம்புகளை எய்வர் என்ற பொதுவான பார்வைக்கு மாறாக சுபுதை மிக தீர்க்கமான மற்றும் திரவம் போன்ற முறையில் போரிடுவார். சுபுதையின் ராணுவம் பல வரிசைகளாக நிற்க எதிரி ராணுவத்தை துளைத்து உள்ளே செல்வதற்கு ஒரு வழியை ஏற்படுத்துவதற்காக கடுமையான அம்புத் தாக்குதல் அல்லது பெரிய கவன் வில்களைக் கொண்டு தாக்குதல் நடத்தப்படும். 1223 ஆம் ஆண்டின் கல்கா ஆற்று யுத்தத்தின்போது 20,000 வீரர்களைக் கொண்ட மங்கோலிய இராணுவமானது 80,000 வீரர்களைக் கொண்ட உருசிய ராணுவத்தை 9 நாட்களுக்கு தோற்று ஓடுவதுபோல் தவறாக வழிநடத்தி திடீரென்று திரும்பி தாக்குதல் நடத்தியது. உருசிய ராணுவத்தின் இரண்டாவது பிரிவு யுத்த களத்தை அடைந்து போருக்கு ஆயத்தமாவதற்கு முன்பே அவர்களின் முன்வரிசை படையானது தோற்று ஓடியது.

மங்கோலிய தளபதிகளிலேயே செங்கிஸ்கான் மற்றும் சுபுதை தான் முதன்முதலில் முற்றுகைப் போரில் பொறியாளர்களின் பங்களிப்பை உணர்ந்தனர். போர்க்களங்களில் கூட முற்றுகை எந்திரங்களை சுபுதை பயன்படுத்தினார். ஹங்கேரியில் நடந்த யுத்தத்தின் போது ஹங்கேரிய குறுக்கு வில்லாளர்கள் ஒரு இரவில் பாலத்தை கடக்க முயன்ற மங்கோலியர்களை தாக்கினர். அடுத்த நாள் ஆற்றை கடக்க முயன்ற மங்கோலியர்களுக்கு குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு சேதத்தை விளைவித்தனர். ஹங்கேரிய குறுக்கு வில்லாளர்கள் இருந்த ஆற்றங்கரை மீது கற்களை எறியும் எந்திரங்களைக் கொண்டு சுபுதை தாக்கினார். இதன் மூலமாக மேலும் சேதம் ஏற்படாமல் மங்கோலிய இலகுரக குதிரை படையானது ஆற்றை கடந்தது. எதிரிகளின் தற்காப்பை தடுக்கவும் அதேநேரத்தில் அவர்களை தாக்கவும் முற்றுகை ஆயுதங்கள் போன்ற கனரக ஆயுதங்களைக் கொண்டு தாக்குதல் நடத்தும் முறையானது முதன்முதலில் நூல்களில் பதியப்பட்டது அப்பொழுதுதான். இத்தகைய போர் முறையானது முதலாம் உலகப்போரின் ஊர்ந்து செல்லும் (creeping barrage) போர் முறையை ஒத்துள்ளது. ஊர்ந்து செல்லும் போர் முறையானது எதிரிகளின் ராணுவ வரிசைகளை அவர்களை தாக்கும் முன்னர் கலைப்பதற்காக பயன்படுத்தப்பட்டது. முக்கியமான பாலத்தை கடப்பதற்காக கல்லெறியும் எந்திரங்கள் பாதையை உருவாக்கிக் கொடுத்த போது ஆற்றின் மற்றொருபுறம் ஹங்கேரியர்களை சுற்றிவளைப்பதற்காக ஒரு தற்காலிக பாலத்தை உருவாக்குவதை சுபுதை மேற்பார்வையிட்டார். பாலத்தின் மீதான தாக்குதலில் கவனம் செலுத்திய ஹங்கேரியர்கள் சஜோ ஆறானது அதிக ஆழம் உடையதையும் அதைக் கடப்பது அவ்வளவு எளிதல்ல என்பதனையும் கணித்திருந்தனர். அதே நேரத்தில் மங்கோலியர்கள் ஒரு தற்காலிக பாலத்தை அதுவும் இரவில் உருவாக்குவதை அவர்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை. சுபுதையின் பொறியியல் புத்தி கூர்மையானது யுத்தகளத்தின் முக்கிய பகுதிகளை புகை திரைகளைக் கொண்டு முழுவதுமாக மூடும் முற்றிலும் தனித்துவமான செயல் வரையிலும் நீண்டிருந்தது. கல்கா யுத்தம் மற்றும் லியேக்னிட்சு யுத்தம் ஆகியவற்றின்போது மங்கோலிய ராணுவங்கள், தங்களது எதிரிகளின் ஒரு பகுதியினரை முதன்மை ராணுவத்தில் இருந்து பிரித்து, புகை திரைகளைக் கொண்டு, முதன்மை ராணுவம் பிரிந்துசென்ற ராணுவ பிரிவுகள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு, சுற்றிவளைக்கப்பட்டு, அழிக்கப்படுவதை காண முடியாத வண்ணம் செயல்பட்டன.

தோற்கடிக்கப்பட்ட மக்களில் சிறந்த திறமைசாலிகளை தனது படைகளில், முக்கியமாக பொறியாளர்களை சேர்த்துக்கொள்ளும் சுபுதையின் குணம் பொதுவாக அறியப்பட்டதாகும். ஒற்றர்கள் மூலம் தகவல்களை திரட்டுவது மற்றும் நீண்ட காலத்திற்கு முன்பு படையெடுப்புகளை திட்டமிடுவது ஆகிய திறமைகளில் சுபுதை மேம்பட்டு இருந்தார். உதாரணமாக உருசிய சமஸ்தானங்கள், போலந்துகாரர்கள் மற்றும் ஹங்கேரி நாட்டவர் ஆகியவர்கள் மீது தாக்குதல் நடத்துவதற்கு குறைந்தது ஒரு வருடத்திற்கு முன்னரே ஒற்றர்களை கொண்டு அந்த நாடுகளைப் பற்றிய விரிவான தகவல்களை சுபுதை திரட்டினார். இவரது ஐரோப்பிய எதிரிகள் மங்கோலிய உளவு வலையமைப்பின் சிக்கலான தகவல் திரட்டும் திறமையை கண்டு திகைத்துப் போனார்கள். எதிரிகளுக்கு ஏற்றவாறு மூலோபாயங்களை உருவாக்குதல், எதிரிகளின் நிலப்பரப்பு மற்றும் காலநிலை ஆகியவற்றின் தேவையைப் பொறுத்து தனது தந்திரோபாயங்களை சரி செய்து கொள்ளுதல் ஆகியவற்றில் சுபுதை சிறந்தவராக இருந்தார். சுபுதை தனது ராணுவத்தில் இலகுரக குதிரைப் படையின் பயன்பாட்டை வலியுறுத்தினார். எதிரிகளிடம் தப்பித்து ஓடுமாறு ஓடி அவர்களை முதன்மை இராணுவத்திலிருந்து தனியாகப் பிரித்து பின்னர் திடீர் தாக்குதல் நடத்தி அழிக்கும் முறையை பின்பற்றினார். மேலும் முதன்மை ராணுவத்தை தோற்கடிக்கும் போது அதிலிருந்து பிரிந்து ஓடும் பிரிவுகளையும் அழிப்பதன் மூலம் எதிர்காலத்தில் எந்தவித எதிர்ப்பும் வராமல் இருப்பதை உறுதி செய்தார். மங்கோலிய பாரம்பரியப்படி இராணுவம் செல்லும் போது அதனுடன் ராணுவ பொருட்களையும் கொண்டு செல்லும் முறையை சுபுதை தனது படை வீரர்களுக்காக பயன்படுத்தினார். இதன் மூலம் அவர்கள் செல்லும் வழியில் உள்ள நிலங்களில் கிடைக்கும் பொருட்களை கொண்டு தங்களது தேவைகளை பூர்த்தி செய்து கொண்டனர். அதே நேரத்தில் நீண்ட தூர பயணம் தேவைப்படும் படையெடுப்புகளின் போது அதிக தொலைவுகளை எளிதாக கடந்தனர். யுத்தத்தை ஆரம்பிப்பதற்கு முன்னர் எதிரிகளை பலவீனமான நிலைக்கு கொண்டு செல்வது சுபுதை விரும்பிய ஒன்றாகும். மங்கோலிய உயிர்களை இழக்காமல் பார்த்துக்கொள்வதில் சுபுதை மிக அதிக கவனம் செலுத்துவார். அதற்காக விரிவான மூலோபாய தந்திரங்களை செயல்படுத்துவார் அல்லது பொதுமக்களை பயமுறுத்தி அடிபணிய வைப்பதற்காக அடிக்கடி மொத்தமாக மக்களை கொல்ல உத்தரவிடுவார். இவை அனைத்தும் எதிர்காலத்தில் மங்கோலியர்கள் குறைவாக கொல்லப்படுவதற்கு உதவிகரமாக இருக்கும்.

செங்கிஸ்கான் போலவே சுபுதையும் எதிரிகளுக்குள் பிரிவை ஏற்படுத்தி அவர்களை ஆச்சரியப்பட வைப்பதில் வல்லவர் ஆவார். அதிக திறமைவாய்ந்த மங்கோலிய ஒற்றர் அமைப்புகள் கருத்து வேறுபாடுகளை உருவாக்குதல், முக்கியமான உள்ளூர் தலைவர்களுக்கு லஞ்சம் கொடுத்தல் மற்றும் மற்ற எதிரிகள் ஒன்றிணைந்து தங்களது முழு பலத்துடன் போரிடுதலை தடுத்தல் ஆகியவற்றை செயல்படுத்தும். இதனுடன் மங்கோலியர்கள் பற்றிய பயம் பொதுவாகவே இருக்கும். பல நேரங்களில் மங்கோலியர்கள் போர்க்களத்தை நெருங்கும்போது எதிரிகள் பயத்தில் ஓடினர் அல்லது செய்வதறியாது திகைக்கும் அவர்கள் எந்தவித தாக்குதலிலும் இறங்க மாட்டார்கள். மெர்கிட்டுகளை தாக்கும்போது சுபுதை முதன்மை மங்கோலிய ராணுவம் தொலை தூரத்தில் இருப்பதாக அவர்களை நம்ப வைத்தார். அதே நேரத்தில் திடீரென அவர்களை சுற்றி வளைத்து மங்கோலியர்கள் தாக்குதல் நடத்தினர். குவாரசமிய ஆட்சியாளர் ஷாவுக்கும் அவரது தாயின் ராணுவத்திற்கும் இடையில் மங்கோலியர்கள் பிரச்சனையை உருவாக்கினர். அதே நேரத்தில் சூழ்நிலையை சரி செய்யமுடியாத வண்ணம் பார்த்துக்கொண்டனர். ஜார்ஜியாவில் மக்களை கொன்றதன் மூலம் அரசர் நான்காம் ஜார்ஜின் ராணுவம் வெட்ட வெளிக்கு கொண்டு வரப்பட்டது. அதே நேரத்தில் காக்கேசிய மலைகளுக்கு வடக்கிலிருந்த நாடோடி குமன்கள், உள்ளூர் ஆலன்கள் மற்றும் சிர்காசியர்கள் ஆகியோர் அரசுடன் சேர்ந்து விடாதபடி ராஜதந்திர நடவடிக்கைகளை மங்கோலியர்கள் மேற்கொண்டனர்.

மகா குதிரைப்படை தாக்குதல் (1220-1223)
தளபதியாக
உருசியாவை குளிர் காலத்தில் கைப்பற்றுதல் (1236–1240)
நடு ஐரோப்பிய படையெடுப்பு (1241-1242)