1941இல் இவர் மருத்துவராக பட்டம் பெற்றார். பட்டம் பெற்ற பிறகு, பாக்தாத்தில் உள்ள அரச மருத்துவமனையில் மருத்துவராக நியமிக்கப்பட்டார். பின்னர் கார்க் மருத்துவமனைக்கு மாற்றப்பட்டார். அங்கு பணி புரிந்த் காலம் முழுவதும் இவர் முடியாட்சியின் பாதுகாப்பு எந்திரத்தால் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளானார். ஏனெனில் ஏழைகள் மீதான இவரது அனுதாபம் மற்றும் ஷவாக்கா மாவட்டத்தில் உள்ள தனது மருத்துவமனையில் அவர்களுக்கு வழங்கிய இலவச மருத்துவ சிகிச்சை ஆகிய காரணங்களால் துன்புறுத்தப்பட்டார். சுலமானியாவுக்கு ( குர்திசுதான் ) மாற்றப்பட்ட பின்னர், இவரது மருத்துவமனை மீண்டும் தனது கவனிப்பையும் ஆதரவையும் ஆதரவற்ற நோயாளிகளுக்கு அடைக்கலமாக மாறியது. சுலமானியாவிலிருந்து இவர் கர்பலா, உமாரா போன்ற பல்வேறு நகரங்களுக்கும் மற்றும் மாகாணங்களுக்கும் மாற்றப்பட்டார். 

1948ஆம் ஆண்டில் இவர் ஈராக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் முழு உறுப்பினரானார். அந்த நேரத்தில் ஆளும் முடியாட்சியை எதிர்த்தார். 1948 சனவரியில், மருத்துவர் நாசிகா காலனித்துவ போர்ட்ஸ்மவுத் ஒப்பந்தத்திற்கு எதிரான மக்கள் எழுச்சியான "அல்-வாத்பா" மற்றும் பிற தேசபக்தி போராட்டங்களில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார். 

சுயசரிதை
இறப்பு
மகளிர் விடுதலை சங்கம்
மருத்துவர்