1340களின் பிற்பகுதி முதல், கிராமப்புறங்களில் உள்ள மக்கள் அடிக்கடி இயற்கை பேரழிவுகள், வறட்சி, வெள்ளங்கள் மற்றும் தொடர் பஞ்சங்களுக்கு ஆளாயினர். பயனுள்ள அரசாங்க கொள்கை இல்லாததால் அரசு மக்களிடமிருந்து ஆதரவை இழக்க ஆரம்பித்தது. அரசாங்கத்தின் உப்பு ஏகபோகத்தால் பாதிக்கப்படாத சட்டவிரோத உப்பு விற்பனையாளர்கள் 1348ல் ஒரு கிளர்ச்சி எழுப்பினர். இது பேரரசு முழுவதும் மேலும் பல கிளர்ச்சிகளைத் தூண்டியது. இதில் சிவப்பு டர்பன் கலகமும் ஒன்றாகும். இது 1351 ஆம் ஆண்டில் துவங்கி நாடு தழுவிய கொந்தளிப்பாக வளர்ந்தது.

1354 ஆம் ஆண்டில், சிவப்பு டர்பன் கிளர்ச்சியாளர்களை நசுக்குவதற்கு தோகதோவா ஒரு பெரிய இராணுவத்தை வழிநடத்தி சென்றபோது, தோகோன் தெமுர் திடீரென்று காட்டிக்கொடுப்புக்கு பயந்து அவரைப் பதவிநீக்கம் செய்தார். இதன் விளைவாக தோகோன் தெமுரின் அதிகாரத்தை மீண்டும் நிலைநாட்டப்பட்டது. ஆனால் இது மத்திய அரசாங்கத்தை விரைவாக பலவீனப்படுத்தியது. இதனால் அவர் உள்ளூர் போர்ப்பிரபுக்களின் படைகளைச் சார்ந்திருக்க வேண்டியிருந்தது.

தோகோன் தெமுர் படிப்படியாக அரசியலில் ஆர்வத்தை இழந்து அரசியல் போராட்டங்களில் தலையிடுவதை நிறுத்திவிட்டார். இவரது மகன் பிலிக்டு கான் 1353 ஆம் ஆண்டில் இளவரசர் ஆனார்; அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற முயன்றார். தோகோன் தெமுரைவிட அவரது உதவியாளர்கள் அரசியலில் அதிக ஆதிக்கம் செலுத்தினர். இதனால் பிலிக்டு கானுக்கும் தோகோன் தெமுரின் உதவியாளர்களுக்கும் இடையில் மோதல் ஏற்பட்டது. இந்த நேரத்தில் அரசி கி அரசியலில் அதிக அதிகாரம் செலுத்தினார். அவர் தனது தனிப்பட்ட பயன்பாட்டிற்காக வரிகளை சுமத்துவதற்கு என்றே ஒரு பிரத்யேக அலுவலகத்தை வைத்திருந்தார். அவர் ஊழல் மற்றும், அரண்மனைகள் மற்றும் ஆடம்பர பொருட்களுக்காகச் செய்த செலவுகள் ஆகியவற்றிற்காக புகழ்பெறத் தொடங்கினார். இதன் காரணமாக அவர் மக்களால் பெரிதும் வெறுக்கப்பட்டார். கொரியாவிலும், அரசி கி குடும்பத்தினர், அவரது செல்வாக்கின் காரணமாக அதிகாரம் வாய்ந்த பதவிகள் அனைத்தையும் அனுபவித்தனர். அவர்களும் அவர்களது ஊழல் காரணமாக அரசி “கி”க்குச் சமமாக வெறுக்கப்பட்டனர். தலைமைப் பேரரசி கி மற்றும் அவரது மந்திரி ஆகியோர் பிலிக்டு கானை தோகோன் தெமுரைத் தூக்கியெறியுமாறு அறிவுறுத்தினார். தோகோன் தெமுரால் இந்த மோதலை சமரசம் செய்ய முடியவில்லை, ஆனால் மந்திரிக்கு மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டது. 1364 ஆம் ஆண்டில் ஷங்சியைத் தளமாகக் கொண்ட போர்ப்பிரபு போலத் தெமுர் கன்பலிக்கை ஆக்கிரமித்து, குளிர்காலத் தளத்திலிருந்து பட்டத்து இளவரசரை வெளியேற்றினார். ஹெனானைத் தளமாகக் கொண்ட போர்ப்பிரப்பு கோகே தெமுருடன் கூட்டணி சேர்ந்து, பிலிக்டு கான் அடுத்த ஆண்டு போலத் தெமுரைத் தோற்கடித்தார். இந்த உள்நாட்டுப் போராட்டம் மத்திய அரசாங்கத்தின் அரசியல் மற்றும் இராணுவ அதிகாரத்தை மேலும் பலவீனப்படுத்தியது. 1365 ஆம் ஆண்டில், தோகோன் தெமுர் அவரது விருப்பமான அரசி “கி”க்கு முதல் பேரரசியாக பதவி உயர்வு அளித்தார். மேலும் அவருடைய மகன் அடுத்த மன்னனுக்கான வரிசையில் முதல்வராக இருப்பார் என்றும் அறிவித்தார்.

யுவான் வம்சத்தின் போது, கன்பூசியசு சந்ததியினரில் ஒருவரும், டியூக் யங்செங் காங் குவானின் 孔浣 மகன்களில் ஒருவருமான, காங் சாவோ 孔紹, கொர்யியோ சகாப்தக் கொரியாவுக்கு சீனாவிலிருந்து குடிபெயர்ந்தார். தோகோன் தெமுரின் ஆட்சியின்போது ஒரு கொரியப் பெண்ணைத் (ஜோ ஜின்-கியியோங்கின் 曹晉慶 மகள்) திருமணம் செய்து குடும்பத்தைத் தொடங்கினார். 

இடைக்கால ஆட்சியின்போது நிர்வாகம்
ஆட்சிகாலம்
கடைசிக்கால ஆட்சியில் பிரச்சினைகள்
மன்னனாவதற்கு முன்பு