நடிப்பில் தனது முதல் அனுபவம் கலையின் ஆர்வத்திற்காக இருந்தது என்று வாஸ்தி நினைவு கூர்ந்தார். ஆனால் பின்னர் அவரது பெற்றோர் ஒரு தொழில்முறை முறையில் வாழ்க்கையைத் தொடர சொன்னார்கள். அதனால், தனது முதல் நிலைக்குப் பிறகு, பி.டி.வி-க்காக லாகூர், கராச்சி மற்றும் இஸ்லாமாபாத் மையங்களில் வஸ்தி பல்வேறு நாடகங்களில் பாத்திரங்களைப் பெறத் தொடங்கினார். அவர் நடிப்பில் இறங்கும்போது மக்கள் சந்தேகம் அடைந்ததை அவர் நினைவு படுத்துகிறார், ஆனால் அவர் தன்னை நிரூபித்தவுடன் அவர்கள் இவரை ஏற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கினர்.

"பானோ குட்ஸியா" மற்றும் "கல்லோ" என்ற பெயரில் இவர் நடித்த நாடகங்கள், இவரது நினைவு கூறத்தக்க நாடகங்களில் ஒன்றாக உள்ளன. "பாட்லன் பர் பசேரா" நாடகத்தில், ஒரு பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் கதா பாத்திரத்தில் தனது நடிப்பை மிகச்சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார். இந்த நாடகத்தில் வரும் ஒரு காட்சியமைப்பு பின்வருமாறு சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. அமெரிக்காவில் வசிக்கும் ஒரு மனிதனை வலுக்கட்டாயமாக திருமணம் செய்துகொள்ள ஒரு பெண் வற்புறுத்தப்படுகிறார். தொலைபேசி வழியாகவே அம் மனிதனிடம் பேசும் அப் பெண், முதல்முறையாக அவனைச் சந்திக்கும் போது, அவனின் நிழல்படத்தில் பார்த்ததை விட அந்த மனிதன் வயதானவராக உள்ளார் என்பதை அப்பெண் உணர்ந்தாள்.

வஸ்தி பொதுவாக பாகிஸ்தானில் பெண்கள் தொடர்பான முக்கியமான பிரச்சினைகள் சம்பந்தப்பட்டதான, அழகற்ற பாத்திரங்களில் நடிப்பதைக் காணலாம். சல்மா முராத் மற்றும் பில்கிஸ் எதி போன்ற முக்கிய பெண்களை சித்தரிக்கும் வேடங்களில் நடித்தார். பெண்கள் உரிமைகள், துன்புறுத்தல், பாலின சமத்துவம் மற்றும் பாரபட்சம் போன்ற பல்வேறு விஷயங்களில் வெளிப்படையாக பேசப்படுவதற்காக வஸ்தி அறியப்படுகிறார்.

சமீபத்திய முயற்சிகள்
சுயசரிதை
ஆரம்ப ஆண்டுகளில்
ஒரு தொழிலாக நடிப்பு