விண்ணோடமானது பகுதியாக மறுபயன்பாடு செய்யப்படக்கூடிய ஏவுவாகனம் மற்றும் தாழ்நிலை சுற்றுப்பாதை வானூர்தியாகும். இது 1981-லிருந்து 2011-வரை அமெரிக்காவின் நாசாவினால் மனித விண்பயணங்களுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இத்தொகுதியானது எறிசு ஏவல், சுற்றுப்பாதை வானூர்தி, மீள்-வரவு விண்ணூர்தி மற்றும் ஒவ்வொரு பயண தேவைகளுக்கேற்ற நீட்சிகள் ஆகியனவற்றை உள்ளடக்கியது. 1981-ல் முதல் நான்கு சோதனைமுறை விண்பயணங்கள் செய்யப்பட்டன. இதன் பின்னர் 1982-ல் பயன்பாட்டுமுறை பயணங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அனைத்து ஏவல்களும் ஃபுளோரிடாவிலுள்ள கென்னடி விண்வெளி மையத்திலிருந்து செய்யப்பட்டன. 135 விண்பயணங்களுக்குப் பின்னர் 2011-ல் விண்ணோடங்கள் பயன்பாடு நிறுத்தப்பட்டது. முப்பதாண்டுகால விண்ணோட வரலாற்றில் கடைசிப் பயணமாக சூலை-8, 2011-ல் அட்லாண்டிசு விண்ணோடம் ஏவப்பட்டது. சூலை 21, 2011-ல் அட்லாண்டிசு விண்ணோடம் கென்னடி விண்வெளி மையத்தில் தரையிறங்கியதோடு விண்ணோட பயணத்திட்டம் முடிவுக்கு வந்தது. 1970-களில் சோதனைமுறை பயன்பாட்டுக்காக மூலப்பொறி (என்ஜின்) மற்றும் வெப்பக்கவசமற்ற எண்டர்பிரைசு விண்சுற்றுக்கலன் பயன்படுத்தப்பட்டது. விண்பயன்பாட்டுக்கேற்ற ஐந்து விண்சுற்றுக்கலன்கள் தயாரிக்கப்பட்டன - இரண்டு கலன்கள் விபத்துக்களில் அழிந்தன, மற்ற மூன்றும் பயன்பாடு நிறைவுபெற்றதும் கண்காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டன.

இது நாசா, அமெரிக்க பாதுகாப்புத் துறை, ஐரோப்பிய விண்வெளி நிறுவனம், சப்பான் மற்றும் யெர்மனியால் விண்-சுற்றுப்பாதை செயல்பாடுகளுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டது. விண்வெளி போக்குவரத்து அமைப்பு வடிவமைப்பு & மேம்பாடு, மற்றும் விண்ணோட செயல்பாடுகளுக்கு யெர்மனி, அமெரிக்கா மற்றும் சப்பான் ஆகிய நாடுகள் நிதியளித்தன. விண் ஆய்வகம் டி-1, டி-2 ஆகியவற்றிற்கு முறையே மேற்கு யெர்மனியும் ஒன்றுபட்ட யெர்மனியும் நிதியளித்தது. மற்ற செயல்பாடுகளுக்கு அமெரிக்கா நிதியளித்தது மேலும் 'எஸ்.எல்.-ஜெ'க்கு சப்பான் பகுதியாக நிதியளித்தது.

விண்ணோடம் ஏவப்படும்போது ஆழ்ந்த ஆரஞ்சு வண்ணமுடைய விண்ணோட புறக்கலன் (external tank), இரண்டு ஒல்லியான விண்ணோட திட ஏவூர்தி உந்துகலன்கள், விண் சுற்றுக்கலன் (இதில் தான் பயண பணிக்குழுவும் பயணசுமையும் இருக்கும்) ஆகியவை சேர்ந்த அமைப்பாகவிருக்கும்.

விண்ணூர்திகள் பலவகை
தொழில்நுட்ப தரவுகள்
மேற்பார்வை
விண்வெளி விமானம்