பொட்டாசியம் சல்பேட் (KSO) 14 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இருந்து அறியப்பட்டுள்ளது. இச்சேர்மத்தை கிளாபர், பாயில், மற்றும் டாசேனியஸ் ஆகியோர் ஆய்வு செய்துள்ளனர். 17 ஆம் நூற்றாண்டில், இச்சேர்மம் ஒரு அமில உப்பாகவும், கார உப்பாகவும் இருந்த காரணத்தால் "அல்கானுனி" அல்லது "சால் டூப்ளிகேட்டம்" என்று பெயரிடப்பட்டது. மருந்து வேதியியலாளர் கிறிஸ்டோபர் "கிளாசருக்குப்" பிறகு இது "விட்ரியோலிக்" "டார்டார்" மற்றும் "கிளாசரின் உப்பு" அல்லது "சால் பாலிக்ரெஸ்டம் கிளாசெரி" என்றும் அழைக்கப்பட்டது. 

அர்கானம் டூப்ளிகேட்டம் என்ற ( "இரட்டை இரகசிய") அல்லது முன் நவீன மருத்துவத் துறையில் சர்வ ரோக நிவாரணியாக அறியப்பட்ட பானாசியா டூப்ளிகேட்டம் என்றும் அழைக்கப்பட்டது. இச்சேர்மம், பொட்டாசியம் நைட்ரைட்டு (KNO), கந்தக அமிலம் (HSO) ஆகியவற்றிலிருந்து நைட்ரிக் அமிலம் (HNO) தயாரிக்கும் கிளாபர் செயல்முறையில் விடுபட்டுப் போன மீதப்பொருளிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்டது. 

மேற்கண்ட வினையில் கிடைக்கும் துணை விளைபொருளானது, சூடான நீரில் கரைக்கப்பட்டு, வடிகட்டப்பட்டு, ஒரு உறை கொண்டு ஆவியாக்கப்படுகிறது. பின்னர் அது படிகமாக்கப்படுகிறது. இது ஒரு சிறுநீர்பெருக்கியாகவும், வியர்வைதள்ளியாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டது. 

சேம்பர்ஸ் "சைக்ளோபீடியாவின்" கூற்றுப்படி, இந்த செய்முறையை ஐநூறு செருமன் வெள்ளி நாணயங்களுக்கு ஹால்ஸ்டீன்-கோட்டார்ப் டியூக் சார்லஸ் ஃபிரடெரிக் வாங்கினார். டியூக்கின் மருத்துவரான ஷ்ரோடர், உடல் நலக்குறைவு வந்து விடுமோ என்ற மிகையச்சம் கொண்டவர்களின் சிகிச்சையிலும், விட்டுவிட்டு வரும் காய்ச்சல், கல் தோன்றுதல், ஸ்கர்வி போன்ற நோய்களின் சிகிச்சையிலும் இச்சேர்மத்தின் பெரிய பயன்பாடுகளின் அதிசயங்களை எழுதினார். 

கட்டமைப்பு மற்றும் பண்புகள்
உற்பத்தி
இயற்கை வளங்கள்
வரலாறு