இந்த நாட்குறிப்பு 10ஆம் நூற்றாண்டின் கடைசியிலும் 11ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியும் கொண்டு இருக்கும் .9 ஆம் நூற்றாண்டில் அறிமுகப்படுத்தபட்ட கானா எழுத்துமுறை (kana) அப்போது அரசவையில் கவிதை எழுத மட்டுமே பயன்பாட்டில் இருந்தது. 10ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் உரைநடை எழுதவும் தொடங்கப்பட்டது .மற்ற நாட்குறிப்புகளை போல் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட ஒரு வரிசைபட்டியல் இந்த நாட்குறிப்பில் இருக்காது. கானா என்ற பேச்சு மொழியில் இருந்து எழுத்து மொழியாக உருபெற்று வலுவடைந்தது .
இந்த நாட்குறிப்பு மூன்று பகுதிகளை கொண்டு உள்ளது. முதல் பகுதியில் அரசகுமாரி சோஷி அவர்களுக்கு பிறந்த குழந்தை பற்றிய மிக விரிவான விளக்கம் கொண்டு இருக்கும். இதன் இரண்டாம் பாகம் ஒரு நெடும் கடிதம்போல் எழுதப்பட்ட கவிதை ஆகும். அக்காலத்தில் அவர்கள் தங்கி இருந்த அரண்மனையில் வாழ்ந்த மற்றவர்கள் அணியும் கிமோனோ ஆடைபற்றியும் .அரசவையில் இருந்த பெண்கள் கல்வி கல்லாதவர்கள் ஆக இருந்ததையும் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அவருடைய சொந்த வாழ்க்கை குறித்த ஒரு சில செய்திகள் இதில் இடம் பெறுகின்றன .அதில் அவர் அரசவையில் பணிக்கு வரும் முன் அவரது இளமை காலத்தில் நடந்த ஒரு நிகழ்வை கூறியுள்ளார் .
அவருடைய மூத்த சகோதரர் இளம் வயதில் சீனம் கற்றுவந்தார் அவருடைய தந்தைக்கு அவரை பெரும் சீன அறிஞர் ஆக்கவேண்டும் என்பது அவருடைய நெடுநாள் ஆசை. அவரின் சகோதரர் சீனம் கற்கும் பொழுது இவரும் உடன் இருப்பார். அவரின் சகோதரரை விட இவர் மிக எளிதில் சீன மொழியை கற்றுக்கொண்டார். பல நேரங்களில் அவரின் தமையனார் மொழியை பேசத் தடுமாறும் போது அவருக்கு உடனே வாக்கியங்களை எடுத்து கொடுப்பார். இதனை கண்ட அவருடைய தந்தை மகிழ்ச்சி அடைந்து .இவர் ஏன் ஆணாக பிறந்து இருக்கக் கூடாது, அப்படி பிறந்து இருந்தால் அங்கு எவ்வளவு பெருமை சேர்த்து இருப்பாய் என்று கூறுவாராம். தன் நாட்குறிப்பில் அவர் தமது ஜெஞ்சியின் கதை புதினத்தை பற்றி பெரிதும் குறிப்பிடவில்லை.

சீமாட்டி முரசாக்கி சிக்கிபுவின் நாட்குறிப்பு
ஜப்பானிய பண்பாட்டில் தாக்கம்
ஜெஞ்சியின் கதை - புதினம்
வாழ்க்கை வரலாறு