1930களின் பிற்பகுதியில் நிலவிய சர்வதேச அரசியல் நிலவரத்தில், முக்கிய சக்திகளுக்கிடையே நிலவிய வெறுப்பின் அதிகரித்தது, சர்வாதிகார அரசாங்கங்களின் முரட்டுத்தனமான மனப்பாங்கு வளர்ந்தது, முதல் உலகப்போரின் இறுதியில் அமைக்கப்பட்ட வரிசை அமைப்புகள் தனது சக்திகளை இழந்தன, அதன் நிதியுதவியாளர்கள் தங்கள் பலத்தை இழந்தனர். பாசிச இத்தாலி மற்றும் நாசிச ஜெர்மனியின் அழுத்தத்தாலும் ஆதரவாலும், விளாடிக்கோ மாச்செக் மற்றும் அவரது கட்சியினர், 1939 இல் ஒருவாறு குரோஷியா பெனோவியனை (முக்கிய அக சுய அரசாங்கம் கொண்ட சுயாட்சி அரசாங்கம்) உருவாக்கினர். குரோஷியா யூகோஸ்லாவியாவின் பகுதியாகவே இருக்கும் என்றே ஒப்பந்தம் குறிப்பிட்டது ஆனால் சர்வதேச தொடர்புகளினால் அது அவசரமாக தனி அரசாங்கமாக அமைக்கப்பட்டது. முழு பேரரசும் கூட்டமைப்பாக்கப்பட இருந்தது, ஆனால் இரண்டாம் உலகப்போரால் இந்தத் திட்டங்கள் நிறைவேறாமல் போயின.

ரின்ஸ் பால் பாசிச அழுத்தத்திற்குக் கட்டுப்பட்டு, வியன்னாவில் மார்ச் 25, 1941 இல் முத்தரப்பு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டார். அப்போதும் அவர் யுகோஸ்லாவியா போரில் ஈடுபடாமல் இருக்க வேண்டும் என்ற கருத்தே இருந்தது. ஆனால் இது பாலின் அரசாங்கத்திற்கான பிரபல ஆதரவைப் பாதித்தது. மூத்த இராணுவ அதிகாரிகளும் இந்த ஒப்பந்தத்தை எதிர்த்து, மார்ச் 27 அன்று மன்னர் நாட்டிற்குத் திரும்பிய போது எதிர்ப்புப் போராட்டத்தை நடத்தினர். இராணுவ ஜெனரல் டுசன் சிமோவிக் ஆட்சியைக் கைப்பற்றி, வியன்னா அதிகாரிகளைக் கைது செய்து, பாலை நாடுகடத்தி அரசாங்கத்தினை முடித்து, 17 வயது மகன் மன்னர் பீட்டருக்கு முழு அதிகாரத்தை வழங்கினார். முன்னர் முசோலினி தோற்றுத் திரும்பிய கிரேக்கத்தை ஆக்கிரமித்ததற்குப் பின்னர் ஹிட்லர் 1941 ஏப்ரல் 6 அன்று யூகோஸ்லாவியாவைத் தாக்கத் திட்டமிட்டிருந்தார்.

அரசாங்கம்
1930களில் யூகோஸ்லாவியா
1918–1928
இரண்டாம் உலகப் போரின் போது யூகோஸ்லாவியா