புவியின் உட்பகுதியை கற்கோளம், மென்பாறைக்கோளம் என்ற கூறுகளாகப் பிரிப்பது, அவற்றின் இயங்குமுறை வேறுபாடுகளை ஒட்டியே ஆகும். கற்கோளம் ஒப்பீட்டளவில் குளிர்ந்ததும், உறுதியானதுமாகும். ஆனால் மென்பாறைக்கோளம் சூடானதாகவும், இயங்குவலிமை குறைந்ததாகவும் உள்ளது. கண்டத்தட்டு இயக்கவியலின்படி, கற்கோளத்தின் கண்டத்தட்டுகள் எல்லாம் நீர்மம் போன்ற மென்பாறைக்கோளத்தின் மீது மிதந்து கொண்டிருக்கின்றன. இடத்துக்கிடம் வேறுபட்ட நீர்மையுடன் இருக்கும் இந்த மென்பாறைக்கோளம், அதன் மீது மிதந்து கொண்டிருக்கும் கண்டத் தட்டுக்களை வெவ்வேறு திசைகளில் நகரச் செய்கிறது.

இரு தட்டுகள் ஒன்றையொன்று அவற்றின் பொதுத் "தட்டு எல்லையில்" சந்திக்கின்றன. இத் தட்டு எல்லைகள் பொதுவாக நிலவதிர்ச்சி, மலைகள் உருவாக்கம் போன்ற நில உருவவியல் (topography) சார்ந்த நிகழ்வுகளுடன் தொடர்புற்றுள்ளன. உலகிலுள்ள பெரும்பாலான உயிர்ப்புள்ள எரிமலைகள் தட்டு எல்லைகளிலேயே அமைந்துள்ளன. இவற்றுள் பசிபிக் தட்டின் "தீ வளையம்" மிக உயிர்ப்புள்ளதும், பெயர்பெற்றதுமாகும்.

புவியின் கண்டத் தட்டுகள் இரண்டுவகைக் கற்கோளங்களைக் கொண்டுள்ளன. அவை கண்டம் சார்ந்த மற்றும் கடல் சார்ந்த கற்கோளங்களாகும். எடுத்துகாட்டாக, ஆப்பிரிக்கத் தட்டு ஆபிரிக்காக் கண்டத்தையும், அத்திலாந்திக், இந்து மாகடல்களின் ஆகிய பகுதிகளின் தரைகளையும் உள்ளடக்குகின்றது. இந்த வேறுபாடு இப் பகுதிகளை உருவாக்கியுள்ள பொருட்களின் (material) அடர்த்திகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கடல் சார்ந்த கற்கோளம், கண்டம் சார்ந்த கற்கோளத்திலும் அடர்த்தி கூடியதாகும். இதன் விளைவாகவே கடல் சார்ந்த கற்கோளங்கள் எப்பொழுதும் கடல் மட்டத்துக்குக் கீழேயே காணப்பட, கண்டம் சார்ந்த கற்கோளங்கள் கடல் மட்டத்துக்கு மேலே துருத்திக்கொண்டிருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

தட்டு எல்லை வகைகள்
தட்டு நகர்வின் இயங்குமுறைகள்
முக்கியமான கொள்கைகள்
கண்டப் பெயர்ச்சி