1776-இல் இந்தோனேசியா ரியாவ் மாநிலத்தில் இருந்து டோ லிலி "(Toh Lili)" என்பவர் இங்கு வந்து காஜாங் பகுதியைத் தோற்றுவித்ததாகவும் சான்றுகள் உள்ளன. அவர் ரியாவ் நிலப்பகுதியைச் சேர்ந்த சுல்தான் முகமட் ஷா இப்னி அல்மார்ஹும் சுல்தான் இப்ராஹிம் ஷா என்பவரின் சீடர் ஆகும். சுல்தானின் அனுமதியின் பேரில் புக்கிட் சுங்கை மெர்பாவ் எனும் இடத்தில் நெல் விவசாயத்திற்காக நிலத் துப்புரவு செய்ததாகவும், பின்னர் அந்த இடம் காஜாங் என பெயர் பெற்றதாகவும் சொல்லப்படுகிறது.
1800-ஆம் ஆண்டுகளின் தொடக்கத்தில், மெண்டாயிலிங் இனத்தைச் சேர்ந்த ராஜா ஆலாங் என்பவர் தன்னுடைய விசுவாசிகளுடன் மலாயாவிற்கு வந்தார். சுங்கை லங்காட் நதியின் வழியாக இங்கு வந்து, ஒரு குடியிருப்பை உருவாக்கி இருக்கிறார். அவர் முதன்முதலில் கால் பதித்த இடத்தை, இப்போது ஜாலான் மெண்டாயிலிங் என்று அழைக்கிறார்கள். 

1860-ஆம் ஆண்டுகளில் இஞ்ச் கென்னத் தோட்ட நிர்வாகத்தினால் சில காபித் தோட்டங்கள் தோற்றுவிக்கப்பட்டன. பின்னர், கர்னல் ஹென்றி கோவ் என்பவரும் காஜாங்கிற்கு அருகாமையில், பிராங் பெசார் ரப்பர் தோட்டத்தை உருவாக்கினார்.

மக்கள் தொகையியல்
கல்வி நிலையங்கள்
புக்கிட் சுங்கை மெர்பாவ்
சொற்பூசல் தகராறு