கிறித்தவம் தொடக்கத்தில் தன்னை யூத மதத்தின் ஒரு சீர்திருத்தப் பிரிவாகவே கருதியதாலும் அதன் முதல் உறுப்பினர்கள் அனைவரும் யூதர்களாக இருந்ததாலும், விருத்த சேதனம் செய்து கொள்ளும் பழக்கம் அவர்களிடையே இருந்தது. யூதரான இயேசு கிறித்துவுக்கும் யூத மரபு படி பிறந்த எட்டாம் நாள் விருத்த சேதனம் செய்யப்பட்டது. இருப்பினும் இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பின் யூதேயாவிலிருந்த சிலர், மோசேயின் முறைமைப்படி விருத்தசேதனம் செய்து கொள்ளாவிட்டால் மீட்படைய முடியாது என்று கற்பித்து வந்தனர். அவர்களுக்கும் பவுல், பர்னபா ஆகியோருக்குமிடையே பெருங் கருத்து வேறுபாடும் விவாதமும் உண்டாயின. எனவே பவுலும் பர்னபாவும் ஏறக்குறைய கிபி 50ல் எருசலேமுக்குச் சென்று, திருத்தூதர்களிடமும் மூப்பர்களிடமும் இந்த சிக்கலைக் குறித்துக் கலந்து பேசுமாறு சங்கமொன்றைக்கூட்டினர். இதில் இன்றியமையாதவற்றைத் தவிர அதிகமான வேறு எந்தச் சுமையையும் இருக்கக்கூடாது என தீர்மானிக்கப்பட்டது. ஆகவே விருத்த சேதனம் தேவையற்றது என உறுதி செய்யப்பட்டது. இது முதல் திருத்தந்தையான பேதுருவின் ஒப்புதலைப்பெற்றிருந்ததால் விருத்த சேதனம் கிறித்தவர்களிடம் இல்லாமல் போனது.

இருப்பினும் இன்றும் ஆப்பிரிக்காவில் உள்ள சில கிழக்கு மரபு வழி "காப்திக்", "எத்தியோப்பியன்" மற்றும் "எறித்தீன்" ஆகிய பிரிவுகளில் விருத்த சேதனம் வழமையான ஒன்றாகவே உள்ளது. குறிப்பாக கென்யாவில் உள்ள "நோமியா" பிரிவு போன்றவை, தனது உறுப்பினர்களுக்கு விருத்த சேதனத்தை கட்டாயமாக்கி உள்ளது.

பெண்கள்
கிறித்தவம்
ஆய்வுகள்
விருத்த சேதன பரவல்