1940 ஆம் ஆண்டுகளின் ஆரம்பத்தில் அமெரிக்காவின் விஞ்ஞானிகள் டி.டி.டீ தொடர்பான செயல்களுக்கு இடையூறு விளைவிக்கும் செயல்களில் ஈடுபட்டனர், மேலும் 1950 ஆம் ஆண்டில் இதை பயன்படுத்துவதற்கான சட்டங்களில் சில இறுக்கங்களைக் அரசாங்கம் கொண்டுவந்தது. இருந்த போதிலும், இந்த ஆரம்ப நிகழ்வுகள் 1957 ஆம் ஆண்டு வரை குறைந்த அளவே கவனத்தில் கொள்ளப்பட்டன,"நியூ யார்க் டைஸ்" பத்திரிகை நாஸாசு கவுண்டி, நியூ யார்க் நகரில் டி.டி.டீ பயன்பாட்டைத் தடைசெய்வதற்கு எதிரான செயல்களில் வெற்றி பெற இயலவில்லை என்று அறிக்கை தாக்கல் செய்தது. இந்தச் சிக்கல் பிரபலமான இயற்கை கோட்பாடு-எழுத்தாளர் ராச்சேல் கார்சன் பார்வைக்கு வந்தது. "த நியூயார்க்" பத்திரிகையின் பதிப்பாசிரியர் வில்லியம் ஷான், இந்த சிக்கல் பற்றி ஒரு கட்டுரையை ராச்சேல் கார்சனிடம் எழுதச் சொன்னார், இது இவரின் பிரபலமான புத்தகமான "சைலண்ட் ஸ்பிரிங்க்" புத்தகத்தில் 1962 ஆம் ஆண்டு வெளிவிடப்பட்டது. டி.டி.டீ போன்ற பூச்சிக்கொல்லிகள் விலங்குகளின் வாழ்க்கை மற்றும் சுற்றுசூழலுக்கு தீங்கு விளைவித்து மனித உரிமை பலிவாங்குவதாக புத்தகத்தில் விவாதிக்கப்பட்டது.

"சலைண்ட் ஸ்பிரிங்" அதிகமாக விற்பனை செய்யப்பட்டது, சுற்றுச்சூழல் இயக்கம் அமெரிக்காவில் தோன்றப் பொதுமக்களுக்கு தூண்டுதலாக அமைந்தது. இந்த இயக்கம் ஆரம்பிக்கப்பட்ட ஓராண்டுகள் கழித்து கார்சனின் குற்றச்சாட்டு பற்றி ஆய்வு செய்யுமாறு அதிபர் கென்னடி தனது அறிவியல் ஆலோசனை வழங்கும் குழுவிற்கு உத்தரவிட்டார். குழு வெளியிட்ட அறிக்கையில் ராச்சேல் கார்சனின் சலைண்ட் ஸ்பிரிங் ஆராய்ச்சி கட்டுரை தற்போதைய நிலையை மெய்ப்பித்துக் காட்டுவது போல் இருப்பதாக "அறிவியல்" செய்தித்தாளில் வெளியிட்டனர். மேலும் நஞ்சு விளைவிக்கிற ஒரே நிலையிலுள்ள பூச்சிக்கொல்லிகளை நீக்க வேண்டும் என்றும் பரிந்துரை செய்தது. பூச்சிக்கொல்லிகளுக்கு எதிரான மற்றும் வேதிப்பொருள்களுக்கு எதிரான இயக்கத்தில் டி.டி.டீ முதன்மை குறிக்கோளாக இருந்தது, 1967 ஆம் ஆண்டு விஞ்ஞானிகள் மற்றும் வழக்கறிஞரின் குழுக்கள் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு நிதி (EDF) என்ற இயக்கத்தை டி.டி.டீ யை தடைசெய்யும் குறிக்கோளுடன் நிறுவினர். விக்டர் யானாகோன், சார்லெஸ் உர்ஸ்டர், ஆர்ட் கூலே மற்றும் EDF இயக்கத்தை சார்ந்த சிலரும் பறவைகள் இறப்பதற்கு மற்றும் பறவைகளின் பெருக்கம் குறைவதற்கும் டி.டி.டீ தான் காரணம் என்பதை தாங்கள் கண்டதாக கூறினர். வேதிப்பொருளுக்கு எதிரான இவர்களது EDF இயக்கம் டி.டி.டீ யை அரசாங்கம் தடைசெய்ய வேண்டும் என்று கூறி பல முறையீடுகள் மற்றும் தொடர் வழக்குகளையும் பதிவு செய்தது. இந்த நேரத்தில், நச்சியல் வல்லுநர் டேவிட் பீக்கால் என்பவர் பெரிக்ரைன் ஃபால்கான்ஸ் மற்றும் கலிஃபோரினியா காண்டோர் போன்ற பறவைகளின் முட்டைகளில் உள்ள DDE மட்டங்களை ஆராய்ந்து மெலிவூட்டிய ஓடுகளின் அளவுடன் மட்டங்கள் அதிகரித்துள்ளதாகக் கண்டறிந்தார்.

EDF இயக்கம் பதிவு செய்த வழக்கிற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, மேல்முறையீடுகளுக்கான அமெரிக்காவின் மாவட்ட நீதிமன்றம் டி.டி.டீ க்கு எதிரான பதிவுகளை ரத்துசெய்யும் செயல்களைத் தொடங்குமாறு 1971 ஆம் ஆண்டு EPA விற்கு ஆணையிட்டது. ஆறு மாத காலம் ஆரம்பப் பரிசீலனைகளை செய்த பின்னர் குழுவின் முதல் நிர்வாகி வில்லியம் ரக்கேல்சாகாஸ் என்பவர் EPA வின் ஊழியர் ஒருவர் மனித உயிர்கள் மற்றும் விலங்குகளின் உயிருக்கு டி.டி.டீ உடனடியாக தீங்கு விளைவிக்க கூடியது இல்லை என்று ஆராய்ந்து கூறியதன் காரணமாக டி.டி.டீ யின் பதிவை உடனடியாக ரத்து செய்யும் முடிவைத் தடைசெய்தார். எனினும் இந்த ஊழியர்களின் கண்டுபிடிப்புகள் வெகுவாக விமர்சனம் செய்யப்பட்டன. மேலும் இவர்களது ஆராய்ச்சிகள் அமெரிக்காவின் பயிர்த்தொழில் துறையிலிருந்து பெறப்பட்ட பூச்சியியல் துறையைச் சார்ந்தே இருந்தது. இந்த ஆராய்ச்சியின் முடிவுகள் பயிர்த்தொழில் சார்ந்த வணிகங்களுக்கு ஒரு தலைப்பட்சமாக இருப்பதாகவும், மனிதநலம் மற்றும் விலங்குகளின் வாழ்க்கையை கருத்தில் கொள்வதில்லை என்றும் பல சுற்றுச்சூழல் ஆய்வளர்கள் கருதினர். பொதுமக்கள் ஏற்படுத்திய விமர்சனங்களை இந்த முடிவு தடைசெய்யவில்லை.

1971-1972 ஆம் ஆண்டுகளில் ஏழு மாத வழக்கு விசாரணைக்குப் பிறகு விஞ்ஞானிகள் டி.டி.டீ க்கு எதிராகவும் ஆதரவாகவும் ஆதாரங்களை அளித்தனர். 1972 ஆம் ஆண்டு கோடை காலத்தில், டி.டி.டீ யின் அதிகப்படியான பயன்பாட்டைத் தடைசெய்தும் மனித உயிர்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்காமல் ஒரு சில நிபந்தனைகளுடன் பயன்படுத்தலாம் என்றும் ராக்கேல்சுகாஸ் அறிவித்தார். இந்தத் தடை வெளியிடப்பட்ட உடனே, தயாரிப்பு நிறுவனங்களின் தடையை நீக்க வேண்டும் என்றும், EDF இயக்கம் முழுமையாகத் தடைசெய்ய வேண்டும் என்று கூறி EDF மற்றும் டி.டி.டீ தயாரிப்பாளர்கள் EPAவிற்கு எதிராக வழக்கு தொடர்ந்தனர். இந்த இரண்டு வழக்குகளும் ஒன்றினைக்கப்பட்டன, மேலும் அமெரிக்காவின் கொலம்பியா மாவட்டத்தில் உள்ள மேல்முறையீடுகள் நீதிமன்றம் டி.டி.டீ யை தடைசெய்யும் முடிவில் EPA முறையாக நடந்து கொண்டுள்ளதாக முடிவு அளித்தனர்.

1964 ஆம் ஆண்டு சர்ஜன் ஜெனரல் வெளியிட்ட ஸ்மோக்கிங் என்ற அறிக்கையுடன் சேர்த்து, 1969 ஆம் ஆண்டு குயஹோகா ஆற்றில் ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் டைஈத்தேல்ஸ்டிபெஸ்ட்ரோ (DES) பயன்படுத்துவதில் ஏற்பட்ட படுதோல்வி, மற்றும் வெண்தலைக் கழுகின் பெருக்கத்தை சிதைத்தல் போன்ற காரணங்களினாலும், அமெரிக்க ஒன்றியத்தில் டி.டி.டீ தடைசெய்யப்பட்டதாலும் இதனைத் தயாரிக்கும் நிறுவனங்கள் மீதான நம்பிக்கை பொதுமக்களிடையே குறையத் தொடங்கியது.

பொதுமக்களின் உடலுக்குப் பாதிப்பு வராத வண்ணம் டி.டி.டீ பயன்படுத்தப்பட்டது. எடுத்துக்காட்டாக, அரையாப்புப் பிளேக் நோய்ப்பரப்பும் உயிரிகளைக் குறைப்பதற்காக டி.டி.டீ யைப் பயன்படுத்த கலிஃபோர்னியா உடல்நலச் சேவைகள் துறையானது 1979 ஆம் ஆண்டு அனுமதி அளித்தது. 1985 ஆம் ஆண்டு வரை டி.டி.டீ யானது அமெரிக்க ஒன்றியத்தில் அயல்நாட்டுச் சந்தைகளுக்காக தயாரிக்கப்பட்டு, 300 டன்களுக்கு மேலாக ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டுள்ளது.

தீவிரமான நச்சுதன்மை
1940கள் மற்றும் 1950களில் பயன்பாடு
நீடித்த நச்சுத்தன்மை
"சைலண்ட் ஸ்பிரிங்" மற்றும் அமெரிக்காவில் தடை