ஆகத்து மாதம் 1945 ஆம் ஆண்டில் இரோசிமா நகரத்தின் மீது அணுகுண்டு தாக்குதல் நடத்தப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, நார்மன் ஃபெதர் மற்றும் யான் காக்ரோப்ட்டு ஆகியோரின் வழிகாடுதலின் கீழ் படித்த அணு இயற்பியலாளர் ஆர்.எசு.கிருட்டிணன் யுரேனியத்தின் மிகப்பெரிய ஆற்றல் உருவாக்கும் திறனை உணர்ந்தார், அணு வெடிப்பிலிருந்து கிடைக்கும் இத்தகைய மிகப்பெரிய ஆற்றலை இயந்திரங்கள் போன்றவற்றை இயக்கக் கிடைத்தால் அது தொழில்துறையில் ஒரு புரட்சியைக் கொண்டுவரும் என்ற தொலைநோக்கு பார்வை அவரிடம் பிறந்தது. மக்களின் அமைதியான பயன்பாட்டிற்காக அணுசக்தியைப் பயன்படுத்துவதில் உள்ள சிரமங்களையும் அவர் மேலும் உணர்ந்தார். அணுசக்தியை பயனுள்ள தொழில்துறை பயன்பாட்டிற்கு கொண்டு வருவதற்கு முன்னதாக அதிக ஆராய்ச்சி பணிகள் தேவைப்படுகின்றன என்று முடிவு செய்தார். 

மார்ச் மாதம் 1946 ஆம் ஆண்டு அறிவியல் மற்றும் தொழில்துறை ஆராய்ச்சி சபை இந்தியாவின் அணுசக்தி வளங்களை ஆராய்வதற்கும், அபிவிருத்தி செய்வதற்கும் பயன்படுத்துவதற்கும் வழிகளை பரிந்துரைக்க பாபாவின் தலைமையில் ஒரு அணு ஆராய்ச்சி குழுவை அமைத்தது. அணுசக்தி வளங்களை ஆராய்வதற்கும், அபிவிருத்தி செய்து பயன்படுத்துவதற்கும் பிற நாடுகளில் இதே போன்ற அமைப்புகளுடன் இக்குழு தொடர்புகளை ஏற்படுத்தியது. அதே நேரத்தில், திருவிதாங்கூர் பல்கலைக்கழகத்தின் ஆராய்ச்சி சபை கூடி திருவாங்கூரின் எதிர்கால தொழில்துறை வளர்ச்சி குறித்து விவாதித்தது. மற்ற செய்திகளுக்கு இடையில் அணுசக்திக்குப் பயன்படும் மதிப்புமிக்க தோரியம் தாதுவான மோனாசைட்டு மற்றும் இல்மனைட்டு ஆகியவற்றின் வளங்களை திருவிதாங்கூரில் மேம்படுத்துவதற்கான பரிந்துரைகளை இச்சபை செய்தது. அகில இந்திய திட்டமாக முயன்றால் இந்த திட்டத்தை மேற்கொள்ள முடியும் என்று சபை பரிந்துரைத்தது . 

இதைத் தொடர்ந்து ஏப்ரல் மாதம் 1947 ஆம் ஆண்டில் திருவாங்கூருக்கு பாபா மற்றும் இயக்குனர் சர் சாந்தி சுவரூப் பட்நாகர் ஆகியோர் நியமிக்கப்பட்டனர். மற்றும் இராச்சியத்தின் திவான் சர் சி. பி. ராமசாமி ஐயருடன் பணி உறவை ஏற்படுத்தினர் . 

தொடக்கக் கால அணுக்கரு இயற்பியல் ஆய்வுகள்
அணுக்கரு எரிபொருள் இருப்பு
வரலாறு
இந்தியாவில் அணுக்கரு ஆற்றல்