சந்தேகிக்கப்படும் இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு தொடர்ந்து, முக்கியமான மாதிரிப்பொருள் பெறப்படவில்லை எனும்போது, நோயைக் கண்டுபிடிப்பதற்கான மதிப்பீட்டுக்கு பல பாதைகள் எடுக்கலாம். இருந்தபோதிலும், சிறந்த போஷணையும், உடனடியான உள்ளெடுப்பும் அவசியமாகும்.

பொதுவான ஆரோக்கியம் சிறப்பாக இருக்கும்போது நோயறிகுறிகள் தீவிரமாக இருக்காது. அந்த நபர் இரவு முழுவதும் சாதாரணமாகவே சாப்பிடாமல் இருக்கலாம். உணவுடனான பரிசோதனையானது (கொழுப்பு அல்லது புரதத்துடன் மேலதிக சிற்றுண்டிகள், குறைக்கப்பட்ட சர்க்கரை) இந்தச் சிக்கலைத் தீர்க்கப் போதுமாக இருக்கலாம். "சுட்டிக்காட்டியவை" உண்மையில் இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு காரணமாகத்தான் என்பது உறுதியாக இல்லை எனில், நோய் ஏற்படும் நேரங்களில் சோதனை செய்து குளூக்கோஸ் மட்டம் குறைவாக உள்ளது என்பதை உறுதிக்கொள்வதற்காக சில மருத்துவர்கள் வீட்டு குளூக்கோஸ் அளவு மானியைப் பரிந்துரைப்பர். நோய்த் தோற்றம் சீராக அடிக்கடி தோன்றும்போது அல்லது நோயாளி தாம் சுட்டிக்காட்டிய நோயைத் தூண்ட முடியும் என்பதில் உறுதியாக இருக்கும்போது இந்த அணுகுமுறையானது மிகவும் பயனுள்ளது. தற்போது கிடைக்கின்ற அளவு மானிகளின் நுட்பமில்லாத தன்மை காரணமாக உயர் வீத பொய்யான நேர் அல்லது ஐயத்துக்குரிய மட்டங்கள் இந்த அணுகுமுறையின் முக்கிய குறைபாடு ஆகும்: எரிச்சலூட்டுகின்றதும், தெளிவற்றதுமான முடிவுகளைத் தவிர்ப்பதற்காக, அளவு மானியானது எதைச் செய்யும் அல்லது எதைச் செய்ய முடியாது என்பது பற்றி துல்லியமான புரிந்துணர்வானது மருத்துவர் மற்றும் நோயாளி இருவருக்குமே தேவை.

கடுமையான நோயறிகுறிகளுடன் இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு தொடர்ந்து வருகின்ற சந்தர்ப்பங்களில், ஆபத்தான நிலமைகளைத் தவிர்ப்பதற்கான மிகச்சிறந்த முறை பெரும்பாலும் ஒரு "நோய் கண்டறிதல் உண்ணாவிரதம்" ஆகும். இது பொதுவாக மருத்துவமனைகளில் செய்யப்படுகிறது. கால அளவானது நோயாளியின் வயது மற்றும் உண்ணாவிரதத்துக்கான மறுமொழி ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது. ஆரோக்கியமான வயது வந்த ஒருவர் 50 mg/dl (2.8 mM) க்கும் அதிகமான குளூக்கோஸ் மட்டத்தை 72 மணி நேரத்துக்கும், ஒரு சிறுவன் 36 மணி நேரத்துக்கும், ஒரு கைக்குழந்தை 24 மணி நேரத்துக்கும் பராமரிக்கும். நபர் தனது இரத்த குளூக்கோஸ் மட்டத்தை முடியுமான காலத்துக்கு சாதாரணமாக பராமரிக்க முடிகிறதா என்றும், பொருத்தமான வளர்சிதை மாற்ற மாற்றங்களுடன் உண்ணாவிரதத்துக்கு மறுமொழி அளிக்க முடிகிறதா என்றும் தீர்மானிப்பதே இந்த உண்ணாவிரதத்தின் நோக்கமாகும். உண்ணாவிரத முடிவில், இன்சுலின் அளவானது கிட்டத்தட்ட கண்டறியமுடியாத அளவில் இருக்க வேண்டும். கீட்டோன் மிகைப்பு முழுமையாக உருவாக்கப்பட்டு இருக்க வேண்டும். நோயாளியின் இரத்த குளூக்கோஸ் மட்டங்கள் கண்காணிக்கப்படுகின்றன. குளூக்கோஸ் குறைகிறது எனில், முக்கியமான மாதிரிப்பொருள் பெறப்படுகிறது. இனிமையின்மை மற்றும் செலவீனம் தவிர, இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவின் ஆபத்தான வடிவங்களை, குறிப்பாக அளவுக்கு அதிகமான இன்சுலின் ஈடுபடுகின்ற வடிவங்களை உறுதிப்படுத்த அல்லது மறுக்க வினைத்திறனான ஒரேயொரு வழி கண்டறிதல் உண்ணாவிரதமாக இருக்கக்கூடும்.

குறிப்பாக 3, 4 அல்லது 5 மணிநேரமாக நீட்டிக்கப்படும்போது, சந்தேகிக்கப்படும் இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவை ஆராய்கின்ற பாரம்பரிய முறை வாய்வழி குளூக்கோஸ் சகிப்புத்தன்மைச் சோதனை ஆகும். 1960 ஆம் ஆண்டுகளில் அமெரிக்காவில் மிகவும் பிரபலமாக இருந்தபோதும், நாட்பட்ட சோதனையில் பல ஆரோக்கியமான மனிதர்கள் 70 அல்லது 60 க்கும் குறைந்த குளூக்கோஸ் மட்டங்களைக் கொண்டிருப்பர் என்றும், முக்கியமான இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவின் பல வகைகள் அதனுடன் கண்டறியமுடியாத நிலைக்குச் செல்லும் என்றும் மீண்டும் மீண்டும் செய்யப்பட்ட ஆராய்ச்சிகள் காட்டியுள்ளன. மோசமான உணருந்தன்மை மற்றும் தனித்தன்மை ஆகியவற்றின் இந்த இணைவானது, குளூக்கோஸ் வளர்சிதை மாற்ற குறைபாடுகளில் அனுபவமுள்ள மருத்துவர்கள் இந்த நோக்கத்துக்காக அதைப் பயன்படுத்துவதைக் கைவிடச் செய்தது.

மேலதிக நோய் உறுதிசெய்யும் படிகள்
முழுமையான மருந்தாக இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு
இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவைத் தீர்மானித்தல்
நோய்க்கூறு உடலியல்