16 ஆம் நூற்றாண்டின் பல நூல்கள் ராணி பத்மினியின் வாழ்க்கையின் மாறுபட்ட கணக்குகளை வழங்குகின்றன. இவற்றில் முதன்மையானது சூஃபி இசையமைப்பாளர் மாலிக் முஹம்மது ஜெயசியின் அவதி மொழியில் எழுதப்பட்ட "பத்மாவதி" (பொ.ச. 1540) ஆகும், இது முதலில் பாரசீக எழுத்துக்களில் இயற்றப்பட்டிருக்கலாம். அலாவுதீன் கில்ஜி கி.பி 1302 இல் சித்தோர்கரை கைப்பற்றியதை விவரிக்கும் முஸ்லீம் அரசவையில் இருந்த வரலாற்றாசிரியர்கள் எழுதிய 14 ஆம் நூற்றாண்டின் கணக்குகள் இந்த ராணியைப் பற்றி எதுவும் குறிப்பிடவில்லை. 14 மற்றும் 16 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையிலான சமண நூல்கள் - நபினந்தன் ஜெனுதர், சிட்டாய் சரித்திரம் மற்றும் ராயன் செஹ்ரா ஆகியோர் ராணி பத்மினியைக் குறிப்பிட்டுள்ளனர். பிராந்திய வாய்வழி மரபில் சுமார் 1500 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட காலங்களில் பலவிதமான புனைவுகள் காணப்படுகின்றன, பல மொழிகளில் காலப்போக்கில் உருவான புனைவுகள் நினைவுகூரப்பட்டு மீண்டும் சொல்லப்படுகின்றன. பின்னர், அவரது கதையைக் குறிப்பிடும் பல இலக்கியப் படைப்புகள் தயாரிக்கப்பட்டன; இவற்றை நான்கு முக்கிய வகைகளாகப் பிரிக்கலாம் 

புராணத்தின் பதிப்புகள்
ரக்‌சா பந்தன்
வரலாறு
உதவி நூல்