1990 வாக்கில், இரசினிகாந்து தன்னை ஒரு வணிகரீதியான நட்சத்திரமாக நிறுவினார். இந்த காலகட்டத்தில் வெளியான அனைத்து படங்களும் வணிகரீதியாக அதிக வெற்றி பெற்றன.

இவர் அந்தத் தசாப்தத்தை "பணக்காரன்" (1990) என்ற ஒரு வெற்றிப்படத்துடன் தொடங்கினார். இது அமிதாப்பச்சனின் "லாவரிஸ்" (1981) என்ற இந்திப்படத்தின் மறு ஆக்கம் ஆகும். இவரது அடுத்த இரு படங்கள் கற்பனை நகைச்சுவைப் படமான "அதிசயப் பிறவி" (1990) (சிரஞ்சீவியின் "யமுடிகி மொகுடு" (1988) படத்தின் மறு ஆக்கம்) மற்றும் குடும்ப ட்ராமா படமான "தர்மதுரை" (1991) ஆகியவை ஆகும். 1991ல், இவர் மணிரத்தினத்தின் "தளபதி" படத்தில் நடித்தார். இது "மகாபாரதத்தைத்" தழுவி எடுக்கப்பட்ட படம் ஆகும். இதில் இவர் மம்மூட்டி உடன் இணைந்து நடித்தார். இரண்டு அறியப்படாத கதாபாத்திரங்களுக்கிடையிலான நட்பைக் இத்திரைப்படம் கையாண்டது. அக்கதாபாத்திரங்கள் இரண்டும் கர்ணன் மற்றும் துரியோதனனை அடிப்படையாகக் கொண்டவையாகும். இப்படம் வெளியிடப்பட்ட போது விமர்சனரீதியான பாராட்டு மற்றும் வெற்றி ஆகிய இரண்டையுமே பெற்றது. "அண்ணாமலை" (1992) நட்பை மையமாகக் கொண்ட மற்றொரு திரைப்படம் ஆகும். பி. வாசுவால் இயக்கப்பட்ட "மன்னன்" (1992) கன்னட நடிகர் ராஜ்குமாரின் "அனுரக அரலிது" (1986) படத்தின் மறு ஆக்கம் ஆகும். இரசினிகாந்து தன் முதல் திரைக்கதையை "வள்ளி" (1993) படத்திற்காக எழுதினார். இப்படத்தில் ஒரு சிறப்புத் தோற்றத்திலும் இவர் நடித்தார். இரசினிகாந்து வானவராயன் என்ற ஊர்த்தலைவர் கதாபாத்திரத்தில் "எஜமான்" படத்தில் நடித்தார். பின்னர் வெளியான இவரது "வீரா" (1994) அந்த ஆண்டின் அதிகமான இலாபம் ஈட்டிய படங்களில் ஒன்றாக அமைந்தது.

இவர் சுரேஷ் கிருஷ்ணா இயக்கத்தில் "பாட்ஷா" (1995) படத்தில் நடித்தார். இப்படம் திரைப்படத்துறையில் வசூல் சாதனை செய்தது. இப்படம் ரசிகர்கள் மற்றும் விமர்சகர்கள் ஆகிய இருசாராராலும் ஒரு வெற்றிப்படமாகக் கருதப்படுகிறது. இந்தப் படம் அவரை மற்றொரு பிரபல நடிகர் என்ற நிலையிலிருந்து கிட்டத்தட்ட கடவுளின் அவதாரம் என்ற நிலைக்கு வெகுஜனங்களிடையே உயர்த்தியது. தன் நண்பர் மோகன் பாபுவுக்காக "பெத்தராயுடு" படத்தில் ஒரு கௌரவத் தோற்றத்தில் இரசினிகாந்து நடித்தார். அப்படத்தின் மறு ஆக்க உரிமைகளைப் பெறவும் அவருக்கு உதவினார். அதே ஆண்டில் இவர் இந்திப்படமான "அதங்க் ஹி அதங்கில்" அமீர் கானுடன் இணைந்து நடித்தார். இதுவே இன்றுவரை முக்கியமான கதாப்பாத்திரத்தில் இந்தியில் இரசினிகாந்து நடித்த கடைசித் திரைப்படம் ஆகும். இவர் பின் பாலசந்தர் தயாரிக்க கே. எஸ். ரவிக்குமார் இயக்கத்தில் "முத்து" (1995) திரைப்படத்தில் நடித்தார். இது வணிகரீதியாக வெற்றி பெற்ற மற்றொரு திரைப்படம் ஆகும். இது மோகன்லாலின் வெற்றிபெற்ற மலையாளப் படமான "தேன்மாவின் கொம்பதின்" மறு ஆக்கம் ஆகும். சப்பானிய மொழிக்கு மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்ட முதல் தமிழ்ப் படம் இதுவாகும். இது சப்பானில் "முத்து: ஒடோரு மகாராஜா" (நடனமாடும் மகாராஜா) என்ற பெயரில் வெளியானது. 1998 ஆம் ஆண்டு சப்பானில் இப்படம் சாதனை அளவாக $1.6 மில்லியன் வசூல் செய்தது. இரசினிகாந்துக்கு பெரிய அளவில் சப்பானிய ரசிகர்கள் இத்திரைப்படத்திற்குப் பின்னர் உருவாயினர். சப்பானில் "முத்து" திரைப்படம் பெற்ற வெற்றிக்குப் பின் அமெரிக்கச் செய்திப் பத்திரிகையான "நியூஸ்வீக்" ஒரு 1999ம் ஆண்டு கட்டுரையில் இவ்வாறு எழுதியது "லியோனார்டோ டிகாப்ரியோவை ஜப்பானின் மிகச்சிறந்த இதயத் துடிப்பு என்ற இடத்திலிருந்து இரசினிகாந்து நீக்கிவிட்டார்". 2006ல் சப்பானுக்கு விஜயம் மேற்கொண்டபோது, அப்போதைய இந்தியப் பிரதம மந்திரி மன்மோகன் சிங் இரு நாடுகளுக்கும் இடையேயான நேர்மறை உறவை நியாயப்படுத்தும் வகையில் ஒரு உரையில் சப்பானில்"முத்து" பெற்ற வெற்றியைப் பற்றிப் பேசினார். இரசினிகாந்து "பாக்ய தேபடா" என்ற திரைப்படம் மூலம் வங்காள சினிமாவிலும் நுழைந்தார். இத்திரைப்படம் 1995ம் ஆண்டின் இறுதியில் வெளியானது. 1997ன் "அருணாச்சலம்" மற்றொரு வணிகரீதியான வெற்றிப்படமாக இருந்தது. அந்த ஆயிரம் ஆண்டுகளில் தன் இறுதித் திரைப்படமான "படையப்பாவில்" (1999) இரசினிகாந்து நடித்தார். இது ஒரு மிகப்பெரிய வெற்றிப்படமாக அமைந்தது. இத்திரைப்படக் கதாபாத்திரம் தான் நடிகர் சிவாஜி கணேசன் கடைசியாக நடித்த முக்கியக் கதாபாத்திரமாகும்.

ரசிகர்களிடம் வரவேற்பு
பரிசோதனை முயற்சி மற்றும் திருப்புமுனை (1978–1989)
வணிகரீதியான நட்சத்திர அந்தஸ்து (1990–2001)
குடும்பம்