கருத்தரிப்புக் காலத்தின் மிக ஆரம்ப நிலையில், இறுதி மாதவிடாய்க் காலத்திலிருந்து 6 கிழமைகளுக்குள் நிகழும் கருச்சிதைவை 'முன்னதான கருப்ப இழப்பு' (early pregnancy loss) அல்லது 'வேதியியல் கருத்தரிப்பு' (chemical pregnancy) என்று அழைப்பர். கருச்சிதைவானது 6 கிழமைக்குப் பின்னர் நிகழ்ந்தால் அது 'தன்னிச்சையான கருக்கலைப்பு' அல்லது கருச்சிதைவு என்று அழைக்கப்படும்.
மருத்துவ ரீதியில் பொதுவாகத் தன்னிச்சையாகவோ அல்லது தூண்டுதல் மூலமோ முளையம் அல்லது முதிர்கரு சிதைந்து கருப்பையிலிருந்து அகற்றப்படும்போது, அது கருக்கலைப்பு (Abortion) என்றே அழைக்கப்படுகிறது. ஆனால் இது தன்னிச்சையாக நிகழும்போது, பெண்கள் அதனை கருக்கலைப்பெனக் கூறுவதை விரும்புவதில்லை. காரணம் கருக்கலைப்பு என்னும்போது அது தாமாக விரும்பி கருவைக் கலைத்தது போன்ற தோற்றத்தைத் தருவதாகும். எனவே இந்தத் தெளிவற்ற நிலையைத் தவிர்ப்பதற்காகத் தானாகவே கருவானது சிதைவுறும்போது அதனைக் 'கருச்சிதைவு' என அழைப்பது பொருத்தமாக இருக்கும் என்று பரவலாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படுகிறது.
கருத்தரிப்பு காலத்தில் 37 கிழமைக்கு முன்னரே குழந்தை பிறப்பு நிகழுமாயின், குழந்தை இறந்தாலும்கூட, அதனைக் குறைப்பிரசவம் என அழைப்பார்கள். கிட்டத்தட்ட 24 கிழமையில் பிறக்கும் குழந்தை நீண்டகாலம் உயிர் வாழ்வதற்கான சாத்தியம் 50% ஆக இருக்கும். நரம்பியல் தொடர்பான பாதிப்புக்களின்றி உயிர்வாழ்வதற்கான சாத்தியம் 50% ஆக இருப்பது 26 கிழமையில் நிகழும் குறைப்பிரசவத்திலாகும். 16 கிழமைக்குள் நிகழும் குறைப்பிரசவத்தில், சிலசமயம் கருவானது சில நிமிடங்கள் வாழக் கூடும்.
20-24 கிழமைகளிற்குள் குழந்தை கருப்பையிலேயே இறந்த நிலையில் பிறந்தால் அந்நிலை 'சாப்பிள்ளை' அல்லது செத்துப் பிறப்பு என அழைக்கப்படும்.
பொதுவாக செத்துப் பிறப்பும், குறைப்பிரசவமும் கருச்சிதைவாகக் கருதப்படுவதில்லை எனினும், இவற்றிற்கான காரணங்களும், நிகழ்வுகளும் தெளிவான எல்லைகள் அற்று காணப்படுகின்றன.

உடலியங்கியல் அறிகுறிகள்
தன்னுடல் தாக்குநோய்
இடர்க் காரணிகள்
சொல்லியல்