அசாமின் பழங்கால வரலாறானது வர்ம மரபின் புஷ்ய வர்மன் 4 ஆம் நூற்றாண்டில் காமரூப பேரரசைத் துவக்குவதில் இருந்து துவங்குகிறது. பேரரசு அதன் பாரம்பரிய பரப்பளவாக, மேற்கில் கரடோயா முதல் கிழக்கில் சதியா வரை பரவியது. இந்த மரபினரும் தொடர்ந்துவந்த இரண்டு அரசு மரபுகளும் தாங்கள் நரகாசூரனின் வழித்தோன்றல்களாக கூறிக்கொண்டனர். பேரரசு 7 ஆம் நூற்றாண்டில் பாஸ்கரவர்மனின் ஆட்சிக் காலத்தில் அதன் உச்சநிலையை அடைந்தது. சுவான்சாங் இவரது அரசவைக்கு வந்து சென்றார். பாஸ்கர வர்மன் ஒரு பிரச்சனையினால் இறந்தார் இதன் காரனமாக பேரரசு சாலாஸ்தம்பாவின் கைகளுக்கு வந்தது. இவர் மிலேச்ச அரசமரபை உருவாக்கினார். இந்த அரசமரபு 9 ஆம் நூற்றாண்டில் வீழ்ந்த பிறகு, பிரம்ம பாலனின் கீழ் ஆட்சி வந்தது, பிரம்ம பாலனால் பால மரபு துவக்கப்பட்டது. பால மரபின் இறுதி மன்னன் 1110 இல் கௌட பிரதேசத்தின் மன்னனான ராம்பாலனால் நீக்கப்பட்டார். அதன்பிறகு அடுத்தடுத்த இரண்டு அரசர்களான திம்கய தேவன் மற்றும் வைத்திய தேவன் ஆகியோரை கௌட மன்னர்ரகள் நியமித்தனர் எனினும், இந்த ஆட்சியாளர்கள் பெரும்பாலும் சுயேச்சைகளாக ஆட்சி புரிந்து, பழைய காமரூப முத்திரைகளைக் கொண்டு மானியங்களை அளித்தனர். அடுத்தடுத்த மன்னர்களின் வீழ்ச்சியடைய, காமரூப ராஜ்யத்தில் 12 ஆம் நூற்றாண்டில் சுயோட்சையான பேரரசுகளின் எழுச்சியாலும் பண்டைய காமரூப அரசு முடிவுக்கு வந்தது. 

இடைக்கால அசாம்
பழங்கால அசாம்
புராணங்களில் அசாம்
காலனிய அசாம்