பல பண்ணைகளில் குஞ்சு வளர்ப்பகங்கள் இருக்கின்றன. இவை வளர்ந்த இறால் லார்வாக்களை இன்னுமொரு மூன்று வாரங்கள் தனித்தனி தொட்டிகளில், குளங்களில் அல்லது நீர்ப்பாதை குட்டைகளில் வளர்த்து இளம் குஞ்சுகள் ஆக்குகின்றன. நீர்ப்பாதைக் குட்டை என்பது செவ்வகமாகவும் நீளமாகவும் இருக்கும். இதில் நீர் தொடர்ந்து பாய்ந்து கொண்டும் வெளியேறிக் கொண்டும் இருக்கும்.

சாதாரணமான ஒரு வளர்ப்பகத்தில், சதுர மீட்டருக்கு 150 முதல் 200 இறால்கள் வரை இருக்கும். அங்கு அவற்றுக்கு அதிகப்பட்சம் மூன்று வாரங்கள் வரை உயர்ந்த புரதத்துடனான உணவு வழங்கப்படும். பின் அவை முதிர்வளர்ச்சித் தொட்டிகளுக்கு மாற்றப்படும். இந்த சமயத்தில் அவை ஒரு கிராமுக்கும் இரண்டு கிராம்களுக்கும் இடையிலான எடையளவினைக் கொண்டிருக்கும். நீரின் உப்புத்தன்மை முதிர்வளர்ச்சித் தொட்டிகளில் இருக்கும் அளவுக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் கொண்டுவரப்படும்.

குஞ்சு வளர்ப்பகம் என்பது அத்தியாவசியமானது என்று சொல்ல முடியா விட்டாலும், மேம்பட்ட உணவு விநியோகம், சீரான உருவ அளவு ஆகியவற்றை மனதில் கொண்டு பல பண்ணைகளும் இதனை ஆதரிக்கின்றன. அத்துடன் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட காலநிலையால் அறுவடையும் அதிகரிக்கிறது. முதிர்வளர்ச்சித் தொட்டிகளுக்கு மாற்றும் போது வளர்ந்த லார்வாக்களில் சில இறந்து போய் விடும் என்பது தான் குஞ்சு வளர்ப்பகங்களில் காணும் முக்கியக் குறைபாடு ஆகும்.

சில பண்ணைகள் குஞ்சு வளர்ப்பகங்களைப் பயன்படுத்துவதில்லை. அதற்குப் பதிலாக, வளர்ந்த லார்வாக்களை ஒரு பழக்கு தொட்டியில் பொருத்தமான வெப்பநிலை மற்றும் உப்புத்தன்மையின் அளவுகளுக்கு பழக்கி விட்டு பின் நேரடியாக அவற்றை முதிர்வளர்ச்சித் தொட்டிகளுக்கு மாற்றி விடுகின்றன. இந்த பழக்கு தொட்டிகளில் இருக்கும் தண்ணீர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் முதிர்வளர்ச்சித் தொட்டிகளின் சூழலுக்குக் கொண்டுவரப்படும். அடர்த்தியானது சின்னஞ்சிறு குஞ்சுகளுக்கு லிட்டருக்கு ஐநூறைத் தாண்டாமலும் 15 நாள் குஞ்சுகள் போன்ற பெரிய அளவு இறால்களுக்கு லிட்டருக்கு ஐம்பதைத் தாண்டாமலும் இருக்க வேண்டும்.

குஞ்சுபொரிப்பகங்கள்
சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகள்
பொருளாதாரம்
குஞ்சு வளர்ப்பகங்கள்