"தனியார் கட்டச்சங்கிலிகள் பெரும்பாலும் மையமாக்கப் பட்டிருப்பதால், தாக்கு நிரலர்கள் (hackers) "51%-தாக்குதல்" (51 percent attack) போன்ற எதையும் செய்யத் தேவை இல்லை; மாறாக, மையத்தில் இருக்கும் சேவை வழங்கியைத் (server) தாக்கினாலே போதுமானது; சங்கிலியை 100% கட்டுக்குள் கொண்டு வந்துவிடலாம்," என்று ஆம்டன் (Nikolai Hampton) கம்பியூட்டர்உலகம் ("Computerworld") என்னும் மாத இதழில் குறிப்பிட்டுள்ளார். (51%-தாக்குதல் என்பது ஒரு கணினி வலயத்தில் 51% கணினிகளைத் தாக்கி செயலிழக்கச் செய்வது ஆகும்.) குறிப்பாக, நடைமுறையில் பிரச்சினைகள் வரும்போது தனியார் சங்கிலிகளை யார் பாதுகாப்பர் என்பது ஒரு பெரிய கேள்வியே. 2007-08 நிதி நெருக்கடி (financial crisis of 2007–08) போன்ற சிக்கல்கள் தோன்றும் போது, அரசியல் பெரும் புள்ளிகள் எனப் படுவோர், யார் பக்கம் வேண்டுமானாலும் தங்கள் ஆதரவை வெளிப்படுத்துவார்கள். அந்நேரங்களில், பிட்காயின் போன்ற முறையீட்டு நாணயங்கள் பல சுரங்கமர்களின் கடின உழைப்பினால் பாதுகாக்காப் படுகின்றன. ஆனால், "இந்நிலையில், ஒரு தனியார், கோடிக்கணக்கான வாட்சு மின்சக்தியைச் செலவழித்து, தம் கட்டச்சங்கிலியில் உள்ள அனைத்துத் தரவுகளையும் பாதுகாப்பாரா, என்பது ஐயமே. இதனால் பணமும் காலமும் தான் பெருமளவில் செலவாகும்," என்றும் ஆம்டன் குறிப்பிட்டுள்ளார். "மேலும், தனியார் சங்கிலி நிறுவனங்களில் போட்டி (race) என்று ஒன்றும் இல்லை. இதனால், கட்டங்களை விரைவாக உருவாக்க வேண்டும் என்றோ அல்லது திறமையாகச் செயல் பட வேண்டும் என்றோ கட்டாயத் தேவை இல்லாமல் இருக்கின்றது. இதன் விளைவு என்னவென்றால், தனியார் கட்டச்சங்கிலி வெறும் சிக்கல் நிறைந்த தரவுதளம் (database) போல செயல் படும்," என்றும் ஆம்டன் கூறியுள்ளார். 

திறன் ஒப்பந்தங்களில் கட்டச்சங்கிலிகள்
கூட்டமைப்புக் கட்டச்சங்கிலி (Consortium blockchains)
தனியார் கட்டச்சங்கிலியின் குறைபாடுகள்
வரலாறு