ஏடனும் ஹவாவும் திருமணம் செய்துகொண்டனர். மூன்று குழந்தைகள் பிறந்தன. சோமாலியா மக்களின் ஆரோக்கியம், மனித உரிமைகளுக்கான போராட்டம், பெண்களின் முன்னேற்றம் போன்றவற்றில் கவனம் செலுத்தி வந்தார் ஹவா.

1991-ம் ஆண்டு உள்நாட்டு யுத்தம் உச்சத்தை அடைந்தது. ஓயாத சண்டை. தெருவெங்கும் மனித உடல்கள். பொருட்கள் சூறையாடப்பட்டன. வீடுகள் அழிக்கப்பட்டன. தப்பிப் பிழைத்தவர்கள் ஹவாவின் உதவியை நாடி வந்தனர். தன்னுடைய நிலத்தில் அகதியாக வந்தவர்களுக்கு அடைக்கலம் அளித்தார் ஹவா. பெரும்பாலான ஆண்கள் கொல்லப்பட்டு விட்டதால் பெண்கள், முதியவர்கள், குழந்தைகள்தான் எஞ்சியிருந்தனர். அவர்கள் மருத்துவமனையில் தங்க வைக்கப்பட்டனர். உணவு, உடை வழங்கப்பட்டன. விரைவில் சிறிய வீடுகள் கட்டப்பட்டன. அருகில் உள்ள நிலங்களில் விவசாயம் செய்யப்பட்டது. இதன் மூலம் அகதிகளாக வந்தவர்கள் சொந்தக் காலில் நிற்கும் நிலை உருவானது. குழந்தைகளுக்காகப் பள்ளி ஆரம்பிக்கப்பட்டது.

தீவிரவாதிகளின் எதிர்ப்பு
புதிய வாழ்க்கை
வாழ்க்கை
அன்பின் வழியில்