அடிப்படையில் தன்னை ஒரு மார்க்சியவாதி என்று சொல்லிக்கொண்டாலும் பெரியாரியம், காந்தியம், அம்பேத்கரியம், பின்நவீனச் சிந்தனைகள் எனப் பலதரப்பட்ட பார்வைகளையும் உள்ளடக்கியதாகவே மார்க்சின் இலக்கிய – அரசியல் பார்வைகள் அமைந்துள்ளன. தனக்கு முந்திய மார்க்ஸிய இலக்கிய விமர்சகர்களைப் போல அல்லாமல் இலக்கிய நவீனத்துவத்தை ஏற்றும் இலக்கியத் திருஉரு வழிபாட்டைக் கைவிட்டும் பல இலக்கியப் புனிதங்களை தன் எழுத்துகளின் மூலம் கேள்விக்குள்ளாக்கியுள்ளார். பின்நவீனத்துவத்தை மெய்யியல் வரலாற்றினூடாக தொட்டுக்காட்டினார். தமிழில் ‘விளிம்பு நிலை ஆய்வுகளை’ (subaltern studies) அறிமுகப்படுத்தியதிலும் இவரது பங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. சிற்றிலக்கியங்கள், தமிழில் அச்சுப் பண்பாடு என நூல்களாக வெளிவந்தவை தவிர நாட்டுப்புறவியல், பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் ஆகியன குறித்த அவரது கட்டுரைகள் வெளிப்படுத்தும் கூரிய அவதானங்கள் முக்கியமானவை. கி. ராஜநாராயணன், ஜெயகாந்தன், கே. டானியல், கரிச்சான் குஞ்சு, மௌனி, எம். வி. வெங்கட்ராம் முதலான சமகால எழுத்தாளர்கள் பற்றிய இவரது ஆய்வுகள் தமிழ்ச்சூழலில் விரிவாக விவாதிக்கப்பட்டவை. கல்வி மற்றும் மருத்துவக் கொள்கைகள் பற்றிய அவரது நூல்கள் பெரிய அளவில் தமிழ்ச் சூழலில் வாசிக்கப்பட்டவை. சமூக ஊடகங்களின் ஊடாக அவர் வெளிப்படுத்துகிற சமகாலப் பிரச்சினைகள் குறித்த கருத்துக்களும் முக்கியமானவை.

வாழ்க்கைக் குறிப்பு
மனித உரிமைப் பணிகள்
ஆசிரிய இயக்கப் பணிகள்
இலக்கிய அரசியல் கட்டுரைகள்