பெருஞ்சித்திரனார் சாதியை வெறுக்கும் தமிழறிஞராக இறுதிவரை வாழ்ந்தார். அவரது சாதி எதிர்ப்புக் கருத்தியல் தமிழர்களின் ஒற்றுமையை வலியுறுத்துவதாகவும் எளிய, அடித்தட்டு சாதியினரின்பால் மிகுந்த கரிசனம் கொண்டதாகவும் விளங்கியது. எம்மதங்களைத் தழுவினாலும் தமிழர் இனத்தால் தமிழரே என்பதை இவர் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வந்தார். சாதியை வைத்துத் தமிழர்கள் தங்களை அடையாளப்படுத்தும் போக்கை இவர் தொடர்ந்து கண்டித்து எழுதி வந்தார்.

பள்ளென்போம்; பறையென்போம்;

நாட்டா ரென்போம்!

பழிதன்னை யெண்ணாமல் வண்ணா ரென்போம்!

பிள்ளையென்போம்; முதலியென்போம்;

நாய்க்கர் என்போம்!

பிழைநாணா தருந்ததியர், படையா

ளென்போம்! -

எள்ளல்செய் திழிக்கின்றோம். தாழ்விக்

கின்றோம்! எண்ணுங்கள், நமைத் தமிழர்

என்கின் றோமா?

குள்ளமனப் பான்மையிது

தொலையு மட்டும்

கூசுங்கள் நாணுங்கள்

தமிழ்நாட் டாரே!

தென்மொழி, இயல்-1, இசை-13 (1960)

சாதியை ஒழிப்பது குறித்து தொடர்ந்து எழுதியும் பேசியும் வந்த பெருஞ்சித்திரனார் அந்தக் கருத்தியலைக் கொண்டிருந்தவர்களோடு இணக்கமான உறவையும் கொண்டிருந்தார்.

பெருஞ்சித்திரனாரும் தனித்தமிழ்க்கொள்கையும்
பெருஞ்சித்திரனாரும் சாதியும்
பெருஞ்சித்திரனார் கொள்கைகள்
பெருஞ்சித்திரனாரின் அரசியல்