பெர்னாட் ஷா இனமேம்பாட்டியலின் ஆதரவாளராவார். உற்பத்தித் திறன் இல்லாதவர்கள் சமூகத்திலும் சரி தமது சொந்த வாழ்க்கையிலும் சரி மதிப்பற்றவர்களே எனக் கூறிய அவர் குறிப்பிடுவதாவது:

“நீங்கள் இந்த உலகில் எந்தப் பயனுமற்ற ஆறு பேர் இருந்தாலும் கூட அவர்களால் விளையும் நன்மைகளை விட அவர்களால் ஏற்படும் சிக்கல்கள் அதிகமாக இருக்கும் என அறிந்து கொள்ள வேண்டும். அவர்களையெல்லாம் முன்னே நிறுத்தி அவர்களிடம் ஐயா அல்லது அம்மா, தயவு செய்து நீங்கள் இருப்பதற்கான காரணத்தைக் கூற முடியுமா? நீங்கள் இருப்பது எவ்விதத்தில் நியாயமானது என்பதை நீங்கள் விளக்க முடியாவிட்டால் இந்த சமூகம் என்னும் படகில் நீங்கள் ஒரு சுமையாக இருக்கிறீர்கள் என்றால், நீங்கள் பயன்படுத்துவதற்கு சமமாக அல்லது சிறிது அதிகமாக நீங்கள் உற்பத்தி செய்யவில்லை என்றால், நாங்கள் எங்கள் சமூக அமைப்புகளை உங்களை வாழவைப்பதற்காகப் பயன்படுத்த முடியாது. ஏனெனில் உங்கள் வாழ்க்கை எங்களுக்கு எந்தவித நன்மையையும் தரவில்லை மேலும் அது உங்களுக்கும் கூட அவ்வளவு பயனுடையதாக இருக்காது.” 
“அடிப்படை மற்றும் சாத்தியமுள்ள சமதர்மம் என்பது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இனங்களைக் கொண்டு மனித இனத்தை மேம்படுத்துவதே ஆகும்” என்று அவர் எழுதினார்; தனிநபர் வருமானங்கள் சமமாக்கப்பட வேண்டும். இதனால் வாழ்க்கைத் துணைவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் போது தரம் அல்லது செல்வம் ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொள்ளாமல் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார்கள்”. 1910 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 3 அன்று நடைபெற்ற யூஜெனிக்ஸ் எஜுகேஷன் சொசைட்டியின் (Eugenics Education Society) ஒரு மாநாட்டில் இந்த சிக்கலைத் தீர்க்க “மரண அறையைப்” பயன்படுத்த வேண்டிய தேவையினைக் குறித்து அவர் எச்சரித்தார். “நாம் இப்போது விட்டு வைத்திருக்கும் பல பேரைக் கொல்லவும், இப்போது நாம் கொன்று கொண்டிருக்கும் பல பேரை வாழவிடவும் உறுதியெடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று பெர்னாட் ஷா கூறினார். மரண தண்டனை குறித்த எல்லாக் கருத்துகளையும் நாம் விட்டொழிக்க வேண்டும்...” இது பெர்னாட் ஷா ரிடக்டியோ அட் அப்சர்டம் (reductio ad absurdum)விவாதத்தை யூஜெனிக்ஸின் பரந்துவிரிந்த கனவுகளுக்கு எதிராகப் பயன்படுத்தும் வேடிக்கையான நிகழ்வுக்கு எடுத்துக்காட்டாகும் என சிலர் வாதிட்டுள்ளனர்.

சொந்த வாழ்க்கையும் அரசியல் செயல்பாடுகளும்
இனமேம்பாட்டியலுக்கான ஆதரவு
தொழில் வாழ்க்கை
இறுதி வருடங்கள்