சில பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு, உலகளவில், குறிப்பிட்ட நிறுவனங்களைச் சேர்ந்த நீண்ட குடும்ப வரலாறுகள் கொண்ட (உணர்ச்சிகளடிப்படையில் பிணைக்கப்பட்டவர்) பெரும் பணக்கார தொழிலதிபர்கள் மட்டுமே வாங்குபவர்களாகவும் விற்பவர்களாகவும் தனிநபர் முதலீட்டாளர்களாக இருந்தனர். காலப்போக்கில், சந்தைகள் "நிறுவனரீதியில்" மாறிவிட்டன; வாங்குபவர்களும் விற்பவர்களும் மிகப்பெரும் நிறுவனங்களாக இருந்தன (எடு., பென்சன் நிதிகள், காப்பீட்டு நிறுவனங்கள், சமச்சீர் நிதிகள், அடைவு நிதிகள், சந்தை-வர்த்தக நிதிகள், பெருந்தொகை நிதி, முதலீட்டாளர் குழுக்கள், வங்கிகள் மற்றும் மற்ற பல்வேறு நிதி நிறுவனங்கள்). நிறுவன முதலீட்டாளராக மாறியதால் சந்தை செயல்பாடுகளில் சில முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. எனவே, 'சிறிய' முதலீட்டாளருக்கு குறைக்கப்பட்ட 'நிரந்தர' (மற்றும் அளவுகடந்த) கட்டணத்துக்கு அரசாங்கமே பொறுப்பு, ஆனால் பெரிய நிறுவனங்கள் புரோக்கர்களுக்கான திடமான முன்னணி கட்டணத்தை முறிப்பதில் சமாளித்துவிடுகிறார்கள். (அவர்கள் கட்டணத்தை குறைக்க 'பேரம்பேசினார்கள்' ஆனால் அதுவும் பெரிய நிறுவனங்களுக்காகத்தான்.)

இருந்தாலும், நிறுவன நிர்வகிப்பு (மேற்கத்திய நாடுகளில் மட்டுமாவது) 'நிறுவன' 'முதலாளிகளின்' (பெருமளவில் 'வராதவர்கள்') எழுச்சியால் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளார்கள்.

செயல்பாடும் நோக்கமும்
புதிய வழங்கல்
சந்தையில் பங்குபெறுவோர்
பங்குச் சந்தை இடர் மேலாண்மை