"நீலிசம்" என்ற சொல் முதன்முதலில், நாவல் எழுத்தாளர் ஐவன் டர்க்னேவ் (1818–1883) என்பவரால் அவருடைய நாவல் "ஃபாதர்ஸ் அண்ட் சன்ஸ்" , என்பதில் பயன்படுத்தப்பட்டாலும், அந்த சொல் ஃப்ரைட்ரிக் ஹின்ரிக் ஜக்கோபி (1743–1819) என்பவரால், முதன்முதலாக தத்துவ ரீதியான கருத்துக்களில் முன்வைக்கப்பட்டது. கட்டற்ற சிந்தனை என்பதை விளக்க ஜக்கோபி முதன்முதலில் இந்த சொல்லைப் பயன்படுத்தினார், குறிப்பாக இம்மானுவேல் காந்த்தின் "முக்கிய" நிலை தத்துவத்தை ரிடக்டியோ அட் அப்சர்டம் என்பதற்கு கொண்டு செல்ல பயன்படுத்துகிறார், இதன்படி, எல்லா கட்டற்ற சிந்தனைகளும் (தத்துவமே விமர்சனமாக) நீலிசத்தில் முடிவடைகிறது, எனவே அவை தவிர்க்கப்படவும், சில வகையான நம்பிக்கை மற்றும் வெளிப்படுத்தல் ஆகியவற்றைக் கொண்டு மாற்றீடு செய்யப்பட வேண்டும். ப்ரெட் டபள்யூ. டேவிஸ் என்பவர், எடுத்துக்காட்டாக, "நீலிசம் என்பதன் முதல் கருத்து, பொதுவாக ஃப்ரைடிரிக் ஜக்கோபி என்பவரால் முன்மொழியப்பட்டது, அவர் ஃபிஷ்டேவின் ஐடியலிசத்தை நீலிசத்திற்கு மாறுவது என்று முதன்முதலில் விமர்சித்தார். ஜக்கோபியைப் பொருத்தவரை, ஃபிஷ்டேவின் உண்மையான நான் என்பது உண்மையில் தன்னுணர்வின் முற்றிய நிலையே, இது கடவுளின் உண்மையான இருப்பை மறுக்கிறது." இதனுடன் தொடர்புடைய கருத்தாக்கமாவது ஃபீடிசம் என்பதாகும்.

"நீலிசம்" என்ற சொல் டர்கினெவ் என்ற ரஷ்ய அரசியல் இயக்கத்தினரால் பிரபலமடைய செய்யப்பட்டது, அவர்கள் நீலிசம் இயக்கம் என்று இந்த சொல்லைப் பயன்படுத்திக் கொண்டனர். அவர்கள், தங்களை, நீலிஸ்ட்கள் என்று அழைத்துக்கொண்டனர், "அப்போது அது அவர்களின் கண்களுக்கு நல்லதாக தோன்றியதாம்."

பின் நவீனத்துவம்
இருத்தல் இல்லாமை தத்துவம்
தத்துவ அறிவுசார் இல்லாமை தத்துவம்
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு