ரேண்ட் தன்னுடைய கண்ணோட்டங்களை ஒருங்கிணைந்த தத்துவ அமைப்பை உள்ளடக்கியிருப்பதாக காண்கிறார், இதை அவர் "அப்ஜெக்டிவிஸம்" என்று அழைக்கிறார். அப்ஜெக்டிவிஸத்தின் சாரம், ரேண்டின் கூற்றுப்படி "தன் வாழ்க்கையின் தார்மீக நோக்கமாக உள்ள தன்னுடைய சொந்த மகிழ்ச்சியோடும், மேன்மை வாய்ந்த நடிவடிக்கையாக ஆக்கப்பூர்வமான சாதனையோடும், பகுத்தறிவை மட்டுமே தன்னுடைய ஒரே முழுமையாக காண்கின்ற வீரம் உள்ளவனாக மனிதன் குறித்த கருத்தாக்கம."

முரண்படுவதிலிருந்து பகுத்தறிவாக நம்பிக்கையை விலக்குவது, ரேண்ட் மதம் உட்பட புதிர்த்தன்மை அல்லது அதிஇயல்பு ஆகியவற்றை எந்த வடிவத்திலும் எதிர்த்தார், தத்துவார்த்த யதார்த்தை ஏற்றுக்கொண்டார். ரேண்ட் பகுத்தறிவு தன்முனைப்புவாதத்திற்காகவும் (பகுத்தறிவு சுய-ஆர்வம்) ஒரே முறையான வழிகாட்டு தார்மீக கொள்கையாக இருக்கிறது என்பதற்காக அதற்காகவும் வாதாடினார். தனி நபரானவர் "தன்பொருட்டின் காரணமாகவே இருக்க வேண்டும்" என்றும் "பிறருக்கு தன்னையும் தனக்காக பிறரையும் பலியிடக்கூடாது" என்று எழுதினார்.

"அரசு கட்டுப்பாடில்லாத" முதலாளித்துவம் மட்டுமே ஒரே தார்மீக சமூக அமைப்பு என்று ரேண்ட் வலியுறுத்தினார். அவருடைய அரசியல் கண்ணோட்டங்கள் வலுவான தனி நபர்வாதம் என்பதோடு இதனால் எதி்ர்-அரசுவாதம் மற்றும் எதிர்-கம்யூனிஸம் ஆகியனவாக இருக்கிறது. ரேண்ட் அவர் காலத்திலிருந்த முக்கியமான எதிர்-கம்யூனிஸவாதிகள் உட்பட பல லிபரல் மற்றும் கன்சர்வேட்டிவ் அரசியல்வாதிகளை வெறுத்தொதுக்கினார். கேட்டோ இன்ஸ்டிடியூட்டைச் சேர்ந்த முதுநிலையாளரான ஜிம் பவல் ரேண்டை அமெரிக்க லிபர்டேரியனிஸத்தின் மூன்று முக்கியமான பெண்களுள் (ரோஸ் வில்டர் லேன் மற்றும் இஸபெல் பேட்டர்சன் ஆகியோரோடு) ஒருவராக கருதுகிறார், இருப்பினும் ரேண்ட் லிபர்டேரியனிஸத்தையும் லிபர்டேரியன் இயக்கத்தையும் மறுதலிக்கிறார். ரேண்ட் "நிபந்தனைவகையில் முரண்பாடு" கொண்டதாக இருப்பதாக அனார்கோ-முதலாளித்துவத்தையும் மறுதலிக்கிறார், இந்த இடத்தில் ராய் சைல்ட்ஸ் போன்ற அனார்கிஸ்ட் அப்ஜெக்டிவிஸ்ட் என்று தங்களை அறிவி்த்துக்கொண்டவர்களால் அவர் விமர்சிக்கப்படுகிறார். தத்துவவாதியான சந்திரன் குக்கதாஸ் அவருடைய "அரசு மற்றும் வரிவிதிப்பு நோக்கிய நிறுத்தமில்லாத வெறுப்புணர்வு அனார்கிஸத்தின் மறுதலிப்புடன் சீரற்றதாக இருக்கிறது, அவருடைய இந்த சிக்கல்களைத் தீர்ப்பதற்கான முயற்சிகள் அனைத்தும் மோசமான சிந்தனையாகவும் முறையற்றதாகவும் இருக்கிறது" என்று கூறுகிறார்.

அவர் அரிஸ்டாடிலை தன்மீது மிகவும் தாக்கமேற்படுத்தியவராக தெரிவிக்கிறார், ஆரம்பகால தாக்கமாக பிரடெரிக் நீட்ஷேவைக் காண்கிறார், இருப்பினும் அவர் பின்னாளில் இதை எதிர்-பகுத்தறிவுவாதம் என்று கூறி அவருடைய அணுகுமுறையை மறுதலிக்கிறார். தத்துவவாதிகளான ரொனால்ட் இ.மெரில் மற்றும் டேவிட் ஸ்டீல் ஆகியோர் மற்றவர்களை பலியாக்குவது குறித்த விஷயத்தில் அவருடைய முந்தைய மற்றும் பின்னாளைய பார்வைகளில் வேறுபாடுகள் இருப்பதை சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். உதாரணத்திற்கு "வி தி லிவிங்கின்" முதல் பதிப்பு கருணையே இல்லாத ஒருவகையான மேல்குடி வர்க்கத்திற்கு ஆதரவானதாக விவரிக்கப்பட்டிருந்தது:"உங்களுடைய மக்கள்கூட்டம் எதுவாயினும் அதை காலுக்கு கீழே போட்டு சேற்றில் அழுத்துங்கள், அவர்களை எரிபொருள் ஊற்றி எரித்துவிட வேண்டாமா?"

ஹிஸ்டரி ஆஃப் ஃபிலாசபியில் அவர் "மூன்று 'ஏ'க்கள்-அரிஸ்டாடில், அக்வினாஸ் மற்றும் அய்ன் ரேண்ட்" ஆகியோரை மட்டுமே பரிந்துரைக்க முடியும் என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறார். இந்த தத்துவவாதிகளிடையே ரேண்ட் குறிப்பாக ஏளனத்துடன் வெறுத்தொதுக்குவது இம்மானுவல் காண்ட்டையே, இவரை ஒரு "அரக்கன்" என்றும் "வரலாற்றிலேயே மிகவும் தீமையான மனிதன்" என்றும் ரேண்ட் குறிப்பிடுகிறார்.
உண்மை என்பது "அதற்கேயுரிய வகையில் இருக்கிறது" என்பதால் அதை அறிய முடியாது என்று குறிப்பிட்ட காண்ட்டின் கண்ணோட்டத்தை அவர் கடுமையாக எதிர்க்கிறார். "ஒவ்வொரு அடிப்படைப் பிரச்சினையிலும்" காண்டின் "துல்லியமான எதிர்வாக" அவருடைய தத்துவம் இருக்கிறது என்று ரேண்ட் கருதினார். அப்ஜெக்டிவிஸ்ட் தத்துவவாதிகளான ஜார்ஜ் வால்ஷ் மற்றும் ஃபிரெட் செடான் ஆகியோர் ரேண்ட் காண்ட்டை தவறாகப் விளக்கச்செய்கிறார் என்று வாதிடுகின்றனர். குறிப்பாக, இரண்டு தத்துவாதிகளுமே ஒரே அடிப்படை நிலைகளை கைக்கொண்டவர்களாக இருக்கின்றனர், ரேண்ட் காண்ட் உடனான தன்னுடைய வேறுபாட்டை மிகைப்படுத்திக் காட்டுகிறார் என்று வால்ஷ் வாதிடுகிறார். பல விமர்சகர்களும் காண்ட் குறித்த ரேண்டின் எழுத்து "புறம்தள்ளவேண்டியதும் விவாதத்திற்கு தகுதியற்றதும்" என்கின்றனர் என்று வால்ஷ் கூறுகிறார்.

ரேண்ட் ஸ்காலர்களான டக்ளஸ் டென் யுல் மற்றும் டக்ளஸ் ராஸ்மஸேன் அவருடைய பாணியை "இலக்கியப்பூர்வமானது, உயர்வுநவிற்சியானது மற்றும் உணர்ச்சிமேலிட்டது" என்கின்றனர், அதேசமயம் அவருடைய சிந்தனையின் முக்கியத்துவம் மற்றும் அசல்தன்மையை வலியுறுத்துகின்றனர். அதேபோல் தத்துவவாதியான ஜேக் வீலர் "ரேண்டிய வெஞ்சினத்தின் இடையறாத ஆரவாரம் மற்றும் தொடர்ச்சியான வெளித்தள்ளுதல்" இருந்தபோதிலும் அவர் ரேண்டின் அறம்சார் நிலையை "மிகப்பரந்த சாதனை, தற்கால சிந்தனையைக் காட்டிலும் மிகவும் இனிமையான ஆய்வு" என்று கருதுகிறார். 1976ஆம் ஆண்டில், தத்துவத்திற்கான அவருடைய மிக முக்கிய பங்களிப்புகளாக "அவருடைய கருத்துக்களின் கோட்பாடு, [அவருடைய] அறம்சார் நிலைகள், மற்றும் [அவருடைய] ஆற்றல் தொடங்கிவைக்கப்படும் நிலையில் தீமை கலந்திருப்பதை-உரிமைகள் மீறப்படுதல்-அரசியலில் அவர் கண்டு சொன்னது" ஆகியவை இருக்கின்றன.

வாழ்க்கையும் எழுத்தும்
"தி ஃபவுண்டென்ஹெட்" மற்றும் அரசியல் நடவடிக்கை
ஆரம்பகால வாழ்க்கை
தத்துவம்