இரும்பு, தாமிரம், மற்றும் மாங்கனீசு, போன்ற உலோகங்கள் காற்றுச்சூழலில் பரவலாக பயன்படுகின்றன. இரத்தச் சிவப்பணுக்கள் ஈமோகுளோபின் வடிவில் ஈமை ஆக்சிசன் கடத்தியாக உபயோகிகின்றன. ஒருவேளை உயிரியலில் உள்ள உறுதியாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட உலோகப் பயன்பாட்டு அமைப்பு இதுவாகவும் இருக்கலாம். இதைத்தவிர மையோ குளோபின், ஈமோசயனின் மற்றும் ஈமெரித்திரின் என்பவை பிற ஆக்சிசன் கடத்தும் தன்மையைக் கொண்டுள்ளன. 
இயற்கையெங்கும் நிறைந்திருக்கும் உயிர்கனிம அமைப்பில் ஆக்சிடேசுகள் மற்றும் ஆக்சிசனேசுகள் என்பவையும் அடங்கும். இவை ஆக்சிசனின் இருப்பைச் சாதகமாக்கிக் கொண்டு சைட்டோகுரோம் சி ஆக்சிடேசில் ஆற்றல் உற்பத்தி செய்தல் அல்லது சைட்டோகுரோம் பி450 ஆக்சிடேசுகள் அல்லது மீத்தேன் மோனோ ஆக்சிசனேசில் சிறிய மூலக்கூறு ஆக்சிசனேற்றம் ஆகிய முக்கியமான வினைகளை முன்னெடுக்கின்றன. சில கனிமபுரதங்கள் ஆக்சிசன் மற்றும் வினைத்திறன் மிக்க ஆக்சிசன் மூலக்கூறுகள் கொண்டுள்ள ஐதரசன் பெராக்சைடு போன்றனவற்றின் தீங்கு விளைவு களிடமிருந்து உயிரியல் அமைப்பைப் பாதுகாக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. பெராக்சிடேசு கள், கேடலேசு கள் மற்றும் மிகைஆக்சைடு டிசுமுடேசு கள் முதலியன இவ்வமைப்புகளுக்கு உதாரணமாகும். ஆக்சிசனுடன் வினைபுரியக்கூடிய நிரப்பி கனிமப் புரதங்கள் ஆக்சிசன் வெளிப்படுத்தும் கூட்டுத்தொகுதிகளாக தாவரங்களில் காணப்படுகின்றன. தவரங்களின் ஒளிச்சேர்க்கை நிகழ்வின்போது இத்தகைய சிக்கலான புரதக் கூட்டுத்தொகுதி அமைப்புகள் ஆக்சிசனை வெளிப்படுத்தும் கருவிகளாக உள்ளன.

சுற்றுச்சூழல் வேதியியல்
உயிர் கனிமவேதியியலின் கருப்பொருட்கள்
ஆக்சிசன் கடத்தல் மற்றும் புரதங்கள் இயக்கம்
உயிரினங்களில் பகுதிப்பொருட்கள்