அக்பர் கச்சவாக ராஜ்புட் இனத்தை சார்ந்த அமேரின் ராஜா பார்மலை (தற்போதைய ஜெய்ப்பூர்) அவரது மகளான ஹர்கா பாயை மணமுடிப்பதற்கு சம்மதித்து சாந்தப்படுத்தினார். இந்த திருமணம் வரலாற்று சுவடுகளின்படி மிக முக்கியமான திருப்பு முனையாக இருந்தது. ஏனெனில் இந்த திருமணம்தான் ஹிந்து மற்றும் முஸ்லிம் இனத்தவர்களுக்கிடையே இந்தியாவில் நடை பெற்ற ஆடம்பரமான திருமணமாகும். ஹர்காபாய் மரியம்- யு்ஷ்- ஷமானி என கிறித்தவராகினார். அவரது திருமணத்திற்கு பின்பு அவர் அவரது குடும்பத்தினரால் தாழ்ந்த வகை சாதியினராக கருதப்பட்டார். அவர் தனது 61 வருட திருமண வாழ்க்கையில் ஆம்பரை/ஜெய்ப்பூரை பார்க்கவில்லை. அவருடைய நிலைமை மொகலாய குடும்பத்தில் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படாத நிலையிலேயே இருந்தது மற்றும் அவருக்கு முக்கியமான பொறுப்பு எதுவும் ஆக்ராவிலோ அல்லது டெல்லியிலோ கொடுக்கப்படவில்லை. இவ்வாறு இருந்த போதிலும் பாயானாவுக்கு அருகே பாரத்பூர் மாவட்டத்தில் ஒரு மிகச்சிறிய கிராமம் கொடுக்கப்பட்டது. அங்கே தனது இறப்பு வரை தனது காலத்தை கழித்தார். அவர் 1623-ல் இறந்தார் மற்றும் அவருடைய சமாதி ஆக்ராவுக்கு அருகே உள்ளது.
ராஜபுத்திர பெண்கள் டெல்லியின் ஆடம்பரமான அரசட்சிக்குள் புகுந்த பிறகு முஸ்லீமாக மாறுகிறார்கள் மற்றும் அவர்கள் முஸ்லிம் கல்லறைகளில் புதைக்கபடுகிறார்கள். அவர்கள் திருமணத்திற்கு பிறகு தங்களது பெற்றோரையோ அல்லது அவர்களோடு உணவு அருந்தவோ முடியாது. [59]

அதை தொடர்ந்து ஒரு மசூதியானது மரியம்-உஷ்-ஷமானி நினைவாக ஜஹாங்கிரால் பாகிஸ்தானில் உள்ள லாகூரில் எழுப்பப்பட்டது. அது மரியம்-உஷ்-ஷமானி மசூதி என அழைக்கப்படுகிறது. அவர் முஸ்லிம் அரசராய் பெற்று தருபவர் தரும் ஒரு முஸ்லிம் அரசியாக இருக்கவேண்டு என்பதால் அந்த பெயர் கொடுக்கப்பட்டது 
மற்ற ராஜபுத்திர அரசுகளும் அதன் பிறகு திருமண உறவுகள் டெல்லியின் அரசரோடு செய்தது. இந்து முறைப்படி அடுத்தடுத்த ராஜா வாரிசுகள் எப்பொழுதும் இந்துவாக இருப்பது எப்பொழுதும் உற்சாகபடுத்தப்பட்டது. ஆதலால் ஹிந்து பரம்பரையில் ஹிந்து இளவரசிகளை அரசியல் காரணங்ககளுக்காக திருமணம் செய்து கொள்வதில் எந்த வித அச்சுறுத்தலும் ஏற்படவில்லை. ராஜபுத்திரர்கள் மொகலாய அரசர்களுக்கு தங்களது புதல்விகளை கொடுத்ததில்லை இருந்த போதிலும் மொகலாயர்களை சரி சமமமாக மதித்தனர். அவர்கள் எப்பொழுதும் மொகலாயர்களுடன் உணவு அருந்தவதில்லை அல்லது முஸ்லிம் பெண்களை தங்களது முறைப்படியான மனைவிகளாக ஏற்று கொண்டதில்லை.

இரண்டு ராஜபுத்திர அரசர்கள் எப்பொழுதும் அக்பருக்கு எதிராக இருந்தனர். மேவாரின் சிஸோதியாஸ் மற்றும் ரந்தம்போரின் ஹடாஸ் (சௌஹான்ஸ்). 
அக்பரின் ஆட்சியில் மற்றொரு திருப்புமுனை என்னவென்றால் அமரின் ராஜா மான் சிங் I அக்பரோடு ஹடாவின் தலைவரான சுர்ஜன் ஹடாவை ஒரு நட்புறவு முறைக்காக சந்திப்பதற்கு சென்றான். சுர்ஜன் பாதி மனதோடு அந்த நட்புறவை ஒரு நிபந்தனையோடு ஒத்துக்கொண்டான். அந்த நிபந்தனை என்னவென்றால் அக்பர் தனது மகள்களை திருமணம் செய்து கொள்ளாத பட்சத்தில் அந்த நட்புறவை ஏற்பதாக சொன்னான். சுர்ஜன் பின்னர் தனது இருப்பிடத்தை பனாரசுக்கு மாற்றிக் கொண்டான் . சுர்ஜன் ஹடாவின் மகனான போஜா ஹடா தனது பேத்தியின் திருமணத்திற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தார். (தனது மகளின் மகள் அதவாது அவரது மகள் இளவரசர் ஜகத் சிங்க்கு மான் சிங்க் I -ன் மகனான அவருக்கு மணம் முடிக்கப்பட்டாள்). ஜஹாங்கிரோடு தனது பேத்தியின் திருமணம் நடைபெறுவது குறித்து ஜஹாங்கிர்க்கு எதிராக போவதற்கு போஜ் முடிவு எடுத்தான். போ்ஜின் மறைவுக்கு பின் அவரது பேத்தி ஜஹாங்கிரோடு திருமணம் முடிக்கபட்டாள் ராஜா மான் சிங்கின் ஒரு புதல்வியும் ஜஹாங்கிரோடு திருமணம் செய்யப்பட்டார் . ஆனால் அந்த புதல்வி தற்கொலை செய்து கொண்டாள்.

ராஜ்புத்தின் மதிப்பு மிக்கவர்கள் தங்கள் அரசர்கள் மொகலாயர்களின் மகள்களை திருமணம் செய்து கொள்வதை விரும்பவில்லை. ரத்தோர் கல்யாண்தாஸ் மோடா ராஜா உதை சிங்கை கொல்வதற்கு பயமுறுத்தினார் (ஜோத்பூர்) மற்றும் ஜஹாங்கிரையும் பயமுறுத்தினார். ஏனெனில் உதைசிங்க் ரத்தோர் கல்யாண்தாஸின் மகளான ஜோதா சிங்கை ஜஹாங்கிருக்கு மணம் செய்ய முடிவு செய்திருந்தார். அக்பர் இதை கேட்டதும் தனது மதிப்பு மிக்க படைகளை சிவானாவில் கல்யாண்தாஸை தாக்குவதற்காக அனுப்பினார். கல்யாண்தாஸ் மற்றும் தனது சிவானா படைகளில் உள்ள ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் ஆகியோருடன் தங்களை தாங்களே மாய்த்து கொண்டனர்.
ராஜ்புத் அரசோடு உறவு வைத்து கொண்டதில் அக்பர் தனது எல்லையை பல தூரங்களுக்கு விரிவுபடுத்தினார். ராஜ்புத் அரசர்கள் மொகாலய அரசை அடுத்து 130 வருடங்களுக்கு எதிர்த்தனர். அவுரங்கசீப்பின் இறப்பை தொடர்ந்து மொகலாய அரசின் வீழ்ச்சி வரை அவரை தொடர்ந்து எதிர்த்தனர். அக்பர் ராஜபுதிரர்களை மிகவும் நம்பினார். ஏனெனில் அவரால் பிடிக்கப்பட்ட ராஜபுத்திரர்களை நீண்ட காலமாக மரியாதையுடன் அன்புடன் (மூத்த மகனை போல) வைத்திருந்தார்.

இருந்த போதிலும் மேவாரின் மகாரானா பிரதாப் சிங் அக்பரின் அதிகாரத்தை ஏற்க மறுத்தார். தனது முடிவு வரையிலும் அக்பரை ரானா பிரதாப் சிங்க் எதிர்த்தார். அவர் அக்பரை ஒரு வெளி நாட்டிலிருந்து வந்தவராகவே கருதினார். பிரதாப் ராஜபுத்திர வழக்கமான தனது புதல்விகளை மொகலாயர்களுக்கு கொடுப்பதையும் மற்றும் ராஜபுத்திர படை வீரர்களை உதவிக்கு கொடுப்பதையும் நிறுத்தினார்.

சிங் மற்றும் சவாய் ஜெய் சிங்கின் கடிதங்களின்படி பழைய கொள்கையான திருமண கொள்கையை விட்டது ராஜ்புத்திரர்களை புகழின் உச்சிக்கு எடுத்து சென்றதாக கூறினார்கள். மேவார் தனது அழிவு பாதையை பழைய திருமண கொள்கையை கடைபிடித்தத்தான் மூலம் தேடிக்கொண்டு விட்டது. ஆதலால் திருமண கொள்கை தூய்மைபடுத்தப்படவேண்டும். ராஜபுத்திரர்களை உருவாக்கும் பொருட்டும் இருக்க வேண்டும் மற்றும் இந்த முறை நடை முறைக்கு வரும் எப்பொழுது வரும் என்றால் ராஜபுத்திரர்கள் பழைய கொள்கையை விட்டுகொடுக்கும் பட்சத்தில் என்றார். (மொகலாயர்களுக்கு தங்களது பெண்களை கொடுப்பது) .இந்த பழைய திருமண கொள்கை ராஜபுத்திரர்களுக்கு இடையே ஒற்றுமை இல்லாமையை உருவாக்கிவிட்டது.

ஜிஹாத்திற்கு எதிரான ஹிந்து அரசர்கள்
தனித்துவம்
பைராம் கான்
அக்பரின் ராஜபுத்திர மனைவிகள்