1909, நவம்பர் 15-ல், "Journal Of The Bombay Natural History" என்பதில் ஒரு கட்டுரை வெளியானது. ஒரிசாவில் உள்ள தென்கனால் மாவட்டத்தின் முலின் துணை-பிரிவு காட்டில் ஒரு வெள்ளைப் பெண்புலி சுட்டுக்கொல்லப்பட்டதாக அந்த கட்டுரை குறிப்பிட்டது. இந்த அறிவிப்பு முன்னதாக, 1909 மே மாதமே, "Indian Forester" என்பதில், காட்டிலாக்கா அதிகாரி திரு. பாவிஸ் சிங்கினால் வெளியிடப்பட்டிருந்தது. ஓர் எருமையைக் கொல்வதற்கான முயற்சியில் அந்த வெள்ளைநிறப் பெண்புலி சுடப்பட்டுவிட்டதாகவும், அப்போது அது "எவ்வித நோயின் அறிகுறியும் இல்லாமல் நல்ல நிலையில் இருந்ததாகவும்" தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.

Col. F.T. பொல்லக், "பர்மா மற்றும் அசாம்களில் நடக்கும் காட்டு விளையாட்டுக்கள்" என்பதில் எழுதுகையில், "விம்போல் தெருவில் எட்வின் வார்டுகளில் ஒரு புலியின் பருத்த தோலை நான் பார்த்திருக்கிறேன். மேலும் கோஸ்யாஹ் மற்றும் ஜின்தெஹ் மலையின் துணை ஆய்வாளர் திரு. ஷாத்வாலும் கூட இரண்டு முழு வெள்ளை நிறத்திலான தோல்களை வைத்திருக்கிறார்" என்றார். "இந்தியாவில் மிருக விளையாட்டு" (1907) என்ற புத்தகத்தில் திரு. லெடெக்கர் வெள்ளைப் புலிகளின் சுமார் ஐந்து வகையான தோல்களைப் பற்றி எழுதியுள்ளார்." 1820-ல் இலண்டனின் எட்சீற்றர் சேன்ஜில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு வெள்ளைப்புலி தான் ஐரோப்பாவிலேயே முதல் வெள்ளைப்புலி ஆகும்.

"இந்திய மிருகங்கள் பற்றிய புத்தகம்" என்பதில் S.H. பிரேட்டர் எழுதுகையில், "முழுவதும் வெள்ளையாக இருக்கும் அல்லது சிறிதளவிற்கு வெள்ளையாக இருக்கும் புலிகள் பொதுவாக மத்திய இந்தியாவின் திறந்தவெளி வறண்ட காடுகள் சிலவற்றில் காணப்படுவதில்லை" என்று குறிப்பிட்டார். வெள்ளைப்புலிகளால் காடுகளில் உயிர்வாழ முடியாது என்பது வெறும் கட்டுக்கதை தான். ரீவாவிற்கு அருகிலுள்ள சிறப்பு மண்டலத்தில் இருக்கும் காடுகளுக்குள் பிடிபட்ட-கலப்பின வெள்ளைப் புலிகளை மீண்டும் கொண்டு போய்விட இந்தியா திட்டமிட்டது.

"மத்திய இந்தியாவில் காட்டு விலங்குகள்" என்ற புத்தகத்தில் A.A. உடுன்பார் பிரேன்டர் எழுதுகையில், "வெள்ளைப்புலிகள் எப்போதாவது தான் கண்ணில் தென்படுகின்றன. ரீவா அரசு பகுதியிலும், மாண்டலா மற்றும் பிலாஸ்பூர் மாவட்டங்களின் சந்திப்புகளிலும், அமர்கன்தக்கிற்கு அருகில் இந்த மிருகங்கள் வழக்கமாக இனப்பெருக்கத்தில் ஈடுபடுகின்றன. 1919-ஆம் ஆண்டு நான் கடைசியாக மாண்டலாவில் இருந்த போது, ஒரு வெள்ளைப்பெண் புலியும், இரண்டு மூன்று வளர்ந்த வெள்ளைப்புலி குட்டிகளும் இருந்தன. 1915-ஆம் ஆண்டு ஓர் ஆண் வெள்ளைப்புலி ரீவா அரசால் பிடிக்கப்பட்டு, சிறையில் அடைக்கப்பட்டது. இந்திய காவல்துறையில் பணியாற்றிய திரு.ஸ்காட்டால் எழுதப்பட்ட மிருகங்களைப் பற்றிய விபரங்கள், பம்பாய் இயற்கை வரலாற்று சமூகத்தின் இதழின் இருபத்தி ஏழாவது தொகுதியின் எண் 47-ல் பிரசுரிக்கப்பட்டிருக்கிறது" என்று குறிப்பிட்டார்.

"Journal Of The Bombay Natural History" இதழில் இடம்பெற்றிருக்கும் இதரபிற குறிப்புகள்: "ரீவாவின் கூண்டில் இருந்த ஒரு வெள்ளைப்புலி, 1915 டிசம்பரில் சோஹாக்பூருக்கு அருகில் இருந்த காடுகளில் பிடிக்கப்பட்டது. அப்போது அதற்கு ஏறத்தாழ இரண்டு வயது இருக்கும். அந்த புலியோடு தொடர்புபட்ட மேலும் இரண்டு வெள்ளைப்புலிகளும் தெற்கு ரீவாவில் இருந்தன. ஆனால் இவற்றின் தாய் ஒரு வெள்ளைப்புலி கிடையாது என்று நம்பப்பட்டது... சுமார் 10 அல்லது 12 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், தெற்கு ரீவா, சோஹான்பூர் தாலுக்காவில் ஒரு வெள்ளைப்புலி ஒரு சீக்கியரால் கொல்லப்பட்டது. சாஹ்தோல் மற்றும் அன்னுப்பூர், B.N.Ry. ஆகிய இடங்களுக்கு அருகில் முரசடித்தப்போது மேலும் இரண்டு புலிகளும் பார்வைக்குத் தட்டுப்பட்டன. ஆனால் முந்தைய நீதிமன்ற ஆணைகளின்படி அவற்றை கொல்லக்கூடாது என்று இருந்தது. அன்னுப்பூரில் (பிலாம் துன்காரி காட்டில்) இருந்த ஒன்று, சிறைக்கூண்டில் இருந்த ஒன்றின் உடன்பிறப்பு என்று கூறப்பட்டது. இந்த வெள்ளைப்புலிகள் மத்திய மாவட்டங்களுக்கு அருகில் சுற்றிக் கொண்டிருப்பதாக தெரிகிறது."

பர்மா மற்றும் மேகாலயாவின் ஜின்தேஹ் மலைகளில் வெள்ளைப்புலிகள் இருந்ததற்கான ஆதாரங்கள், 1900-ஆம் ஆண்டுகளில் பொல்லாக்கால் உருவாக்கப்பட்ட அறிக்கைகள் குறிப்பிடுகின்றன. 1892 மற்றும் 1922-க்கு இடையில், பூனா, மேல் அசாம், ஒரிசா, பலிஸ்பூர் மற்றும் கூச் பிகார் ஆகிய இடங்களில் வெள்ளைப்புலிகள் சுட்டு கொல்லப்பட்டன. 1920கள் மற்றும் 1930களிலும் பல்வேறு பகுதிகளில் வெள்ளைப்புலிகள் சுட்டு கொல்லப்பட்டன. அதே காலகட்டத்தில் பிகாரிலும் பதினைந்து புலிகள் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டன.

1943-ஆம் ஆண்டு வடக்கு சீனாவில் இருந்த வெள்ளைப்புலிகள் குறித்து விக்டர் H. சஹாலேன் நிறைய குறிப்பிட்டிருந்தார். எவ்வாறிருப்பினும், வெள்ளைப்புலிகள் வெளிறிய உயிரிகள் கிடையாது. வடக்கு சீனா மற்றும் கொரியாவிலும் வெள்ளைப்புலிகள் இருப்பதாக கண்டறியப்பட்டுள்ளன.

இரண்டு செம்மஞ்சள் நிற குட்டிகளைக் கொண்டிருந்த ஒரு வெள்ளைப் பெண் புலியை ஜிம் கோர்பெட் காட்டில் படமெடுத்தார். இந்த படம் 1957-ஆம் ஆண்டு ஜிம் கோர்பெட்டினால் எழுதப்பட்டிருந்த புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு எடுக்கப்பட்ட படமாகும். வெள்ளைப்புலிகள் காடுகளிலும் உயிர் வாழக்கூடியவை; அத்துடன் இனப்பெருக்கமும் செய்யக்கூடியவை என்பதற்கு இது மற்றொரு ஆதாரமாக இருக்கிறது. பந்தவ்கார்ஹ் தேசிய பூங்காவின் வலைத்தளத்தில், வெள்ளைப்புலிகளின் படங்கள் பதிப்பிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அந்த வலைத்தளம் குறிப்பிடுவதாவது, "பந்தவ்கார்ஹின் காடுகள், முந்தைய ஆண்டுகளில் வெள்ளைப்புலிகளின் காடுகளாக இருந்தன" என்று குறிப்பிடுகிறது. இன்று, பந்தவ்கார்ஹில் 46 முதல் 52 வரையிலான செம்மஞ்சள் புலிகள் இருக்கின்றன. இது இந்தியாவிலேயே எந்த தேசிய பூங்காவிலும் இல்லாத அளவிற்கு அதிக எண்ணிக்கையாகும்.

வெள்ளை சைபீரியன் புலிகள்
வரலாற்று ஆவணங்கள்
வெகுஜன கலாச்சாரம்
காடுகளில் வெள்ளைப்புலிகள்