சுதந்திர இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு 1950களில் பின்பற்றிய முழக்கம் "நீதியுடன் கூடிய வளர்ச்சி" என்பதாகும். அதாவது வேக வேகமான பொருளாதார வளர்ச்சியின் மூலமே சமூகப் பிரச்சினைகள் சரி செய்யப்படும் என்பது அந்த இலக்கு. அறுபதுகளில் இந்தியா சிறந்த பொருளாதார வளர்ச்சியினை எட்டியது. ஆனால் உணவு, வறுமை, கல்வி போன்ற பிரச்சினைகள் தீர்க்கப்படாமல் இருந்தன. இதற்குக் காரணமான வளர்ச்சி விகிதம் குறைவாக இருப்பதால்தான் என்று கூறப்பட்டது. அதன் பின்னர் புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைகள் அமல்படுத்தப்பட்டு வளர்ச்சி விகிதமும் உயர்ந்தது. ஆனாலும் மேற்குறிப்பிட்ட பிரச்சினைகள் முழுவதுமாகத் தீர்க்கப்படவில்லை. இந்திய விடுதலையில்
தொடங்கி பெரும்பான்மையான மாநிலங்களில் காங்கிரசின் ஆட்சிகளே அமைத்தன. அந்த மாநிலங்களில் ‘முதலில் பொருளாதார வளர்ச்சி பின்னர் சமூக நலன்’ என்ற கொள்கையே அப்போது பின்பற்றப்பட்டது. பீகார், உத்திரப் பிரதேசம் போன்ற பல வட மாநிலங்கள் போதுமான சமூக வளர்ச்சி அடையாமலிருக்க இந்த அணுகுமுறையே காரணமாகக் கூறப்படுகிறது.

ஆனால் தமிழ்நாட்டின் வளர்ச்சி மாதிரி நேருவின் ‘முதலில் பொருளாதார வளர்ச்சி பின்னர் சமூக நலன்’ என்ற கொள்கைக்கு நேர் மாறான கொள்கையைக் கொண்டதாக இருந்தது. காரணம் திராவிட இயக்கமாகும். திராவிட இயக்கத் தலைவர்கள் சமூக வளர்ச்சியினையே முதன்மையான குறிக்கோளாகக் கொண்டிருந்தனர்.

காமராசர் காலத்தில் பள்ளிகள் கட்டப்பட்டன என்றால், திமுக காலத்தில் கல்லூரிகளும், மாணவர் விடுதிகளும் கட்டப்பட்டன. கல்விக்கான இடஒதுக்கீடு உட்பட பல்வேறு சலுகைகள் வழங்கப்பட்டன. இதோடு பள்ளி, கல்லூரி ஆசிரியர்கள், அரசு ஊழியர்கள் போன்றோர்களுக்கும் வேலை வாய்ப்பும் இடஒதுக்கீடும் வழங்கப்பட்டன. இது போன்ற திட்டங்கள் சமூக வளர்ச்சிக்கு மிகவும் பரந்துபட்ட மற்றும் ஆழமான ஒரு அடித்தளமாகியது.

இதன் ஒட்டுமொத்த விளைவாகத் திமுக ஆட்சியில் கல்வி, சுகாதாரம் சமூக நலத்திட்டத்திற்கான அரசின் செலவுகள் உயர்ந்தன. இந்தியாவில் எந்த மாநிலத்திலும் இல்லாத அளவுக்குக் கல்வி, சுகாதாரம், சமூகநலத் திட்டங்களுக்கான அரசின் செலவுகள் அரசின் ஒட்டு மொத்த செலவுகளில் கிட்டத்தட்ட பாதியளவிற்கு உயர்ந்தது. இதை திமுகவுக்குப் பின்வந்த அதிமுக அரசும் பின்பற்ற வேண்டிய கட்டாயத்தை உருவாக்கியது. 

அந்தச் சூழலில் அமுல்படுத்தப்பட்ட புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைகளின் விளைவு தமிழகம் ஒரு முதலீட்டு மையமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அதிகமான உள்நாட்டு வெளிநாட்டு முதலீடுகளை ஈர்க்கவும் காரணமாக அமைந்தது. இதுவே 1990களுக்குப் பின் தமிழகத்தின் வேகமான பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு வழிவகுத்தது. இப்படி சமூக வளர்ச்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டு எட்டப்பட்ட பொருளாதார வளர்ச்சியே தமிழகத்தை ஒரு சிறந்த ‘வளர்ச்சி மாதிரியாகக்’ கூறப்படுகிறது.

இந்திய வளர்ச்சி மாதிரியும் தமிழ்நாட்டு வளர்ச்சி மாதிரியும்
உற்பத்தி
நெசவு
வாகன உற்பத்தி