இந்த மருத்துவமனை பிரித்தானியர்கள் காலத்தில் நிறுவப்பட்டது. இரயில்வே ஊழியர்களின் தேவைகளுக்காக ஒரு தனி மருத்துவமனையை கட்ட வேண்டியதன் அவசியத்தை 1925 ஆம் ஆண்டில் சென்னை மற்றும் தெற்கு மராத்தா (எம்.எஸ்.எம்) இரயில்வேயின் தலைமை மருத்துவ அதிகாரி ஜி. ஜே. குரூசாங்க் உணர்ந்தார். 1928 ஆம் ஆண்டில், பெரம்பூரில் உள்ள எம்.எஸ்.எம் இரயில்வே ஊழியர்களுக்காக ஒரு மூத்த அறுவை சிகிச்சை நிபுணர், 4 உதவியாளர்கள் மற்றும் 12 செவிலியர்களுடன் 40 படுக்கைகள் கொண்ட மருத்துவமனை நிறுவப்பட்டது. அதன் ஆரம்ப நாட்களில், மருத்துவமனை முதன்மையாக இரயில்வே குடியேற்றத்தில் வசிப்பவர்கள் மற்றும் ரயில்வே பட்டறைகளின் ஊழியர்களின் தேவைகளுக்கு சேவை செய்தது. 1930 வாக்கில், அறுவை அரங்கம், ஊடு கதிர் மையம், ஆய்வகம் மற்றும் வெளி நோயாளி சேவைத் துறை போன்ற கூடுதல் வசதிகளைத் தவிர மருத்துவமனையின் படுக்கை எண்ணிக்கை 50 ஆக உயர்த்தப்பட்டது. 

1957 வாக்கில், படுக்கைகளின் எண்ணிக்கை 120 ஆக உயர்த்தப்பட்டது. 1958 ஆம் ஆண்டில், ஒரு ஊடு கதிர் தொகுதி நிறுவப்பட்டது. 1959 ஆம் ஆண்டில், 12 படுக்கைகள் கொண்ட மகப்பேறு பகுதி சேர்க்கப்பட்டது. 1960 ஆம் ஆண்டில், 220 படுக்கைகள் கொண்ட ஒரு காசநோய் இணைப்பு உருவாக்கப்பட்டது, பின்னர், ஒரு இருதயவியல் மையம் திறக்கப்பட்டது. 1973 வாக்கில், ஒரு தீவிர கவனிப்புப் பிரிவு தொடங்கப்பட்டது. விரைவில் கண், பல் மற்றும் கண்மூக்குதொண்டை போன்ற பல வெளி நோயாளி மருந்தகங்களும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. 

1970 களில், இந்த மருத்துவமனை இருதய நோய்களுக்கான அகில இந்திய பரிந்துரை மையமாக மாறியது. மயக்க மருந்தின் துணை சிறப்பு என இருதய மயக்க மருந்து என்ற சொல் இந்த மருத்துவமனையில் 1977 இல் மருத்துவர் கல்யாண் சிங் என்பவரால் உருவாக்கப்பட்டது. விரைவில், மருத்துவமனையில் இருதய அறுவை சிகிச்சை துறை நாட்டின் சிறந்த இருதய அறுவை சிகிச்சை பிரிவுகளில் ஒன்றாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது. குறிப்பாக பிறந்த குழந்தைகளுக்கும், குழந்தைகளுக்கும் சிக்கலான இதய அறுவை சிகிச்சைகளுக்கு அங்கீகரிக்கப்பட்டது . இருதய சிகிச்சையில் கவனம் செலுத்திய பெரம்பூர் மருத்துவமனையின் வழியே, நாடு முழுவதும் பல இரயில் மருத்துவமனைகள் உருவாக்கப்பட்டன. அதாவது, எலும்பியல் மருத்துவர்களுக்கான மையமாக ஹவுரா, திசு மாற்று அறுவை சிகிச்சைக்கு மும்பை, மற்றும் புற்றுநோய்க்கான வாரணாசி ஆகியன். 

1978 வாக்கில், இருதய நோயாளிகளுக்கு அறுவை சிகிச்சைக்கு பிந்தைய பகுதிகளுடன் 20 படுக்கைகள் கொண்ட இரட்டை அறுவை அரங்கங்கள் நிறுவப்பட்டன. பின்னர், மருத்துவமனையில் உள்ள அனைத்து சிறப்புத் துறைகளும் செயல்பட்டு, படுக்கையின் வலிமை 505 ஆக உயர்த்தப்பட்டது. சனவரி 1980 இல், முதல் நவீன இருதய வடிகுழாய் ஆய்வகம் மருத்துவமனையில் திறக்கப்பட்டது. 1984 ஆம் ஆண்டில், வை. என். மெக்ரோத்ரா தலைமை மருத்துவ அதிகாரியாக இருந்தபோது, இந்த மருத்துவமனை முதுகலை பயிற்சிக்கான தேசிய தேர்வு வாரியத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. 1988 ஆம் ஆண்டில், அதன் முதல் பிரதிநிதி ஜே. எஸ். என் மூர்த்தி, தெற்கு ரயில்வே மருத்துவமனைக்கும் லண்டன் பல்கலைக்கழகத்திற்கும் இடையில் மூன்று ஆண்டு கல்வித் திட்டமான உயர் கல்வி இணைப்புத் திட்டத்தை கொண்டு வந்தார். பேராசிரியர்..கிளெனிசு கவொர்த், எஸ். என். குமார் மற்றும் கர்த்தார் சிங், ஜீவன் இரத்த வங்கியின் பி.சீனிவாசன் மற்றும் இரயில்வே நிர்வாகம் ஆகியோரின் ஆதரவுடன் இந்தி நடைமுறைப்படுத்தினார்.. 

1990 வாக்கில், டி. எஸ். ஏ, ஒளிமி அறுவை அலகு மற்றும் காணொளி மூலம் உடற்குழாய் உள்நோக்கல் போன்ற வசதிகளுடன் புதிய வடிகுழாய் ஆய்வகம் நிறுவப்பட்டது. பின்னர் மேலும் இரண்டு புதிய வடிகுழாய் ஆய்வகங்கள் சேர்க்கப்பட்டன. 7 மார்ச் 2014 அன்று, மற்றொரு இதய வடிகுழாய் ஆய்வகம், 38.8 மில்லியன் செலவில் நிறுவப்பட்டு மருத்துவமனையின் இருதய அலகு திறந்து வைக்கப்பட்டது. இந்த பிரிவை இரயில்வே சுகாதார சேவைகள் இயக்குநர் பி. எஸ். பிரசாத் திறந்து வைத்தார். 

2006 ஆம் ஆண்டில், தெற்கு இரயில்வே 500 மில்லியன் டாலர் செலவில் ஒரு புதிய ஒன்பது மாடி வளாகத்தை நிறுவுவதாக அறிவித்தது. தற்போதுள்ள மருத்துவமனையை மாற்றுவதற்காக 15 மில்லியன் டாலர் கணினி அடிப்படையிலான வழிசெலுத்தல் எலும்பியல் அறுவை சிகிச்சை உபகரணங்களுடன் அமைக்க உள்ளது. 

2009 ஆம் ஆண்டில், தெற்கு இரயில்வே தற்போதுள்ள வளாகத்தில் ஒரு மருத்துவக் கல்லூரியை நிறுவுவதற்கான தனது திட்டத்தை அறிவித்தது. 

இருப்பிடம்
வரலாறு
மருத்துவமனை இன்று
புதிய மருத்துவமனை