ஃபெராரியின் பந்தய அணியின் பிரபலமான சின்னம் ஓர் துள்ளும் கருங் குதிரையுனுடையது ஆகும். அது மஞ்சள் தகட்டின் மீது "S F" ("ஸ்குடெரியா ஃபெராரி") என்ற எழுத்துக்களுடன் மேலே மூன்று பச்சை, வெள்ளை மற்றும் சிவப்பு கோடுகளுடன் (இத்தாலியின் தேசிய நிறங்கள்) வழக்கமாக காணப்படும். சாலைக் கார்களுக்கு இயந்திர மடிப்புப் பகுதியில் செவ்வக வில்லையில் (காண்க மேலுள்ள படம்) இருக்கும். மாற்றாக கேடய வடிவ பந்தயச் சின்னம் கதவிற்கருகே இருக்கும் முன் இரு இறக்கைகளில் இருக்கும்.

1923 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 17 ஆம் தேதி என்ஸோ ஃபெராரி ராவென்னாவில் உள்ள சாவியோ தடகளத்தில் வெற்றி பெற்றார். அங்கு அவர் கவுண்ட் பிரான்ஸ்செஸ்கோ பராக்காவின் தாயார், கவுண்டஸ் பாவொலினாவைச் சந்தித்தார். பராக்கா இத்தாலிய விமானப் படையின் வல்லுநர் மற்றும் உலகப் போர் I, இன் தேசிய கதாநாயகனும், அவரது விமானங்களின் இரு பக்கங்களிலும் குதிரையை வரைவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டவரும் ஆவார். கவுண்டெஸ் என்ஸோவை இக் குதிரையை அவரது கார்களின் மீது வரைகையில் அதன் மூலம் அவருக்கு நல் அதிர்ஷ்டத்தைக் கொண்டு வரும் என்ற ஆலோசனையைத் தந்தார். உண்மையான "துள்ளும் குதிரை" வெள்ளை மேகம் போன்ற வடிவில் சிவப்பு நிறத்தில் பராக்காவின் விமானத்தில் வரையப்பட்டிருக்கும். ஆனால் ஃபெராரி குதிரையை கருப்பாகக் கொள்ள விரும்பினார் (அது பராக்காவின் படைப்பிரிவின் விமானங்கள் மீது அவற்றின் விமானி நடவடிக்கைகளில் இறந்தப் பிறகு துன்பத்தின் சின்னமாக வரையப்பட்டது). மேலும் அவர் கூடுதலாக கனாரித் தீவின் மஞ்சள் நிறப் பின்னணியை, அது அவரது பிறந்த இடமான மோடேனாவின் நிறமென்பதால் வரைந்தார். ஃபெராரி குதிரை, வெகு துவக்கத்திலிருந்தே பராக்காவின் குதிரையை பெரும்பாலான விஷயங்களில் தெளிவான வேறுபாட்டில் காட்டியிருந்தது. அதிகமாக கவனிக்கத்தக்கவகையில் குதிரையின் வால் பகுதியானது பராக்காவின் மூல வடிவத்தில் கீழாகச் சுட்டியிருக்கும்.

ஃபெராரி "காவல்லினோ ராம்பாண்டே" வை நிறுவனத்தின் அதிகாரபூர்வ எழுதுப் பொருட்களில் (official company stationery) 1929 ஆம் ஆண்டிலிருந்து பயன்படுத்தினார். 1932 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 9 ஆம் தேதியின் ஸ்பா 24 ஹவர்ஸ்சிலிருந்து "காவலினோ ராம்பாண்டே" (குதிரைச் சின்னம்) ஸ்குடெரியா ஃபெராரி போட்டியிட்ட ஆல்ஃபா ரோமியோக்களில் பயன்படுத்தப்பட்டது.

துள்ளும் குதிரையின் உருவச் சின்னம் பழையதானது; அது பழங்கால நாணயங்களில் காணப்படுவதாகும். மஞ்சள் கேடயத்தின் மீதான அதே போன்ற கருங்குதிரைஜெர்மனியின் ஸ்டர்கர்ட் நகர அரசுச் சின்னமாக உள்ளது. அது மெர்ஸிடிஸ்-பென்ஸ் மற்றும் போர்ஷேவின் வடிவமைப்புப் பிரிவுகளின் இல்லமாகும். அவர்கள் 1930 ஆம் ஆண்டுகளில் ஆல்ஃபா மற்றும் ஃபெராரியின் முக்கிய போட்டியாளர்களாவர். நகரத்தின் பெயர் "ஸ்டூடென்கார்டென்" என்பது பழைய ஜெர்மன் சொல்லான "கெஸ்டூட்" லிருந்து பெறப்பட்டதாகும். ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்படுகையில் "குதிரை விருத்திப் பண்ணை" எனவும் இத்தாலியில்"ஸ்குடெரியா" எனவும் ஆகும். போர்ஷேவும் அதன் வர்த்தக நிறுவன சின்னத்தில் ஸ்டட்கர்ட் குறியீட்டை வைத்துள்ளது. அது வூஹ்ர்ட்டெம்பர்க் மாகாண சின்னத்தின் மையப் பகுதியிலிருக்கிறது. ஸ்டட்கர்ட்டின் "ரோஸ்லே" பின்னங்கால்கள் இரண்டையும் பராக்காவின் குதிரைப் போன்று மண்ணில் வலுவாக ஊன்றியிருக்கும். ஆனால் ஃபெராரியின் "காவாலினோ" போல் ஊன்றியிருக்காது.

பாபியோ டாக்லியானி "காவலினோ ராம்பாண்டேயை" அவரது டுசாட்டி மோட்டார் பைக்குகளில் பயன்படுத்தினார். டாக்லியானி பராக்காவைப் போல லுகோ டி ரோமாக்னாவில் பிறந்தார். மேலும் அவரது தந்தையும் இராணுவ விமானியாக முதலாம் உலகப் போரில் (இருப்பினும் பராக்காவின் படைப்பிரிவில் இல்லை, அவ்வாறு தவறாக கூறப்பட்டிருந்தாலும்) பங்கேற்றிருந்தார். ஃபெராரியின் புகழ் வளர்ந்தப் போது டுசாட்டி குதிரையைக் கைவிட்டது - அது ஒருவேளை இரு நிறுவனங்களுக்கிடையிலான தனிப்பட்ட ஒப்பந்தத்தின் விளைவினாலும் இருக்கலாம்.

"காவாலினோ ராம்பாண்டே" ஃபெராரியின் வெளிப்படையானச் சின்னமாகும். காவாலினோ இதழ் பெயரினைப் பயன்படுத்துகிறது; ஆனால் சின்னத்தையல்ல. எனினும், பிற நிறுவனங்கள் அதே போன்ற சின்னங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன: 100 ற்கும் மேற்பட்ட எரிபொருள் நிரப்பு நிலையங்களை இயக்கும் ஒரு ஆஸ்திரியன் நிறுவனமான அவண்டி, கிட்டத்தட்ட ஃபெராரியைப் போல் அடையாளம் கொண்ட துள்ளும் குதிரைச் சின்னத்தைக் கொண்டுள்ளது. அயர்ன் ஹார்ஸ் பைசைக்கிள்ல்ஸ் செய்வதும் அதே போலஉள்ளது. பலர் ஃபெராரியின் சின்னத்திற்கு மரியாதை செலுத்துகின்றனர், எ.கா. ஜாமிரொகாயி இசைத் தொகுப்பான "டிராவலிங் விதவுட் ம்யூசிக்" ஆகும்.

பந்தயக் கார் போட்டி
வரலாறு
"காவால்லினோ ராம்பாண்டே" துள்ளும் குதிரைச் சின்னம்
ஃபார்முலா ஒன்