பெரும்பாலான கரிமசிலிக்கன் சேர்மங்களில், Si நான்கு இணைதிறன் கொண்டதாகவும் நான்முகி மூலக்கூறு வடிவமைப்பைப் பெற்றதாகவும் காணப்படுகின்றது. கார்பன்-கார்பன் பிணைப்புகளோடு ஒப்பிடும் போது கார்பன்-சிலிக்கான் பிணைப்புகள் அதிக நீளமானவையாகவும் (186 பிகோமீட்டர் எதிர் 154 பிகோமீட்டர்) மற்றும் வலிமை குறைந்தவையாகவும் உள்ளன. (பிணைப்புப் பிரிப்பாற்றல் 451 கிலோயூல்/மோல் எதிர் 607 கிலோயூல்/மோல்) கார்பன்-சிலிக்கான் பிணைப்பானது (C–Si) சிறிதளவு கார்பன் அணுவை நோக்கி முனைவுறுத்தப்பட்டுள்ளது. ஏனெனில், கார்பன் அணுவானது சிலிக்கானைக் காட்டிலும் அதிக இலத்திரன் கவர் தன்மை கொண்டதாக இருப்பதாகும். (C 2.55 எதிர் Si 1.90). கார்பன்-கார்பன் பிணைப்புகளைக் காட்டிலும் சிலிக்கான்-கார்பன் பிணைப்புகள் எளிதில் முறிவுறுகிறது. கரிமசிலேன்களில் உருவாகும் பிணைப்பு முனைவுறும் தன்மையின் வெளிப்பாடானது சகுராய் வினையில் காணப்படுகிறது. பிளெமிங் டாமாவ் சேர்க்கை வினையில் சில குறிப்பிட்ட அல்கைல் சிலேன்கள் ஆக்சிசனேற்றத்திற்குட்படுத்தப்பட்டு ஆல்ககால் கிடைக்கிறது.

மற்றுமொரு வெளிப்பாடானது β-சிலிக்கான் விளைவாகும். இது β-சிலிக்கான் அணுவால் ஒரு கார்பன்நேரயனியின் மீது ஏற்படுத்தப்படும் நிலைத்தன்மை அதிகரிக்கப் பயன்படும் செயல்முறையாகும். இந்த விளைவானது கார்பன் நேரயனியின் வினைத்திறன் தொடர்பான பல தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகிறது

Si–O பிணைப்பானது (809 கிலோயூல்/மோல் எதிர் 538 கிலோயூல்/மோல்) C–O பிணைப்பை விட வலிமையானதாகும்.

சிலனோல்கள், சில்லாக்சைடுகள், சில்லாக்சேன்கள்
உயிரியல் மற்றும் மருத்துவம்
Si–C, Si–O, மற்றும் Si–F பிணைப்புகளின் பண்புகள்
கரிம சிலில் குளோரைடுகள்