1929 ஆம் ஆண்டில் டானிஷு அறிவியலாளர் ஹென்றிக் டேம் (Henrik Dam), கொழுப்பு கலந்த உணவை கோழிக்குஞ்சுகளுக்குக் கொடுத்து கொழுப்பின் பங்கைப் பற்றி ஆய்வு செய்தார். சில வாரங்களுக்குப் பிறகு அவற்றுக்கு இரத்தப்போக்கு நோய் உண்டாகி இரத்தம் கசியத் தொடங்கியது. உணவில் சுத்திகரிக்கப்பட்ட கொழுப்பைச் சேர்த்து வழங்கிய பின்னும் இந்தக் குறைபாடுகளைத் தீர்க்க முடியவில்லை. இதிலிருந்து, உணவிலிருந்து கொழுப்புடன் சேர்ந்து மற்றொரு சேர்மமும் உட்கிரகிக்கப்படுவது எனத் தெரிந்தது. இந்தச் சேர்மம் இரத்தம் உறைதல் வைட்டமின் என அழைக்கப்பட்டது. இந்தப் புதிய வைட்டமினின் கண்டுபிடிப்பு பற்றி முதலில் ஒரு ஜெர்மன் இதழில் வெளிவந்தது, அதில் அது பற்றிய கட்டுரையின் தலைப்பு "காகுலேஷன்ஸ்வைட்டமின் (Koagulationsvitamin)" என வழங்கப்பட்டிருந்ததாலேயே அதற்கு K என்னும் எழுத்து வழங்கப்பட்டது. செயிண்ட் லூயிஸ் யுனிவெர்சிட்டி (Saint Louis University) ஐச் சேர்ந்த எட்வர்ட் அடெல்பெர்ட் டாய்சி (Edward Adelbert Doisy) பல ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொண்டார், அவற்றின் விளைவாக வைட்டமின் கேவின் கட்டமைப்பும் வேதிப் பண்புகளும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. டேம் (Dam) மற்றும் டோசி (Doisy) ஆகிய இருவருக்கும் வைட்டமின் கே தொடர்பான அவர்களது பணிக்காக 1943 ஆம் ஆண்டின் மருத்துவத்திற்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. 1939 ஆம் ஆண்டு அச்சேர்மத்தை பல ஆய்வகங்கள் செயற்கை முறையில் தயாரித்தன.

வைட்டமின் கே-குறைபாடுள்ள மாதிரி கோழிக்குஞ்சைப் பல ஆண்டுகள் பயன்படுத்துவதே பல்வேறு உணவுப் பொருள்களிலுள்ள வைட்டமின் கே அளவைக் கண்டறிவதற்கான ஒரே முறையாகும்: இதில் கோழிக்குஞ்சுகளில் வைட்டமின் கே-குறைபாடு உருவாக்கப்படுகிறது, பின்னர் தெரிந்த அளவு வைட்டமின் கே-உள்ள உணவு வழங்கப்படுகிறது. உணவினால் இரத்தம் எந்த அளவுக்கு உறைதல் மீட்கப்படுகிறதோ அதுவே அந்த உணவிலுள்ள வைட்டமின் கே அளவாகக் கருதப்படுகிறது. மூன்று மருத்துவர்கள் குழுக்கள் தனிப்பட்ட முறையில் இதைக் கண்டுபிடித்தன, அவை: பயோகெமிக்கல் இன்ஸ்டிடியூட் (Biochemical Institute), யுனிவெர்சிட்டி ஆஃப் கௌப்பன்ஹேய்கன் (University of Copenhagen) (டேம் மற்றும் ஜோஹன்னாஸ் க்ளேவிண்ட் (Johannes Glavind)), யுனிவெர்சிட்டி ஆஃப் லோவா (University of Iowa) நோய்க்குறியியல் துறை (எமோரி வார்னர் (Emory Warner), கென்னித் ப்ரிங்க்ஹௌஸ் (Kenneth Brinkhous), மற்றும் ஹேரி ப்ராட் ஸ்மித் (Harry Pratt Smith)) மற்றும் மாயோ க்ளினிக் (Mayo Clinic) (ஹக் பட் (Hugh Butt), ஆல்பர்ட் ஸ்னெல் (Albert Snell) மற்றும் அர்னால்ட் ஆஸ்டர்பெர்க் (Arnold Osterberg)). புரோத்ராம்பின் குறைபாடுள்ள மஞ்சள் காமாலை நோயாளிக்கு இருந்த, உயிருக்கு ஆபத்தான இரத்தப்போக்கு நோய்க்கு வைட்டமின் கே பயன்படுத்தி சிகிச்சை வழங்கியதில் வெற்றிபெற்றது பற்றி முதல் அறிக்கை 1938 ஆம் ஆண்டு ஸ்மித் (Smith), வார்னர் (Warner) மற்றும் ப்ரிங்க்ஹௌஸ் (Brinkhous) ஆகியோரால் வெளியிடப்பட்டது.

வைட்டமின் கே மற்றும் புற்று நோய்
சர்ச்சை
கண்டுபிடிப்பு
மருந்து இடைசெயல்கள்