Na, K, Ca, Mg and Cl போன்றவை அமிலத்தனமைக்குக் காரணமான அயனிகள் ஆகும். அமிலத்தன்மை பூமியின் விவசாயம் செய்யக்கூடிய மூன்றில் ஒரு பங்கு நிலத்தினை பாதிக்கும் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மண் அமிலத்தன்மை பெரும்பாலான பயிர்களில் வளர்சிதை மாற்றத்தைப் பாதிக்கிறது. மேலும் மண் அரிப்பு பொதுவாக தாவரத் தோல்விக்குக் காரணமாகிறது. அமிலத்தன்மையானது அதிக நீர்ப்பாசனத்தால் வறண்ட நிலங்களிலும், மேலீடான உப்பு நீர் படிமம் உள்ளப் பகுதிகளிலும் நிகழ்கிறது. மிகை நீர்ப்பாசன நிகழ்வில் உப்புக்கள் மேல்புற மண் படிமங்களில் பெரும்பாலான மண் ஊடுருவலின் துணை விளைவாகும். மிகை நீர்ப்பாசனம் வெறும் உப்பு படிதலின் விகிதத்தை உயர்த்துகிறது. நன்கறியப்பட்ட மேலீடான உப்பு நீர் படிவ நீர்த்தேக்க செயல்பாடு எகிப்தில் 1970 ஆம் ஆண்டு அஸ்வான் அணை கட்டப்பட்டப் பிறகு நிகழ்ந்தது. நிலத்தடி நீரின் அளவு அணை கட்டப்பட்டதால் அதிக உப்புக்கள் நீர் அளவில் உயர்வதற்கு வழிவிட்டது. கட்டப்பட்ட பிறகு அதிகளவிலான நீர் மட்டம் மண் உப்புத்தன்மைக்கு வழிவிட்டது. அதற்கு முன் அவை விவசாய நிலங்களாக இருந்தன.

ஹூயூமிக் அமிலத்தின் பயன்பாடு குறிப்பாக மிகை நீர்ப்பாசனம் நடைமுறையில் உள்ள இடங்களில் மிகை உப்புத்தன்மையைத் தடுக்கும். ஹூயூமிக் அமிலத்தின் உடனான இயங்கமைப்பில் இரு ஆனியன்ஸ் மற்றும் கேஷன்ஸ்சை அமைக்கும் மற்றும் அவற்றை வேர்ப்பகுதிகளிலிருந்து நீக்கும். சில நிகழ்வுகளில் அது உப்பு நீரினைத் தாங்கி நிற்கும் தாவரங்களைக் கண்டறியப் பயன்படுகிறது. அதை மேற்புற நீரில் உப்புத்தன்மை குறையும் வரை பாயன்படுத்தலாம்; அத்தகைய உப்பு-தாங்கும் தாவரங்கள் வட அமெரிக்காவிலும், ஐரோப்பாவின் மத்தியத் தரைக்கடல் பகுதியிலும் உள்ள சால்ட்புஷ் போன்று ஏராளமானவையுள்ளன.

ஹைட்ரஜன் மண் விழுக்காடு (pH)
மண் நுண்ணுயிரிகள்
தாதுக்களாகப் பிரித்தல்
அமிலத்தன்மை மேலாண்மை