வேதாந்த நூல்களில் நான்கு வேதங்களிலுள்ள உபநிஷத்துகளிலிருந்து பிரும்மத்தைப் பற்றிய நான்கு வாக்கியங்கள் கடைந்தெடுத்த ஸாரமாகக் கருதப்படுகின்றன. அவையாவன :

“"பிரஞ்ஞானம் பிரம்ம"” ([[ஐதரேய உபநிடதம்]] – [[ரிக் வேதம்]])
‘மெய்யுணர்வே பிரம்மம்’

“"அஹம் பிரம்ம அஸ்மி"” ([[பிருஹதாரண்யக உபநிடதம்]] - [[யசுர் வேதம்|யஜுர் வேதம்]])
‘நான் பிரம்மமாக இருக்கிறேன்’

“"[[தத்துவமஸி என்ற மகாவாக்கியம்|தத் த்வம் அஸி]]"” ([[சாந்தோக்ய உபநிடதம்]] – [[சாம வேதம்|ஸாம வேதம்]])
‘அதுவாகவே நீ இருக்கிறாய்’.

“"அயமாத்மா பிரம்ம"” ([[மாண்டூக்ய உபநிடதம்]] – [[அதர்வ வேதம்]])
‘இந்த ஆன்மா பிரம்மமே’

‘ஸத்’ என்ற ஒரு சொல் போதும்
மகாவாக்கியங்கள்
மெய்யுணர்வு அறியப்படுவதில்லை
அடிப்படை மெய்ப்பொருள் அல்லது பரம்பொருள்