இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவுச் சூழ்நிலைகள் நோயை உறுதி செய்வதற்கான பெரும்பாலான துப்புகளை வழங்கும். நோயாளியின் வயது, அந்த நாளின் நேரம், கடைசி உணவு எடுக்கப்பட்டதில் இருந்து நேரம், முந்தைய நிகழ்வுகள், போஷணை நிலை, உடல் மற்றும் மன விருத்தி, மருந்துகள் அல்லது நஞ்சுகள் (சிறப்பாக இன்சுலின் அல்லது பிற நீரிழிவு மருந்துகள்), பிற உறுப்புத் தொகுதிகளின் நோய்கள், குடும்ப வரலாறு மற்றும் சிகிச்சைக்கான பதில் ஆகியவற்றை சூழ்நிலைகள் உள்ளடக்கும். திரும்பத் திரும்ப இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு ஏற்படும்போது, ஒவ்வொரு நோய்த் தோற்றத்தினதும் சூழ்நிலைகளை (அந்த நாளின் நேரம், கடைசியாக எடுத்த உணவின் தொடர்பு, கடைசி உணவின் தன்மை, மாச்சத்துக்கான பதில் மற்றும் பல) பல மாதங்களாகக் குறித்துக்கொள்ளும் ஒரு பதிவு அல்லது "நாளேடு" என்பது இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவின் தன்மை அல்லது காரணத்தைக் கண்டறிய உதவியாக இருக்கக்கூடும்.

சிறப்பு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நோக்கு என்னவென்றால் அந்த நோயாளி இன்னொரு நோயால் மோசமாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளாரா என்பதாகும். கிட்டத்தட்ட முதன்மை உறுப்புத் தொகுதிகள் அனைத்தினதுன் தீவிர நோயானது இரண்டாம்நிலைச் சிக்கலாக இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவை உண்டாக்கலாம். மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்ட நோயாளிகள், குறிப்பாக தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவுகளிலுள்ளவர்கள் அல்லது சாப்பிடக்கூடாது எனத் தடுக்கப்பட்டவர்கள், அவர்களின் முதன்மை நோய்ச் சிகிச்சைக்குத் தொடர்பான பல்வேறு சூழ்நிலைகளால் உருவான இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவுகளால் பாதிக்கப்படுவர். இந்த சூழ்நிலைகளிலுள்ள இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு என்பது பெரும்பாலும் பல காரணிக்குரியது அல்லது மருத்துவச்செனிமமாகக் கூட இருக்கும். அடையாளங்கண்ட உடனும், இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவின் இந்த வகைகள் உடனடியாக எதிர்த்திசையில் திருப்பப்பட்டுத் தடுக்கப்படும். மேலும் அடிப்படையிலுள்ள நோயானது முதன்மைச் சிக்கலாக மாறும்.

போஷணை நிலையைத் தீர்மானித்தல் மற்றும் இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவைவிட ஆபத்தான ஏதேனும் நோயாக இருக்கக்கூடிய சந்தர்ப்பம் உள்ளதா என்பதை அடையாளம் காணுதல் ஆகியவை தவிர, நோயாளியின் உடலைச் சோதனை செய்வதென்பது இடைக்கிடை மட்டுமே உதவியாக இருக்கும். கைக்குழந்தைப் பருவத்தில் மேக்ரோசோமியா (Macrosomia) இருந்தால் அது பொதுவாக இன்சுலின் மிகைப்பைக் குறிக்கும். ஒரு சில நோய்க்குறிகள் மற்றும் வளர்சிதை மாற்ற நோய்கள் ஆகியவற்றை ஈரல் பெருக்கம் அல்லது மிகச்சிறிய ஆண்குறி போன்ற துப்புகளால் கண்டறியப்படக்கூடும்.

சாதரண இரத்த குளூக்கோஸ் மட்டத்தை மீள உருவாக்கிய பின்னரும் கூட, உணர்ச்சியற்றநிலை அல்லது வலிப்புத்தாக்கத்துடன் கூடிய கடுமையான இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவிலிருந்து மீளுவதற்கு நீண்ட காலம் எடுக்கக்கூடும். நோயாளியொருவர் உணர்வு இழக்காத நிலையில் இருக்கும்போது, 10–15 நிமிடங்களில் நோயறிகுறிகளை பின்நோக்கித் திருப்ப மாச்சத்து உதவவில்லை என்றால் அந்த நோயறிகுறிகளுக்கான காரணம் இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு அல்ல என்று கருதுவதற்கான நிகழ்தகவு அதிகரிக்கிறது. மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ள நோயாள்க்கு கடுமையான இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு நிலையாக ஏற்படும்போதும் திருப்திகரமான இரத்த குளூக்கோஸ் மட்டங்களைப் பேணுவதற்குத் தேவையான குளூக்கோசின் அளவானது அடிப்படையான நோய்க்காரணிக்கு ஒரு முக்கிய துப்பாகும். குளூக்கோஸ் தேவையானது கைக்குழந்தைகளில் 10 மி.கி/கி.கி/நிமிடம் என்பதற்கு அதிகமாக அல்லது சிறுவர்களிலும், பெரியவர்களிலும் 6 மி.கி/கி.கி/நிமிடம் ஆகவும் இருக்கும்போது, அவை இன்சுலின் மிகைப்புக்கு பலமான சான்றாக இருக்கின்றன. இந்தச் சூழலில் இது "குளூக்கோஸ் உட்செலுத்துதல் வீதம்" (கு.உ.வீ) எனப்படுகிறது. இறுதியாக, குளூக்கோஸ் குறைவாக இருக்கும்போது வழங்கப்பட்ட குளூக்கோகானுக்குப் பொறுப்பான இரத்த குளூக்கோசும் இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவின் பல்வேறு வகைகளுக்கிடையே வேறுபாட்டை அறிய உதவும். இரத்த குளூக்கோசானது 30 mg/dl (1.70 mmol/l) ஐவிட கூடுதலான வீதத்தால் அதிகரித்தால் இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு ஏற்பட்டதற்கான காரணம் இன்சுலின் மிகை எனக் கூறலாம்.

சில வெளிப்படையான சந்தர்ப்பங்களில், "முக்கியமான மாதிரி"யானது நோயைக் கண்டுபிடிப்பை வழங்கலாம். தொடர்ந்து ஏற்படுகின்ற, விவரிக்கமுடியாத சர்க்கரைக் குறைவுள்ள பெரும்பான்மையான சிறுவர்கள் மற்றும் வயதானவர்களில், இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவின்போது இரத்த மாதிரியை எடுப்பதன்மூலம் அந்நோய் கண்டறியப்படலாம். இந்த முக்கிய மாதிரி யை இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு இருக்கும் சமயத்தில், அது பின்னோக்கித் திருப்பப்பட முன்னர் எடுத்தால் அது தகவல்களை வழங்கும், இல்லையென்றால் மருத்துவமனையில் சேர்த்தல் மற்றும் வெறுப்பூட்டும் பட்டினி சோதனைகள் தேவைப்படலாம். பின்னிலையாகத் திருப்புவதற்கு குளூக்கோசை அளிக்க முன்னர், குறைந்தது ஒரு அடிப்படை மாதிரியைப் பெறுவதற்கு, விவரிக்க முடியாத இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு சந்தர்ப்பங்களில் மிகப் பொதுவாகவுள்ள அவசரநிலைச் சிகிச்சை பிரிவுப் பற்றாக்குறையென்பது ஒரு தோல்வியாகும்.

முக்கியமான மாதிரியின் மதிப்பின் பகுதியானது, இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு காரணமாகத் தான் நோயறிகுறிகள் ஏற்பட்டன என்பதற்கான ஒரு எளிமையான நிரூபணமாக இருக்கலாம். பெரும்பாலும், இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு சமயத்தில் குறிப்பிட்ட இயக்குநீர்கள் மற்றும் உயிரினக் கழிவுகளின் அளவீடானது சரியாகச் செயலாற்றுகின்ற உறுப்புகளையும் உடல் தொகுதிகளையும், வழமைக்கு மாறாகச் செயல்படுபவற்றையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றது. எடுத்துக்காட்டாக, இரத்த குளூக்கோஸ் குறைவாக இருக்கும்போது, குளூக்கோசை அதிகரிக்கின்ற இயக்குநீர்
கள் அதிகரிக்க வேண்டும். அதேநேரம் இன்சுலின் சுரப்பானது முற்றுமுழுதாக நிறுத்தப்படவேண்டும்.

முக்கியமான மாதிரிகளில் அளவிடக்கூடிய இயக்குநீர்கள் மற்றும் உயிரினக் கழிவுகளின் பட்டியல் சுருக்கம் வருமாறு. ஒவ்வொரு நோயாளியிலும் அனைத்து சோதனைகளும் செய்யப்படவில்லை. ஒரு "அடிப்படைப் பதிப்பானது" இன்சுலின், கோர்டிசோல் மற்றும் வயது வந்தவர்களில் C-பெப்தைட்டு மற்றும் மருந்துத் திரையுடனும், சிறுவர்களில் வளர்ச்சி இயக்குநீர்யுடனும் மின்பகுபொருள்கள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கலாம். மேலதிகமான குறித்த சோதனைகளின் மதிப்பானது, மேலே விவரிக்கப்பட்ட சூழ்நிலைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஒரு தனித்த நோயாளிக்கான நோய்க் கண்டுபிடிப்பில் பெரும்பாலும் தங்கியிருப்பதாகத் தெரிகிறது. குறிப்பாக குளூக்கோஸ் கொடுக்கப்படும் சந்தர்ப்பங்களில், இந்த மட்டங்களில் பலவும் சில நிமிடங்களில் மாறிவிடும். எனவே இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு பின்னோக்கித் திருப்பப்பட்ட பின்னர் அவற்றை அளப்பதிலும் ஒரு மதிப்பு இல்லை. மற்றவை, குறிப்பாக அந்தப் பட்டியலில் குறைவாக இருப்பவை, இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு பின்னோக்கித் திரும்பிய பின்னரும் கூட வழமைக்கு மாறாகவே இருக்கும். பொதுவாக, முக்கியமான மாதிரிப்பொருளைத் தவறவிட்டாலும்கூட அவற்றை அளக்கலாம். கடினமான சமயங்களில் விவரிப்பது என்பது இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கத்துக்கு அப்பாற்பட்டது என்றாலும், பெரும்பாலான சோதனைகளுக்கான முதன்மையான முக்கியத்துவம் சுருக்கமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

அளவீட்டு முறை
காரணத்தைத் தீர்மானித்தல்
இளம் சிறுவர்களில் இரத்தச் சர்க்கரைக் குறைவு
மேலதிக நோய் உறுதிசெய்யும் படிகள்