உழைக்கும் மக்களான சாணார்கள், இப்பகுதியில் தாழ்ந்த சாதி மக்களாக முதலில் கருதப்பட்டனர். அதே சமயத்தில் மறவர்கள் தங்களைத் ஆளும் மரபைச் சேர்ந்த சத்திரிய சமூகத்தவர்களாகக் கருதிக் கொண்டனர். 1800 களில், நாடார்கள் வணிக சமூகமாகத் தங்களை மாற்றிக்கொண்டனர், குறிப்பாகக் கழுகுமலை அவர்களின் வணிக தளங்களில் ஒன்றாக ஆனது. பொருளாதாரத்தில் உயர்ந்துவந்த சாணார்கள், உயர் சாதியினருக்கு இணையான சமூக அந்தஸ்தைப் பெறவேண்டுமென்று விரும்பினர். அவர்கள் தங்களைச் சாணார் என்று அழைக்கப்பட்ட நிலையில் இருந்து ஆளும் சமூகம் என்ற பொருள் கொண்ட நாடார்களாகத் தங்களை மாற்றிக் கொண்டனர்.மேலும் இந்து சமூகத்தினரால் சம உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டதால் மதுரை பகுதியில் பெருமளவிலான நாடார்கள் கிருத்துவர்களாக மாறத்துவங்கினர். 1890 ஆம் ஆண்டளவில் கிருத்துவத்துக்கு மாறிய 410,000 மக்களில் 150,000 பேர் நாடார்கள் என மதிப்பிடப்பட்டது. பிற சாதி இந்துக்கள் ஆதிக்கம் செலுத்திய கோயில்களுக்குள் நாடார்களை விட மறுப்பது தொடர்ந்து வந்தது. மற்ற சமூகங்கள் போட்டியிட முடியாத பிராந்தியங்களில் பருத்தி வர்த்தகத்தில் நாடார்கள் வெற்றி பெற்றதாக சில வரலாற்றாசிரியர்கள் நம்புகின்றனர்.

19 ஆம் நூற்றாண்டின் முடிவில், நாடார்கள் ஒரு வணிக சமூகமாக விரைவாக உயர்ந்து வந்தனர். இந்த நிலையில் மறவர் மற்றும் நாடார் இடையேயான பரஸ்பர மோதல் அதன் உச்சத்தை அடைந்து, 1895 கலவரம் ஏற்பட வழிவகுத்தது.
பங்குனி உத்திரத் திருவிழா ஊர்வலத்தின்போது, இப்பகுதியில் நாடார், மறவர் ஆகிய இரண்டு சாதிகளுக்கு இடையே நீடித்துவந்த நீண்டகால மோதலானது கலவரமாக வெடித்தது. இதுவே பின்னர் கழுகுமலைக் கலவரம் என பிரபலமாக அறியப்படுகிறது.

கலவரம்
சட்டப் போராட்டங்கள்
பின்னணி
சாதி அரசியல்