அரசில்லா பெண்ணியம் அரசின்மையை பெண்ணியத்துடன் இணைக்கிறது. இது குடும்பத்தலைவர் அல்லது இனத்தலைவர் சார்ந்த சமூகத்தை (patriarchy) தன்னிச்சையான அடுக்கதிகாரத்தின் வெளிப்பாடாக கருதுகிறது. எனவே குடும்பத்தலைவராட்சிகு எதிரான போராட்டத்தை வர்க்கப் போராட்டத்தின் அங்கமாகவும் அரசுக்கு எதிரான அரசின்மை போராட்டமாகவும் நம்புகிறது. இக்குழுவினர் பெண்ணியப் போராட்டத்தை அரசின்மைப் போராட்டத்தின் இன்றியமையா அங்கமாக கருதுகிறது. எல். சூசன் பிரவுன் "அரசின்மை என்ற அரசியல் தத்துவம் அதிகாரத்தின் அனைத்துத் தொடர்புகளையும் எதிர்ப்பதால் இயல்பாகவே அது பெண்ணியத் தத்துவமாகும்"என்கிறார்.

அரசின்மை பெண்ணியவாதிகளில் எம்மா கோல்ட்மன், பிரெடிரிக்கா மொன்ட்செனி, வோல்ட்டைரைன் டெ கிளெயர், மரியா லாசெர்டா மௌரா, லூசி பார்சன்சு ஆகியோர் முதன்மையானவர்கள். எசுப்பானிய உள்நாட்டுப் போரின்போது, "பெடரேசியோன் அனார்குசுத்தா ஐபீரிகா" உடன் இணைந்திருந்த "முகெரேசு லிபெரெசு" (சுதந்திரப் பெண்கள்) என்ற பெண்ணிய இயக்கம் அரசின்மையையும் பெண்ணியத்தையும் சேர்த்தே ஆதரித்தது.

தற்காலத்தில் ஜெர்மைன் கிரீர், எல். சூசன் பிரவுன் அரசின்மைப் பெண்ணியத்தை ஆதரிக்கின்றனர். பொலிவியாவின் "முகெரெசு கிரெயான்தொ", எசுப்பானிய ஆக்கிரமிப்பாள அமைப்பான "லா எசுகலேரா கரகோலா" மற்றும் பாஸ்டனில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் "லா ரிவோல்ட்டா!" இத்தகைய பெண்ணியக் குழுக்கள் ஆகும்.
அரசின்மை
அடிப்படைவாதம்
முற்போக்குவாதம்
சோசலிச மார்க்சியப் பெண்ணியம்