லீன் கொள்கைகள் ஜப்பானிய உற்பத்தித் தொழில்துறையில் இருந்து வந்தன. இந்த வார்த்தை 1988 ஆம் ஆண்டின் இலையுதிர் காலத்தில் ஸ்லோன் மேனேஜ்மண்ட் மதிப்பீட்டில் வெளியிடப்பட்ட "ட்ரையம்ப் ஆஃப் த லீன் ப்ரொடக்சன் சிஸ்டம்" என்ற கட்டுரையில் ஜான் கிராஃப்கிக்கால் முதன் முதலில் பயன்படுத்தப்பட்டது, மேலும் ஸ்லோன் ஸ்கூல் ஆஃப் மேனேஜ்மண்ட் MIT இல் அவரது ஆசானின் ஆய்வுக்கட்டுரையின் அடிப்படையில் அவர் இதனை எழுதியிருந்தார். கிராஃப்கிக் MITக்கு MBA படிப்பதற்காக வருவதற்கு முன்பு கலிஃபோர்னியாவில் உள்ள டொயொடா-GM NUMMI கூட்டு முயற்சியில் தரப் பொறியாளராக இருந்தார். கிராஃப்கிக்கின் ஆய்வு MIT இல் சர்வதேச மோட்டார் வாகன செயல்திட்டத்தால் (IMVP) தொடரப்பட்டது, அதன் விளைவாக ஜேம்ஸ் ஓமேக், டேனியல் ஜோன்ஸ் மற்றும் டேனியல் ரூஸ் ஆகியோரால் இணைந்து எழுதப்பட்ட "த மெசின் தட் சேஞ்ச்ட் த வேர்ல்ட்" என்ற தலைப்பில் சர்வதேச அளவில் நன்றாக-விற்பனையாகும் புத்தகம் உருவாக்கப்பட்டது. IMVP இன் முழுமையான வரலாற்று ரீதியான விவரம் மற்றும் "லீன்" என்ற வார்த்தை எவ்வாறு உருவாக்கப்பட்டது போன்றவை ஹோல்வெக்கால் (2007) கொடுக்கப்பட்டது.

பலரைப் பொறுத்தவரை, லீன் என்பது வீண் செலவை ("முடா" ) அடையாளப்படுத்துதல் மற்றும் உறுதியாய் நீக்குதல் ஆகியவற்றுக்கு உதவும் "கருவிகளின்" தொகுப்பாகும். தயாரிப்பு நேரம் மற்றும் செலவு குறைவாக இருக்கும் போது நீக்கப்பட்ட தரமாக வீண் செலவு இருக்கிறது. இது போன்ற "கருவிகளுக்கான" எடுத்துக்காட்டு மதிப்புப் போக்கு வரைபடம், ஃபைவ் S, கான்பன் (இழு அமைப்புகள்) மற்றும் போகா-யோக் (பிழை-காப்பு) ஆகியவையாகும்.

சிக்கன உற்பத்திக்கு டொயொடாவால் உருவாக்கப்பட்ட இரண்டாவது அணுகுமுறையும் இருக்கிறது, அது "பாய்வை" மேம்படுத்துதல் அல்லது பணியின் எளிமை ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துகிறது, அதனால் அது 'வீண் செலவைக் குறைத்தல்' என்ற முறையின் மீது அல்லாமல் உறுதியாக "முரா" வை ("ஒழுங்கின்மை") அமைப்பின் வழியாக நீக்குகிறது. உருவாக்கச் சமநிலை, "இழு" உருவாக்கம் ("கான்பன்" மூலம்) மற்றும் "ஹெய்ஜுங்கா பாக்ஸ்" உள்ளிட்ட பாய்வை மேம்படுத்துவதற்கான நுட்பங்கள் உள்ளன. இது அதன் செல்வாக்குக் குறைபாட்டினால் ஓரளவே கவனத்தில் கொள்ளப்படும் மிகவும் மேம்பட்ட செயல்முறைகளுக்கு அடிப்படையில் மாறுபட்ட அணுகுமுறை ஆகும். 

இந்த இரண்டு அணுகுமுறைகளுக்கு இடையே உள்ள வேறுபாடு அவற்றின் இலக்கை மட்டுமல்லாமல் அந்த இலக்கை அடைவதற்கான முக்கியமான அணுகுமுறைகளையும் சார்ந்ததாக இருக்கிறது. மென்மையான பாய்வின் செயல்படுத்தல் தரப்பிரச்சினைகளை வெளிப்படுத்துவது ஏற்கனவே இருக்கிறது, மேலும் அதனால் வீண்செலவுக் குறைத்தல் இயல்பாகவே பின்விளைவுகள் கொண்டதாக இருக்கிறது. இந்த அணுகுமுறையால் கூறப்படும் நன்மை இயல்பாகவே அமைப்பு-பரவல் பார்வை கொண்டதாக இருக்கிறது, அதனால் சிலநேரங்களில் வீண்செலவு அணுகுமுறை தவறுதலாக இந்த பார்வையில் புரிந்துகொள்ளப்படலாம். 

லீன் மற்றும் TPS இரண்டிலும் வீண்செலவை நீக்குவதால் செலவைக் குறைத்தலை இலக்காகக்கொண்டவை இணைக்கப்பட்ட ஆற்றல்மிக்க போட்டியிடும் கொள்கைகளின் தொகுப்பாகப் பார்க்கப்படலாம். இது இழு செயல்படுத்தல், மிகச்சரியான முதல்-முறைத் தரம், வீண்செலவை இயன்றவரைக் குறைத்தல், தொடர் மேம்பாடு, நெகிழ்தன்மை, வழங்குநருடன் நீண்ட காலத் தொடர்பை கட்டமைத்தல் மற்றும் பராமரித்தல், தனித்தியங்குதல், சுமை ஒழுங்குபடுத்தலும் உருவாக்கப் பாய்வும் மற்றும் காட்சிக் கட்டுப்பாடு ஆகியவை உள்ளடக்கிய கொள்கைகளைக் கொண்டது. இந்த கொள்கைகள் சிலவற்றின் தொடர்பற்ற இயல்பு காரணமாக அவை அநேகமாய் 1948 இலிருந்து TPS அதன் சொந்த உருவாக்க வசதிகளுக்குள் பிரச்சினைகளைச் சந்தித்து அதற்கு பதிலளிப்பதன் மூலமாக நடைமுறைக்கேற்ற வளர்ச்சி அடைந்தது என்ற உண்மையில் இருந்து விலகிவிடலாம். ஆகையால் இந்நாளில் ஒருவர் பார்ப்பது என்ன என்பது ஒவ்வொரு படிநிலையும் முந்தைய யோசனைகளால் உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் மற்றும் எதுவும் தர்க்கரீதியான கட்டமைப்பைச் சாராத இடங்களில் மேம்பாட்டுக்கு 'தேவை' இயக்கும் கற்றலின் முடிவாக இருக்கிறது. 

டொயொடாவின் பார்வை லீனின் முக்கிய முறை கருவிகளாக இல்லாமல் இருக்கிறது, ஆனால் சிக்கல்களை முறையாக வெளிப்படுத்துவதற்கு மற்றும் கருவிகள் சிறப்பானதை அடைய முடியாத இடங்களில் பயன்படுத்துவதற்கு "முடா" ("மதிப்பு-கூட்டும் பணி அல்லாத"), "முரி" ("பெருஞ்சுமை") மற்றும் "முரா" ("ஒழுங்கின்மை") ஆகிய வீண்செலவுகளின் மூன்று வகைகள் குறைக்கப்படுகிறது. இந்த பார்வையின் மூலம், கருவிகள் மாறுபட்ட சூழ்நிலைகளுக்குப் பொருந்திய சரிப்படுத்துதல்களாக இருக்கின்றன, அவை மேலே கொடுக்கப்பட்ட கொள்கைகளில் ஏதேனும் ஒரு வெளிப்படையான தொடர்பின்மையை விவரிக்கக்கூடியவையாக இருக்கின்றன.

ஒரு எடுத்துக்காட்டு செயல்திட்டம்
அளவீடு
வீண்செலவுக் குறைத்தல் சிந்தனையின் சுருக்கமான வரலாறு
மேலோட்டப் பார்வை