1868 இல் பிரான்சு நாட்டைச் சேர்ந்த நரம்பியல் மருத்துவர் ஜீன்-மார்டின் சார்கோட் (Jean-Martin Charcot) (1825–1893) மல்ட்டிபிள் ஸ்களீரோசிஸ் ஒரு மாறுபட்ட நோய் என்பதை கண்டறிந்து கூறிய முதல் நபர். முந்தைய ஆய்வறிக்கைகளுடன் தன்னுடைய கிளினிக்கல் மற்றும் கிருமியியல் கருத்துக்களை இணைத்து சார்கோட் இந்த நோயை "ஸ்களீரோஸ் என் ப்ளேக்ஸ்" என அழைத்தார். எம்.எஸ்க்கான மூன்று அறிகுறிகளாகிய சார்கோட்டின் மும்முறை 1 இல் கண் துடிப்பு, எதிர்பாரா நடுக்கம் மற்றும் தடைப்பட்ட பேச்சு ஆகியவை அடங்கும். ஆனால் இவை எம்.எஸ்ஸிற்கு மட்டுமே உட்பட்டவை அல்ல. மேலும் சார்கோட் அறிவாற்றல் மாற்றங்களாக "மிக அதிக நினைவாற்றல் இழப்பு" மற்றும் "மெதுவாக புரிந்து கொள்ளும் தன்மை" ஆகியவற்றை குறிப்பிடுகிறார்.

சார்கோட்டிற்கு முன்னே ராபர்ட் கார்ஸ்வெல் (Robert Carswell) (1793-1857) என்ற பிரிட்டிஷ் கிருமியியல் பேராசிரியர் ஷான் க்ருவேலியே (Jean Cruveilhier) (1791-1873) என்ற கிருமி உடற்கூற்றியல் பேராசிரியர் ஆகியோர் இந்நோயின் பல்வேறு மருத்துவ அறிகுறிகளை குறிப்பிட்டிருக்கின்றனர், ஆனால் இதை ஒரு தனி நோயாக கண்டுகொள்ளவில்லை.

சார்கோட் இந்நோயைப் பற்றி விளக்கிய பிறகு யூஜின் டெவிக் (Eugène Devic) (1858–1930), ஜோசப் பாலோ (Jozsef Balo) (1895-1979), பால் பெர்டினான்ட் ஸ்கில்டர் (Paul Ferdinand Schilder) (1886-1940) மற்றும் ஆட்டோ மார்பக் (Otto Marburg ) (1874-1948) ஆகியோர் இந்நோயின் தனிப்பட்ட நிகழ்வுகளைக் கண்டு விளக்கியுள்ளனர்.

உடலியக்க நோய்க்குறியியல்
நோயின் பிரிவுகள்
மருத்துவ கண்டுபிடிப்பு
கடுமையான பாதிப்புகள்