சக்திவர்மனே இந்த மரபின் பழமையான ஆட்சியாளனாகத் தெரிகிறார், இவர் "கலிங்காதிபதி" என்ற பட்டம் பூண்டிருந்தார். இவரின் தந்தை சங்கரவர்மன் எந்த பட்டத்தையும் பூண்டதாக தெரிவ்வில்லை.

சக்திவர்மனின் 13 ஆம் ஆட்சியாண்டில் வெளியிடப்பட்ட ஒரு செப்பேட்டில் இவரை "மகாராஜேஸ்ய-ஸ்ரீ சக்திவர்மா" என குறிப்பிடுகிறது. இது இவரது அமைச்சரான அர்ஜுணதாதா என்பவரால் எழுதப்பட்டது. இது பிஸ்ஹடபுரத்தில் வெளியிடப்பட்டது, இது தற்கால பித்தபுரம் என அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆவணம் அந்தணர்களுக்கு ராகலுவா பகுதியில் (நவீன ரகோலு சிறீகாகுளம் மாவட்டத்தில் உள்ளது) மாணியம் அளித்தது தொடர்பானது ஆகும்.

இந்த செப்பேடு சக்திவர்மன் வசிஷ்தியின் மகன் என குறிப்பிடுகிறது. வரலாற்றாசிரியர் சினிகதா திரிபாதி சக்திவர்மனின் தாயார் வசிஷ்தியின் மரபில் இருந்து வந்ததவர் என்று கூறுகிறார். இத்தகைய தாய்வழிப் பெயர்களை இவர்களுக்கு முந்தைய மரபினரான சாதவகனர்கள் மற்றும் இச்சுவாகு மரபினர் பயன்படுத்தியுள்ளனர். பிஸ்ஹதபுரா முதலில் வசிஷ்தா வம்சத்தின் கட்டுப்பாட்டின் இருந்துள்ளது, ஒருவேளை சக்திவர்மன் அவரது தாயாரின் மரபுரிமையினால் அதை அடைந்திருக்கலாம். சில அறிஞர்கள் மத்தறை மரபினரின் தலைநகராக பிஸ்ஹடபுரா இருந்தது என கருதுகின்றனர்.

இந்த சாசனம் சக்திவர்மனின் கலிங்க நாடு தெற்கில் கோதாவரி ஆறுவரை பரவி இருந்ததாக கூறுகிறது. இவரது மகனின் சிம்ம்புர செப்பேடு சக்திவர்மனின் ஆட்சிப்பரப்பு மகாந்தி மற்றும் கிருஷ்ணவெண்ணா (கிருஷ்ணா) ஆறுகளுக்கு இடைப்பட்டப் பகுதியில் இருந்ததாக புகழ்கிறது. இக்கூற்று ஒரு மிகைப்படுத்தலாக தெரிகிறது: 5வது மற்றும் 6வது நூற்றாண்டுகளில், கோதாவரி மற்றும் கிருஷ்ணா ஆறுகளுக்கு இடைப்பட்ட பகுதி சாலங்காயனார் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது பிறகு விஷ்ணு குந்தினர்ரும் கட்டுப்பாட்டை செலுத்தினர், மத்தறை மரபினர் வடக்கில் மகாநதி ஆறுவரையான பகுதியை ஆட்சி செய்ததற்கு சான்றுகள் இல்லை. செப்பேட்டில் குறிக்கப்பட்ட "மகாநதி" வேறு ஒரு ஆறாகும் இது தற்கால கஞ்சம் மாவட்டத்தில்; பாயும் ருசிகுல்ய ஆற்றுடன் அஸ்காவுக்கு அருகில் இணைகிறது.

மரபு
சக்திவர்மன்
சாசணங்கள்
அனந்தசக்திவர்மன்