அவர் தமது அரசியல் வாழ்வை காங்கிரசு(இ) கட்சியில் 1970களில் துவங்கினார். உள்ளூர் காங்கிரசில் படிப்படியாக முன்னேறி 1976 முதல் 1980 வரை மேற்கு வங்க மகளிர் காங்கிரசின் பொது செயலாளராக விளங்கினார். 1984ஆம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் முதுபெரும் மார்க்சிய அரசியல்வாதியான சோம்நாத் சாட்டர்ஜியை ஜாதவ்பூர் நாடாளுமன்ற தொகுதியில் வென்று இந்தியாவின் மிகச் சிறிய வயதில் நாடாளுமன்றம் சென்ற பெருமை பெற்றார். அனைத்திந்திய இளைஞர் காங்கிரசு தலைவராகவும் பதவி வகித்தார். 1989ஆம் ஆண்டில் நடந்த தேர்தலில் தோற்ற மம்தா அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளிலேயே 1991ஆம் ஆண்டு வெற்றி பெற்றார். அதன்பிறகு 1996, 1998, 1999, 2004, 2009 ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற தேர்தல்களில் தொடர்ந்து வென்று கொல்கத்தா தெற்கு தொகுதியின் நிரந்தர பிரதிநிதியாக உள்ளார்.
1997ஆம் ஆண்டு காங்கிரசிலிருந்து பிரிந்து (மேற்கு வங்க காங்கிரசைப் பிளந்து) அகில இந்திய திரிணாமுல் காங்கிரசு என்ற கட்சியைத் தொடங்கினார். திரிணாமல் காங்கிரசு, அவரது பல அரசியல் இயக்கங்களால் மேற்கு வங்காளத்தின் முதன்மை எதிர்கட்சியாக இருந்தது.

1999 ஆம் ஆண்டு பாரதீய ஜனதா கட்சியின் தலைமையில் அமைந்த தேசிய சனநாயக கூட்டணி அரசில் பங்கேற்று தொடர்வண்டித்துறை அமைச்சராகப் பணியாற்றினார். 2001இல் ஆளும் கூட்டணியுடன் பிணக்கு கொண்டு தமது பதவியை துறந்த மம்தா 2004இல் மீண்டும் எரிசக்தித் துறை அமைச்சராக அமைச்சரவையில் இணைந்தார்.

2009ஆம் ஆண்டு காங்கிரசுடன் இணைந்து இந்திய தொடர்வண்டித்துறை அமைச்சராக இரண்டாம் முறை பதவியேற்றார். தனது முதல் வரவு செலவுத் திட்டத்தில் நிறுத்தமில்லா விரைவுத் தொடர்வண்டிகளையும் ("துரந்தோ") இளைஞர்களுக்கான வண்டிகளையும் ("யுவா") துவக்கியுள்ளார். மகளிர்களுக்காக நெரிசல் நேரங்களில் சிறப்பு மகளிர் மட்டும் புறநகர் தொடர்வண்டிகளை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளார்.

2011 சட்டப்பேரவைத் தேர்தல்
அரசியல் வாழ்வு
மேற்கு வங்காள சட்டமன்றத் தேர்தல் (2016)
துவக்க வாழ்க்கையும் கல்வியும்