1031இலேயே ஹாப்ஸ்பாம் ஜெர்மானிய சோசலிச இளைஞர் இயக்கத்தில் சேர்ந்தார். 1936இல் ஜெர்மானிய கம்யூனிஸ்டுக்கட்சியில் சேர்ந்தார். கம்யூனிஸ்டு வரலாற்றாசிரியர் சங்கத்தில் 1946 முதல் 1956 வரை பணியாற்றினார். 1956இல் சோவியத் ஒன்றியம் ஹங்கேரியைத் தாக்கியபோது பெரும்பாலான வரலாற்றாசிரியர்கள் அந்தக் குழுமத்தில் இருந்து விலகினார்கள்; ஹாப்ஸ்பாம் நீடித்தார். ஆனால் அப்போதே சோவியத் ஒன்றியம் ஸ்டாலினிய நோக்கில் இழைத்த ஜனநாயகப் படுகொலைகளைக் கண்டிக்கவும் செய்தார்.

ஹாப்ஸ்பாம் பின்னர் ஐரோப்பிய கம்யூனிசத்தை ஆதரித்தார். 197இ8ல் ஹாப்ஸ்பாம் சமூகத்தில் தொழிலாளர்களுக்கு இருந்த மையப்பங்களிப்பு இல்லாமலாகிவிட்டது என்றும் இனிமேல் மார்க்சியம் அவர்களை மட்டுமே நம்பி இருக்கமுடியாது என்றும் ‘உழைப்பாளர்களின் முன்னோக்கிய பயணம் தடைபட்டதா?’ என்ற கட்டுரையில் எழுதினார். அந்தக்கருத்து சம்பிரதாய மார்க்ஸியர் நடுவே கடுமையான விமர்சனத்துக்கு உள்ளாகியது. மார்க்சிசம் டுடே இதழில் தொடர்ச்சியாக அரசியல் கட்டுரைகள் எழுதிக்கொண்டிருந்தார். 1960களுக்குப்பின் ஹாப்ஸ்பாம் சோவியத் பாணி மார்க்சியத்தில் நம்பிக்கை இழந்து மார்க்சிய செயல்திட்டங்களில் சமகாலத்தன்மை கொண்ட மாறுதல்களுக்காக வாதிட ஆரம்பித்தார்

படைப்புகள்
பணி
அரசியல்
வாழ்க்கை