இயேசு கிறிஸ்து எளிய கட்டளையைக் கொண்டு (மார்க் 1:23–26; 9:14–29; லூக் 11:14–26) பேய்களை ஓட்டினார் என்ற விவிலிய நூலின் கருத்திலிருந்து லுத்தரேனியன் திருச்சபையில் பேயோட்டும் நடைமுறை இருந்தது விளங்குகிறது. திருத்தூதர்கள் இயேசுவின் பெயரிலும் சக்தியாலும் இப்பழக்கத்தைத் தொடர்ந்தனர் (மத்தேயூ 10:1; பகுதிகள் 19:11–16). கிறிஸ்துவத்தின் சில சமயப் பிரிவுகளுக்கு முரணாக, லுத்தரேனியமானது நபர் (இறை) நம்பிக்கையுள்ளவரானாலும் சரி நம்பிக்கையற்றவரானாலும் சரி, இரு சாராருக்குமே பேய் பிடிக்க வாய்ப்புண்டு எனக் கூறுகிறது. அதற்கு பல வாதங்கள் அடிப்படையாக உள்ளன, அவற்றில் ", இயேசு கிறிஸ்து பாவத்திலிருந்து விடுவித்த ஒரு (இறை) நம்பிக்கையுள்ளவராக (ரோமன்ஸ் 6:18) இருப்பவருக்கு அவரது வாழ்க்கை இன்னும் கூடபாவத்தால் கட்டுப்பட்டுள்ளது, ஆகையால் அவர் வாழ்வும் பேயால் கட்டுப்பட்டுள்ளது."

ப்ரொடஸ்டண்ட் சீர்திருத்தத்திற்குப் பிறகு, மார்ட்டின் லூதர் பேயோட்டலுக்கு பயன்படும் ரோமர்களின் சடங்கினை சுருக்கினார். 1526 ஆம் ஆண்டு சடங்கானது மேலும் சுருக்கப்பட்டது. "பேயோட்டுதலுக்கான லுத்தரேனிய சடங்கின்" இந்த வடிவம் அதன் பெரும்பான்மையான வழிபாட்டு புத்தகங்களில் சேர்த்து அமல்படுத்தப்பட்டது. லுத்தரன் திருச்சபையின் ஆயர் கையேட்டின் படி, பெரும்பாலும் களிப்பு, காக்கை வலிப்பு நோயின் திடீர்த் தாக்குதல், அக்கறையீனம், மன நலக் கோளாறு, மூர்க்க வெறியுடனான மனநிலை ஆகியவை இயற்கையான விளைவுகளால் ஏற்படுவன, இவற்றை பேய்-பித்துப்பிடித்த நிலையென தவறாகக் கருதக் கூடாது. லுத்தரன் திருச்சபையின் கருத்துப்படி, பேய் பித்துபிடித்தலைக் முதன்மையாகக் காட்டக் கூடிய அறிகுறிகள் மற்றும் பேயோட்ட வேண்டிய அவசியங்கள் ஆகியவற்றில் பின்வருவன அடங்கும்: 
அத் தேவாலயம் தனது பட்டியலில் பயங்கரமாகக் கத்துதல் (மார்க் 5:5), கடவுளை நிந்தித்தல் மற்றும் அருகிலுள்ளவர்களை இழித்துரைத்தல், உடலசைவுகளின் சீர்குலைவு (எ.கா. மூர்க்கமான அசைவுகள், முகத்தின் உருக்குலைவு, அடக்கமற்ற நகைப்பு, பற்களை நெரித்தல், துப்புதல், ஆடைகளைக் களைதல், தனது ஆடைகளைக் தானே கிழித்தல் போன்றவற்றை இரண்டாம் நிலை அறிகுறிகளாகக் குறிப்பிடுகிறது. Mk. 9:20; Lk. 8:26f.) மனிதத் தன்மையற்ற களிப்பு (எ.கா. இயற்கையாக உண்ணும் அளவைக் கடந்து உணவு உட்கொள்ளுதல்), உடலைச் சித்திரவதை செய்தல், தங்கள் உடலையும் அருகிலுள்ளவர்களின் உடலையும் தாக்கி காயங்களை ஏற்படுத்தல், அசாதாரண உடலியக்கம் (எ.கா. முதிர்ந்த வயதுடையவர் பேய்-பித்து பிடித்த நிலையில் குதிரையைப் போல வேகமாக ஓட முடிவது) மற்றும் செய்த செயல்களை மறத்தல். மனிதனை மிருகம் போன்றாத்தாக்கும் பகுத்தறிவு சிதைவு, துக்கப்படுவது, இறப்பை விரைவுபடுத்துவது (மார்க் 9:18 [தற்கொலை முயற்சிகள்]) மற்றும் பேய்கள் தொடர்புடைய நிகழ்வுகள் ஆகியன இதர அறிகுறிகளில் உள்ளடங்கும்.

இத்தகைய தீர்மானங்களைச் செய்த பிறகு, தேவாலயம் அனுபவம் வாய்ந்த மருத்துவர்களைக் கொண்டு சம்பந்தப்பட்ட நபரின் நடத்தைக்கு மருத்துவ ரீதியிலான விளக்கம் உள்ளதா எனத் தீர்மானிக்குமாறு பரிந்துரைக்கிறது. உண்மையாகவே பேய்பிடித்துள்ளது என்பது உணரப்படும்போது அவர் தேவாலயத்தின் பாதிரியாரின் பொறுப்பில் விடப்படுகிறார். அவர் குற்றமற்ற வாழ்க்கையை வாழவும், எதனையும் கீழ்த்தரமாக அருவருக்கத்தக்கவகையில்பணத்திற்காக அல்லாமல் ஆத்மார்த்தமாக செய்வதையும் போதிக்கிறவராவார். ஆயர் அதன் பிறகு விடாமுயற்சியுடன் பேய்பிடித்தவர் இந்த நிலை வரை எவ்வித வாழ்க்கையை வாழ்ந்துவந்தார் என்பதை விசாரித்து சமயச் சட்டத்தின் மூலமாக அவரது பாவங்களை உணர வைக்கிறார். இந்த கண்டிப்பு அல்லது ஆறுதல் நடந்தேறிய பிறகு, இயல்பான மருத்துவரின் பணிகள் பயன்படுத்தப்படும். அவர் பேய்பிடித்தவரிடமிருந்து தீய திரவங்களை பொருத்தமான மருந்துகளால் அகற்றி அவரைச் சுத்தப்படுத்துகிறார். ஆயரின் கையேடு இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறது:

இந்து மதம்
இயேசு
ஆங்கிலிகானிஸம்
லுத்தரேனியம்