லெப்டோஸ்பிரோசிஸ் ஏற்படுவதற்கு "லெப்டோஸ்பைரா" எஸ்.பீ.பீ என்று அழைக்கப்படும் சுருளுயிரி பாக்டீரியம் காரணமாக இருக்கிறது. அமெரிக்கா மற்றும் கனடாவில் குறைந்த பட்சம் 5 குருதிநுண்ணியிர்கள் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருக்கின்றன. மேலும் அங்கு அவை நாய்களில் (இக்டெரோஹெமொராஜியே, கானிகோலா, பொமோனா, கிரிப்போடைப்போசா மற்றும் பிராட்டிஸ்லாவா) இந்நோய் ஏற்படுவதற்குக் காரணமாக இருக்கின்றன. மற்ற (அரிதான) தொற்றக்கூடிய இனங்களும் இருக்கின்றன. பொதுவாக மாறுபட்ட லெப்டோஸ்பைரா உயிரினங்கள் குருதி நிணநீரை ஒத்ததாக மற்றும் அதற்கு மாறானதாக இருக்கலாம். இதனால் இனம் கண்டறிதல் சார்ந்த விவாதங்கள் எழுந்திருக்கின்றன. வழக்கமான குருதி நிணநீர் மண்டலமானது அந்த சூழலில் நோயறிதல் மற்றும் நோய்ப்பரவியல் கருத்து நிலையில் வெளிப்படையாக மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கிறது (இவை தொடர்ந்த மேம்பாடு மற்றும் பிசிஆர் போன்ற தொழில்நுட்பங்களின் மேம்பாட்டினால் மாற்றமடையலாம்).

லெப்டோஸ்பிரோசிஸானது பாதிக்கப்பட்ட விலங்கின் சிறுநீரில் இருந்து பரவுகிறது. மேலும் அது ஈரப்பதம் அதிகமாக இருக்கும் இடங்களில் துரிதமாகத் தொற்றிக் கொள்கிறது. எலிகள் மற்றும் கள எலிகள் ஆகியவை அடிப்படைக் காரணங்களாக இருந்த போதும் நாய்கள், மான், முயல்கள், முள்ளெலிகள், மாடுகள், செம்மறி ஆடுகள், ரக்கூன்கள், போஸ்ஸம்கள், ஸ்கங்குகள் உள்ளிட்ட பெரும்பாலான பாலூட்டிகளும் இவை பரவக் காரணமாக இருக்கின்றன. மேலும் சில கடல் வாழ் பாலூட்டிகள் இரண்டாம் நிலை உயிரினமாக இந்த நோயை எடுத்துச் சென்று பரப்புவதற்குக் காரணமாக இருக்கின்றன. நாய்கள் புல் அல்லது மணலில் இருக்கும் பாதிக்கப்பட்ட விலங்கின் சிறுநீரை நக்கி விடலாம் அல்லது பாதிக்கப்பட்ட தேங்கிய நீரைக் குடித்து விடலாம். "வீட்டில் உள்ள நாய்களுக்கு" லெப்டோஸ்பிரோசிஸ் ஏற்படுவதற்கான வெளிப்படையான காரணமாக வீட்டில் நுழையும் பாதிப்படைந்த எலியின் சிறுநீரை நக்கி விடுவதால் ஏற்படுவதாக அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன. பாதிக்கப்பட்ட பாக்டீரியாவை கடத்துவதற்கு சாத்தியமுள்ள வாழ்விடங்களின் வகைகள் சேறு நிரம்பிய ஆற்றங்கரை, சாக்கடைகள், அடுப்பு இடுக்குகள், சேறு நிரம்பிய கால்நடை வளர்ப்புப் பகுதிகள் போன்றவை இருக்கின்றன. அங்கு காட்டு அல்லது பண்ணைப் பாலூட்டிகளின் வழக்கமான வழித்தடங்கள் இருக்கின்றன. மழை வருதல் மற்றும் லெப்டோஸ்பிரோசிஸ் ஏற்படுதல் ஆகியவற்றுக்கு இடையே நேரடியான தொடர்புகள் இருக்கின்றன. இடைவெப்பக்காலநிலை மற்றும் வெப்பச் சீதோஷ்ண நிலையின் ஆண்டு சுழற்சி ஆகிய காலங்களிலும் இவை ஏற்படுவதால் இவை பருவ நிலை சார்ந்தவையாக இருக்கின்றன.

லெப்டோஸ்பிரோசிஸானது பாதிக்கப்பட்ட விலங்குகளின் விந்தில் இருந்தும் பரவுகிறது. இறைச்சி வெட்டுமிடப் பணியாளர்களுக்கு பாதிக்கப்பட்ட இரத்தம் அல்லது உடல் திரவங்களின் மூலமாக இந்த நோய்ப் பரவலாம்.

மனிதர்களுக்கு இந்த பாதிக்கப்பட்ட விலங்குகளின் சிறுநீர் பட்ட நீர், உணவு அல்லது மண் ஆகியவற்றின் மூலமாக பாதிப்பு ஏற்படலாம். இது அசுத்தமான உணவு மற்றும் நீரினை விழுங்குதல் அல்லது தோலில் படுதல் மூலமாக ஏற்படலாம். இந்த நோயானது ஒரு மனிதனிடம் இருந்து இன்னொரு மனிதனுக்குத் தொற்றியதாக அறியப்படவில்லை. மேலும் உடல் நலமுறையில் பாக்டீரியா பரவும் நிகழ்வுகள் மனிதர்களில் முழுமையாக அரிதாக இருக்கின்றன. லெப்டோஸ்பிரோசிஸானது குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் நீர் விளையாட்டுக்களில் ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கு இடையில் மிகவும் பொதுவானதாக இருக்கிறது. நீரில் நீண்ட நேரம் அமிழ்ந்திருத்தல் பாக்டீரியா நுழைவதற்கு வழி வகுப்பதாக இருக்கிறது. அலைச்சறுக்கு வீரர்கள் மற்றும் வெள்ளை நீர் துடுப்பாளர்கள் பாக்டீரிய அதிகளவில் காணப்படும் பகுதிகளில் அதிக இடர்பாடு உடையவர்களாக இருக்கிறார்கள். அத்தகைய சூழலில் அசுத்தமான நீரை விழுங்கிவிடுதல், கண்கள் அல்லது மூக்கின் மீது அசுத்தமான நீர் தெறித்தல் அல்லது நோய்த் தொற்றிய நீர் திறந்த காயப் பகுதிகளில் படுதல் ஆகியவை காரணமாக நோய் ஏற்படலாம். கால்நடை மருத்துவர்கள், இறைச்சி வெட்டுமிடப் பணியாளர்கள், விவசாயிகள், கழிவுநீர்க் குழாய்ப் பணியாளர்கள் மற்றும் பழைய கட்டடங்களில் பணியாற்றுபவர்கள், படகோட்டிகள் உள்ளிட்ட தொழிலை மேற்கொள்பவர்களுக்கும் கூட சில நேரங்களில் இந்த நோய் ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது.

சிக்கல்கள்
நோயறிதல்
சிகிச்சைமுறை
காரணங்கள்