சிகரெட் உற்பத்தியை நவீனபடுத்திய 1920 ஆம் ஆண்டுகளில் நிலவி வந்த ஆயுட்கால அதிகரிப்புடன் இணைந்த பாதகமான உடல் நல விளைவுகள் மிகுதியாகக் காணப்படத் துவங்கின. ஜெர்மனியில் புகைப்பதற்கு எதிரான குழுக்கள் குடிக்கு எதிரான குழுக்களுடன் இணைந்து 1912 மற்றும் 1932 ஆம் ஆண்டுகளில் "டெர் டபாகாகெனர்" (புகையிலைக்கு எதிரானவர்) என்ற இதழில் புகையிலை நுகர்விற்கு எதிரான வாதங்களைப் பதிப்பித்தனர். 1929 ஆம் ஆண்டில், ஜெர்மனி நாட்டின் டிரெஸ்டன் நகரின் ஃபிரிட்ஸ் லிகின்த் நுரையீரல் புற்றுநோய்க்கும் புகையிலைக்கும் இடையிலுள்ள தொடர்பு குறித்த முறைப்படியான புள்ளிவிவர ஆதாரத்தைக் கொண்டிருந்த கட்டுரையைப் பதிப்பித்தார். பெரும் பொருளாதார பின்னடைவின்போது அடால்ப் ஹிட்லர் தன்னுடைய முந்தையகால புகைப்பழக்கத்தை பணத்தை வீணடித்தல் என்றும், பின்னாளில் கடுமையான வற்புறுத்தல்களோடும் கண்டனம் தெரிவித்தார். புகைப்பிடிக்கும் பெண்கள் ஜெர்மன் குடும்பத்தில் மனைவியாகவும் தாயாகவும் இருப்பதற்கு பொருத்தமற்றவர்கள் என்ற நாஸி இனப்பெருக்க கொள்கையோடு சேர்ந்து இயக்கம் மேலும் வலுவடைந்தது.

நாஸி ஜெர்மனியில் புகையிலைக்கு எதிரான இந்த இயக்கம் இரண்டாம் உலகப்போரின்போது எதிரிகளின் எல்லையை எட்டின. அப்போது புகைப்பிடித்தலுக்கு எதிரான குழுக்கள் விரைவிலேயே ஆதரவினை இழந்தன. இரண்டாம் உலகப்போரின் முடிவில் அமெரிக்க சிகரெட் உற்பத்தியாளர்கள் ஜெர்மன் கறுப்புச்சந்தைகளுக்குள்ளாக விரைவாகவே மறு நுழைவு செய்தனர். புகையிலையின் சட்டத்திற்குப் புறம்பான கடத்தல் பரவலானது என்பதுடன் நாஸி புகை எதிர்ப்புப் பிரச்சாரத் தலைவர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். மார்ஷல் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக, அமெரிக்கா ஜெர்மனிக்கு இலவசமாக புகையிலையை 1946 ஆம் ஆண்டில் 24,000 டன்களையும் 1949 ஆம் ஆண்டு 69,000 டன்களையும் ஏற்றுமதி செய்தது. போருக்குப் பிந்தைய ஜெர்மனியில் வருடாந்திர தனி நபர் சிகரெட் நுகர்வு நிலைத்து வளர்ந்து 1950 ஆம் ஆண்டில் 460 எனும் எண்ணிக்கையிலிருந்து 1963 ஆம் ஆண்டில் 1523 ஆக உயர்ந்தது. 1900 ஆம் ஆண்டுகளின் இறுதியில், ஜெர்மனியில் இருந்த புகைபிடித்தலுக்கு எதிரான பிரச்சாரங்கள் 1939–41 ஆம் ஆண்டுகளில் நாஸி-கால உச்சத்தின் விளைபயனை கடக்க முடியாதவையாக இருந்தன. ஜெர்மன் புகையிலை சுகாதார ஆராய்ச்சியானது ராபர்ட் என்.பிராக்டரால் "ஊமையாகவிருந்தது" என்று விவரிக்கப்பட்டது.

புகைபிடித்தலுக்கும் நுரையீரல் புற்றுநோய்க்கும் இடையிலுள்ள தொடர்பை பிரிட்டிஷ் மெடிக்கல் ஜர்னலில் (British Medical Journal) 1950 ஆம் ஆண்டில் ரிச்சர்ட் டால் (Richard Doll) என்பவர் பதிப்பித்த ஆய்வுக் கட்டுரையில் காண்பித்திருக்கிறார். நான்கு வருடங்களுக்குப் பின்னர் 1954 ஆம் ஆண்டில், இருபது வருடங்களுக்கும் மேலாக 40 ஆயிரம் மருத்துவர்கள் பங்கேற்ற பிரிட்டிஷ் டாக்டர்ஸ் ஸ்டடி (British Doctors Study) இந்தக் குறிப்பை உறுதிப்படுத்தியது. இதன் அடிப்படையில் அரசு புகைப்பிடித்தலும் நுரையீரல் புற்றுநோய் விகிதங்களும் தொடர்புடையவை என்ற அறிவுரையை வெளியிட்டது. 1964 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க சர்ஜன் ஜெனரலின் புகைப்பிடித்தல் மற்றும் உடல்நலம் மீதான அறிக்கை இதே போன்று புகைப்பிடித்தலுக்கும் புற்று நோய்க்கும் இடையிலான தொடர்பைப் பற்றிக் கூறத் துவங்கியது, அது அதன் ஆலோசனைகளை 20 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 1980 ஆம் ஆண்டுகளில் உறுதிப்படுத்தியது.

1980 ஆம் ஆண்டுகளில் அறிவியல் சாட்சிகள் அதிகரித்த போது புகையிலை நிறுவனங்கள் பாதகமான உடல் நல விளைவுகள் முன்பு அறியப்பட்டிருக்கவில்லை அல்லது போதுமான நம்பகத்தன்மை இல்லை என்பதால் விளைவுகளுக்குப் பொறுப்பேற்கிற கவனமின்மையை உரிமை கொண்டாடின. உடல் நலத்துறை அதிகாரிகள் இத்தகைய கோரிக்கைகளின் பக்கம் 1998 ஆம் ஆண்டு வரை நின்றனர். அவ்வாண்டு முதல் தங்களது நிலைப்பாடுகளைத் தலைகீழாய் மாற்றிக் கொண்டனர். நான்கு பெரிய அமெரிக்க புகையிலை நிறுவனங்களுக்கும் 46 மாகாணங்களுக்கும் இடையிலான டொபேக்கோ மாஸ்டர் செட்டில்மெண்ட் அக்ரிமெண்ட், (Tobacco Master Settlement Agreement) மூலாதாரமாக சில விதமான புகையிலை விளம்பரங்களை கட்டுப்படுத்தியதோடு உடல் நல பாதிப்பிற்கான நஷ்ட ஈட்டிற்கான பணமளிப்புக்களை செய்யுமாறு கட்டளையிட்டன; அது பின்னர் அமெரிக்க வரலாற்றில் மிகப் பெரிய குடிமை உடன்படிக்கைத் தொகையாக உருவானது.

1965 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2006 ஆம் ஆண்டு வரை, அமெரிக்க ஒன்றியத்தில் புகைப் பிடிப்பது 42% லிருந்து 20.8% மாகக் குறைந்தது. புகைபிடிப்பதை விட்டொழித்தவர்களில் பெரும்பாலோர் தொழில்முறை வல்லுநர்கள் மற்றும் செல்வச் செழிப்பு மிக்கவராவர். நுகர்வில் குறைவு மிகுந்திருப்பினும், ஒரு நபரால் ஒரு நாளைக்கு நுகரப்படும் சராசரி சிகரெட் எண்ணிக்கையானது 1954 ஆம் ஆண்டு 22 லிருந்து 1978 ஆம் ஆண்டில் 30 ஆக உயர்ந்தது. இந்த முரண்பாடான நிகழ்வு புகைபிடிப்பதை விட்டவர்கள் குறைவாகப் புகைபிடிப்பவர்கள் என்றும், தொடர்ந்து புகைபிடிப்பவர்கள் மிகவும் இலேசான சிகரெட்டுகளை அதிக அளவிற்கு பிடிப்பதை தொடர்ந்தவர்கள் என்பதையும் குறிப்பிடுகிறது. புகைக்கும் விகிதங்கள் சம அளவில் அல்லது வீழ்ச்சியுற்றதன் காரணத்தினால் பல தொழில்மய நாடுகளாலும் இந்த இயக்கப்போக்குகள் இணையொத்திருந்தன. இருப்பினும் கூட, பொருளாதாரத்தில் வளர்ந்து வரும் உலகில் புகையிலை நுகர்வு 2002 ஆம் ஆண்டில் 3.4% எனும் விகிதத்தில் தொடர்ந்து உயர்ந்தது. ஆப்பிரிக்காவில், பெரும்பாலான பகுதிகளில் புகைபிடித்தல் நவீனமாக கருதப்படுகிறது என்பதுடன் மேற்கில் நிலவும் வலுவான எதிர்மறை அபிப்பிராயங்களில் பலவும் குறைவான கவனத்தையே பெறுகின்றன. இன்று ரஷ்யா உயர் புகையிலை நுகர்வாளராக முன்னிலை வகிக்கிறது. அதனைத் தொடர்ந்து இந்தோனேசியா, லாவோஸ், உக்ரைன், பெலாருஸ், கிரீஸ், ஜோர்டான், மற்றும் சீனா ஆகியன வருகின்றன. உலக சுகாதார நிறுவனம் புகையிலை நீக்க முயற்சி (TFI) என அறியப்படும் ஒரு திட்டத்தை வளர்ந்து வரும் உலகில் நுகர்வின் விகிதத்தை குறைக்கும் நோக்கோடு துவங்கியுள்ளது.

இசை
வரலாறு
இலக்கியம்
சமூகக் கறை