அறுவை சிகிச்சைக்கு முந்தின இரவு டெர்ரி பாக்ஸ், டிக் டிராம் என்பவரின் கட்டுரையைப் படிக்க நேர்ந்தது. புற்றுநோயின் பாதிப்பால் காலை இழந்த டிக் டிராம் நியூயார்க் நகரில் நெடுந்தொலைவு ஓட்டம் ஓடியவர். அக்கட்டுரையினால் உந்தப்பட்ட பாக்ஸ் 14 மாத பயிற்சி எடுத்துக் கொண்டார். தனது குடும்பத்தாரிடம் தான் ஒரு நெடுந்தொலைவு ஓட்டத்தில் பங்கெடுக்கப் போவதாக மட்டும் கூறிவிட்டு தனக்குள் வேறொரு விரிவான திட்டத்துடன் இருந்தார். அவரது மருத்துவமனை அனுபவங்களிலிருந்து புற்றுநோய் ஆய்வுக்காகக் குறைவான பணமே செலவழிக்கப்படுகிறது என்பதை அறிந்து கொண்டதால் கனடா முழுவதும் ஓடி புற்று நோய் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த முடிவு செய்தார். தொடக்கத்தில் இந்த எண்ணத்தைத் தனது நண்பன் டக்ளஸ் ஆல்வர்டிடம் மட்டுமே பகிர்ந்து கொண்டார். பயிற்சியின் தொடக்கத்தில் மிகவும் சிரமப்பட்ட பாக்ஸ் விடாமுயற்சியுடன் வலியையும் தாண்டித் தனது செயற்கைக் காலுடன் ஓடப் பழகினார்.

1979 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு மாதத்தில் பிரிட்டிசு கொலம்பியாவிலுள்ள பிரின்ஸ் ஜார்ஜ் என்னுமிடத்தில் நடந்த நெடுந்தொலைவு ஓட்டத்தில் கலந்து கொண்டார். ஓட்டத்தில் கடைசி நபராக ஓடி முடித்தபோதும், சக போட்டியாளர்கள் அதனைக் கண்ணீருடனும் கைதட்டல்களுடனும் வரவேற்றனர். அந்த நெடுந்தொலைவு ஓட்டத்தைத் தொடர்ந்து அவர் தனது முழுமையான திட்டத்தைக் குடும்பத்தினரிடம் தெரிவித்தார். அவரது தாயார் முதலில் ஒத்துக்கொள்ளவில்லையெனினும் பின்னர் தனது ஆதரவை அளித்தார். ’என்னிடம் நம்பிக்கை வைத்தவர்களில் நீங்கள்தான் முதலாமவரென நினைத்திருந்தேன், ஆனால் நீங்கள் அவ்வாறில்லை’ எனப் பாக்ஸ் கூறியதை நினைவுகூரும் அவரது தாய், அவருக்கு முழுமையாக ஆதரவைத் தராமல் போனோமேயெனப் பிறகு வருந்தினார். தொடக்கத்தில் 1 மில்லியன் டாலர்கள் திரட்டும் எண்ணம் கொண்டிருந்த பாக்ஸ், பின்னர் 10 மில்லியன் டாலர்கள் என்றும் இறுதியில் 24000 மில்லியன் மக்கட்தொகை கொண்ட கனடாவில் ஒவ்வொருவருக்கும் $1 எனும் குறிக்கோளையும் கொண்டார்.

தாக்கம்
மரணம்
கனடாவின் குறுக்கே பயணம்
நம்பிக்கை நெடுந்தொலைவு ஓட்டம்