இருத்தலியல் பெரும்பாலும் 19 ஆம் நூற்றாண்டு தத்துவவாதிகளான சோரேன் கீர்கேகார்ட் மற்றும் பிரெடெரிக் நீட்ஷே ஆகியோரால் மிகக் குறிப்பாக முன் நூற்றாண்டுகளில் அதற்கு முன்னோடிகளை கொண்டிருந்தாலும் ஊகிக்கப்பட்டது. 20 ஆம் நூற்றாண்டில், ஜெர்மன் தத்துவவாதி மார்டின் ஹைடேகர் (ஹூஸ்ஸேரலின் பெனொமெனோலாஜியிலிருந்து துவங்கியது) இதர இருத்தலியல் தத்துவவாதிகளான இழான் பவுல் சார்த்ர, சைமன் டி பாவெர் மற்றும் (அபத்தவாதி) ஆல்பெர்ட் காம்யூ போன்றோரை செல்வாக்கிற்கு உட்படுத்தினார். ஃபியோடோர் தாஸ்தோவெஸ்கி மற்றும் பிரான்ஸ் காஃப்காவும் கூட அவர்களது இலக்கிய படைப்புக்களில் இருத்தலியல் கருத்தாக்கங்களை விவரித்தனர். இருந்தாலும், சில பொது போக்குகள் "இருத்தலியல்" சிந்தனாவாதிகளின் மத்தியில் இருந்தது, அவர்களிடையே பெரும் வேறுபாடுகள் மற்றும் உடன்பாடின்மைகள் இருந்தன (மிக குறிப்பாக நாத்திகவாத இருத்தலியலாளரான சார்த் போன்றவர்களுக்கும் இறைநம்பிக்கையாளர்கள் டில்லிச் போன்றவர்களுக்குமிடையிலான பிளவு); அவர்கள் அனைவரும் அவர்களது சொந்த படைப்பிற்கான செல்லத்தக்கதாக பொருத்தப்படும் வரையறையை ஏற்பதில்லை.

கீர்கேகார்ட்டும் நீட்ஷெவும்
கோட்பாட்டு இருத்தலியல் மீதான கவனக் குவிப்பு
வரலாறு
திரைப்படம் மற்றும் வீடியோ