1673 மே மாதம் இரு பிரெஞ்சு நிலதேடல் அறிஞர்கள் ஏரி மிச்சிகனும் ஏரி ஊரோனும் சேரும் இடத்திலிருந்து விசுகான்சின் மிச்சிகன் ஆறு வழியாக பயணித்து பசிபிக் பெருங்கடலை அடைய நினைத்தார்கள். யூன் இறுதியில் மிசௌரியை கண்டு ஆவணப்படுத்தினார்கள். இவர்களின் ஆவணங்களின் படி அப்போ மிசௌரியில் வெள்ளம் என கணிக்கப்படுகிறது.மிசௌரி முதன் முதல் ஆவணத்தில் குறிக்கப்பட்டது அப்போது தான். மிசௌரியை பெக்கிட்சுநோய் என்று உள்ளூர் மொழியில் குறித்ததாக கூறுகிறார்கள். மிசௌரி ஆற்றின் நுழைவாயிலில் அதிகநாட்கள் தங்காமல் பயணத்தை தொடர்ந்து மிசிசிப்பியுடன் ஆர்கன்சாசு ஆறு கலக்கும் இடத்துடன் தங்கள் பயணத்தை முடித்துக்கொண்டார்கள். பின்னாளில் மிசிசிப்பி மெக்சிக்கோ வளைகுடாவில் கலக்கிறது தாங்கள் நினைத்தபடி பசிபிக்கில் அல்ல என அறிந்தார்கள்.

1982ஆம் ஆண்டு பிரான்சு வட அமெரிக்க கண்டத்தில் மிசிசிப்பி ஆற்றுக்கு மேற்கு புற நிலப்பகுதியை தனக்கு உரிமையானது என்றது. கீழ் மிசௌரி நிலப்பகுதி இதற்குள் வரும். எனினும் மிசௌரியானது 1714ஆம் ஆண்டு வரை ஆராயப்படவில்லை. 1714இல் எட்டியாண்ட் டே வைன்யார்டும் சியோர் டே பார்குமாண்டும் மிசௌரி பகுதியில் தேடுதலை மேற்கொண்டனர். அவர்கள் மிசௌரியின் நுழைவாயிலில் இருந்து பிளாட்டே ஆறு வரை பயணப்பட்டனர்.அதற்கு மேல் எவ்வளவு தொலைவு பார்குமாண்டு பயணப்பட்டார் என தெளிவில்லை, வெளிர்பொன்நிற முடியுடைய மாண்டன் (தொல் குடி இனம்) என அவரது ஆவணங்களில் குறிக்கப்படுவதால் தற்கால வடக்கு டகோட்டாவிலுள்ள சிற்றூர்கள் வரை சென்று இருக்கலாம் என கருதப்படுகிறது. அந்த ஆண்டின் இறுதியில் பார்குமாண்டு மிசௌரி ஆற்றின் உச்சிக்கு செல்லும் வழி என்னும் நூலை எழுதினார். அதுவே மிசௌரி ஆறு என்னும் பதத்தை முதலில் பயன்படுத்திய ஆவணம்\நூல் ஆகும். மிசௌரியின் துணையாறுகளுக்கு அதன் கரையில் வாழ்ந்த அமெரிக்க தொல் குடி இனத்தின் பெயரே வைக்கப்பட்டது. இந்த தேடல் குழு நிலபடமெடுக்கும் கில் என்பரை கண்டதால் அவரை பயன்படுத்தி கீழ்புற மிசௌரி முழுவதுதையும் வரைபடமாக்கியது.

1723இல் பார்குமாண்டு போர்ட் ஓரிலியண்சை அமைத்தார், இதுவே ஐரோப்பியர்களால் மிசௌரி ஆற்றங்கரையில் அமைக்கப்பட்ட முதல் குடியேற்றமாகும். இது தற்கால பர்ன்சுவிக், மிசௌரிக்கு அருகில் இருந்தது. மிசௌரி நிலப்பகுதியை கைப்பற்ற ஆர்வமாக இருந்த எசுப்பானியர்களுக்கு எதிராக 1724இல் தொல்குடி இனக்குழு கமோச்சிகளின் ஆதரவை பார்மாண்டு த்லைமையிலான குழு பெற்றது. 1725இல் பார்மாண்டு மிசௌரி ஆற்றங்கரையின் பல இனக்குழு தலைவர்களை பிரான்சுக்கு அழைத்துச்சென்றார். அங்கு இவரின் பதவி உயர்த்தப்பட்டது. அவர் இனக்குழு தலைவர்கள் அமெரிக்கா வந்த போது அவர்களுடன் வரவில்லை. 1726இல் போர்ட் ஓரிலியண்சு தொல்குடிகளால் தாக்கி அழிக்கப்பட்டது அதனால் அது கைவிடப்பட்டது.

1754இல் பிரான்சுக்கும் பிரித்தானியாவுக்கும் இடையே பிரெஞ்சு இந்தியப் போர் மூண்டது. அமெரிக்க தொல்குடிகள் இருபுறத்திலும் இருந்து சண்டையிட்டாலும் அமெரிக்க போர் பெயர் விதிமுறைப்படி இவ்வாறு வைக்கப்பட்டது. 1763இல் பிரித்தானியர்களால் பிரான்சு தோற்கடிக்கப்பட்டு பாரிசு உடன்பாடு ஏற்பட்டது. இதன் படி பிரான்சு பிரித்தானியாவுக்கு தன் வசமிருந்த கனடா பகுதிகளையும் லூசியானாவை எசுப்பானியர்களுக்கும் அளித்தது. எசுப்பானியர்கள் முதலில் மிசௌரியை முழுவதும் ஆராயவில்லை ஆதலால் உரிமம் பெற்றுக்கொண்டு மிசௌரியில் பிரெஞ்சு வணிகர்களை செயல்பட ஒப்புதல் அளித்தனர். 1790இல் பிரித்தானியாவின் அட்சன் வளைகுடா நிறுவனம் மேல் மிசௌரியில் அத்துமீறி செயல்படுவதை அறிந்ததும் பிரெஞ்சுக்காரர்கள் செயல்படுவதற்கு ஒப்புதல் அளிக்க மறுத்தனர். 1795ல் எசுப்பானியர்கள் மிசௌரியை ஆராய ஒரு நிறுவனத்தை வாடகைக்கு அமைத்தார்கள்.

இச்சான் இவானுக்கும் இச்சேம்சு மாக்கேக்கும் சொந்தமான நிறுவனமே சிறந்த மிசௌரி தேடல் நிறுவனம் எனலாம். மிசௌரி தேடல் படலத்தை தொடங்கிய இவர்கள் தற்கால சியோக்சு நகரத்துக்கு அருகில் போர்ட் சார்ல்லலசை குளிர் கால கூடாரமாக 1795இல் அமைத்தார்கள். தொல்குடி இனமான மாண்டன்களின் சிற்றூர்களில் இருந்து பல பிரித்தானிய வணிகர்களை வெளியேற்றியவர்கள் மாண்டன்களின் பேச்சிலிருந்து மஞ்சப்பாறை ஆற்றின் இருப்பிடத்தை துல்லியமாக கணக்கிட்டார்கள். எனினும் அவர்களது குறிக்கோளான பசிபிக் பெருங்கடலை அடையவில்லை. அவர்களே மேல் மிசௌரியின் துல்லியமான வரைபடத்தை முதலில் உருவாக்கியவர்கள்.

1795இல் மாண்டிட் உடன்பாட்டின் மூலம் மிசிசிப்பி ஆற்றில் படகு விடம் உரிமையையும் நியு ஓர்லியன்சில் ஏற்றுமதிக்காக கிடங்கு அமைக்கவும் அமெரிக்கா எசுப்பானியாவிட்டம் ஒப்புதல் பெற்றது. எசுப்பானியா அந்த உடன்பாட்டை நீக்கிவிட்டு 1800இல் நெப்போலினின் பிரான்சுக்கு லூசியானாவை வேறொரு உடன்பாட்டின் படி அளித்தது. இந்த உடன்பாடு யாருக்கும் தெரியாமல் வைக்கப்பட்டிருந்தது. எசுப்பானியாவே லூசியானாவின் நிருவாகத்தை கவனித்து வந்தது. 1801இல் எசுப்பானியா மிசிசிப்பி ஆற்றில் படகு விடம் உரிமையையும் நியு ஓர்லியன்சிவ் கிடங்கு வைக்கும் உரிமையையும் மீண்டும் அமெரிக்காவுக்கு அளித்தது.

மீண்டும் நியூ ஓரியன்சு கைவிட்டு போய்விடும் என பயந்த அமெரிக்க அதிபர் தாமசு செப்பர்சன் 10 மில்லயன் டாலருக்கு நியூ ஓரிலியன்சை வாங்கிக்கொள்ள விரும்பம் தெரிவித்தார். கடன் நெருக்கடியில் இருந்ததால் நெப்போலியன் 15 மில்லியனுக்கு மிசௌரியுடன் முழு லூசியானாவையும் தருவதாக கூறினார். 1803இல் கையெழுத்தான இந்த உடன்பாடு மூலம் அமெரிக்காவின் பரப்பு இருமடங்காகியது. 18003இல் தாமசு செப்பர்சன் லுயுசு என்ற நிலதேடலறிஞரை மிசௌரியை ஆராய்ந்து பசிபிக் பெருங்கடலுக்கு நீர் வழியை கண்டறியச் சொன்னார். இந்த சமயத்தில் பசிபிக் கடலில் கலக்கும் கொலம்பியா ஆறும் மிசௌரியும் ஒரே உயரத்திலேயே உற்பத்தியாவது கண்டுபிடிக்கப்பட்டு இருந்தது. அதனால் இவைகளுக்குள் தொடர்பு இருக்கும் என நம்பப்பட்டது. எசுப்பானியா தான் லூசியானாவை பிரான்சுக்கு தரவில்லை என ம்றுத்தது. லுவிசு மிசௌரி தேடலை நடத்தக்கூடாதென்று கூறியதுடன் எவானதும் மேக்கேவினதும் வரைபடத்தையும் பார்ப்பதற்கு தடை விதித்தது. ஆனால் மேக்கிவினதும் எவானதும் வரைபடத்தை பல முயற்சிகளுக்கு பின் பார்த்தார்.

லியிசும் வில்லியம் கிளார்க்கும் 1804இல் மூன்று படகுகளில் தங்கள் மிசோரியின் உற்பத்தியாகும் இடத்தை காண புறப்பட்டனர். அவர்களே மிசௌரியின் முழு நீளத்திற்கும் பயணம் செய்த கொலம்பியா ஆற்றின் வழி பசிபிக்கடலை அடைந்த முதல் ஐரோப்பியர் ஆவர். எல்லோருதம் நம்பினது போல் பசிபிக் கடலை அடைய வடமேற்கு நீர்வழி பாதை இல்லை என்பதையும் கண்டறிந்து கூறினார்கள். பசிபிக் வடமேற்கு பகுதியின் வரைபடத்தை வெளியிட்டார்கள். இது பல நிலதேடல் அறிஞர்களுக்கும் குடியேறிகளுக்கும் உதவியாக இருந்தது.

அணைகள் கட்டுமான காலம்
முதல் குடியேற்றம்
ஐரோப்பியர் வருகை
குடியேறிகள்