உடலில் உள்ள பல்வேறு திசுக்களும் இணைந்து வளர்ந்து இயங்கி வருகின்றன. உடலின் அமைப்பிலிருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்ட திசுவைச் செயற்கை முறையில் தனித்து வளரச் செய்தல் விஞ்ஞான அற்புதங்களில் ஒன்றாகும். இதுவே திசு வளர்ப்பு என்று கூறப்படுகின்றது. இம்முறையில் முழு வளர்ச்சியடையாத கருவையும், தனி உறுப்புகளையுங்கூட வளர்க்க இயலும். திசு வளர்ப்பு இன்று விஞ்ஞான, மருத்துவ ஆராய்ச்சிகளில் பெரிதும் பயன்பட்டு வருகின்றது. திசு வளர்ப்பு எப்போது முதன்முதலாகத் தொடங்கப்பட்டது என்று திட்டமாகக் கூற இயலாது. 19 ஆம் நூற்றாண்டில் தாவரவியல் விஞ்ஞானிகள் தாவரங்களின் பாகங்களை வளர்க்க முயன்று வந்தனர். ஹேபர்லாண்ட் (Haberlandt) என்ற ஜெர்மன் நாட்டு விஞ்ஞானி 1902 ஆம் ஆண்டு தனித்த உயிரணுக்களைச் செயற்கை முறையில் வளர்க்க இய லும் என்று கூறினார். : அதன்பின் தம் முயற்சிகள் பலவற்றில் அவர் தோல்வி கண்டாராயினும் அவருடைய கருத்துகள் பிற்காலத்தில் செயலாக்கப்பட்டன. 1907-ல் ஹாரிசன் (Harrison) என்பவர் தவளையின் நரம்புயிரணுக்களை உறைந்த நிண நீரில் (Lymph) வளர்த்து வெற்றி கண்டார். இதைத் தொடர்ந்து பர்ரோஸ் (Burros) என்ற விஞ்ஞானியும், காரல்(Carrel இ.த.க.) என்பவரும் தாம் ஒன்று சேர்ந்து நடத்திய ஆராய்ச்சியின் பயனாகத் தற்காலத்தில் விலங்குத் திசுக்களை வளர்க்கப் பயன்படும் கலவையைக் கண்டு பிடித்தனர். இக் கலவையில் இரத்தப் பிளாஸ்மாவுடன் முதிர்ச்சியடையாத கருவின் சாறும் உபயோகிக்கப்படுகிறது. ஆனாலும் சிக்கலான இக்கலவையில் உள்ள இரசாயனப் பொருள்கள் எவை என்பது தெளிவாகவில்லை. ஆகையால் பிற்காலத்தில், தெரிந்த மூலப் பொருள்களைக் கொண்டு திசு வளர்ப்புத் திரவத்தைக் கூட்டு முறையில் தயாரிக்க முயன்றனர். ஆயினும், தாவரத்திசு வளர்ப்பில் பயன்படும் கலவையைப் போன்று விலங்குத் திசுக்களை வளர்க்கும் திரவம் தெரிந்த பொருள்களால் ஆக்கப்பட்டதன்று. மிகவும் சிக்கலான உயிர் இரசாயனப் பொருள்கள் கொண்ட திரவத்திலே தான் விலங்குத் திசுக்கள் நன்றாக வளர்கின்றன. ' தாவரத் திசு வளர்ப்பில் முதன் முதலாகப் பல அடி நீளத்திற்கு வேர்களைச் செயற்கை முறையில் வளர்த்தவர்கள் ராபின்ஸ் (Robins), கோட்டே (Kotte), ஒயிட் (White) என்ற விஞ்ஞானிகளாவர், இக்காலத்தில் தாவரங்களின் எல்லாப் பாகங்களும் பிரித்தெடுக்கப்பட்ட உயிர் அணுக்கள் உட்படத் திசு வளர்ப்பு முறையில் செயற்கையாக வளர்க்கப் படுகின்றன.

நன்மைகள்
தோற்ற வரலாறு
நோயியல்
திசு வளர்ப்புத் திரவம்