உண்மையில் அதிகாரத்துவவாதியின் ஆரம்ப உதாரணமாக எழுத்தர்களே அமைந்தனர். சுமரின் ஆரம்ப நகரங்களில் இவர்கள் தொழில்முறை நிபுணர்களாக எழுந்தனர். சுமேரிய எழுத்து வடிவங்கள் மிகவும் சிக்கலானவையாக இருக்கும் என்பதோடு, அவற்றைக் கையாள தங்கள் மொத்த வாழ்க்கையையும் இதற்கான பயிற்சியில் அர்ப்பணித்த சிறப்பு நிபுணர்களால் தான் முடிந்தது. இந்த எழுத்தர்கள் ஆவணங்களை பராமரிப்பதிலும், அரசர்களுக்கு கல்வெட்டுகள் செதுக்குவதிலும் ஏகபோக செல்வாக்கு செலுத்தியதால், இவர்களது கையில் கணிசமான அதிகார செல்வாக்கும் கிட்டியிருந்தது.

பெர்சியா போன்ற பிந்தைய பெரிய சாம்ராஜ்யங்களில், அரசாங்கம் விரிவடைந்து அதன் செயல்பாடுகளும் பெருகியதால் அதிகாரத்துவங்களும் துரிதமாய் விரிவுபட்டன. பெர்சிய சாம்ராஜ்யத்தில், மத்திய அரசாங்கம் நிர்வாக மாகாணங்களாய் பிரிக்கப்பட்டு அதற்கு சாட்ராப்புகள் தலைவர்களாய் இருந்தனர். மாகாணங்களை நிர்வகிப்பதற்கான சாட்ராப்புகள் ஷாவினால் நியமனம் செய்யப்பட்டனர். இது தவிர, ஒவ்வொரு மாகாணத்திலும் துருப்புகள் பணியமர்த்தப்படுவதை மேற்பார்வையிடுவதற்கும் ஆவணங்களைப் பராமரிப்பதற்கும் முறையே ஒரு பணித்தலைவரும் ராஜாங்க செயலரும் நியமிக்கப்பட்டனர். சாம்ராஜ்யத்தில் சுற்றுப் பயணம் செய்து அங்கங்கான நிலைமைகளை தகவல் தெரிவிப்பதற்காக ராஜாங்க சோதனை ஆய்வாளர்களையும் அசேமெனிட் மகா அரசர்கள் அனுப்பினர்.

பழமையான அனைத்து அதிகாரத்துவங்களிலும் மிகவும் நவீனமுற்றதாய் இருந்தது சீன அதிகாரத்துவம் ஆகும். தலைவர்கள் திறமையற்றவர்களாய் இருந்தபோதிலும் நல்ல ஆட்சியைக் கொடுப்பதற்கான நிர்வாகிகள் கொண்ட ஒரு ஸ்திரமான அமைப்பு அவசியப்படுவதை கன்ஃபூசியஸ் உணர்ந்தார். முதலில் கின் (Qin) வம்சாவளியில் தான் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது என்றாலும் கூடுதல் கன்ஃபூசிய வழிகளில் ஹான் (Han) வம்சாவளியில் தான் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சீன அதிகாரத்துவம், தேர்வுகளின் ஒரு அமைப்பின் மூலமாக திறமையின் அடிப்படையில் அதிகாரத்துவ பதவிகளுக்கு ஆள் நியமனம் செய்யப்பட அழைப்பு விடுக்கிறது. சீனாவின் நெடிய வரலாற்றில் அதன் அதிகாரத்துவ தட்டின் அதிகாரம் தேய்ந்து கொண்டே வந்திருக்கிறது என்ற போதிலும், அரச மரபு தேர்வு அமைப்பு 1905 காலம் வரை நீடித்தது. நவீன சீனாவும் தனது அன்றாட பணிகளில் கணிசமான அளவு அதிகாரத்துவத்தை செயலாக்கியுள்ளது.

நவீன காலத்தில், குறிப்பாக தொழிற் புரட்சிக்குப் பிந்தைய காலத்தில், அரசாங்கங்கள் பெரிதாய் வளர்ச்சியடைந்ததை அடுத்து நவீன அதிகாரத்துவங்கள் எழுந்தன. ஒரு நூற்றாண்டு காலத்திற்கு முன்பு அதிகாரத்துவம் என்பது நேர்மறையான ஒன்றைக் குறித்தது என்பதை இன்று நினைத்துப் பார்ப்பது கூட கடினமாய் உள்ளது என்று டேவிட் ஆஸ்போர்ன் மற்றும் டெட் கேப்லெர் ஆகிய ஆசிரியர்கள் சுட்டிக் காட்டுகின்றனர். ஒரு பாகங்கள்பொருத்தும் வரிசை ஒரு தொழிற்சாலைக்கு தரக் கூடிய அதே காரண காரிய விளக்கத்தை அரசாங்க வேலைக்கு அதிகாரத்துவம் கொண்டு வந்து தருகிறது. அதிகாரத்தின் அடுக்கு வரிசை மற்றும் செயல்பாட்டு நிபுணத்துவம் ஆகியவற்றால், பெரிய சிக்கலான பணிகள் திறம்படக் கையாளப்படுவதை அவை சாத்தியமாக்கின என்று அவர்கள் தெரிவித்தனர்.

அரசுகள் மேலும் மேலும் வருவாய் பெருக்கத் துவங்கியதை அடுத்து, அதிகாரத்துவத்தில் மிகவும் வெறுக்கப்பட்ட பதவிகளான வரி வசூலிப்பாளர்கள் அதிகமாய் அவசியப்பட்டனர். அரசாங்கத்தின் செயல்பாடுகள் பெருகியதால் நிர்வாகிகளின் பாத்திரமும் அதிகரித்தது. இந்த விரிவாக்கத்துடன் இணைந்து, நிர்வாக அமைப்பில் பொதுவாக கூடவே வருவதான ஊழல் மற்றும் குடும்ப செல்வாக்கிற்கான அங்கீகாரமும் வந்தது. இது 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் பல நாடுகளில் பெரிய அளவிலான அரசு சேவை சீர்திருத்தத்திற்கும் இட்டுச் சென்றது.

அதிகாரத்துவ முகமைகளின் வகைகள்
வளர்ச்சி
ஆஸ்திரியப் பள்ளி பகுப்பாய்வு
இந்த சித்தாந்தம் மீதான கண்ணோட்டங்கள்