பல அறிவியலாளர்கள், பேச்சுக்கும் மொழிக்கும் இடையில் வேறுபாடு காண்கிறார்கள். எடுத்துக் காட்டாகப், பேசும் பறவைகள் மனிதருடைய பேச்சை அவ்வாறே ஒப்புவிக்கக்கூடியவை. எனினும் இது மொழி வல்லமை ஆகாது. இதுபோலவே, மொழிப் பயன்பாட்டுக்கு ஒலி முக்கியமானதும் அல்ல. உடலியல் சைகைகளைப் பயன்படுத்தும் தற்காலச் சைகை மொழிகள் இதற்குச் சான்றாகும்.

தகவல் பரிமாற்றத்துக்கும், மொழிக்கும் இடையிலான வேறுபாடும் முக்கியமானது. எடுத்துக் காட்டாக, வெர்வெட் குரங்குகளின் தகவல் பரிமாற்ற முறைகள் பற்றி விரிவான ஆய்வுகள் நடத்தப்பட்டுள்ளன. அவை ஏறத்தாழப் பத்து வகையான குரலொலிகளை எழுப்புவதாக அறியப்பட்டுள்ளது. இவ்வொலிகளுட் பல கொன்றுண்ணிகள் வருவதைக் குறித்துத் தமது குழுவினருக்கு அறிவிப்பதற்குப் பயன்படுகின்றன. இவ்வொலிகளுள் ஒரு " சிறுத்தை அழைப்பு", ஒரு "பாம்பு அழைப்பு", ஒரு கழுகு அழைப்பு" என்பன அடங்குகின்றன. இவை வெவ்வேறு விதமான தற்காப்பு நடவடிக்கைகளை எடுப்பதற்குத் தூண்டுகின்றன. எனினும் இவ்வகைத் தகவல் பரிமாற்றங்கள் அண்மைச் சூழலின் தூண்டல்கள் காரணமான நேரடி நடவடிக்கையே அன்றி உயர்நிலை மொழி அல்ல. மனிதரின் பிடியில் இருந்த மனிதக் குரங்குகளும், தொடக்கநிலைச் சைகை மொழி, குறியீடுகள் போன்றவற்றைக் கற்றுக்கொடுத்தபோது இவ்வாறான தகவல் தொடர்பு வல்லமைகளை வெளிக்காட்டியுள்ளன. கான்சி போன்ற மனிதக் குரங்குகள் நூற்றுக் கணக்கான குறிகளைக் கற்றுக்கொண்டன. இவை எளிமையான தொடரியல் மற்றும் குறிப்பு முறைமைகளைக் கற்றுக்கொண்டாலும், அவற்றின் தகவல் தொடர்பு முழுமையான மொழியொன்றுக்கு உரிய சிக்கல் தன்மையைக் கொண்டிருக்கவில்லை,

மனக் கோட்பாடு
தகவல் பரிமாற்றம், பேச்சு, மொழி
தொல் ஓமினிடுகள்
இறங்கிய குரல்வளை