சுதேச அரசுகளில் படிப்படியாய் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒருங்கிணைப்பு பெருமளவில் அமைதியானதாகவே இருந்த போதும் இதனால் ஒரு சில மன்னர்கள் மகிழ்ச்சியடையாமலும் இருந்தனர். சேர்வடைவு முறையாவணம் நிரந்தரமானதாக இருக்கும் என பெரும்பாலானோர் எதிர்பார்த்தனர். மேலும் அவர்கள் சுயாட்சியை இழந்ததற்காகவும், அவர்களது பகுதிகளில் அவர்களுக்கு தொடர்ந்து வரும் என அவர்கள் எதிர்பார்த்திருந்த ஆதாயங்களை இழந்ததற்காகவும் மகிழ்ச்சியற்று இருந்தனர். சிலர் அவர்களது குடும்பத்தைச் சேர்ந்த வாரிசுகள் மாநிலத்தை தொடர்ந்து ஆள்வதற்கு இயலாது என்பதைச் சுலபமாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. சிலர் அவர்களது கடின உழைப்பினால் செயல்திறம் மிக்கதாக இருக்கும் எனக்கருதி உருவாக்கிய கட்டமைப்புகளுக்கு உரிமை கொண்டாட இயலாமல் இருப்பதற்கு வருந்தினர். எனினும் தனிப்பட்ட குடிமகன்களாக அவர்கள் வாழ்க்கையின் "சிரமம் மற்றும் பதட்டம்" போன்றவற்றை அனுபவித்த போதும், அவர்களில் பெரும்பாலானோர் அவர்களுக்கு இரகசிய பணமுடிப்பு வழங்கப்பட்டதன் மூலமாக ஏராளமான ஓய்வூதியம் பெற்று மனநிறைவுடன் ஓய்வைக் களித்தனர். அதில பலர் அவர்களது திறனைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு மத்திய அரசின் கீழ் இருந்த அலுவலகங்களைக் கைப்பற்றினர். எடுத்துக்காட்டாக பவ்நகர் மகாராஜாவாக இருந்த துணைத்தளபதி கிருஷ்ண குமாரசிங் பவசிங் கோகில் (Krishna Kumarasingh Bhavasingh Gohil),மெட்ராஸ் மாநிலத்தின் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார். மேலும் பலர் வெளிநாடுகளில் அரசியல் திறம்வாய்ந்த பதவிகளில் நியமிக்கப்பட்டனர்.

துரிதமான ஒருங்கிணைப்பு
ஒருங்கிணைப்புக்குப் பின்னர் ஏற்பட்ட சிக்கல்கள்
குடியேற்ற நிலப்பகுதிகள்
சுதேச சமஸ்தானங்கள்