ஹெப்பர்னுடைய இறுதி சினிமா நடிப்பிற்குப் பின், அவர் யுனைடட் நேஷன்ஸ் சில்ட்ரன்ஸ் ஃபண்டின் (UNICEF) நல்லிணக்க தூதுவராக நியமிக்கப்பட்டார். ஒரு குழந்தையாக ஜெர்மன் ஆதிக்கத்தின் இடர்களை அனுபவித்த அவர் கிடைத்த அந்த நல்ல அதிர்ஷ்டத்திற்காக நன்றியுள்ளவராயிருந்து, தன்னுடைய மீதமுள்ள வாழ்க்கையை மிக ஏழ்மையான நாடுகளிலுள்ள வறுமையால் வாடும் குழந்தைகளுக்காக அர்ப்பணித்துக்கொண்டார். அவர் பல மொழிகளைப் பேசியதால் அவருடைய பயணங்கள் எளிதானது: அவர் ஃப்ரென்சு, இத்தாலியன், ஆங்கிலம், டச்சு மற்றும் ஸ்பானிஷ் ஆகிய மொழிகளைப் பேசினார்.

1954ம் ஆண்டில் வானொலி நிகழ்ச்சிகள் துவக்கி, 1950களில் UNICEFக்காக அவர் பணிபுரிந்திருந்தாலும் இது மிக உயர்மட்ட அர்ப்பணிப்பாக இருந்தது. அவருக்கு நெருக்கமாக இருந்தவர்கள், அவருடைய மீதமுள்ள வாழ்க்கை முழுவதும் இறக்கின்ற உதவியற்ற குழந்தைகளைப் பற்றி நினைத்தாலே அவருடைய உள்ளம் பற்றி எரிந்ததாக கூறினர். 1988ம் ஆண்டு முதல் முறையாக தளப்பணிக்கு எத்தியோப்பியாவுக்கு சென்றார். மெக்’எலேவில் 500 பசியில் வாடுகின்ற குழந்தைகளைக் கொண்ட ஒரு அனாதை ஆசிரமத்திற்கு அவர் சென்றார். அந்த ஆசிரமத்திற்கு UNICEF உணவு அனுப்பிக்கொண்டிருந்தது. அந்த பயணத்தைக் குறித்துக் கூறும்போது, “ என்னுடைய உள்ளம் உடைந்திருக்கிறது. என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. இரண்டு மில்லியன் மக்கள் பசியால் சாகக்கிடக்கிறார்களென்பதை என்னால் யோசித்துக் கூட பார்க்க முடியவில்லை. அதில் பலர் குழந்தைகள். [மேலும்] [அவர் கூறியவாறே] உணவு இல்லையென்றில்லை, டன் கணக்கில் உணவு ஷோவா என்ற வட துறைமுகத்தில் உட்கார்ந்துகொண்டிருக்கிறது. விநியோகம் செய்யமுடியவில்லை. கடந்த இளவேனிற்காலத்தில், செஞ்சிலுவை சங்கம் மற்றும் UNICEF பணியாளர்கள், ஒரே நேரத்தில் நடந்துகொண்டிருந்த இரண்டு போர்களால், வட மாகாணங்களிலிருந்து வெளியேறும்படி ஆணையிடப்பட்டார்கள்… நான் கலகமூட்டும் நாட்டிற்குள் சென்றேன். அங்கு பத்து நாட்கள் ஏன், மூன்று வாரங்களுக்குக் கூட உணவை தேடி தாய்மார்களும் அவர்களுடைய குழந்தைகளும் நடந்துகொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் வனாந்தரத்தின் தரையில் அப்படியே தற்காலிக கூடாரங்களில் இருந்துவிடுகிறார்கள். அங்கு அவர்கள் இறந்துக்கூட போகலாம். கொடுமை. அந்த காட்சியை என்னால் தாங்கவே முடியவில்லை. ‘மூன்றாவது உலகம்’ என்ற பதம் எனக்கு அவ்வளவாக பிடிக்கவில்லை. ஏனென்றால், நாமெல்லாரும் ஒரே உலகத்தார் தான். மனிதகுலத்தின் பெரும்பாலானோர் கஷ்டத்திலும் வேதனையிலும் தவிக்கிறார்களென்பதை மக்கள் அறிந்துகொள்ளவேண்டுமென்று நான் விரும்புகிறேன்.” என்று கூறினார்.

ஆகஸ்ட் மாதம் 1988ம் வருடம், ஹெப்பர்ன் துருக்கிக்கு ஒரு நோய்த்தடுப்பு பிரச்சாரத்திற்காக சென்றிருந்தார். UNICEF என்னவெல்லாம் செய்யமுடியுமென்பதற்கு துருக்கி ஒரு “அற்புதமான எடுத்துக்காட்டு” என்று கூறினார். அந்தப் பயணத்தைக் குறித்து, “இராணுவம் எங்களுக்கு டிரக்குகளை அளித்தார்கள், மீன் விற்பவர்கள் தங்களுடைய வாகனங்களை தடுப்புமருந்துகளுக்காக வழங்கினார்கள். தேதிகள் குறிக்கப்பட்டபின், முழு நாட்டிற்கும் நோய்த்தடுப்பு மருந்து வழங்க பத்து நாட்களே ஆனது. பரவாயில்லை, இல்லையா!” என்றார்.

அக்டோபரில், ஹெப்பர்ன் தென் அமெரிக்காவுக்கு சென்றார் வெனிஸுவாலா மற்றும் ஈக்வடாரில் ஹெப்பர்ன் காங்கிரஸிடம், “ சின்னஞ்சிறிய மலைவாழ்க் குடிகள், சேரிகள், மற்றும் குடிசைவாழ் மக்கள் முதல் முறையாக ஒரு அற்புதத்தின் மூலமாக தண்ணீர் அமைப்புகளைப் பெறுவதைப் பார்த்தேன். அந்த அற்புதத்தின் பெயர் UNICEF. UNICEF வழங்கிய செங்கற்கள் மற்றும் சிமெண்டை கொண்டு ஆண்பிள்ளைகள் தங்களுடைய பள்ளிக்கூடத்தை தாங்களே கட்டுவதைப் பார்த்தேன்” என்று கூறினார்.

ஹெப்பர்ன் 1989ம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம், மத்திய அமெரிக்காவில் பிரயாணம் செய்து, ஹாண்டுராஸ், எல் சால்வடார் மற்றும் கௌடமேலாவின் தலைவர்களை சந்தித்தார். “ஆபரேஷன் லைஃப்லைன்” என்ற ஒரு திட்டத்தின் மூலம் வால்டர்ஸுடன் ஏப்ரலில் சூடானுக்கு சென்றார். உள்நாட்டுப் போரால், உதவி நிறுவனங்கள் வழங்கும் உணவு, மக்களை போய் சென்றடைய முடியவில்லை. தென் சூடானுக்கு உணவைக் கொண்டு செல்வது தான் தற்போதையப் பணி. ஹெப்பர்ன், “ஆனால் நான் ஒரு மறுக்கமுடியாத உண்மையைக் கண்டேன்: இவை இயற்கை சீற்றங்கள் அல்ல. மனிதர்களால் உண்டான துயரங்கள். இதற்கு மனிதர்களால் உண்டான தீர்வு மட்டும் தான் இருக்கமுடியும்: சமாதானம்.”

அக்டோபரில் ஹெப்பர்னும் வால்டர்ஸும் வங்கதேசத்திற்கு சென்றார்கள். ஜான் ஐசக் என்ற ஐநா புகைப்படக்கலைஞர், “அடிக்கடி குழந்தைகள் மீது முழுவதும் ஈக்களாக இருக்கும், ஆனால் இவர் அப்படியே போய் அவர்களை அணைத்துக்கொள்வார். நான் அதைப் பார்த்ததே கிடையாது. மற்றவர்கள் சற்று தயங்கினார்கள், ஆனால் அவர் அப்படியே சென்று பற்றிக்கொள்வார். குழந்தைகள் அவருடைய கையைப் பிடிக்க, அவரைத் தொட அவரிடம் வருவார்கள். அவர் பைட் பைப்பரைப் போல் இருந்தார்” என்று கூறினார்.

1990ம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதத்தில் ஹெப்பர்ன் தேசிய UNICEF-ஆதரித்த நோய்த்தடுப்பு மற்றும் சுத்தமான தண்ணீர் திட்டங்களுக்காக அரசாங்கத்துடன் ஒருங்கிணைந்து பணிபுரிய வியட்னாமுக்கு சென்றார்.

1992ம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம், அவர் இறப்பதற்கு நான்கு மாதங்களுக்கு முன் சோமாலியாவுக்கு சென்றார். ஹெப்பர்ன் அதை “பேரழிவுப் போல்” இருந்ததாக கூறினார். “ஒரு பயங்கரமான கனவுக்குள்ளே நடந்தேன். நான் எத்தியோப்பியாவிலும் வங்கதேசத்திலும் பஞ்சங்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். ஆனால் இதைப் போல் எதுவுமே கிடையாது. நான் எண்ணிப்பார்க்கக்கூடியதைவிட மோசமாக இருக்கிறது. இதற்கு நான் தயாராகவே இல்லை”. “பூமியெங்கும் சிவப்பாக இருக்கிறது. ஒரு நம்பமுடியாத காட்சி. அந்த ஆழமான டெர்ரக்கோட்டா செந்நிறம். அந்த கிராமங்கள், மறுபெயர்ப்பு முகாம்கள் மற்றும் மதிற்சுவர்களைப் பார்க்கும்போது, பூமி உங்களைச் சுற்றி ஒரு கடல் படுக்கையைப் போல சிற்றலைகளாக அமைந்ததைக் காண்பீர்கள். அது தான் அவர்களுடைய கல்லறைகள். எங்குப்பார்த்தாலும் கல்லறைகள். சாலையோரங்களில், நீங்கள் செல்லும் பாதைகளில், ஆற்றோரங்களில், ஒவ்வொரு முகாமுக்கு அருகாமையில், எங்கு பார்த்தாலும் கல்லறைகள் ” என்று கூறினார்.

தான் கண்டவைகளின் தழும்பு அவரை விட்டு நீங்காதிருந்தாலும், ஹெப்பர்ன் நம்பிக்கை இழந்துவிடவில்லை. “குழந்தைகளை கவனித்துக்கொள்வதற்கும் அரசியலுக்கும் சம்பந்தமே கிடையாது. "காலம் செல்லச்செல்ல மனித நேய உதவிப்பணிகளை அரசியலாக்குவதைவிட்டு விட்டு அரசியலை மனித நேயமாக்குதல் நடைபெறுமென்று எண்ணுகிறேன்”. “அற்புதங்களை நம்பாதவர்கள் நிஜஸ்தர் அல்ல. தண்ணீர் என்ற அற்புதம் UNICEF மூலமாக நிஜமானதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். பல நூற்றாண்டுகளாக இளவயது பெண்களும் மகளிரும் பல மைல்கள் தண்ணீருக்காக நடக்கவேண்டிய இடத்தில், இப்பொழுது தங்கள் வீடுகளுக்கருகே சுத்தமான தண்ணீரை பெறுகிறார்கள். தண்ணீரே ஜீவன். சுத்தமான நீர் இப்பொழுது கிடைக்கப்பெறுவதால் இந்த கிராமக் குழந்தைகள் இனி ஆரோக்கியத்தை அடைகிறார்கள்” “இவ்விடங்களிலிருப்பவர்களுக்கு ஆட்ரி ஹெப்பர்னை தெரியாது, ஆனால் UNICEF என்ற பெயர் தெரியும். UNICEF என்ற பெயரை பார்க்கும்போது அவர்களுடைய முகம் பிரகாசிக்கின்றது. ஏனென்றால் ஏதோ நடக்கிறதென்று அவர்களுக்குத் தெரியும். உதாரணத்திற்கு சூடானில் ஒரு தண்ணீர்க் குழாய்க்கு UNICEF என்று பெயரிட்டிருக்கிறார்கள்.”

1992ம் ஆண்டு ஜனாதிபதி ஜார்ஜ் எச்.டபுள்யு. புஷ் UNICEF உடனான அவருடைய பணிக்காக அவருக்கு பிரசிடென்ஷியல் மெடல் ஆஃப் ஃப்ரீடம் அளித்தார். மனுகுலத்திற்கு அவர் ஆற்றிய சேவைக்காக அகாடமி ஆஃப் மோஷன் பிக்ட்சர் ஆர்ட்ஸ் அண்ட் சைன்ஸஸ் அவருக்கு தி ஜீன் ஹெர்சால்ட் ஹ்யுமானிட்டேரியன் விருதை வழங்கியது. இந்த விருது அவர் இறந்த பின் அளிக்கப்பட்டதால், அவருடைய மகன் அதை ஏற்றுக் கொண்டார்.

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
UNICEFக்கான பணி
இறப்பு
ஆரம்பப் பணிகள்