டிசம்பர் 1941ல் அமெரிக்க நேரடியாக இரண்டாம் உலகப் போரில் ஈடுபட்டது. அமெரிக்க வான்படையின் 8வது மற்றும் 15வது வான்படைப் பிரிவுகள் ஐரோப்பியக் களத்தில் பங்கேற்பதற்காக பிரிட்டனுக்கு அனுப்பட்டன. பி-17 மற்றும் பி-27 ரக குண்டுவீசி விமானங்களைக் கொண்ட இப்பிரிவுகள் ஜெர்மனி மீது பகல் நேர குண்டு வீச்சுகளை மேற்கொண்டன. ஜெர்மானிய போர் முயற்சியை முடக்குவது எப்படி என்பதில் அமெரிக்க உத்தியாளர்களுக்கும் பிரிட்டானிய உத்தியாளர்களுக்கு அடிப்படை வேறுபாடுகள் இருந்தன. பிரிட்டானியர்கள் ஜெர்மானிய மக்களின் மன உறுதியைக் குலைக்க வேண்டுமென்று விரும்பினர். அமெரிக்கர்களோ ஜெர்மனியின் தொழிற்சாலைகளை அழித்து போக்குவரத்து கட்டமைப்பைக் குலைப்பதன் மூலம் ஜெர்மானிய போர் எந்திரத்தை முடக்கலாம் என கருதினர். எனவே எரிபொருள், எந்திர உதிரிபாகங்கள், செயற்கை ரப்பர் போன்றவற்றை உற்பத்தி செய்யும் தொழில் மையங்கள் அமெரிக்க வான்படையின் முக்கிய இலக்காயின. 

1942ல் லுஃப்ட்வாஃபேவின் சக்தி வாய்ந்த சண்டை வானூர்திப் பிரிவுகள் கிழக்குப் போர்முனையில் ஈடுபட்டிருந்தன. ஜெர்மானிய வான்பகுதியில் அமெரிக்க மற்றும் பிரிட்டானிய வான்படைகளின் குண்டுவீச்சுத் தாக்குதல்களை எதிர்க்க போதுமான பலம் அதனிடம் இல்லை. எனினும் இந்நிலையை நேச நாட்டு வான்படைகளால் சரிவர பயன்படுத்த இயலவில்லை. புதிதாக போரில் ஈடுபட்டிருந்த அமெரிக்க வான்படையின் அனுபவமின்மை, குண்டுவீசிகளுக்குத் துணையாக நெடுந்தூரம் செல்லக்கூடிய சண்டை வானூர்திகள் தேவையில்லை என அவர்கள் கருதியமை, பி-17 ரக குண்டுவீசிகளின் பலவீனம் போன்றவற்றால் அமெரிக்கத் தாக்குதல்களுக்கு வெற்றிகிட்டவில்லை. எனினும் வான்போரில் அமெரிக்காவின் நுழைவு லுஃப்ட்வாஃபேவுக்கு பெரிடராக அமைந்தது. அதன் பல தளபதிகளுக்கு அமெரிக்க வான்படையின் போர்திறன் மீது மதிப்பு இல்லையெனினும், சிலர் மட்டும் நிகழவிருக்கும் பேரபாயத்தை உணர்ந்திருந்தனர். அமெரிக்கர்களின் தொழில் வன்மையினையும் பெரு உற்பத்தித் திறனையும் சமாளிக்க ஜெர்மனியும் புதிய ரக வானூர்திகளை அதிக எண்ணிக்கையில் உற்பத்தி செய்ய வேண்டுமென்று வற்புறுத்தினர். ஆனால் அவர்களது எச்சரிக்கையை இட்லரும் கோரிங்கும் கண்டுகொள்ளவில்லை.

அமெரிக்க வான்படையின் வரவு (1942)
பகலில் ஜெர்மானிய வெற்றிகள் (1942-43)
போரின் போக்கில் மாற்றம் (1944)
பிரிட்டானிய குண்டு வீச்சின் தோல்வி (1939-41)