கிழக்கத்திய கிறிஸ்தவத்தில் செப்துவாஜிந்தத்தின் அடிப்படையில் செய்யப்பட்ட மொழிபெயர்ப்புகள் இப்போதும் வழக்கத்தில் இருந்து வருகின்றன. 10 ஆம் நூற்றாண்டு மேசோரெடிக் படிமானங்களுக்கு சாதகமாக செப்துவாஜிந்தம் தடைசெய்யப்பட்டது. பழைய ஏற்பாட்டு புத்தகங்கள் மேற்கத்திய மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட மேசோரெடிக் படிமானங்கள் அடிப்படையாக அமைந்தன. சில நவீன மொழிபெயர்ப்புகள் 14 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் மேசோரெடிக் படிமானங்களை தெளிவுபடுத்த செப்துவாஜிந்தத்தை பயன்படுத்தி வருகிறார்கள். செப்துவாஜிந்தம் எபிரேய படிமானத்தின் வேறுபட்ட வாசகத்தை பாதுகாத்து இருக்கலாம் என்பதால், அதை தெளிவான புரிந்துகொள்ளுதலுக்காக பயன்படுத்துகிறார்கள். மற்ற படிமானங்களில் காணப்படும் சில வேறுபட்ட வாசகங்களையும் அவர்கள் சில நேரங்களில் பயன்படுத்துகிறார்கள். உதாரணமாக சவக்கடல் சுருள்களுக்களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட படிமானங்களையும் சிலர் பயன்படுத்தி தெளிவுபடுத்திக் கொள்கிறார்கள். 
பெசித்தா அல்லது கிரேக்க செப்துவாஜிந்தத்தின் பகுதிகளாக இருந்த பல புத்தகங்கள் எபிரேய வேதாகமத்தில் காணப்படுவது இல்லை. அத்தகைய புத்தகங்கள் இணைதிருமறை புத்தகங்கள் என்று ரோம கத்தோலிக்க சபையினரால் பின்னர் செய்யப்பட திருமறையில் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டது. அந்த திருமுறை ட்ரெண்ட் குழுவினால் (1545-1563) தீர்மானிக்கப்பட்டது. அதிலே 46 பழைய ஏற்பாட்டு புத்தகங்களும் (புலம்பல் மற்றும் எரேமியாவின் புத்தகங்கள் ஒன்றாக கருதப்பட்டால் 45) 27 புத்தகங்கள் புதிய ஏற்பாட்டிலும் இடம் பெற்றன.

பெரும்பாலான சீர்திருத்த திருச்சபையினர் இதை தள்ளுபடி ஆகமங்கள் என்று அழைக்கின்றனர். நவீன சீர்திருத்த பாரம்பரியம் இணைத்திருமறை புத்தகங்கள் திருமுறை செய்யப்பட்டதாக ஏற்றுக்கொள்வது இல்லை. எனினும், 1820 வரை சீர்திருத்த வேதாகமங்களில் இவை தள்ளுபடி புத்தகங்களாக பிற்சேக்கை செய்யப்பட்டு வந்தன. ரோம கத்தோலிக்க மற்றும் கிழக்கத்திய வைராக்கிய சபைகள் இந்த புத்தகங்களை பழைய ஏற்பாட்டின் ஒரு பகுதியாகவே கருதினார்கள்.

மற்ற புத்தகங்கள்
நியாயாதிபதிகள்
இணைதிருமறை அல்லது தள்ளுபடி புத்தகங்கள்
பவுலுடைய கடிதங்கள்