ஒரு பெரிய எண்ணிக்கையிலான துணையினங்கள் பெயரிடப்பட்டுள்ளன. அதில் 12 இனங்கள் "உலகின் பறவைகளின் கையேட்டில்" அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. இந்த துணையினங்கள் இரண்டு குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. பாலியே ஆர்க்டிக் ‘’பே. டொ. டொமஸ்டிகஸ்’’ குழு மற்றும் கிழக்கத்திய ‘’பே. டொ. இன்டிகஸ்’’ குழு. "பே. டொ. பிப்லிகஸ்" உட்பட பல மத்திய கிழக்கு துணையினங்கள் மூன்றாவது, இடைப்பட்ட இனமாகச் சிலநேரங்களில் கருதப்படுகின்றன. துணையினமான "பே. டொ. இன்டிகஸ்" ஒரு தனி இனமாக வரையறுக்கப்பட்டது. இது 19ம் நூற்றாண்டில் ஒரு தனி இனமாக பல பறவை ஆராய்ச்சியாளர்களால் வரையறுக்கப்பட்டது.

‘’பே. டொ. இன்டிகஸ்’’ குழுவில் உள்ள துணையினமான ‘’பே. டொ. பாக்ட்ரியானஸின்’’ இடம்பெயர்ந்து செல்லும் பறவைகள் தங்கள் வாழ்விடத்தை ‘’பே. டொ. டொமஸ்டிகஸ்’’ பறவைகளுடன் கலக்காமல் 1970களில் பகிர்ந்து கொண்டதாகப் பதியப்பட்டுள்ளது. இதன் காரணமாக அறிவியலாளர்கள் எட்வர்ட் ஐ. கவ்ரிலோவ் மற்றும் எம். என். கோரேலோவ் ஆகியோர் ‘’பே. டொ. இன்டிகஸை’’ தனியினமாகப் பிரிக்கப் பரிந்துரைத்தனர். இருப்பினும், "பே. டொ. இன்டிகஸ்"-குழு மற்றும் "பே. டொ. டொமஸ்டிகஸ்"-குழுப் பறவைகள் ஈரானின் பெரும் பகுதியில் ஒன்றோடொன்று வாழ்விடத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன. எனவே இந்தப் பிரிப்பு அரிதாகவே அங்கீகரிக்கப்படுகிறது.

வட அமெரிக்காவில், சிட்டுக்குருவிகள் ஐரோப்பாவில் உள்ளதை விட மிகவும் வேறுபடுத்திப் பார்க்கப்படுகின்றன. இந்த வேறுபாடு கணிக்கப்படும் முறைகளைப் பின்பற்றுகிறது. உயரமான அட்சரேகைகளில் உள்ள பறவைகள் பெரியதாகவும், வறண்ட பகுதிகளில் உள்ள பறவைகள் வெளிரியும் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இருப்பினும், பரிணாமத்தால் அல்லது சுற்றுச்சூழலால் இது எந்த அளவிற்கு ஏற்படுகிறது என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை. நியூசிலாந்து மற்றும் தென் ஆப்பிரிக்காவில் இதே போன்ற கணிப்புகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட வீட்டுச் சிட்டுக் குருவிகள் குறிப்பாக வட அமெரிக்கா மற்றும் தென் ஆப்பிரிக்காவில் துணையினங்களாகப் பிரிக்கப்படும் நிலைக்கு தகுதியுடையதாக இருக்கலாம். அமெரிக்க பறவையியல் வல்லுநரான ஹாரி சர்ச் ஒபெர்ஹோல்சர் "பே. டொ. பிலெக்டிகஸ்" என்ற துணையினப் பெயரை கூட மேற்கு வட அமெரிக்காவின் வெளிரிய பறவைகளுக்கு வழங்கினார்.


தற்போதைய நிலை
துணையினங்கள்
கூடுகட்டுதல்
இடம்பெயருதல்