"பாரம்பரிய பழங்காலம்" என்பது மத்தியதரைக் கடலைச் சுற்றி மையமாகக் கொண்ட நீண்ட கால கலாசார வரலாற்றைக் குறிக்கும் ஒரு பரந்த சொல்லாகும். இது ஹோமரின் (கி.மு 9ம் நூற்றாண்டு) ஆரம்ப பதிவு செய்யப்பட்ட கிரேக்க கவிதைகளுடன் தோராயமாகத் தொடங்குகிறது. கிறித்தவத்தின் எழுச்சி மற்றும் மேற்கத்திய ரோம சாம்ராச்சியத்தின் (கி.பி. 5ம் நூற்றாண்டு) வீழ்ச்சி ஆகியவற்றில் தொடர்கிறது. பின் பழங்காலமானது பாரம்பரிய பண்பாடு கலைக்கப்படுவதுடன் முடிவுக்கு வந்துள்ளது.

வரலாறு மற்றும் பிரதேசத்தின் இத்தகைய பரந்த மாதிரி பலவிதமான வேறுபாடுடைய கலாச்சாரங்கள் மற்றும் காலங்களை உள்ளடக்கியது. "பாரம்பரிய பழங்காலம்" என்பது பொதுவாக பிற்கால மக்களின் ஒரு சிறந்த பார்வையைக் குறிக்கிறது. எட்கர் ஆலன் போ இவற்றை, "கிரேக்கத்தின் மகிமையானது, ரோமின் ஆடம்பரமானது!" என்று குறிப்பிடுகிறார். 18 மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளில், பாரம்பரிய பழங்காலத்திற்கான பயபக்தி, ஐரோப்பாவிலும், அமெரிக்காவிலும் இன்றைவிட அதிகமாக இருந்தது. கிரேக்கம் மற்றும் ரோமின் பழமைக்கான மரியாதை அரசியல், தத்துவம், சிற்பம், இலக்கியம், நாடகம், கல்வி மற்றும் ஏன் கட்டடக்கலை ஆகியவற்றைக் கூட பாதித்தது.

அரசியலில், ரோமானியப் பேரரசரின் பிரசன்னம், சாம்ராஜ்யம் வீழ்ச்சியுற்ற காலத்திற்குப் பிறகும் விரும்பத்தக்கதாக இருந்தது. 800 ஆம் ஆண்டில் சார்லமேன் "ரோமானியப் பேரரசர்" என்று முடிசூட்டிக்கொண்டபோது இந்தப் போக்கு அதன் உச்சத்தை அடைந்தது. இது புனித ரோமப் பேரரசு உருவாக வழிவகுத்தது. ஒரு பேரரசர் என்பவர் ஒரு தலைவர், அவர் வெறும் அரசரை விட ஒருபடி மேலே இருக்கிறார் என்ற கருத்து இந்த காலத்திலிருந்து தான் தோன்றியது. இந்த அரசியல் இலட்சியத்தில், எப்போதும் முழு நாகரிக உலகையும் தன் அதிகார எல்லைக்குள் கொண்ட ஒரு மாநிலமாக ரோமானியப் பேரரசு இருக்கும்.

இலத்தீன் காவிய கவிதை 19 ஆம் நூற்றாண்டு வரை எழுதப்பட்டு, பரவலாகவும் தொடர்ந்தது. ஜான் மில்டன் மற்றும் ஏன் ஆர்தர் ரிம்பாட் கூட தங்கள் முதல் கவிதைப் படிப்புகளை இலத்தீன் மொழியில் பெற்றனர். காவியக் கவிதை, மேய்ச்சல் வசனம் போன்ற வகைகள், மற்றும் கிரேக்க புராணங்களிலிருந்து எழுத்துக்கள் மற்றும் கருப்பொருளின் முடிவில்லாத பயன்பாடு ஆகியவை மேற்கத்திய இலக்கியத்தில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி விட்டுச் சென்றுள்ளன.

கட்டடக்கலையில், பல கிரேக்க மறுமலர்ச்சிகள் ஏற்பட்டுள்ளன, (இருந்தபோதிலும் பின்புலத்தில் ரோமானியக் கட்டடக்கலை கிரேக்கத்தை விடவும் அதிக ஈர்ப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது). கட்டடக்கலையின் பாரம்பரிய வரிசைகளில் கட்டப்பட்ட பத்திகள் கொண்ட ரோமானியக் கோயில்களைப் போல தோற்றமளிக்கும் முகங்கள் கொண்ட பெரிய பளிங்கு கட்டடங்களைக் கொண்டிருக்கும் ஒரு நகரத்தைக் காண, ஒருவர் அமெரிக்கத் தலைநகரான வாஷிங்டன், டி.சி.யைக் காணவேண்டும்.

மதரீதியாக புறச் சமயத்திலிருந்து கிறிஸ்தவத்திற்கு இடைவிடாத மாற்றம் ஏற்பட்ட போதிலும், தத்துவத்தில் புனித தோமையர் அக்வினஸின் முயற்சிகள் அரிஸ்டாட்டிலின் சிந்தனையிலிருந்தே பெரும்பாலும் பெறப்பட்டன. தத்துவத்தில் நிலவிய கிரேக்க சிந்தனையை விடவும் கூட ஹிப்போகிரேட்ஸ் மற்றும் காலென் போன்ற கிரேக்க மற்றும் ரோமானிய மேதைகளின் சிந்தனை மருத்துவ நடைமுறையில் அடித்தளம் உருவாக்கியது. பிரஞ்சு நாடக மேடைகளில், மோலியேர் மற்றும் ஜீன் ரேசன் போன்ற துயரவாதிகள் கிரேக்கப் புராண அல்லது பாரம்பரிய வரலாற்றைப் பற்றி நாடகங்கள் எழுதினர். அரிஸ்டாட்டிலின் 'கவிதைகளில்' இருந்து பெறப்பட்ட பாரம்பரிய ஒற்றுமைகளின் கடுமையான விதிகளுக்கு அவைகளை உட்படுத்தினார். பூர்வ கிரேக்கர்கள் எப்படி நடனமாடினார்கள் என்பதைப் பற்றிய ஒரு பிந்தைய நாள் ஆசை இசடோரா டங்கன் தன் வகை பாலட் நடனத்தை உருவாக்கக் காரணமாக அமைந்தது. மறுமலர்ச்சி ஏற்பட பாரம்பரிய பழங்காலத்தை மறுகண்டுபிடித்ததும் ஓரளவுக்குக் காரணமாகும். 







ஆதார நூல்கள்
வரலாற்றுக்கு முந்தைய பகுதி
பாரம்பரிய பழங்காலம்
முக்கிய நாகரீகங்கள்