இதயத் துடிப்பு, குருதியோட்டம் ஆகியவற்றைப் போலவே, சுவாசித்தலும் உயிரைப் பாதுகாப்பதற்காக மிகவும் இன்றியமையாத ஒரு செயல்முறையாகும். உடலிலுள்ள ஒவ்வொரு உயிரணுவும் முக்கியமாகக் செயல்படுவதற்கு ஆக்சிசன் தொடர்ந்து தேவைப்படுகிறது நுரையீரல் மூலமாக இழுக்க பெறும் காற்றிலிருந்து உயிரியம் கிடைக்கிறது. நரம்புகளால் சாதரணமாக நாம் உள்ளிழுக்கும் மூச்சிலுள்ள காற்றில் உயிரியம், கரியமிலவாயு, நீராவி ஆகியவையும் புகை, திடப்பொருள் துணுக்குகள் போன்றவை உள்ளன. ஒரு சில நிமிடங்களுக்கு மூச்சுத்தினறல் ஏற்பட்டு திக்குமுக்காடிப் சுவாசம் தடைப்பட்டு மரணம் நேரிடுவதற்கு காரணம் , சுவாசித்தலை மேற்கொண்டுள்ள மூளையின் பகுதி திரும்பவும் இயங்க தொடங்காது.

மூக்கின் வழியாக காற்று சுவாசிக்கும்போது, காற்று மூக்கின் நுனியில் நுழைந்து நாசி குழிக்குள் செல்கிறது. காற்று பின்னர் தொண்டை வழியாக நுரையீரலுக்கு செல்லுகிறது . நுரையீரல்களிலிருந்து சுவாசித்த பழைய காற்றை மீண்டும் மூக்கின் வழியாக வெளியேற்றுகிறது. மூக்கு உள்ளே இழுத்தல் மற்றும் வெளியேற்றும் இரு வேலைகளை செய்கிறது. நுரையீரலுக்கு செல்லும் முன், மூக்கு வெப்பமாகவும், ஈரமாகவும், காற்றை வடிகட்டவும் செய்கிறது. ஒரு நாளைக்கு மனிதன் சராசரியாக ஒரு நிமிடங்களில்16முதல் 18 முறை வரை மூச்சு விடுகிறான்.

வாசனை அல்லது மோப்பம் என்பது ஒரு வகையான இரசாயன உணர்வு ஆகும். சுவை போலல்லாமல் நூற்றுக்கணக்கான மோப்ப ஏற்பிகள் ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட மூலக்கூறு அம்சத்துடன் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. வாசனை மூலக்கூறுகள் பலவிதமான அம்சங்களைத் தனித்துவமாகக் கொண்டிருக்கின்றன, இவை குறிப்பிட்ட ஏற்பிகளை அதிகமாகவோ அல்லது குறைவாகவோ பாதிக்கின்றன. வெவ்வேறு ஏற்பிகளிலிருந்து பெறும் குறிப்புகளின் கலவையை நாம் மூலக்கூறின் வாசனையாகக் கருதுகிறோம். பெரமோன் ஓர் உயிரினம் தன் இனத்தைச் சேர்ந்த மற்ற உயிரிகளுடன் தொடர்பு கொள்ளும் பொருட்டு அதன் சுற்றுப்புறத்தில் சுரக்கும் மணமுடைய வேதிப்பொருள் பெரமோன் எனப்படும். இத்தகைய பெரமோன்களை உணரக்கூடிய நியூரான்கள் மூக்கில் காணப்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது .

மனித மூக்கின் அமைப்பு
சுவாசித்தல் மற்றும் மணம் அறிதல்
வேறு விலங்குகளில் மூக்கு
சுவாச மண்டலம்