வளரும் நாடுகளுக்கு பலன் தரக்கூடிய இயக்கமுள்ள பணவியல் கொள்கையை நிறுவுவதில் பிரச்சினைகள் இருக்கலாம். முதன்மையான கடினப்பாடு எதுவெனில் சில வளரும் நாடுகள் அரசு கடனில் ஆழமான சந்தையைக் கொண்டுள்ளன. இவ்விஷயம் பணவியல் அடிப்படையை வேகமாக விரிவாக்கி விலையுயர்வு வரியை விதிக்க பணத் தேவை மற்றும் நிதி அழுத்தங்களை முன் கணிப்புச் செய்வதன் கடினங்களால் மேலும் சிக்கலாக்கப்படுகிறது. பொதுவில், பணவியல் கொள்கையை நிர்வாகம் செய்வதில் பல வளரும் நாடுகளிலுள்ள மத்திய வங்கிகள் மோசமான சாதனைகளைக் கொண்டுள்ளன. இது பன்முறை நிகழ்வது ஏனெனில் வளரும் நாடுகளிலுள்ள பணவியல் ஆணையம் அரசிலிருந்து தனித்ததல்ல, ஆகையால் நல்லப் பணவியல் கொள்கை அரசின் அரசியல் ஆர்வங்களுக்கு பின்புறம் செல்கிறது அல்லது பணவியலற்ற குறிக்கோள்களை பின்பற்றிச் செல்லப் பயன்படுகிறது. இதற்கும் பிற காரணங்களுக்கும், வளரும் நாடுகள் அவை நம்பத்தகுந்த பணவியல் கொள்கையை நிலைநிறுத்த விரும்புபவை ஓர் நாணய வாரியத்தையோ அல்லது டாலர்மயமாக்கலையோ ஏற்கின்றன. அத்தகைய பணவியல் நிறுவனங்களின் வடிவங்கள் தலையீடுகளிலிருந்து அரசின் கைகளை கட்டாயமாகக் கட்டும். அத்தகைய கொள்கைகள் ஆதார நாட்டின் பணவியல் கொள்கையை இறக்குமதிச் செய்யலாம் எனவும் நம்பப்படுகிறது.

சமீப கால நிதிச் சந்தைகளை தராளமய மற்றும் சீர்திருத்தும் முயற்சிகள் (குறிப்பாக நைஜீரியாவிலும் பிற இடங்களிலும் வங்கிகளுக்கான மறு முதலீடுகள் மற்றும் இதர நிதி நிறுவனங்களை) படிப்படியாகக் சம்பந்தப்பட்ட மத்திய வங்கிகளின் பணவியல் கொள்கை பணிச்சட்டங்களை அமலாக்கத் தேவையான கட்டுப்பாடின்மையைக் கொடுக்கின்றன.

நாணய வாரியம்
கோட்பாடு
தள்ளுபடி சாளர கடனளிப்பு
வளரும் நாடுகள்