8 ஆகஸ்டு 1940ல் இந்தியத் தலைமை ஆளுநாக இருந்த விக்டர் ஹோப், இரண்டாம் லின்லித்கொ பிரபு என்பவர், தலைமை ஆளுநரின் நிர்வாகக் குழுவில் கூடுதல் இந்தியர்களை உறுப்பினர்களாகச் சேர்க்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கைக்கு, இந்திய தேசிய காங்கிரசு, அகில இந்திய முஸ்லீம் லீக் கட்சி மற்றும் இந்து மகாசபை போன்ற அரசியல் கட்சிகள் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை 

இரண்டாம் உலகப் போரின் போது, போர் நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைக்க, முப்பது பேர் கொண்ட தேசியப் பாதுகாப்புக் குழு நிறுவப்பட்டது. இக்குழுவில் சட்டமன்றங்கள் கொண்ட நான்கு இந்திய மாகாணங்கள் மற்றும் சுதேச சமஸ்தானங்களின் சார்பாக முப்பது உறுப்பினர்கள் தேர்வு செய்யப்பட்டனர்.

தலைமை ஆளுநரின் நிர்வாகக் குழுவில், 50 விழுக்காடு இசுலாமியர்கள் கொண்டாதாக இருக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை, அகில இந்திய முஸ்லீம் லீக் கட்சியின் தலைவர் முகமது அலி ஜின்னா முன் வைத்தார். ஆனால் இக்கோரிக்கையை தலைமை ஆளுநர் ஏற்கவில்லை. 

2 சூலை 1942ல் வைஸ்ராயின் நிர்வாகக் குழு உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையை பனிரெண்டிலிருந்து 15 ஆக உயர்த்தப்பட்டது.

இந்தியக் குடிமைப் பணி அதிகாரியும், இலண்டனில் தூதரக அதிகாரியாக இருந்த சர் மாலிக் பெரேஸ் கான் நூன் என்பவரை, தலைமை ஆளுநரின் நிர்வாகக் குழுவில் படைத்துறை உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டார். 

சர் இராமசாமி முதலியார் மற்றும் ஜாம்நகர் மன்னர் திக்விஜய்சிங் ரஞ்சித்சிங் ஆகியோர் பிரித்தானியப் பேரரசின் போர்க்குழுவில், பிரித்தானிய இந்தியாவின் சார்பாக பிரதிநிதிகளாக நியமிக்கப்பட்டனர்.

வைஸ்ராய் தலைமையிலான நிர்வாகக் குழு உறுப்பினர்கள்; 

வரலாறு
நிர்வாகக் குழு விரிவாக்கம் 1941 மற்றும் 1942
இடைக்கால அரசு
இதனையும் காண்க