மாரடைப்பு நிகழும் வீதங்கள் சாதரணமாக ஒருவரால் செய்யக்கூடிய/தாங்கிக்கொள்ளக் கூடிய உடல் தொடர்பான அல்லது உளம் தொடர்பான வேலையின் அளவைக் காட்டிலும் கடுமையானதாக இருக்கும் போது உயர்வடைகிறது, அதாவது மாரடைப்பு நிகழும் வீதங்கள் உடல் உளைச்சல் அல்லது மன இறுக்கங்களுடன் அதிக தொடர்புடையதாக உள்ளது.. பொருத்தமான உடல் நலமிக்கவர்கள் கடுமையான உடற்பயிற்சி நேரத்திற்கு பின் ஓய்வின் மூலம் சாதாரண நிலைக்கு வருதல், அவர்களின் பிற இறுக்கம் தளர்ந்த காலங்களுடன் ஒப்பீடு செய்யும் போது, ஆறு மடங்கு அதிக மாரடைப்பு வீதத்துடன் தொடர்புடையதாக உள்ளது. அதே நேரத்தில், உடல் நலமில்லாதவர்களுக்கு இவ்விகித மாற்றம் முப்பத்தியைந்து மடங்கு அதிகமாக உள்ளதாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

கடுமையான தீவிர கிருமித் [உதாரணமாக, மார்சளிக் காய்ச்சல் (நியூமோனியா)] தொற்றுதல் மாரடைப்பைத் தூண்டுகிறது. ஆனால், கிளாமிடோபிலா நியூமோனியே (Chlamydophila pneumoniae) எனும் கிருமிக்கும் தமனித் தடிப்பிற்கும் இடையிலுள்ள தொடர்பு முரணாக (வாதத்துக்கிடமாக) உள்ளதாகக் கருதப்படுகின்றது. தமனி வீக்கத்தழும்புகளில் இந்த நுண்ணுயிரி இருப்பதாக அறியப்பட்டாலும், இக்கிருமிகள் மாரடைப்பினைத் தூண்டும் காரணிகளாக இருக்கும் என்பதை உறுதியாகக் கூற தகுந்த ஆதாரங்கள் இல்லை. தமனிக் கூழ்மத் தடிப்பு நோயாளிகளுக்கு நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளைக் கொண்டு சிகிச்சை அளிப்பது மாரடைப்பின் அல்லது முடியுரு இரத்தநாள நோய்களின் இடரினைக் குறைப்பதாக நிறுவப்படவில்லை

காலை வேளை (முக்கியமாக ஒன்பது மணி) மாரடைப்புடன் அதிகமாக தொடர்புப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சில ஆய்வாளர்கள் குருதிச் சிறுதட்டுக்கள் திரள்வது பொழுது ஒழுங்கியல்பையொத்து (circadian rhythm) மாறுபடுவதாக கவனித்தாலும், இது மாரடைப்பிற்கானக் காரணியாக நிறுவப்படவில்லை.

காரணிகள்
வகைப்பாடு
அறுதியிடல்
தவிர்க்கும் வழிகள்