[[படிமம்:Indira and Nixon.JPG|thumb|right|220px|1971ல் ரிச்சர்டு நிக்சனும், இந்திராகாந்தியும்]]
இந்திரா பாகிஸ்தானின் புதிய ஜனாதிபதி [[சுல்பிகார் அலி பூட்டோ]]வை ஒரு வாரகால மாநாட்டிற்கு [[சிம்லா]]விற்கு வர அழைப்பு விடுத்தார். பேச்சு வார்த்தைகளின் பல-தோல்விகளுக்குப் பின்னர், இரண்டு நாட்டு தலைவர்களும் இறுதியில் [[சிம்லா ஒப்பந்தம்|சிம்லா உடன்படிக்கை]]யில் கையெழுத்திட்டனர். இது இரு நாடுகளும் [[காஷ்மீர்]] பிரச்சனையை பேச்சுவார்த்தைகள் மற்றும் அமைதி வழியில் தீர்ப்பதில் உடன்பட்டிருந்தது. நிக்சனின் மீதான அவரின் வெறுப்பால், அமெரிக்காவுடனான இந்திராவின் உறவுகள் விலகியிருந்தது. அதே வேளையில் [[சோவியத் யூனியன்|சோவியத் ஒன்றியத்துடனான]] உறவுகள் நெருக்கமாக வளர்ந்தன.

இந்தியா பாகிஸ்தானுடனான எல்லைக் கட்டுப்பாட்டு கோட்டை ஒரு நிரந்தர எல்லையாக உருவாக்காததற்காக இந்திராகாந்தி சிலரால் விமர்சிக்கப்பட்டார், சில விமர்சகர்கள், [[ஆசாத் காஷ்மீர்|பாகிஸ்தான் கட்டுப்பாட்டிலான காஷ்மீர்]] [[பாகிஸ்தான்|பாகிஸ்தானிலிருந்து]] பிரிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்றும் கூட கூறினார்கள். இப்பகுதியின் 93,000 [[போர்க் கைதி|போர்க்கைதிகள்]] இந்திய கட்டுப்பாட்டின்கீழ் இருந்தனர். ஆனால் இந்த உடன்படிக்கை உடனடியாக [[ஐக்கிய நாடுகள் அவை]] மற்றும் மூன்றாம் நாடுகளின் குறுக்கீடுகளை நீக்கியது, அத்துடன் [[பாகிஸ்தான்]] உடனடியாக எதிர்காலத்தில் ஒரு பெரிய தாக்குதலைத் தொடுப்பதற்கான விருப்பத்தையும் பெருமளவில் குறைத்தது. ஒரு முக்கிய பிரச்சனையில் பூட்டோ முழுமையாக சரணடைய வேண்டும் என்று கோராமல், பாகிஸ்தான் உறுதிபெறவும், சராசரி நிலையடையவும் இந்திரா அனுமதித்தார்.பல தொடர்புகள் ஆண்டுகளாக உறைந்து (மூடப்பட்டு) போயிருந்தாலும் கூட, வர்த்தக உறவுகளும் சராசரி நிலைக்குக் கொண்டு வரப்பட்டன.

போராட்டங்களும், உள்நாட்டுக் கலகங்களும்
தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்புத்துறை அமைச்சர்
வெளிநாட்டு கொள்கை
வெளி இணைப்புகள்