க்ரைஸ்லர் நிறுவனம், பென்டிக்ஸ் நிறுவனத்துடன் இணைந்து, "ஷ்யூர் ப்ரேக்" என்ற பெயரில், ஒரு உண்மையான கணினி வழி செயல்பாட்டுடன் கூடிய, மூன்று வழி கொண்ட அனைத்துச் சக்கர பூட்டுதலில்லா நிறுத்த அமைப்பை 1971 ஆம் ஆண்டில் வெளியான இம்பீரியல் என்னும் வாகனத்தில் அறிமுகப்படுத்தியது. அதன் பிறகு அது பல வருடங்கள் கிடைக்கக் கூடியதாக அமைந்து, எதிர்பார்த்தபடி செயலாற்றியதுடன் நம்பகத்தன்மையை நிறுவியது. ஜெனரல் மோட்டார்ஸ் நிறுவனம் 1971 ஆம் ஆண்டில் "ட்ராக்மாஸ்டர்" பின் சக்கரம் (மட்டும்) அறிமுகப்படுத்தி ஏபிஎஸ்சை தனது பின் சக்கர ஓட்ட காடிலாக் மாதிரிகளில் ஒரு விருப்பத் தேர்வாக அறிமுகப்படுத்தியது.

1975 ஆம் ஆண்டில், டெல்டிக்ஸ் (டெலிபங்கன் மற்றும் பெனடிக்ஸ் ஆகியவற்றின் சுருக்கம்) என்னும் ஐரோப்பிய நிறுவனத்தையும் இந்தக் கூட்டு நிறுவனத்தின் தனி உரிமைகளையும் ராபர்ட் பாஸ்ச் தன்வசப்படுத்திக் கொண்டு, அதைப் பயன்படுத்தி, சில ஆண்டுகள் கழித்து சந்தையில் அறிமுகமான ஏபிஎஸ் முறைக்கான அடித்தளத்தை எழுப்பினார். ஜெர்மனிய நிறுவனங்களான பாஸ்ச் மற்றும் மெர்சிடிஸ்-பென்ஸ் ஆகியவை இணைந்து 1970 ஆம் ஆண்டுகளின் தொடக்கத்தில் பூட்டுதலில்லா நிறுத்தத் தொழில்நுட்பத்தை மேம்படுத்தி வந்தது. 1978 ஆம் ஆண்டுகளில், முதல் முழுமையான மின்னணு நான்கு சக்கர பல்வழி ஏபிஎஸ் அமைப்பை சரக்கு ஊர்திகளிலும் மெர்சிடிஸ் பென்ஸ் எஸ்-பிரிவு வாகனங்களிலும் அறிமுகப்படுத்தின. ஹோண்டா என்எஸ்எக்ஸ் என்பதுதான், முதலில் நவீன நான்கு-வழி ஏபிஎஸ் அமைப்புடன், ஐக்கிய அமெரிக்காவிலும் ஜப்பானிலும் விற்பனையான, பெருமளவில் தயாரித்த தானியங்கூர்திகளாகும். இது நான்கு சக்கரங்களுள் ஒவ்வொன்றிற்கும் தனித்தனியாக பிரேக் அழுத்தம் கொடுக்கிறது. இன்று தயாராகும் பல சாலை வாகனங்களில் ஏபிஎஸ் சிறப்பு நேர்வாகவோ அல்லது பொது நேர்வாகவோ வழங்கப்படுகிறது. மிகவும் பிரபலம் அடைந்துவரும் இஎஸ்சி அமைப்புகளுக்கு அடித்தளமாகவும் இது உள்ளது.

வரலாறு
ஆரம்பகால ஏபிஎஸ்
நவீன ஏபிஎஸ்
இடர்ப்பாட்டு இழப்பீடு