19 ஆம் நூற்றாண்டில், சுத்தமாக இருப்பது சில நன்மைகளை வழங்குவதை மருத்துவர்கள் உணர்ந்ததால் குளியல் என்பது மிகவும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட நடைமுறையானது. 1842 ம் ஆண்டில் இங்கிலாந்தின் லிவர்பூலில் காலரா தொற்றுநோயானது சுகாதாரம் மறுமலர்ச்சியில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியது — பெரும்பாலான மக்கள் குளித்துவிட்டு அவர்களின் துணிகளைத் துவைத்தனர். அதே ஆண்டு ஓஹியோவி்ன் சின்சினாட்டியிலுள்ள ஒரு இல்லம் அமெரிக்காவில் முதல் வீட்டினுள்ளான குளியல் தொட்டியைப் பெற்றது. இருப்பினும் குளியல் என்பது அப்போதும் உலகாவிய தனிப்பயனாக இல்லை. ஒரே ஒரு ஆண்டு கழித்து — 1843ம் ஆண்டில்— நவம்பர் 1 மற்றும் மார்ச் 15 இடையே பென்னிசில்வேனியாவின் பிலடெல்பியாவில் குளியலானது ஆரோக்கிய அளவீடாக இருப்பதை சட்டவிரோதமாக அறிவிக்கப்பட்டது, மேலும் 1845ம் ஆண்டில் மசூசெட்ஸின் போஸ்டனில் குளியலானது தடைசெய்யப்பட்டது, மருத்துவரின் நேரடி கட்டளைகள் விதிவிலக்கானது. இருப்பினும் சூழ்நிலை மேம்பட்டது, மேலும் 1867ம் ஆண்டில் பிலடெல்பியாவில் பெரும்பாலான செல்வந்தர்களின் வீடுகள் தொட்டிகளையும் வீட்டினுள் நீர்குழாய் அமைப்புகளையும் கொண்டிருந்தன. இங்கிலாந்தில், 1880களில் பாசறைகள் மற்றும் பள்ளிகள் ஆகியவற்றில் வெப்ப நீர்த் தெளிப்பான்கள் நிறுவப்பட்டன. குளியலுக்கு எதிரான தடைகள் மருத்துவ அறிவியலில் மேம்பாடுகள் காணமல் போயின; உலகளாவிய மருத்துவ சமூகம் குளியலின் நன்மைகளையும் முன்நிறுத்தியது. கூடுதலாக, விந்தையான நோன்பு உட்பட்டவைக்கான விக்டோரியர்களின் சுவையானது வெப்பம் சார்ந்த நீரின் நோய்தீர்க்கும் சக்திகளை மிகச்சரியாகப் பார்க்கின்றது.

பெரும்பாலான நிகழ்வுகளில் ஐரோப்பிய ஸ்பாக்களின் முறையான கட்டிடவியல் மேம்பாடு 18 ஆம் மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இடம்பெற்றது. இங்கிலாந்தின் பாத் கட்டமைப்பு, ஜியார்ஜியன் மற்றும் புதியதர வரிசைகளைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டது, பொதுவாக பல்லடியன் கட்டமைப்புகளைத் தொடர்கின்றது. பெரும்பாலன முக்கிய கட்டமைப்பு வடிவம் "அரைவட்டத்தை" வெளிப்படுத்தியது — அரை நீள்வட்ட வீதித் திட்டமானது இங்கிலாந்தின் பல பகுதிகளில் பயன்படுத்தப்பட்டது. கர்ல்ஸ்பாத், மரெய்ன்பாத், ப்ரான்சென்பாத் மற்றும் படேன்-படேன் ஆகியவற்றின் கட்டமைப்பானது முதன்மையாக புதியபாரம்பரியமாக இருந்தது, ஆனால் இலக்கியமானது பெரிய குளியல் இல்லங்கள் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் வரையில் கட்டப்படவில்லை என்பதைக் குறிப்பிடப் பார்க்கின்றது. நீரில் குளியல் அல்லாத நீரைப் பருகுதலின் மீதான அழுத்தம் அவர்களை "டிரிங்கலேன்" (பருகுதல் மண்டபங்கள்) என்ற தனிப்பட்ட கட்டமைப்புகளை உருவாக்க வழிவகுத்தது, அங்கு அவர்கள் குணப்படுத்துதலைப் பெற்றுக்கொண்டு நீரூற்றிலிருந்து நீரைப் பருகிக்கொண்டு நேரத்தைச் செலவிட்டனர்.

19 ஆம் நூற்றாண்டின் மையத்தில் சூழ்நிலையானது குறிப்பிடும்படியாக மாறியது. ஐரோப்பிய ஸ்பாக்களின் பார்வையாளர்கள் குளித்தலில் நீரூற்றுக்கள் நீரைப் பருகுதலை சேர்க்க அழுத்தம் கொடுக்கத் தொடங்கினர். நீரூற்றுக்கள், காட்சி அரங்குகள் மற்றும் டிரிங்கலேன் ஆகியவற்றில் கூடுதலாக குளியல் இல்லங்கள் ரோமானியக் குளியளின் அளவில் புதுப்பிக்கப்பட்டன. 1930களில் எடுக்கப்பட்ட 19 ஆம் நூற்றாண்டு ஸ்பா வளாகப் புகைப்படங்கள், இவை முந்தைய கட்டமைப்பை விளக்குகின்றன, மொசைக் தளங்கள், மார்பிள் சுவர்கள், பாரம்பரிய உருவச்சிலை, நுழை வாயில்கள், கவிகைமாட மேற்கூரைகள், துண்டவில்கள், முக்கோணத் தலைக்கட்டுகள், கொரிந்திய வரிசைகள் மற்றும் அனைத்து பிற புதியமரபுப் புதுப்பிப்பின் கொக்கிகள் ஆகிவற்றின் அதிகமான பயன்பாட்டைக் காண்பிக்கின்றன. கட்டிடங்கள் பொதுவாக டிரிங்கல், குளியல் இல்லம், இன்ஹாலடோரியம் (ஆவியை சுவாசித்தலுக்காக) மற்றும் சமூக நடவடிக்கையின் மையமான "குர்ஹௌஸ்" அல்லது "கன்வெர்சேஷன்ஹௌஸ்" ஆகியவற்றைக் கொண்டு பிரிக்கப்பட்டது. படேன்-படேன் கோல்ப் மைதானங்கள் மற்றும் டென்னிஸ் மைதானங்களை அம்சமாகக் கொண்டிருந்து, "வாகனத்தில் செல்ல அருமையான சாலைகள் மற்றும் வழக்கத்திற்கு மாறான நமக்குப் பொதுவான பசுக்களைப் போன்றுள்ள வனமான்கள் இருக்கின்ற குறுகியசாலையில் ஓட்டுவது பெரும்பாலும் அஞ்சாமல் செல்வதாக இருந்தது".

பின்னர் ஐரோப்பிய ஸ்பா, பருகுதல் செயல்பாட்டு இல்லத்திற்கான வடிவமைப்புகளைக் கொண்டு டிரிங்கலேனை விரிவுபடுத்தும் காட்சியரங்குகளுக்கு எளிமையான நீரூற்றிலிருந்து தொடங்கப்பட்டது. 19 ஆம் நூற்றாண்டில் இறுதியில் பிரமாதமான குளியல் இல்லங்கள் இயலாமைகளை குணப்படுத்தும் விரிவுபடுத்தப்பட்ட குளியல் சடங்குகளுக்கான முன்னுரிமையைப் புதுப்பிப்பதாகவும் மற்றும் பாணியில் ஏற்பட்ட மேம்பட்ட ஆரோக்கியமாகவும் வந்தன. ஐரோப்பிய கட்டடிடவியலாளர்கள் ரோமானிய பாரம்பரியங்களுக்குத் திரும்பி அதன் சிறந்த கட்டடக்கலை நுணுக்கங்களைக் கவனமாகக் கற்றறிந்தனர். ஐரோப்பியர்கள் அவர்களின் குளியல் இல்லங்களில் அதே நடைமுறை, சீரமைப்பு, செயல்பாட்டின் படி அறைகளின் பாகுபாடு மற்றும் உயர்ந்த உட்புற வடிவமைப்பு ஆகியவற்றை நகலாகக் கொண்டனர். அவர்கள் தங்களின் ரிசார்ட்டுகளில் நீரூற்றுக்கள் மற்றும் முறையான தோட்டப் பகுதிகளை மேம்படுத்தினர், மேலும் அவர்கள் புதிய பொழுதுபோக்குகளையும் சேர்த்தனர். சுற்றுலா நூல்கள் எப்போதும் அருகிலுள்ள பகுதிகளில் விசாலமான, மரங்கள் நிறைந்த வழங்களையும் விரைவில் அடையக்கூடிய மாலை வேளைப் பொழுதுபோக்குகளையும் குறிப்பிட்டன.

19 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் ஐரோப்பிய குளியல் உடற்பயிற்சிக் கோட்பாடானது பல கூட்டு மரபுகளைக் கொண்டிருந்தது. குளியல் நடைமுறையானது சுடு நீரில் ஊறவைத்தல், நீரைப் பருகுதல், ஆவியறையில் நீராவி பிடித்தல் மற்றும் குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் ஓய்வெடுத்தல் ஆகியவற்றைக் கொண்டது. மேலும் குணப்படுத்தலை செயல்படுத்த நோயாளிகள் வெப்ப மற்றும் குளிர்ந்த நீரில் நனைந்தபடியும் மற்றும் அளிக்கப்பட்ட உணவுப் பழக்கத்தை தேர்ந்தெடுத்தும் இருக்குமாறு மருத்துவர்கள் அறிவுறுத்தினர். நூலாசிரியர்கள் எழுதத் தொடங்கிய ஐரோப்பிய உடல்நல ரிசார்ட்டுகளுக்கான வழிகாட்டி நூல்கள், மருத்துவ நன்மைகளையும் ஒவ்வொன்றின் சமூக அம்சங்களையும் விவரிக்கின்றன. ஐரோப்பிய மற்றும் அமெரிக்க செல்வந்தர்கள் இந்த ரிசார்ட்டுகளுக்கு கலாச்சார நடவடிக்கைளிலும் குளியலில் ஈடுபடவும் பயணித்தனர்.

ஒவ்வொரு ஐரோப்பிய ஸ்பாவும் ஒத்த குணமடைதல்களை வழங்கத் தொடங்கிய வேளையில், குறிப்பிட்ட அளவிலான தனித்துவத்தை நிலைநிறுத்துகின்றன. கார்ல்ஸ்பாத்தில் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் குளியல் உடற்பயிற்சிக் கோட்பாடானது இந்த நூற்றாண்டி காலத்தில் ஐரோப்பிய குளியல் நடைமுறைகளின் பொது வர்ணனையாக இருக்கலாம். நீர் பருக காலை 6:00 மணிக்கு வந்துசேர்ந்த பார்வையாளர்களுக்கு இசைக்குழுவால் மெல்லிசைப் பாடல் பாடப்பட்டது. அடுத்து எளிமையான காலை உணவு, குளியல் மற்றும் மதிய உணவு வந்தது. கர்ல்ஸ்பாதில் மருத்துவர்கள் ஒவ்வொரு உணவு வேளைக்கும் குறிப்பிட்ட உணவுகளை உட்கொள்ள நோயாளிகளை வழக்கமாகக் கட்டுப்படுத்தினர். மதிய வேளையில் பார்வையாளர்கள் இயற்கையை ரசிக்க அல்லது கலைநிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றச் சென்றனர். இரவில் திரையரங்க ரீதியான கலைத்திறன்கள் இரவு உணவைத் தொடர்ந்து நிகழ்த்தப்பட்டன. இது சுமார் இரவு 9:00 மணியளவில் நோயாளிகள் தங்களின் தங்கும் விடுதிகளுக்குத் திரும்பி அடுத்த நாள் காலை ஆறு மணிவரை உறங்குவதுடன் முடிவுற்றது. இந்த உடற்பயிற்சி முறையானது ஒரு மாதத்திற்குத் தொடர்ந்தது, பின்னர் நோயாளிகள் அடுத்த ஆண்டு வரும் வரையில் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்புகின்றனர். 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற ஐரோப்பிய ஸ்பா உடற்பயிற்சி நடைமுறைகள் இதை ஒத்த திட்டங்களைப் பின்பற்றின.

20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், ஐரோப்பிய ஸ்பாக்கள் நோயாளிகளுக்கான நன்மைகளை அடைவதற்கு கண்டிப்பான உணவுக்கட்டுப்படு மற்றும் உடற்பயிற்சிக் கோட்பாடு ஆகியவற்றுடன் சிக்கலான குளியல் செயல்முறைகளை இணைத்தது. ஒரு உதாரணமானது குளியல் செயல்முறைகளில் மாற்றத்தை விளக்கப் போதுமானதாக இருக்கும். முடக்கு வாத சிகிச்சையில் தனிசிறப்பைப் பெற்ற படேன்-படேனில் நோயாளிகள் குளியலுக்குச் செல்லும் முன்னர் மருத்துவரைக் காண திசைப்படுத்தப்பட்டனர். இது நடந்த பின்னர் குளிப்பவர்கள் அவர்கள் குளிப்பதற்கு பணம் செலுத்திய மற்றும் உடைகளை மாற்றுவதற்கு முன்னர் சாவடி ஒதுக்கப்படும் முன்னர் அவர்களின் உடைமைகளை வைத்திருந்த முதன்மை குளியல் இல்லத்திற்குச் சென்றனர். குளியல் இல்லமானது குளிப்பவர்களுக்கு துண்டுகள், படுக்கை விரிப்புகள் மற்றும் காலணிகளை வழங்கியது.

படேன்-படேன் குளியல் செயல்முறை மிதவெப்ப தெளிப்பானைக் கொண்டு தொடங்கியது. குளிப்பவர்கள் அடுத்து சுற்றுவட்ட அறையில் நுழைந்து, 20 நிமிடங்கள் 140-டிகிரி வெப்பக்காற்றில் இருந்து, அடுத்த பத்து நிமிடங்கள் 150-டிகிரி வெப்பநிலை கொண்ட அறையில் செலவழித்தனர், 154-டிகிரி ஆவிக் குளியலில் பங்கெடுத்து, பின்னர் குளித்துவிட்டு மற்றும் சோப் மசாஜைப் பெற்றனர். மசாஜிற்குப் பின்னர், குளிப்பவர்கள் ஏறத்தாழ உடல் வெப்பநிலைக்கு வெப்பமாக்கப்பட்ட குளத்தில் நீந்தினர். நீந்திய பின்னர் குளிப்பவர்கள் 15 முதல் 20 நிமிடங்களுக்கு மிதவெப்ப "ஸ்ப்ருடேல்" அறை குளத்தில் ஓய்வெடுத்தனர். இந்த ஆழமில்லாத குளத்தின் அடிப்பகுதி ஒரு மணல் அடுக்கை இயற்கையாக கற்பனேற்றம் செய்யப்பட்ட நீர்க்குமிழிகளை முழுவதுமாக கொண்டிருந்தது. இதன் பின்னர் மெதுவாக குளுமையாக்கும் ஷவர்கள் மற்றும் குளங்கள் வரிசை தொடர்ந்தது. அதன் பின்னர், குளிப்பவர்களை பணியாளர்கள் மிதவெப்ப துண்டைக்கொண்டு தேய்த்துத் துடைக்கின்றனர், பின்னர் 20 நிமிடங்கள் ஓய்வுக்காக அவர்களை படுக்கை விரிப்புகளில் சுற்றியும் அவர்களைப் போர்வைகளால் போர்த்தினர். இது சிகிச்சையின் குளியல் பகுதியை நிறைவுசெய்தது. மீதியுள்ள குணப்படுத்துதலானது பரிந்துரைக்கப்பட்ட உணவுக்கட்டுப்பாடு, உடற்பயிற்சி மற்றும் நீர் பருகுதல் திட்டம் ஆகியவற்றைக் கொண்டிருந்தது.

ஐரோப்பிய ஸ்பாக்கள் விருந்தினர்களுக்கு சூதாட்டம், குதிரைப்பந்தையம், மீன்பிடித்தல், வேட்டையாடுதல், டென்னிஸ், ஸ்கேட்டிங், நடனம், கோல்ப் மற்றும் குதிரையேற்றம் உள்ளிட்ட பல்வேறு பிற பொழுதுபோக்குகளை வழங்கின. இயற்கையை ரசித்தல் மற்றும் திரையரங்க ரீதியான கலைத்திறன்கள் ஆகியவை ஸ்பாவிற்கு செல்லும் நபர்களுக்கான கூடுதல் ஊக்கப்பரிசுகளாக வழங்கப்பட்டன. சில ஐரோப்பிய அரசுகள் ஸ்பா சிகிச்சையின் மருத்துவ நன்மைகளையும் ஏற்றுக்கொண்டு நோயாளிகளின் செலவினங்களின் பகுதியையும் செலுத்தியது. இந்தவகையான பல ஸ்பாக்கள் உடற் பருமன் மற்றும் அதிகமான அனுபவித்தல் ஆகியவற்றில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மேலும் பல்வேறு பிற மருத்துவக் கோளாறுகளை உடையவர்களுக்கு வேண்டியவற்றை அளித்தது. இந்தவகையான பல ஸ்பாக்கள் உடற் பருமன் மற்றும் அதிகமான அனுபவித்தல் ஆகியவற்றில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மேலும் பல்வேறு பிற மருத்துவக் கோளாறுகளை உடையவர்களுக்கு வேண்டியவற்றை அளித்தது.

19 ஆம் மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் குளியல்
18 ஆம் நூற்றாண்டில் குளியல்
ஸ்பா சிகிச்சை
வரலாறு