அறிவியல் சார்ந்த கேள்விகளைப் பண்டைய கிரேக்க நாட்டில் மெய்யியலாரே ஆய்ந்தனர். ஆனால் கிபி 18ஆம் நூற்றாண்டு விடிந்ததும், அறிவுபெறல் பற்றி ஐயம் கொண்டோர் "உமக்கு/நமக்கு எப்படித் தெரியும்?" என்ற கேள்வியைக் கேட்டு, "அறிதலியல்" அல்லது அறிவாய்வியல் என்னும் மெய்யியல் துறை தோன்றிட வழிவகுத்தார்கள். அத்துறை "உமக்கு/நமக்கு "எப்படித்" தெரியும்?" என்னும் கேள்வியைத் தன் ஆய்வுப்பொருளாகக் கொண்டது. "யாது" தெரியும் என்னும் மீவியற்பியல் கேள்வி இப்போது "எப்படித்" தெரியும் என்னும் கேள்வியாக மாறியதால் அது நவீன அறிவியலுக்கும் அறிவியல் முறைக்கும் இட்டுச்சென்றது.

எனவே, ஐயுறுவாதம் ("Skepticism") மீவியற்பியலிலிருந்து அறிதலியல் தோன்றிட வழியாயிற்று எனலாம். அதிலிருந்து, மீவியற்பியல் என்றால் "இருப்பின்" தன்மையை மெய்யியல் அடியிலான புலன்சாரா முறையில் ஆய்தலைக் குறிக்கலாயிற்று.

ஐயுறுவாதம்
மீவியற்பியலின் மைய ஆய்வுப் பொருள்கள்
பல துறைகளாகப் பிரிதல்
இருப்பு, இருத்தல், எதார்த்தம்