பிரிட்டிஷாரடமிருந்து இந்திய விடுதலையைப் பெறுவதற்கு சீக்கியர்கள் மிக முக்கிய பங்கை வகித்தனர். அவர்களின் மக்கள்தொகை வலுவின் விகிதத்திற்கு முற்றிலும் ஒத்துப்போகாத அளவுக்கு முழுவதுமாக தியாகங்கள் செய்தனர் (சீக்கியர்கள் இந்திய மக்கள்தொகையில் 2% க்கும் குறைவான அளவே உள்ளனர்).

கொல்லப்பட்ட 2125 இந்தியர்களில், 1550 (73%) பேர் சீக்கியர்கள்.

அந்தமான் தீவுகளுக்கு, (பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் அரசியல் மற்றும் பொது குற்றங்களில் ஈடுபட்டவர்கள்க்கு தண்டனை வழங்க பயன்படுத்திய இடம்) ஆயுள் தண்டனைக்காக கொண்டு செல்லப்பட்ட 2646 இந்தியர்களில் 2147 (80%) பேர் சீக்கியர்கள்.

கேல்லோஸுக்கு அனுப்பப்பட்ட 127 இந்தியர்களில் 92 (80%) பேர் சீக்கியர்கள்.

ஜாலியன் வாலாபாக்கில் படுகொலை செய்யப்பட்ட, 1302 ஆண், பெண் மற்றும் குழந்தைகளில் 799 (61%) பேர் சீக்கியர்கள்.

இந்திய விடுதலை ராணுவத்தில், 20,000 பதவிகள் மற்றும் அலுவலர்களில் 12,000 (60%) பேர் சீக்கியர்கள்.

விடுதலை போராட்டத்தின்போது, தூக்கிலிடப்பட்ட 121 பேர்களில், 73 (60%) பேர் சீக்கியர்கள்.

சீக்கியர்கள் இதயத்தையும், ஆன்மாவையும் வெளிப்படுத்தி, இந்திய சுதந்திர போராட்டத்தில் கலந்துகொண்டனர், ஆட்சி அதிகார பரிமாற்றத்துக்காக பிரிட்டிஷார் பேசிய மூன்றாவது நபர்கள் இவர்களே. ஆனாலும், சீக்கிய தலைவர்களின் போதுமான திறனின்மையின் காரணமாகவும், தவறான நம்பிக்கை மற்றும் போலியான வாக்குறுதிகளாலும், சீக்கியர்கள் தங்களுடைய அதிகாரத்திற்கான கோரிக்கையை இழந்து விட்டனர்.

1929ஆம் ஆண்டில், சீக்கியர்கள் லாகூரில் மிகப்பெரிய அமைதியான விடுதலை பேரணியை நடத்தினர், தி டைம்ஸ் பத்திரிக்கையின் சொற்களில் கூறுவதானால், 500,000 வலுவான பேரணி "இது காங்கிரஸாரை அவமானத்திலும் பின்னுக்கும் தள்ளியது "(put the Congress show into shame and shadow)," காந்தியும் நேருவும் சீக்கிய தலைவர்களை சந்தித்து, இந்து சீக்கிய ஒற்றுமையை முன்வைத்தனர், ஒரு ஒருங்கிணைந்த இந்தியாவில், சீக்கிய நம்பிக்கைகள் (சமூக, பொருளாதார மற்றும் மத ரீதியானவை) காப்பாற்றப்படும் என்று வாக்குறுதி அளித்தனர்.

பின்வரும் வாக்குறுதிகள் தரப்பட்டன:

"என்னையும் காங்கிரஸையும் உங்களுடன் இணைக்கும் இணைப்புக்கு கடவுளே சாட்சியாக இருக்கட்டும். காங்கிரஸ் கைவிட்டுவிடும் என்று நம்முடைய சீக்கிய நண்பர்கள் கவலைக் கொள்ள ஒரு காரணமும் இல்லை. அவ்வாறு அது செய்யும் கணத்தில், காங்கிரஸ் தனக்கும் நாட்டுக்கும் அழிவைக் கொண்டு வரும் செயலை செய்வதாகும். மேலும், சீக்கியர்கள் மிகவும் தைரியமான மக்கள். தங்களுடைய உரிமைகளைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள அவர்கள் அறிவர், அந்நிலை ஏற்படும் போது ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தியும், கடவுளுக்கும் மனிதனுக்கு ஏற்ற நியாயத்தைப் பின்பற்றுவதன் மூலமும், அவர்கள் தங்களையும் தங்கள் உரிமைகளையும் பாதுகாத்துக் கொள்வார்கள்" (யங் இந்தியா 19 மார்ச் 1931)

"சீக்கியர்களைத் திருப்தி படுத்தாத எந்தவொரு சட்ட அமைப்பையும் காங்கிரஸ் ஏற்றுக்கொள்ளாது." (M K காந்தியின் பணிகளின் தொகுப்பு தொகுதி.58. ப. 192)

"பஞ்சாபின் விசேஷ சீக்கியர்கள், சிறப்பு கவனத்தைப் பெற தகுதி வாய்ந்தவர்கள். சீக்கியர்களுக்கு என ஒரு தனி இடத்தை வடக்கில் அமைப்பதில் எந்த தவறும் இருப்பதாக நான் கருதவில்லை, அவர்கள் சுதந்திரத்தின் வளர்ச்சியையும் அங்கு பெற முடியும். (ஜவஹர்லால் நேரு, காங்கிரஸ் கூட்டம்: கல்கத்தா – ஜூலை, 1944)

சீக்கியர்களின் பூர்வீக இருப்பிடம் பிரிக்கப்பட்டது, அவர்கள் பெரிய இழப்பைச் சந்தித்தனர். தலைநகர் லாகூரைச் சுற்றியிருந்த நன்கானா சாஹிப், பஞ்சா சாஹிப் மற்றும் பல சீக்கிய கோயில்கள் பாகிஸ்தானிடம் தரப்பட்டன, 75% க்கும் அதிகமான மிகவும் வளம்வாய்ந்த நிலங்கள் பாகிஸ்தானால் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது, மேலும் 500,000 க்கும் அதிகமான ஆண்களும் பெண்களும் குழந்தைகளும் பிரிவினையில் உயிரிழந்தனர்.

இந்திய மற்றும் பிரிட்டிஷ் ராணுவத்தில் சீக்கியர்கள்
தத்துவம்
சுதந்திரத்திற்கு முன்பு: விடுதலை போராட்டத்தில் சீக்கியர்களின் பங்கு மற்றும் வழங்கப்பட்ட வாக்குறுதிகள்
கலை மற்றும் கலாச்சாரம்