ட்ரிப்ளிங் ஆரம்ப கால விளையாட்டின் ஒரு பகுதியாக இல்லை. ஆனால் அது 1901 ஆம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அந்த நேரத்தில் ஒரு ஆட்டக்காரர் பந்தை ஒரு முறை மட்டுமே எகிறவைக்க முடியும். மேலும் அவர் ட்ரிப்பில்ட் மேற்கொண்ட பிறகு பந்தை அடிக்க முடியாது. ட்ரிப்ளிங்கின் வரையறை 1909 ஆம் ஆண்டில் "பந்தின் தொடர்ந்த வழி" என்பதாக மாறியது. இதனால் ஒரு முறைக்கு மேல் பந்தினை எகிற வைக்க முடிந்தது மற்றும் ட்ரிப்ள்ட் மேற்கொண்ட ஆட்டக்காரர் பின்னர் பந்தை அடிப்பதற்கு அனுமதிக்கப்பட்டார்.

1922 ஆம் ஆண்டில் பந்துடன் ஓடுவது முறைகேடாகக் கருதப்பட்டு விதி மீறலாகவும் மாறியது. இவ்வாறு செய்தால் அதன் தண்டனையாக பந்தின் உரிமை எதிர் அணியினருக்குச் சென்றுவிடும். கை முட்டியினால் பந்தினை அடித்தலும் விதி மீறலாக மாறியது. 1931 ஆம் ஆண்டில் இருந்து நெருங்கிய பின்காவல் ஆட்டக்காரர் ஐந்து வினாடிகள் பந்தினை நிறுத்தி வைத்தால் ஆட்டம் நிறுத்தப்பட்டு மீண்டும் எகிறும் பந்துடன் ஆரம்பிக்கப்படும். இது போன்ற சூழல் பந்து வைத்திருப்பவரின் விதி மீறலாக மாறியது. 1944 ஆம் ஆண்டில் கோல்டெண்டிங்கும், 1958 ஆம் ஆண்டில் எதிர்ப்பாட்ட கோல்டெண்டிங்கும் விதி மீறலாகக் கருதப்பட்டன.

கட்டற்ற வீசுதல்கள் (Free throws) கூடைப்பந்தாட்டம் கண்டறியப்பட்ட சிலகாலங்களுக்குப் பிறகு அறிமுகப்படுத்தியது. 1895 ஆம் ஆண்டில் கட்டற்ற வீசுதல் வரிசை அதிகாரப்பூர்வமாக பின் பலகையில் இருந்து பதினைந்து அடி (4.6 மீ) தொலைவில் வைக்கப்பட்டது. அதற்கு முன்னர் பெரும்பாலான ஆடுகளங்களில் பின் பலகையில் இருந்து இருபது அடி (6.1 மீ) தொலைவில் வைக்கப்பட்டது. 1924 ஆம் ஆண்டில் இருந்து முறைகேடுகளை மேற்கொள்ளும் ஆட்டக்காரர்கள் அவர்களது சொந்த கட்டற்ற வீசுதலை மேற்கொள்ள வேண்டும். ஒரு வெற்றிகரமான கள கோல் முயற்சியை மேற்கொண்ட முறைகேடு செய்த ஆட்டக்காரர் ஒரு கட்டற்ற வீசி எறிதலை மேற்கொள்ளலாம். கள கோல் முயற்சி வெற்றியடையவில்லை எனில் இரண்டு கட்டற்ற வீசி எறிதல் மேற்கொள்ளச் செய்யப்படுகிறது (ஒரு ஆட்டக்காரர் மூன்று புள்ளி கள கோல் முயற்சியை மேற்கொண்டால் மூன்று முறை அளிக்கப்படுகிறது). ஒரு தாக்குதல் ஆட்டக்காரர் சூட்டிங் நடவடிக்கை இல்லாத சமயத்தில் முறைகேட்டில் இருந்தால் அல்லது ஒரு ஆட்டக்காரர் லூஸ் பால் சூழலில் முறைகேட்டில் இருந்தால் அதற்கான தண்டனை ஆட்டத்தின் நிலை மற்றும் அந்தக் குறிப்பிட்ட கால கட்டத்தில் எதிரணியினர் பெற்றிருக்கும் முறைகேடுகளின் எண்ணிக்கை ஆகியவை சார்ந்து வேறுபடுகிறது.

சார்ஜ் என்பது தாக்குதல் ஆட்டக்காரர் மற்றும் தற்காப்பு ஆட்டக்காரர் ஆகியோருக்கிடையே உள்ள உடல் ரீதியான தொடர்பைக் குறிக்கிறது. தாக்குதல் ஆட்டக்காரரின் வழியில் அனுமதிக்கப்பட்ட பின்காவல் நிலையை நிறுவ தற்காப்பு ஆட்டக்காரர் மீது தாக்குதல் சார்ஜ் வழங்கப்பட்டிருக்கும். உடல் ரீதியான தொடர்பு மேற்கொள்ளப்பட்டால் அதிகாரிகள் தாக்குதல் சார்ஜினை வழங்க வேண்டும். பந்து திரும்பி விட்டால் எந்த புள்ளிகளும் அனுமதிக்கப்பட மாட்டாது. தற்காப்பு ஆட்டக்காரர் "கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மண்டலங்களில்" தாக்குதல் சார்ஜை மேற்கொள்ள இயலாமல் போகலாம் (மேலும் விவரங்களுக்கு கீழே காண்க).

பிளாக்கிங் என்பது தாக்குதல் ஆட்டக்காரர் மற்றும் தற்காப்பு ஆட்டக்காரர் இருவருக்கும் இடையிலான உடல் ரீதியான தொடர்பைக் குறிக்கும். சூட்டிங் செய்யும் தாக்குதல் ஆட்டக்காரரின் வழியில் தற்காப்பு ஆட்டக்காரர் வழிமறித்தால் பிளாக்கிங் முறைகேடுகள் வழங்கப்படுகின்றன. தற்காப்பு ஆட்டக்காரர் "கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மண்டலங்களில்" நின்று கொண்டிருக்கும் போது பிளாக்கிங் முறைகேடுகள் எளிதாக நிகழ்கின்றன.

கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மண்டலம்: 1997 ஆம் ஆண்டில் NBA கூடையைச் சுற்றி 4 அடி (1.22 மீ) ஆரத்தில் ஒரு வளைவை அறிமுகப்படுத்தியது. அதில் சார்ஜிங்கிற்கான தாக்குதல் முறைகேடு விதிக்கப்பட மாட்டாது. இது தற்காப்பு ஆட்டக்காரர்கள் கூடையின் அடியில் நின்று கொண்டு அவர்களது எதிரணியினரின் மீது தாக்குதல் முறைகேட்டுக்கான முயற்சியை மேற்கொள்வதைத் தவிர்ப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்டது. ஃபிபா 2010 ஆம் ஆண்டில் இந்த வளைவை 1.25 மீ (4 அடி 1.2 அங்குலம்) அளவில் மாற்றியது.

புள்ளியளவு மற்றும் ஆடுகளம் குறித்தல்கள்
உபகரணம்
அலுவல்முறையும் நடைமுறைகளும்
முறைகேடுகள், கட்டற்ற எறிதல்கள் மற்றும் விதி மீறல்கள்