பொதுத் தொடர்புகளில் பயன்படுத்தப்படும் அடிப்படையான உத்தி என்னவெனில், இலக்கு பார்வையாளர்களை அடையாளம் காணுவதும், பார்வையாளர்களைக் கண்டுபிடிப்பதும், அந்த பார்வையாளர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளும்படி வழங்கப்படும் ஒவ்வொரு செய்தியையும் திறன்பட வழங்குவதுமாகும். இது பொதுவான, தேசிய அளவிலான அல்லது உலகளாவிய பார்வையாளராக இருக்கலாம், ஆனால் பொதுவாக மக்கள் தொகையின் ஒரு பாகமாக இருக்கும். சந்தைப்படுத்துபவர்கள் பொதுவாக "கறுப்பு ஆண்கள் 18-49" போன்ற பொருளாதாரத்தை இயக்கும் "மக்கள் தொகையின் போக்கை," குறிக்கிறார்கள், ஆனால் பொதுத் தொடர்புகளில் பார்வவயாளர்கள் பெரும்பாலும் மாறும்தன்மையானவர்களாவர், ஒரு இலக்கை அடைய விரும்பும் யாராகவும் இருக்கலாம். எடுத்துக்காட்டாக, சமீபத்திய அரசியல் கேட்போர்களில் "சொக்கர் அம்மாமார்" மற்றும் "நாஸ்கர் அப்பாமார்" அடங்குவர். உடற்தகுதி நிலை, சாப்பிடுதலிலுள்ள விருப்பங்கள், "அட்ரீனலின் அடிமைகள்,"... இவ்வாறாக இன்னும் பலவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒரு சைகோகிராஃபிக் குழுவாக்கமும் உள்ளது.

கேட்போர்கள் தவிர, வழக்கமாக பங்குதாரர்களும் உள்ளனர், இவர்களிடம் வழங்கப்பட்ட ஒரு விஷயத்தில் ஒரு "பங்கு" உள்ளது. அனைத்து பார்வையாளர்களுமே பங்குதாரர்கள் (அல்லது பங்குதாரர்கள் என நினைக்கக்கூடியவர்கள்), ஆனால் அனைத்து பங்குதாரர்களும் பார்வையாளர்களல்ல. எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு தொண்டு நிறுவனமானது ஒரு நோயைக் குணப்படுத்துவதற்கான நிதியைத் தேடுவதற்காக விளம்பர பிரச்சாரத்தை உருவாக்க ஒரு பொ.தொ முகவர் அமைப்பை நியமிக்கும். இங்கே, தொண்டு நிறுவனமும், நோயுள்ள நபர்களும் பங்குதாரர்கள், ஆனால் பணத்தை நன்கொடையளிக்கும் எவருமே பார்வையாளராவர்.

சில வேளைகளில், பொ.தொ செயற்பாட்டுக்கு பொதுவாகவுள்ள, வேறுபடுகின்ற கேட்போர்கள் மற்றும் பங்குதாரர்களின் ஆர்வங்கள் பல வேறுபட்ட படைப்புகளுக்கு அவசியம் ஏற்படுத்தும், ஆனால் இப்போதும் நிறைவு உண்டாக்குகிற செய்திகளே. இது செய்வதற்கு எப்போதுமே எளிதானதல்ல, அதோடு சிலவேளைகளில், குறிப்பாக அரசியலில் ஒரு பேச்சாளர் அல்லது கிளையண்ட் ஒரு பார்வையாளருக்குக் கூறும் சிலவிஷயம் வேறொரு பார்வையாளரை அல்லது பங்குதாரர் குழுவைக் கோபப்படுத்தும்.

முறைகள், கருவிகள் மற்றும் உத்திகள்
அரசியலும் குடிமைச் சமூகமும்
பொதுமக்களை இலக்கிடுதல்
எதிரியை வரையறுத்தல்