தமிழ்நாட்டில் அச்சு இயந்திரங்களின் வருகை மற்றும் பயன்பாடுகள் பதினாறாம் நூற்றாண்டில் தொடங்கிவிட்டன. கி.பி.1577-இல் தமிழ்மொழியில் முதல் அச்சிடும் முயற்சி நடந்தது. கிருத்துவப் பாதிரிமார்கள் தம் சமய நூல்களை அச்சிட்டு வழங்க முற்பட்டனர். பதினேழு, பதினெட்டு நூற்றாண்டுகள் வரை அச்சு இயந்திரங்கள் கிருத்துவ பாதிரிமார்களிடத்தும் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியினரிடத்தும் பயன்பாட்டில் இருந்து வந்தன. இக்கால கட்டத்தில் ஜெர்மன் நாட்டினரான சீசன் பால்கு என்பவர் நான்காம் பிரெடரிக் மன்னனின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க சமயப் பணியாற்ற தமிழ்நாட்டில் நாகப்பட்டினம் மாவட்டம் தரங்கம்பாடிக்கு 1709-இல் முதலாவது அச்சுக் கூடத்தையும் அதற்குரிய காகிதத் தொழிற்சாலையையும் நிறுவினார். இதன் மூலமாக சமயப் பரப்புரையும் தமிழ் நூல்களையும் அச்சிட்டு வழங்கும் பணி தொடங்கியது. இவ்வாறாக தமிழில் மெல்ல உரைநடை வடிவம் வளர்ச்சியடைந்தது. தமிழ் உரைநடையின் முன்னோடியாக வீரமாமுனிவர் அறியப்படுகிறார். இவர் எழுதிய பரமார்த்த குரு கதை எளிய உரைநடையில் அமையப்பெற்று வழிகாட்டியாக விளங்கியது. 19 ஆம் நூற்றாண்டில்தான் அச்சு இயந்திரங்களைப் பொதுமக்கள் பயன்படுத்தும் உரிமை பெற்றனர்.

உரைநடையின் வகைகள்
தமிழ் உரைநடையின் வரலாறு நூற்குறிப்பு
பழைய,புதிய உரைநடை வேறுபாடு
வரலாறு