புனித குரான்|குரானில் "ஹெசாப்" (அரபிக்: கணக்கு) என்னும் சொல் அதனுடைய பொதுவியல்புகளின் பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது, இது மனித முயற்சிகளுக்குச் சம்பந்தமுடைய எல்லா விஷயங்களையும் கடவுகளிடம் தெரிவிக்கவேண்டிய ஒருவரின் கடமைக்குத் தொடர்புடையதாக இருக்கிறது. புனித குரானின் கூற்றுப்படி, இஸ்லாமைப் பின்பற்றுபவர்கள் தங்கள் கடன்பட்ட நிலையை (சுரா 2, அயாஹ் 282) பதிவுசெய்து வைத்திருக்கவேண்டும், இவ்வாறு இஸ்லாம் பரிவர்த்தனைகளின் பதிவுக்கும் தெரிவிப்பதற்குமான ஒரு பொது அங்கீகாரத்தையும் வழிகாட்டலையும் வழங்குகிறது.

பரம்பரை சொத்துக்கான இஸ்லாமிய சட்டம் (சுரா 4, அயாஹ் 11) ஒரு தனிநபர் இறந்துவிட்டால் அவருடைய எஸ்டேட் எவ்வாறு கணக்கிடப்படும் என்பதை துல்லியமாக விவரிக்கிறது. விருப்பாவண அளிப்படையின் ஆற்றல் அடிப்படையிலேயே நிகர எஸ்டேட்டின் மூன்றில் ஒரு பங்கிற்குதான் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது (அதாவது ஈமச்சடங்கு செலவுகள் மற்றும் கடன்களை அடைத்த பிறகு மீதமிருக்கும் சொத்திருப்புகள்), இது குடும்பத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு உறுப்பினருக்கும், மனைவி மற்றும் பிள்ளைகள் என்றில்லாமல் தந்தை மற்றும் தாய்களுக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட பங்கினை வழங்குகிறது. இந்தச் சட்டத்தின் கடினத்தன்மையின் விளைவாக, முஹம்மத் இபின் மூசா அல்-க்வாரிஸ்மி மற்றும் இதர மத்தியகால இஸ்லாமிய கணிதவியலாளர்களால் இயற்கணிதம் (அரபிக்: "அல்-ஜபர்" ) உருவாக்கத்திற்குத் தூண்டுகோலாக இருந்திருக்கிறது. அல்-க்வாரிஸ்மியின் "ஹிசாப் அல்-ஜபர் வா அல்-முகாபலா" (அரபிக்: "தி காம்பெண்டியஸ் புக் ஆன் கால்குலேஷன் பை கம்ப்ளீஷன் அண்ட் பாலன்சிங்", பாக்தாத், 825), நேரியல் சமன்பாடுகளைப் பயன்படுத்தி பரம்பரை சொத்துக்கான இஸ்லாமிய சட்டத்திற்கான ஒரு தீர்வாக ஒரு அத்தியாயத்தையே இதற்கு ஒதுக்கியது. பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில், இந்திய எண்களைப் பயன்படுத்துதல் பற்றி, அல்-கவாரிஸ்மியின் "கிதாப் அல்-ஜம் வா-அல்-தாஃப்ரிக் பி-ஹிசாப் அல்-ஹிந்த்" (அரபிக்: இந்து கணிப்புப்படி கூட்டுதல் மற்றும் கழித்தலுக்கான புத்தகம்) இன் லத்தீன் மொழிபெயர்ப்புகள் தசாமிசம் நிலைபடுத்தும் எண் அமைப்பை மேற்கத்திய உலகுக்கு அறிமுகப்படுத்தியது.

கணிதவியல் மற்றும் கணக்கு வைப்பு ஆகியவற்றின் உருவாக்கம் மறுமலர்ச்சியின்போது ஒன்றோடு ஒன்று பிணைந்திருந்தது. பிந்தைய 15 ஆம் நூற்றாண்டில் கணிதவியலின் வளர்ச்சி ஒரு முக்கிய காலகட்டத்தில் இருந்தது. அரப் கணிதத்திலிருந்து இந்து-அரபிக் எண்கள் மற்றும் இயற்கணிதம் பத்தாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் பெனெடிக்டை துறவி கெர்பெர்ட் ஆஃப் அவுராலிக் அவர்களால் ஐரோப்பாவுக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது, ஆனால் 1202 ஆம் ஆண்டில் லியானார்டோ பிசானோ (ஃபிபான்னோக்கி என்றும் அறியப்பட்டவர்) தன்னுடைய லிபெர் அபாகியில் வர்த்தக கணிதவியல், இந்து-அரபிக் எண்கள் மற்றும் அட்சர கணிதத்தின் விதிமுறைகளை ஒன்றாகப் பயன்படுத்தியபிறகு தான் இந்து-அரபிக் எண்கள் இத்தாலியில் பரவலான பயன்பாட்டுக்கு வந்தது.

இயற்கணிதம் மற்றும் வரவு செலவு கணக்கு முறைகளுக்கு இடையில் எந்த நேரடியான தொடர்பும் இல்லாதபோதும், இந்தப் பாடங்களைப் பயிற்றுவித்தல் மற்றும் வெளியிடப்பட்ட புத்தகங்கள் ஒரே வகுப்புக் குழுவைச் சார்ந்திருந்தன, அதாவது கணக்கிடுதல் பள்ளிகள் (ஃப்ளாண்டர்ஸ் மற்றும் ஜெர்மனியில்) அல்லது அபாகஸ் பள்ளி (இத்தாலியில் "அப்பாக்கோ" என்று அறியப்படுவது) ஆகியவற்றுக்கு அனுப்பப்பட்ட வணிகர்களின் பிள்ளைகள் வர்த்தகம் மற்றும் வணிகத்துக்குப் பயன்படும் திறன்களைக் கற்றுக்கொண்டனர். வரவு செலவு கணக்கு முறை இயக்கங்களைக் கையாள்வதற்கு இயற்கணிதத்தை பயன்படுத்தும் தேவை இருக்காது, ஆனால் கடினமான பண்டமாற்று செயல்கள் அல்லது கூட்டு வட்டிகளைக் கணிப்பதற்கு கணதத்தின் அடிப்படை அறிவைப் பெற்றிருப்பது கட்டாயமாகிறது மற்றும் இயற்கணிதத்தை அறிந்துகொள்வது பயனுடையதாக இருக்கிறது.

வரலாறு
ரோம சாம்ராஜ்ஜியத்தில் கணக்கு வைப்பு முறை
இஸ்லாமிய கணக்கு வைப்பு முறை & இயற்கணிதம்
லூகா பாசியோலி மற்றும் இரட்டை-உள்ளீடு வரவு செலவு கணக்கு முறை