இலக்கியத்தில், காலப் பயணத்திற்கு இரண்டு முறைகள் இருக்கின்றன:

1. அறிவியல் புனைவில் காலப் பயணத்திற்கு மிகவும் பொதுவாக பயன்படுத்தப்படும் ஒரு முறை காலத்தில் ஒரு புள்ளியிலிருந்து மற்றொரு புள்ளிக்கு உடனடியாக நகர்ந்துசெல்வதாகும், இது ஒரு சிடி இயக்கியில் முந்தைய பாடலுக்கோ அல்லது அடுத்த பாடலுக்கோ மாற்றுவதிலான கட்டுப்பாடுகளைப் பயன்படுத்துவது போன்றதுதான், இருப்பினும் பெரும்பாலான நிகழ்வுகளில் சிலவகைப்பட்ட இயந்திரம் இருக்கிறது என்பதோடு இதைச் செய்துமுடிக்கும் விதமாக கொஞ்சம் ஆற்றலும் செலவிடப்படுகிறது ("பேக் டு தி ஃப்யூச்சரில்" டி லோரென் காலப்-பயணம் அல்லது "பில் அண்ட் டெட்ஸ் எக்ஸலண்ட் அட்வெண்ச்சரில்" உள்ள "வரலாற்றின் சுழற்சிகள்" வழியாக பயணிக்கும் ஃபோன் பூத் போன்ற காலப்-பயணம்). சில நிகழ்வுகளில், இந்த வகைப்பட்ட காலப் பயணத்திற்கு அறிவியல் விளக்கத்தின் தொடக்கம்கூட இல்லை; இது மிகவும் நேர்த்தியானது என்பதுடன் காலப் பயணத்தை சுலபமாக்கிவிடுகிறது என்பதால் பிரபலமானதாக இருக்கிறது. "கிளிக்" என்ற திரைப்படத்தில் ஆடம் சாண்ட்லரால் பயன்படுத்தப்படும் "யுனிவர்சல் ரிமோட்" இதே முறையிலேயே செயல்படுகிறது, இருப்பினும் எதிர்காலம் நோக்கிய ஒரே திசையில் மட்டுமே. அவருடைய மைக்கேல் நியூமேன் கதாபாத்திரம் முந்தைய நிலைக்கு பின்னோக்கி பயணமாகிறது, இது வெறுமனே அவரால் ஒருங்கிணைய முடியாத பின்திரும்பல் மட்டுமே.

2 "தி டைம் மெஷினில்" , நாம் ஒரு சீரான வேகத்தில் காலத்தினூடாக பயணிக்கிறோம் என்று ஹெச்.ஜி.வெல்ஸ் விளக்குகிறார். பிறகு இந்த காலப் பயணம் என்பது, வெல்ஸின் வார்த்தைகளில் கூறுவதென்றால், "ஒருவருடைய மிதவையை காலப்-பரிணாமத்தைச் சுற்றி நிறுத்துதல் அல்லது துரிதப்படுத்துதல், அல்லது மற்றொரு வழிக்கு திசைதிருப்பி பயணித்தல் குறித்தது." மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஒலித பின்னியக்கத்தை விரிவுபடுத்துவதற்கு, ஒலிதப் பேழையை பின்னியக்குதல் அல்லது முன்னியக்குதல் மற்றும் அதை வேண்டிய இடத்தில் நிறுத்துதல் என்பதாக இருக்கும். இந்த முறையின் மிகப் பழமையான உதாரணம் லூயி கரோலின் "த்ரோ தி லுக்கிங் கிளாஸில்" காணப்படுவதாக இருக்கலாம் (1871): வெள்ளை ராணி பின்னோக்கி வாழ்கிறார், இருப்பினும் அவருடைய நினைவாற்றல் இரு வழிகளிலும் செயல்படுகிறது. அவள் வகைப்பட்ட காலப் பயணம் கட்டுப்படுத்தப்படாதது: அவர் -1 என்ற ஒளியின் சீரான வேகத்தில் பயணிக்கிறார் என்பதோடு அதை அவரால் மாற்ற இயலவில்லை. டி.ஹெச்.ஒயிட், அவருடைய ஆர்தூரியன் நாவலான "தி ஒன்ஸ் அண்ட் ஃப்யூச்சர் கிங்" , "தி ஸ்வார்ட் இன் தி ஸ்டோன்" (1938) முதல் பாகத்தில் இதே கருத்தாக்கத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்: சூனியக்காரியான மெர்லின் காலத்தில் பின்னோக்கி வாழ்கிறார், ஏனெனாறால் அவர் "காலத்தின் தவறான முனையில்" பிறந்தவராவார் என்பதோடு முன்பகுதியிலிருந்து பின்னோக்கி வாழ வேண்டியிருக்கிறது. "சிலர் இதைக் இரண்டாவது காட்சி என்றழைக்கின்றனர்", என்கிறார் அவர். படிப்படியான காலப் பயணத்தின் இந்த முறை நவீன அறிவியல் புனைவில் பிரபலமானதல்ல, இருப்பினும் இதனுடைய ஒரு வடிவம் "பிரைமர்" என்ற திரைப்படத்தில் காணப்படுகிறது.

காலப் புலனுணர்வு
கருத்துப் படிமத்தின் தொடக்கங்கள்
படிப்படியானது மற்றும் உடனடியானது
நடத்தப்பட்ட பரிசோதனைகள்