நாட்டின் மொத்த சாகுபடி நிலப்பரப்பில் 60% உள்ளடக்கிய அரிசி முக்கிய விவசாய விளைபொருளாகும். மொத்த உணவு தானிய உற்பத்தியில் 97% அரிசி. சர்வதேச அரிசி ஆராய்ச்சி நிறுவனத்துடன் ( ஐ.ஆர்.ஆர்.ஐ ) இணைந்து, 1966 மற்றும் 1997 க்கு இடையில் 52 நவீன அரிசி வகைகள் நாட்டில் வெளியிடப்பட்டன, இது தேசிய அரிசி உற்பத்தியை 1987 ல் 14 மில்லியன் டன்னாகவும், 1996 ல் 19 மில்லியன் டன்னாகவும் உயர்த்த உதவியது. 1988 வாக்கில், நாட்டின் நெல் வயல்களில் பாதியில் நவீன வகைகள் பயிரிடப்பட்டன, இதில் 98% பாசனப் பகுதிகள் அடங்கும். 2011 ஆம் ஆண்டில், மியான்மரின் மொத்த அரைக்கப்பட்ட அரிசி உற்பத்தி 10.26 மில்லியன் டன்களாக இருந்தது, இது 2010 ல் 1.8 சதவீதத்திலிருந்து அதிகரித்தது.

தேக்கு என்பது ஒரு மதிப்புமிக்க ஏற்றுமதியாகும், இது அதன் ஆயுள் காரணமாக ஐரோப்பிய கப்பல் கட்டுமானத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டது, மேலும் 1700 களில் இருந்து 1800 களில் பர்மிய ஏற்றுமதி வர்த்தகத்தின் மைய புள்ளியாக மாறியது. மோங் மாவோ போன்ற உயரமுள்ள பகுதிகளில் ரப்பர் தோட்டங்கள் ஊக்குவிக்கப்படுகின்றன. மோங் பாவ் மாவட்டம் போன்ற தாழ்வான பகுதிகளில் சர்க்கரை தோட்டங்கள் வளர்க்கப்படுகின்றன.

நவீன தொழில்நுட்பத்தில் திறமையான படித்த தொழிலாளர்கள் இல்லாதது பொருளாதாரத்தின் வளர்ந்து வரும் பிரச்சினைகளுக்கு பங்களிக்கிறது. சமீபத்தில், நாட்டில் போதுமான உள்கட்டமைப்பு இல்லை. பொருட்கள் முதன்மையாக தாய் மற்றும் சீன எல்லைகள் மற்றும் யாங்கோனின் முக்கிய துறைமுகம் வழியாக பயணிக்கின்றன.

விவசாயம், இலகுவான தொழில் மற்றும் போக்குவரத்து நடவடிக்கைகளில் தனியார் துறை ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது, அதே நேரத்தில் அரசாங்கம் ஆற்றல், கனரக தொழில் மற்றும் இராணுவத் தொழில்களைக் கட்டுப்படுத்துகிறது. மற்ற தொழில்களில் விவசாய பொருட்கள், ஜவுளி, மர பொருட்கள், கட்டுமான பொருட்கள், கற்கள், உலோகங்கள், எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு ஆகியவை அடங்கும்.

புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல்
இன்னும் தீர்க்கப்படாத உள் நாட்டுப் பிரச்சினைகள்
தொழில் துறை
செம்மொழி சகாப்தம்