உளவியலுக்கு, குறிப்பாக குழந்தை உளவியலுக்கு மிகப்பொிய பங்காற்றியவா். ஏற்கனவே வலியுறுத்தப்பட்ட இரண்டு கோட்பாடுகள் அதாவது குழந்தைகளுக்கு திறமை பிறப்பிலேயே வருவது அல்லது அவைகள் சூழ்நிலைகளாலும் வளா்ப்பினாலும் வருவது என்பதிலிருந்து மாறுபட்ட கருத்தை வைத்தாா்.
பெரும்பாலும் அனைத்து அறிஞா்களும் இவாின் கருத்தை ஏற்றுக்கொண்டனா். குழந்தைகளின் புத்திசாலித்தனத்தை அளப்பதற்கு உருவாக்கிய ஒரு தோ்வை நடத்தும் வாய்ப்பு பெற்றவா், எத்தனை குழந்தைகள் தோ்ந்தனா் என்பதை விடுத்து குழந்தைகள் எவ்வாறு பதிலளித்துள்ளனா் என்பதை ஆராய்ந்தாா். அதனடிப்படையில் குழந்தைகள் ‘வளா்ச்சி நிலை’களில் பலவற்றை கற்றுக்கொள்கின்றனா். அவா்கள் கற்றுக் கொண்டதன் அடிப்படையில் உலக நிகழ்வுகளின் மீதும் மற்றவைகளின் மீதும் அவா்கள் பாா்வை அமைகிறது. குழந்தைகள் என்ன கற்றுக் கொள்கிறாா்கள் என்பதை விட எப்படிக் கற்றுக் கொள்கிறாா்கள் என்பதில் ஆா்வமாக இருந்தாா். பொிய அளவில் இவாின் கருத்துக்கள் கல்வி கற்பிக்கும் முறையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. கல்வியின் கலைத்திட்டமும், பாடத்திட்டமும் பெருமளவில் இவாின் கருத்துக்களை உள்வாங்கிப் பிரதிபலித்தன. இது மட்டுமல்லாமல் இவருடைய கருத்துக்கள் மேலும் பல புதிய ஆராய்ச்சிகளுக்கு வழிவகுத்தது.

ஜீன் பியாஜே (1896-1980)
G ஸ்டான்லி ஹால் (1846-1924)
ஜான் பி வாட்சன் (1878-1958)
லெவ் வியாகேட்ஸ்கை (1896-1934)