வரலாற்றுக் காலத்துக்கு முற்பட்ட மருந்துக்கு முன்னரே கனிமங்களின் பயன்பாடும் தாவரம்-சார்ந்த மருந்துகளும் இருந்ததாக நம்பப்படுகிறது.

எனினும், 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் புற்றுநோய்ச் சிகிச்சைக்காக முதன் முதலில் மருந்து பயன்படுத்தப்பட்டது. எனினும் அது உண்மையில் அந்த நோக்கத்திற்காக பயன்படுத்தப்படவில்லை. முதல் உலகப்போர் சமயத்திலும், இரண்டாம் உலகப்போர் சமயத்திலும் இரசாயனப் போர் முகவராக கடுகுவாயு பயன்படுத்தப்பட்டது. இரண்டாம் உலகப்போரில் இராணுவச் செயல்பாடுகளின் போது மக்களில் ஒரு குழுவினர் எதிர்பாராத விதமாக கடுகுவாயுவை முகர்ந்துவிட்டனர். பின்னர் அவர்களுக்கு இரத்த வெள்ளை அணுக்கள் மிகவும் குறைவானது கண்டறியப்பட்டது. ஒரு முகவர் புற்றுநோய்க்கான விளைவினைப் போன்றே, துரிதமாக-வளரும் இரத்த வெள்ளை அணுக்களை சேதப்படுத்தியதன் காரணமாகவே அவ்வாறு ஏற்பட்டது. ஆகையால், 1940களில், தீவிர நிணநீர் திசுக்கட்டிகளுடன் (சில வெள்ளை இரத்த அணுக்களில் புற்றுநோய்கள்) பல்வேறு நோயாளிகளுக்கு எரிச்சல் உண்டாக்கக்கூடிய வாயுவை முகர்வதற்கு முற்றிலும் மாறாக நரம்புகளில் மருந்துகள் கொடுக்கப்பட்டன. இது தற்காலிகமானதாக இருந்த போதும், அவற்றின் முன்னேற்றம் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது. அந்த அனுபவம், ஆய்வாளர்களை புற்றுநோய்க்கு எதிராக அதேபோன்ற விளைவுகளை ஏற்படுத்தகூடிய மற்ற பொருட்களை ஆய்வு செய்வதற்கு ஏதுவாக்கியது. அதன் விளைவாக, புற்றுநோய் சிகிச்சைக்காக மற்ற பல மருந்துகள் கண்டறியப்பட்டன. மேலும் மருந்து உருவாக்கம் அதிலிருந்து பின்னர் பல பில்லியன் டாலர் துறையாக எழுச்சியடைந்தது. எனினும் ஆரம்பகால ஆய்வாளர்களால் கண்டறியப்பட்ட வேதிச்சிகிச்சையின் கொள்கைகள் மற்றும் வரம்புகள் இன்றும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

மருந்தளவு
எதிர்-உயிரினக்கழிவுகள் (L01B)
வரலாறு
ஹேமடோபொயடிக் உயிரணு மாற்று அணுகுமுறைகள்