ஜெர்மனி ஐரோப்பாவின் பழமையான பொதுவான உடல்நலப் பாதுகாப்பு அமைப்பைக் கொண்டிருக்கிறது, அதன் மூலங்கள் ஓட்டோ வோன் பிஸ்மார்க்கின் சமூகச் சட்டமியற்றலில் தொடங்கின, அது 1883 ஆம் ஆண்டின் உடல்நலக் காப்பீடு மசோதா , 1884 ஆம் ஆண்டின் விபத்துக் காப்பீடு மசோதா மற்றும் 1889 ஆம் ஆண்டின் வயது முதிர்ந்தோர் மற்றும் இயலாதோர் காப்பீட்டு மசோதா ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியதாகும். கட்டாய உடல்நலக் காப்பீடாக, இந்த ஆணைகள் முதலில் குறைந்த-வருவாய்ப் பணியாளர்கள் மற்றும் சில அரசுப்பணியாளர்கள் ஆகியவர்களுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டது; அவற்றின் திட்டம் மற்றும் அதனைத் தொடர்ந்த சட்டமியற்றல் படிப்படியாக விரிவடைந்து மெய்நிகராக முழு மக்களுக்கும் உள்ளடக்கியதாயிற்று. 

தற்போது 85% மக்கள் இயற்றுச் சட்டம் மூலமாக வழங்கப்படும் அடிப்படை உடல்நலக் காப்பீட்டுத் திட்டத்தில் உள்ளடக்கி இருக்கிறார்கள். அது வழக்கமான நிலைத் திட்டத்தை வழங்குகிறது. மீதியுள்ளோர் தனியார் உடல்நலக் காப்பீட்டுக்குப் பொருந்துகிறார்கள். அது பொதுவாக கூடுதல் நன்மைகளை வழங்குகிறது. உலகச் சுகாதார அமைப்பின் படி, 2004 ஆம் ஆண்டு முதல் ஜெர்மனியின் உடல்நலப் பாதுகாப்பு அமைப்பு 77% அரசாங்க-நிதி வழங்கப்படுவதாகவும், 23% தனியார் நிதியளிக்கப்படுவதாகவும் இருக்கிறது.

அரசாங்கம் குறைந்த கூலியுள்ள பணியாளர்களுக்கான செலவுகளை ஓரளவுக்குத் திரும்பச் செலுத்துகிறது. அவர்களின் தவணைகள் முன் தீர்மானிக்கப்பட்ட மதிப்பைக் கொண்டிருக்கின்றன. அதிக கூலியுள்ள பணியாளர்கள் அவர்களின் ஊதியம் சார்ந்து தவணைகளைச் செலுத்துவார்கள். அவர்கள் தனியார் காப்பீட்டுக்கும் பொருத்தமானவர்களாக இருக்கலாம். அது பொதுவாக மிகவும் விலை அதிகமானது. ஆனால் அதன் விலை நபரின் ஆரோக்கிய நிலையைப் பொறுத்து மாறுபடலாம். 

திரும்பச் செலுத்துதல் சேவைக்குக் கட்டணம் அடிப்படையில் இருக்கிறது. ஆனால் அரசாங்கம் மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ சமூகங்கள் மூலமாக குறிப்பிட்ட இடம் சார்ந்த சீரமைப்பில் சட்ட ரீதியான உடல்நலக் காப்பீடை ஏற்றுக் கொள்வதற்கு பல மருத்துவர்கள் அனுமதிக்கின்றனர்.

1980களில் அதிகப்படியான பயன்பாட்டைத் தவிர்ப்பதற்காக இணைத்தொகை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. சமீப ஆண்டுகளில் ஜெர்மனியில் மருத்துவமனையில் தங்குதல் சராசரி காலம் 14 நாட்களில் இருந்து 9 நாட்களாகக் குறைந்துள்ளது. எனினும் அமெரிக்காவுடன் ஒப்பிடும் போது (5 இலிருந்து 6 நாட்கள்) அதிக நாட்களாக இருக்கிறது. வேறுபாட்டில் ஒரு பகுதி நடைமுறைகளுக்கு அல்லது நோய்க்கண்டறிதலுக்கு எதிராக பல நாட்கள் மருத்துவமனையில் இருத்தலில் மருத்துவமனை திரும்பச் செலுத்தலுக்கான முதன்மைப் பரிசீலனை இருக்கிறது. மருந்துச் செலவுகள் 1991 ஆம் ஆண்டு முதல் 2005 ஆம் ஆண்டு வரை படிப்படியாக அதிகரித்து கிட்டத்தட்ட 60% உயர்ந்துள்ளது. செலவுகளைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான முயற்சிகள் இருந்த போதும் ஒட்டுமொத்த உடல்நலப் பாதுகாப்புச் செலவுகள் 2005 ஆம் ஆண்டில் மற்ற மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் GDP இன் 10.7% அதிகரித்திருந்தது. ஆனால் அமெரிக்காவில் செலவழிப்பதைக் காட்டிலும் (கிட்டத்தட்ட GDP இன் 16%) கணிசமானளவில் குறைவாக இருக்கிறது.

விரிவானதும் திட்டமிட்டதும்
கலிபோர்னியா
நெதர்லாந்து
ஜெர்மனி