விளையாட்டுக் கொள்கையானது தத்துவத்திலும் பல வகையில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. , இன் இரண்டு வெளியீடுகளுக்கு பதிலளிக்கும் விதத்தில் [28] மரபின் தத்துவ ரீதியான அம்சத்தை உருவாக்க விளையாட்டுக் கொள்கையைப் பயன்படுத்தினார். அவ்வாறு செய்கையில் அவர் பொதுவான அறிவுத்திறனில் முதல் பகுப்பாய்வை நிகழ்த்தி அதனை விளையாட்டு மற்றும் ஒருங்கியக்க விளையாட்டுகளைப் பகுப்பாய்வு செய்வதில் பயன்படுத்தினார். மேலும் அவர் முதலில் சிக்னலிங் விளையாட்டுகளின் அம்சங்களைக் கொண்டு இதன் பொருளைப் புரிந்துகொள்ளலாம் எனப் பரிந்துரைத்தார். பிற்காலத்திய இந்தப் பரிந்துரையானது லூயிஸ் (, ) போன்ற தத்துவ அறிஞர்களால் பின்பற்றப்பட்டது. விளையாட்டுக் கோட்பாட்டு ரீதியான அம்சத்திற்கான இன் பங்களிப்பைத் தொடர்ந்து உல்மேன் மார்கலிட் (1977) மற்றும் பிச்சியெரி (2006) ஆகியோர் சமூக சராசரி அம்சங்களுக்கான கோட்பாடுகளை உருவாக்கினர். அவை தம்மை பல வகையான நோக்கம் கொண்ட விளையாட்டிலிருந்து ஒருங்கியக்க விளையாட்டாக மாறுவதன் விளைவாக விளையும் நாஷ் சமநிலையில் இருப்பதாக வரையறுக்கின்றன.

விளையாட்டுக் கொள்கையானது தத்துவவாதிகளை இடைத்தொடர்புத் தன்மை சார் அறிவுத் தத்துவவியலைச் சார்ந்து சிந்திக்கும் வகையில் மாற்றியது: அதாவது ஒரு குழுவில் உள்ள மக்கள் பொதுவான நம்பிக்கைகள் அல்லது அறிவைக் கொண்டிருந்தால் என்ன பொருள் மற்றும் ஏஜெண்ட்டுகளின் இடைசெயல்களினால் விளையும் சமூக அளவிலான விளைவுகளுக்கு இந்த அறிவால் என்ன விளைவுகள் ஏற்படும் என்றவாறு சிந்திக்கும்படி மாற்றியது. இத்துறையில் பணிபுரிந்த தத்துவவாதிகளில் பிச்சியெரி (1989, 1993), ஸ்கிர்ம்ஸ் (1990), மற்றும் ஸ்டால்னேக்கர் (1999) ஆகியோரும் அடங்குவர்.
நன்னெறி தர்மத்தில், தாமஸ் ஹாப்ஸ் தொடங்கிய பணித்திட்டத்தைப் பின்பற்ற முயற்சித்துள்ளனர். அது சுய-ஆர்வத்திலிருந்து நன்னெறிகளை வருவிப்பது பற்றியதாகும். ப்ரிசனர்ஸ் டைலெம்மா போன்ற விளையாட்டுகள் நன்னெறி மற்றும் சுய-ஆர்வத்திற்கிடையே தோற்ற அளவிலான முரண்பாட்டைக் கொண்டுள்ளதால், சுய-ஆர்வத்திற்குத் தேவைப்படும் ஒருங்கியக்கமானது இந்தப் பணித்திட்டத்திற்கு ஒரு முக்கியக் கூறாக உள்ளது என்பதை விளக்கவும் முயற்சித்துள்ளனர். இந்தப் பொது உத்தியானது அரசியல் தத்துவத்தில் பொது சமூக ஒப்பந்தக் கருத்துக்கோணமாகும் (எடுத்துக்காட்டுகளுக்கு மற்றும் ஆகியவற்றைக் காண்க.

பிற ஆசிரியர்கள் நன்னெறி மற்றும் அது சார்ந்த விலங்குகள் நடத்தை ஆகியவை பற்றி வளர்ந்துவரும் மனித மனப்போக்குகளை விளக்க பரிணாமவியல் விளையாட்டுக் கொள்கையைப் பயன்படுத்த முயற்சித்துள்ளனர். நன்னெறி தொடர்பான வளர்ந்துவரும் மனப்போக்குகளுக்கான விளக்கம் வழங்கும் நோக்கத்தில், இந்த ஆசிரியர்கள் ப்ரிசனர்ஸ் டைலெம்மா, ஸ்டாக் ஹண்ட் மற்றும் நாஷ் பார்கெயினிங் விளையாட்டு ஆகியவற்றை கவனமாக ஆய்வு செய்து வருகின்றனர் (காண்க, எ.கா., மற்றும் ).

விளையாட்டுக் கொள்கையின் சில பகுதிகளில் கருத்தில் கொள்ளப்படும் சில கருதுகோள்கள் தத்துவத்தில் கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டு சவால் விடப்பட்டுள்ளன. உளவியல் சார்ந்த தன்முனைப்பியலானது சுய-ஆர்வமாகக் குறைக்கப்பட்ட பகுத்தறிவு என்பது தத்துவவாதிகளுக்கிடையே உள்ள விவாதத்திற்குரிய கருத்தாகவே உள்ளது. ("உளவியல் சார்ந்த தன்முனைப்பியல்#விமர்சனம் என்பதைக் காண்க" )

பங்கீட்டு சார்பு வடிவம்
சமச்சீர் தன்மை கொண்டவை மற்றும் சமச்சீரற்ற தன்மையற்றவை
பூச்சியக் கூடுதல் விளையாட்டுகள் மற்றும் பூச்சியக் கூடுதலற்ற விளையாட்டுகள்
தத்துவம்