ரோமர்கள் டிசம்பர் 25ஆம் நாள் "வெற்றிவீரன் சூரியன்" (sol invictus) என்றைழைக்கப்பட்ட சூரியக்கடவுளின் பிறந்த நாளை கொண்டாடும் வகையில் "நட்டாலிஸ் சோலிஸ் இன்விக்ட்டி" என்ற பண்டிகையைக் கொண்டாடினர். இது கி.மு. 222 முதல் 218 வரை ரோமின் அரசனாக இருந்த "எலகாபலுஸ்" காலத்தில் ரோமுக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு கி.மு. 275 முதல் 270 வரை "அவுரேலியன்" காலத்தில் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்திருந்தது.
சோல் இன்விக்டுஸ் ("வெற்றிவீரன் சூரியன்" அல்லது "தோல்வியடையாத சூரியன்") என்பதுசிரியாவில் பழங்காலத்தில் வழிபடப்பட்ட கடவுள் ஆகும்.
டிசம்பர் 25 குளிர்கால நாளாக கருதப்பட்டது. இதை ரோமர்கள் "புருமா" என அழைத்தனர். ஜூலியஸ் சீசர் கி.மு. 45இல் ஜுலியன் நாட்காட்டியை அறிமுகப்படுத்திய போது இந்தக குறிப்பிட்ட நாள் குளிர்காலத்தில் டிசம்பர் 25 அன்று வந்தது. எனினும் தற்காலத்தில் அது டிசம்பர் 21 அல்லது 22இல் வருகின்றது. சோல் இன்விக்டுஸ் கிறிஸ்துமசின் தொடக்கத்துக்கு மிகப்பெரிய காரணமாக அமைந்தது என "கத்தோலிக்க கலைக்களஞ்சியம்" குறிப்பிடுகிறது. சில ஆரம்ப கிறிஸ்தவ எழுத்தாளர்களும் இயேசுவின் பிறப்பை சூரியனின் மறு உதயத்தோடு ஒப்பிட்டுள்ளதைக் காணலாம், எடுத்துக்காட்டாக, சிப்ரியன் என்ற கிறிஸ்தவ ஆயர் "கி.மு 300கள் முதல் கிபி 258 வரை" என்கிற தகவல் தொகுப்பில்) பின்வருமாறு எழுதியுள்ளார்:
மார்ச் 25ஆம் நாள் மரியா என்கிற மேரி (மர்யம்) இயேசுவைக் கருத்தரித்தார் என்னும் நம்பிக்கை தொடக்க காலக் கிறித்தவரிடையே நிலவியது. அதிலிருந்து ஒன்பது மாதங்கள் கணக்கிட்டு, டிசம்பர் 25இல் இயேசு பிறந்தார் என்று கிறித்தவர்கள் ஆண்டுதோறும் கிறிஸ்து பிறப்புவிழாவைக் கொண்டாடத் துவங்கினர்.

எனவே இன்றைய ஆய்வு முடிவுகளின்படி "இயேசு கிறித்து இவ்வுலகிற்கு ஒளியாக வந்தார்" என்னும் கருத்தை வலியுறுத்தும் வகையில் துவங்க காலக் கிறித்தவர்கள் அக்காலத்தில் வழக்கிலிருந்த "சோல் இன்விக்டி" விழாவைத் தழுவி இயேசுவின் பிறப்புவிழாவை அமைத்தனர் எனக் கொள்ளலாம்.

நட்டாலிஸ் சோலிஸ் இன்விக்ட்டி (natalis solis invicti) பண்டிகை
வரலாறு
பிரதேச கொண்டாட்டங்கள்
கிறிஸ்தவ பண்டிகையின் தோற்றம்