முதலாவது உலகப் போர்க் காலத்தில் இக்கட்டிடமும் ஒரு இராணுவ மருத்துவ நிலையமாக மாற்றப்பட்டது. டிசம்பர் 1914 முதல் சனவரி 1916 வரை இந்திய இராணுவத்திலிருந்து சுகவீனம் உற்றோரும் காயமடைந்தோருமான படை வீரர்களுக்கு இந்த முன்னாள் அரச மாளிகையில் மருத்துவம் செய்யப்பட்டது. இக்கட்டிடத்தின் அயலில் முன்னர் குதிரை லாயக் கட்டிடங்களாக இருந்து பின்னர் திருத்தியமைக்கப்பட்ட கட்டிடங்களும் பவிலியன் மருத்துவ நிலையத்தின் பகுதிகளாகச் செயற்பட்டன. இது இரண்டு அறுவை மருத்துவக் கூடங்களுடன் 720 படுக்கைகளைக் கொண்டதாக உருவாக்கப்பட்டிருந்தது. இதில் 2,300 வீரர்களுக்கு மேல் சிகிச்சை பெற்றுள்ளனர். நோயாளிகளின் பல்வேறுபட்ட மத, பண்பாட்டுத் தேவைகளை நிறைவேற்றும் வகையில் விரிவான ஒழுங்குகளும் இங்கே செய்யப்பட்டிருந்தன. சிகிச்சை பெறும் போர் வீரர்களுக்கு அவர்களுடைய சாதி, மதங்களைச் சேர்ந்தவர்களே சமைத்துப் பரிமாறும் வகையில் வேறு வேறான ஒன்பது சமையல் கூடங்கள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன. முசுலிம்களுக்கு மக்காவை நோக்கித் தொழுவதற்கான இடவசதியும், சீக்கியர்களுக்கு கூடாரம் ஒன்றில் குருத்துவாராவும் இருந்தன.

இந்தியாவைச் சேர்ந்த காயமடைந்த படைவீரர்கள் நல்ல முறையில் பேணப்படுவதை எடுத்துக்காட்ட இந்தப் பவிலியன் மருத்துவமனையைப் பிரித்தானிய அரசு பயன்படுத்தியது. அரசின் அனுமதியுடன், இந்த மாளிகையின் பளபளப்பான அறைகள் நோயாளர் அறைகளாக மாற்றப்பட்டு உள்ளதைக் காட்ட பல படங்கள் எடுக்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்டன. யூலை 1915 கிச்சினர் பிரபு இம்மருத்துவமனைக்கு வந்தார். ஆகத்தில் அரசர் ஐந்தாம் ஜார்ச் வந்து நோயாளிகளைப் பார்த்ததோடு பலருக்கு இராணுவ மதிப்புகளும் வழங்கப்பட்டன.

பெரும்பாலான இந்தியப் படைவீரர்கள் மேற்குப் போர்க் களங்களில் இருந்து திரும்பப் பெறப்பட்டதால், சனவரி 1916ல் இங்கிருந்த இந்திய மருத்துவமனை மூடப்பட்டது. ஏப்ரல் 1916ல், கால் கைகளை இழந்த பிரித்தானியப் படை வீரர்களுக்குச் சிகிச்சை அளிப்பதற்காக இந்த மருத்துவமனை மீண்டும் திறக்கப்பட்டது. சிகிச்சை மட்டுமன்றி அவர்களுக்கு மறுவாழ்வு அளிப்பதற்காகத் திறன் பயிற்சிகளை வழங்கும் வசதிகளும் இங்கு இருந்தன. இந்தப் பவிலியன் மருத்துவ மனை 1920 கோடைகாலம் வரை இயங்கியது. பின்னர் அது திரும்பவும் பிரைட்டன் நகர நிர்வாகத்திடம் மீளளிக்கப்பட்டது.

விற்பனை
முதல் உலகப்போர்க் காலம்
வரலாறு
தற்போதைய நிலை