19 மற்றும் இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் புரோமைடு சேர்மங்கள், குறிப்பாக பொட்டாசியம் புரோமைடு மயக்க மருந்தாகப் பயன்பட்டது. அமெரிக்காவில் 1975 ஆம் ஆண்டு வரையிலும் மயக்க மருந்து மற்றும் தலைவலி நீக்கியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்த புரோமோ செல்ட்சர் என்ற மருந்து தன்னிச்சையாக தன் பயன்பாட்டை இழந்தது. நாட்பட்ட நச்சுத்தன்மைக்கு புரோமைடுகள் காரணமாக இருக்கும் எனக் கருதப்பட்டதுதான் இதற்குக் காரணமாகும்

புரோமைடு என்ற சொல், அதிகப் பயன்பாட்டினால் தேய்வழக்கில் ஒன்று தன் உண்மையானப் பொருளை இழந்து விடும் என்ற பொருளுடையது. எனவே மயக்கமருந்து என்ற பயன்பாட்டின் அடிப்படையில் இப்பெயர் தோன்றியிருக்கலாம. 

புரோமைடு அயனி ஒரு வலிப்புநோய் தணிப்பியாகும். இன்றுவரையிலும் கூட கால்நடை மருத்துவத்தில் இதே பயன்பாட்டிற்காக இது பயன்படுத்தப்படுகிறது. சிறுநீரகங்களால் புரோமின் அயனி வெளியேற்றப்படுகிறது. பல மருந்துகளுடன் ஒப்பிடுகையில் மனித உடலில் புரோமின் அயனியின் அரை வாழ்வுக்காலம் (12 நாட்கள் ) என்பது அதிகமானது ஆகும். இதனால் மருந்தூட்டம் கொடுத்து கட்டுப்படுத்துவதில் பல சிரமங்கள் உண்டாகின்றன. ஒரு புதிய மருந்தூட்டம் கொடுக்கப்பட்டால் உடல் சமநிலையை எய்த பலமாதங்கள் வரைக்கும் காத்திருக்க வேண்டியதிருக்கிறது. மூளை முதுகுத்தண்டு நீரில் புரோமின் அயனியின் அடர்த்தி இரத்தத்தில் உள்ளதைப் போன்று முப்பது சதவீதமாகும். உடலின் குளோரைடு உட்கொள்ளல் அளவையும் வளர்சிதை மாற்றத்தையும் இந்த அளவு பெரிதும் பாதிக்கிறது. 

இருந்தாலும், அமெரிக்காவில் கால்நடை மருந்தாக , குறிப்பாக நாய்களுக்கான வலிப்பு நோய் சிகிச்சையில் இன்னும் புரோமைடு பயன்படுத்தப் படுகிறது. கால்நடை நோய் கண்டறியும் இரத்தப் பரிசோதனை நிலையங்களில் இரத்தப் புரோமைடு அளவை சோதித்து வருகின்றனர். ஆனால் உணவு மற்றும் மருந்து கட்டுப்பாட்டுக் கழகத்தால் அங்கீகரிக்கப் படாத காரணத்தால் இது மனிதர்களுக்கான சிகிச்சையில் பயன்படுத்தப் படுவதில்லை. சிகிச்சைகான புரோமின் அளவு கண்டறியப்பட்டு செருமன் போன்ற சிலநாடுகளில் மனித வலிப்பு நோய் சிகிச்சைக்கும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. 

நாட்பட்ட புரோமைடு உபயோகம் விரைவில் புரோமியத்தில் கொண்டு சேர்க்கிறது. இதனால் பல்திற நரம்பியல் நோய்குறிகள் வெளிப்படுகின்றன. மேலும், புரோமைடு அதிகப்பயன்பாடு காரணமாக தோல் வெடிப்பு போன்ற தொல்லைகளும் உண்டாகலாம். பார்க்க: பொட்டாசியம் புரோமைடு

1900 ஆம் ஆண்டுகளின் முற்பகுதியில் இலித்தியம் புரோமைடு மயக்க மருந்தாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. பின்னர் 1940 ஆம் ஆண்டுகளில் உபயோகிப்பவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பாலும் சில இதய நோயாளிகள் இறந்த காரணத்தாலும், பாதுகாப்பு மற்றும் செயல்திறம் மிக்க (பார்பிட்டியூரேட்டுகள்) மயக்க மருந்துகள் எழுச்சி பெற்றதாலும் இலித்தியம் புரோமைடுகள் வழக்கிழந்தன. இலித்தியம் கார்பனேட்டு மற்றும் இலித்தியம் குளோரைடு சேர்மங்கள் போல இதுவும் இருமுனைக் கோளாறுகள் சிகிச்சையில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

முதலாம் உலகப்போரின் பொழுது வீரர்களின் பாலுணர்வுத் தேவைகளை மட்டுப்படுத்த ஆங்கிலேய சிப்பாய்களுக்கு புரோமைடு வழங்கப்பட்டதாக ஒரு கருத்து நிலவியது. ஆனால் இச்செய்தி சரியான முறையில் ஆவணப்படுத்தப்படவில்லை. இராணுவ நடவடிக்கைகளுக்கு தடை ஏற்படுத்தும் என்பதால் இவ்விவாதம் நகரத்தில் நிகழ்ந்த வெற்றுப் புனைவுக் கதையாக முடிந்தது. ஒரு வீரனுக்கு நரம்பியல் நோய்க்காகவும் அதிகநேர வேலைக்காகவும் தன்னுடைய கவிஞனும் புகழும் என்ற நாடகக் கதையில் புரோமைடு வழங்கப்பட்டதாக இலார்டு தன்சானி குறிப்பிடுகிறார்.

கண்டறிதல்
மருத்துவப் பயன்கள்
உயிரியலில் புரோமைடுகள்
இயற்கையில் புரோமைடு