ரஞ்ஜித் சிங் பஞ்சாப்பின் ஆட்சியாளராக தன்னை மேம்படுத்தினார், மேலும் 1839 ஆம் ஆண்டில் தனது மரணப்படுக்கையிலிருந்து ஒரிசாவிலுள்ள ஜகன்னாத் கோயிலுக்கு கோஹினூரை அளிக்க விரும்பினார். ஆனால் இந்த கடைசி நிமிட உயில் பற்றி சர்ச்சை இருந்தது, மேலும் அது செயல்படுத்தப்படவில்லை. மார்ச் 29, 1849 ஆம் ஆண்டில், லாகூர் கோட்டையில் பிரிட்டிஷ் தனது கொடியைப் பறக்கவிட்டு, பஞ்சாப் இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் பேரரசின் அங்கமாக இருப்பதாக அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தது. இந்தக் கையகப்படுத்தலை அதிகாரப்பூர்வமாக்கும் சட்டபூர்வ உடன்படிக்கையான லாகூர் ஒப்பந்தத்தின் நெறிமுறைகளில் ஒன்று, பின்வருமாறு இருந்தது:

இந்த ஒப்பந்தத்தை உறுதிப்படுத்தும் பொறுப்பில் கவர்னர் ஜெனரல் லார்டு டல்கௌசி இருந்தார். மற்ற யாரையும் விட, கோஹினூரை பிரிட்டிஷார் கைப்படுத்துவதில் டல்கௌசி மிகுந்த பொறுப்புடன் இருந்தார், இதில் தனது சிறப்பான ஆர்வத்தை தனது மீதமுள்ள வாழ்நாள் முழுவதும் காண்பிக்கத் தொடர்ந்தார். இந்தியாவில் டல்ஹௌசியின் பணி சில நேரங்களில் விவகாரங்களில் இருந்தது, மேலும் மற்றவற்றை விடவும் அவரது வைரம் கையகப்படுத்தல் சில சமகால பிரிட்டிஷ் ஆளுநர்களால் விமர்சிக்கப்பட்டது. இருப்பினும் அந்த வைரம் இங்கிலாந்து ராணியிடம் பரிசாக அளிக்கப்பட வேண்டும் என்ற சில பரிந்துரைகளும் இருந்தன, அந்த வைரமானது போரில் சீர்குலைந்திருந்ததாக டல்கௌசி வன்மையாக உணர்ந்தார் மேலும் அதை தொடர்ந்து சீர்படுத்தினார் என்பது தெளிவாகின்றது. அவரது நண்பர் சர் ஜியார்ஜ் கூப்பர் அவர்களுக்கு 1849 ஆகஸ்டில் அவர் கடிதம் எழுதினார், அதில் அவர் குறிப்பிட்டது:

டல்கௌசி, 1850 ஆம் ஆண்டில் வைரத்தை மஹாராஜா ரஞ்ஜித் சிங்கின் இளம் வழித்தோன்றல் துலீப் சிங் அவர்களால் மகாராணி விக்டோரியாவிற்கு வழங்குமாறு ஏற்பாடு செய்தார். மஹாராஜா துலீப் சிங்க், மஹாராஜா ரஞ்ஜித் சிங் மற்றும் அவரது ஐந்தாவது மனைவி மஹாராணி ஜிந்த் கௌர் ஆகியோரின் இளைய மகன் ஆவார். 13 வயதான துலீப் ஆபரணத்தை வழங்க இங்கிலாந்துக்குப் பயணித்தார். கோஹினூரை ராணி விக்டோரியாவிற்கு வழங்குகின்ற இந்த நிகழ்ச்சியானது, போரில் தோற்றவர் வைரத்தை மாற்றிக்கொள்ளும் நீண்ட வரலாற்றில் இது சமீபத்தியது ஆகும். துலீப் சிங் டாக்டர் ஜான் ஸ்பென்ஸ் லாக்கின் பாதுகாவலில் தங்க வைக்கப்பட்டார். லாக்கின் பிரிட்டிஷ் இராணுவத்தில் மருத்துவராகப் பணியாற்றினார், அவர் சில ஆண்டுகள் கிழக்கு இந்தியாவின் மேற்கு வங்காளத்தில் பணியாற்றினார், மேலும் அவர் ஸ்காட்லாந்தின் ஆர்க்னே தீவுகளின் ஸ்ட்ரோம்னெஸ் சவுத்எண்டை இருப்பிடமாகக் கொண்டவர். அவரது குடும்பம் ஸ்ட்ரோம்னெஸ்ஸில் 1800களின் தொடக்கத்திலிருந்து லாக்கின்ஸ் இன்னை நடத்தி வந்தது. டாக்டர் லாக்கின், அவரது மனைவி லீனா மற்றும் இளம் துலீப் சிங் ஆகியோர் கோஹினூர் வைரத்தை ராணி விக்டோரியாவிடம் ஒப்படைப்பதற்காக இங்கிலாந்து பயணித்தனர். 

சரியான நேரத்தில் கவர்னர் ஜெனரல் கோஹினூர் வைரத்தை லாக்கினிடமிருந்து பெற்றார், அவர் லாஹூரில் ராஜ அரண்மனையில், கோட்டையின் கவர்னர் ஜெனரலாக நியமிக்கப்பட்டார், அத்துடன் தோஷக்னா அல்லது அரச கருவூலமும் அளிக்கப்பட்டது, அக்கருவூலத்தை லாக்கின் தோராயமாக £1,000,000 (2020 இல் அது £ மதிப்பிட்டார், இதில் கோஹினூர் அடங்கவில்லை, 6 ஏப்ரல் 1848 அன்று, 7 டிசம்பர் 1849 தேதியிட்ட ரசீதின் கீழ், நிர்வாகக் குழுவின் உறுப்பினர்களின் வருகையில் குறிப்பிட்டார் – உள்ளூர் வாசி எச்.எம் லாரென்ஸ், சி.சி. மான்செல், எச்.எம் லாரென்ஸின் இளைய சகோதரர் ஜான் லாரென்ஸ் மற்றும் இந்திய அரசாங்கத்தின் செயலாளர் சர் ஹென்றி எல்லியாட் ஆகியோர் இருந்தனர். அந்த ஆபரணம் ராணி விக்டோரியாவிற்கு வழங்குவதற்காக ஜான் லாரென்ஸ் மற்றும் சி.சி. மான்செல் ஆகியோரின் பாதுகாப்பில் இங்கிலாந்து அனுப்பப்பட்டது, எச்.எம் .எஸ் மெடேயாவின் தலைமையிலான கடும் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளில் கப்பல் பம்பாயிலிருந்து கிளம்பியது.

நீண்ட தூர கப்பல் பயணம் சிக்கல் மிகுந்ததாக இருந்தது - கப்பலில் காலரா ஒரு தடையாக இருந்தது, கப்பல் மொரீசியஸ் வந்தடைந்த போது உள்ளூர் வாசிகள் அதனைக் கிளம்புவதற்கு வற்புறுத்தினர் மேலும் அவர்கள் தங்களின் கவர்னரிடம் கப்பல் பதிலளிக்கவில்லை எனில் அதனை அழிக்க ஆயுதத் தாக்குதல் நடத்தக் கோரினர். அதன் பின்னர் சிறிது இடைவெளியில் கப்பல் கடும் புயலால் தாக்கப்பட்டு பன்னிரெண்டு மணி நேரம் நீடித்தது. பிரிட்டன் வந்து சேர்ந்ததும், பயணிகளும் அஞ்சல்களும் பிளைமவுத் துறைமுகத்தில் இறக்கிவிடப்பட்டனர், ஆனால் கோஹினூர் கப்பலிலேயே இறக்கப்படாமல், போர்ட்ஸ்மவுத் துறைமுகத்தை அடையும் வரையில் அப்படியே இருந்தது, அங்கிருந்து லாரன்ஸ் மற்றும் மான்செல் இருவரும் வைரத்தை எடுத்துக்கொண்டு இலண்டன் நகரிலுள்ள இந்தியா இல்லத்திற்குச் சென்று, பின்னர் அதை HEIC இன் தலைவர் மற்றும் துணைத் தலைவரின் பாதுகாப்பில் ஒப்படைத்தனர். சீக்கியப் போரின் முடிவின் நெறிமுறைகளின் பகுதியான 3 ஜூலை 1850 அன்று கோஹினூர் வைரத்தை ராணியிடம் ஒப்படைத்தலுடன், HEIC இன் 250 ஆவது ஆண்டுவிழாவும் சேர்ந்து வந்தது. டாக்டர் லாக்கின் 1854 ஆம் ஆண்டில் ராணி விக்டோரியாவிடம் இருந்து வீரத்திருத்தகைப் பட்டத்தைப் பெற்றார், மேலும் அவர் சர் ஜான் ஸ்பென்ஸர் லாக்கின் என்று அறியப்பட்டார் (அவர் தனது மையப் பெயரில் 'r' ஐ சேர்த்து அதனை ஸ்பென்ஸ் (Spence) என்பதிலிருந்து ஸ்பென்ஸர் (Spencer) என்று மாற்றினார்). வைரமானது இப்போது இங்கிலாந்தின் அரசரின் பெண் துணையால் மணிமுடியில் அணிகலனாக அமைக்கப்படுகின்றது, மேலும் தற்போது ராணி எலிசபெத்தின் மகுடத்தில் உள்ளது.

துலீப் சிங் 1853 ஆம் ஆண்டில் கிறிஸ்துவ மதத்திற்கு மாற்றப்பட்டார், ஆனால் அவர் மீண்டும் 1888 ஆம் ஆண்டில் சீக்கிய மதத்திற்கு மாறினார், 1854 ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டனுக்கு டாக்டர் லாக்கின் மற்றும் அவரது மனைவியுடன் பயணித்தார். பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்திடம் இருந்து வந்த போதுமான ஊக்கத் தொகை அவருக்கு ஓய்வான, மகிழ்ச்சியான மற்றும் உயர்தர வாழ்வுக்கு வழிவகுத்தது, அவர் அரச குடும்பத்துடன் விண்ட்சோர் மற்றும் ஆஸ்போர்ன் ஆகியவற்றின் வழக்கமான பார்வையாளராக இருந்தார். அவர் ராணி மற்றும் இளவரசர்களுக்கு நண்பராக மாறினார், மேலும் அவர் அரச குடும்பத்திற்குப் பின்னர் அடுத்ததான முன்னுரிமையில் நடத்தப்பட்டார். இளவரசர் ஆல்பர்ட் அவருக்குக்காக அரச சின்னத்தை வடிவமைத்தார், இருப்பினும் ராணுவக்கல்லூரியில் அது ஒருபோதும் பதிவுசெய்யப்படவில்லை. அவர் 1861 ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டன் குடியுரிமையை வழங்கினார் மற்றும் 25 ஜூன் 1861 அன்று புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட மிகவும் பெருமைமிக்க இந்திய நட்சத்திர முதல் வீரமிக்க இராணுவ அதிகாரிகளில் ஒருவராக நியமித்தார், அப்போது இராணியால் பின்வரும் அறிவிப்பு வெளியானது: 

அவர் 1866 ஆம் ஆண்டில் கட்டளையிடும் நைட் கிராண்ட் காமாண்டராக உருவாக்கப்பட்டார். 18 ஏப்ரல் 1863 அன்று இறந்த சர் ஜான் ஸ்பென்ஸர் லாக்கினின் இறுதி ஊர்வலத்தில் முக்கியமான துக்கம் அனுஷ்டிப்பவராக இளவரசர் இருந்தார், மேலும் லாக்கின் இங்கிலாந்தின் சஃப்போல்க்கிலுள்ள ஃப்லெக்ஸிஸ்டவ்வில் எரிக்கப்பட்டார். 
! சில நிமிடங்கள் அவர் தேம்பியவாறே தனது பாதுகாவலர் அறைக்கு வந்து, 'லாகூர் ஒப்பந்தத்தை வேண்டினார்', அதில் தான் விரும்பியதை அனுமதிக்கும் படி இருப்பதைக் குறிப்பிட்டார்!" - லேடி லாக்கின்ஸ் ரீகலக்ஷென்ஸ், எடித் டல்ஹௌசி லாக்கின்.

இந்தியாவிலிருந்து கடந்து வந்த பாதை
புராணங்கள்
கோஹினூரின் சாபம்
பேரரசர்களின் கற்கள்