செப்டிக் தொட்டிகள் மற்றும் பிடிப்புத் தொட்டிகள் போன்று நிகழ்விட சாக்கடை அமைப்புகள் மிக அதிக அளவு நைட்ரஜனைச் சுற்றுச்சூழல்களில் வெளியிடுகிறது, அதை ட்ரெய்ன்ஃபீல்ட் மூலம் நிலத்துக்குள் வெளியேற்றுகிறது. நோய்க்கிருமிக்குரிய செயல்பாடுகள் கழிவுநீரில் இருக்கும் நைட்ரஜன் மற்றும் இதர மாசுக்களைப் பயன்படுத்துகிறது.

எனினும், சில பகுதிகளில், கழிவுநீரின் சிலவற்றை அல்லது ஒட்டுமொத்தமாகவும் கையாளும் திறனை மண் கொண்டிருப்பதில்லை, இதன் காரணமாக மாசுக்களுடன் கூடிய கழிவுநீர் நீர்நிலைகளில் நுழைந்துவிடுகிறது. இந்த மாசுக்கள் ஒன்றாக திரட்டப்பட்ட குடிநீரில் கலந்து விடுகிறது. மிகவும் கவலையளிக்கும் மாசுக்களில் ஒன்றாக இருப்பது நைட்ரேட் வடிவம்கொண்ட நைட்ரஜன். குடி தண்ணீருக்கான தற்போதைய EPA வரையறை ஒரு லிட்டருக்கு 10 ppm அல்லது 10 மி.கி. ஆனால் வழக்கமாய் ஒரு குடும்பத்திலுள்ள கழிவுநீர் 20-85 ppm என்ற எல்லையில் உற்பத்தி செய்கிறது.

குடிநீருடன் தொடர்புடைய (>10 ppm நைட்ரேட்டுடன்) உடல்நல இடர்ப்பாடுகளில் இருப்பது மெதிமோக்ளோபினெமியா உருவாக்கம், மேலும் அது ப்ளூ பேபி சிண்ட்ரோம் ஏற்படுத்தவதாகவும் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. வழக்கமாய் இருக்கும் சாக்கடை அமைப்புகளுக்குப் பதிலாக மேம்படுத்தப்பட்ட கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு அமைப்புகளை அறிமுகப்படுத்த இப்போது பல்வேறு நாடுகள் பல திட்டங்களைத் தொடங்கியிருக்கின்றன. இந்த அமைப்புகளின் விளைவாக இருப்பது நைட்ரஜனின் ஒட்டுமொத்த அளவில் குறைப்பு, அத்துடன் கழிவுநீர்களில் இருக்கும் இதர மாசுகளும் குறைந்துள்ளது.

அனிரோபிக் அமோனியம் ஆக்சிடேஷன்
N வின் மாற்றம்
டீநைட்ரிஃபிகேஷன்
கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு