கோபிநாத்தின் முதல் புதினமான "மனா ககிராரா சாசா" 1940 இல் வெளியிடப்பட்டது, அதைத் தொடர்ந்து "தாதி புதா" (1944), "பராஜா" (1945) மற்றும் "அம்ருதாரா சந்தனா" (1947) போன்ற புதினங்கள் வெளியிடப்பட்டது. அவரது இலக்கிய வெளியீடு ஏராளமாக இருந்தது. அவர் இருபத்தி நான்கு புதினங்கள், பத்து சிறுகதைத் தொகுப்புகள், மூன்று நாடகங்கள், இரண்டு சுயசரிதைகள், விமர்சனக் கட்டுரைகளின் இரண்டு தொகுதிகள் மற்றும் ஒடிசாவின் காந்தா, கடபா மற்றும் சோரா பழங்குடியினரின் மொழிகள் குறித்த ஐந்து புத்தகங்களையும் எழுதினார். டால்ஸ்டாயின் போர் மற்றும் அமைதி புத்தகத்தை, 'யுத் ஓ சாந்தி' என்ற பெயரில், (1985-86) மூன்று தொகுதிகளாகவும், ரவீந்திரநாத் தாகூரின் ஜோகாஜாக் (1965) ஐ ஒடியா மொழியில் மொழிபெயர்த்தார். 

"பராஜா" (1945) ஒரு பழங்குடி சமூகத்தின் வாழ்க்கையை அடிப்படையாகக் கொண்ட கதை ஆகும். இது ஒருவரின் மூதாதையரின் நிலத்துடனான இணைப்பை விவரிக்கும் கதையாக உள்ளது. சீதகாந்த் மகாபத்ரா இந்த நாவலை "சிதைந்த கனவுகளின் கதை" என்று விவரிக்கிறார்.   

மத்திய சாகித்ய அகாதமி விருதை (1955) பெற்ற முதல் புதினமான "அம்ருதாரா சந்தனா" (1947), ஒடிசாவின் தெற்குப் பகுதிகளில் உள்ள மற்றொரு பழங்குடியினரான "காந்தர்களின்" வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. 

விருதுகள்
புதினங்கள்
சிறுகதைகள்
தொழில்