இங்கு வேளாண்மையே முக்கிய தொழில். இந்தியா விடுதலை அடைந்த காலத்தில் புன்செய் தானியங்களான கம்பு, கேழ்வரகு, கொள்ளு, வரகு, தினை, சாமை, துவரை, கடலை, எள்ளு, தட்டை பயறு, உளுந்து ஆகியவை பயிரிடப்பட்டன. சில ஆண்டுகளில் மழை சரியாக பெய்யாவிட்டால் அந்த ஆண்டு மக்கள் வறுமையில் வாடினர். சிறிதளவு பயிரிடப்பட்டு வந்த முந்திரி வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்து வெளிநாட்டு செலாவணி ஈட்டத் தொடங்கிய பின் புன்செய் தானியங்கள் பயிரிடுவதைத் தவிர்த்து முந்திரியை பயிரிட தொடங்கினர்.

முந்திரி பங்குனி, சித்திரை, வைகாசி ஆகிய மூன்று மாதங்களில் அறுவடை நடை பெறும். மற்ற மாதங்களில் முந்திரி சார்ந்த கொட்டை உடைத்தல், முந்திரி பருப்பின் மீதுள்ள தோலை உரித்தல்,தரம் பிரித்தல் போன்ற வேலைகளில் மக்கள் ஈடுபட்டு சம்பாதிப்பர். வியாபாரிகள் நவீன இயந்திரத்தின் மூலம் பருபபை பக்குவம் செய்து வெளிநாடுகளூக்கு ஏற்றுமதி செய்கின்றனர். 2011 ல் வீசிய தானே புயலில் சுமார் 30 ஆண்டுகள் வயதான நன்கு காய்க்கும் முந்திரிகள் அனைத்தும் புயலால் வேருடன் பிடுங்கி எறிந்து விட்டது. எஞ்சிய மரங்கள் தண்டு துளைப்பான் பூச்சிகளால் பட்டு போயிற்று.

கல்வி
கோவில்கள்
மக்கள்
தொழில்