மத்திய இந்தியாவில் கற்கால குடியிருப்புகள் இருந்ததற்கு பீம்பேட்கா குகைகள் சான்றாக உள்ளது. 
நர்மதை ஆற்றுச் சமவெளியின் பல்வேறு இடங்களில் கற்கால கருவிகள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது. 
ஏரண், கயதா, மகேஷ்வர், நாக்தா மற்றும் நவ்ததோலி இடங்களில் செம்புக்காலத்திய தொல்லியல் களங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

கிமு 30,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஓவியங்களுடன் குகைகள் மத்திய இந்தியாவில் பல்வேறு இடங்களில் கண்பிடிக்கப்பட்டுள்ளது. 
தற்கால மனிதக் குடியிருப்புகள் துவக்கத்தில் நர்மதை ஆறு, சம்பல் ஆறு மற்றும் பேட்வா ஆற்றுச் சமவெளிகளில் உருவானது. 

வேதகாலத்தில் மத்திய இந்தியாவின் விந்திய மலைத்தொடர், இந்தோ ஆரியர்களின் தெற்கு எல்லையாக விளங்கியது. 
மராத்தியப் பேரரசின் ஒரு கிளையான ஓல்கர் வம்சத்தினர், இந்தூர் இராச்சியத்தை ஆண்டனர்.
விந்தியப் பிரதேசத்தின் தற்கால புந்தேல்கண்ட் மற்றும் பகேல்கண்ட் பகுதிகளை ஆண்ட 35 சுதேச சமஸ்தானங்கள், 1947ல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் 1948ல் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது. 1956ல் மத்திய பாரதம் மற்றும் விந்தியப் பிரதேச மாநிலங்கள் மற்றும் போபால் ஆகிய பகுதிகள் மத்தியப் பிரதேசத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 
2000ம் ஆண்டில் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் கிழக்குப் பகுதிகளைப் பிரித்து சத்தீஸ்கர் மாநிலம் நிறுவப்பட்டது. 

மொழி
வரலாறு
பொருளாதாரம்
பண்பாடு