இரண்டாம் உலகப் போர் சகாப்தத்திற்கு முன்பு இருந்த காலத்தை மூன்று பெரிய போக்குகள் தனித்து இயக்கின, ஆனால் சில நேரங்களில் அதன் வளர்ச்சி மற்றும் விளைவுகள் ஒன்றை ஒன்று பாதித்தன.

முதல் போக்கு, நகரமயமாக்கல் (தொழில் புரட்சியால் தூண்டப்பட்டது) மற்றும் உயர்ந்த உலகளாவிய வர்த்தகம், இடம்பெயர்வு, நகர்புற சுகாதாரம், தொற்று நோய்/தொற்றுக்கள் ஆகியவை புதிய சாவால்களுக்கு வழிவகுத்தன. ஆறு உலகளாவிய காலரா தொற்றுக்கள் இந்த காலத்தில் தோன்றியதற்கு காரணம், அதிகரித்த வர்த்தகம் மற்றும் இடப்பெயர்வு ஆகும்.

இரண்டாவது, நோய்கள் குறித்த அடிப்படை தத்துவம்,தடுப்பூசி மற்றும் நுண்ணுயிரெதிரி மேம்பாடு மற்றும் பல்வேறு பெரிய அளவிலான சோதனை நிகழ்ச்சிகள் நோய்களை முற்றிலும் ஒழிக்கவும், தடுக்கவும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. ஒரு மிகப் பெரிய உதாரணம்: நோய்களின் கிருமி தத்துவம் 1850-ன் தொடக்கத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு பின்பு பிரபலமானது. மற்றொரு உதாரணம்: 1976-ல் எட்வர்டு ஜென்னர் அவர்களால் வளர்ச்சியடைந்த பெரியம்மை தடுப்பூசி. ராக்ஃப்பெல்லர் சுகாதார ஆணைக்குழுவின் முறைப்படுத்தப்பட்ட தடுப்பு மற்றும் ஒழிப்பு முயற்சிகள் பெரியம்மையை முற்றிலும் அழிக்க எடுக்கப்பட்டன. காலரா, காசநோய் உள்ளிட்ட ஏராளமான நோய்களுக்கு நச்சு எதிர்ப்புப் பொருட்கள் மற்றும் தடுப்பூசிகள் இந்த காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டதால் இவை நோய்கள் பற்றிய அதீத புரிதல் மற்றும் நுண்ணுயிர் கிருமிகள் தடுப்பு போக்குகளை கட்டமைத்தது.

இச்சகாப்தத்தின் மூன்றாவது கருப்பொருள்: முன்னோட்டமாக உருவாக்கப்பட்ட பல்வேறு சர்வதேச உடன்பாடுகள் மற்றும் கருத்தரங்குகள். அவை சர்வதேச சுகாதார கருத்தரங்கு, பான் அமெரிக்கன் உடல் நல அமைப்பு, மற்றும் உலக நாடுகள் சங்கத்தின் உடல்நல ஆணைக்குழு. இவை மற்ற இரு போக்குகளுடன் நெருங்கிய பிணைப்பு கொண்டவை. உதாரணமாக மேலே குறிப்பிடப்பட்ட காலரா தொற்று, மற்றும் வளர்ந்து வரும் கிருமி தத்துவத்தின் அறிவியல்பூர்வமான புரிதல், ஆகிய இவை இரண்டும் சர்வதேச சுகாதார கருத்தரங்கிற்கு முக்கிய தூண்டு விசை ஆகும்.

1940 முதல் 1960 வரை
1700 முதல் 1930 முடிய
1960 முதல் 1970 வரை
1980 முதல் 2000 வரை