1600 ஆம் ஆண்டில் அக்பர் குறிக்கோள் பயணமாக தலைநகரத்தை விட்டு சென்றிருந்தபோது சலிம் ஒரு வெளிப்படையான கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தி தன்னைத்தானே பேரரசர் என அறிவித்துக்கொண்டார். அக்பர் விரைவாக ஆக்ராவிற்கு திரும்பி அந்த ஆணையைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டார். அச்சமயம் அக்பர் அவரது முதல் பேரனான குஸ்ரா மிர்ஸாவை சலீமிற்குப் பதிலாக அரியணை ஏற்ற திட்டமிட்டிருந்தார். அவரது தந்தை இறந்து எட்டு நாட்களுக்குப் பிறகு 1605 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 3 ஆம் தேதி இளவரசர் சலிம் வலுக்கட்டாயமாக அரியணையை ஏறினார். சலிம் அவரது 36 ஆவது வயதில் நூர்-உத்-தின் முகமது ஜஹாங்கிர் பாதுஷா காஜி என்ற பெயருடன் அரியணை ஏறினார். இதன் மூலம் அவரது 22-ஆண்டு கால ஆட்சி தொடங்கியது. அதற்குப்பின் விரைவில் ஜஹாங்கிரின் மகனான இளவரசர் குஸ்ரா மிர்ஸா தானே அக்பருக்குப் பிறகு அரியணைக்கு அடுத்த வாரிசு என உரிமை கோரியதை நிராகரித்தார். 1606 ஆம் ஆண்டு குஸ்ரா மிர்ஸா ஆக்ரா கோட்டையை வீழ்த்தி தன் கட்டுப்பாட்டினுள் கொண்டு வந்தார். பின்னர் தப்பியோடிய குர்ஸா மிர்ஸா பார்க்கச் சென்ற சீக்கிய குரு அர்ஜூன் (அச்சமயத்தில் உட்குழுவின் சமயம் சார்ந்த தலைவர்) மிர்ஸாவிற்கு பணம் கொடுத்து உதவியதற்காக குரு அர்ஜூனுக்கு மரண தண்டனை அளிக்கப்பட்டது. மேலும் தண்டனையாக குர்ஸா மிர்ஸா குருடாக்கப்பட்டார். ஜஹாங்கிரின் ஆட்சியானது அவரது தந்தை அக்பரைப் போன்றே சமய சகிப்புத்தன்மை கொண்டு விளங்கியது. முன்பு அவரது ஆட்சியில் மோசடி செய்த சீக்கியர்களை மட்டும் அவர் எதிர்த்தார்.

1622 ஆம் ஆண்டு குர்ஸா மிர்ஸாவின் இளைய சகோதரரான (ஷாஜகான்) குர்ராம், குர்ஸா அரியணை ஏறுவதற்கு அனைத்து சாதகமான வழிகளையும் நீக்குவதற்காக அவரை கொலை செய்தார். இந்த உள்நாட்டு சச்சரவை ஆதாயமாக எடுத்துக் கொண்டு கந்தஹார் நகரத்தை பெர்சியர்கள் கைப்பற்றினர். இந்த இழப்பின் விளைவாக ஆப்கானிஸ்தான், பெர்சியன் மற்றும் மத்திய ஆசியாவிற்கு வணிக வழிகளின் மேல் இருந்த ஆதிக்கத்தை முகலாயர்கள் இழந்தனர். மேலும் வட-மேற்கில் இருந்து இந்தியாவிற்குள் நுழையும் வழிகளின் மீதிருந்த ஆதிக்கத்தையும் இழந்தனர்.

வெற்றிகள்
நூர்ஜஹான்
ஜஹாங்கிர் மற்றும் கலை
கலகம்