பிளாசி சண்டை (அல்லது பலஷி) இந்திய வரலாற்றில் பரவலாக கருதப்படும் ஒரு திருப்பு முனையாகும் மற்றும் அது பிரிட்டிஷ் ஆதிக்கத்திற்கு வழிவகுத்தது. கல்கத்தாவில் சிராஜ் உ தவுலா வெற்றி கண்ட பிறகு, பிரிட்டிஷ் பழிவாங்குவதற்காகவும் கோட்டையை மீண்டும் கைபற்றுவதற்காகவும் சென்னையில் இருந்து புதிய படைகளை அனுப்பியது. பின்வாங்கிய சிராஜ் உ தவுலா பிளாசியில் பிரிட்டிஷ்யை சந்தித்தார். சிராஜ் உ தவுலா முர்ஷிதாபாத்தில் இருந்து 27 மைல் தொலைவில் முகாம் போட வேண்டியிருந்தது. போர்களில் சிராஜிற்கு மிகவும் அன்பு துணையாக இருந்த மிர் மார்டனின் திடீர் வீழ்ச்சியால் வருத்தமடைந்த சிராஜ் 23 ஜூன் 1757 அன்று மிர் ஜாஃபரை அழைத்தார். நவாப் மிர் ஜாபரிடம் உதவி கேட்டார். மிர் ஜாபர் அந்த நாள் பின்வாங்குமாறு சிராஜிடம் அறிவுறுத்தினார். எனவே நவாப் போர் நிறுத்த உத்தரவிட்டு பெரும் தவறை செய்தார். அவரது கட்டளையை தொடர்ந்து நவாபின் வீரர்கள் தங்கள் முகாம்களுக்கு திரும்பி கொண்டிருந்தனர். அந்த நேரத்தில் ராபர்ட் கிளைவ் தனது படையை வைத்து இராணுவ வீரர்களை தாக்கினர். இந்த திடீர் தாக்குதலால் சிராஜ் இராணுவத்தால் போராடுவதற்கு வழி நினைக்க முடியும். எனவே அத்தகைய சூழ்நிலையில் தப்பி ஓடிவிட்டனர். ஜகத் சேத், மீர் ஜாபர், கிருஷ்ண சந்திரா ,உமி சந்த் ஆகியோரின் சதியால் அவர் போரை இழந்து தப்பித்து ஓட வேண்டி இருந்தது. அவர் படகு மூலம் முதலில் மூர்ஷிதாபாத் சென்று பின்னர் பாட்னா சென்றார் . ஆனால் இறுதியில் மிர் ஜாபரின் வீரர்களால் கைது செய்யப்பட்டார். மிர் ஜாபரின் மகனான மிர் மிரனின் உத்தரவின் கீழ் சிராஜ் உ தவுலா ஜூலை 2 , 1757 அன்று நமக் ஹராம் டிஒர்ஹியில் முகமது அலி பெகால் தூக்கிலிடப்பட்டார்.

பிளாசி போர்
நவாப்பாக ஆட்சிக்காலம்
சிராஜ் உத் தௌலாவின் குணம்
தொடக்க ஆண்டுகள்