1981ஆம் ஆண்டு சோனி மவிகா காந்தப்புலன் ஒளிக்காட்சி புகைப்படக் கருவி (மேக்னடிக் விடியோ காமிரா) ஒன்றிற்கு செய்முறை விளக்கம் செய்து காட்டினார். பின்னர் கையில் கொண்டு செல்லும்படியான படச்சுருள் காமிரா போன்ற கருவி என்ற பொருளில் கையில் கொள்ளும்படியான மின்னணு காமிராக்கள் உருவாகத் துவங்கின. 
பின்னாளில் மவிகாவின் பெயருடன் வரத்துவங்கிய சோனியின் காமிராக்களுடன் இதைக் குழப்பிக் கொள்ளக் கூடாது. 
இது ஒரு அனலாக் காமிரா. இது ஒரு ஒளிநாடா இயந்திரம் செய்வதைப் போல பிக்சல் குறிகளை கூரியதான அளவுகளில் மாற்றாமலேயே தொடர்ந்து பதிவு செய்தது; தொலைக்காட்சி-போன்ற குறிகளை ஒரு 2 × 2 அங்குல விடியோ ஃபிளாப்பியில் பதிவு செய்தது. 
சுருக்கமாகச் சொன்னால், இது ஒற்றை ஃபிரேம்களை, 50 சதம் ஃபீல்டு முறையிலும் 25 சதம் டிஸ்க் ஃபிரேம் முறையிலும் பதிவு செய்த ஒரு விடியோ படக் காமிராவாகும். இதன் படத்தரம் அப்போதிருந்த தொலைக்காட்சிகளில் காணப்பட்ட படத்தரத்திற்கு ஈடாக இருந்ததாகக் கருதப்பட்டது.

1986ஆம் ஆண்டு கேனான் ஆர்சி-701 வரும்வரை அனலாக் மின்னணு காமிராக்கள் சந்தைக்கு வந்ததாகத் தெரியவில்லை. 1984 சம்மர் ஒலிம்பிக்ஸ் நேரத்தில் கேனான் இதன் ஒரு மாதிரியை செய்முறை விளக்கம் செய்து காட்டியது."யோமியுரி ஷிம்புன்" என்னும் ஒரு ஜப்பானிய செய்தித் தாளில் இதன் பிம்பங்களை அச்சிட்டுக் காட்டியது. 
யுனைடட் ஸ்டேட்ஸில் இந்த வகை காமிராக்களைப் பயன்படுத்தி முதன் முறையாக செய்தியறிக்கையில் படங்களை வெளியிட்ட பத்திரிகை யூஎஸ்ஏ டுடே. இது உலக கால்பந்து போட்டித் தொடரின்போது அவ்வாறு செய்தது. 
அனலாக் காமிராக்கள் பரவலாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படாமல் போனதற்கு பல காரணிகள் இருந்தன: அவை ($20,000க்கு மேற்பட்ட) அதன் விலை, படச் சுருளுடன் ஒப்பிடுகையில் பிம்பத்தின் மோசமான தரம் மற்றும் வாங்கும் வசதிக்கேற்ற முறையில் இதற்கான அச்சு இயந்திரங்கள் கிடைக்காது இருந்தது ஆகியவையாகும். 
இதில் புகைப்படங்களை எடுத்து அவற்றை அச்சிடுவதற்கு ஃபிரேம் கிரேபர் போன்ற ஒரு கருவியை வாங்குவது என்பது ஒரு சராசரி நுகர்வோரின் வாங்கும் சக்திக்கு அப்பாற்பட்டதாக இருந்தது. 
பின்னாளில் இந்த "விடியோ ஃபிளாப்பியை" திரையில் காண்பதற்கு பல கருவிகள் கிடைக்கப் பெற்றன, ஆனால் அவை ஒரு முறைப்படுத்தப்பட்ட கணினிக் கருவியாக உருவாகவில்லை.

ஆரம்பத்தில் இதை செய்தி ஊடகத்தார் மட்டுமே பயன் படுத்தினர், காரணம் அதன் பயன், மற்றும் தொலைபேசிக் கம்பி வழியாக பிம்பங்களை அனுப்புகிற வசதி ஆகியவை இதன் விலையை ஈடுகட்டுவதாக இருந்தது. 
பிம்பத்தின் குறைவான தரத்தை, செய்தித்தாள் வரைவியலின் குறைவான ரெசொல்யூஷன் சரி செய்து விட்டது. செயற்கைக் கோள் இணைப்பு இல்லாமல் இப்படி பிம்பங்களை அனுப்பும் திறன், 1989ஆம் ஆண்டு டியானன்மென் ஸ்கொயர் எதிர்ப்பு மற்றும் 1991ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்த முதல் அரபு போர் ஆகியவற்றின்போது மிகுந்த பயனுள்ளதாக இருந்தது.

அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் முகமைகளும் அசையாத விடியோ படங்கள் என்னும் கருத்தாக்கத்தில் ஈடுபாடு காட்டத் துவங்கின. குறிப்பாக, வானத்திலிருந்து நிலத்திற்கான நிஜ நேர கண்காணிப்பு அமைப்புக்காக அமெரிக்க கடற்படை இதை பயன்படுத்தியது குறிப்பிடத்தக்கது.

நுகர்வோருக்காக சந்தையில் முதன் முதலில் விற்பனைக்கு வந்த அனலாக் காமிரா 1988ஆம் ஆண்டு வந்த கேனான் ஆர்சி-250 எக்ஸாப்ஷாட்டாக இருக்கலாம். 
இதே வருடத்தில் உருவாக்கப்பட்ட குறிப்பிடத்தக்க ஒரு அனலாக் காமிரா நிகான்க்யூவி-1000சி. பொது மக்களின் பயன்பாட்டிற்காக அன்றி பத்திரிகையாளர்களுக்கான காமிராவாக உருவாக்கப்பட்ட இது ஒரு சில நூறுகள் மட்டுமே விற்பனையானது. 
இது பிம்பங்களை கிரேஸ்கேலில் பதிவு செய்தது. செய்தித் தாளில் இதை அச்சிட்டபோது படத்தின் தரம் படச்சுருள் காமிராக்களின் தரத்தை ஒத்திருந்தது. 
தோற்றத்தில் இது ஒரு நவீன டிஜிடல் சிங்கிள் லென்ஸ் ரிஃப்ளெக்ஸ் காமிராவைப் போன்றிருந்தது. 
பிம்பங்கள் விடியோ ஃபிளாப்பி டிஸ்குகளில் சேமிக்கப்பட்டன.

பிம்பப் பிரிதிறன் (இமேஜ் ரெசொல்யூஷன்)
லைன்-ஸ்கேன் காமிரா சிஸ்டம்ஸ்
ஒருங்கிணைப்பு
அனலாக் எலெக்ட்ரானிக் காமிராக்கள்