பொது இடங்களின் கலையின் வடிவத்தை காட்டும் பயனுள்ள முறையாக கிராஃபிட்டி உணரப்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது; கிராஃபிட்டியின் எதிர்ப்பாளர்கள் இதை தேவையில்லாத தொல்லை எனவும் அல்லது காலித்தனத்தின் உச்சநிலை எனவும் அவ்வாறு காலித்தனம் செய்யப்பட்ட சொத்துக்களை சரிசெய்ய வேண்டும் எனவும் கூறுகின்றனர். "வாழ்க்கையின் தரத்தின்" வெளியீடாக கிராஃபிட்டி பார்க்கப்படுகிறது. கிராஃபிட்டியை இழித்துக் கூறுபவர்கள் அவை இருப்பது பொது இடங்களில் அழுக்கடைந்த தோற்றங்களை ஏற்படுத்துகிறது எனவும் குற்றம் செய்வதற்கான உச்சநிலை பயம் எனவும் கூறுகின்றனர்.

1984 ஆம் ஆண்டில் நகரத்தில் வளர்ந்து வரும் குழு-சார்ந்த கிராஃபிட்டி தொல்லைகளுக்கு எதிராக போராடுவதற்கு பிலதெல்பியா ஆண்டி-கிராஃபிட்டி நெட்வொர்க் (PAGN) உருவாக்கப்பட்டது. PAGN ஆனது சுவரோவிய கலைகளின் திட்டத்தின் உருவாக்கத்திற்கு வழிவகுத்தது. விரிவான அதிகாரம் அளிக்கப்பட்ட சுவரோவியங்கள் பெரும்பாலும் அடிக்கப்படும் இடங்களை மாற்றுவதற்கும் நகர விதிகளில் இருந்து பாதுகாப்பதற்கும் ஒருவர் அபராதம் விதிக்கப்படுவதைக் குறைப்பதற்காகவும் இவை உருவாகின.

பிலடெல்பியா சுரங்கப்பாதை வரிசையானது அதன் பிராட் & ரிட்ஜ் (8வது மற்றும் சந்தைக்கு) வரிசையுடன் சேர்ந்த பிராட் மற்றும் ஸ்ப்ரிங்க் கார்டன் நிறுத்தத்தில் கலைவடிவத்தின் நீண்டு-நிலைத்திருக்கும் எடுத்துக்காட்டைக் கொண்டுள்ளது. 15 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இங்கு குறிச்சொற்களும் சுவரோவியங்களும் இங்கு இடம்பெற்றுள்ளன.

இம்மாதிரியான செயல்பாடுகள் காலித்தனத்திற்கு வழிவகுக்கும் என்றும் சூழ்நிலை மிகவும் மோசமாக சீரழிவதற்கு வழிவகுக்கும் எனவும் "புரோக்கன் வின்டோ கோட்பாட்டின்" வழக்கறிஞர்கள் நம்புகின்றனர். நியூயார்க் நகரத்தின் முன்னாள் மேயர் எட் கோச்சின் புரோக்கன் வின்டோ கோட்பாட்டின் மீதுள்ள வலிமையான உடன்பாடானது 1980களின் முற்பகுதியில் நியூயார்க்கின் கிராஃபிட்டிக்கு எதிரான பிரச்சாரங்களை செய்ய "ஆர்வலர்களை" ஊக்குவித்தது; இதனால் இரயில்களில் உள்ள பூச்சுகளை நீக்குவதற்கு இரசாயனம் மூலமாகத் தூய்மை செய்யப்பட்டது. நியூயார்க் நகரத்தில் எப்போதுமே ஆர்வமிக்க சகிப்புத்தன்மையற்ற காவல்துறை செயல்பட்டு வருகிறது. எனினும் உலகம் முழுவதும் பெரும்பாலான அதிகாரிகள் கிராஃபிட்டியை ஒரு சிறிய-தொல்லையளிக்கும் குற்றமாகவே பார்க்கின்றனர். இதில் ஈடுபவர்களுக்கும் பல்வேறு நிலையான அபராதங்களை விதிக்கின்றனர். நியூயார்க் நகரத்தின் இரயில்கள் சுத்தம் செய்யப்பட்ட பிறகு வீட்டின் மேற்கூறைகள் முக்கியமான கிராஃபிட்டி இடமாக மாறியது.

1995 ஆம் ஆண்டில் நியூயார்க் நகர மேயர் ருடல்ஃப் கிலானி கிராஃபிட்டிக்கு எதிரான சிறப்புப் படையை அமைத்தார். நியூயார்க் நகரத்தில் கிராஃபிட்டி காலித்தனங்கள் மூலமாக ஏற்படும் பிரச்சினைகளுக்கு எதிராக செயல்பட தொடங்கப்பட்ட அமைப்பாகும். இது நகரம் முழுவதும் "வாழ்க்கைக் குற்றங்களின் தரத்தின்" மேல் நடவடிக்க எடுத்தது. அமெரிக்க வரலாற்றில் இது கிராஃப்பிட்டிக்கு எதிரான மிகப்பெரிய பிரச்சாரங்களில் ஒன்றாகவும் இருந்தது. அதே ஆண்டு நியூயாக் நிர்வாகக் குறியீட்டின் தலைப்பு 10-117 ஆனது 18 வயதுக்கு கீழ் உள்ளவர்களுக்கு ஏரோசோல் தெளிக்கும்-வர்ண டப்பியை விற்பதை தடை செய்தது. மேலும் இந்த தெளிப்பு வர்ணத்தை விற்கும் வியாபாரிகள் கண்டிப்பாக அதன் கேசை பூட்ட வேண்டும் அல்லது முகப்பிற்கு பின்புறம் இந்த டப்பிகளை காட்சிக்கு வைப்பது பூட்டப்பட வேண்டும் என்றும் ஆர்வமிக்க திருடர்களிடம் இருந்து அவற்றைப் பாதுக்காக்க வேண்டும் எனவும் அச்சட்டம் கூறியது. நகரத்தில் கிராஃபிட்டிக்கு எதிரான சட்டத்தில் வன்முறைகள் நிகழ்ந்தால் ஒவ்வொரு நிகழ்வுக்கும் US$350 அபராதமாக விதிக்கப்பட்டது. இந்த சட்டத்தை எதிர்த்து நியூயார்க் நகர கிராஃப்பிட்டி கலைஞர் ஜெஃப்பர் அவரது கருத்துக்களை எழுதியுள்ளார்.

ஜனவரி 1, 2006 அன்று நியூயார்க் நகரத்தில் சட்டமன்ற உறுப்பினர் பீட்டர் வாலோன் ஜூனியர் மூலமாக சட்டமியற்றப்பட்டது. அதில் 21 வயதுக்கு கீழ் உள்ளவர்கள் தெளிக்கும் வர்ணம் அல்லது நிரந்தர மார்க்கர்களை பயன்படுத்துவது சட்டவிரோத செயலாகும் என இருந்தது. கலை மாணவர்கள் மற்றும் "ஒழுங்குமுறை" கிராஃபிட்டி கலைஞர்களுக்கு ஆதரவாக மேயர் மைக்கேல் புலூம்பெர்க் மற்றும் சட்டமன்ற உறுப்பினர் வலோனுக்கு எதிராக வழக்கு தொடர்ந்த அலங்காரம் மற்றும் ஊடக மங்கோலியர் மார்க் எக்கோ மூலமாக இச்சட்டம் மக்களைப் புண்படுத்தும் ஒன்றாக வலியுறுத்தப்பட்டது. மே 1, 2006 அன்று நடுவர் ஜார்த் பீ. டேனியல்ஸ் கிராஃபிட்டிக்கு எதிரான சட்டத்திற்கு அண்மை திருத்தங்களுக்கு எதிரான பூர்வாங்க தடை ஆணைக்கான வாதியின் கோரிக்கை ஏற்றுத் தீர்ப்பளித்தார். இதன் மூலம் நியூயார்க் காவல் துறை (மே மாதம் 4 ஆம் தேதி) கட்டுப்பாடுகளுக்கு கீழ்படியக் கட்டாயப்படுத்துவது தடை செய்யப்பட்டது. 2006 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதத்தில் டெல்வேரில் உள்ள நியூகேஸ்டில் கவுண்டியில் இதே போன்ற ஆணை எதிர்பார்க்கப்பட்டது. 2006 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் இருந்து கவுண்டி அவசரச் சட்டமாக இது இயற்றப்பட்டது.

கிராஃபிட்டி மற்றும் குழு-சார்ந்த காலித்தனத்தை ஒடுக்குவதற்காக சிக்காக்கோவின் மேயர் ரிச்சர்டு எம். டேலே "கிராஃபிட்டி பிளாஸ்டர்ஸை" உருவாக்கினார். தொலைபேசி அழைப்பு விடுத்து 24 மணிநேரங்களில் அவை சுத்தம் செய்யப்படும் என அறிவிக்கப்பட்டது. கிராஃபிட்டியின் பல்வேறு வகைகளை நீக்குவதற்கு இந்த அலுவலகம் (நகரத்தின் 'நிறத் திட்டத்திற்கு' ஒத்திருக்கும்) வர்ணங்களையும் அப்ப-சோடா-சார்ந்த கரைப்பான்களையும் பயன்படுத்தியது.

1992 ஆம் ஆண்டில் சிக்காக்கோவிற்கு அளிக்கப்பட்ட அரசாணையில் அரிப்பு முறை உபகரணம் மற்றும் குறிப்பிகளின் சில வகை தெளிக்கும் வர்ணங்களை விற்பதும் உடமையாகக் கொண்டிருப்பதும் தடை செய்யப்பட்டது. அதிகாரம் 8-4 இன் கீழ் இச்சட்டம் வருகிறது: பொதுமக்கள் அமைதி & ஆரோக்கியம், பிரிவு 100: காலித்தனம். இந்தக் குறிப்பிட்ட சட்டம் (8-4-130) கிராஃபிட்டியை பயன்படுத்துவது குற்றமெனவும் ஒவ்வொரு நிகழ்வுக்கும் US$500 ஐக்காட்டிலும் குறைவான தொகை அபராதமாக விதிக்கப்படும் எனவும் இது கூறியது. பொதுவான குடிமயக்கம், அற்பமான அல்லது சமயம் சார்ந்த சேவைகளை தடுப்பது போன்றவற்றிற்கான அபராதங்களை விஞ்சக்கூடியதாக இது இருந்தது.

2005 ஆம் ஆண்டில் பிட்ஸ்பர்க் நகரத்தில் கிராஃபிட்டி நிகழ்வுகளுக்கு இணைவுக் குறியிடுதல் மூலமாக கிராஃபிட்டி கலைஞரை சந்தேகித்து குற்ற வழக்குத் தொடர்வதற்காக ஆதாரங்களை அதிகரிப்பதற்கும் தரவுத்தள-இயக்க கிராஃபிட்டி கண்டறியும் அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது. இந்த அமைப்பின் மூலமாக கண்டறியப்பட்டு முக்கியமான கிராஃபிட்டி காலித்தனமாக டேனியல் ஜோசப் மோன்டேனோ சந்தேகிக்கப்பட்டார். நகரத்தில் 200க்கும் அதிமான கட்டடங்களில் "த கிங் ஆஃப் கிராஃபிட்டி" என்ற குறிச்சொற்களை இட்டதற்காக அவருக்கு 2.5 முத 5 ஆண்டுகள் வரை சிறை தண்டனை அளிக்கப்பட்டது.

வரலாறு
வட அமெரிக்கா
ஐரோப்பா
அரசாங்கங்களின் பதில்கள்