"லாண்டிங் ஆஃப் பில்கிரிம்ஸ்" ஓவியத்தில் எளிமையான உடைகள் அத்துடன் மிக்க எளிமை வாய்ந்த முகத்தின் தனிச்சிறப்புக்களை வரைந்ததன் வழியாக சாமுவேல் மோர்ஸின் கால்வினச நம்பிக்கைகள் வெளிப்பட்டிருக்கின்றன. இந்த படங்களில் கூட்டிணைப்பாளர்களின் உளவியல் இடம்பெற்றிருக்கும்; கால்வினவாதிகள் சமய மற்றும் அரசியல் கருத்துக்களை இங்கிலாந்தில் இருந்து அமெரிக்காவிற்கு கொண்டு வந்தனர். அது எப்போதும் இருநாடுகளுக்கும் தொடர்பு ஏற்படக் காரணமாயிற்று. மிகவும் முக்கியமாக இந்த குறிப்பிட்ட பணி பிரபல ஓவியர் வாஷிங்டன் ஆல்ஸ்டனின் கவனத்தை ஈர்த்தது. சாமுவேல் மார்ஸுடன் இணைந்து இங்கிலாந்து சென்று ஓவியர் பெஞ்சமின் வெஸ்ட்டைச் சந்திக்க ஆல்ஸ்டன் விரும்பினார். மூன்று ஆண்டுகள் தங்குவதற்கான ஒப்பந்தம் ஜேடிடியாவுடன் செய்து கொண்டு 1811 ஜூலை 15 அன்று வாலிபரான சாமுவெல் மோர்ஸ், ஆல்ஸ்டனுடன் கடல்பயணமாக "லிதியா" சென்றார்.

சாமுவெல் மோர்ஸ் இங்கிலாந்து வந்தடைந்த பிறகு, ஆல்ஸ்டனின் கண்காணிப்பில் அவர் தளராமல் உழைத்து ஓவிய நுட்பங்களில் தேர்ந்தார்; 1811 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் அவர் ராயல் அகாடெமியில் சேரும் வாய்ப்பைப் பெற்றார். அந்த அகாடெமியில் நியோகிளாசிகள் மறுமலர்ச்சி கலையில் அவர் காதலில் விழுந்ததோடு மைக்கேலேஞ்சலோ மற்றும் ரபேல் ஆகியோர் மீது தீவிர கவனத்தைச் செலுத்தினார். மனித உருவ வரைகலையை ஊன்றி கவனித்து அதன் உடற்கூறியல் தேவைகளில் கிரகிக்கப்பட்ட பெற்ற பிறகு இளம் ஓவிராக இருந்த அவர் தனது சிறந்த ஓவியங்களில் ஒன்றான "டையிங் ஹெர்குலஸை" வரைந்தார்.

"டையிங் ஹெர்குலஸ்", பிரிட்டிஷிற்கும் அமெரிக்க கூட்டிணைப்பாளருக்கும் எதிரான அரசியல் அறிக்கையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாக சிலர் கருதுகிறார்கள். அதன் தசைகள் இளம் மற்றும் உணர்ச்சியூட்டக்கூடிய அமெரிக்கா, பிரிட்டிஷ் மற்றும் பிரிட்டிஷ்-அமெரிக்க ஆதரவாளர்கள் ஆகியோருக்கு எதிரான ஆற்றலின் அடையாள வெளிப்பாடாகும். சாமுவெல் மோர்ஸ் பிரிட்டனில் இருந்த நேரத்தில் அமெரிக்கர்களுக்கும் பிரிட்டிஷாருக்கும் இடையே 1812 ஆம் ஆண்டு போர் நடைபெற்று வந்தது. மேலும் அமெரிக்க சமூகத்தில் விசுவாசம் உடையோரிடையே பிளவு ஏற்பட்டிருந்தது. கூட்டிணையாத அமெரிக்கர்கள் பிரிட்டிஷை வெறுத்து பிரெஞ்சுடன் சேர்ந்தனர். மேலும் வலிமையான மத்திய அரசு, மக்களாட்சிக்கு இயல்பிலேயே ஆபத்தானது என்று நம்பினர். போரினால் பெருங்கோபம் கொண்ட சாமுவேல் மோர்ஸ் தனது பெற்றோருக்கு எழுதியிருந்த கடிதத்தில் கூட்டிணையாத அமெரிக்கர்களை ஆதரிக்கும் தொனியில் எழுதியிருந்தார். குறிப்பிட்ட ஒரு கடிதத்தில் சாமுவெல் மோர்ஸ் கீழ்கண்டவாறு குறிப்பிட்டிருந்தார், "கூட்டிணைப்பாளர்கள் பிரெஞ்சு கூட்டணியை விட வன்முறை எதிர்ப்பின் மூலம் தங்கள் நாட்டிற்கு வட மாகாணங்களில் பெரும் இழப்பை ஏற்படுத்திவிட்டார்கள் என்று நான் உறுதியாகக் கூறுவேன். அவர்களது செயல்முறை விருது ஆங்கில பத்திரிகைகளில் வந்தது பாராளுமன்றத்தில் படிக்கப்பட்டதுடன் நாடு முழுதும் பரப்பப்பட்டது. மேலும் அவர்களைப் பற்றி அனைவரும் சொல்வது என்னவென்றால்... அனைவரும் அவர்களை (கூட்டிணைப்பாளர்கள்) கோழைகள் என்கின்றனர். அடிப்படையில் அவர்களை தேசத்துரோகிகள் என்று அழைக்கிறார்கள், மேலும் அவர்கள் துரோகிகளாய் தூக்கிலிடப்படுவதற்கு முழுத்தகுதியும் பெற்று விட்டார்கள்."
எனினும் ஜேடிடியா தனது அரசியல் கருத்துக்களை மாற்றிக் கொள்ளவில்லை. அவர் சாமுவேல் மோர்ஸின் மீது மற்றொரு வழியில் பாதிப்பினை ஏற்படுத்தினார். ஜேடிடியாவின் கால்வினச கருத்துக்கள் சாமுவேல் மோர்ஸின் மற்ற குறிப்பிடத்தக்க ஆங்கிலப் படைப்பான "ஜட்ஜ்மண்ட் ஆப் ஜூபிடரின்" முக்கிய பகுதியாக அமைந்திருந்தது என்பது சிறிதும் தவறின்றித் தெளிவானது.

ஜூபிடர் தனது கழுகுடன் மேகத்தில் இருப்பார், அவரது கட்சிகளின் மேல் இருக்கும், மேலும் அவர் தீர்ப்பை உச்சரித்துக் கொண்டிருப்பார். மார்பெஸ்ஸா, வருத்தமும் அவமானமும் அடைந்த உணர்வை வெளிப்படுத்தும் விதமாகவும், மன்னிப்புக்கு மன்றாடும் விதமான முகபாவத்துடன் அவளது கணவனின் கைகளின் மீது தன்னை முழுமையாகச் சாய்த்துக் கொண்டு தோன்றுவார். மார்பெஸ்ஸாவை மென்மையாகக் காதலித்த இடாஸ் ஆர்வமாக அவளை வரவேற்க முன்னால் வருவார். அவளது எதிர்பாராத தீர்மானத்தைக் கண்டு, அப்பல்லோ ஆச்சரியத்துடன் உற்றுப்பார்த்துக் கொண்டிருப்பார் (5)...

கடவுளின் வலுமிக்க பிரதிநிதியான ஜூபிடர் நடக்கும் அனைத்து நிகழ்வுகளையும் பார்த்து வழக்கு நடத்துவார். அந்த ஓவியத்தைப் பார்க்கும் ஒருவர் சாமுவெல் மோர்ஸ் நம்பிக்கையற்ற தன்மையால் ஒழுக்கத்தை கற்பிக்க நினைக்கிறார் எனக் கருதுவார். எனினும் பாதிக்கப்பட்டபின் மார்பெஸ்ஸா, நிலையான விமோசனம் மிகவும் முக்கியம் எனவும் தீய வழிகளிலிருந்து அவள் விலகியிருக்க வேண்டும் எனவும் உணர்ந்துவிடுவார். அப்பல்லோ தான் செய்ததைப்பற்றி உறுத்தலின்றி ஆனால் குழப்பம் கொண்ட பார்வையுடன் நின்று கொண்டிருப்பார். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் வெளிவந்த பல அமெரிக்க ஓவியங்கள் சமயம் தொடர்பான கருப்பொருள் மற்றும் தொனி உடையதாக இருந்தன. மேலும் அது போன்ற ஓவியங்களுக்கு சாமுவெல் எஃப். பி. மோர்ஸ் முன்னோடி ஆவார். "ஜட்ஜ்மண்ட் ஆப் ஜூபிடரில்" சாமுவெல் எஃப். பி. மோர்ஸ், திடமான ஆன்மீகப் பற்றுடன் இருந்த போதும், கூட்டிணைப்பிற்கு எதிரான தனது ஆதரவை வெளிப்படுத்தியிருந்தார். இதன் மூலம் கால்வினசம் மூலமாக அமெரிக்க நாட்டுப்பற்றை வெளிப்படுத்தினார் எனத் தெரிகிறது. ஏனெனில் தனிப்பட்டமுறையில் ஆதரித்தவர்கள் பிரிட்டிஷினால் நாடுகடத்தப்பட்டவர்கள் (1776 ஆம் ஆண்டிலும், 1812 ஆம் ஆண்டிலும்) பிரிட்டிஷாரை நாடு கடத்துவதில் பங்களித்தனர் மற்றும் சுதந்திர ஜனநாயக அமைப்பை நிறுவினர். வெஸ்ட் இந்த ஓவியத்தை மற்றொரு ராயல் அகாடெமி கண்காட்சியில் வைக்க விரும்பினார். துரதிர்ஷ்டவசமாக அவரது காலம் கடந்து விட்டது. 1815 ஆகஸ்ட் 21 அன்று அவர் இங்கிலாந்திலிருந்து வெளியேறினார். மேலும் அவர் முழுநேரத் தொழில்முறை அமெரிக்க ஓவியர் ஆனார்.

1815–1825 ஆண்டுகளில் சாமுவெல் எஃப். பி. மோர்ஸ் ஓவியம் வரைவதில் குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சி அடைந்திருந்தார். அவரது ஓவியங்களின் சாரம்சம் அமெரிக்காவின் கலாச்சாரம் மற்றும் வாழ்க்கைமுறை சார்ந்ததாகவே இருந்தது. முன்னாள் கூட்டிணைந்த அதிபர் ஜான் ஆடம்சின் (1816) ஓவியத்தை வரையும் கொளரவம் பெற்றார். அவர் பிரமிக்கத்தக்க பணிகளில் பங்குபெறும் நம்பிக்கையுடனிருந்தார் மேலும் டார்ட்மவுத் கல்லூரிபற்றி கூட்டிணைப்பாளர்களுக்கும் கூட்டிணைப்பு எதிர்ப்பாளர்களுக்கும் நடந்த பூசலில் தனது வாய்ப்பினைக் கண்டார். அமெரிக்க உச்ச நீதிமன்றத்தில் டார்ட்மவுத் வழக்கை கொண்டுவந்த நீதிபதி உட்வார்ட் (1817) மற்றும் கல்லூரி முதல்வர் பிரான்சிஸ் பிரவுன் ஆகியோரின் ஓவியத்தை வரையும் திறன் சாமுவேல் மோர்ஸுக்கு இருந்தது. சார்லஸ்டன் தெற்கு கரோலினாகளில் சிறப்புப் பணிகளை (1818) நாடினார். சாமுவெல் மோர்ஸ் வரைந்த எம்மாவின் ஓவியம் சார்லஸ்டனின் செழுமையின் அடையாளமாகும். அந்தக் கால கட்டம் வரை இளம் ஓவியரான அவர் அவரைப் பொருத்தவரை சிறப்பாக செயல்படுவதாக பார்க்கப்பட்டது.

1819 மற்றும் 1821 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட காலகட்டங்களில் சாமுவெல் மோர்ஸ் தனது வாழ்வில் மிகப்பெரிய மாற்றங்களை சந்தித்தார். நகரம் பொருளாதாரச் சரிவினால் தாக்கப்பட்ட போது சார்லஸ்டனின் பணிகள் நிறுத்தப்பட்டன. ஜேடிடியா கால்வினசத்தில் ஏற்பட்ட பிளவைத் தடுத்து நிறுத்துவதில் வெற்றி பெறாமல் இருந்த நிலையில் அவரது அமைச்சகப் பொறுப்பிலிருந்து வலுக்கட்டாயமாக பதவி விலக்கப்பட்டார். யாரெல்லாம் கூட்டிணைப்பாளர்களுக்கு எதிரானவர்களை வெறுத்தொதுக்குவதாகக் கருதினாரோ அவர்களை வைத்து காங்ரகேஷனல் யூனிடேரியன்ஸ் புதிய கிளை உருவாக்கப்பட்டது. ஏனெனில் இவர்கள் விடுதலையின் மேல் வேறு அணுகுமுறையைக் கொண்டிருந்தனர். எனினும் அவர் அவரது தந்தையில் சமயக் கருத்துக்களின் மேல் மரியாதை வைத்திருந்தார். அவர் ஒன்றிணைந்தவர்கள் மீது பரிவு காட்டினார். ஒரு பிரபலமான குடும்பம் புதிய கால்வினச நம்பிக்கைக்கு மாறியது அந்த போர்ட்ஸ்மவுத்தின் பிக்கரிங்க்ஸை சாமுவெல் மோர்ஸ் ஓவியம் வரைந்திருந்தார். பின்னர் இந்த ஓவியம் மேற்கொண்டு கூட்டிணைப்புக்கு எதிரான தன்மையை நோக்கி மாறியதாகக் கருதப்பட்டது. அவர் அதிபர் ஜேம்ஸ் மான்றோவை (1820) வரைந்தபோது அவரது முழு நிலையையும் கூட்டிணைப்புக்கு எதிரானதாக மாறிக் கொண்டுவிட்டார் என்று வாதிடுவோரும் உண்டு. மான்றோ உயர்குடி மக்களை விட சாதாரண மக்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து ஜெஃபர்சோனியன் மக்களாட்சிக்கு உருக்கொடுத்தவர். பின்னர் ஆண்ட்ரூ ஜாக்சனின் ஏற்றத்திற்கு மறுவலியுறுத்தலைச் செய்தார்.
சாமுவேல் மோர்ஸின் கலை வாழ்க்கை அவர் நியூ ஹாவென் திரும்பியதிலிருந்து நேஷனல் அகாடெமி ஆஃப் டிசைன் உருவாக்கப்படும் வரை இரண்டு வரையறுக்கப்பட்ட பணிகள் மூலம் விளக்கப்பட்டது. த ஹால் ஆப் காங்கிரஸ் (1821) மற்றும் மார்க்வஸ் டெ லஃபாயெட்டெ (1825) ஆகியவற்றால் சாமுவேல் மோர்ஸுக்கு ஜனநாயக தேசிய உணர்வின் மீது குழப்பம் ஏற்பட்டது. செயல் முறையில் அமெரிக்க மக்களாட்சியைக் காண்பிப்பதற்காக அமெரிக்க பிரதிநிதிகள் அவையை அவர் ஓவியமாக வரையத் தேர்ந்தெடுத்தார். அவர் புதிய அறைகளின் கட்டமைப்பை வரைவதற்கு வாஷிங்டன் D.C.க்கு பயணித்தார். அந்த ஓவியத்தில் கவனமாக எண்பது பேரை வரைந்திருந்தார். மேலும் அதில் இடம் பெற்றிருந்த இரவுக்காட்சி பொருத்தமானதாக இருப்பதாக நம்பினார். அவர் வட்டமான மண்டபத்தின் விளக்குகளின் வெளிச்சத்தின் குவிதிறனுக்கு ஏற்ப அதில் இடம் பெற்றிருந்தோரை வெற்றிகரமாக சீராக வரைந்திருந்தார். இணைந்திருக்கும் மக்கள், தனியாக நின்றிருப்போர், தங்கள் மேஜைகளின் மீது சாய்ந்திருக்கும் தனியாளர் போன்றவை சாதாரணமாக வரையப்பட்டிருந்தது. ஆனால் சிறப்பியல்புடன் கூடிய முகங்களாக இருந்தது. சாமுவெல் மோர்ஸ் மக்களாட்சி கொள்கைகளின் மீது காங்கிரஸ்சின் அர்ப்பணிப்பு காலத்தின் அனுபவ வரம்பைத் தாண்டியதை வெளிப்படுத்துவதற்கு இரவு நேரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தார். எனினும் காங்கிரஸ் நியூயார்க் நகரத்தில் மக்கள் கூட்டத்தைப் பெறத் தவறியது. 1820 ஆம் ஆண்டில் ஜான் ட்ரம்புலின் சுதந்திர அறிவிப்புச் சாயை அனைவராலும் ஆர்ப்பரிப்புடன் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு வெற்றியடைந்தது. ஏமாற்றத்திற்கு சாத்தியமான காரணங்களில் ஒன்றாக அமைந்தது. ஒருவேளை சிலர் அமெரிக்க அரசின் உள் வேலைகளை பாராட்டாமல் போயிருக்கலாம்.

அமெரிக்க புரட்சியை ஆதரிப்பதில் முன்னணி வகித்த மார்க்விஸ் டெ லஃபாயெட்டெவின் ஓவியத்தை வரைந்ததை சாமுவெல் எஃப். பி. மோர்ஸ் மிகப்பெரிய கவுரவமாக நினைத்தார். சுதந்திர மற்றும் சார்பற்ற அமெரிக்காவை நிறுவ உதவிய மனிதனின் பகட்டான புகைப்படத்தை வரைவதற்கு அவர் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டதாக நினைத்தார். அவரது படத்தில் அவர் மிகச்சிறந்த‌ சூரிய மறைவுடன் லஃபாயெட்டெ மறைந்திருப்பது போல் வரைந்திருந்தார். மேலும் அதில் பென்ஜமின் ஃபிராங்க்ளின் மற்றும் ஜார்ஜ் வாஷிங்டன் ஆகியோருடன் மூன்று பீடங்களில் ஒருவராக வலது புறம் லஃபாயெட்டெ நின்றிருக்கும்படி இருந்தது. ஐம்பது வயதைப் போல் அவருக்கு கீழ் இருந்த அமைதியான மரங்களடர்ந்த நிலப்பகுதி அமெரிக்காவின் அமைதி மற்றும் செழிப்பை உணர்த்துவதாக இருந்தது. சாமுவெல் மோர்ஸ் மற்றும் லஃபாயெட்டெ இடையேயான நட்பு மற்றும் புரட்சிப் போரைப் பற்றிய விவாதங்கள், நியூயார்க் நகருக்குத் திரும்பி வந்த பிறகு அவரை பாதித்தது.

சாமுவெல் எஃப். பி. மோர்ஸ் தனது ஓவியத் திறனை மேம்படுத்துவதற்காக 1830–1832 ஆகிய மூன்று ஆண்டுகள் இத்தாலி, சுவிட்சர்லாந்து மற்றும் பிரான்ஸ் போன்ற ஐரோப்பிய நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்தார். அதன் பயனாக அவர் லௌவ்ரேவின் பிரபலமான 38 ஓவியங்களின் சிறுவடிவமைப்பு நகல்களை வைத்து (6 ft. x 9 ft) அளவுள்ள ஓவியம் வரையும் துணியில் "த கேலரி ஆப் லெளவ்ரே" என்ற பெயரிடப்பட்ட ஓவியங்களை வரையத் தொடங்கினார். அவர் அமெரிக்காவிற்கு திரும்புவதற்குள் அந்தப் பணியை முடித்துவிடத் திட்டமிட்டார். அதனைத் தொடர்ந்து 1839 ஆம் ஆண்டில் சாமுவேல் மோர்ஸின் பாரிஸ் வருகையில் அவர் லூயிஸ் டாக்கெரெரைச் சந்தித்தார். மேலும் புகைப்படத்தின் முதல் செயல்முறை வடிவமான முதல் டாக்கெரோடைப் மீது ஆர்வம் கொண்டார். சாமுவெல் மோர்ஸ் "நியூயார்க் அப்சர்வருக்கு" டாக்கெரோடைன் கண்டுபிடிப்பை விவரித்து கடிதம் எழுதினார். அது அமெரிக்க ஊடகங்களில் பரவலாக வெளியிடப்பட்டது. மேலும் பெரியளவில் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியது.

பிந்தைய ஆண்டுகள்
தந்தி
ஓவியம்
திருமணங்கள்