சச்சின் தனது தொழில் வாழ்க்கையை செய்தித்தாள்களுக்காக எழுதத் தொடங்கினார். இவர் ஏற்கனவே ஒரு நாடகத்தை எழுதியிருந்தார். (யார் என்னை நேசிக்கப் போகிறார்கள்?) மேலும் இவர் தனது 20களின் முற்பகுதியில் "கோகசுதா" (வீட்டுக்காரர்) என்ற நாடகத்தை எழுதினார். இது பார்வையாளர்களிடமிருந்து அதிக அங்கீகாரத்தைப் பெறவில்லை. எனவே மீண்டும் எழுத மாட்டேன் என்று சபதம் செய்தார். 

சபதத்தை மீறி, 1956 இல் அவர் சிறீமந்த் என்ற நாடகத்தை எழுதினார். இது அவரை ஒரு நல்ல எழுத்தாளராக நிறுவியது. சிறீமந்த் அந்தக் காலத்தின் பழமைவாத பார்வையாளர்களை அதன் தீவிரமான "கதைக்களத்துடன்" திணறடித்தது. அதில் திருமணமாகாத ஒரு இளம் பெண் தனது பிறக்காத குழந்தையை வைத்திருக்க முடிவு செய்கிறாள். அதே நேரத்தில் அவளுடைய பணக்கார தந்தை அவளுக்கு ஒரு கணவனை "வாங்கி" தனது சமூக கௌரவத்தை காப்பாற்றும் முயற்சியில் ஈடுபட முயற்சிக்கிறார். 

மும்பையில் சில காலம் தங்கியிருப்பதற்கும் வாழ்வதற்கும் தெண்டுல்கரின் ஆரம்பகால போராட்டம் நகர்ப்புற கீழ் நடுத்தர வர்க்கத்தின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய முதல் அனுபவத்தை அவருக்கு வழங்கியது. இதனால் மராத்தி அரங்குகளில் அவர்களை சித்தரிக்கப்படுவதற்கு புதிய நம்பகத்தன்மையை அவருக்கு அளித்தது தெண்டுல்கரின் எழுத்துக்கள் 1950கள் மற்றும் 60களில் இரங்கய்யன் போன்ற நாடகங்களின் சோதனை முயற்சியுடன் நவீன மராத்தி அரங்குகளின் கதையை விரைவாக மாற்றின. இந்த நாடகக் குழுக்களில் நடிகர்கள் சிறீராம் இலகூ, மோகன் ஆகாசு, சுலபா தேஷ்பாண்டே ஆகியோர் தெண்டுல்கரின் கதைகளுக்கு புதிய நம்பகத்தன்மையையும் சக்தியையும் கொண்டு வந்தனர். 

அரசியல் கருத்துக்கள்
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
விருதுகள்
ஆரம்ப கால வாழ்க்கையில்