முதன் முதலில் உள்நோக்கி (எண்டோசுக்கோப்) போன்ற அமைப்பை 1806 இல் பிலிப் போசினி(Philip Bozzini) என்பவர் "ஒளிக்கடத்தி" எனப்பொருள்படும் அவரது "லிஃக்ட்லைட்டர்" (Lichtleiter) என்னும் கருவியாக அறிமுகப்படுத்தினார். இது "மனித உடலில் உள்ள குழாய்கள் மற்றும் நுண்துளைகள் ஆகியவற்றைப் பார்த்துத் தேர்வதற்காக" உருவாக்கப்பட்டது. எனினும், வியன்னா மருத்துவ சங்கம் இது போன்ற உந்துதல்களை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. வில்லியம் பியூமாண்ட் மூலமாக 1822 இல் மனித உடலினுள் பயன்படுத்துமாறு உள்ள ஓர் உள்நோக்கி (எண்டோசுக்கோப்) முதன் முதலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது, இவர் மிச்சிகனில் உள்ள மேக்கினிக் தீவைச் சேர்ந்த படைத்துறை (இராணுவ) அறுவை மருத்துவர் ஆவார். மின்விளக்கின் பயன்பாடு உள்நோக்கியின் மேம்பாட்டிற்கு முக்கிய படிநிலையாக அமைந்தது. அது போன்ற விளக்குகள் முதலில் (உடலுக்கு) வெளியில் இருப்பவையாக இருந்தன. பின்னர், உட்புறமாக பொருத்தக்கூடிய மிகச்சிறிய விளக்குகள் செய்யக்கூடியதாயின. எடுத்துக்காட்டாக 1908 இல் சார்லசு டேவிட் மூலமாக உருவாக்கப்பட்ட கருப்பையுள்நோக்கியில் ( இசுட்டெரோசுக்கோப், hysteroscope)இந்த அமைப்பு இருந்தது. ஃகேன்சு கிறிசுட்டியன் யாக்கோபேயசு லேப்பராசுக்கோப்பி (அடிவயிற்று உள்நோக்கி) (1912) மற்றும் தோராக்கோசுக்கோப்பி(நெஞ்சுக்கூட்டு உள்நோக்கி) (1910) ஆகியவற்றைக் கண்டறிந்ததன் மூலமாக அடிவயிறு மற்றும் மார்புக்கூடு பகுதிகளின் தொடக்கநிலை உள்நோக்கியியலை உருவாக்கிக் கொடுத்த பெருமைக்குரியவர் ஆவார். 1930களில் ஹெயின்ஸ் கால்க் மூலமாக அடிவயிற்று உள்நோக்கி (லேப்பராசுக்கோப்பி), கல்லீரல் மற்றும் பித்தப்பை நோய்களைக் கண்டறிவதில் பயன்படுத்தப்பட்டது. 1937 இல் இடம்மாறிய பிரசவத்தைக் கண்டறிவதற்கு அடிவயிற்று உள்நோக்கி (லேப்பராசுக்கோப்பி)பயன்படுத்தப்பட்டதாக நம்பகமான தகவல்கள் உள்ளன. 1944 இல், ராவவுள் பால்மர் அவரது நோயாளிகளின் அடிவயிற்றின் வளிமநிலை விரிதலுக்குப் பிறகு அவர்களை காலைத்தூக்கிய மல்லாந்து படுக்கை நிலையில் (Trendelenburg position, டிரென்டெலென்பர்கு நிலையில்) வைத்திருந்தார், மேலும் அது பெண் நோயியலார் லேபராஸ்கோபி நம்பத்தகுந்த வகையில் செயல்படுத்தும்படியாக இருந்தது.

சமீபத்திய மேம்பாடுகள்
முற்காலம்
ராட்-லென்ஸ் எண்டோஸ்கோப்புகள்
கூறுகள்