2013 ஆம் ஆண்டில், மத்தேயு ஜே. காப்லே சாராபோட்களின் கழுத்து நெகிழ்வுத்தன்மை குறித்த ஓர் ஆய்வினை மேற்கொண்டு அதன் முடிவை  PLOS ONE இல் வெளியிட்டார். கழுத்துகள் உண்மையில் எவ்வளவு நெகிழ்வுத்  தன்மையுடையவை என்பதைத் தெரிந்துகொள்வதற்காக சாரோபோட் பேரினத்துடன்  நெருப்புக்கோழியின் கழுத்தை ஒப்பிடுகிறார்கள். முந்தைய உயிரியக்கவியல் ஆய்வுகள், கழுத்தானது செங்குத்து, மற்றும் கீழ்நோக்கிய சாய்ந்த நிலைக்கு இடையில் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளன என்பதைக் கண்டறிந்துள்ளது.  இந்த ஆய்வின் முடிவில், சாரோபோட் கழுத்து நெகிழ்திறன் எலும்புத்திறனை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கக்கூடாது என்று கண்டறிந்தது, அப்படி இருப்பின், முடிவுகள் எச்சரிக்கையுடன் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். நெகிழ்தன்மையைக் கட்டுப்படுத்தும் தசைத் திசுக்களின் பற்றாக்குறை இருப்பினும், முன்னர் நினைத்ததைவிட சாரோபோடின் கழுத்துகள் குறைவான நெகிழ்வுடையனவாக இருந்தன.
2014 ஆம் ஆண்டில், மைக் பி. டெய்லர் என்பவர் அபோதோசரஸ் மற்றும் டிப்ளோடோகஸ் ஆகியவற்றின் கழுத்துகளின் நெகிழ்வுத்தன்மையை ஆராய்ந்தார். அவர்   காப்லே மற்றும் பலர். குறிப்பிட்டவாறு முதுகெலும்பு வெளிப்படுத்துவது போல் கழுத்து  சாதாரண நிலையைக் காட்டிலும் குறைவான நெகிழ்வுடையதாக இருப்பதில்லை என கண்டறிந்தார். காப்லே மற்றும் பலர். குருத்தெலும்பு சேர்க்கப்பட்டபோது உண்மையில் கழுத்துகள் மிகவும் குறைவான நெகிழ்வுத்தன்மை உடையனவாக உள்ளதை கண்டறிந்தனர். மூட்டுகளுக்கிடையே உள்ள குருத்தெலும்பு கழுத்தை  90 °அளவு நெகிழ அனுமதிக்கிறது. இருப்பினும், டெய்லர், கழுத்து,  செங்குத்தாக மேலே வளைய முடியும் போது, எலும்பின் நடுநிலை அமைவானது கிடைமட்டத்தை சுற்றி இருக்கும், மற்றும் பழக்கம் போல்  தலை மேல் நோக்கி ஒரு எச்சரிக்கை உணர்வுடன் நிலைபெற்றிருக்கும்.

நெகிழ்வுத்தன்மை
சாய்வான நிலை
சில சாராபோட்களின் நேரான நிலை
இதயமும் வளர்சிதை மாற்ற அழுத்தமும்