1900களின் ஆரம்பத்தில் சுவீடன் நாட்டைச் சேர்ந்த எலி ஹெக்ஸ்கெர் மற்றும் பெர்டில் ஓலின் ஆகிய இரண்டு பொருளாதார வல்லுநர்கள் காரணி விகிதாச்சார தத்துவம் என்னும் சர்வதேச வர்த்தகம் குறித்த ஒரு சித்தாந்தத்தை உருவாக்கினர். குறைவில்லாமல் கிடைக்கக் கூடிய ஆதாரவளங்களைக் (காரணிகள்) கொண்டு உருவாக்கப்படும் பொருட்களை நாடுகள் உற்பத்தி செய்து ஏற்றுமதி செய்ய வேண்டும் என்றும் குறைவாய் கிடைக்கக் கூடிய ஆதாரவளங்கள் கொண்டு உருவாக்கக்கூடிய பொருட்களை இறக்குமதி செய்து கொள்ள வேண்டும் என்றும் ஹெக்ஸ்கெர்-ஓலின் மாதிரி வலியுறுத்துகிறது. ஒப்பீட்டு அனுகூலம் மற்றும் முற்றுமுதலான அனுகூலம் குறித்த தத்துவங்களில் இருந்து இந்த தத்துவம் வேறுபடுகிறது. ஏனெனில் இந்த தத்துவங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளின் உற்பத்திக்கான உற்பத்தி நிகழ்முறையில் உற்பத்தித் திறன் மீது கவனத்தைக் குவிக்கிறது. ஆனால் ஹெக்ஸ்கெர்-ஓலின் மாதிரியோ, தாராளமாய் கிடைக்கத்தக்கதாய் இருக்கிற (எனவே மலிவானதாயும் இருக்கும்) காரணிகளைப் பயன்படுத்தி பொருட்களை உற்பத்தி செய்வதிலும் ஏற்றுமதி செய்வதிலும் ஒரு நாடு நிபுணத்துவம் பெற வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது.

அடிப்படை ஒப்பீட்டு அனுகூலம் குறித்த ரிகார்டியன் மாதிரிக்கான ஒரு மாற்றாக ஹெக்ஸ்கெர்-ஓலின் மாதிரி உருவாக்கப்பட்டது. சிக்கலான நிகழ்முறையைக் கொண்டிருந்தாலும், அதன் கணிப்புகளும் கூடுதல் துல்லியமாய் இருந்ததாக நிரூபணம் ஆகவில்லை. எவ்வாறிருந்தாலும், சித்தாந்த பார்வையில் பார்த்தால், நவசெவ்வியல் விலை எந்திரமுறையை சர்வதேச வர்த்தக தத்துவத்திற்குள் சேர்த்து இது ஒரு நேர்த்தியான தீர்வை அளித்திருப்பதைக் காணலாம்.

சர்வதேச வர்த்தகத்தின் போக்கு காரணி ஆஸ்திகளின் வித்தியாசங்களால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்று இந்த தத்துவம் வாதிடுகிறது. நாடுகள் உள்நாட்டில் தாராளமாய் கிடைக்கக் கூடிய காரணிகளை செறிந்த முறையில் பயன்படுத்தித் தயாரிக்கப்படும் பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்யும் என்றும், உள்நாட்டில் பற்றாக்குறையாய் கிடைக்கக் கூடிய காரணிகளை செறிந்த முறையில் பயன்படுத்தித் தயாரிக்கப்படும் பொருட்களை இறக்குமதி செய்யும் என்றும் இது கணிக்கிறது. ஹெக்ஸ்கெர்-ஓலின் மாதிரியின் அனுபவரீதியான பிரச்சினைகள் வாசிலி லியோண்டிப் செய்த சோதனைகளில் வெளிப்படுத்தப்பட்டன. அமெரிக்கா மூலதனம் தாராளமாய் கொண்டிருந்த போதிலும் தொழிலாளர் உழைப்பு செறிந்திருந்த பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்ய தலைப்பட்டதை அவர் கண்டார். இந்த சிக்கல் லியோண்டிப் புதிர் என்று அழைக்கப்பட்டது.

ஹெக்ஸ்கெர்-ஓலின் மாதிரி பின்வரும் அடிப்படையான கருதுகோள்களைக் கொள்கிறது:

ஹெக்ஸ்கெர்-ஓலின் மாதிரியின் பிரச்சினை என்னவென்றால் இது மூலதனப் பொருட்களின் (கச்சாப் பொருட்கள் மற்றும் எரிபொருட்கள்) வர்த்தகத்தை விலக்குகிறது.
ஹெக்ஸ்கெர்-ஓலின் மாதிரியில், தொழிலாளர்கள் மற்றும் மூலதனம் என்பது ஒவ்வொரு நாட்டின் ஆஸ்தியாக அமைந்தவை; நிலையானவை. நவீன பொருளாதாரத்தில் மூலதனப் பொருட்கள் சர்வதேசரீதியாக வர்த்தகம் செய்யப்படுகின்றன. இடைநிலைப் பொருட்களின் வர்த்தகத்தில் இருந்து கிடைக்கக் கூடிய ஆதாயங்களும் கணிசமானதாய் இருக்கிறது. இதைத் தான் சாமுவேல்சன் (2001) வலியுறுத்துகிறார். 

ரிகார்டியன் மாதிரியின் நவீன வளர்ச்சி
ஹெக்ஸ்கெர்-ஓலின் மாதிரி
புதிய வர்த்தக தத்துவம்
வெளிப்புற இணைப்புகள்