[[File:Romania1941.png|thumb|right|250px]]
ஆகஸ்ட் 1914 ஆம் ஆண்டில், [[முதலாம் உலகப் போர்|முதல் உலகப்போர்]] துவங்கியபோது, ருமேனியா [[நடுநிலையான நாடு|நடுநிலை வகிப்பதாக]] தெரிவித்தது. இரு வருடங்களுக்கு பிறகு, நேசநாடுகளின் நிர்ப்பந்தம் காரணமாக (முக்கியமாக பிரான்ஸ் நாடு, ஒரு புதிய அணியை உருவாக்க வேண்டும் என்ற துடிப்பில்) ஆகஸ்ட் 14/27 1916 அன்று, ருமேனிய நேசநாடுகளுடன் இணைந்து, [[ஆஸ்த்ரியா-ஹங்கேரி|ஆஸ்த்ரிய-ஹங்கேரியுடன்]] போரில் இறங்கியது. இந்த செயலுக்காக, [[புக்கரெஸ்ட் உடன்பாடு (1916)|இரகசிய இராணுவ மரபுகளின்]] படி, அனைத்து ருமேனிய மக்களுக்கும், ருமேனியாவின் நோக்கமான தேசீய ஒருமைப்பாட்டிற்கு ஆதரவு தருவதாக வாக்களித்தது.

இந்த [[ருமேனிய பரப்புரை (உலகப் போர் I)|ரோமேனிய ராணுவப்பிரவேசம்]] பெருமளவில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியது மேலும் [[மைய சக்திகள்|மத்திய சக்திகள்]] நாட்டின் இரண்டில் மூன்று பாகத்தை அடைந்து அதன் [[ருமேனிய ராணுவம்|ராணுவத்தினரின்]] பெரும்பாலானவரை நான்கு மாதத்திற்குள் பிடித்தனர் மற்றும் கொன்று குவித்தனர். இருந்தாலும், மொல்டாவியா ரோமேனியாவுடனே இருந்தது, அதுவும் 1917 ஆம் ஆண்டில் படையெடுப்பவரகளை தடுத்த பிறகும். போர் முடிவதற்குள், ஆஸ்த்ரிய-ஹங்கேரிய மற்றும் உருச்சிய பேரரசு முற்றிலும் உடைந்து சுக்கு நூறாகிவிட்டது; 1918 ஆம் ஆண்டில் [[பெச்சரேபிய]]ா (Bessarabia), [[புகொவினா]] (Bukovina) மற்றும் [[ட்ரான்சில்வானியா|திரான்சில்வேனியா]] [[ருமேனியாவின் அரசாட்சி|ரோமேனிய அரசாட்சியுடன்]] கைகோர்த்துக்கொண்டது. 1914 முதல் 1918 வரையிலான, ராணுவ மற்றும் பொதுமக்களின் [[உலகப் போர் I பாதிக்கப்பட்டோர்|உயிரிழப்பு]], அதுவும் உடன்னிகழ்வான எல்லைக்குள், சுமார் 748000 ஆக இருக்கும் என கணக்கிட்டது. 1920 [[த்ரியநோன் உடன்படிக்கை]]யின் (Treaty of Trianon) படி, [[ட்ரான்சில்வானியா|திரான்சில்வேனியாவில்]] ஆஸ்த்ரிய-ஹங்கேரிய குடியுரிமை காரணமாக நிலவிய அனைத்து உரிமைகளையும் [[ஹங்கேரி]] ரோமேனியாவிற்கு விட்டுக்கொடுத்தது. ருமேனியா மற்றும் புகொவினா இணைவதை 1919 ஆம் ஆண்டில் [[செய்ன்ட் ஜெர்மைன் உடன்படிக்கை]]யில் , மற்றும் [[பெச்சரேபிய]]ாவுடன் ஆன இணைப்பு 1920 ஆம் ஆண்டில் [[பாரிஸ் உடன்படிக்கை (1920)|பாரிஸ் உடன்படிக்கை]]யில் அனுமதித்தது.

ரோமேனியக் கூற்றான [[பெரிய ருமேனியா|பெரிய ரூமேனியா (România Mare)]] (மொழி பெயர்ப்பு "பெரிய ருமேனியா," ஆனால் மிகவும் பொதுவாக "பெரும் ருமேனியா") பொதுவாக [[போர்களுக்கு இடையிலான தருணம்|போர்களுக்கு இடையிலான தருணத்தில்]] இருந்த ருமேனிய நாட்டை குறிக்கிறது மேலும், அதன் படி, அந்த நேரத்தில் ருமேனியா கொண்டிருந்த நிலப்பரப்பை குறிக்கிறது. (படத்தை பார்க்கவும்). ருமேனியா அந்நேரத்தில் நிறைந்த விரிவாக்கம் கண்டது, அதனால் சரித்திரத்தில் (வரலாற்றில்) குறிப்பிட்டிருந்த அனைத்து ரோமேனிய நிலப்பரப்புகளையும் இணைக்க முடிந்தது.

இரண்டாவது உலகப்போரின் போது, ருமேனியா மீண்டும் நடுநிலை வகித்தது, ஆனால் ஜூன் 28,1940 அன்று அந்நாடு [[ஜூன் 1940 சோவியத்தில் இருந்து இறுதி எச்சரிக்கை|சோவியத்தில் இருந்து இறுதி எச்சரிக்கையுடன்]] ஒத்துப்போகாவிட்டால் [[படையெடுப்பு|படையெடுப்பால் தாக்கப்படும்]]அபாயமும் கூடி வந்தது.[[மாஸ்கோ]] மற்றும் [[பெர்லின்|பெர்லினில்]] இருந்து அடிபணிவதற்கான தூண்டுதல் இருந்ததால், ரோமேனியாவின் நிர்வாகம் மற்றும் ராணுவம் [[பெச்சரேபிய]]ா மற்றும் [[வடக்கு புகொவினா]]வில் இருந்து தமது படைகளை திரும்பிப்பெறுவதற்கான நிர்ப்பந்தம், போரை தடுப்பதற்காக ஏற்பட்டது. இதனாலும், மற்ற காரணங்களாலும், அரசு அச்சு நாடுகளுடன் இணைவதற்கு முடிவெடுத்தது. அதற்குப்பிறகு, அச்சு நாடுகளில் நடந்த நடுவன் பேச்சுவார்த்தைக்கு உட்பட்டு தென் டோப்ருஜா பல்கேரியாவிற்கு கிடைத்தது, மேலும் ஹங்கேரிக்கு [[வடக்கு திரான்சில்வேனியா|வட திரான்சில்வேனியா]] வழங்கியது. 1940 ஆம் ஆண்டில் சர்வாதிகாரியாக விளங்கிய [[கரோல் II ருமேனியா|ராஜா கரோல் II]] தன் பதவியை கைவிட்டார் மேலும் அவரை தொடர்ந்து நேஷனல் லீஜியனரி ஸ்டேட் என்ற தேசீய அமைப்பு ஆட்சிக்கு வந்தது, அதன்படி ஆட்சியின் அதிகாரம் [[இயன் இயன் அண்டோநேச்கு|இயன் அண்டோநேச்கு]] மற்றும் அயர்ன் கார்ட் (இரும்பு கவசம்) என்ற இருவர் கைப்பற்றினர். சில மாதங்களுக்குள், [[அயர்ன் கார்ட் (இரும்பு கவசம்)|அயர்ன் கார்டை]] அண்டோநேச்கு நசுக்கிவிட்டார் மற்றும் அடுத்து வந்த ஆண்டில் அவர் [[உலகப் போர் II இல் அச்சு நாடுகள்|அச்சு சக்திகளுடன்]] சேர்ந்து போரில் ஈடுபட்டார். போர்நடந்த வேளையில், [[நாஜி ஜெர்மனி|நாசி ஜெர்மனிக்கு]] தேவைப்பட்ட எண்ணெயை ரொமேனியாவில் இருந்தே பெற்றுக்கொண்டனர், அதனால் [[நேச நாடுகள்|நேசநாடுகளின்]] [[ஆபரேஷன் ஓதப்பேரலைகள்|குண்டுவீச்சுக்கு பலமுறை]] ஆளானது. [[இயன் அண்டோநேச்கு|ஐயன் ஆண்ட்நேச்க்குவின்]] தலைமையில், [[ஆபரேஷன் பர்பரோச்ச|அச்சு சக்திகள் மூலமாக சோவியத் யூனியன் மீது படையெடுத்து]], ருமேனியா பெச்சரேபியா மற்றும் வட புகொவினாவை சோவியத் ரஷியாவிடமிருந்து கைப்பற்றியது. [[பெருங்களப்பலி|தீப்பேரிழப்பு நிகழ்வுக்கு]] ஆண்டேநேச்குவின் ஆட்சி பெரும் பங்கு வகித்தது, அவர்கள் [[நாசிகள்|நாசிகளைப்]] போலவே [[யூதர்]]களை மற்றும் [[ரோமனி மக்கள்|ருமானியர்களை]] ஒடுக்கவும் கொன்று குவிப்பதும் போன்ற கொள்கைகளை கடைப்பிடித்தனர், அதுவும் முக்கியமாக சோவியத் ரஷியர்கள் இருந்து மீட்டெடுத்த கிழக்கு ரோமேனிய நாடுகளான [[ட்றான்சிநிச்ற்றிய (உலகப் போர் II)|ட்ரான்ஸ்னிஸ்டரியா (Transnistria)]] மற்றும் [[மொல்டாவியா]] (Moldavia)வை சார்ந்தவர்களை நசுக்கினர்.

ஆகஸ்ட் 1944 ஆம் ஆண்டில், [[ருமேனியாவின் மேக்கேல் I|ருமேனியாவின் அரசரான மைக்கேல் I]] ஆண்டேநேச்குவை கவிழ்த்தி காவலில் வைத்தார். ருமேனியா தன்பக்கத்தை மாற்றிக்கொண்டு [[இரண்டாம் உலகப் போரின் நேச நாடுகள்|நேசநாடுகளுடன் சேர்ந்தது,]] ஆனால் [[நாஜி ஜெர்மனி|நாசி ஜெர்மனியை]] வீழ்த்துவதில் அந்நாடு அளித்த பங்கினை 1947 ஆம் ஆண்டில் நடந்த [[பாரிஸ் சமாதான உடன்படிக்கைகள் , 1947|பாரிஸ் சமாதான மாநாட்டில் (Paris Peace Conference)]] ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. இப்போரினால், ரோமேனிய ராணுவம் சுமார் 300,000 பேரை இழந்தது. [[ருமேனியாவில் இருக்கும் யூதர்களின் வரலாறு|யூதர்களின்]] தீப்பேரிழப்பில் 1939 எல்லைக்குட்பட்ட நிகழ்வுகளில் மொத்தம் 469000 மக்கள் பாதிக்கப்பட்டனர், அதில் பெச்சரேபியா மற்றும் புகொவினாவின் 325000 அடங்குவர்.


உலகப்போர்கள் மற்றும் பெரும் ருமேனியா
விடுதலை மற்றும் முடியாட்சி
போக்குவரத்து
கல்வி