குத்தூசி மருத்துவம் சீனாவில் இருந்து கொரியா, ஜப்பான் மற்றும் வியட்னாம் மற்றும் கிழக்கு ஆசியாவின் சில பகுதிகளில் பரவியிருந்தது.

சீனாவில் குத்தூசி மருத்துவத்தின் சுமார் 90 பணிகள் ஹான் வம்சம் மற்றும் சாங் வம்ச காலகட்டங்களில் எழுதப்பட்டிருந்தன. மேலும் 1023 ஆம் ஆண்டில் சாங்கின் ரென்சாங் பேரரசர் நடுக்கோட்டினைச் சித்தரிக்கும் வெண்கலச் சிலையை உருவாக்கவும் பின்னர் அதில் குத்தூசி மருத்துவம் புள்ளிகளைப் பயன்படுத்தவும் கட்டளையிட்டார். எனினும் சாங் வம்சத்தின் முடிவுக்குப் பிறகு குத்தூசி மருத்துவம் மற்றும் அதன் பயிற்சியாளர்கள் இதனைக் கல்விமான்களின் தொழிலாகப் பார்ப்பதற்கு மாறாக தொழில்நுட்பமாகப் பார்க்க ஆரம்பித்தனர். பின்வந்த நூற்றாண்டுகளில் மருந்து உட்கொள்ளும் மருத்துவம் பயன்படுத்தப்பட்டதால் இது மிகவும் அரிதானது. மேலும் இது ஷாமனிசம், பேறுகால மருத்துவப் பணியியல் மற்றும் மோக்சிபஸ்டியன் ஆகிய குறைவான கெளரவம் கொண்ட நடைமுறைகளுடன் தொடர்புடையதாக மாறியது. 16 ஆம் நூற்றாண்டில் போர்ச்சுகீசிய சமயப் பரப்பாளர்களே முதன் முதலில் குத்தூசி மருத்துவத்தை மேற்குப் பகுதிகளுக்குக் கொண்டு சென்றவர் எனக் கருதப்படுகிறது. ஆசியா முழுவதும் பயணம் செய்த டானிஷ் அறுவை மருத்துவர் ஜேகோப் டெ பாண்டிட் (Jacob de Bondt) ஜப்பான் மற்றும் ஜாவா இரண்டு நாடுகளிலும் இந்த நடைமுறையை விவரித்தார். எனினும் சீனாவில் மட்டுமே இந்த நடைமுறை பின்தங்கிய வகுப்புகள் மற்றும் படிப்பறிவற்ற பயிற்சியாளர்கள் ஆகியோருடன் பெருமளவில் தொடர்புடையதாகக் கருதப்பட்டது. குத்தூசி மருத்துவத்தின் முதல் ஐரோப்பியக் குறிப்பு ஜப்பானில் இரண்டு ஆண்டுகள் பயிற்சி மேற்கொண்டு ஆய்வு செய்த டச்சு மருத்துவர் வில்லியம் டென் ரிஜ்னே (Willem ten Rhijne) மூலமாக எழுதப்பட்டது. இது 1683 ஆம் ஆண்டில் கீல்வாதம் சார்ந்த மருத்துவக் குறிப்பின் கட்டுரையில் இடம்பெற்றிருந்தது. ஐரோப்பியர்களும் கூட அந்த நேரத்தில் மோக்ஸிபஸ்டியனில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டவர்களாக இருந்தனர் என டென் ரிஜேவும் குறிப்பிட்டிருந்தார். 1757 ஆம் ஆண்டில் மருத்துவர் சூ டாக்வின் (Xu Daqun) குத்தூசி மருத்துவத்தின் தொடர்ந்த வீழ்ச்சியை விவரித்திருந்தார். அதில் இது சில அனுபவமிக்க பயிற்சியாளர்கள் மட்டுமே இருக்கும் அழிந்த கலை என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். அதன் வீழ்ச்சி மருந்துக்குறிப்பு மற்றும் மருந்து உட்கொள்ளலின் பிரபலத்திற்கு ஒரு பகுதியாகக் கூறப்பட்டது. அத்துடன் அது பின்தங்கிய வகுப்புகளுடன் தொடர்புடையதாகக் கூறப்பட்டது.

1822 ஆம் ஆண்டில் சீனப் பேரரசின் அரசாணையானது குத்தூசி மருத்துவம் பண்புள்ள கல்விமான்களுக்கு பொருந்தாத நடைமுறையைக் கொண்டிருந்த காரணத்தால் மருத்துவத்துக்கான பேரரசுக்குரிய பயிற்சி நிறுவனத்தில் குத்தூசி மருத்துவத்தின் சிகிச்சை மற்றும் பயிற்றுவித்தலுக்கு உடனடியாகத் தடை விதித்தது. இந்த நிலையில் ஐரோப்பாவில் தற்போதும் குத்தூசி மருத்துவம் சிறிய அளவிலான ஆய்வு மற்றும் பரிசோதனைகளுடன் ஐயத்துடனும் அதேநேரம் பாராட்டப்பட்டும் இரண்டு நிலைகளிலும் காணப்படுகிறது.

மத்தியகால வரலாறு
சட்டம் மற்றும் அரசியல் சார்ந்த நிலை
பண்டைக்காலம்
நரம்பிய இயல்நிலை வரைவு ஆய்வுகள்