இருபதாம் நூற்றாண்டின் முதல் 10 ஆண்டுகளில் கிப்லிங் தனது புகழின் உச்சியில் இருந்தார். 1907ம் ஆண்டு இலக்கியத்துக்கான [[நோபல் பரிசு]] அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. பரிசு புகழுரையில் குறிப்பிடப்பட்டது: “கவனிக்கும் திறனின் வலிமையை கருத்தில் கொண்டு, கற்பனையின் அசல்தன்மை, யோசனைகளின் வீரியம் மற்றும் வர்ணணையில் உள்ள அலாதியான திறமை ஆகியவை இந்த உலகப் புகழ் எழுத்தாளரின் படைப்புகளில் காணப்படும் குணாதிசயங்கள்”. நோபல் பரிசுகள் 1901ல் இருந்து உருவாக்கப்பட்டது மற்றும் கிப்லிங் அதைப் பெற்ற முதல் [[ஆங்கில மொழி]] எழுத்தாளர் ஆவார். 1907 ஆம் ஆண்டில் டிசம்பர் 10 தேதி, ஸ்டாக்ஹோமில் நடந்த பரிசளிப்பு விழாவில், ஸ்வீடிஷ் அகாடமியின் நிரந்தர செயலர், சி.டி.ஆஃப் விர்சன் கிப்லிங்கையும் மூன்று நூற்றாண்டு ஆங்கில இலக்கியத்தையும் பாராட்டினார்:

இந்த ஆண்டு நோபல் பரிசை ருட்யார்டு கிப்லிங்கிற்கு ஸ்வீடிஷ் அகாடமி கொடுப்பதன் மூலம், பன்மடங்கு புகழைக் கொண்டிருக்கும் இங்கிலாந்து இலக்கியத்திற்கு மற்றும் நம்முடைய கால கட்டத்தில் இந்த நாடு கொடுத்த வர்ணனை என்ற வகையின் மிகச் சிறந்த அறிவாளிக்கும் வணக்கமும் பாராட்டும் தெரிவிக்க விழைகிறது.

இந்த சாதனையின் “புத்தக-இறுதியாக”, இரண்டு தொடர்புடைய கவிதை மற்றும் கதைகளின் தொகுப்பு வெளியிடப்பட்டது அமைந்தது: 1906 மற்றும் 1910ல் முறையே வெளியிடப்பட்ட "பக் ஆஃப் பூக்ஸ் ஹில்" மற்றும் "ரிவார்ட்ஸ் அண்ட் ஃபேரீஸ்" . அதற்கு பிறகு “இஃப்…” என்ற கவிதை இடம் பெற்றிருந்தது. 1995ல் பி.பி.சி நடத்திய கருத்து கணிப்பில், இது யூகேவின் அதிகமாக விரும்பப்படும் கவிதையாக தேர்வு செய்யப்பட்டது. சுய கட்டுப்பாடு மற்றும் உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்துதல் பற்றி விவரிக்கும் இந்த கவிதை கிப்லிங்கின் மிகப் பிரபலமான கவிதை என்பதை எந்த ஐயமுமின்றி சொல்லலாம்.

ஐரிஷ் சங்க அங்கத்தினர்களின் சுய-ஆட்சி எதிர் நிலையைக் கண்டு கிப்லிங்க் மிகவும் பரிதாபப்பட்டார். உல்ஸ்டர் சங்கத்தின் தலைவரான டப்லினில் பிறந்த எட்வர்ட் கார்சன் கிப்லிங்கின் நண்பராவார். இவர் அயர்லாந்தில் சுய ஆட்சியை எதிர்த்து உல்ஸ்டர் தன்னார்வளர்களை எழுப்பினார். இதை பிரதிபலிக்கும் வகையில் 1912ல் “உல்ஸ்டர்” என்ற கவிதையை கிப்லிங் எழுதினார். தனது நண்பர் ஹென்ரி ரைடர் ஹகார்டை போலவே கிப்லிங்கும் போல்ஷிவிசத்தை கடுமையாக எதிர்த்தார். இந்த ஒத்த கருத்தினாலேயே கிப்லிங்க் 1889ல் லண்டன் வந்த போது இருவரும் நண்பர்கள் ஆயினர் மற்றும் வாழ்நாள் முழுவதும் அவ்வாறே இருந்தனர்.

அவர் அரசவைக் கவியாக ஏன் அறிவிக்கப்படவே இல்லை என பலர் ஆச்சரியப்பட்டனர். 1892-96 இடையே அவருக்கு இது வழங்கப்பட்டதாகவும் அவர் அதை நிராகரித்து விட்டதாகவும் சிலர் கூறுகின்றனர்.

முதல் உலகப் போரின் தொடக்கத்தில், மற்ற பல எழுத்தாளர்கள் போல, யூகேவின் போர் நோக்கங்களுக்கு உற்சாகமாக ஆதரவு அளிக்கும் துண்டு பிரசுரங்களையும் கிப்லிங்க் எழுதினார்.

இறப்பு மற்றும் மரபு
இறப்புக்குப் பின் மதிப்பு
லண்டன்
தொழிலின் உச்சநிலை