பழநிக்கும் உடுமலைப்பேட்டைக்கும் இடையில் இருக்கிறது குமணமங்கலம் (கொமரலிங்கம் என்பது தற்போதைய பெயர்). இப்பெயர் இப்பகுதியை ஆண்ட குமணனின் பெயரால் துலங்குகிறது. முதிரமலை என்பது இதனுடைய பழைய பெயர். குமணன் இயற்றமிழை வளர்த்த புலவர்களையும் இசைத்தமிழை வளர்த்த பாணர்களையும் நாடகத்தமிழை வளர்த்த கூத்தர்களையும் புரந்தான். அவர்களுக்கு பொன்னையும் பொருளையும் கொடையாகக் கொடுத்தான். இதனால் குமணனின் புகழ் பரவியது. இதனைக் கண்டு குமணனுக்குத் தம்பியான இளங்குமணன் பொறாமைகொண்டான். இதனை அறிந்த குமணன், போரைத் தவிர்த்து தன்னுடைய நாட்டை இளங்குமணனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, நண்பர்களோடு காட்டிற்குச் சென்றுவிட்டான். ஆனால் இளங்குமணனோ தன் அண்ணனை ஒழிக்க நினைத்தான். எனவே, ‘குமணன் தலையை கொய்துகொண்டு வருபவர்களுக்கு ஆயிரம்பொன் பரிசு’ என இளங்குமணன் அறிவித்தான். இந்நிலையில் குமணனிடம் கொடை பெற்றுச் செல்வதற்காக பெருந்தலைச்சாத்தனார் என்னும் புலவர் முதிர மலைக்கு வந்தார். நடந்தவைகளை அறிந்தார். பெருஞ்சித்திரனாருக்கு யானையைப் பரிசளித்த வள்ளல் குமணனின் நிலையை எண்ணி இரங்கினார். குமணனைத் தேடி காட்டிற்கு சென்றார். அவனைச் சந்தித்தார். குமணனனோ புலவருக்கு எதனைக் கொடையாகக் கொடுப்பது எனத் தெரியாது தவித்தான். அப்பொழுது அவன்தன் தம்பியின் ஆணை நினைவிற்கு வந்தது. தன்னுடைய உடைவாளை எடுத்து புலவரிடம் கொடுத்தான். தனது தலையைக் கொய்து சென்று இளங்குமணனிடம் கொடுத்து ஆயிரம் பொன்களைப் பரிசாகப் பெற்றுக்கொள்ளுமாறு கூறினான். புலவர் குமணனின் வாளை எடுத்துக்கொண்டு அவ்விடத்தில் இருந்து அகன்றார்.

புலவர் மறுநாள் குமணனின் தலையை ஒரு கையிலும் அவனது வாளை மறுகையிலும் ஏந்திக்கொண்டு இளங்குமணனின் அரண்மனைக்குச் சென்றார். குமணன்னின் கொய்யப்பட்ட தலையைக் கண்ட இளங்குமணன், புலவரின் வறுமையை நீக்க தனது தலையையே கொடுத்த குமணன் பெருமையை எண்ணி, தன்னுடைய தவறை உணர்ந்து அழுது புலம்பினான்; தற்கொலை செய்துகொள்ள முயன்றான். அம்முயற்சியைத் தடுத்த புலவர், “குமணன் சாகவில்லை. இது செவ்வாழைத் தண்டால் செய்யப்பட்ட போலித்தலை. உன்னைத் திருத்துவதற்காக நான் செய்தது” எனக் கூறினார். பின்னர் இளங்குமணன் காட்டிற்குச் சென்று தன் அண்ணன் குமணனை அழைத்துவந்து ஆட்சியை ஒப்படைத்தான்.

அண்ணனும் தம்பியும்
அரசரும் புலவரும்
அதியமான் அஞ்சியின் கதை
குமணனின் கதை