மூச்சுப்பற்றாக்குறை என்பது தான் பொதுவாக அதிகபடியாக மக்களுக்கு தொந்தரவு அளிப்பது. பொதுவாக இதை: " சுவாசிக்க நான் முயற்சி எடுக்க வேண்டியுள்ளது," " எனக்கு மூச்சு திணறல் ஏற்படுகிறது," அல்லது " தேவையான அளவு காற்றை உள்வாங்க முடியவில்லை " என்று சொல்வார்கள். பல வேறு கலாச்சாரங்களில் பல்வேறு விதமாக இதை வெளிபடுத்தலாம். விரைந்து செயல்படும் நேரங்களில் (தீவிரமான உடற்பயிற்சியின்போது, அதாவது நுரையீரலின் தேவை மிக அதிகமாக இருக்கும் நேரத்தில்) சுவாச குறைபாடு மோசமடையும். குறிப்பாக நீண்ட நேர செயல்பாடுகளில் நேரம் அதிகமாகும்பொழுது நிலைமை மோசமாகும். சில ஆண்டுகள் கழித்து, மூச்சுப்பற்றாக்குறை இன்னும் மோசமாகும், இதனால் எளிய அன்றாட பணிகளைச் செய்யும்போதே அவர்களுக்கு சிரமம் தோன்றும். நோய் முற்றிய நிலையில் ஓய்வாக இருக்கும்பொழுதோ அல்லது எப்போழுதுமோ அந்த நிலை ஏற்படலாம். மேலும் இது தொடர்ந்து காணப்படும். நாட்பட்ட மூச்சு குழாய் அழற்சி உள்ளவர்களுக்கு அது கவலையளிக்கும், மேலும் அவர்களது வாழ்க்கை தரத்தை மோசமாக்கும். நாட்பட்ட மூச்சு குழாய் அழற்சி முற்றிய நிலையில் உள்ள பலரும் திறந்த நிலையில் இருக்கும் உதடு மூலமாக சுவாசித்தல் இது மட்டுபடுத்தபட்ட சுவாசித்தல் உள்ள சிலரின் நிலைமை சீரடைய உதவலாம்.

மட்டுபடுத்தபட்ட சுவாசித்தல்
வரலாறு
செயற்கை மூச்சுப்பொறி (ஸ்பைரோமெட்ரி)
காற்று மாசுபாடு