1975 ஆகத்தில், தனது 26வது வயதில், ஒடிசி நடனக் கலை இவரது வாழ்க்கையை முற்றிலுமாக மாற்றியது. பூலாபாய் நினைவு நிறுவனத்தில் இவர் தற்செயலாக சென்றபோது அங்கு இரண்டு இளம் நடனக் கலைஞர்கள் ஒடிசி நடன நிகழ்ச்சியை நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தனர். மிகவும் சிக்கலான தாளங்கள், வடிவங்கள் மற்றும் அதிநவீன கை-கண் பாவங்கள் அடங்கியதாக அது இருந்தது. இவர் இதற்கு முன்பு அறியாத இந்தக் கலை இவருக்கு ஒரு ஆர்வத்தை அளித்தது. இவர் குரு கேளுச்சரண மகோபாத்திராவின் மாணவியாக ஆனார். அவரிடமிருந்து ஒரு நாளைக்கு 12 முதல் 14 மணி நேரம் நடனக் கலையை கற்றுக் கொண்டார். மேலும் துவக்கநிலை மாணவியாக நிறைய சிரமங்களை எதிர்கொண்டார். இறுக்கமான கால்சட்டை, முதுகின் பெரும்பகுதியையும், தோள்பட்டையும் மறைக்காத மேல்சட்டையையும் அணிந்த நவநாகரீகப் பெண்ணாக இருந்த இவர், பின்னர் கௌரி அம்மா அல்லது கௌரி மா என தன் மாணவர்கள் அன்பாக அழைக்கப்படத்தக்கவாறு தன்னை மாற்றிக் கொண்டார். 

நடனத்தை வாழ்க்கை முறையாக கொண்ட இவர், நன்கு கற்ற நிபுணர் என்பதை நிரூபித்தார். தனது நடனத்தை முழுமையாக்குவதற்காக, சென்னையின் குரு கலாநிதி நாராயணனிடமிருந்து அபிநயத்தின் நுணுக்கங்களை கற்கத் தொடங்கினார். அப்போதிருந்து, இவர் நாடு முழுவதும் நிகழ்ச்சிகளை வழங்கத் தொடங்கினார். அதே நேரத்தில், புரோதிமா மும்பையின் ஜூஹுவில் உள்ள பிருத்வி தியேட்டரில் தனது சொந்த நடனப் பள்ளியைத் தொடங்கினார். பின்னர் இது ஒடிசி நடன மையமாக மாறியது. 1978இல் கபீர் பேடியிலிருந்து பிரிந்த பிறகு, இவர் வாழ்கையில் ஒரு பிடிமானத்தைத் தேடிக்கொண்டிருந்தார். அதை இவர் தனது நடனத்தில் கண்டார். 

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
தொழில்
நிருத்தியாகிராமம்
நடன வாழ்க்கை