1500 ஆம் ஆண்டில், தென் அமெரிக்காவை ஆய்வு செய்ய பெட்ரா அல்வாரஸ் கபரல் போர்த்துக்கல் அனுப்பியது. அவர் பிரேசில் கண்டுபிடிப்பாளராக கருதப்படுகிறார்.

அரகோன் கிங் பெர்டினாண்ட் II, வடமேற்கில் காணப்படாத நிலத்தின் வதந்திகளை சரிபார்க்க ஹெஸ்பொனாலாவில் புதிதாக உருவாக்கப்பட்டுள்ள காலனிலிருந்து ஜூவான் போன்ஸ் டி லியோனை அனுப்பினார். ஏப்ரல் 2, 1513 இல், அவர் கிரீஸில் புளோரிடா என்ற பெயரில் வடகிழக்கு கடற்கரையில் போன்ஸ் டி லியோன் இறங்கினார். சரியான இடம் சர்ச்சைக்குரியது, ஆனால் செயின்ட் ஆகஸ்டின், போன்ஸ் டி லியோன் இன்லே, மற்றும் மெல்போர்ன் கடற்கரை ஆகியவற்றின் வாய்ப்புகளை வரலாற்று அறிஞர்கள் அளித்திருக்கிறார்கள். அவர் சக்தி வாய்ந்த வளைகுடா நீரோடை எதிர்கொண்டார் மற்றும் புளோரிடா Keys மூலம் புளோரன்ஸ் தென்மேற்கு வளைகுடா கடற்கரையில் தரையிறக்கும் ஒரு பத்தியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது மெக்ஸிக்கோ வளைகுடா. மீண்டும், சரியான இடம் சர்ச்சைக்குரியது.
செப்டம்பர் 25, 1513 அன்று, ஸ்பானிய வீரர் வாஸ்கோ நினீஸ் டி பால்பா பனாமாவின் இசுமசுவை கடந்து பசிபிக் பெருங்கடலைப் பார்க்க முதல் ஐரோப்பியராக இருந்தார். லண்டன் காலனிசியாவின் குடியேற்றத்தை பாதிக்கும் பின்னர், கிரீன்ஸுக்கு அதைத் தொட்ட அனைத்து பகுதிகளையும் அவர் கூறினார்.

  சுமார் 1519-1521 வாக்கில், போர்த்துகீசிய ஆராய்ச்சியாளர் ஜோவா அல்வாரெஸ் ஃககுண்டஸ் காலூன்களை உருவாக்க ஒரு நோக்கம் கொண்ட நியூஃபவுண்ட்லேண்ட், லாப்ரடோர் மற்றும் நோவா ஸ்கோடியாவின் கடற்கரைகளை ஆய்வு செய்தார்.

1524 ஆம் ஆண்டில், இத்தாலிய ஆராய்ச்சியாளர் ஜியோவானி டா வெராஸ்ஸானோ பிரான்சின் கிங் பிரான்சிஸ் I க்குச் சென்றார், வட அமெரிக்காவின் அட்லாண்டிக் கடலோரப் பகுதியை நோர்சியன் கண்டுபிடித்து முதல் ஐரோப்பியர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். கேப் பியர் நதி டெல்டாவிற்கு அருகே வந்திறங்கியது, தென் கரோலினா மற்றும் வட கரோலினாவின் இன்றைய மாநிலங்களின் கரையோரப் பகுதிகள், பம்லொலோ ஒலிக்குள் நுழைந்து, செசபீக் பே நுழைவாயில்களை நுழைவதை தவிர்த்தது. நியூ யார்க் ஹார்பரை ஒரு ஏரி என்று நம்புகையில், அவர் லாங் தீவுக்கு அருகே நாராகாகன்ட் பே மற்றும் நியூஃபவுண்ட்லேண்ட் ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்தார்

ஸ்பெயினின் சார்லஸ் I இன் சார்பாக 1524-1525 இல், போர்த்துகீசிய ஆராய்ச்சியாளரான எடெவ்வா கோம்ஸ் மைனே கடலோரத்திலுள்ள இன்றைய நோவா ஸ்கோடியா தெற்கே தெற்கே ஆய்வு செய்தார். கோம்ஸ் நியூ யார்க் துறைமுகத்திற்குள் நுழைந்து ஹட்சன் ஆற்றின் ("சான் அன்டோனியோ நதி" என்று அவர் பெயரிட்டார்) கண்டார். அவரது பயணம் காரணமாக, 1529 Diogo Ribeiro உலக வரைபடம் கிட்டத்தட்ட செய்தபின் வட அமெரிக்கா கிழக்கு கடற்கரை கோடிட்டுக்காட்டுகிறது.

1534 ஆம் ஆண்டில், ஜாக் கார்டியர் காஸ்பே தீபகற்பத்தில், செயிண்ட் லாரன்ஸ் வளைகுடா வளைகுடாவில் ஒரு குறுக்கு விதைத்து, பிரான்சிஸ் I என்ற பெயரில் நிலத்தை உரிமை கொண்டாடினார். 1535 இல் கார்டியர் செயிண்ட் லாரன்ஸ் ஆற்றலை ஆய்வு செய்தார்;

சைபீரியாவில் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொள்வதன் மூலம் கிழக்கு ஆசியாவை அடைவதற்கான இரண்டு முயற்சிகள் தோல்வியடைந்த பின்னர், ஹென்றி ஹட்சன் 1609 ஆம் ஆண்டில் டச்சு கிழக்கு இந்தியா நிறுவனத்தின் கீழ் மேற்கே நின்றார். செப்டம்பர் 11, 1609 இல் பசிபிக் பகுதிக்கு பனிக்கட்டிக்கு இணைக்கப்பட்ட ஒரு தேடலைத் தேடிக் கண்டுபிடிப்பதற்கு ஹட்சன் ஆற்றின் மீது பாய்ந்து சென்றார், அதற்கு பதிலாக கேப் கோட், சேஸபகே பே மற்றும் டெலாவேர் பே ஆகியவற்றை கடந்து சென்றார். ஹட்சனின் நான்காவது மற்றும் இறுதி பயணத்தில், ஹட்சன் ஸ்ட்ரெய்ட், ஹட்சன் பே மற்றும் ஜேம்ஸ் பே ஆகியவற்றை அவர் கண்டுபிடித்தார், கண்டுபிடித்தார் மற்றும் ஆராயினார்.

மற்ற முக்கிய கடல் சார்ந்த ஆய்வாளர்கள் கேப்டன் ஜேம்ஸ் குக், ஜார்ஜ் வான்கூவர் மற்றும் சார்லஸ் வில்கேஸ் ஆகியோர்.

மேலும் கடல் ஆராய்ச்சிகள்
கொலம்பியன் முன் ஆய்வு
மேற்கில் நிலப்பகுதி ஆய்வு
16 முதல் 17 ஆம் நூற்றாண்டுகள்