அறிவியல் சோதனைகளில் கினிப் பன்றிகளைப் பயன்படுத்துவது குறைந்தது 17 ஆம் நூற்றாண்டுகளிலேயே தொடங்கிவிட்டது, அப்போது இத்தாலிய உயிரியலாளர்கள் மார்செல்லோ மால்பிகி மற்றும் கார்லோ ஃப்ராகாச்சடி தங்களுடைய உடலமைப்பியல் பரிசோதனைகளில் கினிப் பன்றிகளின் உடல் ஆய்வு அறுவைகளை மேற்கொண்டனர். 1780 ஆம் ஆண்டில், அன்டோய்னெ லாவோய்சீர் வெப்ப உற்பத்தியை அளவிடுவதற்குப் பயன்படும் சாதனமான கலோரிமானியுடன் மேற்கொண்ட பரிசோதனைகளில் கினிப் பன்றியைப் பயன்படுத்தினார். கினிப் பன்றியின் சுவாசத்திலிருந்து வந்த வெப்பம் கலோரிமானியைச் சுற்றியிருக்கும் பனியைக் கரைத்தது, இது சுவாசத்துக்குரிய வாயு மாற்றம், எரியும் மெழுகுவர்த்தியை ஒத்திருக்கும் ஒரு எரிதல் எனக் காட்டியது. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிகளில் கிருமி கோட்பாடு உருவாக்கத்தில் கினிப் பன்றிகள் பெரும் பங்காற்றியது, இது லூயிஸ் பாஸ்டியர், எமிலி ரௌக்ஸ் மற்றும் ராபர்ட் கோச் ஆகியோரின் பரிசோதனைகளின் மூலம் நிகழ்த்தப்பட்டது. கோள் விண்வெளி பயணங்களில் கினிப் பன்றிகள் பல முறை அனுப்பப்பட்டிருக்கிறது, முதலில் மார்ச் 9, 1961 அன்று ரஷ்யாவின் ஸ்புட்னிக் 9 உயிரியச் செயற்கைக்கோள் மூலம் அனுப்பப்பட்டது - இது வெற்றிகரமாக மீண்டது. சீனாவும் கூட 1990 ஆம் ஆண்டில் ஒரு உயிரியச் செயற்கைக்கோளை ஏவி திரும்பப்பெற்றது, இதில் கினிப் பன்றிகளும் பயணிகளாகச் சென்றன.

ஆங்கிலத்தில், "கினியா பிக்" என்னும் சொல், நவீன காலங்களில் மேற்கொள்ளப்பட்டும் எந்தவொரு ஆய்வும் அல்லது பரிசோதனைக்கும் அல்லது அறிவியல் பரிசோதனைக்காகப் பயனபடுத்தப்படும் பொருளின் மீது ஒரு உருவகமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது 20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலம் முதலே இருந்துவருகிறது; ஆக்சுஃபோர்டு ஆங்கில அகராதி 1913 ஆம் ஆண்டில் இந்த பொருளிலேயே அதன் முதற் பயன்பாட்டைக் குறிக்கிறது. 1933 ஆம் ஆண்டில், நுகர்வோரின் ஆராய்ச்சி அமைப்பாளர்களான எஃப்.ஜெ.ஷிலிங்க் மற்றும் ஆர்த்தர் கேல்லட் "100,000,000 கினியா பிக்ஸ்" எனும் பெயரிடப்பட்ட புத்தகத்தை எழுதி இந்த உருவகத்தை நுகரும் சமூகத்துக்கும் நீட்டித்தனர். அமெரிக்காவில் இந்தப் புத்தகம் தேசிய அளவில் சிறப்பான விற்பனையைப் பெற்று அந்தச் சொல்லாடலை மேலும் பிரபலமாக்கியது மேலும் நுகர்வோர் பாதுகாப்பு அமைப்பின் வளர்ச்சியை உயர்வடையச் செய்தது. அந்தச் சொல்லின் எதிர்மறையான உட்பொருள் பின்னாளில் செக் நாட்டு எழுத்தாளர் லுட்விக் வாகுலிக்கின் "தி கினியா பிக்ஸ்" என்னும் நாவலில் கடைப்பிடிக்கப்பட்டது, இது சோவியத் நாட்டின் எதேச்சதிகாரத்தின் கருத்துருவமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.

20 ஆம் நூற்றாண்டின் பிந்தைய காலங்கள் வரையில் கினிப் பன்றிகள் பிரபலமான ஆய்வுக்கூட விலங்காக இருந்தது; 1960 ஆம் ஆண்டுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆராய்ச்சிகளில் ஆண்டுதோறும் சுமார் 2.5 மில்லியன் கினிப் பன்றிகள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன, ஆனால் 1990 ஆம் ஆண்டுகளின் மத்தியத்துக்குள் இந்தத் தொகை சுமார் 375,000 எனக் குறைந்தது. 2007 ஆம் ஆண்டு கணக்குப்படி, தற்போதைய ஒட்டுமொத்த ஆராய்ச்சிக்கூட விலங்குகளில் அவை தோராயமாக 2% மாக இருக்கின்றன. கடந்த காலங்களில் தடுப்பூசி மருந்துகள் மற்றும் அதி நுண்ணுயிர் குறைப்பிகளை நிர்ணயிப்பதற்காக பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன; மிகத் தீவிரமான ஒவ்வாமைக் கோளாறுகள் அல்லது காப்புப்பிறழ்ச்சிகளுக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக பிறபொருளெதிரிகள் உற்பத்தியின் மீதான ஆய்வுகளில் கூட அவை அடிக்கடி பயன்படுத்தப்பட்டன. மிகக் குறைந்த பயன்பாடுகளில் உள்ளடங்கியவை மருந்தியல் மற்றும் கதிர்வீச்சு மருத்துவத்தில் ஆய்வுகளாகும். 20 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்திய காலம் முதல், ஆய்வுக்கூட பொருளில் முதன்மையாக எலி மற்றும் சுண்டெலிகளால் அவை மாற்றியிடப்பட்டிருக்கிறது. இது பகுதியாக இருப்பதற்குக் காரணம் கினிப் பன்றி மரபியலைப் பற்றிய ஆராய்ச்சிகள் இதர கொறித்துண்ணிகளைக் காட்டிலும் பின்தங்கியிருக்கிறது, இருந்தாலும் மரபியலாளர்கள் டபள்யூ.ஈ. கேஸ்டல் மற்றும் சிவால் ரைட் ஆகியோர் இந்த ஆய்வுப் பகுதிக்குப் பல பங்களிப்புகளைச் செய்திருக்கிறார்கள், குறிப்பாக தோல் வண்ணம் தொடர்பாக செய்திருக்கிறார்கள். 2004 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்காவின் தேசிய மனித மரபுத்தொகுதி ஆராய்ச்சி நிறுவனம் வளர்க்கப்படும் கினிப் பன்றியின் மரபுத்தொகுதியை வரிசைமுறைப்படுத்தும் திட்டத்தை அறிவித்தது.

தொற்று நோய்களைப் பற்றிய ஆராய்ச்சி மற்றும் நோய்கண்டறிதலில் கினிப் பன்றி மிக அதிகமான அளவில் பயன்படுத்தப்பட்டன. பொதுவான பயன்பாடுகளில் உள்ளடங்கியவை கருச்சிதைவு நோய், இரத்த ஒட்டுண்ணி நோய், வாந்திபேதி நோய், தொண்டை அழற்சி நோய், வாய்ப்பூட்டு நோய், புரவிக்காய்ச்சல், Q காய்ச்சல், மலைக்காய்ச்சல், டைஃபசுவின் பல்வேறு அழுத்தங்கள் ஆகியவற்றை அடையாளங் காணுதல். மனித காசநோய் பாக்டீரியாவால் கினிப் பன்றிகள் எளிதில் பாதிக்கப்படுவதால் அவை இன்னமும் காசநோயைக் கண்டறிவதற்காக அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படுகிறது. மனிதர்களைப் போலவே வைட்டமின் சி யைத் தொகுக்கமுடியாமல் தங்கள் உணவுகளிலிருந்தே அவற்றைப் பெறவேண்டி ஒரு சில விலங்குகளில் கினிப் பன்றிகளும் ஒன்றாய் இருப்பதால் அவை சொறிகரப்பான் நோயை ஆராய்வதற்கு ஏற்றதாக இருக்கிறது. 1907 ஆம் ஆண்டில், கினிப் பன்றிகளில் சொறிகரப்பான் நோயைத் தோற்றுவிக்கமுடியும் என்று தற்செயலாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது முதல் 1932 ஆம் ஆண்டில் "அசுக்கோபிக் காரணி"யின் வேதிய கட்டமைப்பை நிரூபிப்பதற்கான அவற்றின் பயன் வரையில் கினிப் பன்றியின் மாதிரி வைட்டமின் சி ஆராய்ச்சியின் ஒரு முக்கியப் பகுதியாக இருந்தது.

ஊநீரியல்|ஊநீரியலுக்கான முக்கியப் பொருளான குறை நிரப்பு கினிப் பன்றியின் இரத்ததிலிருந்துதான் முதன்முதலாக தனிமைப்படுத்தப்பட்டது. கினிப் பன்றிகள் வழக்கத்துக்கு மாறான இன்சுலின் மாறுபாட்டைக் கொண்டிருக்கிறது, மேலும் இன்சுலினுக்கு எதிரான உடற்காப்பு மூலத்தின் உருவாக்கத்திற்கு ஏற்ற உயிரினமாக இருக்கிறது. இதர பாலூட்டிகளில் இருப்பதைக் காட்டிலும் 10 மடங்குக்கும் மேலான நிலையில் இருந்துகொண்டு கினிப் பன்றிகளில் இருக்கும் இன்சுலின் வளர்ச்சி ஒழுங்குபடுத்தலில் முக்கியமானதாக இருக்கலாம், வழக்கமாக இது வளர்ச்சி இயக்குநீரால் செய்யப்படும் ஒரு செயல். அத்துடன், இளம்பருவ நீரழிவு நோய் ஆராய்ச்சிக்காகவும் மனித பெண்களிடத்தில் முன்சூல்வலிப்புகளின் சினைப்பருவ நச்சேற்றத்தின் அடிக்கடி நிகழும் தன்மையின் காரணமாகவும் கினிப் பன்றிகள் மாதிரி உயிரினங்களாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன.

அறிவியல் ஆய்வுகளில் பயன்படுத்தப்படும் கினிப் பன்றி இனப்பிரிவுகள் அடிப்படையில் அயல்இனச் சேர்க்கை இனப்பிரிவுகளாகும். பொதுவான அமெரிக்க அல்லது ஆங்கிலேய கால்நடைகள் அல்லாமல் ஆராய்ச்சிக்கூட பயன்பாட்டில் இருக்கும் இரு முக்கிய அயல்இனச் சேர்க்கை இனப்பிரிவுகள் ஹார்ட்லே மற்றும் டன்கின் ஹார்ட்லேகளாகும்; இந்த ஆங்கிலேய இனப்பிரிவுகள் வெளிறிய தன்மையுடையவை, இருந்தபோதிலும் நிறச்சாயமிட்ட இனப்பிரிவுகளும் கூட கிடைக்கப்பெறுகிறது. உள்ளகவிருத்தி இனப்பிரிவுகள் குறைந்த அளவே காணப்படுகிறது மேலும் அவை வழக்கமாக நோய் எதிர்ப்பு மண்டல அணுதிரள் சார்ந்த உயிரியல் போன்று மிகக் குறிப்பிட்ட ஆராய்ச்சிகளுக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. உருவாக்கப்பட்டுள்ள உள்ளகவிருத்தி இனப்பிரிவுகளில் எந்தவொரு அதிர்வெண்ணுடனும் இன்னமும் பயன்படுத்தப்படும் இரு இனப்பிரிவுகளாக இருப்பவை, சீவால் ரைட்டின் சிறப்புப்பொயரைத் தொடர்ந்து, "ஸ்ட்ரெய்ன் 2" மற்றும் "ஸ்ட்ரெய்ன் 13".

கினிப் பன்றிகளின் முடியில்லா இனங்கள் 1980 ஆம் ஆண்டு முதலே அறிவியல் ஆராய்ச்சியில் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்திருக்கிறது, குறிப்பாக சருமவியல் ஆய்வுகளுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டுவருகிறது. 1979 ஆம் ஆண்டில் ஈஸ்ட்மான் கோடாக் நிறுவனத்தில் ஹார்ட்லே கால்நடைகளிலிருந்து உள்ளகவிருத்தி ஆராய்ச்சிக்கூட இனப்பிரிவின் தன்னிச்சையான திடீர் மரபியல் மாற்றத்தின் விளைவாக உருவானது தான் முடியில்லாத மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு குறைபாடுடை இனங்களாகும். நோய்எதிர்ப்புத் திறனுடைய முடியில்லா இனங்களும் கூட 1978 ஆம் ஆண்டில் அர்மாண்ட் ஃப்ரேப்பியர் நிறுவனத்தால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது, மேலும் 1982 ஆம் ஆண்டு முதல் சார்லஸ் ரிவர் ஆராய்ச்சிக்கூடம் இவ்வகையான இனங்களை ஆராய்ச்சிக்காக உற்பத்தி செய்துள்ளது. இதன் பின்னர் கேவி வணிகர்கள் முடியற்ற இனங்களைப் பெறத் தொடங்கினர், அந்த வளர்ப்புக்குரிய முடியில்லா இனங்கள் "ஸ்கின்னி பிக்ஸ்" என குறிப்பிடப்படுகிறது.

அறிவியல் ஆய்வு
உணவுப்பொருளாக
உணவு முறை
தனிக்கூறுகள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல்