கல்லீரல் இழைநார் வளர்ச்சியின் தீவிரத்தன்மை சைல்ட்-பங் எண்ணிக்கையால் பொதுவாக வகைப்பிரிக்கப்படுகிறது. இந்த எண்ணிக்கைக்கு பிலிருபின், அல்புமின், ஐஎன்ஆர், நீர்க்கோவைகளின் இருப்பு மற்றும் தீவிரத்தன்மை மற்றும் வகுப்பு ஏ,பி, அல்லது சியைச் சேர்ந்த நோயாளிகளை வகைப்படுத்துவதற்கான என்செபலோபதி ஆகியவை பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்த சாதனம் 1964 ஆம் ஆண்டில் சைல்ட் அண்ட் டர்கோட்டேவால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, புக் "இன்னபிறரால்" 1973 ஆம் ஆண்டில் மேம்படுத்தப்பட்டது.

மிக நவீனமான பலன்கள், கல்லீரல் மாற்று சிகிச்சையில் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன, ஆனால் மற்ற சூழல்களிலும் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன, இவை இறுதி-நிலை கல்லீரல் இழைநார் வளர்ச்சியின் உருமாதிரி (எம்இஎல்டி) என்பதோடு இதனுடைய பீடியாட்ரிக் கூட்டான பீடியாட்ரிக் இறுதி-நிலை ஈரல் நோயாகவும் (பிஇஎல்டி) இருக்கிறது.

ஹெபடிக் நாள அழுத்த சரிவு, அதாவது ஈரலுக்கு உள்நோக்கியும் வெளிநோக்கியும் செல்கின்ற இரத்தத்திற்கு இடையிலுள்ள நாள அழுத்த வேறுபாடு, அத்துடன் இது கல்லீரல் இழைநார் வளர்ச்சியின் தீவிரத்தன்மையை தீர்மானிக்கிறது என்றாலும் அளவிடுவதற்கு கடினமானது. 16 மில்லிமீட்டர் அல்லது அதற்கும் மேற்பட்டது என்றால் மரணம் ஏற்படும் அபாயம் அதிகரித்திருக்கிறது என்றாகிறது.

ஈரல் நீரக கூட்டறிகுறி
உறுப்பு மாற்று சிகிச்சை
பிரச்சினைகள்
தரம்பிரிப்பு