பெரும் மனத் தளர்ச்சியானது ஒரு நபரின் குடும்ப வாழ்க்கை தனிப்பட்ட உறவுகள், பணி, அல்லது பள்ளி வாழ்க்கை, உறக்கம், உண்ணும் பழக்கம் மற்றும் பொதுவான உடல் நலம் ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பாதிக்கிறது. செயல்பாடு மற்றும் பொதுவான நலவாழ்வு ஆகியவற்றின் மீது இதன் பாதிப்பானது நாள்பட்ட நீரிழிவு போன்ற நோய் நிலைகளுடன் ஒப்பிடப்படுவதாக உள்ளது.

பெரும் மனத் தளர்ச்சி நிகழ்வுக்கு உள்ளாகும் ஒரு நபர் மிகவும் தாழ்ந்த ஒரு மன நிலையை வெளிப்படுத்துகிறார். இது அவரது வாழ்வின் பல்வேறு கூறுகளையும் பாதித்து, முன்னர் அவருக்கு மகிழ்வூட்டிய நடவடிக்கைகளில் தற்போது மகிழ்வுறுவதில் முனைப்பின்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. மனத் தளர்ச்சி கொண்டோர், சற்றேனும் மதிப்பற்ற விடயங்களை எண்ணி அசைபோடுதல், தேவையற்ற குற்றவுணர்வு அல்லது வருத்தம், தவிப்பு, நம்பிக்கை இழப்பு மற்றும் சுய வெறுப்பு ஆகியவற்றை முன்னீடுபாடாகக் கொண்டுள்ளனர். மிகத் தீவிரமான நிகழ்வுகளில், மனத் தளர்ச்சி கொண்டுள்ளோர் உளப்பிணியின் அறிகுறிகளையும் கொண்டிருக்கலாம். இத்தகைய அறிகுறிகள் பொதுவாக, விரும்பத்தகாதவையான, மருட்சி அல்லது, உளமாயம் போன்ற அறிகுறிகளை உட்கொண்டிருக்கும். பிற அறிகுறிகள், கவனம் செலுத்துவதில் மற்றும் நினைவாற்றலில் குறைவு (இது மனச்சோர்வு, உளப்பிணி ஆகிய பண்புக் கூறுகளைக் கொண்டோரில் குறிப்பாகக் காணப்படுவதாகும்), சமூக நிகழ்வுகள் மற்றும் நடவடிக்கைகளிலிருந்து விலகிக் கொள்வதான தன்மை, பாலியல் ஈடுபாட்டுக் குறைவு மற்றும் மரணம் அல்லது தற்கொலை பற்றிய எண்ணங்கள் ஆகியவற்றை உட்கொள்ளும்.

மனத் தளர்ச்சி நோயாளிகளிடையே உறக்கமின்மை பொதுவானதாகும். இதற்கு உருமாதிரியான ஒரு உதாரணம் சொல்வதென்றால், ஒரு நபர் மிகவும் அதிகாலையில் உறக்கத்திலிருந்து விழிப்படைந்து பிறகு மீண்டும் உறங்க முடியாத நிலையைக் கூறலாம். இருப்பினும், உறக்கமின்மை என்பது உறங்குவதில் சிரமம் என்னும் நிலையையும் உள்ளடக்குகிறது. மனத் தளர்ச்சி கொண்டோரில் குறைந்த பட்சமாக 80 விழுக்காட்டினரையாவது உறக்கமின்மை பாதிக்கிறது. மிகு உறக்கம் அல்லது நீண்ட நேர உறக்கம் என்பதும் நிகழலாம். இது மனத் தளர்ச்சி கொண்டோரில் 15 விழுக்காட்டின்ரைப் பாதிக்கிறது. சில மனத் தளர்ச்சி-எதிர் மருத்துவங்கள், அவற்றின் தூண்டுதல் விளைவினால், இவ்வாறான உறக்கமின்மையைத் தோற்றுவிக்கலாம்.

மனத் தளர்ச்சியுடைய ஒரு நபர் ஒன்றிற்கும் மேற்பட்ட பல அறிகுறிகளைக் காட்டலாம். இவற்றில், சோர்வு, தலை வலி, செரிமானப் பிரச்சினைகள் ஆகியவை அடங்கும். உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் (World Health Organization) தகுதி நிலைக் கூற்றின்படி, வளர்ந்து வரும் நாடுகளில் இத்தகைய உடல் ரீதியான பிரச்சினைகள் மிகவும் பொதுவானவை. பொதுவாக, பசியுணர்வு குறைகிறது. இதன் காரணமாக எடை குறைகிறது. ஆயினும், அதிகரித்த பசியுணர்வு மற்றும் எடை கூடுதல் ஆகியவையும் நிகழலாம். குடும்பத்தினரும் நண்பர்களும் பாதிப்புற்ற நபரின் நடத்தையில் கிளர்ச்சி அல்லது சோம்பல் ஆகியவற்றைக் கண்ணுறலாம்.

குழந்தைகளைப் பொறுத்தவரையில், மனத் தளர்ச்சி என்னும் கருத்துரு மிகவும் சர்ச்சைக்குட்பட்டதாக உள்ளது. காரணம், சுய- பிம்ப உணர்வு என்பது எப்போது ஒரு குழந்தைக்கு உருவாகிறது, எப்போது அது முழுவதுமாக நிலை பெறுகிறது என்பதின் மீதான கருத்தின் அடிப்படையிலேயே இது அமையும். மனத் தளர்ச்சிக்கு ஆட்பட்ட குழந்தைகள் தளர்ச்சி என்னும் நிலையை விட சிடுசிடுவென்ற மன நிலையையே பெரும்பாலும் வெளிப்படுத்துவர். தமது வயது மற்றும் நிலையைப் பொறுத்து மாறுபட்ட அறிகுறிகளை வெளிப்படுத்துகின்றனர். பெரும்பாலானோர் பள்ளியில் ஆர்வமிழந்து, கல்வித் திறனில் வீழ்ச்சி அடைகின்றனர். இவர்களைத் தொட்டாற்சிணுங்கி, நச்சரித்தல், சார்புற்றிருத்தல் அல்லது பாதுகாப்பின்மை கொண்டிருத்தல் ஆகிய குண நலன்களால் விவரிக்கலாம்.
பொதுவான மன நிலை மாற்றம் என இத்தகைய அறிகுறிகளைத் தவறாகக் கண்டறிவதனால், நோய கண்டறிதல் தாமதமடைகிறது. கவனக் குறைவு அதிநடவடிக்கைக் கோளாறு என்பதனுடனும் மனத் தளர்ச்சி தொடர்புற்று, அதன் விளைவாக நோய் கண்டறிதல் மற்றும் சிகிச்சை ஆகிய இரண்டையும் சிக்கலுக்கு உள்ளாக்கலாம்.

மனத் தளர்ச்சி கொண்டோரில் வயது முதிர்ந்தவர்கள், மிக அண்மையில் விளைந்ததான புரிதிறன் குறைபாட்டினைக் கொண்டிருக்கலாம். இதை ஞாபகமறதி, மேலும் குறிப்பாக, மெதுவடைந்த இயக்கம் ஆகியவற்றைக் கொண்டு அறியலாம். வயதானவர்களிடையே மனத் தளர்ச்சி பெரும்பாலும் வாதம், பிற இதய நோய்கள், பார்க்கின்ஸன் நோய் மற்றும் நாள்பட்ட நுரையீரல் அடைப்பு நோய் ஆகிய உடல் ரீதியான காரணங்களுடன் சேர்ந்து இருப்பதாகக் காணப்படுகிறது.

அறிகுறிகளும் குறிகளும்
உளப்பிணி சிகிச்சை
மாறுபாடுள்ள நோய்கண்டறிதல்கள்
காரணங்கள்