வழக்கமான பருவங்கள் வெயில்காயும் நாட்களால் கணக்கிடப்படுகின்றன, கோடைகாலமானது வெயில்காயும் நாட்களோடு வருடத்தின் காலாண்டாக இருக்கிறது, குளிர்காலம் குறைவான நாட்களோடு காலாண்டாக இருக்கிறது. இந்த பருவகாலங்கள் வானிலை ஆய்வு பருவங்களைக் காட்டிலும் ஏறத்தாழ நான்கு வாரங்களுக்கு முன்பாகவும் வானசாஸ்திர பருவங்களைக் காட்டிலும் ஏழு வாரங்களக்கு முன்பாகவும் தொடங்குகின்றன.

வழக்கமான கணக்கிடுதலில் இந்த பருவகாலங்கள் குறுக்கு-காலாண்டு நாட்களில் தொடங்குகின்றன. சூரியச்சலனச் சாய்வுகள் மற்றும் வின்மீன்சலனச் சாய்வுகள் இந்த பருவகாலங்களின் "மத்திம காலங்களாக" இருக்கின்றன. உதாரணத்திற்கு, மிக நீண்ட மற்றும் மிகக் குறைவான வெயில்காயும் நாட்கள் முறையே "மத்திய கோடை" மற்றும் "மத்திய குளிர்காலம்" என்பதாக கருதப்படுகின்றன.

இந்தக் கணக்கிடுதல் கிழக்காசியா மற்றும் ஐரிஷ் கலாச்சாரங்கள் உட்பட வடக்கு அரைக்கோளத்தில் உள்ள பாரம்பரிய கலாச்சாரங்களால் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஈரான், ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் மத்திய ஆசியாவின் மற்ற சில பகுதிகளில் வானசாஸ்திர இளவேனிற்காலத்தின் தொடக்கம் நவ்ரூஸ் எனப்படும் புதிய வருடத்தின் தொடக்கமாக இருக்கிறது.

எனவே பாரம்பரிய கணக்கிடுதலின்படி குளிர்காலம் நவம்பர் 5 மற்றும் நவம்பர் 10க்கு இடையில் தொடங்குகிறது, சம்ஹெய்ன், 立冬 (lìdōng or rittou); இளவேனிற்காலம் 2 பிப்ரவரி மற்றும் 7 பிப்ரவரிக்கு இடையில், இம்பால்க், 立春 (lìchūn or rissyun); கோடைகாலம் 4 மே மற்றும் 10 மேக்கு இடையில், பெல்டேன், 立夏 (lìxià or rikka); மற்றும் முதுவேனிற்காலம் 3 ஆகஸ்ட் மற்றும் 10 ஆக்ஸ்ட்டிற்கு இடையில், லக்னசாத், 立秋 (lìqiū or rissyuu). ஒவ்வொரு பருவகாலத்தின் மத்தியப்பகுதியும் மத்திய-குளிர்காலமாக கருதப்படுகிறது, 20 டிசம்பர் மற்றும் 23 டிசம்பருக்கு இடையில், 冬至 (dōngzhì or touji); மத்திய-இளவேனிற்காலம், 19 மார்ச் மற்றும் 22 மார்ச்சிற்கு இடையில், 春分 (chūnfēn or syunbun); மத்திய கோடைகாலம், 19 ஜுன் மற்றும் 23 ஜுனுக்கு இடையில், 夏至 (xiàzhì or geshi); மத்திய முதுவேனிற்காலம், 21 செப்டம்பர் மற்றும் 24 செப்டம்பருக்கு இடையில், 秋分 (qiūfēn or syuubun).

வான் ஆராய்ச்சி
சூழியல் பருவகாலங்கள்
இந்தியா
வழக்கமான பருவகால பிரிவுகள்