ஆரம்பகால கணக்குவைப்பு பதிவுகள் பழங்கால பாபிலோன், அஸ்ஸைரியா மற்றும் சுமேரியா இடிபாடுகளுக்கிடையே காணப்பட்டது, இவை 7000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலத்தினைக் கொண்டிருக்கிறது. அக் காலத்து மக்கள் தங்கள் கால்நடைகள் மற்றும் பயிர் வளர்ச்சியைப் பதிவுசெய்வதற்குப் பண்டைக்கால கணக்கு வைப்பு முறைகளை நம்பியிருந்தனர். பயிர் செய்வதற்கும் கால்நடை பராமரிப்பிற்கும் இயற்கையான பருவங்கள் இருப்பதால், பயிர்கள் அறுவடை செய்யப்பட்டபிறகு அல்லது இளம் விலங்குகள் தாய்ப்பால் குடிக்கும் பழக்கத்திலிருந்து விடுபட்ட பின்னர் தேவைக்கும் அதிகமாக இருப்பது அதிகரித்துள்ளதா என்பதைத் தீர்மானிப்பதும் அவற்றை எண்ணுவதும் எளிமையாக இருக்கிறது.
கி.மு. 8000–3700 காலகட்டத்தில், வேளாண்மையின் அதிகமான விளைச்சல் காரணமாக செழிப்பான பிறை சிறு குடியேற்றங்களைக் கண்டது. இந்த அளவுக்கு அதிகமானவற்றை அடையாளங் கண்டு அதைப் பெறவது தொடர்பாக கண்காணிக்கும் நோக்கங்களுக்காக கூம்பு அல்லது பந்து போன்ற எளிமையான வடிவியல் அமைப்புகளாக வடிவமைக்கப்பட்ட அடையாளத் துண்டுகள் பயன்படுத்தப்பட்டது, மேலும் இது தனிப்பட்ட சொத்துடைமைகளுக்கான பட்டியலைக் குறிக்கும் கணக்குகளுக்கு உதாரணமாக இருப்பவை. அவற்றில் சில செதுக்கப்பட்ட கோடுகள் மற்றும் முத்திரையிடப்பட்ட புள்ளிகள் போன்ற வடிவங்களில் அடையாளக் குறிகளைக் கொண்டிருந்தன. கற்கால சமூகத் தலைவர்கள் விவசாயியின் மந்தைகள் மற்றும் அறுவடைகளில் ஒரு பங்கு என்ற வகையில் அளவுக்கு மீறிய பொருட்களை அவ்வப்போது சேகரித்தனர். சேகரிக்கப்பட்ட சமூகப் பொருட்கள் இல்லாதவர்களுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டது, ஆனால் அவற்றில் பெரும்பங்கு மதச் சம்பிரதாயங்களுக்கும் திருவிழாக்களுக்குமே ஒதுக்கப்பட்டது. கி.மு. 7000 ஆம் ஆண்டில், சுமார் 10 அடையாள முத்திரை வடிவங்களே இருந்தன ஏனெனில் அந்த அமைப்பானது வெறும் விவசாயப் பொருட்களை பதிவுசெய்வதற்கு மட்டுமே பயன்பட்டது, தானியம், எண்ணெய் மற்றும் வளர்க்கப்படும் விலங்குகள் போன்று அந்த நேரத்தில் இருந்த உழவுப் பொருட்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒன்று பிரதிநிதிப்படுத்தியது.கி.மு. 3500 ஆம் ஆண்டு காலகட்டத்தில் அடையாள வில்லை வடிவங்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 350 ஆக அதிகரித்தது, அந்தநேரத்தில் நகர்ப்புற பட்டறைகள் மறுபகிர்ந்தளிப்பு பொருளாதாரத்துக்குப் பங்களிக்க ஆரம்பித்திருந்தன. புதிய அடையாள வில்லைகள் கம்பளி மற்றும் உலோகம் போன்ற கச்சா பொருட்களைக் குறித்தன, இதர வில்லைகள் துணிகள், உடைகள், நகைகள், ரொட்டி, பீர் மற்றும் தேன் போன்ற முடிக்கப்பட்ட பொருட்களின் அடையாளமாக இருந்தன.

களிமண் முத்திரை வில்லைகளைப் பயன்படுத்தி ஒரு வகையான வரவு செலவு கணக்கு முறை கண்டுபிடிப்பு, மனித குலத்த்தின் புலன்உணர்வு சார்ந்த முன்னேற்றத்தைப் பிரதிநிதிக்கிறது. முத்திரை வில்லை அமைப்பின் புலனுணர்வு சார்ந்த முக்கியத்துவம், தரவுகளை மாற்றியமைப்பதை ஊக்குவிப்பதாக இருந்தது. ஒரு தனிநபரிடத்திலிருந்து மற்றொரு நபருக்கு வாய்மொழியாக தகவல் சொல்வதுடன் ஒப்பிடுகையில், முத்திரை வில்லைகள் கூடுதல்-உடல் சார்ந்தவையாக இருந்தது, அதாவது மனிதனின் மனதுக்கு வெளியே. இதன் விளைவாக, கற்கால கணக்கர்கள் மற்றொருவரின் அறிவைப் பெறுபவர்களாக இல்லாமல், தரவுகளைக் குறியேற்றம் மற்றும் குறிவிளக்கல் செய்வதில் பெரும் ஈடுபாடு கொண்டவர்களானார்கள். முத்திரை வில்லை அமைப்பு உண்மையான பொருட்களுக்குப் பதிலாக சிறு எண்ணக்கூடியவைகளால் இடம்பெற்றன, அவை அவற்றின் பெருந்திரள் மற்றும் எடையை நீக்கியது, மேலும் ஒரு குறிப்பிட்ட ஒழுங்குமுறையில் தரவுகளை வழங்கி அவற்றையே ஒரு உருமாதிரியாக வைத்துக்கொண்டு கருத்துப்பொருளாக அவற்றுடன் பரிவர்த்தனை செய்ய அனுமதிக்கிறது. இதன் விளைவாக, தானியங்களின் கனமான கூடைகள் மற்றும் கட்டுப்படுத்துவதில் சிரமத்தை ஏற்படுத்தும் விலங்குகளை எளிதாக எண்ணவும் மறுபடி எண்ணவும் முடியும். இந்த எண்ணக்கூடியவைகளை கைகளால் நகர்த்தியும் நீக்கியும் கணக்கர்கள் கூட்டவும், கழிக்கவும், பெருக்கவும், வகுக்கவும் செய்தனர்.

கலப்பை, பாய்மரக் கப்பல்கள் மற்றும் செப்பு உலோக வேலைகள் போன்ற தொழில்நுட்ப புதுமைகளின் உருவாக்கத்தின் நடுவே [[மெசபோடோமிய]] நாகரிகம் கி.மு.[[3700]]–[[2900]] காலத்தில் ஏற்பட்டது. கோவில்களால் மேற்கொள்ளப்பட்ட பரிவர்த்தனைகளைப் பதிவு செய்வதற்கு படவெழுத்து அம்சங்களுடன் கூடிய களிமண் தகடுகள் இந்தக் காலகட்டத்தில் தோன்றின. "புல்லேயி" (லத்தின்: 'குமிழ்') என்று அறியப்பட்ட களிமண் கொள்கலன்கள், சுசாவின் எலாமைட் நகரில் பயன்படுத்தப்பட்டன, இவை முத்திரை வில்லைகளைக் கொண்டிருந்தன. இந்தக் கொள்கலன்கள் கோள வடிவைக் கொண்டிருந்தன மற்றும் அவை உறைவிடமாகவும் செயல்பட்டன, பரிவர்த்தனையில் ஈடுபடும் தனிநபர்களின் முத்திரை அதன்மீது செதுக்கப்படும். அடையாள முத்திரையில் அவை கொண்டிருந்த குறியீடுகள் அவற்றின் மேற்புரத்தில் படவெழுத்தாக பிரதிநிதித்தன, மேலும் பொருட்களை பெரும் நபர்கள் தாங்கள் பெற்ற பொருட்களைப் பரிசோதித்தவுடன் புல்லாவில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் தொகை மற்றும் அம்சங்களுடன் ஒத்துப்போவதைச் சரிபார்ப்பார்கள். "புல்லா" வின் பொருளடக்கம் அதன் மேற்புறத்தில் குறியிடப்பட்டுள்ளது என்னும் மெய்மை கொள்கலனை அழிக்காமல் பரிசோதிப்பதற்கான ஒரு எளிய வழிமுறையை ஏற்படுத்தியது, வர்த்தகப் பொருட்களைக் கட்டுப்படுத்துவதில் ஏற்கெனவே இருக்கும் அமைப்புக்கு ஆதரவாக ஒரே நேரத்தில் உருவானது என்றபோதிலும் அதற்குள்ளாகவே எழுதும் ஒரு பணியை அது கொண்டிருந்தது, இறுதியில் வாய்மொழியற்ற தகவல்தொடர்புக்கு ஒரு உறுதியான பழக்கமாகி விட்டது. இறுதியில், "புல்லேயி" க்கள் களிமண் தகடுகளால மாற்றியிடப்பட்டன, இவை அடையாள முத்திரைகளைப் பிரதிநிதிப்பதற்குக் குறியீடுகளைப் பயன்படுத்தின.

சுமேரியன் காலத்தின்போது முத்திரை வில்லை உறை கணக்கு வைப்பு, தட்டையான களிமண் தகடுகளால் மாற்றியிடப்பட்டன இவை குறியீடுகளை மட்டுமே மாற்றல் செய்த முத்திரை வில்லைகளால் அச்சு எடுக்கப்பட்டன. இத்தகைய ஆவணங்கள் படியெடுப்பவர்களால் வைக்கப்பட்டிருந்தன, இவர்கள் தேவைப்படும் இலக்கிய மற்றும் கணித திறன்களைப் பெறுவதற்குக் கவனமாக பயிற்சியளிக்கப்பட்டுளனர் மேலும் நிதியாதாரப் பரிவர்த்தனைகளைப் பதிவுசெய்வதற்கு இவர்களே பொறுப்பாளிகளாவார்கள். அத்தகை பதிவுகள், ஆரம்பத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட களிமண் தகடுகளில் செதுக்கப்பட்ட சுருக்க குறியீட்டு வடிவில் கியூனிஃபார்ம் எழுத்துகளின் உதாரணங்களாக திகழ்பவைகளுக்கு முந்தையது, இது கி.மு. 2900 ஆம் ஆண்டில் ஜெம்டெட் நாஸ்ர் இல் சுமேரியனில் எழுதப்பட்டுள்ளது. அதனால் "முத்திரை வில்லை கணக்கு வைப்பு" எழுத்து வடிவுக்கு முந்தையது மட்டுமல்லாமல் எழுதுதல் மற்றும் கருத்தியலான எண்ணுதல் உருவாக்கத்தில் பெரும் இயங்குவிசையையும் உள்ளடக்கியிருந்தது.

வரலாறு
பாசியோலிக்குப் பின்னர்
கணக்கு வைப்பு முறைகேடுகள்
பழங்கால மெசபோடமியாவில் முத்திரை வில்லை கணக்கு வைப்பு முறை