19ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் இடைக்கால மரபுகள், வீரக்காதற்காதை மரபுகள் மற்றும் கோதிக் புத்துயிராக்கம் ஆகியவை ஆர்தர் மற்றும் இடைக்கால வீரக்காதற்காதைகளில் ஆர்வத்தை உருவாக்கின.

19ஆம் நூற்றாண்டின் கனவான்களுக்கான ஒரு புதிய நெறிமுறை உருவாக்கப்பட்டது. இதில் "வீரக்காதற்காதை ஆர்தர்" அளித்த ஆதர்சங்களால் உருவகப்படுத்தப்பட்ட பேராண்மைப் பண்பு முதன்மையாக இருந்தது. இவ்வாறு புத்துயிர் பெற்ற ஆர்வம் முதன் முதலாக 1816ஆம் வருடம், 1634ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு முதன் முறையாக, மேலோரியின் "லெ மார்டே டி'ஆர்தர்" மீண்டும் அச்சுரு பெற்றபோது உணரப்பட்டது. துவக்கத்தில், ஆர்தரியப் புனைவுகள் கவிஞர்களுக்கு ஆர்வமூட்டுபவனவாகவே இருந்தன. உதாரணமாக, இதன் ஊக்கத்தால் வில்லியம் வேர்ட்ஸ்வொர்த் (William Wordsworth) எகிப்தியக் கன்னி (1835) என்னும் புனிதத் திருக்குருதிக் கலத்தின் உருவகக் கதையை எழுதினார். இவற்றில் முதன்மையானது ஆல்ஃபிரட் லார்ட் டென்னிசன் (Alfred Lord Tennyson) வரைந்த முதல் ஆர்தரியக் கவிதையான ஷாலோட் மாதரசி 1832ஆம் ஆண்டு பிரசுரமானது. இவற்றில் சிலவற்றில் ஆர்தர் சிறு பங்கினையே பெற்றிருந்தாலும், இடைக்காலத்திய வீரக்காதற்காதை மரபினை ஒட்டி, டென்னிசனின் ஆர்தரிய எழுத்தானது "இடில்ஸ் ஆஃப் தி கிங்" (அரசரின் கிராமியப் புனைவுகள்) என்பதனுடன் நன்மதிப்பின் உச்சத்தை அடைந்தது. விக்டோரியன் காலத்திற்காக, ஆர்தரின் வாழ்க்கை முழுவதையுமே மீண்டும் உருவாக்குவதாக இது அமைந்திருந்தது. 1859ஆம் வருடம் முதன் முறையாகப் பிரசுரிக்கப்பட்ட இது முதல் வாரத்திலேயே 10,000 பிரதிகள் விற்பனையாகியது. "இடில்ஸ்" நூலில், புவியில் வழுவற்ற தேசம் ஒன்றினை உருவாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டு இறுதியில், மனித பலவீனத்தால் தோற்றுப் போகும் ஒரு ஆதர்ச மனிதனின் உருவகமாக ஆர்தர் விளங்கினார். டென்னிசனின் நூல்களை அடியொற்றி அநேக நூல்கள் வெளியாகி, ஆர்தரின் புனைவுகள் மற்றும் அவரது பாத்திரம் ஆகியவற்றில் பெருமளவு ஆர்வத்தை உண்டாக்கின. மேலும் இவை மேலொரியின் கதைகளுக்கு பெரும் பரப்பளவிலான வாசகர்களையும் உருவாக்கின. உண்மையில், ஆர்தரின் கதைகளின் அற்புதத் தொகுப்பான மேலோரியின் முதல் நவீன நூல், "இடில்ஸ்" தோன்றியதற்குச் சில காலம் கழித்து 1862ஆம் ஆண்டு பிரசுரமானது. அந்த நூற்றாண்டின் இறுதிக்கு முன்னர் மேலும் இதன் ஆறு பதிப்புகளும், ஐந்து போட்டிப் பதிப்புக்களும் உருவாயின.

"வீரக்காதாற்காதை சார்ந்த ஆர்தர்" மற்றும் அவரது தொடர்பான கதைகள் ஆகியவற்றில் கிளர்ந்த இந்த ஆர்வமானது 19ஆம் நூற்றாண்டிலும் 20ஆம் நூற்றாண்டிலும் தொடர்ந்து வில்லியம் மோரிஸ் போன்ற கவிஞர்கள் மற்றும் எட்வர்ட் பர்ன்-ஜோன்ஸ் உள்ளிட்ட ராஃபலைட்டிற்கு-முந்தைய கலைஞர்கள் மீது செல்வாக்கு செலுத்தலானது. 18ஆம் நூற்றாண்டில் "இடில்ஸ்" பிரசுரிக்கப்பட்டதற்குப் பிறகு ஆர்தர் புனைவின் முதன்மை வெளியீட்டாக காணப்பட்ட டாம் தம்ப் போன்ற நகைச்சுவைப் புனைவுகள் கூட இடில்ஸ் பிரசுரத்திற்குப் பிறகு மீண்டும் எழுதப்பட்டன. டாம் தன்னை சிறு அளவினதான ஒரு நகைச்சுவைப் பாத்திரமாக முன்னிறுத்துகையில், அவரது கதையில் இடைக்காலத்திய ஆர்தரியன் வீரக்காதற்காதைகளிலிருந்து மேலும் பல தனிமங்கள் இணைக்கப்படலாயின. இப்புதிய பதிப்புக்களில் ஆர்தரின் பாத்திரம் மேலும் தீவிரத்தன்மையுடனும், வரலாற்றுப் பின்னணியுடனும் சித்தரிக்கப்பட்டது. ஆர்தரின் வீரக்காதற்காதை மீதான இப்புதிய ஆர்வம் ஐக்கிய மாநிலங்களிலும் மிகுந்த செல்வாக்குப் பெறலானது. உதாரணமாக, சிட்னி லேனியரின் "சிறுவனின் அரசர் ஆர்தர்" (1880) பெருமளவு வாசகர்களை அடைந்து மார்க் டுவைனின் (Mark Twain) அங்கத நூலான ""ஆர்தரின் அரசவையில் ஒரு கனெக்டிகட் யாங்கி" "க்கு (எ கனெக்டிகட் இன் கிங் ஆர்தர்'ச் கோர்ட்) (1889) என்னும் நூலுக்கு ஊக்கமானது. சில நேரங்களில், இப்புதிய ஆர்தரிய நூல்களுக்கு (பர்ன்-ஜோன்ஸின் ""அவலானில் ஆர்தரின் கடைசி உறக்கம்" " என்னும் நூலில் அவர் இருந்ததைப் போல) "வீரக் காதற்காதை ஆர்தர்" மையமாக இருப்பினும், பிற சமயங்களில் அவர் தமது இடைக்காலத்து அந்தஸ்திற்கே திருப்பப்பட்டு ஒதுக்கப்பட்டார் அல்லது முழுதுமாக தவிர்க்கப்பட்டார். உதாரணமாக வாக்னரின் அர்தரிய ஓபராக்கள் இவ்வாறான நிகழ்வுகளுக்கு குறிப்பிடத்தக்க எடுத்துக்காட்டாகும். மேலும், ஆர்தர் மற்றும் ஆர்தரியப் புனைவுகளில் ஆர்வம் என்பதானது அடங்காது தொடர்ந்திருக்கவில்லை. 19ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், ராஃபலைட்டுக்கு-முந்தைய கலை ஒற்றியெடுப்பாளர்கள் ஆகியோரிடம் மட்டுமே இது நிலவுவதானது. மேலும், முதலாம் உலகப் போர் பேராண்மை என்பதன் புகழை அழித்து, அதற்கு ஒரு இடைக்காலத்திய முன்னுதாரணமாக விளங்கிய ஆர்தரின் மீதான ஆர்வம் குறைவதையும் இதனால் தவிர்க்க இயலவில்லை.

இருப்பினும், வீரக்காதற்காதை மரபு தாமஸ் ஹார்டி, லாரன்ஸ் பின்யான் மற்றும் ஜான் மேஸ்ஃபீல்ட் ஆகியோர் ஆர்தரிய நாடகங்களை இயக்கும் அளவுக்குப் போதுமான வலு கொண்டே இருந்தது. டி.எஸ்.எலியட் (T. S. Eliot) "விரய நிலம்" என்னும் தமது கவிதையில் ஆர்தர் தொன்மத்தினை (ஆர்தரை அல்ல) மறைமுகமாக, மீனவ அரசர் என்பதாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

இடைக்கால இலக்கியப் பாரம்பரியங்கள்
வீரக்காதற்காதைப் பாரம்பரியங்கள்
விவாதிக்கப்படும் வரலாறு
டென்னிசனும் புத்துயிராக்கமும்