19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பாதியில் பெண்களுக்கும் ஆண்களுக்குமான "ஐரோப்பிய" பள்ளிகள் நைனிடாலில் நிறுவப்பட்டன. விக்டோரியன் மற்றும் எட்வர்டியன் காலகட்டத்தில் இந்த பள்ளியிலிருந்த மாணவர்கள் பிரிட்டிஷ் காலனிய அலுவலர்கள் அல்லது வீரர்களின் குழந்தைகளையும் உள்ளிட்டிருந்தனர். உதாரணத்திற்கு, 1906ஆம் ஆண்டில் இவைபோன்ற ஆறு பள்ளிகள் இருந்தன, அவை இங்கிலாந்து தேவாலயத்தின் வழிகாட்டுதலில் "டயோசசன் பாய்ஸ் ஸ்கூல்" (பின்னாளில் ஷெர்வுட் காலேஜ் என்று மறுபெயரிடப்பட்டது); அமெரிக்கர்களால் பராமரிக்கப்படும் "ஃபிலாண்டர் ஸ்மித்ஸ் காலேஜ்" ; "செயிண்ட் ஜோசப்ஸ் காலேஜ்" ஒரு ரோமன் கத்தோலிக்க நிறுவனம், "வெல்லஸ்லி ஸ்கூல்" ஒரு அமெரிக்க நிறுவனம்; "செயிண்ட் மேரிஸ் கான்வெண்ட் ஹைஸ்கூல், " ஒரு ரோமன் கத்தோலிக்க நிறுவனம்; "ஆல் செயிண்ட்ஸ் டயோசசன் ஹை ஸ்கூல் ஃபார் கேர்ள்ஸ்," இங்கிலாந்து தேவாலயத்தின் வழிகாட்டுதலில், மற்றும் "பீ்ட்டர்ஸ்ஃபீல்ட் காலேஜ் ஃபார் கேர்ள்ஸ்" ஆகியனவாகும்.

1920களிலும் 30களிலும் இந்தப் பள்ளிகள் அதிக அளவிற்கான இந்திய மாணவர்களை சேர்த்துக்கொள்ளத் தொடங்கின. இந்தப் போக்கு, பெரிய அளவிற்கு குறைக்கப்பட்டாலும் மாணவர் அமைப்புக்கள் பிரதானமாக இந்தியர்களாகவே இருக்கத் தொடங்கியது, சுதந்திரம் அடையும் காலம் வரைத் தொடர்ந்தது.

நூலகங்கள்
கல்வி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள்
மக்கள்தொகை விவரம்
பள்ளிகளின் உருவாக்கம்