இந்த இனங்களின் குணவியல் வகைகளின் படி ( (Delacour, 1943). பாரம்பரியமாக இவைகள் பைக்னோனோடஸ், பைலாஸ்ட்ரெபஸ், கிரினிகர், குளோரோசிக்லா என்ற நான்கு குழுக்களாக,ப் பிரிப்பதே மரபாக இருந்து வந்தது. இருப்பினும், மிகச் சமீபத்திய பகுப்பாய்வுகள் இந்த ஏற்பாடு தவறான பண்புகளின் விளக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்பது நிரூபித்தன..

நிறப்புரி பி டி.என்.ஏ. வரன்முறையிடலில் இழைமணிகளின் டி ஆக்சி-ரைபோநியூக்லியிக் காடியினை ஒப்பீடு செய்கையில் ஐந்து இனங்களில் பைலாஸ்ட்ரெபஸ் என்ற இனம் கொண்டைக்குருவி வகையைச் சேர்ந்தவை இல்லை என்று கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

ஆனால் மடகாஸ்கரில் இதற்குப்பதிலாகப் பாடும் பறவைகள் புதிரான குழு ஒன்று கண்டறியப்பட்டு இப்போதைக்கு இவை பொதுவாக மலகாசி வார்ப்ளர்கள் எனக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இதேபோல், டி.என்.ஏ மற்ரும் மரபணுக்கள் வரிசைமுறை பகுப்பாய்வு (பெர்ஸ்ஃபோர்டு "மற்றும் பலர்.," 2005) நிக்கேட்டர் என்ற இனம் கொன்டைக்குருவிகள் இனத்தைச் சேர்ந்தவை இல்லை என்று கூறுகிறது. பழைய ஏற்பாடுகள் உயிர் புவியியலை கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளத் தவறிவிட்டது என்று, கிரினிகர் இனத்தை ஆப்பிரிக்கப் பரம்பரை என்றும் ஆசியப் பரம்பரை என்றும் பிரிக்கவேண்டும் என்றும் விளக்கிய பாஸ்கெட் மற்றும் பலர் மேற்கொண்ட ஆய்வால்(2001) சுட்டிக்காட்டப்பட்டது.

ஒரு என்.டி.என்.ஏ மற்றும் 2 எம்.டி.டி.என்.ஏ காட்சிகளின் பகுப்பாய்வைப் பயன்படுத்தி, மொய்ல் & மார்க்ஸ் (2006) என்பவர்கள், செய்த ஆய்வுகளின்படி ஆசிய இனங்களும், பச்சைக் கொண்டைக்குருவிகள் மற்றும் முள்மயிர்க் குருவிகளின் ஒரு ஆப்பிரிக்க இனங்களுள் தங்க பச்சைக் கொண்டைக்குருவி மிகவும் தனித்துவமானதாகக் காணப்படுகிறது. மேலும் இவை தானாகவே ஒரு சொந்தக் குழுவை உருவாக்குவது கண்டறியப்பட்டது. இவற்றின் சில வகைப்பாடுகள் ஒற்றைத் தொகுதியில் இல்லை. மேலும் இந்த பேரின வகைகளுக்குள் உறவுகளைத் தீர்மானிப்பதில் மேலும் விரிவான கூடுதல் ஆய்வுகள் தேவையாக உள்ளன.

வகைபிரித்தல் மற்றும் முறை
வகைப்பாடு
சொற்பிறப்பு
முறையான பட்டியல்