ஆர்ச்சர் தமது இருபத்து ஒன்பதாவது வயதில், 1969வது வருடம் டிசம்பர் 4ம் தேதி லௌத்தில் உள்ள லிங்கன்ஷையர் தொகுதிக்காக நடந்த இடைத் தேர்தலில், கன்சர்வேடிவ் கட்சியின் சார்பாகப் போட்டியிட்டு பாராளுமன்ற உறுப்பினர் (எம்பி) பதவிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 
தேர்வுக் குழுவின் இளைய உறுப்பினர்களில் பெரும்பாலானோரைத் தன் வசமாக்கிக் கொண்ட ஆர்ச்சர் இதற்கான தேர்வில் இயான் கௌவை தோற்கடித்தார். பிரசாரத்திற்காக ஆர்ச்சர் கையாண்டது நீல நிற அம்புடன் ஒளி வீசும் ஆரஞ்சு மற்றும் பிங்க் நிறங்களைக் கொண்டிருந்தது; கட்சியின் தேசிய அளவிலான நிறங்களிலிருந்து இவை மாறுபட்டிருப்பினும், லிங்கன்ஷையரின் அரசியல் கட்சிகள் பகுதி சார்ந்த நிறங்களைக் கை விடவில்லை.

லௌத் தொகுதியில் மூன்று முக்கியமான இடங்கள் இருந்தன: அவை, லௌத், க்ளீதோர்பெஸ் மற்றும் இம்மிங்ஹாம் என்பனவையாகும். ஆர்ச்சர், தாம் பாராளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்த காலத்தில் தமது தொகுதியில் பெரும்பான்மையாக உழைக்கும் வர்க்கமே இருந்த இம்மிங்ஹாம் கன்சர்வேடிவ் சங்கத்திற்குச் செல்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.

பாராளுமன்றத்தில் ஆர்ச்சர் தமது கட்சியின் கொள்கைகள் சிலவற்றிற்கு எதிராக கலகம் விளைவித்து இடது சாரிப் போக்கினைக் கைக்கொண்டிருந்தார். 
வயது முதிர்ந்தவர்களுக்கு இலவச தொலைக் காட்சி உரிமம் வழங்க வேண்டும் என்றும் அரும்பொருட் காட்சியகங்களில் கட்டணம் விதிக்கப்படக் கூடாதென்றும் அவர் வற்புறுத்தினார். மரண தண்டனை என்பது காட்டுமிராண்டித் தனமானது மற்றும் அருவருப்பானது என்றுரைத்த ஆர்ச்சர் அதனை மீண்டும் கொணர்வதற்கு எதிராக வாக்களித்தார்.
1971வது வருடம், தமது சட்டப்படிப்பு இறுதி நிலைக்காக பணத் தேவை கொண்டிருந்த டேவிட் மெல்லோர் என்பவரை தமது கடிதப் போக்குவரத்தைக் கவனித்துக் கொள்வதற்காக ஆர்ச்சர் நியமித்தார். 
மெல்லோர் அமைச்சகத்தை அடைவதற்கு அவர் உதவி செய்தார். 
ஒரு பேட்டியில் ஆர்ச்சர் இவ்வாறு கூறினார்: "நாம் மிகக் கடுமையான உச்ச நிலைகளுக்குத் திரும்பி விட மாட்டோம் என்று நான் நம்புகிறேன்." நீங்கள் மத்திய-வலதுசாரி என்று சொல்லக் கூடிய ஒரு பிரிவில் நான் இருக்கிறேன்; ஆனால் இடது சாரியை எந்த அளவு வெறுத்துள்ளேனோ அதே அளவு வலது சாரியையும் வெறுத்தே வந்துள்ளேன்." 
1974வது வருடம், அக்வாபிளாஸ்ட் என்னும் கனடா நாட்டு நிறுவனம் ஒன்றின் மோசடி முதலீட்டுத் திட்டதிற்கு அவர் பலியானார். ஆர்ச்சர் தமது முதற் பெரும் செல்வத்தை இழக்க நேரிட்ட ஒரு கடும் வீழ்ச்சியாக இது அமைந்தது. உடனடியான ஒரு திவாலா நிலைமையை எதிர் நோக்கி அஞ்சிய அவர் பாராளுமனற உறுப்பினராகாது, 1974 அக்டோபர் பொதுத் தேர்தல்களிலிருந்து விலகினார். இந்தக் கால கட்டத்தில் ஆர்ச்சர் குடும்பத்தினர் தென் கென்சிங்டன் பகுதியின் பிரத்யேகமான ஒரு வீதியிலிருந்த ஐந்து படுக்கையறைகளைக் கொண்ட ஒரு பெரும் இல்லத்தில் வசித்து வந்தனர். அக்வாபிளாஸ்ட் விவகாரத்தால் அந்த வீட்டை விற்று விட்டு, அதை விட எளிமையான வீடு ஒன்றிற்கு அவர்கள் செல்ல நேர்ந்தது.

1999வது வருடம் லண்டன் மேயர் தேர்தலில் இருந்து தாம் விலகிக் கொள்ளும் வரையில் இம்மிங்ஹாம் பகுதியின் கன்சர்வேடிவ் கட்சித் தலைவராக ஆர்ச்சர் தொடர்ந்து வந்தார். இம்மிங்ஹாம் பகுதி மக்கள் ஆர்ச்சரை அப்பகுதி சார்ந்த ஒரு பிரபலமாகக் கருதுகின்றனர். (இப்பகுதியில் ஆர்ச்சருக்கு குடும்பமோ அல்லது வியாபாரத் தொடர்புகளோ இல்லாதிருந்தபோதும்), அவர் முதன் முறையாகப் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் ஆனபோது, இவர்களே அவரைச் சூழ்ந்திருந்தனர் எப்போதாவது அரிதாக அவர் வட லிங்கன்ஷையர் செல்லும்போது அது மிகுந்த அளவில் அப்பகுதி மக்களின் கவனத்தை ஈர்ப்பதாக உள்ளது.

மேலவை உறுப்பினர் பதவி
ஈக்வடோரியல் கினியாவில் ஆட்சியைப் பிடிக்கும் முயற்சி
பாராளுமன்ற உறுப்பினர்
புனைகதைகளில் ஆர்ச்சர்