ஓஜாபாலி நடனம், முதலில் பிரம்மபுத்ரா நதியின் மேற்கு மற்றும் வடக்கு பகுதியில் தோன்றியதாக கருதப்படுகிறது. பின்னர் தாரங்கி மன்னர் தர்மநாராயணனின் ஆதரவின் கீழ் தரங் பகுதிக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டது. இந்த வகை நடனம், பாடல்கள், வசனங்கள், சைகை, மேம்படுத்தப்பட்ட நடிப்பு மற்றும் நாடகமாக்கல் போன்றவற்றைக் கொண்டுள்ளது. இது, இந்து மத இசை நான்கு கலைகளைக் கொண்டுள்ளது என்பதை தெளிவாகக் குறிக்கிறது. 

ஓஜாபாலி போன்ற நடன நாடக வடிவம், 8 முதல் 9 ஆம் நூற்றாண்டு வரை மிகவும் பிரபலமாக இருந்தது.
இந்த நடனத்தின் கருப்பொருளாக விஷ்ணு மற்றும் சிவனுடனான தொடர்புடைய பல சான்றுகள் காணப்படுகின்றன. இதுதொடர்பாக 'காந்தர்வா' மற்றும் 'ஜாகூர்' ஒரு சான்றாகக் காணப்படுகிறது.
பொது மக்கள் மத்தியில் ஓஜபாலியை நேரடியாக "நாரதர் முனி" சொர்க்கத்திலிருந்து கொண்டு வந்தார் எனவும், வேறு சிலர், 
அதை பாண்டு புத்திரர் “அர்ஜுனன்” கொண்டு வந்தார்; மேலும், அர்சுனர், 'பிருகன்நளை' கதாபாத்திரத்தில் ஓஜாவாக நடித்தார் எனவும் கருத்து நிலவுகிறது. ஓஜாபாலி கலையின் இந்த பண்டைய வடிவம் கோயில்கள் போன்ற மத இடத்திலிருந்து தோன்றியது எனப்படுகிறது. இதன் கருப்பொருளாக இராமாயணம், மகாபாரதம் மற்றும் பத்மபுராணக் கதைகள் இடம்பெறுகின்றன. 

ஓஜாபாலியில் பயன்படுத்தப்படும் மொழி பண்டைய அசாமி மற்றும் எங்காவது சமசுகிருதத்தின் வசனங்கள் பயன்படுத்தப்படுகிறது. 

தோற்றம்
நடனத்தின் கருப்பொருள்
குறிப்பிடத்தக்க நபர்கள்
ஓஜாபாலியின் வகைகள்