1901- ல் பியரி குயூரி (என்றி பெக்கெரல் 1896 - ல் கதிரியக்கத்தை கண்டறிந்த பிறகு) ஐசோடோப்புகளை கட்டிகளினுள்ளே வைக்க முடியுமென என்ரி அலெக்சாண்டர் டான்லோசு (Henri-alexander danlos) விடம் தெரிவித்ததிலிருந்து அண்மை சிகிச்சை முறை ஆரம்பித்தது எனலாம். ஐசோடோப்புகள் கட்டிகளின் பருமனை தன்னிச்சையாகச் சுருக்குவதாக கண்டறிந்தனர். அலெக்சாண்டர் கிரகாம் பெல் அவர்களும் இவ்விதம் கதிரியக்கத்தை உபயோகப்படுத்தலாமெனக் கூறியிருந்தார். இருபதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பகாலங்களில் அண்மைய சிகிச்சையின் நுட்பங்களை பாரிசில் உள்ள கியூரி ஆய்வகத்தில் டான்லசின் மூலமாகவும், நியூயார்க்கில் உள்ள புனித லியூக் நினைவு மருத்துவமனையில் இராபர்ட் அப் என்பவராலும் செயல்முறை படுத்தப்பட்டது. இருபதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் கதிரியக்கத்தின் வெளிபாடுகளின் மூலம் நுட்பவியலாளர்களுக்கு (கதிரியக்கத் தனிமங்களை நேரடியாகக் கையாண்டதால்) ஏற்பட்ட அபாயத்தினால் இச்சிகிச்சை இடைநிறுத்தப்பட்டது.

பிறகு தொலையியக்க பிறகேற்ற அமைப்பு (remote after loading sytem) நுட்பம் உருவாக்கப்பட்டதின் காரணமாகவும், 1950-60 ஆம் ஆண்டுகளில் புதிய கதிரியக்க மூலங்கள் உபயோகப்படுத்தப்பட்டதாலும் பாதுகாப்பான முறையில் கதிர்வெளிப்பாட்டை (exposure) தடுத்து, கட்டுபாட்டாளர் மற்றும் நோயாளிகளின் தேவையற்ற கதிர்வெளிப்பாட்டை குறைத்து கதிர்உயிரிய (radio biological) விளைவுகளைக் குறைக்க முடிந்தது. இத்துடன் முப்பரிமான ஒளிபட முறை (three dimensional imaging modalities), கணிணி முறை சிகிச்சை வரைவு அமைப்பு (computerised treatment planning system) மற்றும் செயல்படுத்திகளின் (Delivery equipments) வளர்ச்சியின் காரணமாக, பாதுகாப்பாகவும், சீரிய முறையிலும் அண்மைசிகிச்சை அளிக்கப்படுகிறது.

பிராசுடேட் புற்றுநோய்(prostate cancer)
தோல் புற்றுநோய்
உடனடி விளைவு
வரலாறு