தடையிகள் (மற்றும் தடையைக் கொண்ட மூலகங்கள்) மின்னோட்டத்தை எதிர்க்கும். எனவே, தடையினூடாக மின்னோட்டத்தை அனுப்புவதற்கு மின்சக்தி தேவை. இச் சக்தி தடையில் வெப்பமாக விரயமாக்கப்படும். இது "யூலின் வெப்பவிளைவு" எனப்படும் (ஜேம்சு பிரெசுகொட் யூலின் நினைவாக). இவ் விளைவு "ஓமிய வெப்பமாதல்" அல்லது "தடைய வெப்பமாதல்" எனவும் அழைக்கப்படும்.

பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் மின்சக்தி விரயம் விரும்பத்தகாதது. முக்கியமாக மின் வடங்களில் ஏற்படும் பரிமாற்றல் இழப்புகளைக் குறிப்பிடலாம். இவ்விழப்பைக் குறைக்க உயர் அழுத்த மின் பரிமாற்றல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இங்கு மின்வலு மாற்றமடைவதில்லை. எனவே ஒரு குறித்த மின்வலுவுக்கு அழுத்தம் அதிகரிக்கையில் மின்னோட்டம் குறையும். எனவே வெப்ப இழப்பும் குறைவடையும்.

மாறாக, யூலின் வெப்பவிளைவு சில சந்தர்ப்பங்களில் பயனுள்ளதாகவும் அமைகிறது. உதாரணமாக, மின்னடுப்புகள் மற்றும் மின்கொதிகலன்கள் ("தடைக் கொதிகலன்கள்" எனவும் அழைக்கப்படும்) என்பவற்றைக் குறிப்பிடலாம். மேலும், தங்குதன் இழை மின்குமிழ்கள் யூலின் வெப்பவிளைவில் தங்கியுள்ளது. இதன் இழை உயர் வெப்பநிலைக்குச் சூடாக்கப்படும்போது வெப்பக்கதிர்ப்புடன் "வெண் சூடாக" ஒளிரும் (வெள்ளொளிர்வு எனவும் அழைக்கப்படும்).

யூலின் வெப்பவிளைவுக்கான சமன்பாடு:
இங்கு "P" மின்சக்தியிலிருந்து வெப்பசக்தியாக மாற்றப்பட்ட வலுவும் (அலகு நேரத்துக்கான சக்தி), "R" தடையும், "I" தடையியினூடான மின்னோட்டமுமாகும்.

வெப்பநிலை
ஓமின் விதி
சக்தி விரயமும் யூலின் வெப்பவிளைவும்
தடையை அளத்தல்