அமெரிக்க வானியலாளர் ஃஎபர் கர்டிசு மெ31 இலேயே ஒர் ஒண்முகில் உள்ளதை 1917 இல் கண்டார். அதன் ஒளிப்படப் பதிவுகளை ஆய்வு செய்ததில் மேலும் 11 ஒண்முகில்கள் கண்டறியப்பட்டன. இந்த ஒண்முகிலகளின் பருமை 10 ஆக அமைதலையும் இவை வானில் வேறு இருப்பிடங்களில் காணப்படும் ஒண்முகில்களை விட பொலிவு குன்றியனவாக இருத்தலையும் கர்டிசு கவனித்தார்.எனவே இவர் இவை 500,000 ஒளியாண்டுகட்கு அப்பால் உள்ளதாக மதிப்பிட்டார். சுருள்வகை அண்டங்கள் தனித்து நிலவும் பால்வெளிகள் என இவர் கூறியதால், தீவுப் புடவிக் கருதுகோளை முன்மொழிந்தவராகக் கருதப்படுகிறார்..
எனவே 1920 இல் இவருக்கும் ஃஆர்லே இழ்சப்லேவுக்கும் இடையில் பெரிய வானியல் விவாதம் தொடஙியது. இதில் பால்வழியின் தன்மை, சுருள்வகை ஒண்முகில், புடவியின் அளவுகள் குறித்த வாதங்களும் எதிர்வாதங்களும் நடந்தன. ஆந்திரமேடா ஒண்முகில் தனித்த பால்வெளி என்பதை நிறுவ, கர்டிசு ஆந்திரமேடாவுக்கும் நம் பால்வழிக்கும் நடுவில் அமையும் தூசுமுகிலைச் சுட்டும் கருஞ்சந்துகளையும் இருபால்வெளிகளுக்கும் கணிசமாக வேறுபடும் டாப்ளர் பெயர்ச்சிகள் அமைவதையும் சான்றுகாட்டினார்.

எர்னெசுட்டு ஓபிக் 1922 இல் விண்மீன்களின் அளக்கப்பட்ட விரைவுகளில் இருந்து மெ31 இன் தொலைவைக் கண்டறியும் முறையை முன்வைத்தார். நம் பால்வழிக்கு அப்பால் நெடுந்தொலைவில் உள்ள ஆந்திரமேடா பால்வெளியின் தொலைவு தோராயமாக 450,000 பார்செக்/ஒளியாண்டுகள் என கணித்தார். எட்வின் ஃஅப்பிள் 1925 இல் புறப் பால்வெளி செபீடுவகை மாறு விண்மீன்கள் மெ31 வானியல் ஒளிப்படத்தில் நிலவுவதை இனங்கண்டு இதைத் தீர்த்துவைத்தார் . இவை 2.5மீட்டர் (100விரற்கடை) ஃஊக்கர் தொலைநோக்கியைப் பயன்படுத்திக் கண்டறியப்பட்டன. இதனால் ஆந்திரமேடா பால்வெளியின் தொலைவை எளிதாகக் காணமுடிந்த்து. இவரது அளவீடுகள் இறுதியாக இந்தக் கூறுபாடு நம் பால்வழியின் விண்மீன்கள், வளிமத் திரள் கொத்தல்ல, மாறாக பால்வழியில் இருந்து நெடுந்தொலைவில் உள்ள தனித்த பால்வெளி என்பதை விளக்கியது.

மிக அருகில் அமையும் பெரிய பால்வெளியாக உள்ளதால், பால்வெளிகளின் ஆய்வில் மெ31 முதன்மையான பாத்திரம் வகிக்கிறது.முத்ன்முதலாக வால்டர் பேடுதான் 1943 இல் ஆந்திரமேடா பால்வெளியின் நடுவில் உள்ல விண்மீன்களை பிரித்தறிந்தார். விண்மீன்களின் பொன்மத் தன்மையை வைத்து இருவகை விண்மீன் திரள்களை இனங்கண்டார். இதில் இளையதும் உயர்விரைவுள்ளதுமான விண்மீன்களை வகை-ஒன்றிலும் முதிர்ந்ததும் அளவில் பருத்த்துமான செவ்விண்மீன்களை வகை-இரண்டிலும் பகுத்தார். இந்தப் பகுப்பும் பெயரீடும் பிறகு நமது பால்வழி விண்மீன்களுக்கும் மற்ற பால்வெளிகளுக்கும் பின்பற்றப்பட்டது. (இருவேறு விண்மீன் திரள்கள் நிலவலை ஜான் ஊர்த்தும் குறித்துள்ளார்.) மேலும் பேடு இருவகை செபீடு மாறிகள் உள்ளமையையும் கண்டறிந்து இவை மெ31 தொலைவு மதிப்பீட்டையும் எஞ்சிய புடவியின் தொலைவு மதிப்பீட்டையும் இருமடங்கு ஆக்கியதையும் விளக்கினார்.

ஆந்திரமேடா பால்வெளியின் கதிர்வீச்சுமிழ்வு யோதிரே வான்காணகத்து 218-அடி கடப்புத் தொலைநோக்கியால் இராபர்ட் ஃஆன்பரி பிரவுனாலும் சிரில் ஃஅசார்டுவாலும் கண்டறியப்பட்டு 1950 இல் அறிவிக்கப்பட்டது.> (முன்பே கதிர்வீச்சு வானியலின் முன்னோடியான குரோட்டெ இரெபெர் 1940 களின் நோக்கீடுகளால் இந்நிகழ்வு அறியப்பட்டிருந்தாலும், சரியான முடிவேதும் எட்டப்படவில்லை. பின்னர் அவற்றின் பருமை மிக உயர்வாக உள்ளதாக காட்டப்பட்டுள்ளது).பால்வெளியின் முதல் கதிர்வீச்சுவரை 1950களில் ஜான் பாடுவினாலும் கேவண்டிழ்சு ஆய்வக கதிர்வீச்சு வானியல் ஆய்வாளர்களாலும் பதிவு செய்யப்பட்டது. ஆந்திரமேடா அகட்டில் உள்ள விண்மீன்கள் கதிர்வீச்சு வாயில்களின் இரண்டாம் கேம்பிரிட்ஜ் அட்டவணையில் 2சி 56 எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ளது. அந்ந்திரமேடா பால்வெளியின் முதல் கோள் 2009 இல் பாரிய வான்பொருளால் விலக்கப்படும் ஒளிக்கற்றையால் உருவாகும் நுண்வில்லைவழி கண்டறியப்பட்டது.

நமது பால்வழியுடன் மோதல்
நோக்கீட்டு வரலாறு
தீவுப் புடவி
பொது