முதல் வெப்பக் கதிர் அளவி இலாங்லேயால் உருவாக்கப்பட்டது. கருப்பு மை பூசப்பட்ட இரண்டு பிளாட்டினம் தகடுகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. 
வீட்ஸ்டன் சமனச்சுற்றுடன் இணைக்கப்பட்ட இரண்டு பிளாட்டினத் தகடுகளும், இது ஒரு சக்திவாய்ந்த கால்வனாமீட்டர் மற்றும் மின்கலத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. தகடுகளின் மீது விழும் மின்காந்தக் கதிர்வீச்சு, அதன் மின்தடையை மாற்றுகிறது. 1880 ல் உருவாக்கப்பட்ட இலாங்லேயின் வெப்பக் கதிர் அளவி கால் மைல்லுக்குப்பால் உள்ள பசுவின் உடல் வெப்பத்தை உணர உதவியது. 
இக் கருவி வெப்பத்தைக் கொண்டு நிறமாலையை உணரப் பயன்படுகிறது. பிரான்ஃகோபர் கோடுகளைக் கொண்டு அவை கண்டறியப்படுகின்றன. அவர் அணுவினுடைய மற்றும் மூலக்கூற்று உட்கவர் வரிகளை (absorption lines) கட்புலனாகும் நிறமாலையில் அகச்சிவப்புக் கதிர் பகுதியைக் கொண்டு கண்டறிந்தார். 1892 ல் நிக்கோலா தெஸ்லா, தனது மின்னோட்டம் சார்ந்த சோதனைகளைச் செய்ய, இலாங்லேயின் வெப்பக் கதிர் அளவி பயன்படுத்த தனிப்பட்ட முறையில் அனுமதி பெற்றார்.

வானியலில் பயன்கள்
சூடேற்றப்பட்ட இலத்திரன் வெப்பக் கதிர் அளவி
இலாங்லேயின் வெப்பக் கதிர் அளவி
இயங்கும் விதம்