ஓர் அருமண் உலோகமாகக் கருதப்படும் சமாரியம் துத்தநாகத்தின் கடினத்தன்மையும் அடர்த்தியையும் கொண்டுள்ளது. ஆவியாகும் லாந்தனைடுகளில் மூன்றாவது அதிக கொதினிலை கொண்ட தனிமமாக சமாரியம் விளங்குகிறது. இதனுடைய கொதி நிலை 1794 பாகை செல்சியசு ஆகும். இட்டெர்பியமும் யுரோப்பியமும் கொதி நிலை மிகுந்த மற்ற இரண்டு லாந்தனைகள் ஆகும். சமாரியத்தை அதன் கனிமங்களில் இருந்து பிரித்தெடுக்க இப்பண்பு பெரிதும் உதவுகிறது. காற்றில் 150 °செல்சியசு வெப்பநிலையில் தீபற்றும். எண்ணெய்க்கடியில் வைத்திருந்தாலும் சிறுகச் சிறுக காலப்போக்கில் ஆக்சிசனேற்றம் அடைந்து சாம்பல்-மஞ்சள் நிறம் பெற்ற ஆக்சைடு-ஐதராக்சைடு பொடியாகின்றது. இவ்வுலோகம் மூன்று வகையான படிக மாற்றங்களை அடைகிறது. சாதாரண வெப்ப சூழல்களில் சமாரியம் செஞ்சாய்சதுர கட்டமைப்பில் (α வடிவம்) காணப்படுகிறது. 731 பாகை செல்சியசு வெப்ப நிலைக்குச் சூடாக்கினால் இதன் படிக வடிவம் அறு கோண மூடிய பொதிவு கட்டமைப்புக்கு மாறுகிறது. இம்மாற்றத்திற்கான வெப்ப நிலை உலோகத்தின் தூய்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டு மாறுபடுகிறது. 922 பாகை செல்சியசு வெப்ப நிலைக்கு சூடுபடுத்தினால் இதன் கட்டமைப்பு பொருள் மைய கனசதுர வடிவுக்கு மாற்றமடைகிறது. 40 கிலோபார் அழுத்தத்தில் சுமார் 300 பாகை செல்சியசு வெப்ப நிலைக்கு சூடுபடுத்தினால் இரட்டை அறுகோண மூடிய பொதிவு கட்டமைப்பு உருவாகிறது, நூற்றுக் கணக்கான, ஆயிரக் கணக்கான கிலோபார் அழுத்தத்திற்கு உட்படுத்தினால் பல கட்ட நிலை மாற்றத்திற்கு தூண்டப்படுகிறது. குறிப்பாக 900 கிலோபார் அழுத்தத்தில் நாற்கோண கட்டம் தோன்றுகிறது. Dhcp கட்டம் அழுத்தத்திற்கு உட்படுத்தப்படாமலேயே 400 மற்றும் 700 பாகை செல்சியசு வெப்ப நிலையில் உருவாகிறது என ஓர் ஆய்வு தெரிவிக்கிறது.


வரலாறு
இயற்பியல் பண்புகள்
கூட்டுப் பொருட்கள்
முன்காப்புச் செய்திகள்