மாலிக் கஃபூர் 1311 மார்ச் 10 அன்று துவாரசமுத்ரத்திலிருந்து பாண்டிய நாட்டை நோக்கி (முஸ்லீம் காலக்கோவைகளில் மபார் என்று அழைக்கப்படுகிறது) தனது பயணத்தைத் தொடங்கினார். அதன்பிறகு ஐந்து நாட்களுக்குப் பிறகு பாண்டிய நாட்டு எல்லையை அடைந்தார். தில்லி அரசவையைச் சேர்ந்த அமீர் குஸ்ராவ் என்பவர் குறிப்பிடுகையில், இந்த படை நடத்திய போது, தில்லி இராணுவம் கடுமையான நிலப்பரப்பைக் கண்டது, அங்கு கூர்மையான கற்கள் குதிரை குளம்புகளைக் கிழித்தன, மேலும் வீரர்கள் இரவில் "ஒட்டகத்தின் முதுகைவிட சீரற்ற" தரையில் படுத்துறங்க வேண்டியிருந்தது. 

14 ஆம் நூற்றாண்டின் வரலாற்றாசிரியர் இசாமியின் கூற்றுப்படி, தோற்கடிக்கப்பட்ட போசள மன்னர் வல்லாலார் பாண்டிய நாட்டை சூறையாடியபோது தில்லி இராணுவத்திற்கு வழிகாட்டினார். இருப்பினும், வரலாற்றாசிரியர் பனார்சி பிரசாத் சக்ஸேனா இந்த கூற்றை சந்தேகிக்கிறார், ஏனெனில் இது குஸ்ராவின் சமகால எழுத்துக்களில் இல்லை. 

பாண்டிய நாட்டை ஆராய தில்லி இராணுவம் ஒரு உளவுப் பிரிவை நம்பியிருந்தது என்று இசாமி கூறுகிறார். இந்த பிரிவில் பஹ்ரம் காரா, கட்லா நிஹாங், மஹ்மூத் சர்திஹா மற்றும் அபாச்சி போன்ற முன்னணி தளபதிகள் இருந்தனர். ஒவ்வொரு நாளும், இந்த தளபதிகளில் ஒருவர், பாண்டிய நாட்டின் ஒரு பகுதியைப் உளவு பிரிவுடன் பார்வையிட உள்ளூர் மொழியை அறிந்த ஒரு சிலரின் ஆதரவுடன் சென்றனர். ஒரு நாள், மங்கோலிய தளபதியாக இருந்த அபாச்சி, பாண்டிய படையில் சேர முடிவு செய்தார், மேலும் கஃபூரைக் கொல்ல நினைத்தார். அவரை பாண்டிய மன்னரிடம் அழைத்துச் செல்வதாக உறுதியளித்த சிலருடன் அவர் தொடர்பு கொண்டார். பாண்டிய மன்னரின் அரண்மனையை நோக்கி அணிவகுத்துச் செல்லும்போது, அவரது குழுவினர் பாண்டிய படைகளுடன் மோதலில் ஈடுபட்டனர். தனது நோக்கத்தை பாண்டிய படைகளிடம் தெரிவிக்கும்படி அபாச்சி தனது மொழிபெயர்ப்பாளரிடம் கேட்டார், ஆனால் பாண்டிய படை திடீரென அவர்களைத் தாக்கியது. அப்போது மொழிபெயர்ப்பாளர் ஒரு அம்பு தாக்குதலால் கொல்லப்பட்டார். அபாச்சி பின்வாங்கி மீண்டும் மாலிக் கஃபூருடன் சேர வேண்டியிருந்தது. அபாச்சியின் நடவடிக்கைகள் குறித்து மாலிக் கஃபூருக்குத் தெரிந்ததும், அவர் அபாச்சியை சிறையில் அடைத்தார். பின்னர், அலாவுதீன் அபாச்சியை தில்லியில் தூக்கிலிட்டார், இது மங்கோலிய பிரபுக்களை அவருக்கு எதிராக சதி செய்ய தூண்டியது, இறுதியில் இது 1311 ஆண்டைய மங்கோலியர் படுகொலைக்கு வழிவகுத்தது. 

பாண்டிய நாடு உயரமான மலையால் அரண்செய்யப்பட்டதாக குஸ்ராவ் கூறுகிறார், ஆனால் மலையின் இருபுறமும் இரண்டு கணவாய்கள் இருந்தன. இந்த கணவாய்களை தர்மலி மற்றும் தபார் என்று குறிப்பிடுகிறார். இவை தாரமங்கலம் மற்றும் தொப்பூர் என அடையாளம் காணலாம். தில்லி இராணுவம் இந்த கணவாய்கள் வழியாக அணிவகுத்து, பின்னர் ஒரு ஆற்றின் கரையில் முகாமிட்டன (அநேகமாக காவேரி ). அடுத்து, படையெடுப்பாளர்கள் ஒரு கோட்டையைக் கைப்பற்றினர், அதை குஸ்ராவ் "மார்டி" என்று அழைக்கிறார். பனார்சி பிரசாத் சக்ஸேனாவின் கூற்றுப்படி, கோட்டையின் பாதுகாவலர்களைக் குறிக்க, குஸ்ராவ் "மார்டி" ஐ "நமார்டி" ( பாரசீக "வலுவின்மை") க்குப் பயன்படுத்துகிறார். தில்லி இராணுவம் மார்டி மக்களை படுகொலை செய்தது. 

தில்லிக்குத் திரும்புதல்
இராமேஸ்வரம்
பின்விளைவு
பாண்டிய நாட்டுக்கு அணிவகுப்பு