ஜூல்ஸ் யாரையாவது கொல்லு முன் வேதாகம பத்தி என்று தன்னால் விவரிக்கப்படும் எசேக்கியேல் 25:17 ஐ சம்பிரதாயமாக ஒப்புவிக்கிறான். அப்பத்தியை மூன்று முறை நாம் கேட்கிறோம் - கொல்லப்பட்ட பிரெட்டிடமிருந்து மார்ஸெல்லஸின் கைப்பெட்டியை திரும்பப்பெற வரும் ஜூல்ஸ் மற்றும் வின்சன்ட் இடையேயான அறிமுகத்தொடரிலும், இரண்டாவது முறையாக பானீ தருணத்தின் முந்தைய தொடரின் இறுதியில் கவிழும் ஆரம்பத்திலும், மூன்றாவதாக உணவு விடுதியில் நிகழும் முடிவுரையிலும் இதனைக் கேட்கலாம். பத்தியின் முதல் பகுதி கீழ்கண்டவாறு அமைந்திருக்கிறது:

உணவு விடுதிக் காட்சியில் தோன்றும் இரண்டாவது பகுதி, இறுதி வாசகத்தைத் தவிர ஒரே மாதிரியானதாகவே இருக்கிறது: "நான் உங்கள் மீது என் பழிவாங்குதலை சுமத்தும் பொழுது உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் நாமே என்பதை அறிந்து கொள்வீர்கள்."

ஜூல்ஸின் பேச்சில் இறுதி இரண்டு வாசகங்களும் மூலத்தை ஒட்டி அமைக்கப்பட்டிருந்தாலும், முதல் இரு வாசகங்கள் பல்வேறு வேதாகமச் சொற்றோடர்களிலிருந்து புனையப்பட்டவை. எசேக்கியேல் 25 இன் 17 ஆவது வசனத்துக்கு முந்தைய பகுதி பிலீஸ்தியர்களின் கொடுங்கோன்மைக்கு இறைவனின் கோபம் தண்டனையாக வரும் என்று கூறுகிறது. ஜூல்ஸின் பேச்சு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட கிங் ஜேம்ஸ் பதிப்பில் எசேக்கியேல் 25:17 இவ்வாறு காணப்படுகிறது, "நான் எனது கோபத்தினிமித்தம் அவர்களைக் கடிந்து அவர்கள் மீது எனது பழிவாங்குதலை சுமத்துவேன்; அப்பொழுது அவர்கள் "நானே" தேவனாகிய கர்த்தர் என்பதை அறிந்து கொள்வார்கள்." இப்பேச்சின் மீதான முதல் உத்வேகம் டரான்டினோவுக்கு ஜப்பானிய சண்டைக் கலை வீரர் சோனி சிபாவிடமிருந்து கிடைத்தது. இப்பகுதி சிபாவின் திரைப்படங்களான "பாடிகாடோ கிபா " ("பாடிகார்ட் கிபா" ) அல்லது "தி பாடிகார்ட்" ; 1973 மற்றும் "கராடே கிபா " ("தி பாடிகார்ட்" ; 1976)போன்ற படங்களிலுள்ள இதே மாதிரியான தருணத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளன. 1980 களின் தொலைக்காட்சித் தொடரான "காகே நோ குன்ட" னில் ("ஷேடோ வாரியர்ஸ்" ), சிபாவின் பாத்திரம் அவ்வார வில்லனைக் கொல்லுமுன் எவ்வாறு உலகமானது தீயதை அழிக்க வேண்டுமென உபதேசிப்பதாய் அமைந்துள்ளது. இதே போன்றே இரு காட்சிகளில் வின்சன்டை உள்ளடக்கிய "மாடஸ்டி ப்லெய்ஸ்" என்ற கடின உரையுடைய மசாலா புதினமொன்றில் கொலையாளி இது போன்ற வேதாகம வசனத்தை கொக்கரிக்கிறான்.

இப்பேச்சினை பகுத்தாய்ந்த இரு விமர்சகர்கள் ஜூல்ஸின் மனமாற்றத்திற்கும் பின்நவீனத்துவத்துக்கும் வெவ்வேறு தொடர்புகளிருப்பதாகக் கூறுகின்றனர். கார்ம்லி கூறுகிறார் மார்ஸல்லஸ்ஸைத் தவிர ஏனைய பாத்திரங்களைப் போலல்லாது ஜூல்ஸ் பின்நவீனத்துவத்துக்கு அப்பால் தொடர்புடையவனாவான்... எசேக்கியேலின் வாசகம் பகர்வதற்கு சிறந்ததென வாய்மொழியும் ஸ்நாபக போதகர் என்ற உருவகத்திலிருந்து அவன் நகரும் பொழுது இது தெளிவாகத் தெரிகிறது..."இத்தகைய மனமாற்றத்தின் பொழுது இவ்வுருவகத்திற்கப்பால் இருப்பதாக அமைக்கப்பட்டுள்ள இறைவனை ஜூல்ஸ் உணர்ந்திருப்பதாகக் காட்டப்பட்டிருக்கிறது.

அடீல் ரெயின்ஹார்ஸ் கூற்றுப்படி, பத்தியின் இரு வித தொனிகளிலிருந்து "ஜூல்ஸ் உருமாற்றத்தின் ஆழம்" உணர்த்தப்பட்டுள்ளது: "முதல் பத்தியில் அவன் ஒரு கம்பீரமான அச்சமும் மதிப்பும் அளிக்கிற தோற்றமுடையவனாக வெஞ்சினத்துடனும் தற்புகழ்ச்சியுடனும் தீர்க்கதரிசனத்தைப் பிரகடனப்படுத்துகிறான். இரண்டாவதில், அவன் முழுவதும் வேறு மனிதனாகத் தோன்றுகிறான். உண்மையான பின்நவீனத்துவ பாணியில் தனது உரையினைப் பற்றி சிந்திக்கும் அவன், தனது தற்போதைய நிலைமையில் அப்பேச்சுக்கான பல்வேறு அர்த்தங்களை அனுமானிக்கிறான். கார்ம்லியைப் போலவே கான்ராடும் இவ்வாறு வாதாடுகிறார். ஜூல்ஸ் அவ்வாசிப்பினைப் பற்றி சிந்திக்கும் பொழுது அவனுக்கு தோன்றுகிறது "தனது வாழ்க்கையில் இல்லாமற் போன வாழ்வின் முக்கியத்துவம் மற்றும் அர்த்தத்துக்கான நோக்கமே அது" இதுவே அமெரிக்க ஒன்றுமில்லாமைக் கலாச்சாரத்துக்கான பிரதிநிதியாக இப்படத்தை எடுத்துக் கொள்ள இயலாமைக்கான காரணமாக கான்ராடுக்குத் தோன்றுகிறது. ஜூல்ஸின் வெளிப்படுத்துதலிலிருந்து ரோசன்பாம் மிகக் குறைவாகவே எடுத்துக்கொள்கிறார்: " ஜாக்சன் அழகாக நடித்துள்ள "பல்ப் ஃபிக்ஷ" னின் இறுதியில் நிகழும் ஆன்மீக எழுப்புதல் குங்ஃபூ திரைப்படங்களால் உந்தப்பட்ட ஒரு நாட்டிய நாடகமாகும். அது உங்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தந்தாலும் எவ்வித ஞானத்தையும் தருவதில்லை.

ஜூல்சின் வேதாகம வாசிப்பு
உருவாக்கமும் தயாரிப்பும்
இசை
விருதுகள்