ரோஜா அதன் அழகுக்காக எப்போதுமே மதிக்கப்பட்டு வந்திருக்கிறது மற்றும் குறியீடு ரீதியாக அதற்கு ஒரு நீண்ட வரலாறு உண்டு.

பழங்கால கிரேக்கர்களும் ரோமானியர்களும் ரோஜாவை தமது காதல் தேவதைகள் என்று சொல்லப்படுகிற ஆபிரோடைட் மற்றும் வீனஸ் இன் அடையாளம் என்று கருதினார்கள். 
ரோம் நகரத்தில் ரகசிய அல்லது அந்தரங்கமான விஷயங்களின் விவாதம் நடக்கும் அறையின் வாசலில் ஒரு காட்டு ரோஜா வைக்கப்படும்.

"ஸப் ரோசா" , அல்லது "ரோஜாவின் கீழ்" என்கிற சொற்றொடர் -"சப் ரோசா" 
இதன் பொருள் ஒரு ரகசியத்தை பாதுகாப்பாக வைத்திருத்தல் - இந்தப் பழங்கால ரோமானிய பழக்கத்திலிருந்தே உண்டானது.

ஆரம்ப காலக் கிருத்துவர்கள் ரோஜாவின் ஐந்து இதழ்களை கிறிஸ்துவின் ஐந்து காயங்கள் என்று கருதினார்கள்.

இந்த விளக்கத்திற்குப் பிறகும் கூட, ரோமானியர்களின் அதீதப் போக்கு மற்றும் வேற்று மதத்தவரின் சமயச் சடங்குகளில் இதற்கு இருந்த தொடர்பு காரணமாக அவர்களின் தலைவர்கள் அதை ஏற்றுப் பின்பற்றத் தயங்கினார்கள்.

சிவப்பு ரோஜா கிருத்துவ உயிர்த்தியாகிகளின் ரத்தத்தின் குறியீடு என்பதாக இறுதியாக ஏற்றுக் கொள்ளப் பட்டது.

பிறகு கன்னி மேரியுடனும் ரோஜாக்கள் சம்பந்தப் படுத்தப் பட்டன.

1800 களில் ஐரோப்பாவில் சீனாவிலிருந்து தொடர்ந்து பூக்கும் ரோஜாக்கள் அறிமுகத்துடன் ரோஜா வேளாண்மை தானாகவே ஆரம்பமாயிற்று.

தற்சமயம் பூவின் உருவம், வடிவம், நறுமணம் மற்றும் முள் இல்லாத வகைக்காகவும் கூட ரோஜாக்களின் ஆயிரக்கணக்கான சார்ந்தினங்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன.

கலை
வரலாறு
ஆல்பா
டமாஸ்க்