சீக்கிய குருக்கள் தங்கள் புனித இலக்கியத்தை எழுதுவதற்காக ஒரு புதிய எழுத்து முறையை உருவாக்கினார்கள், அது குர்முக்கி எனப்பட்டது. அந்த எழுத்து முறையின் உண்மையான தோற்றம் எது என்று தெரியவில்லை எனினும், குரு நாணக் காலத்தில் அது தொடக்க நிலையில் இருந்ததாக நம்பப்படுகிறது. சீக்கிய மரபுப்படி, குரு அங்காட் அந்த எழுத்து முறையைக் கண்டுபிடித்ததாகக் கூறப்படுகிறது, மேலும் அவரே அதை சீக்கியர்களிடையே பரப்பியவர் என்றும் நம்பப்படுகிறது. அது முற்கால சீக்கிய கைப்பிரதியான "மஹ்மான் ப்ரக்காஷில்', அந்த எழுத்துமுறை குரு நாணக் அவர்களின் ஆலோசனையின் பேரில் அதை உருவாக்கியவரின் ஆயுட்காலத்திலேயே குரு அங்காட் அவர்களால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. குர்முக்கி என்ற சொல்லை "குருவின் திருவாயிலிருந்து" என மொழிபெயர்க்கலாம். அந்த எழுத்துமுறை தோன்றிய காலத்திலிருந்து சீக்கிய இலக்கியங்களை எழுதவே பயன்படுத்தப்பட்டுவந்தது. சீக்கியர்கள் குருமுக்கி மொழி இலக்கியங்களுக்கு உயரிய புனிதத் தன்மை இருப்பதாகக் கருதுகின்றனர். குருமுக்கி மொழி எழுத்து முறையே இந்திய மாநிலமான பஞ்சாபின் அதிகாரப்பூர்வ மொழியுமாகும்.

"குரு கிரந்த் சாகிப்" ஆயிரத்து நானூற்று முப்பது பக்கங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது, அவை சீக்கிய மரபில் "அங்கங்கள்" (உறுப்புகள்) எனப்படுகின்றன. அதை வெவ்வேறு மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம்:

செய்யுள்கள் வெவ்வேறு ராகங்களில் அமைந்த அவற்றின் இசை அமைப்புகளின் அடிப்படையில் பிரிக்கப்படுகின்றன.
ராகம் என்பது இசைக் கலைஞர்கள் இசைப்பதற்கான ஓர் அடிப்படையை அமைக்கும் ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட ஸ்கேல் அல்லது மோடை அடிப்படையாகக் கொண்டமைந்த இசைக் கூறுகளின் ஒரு வரிசையாகும். "ராகங்கள்" என்பவை நாள் மற்றும் ஆண்டின் பல்வேறு மனநிலை மற்றும் காலங்களுடன் தொடர்புடையவையாக உள்ளன. சீக்கிய மரபிலுள்ள மொத்த ராகங்களின் எண்ணிக்கை முப்பத்தொன்றாகும், அவை பதினான்கு ராகங்கள் மற்றும் பதினேழு "ராகினிகள்" (குறைவான முக்கியத்துவமுடையவை அல்லது குறைவாக வரையறுக்கப்பட்ட ராகங்கள்) என பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. ராகப் பிரிவுக்குள், பாடல்கள் சீக்கிய குருக்கள் மற்றும் அவற்றுடன் தொடர்புடைய சீக்கிய பகத்துகளின் வரிசையின் படி அமைக்கப்பட்டுள்ளன.

அதிலுள்ள பல்வேறு ராகங்கள், அவற்றின் வரிசையின்படி: ராகஸ்ரீ, மாஞ்ச், கௌரி, அசா, குஜ்ரி, தேவநகரி, பீஹகாரா, வதாஹன்ஸ், சோரத், ஷனஸ்ரீ, ஜயித்ஸ்ரீ, தோடி, பைராரி, திலாங், சுஹி, பிலவால், கோண்ட் (காண்ட்), ராம்கலி, நுத்-நாராயண், மாலி-கௌரா, மாரு, துக்காரி, கேதாரா, பைரவ் (பாயிரோ), பசந்த், சாரங், மலார், கான்ரா, கல்யான், ப்ரபாத்தி மற்றும் ஜைஜவந்தி. மேலும் "வார்களின்" இருபத்திரண்டு பாடல்களும் உள்ளன (பாரம்பரிய பாடல்கள்). இவற்றில் ஒன்பது பாடல்களுக்கு பிரத்யேக மெட்டுக்கள் உள்ளன, மேலும் மீதமுள்ளவை எந்த மெட்டிலும் பாடப்படுவன.

சேதமடைந்த பிரதிகள்
ஸ்ரீ குரு கிரந்த் சாகிப் பற்றி சீக்கியர்களல்லாதவர்களின் கருத்துகள்
ஒப்புவித்தல்
தொகுப்பு