படிப்படியாக, காரணத்தைக் காட்டிலும் இந்த கவனம் சோம்பலின் தொடர்விளைவுகளாக இருக்கிறது, இதனால் 17 ஆம் நூற்றாண்டில் துல்லியமான "கொடிய பாவம்" என்பது ஒருவருடைய திறமைகளையும் சிறப்புக்களையும் பயன்படுத்தத் தவறிவிடுவது என்று குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. நடைமுறையில், இது சோம்பல் என்பதைக் காட்டிலும் மந்தம் (லத்தீன், ) என்பதற்கே அருகாக வருகிறது. தாந்தேயின் காலத்தில்கூட இந்த மாற்றம் குறித்த அறிகுறிகள் இருந்தன; அவருடைய "பர்கடோரியோவில்" சோம்பலுக்கான பிராயச்சித்தம் தொடர்ந்து அதிகபட்ச வேகத்தில் ஓடிக்கொண்டே இருப்பது என்று சித்தரிக்கிறார்.

இந்த நவீனக் கண்ணோட்டம் மேற்கொண்டும் செல்கிறது, சோம்பியிருப்பதும் அக்கறையின்மையும் மனதில் எழும் "பாவமாக" குறிப்பிடப்படுகிறது. உதாரணத்திற்கு இந்த முரணிலைகள் கடவுளையும் அவருடைய படைப்புக்களையும் மனமுவந்து விரும்பத் தவறுவதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது, மந்தம் என்பது மற்ற பாவங்களைக் காட்டிலும் குறைந்த கடுமையுள்ளதாகவும், செயல்படுவதைக் காட்டிலும் அலட்சியப்படுத்துவதனால் ஏற்படும் பெரிய பாவமாகவும் இருக்கிறது.

மந்தம்
வகைமுறைகள்
தற்பெருமை
காமம்