அதேசகம் அமைந்திருக்கும் "சுராகானி" நகரம், கனிம நெய் நிலத்தடியிலிருந்து பீறிட்டு தானாகவே தீப்பற்றி எரியும் புவியியல் தனித்துவம் வாய்ந்த இடமாக இயற்கையிலேயே காணப்படுகின்றது.

பொ.பி 7ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஆர்மேனிய புவியியல் நூலொன்று குறிப்பிடும் ஏழு வழிபாட்டுக்குரிய தீயூறுதுளைகள் அதேசகமாக இருக்கலாம் என நம்பப்படுகின்றது. "அத்சி பகுவான்" எனும் இடம் மீது பொ.பி 730இல் காசர் இனத்தவரின் படையெடுப்பு சொல்லப்படுவதால், அக்காலத்திலேயே அது புகழ்பெற்ற தீவழிபாட்டு இடமாக இருந்திருக்கவேண்டுமென நம்பப்படுகின்றது. "பக" என்ற சொல் பழம்பாரசீகத்திலும், "பகவான்" என்ற சொல் சங்கதத்திலும் இறைவனையே குறிப்பதால், "அத்சி பகுவான்" "அக்கினி பகவான்" அல்லது "கடவுளின் தீ" வழிபடப்பட்ட இடமாகலாம். பத்தாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த எசுதக்கிரி எனும் ஈரானியப் பயணி, பகுவிற்கு மிக அருகே, தீயை வழிபடுவோர் வாழ்வதாகச் சொல்கின்றார்.

1683இல் சுராகானிக்கு வருகை தந்த எங்கல்பேர்டு கெயிம்பர் (Engelbert Kaempfer) எனும் யேர்மனி நாட்டினர் என்றுமழியா ஏழு எரிகுளங்கள் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

18ஆம் நூற்றாண்டில் அதேசகத்துக்கு சௌராட்டிரியனியர்கள் யாத்திரை வந்திருக்கிறார்கள் என்பதற்கு 1745இல் பொறிக்கப்பட்ட அங்குள்ள பாரசீகமொழிக் கல்வெட்டு சான்றாகின்றது. 

வரலாறு
இந்திய யாத்திரிகர்கள்
சௌராட்டிரியனிய யாத்திரிகர்கள்
சொற்பிறப்பியல்