ஏறக்குறைய 1750ஆம் ஆண்டிலிருந்து மனிதச்செயல் காபனீரொக்சைட்டுடன், ஏனைய பைங்குடில் வளிமங்களின் செறிவினை அதிகப்படுத்தியுள்ளது. தற்போது வளிமண்டலத்தில் உள்ள காபனீரொக்சைட்டின் செறிவு, தொழிற்துறை காலத்திற்கு (pre-industrial) முன்னராக இருந்ததைவிட தற்போது காபனீரொக்சைட்டின் செறிவு 100 ppm அதிகமாக உள்ளது. மனிதச்செயல் மூலம் கிடைக்கும் காபனீரொக்சைட்டைவிட இயற்கையாகக் கிடைக்கும் காபனீரொக்சைட்டு 20 மடங்கு அதிகம், ஆனால் சில ஆண்டுகளில் பொதுவாக அதிகரித்த காபனீரொக்சைட் செறிவானது, இயற்கை மூலங்கள், தாவரங்கள் மற்றும் கடல்வாழ் மிதவைவாழிகள் போன்றவற்றின் ஒளிச்சேர்க்கையால் நிகழும் கார்பன் கூட்டுப்பொருள் தயாரிப்பு போன்ற செயற்பாடுகளால் குறைக்கப்பட்டு சமநிலையாக்கப்படும். இச்சமநிலையின் விளைவாக, அதிகபட்ச உறைபனி காலத்தின் முடிவிற்கும், தொழிற்துறைக் காலத்தின் தொடக்கத்திற்கும் இடையிலான கிட்டத்தட்ட 10,000 ஆண்டுகளுக்கு காபனீரொக்சைட்டின் செறிவு 260ppm இற்கும், 280ppm இற்கும் இடையில் இருந்து வந்தது.

பைங்குடில் வளிமங்களின் அளவினை அதிகரிப்பது போன்ற, மனிதச் செயல் மூலமான சூடேற்றல், பல இயற்பியல் மற்றும் உயிரியல் அமைப்புகளில் கவனிக்கத்தக்க விளைவினை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்த புவி சூடாதலானது பல வேண்டத்தகாத விளைவுகளை எதிர்காலத்தில் ஏற்படுத்தலாம் எனக் கூறப்படுகின்றது. கடல்மட்டம் உயர்தல், அதிகளவு பாதிப்புத் தரும் காலநிலை நிகழ்வுகள் நடைபெறுவதுடன், அவை அதிகளவிலும் நிகழ்தல், உயிரியல் பல்வகைமை இழப்பு, வேளாண்மை உற்பத்தியில் வீழ்ச்சி போன்ற பல பாதிப்புக்கள் ஏற்படலாம் என எதிர்வு கூறப்படுகின்றது. புதியநீர் ஆதாரங்கள், தொழிற்சாலை, உணவு மற்றும் உடல் நலன் போன்ற பல்வேறு விஷயங்களை சூடேற்றுதல் பாதிப்பதாக அமைகிறது.

மனிதச் செயலால் விளையும் பைங்குடில் வளிமங்களின் முக்கிய மூலங்களாவன:

தொல்படிவ எரிபொருள் எரிப்பதன் மூலம் கிடைக்கும் க்கான மூலங்கள் ஏழு, 2000–2004 ஆம் ஆண்டுகளில் அவற்றின் பங்களிப்பின் சதவீதத்தின் அடிப்படையில் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது:
ஐக்கிய அமெரிக்க சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு நிறுவனம் (EPA) பைங்குடில் வளிமங்களைப் பயன்படுத்தும் பிரிவுகளில் கீழ்க்குறிப்பிட்டுள்ளவற்றை வரிசைப்படுத்தியுள்ளது: தொழிற்சாலை, போக்குவரத்து, தங்குமிடம், வணிகம் மற்றும் விவசாயம். தனிபட்ட நபரின் பைங்குடில் வளிம வெளியேற்றத்திற்கான முக்கிய மூலங்களாக சூடேற்றுதல், குளிரூட்டுதல், மின் உபயோகம் மற்றும் போக்குவரத்து ஆகியவை அடங்கும். வீட்டு கட்டும்போது, கட்டட அமைப்பில் கடத்தாப் பொருள்கள் பயன்பாட்டை அதிகரித்தல், புவிவெப்ப உறிஞ்சு குழல்கள் மற்றும் குறுகிய ஒளிர் விளக்குகளை பொருத்துதல், மற்றும் ஆற்றல் சேமிக்கும் திறன்கொண்ட வாகனங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தல் ஆகியவை, அதனையொத்த பாதுகாத்தல் முறைகளில் அடங்கும்.

காபனீரொக்சைட்டு, மீதேன், நைட்ரஸ் ஆக்சைடு மற்றும் புளோரின் கலந்த வளிமங்கள் (கந்தக ஹெக்சாஃப்ளோரைடு (SF), ஐதரோஃப்ளூரோகார்பன்கள் (), பெர்ஃப்ளூரோகார்பன்கள் ()) ஆகியவை மனிதச் செயற்பாட்டால் வெளிவிடப்படும் முக்கிய பைங்குடில் வளிமங்களாகும். இந்த வளிமங்களின் அளவு 2005ஆம் ஆண்டில் நடைமுறைக்கு வந்த Kyoto Protocol international treaty யின் கீழ் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்க முயற்சிக்கப்படுகின்றது.

க்ளோரோஃப்ளூரோகார்பன்கள் () பைங்குடில் வளிமங்களாக இருப்பினும், அவை புவி வெப்பத்திற்கான நேரடிப் பங்களிப்பைவிட ஓசோன் குறைவுக்கு காரணமாக அமைவதனால், அதனைக் கட்டுப்படுத்தும் சீர்முறை Montreal Protocol இன் கீழ் வருகின்றது. ஊடகங்கள் ஓசோன் இழப்பினையும், பைங்குடில் விளைவினால் ஏற்படும் புவி சூடாதலையும் சேர்த்துக் குழப்பிக் கொண்டாலும், ஓசோன் இழப்பின் பங்கு இங்கு குறைவாகவே இருக்கின்றது என்பதைக் கருத்தில் கொள்ளல் வேண்டும்.

2009ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 7ஆம் நாள், ஐக்கிய அமெரிக்க சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு நிறுவனம் () "பைங்குடில் வளிமங்கள் பொது சுகாதாரத்தையும் அமெரிக்க மக்களின் நலனையும் பயமுறுத்துகிறது" எனக்கூறி, பைங்குடில் வளிமங்கள் பற்றிய சில கண்டுபிடிப்புகளை வெளியிட்டது. இக்கண்டுபிடிப்பு கையோடோ ப்ரோடோகாலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஆறு பைங்குடில் வளிமங்களுக்கும் பொருந்தும்: காபனீரொக்சைட்டு, மீதேன், நைட்ரஸ் ஆக்சைடு, ஹைட்ரோஃப்ளுரோகார்பன்கள், பெர்ஃப்ளுரோகார்பன்கள், மற்றும் கந்தக ஹெக்சாஃப்ளோரைடு என்பவையே அந்த ஆறு பைங்குடில் வளிமங்களுமாகும்.

நீராவியின் பங்கு
பைங்குடில் விளைவற்ற வளிமங்கள்
மனிதச்செயலால் தோன்றும் பைங்குடில் வாயுக்கள்
அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்