அபிமன்யுவின் மரணத்திற்கு மூல காரணமான சிந்து நாட்டு மன்னன் ஜெயத்திரதனை சூரியன் மறைவதற்குள் கொல்வேன் என சபதமிட்டான் அருச்சுனன். ஆனால் துரோணரின் தலைமையிலான கௌரவப் படைகள் ஜெயத்திரதனை சூழ்ந்து கொண்டு நின்று போரிட்டதாலும்; அருச்சுனை கொல்ல சபதமிட்ட திரிகர்த்த நாட்டு மன்னர் சுசர்மன் தலைமையிலான சம்சப்தகர்களை வீழ்த்திய பின்னர், ஜெயத்திரதனை கொல்வதற்காக அருச்சுனன் புறப்படும் போது, கிருஷ்ணன் தனது சக்கராயுதத்தால் சூரியனை மறைத்து விட்டார். எனவே அன்றைய போர் முடிந்ததாக இரு அணியினரும் கருதிய வேளையில், ஜெயத்திரதன் மகிழ்ச்சியுடன் அருச்சுனன் முன் வந்து நின்றான். கிருஷ்ணன் தனது சக்கராயுதத்தை திரும்பப் பெற்றவுடன், சக்கராயுதத்தால் மறைக்கப்பட்ட சூரியனை மீண்டும் வெளிப்பட்டது. கிருஷ்ணரின் அறிவுரைப்படி, அருச்சுனன் தன் எதிரில் நின்றிருந்த ஜெயத்திரதன் மீது தொடர் கனைகளை எறிந்து, ஜெயத்திரதனின் தலையை அவன் தந்தையின் மடியில் விழ வைத்தார். மடியில் விழுந்த தலையை யார் தலை என அறியாது, அவன் தந்தை தரையில் தள்ளியதால் அவன் தந்தை தலை வெடித்து மாண்டார். (ஜெயத்திரனின் தந்தை பெற்ற வரமொன்றின்படி ஜெயத்திரதன் தலையை யார் தரையில் தள்ளினாலும் தள்ளுபவர் தலை சுக்கு நூறாக வெடித்து விடும்.)

சிசுபாலன்
எதிரிகளை வெல்லுதல்
பகவத் கீதை
ஜெயத்திரதனை வீழ்த்த