சுத்திகரிக்கப்பட்ட சர்க்கரைகள் மற்றும் சமைக்கப்பட்ட உணவுகளில் உயர் உணவுக்கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் ஆக்னே ஆகியவற்றுக்கு இடையில் தொடர்பு இல்லை என்று நீண்ட காலமாக நம்பப்பட்டு வருவது தற்போது சவாலானதாக இருக்கிறது. முந்தைய நம்பிக்கைகள் ஆரம்ப ஆய்வுகளை (அவற்றில் சிலவற்றில் சாக்லேட் மற்றும் கொக்க-கோலா பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தன) சார்ந்து அமைந்தவை, அவை செயல்முறையியல் ரீதியாக குறையுடையவை. துரிதமாக செரிக்கக்கூடிய கார்போஹைட்ரேட் உணவுகள் (மென் பானங்கள், இனிப்புகள், வெள்ளை பிரட்டு போன்றவை) இரத்த குளுக்கோசில் (ஹைப்பர்கிளைசீமியா) அதிகப்படியான சுமையை உற்பத்தி செய்கின்றன. அவை IGF-1 இன் வெளியீட்டைத் தூண்டக்கூடிய, இன்சுலினின் சுரத்தலைத் தூண்டிவிடுகின்றன 
என்று சமீபத்திய குறைந்த கிளைசெமிக்-சுமை கற்பிதங்கள் ஏற்றுக்கொள்கின்றன. IGF-1 உரோம சரும மெழுகு பிரிவின் மீது (மற்றும் உயர் செறிவில் இன்சுலினும் IGF-1 ஏற்பியை உருவாக்கும்) நேரடி விளைவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன. மேலும் இது ஹைபர்கெரட்டோசிஸ் மற்றும் எபிடெர்மால் ஹைபர்பிளாசியா ஆகியவற்றைத் தூண்டிவிடுவதையும் காணலாம். இந்த நிகழ்வுகள் ஆக்னே உருவாவதை எளிதாக்கும். சர்க்கரை உட்கொள்ளுதலும் கூட பாலியல் ஹார்மோன்-உருவாக்க குளோபுலின் செறிவைக் குறைப்பதன் மூலமாக ஆண்ட்ரோஜன்களின் நடவடிக்கையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

இந்தக் கற்பிதத்தின் ஆதரவில், தொடர்பின்றி கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சோதனையில் குறைவான கிளைசெமிக்-சுமை உணவுக்கட்டுப்பாடு, ஆக்னேவை மேம்படுத்துகிறது மற்றும் எடை, ஆண்ட்ரோஜன் நடவடிக்கை மற்றும் இன்சுலின்-போன்ற வளர்ச்சிக் காரணி உருவாக்க புரோட்டின்-1 இன் நிலைகள் 
ஆகியவற்றைக் குறைக்கிறது.
உயர் IGF-1 நிலைகள் மற்றும் மிதமான இன்சுலின் தடுப்பாற்றல் (இது இன்சுலினின் உயர் நிலைகளுக்குக் காரணமாகும்) ஆகியன ஆக்னே உடைய நோயாளிகளில் முன்பு கவனிக்கப்பட்டன. இன்சுலினின் உயர் நிலைகள் மற்றும் ஆக்னே இரண்டுமே பல்பையுரு கருப்பை நோய்க்குறியின் சிறப்புக்கூறாக இருக்கின்றன.

இந்தக் கற்பிதத்தின்படி, மேற்கத்தியரல்லாத சமூகங்களில் ஆக்னே வறாமையை இந்த கலாச்சாரங்களின் உணவுக்கட்டுப்பாடுகளின் குறைவான கிளைசெமிக் உள்ளடக்கம் மூலமாக விளக்க முடியும். இந்த மக்களில் ஆக்னே வறாமைக்கு அவர்களின் மரபுசார் காரணங்கள் முக்கியமானதாக இருக்க வாய்ப்புள்ளது. எனினும் இதேபோன்ற மக்கள் (தென் அமெரிக்கர்கள் அல்லது பசிபிக் தீவுகளைச் சேர்ந்தவர்கள் போன்றவர்கள்) ஆக்னேவால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். மேலும் இந்த மக்கள் பால் அல்லது மற்ற பால்பொருட்களை உட்கொள்வதில்லை என ஆய்வுகள் தெரிவிப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

உயர்-கிளைசெமிக் உணவுகளை குறைவாக உட்கொள்ளுதல் அல்லது அதிகரித்த இன்சுலின் உணர்திறனின் (மெட்ஃபோர்மின் போன்றவை) விளைவுகளைக் கொண்ட சிகிச்சை போன்றவை கணிசமானளவில் ஆக்னேவை மட்டுப்படுத்துமா என்பதை நிரூபிப்பதற்கு தொடர்ந்த ஆய்வு தேவையாக இருக்கிறது. எனினும் உயர்-கிளைசெமிக் உணவுகள் உட்கொள்ளுதல் பொதுவான உடல்நலக் காரணங்களுக்காகக் 
குறைக்கப்படவேண்டும். உயர் கொழுப்பு மற்றும் சர்க்கைரைப் பொருட்களுடன் கூடிய "திட உணவுகளைத்" தவிர்த்தலும் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.

டெர்மாபிராசியன்
கார்போஹைட்ரேட்டுகள்
ஹார்மோன் சிகிச்சைகள்
குறிப்பிட்ட இடத்துக்குரிய பாக்டீரியக் கொல்லிகள்