1967 ஆம் ஆண்டு ஜுன் 6 இல் உள்நாட்டு தகவல்தொடர்பு ஆணையம், ஒரு நாளைக்கு ஐந்திலிருந்து பத்து நிமிடங்கள் வரை பணம் செலுத்தி ஒளிபரப்பப்படும் விளம்பரங்களை ஈடுசெய்வதற்கு புகைபிடித்தல் மற்றும் சுகாதாரம் பற்றி விவாதிக்கும் தொலைக்காட்சி நிலையங்களில் ஒளிபரப்பப்படும் நிகழ்ச்சிகள் போதுமானவையாக இல்லை என்று அறிவித்தது. 1970 ஆம் ஆண்டில், 1971 ஜனவரி 2 இல் இருந்து தொடங்கி தொலைக்காட்சி மற்றும் வானொலிகளில் சிகரெட் விளம்பரங்களைத் தடைசெய்யும் பொது சுகாதார சிகரெட் பிடித்தல் சட்டத்தை காங்கிரஸ் நிறைவேற்றியது.

புகையிலை விளம்பரத் தடைச்சட்டம் 1992 வெளிப்படையாகவே சிகரெட் பிராண்டுகளால் விளையாட்டு மற்றும் கலாச்சார நிகழ்ச்சிகள் வழங்கப்படுவது உள்ளிட்ட புகையிலை விளம்பரங்களின் வடிவங்கள் அனைத்தையும் ஆஸ்திரேலியா தடைசெய்தது.

தொலைக்காட்சியிலான எல்லா புகையிலை விளம்பரம் மற்றும் வழங்கல்களும் 1991 ஆம் ஆண்டில் இருந்து எல்லை இயக்கம் இல்லாத தொலைக்காட்சியின்கீழ் ஐரோப்பிய யூனியனிற்குள்ளாக தடைசெய்யப்பட்டிருக்கின்றன. புகையிலை விளம்பர நெறிமுறையால் நீட்டிக்கப்பட்ட இந்தத் தடையானது இணையத்தளம், அச்சு ஊடகம் மற்றும் வானொலி போன்ற மற்ற வடிவங்களை உள்ளிடுவதற்கு ஜுலை 2005 ஆம் ஆண்டில் நடைமுறைக்கு வந்தது. இந்த நெறிமுறை சினிமாக்கள் மற்றும் பில்போர்ட்களில் அல்லது வர்த்தக மேம்பாட்டில் பயன்படுத்துதல் - அல்லது முற்றிலும் உள்ளூரிலான கலாச்சார மற்றும் விளையாட்டு நிகழச்சிகளில் வழங்குதல்கள், மற்றும் பங்கேற்பாளர் ஒரே ஒரு நாட்டிலிருந்து மட்டுமே வருவது ஆகியவை இந்த ஐரோப்பிய ஆணையத்தின் அதிகார வரம்பிற்கு அப்பாற்பட்டதாக இருக்கிறது என்பதால் இவை உட்படுத்தப்படவில்லை. இருப்பினும், பெரும்பாலான உறுப்பு நாடுகள் தேசிய சட்டங்களோடு இந்த நெறிமுறைகளை பரிவர்த்தனை செய்துகொள்கின்றன, இது இந்த நெறிமுறையைக் காட்டிலும் பரந்துபட்ட அளவிலானதாகவும், உள்ளூர் விளம்பரங்களை உள்ளிட்டதாகவும் இருக்கிறது. 2008 ஆம் ஆண்டு ஐரோப்பிய ஆணைய அறிக்கை இந்த நெறிமுறையானது ஐரோப்பிய உறுப்பு நாடுகளில் உள்ள தேசிய விதியோடு வெற்றிகரமாக பரிவர்த்தனை செய்துகொண்டுள்ளன என்றும் இந்த விதிகள் சிறந்த முறையில் அமல்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன என்ற முடிவிற்கும் வந்திருக்கிறது.

சில நாடுகள் புகையிலை தயாரிப்புகள் சிப்பமிடுதல் குறித்த சட்டபூர்வ தேவைகளையும் விதித்திருக்கின்றன. உதாரணத்திற்கு ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகள், துருக்கி, ஆஸ்திரேலியா மற்றும் தென்னாப்பிரிக்கா போன்றவற்றில் சிகரெட் சிப்பங்கள் புகைபிடித்தலோடு சம்பந்தப்பட்டிருக்கும் சுகாதார அபாயங்களோடு உரிய முறையில் முத்திரை இடப்பட்டிருக்க வேண்டும். கனடா, ஆஸ்திரேலியா, தாய்லாந்து, ஐஸ்லாந்து மற்றும் பிரேசில் ஆகியவையும் இந்த விளைவுகள் குறித்து புகைபிடிப்பவர்களுக்கு எச்சரிக்க சிகரெட் பெட்டிகளில் உள்ள முத்திரைகளில் இவ்வாறு விதித்திருக்கின்றன என்பதோடு அவை புகைபிடித்தலின் சாத்தியமுள்ள சுகாதார விளைவுகள் குறித்த சித்திரப் படங்களையும் சேர்த்துக்கொண்டிருக்கின்றன. கனடாவில் சிகரெட் சிப்பங்களோடு அட்டைகளும் இணைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இவற்றில் உள்ள ஆறுவகைகளில் ஒன்று மட்டுமே பெட்டியோடு வருகிறது. அவை புகைபிடிப்பதை விடுவதற்கான வேறுபட்ட முறைகளை விளக்குகின்றன. அத்துடன், இங்கிலாந்தில் பல்வேறுவகைப்பட்ட படவிளக்க என்ஹெச்எஸ் விளம்பரங்கள் காணப்படுகின்றன, ஒரு விளம்பரம் சிகரெட் கொழுப்பு சேர்மானங்களால் நிரப்பப்பட்டிருப்பதாக காட்டுகிறது, இது சிகரெட் புகைப்பவரின் இதயக்குழாயை குறிப்பிடுவதாக இருக்கிறது.

பல நாடுகளிலும் புகைப்பதற்கு வயது வரம்பு இருக்கிறது, அமெரிக்கா, பெரும்பாலான அமெரிக்க யூனியன் உறுப்பு நாடுகள், நியூஸிலாந்து, கனடா, தென்னாப்பிரிக்கா, இஸ்ரேல், இந்தியா, பிரேசில், சிலி, காஸ்டா ரிகா மற்றும் ஆஸ்திரேலியா உள்ளிட்ட பல நாடுகளில் புகையிலை தயாரிப்புகளை வயது வராதவர்களிடம் விற்பது சட்டத்திற்குப் புறம்பானதாகவும், நெகர்லாந்து, ஆஸ்திரியா, பெல்ஜியம், டென்மார்க் மற்றும் தென்னாப்பிரிக்காவில் 16 வயதுக்கும் குறைவானவர்களிடத்தில் புகையிலை தயாரிப்புகளை விற்பது சட்டத்திற்கு புறம்பானதாக இருக்கிறது. 2007 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 1 இல் ஜெர்மனியில் புகையிலைத் தயாரிப்புகளை வாங்குவதற்கான குறைந்தபட்ச வயது 16 இல் இருந்து 18 ஆக உயர்த்தப்பட்டது, அதேபோல் இங்கிலாந்திலும் 2007 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 1 இல் 16 இல் இருந்து 18 ஆக உயர்த்தப்பட்டது. அமெரிக்காவில் உள்ள 50 மாகாணங்களில் 46 இல் அலபாமா, அலாஸ்கா, நியூஜெர்ஸி ஆகியவை தவிர்த்து குறைந்தபட்ச வயது 18 ஆக இருக்கிறது, உட்டாவில் சட்டபூர்வமான வயது 19 (அத்துடன் நியூயார்க்கின் ஒனண்டகா கவுண்டியிலும், நியூயார்க்கின் லாங் தீவினுடைய சஃபோல்க் மற்றும் நாஸோ கவுண்டிகளிலும்). சில நாடுகள் புகையிலை தயாரிப்புகளை வயதுவராதவர்களிடத்தில் தருவது (அதாவது வாங்குவதற்கு) சட்டத்திற்கு எதிரானதாக இருக்கிறது என்பதுடன் வயதுவராதவர்கள் புகைப்பதும் சட்டத்திற்கு புறம்பானதாக இருக்கிறது. இந்த விதிகளை விதிப்பது புகையிலைப் பயன்படுத்துவது குறித்த தகவல் தெரிவிக்கப்பட்ட முடிவை மக்கள் எடுக்க வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையிலானதாக இருக்கிறது. இந்த விதிகள் சில நாடுகள் மற்றும் அரசுகளில் தளர்வடைந்ததாக இருக்கின்றன. மற்றப் பிரதேசங்களில், சிகரெட்டுகள் இப்போதும் வயாதுவராதவர்களிடத்தில் விற்கப்படுனவையாக இருக்கின்றன, ஏனென்றால் விதிமீறலுக்கான அபராதங்கள் வயதுவராதவர்களிடத்தில் அவற்றை விற்பதிலிருந்து கிடைக்கும் இலாபத்தோடு ஒப்பிடுகையில் மிகவும் குறைவாக இருக்கின்றன. இருப்பினும் சீனா, துருக்கி மற்றும் வேறு பல நாடுகளில் ஒரு குழந்தை புகையிலைத் தயாரிப்புகளை வாங்குவதில் சிறிய பிரச்சினை எதிர்கொள்கிறது, ஏனென்றால் அவர்கள் தங்களுடைய பெற்றோர்களுக்காக கடைக்குச் சென்று புகையிலைத் தயாரிப்புகளை வாங்கிவர கட்டாயப்படுத்தப்படுபவர்களாக இருக்கின்றனர்.

அயர்லாந்து, லுத்வியா, எஸ்டோனியா, நெதர்லாந்து, பிரான்ஸ், ஃபின்லாந்து, நார்வே, கனடா, ஆஸ்திரேலியா, ஸ்வீடன், போர்ச்சுக்கல், சிங்கப்பூர், இத்தாலி, இந்தோனேசியா, இந்தியா, லித்துவேனியா, சிலி, ஸ்பெயின், ஐஸ்லாந்து, இங்கிலாந்து, ஸ்லாவேனியா மற்றும் மால்டா போன்ற சில நாடுகள் மதுபான அருந்திடங்கள் மற்றும் உணவகங்கள் உள்ளிட்ட பொது இடங்களில் புகைப்பதற்கு எதிராக சட்டமியற்றியிருக்கின்றன. பிரத்யேகமான புகைபிடிக்கும் இடங்களை கட்டுவதற்கு சில நீதிவரம்புகளில் உணவகங்களுக்கு அனுமதியளிக்கப்பட்டிருக்கிறது (அல்லது புகைப்பதை தடைசெய்வதற்கு). அமெரிக்காவில், பல மாகாணங்கள் உணவகங்களில் புகைப்பதையும், சில மது அருந்தகங்களில் புகைப்பதையும் தடைசெய்திருக்கின்றன. கனடாவில் உள்ள பிரேதசங்களில், மது அருந்தகங்கள் மற்றும் உணவகங்கள் உட்பட புகைபிடித்தல் உள்புற வேலையிடங்கள் மற்றும் பொதுவிடங்களில் சட்டத்திற்கு புறம்பானதாக இருக்கிறது. 2008 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 31 வரை கனடா எல்லா பொது இடங்களிலும், பொதுவிடங்களுக்கான நுழைவாயிலுக்கு 10 மீட்டர்களுக்குள்ளாகவும் புகைபிடிப்பதை தடைசெய்தது. ஆஸ்திரேலியாவில், புகைபிடிக்கும் தடைகள் மாகாணத்திற்கு மாகாணம் வேறுபடுகிறது. தற்போது, குயின்ஸ்லேண்ட் உட்புற பொதுவிடங்கள் அனைத்திலும் (வேலையிடங்கள் மது அருந்தகங்கள், பப்கள் மற்றும் சாப்பிடுமிடங்கள் உட்பட), ரோந்து கடற்கரைகள் மற்றும் சில வெளிப்புற பொது இடங்களிலும் தடைகளைக் கொண்டிருக்கிறது. இருப்பினும் பிரத்யேக புகைபிடிக்கும் இடங்களுக்கு விதிவிலக்குகள் இருக்கின்றன. விக்டோரியாவில், புகைபிடித்தல் ரயில் நிலையங்கள், பேருந்து நிறுத்தங்கள் மற்றும் டிராம் நிறுத்தங்கள் ஆகிய பொது இடங்களில் பொதுப் போக்குவரத்திற்காக காத்திருக்கும் புகைபிடிக்காதவர்களை இரண்டாம்நிலை புகைபிடித்தல் பாதிக்கிறது என்பதால் தடைசெய்யப்பட்டிருக்கின்றன, அத்துடன் 2007 ஆம் ஆண்டு ஜுலை 1 இல் இது தற்போது உட்புற பொது இடங்களுக்கும் நீட்டிக்கப்பட்டிருக்கிறது. நியூஸிலாந்து மற்றும் பிரேசிலில் புகைபிடித்தலானது முக்கியமாக மது அருந்தகங்கள், உணவகங்கள் மற்றும் பப்கள் உள்ளிட்ட மூடப்பட்ட பொது இடங்களில் தடைசெய்யப்பட்டிருக்கிறது. ஹாங்காங் 2007 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 1 இல் வேலையிடங்கள் மற்றும் உணவகங்கள், கரோகே அறைகள் மற்றும் பொதுப் பூங்காக்கள் உள்ளிட்ட பொதுவிடங்களிலும் புகைபிடிப்பதை தடைசெய்ததது. 18 வயது எட்டாதவர்களுக்கு ஆல்கஹால் வழங்காக மது அருந்தகங்கள் 2009 வரை விதிவிலக்கு பெற்றிருந்தன. ரோமானியாவில் புகைபிடித்தலானது ரயில்கள், மெட்ரோ நிலையங்கள், பொது நிறுவனங்கள் (பிரத்யேகமான அல்லது வெளிப்புற புகைபிடிப்பிடிங்கள் உள்ளவை தவிர்த்து) மற்றும் பொதுப் போக்குவரத்து ஆகிவற்றில் புகைபிடித்தலை சட்டத்திற்கு புறம்பானதாக்கியது.

போதை மருந்து தவறான பயன்பாட்டு கோட்பாடு
பழக்கம்
கட்டுப்பாடுகள்
நுகர்வு