இந்துமதத் தத்துவ ஞானம் அல்லது சநாதன தர்மா (தர்மா என்றால் நன்னெறிச்சார்ந்த கடமை), மைய நல்லொழுக்கங்களைக் கொண்டிருக்கும் இது, தங்கள் அறவழியைக் கொண்டிருக்கும் அனைவரும் கடைப்பிடிக்கவேண்டும் என்று கோரப்படுகிறார்கள், ஏனெனில் அவை, ஒரு நல்லபடியான தன்மையைக் கொண்டிருக்க அனுமதிக்கக் கூடிய மனிதனின் (மனிதப் பிறவியின்) தனித்தன்மையான பண்புகளாகும். வேதங்கள் மற்றும் இதர இந்திய வேதப்புத்தகங்களில் விவரித்துள்ளது போல் மூன்று பருப்பொருள் சார்ந்த இயற்கை முறைமைகள் (குணம்) இருக்கின்றன: சத்வா (நன்மை, பராமரிப்பு, அமைதி, அறிவுத்திறம்), ரஜஸ் (பேரார்வம், உருவாக்கம், ஊக்கம், செயல்பாடு) மற்றும் தமஸ் (அறிவின்மை, அடக்குமுறை, அசைவற்றத்தன்மை, அழிவு). ஒவ்வொரு மனிதனும் இந்த முறைமைகளை வேறுபட்ட அளவுகளில் தன்னில் மறைத்து வைத்திருக்கிறான். சத்வா முறைமையில் இருக்கும் ஒரு நபர், தன் இயல்பில் அந்த முறைமையை உயர்வான அளவில் கொண்டிருக்கிறான், அவன் அதை அறவழியின் நல்லொழுக்கங்களைப் பின்பற்றுவதன் மூலம் பெறுகிறான்.

சத்வாவின் முறைமைகள் பின்வருமாறு இருக்கிறது: 

நல்லொழுக்கம் மற்றும் தீயொழுக்கம்
இந்து நல்லொழுக்கங்கள்
கிறித்துவ பாரம்பரியம்
பென்ஜமின் ஃப்ராங்கலின் பார்வையில் நல்லொழுக்கங்கள்