மேற்கத்திய குளியல் நடமுறைகளின் முந்தைய விளக்கங்களில் சில கிரேக்கத்திலிருந்து வந்தவை. நவீன ஸ்பா நடைமுறைகளுக்கான அடித்தளத்தை அமைத்த குளியல் உடற்பயிற்சிக் கோட்பாடுகளை தொடங்கியது. இந்த அய்ஜியன் மக்கள் தனிநபர் தூய்மைக்காக சிறிய குளியல்தொட்டிகள், கையலம்பும் கலன்கள் மற்றும் கால் நனைப்புகளைப் பயன்படுத்தினர். நோசஸ், கிரீட்டிலுள்ள அரண்மனைக் கட்டிட வளாகத்தில் குளியல்கள் மற்றும் அக்ரோடிரி, சண்டோரினி இல் அமைக்கப்பட்ட அதிவசதியான வெண்பளிங்கு குளியல்தொட்டிகள் ஆகியவை அதுபோன்ற முந்தைய கண்டுபிடிப்புகளாவன; அவை இரண்டும் கி.பி. 2 ஆம் நூற்றாண்டின் இடைக்காலத்தைவை. அவர்கள் பொதுக் குளியல் மற்றும் பொழிவு அறைகளை இடை ஓய்வுக்காகவும் தனிநபர் சுகாதாரத்திற்காகவும் அவர்களின் உடற்பயிற்சிக் கூட கட்டிடங்களில் ஏற்படுத்தினர். குறிப்பிட்ட இயற்கை நீரூற்றுகள் அல்லது பரலை குளங்களை கடவுளால் நோய்களைக் குணப்படுத்த கடவுளால் ஆசிர்வதிக்கப்பட்டவை என்று கிரேக்கப் புராணங்கள் குறிப்பிட்டன. இந்தப் புனிதமான குளங்களைச் சுற்றிலும், குணமடைதலை வேண்டுபவர்களுக்காக கிரேக்கர்கள் குளியல் கட்டிடங்களை ஏற்படுத்தியிருந்தனர். பிராத்தனை செய்பவர்கள் கடவுளர்களுக்கு இந்த இடங்களை குணமாக்குவதற்காகவும் குணமாகும் என்ற நம்பிக்கையில் தாங்களே குளித்துக்கொள்ளவும் வழங்கியிருக்கின்றனர். ஸ்பார்ட்டா நகரத்தவர்கள் புராதன ஆவிக் குளியலை உருவாக்கியிருந்தனர். சேரங்கேயத்தில் ஒரு பழைய கிரேக்க "பால்னேயம்" (குளிக்குமிடம், பரவலாக மொழிபெயர்க்கப்பட்டது), குளியல் அறைகள் வெப்ப நீரூற்றுகள் வழங்கப்பட்டதிலிருந்து மலைப்பகுதியில் வெட்டப்பட்டன. குளிப்பவர்கள் துணிகளை வைத்துகொள்ள மாடங்களின் வரிசைகள் குளியலறைகளின் மேலாக பாறைகளில் வெட்டப்பட்டன. வரைந்து காட்டு குளியல் அறைகளில் ஒன்று அலங்கரிக்கப்பட்ட சலவைத் தளத்தில் நான்கு குதிரைகளால் இழக்கப்பட்ட குதிரைவண்டி மற்றும் அதன் ஓட்டி, ஒரு பெண்ணைத் தொடர்ந்து இரண்டு நாய்கள் மற்றும் கீழே ஒரு டால்பின் ஆகிய ஓவியங்கள் தீட்டப்பட்டிருந்தன. எனவே, பண்டைய கிரேக்கர்கள் இயற்கை அம்சங்களைப் பயன்படுத்தினர், ஆனால் அவற்றை நீட்டிப்பு செய்தனர், மேலும் அவர்கள் அலங்காரங்கள் மற்றும் ஒதுக்கிவைப்புகள் போன்ற அவர்களின் சொந்த வசதிகளைச் சேர்த்தனர். பிற்கால கிரேக்க நாகரிகத்தின் போது, குளியலைறைகள் பெரும்பாலும் தடகளக் களங்களுடன் இணைத்தே கட்டப்பட்டன.

ரோமானியர்கள் பல கிரேக்க குளியல் நடைமுறைகள் ஈடாகப் போட்டியிட்டனர். ரோமானியர்கள் அவர்களின் குளியல் அளவு மற்றும் சிக்கல் தன்மையில் விஞ்சினர். இது ஏற்பட்டதன் பல்வேறு காரணங்கள்: ரோமானிய நகரங்களின் பெரிய அளவு மற்றும் மக்கள்தொகை, கட்டப்பட்ட கால்வாய்களின் கட்டிடத்தினைத் தொடர்ந்து ஓடும் நீர் கிடைப்பது, மேலும் பெரிய மாளிகைக் கட்டிடங்களை எளிதாக, பாதுகாப்பாக மற்றும் மலிவாகக் கட்டப் பயன்பட்ட சிமெண்ட் கண்டுபிடிப்பு ஆகியவை. கிரேக்கத்தில், ரோமானிய குளியல் சமூகம் மற்றும் பொழுதுபோக்கு செயல்பாட்டிற்கான மையத்தை ஒருமுகப்படுத்தியது. ரோமானியப் பேரரசு விரிவாக்கப்பட்டதால், பொதுக் குளியல் என்ற சிந்தனையானது மத்திய தரைக்கடலின் பகுதியின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் ஐரோப்பா மற்றும் வடக்கு ஆப்பிரிக்காவின் பகுதிகளிலும் பரவியது. கட்டப்பட்ட கால்வாய்கள் கட்டப்பட்டதுடன், ரோமானியர்கள் வீட்டுபயோகம், விவசாயம் மற்றும் தொழிற்துறைப் பயன்பாடுகளுக்கு மட்டுமின்றி, அவர்களின் நிதானமான பொழுதுபோக்கு நாட்டங்களுக்கும் போதுமான நீரைப் பெற்றிருந்தனர். கால்வாய்கள் வழங்கிய நீரானது பின்னர் குளியல் மருத்துவச் சிகிச்சைகளில் பயன்படுத்துவதற்காக சூடாக்கப்பட்டது. இன்று, ரோமானியக் குளியல் மருத்துவத்தின் பரப்பானது ஐரோப்பா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் மத்திய கிழக்கு நாடுகள் ஆகியவற்றில் சிதையல் மற்றும் தொல்பொருள் இயல் சார்ந்த அகழ்வில் வெளியிடப்பட்டிருக்கின்றது.

ரோமானியர்கள் அவர்களின் காலனி நாடுகளில் குளியல் மருத்துவத்தையும் மேம்படுத்தினர், ஐரோப்பாவில் பிரான்சில் ஐக்ஸ் மற்றும் விச்சி, இங்கிலாந்தில் பாத் மற்றும் பக்ஸ்டன், ஜெர்மனியில் ஆச்சென் மற்றும் வைஸ்பேடன், படேன், ஆஸ்திரியா மற்றும் ஹங்கேரியில் அக்யூன்கம் மற்றும் பிற இடங்களில் குளியல் மருத்துவ இடங்களைக் கட்ட இயற்கை வெப்ப நீருற்றுகள் நிகழ்வதின் நன்மையைப் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர். இந்த குளியல் மருத்துவங்கள் ரோமானிய சமூகங்களில் பொழுது போக்கு மற்றும் சமூக நடவடிக்கைகளுக்கான மையமாகின. நூலகங்கள், விரிவுரை கூடங்கள், ஜிம்னாசியங்கள் மற்றும் முறைப்படியான தோட்டங்கள் ஆகியவை சில குளியல் மருத்துவ வளாகங்களின் பகுதியாகின. கூடுதலாக, வாத நோய், கீல்வாதம் மற்றும் உணவு மற்றும் பானத்தில் அதிகமான அனுபவித்தல் ஆகிய பாதிப்புகளிலிருந்து நிவாரணம் பெற ரோமானியர்கள் வெப்பம் சாந்த நீரைப் பயன்படுத்தினர். ரோமானியப் பேரரசின் சரிவானது மேற்கில் கி.மு. 337ம் ஆண்டில் பேரரசர் கான்ஸ்டாடின் இறப்புக்குப் பின்னர் தொடங்கியது, அதன் விளைவாக ரோமானியப் படைகள் அவர்களின் தொலைவிலுள்ள மாகாணங்களை கைவிட்டனர் மேலும் குளியல் வளாகங்களை உள்ளூர் மக்களிடம் ஒப்படைத்து அல்லது அழித்துவிட்டு வெளியேறினர்.
எனவே, ரோமானியர்கள் குளியல் வளாகங்களை கவின் கலைக்கு உயர்த்தினர், மற்றும் அவர்களது குளியல் இடங்கலை இயல்பாக இந்த மேம்பாடுகளைப் பிரதிபலிக்குமாறு செய்தனர். ரோமானியக் குளியல், உதாரணமாக, எளிதான நீரில் மூழ்குதல் அல்லது வியர்த்தல் செயல்முறை விடவும் மிகவும் சிக்கலான சடங்கு சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. குளியல் சடங்கின் பல்வேறு பகுதிகள் — உடைநீக்கல், குளித்தல், வியர்த்தல், செய்தியைப் பெறல் மற்றும் ஓய்வெடுத்தல் — தனிப்பட்ட அறைகள் அவசியப்பட்டது, அவை அந்த செயல்பாடுகளை மேற்கொள்ள ரோமானியர்கள் கட்டியது. பாலினங்களைப் பிரித்தல் மற்றும் மாற்றுவழிகளைச் சேர்த்தல் ஆகியவை குளியலில் நேரடியாக தொடர்புபடுத்தப்படவில்லை, மேலும் நேரடித் தாக்கங்களை வடிவில் மற்றும் குளியல் இடங்களின் வடிவிலும் கொண்டிருந்தன. விரிவாக்கப்பட்ட ரோமானிய குளியல் சடங்குகள் மற்றும் அதன் விளைவான கட்டமைப்பு ஆகியவை பிந்தைய ஐரோப்பிய மற்றும் அமெரிக்க குளியல் வளாகங்களுக்கான முன்மாதிரியை வழங்கின. முறையான தோட்டப் பகுதிகள் மற்றும் வளமிக்க கட்டமைப்பு ஏற்பாடுகள் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் ஐரோப்பாவில் மீண்டும் தோன்றிய ரோமானியர்களினுடையவைக்கு சமம். முக்கிய அமெரிக்க ஸ்பாக்கள் ஒரு நூற்றாண்டுகள் கழித்து பின்பற்றிச் செய்தன.

சொல்லின் தோற்றம்
இடைகாலங்களில் குளியல்
ஸ்பா சிகிச்சை
கிரேக்க மற்றும் ரோமானிய காலகட்டத்தில் குளியல்