மத்தாயூ ஆர்ஃபிலா நச்சுயியலின் நவீன தந்தையாக கருதப்படுகிறார், "டேக்ஸிகாலஜி ஜென்ரேல்" என்றும் அழைக்கப்படுகின்ற "டிரெய்டே டெஸ் பாய்ஸன்ஸ்" இல் இதனுடைய முறையான சிகிச்சையை தன்னுடைய நோயாளிக்கு 1813 ஆம் ஆண்டில் வழங்கினார்.

தியோபிரடஸ் பிலிப்பஸ் அரேலியல் பொம்பாஸ்டஸ் வான் ஹோயன்ஹைம் (1493–1541) (பாராசில்சஸ் என்றும் குறிப்பிடப்படுபவர், தன்னுடைய படைப்புகள் முதல் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ரோமானிய மருத்துவர் செல்சலின் படைப்பிற்கும் மேலாக அல்லது அதையும் தாண்டியது என்று கருதியவர்) என்பவரும் நச்சுயியலின் "தந்தையாக" கருதப்படுகிறார். அவர் தன்னுடைய தத்துவமான ""Alle Dinge sind Gift und nichts ist ohne Gift; allein die Dosis macht, dass ein Ding kein Gift ist." " என்பதை மொழிபெயர்த்தால் "எல்லாப் பொருட்களும் விஷமானவையே, எதுவும் விஷமில்லாமல் இல்லை; மருந்து மட்டுமே அந்தப் பொருளை விஷமில்லாமல் செய்கிறது" என்பதற்கான விளக்கத்திற்குரிய பெயரைப் பெறுகிறார். இது தொடர்ந்து "மருந்தளவே விஷமாக்குகிறது" என்று சுருக்கப்பட்டுவிடுகிறது.

"நச்சுக்களின் புத்தகம்" என்ற புத்தகத்தை எழுதிய 9 மற்றும் 10வது நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இபின் வாஷியா (அரபி: أبو بكر أحمد بن وحشية அபு பக்கிர் அஹ்மத் இபின் வாஷியா) என்பவரும் நச்சுயியலின் முன்னோடியாகக் கருதப்படுகிறார்.

அபாயத்திற்கு ஆளான உடலுறுப்பின் மருந்தளவு மற்றும் அதன் விளைவுகளுக்கு இடையிலுள்ள உறவு நச்சுயியலில் உயர் முக்கியத்துவத்தைப் பெறுகிறது. நச்சுயியலைப் பொறுத்தமட்டிலான பிரதான அம்சம் மருந்தளவாக இருக்கிறது, அதாவது உட்பொருளுக்கு ஆளான அளவு. எல்லா உட்பொருட்களும் சரியான நிலைகளில் நச்சாகின்றன. LD என்ற பதமானது சோதனை செய்யப்படுபவர்களில் 50 சதவிகிதத்தினரைக் கொல்லும் நச்சு உட்பொருளின் மருந்தளவைக் குறிக்கிறது (சோதனையானது மனிதர்களைக் குறித்ததாக இருக்கும்போது எலிகள் மற்றும் பிற பதிலாள்கள்). விலங்குகள் மீதான LD மதிப்பீடுகள் முன் மருத்துவ மேம்பாட்டு அம்சத்தின் ஒரு பகுதியாக ஒழுங்குமுறை சமர்ப்பித்தல்களுக்கு இனியும் தேவைப்படாது.

பழமைவாத உறவுநிலைக்கு (அதிக அபாய வெளிப்பாடு அதிக அபாயகரமானது) எண்டாக்ரின் குறுக்கீட்டு ஆய்வில் சவால் விடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ரசாயன நச்சுவியல்
நச்சுயியலின் துணை முறைமைகள்
வரலாறு
வளர்ச்சிதைமாற்றப் பொருள்களின் நச்சுத்தன்மை