பொதுவாக அரபி-மலையாள எழுத்துக்களில் எழுதப்பட்ட மாப்பிளா பாடல்களின் "மாலை" வகை, உயர் ஆன்மீக அந்தஸ்தைப் பெற்றதாகக் கருதப்பட்ட இஸ்லாத்தின் பக்தியுள்ள ஆளுமைகளைப் பாராட்டுகிறது. பொதுவாக, இதுபோன்ற பெரும்பாலான படைப்புகள் சூஃபி புனிதர்களின் ( "ஆலியா" ) வாழ்க்கையில் கருப்பொருளாக இருந்தன. இந்த பாடல்களில் பெரும்பாலானவை இந்த புனிதர்களின் "தெய்வத் தன்மையுள்ள" செயல்களை விவரிக்கின்றன. மாப்பிளமார்களிடையே சூபித்துவம் வலுவான இடத்தைப் பெற்ற சகாப்தத்தில் பாடல்கள் பிரபலமடைந்தன. ஒவ்வொரு மாலாவும் பெரும்பாலும் தரிகாத் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு சூபி ஒழுங்கின் தலைவருடன் ஒத்திருந்தது. அவர் கவிதைகளில் ஏராளமாக புகழப் பட்டார். பெரும்பாலும் மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட செயல்களை செய்கிறார். இவற்றில் பிரபலமானவை முகைதீன் மாலை, இரிபாய் மாலை, சாதுலி மாலை, அச்மீர் மாலை மற்றும் நபீசாத் மாலை போன்றவை. இவை ஒவ்வொன்றும் அந்தந்த சூபி கட்டளைகளுடன் ஒத்திருந்தன. கடைசியாக எகிப்தின் சூபி துறவி நபீசதுல் மிச்சிரியாவைப் பற்றியது, பொதுவாக சயீதா நபீசா என்று அழைக்கப்படுகிறது. 

17 ஆம் நூற்றாண்டு மாலாப்பாட்டு வகையின் பிற பிரபலமான படைப்புகளின் தொகுப்பைக் கண்டது. அதாவது "அஹமதுல் கபீரின்" "இரிபாய் மாலை" (1623), "உச்வத் மாலை" (1628) மற்றும் மனந்தகத் குன்கிகோய தங்கல் எழுதிய "வலியா நசீகத் மாலை" (1674). 

மாப்பிளாப்பாட்டில் பெண்கள்
ஆரம்பகால படைப்புகள்
வரலாறு
மாலைப்பாட்டு