போரைப் பின்தொடர்ந்து, ஐரோப்பிய வரைபடம் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும், எப்படி எல்லைகள் வரையறுக்கப்படப் போகிறது என்பதில் கூட்டணி நாடுகளிடம் எவ்வித உடன்பாடும் எட்டப்படவில்லை. வெவ்வேறு நாடுகளும் போருக்குப் பிந்தைய பாதுகாப்பை நிறுவுவதற்கும் பராமரிப்பதற்கும் வித்தியாசமான யோசனைகளைக் கொண்டிருந்தன. மேற்கத்திய நாடுகள் ஜனநாயக அரசாங்கங்கள் பரந்த அளவில் நிறுவப்படவேண்டும் என்றும், அதன் மூலமாக, சர்வதேச அமைப்புகளின் உதவியுடன் நாடுகள் தமக்கிடையேயான வேறுபாடுகளைச் சமாதானமாக முறையில் தீர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் விரும்பின.

சோவியத் ஒன்றியம் தனது எல்லைக்கு உட்பட்ட நாடுகளின் உள் விவகாரங்களை ஆதிக்கம் செலுத்த முற்பட்டது. போரின் போது, பல்வேறு நாடுகளிலிருந்து கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு ஸ்டாலின் சிறப்பு பயிற்சி மையங்களை உருவாக்கியது, இதனால் சிகப்புப்படை சட்டத்தை கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவரும்போது மாஸ்கோவிற்கு இரகசிய பொலிஸ் படைகளை அமைக்க முடியும். சோவியத் முகவர்கள் ஊடகங்கள், குறிப்பாக ரேடியோவைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்தனர்; இளைஞர்கள் குழுக்களிடமிருந்து பள்ளிகள், தேவாலயங்கள் மற்றும் போட்டியிடும் அரசியல் கட்சிகள் வரை அனைத்து சுயாதீன குடிமை நிறுவனங்களையும் உடனடியாகத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்கு கொண்டு வந்தனர். ஸ்டாலின் பிரிட்டனுக்கும் அமெரிக்காவுடனும் தொடர்ந்து சமாதானத்தைக் கோரினார், உள்நாட்டின் புனரமைப்பு மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியில் கவனம் செலுத்துவதற்கு உதவும் என்று நம்பினார்.

பின்னணிச்சூழல்
போருக்குப் பிந்தைய ஐரோப்பா தொடர்பாக போர்க்கால மாநாடுகள்
போட்ஸ்டாம் மாநாடு மற்றும் ஜப்பான் சரணடைவு
சொல்லிலக்கணம்