கி.பி. 11ஆம் நூற்றாண்டில் இலத்தீன் மொழி நிலவிய மேலைத் திருச்சபைப் பகுதியில் உரோமை ஆயரான ஒன்பதாம் லியோ திருத்தந்தையாகச் செயல்பட்டார். கிரேக்க மொழி நிலவிய கீழைத் திருச்சபைப் பகுதியில் கான்ஸ்டாண்டிநோபுள் மறைமுதுவராக மிக்கேல் செருலாரியுஸ் ஆட்சிசெய்தார். இலத்தீன் பகுதியில் கிரேக்க மொழியையும், கிரேக்கப் பகுதியில் இலத்தீன் மொழியையும் பயன்படுத்துவதை முறையே திருத்தந்தை லியோவும் மறைமுதுவர் செருலாரியுசும் ஆதரிக்கவில்லை.

எல்லாத் திருச்சபைகளுக்கும் தாயும் தலைமையுமாக உரோமைத் திருச்சபை உள்ளது என்பதை செருலாரியுஸ் ஏற்கவேண்டும் என்றும், அப்படி ஏற்காவிட்டால் அவருக்கு மறைமுதுவர் என்னும் பதவி மறுக்கப்படும் என்றும் கூறி, திருத்தந்தை லியோ கொடுத்தனுப்பிய செய்தியை எடுத்துக்கொண்டு அவருடைய தூதுவர் கர்தினால் ஹம்பெர்ட் காண்ஸ்டாண்டிநோபுள் வந்தார். செருலாரியுஸ் திருத்தந்தையின் கோரிக்கைக்கு இணங்கவில்லை. எனவே, ஹம்பெர்ட் செருலாரியுசைச் சபைநீக்கம் செய்தார். செருலாரியுசோ ஹம்பர்ட்டையும் அவரோடு தூதுவந்த பிறரையும் சபைநீக்கம் செய்தார்.

சபைநீக்கம் செல்லுமா என்னும் சர்ச்சை
பிளவின் வரலாற்றுப் பின்னணி
சபை நீக்கம்
அருளடையாளங்கள் பற்றிய சில ஒழுங்குமுறைகள்