1862 ஆம் ஆண்டில் இலங்கையின் இலங்கை சட்டவாக்கப் பேரவைக்குத் தமிழர்களின் பிரதிநிதியாகத் தெரிவு செய்யப்பட்டார். 1879 ஆம் ஆண்டு வரை 17 ஆண்டுகள் இவர் இப்பதவியை வகித்துள்ளார். இங்கிலாந்தில் பெற்ற கல்வி, சமூக-அரசியல் அறிவு, சட்டத் திறமை என்பவற்றோடு உள்ளூர்ப் பாரம்பரியம், பண்பாடு, வரலாறு என்பவை தொடர்பிலும் இவருக்கு அறிவு இருந்தது. இதனால், சட்டவாக்கப் பேரவையில் சிறப்பாகப் பணியாற்ற முடிந்தது. இவரது பேச்சாற்றலாலும், துணிவாலும், அவையில் பயமின்றி மக்களுக்காகப் போராடினார். 1878-79 காலப் பகுதியில் வடமாகாணத்தில் ஏற்பட்ட காலராவினால் ஏற்பட்ட பேரழிவின் போது, அப்போதைய சுகாதாரத் திணைக்களத்தின் அசட்டை, தவறான நிர்வாகம் என்பன குறித்த மக்கள் அதிருப்தி கொண்டிருந்தனர், இவ்விடயம் குறித்து அப்போதைய வடமாகாண அரசாங்க அதிபர் டபிள்யூ. சி. துவைனம் குறித்த மக்களின் குற்றச்சாட்டுகளைப் புள்ளிவிபரங்களுடன் சட்டவாக்கப் பேரவையின் கவனத்துக்குக் கொண்டுவந்தார். இது போன்ற மேலும் பல மக்கள் பிரச்சினைகளுக்காக அவர் சட்டவாக்கப் பேரவையில் வாதாடினார். இதன்மூலம் அக்காலத்துப் பத்திரிகைகளினால் பெரிதும் பாராட்டப் பெற்றார். அதேவேளை இவரது பதவிக் காலத்தில் பல ஆண்டுகளை இங்கிலாந்தில் கழித்ததனால் இவர் பிரதிநிதித்துவப் படுத்திய மக்களுக்குப் போதிய அளவு பலன் கிடைக்கவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டும் உண்டு.

இவரைத் தொடர்ந்து இவரது மருமக்களான சேர். பொன். இராமநாதன், சேர். பொன் அருணாசலம் ஆகியோரும் இலங்கைச் சட்ட சபையில் உறுப்பினராக இருந்ததுடன். இலங்கை அரசியலில் புகழுடன் விளங்கினர்.

சைவ சமயச் சொற்பொழிவாளர்
பெர்னாட் ஷாவின் கதாபாத்திரம்
சட்டவாக்கப் பேரவையில் குமாரசாமியின் பணி
வாழ்க்கைச் சுருக்கம்