1950 கள் மற்றும் 1960 களின் முற்பகுதியில் பரந்து விரிந்திருந்த இணைத்தொடர் வலையமைப்புகளே இணையத்திற்கு வழிகாட்டியாக அமைந்தது. பெரும்பான்மையான தகவல் தொடர்பு வலையமைப்புகள், குறிப்பிட்ட வலையமைப்பு நிலையங்களிடையே மட்டும் தகவல்களை பரிமாறிக்கொள்ள அனுமதித்தன.சில வலையமைப்புகள் தங்களிடையே நுழைவாயில்கள் அல்லது பாலங்களைக் கொண்டுள்ளன. ஆனால் இந்த பாலங்கள் எப்பொழுதும் குறுகிய அல்லது குறிப்பிடத்தக்க கட்டமைப்புக்கான தனித்த பயன்பாட்டை மட்டுமே கொண்டுள்ளது.நடைமுறையிலுள்ள ஒரு கணினி வலையமைப்பு முறையானது மைய முதன்மை சட்டக முறையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இது அவற்றின் மின் முனைகளை நீண்ட குறுகிய வழித்தடங்கள் மூலம் இணைப்பைப் பெற எளிமையாக அனுமதித்தது.1950 களில் இம்முறையானது ரெண்ட்டின் திட்டப்பணிகளிலும், அதன் துணை ஆராய்ச்சியாளர்களான, ஹர்பர்ட் சைமன், கார்னிஜி மிலான் பல்கலைக்கழகம்,பிட்டஸ்பர்க்,பென்சைல்வேனியா,பிற கண்டங்களுடன் கூட்டிணைந்து செய்த ஆராய்ச்சியாளர்களான சுலைவான்,இலினாய்ஸ் உள்ளிட்டோர்களால் மேற்கொள்ளப்பட்ட தானியங்கு தேற்றம் நிறுவுதல் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு குறித்த திட்டங்களிலும் பயன்படுத்தப்பட்டது.

இணையத்திற்கு முந்தைய நிலை
பசிபிக் மற்றும் அதற்கு அப்பாலும் இணைப்பைப் பெற்ற ஐரோப்பாவின் இணையமான செர்ண் (CERN),
இணையப் பயனர் மக்கள் கணக்கெடுப்பு
டிஜிட்டல் இடைவெளி