அஸ்கார்பிக் அமிலமானது செயல்மிகு நகர்வுப் போக்கு மற்றும் எளிய பரவுதல் ஆகிய இரு முறைகளிலும் உடலில் உறிஞ்சப்படுகிறது. சோடியம் சார்ந்த செயல்மிகு நகர்வுப் போக்கு - சோடியம்-அஸ்கார்பேட் Co-டிரான்ஸ்போர்ட்டர்ஸ் (SVCTகள்) மற்றும் ஹெக்ஸோஸ் டிரான்ஸ்போர்ட்டர்ஸ் (GLUTகள்) ஆகிய இரண்டும் உறிஞ்சுதலுக்குத் தேவையான இரண்டு டிரான்ஸ்போர்ட்டர்களாகும். SVCT1 மற்றும் SVCT2 ஆகியன அஸ்கார்பிக் அமிலத்தின் ஒடுக்கப்பட்ட வகையினை பிளாஸ்மா மென்படலத்தின் வழியே இறக்குமதி செய்கின்றன. GLUT1 மற்றும் GLUT3 ஆகியன இரண்டு குளுக்கோஸ் டிரான்ஸ்போர்ட்டர்களாகும். மேலும் அவை வைட்டமின் சி-யிலிருந்து டைஹைட்ரோஅஸ்கார்பிக் அமிலத்தை மட்டுமே கொண்டு செல்கின்றன. இருப்பினும் டைஹைட்ரோஅஸ்கார்பிக் அமிலமானது அஸ்கார்பேட்டை விடவும் அதிகமான வீதத்தில் உறிஞ்சப்படுகிறது. மேலும் செல்கள் விரைவாக டிஹைட்ரோஅஸ்கார்பிக் அமிலத்தை அஸ்கார்பேட்டாக ஒடுக்குவதால் பிளாஸ்மா மற்றும் திசுக்களில் இயல்பான நிலையில் காணப்படும் டைஹைட்ரோஅஸ்கார்பிக் அமிலத்தின் அளவானது குறைவானதாகும். இவ்வாறு, SVCTகளே உடலில் வைட்டமின் சி-யின் நகர்வுப் போக்கிற்கான மேலோங்கிய அமைப்பாக உள்ளதாகக் காணப்படுகிறது.

SVCT2 பெரும்பாலும் எல்லாத் திசுக்களிலும் வைட்டமின் சி நகர்வுப் போக்கில் ஈடுபட்டுள்ளது. முதிர்ச்சியின் போது SVCT புரதங்களை இழந்துவிடும் இரத்த சிவப்பணுக்கள் மட்டும் இதற்கு விதிவிலக்காகும். SVCT2 க்கான மரபணு கட்டுப்படுத்தப்பட்ட விலங்குகள் பிறந்து விரைவிலேயே இறந்து விடுகின்றன. இது 
SVCT2-உதவும் வைட்டமின் சி நகர்வுப் போக்கானது வாழ்தலுக்கு அவசியமாகும் என்பதைக் குறிக்கிறது.

வழக்கமாக உட்கொள்ளும்பட்சத்தில் உறிஞ்சுதல் வீதமானது 70 முதல் 95% வரை வேறுபடுகிறது. இருப்பினும் உட்கொள்ளல் அளவு அதிகரித்தால் உறிஞ்சுதலின் அளவானது குறைகிறது. அதிகமாக உட்கொள்ளப்படும் போது (12கி) மனிதனில் அஸ்கார்பிக் அமிலத்தின் பின்னப்பகுதியளவிலான உறிஞ்சுதல் 16% வரை குறைவாகக் காணப்படலாம்; குறைவாக உட்கொள்ளப்படும் போது (<20 மி.கி.) உறிஞ்சுதல் வீதமானது 98% வரை அதிகரிக்கலாம். ரீனல் மறு-உறிஞ்சுதல் தெவிட்டுநிலைக்கு அதிகமான அஸ்கார்பேட் செறிவுகள் சிறுநீரில் எளிதில் சென்று வெளியேற்றப்படுகின்றன. அதிக உணவுக்கட்டுப்பாட்டு அளவில் (மனிதர்களில் பல நூறு மி.கி./நாள் ஐப் பொறுத்து), பிளாஸ்மா அளவானது ரீனல் மறு-உறிஞ்சல் தெவிட்டு நிலையை அடையும் வரை அஸ்கார்பேட்டானது உடலில் சேர்கிறது. அந்த தெவிட்டு நிலையானது ஆண்களுக்கு சுமார் 1.5 மி.கி./dL மற்றும் பெண்களுக்கு 1.3 மி.கி./dL என உள்ளது. இந்த அளவிற்கு அதிகமான அளவு கொண்ட பிளாஸ்மாவில் உள்ள செறிவுகளானது (இதுவே உடலின் நிறைவுத்தன்மையைக் குறிப்பதாகக் கருதப்படுகிறது) 30 நிமிடங்கள் அரையாயுட்காலத்துடன் சிறுநீரில் விரைவாக வெளியேற்றப்படுகின்றன; இந்தத் தெவிட்டு நிலைக்கு குறைவான அளவு செறிவுகள் சிறுநீரகங்களினால் செயல்மிகு உதவியால் தக்கவைத்துக்கொள்ளப்படுகின்றன. மேலும் உடலில் சேமிக்கப்பட்ட எஞ்சிய வைட்டமின் சி-யின் அரையாயுட்காலமானது அதிகமாக அதிகரிக்கிறது. உடல் சேமிப்பு பயன்படுத்தப்பட பயன்படுத்தப்பட அது நீடித்துக்கொண்டே உள்ளது.

மனித உடலின் அதிகபட்ச வைட்டமின் சி சேமிப்பளவு இரத்திற்கான ரீனல் தெவிட்டு நிலையினாலேயே பெரும்பாலும் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. எனினும் இரத்தத்திலுள்ள தன் அளவை விட வைட்டமின் சி-யின் செறிவை அதிகமாக வைத்திருக்கக்கூடிய குணமுள்ள பல திசுக்கள் உள்ளன. இரத்தத்தில் பிளாஸ்மாவின் அளவை விட சுமார் 100 மடங்கு அதிகமாக சேமித்து வைக்கும் உயிரியல் திசுக்கள் அட்ரினல் சுரப்பிகள், பிட்யூட்டரி, தைமஸ், கார்ப்பஸ் லூட்டியம் மற்றும் ரெடினா ஆகியவையாகும்.
இரத்தத்தில் உள்ளதை விட 10 முதல் 50 மடங்கு அதிகமான செறிவைக் கொண்டுள்ள உறுப்புகளில் மூளை, மண்ணீரல், நுரையீரல், விறை, வடிநர்க்கணு, கல்லீரல், தைராய்டு, சிறுகுடல் மென்சவ்வு, இரத்த வெள்ளையணுக்கள், கணையம், சிறுநீரகம் மற்றும் உமிழ்நீர் சுரப்பிகள் ஆகியவை அடங்கும்.

மனித உடலில் L-அஸ்கார்பேட் ஆக்ஸைடு நொதியால் அஸ்கார்பிக் அமிலமானது ஆக்சிஜனேற்றம் செய்யப்படலாம் (உடைக்கப்படலாம்). உடல் நிறைவுத் தன்மையின் காரணமாக சிறுநீரின் மூலம் நேரடியாக வெளியேற்றப்படாத அல்லது பிற உடல் வளர்சிதைமாற்ற செயலினால் அழிக்கப்பட்ட அஸ்கார்பேட் இந்த நொதியினால் ஆக்ஸிஜனேற்றம் செய்யப்பட்டு அகற்றப்படுகிறது.

உறிஞ்சுதல், நகர்வுப் போக்கு மற்றும் அகற்றம்
குறைபாடு
பரிணாமத்தில் வைட்டமின் சி
அரசாங்கம் பரிந்துரைக்கும் உட்கொள்ளல் அளவுகள்