நோய், போர்கள் மற்றும் தாய்வழி இறப்பு காரணமாக பெற்றோரின் இறப்பு விகிதம் காரணமாக ஒற்றை பெற்றோர் என்பது வரலாற்று ரீதியாக பொதுவானது. 17 மற்றும் 18ஆம் நூற்றாண்டுகளில் பிரெஞ்சு, ஆங்கிலம் அல்லது இசுபானிஷ் கிராமங்களில் குறைந்தது மூன்றில் ஒரு பங்கு குழந்தைகள் தங்களது குழந்தை பருவத்தில் பெற்றோர்களில் ஒருவரை இழந்ததாக வரலாற்று மதிப்பீடுகள் குறிப்பிடுகின்றன; 19ஆம் நூற்றாண்டின் மிலனில், எல்லா குழந்தைகளிலும் பாதி பேர் 20 வயதிற்குள் ஒரு பெற்றரையாவது இழந்தனர்; 19ஆம் நூற்றாண்டில் சீனாவில், கிட்டத்தட்ட மூன்றில் ஒரு பங்கு சிறுவர்கள் ஒரு பெற்றோரை அல்லது இருவரையும் 15 வயதிற்குள் இழந்துவிட்டனர். மறுமணம் விகிதங்கள் அதிகமாக இருந்ததால், இதுபோன்ற ஒற்றை பெற்றோர் காலம் பெரும்பாலும் குறுகியதாக இருந்தது. 

விவாகரத்து பொதுவாக வரலாற்று ரீதியாக அரிதாகவே இருந்தது (இது கலாச்சாரம் மற்றும் சகாப்தத்தைப் பொறுத்தது என்றாலும்). விவாகரத்து குறிப்பாக ரோமானியப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர், இடைக்கால ஐரோப்பாவில், குடும்ப வாழ்க்கையில் திருச்சபை நீதிமன்றங்களின் வலுவான ஈடுபாட்டின் காரணமாக ( ரத்து மற்றும் பிற பிரிப்பு வடிவங்கள் மிகவும் பொதுவானவை). 

விதவை பெற்றோர்
கலாச்சார விதிமுறைகள் மற்றும் அணுகுமுறைகள்
குழந்தைகள்
வரலாறு