'பாரம், பீரம் பைங்குருக் கத்தி' எனவரும் குறிஞ்சிப் பாட்டு அடியில் உள்ள 'பீரம்' என்பதற்கு நச்சினார்க்கினியர், 'பீர்க்கம்பூ' என்று உரை கூறினார்.

பீர்க்கு ஒரு கொடி. மஞ்சள் நிறமான பூக்களை உடையது. பசலை யூர்ந்த மகளிரின் நிறம், இதன் நிறத்திற்கு உவமிக்கப்படும்.

'பீர் என்கிளவி அம்மொடு சிவனும்' எனக் கூறும் தொல்காப்பியம் (எழு. 366). பீரம் என்பதற்கு நச்சினார்க்கினியர் 'பீர்க்கம்பூ' என்று உரை கூறினார்.

இவர் கொடிப் பிரம் இரும்பிதல் மலரும் -ஐங். 464:2

என்னும்படி இம்மலர் ஒரு கொடிப்பூவாகும். பீர்க்கங்கொடி தழைத்துப் புதர் போலப் படரும். இது கார்காலத்திற் பூக்கும் என்பதை திணை மாலை நூற்றைம்பது குறிப்பிடும்.

கார்தோன்ற காதலர்தேர் தோன்றா தாகவே,<br>
பீர்தோன்றி நீர்தோன்றும் கண்

காதலனைப் பிரிந்த தலைவிக்கு உண்டாகும் நிற வேறுபாடு, பசலை எனப்படும். பசப்பு என்பதும் இதுவே. 'பசலை' பாய்ந்த மகளின் நிறம் பீர்க்கம் பூவை ஒத்து மஞ்சள் நிறத் தேமலாகத் தோன்றும். இதனை நெற்றியில் காணலாம் என்பர். இதனை கீழ்கண்ட பாடல்கள் வழியாக அறியலாம்.

பசு நிலா விரிந்த பல்கதிர் மதியின்<br> 
பெருகல் ஆய்கவின் ஒரீஇ சிறுபீர்<br> 
வி ஏர் வண்ணம் கொண்டன்று<br>
. . . . . . . . . . . . சிறுநுதலே -அகநா. 57 , 11-13

பொன்போல் பீரமொடு புதல்புதல் மலர -நெடுநல். 14
விளக்கம் மற்றும் சாகுபடி
சொற்பிறப்பு
இலக்கியங்களில்
கலையில்