அமெரிக்காவில் காற்றுச்சீரமைப்பி உபகரணத் திறனை பெரும்பாலும் "டன்ஸ் ஆப் ரெப்ரிஜிரேசன்" என்ற வார்த்தையைக் கொண்டு விவரிப்பர். ஒரு "டன் ஆப் ரெப்ரிஜிரேசன்" என்பது ஒரு ஷார்ட் டன் (2000 பவுண்டுகள் அல்லது 907 [[கிலோகிராம்]]கள்) பனி 24-மணிநேர காலத்தில் உருகுவதன் குளிராக்கத் திறனாக வரையறுக்கப்படுகின்றது. இது ஒரு மணி நேரத்தில் 12,000 BTU திறன் அல்லது 3517 [[வாட்]]களுக்கு சமமானதாகும். குடியிருப்பு மைய காற்று அமைப்பில் வழக்கமாக 1 இல் இருந்து 5 டன்கள் வரை (3 இல் இருந்து 20 [[கிலோவாட்]]கள் வரை (kW)) இதன் கொள்ளளவு இருக்கும்.

மின்சார/அமுக்கு காற்று சீரமைத்தல் பயன்பாடானது பெரும்பாலான அலகுகள் அதிகப்பளுவில் இயங்கும் வெப்பமான காலநிலையில் மின்சார திறன் கிரிட்டுகளை அதிகமாகப் பயன்படுத்துகின்றன. 2003 வட அமெரிக்கா பிளாக்அவுட் நிகழ்வுக்குப் பிறகு உள்ளூர் மக்கள் அவர்களது காற்றுச்சீரமைப்பிகளின் இயக்கத்தை நிறுத்தக் கோரப்பட்டார்கள். இந்த உச்ச தேவைக் காலத்தில் கூடுதலான மின் உற்பத்தி நிலையங்களை அடிக்கடி இயக்கத்திற்கு கொண்டு வர வேண்டியிருந்தது. வழக்கமாக இது மிகவும் விலை உயர்ந்த உச்ச மின் உற்பத்தி நிலையங்களாகும். ஒரு 1995 மெட்டா பகுப்பாய்வில் சராசரியாக காற்றுச்சீரமைப்பிகள் 40% உட்கொள்ளும் திறனை வீணாக்குகிறது என பல்வேறு பயன்பாடு ஆய்வுகளின் முடிவில் முடிவு செய்யப்பட்டது. வெளியேற்றப்பட வேண்டிய ஆற்றலானது வெப்பமாக இழக்கப்படுகிறது. புதிய மின் உற்பத்தி நிலையங்களின் தேவைகளைக் குறைக்கவும், சக்தியை சேமிக்கவும் ஒரு பெரிய சந்தர்ப்பம் உள்ளது.

ஒரு ஆட்டோமொபைலில் A/C அமைப்பானது இஞ்சின்களின் [[திறன்|திறனில்]] சுமார் 5 [[குதிரைத்திறன்|குதிரைத்திறனை]] (4 kW) பயன்படுத்துகிறது.

ஒற்றை இரப்பர்குழாய் அலகுகள்
மையக் காற்றுச்சீரமைத்தல்
பருவகால ஆற்றல் பயனுறுதிறன் மதிப்பீடு (SEER)
உபகரணக் கொள்ளளவு