ஆரம்பகால ஜுக்னி எழுத்தின் பெரும்பகுதி ஆன்மீக இயல்புடையது .மேலும், உலகத்தைப் பற்றிய ஒருவரின் புரிதலுடனும் கடவுளுடனான உறவுடனும் தொடர்புடையது. பல கவித் தத்துவவாதிகள் சமூக, அரசியல் அல்லது தத்துவ, பெரும்பாலும் லேசாக மட்டம் தட்டுவதற்கு, வர்ணனைகளை உருவாக்க, பொது களத்தில் இருக்கும் ஜுக்னி சாதனத்தைப் பயன்படுத்தினர். ஜுக்னி அல்லாவின் பெயரைக் குறிப்பிடுகிறது (பெரும்பாலும் "செய்ன்" என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறது. இது இறைவனுக்கான வடமொழி சொல்). சத்தியத்தின் அடிப்படை ஒவ்வொரு ஜுக்னி அமைப்பிலும் இன்றியமையாத மற்றும் ஒருங்கிணைந்த பகுதியாகும். மேலும் ஆன்மீக சூபி கரு சூழலில் பயன்படுத்தப்படும் பாபா புல்லே ஷா (கசூர், பாக்கித்தான்) எழுத்தை வாசிப்பதில் இருந்து ஆலம் லோகர் இந்த வார்த்தையை அறிமுகப்படுத்தினார் என்று ஒரு கோட்பாடு உள்ளது. 

ஜுக்னி ஒரு பழைய முஸ்லீம் வழிபாட்டுக் கருவியாகும். இது முக்கியமாக 21, 33, 51 அல்லது 101 முத்துக்களின் தொடரான டாஸ்பிஹ் என்று பெயரிடப்பட்டது. இது புனித சொற்களைப் பயிற்சி செய்வதற்கு சுபி புனிதர்களால் பயன்படுத்தப்படுகிறது. முக்கியமாக இது வெள்ளை முத்து மற்றும் வெள்ளை நூலால் தயாரிக்கப்பட்டு புனிதமானது என்று அறியப்படுகிறது. பின்னர் ஜுக்னி பஞ்சாபி பெண்களுக்கு ஒரு ஆபரணமாக மாறியுள்ளது. 

ஆலம் லோகர்
சூபி கருப்பொருள்
விவரிப்பு
நிகழ்ச்சிகள்