மனிதர்களில் அஃப்ளாடாக்சினைக் கண்டறிய இரண்டு முதன்மையான வழிகள் உள்ளன.

முதலாவது முறையில், நோய்வாய்ப்பட்டவர்களின் சிறுநீரில் உள்ள அஃப்ளாடாக்சின் B-குவானிடின் கூட்டு விளைபொருளினைக் கண்டறிவதாகும். இச்சிதைவுப் பொருள் சிறுநீரில் இருந்தால், கடந்த இருபத்திநான்கு மணித்தியாலங்களுக்குள் நோய்வாய்ப்பட்டவர் அஃப்ளாடாக்சின் B இற்கு உட்பட்டதாகக் கருதப்படும். ஆனால், இந்த உத்தியானது அண்மையில் நஞ்சிற்கு உட்பட்டதை மட்டுமே கண்டறியப் பயன்படும். அஃப்ளாடாக்சின் B-குவானிடின் கூட்டு விளைபொருளின் குறைந்த அரைவாழ்வுக்காலத்தினால், இதன் தின அளவு மதிப்பீடு உணவு உட்கொள்ளுதலைப் பொறுத்து மாறிக் கொண்டேயிருக்கும். எனவே, இந்த உத்தியானது நீண்டகால நஞ்சுத் தாக்கத்தினை அறிய உபயோகிக்க முடியாது.

மற்றொரு உத்தியானது, இரத்தத்தில் உள்ள அஃப்ளாடாக்சின் B-வெண்புரதக் (அல்புமின்) கூட்டு விளைபொருளினைக் கண்டறிவது. இந்த உத்தியானது நீண்டகால (பல வார-மாத) நஞ்சுத் தாக்கத்தினை அறிய உபயோகப்படுத்தப்படுகின்றது.

நோய்த்தோற்றவியல்
வாழ்விடங்கள்
மனிதர்களில் அஃப்ளாடாக்சினைக் கண்டறியும் முறைகள்
அஃப்ளாடாக்சின்களின் முக்கிய வகைகளும் அவற்றின் வளர்சிதைமாற்றப் பொருள்களும்