வரலாற்றில் பின்னோக்கி பார்க்கும் போது அதாவது 1550 இலிருந்து 1850 வரையான ஆண்டுக்காலத்தில் மிகவும் குளுமையான சமயத்தில் பனிப்பாறைகள் உருவாகின. இந்த சமயத்தை குறுகிய பனிக்காலம் என்று அழைக்கலாம். 1940 ஆம் ஆண்டு வரை உலகமெங்கும் இருந்த பனிப்பாறைகள் தட்ப வெப்பம் அதிகரிக்கும் போது குறையத் தொடங்கின.உலகம் எங்கும் லேசாக 1950 ஆம் ஆண்டு முதல் 1980 ஆம் ஆண்டு வரை குளிரத் தொடங்கியதால் க்லேஸியர் ரிட்ரீட் பல நிகழ்வுகளில் குறையத்தொடங்கி இருந்தது.1980 ஆம் ஆண்டு முதல் பனிப்பாறைகள் குறைவு மிகவும் விரைவாக நடக்கத் துவங்கியுள்ளது. இதனால் உலகிலுள்ள பல பெரும் பனிப்பாறைகளின் இருப்பு அச்சுறுத்தப்பட்டுள்ளன.1995 ஆம் ஆண்டு முதல் இந்த செய்முறை அதிவேகமாக நடை பெற்று வருகின்றது.

ஆர்க்டிக் மற்றும் அண்டார்க்டிக் பகுதிகளிலுள்ள பனித்தொப்பிகள் மற்றும் பனித்தகடுகளை விட்டுவிட்டு, உலகமெங்கும் மீதியுள்ள பனிப்பாறைகள் 19 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 50% குறைந்துள்ளது. தற்சமயம் பனிப்பாறைகளின் குறைவு அன்டேஸ், அல்ப்ஸ், பைரிநீஸ், இமாலயம், ராக்கி மலைகள் மற்றும் மேற்கு கேச்கேடுகளில் அதிக அளவில் இருக்கின்றன.

இந்த பனிப்பாறைகள் தொலைவதினால் நிலச்சரிவுகள் உண்டாகின்றன, வெள்ளங்கள் உண்டாகின்றன, மலைமேல் இருக்கும் பனி ஏரிகள் நிரம்பி வழிகின்றன, ஆண்டு போன்ருக்கு நதியின் நீரோட்டமும் மாற்றமடைகிறது.பனிப் பாறைகளிலிருந்து வெளிவரும் தண்ணீரின் அளவு கோடைக்காலத்தில் பனிப்பாறைகளின் அளவினைப்போலவே குறைந்து வருகின்றன. இது உலகம் முழுவதிலும் பலப் பகுதிகளில் காணப்பட்டு வருகின்றது. பனிப்பாறைகள் மீது சேகரிக்கப்படும் பனி மூடுதலினால் பனி உருகுவதில்லை. இதனால், அதிகமாக குளிர் இருக்கும் ஆண்டுகளில் மலைகளில் இருக்கும் பனிப்பாறைகள் தனக்குள்ளேயே தண்ணீரை வைத்துக் கொள்கின்றன. வெப்பம் அதிகமாகவும் காய்ந்தும் இருக்கும் ஆண்டுகளில், பனியில் இருந்து உருகி வரும் நீரின் அளவு அதிகமாகிறது. அந்த இடத்தில் இருக்கும் குளிர் அளவும் குறைந்தே இருக்கிறது.

மத்திய, தெற்கு, கிழக்கு மற்றும் தென் கிழக்கு ஆசிய ப்பகுதிகளில் ஓடும் முக்கிய நதிகள் காய்ந்து இருக்கும் காலகட்டத்தில் ஹிந்து குஷ் மற்றும் இமாலய பனிப்பாறைகளில் இருந்து உருகி வருகின்றன.அதிக அளவில் உருகுகின்ற பனி பல ஆண்டு காலத்திற்கு நீரோட்டத்தை தருகிறது. பிறகு, "பூமியில், மக்கள் தொகை அதிகமிருக்கும் இடங்களில் தண்ணீர் பற்றாகுறை ஏற்படுகின்றது." இது மூலமாக இருக்கும் பனிப்பாறைகள் மறைவதினால் ஏற்படுகின்றது. திபெத்திய மெட்டு நிலம் பணியை சேமித்து வைத்துக்கொள்வதில் உலகிலேயே மூன்றாவது இடத்தை பிடித்து உள்ளது. இங்கு உள்ள வெப்பங்கள் மீதியுள்ள சீனாவை விட நான்கு மடங்கு அதிகமாக விரைந்து ஏறி வருகின்றது.பனிப்பாறைகளும் இங்கு உலகில் எங்கும் இல்லாத் அளவுக்கு அதிக அளவில் குறையத் தொடங்கி உள்ளன.

கங்கை, இந்து நதி, பிரமபுத்திரா, யாங்க்சீ, மீகாங், சல்வீன் மற்றும் எல்லோ போன்ற ஆசியாவின் மிகப்பெரிய ஆறுகளின் மூலமாக இருக்கின்றது இமாலய பனிப்பாறைகள். இவை வெப்ப அதிகரிப்பினால் 2035 ஆம் ஆண்டுக்குள் மறைந்து போகும் என்று நம்பப்படுகிறது. ஏறத்தாழ 2.4 பில்லியன் மக்கள் இமாலய நதிகளின் வடி நிலத்தில்வாழ்ந்து வருகின்றனர். வரும் ஆண்டுகளில் இந்தியா, சீனா, வங்காளதேசம், பாகிஸ்தான், நேபாளம் மற்றும் மியான்மரில் வெள்ளப்பெருக்கேடுப்பும் வறட்சியும் மாறி மாறி வரும் என்று சொல்லப்படுகிறது.இந்தியாவில் மட்டும் கங்கை 500 மில்லியன் மக்களுக்கு குடிக்க மற்றும் வேளாண்மை செய்ய தண்ணீர் அளிக்கிறது. பருவ காலங்களுக்கு ஏற்றவாறு பனி உருகும் போது அதிலிருந்து பெறுகின்ற அதிக நீரினால் மேற்கிந்தியாவுக்கு அதிக வேளாண்மை உற்பத்தி கிட்டியது.

வட மேற்கு அமெரிக்கா, பிரான்ஸ் ஜோசப் லேண்ட், ஆசியா, ஆல்ப் மலைகள், பைரிநீஸ், இண்தோநேசியா, ஆபிரிக்கா, தென் அமேரிக்காவில் லேசாக வெப்பமடையும் பகுதிகள் மற்றும் வெப்பமாகும் மண்டலங்களில் இருக்கும் பனிப்பாறைகள் உருகுவதினால் 19 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் உலகமெங்கும் வெப்ப அளவு அதிகரித்து உள்ளது.இந்த மலைப் பனிப்பாறைகள் உருகுவதினால் வருங்காலத்தில் நீரின் மூலங்களுக்கு என்ன செய்வோம் என்ற கவலை எழுந்துள்ளது.வட மேற்கு அமெரிக்காவில் உள்ள 47 மேற்கு கேஸ்கேடு பனிப்பாறைகள் மறைந்துவருவதாக கண்காணிப்பு சொல்கிறது.

மக்கள் தொகை அதிகம் இருக்கும் இடங்களில் இந்த மிதமான வெப்ப மண்டலங்களின் மலைகளும், பள்ளத்தாக்குகளும் இருந்தாலும் இவற்றில் மலைப்பனி காணப்படுகின்றன.இதில் 99% அண்டார்டிக்கா மற்றும் கிரீன்லாந்து பெரிய பனித்தகடுகளில் காணப்படுகின்றன.மொத்த அளவில் அதிகம் இருக்கும் இந்த கண்டத்தை சேர்ந்த பனித்தகடுகள் துருவ மட்டும் மத்திய துருவ பகுதிகளில் உள்ள நிலப்பகுதிகளை மூடுகின்றன.ஒரு பெரிய குளத்திலிருந்து ஆறு பெருக்கெடுத்து ஓடுவதைப்போல இந்த மலைப்பனி கட்டிகளில் இருக்கும் பனித்தகடுகள் உருகி ஆறாக கடலை சேருகின்றன.

இந்த அவுட்லெட் கேல்சியர்களில் க்லேஸியர் ரிட்ரீட் அதிக அளவில் நடப்பதால் பணியின் ஓட்டமும் அதிக அளவிலே காணப்படுகிறது.நிலையானவையாக கருதப்பட்ட பல பெரிய கிரீன்லாந்து க்லேசியர்கள் 2000 ஆம் ஆண்டு முதல் குறையத் தொடங்கியுள்ளன.ஹெல்ஹீம், ஜகோப்ஷாவன் இச்ப்ரீ கங்கேர்த்லக்சுவாக் ஆகிய மூன்று க்லெசியார்களும் ஆய்வு செய்யப்பட்ட பின்னர், அந்த கிரீன்லாந்து பனி தகடிலிருந்து 16% நீர் வடிகிறது.1950 களிலிருந்து 1970 கள் வரை செயற்கைகோளில் எடுக்கப்பட்ட படங்களும், வானிலிருந்த எடுக்கப்பட்ட புகைப்படங்களும் க்லேசியரின் முன் பகுதி பல ஆண்டுகாலத்திற்கு ஒரே இடத்தில் இருப்பதாக காண்பித்துள்ளது.ஆனால் 2001 ஆம் ஆண்டு அது மிக விரைவாக குறையத் துவங்கியது. இந்த நிலை, 2001 ஆம் ஆண்டு முதல் 2005 வரை நீடித்து இருந்தது. இது நாளுக்கு நாள் அதிகரித்தும் வருகிறது. கிரீன்லாந்தில் நிலையாக இருந்த ஜாகோப்ஷாவன் இச்ப்ரீ 1950 ஆம் ஆண்டு முதல் பெரும் வேகத்தில் குறையத்தொடங்கியுள்ளது. இந்த க்லேசியரின் வாய்பகுதியில் இருக்கும் பனி 2000 ஆம் ஆண்டு லேசாக உடையத்துவங்கி, 2003 ஆம் ஆண்டு முற்றிலும் உருக்குலைந்து போனது.இந்த சமயத்தின் போது குறையும் அளவு இரண்டு மடங்குக்கும் மேலாக இருந்தது.

நீர் பற்றாகுறை
பனிப்பாறைகள் குறைந்து மறைந்து போகுதல்
இடம்பெயர்தல்
சர்வதேச உச்சி மாநாடு