"பல்ப் ஃபிக்ஷன் " திரைப்படம் முழுவதும் ஏனைய படங்களின் வணக்கங்களே நிறைந்துள்ளன. கேரி கிராத் இவ்வாறு கூறுகிறார், "டரான்டினோவின் பாத்திரங்கள் பார்க்குமிடமெல்லாம் ஹாலிவூட் நட்சத்திரங்களாலேயே நிரப்பப்பட்ட உலகில் வாழ்கின்றனர். டரான்டினோ சினிமாக்களின் அனிச்சைத் திருடன்- அவரால் அதை செய்யாமலிருக்க முடியாது." குறிப்பாக இரு காட்சிகள் இப்படத்தின் உயரிய உரையிடை நடையைப் பற்றிய கலந்துரையாடலைத் தோற்றுவித்துள்ளன. ஜாக் ராபிட் ஸ்லிம்மின் நடன நிகழ்ச்சி, "சாட்டர்டே நைட் ஃபீவர் " (1977) என்ற திரைப்பட சகாப்தத்தில் டோனி மனிரோவாகத் தோன்றிய ட்ரவோல்டாவின் நட்சத்திர அந்தஸ்து பெற்ற நடனத்தைப் பற்றிய குறிப்பாகவே பிரயோகிக்கப்பட்டது என்பது பலரது எண்ணம்; ஆனால் டரான்டினோ இந்நடனக் காட்சியை ஜீன்-ல்யூக் கோடர்ட்-ன் படமான "பேன்டி அ பார்ட் " (1964) படத்தின் காட்சிக்கு காணிக்கையாக்குகிறார். படத்தயாரிப்பாளரின் கருத்தோ,

ஜான் ட்ரவோல்டாவை நடனமாட வைப்பதற்காகவே நான் இக்காட்சியை எழுதியதாக அனைவரும் நினைக்கின்றனர். ஆனால் ஜான் ட்ரவோல்டாவின் பாத்திரம் உருவாக்கப்படுவதற்கு முன்பாகவே இக்காட்சி இடம்பெற்றிருந்தது. ஆனால் அப்பாத்திரம் உருவாக்கப்பட்டவுடன் எங்களுக்குத் தோன்றியது என்னவென்றால், "அருமை. ஜான் நடனமாடுவதை நம்மால் காண முடிகிறது. மிக சிறப்பாக."...எனக்குப் பிடித்த இசைத் தொடர்கள் கோடர்டிடம் எப்பொழுதுமே இருந்திருக்கின்றன; அவை எங்கிருந்தோ வந்து விடுகின்றன. அவை கேட்போரை ஆட்கொள்ளக் கூடியதாகவும், நட்பானதாகவும் இருக்கின்றன. மேலும் அவை தனி இசைத்தொகுப்பாக அல்லாமலும், படத்தின் இடையே தோன்றுவதாகவும் அமைக்கப்பட்டிருப்பது அழகுக்கு அழகு சேர்க்கிறது

ஜெரோம் சேரின் இவ்வாறு கூறுகிறார், "சிறந்தது" என்பதை விட காட்சியின் ஆதிக்கத்துக்கும் படத்துக்கும் ட்ரவோல்டாவின் வருகை இன்றியமையாயது:

ட்ரவோல்டாவின் வாழ்க்கைத் தொழில் முழுவதுமே மவுசு குறைந்த திரை நட்சத்திரத்தைப் பற்றிய பழைய கதையாகி விட்டாலும், அவர் நடனத்தின் அரசனாக நம் நினைவில் இன்னமும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார். அவர் தனது தொப்பையை தொலைத்துவிட்டு வெண்மை நிற பாலியெஸ்தர் சூட்டணிந்தவராய் ப்ரூக்ளின் பேரிட்ஜ்-ன் 2001 ஒடிசி மன்றத்தில் நிறுத்தாமல் நமக்காக நடனமாடும் நாளுக்காக காத்திருக்கிறோம். டேனியல் டே லூயிஸ் அத்தகைய வலியதொரு ஏக்கத்தை நம்மிடம் தோற்றுவித்திருக்க முடியாது. அவர் அமெரிக்காவின் சொந்த அண்ட சராசர பித்தின் ஒரு பகுதியல்லர். டோனி மனிரோ வின்சின் தோள்பட்டையில் வீற்றிருக்கும் ஒரு தேவ தூதனாவான்... வின்ஸ் மற்றும் மியாவின் நடனம் "பேன்டி அ பார்ட்" -ல் அன்னா கரீனா தனது வன்கொடூர போக்கிரி ஆண் நண்பர்கள் இருவருடன் மாற்றி மாற்றி போடும் ஆட்டத்துக்கு ஒப்பானதாகக் கருதப்பட்டாலும், "அந்த " குறிப்பும் தொலைந்து போய் விட்டது. நாம் மறுபடியும் டோனியுடனே காணப்படுகிறோம்.

எஸ்டேல்லா டின்க்நெல் கூறுகிறார், "உணவு விடுதிக் காட்சி ஐம்பதுகளின் உணவகங்களை ஒத்திருப்பதாகக் கருதினோம் என்றால்...திருகு நடனப் போட்டி ௦அறுபதுகளை ஒத்திருக்கிறது, ட்ரவோல்டாவின் நடன நிகழ்ச்சியோ அவர் தோன்றிய எழுபதுகளின் "சாட்டர்டே நைட் ஃபீவ" ரையே குறிக்கிறது. 'கடந்த கால'மென்பது பல்வேறு காலகட்டத்தின் முக்கிய பாணிகளை ஒரே தருணத்தில் ஏற்றப்பட ஏதுவான பொதுவான நடந்து முடிந்தவைகளாகும். வழக்கமான முரண்பாடுகளடங்கிய சொற்பொழிவுகளை விட்டு விட்டு தலைசிறந்த திரைப்பட இசைத் தொகுப்புகளின் பாரம்பரியத்தை குறிப்பிடுவதன் மூலம் பல்வேறு பாணிகளின் சாடையோடு நிறுத்திவிடாமல் உணர்வுகளின் ஆட்களத்தை இப்படம் ஆக்கிரமிக்க முடிந்திருக்கிறது.

மார்செல்லஸ் தெருவைக் கடக்கும் பொழுது எதிர்படும் புச்சின் காரினுள் அவனைப் பார்த்துவிடும் காட்சி "சைகோ" என்ற படத்தில் இதே விதமான சூழ்நிலை ஒன்றில் மேரியன் கிரேனின் அதிகாரி அவளைப் பார்த்து விடும் காட்சியை நினைவுக்குக் கொண்டுவருகிறது. மார்செல்லஸூம் புச்சும் மேனார்ட் மற்றும் செட் ஆகிய இரு வெள்ளை கொடியவர்களால் சிறை வைக்கப் படுகின்றனர். இக்காட்சி ஜான் பூர்மேனால் இயக்கப்பட்ட "டெலிவரன்ஸ் " (1972), என்ற படத்தை ஒத்திருக்கிறது.சீன் கான்னரி செட் ஆக நடித்த பூர்மேனின் அடுத்த படமான அறிவியல்-புதினப் படமான "ஸர்டோஸ்" (1974)-உடன் தொடர்புடையதாக இந்த செட் பாத்திரத்தைக் கருதலாம்.புச்ச் மார்ஸெல்லஸ்ஸை காப்பாற்ற முடிவு செய்ததும் க்ளின் வைட்டின் கூற்றுப் படி அவன் பட நாயகனுக்கான ஒத்திசைவுடன் கூடிய பல பொருட்களின் புதையலைக் கண்டடைகிறான். விமர்சகர்கள் இவ்வாயுதங்களை பல சாடைகளுடன் கூடியவைகளாக அடையாளங்கண்டுள்ளனர்:

காட்சியின் முடிவில் மார்ஸெல்லஸின் ஆரூடம் செறிந்த வாசகம், டரான்டினோவுக்கு பிடித்தமான இன்னொரு இயக்குனரான டான் சீகல்-ன் 1973 ஆம் வருடத்திய துப்பறியும் நாடகமான "சார்லீ வேர்றிக்" கைப் போல் அமைக்கப்பட்டுள்ளது; அவ்வசனத்தை அந்நாடகத்தில் சொல்லும் பாத்திரத்தின் பெயர் மேனார்ட் என்பதாகும்.

ஒரே பாணியெனும் நிலைக்கெதிரானது என்று சொல்வதற்கு மாறாக இக்காட்சி "டெலிவரன்ஸ்" -ஐ போல் ஏழை வெள்ளைய நாட்டுப்புற மனிதர்களையும் அவர்களது பாலின ஈர்ப்புகளையும் காட்டுகிறது...பட்டிக்காட்டு பாலின முகத்தோற்றங்கள் அமெரிக்க படங்களில் பெரும்பாலும் ஓரினச்சேர்கையையே குறிக்கிறது."பலப் ஃபிக்ஷன் " தான் பிரதிபலிக்கும் படமான "டெலிவரன்" ஸை விட மிக எளிதாக ஜீரணிக்கக் கூடியதாய் இருக்கிறது: இது இயம்பும் ஓரினச்சேர்க்கை டெலிவெரன்ஸின் அளவக்கு அதிர்ச்சியூட்டுவதாக இல்லை...தொண்ணூறுகளின் படம் எழுபதுகளின் பட போட்டியையும் பயங்கரத்தையும் ஒதுக்கிவைக்கப்படும் நிலையையும் நேர்த்தியான பொழுதுபோக்குத் திகில் சித்திரமான பல்ப் ஃபிக்ஷனாக மாற்றியிருக்கிறது. கிர்யூ வன்புணர்வுக் காட்சி நவிலும் வணக்கத்தை இவ்வாறு பார்க்கிறார்: "இறுதியில் டரான்டினோவின் கேலிப் பிரயோகம் மாறா நிலையையும், வரம்பு மீறலையும், வன்முறையை படவரலாற்றின் ஏக சொத்தாக வரம்பிடுதலையுமே குறிக்கிறது." கிராத்தின் பார்வையில் மிக முக்கியமான வித்தியாசம் என்னவென்றால் ""டெலிவரன்" ஸில் காட்டப்படும் வன்புணர்வு படத்தின் மைய நடைமுறையொழுக்கக் குழப்பநிலையைத் தோற்றுவித்தது. ஆனால் "பல்ப் ஃபிக்ஷ" னில் அது புச்சின் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட வினோதமான நாள் என்றே கொள்ளப்படுகிறது.

நீல் ஃபுல்வூட் புச்சின் ஆயுத தேர்வைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார். "இதில் டரான்டினோவின் திரைப்படப் பித்து வெட்ட வெளிச்சமானதாகவும் தீர்ப்பிட முடியாததாகவும் இருக்கிறது. நல்லவர்களையும் கேடுகெட்டவர்களையும் ஒருசேர பாதித்து, திரைப்பட வன்முறையில் தனக்கு வயதுக்கு மீறிய செயல்திறனுடைய குழந்தையை ஒத்தவர் என்ற பெயரைப் பெற்றுத் தந்தது. மேலும் இக்காட்சி கொலைசெய்வதற்கும், ஊனப்படுததுவதற்கும் கையில் கிடைப்பவற்றை எடுத்துக் கொள்ளும் திரைப்படத்தின் தயார் நிலையைப் பற்றி சூழ்ச்சியுடனான விமர்சனத்தையும் அளிக்கிறது." இறுதியாகவும் மிக முக்கியமாகவும் அவன் தேர்ந்தெடுக்கும் சமுராய் வாள் அவனை மதிப்புமிகுந்த வீரர்களுள் ஒருவனாகக் காட்டுகிறது." காநார்ட் புச்ச் நிராகரித்த முதல் மூன்று பொருட்களும் அமெரிக்க ஒன்றுமில்லாமையை காட்டுவதாகக் கூறுகிறார். மாறாக பாரம்பரியமிக்க ஜப்பானிய வாள் நன்கு வரையறுக்கப்பட்ட ஒழுக்க நெறியுடன் கூடிய கலாச்சாரத்தை பிரதிபலிப்பதோடு, புச்சை வாழ்க்கையின் அர்த்தமுள்ள அணுகுமுறையோடு தொடர்புபடுத்துகிறது.

திரைப்படங்கள்
திரை விமர்சனம்
நிதியுதவி
பானீ தருணம்