சில நேரங்களில் பிளேக் (மேரி வோல்ஸ்டோன்கிராஃப்ட் மற்றும் அவருடைய கணவர் வில்லியம் காட்வின் ஆகியோருடன் இணைத்து) 19 ஆம் நூற்றாண்டின் "கட்டுபாடற்ற அன்பு" இயக்கத்தின் முன்னோடியாக கருதப்படுகிறார், 1820 ஆம் ஆண்டுகளில் தொடங்கப்பட்ட ஒரு பரந்த பாரம்பரியமாக இது திருமணத்தை அடிமைத்தனம் எனக் கருதியது, ஓர்பாலினஈர்ப்பு, பரத்தைமை மற்றும் கூடா ஒழக்கம் போன்ற பாலியல் நடவடிக்கைகளின் மீதான அனைத்து தேசியக் கட்டுப்பாடுகளை நீக்கவும் ஆதரவு தெரிவித்தது, இது 20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் கருத்தடை இயக்கம் ஏற்படும் உச்சத்துக்குச் சென்றது. இன்றைக்கு காட்டிலும் ஆரம்ப 20 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தப் ஆய்வுப் பொருள் மீது பிளேக் உதவி மான்யம், அதிக கவனம் செலுத்துகிறது, இருந்தபோதிலும் அது இன்றும் குறிப்பாக பிளேக் அறிஞர் மாக்னஸ் அங்கார்ஸ்ஜோ அவர்களால் குறிப்பிடப்படுகிறது, இவர் இந்த இடையீட்டை மிதமாக எதிர்க்கிறார். 19 ஆம் நூற்றாண்டு "கட்டுபாடற்ற அன்பு" இயக்கம் பல்மடங்கு கூட்டாளிகள் என்னும் எண்ணத்தின் மீது மட்டுமே குறிப்பாக கவனம் செலுத்தவில்லை, அங்கீகரித்த திருமணம் ஒரு "சட்டப்படியான விபச்சாரம்" என்றும் அது பண்பில் ஏகபோக உரிமை கொண்டிருக்கிறது என்றம் தெரிவிக்கும் வோல்ஸ்டோன்கிராஃப்ட்டுடன் ஒத்துப்போகிறது. அது ஒருவகையில் ஆரம்ப பெண்ணிய இயக்கங்களுடன் பொதுத்தன்மையைக் கொண்டிருந்தது (குறிப்பாக மேரி வோல்ஸ்டோன்கிராஃப்ட் எழுத்துகளில் அவ்வாறு இருந்தது, இவரை பிளேக் போற்றினார்).

தன் காலத்து திருமணச் சட்டங்கள் மீது பிளேக் பெரிதும் விமர்சனம் கொண்டிருந்தார், மேலும் கற்புடைமை ஒரு நல்லொழுக்கமாக எண்ணம்கொண்டிருக்கும் பாரம்பரிய கிறித்துவத்துக்கு எதிராக அவர் வழக்கமாக திரண்டார். தன்னுடைய திருமணத்தில் இருந்த ஒரு வலிமிக்க மனவழத்த நேரத்தில், அதன் ஒரு பகுதி கேத்தரின் குழந்தை பெற்றெடுக்க முடியாது என்று தெளிவாக தெரிந்ததன் காரணமாக, அவர் இரண்டாவது மனைவி ஒருவரை நேரடியாக வீட்டுக்குள் கொண்டுவர பரிந்துரைத்தார். திருமணத்துக்குரிய மெய்ப்பற்றுக்கான வெளிப்புற தேவைகள், அன்பை ஒரு உண்மையான பாசம் என்பதற்குப் பதிலாக ஒரு கடமையாக குறைத்துவிடுகிறது என்று அவருடைய கவிதைகள் கூறுகின்றன. "வை ஷுட் ஐ பி பௌண்ட் டு தீ, ஓ மை லவ்லி மைர்டில் ட்ரீ?" மற்றும் "எர்த்ஸ் ஆன்ஸர்" போன்ற கவிதைகள் பன்மடங்கு பாலியல் கூட்டாளிகளை ஆதரிப்பதாகத் தோன்றுகிறது. அவருடைய கவிதையான "இலண்டன்", "திருமணச்-சவவண்டி" பற்றிப் பேசுகிறது. "விஷன்ஸ் ஆஃப் தி டாட்டர்ஸ் ஆஃப் ஆல்பியான்" பரவலாக (உலகெங்கும் படிக்கப்படாத போதும்) கட்டுபாடற்ற அன்புக்கான ஒரு காணிக்கையாக இருக்கிறது, ஏனெனில் பிரோமியோன் மற்றும் ஊதூன் இடையிலான உறவுமுறை அன்பினால் அல்லாமல் சட்டத்தினால் மட்டுமே ஒன்றாக வைத்திருக்கிறது. பிளேக்கைப் பொறுத்தவரையில் சட்டமும் காதலும் எதிரெதிரானது மேலும் அவர் "உறைந்துவிட்ட திருமண-பந்தத்தை" கடுமையாகக் குறைகூறுகிறார். "விஷன்ஸ்"ஸில் பிளேக் இவ்வாறு எழுதுகிறார்

டில் ஷி வூ பர்ன்ஸ் வித் யூத், அண்ட் நோஸ் நோ ஃபிக்ஸட் லாட், ஈஸ் பௌண்ட்
இன் ஸ்பெல்ஸ் ஆஃப் லா டு ஒன் ஷி லோத்ஸ்? அண்ட் மஸ்ட் ஷி டிராக் தி செயின்
ஆஃப் லைஃப் இன் வேரி லஸ்ட்? (5.21-3, E49)
19 ஆம் நூற்றாண்டில் அல்கெர்னான் சார்லஸ் ஸ்வின்பர்னெ, திருமணம் ஒரு அடிமைத்தனம் என்னும் பிளேக்கின் கருத்துக்களை "மைர்டில்-ட்ரீ" போன்ற கவிதைகளில் குறிப்பிட்டுக் காட்டுகிறார், மேலும் ஒரு அத்தியாயத்தையே பிளேக்கின் "விஷன்ஸ் ஆஃப் தி டாட்டர்ஸ் ஆஃப் ஆல்பியான்"னுக்காக ஒதுக்கி, "புனிதமான இயற்கை அன்பு" மற்றொருவரின் உடைமையாக்க பொறாமையின் மூலம் கட்டுப்படுத்தப்படவில்லை என்று புகழ்கிறார், பிந்தையது பிளேக்கால் "ஊர்ந்துச்செல்லும் எலும்புக்கூடு" என குணவியல் படுத்தப்படுகிறது.. மற்றொரு பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு கட்டுப்பாடற்ற காதலின் ஆதரவாளர் எட்வர்ட் கார்பெண்டர் (1844–1929) கூட பிளேக்கின் வெளிப்புற கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட ஆற்றல் பற்றிய மறைபொருளின் முக்கியத்துவத்தால் தூண்டப்பட்டிருந்தார்.

20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் பியெர்ரெ பெர்கர், "தி லிட்டில் கர்ல் லாஸ்ட்" பற்றிய ஒரு விளக்கத்தின் போது, கட்டுபாடற்ற பாசத்திற்கான பிளேக்கின் எதிரியாக "பொறாமை மற்றும் தன்னல வேட்கை" ஆகியவற்றைக் கண்டார்: "திருமணத்தின் இரகசியக் காதல் என்பது ஒரு மெழுகுவர்த்தியை மரக்காலுக்கு அடியில் வைப்பது போன்ற பைத்தியக்காரத்தனம்... திருமணத்துக்குரிய காதல் சுய-காதலின் ஒரு வகை மட்டுமே". அது போலவே, இரெனெ லாங்க்ரிட்ஜ், "பிளேக்கில் விசித்திரமான மற்றும் வைதீகமில்லாத சமயக்கோட்பாடு, கட்டுப்பாடற்ற அன்பு என்னும் கொள்கை விரும்பத்தக்க ஒன்றாக இருக்கிறது, அதன் மீது அவருடைய கவிதையில் அவர் வலியுறத்த எப்போதும் தவறியதே இல்லை" என்று நம்பினார், அது வெளிப்புறமாக கட்டப்பட்டிருந்தால் நம்பிக்கையற்றத் தன்மைக்கு எந்தச் சிறப்பும் இல்லை என்பதால் பிளேக்கிற்கு இது 'ஆன்மாவை' நல்லொழுக்கப்படுத்துவதற்கு தேவைப்படுகிறது என்று அவர் அறிந்துகொண்டார், அதே நேரத்தில் தாமஸ் ரைட்டின் "லைஃப் ஆஃப் வில்லியம் பிளேக்" (1928) இல் அவர் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார், பிளேக் "நடைமுறையில்" திருமணம் காதலின் மகிழ்ச்சியை அளிக்கவேண்டும் என்று பிளேக் எண்ணுகிறார், ஆனால் பெரும்பாலும் உண்மையில் அவ்வாறு நடப்பதில்லை என்று குறிப்பிடுகிறார், தம்பதிகள் தாங்கள் கட்டப்பட்டிருக்கிறோம் என்னும் அறிவு அவர்களின் ஆனந்தத்தை குறைத்துவிடுகிறது.

மிகச் சமீபத்தில் மார்ஷா கீத் ஸ்சூசார்ட், பிளேக்கின் முறைப்படி அமையாத பாலியல் வாழ்க்கையாக இருக்கும் என்று தான் நம்புவதான விஷயம் மீது கவனம் ஈர்த்தார், அதே நேரத்தில் பிளேக் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருப்பவர்களுடன் கூட்டாளிகளை பகிர்ந்துகொண்டதாக அங்கார்ஸ்ஜோ பதிவு செய்கிறார், இருந்தாலும் ஸ்வீடன்போர்கியன் தேவாலயத்தின் உறுப்பினர்கள் சிலரால் மேற்கொள்ளப்பட்ட விலைமாதர்களைத் திருமணம் செய்யும் முடிவினை நிராகரிக்கும் விதமாக, டேவிட் வோரால் சமீபத்தில் "தி புக் ஆஃப் தேல்"-ஐப் படித்தார். கட்டுபாடற்ற அன்பை ஆதரிக்கும் ஒருவராக பிளேக்கின் மீதான, ஸ்வின்புர்னே மற்றும் இதரர்களின் தகுதியற்ற இடையீடுகளையும் கூட அங்கர்ஸ்ஜோ எதிர்க்கிறார், மேலும் பிளேக்கிற்கான மிகப் பெரிய தூண்டுகோளாக இருந்த மேரி வோல்ஸ்டோன்கிராஃப்ட் கூட தன்னுடைய வாழ்க்கையின் பின்னாளில் பாலியல் சுதந்திரம் மீது அதிகமான எச்சரிக்கையுடன் கூடிய கண்ணோட்டங்களை உருவாக்கிக்கொண்டார்.

டான்டேவின் "டிவைன் காமெடி"
இறப்பு
19 ஆம் நூற்றாண்டு "கட்டுப்பாடற்ற காதல்" இயக்கம்
மதக் கண்ணோட்டங்கள்