1962-1966 காலத்தின் முதலாவது ஐந்தாண்டுத் வளர்ச்சி திட்டத்தில், நவீன உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் உருவாக்கம் தொடங்கப்பட்டது. 275 கிலோமீட்டர் தொலைவு இரயில் பாதைகளும் பல சிறிய நெடுஞ்சாலைத் திட்டங்களும் இத்திட்டத்தில் உள்ளடங்கும். முக்கிய நகரங்களான சியோலையும் புசானையும் இணைக்கும் கியாங்பு விரைவுச்சாலை திட்டம் இத்திட்டக் காலத்தில் தொடங்கப்பட்டு, 1970 ஆம் ஆண்டு சூலை மாதம் ஏழாம் தேதியில் நிறைவடைந்தது.

உள்கட்டமைப்புகளுக்கான முதலீடுகள் 1970 களில் மேலும் அதிகரித்தது. 1972-1976 காலத்தின் மூன்றாவது ஐந்தாண்டுத் வளர்ச்சி திட்டத்தில் சியோலில், விமான நிலையங்கள், துறைமுகங்கள். சுரங்கப்பாதைகள் அமைக்கப்பட்டன. நெடுஞ்சாலை வலைப்பின்னல் மேலும் 487 கிலோமீட்டர் தொலைவுக்கு விரிவாக்கப்பட்டது, முக்கிய துறைமுக திட்டங்களான போகாங், உல்சான், மசான், இஞ்சியோன், மற்றும் புசான் முதலான திட்டங்கள் தொடங்கப்பட்டன

மின்மயமாக்கல், கூடுதல் இருப்புப் பாதைகள் அமைத்தல் போன்ற திட்டங்களால் இரயில் போக்குவரத்து வலைப்பின்னல் 1980 களில் முன்னேற்றம் கண்டது. பிரதானமான முக்கியப் பாதைகளில் இரயில்களின் வேகம் அதிகரிக்கப்பட்டது. சரக்குப் போக்குவரத்திற்கு இரயில் பாதைகள் மிகவும் உபயோகமாக இருந்தாலும், பயணிகள் போக்குவரத்திற்குமான வசதிகள் வளர்ந்தன. 1988 ஆம் ஆண்டின் கணக்கெடுப்பின்படி நாட்டில் 51000 கிலோமீட்டர் சாலைவழிகள் இருந்தன. இந்த பத்தாண்டுகள் முடிவதற்குள், முக்கிய நகரங்களை இணைக்கின்ற விரைவு வழிச்சாலைகள் மேலும் 1539 கிலோமீட்டர் தொலைவுக்கு அமைக்கப்பட்டன.

துறைமுகங்கள்
சுரங்க இரயில்
சாலைகள்
வரலாறு