உரோம் நகரத்திற்கு அருகாமையில் இருந்த பலசுத்ரீனா என்ற ஊரில் பலசுத்ரீனா பிறந்தார். இந்த ஊர் அப்போது இத்தாலி நகரத்து திருத்தந்தையின் நேரடி ஆட்சியில் இருந்தது. சான்டா மரியா மாக்கியோர் பசிலிக்காவின் பாடகர் குழுவில் பங்கேற்பதற்காக இவர் உரோமுக்கு முதன்முதலில் 1537இல் வருகை புரிந்ததாக ஆவணங்கள் தெரிவிக்கின்றன. ரோபின் மல்லபெர்ட், பிர்மின் லெபெல் ஆகியோருடன் கல்வி கற்றார். ராபின் மால்பர்டெர்ட் ஒரு மறுமலர்ச்சி பிரஞ்சு இசைக்கலைஞராக இருந்தவர். உரோமில் தன்வாழ்வின் பெரும்பகுதியை கழித்த இவர் ஒரு இசையமைப்பாளர் ஆகவும் அறியப்படுகிறார். பிர்மின் லெபெல் ஒரு பிரெஞ்சு நாட்டு இசைக்கலைஞர் ஆவார். மேலும் இவ்விருவரும் பலசுத்ரீனாவின் ஆசிரியராகவும் அறியப்படுகின்றனர்.

இத்தாலியில் இவ்வகை சேர்ந்திசைப் பாணியை முதன்மைப்படுத்தியவர்களில் முதன்மையானவர்கள் நெதர்லாந்தைச் சேர்ந்த இசையமைப்பாளர்கள் கியுல்லௌம் துஃபே மற்றும் யோசுகைன் தெப் பிரே ஆகிய இருவரும் ஆவர். தங்களது பணிக்காலத்தின் பெரும்பகுதியை இவர்கள் இத்தாலியில் கழித்தனர். சேர்ந்திசையில் இவர்களை ஒத்த திறனும் புகழும் பெற்ற இசைக்கலைஞர்களை இத்தாலி அதுவரை கண்டிருக்கவில்லை .

1544 முதல் 1551 வரையான காலப்பகுதியில் தனது சொந்த நகரத்தின் முக்கிய தேவாலயமான செயிண்ட் அக்பிட்டோவின் கதீட்ரலில் பியானோ இசைக்கருவியை இசைக்கும் அமைப்பாளராக இவர் இருந்தார். 1551 ஆம் ஆண்டில் மூன்றாம் போப் யூலியசு (முன்னதாக பாலசுதீன பேராயர்) புனித பேதுரு பேராலயத்தில் திருதந்தை பாடற்குழுவான கேப்பெல்லா கியூலியாவில் இசையமைப்பாளராக நியமிக்கப்பட்டார். இவரது அச்சிலேறிய முதல் இசைத்தொகுப்பான தேவாலயக் கூட்டிசையின் நூலை முன்னதாக பலசுத்ரீனாவின் பேராயராக இருந்த திருத்தந்தை மூன்றாம் யூலியசுக்கு அர்ப்பணித்தார். உள்நாட்டு இசையமைப்பாளர் ஒருவரால் பதிப்பிக்கப்பட்ட முதல் இசைத்தொகுப்பாக இது அமைந்தது. அக்காலத்தில் இத்தாலியில் இருந்த தேவ இசை இசையமைப்பாளர்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் கடல்மட்டத்திற்கு கீழுள்ள நாடுகளான பிரான்சு, போர்த்துக்கல் அல்லது எசுப்பானியாவைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தனர் . உண்மையில் இந்தப் புத்தகம் எசுப்பானிய இசையமைப்பாளர் கிறிசுடோபல் தெ மோரல்சின் வடிவமைப்பைப் பின்பற்றி அவரது புத்தகத்தின் வடிவமைப்பிலேயே இருந்தது.

யூலியன் திருக்கோயிலில் நியமிக்கப்பட்டதைப் போலவே பிற தேவாலயங்களிலும் மாதாகோவில்களிலும் அடுத்தப் பத்தாண்டுகள் பலசுத்ரீனா பணியாற்றினார். இவற்றில் குறிப்பிடத்தக்கனவாக புனித இலாத்தரன் யோவான் முதன்மைப் பேராலயம், (1555–1560) புனித மரியா பேராலயம் (1561–1566) போன்றவை விளங்கின. 1571ஆம் ஆண்டில் யூலியன் திருல்கோயிலுக்குத் திரும்பிய பலசுத்ரீனா புனித பேதுரு பேராலயத்தில் தம் எஞ்சிய நாட்களைக் கழித்தார். 1570கள் அவருடைய தனிப்பட்ட வாழ்வின் சோதனைக் காலமாக அமைந்தன. தமது சகோதரர், இரண்டு மகன்கள், மனைவி ஆகியோரை மூன்று தனித்தனியான பிளேக் கொள்ளைநோய்க்கு (முறையே 1572, 1575, மற்றும் 1580, ஆண்டுகளில்) பலி கொடுத்தார். இச்சோதனைக் காலத்தில் ஒரு பாதிரியாக மாறவும் திட்டமிட்டார். பலசுத்ரீனாவின் இசைத்தொகுப்புகள் கொண்டிருந்த இயல்பான உள்நோக்கங்கள் தெரியாத நிலையில் அவருடைய கருத்துக்களும் அவர் மீதான வதந்திகளும் பல நூற்றாண்டுகளாக கற்பனையாகவும் தவறான வரலாற்று உண்மையாகவும் கருதப்பட்டு வந்திருக்கின்றன. ஆனால் பின்னர் ஒரு செல்வச் செழிப்புள்ள விதவையை மறுமணம் புரிந்து கொடார். ஓர் இசைத்தொகுப்பாளருக்கு உரிய முழுமையான ஊதியத்தைப் பெறாமல் தவித்து வந்த இவருக்கு இதனால் போதுமான அளவுக்கு நிதி சுதந்திரம் கிடைத்தது. தாம் இறக்கும் வரை எவ்வித பணக்கவலையும் இன்றி ஏராளமான பாடல்களை தொகுத்தளித்தார்.

பலசுத்ரீனா 1594 ஆம் ஆண்டில் உரோமில் நுரையீரல் உறையழற்சி நோயால் பாதிக்கப்பட்டு இயற்கை எய்தினார். அக்காலத்து பழக்கப்படி இறந்த அதே நாளன்று எளிய கல்லறைப் பெட்டியில் பலசுத்ரீனா அடக்கம் செய்யப்பட்டார். பெட்டியின் மேல் பொருத்தப்பட்ட ஈயத்தாலான பட்டையில் என்னை விடுவித்தருளும் ஆண்டவரே என்ற பொருள் கொண்ட வாசகம் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. ஐந்து அங்கமுள்ள தெய்வீகப் பாடல் மூன்று பாடற்குழுக்களால் அங்கு பாடப்பட்டன . பலசுதீனரின் இறுதி சடங்கு புனித பேதுருவிலேயே நடந்தது, அவர் பசிலிக்காவின் மண்ணிலேயே அடக்கம் செய்யப்பட்டார். அவரது கல்லறை பின்னர் புதிய கட்டுமானங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டு மூடப்பட்டது. பின்னாளில் இத்தளத்தைக் கண்டுபிடிக்கும் முயற்சிகள் தோல்வியடைந்தன.

திரைப்படம்
புகழ்
இசை
வாழ்க்கை வரலாறு