முதலாம் உலகப் போர் நடைபெறும் வேளையில் சர்வதேச தொழிலாளர் இயக்கம் தொழிலாளர் வர்க்கத்தினை பாதுகாக்க ஒரு விரிவாக தொகுக்கப்பட்ட திட்டம் ஒன்றினைப் பரிந்துரைத்தது. அது தொழிலாளர்களின் போர் ஆதரவிற்காக ஈடு செய்யும் எண்ணத்தைக் கொண்டதாகும். இந்த திட்டம் ஒரு சர்வதேச ஒப்பந்தமாக போருக்குப் பிறகு மாறும் எனக் கருதப்பட்டது. 1919 ஆம் ஆண்டு அரசியல்வாதிகள் போருக்குப் பிந்தைய சமூக நிலைத்ததன்மையை உருவாக்க அதனைக் கையிலெடுத்தனர். இருப்பினும் அத்திட்டத்தில் நிறுவப்பட்ட வழிமுறை தொழிற்சங்கங்களின் அதிகபட்ச எதிர்பார்ப்பை ஏமாற்றியது. அரசியல்வாதிகள் தொழிலாளருக்கு தொழிற்சங்க கோரிக்கைகளைச் சாதிக்க, சிறந்த முறையில் முயற்சித்து பயன்படுத்த ஒரு நிறுவனத்தை அளித்தனர். வெளிப்படையான ஏமாற்றமும் கூரான விமர்சனமும் இருந்த போதிலும் 1913 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டு பின்னர் மறுமீட்புச் செய்யப்பட்ட இண்டெர்நேஷனல் ஃபெடரேஷன் ஆஃப் டிரேட் யூனியன்ஸ் (ஐ.எஃப்.டி.யூ) விரைவாக இந்த வழிமுறைகளை ஏற்றுக் கொண்டது. ஐ.எஃப்.டி.யூ அதன் சர்வதேச நடவடிக்கைகளை சர்வதேச தொழிலாளர் நிறுவனத்திற்கான ஆதரவைத் திரட்டுவதற்கான நோக்கத்தில் அதிகரிக்கச் செய்தது.

போருக்கு பிந்தைய மறுகட்டமைப்பு மற்றும் தொழிலாளர் சங்கங்களை பாதுகாப்பது பல நாடுகளின் கவனத்தை முதலாம் உலகப் போரின் போதும் அதன் பிறகும் உடனடியாக ஆக்ரமித்திருந்தது. கிரேட் பிரிட்டனில் (இங்கிலாந்து) மறு சீரமைப்பு குழுவின் துணைக்குழுவான வொயிட்லி குழு அதன் 1918 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாத இறுதியறிக்கையில் உலகம் முழுதும் 'தொழிற் நிர்வாகக் குழுக்களை' நிறுவ பரிந்துரைத்தது. பிரிட்டிஷ் தொழிலாளர் கட்சி அதன் சொந்த மறு சீரமைப்பு திட்டத்தை "லேபர் அண்ட் தி நியூ சோஷியல் ஆர்டர்" எனும் தலைப்பிட்ட ஆவணத்தில் வெளியிட்டது. 1918 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதத்தில் மூன்றாவது இண்டெர்-அலைய்ட் லேபர் அண்ட் சோஷலிஸ்ட் கான்ஃபரன்ஸ் (கிரேட் பிரிட்டன், ஃபிரான்ஸ், பெல்ஜியம் மற்றும் இத்தாலி ஆகியவற்றிலிருந்து பிரதிநிதிகளைக் கொண்டது) அதன் அறிக்கையில் சர்வதேச தொழிலாளர் உரிமைகள் அமைப்பொன்றை நிறுவமும், இரகசியமான இராஜதந்திரம் மற்றும் இதர நோக்கங்களை முடிவுறுத்தவும் வாதிட்டு, வெளியிட்டது. மேலும் 1918 ஆம் ஆண்டு டிசம்பரில், அமெரிக்கன் ஃபெடரேஷன் ஆஃப் லேபர் (ஏ.எஃப்.எல்) அதன் சொந்த தனித்த அரசியலற்ற அறிக்கையை வெளியிட்டது. அது கூட்டாக பேரம் பேசும் செயல்பாட்டின் வழியாக எண்ணற்ற ஆதாயங்களின் மேம்பாட்டைச் சாதிக்க அழைப்பு விடுத்தது.

போர் முடிவினை நெருங்கிய போது இரு போட்டியிடும் பார்வைகள் போருக்குப் பிந்தைய உலகிற்காக உருவாயின. முதலாவது இண்டெர்நேஷனல் ஃபெடரேஷன் ஆஃப் டிரேட் யூனியன்ஸ் (ஐ.எஃப்.டி.யூ) ஆல் அளிக்கப்பட்டது. அது 1919 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில் பெர்னேயில் ஒரு கூட்டத்திற்கு அழைப்பு விடுத்தது. பெர்ன் கூட்டம் ஐ.எஃப்.டி.யூவின் எதிர்காலம் மற்றும் முன்னர் சில வருடங்களில் செய்யப்பட்ட பல்வேறு பரிந்துரைகள் ஆகிய இரண்டையும் கவனத்தில் கொள்ளும். ஐ.எஃப்.டி.யூ மத்திய நாடுகளிடமிருந்தான பிரதிநிதிகளையும் கூட இணையானவர்களாக உட்படுத்துவதை முன் வைத்தது. ஏ.எஃப்.எல் தலைவரான சாம்யூல் கோம்பர்ஸ் (Samuel Gompers) கூட்டத்தைப் புறக்கணித்தார். மத்திய நாடுகளின் பிரதிநிதிகளை கீழ்படியும் பாத்திரத்தைக் கொடுக்க விரும்பினார். அவர்களின் நாடுகள் போரினை ஏற்படுத்திய குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்ளும் விதமாக அவ்வாறு செய்ய விரும்பினார். அதற்கு பதிலாக கோம்பர்ஸ் பாரீஸில் ஒரு கூட்டத்தை கூட்டி, அதிபர் வூட்ரோவ் வில்சனின் (Woodrow Wilson) பதினான்கு அம்சங்களை மட்டும் ஒரு களமாகக் கொண்டு பரிசீலிக்க செய்யும்படி விரும்பினார். அமெரிக்காவின் புறக்கணிப்பு இருந்தாலும் கூட பெர்னே கூட்டம் திட்டமிட்டப்படி நடந்தேறியது. அதன் இறுதி அறிக்கையில், பெர்னே மாநாடு, கூலியுழைப்பிற்கு முடிவு கட்டி சோஷலிசத்தை நிறுவக் கோரியது. இந்த முடிவுகளை உடனடியாக எட்ட இயலாவிடில், பிறகு லீக் ஆஃப் நேஷன்ஸ்சைச் சார்ந்ததொரு சர்வதேச அமைப்பானது தொழிலாளர்களையும் தொழிற் சங்கங்களையும் பாதுகாக்க சட்டத்தினை இயற்றி அமலாக்கம் செய்ய வேண்டும்.

அதே நேரத்தில் பாரீஸ் அமைதி மாநாடு பொதுவுடைமைக்கான பகிரங்க ஆதரவை ஆர்வங்குறையச் செய்ய நோக்கங் கொண்டிருந்தது. பின்னர் அச்சு நாடுகள் உருவாகிவரும் அமைதி உடன்படிக்கையானது தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் தொழிலாளர்களின் உரிமைகள் காப்பது தொடர்பான பிரிவு விதிகள் உட்சொருகப்பட வேண்டும் என்பதில் உடன்பட்டனர். மேலும் ஒரு சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு நிறுவப்பட்டு சர்வதேச தொழிலாளர் உறவுகளை எதிர்காலத்தில் வழிகாட்டி உதவ வேண்டும் என்றது. அமைதி மாநாட்டால் நிறுவப்பட்ட சர்வதேச தொழிலாளர் சட்டத்தின் மீதான ஆலோசனைக் குழு இத்தகைய பரிந்துரைகளை வரைவு செய்ய கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டது. இக்குழு முதல் முறையாக 1919 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் 1 ஆம் தேதி கூடியது. அப்போது கோம்பர்ஸ் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

குழுவின் கூட்டங்களில் போட்டியிடும் இரு பரிந்துரைகள் சர்வதேச அமைப்பினைக் குறித்து உருவாயின. பிரிட்டிஷ் ஒரு சர்வதேச நாடாளுமன்றத்தை நிறுவி தொழிலாளர் சட்டங்களை இயற்ற பரிந்துரைத்தது. அதனை ஒவ்வொரு லீக் உறுப்பினரும் அமலாக்கம் செய்வது தேவைப்படும். ஒவ்வொரு நாடும் நாடாளுமன்றத்திற்கு தொழிலாளர் மற்றும் நிர்வாகம் ஆகிய இரு பிரதிநிதிகளை கொண்டிருக்கும் அவற்றில் ஒவ்வொன்றிலிருந்தும் ஒருவர் இடம் பெறுவர். ஒரு சர்வதேச தொழிலாளர் அலுவலகம் தொழிலாளர் விவகாரங்களில் புள்ளிவிவரங்களை சேகரிக்கும் மேலும் புதிய சர்வதேச சட்டங்களை அமலாக்கும். தத்துவரீதியாக சர்வதேச நாடாளுமன்ற கருத்தாக்கத்திற்கு எதிர்ப்புடையதாலும், மேலும் சர்வதேச தரநிலைகள் அமெரிக்காவில் சாதிக்கப்பட்ட சில பாதுகாப்புக்களை குறைக்கும் என உறுதியாக நம்பியதாலும், கோம்பர்ஸ் சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு பரிந்துரைகளை மட்டுமே அதிகாரமளிக்கப்பட வேண்டும் என முன் வைத்தது. மேலும் அமலாக்கம் லீக் ஆஃப் நேஷன்ஸ்சிற்கு விடப்பட்டது. பிரிட்டிஷாரிடமிருந்து கடும் எதிர்ப்பு இருந்தப் போதிலும் அமெரிக்க பரிந்துரை மேற்கொள்ளப்பட்டது.

கோம்பர்ஸ்சும் தொழிலாளர்களுக்கான உரிமைகளை பாதுகாப்பதற்கான முன்வரைவு பட்டியலின் அட்டவனையை நிர்ணயித்தார். அமெரிக்கர்கள் 10 பரிந்துரைகளைச் செய்தனர். மூன்று அம்சங்கள் மாற்றங்களின்றி ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன. உழைப்பு ஒரு பண்டமாக கருதப்படக்கூடாது. அனைத்து தொழிலாளர்களுக்கும் வாழ்வதற்குப் போதுமான அளவு ஊதியம் பெறும் உரிமை மற்றும் பெண்க்ள் தங்கள் உழைப்பிற்கேற்ற ஊதியம் பெற வேண்டும். பேச்சு, அச்சு உரிமை, கூடுதல் உரிமை மற்றும் கூட்டமைப்பு சுதந்திரத்தை பாதுகாக்கும் பரிந்துரை ஒன்று திருத்தப்பட்டு கூட்டமைப்பு சுதந்திரம் மட்டும் உள்ளடக்கப்பட்டது. பதினாறு வயதிற்குட்பட்ட சிறுவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட பொருட்களை ஏற்றுமதிக்கானத் தடை ஆனது பதினான்கு வயதிற்குட்பட்ட சிறுவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்வதற்கு தடையாக திருத்தப்பட்டது. ஒரு நாளைக்கு எட்டு மணி நேர வேலை எனும் கோரிக்கைக்கான பரிந்துரை ஒரு வாரத்திற்கு எட்டு மணி நேர வேலை "அல்லது" வாரத்திற்கு 40 மணி நேர வேலை எனத் திருத்தப்பட்டது (இதற்கு குறைந்த உற்பத்தித் திறன் கொண்ட நாடுகளுக்கு விதிவிலக்கு அளிக்கப்பட்டது). இதர நான்கு அமெரிக்க பரிந்துரைகள் நிராகரிக்கப்பட்டன. அதே நேரத்தில் சர்வதேச பிரதிநிதிகள் மூன்று கூடுதல் விதிகளை பரிந்துரைத்தனர், அவை ஏற்கப்பட்டன. வாரத்திற்கு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட நாட்கள் ஓய்வு, அந்நிய நாட்டு தொழிலாளர்களுக்கும் சட்டத்தில் இணைத் தகுதி மற்றும் தொழிற்சாலை நிலைகளை வழக்கமாகவும், அடிக்கடியும் பரிசோதிப்பது ஆகியவையாகும்.

1919 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 4 ஆம் தேதி அன்று குழுவானது தனது இறுதி அறிக்கையைத் தந்தது. அமைதி மாநாடு எவ்வித திருத்தலுமின்றி ஏப்ரல் 11 ஆம் தேதியன்று ஏற்றுக்கொண்டது. அறிக்கை வெர்சைய்ல்ஸ் உடன்படிக்கையின் 18 ஆம் பாகமாக சேர்க்கப்பட்டது.

முதல் வருடாந்திர மாநாடு (சர்வதேச தொழிலாளர் மாநாடு அல்லது ச.தொ.மா) 1919 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 29 தேதியன்று வாஷிங்டன் டி.சியில் துவங்கியது. அது முதல் ஆறு சர்வதேச தொழிலாளர் ஒப்பந்தங்களை, தொழிற்சாலை பணி நேரம், வேலையின்மை, மகப்பேறு பாதுகாப்பு, பெண்களுக்கு இரவு நேரப்பணி, குறைந்த பட்ச வயது மற்றும் தொழிற்துறையில் இளம் நபர்களுக்கு இரவு நேர வேலை ஆகியவற்றோடு தொடர்புடையவற்றை ஏற்றுக்கொண்டது.
முன்னணி பிரெஞ்சு சோஷலிசவாதியான ஆல்பர்ட் தாமஸ் அதன் தலைமை இயக்குநராக ஆனார்.
1946 ஆம் ஆண்டு லீக் மறைந்தப் பிறகு சர்வதேச தொழிலாளர் நிறுவனம் ஐக்கிய நாட்டு சபையின் உறுப்பினர் அமைப்பாக மாறியது. அதன் பணியமைப்புச் சட்டம் தனது திருத்தல்கள் படி நிறுவனத்தின் இலக்குகள் மற்றும் நோக்கங்களில் பிலெடெல்ஃபியா பிரகடனத்தையும் (1944) உள்ளடக்கியுள்ளது. அதன் தற்போதைய தலைமை இயக்குநராக ஜூவான் சோமாவியா உள்ளார் (1999 ஆம் ஆண்டிலிருந்து).

கட்டாய உழைப்பு
தொழிற்சங்கங்கள்
நிர்வாக அமைப்பு
சர்வதேச தொழிலாளர் நிறுவனத்தின் சிறார் தொழிலாளருக்கான எதிர்வினை