பல்லினப் பன்மைய நாடாக தென்னாப்பிரிக்கா இருப்பதால் இங்கே "ஒற்றை" பண்பாடு என்று ஒன்றில்லை என்று வாதிடலாம். இன்று பல பண்பாடுகளிலிருந்தும் வந்துள்ள உணவுப் பன்மையத்தால் எல்லோராலும் விரும்பி ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது என்பதுடன் பெரிய அளவில் தென்னாப்பிரிக்க சமையல் வகைகளை சுவைக்க விரும்பும் சுற்றுலாப்பயணிகளிடத்தில் இது சந்தைபடுத்தப்படுகிறது. உணவுக்கும் மேலாக இசை மற்றும் நடனம் குறிப்பிடத்தகுந்ததாக இருக்கிறது.

தென்னாப்பிரிக்க சமையல் சற்றே இறைச்சி சார்ந்தது என்பதுடன் "பிராய்" அல்லது பெர்பெகு எனப்படும் தென்னாப்பிரிக்க சமூக கூட்டுசேர்தலுக்கு வித்திட்டு இருக்கிறது. ஸ்டெலன்போஷ், ஃபிரான்ஸ்சோக், பார்ல் மற்றும் பாரிடேல் ஆகிய பள்ளத்தாக்குகளைச் சுற்றி இருக்கும் திராட்சைத் தோட்டங்களுடன், தென்னாப்பிரிக்கா முக்கியமான ஒரு ஒயின் தயாரிப்பு நாடாக வளர்ந்திருக்கிறது.

தென்னாப்பிரிக்காவில் இசையிலும் பெரும் நாட்டம் காணப்படுகிறது. நிறவெறிக் காலகட்டதின்போது ஆப்ரிகான்ஸ் அல்லது ஆங்கிலப் பாடல்களைப் பாடிய பல கறுப்பின இசைக்கலைஞர்களும் தற்போது பாரம்பரிய ஆப்பிரிக்க மொழியில் பாடத்தொடங்கியிருக்கின்றனர் என்பதோடு குவைதோ எனப்படும் பிரத்யேக பாணியையும் உருவாக்கியிருக்கின்றனர். இதில் குறிப்பிடத்தகுந்தது ஆங்கிலத்தில் பாடப்பட்ட தன்னுடைய "வீக்கெண்ட் ஸ்பெஷல்" என்ற பாடலால் புகழ்பெற்ற பிரெண்டா ஃபாஸி ஆவார். லேடிஸ்மித் பிளாக் மம்பாஸா உள்ளிட்டோர் புகழ்பெற்ற பாரம்பரிய இசைக்கலைஞர்களாவர், அதேசமயத்தில் சுவெதோ ஸ்ட்ரிங் குவார்ட்டர் ஆப்பிரிக்க மணத்தோடு பாரம்பரிய இசையை நிகழ்த்துகிறது. வெள்ளையின மற்றும் நிறமான தென்னாப்பிரிக்க பாடகர்கள் ஐரோப்பிய இசை பாணியால் வரலாற்றுப்பூர்வமான தாக்கத்திற்கு உட்பட்டிருக்கின்றனர். தென்னாப்பிரிக்கா உலகப் புகழ்பெற்ற ஜாஸ் இசைக்கலைஞர்களையும் உருவாக்கியிருக்கிறது, இவர்களுள் ஹ்யு மஸக்கேலா, ஜோனாஸ் குவாங்குவா, அப்துல்லா இப்ராஹிம், மிரியம் மகேபா, ஜொனாதன் பட்லர், கிரிஸ் மெக்கிரேகர் மற்றும் சதிமா பியா பென்ஜமின் ஆகியோர் குறிப்பிடத்தகுந்தவர்கள். ஆப்பிரிக்கானிய இசை பல்வேறு வகையினங்களையும் உள்ளடக்கியிருக்கிறது, அவை தற்காலத்திய ஸ்டீவ் ஹாஃப்மேயர் மற்றும் பன்க் ராக் இசைக்குழுவான ஃபோகோபோலிஸிகர் போன்றவை. வெரிட்டி (இசைத்துறையிலான புத்துருவாக்கத்திற்காக சர்வதேச அளவில் அங்கீகாரம் பெற்றது) போன்ற கலப்பு கலைஞர்கள் மற்றும் ஜானி கிளெக் மற்றும் அவருடைய இசைக்குழுக்கள் ஜுலுகா மற்றும் சவுகா போன்றவை பல்வேறு வெற்றிகளை நிழலுலகம், பொதுமக்கள் மற்றும் வெளிநாட்டில் பெற்றிருக்கின்றன.

தென்னாப்பிரிக்காவின் கறுப்பின பெரும்பான்மையினர் பெரும்பாலும் ஊர்ப்புறத்தில் வசிக்கும் நிலையில், பெருமளவிற்கு ஏழ்மையான வாழ்நிலையிலேயே இருகிறார்கள். இந்த மக்களிடையே தான் பண்பாட்டு வழிமுறைகள் வலுவாக வாழ்கின்றன; கறுப்பினத்தவர்கள் நகர்மயமாவது மற்றும் மேற்கத்தியமயமாவது ஆகியவை பாரம்பரிய பண்பாட்டுச் சிறப்புகளை வீழ்ச்சியுறச் செய்வதாக இருக்கிறது. நகர்ப்புற கறுப்பினத்தவர்கள் தங்களுடைய சொந்த மொழிக்கும் மேலாக ஆங்கிலம் அல்லது ஆப்பிரிக்கானை பேசுகின்றனர். பதினோரு அதிகாரப்பூர்வ மொழிகளுக்குள் வராத ஆனால் அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட, மற்ற எட்டு மொழிகளுக்குள் வரும் கொய்சான் மொழிகள் பேசும் சிறிய ஆனால் இப்போதும் குறிப்பிடத்தகுந்த எண்ணிக்கையில் உள்ள இனங்களும் இருக்கின்றனர். அழிந்துவரும் மொழிகளைப் பேசும் சிறிய இனங்களும் இருக்கின்றன, இவற்றில் பெரும்பாலானவை அதிகாரப்பூர்வமான தகுதியைப் பெறாத கொய்-சான் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவையாகும்; இருப்பினும், தென்னாப்பிரிக்காவிற்குள்ளாகவே இருக்கும் சில குழுக்கள் அவற்றின் பயன்பாடு மற்றும் புத்துயிர்ப்பிற்கு முயற்சிக்கின்றன.

நடுத்தர வர்க்கத்தினர் பெரும்பான்மை வெள்ளையினத்தவர் என்றாலும், தற்போது கறுப்பினத்தவர், நிறமானவர்கள் மற்றும் இந்திய இனத்தவர் என்று இவர்களும் அதிகப்படியாக இந்த வர்க்கத்தில் சேர்ந்து மேற்கு ஐரோப்பா, வட அமெரிக்கா மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவில் காணப்படும் மக்களின் வாழ்கைமுறையை ஒத்து வாழ்கின்றனர். நடுத்தர வர்க்க உறுப்பினர்கள் உலகின் சந்தையோடு பெரிய அளவிற்கு தங்களை வெளிப்படுத்திக்கொள்ள வெளிநாட்டிலேயே படித்துவி்ட்டு பணிபுரிகின்றனர்.

இந்திய சந்ததியைச் சேர்ந்த ஆசியர்கள், தங்களுடைய சொந்த பண்பாடு, பாரம்பரியம், மொழிகள் மற்றும் சமய நம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றை கிறிஸ்துவ, இந்து அல்லது சன்னி முஸ்லிமாக இருப்பது மற்றும் இந்தி, தெலுங்கு, தமிழ் அல்லது குஜராத்தி போன்றவற்றை மிகக் குறைவாகப் பேசி இந்திய மொழிகளை தக்கவைத்திருப்பது, ஆகியவற்றின்மூலம் தக்கவைத்துக்கொண்டும், பெரும்பான்மை இந்தியர்கள் தங்களுடைய தாய்மொழியை புரிந்துகொள்ளும் திறனுள்ளவர்களாகவும் வாழ்கின்றனர். முதல் இந்தியர்கள் கரும்புத் தோட்டங்களில் வேலைசெய்வதற்காக நடாலில் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களாக புகழ்பெற்ற ட்ருரோ கப்பலில் வந்தவர்களாவர். தென்னாப்பிரிக்காவில் மிகக் குறைவான சீன சமூகம் இருக்கிறது, இருப்பினும் இதனுடைய எண்ணிக்கை சீனக் குடியரசிலிருந்து வந்க புலம்பெயர்வாளர்களின் காரணமாக அதிகரித்திருக்கிறது.

தென்னாப்பிரிக்கா சாரணர் இயக்கத்திலும் பெரும் தாக்கம் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது, 1890 ஆம் ஆண்டில் ராணுவ அதிகாரியாக ராபர்ட் பேடன்-பவல் (சாரண நிறுவனர்) இருந்தபோது ஏற்பட்ட அனுபவங்களைக் கொண்டு பல பாரம்பரிய விழாக்கள் நடத்தப்படுகின்றன. தென்னாப்பிரி்க்க சாரணர் கூட்டமைப்பு தென்னாப்பிரிக்காவில் உள்ள அனைத்து இன மக்களுக்கும் தனது கதவுகளைத் திறந்த முதல் இளைஞர் அமைப்புக்களுள் ஒன்றாகும். இது 1977 ஆம் ஆண்டு ஜுலை 2 ஆம் ஆண்டில் "குவோ வாதிஸ்" எனப்படும் மாநாட்டில் நடைபெற்றது.

அரசாங்கமும் அரசியலும்
சமுதாயமும் கலாச்சாரமும்
இசை
கல்வி