நவம்பர் 29, 1945 இல், நாடுகடத்தப்பட்ட நிலையிலேயே இருந்த மன்னர் இரண்டாம் பீட்டர் யூகோஸ்லாவியாவின் அங்க சபையினால் ராஜினாமாவுக்கு வலியுறுத்தப்பட்டார். இருப்பினும், அவர் ராஜினாமா செய்ய ஒப்புக்கொள்ளவில்லை.

ஜனவரி 31, 1946 இல், சோவியத் யூனியனை மாதிரியாகக் கொண்டமைக்கப்பட்ட புதிய ஃபெடரல் பீப்புல்'ஸ் ரிப்பப்ளிக் ஆஃப் யூகோஸ்லாவிய அரசியலமைப்பு, ஆறு மக்கள் குடியரசுகளையும் ஒரு சுயாட்சி மாகாணத்தையும் சுயாட்சி மாவட்டம் ஒன்றையும் உருவாக்கியது. அவை SR செர்பியாவின் பகுதியாக இருந்தவையாகும். ஃபெடரல் தலைநகரம் பெல்க்ரேடாக இருந்தது. குடியரசுகள் மற்றும் மாகாணங்கள் (அகரவரிசசப்படி):

1947 இல் யூகோஸ்லாவியா மற்றும் பல்கேரியாவுக்கிடையிலான பேச்சுவார்த்தைகள் ப்லெட் ஒப்பந்தத்திற்கு வழிவகுத்தன. பல்கேரியாவை யூகோஸ்லாவியாவில் சேர்த்துக்கொள்வது அல்லது இரண்டு தனித்த நாடுகளின் புதிய ஒருங்கிணைப்பை உருவாக்குவதே அந்தப் பேச்சுவார்த்தைகளின் நோக்கமாகும். ஸ்டாலினின் தலையீட்டுக்குப் பிறகு இந்த ஒப்பந்தம் நிறைவேறாமல் போனது.

அனைத்து நாடுகளும் தேசியங்களும் சம உரிமை கொண்டுள்ளன என்னும் விதத்திலான கருத்தின் படி, யூகோஸ்லாவியா நாடுகள் மற்றும் தேசியங்களின் (தேசிய சிறுபான்மைகள்) குறித்த சிக்கல்களைத் தீர்த்தது. குடியரசுகளின் கொடிகள் சிவப்பு மற்றும்/அல்லது ஸ்லேவிக் மூவண்ணத்தைக் கொண்டிருந்தன, அவற்றில் நடுவில் அல்லது காண்டனில் ஒரு சிவப்பு நட்சத்திரம் அமைந்திருத்தது.

1974 இல் வோஜ்வோடினா மற்றும் கொசோவா-மெட்டோஹிஜா ஆகிய இரண்டு மாகாணங்கள் () மற்றும் போஸ்னியா மற்றும் ஹெர்ஜிகோவினா மற்றும் மாண்டிநீக்ரோ குடியரசுகள் ஆகியவற்றுக்கு பெரும் சுதந்திரம் வழங்கப்பட்டது. அந்த சுதந்திரம் பின்வரும் மாற்றங்களைக் கொணருமளவுக்கு இருந்தது, அல்பேனியன் மற்றும் ஹங்கேரியன் ஆகிய மொழிகள் தேசிய அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட சிறுபான்மை மொழிகளாக மாறியது, மேலும் போஸ்னியா மற்றும் மாண்டிநீக்ரோவின் செர்போ-குரோட் மொழி உள்ளூர் மக்களின் பேச்சை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு வடிவத்திற்கு மாற்றப்பட்டது, ஆனால் அவை ஜாகர்ப் மற்றும் பெல்க்ரேடின் தரத்துக்கு மாற்றப்படவில்லை. ஸ்லோவேனியாவில் ஹங்கேரியன்களும் இத்தலியர்களுமே அங்கீகரிக்கப்பட்ட சிறுபான்மையினராவர்.

வோஜ்வோடினா மற்றும் கொசோவா-மெட்டோஹிஜியா ஆகியவை செர்பியக் குடியரசின் ஒரு பகுதியாயின, ஆனால் அந்த மாகாணங்கள் ஃபெடரேஷனின் ஒரு பகுதிக்கும் பங்களித்தன, இதனால் மத்திய செர்பியாவுக்கு தனக்கென சட்டசபை இல்லாமல், அதன் மாகாணங்களைப் பிரநிதித்துவப்படுத்துவதற்கான ஒரு கூட்டு சபையையே கொண்டிருந்ததைப் போன்ற ஒரு சூழ்நிலை உண்டானது. இந்நாடு சோவியத்துகளிலிருந்து 1948 (ஒப்பீடு காமின்ஃபார்ம் மற்றும் இன்ஃபோம்பிரோ) இல் மிகத் தொலைவாக்கப்பட்டது, மேலும் ஜோசிப் ப்ராஸ் டிட்டோவின் உறுதியான அரசியல் தலைமையில் சோஷலிசத்தை நோக்கிய பாதையைக் கட்டமைக்கத் தொடங்கியது. இது கிழக்கு கூட்டு நாடுகள் மற்றும் வட அத்திலாந்திய ஒப்பந்த அமைப்பு நாடுகள் மற்றும் பிற நாடுகளையும் விமர்சித்தது, 1961 இல் ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை நடத்தின, அது கலைக்கப்படும் வரை அதுவே நாட்டின் அதிகாரப்பூர்வ ஈடுபாடுகளைத் தக்கவைத்தது.

யூகோஸ்லாவியா மீதான படையெடுப்புகள்
SFR யூகோஸ்லாவியா
அரசாங்கம்
1930களில் யூகோஸ்லாவியா