டிஎஸ்எம்-IV கூற்றின்படி, மனத் தளர்ச்சியின் காரணம், "பொருளால் தூண்டப்படும் மனநிலை இடையூறு" என்று அறியப்படும், பொருளின் தவறான பயன்பாடு அல்லது அதற்குண்டான ஏதேனும் எதிரிடைப் பின்விளைவு ஆகியவற்றால் உருவாகும் ஒரு நோய்க்குறித் தொகுதியாக, அதாவது "ஒரு பொருளின் நேரடியான விளைவாக", இருக்கும் பட்சத்தில், மனத் தளர்ச்சிச் சீர்குலைவுக்கான நோய் கண்டறிதலை மேற்கொள்ள இயலாது. குடிப்பழக்கம் அல்லது அளவுக்கு அதிகமாக மது அருந்துதல் ஆகியவை பெரும் மனத் தளர்ச்சி உருவாவதற்கான ஆபத்தை அதிகரிக்கின்றன. மதுவைப் போலவே, பென்சோடியாசெப்பைன் என்னும் வேதிப் பொருளும் மைய நரம்பு மண்டல அடக்கியாகும். இந்த வகை மருந்துகள் உறக்கமின்மை, மனக் கலக்கம் மற்றும் தசைப் பிடிப்பு ஆகியவற்றிற்குப் பொதுவாகப் பயன்படுகின்றன. மதுவைப் போலவே இந்த வேதிப்பொருளும் பெரும் மனத் தளர்ச்சி விளையும் ஆபத்தை அதிகரிப்பதாகும். இவை, செரட்டோனின் மற்றும் நோர்பைன்ஃபெரின் ஆகியவற்றின் அளவுகளைக் குறைக்கும் நரம்பியவேதியியல் விளைவினால் இந்த அதிகரித்த ஆபத்து உண்டாவதாகக் கூறலாம்.
பென்சோடியாசெப்பைன் மருந்தின் நாள்பட்ட பயன்பாடு மனத் தளர்ச்சியை உருவாக்கலாம் அல்லது மோசமாக்கலாம், அல்லது, மனத் தளர்ச்சி நீட்டித்த விலகல் அறிகுறிகளின் ஒரு பகுதியாகவும் அது இருக்கலாம்.

உளவியல் ரீதியானவை
டிஎஸ்எம்-IV-டிஆர் மற்றும் ஐசிடி-10 தகுதி நிலைகள்
உடல் ரீதியான பிற சிகிச்சைகள்
மருந்து மற்றும் மதுவின் பயன்பாடு