உண்மையில் ஹோஸ்ட் கணிப்பொறிக்கான ஃபயர்ஒயர் இணைப்பு பாடல்களை புதுப்பிக்க அல்லது பேட்டரியை ரீசார்ஜ் செய்ய பயன்படுத்தப்பட்டது. முதல் நான்கு தலைமுறைகளோடு சேர்க்கப்பட்ட பவர் அடாப்டர்களோடு பேட்டரி சார்ஜ் செய்யப்படுவதாக இருந்தது. மூன்றாவது தலைமுறையானது ஃபயர்வேர் அல்லது யுஎஸ்பி இணைப்பிற்கு அனுமதிக்கும் 30-பின் டாக் கனெக்டரோடு தொடங்கியது. ஆப்பிள் மெஷின்கள் அல்லாதவற்றோடு இது சிறந்த இணைப்பை வழங்கியது என்பதுடன் அவற்றில் பெரும்பாலானவை அந்த நேரத்தில் ஃபயர்வேர் போர்ட்களை கொண்டிருக்கவில்லை. இருந்தபோதிலும் ஆப்பிள் ஃபயர்வருக்கு பதிலாக யுஎஸ்பியுடன் ஐபாடுகளை அனுப்பத் தொடங்கியது, இருப்பினும் பிந்தையது தனியாக கிடைக்கும்படி செய்யப்பட்டது. முதல் தலைமுறை ஐபாட் நானோ மற்றும் ஐந்தாவது தலைமுறை ஐபாட் கிளாசிக் வரை ஆப்பிள் செலவு குறைத்தல் மற்றும் வடிவமைப்பு காரணங்களுக்காக டேட்டா மாற்றத்திற்கு ஃபயர்வேர் பயன்படுத்துவதை தொடரவில்லை (இப்போதும் சாதனத்தை சார்ஜ் செய்ய ஃபயர்வேரைப் பயன்படுத்துவதை அனுமதிக்கிறது). இரண்டாம் தலைமுறை ஐபாட் டச் மற்றும் நான்காம் தலைமுறை ஐபாட் நானோ வரை ஃபயர்வேர் சார்ஜ் செய்யும் திறன் நீக்கப்பட்டிருந்தது. இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது தலைமுறை ஐபாட் ஷஃபிள் தலையணி ஜாக்காகவும் டாக்கிற்கான டேட்டா போர்ட்டாகவும் செயல்படும் ஒற்றை 3.5 மிமீ ஜாக்கை பயன்படுத்தியது.

டாக் கனெக்டரும் ஐபாடுகளின் இசை, வீடியோ மற்றும் புகைப்பட பின்னியக்கம் ஆகியவற்றை கூடுதலாக வழங்கும் துணைப்பொருட்களோடு இணைப்பதற்கு ஐபாடுகளை அனுமதித்தது. ஆப்பிள் தற்போது நிறுத்திவிட்ட ஐபாட் ஹை-ஃபி போன்ற சில துணைப்பொருட்களையும் விற்பனை செய்தது, ஆனால் பெரும்பாலானவை பெல்கின் மற்றும் கிரிஃபின் போன்ற மூன்றாவர்களால் தயாரிக்கப்பட்டவை. சில உதிரிபாகங்கள் தங்களது சொந்த இடைமுகப்பைப் பயன்படுத்தின மற்றவை ஐபாடின் சொந்த திரையையே பயன்படுத்தின. டாக் கனெக்டர் உரிமைதாரர் இடைமுகப்பு என்பதால், இடைமுகப்பை அமல்படுத்துவது ஆப்பிளுக்கான ராயல்டிகளை வழங்கவேண்டியிருந்தது.

தொடர்புத்திறன்
வரலாறு
சமூக தனிமைப்படுத்தல்
வன்பொருள்