ஆங்கிலேயர் காலத்தில் முறையான பள்ளிப்படிப்பைத் துவக்கி அது வளர்வதற்கு முன்பு தமிழகத்தில் திண்ணைப் பள்ளிக்கூடங்கள் வழியாகவே தமிழ் கற்பிக்கப்பட்டது. மேற்கொண்டு தமிழை ஆழமாக படிக்கவேண்டுமானால் கவிராயர்களிடம் மாணாக்கராக சேர்ந்தே கற்கவேண்டி இருந்தது. தமிழ்நாட்டுக்கு முறையான பள்ளிப் படிப்பானது 1831இல் ஆங்கிலேயர் காலத்தில் அறிமுகமானது. அப்போது பள்ளியில் தமிழ் கற்பிக்க தேவைப்பட்ட ஆசிரியர்களை கவிராயர்கள் அளிக்கும் சான்றைக் கொண்டு நியமிக்கப்பட்டனர். காரணம் தமிழைக் கற்பிக்க முறையான கல்லூரிப் படிப்பும், கல்லூரி சான்றுகளும் இல்லாத நிலையே ஆகும்.

மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கம் 1901 செப்டம்பர் 14 இல் துவக்கப்பட்டபிறகு தமிழ்ப் புலவருக்கான பண்டித‍த் தேர்வை அது முதலில் தொடங்கியது. இதில் "பிரவேசம்", "பாலபண்டிதம்", "பண்டிதம்" என்னும் மூன்று தேர்வுகள் நடத்தப்பட்டு பட்டங்கள் வழங்கப்பட்டன. இதற்கடுத்து திருநெல்வேலியில் தொடங்கப்பட்ட தென்னிந்தியத் தமிழ்ச் சங்கம் தமிழ்ப்புலவர் தேர்வை நடத்தத் தொடங்கியது. இந்த சங்கம் "சங்க நூற் சிறப்புப் புலவர்", "கப்பியச் சிறப்புப் புலவர்", "சமய நூற் சிறப்புப் புலவர்", "நீதி நூற் சிறப்புப் புலவர்" என்னும் நான்குவகை சிறப்புப்புலவர் தேர்வுகள் நடத்தப்பட்டன. இந்த இரண்டு இடங்களிலும் தேர்வுக்கு வருபவர்கள் நூல்பட்டியலைப் பெற்று அவர்களின் சொந்த முயற்சியில் படிக்கவேண்டிய சூழல் நிலவியது. இவை கல்லூரி, வகுப்பறை போன்ற ஏற்பாடுகளைச் சொய்துகொள்ளாமல் தேர்ச்சியை மதிப்பிட்டு பட்டம் தரும் பணியை மட்டும் செய்தன. இதனால் இவை நடத்திய தேர்வுகளும் தந்த பட்டங்களும் பல்கலைக்கழக ஏற்பு பெறாதவையாக இருந்தன. 
வரலாறு
கலப்புப்பாடம்
தனித்தமிழ்க் கல்வி
தமிழ்ச் சங்கங்களின் முயற்சிகள்