20-ம் நூற்றாண்டிற்கு முன்பு, ‘குழந்தைகள் பெரும்பாலும் பிறக்கும் போதுள்ள திறமைகளை வளா்த்துக்கொள்கிறாா்கள்’, என்று நம்பப்பட்டாலும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுத் துவக்கத்தில் குழந்தைகள் வளா்ச்சி பெரும்பாலும் சூழ்நிலையை ஒட்டியே அமையும் என்னும் கருத்து கையோங்கி வந்தது. லாக்கேவின் கருத்தான குழந்தைகள் கற்றுக் கொள்வதும் அவா்களின் நடத்தையையும் அவர்களுடைய அனுபவத்தின்பாற்பட்டது என்பதை, முதன்முதலாக ஏற்றுக்கொண்ட அறிஞா் வாட்சன் ஆவாா்.

இவா் வகுத்த கொள்கை ‘நடவடிக்கை கொள்கை’ எனப்பட்டது. இவா் உளவியல் பூா்வமாக உடல் எவ்வாறு இயங்குகிறது என்பதையும், மனம் எவ்வாறு இயங்குகிறது குறிப்பாக “உணா்வு” அடிப்படையில் பல கருத்துக்கள் சோ்ந்து எண்ணங்களாக எப்படி உருவகம் அடைகிறது என்பதையும் ஆராய்ந்தாா். இவா் ஆராயப்படும் நபா்களை நன்கு எண்ணிப் பார்க்க வைத்து “சுயபாிசோதனை” மூலம் ஆராய்ந்து கருத்துக்களைக் கேட்டறிந்தாா். ஆனால் இம்முறை உகந்ததாக இல்லை என்பதை முடிவுசெய்து மற்ற சமூகவியல் பாடங்களைப் போல உளவியலும் அறிவு பூா்வமாக ஆராய்ச்சி மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று விளைந்தாா். இவருக்கு மிருகங்களின் உளவியலில் இருந்த ஆா்வம் காரணமாக மற்ற உயிரனங்களின் ஆராய்ச்சிக்குப் பொருந்தாத முறைகளை நிராகாித்தாா்.

இதுபோன்ற ஆராய்ச்சிகள் புரட்சிகரமானதாக இருந்தாலும் வாட்சன் அவா்களுடைய வாதத்திறமையால் உளவியலில் ‘நடவடிக்கைக் கொள்கை’ முக்கியத்துவம் பெற்றது. ஒருவருடைய நடத்தை என்பது “உருவாக்கப்படுவது” என்பதுதான் நடவடிக்கைக் கொள்கையின் அடிப்படை. ஒருநபா் தூண்டுதல் ஏற்படும்பொழுது அதற்கு ஏற்றவாறு நடவடிக்கைகளை அமைத்துக்கொள்ள தூண்டப்படுகிறாா். இவ்வாறு அடிக்கடி நடைபெறும் பொழுது தூண்டுதலுக்கும் நடவடிக்கைகளுக்கும் தொடா்பு எற்பட்டுவிடுகிறது. இதனடிப்படையில் மனித நடத்தைக்கு மாற்றங்களைத் தூண்டுதல் மூலம் கொண்டு வர இயலும் என்று நம்பினாா். இதனை ‘சீரமைக்கப்பட்ட தூண்டுதல் முறை’ (Conditioned Reflex Method) என்று கூறப்படுகிறது.

சிக்கலான மனித நடத்தையை புாிந்துகொள்ள அது எவ்வாறு சீரமைக்கப்படுகிறது என்பதை முதலில் புாிந்து கொள்ள வேண்டும். ஒரு குழந்தை தானாக முதலில் எழுப்பும் ஒலிகள் பின்பு பொருட்களையும், நிகழ்வுகளையும் கையாளும் பொழுது சீரமைக்கப்பட்டு மொழியாக உருவெடுக்கிறது. மொழித்திறன் வளர வளர அது நுண்ணிய வடிவம் பெற்று எண்ணம், யோசனை போன்ற வடிவங்களையும் பெறுகிறது. ஆதலால் உளவியலாளா்கள் இந்த சீரமைப்பு நடைமுறையை ஆராயவேண்டும். இதனடிப்படையில் குழந்தைகளின் நடத்தையை ஆய்வுக்குட்படுத்த வேண்டும். இதன் மூலம் சிக்கலான நடத்தைகளைக் கூட புாிந்து கொள்ள முடியும் என்று வலியுறுத்தினாா்.

வாட்சன், மிகவும் தெளிவாக, குழந்தைகளின் வளா்ப்பு முறைதான் முக்கியம், குழந்தைகள் பிறக்கும் பொழுதே திறமையுடன் பிறக்கின்றன என்பதை விட வளா்ப்பு முறையின் மூலம் குழந்தைகளின் நடவடிக்கையில் பொிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்த முடியும் என்று வலியுறுத்தினாா். இதனால் அமொிக்காவில் பெற்றோா்களிடையே பொிய நம்பிக்கை ஏற்பட்டது. தம் குழந்தைகளையும் சிறந்த நபா்களாக, விளையாட்டு வீரா்களாக, மருத்துவா்களாக உருவாக்க முடியும் என்று நம்பினர்.

எரிக் எரிக்சன் (1902-1994)
ஜான் பி வாட்சன் (1878-1958)
லெவ் வியாகேட்ஸ்கை (1896-1934)
சிக்மண்ட் பிராய்டு (1856-1939)