1798 இல் பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் படைகள் சுவிட்சர்லாந்தைக் கைப்பற்றி, புதிய கூட்டாட்சி அரசியலமைப்பைத் திணித்தன. இதனால் நாட்டில் அரசாங்கம் கூட்டாட்சிது மேலும் மண்டலங்கள் நடைமுறை ஒழிக்கப்பட்டது மேலும் முல்ஹாசென் மற்றும் வெல்டெல்லினா பள்ளத்தாக்குகள் சுவிட்சர்லாந்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்டன. ஹெல்வெட்டிக் குடியரசு என அழைக்கப்பட்ட புதிய ஆட்சிமுறை அதிகம் பிரபலமாக இருந்திருக்கவில்லை. இது அந்நியப்படைகளின் படையெடுப்பின் மூலம் உருவாக்கப்பட்டது, மேலும் நூற்றாண்டுகளாக இருந்த பாரம்பரியம் அழிவதற்கு காரணமானது, பின்னர் சுவிட்சர்லாந்து வெறும் செயற்கையான பிரெஞ்சு நாடாக ஆக்கப்பட்டது. 1798 செப்டம்பரில் எழுந்த நிட்வால்டன் கிளர்ச்சியை பிரெஞ்சு படை கடுமையாக அடக்கியது, ஃப்ரெஞ்சுப் படையின் அடக்குமுறை ஆட்சிக்கும் அந்தப் மக்களிடையே படையெடுப்புக்கு இருந்த எதிர்ப்புக்கும் எடுத்துக்காட்டாகும்.

ஃப்ரான்ஸ் மற்றும் அதன் எதிரிகளிடையே போர் வெடித்த போது, ரஷ்ய மற்றும் ஆஸ்திரிய படைகள் சுவிட்சர்லாந்துக்குள் நுழைந்தன. சுவிஸ் மக்கள், ஹெல்வெட்டிக் குடியரசின் கீழ், பிரெஞ்சிற்காக போரிடுவதற்கு மறுத்துவிட்டனர். 1803 இல் பாரிஸில் நெப்போலியன் இரு தரப்பிலும் முன்னனி சுவிஸ் அரசியல் தலைவர்களுக்கு ஒரு மாநாட்டை ஏற்பாடு செய்திருந்தார். அதன் விளைவாக சமரச நடவடிக்கை ஏற்பட்டது இதனால் சுவிஸ் சுய ஆட்சியுரிமை பெரிதும் புணரமைக்கப்பட்டது மேலும் 19 மண்டலங்கள் ஒருங்கமைந்த கூட்டமைப்பு உருவானது. அதிலிருந்து, சுவிஸ் அரசியல் பெரும்பாலும் மத்திய அரசின் உதவியுடன் மண்டலங்களின் மரபு சார் தனியாட்சி என்ற சமநிலைக்கே முக்கியத்துவம் வழங்கியது.

1815 இல் நடைபெற்ற வியன்னா மாநாடு, சுவிஸ் சார்பின்மையை முழுமையாக மீண்டும் நிறுவியது, மேலும் ஐரோப்பிய சக்திகள் சுவிஸ் நடுநிலைத் தன்மையை நிரந்தரமாக அங்கீகரிக்க ஒப்புக்கொண்டன. சுவிஸ் போர்ப்படைகள் அயல்நாட்டு அரசாங்கங்களுக்கு 1860 இல்சையிஜ் ஆஃப் கெய்டா வில் அவர்கள் போரிட்ட அந்தக் காலம் வரை சேவை வழங்க அனுமதிக்கப்பட்டன. வாலெய்ஸ், நியூசாடெல் மற்றும் ஜெனீவா போன்ற மண்டலங்களின் ஒப்புதலுடன் சுவிட்சர்லாந்தின் நிலப்பகுதியை அதிகரிக்கவும் ஒப்பந்தம் அனுமதித்தது. அதிலிருந்து, சுவிட்சர்லாந்தின் எல்லைகள் இதுவரை மாற்றப்படவில்லை.

மண்டலங்கள்
நேரடி மக்களாட்சி
மதம்
நெப்போலியன் காலம்