1753 ஆம் ஆண்டில் முகலாய பேரரசின் பிரதம அமைச்சரான அவரது தந்தை சப்தர்ஜங் இறந்த பிறகு, முகலாய பேரரசர் அகமது ஷா பகதூர் அவர்களால் அடுத்த நவாபாக சுஜா-உத்-தௌலா அங்கீகரிக்கப்பட்டார். 

சுஜா-உத்-தௌலா மராத்தியப் பேரரசின் மராத்தா கூட்டாளியான இமாத்-உல்-முல்கை வெறுத்தார். அதன் ஆட்சி சிக்கந்தராபாத் போருக்குப் பிறகு சதாசிவராவ் பாவின் ஆதரவுடன் உருவானது. இமாத்-உல்-முல்க், அகமது ஷா பகதூரை கண்மூடித்தனமாக எதிர்த்தார். பின்னர் இரண்டாம் ஆக்கிர் என்பவரை முகலாய ஏகாதிபத்திய சிம்மாசனத்தில் அமர்த்தினார். இரண்டாம் அலம்கீர் மற்றும் அவரது மகன் இளவரசர் அலி கௌகர் ஆகியோர் பெரும்பாலும் இமாத்-உல்-முல்க்கால் துன்புறுத்தப்பட்டனர், ஏனெனில் அவர்கள் அகமது ஷா துரானியுடனான அமைதியான நிபந்தனைகளை கைவிட மறுத்தனர். மேலும் அவர்கள் மராத்தியர்களுடனான உறவின் காரணமாக இமாத்-உல்-முல்கின் பதவி விலகலைக் கோரினர். . 

முகலாய பேரரசின் பிரதம அமைச்சர்
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
அயோத்தியின் நவாப்
இறப்பு மற்றும் அடக்கம்