1591 ஆம் ஆண்டில், முகலாயப் பேரரசர் அக்பர் நான்கு தக்காண சுல்தான்களையும் தனது மேலாதிக்கத்தை ஒப்புக் கொள்ளுமாறு கேட்டுக் கொண்டார். அனைத்து சுல்தான்களும் இந்த இணக்கத்தைத் தவிர்த்தனர். அக்பரின் தூதர்கள் 1593இல் தலைநகர் திரும்பினர். 1595 ஆம் ஆண்டில், அகமத்நகர் சுல்தானகத்தின் ஆட்சியாளரான இப்ராஹிம் நிஜாம் ஷா, அகமத்நகரில் இருந்து 40 மைல் தொலைவில் நடந்த கடுமையான போரில் கொல்லப்பட்டார். அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு, சில பிரபுக்கள் அவரது சிறு வயது மகன் பகதூர் ஷாவை சாந்த் பீபியின் (அவரது தந்தையின் அத்தை) ஆட்சியின் கீழ் மன்னராக அறிவிக்கப்பட வேண்டும் என்று நினைத்தனர்.   1595 நவம்பரில் அகமதுநகர் முகலாயர்களால் படையெடுக்கப்பட்டது. அகமதுநகரில் சாந்த் பிபி தலைமை வகித்து அகமதுநகர் கோட்டையை வெற்றிகரமாக பாதுகாத்தார்.   முற்றுகை கடுமையானது. சாந்த் பீபியின் படைகள் பஞ்சத்தால் பாதிக்கப்பட்டன. 1596 ஆம் ஆண்டில், பின்வாங்கிய சாந்த் பிபி தனது மருமகன்களான பிஜாப்பூரைச் சேர்ந்த இரண்டாம் இப்ராஹிம் ஆதில் ஷா மற்றும் கோல்கொண்டாவைச் சேர்ந்த முஹம்மது குலி குதுப் ஷா ஆகியோருக்கு முகலாயப் படைகளுக்கு எதிராக ஒன்றுபடுமாறு கேட்டுக்கொண்டார். 

சந்த் பிபி மீண்டும் கோட்டையை பாதுகாத்தார். இருப்பினும், அவரால் திறமையான ஒரு எதிர்ப்பைக் ஏற்படுத்த முடியவில்லை. சமாதானம் செய்து கொள்ள முடிவெடுத்து பேச்சுவார்த்தை நடத்த முடிவு செய்தார். இதனால் கோபடைந்த தனது சொந்த துருப்புக்களில் ஒரு கும்பலால் கொல்லப்பட்டார். அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு, நான்கு மாத முற்றுகைக்குப் பின்னர், அகமதுநகர் முகலாய படைகளால் கைப்பற்றப்பட்டது. 

பிஜப்பூர் சுல்தானகம்
அகமதுநகர் சுல்தானேட்
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
சாந்த் பிபி கா மகால்