19 ஆம் நூற்றாண்டிற்கு முன் ஒலி மற்றும் அதன் இசை வடிவம் குறித்துப் பயில்வது சுருதி மற்றும் குரலோசை குறித்த கணக்கு வடிவிலான உருப்படிவம் ( Mathematical modelling )குறித்தே இருந்தது. கிருத்து பிறப்பதற்கு ஆறு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே கிரேக்க அறிஞர் பித்தாகோரசு இது பற்றி ஆய்வு செய்திருந்ததைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார். அனெக்சாகொரசு ( Anaxagoras ), போயிதிசு (Boethius), போன்ற கோட்பாட்டு அறிஞர்கள் (Theorists) ஒலியும் அதன் இசை வடிவமும் முழுவதுமாக உடல் சார்ந்த நிலைப் பாட்டிலேயே அணுக முடியும் என்ற கருத்தைக் கூறி வந்தனர். அர்ச்டொசெனசு (Aristoxenus )என்னும் அறிஞர் இதற்கு மாற்றாக , தற்கால இசை உளவியலுக்கு ஒரு முன்னோடியாக இசை, புலன் காணல் (perception) மூலமாகவும் , இதன் காரணமாக எழும் நினைவுகள் மூலமாகவும் அறியலாம் என்னும் கோட்பாட்டை வகுத்தார். இருந்தாலும் இடைக்காலம் மற்றும் மறுமலர்ச்சிக் காலங்களில் இசை உளவியல் பிதாகோரசு வகுத்த வழியின்படி வானவியல், வடிவியல் (Geometry), கணக்கு (Arithmetic) மற்றும் இசை என்னும் நான்கு வகைக்கண்ணோட்டங்களின் மூலமே அறியப்பட்டு வந்தது.

மருத்துவப்பயன்பாடு
அறிமுகம்
வரலாறு
தற்காலம்