Bazı mevcut öğretmenler eğitim işgücünü terk ediyor olsa bile – ya da en azından, bunu göz önünde bulundurarak-oldukça müstakbel öğretmenler Diğer kariyer yollarını seçiyor, şu anda yeterli öğretmenin olmadığı ya da gelecekte kıtlığı telafi edecek beklentilerin olmadığı endişe verici bir manzara yaratıyor.
Bu kısmen pandemi bir sonucudur, ancak aynı zamanda bir meslek olarak öğretmenliğin çekiciliğinde yıllarca süren düşüşün sonucudur. Ve en azından kısa vadede, kıtlığı gidermek için çok sayıda çaba sarf edilmektedir.
Pittsburgh merkezli yeni bir çaba, mevcut eğitimci işgücünü canlandırmayı ve aynı zamanda hevesli nihai eğitimcilerden oluşan bir boru hattı inşa etmeyi amaçlıyor. Ve bu durumda, çalışma özellikle siyah eğitimcilere, şimdiki zamana ve geleceğe odaklanmıştır.
Genius, Joy and Love: A Focus on Black Students adlı girişim, Pittsburgh Üniversitesi Eğitim Fakültesi dekanı Valerie Kinloch’un beyni. Ve açılış grubu bu yazın başlarında, 4 Ağustos’ta tamamlandı.
Dört haftalık yaz akademisi, başta Pittsburgh Devlet Okulları’ndan (PPS) olmak üzere yükselen lise son sınıf öğrencileri ve yeni gelen üniversite birinci sınıf öğrencilerinin bir kombinasyonu olan 14 öğrenciyi bir araya getirerek, öğretmen olma fikri etrafında onları harekete geçirdi ve onlara üniversitenin deneyimlediklerinin önizlemesini yaptı. gibi olacak.
Kinloch, “Niyetim, daha fazla öğrenciyi eğitimi – ve öğretmeyi – bir kariyer yolu ve yaşam boyu meslek olarak görmeleri için teşvik etmenin ve motive etmenin yollarını bulmak için özellikle PPS olmak üzere okul bölgeleriyle gerçekten çalışmaktı” diye açıklıyor.
Geleceğin öğretmen işgücü üzerinde de etkisi olan Kinloch’a göre, şu anda Pennsylvania’daki K-12 öğretmenlerinin yalnızca yüzde 4’ü Siyah olarak tanımlanıyor.
“Öğrencilerimiz, ırklarını yansıtan en az bir öğretmen görmezlerse, bunun girmeleri gereken bir meslek olup olmadığını merak etmeye başlıyorlar” diyor. “Eyalet genelinde daha fazlasının yapılması gerekiyor.”
Gerçekten de, bu fikir desteklenen bir fikirdir. Yeniden ve Yeniden araştırma ile: Siyah öğrenciler – ve özellikle Siyah erkekler – en az bir Siyah öğretmenin yetişmesinden daha yüksek üniversiteye kayıt oranları da dahil olmak üzere sayısız faydalar yaşarlar.
Öğrencileri Öğretmen Olmaları İçin İlham Etmek
Taliah Baldwin’in okul kariyeri boyunca en az üç Siyah öğretmeni oldu ve şimdi de öğretmen olmak istemesinin bir nedeni de bu, diyor.
Bu hafta, Baldwin Greensburg’daki Pittsburgh Üniversitesi’ndeki yurduna yerleşmekle meşgul ve burada üniversitenin birinci yılına başlayacak. Erken çocukluk eğitimi okuyor.
18 yaşındaki Baldwin, üniversiteden önceki son haftalarının bir kısmını öğrenci yaz akademisine katılarak geçirdi. Bir süredir öğretmen olmak istediğini biliyordu – Baldwin, eğitimde bir yol izlemekle ilgilenen öğrenciler için bir öğretim mıknatısı programı olan bir PPS okulu olan Brashear Lisesi’nden mezun oldu. Ama Deha, Sevinç ve Sevgi programı farklıydı, özellikle onun gibi Siyah öğrencilere yönelikti.
Yaz programına katılan diğer öğrenciler gibi Baldwin de Pittsburgh Sözü’nün sahibidir. Gelişen Renk Eğitimcileri (AEC) bursu, önümüzdeki yedi yıl içinde PPS’ye daha fazla Siyah öğretmen getirmeyi hedefliyor. AEC bursu, öğretmenlik sertifikalarını almakta olan ve üniversite mezuniyetlerinden sonra en az beş yıl boyunca PPS’de ders vermeyi kabul eden seçkin PPS öğrencileri için üniversitenin tam maliyetini kapsar. Dahi, Sevinç ve Sevgi, eğitime ilgi duyduğunu ifade eden öğrencileri dahil ederek ve onları üniversitenin akademik hızına ve titizliğine hazırlayarak bu burs programını tamamlamayı amaçlamaktadır.
Dört hafta boyunca, o ve bir düzine kadar akranı, konuk konuşmacılardan haber aldı, bölgedeki okullara ve müzelere saha gezilerine gitti ve haftalık meditasyonla yoga pratiğine katıldı.
Her sabah “Şiir” okurlardı.En Derin Korkumuz” Marianne Williamson tarafından başlayan, “En derin korkumuz yetersiz olmamız değil. En derin korkumuz, ölçülemeyecek kadar güçlü olmamızdır. …”
STEM, okuryazarlık ve ruh sağlığı hakkında bilgi edindiler. Kendi şiirlerini yazdılar ve akademik başarı ile sosyal-duygusal gelişim arasındaki noktaları birleştirdiler. Üniversite yerleşkelerini ziyaret ettiler. Üniversite başvuruları için makaleler yazarken yapmaları gereken bir şey olan kendi benzersiz hikayelerini anlatmaya çalıştılar. Bazı öğrenciler için baskı ve olumsuzluklarla dolu “okul” ile neredeyse sınırsız olan “eğitim” arasındaki farklardan bahsettiler.
Baldwin, kısmen gelen konuşmacılar ve öğrendiği dersler nedeniyle, aynı zamanda rol olarak gördüğü Kinloch ve April Warren-Grice gibi yetişkin liderlerle çevrili olduğu için programdan daha kendinden emin ve ilham verici bir şekilde ayrıldığını söylüyor. modeller.
Baldwin, “Orada bulunan herkesin üzerimde bir tür etkisi oldu” diyor. “Sessiz olanlar bile, söyleyecek harika şeyleri vardı. … Bittiğine hala inanamıyorum.”
Kinloch için programın özel bir gurur kaynağı, 14 öğrencinin yaklaşık yarısının erkek olmasıdır. Siyah öğretmenler eğitimde yeterince temsil edilmiyorsa, özellikle Siyah erkek öğretmenler böyledir.
Ancak Genius, Joy and Love proje koordinatörlerinden Warren-Grice, programı bu kadar ödüllendirici yapan şeyin sadece rakamlardan daha fazlası olduğunu belirtiyor.
Warren-Grice, “Ayrıca benim için göze çarpan şey, programın liderlerinin Siyah erkekler olmasıydı” diye hatırlıyor. “Bu genç adamların çoğu aslında odanın önünde ve ortasında oturuyordu ve tamamen nişanlıydılar. Çok şey paylaştılar. Vay canına gibiydi. Çünkü çoğu zaman okullarda gördüğünüz şey bu değil.”
Eğitimcileri ‘Kutunun Dışında Düşünmeye’ Teşvik Etmek
Öğrencilerin yaz akademisi başlarken, eğitimciler için bir enstitü olan Dahi, Sevinç ve Sevgi girişiminin diğer yarısı da, mevcut Siyah eğitimcilere ilk etapta neden bu işe girdiklerini hatırlatmak amacıyla başladı.
Warren-Grice, “Eğitimciler çoğu zaman kendilerini kısıtlanmış hissederler – standartlara göre öğretin, test ederek öğretin – ama gerçekten her yerde, her yerde öğrenebilirsiniz,” diyor Warren-Grice. “Eğitimcilere kalıpların dışında olma, hayal kurma ve düşünme izni verdi.”
Başka bir proje lideri olan Fatima Brunson, “gerçekten eğitimcileri ağdan çıkmak, durgunluğa karşı geri adım atmak, dönüşüme ihtiyaç duymak için desteklemekle ilgiliydi” diye ekliyor.
Eğitim enstitüsü, öğrencilerin dördüne kıyasla iki hafta sürdü ve iki grup Pittsburgh Çocuk Müzesi’nde en az bir gün birlikte geçirecek şekilde çakıştı.
Kinloch, birçok katılımcının bunu programın en güçlü bölümlerinden biri olarak kaydettiğini söylüyor.
“Öğrenciler, öğretmenlerin neyle boğuştuğunu duyabildiler ve öğretmenler, öğrencilerin öğretme ve öğrenme deneyimleri için ne istediklerini duyabildiler. Görülmek istiyorlar, duyulmak istiyorlar, farklı kitap türleri öğretilmek istiyorlar” diye açıklıyor Kinloch.
Kinloch, bu değişimlerin yanı sıra yerel bir charter okuluna ve Pitt’in kampüsünde bulunan bağımsız bir okula yapılan “saha gezileri”nin öğrencilere bir öğretmenlik kariyerinin zorluklarını daha iyi anlamalarını ve bunun ne kadar ödüllendirici olabileceğinin de tadına varmalarını sağladı, diye ekliyor Kinloch. .
“Birçoğu geri geldi [from the schools] ve ‘Zor olduğunu biliyoruz, öğretmenlerin ateş altında olduğunu biliyoruz ama bu küçük çocukları ve onlara benzediğimiz için bize nasıl tepki verdiklerini görüyor musunuz?’ dedi” diye hatırlıyor Kinloch. “Bu, ‘Bu zor iş – saldırılar, saldırılar ve halka açık anlatılar zor – ama pes edemeyiz’ diyebildikleri dönüm anıydı.”
Kinloch’un uzun yıllar boyunca her yıl yürütmeyi umduğu bir programın yalnızca ilk grubuydu. Ama şimdiden, dekan üzerinde kalıcı bir etki bıraktı.
“Ampulun öğrenciler için olduğu gibi öğretmenler için de söndüğünü görmek için mi? Bu beni umutlandırıyor” diyor. Eğitim fakültesi dekanı olarak “Yaklaşık altı yıllık burada bulunmamın en önemli anları bu iki program”.
Ve bu 14 öğrenci birkaç yıl içinde sınıf öğretmeni mi olacak? Kinloch, “Çoğunluğun yapacağını varsayıyorum. Hepsi de istiyor.”
Kaynak : https://www.edsurge.com/news/2022-09-01-to-build-a-pipeline-of-black-teachers-this-program-starts-recruiting-in-high-school