Divx teknolojisinin de önünü açan DeCSS, DVD filmlerin dosya yapısındaki film dosyalarının DVD disk üzerinden herhangi başka bir medyaya kopyalanabilmesine olanak tanıyor. DVD'nin birebir kopyasını yapmak için ayni kapasitede yazılabilir bir medyaya ihtiyaç duyulduğu için - ki şu anda piyasada birkaç kişisel DVD yazıcı var ama, hem yazıcı cihazlar, hem de yazılabilir DVD'ler kullanılamayacak kadar pahalı - burada mpeg ya da divx ;-) gibi bir sıkıştırma yöntemine ihtiyaç duyuluyor. Mpeg-2 sıkıştırma algoritması kullanılarak bugün bildiğimiz VCD formatı oluşturulabiliyor. Ama VCD'de hem görüntü hem de ses üzerinde oluşan kalite kaybı, gerçek sinemaseverlerin bu biçeme fazla rağbet göstermemesine sebep oluyor. Ancak divx ;-) sıkıştırma yöntemiyle çok daha az bir kalite kaybıyla 7 GB'lik bir filmi 650 MB'a (normal bir yazılabilir CD) sıkıştırabiliyor, bu sayede de filmleri normal CD'ler şeklinde kopyalayama ve arşivleme şansına sahip oluyoruz.
İşte bu şekilde DVD çoğaltabilme şansı tanıyan DeCSS'e ve geliştiricilerine karşi açilan davalar süredursun, iki haylaz amerikalı aynı işi yapan 7 satırlık bir program ortaya çıkarıveriyorlar. Üstelik bunu yayınlarken aslında DVD güvenliğini kıran bir program olarak değil de Amerikan dijital milenyum telif hareketi (DMCA: US Digital Millennium Copyright Act) hakkında verdikleri iki günlük bir kursun parçasi olarak lanse ediyorlar. Bu sayede teknik olarak bir suç işlemiş olmayabilirler. Ayrıca kod çoktan internette yayımlandiği için tüm dünyaya dağılmış durumda. Hatta bir üretici firma üzerinde kodun basılı oldugu t-shirt'ler basıp satmaya bile başlamış.
Bu olay da zaten alıp başını yürümüş olan divx ;-) hikayesini iyiden iyiye körükler gibi görünüyor.
DVD filmlerin kopyalanmasını engelleyen CSS (Content Scrambling System) algoritması uzun süre once dağıtıma sunulan DeCSS programcığından sonra, amerikali iki programcının geliştirdiği 7 satırlık bir perl script'i ile de kırılabiliyor. Keith Winstein ve Marc Horowitz tarafından geliştirilen script, milyonlarca dolar harcanarak geliştirilen algoritmaların aslında ne kadar zayıf olabileceğini gözler önüne seriyor.