ancak lawrence sonuna kadar kendini başkalarına tabi kılmaktan, yardımlaşmaktan, sınıfsal dayanışmadan aciz bir insan olarak kaldı. bir bireyci, her şeyi eleştiren, kerameti kendinden menkul, öfkeyle kendi kurtuluşunu arayan bir burjuva devrimcisi olarak kaldı. en önemlisi dışında tüm burjuva yanılsamalarından kurtuldu. sonuçta ne kendini ne de dünyayı olduğu gibi görebildi. olayların akışını bir burjuva trajedisi olarak görüyordu, buysa doğru olmakla beraber önemsizdir. onun kavrayamadığı esas önemli şey trajedinin aynı zamanda bir proleter rönesansı oluşudur.
bugün her yerde lawrence'ın bilinçli ya da bilinçsiz izleyicilerine rastlanabilir. - pasifistler, rahatlarına düşkün küçük hazcılar, vicdanlı cinsellikçiler, iyi niyetli liberaller, idealistler; tümü de olanaksız olanı yani çürüme ve felakete karşın bireysel istemin özgür eylemiyle kurtuluşu ararlar. geçici bir çözüm, anlık bir mutluluk bulabilirler belki, ama bence lawrence her ikisini de bulamamıştır.
caudwell - t.h lawrence