Başkan Obama 2009’da Yeni Enerji Ekonomisini tasarladığında, muhalefet bunu ülkeyi iflas ettirecek bir radikal bir şey olarak nitelendirmişti. Ancak 2005’ten bu yana Amerika Birleşik Devletleri, ekonomisi %28 büyürken, yıllık enerjiyle ilgili CO2 seviyelerini %14 oranında azalttı.
Kamu politikaları, temiz enerji alternatiflerine yatırımı teşvik ediyor. Bu arada halk değişimi talep ediyor.
2009 yılında, o zaman-Rep. Markey ve eski Kaliforniya Temsilcisi Henry Waxman, CO2 emisyonlarını azaltmak için bir üst sınır ve ticaret önlemini çözüm olarak belirtmişti. Ve iki yıl önce, Senatör Markey ve Temsilci Alexandria Ocasio-Cortez, Yeşil Yeni Anlaşma’yı tanıttı. Bu paket, yeşil elektriğe daha fazla yer açan rüzgar ve güneş teknolojilerine, elektrikli araçlara, enerji verimliliğine, toplu taşımaya ve akıllı şebekelere daha fazla yatırımı öngörüyordu.
Senatör Markey, “Kamu sektörünün öncülük etmesi gerekiyor” diyor. “Özel sektör devreye girecek. Doğru yaparsanız, sektör buna imza atacaktır. Teknolojiler var ve şirketler bu yatırım kararlarını daha uzun vadede verebilir. Bunu başarılı olabilecek bir şekilde çerçevelemeliyiz.” dedi.
Düşünün: 2009’da 2.000 megavat güneş enerjisi ve 25.000 megavat rüzgar enerjisi tüketimi vardı. Bugün 100.000 megavat güneş enerjisi ve 140.000 megavat rüzgar enerjisi mevcuttur. Bu arada elektrikli araçların çok hızlı artışı bekleniyor: BloombergNEF, 2025 yılına kadar tüm yeni arabaların %10’unun elektrikli olacağını tahmin ediyor. 2030 yılına kadar %28 ve 2040 yılına kadar %58 olacak.
Uluslararası Yenilenebilir Enerji Ajansı (IRENA), enerji geçişi hızlandırılırsa, dünya ekonomisinin önümüzdeki on yılda %2,4 büyüyeceğini söylüyor . Ajansın 1,5 santigrat derece patikası, 2050’de 122 milyon enerji ile ilgili istihdam öngörüyor, bu da bugünkü 58 milyonluk rakamın iki katından fazla. Bu hedefe ulaşmak için, küresel gayri safi yurtiçi hasılanın %5’ine eşit bir yıllık yatırımın gerekli olduğu söyleniyor. Bir Stanford Üniversitesi araştırması, bu dönüşümün faydalarının maliyetleri telafi edip geçeceğini söyleyerek genel olarak aynı fikirdedir. Azalan küresel ısınma ve daha az hava kirliliğinin yanı sıra istikrarlı enerji fiyatları ve yeni işlerden bahsediliyor.
IRENA Genel Direktörü Francesco La Camera, “Enerji dönüşümü ekonomik dönüşümü yönlendirecek. “ diyor.
Peki ya fosil yakıtlara dayanan devletler? OurEnergyPolicy’nin ev sahipliğinde yapılan ayrı bir tartışmada, DuPont’un eski CEO’su ve Bank of America ile Royal Dutch Shell’in eski başkanı Chad Holliday, iklim değişikliğinin insanlar üzerindeki etkisinin KOVID’in etkisini gölgede bırakma potansiyeline sahip olduğunu söyledi.
Holliday, “Endüstrinin düşman olduğunu düşünürsek ve onları vurmamız gerekirse, bu işe yaramaz” diyor. “Ne yapabileceğimizi ve nerede ortak olmamız gerektiği sorgulanmalıdır.”
Bu amaçla, Wood MacKenzie tarafından hazırlanan bir rapor , önümüzdeki beş yıl içinde 211 milyar doların açık deniz rüzgarına yatırılacağını söylüyor – bu, petrol ve gaz şirketleri için çok uygun bir şey. Bunun nedeni, türbinlerin yerleştirileceği suları derinlemesine biliyor olmalarıdır. Örneğin, Norveç’teki Equinor’un 2050 yılına kadar karbon yoğunluğunu yarı yarıya azaltma hedefi var. Böylece yenilenebilir enerjide ve özellikle açık deniz rüzgarında büyüyor: altı yılda 6.000 megawatt ve 15 yılda 16.000 megawatt. Bu arada, Royal Dutch Shell elektrikli araç şarj istasyonları inşa ediyor ve ExxonMobil Corp. emisyon azaltma teknolojilerine 10 milyar dolar yatırım yapıyor. Bu, karbon yakalamadan batarya teknolojisine ve ilerleyen yeşil hidrojene kadar her şeyi içeriyor.
Biden yönetimi, net sıfır ekonomiye geçişin 23 trilyon dolar değerinde küresel bir temiz enerji piyasası üreteceğini söylüyor. Amerika Birleşik Devletleri, birinci sınıf üniversiteleri, araştırma ve teknoloji laboratuvarları ile küresel bir lider olmak için iyi bir konumdadır. Hükümet, batarya enerji depolama, karbon yakalama ve ayırma, alternatif araçlar ve gelişmiş nükleer reaktörleri büyütmek için teknolojileri ilerletebilir.
Açık olmak gerekirse, net sıfır, küresel ekonominin temel unsuru olmaya devam edecek olan fosil yakıtların ortadan kaldırılması anlamına gelmez. Bu, emisyonları dengelemek anlamına gelir. Bu, kısmen, enerji verimliliğini kolaylaştırmak için akıllı şebekeler oluşturarak ve temiz hidrojeni elektrik jeneratörlerine ve yakıt istasyonlarına taşıyabilecek boru hatları inşa ederek yapılabilir.
Aynı sonuç, ülkenin kömür madencileri için de geçerlidir zira 2050’de 125.000 olan istihdam şimdi 50.000 civarındadır. Sierra Club, 2011’den bu yana 530 kömür santralinden en az 318’inin kapandığını söylüyor. American Electric Power, Duke Energy ve Southern Co. gibi en yoğun kömür kullanan kuruluşların bile bu santralleri inşa etme planları yok. Aslında, S&P Global Market Intelligence, 2050 yılına kadar her birinin net sıfır hedefleri olduğunu söylüyor.
Enerji dönüşümü kısıtlanamaz. Bu kamu politikasının, teknolojik ilerlemelerin ve tüketici talebinin bir işlevidir. Şimdi, hareketin ne kadar kamu finansmanı alacağı ve ulusun karbon azaltma çizelgelerine ulaşıp ulaşamayacağı sorusu gündeme geldi. Bu yüzyılda kaydedilen ilerleme, gelecek şeylerin habercisiyse, iyimser olmak için bir neden var diyebiliriz.
Kaynak: “Can We Stop Stressing Over The Green Energy Transition”, Forbes
İndirmek için tıklayın