50 yıllık ömrü hayatımda hatırladığım 40 Ramazan ayı vardır diye düşünüyorum.
Çocukluğumuzun ilk başlarında sahura kalkmak, oruç tutmak büyük bir hevesti. İftara vaktine kadar aç ve susuz durabilmek oldukça zordu.
Biraz büyümeye başlayınca iftar sonrasında teravih namazlarına gitme ritüeli eklenmişti yaşantıma, bir süre sonra teravih namazı diye çıkıp saatlerce uzuneşek, saklambaç oynama…
Birkaç sene sonrası atari salonları ve kıraathanelerde çayına, kahvesine okey oynama…
Gençlik yıllarımızda ise yanık (kağıt oyunu) ve okeyi parasına oynamaya başlamıştık bile. Önce Ramazan aylarında başlayan bu kumar dünyası daha sonraki yıllarda fırsat bulduğumuz her akşama yayılmaya başladı.
Öyle eften püften oyunlar da değil anlayacağınız, hatırı sayılır derecede yüksek miktarlarda olmaya başlamıştı.
Ve Ramazan ayına özel tombala ile tanışmış, 30 gün akşam sahura kadar tombala oynamaya başlamıştık. Jandarma veya polis basmadığı sürece tabii ki…
Sahura vaktine kadar ya tombala oynuyor ya da baskın yiyip jandarma karakolunda ifade veriyorduk. Eğlenceli ve güzel yıllardı diyebilirim. Oyun oynanırken dağıtılan poğaça ve çayların tadı halen damağımdadır. Aynı ortamlarda, aynı oyunlar tekrar oynanabilse kaçırmaz ve yerimi hemen alırdım.
Son yıllarda bu tür oyunlara ve kumara hevesim kalmadı. Sadece benim de değil, etrafıma baktığımda çoğu arkadaşlarımın bu illetlerden kurtulduğunu görebiliyorum. Ekonomik sıkıntılardan falan da değil bu tükenmişlik. Sonunda hiçbir şey olmadığının ve gereksiz yere zaman harcıyor olmanın farkındalığı benim düşüncemle.
Zaten o yıllarda kumarhane işleten, tombala oynatanlarda şimdilerin her ortamda ahkamlar kesen ya esnafı, ya da iktidar partisi üyeleri. Sorsan hepsi helal kazançlar peşindeler, sanki uzun yıllar bu tarz işleri hiç yapmamış gibiler.
Aslında konumuz bu da değil ama gördüğüm zaman öfkeleniyor ve insanlar menfaat için nasıl bu kadar çabuk fikir değiştirebiliyor diye düşünüyorum.
Bu hayatta omurgalı olmak ve omurgalı kalmak her şeyin önünde olmalıdır diyerek de yaşamıma devam ediyorum.
Biz oynamıyoruz diye kumar ortadan kalktı mı sanki?
İzmit’in her yerinde sabahlara kadar oyunlar oynanmaya, tombalalar yapılmaya devam ediyor. Kumar oynayan ve oynatan insanların araçlarını takip etseniz bu işi kolaylıkla çözebilir ve önlemler alabilirsiniz ama “alan razı, izin veren razı” yöntemiyle işler devam ediyor.
Bizler bu kötü ortamlardan kurtulduk, şu anda aynı ortamları yaşayanların da öncelikle etraflarındaki arkadaşlıklarını irdelemesi ve kendilerine zarar veren tipilerden kurtulmasını temenni ediyorum.
Ne kadar iyi, ne kadar efendi olursanız olun, yanınızda bulunan arkadaşlarınız tarafından başka bir kişiliğe dönüşmeniz kaçınılmaz oluyor. Öncelikle kimlerle oturup kalktığınıza, kimlerle vakit geçirdiğinize dikkat etmelisiniz ve en önemlisi iyilik hak etmeyen insanlara asla yardım etmemelisiniz.
Dönüp arkaya baktığımda ne çok yaşamışım diyorum ama daha çok uzun seneler de yaşamak ve hayatın tadını çıkarmak da istiyor gönlüm.
Öncelikle sağlıklı, mutlu ve ağız tadı yerinde bir hayat yaşamaya çalışıyorum. Sonrasında birçok yanlışlarımdan dersler çıkarmaya uğraşıyorum. Aynı hatalar, aynı saçma sapan işler içerisine düşmemeye dikkat ediyorum.
Şu anda sadece yazmaya ve siz değerli okurlarıma görüşlerimi aktarmaya uğraşıyorum. Son Kale ekibinden öğrendiğim her yeni şeyi hafızama kaydediyor, bütün vaktimi en çok keyif aldığım gazeteye harcamaya özen gösteriyorum.
Okunma sayımızdaki muhteşem seviyedeki artışlarında çiftin çifti okey dışarı atmışçasına keyif verdiğini sizlere özellikler belirtmek isterim.
Ne yaparsanız yapın bu hayatta, kaliteniz ve çizginizden asla taviz vermemeye çalışın. Evladınıza iyi eğitim vermeye uğraşın. Biraz da sağlığınıza dikkat ederseniz eğer her şey oldukça fazla keyifli oluyor.
Benden söylemesi.
İyi pazarlar.