Sabah erkenden kalkıp 7’de Sabiha’daydık. 2’de Rovaniemi’ye varmıştık. Havaalanı oldukça yakın zaten. O günümüzün programındaaaa Santa Claus Village! Çok şirin bir yer gerçekten. Santa ile tanışma imkanı, Kutup çizgisini geçmek, Santa’nın köyünden atıldığını da gösteren posta atmak, minik tematik alışveriş yerleri, bol bol kar, devasa bir kardanadam….!!!
Eğer turla gelmediyseniz veya turun sattığı turları almak istemiyorsanız Santa Köyü’nde parkın yanında bir yer var. Oradan muhtemelen turun sattığından daha uyguna kendi programınızı ayarlayabilirsiniz.
Santa’nın köyünün ardından diğer günlerde giymemiz gereken tulumları almak amacı ile kiralanan angara gittik. Orada bize bot, çorap, tulum, atkı, şapka, eldiven ne varsa verdiler. Normalde giydiklerimizin hepsinin üstüne giydik.
Şehrin merkezi bir dikdörtgenden oluşuyor diyebilirim. Oteller, restoranlar, mağazalar, hediyelik eşyalar orada. Daha önceden Serra’dan öğrenip rezervasyon yaptırdık 2 restorana. Bugün de Nili Restaurant‘a gittik! Harikaaaa. Resimdeki yemeği yedim. ‘Traditional’ diye geçiyor. Ertesi gün turun içindeki öğlen yemeğinde de aynı yemek vardı ama işin açıkçası rahatsız etmedi. Gitmişken bunu yiyeceğiz tabii ki.
Kanye West’i kazandığı sayısız ödüllerden Grammy’lerden, yeni yarattığı markası ve defilelerinden, Kim K. ile evlenip Kardashian ailesine girmesinden, Taylor Swift ile yaşadığı olaylardan ya da sadece müziğinden tanıyor olabilirsiniz. Bazen ben de Kanye’nin şarkılarını neden seviyorum diye sorguluyorum çünkü basit düşünecek olursak ben fazla rap seven birisi değilimdir ama Kanye’nin öyle şarkıları var ki gerçekten çok seviyorum.
Bir mini belgesel izledim ve Kanye ile ilgili farklı görüşler edindim bunları sizle de paylaşıyorum.Kanye büyük bir risk alarak çıkış single’ı olan “Through the wire” ı çenesi kırıkken kaydetmiş ve aslında baya da bir başarı elde etmiş. Eğer şarkıyı dinlerseniz dediği çoğu şeyi de anlayamadığınızı bir şeyler mırıldanır gibi olduğu anları da fark ediyorsunuz.
Kanye bu deneyiminden sonra şöyle bir şey fark etmiş ; insan sesinin gücü. Şarkılarının çoğunda farklı vokaller kullanmış, şarkıyı farklı tonlarda kaydetmiş, hatta kendi sesini elektronik gitar şeklinde editlemiş. Kanye’nin şarkılarını güçlü kılan şey de tüm bunların toplamı, seslerin gücü ve farklılığı şarkıya bir canlılık ve hareketlilik katıyor ki buna küçük bir çocuğun ağlaması, Kanye’nin nefes alış verişleri de dahil.
Albümlerine bakacak olursak şarkı sayısı azalsa bile totaldeki süre azalmıyor. Bknz : Runaway. Şarkı 9 dakikaya yakın ki bu ortalama bir rap şarkının 2 hatta 3 katı.
Kanye’nin kazandığı grammyler ve diğer tüm müzik ödülleri de yine tüm bu saydıklarımız sayesinde geliyor. Kanye’nin müziğini sevmek zorunda değiliz evet, Kanye’yi de sevmek zorunda değiliz (Yaptığı şarkılar her ne kadar klasik dediğimiz müziklerin yanından geçemeyecek de olsa) ama Dünya çapında bu tür prestijli ödüller kazanan birine saygı duymak zorundayız.
Söz konusu Kanye West olunca ya çok sevmek ya da nefret etmek diye bir olay var. Ki ben işte Kanye’yi çok sevenlerdenim. Müziğini olmasa bile kendini, egosunu ve özellikle de kızı North West’i (ahahaha ismi gerçekten bu) çok seviyorum. Siz ne düşünüyorsunuz?
Herkese yepyeni bir konu ile merhaba! Apple jenerasyonu çocuğu olarak Apple ile ilk tanışmam 2009-2010 yıllarında, o dönemin 11-12 yaş klasiği iPod Touch ile başladı. O yaşlardaki Serra için iTunes kullanımı gerçekten de bir kabustu, kredi kartıyla giriş yapmak, apple id açmak, game center üyesi olmak gibi stresli işleri de atlatınca mutlu mutlu iPod’umu kullanmaya başladım. O gün bugündür ailece Apple ailesiyiz, en büyük sorunlarımızsa şarjımızın çabuk bitmesi, hangimizin kamerası daha iyi, iPad mini mi yoksa normal mi tartışmalarımız ama bu tabi Apple kullanıcıları için sıradan bir durum.
Neyse gelgelelim ki Apple Türkiye’ye iki tane ne zaman gitseniz tıka basa dolu olacak şşaşalı mağazalarını açtı ve teknik destek konusunda da en büyük çözüm haline geldi. Ben de ufak tefek işlerim için Apple’dan destek almayı çok sevenlerdenim ama mağazada rezervasyon almak imkansız. Gerçekten imkansıza yakın. Şansıma bir kere denk gelebildim o da 2 hafta sonrasına 22.45 seansı mıydı neydi, hemen Aleyna için kapmıştım. Neyse yani Apple’ın birebir desteğine ulaşmak malesef çok zor ama sabrederseniz başarabilirsiniz.
Peki ben ne yaptım? Şuana dek 4 kere telefon desteği aldım ve aslında çoğu kişinin farkında olmadığı bu harika imkanı en iyi şekillerde kullandım. En son başıma gelen şeyse iTunes Store’un bana yapmadığım bir harcama için 108 lira fatura yollamasıydı, böyle bir durumda tabi yazarak da Apple’a bildirebiliyorsunuz (İngilizce) ama ben işlerimin daha çabuk hallolmasını istediğim için girdim, gerekli bilgilerimi girdim ve bana uygun olan saati seçip sabaha alarm kurdum ve Apple destek beni tam da o saatlerde aradı.
Öncelikle şu çok iyi, Apple Store’a ne zaman gitsem hep bir başkasına yönlendirme hmm öyle miymiş tarzında sahneler yaşıyorum, tabi ki hepsi benden kat kat bilgili olabilirler ama malumunuz söz konusu Apple olunca yaşadığınız sıkıntılar böyle herkesin başına gelen değil de daha detayımsı daha ilginç şeyler olabiliyor. Bknz: Yeni güncelleme yüzünden babamın arka kamerasının temelli kapanması, rehberimde + nın gitmesi ve kişi kaydedememem gibi kitaplarda yazmayan sorunlar. Neyse. Ben telefonda derdimi bir güzel anlattım, fatura numaramı da verdim ve günlerdir cevap beklediğim hayırsız gavur apple çalışanlarının aksine çok da güzel yardım aldım. Hatta bir de üstüne iTunes store’dan indirmem üzere 3 hediye film kredisi de vererek içimdeki Apple severi bir kez daha kazandılar.Apple sahibi olmak gerçekten de insanı sürekli güvende hissettiriyor, ee Samsung sen ne yapıyorsun?
Son dakika ayarlamalarıyla 3 günlük turumuz başladı! Pronto’da 2 yer kaldığı için annem ile bana almıştık ama ardından aynı turu verdiklerini farkedip mng tur ile babam ve aile arkadaşlarımızda gelince, its a wrap!
Bu turu seçmemin en önemli yanı direk uçuş olmasıydı. Thy ile olan uçuşlar Finlandiya’da Helsinki’ye uçup ordan aktarma yapıyor. Aktarmalardan nefret ettiğimi belirtmeliyim. Ama Freebird ile Rovaniemi’ye direk uçuş imkanı vardı bu turlarda. Zaten küçücük bir havaalanı, ya Helsinki’ye uçuş var, ya da böyle özel ayarlanmış uçuşlar.
Kıyafet konusunda ise:
Üste: Uzun kollu içlik, tişört, kazak, kar montu ; kulakları kapatan şapka, atkı, güzel bir eldiven (ben Northface ‘den aldım)
Alta: İçlik, kar pantolonu, 2 kat kendi çorabımız ve 1 adet onların verdiği çorap, onların verdiği ayakkabı
**içlikler yün olmalı!!
Rovaniemi
Lapland bölgesinin başkenti.
Nüfusu 60.000.
Kutup bölgesinin yaklaşık 10km altındadır.
Yılda 500.000 kadar turist gelir.
Yaşayan en eski halk Sami’lerdir. Halen ren geyikçiliği yapıp kendi geleneklerini sürdürmeye devam ederler. Eskiden dini ve kültürel baskı yaşamışlardır bölgede. Şu anda nüfusları aşağıdaki gibi. Bu ilgi çekici etnik grup, halk hakkında daha fazla bilgi edinmek isterseniz buradan ulaşabilirsiniz.
Malumunuz mezun olmama çok az kalmışken, sizinle de hayatımın bu beş yıllık evresini paylaşmak istiyorum. Liseye başlamak, ilkokulun bitecek olması herkesin yaşayacağı değişikliklerden biraz daha farklıydı benim için çünkü üç yıl boyunca Mersin’den İstanbul’a -bir bakıma- geri dönecek olmanın hayaliyle yaşıyordum. Her ne kadar Kabataş, İEL, Kadıköy Anadolu, Vefa gibi okullar isteyip Vefa’ya girip Kadıköy Anadolu’ya puanım yetse de ben seçimini yabancı okulda kılanlardan oldum ve hiç istemediğim, aklımdan bile geçmeyen (mezun olduğum için artık güzel ve biricik okulum) Saint Joseph’le o zaman tanıştım.
Yabancı lisede okumak gerçekten de verilmesi çok zor bir karar, 13-14 yaşlarında birinin o an için geleceğini ve seçeceği mesleği düşünmesi çok zor. Bu noktada iş anne babalara düşüyor çünkü yabancı okullar çoğu insanların sandığı gibi “İyi bir anadolu lisesi olmazsa Fransız okuluna gider” mantığına uygun değil. Bu okullara gidecek öğrencilerin bu okuldan beklentisinin bir dil okulundan beklentisiyle aynı olmaması lazım, sırf puanı yüksek diye üniversite sınavında da aynı paralel başarıyı elde edeceğini de beklememesi lazım çünkü rakiplerine göre ekstra bir çalışma yapması gerekecek.
Yabancı okul demek insanın hayatındaki çok büyük bir artı, geleceğe yönelik 1-0 önde bir başlangıç demek. Gittiğiniz okulun sadece dilini değil kültürünü de öğreniyorsunuz, bir arada olduğunuz insan topluluğunda her çeşitten farklı bakış açılarıyla yetişmiş insanlarla tanışıyorsunuz ve herhangi bir yabancı okul gerçekten de bir anadolu lisesine göre çok daha “faydalı”. Özellikle fayda diyorum çünkü bana göre bir insanın okuldan alabileceği tek şey gelecekteki hayatına faydalar çünkü insanın başarısı bana göre hayata olan bakış açısı ve kültür seviyesinden kaynaklı gelişiyor.
Başarılı insan benim gözümde eğitim almamış da olsa kendini geliştirmiş, güncel hayatı takip edebilen, karşılıklı bir şeyler tartışabilen, kendi fikirlerini ortaya koyabilen, tezleri kuvvetli, kendinden emin ve aynı zamanda felsefe sosyoloji gibi konularda bir fikri olan insan. Maalesef günümüzdeki başarılı insan tanımı bundan genelde çok uzak oluyor. İnsanlar sadece gittikleri okulla, üniversite sınavında içini doldurduğu kutucuklarla seçtiği beş harften biriyle Türkiye’de iyi sıralama yapmasıyla başarılı ya da başarısız olarak adlandırılıyor. Ki ben buna inanmıyorum.
Demek istediğim şu ki yabancı okulları bir b ya da c planı olarak düşünmeyin, onları çok farklı bir sistemdeki çok değerli imkanlarla dolu okullar olarak görün. Beklentiniz bir dil okulu ya da “özel okul değil mi param geçer burada” tarzında olmasın. Farklı bir disipline, farklı bir sisteme ama en önemlisi de kaliteli bir eğitime hazır olun.
Dile kolay beş yılı geride bırakıyorum ve bu yola yeni atılacak herkese kolaylıklar diliyorum..