Çok çalıştı.
Çok emek verdi Türkiye’ye.
Hastahanedeki son günlerine tüm ülke şahit oldu.
Yastığının altındaki tuğlayla teyemmüm edecek kadar yatağa bağımlıyken bile gözünü ülkesinden geri çevirmedi.
Kendi derdine düşmedi.
Ölüm korkusundan sinmedi.
Düşmemek için her koltuğunun altına birini aldı.
Yine yürüdü…
Siyasete başladığı Konya’ya, bir ticari takside tek başına, parti bayrağı kendi ellerinde girişi hep içimi acıtmıştır.
Yanında olsaydım da gözlerinin içine bakarak “Mücahit Erbakan” diye bağırsaydım diye çok iç geçirmişimdir.
Nefesim kısılana, hatta boğazım parçalanana kadar…
Ona en çok yakışan unvanıydı;
Mücahit Erbakan…
O;
“Tek çiçekle bahar olmaz” sözünü” her bahar bir çiçekle başlar” iklimine çeviren insandı.
Onun kadar toplumuna yanlış tanıtılan,
Onun kadar siyasi yasaklı hale getirilen,
Onun kadar partisi kapatılan,
Onun kadar, onun kadar, onun kadar…
Biri var mıdır?
Fatiha’nın yasaklandığı,
Cenaze namazını kıldıracak yetişkin din adamının bulunmadığı ülke vatandaşlarını yeniden Osmanlı genlerine dönderdi.
Hem bilgi,
Hem şuur olarak…
Yaptığı Kıbrıs Barış Harekâtıyla Türk milletinin tarih sahnesindeki yaklaşık elli yıllık suskunluğuna bir zaferle son verdi.
Dürüst Ecevit(!) Türkiye’de değilken kazanılan bu zafere sahip çıktı.
O, edebinden sesini çıkarmadı.
Önemli olan ülkenin menfaatleriydi.
Daha neleri yapmıştı da “ben yaptım” dememişti.
Geriye dönüp baktığımda şimdi daha iyi anlıyorum ki,
Galiba her şeyi tek başına yaptı.
Yanındaki hiç kimseye ihtiyaç duymadan.
Yanındakilere görevler vererek sadece nefis terbiyesi yaptırdı.
Yürüdüğü hak yolunda bir parça nasipleri olsun istedi.
Yoksa,
Çevresindekilerin yaptığı hiçbir şeyle o hiçbir şey kazanmadı.
Hiçbir şey.
Belki yanındakiler olmasaydı daha başarılı olacaktı.
Çok daha…
Ben daha yazmak istediğim konuya giremedim.
Erbakan Hoca attığı adımlarla ülkeyi öylesine vesayet siteminden-anlayacağımız tabirle İsrail uşağı olmaktan- kurtardı ki bugün Amerika bu adımları daha yeni yeni atmaya başlıyor.
İşte bu ülkeye Erbakan Hoca bir yerlerden bakıyor mudur?
Bakıp ta kendiyle övünüyor mudur?
Sayı: 971