Çok okudukça insan mutsuz olur kendini çevreye yabancı hisseder. Çünkü okudukça öğrendikçe insanlar çevre git gide sana basit gelmeye başlar onlarla iletişimin azalır. Dünyanın ne yaşanmaz yer olduğunu daha iyi anlar ve yabancılaşırsın.
Bu doğru mu? Doğruysa eğer demek ki bütün yazarlar asosyal bunalım tipler
Kişisel gelişim kitapları okuyan insan çevreye olumlu bakmaya başlar. Psikoloji de aynı şekilde. Aksiyon - korku kitapları insanı vahşileştirir, farklı ama kötü düşünmeye iter. Fantastik kitaplar hayal gücünü daha fazla geliştirir. Aşk kitapları da insanı üzülmeye meyilli yapar.
doğru tespit. tabi eklemek de lazım. sadece okumak yabancılaştırmaz. kaliteli yönetmenlerin senaristlerin kaliteli filmlerini izlemek de aynı hissi yaşatır. Çünkü dışarıdaki hayat çok kalitesiz. Özellikle ülkemiz. zihniyeti eğitime muhtaç durumda
Şunu unutmamak gerekir okuduğu kitaplar boş olmamalı iskender pala elif şafak vesaire gibi yazarları kastesiyorum. Kısacası iki tane kişisel gelişim kitabı iki tane bestseller okuyunca kendini çok okumuş sananların mutsuzluğu mutsuzluk değildir
kısmen doğru ama bunun okumaktan çok farkındalıkla ilgisi var. bir insan çok okumasa da çevresindekilerin boş tipler olduğunu görüp içene kapanabilir ve kendini geliştirmeye başlar ama kendisi boş biriyse ne kadar okusa da o çevreler ona batmaz hatta aklı kalır uzaklaştıkça. çevremden mi kopiyiim yoksa kendimi mi geliştiriyiim die arada kalır ve tabii ki çevreyi seçer bu arkadaşımız. herkesin öncelikleri farklı , aldığı haz bambaşka yerlerde. yani bu daha çok insanın kendisiyle alakalı.