tütün poşetimin içine iki dilim elma koyduktan sonra küflenmesi gibi süslediğim her köşesi çürümüş evimin. makasın değdiği güzelliğimi ve atanımı ve atamı ve anamı büyük ama büsbüyük bir takı kutusuna koyuyorum. takı kutusu deprem çantamda, deprem çantam kapının ucunda. olası bir kıyamda kapı sonsuz bir kuyunun dibine açılır açılır açılır. büyüyünce büyük olanlar büyüyünce büyücü olanları anlamaz. kimse musluğun gırtlağını sıkarken, sızdırmaya devam eden gözünün yaşını duymaaaaaaaaaassssssz. ateşin sesini ateş susturmaz. kaldı ki büyük bir yalandır bu azrail sadece delilerle konuşmaz. fakat yalnızca dünyanın kucak açmadığını bilenler başının üstünden azraili kovmaz.
ırzına geçildi döşeğimin de, kamburum çıkardı her kabusumun bitişinde. o gecelerde hep aynı masalı anlatırdım kedime; yalanmış ya da doğruymuş, bu dünyada, bu ikisinin arasındaki duvar yok olmuş. ama yine de güneşin doğuşundan, baharın çiçeklerinden, vaadettikleri cenette söneceğimizden bahsetmişler. kırmızı ama kıpkırmızı bir ateşin içinde yanacağımızı söyleyenler bizi yakarak kendi aydınlığını yaratanlarmış. dünyanın da bir kalbi varmış, seninki kadar yaraymış ve hep yanarmış. her saat başı bir deli doğururmuş. her saat başı bir kadın azraili kucaklar, ona ninni okurmuş. ölümü kucaklayan her kadın bir deli doğururmuş. dünyanın deli gözleri varmış. göz oyanlar, görmediklerini bilenlermiş. dünyanın da bir ekseni varmış. güneşin etrafında fırfır dönermiş. ekseni dışına çıkan bir gezegen savrulur, boşlukta boğulur-muş. ekseni dışına çıkan on gezegen kendi eksenini yaratırmış.
büyürken küçülenler, küçülürken büyüyenleri anlamaz. hayatı boyunca bir duvarın köşesini doldurmayanlar tanrıtanımaz. kaldı ki büyük bir yalandır bu tanrı kimseye susmaaaassz.
ve kendine söylenen yalan en büyük yalan tartışılmaz. reset tuşuna bas. batmaz. olur da kendine yakalanırsan kaz eşele etimi. ama varmaz bir yere bir delinin içindeki çıkmaz.
Resim: Jamies Wang