Zaman ilizyonu kendini her halde gösteren ve ispatlayan bir durumdur. Zaman dediğimiz şey bir ilizyondur ve bizlerin icat ettiği bir şeydir. Hayatımızı daha kolay şekilde yaşamak, ortak zaman dilimleri kullanarak işlerimizi beraber yürütmek için saat, zaman kavramını kullanmak bize hizmet eder. Bununla beraber, zamanın kölesi olmak hayatınızı zamana satmaktan başka bir şey değildir. Bu da anda kalmak yerine sürekli olarak geçmişte ya da gelecekte yaşamakla olur.
Unutmayın ki gelecek ya da geçmiş, sadece andaki düşünceleriniz tarafından seçildiğinde, sizin tarafınızdan gözlemlendiğinde canlı kalmaya devam eder. Geçmiş ve gelecek yalnızca düşüncede vardır. Yaşanmış bitmiş ya da henüz yaşanmamış olasılıklar içinde seçilen düşünceler geçmiş veya gelecek olarak adlandırılır. Zaman ilizyonu bu noktada kendini gösterir. Geçmiş ve geleceği yoğun bir şekilde düşünen bir birey, anda kalmak alışkanlığını edinemez. Oysaki yalnızca an vardır. Şimdiki an dışında hiçbir zaman yoktur. Şimdiki anı ya olduğu gibi yaşarsınız ya da geçmişte yaşadığınız şeyi devam ettirerek yaşarsınız.
Şimdiki anın tadını çıkartarak arzu ettiğiniz duyguları oluşturmak gelecekte sizi bekleyen olasılıklar içinde en yüksek frekanslı olasılıkları yaşamanıza sebep olur.
Zamanın ilizyonunun farkına varmanız demek her an şimdiki anda kalmanız anlamına gelmez ancak sizi en çok zorlayan anıları ya da korku tabanlı beklentilerinizi fark ettiğinizde kendinize hatırlatabileceğiniz bir bilgi olabilir. Bu da zamanın ilizyon olduğu bilgisidir. Böylelikle düşünceleriniz yardımıyla olasılıkları ya da deneyimlenmiş ve deneyimi sona ermiş durumları hatırladığınızı fark edersiniz. Kendinizi, şimdiki anınızı hoşlanmadığınız şeyleri hatırlayıp negatifleştirmeyin. Yeni duygu durumları yaratın ve keyfini sürün. Bitmiş deneyim sona ermiştir, tadından hoşlanmadığınız yemeği tekrar yemeyeceğiniz gibi deneyiminden hoşlanmadığınız durumu da yeniden düşünmeyin. Düşünce olayı size yeniden yaşatan hislere sebep olur. Bu da sevmediğiniz yemeği yemenizle aynı durumdur.
Burada takılınan nokta, “elimde değil ki” düşüncesidir. Bu, düşünceyi kullanmayı bilmemekten kaynaklanır. Aynı örnekten devam edersek, bacaklarınız sizden bağımsız şekilde sizi bir yere götüremez, bedeniniz de kendi kendine yemek yiyemez. Size ait olan özelliklerin hiçbiri sizden habersiz hareket edemez. Düşünce de bunlardan biridir.