Çoklu zeka, Howard Gardner’ın zekayı yeniden tanımlaması olarak ortaya çıkan bir kavramdır. Çevresel ve genetik faktörlerle birlikte çoklu zeka, insan yorumlamasında yeni bir bakış açısıdır. Buna göre insan, çevresiyle olan tüm ilişkilerinde, iletişim ve etkileşimlerinde zekasını kullanır. Ancak Gardner’ın yeni ilavesi, dünyayı algıladığımız ve içsel bir formla ilişkiyi başlatıp sürdürdüğümüzdür. Çünkü beynimizin birçok farklı eylem merkezi ve işlevi vardır ve bu işlevler her bireyde farklıdır. Birbirinden bağımsız ve ayrı çalışan bu merkezler, bireysel öğrenme kimliğini ve bilişsel niteliği de ortaya koymaktadır. Gardner çalışması sırasında yalnızca sözel, dilbilimsel, kişilerarası, kişilerarası, görsel, işitsel, fiziksel vb.
Bu çoklu zeka kuramı, insan beyni ve zekasının çevre ile etkileşimi sonucunda çoğalabilir.
8 ana gruba ayrılır:
Mantıksal-Matematiksel Zeka Sözel-Dilsel Zeka Görsel Zeka İçsel Zeka Kişilerarası Sosyal Zeka Müzikal-Ritmik Zeka Doğal Zeka Kinestetik-Fiziksel Zeka
“Dilsel Zeka Öğrenme Kuramı”