(What’s Lost As Handwriting Fades)
Çocuklar önce elle yazmayı öğrendiklerinde sadece okumayı daha çabuk öğrenmekle kalmaz, aynı zamanda fikirler üretmede ve bilgileri akılda tutmada da daha iyi olurlar. Başka bir deyişle, önemli olan hem ne yazdığımız hem de nasıl yazdığımızdır.
Children not only learn to read more quickly when they first learn to write by hand, but they also remain better able to generate ideas and retain information. In other words, it’s not just what we write that matters — but how.
Paris College de France’da psikolog olan Stanislas Dehaene: “Yazı yazdığımız zaman sinirsel devre otomatik olarak harekete geçer. Kelimeyi yazarken yapılan el hareketi beyninizdeki bir tür zihinsel benzetmeyle tanınır. Bu devre farkında olmadığımız eşsiz şekillerde katkıda bulunmakta, öğrenmeyi kolaylaştırmaktadır.”
“When we write, a unique neural circuit is automatically activated,” said Stanislas Dehaene, a psychologist at the Collège de France in Paris. “There is a core recognition of the gesture in the written word, a sort of recognition by mental simulation in your brain. “And it seems that this circuit is contributing in unique ways we didn’t realize,” he continued. “Learning is made easier.”
Indiana Üniversitesi’nde psikolog olan Karin James’in 2012 yılında yaptığı bir çalışma da bu görüşü desteklemiştir.
Henüz okumayı ve yazmayı öğrenmemiş çocuklara bir harf veya endeks kartı üzerinde bir şekil verilmiş ve çocuklardan şu üç yoldan birini kullanarak harfin veya şeklin aynısını yapmaları istenmiştir: harfin veya şeklin aynısını noktaları birleştirerek yapmak, boş beyaz bir kâğıda çizmek veya bilgisayarda yazmak. Sonra, çocuklar bir beyin tarayıcıya sokulmuşlar ve resim çocuklara tekrar gösterilmiştir.
Children who had not yet learned to read and write were presented with a letter or a shape on an index card and asked to reproduce it in one of three ways: trace the image on a page with a dotted outline, draw it on a blank white sheet, or type it on a computer. They were then placed in a brain scanner and shown the image again.
Araştırmacılar ilk kopyalama sürecinin çok önemli olduğunu görmüşlerdir. Çocuklar serbest bir şekilde bir harf çizdiklerinde, çocukların beynindeki üç alanda daha çok faaliyet görülmüştür, bu alanlar yetişkinlerde okudukları ve yazdıkları zaman harekete geçmektedir: sol iğsi beyin kıvrımı, alt ön beyin kıvrımı ve arka yan korteks.
The researchers found that the initial duplication process mattered a great deal. When children had drawn a letter freehand, they exhibited increased activity in three areas of the brain that are activated in adults when they read and write: the left fusiform gyrus, the inferior frontal gyrus and the posterior parietal cortex.
Buna karşın, harfi veya şekli bilgisayarda yazan veya noktaları birleştirerek oluşturan çocuklarda böyle bir etki görülmemiştir. Beyindeki hareket önemli derecede daha zayıftır.
By contrast, children who typed or traced the letter or shape showed no such effect. The activation was significantly weaker.
Başka bir çalışmada, Dr. James harfleri fiziksel olarak oluşturan çocuklarla onları sadece izleyen çocukları karşılaştırmıştır. Dr. James’in gözlemleri beynin motor yollarını devreye sokan ve el yazısı öğrenmenin faydalarını ortaya koyan tek şeyin gerçek çaba olduğunu ileri sürmektedir.
In another study, Dr. James is comparing children who physically form letters with those who only watch others doing it. Her observations suggest that it is only the actual effort that engages the brain’s motor pathways and delivers the learning benefits of handwriting.
Bu etki harfleri daha iyi tanımanın çok ötesindedir. Washington Üniversitesi psikologlarından Virginia Berninger tarafından yürütülen ve çocukların ikinci sınıftan beşinci sınıfa kadar izlendiği bir çalışma bakarak yazmanın, bitişik el yazısı yazmanın ve bilgisayar klavyesinde yazı yazmanın her birinin farklı ve birbirinden ayrı beyin örüntüleriyle ilişkili olduğunu –ve her birinin farklı bir nihai ürünle sonuçlandığını- göstermiştir.
Çocuklar metni elle oluşturdukları zaman, hem klavyede yaptıklarından daha çok sözcüğü daha hızlı üretmişler hem de daha çok fikir ifade etmişlerdir. En eski konulardan beyin görüntüleme de yazı yazma ile fikir üretme arasındaki bağlantının daha da fazla olduğunu ileri sürmektedir. Bu çocuklardan bir kompozisyon için fikir üretmeleri istendiğinde el yazısı daha iyi olanların beyinlerinin işleyen bellekleriyle ilgili bölümlerinde daha çok sinirsel aktivite olduğu –ve okuma ve yazma ağlarındaki genel faaliyetin arttığı- görülmüştür.
The effect goes well beyond letter recognition. In a study that followed children in grades two through five, Virginia Berninger, a psychologist at the University of Washington, demonstrated that printing, cursive writing, and typing on a keyboard are all associated with distinct and separate brain patterns — and each results in a distinct end product.
When the children composed text by hand, they not only consistently produced more words more quickly than they did on a keyboard, but expressed more ideas. And brain imaging in the oldest subjects suggested that the connection between writing and idea generation went even further. When these children were asked to come up with ideas for a composition, the ones with better handwriting exhibited greater neural activation in areas associated with working memory — and increased overall activation in the reading and writing networks.
Princeton Üniversitesi’nden Pam A. Mueller ve California Üniversitesi’nden Daniel M. Oppenheimer adlı psikologlar hem laboratuvar ortamında hem de sınıf ortamında öğrencilerin elle not aldıkları zaman bilgisayarda not aldıkları zamana göre daha iyi öğrendiklerini ifade etmişlerdir. Daha önceden öğrenme performansındaki bu farkı bilgisayarın çeldirici etkilerine bağlayan çalışmaların aksine, yeni araştırmalar elle yazmanın öğrencilerin dersin içeriğini işlemelerini ve yeni bir çerçeveye oturtmalarını sağladığını, bunun daha iyi anlamayı ve akılda tutmayı sağlayan bir düşünme ve çalışma süreci olduğunu ileri sürmektedir.
Two psychologists, Pam A. Mueller of Princeton and Daniel M. Oppenheimer of the University of California, Los Angeles, have reported that in both laboratory settings and real-world classrooms, students learn better when they take notes by hand than when they type on a keyboard. Contrary to earlier studies attributing the difference to the distracting effects of computers, the new research suggests that writing by hand allows the student to process a lecture’s contents and reframe it — a process of reflection and manipulation that can lead to better understanding and memory encoding.
MARIA KONNIKOVA 2 Haziran 2014