Bilgileri, Belgeleri Dahi Yok Etmek İstemek28 Oct2007
Yaklaşık üç yıldır makale yayınladığım bu site geçtiğimiz günlerde hacklendi. Konuyu haber yapan blogkazani.com’a (bana destek olma adına) yorum bırakan biri, saldırganlara yönelik, “Kişisel siteleri hackleyeceklerine şu videoları engelleseler ya” mealinde bir eleştiride bulundu. Site yorumcusunun nasıl bir videodan söz ettiğini anlayabilmek için, verilen YouTube linkini takip ederek PKK’nın 1992 yılında Taşdelen Karakolu’na yaptığı saldırının kaydına ulaştım.
Söz konusu kayıt, yüksekçe bir yerde siper alan ve bulundukları mevziden aşağıdaki karakola ateş açmakta olan PKK militanlarının yaptığı amatör bir çekimdi. Saldırı halinde olan PKK’lıların aralarındaki (Türkçe) konuşmalar ve koordinasyon içerisinde oldukları anlaşılan bir diğer grupla yaptıkları telsiz görüşmeleri, video kaydından net bir şekilde izlenebiliyordu. Site yorumcusunun ortadan kaldırılmasını istediği bu 15 yıllık kayıt, aslında tam anlamıyla arşivlik bir belgeydi! PKK’lıların bu kaydı propaganda amaçlı olarak YouTube’a yüklemiş olmaları da bu gerçeği değiştirmiyordu.
Resmi anlamda kabul görmeyen fikirleri (ve hatta sadece ve sadece ortalamadan ayrılanları) tehlikeli görmeye o denli alıştırılmışız ki, böyle şeylerle karşılaşır karşılaşmaz içimizde anında bir tür yok etme isteği beliriveriyor. Bu tür belgelerin referans niteliği taşıdıklarını, mutlaka sivil alanda da arşivlenmeleri gerektiğini ve bu durumun PKK’yi sevmek ya da sevmemekle hiçbir ilgisi bulunmadığını fark etmemiz mümkün olmuyor. Bu nedenle, kendi tarihimizin (sevimsiz de olsa) bir parçasına ışık tutacak bir belgeye rastgeldiğimizde dahi, bu belgeyi kendi ellerimizle ortadan kaldırmakta hiçbir mahzur görmüyoruz.
Bütün bunları elbette sadece bir bloga bırakılan bir yorumdan hareketle yazmıyorum. Hayatın her alanında, sürekli karşılaşıyoruz bu türden reflekslerle. Örneğin, 21 Ekim 2007 tarihinde Zaman gazetesinin internet sitesinde yayınlanan ve PKK eylemlerinin yer aldığı videolardan söz eden “YouTube’da çirkin PKK propagandası” başlıklı son dakika haberi, bir yolunun bulunup bu videolara erişimin engellenmesi gerektiği iddia ediyordu! Bu yayın ses getirmiş olacak ki, alınan sonuç iki gün sonra, “Zaman yazdı, şikayet yağdı, YouTube’dan videolar siliniyor” başlığıyla okuyuculara müjdelendi!
Ne mutlu bize! Asıl görevi haber rapor etmek olan bir gazete, haber değeri olan bir hadiseye dair birincil bir kaynağı ortadan kaldırtmayı başarmış!