Bediüzzaman’ın hayatı, ölüm tehlikeleriyle karşılaşacak derecede cesaret örnekleriyle doludur. Bununyanında, komik denilebilecek hadiseler de yaşamıştır. Hükümet, anlaşılmaz bir biçimde onunla uğraşmıştır.
Bediüzzaman, zorbalıkla, senelerce sürgüne gönderilmiş ve hapsedilmiştir. Hatta bir defasında tımarhaneyebile gönderildi. Gönderildiği akıl hastanesinde doktorlar onu sorguya çeker.
Nursi’yi sorgulayan doktor onun hakkında yazdığı raporda şöyle diyor: "Said Nursi İstanbul’da gördüğümmüstesna zekada, çok kıymetli bir insan"
Doktor yazdığı raporun neticelerinden habersizdi. Rapor Osmanlı Padişah’ının sarayına ulaşınca şaşkınlıkuyandırır ve yetkilileri endişeye sokar. Bunun üzerine derhal bir emir çıkarılarak Nursi hastaneden çıkarılır.Yetkililer hatırına bu kez de onu satın almak ve ona rüşvet vermek gelir. Bir mevki vererek on tehdit ederler. Hem böylecezorbalık yapacağına itibarını yok etmiş olurlar. Bir fermanla yüksek bir maaşa bağlanacağını söylerler. Maaş enaz bin kuruş olacaktı.
Savunma bakanı olan Şefik Paşa Bediüzzaman’a bu maaşın verileceğini söyleyip onu göreve davet ederve ekler. "Padişah efendimiz size selam eder ve size maaş olarak bin kuruştan başlayıp ileride 30 altın lirayakadar yükselecek maaş vermemizi emrediyor" Bediüzzaman şöyle cevap verir: "Sizler rüşveti meşru görüyorsunuz,bana bin lira verecek olsanız dahi ben dilenci değilim, kabul etmiyorum." Şefik Paşa:"Sen reddedilmeyen irade-ihümayûnu geri çeviriyorsun." deyince, Bediüzzaman: "Reddediyorum çünkü bu sayede padişahın huzuruna çıkıphak ve hakikati belirtmeye fırsat bulacağım" der.
Şefik Paşa, "Sonunda cezalandırılıp hüsrana uğrayacaksın."
Nursi, "İstanbul’a kellem koltukta geldim, öldürülürsem ümmetin kalbine gömüleceğim" diyecevap verir.
Neticede onun ne baskı ve zorbalıkla durdurmak ne de parayla satın alınmak mümkün olmuştur.