27 Ocak 2012 Cuma
BEKARLIK SULTANLIKSA EVLİLİK İMPARATORLUKTUR.....
Günümüzde, pazarda domates seçerken bile hassasiyet gösteren gençler, eş seçiminde aynı hassasiyeti göstermiyor genellikle. Bu sebeple “Kadıköy’de evlenip Karaköy’de boşananlar” çok... 4 yıl flört ettiği kişiyle evlenip 4 ay geçinemeden soluğu mahkemede alarak “şiddetli geçimsizlik”ten boşananların sayıları her gün artıyor. Bunun için evlilik muhabbetine akıl da katılmalıdır.
YUVAYI YAPAN DİŞİ KUŞTUR
Ana-babanın tavsiyelerine, çevredeki aklı başında kimselerin sözlerine de kulak verilmelidir. Bir de günümüzde “diploma evliliği” çok oluyor. Bu tür evlilikler ya yürümüyor ya da “mecburen, mecburiyetten” yürütülmeye çalışılıyor. Türkiye’de ayıp olmasın diye mecburen yürütülen evliliklerin sayısı tahmin edilenden çok fazla!
Yuvayı yapan dişi kuştur. Evlilikte hanımefendiler “yuva yıkıcı” değil, “yuva yapıcı” özelliklerini unutmamalılar. Anahtar kelime “fedakârlık.” Anahtar cümleyse şu: “Küçük şeylerle mutlu olmasını öğren ve silgini büyük tut!” Aranan kişi ol ki, aradığını bulasın. Tek başınayken mutlu olabilen kişinin mutluluğu evlendiğinde paylaştıkça artar.
Deneme yanılma yolu ile huzurlu bir evliliğin prensiplerini tespit eden Laura Doyle’un “mutlu evlilik reçetesi”nde “kadının eşine boyun eğmesi” tavsiyesi de bulunuyor. Sitesinde mutlu evlilik reçetesini açıklayan Doyle, kadınlara diyor ki:
“Çalışma hayatında patronluk taslayabilirsiniz. Fakat evin kapısından içeri girdiğinizde kadınlığınızı hatırlayın ve erkeksi tavırlardan vazgeçin!” Doyle’a göre kadın olmak, “konuşmadan önce iki kere düşünmek; erkeği şoförlüğü, giyimi, yemek tarzı ve zevki konusunda tenkit etmemek; onu olduğu gibi kabul etmek. Otoyolda yanlış yola saptığı veya palyaço gibi giyindiği zaman bile karışmamak...” Doyle, “Yolda kaybedeceğiniz 20 dakika, mutlu bir 20 yıllık evliliğin yanında hiçtir” diyor. Mutsuz çiftlere telefonda danışmanlık hizmeti veren, ülkenin dört bir yanında seminerler düzenleyen Doyle’un bu tavsiyelerini normal olarak feministler müthiş öfkeyle karşılıyor, Doyle’u evlilik konusunda geri kafalılıkla suçluyorlar.
“Sevda masalı” “Biz evleniyoruz” türünden programlar sadece reyting amaçlı... Bir kere bu konuda kimse kimseyi aldatmasın. Bu programların en faydalı tarafı, aklı başında evlilere eşlerinin kıymetini bilmeyi veya fark etmeyi öğretmesi... Seyredenler genellikle şu itirafta bulunuyorlar: “Çok şükür son derece mantıklı ve doğal yollarla yapmışız eş seçimimizi! Böyle maskaralıklara düşmemişiz!” Bu tür evliliklere “vitrin evliliği” demek lâzım. Vitrinde sergilenen şeyler ne kadar kalıcıysa, böyle evlilikler de o kadar kalıcı olur.
EKRANLAR GENÇLERİ ETKİLİYOR!
Şöyle bir problem de var: Günümüz gençlerinin önemli bir kısmının depresif, intihar düşünen, halinden şikâyetçi, problemli, mutsuz, huzursuz, bunalımlı, psikolojik bakımdan dengesiz olmalarının sorumlusu biraz da bu tür programlar... Çünkü özendirici oluyor; ekranda seyrettiğini gerçek hayatta denemeye kalkan bir genç, hiç beklemediği tepkilerle karşılaşınca depresyona giriyor, saldırgan tutumlar sergiliyor. Dikkat ederseniz söz konusu programlarda genellikle tartışmalar, atışmalar, kapışmalar, kıskançlıklar, agresif özellikler konu ediliyor ve reyting yapıyor.
İnsan, kalbine karşılık bir kalbin bulunmasını fıtraten ister. Evlilik insanı hamlıktan çıkarıp pişiren, mayalayıp şekillendiren, derli toplu hale getiren bir kurumdur. Evlendiği halde dağıtan, kendini iyice salıverenlerin mutlaka başka problemleri vardır. Bekârlık sultanlıksa, evlilik imparatorluktur. Evlilik bir holdingin veya imparatorluğun ilk adımıdır. ABD’de 1950’li yıllarda boşanma oranı %15’ti, şimdi ise %55’leri geçmiş durumda... ABD yönetimi üniversiteleri aile kurumunu ve evliliği yaygınlaştırmak için devamlı yönlendiriyor. Çünkü evlilik dışı faaliyetler tarihte birçok süper gücü bitirmiş, tarih sahnesinden silmiştir. (Genç Beyin Ekibi)