kuzey ışıkları
Her şey yolunda
Her şey yuvarlanan toplar
Her şey paldır küldür.
Sana bakınca yaşlandığını görüyorum
Tam orada değilsin,
Aslında yaşlandığından değil.
Sana bakınca,
Sana bir aynanın arkasından bakıyorum
Yuvarlanan bir topun
Son konumunu alması gibi
Yerli yerindesin.
Bir keresinde
Dünyanın sonu
O kadar yakınlardaydı ki
Yerin birkaç santim üstündeydik
Birkaç huzursuz ruhun
Kuzey ışıklarına karıştığına
Ben bizzat şahidim.
yazın dokunduğu
Gün doğunca güneş vuruyor odaya
Dünyanın yarıdan fazlası gök,
Sonra balıklar var.
Aklının ucundan geçmeyen güzel sokaklar
Uzak ama harita gösteriyor.
Mavi çerçeveli geniş kapıları vardır evlerin,
Pencerelerinin önünde çiçekler ve yuvarlak sokak taşları.
İster istemez güneş vuruyor odaya
Dünyanın yarıdan fazlası gök,
Kalkınca kafanı yedinci katına vuracaksın gibi.
gemi iskeleti
Işık geçirmeyen
Koyu gölgeli
Deniz
Kıpırtısız derinlikte
Gün görse un ufak
Olacak
Gemi iskeletini saklar.
Ki bu hayalet
Sonsuza
Çoğalan zamanda
Pek çok sefer
Kabaran beyaz köpüklerin
Dalgaların içinde
Ahenkle devinmenin
Rüyasını görmüştür.
Yeryüzü bilmeyen
Derin deniz kabuklularının
Şarkısı
Bunu söyler ona.
Tekrar etmek gerekirse
Onlar yeryüzünü bilmez:
Bu çelimsiz iskeletin
Esas geldiği yeri.
Sabahattin Ali’nin dinlemeye doyamadığımız şiirleri...
"Borges, dünyada kendisi gibi kör olan bir yazar olup olmadığını merak etmiş, uzun araştırmalardan sonra Cemil Meriç’e ulaşarak deneyimlerini paylaşmak istemiştir. 27 Mart 1982 tarihini taşıyan bu ilk mektuptan sonra iki büyük yazarın arasında iki yıl boyunca gidip gelen mektuplar, o yılların eşi bulunmaz ve zengin tanıklığını içermektedir." Sefa Kaplan'ın Cemil Meriç’e karşı duyduğu gönül borcunu ödediği, Jorge Luis Borges'i de bir parçası yaptığı kitabı Gözleri Görmeyen İki Adam üzerine bir inceleme...
“Gideceğim yere bir yol yok, onu kendim açmam gerekiyor.”
Küçük not defterine koca bir dünyayı sığdıran Ali Deniz Uslu ile son kitabı Asfalt Yengeci ve yazarlık ekseninde bir söyleşi gerçekleştirdik.