Pazar ve Pazartesi çok zor geçti yogalarım, yapmamak için elinden geleni yaptı bedenim, e tabii ki zihnim. Dolunay beni çarptı diye işin içinden çıkabilir miyim? Makul gibi:)
Pazar sabah ders için uyandım fakat bir gün önce ki yiyip içtiklerim midemde ağrılara sebep verdi zannediyorum ki geri yattım, kayıttan izlerim diye, o gün salonda vereceğim bir yoga dersim de vardı döndüğümde söz yapacaktım sabah ki pratiği.. Öyle olmadı, Maçka’ya bisikletle gittim, Avrupa yakasında olduğumuzdan bisikletim elektrikli yokuşlar da destekçim.. Ve dönüşte bisikletten düştüm, bir şeyim yoktu aslında taa ki yoldan geçen adamın iyi niyetiyle söylediği sözlere kadar kalbimi ferahlatacaktım ki bana demesin mi “hayatınızla oynuyorsunuz” cevabım sorun yok ben iyiyim olsa da, içim öyle demiyor du, şaşkındım ve “bisiklet kullanarak mı hayatımla oynuyordum gerçekten” nasıl bir iyi niyetti bu?!
Böyle bir günün ardından bugün de 3 ders 1 seans ve yogam bu saatlere kaldı, kaydı açtım, içim, dışım hala almıyor pozları, kumbaka bile hak getire.. Ama yine de devam ettim, dura dura, pes edip yeniden başlayarak. Bugün de böyle, yarın ola hayrola Sangamu (sevdim bu söylemi Pınar hocam:) samimiyet kattı algıma)
Sevgiler benden herkese,
Fulden