topluluk projesi için geçenlerde gittiğim; hatay
-samandağ
da ermenistan dışında tek ermeni yerleşkesi ve türkiye sınırlarındaki tek ermeni köyü.
portakal ağaçları, seraları, üzümleri kamelyalarından sarkan güzel bahçeli evleri ve 97 de restore edilmiş küçük klisesiyle köyden çok hristiyanlara ait yazlık bir beldeye benzettim.
arnavut kaldırım taşlı sokağın sonundaki klisenin papazı yok çünkü istanbuldaki ermeni papaz sayısı da az olduğundan genelde her pazar ayininde değil, özellikle dini bayramlarda istanbuldan uçakla gönderiliyormuş. bizi karşılayan klise sorumlusu çok sevimli bir hanım bize acı bir arap kahvesi olan mırra
ikram edip çevredeki köylerle uyumlarını anlattı. evinin bahçesinde ağaçtan meyve toplarken bahçesine dalıp konuştuğumuz başka bir amca bi tepsi portakal toplayıp yedirmeden bırakmadı. kiminle karşılaşsak güler yüzle karşıladı. geçen yıllarda yaptıkları ve çok özenildiği belli olan pansiyonun da köyün geliri için bir katkı sağlaması amacıyla yapıldığını söyledi muhtar.
köyde ermeni-türk ilişkilerini sorduğumuz herkesten çok yapıcı ve samimi yanıtlar aldık. ''ermeni sorunu var mı?'' diye soracak olduk garip garip baktılar, soramadık. yabancı bu konular bize dediler. çünkü orda gerçekten öyle bağlı oldukları devletten memnuniyetsizlik söz konusu değil gibiydi zaten.
gençler de varmış köyde birkaç tane ama çocuk sayısı çok düşük olduğundan okul kapanmış ve taşımalı eğitim başlamış. hakikaten öyle çocuk sesleri yok etrafta ve insan ister istemez düşünüyor bu güzel köyün geleceği son kuşaktan sonra ne olacak eğer geri göç eden olmazsa diye.
zaten sırf antakya
ya ayak basınca bile tamamen farklı bir ülkede gibi hissediyorsunuz kendinizi. arapça ve türkçe karışık konuşmalar, arap sokaklarına benzeyen eski evler, camilerle karşılıklı kliseler, alevisinden arabına çeşit çeşit insanı, mutfak zenginliğini ve inanılmaz hoşgörüsü ile mozaik bir kentin böyle birbiriyle iyi ilişkileri olan farklı ırk kökenlerinden oluşmuş köyleri görmek şaşırtıcı değil aslında. bu köylerin belki de en göze çarpanı olduğu için ilginç bir köy ama yaşayışda din dışında türklerden hiçbir farklılığa rastlamadığım bu köyün çocuklarının çocuklarının da bayramlarda köylerini ziyeret etmelerini ve bizim gibi başka meraklıların da gidip vakıflıköyü görmelerini dilerim.