Alevilik ve Bektaşilikte simgesel anlamda a) tarikat yolunda ya da yolda “gönül “ yoluyla elde edilen ürün b) Hallac-ı Mansur .Bektaşilikte Bektaşi tacında “ hakikat yeri” olarak algılanan , dilimlerin birleştiği tepe noktası
Çin kültüründe gençlik ,
Batini tasarımlarda evrimin , yayılmanın ve güzelliğin simgesi ,
Yine Batıni tasarımlarda hem maddi , hem de manevi güzelliğin ötesinde manevi sevgi ve muhabbetin simgesi ,
Türk İran tasavvuf geleneğinde a) Tanrı’nın ilahi zıttı ; bülbülün sevmeye yazgılı olduğu , Tanrı’nın ilahi cemali ve azametinin görünüşe taşınmış hali ,
Sünni tasavvuf kültüründe Peygamber’imizin ter damlalarının toplamı,
Özellikle halk inanışında kimi güçler seçilmiş bitkilere bağlanır .Bu kapsamda üzerlik kem göze karşı koruma gücü bağlamında tütsü olarak tüketilir ; Afganistan ‘da yetişen peygambergülü , Peygamber’in parmak izlerinin taşıyıcısı olarak algılanır .Genellikle İslam simgeselliğinde gülün yeri ayrıcalıklıdır .Yukarıda da bahsedildiği gibi gülün Peygamberimizin bedeninden akan ter damlalarından oluştuğuna inanılır ve güzel , hoş kokunun taşıyıcısı olduğu kabul edilir .
Antik Yunan dan beri kırmızı gül tutkulu aşkı temsil eder .
Efsaneye göre Afrodit, Adonis adlı ölümlü bir erkeğe aşık olur. Günün birinde ava çıkan Adonis bir yaban domuzunun saldırısına uğrayarak yaralanır ve ölür .Adonis’in cansız bedeni ile karşılan Afrodit kahrolur ve sevgilisine doğru telaşla koşarken ayağına dikenler batar. Tanrıçanın ayağından damlayan kanlar ise beyaz gülleri kırmızıya boyar.
Bir diğer Mitolojik efsaneye göre ise Afrodit, en sevdiği çiçeklerden biri olan gülü oğlu Eros’a hediye eder. Eros ise aynı gülü sessizlik tanrısı Harpokrates’e verir ve böylece gül, sevginin, sessizliğin ve gizliliğin sembolü olur.
Hristiyanlıkta kırmızı gülün taç yaprakları Hz.İsa’nın beş yarasını ; dikenlerle kaplı bir gül Hz.İsa’nın çilesini ve insanlık için hissettiği aşkı temsil eder .
Dante cennetsel aşkı gülün tam ortasıyla karşılaştırmıştır .
Aşık olunan sevgiliyi bir gülle karşılaştıran ( Ben Saron’un gülü , vadilerin zambağıyım .) Neşideler Neşidesi’ni referans yaparak çiçeğin ismi Hristiyanlar için Meryem ‘in sembolü haline gelmiştir .
Beyaz gül apayrı bir özellikle ışık çiçeği olarak da adlandırılır ve kendisi kandan yoksun lekesiz saflığı , dikensiz gül ve kökensel günahtan uzak olan Bakire Meryem ‘i sembolize eder .Beyaz gül göklere ait ve tam mutlak , fiziki tutkudan arınmış evreni temsil eder .
Gül aynı zamanda hanedanlığa ait bir amblemdir .
Gülün masonlukta da önemli bir yeri vardır . Bir mason gömüldüğünde mezarına üç gül yerleştirilir. Üç Aziz John gülü “ışık, sevgi ve hayat”ı sembolize eder. Masonların Aziz John gününde loca , üç farklı renkteki güllerle süslenir .
Prieure de Sion tarikatında(Tapınak Şövalyelerinin diğer adı) gül sembolü , kase için kullanılmış bir semboldür . Gülü Kase sembolü olarak kullanmalarının nedeni ise gizliliktir .En eski gül türlerinden biri olan rosa rugosanın, aynı Venüs yıldızı gibi beş yaprağa ve beşgen bir simetriye sahip olması güle, kadınlıkla güçlü ikonografik bağlar sağlıyordu. Bununla birlikte gülün ‘doğru Yön’ ve yol bulmak kavramlarıyla çok yakın bağları vardı.
Pusula gülü, aynı Gül Çizgisi gibi, seferilere haritalardaki boylamlara bakarak yön bulmakta yardımcı oluyordu. Bu yüzden dişi kadeh ve gizli gerçeğe götüren yıldız anlamındaki gül,pek çok açıdan gizlilik,kadınlık ve yön tayini olarak Kase’yi tanımlayan bir sembol olarak kabul edilmişti.
Gülün , haç ile birleşimi Gül -Haçlıların da sembolüdür .
Kalp çakrasıyla alakalıdır .Frekansı çok yüksektir .
The Rulership Books ‘ta ( Rex Bills ) gül için Venüs ; kırmızı güle Jüpiter ; beyaz güle Ay , yengeç , terazi atanmış .The book of rulerships ‘te ( Lee Lehman ) Gül için Venüs , Mars , Jüpiter ; kırmızı güle Jüpiter ; beyaz güle Ay , Venüs atanmıştır .
Benim görüşüme göre de gülün ana semboliği Venüs , dikeni yüzünden Mars’tır . Ek olarak Jüpiter , Ay , Neptün ve 12. Ev sayılabilir .
Onur Güven
( yararlanılan kaynaklar :simgeler sözlüğü , semboller sözlüğü )
ASTRO SEMBOLİZMDE GÜL
Alevilik ve Bektaşilikte simgesel anlamda a) tarikat yolunda ya da yolda “gönül “ yoluyla elde edilen ürün b) Hallac-ı Mansur .Bektaşilikte Bektaşi tacında “ hakikat yeri” olarak algılanan , dilimlerin birleştiği tepe noktası