Jagten?
Dancer in The Dark
Tamam teşekkür ederim ama söylediğiniz filmlerin hepsini izledim. Ayrıca hepsi mükemmel filmler
Bunu izlediğimde çok küçüktüm ama ağlamamıştım. Duygusuz bir çocuktum sanırım skkskdk
WTF? Taş bile çatlayıp pınar olurdu herhâlde şu filmi izledikten sonra. Bu arada filmin bendeki tesiri:
Sorun sende değil bende. Sanırım ben filmi boş kafa, hoş gönülle izledim
Olur da izlemediğin varsa diye sayayım.
Benim aklıma gelen, en çok üzüldüğüm filmler bunlardır.
Edit: Unutmuşum.
bunu izlemedim lakin ağlatacağına emin misin?!
Ağlamanı pek garanti edemem ancak üzerinde güzel bir melankoli/hüzün havası bırakma potansiyeline sahip bir yapım. Taze taze.
Teşekkür ederim
Benim 2017’de en sevdiğim film oldu. Hatta en sevdiğim 10 film listesine bile girebilecek bir filmdi. Ama herkese hitap edecek bir yapısı yok, izleyene “ben ne izledim şimdi?” dedirtebilecek bir film.
Filmin klişeleşmiş bir hayalet görseli üzerinden hüznü anlatma şekli harika bir düşünceydi. 1.33:1 aspect ratio da filme çok yakışmış, görsel anlatım ve sinematografi harikaydı. Amerikan Bağımsız Sineması’ndan böyle harika fikirler görmeye devam ederiz umarım.
Her şeyden öte çok yaratıcı bir fikirdi. Daha iyi işlenebilir miydi? Bence evet ancak fikrin orijinalliği, kuvvetli sinematografisi ve görsel anlatımı filmin açıklarını gözardı edebilmemizi sağlıyordu.
İzlediğim en iyi 10 filmden biridir diyemem kesinlikle ancak izlediğim en orijinal fikire sahip filmlerin başında geldiğini net bir şekilde söyleyebilirim.
Keşke böyle orijinal fikirler daha fazla çıksa günümüz sinemasında. Başarılı da olsa başarısız da olsa her şeye rağmen yeni ve orijinal fikirlerin sadece deneniyor olması dahi insanı mutlu ediyor.
Requiem için ağlamanı garanti edebilirim. Diğerleri için edemem çünkü diğerlerinde ben ağlamadım, sadece üzüldüm.
Açıkçası ben anlatımını da çok başarılı buldum. Herkesin beklentisi farklı olabiliyor tabi, ben biraz da sembolizm içeren filmlere ayrı ilgili olduğum için filmi daha çok özümsüyorum sanırım. Bir bağımsız sinema olduğu için bütçe de düşük, film kısıtlı bir mekanda kısıtlı kişilerle derdini anlatıyor. Belirttiğin gibi böyle içerikleri daha çok görmek dileğiyle… David Lowery ağıma takıldı artık, inşallah böyle kaliteli projelerle devam eder.
Bir noktada beni ağlatabilmiş bir kaç filmi önermek istedim.
Teşekkürler efendim. Bu arada Mognolia’da tam olarak hangi sahnede ağladın?
Tom Cruise’un canlandırdığı Frank T.J.
Mackey karakterinin, ölmek üzere olan babasının yanı başında ağladığı sahnede.
Muhtemelen izlemişsindir ama beni hayatımda bunun kadar ağlatan bir film olmamıştır:
Birkaç tane daha atayım belki izlemediklerin vardır:
Filmin içeriği hüzünlü ama filmin güzelliği bile ağlatabilir:
Ve diğer hüzünlü filmler: