Son birkaç gündür çok mutluyum.
Nilüfer Kent Tiyatrosu, Balat Ormanındaki İzci Evi’ni tiyatroya dönüştürdü. Adı Ormandaki Kulübe. Fikir babası ise Murat Daltaban.
Geçen seneye kadar burası atıl duruyordu. Nilüfer Kent Tiyatrosu Konak Kültür Evi, Uğur Mumcu Sahnesi, Nâzım Hikmet Sahnesi ve Ayşe Selen Deneme Sahnesi’ni kullanıyordu. Salgın nedeniyle her şey değişti. Eski oyunlar bir kenara kaldırıldı. Eskisi gibi Ekim-Mayıs arasında oyun sahnelenir, Haziran-Temmuz tatil, Ağustos-Eylül aylarında yeni oyunların provaları başlar, Ekim’de prömiyer yapılır düşüncesi sona erdi.
2020 yılının yaz mevsiminde, eski Genel Sanat Yönetmeni Ali Düşenkalkar oyunları Balat Ormanı’na taşımıştı. Sahne kurularak İstanbul’dan gelen tiyatrolar burada oyun sahnelemişti.
Haziran ayında yeni Genel Sanat Yönetmeni Murat Daltaban olunca çok sevindim. Yıllardır dergilerde, internet sitelerinde yaptıklarını okuyordum. Şehrin tiyatro hayatında buz kırıcı olabilecek bir isimdi.
Nilüfer Belediyesi salgın nedeniyle gelir düştü, para yok mazeretine sığınmadı. Yaklaşık iki aylık çalışmanın ardından Ormandaki Kulübe adıyla özgün bir sahne ortaya çıktı.
Kulübenin içi kulis haline getirilmiş.
Kulübenin dışında oluşturulan oyun alanı ile seyirci içiçe.
Beni etkileyen asıl konu ise kulübenin dış duvarına Zygmut Bauman’ın kitaplarından bölümlerin yazılmasıydı. Genellikle tiyatro duvarlarında tiyatrocuların sözleri yazılırken Murat Daltaban farklı bir yol seçmiş. Bir nevi manifesto olmuş.
Ağustos, Eylül, Ekim aylarında Mark Ravenhill’in yazdığı Vur, Yağmala, Yeniden oyunu parça parça sahnelenecek. Kar yağana kadar sahnelenmeye devam edecek. Gelecek yılın Nisan ayından Aralık’a kadar dokuz aylık süreç var. Bursa’nın dışındaki tiyatroların yanı sıra Bursa’daki tiyatrolar bu mekâna uygun oyunlar yazıp sahneleyebilir. Konserler verilebilir. Mesela burada Nilüfer Tiyatro Festivali yapılabilir.
Balat Ormanı şehrin eski merkezine uzak, ama Mudanya’ya, Güzelyalı’ya yakın. Şehrin doğusundan (Yıldırım, Kestel, Gürsu) ulaşmak için önce trene sonra otobüse binmek gerekiyor.
Şehrin tiyatro hayatı dönüşürken “burada” olmak isteyen seyirci için ise hiç uzak değil.
Bir gün şöyle dersiniz:
“Ay’a değil ama çok daha uzaklara gittik.”
UĞUR OZAN ÖZEN