Makale özeti ve diğer detaylar.
Planlamada havza yaklaşımı, öncelikle bu ünitelerin birbirinden farklı ekosistemleri
barındırması esasına dayanmaktadır. Yeryüzünde her havza, kendine özgü nitelikleriyle diğer havzalardan ayrılır. Bu nedenle, bir havza için ortaya konulan bulguları ve önlemleri diğer Cbir havzaya aynen uygulama olasılığı yoktur. Havza yönetimi, özellikle toprak, su ve biyolojik (flora ve fauna) kaynakların olumsuz etkilenmeksizin, istenilen ürün veya hizmetleri sağlamak için barındırdığı doğal kaynakların kullanımını yönlendirme ve organize etme sürecidir. İdari,
siyasi veya ekonomik gibi değişken ayrımlardan uzak; tamamen doğal (jeolojik- jeomorfolojik- hidrografik) ayrıma dayanan havza sınırları, doğal kaynakların korunması ve sürdürülebilir kullanımların planlanması açısından uygun bir ünitedir. Bu anlamda, doğal kaynakların yönetiminde havza ölçeğinin esas alınması daha gerçekçidir. Teoride planlama açısından son
derece uygun olan havza sistemi, planlama faaliyeti aşamasında bazı zorluklar da yaratabilmektedir. Özellikle havza kavramının çok boyutluluğu ve disiplinler arası niteliği gereği, karmaşık sorunlarla karşılaşılmaktadır. Türkiye’de havza tabanlı planlamalar ise, daha çok erozyon, ıslah ve kalkınma ağırlıklı çalışmalarla başlamış olup, kamu kurumlarının desteğinde devam ederek, günümüzde Havza Koruma Eylem Planlarına dönüşmüştür.
Reservoir planning approach is especially based on the reality of the units contain diverse ecosystems. Every reservoir on earth is separated from the others by it’s own unique qualities. Therefore, it is not possible to apply the same measures and findings of a reservoir, in the same way, to another one. Reservoir management is the process of the reservoir’s natural usage resources, and their organization and orientation in order to obtain required products and services; without being negatively effected by land, water and biological (flora and fauna) resources. The reservoir boundaries-whose determination criteria is far from administrative, political or economical variable distinctions-besed on entirely natural (geological-geomorphological-hydrological) distinctions are appropiate units for preservation
of natural resources and planification of reservoir system. They are also suitable for planning although sometimes it might create some difficulties on planning phase of activity. Especially because of multidimensional nature of reservoir and interdisciplinary nature of the reservoir concept, complex problems may arise. In Turkey, reservoir-based plans first began mainly with erosion, rehabilitation and developmental work, later they are contributed by support of public institutions and today are turned into Reservoir Preservation Action Plans.