Geçen hafta Hindistan'a geldim.. Maceram Yeni Delhi ve Eski Delhi arasında gidip gelerek başladı...
Bir süre daha buralarda dolanıyor olacağım.
Hatta şu anda Delhi'den Agra'ya geçiş yolundayım. Korna sesleri, ani frenler, arabanın üzerine atlayıp camdan içeriye elini sokan maymunlar, yolun ortasında duran 'kutsal inek' sayesinde aksayan bir yolculuğun tam ortasındayım.
'Hint fakirleri' ve 'Hint zenginleri' arasında gece ile gündüzün farkını yaşamaktayım.
Edindiğim tecrübe anlatılacak gibi değil...
Bu ülkeye bambaşka bir hayat, algı ve yaşam tarzı hakim... Alışmak zaman alıyor. Ama bir kere alıştın mı da dünyada yaşanan birçok şey sana saçma gelmeye başlıyor.
Midem, kafam, koku alma duyum ve duygularım Hindistan'a alıştı. Duygularım yerine oturdu. Şimdi sokakta çırılçıplak dolaşan iki yaşındaki bebekleri görünce ağlamıyorum en azından.
Gandhi'nin kanlı gömleği, yüzlerce tanrısı, defalarca yağmalanmış tarihi eserleri, açlık-sefalet, bir o kadar da zenginlik ve sefalarıyla yaşadığım bu deneyimi haftaya eksiksiz anlatacağım size. Ama bugün ve yarın için affınıza sığınıyorum.
Yollarda internet bağlantısını yakalamak çok zor.
Bu yazıyı da editörüme cep telefonu mesajıyla ulaştırabildim.
Dediğim gibi; bugün ve yarın için durumumu mazur görün.
Kurban Bayramınız kutlu olsun.
Bu arada merak edenlere; Hindistan'da sadece keçi kurban ediliyor. Müslümanlar ve Hindular bu konuda birbirlerinin inançlarına karşı epey saygılı!
Haftaya görüşmek üzere...