Selam! Ödevlerinde herhangi bir problem var mı diye merak ediyorum. Burada size yardımcı olabilecek birçok kişi var :) Ayrıca benim son sorum 10 dakika içerisinde yanıtlandı :D Neyse, devam et ve kendin dene.
Selam! Ödevlerinde herhangi bir problem var mı diye merak ediyorum. Burada size yardımcı olabilecek birçok kişi var :) Ayrıca benim son sorum 10 dakika içerisinde yanıtlandı :D Neyse, devam et ve kendin dene.
Bir düğün salonu, sayısı belirsiz insan, şık bayanlar, güzel kızlar, yakışıklı baylar, tebessümün eksik olmadığı yüzler, davullar, zurnalar, ve sahnede iki mutlu çift, beyazlar içinde gelin, yanında bir kaç saat sonra hayatını paylaşmak için '' Evet'' diyeceğil saygıdeğer eşi..
Düğün salonun en arka kısmında Adı Mehmet olan, siyah takım elbiseli, jilet kaydı traşlı, saçlarıda jöleli bir ğenç, görenler zannederki damadın kardeşi, dimdik mızrap gibi, dirayetli, bedeni bir bütün ama yüreği paramparça, gözleri uykusuzluktan kan çukuru ama o kadar asil ki.. Gözleri sahnede kimi zaman bir gülümseme kimi zamanda nefretle. Zor tutuyor arkadaşları ''kalkıp gidelim'' diyolar ''yok diyor burda kalıcam ölsemde düğüm bitenede kadar gitmem'' diyor.
Çünkü sahnede yüzü duvakla örtülü olan karanfil çiçeği, yar bildiği, ömrünü verdiği, sevdiğiydi, istemişti Babasından Allah Emriyle ama vermemişti, ne iki kuruş parası ne de adam akıllı mesleği, aldığı parasıyla evine anasına bakan bir el işçisiydi.
Kismeti hergün dahada çoğalan kız, baktı olacak gibi değil ömrü heder olucak mahalleli evde kalmış diye söz edecek, gözleri yollarda çürüyecek, ilk gelen kısmete, ''hayırlısı inşallah'' dendi önce, Mehmet duymuştu bunu, bakışlar kesilmişti bundan sonra, telefonlar susmuş, irtibat birdaha bağlanmamak üzere kopmuştu, anlamıştı Mehmet, susmuştum bundan sonra lal doğmuşçasına, susmuştu kaderin inadına.
Düğün salonunda yaşadığı herşey her an gözünün önünden geçiyordu Mehmet 'in kas katı kesilmişti adeta baka kalmıştı sahneye...
Ve nikan anı gelir memur bey kırmızı cüppesiyle masanın başına oturuverir, fırlar yerinden Mehmet mızrap gibi koşar sahneye rica eder orkestradan '' Dans şarkısını ben söyleyebilir miyim.?'' diye. Sonra Memur sorar soruları alır cevapları en olağan haliyle, iki ''Evet'' duyulur sahnede herkes alkışlar, Mehmet dalar uzaklara süzülür gözlerinden damlalar,kanar kabuğun altında hiç kurumayan yaralar...
Ve vuru saza kaderine vurur gibi ve söyler dili Mehmet 'in '' Köküne kostik Dökücem Bu Aşkın.''
Elfida, Bir Belalı Başımsın Elfida, Beni Farketme Sakın Omuzumda İz Bırakma Yükün Dünyaya Yakın Elfida, Hep Aklımda Kalacaksın.