BUENOS AIRES, 13 Mayıs (IPS) – Sanıksız garip bir dava. Amaç bir mahkumiyet vermek değil, neredeyse yüz yıl önce kuzey Arjantin’de meydana gelen ve Devlet tarafından onlarca yıldır tek bir başarıyla gizlenen korkunç bir olaya görünürlük kazandırmak: güvenlik güçlerinin yüzlerce yerli halkı katletmesi. emekçilerin kötü muamelesini ve ayrımcılığı protesto eden kişiler.
Federal yargıç Zunilda Niremperger, 10 Mayıs’ta Buenos Aires’te sözde Napalpí’nin gerçeğine ilişkin davanın ilk duruşmasını açarken, “Yaraları iyileştirmeye ve (yerli) halkların anısını haklı çıkarmaya çalışıyoruz” dedi. 19 Temmuz 1924 sabahı belirlenemeyen sayıda yerli halkın kurşuna dizilerek öldürüldüğü katliam.
Duruşma 19 Nisan’da ülkenin en yoksullarından biri olan ve Paraguay sınırına yakın kuzeydeki Chaco eyaletinde başladı. Ancak, daha fazla görünürlük sağlamak için bu Güney Amerika ülkesinin 45 milyonluk nüfusunun yaklaşık üçte birine ev sahipliği yapan başkente bir anlığına taşındı.
Son derece sembolik bir kararla Buenos Aires’te seçilen mekan, Hafıza ve İnsan Hakları Alanısiyasi nedenlerle 30.000 kadar insanı kaçıran ve öldüren 1976-1983 askeri diktatörlüğü sırasında en kötü şöhretli gizli işkence ve imha merkezinin faaliyet gösterdiği eski Donanma Mekanik Okulu’nda (ESMA) kuruldu.
Buenos Aires’teki duruşmalar 12 Mayıs Perşembe günü sona erdi ve mahkeme, 19 Mayıs’ta Chaco’nun başkenti Resistencia’da yeniden toplanacak.
Vera Vigevani de Jarach, “Bu dava, kızımı kaçırdıklarında getirdikleri yerde ihtiyacımız olan ve benim de desteğe geldiğim gerçeği ortaya çıkarmayı amaçlıyor. Bu, soykırımların tarihte tekrarlandığını gösteriyor” dedi. IPS’ye verdiği demeçte, mahkeme salonunun ön sırasında, başını Plaza de Mayo Anneleri insan hakları grubunu tanımlayan beyaz eşarpla kapattı.
94 yaşındaki Vera, Yahudi ve faşist lider Benito Mussolini’nin 1939’da başlattığı ırkçı zulüm nedeniyle 11 yaşındayken ailesiyle birlikte Arjantin’e göç etti. 1976’da o zamanlar 18 yaşında olan tek kızı Franca Jarach, zorla kaybedildi.
“Hakikat denemeleri” Arjantin’de bir yenilik değil. Bu terim, askeri rejimin üst düzey liderlerinin mahkumiyetinin ardından af yasalarının diğer faillerin yargılanmasını engellediği 1999’dan sonra diktatörlük tarafından işlenen suçların soruşturmalarına atıfta bulunmak için kullanıldı.
Plaza de Mayo Anneleri’nin (zorla kaybetme mağdurlarının annelerinden oluşan) bir üyesi tarafından mahkemeye sunulan dilekçe Amerikalılar Arası İnsan Hakları Komisyonu (IACHR) Daha sonra Arjantin Devleti ile, af yasaları sorumluları cezalandırmayı imkansız kılsa da, kadının kaybolan kızının akıbetini yargıya soruşturma hakkını tanıyan bir anlaşmaya vardı.
Sonunda, af yasaları yürürlükten kaldırıldı, davalar yeniden başladı ve sanıklar mahkum edilerek cezaevine gönderildi.
tarihi tazminatlar
Bugün başkanlık yapan iki dilli çok kültürlü bir öğretmen olan Miguel Iya Gómez, “Büyükannem katliamdan kurtulan biriydi ve ben Napalpí’deki emek sömürüsüne ve o gün olanlara ilişkin hikayeleri dinleyerek büyüdüm. Bizim için bu dava tarihi bir tazminat.” üzerinde Chaco Aborijin Enstitüsümisyonu yerli toplulukların yaşam koşullarını iyileştirmek olan bir taşra teşkilatı IPS’ye verdiği demeçte.
Duruşma, resmi belgelere ve zamanın gazetecilik kapsamına ve katliamdan kurtulanların ve onların soyundan gelenlerin ve Chaco’daki yerli tarih araştırmacılarının videoya kaydedilmiş ifadelerine dayanarak inşa edildi.
Arjantin’in Chaco eyaleti, adını aldığı ekolojik bölgenin bir parçasını oluşturur: İspanyol Fethi sırasında büyük ölçüde istikrarsız olan geniş, sıcak, kuru, seyrek ormanlık bir ova. Modern Arjantin Devleti, ancak 19. yüzyılın sonunda, Chaco’daki yerli halkı boyunduruk altına almak ve orada otoritesini empoze etmek için askeri kampanyalar başlattı.
Chaco fethedildikten sonra, birçok yerli aile, tarım işlerini yürütmek zorunda oldukları “reducciones” adı verilen kamplara yerleşmeye zorlandı.
Sosyolog Marcelo Musante, “1911 ve 1956 yılları arasında Chaco’da faaliyet gösteren ‘reduccione’ler’, çalışma yoluyla disipline edilen yerli halk için toplama kamplarıydı” dedi. Arjantin’de Soykırım ve Yerli Politikaları Üzerine Araştırmacılar AğıFarklı disiplinlerden akademisyenleri duruşmada bir araya getiren .
“Yerli insanlara ‘reducción’a girdiğinde, onlara giysi ve tarım aletleri verildi ve bu onları büyük bir baskı altına sokan bir borç yarattı. Ve ‘reducción’ mağazalarının dışında alışveriş yapmalarına izin verilmedi” dedi. .
pamuk tarafından işgal
Tarihçi Nicolás Iñigo Carrera, Chaco’daki yerli halkın komşu Salta ve Jujuy eyaletlerindeki şeker fabrikalarında geçici olarak çalışmaya gitmesinin yaygın olduğunu, ancak senaryonun 1920’lerde Arjantin hükümetinin Chaco’da pamuğu tanıtmasıyla değiştiğini söyledi. tekstil endüstrisinin artan küresel talebine dokunun.
“Daha sonra, genellikle işçisi olmayan criollo (beyaz) yerleşimciler, pamuk mahsulünü hasat etmek için garantili yerli emeğin mevcudiyetini talep ettiler ve 1924’te hükümet, pamuk tarlalarında çalışmayı reddeden yerli halkın Chaco’yu terk etmesini yasakladı. , yıkıcıları bırakan herkesi ilan ediyorum,” dedi Carrera.
Antropolog Lena Dávila Da Rosa, 19 Temmuz 1924’teki protestonun Napalpí’den 800 ila 1000 yerlinin ve çocukların dışarı çıkması için şeker düşüren bir uçağın desteğiyle onlara ateş açan yaklaşık 130 polis memurunun katıldığını söyledi. arayın ve böylece takip ettikleri protestocuların yerini ortaya çıkarın.
Araştırma görevlisi Alejandro Jasinski, “Tam olarak kaç yerlinin öldürüldüğünü bilmek imkansız, ancak birkaç yüz kurban vardı” dedi. Hakikat ve Adalet Programı Adalet ve İnsan Hakları Bakanlığı’ndan IPS’ye bilgi verdi.
“Resmi raporda, aralarında çıkan çatışmalarda öldürülen dört kişiden bahsedildi ve hızla kapatılan bir adli soruşturma vardı. Geriye sadece toplulukların gömülü hatıraları kaldı” dedi.
Anılar, büyük ölçüde 2021’de COVID-19’dan ölen Chaco’dan yerli bir yazar ve araştırmacı olan Juan Chico’nun çabaları sayesinde son yıllarda canlandırıldı ve halka açıldı.
Chaco’nun başlıca yerli halklarından biri olan Kum dilinde tercüman ve tercüman olan David García, IPS’ye verdiği demeçte, “Juan sözlü hesapları toplamaya neredeyse 20 yıl önce başladı” dedi. 2006’da bugün Napalpí Vakfı olan bir STK kurduk. Bu davaya ulaşmak uzun bir mücadeleydi.”
Bugün Chaco’daki yerli halk
Chaco eyaleti nüfusunun yüzde 3,9’u veya 41,304 kişi, 2010 yılında Arjantin’de yapılan son ulusal nüfus sayımında yerli olarak tanımlandı ve bu, ulusal ortalama yüzde 2,4’ün üzerinde.
Nüfus sayımı verileri, Chaco’daki yerli halkın zorlu yaşam koşullarını ve nüfusun geri kalanıyla ilgili olarak karşılaştıkları dezavantajları yansıtmaktadır. Yüzde 80’den fazlası yetersiz konutlarda yaşarken, yüzde 25’ten fazlası, oda başına üçten fazla kişiyle kritik derecede aşırı kalabalık koşullarda yaşıyor. Ayrıca hanelerin yarısından fazlası odun veya odun kömürü ile yemek pişirmektedir.
Bugün, Napalpí katliamının yapıldığı yer Colonia Aborigen Chaco olarak adlandırılıyor ve resmi verilere göre, Kum ve Moqoit topluluklarından yaklaşık 1.300 yerlinin yaşadığı yerli topluluğa ait 20.000 hektarlık bir arazi parçası. Wichi ile birlikte Chaco’daki yerli gruplar.
2019 yılında orada toplu mezarlar bulundu. Arjantinli Adli Antropoloji Ekibi1984 yılında askeri diktatörlüğün kurbanlarının kalıntılarını tespit etmek için ortaya çıkan ve tüm dünyada çalışan prestijli bir organizasyon.
Chaco hükümetinin avukatı Duilio Ramírez, “Cümlenin Arjantin’de ırkçılık ve yabancı düşmanlığının yerleşmemesi için anlaşılması gereken bir olay hakkındaki gerçeği ortaya çıkaracağını umuyoruz” dedi. İnsan Hakları Sekreterliği, davacı olarak hareket eden IPS’ye söyledi. “İnsanların yerli halkları hor gördüğü için akan tüm kanları bilmesi gerekiyor.”
“Kararla Arjantin Devletinin olanlardan sorumlu olacağını ve bunun yerli topluluklar için kamu tazminat politikalarına dönüşeceğini umuyoruz” dedi.
© Inter Press Service (2022) — Tüm Hakları SaklıdırOrijinal kaynak: Inter Press Service
Kaynak : https://www.globalissues.org/news/2022/05/13/30843