sabah erken kalkıp Frida'ya gittik.birçok insan beğenmemiş olsa da ben çok sevdim.ayrıca Çarlık Rusyası ressamlarının ve İstanbul'un başka ressamlarca resmedildiği 3 sergiyide gezdik.Çarlık sergisi gerçektende iyidi ama benim aklım Frida'da. girdiğinizde güneş gibi sapsarı duvarlar üzerine rengarenk Frida resimleri konmuş öyle güzel ki. bir sürü fotoğraf çektim flaşsız olduğu için biraz bulanık ayrıca kablom olmadığı için koyamadım ama söz paylaşacağım sevdiklerimi.
en çok Fridanın günlüğüne yazdıktan sonra bir anda üstlerine resim yapmasını sevdim.yazılar kaybolduğu için hayatını tam kronolojik olarak sıraya koyamamışlar.sergide bu anlarında fotoğrafları var.
ordan kadıköy'e geçtim.sanırım hayatımın Blues'unu dinledim. mızıka saksafon ve akustik gitar 3 lüsü ve müthiş bir ses enfesti.tatlı insanlarla dolu samimi bir yer Yeşil Ev. barlar sokağının bir üst sokağı kesinlikle gidin.
en heyecanlısı da modellik teklifi aldım.çok heyecanlıyım aksesuarlar için modellik yapacağım sanırım ama kesin değil tabiki haber gelecek telefonlar alındı.ardından fotoğraflar sergiye çıkacakmış.
Eylül tarafından resmedilip sergilendikten sonra bir de fotoğrafla sergilenirim bir de ne güzel olur :)
bugünüm böyle geçti. ama en önemlisi hep özledim onu. öyle alışmışım ki sokaklarda bir yarım eksik bir yanım güvensiz gittim. annem gece dışarı çıkacağım dediğim zaman İZmir'de ona öyle güvenirdiki bir kere arar ardından ertesi gün konuşurduk.bugün heralde en az 6 kez falan konuştuk. o da sanırım diğer yarım olmadan sokakta olmamdan korkuyor.
sahiplenilmek kötü şey değil koruyup kollanmak.sevilmenin tadı çok ayrı.herkes soruyor 4. seneniz olacak bunun sırrı ne diye aslında bende bilmiyorum bunun sırrı ne ama bozulmaması için hep dilekler diliyorum. bu benim hayatımın en güzel masalı ve sen benim kıytırık beyaz atlı prenslerden çok daha fazlam herşeyimsin...