Deprem herkesi vurdu, ama göçmenleri çok daha fazla etkiledi. En az 7 bin göçmen öldü, on binlercesi yaralandı. Pek çok vatandaş deprem sonrası bölgeyi hızla terk ederken, göçmenler 2 gün boyunca yasak olduğu için bulundukları illerden ayrılamadılar.
Göç İdaresi, büyük tepkiler ve itirazlar sonucu, ancak 2 gün sonra göçmenlerin deprem bölgesinden ayrılmasına izin verdi.
Deprem sonrası yardım faaliyetleri göçmenlere çok sınırlı ulaştı. Halbuki bölgede yaşayan 1,5 milyon Suriyeli göçmenin evi diğer evlere göre çok daha kalitesizdi, çok daha fazla yıkıma uğradı.
Ama pek çok yardım kuruluşu göçmenlere yardım dağıtmakta isteksiz, hatta açıkça ayrımcı davrandı, davranmaya devam ediyor.
Depremin 13. günü Maraş’tan seslenen bir yardım görevlisi “her türlü zorluğa göğüs geriyorum, ama ‘Suriyeli çocuklara ekmek vermeyin, aç kalsınlar’ diyenlere artık tahammül edemiyorum” dedi.
Bütün bu olumsuzluklar içinde DSİP olarak bölgede önceliğimiz göçmenlerle dayanışmak oldu. Topladığımız ayni ve nakdi yardımları göçmenlere ulaştırdık.
Bölgeden ayrılmak zorunda kalan göçmenlere bulunduğumuz illerde barınma imkânları oluşturmaya çalıştık. Yine maddi olarak destek verdik. Dayanışma yaşatır sloganının hayata geçmesi için bütün gücümüzle çalışıyoruz.
(Sosyalist İşçi)