Karslıların ticarette, siyasette, bürokraside, sendikacılıkta ve eğitim alanında bireysel olarak başarılı olduklarını, girişken, cesaretli ve çalışkan olduklarını eminim herkes kabul eder.
Bende Karslıyım oradan biliyorum(!)
***
Şaka bir yana Büyükşehirlere geldiğimiz şunun şurasında 30-40 yıl olmasına rağmen işçilikten işverenliğe, kiracılıktan ev sahipliğine geçişimiz, burs ararken burs veren, yardım beklerken yardım eden olmamız hiç de kolay olmadı.
Hiç kolay olmadı derken, hemen hemen her Karslının akraba ve hemşeri desteği olmadan hatta kısmen köstek olunmalara rağmen tek başına başardığını, gecesini gündüzüne katarak alnının akıyla başardığını gönül rahatlığı ile söyleyebilirim.
***
Genellikle her yöreden insan ile kısa zamanda uyum sağlayan, ortaklaşa başarılı işler yapan, takım çalışmasına uyumlu, çalışkan ve hırslı Karslıların bu uyumu umumiyetle hemşerisi olan başka bir Karslı ile birlikte sağlayamaması da işte bu yazının konusu.
Her ne kadar biz bize iken, kardeşim bizde asker yok, hepimiz komutanız, ne yapalım lider vasıflı insanlarız bu yüzden birbirimizle pek olamıyoruz desek de(!)
Bence bunun nedeni çok başka(!)
Ve vallahi, bu büyük sorunun sebebini düşündüm düşündüm düşündüm ve galiba buldum.
Buldum ama baştan söyleyeyim, çaresi yok(!)
***
Şöyle ki!
Karadeniz folkloru deyince akla horon gelir, Karadenizliler horon teperken son derece uyumludurlar, birlikte hareket ederler, yorulan çıkar, isteyen dahil olur ama ritim bozulmaz, omuzları da ayakları da bir uyum içindedir, birlikte başlar birlikte bitirirler.
Ahenk bozulur gibi olursa, tecrübeli biri komut verir ve komut verene herkes riayet eder, sonra hep birden kalkar kollar havaya.
Haydeee dik oyna…
Sosyal hayatta da aşağı yukarı böyledirler.
Ticarette, siyasette, bürokraside de birbirlerine sahip çıkarlar.
Aralarındaki uyum azalır ahenk bozulur gibi olursa içlerinde yaşça veya statü olarak kıdemli biri komut verir ve hepsi bir kararda uzlaşırlar.
***
Güneydoğu Anadolu deyince de özellikle aşiret düğünlerinde günlerce sürdüğü iddia edilen halayları gelir akla, biri girdimi halaya hepsi peş peşe girer, ilk giren bırakmadı mı hiç biri bırakmaz halayı, beraber diz kırar, hep beraber sallarlar omuzlarını, saatlerce!
Belki de böyle oynadıkları için olsa gerek bir güney doğulu bir işe girdimi, önce yedi sülalesini o işe sokar sonra da o sektörün tamamını ele geçirirler, turizm beldeleri ve büyükşehirler bu söylediklerime yüzlerce örnekle doludur!
***
Peki Kars deyince en fazla hangi oyun gelir aklınıza!!!
Tabi ki Azeri.
Karslının tabiri ile “TEK OYUN”
O akordeon sesi duyuldu mu, kolay kolay hiçbir Karslı oturmaz yerinde, kartal gibi açar kollarını süzülür kalabalığın içinde.
İster eş bulsun karşılıklı kırsın dirseklerini, bir sağa bir sola, ister bulamasın tek başına turlasın bütün oyun alanını, gözü görmez kimseyi!
Benzer ritimlerde bir oyunu Çerkezler ve diğer Kafkas halkları ikişer ikişer sıra ile nizami oynasa da, Karslı kafasına göre oynar(!)
İster becersin ister becermesin, kafayı da çevirir sağa sola, o mutludur ya geri kim ne düşünürse düşünsün, uyum sağlamak isteyen de bana uysun der!
Aynen sosyal hayatta olduğu gibi.
Ve hep kendisi haklı, öteki Karslılar haksızdır(!)
Yani demem o ki! Kaslılar bu oyun böyle oynandıkça, yani TEK OYUNU, TEK OYNADIKÇA ne siyasette, ne ticarette, ne sendikada, ne de bürokraside birlikte bir takım çalışması içerisinde olamazlar, Karslı olmayanların içi rahat olsun(!)
Böyle gelmiş böyle gider.
Söylenecek son bir söz varsa Karslılara dair, o da final olsun bu yazıya…
Ve selam olsun bütün Karslılara…
Tey tey teyyyyyy.