Zülfü Livaneli'nin harika yazılarını bir günde okuyup bitirdim. Kitabın oldukça akıcı bir üslubu var. Zülfü Livaneli bu deneme tarzındaki eserle pek çok konuda aydınlatıcı bilgiler sunuyor okura. Altını çizdiğim o kadar satır var ki, uygun vakit bulduğumda bazılarını paylaşmaya çalışacağım.
# Eserindeki bazı başlıkları sizlerle paylaşayım: Edebiyat ve Moda, Edebiyat ve diğer sanat dalları, Yabancı dile çevrilmek, Halk böyle istiyor klişesi, Edebiyatta Kıskançlık, Muhafazakar sanat, Edebiyat ve sol, Edebiyat ve Demir Parmaklıklar, Edebiyatta Diktatörler, Benim Gözümden Yaşar Kemal, Nazım Hikmet ve Atatürk, Romanda Gerçek ve Kurgu, Şiirle düşünen toplum... Zülfü Livaneli bunun gibi pek çok konuda görüşlerini ilgi çekici bir şekilde anlatmış.
# Livaneli aynı zamanda yazar olmak isteyen genç edebiyatçılara tavsiyelerde bulunuyor. Duyguları paylaşma arzusu kimseyi iyi bir yazar yapmaz, bu farklı bir disiplin, çalışma, zeka ve yetenek gerektirir. Yazar bu durumu sık sık vurguluyor eserinde.
# Livaneli, düşüncelerini bizlerle paylaşırken romanlarında olduğu gibi ilgi çekici hikayeler ve anekdotlar anlatıyor. Kendi adıma konuşmam gerekirse bu eseri okuduktan sonra, araştırmam gereken pek çok konu birikti. Önümde farklı kapılar açan yazarları çok severim. Kendisi bu yüzden çok tanışmak istediğim sanatçı/yazar/sinemacı/düşünürlerin başında geliyor.
# Livaneli'nin en çok eleştirdiği konuların başında halktan kopuk sanat yapmaya çalışan "Aydınlar". O da tıpkı Yaşar Kemal gibi devamlı kültürün önemini vurguluyor. Halklarımızın zenginliği kültürümüzün rengarenk olması demektir.
Ben kitabı gerek dili, gerek düşündürttüğü olgular açısından çok faydalı buldum. Kendisi daha fazla deneme yazıp bizimle paylaşmalı diye düşünüyorum. Tüm 1K dostlarına iyi okumalar dilerim...