my Flickr
Mon, 22 Apr 2013
Görev Yapmak Mı Yoksa Sürgün Mü? - Turgut Durduran
Bu yazı 2005-2012 arası "vatani görev" (!) yapmayım diye kendi kendime verdiğim sürgünün hikayesidir.
KKTC vatandaşı bir erkek olmak suçunu işledim. Bu aşağı yukarı 36 sene
önce oldu. 17 yaşında Sam Amcanın diyarına okumaya gittiğimde 5-10
sene sonra başıma ne geleceği belliydi ama o yıllarda güya ümitliydik
ki Kıbrıs'da anlaşma olacak, askersizleşecek vs vs. Buna beş yıllık
süreler biçtiğimiz olurdu... Beş yıla galmaz bu iş çözülür ... Yani askerlik yapmaknan uğraşmaycağık artık diye düşünürdük. Ayrıca bedelli askerlik alemi o zamanki cinsinde parayı veren düdüknan bile uğraşmaz derdi, ben da herhalde o gadarını idare ederim, gabullenirim derdim. Yani vering parayı ne haliniz varsa görüng deyip gurtulun bu işden. Amma velakin bu iş böyle olmadı yeni bir yasa geçdi ve dendi ki biz bu insanların hem paralarını isderik, hem da emir almayı öğredeceğik. Bu tabii ki kafamda alarmlar çaldırdı ve ben da ne öderim, ne yaparım deme bahanesini buldum. Zaten ABD de doktora da uzar da uzar taa bitsin kim ölür kim galır (*), bekleylim da görelim.
Yıl oldu 2004 doktora bitti, dediler bir yıl galdı bayrama. Bu arada benim Kıbrıs'a gidip gelmeler da zaten minimuma endiydi onun için 2005 yazında kısa biz ziyaret ve 4 (ya da 5) Temmuz 2005'de beni bekledikleri "görevi" yapmadan bir kaç gün önce tüydüm. Bu golay olmadı. Özellikle annem, bunu aileme bir şey olsa Kıbrıs'a dönmemeyi göze aldığım için, binlerce gencin çektiği bu çileyi çekmediğim için resti çekti. O günden sonra Kıbrıs'ın hiçbir tarafına girmedim, gendi gendime sürgün verdim.
Akademinin enternasyonal olduğuna inandığım ve hayatımı ona göre yaşadığım için adapte olmakda çok zorlanmadım. ABD'de yaşamaya devam ettim ve 2009 da İspanyaya daşındım. Eylem'da bunu kabul etti. Benimle beraber dolaştı. Onun Kıbrıs ziyaretleri da minimuma enmiş oldu. Önemli bir bedel ödemedim, belki da şanslıydım. Bir kısım evlenme, hastalık, büyük eylem filan gaçırdım ama çok daha zor koşullarda askerlik yüzünden Kıbrıs'a gelmeyenlere göre benimkiler fena değil. Zaten işkolik olarak her zaman meşgulum.
Ama vicdanım temiz. Yaptığım seçimden hiç şüphem olmadı. Kendi bilgim dahilinde ne para ödedim ne da emeğimi, aylarımı verdim bir orduya. Belki de bunu açıklamam, klasik yöntemi uygulayıp daha cesur dostlarıma yardımcı olmam gerekirdi. Ancak, Kıbrıs'da olmayan birinin bunu yapmasının yararlı olacağına inanmadim. Kıbrıs'da olmamama rağmen vicdani reddimi açıklamamım yararlı olabileceğine Philadelphia'da tanışdığım aktivistler ikna ettiler ve onlar okudu kısa bir açıklamamı (**) okudu. Onun dışında bunu yazılarda vs işledim. Klasik bir açıklama, eylem yapmadım.
2012'de yasa değişmiş, bir garambol oldu ve "suçlarım" affoldu ve izin çıkdı Kıbrıs'a geldim. Açıkcası bebeğimiz olmasa gelmeye niyetli değildim. Geldim ki görsün ailesini, yurdunu. Onlarda sevinsinler Gaia'yı görüp (***). Bu yazıyı da onun için yazmak geldi içimden. Kapıdan çıkarken yıllarca taşımakdan rahatsız olduğum, bana benden güçlü, bana emir almayı öğretmeyi bana işkence çektirerek yapmak isteyen, etik bulmadığım bir öğretiyi bana boğazımdan zornan geçirmek isteyen bir kurum olduğunu hatırlatan belgenin yeni halini çıkarıp gösterdim ve çıkdım. Bir yanım yenilmiş hisseddi. Diğeri kazanmış. Uzun lafın kısası absürd (****) durum öğrenciyken ki hali gibi işlemeye devam etti.
Yani anlatmak istediğim sık sık dediğim "reddet, gitme, gönderme" sloganını kendi kafama göre böyle uyguladım. Bir kısmımız da daha bu inat ve bu olanak olabilir. Umarım kullananların sayısı artar. Ama bu mühim bir başarı değil. Önemli olan işgali 40latmamak, önemli olan militarizmin kökünü kurutmak. Yoksa hayatlarımızı birilerinin ellerine bakarak, onların izinlerine muhtaç yaşamaya devam ederiz, bu "görevi" yapanların beyinlerine az veya çok bir şeyler işlenir. Bu işlendikçe militarizm, şiddet, emir komuta zincirleri vs bize karşı bir şeyler kazanır.
[/cyprus]
permanent link: individual
||permanent link: story


permanent link: category
Castelldefels belediyesinden görüntüler
Ïlginç bir dönem. Lefkoşa'nın durumu malum. Memleketin durumundan
çok farkı yok ama ayyuka çıkınca bazı şeyler herkesi harekete
geçiren, normal dışı bir seçim. YKP'de aşka geldi yerel,
yerinden yönetimler ile ilgili ezber bözen bir anlatımla seçime
giriyor. Bana da bahane çıkdı çokdandır etrafımda görünce "vay
vay" dediğim bazı izlenimleri garalayım dedim.
2009'da Philadelphia'yı bırakıp Katalunya'da bir kasaba olan
Castelldefels'e yerleştim. Özellikle batı Avrupa'nın sosyal
devletini ilk tanıma şansım oldu bu.
Bunların bir çoğu etkili, yararlı oldukları kadar uygulanabilir
şeyler. Önemli olan da uygulanabilir olmalari.
Mesela.... Sırasız ve karmaşık.
Her hafta değişik bir mahallede mobilya vs türü büyük şeyler
toplanır. Önceden bunun takvimi bellidir, ilan edilir, çıkarıp
koltuğunu çöpe atacaksan ne gün yapacağın bellidir. Bu bir
düzen getirir ayni zamanda çöplerden eşya toplayıp satanlar
içinde düzenli bir gelir kaynağı. Daha iyisi meraklısı için
yeniden kullanma şansı. Castelldefels'de olmasa da başka
mahallelerde bu günü belediyenin yeniden kullanılabilir şeyleri
toplayıp dağıtma, satma günü gibi gullananları gördüm.
Kompost.. Türkçesi galiba gübrelemek.. Bütün kasaba için bunu
process yapacak bir sistem kurmak pahalı, karmaşık ve burda
var. Ancak bunu yaptıkdan sonra halka geri döndürmek filan biraz
karışık anladığım. Onun için ayrica her sene "nasil kompost
yapılır" semineri verilir ve 5-10 euroya filan bunu evde yapmak
için işe yaraycak kutu dağıtılır. Bunu yaymak için mahalle
mahalle yaparsın. Ayrıca kücük kendi inisiyatifiyle yapan köyler
gördüm. Mahalle bazında düzenlenebilir. Çevre için ne güzel
bir şey.
Ayni şekilde yağmur suyu birikdirmek. Bahçeye bir hazne koyup
biriktirebilir. Bunu bilinçli yaparsanız su bozulmaz,
kullanılır. Belediye bunun da mahalle mahalle seminerlerini
düzenler, ucuza hazne satar. Ne güzel bir şey. Hele Lefkoşa gibi
susuzlukdan "grak grak" eden bir şehir için.
Kreşler. Çok cüzi bir miktara kreş çalıştırılması. Bunu
kaliteli yapmak zor bir şey değil. Özellikle kadınların
özgürleşmesi, iş hayatına geri dönmeleri, için çok önemli.
Kültür, spor eğitim. Klasik ezberleri saymayım. Onlar bol bol var
ve yazılıp çizildi. Kasabanın kültür merkezi çok güzel şeyler
yapar. Bir tanesi "ders ver ders al". Gidip dersin "ben
çiçek fotoğrafçılığı dersi verebilirim" gonuşurlar seninan ve bir ders
tanımlanır, varsa öyle bir ders onun parçası olabilin vs. Senda
giden "evde mücevher nasıl yapılır" dersi alın. Böylece sürekli
değişen, öğrenci ile ögretmenin da parçası olduğu bir ortam
yaratılır.
Geldiğimden beri, dört yılda, kilometrelerce bisiklet yolu
yapıldı, bisiklet bağlamaya yerler yapıldı, Barselona gibi
büyük şehir olmamamıza rağmen bisikletleri koruma kasaları
kondu -- ki yılda ~35 Euro gibi bir fiyata abone olunur bunlara.
Bisiklet yolu kurmak zor bir iş zırt diye yapıldığında
yararından çok zararı olabilir -- ki burda oldu, yaz boz tahtasına
dönen yerler var -- ama bağlamak için yerler, koruma kasaları vs
kolay işler.
Bisiklet demişken. Belli sayıdan çok çalışanı olan yerlerde,
mesela bizim araştırma merkezinde, bisikletle işe gelenler için
duş yapılması zorunlu, yapınca da belli indirimler var.
Bu Philadelphia'dan bir örnek. Şişe suyu kullanımını azaltmak,
şehir suyunun içilebilir olduğunu halka alıstırmak için bütün
festival vs türü şeylere belediye tanker ile bedavaya, ya da cüzi
bir miktara, su getirip dağıtmaya başladıydı. Tonlarca
plastiğin, enerjinin, çöpün harcanmasına, bir sürü paranın
insanlarin cebinde kalmasının basit bir örneği.
Bu da daha büyük şehirlerden, Philadelphia'dan,
Barselonadan. Şehir bahçeleri. Boş bir arsa. Çevresinde oturanlar
basit bir izinle toprağın kalitesine bakıp ona göre kollektif
bahçeler oluşturuyorlar. Küçük parçalara ayırıp herkes
kendine düşen parçada ekip biçiyor. Belediye su ve elektrik
veriyor. Toprağın tahlillerini yapıyor, düzene sokuyor. Ne güzel.
Etrafa bakınca görünen bir sürü şey var.
Gücük şeylere sınırlı duddum. Güney Avrupanın problemleri
burda da var. Corruption ayyuka çıkdı, ekonomi battı, düzensiz
trafik, kaos her tarafda belirgin. Ama buna rağmen bir sürü de
örnek alınabilecek şey var.
[/cyprus]
permanent link: individual
||permanent link: story


permanent link: category
Yerel yönetim yeter mi?
Yerel yönetim yeter mi? Ne diye bu gadar üstüne gidildi? neçin
"iktidarın" peşinde değilsiniz -- yani genel seçimlerin (*)? vs
vs.
Birincisi "Bu Memleket Bizim" derkan tabii ki iktidarın
peşindeyig. Ama halk olarak.
Ïkincisi yetmez ama yararlıdır.
Burda benim yazma amacım bu konuda uzun uzun ahgam kesmeg değil.
Hiç küçük bir değişiklik, başarı sizi memnun etti mi? Ne
bileyim, konuya yakın olsun diye, evdeki eski plastikleri recycle
yapacak ya da tekrar kullanacak bir yöntem bulmak. Ya da bir yere
küçük bir güneş enerjisi paneli asmak ve biraz elektrik
üretmek. Beni defalarca etti.
Philadelphia'da geçirdiğim son yıllarda tarihçesini basitleştirip
"yaşlanmış hippielerin" yerleştiği bir mahallede galdık. Sokağa
çıktığim ilk günlerde dikkatimi ceken insanlarin mutlu
görünmeleri, birbirlerine selam vermeleriydi ki Philly gibi büyük
Amerikan şehirlerinde bunu görmek kolay değil.
Mahallenin tarihi ve durumu çok ilginçdi. Mesela bizim bir katını
kiraladığimız yer bir saray yavrusuydu. Philly'nin bir dev olduğu
yıllarda şehrin kötü havasından kaçan zenginlerin konaklarının
olduğu bölge. Yalniz atlar ve at arabaları için yapilan evcik,
içine 2 modern araba sığdıktan sonra bir stüdyo ev yapacak kadar
yer kalırdı ve 19.yy da kendi ısıtması vardı , durumu anlatmaya
yeter. Neyse, buralari terk edildiler endüstriyel Philly yok
olunca. Önce fakir Afrikalı Amerikanlar yerleşti civara. Sonra 60larda,
70lerde Civil Rights Movement'den filan çıkan "yaşlanmaya yüz
tutmuş Hippieler" gelip yerleştiler. Yiyecek koperatifleri,
koperatif okullar, evrensel ("Universalist") kiliseler, Sinagoglar,
Hindu tapınakları vs kuruldu. Bu konakları alıp bahçelerinde
sebze, meyve yetişdirmeye, sanat yapmaya vs başladılar.
Bizim kaldığımız konak ev sahibi aile (3 kişi) arti iki tane da
kiralayan aile kalıyordu. Evin her tarafi ev sahibinin, Paul'un
babasının resimleriyle doluydu (**). Ne tür sahsiyetlerden
bahsettigimi anlamak için. S. L. Shane, anarşist komunlerinde
yaşamış, Paul dediğine gore Emma Goldman'la arkadaş olmuş bir
karakter. Paul ve kardeşi Joanne ise gece yemeklerinde bir
birbirleriynen atışırken "bende civil rights movementdeydim!" diye
bağrışırlar. Umarım bir imaj oluşdu kafanızda.
Konuynan ne ilgisi var bunların? Ben YKP'nin belediye seçimleri
ile ilgili söylediklerini, ortaya çıkıp seçime katılmasını o
mahallede azda olsa gördüklerime benzedirim (***).
Eve taşındık. Paul ile Ana'nın kaldıkları bölümün içinden
geçip girip çıkmamız gerekirdi. Paul homur homur edip bir sürü
kural anlattı sonra Ana bunlari daha anlaşılır olarak tekrar
anlattı. Çattık dedim. Ne bileyim ki bir kaç hafta içinde bu
kurallar, daha doğrusu evin adetlerini çok sevecegdim ve mahallenin
ruhunun parçası olduğunu göreceydim.
Mesela....
Philly'de kompost/gübreleme yok. Evin bahçasında
büyük bir yığın var organik artıkları oraya götürüp atarıg
ve üstüne küreknan bir toprak atarık. Bunlar yığılıp
ısınırlar ve gübre olurlar. Mevsimi gelince evin bahcasına --
domadez, çiçek vs yetıştirılen bahçasına -- yayarlar. Bir
önceki yazımda Castelldefels belediyesi toplar dediydim ya. Bunun
gendi evinde olanı.
Sonra 4-5 ayrı recycle dagılımı var. En ilginci o zamanlar şehrin
toplamadığı bir kısım kartonlar vs. Bunları toplayıp ayda bir
defa mahallede bir okulun sahasına gönüllü gelen koperatifçilerin
olduğu yere arabanın içine yığip götürürdük. Bu da 3-4 ayrı
yiğın halinde. Mesela yumurta kutuları basga, kahverengi kartonlar
başga. Koperatif bunlari recycle yapacak özel yerlernan anlaşıp
kamyon getirir ve toplardı. Piller vs içinda aynı şey. Küçük
bir şeyden mutlu olmak.
Yemek koperatifi bu bahsettiğim ama bir sürü sosyal, ekolojik
konuya da karışdı. Yani neydi? Önce daha çok sosyal bilinci olan,
çevre dostu, yerel vs ürünlerin alınıp satılabileceği,
çalısanların ve alışveriş yapanların ortak olduğu bir
koperatif. Sonra, mesela benim da aktif üyesi olduğum çevre
komitesiyle bu tür recycle işlerini ayarlayan, yeyeceklerin nerden
nasıl geldiğine bakan, paketleme de kullanılan harcamayı
düşürtmeye çalışan, bisiklet kullanımıni kolaylaştırmaya
çalışan mini-bir yerel organizasyon. Kapıları herkese açık,
eğer üye olursan gidip çalışman gerekli -- bu çevre komitesinde
hammaliye yapmaktan, dügganı temizlemeye gadar değişebilir. Her
gittiğimde gülümseyerek ayrıldığım, Ïspanya da özlediğim bir
yer.
Koperatifin bir da tarım komitesi var. Ne yapar bunlar? Bunlar diğer
yazımda bahsettiğim şehrin göbeğinde tarım yapanların daha
organize olmuşu. Büyükçe bir alanda Philadelphia'nin
sınırlarında çiftlik çalıştırırlar. Arıcılikdan,
sebzeciliğe, meyveciliğe bin bir şey yetişdirirler. Ve bu da
koperatifden alışveriş yapanların, gönüllülerin işlettiği bir
çiftlik. Amerikada 10 küsür yıldan sonra ilk defa maydanozun,
domadezin kokusu eve vurmaya başladıydı kesince. Ziyaret
ettiğimizde gabak çiçeği sezonuydu. Biz bunlari toplayıp dolma
yaparık deyince sevindilerdi. Düşünürlerdi onlarda koperatifde
satılsın. Evin bir güzelligi da gendimiz yetişdirirdig.
Ve bir da okullar, kreşler vs. Çoluk çocuk yokdu o zamanlar. Onlara
gitmedik. Ama koperatif okullar -- veliler ile öğretmenler
VE
öğrenciler bir arada yönetirler --, koperatif kreşler vs vs.
Neysa, biraz kokusu çıksın diye yazdım uzadmaya gereg yog.
Bunlari bir mahallenin insanlarının yaptığı şeyler. Oranın yerel
yönetiminde da etkileri vardı ve yararı oldu tabii -- bütün
Philadelphia değil --. Ama düşünün Lefkoşa gibi büyük bir
kasabayı bu tür şeyleri hayal edebilen, gerçekleştirmek için
didinmeye hazır insanların yönettiğini.
Işde bu bir çoğumuzu mutlu edecek, gülümsememizi sağlaycak,
ekolojimize, sosyo-ekonomik dengenin düzelmesine, günlük hayatın
problemlerine bir rahatlama getirecek bir neden. Yetmez mi?
(*) Bu sorunun absürd olduğu işgal altında, sahte bir devletin,
sahte bir iktidarından bahsettiğimizden belli ancak gene da soran
çok. Ïlk dediklerime inanmayanlar neysa ama öbürlerine "homurhomur
homur" denir.
(**) S. L. Shane'in wikipedia sayfasi:
https://en.wikipedia.org/wiki/Samuel_Lewis_Shane
Philadelphia Inquirer'in Paul ve Joanne ile konuşması ve eve
ziyareti ile ilgili haber:
http://articles.philly.com/2006-06-25/entertainment/25403114_1_paintings-art-world-work-and-social-welfare
(***) Bir işkolik olarak hiçbir zaman istediğim kadar mahalleye
karışamadım.
[/cyprus]
permanent link: individual
||permanent link: story


permanent link: category
Another Nicosia is possible!
Another Nicosia is possible!
Another Nicosia is possible!
BaÅka bir LefkoÅa mümkün!
Îια άλλη ÎεÏ
κÏÏία είναι εÏικÏή!
"Another Nicosia is possible!"` is the slogan New Cyprus Party (Yeni
Kibris Partisi, ÎÏμμα ÎÎα ÎÏÏÏοÏ, YKP) is using for their interim
election campaign scheduled to take place in April to elect a subset
of the municipal council and the mayor of north Nicosia.
What is this "another Nicosia"?
Can they define it?
Are they really saying that they have even the remotest chance to
create a different Nicosia?
Or is it just an empty slogan designed to take advantage of the
popularity of "Another world is possible! Another Europe is possible!"
type of slogans?
To me these are important questions. They are more important than
discussing whether the elections themselves are a farce or not. They
are also more important than whether the specific positions are
"anti-Ankara" or not, or whether they follow a recipe laid out by some
hero (!) of the revolutionary left.
Of course, under normal conditions, one should first argue whether it
is desirable to have "another Nicosia" or not but since the situation
in north Cyprus in general and in Nicosia municipality in particular
is so pathetic, there is no need to ask this question. The answer is
obvious.
Let's rewind a bit…
The discussion about whether to participate in a given election is a
recurring "nightmare" for the party. I used quotes for the term
nightmare because while it is a divisive, hot topic, it is also a
healthy and beneficial discussion. It is the type of libertarian
pluralism that YKP has brought to the scene of Turkish Cypriot
politics and kept it running since 1989.
In any case, since the moment it became obvious that interim elections
were to happen to replace the utterly corrupt, incompetent and old
skool mafioso type mayor of north Nicosia, the discussions started. I
was not in Cyprus so I have only heard it second hand and discussed it
a bit on the new favorite platform of Cypriots, facebook. The
discussion was centered around whether the party's position of
boycotting the elections throughout the last decade should be
persistent under all conditions or whether it could create an
alternative, sound and respectful voice with clear, achievable
promises. If the latter is possible, the benefits of running in an
election, albeit a farce one, may be worth it.
Just recall that YKP has made itself a name during 90s in an era where
the regime's oppressive side was still going strong. Various memorable
slogans such as "you are going to put the burgundy-colored passport in
your pocket", "this country is ours" (I prefer "homeland"), "say no to
being a state of Turkey" and others arose during those campaigns. It
was an era when the private TV and radio stations were not yet going
strong, bombs were exploding to silence the opposition (YKP had its
own share), our access to the international arena was quite limited
and in general an atmosphere of fear dominated the political
scene. Yet, the party was able to speak louder than the background
parasitic signals and many people still remember it as a different
voice. This has continued during the following years and finally
evolved into a campaign to boycott the elections since the
signal-to-noise ratio was worsening.
Since we have rewound a bit, it is also important to point out here
that, despite the continuous campaigns by outsiders to trivialize the
party's positions to those about the Cyprus problem, the party has
always kept itself concerned about the totality of the issues facing a
government from local administration to international politics. If one
wonders, there is a wealth of material in Turkish and some in
translations about its detailed analysis and proposals of various
issues.
The question was whether, given today's more relaxed, more pluralist
conditions, it is worth to run in an election while explaining to the
public that it really is a farce. The answer was yes.
Going forward…
I was a skeptic but what I saw was an energetic campaign breaking
taboos, focusing on the issues rather than old, irrelevant slogans
(1), rather than using every election as a generalization calling for
a "revolution", "re-unification of the island", "toppling the
occupation". Obviously, they also did not rely on the fan-base of
traditional parties – let's call them "the group of four" (UBP, CTP,
TDP, DP) – who evidently can't tell the difference between supporting
a political party in a mayoral election and supporting a football
team.
Repeat…
What is this "another Nicosia"?
Can they define it?
Are they really saying that they have even the remotest chance to
create a different Nicosia?
Or is it just an empty slogan designed to take advantage of the
popularity of "Another world is possible! Another Europe is possible!"
type of slogans?
Examples…
Yes, the campaign, indeed, was focused on defining an achievable, relevant
and precise model for creating a different Nicosia as a model for all
local administrations. Candidates, supporters, friends have written a
rich body of materials that I hope will be used for other local
elections in the future. One of my goals in writing this article is to
highlight a few of the bullet points to bring them to the attention of
those who can not read Turkish (2,3).
Let's start by how it defines a local administration: "Local
administration means that a street, a neighborhood, a town, a
community practices self-rule. In other words, it is the creation of a
culture of communal, participatory, self administration." (2,4) This
vision of a new, islandwide local administrations is what links the
specific interim elections for Nicosia and YKP's vision for a "new
Cyprus".
I am not going to go through things like how the party believes in
libertarian, local participatory models of governance, how it believes
in ecological means of transport etc. Those are too general.
Instead, based on this starting point, we move onto defining specific issues
for Nicosia, namely:
a) A participatory budget modeled after various examples from Turkey,
Brazil and Spain to overcome the financial crisis of the town. The
town is currently bankrupt. Coupling this participatory model with
the clearing up of the corruption, irregular hiring practices,
uncontrolled and illegal borrowing and other actions that have led to
the disaster. They use the pieces of information available from the
exchequer's audit report which has highlighted a history of such
practices. YKP is blunt to declare that it would not be paying any
debts that were accumulated illegally and that will purse all legal
means to held those who have accumulated responsible.
c) One of the problems is the inflated body of people who were hired
as tools for nepotism and as bribes with permanent contracts without
any real tasks to carry out. This is one of the reasons for the
collapse of the municipality budget which could not pay its workers
for months that led to the strikes and the interim elections. As a
libertarian socialist party, YKP promises to respect the rights of
these people as laborers. Therefore, it is offering solutions such as
the creation of new service areas that would put these people's
talents to good use while delivering services to the public --
detailed in the general manifesto and in various speeches and
articles, see (2) and (3).
d) A promise to re-organize the coverage of the municipality which
was altered in the past to include satellite villages to allow for the
exploitation of the shores and other natural resources for commercial
benefit. Nicosia's status at the heart of the island should be
respected.
e) A demilitarized, united Nicosia without borders and continuous and
close co-operation with the south Nicosia. For years, this was viewed
as an empty promise that was only possible through the re-unification
of the whole island. We now believe that it is actually within our
reach irrespective of the ending of the occupation and the
re-unification of the island.
These are just few headlines amongst a large body of materials that
were outlined by the party. It is important to stress that YKP's
unique positions that include core feminist values, the LGBTT rights,
the rights for the disabled and a modern view of ecology alongside
libertarian socialist ideals were all represented during the
campaign. YKP took time to carefully explain the relevance of the
local administration in the context of gender equality – for example,
a participatory budget allows for local adjustments to ensure equal
representation.
Let's not forget that YKP's campaign was the only one that was not
centered around a person. It has sixteen candidates and each and
everyone is represented equally (3,5). The candidate for the mayor is
barely highlighted.
Frankly, I was quite excited by the campaign that a relatively young
group of people ran during this election time. I think it has brought
new energy and raised attention to the party's views. I hope that I
was able to provide a flavor of YKP's positions (and I hope I did it
accurately!) for the local administration and why I am excited about
what is going on.
Turgut Durduran – durduran(at)gmail(dot)com
--
(1) For example, one NGO ran its whole campaign around the statement
"the worst for Ankara", which in the context of a mayoral election,
makes one wonder, if elected, they are planning to take all the trash
from the streets of Nicosia and dump it in Kizilay square.
(2) A detailed manifesto for local administrations in general is available at:
http://www.ykp.org.cy/ykp/parti-dokumanlari/parti-meclisi-kararlari/yerinden-yonetimler-icin-manifesto/
A rough translation of this document is included below (5).
(3) More details specific to Nicosia are available at:
https://www.facebook.com/ykpsecim2013/info
(4) It is difficult to translate it well since YKP traditionally
employs the language and terminology carefully while writing in
Turkish. So here is the Turkish original: " Yerel yönetim demek bir
sokaÄın, bir mahallenin, bir Åehrin, bir toplumun kendi kendini
yönetmesi, yani toplumsal bir özyönetim kültürünün yaratılmasıdır,
kısaca tam anlamıyla yerinden yönetmektir."
(5) See (3) for details.
Another Local Administration is Possible!
Another Nicosia is Possible!
New Cyprus Party (YKP) is running in the elections, in order;
1- To reclaim first our streets, then our neighborhoods, then our
towns and our whole country.
2- To administer Nicosia together with its municipality, mukhtars,
unions and non-governmental organizations.
3- To reclaim the lands, whose value has sky-rocketed and are
benefiting a small minority, to the true owners, i.e. the people of
Nicosia.
4- To create a local administration that takes into account the
inequalities faced by women in their private and public lives, to ease
their current lives and turn them against the taboo roles in the
society towards a communal gender independence.
5- To protect the historic structure of the old city of Nicosia and to
turn it into a centre of art and culture via festivals that reflect
its indigenous culture.
6- To recreate the multi-cultural atmosphere of the town and to start
by returning the Armenian church to its true owners.
7- To re-structure the town in a pedestrian and cyclist friendly
manner with green areas that reflect its cultural structure.
8- To keep in mind that local administration and the general
administration go hand-in-hand, and, in order to support a federal
Cyprus and rapprochement, work towards more multi-communal projects
and events.
9- To raise the âdemilitarized Nicosiaâ campaign to reach our goal of
a demilitarized Nicosia without arms, without the destruction of the
occupation, without the demarcation line, without the dividing walls,
to increase our anti-militarist struggle.
10- To defend Nicosia against the attacks by the neo-liberal policies
demanding privatization and outsourcing together with the working
people, to create a free, high quality, public municipal services via
a participatory, democratic, libertarian local administration.
11- To say âthis debt was accumulated illegally, we will not pay!â to
the debts acquired by the previous municipal administrations in a
corrupt and illegal manner as was documented by the exchequer's audit
report and to carry out all legal actions to hold the creators of the
debts accountable.
12- To create a structure where all payments are done respecting the
labour, to clean up the mafia from the municipality, to create new
areas of service for the employees who are being neglected, to get
benefits from their skills, to stop all illegal employment while
respecting labour rights.
13- To use the financial sources of the municipality most efficiently
and change the conditions where it depends on the finances and orders
of the embassy of the Republic of Turkey in Nicosia while keeping in
mind its rights within the Republic of Cyprus.
14- To disassociate villages that were added to the municipality in
order to exploit the shores and to struggle for a new arrangement for
local administrations.
15- To implement YKP's manifesto for local administrations. We make a
promise and we are determined to raise the communal opposition against
the regime. We are worried about the municipalities in general and
Nicosia in particular, we are enraged. Now, we are ready to struggle
against those who created the crisis and we will brush them aside. We
emphasize once more that âAnother Local Administration is Possible!â
Our candidates are:
- Celal Devrim Ãnen (Mechanical engineer)
- Ceyhun Hami (Businesswoman)
- Ergün EmiroÄulları (Electrical contractor)
- Evrim Kamalı (Restaurant owner)
- Faika Deniz PaÅa (Lawyer)
- Haluk Selam Tufanlı (Web designer)
- Hamit Aygün (Retired teacher)
- Hazal Yolga (Communication specialist)
- IÅın AsvaroÄlu (Retired)
- Mehmet Karadal (Artist)
- Mehmet Kırmızı (Storage manager)
- Mehmet Ãzyücekök (Accountant)
- Murat Kanatlı (Civil engineer)
- Münevver Ãzakalın (Physiotherapist)
- NeÅe KarakaÅ (Retired)
- Tolga Yücedal (Public relations)
A vote for YKP's candidates will be a strong voice against the regime.
Murat Kanatli is our candidate for mayor.
Date: 2013-04-04 10:06:52 CEST
Org version 7.8.02 with Emacs version 23
Validate XHTML 1.0
[/cyprus]
permanent link: individual
||permanent link: story


permanent link: category