Akay Cemal
‘Üvey evlatlık’ yetmezmiş gibi, balıkçıları fırtına da vurdu!..
Gördükleri ‘üvey evlat’ muamelesi yetmezmiş gibi, balıkçıları bir de fırtına vurmasın mı?..
Kumyalı Balıkçı Barınağı’ndaki bazı tekneler, geçen gün etkili olan şiddetli fırtınadan zarar gördü ve balıkçılarımız çok zor anlar yaşadı.
Muhabirimiz Ayşe Bulut’un haberine göre; balıkçılar, teknelerini kurtarabilmek için insanüstü çaba harcadı ve hayatlarını tehlikeye attı. Bazı balıkçıların ağları denize döküldü ve kullanılamaz hale geldi.
Zaten mağdur durumda bulunan balıkçıların şu sıralar ağızlarını bıçak açmıyor. Örneğin balıkçılardan Raşit Dohan, Kumyalı balıkçı barınağının iki kez ihaleye verilmesine rağmen hiçbir şey yapılmadığını söyledi, “Teşviklerimizi de vermiyorlar. Devlet hiç balıkçının yanında değil. Fırtınadan dolayı vincim kırıldı, teknem hasar gördü, ağlarım birbirine girdi ve denize döküldü. Biz bu zararın altında nasıl kalkacağız” diye dert yandı.
Ergün Ağcabay, bir seneden beri mazot teşvikinin ödenmediğini ve sorunlarla boğuşan balıkçının perişan halde olduğunu vurguladı.
Ali Karakuş ve Mustafa Yılmaz isimli balıkçılar da “Liman tamir olsaydı bu zarar olmayacaktı” şeklinde görüş beyan ederken, “Devlet biraz da balıkçının yanında dursun” dediler.
Balıkçılar gerçekten dertli. Sorunlarına bir an önce eğilmek, çözüme kavuşturmak gerekir.
KIBRIS Tv’nin dün sabahki programında Serhat İncirli arkadaşımız, balıkçıların eyleme kalksa, nasıl bir eylem yapabilecekleri konusunda ilginç ipucu verdi. “Lefkoşa’da sağanak ve şiddetli yağış olacak, Sanayi Bölgesinden akacak sular Meclis önüne dolacak, balıkçılar da tekneleriyle gelip ‘eylem yerinde’ eylem yapacaklar” dedi.
Madem ki, hayvancı ve çiftçi, narenciye üreticisi haklarını alabilmek için traktörleri meclisin ve maliyenin kapısına dayamak zorunda kalıyorlar, balıkçılar da ona göre planlar düşünsün.
Kimseyi provoke ettiğimiz yok. Ancak hükümet olmanın da kolay olmadığının idrakindeyiz. Bu bakımdan Başbakan Yorgancıoğlu ile Başbakan Yardımcısı Serdar Denktaş’a büyük ve önemli işler düşmektedir.
Birkaç gün önce bir vesile ile Yenierenköy’de bazı balıkçılarla yüz yüze sohbet etmiştim. Bundan dolayı bu günkü yazımı balıkçıların sorunlarına aktarmaya karar verdim.
Bir balıkçı arkadaş, “KKTC’de 200 kadar balıkçıyız. İhya olmamız gerekirken, balıkçı grak grak ötüyor. Milyonlarca balon balığı var. Bunlarla nasıl başa çıkabiliriz?” diye sordu ve bu konularda devlet desteğinin gerekliliğine işaret etti.
İsmini vermek istemediğim balıkçı arkadaş, destek olarak verilmesi gereken mazot paralarının bile ödenmediğinden şikâyet etti.
“Balıkçı kendi yağı ile kendi ciğerini kavuruyor. Biz balıkçılar kendi kaderimize terk edildik. Verdikleri sözler bu gün oldu, yerine getirilmedi. Narenciyeci, hayvancı eylemlerle sesini çıkarmakta, haklarını söke söke almaktadır. Bizlerin de bir şeyler yapmamız lazım” şeklinde konuşan balıkçı arkadaş, Balıkçılar Birliği Başkanının da bu konularda girişimlerde bulunmasını beklediklerini dile getirdi.
Evet; her tarafı denizlerle çevrili bu ülkede, balığın ne denli önemli olduğunu anlatmaya gerek yok. Niye balıkçılık alanında arzu edilen şekilde bir gelişme olamadı? Niye balıkçılık teşvik edilemedi? Halbuki denizlerimizde en lezzetli balık türleri bulunuyor. Kıbrıs’ın barbunu gibi var mı? Denizimiz izmarit, voppa ve daha nice türden balıklarla dolu. Palamut balığına varıncaya kadar…
Gel gör ki, vatandaş balığa doymuş değil.
Balık bolluğuna rağmen, adeta balık fakiri bir ülke konumuna düşürüldük. Nasıl ki orman konusunda fakir bir ülke olarak durumumuzu düzeltemiyoruz, balıkçılık alanında da tökezliyoruz.
Dediğimiz gibi, etrafımız denizlerle çevrili, balık türleri dolup taşıyor, ama balıkçılara gereken önem verilmiyor.
Her şeyden önce memur değildir ve hayatını denizden kazanır. Aynen tarım sektöründe çalışanlar gibi. Kimi zaman evine sevinçli döner, kimi zaman hüzünlü… Ancak gene de denizden kopmaz, kopamaz. Balıkçılık artık onun kanına işlemiştir. Bu gibi üreticilere yakıp kalkıp dua etmek lazım, onları takdir etmek lazım… Hava koşulları ne olursa olsun, mesleklerini icra etmekten çekinmiyorlar.
Hem memuriyette olup, hem de balıkçılık yapanlar da olabilir. Aynı durum hayvancılık ve çiftçilik sektöründe de vardır. Burada önemli olan ülkede balıkçılığın geliştirilmesi, gençlerin teşvik edilmesi, kollanması ve denizden ekmek yiyenlerin sayısının artırılmasıdır. Onlar devletten fazla bir şey istemiyor. Fazla bir beklentileri de yok. Ancak teknelerinin sığınabileceği doğru dürüst limanlar yapmak, altyapıyı tamamlamak ve kendilerine de gerekli teşvik primlerini oyalamadan, savsaklamadan vermektir.
Konu hiç de hafife alınacak cinsten değildir. Balıkçılar, kendilerine uzanacak devlet elini görmek istiyorlar.
Hadi uzatın elinizi.