Bugün yoğun bir gündü benim için. Gündüz Arı Çekirdek‘in final etkinliğinde finalist girişimcileri dinlemekle geçerken, gecede Fanta Gençlik Festivali kapsamında Emre Aydın ve Tarkan konseri için Bilgi Üniversitesi’nin Eyüp’teki Santral kampüsündeydim. Gece tam bir rezalet olduğu ve sizinde çok ilginizi çekeceğini düşünmediğim için o kısmı atlıyorum. O yüzden yazımın konu başlığında olduğu gibi içeriğide Arı Çekirdek finali hakkında olacak.
Bilmeyenler “Nedir bu Arı Çekirdek?” diye soracak olursa Arı Çekirdek, İstanbul Teknik Üniversitesi’nin teknoparkı olan Arı Teknokent’in başlatmış olduğu bir girişimci yarışması. Sanırım eylül ekim gibi başvurular toplanmış, oradan seçilen girişimciler bir eğitime, kampa falan alınmış ve bu güne kadar gelmiş. İşte onların son sunumlarını yaptıkları etkinlikti bu etkinlik. Neler yapmak istediklerini, nelere, ne kadar ihtiyaçları olduklarını ve ne kadar kazanabileceklerini anlattılar sahnede. Her birine ayrılan 4’er dakikada (bir miktar aşanlar oldu tabi ki, ama 6. dakikada birini neredeyse sahneden kovuyorlardı 🙂 ) bunları anlattılar. Benim oldukça beğendiğim projelerle birlikte finalist olmasına şaşırdığım projelerde oldu ama ben başarılı bulduklarımdan biraz bahsedeceğim, başarısız bulduklarımı kişisel fikirlerimle karalamış gibi olmamak için.
Projelerden genel olarak bahsetmek gerekirse hepsi kendi alanında iyi başarılıydı (az veya çok). Bir liste halinde hepsini vermiş olayım merak edenler için: Taksi Rehberi, Akmo-inek, N1-Sırtlan, Akıllı Ayna, Kablosuz Enerji, BrandEval, imona, Rovler, Saydam Aerojel, Power Trader, Öykücü, Hidrojen Teknesi, Roket Adamlar, Whonear, Çok Fonksiyonlu Uydular. İlk bakışta, sunumlardan önce benim dikkatimi, internetle alakaları olduğunu bildiğim için “Taksi Rehberi” ve “Whonear” çekmişti. Taksi Rehberi benim Muharrem Taç‘tan bildiğim “Hey Taksi!” projesinin biraz daha ticarileşmiş ve gelişmiş versiyonu. Whonear’ı ise Webrazzi‘yi takip edenler bilir heralde. Ama sunumlar yapıldıktan sonra dikkatim başka projelere kaymadı desem yalan olur.
Öncelikle benim gönlümün 1.si, finalde de 2. olan N1-Sırtlan isimli proje oldu. Olay şuydu, öyle bir madde keşfetmişler ki, normalde sıvı veya yumuşak olan madde, baskı uygulandığında sertleşiyor. Bu olay o kadar farklı alanlarda işe yararki. Ben çok beğendim. Örneğin: Bir giysi düşünün bu maddeyle kaplanmış, o giysi normalde gayet rahat, gayet kolay hareket etmenizi sağlayan bir giysiyken, bir mermi geldiğinde o bölge aniden sertleşiyor ve kurşun size zarar vermiyor. Öyle harika birşey işte. Veya çok daha basit bir örnek: düşününki bir telefon kılıfı. Normalde kolayca takıp çıkarıyorsunuz ama telefon yere düştüğünde sertleşiyor ve telefon herhangi bir zarar görmüyor. Gibi gibi şeyler. Sahnede çok daha çeşitli alanlarda örnekler verdiler ama bunlar geliyor şuan aklıma.
Bir diğer beğendiğim proje yarışmada ilk 3’e girememesine rağmen bence girmeliydi. Etohum 40 finalindede bir benzeri vardı aslında (şuan derece alıp almadığını hatırlayamıyorum ama). Akıllı ayna diye birşey. Öyle bir ayna hayal edinki, mağazaya gittiğinizde ürünleri siz üstünüze giymeden üstünüzde nasıl duracağını size göstersin. Veya online dünyada bakarsak olaya, E-ticaret sitesinde ürünün resmiyle ikna olmak yerine, Webcam aracılığı ile onun üstünüzde nasıl durduğunu gördüğünüzü düşünün. Arkadaşlar bir adım daha ileri gitmiş ve bu aynanın size en uygun bedenide bulabileceğini böylece yanlış beden alma sorununun da çözüleceğini iddia ettiler ( yanlış beden ürün alımı oranı %9muş bu arada)
Etkinlik İTÜ’deydi malum. İyi der geçerdim de bu kadar iyi bilmezdim. Hani reklam gibi oldu biraz rektör anlattı İTÜ’yü ama. Boş reklam değildi hani. Rektör konuşurken kalkıp “Adam haklı beyler.” diyesim geldi. Artık İTÜ diyince birçok projede dünya 1.si olan bir üniversiteden bahsetmiş olduğumun farkında olacağım. Hele bir liste gösterdiler ki, bir sonuç listesi. 1. sırada İTÜ var, ve listenin devamı sadece ABD üniversiteleri. Düşünün o an nasıl gurur duydum. Sizde okurken gurur duymuşunuzdur eminim 🙂 . Ne diyim bir daha dünyaya gelsem, ne yapar ne eder, İTÜ’de okurdum heralde. (yanlış hatırlamıyorsam güneş enerjili tekne idi dünya 1.si. Gerçi ondan başka birçok projede vardı da o kalmış aklımda.)
Birde mutlaka bahsetmem gereken birşey varki, o da Frutation. Reklamını yapmalıyım. 🙂 Etkinlik kapsamında kahve aralarında, masalarda Frutation’un yenilebilir meyve buketleri vardı. Hele o bukette bir çikolatalı çilekler vardı ki. Mest oldum adeta 🙂 Bu zamana kadar denk gelmemiş/denememiştim. Ama artık denedim ve sık olmasada (malum fiyatlar) almaya karar verdim. Sizlerede tavsiye ederim.
Arı Çekirdek Finali hakkında yazacaklarım şimdilik bu kadar. Gelirse aklıma ilginç detaylar gene yazarım. O yüzden konuyla ilgileniyorsanız bu yazıyı takipte kalmanızı öneririm. Hadi kalın sağlıcakla.