SİVA AKRANLARINI YAKALIYOR
Siva 15 yaşında ve 7'inci sınıfa gidiyor. Ailesiyle birlikte Türkiye'nin güneydoğusundaki Gaziantep'te yaşıyor. Türkiye'ye 5 yıl önce gelmişler. Annesi Ayşe 47 yaşında. Babası Suriye'de taksi şoförlüğü yapıyormuş. Siva Türkiye'deki yaşamından memnun. Türkçe konuşmayı öğrenmiş, pek çok arkadaş edinmiş ve dışarda onlarla oynamayı seviyor. Önceleri Türkçe bilmemesi ve ailesinin ekonomik durumunun yetersizliği yüzünden 2 yıl öğrenimine devam edememiş. Şartlı Eğitim Yardımı (Ş.E.Y.) programından yararlanmaya başladıktan sonra derslerine çalışıyor ve sınıf arkadaşlarına yetişiyor. Siva’nın annesi Ayşe: “Hayat zor. Ş.E.Y. programı sayesinde çocukların bazı ihtiyaçlarını karşılayabildik. Okul çok önemli; kız olsun erkek olsun fark etmez. Eğitim onların geleceklerinin anahtarı. Aile olarak Suriye'de çok zor günler geçirdik, ancak eğitimin geleceklerini kurtarabileceğini biliyorum. Çocuklar burada, Türkiye'de okuyabiliyorlar. 2 yıl sonra nerede olacağımızı bilmiyorum, ama çocuklarım eğitimlerini tamamlarlarsa bu onları korur, nerede olursa olsun geçimlerini sağlarlar” diyor.
ESRAA İLK DERSİNİ VERİYOR
Suriye'deki savaşta evlerini kaybettikten sonra Esraa ve ailesi Halep'ten ayrılarak 2013 yılında Türkiye'ye sığınmış. Esraa 7 yaşında ve 1'inci sınıfa gidiyor. Kardeşlerinden Beyen 9, Ahmed ise 4 yaşında. Esraa şöyle diyor: "Birgün babam okulumuzdakine benzeyen bir karatahta bulup eve getirdi. Evde ders çalışırken bunu kullanıyoruz. Tahtaya yazı yazmayı çok seviyorum... kendimi öğretmenmiş gibi hissediyorum. Kardeşlerim de öğrencilerim oluyor ve onlara alfabeyi öğretebiliyorum. Bir gün gerçekten öğretmen olmak istiyorum." Esraa ve kardeşleri Şartlı Eğitim Yardımı (Ş.E.Y.) Programından yararlanıyor. Bu sayede ailesi Esraa'nın okula devam etmesini sağlıyor.
HAMZA HABER YAZIYOR
Hamza 11 yaşında ve 6'ıncı sınıfa gidiyor. 2016 yılında ailesiyle birlikte Suriye'nin kuzeybatısındaki İdlib'den Türkiye'ye gelmiş. Hamza savaşta babasını kaybedince, ailenin en büyük oğlu 24 yaşındaki Hameed ailenin geçimini sağlayan tek kişisi olmuş. Hamza şöyle diyor: “Gazeteci olup gerçekleri yazmak, dünyada neler olup bittiğini göstermek istiyorum. Sanatı da seviyorum... sanatı gerçekten çok seviyorum." Arkadaşlarımla vakit geçirmek beni mutlu ediyor. Birlikte geçmişteki kötü olayları unutup eğlenebiliyoruz.” Hamza çok enerjik bir çocuk. Futbol oynuyor, bisiklete binmeyi seviyor, okulda şarkı söyleyip dans ediyor, her etkinliğe katılıyor. Hamza ve kardeşleri Şartlı Eğitim Yardımı (Ş.E.Y.) Programından yararlanıyor. Aile bu sayede çocuklarını okula gönderebiliyor.
AHMED'İN SEÇME ŞANSI VAR
17 yaşındaki Ahmed 8'inci sınıfa gidiyor. Okula gitmenin yanı sıra evlerine yakın bir tekstil atölyesinde yarı zamanlı çalışıyor. Ahmed ve erkek kardeşi Şartlı Eğitim Yardımı (Ş.E.Y.) Programından yararlanıyor. Ahmed bu programdan yararlanmaya başlamadan önce atölyede tüm gün çalışıyormuş. Ahmed kardeşlerinin ev ödevlerini yapmalarına yardım ediyor. Ahmed’in 33 yaşındaki annesi Dua: “Savaştan çıkıp buraya geldik ve geleceğe ilişkin düş kurmanız zor. Ş.E.Y. sayesinde Ahmed tekstil atölyesinde daha az çalışıyor ve artık düzenli olarak okula devam edebiliyor. Ahmed genç bir insan ve bu teşvik onun için çok şey ifade ediyor. Ahmed'in artık gelecekte ne olacağını seçme şansı var."
MEYMUNE'NİN HEDEFİ ÜNİVERSİTEYE GİTMEK
Meymune 12 yaşında, Gaziantep'te 3'üncü sınıfa gidiyor. Kendisinden küçük 3 erkek kardeşi var: Muhammed 9, Munser 8, Merwan ise 2 yaşında. Babası düzenli bir geliri olmadığından, aileyi geçindirmek için bir araba tamir atölyesinde çalışıyor. Şartlı Eğitim Yardımı (Ş.E.Y.) programı sayesinde Meymune ve kardeşlerinin okul servisi ücretlerini ödeyebiliyorlar. Meymune Türkçeyi çok seviyor ve ileride Türkçe öğretmeni olmak istiyor. Bir gün Suriye'ye dönseler bile orada Suriyeli çocuklara Türkçe öğretecek: "Tüm çocuklar okula gitmeli. Okula gidersem arkadaşlarıma da yardımcı olabilirim. Okula giden bir çocukla gitmeyen arasında büyük bir fark oluyor.” Meymune eğitimine devam edip üniversiteye gitmek istiyor. Meymune’nin dedesi şöyle diyor: “Umarım bir gün Suriye'ye geri döneriz. Burada yaşamımızı sürdürebilmek için yardım alıyoruz, bunun için herkese teşekkür ederiz ama yine de yaşam zor. Başka bir ülkede yaşamak zor iş."
HASSAN BİSİKLETİNİ DAHA İYİ BİR GELECEĞE DOĞRU SÜRÜYOR
8 yaşındaki Hassan, annesi, babası ve kız kardeşleri 3 yaşındaki Mariam ve 5 yaşındaki Aicha ile Gaziantep'te yaşıyor. Suriye'deki savaştan kaçıp kurtulmak için Halep'ten Türkiye'ye gelmişler. Hassan şimdi 1'inci sınıfta ve en sevdiği ders Türkçe. “Yazı yazmayı ve bisiklete binmeyi çok seviyorum" diyor. Hassan’ın babası bir ayakkabı imalathanesinde çalışıyor; düzenli bir işi olmadığından ek gelir için eve de iş getiriyor. Hassan Şartlı Eğitim Yardımı (Ş.E.Y.) Programından yararlanıyor. Bu yardım ile ailesi Hassan'ı okula gönderebiliyor. Hassan’ın annesi Asmaa: "Hassan Türkçeyi çok iyi öğrendi. Okulunu çok seviyor ve okulda pek çok arkadaş edindi. Hep kırmızı bir bisikleti olsun isterdi. Düzensiz bir gelirimiz ve az paramız olmasına rağmen bu bisikleti alabilmek için ailece aylarca para biriktirdik. Artık Hassan her gün okulundan dönünce bisikletine binip dolaşıyor."