- 213
- 0
- 0
- 0
- geçen yıl
hayat bize zor ve dar zamanlarda vaktin daha iyi değerlendirildiğini öğretir.devamını okuyayım »
akıl almaz: vakit bulmanın yolu, onu bulamamaktır!
bu zaviyeden “boş vakit bulamadığım için x yapamıyorum!”, “biraz vaktim olsa y’yi de yapabileceğim!” yakınmaları aslında yersizdir.
çünkü ele geçen boş vakit, çoğu zaman boşa geçer.
edward murphy’nin deneyi kayıtlarda halen izah aramaktadır: küçük negatif bir olasılık, büyük pozitif olanaklara galebe çalmıştır. anlaşılmıştır ki, en ince matematiksel hesaplar, inanç ve arzulardan daha az güvenilirdir.
çoğu zaman tatil günleri için planlar, programlar yapılır; ancak tatil girdiğinde ne plan kalır geriye, ne program; zaman boşa geçer, tatil heba olur ve bir fiyasko yaşanır. oysa arzu edilen hiç de bu değildir.
bir şeyler yapmak için vakte değil, isteğe ihtiyacımız var. az zamana ne kadar çok şey sığdırılabileceği birçok biyografi ve tarih kayıtlarıyla belgeli.
bereketli bir hayat, ne vakitle, ne nakitle, ne de imkânlarla ilgilidir. burada matematik dilini, kronoloji işlevini yitirir. mantık yaşananı izahta pek kokoz kalır. bu da şu demeye gelir: bir günü otuz saat yapmak mümkündür.