Size garip bir durumdan bahsedeceğim. Hem de bizim için çok garip. Bir zamanlar yazıya kağıda ve kaleme çok önem verilirmiş. Kütüphaneler devletler arası bir yarış aracıymış. Ne kadar çok kütüphanen varsa o kadar gelişmişsin. Ne kadar büyükse kütüphanen sen de o kadar büyüksün…
Bir zamanlar Mısır’ da dünyanın en büyük kütüphanesi varmış. Bu kütüphaneden daha büyük bir kütüphane yapmaya azmeden Bergama kralı başlamış çalışmaya. Tabi bu durum dilden dile söylene söylene Mısır kralının kulağına kadar gitmiş. Mısır kralı Bergamadaki kütüphaneyi kıskanır olmuş.
Sonuçta bu kıskançlıkla Mısır kralı o dönemin en önemli şeyi olan papirus kağıdını Bergama krallığına ihraç etmemiş. Bergama kütüphanesi için kağıt bulunamaz olmuş. Bu duruma çare bulabilmek için çok uğraşılmış. Uğraşlar sonucu kuzu ve oğlak derilerinden perşomen kağıdı icat edilmiş.Çabuk Yanmayan, gözü yormayan, Hayvan yetiştirilebilen her yerde bulunabilinecek sağlam yapıda olan bu kağıtların ünü her yere yayılmış. Ve Bergama kütüphanesi Mısırdaki İskenderiye kütüphanesini geçmiştir. Ama maalesef insanların iktidar savaşları, iç isyanlar sonucu kütüphaneler yanmış içindeki eserler talan edilmiştir.
Yanlış değil aslında en başta söylediklerim. Bu hikayeyi dinlediğimde buruldu yüreğim. Gittiğimiz ilçelerde kütüphanelere kütüphane demeye bin şahit ister. Bırakın ilçeleri acaba meclis kütüphanesi nasıl? Ülkemizde hangi kütüphane meşhur? Niçin kütüphaneler birer yaşam alanı değil?
Son zamanlarda “NİHAYET DERGİSİ” bu konuya parmak basmış. Avmlerde geçirdiğimiz vakti niçin kütüphanelerde geçirmeyelim. Öyle değil mi?
Hayalden bahsediyorum sanırım. Neyse biz herzamanki gibi yapalım görelim, duyalım ve işimize gelmediği için unutalım gitsin. Hadi hepbirlikte çocuklarımıza kütüphanesiz bir hayat nasıl olur gösterelim.
Bergama demişken bir müddet Bergamadaydım. Size Bergama’dan uzun uzun bahsedeceğim. Çünkü güzel bir ilçe. Tarihi bir yer. UNESCO dünya kültür mirası listesine alındı. Bu nedenle uzun uzun bahsedilmeyi hakediyor.