Afrika kökenli Amerikalılar -African Americans
|Toplam nüfus|


46.936.733 (2020) |
Toplam ABD nüfusunun %14,2'si (2020)
41.104.200 (2020) (tek ırk)
Toplam ABD nüfusunun %12.4'ü (2020)
|Önemli nüfusa sahip bölgeler|
|Amerika Birleşik Devletleri genelinde, özellikle Güney ve kentsel alanlarda|
|Diller|
|İngilizce ( Amerikan İngilizcesi lehçeleri , Afrika-Amerika İngilizcesi ) |
Louisiana Creole Fransızca
Gullah Creole İngilizce
|Din|
|Tarihsel olarak Siyah Protestan (%53), Evanjelik Protestan (%14) ve Ana Hat Protestan (%4) dahil olmak üzere ağırlıklı olarak Protestan (%71 );|
önemli diğerleri arasında Katolik (%5), Yehova'nın Şahitleri (%2), Müslüman (%2) ve bağlı olmayanlar (%18) bulunmaktadır.
|Bir serinin parçası|
|Afrika kökenli Amerikalılar|
Afrikalı Amerikalılar ( Siyah Amerikalılar ve eski Afro-Amerikalılar olarak da anılır ), Afrika'nın siyah ırk gruplarından herhangi birinden kısmen veya tamamen ataları olan Amerikalılardan oluşan bir etnik gruptur . "Afrikalı Amerikalı" terimi, genellikle köleleştirilmiş Afrikalıların ABD'den gelen torunlarını ifade eder. Bazı Siyah göçmenler veya çocukları da kendilerini Afrikalı-Amerikalı olarak tanımlayabilirken, birinci nesil göçmenlerin çoğu, menşe ülkeleriyle özdeşleşmeyi tercih etmiyor.
Afrika kökenli Amerikalılar, Beyaz Amerikalılardan sonra ABD'deki en büyük ikinci ırk grubunu ve Hispanik ve Latin Amerikalılardan sonra üçüncü en büyük etnik grubu oluşturmaktadır . Çoğu Afrikalı Amerikalı, mevcut ABD sınırları içinde köleleştirilmiş insanların torunlarıdır. Ortalama olarak, Afrika kökenli Amerikalılar, bir miktar Avrupa kökenli Batı / Orta Afrikalıdır; bazılarının ayrıca Kızılderili ve diğer soyları vardır.
ABD Sayım Bürosu verilerine göre, Afrikalı göçmenler genellikle kendilerini Afrikalı Amerikalı olarak tanımlamazlar. Afrikalı göçmenlerin ezici çoğunluğu, bunun yerine kendi etnik kökenleriyle özdeşleşiyor (~%95). Bazı Karayipler ve Latin Amerika ülkelerinden gelen göçmenler ve onların soyundan gelenler de bu terimle kendilerini özdeşleştirebilir veya tanımlamayabilir.
Afrikalı-Amerikalı tarihi , 16. yüzyılda Batı Afrika'dan Afrikalıların Avrupalı köle tüccarlarına satılması ve Atlantik boyunca On Üç Koloniye nakledilmesiyle başladı . Amerika'ya geldikten sonra, Avrupalı sömürgecilere köle olarak satıldılar ve özellikle güney kolonilerinde plantasyonlarda çalıştırıldılar . Birkaçı azat etme veya kaçma yoluyla özgürlüğü elde edebildi ve Amerikan Devrimi öncesinde ve sırasında bağımsız topluluklar kurdu .
Amerika Birleşik Devletleri 1783'te kurulduktan sonra, çoğu Siyah insan köleleştirilmeye devam etti , en çok Güney Amerika'da yoğunlaştı ve dört milyon köle yalnızca 1865'teki İç Savaş sırasında ve sonunda kurtarıldı . Yeniden Yapılanma sırasında vatandaşlık kazandılar ve vatandaşlık kazandılar. oy hakkı ; beyaz üstünlüğünün yaygın politikası ve ideolojisi nedeniyle , büyük ölçüde ikinci sınıf vatandaş olarak muamele gördüler ve kısa süre sonra kendilerini Güney'de haklarından mahrum buldular . Bu koşullar , Amerika Birleşik Devletleri'nin askeri çatışmalarına katılım , Güney'den önemli ölçüde göç, yasal ırk ayrımcılığının ortadan kaldırılması ve siyasi ve sosyal özgürlük arayan sivil haklar hareketi nedeniyle değişti . 2008'de Barack Obama , Amerika Birleşik Devletleri Başkanı seçilen ilk Afrikalı Amerikalı oldu.
Afrikalı-Amerikalılar dünya çapında kültüre, görsel sanatlara , edebiyata , İngiliz diline , felsefeye , siyasete , mutfağa , spora ve müziğe sayısız katkılarda bulunarak küresel bir kültürel etkiye sahip oldular . Afro-Amerikanların popüler müziğe katkısı o kadar derindir ki, caz , gospel , blues , hip hop , R&B , soul ve rock gibi neredeyse tüm Amerikan müziğinin kökenleri en azından kısmen veya tamamen Afrikalı-Amerikalılardan gelmektedir.
Tarih
sömürge dönemi
Transatlantik köle ticaretinde köleleştirilen ve nakledilenlerin büyük çoğunluğu, kıyı baskınlarında köle tüccarları tarafından doğrudan yakalanan ya da diğer Batı Afrikalılar ya da yarı Avrupalı "tüccarlar tarafından satılan Orta ve Batı Afrika'dan insanlardı. prensler", onları Amerika'ya getiren Avrupalı köle tüccarlarına.
İlk Afrikalı köleler, Santo Domingo üzerinden İspanyol kaşif Lucas Vázquez de Ayllón tarafından 1526'da kurulan San Miguel de Gualdape kolonisine (büyük olasılıkla günümüz Güney Carolina'sının Winyah Körfezi bölgesinde yer alan) geldi. Kölelerin isyan ettiği ve yerel Yerli Amerikalılara sığınmak için koloniden kaçtığı liderlik kavgasıyla derhal kesintiye uğradı . De Ayllón ve kolonistlerin çoğu kısa bir süre sonra bir salgından öldü ve koloni terk edildi. Yerleşimciler ve kaçamayan köleler , geldikleri yer olan Haiti'ye döndüler.
Sevilla'dan ücretsiz bir siyah ev hizmetçisi olan Luisa de Abrego ile Beyaz Segovyalı bir fatih olan Miguel Rodríguez arasındaki evlilik, 1565'te St. Augustine'de (İspanyol Florida'sı), şu anda kıta Birleşik Devletleri olan herhangi bir yerde bilinen ve kaydedilen ilk Hıristiyan evliliğidir. Devletler.
İngiliz Amerika'sında kaydedilen ilk Afrikalılar (gelecekteki Amerika Birleşik Devletleri'nin çoğu dahil), 1619 Ağustos'unda Cape Comfort üzerinden Jamestown , Virginia'ya sözleşmeli hizmetçi olarak gelen "20 ve tuhaf zenciler"di . Birçok Virginialı yerleşimci zorlu koşullardan ölmeye başladıkça, giderek daha fazla Afrikalı işçi olarak çalışmaya başladı.
Sözleşmeli bir hizmetçi (Beyaz veya Siyah olabilir) birkaç yıl boyunca (genellikle dört ila yedi) ücret almadan çalışırdı. Erken Virginia ve Maryland'deki sözleşmeli hizmetçilerin durumu köleliğe benziyordu. Hizmetçiler satın alınabilir, satılabilir veya kiralanabilir ve itaatsizlik veya kaçma nedeniyle fiziksel olarak dövülebilirler. Kölelerin aksine, hizmet süreleri sona erdikten veya satın alındıktan sonra serbest bırakıldılar, çocukları statülerini devralmadı ve sözleşmeden serbest bırakıldıklarında "bir yıllık mısır, çift giysi, gerekli aletler" ve küçük bir miktar aldılar. "Özgürlük aidatı" denilen nakit ödeme.
Afrikalılar, özgürlüklerini satın almak için yasal olarak ekin ve sığır yetiştirebilirler. Aileler büyüttüler , diğer Afrikalılarla evlendiler ve bazen Yerli Amerikalılar veya Avrupalı yerleşimciler ile evlendiler .
1640'larda ve 1650'lerde, birkaç Afrikalı ailenin Jamestown çevresinde çiftlikleri vardı ve bazıları sömürge standartlarına göre zengin oldu ve kendi sözleşmeli hizmetçilerini satın aldı. 1640 yılında, Virginia Genel Mahkemesi, bir zenci olan John Punch'ı kaçtığı için efendisi Hugh Gwyn'in altında ömür boyu kulluk cezasına çarptırdıklarında, ömür boyu köleliğin en eski belgelerini kaydetti.
İspanyol Florida'da bazı İspanyollar Pensacola , Creek ya da hem köle hem de özgür Afrikalı kadınlarla evlendi ya da birliktelikleri oldu ve onların soyundan gelenler melez bir melez ve melez popülasyonu yarattılar . İspanyollar , Georgia kolonisinden köleleri Florida'ya sığınmak için gelmeye teşvik etti ve Katolikliğe dönüşme karşılığında özgürlük vaat etti . Kral II. Charles , İspanyol Florida'ya kaçan ve din değiştirmeyi ve vaftizi kabul eden tüm köleleri serbest bırakan bir kraliyet bildirisi yayınladı. Çoğu St. Augustine çevresindeki bölgeye gitti , ancak kaçan köleler de Pensacola'ya ulaştı. St. Augustine, daha 1683 gibi erken bir tarihte İspanyol Florida'yı savunan tamamı siyahlardan oluşan bir milis birliğini toplamıştı .
Hollandalı Afrikalılardan biri olan Anthony Johnson , daha sonra bir hukuk davasının mahkeme kararından kaynaklanan ilk Siyah "kölelerden" biri olan John Casor'a sahip olacaktı.
Popüler bir ırk temelli köle sistemi anlayışı, 18. yüzyıla kadar tam olarak gelişmedi. Hollanda Batı Hindistan Şirketi , 1625'te on bir Siyah köleyi New Amsterdam'a (bugünkü New York City ) ithal ederek köleliği tanıttı. Bununla birlikte, tüm koloninin köleleri, İngilizlere teslim olmaları üzerine serbest bırakıldı.
Massachusetts , 1641'de köleliği yasal olarak tanıyan ilk İngiliz kolonisiydi. 1662'de Virginia, köleleştirilmiş kadınların çocuklarının, örf ve adet hukukuna göre babanın yerine annenin statüsünü aldığına dair bir yasa çıkardı . Bu yasal ilkeye partus sequitur ventrum adı verildi .
1699 tarihli bir yasayla, koloni tüm özgür Siyahların sınır dışı edilmesini emretti ve kolonide kalan tüm Afrika kökenli insanları fiilen köle olarak tanımladı. 1670'de sömürge meclisi, özgür ve vaftiz edilmiş Siyahların (ve Kızılderililerin) Hıristiyanları (bu eylemde Beyaz Avrupalılar anlamına gelir) satın almasını yasaklayan, ancak "kendi milletlerinden" insanları satın almalarına izin veren bir yasa çıkardı.
İspanyol Louisiana'da , Afrika köle ticaretinin kaldırılmasına yönelik bir hareket olmamasına rağmen, İspanyol yönetimi , kölelerin kendi özgürlüklerini ve başkalarının özgürlüklerini satın almasına izin veren coartación adlı yeni bir yasa getirdi. Bazılarının özgürlüklerini satın alacak parası olmamasına rağmen, hükümetin kölelik konusundaki önlemleri birçok özgür Siyah'a izin verdi. Bu, İspanyol Louisiana'yı da dolduran Fransız Creoles ile İspanyollara sorun getirdi, Fransız creoles bu ölçümü sistemin en kötü unsurlarından biri olarak gösterdi.
İlk olarak 1704'te Güney Carolina'da kurulan silahlı Beyaz adam grupları - köle devriyeleri - köleleştirilmiş Siyah insanları izlemek için kuruldu. Görevleri köleleri, özellikle de kaçakları polise vermekti. Köle sahipleri, kölelerin isyanlar veya köle isyanları örgütleyebileceğinden korkuyorlardı , bu nedenle köle devriyeleri içinde askeri bir komuta yapısı ve disiplini sağlamak için devlet milisleri kuruldu, böylece yol açabilecek herhangi bir organize köle toplantısını tespit etmek, karşılaşmak ve ezmek için kullanılabileceklerdi. isyanlara veya isyanlara.
En eski Afro-Amerikan cemaatleri ve kiliseleri, Büyük Uyanış'ın ardından hem kuzey hem de güney şehirlerinde 1800'den önce düzenlendi . 1775'e gelindiğinde, Afrikalılar Amerikan kolonilerindeki nüfusun %20'sini oluşturuyordu ve bu da onları İngiliz Amerikalılardan sonra en büyük ikinci etnik grup haline getirdi .
Amerikan Devriminden İç Savaşa
1770'lerde, hem köle hem de özgür olan Afrikalılar, Amerikan Devrim Savaşı'nda İngilizleri yenerek isyancı Amerikan kolonistlerinin bağımsızlıklarını güvence altına almalarına yardımcı oldular . Siyahlar, Amerikan Devrimi'nde her iki tarafta da rol oynadı. Patriot davasındaki aktivistler arasında James Armistead , Prince Whipple ve Oliver Cromwell vardı . Savaştan sonra İngilizlerle birlikte yaklaşık 15.000 Siyah Sadık kaldı ve bunların çoğu İngiltere'de veya kolonilerinde özgür insanlar olarak kaldı.
İspanyol Louisiana'da Vali Bernardo de Gálvez , Amerikan Devrimi sırasında New Orleans'ı savunmak için İspanyol özgür Siyah erkekleri iki milis bölüğünde örgütledi . İspanya'nın İngilizlerden Baton Rouge'u ele geçirdiği 1779 savaşında savaştılar . Gálvez ayrıca Mobile , Alabama ve Pensacola , Florida'daki İngiliz karakollarına karşı kampanyalarda onlara komuta etti . Ağır yaralanan herkesi serbest bırakma sözü vererek milisler için köleler topladı ve daha az yaralananlar için coartación (kendi özgürlüklerini ve başkalarının özgürlüğünü satın almak) için düşük bir fiyat sağlama sözü verdi. 1790'larda, Carondelet baronu Vali Francisco Luis Héctor, yerel tahkimatları güçlendirdi ve milisler için daha da fazla özgür Siyah adam topladı. Carondelet, biri Siyah üyelerden ve diğeri pardo'dan (karma ırktan) oluşan iki milis şirketi daha yaratarak, hizmet eden özgür Siyah erkek sayısını iki katına çıkardı. Milislerde hizmet etmek, özgür Siyah erkekleri Beyazlarla eşitliğe bir adım daha yaklaştırdı, örneğin onlara silah taşıma hakkı verdi ve kazanç güçlerini artırdı. Ancak, aslında bu ayrıcalıklar özgür Siyah erkekleri köleleştirilmiş Siyahlardan uzaklaştırdı ve onları beyazlarla özdeşleşmeye teşvik etti.
Kölelik , genellikle 3/5 uzlaşması olarak bilinen Madde I, Kısım 2, Madde 3 gibi hükümler aracılığıyla ABD Anayasasında zımnen kutsal kabul edilmişti . Bölüm 9, Madde 1 nedeniyle , Kongre 1807 yılına kadar Kölelerin İthalatını Yasaklayan bir Yasayı geçiremedi. Kaçak köle yasaları (Anayasanın Kaçak Köle Maddesinden türetilen ) Kongre tarafından 1793 ve 1850'de kabul edildi ve bir ABD'de kaçak bir köleyi kurtarmak için köle sahibi, o zamana kadar neredeyse yalnızca Siyah insanlar anlamına gelen Kölelik, Antebellum Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en önemli siyasi meseleydi ve birbiri ardına krizlere yol açtı. Bunlar arasında Missouri Uzlaşması , 1850 Uzlaşması , Dred Scott kararı ve John Brown'ın Harpers Ferry'e yaptığı baskın vardı .
İç Savaştan önce , hizmet veren sekiz başkanın köleleri vardı, bu ABD Anayasası tarafından korunan bir uygulamaydı. 1860'a gelindiğinde, Atlantik köle ticareti nedeniyle ABD'de 3,5 ila 4,4 milyon Siyah insan köleleştirildi ve başka bir 488.000-500.000 Siyah ülke genelinde (yasal sınırlarla) özgürce yaşadı. Henry Clay'e göre Beyazlardan gelen "yenilemeyen önyargı"ya ek olarak kendilerine dayatılan yasal sınırlarla , köleleştirilmeyen bazı Siyah insanlar Batı Afrika'da Liberya için ABD'yi terk etti. Liberya, 1821'de Amerikan Kolonizasyon Derneği'nin (ACS) bir yerleşim yeri olarak başladı ve ACS'nin kölelik karşıtı üyeleri, Siyahların Afrika'da özgürlük ve eşitlik için daha iyi şanslarla karşılaşacağına inanıyordu.
Köleler yalnızca büyük bir yatırım oluşturmakla kalmadılar, Amerika'nın en değerli ürününü ve ihracatını da ürettiler: pamuğu . Sadece ABD Başkenti'nin inşasına yardım etmekle kalmadılar, Beyaz Saray'ı ve diğer Columbia Bölgesi binalarını da inşa ettiler. (Bkz . Columbia Bölgesi'ndeki Kölelik .) Köle eyaletlerinde de benzer inşaat projeleri vardı .
1815'e gelindiğinde, ev içi köle ticareti Amerika Birleşik Devletleri'nde önemli bir ekonomik faaliyet haline gelmişti; 1860'lara kadar sürdü. Tarihçiler, bu yeni "Orta Geçit"in zorunlu göçüne toplamda yaklaşık bir milyon kişinin katıldığını tahmin ediyor. Tarihçi Ira Berlin , kölelerin bu zorunlu göçünü Amerikan Devrimi ile İç Savaş arasında bir kölenin hayatındaki "merkezi olay" olarak adlandırdı ve kölelerin doğrudan köklerinden sökülüp atılmadığını ya da kendilerinin veya ailelerinin istem dışı hareket edeceği korkusuyla yaşadıklarını yazdı. , "kitlesel sınır dışı etme siyahi insanları travmatize etti." Bireyler aileleri ve klanlarla olan bağlantılarını kaybetti ve birçok etnik Afrikalı, Afrika'daki farklı kabile kökenleri hakkındaki bilgilerini kaybetti.
Gordon'unki ve yaralı sırtı gibi Louisiana'dan damgalanmış bir köle olan Wilson Chinn'in 1863 tarihli fotoğrafı , yeni doğan fotoğrafçılık ortamının köleliğin zulmünü nasıl kapsayabileceğinin ilk iki örneği olarak hizmet etti.
Özgür Siyahların menşe kıtalarına göçü, Devrimci savaştan beri önerildi. Haiti bağımsızlığını kazandıktan sonra, Amerika Birleşik Devletleri ile yeniden ticari ilişkiler kurduktan sonra oraya göç etmeleri için Afrikalı Amerikalıları toplamaya çalıştı. Haiti Birliği, ülkeler arasındaki ilişkileri geliştirmek için kurulmuş bir gruptu. Cincinnati'deki Siyahlara karşı isyanlardan sonra , Siyah topluluğu , başlangıçta Afrikalı-Amerikalı göçmenlerin Kanada'ya başarılı bir yerleşimi olan Wilberforce Kolonisi'nin kurulmasına sponsor oldu. Koloni, bu tür ilk bağımsız siyasi oluşumlardan biriydi. Birkaç on yıl sürdü ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki çeşitli yerlerden göç eden yaklaşık 200 Siyah aileye bir varış noktası sağladı.
1863'te, Amerikan İç Savaşı sırasında , Başkan Abraham Lincoln , Özgürlük Bildirgesi'ni imzaladı . Bildiri, Konfederasyon topraklarındaki tüm kölelerin özgür olduğunu ilan etti. İlerleyen Birlik birlikleri, 1865'te Teksas'ın özgürleştirilecek son devlet olmasıyla birlikte bildiriyi yürürlüğe koydu.
Birliğin elindeki Konfederasyon topraklarında kölelik, en azından kağıt üzerinde, 1865'te On Üçüncü Değişikliğin yürürlüğe girmesine kadar devam etti . 1790 tarihli Vatandaşlığa Kabul Yasası ABD vatandaşlığını yalnızca Beyazlarla sınırlandırırken, 14. Değişiklik (1868) Siyah insanlara vatandaşlık verdi ve 15. Değişiklik (1870), Siyah erkeklere oy kullanma hakkı verdi ( 1920'ye kadar tüm kadınlara hala reddedilecekti ).
Yeniden yapılanma dönemi ve Jim Crow
Afrikalı Amerikalılar, Beyaz kontrolü veya gözetiminden uzak bir alana sahip olmak için hızla kendileri için cemaatler, okullar ve topluluk / sivil dernekler kurdular. Savaş sonrası Yeniden Yapılanma dönemi başlangıçta Afrikalı Amerikalılar için bir ilerleme zamanı iken, bu dönem 1876'da sona erdi. 1890'ların sonunda, Güney eyaletleri ırk ayrımcılığını ve haklarından mahrum bırakmayı uygulamak için Jim Crow yasalarını yürürlüğe koydu . Kölelikle başlayan ayrımcılık, Siyahlara yasal olarak nerede yürüyebileceklerini, konuşabileceklerini, içebileceklerini, dinlenebileceklerini veya yemek yiyebileceklerini gösteren işaretlerle Jim Crow yasalarıyla devam etti. Irksal olarak karışık olan yerler için, Beyaz olmayanlar, tüm Beyaz müşterilerle ilgilenilene kadar beklemek zorunda kaldı. Çoğu Afrikalı Amerikalı, ırkçı şiddetten kaçınmak için Jim Crow yasalarına uydu . Anthony Overton ve Mary McLeod Bethune gibi Afrikalı Amerikalılar özgüvenlerini ve itibarlarını korumak için kendi okullarını , kiliselerini , bankalarını, sosyal kulüplerini ve diğer işlerini kurmaya devam ettiler.
19. yüzyılın son on yılında, Afrikalı Amerikalıları hedef alan ırksal ayrımcı yasalar ve ırksal şiddet, genellikle " Amerikan ırk ilişkilerinin en alt noktası " olarak anılan bir dönem olan Amerika Birleşik Devletleri'nde mantar gibi olmaya başladı . Bu ayrımcı eylemler arasında , güney eyaletleri ve ülke çapında yerel hükümet düzeyinde yasal olarak zorunlu kılınan 1896'da Plessy - Ferguson davasında Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi kararıyla onaylanan ırk ayrımcılığı , güney eyaletlerinde seçmenlerin baskı altına alınması veya haklarından mahrum bırakılması, ülke çapında ekonomik fırsatlar veya kaynaklar ve hükümet yetkilileri tarafından engellenmeden veya teşvik edilmeden Afrikalı Amerikalıları hedef alan özel şiddet eylemleri ve kitlesel ırksal şiddet.
Büyük göç ve sivil haklar hareketi
Güneydeki Afrikalı Amerikalıların umutsuz koşulları , 20. yüzyılın ilk yarısında Büyük Göç'ü ateşledi ve bu da Kuzey ve Batı Amerika Birleşik Devletleri'nde büyüyen bir Afrikalı-Amerikalı topluluğuna yol açtı . Siyahların hızlı akını, Kuzey ve Batı şehirlerindeki ırk dengesini bozdu ve iki bölgedeki hem Siyahlar hem de Beyazlar arasındaki düşmanlığı alevlendirdi. 1919'un Kızıl Yazı , 1919'daki Chicago yarış isyanı ve 1919'daki Omaha ırk isyanı gibi üç düzineden fazla şehirde meydana gelen ırk isyanlarının bir sonucu olarak ABD genelinde yüzlerce ölüm ve daha fazla kayıpla kutlandı . Genel olarak, Kuzey ve Batı şehirlerindeki Siyahlar , hayatın birçok alanında sistematik ayrımcılık yaşadılar. İstihdam içinde, Siyahlar için ekonomik fırsatlar en düşük statüye yönlendirildi ve potansiyel hareketlilik açısından kısıtlandı. 1900 Hampton Negro Konferansı'nda , Rahip Matthew Anderson şunları söyledi: "...ücret kazanma yollarının çoğu boyunca uzanan çizgiler, Güney'den çok Kuzey'de daha katı bir şekilde çizilmiştir." Konut piyasasında, akınla bağlantılı olarak daha güçlü ayrımcı önlemler kullanıldı ve bu da "hedefli şiddet, kısıtlayıcı sözleşmeler , kırmızı çizgi çizme ve ırksal yönlendirmenin " bir karışımıyla sonuçlandı. Birçok Beyaz, Afrikalı Amerikalılara karşı şiddet, gözdağı veya yasal taktiklerle kendi alanlarını savunurken, diğer birçok Beyaz, Beyaz uçuş olarak bilinen bir süreç olarak ırksal olarak daha homojen banliyö veya şehir dışı bölgelere göç etti .
Ayrımcılığa rağmen, Güney'deki umutsuzluğu bırakmak için kart çekmek, Kuzey şehirlerindeki Afrikalı-Amerikalı kurumların ve toplulukların büyümesiydi. Kurumlar arasında Siyah odaklı kuruluşlar (örneğin, Urban League , NAACP ), kiliseler, işletmeler ve gazeteler ile Afrikalı-Amerikalı entelektüel kültür, müzik ve popüler kültürdeki gelişmeler (örneğin, Harlem Rönesansı , Chicago Siyahı Rönesansı ) yer aldı. . Harlem'deki Cotton Club , Siyahların ( Duke Ellington gibi ) gösteri yapmasına izin verilen, ancak Beyaz bir izleyici kitlesine sahip, yalnızca Beyazlara yönelik bir kuruluştu . Siyah Amerikalılar, Jim Crow'un zorunlu engelleri olmaksızın, Kuzey şehirlerinde siyasi güç için yeni bir zemin buldular .
1950'lere gelindiğinde, sivil haklar hareketi ivme kazanıyordu. Adaletsizliğe karşı halkın öfkesine yol açan 1955 linç, Chicago'dan 14 yaşındaki bir çocuk olan Emmett Till'inkiydi . Yazıyı Money, Mississippi'de akrabalarıyla geçiren Till, Beyaz bir kadına kurt ıslığı çaldığı iddiasıyla öldürüldü . Till feci şekilde dövülmüş, bir gözü oyulmuş ve başından vurulmuş. Annesinin tabutun üstü açık bir cenaze töreni düzenleme kararına duyulan içgüdüsel tepki, ABD'deki Siyah toplumu harekete geçirdi Vann R. Newkirk| "Katillerinin yargılanması, Beyaz egemenliğinin zorbalığını aydınlatan bir gösteriye dönüştü" diye yazdı . Mississippi eyaleti iki sanığı yargıladı, ancak hepsi beyazlardan oluşan bir jüri tarafından hızla beraat etti . Emmett Till'in öldürülmesinden yüz gün sonra, Rosa Parks Alabama'daki otobüsteki koltuğundan vazgeçmeyi reddetti - gerçekten de Parks, Emmett'in annesi Mamie Till'e şunları söyledi : Montgomery otobüsündeki koltuğunu bırak."
İş ve Özgürlük için Washington Yürüyüşü ve onu hayata geçiren koşullar, başkan John F. Kennedy ve Lyndon B. Johnson üzerinde baskı oluşturmasıyla anılıyor . Johnson, desteğini , kamuya açık konaklama, istihdam ve işçi sendikalarında ayrımcılığı yasaklayan 1964 tarihli Sivil Haklar Yasası'na ve seçmen kaydının korunması yoluyla Siyahların siyasi katılımını sağlamak için eyaletler üzerindeki federal yetkiyi genişleten 1965 Oy Hakları Yasası'na destek verdi. ve seçimler. 1966'da, 1966'dan 1975'e kadar süren Siyah Güç hareketinin ortaya çıkışı, sivil haklar hareketinin ekonomik ve politik kendi kendine yeterliliği ve Beyaz otoriteden özgürlüğü içerecek şekilde genişledi.
Savaş sonrası dönemde, birçok Afrikalı Amerikalı, diğer Amerikalılara göre ekonomik olarak dezavantajlı olmaya devam etti. Ortalama Siyah geliri, 1947'de Beyaz işçilerinkinin yüzde 54'ü ve 1962'de yüzde 55'iydi. 1959'da, Beyazlar için medyan aile geliri, Beyaz olmayan aileler için 2.900 dolar iken, 5.600 dolardı. 1965'te, tüm Siyah ailelerin yüzde 43'ü yoksulluk sınırına düştü ve yılda 3.000 doların altında kazandı. Altmışlar, birçok Siyah Amerikalı'nın sosyal ve ekonomik koşullarında iyileşmeler gördü.
1965'ten 1969'a kadar, Siyah aile geliri Beyaz aile gelirinin yüzde 54'ünden yüzde 60'ına yükseldi. 1968'de Siyah ailelerin yüzde 23'ü yılda 3.000 doların altında kazanırken, 1960'ta bu oran yüzde 41'di. 1965'te Siyah Amerikalıların yüzde 19'unun geliri ulusal medyana eşitti, bu oran 1967'de yüzde 27'ye yükseldi. 1960'da, Siyahlar için ortanca eğitim seviyesi 10.8 yıldı ve 60'ların sonunda bu rakam Beyazlar için ortancanın altı ay gerisinde, 12.2 yıla yükseldi.
Sivil haklar sonrası dönem
Siyasi ve ekonomik olarak, Afrikalı Amerikalılar sivil haklar sonrası dönemde önemli adımlar attılar. 1967'de Thurgood Marshall , ilk Afrikalı-Amerikalı Yüksek Mahkeme Yargıcı oldu. 1968'de Shirley Chisholm , ABD Kongresi'ne seçilen ilk Siyah kadın oldu . 1989'da Douglas Wilder , ABD tarihinde seçilen ilk Afrika kökenli Amerikalı vali oldu. Clarence Thomas , Marshall'ın yerine 1991'de ikinci Afrikalı-Amerikalı Yüksek Mahkeme Yargıcı oldu. 1992'de Illinois'den Carol Moseley-Braun , ABD Senatosu'na seçilen ilk Afrikalı-Amerikalı kadın oldu . 2000 yılında ABD'de 8.936 Siyah ofis sahibi vardı ve 1970'den bu yana 7.467'lik net bir artış gösterdi. 2001'de 484 Siyah belediye başkanı vardı.
2005 yılında, bir yıl içinde Amerika Birleşik Devletleri'ne göç eden Afrikalıların sayısı, Atlantik Köle Ticareti sırasında Amerika Birleşik Devletleri'ne istemeyerek getirilen zirve sayısını aştı . 4 Kasım 2008'de Demokrat Senatör Barack Obama , Cumhuriyetçi Senatör John McCain'i yenerek cumhurbaşkanı seçilen ilk Afrikalı Amerikalı oldu. Afrikalı-Amerikalı seçmenlerin en az yüzde 95'i Obama'ya oy verdi. Ayrıca genç ve eğitimli Beyazlardan, Asyalıların çoğunluğundan ve Hispaniklerden ezici bir destek aldı ve Demokratik seçim sütununda bir dizi yeni eyalet topladı. Obama, Jimmy Carter'dan bu yana herhangi bir görevde olmayan Demokrat başkan adayından daha büyük bir Beyaz oy oranı kazanmasına rağmen, genel Beyaz oyu kaybetti . Obama, 6 Kasım 2012'de benzer bir farkla ikinci ve son dönem için yeniden seçildi . 2021'de Kamala Harris , Amerika Birleşik Devletleri Başkan Yardımcısı olarak görev yapan ilk kadın, ilk Afrika kökenli Amerikalı ve ilk Asyalı Amerikalı oldu .
demografi
1790'da, ilk ABD Nüfus Sayımı yapıldığında, Afrikalılar (köleler ve özgür insanlar dahil) yaklaşık 760.000'di - nüfusun yaklaşık %19.3'ü. 1860 yılında, İç Savaşın başlangıcında , Afrikalı-Amerikalı nüfus 4,4 milyona yükselmişti, ancak yüzde oranı ülke genel nüfusunun %14'üne düştü. Büyük çoğunluğu köleydi ve sadece 488.000 "özgür adam" olarak sayıldı . 1900'e gelindiğinde, Siyah nüfus ikiye katlandı ve 8.8 milyona ulaştı.
1910'da Afrikalı Amerikalıların yaklaşık %90'ı Güney'de yaşıyordu. Çok sayıda insan daha iyi iş fırsatları ve yaşam koşulları aramak ve Jim Crow yasalarından ve ırksal şiddetten kaçmak için kuzeye göç etmeye başladı . Büyük Göç , denildiği gibi, 1890'lardan 1970'lere kadar uzanıyordu. 1916'dan 1960'lara kadar 6 milyondan fazla Siyah insan kuzeye taşındı. Ancak 1970'lerde ve 1980'lerde, bu eğilim tersine döndü ve daha fazla Afrikalı Amerikalı, Güneş Kuşağı'ndan ayrılmak yerine güneye doğru hareket etti.
Aşağıdaki zaman içinde Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Afrikalı-Amerikalı nüfusun tablosu, Afrikalı-Amerikalı nüfusun toplam nüfusun yüzdesi olarak 1930'a kadar azaldığını ve o zamandan beri artmakta olduğunu göstermektedir.
|Yıl||Sayı||toplam


nüfusun yüzdesi
|% Değişim


(10 yıl)
|Köleler||kölelik yüzdesi|
|1790||757.208||%19.3 (en yüksek)||-||697.681||%92|
|1800||1.002.037||%18.9||%32.3||893.602||%89|
|1810||1.377.808||19,0%||%37.5||1.191.362||%86|
|1820||1.771.656||%18.4||%28.6||1.538.022||%87|
|1830||2,328,642||%18.1||%31.4||2,009.043||%86|
|1840||2.873.648||%16.8||%23.4||2.487.355||%87|
|1850||3.638.808||%15,7||%26,6||3,204,287||%88|
|1860||4.441.830||%14.1||%22.1||3.953.731||%89|
|1870||4,880,009||%12.7||%9.9||-||-|
|1880||6.580.793||%13.1||%34.9||-||-|
|1890||7.488.788||%11,9||%13.8||-||-|
|1900||8.833.994||%11,6||%18,0||-||-|
|1910||9.827.763||%10,7||%11,2||-||-|
|1920||10,5 milyon||%9.9||%6,8||-||-|
|1930||11.9 milyon||%9,7 (en düşük)||%13||-||-|
|1940||12.9 milyon||%9,8||%8.4||-||-|
|1950||15.0 milyon||%10,0||%16||-||-|
|1960||18.9 milyon||%10,5||%26||-||-|
|1970||22,6 milyon||%11,1||%20||-||-|
|1980||26,5 milyon||%11,7||%17||-||-|
|1990||30.0 milyon||%12.1||%13||-||-|
|2000||34,6 milyon||%12,3||%15||-||-|
|2010||38.9 milyon||%12.6||%12||-||-|
|2020||41,1 milyon||%12.4||%5,6||-||-|
1990'a gelindiğinde, Afrikalı-Amerikalı nüfus yaklaşık 30 milyona ulaştı ve ABD nüfusunun %12'sini temsil etti, bu da kabaca 1900'dekiyle aynı orantı.
2000 Nüfus Sayımı sırasında , Afrikalı Amerikalıların %54,8'i Güney'de yaşıyordu . O yıl, Afrikalı Amerikalıların %17,6'sı Kuzeydoğu'da ve %18,7'si Ortabatı'da yaşarken, yalnızca %8,9'u batı eyaletlerinde yaşıyordu. Bununla birlikte, batının belirli alanlarda oldukça büyük bir Siyah nüfusu var. Ülkenin en kalabalık eyaleti olan California, yalnızca New York, Teksas, Georgia ve Florida'nın ardından en büyük beşinci Afrikalı-Amerikalı nüfusa sahip. 2000 Nüfus Sayımı'na göre , çoğu Brezilya , Porto Riko , Dominik , Küba , Haiti veya diğer Latin Amerika kökenli olabilen Afrika kökenli Amerikalıların yaklaşık %2,05'i Hispanik veya Latin kökenlidir. Afrika kökenli Amerikalılardan daha büyük olduğu bildirilen tek ata grupları İrlandalılar ve Almanlardır .
2010 ABD Nüfus Sayımı'na göre , kendini Siyah olarak tanımlayan insanların yaklaşık %3'ünün yakın zamanda başka bir ülkeden göç etmiş ataları vardı. Karayiplerden, çoğunlukla Jamaika ve Haiti'den gelen İspanyol olmayan Siyah göçmenler , 2,6 milyon ile ABD nüfusunun %0,9'unu temsil ediyor. Sahra Altı Afrika'dan kendilerinin bildirdiği Siyah göçmenler de yaklaşık 2,8 milyon ile %0,9'u temsil ediyor. Ek olarak, kendi kendini tanımlayan Siyah Hispanikler , büyük ölçüde Porto Riko ve Dominik topluluklarında bulunan yaklaşık 1,2 milyon kişiyle Amerika Birleşik Devletleri nüfusunun %0,4'ünü temsil ediyordu. Amerika'daki Brezilya ve Kanada gibi diğer ülkelerden ve ayrıca birkaç Avrupa ülkesinden gelen siyahi göçmenler, nüfusun %0,1'inden daha azını temsil ediyordu. Kısmen Siyah olarak tanımlanan Karışık Irk Hispanik ve Hispanik olmayan Amerikalılar, nüfusun %0,9'unu temsil ediyordu. Siyah olarak tanımlanan Amerika Birleşik Devletleri sakinlerinin %12.6'sının yaklaşık %10,3'ü "yerli Siyah Amerikalı" veya ABD'ye köle olarak getirilen Batı/Orta Afrikalıların doğrudan torunları olan etnik Afrikalı Amerikalılardı. Bu bireyler, ülkedeki tüm Siyahların %80'inden fazlasını oluşturuyor. Karışık ırk kökenli insanlar dahil edildiğinde , ABD nüfusunun yaklaşık %13,5'i kendini Siyah veya "Siyah ile karışık" olarak tanımladı. Bununla birlikte, ABD nüfus sayımı bürosuna göre, 2000 Nüfus Sayımı'ndan elde edilen kanıtlar, birçok Afrikalı ve Karayipli göçmen etnik grubun "Siyah, Afrikalı Am. veya Zenci" olarak tanımlanmadığını gösteriyor. Bunun yerine, "Bazı Diğer Irk" girişinde kendi etnik gruplarını yazdılar. Sonuç olarak, nüfus sayımı bürosu, 2010 yılında etnik Afrikalı Amerikalılar için yeni, ayrı bir "Afrikalı Amerikalı" etnik grup kategorisi tasarladı.
ABD şehirleri
100 yıl boyunca Afrika kökenli Amerikalıların batıda ve kuzeyde daha iyi fırsatlar ve tedavi arayışıyla çok sayıda güneyi terk etmesinden sonra, Büyük Göç olarak bilinen bir hareket, şimdi Yeni Büyük Göç olarak adlandırılan ters bir eğilim var . Daha önceki Büyük Göç'te olduğu gibi, Yeni Büyük Göç öncelikle Atlanta , Charlotte , Houston , Dallas , Raleigh , Tampa , San Antonio , Memphis , Nashville , Jacksonville ve benzeri gibi şehirlere ve büyük kentsel alanlara yöneliktir . Batıdan ve kuzeyden Afrikalı-Amerikalıların artan bir yüzdesi ekonomik ve kültürel nedenlerle ABD'nin güney bölgesine göç ediyor. Afrika kökenli Amerikalılar arasında New York , Chicago ve Los Angeles en yüksek düşüşe sahipken, Atlanta , Dallas ve Houston sırasıyla en yüksek artışa sahip.
100.000 veya daha fazla şehir arasında, Detroit, Michigan , 2010 yılında %82 ile herhangi bir ABD şehri arasında en yüksek Siyah sakin yüzdesine sahipti. Afrika kökenli Amerikalıların çoğunlukta olduğu diğer büyük şehirler arasında Jackson, Mississippi (%79,4), Miami Gardens, Florida (%76,3), Baltimore, Maryland (%63), Birmingham, Alabama (%62,5), Memphis, Tennessee (%61), New Orleans, Louisiana (%60), Montgomery, Alabama (%56,6), Flint, Michigan (%56,6), Savannah, Georgia (%55,0), Augusta, Georgia (%54,7), Atlanta, Georgia (%54, bkz. Afrika Atlanta ), Cleveland , Ohio (%53,3), Newark, New Jersey (%52,35), Washington, DC (%50,7), Richmond, Virginia (%50,6), Mobile, Alabama (%50,6), Baton Rouge, Louisiana (%50,4) ve Shreveport, Louisiana (%50,4).
Ülkenin Afrika kökenli Amerikalı çoğunluğa sahip en varlıklı topluluğu, yıllık medyan hane halkı geliri 159.618 $ olan View Park-Windsor Hills, California'da yaşıyor. Diğer büyük ölçüde varlıklı ve Afrikalı-Amerikalı topluluklar arasında Maryland'deki Prince George's County (yani Mitchellville , Woodmore ve Upper Marlboro ), Georgia'da Dekalb County ve South Fulton , Virginia'da Charles City County , California'da Baldwin Hills , New York'ta Hillcrest ve Uniondale bulunmaktadır. ve Teksas'ta Cedar Hill , DeSoto ve Missouri City . Queens County, New York , Afrikalı Amerikalıların Beyaz Amerikalılardan daha yüksek bir medyan hane gelirine sahip olduğu 65.000 veya daha fazla nüfusa sahip tek ilçedir.
Seatack, Virginia şu anda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en eski Afrikalı-Amerikalı topluluktur. Bugün canlı ve aktif bir sivil toplumla varlığını sürdürüyor.
Eğitim
Kölelik sırasında , ABD'de Siyah insanlar için eğitimi yasaklayan okuryazarlık karşıtı yasalar çıkarıldı. Köle sahipleri okuryazarlığı kölelik kurumu için bir tehdit olarak gördüler. Bir Kuzey Carolina yasasının belirttiği gibi, "Kölelere okuma yazma öğretmek, zihinlerinde memnuniyetsizlik uyandırma ve ayaklanma ve isyan üretme eğilimindedir ."
1863'te, köleleştirilmiş Amerikalılar, kamu eğitim sistemlerinin ülke çapında genişlediği bir dönemde özgür vatandaşlar oldular. 1870'e gelindiğinde, güneydeki yaklaşık yetmiş dört kurum, Afrikalı Amerikalı öğrenciler için bir tür ileri eğitim sağladı ve 1900'e gelindiğinde, bu okullardaki yüzün üzerinde program, öğretmenler de dahil olmak üzere Siyah profesyoneller için eğitim sağladı. Fisk Üniversitesi'ndeki öğrencilerin çoğu, orada öğrenciyken WEB Du Bois dahil, çalışmalarını desteklemek için yazları okulda ders veriyorlardı.
Afrikalı Amerikalılar, çocukları için kaliteli eğitim sağlamakla çok ilgileniyorlardı, ancak Beyaz üstünlüğü, politik düzeyde eğitim politikalarına katılma yeteneklerini sınırladı. Eyalet hükümetleri kısa süre sonra oy haklarını kısıtlayarak vatandaşlıklarını baltalamak için harekete geçti. 1870'lerin sonlarında, Siyahlar haklarından mahrum edildi ve Amerikan Güneyinde ayrıldı. Mississippi ve diğer eyaletlerdeki beyaz politikacılar, Siyah okullardan mali kaynak ve malzemeleri alıkoydu. Yine de, Siyah öğretmenlerin varlığı ve sınıf içinde ve dışında topluluklarıyla etkileşimleri, Siyah öğrencilerin bu dış kısıtlamalara rağmen eğitime erişimini sağlamıştır.
Anaokulundan on ikinci sınıfa kadar olan öğrenciler için ağırlıklı olarak Siyah okulları, 1970'lerden önce ABD'de yaygındı. Bununla birlikte, 1972'ye gelindiğinde, ırk ayrımcılığının kaldırılması çabaları, Siyah öğrencilerin yalnızca %25'inin, %90'dan fazla Beyaz olmayan öğrencinin bulunduğu okullarda olduğu anlamına geliyordu. Bununla birlikte, o zamandan beri, yeniden ayrımcılığa yönelik bir eğilim, ülke genelinde toplulukları etkiledi: 2011 yılına kadar, 2,9 milyon Afrikalı-Amerikalı öğrenci, daha önce ayrımcılığın kaldırılması emri altındaki okul bölgelerindeki Siyah öğrencilerin %53'ü de dahil olmak üzere, ezici bir çoğunlukla azınlık okullarındaydı.
1947 gibi geç bir tarihte, 65 yaşın üzerindeki Afrikalı Amerikalıların yaklaşık üçte birinin kendi adlarını okuyup yazacak okuryazarlıktan yoksun olduğu düşünülüyordu. 1969'a gelindiğinde, geleneksel olarak tanımlandığı şekliyle cehalet , genç Afrikalı Amerikalılar arasında büyük ölçüde ortadan kaldırılmıştı.
ABD Nüfus Sayımı anketleri, 1998 yılına kadar, 25 ila 29 yaşları arasındaki Afrikalı Amerikalıların yüzde 89'unun lise eğitimini tamamladığını, Beyazlardan veya Asyalılardan daha az, ancak Hispaniklerden daha fazla olduğunu gösterdi. Birçok üniversite girişinde, standart testlerde ve notlarda, Afrikalı Amerikalılar tarihsel olarak Beyazların gerisinde kaldılar, ancak bazı araştırmalar başarı farkının kapanmakta olduğunu gösteriyor. Pek çok politika yapıcı, bu boşluğun pozitif ayrımcılık, ırk ayrımcılığının kaldırılması ve çok kültürlülük gibi politikalarla giderilebileceğini ve ortadan kaldırılacağını öne sürdü .
1995 ile 2009 arasında, Afrikalı Amerikalılar için birinci sınıf kolej kayıtları yüzde 73 ve Beyazlar için sadece yüzde 15 arttı. 2011 ABD Sayım Bürosu'na göre, siyah kadınlar üniversiteye diğer tüm ırk ve cinsiyet gruplarından daha fazla kaydoluyor ve bu kadınların hepsinde %9,7'lik bir kayıt var. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Siyahların ortalama lise mezuniyet oranı, 2013'te istikrarlı bir şekilde %71'e yükseldi. Bu istatistiği bileşenlerine ayırmak, eyalete ve incelenen okul bölgesine bağlı olarak büyük ölçüde değiştiğini gösteriyor. Siyah erkeklerin %38'i New York eyaletinde mezun oldu, ancak Maine'de %97'si mezun oldu ve Beyaz erkeklerin mezuniyet oranını 11 puan aştı. Güneydoğu Amerika Birleşik Devletleri'nin çoğunda ve güneybatı Amerika Birleşik Devletleri'nin bazı bölgelerinde, Beyaz erkeklerin mezuniyet oranı, Beyaz erkeklerin %62'sinin liseden mezun olduğu Florida'da olduğu gibi, aslında %70'in altındaydı. Belirli okul bölgelerini incelemek daha da karmaşık bir tablo çiziyor. Detroit okul bölgesinde, Siyah erkeklerin mezuniyet oranı %20, Beyaz erkekler için ise %7 idi. New York şehrinin okul bölgesinde, Siyah erkeklerin %28'i liseden mezun olurken, Beyaz erkeklerin %57'si liseden mezun oluyor. Newark County'de Siyah erkeklerin %76'sı mezun olurken, Beyaz erkeklerin %67'si mezun oldu. 2015'te daha fazla akademik gelişme gerçekleşti. Tüm Siyahların yaklaşık %23'ü lisans derecesine sahiptir. 1988'de Beyazların %21'i, Siyahların %11'i lisans derecesi almıştı. 2015 yılında, Siyahların %23'ü, Beyazların %36'sı lisans derecesi almıştır. Siyah nüfusun %9'unu oluşturan yabancı kökenli Siyahlar daha da büyük adımlar attı. Yerli doğumlu Siyahları yüzde 10 oranında aşıyorlar.
Tarihsel olarak Siyah kolejler ve üniversiteler
Ayrılmış yüksek öğrenim kurumlarının Afrikalı Amerikalıları kabul etmediği zaman kurulan tarihsel olarak Siyah kolejler ve üniversiteler (HBCU'lar), bugün gelişmeye ve tüm ırklardan öğrencileri eğitmeye devam ediyor. Ülkedeki kolej ve üniversitelerin yüzde üçünü temsil eden 101 HBCU vardır ve çoğunluğu Güneydoğu'da kurulmuştur . HBCU'lar, Afrikalı-Amerikalı orta sınıfın kurulmasından ve genişletilmesinden büyük ölçüde sorumlu olmuştur.
Ekonomik durum
Ekonomik olarak, Afrikalı Amerikalılar, özellikle eğitimliler arasında, sivil haklar döneminde yapılan ilerlemelerden yararlandı , ancak bir bütün olarak ele alındığında tarihsel marjinalleşmenin kalıcı etkilerinden de yararlandı. Yoksulluk oranlarındaki ırksal eşitsizlik daralmıştır. Siyah orta sınıf önemli ölçüde büyüdü. 2021'in ilk çeyreğinde, tüm Amerikalıların %65,3'üne kıyasla, Afrikalı Amerikalıların %45,1'i evlerine sahipti. Afrika kökenli Amerikalılar arasındaki yoksulluk oranı , tüm Amerikalılar için %10,5'e kıyasla 2004'te %24,7'den 2020'de %18,8'e düştü.
Afrikalı Amerikalıların toplam satın alma gücü şu anda 892 milyar doların üzerinde ve 2012 yılına kadar muhtemelen 1,1 trilyon doların üzerinde. 2002'de, Afrikalı Amerikalıların sahip olduğu işletmeler ABD'deki 23 milyon işletmenin 1,2 milyonunu oluşturuyordu. 2011 itibariyle, Afrika kökenli Amerikalılara ait işletmeler yaklaşık 2 milyon ABD işletmesini oluşturmaktadır . Siyahların sahip olduğu işletmeler, 2002'den 2011'e kadar azınlıklar arasında işletme sayısında en büyük büyümeyi yaşadı.
2000 yılında Siyahların yüzde yirmi beşi beyaz yakalı mesleklere (yönetim, profesyonel ve ilgili alanlar) sahipken, bu oran Amerikalıların %33,6'sıydı. 2001 yılında, evli çiftlerden oluşan Afrikalı-Amerikalı hanelerin yarısından fazlası 50.000 dolar veya daha fazla kazandı. Aynı yıl Afrikalı Amerikalılar ülkenin yoksulları arasında aşırı temsil edilmiş olsalar da, bu doğrudan bekar kadınların yönettiği Afrikalı-Amerikalı ailelerin orantısız yüzdesiyle ilgiliydi; bu tür aileler, etnik kökene bakılmaksızın toplu olarak daha yoksuldur.
2006'da, Afrikalı-Amerikalı erkeklerin medyan kazançları, genel olarak ve tüm eğitim seviyelerinde Siyah ve Siyahi olmayan Amerikalı kadınlardan daha fazlaydı. Aynı zamanda, Amerikalı erkekler arasında gelir farklılıkları önemliydi; Afrikalı-Amerikalı erkeklerin ortalama geliri, Avrupalı Amerikalı meslektaşlarının her bir doları için yaklaşık 76 sentti, ancak eğitim düzeyindeki artışla aradaki fark biraz daraldı.
Genel olarak, Afrikalı-Amerikalı erkeklerin ortalama kazancı, Asyalı Amerikalı meslektaşlarından kazanılan her bir dolar için 72 sent ve İspanyol erkeklerin kazandığı her dolar için 1,17 dolardı. Öte yandan, 2006 yılına kadar, orta öğretim sonrası eğitime sahip Amerikalı kadınlar arasında Afrikalı-Amerikalı kadınlar önemli ilerlemeler kaydettiler; Afrikalı-Amerikalı kadınların ortalama geliri, en azından biraz üniversite eğitimi almış Asyalı, Avrupalı ve İspanyol Amerikalı meslektaşlarından daha fazlaydı.
ABD kamu sektörü , Afrikalı Amerikalılar için en önemli istihdam kaynağıdır. 2008-2010 döneminde, tüm Siyah işçilerin %21,2'si kamu çalışanıyken, Siyah olmayan işçilerin %16.3'ü kamu çalışanıydı. Büyük Durgunluğun hem öncesinde hem de sonrasında , Afrikalı Amerikalıların kamu sektöründe istihdam edilme olasılığı diğer işçilere göre %30 daha fazlaydı.
Kamu sektörü aynı zamanda Siyah Amerikalılar için iyi ücretli işler için kritik bir kaynaktır. Hem erkekler hem de kadınlar için, Siyah çalışanların kazandığı medyan ücret, kamu sektöründe diğer sektörlere göre önemli ölçüde daha yüksektir.
1999'da Afrikalı-Amerikalı ailelerin medyan geliri, Avrupalı Amerikalıların 53.356 dolarına kıyasla 33.255 dolardı. Ulus için ekonomik sıkıntı zamanlarında, Afrikalı Amerikalılar orantısız bir şekilde iş kaybı ve eksik istihdamdan muzdariptir ve en çok Siyah alt sınıfı etkilenir. "Son işe alınan ve ilk işten çıkarılan" ifadesi , Çalışma İstatistikleri Bürosu işsizlik rakamlarına yansır. Ülke çapında, Afrika kökenli Amerikalılar için Ekim 2008 işsizlik oranı %11,1 iken, ülke çapındaki oran %6,5 idi.
Siyah ve Beyaz aileler arasındaki gelir farkı da önemli. Çalışan Siyahlar, 1975'te %82 olan Beyazların maaşlarının %65'ini 2005'te kazandılar. New York Times 2006'da Queens , New York'ta Afrikalı-Amerikalı ailelerin ortalama gelirinin Beyaz ailelerinkini aştığını bildirdi. gazete, iki ebeveynli Siyah ailelerin sayısındaki büyümeye bağlandı. Bunun doğru olduğu 65.000'den fazla sakini olan tek ilçenin Queens olduğunu kaydetti. 2011 yılında siyahi bebeklerin %72'sinin evli olmayan annelerden doğduğu bildirildi . Walter E. Williams'a göre 2005 yılında tek ebeveynli Siyah aileler arasında yoksulluk oranı %39.5 iken evli-çift Siyah ailelerde bu oran %9.9 idi. Beyaz aileler arasında, ilgili oranlar %26.4 ve yoksulluk içinde %6 idi.
Toplu olarak, Afrikalı Amerikalılar, 2004'te bu gruplar arasında en yüksek seçmen kaydı ve seçimlere katılımın gösterdiği gibi, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki diğer azınlık gruplarından daha fazla Amerikan siyasi sürecine dahil . ABD'deki herhangi bir azınlık grubu
Siyaset
20. yüzyılın ortalarından bu yana, Afrikalı Amerikalıların büyük bir çoğunluğu Demokrat Parti'yi destekliyor . 2004 Başkanlık Seçimlerinde Demokrat John Kerry , Afrika kökenli Amerikalıların %88'ini alırken, Cumhuriyetçi George W. Bush'un %11'ini aldı . Dış politikada bir Afrikalı-Amerikalı lobisi olmasına rağmen, Afrikalı-Amerikalı örgütlerin iç politikada sahip olduğu etkiyi yaratmadı.
Birçok Afrikalı Amerikalı, Yeniden Yapılanmanın sona ermesini takip eden on yıllarda seçim siyasetinden dışlandı. Katılabilenler için, Yeni Anlaşma'ya kadar , Afrikalı Amerikalılar Cumhuriyetçi Parti'nin destekçileriydi çünkü Amerikan kölelerine özgürlük verilmesine yardım eden Cumhuriyetçi Başkan Abraham Lincoln idi; O zamanlar, Cumhuriyetçiler ve Demokratlar herhangi bir özel ideolojiden ziyade sırasıyla Kuzey ve Güney'in bölgesel çıkarlarını temsil ediyorlardı ve hem muhafazakar hem de liberal her iki partide de eşit olarak temsil ediliyordu.
Afrikalı-Amerikalıların Demokratlara oy verme eğilimi , Franklin D. Roosevelt'in Yeni Anlaşma programının Afrikalı Amerikalılara ekonomik rahatlama sağladığı Büyük Buhran sırasında 1930'lara kadar izlenebilir . Roosevelt'in New Deal koalisyonu , Demokrat Parti'yi bölgeden bağımsız olarak işçi sınıfının ve liberal müttefiklerinin bir örgütüne dönüştürdü. Demokratik cumhurbaşkanları John F. Kennedy ve Lyndon B. Johnson 1960'larda sivil haklar mevzuatı için bastırdığında Afrikalı-Amerikalıların oyları daha da sağlam bir şekilde Demokratik hale geldi . 1960 yılında, Afrikalı Amerikalıların yaklaşık üçte biri Cumhuriyetçi Richard Nixon'a oy verdi .
Siyah milli marş
" Her Sesi Kaldır ve Şarkı Söyle ", Amerika Birleşik Devletleri'nde genellikle Siyah milli marşı olarak anılır. 1919'da, Ulusal Renkli İnsanların Gelişimi Derneği (NAACP), Afrika kökenli Amerikalılar için bir kurtuluş ve onaylama çığlığını dile getirme gücünden dolayı onu "Zenci milli marşı" olarak adlandırmıştı.
cinsellik
Bir Gallup anketine göre, 2016'da Siyah veya Afrikalı-Amerikalıların %4,6'sı kendini LGBT olarak tanımlarken , 2016'da tüm etnik gruplardaki Amerikalı yetişkinlerin toplam oranı %4,1'di.
Sağlık
Genel
2008 yılında Siyah erkeklerin yaşam beklentisi 70,8 yıldı. Siyah kadınların yaşam beklentisi 2008'de 77,5 yıldı. 1900'de, Siyahların yaşam beklentisiyle ilgili bilgiler toplanmaya başladığında, Siyah bir erkek 32,5 yıl ve Siyah bir kadın 33,5 yıl yaşamayı bekleyebilirdi. 1900'de Beyaz erkekler ortalama 46.3 yıl, Beyaz kadınlar ortalama 48.3 yıl yaşadı. Doğuşta Afrikalı-Amerikalıların yaşam beklentisi, Avrupalı Amerikalılardan ısrarla beş ila yedi yıl daha düşüktür . Siyah erkeklerin ömrü, Amerikan Yerlileri dışında ABD'deki diğer tüm gruplardan daha kısadır.
Siyah insanlar , ABD ortalamasından daha yüksek obezite , diyabet ve hipertansiyon oranlarına sahiptir. Yetişkin Siyah erkekler için obezite oranı 2010'da %31,6 idi. Yetişkin Siyah kadınlar için obezite oranı 2010'da %41,2'ydi. İlk 10'un 8'i için Afrikalı Amerikalılar diğer herhangi bir ırksal veya etnik gruptan daha yüksek ölüm oranlarına sahipler. ölüm nedenleri. 2013 yılında, erkekler arasında Siyah erkeklerin kansere yakalanma oranı en yüksekti, bunu Beyaz, Hispanik, Asyalı/Pasifik Adalı (A/PI) ve Amerikan Kızılderili/Alaska Yerli (AI/AN) erkekler izledi. Kadınlar arasında, Beyaz kadınların kansere yakalanma oranı en yüksekti, bunu Siyah, Hispanik, Asyalı/Pasifik Adalı ve Amerikan Kızılderili/Alaska Yerli kadınlar izledi.
Şiddetin Afrikalı-Amerikalıların yaşam beklentisi üzerinde etkisi vardır. ABD Adalet Bakanlığı'ndan bir rapor "2005'te siyahlar için cinayet kurbanı oranları beyazlara göre 6 kat daha yüksekti" diyor. Raporda ayrıca "siyah kurbanların %94'ünün siyahlar tarafından öldürüldüğü" tespit edildi. 15-44 yaş arası siyah erkekler ve erkekler, cinayetin ilk beş ölüm nedeni olduğu tek ırk/cinsiyet kategorisidir.
Aralık 2020'de, Afrikalı Amerikalıların , ABD tıbbi sistemine onlarca yıllık suistimaller ve siyahi karşıtı tedaviyle ilgili güvensizlik nedeniyle COVID-19'a karşı aşı olma olasılığı daha düşüktü. 2021'den 2022'ye kadar aşılanan Afrikalı Amerikalılarda bir artış oldu. Yine de, 2022'de COVID-19 komplikasyonları, Afrikalı Amerikalılar için üçüncü önde gelen ölüm nedeni oldu.
cinsel sağlık
Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerine göre , Afrikalı Amerikalılar Beyazlara kıyasla daha yüksek cinsel yolla bulaşan enfeksiyon (CYBE) oranlarına sahiptir; frengi ve klamidya oranları 5 kat ve bel soğukluğu oranı 7.5 kat daha fazladır .
Afrikalı-Amerikalılar arasında orantısız olarak yüksek HIV/AIDS insidansı , homofobik etkilere ve uygun sağlık hizmetlerine erişim eksikliğine bağlanmıştır. Siyah erkekler arasında HIV/AIDS'in yaygınlığı Beyaz erkeklerin yaygınlığından yedi kat daha fazladır ve Siyah erkeklerin HIV/AIDS'e bağlı hastalıklardan ölme olasılığı Beyaz erkeklere göre dokuz kat daha fazladır.
Akıl sağlığı
Afrikalı Amerikalıların ruh sağlığı hizmetlerine erişimde çeşitli engelleri var. Danışmanlık , Afro-Amerikan toplumundaki birçok insana fayda ve yakınlık bakımından hoş karşılanmadı ve uzak durdu. 2004 yılında, nitel bir araştırma çalışması, Afrikalı Amerikalılar ve ruh sağlığı ile olan kopukluğu araştırdı. Çalışma, odak grubun görüşlerini ve yaşam deneyimlerini ifade etmesine olanak tanıyan yarı yapılandırılmış bir tartışma olarak yürütülmüştür. Sonuçlar, birçok Afro-Amerikan topluluğunun akıl sağlığı hizmetleri aramasına engel oluşturan birkaç temel değişkeni ortaya çıkardı; örneğin damgalanma, dört önemli gereksinimin olmaması; güven, satın alınabilirlik, kültürel anlayış ve kişisel olmayan hizmetler.
Tarihsel olarak, birçok Afro-Amerikan topluluğu, din aile değerlerinin bir parçası olduğu için danışmanlık aramadı. Bir inanç geçmişine sahip olan Afrikalı Amerikalıların, profesyonel akıl sağlığı hizmetleri aramak yerine zihinsel sorunlarla başa çıkma mekanizması olarak dua etme olasılıkları daha yüksektir. 2015 yılında yapılan bir araştırma, dinde değeri yüksek olan Afrikalı Amerikalıların, dinde değeri düşük olanlara kıyasla ruh sağlığı hizmetlerinden yararlanma olasılıklarının daha düşük olduğu sonucuna varmıştır.
Danışmanlık yaklaşımlarının çoğu batılılaşmıştır ve Afro-Amerikan kültürüne uymamaktadır. Afrika kökenli Amerikalı aileler, aile içindeki endişeleri çözme eğilimindedir ve aile tarafından bir güç olarak görülür. Öte yandan, Afrikalı Amerikalılar danışmanlık istediklerinde sosyal bir tepkiyle karşı karşıya kalıyorlar ve eleştiriliyorlar. "Deli" olarak etiketlenebilirler, zayıf olarak görülebilirler ve gururları azalır. Bu nedenle, birçok Afrikalı Amerikalı, güvendikleri topluluklarda akıl hocalığı arıyor.
Terminoloji, Afrikalı Amerikalılar ve ruh sağlığı ile ilgili başka bir engeldir. Psikoterapi teriminde danışmanlığa karşı daha fazla damgalama var. Bir çalışmada, psikoterapi akıl hastalığı ile ilişkilendirilirken, danışmanlık problem çözme, rehberlik ve yardıma yaklaşır. Daha fazla Afrikalı Amerikalı, kültürel ve topluluk içinde daha sıcak olduğu için psikoterapi değil, danışmanlık denildiğinde yardım arar. Danışmanlar, Afro-Amerikalı danışanların refahı için bu tür engellerin farkında olmaya teşvik edilir. Sağlık hizmetlerinde kültürel yeterlilik eğitimi olmadan , birçok Afrikalı Amerikalı duyulmamış ve yanlış anlaşılmıştır.
İntihar ABD genelinde erkekler için ilk 10 ölüm nedeni olmasına rağmen , Siyah erkekler için ilk 10 ölüm nedeni değil.
Genetik
Genom çapında çalışmalar
Afrika kökenli Amerikalılar üzerinde bir genetik test hizmeti kullanan son araştırmalar, bölgelere ve ataların cinsiyetine göre farklı eğilimler gösteren çeşitli soylar buldu. Bu araştırmalar, ortalama olarak, Afrikalı Amerikalıların, bireyler arasında büyük farklılıklarla birlikte, %73.2–82.1 Batı Afrika , %16.7–%24 Avrupa ve %0.8–1.2 Kızılderili genetik atalarına sahip olduğunu buldu. Genetik web sitelerinin kendileri de benzer aralıklar bildirmiştir, bazıları yüzde 1 veya 2 Kızılderili soyunu bulurken Ancestry.com , Afrika kökenli Amerikalılar arasında Avrupa soyunun uzak bir yüzdesini, yani yüzde 29'unu bildirmiştir.
Bryc ve arkadaşlarının genom çapında bir çalışmasına göre. (2009), Afrikalı Amerikalıların değişen oranlarda karışık soyları, Batı/Orta Afrikalılar (daha sık kadınlar) ve Avrupalılar (daha sık erkekler) arasındaki cinsel temasın sonucu olarak ortaya çıktı. Sonuç olarak, örneklemlerindeki 365 Afrikalı Amerikalı, genom çapında ortalama %78,1 Batı Afrika soyuna ve %18,5 Avrupa soyuna sahiptir ve bireyler arasında büyük farklılıklar (%99 ila %1 Batı Afrika soyundan) vardır. Afrika kökenli Amerikalılardaki Batı Afrika atasal bileşen, Nijer-Kongo (Nijer-Kordofanian) ailesinin Bantu olmayan şubelerinden gelen günümüz konuşmacılarındakine en çok benzer .
Buna uygun olarak, Montinaro ve ark. (2014), Afrikalı Amerikalıların genel atalarının yaklaşık %50'sinin , Atlantik Köle Ticaretindeki bu Batı Afrika bölgesinin merkeziliğini yansıtan, güneybatı Nijerya ve güney Benin'deki Nijer-Kongo konuşan Yoruba'ya kadar uzandığını gözlemledi. Afrikalı Amerikalılar arasında bulunan bir sonraki en yaygın atasal bileşen, tarihsel kayıtlara uygun olarak Büyük Britanya'dan türetilmiştir. Genel atalarının %10'undan biraz fazlasını oluşturur ve en çok Barbadoslular tarafından da taşınan Kuzeybatı Avrupa atalarının bileşenine benzer . Zakharaia et al. (2009), Afrikalı-Amerikalı örneklerinde Yoruba ile ilişkili ataların benzer bir oranını buldu ve bir azınlık da Mandenka ve Bantu popülasyonlarından alındı. Ek olarak, araştırmacılar, yine bireyler arasında önemli farklılıklarla birlikte, ortalama %21.9'luk bir Avrupa soyunu gözlemlediler. Bryc ve ark. (2009), kıtanın diğer bölgelerinden gelen popülasyonların da bazı Afrikalı-Amerikalı bireylerin ataları için yeterli vekiller oluşturabileceğini not eder; yani, Batı Afrika'da Gine Bissau , Senegal ve Sierra Leone'den ve Güney Afrika'da Angola'dan gelen ata popülasyonları.
Genel olarak, genetik araştırmalar, Afrikalı Amerikalıların genetik olarak çeşitli bir insan olduğunu göstermektedir. 2006 yılında Penn State genetikçisi Mark D. Shriver tarafından yürütülen DNA analizine göre , Afrikalı Amerikalıların yaklaşık yüzde 58'inin en az yüzde 12,5'i Avrupa soyuna sahip (bir Avrupalı büyük büyükanne ve büyükbabaya ve onun atalarına eşdeğer), Afrikalı Amerikalıların yüzde 19,6'sı en az %25'i Avrupa kökenli (bir Avrupalı büyükanne ve büyükbabaya ve onun atalarına eşdeğer) ve Afrika kökenli Amerikalıların yüzde 1'inin en az %50'si Avrupa kökenlidir (bir Avrupalı ebeveyne ve onun atalarına eşdeğer). Shriver'a göre, Afrikalı Amerikalıların yaklaşık yüzde 5'i aynı zamanda en az %12,5 Kızılderili soyuna sahiptir (bir Kızılderili büyük büyükbabası ve atalarına eşdeğer). Araştırmalar, kendilerini Afrikalı Amerikalı olarak tanımlayan insanlar arasındaki Kızılderili soyunun, köle gemilerinin Amerikan kolonilerine gelmesinden kısa bir süre sonra meydana gelen ilişkilerin bir sonucu olduğunu ve Avrupa soyunun, genellikle İç Savaş'tan önceki on yıllardan kalma daha yakın tarihli bir kökene sahip olduğunu gösteriyor.
Y-DNA
E-V38'i ( E1b1a) taşıyan Afrikalılar muhtemelen yaklaşık 19.000 yıl önce doğudan batıya Sahra'yı geçtiler . E-M2 (E1b1a1) muhtemelen Batı Afrika veya Orta Afrika'da ortaya çıkmıştır. Sims ve arkadaşları tarafından yapılan bir Y-DNA çalışmasına göre. (2007), Afrikalı Amerikalıların çoğunluğu (≈% 60), E-M2'nin (E1b1a1, eski adıyla E3a) baba haplogroupunun çeşitli alt gruplarına aittir. Bu, günümüzde Batı/Orta Afrika erkekleri arasında bulunan en yaygın genetik baba soyudur ve aynı zamanda tarihi Bantu göçlerinin bir imzasıdır . Afrikalı Amerikalılar arasında gözlemlenen bir sonraki en yaygın Y-DNA haplogrubu, Afrikalı Amerikalıların yaklaşık %15'inin taşıdığı R1b kanadıdır. Bu soy bugün en çok Kuzeybatı Avrupa erkekleri arasında yaygındır. Kalan Afrikalı Amerikalılar , çoğunlukla Kuzeybatı Avrupa'da da sık görülen baba haplogrup I'e (≈% 7) aittir.
mtDNA
Salas ve arkadaşları tarafından yapılan bir mtDNA çalışmasına göre. (2005), Afrikalı Amerikalıların anne soyları, bugün özellikle Batı Afrika'da (>%55) yaygın olan haplogruplara en çok benzemektedir, bunu yakından Batı-Orta Afrika ve Güneybatı Afrika (<%41) izlemektedir. Karakteristik Batı Afrika haplogrupları L1b , L2b,c,d ve L3b,d ve Batı-Orta Afrika haplogrupları L1c ve L3e , özellikle Afrikalı Amerikalılar arasında yüksek frekanslarda ortaya çıkar. Afrikalı Amerikalıların baba DNA'sında olduğu gibi, kıtanın diğer bölgelerinden anneye ait gen havuzlarına yapılan katkılar önemsizdir.
Sosyal durum
Azınlıklara karşı resmi siyasi, ekonomik ve sosyal ayrımcılık Amerikan tarihi boyunca var olmuştur. Güney Kaliforniya Üniversitesi'nde Sosyoloji ve Amerikan Çalışmaları ve Etnisite Doçenti Leland T. Saito şöyle yazıyor: "Siyasi haklar, oy kullanma hakkının kısıtlandığı Birleşik Devletler'in kuruluşundan bu yana ırk, sınıf ve cinsiyet tarafından sınırlandırılmıştır. Amerika Birleşik Devletleri'nin tarihi boyunca ırk, Beyazlar tarafından farklılığı ve sosyal, ekonomik ve politik dışlanmayı meşrulaştırmak ve yaratmak için kullanıldı."
Sivil haklar hareketinden bu yana daha büyük bir sosyal eşitlik elde etmelerine rağmen, Afrikalı Amerikalılar ekonomik olarak durgun kaldılar ve bu da orta sınıfa ve ötesine geçme yeteneklerini engelledi. 2020 itibariyle, beyazlar ve siyahlar arasındaki ırksal servet farkı , 1968'deki kadar büyük kalıyor ve beyaz bir hanenin tipik net değeri 11,5 siyah haneye eşit. Buna rağmen, Afrikalı Amerikalılar istihdam oranlarını artırdı ve sivil haklar sonrası dönemde Amerikan hükümetinin en üst seviyelerinde temsil edildi. Bununla birlikte, yaygın ırkçılık , sosyal statünün gelişimini baltalamaya devam eden bir sorun olmaya devam ediyor.
Ekonomik meseleler
Afrikalı-Amerikalı topluluklardaki en ciddi ve uzun süredir devam eden sorunlardan biri yoksulluktur. Yoksulluk, daha yüksek evlilik stresi ve çözülme oranları, fiziksel ve zihinsel sağlık sorunları, engellilik , bilişsel eksiklikler , düşük eğitim düzeyi ve suç ile ilişkilidir. 2004 yılında, Afrikalı-Amerikalı ailelerin neredeyse %25'i yoksulluk seviyesinin altında yaşıyordu. 2007'de, Afrikalı Amerikalılar için ortalama gelir, Beyazlar için 55.000 dolar iken, yaklaşık 34.000 dolardı. Afrikalı Amerikalılar, genel nüfustan daha yüksek bir işsizlik oranı yaşıyor.
Afrikalı Amerikalıların uzun ve çeşitli bir işletme sahipliği geçmişi vardır . İlk Afrikalı-Amerikalı işi bilinmemekle birlikte, Batı Afrika'dan yakalanan kölelerin, 17. yüzyıla kadar seyyar satıcılar ve yetenekli zanaatkarlar olarak ticari işletmeler kurduklarına inanılıyor. 1900 civarında, Booker T. Washington, Afrikalı-Amerikalı işletmelerin en ünlü savunucusu oldu. Eleştirmeni ve rakibi WEB DuBois, ticareti Afrikalı-Amerikalıların ilerlemesi için bir araç olarak övdü.
Polislik ve ceza adaleti
Hapishane mahkumlarının yüzde kırkı Afrika kökenli Amerikalı. Afrika kökenli Amerikalı erkeklerin diğer ırklara kıyasla polis tarafından öldürülme olasılığı daha yüksektir . Bu, 2013'te Black Lives Matter hareketinin yaratılmasına yol açan faktörlerden biridir . ABD'de, kadınların Siyahlar hakkında rapor vererek, genellikle ırksal şiddeti kışkırtarak, ülkedeki Beyaz ayrıcalıklarını silah haline getirdikleri tarihi bir meseledir. Siyah insanlar üzerindeki polis, 2020'de geniş çapta kamuoyuna duyuruldu. Afro-Amerikan kültüründe, her şeye burnunu sokan Beyaz kadına belirli bir isimle hitap etmenin uzun bir tarihi varken, The Guardian 2020'yi " Karen yılı" olarak adlandırdı .
Son on yılda Siyah gençlerin aynı yaştaki Beyazlardan daha düşük esrar (marihuana) tüketimi oranlarına sahip olmalarına rağmen, Beyazlardan orantısız bir şekilde daha yüksek tutuklama oranlarına sahipler: örneğin, 2010'da Siyahların kullandığı için tutuklanma olasılığı 3,73 kat daha fazlaydı. önemli ölçüde daha sık kullanıcı olmalarına rağmen Beyazlardan daha esrar.
sosyal konular
50 yılı aşkın bir süre sonra, boşanma oranları ve evlilik dışı doğumlar tırmanırken, tüm Amerikalılar için evlilik oranları düşmeye başladı. Bu değişiklikler en çok Afrikalı Amerikalılar arasında olmuştur. 70 yılı aşkın ırk eşitliğinden sonra Siyah evlilik oranları Beyazların gerisinde kalmaya başladı. Tek ebeveynli haneler yaygınlaştı ve Ocak 2010'da yayınlanan ABD nüfus sayımı rakamlarına göre, Siyah çocukların sadece yüzde 38'i her iki ebeveyni ile birlikte yaşıyor.
İlk kez melezleşme karşıtı yasa , 1691'de Maryland Genel Kurulu tarafından ırklar arası evliliği suç sayan kabul edildi. 1858'de Illinois, Charleston'da yaptığı bir konuşmada Abraham Lincoln , "Zencilerin seçmenlerini veya jüri üyelerini yapmaktan, onları göreve getirmek veya beyaz insanlarla evlenmekten yana değilim, hiçbir zaman da olmadım" dedi. 1800'lerin sonunda, 38 ABD eyaletinde melezleşme karşıtı tüzükler vardı. 1924 yılına gelindiğinde, ırklar arası evlilik yasağı 29 eyalette hâlâ yürürlükteydi. Irklar arası evlilik 1948'den beri Kaliforniya'da yasal iken, 1957'de aktör Sammy Davis Jr. Beyaz aktris Kim Novak ile ilişkisi nedeniyle bir tepkiyle karşılaştı . Columbia Pictures'ın (Novak'ın sözleşmeli olduğu) başkanı Harry Cohn , ilişkiye karşı ırkçı bir tepkinin stüdyoya zarar verebileceği konusundaki endişelerini dile getirdi. Davis, 1958'de kendisini mafya şiddetinden korumak için Siyah dansçı Loray White ile kısa bir süre evlendi. Düğün töreninde sarhoş olan Davis, umutsuzca en yakın arkadaşı Arthur Silber Jr.'a "Neden hayatımı yaşamama izin vermiyorlar?" dedi. Çift hiç birlikte yaşamadı ve Eylül 1958'de boşanma işlemlerine başladı. 1958'de Virginia'daki memurlar, Mildred ve Richard Loving'in evine girdiler ve "herhangi bir beyazın" "herhangi bir beyaz" olduğu temelinde, ırklararası bir çift olarak birlikte yaşamak için onları yataktan sürüklediler. siyahi bir kişiyle evlenmek" - veya tam tersi - her bir taraf "bir suçtan suçlu olacak" ve beş yıl hapis cezasına çarptırılacak. Yasa 1967'de ABD Yüksek Mahkemesi tarafından Loving v. Virginia davasında anayasaya aykırı bulundu .
2008'de Demokratlar ezici bir çoğunlukla California Önerme 8'e karşı %70 , Afrikalı Amerikalılar %58 lehte oy kullanırken %42 Önerme 8'e karşı oy kullandılar. eşcinsel evliliği desteklemek. Obama'nın onayından bu yana, Afrikalı Amerikalılar arasında eşcinsel evliliğe verilen destekte hızlı bir büyüme oldu. 2012 itibariyle, Afrikalı Amerikalıların %59'u, ulusal ortalama (%53) ve Beyaz Amerikalılar (%50) arasındaki destekten daha yüksek olan eşcinsel evliliği desteklemektedir.
Kuzey Carolina , Pennsylvania , Missouri , Maryland , Ohio , Florida ve Nevada'daki anketler de Afrikalı Amerikalılar arasında eşcinsel evliliğe verilen desteğin arttığını gösterdi. 6 Kasım 2012'de Maryland , Maine ve Washington , eşcinsel evliliği yasaklayan bir anayasa değişikliğini reddeden Minnesota ile birlikte, eşcinsel evliliği onaylamak için oy kullandı . Maryland'deki çıkış anketleri, Afrikalı Amerikalıların yaklaşık %50'sinin eşcinsel evliliğe oy verdiğini ve bu konuda Afrikalı Amerikalılar arasında büyük bir evrim olduğunu ve Maryland'de eşcinsel evliliğin geçmesine yardımcı olmak için çok önemli olduğunu gösteriyor.
Siyah Amerikalılar kürtaj, evlilik dışı seks ve evlilik dışı çocuk yetiştirme konusunda Demokratlardan çok daha muhafazakar görüşlere sahipler . Bununla birlikte, mali konularda, Afrikalı Amerikalılar Demokratlarla aynı çizgideler ve genellikle sosyal hizmetlere daha fazla hükümet harcaması sağlamak için daha ilerici bir vergi yapısını destekliyorlar.
siyasi miras
Afrikalı Amerikalılar , Birleşik Devletler tarihindeki her savaşta savaştı .
Afrikalı Amerikalıların sivil haklar hareketinde ve Siyah Güç hareketinde elde ettiği kazanımlar, yalnızca Afrikalı Amerikalılar için belirli haklar elde etmekle kalmadı, aynı zamanda Amerikan toplumunu geniş kapsamlı ve temelde önemli şekillerde değiştirdi. 1950'lerden önce, Güney'deki Siyah Amerikalılar de jure ayrımcılığa veya Jim Crow yasalarına tabiydi . Genellikle aşırı gaddarlık ve şiddetin kurbanı oldular, bazen ölümle sonuçlandı: İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde, Afrikalı Amerikalılar uzun süredir devam eden eşitsizliklerinden giderek daha fazla hoşnutsuz hale geldiler. Martin Luther King Jr.'ın sözleriyle , Afrikalı Amerikalılar ve onların destekçileri ulusa "ayağa kalkmaya ve tüm insanların eşit yaratıldığı inancının gerçek anlamını yaşamaya ... " meydan okudular.
Sivil haklar hareketi, Amerikan sosyal, politik, ekonomik ve sivil yaşamında muazzam bir değişime işaret etti. Boykotları , oturma eylemlerini , şiddet içermeyen gösterileri ve yürüyüşleri, mahkeme savaşlarını, bombalamaları ve diğer şiddeti beraberinde getirdi ; dünya çapında medya kapsamına ve yoğun kamuoyu tartışmasına yol açtı; kalıcı sivil, ekonomik ve dini ittifaklar; ve ülkenin iki büyük siyasi partisini bozdu ve yeniden hizaladı.
Zamanla, Siyahlar ve Beyazların birbirleriyle etkileşim ve ilişki kurma biçimlerini temelden değiştirdi. Hareket, Amerikan yaşamından ve hukukundan kodlanmış, de jure ırk ayrımcılığının ve ayrımcılığın kaldırılmasıyla sonuçlandı ve Amerikan toplumunda medeni haklar ve sosyal eşitlik mücadelelerinde, Serbest Konuşma Hareketi , engelliler , engelliler ve diğer gruplar da dahil olmak üzere diğer grupları ve hareketleri büyük ölçüde etkiledi. kadın hareketi ve göçmen işçiler . Aynı zamanda Kızılderili hakları hareketine de ilham verdi ve King'in 1964 tarihli Why We Can't Wait (Neden Bekleyemiyoruz) kitabında ABD'nin "orijinal Amerikalı, Kızılderili'nin aşağı bir ırk olduğu doktrini benimsediğinde soykırımda doğduğunu" yazdı.
Medya ve kapsam
Bazı aktivistler ve akademisyenler, Amerikan haber medyasının Afrikalı-Amerikalı haberlerini, endişelerini veya ikilemlerini kapsamadığını veya haber medyasının Afrikalı Amerikalıların çarpık görüntülerini sunduğunu iddia ediyorlar.
Bununla mücadele etmek için Robert L. Johnson , Amerika Birleşik Devletleri'ndeki genç Afrikalı Amerikalıları ve kentsel izleyicileri hedefleyen bir ağ olan Black Entertainment Television'ı (BET) kurdu . Yıllar geçtikçe, ağ rap ve R&B müzik videoları, şehir odaklı filmler ve televizyon dizileri ve bazı halkla ilişkiler programları gibi programları yayınladı . Pazar sabahları BET, Hristiyan programlarını yayınlardı; ağ ayrıca her gün sabahın erken saatlerinde bağlantılı olmayan Hıristiyan programları yayınlayacaktı. Viacom'a göre , BET artık Amerika Birleşik Devletleri, Karayipler, Kanada ve Birleşik Krallık'taki hanelere ulaşan küresel bir ağdır. Ağ, başlangıçta caz müziği ile ilgili programları sergileyen ve daha sonra genel ilgi gören şehir programlarını ve bazı R&B'yi içerecek şekilde genişleyen BET Her (başlangıçta BET on Jazz olarak piyasaya sürüldü) dahil olmak üzere birçok yan kanal oluşturmaya devam etti. ruh ve dünya müziği .
Afrikalı-Amerikalıları hedefleyen bir başka ağ da TV One . TV One'ın orijinal programlaması resmen yaşam tarzına ve eğlence odaklı şovlara, filmlere, moda ve müzik programlarına odaklanmıştı. Ağ ayrıca 1970'lere kadar uzanan klasik dizileri Empire ve Sister Circle gibi güncel dizilere kadar yeniden yayınlıyor . TV One, Catherine Hughes tarafından kurulan ve kontrol edilen Urban One'a aittir . Urban One, ülkenin en büyük radyo yayın şirketlerinden biridir ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en büyük Afrikalı-Amerikalılara ait radyo yayıncılığı şirketidir.
Haziran 2009'da NBC News , Siyah belgesel filmi Meeting David Wilson'ı yaratan yapım ekibiyle ortaklaşa The Grio adlı yeni bir web sitesi başlattı . Mevcut ulusal haberlerde yeterince temsil edilmeyen hikayelere odaklanan ilk Afrikalı-Amerikalı video haber sitesidir . Grio , son dakika haberleri, politika, sağlık, iş, eğlence ve Kara Tarih gibi konularda geniş bir orijinal video paketleri, haber makaleleri ve katkıda bulunan bloglardan oluşur.
Siyahların sahip olduğu ve yönelimli diğer medya kuruluşları şunları içerir:
- Afrika Kanalı - Afrika kültürünün en iyilerini temsil eden programlamaya adanmıştır.
- aspireTV - işadamı ve eski basketbolcu Magic Johnson'a ait bir dijital kablo ve uydu kanalı .
- ATTV – bağımsız bir halkla ilişkiler ve eğitim kanalı.
- Bounce TV – EW Scripps Company'nin sahip olduğu bir dijital çok noktaya yayın ağı .
- Cleo TV - Afrikalı-Amerikalı kadınları hedef alan TV One'ın kardeş ağı .
- Fox Soul - öncelikle orijinal talk show'ları ve sendikasyon programlarını yayınlayan bir dijital akış kanalı
- Oprah Winfrey Network – Oprah Winfrey tarafından kurulan ve Discovery, Inc. ve Harpo Studios tarafından ortaklaşa sahip olunan bir kablo ve uydu ağı . Yalnızca Afrikalı Amerikalıları hedeflememekle birlikte, orijinal programlarının çoğu benzer bir demografiye yöneliktir.
- Revolt - Sean "Puff Daddy" Combs'a ait bir müzik kanalı .
- Güney Ağının Ruhu – bölgesel bir yayın ağı.
- VH1 – Viacom'a ait kadın odaklı bir genel eğlence kanalı . Başlangıçta hafif müzik türlerine odaklanan ağın programlaması, son yıllarda Afro-Amerikan kültürüne yöneldi.
Kültür
Afrika kökenli Amerikalılar, Kuzey Amerika'daki ilk varlıklarından itibaren Amerikan kültürüne edebiyat, sanat, tarımsal beceriler, mutfak, giyim tarzları, müzik, dil ve sosyal ve teknolojik yeniliklere önemli ölçüde katkıda bulundular. Amerika Birleşik Devletleri'nde patates , fıstık, pirinç, bamya , sorgum , irmik , karpuz , çivit boyaları ve pamuk gibi birçok tarım ürününün ekimi ve kullanımı, Batı Afrika ve Afrika-Amerikan etkilerine kadar takip edilebilir. Kayda değer örnekler arasında yer fıstığından 300 ürün, tatlı patatesten 118 ürün ve cevizden 75 ürün yaratan George Washington Carver ; ve George Crum , yerel bir efsane onu yanlış bir şekilde 1853'te patates cipsinin yaratılmasıyla ilişkilendirir. Soul food , Afrikalı Amerikalılar arasında popüler olan çeşitli mutfaklardır. Güney Amerika mutfağı ile yakından ilgilidir . Tanımlayıcı terminoloji, ruhun Afro-Amerikan kültürünü (örneğin, ruh müziği ) tanımlamak için kullanılan yaygın bir tanımlayıcı olduğu 1960'ların ortalarında ortaya çıkmış olabilir . Afrikalı Amerikalılar, Amerika Birleşik Devletleri'nde kızarmış tavuk yapan ilk halklar ve Güney'deki İskoç göçmenlerdi. İskoçlar göç etmeden önce tavuk kızartmış olsalar da, Afrikalı Amerikalıların yemek hazırlarken kullandıkları baharat ve lezzetten yoksundular. İskoç Amerikalı yerleşimciler bu nedenle Afrikalı-Amerikalı tavuk baharat yöntemini benimsediler. Bununla birlikte, kızarmış tavuk genellikle Afrikalı-Amerikalı toplulukta nadir görülen bir yemekti ve genellikle özel etkinlikler veya kutlamalar için ayrılmıştı.
Dilim
Afro-Amerikan İngilizcesi , Amerikan İngilizcesinin bir çeşididir ( lehçe , etnolekt ve sosyolekt ) , genellikle şehirli işçi sınıfı ve büyük ölçüde iki lehçeli orta sınıf Afrikalı Amerikalılar tarafından konuşulur.
Afro-Amerikan İngilizcesi, antebellum döneminde, 16. ve 17. yüzyıl Büyük Britanya ve İrlanda İngilizcesi ve çeşitli Batı Afrika dilleri arasındaki etkileşim yoluyla gelişti. Sonuç olarak, çeşitlilik, gramer ve fonolojinin bazı kısımlarını Güney Amerika İngilizcesi lehçesiyle paylaşır. Afrika-Amerikan İngilizcesi, Batı Afrika dillerinden (özellikle Nijer-Kongo ailesine ait olanlar) türetilen belirli telaffuz özellikleri, gergin kullanım ve gramer yapıları açısından Standart Amerikan İngilizcesinden (SAE) farklıdır .
Neredeyse tüm alışılmış Afro-Amerikan İngilizcesi konuşmacıları, Standart Amerikan İngilizcesini anlayabilir ve iletişim kurabilir. Tüm dil biçimlerinde olduğu gibi, AAVE'nin kullanımı coğrafi, eğitimsel ve sosyoekonomik arka planın yanı sıra ortamın formalitesi gibi çeşitli faktörlerden etkilenir. Ek olarak, bu İngilizce çeşidinin, özellikle Afrikalı-Amerikalı edebiyatında birçok edebi kullanımı vardır .
geleneksel isimler
Afrikalı-Amerikalı isimleri , Afrikalı Amerikalıların kültürel geleneklerinin bir parçasıdır. 1950'ler ve 1960'lardan önce, çoğu Afrikalı-Amerikalı adı, Avrupa Amerikan kültüründe kullanılanlara yakından benziyordu. O dönemin bebeklerine genellikle birkaç ortak isim verildi, çocuklar aynı ada sahip çeşitli insanları ayırt etmek için takma adlar kullandılar. 1960'ların sivil haklar hareketinin yükselişiyle birlikte, çeşitli kökenlerden isimlerde çarpıcı bir artış oldu.
1970'lerde ve 1980'lerde, icat edilen bu isimlerin birçoğu mevcut popüler isimlerden unsurlar almasına rağmen, Afrikalı Amerikalılar arasında kendileri için yeni isimler icat etmek yaygınlaştı. La/Le, Da/De, Ra/Re ve Ja/Je gibi önekler ve -ique/iqua, -isha ve -aun/-awn gibi son ekler, yaygın adlar için yaratıcı yazımlar gibi yaygındır. Baby Names Now: From Classic to Cool—The Very Last Word on First Names adlı kitap , "La" adlarının kökenlerini New Orleans'taki Afrikalı-Amerikalı kültürüne yerleştirir .
Yaratıcı isimlerin yükselişine rağmen, Afrikalı Amerikalıların İncil, tarihi veya geleneksel Avrupa isimlerini kullanmaları hala yaygın. Daniel, Christopher, Michael, David, James, Joseph ve Matthew, 2013'te Afrikalı-Amerikalı erkekler için en sık kullanılan isimler arasındaydı.
LaKeisha adı tipik olarak Amerikan kökenli olarak kabul edilir, ancak hem Fransız hem de Batı / Orta Afrika köklerinden alınan unsurlara sahiptir. LaTanisha, JaMarcus, DeAndre ve Shaniqua gibi isimler de aynı şekilde yaratıldı. Noktalama işaretleri, Mo'nique ve D'Andre gibi diğer Amerikan adlarından çok Afrikalı-Amerikalı adlarda daha sık görülür.
Din
Afrikalı Amerikalıların çoğunluğu , çoğu tarihsel olarak Siyah kiliseleri takip eden Protestan'dır . Siyah kilise terimi , ağırlıklı olarak Afrikalı-Amerikalı cemaatlere bakan kiliseleri ifade eder. Siyah cemaatler ilk olarak 17. yüzyılın sonunda azat edilmiş köleler tarafından kuruldu ve daha sonra kölelik kaldırıldığında daha fazla Afrikalı Amerikalı'nın kültürel olarak Afrika manevi geleneklerinden etkilenen benzersiz bir Hıristiyanlık biçimi yaratmasına izin verildi.
2007'de yapılan bir ankete göre, Afrikalı-Amerikalı nüfusun yarısından fazlası tarihsel olarak Siyah kiliselerinin bir parçası. Afrikalı Amerikalılar arasındaki en büyük Protestan mezhebi , esas olarak dört mezhepte dağıtılan Baptistlerdir , en büyüğü Ulusal Baptist Sözleşmesi, ABD ve Amerika Ulusal Baptist Sözleşmesidir . İkinci en büyüğü Metodistler , en büyük mezhepler Afrika Metodist Piskoposluk Kilisesi ve Afrika Metodist Piskoposluk Zion Kilisesi'dir .
Pentikostallar , aralarında açık ara en büyüğü olan Mesih'teki Tanrı Kilisesi ile birkaç farklı dini kurum arasında dağıtılır . Afrikalı-Amerikalı Hıristiyanların yaklaşık %16'sı Beyaz Protestan cemaatlerinin üyesidir, bu mezhepler ( Birleşik Mesih Kilisesi'ni içerir ) çoğunlukla %2 ila %3'lük bir Afrikalı-Amerikalı üyeye sahiptir. Afrikalı-Amerikalı nüfusun% 5'ini oluşturan çok sayıda Katolik de var. Yehova'nın Şahitlerinin toplam sayısının %22'si Siyahtır.
Bazı Afrikalı Amerikalılar İslam'ı takip ediyor . Tarihsel olarak, Amerika'ya getirilen köleleştirilmiş Afrikalıların yüzde 15 ila 30'u Müslümandı , ancak bu Afrikalıların çoğu, Amerikan köleliği döneminde Hıristiyanlığa dönüştürüldü. Yirminci yüzyıl boyunca, bazı Afrikalı Amerikalılar, esasen kendine özgü İslami uygulamalarla vaaz veren Siyah milliyetçi grupların etkisiyle İslam'a geçtiler ; Amerika Mağribi Bilim Tapınağı ve 1930'larda kurulan ve 1963'te en az 20.000 kişiyi çeken en büyük örgüt olan İslam Milleti dahil. Önde gelen üyeler arasında aktivist Malcolm X ve boksör Muhammed Ali vardı .
Malcolm X, Ulus'tan ayrılıp Mekke'ye hac ziyareti yaptıktan sonra Afrika kökenli Amerikalılar arasında ana akım İslam'a doğru hareketi başlatan ilk kişi olarak kabul edilir . 1975 yılında, Elijah Muhammed'in oğlu Warith Deen Muhammed , babasının ölümünden sonra Ulusun kontrolünü ele geçirdi ve üyelerinin çoğunluğunu ortodoks İslam'a yönlendirdi .
Afrikalı-Amerikalı Müslümanlar , toplam ABD Müslüman nüfusunun %20'sini oluşturuyor , çoğunluğu Sünni veya ortodoks Müslümanlar, bunlardan bazıları W. Deen Muhammed topluluğu altında tanımlanıyor . Louis Farrakhan liderliğindeki İslam Milleti, 20.000 ila 50.000 üyeye sahiptir.
Ayrıca, Afrika kökenli Amerikalıların %0,5'inden azını veya Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Yahudi nüfusunun yaklaşık %2'sini oluşturan küçük bir Afrikalı-Amerikalı Yahudi grubu da var . Bu Yahudilerin çoğu , Yahudiliğin Reform , Muhafazakar veya Ortodoks kolları gibi ana akım grupların bir parçasıdır; Her ne kadar ana akım Yahudi olmayan grupların bir parçası olan önemli sayıda insan olsa da, inançları arasında Afrikalı Amerikalıların İncil'deki İsraillilerin soyundan geldiği iddiası da bulunan Siyah İbrani İsrailliler .
Teyit edilmiş ateistler , Hispaniklerin sayılarına benzer şekilde, yüzde birin yarısından daha azdır .
Müzik
Afrikalı-Amerikalı müziği , bugün Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en yaygın Afrikalı-Amerikalı kültürel etkilerden biridir ve ana akım popüler müzikte en baskın olanlardan biridir. Hip hop , R&B , funk , rock and roll , soul , blues ve diğer çağdaş Amerikan müzikal formları Siyah topluluklarda ortaya çıktı ve blues , doo-wop , berber , ragtime , bluegrass , caz ve dahil olmak üzere diğer Siyah müzik formlarından gelişti . müjde müziği .
Afro-Amerikan kökenli müzik formları da ülke ve tekno dahil olmak üzere dünyadaki hemen hemen tüm diğer popüler müzik türlerini etkilemiş ve bunlara dahil edilmiştir . Afrikalı-Amerikalı türler, ortaya çıktıkları Afrika geleneklerinden bağımsız olarak geliştikleri için Amerika'daki en önemli etnik yerel gelenektir, Avrupalılar dahil diğer göçmen gruplarından daha fazla; Amerika'daki en geniş ve en uzun ömürlü stil yelpazesini oluşturur; ve tarihsel olarak, kültürlerarası, coğrafi ve ekonomik olarak diğer Amerikan yerel geleneklerinden daha etkili olmuştur.
Dans
Afrikalı Amerikalıların da Amerikan dansında önemli bir rolü olmuştur. Tanınmış bir modern koreograf ve dansçı olan Bill T. Jones , çalışmalarında, özellikle "Tom Amca'nın Kulübesinde Son Akşam Yemeği/Vaat Edilen Topraklar" adlı parçada tarihi Afrikalı-Amerikalı temalara yer verdi. Benzer şekilde, Alvin Ailey'in 1930'larda Güney'de bir Afrikalı-Amerikalı olarak yetişme deneyimine dayanan “Revelations” da dahil olmak üzere sanatsal çalışmaları, modern dans üzerinde önemli bir etkiye sahipti. Dansın bir başka biçimi olan Stepping , performansı ve rekabeti, üniversitelerdeki geleneksel Siyah kardeşlikler ve kız öğrenci cemiyetleri aracılığıyla resmileştirilmiş bir Afrikalı-Amerikalı geleneğidir.
Edebiyat ve akademisyenler
Birçok Afrikalı-Amerikalı yazar, Afrikalı Amerikalılar olarak deneyimlerinden etkilenen hikayeler, şiirler ve denemeler yazmıştır. Afrikalı-Amerikalı edebiyatı, Amerikan edebiyatında önemli bir türdür. Ünlü örnekler arasında Langston Hughes , James Baldwin , Richard Wright , Zora Neale Hurston , Ralph Ellison , Nobel Ödülü sahibi Toni Morrison ve Maya Angelou sayılabilir .
Afrikalı-Amerikalı mucitler dünyada yaygın olarak kullanılan birçok cihaz yarattılar ve uluslararası inovasyona katkıda bulundular . Norbert Rillieux , şeker kamışı suyunu beyaz şeker kristallerine dönüştürme tekniğini yarattı. Dahası, Rillieux 1854'te Louisiana'dan ayrıldı ve Fransa'ya gitti ve burada on yıl boyunca Champollions ile birlikte çalışarak Rosetta Stone'dan Mısır hiyerogliflerini deşifre etti . Köle mucitlerinin çoğu , Konfederasyon donanması tarafından kullanılan gemi pervanesini tasarlayan Konfederasyon Başkanı Jefferson Davis'in sahibi olduğu köle gibi isimsizdi.
1913'e kadar, Siyah Amerikalılar tarafından 1000'den fazla icat patentlendi. En dikkate değer mucitler arasında, ayakkabıları seri üreten ilk makineyi geliştiren Jan Matzeliger ve buhar motorları için otomatik yağlama cihazlarını icat eden Elijah McCoy vardı. Granville Woods , hareketli trenlerin iletişim kurmasını sağlayan ilk sistem de dahil olmak üzere elektrikli demiryolu sistemlerini geliştirmek için 35 patente sahipti. Garrett A. Morgan ilk otomatik trafik sinyalini ve gaz maskesini geliştirdi.
Lewis Howard Latimer , akkor ampul için bir gelişme icat etti. Daha yeni mucitler arasında , kamyonlarda ve trenlerde gıda taşımacılığı için hareketli soğutma ünitesini icat eden Frederick McKinley Jones bulunmaktadır. Lloyd Quarterman , atom bombasının (kod adı Manhattan Projesi ) yaratılmasında diğer altı Siyah bilim adamıyla birlikte çalıştı. Quarterman ayrıca , Nautilus adlı atomla çalışan denizaltıda kullanılan ilk nükleer reaktörün geliştirilmesine de yardımcı oldu .
Dikkate değer birkaç örnek, Dr. Daniel Hale Williams tarafından gerçekleştirilen ilk başarılı açık kalp ameliyatı ve Frederick McKinley Jones tarafından patenti alınan klimadır. Dr. Mark Dean , tüm bilgisayarların temel aldığı bilgisayardaki orijinal dokuz patentten üçüne sahiptir. Daha güncel katkıda bulunanlar arasında , icatları, güdümlü füze sistemleri ve bilgisayarlar gibi uygulamalarda kullanım bulan elektrikli bileşenlerin üretimi için birkaç yeni yöntemi içeren Otis Boykin ve yalnızca ilk Siyah astronot pilotu değil, aynı zamanda astronotları yeniden tasarlayan Albay Frederick Gregory de var. son üç uzay mekiğinin kokpitleri. Gregory ayrıca mikrodalga enstrümantasyon iniş sistemine öncülük eden ekipteydi.
terminoloji
Genel
1980'lerde Jesse Jackson tarafından ortaya atılan Afrikalı Amerikalı terimi , önemli siyasi imalar taşır. Afrika kökenli Amerikalıları tanımlamak için kullanılan daha önceki terimler, atadan çok ten rengine atıfta bulunuyordu ve gruba kolonistler ve Avrupa kökenli Amerikalılar tarafından verildi; koyu tenli insanlar gerçekte ve hukukta aşağı kabul edildi. Diğer terimler ( renkli , renkli insan veya zenci gibi) çeşitli yasaların ve yasal kararların ifadelerine dahil edildi ve bazılarının Beyaz egemenliğinin ve baskısının araçları olarak kullanıldığını düşündü .
"Lord Cornwallis'in Yakalanması Üzerine Bir Vaaz" başlıklı 16 sayfalık bir broşür, yazarlığının "Bir Afrikalı Amerikalı "ya atfedilmesiyle dikkate değerdir. 1782'de yayınlanan kitapta bu ifadenin kullanımı, 50 yıldan daha uzun bir süredir tanımlanmış olan diğer tüm ifadelerden daha eskidir.
1980'lerde, Afrika kökenli Amerikalı terimi, örneğin, Amerikan kölelerinin soyundan gelenlere ve kölelik döneminde yaşayan diğer Amerikalı Siyahlara, bir miras ve kültürel bir temel vermek için Alman Amerikalı veya İrlandalı Amerikalı modelinde geliştirildi . Terim, ülke çapındaki Siyah topluluklarda kulaktan kulağa yayılarak popüler hale geldi ve sonunda Jesse Jackson'ın 1988'de ulusal bir izleyici kitlesinin önünde bu terimi kamuya açık bir şekilde kullanmasının ardından ana akım kullanımı aldı. Daha sonra, büyük medya kuruluşları bu terimin kullanımını benimsedi.
Anketler, Siyah Amerikalıların çoğunluğunun, kişisel ortamlarda ikincisini ve daha resmi ortamlarda ilkini hafif bir tercihe sahip olmalarına rağmen, Siyah Amerikalıya karşı Afrikalı Amerikalıyı tercih etmediğini gösteriyor. Birçok Afrikalı Amerikalı, şu anda Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayan diğer birçok etnik grup için kullanılan terimlerle aynı şekilde oluşturulduğu için Afrikalı Amerikalı terimini tercih ettiğini ifade etti. Bazıları ayrıca, ABD'deki Siyahları mal köleliği altında Afrika'dan uzaklaştırmaya yönelik yakalama, köleleştirme ve sistematik girişimleri çevreleyen tarihsel koşullar nedeniyle , çoğu Afrikalı Amerikalı'nın atalarının herhangi bir Afrika ülkesine kadar izleyemediğini ; bu nedenle, tüm kıta bir coğrafi işaret görevi görür.
Afrika kökenli Amerikalı terimi , daha önce Marcus Garvey , WEB Du Bois ve George Padmore gibi önde gelen Afrikalı düşünürler tarafından dile getirildiği gibi pan-Afrikanizmi kucaklar . Afro- Usonian terimi ve bunun varyasyonları daha nadiren kullanılır.
Resmi kimlik
1977'den bu yana, değişen toplumsal görüşe ayak uydurmak amacıyla, Birleşik Devletler hükümeti , Siyahları resmi olarak (1997'de Siyah veya Afrikalı Amerikalı olarak revize edildi ) "Afrika'nın siyah ırk gruplarından herhangi birinin kökenine sahip" olarak sınıflandırdı. ABD Sayım Bürosu gibi diğer federal ofisler, veri toplama ve tablolama çabalarında ırkla ilgili Yönetim ve Bütçe Ofisi standartlarına uyar . 2010 ABD Nüfus Sayımı'na hazırlık olarak, 2010 Sayımı Entegre İletişim Kampanya Planı (ICC) adlı bir pazarlama ve erişim planı, Afrikalı Amerikalıları Amerika Birleşik Devletleri'nde doğan Siyah insanlar olarak tanıdı ve tanımladı. ICC perspektifinden, Afrikalı Amerikalılar, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki üç Siyah insan grubundan biridir.
ICC'nin planı, her grubun coğrafya ve etnik kökene dayalı kendi topluluk anlayışına sahip olduğunu kabul ederek üç gruba ulaşmaktı. Nüfus sayımı sürecini üç gruptan herhangi birine pazarlamanın en iyi yolu, onlara kendi benzersiz iletişim kanalları aracılığıyla ulaşmak ve ABD'nin tüm Siyah nüfusuna tek bir etnik ve coğrafi geçmişe sahip Afrikalı Amerikalılarmış gibi davranmamaktır. ABD Adalet Bakanlığı'nın Federal Soruşturma Bürosu, Siyah veya Afrikalı Amerikalıları, İstatistiksel Politika El Kitabından kabul edilen UCR Programında kullanılan ırk kategorileri aracılığıyla "[a] Afrika'nın siyah ırk gruplarından herhangi birinde kökene sahip bir kişi" olarak sınıflandırır. 1978) ve ABD Ticaret Bakanlığı Federal İstatistik Politikası ve Standartlar Ofisi tarafından yayınlanmıştır , 1977 Yönetim ve Bütçe Dairesi sınıflandırmasından türetilmiştir .
katkı
Tarihsel olarak, Siyah ve Beyaz insanlar arasındaki " ırk karışımı " Amerika Birleşik Devletleri'nde tabuydu . Siyah ve Beyazların evlenmesini veya seks yapmasını engelleyen sözde melezleşme karşıtı yasalar , sömürge Amerika'sında 1691 gibi erken bir tarihte kurulmuş ve Yüksek Mahkeme Loving v. Virginia (1967) davasında onları anayasaya aykırı bulana kadar birçok Güney eyaletinde yürürlükte kalmıştır. Beyaz-Siyah ilişkilerini çevreleyen Amerikan Beyazları arasındaki tabu , Afrikalı Amerikalıların baskı ve ırk ayrımının tarihsel bir sonucudur. Tarihçi David Brion Davis , kölelik sırasında meydana gelen ırksal karışmanın, ekici sınıf tarafından sıklıkla "alt sınıf Beyaz erkeklere" atfedildiğine dikkat çekiyor, ancak Davis, "birçok köle sahibinin, köle sahiplerinin oğulları ve gözetmenlerin siyah metresler aldığına dair bol miktarda kanıt var" sonucuna varıyor. ya da köle ailelerin eşlerine ve kızlarına tecavüz etti." Ünlü bir örnek Thomas Jefferson'un metresi Sally Hemings'di .
Harvard Üniversitesi tarihçisi Henry Louis Gates Jr. 2009'da "Afrikalı Amerikalılar… ırksal olarak karışık veya melez insanlardır - derinden ve ezici bir şekilde öyledir" (bkz . genetik ). Kurtuluş Bildirgesi'nden sonra , Çinli Amerikalı erkekler, Amerika Birleşik Devletleri'nde az sayıda Çinli Amerikalı kadın bulunduğundan, toplam evlilik sayılarına göre yüksek oranlarda Afrikalı Amerikalı kadınlarla evlendi. Afrikalı köleler ve onların soyundan gelenler , Yerli halklarla sosyal, kültürel veya dilsel bağlarını zorunlu olarak korumasalar da, Yerli Amerikalılarla kültürel değişim ve evlilik geçmişine sahiptir . Hispanik olmayan Siyahlar ve herhangi bir ırktan Hispanikler arasında, özellikle Porto Rikolular ve Afrikalı Amerikalılar (Amerika doğumlu Siyahlar) arasında artan evlilikler ve yavrular vardır. Yazar MM Drymon'a göre, birçok Afrikalı Amerikalı, İskoç-İrlanda soyuna sahip olduğunu tanımlıyor .
Irksal olarak karışık evlilikler, Amerika Birleşik Devletleri'nde sivil haklar hareketinden bu yana ve günümüze kadar giderek daha fazla kabul görmeye başladı. Ulusal kamuoyu yoklamalarında onay, 1978'de %36'dan 1991'de %48'e, 2002'de %65'e, 2007'de %77'ye yükseldi. 2013'te yapılan bir Gallup anketi, Beyazların %84'ünün ve Siyahların %96'sının ırklararası evliliği onayladığını buldu. ve toplamda %87.
İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda , Afrikalı Amerikalı erkekler Japonya'da Japon kadınlarla evlendi ve Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti.
terminoloji anlaşmazlığı
Yazar Debra Dickerson , The End of Blackness (Karanlığın Sonu) adlı kitabında ve Salon için yazdığı bir makalesinde , Siyah teriminin Amerika'ya köle olarak getirilen Afrikalıların soyundan gelenlere değil, Afrikalıların oğulları ve kızlarına atıfta bulunması gerektiğini savundu . Bu soydan yoksun siyah göçmenler. Dolayısıyla, onun tanımına göre, bir Kenyalının oğlu olan Başkan Barack Obama, Siyah değildir. Afrika kökenli tüm insanları, benzersiz atalarının koşullarına bakılmaksızın bir arada gruplandırmanın, Siyah göçmenlerin kendi benzersiz atalarının geçmişlerini tanımalarını reddetmenin yanı sıra, köleliğin Amerikan köle soyundan topluluğu içindeki kalıcı etkilerini kaçınılmaz olarak inkar edeceğini iddia ediyor. "Hepimizi bir araya toplamak," diye yazdı Dickerson, "köleliğin ve devam eden ırkçılığın önemini silerken ilerleme görüntüsü verir."
Benzer bakış açıları New York Daily News makalesinde yazar Stanley Crouch , Güney Hıristiyan Liderlik Konferansı'ndan Charles Steele Jr. ve Los Angeles Times'tan Afrikalı-Amerikalı köşe yazarı David Ehrenstein tarafından ifade edilmiştir. Sihirli Negros , ana akım Beyaz (kültürel kahramanlar/sürücüler olarak) gündemine yardım ediyormuş gibi görünen, geçmişi olmayan bir Siyah kişiye atıfta bulunan bir terimdir. Ehrenstein, "Amerikan tarihinde kölelik ve ırk ayrımcılığının rolü konusunda hissettikleri beyaz 'suçluluğu' yatıştırmak için orada" dedi.
Amerikan Kölelik Torunları (ADOS) hareketi, Amerikan köleliğinin Siyah torunlarının, onları Amerika Birleşik Devletleri'ndeki diğer Siyah gruplardan ayıran ayrı bir etnik kategoriyi hak ettiğini öne sürerek bu görüş etrafında birleşiyor. Terminolojileri bazı çevrelerde popülerlik kazandı, ancak diğerleri hareketi (özellikle fakir ve Siyah) göçmenlere karşı algılanan bir önyargı ve sıklıkla kışkırtıcı söylemleri nedeniyle eleştirdiler. Obama ve Harris gibi politikacılar, hareketten özellikle keskin eleştiriler aldı, çünkü ikisi de ADOS değil ve zaman zaman kendilerine özgü politikalara karşı seslerini yükselttiler.
Eski Dışişleri Bakanı Condoleezza Rice ( Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy tarafından ünlü bir şekilde "yakın zamanda Amerikalı bir göçmen" ile karıştırıldı ), "kölelerin torunları pek iyi bir başlangıç yapmadı ve bence bazı etkileri görmeye devam ediyorsunuz. bundan." Ayrıca Afrikalı Amerikalılar için bir göçmen atamasını reddetti ve bunun yerine Afrika ve Avrupa ABD kurucu nüfuslarını belirtmek için Siyah veya Beyaz terimini tercih ediyor.
Tüm Afrika Halkının Devrimci Partisi (A-APRP) gibi ideolojik olarak Siyah milliyetçi , anti-emperyalist , anti-Siyonist ve Bilimsel sosyalist olan birçok Pan-Afrika hareketi ve örgütü, Afrika'nın ( diaspora ile ilgili olarak) ve / veya Afrikalı-Amerikalı yerine Yeni Afrikan dili kullanılmalıdır. En önemlisi, Malcolm X ve Kwame Ture , Afrikalı-Amerikalıların "Amerika'da bulunan" Afrikalılar olduğu ve Siyah (Yeni Afrikan) kurtuluşu için savaşıyorlarsa Amerikalı olduklarını iddia etmemeleri veya tanımlamamaları gerektiği konusunda benzer görüşleri dile getirdiler. Tarihsel olarak bunun nedeni, Trans-Atlantik köle ticareti sırasında Afrikalıların köleleştirilmesi , devam eden siyah karşıtı şiddet ve Amerika Birleşik Devletleri gibi ülkelerde yapısal ırkçılıktır.
Terimler artık ortak kullanımda değil
On Üç Koloni'nin bağımsızlığından önce, 1865'te köleliğin kaldırılmasına kadar, bir Afrikalı-Amerikalı köle genellikle bir zenci olarak biliniyordu . Özgür zenci , köleleştirilmemiş bir Afrikalı-Amerikalı kişinin topraklarındaki yasal statüydü. Amerikan Kolonizasyon Derneği'nin özgür Siyahları gelecekteki Liberya'ya taşıma projesine yanıt olarak, çoğu Siyahın şiddetle reddettiği bir proje, o zamanlar Siyahlar, beyaz Amerikalıların Avrupalı olduklarından daha fazla Afrikalı olmadıklarını söylediler ve kendilerine ne düşündükleriyle atıfta bulundular. daha kabul edilebilir bir terim olarak kabul edildi, " renkli Amerikalılar". Terim, 20. yüzyılın ikinci çeyreğine kadar, modası geçmiş olarak kabul edildiğinde kullanıldı ve genellikle zencinin özel kullanımına tekrar yol açtı . 1940'lara gelindiğinde, terim genellikle büyük harfle yazılırdı ( zenci ); ancak 1960'ların ortalarında, aşağılayıcı olarak kabul edildi. 20. yüzyılın sonunda, zenci uygunsuz olarak görülmeye başlandı ve nadiren kullanıldı ve aşağılayıcı olarak algılandı . Terim daha genç Siyah insanlar tarafından nadiren kullanılır, ancak özellikle güney ABD'de bu terimle büyümüş birçok yaşlı Afrikalı Amerikalı tarafından kullanılmaya devam eder . Siyah öğrenciler için burslar ve 39 özel tarihsel Siyah kolej ve üniversite için genel burs fonları sağlayan Amerikan hayır kurumu.
Kasten aşağılayıcı birçok başka terim de var, bunların çoğu yaygın olarak kullanılıyordu (örneğin, zenci ), ancak 20. yüzyılın sonundan önce normal söylemde kabul edilemez hale geldi. Bir istisna, Siyah topluluk arasında , kelimenin Afro-Amerikan İngilizcesindeki telaffuzunu temsil eden, zenci olarak çevrilen bulamaç zencinin kullanılmasıdır . Bu kullanım, Amerikan rap ve hip-hop müzik kültürleri tarafından popüler hale getirildi ve grup içi sözlük ve konuşmanın bir parçası olarak kullanılıyor . Bu mutlaka aşağılayıcı değildir ve Siyah insanlar arasında kullanıldığında, kelime genellikle "dostum" veya "arkadaş" anlamında kullanılır.
Genç nesiller arasında bir dayanak oluşturmuş olmasına rağmen, zenci kelimesinin grup içi kullanımının kabulü hala tartışılmaktadır. NAACP hem zenci hem de zenci kullanımını kınıyor . Özellikle konuşmacı Beyaz ise, zencinin karışık ırk kullanımı hala tabu olarak kabul edilir. Bununla birlikte, eğilimler, rap ve hip hop kültürünün popülaritesi nedeniyle, terimin grup içi ortamlarda kullanımının Beyaz gençler arasında bile arttığını göstermektedir.
Ayrıca bakınız
- Afrikalı-Amerikalı sanat
- Afrikalı-Amerikalı orta sınıf
- Afrikalı-Amerikalı mahalle
- Afrikalı-Amerikalı üst sınıf
- afrofobi
- Güney Amerika'da Kara Kuşak
- Siyah Hispanik ve Latin Amerikalılar
- siyah güneyliler
- Sivil haklar hareketi (1865-1896)
- Sivil haklar hareketi (1896–1954)
- haziran onuncu
- Ulusal Afrika Amerikan Tarihi ve Kültürü Müzesi
- Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Kuzey Afrikalılar
- İspanyol Sömürge Amerika Kıtasında Toplum ve Siyah İnsanlar
- Güney Afrikalı Amerikalılar
- Afrikalı Amerikalıların Stereotipleri
- Sivil haklar hareketinin zaman çizelgesi
- Batı Hint Amerikalılar
diaspora
Listeler
- Afrika kökenli Amerikalılarla ilgili makaleler dizini
- Afrikalı-Amerikalı mahallelerin listesi
- Afrikalı-Amerikalı gazete ve medya kuruluşlarının listesi
- tarihsel olarak siyah kolej ve üniversitelerin listesi
- Afrikalı Amerikalılar için anıtların listesi
- Afrikalı-Amerikalı çoğul nüfusa sahip ABD'de nüfuslu yerlerin listesi
- Afrika diasporası ile ilgili konuların listesi
- Afrikalı Amerikalıların Listeleri
notlar
Referanslar
daha fazla okuma
- Altman, Susan (2000). Afrikalı-Amerikalı Miras Ansiklopedisi . ISBN'si 978-0-8160-4125-1.
- Finkelman, Paul, ed. Afrika Amerikan Tarihi Ansiklopedisi, 1619-1895: Sömürge Döneminden Frederick Douglass Çağına (3 cilt Oxford University Press, 2006).
- Finkelman, Paul, ed. Afrika Amerikan Tarihi Ansiklopedisi, 1896'dan Günümüze: Ayrımcılık Çağından Yirmi Birinci Yüzyıla (5 cilt. Oxford University Press, ABD, 2009).
- John Hope Franklin , Alfred Moss, Kölelikten Özgürlüğe. Afrikalı Amerikalıların Tarihi , McGraw-Hill Education 2001, standart çalışma, 1947'deki ilk baskı.
- Gates, Henry L. ve Evelyn Brooks Higginbotham (eds), African American Lives , Oxford University Press, 2004 – 600'den fazla biyografi.
- Darlene Clark Hine , Rosalyn Terborg-Penn , Elsa Barkley Brown (eds), Amerika'da Siyah Kadınlar: Tarihsel Bir Ansiklopedi , Ciltsiz Baskı, Indiana University Press 2005.
- Kranz, Rachel. Afrikalı-Amerikalı İş Liderleri ve Girişimciler (Infobase Publishing, 2004).
- Salzman, Jack, ed. Afro-Amerikan kültürü ve tarihi Ansiklopedisi , New York: Macmillan Library Reference USA, 1996.
- Stewart, Earl L. (1998). Afrikalı Amerikan Müziği: Bir Giriş . ISBN'si 978-0-02-860294-3.
- Güney, Eileen (1997). Siyah Amerikalıların Müziği: Bir Tarih (3. baskı). WW Norton & Company . ISBN'si 978-0-393-97141-5.
Dış bağlantılar
- Richard Thompson Ford İsim Oyunları , Slate , 16 Eylül 2004. Afrikalı Amerikalıyı tanımlamanın sorunlarını tartışan makale
- "Silah ve Kanun Üzerine: Afro-Amerikan Cinayet Oranları Üzerine Don Kates"
- Scientific American Magazine (Haziran 2006) Afrikalı Amerikalıları atalarının geçmişine yeniden bağlayan İz Elementler
- "Siyasi Saçmalığın Tanımı" , San Francisco Chronicle , 2 Mart 2007
- Sacramento, California'da Afro-Amerikan arkeolojisi pdf
- Oakland, California'da Afro-Amerikan arkeolojisi – bkz. Bölüm III, Bölüm 10
- Kara Tarih ile ilgili orijinal belgeler ve fotoğraflar
- Başkan Obama'nın 16 Temmuz 2009'da NAACP'deki Konuşması - MSNBC tarafından tam video
- Frank Newport, "Siyah mı Afrikalı Amerikalı mı?" 6 Eylül 2010'da Wayback Machine'de arşivlendi , Gallup, 28 Eylül 2007
- "Siyah Amerikalıların Uzun Yolculuğu" – The First Post'tan slayt gösterisi