Aydınlanma denilen şeyin iki sınıfı vardır. İlk olarak, akıltan gelen bir aydınlanma var. Bu, bireylerin zihin yoluyla oluşan aydınlığın kesin bir miktarını elde ettiği zihinsel bedenin aydınlanmasını ve aydınlanmanın illüzyonları olabilecek çeşitli aydınlanma stratejilerini de içerir. “Aydınlanma” sözcüğü çok gevşek kullanılır bugün birçok farklı spiritüel pratiğe ve entelektüel devlete başvurmaya “çağırıyor. Böylece, aydınlanmaya ilişkin çok sayıda öneri ve aydınlanmanın yanılsamalarıyla ilgili daha pek çok öneri var.
Aydınlanmaya 2.d tarafı merkezdedir. Budizm, Vedikal ve Sufi yollarında büyük oranda, diğer yollarda biraz daha az mesafe belirtilmektedir. Merkezin aydınlanması zihnin aydınlatılmasından bir diğer merkezdir ve bence fikrin aydınlanması merkez aydınlanmadan eksik kalmıştır.
Ruhumuzu fiziksel boyuta getirme çabasıyla, şimdi bu yoğunluk derecesinde yaşayabilecek bir giysi giydik. Bu giysi fiziksel, duygusal, zihinsel ve eterik bedenlerimizden oluşan kişimizdir. Yaşam deneyimleri yönteminde ortaya çıkan şey, ruhumuzun, fiziksel boyutun karakteristik olabilecek ağrı ve diğer yanılsamalar içinde yakalanan karakterin içine girmesidir. Bu düzlemdeki sevgi, güzellik ve yerine getirilmesi gereken deneyimler, sınırlamaların derin deneyimlerine dönüştürülüyor ve en derin kısıtlamalar acı, mücadele ve hastalık.
Görev
herhangi bir kişi sizin duygularınızı attığında, karşı tarafın duygusal rahatsızlığına rağmen, varlığınızın temel özü olan içerideki sevginizi koruyabilirseniz bakmanızı zorlar. Sevgilin ya da patronun sana çığlık atmaya hazır olduğu halde, aşkı koruyabilir misin? Sevgiyi Tanrı’nın hoşnutluğu ile birleştirmek istiyorsak, başkaları için de aynı şeyi yapmamız gerekir. Eğer diğer karakterin duygularıyla çengelleşirseniz, merkezinizi ve sevginizi kaybedersiniz ve aynı duygularla dolaşmaya başlayın. Bu ekstra sizi duyguları azaltmanın yanılsamalarıyla çevreledi. Kendinize neden bu tuzağa düştüğünüzü sorunuz? Neden gözden kaçırdın Niçin özünü kaybettin? Kendinize gelin ve o durumu temizleyin, böylece oluştuğu zamanı hatırlayacaksınız.
Aydınlanmış güzergahta ilerleme kaydetmek için, zafer veya yenilgi, gelir veya kayıp, zevk veya üzüntü, cızırtılı veya körsüz, namus veya namus kölesi veya diğer her ikili çiftten etkilenmeden eşit ya da tarafsız olmaya gelmeniz gerekir. Eşcinsel olduğunuzda dışsal örneklere rağmen zevk ve sevgi ve zevk duygularını uzmanlaştıracaksınız. Bu devlete eriştiğinizde, başkaları artık sizi duygu ve yanılsamalarıyla bağlayamaz. Yaşamak için çok yüksek bir özümdür ve en iyi özgürlüğü getirir. Artık bu özgürlükle yaşamazsanız, “etrafınızdaki her insanın projeksiyonları vasıtasıyla çevresine itilir” fırtınanın suda yüzen mantar gibidirler, onların illüzyonlarının hüküm sürmesine ve gerçeğinizi yaratmasına izin verirsiniz. Bu modayı yaşayanlar için kör ana kişinin körü körüne izin veriyorsunuz “farklı bir kişinin yanılsamalarının daha derin yanılsamalar yaratmasına izin veriyorsunuz ve ayrıca her biriniz bela ve acı dolu bir halde yaşıyorsunuz.Herkes size sürüncemizi attığında, bunu bir yanılsama olarak takdir edip, “Seni çok beğendim, ancak sevgimi dökerek ve kalbimi terk ederek artık büyülendim” diyorsun.
bazı yollarla insanlık, İlahi özünü takip etmedi ve şahsiyetlerde yerini kaybetti ve şahsiyetlerin arzuları ile tutarlı bir şekilde ikamet etti. Hepimiz kaçırılmamız gereken sınırlamalardan kurtulmak için uğraşıyoruz ve acıyı hafifletmek için birkaç yol izliyoruz.
Çabalarımızı Tanrı’yı ve Tanrı’yı aramamız için en basit şekilde yönlendirseydik ne olurdu? Artık Tanrı bir ilham kaynağı değil, şimdi Tanrı değil, bizi yargılayan bir varlık olarak değil, hepimiz içinde yaşayan İlahi gerçekliğe ve zekaya. Ya kendimize tam olarak ve tamamen buna bağlı kalsaydık? Ya yüreklerimizi İlahiyat’ın eksiksiz uzmanlığından kazınmış yanılsama perdesini temizleme eğilimindeydik?
Çoğunun duyguları yüzünden kafası karışıktır ve bu nedenle düşünme, düşünme, sorgulama, analiz etme ve planlamaya dayalı zihinsel dünyalarda bulunurlar. Ancak, unutmayın, akıl illüzyon yaratır ve onun yaratabileceği tek şey budur. Zihin, kimin ve ne olduğunuz hakkında yanılsamalar yaratır, genellikle çok büyük ve derin çalışırlar. Her karakterin illüzyonları daha sonra başkalarına yansıtılır ve her pantazonun takipçileri çekirdeğine sahiptir.
her dini arayışa ‘aydınlanma’ cümlesini bilir ve nihayetinde ‘sadhana’sından geçerek onu takip eder. Ölümcül dünyanın ikiliğinin ötesinde sıradışı, mutlak bir mükemmel mutluluk veya ‘Param Ananda’ olarak algılanıyor ve şimdi zaman, alan veya nedensellik yasası ile bağlı değil. Aynı zamanda öneri yardımı ile ölçülemeyen bir devlet ve sonuç olarak kelime ve dil cümlelerinde ifade edilemez olarak anlaşılmaktadır. Manevi ustalar, insan için bilinen herhangi bir tanımın ötesinde ‘Shunya’ ya da Void gibi bir uzmanlığa neden olurlar. Ölümcül cümleler, ‘bu tür bir devlet ne için’ bir açıklama getirmediği için, çoğunlukla ‘inkâr’ yoluyla anlaşılamaz. Antik literatürde ‘ne değil ne’ anlamına gelen, ‘Neti-Neti’ olarak adlandırılan ‘ne değildir’ kelimesi kelimesidir. Dolayısıyla, aydınlanmanın objektif bir tanımı olamaz.
Bunu o kadar çok söyledikten sonra “gerçek” in ne olduğunu nasıl anlayabiliriz? Ne aradığımız ve elde etmeyi umduğumuz şey nedir? Kümülatif gayretler vasıtasıyla verebilecek bu tür bir devlet kazanmak için bir sistem veya süreç var mı? Bu özellikler ve benzeri farklı sorgular, kendinden sorunun ‘bilinmeyen’ olduğu söyleniyor ‘yolunu bulursa, dikkatli olmasını ister.
Aydınlanma durumu da ‘hakikat’ ile eş anlamlı olarak belirtilebilir. Vedalar açıkça ‘herhangi bir yaklaşımın yardımıyla artık ulaşılamaz’ olduğunu açıkça beyan ediyor. Gerçek ‘doğru’ ya da ‘sadece değil’. Bu, bir anın varlığı veya varlığıdır. Bu noktaya mantıklı yaklaşıma bakmak için, bir sistemin önceden belirlenmiş bir zaman çerçevesi içinde belirli bir eylemi önceden varsayacağını kabul etmiş olabilirsiniz. Bununla birlikte, zihin öneri planı ile normalde düşen veya yönetilen, önceden varsayılmış olan beklenen sonucu içeren önceden formüle edilmiş bir hareket planıyla zihnin geleceğe yansıması başka bir şey değildir. Zihin efsanevi olanı için bu kavramın ortak bir konusu var. Hatta hayal gücü ve rüyalar bu güçlükle vurulur. Buna karşın, ‘gerçek’, yaşam biçimlerinin her saniyesinde hissedilen, varoluşun bütünlüğüdür ve çok yıllık, sürekli akan ve yenidir. Bu nedenle, zihin kavram alanının ötesinde veya kavram haritası yoluyla anlaşılmaz.
Yönü, bir sistem veya ‘sadhana’ izleyerek, kesinlikle bizi tipik bir tecrübeye özgü ‘bir yerlere’ götürecektir. Dolayısıyla çekici görünebilir, ancak önceden düşünülmüş bir öneri, öznel uzmanlığın en etkili biçimde tetiklenmesidir. Bunu göstermek için belirli bir tanrıya adanmış birinin adeta kutsal figüre rastlar ve özü yolunda onun aziz tanrılarından esinlenerek gerçekleşebilir, çünkü fikir aklını önceden işgal etmeye yoğunlaştırır. Bu tür bir durumda, kavram, tek yönlü, yani gerçek gibi görünür; bu, aklımın önceden varsaydığı bir projeksiyon olabilir veya olmayabilir. Özdeş bir yöntemle, ‘pranayam’ yapan bir Kriya Yogi, çakralarında canlılık patlamaları ve kapalı meditatif gözler altındaki görsel sembolleri akıl yoluyla öngörülen önceden tasarlanmış bir arabuluculuk rüyasını koruyarak inanabilirdi. Bütün bu deneyimler öznel sınıftır ve net toplamda karakterden kişiye farklılık gösterir. Bu tecrübeler arayanın aydınlanmasını garanti etmez.
Herhangi bir işlev gerçeği yoksa, hangisini aramalı? İfade de zihin olsun öznel nitelikteki bir başka izdüşüm olsun mu? Lord Krishna, Buda, İsa, Vivekananda ve benzeri asıl ustaların yardımıyla beyanlara göre öyle görünmüyor. O halde nasıl emin olacağız? Bunu hangi tarama gösterebilir? Gerçek test barış, uyum, ortak sevgi ve merhamet, korkusuzluk ve fedakarlıktır. Böylelikle, fedakâr eylemle konuşmanın meşhur davranış biçimi alış verişi, benliğe içsel deneyim için yol gösterici olabilir. Bununla birlikte, deneyimimizi ölçülemeyen ve sayısız kişiye açmaya hazırlarken zihnin sınırlı ve sınırlı olduğunu fark etmeliyiz.
Bu kısıtlı ve kusurlu ancak benliği keşfetmek için tek bir enstrümana geçelim. Sadece küçük bir içgözlem bize sürekli olarak ‘bazı şeyler’ aradığımızı bildirir. Hiçbir şekilde bir son içermeyen bir ‘özlem’ var. Orada bir yerlerde hiçbir şekilde yerine getirilmemiş bir “boşluk” ortaya çıkıyor. Bunu sevgiye, özgürlüğe, mutluluğa vb. Yönelik olay ve deneyimler doğrultusunda araştırıp araştırıyoruz. Yine de başka bir içgözlem, her ikamet eden varlığın, istikrarlı ya da mutlak mutluluk, “Ananda”, özlemlerinin en derininde hiçbir şey aramadığına elverişli bir şekilde işaret ediyor. Bu, gerçekleştirilen tüm eylemler ve hareketler vasıtasıyla bilerek veya bilmeyerek ifade edilen, her varlığın asıl amacıdır.