CHP’nin tarihsel gelişimi içinde köşe taşlarından biri olan, dolayısıyla İsmet İnönü’nün siyasi hayatında da kritik bir rol oynayan Bülent Ecevit, 28 Mayıs 1925’te İstanbul’da doğdu. Robert Kolej’den mezun oldu ve 1946 yılında okul arkadaşı Rahşan Hanım’la hayatını birleştirdi. Çevirmenlik ve gazetecilik yaptı. 1950 yılında Ulus gazetesinde çalışmaya başladı ve bir dönem gazetenin yöneticiliğini yaptı. Daha sonra Amerika’ya giderek bir süre orada gazetecilik ve araştırmalar yaptı.
Ecevit’in siyaset hayatına adım atması, 1957 erken seçimleri sırasında oldu. Kâmil Kırıkoğlu’nun önerisi CHP Genel Sekreteri Kasım Gülek’in desteğiyle milletvekili adayları arasına girdi. İsmet Paşa’nın, “Kimdir bu Bülent, hele bir dursun!” itirazlarına rağmen, Ankara Milletvekili olarak Meclis’e adım attı.
Sonraki süreçte, Milli Birlik Komitesi’ne karşı yürüttüğü kampanya ile dikkatleri üzerine çekti. Bu kampanyanın da büyük etkisiyle Milli Birlik Komitesi dağıtıldı ve aralarında Alpaslan Türkeş’in de bulunduğu “radikal kanat” görevinden uzaklaştırıldı. Ecevit, 1961 yılında kurulan hükümete Çalışma Bakanı olarak girdi ve sonraki iki kabinede bu yerini korudu.
CHP’nin yeni bir saf belirlediği 1960’lı yıllarda yıldızı giderek parladı ve 24 Ekim 1966 tarihindeki 18. Kurultay’da Genel Sekreter seçildi. Bu tarihten sonra artan parti içi muhalefetin sürükleyicisi oldu. Parti tabanındaki gücünü giderek artırması, onu İnönü karşısında ciddi bir rakip durumuna getirdi. 4 Mayıs 1972’de toplanan CHP 5. Olağanüstü Kurultayı’nda İnönü karşısında kazandığı galibiyet onu liderliğe taşıdı ve 14 Mayıs 1972 tarihinde CHP’nin yeni Genel Başkanı oldu.