“Orta Doğu Krizi” bir cümledir, bu yüzden 70 son yıllarda o kadar kararlıdır ki, biraz kaba görünebilir. Ben de ana tema için bir etkinlik! Dahası, Büyük Orta Doğu, tüm bu zaman boyunca, Büyük Oyun'un döndüğü jeopolitik, enerjik, kelimenin tam anlamıyla ve mecazi bir çekirdeğidir. Veya hala döndürülmüş.
Bu, farklı oyuncuların başarılı olmadan farklı yerlerde toplanmaya çalıştıkları bir ana bilmecedir, çünkü her zaman birbirlerinden parçaları çıkardılar. Şimdiye kadar, Orta Doğu çatışması hakkında konuşmak, bu bulmacayı bir araya getirmek ve sökmek isteyen birçok konuşmacı veya özel profesyonel olarak kabul edilebilir. Bugün, küresel krizi meydana getiren dünya düzenindeki küresel değişimlerin bir göstergesi haline gelen Orta Doğu'dur.
Geçmiş ekonomik yapının jeopolitiği - ilk etapta petrol jeopolitiğidir. Ve yukarıda belirtilen bölge, elbette, bu jeopolitiğin özüdür. Bu nedenle, bu bölgedeki herhangi bir küçük oyuncunun bahisleri büyüklük sırasına göre artar. Bu nedenle, büyük siyasette uyumsuz bir şekilde geniş çaplı bir önem kazanan böyle bir başarısız veya eksik devlet, hareket, gruplaşma, mezhep ve çeteler kümesi. Hem maddi hem de fiziğin ölçeği ve değeri büyüklük sırasına göre indirilirse, tüm bu ülkeler ve insanlar için ne olur? Bu tam olarak izleyeceğimiz süreç. Bize ve ötesine ilgi bölgedeki tüm yenilikler bu sürece tam olarak bağlıdır.
Petrolün jeopolitiği (geniş anlamda hidrokarbonlar anlamında) sona ermektedir. Bu son yavaş ve ne yazık ki değil, aksine histerik olarak geliyor. Bugüne kadar, hidrokarbon fiyatları nominal rekorlar kırıyor, ancak bütçemiz bile bugünün varil başına 100 ve yıllar önce 10'in 100 $ farklı olduğunu biliyor. Ve beş yıldaki varil başına $ 20, 20'un başlangıcındaki $ 90 değildir. Bu, petrol ve gazın tamamen halka açık bir çöp kaynağına dönüştüğü anlamına gelecektir. Ve buna dönüşecekler. Küresel şeyl devrimi, bu ana başlıkta göz önünde bulundurulması gereken bir konu değil, kesinlikle bölgede olan her şeyin bağlamını tanımlar. Ve her şeyden önce onunla ilgili ana oyuncu - Amerika.
Kesin bir öncelikten Amerikan jeopolitik çıkarlarına yönelik paranoya nesnesine, bölge hızla çevrelerine dönüşüyor. Beş yıl önce hayal etmenin imkansız olduğu gerçeği gözlerimizin önünde oluyor. Ve sürecin ikinci tarafı, asıl oyuncunun kendisiyle olan - Amerika. Bir yandan bu, güçlerinin baskın giden yapısının kaybına ve bölünmemiş biçimde baskın olan rolüne ilişkin klasik bir resimdir. Bu, döngünün tamamlanmasının klasik resmidir: küresel baskınlığın zirvesinde, fiziksel genişlemenin sınırlarına ulaşıldığında, genişleme sanallaşır. Yani sınırsız emisyona başlar. Genel olarak maddi kısıtlama eksikliği yanılsamasını yaratır: ücretsiz olarak istediğiniz kadar ödünç alabilirsiniz, çünkü size ücretsiz para verirler. Herhangi bir savaşı ücretlendirebilir ve istediğiniz düzeni, istediğiniz yeri belirleyebilirsiniz. Ve bu durum ebedi ve böyle bir dünya düzeni olarak algılanır ve bu jeopolitik de ebedi olarak algılanır. Grafik çizim - Bush Jr. dönemi - Yeni Ortadoğu'nun ütopyası. Dünyanın jeopolitik elmasının neredeyse tamamı doğrudan işgali - Körfez. Sadece İran’dan yoksundu. Aslında yeterli değildi. Ve buradan da tüm Amerikan İran karşıtı histerisi.
Ancak orada bir şeyler kırıldı, kim düşünebilirdi ki ?! Büyüklüğün bir göstergesi olarak hissedilen borç, aniden bir yük ve doğrudan bir tehdit gibi geldi. Bush’un “düzen savaşı” bir yük ve tehdit olarak da hissedildi. Kanı az tutan durumu korumaya çalışan "kaos kontrollü" hızla kontrol edilemeyen kaosa dönüşüyor. Aynı zamanda, gerçeklikle bir teması olmayan Obama yönetimi için, bu titanik çabaların hiçbir şey olmadığı daha da belirginleşiyor. Orta vadede tam enerji kendi kendine yeterliliği elde etmenin asıl amacını belirleyen Amerika, Orta Doğu'daki jeopolitik egemenlik yükünün dayanılmaz, acı verici ve anlamsız olduğunu anlayamaz. Aslında, bu, teknolojik ve sosyoekonomik dönemlerin değişmesi sürecinde, Amerika'nın “uzun yaşama emri” vermediği, ancak gelecekteki dünyanın liderlerinden biri olma şansına sahip olduğunun işaretlerinden biridir.
Obama of America'nın pozisyonu ve fırsatları hakkında yeterli bir anlayışa yönelik kademeli hareketin ve on yıllardır ilk kez Amerika ile bir konuda anlaşmaya varmanın mümkün olduğu gerçeğini zaten yazdık. Ve pazarlık yapmak istiyor. Kaos yönetimi ya da daha doğrusu yerel kaosun, yani çatışmaların dondurulması için pazarlık yapabilirsiniz. Ve sadece gerçek rakiplerle pazarlık yapabilirsiniz. Uydularla tartışacak bir şey yok.
Bu bağlamda bizi özellikle ilgilendiren, Thierry Maysan'ın kısa bir notu (s. 28, yazar bu konuya daha detaylı bir biçimde dönecektir). Ateşli bir antimondialist, bir komplo teologu ve bazı yerlerde hayalperest olan Meyssan, komplo olmayan seviyemizde mantıksal olarak hesapladığımız şeyi çok doğru bir şekilde yakaladı. Amerika yavaşça dönüyor, tüm jeopolitik cihazı açıyor ve kırıyor. Bu, faylar, cipsler ve toprak kaymaları çizgilerinin tam olarak Büyük Orta Doğu'dan geçtiği jeopolitik bir kırılmadır. Burada ülkeler, koalisyonlar, ittifaklar koptu. Yerel hareketler, tarikatlar, gruplamalar siyasi çatıları hızla değiştiriyor, böylece bazen bunu takip etmek için zamanları bile olmuyor. Geleceğin bazı parametreleri hakkında konuşmak son derece umursamaz, her şey yeni başladı. Örneğin, mutlak bir temel meşruiyet eksikliği olan tamamen para ve fırsatlardan bıkmış durumda olan mevcut sel monarşilerine ne olacağını hayal edebiliyor musunuz? Petrodollar aniden tükenirse ne olur. Ve bitiyorlar. Ve Amerika ayrılıyor, eski müşterilerini bu yıllar boyunca kültürel olarak hizmet etmekte olanlarla birlikte bırakıyor. Bir kez daha tekrarlıyorum, geleceğin kıvrımlarını dünya düzeninde böyle bir dönüm noktasında çizmek oldukça anlamsız. Ama bir tane yasak var haberkoşullar şu şekildedir ki, büyük olasılıkla, yaşamımızda sadece birkaçının başarılı olduğunu - adil haklı bir intikam almaya hak kazanabileceğimizi göreceğiz.