Bavulda ezine peyniri taşıyan insan nedir, yurtdışında yaşayanlar iyi bilir. Şunu tipoftheday'e başlı başına bir başlık olarak yazardım. Ama kendimce bir ahlaki sınır belirledim tipoftheday'de, ortalığı Ekşisözlük'e çevirmeyeceğim. Yani kendi tecrübe ettiğimi şakkadank diye yarrratıcılık kisvesi altında yazmayacağım. Orası senelerdir gördüğüm insanları topladığım bir alan olsun istiyorum. Hepsi Deconstructing Harry'nin sonundaki gibi, bir salonun içinde beni alkışlayarak karşılasınlar, "Hepimize eş özen gösterdin, uygun güzel cümleler bulmak için bazen gün boyu minik defterinle fıtıfıtı not aldın" desinler istiyorum.
Hah, şimdi konuya döneyim.
Bavulda ezine peyniri taşıyıp kerelerce ve kilometrekarelerce öteye getirmek en başta yürek işi. Sonra bir mini Türklük testi adeta. Çünkü ilk başta böyle bir şey istemezsin. Daha Evropa'ya doymamışsın ki Türkiye'den bir şeyi özleyesin. Boktan krem peynirleriyle, pakette dilim ekmekleriyle yetinirsin, olur biter. Dandik çikolataları, dandik pastaları, dandik her şeyleri gözüne fışır fışır güzellikte görünür FELAN. Bu sebeple geçtiğimiz sene lokum, salça, kuruyemişle dolu bir bavulu sapından zorla tutup ehlileştirmiş Esen'i görünce yeterince anlayamamıştım. Henüz evde de ağır bir yemek yapma temposuna gömülmediğimden, hamburgerle, sosisliyle ömür geçebilir sandığımdan, ah, o toyluğumdan! Stockholm'de aç kalarak aşamalı ve en güzel şekilde öğrendim, Türkiye'de elimin altında olan da dönüp bakmadığım nimetleri. Bir de bu aralar ilettim ya Stockholm'e. Evimden, annemden uzaktayım diye şirretim ya, sanki zorla tutan varmış gibi. Hah işte, tam da o sebepten anladım; benim içimde de Stockholm'e bavulda Ezine peyniri getirecek bir Türk yeşeriyor. Hatta kokmayacağını bilsem, pastırma, sucuk da kazaklarımın arasında rahat bir uçuş geçirir; erimeyeceğini bilsem Nestle Damak, Ülker kırmızı kare de. Şimdilik tavukgöğsü pişirmek için bir kaç gram damla sakızı ve dört kalıp peynir yeter; topu topu 2-3 kiloluk bir gurbetçi Türk ediyorum.