kitabı okumaya başlayınca elimden bırakamadım.ama sonlara doğru gelince çok sıkılmaya başladım.ilk başlardaki heyecan ve merak yerini sıkıntıya bıraktı.hele ''goya'' gemisindeki profesyonel delta ekibinden kurtulmaları inandırıcılıktan çok uzaktı.deniz altındaki rachelin kurtarılmasıda abartılmış ve inandırıcılıktan son derece uzaktı.birde artık don brown bence aynı karakterleri kullanmaya başladı.yani bir yazarın düştüğü en kötü durum olan tekrar batağına düştüğünü gördüm.Bence böyle devam ederse bu onun sonu olabilir. bunun yanında yazarın romanlarında anlattığı mekanların ve teknolojilerin gerçek olması yazarın en öemli özelliği.
Milliyetçilik duygularımızın kabardığı şu günlerde okunması gereken bir kitap.Bu kitabı okuduktan sonra ''türkün türkten başka dostunun olamayacağını'' birkez daha anladım.Askerimize olan güvenim perçinlendi.yer yer ağlamaklı oldum.Dünyada ilk defa gerilla taktiği kullanan çakallara karşı düzenli bir ordunun kazandığı başarıyı gördüm.hem roman hem de bilgilendirici bir kitap .kesinlikle okunmalı.
kitap kurgu olarak gerçekten çok güzel.kurgunun güzel olmasında sanat tarihi yönünden bilgili bir çevreden gelmesinin(babası louvrede müdürlük yapmış ve eşide sanat tarihi öğretim görevlisiymiş) etkisi olmuş.mekanların tasviri,şifreler ve bunların zekice çözülmesi gerçekten çok güzel.