Parmağınız veya fare imleciniz ile sağa-sola kaydırarak olaylar arasında geçiş yapabilirsiniz.
Ekim 1997’de Rotting Christ konseriyle geri dönüşünü ilan eden Çağlan Tekil, fazla vakit geçirmeden arkadaşlarıyla beraber bir başka konser daha düzenledi. Konuk yine Yunanistan’dan oldu, gotik metal grubu Nightfall ayarlandı. Nightfall öncesi sahneye çıkacak yerli grup ise 1995’te kurulmuş olmalarına rağmen ilk konserlerini verecek olan black metal grubu Pagan idi. 1 Şubat konserin günü, El Nino Club ya da diğer ismiyle Orta Kemancı ise konserin mekanıydı. Kapılar 15:30’da açıldı, yarım saat sonra banttan müzik yayını başladı. Saat 17:05’te başlayan Pagan performansı ile birlikte bu konser Türkiye’de zamanında başlayan nadir konserler arasına girdi. Sahneye simsiyah kıyafetlerle çıkan grup üyeleri arasında bir istisna bas gitarda o dönem geçici olarak bulunan Asafated ve Nekropsi basçısı Cenk Turanlı’nın rahat giyimiydi. Pagan sahneye çıktıktan yaklaşık elli dakika sonra Nightfall grubunun sırası geldi. Halen daha Rotting Christ etkisi altında kalan Çağlan Tekil, Nightfall’un performansını yetersiz buldu, davul haricinde birçok noktayı vasat olarak değerlendirdi. Şebek dergisi adına bu konseri yazan Arda Turaç ise grubun vokalisti Efthimis Karadimas ile yüz yüze sohbet etmenin de duygusallığı ile grubun performansından tam tersine büyülenmişti. Ses sistemi dışında bir eleştirisi olmadı. Öte yandan Çağlan Tekil Nightfall esnasındaki ses sistemini iyi bulmuştu.
Çağlan Tekil’in 1996-1997’deki askerlik dönüşü sonrası Rotting Christ konserini düzenledikten sonra giriştiği yeni dergi projesiydi Non Serviam. İlk sayıyı neredeyse tek başına çıkardı, ona en çok Güzin adlı arkadaşı yardım etti. İçeride ayrıca Ufuk Önen ve Özlem Kumrular’ın da imzaları bulunmakta. Çok okunaklı değil ama son sayfalardaki “Neden Laneth Diil?” başlıklı yazı 80’lerin sonlarından Laneth’in kuruluşuna kadar geçen süreyi çok güzel aydınlatıyor. Non Serviam ikinci sayısıyla birlikte kalabalıklaştı ve Laneth ile kesişim kümesi bulunan bir ekiple 26 sayı kadar sürdü.
DNA’de devam eden tadilatlar bitmediği için bu konser Alt Kemancı’ya taşındı. Başta klavyeci Georgios Tolias sahneye çıkıp seyirciye bir intro sundu, ardından diğer grup üyeleri de gelip girişi “Sorrowful Farewell” ile yaptılar. İçeride yüksek bir coşku ortamı oluşmuştu. Ancak aksilikler devam etti. Amfi trafosu yandığı için konser yarıda kesildi, o düzeltilince mikser ısınıp kendini kilitledi. Soğuyup tekrar açılması yaklaşık on dört dakika sürdü, seyirci de o süre boyunca konserin devam etmesini bekledi. Sorunlar düzelince grup performansından bir şey kaybetmeden sahnesine devam etti ve bis bölümünde “Non Serviam” ve “Among Two Storms” şarkılarını çalarak İstanbul seyircisiyle gelecekteki konserlere dek vedalaştı. Organizasyon ekibi, Rotting Christ ve Century Media adına bir yandan Pentagram ile “Anatolia” albümünün dağıtımı ile ilgili görüşmeye, diğer yandan Rotting Christ’ı izlemeye gelen Andy Ernst, başarıyla tamamlanan konseri kutlamak için meyhaneye gidip fasıl ve rakı eşliğinde masaya oturdu.
19 Kasım günü Dünya Ticaret Merkezi’nde Ahmet San organizasyonuyla gerçekleşen Pearl Jam konseri grubun “No Code” albümü turnesi dahilindeydi. Konser için aşırı oryantalist bir poster hazırlandı, ancak bilet “No Code” için hazırlanan bir imajı içeriyordu. Posterde Fastbacks ismi de dikkati çekiyordu, Pearl Jam’den önce memleketi Seattle olan punk grubu sahne aldı. Mekan konser için uygun değildi, hangar şeklinde bir yerdi ve akustiği dinleyicilere zor anlar yaşattı. Ancak oldukça geniş olduğu görülen mekan en arka duvarına kadar dolmuştu ve binlerce seyirci Pearl Jam şarkılarına eşlik etti. Toplamda on dokuz şarkı çalan Pearl Jam, buna ek olarak bis için tekrar sahneye çıktığında “Who You Are”, “State of Love and Trust”, “Once”, “Smile” ve “Porch” adlı şarkıları çaldı. Seyircinin yoğun isteğine rağmen “Black” şarkısı konserde yer bulamadı.
Yılın sıra dışı konserlerinden birisi İngiltere’de gerçekleşti. Darkphase, Hazy Hill ve Pentagram’ın ardından yurtdışında konser veren bir başka yerli thrash metal grubu oldu. Ankara Thalassemia Derneği için verdiği konserin yankısı sonucu olsa gerek, Darkphase üyeleri bir gün altında Kraliçe Elizabeth’in imzasının da bulunduğu bir mektup aldı. Mektup Imperial Cancer Research Fund tarafından gönderilmişti. Grup bir konser için İngiltere’ye davet ediliyordu ve konserin geliri Imperial Cancer Research Fund yararına bağışlanacaktı. Böylece Ankaralı grup İngiltere’ye gitmek üzere yola çıktı. 14 Kasım 1996’da, London School of Economics’in basketbol sahasında bir konser verdi. Bu konserde çekilen fotoğraflar fotoğraf makinesinden sağ çıkamadı ancak grubun konser olmayan bir günde Londra’daki gezintisini gösteren fotoğraflar mevcut. Davulcu Tolga Ergin, Londra’nın kalbi sayılan Piccadilly Circus metro istasyonunun bulunduğu meydanda bir sokak davulcusunun davulunda kısa bir performans sergiledi. İngiltere konseri sonrası Hürriyet gazetesinde “Türk gençlerinin İngiltere başarısı” başlığıyla Darkphase grubundan bahsedildi. Bu konser ayrıca grubun Tolga Ergin ile beraber orijinal üyelerinden olan Barış Eroğlu’nun grupla verdiği son konserdi.
O zamana dek sayısız split albümde farklı gruplarla aynı bandı paylaşan Agathocles, bir konser için İstanbul’da bulunuyordu. 9 Mart’ta Radical Noise ile beraber Bomonti’deki Staras Stüdyoları adlı hangarvari mekanda konser verdiler.
Pentagram da üç adet konser vermek üzere 21 Nisan’da Danimarka yolcusuydu. Ancak seyahatleri üç adet konser için biraz uzundu, yaklaşık bir ay boyunca orada kaldılar. Aslında oradaki bir Türk kültür derneğinin katkılarıyla bu organizasyon gerçekleşmişti. Kafilede Pentagram’ın yanı sıra Tarık Akan gibi ünlü isimler, halk oyunları, Karagöz ve Hacivat oynatan bir çift de bulunmaktaydı. Pentagram’ın İskoçyalı heavy metal grubu Nazareth ile konser vermesi için bir organizasyon ayarlanmıştı ancak Nazareth tarafında ortaya çıkan hastalık durumları sebebiyle Pentagram için başka konserler organize edildi.
Bu konuk performans sonrasında Danimarka’daki ilk gerçek konser, sokaktaki postere göre 27 Nisan’da, 26 Haziran tarihli Rock Kazanı’ndaki Cenk Ünnü imzalı yazıya göre 30 Nisan’da Kopenhag’ın göbeğinde bulunan Backfisch adlı mekanda gerçekleşti. İkinci konser ise 6 Mayıs’taydı, bu sefer mekan yine Kopenhag içerisindeki Stengade adlı, bugün de varlığını sürdüren canlı müzik mekanıydı. Son konseri ise Mayıs ayının bilinmeyen bir gününde Kopenhag’a birkaç saat uzaklıktaki Esbjerg kentinde verdiler.
Pentagram da yavaş yavaş “Trail Blazer” dönemini sonlandırma ve geleceğe bakma çabasındaydı. Bu motivasyonla “END OF THE TRAIL” başlığını 11 Şubat’ta Levent’teki Concert Hall’da vereceği konserin afişine yerleştirdi. Bu konser öncesi Metin Türkcan’ın eli sakatlandığı için Mr. Cat gitarcısı Onur Pamukçu Pentagram’a gitarda destek verdi.
Dr. Skull, “Rools 4 Fools” sonrası konser verememe durumuyla “Hershey Yolunda!?” sonrası karşılaşmadı, albüm sonrası İstanbul Açıkhava Tiyatrosu’nda Almanya’dan punk grubu Die Toten Hosen öncesinde sahneye çıkma imkanı buldu. Aslında yaklaşık üç yıldır konsere çıkmıyorlardı. Uzun bir aranın ardından 17 Haziran günü sahne alan grubun saat 20:00’de sahne alması öngörülüyordu ancak konser her yerde saat 21:00’de başlayacak şeklinde duyurulmuştu. Keza arşivimizdeki konser ilanında Dr. Skull’ın adı bile geçmiyor, sadece Die Toten Hosen ilan ediliyordu. Seyirciler saat 21:00’e göre geleceği için Dr. Skull az seyirciye çalma ihtimaliyle karşı karşıyaydı. Bunun bilincinde olan grup, sahneye saat 20:00’de çıkmayı reddetti. Böylece program sarktı, askerden yeni dönen kısacık saçlı Aptülkadir Elçioğlu’nun sunuşuyla Dr. Skull saat 21:00’de tam seyirciye çaldı. Sadece yeni albümden şarkılar çalan grup, eski albümden şarkı bekleyen dinleyicilerini hayal kırıklığına uğratsa da, oldukça beğenilen bir performansa imza attı.
80’lerin başlarından beri müzik yapan ve davulcu haricinde tamamen orijinal üyelerden oluşan Die Toten Hosen de etkileyici bir sahne şovuyla dinleyicilerin karşısına çıktı. Yeni çıkan ve kısa sürede popülerleşen şarkılarından “Kauf Mich” oldukça keyifli anlara sahne oldu. “Jürgen Englers Party”, “3 Akkorde für ein Halleluja!”, “Hier kommt Alex” gibi diğer popüler şarkıların yanı sıra “Learning English, Lesson One” albümünden icra şarkılar, “Love, Peace & Money” albümünden İngilizce bestelerini çaldılar. Ancak konserin sonlarına doğru rezillikler silsilesi yaşanacaktı. Her konserinde seyirciyi sahneye çağıran ve hep beraber şarkı söyleyip eğlenen grup, İstanbul seyircisini sahneye çağırdığında sahnenin yağmalanışına tanık oldu. Gitarları zor kurtaran grup, zil ve on sekiz mikrofonun çalınıp on bir bin Mark zarar yazılmasına engel olamadı. Açıkhava Tiyatrosu’nun koltukları da kırılmıştı.
15 Nisan’da TRT’deki Rock Market programı için Şener Yıldız bir Whisky belgeseli hazırladı. Whisky üyelerinin konuk olduğu röportaj dakikalarının yanı sıra performans görüntülerinin de ekrana geldiği programda grubun üç kişi olması dikkati çekiyordu. Arif Deniz Toker 27 Şubat’ta askere gittiği için gruba bu çekimlerde katılamamıştı.
13 Nisan günü İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi’nde OK sponsorluğunda “AIDS’le Savaşım Konserleri” başlığı altında Cultus, Hazy Hill ve Ascraeus isimleri duyuruldu. Rock dergisinin Mayıs ayında çıkan ilk sayısındaki habere göre konsere Azeri rock grubu Yuhu’nun da katılması söz konusuydu ancak biletlerin üzerinde grubun adı geçmiyordu. Biletlerin üzerinde adı geçmemesine rağmen çalan grup ise Necropsy idi. Organizasyon İstanbul Üniversitesi Rock Kulübü adına Tayfun Altınbaş ve Özgür Muslu imzası taşıyordu.
Aktüel dergisi “Ölülerle coşan çocuklar!” başlığıyla death metalcileri haberleştirdi. Muhabirler Ruhat Canveren ve Leyla Olça Küpeli, yanlarına “Parkinson” Şeref Görülmüş ve iki genci alarak İstanbul’da bir gayrimüslim mezarlığına gidip kemikler ve kuru kafalar eşliğinde röportaj yaptılar. Röportaj, derginin okur kitlesini şok edici hikayelerle başlıyordu. Çığlıklar atarak mezar taşı tekmeleyen, elleriyle mezar kazan, çıkan kemikleri fırlatan bunları yaparken küfürler savuran bir özne tasvir ediliyordu. Ardından bu özne, kazdığı mezarın üzerine yatarak günü sonlandırıyor, uykuya dalıyordu.
Death metal fanatikleri için böylesi bir korku hikayesi yazan muhabirler, röportaj yaptıkları topluluğun yaşam tarzını haber boyunca anlatıyorlardı. İlginç bir şekilde bizzat kendileri bu topluluğu yargılamaktansa, yargılama işini okurlara bırakıyorlardı. Bu konuda okurların ürkmesi oldukça kolay: Kurukafa ve kemiklerle oyuncak gibi oynayan gençler, yazı içerisinde hikayeleştirerek anlatılan ritüeller, “Bazen, insan yemek istiyorum” ve “Bu dünya iğrenç” gibi şok edici başlıklar ortalama bir Aktüel okurunu rahatsız edecek unsurlardı. İlginç olmasının sebebi, yazı içerisinde bütün bu çarpık rutin ve düşünceleri rasyonelleştiren bir tonun da bulunmasıydı. Buna göre death metalciler bütün bunları cesetler artık ölü olduğu ve hiçbir acı duymayacaklarını bildikleri için yapıyorlardı.
Erotik filmler oynatmasıyla bilinen ve ilerleyen dönemde yıkılacak olan Beşiktaş Yıldız Sineması’nda Tayfun Altınbaş’ın organize ettiği konsere Deathroom , Dimensions, Witchtrap ve Scarecrowe çıktı. Organizasyon kısmına Dimensions da dahildi ve akıllarında yerli grupların şarkılarının bulunduğu toplama bir kaset çıkarmak vardı. Bu sebeple birbirinden farklı tarzlar bir araya getirilmişti: death metal (Deathroom), grunge (Dimensions), black metal (Witchtrap) ve rock (Scarecrowe). Konser aralarında banttan çalan şarkılarda da Depeche Mode’a varan bir çeşitlilik söz konusuydu. Sinemanın konser sonrası aldığı hasar sebebiyle organizasyon zarar etti ve kaset projesi rafa kalktı.
26 Eylül Pazar günü Gitanes Bar’da bir hardcore punk konseri vardı. Posterde gamalı haç üzerine inen bir çekiç, üzerinde “NO CHANCE FOR FASCISM” yazıyordu. Dört grup duyuruldu: Turmoil, Necrosis, S.A.D. ve Radical Noise. Necrosis’i yılın başlarındaki konserlerinden biliyoruz. Turmoil ise Moribund Youth’un yeni ismiydi. Mart 1993 sayısında Laneth’e konuk oldular. Orijinal Moribund Youth kadrosuna ek olarak Tolga Güldallı bas çalıyordu. S.A.D. o yıl kurulan bir gruptu. “Parental Advisory” adında on iki şarkılık bir demo çıkardılar. Vedat Kıyıcı’nın (gitar) sürüklediği grupta Ozan Aktuna (davul) ve Necrosis’den Emre Şahin (vokal) de bulunmaktaydı. Emre Şahin diğer yandan kuzeni Sinan Ünal ile birlikte önceki yıl Radical Noise grubunu kurmuştu. Artık ön planda olmak istemeyen ancak grubun ilk yıllarında vokal yapmaya devam eden Emre Şahin davullara geçti, Sinan Ünal gitar çalıyordu. İkiliye o dönem Disembowled’den ayrılan basçı Serdar Asker katıldı. Necrosis, S.A.D. ve Radical Noise yakın zaman içerisinde Lük Haas’ın firması Tian An Men 89 etiketiyle “Sevdasız Hayat Ölümdür” adında bir plakta bir araya gelecekti. Plakta Headbangers’dan “Suratına İşemek İstiyorum” ve Spinners’dan “La La La” da vardı. 26 Eylül konserinin öznelerinden Turmoil, plakta kendine yer bulamadığı için günün diğer üç grubuyla arasına mesafe açtı
16 Eylül’de İzmir Alsancak Stadı’nda konsere çıkan Scorpions, ertesi gün de İnönü Stadyumu’nda sahne aldı. Bu iki konserin bilet ve ilanlarında Ahmet San yerine sırasıyla İzmir Kültür Sanat ve Eğitim Vakfı ile İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı imzası bulunuyordu. Bu seferki yerli ön grup Nuhun Gemisi oldu. Grup İnönü Stadyumu’ndaki bu konsere Yiğit Aral (davul), Kerem Tüzün (bas), Esat Sürek (gitar), Cenk Tuna (klavye) ve Nuh Okatan (vokal) kadrosuyla çıktı. Scorpions’a sıra geldiğinde grup bir enerji patlamasıyla sahneye çıktı, konser boyu bu enerji devam etti. Eski gitaristleri Michael Schenker’in çıkıp grupla beraber “When the Smoke Is Going Down”, “Always Somewhere”, “Under the Same Sun” ve “Holiday” şarkılarını çalması seyirci için büyük bir jest oldu.
26 Mayıs 1993 için duyurulan Guns N’ Roses konseri İnönü Stadyumu’nda gerçekleşti. Lee’nin sponsorluğunda, Ahmet San’ın organizasyonuyla yapılan konser için Guns N’ Roses öncesinde Soul Asylum ve The Brian May Band de açıklanmıştı. Bu zamana kadar popülaritesi belli bir seviyeyi aşamayan yabancı gruplarla haşır neşir olan Türkiye ağır müzik dinleyicisi için gerçek üstü bir olay söz konusuydu. Kariyerinin zirvesine yakın, stadyumları dolduracak büyüklükte bir grup sahneye çıkacaktı. Bu inanması güç olaya konserden bir gün önce inanmaya başlayanlar geceden İnönü Stadyumu’na gidip sabahladılar. Konser saati yaklaştıkça dışarıdaki insan sayısı giderek arttı ve içeriye giriş bir izdiham eşliğinde oldu. The Brian May Band’de Queen ile bilinen ve sevilen Brian May’in yanı sıra Cozy Powell gibi birçok anahtar rock grubunda çalmış ünlü bir davulcu, Neil Murray gibi yine birkaç önemli grubun kadrosunda yer almış ünlü bir basçı bulunmaktaydı. Sevilen şarkılar “Love of My Life”, “We Will Rock You”, “Headlong”, “Too Much Love” seyirciyle buluştu. Büyük bir bekleyişin ardından Guns N’ Roses nihayet sahneye çıktı. Stüdyo İmge’den Recep Karaş’ın aktardığına göre grup sahneye isteksiz çıkmıştı, ancak seyircinin olağan dışı coşkusu ile Axl Rose ve dadaşları da havaya girdi . Seyirci bir bakıma şanslıydı, çünkü grubun orijinal gitarcısı Izzy Stradlin, sakatlanan gitarcı Gilby Clarke’ın yerine turnenin 1993 döneminde sadece beş konserde çalmıştı ve bunlardan biri de İstanbul’da idi.
“1993 Trail Blazer Tour” başlıklı turne afişlerinde Antalya, Ankara, Bursa, Adana, Eskişehir, İzmit, Tekirdağ, Mersin, Ordu, İzmir ve İstanbul açıklandı. Bu şehirler arasından günü bilinen bir tanesinde, 17 Mayıs günü Mersin’de, Nevermind adlı yerel bir grupla birlikte bir konser verdiler. Deniz kenarındaki bir açık hava tiyatrosunda gerçekleşen konsere Tarkan Gözübüyük kolunda alçı ile çıktı. Grup konserden sonra geceyi kulisin arkasında bulunan inşaat alanında, ekipmanların yanında, ekipmanlara sahip çıkarak geçirdi.