alikan aşireti
kışları diyarbakır, batman ve mardin'de; yazları ise muş ve bitlis'in çeşitli bölgelerinde konaklayarak geçiren aşiret. temel uğraşları ise hayvancılıktır.
genelde berdel usülü ile evliliklerin olduğu aşirette, başlık parası uygulaması da bulunmaktadır. başlık barası olarak genelde hayvan verilmektedir. istenilen kızın güzel olması, halı-kilim dokuması, ev işlerine yatkın oması başlık parasını artırır.
alikan aşireti mensupları sünni mülüman ve şafii'dirler. ancak din hayatlarının temel unsuru değildir. dini görevler daha çok yaşlılar tarafından yerine getirilmektedir.
göçebe bir toplum oldukları için din adamı gereksinimlerini dolaştıkları yerlerden karşılarlar. örneğin ölüm, evlilik gibi ritüeller sırasında gereken dinadamı ihtiyacı çevre yörelerden karşılanır. hatta bu nedenden dolayı sık sık dolandırıcılıklar da meydana gelmektedir. çocuklar genelde geleneksel eğitim yoluyla eğitilirler. geleneksel eğitim de hayvancılığa dayanmaktadır. resmi eğitim göçebeliğin son yılardaki düşüşüyle birlikte geçilmeye başlanmıştır. hatta ismail beşikçi, aşiret içinde alan araştırması yaparken bzı çocukların yatılı okullara gönderilemesinde etkili olmuştur. bu çocuklardan bazıları ortama alışamadığından aileleri tarafından okuldan geri alınmışlardır.
alikan aşireti'nin diğer aşiretlerden önemli derece farkı, erken denilecek yılalarda, 1960'larda ismail beşikçi tarafından bilimsel ilgiye tabi tutulmalarıdır. bu nedenle söz konusu aşiret hakkındaki bilgiler dr ismail beşikçi'nin 1967 yılında ankara üniversitesi siyasal bilgiler fakültesi'ne sunduğu "doğu da değişim ve yapısal sorunlar, göçebe alikan aşireti" adlı doktora tezine dayanmaktadır. dolayısıyla alikan aşireti'ne ilişkin bilgiler 1960'lardan öncesine dayanmaktadır.
-