Gerçek Zafer ve Mağlubiyet?
Gerçek Zafer; Zafer, kazanmak, başarılı olmak, çok istediğin bir şeyi elde etmek, çok arzuladığın şeye ulaşman, muradına ermendir.
Hasılı her ne istediysen onu elde etmendir. Zafer sadece kavgayı, mücadeleyi kazanman değildir. Zafer, idealine ve gayretlerinin neticesine kavuşmaktır. Kiminin ideali, avukat, doktor, vali vb. bir kariyer sahibi mevki ve makamlara nail olmak, kiminin ideali zengin olmak, şan şöhret ve mal mülk sahibi olmak, kiminin ise sevdiği ile evlenmek, mutlu bir yuva kurmak gibi hayatını güzelleştiren ve huzurunu arttıracak şeylere ulaşmaktır.
Zafer düşmanını, hasmını mağlup ederek düşmanının tüm kötülüklerinden, hainliklerinden, şerlerinden emin olmaktır. Yani hasmının sana karşı husumeti ve beslediği tüm kötülükleri sona erdirmendir, bitirmendir. İnsanın en büyük düşmanı ise nefsi ve şeytandır. “Ey Âdemoğulları! Ben, size, şeytana kulluk etmeyin. Çünkü o, sizin için apaçık bir düşmandır. Bana kulluk edin. İşte bu dosdoğru yoldur, diye emretmedim mi?” (Yasin 36/60-61) bu ayetten anlaşılacağı üzere en büyük zaferimiz, nefsimizi ve şeytanı yenmemizdir. Bu zaferle birlikte sırtındaki dünyanın tüm aldatmalarından, bela ve musibetlerinden, her türlü sıkıntılarından emin bir şekilde rahat bir nefesle, hayata kaldığın yerden kavgasız, endişesiz rahat ve huzurlu bir şekilde devam edebilirsin.
İdealine kavuşman belki de dünyadaki en büyük zaferindir. Çünkü hayatını o idealin için programladın, çalıştın didindin. Bu uğurda zevklerinden, isteklerinden mahrum kaldın, hatta ve hatta aileni ihmal ettin. Bu sebeple ailenle birçok kereler kavga ettin. Çok hem de çok zahmetler çektin, birçok fedakarlıklarda bulundun. En sonunda inişli-çıkışlı çetin, zor yolun sonuna vardığında, kazanan sen oldun. Tabi ki, bu zaferi, ta kalbinin içlerine kadar tatman ve bu zaferden haz duyman en büyük hakkın.
Evet idealine kavuştun. Her şey istediğin gibi oldu. Şimdi senden daha mutlusu ve mesut olanı yoktur. Ya sonrası? Yani bu idealine kavuştuktan sonra nasıl bir hayat yaşayacaksın? Acaba bu mutluluğun süreklilik arz edecek mi? Rahatın ve huzurun daim olacak mı? O zafere giden yoldaki tüm gayretlerin, çabaların, sabrın, inancın boşa gitmeyip devam edecek mi? İşte, bu sorulara cevabın senin maddi huzurdan daha çok gönül huzurunu ve rahatlığını etki edecektir.
Kimileri bir şeyi çok arzu eder, ideali, en büyük gayesi, hedefi haline getirir. Bir çok çaba, gayret ve zahmetten sonra o idealine nail olur. İdealine nail olmuştur olmasına, fakat, evet, fakat ne huzur ne de bir mutluluk vardır. Koskoca bir hayal kırıklığı ve hayattan bezmişlik vardır. Bunun nedeni çok basit. İdealini gerçekleştirip hedefini tutturduktan sonraki hayat için bir plan yapılmamış, hayal kurulmamış. Bu yeni hayat için hiçbir düşünce, fikir yürütülmemiş. Böyle olunca hangi emel, arzu ve gaye olursa olsun, ulaşılınca, bundan sonrası için bir plan olmadığı için insana büyük bir hayal kırıklığı yaşatıyor, hatta büyük bir azaba dönüşüyor. Ne olursa olsun ister kariyer olsun (vali, hâkim, amir) ister mal-mülk olsun ister mutlu bir aile hayatı olsun değişmez. Bunları elde ettikten sonrası için bir plan ve yeni hedef ve idealler belirlenip aynı ideal için gösterilen çaba ve gayret olmazsa sonuç hüsran olur. Ne mal mülk ne de makam mevki ve kariyer bir işe yarar.
Böyle zafer sonrası plansızlık olunca, o zaferimiz mağlubiyete dönüşür. Bütün çalışmalarımız, fedakarlıklarımız boşuna gitmiş olur. Bu duruma düşmemek, zaferimizi mağlubiyete çevirmemek için ilk önceliğimiz gerçek ve büyük bir idealimiz, gayemiz, hedefimiz, isteğimiz, arzumuz, aşkımız olması gerekir. En büyük düşmanımıza karşı her zaman tetikte olmamız gerekir. Nefis ve şeytana fırsat vermemiz gerekir. Bu da gerçek ve hakiki ideal ve aşk, cennete girme ideali ve Allah aşkı ile olur. Hepimizin gönlünde bir aslan yatar. Hepimizde mal mülk, kariyer sevgisi vardır. Bu sevgiyi cennete ve Allah sevgisiyle birleştirdiğimiz vakit, ölünceye kadar huzuru ve mutluluğu yakalarız.
Yüreğinde cennet sevdasını ve Allah aşkını yaşatan bir kimse, hayatını o sevgi ve aşka göre tanzim edecektir. Yani dinine ve emirlerine sımsıkı sarılacak ve dini ekseninde bir hayat sürdürecektir. Şimdi diyebilirsin, bununla idealimin ne ilişkisi var diye. Dinimi yaşamakla gayelerimi gerçekleştirmeyi aynı kefeye nasıl koyarız? Haydi dinimi çok iyi yaşadım, yüreğimde cennet sevgisini ve Allah aşkını yaşattım, idealimi de gerçekleştirdim. Bundan sonra ki hayatımda dini yaşantım mutluluğa nasıl etki eder?
Şunu iyi bilmelisin ki, dinimiz İslam, bizlere hem bu dünya hem de ahiret mutluluğunu salık verir. Allah’ın tüm emir ve yasakları bizim bu dünya ve ahiret hayatını kazanmamız yani huzura ve mutluluğa kavuşmamız içindir. ‘’İyi bilin ki, Allah’ın dostlarına korku yoktur, onlar üzülmeyeceklerdir.’’ (Yunus 10/62) ayeti de bunu desteklemektedir. İçinde cennet sevgisi ve Allah aşkı olan bir kimse tüm kötülüklerden uzak olur. Her türlü yalandan, hileden, dolandırıcılıktan, hıyanetten, dedikodudan, hasetten, hırstan, tüm kötü ahlaklardan kaçınır. Hal böyle olunca yaptığı işe dört elle sarılarak Allah’ın her an kendisini gördüğü ve gözettiği bilinciyle işine sımsıkı sarılır. Bu da o kişiye yaptığı işin düzgün ve mükemmel yapmış olmanın sevincini, gururunu yaşatır.
Gelelim asıl meseleye. Dinimiz ve dini yaşantımız, zaferlerimizi nasıl gerçek zafere ulaştırır, sorusuna yanıt verelim.
Evet, zafer kazandın, idealine kavuştun. Bu zaferin ve mutluluğun devam etmesi için devreye dinimiz giriyor. İlk önce dinimiz bize bulunduğumuz makamımızın, yaptığımız işin ve ailemizin bizlerde bir sorumluluğumuzun olduğunu bildirmektedir. Bu sorumluluğu yüreğinde hisseden bir kimse tabi idealine kavuşsa bile işini, makamını, ailesini umursamamazlık etmez. Yapılması gerekeni en iyi şekilde yapar. ‘’İki günü eşit geçen ziyandadır’’ (Aclûnî, Keşfü’l-Hafâ, no: 2406.) hadis-i şerif ile Peygamberimiz (SAS) hangi makam, mevki ve işte olursak olalım bir gün öncekinden daha iyi yapmamız gerektiğini bildiriyor. Bu da bize ideallerimize kavuştuktan sonra kendimizi koyuvermememizi, aksine daha çok çalışıp daha iyisini elde edinceye kadar durmamamızı teşvik ediyor. Böyle olunca insan idealine kavuşunca, çalışmayı bırakmaz, aksine bulunduğu ortamda daha nasıl faydalı olurum, kapasitemi daha çok nasıl artırırım düşünceleri ile kendini bir sorumluluk sahibi yapar, işine sımsıkı sarılır ve huzuru ve mutluluğu kaybetmez.
Daha önemlisi hangi halde olursa olsun, ister hiçbir arzusuna kavuşamamış olsun, idealini gerçekleştirmemiş olsun cennete girecek olması ona bu dünyada huzuru ve mutluluğu kazandırır.
Evet, gerçek zafer, bir mümin için şeytanı ve nefsini yenerek cennete girdiği andır. Bu dünyalara bedel ve eşi benzeri bulunmaz büyük, en büyük zaferdir. Gerçek zaferimiz, hakiki zaferimiz budur. Dünyadaki zaferimiz ise huzuru ve mutluluğu yakalamaktır. Bunu da dinimizi içtenlikle yaşayarak sağlarız. İdeallerimize kavuştuğumuz zaferleri de gerçek zafere dönüştürmemiz için de dinimizi tam manasıyla yaşamamızda saklıdır. Böylece mağlubiyetten gerçek zafere ulaşmış oluruz. Bu dünyada ve ahirette.