Hiç geçmeyen bir yaranın sürekli kanaması; ben ona kan şelalesi diyorum. Aklımı yitirmediğime şükrederken bir yandan, bir yandan neden ölmedim diye sorup duruyorum
Öylece durup gözlerimin içine baktı;
Biraz acıma, biraz pişmanlık vardı gözlerinde.
İrkildim bir an tanıdıktı bu gözler, o şefkatin arkası uçurumdu, titredim.!
Kaçma isteği doğmuştu içime, tamamen refleksti bu istek,
Kaçtım arkama bakmadan üstelik.
Kan ter içinde kalana dek.