Amaç:
Bu çalışmanın amacı politerapi altındaki (birden fazla antiepileptik kullanan) epilepsi hastalarının demografik, klinik, nörolojik muayene ve görüntüleme sonuçlarının incelenerek politerapi ihtiyacına eşlik eden faktörlerin belirlenmesidir.
Hastalar ve Yöntem: Marmara Üniversite Hastanesi Epilepsi polikliniğinde takipli 785 epileptik hastanın dosyası retrospektif olarak taranıp, hazırlanan formlar doldurulmuştur. Hastalar monoterapi ya da politerapi kullanmalarına göre gruplanmıştır. İki grup demografik veriler, klinik özellikler, nörolojik muayene ve görüntüleme sonuçları açısından Student-t ve ki-kare testleri ile karşılaştırılmıştır.
Bulgular: Politerapi kullanan hasta grubunda öyküde kraniyotomi, intrakraniyal tümör, basit parsiyel nöbet ve konvülsif status epileptikus, nörolojik muayenede patolojik bulgu görülmesi, EEG, kranial görüntüleme (MR/BT) ve SPECT'de patoloji saptanması monoterapi kullanan hasta grubundan daha yüksek bulunmuştur.
Sonuç: Politerapi epilepsi tedavisinde önemli bir basamaktır. Ancak ilaç-ilaç etkileşimi olasılığı ve artan ilaç yan etkileri nedeniyle ilk seçenek olarak kabul edilmemektedir. Politerapi kullanacak hastaların monoterapi ile nöbetleri kontrol altına alınabilen hastalardan farklılıkların belirlenmesi, politerapi ihtiyacının tedavinin öncesinde tahmin edilmesi açısından faydalı olacaktır. (Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 2012;25:123-7)