Psikoloğa gittiğim bir gündü. Sıramı beklerken Yanıma bi adam oturdu. Bi ara adamın telefonu çaldı, kızıymış arayan -gelicem kızımm -bende özledim -seni seviyorum -dikkat et kendine dedi. O an içime öyle bişey oturdu ki, Ulan çok özendim. Benim babamla hiç böyle bi konuşmam olmadı. Ulan benim babamla doğru düzgün konuştuğum bile olmadı. Bana bir kere bile kızım demeyişine mi ağlayayım, kızı olarak görmeyişine mi, sevmeyişine mi. Neyse sıram geldi içeri girdim. Psikoloğum nasılsın bu hafta dediğinde hüngür hüngür ağlamaya başladım. Kadın şaşırdı tabi zar zor toparlanmaya çalıştım,yapamadım. Nasıl dolduysam susturamadım kendim. Ne oldu dedi bir şey mi oldu dedi doktorum. Kekeleyerek anlatmaya başladım. Her şeyi anlattıktan sonra kadına sarılıp ağlamaya devam ettim. Lan psikolog bile acıdı bana.