Osmanlı Devleti’nin toprak türlerinden biri olan Arazi-i Memluke, İslam Hukuku’na göre sahipli arazi yani mülk arazisi anlamına gelir.
1858 yılında uygulamaya konulan Arazi Kanunu ile İslam Hukuku’ndan kaynaklanan farklı arazi türleri bir araya getirilerek, hepsi tek kanun ile düzenlenmiştir.
Arazi Kanunu’na göre Arazi-i Memluke ya da mülk arazisi olarak ayrılan toprakların mülkiyet ve devir hakları herhangi bir şarta bağlı olmaksızın ayni şahsa aittir. Mülk arazileri ise öşür arazi, haraci arazi, tetimme-i sükna ve miri araziden ifraz edilerek sahih temlikle mülk haline getirilmiş diğer arazilerden oluşur. Mülk arazilerinden öşür arazisi Müslümanlara, haraci arazi ise gayrimüslimlerin mülkiyetine bırakılmış fetih arazileri kapsar.