Abdülhak Hamit Tarhan Sözleri
İnternet ve çeşitli mecralardan derlediğimiz Abdülhak Hamit Tarhan Sözleri içeriğimizi okumaktasınız. Bu sayfada bulunan sözler ile ilgili yorumlarınızı ya da benim de söyleyeceklerim var diyorsanız eklemek istediklerinizi, en altta bulunan yorum alanını kullanarak bize gönderebilirsiniz.
Kalplere sahip olmayan hükümdar, cihangir olsa yine olur iktidar.
Mutmain şevk ile soldan, sağdan, Bir şataretle inerdim dağdan.
Ya fikrimi rûhuna kıl isâl
Ya rûhumu hâkine revân et.
Ey sırr-ı nühüfte-i hüviyyet,
Çekmek mi nasîbimiz eziyyet?
Ne ararsan bulunur, derde devadan gayri.
Yıldırım yağdırır ateş böceğim. Haniya bende böyle şeyhuhet?
Eyvâh!.. Ne yer, ne yâr kaldı,
Gönlüm dolu âh-û zâr kaldı.
Yine gece yine hüzün ve yine içimde sen ve yine biliyor musun? İçimde sen olunca hüzün de güzel.
Kim demiş ki çocuk küçük bir şeydir, bir çocuk belki en büyük bir şeydir.
Uzadıkça kısalan şey nedir? – Ömürdür.
İnsan dünyada bir hak’dan, bir de haksız olmaktan korkmalıdır.
Vatan ağlarken bize gülmek haramdır.
Makber mi, nedir şu gördüğüm yer?
Ya böyle revâ mı ey câ-yı dilber?
Şimdi buradaydı gitti elden, Gitti ebede gelip ezelden.
Âlem mi harâb, ben mi vîrân,
Bilmem?.. Sanırım yıkıldı devrân.
Lâzım mı idi kanat verilmek,
Aklım uçacak değilse baştan?
Göçmen kuşları gibi gelip geçtin bu şehirden. Belkide hayatımdan.
Eyvah! Ne yer, ne yar kaldı,
Gönlüm dolu ah u zar kaldı.
Şimdi buradaydı gitti elden,
Gitti ebede gelip ezelden.
Felaket gibi hoca az bulunur.
Makber’le Ölü sükût ile feryattır. Diyebilirim ki Makber’le Ölü benim eserim değil, yâdigar-ı rûzgârdır. Yahut benim eserimdir, hiçliktir, fakat pâydârdır.
Bugün olsam da bir cihan dide. Karlar altında nevbaharım ben.
Hakim yed-i kudrettir. Yed-i kudret cellat olmaz.
Ben vâsıtayım, eser onundur.
Âlem mi harâb, ben mi vîrân,
Bilmem?.. Sanırım yıkıldı devrân.
Bir tatlı bakışla, bir gülüşle,
Eyyâm-ı hayatımı tamam et.
Erkekler şiir yazarken kadınların güzelliğinden ilham alırlar. Kadınlar aşk şiiri yazacakken ise karşılarında erkekler vardır.
Ölümlü olan insanın ölümsüzlük arayışı değil midir sanat?
Yazdığım şeylerin bazısı o kadar benim değildir ki, manalarını kendim de anlayamam.
Kalpsiz oldum sonunda, duygularım çürüdü mutlu hayatımda. Acıyorum senin gibi aciz insana.
eha, ebediyetlerin silsilesidir.
Ben gam yiyorum, beni yiyor gam, Yarab, ne garîb mâidem var.
Eyvah! Ne yer, ne yar kaldı, gönlüm dolu ah u zar kaldı.
Bir gün uzak olsa sohbetinden,
Ömrüm geçemezdi hasretinden.
Gönlüm dolu âh ü zâr kaldı.
En doğru, en büyük, en güzel şiir korkutucu bir gerçeğin baskısı altında hiçbir şey söyleyememektir.
Ölmeden önce arkama bir it taktılar.
Eyvah ne yer kaldı ne yar kaldı,
Gönlüm dolu ah u zar kaldı.
En büyük zevkim, ümidim, neşem. Kırda seyran idi, her gün, her dem.
Hiç eksiği olmamak da bir güzelliktir.
Yağsın nesi varsa kâinatın,
Ancak bu derin sükût dinsin!..
Sen öldün, ölüm güzel demektir,
Ölsem yaraşır gamınla her gün.
Sen öldün, ölüm güzel demektir,
Ölsem yaraşır gamınla her gün.
Fikrine girmemişse hüsni vatan,
Onu sen kale alma, bari utan,
Kız! Köpekler bile vatan perver,
Vatanı sevmeyen acep ne sever!
Deha, ebediyetlerin silsilesidir.
Billahi düşündüğüm yazılmaz,
Elbette kalemle dağ kazılmaz.
Ben neyleyim küçükse devran? Taksiri nedir küçükse insan?.