29 yaşıma girmek üzere iken son bir yılda anladığım şu ki; çok çalışmak değil, akıllı çalışmak başarı ve kazanç getiriyor.
Bunu anlamam 27 yılımı aldı. Çevrem de yol gösterici kimse olmadığı için diye düşünüyorum..
Çevremde ve aile de kimseden okuyalım, araştıralım, yeni şeyler öğrenelim diye bir şey duymadım. Hep aynı şeyler uyan, kalk işe git, çalış gel, yemek ye, tv de aptal diziler, yarışmalar izle yat. Aynı döngüyü tekrarla ve öl ve buna yaşamak de..
Yaşamak bu değil.
Sığırlar da böyle yaşıyor…
Felsefe yapalım, düşünelim, varoluşumuzu sorgulayalım, tarih öğrenelim, bilim öğrenelim, tiyatroya gidelim, eğlenelim, güzel yerleri gezelim, iyi yaşamak için spor yapalım vesaire.. diye bir şey duymadım. Hep sıradan gündelik şeyler…
Biz insanız bizim sığırlardan diğer canlılardan farkımız olmalı, biz düşünebiliyoruz, düşünmeliyiz sorgulamalıyız.
“Neden?”
Kelimesini kullanmalıyız, hayatta karşımıza çıkan her yerde kullanmalıyız. Bunu sormadığımız için toplum olarak gelişemiyoruz, kim ne derse inanıyoruz.
Toplumsal gelişim bireysel gelişimle başlar, biz kendimizi geliştirelim ki, toplumumuz da gelişsin etrafımızda ki insanları da etkileriz bu gelişimimizle.
Ben kendimi bildim bileli meraklıydım ve okumayı severim meraklarım sonucunda bu farkındalığa ulaştım, tabi zorluklar görmenin de çok etkisi var, mesela boş bir cüzdan, kırık bir kalp, işinin batması ve işsiz kalmak, hayatta kalmak için ödenmesi gereken kira, borçlar ve bütün evin, aile yükünün omuzlarında olması insanı yeni çıkış yolları aramaya itiyor ve merak da olunca bulduğun her bilgiyi okuyunca karşına yeni bir dünya çıkıyor..
Hayata bakış açın değişiyor..
Hiç bir derdi sıkıntısı olmayan, hayattan memnun olan insan gelişemez. Olduğu yerde sayar, hele ki maaşından memnunsa, kredi kartı taksitlerini ödeyebiliyorsa, hayatı boyunca öyle devam eder, hayatında bir değişiklik yapmaz. Daha iyi bir yaşam için adım atmaz.
Beni en çok etkileyen @ProfDemirtas hocamın finansal okur yazarlık eğitimi videolarıdır. Kendisini şahsen görüp tanımasam da videoları ile hayatıma çok dokundu kendisini büyük saygı ile ağabeyim gibi severim bir cümlesi benim hayata bakışımı değiştirdi:”Bilgi kandırılmanızın önündeki en büyük engeldir! ”
O günden beri deli gibi kendimi geliştirmeye, bilgi almaya adadım.
Şimdi geriye dönüp baktığımda 27 yıl sığır gibi yaşadığımı hissediyorum..
Eskiden pazar günleri, hafta sonları öğlen 15.00’e kadar uyuduğum olurdu.
Yatmaktan sırtım ağrırdı, yapacak bir şey yoktu. Kalkıp ne yapacaktım? Çalışmaktan başka bir şey öğretmediler ki. ..
Sevdiğim bir spor aktivitesi vardı onu bile maddi durumlardan ve iş yoğunluğundan bırakmak zorunda kalmıştım.
Spor yaparken severek, aşk ile yapardım. Amacım, hedefim vardı..
Sporu da bıraktıktan sonra, kendimi amaçsız yaşıyor gibi hissettim.
Sığırdan farkım yoktu, işe git, işten gel uyu..
Sonra borsayı keşfettim. Temettü emeklilik falan, dedim bu ne güzel şeymiş! Arayıpta bulamadığım tam bana göre.
Sonra @KaravandaBorsa Hocamın videolarına denk geldim. O da pandemi de can sıkıntısından yeni açmıştı kanalını.
23 yıllık tecrübe birikimlerini samimi şekilde aktarıyordu. Bende hepsini beynime kazıdım, çok hoşuma gitti, tam benim karakterime göre bir yatırım tarzı ben çok sabırlıyımdır.
Sonra borsaya taktım kafayı, bu sefer bilanço, analiz, temel analiz falan geliştireyim kendimi dedim.
O günden sonra bir başladım kişisel gelişimime odaklanmaya, ben ki askerlik dışında 28 yaşıma kadar evde sabah kalkınca yatağını bile toplamayan bir adamdım. Sabah işe zar zor, son dakika yetişen bir adamdım. Şimdi sabah 5:00’de kalkıyorum. İki bucuk saat işe gitmeden temel analiz, bilanço, araştırma vesaire çalışıyorum, neden?
Çünkü artık hayattan umudum var.
Hatırlayın…çocukken hafta sonu pikniğe, denize gidilecek denildiğinde nasıl mutlu heyecanlı kalkardık erkenden… Çünkü, kalkınca güzel şeyler olacağına inanır ve bilirdik.
Meğer ben gelecek ve hayattan umudum olmadığı için uyanamıyor muşum.
Şimdi sabahları 4:00-05:00’de zımba gibi kalkıyorum.
Çünkü umudum var…
Size bir kitap önereyim;
“Babil’in En Zengin Adamı” bu kitabı okuyunca hayata bakışınız değişecek.
Not: Bu yazıyı 17 kasım 2021’de iş yerinde çalışırken ve kendi kendime düşünürken twitter da ayak üstü yazmıştım. Bugün 2 şubat 2022. Yeni aldığım bir karar ile geçmiş yazılarımı burada toplamaya karar verdim ve bu siteyi kurdum yeni yazılarda görüşmek üzere, okuduğunuz için teşekkür ederim.
Saygılarımla