

|ÇÖZÜME DAİR Mİ ANIYA DAİR Mİ?|
|Cengiz Doğan|


Maltepe sahildeki etkinlik alanı Türkiye’nin neredeyse 80 vilayetinin tanıtım günlerine ev sahipliği yapıyor. Burada o ilin kültürü, kaldıysa kısmen mimarisi, yemekleri, yöresel kıyafetleri vs.. tanıtılıyor. Hem İstanbul’da yaşayan hemşerileriyle buluşuyorlar hem de illerinin tanıtımına katkı yaparak turizme hareketlilik kazandırmaya çalışıyorlar. Valilik, belediye ve İstanbul’daki o ili temsil eden dernek/federasyon desteği ile yapılıyor bu. Herkes ‘çorbada bi kaşık tuzum olsun’ olsun düşüncesiyle veriyor bu katkıyı. O şehirden olmayan insanlar geliyor bu tanıtım günlerine kıyafetlere bakıyor, yöresel lezzetlerin tadına bakıyor günlük rutin bir etkinlik olarak görüp akşam evine gidiyor ve normal yaşantısına devam ediyor.
Belediye başkanları, belediye meclis üyeleriyle birlikte yurt dışına geziler düzenliyor. Hatta bazen muhtarlar bile götürülüyor bu gezilere. Belediyelerin çeşitli birim müdürlerinin katıldığı geziler de düzenleniyor. Gezilerin amacı gidilen şehrin belediyecilik açısından değerlendirilmesi olarak gözüküyor çoğu zaman. Eski ile yeni nasıl harmanlanmış, harmanlanmış mı yoksa eski tamamen korunarak yeni şehir ile karıştırılmamış mı, altyapı sorununu nasıl çözmüşler, trafik sıkışıklığını önlemek için neler yapmışlar. Bina ruhsatı verirken dikkat ettikleri unsurlar neler. Yenilenebilir enerji o şehrin hayatına ne kadar girmiş? Bununla da sınırlı değil aslında, üst yapıda belediye neler yapmış. Gençlerin yeteneklerini geliştirmesi için sanat, bilim, spor alanları oluşturulmuş mu. Yoksa bir binanın alt katını kiralayıp ‘aha da sana bilmem ne merkez mi’ denmiş.
Gündemde en önemli sorun kimine göre yerinde kimine göre ada parsel bazında kimine göre kentsel müteahhitte göre rantsal dönüşüm ile ilgili ne tür çalışmalar yapmış o şehrin belediyesi. Alman tipi dönüşüm mü yapmışlar, Fransız tipi değişim mi? Ulaşım akslarını birbirine nasıl entegre etmişler? Bir insanın evinden işine ulaşma süresi ortalama ne kadar gittikleri şehirlerde? Tarihi olmayan eski binalar yenilenirken nelere dikkat etmişler…
Soruları uzatmak mümkün?
Buradan giden belediye başkanları, belediye meclis üyeleri, belediyenin birim müdürleri ‘vay be adamlar yapmış kardeşim’ demekle mi yetinmişler bütün gezinin özetinde.
Örneğin bu gezilerde oradaki belediye meclis oturumlarını takip etmişler mi? Orada iktidar muhalefet arasında yaşanan tartışma şehrin daha da gelişmesi için mi yoksa sadece karşıt parti olduğu için mi yapılıyor?
Bu şehirlerde slogan belediyeciliği mi hakim yoksa soruna çözüm üreten belediyecilik mi?
Yaşadığımız şehre bakalım. Hatalı kavşakları daha önce dile getirdik. 40-50 yıldır değişmeyen trafik uygulamasını… Sürücüleri bir labirentin içine sokan trafiği…
Eski binaların yenilenmesinde, daire sahiplerinin cebinden daha az para çıksın, müteahhit biraz daha fazla kazansın diye yolların genişliğini aynı tutarken kat yüksekliğini artırmak muhtemelen ziyaret ettikleri şehirlerdeki belediye meclislerinin aklına hiç gelmedi.
Artan araç sayısına rağmen her evin altında otopark olma zorunluluğu konusunda ne yapıyor mesela bizim belediyeler. Kağıt üzerinde bir otopark gözüküyor evet. Yakın geçmişe kadar apartmanların altlarında kömürlük olarak kullanılan alan artık otopark olarak gösteriliyor. 15-20 daireli bir apartmanın altındaki bu alana taş patlasın 5-6 araç sığabiliyor ama otopark var mı var. Yemin etse çarpılmaz.
Mesela belediye meclis üyeleri gittikleri şehirlerde rastgele apartmanlara girip otoparklarını inceledi mi ya da o şehirlerin kavşak ve bağlantı yolları konusundaki çözümlerini…
O şehirlerdeki mimariye bakarken bizim gibi tezat bir yaşam var mı? Koşan bir insanın kalp atışındaki iniş çıkışlar gibi 15 katlı binanın hemen yanında gecekondu tarzı iki üç katlı yapıları görmek mümkün mü? O şehrin yan yana olan iki mahallesi arasında kültürel, ekonomik ve sınıfsal uçurum söz konusu mu?
Maltepe sahilde düzenlenen illerin tanıtım günlerine gelen insanların ‘Adana’nın şalgamı ve kebabı, Antep’in baklavası, Bursa’nın İskender’i, Erzurum’un Çağ Kebabı, Kars’ın kazı, Trabzon’un pidesi ve tereyağı çok güzelmiş’ şeklindeki ziyaretleri gibi maalesef ilgililerin ve yetkililerin tüm bu yurtdışı gezileri. İtalya’nın pizza ve makarnasındaki o soslar, Fransa’nın bilmem ne bölgesinde üretilen peynirler ve içkiler, Kuzey Avrupa’da akşamları başlayan ikinci yaşam… Bol bol fotoğraf çektirip sosyal medyadan paylaşmak...
Eski yıllarda Anadolu’da bir köylünün oğlu İstanbul Üniversitesini kazanmış. 4 yıl sonra adam ‘gideyim oğlumun yanına bi göreyim’ demiş. Babasını otogarda karşılayan oğlu ona İstanbul’u gezdirmeye başlamış. Taksim, Galata Kulesi, Kız Kulesi, Galata Köprüsü, Yeni Cami, Sultanahmet, Ayasofya, Çemberlitaş, Kapalıçarşı… Beyazıt’a gelmişler. O büyük kapıyı gören baba sormuş; ‘Oğlum burası neresi’ ‘Baba’ demiş çocuk ‘ben de ilk defa görüyorum dur bi soralım’ sormuşlar birine ‘İstanbul Üniversitesi’ demiş adam. Bizim yurt dışı gezilere katılanların durumu maalesef bu.
O ilde ya da ilçede yaşayan insanlarsa ertesi sabah, ondan sonraki sabah hatta her sabah aynı sorunla boğuşmaya devam ediyorlar sonuçta. Çözüme dair değil anıya dair bu geziler maalesef…
|Etiketler: ÇÖZÜME, DAİR, Mİ, ANIYA, DAİR, Mİ?,|