Ben dilerim ki adaletle konuşayım, dilim döndüğünce gördüğüm kadarıyla hakikati söyleyeyim çünkü yazı kalıcıdır; sizin ayak izlerinizi takip eder. Peşinizi bırakmaz, hele Müslüman bir kimse olarak adaletten saparsak geriye hiçbir şeyimiz kalmaz.
Çıkarlarımız için efendilere methiye dizmeyi biz de bilirdik, çünkü zaman insana bunu dayatıyor bir paye istiyorsanız övmeli, itaat etmeli, ne var ne yoksa ortaya sermeli ki sonunda kazançlı çıkasın, başarılı sayılasın, bunlar yoksa sizi nitelendirecek bir sıfatı bile size çok görebilirler.
Sonunda hepsi dönüp dönüp, ne kazandın, neyi başardın sorusunu sorup dururlar…işte ben de bu yazıda…şunu yapmayı tercih eder, düz yolda yürüyen herkesin arasına karışır, efendimize el sallar, şöyle yanında durup bir kare fotoğrafta görünmek için kaslarımı geliştirebilirdim…ama yapmadım…gerekli olanı bilirim, ama yapmam çünkü ben insani olanı tercih ederim, bağrından çıktığım Türk milletinin oğuzun töresini ruhumda taşırım.
Doğrusu yine de iş bu yazıda siz efendimize harika methiyeler dizmeyi ben de bilirdim; kıymetli politikalarınızı alkışlar; üç beş kuruş ben de akçelenirdim. Öyle methiyeler dizerdim ki; siz ki efendim sözünüz bir incidir; fermanınız yedi cihana geçer, kim size laf ede tiz linç edile buyruğunda bile bulunabilirdim. Zinhar abdestsiz kimseler sizün o kıymetli ismi celilinizi ağuza almaya, alan olursa da bilmem kaç değnek sopayla falakaya yatırıla hükmünü verirdim. Ki o vakit bir paye de bize düşer; urbamız altın yaldızlı olurdu, kaftanımız Bağdat’tan gelirdi; yıkılan Şam’dan şeker bile ısmarladık.
Değme beğlik yerlere hane kondurur, etrafını da çitlerle çevirir, hiçbir yoksulu da kapımızın önünden geçirmezdik. Arada aman efendim canım efendim…siz ne güzel buyurdunuz der; ondan sonra bekler idik ki, gelsin akçeler, gelsin külçe külçe altınlar…şöyle hanımların baktığında gıpta edeceği saatler takar, altımıza lüküs otomobiller meişinler çekerdik. Bizim neyimiz eksik, lisan desen bilürük, eski yazı desen alası bizde; bizde satacak malzeme çok, hele öyle bir maşallahlar, inşallahlar çekeriz ki, millet bize inanır o vakit aman ne güzel ahlaklı ne güzel dindar bir kimse deyüb bize oy verir, makamları önümüze serer, altımıza ceylan derisi koltuklar bahşederdi.
Biz çok şeyi biliriz de ama mayamız temiz, ne etsek bizden bu soytarı çıkmaz; ne etsek de yolumuz düzdür; hemen yola sokuluruz, zamana bırakacağımız bir yazıda vicdanımız bize hakikati söylemeyi emreder, çünkü bizi haklı çıkaracak olan tek şey zamandır.
“Cumhuriyetten nefret ediyoruz o halde yıkalım.”
Geçmişten nefret ediyoruz, hele Mustafa Kemal dedin mi tüylerimiz diken diken, gözlerimiz ateş saçıyor, o halde ne varsa yıkalım da yenisini yapalım, hadi geçelim hep beraber demokrasiye, yap bir yasa alsana hürriyet, yap bir yasa al sana demokrasi, yap bir yasa al sana özerk vilayetler, yap bir yasa al sana etnik kanton, yap bir yasa …!
Sosyolojik okuması olmayan, toplumsal dinamiklerden uzak, tepkiye dayalı demokrasinin geldiği nokta tam bir trajediye dönüşmüş durumda. Bu durum analar ağlamasın diye çıkılan yolda Türk milletinin anasını hale getirdi. Sosyoloji yoksa yaptığın her yasa, uyguladığın her sistem bu cemiyetin temelini mayınlamaktır.
Etnik bir taraf kendini tahkim ederken, diğer tarafı kimliksizleştirerek harika işler çıkardık, bugün bütün gündemi işgal eden “gart,gurt,agape” sesleri eşliğinde yaşadığımız “demoograasi çılgınlığı” akıllara zarar ziyandır.
Tarihin görmediği kadar iki yüzlülük yaşıyoruz. Elle tutulur bir tarafı yok. Analiz edilecek üzerine konuşulacak bir tarafı yok. Barış diyen adam elinde silah tutuyor, demooograaasi diyen kimse başkasının yaşam hakkını dahi tanımıyor. Bir de bu meymenetsiz zevat güruhu millete haysiyet şeref dersi veriyor… Azeri bir arkadaşın dediği gibi demek istiyorum A Hey, A Hey
Hep beraber oturup zalimlerin zulmünü izliyoruz. O hale gelmişiz ki birileri buna taraf oluyor, bilmem ne ideolojisi adına bilmem ne mezhebi adına bilmem ne etnik şeyi için… alkışlayın alkışlayın…. İnsanlığınızı unutarak her şeyi alkışlayın, size bundan başkası da yakışmaz zaten.