"Lu Tingxiao, sana en başında söyledim. Başından beri hoşlandığım biri var! Onunla birlike olamasam bile hep kalbimde olacak ve kimse onun yerini dolduramaz. Başka biri için kalbimde yer yok. O kişi daha mükemmel biri olsa bile olmaz, anladın mı?" Ning Xi kendini durdurmadan önce pat diye söyledi.
Ning Xi’nin her kelimesiyle, Lu Tingxiao’nun tüm vücudu sertleşti, yüzü uzaktı. Parmakları inkar ediyormuş gibi Ning Xi’nin çenesindeydi, "Yalan söylüyorsun! Ning Xi, yalan söylüyorsun!"
Ning Xi iki parmağını kaldırdı ve kararlı gözlerle ona baktı, "O zaman yalan söylüyorsam, tüm ünüm gitsin, çarpılayım, araba çarpsın..."
"Kes şunu!" Lu Tingxiao daha fazla dayananamadı ve çıkıp gitti.
Ayak izlerinin sesini dinleyerek, Ning Xi kendini biraz rahatlamış hissetti.
Doğru şeyi yaptın… Ning Xi, doğru şeyi yaptın.
Bunu en başında yapmalıydın… Çok aç gözlüydün… Daha erken bitiremedin…
Ning Xi yavaşça dışarı çıktığında elinde neredeyse bitmiş bir sigarayla sessizce duvara yaslanmış birini gördüğünde şaşırdı ve orada ne kadardır ayakta durduğunu merak etti.
"Jiang Muye…," Ning Xi şoka girdi.
Jiang Muye dumanlı nefesini dışarı bıraktı ve kendi kendine güldü "Birinden çok hoşlandığını söyleyen sendin... diğerleri ne kadar mükemmel olsa da onun yerini dolduramayacağını da... Lu Tingxiao’dan bahsediyordun, değil mi? Hah, genellikle akıllı olan Lu Tingxiao buna nasıl kandı…"
Ning Xi sessizliğini korudu
Jiang Muye başını çevirip Ning Xi’ye baktı ve sessizce konuştu, "Onu reddeden sendin, ama ondan daha kötüsün gibi görünüyor…"
Onu böyle görmeyeli uzun zaman olmuştu. Birinin ölüm yıldönümünde, ışık ya da enerji belirtisi olmayan karanlık bir auraya sarılmış gibi görünüyordu…
Jiang Muye aniden ne diyeceğini bilemedi ve hayal kırıklığına uğramış bir şekilde başka bir sigara yaktı.
Ning Xi'nin Lu Tingxiao'yu reddettiğini duyduğunda mutlu olmamıştı, aksine onlar adına üzülmüştü.
Ning Xi’nin Lu Tingxiao’ya sırılsıklam aşık olduğunu biliyordu…
Fakat Lu Tingxiao başarılı olamadıysa, başka ne olabilirdi ki? "Senden hoşlanıyorum" deyip de itiraf edecek cesareti bile olmayan biri…
Jiang Muye iç çekti ve nihayet ikilemde olduğu şeyi söyledi, "Ning Xi, böyle davranmana gerek yok. Ondan gerçekten hoşlanıyorsan onunla birlikte olabilirsin!"
Bunu söylediği anda, aslında hafif bir rahatlama hissetti.
Ning Xi acı bir şekilde güldü ve konuştu, "Jiang Muye, buna karşı değil miydin?"
Jiang Muye kaşlarını kaldırdı ve rahat bir şekilde cevap verdi, "Yengem olmanı istediğim için karşıydım! Fakat sonuçta iyi bir arkadaşımsın, mutlu olmanı isterim tabi..."
Ciddiyetle ona baktı, "Ning Xi, bundan önce Lu Tingxiao'nun samimi olup olmadığından emin değildim ama... eğer seni gerçekten sevseydi, senin durumunu ve işini umursamazdı. Ayrıca seni koruyacak güce de sahip!"
Ning Xi'nin yüzü istediği gibi karardı, "Jiang Muye, dur artık."
Sorun sadece statü ise küçük bir engeldi. Durumu, sınıfı ya da işi ne olursa olsun, yaşadığı sürece koşullarını değiştirebilirdi. Fakat geçmişini nasıl değiştirebilirdi? Nasıl değiştirecekti?
Beş yıl önce tecavüze uğradığını ve bir piçi doğurduğunu nasıl değiştirecekti?