Secrets of the Tides’ın en çok satan yazarından trajedi, ihanet ve yalanlarla dolu büyüleyici bir hikâye...
Doğmadan kaybettiği bebeğinin acısı, hayatına bir gölge gibi çöken Lila Bailey, tüm gizemlerin kapılarını kimden geldiğini bilmediği bir anahtarla açacaktır.
Kendisine, ücra bir göl kenarında miras bırakılan ev ve eski sakinleriyle ilgili hissettiği rahatsız edici duygular pek çok cevapsız soruyu da beraberinde getirmiştir. Neden tüm eşyaları eve dağılmışken alelacele evi terk ettiler ve neden Lila, sürekli takip edildiği hissinden bir türlü kurtulamaz.
Ev ile birlikte kendi hayatına da onaran Lila, göl kenarında geçirilen bir yıl sayesinde kendisinin bile haberdar olmadığı pek çok sırla birlikte tüm hayatına gölgelerden çekip çıkaracaktır.
Birbirine paralel ilerleyen iki farklı zaman ve iki farklı hikâyenin kesiştiği ana gözyaşlarıyla tanık olacaksınız.
Bu yazarı seviyorum ben. Çünkü olayların gidişatını, zaman geçişlerini çok başarılı bir şekilde aktarıyor okuyucuya. Çevreyi, hikayeyi gözünüzde çok rahat canlandırabiliyorsunuz. Akıcı da anlatıyor, sıkmıyor. Su gibi akıp giden kitaplar yazıyor. Yine şaşırtmadı tabii beni akıcılık yönüyle. Yine rahat okudum, sıkılmadım, her bölüm sonunda bir sonraki bölümü merakla bekledim.
Yalnız önceki kitabı ile kıyaslama da yaptım farkında olmadan. Diğerini daha çok sevmiştim ben. Her ne kadar yine Gölgedeki Yıl'da da duyguları başarılı bir şekilde yansıtıp, karakterlerini pembe masallarla süslemeden, gerçek hayattan kopmuşçasına sunsa da önümüze, çizdiği fiziki profiller çok zayıftı. Karakterlerin iç dünyasına girebiliyorsunuz ama onları gözünüzde tam anlamıyla canlandıramıyordunuz.
Ana karakterlerden Tom’un en belirgin özelliği yanağındaki yara iziydi mesela. Lila'nın ise belirgin pek bir özelliği yok. Hatta zihnimi kurcalıyorum, zorluyorum ama neredeyse onun ile ilgili hiçbir şey hatırlayamıyorum.
Lila demişken, kitap iki karakter gözünden anlatılıyor. Birinci anlatıcı Lila, diğer anlatıcı ise Kat. Kitaba Lila ile giriş yapıyor yazar, can alıcı bir nokta da bölümü bitirip, ikinci anlatıcı olan Kat'e geçiş yapıyor. Kat, 1980 döneminini anlatıyor. 5 arkadaşı ile birlikte okul sonunda, birlikte biraz daha vakit geçirebilmek adına küçük bir gölün yanı başındaki evde uzun bir süreliğine yaşamaya karar verip, o dönemlerde başlarından geçen olayları aktarıyor okuyucuya.
Lila ise, ki Lila'nın olduğu bölümler genelde yetersiz/zayıftı, kaybettiği bebeğinin yasını tutarken, kendisini istemsizce iyileştirmek adına yaptıklarını anlatıyor. Bölümlerin ilerleyişi ne kadar zayıf olsada bölüm sonları sizi merakla bekletecek kadar canlı tutabiliyor. Sanırım Lila karakterini bu kadar rahat okumama sebep olan da buydu. Yoksa Lila'yı okumak istemez, bir an önce Kat'e dönüş yapmak için atlardım cümleleri.
Bu kitabı tavsiye ediyorum veya etmiyorum demeyeceğim. Eğer yazarın ilk kitabını, Kıyıya Vuran Deniz Kabukları, okuduysanız, bunu da okumak isteyeceksinizdir diye düşünüyorum. Henüz okumadıysanız da önce onu okuyun. :)