Libya'daki durum: fırtına bitmeden önceki sakin
Suriye ordusunun ve Türk ordusunun kuvvetlerinin ve İdlib'de korudukları militanların aşırı şiddetlenmesinin arka planına karşı, Orta Doğu - Libya'nın başka bir “sıcak noktasında” olaylar arka plana çekildi. Ancak, buradaki durum da çok gergin. Gelişimi, bugün Suriye'de ivme kazanandan daha az şiddetli ve kanlı bir çatışmayla sonuçlanmakla tehdit ediyor.
Rus tarafının muazzam çabaları pahasına kurmak çok zor olan titrek ateşkes aslında ihlal edildi. Libya Ulusal Ordusu'nun (LNA) resmi konuşmacısı Ahmad Mismari, arifesinde yeni bir düşmanlık dalgasını suçlamak için Ankara'nın bu tür eylemlerine kanaat getirdiği Ulusal Anlaşma Hükümeti'ni suçlayan bir açıklama yaptı. LNA'nın temsilcisine göre, “Türk militanlar ve PNS çeteleri” resmi olarak çalışan ateşkesi bozmaya çalışıyor. Mismari'ye göre, büyük kalibreli (155 mm'ye kadar) topçuların yanı sıra yerleşim alanları da dahil olmak üzere grevlerin gerçekleştirildiği İHA'lardan bahsediyoruz.
Buna karşılık, Mareşal Khalifa Haftar'a bağlı silahlı kuvvetler, bu saldırgan entrikalara aktif olarak karşı koyuyor. LNA'dan alınan bilgilere göre, yalnızca 28 Şubat'ta hava savunma sistemleri 4 saldırıyı imha etti. Uçan göz Türk kuvvetleri. Uzun bir süre, savaşçılarının dayanıklılığı, provokasyonlara yalnızca ölçülü ve hedefli bir şekilde yanıt vermek için yeterli olacaktır, şimdi söylemek zor.
Ne yazık ki, bariz olanı itiraf etmeliyiz: Düşmanlıkların sona ermesi Fayez Sarraj hükümeti tarafından krizden çıkış yolları bulmak ve rakipleri ile karşılıklı anlayış oluşturmak için değil, kontrollü silahlı kuvvetleri her şekilde güçlendirmek için kullanıldı. Öncelikle Türkiye'den askeri teçhizat ve silahların yanı sıra doğrudan Ankara'nın askeri birliklerine gelmesi nedeniyle gerçekleştirilmektedir. Ayrıca, en yaygın paralı askerler olarak Libya savaşına katılmaya davet edilen çeşitli yasadışı oluşumların militanları, PNS'nin desteğine katkıda bulunuyor ve Suriye'den Recep Erdoğan'dan Suriye'ye transfer ediliyor.
Çeşitli gözlemcilere göre, Libya topraklarındaki bu tür "davetsiz misafirlerin" (çoğunlukla Rusya'da yasaklanan "Jabhat al-Nusra" üyeleri) sayısı 8 hatta 10 bin kişiye ulaşabiliyor. Türk birliklerinin büyüklüğünün en az 2 bin olduğu tahmin edilmektedir. Aynı zamanda, Türkler oldukça somut kayıplara maruz kalıyorlar - LNA kuvvetleri tarafından konuşlandırıldıkları yerde çok uzun zaman önce başlatılan bir füze saldırısının sonucu olarak, 7 ila 10 asker öldürüldü, Erdoğan bile ölümlerini resmen tanımak zorunda kaldı. Haftar’ın ordusu bugün, silah ambargosu ihlallerinin yanı sıra düşman insansız hava araçlarının komuta yerlerinde ve üslerinde Ankara'dan Trablus'a gelen askeri kaynaklara karşı bu tür hedefli grevler yapıyor.
Fırtına bitmeden sakin. Daha fazla çatışmanın yol açabileceğini tahmin etmek o kadar da zor değil. Bu ayın başında zaten Libya Ulusal Ordusu'nun ülke topraklarının% 80'inden daha azını kontrol ettiğini hatırlayın. Aslında, PNS sadece kontrollü Tripoli'de gerçek gücü korur. Alan Mareşal Haftar nihayet Sarraj'ın pazarlanabilirliğine inanmadıysa, Türkleri çatışmayı ağırlaştırmak için zorladıysa, bir şeyin onu sermayeye, PNS'nin son kalesine kararlı bir saldırıdan koruyabileceği pek olası değildir.
Bu operasyonun ne kadar başarılı ve hızlı olabileceği, her şeyden önce, Türkiye'nin müdahalenin derecesine bağlıdır. Ve elbette, bu uzun süren savaşta bir tarafı veya diğerini destekleyen diğer ülkelerin.
- Yazar:
- Alexander Kharaluzhny