Tam şu anda, şimdiye dek bu kadar sıradan bir başlık görmediğinizi düşünüyor olabilirsiniz. Gerçi sıradan olması için sıklıkla görülmesi gerek. Neyse, belki de aksine basit, herkesin bildiği ama unuttuğu bir terim olduğu için merak duygusu uyandırmış ve bu yüzden buraya kadar okumaya devam etmiş de olabilirsiniz. Çünkü merak uyanırsa, insan uyumaz.
İnsan nedir?
İnsan uyumaz dedik de insan neydi? Onu söylemeyi unuttuk. İşte mesele tam da bu; unutmuş olmamız. Herkese öğretildiği gibi en basit tanımıyla düşünebilen tek canlıdır insan. Fakat artık neyi düşünüp neyi düşünmeyeceğimizi düşünemez olduk. Unutmak istediklerini unutamayıp, unutmaması gerekenleri unutan canlıya insan adı verilir ki bu canlılar insanlıklarını da unutmuşlardır.
Gün geçtikçe, gelişen teknolojinin bunun takibinde değişen yaşamın etkisiyle insan, birçok insanı daha kolay tanımaktadır. En azından kimlik bilgileri olarak..
Malum, kişilik bilgilerini tanıdığımızı sansak da tanıdığımız gibi olmadığını çok geç anlayabiliyoruz. İnsanlar arttıkça insanlık azalıyor gibi geliyor. Her şeyi çok daha kolay elde etmeye başlıyor, her şeyi basitleştiriyoruz. En önemlisi de değerlerimizi basitleştiriyoruz. Sohbet ederken karşımızdakinin yüzüne bakmıyor, yanımızdaki ile sohbet ederken telefonumuzdan bir başkası ile konuşuyoruz malum telefonumuz akıllı. Bu belki ayıbımız belki de bizim bir suçumuz yok.
Suçlu muyuz? Mecbur mu?
O kadar çok şey görüyoruz ki biz de imkanımız yettikçe gördüklerimizi yaşamak istiyoruz. İşte bu yüzden vakit yetmiyor. Çünkü çok şey istiyoruz. Kendimize bunu sorup, başka hayatlarla karşılaştırdığımızda ise çok şey istemediğimizi düşünüyoruz. Az ya da çok hepimiz bir şeyler istiyoruz. İstediklerimizi elde etmek için de aynı anda birden fazla şey yapmak zorunda kalıyoruz. Zorunda kalıyoruz çünkü istediklerimiz bizi buna mecbur ediyor. Tam da burada insanın, insanlığın değerlerini yitirmeye başlıyoruz. Ve ancak bunu bitirdiğimizde tekrarı olmadığını anlıyoruz. İnsan düşünebilenden de öte sevebilen bir canlıdır. İnsanın ne olduğunu az çok biliyoruz, ne kadar güzel olduğunu ise bütün Dünya buna inanıp, birlik olup hayat bayram olduğunda, insanlar el ele tutuştuğunda anlayacağız.
İnsan kalın.
Yazar: Mertcan Tosun