

İSRAİL MUCİZESİ EFSANESİ:
İsrailin Dış Finansmanı Roger GARAUDY
İsrail Başbakanlık özel kalem müdürü Doktor Yaakov Herzog,yaptıkları toplantıların gayesini şöyle belirtir: İsraile en önemli yatırımları nasıl çekmek gerektiğini tetkik etmek ve dışarıda ikamet eden Yahudi sermaye sahiplerini,doğrudan doğruya sorumluluk ve bir iştirak hissi taşımaları için,İsrail ekonomisine sıkı bir şekilde karıştırmak...Şimdi yeni bir şey planlıyoruz:Yabancılar içinde asimilasyona uğramaya karşı yapılan mücadele çerçevesinde,Diasporanın İsrail ile özdeşleştirilmesi doğrultusunda bir çeşit muhteşem bir diyalog.
Bu gayret hayli para getirici bir işlem olarak kendini gösterdi,çünkü Amerikan Yahudi örgütleri her sene İsraile ortalama bir milyar dolar gönderiyorlar.( Hayrî olarak görülen bu yardımlar,bağış yapanın vergi borcundan düşülebiliyor.Yani bunlar,Amerikan vergi yükümlülerinin sırtına yükleniyor,isterse bu yardımlar İsrailin savaş çabasına omuz vermiş olsun...Fakat asıl yardım,doğrudan doğruya Amerika Devletinden gelmektedir ve bu yardım senelik üç milyar doların üstüne çıkmaktadır.)
Bu dış mali desteklerin anlamını daha iyi kavrayabilmek için şunu hatırlamak yeter: 1948 ile 1954 arasında Batı Avrupaya ayrılan Marshall yardımı,onüç milyar dolara ulaşmıştır.Buna kıyas edersek,iki milyondan az nüfusa sahip İsrail devleti,iki yüz milyon Avrupalının aldığı yardımın yarısını almıştır.Bu ise,kişi başına Avrupalılardan yüz kat daha fazla yardım demektir.
Sadece Amerikanın katkısı hesaba katıldığında görülür ki,Amerika Birleşik Devletleri 1948den 1967ye kadar her İsrailliye 435 dolar ve her Araba da 36 dolar vermiştir.Yahut bir başka anlatımla,nüfusun yüzde 2,5uğuna,geri kalan yüzde 97,5a verilen yardımın yüzde 30u veriliyor. Kaynak: Uzun vadede milletlerarası sermaye akışı ve kamu yardımları (1951-1959) içinde yayınlanan Birleşmiş Milletler istatistiklerine göre.Alıntılayan:Georges Corm-İsrailin Finansları,(IPS,1968)
İkinci bir mali kaynak,İsrailin devlet bonolarıyla oluşturuldu.Dış ülkelerde bunlar dolar üzerinden satıldı,fakat geri ödemeleri ve faizleri İsrail parasıyla yapıldı.
Bu bonolar (bunların 1951de yüzde 99,8i ABDde ve 1978 de yüzde 80i yine aynı ülkede satıldı) İsrail ekonomisinin hizmetine 5 milyar dolardan fazla imkan sundu.Kaynak:State of İsrael Bonds,Jerusalem-New-York,America.Jewish Yearbook,1972,s.273;1978,s.153
Bağışlar ile bonolar arasında,Siyonist devlet 1948den 1982ye kadar yaklaşık onbir buçuk milyar dolar elde etti.Kaynak:Statistical abstract of Israel (yıllık) ve Bank of Israel,Annual Reports.
Fakat Amerikan hükümetine karşı bağımlılık,özellikle de 70li yıllardan beri daha da büyüktür.
Altı Gün Savaşı sırasında,dış açık 700 milyon dolara ulaştı ve 70li yılların başında bir milyarı aştı.Dünya Yahudiliğinin mali desteği,İsrail ekonomisinin sermaye ihtiyacını gidermeye artık yetmiyordu.O Yüzden,Amerikan hükümetinin yardımına başvurulması gerekti.Amerikada ilkin askeri krediler sağladı,sonra Kippur savaşının ardından,yardımını ekonomi sektörüne de yaydı.Amerikan hükümetinin bu sermaye katkısı,İsrailin dış borcunun şaşırtıcı bir artışı ile kendini gösterdi.Ülkenin dış borcu 1982 yılında 20 milyar doları aşıyordu.Böylece 70 li yılların başından beri,Diasporanın mali yardımının bozulması,İsrailin ekonomik bağımlılığının iki yönüne göre tahlil edilebilir:Amerikan hükümetinin yardımı ve dış borcun ağırlığı. Kaynak:Jacques Bendelac:Les fonds exterieurs dIsrael,Ed. Economicia,Paris,1982,s.79
Nihayet ekonomik yardım,İsrailin Amerikaya ihracatında sağlanan kolaylıkları da kapsamaktadır.İsrail,gelişmekte olan ülkelerin tercihli tarifesinden yararlanmakta ve bu sayede ihracatının yüzde 96sını (bir milyar dolar) ABDye her türlü vergiden muaf olarak yapmaktadır.
Kısacası,Siyonist İsrail devletinin karakterini tarife bir tek rakam yeter:Amerikadan aldığı resmi yardım tutarı,fert başına bin dolardan fazlasına denktir.Bunun anlamı ise,zaten Mısın ve pek çok Afrika ülkesinin fert başına düşen gayri safi milli hasılanın üç katından fazla olan,kendi milli gelirine ilave edilmiş bir bahşiş demektir.
İbni Meymunun İmanı hakkında çok önemli bir eser yazan ve 20 yıl boyunca İbrani Ansiklopedisinin telifini yöneten Kudüs İbrani Üniversitesinden Prof.Yeşayahu Leibowitz,Kudüste 1987de İbranca yayımlanan İsrail ve Yahudilik/Israel et Judaisme kitabında 1934den beri Filistinde yaşayan dindar Siyonist inancı içinde incinmiş bir Yahudinin bakış açısıyla,siyasi Siyonizm hakkındaki görüşünü şöyle özetler:
Bizim sistemimiz temelden çürümüştür.(s.255)Bu da iki sebepten ötürüdür;
1-Felaket her şeyin Millet ve Devlet meselesine bağlı olmasından ileri geliyor.(s.182)Eğer Devlet ve Millet,başlı başına bir gaye olarak ele alınıyorsa,o zaman Yahudilik reddedilmiştir,çünkü en önemli olan İsrail Devletidir. (s.182)
Milliyetçilik insanın cevherinin imha edilmesidir. (s.182)
İsrail devleti,bir ordusu olan bir devlet değil,aksine bir devleti olan bir ordudur. (s.31)
2-Amerika Birleşik Devletleri karşısında bu devletin bağımlılığı Bizde toptan yıkım bir tek gecede baş gösterebilir;Bütün varlığımızı Amerikan ekonomik yardımına bağlayan kusursuz aptallığın sonucu olacaktır bu. (s.225)
Amerikalılar burayla sadece Tsahal üniforması altında bir Amerikan paralı askerleri ordusunu ayakta tutmak düşüncesiyle ilgileniyorlar. (s.226)
Yahudi yumruğunun gücü,üzerini kaplayan Amerikanın çelik eldiveninden ve bu eldivenin içinde astar vazifesi gören dolarlardan gelir. (s.253)
İSRAİL MİTLER ve TERÖRden (Sh.235-245)
Pınar Yayınları-1996
Bu sitenin son güncelleştirilme tarihi 09/08/06 13/01/09