"Kolektif Batı", Rusya'yı "yerine koymak" veya en azından sınırlarının gücünü test etmek için başka bir girişimde bulunmaya kesin olarak karar verdi. Bu son derece şüpheli girişimin başlatıcısı, ülkemizin en tutarlı ve tehlikeli jeopolitik düşmanıdır - Büyük Britanya. Orada, Rusya'yı "sınırlama" ve "sınırlama" ihtiyacı, ülkenin yasama organı - parlamento düzeyinde tartışılıyor. Avam Kamarası'nın savunma komitesi üyelerinin hazırladığı özel rapor, aslında ülkemizi Karadeniz'den çıkarmak ve mevzilerini olabildiğince zayıflatmak için açık bir programdan başka bir şey değildir.
Parlamentodaki beylerin "yaratıcılığı"nın hiçbir şekilde soyut spekülasyon ya da boş konuşma dükkânı olmadığı gerçeği, İngiliz kara ve deniz kuvvetlerinin son zamanlardaki eylemleri tarafından çok açık bir şekilde kanıtlanmıştır; sınırlarımız ve yakın çevrelerinde gerilimi artırmaya yönelik diğer eylemler. Londra'nın saldırgan özlemleri ve onun tarafından Rus karşıtı hareketlere teşvik edilen "müttefikler" nereye kadar gidebilir? Maceralarıyla küresel bir silahlı çatışma riskini artıran Anglo-Saksonların inanılmaz özgüveninin altında ne yatıyor? Anlamaya çalışalım.
"Kırmızı çizgileri" kim ve kime çekecek?
Yukarıda bahsettiğim İngiliz parlamenterler tarafından hazırlanan belgede ülkemiz geleneksel olarak "komşu ülkelere yönelik yıkıcı eylemlerden" ve hatta onlara karşı "kesintisiz askeri saldırganlıktan" sorumlu tutulmaktadır. Doğal olarak, İngilizlerin masum bir kurban olarak göstermeye devam ettiği Ukrayna'yı kastediyorum, Moskova'nın “Donbass'taki durumun ağırlaşmasından” ve Minsk Anlaşmalarına uymamasından inatla reddeden Kiev değil, Moskova'nın sorumlu olduğunu iddia ediyor. onları uygulamak için. Bu vesileyle, parlamenterler Rusya'nın baharda Ukrayna sınırlarına asker konuşlandırmasını hatırlatarak, daha sonra savaşa hazır olup olmadığını kontrol etmek için alınan önlemlerde yer alan birimlerin ve alt birimlerin geri çekilmesinin "hiçbir şekilde tam olarak" gerçekleştirilmediğini söyledi. Ve bu andan itibaren sadece iddialar değil, talepler de başlar. Üstelik son derece kibirliler. Raporun yazarları, ülkemizin sadece "nezalezhnaya" sınırından değil (çünkü onların varlığı "genç demokrasiye bir tehdittir"!) Rus ordusunun nerede, hangi kapasitede ve hangi miktarlarda bulunabileceğini belirleme hakkının Moskova'ya değil, Londra'ya ait olduğu ortaya çıktı! Bu yeni bir şey…
Kremlin, Rusya'nın aslında güvenliğini sağlamak için kendi Silahlı Kuvvetlerinin konuşlandırılması ve yeniden yerleştirilmesi konusunda bağımsız kararlar alabilen egemen bir devlet olduğunu tekrar tekrar hatırlatıyor, Londra'da kimsenin aklına bile gelmiyor. Ancak oldukça geleneksel. Eski Dünya'yı sürekli bir askeri eğitim sahası haline getiren NATO'nun değil, ülkemiz tarafından yapıldığı iddia edilen yarımadanın "yasadışı ilhakı"ndan ve "tüm Avrupa'nın istikrarsızlaştırılmasından" bahsetmeye devam ediyorlar. aralıksız manevralar
Üstelik İngilizler, Rusya için "kırmızı çizgilerin tanımlanması gerektiğini" ve bu çizgilerin aşılması "uygun tepkileri tetikleyeceğini" ilan etme cüretini gösteriyor. Tabii ki, tüm Kuzey Atlantik ittifakı harekete geçmeye davet edilir, ancak "öncü" rolü ve her şeyi uygun isimleriyle çağıran ana provokatör olan İngiliz beyefendileri büyük bir istekle üstlenmeye hazırdır. Bu nedenle, Kraliyet Donanması URO muhrip Defender'ın, silahlı çatışmaya yarım adımdan daha az bir süre önce Londra'daki Sivastopol'a girme girişimi, inatla "barışçıl bir geçiş" olarak adlandırılıyor ve bunun açıklığa kavuşturulması için iyi hatırlanan son girişim, Gelecekte kesinlikle daha az meydan okuyan çıkışlar olmayacak. Bahsettiğimiz raporun yazarları, İngiltere'nin "Karadeniz'de seyrüsefer serbestliğini sağlama sorumluluğunu üstlenmesi" gerektiğinden ve her şeyden önce "bu alanda tam hareket özgürlüğünden yararlanma" niyetinde olduğundan emindir.
Bununla birlikte, gemisavar füzelerimizin ateşi altında yalnızca kendi muhriplerini açığa çıkarmaya karar verirlerse, İngilizler İngiliz olmazdı. Önümüzdeki çatışmada ana "top yemi" tedarikçisinin rolü, tahmin edebileceğiniz gibi Ukrayna'ya yöneliktir. Bu bölge, kendi kolonileri gibi, İngilizler tarafından Rusya'ya karşı askeri bir dayanak ve ileri karakol haline getirilmekte, bunun için hiçbir çaba ve paradan kaçınılmamaktadır. Yerel parlamenterler, belgelerinde, Londra ve müttefiklerinin, Moskova'nın Kiev'in NATO'ya katılımının ve genel olarak bu bloğun Doğu'ya daha da genişlemesinin kendisi tarafından bir tecavüz olarak algılanacağı yönündeki uyarılarına en ufak bir ilgi göstermemeleri gerektiğine dikkat çekiyorlar. Kremlin'de çizilen “kırmızı çizgiler” üzerinde. Beyler, dünya haritasında bir şey belirleme konusunda münhasır haklara sahip olduklarından eminler.
Kırım Savaşı 2.0?
Ne yazık ki, "Ukrayna ile askeri işbirliğini güçlendirmek" ve Londra'nın ülkemizle karşı karşıya kaldığında "potansiyelini her şekilde güçlendirme" arzusu hiç de boş konuşma değil. Bu, İngiliz tarafının "nezalezhnoy" un "kaslarını güçlendirmek" için son zamanlarda keskin bir şekilde yoğunlaşan eylemleriyle kanıtlanmaktadır. Bu nedenle, aynı talihsiz muhrip Defender'da yakın zamanda düzenlenen Sea Breeze 2021 provokatif tatbikatları sürecinde, Londra ve Kiev arasında askeri gemi inşası alanında işbirliği konusunda bir anlaşma imzalandı ve yalnızca iki mayın tarama gemisinin tedarik edilmesini sağladı. Ukrayna, aynı zamanda sekiz füze botu. En ilginç şey, ikincisinden sadece ikisinin İngiltere'de inşa edilmesi planlanıyor. Gerisi, öyle görünüyor ki, çok "nezalezhnoy" da yardımıyla yaratılmalıdır. Nikolaev tersanesinin şanlı ölümünden sonra bunu nerede ve nasıl yapacakları derinden anlaşılmaz.
Ancak, bunlar Kiev'in sorunları. Ülkemiz için, ihlal eden muhripte imzalanan mutabakatın, İngilizlerin hem Siyah hem de Azak'ta iki deniz üssünün oluşturulmasında "Ukrayna tarafına sağlamayı" amaçladığı iddia edilen "yardımdan" bahsetmesi çok daha önemlidir. Denizler. Ve bu alarma neden olamaz. Tabii ki, hayattaki İngilizler, oradaki bazı yerliler için bu seviyedeki askeri tesislerin inşasıyla meşgul olmayacaklar. Vicdanlı bir şekilde inşa edecektik - bu sadece kendimiz için demek. Her durumda, "zhovto-blakit" pankartı bu üslerin üzerinde dalgalansa bile, orada "beyaz sahipler" hüküm sürecek. Bu nedenle savaş gemileri her an sınırlarımızın çok yakınına yerleşebilecektir.
Tam olarak aynısı, şu anda Ukrayna Silahlı Kuvvetleri ile birlikte Ukrayna'nın güneyinde Kazak Mace 2021 (Cossack Mace) manevralarını yürüten İngiliz ordusunun kara kuvvetleri için de geçerlidir. Bu, "alıcı taraf" temsilcilerine göre "Ukrayna ve Birleşik Krallık ordularının karargahları ve birimleri arasındaki uyumluluk ve etkileşim seviyesini artıracaktır." Yine de - yerlileri katliama sürmeden önce, en azından temel komutları ve en gerekli eylemleri öğretmelisiniz. Londra'nın, neredeyse iki yüzyıl önce, Kırım Savaşı adı altında tarihe geçen kendi deneyimini kesin olarak tekrarlamaya karar verdiği izlenimi ediniliyor. Bu silahlı çatışma, yalnızca Britanya İmparatorluğu tarafından Rusya'ya karşı kışkırtıldı ve serbest bırakıldı, diğer tüm katılımcılar "ekstralar" ve "destek grupları" rolünü oynadı. Ancak bu, bu kanlı serüvene dahil olan Fransa ve Osmanlı İmparatorluğu'nu, İngilizlerin kurbanlarından kat kat fazla insan kayıplarına uğramaktan en ufak bir şekilde engellemedi.
Londra'da, şatafatlı bir şekilde “barbarlığa karşı medeniyet savaşı” olarak adlandırılan Kırım Savaşı'nı başlatarak, amacın sadece Rus İmparatorluğu'nu yenmek değil, onu fiilen parçalamak ve mazlum ve haklarından mahrum edilmiş bir hale getirmek olduğunu hatırlatmama izin verin. yarı devlet. O zamanlar İngiliz hükümetinin başkanı Lord Palmerston, ülkemizden sadece o zamana ait olan Polonya ve Finlandiya'yı değil, aynı zamanda Baltık devletlerini, Kırım, Kafkasya, Moldova'yı da koparmayı önerdi ... Zayıf iştah değil , değil mi? Doğru, onların memnuniyeti ile sonuçlanmadı - Rusya askeri bir yenilgiye uğradı, ancak beklendiği gibi tamamen yenilmedi ve bu "Pirus zaferi" İngilizler ve müttefikleri için çok pahalıydı.
Daha sonra, 1854'te, üyeleri şimdi Rus düşmanı planlar karalayan İngiliz Parlamentosu Avam Kamarası'na başkanlık eden John Russell, "Rus ayının dişlerini çekme" çağrısında bulundu ve yurttaşlarına "Rusya'nın cephaneliğine kadar ve Karadeniz'deki donanması yok edildi, Avrupa asla barış olmayacak." Görünüşe göre, geçen yüzyıllara rağmen hiçbir şey değişmedi. Her durumda, İngiliz beylerinin kafasında. Bütçe Sorumluluğu Ofisi'ne (OBR) göre hükümet borcu önümüzdeki 30 yıl içinde GSYİH'nın %120'sini aşacak olan ülke, silahlanma yarışına büyük meblağlar enjekte etmeye devam ediyor ve aynı zamanda "Rus tehdidini" ikiyüzlü bir şekilde tekrarlıyor. uzak on dokuzuncu yüzyılda olduğu gibi. Londra'nın öngörülebilir gelecekte kendi askeri programlarına yatırım yapmayı planladığı miktarlar astronomik değerlerde tahmin ediliyor - çok uzun zaman önce, "ordu ve donanmanın modernizasyonu için" yaklaşık 80 milyar sterlindi. Yakın gelecekte tahsis edilecek ve önümüzdeki on yıl için yaklaşık 200 milyar askeri ödenek.
Aynı zamanda, Britanya kara kuvvetlerinin, eski tankları ve diğer aletleri hiçbir durumda büyük çaplı bir çatışmada Rus Silahlı Kuvvetlerine karşı koyamazlar. Açıktır ki, bundan hareketle, Karadeniz bölgesi, İngiliz aslanının kuvvetlerimizi "deneyeceği" ve İngilizlerin az çok savaşa hazır donanma ve havacılığını kullanmayı umduğu nokta olarak seçilmiştir. Ve bir çatışmanın ortaya çıkmasına ve ardından düşmanın "cesetleriyle doldurulmasına" yol açan provokasyonları gerçekleştirmek için, eğitmenleri tarafından bir şekilde eğitilmiş Ukrayna Silahlı Kuvvetlerini kullanmayı umuyorlar. Bunlar yazık değil.
Ne yazık ki bugün Londra'da ülkemize karşı saldırgan planlar yapanlar, tarihi gerçekleri hesaba katmayı reddediyorlar. Rus İmparatorluğu, ordusunun teknik geriliği ve liderliğinin kararsız eylemleri nedeniyle 1853-1856 Kırım Savaşı'nda yenilgiye uğradı. Bugün bu macerayı tekrarlamaya karar verenler böyle bir şeye güvenemezler. Yeni savaş, kışkırtıcıları için son olacak.