Ayırma gözlerini gözlerimden bu akşam,
Böyle saatlerce bak, böyle asırlarca bak.
Gözlerine yavaşça, yavaşça doldu akşam…
Göklerin ateşini kalbime boşaltarak
Benim içimde yaktı sanki gurubu akşam.
Senin kirpiklerinde bir damla oldu akşam.
Gündüzden, gürültüden ve kâinattan ırak,
Akşamı seyredeyim bakışlarında bırak,
Ayırma gözlerini gözlerimden bu akşam,
Böyle saatlerce bak, böyle asırlarca bak..
…………..
Aşk üzerine yazılmış,bu garip (güzel manasında diyelim) şiir yedi meşalecilerden Yaşar Nabi Nayır adında şaire ait.Elimden geldiğince,bu şiirin benim kanaatime göre en güzel kısmını yorumlamaya çalışacağım.Aslında şiiri hayat felsefesi haline getirmekten çok uzak ve bir araç olarak kullanan kardeşler yazıyı okuyorsa şu anda bu yazıyı terk edebilirler.Çünkü;şiir zamanla kendisini varedenden kopup,duygu ve düşünce yoğunluğuyla herkesin sahiplenebileceği küçük bir çocuk benim gözümde.Ve yine şiir kendisine ulaşılmayı bekleyen bir sevgili…Yaşar nabi’nin üyesi olduğu ‘yedi meşaleciler’grubundaki şairlerin hepsinin ismi ve soyismi üç kelimeden meydana geliyor.Grup olmak budur işte:)Bu noktada bile ayrı gayrıları yok.🙂 Karşılıksız sevdiğini kelimelerin yardımıyla dile getirmiş,şair:Ayırma gözlerini gözlerimden bu akşam,
Böyle saatlerce bak, böyle asırlarca bak.(Bak işte senden birşey bekleyen yok be,sadece bak,ne hızla geçen zaman,nede aklına gelebilecek herhangi bir şey bana engel değil.Ömrüm belki bir asır sürmez,hatta ne bir asrı(senin kahrından 60 sene yaşasak iyi🙂,ama sen gözlerimdeyken,gözlerin gözlerimdeyken ben çağlarca yaşamış gibi mutluyum işte…Ve tabi çapkın akşam hüznünü,zamanı burada şiirinin omurgası haline getirmiş.
Aslında şiirin herkes tarafından yazılamayacağını bilmek lazım.Abi yetenek işi derlerya;şiir yazmakta aynen öyle.Kelimeleri duygularına köle etmek,en harbi yaşadığını hissettiğin şeyi dahi rahatca söyleyivermek…Bunlar kolay şeyler değil.Ülkemizde şiir okuyan insan sayısı şiir yazan yurdum insanından galiba fazla.Ama şiir yazdım deyipte,komik duruma düşenler,sadece kendilerine değil bir yerde çağların çürütemediği şiire de ihanet ediyorlar.Yakında bir gazeden aldığım şiir şahaserlerinin eleştirisinide yapacağım.Çok yakında:):)
Aşkını,sevdiğinin gözlerine bağlamış bir şair,bir anlamda tüm kaderini.Gözlerine yavaşça, yavaşça doldu akşam…
Göklerin ateşini kalbime boşaltarak(ateşi ve akşamı kullanıştaki hünere diyecek bir şey bulmak güç.(bırak abi ne anladın ki diyecek bir şey bulmak güçmüş:)Şu yargıya da katılıyorum:şiir anlaşılmak için yazılmaz,yada şiirde tek bir anlam aramak bir yerde ahmaklıktır.Şairin ‘akşam’kavramını sevdiğinin kirpikleriyle kıyaslaması ve kirpiği akşama benzetmesi,neredeyse bir divan mazmunu çağrıştırmış.Ve dikkat edilecek olursa kirpikleri o kadar engin görmüş ki şair;akşamı kirpikte damla diye nitelemiş.Göz varsa gözyaşı vardır elbet…
Herşeyden uzaklaşma ve her yolun sonunu sevdiğine çıkarmaya çalışmasını:Gündüzden, gürültüden ve kâinattan ırak,
Akşamı seyredeyim bakışlarında bırak, dizeleriyle dile getirmiş.Bilgim olmadığı için söylmeyecektim ama bu şair akşamcı olabilir,şimdi aklıma geldi:):)Size şimdi yaşar nabinin hayatını,yediğini içtiğini,uykusunda horlayıp horlamadığını söyleyip canınızı sıkmak,bir anlamda şiirden,şiirinden soğutmak istemiyorum.Yaşar nabinin bu güzel dizelerine bakıp kendinizce bir şeyler söylemeye davet ediyorum.Yorumlarınızı bekliyorum.Şiir ve şiirler üstüne çok konuşacağız.Söz bitmez,bizde de yorum.Zaten afedersiniz her boka bildik bildik yorum yapan bir milletiz