Hiç düşünmeden La Casa De Papel’e 4 sezon, Hakan Muhafız’a 3 sezon, binbir çeşit “enteresan” diziye sezonlarcaaaa paye veren Netflix, Bojack Horseman ile olan birlikteliğine 6. sezonda “tamam” dedi. Ah ah, böylelikle spiritüel dizilerin en güzeli olan The OA’dan sonra kalbime ikinci hançeri de saplamış oldu.
Madem öyle, haftalarca gecikmeli de olsa, Bojack Horseman’a hürmetlerimi sunayım, şuradan ona minicik bir veda edeyim ❤ Siz de henüz izlemediyseniz, ısrarla tavsiyemdir lütfen izleyin. Keşke ben de hiç bilmeseydim de, oturup en baştan tane tane izleseydim. Uf sizi çok kıskandım şimdi!
-Buradan sonrası spoiler içerir-
Tamam yayınlanan 6. sezon Bojack Horseman’ın en harika sezonu değildi belki ama final yapmayı da hak etmiyordu be! Daha Bojack’i bağrımıza basacaktık, ona uzun uzun sarılacaktık, onun yaralarını ve dolayısıyla kendi yaralarımızı saracaktık. Sevilmediğini, değersiz olduğunu hissettiği her yer düzeltecektik, yaktın – yarım bıraktın bizi Netflix!
Sezonun bombasına gelecek olursak, kendi adıma Bojack’in intihar edeceğinden emin değildim. Çünkü intihar ederse ölür diye düşünüyordum. Ona ve dolayısıyla bize kıymazlar diye düşünmüştüm. Daha önce burada da biraz bahsetmiştim hatta. Bu noktada bir arkadaşımın yorumunu yazacağım buraya. 6. sezon bittikten sonra onunla kritiğini yaparken “Ölmek, Bojack için tertemiz bir ödül olurdu, bunu ona yaşatmazlardı” dedi. Çünkü dizinin dersi farklı. Kimseyi affettirmek ya da kimseye bir şey vermek değil amacı. Düşününce gerçekten hak verdim. Yaptığı her davranış skandal, verdiği her karar yanlış olan birini kolay kolay göndermezlerdi. Başka dizi olsa belki ama bu dizi onu yapmazdı ve yapmadı da. Hatalarıyla, günahlarıyla Bojack hayatta kaldı. Yaşamak istiyorsa -ki istiyor, yaptığı her şeyle yüzleşip baştan başlaması gerekiyor. Yalnız intiharının ardındaki bölüm ne güzeldi beee!
Bojack’in verdiği her yanlış karar, attığı her hatalı adım onun kendisini değersiz görmesiyle, ailesinin – annesinin sevgisini alamamasıyla alakalı. Kendi türünde kimseyle görüşmemesi, Hollyhock gelince onunla ne yapacağını bilememesi, hep çok vermeye çalışması ama hiç alamaması, annesine kızgınlığı, sürekli yanlış yerde olup yanlış kararı vermesi hep çocukluğundan gelen şeyler. Onunla beraber iyileşmemize izin verselerdi iyiydi!
Bu dizide, yaralı olan sadece Bojack de değildi. Princess Carolyn de yaralıydı, Mr. Peanutbutter da. Sarah Lynn zaten yaralıların lideriydi, Diane kendi çapında bambaşka bir modeldi. Bojack, bu kadın beni kurtarır umuduyla Diane’e elinden geldiğince sarıldı ama Diane’in kendine bile faydası yoktu. Beraber olmamaları dizinin başına gelen en iyi şeylerden biriydi. Zaten iki kişinin beraber olması gibi basite alınacak bir ilişki yoktu bu dizide. Şu sahne de ayrı bir sanat eseriydi zaten.
Diane’den minicik bahsediyorsam Princess Carolyn’den de biraz bahsetmem gerekir bence =) Bojack’ten sonra en çok sevdiğim karakter PC’ydi sanırım. Bu nedenle sonunda mutlu sona ulaşan karakterin o olmasından oldukça mutluyum. Judah ile olan ilişkisine en başından tutulmuştum, Ruthie’yi de çok seviyordum. PC’nin mükemmel yazılmış karakteri ve verdiği hayat mücadelesi ders olarak okutulmalı bence.
Bojack Horseman, verdiği tüm derslerle, paylaştığı tüm anlamla, duymamı sağladığı her bir replikle benim hem zihnimi hem kalbimi açmayı başardı. Bu diziye gerçekten minnettarım. Bojack için ve Bojack’le aynı deneyimi yaşamış olanlar için çok üzgünüm. Sevilmeden, değer görmeden büyütülen bu nedenle tüm ömrünü eksik ve öfkeli geçiren herkes adına çok üzgünüm. Oluşturduğumuz tüm topluluklarımızın, bu kişilerin hepsine tek tek ve uzun uzun sarılıp acılarını dindirmesini istiyorum.