30 Ekim 2012 Salı
29 Ekim 2012 Pazartesi
20 Ekim 2012 Cumartesi
Buyrun son iki haftanın instagram anlarıma...
Ev erişteli kara şimşek.. Favori yemeklerimdendir ama kocci sevmediği için pek pişiremiyorum.. Yemeğin susuz durduğuna bakmayın.. Ekmek yememek için suyundan koymadım..
7 Ekim doğum günümdü.. Email kutum doldu taştı :))
Doğumgünü yemeği için Sığacık'a gittiğimizden bahsetmiştim.. Cemik omzumda, Ecey önümde ;)
Cemik çok neşeliydi o akşam.. Gezmeyi çok seviyor..
Akşam yemeklerimizi güzel yiyince oğlumla kendimizi ödüllendirdik.. Küllahta dondurma keyfi yaptık..
Bu Cemik efendinin kırmızı düt dütü.. Henüz direksiyonu amacına yönelik kullanamıyor ama gaza basmak konusunda usta oğlum..
Hafta başında hala inanamadığımız, kötü bir haber aldık.. Kocci'nin teyzesini aniden, kalp krizinden kaybettik.. Ankara'da yaşadığı için çok sık görüşemesek de çok ama çok seviyordum.. Benim üzerimde bile o kadar çok hakkı var ki.. Hasta olduğumda bana bakmışlığı bile var.. Hala inanamıyorum..
Son görevimizi yerine getirmek için Ecey'i de alıp günübirlik Ankara'ya gidip geldik arabayla.. Bu da Kocci'nin ceketi ve babasının kokusunu özlemiş Nazo..
Sabah neşesi Cemik.. Kaldırmak için odasına girdiğimde kendi kendine saklambaç oynuyordu.. :)
Pazar günü annemlerin Kuşçular Köyündeki bahçesine gittik.. Cemik tavukların, horozların ve hatta ördeklerin peşinde koşturdu durdu..
Yine dayanamadım valla.. Hiç işim yokmuş gibi lahana sarması yaptım ayıptır sölemesi :) Ama çocuklarım nasıl oluyorsa işim olduğunda acayip uslu duruyorlar, hiç uğraştırmıyorlar beni.. Dağlara taşlara!! Tak tak tak.. Nazar değmesin :)
Kızım Ecey ve ilk gülücüklerden bir kare.. Artık yavaş yavaş gülümsemeye başladı..
Zeytin maceramdan da bahsetmiştim.. Büyük kalemlerdendi.. Halloldu gitti ;)
Bu da hallolan başka bir iş.. Güllerimiz de artık budanık.. Bunu da listeden sildim..
Uyuma şeklini sevdiğim Ecey.. :) Nasıl da büyüyor ve her gün değişiyor..
Dün Kocci'nin biraz acelesi varmış sanırım.. :)
Cemik ve meyve saati... Şevkle yemeye başladığı elmayı ben dürtmeden bitireceği günleri de görecek miyim acaba :))
Ve Orco Cemik :) Dün babaannesiyle dedesini görmeye gittik.. Ceket almayı unutunca yanımıza, Kocci böyle bir çözüm buldu..
.
.
İşte son iki hafta da böyle geldi geçti.. Üzüntülü günler geçirdik.. Üzüntü geçti mi? Hayır.. Ama zamanla acısı azalıyor insanın.. Kanıksanıyor herşey..
Herkese mutlu hafta sonları dilerim...
19 Ekim 2012 Cuma
Paris gezisi postlarını boşladım boşlayalı iyice hevesim kaçtı.. Zaten adım adım kısmı da yalan olur bundan sonra, adımları unutmaya başladım çünkü.. :)
O yüzden ben de karışık kuruşuk devam ediyorum..
Paris'e gidip de Louvre müzesini gezmemek olmaz aslında.. Ben daha önce gittiğimde gezmiştim ama Kocci gezmemiş.. O yüzden bi gidelim dedik.. Tablodur, heykeldir her ne kadar muhteşem olsalar da pek bizim ilgi alanımıza girmediği için ve ben de Kocciyi iyi tanıdığımdan Louvre'dan çabuk sıkılacağını tahmin ettiğimden Louvre gezisini Pazar gününe denk getirdim.. Her ayın ilk Pazar günü Louvre'a giriş ücretsiz, biz bu durumu değerlendirdik; en az bir günün ayırılması gereken Louvre gezisini muhtemelen 1 saatle halledeceğimiz için ücretsiz girip çıkmak bize mantıklı oldu ;)
Nitekim o kadar bile sürmedi sanırım bizim turumuz :)) (Ayıp bize ama valla ben daha önce saatlerce gezmiştim). Fotoğrafta beni ve 6 aylık Ecey'i görüyorsunuz ;)
Herkesin anlayacağı açıklıkta bir uyarı hemen dikkat çekiyor içeriye girince.. Cüzdanlara dikkat! Kapkaçtır, cüzdan çarpmadır sadece Türkiye'de yok yani.. Aman dikkat!
Her ne kadar ilgi alanımız olmasa da -kendi adıma konuşayım- devasa büyüklükteki tablolar ve detayları büyüleyici.. Bu arada biz sadece Mona Lisa'yı görmek için Louvre'un o kanadına yürüdük.. Kocci "bi Mona Lisa'yı göreyim bari gelmişken" demişti..
İşte o meşhuurrr Mona Lisa... Miniminnacık bir tablo kendisi.. Bilmiyorum belki fazla gözümüz alışık olduğundan mıdır nedir bizi pek heyecanlandırmadı.. Aksine önündeki kalabalığı yarıp fotoğrafını çekmek bir eziyet olduğundan kendisini hoş hatıralarımın arasına alamayacağım :)) Ecey de karnımda baya bir strese girmişti..
Mona Lisa'nın en önemli özelliklerinden biri her açıan size bakıyormuş izlenimini vermesiymiş ya...
Aha bu bebe de her yerden bize bakıyordu...
Hatta bu arkadaş da...
Ve hatta bu kardeş de... :))) valla hepsinin de gözü her açıdan üzerimizdeydi.. Mona Lisa yanlarında az bile kalırdı hatta..
Tabi ki muhteşem mermer heykeller de vardı... Düz beyaz renkliler yine alışılmışken....
İki renk mermerden yapılma heykeller bence muhteşemdi... Üstündeki kıyafetinin detaylarına bayıldım.. Aksesuarlarıyla da uyumluydu.. Puanım 3 ! :P
İmza: Cemik'in uyku saatinde evde ses olsun diye açılan kanal D de "bana herşey yakışır"a maruz kalan anne..
Haydi herkese iyi gezmeler...
18 Ekim 2012 Perşembe
Yine bir "Gidelim Gömelim" ile beraberiz..
Bu sefer, geçen hafta Pazar gününe denk gelen doğum günüm vesilesiyle bir senedir gitmeye fırsat yaratamadığımız Sığacık'a gittik ve "hmmm bu teyzeyle amca işten anlar" diyerek gözümüze kestirdiğimiz bir çifte nereye otursak diye sorduk.
"Kaleye doğru yürüyün, iki lokanta var, ikisi de olur" dediler, biz de yürümeye başladık.. Ecey'in bebek arabasını babası yürütüyordu ama böyle bir poz vermesem olmazdı.. :) Dört kişilik çekirdek ailecek ilk gezmemizdi..
Gündüz gözüyle pek gezemedik aslında ama Foça'ya benzer bir hali vardı Sığacık'ın.. Sahil kasabası olduğu için midir nedir bizde öyle bir hava yarattı ve bayıldık...
Neyse efenim, denize sıfır iki lokantadan Liman Restaurant'ı tercih ettik ama önce bir meze, balık sergisini görelim dedik.. Vitrindeki buğudan pek belli olmamış ama mezelerin görüntüsü dolayısıyla doğru seçim yaptığımıza karar verdik..
Bu vitrin de ara sıcakların bulunduğu vitrindi..
Ve tabi ki balıklar.. Pek balıktan anlamadığımız halde bize bakan fıldır fıldır gözlerden tam not verdik tazelik açısından..
Şaraplar ve...
Rakı çeşitliliği açısından da çok zengindi.. Seç beğen iç..
Mekanı Cemik de çok sevdi, uzun süre akvaryumun başından ayıramadım.. Hepsine "Daz gel Daz gel" dedi.. Naz yanımızda olsa o da gelmelerini isterdi herhalde :))
Klasik bir laf ama yazdan kalma bir gün yaşıyorduk, o yüzden dışarıda oturmayı tercih ettik..
O kadar şarap ve rakı çeşitliliğne rağmen biz bira söyledik.. Şöfer Nebahat olarak olarak bir biradan fazlasını içemeyecektim zaten.. :)
Yine oburluk yönümüz ağır bastığından mezeleri didiklemeden fotoğraflarını çekmeyi unuttum.. Hatta bir de "yengeç bacağı" söylemiştik ama benim elim telefona gittiğinde çoktan onlar midemizi boylamıştı..
Neyse... Vazgeçilmezimiz deniz börülcesi ve yoğurtlu semizotu salatasını görüyorsunuz..
Balık sofrasının olmazsa olmazlarından kalamar.. Abartmayayım ama sanırım hayatımda yediğim en lezzetli kalamardı..
Mezelere ağırşık verince balığı az tuttuk, ikişer tane barbun söyledik... Balıklarımız da tam not aldı..
Cemik de hem ona söylediğimiz mercimek çorbasını içti hem de sofradaki herşeyden otlandı.. Bol bol etrafına bakındı, muhteşem havanın, manzaranın ve deniz kokusunun tadını çıkardı..
Ecey ne mi yaptı? Tertemiz deniz havasının çarpması neticesinde bebek arabasında mışıl mışıl uyudu :)
.
.
Mekandan "en yakın zamanda tekrarlamalıyız" diyerek ve herşeyden inanılmaz memnun kalarak kalktık.. Şiddetle tavsiye ediyoruz.. Siz de gidin gömün...
.
Mekanın açık adresi: Sığacık Mahallesi Atatürk Meydanı No:5
Tel: 0232 7457011
Afiyet olsun :)