COMPARISON OF RESISTANCE RATES AND DETECTION OF FIVE RESISTANCE GENES BTS IN TEN LOCAL WHEAT VARIETIES AGAINST COMMON BUNT DISEASE
Accessinfo:eu-repo/semantics/openAccess
Date2016
MetadataShow full item record
Citationİ. POYRAZ and N. Gümüş, “COMPARISON OF RESISTANCE RATES AND DETECTION OF FIVE RESISTANCE GENES BTS IN TEN LOCAL WHEAT VARIETIES AGAINST COMMON BUNT DISEASE,” Anadolu Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi C Yaşam Bilimleri ve Biyoteknoloji, vol. 5, no. 1, pp. 37–45, Jul. 2016.
Abstract
Common bunt caused by Tilletia sp. is a very destructive and dangerous seed-borne fungal disease and may cause serious economic losses in worldwide. Wheat cultivars carrying resistance genes are used as an alternative fight method instead of chemical fungicides against common bunt disease. These resistance genes in wheat are called as bt genes. Until today, a few number of bt genes has been detected in wheat by using various molecular markers. However, development of more molecular markers for detection of all bt genes in wheat is required. In this study, detection of five bt genes called as bt-5, bt-8, bt-10, bt-11 and bt-12 was carried in ten registered local wheat varieties (Sertak 52, Bolal 2973, Demir, Kutluk, Harmankaya 99, Pehlivan, Tosun Bey, 4-11, Sönmez 01, Bezostaja-1) using PCR-based molecular markers, microsatellite and RAPD. PCR-amplified fragments were separated on 1.3% agarose gel. The obtained DNA bands were scored as present or absent for detection of bt genes. For comparison, the virulence rates of five Tilletia foetida (syn. leaves) isolates against ten wheat varieties were obtained from our field results. We observed that wheat varieties Kutluk and 4-11 carrying bt-10 and bt11 genes are more resistant to disease in field.Sürme (Tilletia sp.) buğdayda çok tehlikeli bir tohum hastalığıdır ve ciddi ekonomik kayıplara neden olabilir. Direnç genleri içeren buğday kültürleri, sürme hastalığına karşı mücadelede fungusidlerin yerine alternatif bir mücadele yöntemidir. Buğdaydaki bu direnç genleri bt genleri olarak adlandırılır. Bugüne kadar buğdayda bt genlerinin çok az bir kısmı bazı moleküler markörler ile tespit edilmiştir. Buğdayda tüm bt genlerinin tespiti için geliştirilmiş moleküler markörler bulunmamaktadır. Bu çalışmada, PCR tabanlı moleküler markörler (Mikrosatellit ve RAPD) kullanılarak tescilli 10 buğday çeşidinde (Sertak 52, Bolal 2973, Demir, Kutluk, Harmankaya 99, Pehlivan, Tosun Bey, 4-11, Sönmez 01, Bezostaja-1) bazı bt genlerinin (bt-5, bt-8, bt-10, bt-11 and bt-12) tespiti gerçekleştirilmiştir. PCR ile çoğaltılan fragmentler, ethidium bromide (0.5 μg/ml) içeren %1.3’lük agaroz jelde ayrılmıştır. Jeller UV ışık altında gözlenmiş ve dijital olarak fotoğraflanmıştır. Elde edilen DNA bantları bt genleri için var veya yok olarak değerlendirilmiştir. Karşılaştırma yapmak için, 10 buğday çeşidine karşı beş Tilletia foetida (syn. leaves) izolatının hastalık yapma oranı tarla verilerinden elde edilmiştir. Kutluk ve 4-11 gibi bt10 ve bt11 genlerini içeren buğday çeşitlerin tarlada hastalığa karşı daha dirençli oldukları gözlenmiştir. Tüm buğday çeşitlerindeki beş bt geni için analiz sonuçları ve tarladaki direnç oranlarını gösterilmiştir.