DÜN, AKSİYON dergisinde Prof. Dr. Yümni Sezenle bir söyleşi okudum.
Yakın zaman önce Dinlerarası Diyalog İhaneti başlıklı bir kitap yazmış olan ve bir bilim adamına yakışmayacak derecede açık hatalar sergileyen biriydi Prof. Sezen.
Nitekim, Bediüzzaman Said Nursînin, İkinci Dünya Savaşında Rusyada ve mümasil yerlerde savaşın kat kat zorlaştırdığı ağır kış şartları altında ölen çocuklar, masum ve masume ihtiyarlar ve mazlumlar hakkında yazmış olduğu bir mektubu almış, Bediüzzamanın, Birinci Dünya Savaşında Müslümanlara karşı savaşmış İngilizlerin şehit olduğunu söylediği gibi bir iddiaya çevirmişti. Ehl-i Sünnetin, özellikle de Şâfiî-Eşarî çizginin sunduğu çerçeveye tamıtamına oturan bir mektup, bir ihanet belgesine dönüşüyordu böylece. Bu kadar kötü bir adamın yıllar önce ilk kez dile getirdiği dinsizliğe karşı Hıristiyanlarla diyalog da elbette ihanetten başka birşey olamazdı!
Bilim adına da, hakikat ve insaf adına da utandırıcı bu satırları kaleme alabilen Prof. Sezenin şu an yaşadığı sıkışmışlık, Aksiyon söyleşisinde bariz biçimde ortaya çıkıyordu.
Söyleşide benim en ziyade dikkatimi çeken kısım ise, arkadaşlara dair kısım oldu:
|Soru: Bu kitabın üzerinde ne kadar çalıştınız?|
Cevap: Birbuçuk yıl önce başladım.
Soru: Kitabın dipnotlarında 83 ayrı kaynak var. Bir kısmı Türkiyede bulunmayan kaynaklar. Meselâ Zamanın Amerika baskısı ya da bazı İngilizce kaynak eserler. Bunları nasıl takip ettiniz?
Cevap: İnternet var.
Soru: Ama sizin alıntıladığınız yazıya internet sayfasından ulaşılamıyor. ABDde basılan o sayıyı o hafta temin etmiş olmanız gerekiyor.
Cevap: Arkadaşlar temin etti. Getirdiler bana.
Soru: 4 Martta Türk Dünyası Araştırmaları Vakfında yaptığınız konuşmada kitabı anlatırken, Arkadaşlar fotokopiler verdi, şu konuyla ilgilen dedi dediniz. Bir yerde de, Arkadaşlar şu konuyu da yaz dedi, ama yazmadım dediniz. Kimdir bu arkadaşlar?
Cevap: Okuldan, üniversiteden arkadaşlar... Sen sosyoloji hocasısın, bak, dediler. Kimliklerini açıklamaya gerek yok...
Bu cevap başkalarını tatmin etti mi bilmiyorum ama, Prof. Sezenin bu arkadaşlar izahı beni hiç ikna etmedi. Kitabın muhtevası ve hedef olarak seçtiği adres, bende bu arkadaşlara dair derin kuşkular uyandırdı.
Diyalog meselesi üzerinden Fethullah Gülen'e, onun üzerinden bir bütün olarak Risale-i Nur câmiasına, oradan da bizatihî Risale-i Nura ilişme gibi bir planın zaten elan yürürlükte olduğunu da dikkate alınca, en başta Prof. Yümni Sezenin bundan böyle arkadaşlarına dikkat etmesi gerektiğini düşündüm.
Ve merak ettim: Bu arkadaşlar ile, Ceviz Kabuğu programında hem ilmi, hem takvasıyla temayüz etmiş Suad Yıldırım gibi bir isme iftiraya yeltenen ve onun üzerinden Kurâna hizmetle temayüz etmiş koca bir câmiaya kara çalmak isteyen üç ismin arkadaşları arasında bir aynılık, yakınlık ya da benzerlik olabilir? (Ki, o programda, bu iftiraların yanında yer almaktan imtina eden Prof. Yümni Sezeni çok sıkıntılı, nereden bulaştık bu işe halet-i ruhiyesi yaşar bir durumda gördüm.)
Merakım bu kadarla da sınırlı değil... Haydar Baş ve Ömer Öngüt gibi dindar kimlikleriyle orta yerde duran iki isim ve onların temsil ettiği camia üzerinden Risale-i Nura yönelik hücumlarda da arkadaş izi hisseder gibiyim.
Kimbilir, Bediüzzamana şirk izafe etmeyi hayatının gayesi haline getirmiş bir ismin, ama eğer davası tevhid ise şu ülkede sergilenen şirklerin en büyüğüne karşı sus-pus kalmış bir ismin bu cesaretinin arkasında da arkadaş desteği vardır.
Hâsıl-ı kelam, görünen o ki, derin kazanlarda pişirilen, Risale-i Nur hizmetine yönelik külliyetli bir taarruzun kokusunu hissediyorum.
Bu kumpas, yükselen ulusalcılık rüzgârını da arkasına alarak bir sonuca ulaşmaya çalışacak gibi gözüküyor.
Derin arkadaşların bu teşebbüsünün akim kalması için ise, kardeşlerin uyanık olması şart...