Grzegorz Stec, Mercator Çin Çalışmaları Enstitüsü’nün Brüksel ofisinde çalışan bir analisttir. Brüksel merkezli kar amacı gütmeyen platform “EU-China Hub”ın kurucusuydu.
Pekin ne zaman kur yapmaya başladı Geçen yılın ortalarında Brüksel, başlangıçta görece küçük hamlelerle başladı.
Değişim, Amerika Birleşik Devletleri’nin teknoloji ihracatı kontrolleri uygulaması ve COVID-19’un Çin ekonomisinin sıçramasına neden olmasının ardından geldi. Ve Dışişleri Bakanı Wang Yi’nin son Avrupa turu bu devam eden çekicilik saldırısının en sonuncusu, yeniden birleşme mesajları yayıyor ve Avrupa Birliği’nin stratejik özerkliğine sözde bağlılık gösteriyor.
Bununla birlikte, Pekin’in hala AB ile olan ilişkisini ABD ile jeopolitik rekabetinin bir parçası olarak gördüğünü ve Avrupalıların bunu her zaman akıllarında tutmaları gerektiğini belirtmek önemlidir. Aslında, nihayet Pekin’in bloğa karşı tutumunu gerçekte olduğu gibi tanımanın zamanı geldi – stratejik oyalama.
Tarz değişikliğinin ötesinde Çin, AB’yi kazanmak için önemli noktalar sunmaya pek istekli görünmüyor. Diplomatik kanalları yeniden açtı ve daha cana yakın bir retoriği benimsedi – özellikle de yeni AB Büyükelçisi Fu Cong’un sosyal yardım çılgınlığında – ancak bunların hiçbiri henüz somut tekliflere dönüşmedi.
Fu’nun fikri Rusya’nın Ukrayna’yı işgali sorununu ikili gündemden çıkarmak, AB-Çin yaptırımlarını 2021’den itibaren sona erdirmek ve AB-Çin Kapsamlı Yatırım Anlaşmasının tozunu atmak ne şaşırtıcı ne de özellikle yeni. Ve Pekin’in Ukrayna’daki ihtilafa ilişkin konumu, – diğer şeylerin yanı sıra – Çin’i hâlâ potansiyel bir arabulucu olarak görmek isteyen Avrupa’dakilerin umutlarını güçlendirmek amacıyla geçmiş açıklamaların retorik olarak yeniden paketlenmesine varıyor.
Ve bu tür tekliflerin ötesinde, Pekin’in AB ile olan ilişkisine dair somut bir vizyonu yok. Rusya’nın işgali ve Çin’in Litvanya’yı ekonomik olarak zorlamasının ardından gerilim zirve yaptığında, Başkan Xi Jinping Nisan 2022’de AB-Çin zirvesini kullandı. belirtmek “Çin’in vizyonu [of the relationship] değişmeden kalır.” Ve Pekin sürekli olarak AB ile olan ilişkisini olayları gerçekleştirmek yerine eylemi önlemek için kullandı.
Şu anda Pekin’in AB politikasına yön veren üç hedef var ve bunların hiçbiri yapıcı değil. Bunlar: Pekin yerel tüketimi geliştirirken ve Küresel Güney’de büyümekte olan pazarlara ihracatı genişletirken, ABD öncülüğündeki çevreleme girişimlerine katılımını sınırlamak, Çin’in AB teknolojisine erişimi üzerindeki kısıtlamaları sınırlamak ve AB pazarına erişimi kısıtlamaları.
En önemlisi, bu hedeflerin hiçbiri Çin’in AB’yi daha derin bir angajman veya politikalarının olumlu yönleri konusunda ikna etmesini gerektirmiyor. Bunun yerine, tek yapması gereken AB’nin daha iddialı bir politika geliştirmesini oyalamak ve retorik bunu yapmanın en kolay yolu.
Gerçekte Pekin, blokla sürdürebileceği yapıcı bir gündem geliştirmeye özel bir ilgi göstermiyor. İkili girişimler konusunda çekingen davranmanın ötesinde, gelişmekte olan ülkelerin borçlarının yeniden yapılandırılması, uluslararası gıda güvenliğinin iyileştirilmesi, iklim değişikliğinin yavaşlatılması veya Dünya Ticaret Örgütü’nün reforme edilmesi gibi çok taraflı hedeflere olumlu katkılarda bulunmak için AB ile koordinasyondan kaçınmaya devam ediyor.
Ve Pekin’in bu konularda önerilerde bulunmaması veya uzlaşma aramaması, onun AB’ye karşı duruşu hakkında diplomatik mesajlaşmadaki son değişikliklerinden daha fazlasını söylüyor.
Yine de AB’nin bu taktik istikrar oyunuyla birlikte oynamak için bazı teşvikleri var. Ekonomik ve sosyal açıdan maliyetli sıfır COVID politikasını sonlandırdıktan sonra Çin gibi, bloğun da ekonomik istikrara ihtiyacı var. Rusya’nın Ukrayna’daki savaşının neden olduğu bir enerji krizi olan COVID-19 sonrası bir toparlanmanın yanı sıra ABD Enflasyon Düşürme Yasası ve diğer sanayi politikası önlemleri nedeniyle ekonomik rekabet edebilirliğine yönelik yeni zorlukların üstesinden gelmesi gerekiyor.
Bu nedenle, Çin ile ilişkileri istikrarlı tutmak şu anda birçok yönden çekici.
Ancak Brüksel ve üye ülkelerin yapmaması gereken şey, Çin’in tutum değişikliğini stratejik hedeflerinde ve gidişatında olumlu bir değişiklik olarak ele almak. Hem casus balonu fiyaskosu hem de Xi’nin yaygın olarak beklenen v’si olarakMoskova’yı ziyaret edin Örnek olarak, Pekin’in planları ve hesaplamaları temel olarak değişmeden kalıyor – bu, geçtiğimiz yıllarda AB-Çin ilişkilerini karakterize eden farklılığın istisna değil, kural oluşturduğu anlamına geliyor.
Pekin, dünyayı saran “Soğuk Savaş zihniyetine” karşı olduğunu söyleyebilir, ancak dünya görüşü tam olarak bununla karakterize görünüyor. Ve nihayetinde AB’yi, sistemik rekabet ve jeopolitik mücadeleye girmek zorunda olduğu, ABD ağırlıklı bir blok olan “Batı”nın bir parçası olarak görüyor.
Çin Komünist Partisi tarafından düzenlenen toplu bir çalışma toplantısında, Xi yakın zamanda övüldü Gelişmekte olan ülkeler için bir plan olarak ülkenin kalkınma modeli. Ona göre, “modernleşmenin Batılılaşma anlamına geldiği efsanesini” çürüttü ve “yepyeni bir insan uygarlığı biçimi” için zemin hazırladı. Ve uluslararası sisteme böyle bir yaklaşım, AB için herhangi bir yapıcı uzun vadeli gündemi imkansız kılıyor.
Blok, AB-Çin ilişkilerindeki mevcut taktiksel istikrar dönemini tehlikeye atmak istemeyebilir, ancak yine de bu zamanı ilişkinin olası gidişatını netleştirmek için kullanmalı ve kesinlikle Pekin’in bir strateji belirleme ve uygulama sürecini durdurmasına izin vermemeli. açık gözlü gündem.
AB’nin Çin ile geleceğine dair somut ve gerçekçi bir vizyon geliştirmesi gerekiyor. Riski azaltmanın ötesinde daha proaktif hedefleri benimsemesi ve sonunda Pekin’in oyalanmasının altını oyan stratejik netliğe sahip yeni bir gündem belirlemesi gerekiyor.
Kaynak : https://www.politico.eu/article/china-eu-policy-strategic-stalling/?utm_source=RSS_Feed&utm_medium=RSS&utm_campaign=RSS_Syndication