Düşünün ki beş genç adam düğün gününe az bir vakit kala hayatı yaşamaya karar verseydi neler olurdu. Vakit kaybetmeden size muhteşem biten düğün gecesinin iki gün öncesine götürmek isterim.
Aslında her şey çok güzel başlamıştı. İki gün önceden başlayan bekârlık kutlamaları aralıksız alınan yoğun alkol ve hayat üzerine yapılan gereksiz ve bir o kadar manasız yorumlarla hayali bir muz cumhuriyeti yaratılarak başlamıştı. Aslında bekarlığa veda kutlamaları adı altında başkan Çeto ve kabine üyeleri Muz ekonomisinden sorumlu bakan Eray’ın muhteşem projeleri ile bitmeyen içki stoklarını sağlamlaştırmış, çevreden sorumlu bakan paçacının ışığı gören bir tavşan konumuna gelmesi ile ışığı tutan herkese gülmesi ve sonra “aaa dalga geçmeyin benlee beaa” diyip yaşadığı ne idiğü belirsiz karakter değişimleri eşliğinde ne olduğunu bilmediğimiz bir yola çıkmıştık. Çünkü tam bu sıralarda Orhan şampanyayı nasıl patlattığını acayip şekilde anlatıyor ve patlıcan gözlü tipsiz çocuk Yigo anlamsız bir halde Orhan’a bakıyordu. Daha ne kadar berbatlaşabilir ve bu kadar iğrenç bir hikâyeyi bize neden anlatıyorsun diye sorduğunuzu duyar gibi oluyorum. Daha da berbatlaştık önünü alamadık ve bu ekip bu halde bekârlık kutlamalarının yapıldığı evi şiddetle terk ettiler. O kadar şiddetliydi ki herkes ayakkabılarını eline alıp sessiz adımlarla apartman merdivenlerini inip usul usul ama hızlı adımlarla bara doğru yol almaya başladılar. (Şiddeti anlayabildiniz mi anlayamazsınız. O sessiz adımların bizde yarattığı sesi siz anlayamazsınız)
O an çok düşünen saçlı sakallı adam, içine Karl Marx kaçan adam ve şu zamana kadar susan adam konuşmuştu: “Kız yok abi mekana nasıl gireceğiz ?” İşte tam bu noktada çaresizlik, berbatlık, lanet getirmeler falan olmasını bekliyorsunuz. Olmadı! Kış vaktinin soğuk ayazlarından korunmak için köhne bir otobüs durağı bulunmuş. İçine girmek usulüylen acil bir kabine toplantısı yapılmış ve kararları şiddetle uygulanmaya konulan acayip saçma fikirler ortaya çıkmıştı. Paçacı çevre bakanlığından alınıp kadından sorumlu aile bakanlığına getirilerek, beş sap erkeği içeri sokacak plan için mühim hazırlıklara başlamıştı (Hiç bir hazırlık yapmadı). Paçacıyı beklerken üşümememiz için çok zekici bir çözüm sunan muhteşem ekonomi bakanımız Eray ortamı ısıtması ve sefil homo-sapiensler doysun diye beş tane çift dürüme sarılmış çiğ köfte siparişini vermiş bulunmaktaydı (reklam olmasın diye Battalbey olduğunu söylemiyoruz. Çünkü reklam sevmiyoruz). Çeto başkan her zaman ki asil duruşuyla bir elinde çiğ köfte bir elinde uzun Anadol cigarasını muhteşem zılgıtlar eşliğinde köhne bir durakta halay çekerek kutluyordu. Çünkü Muz Cumhuriyeti’ni mikemmel yönetmenin onuru içinde devrimci şarkılar söylüyordu (Başgan olmak bunu gerektirir). Gördüğünüz üzere özgürleşen homo-sapienslerin yeme, içme ve temel gereksinmeleri karşılamada hiç bir sorunları olmayıp aynı zamanda mutlu olabiliyorlardı. Çünkü işemeli sıçmalı bir ayin düzenleyebilen açık havaya saygılı beş gençten kurulu bir düzen, neo-marksist sistem kurmuşlardı (yerseniz). Çok mu siyasi laf ettim (acayip saçmaladım) neyse o vakit susayım çünkü kadından sorumlu aile bakanımız bütün patavatsızlığı bütün saygısızlığıyla konuşup rahatsız ettiği iki kadın sayesinde biz homo-sapienslerin içeri girmesini sağlamıştı. Acil toplantılarımız meyvesini vermiş, homo-sapiensler çiğ köfte ile karınlarını doyurmuş artık içeriye hunharca saldırmaya hazırdılar. İçeriye girdiğimizde hatunlara duyduğumuz saygıdan ötürü teşekkür bile etmeyi bir borç bilmemiş mala bağlamıştık çünkü homo-sapiens bile olmayı becerememiştik. Ancak içine Karl Marx kaçmış olan kişi ve gereksiz işler bakanı içeriye bira sokmuşlar Çeto başkana bu biraları sessiz ve usulca hiç bir güvenliğe çaktırmadan açması görevini vermişlerdi. Muhteşem başgan çeto homo-sapiens halkının kaçak biralarını içirmiştir…
Çok yakın len yeminle devamını da yazacağım..
Fahrunnisa PANDA
(16.09.2011 yılında yazılmıştır)