Peki, açıklanan yeni sistem, dersanelere olan bağımlılığı azaltıp, sınav yarışını sona erdirir ve kalıcı olur mu?
Evet demek mümkün değil.
Bakan Yılmaz’ın konulara vakıf olmadığı her cümlesinden belli oluyor!
Kontrolü altındaki liseleri, farklı kategorilere ayırması ise kabul edilemez.
Sınava, adayların yüzde 10’unun girmesi öngörülüyor ki, en büyük yanılgı bu noktada yaşanacak.
Yüz binlerce öğrenciyi 60 soru ile sıralamak ise ölçme değerlendirmenin ruhuna aykırı.
İkamete dayalı kayıt sistemi ise çoktan iflas etti. İlkokulların önündeki servis araçları ve şişirilmiş notlar bunun en çarpıcı örneği...
Okul bölgeleri, belki büyük şehirlerde mümkün ama küçük yerleşim bölgelerinde, göç hareketliliğini artırmanın ötesine geçemez!..
Artılar-Eksiler
İşte Bakan Yılmaz’ın açıklamaları ve değerlendirmemiz:
- Eğitim bölgesi ve sınavsız mahalli yerleştirme sistemini getirdik. Bu sistemde veli ve öğrencimiz adresine en yakın okula yerleştirilecek.
Bunun böyle olmayacağını görmek için müneccim olmaya gerek yok!
- Başvuruda öğrencinin karşısına 5 okul çıkacak, tercih yapacak.
Bu, büyük kentlerde mümkün ama peki ya küçük beldeler?
- Her okul türüne göre hiçbir öğrencimizi, istemediği bir başka okul türüne yerleştirmeyeceğiz.
Peki ya o bölgede, öğrencinin istediği okul yoksa?
- Bundan sonra, adres bölgelerindeki liselere farklı akademik düzeylerde farklı ilgi ve birikimdeki öğrenciler gelecek, akademik çeşitlilik sağlanacak ve bu, okulun başarı seviyesini yükseltecek.
Sayın Bakan, kendi çocuğunu en yakın liseye gönderir miydi?
Yazının devamı için tıklayınız