Sayısal olarak büyüme ve en büyüğünü yapmak huyundan ne zaman vazgeçeceğiz merakla bekliyorum.
Başta Almanya, Fransa olmak üzere pek çok Avrupa ülkesinde, son 50 yılda, neredeyse hiç üniversite açılmadı. Biz de ise son 5 yılda 50 fazla daha üniversite, bu kervana katıldı.
Ben gazeteciliğe başladığımda 19 üniversite vardı. Sonra YÖK'le birlikte 27 oldu ve bugünlere gelindi.
Kötü mü oldu? Hayır. Ama artık içini doldurmalı ve ülke ve dünya ihtiyaçları konusunda ciddi bir insan gücü planlaması yapmalıyız. Yoksa, işsizlik girdabından kurtulamayız...
Eğitim ve insan gücü ihraç eden ülkeler arasına girebilir miyiz? Bu şimdilik zor gözüküyor ancak imkansız değil.
Eğitimde, yeni hedefler gerekiyor. 2023 Eğitim Vizyonu'nun bu boşluğu doldurduğunu söylemek zor.
Siyasetçilerin görevi, alt yapı sağlamak. Sonrası, eğitimcilerin ve anne babaların görevi.
Onlar doğru olanı ortaya koyacak ki, siyaset de gereğini yerine getirsin.
Eğitimciler ve anne, babalar, bugün olduğu gibi ne istediklerini doğru olarak ortaya koyamadıklarında, siyasetçilerin de kafası karışıyor.
Bu kadar üniversite açılmasının nedeni, bu yöndeki isteklerdi.
Sınavlara akan para, üniversite önündeki yığılma, herkesin diploma peşinde koşması en büyük yanılgımız oldu.
Diploma artık bir işe yaramıyor ama hala dersane kapılarını aşındırmaktan vazgeçmedik.
İşsiz bir mühendis olmaktansa, işi ve maaşı iyi olan bir teknisyen olmayı kendimize yediremedik. Oysa her meslek ve alın teriyle yapılan her iş kutsaldır ama bu noktaya hala gelemedik...
Sayıları bırakıp, içerikle ilgilenme zamanı hal gelmedi mi, gelmeyecek mi?..