Surekli maske takmaktan Icim Kan aglarken Insanlara gulmekten yoruldum Cok sinirliyken bile Sakin olma zorunlulugundan yoruldum Hickirarak aglamak isterken Gozyaslarimi icime akitmaktan Delice severken icimden daglara denizlere Hoyratca esen ruzgara topraga kuslara Seviyorum diye haykirmak isterken
Susmaktan yoruldum
Mavinin her tonunda kaybolmak isterken Siyaha esir olmaktan yoruldum Kendimden yoruldum Hep guclu olmak ne zordur Hep sorumluluk sahibi olmak Her zaman hakli olmak Herseyi bilmek zorunda olmak Ruhum yoruldu Çocukken genc olmak Gencken olgun olmak Çok zor yoruldum Çabuk tukettim omrumu Yarinlarımı. …. Umutlarımı.. … Duygularımı. …… Geri donusu olmayan bir tuneldeyim Oyunun adı hayat Basrolde ben Yardimci oyuncular sevgi, aşk, aci, gecmiş Senaryo konusu.
Öyle bir hayat yaşıyorum ki, Cenneti de gördüm, cehennemi de. Bazıları seyrederken hayatı en önden, Kendime bir sahne buldum oynadım. Öyle bir rol vermişler ki Okudum, okudum, anlamadım. Kendi kendime konuştum bazen evimde. Hem kızdım hem güldüm halime. Sonra dedim ki "söz ver kendine." Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin. Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin Öyle bir hayat yaşadım ki, son yolculukları erken tanıdım. Öyle çok değerliymiş ki zaman Hep acele etmem bundan, anladım… İşte gördük seni dünya, ne gerçeksin ne de rüya, bir resim çizilmiş suya, sahte ışık,sahte boya…
Bâzılara bir an bir senedir Fıtratların bir kısmı birden bire parlıyor. Bir kısmı tedricîdir, şey\’en şey\’en kalkıyor. Tabiat-ı insanî ikisine de benziyor. Şerâite bakıyor, ona göre değişir. Bâzan tedricî gider. Bâzan dahi oluyor barut gibi zulmânî; birdenbire fışkırıyor. Nurânî bir nâr olur; bâzı olur bir nazar, fahmi elmas ediyor. Bâzı olur bir temas, taşı iksir ediyor. Bir nazar-ı peygamber Birden bire kalbeder bir bedevî cahil, bir ârif-i münevver. Eğer mîzan istersen: İslâmdan evvel Ömer, İslâmdan sonra Ömer. Birbiriyle kıyası: bir çekirdek, bir şecer. Def\’aten verdi semer, o nazar-ı Ahmedî, o himmet-i Peygamber. Cezîretü\’l-Arabda, fahm olmuş fıtratları kalbetti elmaslara, birden bire serâser, Barut gibi ahlâkı parlattırdı, oldular birer nur-u münevver.
Yalan bir lâfz-ı kâfirdirBir dâne sıdk, yakar milyonla yalanı. Bir dâne-i hakikat, yıkar kasr-ı hayali. Sıdk büyük esastır, bir cevher-i ziyâlı. Yeri verir sükûta-eğer çıksa zararlı. Yalana yer hiç yoktur, çendan olsa faydalı. Her sözün doğru olsun, her hükmün hak olmalı. Lâkin hakkın olamaz her doğruyu söz etmek. Bunu iyi bilmeli. "Huz mâ safa dâ mâ keder" -1- kendine düstur etmeli. Güzel gör, hem güzel bak; tâ güzel düşünmeli. Güzel bil, hem güzel düşün; tâ leziz hayatı bulmalı. Hayat içinde hayattır hüsn-ü zanda emeli. Sû-i zanla yeistir, saadet muharribi, hem de hayatın kâtili.
Hayat ve oyunlar..Bir tane değil binbir tane..Hangi biriyle uğraşacağız ? Hangi biriyle mücadele etmek için ayakta duracağız ? BİLMİYORUM!Zamana inat yaşamımızda nedir bizi savuran parçalayan kıran şey..Nedir ağlamamıza gülmemize sebep?Yaşam insanları bilinmez yolculuklara çıkarıyor ve bizler orada kalıyoruz..Ama isteyerek ama istemeyerek..Takvim yaprakları hızla koparılıyor..Güneş sabaha büyük bir inatla yeniden doğuyor..Güneşin yerini kasvetiyle ay alıyor..Ve birgün daha geçiyor..Bitiyor aslında.Zamanla herşey bitiyor.Güneş doğmam derse..Yada dünya dönmem derse..Belki o zaman mutlu olur bireyler..Kırgınlıklar yerini mutluluklara,ağlamalar gülüşmelere , üzülmeler tatlı sevinçlere bırakır yerini..Bence tabi..Ama öyle değilmiş işte..İnsan hertürlü kötülükten bile mutluluk duygusunu kazanıyorsa..Kırıp , üzdükçe gülebiliyorsa..Bize..Bana ne düşer..?İnsan maske taktıkça..O maskeyi suratına yapıştırıp sahte gülücükler saçıyorsa..Rolunu iyi yapıyorsa..Bize..Bana ne düşer..?İnsanlar emekleri hiç sayıyorsa..Karşısındakini hiç uğruna küçültebiliyorsa,birinin kazandıklarını çalabiliyorsa,çok güzel rol yapıp rolune devam ederken büyük bir haz duyuyorsa..Soruyorum..!Bize..Bizlere..Bana ne düşer..?\’\’ Evet bana , bizlere ne düşer..?gerçekten bilmiyorum ama..Onlara düşen şeyi biliyorum..\’\’Onlar makyaj yapmadan , kostum değiştirmeden , senaryo yazmadan , yapmacık davranmadan sahneye günlük yaşamları ile çıkabilirler..Ve bu yolla insanlar tarafından iyi görünüp kendilerini sevdirirler..Sevdiklerini hiç uğruna bırakıp giderler..Sevenlerini zehirlerler..Ve..Kendi dünyalarındaki oyuna devam ederler..