Londra Olimpiyatları açılış törenini izliyoruz. Türk kafilesi en kalabalık kortejlerden biri. Ellerinde bayraklarla gurur ve umutla alkışlıyoruz.
Müsabakalar başlıyor, derin bir sessizlik. Milli marşımız eşliğinde bayrağımızın yükseldiğini görmek istiyoruz, malesef ses yok.
Sporcularımızın başaramasalar dahi gayret gösterdiklerini, kaybedince ağladıklarını görmek istiyoruz. Maalesef, "Benden bu kadar" diyen pişkin yüzler görüyorüz.
Acaba hakemler mi engel çıkarıyor diye dergilere bakıyoruz. Bizimkilerin magazin haberlerine aşk dedikodularıyla yerleştiğini okuyoruz.
Bir tek altın evet bir tek altın madalya teselli oldu derken o sporcunun doping aldığını duyuyoruz.
Sağlıklı nesiller yetişmesi için spordan vazgeçemeyiz. Profesyonel sporcular gençlere örnek olmak zorundadır.
Üzülerek anlattığım başarısızlık gerçeğinin ardında spor yasaları ve o kanunların uygulayıcılarının yeterli özeni göstermemeleri vardır.
Kısaca anlatmak gerekirse;
Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü, bünyesindeki il müdürlüklerinin denetimiyle federasyonlar ve spor kulüpleri vasıtasıyla spor faaliyetlerini düzenlemektedir.
Gerçek uygulamaya bakıldığında kulüpler ve federasyonlar tamamen özerk hareket etmektedir.
Pek çok başarılarıyla yüzümüzü güldürmüş marka kulüpler, borç içinde çaresizlik yaşamaktadır. Kulüplerin iyi yönetilmediği ve iyi denetlenmediği açıktır.
Federasyon yönetimleri uluslararası temsil görevini yerine getirecek sporcuların seçiminde hakkaniyet kriterlerini yerine getirememektedir.
Bu eleştiriyi yaparken kanaatimi etkileyen faktör; bir dalda tam üç olimpiyatta aynı oyuncunun başarısız olmasıdır.
Spor konusunda eleştiri yazısı kaleme alırken düşüncemi Fenerbahçe ve Beşiktaş gibi dev kulüplerin maçının yarıda kaldığını görmek keskinleştirdi.
Birilerinin bu gerçekleri görüp, Gençlik ve Spor İl Müdürlüklerine etkili denetleme yetkisini verecek sistemi kurmasını, federasyonların ve kulüplerin para kazanmak amacını ikinci plana iterek spora yöneltilmelerini bekliyoruz.