Hak ve hakikat ne ise, insanın temel duygusu da öyle olmalı. Biz insanın temelini, insan hakları üzerine kurmuş bir birliğiz.
İnsan hakları denildiğinde ise; her ne olursa olsun, hangi mevcut yapıda gerçekleşirse gerçekleşsin ve vaktin serbestliği de önemli olmamakla beraber bu hak, her insanın yaşama ve hürriyet hakkıdır.
Ancak deniliyor ki, her insan yaşama ve hürriyet hakkına sahip.
Lakin kimse sualin sualini yöneltmiyor. Demiyoruz ya da diyemiyoruz ki; Her insan, eşit haklara, adil ekonomik düzene sahip mi?
Gerçekten iki kelam edip sual dahi yöneltemiyoruz.
Eşit Hak... Herkes eşit kazanımlar elde etsin demek değildir. Herkes hak ettiği eşitliği elde edebilsin demektir.
Adil Ekonomik Düzen... Herhalde bu başlık için bir açıklamaya ihtiyaç yoktur. Öyle değil mi?
Toplumda giderek bir kutuplaşma olduğu doğrudur. Ancak bu kutuplaşmayı kıvılcım ateşi gibi yakacak olan haksızlığın tahakküm etmesidir.
Suçlu cezasını çekmez ise
Masum yargılanır ve ceza alırsa
Adalet terazisi şaşar da doğruya ulaşılamazsa
Hiç kimse ama hiç kimse bu meseleye suskun kalamaz.
Menfaati için susanlarda, geleceğinden endişe edenlerde, makamlarını kaybetmek istemeyenlerde, elbet bir gün gelir hepsi bu adaletsizlik zincirine takılır ve o gün sızlanmaya başlar. Ancak, akıl teraziden evvel devreye girdiği müddetçe bu düzen değişmez.
Herkesin hakkı avucuna teslim edilemediği müddetçe hatta haksızlık edildiği müddetçe, insanlar yeni arayışlar içerisine girer. İşte bunu kimse istemez, istememeli. Bu arayış, insanı asli yolundan çıkarırsa, ki adalet mefhumunun yitirilmiş olması yoldan çıkarır, işte o gün bu arayış en tehlikeli boyutlara ulaşır.
Önünde set olamayacağımız haller dahi gelişir de yok olup gideriz.!!!
Hak Teslimi Mümkün Olmuyorsa Adalet İnsanları Kendine Sürükler..
Kimi diz çöker de boyun eğer, kimi de ilelebet peşinden gider.