Farklı bir yasama başlangıç yaptık oglumla . O evde Zekiye ablası ile oturacak , anne ise gidecek artık . İlk gunümüz zor oldu . Ee deniz alışkın hep annesi ile hazirlanip evden çıkmaya , anneyi bırakmadı kapıda biraz ağladı . Annesi tutmasa kendisini ondan daha çok aglayacakti. Hatta su satırları yazarken (yeni is yerinde patronun gelmesini beklerken ) de ağlayacaktı ama makyajı bozulmasın diye tuttu yine kendini :)
Hayat böyle oglum önce sen tabiki ama yarın birgun sende beni bırakıp okula başlayacaktın yine ayrılacaktık . Senin için bizim için ve benim için şimdi seni bırakıp ise gitmek zorundayim . Sadece 10 saat sonra yaninda olacağım. ANNE SOZU !
Posted using BlogPress from sevil's iPhone