|Cennette Üçüncü Yıl - Edi ve Büdü Paris'te|
|Cennette Üçüncü Yıl - Ağız Tadı|
|Cennette Üçüncü Yıl - Okuyalım Yazalım|
İşin en zevkli kısmı laptop'ı alıp bir café'ye gitmek, orada oturup gelip geçenleri, yani Paris hayatını izleyerek blog için yazılar yazmak. En sevdiğim yerlerden biri Rosa Bonheur sur Seine... Boğaz kıyısındaymış gibi bir keyif aldığım bu mekanda Pont Alexandre III'yı karşıma alıp yazdığım zaman o estetik siniveriyor ister istemez satırlara...
|Cennette Üçüncü Yıl - Pariste.Net'i Yazarken|
Üstelik blog yüzünden son bir yıldır fransızca çalışmayı da ihmal ettim epey. Oysa geçen yıla kadar her gün oturup düzenli olarak 2-3 saat fransızca çalışıyordum. Bu yılsa sadece pazartesileri gittiğim konuşma sınıfı hariç "oturup ders çalışmak" anlamında dili biraz ihmal ettiğimi söyleyebilirim. Blog yazıp yeniden türkçe düşünmeye başlayınca fransızca düşünmem azaldı; işte o yüzden yeniden kendime bir çeki düzen verip dilimi daha da geliştirmeyi hedefliyorum önümüzdeki dönemde. Elbette artık iletişim anlamında çok daha rahatım, kolaylıkla diyaloglar kurabiliyor, hastane-pastane-devlet dairesi ayırt etmeksizin işlerimi halledebiliyorum ama benim derdim felsefe tartışabilecek kadar engin bir fransızcaya sahip olabilmek en kısa sürede.
|Cennette Üçüncü Yıl - Kendi Şirketini Kurmak|
Düşünüyorum da, ikinci yılın sonunda anlattığım bu konuların hepsi havadaydı; bunca emeğin karşısında şimdi her şey yerli yerine oturdu. Artık işleri geliştirmenin, hayatı biraz daha kolaylaştırmanın zamanı. Ne daha büyük ev ne de daha gösterişli bir araba hayalim; elimdekileri her zaman sevdim. Şu hayatı ağız tadıyla sürdürüp, böyle güzel güzel devam edelim, daha çok yer görüp gönlümüzü şenlendirelim, biraz da çevremize faydamız olsun; insan daha ne ister ki? Paris'e gelecek olup da internette araştırma yapan herkesin ama herkesin Pariste.Net'i ve dolayısıyla da beni tanıyor olması elbette ki ruhumu okşar; yoksa zaten ihtiyacım olan her şeye sahibim; sırf bu yüzden bile ben çok zenginim...
|Cennette Üçüncü Yıl|
Uluslararası Fotoğraf Sergisi "Çırılçıplak" Katalog Kapak Fotoğrafı
Cüneyt Ayral sayesinde yaşadığım bir diğer güzellik de 26 Şubat 2015'te Bedri Baykam'ın Taksim'deki sanat galerisi Piramid Sanat'ta açılışı yapılan uluslararası fotoğraf sergisi "Çırılçıplak - Totally Naked" için benden katalog kapak fotoğrafını çekmemi istemesiydi. Yukarıda gördüğünüz, Louvre Müzesi'nde çektiğim fotoğraf, üstelik de uluslararası fotoğrafçıların yer aldı bir sergide kapak fotoğrafı olarak kullanıldı ya, artık ölsem de gam yemem... Bu arada, ilgilenenler için küçük bir not: 5 Nisan'a kadar açık kalacak olan sergiyi gezmek için hâlâ vaktiniz var...
|Cennette Üçüncü Yıl - Paris Bir Şenliktir|
Ayrıca burada çoğu expat olarak Paris'te bulunan pek çok Türkle de yakın ilişkiler kurmaya başladım. Ayda bir kez görüşme fırsatı yaratmak, birbirimizi ağırlamak, enfes yemek organizasyonları düzenleyip tadına doyulmaz sohbet ortamlarında bulunmak da Paris'teki hayatın güzelliğine güzellik katıyor.
|Cennette Üçüncü Yıl - Köprüler birleştirir...|
En son tanıştığım ve şu an İtalyanca ve Türkçe öğrenen 80 yaşındaki arkadaşım Maurice'in caz kulüplerinde trompet çaldığını öğrenmem, kız arkadaşı ile Türkiye'ye tatile gideceği için Türkçesini ilerletmek istemesine tanıklık etmem, yaşama tutunmak adına daha yapacak ne kadar çok şeyi olduğunu hatırlatıyor insana ve böylesi hayatlara tanıklık etmek, bir parça da olsa dahil olabilmek gerçekten tarifsiz bir duygu. Daha yapacak ne çok şey var...
Paris'e ilk geldiğimde bir anlamda parisien (türkçesiyle parizyen) olmak gibi bir derdim vardı. Olabildiğince Fransız kültürüne uyum sağlamalıydım. Bir zaman sonra -uyum sağlamak konusu baki kalmak kaydıyla- çok da sistemin içine girmeme gerek olmadığını fark ettim. Nasıl ki İstanbul'a gelen expat'lar İstanbul'un tadını çıkarıp hayatın güzel kısımlarını yaşamanın yolunu buluyorsa ben de bir nevi expat gibi burada yaşayıp sistemle uyumlu bir şekilde geçinip, sorun çıkartmadan, sorunlarla boğuşmadan güzel güzel yaşayıp gidebilirdim. Üstelik kendi birikimimle Paris yaşamına artı değer katacak biri olabilecektim. Zaten şu geçen zaman zarfında gördüm ki biz İstanbul'da bir Fransız gibi, daha doğrusu genel anlamda bir Avrupalı gibi eğitim almışız; o yüzden ekstradan bir çaba sarfetmeme de gerek kalmıyor; zaten ben buralıymışım.
|Cennette Üçüncü Yıl - Söz Uçar Yazı Kalır|
|Cennette Üçüncü Yıl - Nerede Değil Kiminle Olduğunuz Önemli|
Demem o ki, ömrümde çok mutlu dönemlerim oldu ama en mutlu dönemlerimde bile illa bir köşede başka bir sorun öylece dururdu. Paris'e geldiğim 26 Mart 2012'den beriyse ne bir dert ne bir sıkıntı; ömrümün en mutlu üç yılını geçirmiş oldum. Hayat yağ gibi akıp geçti. Bitmek bilmeyen kış ve oturma izni bürokrasisi hariç de öyle kayda değer bir sıkıntıyla karşılaştığımı söyleyemem. Burada nezih insanların arasında, tertemiz sokaklarda, mis gibi bir havada, ağız tadıyla yaşayıp gidiyorum. Bu daha ne kadar böyle sürer bilmiyorum; sürdükçe canıma minnet ama kazara bir terslik olursa da yaşadığım bunca güzellik yanıma kâr değil mi zaten? İyi düşünelim, iyi olsun her zaman...
İnsanlarla ilişkilerim cıvıtmadan samimi olabilmenin, soğutmadan mesafeli kalabilmenin çok özel kıvamında. Yalnızlığımı da, insanlarla bir arada oluşlarımı da seviyorum; en önemlisi de neyi ne zaman nasıl istiyorsam öyle yaşayabiliyorum. Hayatımda hiçbir dönemde bu kadar kendim olamamıştım. Keyfim hep yerinde ve her sabah güne sevinçle uyanıyorum, sokağa her çıkışımda ağaçların arasından görebildiğim gökyüzüne bir selam çakıp burada olmamı sağlayan güç her neyse ona teşekkür ediyorum.
|Cennette Üçüncü Yıl - Hiçbir şey yapmadan hiçbir şey olmuyor...|
Herkes sonuçlara bakıyor, senin şu an olduğun halinle değerlendiriyor. Oysa ki "bir şey yapmadan hiçbir şey olmuyor". Yukarıdaki resimdeki Paris yazısının üzerine oturup da poz verdiğin zaman kimse oraya nasıl tırmandığını merak etmiyor; kurulmuş Paris'e gösteriş yapıyor diye düşünebiliyor; o yüzden bu PARIS yazısına tırmanırken çekilmiş resmimi çok seviyorum; ne çok şeyi birden anlatıyor.
Özetle, bir zamanlar aşkından yanıp tutuştuğum, içine doğup büyüdüğüm İstanbul'un son dönemde katlanarak artan o gergin yaşamından kendimi sıyırmayı başarıp, ömrümün bir bölümünü geçirmek üzere Paris'e yerleşmekten ilk günkü kadar memnunum. Kafam rahat, ruhum dingin, içim huzurlu tam üç yıldır. Yani burada iyiyim.
Hadi bakalım, şimdi dördüncü turuna başlasın dünya; görelim neler olacak önümüzdeki yılda. Bir yıl sonra "Cennette Dördüncü Yıl"ı yazabilmek umuduyla.
Nerede değil, kiminle olduğunuz önemli...
İlgili Yazılar:
- Cennette Bir Yıl
- Cennette İkinci Yıl
- Cennette Dördüncü Yıl
- Cennette Beşinci Yıl