babam genelde kendi kendine konuşur. hele bir de biraz olsun içmişse aman allahım sızana kadar konuşur. yastıkla konuşur, kumandayla konuşur hatta bardakla bile konuşur. buraya kadar bir gariplik yok bu bizim için gayet olağan.
geçen gün babam yine içmiş bende uyuyordum bi ara su içmek için uyandım baktım garip garip uğultuyla karışık sesler geliyor anlamadım tabi babam kendi kendine konuşuyordur dedim (çünkü çok normal) geri yattım. 5 10 dakika geçti ses bir türlü kesilmedi aksine değişik hıçkırıkla karışık sesler gelmeye başladı bende merak edip kalktım artık. salonun kapısına bi geldim babam açmış telefondan ilahi elinde kadeh hem içiyor hem ağlayıp ilahi söylüyor bir de arada yükselip elhamdüllilah müslümanız diye bağırıyor. tribe girmiş ruh hastası sdfghjklş
ama bana kalırsa en garip huyu tuvalette uyuması. neden tuvalette uyuyorsun diye sorduğumuzda da bi tuvalette uyuma zevkim var ona da karışmayın diyor. bi insanın nasıl olur da tuvalette uyumak gibi bir zevki olabilir gerçekten aklım almıyor. insan hayret ediyor... kimse babamın garipliğini sorgulamasın!