Et da elinizde bıçak da!
İptal edin seçimleri.
Kapatın siyasi partileri de!
Reddedin demokrasi gereği yapıldığını iddia edilen her şeyi!
Seçimleri de, yönetenleri de reddedin. Yönetilenleri de durumda!
Muhalefeti de reddedin, haliyle iktidarı da... Erken seçim taleplerini reddedin.
***
Çok isyankar bir yazıl olacak bu. Hazırsanız okuyun!
Halk mutsuz!
Halk umutsuz!
Aslında halkı takan yok ya!
İktidarda olanlar kendi dertlerine düştüler besbelli.
Okullar, hastaneler, devlet daireleri mevkileri elde tutmak uğruna hiçe sayılıyor. Devlet sınırları içinde hiçbir şey düzgün işlemiyor.
Doğa talan ediliyor. Bayındır çevre diye bir olgu hiç kalmadı.
Yandaş olmayan yurttaş ve yandaş olan diye sınıflanıyor yurttaşlar artık.
Halkın kaygılarını takan yok.
Anlayacağınız! Hiç bu kadar kötü yönetilmedik.
Hiç bizi yönetenler bu kadar saygısız olmadılar bize karşı!
Hiç bu kadar aşağılanmadık hükümet edenler veya onlara yakın olanlar tarafından.
Hiç bu kadar yolsuzluk, mutsuzluk, belirsizlik, umutsuzluk baş göstermedi toplumumuzda. Hiç bu kadar hiçe sayılmadı halk.
***
Diyeceğim şu ki: İstifa edin!
Ve artık bir daha aday da olmayın mümkünse… En azından kendi onurlarınızı kurtarmış olursunuz.
İlelebet yaşatacağınızı söylediğiniz bir devletin yok olması ve her bir yurttaşın devletine güvenini yitirtmek için gösterilen azimli çalışmalarınızın(!) amacını da kavramakta güçlük çekmiyoruz artık.
Güney komşumuzun karagözü olduk.
Türkiye Cumhuriyeti yanında hiçbir saygınlığımız kalmadı.
AB veya BM gibi uluslararası sistemler, iç işleyişimiz hakkında daha derinden incelemeler yapabilseler ya da söz söyleme hakları olduğuna inansalar, hakkımızda neler söyleyeceklerini tahayyül dahi etmek istemiyorum.
Üzülüyorum!
Kendi yurdunda “vatan haini” muamelesi gören insanları görmek de acı veriyor bana…
***
Koskoca dünya üzerinde minicik bir nokta kadar yeri işgal ediyoruz.
İşgal ettiğimiz yerde tam anlamı ile “korsan” uygulamalarla devlet yönetiyoruz.
Ne varlığımız, belli ne de yokluğumuz aslında.
Ne devlet işleyişimizde hayır var, ne devleti yönetişimizde.
Açık açık yazıyorum işte!
Bu sistemden memnun değiliz ve daha fazla kandırılmaya göz yummayacağız.
Devlet denilen sistemlerde, hiç kimsenin kaderi iki dudağın arasında olmaz.
Hiçbir yetkili, yurttaşın yüzüne baka baka yalan söyleyemez diye düşünürdük.
Yanılmışız!
Kendileri başbakan olacak, bakan olacak diye halkın gözü önünde küçük düşemez. Düşer düşmesine de sonra o görevi sürdüremez zannederdik.
***
Sistemden yoksun bir sistemi tanımlamaya çalışmaktan yoruldum. Rasyonel ve akılcı uygulamaların nasıl olduğunu düşündükçe, yazdıkça da daha çok yıpranır oldum. Tarihten ders çıkaramıyor oluşumuzu kabullenemiyorum.
Demiştim isyankar bir yazı olacak bu diye!
Kurulamamış bir düzenin kurulamayışının sebepleri ortada. Düzenin kurulmadığı ve sistemin oturmadığı bir yerde, hiç kimse hakkı ve adaleti sorgulayamaz ya... Kendimle çelişiyor muyum düşünürken ve yazarken acaba?
Belki de bu sebeple olan bitenleri sağlıklı sorgulayamıyoruz/sorgulayamıyoruz. Belki de bu nedenle kalıcı mücadeleler ortaya koyamıyoruz. Çünkü hak ve adalet konusunda, sistem ve devlet işleyişi konusunda neyin doğru olduğu ile neyin yanlış olduğu konusunda bir çok farklı uygulama yaşandı ve yaşanmakta.
Geleceği kendi ellerimizle şekillendirip, bir hiçliğe sürüklenişimizi izleyip hareketsiz
kalmak ağırıma gidiyor artık. Oysa çok başka bir memleket yaratmak elimizde olabilirdi.
Ortak bir geleceği, ortak güzelliklerle yaratabilirdik. Belli ki bunu istemeyenlere kandık.
Şimdi de üzülüyoruz, isyan ediyoruz!
Eti de, bıçağı da ellerine verdikten sonra, artık sorgulamak anlamsız belki de…
Cennet adamızda, cehennem ateşini körükleyerek, içine atlamaya çalışıyor gibiyiz.
Ne dersiniz?