“Ben seni severim aslında da düzenim bozulur diye korkuyorum
Durduk yere başımıza saçma sapan bir aşk çıkar
Sinemaya gitmeye ele ele tutuşmaya falan kalkarız
İşin yoksa çiçek al, saç tara, parfüm sık
Küsmesi, barışması, ayılması, bayılması
Hatta eninde sonunda kaçınılmaz ayrılması”
Eski türk filmlerinden apartman boşluklarına, ihtimallerden imkansızlıklara, parklardan çıkmaz sokaklara, Ottawa’dan Eskişehir’e bir yolculuk.
Anneler, babalar, kuşlar, trenler, eski sevgililer ve elbette atlar da dahil işin içine...
Kendisi her ne kadar üvey evlat muamelesinde bulunsa da şiirlerine, birçoğumuz Ali Lidar’ı samimi dizeleriyle tanıyıp sevdi. Tesirsiz Parçalar’da denemelerini okuduğumuz Tepebaşı Dükü, toplum artık hazırsa, uzun zamandır beklediğimiz şiirleriyle karşınızda!
Aman dikkatli okuyun, gözünüze toz kaçmasın...
Ali Lidar, Alengirli Şiirler eserini okudukça kelimelerdeki samimiyet hemen dikkatinizi çekecektir. Şairin, bu eserinde kullandığı cümlelere sosyal medya hesaplarındaki kitap alıntılarında sıkça rastlamak mümkündür. Bu eserde yer alan şiirleri bütünüyle değerlendirmektense, teker teker değerlendirmek daha sağlıklı olacaktır. Bu eserde yer alan şiirlerin, hepsinde olmasa da mutlaka bir kaçında kendinizi bulacak ve kendinizi bulduğunuz dizeleri okumayacak adeta yaşayacaksınız. Şairin çok ilginç bir özelliği vardır. Şiiri sevmeyen insanlara bile şiiri sevdirir. Şair, normalde blog yazarlığı yapmaktadır. Bu eser, şairin ikinci eseri olup, bloğunda paylaşmış olduğu şiirlerini, sözlerini ve yazılarını bir araya getirerek bu eserini oluşturmuştur.
İnsan, Ali Lidar, Alengirli Şiirler eserinde yer alan şiirleri okurken geçmişine şöyle bir gidiyor. Neler gelmiyor ki aklına? Eskittiği dostları, anlattıkları, kendisine anlatılanlar ve daha neler neler geliyor. Sonra o günleri özlediğini hissediyor insan, yüreğinde bir sızı ve yanağında iki damla yaş ile kendi açtığı yoldan o günlere gitmek istiyor. Uzatıyor elini ama o eli kimse tutmuyor. Çünkü eskilerde artık herkes yabancı olmuş. Tanıdık sima arıyor gözleri ellerini tutmak için ama bulamıyor. O kadar uzun zaman uğramamış ki geçmişine insan, herkes bir yabancı olmuş. Ve geri dönüyor geçmişinden, yaşadığı bugününe ama bugününden de tat alamıyor. Bir şeyler kendisini boğmaya başlıyor. Ve keşke bu eseri okumasaydım diyor. Evet, sizde geçmişinize uzun zamandır uğramayanlardansanız bu eseri okumayın. Çünkü duygularınız alt üst olur ve bir daha kendinize gelemezsiniz.
Ateş ile buz bir araya geldiği zamanlarda birbirlerine karşı nasıl ölümcül etki yapıyorsa, günümüzde mutluluk ve insanda bir araya geldiği zaman öyle ölümcül etki yapıyor. Çünkü günümüzde insanlar, öylesine acı çekmeye alıştırılmış ki, bir şekilde mutluluk ile tanışma fırsatı bulduğu zaman sudan çıkmış balığa dönüyor. Ali Lidar, Alengirli Şiirler eserinde ateş ile buz neyse, seninle ben oyduk diyerek aslında mutluluk ile insanın ne kadar tezatlaştırıldığına okurlarının dikkatini çekmeye çalışıyor.
Ali Lidar, Eskişehir’de dünyaya gelmiştir. Asıl mesleği öğretmenliktir. Yazar, edebi eserlerinde tarz olarak Muhsin Ünlü’ye çok benzetilir. Yazar, hiçbir şekilde sosyal kaygısının olmadığını ve tek derdinin kendisiyle olduğunu söyleyerek aslında hepimize büyük bir ders veriyor