Evli kadın kız arkadaşına diyor ki: “Kocalarımıza ‘Bu evde eksik oları sensin’ dediğimizde, adamların yüzleri asılıyor. Biz kadınları çok film izlemekle suçluyorlar. Keşke evlendikten sonra da ellerimizi tutabilselerdi. Başımızı dizlerinin üzerine yatırıp saçlarımızı okşasalardı. Erkekler evlendikten sonra bunları neden yapmıyorlar? Sahi, bunlar hep filmlerde mi yaşanıyor?”
Kız arkadaşı da evli kadına şöyle cevap veriyor: “Çok haklısın şekerim! Bu erkek milleti ruhsuz adamlar topluluğu!”
*
Evet sevgili okurlarım…
Birkaç yıl önce ‘PİRUZE- ŞAM’DA BİR TÜRK GELİN’ adlı romanım okuyucuyla buluşmuştu.
Bu kitapta tutkulu bir aşkla evlenerek Şam’a gelin giden Piruze’nin adım adım evliliğindeki değişimleri yazmıştım.
Aşkla başlayan ve aldatılmaya giden süreçte erkeklerin dünyasına da farklı bir açıdan bakmıştım.
*
Şimdi yazımın başına geri dönersem… Evli kadınların hayatına baktığımızda aslında her kadın bir Piruze. Kocalarının ilgisizliklerinden yana dert yanarlar. Bu dert yanmayı da kocanın yüzüne yaparlar.
Peki, koca eşlerine ne diyor?
Aynen şunu: “Sen benim ne hallerde çalıştığımı biliyor musun? Para kazanmak kolay bir iş mi? Ev kiranı ödüyorum. Faturalarını ödüyorum. Pazar paranı veriyorum…”
Kadınlar bu sözü söyleyen kocalarına bakıp diyorlar ki: “Eee! Bunlar zaten senin görevin. Ben senden ilgi istiyorum!”
*
Peki, burada kim haklı? Bence kadınlar yerden göğe kadar haklılar. Çünkü erkeklerin birçoğu evlendikleri zaman eşlerine karşı olan ilgilerini kaybediyor. Vurdumduymaz oluyorlar. Susturucu takıp televizyonda maçın başına oturuyorlar.
Bu arada flört döneminde ‘tazı!’ gibi sevdiği kadının peşinden koşan bazı erkekler, evlendikten sonra ‘kurt köpeği!’ oluyor.
Sokakta gördüğü öteki kadınlara havlıyor, fakat evdeki kadının yanında miskin miskin yatıyor.
Bu yüzden de kadınlar kocalarına şu sözü söylüyor: “Bu evde eksik olan sensin!”
Bence kadınlar bu sözü söylemekte sonuna kadar haklılar. Ama evlilik böyle bir şey.
Aşkla başlayan evlilikler erkeğin geri vitese takmasıyla rölantide gidiyor. Acaba yanlış mı düşünüyorum? Siz ne dersiniz?
Bu hafta da bu kadar sevgili okurlarım. Haftaya bu köşede yine görüşmek üzere…