Yaşasın Cumartesi
Cumartesiler yaşasın, ne güzel çok eğlenceli ama bugün ki onlardan değil. Bu ne yahu her yer trafik, her yer kalabalık.
Şuan İstanbul’da kaç milyonla birlikte yaşıyoruz bilmiyorum. ( Önceden dillere yapışmış bir cümle vardı duyuyorduk en azından. “10 milyon bizi izliyor” diye. Şimdi o sayıdan bihaberim. Birileri söyleyebilir mi sahi kaç kişi olduk biz.) Bugün kimse evinde oturmadı sanırım.
Bu sabah Çağan’ı 1 yaş muayenesine götürdük. 1 yaşında olmasına 4 gün kaldı nede olsa. Doğumundan bu yana Çağan’ı takip eden doktoru artık devlet hastanesine geçtiği için ve biz hafta içi o doktorumuza gidemediğimiz için yakınlarda olan başka bir hastaneye gitmeye karar verdik. 1 yaş ile ilk göz muayenesini de olacaktı. Hazır göz doktoruna gelmişken bilgisayarda çalışmaya başladı diye kan oturmuş, sızım sızım yanan gözlerimi bir de ben göstereyim dedim. “Aaa” dedi babaaa. “Benim gözlük numaralarım değiştimi acaba?” E hadi göz doktoruna gelmişken soralım dedik. Çocuk doktoruyla randevumuz bitince soluğu göz doktorunun yanında aldık. Aile boyu girdik odaya. Çağan benim kucağımdayken doktor elinde büyüteç gibi tuttuğu bir aletle Çağan’ı muayene etti ve sıfır sorun. Sonra sıra bana geldi. Doktor “astigmat (böyle mi yazılır?) olduğunuzun farkında mısınız?” dedi . “Bilmem öylemiy mişim” dedim. Ama gösterilen her harfi hatasız okuyunca şimdilik etkilemiyor dedik. Babaaa’nın gözlük numaraları ilerlememiş ancak her zaman takması gerektiği konusunda uyarı aldı.
Tüm muayeneler bitip hastane kepenk kapatınca bizde bütün hafta hayalini kurduğum, Çağan’ın ne tepki vereceği merakıyla almak için acele ettiğim o bisiklete ulaşmak için yola çıktık. Hep hayalimdeki gibi o meşhur bisikletçiler çarşısına gitmedik. Çünkü haftaya seçim var ve heryer miting olunca İstanbul’da hayat duruyor. Bizde İstoç’taki oyuncakçılara bakmayı tercih ettik. İyi ki öyle yapmışız. Görüp, deneyip ve mağaza fiyatından % 40 daha uygun almak çok keyif vericiydi. Eve gelip hemen bisikleti kurduk. Direksiyondaki kornaya Çağan bayıldı. Ayaklarıyla gidip, durabileceğini de keşfedince sık sık beni bindir, vazgeçtim indir istekleri bile yaptı. Bide top aldık İstoç’tan. Galiba 2 lira gibi komik bir rakama. Şu kadarını söyleyeyim İstoç’ta bulunan dükkanlar aradığınız her türden oyuncağı bulacağınız vaha. Bakmadan almayınız derim. İyi hafta sonları.