Bu serveti kimden peydahladın?
İnsanın kimden olduğu, kimden doğduğu kendi tercihi değildir. Toplumsal yargılarımız babası belli olmayan çocuğa ağır ithamlarda bulunur. Bizim inancımız doğan çocuğu suçlamaz, meşru olmayan ilişkiyi sorgular. Nesebi, meşru ilişkiyle devam ettirmenin yazgısı; doğan çocuğun alnına vurulacak yazının da önüne geçer.
İnsanın kimden peydahlandığına yapılan adlandırmalardan daha çok, insanın kendi kazancıyla mı yaşamını ikame ettirdiği yoksa başkalarının emekleri üzerinden mi yaşamlarını sürdürdüğü sorgulanmalıdır!
İnsanların kazançları; alınteri ve emeğe dayalı değilse sorulacak soru bellidir: Bu serveti kimden peydahladın?
Bedenlerimizin namusu olduğu kadar kazançlarımızın da namusu vardır.
Kazancına haram bulaştıran insanın serveti de peydahlanmış bir servettir.
Bir insanın başkalarının sırtından elde ettiği ne varsa; nesebi belli olmayan ya da kimlerin kazancını kendi kazancına dönüştürdüğünün bilinmemesi, kimden gebe kaldığı belli olmayan kadının çocuğunu dünyaya getirmesinden daha utanç vericidir.
Kadın meşru olmayan ilişkiden menfaat sağlasa da, toplumsal yargıların kendini aşağılamasına katlanan bir doğum gerçekleştirir. Doğum yapan kadın da, doğurduğu çocuk da yaşamları boyunca toplumsal adlandırmalardan kendini kurtaramaz.
Başkalarının kazançlarıyla servet edinen insanların aşağılanması servetinin büyüklüğüne, küçüklüğüne göre değişir.
Başkalarından peydahlanan servet büyükse, paylaşımcıları itibar kazandırır; küçük bir servet sahibiyse insanlar tarafından parçalanır.
Kazancın nesebi ahlaksızlığını insandan insana taşır.
Haram yolla elde edilen servetin açtığı her kapı, diğer haneleri de kendine benzetir ya da benzer haneler olduğu için başköşede kendine minder bulur.
Namusunu kirleten insanların arları da kalmaz; arsızlaşır.
Servetini kimden peydahladığı belli olmayan insanların kimliksiz tetikçileri de, hemen yanında peydahlanır.
Karanlık adamların emeği karartan emek düşmanları, şeytana pabucunu ters giydirecek işlere soyunur. Şeytanlaşmış akılları sadece kendilerini besleyen İblis’in ayaklarına dolanır. Zihni, vicdanı, ruhu ve bedeni arınmış insanlar; karanlık tetikçilerin atacağı her yumrukta, her çamurda ulaşılamayacak mesafelerini her zaman korur.
Bulaştığı pislikten utanmayan arsız insanların zerre miktar hicapları kalsa, yollarına bildikleri gibi devam etse de, susmayı tercih eder. Serveti kimden peydahlandığı belli olmayan insanların feveranları, taziye evine ilk gelen katilin çığırtkanlığından başkası değildir.
Emek namussuzlarına savaş açan her kim varsa, onlara söylenecek söz bulamayanlar kendi soysuzluklarını da başkalarının üzerine atmaya yeltenecektir. Kimlerin kazancıyla servetini peydahladığı belli olmayan insanların, servetinden peydahlanan her kim varsa, hamuru da mayası da aynıdır!