Bugünlerde İlçemiz bir hareketliğe meydan oluyor. İnsanlar Halk Bankasının ihtiyaca cevap olmaması yer yer tıkanması noktasına geldiğini görünce bir banka havasına girmiş ki söylemeyin gitsin. Alternatif çözümler aranırken legal-illegal boyutlar arşınlanıyor. Bunlar söylenirken Demokratik duruşlarda öneriliyor. Nitekim sivil toplum kavramı gündemleşiyor. Meslek odaları da kooperatiflerde bu alanda yerini almaya çalışıyor. Hatta bütün geçmiş hantallıklarını burada pratikleştirmek gibi bir çaba içindeler.
Sokak arasında, Camide,meyhanede, kahvehanede, evde,okulda, hastanede yani olu-orta, kapalı-kapanık, her yerde banka aman banka deniliyor. Bürokratik çabalar medyatik çabalarda söz konusu bir albenidir gidiyor. Doğru temelde yaklaşımlar elbette söz konusu. ancak doğru teşhislerin yanında kulaktan dolma yıllar yılı söylenmiş /yapılmış sözlerde harcanmıyor değil hani. Kimileri Ankaranın taşına bak derken kimileride Gözlerimin taşına bak diyor bu da yetmiyormuş gibi düşmanca yaklaşımlar sergileyenlerde var. Bütün bu çabalar söylemler-eylemler ortak bir paydanın verileri. Bu veriler tek paydada uzlaşma zemini aramakta.
Oysa meşru zemin zaten bulmuş kendini önemli olan bu zemini işletmek. Keza baktığınız zaman sorgulayan bir halk en azından sorgulayan birey profili kendini açıkça ifade etmekte.
Bireyin Demokratik eylem birliğindeki rolü ve misyonu pek tabi ki önemlidir ve önemsenmelidir. bu bir anlayış olmalıdır. Sorgulayan birey eğer sizseniz sorgu mekanizmanızı polisiye bir takım diziyle değil daha çok anlayışların doğru ekseni bulması yönünde kullanmalısınız. Doğası gereği sizde, size yönelimleri böyle kabul edersiniz ama doğanız boran, tufan yapılıysa bunu aşmak için çaba sarf etmeyin keza siz olduğunuz yerde kendi çerçevenize eylem pervazınızı çakarsınız. Tüm bunlar laf kalabalığı ile yürütülemez, mantık ortaya konuluyor. Teknoloji çağında teknolojiye uyum sağlanır. 17 Aralık öncesi Türkiye portresi değil 17 Aralık sonrası bir portre çizmek lazım gelmektedir. Eleştiri ve özeleştiri mekanizması da doğru kavranmalı. Dedikodu, çamur at izi kalsın yaklaşımı ile değil insanı geliştiren onu re eden bir tercih konulmalı. Sevgiyle kalın