

Katılımcılarda İşbirliği
Katılımcılarda İşbirliği; özel olarak tanımlanmış olan karşılıklı gereksinimlerden
duyulan memnuniyete dayalı olarak, iki veya daha fazla taraflı olarak yapılan
işbirliği ortamlarında gerçekleştirilen sürekliliği olan düzenlemeleri kapsamaktadır.
Bu şekildeki işbirliği, zamana içindeki dayanıklılığa,
esnekliğe ve kapsama göre nitelendirilmektedir.
Potansiyel aktörler aşağıda verilenleri kapsamaktadır:
-
Kurulmuş turizm sanayi (özellikle tur operatörleri içindeki örgütler)
-
Devlet turizm bürosu ve doğal kaynaklar ajansı (özellikle park hizmetleri)
-
Çoğu kez turistlerle çatışan Aborjin toplumu
-
Sivil Toplum Örgütleri - STÖ (özellikle çevresel konularla, küçük iş kolları
yönetimiyle ve geleneksel toplumsal kalkınma ile ilgilenenler)
-
Üniversiteler ve diğer araştırma kuruluşları
-
Diğer topluluklar (turizmin tarihini ve ayrıca yeni başlayanları kapsayanlar)
-
Kamu ve özel kurumları, ulusal kültür komiteleri, vs.


Örnek
:
Rimin Sürdürülebilir Turizm Uluslararası Konferansı
28-30 Haziran 2001 tarihinde düzenlenen İtalya’daki konferans,
kıyıyı kara ve deniz bölgesi olarak ayırmaksızın bir bütün olarak değerlendirilmesini,
sürdürülebilir yönetimde temel bir başarı faktörü olan halkın katılımı gibi zorunlu BKAY
birimlerini vurgulayan bir ayrıcalığın onaylanmasıyla sona ermiştir.
"Sürdürülebilir Arazi Kullanım Politikaları için Bütünleşik Planlama" adı altında
Atölye Çalışmaları (workshop) yapılmış olup, BKAY projelerinin başarı faktörleri
ve önündeki engeller ile bazı olası araçlar analiz edilmiştir.
Bu konular çerçevesinde, kişisel sözlerin politik etkiler yaratmasını garanti etmek amacıyla,
mevcut demokratik yapıların içine halkın katılım süreçlerinden elde edilen
sonuçları yerleştirerek, işlemin başından itibaren tüm paydaşların katılımının
ve motivasyonlarının sürdürülmesinin önemi yer almaktadır.
Bu kavram dahilinde turizm sektörü - sanayi, turizm komisyonu, vs. - ve turistler,
uygun bir biçimde temsil edilmektedir.
Sınırlandırılmış BKAY projelerinin ömrünün (uygulanma süresinin) ötesine geçen süreçlerin
koordinasyonunu devam ettirmek, aynı derecede önemli olan bir konudur.
Kıyı ve diğer alanların turizm taşıma kapasitesine değerlendirmek gibi politika araçları geliştirilmiştir.
Yerel katılımcılarla (aktörlerle) işbirliğinde, her ne kadar daha fazla araştırma yapmak gerekli olsa da,
uygulamaların başlatılması gerekmektedir.
(
Kıyı Rehberi
).


Türkiye’nin deniz kıyısında konumlu bir turistik kasaba olan Belek’te,
yatırımcılar arasında işbirliği ve koordinasyonu (eşgüdümü) gerçekleştirmek
için 1988 yılında bir yönetim birliği ("BETUYAP") kurulmuştur. Bu katılımcılar;
yerel halk, resmi birlikler ve ilgili bakanlıkların yerel temsilcileri
(Kültür, Sağlık, Çevre ve Orman Bakanlıkları) olmaktadır.


Belek’te yatırım yapan her bir şirket, BETUYAP’ın bir üyesi olmak zorundadır.
Bu Birlik; halkın bilinçlenmesi, biyoçeşitliliğin korunması ve orman yangınlarının denetim
altına alınması gibi diğer konulara ek olarak, bölgenin altyapı yönetiminden (su temini,
atıksuların toplanması ve arıtılması, iletişim, ulaşım, katı atık yönetimi, vs.) sorumludur.
"BETUYAP"; bu kıyı alanında sürdürülebilir turizm uygulamaları için yerel
üniversiteler yoluyla gerçekleştirilen bilimsel araştırmalarla desteklenmektedir.
Turizmin gelişmesinde yer alan aktörler arasında işbirliğinde gözlenen bu tip bir yaklaşım,
Belek’teki sürdürülebilir turizmin başarılmasını sağlamıştır.
Bunun gibi bir sistem, Türkiye’nin Akdeniz kıyıları
boyunca yer alan komşu turistik alanların yönetimi için bir örnek olmuştur.
(
Belek Örnek Çalışması
).