Ne kadar uzun zaman olmuş,bi yerden bi yere yetişmek için panik olmayalı.Günümü dolu dolu yaşamayalı.Bi gün neden 34 saat değil ki diye düşünmeyeli...Koşturmayalı,yorulmayalı ve sonunda yatar yatmaz yatağıma hemen uykuya dahil olmayalı...
Bu hafta bu koşuşturmacayla geçti işte.Her şeyi haddinden fazla düşünmeyerek.Hak etmediğimi düşündüklerimi duyduğumda öfkelenmeyerek,anlaşılmamalarıma üzülmeyerek...Kimseye hakkından fazlasını vermeyerek...
Benim hayatımda güzel şeyler var son günlerde.İnanıyorum ki bundan sonraki günlerde güzel gelecek.
Mutlu olmak için nefes aldığımı savundum her zaman.
İnsanoğlunun tek amacı mutluluk üzerine kurulu.Yemek,içmek bile ihtiyaçtan öte kendini iyi hissettirip mutlu ettiği için bu denli kıymetli aslına bakarsan.
Mutluluk çok önemli işin özü.
Dediğim gibi nefes almama sebep en temel şey.
Nefes aldığım sürece mutluluk için çabalayacağımı bildirmek isterim,
mutluluğumuda mutsuzluğumuda sahipsiz bırakmayacağımı belirterek elbette :)