cumartesi...
Elif ve Ege ile tiyatroya gittik. Şirinleri izledik. Metroda buluştuk.Biz saat 01.05 de oradaydık, saat 01.28 oldu, nerede kaldınız diye Elif'i aradım. Çok komiğiz. Onlar da 01.10 da gelmişler, iki ayrı cep varmış ayrı ayrı yerlerde bekleyerek iki metro kaçırdık :) Olsun böylece tiyatroda yarım saat bekledik, kaçırmasak daha çok bekleyecektik. Berk binanın her köşesinde koştu, Ege ben onu elinden tutar getiririm dedi :)
Bu arada yürüyen merdivenlerde çıkarken sorun yaşamıyorum ya, Elif aferin dedi ama Berk anne kolumu acıtma elimden tut bak böle dedi. Yine de heyecan yaptığımdan çocuğun kolunu acıtmışım. Elif çaktırmıyorsun dedi, çaktırmıyorum ama Elif inerken görmedi bizi, zaten inemezdik yine inerken göremezdi.
Tiyatroda en düzgün duran Ege ve Berk ti. Herkes konuşuyordu. Bir ara Berk sessizlikte " la lalaalallaa" diye Şirinler'in şarkısını söylemeye başladı, susturdum:) Öğrensin tiyatroda nasıl durulur. Oyun tam zamanında bitti,çünkü Ege ve Berk hareketlenmeye başlamıştı.
Önceden yapılan programla balık yemeyen çocuğuma balık yesin diye Eliflere akşam yemeğine davetliydik.
Ege ve Berk süper uyumlular.Allah nazarlardan korusun. Metroda dönerken karşılıklı oturduk çok güzel muhabbet ettiler
E: seni çöpe atarım
B: çöpe mi, atamazsın oğlum...
Muhabbetin konusu böyle olsa da, oğlumlar falan, bildiğin erkek muhabbeti süperler. Hele Berk ben annemi çöpe atacağım dediğinde Ege atma sonra üzülürsün dedi ya, biz Elif ile gülüp durduk.
Ha bu arada giderken de arada aktarmadayken de bize yer verdiler ! İlk binince adam buyrun geçin dedi, şaşkınlıktan teşekkür bile edemedim. Çocuklu kadınım ben artık, yer verdiler. Evden çıkarken Berk'i tembihledim, kucağıma gelmek yok, yürürken kucağımda zorlanıyorum, hem sen artık büyüdün. Tamam dedi. Metroya binince, gel otur kucağıma dedim ısrar ediyor kucak yok! Ben kalktım o oturdu. Çelişki yaratıyorum çünkü:) Sonra acıdı bana da,daha doğrusu yanımızdaki adam ayıpladı Berk izin verdi oturmama.
Damlasını Eliflerde Elif'ten aferin almak için o kadar kolay damlattı ki, yavrum Ege özendi, ben de istiyorum dedi. Oysa ki sabah yalnız başıma ilk önce bir ikna konuşması yaptım, hayıl dedi. Ama tiyaroyu izleyemezsin dedim. Damlatmazsam gitmeyecek miyiz dedi. Hayır gideceğiz ama,sen gözün şişecek diye göremezsin dedim. Şalaksın sen, anlamıyosun, off anne offf dedi.Yattım işte damlat dedi. Kalakaldım ! Fırsatı değerlendirip, damlayı damlattım, spreyi sıktım. Teşekkür ederim durduğun için ama ben sana kırıldım,küstüm bana salak dedin dedim. Mutfağa gittim. İçimden gülüyorum, eşşek herif doğru yerde kullandı diye.Geldi özür dilegilirim anne dedi. Çok üzüldüm dedim. Bakalım bitti mi salak kelimesi göreceğiz.
Veee oğlum ilk kez; adam akıllı kendi isteği ile balık yedi. O kadar işledim ki Berk'i yaşasın balık yiyeceğiz diye. Yemekten önce, çay saatinde, pişiyi görünce Berk, "Elif balık yapmadın mı ? dedi.
Sonrasında pasta da kestik. Bizimkiler pastaya daldılar,çok eğlendiler biraradayken. Biz de çok iyi vakit geçirdik. Ege ve Berk sabah dokuzda uyanıp, gündüz hiç uyumayıp gece 12'ye kadar ayakta kalarak rekor kırdılar. Arabaya bindiğimizde Berk iki dakikada bayıldı resmen, eve gelince üstünü bile rahat rahat değiştirdim, normalde herşeyimizi uyku saatlerine göre ayarlıyoruz, arada olsun bu kadar, çok keyifli bir gündü sonuçta.
Dost onlar,canlarım benim. Metroyu beklerken, ellerimiz üşüyor dediler. Ege'nin eldiveni yanında değilmiş. Dedim ki, birini sen birini arkadaşın taksın, Berk itiraz etti. İki dakika sonra, Ege, Berk'e ellerim üşüyor dedi, Berk al dedi bir eldivenini verdi. Artık sorunlarını da kendileri hallediyorlar. Canlarım benim,kıyamam ben size.
pazar...
Okulumuz bu kez karneleri kahvaltı organizasyonunda vermeye karar vermiş. Güzel bir gündü. Çocukların hepsi, daha önceden hazırladıkları dans ve yarışma etkinliklerinde öğretmenleri onları mikrofonla sınıflarını söyleyerek çağırdıklarında, ağladılar :) Hiçbiri gösteri yapmak istemedi. Bu durumda anneler olarak biz de katıldık. Bunun sebebi ortada, kahvaltı salonuna girerken Berk beni bırakıp gitmeyeceksiniz değil mi dedi. Sanırım hepsi çocukların aynı duygulardaydı, öğretmenim burda, annem babam da burda eee ayrılırsam annemden, giderler...
Karnemiz orjinal bu yıl. Düz bir kağıda etkinliklerine gülen yüz çizmişler. Asıl süpriz, bir kitapçık,dergi de denilebilir,boyama kitabı benzeri gibi verdiler. Kitapçıkta çocuğun adı,okulu ,sevdiği oyuncak falan yazıyor, aktivite önerileri ve Berk ile birlikte doldurmamız gereken sayfalar var. Bu sayfaların birinde iki koltuk resmi var, komut: çocuğunuza bu koltukta kim oturuyor sorun ve resmini çizmesini isteyin. Bunun gibi sayfalarla dolu kitapçık. Bizden istenen 10 gün içinde bu kitabı birlikte hazırlamak. Okula teslim etmek ve değerlendirmeyi almak.
Süper fikir bence, birlikte yap ve uzman görüşünü al :) Kitapçığı tamamlayıp, uzman görüşünü de alınca buraya koyacağım.
Madelye (madalya) verdiler çocuklarımıza. Berk çok mutlu oldu. Birlikte dans ettik. Dans ederken otur diyor bana, anneciğim olmaz dans bitmedi diyorum, anne otur diyor, olmaz diyorum. Alkana baksana anne dedi. Bir baktım diğer çiftten biri oturuyor,diğeri çevresinde dönüyor, hemen oturdum:)
Ayakkabı giyme yarışı yaptılar, Işıl'ın hırsı ve Berk'e düşükünlüğü :))) ile yardımı sayesinde, Berk kazandı. Işıl öğretmenimiz bizim ilk gözağrımız, Berk de onun ilk öğrencisi.
Madelyesi ve Berk...
Kitapçıkta çocuğun en sevdiği oyuncak: Fırlat Roket yazıyor. Çok güldük. Finmaykroket o:) Berk aynen yazdığım gibi söylüyor ama öğretmenleri karakteri bilmediklerinden öyle anlamışlar. En kısa zamanda arabalar cdsini göndereyim okula çalışsınlar:)
Bu pozumuzu çok sevdim