Arif olana bu başlık yeter, ben de uzun uzun anlatmayı sevmiyorum. Ama yazmaya soyunduysan gerisini de yazmak lazım. Bir de, Mahmut Tolon yaz dedi. O yazıyor, hem de adamakıllı yazıyor, yazdıklarını okuyunca içimden geçenleri ne de güzel dile getirmiş diyorum, breh breh ne kadar da bilgili diyorum.
Millet bunu okusa bari, hatta gari diyorum, sağa sola da okuyun diye posta atamayacağıma göre e-posta atıyorum. Neye yararı var, ne değişecek şu kısa ömrümüzde demiyorum, balik bilmezse halik bilir diyorum.
Eh, yazmayacağım dedim ama, yazı da kendi kendine ürüyor, ya da kendini örüyor. Neden damat gibi bahçeler dedim? Damat gibi bahçeler çünkü, smokinleri var, bellerinde saten kuşakları ve saten yakalarıyla, ve de rugan ayakkabıları var pırıl pırıl, yepisyeni, tozdan, pastan ari.
İçlerinde doğal, endemik bir laden, bir katır tırnağı, bir çitlembik kalmamış; hepsi yolunmuş, yerlerine başka iklimlerin endemik otları, bitkileri dikilmiş ve fayda etmekten uzak. Ne kokarlar, ne meyve verirler yenesi. Sabuna dokunmasalar da suya dokunurlar, su isterler mecburen kurak yarımadada tropik yağmur bulamadıkları için.
Ve o olmayan suyumuzun bir çoğunu da onların selameti ve her dem yeşil olması için harcarız. Havuzdan çıkınca üstüne doğrudan oturmadığımız, altımıza bir örtü, bir havlu, mat deyi dilimize geçmiş süngerli plastik örtülerden alıp yerleştiğimiz, yine karbonla biçilmiş ve halı gibi olmasıyla gurur duyduğumuz çimlerimiz, biz bahçeli evlerde oturan çoğu orta yaşlı, eh Amerika’da doğmadığımıza göre sonradan görme, hiç değilse çimi sonradan görme azınlığın en değerli varlıklarıdır. Yine de daha güzel görünen komşunun çimidir.
Bu çim yarışı bitmez, rüzgara karşı olduğu için kimin daha iyi çimi olduğu anlaşılmaz bir türlü. Komşunun bahçesinden bakarsan senin çimin güzeldir, senin bahçenden bakıldığında da komşunun çimi. Meraklısı bir metrekare çim ne kadar su ister, ne kadar karbon, ne kadar kimya ya da zehir Googlelasın, isterse baksın Britannica’ya, kaldıysa evinde ve hala alabiliyorsa alfabetik aramanın o kahredici keyfini. Neden gelin gibi bahçeler demedim? Gelinler eşyanın tabiatı gereği, doğal olarak güzeldir, süslüdürler ve süs onlara yakışır.
Erkeklere süsün yakıştığını, haydi yakıştırıldığını söylemek pek doğru değildir. Darbe generalleri o kordonlarını, madalyalarını, Amerikan işi dekorasyon unsurlarını donandıklarında vodvil paşalarına benzerler, vaktiyle İstanbul’un o pek ünlü Emniyet Müdürüne biz uluscak Süslü Tevfik demiştik, bir hayli pejoratif bir söylemle. Demem o ki, doğa süslememişse erkekleri, de ki horoz gibi, aslan gibi, güvercin misali; onların kendilerini süslemeleri pek yakışık almaz. Bahçeleriniz gelin gibi, damatlarınız aslan gibi olsun. Rastgele…