Hadisler zandır diyenler
Allah (cc) Rasulü’nün (sav) Sahih Sünneti için son yıllarda etimoloji yönünden ve Sahih Sünnetin tespiti ve aktarılması yönünden tıpkı Yahudilerin mişna ve gemarasına eşittir diyenler peydahlandı bu ülkede.
Mişna ve gemara nedir diyenler için aktaralım.
Mişna ve gemara Yahudilerin medeni kanunları ve dini törenlerinin kuralları ile dini efsanelerinin toplanmış olduğu Talmud isimli kitaplarını oluşturan bölümlerdir
Sahih Hadisler için söylenmiş bu sözler kim veya kimlere ait olabilir pek çok kişi bu sözleri televizyonlarda ve gazetelerde Hz. Rasulullah’ın (sav) sahih Hadislerinin sıhhati ve içeriği konusunda bizi uyaran hocalarımız söylemiştir der.
Hz. Peygamberin (sav) Sahih Hadisleri ve Sünneti Seniyyesi konusunda herhangi bir endişesi olmayan Müslümanlara sorsak onların pek çoğu da bu sözleri Sahih Hadisleri kabul etmeyen modernist mezhepsiz ve hevalarını din kabul eden alan ve falanlardan birisi söylemiş olabilir derler ve bunlardan en az 10 kişi falan sayabilirler.
Her iki düşünce sahiplerinin sayacakları kişiler hemen hemen aynı kişiler olunca bu sözlerin onlardan birisi tarafından söylenmiş olması toplum tarafından yadırganmaz.
Hatta bir kısım insan tarafından bu düşünce şekli onaylanır ve hatta ısrarla sahiplenilir.
Ama gelin görün ki yukarıda aktardığımız bu haksız ve yanlış ithamın sahibi hem Sahih Hadisleri sahiplenenler hem de Sahih Hadis kabul etmeyenler tarafından tahmin edilen kişilerden hiç birisi değildir.
Hatta kendilerine çoğu zaman mealciler dediğimiz uyduruk din takipçilerinden pek çoğu ilk duyduklarında bu sözü bizim hoca(!) söylemiş olsa bile diyebilirler.
Ama gerçekte Müslümanlara yapılan bu haksız itham ve yanlış sözün sahibi “Kur’an-ı Kerim’i Hz. Peygamberin (sav) kendisinin uydurduğunu iddia eden Macar yahudisi ve azılı İslam ve Peygamber (sav) düşmanı olan oryantalist İgnaz Goldziher denen alçaktır.
Bu ifadeleri ilk defa okuyan hemen herkesin düşüncesi bu sözler olsa olsa falanca veya falancaların düşüncesine benziyor dese da gerçek bu
Goldziher ile bizdeki mealciler sanki birbirlerinin aynısı düşüncelere sahipler.
Sizce de garip olan bir durum için sormak gerekmez mi?
Hatta Müslümanları atalar dinine uymakla suçlayan modernist mealcilerin fikir olarak kimi takip ediyorlar veya Goldziher yaşarken bu mealciler henüz dünyaya gelmemiş olduklarına göre Goldziher’i kimler taklit ediyor acaba?
Ama buna rağmen mealciler Goldziher bizim fikir babamızdır derlerse Sünnet Ehli Müslümanlar açısından bu durum bir sorun teşkil etmez.
Bu sebepledir ki Hadisler zandır, bu yüzden bağlayıcı olamaz diyen şaşkınlar kafalarını ellerinin arasına alıp ciddi ciddi “biz bilmeden kimleri takip ediyormuşuz?” diye düşünmeliler.
Zira hadislerin İslam Dini açısından gerçeklik ifade etmediğini iddia edenler esasında bizzat kendileri hadisler hakkında zan içerisindedirler.
Hatta daha açıkça söylemek gerekirse sadece Hz. Peygamberin Sahih Sünneti ve Sahih Hadisleri konusunda değil belki ondan daha önemlisi Kur’an-ı Kerim ayetleri hakkında da açık bir zan ve yanılgı içindedirler.
Çünkü ayetler kesin olmasına rağmen bu güruhun ayetlerden anladıkları sadece bir zandan ibarettir.
Ayetlerin metninin kesin olması ondan her anlaşılan fikrin de kesin olduğu anlamına gelmez ve bunun İslam tarihindeki ilk örneği bu günkü mealcilerin temelde ilk fikir ataları olan haricilerin yaptığı davranıştır.
Kurancı veya mealci diye vasıflandırılan bu sapkın güruh Hz. Peygamberin(sav) Sahih Sünnetine uyan Müslümanları zanna uymakla suçlarken esasında kendileri açık bir zanna tabi olmaktadırlar.
Hz. Peygamberin(sav) hangi konu hakkında ne söylediğinin ve söylediği sözlerin bize kadar kesintisiz bir şekilde doğru ulaşmadığı iddiasıyla Sahih Sünnet ve Hadisleri zan olmakla iftira edenler aynı şekilde kendilerinin Kuranı Kerimden anladıklarının da kesin olduğunu ve zan içermediğini iddia etmek zorunda olmalarına rağmen bir türlü bu iddialarını ispatlayamamaktadırlar.
Çünkü böyle bir iddiada bulunup meal ve tefsir yazanların kitaplarındaki ayet meallerindeki farklılıklar, zandan kurtulduğunu zanneden şaşkınların nefsin ve şeytanın üfürdüğü başka bir zanna esir olduklarının ispatıdır.