Bir önceki yazıda bir durum değerlendirmesi yapılmış ve ülkenin kimler tarafından hangi yöne sürüklendiği ile ilgili bir tespit ortaya konmuştu. Yazımızı okuyan değerli okurlardan ve çevremden çözümün ne olması gerektiği yönünde sorular geldi. Evet kısa da olsa yazım bir durum değerlendirmesi idi. Ülke genelinde yoğunlaşan terör olayları neticesinde insanlarımızın bir paranoyaya tutulması isteniyor. Sanki bu senaryo da tutacak gibi görünüyor. Benden çözüm isteyen , sorunların nasıl çözülmesi gerektiğine dair öneri isteyen değerli okurlara, benim çözüm yöntemim siyasi bir çözüm olmaktan öte yıkılmaya yakın olan toplumumuzun en küçük hücresi olan aileyi kurtarmak olacak.
Burada mevcut hükümetin yanlışlarını yazmak ya da geçmiş iktidarların doğrularını ulumak gibi bir tavır içerisine girmeyeceğim. Zaten her gün neredeyse gazete ve televizyonlarda ‘yanlı’ siyasi içerikli yazı ve tartışma programları yapılmakta. Bugüne kadar da çözüme odaklı bir yöntem ortaya koyduklarını görmedik. Bu yerlerde yapılan sadece kendi taraf olduğu siyasi düşüncenin dinleyici tarafından iknasından başka bir şey değil. Bizi haklı olduklarına ikna etmeye çalışıyorlar. Bu nedenle buradan mevcut iktidarın doğrularını yanlışlarını konuşarak zaman kaybetmek istemiyorum. Bu konu başka bir yazının konusu olur umarım.
Sorunun çözümünün aile olduğunu yazdım. Aslında sorunun kendisi de aile. Sağlıklı bir aile yapısını yitirmek üzereyiz. Televizyon , sosyal medya ,internet, sinema ile yetişkin bireylerde dahil olmaz üzere küresel Amerikan kültürüyle farkında olmaksızın karşı karşıyayız. Kendimizi ve evlatlarımızı bu tehlikeli bataklıktan çıkarmadığımız müddetçe kendimiz çalıp kendimiz oynamaya devam edeceğiz. Bizim genetik kodlarımıza kadar işlemiş ve hatta hurafelerimiz bile kadim bir medeniyetin içinden olmasına rağmen, içinde bulunduğumuz durum trajikomik bir çarpılmışlık hali. Evet, bizleri uzak ve yakın tarihimizin bir çok evresine çarptılar ancak biz bu badireleri sağlam/islam aile yapısını koruyarak bu günlere getirdik. Şimdilerde batı çetin ceviz olan aile yapımıza aşırı derecede saldırmakta. Çünkü bizim ailelerimiz birer irfan okulu idi. Nitelikli insan yetiştiren birer insan üniversitesi idi. Sadece öğretimin olduğu mevcut eğitim sisteminde toplumdan kopuk insansı yaratıklar yetişmiyor , edebin en üstün bir düstur olduğunu insanın iliklerine kadar işliyordu. Şimdilerde şu cümleyi sık duyar olduk “Eskiden bu işler böyle miydi. Biz büyüklerimize çok saygılı idik.” Evet önünü alamazsak bir zaman gelecek ki bu söylenenler bile unutulacak.
Aileyi koruyamazsak kadın cinayetleri, ahlaksızlık, ihanet , edepsizlik, hoşgörüsüzlük, fırsatçılık, hırsızlık, haksızlık, tartıya hile karıştırma ve dahi saymakla bitiremeyeceğimiz bir çok olumsuz durum giderek artacaktır. Kanalizasyonlarda yayınlanan dizilerin içerikleri neden hep ihanet ve aldatma içerikli ? Çöpçatan proğramları varda neden evlilik okulları yok. Belediyelerimiz evlilik öncesi eğitimi neden şart koşmazlar.? Çocuk eğitimi ve öğretiminden bihaber iki genç neden hamilelik sürecinde çocuk nasıl bakılır, yetiştirilir eğitimi almıyor. Bize bilgiler teknolojinin artmasıyla bir anda yükleniyor mu? Çocuğu doğan bir anne çocuk yemiyor diye doktor doktor gezerken (aslında bunun için gezmesi de boş ama neyse…) neden aklına çocuğuma nasıl bir örnek olurumun derdine düşmez. Çıkarcı ,bencil ,faydacı ve aklı bir karış havada bir nesil sadece batının yoğun kültürel bombardımanıyla olmaz; eksikliğin çoğu da bizde.
Son cümle; sağlam bir nesil için fabrika ayarlarına dönmenin vakti geldi geçiyor.