1824’te Erzurum’da dünyaya geldi. 1872’de Kastamonu’da hayatını kaybetti. Özel bir öğrenim görerek yetişti. Divan Kalemi’nde memurluk, Trabzon Valisi Halil Rıfat Paşa’nın yanında mektupçuluk, Sadaret Kalemi’nde memurluk ve Berlin’de sefaret katipliği yaptı. Bir süre de Tercüme Odası ve Muhasebat-ı Maliye’de çeşitli yerlerin kaymakamlıklarında bulunduktan sonra Paşa rütbesiyle Halep mutasarrıflığına getirildi. Kastamonu valisi iken emekliye ayrıldı.
Edebiyat dünyasından tanınması Fransızcadan yaptığı şiir çevirileriyle oldu. Mecmua’yı Fünun, Hakayık-ul Vekayı gazetelerinde çıkan yazılarıyla Tanzimat nesrinin başarılı temsilcilerinden oldu. Victor Hugo’dan çevirdiği “Tıfl-ı Naim” (Uyuyan Çocuk) şiiri, Şinasi’nin İstanbul Sokaklarının Tenvir ve Tathiri yazısına cevap olarak kaleme aldığı Av’ave başlıklı yazısı, nüfus sorunu ile ilgili İthal’ül Efkar fi Akd’il Ebkar gibi makaleleri ile adını duyurmuştur.