2Namaz, ne kadar kıymetdar ve mühim, hem ne kadar ucuz ve az bir masraf ile kazanılır,hem namazsız adam ne kadar dîvâne ve zararlı olduğunu,iki kerre iki dört eder derecesinde kat'î anlamak istersen;şu temsilî hikâyeciğe bak, gör:
3Bir zaman bir büyük hâkim, iki hizmetkârını, -herbirisine yirmi dört altın verip-iki ay uzaklıkta has ve güzel bir çiftliğineikamet etmek için gönderiyor.
4Ve onlara emreder ki:“Şu para ile yol ve bilet masrafı yapınız.Hem oradaki meskeninize lâzım bâzı şeyleri mübayaa ediniz.
5Bir günlük mesâfede bir istasyon vardır. Hem araba, hem gemi, hem şimendifer, hem tayyare bulunur.Sermayeye göre binilir.”
13Hem bizim efendimiz kerîmdir; belki merhamet eder, ettiğin kusuru afveder.
14Seni de tayyareye bindirirler. Bir günde mahall-i ikametimize gideriz.
15Yoksa iki aylık bir çölde aç, yayan, yalnız gitmeye mecbur olursun.”
16Acaba şu adam inad edip,o tek lirasını bir define anahtarı hükmünde olan bir bilete vermeyip,muvakkat bir lezzet için sefahete sarfetse;gayet akılsız, zararlı, bedbaht olduğunu,en akılsız adam dahi anlamaz mı?
17İşte ey namazsız adam!Ve ey namazdan hoşlanmayan nefsim!
30Birtek saat, beş vakit namaza abdestle kâfi gelir.
31Acaba, yirmiüç saatini şu kısacık hayat-ı dünyeviyyeye sarfeden ve o uzun hayat-ı ebediyyeye birtek saatini sarfetmeyen;ne kadar zarar eder, ne kadar nefsine zulmeder,ne kadar hilaf-ı akıl hareket eder.
32Zira bin adamın iştirak ettiği bir piyango kumarına yarı malını vermek, akıl kabûl ederse;halbuki kazanç ihtimali binde birdir.
33Sonra yirmidörtten bir malını, yüzde doksan dokuz ihtimal ilekazancı mûsaddak bir hazine-i ebediyyeye vermemek;ne kadar hilâf-ı akıl ve hikmet hareket ettiğini,ne kadar akıldan uzak düştüğünü,kendini âkıl zanneden adam anlamaz mı?
34Halbuki namazda ruhun ve kalbin ve aklın büyük bir rahatı vardır.