Not defterimi çaldırdım. Üç yıldır aldığım notların hepsi gitti. Öyle kolay oldu ki, bir insanın kırılgan ölümü gibi. Yok oldular. Çantamdaydılar, maalesef kantinde unutuldular ve geri dönüşü olmayan bir yola daldılar. Geri döndüm, sordum, soruşturdum, hiçbir şey elde edemedim. Artık bana dönmelerinin imkanı yok. Kim bilir şu an İstanbul'un, hatta Türkiye'nin neresindeler? Pek çoğu elbette aklımda, eğer çok kasarsam birçoğunu hatırlayabilirim, ama asla ilk aklıma geldikleri zamanki gibi olamazlar. Belki de daha iyi yazarım şimdi, fakat tohumlar çoktan öldü. Bu tıkanıklık beni hiç yazmamaya, oluşturmamaya itiyor. Tanrı'nın insanı yaratmadan önce düşündüğü gibi: Nasıl olsa ölecekler, değişecekler, yine ölecekler. Ne yapacağım ben?