Suriyenin 2 Yıllık Dramı ve Bir Ülkenin Yıkımı
BMnin ilgili resmi kurumlarına göre ise 15 Mart 2011-5 Mart 2013 döneminde ölenlerin sayısı 72 bin. Bu süre içerisinde 5.000 ve 6.000 kadın öldü. Her gün ölen çocukların sayısı 8. Gene resmi verilere göre 240 bin kişi tutuklanırken, 82 bin Suriyeli de kayıp durumda. En azından 130 bin Suriyelinin yaralandığı, 1 milyon 300 bin kişinin komşu ve diğer ülkelerde sığınmacı-mülteci konumunda. Ülke içerisinde yerini yurdunu değiştirenlerin sayısı ise 2.5 ila 4 milyon arasında ve kesin sayı bilinmiyor. Neredeyse her 4 dakikada bir kişi tutuklanırken, her 10 dakikada da 1 kişi yaralanmaktadır. Türkiye, 190 bine yakın sığınmacı, bunlar için 17 sığınma kampı ve sığınmacılara ilaveten 100 binin üzerinde Suriyeliye kucak açmış durumda. Resmi rakamlara göre 600 milyon dolar dense de, Türkiyenin masraflarının 1.5 milyar doları bulduğu iddiası yalanlanmadı. Lübnan da 200 bine yakın mülteci ve akrabalarının yanına sığınan Suriyelilerle epeyce yüklenmiş durumda. Bu arada Lübnan, Suriye sebebiyle kutuplaştı, her an patlayabilir. Ürdün ise 250 bin aşan mülteci ve akraba göçü sebebiyle sıkışmış durumda. Iraka da göç var ama sayısı bilinmiyor. Suriyenin Baharı Tunus, Mısır ve Libyadan, hatta Yemen ve Bahreyndeki baharlardan da çok farklı gelişti. Esadın başında bulunduğu BAAS Rejimi, baharı kışa dönüşen diğer Arap ülkelerinin rejimi gibi hemen çökmedi. Başından itibaren sert ve bazen da acımasız olacak kadar karşılık verdi. Masum gösterilerle başlayan Suriye Baharı, Esadın deyimiyle bugün 23 ayrı terör grubunun Esad rejimine karşı çatışmasına dönüştü.
Suriyeli muhalifler, her ne kadar Suriye Ulusal Koalisyonu adıyla çatı altında toplanmışsa da, hala bir araya gelmekte sıkıntılılar. Özgür Suriye Ordusu (ÖSO) bile hala aynı komuta altında hareket edemiyor. Bu karışıklığın birkaç kazananı var. Bunlardan ilki Suriyeli Kürtlerdir. Zira onların yoğun yaşadığı Suriye doğusu ve kuzeyinde Esad kuvvetleri çekilmiş durumda. Kürtlerin ardından, giderek güçlenen Müslüman Kardeşler geliyor. Tabii Iraka ilaveten Suriyede de büyük bir 1Terör Okuluna kavuşan el-Kaide de kazançlılar arasında. Tabii İsrailin de can düşmanlarından birinin zayıflaması, hatta muhtemelen parçalanacak olmasından kazançlı çıkabilecektir. Esad rejimine karşı 1.5 yıldır ambargo uygulayan AB, İngiltere ve Fransanın son dönemdeki isteğine rağmen muhaliflere silah vermekte isteksiz. Ambargo, tüm Suriyeyi kapsadığı için, muhaliflere de verilmesini engelliyor. ABDde Obama yönetimi Suriyeye karışmama konusunu sürdürüyor. Bu ay içerisinde Obamanın İsraile yapacağı ziyaret sonrasında bazı işaretler gelebilir. Ama gene de çözüm için en az ABD kadar, hatta daha fazla oranda Rusyanın desteğine ihtiyaç var. Rusya, bir süredir yoğun bir şekilde Esad ile muhalefeti bir araya getirmeye ve iki tarafı da memnun edebilecek bir çözüm arayışı içerisindeymiş gibi resim veriyor. Ama sık sık, Esadın koltuğu bırakmak niyetinde olmadığını da tekrarlıyor. Oysa Esadla anlaşmak isteyen muhalefetin ilk koşullarından biri, Esadın mutlaka yönetimden ayrılması ve ardından genel seçimlere gidilmesi. Suriyede her ne kadar muhalefet ilk döneme göre çok daha donanımlı ve giderek güçlense de, Esadı devirebilecek güçte ve organize değil. Ama çatışmalarla hemen her gün ülkenin altyapısı, tarihi ve kişiliği yok olmakta, aynı zamanda da ölen ve sakatlananlara yenileri eklenmektedir. Bir insanlık dramı yaşanmakta, dünya sadece seyretmektedir. Son Söz: Gelişmiş ülkeler, az gelişmiş ülkelerin iç işlerine Demokrasi diye daldıkça, bu tür insanlık dramları kaçınılmazdır. Türkiyedeki yöneticiler dâhil, gözlerden dökülenler timsah gözyaşıdır! Daha kaç kişi canını, malını, yurdunu kaybedecek, umurlarında mı?