nedendir bilmiyorum ama lise dönemimde böyle bir şeye karar verdim.Hatta o dönem çocuk yurduna gidip onları ziyaret etmiş birazda bilgi almıştım.Sonrasında bu duygu daha arttı ve belirginleşti ve şuanki düşüncem çocuğum olsa dahi maddi durumum el verirse mutlaka bir çocuğu evlat edineceğim.
edinicem zaten. ben 3. 4. cocugu yapmayi sacma buluyorum. bence her aile bir yetime sahip cikmali yuvasina katmali.
malesef bir cocuk alabilecek kadar genis degil yuregim.boraz soguk yapili bir insanimdir. zor isinirim. bu yuzdende bebek olmak zorunda. ama cocuklari evlat edinip sahip cikanlara cok buyuk saygim var. zor is cunku.
evet çok isterim onunda bir aileye ihtiyacı var kendi çocuğumdanda ayırt etmem küçükken ben evlenmicem evlat edinicem onla biz aile olucaz diyodum ki 14 yaşındaydım ama şimdi evlenip evlet edinmek istiyorum
Ben edindim benim abim evlatlık zaten ve hiçbir zaman ayrım yapmadılar bana daha ilgisiz oldular hatta bazen a gerçekten çok farklı bir duygu her zaman destek oldu bana annem ve babamın çocuğu olmuyorum evlat aldıktan 5 yıl sonra ben dogmusum :) kesinlikle alınmalı tesvik edilmeli o kadar çok masum bebek varki terkedilmiş onlar da hakediyor mutlu olmayı
Çok güzel olur ancak bu durum hassas. Bebekken eve gelmesi gerek uyum sağlaması için hangi anne babanın çocuğu olduğu önemli değil önemli olan iyi yetiştirilmesi ve eğitim görmesi. Uygun bir yaşta özellikle 5 ve 6 yaşlar çocukların her şeyi kabullendiği yaşlar olarak söylenir. Bir uzman yardımı alarak ikinci anne ve baba olduğu söylenmelidir.
Dünya bu kadar kirli ve entrikalı bir yer oldu ki buraya bir de çocuk getirme fikri çok büyük bir karar bence. O kadar sevgiye aç,muhtaç yavrular var ki onlardan birine mutluluğu vermek kadar büyük bir güzellik olur mu.Yapılabilecek en güzel işlerden biridir bu herkes bu yüce yüreğe sahip olabilse keşke..
Zamanında uzunca araştırma ve görüşmeler yaptık. Fakat maalesef yüreğinin geniş olması, bu konuda ki ağır prosedürlerin hakkından gelmeye yeterli olmuyor her zaman. Hak verdiğim yönleride var tabiki ama çok aşırı şartlar var.
çocuğum olmasını o kadar istiyorum ki eğer çocuğum olmazsa kesinlikle evlat edinirim. ama terkedilmiş, annesiz babasız olduğundan dolayı oluşacak acıma şefkat hissi sebebiyle değil, bencil olduğum çocuğum olmasını istediğim için...
"çocuğunuz olmasa" kısmına gerek yok. her durumda evlatlık edinilebilir. ortalıkta yapılmış birsürü çocuk varken neden bir tane de siz dünyaya getiresiniz ki? bence doğurmak çok saçma. çocuğu benimsemek için illa onu doğurmak gerekmemeli.
Edinirim neden etmeyim ki. Her şeyden önce hiçbir şey bilmeyen o sabilerin böyle bir kadere mahkum kalmaları çok ama çok büyük haksızlık. Acaba bu çocuğu yapan anneleri ve babaları nasıl rahat uyuyor oda ayrı bir tartışma konusu. Gerçi bu insanlara anne-baba demek ne kadar doğru orası da apayrı bir tartışma konusu. Bu durumun kabul edilebilir hiç bir tarafı yok bana göre. Hata veya başka bir şey, yapıyorsan afedersin eşşek gibi de bakacaksın arkadaş. Tabi ne kadar konuşsak da boş.
onu mahçüp etmeyecek bir gelecek sağlayabileceksem tabikide. o gelirken seçmedi nasıl yaşayacağını ama sen onu evine alarak hayatına olumlu ya da olumsuz etki edeceksin bunu bilip ona güzel bir hayat standardı sağlayabileceksem tabikide..