Dakika 35 ve Milli Takım 12 sayı geride. Maçı çevirecek gibi bir hava da yok ortalıkta. Ersan sakat, Sertaç maç içinde sakatlandı. Ege ilk kez oyuna girdi ve doğal olarak bekleneni veremedi. Çek Cumhuriyeti yenilgisi sonrası Olimpiyat Elemeleri oynamak için son fırsatımız. Karadağ’da Vuçeviç ve Dubljeviç gibi iki tecrübeli ve yetenekli uzun, bizi fazlasıyla sıkıntıya sokuyordu. Ama bir anda sihirli değnek dokundu sanki takıma.
İki top çalma, Cedi ve Furkan’ın iki smacı, Melih’in üçlükleri, Metecan’ın istikrarlı katkısı ile 1 dakika kala öne geçtik. Taktik faulleri bu kez sayıya çevirdik. Aklımıza tabii ki ABD maçında kalan 4 serbest atış geldi. Cedi, Metecan, Melih, Wilbekın hiç kaçırmadı ve 36 dakikada sadece 53 sayı atabilen 12 Dev Adam, kalan 4 dakikada tam 26 sayı üretti. Burada yapılan tam saha pres mükemmele yakındı.
26’ya 9’luk seri, Olimpiyat umutlarımızı tekrar hayatta tutmamızı sağladı. Melih dün de 17 sayı ile takımın en iyilerinden biri oldu. Cedi’nin üç sayı yüzdesi düşük ama potaya gitti mi onu kimse durduramıyor. Wilbekin tam 13 asist yaptı, neredeyse bütün basketlerde onun imzası vardı. Metecan, Ersan’ın yokluğunu aratmadı. Onun aldığı hücum ribauntları ve attığı 15 sayı çok değerliydi.
Yeni Zelanda’yı yenersek kesin olarak Olimpiyat elemesi oynayacağız. Kaybedersek de büyük olasılıkla diğer sonuçlara göre bu hakkı kazanacağız. Ancak şu anda Dongguan’da değil, Shenzen’de Brezilya ve Yunanistan’a karşı çeyrek final için mücadele ediyor olmamız gerekiyordu.
ABD maçına takılmamak elde değil. Çünkü o son saniyeler bütün bir ülkenin kaderini çizdi. Artık yapacak bir şey yok. Bu kısıtlı kadro ile madalya kovalayacakken, ilk 20’lerde yer alıp Olimpiyat Elemesi peşinde koşuyoruz. Bunu başaralım, kim bilir belki 2020’de Tokyo’da oluruz...