Brezilya Meclisi’nde darbe oylamaları yapıldı. Yeni gelen taze bilgiye göre kurumsal darbe olmuş. Bu hafta onu yazacaktım, ancak Brezilya Meclisi oylamasının üzerinde toz bulutları henüz kalkmadığı için onu haftaya yazacağım. Brezilya’daki oylamadan bize ne diyenler olabilir. Bize elbette tıpa tıp benzemiyor ama benzeyen yanları az değil, çok. Aynı zamanda önemli de. Ne de olsa küresel bir dünyada birlikte yaşıyoruz, değil mi?
Bu yazımda bir panelden bahsedeceğim.
Greenpeace, İstanbul da ‘Dünyayı Tüketmek’ raporunu paylaştı. Raporunu, ‘Bile bile lades: Endüstriyel Tavukçuluk İçin Yolun Sonu’ başlıklı bir panelle tanıttı.
Panele Ziraat Mühendisleri Odası İstanbul Şube Başkanı Ahmet Atalık, İstanbul Üniversitesi Onkoloji Enstitüsünden Dr. Yavuz Dizdar katılırken, Çiftçi Sen’i temsilen de ben yer aldım.
Açılışı Greenpeace Akdeniz Tarım ve Gıda Sorumlusu Tarık Nejat Dinç yaptı. Dinç, “1936 yılında New Jersey Tarımsal Deneme İstasyonu’nda yapılan deneme üretimlerde 6 haftalık bir pilicin ağırlığı ırkına göre 308 ile 435 gr arasında değişmektedir. Aradan 80 yıl gibi kısa bir sürede, yarım kilodan az olması gereken bu piliçlerin 6 haftada 2,5 kilo ağırlığa erişir hale gelmesinin ana faktörlerinden biri, 1950’li yıllardan itibaren tavukçulukta kullanılan antibiyotiklerin (veya antimikrobiyallerin) tedavi amaçlı değil, hayvanların yapay ve hızlı bir şekilde kas yapıp, kilo almasını sağlamak için kullanılmaya başlanmasıdır” diye aktardı.
ZMO İstanbul Şube Başkanı Atalık: “Tavukçuluk sektörünün GDO’lu soyaya bağımlılığına dikkat çekti. Şu anda tavukçuluk sektörünün 24 tane yeni GDO çeşidinin ithalat izin başvurusunun Bakanlıkta değerlendirildiğini ve 2014 yılında hayvan yemi olarak kullanmak üzere 1,5 milyar dolarlık soya ithal ettiğini” belirtti.
Dr. Yavuz Dizdar, “Tavukçuluk endüstrisinde kullanılan antibiyotiklere dikkat çekerek, gerçek tavuğun 2 saatte, endüstriyel tavuğun ise 20 dakikada piştiğini, tavuk sektöründe civcivlerin büyümesinde antibiyotiklerin kilit rol oynadığının” altını çizdi.
Benim üstünde durduğu nokta ise şuydu: “Türkiye’de meralar zaman içerisinde sürekli azalırken, bitkisel üretim alanları genişliyor. Toprakların amaç dışı kullanımı artıyor. Bu durum çiftçiliği zorlaştırıyor, köylüleri göçe mecbur kılıyor.
Tarımda uygulanan bu ve diğer yanlış ve yanlı politikaları köylüleri göçe mecbur bıraktı. Köyden kendi ihtiyacı olan tavuk ve yumurta üretebiliyorken, ürettiklerini de tüketiyordu. Kente göç ettikten sonra satın almak zorunda kaldı. Satın almak zorunda kaldığı tavuk ve yumurtaların sağlıklılığı ise herkes tarafından şimdi tartışılır durumda.”
Panelde ayrıca endüstriyel tavukçuluğun iklim değişikliğine zararı, biyoçeşitliliğe olumsuz etkisi, sağlık konusunda neden olduğu sorunlar ele alındı. Daha geniş bilgi için yutmayiz.org’ u ziyaret etmenizi öneririm.
Anlayacağınız, tavuklar masaya yemek için konulmadı, ne olup ne olmadığı bilinsin diye masaya yatırıldı.
.
Kaynak : Özgürgündem – 13 Mayıs 2016