Fedakarlık, sevdiğimiz insanlar mutlu olsun diye onların her
isteğini bazen isteyerek bazen de mecburiyetten kendimizden ödün vermek
pahasına yerine getirmek tabiri caiz ise kendi rahatımızdan, isteklerimizden
vazgeçmektir.
Fedakarlık, insan oğlunun fıtratından kaynaklanır ki
bu durum yapılan araştırmalarla da ispatlanmıştır. İnsan beyninin
anatomisi, aktivitesi ve fedakarlık arasında
bağlantı kurulmuştur. Buna göre insan beyninin küçük bir bölgesinin fedakarlık yapma
isteğini etkilediği ortaya konulmuştur.
Sevgi emek ister deriz her zaman. Evet sevgi büyük emek ister. İnsan en
büyük emeği kendinden verdikleriyle ölçebilir. Aranan ve zor bulunan
çok değerli bir hazinedir fedakar bir eş ya da fedakar bir arkadaş. Söze
geldiğinden her insan kendini fedakar bir insan diye tanımlar ama zordur
fedakar insan olmak.
Fedakarlık kelimesinin en güzel temsilcisi kimdir diye
sorulduğunda çoğumuzun aklına gelen cennetlerin ayakları altına serildiği
annelerimiz gelir. Onlardan öğreniriz istemeden hem de karşılıksız vermeyi.
Üstelik bu öylesine yapılmış bir fedakarlık değildir.
Yüreğinin en derininden gelen verme hissiyle hiç başımıza kakmadan kepçeyle
verip sapıyla istemeden yapar bizim için tüm yaptıklarını. Annelerimiz bizim için
nelerinden fedakarlık etmiş bir sayalım desek
hepimizin söyleyeceği çok özel fedakarlık hikayeleri çıkar. Yemeyip yediren,
giymeyip giydiren, düzeni bozulmasın diye kendi rahatından taviz veren, yaşlı
bir nine olduğunda dahi hep evladım diyen v.b
b.
Bir insanı
sevmek zor değildir. Asıl olan şey bu insan için nelerden vazgeçebildiğindir.
İş lafa gelince hepimiz seviyorum deriz ama vefa göstermediğimizde sevgi yavan
kalır.
Kendimizden
bile ödün vererek uğruna her türlü fedakarlığı yaptığımız kişi bazen eşimizdir
bazen de çok sevdiğimiz arkadaşımız ya da ailemizdir. Onlar için olmayanı
oldururuz. Çünkü onları çok severiz ve onlar bizim yaşama sebebimizdir. Eğer
sevgimizin içini fedakarlık ile
doldurmazsak sevdiklerimize sevgimizi ispat etmenin de en güzel yolunu
kaybetmiş oluruz.
Fedakarlık ölçüsü ne olmalıdır? Bu konuda hep annelerimizi örnek alırız ama her
duyguda olduğu gibi fedakarlık konusunda da dengeyi korumamız gerekmektedir.
Hani bir söz vardır fazla fedakarlık vefasızlık
getirir diye. Çok sevdiğimiz insanlar bile olsa bazen hayır diyebilmeliyiz. Bu
hayır sözcüğünü ruh ve beden sağlığımız için kendimize borçluyuz. Aksi takdirde
hem insanların bize hem de bizim kendimize olan saygınlığımız zamanla kaybolur.
Hatta bir süre sonra insanlar bize cepteki insan muamelesi bile yapabilir. Çok
vererek karşılığında sıfır beklentide olmak insanları kolay elde etmeye
bedavacılığa iter ve bizim sevgimizi kazanmak için çaba sarf etmeyi dahi
gereksiz görmelerine neden olabilir. Ancak anneler yine evlatları için fedakarlıkta sınır
tanımazlar. Çünkü bu onların mayasına farklı işlenmiştir.
Yayınlanma Tarihi : 03.10.2016 12:20:10