Yönetmenliğini Cao Hamburger'in yaptığı film, Berlin film festivali dahil bir çok festivalde yarışmış, 21 ödül ve 19 adaylıkla dönmüş bu festivallerden. Böyle olunca izlemek farz oldu benim için. Bir arkadaşımın 'izleme bence' demesinden sonra mümkün olduğunca ertelemiştim izlemeyi. Şimdi hem hak veriyorum hemde ayıplıyorum kendisini.
70li yılların Brezilya'sında geçiyor film. Ailesi siyasi nedenlerden dolayı tatile çıkmak zorunda kalan bir çocuğun hikayesi... Ailesi Mauro'yu dedesine bırakıp, gider. Mauro bir süre kapının önünde kendi kendine oynadıktan sonra, dedesinin niye eve gelmediğini öğrenir. Dedesi aynı gün ölmüştür. Yanında ailesinden kimse kalmayan Mauro'ya komşular göz kulak olmaya başlar. Babası dünya kupası başlamadan gelme sözü vermiştir ve Mauro bu günü beklemeye başlar.
Siyasi olayları bir çocuğun üzerinden işliyor film ve çokta değişik bir şey koymuyor ortaya. Bir "Fidel'in Yüzünden" olamıyor malesef. Zaten bu filmde, çocuk siyasi olayları daha dışardan izliyor. Filmin farklı yönü ise futbolu hikayeye çok iyi şekilde yedirmesi. Solcuların Çekoslavakya'nın Brezilya'ya gol attığında sevinmesi ama bir süre sonra Brezilya gol atmaya başlayınca sevinçten havaya uçtukları sahne çok güzeldi mesela. Oyunculuklara gelirsek, mahallenin erkek fatması Hanna başta olmak üzere herkes rollerin hakkını vermiş. Sonuçta futbolu her şeyin içine bu kadar iyi karıştırabildiği, iyi yazıldığı, iyi oynandığı, iyi çekildiği için güzel bir film denilmesi gerekir ama bazende klişelere sarılmamış değil.