Aslında tanım olarak geniş bir içeriğe sahip olan bir meslek. Kimisi için düğünde fotoğraf çekmektir, kimisi için moda albümü hazırlamaktır, kimisi için doğayı çekmek, portre çekmek, hayatı çekmek bir fotoğrafçılıktır.
Fotoğraf çekmek bir meslekten çok bir hobidir. Kişileri kendisine bağlayan bir spordur ve yapan kişide arınma uyandıran bir yogadır. Kısacası fotoğrafçılık birçok kişi için bir meslek değil, profosy0nel anlamda bir yaşam tarzıdır.
Fotoğrafçı olmak için okul okumak gerekmez. Birkaç püf nokta için birkaç kitap karıştırabilir sonrasında eline makineyi kapıp kendini hedeflediğin menzile atabilirsin.
Fotoğrafçılık zamanla oturan bir şeydir. İlk makineyi eline alıp süper kareler yakalayamazsın. Zamanla düzene girer her şey. Vizöre bakınca ne gördüğün ilk başta farklıdır en sonda farklıdır. Çünkü bakış değişmiş detaylar daha belirginleşmiştir.
Fotoğrafçılık konusunda birkaç firma ara ara kurslar açmaktadır. Bu kurslara katılarak iş için değil de hobi için bu nasıl bir çalışma yapabileceğinizi öğrenebilir ve bunu uygulayarak pekiştirebilirsiniz.
Bunun dışında stüdyoda veya başka mekanlar da bu işi profesyonel bir meslek olarak yapanlarda elbette ki var. Buda ayrı bir nokta. Burada da yine çoğunlukla geçmişten gelen bir meslek işleyişi ile ilerlemektedir. Bir anlamda babadan oğula geçmektedir.
Anlayacağınız üzere fotoğrafçı ya da fotoğraf sanatçısı olmak için okumaya değil, denemeye gerek vardır. Zamana sabıra ve detayı görmeye gerek vardır. Kısacası bu bir iş değil bir yaşam tarzıdır…