Umuda ve karamsarlığa dair, aydınlığa ve karanlığa... Def'te ise her başlangıç ve bitiş umuda dairdir, güzelliğe. Ve bir azizenin kaleminde umuda ve güzelliğe dair her türlü his şenlenir adı da Def olur. Okurun dudağının kenarına konan ben olur, yârin yanağına gamze...
Allah azze ve celle... Şükürdür Def rabbe bir nevi,verdiği her nimetle!
"Def'e kim demiş cansız bir şey
Bir Def belki de en canlı bir şey" okuyun da görün diyorum. Laf ebeliği yapmaktansa laf güzergâhına girip Def'in her caddesinde, her sokağında bitivermiş olan çiçekleri koklayın, güzellikleri temaşa edin ve ruhunuzun bir cennet bahçesine dönüşmesine izin verin. Siz sanırsınız ki Def bir insandır ve has bahçeye çıkmıştır. Her iki canibinde de güller boy atmıştır, sümbüller boyunlarını uzatmıştır, otlar uzanmıştır yere sere serpe ve bülbüller aşkı terennüme başlamıştır uluorta. İşte Def, has bahçenin hanendesidir.
Yüreğimizin eski zaman yarası oluyor Def! Ruhumuza işlenen dövme oluyor. Alna yazılan kader oluyor okurken heyecanla ama keder olmuyor cana işlerken. Bir terzi ustalığıyla örüyor cümlelerini yazar ve kelimelere giydirdiği anlam öğeleriyle bizleri çok şık kılıyor Def'i okurken. Azıcık hasret oluyor maziye tek. Günün en güzel vakti oluyor Def'le olduğumuz anlar, gel keyfim gel! Kâh çocukluğumuza iniyoruz kelimelerden oluşan merdivenle, kâh gökyüzüne tırmanıyoruz cümle mühendisleriyle.
Rabbin insana bahşettiği en kutsal hazinedir kelâm ve bu yüzden sarf edilen her kelâmın israf edilmemesi, bir ekmek kırıntısının kutsallığı gibi kabul görmesi ve en önemlisi de kalpten neşet eden bir nimet olarak bilinmesi gerekir. İşte Def de bu kelâmların toplamıdır.
Günümüzün elektronik kirliliğine, megafonik hislerine, akustik izanına ve platonik aşklarına darbedir Def. Samimiyetin tescillendiği cümleleriyle, aşkın en saf haliyle terennüm edildiği kelimeleriyle ve her şeyin üstünde insani olanın avaz avaz yazıldığı sesleriyle Def, kalplerdeki yerini alıyor. Def bir hicrettir bilgisayardan, cep telefonundan, tabletten; okumaya ve okutturmaya. Etkinlikler kapsamında yapılan hapishane ziyaretleri, kitap okuma adına başlatılan projeler, kütüphane oluşturmak için atılan küçük ama aslında kocaman adımlar... Ve her şey daha güzel bir ülkede yaşamak içindir, daha güzel çocuklar yetiştirmek adına.
Annesinden emdiği süt onda helal bir dile dönmüştür. Annesinden emdiği süt burnundan gelmemiştir. Sayın ALTAN, helal bir dilin hakkını veren ender kalemlerindendir günümüzün. Okumaktan başka çaremiz yoktur. Bu bir mecburi istikamettir çünkü bu gidiş güzeledir, iyiyedir ve doğruyadır.
Kalbe atılan bir imzadır Def, ruha işlenen bir motiftir. Def, raflardaki yerini değil kalplerdeki yerini alıyor. Okuyun demek de bizlere düşüyor çünkü biliyoruz ki bizim Def'i okurken aldığımız zevki sizler de onu okuyunca alacaksınız. Kalbinizin de Def'teki güzelliklerin hazzına varmasına ve dudaklarınızın da huşu içinde Def'i okumasına müsaade edin. Def Dağı'na yolculuktur bu, ahirde kendinizi bulduğunuz ve kendinizden bir şeyler hissettiğiniz. İşbu kitap bir deneme kitabı olup tez elden okunması ve kalbimizdeki yerini alması bakımından önem arz etmektedir.
Biz Makamı'nda 15 Temmuz'a dair göndermeler var: "Ben daha ona sütlü kahve yapacaktım." diyen şehit polis eşinin hüznü... Yazmaya dair ise Harfi Yâr diyor Altan ve ipi kesilen uçurtmalarına yeni bir gökyüzü inşa ediyor. Kadınsanız dedikten sonra şöyle bağlıyor derdini dermanına:"Ondan değil midir ülkem; genzinde şiir kalmış kadınlar mezarlığıdır!" Burnu Kanayan Dünya'ya küçük Eylül tampon oluyor ve bu da ALTAN'I yarına dair umuda sevk ediyor. Prangasız gönüllerin yazarıdır O. Sosyal Sorumluluk Projeleri'nin prensesi... Mahkumların sesi... Çocukların nefesi... Ve bizlerin enfesi! Baba'ya özlemdir, anneye ve geçmiş günlere... Sonra Soma'ya ve insanlığa... En çok da çocuklara ve kadınlara. Kalemi güçlü olana değil de kasları güçlü olana hayran olan ülkem, yüreği dolu olana değil de cebi dolu olana hayran olan ülkem! Daha ne yapmalı bir insan! Aşka, sadakate, doğruluğa, iyiliğe ve güzelliğe dair. Ve kötülüğe "Def" çeken bir yürek daha ne yapsın?
Çölde açan bir çiçektir Def, gökteki en parlak yıldızdır, okunması icap eden bir tutam güzelliktir, 15 Temmuz Şehitleri'ne ithaftır. Ve bu duyarlılık sanatçının yetiştiği topluma vefa borcudur, ödemesi de tabi ki kalemle olacaktır. Sanatçı, yetiştiği toplumun düşmana karşı kavgasını da veren olmalıdır.
"Felek her türlü esbâb-ı cefasın toplasın gelsin
Dönersem kahbeyim millet yolunda bir azîmetten" diyen Namık Kemal'in yoludur bu yol.
Kelâmın kibarıdır, Altan'ın kelâmı... Altan'ın kelâmı, kibarın kelâmıdır. Akisli bir yazı olsun istedim, edebi sanatlı, ağdalı... Çünkü Def'in de gayet edebi, gayet edepli ve gayet de ebedi olması anormal bir durum değildir. Saf şiirdeki asalet, Def'te kendisini ibraz ediyor. Def'in binbir tonu... Tadı dimağınızda kalacak bir edebiyat seyrüseferi...
Gideceğiniz güzergahta iğde kokularını duyumsamak, okuyacağınız her satırda insana dair hisleri en bariz şekilde solumak ve taze kitap lezzetini tatmak için illa ki illa Def'i okuyun diyorum. Def , 15 Temmuz Şehitleri'ne ithaf edilmiş bir deneme kitabı...Yazarı Mehtap ALTAN... "Adını Def koyduğum deneme kitabımın içindeki tüm yazıların ortak noktası;birliğin, insanın, iyiliğin, hakikatin ve emeğin gözlerinden öpen edebi ritim olmaları."
"Her nesnenin bir bitimi var ama" diyor ya KARAKOÇ, bu ama'nın açılımında aşk var, hasret var, umut var. İnsan okudukça Def'i; insana ve insani olan dair güzel terennümlere dalıyor. Def her nesnenin bir bitiminin olmadığının ispatıdır. Ve birlikteliğimizin sağlamlaşması için harca katılan bir zamktır: "Def'teki bütün yazılar da ayrıştırmayı değil, birlikte sevgi ile hemhal olmanın hakiki tonunu yansıtacak sizlere."
Ah be ALTAN, güzellik üzerine o kadar şeyler birikmiş ki yüreğinde, sen yüreğinin üzerindeki tozları yazarak attıkça daha neler çıkacak ortaya? Bilir misin, yüreğin tam da ortasında aşkın tecelli ettiği nokta varmış. Ve o noktaya süveyda denirmiş. İşte yazdıkların kalbin merkezindeki o kara noktadan neşet ediyor. Kalemin, yüreğinden çektiğin mürekkeple yazıyor. Biz gidilmemiş olan yolun yolcularıyız, ayak basılmamış karların ilk adımlarıyız. Bakılmamış yıldızların meftunuyuz, bakir imgelerin hayranıyız. Def bizlere okunmamış satırlar getiriyor, tadılmadık yemişler... Def bir anneden miras kalan ve kendisine milyon anlam yüklenen bir nesne oluyor. Kâh geçmişe duyulan özlem oluyor, kâh yarına kurulan köprü...
Şehir Temennileri'nde ise yazarın kalp güzergahında mola verdiği ve her birinde ayrı çiçekler derlediği şehirler anlatılıyor: Kayseri - Ali Dağı, Konya - Sille, İzmir - Agora, Muş, Amasya, İstanbul - Beykoz... Gittiğimiz her yere kendimizi götürürüz. Yazarımız da aslında şehirleri, ilçeleri, köyleri kendisine konuk etmiştir. Oralara gitmiştir ama oralara konuk olmamıştır, oralar yazara konuk olmuştur.
Def, yüreğimizin bu zor zamanlarda nefes aldığı pencerelerden birisi olmuştur. Yazana selam olsun okuyana da helal!