Yok yok,gerçekten gün gelip devran dönmez. En azından bana doğru dönmez. En başından beri bi şeylere anlam vermeye çalışmam da saçma sanırım. Her şey yazılmış,çizilmiş,oyuncular belli. Kaç perde daha süreceği bilinmese de bu oyun oynanmaya devam ediyor ve eminim edecek de.
Her seferinde yeniden umutlanmanın,'acaba' demenin de bi anlamı yok. Yine her şey olağan seyrinde yani benim aleyhimde işlemeye devam ediyor çünkü. Ama F.D'nin ne kadar haklı olduğunu şimdi anlıyorum. Bütün bu olumsuzluklar,mutsuzluklar sanırım yeni bi şeylerin var olması için gerekli. Biz mutsuzluğumuzla mutlu olanlardanız ve öyle olmaya da devam edeceğiz. Hayata karanlıkların ardından usulca bakıp,alaycı bir gülümsemeyle 'peehh' deyip geçeceğiz. Herkes aydınlığa ulaşmaya çalışsın. Biz kör kuyuların dibinde görebilmeyi başaranlardanız.
O zaman yeniden 'Merhaba' umutsuzluklarım,hayal kırıklıklarım,mutsuzluklarım.. Hoşgeldiniz!