Koronavirüsü nedeniyle hepimizin psikolojisi bozuldu.
Evlere kapandığımız bu günlerde ne yapacağımızı bilemez halde oturup bekliyoruz.
Adeta temizlik piskopatı olduk.
Çaresizliğin verdiği psikoloji ile ne okursak ne duyarsak onu yapıyoruz.
Korku mantıklı düşünmemizi ve hareket etmemizi de engellemeye başladı.
Pazardan getirdiğimiz meyve ve sebzeleri bile balkonda iki gün bekletip sonra evin içine almaya başladık.
Her evde ayrı bir VİRÜS hikayesi var ki hepsini tek tek yazsanız kitap olur.
Temizlik paranoyasına kapıldığımız bu günlerde korkuyla bir büyük yanlış daha yapmaya başladık.
Evlerimizde beslediğimiz kedilerimizi, köpeklerimizi sokağa atıp kaderine terk etmeye başladık.
Evet, yıllarca can yoldaşı yaptığımız, öpüp kokladığımız, ailemizden birisi olarak gördüğümüz evdeki kedileri, köpekleri şimdi koronavirüsü korkusuyla sokağa atıyoruz.
Öncelikle şunu bilmemiz gerekiyor.
Bunlardan virüs bulaşmıyor.
Yani evdeki bütün insanlardan daha az tehlikeli bu canlılar.
Velev ki onlardan da bulaşabilecek olsun.
Biz nasıl kendimiz için tedbir alıyorsak onlar içinde tedbir almamız gerekiyor.
Evinde bir canlı besleyen hem de ÇİN ASLANI bir cov cov besleyen birisi olarak ne olursa olsun onu ben sokağa atamam, kaderine terk edemem.
Yapmayın..!
Korkularınıza esir olup evinizde beslediğiniz o canlıları sokağa atıp kaderine terk etmeyin.
Güngör ARSLAN