SON SÖZ
Türkiye ipten döndü demek hiç abartı değil. Allah bu milleti aslanın değil aslanların kaplanların sırtlanların elinden aldı, kurtardı.
İlk defa bizim dediğimiz olur diyen küresele güçlerin planı sekteye uğradı ve tarih yine tekerrür etti, ilk yenilgilerini Türklerde aldılar.
Küresel güç deyince insanın aklına çok ülke geliyor ama sadece şunu söyleyeyim; Kızılderili bir atasözü şöyle der; “Suda iki balık kavga ediyorsa, beş beş dakika önce oradan mutlaka iki bacaklı bir İngiliz geçmiştir.” Der
Bu kadar kısa öz …
Şimdi hala gözlerimizi ovduğumuz ve gerçek olduğuna bir türlü inanamadığımız ihanet darbesine gelelim. Olanlar milleti öyle bir sarstı ki, bu travma birkaç yıl sürer.
Aslında FETÖ hakkında o kadar yazılacak şey var ki birkaç kitap yapılacak kadar uzun…
Ama ben kısa yazayım. Oldukça kısa…
Dershanelerin kapatılmasından sonra ve ard arda gelişen FETÖ hamlelerin yapıldı. Millet yine uyanmadı. Her yerde olduğu gibi bu örgüte gönül veren kamu görevlileri devleti kötülemeye devam etti. 7 Haziran seçimlerin yapıldıktan sonra zafer çığlıkları attılar. Kasımda tekrarlanan seçimin ardında kulağımıza çalınan söz dikkatimi çekmişti. “HENÜZ SON SÖZÜ SÖYLEMEDİK, BEKLEYİN!”
Söz sık sık kullanıldığını görünce epey kafa yorduk. “Son Söz” ne olabilir acaba?
O sözün anlamını maalesef 15 Temmuz akşamı çok acı şekilde anladık. Söyleyenler şimdi görevden alındı ama şehitlerin acıları kalbimizde kaldı.
Şayet haber doğruysa internet gazetelerinden biri, birinci ordu komutanı ile Cumhurbaşkanı arasında geçen bir diyalog ibret verici… Bu diyalogu burada yazmanın sırası değil ama bu diyalog adeta yıllardır devlet kademelerinde yıllarca bertaraf edilen ülkücülerin devlet millet söz konusu olduğu zaman başta kim olursa olsun gözünü kırpmadan ölüme gideceklerinin bir belgesidir.
Yıllarca devlet dairelerine yayılan FETÖ’cüler, ülkücüleri yerinden makamından ederek kendileri yerleşti. Ülkücüler bu ülkenin düşmanı gibi gördüler, göstermeye çalıştılar. Bir bakanlığa bir iş için gittiğimizde mutlaka biri önümüze çıkar işimizi engellerdi. Aslında yüzümüze “İşiniz tamam!” derlerdi ama birbirine göz kırparlardı. Bizi yolladıktan sonra gülüşürlerdi. “Zavallı işi olacak sanarak gitti!” dercesine.
Hâlbuki ülkücüyü tanımamışlardı.
Ülkücü devletini satmaz, milletine sırtını dönmez, Milletine silah çekmez, çekenin karşısında dimdik durur. Hele söz konusu vatan olunca gözü hiçbir şey görmez.
Ülkücü, görevi ne olursa olsun hakkını verir. Yabancı uşaklığı karakterine asla yakışmaz.
Bundan sonra bu vatanı teslim edilecek emin eller ararsanız adres bellidir.
Gelecek yazımızda da darbenin ilk saatlerinde istiklal caddesinde ve diğer yerlerde tankları görüp alkış tutanların kim olduğunu yazacağız.