Muhterem Müslümanlar! Hicret, ilahî mesajı insanlara bildirmekle görevli olan peygamberlerin âdeta ortak sünneti gibidir. Nitekim Hz. Muhammed (s.a.v.)’den önceki Allah elçilerinin büyük bir kısmı dinlerini yayma uğruna yurtlarını terk etmişlerdir. Efendimiz de Mekke’de geçen ağır imtihanlarla dolu 13 yıllık tebliğ sürecinden sonra Allah’ın emri üzere Medine’ye hicret etmiştir. Böylece sadece Mekke’den Medine’ye uzanan bir mekân değişikliği olmamış, insanlık için yeni bir başlangıç gerçekleşmiştir.
CUMA HUTBESİ
Muhterem Müminler! Bizi yaratan ve içinde bulunduğumuz evreni bize hizmetkâr kılan Rabbimiz sevilmeye ve hürmete en layık olandır. Çünkü bize dünyadan ve ahiretten daha kıymetli olan imanı nasip etmiş, bizi günde yirmi yedi binden fazla kez nefes alıp vermek suretiyle sağlıklı kılmış, bize akıl vermiş, Kur’ân-ı Kerîm göndermiş ve her sahada örnek olan bir peygamber göndermiştir. Ayrıca biz müminler için, iman üzere ölürsek ebedî cennet hazırlamıştır. İşte bütün bu nimetleri veren elbette sevilir. Bir kul Allah’ı seviyor ve sevgisini sâlih amellerle buluşturuyorsa, Allah da o kulu seviyor demektir.
Muhterem Müslümanlar! Rabbimiz bize nasûh tövbesi etmemizi buyurmaktadır: “Ey iman edenler! Samimi bir tövbe ile Allah’a dönün. Umulur ki Rabbiniz sizin kötülüklerinizi örter, peygamberi ve onunla birlikte iman edenleri utandırmayacağı günde Allah sizi içlerinden ırmaklar akan cennetlere sokar. Çünkü onların nurları, önlerinde ve yanlarında koşar da, ‘Ey Rabbimiz! Nurumuzu tamamla, bizi bağışla, çünkü sen her şeye kâdirsin.’ derler.” Nasûh tövbesi, bir daha dönmemek üzere hem bedenimizdeki organlar hem de kalp ile yapılan tövbeyi ifade eder.
Muhterem Müminler! Sözlüklere baktığımızda “kurban” kelimesinin akraba kelimesiyle aynı kökten geldiğini ve yakınlığı ifade ettiğini görürüz. Rabbimize sunduğumuz kurban ile adanmışlığımızı, yani O’na tabi olduğumuzu gösterir, adandığımız Rabbimize kalbî yakınlığımızı ortaya koyduğumuzu ifade ederiz. Kurban aynı zamanda adanmışlığımızın Cenâb-ı Hak tarafından kabulünü ve O’nun bize yakınlığını da ifade eder. Dolayısıyla kurban yakınlaşmaktır; adayan kulun uğruna adadığı Rabbine yakınlaşmasıdır.
Muhterem Müminler! Paylaşmak insanoğlunun en erdemli davranışlarından birisidir. Paylaşmak diğerkâm olmayı, empati yapmayı gerektirir. Müslüman paylaşmayı ibadet bilir. Paylaşmamak, cimrilik etmek ise arızi bir hastalıktır. Tedavi edilmesi gerekir. En güzel tedavisi az da olsa vermekle başlar. İnsan sahip olduklarının yegâne sahibi olduğu hissine kapılırsa elindekini paylaşmak istemez. Paylaşılmayan şeyin ise bereketi olmaz.
Muhterem Müslümanlar! Teheccüd namazı, yatsı namazıyla sabah namazı vakitleri arasında, farz ve vacip namazların dışında, nafile niyetiyle eda edilen namazların genel adıdır. Her mükellefin yerine getirmesi gereken farz namazlar dışındaki en faziletli namaz olarak tarif edilen teheccüd, Hz. Peygamber (s.a.v.)’in daima kıldığı namazlardan olup ümmetine tavsiye ettiği ibadetlerin en başta gelenlerindendir.
Muhterem Müminler! İslam dini genelde tüm insanların, özelde ise biz Müslümanların bütün hayat alanlarına temas edip onlara nizam veren ilahî bir sistemdir. Yaşantımızın bütün alanları için bir düzen getirdiğinden dolayı da genel anlamda bizim için bir düşünme, algı, hissediş ve davranış biçimi, yani topyekûn bir hayat tarzıdır. Yüce Rabbimiz Kur’an’da, Peygamber Efendimiz (s.a.v.) de hadîs-i şeriflerinde hayatın getirdikleri karşısında nasıl duruş sergilememiz gerektiğini bizlere öğretmektedir. Kur’an ve Hz. Peygamber’in örnekliğine en çok ihtiyaç duyduğumuz alanlardan birisi de musibetler karşısındaki tavrımızdır.