10 Ocak 2017 tarihinde toplanan Anıtlar Yüksek Kurulu, tek gündem konusu olarak Karpaz bölgesindeki “doğal ve arkeolojik sit alanı” içerisinde arkeolojik alanlara yönelik “derecelendirme” çalışmalarını görüşmüştür. Konuya duyarlı tarafların medya kanalı ile yansıttığı ve bölgenin geleceğine yönelik endişelerin paylaşıldığı görüşlerden de izlendiği gibi konu; cevaplanması gereken birçok soruyu içermektedir. Şöyle ki;
- Öncelikle 1995 yılında Anıtlar Yüksek Kurulu tarafından “Doğal ve Arkeolojik Sit Alanı” daha sonra da Çevre Dairesi kanalı ile “Özel Çevre Koruma Bölgesi” ilan edilen bölge içerisindeki arkeolojik sit alanlarının “derecelendirme” gerekçesi nedir?
- Derecelendirme çalışması neden bölgenin tümü için değil de Apostolos Andreas Manastır yolunun sadece doğu kısmı (deniz tarafı) için öngörülmektedir?
- Derece sit alanlarında kontrollü inşaat izni verilebileceğinin 60/94 sayılı Eski Eserler Yasası’nda öngörülmesi, “derecelendirme” isteminin çok da masumane olmadığını akla getirmektedir.
Yukarıdaki tüm endişeleri taşımamız yanında, 60/94 sayılı Eski Eserler Yasası’nın konuya yönelik düzenlemeleri bizleri rahatlatmaktadır. Ancak, ülkemiz yöneticilerinin yasaları uygulama alanındaki kötü şöhretleri, tedirgin olmamıza neden olmaktadır.
Konunun gündeme gelme nedeni, her ne kadar “siyasi baskı” olarak sosyal medyada yer almışsa da; böyle bir yaklaşım, bağımsızlığı yasa ile düzenlenmiş Anıtlar Yüksek Kurulu gibi saygın bir kurulun saygıdeğer üyelerini rencide edebilmektedir. Görev yetki ve sorumlulukları yasa ile düzenlenmiş bu üyelerin “siyasi baskıdan” etkilenmelerinin hiçbir mantıki izahı olamayacağı açıktır.
Toparlanıyoruz Hareketi olarak endişelerimizi dile getirirken, Anıtlar Yüksek Kurulu üyelerinin, gerek görev yetki ve sorumluluk, gerekse kamu yararı bilinci içerisinde konuyu inceleyip karar üreteceklerine olan inancımızı belirtir, endişelerimiz giderilinceye kadar konunun takipçisi olacağımızı da vurgularız.
Toparlanıyoruz Hareketi