Herkes Bilimi Anlayabilir
Stephen Hawking Zamanın Kısa Tarihi’ni yazdığında lisedeydim. Sürekli bir Bilim Teknik dergisi okuru ve iflah olmaz bir bilim tutkunu olduğum için kitabı çıkar çıkmaz almıştım. Bana ilginç gelense o zamana kadar bilimle alakası olmayan kişilerin kitabın çıkışından kısa bir süre sonra karadeliklerden bahsetmeye başlamasıydı. Bilim dünyasına katkıları ayrı bir konu olmakla birlikte Hawking, sokaktaki insana bilimin her düzeyde ilginç olabileceğini gösterdi. Bunu sokaktaki insana göstermekle kalmadı, buna inanmayanlara yani bilimin belli bir zümreye ait olduğunu düşünenlere de durumun hiç de sandıkları gibi olmadığını ve olmaması gerektiğini kanıtladı. Mart ayında aramızdan ayrılan bu büyük dâhiyi özleyeceğiz.
Aslına bakarsanız insan beyni işlevsel açıdan baktığımızda hayatı bilim penceresinden görmeye eğilimli bir yapıdadır. Olaylar arasında sebep-sonuç ilişkisi kurmak ve süreçleri anlamlandırmaya çalışmak doğamızda var. Nitekim çocuklarda bunu kolayca fark edebilirsiniz. Fakat özellikle -sürekli değişen- eğitim sistemi başta olmak üzere, çeşitli dış faktörler, kendimizi zaman içinde belli kalıplara hapsetmemize sebep oluyor. Bunun sonucundaysa belli şablonlar dahilinde düşünür buluyoruz kendimizi. Televizyon ya da sosyal medya gibi hayal gücünü olumsuz etkileyen dış uyaranları da toplama eklediğinizde pek de iç açıcı bir tablo çıkmıyor ortaya takdir edersiniz ki.
Tüm bu olumsuzluklara karşı elimiz kolumuz bağlı değil neyse ki. Sevdiğiniz belli bir alana dair kitaplar okumak, notlar almak, blog-günlük tutmak, sanata sarılmak, müzikle uğraşmak, bir enstrüman çalmayı denemek, yabancı dil öğrenmek ve daha pek çok şey var yapabileceğimiz. Beynimiz yapı itibariyle böyle bilgileri işlemek için tasarlanmış harika bir bilgisayar aslında. Bu çok özel bilgisayara çarpım tablosu sormak sizce de haksızlık değil mi?