Lise çağları, insanın hayatında önemli bir yer tutar. Biraz delilik, biraz çılgınlık, daha fazla heyecan… İşin içine duygular girer bazen. Kadın yada erkek olduğunu daha bir anlarsın. Farkına varmadan sevdaya düşersin ve bunun adı kimi zaman aşk olur. Sesin titrer, elin terler, ifadelerinde zorluk çekersin. Bazen içindekileri, sokak duvarlarına yazarsın, bazense bir deftere iliştiriverirsin. “Lise Defteri” böyle bir şey işte..
Hani bir gün yine yanına sokulup “Defterini verir misin bana” demiştim Sende bir kaçamak bakışla O narin ellerinle defterini uzatıp Evet, "Alabilirsin" demiştin İşte o an sanki benimde dünya Avuçlarıma sıkıştırdığım defterinin kokusunu Sanki hala hissediyorum kalbimde Akşam olunca eve götürmüştüm defterini İçini açıp sayfalarına bakmak için Belki aşka dair bir söz bulurum diye Sevgi dolu yüreğime yazmak için Açtığımda defterini birde ne göreyim Hepsi birbirinden beyaz ve temiz sayfalar Nefret taşımayan kalbin gibiydi hepsi Anlamıştım o zaman gönlünde yoktur biri Benim defterimin niye her tarafı yazılı Aşka ve sevgiye dair sözlerle Çünkü ben aşk ateşiyle yanmışım Artık istediğimi yazabilirdim defterine Hem de “seni seviyorum” diye. Aralık 1999 (ANKARA)