Sık sık düşündüğüm ve sonrasında da hayıflandığım konu şudur: Türkiye daha iyi yönetilebilir mi? Yönetenleri dinlerseniz, çok iyi yönettiklerini, hatta bundan daha iyi yönetimi kendilerinden başka hiçbir kişi ya da grubun asla başaramayacağı iddiasında...
Asıl talihsizlik de burada başlıyor...
Eleştirileri olgunlukla karşılamak, farklı fikirleri samimiyetle dinlemek, fikir sahiplerine saygılı olmak, kırk yılda bir bile olsa, karşı tarafa “haklısınız” diyebilmek, bir yönetim ve yönetme şekli olgunluğudur. Ülkemizde istenen ve arzulanan, aklı başında, üreten, istihdam yaratan, vergi veren, ihracat yapan insanlar tarafından da önerilen budur.
Nitekim; İzmir’in en köklü sivil toplum örgütlerinden Ege Bölgesi Sanayi Odası Başkanı yeni umutlarla kurulan yeni hükümetten beklentilerini sıralıyor:
Devletimiz artık bir hukuk devleti olsun.
Kamu görevleri verilecek insanlarda liyakat ön plana alınsın.
Bir yerlerden talimat beklemeye yönlendirilmiş bürokratlar, kanunlar çerçevesinde kendi görevlerinde özgürce karar alabilsin, işler sürüncemede kalmasın.
Tek haneli faiz ve enflasyon hedefine ulaşılsın.
Yüksek vergilerle şişirilmiş enerji fiyatları düşürülsün.
Komşularla iyi ilişkiler içine girilsin...
Daha İyi Yönetilebilirdik
Kabaca sentezleyecek olursak; hukuk devleti kavramının gelişimi devlete olan saygınlığımız artsın, ucuzlatılacak enerji ile üretimimiz artsın, bu yolla daha fazla istihdam, daha fazla üretim, daha fazla vergi ödememişin yolu açılsın.
Bürokrasi merkezden yerele kaydırılarak lokal projeler daha hızlı yürüsün.
Komşularla iyi ilişkiler beslensin ki; ithalat ve ihracatımız artsın, tarım ve sanayi üretimimiz için daha kolay pazarların yolu açılsın...
Dilerim, bu ülkenin yönetilenlerinin de önerme, isteme hakkı olduğu kabul edilir de, yeni hükümet tarafından gereği kısa zamanda yerine getirilir. Bu ülke için getirilir.
Bu ülkede gelecek bekleyen gençlerimiz, çocuklarımız için getirilir.
Şu geride bıraktığımız 13 yıllık “istikrar dönemi”nde, yöneticilerimiz “toplum mühendisliği”, aykırı sesleri bastırmak için gösterdikleri gayretin yarısını, ülkenin kalkınması, geleceğe hazırlanması, sadece bir kesimde değil, tüm dünyada saygınlık kazanma üzerine harcasaydı, bugün daha bir kaç yıl öncesinde koyulan 2013 hedeflerini hayal olmaktan çıkarmak işten bile değildi.
Manisa Valisi’nden Beklenen...
Manisa’nın MHP’li Belediye Başkanı Cengiz Ergün, Manisa Valiliği’nin metropol alanda bilboard (reklam panosu) kullanım hakkını kendilerine verdiğinden, ancak merkez ilçe belediye başkanlarının bu karara uymadığından yakınıyor ve ekliyor: “İlçe başkanlarımız Vali’yi dinlemiyor...”
Benim bildiğim ve inandığım; bir makam bir karar alıyorsa, o kararın namusunu korumak, hayata geçirilmesini sağlamak da o makama düşer.
Yani Manisa Valiliği böyle bir karar almışsa, onu tüm vecibeleriyle hayata geçirmek, hakkı hak sahibine teslim etmek de o makam ve makam sahibine düşer.
Aksi “Ben sana bir hak verdim, git kendin al, kendin kullan...” demek, kararın getirisinden, yükümlülüğünden kaçmaktan başka bir şey değildir. Bunun yolu da ülkemizde gittikçe kayboluşunu üzüntü ile izlediğimiz “uzlaşma kültürü”nün gereğinin yerine getirilmesinden geçer.
Eğer Valilik kararını, hak sahibi ilan edilen Büyükşehir Belediye yapmaya kalkacak olursa, kent içinde anarşi doğar, bir birlerine kanunlarla sıkı sıkıya bağlanmış büyükşehir ve ilçe belediyeleri arasında, vatandaşa, belediye hizmetlerine de yansıyacak gerginlikler yaşanır.
Manisa Valiliği’nin derhal harekete geçip, kararının gereğini yerine getirmesi beklentimizdir.
Başkan Ergün’ün söylediği gibi; Eğer ilçe belediye başkanları, valilik kararını beğenmemişlerse, muhatapları Manisa Büyükşehir Belediyesi değil, Valiliktir... Bunun yolu da, Valilik kararını mahkemeye taşımaktan geçer...