kısa dönem askerlik kavramıyla beraber bu durum yazık ki ayyuka ve doruğa çıkmıştır. askere güle oynaya ya da oflaya puflaya gidelim, farketmez. şu gerçektir ki eğer askerlik kavramına ne kadar soğuksak kısa dönem askerlik de bir o kadar bu kavramı soğutur. çünkü üniversite mezunu bir asker, bu kurum içinde, kalabalıklığı ve sistemin genişliğini de gözönüne alırsak silah tutmak ve nöbete kalkmak dışında daha verimli işler yapabilir ama bu durum kısa dönem asker için kısıtlayıcı bir durum olur. bir bilgisayar mühendisinin yazıcı
olması hem o kurum için hem de o asker için bir kayıptır. ama meslek kurası ile bir silah fabrikasına tayini çıkan bir mühendis asteğmen
, en azından sigortası da işler, maaşını da alır, iş tecrübesi de edinir, askerlik sonrası iş görüşmesinde anlatacağı bir iş deneyimi olur.
"kısa dönem kısa zaman, o halde yaşasın kısa dönem" mantığı farkında olmadan insana kaybettirdiklerini kısadan uzuna, hatta yoktan vara çeviriyor.
kısa dönem askerliğin tek iyi yanı, kanımca kısa olmasıdır. ama bu bir kar değil zararın azıdır. yedek subay
olmayı istemek, askerliği sevmek değil yaşamını sevmektir, askerlikte birşeyleri kaybetmeyi istememektir.
(bkz: asteğmen
)
(bkz: kısa dönem
)