Hayat stabil olsa , hiç üzülmesek mesela... Hiç üzülmesek , mutlu olmanın bi anlamı kalır mıydı?
Her gece direk uykuya dalabilsek mesela... Her gece mutlu yatağa girsek huzurlu yatağa girsek, yorgun bir günün sonunda mışıl mışıl uyuyabilmemin bi anlamı kalır mıydı?
Hiç çişimiz gelmese mesela... işemenin bi anlamı kalır mıydı?
aesgrraeğharohgğare şaka lan şaka :D
benim hayatım her yaz bi garip oluyo, anlaşılmaz talihsizlikler geliyo başıma , sonra ekime doğru bi patlama yaşıyorum acayip iyi oluyo herşey , yaza yaklaştıkca yine saçmalıyo kendisi.
bi türlü anlayamadım bu durumu , hiç de düzeltemedim. haziran oldu mu bi tırmanmya calısıyorum düşüyorum çabalıyorum yırtınıyorum , düşe kalka geçiyo ekime kadar.
şu ara bi çıkıştayım gibi hissediyorum , herkese bi sevgi patlaması , vicdanım rahat , kendimden memnunum derslerden memnunum , gidişhattan memnunum , herşey iyi geliyo bana bu ara.
herşeyin berbat olduğu zamanları da hatırlıyorum. o zamanları hiç unutmam, o günlere dönmediğime hep şükrederim. dersler çıkarmaya çalışıyorum geçmişten.kimlere yanlış yaptığımı , utandığım olayları unutmuyorum. hepsi aklımda.
yaşamak borsa gibi , dibi de görebilirsiniz yükselişe de geçebilirsiniz. dışarıdaki olaylardan etkilenirsiniz, eğer ekonominiz sağlamsa kriz sizi teğet gecer ;) . fakat ekonominiz kırılgan , zayıfsa (ekonominin küçüklüğüyle alakası yok) o kriz size katlanarak gelir işte.
ruhumuzun da bi imf si var aslında , borç verip te sizi kısa süreliğine çıkartıp sonra yerin dibine sokan...
ne bu ??
Abi antidepresan diye bişey var , okuldakilerin yarısı kullanıyo resmen.
ve ulaşılması o kadar kolay ki , kolaya kaçan her psikolog veriyo antidepresanı heralde.
anahtar nokta şu:
birinin üzülmesi gerekiyorsa üzülmelidir arkadaşlar, kim neye ne kadar üzülür bilemem; her acının boyutu var tabi , insanların yakınlarının vefat etmesi ya da sakat kalmak ya da ciddi hastalıklar ; bunlar anlattığımdan çok farklı durumlar. ben yaşamadım hiçbirini , bu yüzden bilemiyorum.
bunların dışındaki gündelik hayattaki durumlarda üzülmeniz gerektiği için üzülüyosunuzdur. üzüldüğümüz zamanları hatırlayarak ders çıkarıcaz hayattan. sınavlar kötü geçtiyse daha çok çalışarak , hastaysak kendimize iyi bakarak, sevdiğimizden uzaktaysak diğer sevdiklerimizi üzmeyerek içimizdeki krizden güçlenerek çıkıcaz. zirveyi hep daha çok zorlayacağız böylece , güzel günlerimize daha çok şükredeceğiz. güneşli günlerin keyfini beytepenin kasım ayazını düşünerek çıkaracağız.
antidepresanla, ilaçla, facebookla, boşvermişlikle, dersleri salarak olmaz. iyice batarız iflas oluruz. çıkışımız çok zor olur. hele bu tür durumlarda antidepresan kullanırsak , normalde üzülmemiz gereken şeylere üzülmeyiz kişiliğimiz değişir hassaslaşırız ,aynı zamanda kırıcı oluruz. normal insanlarla geçinemeyiz.
birsürü insan tanıdım antidepresan kullanan , hepsi acayip inişli çıkışlıydı. 2 günde aşırı seveninden tut da , bi gıcık olunca dünyanın en iğrenç intikamını alanından, kendini kütüpe derse kapatıp konuşmayı unutanından.... birçok kişi gördüm. hepsi süper insanlardır eminim , ne yazık ki kullanmışlar o zımbırtıdan ve aslında onlara ait olan özellikleri kazanmışlar. en çok ta kendileri kandırmışlar: mutlu olarak.
peki ne zaman üzülüyoruz ki?
ben en çok pişman olacağım şeyleri yapınca üzülüyorum, birini kırınca üzünce üzülüyorum ,utanıyorum. utanacağım davranışları yapınca vicdanım sızlıyor mesela. hayatımda birkaç kişiden gerçekten hoşlanmıştım. mesela onlara yaptığım yanlış davranışlar hep vicdanımı sızlatmıştır. ders alarak artık daha ince biri olmaya çalışıyorum.
anneme yaptığım yanlış davranışlar da çok üzer beni. neyse ki o hep affeder.
trafikteki gereksiz kornalar küfürler çok pişman etmiştir beni hep.
günlük hayattaki fevri kaba çıkışlarım....
beni en çok etkileyen şey vicdanımın sızlaması olur. vicdanım rahatsa , üzülsem de olanlar için ; o üzüntü çok zorlamaz beni hemen geçer.
ama vicdanım rahat değilse , başlar uykusuz geceler. eğer vicdan yapmadığınız birşey yüzündense , mesela ders ya da iş gibi telafi edilebilir gibi bi durumsa : kolay çözümü, ertesi sabahtan itibaren köpek gibi çalışırsınız olur biter.
ya yaptığınız birşey yüzündense ? dememeniz gereken birşey dediyseniz? üstelikte hatalıysanız? bir de karşıdaki çok değerliyse?
işte o zaman sıçtınız, dibe vuracaksınız demektir.
ben hayatımda birkaç kez dibe vurmuşum gibi hissettim hep te daha hırslanarak çıktım o dipten , daha da yükseldim daha iyi hissettim.
bunun için ruhunuzun güçlü olması lazım.
bunun içinde iyi bir aile , sizi seven birileri lazım.
eger ruhunuz çok zayıfsa güçlendirmenin yolları var bence.
ben en çok sporu severim, diplerdeyken spor iyi geliyor baya.o incecik kollarımla göğüs basarken birilerini düşünürüm daha da hırslanırım. mutluysam zor gelir spor.
hokey çok iyi gelmişti bana zamanında , paten kaymak ta , fakat bir yere kadar, gerçek hayat için gerçekten çalışmak lazım.
hepimiz dipten güçlenerek çıkarız umarım.
okumayın bu yazıyı bok gibi oldu ya heralde