Madem İngilizce dedik,İngiliz Edebiyatı dedik o zaman birkaç iyi kitaptan da bahsetmeden olmaz. Öğrencilik zamanımda hafızama yer etmiş birkaç kitaptan bahsedeyim.
Hangi birini yazacağım bilmiyorum ama galiba üniversite-kitap-edebiyat deyince ilk aklıma Shakespeare geliyor. Zaten ayıp olurdu onu ilk sıraya koymasam. Sonnet 90 geliyor aklıma hemen…
“And other strains of woe, which now seem woe,
Compared with loss of thee will not seem so.”
Dönem dönem incelemektense, iz bırakan kitaplar listemle devam edeyim.
Bir John Fowles vardır ki..Vardır yani..Hem de sağlam vardır..“Fransız Teğmenin Kadını” dersek bir de üstüne ne güzel gelir.
Bir kadının kalbinin nasıl paramparça olduğuna ama bir o kadar da demir gibi güçlü olduğuna şahitlik edeceksiniz. İstediğiniz bir son seçecek ve romanı öyle bitireceksiniz.
William Golding derim akabinde..Hem de “Lord of the flies” ile birlikte..Müthiştir Müthiş…Romanı okuyunca aslında hiçbir şeyin değişmediğini, dünyanın aynı dünya olduğunu göreceksiniz siz de eminim.
Derken devam ederim saymaya, öyle ki Charles Dickens gelir klasikleşmiş eserleriyle..Öyle bir gelir oturur ki yüreğinize “Great Expectations” Ufaklık Philip ile. “bana pip diyebilirsin”der hemen kitaba başlarken ve öyle de gider..
George Eliot‘tan bahsediyorum elbette, sıcak mı sıcak, içten mi içten “Silas Marner” ile…
Peki ya karanlığı seviyorsanız, karanlığın her şekli beni yansıtır diyorsanız tam sizlik bi eser daha..
Emily Bronte ve kapkaranlık romanı “Wuthering Heights” tam size göre o zaman.
Gerim gerim gerecek, bütün duygularınız su yüzüne çıkacak,nefretedeceksiniz,kızacaksınız ama sonunda belki de ağlayacaksınız…
İyi vakit geçirirsiniz umarım..
Sevgiler..