Telbiye Duası, Telbiye Kabe'yi tavaf ederken söylenen ve yakarış anlamını taşıyan şu sözlerdir;
"Lebbeyk Allahumme lebbeyk lebbeyke la şerike leke lebbeyk innel'hamde ve'n ni'mete leke ve'l mülk la şerike lek."
Telbiye Duası Anlamı
Allahım! Ben senin emrine boyun eğerim ve hazırım. Senin ortağın yoktur. Senin davetine ihlasla uyarım. Şüphe yok ki hamd da nimet de sana aittir. Mülk de senindir. Senin hiç bir ortağın yoktur.
Bu, Rasulullah (s.a.v) Efendimizin telbiyesidir.
Telbiyeden sonra kişinin Rasulullah (s.a.v)'a salat-ü selam getirmesi, kendisinin ve istediği kimselerin dünya ve ahiret işleri için dua etmesi, Allahu Teala'dan rızasını ve cenneti istemesi ve ateşten O'na sığınması müstehaptır.
Telbiyeyi ve bu duaları, her durumda, ayakta, otururken, yaya ve binitli iken, uzanırken, yürürken, abdestsiz, cenabet ve hayızlı iken, hallerin yenilenmesi, zaman ve mekanın değişmesi sıralarında, bunun için gece ve gündüzün başlamasında, seherlerde, yolcular birleşirken, kalmak ve oturmak esnasında, çıkış ve inişlerde, binerken ve inerken, namazlardan sonra ve bütün mescidlerde söylemek müstehaptır.
Telbiye getirirken güçlük ve yorgunluk vermeyecek şekilde sesi yükseltmek müstehaptır. Fakat kadınlar seslerini yükseltemezler.
Her defasında telbiyeyi üç kere ve daha tekrar etmek sünnettir. Bunu, konuşmadan veya başka şekilde kesmeden arka arkaya söylemek gerekir.
Telbiye Duasının Hikmeti
Sevgili Peygamberimizin torunlarından olan Hasan, Hüseyin ve Zeynelabidin Efendilerimiz (r.a.) bu sözleri söylerken, renkleri sararır, vücutları terler ve zorluk çekerlermiş.
"Buyur ey Rabbim" derken, "hayır" cevabını alıverirsek, halimiz nice olur, diye endişelenirler, bu korku onların belini bükermiş!
Çünkü telbiye Allah ile kul arasında bir sırdır.
Hac ve umre için mukaddes topraklara ayak basan Müslümanlar, belirli yerlerde ihrama girerler. Bu yerlere mikat mahalli denir.
Telbiye mikat mahallinde ihrama girmekle başlar ve büyük şeytanı taşlayana kadar devam eder.
Rasulullah Efendimiz (s.a.v.) telbiyesini bitirince, Allah'ın rızasını ve affını talep eder, azabından Allah'ın rahmetine sığınırdı.
Fahri Kainat Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurmuştur;
"Bir Müslüman telbiye getirdiğinde, onun sağında solunda bulunan her ağaç, taş, toprak her ne varsa onlar da mutlaka telbiyeye katılırlar."
"Allah, meleklerine karşı şu üç sesle övünür; Ezan, tekbir ve telbiye. Tehlil, tekbir ve telbiye getiren hiç kimse yoktur ki Cennetle müjdelenmesin."
Yayınlanma Tarihi : 05.03.2014 01:25:03