Kerkük bir gün huzur içinde gezilebilecek bir Türk yurdu olacak. Bundan şüphem yok. Ancak o güne kadar çok büyük çileler çekilecek. ITC (Irak Türkmen Cephesi) dün gönderdiği mailde yine haklı olarak yardım eli istiyor ana vatanından. Dünkü patlamada 40 vatandaşımız şehit oldu. Milyonları aşan sayıda ölü var Kerkük’e. Türk aileler sürgün edilebilmek için türlü eziyetlere maruz kalıyor. Onların suyu, elektriği ve yaşamsal ihtiyaçları kesiliyor fakat bölgeye yerleşirilen Barzani aşiretlerine her türlü yardım yapılıyor.
Orada çocuk olmak Dünya’nın en zor işi olabilir. Sokağa çıkıp özgürce koşmak yok, komşu çocuğuyla oynamak yok, ağzını musluğa dayayıp kana kana su içmek ise tamamen bir hayal. O güzel çocukların yüzünü güldürmek için elimizden ne geliyorsa yapalım. Bir gün evet bir gün Kerkük’te 83 numaralı plaka ile gezeceğiz. Zira öldürmekle yok olunmaz, bedeni öldürebilirler ancak içinde ruh ölümsüzdür.
yıktılar kalamızı, sürdüler balamızı
daha can boğazdayken çektiler salamızı
ah kerkük yüz ak kerkük, her zaman yüz ak kerkük
ölseydim düşmeseydim, men senden uzak kerkük
elinde yâd elinde, öt bülbül yâd elinde
bir diyar mezar olsun, kalmasın yâd elinde
can kerkük canan kerkük, her söze kanan kerkük
kalıpdı yardan uzak, mum kimin yanan kerkük
kerkük musul kan içinde, türkmenim hicran içinde
bin can var, bir can içinde; bir ebedi ize geldim
yıktılar kalanı kerkük, kestiler balanı kerkük
nakışlı minarede, verdiler sâl'anı kerkük...