Kitabı yarıda bıraktım ve aslında çok iyi gidiyordu. Artık polisiye okuyamayacak mıyım? Okumaya çalıştığım, okumayı başardığım bütün polisiyeler birbirine benziyor. Karaktere dönüşebilen tipler birbirinin aynı sayılabilir, meselâ bu kitaptaki Munch ile Inge Löhnig'in çok iyi dedektiflik serisindeki Dührenfort (ya da benzeri bir isim) birbirine çok benziyor... sorunlu tipler, babacan yalnız adamlar.. şehir hayatında karmaşa, kargaşa bir de muhakkak kitap sonunda çözümlenen bir veya birkaç cinayet. Olaya Haneke gibi bakarak yazabilen bir yazar var mı merak ediyorum, yani örneğin olayı çözemeyen ve bu çözülmezliği bize hayatla ve dünyadaki sistemlerle, adaletsizliklerle ilgili bir çok şey düşündüren bir yazar..yazarlar..var mı?
Ben Yalnız Gezerim çok güzel bir kitap ismi bence, alma sebebim de hem bu isimdi, hem de bir yerlerde kitapla ilgili çok iyi bir eleştiri okudum diye hatırlıyorum. Yazarı tanımıyorum, ancak gerçekten maharetli bir yazar: bir çok karakter ilk 120 sayfada ortada cirit atıyor ve hikâyeleri de ilgi çekiyor... Tamam da sanki en azından benim okuduğum yazarlar hep aynı hikâyeyi anlatıyor. Çok sıradışı, ilgi çekici polisiyeler olsa harika olabilirdi. Belki de bu türün klasiklerini okumam gerek.
O halde geriye, has edebiyata dönmek kalıyor. Alttan alta beni çağıran sayfalar... Kütüphanemi tasfiye ediyorum, salonda kitaplar sağa sola savrulmuş duruyor. Bir arkadaşım geldi ve ilk grubu aldı götürdü evimizden, böylece ilk yolcular son yolculuklarına çıktılar..diğerleri de gidecek. Böylece çok çok boş kalacak raflar. Onları sadece çok sevdiklerimle ve artık yük gibi yüzüme bakmaya kitaplarla dolduracağım: Elbette 8 ciltlik Çehov, Cortazar, özlediğim Faruk Duman ve daha nicesi hak ettikleri baş köşeye kurulmayı bekliyor. O güne dek, bu kargaşa, karmaşa, sıkıntı devam edecek..çünkü başımdan bir eylül geçti ki sorma gitsin..
"Ben Yalnız Gezerim"i polisiye severlere öneririm, eğer polisiyenin tadı hâlâ güzelse, bu kitap çok iyi bir seçenek olabilir...