Günah, imanlı insanların yaptıkları hatalardır.
Bu nedenle “şirk”in günahlar arasında sayılması yanlıştır.
Bu suçlar, tespitlerimize göre şunlardır:
Çünkü bugün yetimin velisi ve hamisi kamudur.
Halbuki ne kız çocuklarının diri diri toprağa gömülmesi, ne de erkek çocuklarının putlara kurban edilmesi, ayetin vurguladığı yoksulluk kaygısı ile yapılmış eylemler değildir.
Bu ayetin “yoksulluk kaygısı” vurgusu göz önüne alındığında, günümüz için işaret ettiği “büyük günah” bize göre; yoksulluk bahanesiyle geç dönemde yaptırılan kürtajlar ve yine yoksulluk bahanesiyle erkek veya kız çocukların, öğretimden ve eğitimden mahrum bırakılması suretiyle geleceklerinin karartılmasıdır.
Şûra; 37:
Necm; 32
“Fahişe” sözcüğünün çoğulu olan “fevahiş” sözcüğünün ise, Kur`an`da had cezasını (ağır ceza) gerektiren hâller için kullanıldığını görüyoruz. Müminler bu suçlardan uzak durmalı ve kendileri arasında bu ahlaksızlığın yayılmasına fırsat vermemelidir. Zira düşmanları bu konuda sinsice çalışmaktadırlar:
Lemem:
Bu sözcüğün kapsamına giren davranışlar; “kebair” ve “fevahiş” derecesinde olmayan ve özellikle de kişinin kendine yönelik işlediği kusurlardır.
Hayatında bu tip kusurlardan başka kusur işlemeyenleri Rabbimiz;
ayette Rabbimizin bağışlamasının geniş olduğu vurgulanmaktadır.
Nisa; 31:
Yüce Allah kullarına bazen uyarı mahiyetinde belâlar, fitneler verir:
Sonuç olarak, yukarıda verdiğimiz bilgiler ve ayetler ışığı altında Rabbimizin, “kebair” ve “fevahiş” derecesinde olmayan ve kişinin sadece kendisine zarar veren kusurlarını bağışlayacağını, ama “kebair” ve “fevahiş” derecesinde olan ve kişinin büyüklük taslayarak Allah`a rağmen cüretle işlediği suçları affetmeyeceğini söylemek mümkündür.
Kusursuzluk sadece Allah’a mahsusdur.