Diabetes mellitus, diğer hastalıklar gibi, kendi sınıflandırmasına sahiptir. Yani, birkaç hastalık türü vardır, bunların gelişim nedenleri ve semptomları birbirinden farklı olabilir.
Bir tür patoloji, salin veya sodyum olarak da adlandırılan böbrek diyabetidir. Oluşumundaki en önemli etken – organ kanallarının aldosterona (adrenal bezlerin ürettiği bir hormon) duyarlılığının olmaması ile ilişkili böbreklerin çalışmalarındaki ihlaller. Sonuç olarak, tuz dokuya geri emilir.
Böbreklerin işlevi, idrardan elde edilen maddeleri filtrelemek ve dağıtmaktır. Bu tür ürünlerden biri, vücudun vücudun ozmotik basıncını muhafaza etmesi, kas sisteminin kalp ve kan damarları ile etkileşmesi ve metabolik süreçlere katılması gereken bir elementtir.
Bununla birlikte, böbrek sisteminde bir bozukluk varsa, tuz ve su dengesinde bozulmaya ve miyokardın işleyişinde sorunlara yol açan tuz eksikliği ortaya çıkar. Bu nedenle, diyabetin doğasının ne olduğunu, belirtilerini, nedenlerini ve hastalığın etkili tedavisi ne gerektiğini bilmek önemlidir.
Içindekiler
nedenleri
Renal glikozurinin gelişimi için faktörler şunlardır:
- glikoz moleküllerinin hücre zarlarına yetersiz geçirgenliği;
- glikoz taşınmasında bozukluklar;
- Böbreklerin tübüllerinde anatomik değişiklikler (kitlesinde azalma).
Renal tuzu diyabeti neredeyse her zaman ilerleyici ve kronik bir doğaya sahiptir. Yaygın bir patoloji nedeni, konjenital bir genetik bozukluktur.
Bu hastalık nesilden nesile etki edebilir ve aynı anda birkaç akraba tarafından hemen tespit edilebilir.
Sodyum diyabetin ortaya çıkması için provoke edici faktörler:
- kan damarları ile ilgili problemler;
- enfeksiyon (venereal, tüberküloz, ARVI);
- Tübüler böbrek sisteminin vücudu koruyan hücreler tarafından saldırıya uğradığı otoimmün hastalıklar.
Ayrıca, sodyum diyabetin görünümü, hipofiz ve hipotalamusun konjenital patolojileri tarafından desteklenmektedir. Bu organlar antidiüretik hormonun sentezinden sorumludur.
Nöroşirurjik operasyonlar, travma ve beyin tümörleri, böbreküstü bezlerinin işlevini düzenleyen bölümün çalışmasını bozabilir ve bu da hastalığın gelişimine yol açar.
kanıt
Tuz diyabetinin önde gelen semptomları susuzluk ve sık idrara çıkmadır.Şiddetleri böbrek hasarı derecesine göre belirlenir.
Bu tip bir hastalıkta, atılmış idrarın günlük hacminde bir artışın karakteristik olduğu poliüri belirtilmektedir. Normal idrar miktarı 4-10 litredir, ancak hastanın durumu ciddi ise, 30 litreye kadar renksiz sıvı, önemsiz bir tuz içeriğine sahiptir ve diğer elementler her gün ortadan kaldırılabilir.
Sık idrara çıkma idrarı, birçok başka belirtinin ortaya çıkmasına yol açar:
- nevrozlar;
- uykusuzluk;
- duygusal dengesizlik;
- sürekli yorgunluk.
Diabetes mellitus erken yaşta ortaya çıktıysa, yukarıda tarif edilen klinik tabloya ek olarak, hastalarda antidiüretik hormon eksikliğine enürezis ve gelişimde gecikme eşlik eder.
Tedavi yapılmadıysa, hastalığın geç evresi renal pelvis, üreter ve mesaneyi genişletir. Mide iner ve uzanır nedeniyle, vücudun bir su aşırı yüklenmesi vardır. Tedavi eksikliğinin sık bir sonucu, safra boşaltım sisteminin bağırsak ve diskinezisinde kronik tahriş olabilir.
Diyabet hastaları genellikle cildini kurutur ve iştah açar, diyabet mellitusta obezite gelişir.Ayrıca baş ağrıları, mide bulantısı, kusma ve baş dönmesi ile ilgili endişe duyuyorlar.
Kadınlarda, hastalığın seyri menstrüel siklusun ve erkeklerde – gücün azalmasına yol açar. Bu durumun bir başka tehlikesi de, vücudun susuz kalması nedeniyle kaybedilen sıvının yenilenmemesi, bazı durumlarda ölümle sonuçlanmasıdır.
tanılama
Tuz diyabetini tanımlamak için ayırıcı tanı ve çeşitli çalışmalar gereklidir. Başlangıçta, nispi yoğunluğu ve düşük ozmolariteyi belirlemek için bir idrar testi yapılır.
Çoğunlukla hasta biyokimyasal araştırma için kan bağışında bulunur. Sonuçları sodyum, potasyum ve kan elektrolitlerinin konsantrasyonu hakkında bilgi verir. Ancak analizin avantajı, sodyum diyabeti doğru bir şekilde saptamanıza ve diğer formlarını dışlamanıza izin vermesidir.
Bazen testler kuruluk ile yapılır. Testten 12 saat önce hasta sıvıyı reddeder. Ağırlık% 5'e düşerse ve ozmolarite ve yoğunluk göstergeleri düşük seviyede kalırsa, analizin sonucu pozitiftir.
MRG de yapılabilir. Bu teşhis prosedürü, antidiüretik ve vazopresinin üretildiği beyindeki tümörlerin varlığını hariç tutmaya izin verir.
Klinik tablo net değilse ve diğer test sonuçları doğru veri sağlamıyorsa, böbrek parankimi biyopsisi yapılır.
Sodyum diyabet ile morfolojik değişiklikler yoktur.
terapi
Hastalığın başlangıcındaki faktörlere bakılmaksızın, tedavisi bir dizi ölçüme dayanmaktadır. Başlangıçta, sentetik olarak antidiüretik bir hormonun kullanıldığı sübstitüsyon tedavisinin yapılması gereklidir.
İçinde alınan veya burun gömülü ilaçlar. Ayrıca, hormon salgılanmasının uyarılmasını teşvik eden maddeler de reçete edilebilir.
Başarılı bir iyileşme için diğer önemli bir faktör de su-tuz dengesinin yenilenmesidir. Bu amaçla, bir damlalık kullanarak hastanın vücuduna bir tuzlu çözelti enjekte edilir.
Sodyum diyabet tedavisinde önemli bir bileşen diyettir. Hastalıklı böbreğin aşırı yüklenmediğinden emin olmak için, proteinli gıdaların minimum tüketimine dayalı bir diyetin takip edilmesi önemlidir.
Aynı zamanda tüketilen karbonhidrat ve yağ miktarını kontrol etmek gerekir. Öncelik, meyveler ve sebzeler olmalıdır.
Susuzluk sadece temiz su ile değil, aynı zamanda doğal meyve suları, meyve içecekleri ve kompostolarla da inceltilebilir.Ve kahveden karbonatlı su, alkol ve tuz atılmalıdır.
Hastalık bulaşıcı hastalıkların arka planında meydana gelmişse, antiviral ve antibakteriyel ajanlarla tedavi gereklidir. Bununla birlikte, anti-enflamatuar ilaçların uygulanması reçete edilebilir. Bununla birlikte, terapi sırasında, pankreasın insülin rezervi tükenmemelidir.
Böbrek diyabetinin nedeni hipotalamus ve hipofiz bezinde tümör benzeri bir oluşum ise, o zaman cerrahi tedavi uygulanır. Hastalık travmatik beyin hasarı sonucu olduğunda, rehabilitasyon tedavisi gereklidir.
Tuz diyabetinin gelişmesini önlemek için kandaki şeker, trigliserit, kolesterol düzeyini düzenli olarak izlemeli ve tonometrede sürekli olarak kan basıncını ölçmelisiniz. Göstergelerinin 130/80'den daha düşük olmaması önemlidir.
En az yılda bir kez, böbrek muayenesi yapmalısın. Ayrıca fizik tedavi, yüzme, atletizm ve atletizm veya bisiklete binme önerilmektedir. Bu makaledeki videoda, bir uzman böbreklerin ve diyabetin nasıl ilişkili olduğu hakkında konuşacak.