Önemli bir haham pazar yerinde bir şeyler öğretiyordu. O sabah bir koca, karısının zina yaptığına dair kanıtlar bulmuştu; kalabalık, kadını öldürene kadar taşlamak için pazar yerine götürüyordu. (Bu hikayenin benzer bir versiyonu daha var ama arkadaşım, bir Ölülerin Sözcüsü, aynı olayla karşılaşan iki Hahamdan daha bahsetti. Size anlatacaklarım onlar.)Ölülerin Sözcüsü, Orson Scott Card (Sayfa 339 - 6:45 _ 2015)
Haham öne çıkar ve kadının yanında durur. Ona karşı duydukları saygı nedeniyle kalabalık durur ve ellerindeki ağır taşlarla bekler. "Burada," der Haham onlara, "bir başkasının karısını, bir başka kadının kocasını arzulamayan kimse var mı?"
Mırıldanırlar ve, "Hepimiz o arzuyu biliriz. Ama Haham, hiçbirimiz böyle bir şey yapmadı," derler.
Haham der ki: "O zaman dizlerinizin üzerine çökün ve Tanrı size güç verdiği için şükredin." Kadını elinden tutar ve pazardan çıkartır. Onu bırakmadan önce, "Efendin sulh yargıcına metresini kimin kurtardığını söyle. O zaman sadık hizmetkarı olduğumu bilir," diye fısıldar.
Böylece kadın yaşar, çünkü topluluk kendisini karmaşadan koruyamayacak kadar ahlaksızdır.
Başka bir Haham, başka bir şehir. Kadına gider ve diğer hikayede olduğu gibi kalabalığı durdurur ve der ki: "İçinizde hanginizin günahı yok? İlk taşı onun atmasına izin verin."
İnsanlar şaşkına döner, kendi bireysel günahlarını hatırladıkları için, orada toplanmalarının amacını unuturlar. Bir gün ben de bu kadın gibi olabilirim, affedilmeyi ve bana bir şans daha verilmesini isteyebilirim, diye düşünürler. Ona, bana davranılmasını istediğim gibi davranmalıyım.
Onlar ellerini açıp taşların yere düşmesine izin verirken, Haham yere düşen taşlardan birini alır, kadının kafasının üzerine kaldırır ve tüm gücüyle taşı indirir. Taş kadının kafasını ezer, beyni kaldırım taşları üzerine yayılır.
"Ben de günahsız değilim," der insanlara. "Ama eğer sadece mükemmel insanların kanunları uygulamasına izin verirsek, kanunlar yakında ölür ve şehrimiz de onunla birlikte yok olur."
Böylece kadın , ait olduğu topluluk, yoldan çıkmasına tahammül edemeyecek kadar katı olduğu için ölür.
Bu hikayenin ünlü uyarlaması önemli, çünkü şaşılacak kadar nadir tecrübe ediyoruz. Birçok topluluk, çürümeyle ölümden sonra vücudun katılaşması arasında gidip gelir ve bu konu üzerinde çok durursa ölür. Sadece bir Haham bizden kanunları korurken, yoldan çıkmayı da affedebilecek kadar mükemmel bir denge kurmamızı bekleyecek cesareti gösterdi. Bu yüzden, elbette onu öldürdük.
"İskandinav dili, dört tür yabancılık tanımlar. Birincisi başka topraklardan gelenler ya da utlanning; başa bir şehir ya da ülkeden gelen ama bizim dünyamızdan bir insan olarak tanıdığımız yabancılar. İkincisi framling; Demosthenes İskandinavca framling'in sadece vurgu işaretini kaldırıyor. Bunlar insan olarak tanıdığımız ama başka bir dünyadan gelen yabancılar. Üçüncüsü ramen; İnsan olarak tanıdığımız ama başka bir türden yabancılar. Dördüncüsü, tüm hayvanları içeren yabancılar, varelse'ler, çünkü onlarla iletişim kurmak imkansız. Yaşıyorlar ama onları harekete geçiren nedenler ya da amaçları tahmin edemiyoruz. Akıllı olabilirler, her şeyin farkında olabilirler ama bunu bilemeyiz."Ölülerin Sözcüsü, Orson Scott Card (Sayfa 46 - 6:45 _ 2015)
"Öyle mi? Hakkında ne biliyorsunuz?" Ses tonu bir çimen testeresi gibi şiddetli ve zalimdi. "Onun nazikçe dokunduğu bir şey olup olmadığını nereden biliyorsunuz? Onun seven ve sevgisiyle kutsanan birinin olup olmadığını? "Dokunduğu her şeyi yok etti"; bu, yaşamış hiçbir insan hakkında söylenemeyecek bir yalan."Ölülerin Sözcüsü, Orson Scott Card (Sayfa 160 - 6:45 _ 2015)
"İsteklerini anladığında, hiçbir insan değersiz değildir. Kimsenin yaşamı sıfır değildir. Kadınların ve erkeklerin, en kötülerinin bile kalplerini anladığınızda, günahlarının en azından küçük bir kısmını affettirecek cömert bir davranışı vardır."Ölülerin Sözcüsü, Orson Scott Card (Sayfa 163 - 6:45 _ 2015)