Memlekette 4-25 yaş arası neredeyse 21 milyon öğrenci var. Beslenmelerini de gittikleri okulda yapıyorlar ama artık eskisi gibi değil. Çünkü yiyecek doğrudürst bir şey bulamıyorlar. Nedeni enflasyon özellikle de gıda fiyatlarındaki artış.
Çevremizdeki eş dosttan gelen yakınmalara bakılırsa özellikle tam gün eğitim eren özel okullarda öğle yemekleri tam bir rezaletmiş.
Öğrencilerin çoğu parasını önceden peşin olarak verilmesine rağmen yemek yemeden yemekhaneleri terk ediyorlarmış ve yanında taşıdığı üç beş bisküviyle açlıklarını dindiriyormuş. Zaten kantinlerde de tost dışında yiyecek yok. Olsa da fiyatları iki kat artmış. Şişe sularına bile iki kat fiyat artışı yapılmış.
Yemek firmaları okullar açılmadan tekliflerini veriyorlar ve örneğin her gün bin beş kalori içeren üç değişik yemek vereceklerini taahhüt ediyorlar.
Ama bu öğretim yılı için hiçbir firma böylesine bir enflasyon artışını öngörmedikleri için maliyetleri korumak adına bu defa yemeklerin kalitesini düşürüyorlar. Ne çorba çorbaya benziyor, ne de etli yemek bir şeye. Meyve desen zaten yok. Anlatılanlar bu.
Bu durumda kime ne diyeceksin birader? Firmalar yemek ücretlerine zam yapsa olmaz, zam yapmazlarsa çocuklar berbat yemekler nedeniyle aç kalıyorlar. İşin içinden çıkılmıyor.
Veliler ne yapsın, ya okula evden yemek taşıyorlar ye da sefer tası benzeri kaplarda çocukların ellerine yemekleri veriyorlar. Ne günlere kaldık! Sonra da sağlıklı beslenemeyen, yarı aç gezen öğrencilerden başarı bekle!
Başta Milli Eğitim Bakanlığı olmak üzere yönetim bu sorunu çözmeli. Öğrencilerin güvenerek, tadına vararak yemek yemeleri için yemek firmalarını mı sübvanse ederler, çocuk başına ek para mı verirler sorunu onlar çözecek.
Ekonomiyi canlandıracağız, firmaları kurtaracağız diye milyarlarca kredi dağıtırken milyonlarca öğrencimiz yemek yiyemiyorlar, okullarına aç gidip aç geliyorlar diye düşünmediler. Arkadaş öğrenciler aç kalıyor. Dindar ve kindar bir nesil yetiştireceğinize karnı tok bir nesil yetiştirmeye bakmak lazım.
MEVDUAT FAİZLERİ DE ARTTI
Ekonomide veriler geldikçe tablo daha da ağırlaşıyor. Görüntü sıkıntı filan değil açıkça kriz. Azalması gerekenler artıyor, artması gerekenler de azalıyor. Ekonomide tahmin yapmak, öngörülerde bulunmak imkansız hale geldi.
Gidişatın dengeleme, değişim, dönüşüm, yapısal reform gibi yaklaşımlarla tersine çevirmek artık çok uzun zaman alacak. İşsizlik rekor kırıyor, bütçe açığı vergi gelmediği için büyüyor. Her alanda üretim içler acısı. En son sanayi üretiminde yüzde 5’lik bir gerileme de daha.
Bu arada hem kredi hem de mevduat faizleri ikişer üçer puan artmaya başladı. Bankalar hafta başından itibaren mevduat faizleri iki puan yükselttiler. Bu, bankaların enflasyonun altında getir vermekten vazgeçtiklerini, bir o kadar da kredi vermeyi zorlaştırdıklarının yansıması.
Para bankalara hapis oluyor, kimse alış veriş yapmıyor, otomobilden, konuttan, beyaz eşya almaktan kaçınıyor. Artık üretemediğimiz gibi, tüketemiyoruz da.
Çözüm bulucular daha ne bekliyorlar?