Fransız filmlerine, müziklerine karşı sempatim olmuştur her zaman. Amelie filmiyle ilk karşılaştığımda da kesinlikle izlemeliyim dedim. Gerek afişi, gerek oyuncuları, müziği... Ve tabi ki Audrey Tautou. Öyle tatlı, öyle yakışmış ki rolüne.
Filmin bende nasıl bir etki bıraktığını ben de tam olarak kestiremedim. İçtenlikle çok başarılı, çok beğendiğim bir filmdi diyemiyorum. Ama kötü eleştiriler de yazamıyorum, beğenmedim diyorum film hakkında. Büyüleyici, farklı bir havası var bu filmin. Açıkça belirtmeliyim ki özgün bir film olduğu başlı başına bir gerçek. Bir kere anlatımı öyle hoş ki. Beni en çok etkileyen filmin anlatımını yapan esrarengiz ses. Söylediği etkileyici sözler, onları söylerken kullandığı o ses tonu.
Bu filmi bana izleten konusundan ziyade oyuncuları, mekan, ışıklar, o tatlı hava oldu. Arada sıkıldığım da olmadı değil. Beklentiyi yüksek tutmuşum diye düşündüm. Kısacası bu filmi iyi yapmaya yeten etkenler bunlardı diye düşünüyorum.
Komedi filmi gibi güldürmüyor, ama izlerken yüzünüzde sürekli tatlı bir gülümseme oluyor.
(Sanırım biraz fazla soyut bir değerlendirme oldu)
Filmden bir replik,
'Fırsatlar Fransa bisiklet turuna benzerler, onu çok beklersin ama çabuk geçer.'
Filmin Özeti
Paris'te garsonluk yaparak, kendine özgü bir dünyada yaşayan saf, çekingen ve masum bir kızdır Amelie. Annesinin beklenmedik ölümü, babasının soğuk tavırları ve yaşadığı travmalar sonucu, sevimli ve boş şeylerle uğraşarak kendisine eğlence yaratmaya çalışsa da aslında hayatı sıkıcı bulduğu için kendisini son derece yalnız hissetmektedir. Bu kısır döngü Amelie’nin evde bulduğu bir kutuyu ve onun aracılığıyla sahibini keşfetmesiyle birlikte bir anda bıçak gibi kesiliverir... Amelie aşık olmuştur. (alıntı)