Aynı sorunları tekrar tekrar yaşıyoruz ama çare bulamıyoruz.
Yıllarca başımıza gelenleri incelesek, acı tecrübelerimizi alt alta koysak, nerelerimizin açık verdiğini tespit etsek ve üzerine gitsek birçok sorunu çözeceğiz.
Yaşadıklarımızı, dünya ile karşılaştırsak, onlar neler yaparak bu işleri çözmüşler, biraz kafa patlatsak, uzmanlar görevlendirsek, benzer tedbirleri ülkemizde uygulasak aynı sorunlarla uğraşmayacağız.
Yönetenler irade sahibi olsa, sorunları dert edinse bu kadar kötü durumda olmayacağız.
Hem Girne’de hem de Güzelyurt’ta dün iş kazası meydana geldi.
Aynı gün iki ilçemizde iki işçi ağır yaralandı.
Girne’de otel inşaatında çalışan Pakistan uyruklu 24 yaşındaki Khurram Shehzad, Güzelyurt’ta ise inşaat iskelesi üzerinde çalışan 39 yaşındaki Doğan Şahan, yüksekten, beton zemine düştü.
Benzer kazalar defalarca meydana geldi.
“Ne yapalım, inşaat işçiliği tehlikeli bir meslektir, olur böyle şeyler” mi diyelim?
“Nasıl olsa tüm dünyada inşaatlarda kazalar olur” diye teselli mi bulalım?
Bazı gelişmemiş ya da az gelişmiş ülkelerden rakamlar vererek, bizim ülkemizin onlara göre daha iyi olduğunu söyleyip de şükredelim mi?
Bu iki işçi yaşamını yitirmedi, ağır yaralanmayla atlattı diye sevinelim mi?
Bu ülkeyi yönetenler, nasıl bir düşünce içinde olmamızı bekliyor?
Aynı konuları kaç kez konuşacağız, aynı sorunları kaç kez gündeme getireceğiz, kaç kez uzmanları konuşturacağız ve kaç kez sıfıra sıfır elde var sıfır pozisyonuna geleceğiz?
Toplantılar, konferanslar, çalıştaylar ne işe yarıyor, çok merak ediyoruz?
İnşaatlar nasıl denetlenecek, inşaatlardaki çalışma koşulları ne zaman mercek altına alınacak, inşaatlardaki ihmallere karşı ne zaman ağır cezalar, yaptırımlar getirilecek?
Konuşuluyor, konuşuluyor ama her şey masa üzerinde kalıyor.
Onca sözler veriliyor, vaatlerde bulunuluyor, çalışma yapıldığı söyleniyor ama hiçbir şey değişmiyor.
İnşaatlarda çalışan insanlar ne devletin umurunda ne de işverenin…
Gidin inşaatları gezin, sayısız ihmal göreceksiniz.
Halen insanlar, hiçbir tedbir almadan güvercinler gibi apartmanların tepesinde dolanıyor.
Güvercinlerin insanlardan bir farkı var, güvencinler uçabiliyor ama işçiler maalesef dengesini kaybedince yere çakılıyor.
İnsan yaşamı bu kadar ucuz mu?
Ülkemize işçi getirmek marifet değildir, önemli olan bu insanların yaşamlarını da garanti alına almaktır.
Bir türlü ilgili bakanlığa yeterli denetçi alınamıyor, bir türlü inşaatları denetleyecek bir ekip kurmak için yeterli para bulunamıyor.
Her şeye bulunuyor ama insan yaşamını ilgilendiren bu konuda para bulunamıyor, çünkü önemsenmiyor.
Önemsenseydi, insan yaşamına değer verilseydi, tedbirler de alınırdı.
Önemsenseydi, aynı gün iki ilçemizde iki kişi beton zemine düşerek ağır yaralanmazdı.
Bu umursamazlık, bu çaresizlik gerçekten moral bozucu...
Merak ediyoruz, bu soruna çare bulmak için daha kaç iş kazası meydana gelmeli, kaç kişi ölmeli, kaç kişi yaralanmalı.
Bu yaşadıklarımız, vatandaşlarımıza “Bu memlekette hiçbir şey değişmeyecek, düzelmeyecek” hissi yaratıyor maalesef.