Otel Müziği / Disco Disco Partizani !
Yaz tatili arayışındaki çocuklu ve rahatına düşkün ailelere hitap edep her şey dahil konseptli oteller, bir takım sıkıntılarına rağmen oldukça caziptir. Söz konusu oteller genelde ikiye ayrılır. Çocuk dostu, ‘aile otelleri’ ve çılgın gençliğe yönelik ‘party otelleri’. Bu yaz, okulların kapanmasıyla evli, gergin ve çocuklu doğamız gereği, ilk grupta yer alması sebebiyle müdavimi olduğumuz otelimize gittiğimizde, otelin geceleri gereksiz bir şekilde‘eller havaya’ konseptine büründüğünü fark ettik.Sorun, genelde saat 10’dan sonra başlayan ve normalde dinlemekten zevk alınabilecek şarkıları tanınmaz hale getiren DJ performansındaydı. Neredeyse tüm şarkıları eşimin deyişiyle ‘tamtam müziğine’ çeviren remixler sayesinde yaz geceleri adeta kabusa dönüşüyordu. Ben, her şey evde oturup televizyon seyretmekten iyidir, mantığı ile kendi çapımda eğlenmeye çalışırken, dolunayda işler iyice çığırından çıktı.
Saatler gece yarısına doğru hızla ilerlerken, ikizleri annem sayesinde yatmaya göndermiş olmanın bünyemizde yarattığı rahatlamayı, mehtaba çıkarak perçinlemeye hazırdık. Fakat otelin ‘amfi tiyatrosundaki’ çılgın DJ performansı zorlukla yakaladığımız romantizmi baltalamaya ant içmiş gibiydi. Tatile neredeyse tüm aile babaları gibi ‘dinlenmeye ve uyumaya’ gelen eşim, çalınan müziği çok da umursamamasına rağmen yakınmalarıma kayıtsız kalamayarak harekete geçmeye karar verdi. Sahneye doğru ilerleyerek, DJ’in yanındaki görevliyi yanımıza çağırarak ‘Memnun musun işte mahvettiniz dolunayı, böyle müzik mi olur’ konulu bir söyleve başladı. Yaklaşık 15 dakikalık serzenişin ardından konuyu ‘Party müziği çalma demiyorum, yine çal ama şu remixleri bir düzeltin’ diyerek tatlıya bağladık.
Fakat heba olan dolunayın yarattığı hüsranla hızımızı alamadık ve ‘animasyondan sorumlu müdürün’ ofisine dalarak taleplerimizi iletmeye karar verdik. Daha çok rock müzik çalınması, katlanılabilir DJ performansları, oldies but goldies party yapılması, canlı müzik repertuvarında (MFÖ, Barış Manço, Bulutsuzluk Özlemi, Teoman ) ‘a yer verilmesi yönündeki isteklerimizi sıraladıktan sonra ‘Kurban Bayramında yine geleceğiz sakın eğlenceyi Ankara’nın Bağları’na bağlamayın’ demeyi de ihmal etmedik.
Kurban Bayramın’da yeni bir otel denemek riskine girmeyerek kürkçü dükkanımıza döndüğümüzde yorumlarımızın dikkate alındığını sevinerek fark ettik. Bayram nedeniyle düzenlenen Oldies but Goldies Party’de 80 ve 90’ların şarkılarıyla coşarken, çoğunluğunu 20’li yaşlardaki gençlerin oluştuğu bir grubun Biz nereye düştük’ tavırlarıyla eğlenmeye çalışmalarını izlerken acaba yaşlanıyor olabilir miyim diye düşünmekten kendimi alıkoyamadım. Fakat birden Haziran ayındaki tatilim boyunca maruz kaldığım Demet Akalın, Edis, Aleyna Tilki ve adını duymadığım nice genç popçuya ait atarlı-giderli şarkıları hatırlayınca, kokteylimden bir yudum alıp‘Şimdi onlar düşünsün ‘ diyerek gülümsedim. Sonuçta ne varsa eskilerde vardı ve eğer ben dünyaya gelmeden önce bestelenmiş nice şarkıyı dinlemekten zevk alabiliyorsam, 90’larda doğanların da 80 ve 70’lerle tanışma vakti çoktan gelmişti.
Not: Otelde yemek servisi yapan gençlerden biri bizimle ilginç bir anekdot paylaştı. Yaşlı ve oldukça zengin bir beyefendi eskiden tatili boyunca akşamları alakart restoranlardan birini kapatıp tek başına Zeki Müren ve rakısı eşliğinde yemeğini yermiş. Eskiden olsa ‘zenginlerin yaptığı ufak şımarıklıklar’ başlığı altında değerlendireceğim bu davranışın altında yatan bezginlik, anlaşılamama ve yalnızlaşma duygularını yaşım ilerledikçe daha iyi anlıyorum. Eğer bir gün çok param olursa ben de kaldığım otelin diskosunu kapatıp sabaha kadar 70,80 ve 90’lar çaldırmayı düşünüyorum. Fakat ben yalnız eğlenmekten zevk almam. O nedenle başta eşim olmak üzere otelin tüm animasyon ve müzik ekibini toplayıp, Kadir İnanır tonlamasıyla ‘ Eğleneceksiniz, dans edeceksiniz, müziği damarlarınızda hissedeceksiniz, gerçek müziğin ne olduğunu öğreneceksiniz’ diyerek benimle birlikte saatlerce eğlenmeye zorlamayı planlıyorum.