Çok şey yazasım geldi aslında ama yazmayacağım, yazsam da bir şey fark etmeyecek, onu biliyorum, artık bundan eminim. İnsanlar aynı, hep aynılar, aynıydılar ve aynı kalmaya devam edecekler, bu labirentin sonu yok. Ne zaman çözdüm desem bir şeyler oluyor haksız çıkıyorum, haksız çıkmaktan da yoruldum artık. Zaman, mekan değişince bir şeylerin aynı kalması bu kadar mı zor? Zormuş demek ki, oysa ki bana kolaydı. Herkesi kendi haline bırakıyorum.
Arkadaşın vefalısına da vefasızına da teşekkürler.