Şu
filmin afişine bir bakın. Ne tür bir film sizce?
Akşam
9 da işten fiziksel ve ruhsal olarak tükenmiş şekilde çıktım.
Fazlasıyla sıradan bir gündü yani. Çok yorgun ve mutsuz olduğum
akşamlarda, bankaya yakın bir dükkana girip, beni olabildiğince
mutlu edebileceğine inandığım bir film alıp öyle gidiyorum eve.
Genelde komedi veya romantik komedi seçiyorum. İşe girmeden önce,
tercihlerimin bu yönde değişebileceği hiç aklıma gelmemişti.
(Bazen “gün”, beni nefes alıp veren bir “ağrı”ya
dönüştürüyor. O zaman bir şişe şarap alıp, televizyondaki en
gerzekçe şeyin başına geçip, gözlerimden yaşlar akana kadar
gülüyorum.)
Bu
film hakkında hiç bir şey bilmiyordum. Sadece dvd kapağına
bakarak aldım. Fazlasıyla reklamı yapılan filmlerin istemeden
öğrendiğim konuları dışında, filmin konusu hakkında hiç
birşey bilmeden izlemeye bayılıyorum. Maç Sayısı’nın da
kapağına baktım: sevdiğim oyuncular, romantizm, romantizm varsa
bir parça da komedi vardır, maç sayısı da diyor, gevşek bir
Amerikan romantik komedisi.. dedim ve aldım. Yönetmenine bile
dikkat etmedim.
Woody
Allen’mış yönetmeni ve yazarı. Ve tabii ki kapak beni -iyi ki-
tamamen yanıltmış. Filmin başında Jonathan Rhys Meyers’ın
Anna Karenina’yı değil de Suç ve Ceza’yı okuması tesadüf
değilmiş. Film için hazırlanan başka kapaklar ve afişler de
varmış. Ama filmden alınmış bu sahne, kapağa tekrar tekrar
baktırırmış.
Not: Bu yazı eski bir yazı. Artık bir bankada çalışmıyorum:) Filmi sevdiğimden ve o ilk izlediğim zamanki düşüncelerim üzerine yeni bir şeyler yazmak istemediğimden bu haliyle yayınladım.