Ogrenemedik gitti. Bu sapla saman hep birbirine mi girmek zorunda? Asil tartisilmasi gereken konular bir kenara birakilip konunun can damarindan uzaklasiyoruz… Herkes lastik gibi istedigi yone cekiveriyor konuyu… Cunku islerine oyle geliyor. Cunku aslinda bunu yapacak malzeme oylesine bol ki… Kimse bir adim otesine gidip de derinine irdelemek istemiyor bu konuyu. Kolayina kaciyoruz hep. Varsa yoksa bir bok atma kampanyasi… Konu ne mi? Ne olabilir ki? Orhan Pamuk’un Nobel odulu almasi… Bununla ayni gun Fransiz meclisinden Ermeni soykirimini inkar edenlere 1 yil hapis arti 45 bin avro parasi cezasi ongoren tasarinin onaylanmasi…
Ise once Turkiye’de ifade ozgurlugunden baslamak lazim. Turkiye’de ifade ozgurlugu yoktur NOKTA!!! Orhan Pamuk icin de yoktur, Muazzez Ilmiye Cig icin de yoktur, Ilhan Selcuk icin de yoktur, Elif Shafak, Ipek Calislar icin de yoktur. Bu Ataturk’un kurdugu 21. yuzyila gelmis Turkiye Cumhuriyeti icin bir utanc tablosudur. Cesitli dusuncelerden toplumun ileri gelenleri dusuncelerini belirttikleri, hatta bilimsel verilere dayandirdiklari zaman bile bu hala suc sayilmaktadir. Dusuncelerinden, calismalarindan dolayi kimse yargilanmamalidir. Bu Turkiye’nin bir ayibidir ve bunu acilen duzeltmelidir. Hem de oyle AB’ye girme kosulu adina filan degil, kendi demokratik cumhuriyet varligini korumak icin yapmalidir bunu. Burada mutabiksak, devam edelim…
Turkiye’de bir Ermeni meselesi vardir. Bu topraklarda sayisi hala tartismali olarak binlerce Ermeni olmustur. Ama Turk de olmustur. Bu olumlerin sistematik bir bicimde bir soykirim emri ile yapilip yapilmadigi tartisma konusudur. Begensek de begenmesek de durum budur su anda. Cunku onceki iradesiz politikalar ve tavizler durumu bu noktaya getirmistir Turkiye acisindan. Yalanci Ermeniler, bu Ermeniler de hep boyle zaten, yok mu su diaspora bik bik bik gibisinden soylemlerle, Cezayir soykirimi gibi ciddi bir konuyu ciddiyetsizlikle gundeme getirmekle hicbir yere varilmayacagi aciktir. Ermeni meselesi emperyalist devletlerin elinde oyuncak gibi malzeme olmus, Ataturk’un 1923’te kurdugu Turkiye Cumhuriyeti'ne temcit pilavi gibi 21. yuzyilda hala siyasi koz olarak dayatilmaktadir. Bu kozun sesi Turkiye’de siyasi irade zayifladiginda daha da gurultulu cikmaktadir. Hele hele dis guclerle kendi siyasi cikarlari icin neredeyse mukavele imzalamis, cagdisi ve dinci goruslerle toplumun kafasini bulandiran bir siyasi iktidarla artik iyice doruk noktasina ulasmistir.
Yapilmasi gereken, guclu ve kararli bir siyasi iradeyle birlikte konusunda uzman tarihcilerle bu meselenin ustune gidilmesidir. O gunlerin siyasi kosullari masaya yatirilmali, ne yapilmis ne edilmisse enine boyuna tartisilmalidir.
Durum boyle iken: Turkiye’nin kendini icine dusurdugu bu zayif, bu antidemokratik tutumlar pek cok kesimin ve kisinin ekmegine yag surmektedir. Ataturk ve cumhuriyet dusmanlari elele vermistir. Bu bahanelerle her bir yandan cumhuriyet degerlerine saldirmaktadirlar. Kim onlara haksizsiniz diyebiliyor ki? Ellerinde kapi gibi mahkeme belgeleri var. O yetmiyor, bizim asiri milliyetci gerizekalilar da topluca linc, mahkeme basma gibi okuzluklerle bu firsatcilarin ellerine koz vermekle kalmayip kendilerince savunduklari Ataturk Turkiye’sini dunyaya maymun ediyorlar. Emperyalist basin durur mu? Seni, beni haber yapacagina, bakin iste Turkiye de boyle antidemokratik, halk boyle okuz gibi haberler yapiyor. Yapar tabii.. Devlet olarak sen bu okuzluklere goz yumarsan, Orhan Pamuk veya Elif Shafak bile olsa vatandasinin bireysel hak ve ozgurluklerini koruyamazsan, yapar tabii.
Orhan Pamuk konusu da bu tablonun icinde bir firca darbesidir, baska bir sey degil. Yok yazarligi iyi midir aslinda? Yok ben hicbir kitabini bile bitiremedim gibi yaklasimlar bos yaklasimlardir. Oncelikle, edebiyat bir sanat dalidir. Bu da herkesin kisisel zevklerine gore yorumunun degisebilecegi anlamina gelir. Sen o kitabini begenmissindir, ben oburunu bitirememisimdir, falan fismikan. Orhan Pamuk’un yazdiklarinin Nobellik olup olmadigina edebiyatcilar karar vermelidir. Onlarin uzmanlik alanidir.
Gelelim Nobel odullerine… Bu odul uluslararasi arenada cok saygin bir oduldur. Ama verilmeye baslandigi 1901 yilindan itibaren siyasi tarafi da yadsinamayacak bir yapisi vardir (Ayrinti icin: http://en.wikipedia.org/wiki/Nobel_Prize_controversies. ) Ozellikle ulkesine bir sekilde muhalif bir durusu olan yazarlar bu odule hep daha yakin olmuslardir… Gel gor ki bu muhaliflik de gayet goreceli bir kavramdir. Bir kesime gore muhalif olan baska bir kesime gore muhalif olmayabilir. Bunun evrensel bir kavram oldugunu da kimse iddia edemez, etmemelidir. Hele hele Nobel odullerini veren komite hic boyle bir iddiada bulunmamalidir, zira yaptiklari isin ozuyle cakisir bu.
Simdi gene Orhan Pamuk’a donersek. Dedigim gibi edebiyatciligi konusunda bir sey diyemem, ama Orhan Pamuk gunun kosullarini cok iyi degerlendirmis, Turkiye’deki demokratik bosluklardan cok iyi yararlanmis, emperyalist devletlerin duymak istedigi seyleri cok iyi telaffuz etmis, kisacasi cok iyi bir PR kampanyasi yurutmus bir firsatcidir benim gozumde. Edebiyatciligi konusu gri alandir. Ama griden siyaha veya beyaza gecisi ise bizzat kendi cabasidir. Elif Shafak Hanim da onun izini surmektedir. Belki kendisine de yakinda bir Nobel kismet olacaktir, kimbilir...
Fransa meclisi de Ermeni konusundaki bu dusunce ozgurlugunu kisitlayan cagdisi yasayi onaylamistir. Orhan Pamuk’un Nobel almasiyla bunun ayni gune rastgelmesi kafalarda soru isaretleri yaratsa da bunun da hicbir onemi yoktur. Onemli olan Fransa’nin neden 70 milyonluk Turkiye’nin yaninda degil de 400 bin Ermeni’nin yaninda yer almayi tercih etmis olmasidir. Demek ki Fransa olaya boyle yaklasmanin kendisi acisindan daha cikarli oldugunu dusunmektedir. Yok Voltaire’in torunlarina bu davranis yakismamismis. Kim takar bu naralari? Ati alan Uskudar’i geciyor. Hukumet olarak bir irade mi sergilemisiz bu konuda? Yapip yapacagimiz balik hafizalarimizla Fransiz mallarini boykot etmek mi olmali yani uluslarasi arenada? Koskoca Turkiye Cumhuriyeti Basbakani sadece Fransiz firmalarini ihalelere sokmayacagiz mi diyebiliyor? Yalaka medya gunlerdir “Basbakan cok sert konustu” diye basliklar atip duruyor. Sert konustu da ne oldu sanki? Bu osuruktan efelenmelere karni tok bu milletin. Oyle anlasiliyor ki baska milletlerin de!!! Kasimpasalilik sokmuyor. Adamlar bu yasayi meclisten gecirirken bunu bilmiyorlar miydi? Demek ki daha karli bir gelecek goruyorlar yaptiklari iste ki buna curet edebiliyorlar.
Sonuca bakarsak bu elele Ataturk Cumhuriyeti'ni satma, mesrulugunu tartismaya acma oyunu tikir tikir isliyor gorunuyor. Bolucusu, dincisi, kokten milliyetcisi, Nobelli/Nobelsiz yazari hep birlikte bir taraflarina kina yakabilirler. Cumhuriyet ve onun temel direkleri, Ataturk satisa cikarildi. Osmanli’ya yapilan hasta adam benzetmesini bir Yunan gazetesi bugun yasli ve sorunlu kiz Ataturk Turkiye’si seklinde yapmaktadir. Buyurun buradan yakin. Diger siz gelismis deyin, batili deyin, ben emperyalist demeyi tercih ediyorum, milletler de Pamuk’u ozgurluk savascisi ilan ettiler bile. Ondan sonra ben nasil bu olayi “bir Turk edebiyatcisi Nobel aldi, gurur duymak lazim gelir”e indirgeyeyim?! Indirgeyemem. Buyursun, indirgeyenler ve sindirebilenler gurur duysun kendisiyle. Ben gurur duymama hakkimi kullaniyorum.