Abdullah Öcalan Diyarbakır da kutlanan Newroz a gönderdiği mesajda, "Zamanın ruhunu okuyamayanlar, tarihin çöp sepetine giderler. Suyun akışına direnenler, uçuruma sürüklenirler. " diye bir cümle kurmuştu. Çok harika bir cümleydi. Aşkta, ticarette, sanatta kısacası sarfedilen bu cümle yaşamın her alanında uyulması gereken bir ilkeydi. Ancak HDP ve yeni adıyla DBP nin yerel siyasetçileri, Öcalan'ın sarfettiği bu cümlenin çözüm süreci ve yaşam felsefesindeki önemini pek anlamadılar. Anlamadıkları için, PKK nin yerlerdeki gençlik örgütlerinin düzenlediği eylemlere karşı durma cesaretide gösteremediler. Bu cesaretsizliğin sonucunda hayatını kaybeden insanlar oldu. Bölgede kanın yeniden akmasını, çözüm sürecinin sekteye uğramasını bekleyen, belli çevreler ellerini ovuşturup beklediler. Gece uyurken bile, sabaha onlarca insanımızın hayatını kaybettiği bir Türkiye ye uyanmak için hayaller kurdular. Olmadı hayal kırıklığına uğradılar.
Çünkü; Farkına varmadıkları bir şey vardı. Her ne kadar Kürt Legal alanında siyaset yapanlar, "Zamanın Ruhunun" sosyolojik ve felsefi derinliğini anlamadıysalar da, KCK Yürütme Konseyi zamanın ruhunu çözmüştü.
KCK Yönetimi 30 yıllık savaşın ve bu sürede yapılan çeşitli görüşmelerin getirdiği deneyimle değişmişti. KCK açıklamaları daha özenli ve yanlış anlamalara meydan vermeyecek şekilde kamuoyu ile paylaşılmaya başlandı. Kendi tabanına verdiği mesajlar çok net verilmeye başlandı. Çözüm sürecinde devlet yenileşirken, PKK de değişiyordu.
Bir önceki yazımda belirtmiştim, heykelin acelesi neydi?
Bu gün bakıyoruz ki; Özgür Politika gazetesinde , Selahattin Erdem (KCK Yürütme Konseyi Üyesi duran Kalkan) köşe yazısında , “Sanki her işi başardık da sadece o kaldı gibi ortalığa büstler dikiliyor” diyerek yapılan eylemi şiddetle eleştiriyor.
Ve devam ediyor. Lice ve benzeri eylemlerin,çözüm sürecinin eylem çizgisi olmasının mümkün olmadığını, bu tür davranışların ve eylemlerin Özgürlük Hareketin kitle ilişkilerine zarar verdiğini, Özgürlük Hareketinin istememesine rağmen, gereksiz yere ikide bir yolların kesilmesini, otobüslerin yakılmasını, kepenk kapatma eylemlerini sert bir şekilde eleştiriyor. Eleştirmekle kalmıyor, hedeflere zarar verdiğini, gelinen aşamayı yok etmeye yönelik olduğunu vurguluyor. Ve ekliyor dönemin amacından kopuk olan bu tür eylem biçimlerinin başarı getirmediğini, çoğunlukla sürece zarar verdiğini belirtiyor.
Çözüm süreci ile birlikte KCK Merkez Yönetiminin yaptığı açıklamalar, sürecin felsefesini çözdükleri net olarak anlaşılmaktadır, kendilerini yeniledikleri konusunda hiç bir şüpheye yer bırakmamaktadırlar.
Sırrı Süreyya Önder in Mahsum Korkmaz heykeli ile ilgili yaptığı"Heykelin oraya dikilmesi gereksiz, yersiz, zamansız bir iştir. Çözüm sürecinin ruhuna da uygun değildir. Fakat bunu oradan kaldırmak da çözüm sürecinin ruhuna uygun bir tutum değildir" açıklamasını, gönül isterdiki, ölen ve yaralananlar olmadan Lice ye gidip halkla görüşüp orada yapsaydı, daha iyi olmazmıydı?
Temennimiz o ki Legal alanda siyaset yapan HDP ve DBP yöneticileri, STK yöneticileri ve diğer Kürt kurumlarının sürecin felsefesini özümseyip, provokasyonlara neden olacak eylem ve davranışlara gerekli müdahaleleri zamanında yapıp, çözüm sürecinin kesintiye uğramasını büyük bir aşkla bekleyenlerin, beklentilerini boşa çıkarmalarıdır.