VEDA...
En zor olan yazıların başında veda gelir... Veda yazısı yazmak zordur vesselam.
Bir dostun, arkadaşın, akraban, canın ciğerin ölüme doğru
yol alırken onun arkasından yazmaya çalıştığın veda yazısını kaleme alırken
boğazında düğümler güç durumda bırakır insanı.
Ölüme gidenin ardından ağıt yakmazsın ama onunla ilgili
anılarını, acı ve tatlı günlerini getirirsin aklına.
Bir solukta akıp gitmez köşe yazısı...
Zordur vesselam veda yazısını kaleme almak.
Şimdi yazımın başlığını görünce sevinenlerin olabileceğini, hatta
ve hatta kına yakacak birkaç kişinin mevcudiyetini hisseder gibiyim.
Adam gidiyor.
Terk eyliyor Manavgat’ı diyenlerinizde çıkabilir.
Yok, öyle kolay kolay gitmek, terk eylemek.
Gazetecilikte 47 yılı geride bıraktığım ve 48 yıla merhaba
dediğim bir günde nasıl olurda Manavgat’ı terk eylerim.
Güzelden yana insanları dostları azınlıkta da olsa
düşmanları nasıl bırakabilirim geride.
Benim derdim kendimle ve Manavgat’la değil.
Bugün uğurlayacağımız 2015 yılında...
Yeni gelen yıl 2015’i aratmaz inşallah.
2015 yılında yaşadıklarımızı bir anımsayın hele...
İki genel seçim.
İki farklı sonuç...
Açılım saçmalıkları.
Doğu’da dökülen kan...
Dolar ve euronun hükümdarlığı.
Ortadoğu’daki ateş çemberi.
Saymakla bitmeyecek birçok olay...
Buradan kaleme almaya kalksak sayfalar almaz.
Roman olur roman.
İşte onun içindir ki veda koydum yazımın başlığını.
Elveda 2015 seni unutmayacağız.
Bunca yıllık yaşamımda bir yılın arkasından hiç bu kadar
sevinmemiştim.
Bugün gerçek anlamda çok mutluyum
Kendi adıma, ulusumun adına.
Güle güle 2015...
Hoş geldin 2016.
Bereket, huzur, mutluluk ve sağlıklar getir.
En önemlisi kardeş kavgasının yaşanmadığı barış’ı sun bize...
Nice mutlu yıllara.
Haydi, kalın sağlıcakla.
Her şey yüreğinize göre olsun...
HOPDEDİK
YENİ YIL...
Gelen gideni aratmaz inşallah,
Giden anarlımız ağlattı,
Yürekleri dağladı,
Ülkede barış kalmadı.
Haydi,
2016 barış ve kardeşlik ver bize…