Adminin Notu: Hadisler, bu güne kadar sadece sened yönünden tenkit edilmekle ümmet bile bile oyalandı. Metinler ayete denk sözler görülüp kutsallık zırhına büründürülünce kimse dokunmaya cesaret edemedi. Sosyal medya ile birlikte bu kutsallık zırhı ağır ağır parçalanmaya başladı. Gerçeklerin ortaya saçıldığı bu günlerde artık hadislerin metin tenkidinin yapılması zaruridir.
Hadisler üzerinden yapılan tartışmanın Peygamber hayranlığı ile alakası olmadığını aşağıda verilen bir kaç örnek ile daha iyi anlayacaksınız. "Hadisler olmazsa Kur'an anlaşılmaz... İslam şöyle böyle olur" laflarına da kimse prim vermesin.
Hadisler toplanıncaya kadar 230 yıl boyunca müslümanlar yollarına ne ile devam etti ise ümmet bir şekilde yoluna devam ederdi. Peygamberlere iftira atmanın, aşağılamanın, hafife almanın kafirlik olduğunu ve bunun bir Yahudi ahlakı olduğunu okuyucularımıza hatırlatmak isteriz. Aşağıda yer alan iğrenç satırları okuduğunuzda bu hadislerin müslümanlarca rivayet edilmesinin imkansız olduğunu, eğer raviler bunu rivayet etmişse Kur'an bilgilerinin olmadığını, ravilere nispetle rivayet edilmişse birilerinin bu dinin genleriyle oynadığını net olarak göreceksiniz.
Meleklerin Kur'an'da Allah'ın emriyle inip yapmayacağı iş olmadığı şeklinde güçlü kuvvetli anlatılan tasvirlerin yanında melekleri alaya alan anlatım, Melekleri inkar olduğu kadar arka planda güçsüz meleklere sahip Allah inancını da gösterir ki bu aynı zamanda Allah'ı alaya almak ve Allah'ı inkar etmektir.
Şimdi aşağıda alıntı yaptığımız yazıyız dikkatlice okuyalım. Yazar, sözde ehli sünnetçi(!) taifenin itibar suikastçiliğine binaen adını gizlemiştir. Bizim için yazar değil söz önemlidir. Ve biz söze bakıyoruz. Ayette belirtildiği gibi "Biz sözü dinler en güzeline uyarız" (Zümer, 18) diyor ve okurlarımızı yazı ile başbaşa bırakıyoruz:
***
Ebu Hureyre’den İnciler. Kafamda tasarladığım yazı sitedeki diğer yazılara nazaran biraz uzun olacağı için, bölümler halinde eklemeyi uygun gördüm. Yazı dizisi dediğim bu yani. Kedicik Babası’nı yâd edelim.
Gerçek üstü unsurlar ihtiva eden, benimse gerçek dışı bulduğum, Ebu Hureyre kanalıyla bize ulaşan bazı rivayetleri sıralayacağım burada. Alim olduğumu her yazıda yinelememe lüzum yok. Belirteyim: Bu sözleri buraya alırken, gayem Hadis inkarcılığı filan değil. Sadece birtakım garipliklere dikkat çekmek istiyorum.
Daha önce yapmadığım bir şey denedim ayrıca: Yorum. Farklı yaklaşımlarla makul hale getirmeye çalıştım yani bazı hadisleri. Bunu yaparken “Zırva tevil götürmez.” lafı zihnimde dolaştı durdu ne yazık ki.
Hap Bilgiler
Kendisi en fazla Hadis rivayet eden sahabi olarak karşımıza çıkıyor. Mükerrerleriyle birlikte ondan gelen toplam rivayet sayısı: 5734.
Ebu Hureyre Rasulullah’ın vefatından 4 yıl önce müslüman oluyor ve Allah’ın Elçisi’nin yanında 3 yıl kadar bulunuyor. 23 yıllık risaletin son 3 yılında var olan biri için biraz fazla nakil yapmış sanki. Bu eleştiriye kendi cevabı ise “millet ticaretle uğraşırken ben Peygamber’in dizinin dibindeydim.” minvalinde.
Anne ve babasının adları kesin olarak bilinmiyor. Hatta kendi isminin ne olduğu da ihtilaflı. Ebu Hureyre onun ismi değil künyesi. Aynen Peygamber’in Ebu’l-Kasım, Cündeb’in Ebu Zer diye künyelenmeleri gibi.
Hz. Ömer hilafeti esnasında, Ebu Hureyre’yi vali olarak Bahreyn’e göndermiş. Ebu Hureyre belki de emeklilik ikramiyesi olarak yanında 20.000 dirhem ile dönünce Ömer’den biraz azar işitmiş. Muaviye zamanında da valilik yapmış merhum. Söylentiye göre Muaviye onu beslerse ses etmez, aksi takdirde ağzına geleni söylermiş. Ebu Hureyre’nin başkasından duyduğu hadisleri Peygamber’den bizzat kendisi duymuş gibi aktardığı da biliniyor. Mütetâbi halifeler olan Ömer ve Osman onu fazlaca hadis rivayet etmesinden ötürü ikaz etmişler.
Bunlar bazılarına “yav olur mu öyle şey koskoca sahabi?!” dedirtebilir. Hiçbirini ben uydurmadım. İlahiyatçıların Vikipedi’si mesabesindeki DİA’da bu bilgilerin tamamı mevcut. Başlayalım.
Yâri Üryan Havzda Görsem Gözüm Giryân Olur
Ebu Hureyre, Rasulullah: “İsrailoğulları birbirlerine bakarak çıplak yıkanır, Musa da yalnız yıkanırdı. Bunun üzerine ‘Vallahi Musa’nın bizimle yıkanmasını, kendisinin kasığında fıtık olması alıkoymaktadır.’ demişlerdi. Bir keresinde yine yıkanmaya gitti ve elbisesini taşa koydu, taş da elbisesini alıp kaçırdı, Musa: ‘Aman taş, elbisem!’ diye peşinden çıktı, sonunda İsrailoğulları Musa’yı seyrettiler ve: ‘Vallahi Musa’nın bir şeyi yokmuş.’ dediler. Musa elbisesini aldı ve taşı dövmeye başladı.” buyurdu demiştir. Ebu Hureyre bu söze ilaveten: “Vallahi taşa vurmasından 6 veya 7 tane iz olmuş.” demiştir. (Buhari, Müslim, İbn Hanbel)
Elbiseyi kapıp götüren taş, taşı döven Musa, taştaki dayak izlerini sayan Ebu Hureyre… Pek bir şey diyemiyorum. Musa sinirli adam.
Ebu Hureyre’den. Rasulullah: “Eyyûb çıplak olarak yıkanırken birden altın çekirgeler düştü. Eyyûb hemen bunları elbisesine alıp doldurmaya başladı ki bu sırada Rabb’i: ‘Ey Eyyûb ben seni gördüğün şeylere karşı zengin yapmadım mı?’ buyurdu. O da: ‘Şerefine yemin olsun ki evet zengin yaptın ama senin bereketine karşı benim zenginliğim yoktur.’ dedi.” (Buhari, Nesai, İbn Hanbel)
Eyyûb’un çıplak yıkanması detayı ve gökten yağan altın çekirgeler… Eğer bu anlatılan bir imtihansa, Eyyûb’un altın çekirgeleri toplaması üzerine Allah’ın “Seni bunlardan müstağni kılmadım mı? (hala niye bunları toplamaya uğraşıyorsun?)” sözü üzerine Eyyûb’un “Öyle öyle ama yine de toplayayım ben” minvalindeki açıklamasını nasıl izah edebiliriz? Buradan alınacak ibret nedir?
Sille Yemeden Yanak Kızarmaz
Ebu Hureyre anlatır: “Ölüm Meleği Musa’ya gönderildi, kendisine geldiğinde (Musa, ona) bir tokat indirdi. Bunun üzerine melek Rabb’ine dönerek: ‘Ey Rabb’im, sen beni ölümü istemeyen bir kula gönderdin.’ dedi. Allah meleğin gözünü tekrar yerine getirdi ve: ‘Tekrar git ve ona de ki, elini bir öküzün sırtına koysun, ona elinin kapattığı yerdeki her tüy için bir yıl ömür vardır.’ buyurdu. Bunun üzerine Musa: ‘Ey Rabbim bundan sonra ne olacak?’ dedi. Allah: ‘Yine Ölüm.’ buyurdu. Musa: ‘O zaman şimdi öleyim.’ dedi ve Allah’tan kendisini Arz-ı Mukaddes’e bir taş atımı mesafeye getirmesini istedi.” Rasulullah: “Eğer ben orada olsaydım, Kızıl Kum Tepesi’nin yanında yolun kenarındaki kabrini size gösterirdim.” buyurmuştur. (Buhari, Müslim, Nesai, İbn Hanbel)
Elbisesini kaçıran taşı döven birinin gerginlik anında Ölüm Meleği’ni tokatlaması anlaşılabilir belki. Peki Melek’in kör olmasına ne diyeceğiz? Bu rivayeti böyle lafza yapışarak değerlendirmek doğru değilmiş gibi geliyor bana esasında. Musa’nın birçok tehlikeleler atlatmasını ve uzun yıllar yaşamasını sembolize ediyor olabilir bu hikaye. Aslında Hadis’in devamı da bunu destekler nitelikte ama en son Muhammed’in (as) ağzından “size kabrini gösterirdim.” denmesi işi bozuyor biraz.
Hüsnüzan ile mükellefsek, Ebu Hureyre’nin bu 3 hikayeciği Medine’deki Yahudiler’den işitmiş olma ihtimali üzerinde durabiliriz. Onlardan duyup insanların dine rağbetini arttırmak için sağa sola anlatmış olabilir. Ya da biri bi laf uydurup bunu Ebu Hureyre’ye dayandırmış olabilir. Ne olursa olsun, Kur’an dışında herhangi bir sözün Allah’a ait olduğunu tasdik edebilir miyiz? Yukarıdaki örneklerden ikisinde maalesef buna rastlıyoruz. Hadislere bakıştaki en büyük çarpıklık “hadis”in ne olduğunun bilinmeyişinden kaynaklanıyor. Hadislerin manâen Rasulullah’a ait olduğu zannedilen sözler olmasıyla Rasulullah’a ait sözler olması birbirinden çok farklıdır. “Allah böyle dedi.” lafının, içi vahiyle doldurulmadıkça, sahibine büyük bir sorumluluk getireceği de aleykelbeyandır.
Başka ilginç rivayetlere, Ebu Hureyre’nin niçin böyle hadislerin senedinde yer aldığına dair kanaatlerime ve Hadis Usulü’nün bazı problemlerine serinin devamında rastlayabilirsiniz.
makuliyye.wordpress
Kaynak: DiNiHABER.C0M / Özel İçerik