Daha iyi hizmet vermek için bu websitesinde çerezler kullanıyoruz.
İçeriği ve reklamları kişiselleştirmek, sosyal medya özellikleri sunmak ve trafiği analiz etmek için çerezler kullanıyoruz. Sitemizi kullanımınızla ilgili bilgileri ayrıca sosyal medya, reklamcılık ve analiz iş ortaklarımızla paylaşabiliriz. İş ortaklarımız, bu bilgileri kendilerine sağladığınız veya hizmetlerini kullanırken topladıkları diğer bilgilerle birleştirebilir.
Çerezler, web-sitelerinin, kullanıcıların deneyimlerini daha verimli hale getirmek amacıyla kullandığı küçük metin dosyalarıdır.
Yasalara göre, bu sitenin işletilmesi için kesinlikle gerekli olan çerezleri cihazınıza yerleştirebiliyoruz. Diğer çerez türleri için sizden izin almamız gerekiyor.
Bu site farklı çerez türleri kullanmaktadır. Bazı çerezler, sayfalarımızda yer alan üçüncü şahıs hizmetleri tarafından yerleştirilir.
İzniniz şu alanlar için geçerlidir: web.tv
Değerli anne ve babalar, ben Dr. Bora Küçükyazıcı, 43 yaşındayım ve Çamlık mahallesi Bakırköy’de doğdum ve büyüdüm. Bitirdiğim mahalle ilkokulum olan Yavuz Evler İlkokul’u yazları tatile girdiğinde, bizler sokaklarda oynayarak geçirirdik tatilimizi. 80’lerin belki de şanslı çocuklarıydık bizler. Sokakta yola koyduğumuz 2 taş bizim kalemiz olurdu, mahalledeki boş arsalarda saklambaş, ebelemecelik, çukur, mors, üçgen, baş-başaltı, çivi oynardık... On tane çocuk bir araya gelir, 3 mahalle ötedeki bir başka sokaktaki arkadaşlarımızla maç yapmaya hep beraber toplanıp giderdik. Anne ve babalarımız için bir sorun teşkil etmezdi sokakta oynarken ortadan kaybolmamız ve 3 mahalle öteye maç yapmaya gitmiş olmamız, çünkü bilirlerdi biz yolda giderken bakkal amcamızın, terzici amcamızın gözü hep bizlerin üzerinde olurdu aslında. Mahallede abilerimiz, ablalarımız olurdu, bizlere top oynamayı gösteren, birbirimize nasıl davranacağımız konusunda rol modelimiz olan. Sabahtan akşam hava kararana kadar sokakta oynardık, acıktığımızda en yakındaki arkadaşımızın evine gider, onlarca çocuk sırayla suyumuzu içer, ekmek üzerine yağ sürüldüğünde şerker ya da tuz serperdik, hatta şanslıysak ekmek üzeri salça olurdu bazen, afiyetle mideye indirip, oyuna dönerdik.... benim çocukluğum böyle geçti... lakin gel gelelim, sene oldu 2016!