Kadınlardan biri, elindeki bir avuç tozu yaprakların içine koyuyor ve bir başka yaprakla bunu örtüp, bir tür bohça yapıyordu. En sonda duran kadın bunu alıp koşarak ilerdeki ateşin közlerinin içine sokuyordu. Merak içindeydim. Bu, birlikte yiyeceğimiz ilk yemeğimizdi ve haftalardır kafa yorduğum menüyü en sonunda öğrenecektim! Hoplaya zıplaya onlara yaklaştım ve gözlerime inanamadım. Kadının avucunun içinde büyük, beyaz ve canlı bir solucan vardı.Yeniden derin derin iç geçirdim. Bugün kaçıncı kez şaşkınlıktan dilim tutuluyordu. Kesinlikte emin olduğum tek bir şey vardı ki, ne denli aç olursam olayım, asla bir solucan yiyemezdim!