Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir. Hiçbir şey durağan değildir önemli olan değişimin hızına ayak uydurabilmektir.
Hayata uyum sağlamak bile değişimle başlar. İnsan bunu yaş aldıkça daha iyi fark ediyor. Zamanında öğretilmiş dar kalıpların ne kadar yanlış olduğunu tecrübelerle anlıyor ve değişimin zorunlu olduğunu görüyoruz.
Yenilikleri kabullenmemek zihinsel bir ölümdür, aynı fikri savunan kişi durağan, hareketsiz, ölü olarak yerinde kalır. Yenilenmek için değişim şarttır, bu değişim sancılı olsa bile peşinden gelen canlılığı armağan eder.
Düşünceleri sabit insanlar şimdiyi ve geleceği bir türlü anlayamamış, sürekli etrafıyla çatışma halindedir ve çoğu cümleleri bizim zamanımızda diye başlar. Oysa o zaman bitmiştir, gelişime götürecek olan şey ise şu anı, geleceği anlamak ve ona göre yeni fikirler geliştirmekten geçer.
Düşünmek varoluşun hafifliği olunca doğruyu, güzeli herkes için geçerliliğince görene, duyana, bilene, bilmek isteyene değişim mümkünken inadına kendi doğrularını dayatmanın insanın ne kendisine, ne de etrafına bir faydası olmadığını yaşayarak görürüz. Değişimi öğrenmek hayata dair olumluluğu kısıtlamadan özgürce çalışmalara açık olduğunda başlar ve kendine, etrafına faydalı olduğun zaman değişim de değiştirmeye değer.
Engeller senin zihnindir. Bu engelleri sen istemediğin sürece kimse kaldıramaz. Engeli bir tılsım kaldırsa bile kafayı değiştirmediğin sürece yeni engeller oluşturursun.
Hedefsiz ve amaçsız insanın önünde engel ve zorluk bulunmaz. Önünde kısıtlayan engeller ve zorluklar bulunan insan amaç ve hedeflerine doğru ilerliyor demektir.
HÜLYA ÇAKICI