All Articles
Birçoğumuz hayatımızdaki olumlu şeylere odaklanmak yerine, olumsuz şeylere odaklanır ve onlardan şikayet ederiz. Ve bunu yaparken de bizden çok daha zor şartlarda yaşamlarını sürdüren insanların olduğunu bilsek de, bunları aklımıza getirmeyiz. Ancak bazen, yaşamlarını sürdürebilmek için her gün aynı büyük zorlukların üstesinden gelen bu insanlardan birinin hikayesi, durup silkinmemizi ve düşünce tarzımızı gözden geçirmemizi sağlar. Bu hikayelerden biri de Trenton Lewis isimli gence ait.
Bright Side’ın paylaştığı hikayeye göre, Trenton Lewis isimli genç, UPS’te çalışıyor ve her gün işe giderken yaklaşık olarak 9 kilometre uzunluğundaki yolu yürüyordu. Ve işten eve dönerken de aynı yolu tekrar yürüyordu. Yani toplamda her gün 18 kilometreye yakın yol yürüyordu. İşine zamanında yetişmesi için 9 kilometre yürümesi gereken genç, bunu başarabilmek için gecenin bir yarısında uyanmak zorunda kalıyordu. Ancak bu zorluğa rağmen işine hiç geç kalmıyor ve bu durumundan dolayı hiç şikayet etmiyordu. Üstelik kendisi, uzunca bir süre yaşadığı kişisel sıkıntılardan ya da her gün işe varabilmek için neden onca yolu yürümek zorunda olduğundan özellikle hiç kimseye bahsetmemiş.
21 yaşındaki gencin bu zorluğun üstesinden gelebilmesinin ve bu durumdan hiç şikayet etmemesinin sebebi ise 14 aylık kızıydı. Trenton’ın belirttiğine göre, ufak kızına bakabilecek kimse yok. Trenton, bu konuyla ilgili olarak “İhtiyacı her neyse, onun için onu temin etmekle yükümlü olan kişi benim.” diyor.
Trenton’ın iş arkadaşları, 6 aydan uzun bir süre boyunca onun işe gidip gelirken onca yolu yürüdüğünden haberdar değillerdi. Trenton, bazen otostop çekerek yoldan geçen araçlardan birine atlıyor ve bu uzun yolu yürümekten kurtuluyordu. Ancak genelde bu yolu yaya olarak katediyordu. Gururu, onun bu sorunu iş arkadaşlarıyla paylaşmasına engel oluyordu. Trenton, “İşimi kaybetmek istemedim. Bunu kızım için yaptım.” diyor.
Neyse ki Trenton’ın bu sırrı en sonunda açığa çıktı. 40 yıldır UPS’te çalışan Kenneth ve Patricia Bryant çifti, onun her gün üstesinden geldiği bu zorluğu öğrenen ilk kişiler oldu. Çift, Trenton’ın azminden ve çocuğu için yaptığı fedakarlıktan etkilendi. Trenton’ın hikayesini diğer iş arkadaşlarına anlattılar ve hep birlikte onun için bir araba almaya karar verdiler. Bu haber son derece hızlı bir şekilde yayıldı. Kenneth’in belirttiğine göre, Trenton’ı hiç görmemiş olan iş arkadaşları bile yardım etme konusunda istekliydiler.
Bütün bu uğraşın sonunda 2.000 dolar para toplandı ve bir araba satın alındı. İş arkadaşları, bir gün Trenton’dan bir sendika toplantısına gelmesini rica ettiler. Daha sonra Kenneth, cebinden araba anahtarları çıkardı ve Trenton’a verdi. Trenton’ın yüzünde önce şüpheci bir ifade belirdi, ardından ise bu ifadenin yerini minnettar bir gülümseme aldı. Trenton, son derece mutluydu ve hediye için iş arkadaşlarına teşekkür etti. Heyecan içinde olan Trenton, “Bu benim ilk arabam. Etrafımda harika insanlar var.” dedi. Trenton’ın yeni arabasıyla yaptığı ilk şey ise kızını gezdirmek oldu.
İki gün önce Eskişehir’de bir pizza kuryesinin pizza ile selfie çekip ardından pizzaya tükürdüğü ile ilgili bir haber yayıldı. Olay, normal şartlarda bakıldığında kriz yönetimi gerektiren bir durum gibi gözükse de arkasında psikolojik, sosyolojik ve ekonomik birtakım konular barındırıyor. Kısacası pazarlamayı ilgilendiren bir olay yumağının içindeyiz. Yaşananlara ve haberin aktarılma biçimine baktığımda olayın içinde birçok farklı senaryo gördüm ve görebildiklerimi sizlerle paylaşma ihtiyacı hissettim:
Kurye, o anki ruh durumundan dolayı böyle bir hareket yaptıysa…
Türkiye’de kuryelerin çalışma şartları ve bu pozisyonda çalışan personelin devir hızının yüksek olduğu biliniyor. Bu konuyla ilgili yapılan araştırmalar mevcut. En son 140journos isimli sitenin saha çalışması yayınlanmıştı. Dileyenler izleyebilir:
Eğer kuryenin kişisel olarak yaptığı bir eylem söz konusu ise, işletme bu kusuru gidermek için siparişi veren tüketici ile etkili ve hatayı kapatacak bir iletişim sürecini başlatmalı.
Apartman yöneticisinin şantaj yaptığı iddia ediliyor ise…
İlgili haberleri okuduğumda, apartman yöneticisinin maddi kazanç elde etmek amacı ile bir eylem planladığı iddia ediliyor. Bu noktada pizzayı gönderen ve zincir işletmelerden biri olduğu iddia edilen markanın avukatlarının kamuoyunu bilgilendiren bir mesaj yayımlaması doğru olacaktır. Eğer markanın iddia ettiği gibi kuryeyi, yemek siparişini, kamera kayıt planlamasını ve ardından medyaya servis işlemlerini apartman yöneticisi yaptı ise ve bunlar kanıtlanabiliyor ise, olay açıkça ortaya konmalı ki marka tüketici nezdinde imajını koruyabilsin.
Restoranın hatalı olduğu iddia ediliyor ise…
Bir tüketicinin siparişi kendine teslim edilmeden önce hijyen koşullarının açıkça ihlal edildiğini gösteren bir görüntü ile karşı karşıyayız. Benlik kuramına göre, bir insanın fiziksel alanına girmek, aşağılayıcı sözler söylemek veya tükürmek gibi fiiller kişinin benliğine yapılan saldırılardır. İnsanın temel gereksinimlerinden olan yeme-içme davranışına yönelik bu saldırı kabul edilebilecek bir boyutta değil. Bu noktada gönderiyi yapan restoranın, hem mağduriyet yaşayan tüketicisine hem de mevcut ve potansiyel tüketicilerine karşı sorumluluklarını yerine getirmesi gerekir.
Sonuç olarak, bu olayın içinde birçok alt metin ile karşılaştık. Yemeğine saldırıda bulunulan bir tüketici, bu kuryeyi bünyesinde çalıştıran ve restoranlar zinciri olduğu iddia edilen bir marka, markanın iddiasına göre ortada bulunan bir şantaj durumu. Olayın gerçek boyutu ne olursa olsun pazarlamayı doğrudan ilgilendiren bir konu. Kurye ve restoran hatalı ise, kriz yönetimini gerektiren bir durum oluşmuş ve pazarlama iletişimi sürecinin uygulanması gerekiyor. Apartman yöneticisinin şantaj yapması söz konusu ise, aslında yönetici markanın pazarlamasına zarar vermek amacıyla böyle bir planlama yapmış gözüküyor.
Pazarlama ile uğraşan ve aynı zamanda tüketici olan bizlerin görevi ise, görebildiklerimizi sizlerle paylaşarak olayın farklı boyutlarını ve pazarlama ile ilgili kısımlarını sizlere aktarabilmek. Dilerim faydalı bir yazı olmuştur. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere.
Marketing Holmes, Pazarlamasyon için eski ile yeninin toplumumuzdaki savaşını markalar üzerinden konu edindi. Keyifli okumalar…
Eski ile Yeninin Savaşı Kaderi Bu Toprakların!
Geçtiğimiz ayın en çok konuşulan konuların başında şüphesiz UBER geliyor. Taksicilerin haksız rekabet yarattığı ve yasalara aykırı olduğu gerekçesiyle başlattığı hukuki sürecin basına yansımasıyla başlayan tartışmalar, İstanbul özelinde verilen taksi hizmetinin kalitesinden rahatsız olan kullanıcıların sosyal medya üzerinden bir çığ etkisiyle büyüyen tepkileriyle birlikte taksicilerin hiç de istemediği bir yere doğru evrilerek büyük bir UBER kampanyasına dönüşmüş durumda.
Sadece şu verilere bakarak bile bu sürecin UBER lehine nasıl dönüştüğüne tanık olabiliriz: UBER şubat ayının hemen başında Google’ın uygulama mağazası olan Google Play’de en çok indirilen 308. uygulama iken, bu yazıyı kaleme aldığım günlerde 36. sıraya kadar yükselmiş durumda. Keza kullanıcıların arama trendlerinin nasıl değiştiğini analiz eden Google Trends’te de “UBER” aramaları yalnızca birkaç hafta içinde onlarca kat artmış durumda. Yine Google Trends’te “UBER” başlığı altında en çok aratılan kelimelerinin arasında “UBER nedir?”in olması bile aslında yaratılan etkinin ne denli büyük olduğunun en somut göstergelerinden biri.
Geçtiğimiz yıla ait benzer bir tartışmanın kalıntıları da zihinlerde hala taze. TURSAB’ın haksız rekabet yarattığı ve vergi kaçırdığı gerekçesiyle ülke içerisinde yayın yapmasını engellediği Booking.com ve beraberinde gelen tartışmalar, bugün UBER üzerinde yoğunlaşan tartışmaların sahip olduğu benzer bakış açısının yansımasından farklı değildi aslında.
Sorun şu: dünya müthiş bir hızla değişiyor. Forbes’un 2007 yılında Nokia’yı kastederek “1 milyar telefon satışı. Dünya telefon devini tahtından kim edebilir ki?” manşetiyle yayın yapmasından yalnızca 5 yıl sonra markayı tuzla buz eden bir değişimden ve onun yıkıcı gücünden bahsediyorum.
“Zeka; değişime adapte olabilme yeteneğidir” der Stephen Hawking. Akıntıya karşı kürek çekmek, tüketici alışkanlarını, değişen trendleri ve teknolojinin yıkıcı aynı zamanda yapıcı etkisini gözardı ederek var olmaya çalışmak günümüzün piyasa koşullarında kendi ipini çekmekten farklı bir anlama gelmemekte. Dün Booking.com’u konuşuyorduk, bugün UBER’i, belki yarın da Airbnb’yi konuşacağız. Tüm bu değişen markaların yanında değişmeyen tek şey, eski ile yeninin savaşı, bu toprakların değişmeyen kaderi.
Avatar filminde gördüğümüz tarz bir bilinç transferi mümkün mü? Zor bir görevi başarmak amacıyla duyularımızı ve hareketlerimizi çok uzak mesafedeki bir robota gerçek zamanlı transfer edebilir miyiz? Böyle bir teknoloji bize neler sağlar?
“X-Prize”, kuruculuğunu dünyaca ünlü mühendis ve girişimci Peter Diamandis’in yaptığı kar gütmeyen bir organizasyon. Amacı insanlığın yararına olabilecek teknolojik gelişmeleri desteklemek için girişimcileri, mühendisleri, teknoloji üreticilerini cesaretlendirmek ve aynı zamanda toplumsal bir farkındalık yaratmak. X-Prize uzun yıllardır bu doğrultuda, sponsor desteklerini de arkasına alarak, dünya çapında katılıma açık yarışmalar düzenliyor. Ancak tüm bu yarışmalarda çıta oldukça yüksek.
Bugüne kadar en çok ilgi çeken, medyada zaman zaman da haber olan yarışma 2007 yılında başlayan ve Google’un sponsorluğunda düzenlenen “Google Lunar X-Prize” ay yolculuğu projesiydi. Yarışma sonunda 30 milyon dolarlık toplam ödül, bir uzay aracıyla aya çıkacak, geliştirdikleri araçla ayda 500 metre yol alacak ve ardından çektiği video görüntülerini ve fotoğrafları dünyaya transfer etmeyi başaracak ilk üç ekibe paylaştırılacaktı. Bu zamana kadar sadece birkaç devletin milyarlarca dolar harcayarak başarabildiği bir görevden bahsediyoruz.
Dediğim gibi çıta çok yüksekti, final tarihi dört kez uzatılan ve bu ay sonunda bitecek yarışmada beş ekip finale kaldı ama hiçbiri amacına ulaşamadı. Yine de bu sürede dünya çapında pek çok proje geliştirildi, global şirketlerle anlaşmalar yapıldı. ABD dışında Hindistan, Çin, Brezilya, Şili, İsrail, Japonya, Malezya, Macaristan, Romanya gibi pek çok farklı ülkeden projeler katıldı, fonlar yaratıldı, teknolojiler geliştirildi. Yarışma sona ermiş olsa da finale kalan ekipler yola devam ettiklerini ve eninde sonunda aya araçlarını indirmiş olacaklarını söylüyorlar.
Yeni yarışma yeni hedef
Bu arada Peter Diamandis geçtiğimiz günlerde düzenlenen dünyaca ünlü South By Southwest (SXSW) konferansında yeni bir yarışma duyurusu yaptı. Diamandis, Elon Musk’ın sesten hızlı ulaşımı amaçlayan ünlü “Hyperloop” projesine atıf yaparak “Hyperloop’tan daha hızlı ulaşım sistemi ne olabilir?” diye soruyor. Aslında Diamandis burada fiziksel değil, bir çeşit bilinç yolculuğunu hedefliyor.
Konsept fikri 2016 yılında Dr. Harry Kloor tarafından ortaya atılan 10 milyon dolar ödüllü bu seferki yarışmanın adı “Ana Avatar X-Prize”. Yarışmaya katılacak ekiplerin amaçları; uzaktan kontrol edilebilecek, kullanıcının hareketlerini ve duyularını 100 km’den daha uzağa taşıyabilecek bir robotik avatar yaratmak olacak. Avatar filminden de anımsayabileceğimiz tarz bir beceri ve deneyim transferi sağlamak.
Burada şu aşamada tamamen bir bilinç transferinden bahsetmiyoruz. Yarışmayı kazanabilmek için en az 100 km ötedeki başka bir mekana (robotik avatara) hareketlerini transfer edecek kişinin etrafını görebilmesi, duyabilmesi, dokunabilmesi ve çevresiyle etkileşime geçebilmesi bekleniyor.
Sınırlar ortadan kalkıyor
Daha açıklayıcı olması için biraz hayal kurarak bir örnek vereyim; diyelim ki siz İstanbul’da yaşayan bir doktorsunuz ve Brezilya’da bulunan acil bir hastayı İstanbul’daki robotik bir sistemi kullanarak ameliyat ediyorsunuz. Yani fiziksel olarak buradasınız ama farkındalığınız Brezilya’da. Böyle bir sistemin gerçeğe dönüşmesi zaman ve mekan algımızı tamamen değiştirebilir. Uzun yolculukları ortadan kaldırabilir. Tehlikeli görevlere, yangınlara, doğal afetlere, nükleer santrallerde meydana gelebilecek kazalara robotik bir avatarla müdahale edebilmek pek çok insanın hayatını kurtarabilir. Okyanusların dibine, dağların tepesine, uzaya çok daha kolay yolculuklar yapılabilir.
Tüm bunlar kulağa hala biraz bilimkurgu, biraz hayal gibi geliyor belki de. Ama heyecan verici teknolojik gelişmelerin yaşandığı bir dönemdeyiz. Robotik, yapay zeka, makine öğrenmesi, beyin makine ara yüzü, haptik, akıllı sensörler, sanal ve artırılmış gerçeklik ve tabi internet hızı gibi alanlarda yaşanan ilerlemeler, özellikle de 5G teknolojisi projeyi hayata geçirmekte öne çıkacak teknolojiler olarak gözüküyor.
Yarışmanın anonsu yapıldı, heyecan başladı. Çıta gerçekten çok yüksek. Avatar filmi benzeri bir teknoloji gerçekten mümkün mü? Ya da filmdekine ne kadar yakın bir teknoloji geliştirebilir? Ekipler finale ulaşabilir mi? Türkiye’den bir ekip katılım sağlar mı? Cevapları yakında göreceğiz.
Yarışmanın sponsoru bir ulaşım şirketi “ANA”, yani Japon havayolu şirketi “All Nippon Airways”. 10 Ocak 2021’de sona ermesi planlanan yarışmayla ilgili daha fazla detayı https://avatar.xprize.org/ sayfasından edinebilirsiniz.
Kaynak: Cnnturk.com
Bazı babaanneler evde oturup örgü örmeyi sever ama aralarında sıra dışı olanlarda yok değil tabii. Bazıları örgüleriyle sokaklardaki bankları ağaçları kaplarken, bazıları hala moda ikonu olmayı sürdürür, hatta bazıları ise programı geliştirenlerin bile ağzını açık bırakmasına neden olacak sanat eserleri yaratabilir Microsoft Paint’te. Evet, biz bugün Paint’te şaheser niteliğinde çalışmalar yapan Concha Garcia Zaera ‘nın hikâyesini aktaracağız.
Zaera 87 yaşında bir babaanne, ancak alışageldiğimiz babaannelerden farklı olarak MS Paint’i kullanarak çizim yapmayı tercih ediyor. Her şey kızının ona verdiği bilgisayarda bir program keşfetmesiyle başlamış.
Zaera El Mundo’nun kendisiyle yaptığı röportajda hikayesini şöyle anlatıyor:
“Kocam hastaydı ve ona bakıyordum bu nedenle dışarıya çok sık çıkmıyordum. Küçük şeyler çizmekle başladım, ilk olarak bir ev çizdim, sonraki gün bir dağ ekledim… Aşama aşama detaylar eklemeye başladım. En sonunda ise oldukça hoş bir sonuç elde ettim.”
Üstüne çıkan tonla programdan sonra aslında hiç kimsenin artık ciddi anlamda yüzüne bakmadığı Paint’te kendi eserlerini yaratan Zaera ilginç bir şekilde hayal gücünün olmadığını ifade ediyor.
“Aslında hiç hayal gücüm yok. Bu nedenle ilhamı kocamın bana eskiden gönderdiği kartpostallarda ya da çizimler gibi hoşlandığım şeylerde buldum.”
Yaptığı çizimleri gördükçe kendisinin tam bir detay insanı olduğunu anladığımız Zaera arka plandaki tüm küçük detaylara özellikle odaklandığı için tipik bir çalışmasını yaklaşık iki haftalık bir süre içinde tamamlıyor.Tabi onu bu kadar ünlü yapan ise aslında daha önceden Facebook’ta yayınladığı eserlerini torunlarının önerisi ile Instagram’a taşıması. 9 Mart’ta neredeyse 300 takipçisi olan Zaera’nın şuanda 155.000 takipçisi bulunuyor. Sizde yılların yıldıramadığı ve kendi tabiriyle çok basit şeyler çizdiğini ve insanların neden bu kadar ilgi gösterdiğini anlamadığını ifade eden bu sevimli sanatçıyı takip etmek isterseniz Instagram hesabını aşağıda bulabilirsiniz.
39 yaşındaki Lam ve 32 yaşındaki Paquette, dünya çapında Banff havası tenekeleri satan Vitality Air şirketinin ortaklarıdır. Moses Lam ve Troy Paquette, dünyanın en güzel ve en temiz havasına sahip yerlerinden birisi olan Banff National Park’ının havasını küçük tüplere koyup tanesini 20 dolardan satarak geçen yıl tam 230.000 Dolar kazandılar.
Geliştirdikleri sistemle havayı bir makine aracılığıyla ateşledikten sonra boş tanklara ve ardından küçük teneke kutulara koyuyorlar. Ve “Sahip olabileceğiniz en temiz hava, bir tüpün içinde olsa bile” şeklinde bir pazarlama stratejisiyle bu havayı insanlara satıyorlar. Tanesini 20 Dolardan sattıkları temiz havanın alıcı kitlesi de her geçen yıl genişliyor. Geçen yıl şirket 40.000 adet sattı ve bu rakamı 2018’de ikiye katlamayı umuyorlar.
Aslında bu işe bir şaka yoluyla başlamışlar ardından fikir gerçek bir girişimcilik öyküsüne dönüşmüş. Çin’den Hindistan’a, Meksika’dan ABD’ye insanlar Vitality Air’in temiz hava dolu kutularını satın alıyor.Tüpler tıbbi amaçlarla oksijen tüpü olarak kullanılmıyor, insanlar sadece hava satın almak istedikleri için bu tüpleri satın alıyorlar.
Girişimciler bu işe eğlenceli bir şeyler yapmak istediklerini ve şişedeki sudan ilham alarak şişelere hava doldurmayı denemek istediklerini söylüyor. 2015 yılında Vitality Air’i başlatmak için çoğunlukla Lam’dan yaklaşık 1 milyon dolar yatırım yaptılar. Bir kamyona 60.000 dolar ve bir römorkta 14.000 dolar harcadılar. Bir tesisi kiraladılar ve havayı şişirmek için en son teknoloji temiz odaya dönüştürdüler.