Seviyorum bayramları...
25 Ekim 2012, Perşembe - 00:41
Herkes tatil düşlerken uzun bayramlarda ben ise aşkımın İstanbul’umun bana kalışını düşlüyorum.
Bana kalıyor İstanbul’um her şeyi ile..
Sessiz ,sakin ama biraz hüzünlü...
Bazen bir ceviz ağacı oluyorum Gülhane Parkında..
Bazen bir tatlı huzur almaya gidiyorum Kalamış’a..
Bazen de Heybeli’de mehtaba çıkıyorum sessizce...Mehtap uyanmasın diye..
Dedim ya seviyorum bayramları . . .
Çıkıp konuşuyorum İstanbul ile soruyorum ona..
Söyle bana İstanbul’um söyle mutlumusun ? diye..
Gülerek bakıyor bana,bazen Ayasofya olarak heybetli bir İstanbul kabadayısı gibi
Bazen de bütün ihtişamı ile Süleymaniye cami olarak karşıma çıkıyor.
Ama İstanbul’umun gizemini görüyorum o güleç yüzünde
Kapalıçarşı gibi karışık,derin dehliz dolu . .
Yada bir martı gibi özgür bazen de,kanat çırpıyor mutluluğa
bir lokma simitin peşinde bütün alçak gönüllülüğü ile
Hep böyle olsa hep bayram olsa..
Bana bize kalsa gerçek İstanbul sevdalılarına kalsa İstanbul keşke...
Aziz İstanbul’a bir tepeden baksak içimize sindire,sindireeee....
Yada ne bileyim ....
Mesela Üsküdar’a giderken bir mendil bulsak..
Sazlar çalınsa Çamlıca’nın bahçelerin de yine..
Belki de çok şey istiyorum,çok hayal kuruyorum öyle değil mi..?
Ama ben bana dedemin,babamın,annemin anlattığı İstanbul’u istiyorum hepsi bu..
Otaban kenarında kurban kesilen,kan gölünün yağmur ile denize karışıp kızıla boyadığı
İstanbul’u değil ,İstanbul’umu istiyorum ben...
Dedemin İstanbul’unu istiyorum şımarık bir çocuk gibi.
Mutlu Bayramlar . . . . .