Söylenti Dergi olarak yeni bir oluşuma imza atıyoruz! Katılmak istersen yukarıdaki resme tıkla; öykü, şiir, deneme, inceleme, çeviri, çizim ve röportajlar ile bize katkı sağla!
İnsan denen varlık bazen bir odanın içinde iki kişi olsa bile yalnız hisseden, boşluğun her türlü gölgesine sığınıp kendisine biçare hayatlar arayan duygularla içli kara delik misalidir. Her şeyi yuttuğu halde doymayan, etrafa ışık saçsa da görünmez kısmı hep karanlık olan ve merak uyandıran koskoca bir boşluktur insanoğlu. Aç tutarsız fakat bir o kadar da ahenkle dönen bir dönencenin etrafında nice ışık saçan yıldızlar varken kendini karanlığa hapseden bir kara deliktir insan. Olay ufkunun ötesi henüz keşfedilmemiş bir gizem. Bazıları bizi başka dünyalara götüreceğini öne sürerken kimileri içine aldığı her şeyi zerreciğine kadar ayırıp yok edeceğini öne sürüyor. Peki hayatlarımıza aldığımız insanlar bu iki teoriden hangisi? hangisi bizi başka dünyalara götürüyor veya hangisi bizi o karanlık boşluğun içinde kaybediyor. Veya en nadide duygularla özveri saçtığımız bu dünyada kim neden bizi yutmaya çalışır. Etrafında döndüğümüz bu insanlar kim? Bazen annemiz babamız bazen eşimiz evlatlarımız bazen dostlarımız bazen de sıradan herhangi bir insan. Annenden dünyaya gelirsin o karanlık rahminden dışarı çıktığın anda ağlamaya başlarsın. Sonra gözün açılır ve ışığı görürsün oksijeni içine çekersin ve ilk anne kokusuyla susarsın. Yürümeye konuşmaya ve en sonunda yaşamaya alışırsın. Sen sadece sana verileni değil de hep neden fazlasını istersin ki? Etrafında çoğalan her şeye hayranlık duyarken bir hıçkırığın esiri olduğunda hayatın geri kalan kısmında ki her şeyi unutursun. Sen çocuğunu her şeyden çok severken onun bir tek sözüyle yıkılırsın. Sen her şeyi bu kadar çok isterken sana zerreler halinde verilen her şeyden neden hiç tat almazsın. Kara delik olay ufkundan sonrasını saklıyor şimdilik. Belki kıyamete kadar saklayacak. İnsanoğlu merak edecek ama o kendini saklayacak. Belki de insanoğlunu da bir kara delik yutacak. Aslında gerek var mı bu kadar uzak düşünmeye, her birimizin hayatı bir kara delik tarafından çekilirken ya parçalara ayrılıp yok olacağız yada bambaşka bir dünyanın kapılarını açacağız. Merakımız ve iştahımız ya sonumuz olacak yada yeni bir başlangıcımız.