16 şubat bu gün benim doğum günüm. Şimdiden evi süsledik , boyumca pastayı yaptırdık, pastanın üzerine renkli mumları dizdik, beş on tür içecek ve ışıl ışıl şampanya bardaklarını, çatalı kaşığı bıçağı hazırladık.
Masayı binbir çeşit donattık, ışıkları kapattık az sonra mumları söndürerek sazlı sözlü alkışlar eşliginde evin içinde curcuna şamatayı koyvericez diyemem eğer dersem bu yalan olur
çünkü yok öyle bir şey ve hiç olmadıda zaten....
- Şubatın karlı boranlı bir gününde
ulu kışın orta yerinde
fırtınanın karlar savurduğu yelde
sobalarda yanarken kes kerme
ve ben dünyaya geliyormuşum doktorsuz hekimsiz bir köyde,
imkansızlıkları diz boyu olan bu köyde doğum yaptıracak ebe aramaya çıkmışlar kar tepe tepe
Vakit akşam üzeri
hava karardı kararacak
Gaz lambasında gazyağı yok
lamba camı kırık
kuru kutuya fitili yanıyor
duman tüte tüte
isi siye siye...
Derken alaca karanlık dar vakitte
bulup gelmişler bir ebe
köyümüzden bir yaşlı kadın yaptırmış dogumu anneme
ve
ben
dünyaya gözlerimi açmışım....
İsmimi ise ne anam şu olacak nede babam bu olacak diye tutturmamışlar
hatta
ismi ne olsun diye düşünmemişler bile....
çünkü
İstanbulda okuyan amcam ve avrupada yaşayan amcam mektuplarında yazmışlar iki ay önce
onun ismini biz koyacağız çocugun ismi Hülya olacak diye.
Hülya koymuşlar ismimi
ve
o gün başlamışım dünya yolculuğuma bende
iki kapılı bu handa gece gündüz yürümeye
belki güllerin belki de dikenlerin üstüne....
Evet doğum tarihim nüfusta 16. 02 yazıyor
ama
anama
- Ana ben ne zaman dünyaya geldim diye sorsam
Anam ; Sen hasır dokuma zamanı oldun diyor
Her ne zaman oldumsa olayım katılıp gitmişim işte bu serüvene....
Hülya düşme boş feryada
Geçer ömür hep rüyada
Bin yıl yaşasan dünyada
Yine ömür kısa imiş....
Yüz dogum günüde kutlasak dünyada ömürlerimiz yine kısa yine kısa
İnsan olarak gelmişiz dünyaya Rabbim yeni yaşlarımızda ve ömrümüzce insan gibi yaşamayı nasip eylesin cümlemize....