Alman birliği Almanya’da XIX. yüzyılın ikinci yarısına kadar bir birlik kurulamadı. Burada çok sayıda küçük devlet bulunuyordu. Ülke parçalanmış bir durumda îdi. Kutsal Roma Cermen imparatorları çok uğraştılarsa da Almanya’da bir birlik meydana getiremediler. Viyana kongresinde il815), bütün Alman devletlerinin katılmasıyla Ger-manya konfederasyonunun kurulmasına karar verildi.
Başkenti Frankfurt şehri olan bu konfederasyonu, Avusturya’nın başkanlığında toplanacak bir meclis yönetecekti. Fakat, Almanya yine parçalanmış durumdan kurtulamıyordu, Al manlar nıilliyetçilk hareketlerinin etkisiyle bütün Almanya’yı içine aim bir devletin kurulmasını istiyorlardı. Bu birliği meydana getirebilecek iki devlet vardı. Biri Avusturya, öteki Prusya idi, Avusturya, yönetiminde çeşitli milletlerin bulunduğu bir imparatorluku.
Bu bakımdan tam bir Alınan devleti defr»-«li. öte yandan özgürlük ve milliyatç lik hareketlerine karşı çıkması da güvensizlik ve hoşnutsuzluk yaratmıştı Onun için Alman birliğini, yalnız Al manlardan meydana gelen Prusya’nın kurması bekleniyordu. Prusya, 1837 yılında kuzeydeki Alman devletleriyle bir gümrük birliği yaparak iç ticaretin gelişmesini sağladı, Avusturya, bu gıir: rük birliğinin dışında bırakıldı. Böylece, Alman birliği için önemli bir adım atılmış oldu. Frankfurt’ta toplanan Alman devletlerinin delegeleri sAlmanya imparatorluk tacım, Prusya kralım sunmak istediler. Fakat krai, Avusturya dan çekindiği için bu öneriyi kabul etmedi (1849).
Bir süre sonra dutum değişti. i861’de Prusya kralı olan L Vilhelm (VVilhelm I), çalışkan, tutumlu ve güçlü bir askerdi, Prusya’nın Alman birliğini kurmasını istiyordu. Bu işte kendi gibi düşünen Bismark’ı (Bısmarck) başbakan yaptı. Alman birliğinin kurulabilmesi, ancak Avusturya’nın yenilgiye uğratümasjyla sağlanabilirdi, Bunun için askerliğe örn n veitldi. Ordu mevcudu iki katını çıkarıldı. Prusya, önce Avusturya ile birlikte Danimarka’ya savaş açtı. Bu devletten Şiezvig’i (Sehleswig> aldı (1864). Sonra Avusturya’ya savaş açıldı. Güneydeki Alman devletleri Avusturya iie birlik oldular. İtalya’daki Pi-emonte devletî, Prusya’nın yanında yer aldı. Savaş kısa sürdö, Avusturya, yenilgiye uğradı, Prag antlaşmasıyla Almanya’dan çekildi Kuzey Alman devletlerinin, Prusya’nın yönetiminde konfederasyon kurmalarım tanıdı. Pie-monte devleti Venedik’! aldı Güney Alman dükleri, özerkliklerini korudular,
Prusya’nın günden güne kuvvetlenme sini, Fransa kendi çıkarı bakımından sakıncalı görüyordu, İmparator III. Napolyon Ren topraklarıma bir bölümünü Prusya’dan istedi. Prusya veril*’ yinee, savaşa hazırlanmaya başladı. Bismark da Alman birliğinin tamamlanması İçin Fransa iie savaş ya-pılmai-ur g»:rekll görüyordu Vakit geçirmeden ekonomik durumu güçlendirmeye, askerlikle İlgili hazırlıkları tamamlamaya çalıştı. Savaş, İspanya tahtı yüzünden çıktı (187ö>, Prusya orduları Fransa’ya girdiler.
III. Napolyon, Sedan’da yüas bin kişilik ordusuyla teslim olmak zorunda kaldı. Almanlar Paris’e- girdiler. Fransa, b&m istedi. Frankfurt antlaşmasıyla, Fransa Alsas’ı ve Kuzey Loren’i Almanya’ya bıraktı. Ayrıca savaş tazminatı ödemeyi kabul etti. Fransızlara karşı kazanılan bu parlak zafer sonucunda Güney Alman devletleri de Prusya tarafına seçtiler. Pa ris yakınlarındaki Versay sarayında (Versalües) Prusya kralı I Vilhelm’e imparatorluk tacı giydirildi. Böylece Alman birliği tamamlanmış oldu (1871),
Almanya, birliğin kurulmasından sonra, her bakımdan Avrupa’nın en güçlü devletlerinden biri oldu. Bu ülkede endüstri hızla gelişti. Sömürge politikası izlenmeye başlandı.