Güçlü çita, antiloplardan tavşanlara büyük ve küçük hayvanları avlamasına yardımcı olan zarif ve hızlı sprintiyle bilinir. Ancak, çita sayısının 1900'de bugün yaklaşık 10000 olduğu tahmin edilen 100.000'den düştüğü için, bazı araştırmacılar büyük kedinin ünlü sprintinin çok fazla enerji harcadığını ve sonuçta hayvana zarar verip vermediğini merak etti.
Şimdi, yeni araştırmalar böyle olmadığını gösteriyor. Çitaların düşüşünü suçlamak için çitaların en çok kazandığı yiyecekleri çalan sırtlan ve aslanlar da yok. Araştırmacılar bunun yerine, çita topraklarındaki insan müdahalesinin büyük kedinin yiyecek bulma yeteneğine zarar verdiğini buldu.
Araştırmacılar, Güney Afrika'da biri Kalahari Çölü'nde ve diğeri Karongwe Özel Oyun Alanı'ndaki bir ıslanma alanında yaşayan iki rezervde yaşayan 19 vahşi çitayı inceledi. Kuzey İrlanda'nın Belfast şehrindeki Queen's Üniversitesi'nde biyoloji dersi veren araştırmacı Michael Scantlebury şunları söyledi: İrlanda. [Büyük Bir Kedinin Hayatı: Çitaların Çarpıcı Fotoğrafları]
Çitalar ele geçirildikten sonra, araştırmacılar kedilere radyo yakaları koydu ve izotop yüklü su ile enjekte ettiler (izotop bir elementin varyasyondur). İki hafta boyunca her çitayı takip ettiler ve kedilerin yalan, oturma, yürüyüş ve av peşinde koşma gibi davranışlarını kaydettiler. Ekip ayrıca kedilerin izotoplarını kakalarında attığı hızı analiz etti; bu da araştırmacıların çitaların günlük aktivitelerinde avı yakalamak gibi ne kadar enerji kullandığını hesaplamasını sağladı.
Şaşırtıcı bir şekilde, kediler enerjilerini çoğunun uzun mesafeler boyunca avlarını bulmak için harcadıklarını buldular. Araştırmacılar, Habitat kaybı ve çit veya bariyer koymak gibi insan müdahalelerinin, hem uzun yürüyüşe katkıda bulunduğunu söylediler.
Scantlebury yaptığı açıklamada, "Çalışmamızın gösterdiği, başlıca enerji maliyetlerinin avlanmayı değil, seyahat ederek gerçekleştiğini gösterdi." Dedi. "Gün içinde, yüksek sularda kum tepeciklerinin yukarı ve aşağı doğru yürümeyi hayal edebiliyorsan, su içmeyecek, bu kedilerin günlük hayatlarına ne kadar meydan okuduğunu hissetmeye başlıyorsun, ama yine de uyarlanmış ve dayanıklı kalıyorlar."."
Yeni çalışma, aslan ve sırtlanların çita nüfusunda yemek yedikten sonra büyük bir göçe neden olduğu fikrini de reddediyor.
Scantlebury, "Çitaların büyük yırtıcı hayvanlarla ve ara sıra yemek sıkıntısı olmadan üstesinden gelebildikleri anlaşılıyor." Dedi. "Avın hırsızlık için bir faktör olması için, çitaların yemeklerinin zamanın% 50'sinden fazla çalınmış olması gerekirdi, ki bu da bizim incelediğimiz hayvanlarla ilgili değil."
Diğer kedi yırtıcılarını suçlamak yerine, insanlar insan eylemlerinin nesli tükenmekte olan hayvanları nasıl etkilediğini yeniden değerlendirmelidir.
Doktora derecesini tamamlarken projede çalışan John Wilson, “Küçük bir yavru için, yiyecekleri aramak için çölde daha uzak ve uzak bir yerde yemek yapmak için küçük bir yavru için ne kadar zor olması gerektiğini düşünün” dedi. North Carolina Eyalet Üniversitesi.
Çalışma, Science dergisinde dün (2 Ekim) çevrimiçi olarak yayınlandı.
Twitter'da Laura Geggel'i takip et @LauraGeggel ve Google+. Canlı Bilimi Takip Et @wordssidekick, Facebook & Google+. Canlı Bilim ile ilgili orijinal makale.