16 Ağustos 2010 Pazartesi
BORA MUCİZELERİ..
Yaşı 33, adı Murat. Yakışıklı, yetenekli, kızların dönüp tekrar tekrar baktığı, güzel gülen, iyi eğitimli, zeki. Hatta en ince detayları dünyanın merkezine yerleştirebilen biri.. Başka türlü çalışıyor Murat’ın kafası..
Yaşı 29, adı Darya. Ateş parçası. Kadında ne aranırsa hepsi onda birleşmiş. Hem güzel, hem seksi, akıllı, yetenekli ve başarılı.. Saatlerce her şeyden konuşulan o nadir kadınlardan.. Onunla geçen zamanlar başka oluyor.
Yollarımız New York’da kesişti..
Murat’la ben NYU yollarını beraber aşındırdık. Ama yıllar önce Beşiktaş anaokuluna da beraber gitmiştik.. Murat’ın elinden düşürmediği kılıcı vardı, O bir He-man’di. Benim elimde gezdirdiğim arap bebekle, çantamdan sarkan pembe panterim meşhurdu.. Favori çizgi filmlerimiz vardı. He-Man, Tenten ve Vikingler diyince bizim için hayat dururdu…
He-Man’ın kadın versiyonu She-ra çıkınca ise benim arap bebeğim ve pembe panterime bir de kılıç eklendi.. Murat bana artık sen de She-ra’sın diyerek kılıçlarından birini getirmişti..
Bir de Boramız vardı yanımızda.. Üçümüz en iyi arkadaştık. Bora’yı yerinden kaldırıp bir yere götürmek hep çok zordu ve Bora, en meşhur cümlesi ‘‘Ben bir daha buradan kalkmayı düşünmüyorum’ la kaldı hafızamızda…
Cümleyi aslında meşhur çizgi film karakteri tembel ‘değerli’ için söylerdik..
Üşengeç Bora derdik, bazen de tembel tembel diye eğlenirdik onunla.. O da aynı ‘değerli’ gibi gülerdi..
Bora’yı okul çıkışı ani bir trafik kazası sonucu kaybettik. Çok erken tanıştık biz en yakınımızdakini yitirme sınavıyla.. Hiç hazır değildik.
O yüzden paylaştığımız her şeyin içine Bora’yı da kattık. Fiziken yoktu belki ama biz onu meleğimiz ilan ettik. Bora bizi koruyacak, haber verecekti her şeyi.. Dileklerimizi de Bora yanımızda duruyormuş gibi boş koltuğa bakarak Bora’ya anlatırdık.. Çünkü Bora artık tanırının yanındaydı ve ona söylerdi..
Kozmik komedi, bizi son gittiğimiz okulda da bir araya getirdi Murat’la. Birbirimizi NYU’nun içinde görünce saatlerce güldük. Haber alamadığımız yılları yakalamaya çalıştık..
Darya ise Birleşmiş Milletler’de çalışıyordu. Ben aynı zamanda NTV’nin New York temsilciliğini de yaptığım için BM’de tanıştım onunla..
Beraber New York’un da Miami’nin de altını üstüne getirdik Darya’yla..
Çok eğlendik..
******
New York’da bir partiye Murat’ı zorla götürdüğüm akşam görür görmez aşık oldular birbirlerine.. Murat, Darya’yı görünce ‘ben bir daha buradan kalkmayı düşünmüyorum’ diyerek partiden ayrılmaktan vazgeçti..
Aradan geçen zamanla Darya’nın ailesi Murat’ı çok sevdi.. Murat’ın ailesi Darya’yı hiç istemedi.. Muhafazakar bir aileydi ve kendi seçimlerince başka birini uygun görüyorlardı Murat için..
Dayanamadılar daha fazla Murat’ın ailesinin baskılarına ve 2 yılın sonunda yollarını ayırdılar..
Darya benimle İstanbul’a döndü. Murat ise tamamen hayatını değiştirdi. İstanbul’a dönecekken her şeyi yaktı, bütün köprüleri attı ve Miami’ye taşındı..
Aradan tam 6 yıl geçti..
Darya da Murat da başkalarıyla oldular. Hatta Darya tekrar New York’a taşındı.. Daha yemeğe çıktığımız ilk akşam restorantta Murat’la karşılaştık.
Murat yeniden New York’a yerleşmiş ve onca zaman hiç karşılaşmayıp daha benim geldiğim ilk gün yeniden yollarımız kesişince ikimizde ‘Bora’ dedik. Mucize meleğimiz…
Yine gözlerini alamadılar birbirlerinden.. Murat arkadaşlarıyla oturduğu masadan kalktı, yan masadaki sandalyeyi bizim masaya doğru yanaştırdı ve yanımıza oturdu.. ‘Ben bir daha buradan kalkmayı düşünmüyorum’ diyerek..
Sonra da ‘değerli’ nin taklidini yaptı.. Bora için kaldırdık kadehleri o gece..
****
‘Ben bir daha buradan kalkmayı düşünmüyorum’.. Çocukluk eğlencemizdi..
İki kalbin, iki kez yollarını birleştirdi bu cümle.. Birbirlerini çok sevdiler, bir gün yolları ayrıldı. Yıllarca karşılaşmadılar. Aynı semtte, hatta iki sokak mesafede birbirlerine yaklaşıp hiç görmediler birbirlerini, çok uzakta olduklarını sanarak..
Üstelik aynı havayı soluyup görünmez oldular.. Aynı yerlerin yemeklerini tadıp birbirlerine değmediler..
O yüzden Murat’a göre benim de New York’a gelmemle voltran tamamlandı ve Bora da vardı. Artık yapamayacağımız bir şey yoktu..
'Bora Mucizeleri' vardı..