Agorafobi: Açık alan korkusu. Açık yerlerde bulunmak korkusu olarak tanımlanabilir. Bu kişiler, açık yerde bulunduğunda başına bir şey geleceğini düşünür, evden dışarı çıkmaya korkarlar. Agorafobi, kişilerin hayatını öyle kısıtlar ki, ciddi vakalarda hastaların evden dışarı adım atamadıkları bile görülür.
Pediofobi: Oyuncak bebek korkusu. Pediofobiye sahip olan kişiler, sadece korkunç olanlardan değil oyuncak bebek ayırt etmeden hepsinden korkuyorlar. Ayrıca en çok korktukları şeyler arasında vitrin mankenleri ve robot oyuncaklar da var. Parapsikolojinin yaratıcısı Sigmund Freud’a göre bu korkunun temelinde bebeğin canlanmasından korkmak da yatıyor olabilir.
Agirofobi: Karşıdan karşıya geçme korkusu. Agirofobi, karşıdan karşıya geçme durumlarında aşırı korkuya kapılma durumudur. Sıkça araba korkusu ile karıştırılsa da birbirlerinden farklıdırlar. Agirofobik kişiler, arabalardan yalıtıldığına yüzde yüz emin oldukları durumlarda bile karşıdan karşıya geçerken ciddi sıkıntılar yaşamaktadır.
Mageirocophobia: Yemek pişirme korkusu. Bu fobiyi yaşayan insanlar genelde yemek yapan insanları görünce korkuya kapılıyor çünkü kendilerini bu konuda yetersiz görüyorlar. Zaten bu fobiyi yaşayan kişinin bu korkusunun altında da aslında bu yetersizlik hissi yatıyor. Bu bozukluk, eğer kişi yalnız yaşıyorsa aşırı zayıflamasına ve sağlıksız beslenmesine yol açabilir.
Eisoptrofobi: Ayna korkusu. İnsanda aynaya baktığı zaman izlenme, sürekli incelenme, takip edilme hissi yaratan durum. Bir çift gözün sürekli takibi altında yaşadığını hissetme hali. Sadece aynalar için değil, kişinin özellikle yüz ifadesini yansıtan cisimlere karşı tedirginlik yaratan korku.
Deipnofobi: Yemek masası sohbeti korkusu. Akşam yemeğinde sohbet etme korkusu olarak tanımlanabilir. Deipnofobi'nin temel nedeninin geçmişten gelen sofra adabına dayandığı düşünülüyor.
Katisofobi: Oturma korkusu. İlk olarak 1904 yılında belgelenen katisofobi, hareketsiz kalamama durumu olarak da bilinir. Hemoroit gibi hastalıklar sonrasında görülebilir bu rahatsızlık.
Arakibutirofob: Fıstık ezmesinin damağa yapışma korkusu. Arakibutirofob hastalığını yaşayan bu insanlar, fıstık ezmesi yerken damağına yapışmasından korkuyorlar.
Pentherafobi: Kaynana korkusu. İlginç korkular arasında en yaygın olanı Pentherafobi'yi yaşayan insanlar, çözümü ya terapide ya da boşanmada buluyor.
Acrophobia: Yükseklik korkusu. Yüksek yerlerde bulunmaktan duyulan korku olarak bilinse de asıl olarak şiddetli derecede kendini aşağı atma isteğinden kaynaklanan korkudur.
Monofobi: Yalnız kalma korkusu. Yalnız kalmaktan korkma olarak tanımlanabilir. Bu korku, çoğunlukla ergenlik dönemindeki kız ve erkeklerde fazlasıyla görülmektedir.
Nomofobi: Cep telefonundan uzak kalma korkusu. Çağın yeni fobisi olarak anılan nomofobi, hızla gelişen teknolojiyle beraber iletişimden uzak kalma korkusu olarak tanımlanıyor.
Otomatonofobi: Vantrolog Kuklası korkusu. Tahtadan yapılmış, kocaman ağzı ve gözleri olan Vantrolog kuklalarından korkma durumu olarak tanımlanır.
Philemaphobia: Öpücük korkusu. Öpücük korkusunu, öpeceği kişinin ağzının mikrop dolu olduğu ve o mikropların kendine geçeceği düşüncesi olarak tanımlanıyor.
Chiraptophobia: Dokunma/temas korkusu. Birine sarılmak hatta biriyle yakın oturmaktan korkmak olarak tanımlanan bu fobi, ileri boyutlarında insanların birbirine dokunduğu filmleri bile izleyemeyecek duruma geliyorlar.
Mysophobia: Mikrop korkusu. Kire, pisliğe karşı aşırı korku duyarlar. Herhangi bir pis şeyin kendisine değmesinden veya bulaşmasından aşırı ürker ve en hafif kirliliğe bile aşırı tepki gösterirler.
Omphalophobia: Göbek deliği korkusu. Göbek deliği görmekten korkma rahatsızlığı olarak tanımlanmaktadır.
Metrophobia: Şiir korkusu. Karşı tarafın kendisine romantik şiirler okumasından duyulan korku olarak tanımlanır.