İngilizce adı “lime” olan yeşil limon, çekirdeksiz ve normal limondan daha ekşi olması nedeniyle bir yemekçi olarak bana çok cazip görünüyor.
Cesaretle lime üretsek
Yeşil limonu neden bu kadar az tükettiğimizi ve hatta ihracatını yapmadığımızı hep merak etmiştim. Yaptığım araştırmalar gösterdi ki, yeşil limon yetiştirmek o kadar da kolay değil. Bizim genellikle lüks mekanlarda ve içki yanında görmeye alışkın olduğumuz yeşil limon, en çok Meksika’da yetiştiriliyor. Mısır, Filipinler, Küba, Ekvator kuşağı ülkeleri ve Hindistan da bu meyvenin yetiştirildiği diğer ülkeler.
Bizde ise Mersin hariç pek yetişmiyor lime. Üstelik satış fiyatı bizim limondan çok daha pahalı. Yani yetiştiriciliği çok daha fazla kâr getiriyor. Bunlara rağmen az yetiştiriliyorsa elbette geçerli bir neden vardır diye düşünüyor insan. Gerçekten de var.
Yeşil limon ağacı soğuğa hiç dayanıklı değil. Normal limonun yaşayabildiği sıcaklık derecelerinde bile birdenbire ve tamamen kuruyabiliyor lime ağacı. Yeşil limon ağacının yaşayabilmesi için sıcaklığın eksi derecelere hiç düşmemesi gerekiyor.
Elbette ki yeşil limonu yetiştirmeyi başarmış birkaç bölge var. Ama birkaç bölgedeki yetiştirme çabaları da hüsranla sonuçlanmış durumda ve bu da üreticiler için motivasyon kırıcı bir durum.
Her şeye rağmen bence kilosu 20 TL’yi bulan fiyatıyla yeşil limon üreticiler için cazip bir ürün. Biraz daha cesaretle davranıp yeşil limon üretimine soyunmak ve normal limon kadar olamasa da lime üretebilen bir ülke durumuna gelmek hoş olmaz mıydı? Ne dersiniz?
HELİSE
Malzemeler
* 1 kg kemikli parça koyun veya kuzu eti
* 2 su bardağı aşurelik buğday
* 8-10 bardak sıcak su
* 1 çay kaşığı tuz
* 5 yemek kaşığı tereyağı
Yapılışı
Kemikli et, bir tencerede bol suyla kaynamaya bırakılır. Etler kemiklerinden ayrılıp iyice yumuşayıncaya kadar uzun süre pişirilir. Etlerinden ayrılan kemikler çıkarılıp bir kenara alınır.
Bir gece önceden ıslatılan, ertesi gün yıkanıp süzülen aşurelik buğday yani dövme iyice pişen ve kemikleri çıkarılan etlerin içine konulur.
Üzerine sıcak su ve tuz ilavesiyle büyük bir tahta kaşıkla sürekli karıştırılarak ve hatta sertçe dövülerek pişirilir.
İyice macun kıvamına gelip birbirine karışan yemek servis tabağına alınır.
Hafif kahverengileşinceye kadar kızdırılan tereyağı yemeğin üzerine gezdirildikten sonra yemek servise sunulur.
Yemekçinin notu: köylerde düğün yemeği olarak topluca yenildiği gibi bazı özel günlerde de yapılan bu yemek, Ağrı’da büyük kazanlar içinde ve odun ateşinde pişirilir. Anadolu’nun bu çok eski yemeğine kimi yörelerde “keşkek” adı da verilir.