Platonik piyango
Birbirimizi görünce yavaşladı her şey,
Göz açıp kapama bile hamakta uykudan uyanmak kadar ağır.
Kalp atışlarımız, boşlukta sallanan biz hariç her şeyle ritim tutuyor…
Gözlerinin en derinine daldım.
O kadar indim ki
Yalnız karanlık vardı.
Yıldızlarında ötesi siyahtır
Ama bu karanlık, şekerin yanında tuz gibi kalır.
Yanan bir ormanın isine gömülmüştü ruhu.
Canına dolandım,
Gökten düşen bir damla olduk.
İndiğimiz birikintinin, kendisiyle olan savaşını kazanmasını Sağlayan son damlaydık.
Dokundum ona.
Katıldım ona.
Şemsiyeden süzülen sular kadar hızlı soyunduk.
Beyaza boyanmış, güneş görmeyen evde,
Soluklarımızın mızıkçı yankıları,
Cepten yeni saçılmış
Yokuş aşağı koşan bozuk paralar gibi.
Siyah beyaz ve sessiz bir romantizm yaşanıyordu aramızda.
Asla başkalarına açılmayan
Sadece bize özel bir yerdeydik.
Tüm ihtiyaçları,
Şehrin kumbarası mazgallarda mahpus bıraktık.
Çikolata yedik sadece.
Uyuyordum, gözkapaklandım kendine gelişlere.
Eski bir televizyon vardı yerde duran,
Çocukken kumandası bendim.
Yatağın ucunda,
Özgürlüğünü arayan omurların üstünden
Rakamlar gördüm gördüm.
Piyango çekilişi izliyordu.
Bende ona bakıyordum.
Piyango ilk görüşte aşık olduğum
Kıza çıkmıştı.
Çırılçıplak zıpladı yataktan,
Yanıma saldı kendini.
Param var artık derken
Biletini çikolata jelatinine sardı.
Küller ayaklandı, her şey hızlandı.
Donup kalmasını istediğim,
Platonik bir aşk fragmanıydı
Hayatımın 3 dakikası.
Gerçekten de para, her kapıyı açıyordu.
Ve çıkarken çok sert kapıyordu.
Her zaman gözünün önünde oturan kalem ve kağıt
Bir telefon numarası yazmak gerektiğinde
Nasılda saklambaç oynar seninle.
Ve sen nasılda sobelenirsin her seferinde.
Benim elimde kalan
Islak Çarşamba gecesinde
Çikolata reklamları arasında kıyafetler
Kapanmak üzere beni bekleyen bir televizyon.