En güzel nimet mutmain bir nefis aslında…
İnsanlar nefislerindeki kıskançlık ve bencillikten çöküyorlar.
Çok farklı bir konuda yazmak üzereyken bir an için düşündüm. Ruhumdaki huzuru, mutluluğu ve dinginliği anlatmak istedim. En büyük nimet “mutmain bir nefis aslında…” diye geçti içimden. Ruhun imanla eğitilmesi, nefsin dinginleşmesi, yatışması ve elindekilerle çok mutlu olması…
Nedir insanları şu kısacık hayatta bu kadar mücadeleye iten? Yesen bir tabak yemiyor musun, dursan evin bir odasında durmuyor musun? Giysen üzerine tek bir kıyafet giymiyor musun? Üstelik yıllar geçtikçe yaşlanmıyor musun? Hastalıklardan zaten fazla bir şey yiyemiyorsun. Bedenin yaşlandığı için zaten her giydiğin yakışmıyor. O zaman insanların birbirleriyle bu kadar çekişmeye girmesi neden? İstediğin kadar parayı bankaya yığ, günün birinde hepsini bırakıp gitmeyecek misin? Ölüp her şeyini arkanda bırakmayacak mısın? O zaman neyin derdine düşüyorsun?
Ben ruhumda böylesine dinginlik yaşarken imansız bir insanın içinde yaşadığı çelişkileri, korkuları, kavgaları ve bütün bunların onu nasıl sıktığını düşünemiyorum bile. Ben kendimi Allah’a bırakmış, tevekkülle çok güzel bir hayat sürerken, iman etmeyen bir insan büyük bir hırsla dünyanın ipine sarılıyor. Sarıldıkça da o ip boğazını sıktıkça sıkıyor. Malları yığıp biriktirdikçe, nefsini eğlendirme gayretine düştükçe, yalnızca dünyanın peşinde koştukça bir türlü aradığı o gerçek mutluluğu, huzuru yakalayamıyor. Neden yakalayamadığını da bir türlü anlamıyor. Çünkü huzuru veren Allah, mutluluğu veren Allah. Parayla, malla, mülkle, kariyerle bunlar olmuyor. Eğer kalp Allah’tan uzaksa Allah da o insana bir türlü huzur vermiyor.
İman eden insanlar için de derin imanı yakalamak çok önemli. Ben sürekli derin iman için Allah’a dua ediyorum. Çünkü insan ne kadar derin imanlı olursa önündeki kapılar o kadar açılır. Nefis iman derinleştikçe daha da mutmain olur. Öyle ki nefis ölür, hırslar ölür, dünyanın yapışkanlığı insanın üzerinden kalkar. Böyle bir ruhta Allah ile insan arasında kimsenin fark etmeyeceği çok güzellikler yaşanır. Zahirle bağlantısı kesilir, batına yaşar. Böyle bir insan kendisine verilen her nimetten ve verilmeyenlerden tam anlamıyla razıdır. Çünkü onun için hayat asıl ölümden sonra başlayacaktır. Ölmeden önce bu dünyayı bırakmak ve mutmain bir nefse kavuşmak gerçek mutluluğun anahtarıdır…
Ey mutmain (tatmin bulmuş) nefis,
Rabbine, hoşnut edici ve hoşnut edilmiş olarak dön.
Artık kullarımın arasına gir.
Cennetime gir. (Fecr Suresi, 27-30)
Video sayfam: http://video.mynet.com/erkanarkut/videolari/liste