itişirken de, yaramaz yaramaz kameraya bakarken de ne tatlı kardeşler bunlar böyle ekmekçikız.sen onların resmini çekerken neler hissettin kimbilir. ' oh be, hayat bu işte. ' di mi:) onlara da çok selamlar.dur ben de gidip ablamla kardeşimi arayayım, özledim onları. bu arada bir itiraf, ben, geldim ben diye yazdığında, sevinçten olacak bir yengeç yazını okudum. alttakilerin de yeni olduğunu yeni fark ediyorum:Dgüzel yerlermiş, esintili esintili gibi geldi bana.sevgiler.aaa, ben yine giriş yapmamışım sisteme yahu. neyse, elektra ben...
Elektracım,Sen bunu yazarken sıcaktı hava, esinti sonra çıktı, dalgınlığın ondandır.Bak, Temmuz ayını tıkla gelir gelmez dökündüğüm bütün yazı fotoğraf orada.:)İmzaBlogcu arkadaşına bir blog nasıl okunur diye öğretmeye çalışan ukala blogcu ekmekçi kız!Not: İltifatların için çok teşekkür ederim. Hayatta eksik, yalnış çok şey yaptım belki, ama, en doğrum bu çocuklar. Çok şükür.
Hayatta ne eksik ne de yanlış çok şey falan yapamadın. Sadece duygularini çok ön planda tuttun. Eminim bir daha dünyaya gelsen yine ayni şekilde davranırsın. Zaten aksi durumda benim canim yeğenlerim de olduklari gibi olmazlardi.Kardeşkaya
Canım Kardeşim Benim,Sağolasın, iyi ki varsın!Öyle bir anda geldi ki mesajın, gözyaşlarım incecikten akar oldu.Çok yaşa sen.
Sevgili ekmekçikız,Uzundur girmemişim, ne çok şey yazmışsın. Önce buraya geleyim dedim. Çocuklara çok özendim. Kocaman olmuşlar ve çok güzel, çok huzurlu görünüyorlar. Öperim onları marruu
Sevgili Miso, Darısı başına!Senin annelik kaygılarını okuyorum ve seni çok iyi anlıyorum. Kaygının konusu değişiyorsa da bende de yine devam etmekte. Böyle böyle büyüyorlar. İnan, senin oğluşun da onlar gibi olacak.:)
Yorum Gönder