1981 İstanbul doğumlu Başak Koç, 21 senedir aktif olarak voleybol oynayan birisidir. Özü sporcu, ruhu sporcu olan birisidir.
HANGİ ÜNİVERSİTEDE OKUDUNUZ?
İstanbul Bilgi Üniversitesi TV Gazeteciliği.
SEKTÖRDE FAZLASIYLA BİLGİ ÜNİVERSİTESİ MEZUNU VAR BUNUN NEDENİ NEDİR?
Bizim dönemimizde sporcu bursu verdiğinden dolay buraya ilgi diğer üniversitelere oranla fazlaydı. Sadece burs değil aldığımız eğitimin kalitesi de ne kadar doğru tercih yaptığımızın bir göstergesi oldu.
Üniversite dönemimde voleybolla birlikte medyaya olan ilgim üst düzeydeydi. Okul dönemimde en büyük avantajım 32. Gün ekibiyle bir arada olmamdı. Rahmetli Mehmet Ali Birand ve ekip arkadaşlarıyla birlikte bitirme dönemi tezlerimiz ‘32.Gün Genç Yetenekler’ adı altında belgesel kuşağında da yayınlandı. bu ekibin içerisinde bulunmak, Mehmet Ali Birand ve Rıdvan Akar gibi ustaların yanında olmak bana çok şey kattı. 32.gün, Cnn Türk Spor servisi, Power Media group ta editör-spiker olarak radyo deneyimim oldu. Eurosportta editör- spiker olarak çalıştım ve aynı zamanda maç anlatmaya Pekin Olimpiyat Oyunları ile başlamış oldu. Trt Türk te editör- spiker olarak görev aldım.
NELER KATTI SİZE?
Belgeselin tadını aldım, çünkü bu ekip üst düzey belgeseller, haber dosyaları çekiyor ve iyi bir gözlemciyseniz ve işi öğrenmek istiyorsanız, işin mutfağına kadar öğrenebiliyorsunuz. Benim için sonraki dönemde de belgesel programların ayrı bir yeri oldu. Galatasaray Tv’de yayınlanan ‘Engelsiz Aşk’ belgeselimizde arkadaşım Cüneyt Aktaş işe birlikte Tekerlekli Sandalye Basketbol Takımı’ndaki oyuncuların hayat hikayelerini hazırladık ve bu muhteşem yüreklerin başarılarını, hayata bakış açılarını herkese göstermek istedik.
32.GÜNDEN SONRA ROTANIZ NERESİ OLDU?
Bir taraftan profesyonel voleybol hayatım devam ederken, stajıma CNN Türk Spor Servisinde devam ettim. İhsan Topaloğlu, Yasir Kaya, Fatih Demirel, Barış Kuyucu ve Nebil Evren gibi deneyimli habercilerle, spikerlerle çalışma imkânım oldu. Bu ekipten de spor haberciliği, yayın nasıl yapılır, haber nasıl yazılır, yani spor, spor gazeteciliği ve spor spikerliğine dair her şeyi üniversitenin ardından CNN Türk’te deneyimledim. Benim en büyük şansım staj yaptığım ya da eğitim gördüğüm yerdeki insanların kaliteli oluşu.
AİLEDE SPORCU VAR MI?
Babam eski bir basketbolcu, Beşiktaş forması giydi. Şu anda Galatasaray U21 antrenörü olan dayım Zafer Koç senerlerce futbol sahalarındaydı.
VOLEYBOLCU OLMA FİKRİ NASIL GELİŞTİ?
Benim doğum günüm hep yaz ayına denk geldiğinden kutlamaları ailecek kır ortamında yapardık. Annemle voleybol oynamak en büyük keyiflerden biriydi. İlk topa dokunuşum buradan başlıyor. Sonra Özel Bilgi Lisesi’nde okurken beden eğitimi öğretmenlerim Onur Edman ve Ayça Özdemir bendeki yeteneği görüp bir kulüpte oynamaya başlamamı istediler ve Eczacıbaşı kapısı da böylece açıldı.
Eczacıbaşı Spor Kulübü voleybol kariyerimin en büyük şansıydı. Çünkü alt yapıdan A takıma kadar 8 sene orada büyüdüm, oradaki insanlarla, antrenörlerle, aile ortamında yetiştim. Sporcu nasıl olunur, hedef nasıl belirlenir, nasıl çalışılır, nasıl takım olunur; tüm bunları ailemden aldığım motivasyon ve kendi karakterimle birleştirip kendime bir yol çizmeye çalıştım. O yüzden Eczacıbaşı’nın benim hayatımda çok büyük yeri vardır.
Evet, sevgili Burcu ile takım arkadaşıydık.
ECZACIBAŞI’NDAN SONRA NERELERDE OYNADINIZ?
İstanbul Büyükşehir Belediyesi, 75.Yıl Spor Kulübü, Şişli Spor Kulübü, Fenerbahçe, Galatasaray ve FMV Işık Spor’da oynadım.
FENERBAHÇE’DEN GALATASARAY’A GEÇİŞTE BİR SIKINTI YAŞADINIZ MI TARAFTAR BAZLI?
Hayır, genelde bu sıkıntılar futbolda daha fazla yaşanıyor, bizim branşımızda böyle şeyler pek fazla olmuyor.
HANGİ TAKIMLISINIZ?
Barcelona Futbol takımına karşı sempatim var. Şehir olarak da seviyorum ve maçlarını yerinden izleme fırsatım oldu birkaç kere. Türkiye’de takım tutmuyorum. En büyük şansım hem Fenerbahçe’yi hem de Galatasaray’ı sporcu olarak içinde yaşamaktı. Her iki kulüpten de öğrendiğim şeyler oldu. Derbiler ilginç tecrübelerdi.
VOLEYBOL’UN İÇERİSiNDE ADAM KAYIRMACILIK VAR MI? BUNU ÇOK MERAK EDİYORUM
Malesef her yerde olduğu gibi voleybolda da var. Milli takım kamplarında ben bunu bizzat yaşadım malesef. Son gün elemelerinde maalesef adam kayırmacılıktan dolayı gidemediğim turnuvalar olmuştu.
PEKİ, BU KAYIRMALAR TEKNİK BAZLI MI?
Söyle özetleyebilirim. Milli Takımın başına getirilen antrenör, kendi kulübündeki oyuncuya daha fazla şans vermek istiyor. sen ne kadar çalışırsan çalış bazen malesef böyle şeylerle karşılaşabiliyorsun. Başka bir örnek daha vermek istiyorum. Seneler önce bir takımda oynarken; o kadar iyi antrenman yapıyorum ki, şans bekliyorum antrenörden, mevkimdeki diğer arkadaş maçlarda kötü oynasa da o şans bana malesef verilmiyor. artık dayanamadım hocanın yanına gittim sordum ‘beni gözden mi çıkardın?’ diye… Cevabı söyleyeceğim ve üzerine başka yorum yapmayacağım, size bırakıyorum yorumu.. ‘Başakçım, sen çok azimlisin ve çok iyi çalışıyorsun ama bahsettiğin kişi benim 40 yıllık arkadaşımın kızı, ben şimdi sana nasıl şans vereyim’ !!!!
Transfer sürecini yönettim, altyapıdan A takıma kadar bütün sporcularla ilgilendim. Tüm kulüp organizasyonlarını gerçekleştirdim. Menajerlik görevi neyi gerektiriyorsa hepsini layıkıyla yapmaya çalıştım. Ancak böyle ortamlarda bazen egoları yüksek ve işi olmayan şeylere karışan insanlar karşınıza çıkabiliyor. Bu süreçte de yanliş gördüğüm şeyler oldu. Ben çok düz bir insanımdır, ne doğruysa onu yapmaya çalışırım. Katakulli, arkadan iş çevirmek bana göre şeyler asla olmadı. Var olan yanlışların düzelmeyeceğini ve yanlış insanların orada kalmaya devam edeceğini anladığım anda da istifa ettim. Malesef o yanlış insanlar hayatta her an karşımıza çıkabiliyor. Bu tip insanlara üzülüyorum…
EN BÜYÜK HAYALİNİZ NEYDİ?
İki işim var baktığınız zaman. Birincisi sporcu olarak her zaman olimpiyat oynayıp, yurt dışına transfer olup hem dil öğrenmek, hem de o ülkenin kültürlerini öğrenip bir yandan da para kazanmak benim en büyük hayalimden biriydi. Zamanında bunları gerçekleştirmek için Amerika, Fransa şansları geçti elime ama o zaman ki aile durumları nedeniyle uzaklaşamadım.
PİŞMAN MISINIZ PEKİ BU ŞANSLARI DEĞERLENDİRMEDİĞİNİZE?
Belki evet, belki hayır. O dönemde ailemin yanında olmam gerekiyordu ve ben de olması gerektiği gibi davrandım. Gitseydim ne olurdu, belki herşey daha farklı olabilirdi. Kim bilebilir..
MEDYAYA DÖNMEK İSTİYORUM. ŞU AN NELER YAPIYORSUNUZ?
Son 4 senemi GS TV’de geçirdim. Şu an için profesyonel bağım olan bir yer yok. Galatasaray TV’ye destek olma amaçlı gidiyordum, menajerlik görevimi biraktıktan sonra. Yeni yayın dönemi ne gösterecek henüz net değil.
MEDYA SEKTÖRÜNDEKİ HAYALİNİZ NELER?
Benim hayallerim daha çok yurdışı bazlı.. CNN International, BBC’de gibi dünya çapında kanallarda çalışmayı hep istemişimdir. Bunun dışında televizyona dair kendi hazırladığım program formatları var, bu programların yavaş yavaş kanalarda yer bulması için çalışmalarıma devam edeceğim.
ÜNİVERSİTE DIŞINDA BU KONULAR İLE İLGİLİ EĞİTİMLER ALDINIZ MI?
Yok almadım. Buradaki en büyük eğitimimim Eurosporttan kaynaklanıyor diyebiliriz Kaan. Ben ilk yayınıma Bağış Erten’in bana güvenmesiyle Caner Eler gibi çok sevdiğim ve saygı duyduğum bir insanlar çıktım. 2008 Pekin Olimpiyatlarında voleybol maçı anlatmıştım.
Herkes kendi stilini yaratıyor. Özünde örnek aldığım kimseyi tam olarak söyleyemem. Her gün kendimi aşmak için en büyük çabam. Ama beğendiğim kim diye sorarsanız, duruşu ile CNN Türk’te Başak Şengül işini iyi yapan isimlerden.
TÜRKİYE’DE Kİ MİSYONUNUZU TAMAMLADIĞINIZI DÜŞÜNÜYOR MUSUNUZ?
Hayır, daha çok projelerim var. Televizyonda yapmak istediğim çok işler var. Bunun dışında sadece televizyon değil, sunuculuk alanında da daha çok işe imza atmak istiyorum. Türkiye’de spor müsabakası anlatan ve yorumlayan nadir isimlerden biriyim. Bunun yanı sıra konferanslar, açılışlar, kongrelerde de sunuculuk işi yapıyorum. Bunun devamını diliyorum.
EN DİKKAT ÇEKİCİ PROJELERİNİZDEN BİR TANESİ GS TV’DE ENGELSİZ AŞK PROGRAMINIZDI. BİZLERE BU SÜREÇTE YAŞADIKLARINIZI ANLATIR MISINIZ?
Galatasaray Tekerlekli Sandalye takımı oyuncularının hayat hikâyelerini anlattığımız bir programdı bu. Bu konuyla ilgili belgesel çektik. Sağolsunlar sporcular ve teknik ekip o kadar içtenler ki evlerinin kapılarını bizlere açtılar, hayatlarını bizlerle paylaştılar.. benim hayatımda ki en kıymetli projelerden bir tanesiydi.
Bunun açık bir kanalda yayınlanıyor olması benim için muazzam olur. Bunu sadece Galatasaraylı oyunculara değil ülkedeki bütün engellilerin hayat hikâyelerini ortaya çıkarabilmek, yaşama bakış açılarını ortaya koyabilmek, yaşadıkları zorlukları anlatabilmek, destek aramak vb. benim ritüeldeki en büyük hayallerimden biri.
GALATASARAY TV’NİN SADECE DIGITURK ÜZERİNDEN GERÇEKLEŞTRDİĞİ YAYIN PROGRAMI DEVAM EDECEK Mİ? BU SİZLER İÇİNDE ÇOK BÜYÜK HANDİKAP PROGRAMLARINIZ SADECE %20’LİK POTANSİYELE ULAŞIYOR SON DURUM NEDİR BU KONUYLA İLGİLİ?
Tespitin çok doğru. Senelerdir bu konuyla ilgili çalışmalar sürüyor. Az bir ekiple çok güzel işler çıkıyor ama ulaşabildiğimiz insan sayısı malesef daha az. Kanalın açık olması ve daha fazla kişiye ulaşması hem bizi hem de taraftarları sevindirecek. umarım bu konuyla ilgili çalışmalar devam ediyordur.
TARAFTAR KANALLARI ARASINDA EN İYİSİ SİZCE KİM?
Bence Galatasaray TV. Yayın kalitesinden tutalım da programlar bazında en iyi gözüküyor. Kulüp kanallarının çalışma şartları normal kanallar gibi olmuyor ama, o yüzden bu yolda emek veren tüm kulüp kanallarına da saygı duyuyorum. Herkes elinden geldiğince bişeyler yapmaya çalışıyor.
VOLEYBOL İLE DEVAM EDERSEK VOLEYBOLUMUZ NEDEN PAZARLANAMIYOR?
Federasyon son dönemlerde biraz daha pazarlama konusuyla aktif olarak ilgileniyor. İnsanların biraz bir şeylerden zehirlenmesi lazım. Yani burada görev ailelere düşüyor her şeyden önce. Salonları dolduramıyoruz çünkü insanları çekecek şeyler yaratamıyoruz. Aileler çocuklarını salonlara getirmediği sürece bu sıçramalar yapılamayacaktır.
Bugün Polonya, Japonya ve İtalya’ya gittiğimizde salonlar tıklım tıklım. Çünkü aile aktivitesi olarak bakılıyor voleybola ve giden herkes keyif alıyor.
Mesele bir başka spor dalı olan basketbolda bu pazarlamayı en iyi Anadolu Efes yapıyor. Dans eden kızları var, aktiviteleri var, sosyal sorumluk projelerine destek veriyorlar. Bu tarz yaklaşımların içerisinde olursa kulüpler ve yaratıcılık sınırları biraz daha zorlanırsa pazarlama sıkıntıları aşılacaktır.
Evet var. Öncelikle İtalyan geleneği tartışılamaz. Son yaşadıkları ekonomik krizden sonra da bu işe fazla bütçe ayıramadıklarından dolayı İtalya’da böyle bir boşluk oluştu. Türkiye’de de İtalyan sevgisi başlayınca oradakiler buraya kaydı oyuncular dâhil olmak üzere. Bu bir süreçti aslında.
SON OLARAK NELER SÖYLERSİNİZ?
Senelerdir sporla büyümüş, yoğrulmuş ve hala aktif voleybol oynayan ve koşan ve triatlona başlayacak biri olarak; son olarak eklemek istediklerim, iyi bir sporcunun arkasında mutlaka ailesinin desteği olması gerekir. Eğer annem ve babam birçok fedekarlık göstermeseydi bunu başaramazdım. Sadece spor anlamında değil hayatın her anlamında aile desteği çok önemlidir. Bir aileden sporcu çıkarmak istiyorsanız fedakârlıklar yapmanız gerekir. Onlara çok şey borçluyum.
Televizyon insanı, gazeteci, spiker, sunucu olarak da; işinizi çok sevin, gündemi mutlaka takip edin, kendinize uzmanlaşacağınız bir konu, bir dal seçin ve peşini bırakmayın…Çok kitap okumak ise zaten hayata dair.. Sevgiyle kalın, çok teşekkür ederim.
mail : firstname.lastname@example.org
twitter : @sinyorrkaan