query: สาธารณรัฐปาเลา เป็นประเทศหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ใช่หรือไม่?

title: ประเทศปาเลา

text: ปาเลา (English: Palau; ปาเลา: Belau) มีชื่อทางการว่า สาธารณรัฐปาเลา (English: Republic of Palau; ปาเลา: Beluu er a Belau) เป็นประเทศหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ไปประมาณ 500 กิโลเมตร ได้รับเอกราชในปี พ.ศ. 2537 เป็นหนึ่งในชาติที่ใหม่ที่สุดและมีประชากรน้อยที่สุดในโลก

title: ตาราวา

text: ตาราวา เป็นอะทอลล์ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนกลาง เป็นเมืองหลวงเก่าของหมู่เกาะกิลเบิร์ตและหมู่เกาะเอลลิซ เป็นที่ตั้งของเมืองหลวงของสาธารณรัฐคิริบาสในปัจจุบัน ซึ่งก็คือตาราวาใต้ เกาะนี้เป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญในยุทธการที่ตาราวา ซึ่งเป็นหนึ่งในสมรภูมิสำคัญในมหาสมุทรแปซิฟิก ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

title: ประเทศอินโดนีเซีย

text: ประเทศอินโดนีเซียมีเกาะหลัก 5 เกาะคือ นิวกินี, ชวา, กาลีมันตัน, ซูลาเวซี และสุมาตรา เกาะที่ใหญ่ที่สุดคือเกาะสุมาตรา ส่วนเกาะชวาเป็นเกาะที่เล็กที่สุดในบรรดาเกาะหลักทั้ง 5 เกาะ แต่ประมาณร้อยละ 60 ของประชากรกว่า 200 ล้านคนอาศัยอยู่บนเกาะนี้และเป็นที่ตั้งกรุงจาการ์ตาซึ่งเป็นเมืองหลวง หมู่เกาะเหล่านี้อยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ระหว่างมหาสมุทรอินเดียกับมหาสมุทรแปซิฟิก ชายฝั่งของประเทศอินโดนีเซียยาวประมาณ 2,600 กิโลเมตร และมีพรมแดนติดกับประเทศมาเลเซีย ปาปัวนิวกีนี และติมอร์-เลสเต

title: ประเทศปาเลา

text: หมวดหมู่:ประเทศในเขตโอเชียเนีย ป ป หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2537 หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของสเปน หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของเยอรมนี หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของญี่ปุ่น หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก

title: นกชาปีไหน

text: พบกระจายพันธุ์เฉพาะหมู่เกาะต่าง ๆ บริเวณทะเลอันดามันและอินโด-แปซิฟิก เช่น หมู่เกาะนิโคบาร์, หมู่เกาะอันดามัน, หมู่เกาะโซโลมอนและปาเลา ในประเทศไทยจัดเป็นนกที่หาได้ยากมากชนิดหนึ่ง โดยจะอาศัยอยู่ในป่าดิบหรือป่าชายหาดของหมู่เกาะสิมิลัน, หมู่เกาะสุรินทร์ หรือหมู่เกาะอ่างทอง รวมถึงอุทยานแห่งชาติธารโบกขรณี เท่านั้น

title: ขอบแปซิฟิก

text: ขอบแปซิฟิก หมายถึงสถานที่ที่อยู่โดยรอบมหาสมุทรแปซิฟิก รวมถึงหมู่เกาะและเกาะเล็ก ๆ ใน "แอ่งมหาสมุทรแปซิฟิก" ด้วย ในทางธรณีวิทยาอาณาเขตของขอบแปซิฟิกมีความเกี่ยวของกับวงแหวนแห่งไฟด้วย

title: สหรัฐ

text: สหรัฐใช้อำนาจและความรับผิดชอบด้านการป้องกันประเทศระหว่างประเทศอย่างสมบูรณ์สำหรับสามรัฐเอกราชผ่านความตกลงระหว่างประเทศสมาคมอิสระ (Compact of Free Association) กับไมโครนีเซีย หมู่เกาะมาร์แชลล์และปาเลา ประเทศเหล่านี้เป็นชาติเกาะแปซิฟิก ซึ่งเคยเป็นดินแดนในภาวะทรัสตีหมู่เกาะแปซิฟิก (Trust Territory of the Pacific Islands) ที่สหรัฐบริหารหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งได้รับเอกราชในเวลาต่อมา[328]

title: แผ่นดินไหวในอิยาเปล พ.ศ. 2558

text: ศูนย์เตือนภัยสึนามิแปซิฟิกในโฮโนลูลู รัฐฮาวาย ได้ประกาศเตือนภัยคลื่นสึนามิบริเวณชายฝั่งของชิลีและเปรูหลังเกิดแผ่นดินไหว 6 นาที ซึ่งต่อมาได้คาดการณ์ความสูงของคลื่นว่าจะสูงมากกว่า 3 เมตรบริเวณชายฝั่งชิลี 1–3 เมตรบริเวณหมู่เกาะเฟรนช์โปลินีเซีย ซึ่งห่างออกไปในมหาสมุทรแปซิฟิกกว่า 7,800 กิโลเมตร 0.3–1 เมตรบริเวณชายฝั่งทวีปอเมริกาใต้ (นอกจากชิลี) และหมู่เกาะในโอเชียเนีย และต่ำกว่า 0.3 เมตรสำหรับชายฝั่งแปซิฟิกนอกเหนือจากที่กล่าวมา ประกาศดังกล่าวครอบคลุมพื้นที่ทั้งมหาสมุทรแปซิฟิกและแจ้งเตือนไปยังประเทศเอกวาดอร์ เปรู นิวซีแลนด์ ฟีจี หมู่เกาะโซโลมอน รัฐฮาวาย และรัฐแคลิฟอร์เนีย ความสูงของคลื่นสึนามิที่กระทบแนวชายฝั่งของแคว้นโกกิมโบ ประเทศชิลี วัดได้ 4.5 เมตร คลื่นทำให้เกิดน้ำท่วมในเมืองโกกิมโบ ตองกอย และกองกอง (ใกล้กับบัลปาราอิโซ) ทางการชิลีได้อพยพประชาชนที่อาศัยอยู่ริมชายฝั่งราวหนึ่งล้านคน

title: แปซิฟิกใต้ในอาณัติ

text: ในปี ค.ศ. 1898 สเปนทำสงครามกับสหรัฐอเมริกา ผลของสงครามในครั้งนั้นสเปนพ่ายแพ้ จึงจำเป็นต้องยกเกาะกวม (Guam) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะมาเรียนาให้แก่สหรัฐอเมริกา และสเปนดำเนินการขายหมู่เกาะมาเรียนาที่เหลือและหมู่เกาะแคโรไลน์ให้กับจักรวรรดิอาณานิคมเยอรมนี ส่งผลให้เยอรมนีเริ่มเข้ามามีบทบาทในภูมิภาคไมโครนีเซีย บริหารภายใต้การปกครองของอาณานิคมเยอรมันนิวกินี โดยใช้ประโยชน์อาณานิคมแห่งนี้ในฐานะท่าเรือรบ เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 เกิดขึ้น ในช่วงเวลานั้น ญี่ปุ่นมองเห็นโอกาสในการขยายอิทธิพลของจักรวรรดิในภูมิภาคเอเชียตะวันออกและมหาสมุทรแปซิฟิก จึงเริ่มการประกาศสงครามกับเยอรมนีในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1914 โดยจุดเน้นของญี่ปุ่นในการทำสงครามกับเยอรมนีคือการยึดท่าเรือและแหล่งธุรกิจในฉางตง ในเวลาต่อมาชาติพันธมิตรต้องการให้ญี่ปุ่นทำหน้าที่เป็นเรือคุ้มกันขบวนสินค้าให้กับฝ่ายสัมพันธมิตรในมหาสมุทรอินเดียและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน โดยมีข้อแลกเปลี่ยนกับการยกส่วนหนึ่งของฉางตงและหมู่เกาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่เป็นอาณานิคมของเยอรมนีให้กับจักรวรรดิญี่ปุ่น เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นสุดลง ญี่ปุ่นได้เป็นส่วนหนึ่งในการลงนามในสนธิสัญญาแวร์ซายส์ แม้ว่าญี่ปุ่นจะมีส่วนร่วมในสงครามโลกครั้งที่ 1 ค่อนข้างน้อย แต่ก็ได้รับการยอมรับในฐานะชาติมหาอำนาจชาติหนึ่งของโลก มีสถานะเป็นสมาชิกถาวรของสภาสันนิบาตชาติ นอกจากนี้ญี่ปุ่นได้ดินแดนฉางตง และหมู่เกาะตอนเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิกตามสัญญา หมู่เกาะตอนเหนือมหาสมุทรแปซิฟิกเหล่านี้ สันนิบาตชาติจัดให้เป็นดินแดนในอาณัติระดับซี (Class – C Mandate) ซึ่งเป็นดินแดนที่สันนิบาตชาติมองว่าชาติเจ้าของดินแดนในอาณัติควรบริหารจัดการตามกฎหมายในฐานะดินแดนส่วนหนึ่งของประเทศแม่

title: เกาะบูเกนวิลล์

text: เกาะบูเกนวิลล์ () เป็นเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นเกาะใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะโซโลมอน ส่วนหนึ่งของประเทศปาปัวนิวกินี เกาะมีพื้นที่ 9,300 ตร.กม. มีจุดสูงสุดคือ ยอดเขาบัลบี สูง 2,700 ม.

title: ประเทศปาเลา

text: ปาเลาเป็นประเทศหมู่เกาะที่มีศักยภาพทางเศรษฐกิจและมาตรฐานชีวิตที่ดีเมื่อเทียบกับประเทศหมู่เกาะในแปซิฟิกด้วยกัน แต่อย่างไรก็ตามยังมีการกระจุกตัวของรายได้ ทั้งนี้ รายได้หลักมาจากการ ท่องเที่ยว เกษตรกรรม การประมง โดยรัฐบาลเป็นผู้สร้างและจ้างงานหลัก ปาเลายังคงพึ่งพาเงินช่วยเหลือเพื่อการพัฒนาจากสหรัฐฯ และการประกอบธุรกิจจากนักลงทุนสหรัฐฯ ซึ่งทำให้รายได้เฉลี่ยต่อหัว อยู่ในอัตราที่สูงเมื่อเทียบกับสหพันธรัฐไมโครนีเซีย

title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2561

text: พายุได้ก่อความเสียหายเล็กน้อยกับปาเลา หมู่เกาะแคโรไลน์ และหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา

title: ประเทศฟิลิปปินส์

text: ฟิลิปปินส์ (English: Philippines; Filipino: Pilipinas) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ (English: Republic of the Philippines; Filipino: Republika ng Pilipinas) เป็นประเทศเอกราชที่เป็นหมู่เกาะในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ประกอบด้วยเกาะ 7,641 เกาะ[1] ซึ่งจัดอยู่ในเขตภูมิศาสตร์ใหญ่ 3 เขตจากเหนือจรดใต้ ได้แก่ ลูซอน, วิซายัส และมินดาเนา เมืองหลวงของประเทศคือมะนิลา ส่วนเมืองที่มีประชากรมากที่สุดคือนครเกซอน ทั้งสองเป็นส่วนหนึ่งของเมโทรมะนิลา[2] ฟิลิปปินส์มีอาณาเขตติดต่อกับทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก ทะเลฟิลิปปินทางทิศตะวันออก และทะเลเซเลบีสทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ โดยมีพรมแดนทางทะเลร่วมกับไต้หวันทางทิศเหนือ ปาเลาทางทิศตะวันออก มาเลเซียและอินโดนีเซียทางทิศใต้ และเวียดนามทางทิศตะวันตก

title: ปลาบู่เกาะสุรินทร์

text: เป็นปลาที่พบแพร่กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง โดยพบในลำธารหรือบริเวณปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อยติดกับทะเล ตั้งแต่ชายฝั่งมหาสมุทรอินเดียจากแอฟริกาตอนใต้ถึงอินโดนีเซีย รวมถึงหมู่เกาะต่าง ๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิก เช่น ปาปัวนิวกินี, เมลานีเซีย, ปาเลา, เกาะเซเลบีส, เกาะโอกินาวา ไปจนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย ส่วนในประเทศไทยพบเพียงที่เดียว คือ ในลำธารที่หมู่เกาะสุรินทร์ ในเขตทะเลอันดามัน

title: หมู่เกาะกาลาปาโกส

text: หมู่เกาะกาลาปาโกสเป็นหมู่เกาะที่อยู่ไกลจากชายฝั่งเอกวาดอร์ประมาณ 965 กิโลเมตร หรือ 600 ไมล์ เป็นหมู่เกาะที่อยู่บนเส้นศูนย์สูตรและในมหาสมุทรแปซิฟิก ทำให้มีกระแสน้ำไหลผ่าน 3 สาย คือ กระแสน้ำอุ่นจากทางด้านเหนือ กระแสน้ำเย็นจากทางด้านใต้ แล้วกระแสน้ำเย็นจากที่ลึกจากทางด้านตะวันตกของหมู่เกาะ

title: มหาสมุทรแปซิฟิก

text: โปลินีเซียเป็นพื้นที่ ๆ ใหญ่ที่สุดซึ่งนับตั้งแต่หมู่เกาะฮาวายทางเหนือไปจนถึงนิวซีแลนด์ทางใต้และยังรวมตูวาลู โตเกเลา ซามัว ตองกาและหมู่เกาะเคอร์ดเด็คทางตะวันตก ตรงกลางมีหมู่เกาะคุก หมู่เกาะโซไซเอตีและหมู่เกาะออสแตส ทางตะวันออกมีหมู่เกาะมาร์เคซัส ตูอาโมตัส หมู่เกาะแกมบีเออรืและเกาะอีสเตอร์[19]

title: ประเทศชิลี

text: ชิลี ( "ชีเล"; ) มีชื่อทางการว่า สาธารณรัฐชิลี (; ) เป็นประเทศในทวีปอเมริกาใต้ มีเนื้อที่ติดชายฝั่งทะเลยาวระหว่างเทือกเขาแอนดีสกับมหาสมุทรแปซิฟิก มีอาณาเขตจรดประเทศอาร์เจนตินาทางทิศตะวันออก จรดโบลิเวียทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และจรดเปรูทางทิศเหนือ ชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันตกของประเทศมีความยาว 6,435 กิโลเมตร ชิลีมีดินแดนในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยครอบครองหมู่เกาะควนเฟร์นันเดซ เกาะซาลาอีโกเมซ หมู่เกาะเดสเบนตูราดัส และเกาะอีสเตอร์ในโพลินีเซีย ชิลียังอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนในแอนตาร์กติกาด้วย

title: ประเทศปาปัวนิวกินี

text: ปาปัวนิวกินี (; ) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า รัฐเอกราชปาปัวนิวกินี (; ) เป็นประเทศในแถบโอเชียเนีย เป็นพื้นที่ทางตะวันออกของเกาะนิวกินี (พื้นที่ทางตะวันตกเป็นของจังหวัดปาปัวของประเทศอินโดนีเซีย) ตั้งอยู่ในบริเวณตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก อยู่ทางเหนือของประเทศออสเตรเลีย และอยู่ทางตะวันตกของหมู่เกาะโซโลมอน

title: หมู่เกาะโซโลมอน

text: หมู่เกาะโซโลมอน () เป็นประเทศในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศปาปัวนิวกินี และเป็นส่วนหนึ่งของเครือจักรภพ ประกอบด้วยเกาะต่าง ๆ กว่า 990 เกาะ ซึ่งมีพื้นที่รวมกัน 28,000 ตารางกิโลเมตร

title: แปซิฟิกใต้ในอาณัติ

text: แปซิฟิกใต้ในอาณัติ () เป็นดินแดนภายใต้การดูแลของสันนิบาตชาติ ซึ่งปัจจุบันมีพื้นที่ครอบคลุม 3 ประเทศ 1 ดินแดน คือ สาธารณรัฐปาเลา สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ สหพันธรัฐไมโครนีเซียและดินแดนหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา ซึ่งเป็นดินแดนของสหรัฐอเมริกาในปัจจุบัน แปซิฟิกใต้ในอาณัติเป็นชื่อทางการของอาณานิคมหมู่เกาะมหาสมุทรแปซิฟิกตอนกลางเหนือเส้นศูนย์สูตร ซึ่งสันนิบาตชาติมอบหมู่เกาะในภูมิภาคไมโครนีเซียอันเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมเยอรมันนิวกินีให้กับจักรวรรดิญี่ปุ่นหลังจากเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นสุด

title: ปาเปเอเต

text: ปาเปเอเต หรือ ปาปีติ (ตาฮีตี: , ) คือเมืองหลวงของเฟรนช์พอลินีเชียซึ่งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศสในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ปาเปเอเตตั้งอยู่บนเกาะตาฮีตีในหมู่เกาะวินด์เวิร์ด

title: สงครามโลกครั้งที่สอง

text: ด้านมหาสมุทรแปซิฟิก กองทัพอเมริกันยังคงกดดันแนวป้องกันของญี่ปุ่นตามหมู่เกาะต่าง ๆ ต่อไป ราวกลางเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944 กองทัพอเมริกันเริ่มการโจมตีหมู่เกาะมาเรียนาและปาเลา และได้รับชัยชนะเด็ดขาดต่อกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในยุทธนาวีที่ทะเลฟิลิปปินภายในเวลาไม่กี่วัน ผลของความปราชัยนี้นำไปสู่การลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นของพลเอกโตโจ และทำให้สหรัฐอเมริกามีฐานทัพอากาศซึ่งสามารถรองรับเครื่องบินทิ้งระเบิดหนักเพื่อโจมตีแผ่นดินใหญ่ญี่ปุ่นได้ ปลายเดือนตุลาคม กองทัพอเมริกันยกพลขึ้นบกที่เกาะเลย์เต หลังจากนั้นไม่นาน กองทัพเรือของสัมพันธมิตรก็ได้รับชัยชนะครั้งใหญ่ต่อกองทัพญี่ปุ่นอีกครั้งในยุทธนาวีอ่าวเลย์เต ซึ่งถือได้ว่ายุทธนาวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์[236]

title: หมู่เกาะกาลาปาโกส

text: หมู่เกาะกาลาปาโกส (; ) เป็นหมู่เกาะกลางมหาสมุทรแปซิฟิก มีความน่าสนใจทั้งด้านธรณีวิทยา สัตววิทยา และนิเวศวิทยาเป็นอย่างยิ่ง เป็นส่วนหนึ่งของประเทศเอกวาดอร์ โดยมีชื่อภาษาสเปนอย่างเป็นทางการว่า กลุ่มเกาะโกลอน (Archipiélago de Colón; Islas de Colón) ตั้งอยู่ในแนวเส้นศูนย์สูตร ห่างจากทวีปออกไปทางตะวันตก 1,000 กิโลเมตร

title: ประวัติศาสตร์สเปน

text:
ระบบหมุนเวียนทางการเมืองหรือ ตูร์โน ("turno") ระหว่างพรรคเสรีนิยม (ซึ่งมีปรักเซเดส มาเตโอ ซากัสตาเป็นผู้นำ) กับพรรคอนุรักษนิยม (ซึ่งมีกาโนบัส เดล กัสตีโยเป็นผู้นำ) ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยผลัดกันมีอำนาจในรัฐบาล นอกจากนี้ ความมั่นคงและความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจของสเปนก็ได้รับการฟื้นฟูในรัชสมัยของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 12 นี้เอง แต่การเสด็จสวรรคตของพระองค์เมื่อปี ค.ศ. 1885 ตามด้วยการลอบสังหารกาโนบัส เดล กัสตีโยเมื่อปี ค.ศ. 1897 ทำให้ความมั่นคงของรัฐบาลที่จะเข้ามาบริหารประเทศในเวลาต่อมาเริ่มสั่นคลอน
ส่วนที่อเมริกา คิวบาได้ก่อความไม่สงบต่อต้านสเปนในสงครามสิบปีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1868 ส่งผลให้เกิดการเลิกทาสในดินแดนอาณานิคมโลกใหม่ของสเปน ผลประโยชน์ของสหรัฐอเมริกาที่มีในเกาะแห่งนี้ประกอบกับความพยายามของขบวนการเรียกร้องเอกราชในคิวบาทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศนี้แย่ลง การระเบิดเรือรบเมนที่ฐานทัพเรือฮาวานาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1898 เป็นชนวนให้เกิดสงครามสเปน-สหรัฐอเมริกา เนื่องจากสเปนตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ครั้งนี้ สเปนจึงต้องประสบกับหายนะร้ายแรงอีกครั้งหนึ่ง คิวบาได้รับเอกราชในที่สุด สเปนยอมถอนกำลังทหารออกไปและยังเสียอาณานิคมแห่งอื่นที่เหลืออยู่ในโลกใหม่ คือ เปอร์โตริโก รวมทั้งกวมและฟิลิปปินส์ให้กับสหรัฐอเมริกาด้วย และในปี ค.ศ. 1899 สเปนก็ขายหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกที่ยังอยู่ในความครอบครองของตน (ได้แก่ หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา หมู่เกาะแคโรไลน์ และปาเลา) ให้กับเยอรมนี ทำให้สเปนมีดินแดนอาณานิคมเหลือเพียงสแปนิชโมร็อกโก สแปนิชสะฮารา และสแปนิชกินี ซึ่งทั้งหมดอยู่ในแอฟริกา

title: ประเทศอินโดนีเซีย

text: อินโดนีเซีย (Indonesian: Indonesia) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐอินโดนีเซีย (Indonesian: Republic of Indonesia) เป็นหมู่เกาะที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ระหว่างคาบสมุทรอินโดจีนกับทวีปออสเตรเลีย และระหว่างมหาสมุทรอินเดียกับมหาสมุทรแปซิฟิก มีพรมแดนติดกับประเทศมาเลเซียบนเกาะบอร์เนียวหรือกาลีมันตัน (Kalimantan), ประเทศปาปัวนิวกินีบนเกาะนิวกินีหรืออีรียัน (Irian) และประเทศติมอร์-เลสเตบนเกาะติมอร์ (Timor)

title: ปูมะพร้าว

text: ปูมะพร้าวสามารถพบได้ที่[[หมู่เกาะ]]ใน[[มหาสมุทรอินเดีย]]และหมู่เกาะทางตะวันตกของ[[มหาสมุทรแปซิฟิก]] [[เกาะคริสต์มาสต์]]ในมหาสมุทรอินเดียนับได้ว่าเป็นแหล่งอาศัยของปูมะพร้าวที่ใหญ่และสมบูรณ์ที่สุด [[หมู่เกาะคุก]]ในมหาสมุทรแปซิฟิกก็นับว่ามีปูมะพร้าวจำนวนมากไม่แพ้กัน นอกจากนี้ปูมะพร้าวยังพบได้ที่อื่นอีก เช่น ใน[[ประเทศเซเชลส์|เซเชลส์]] เป็นต้น การกระจายตัวของปูมะพร้าวสามารถแสดงคร่าวๆ ได้ดังรูปด้านขวามือ

title: หมู่เกาะดอนเตรแคสโต

text: หมู่เกาะดอนเตรแคสโต () เป็นหมู่เกาะที่ตั้งอยู่ในประเทศปาปัวนิวกินี ในทะเลโซโลมอน มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก นอกฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะนิวกีนี หมู่เกาะมีช่วงความยาวราว 160 กม. มีพื้นที่ราว 3,100 กม² อยู่ห่างจากเกาะใหญ่ เกาะปาปัวนิวกินี ราว 30 กม. มีช่องแคบวอร์ดฮันต์และช่องแคบกอสเชนคั่นอยู่ หมู่เกาะมีเกาะที่สำคัญได้แก่ โดบู กุดอินัฟ เฟอร์กัสสันและนอร์มันบี รวมทั้งเกาะเล็ก ๆ อีกจำนวนมาก ภูมิประเทศเป็นภูเขา มีภูเขาไฟ นักเดินเรือตะวันตกเดินทางมาพบเกาะนี้เมื่อ ค.ศ. 1793

title: สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์

text: หมู่เกาะมาร์แชลล์ (; มาร์แชลล์: ) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ (; มาร์แชลล์: ) เป็นประเทศเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่ทางเหนือของประเทศนาอูรูและประเทศคิริบาส ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศไมโครนีเซียและอยู่ทางใต้ของเกาะเวกของสหรัฐอเมริกา

title: ประเทศเอกวาดอร์

text: เอกวาดอร์ () หรือ สาธารณรัฐเอกวาดอร์ () เป็นประเทศในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปอเมริกาใต้ มีอาณาเขตติดต่อกับโคลอมเบียทางทิศเหนือ ติดต่อกับเปรูทางทิศตะวันออกและทางทิศใต้ และจรดมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันตก ประเทศนี้มีอำนาจอธิปไตยเหนือหมู่เกาะกาลาปาโกส (หมู่เกาะโกลอน) ในแปซิฟิก ตั้งอยู่ห่างจากแผ่นดินใหญ่ไปทางทิศตะวันตก 965 กิโลเมตร (ประมาณ 600 ไมล์)

title: ประวัติศาสตร์หมู่เกาะแปซิฟิก

text: ประวัติศาสตร์หมู่เกาะแปซิฟิก เป็นประวัติศาสตร์หมู่เกาะมหาสมุทรแปซิฟิก ชาวโพลินีเซียมีความเจริญสูงสุดโดยเฉพาะประเทศตองกาและประเทศซามัว ซึ่งเจริญมากจนมีการสร้างขึ้นเป็นอาณาจักร สำหรับชาวเมลานีเซียความเจริญมากสุดอยู่ที่ประเทศฟิจิและหมู่เกาะโซโลมอน และมีสังคมแบบชนเผ่า สังเกตได้ในประเทศปาปัวนิวกินีซึ่งมีชนเผ่ากว่า 100 ชนเผ่า ส่วนภูมิภาคไมโครนีเซียก็มีประชากรอาศัยกันอยู่อย่างช้านานแบบชนเผ่า บางแห่งเป็นรัฐ แว่นแคว้นหรืออาณาจักร ในประเทศออสเตรเลียมีชาวอบอริจินส์อาศัยอยู่นานถึง 40,000 - 50,000 ปี สำหรับประเทศนิวซีแลนด์มีชาวมาวรีอาศัยอยู่


query: ประเทศญี่ปุ่นโดนระเบิดนิวเคลียร์ที่เมืองอะไร?

text: การทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโรชิมะและนางาซากิ เป็นการโจมตีจักรวรรดิญี่ปุ่นด้วยอาวุธนิวเคลียร์ของสหรัฐอเมริกา เมื่อปลายสงครามโลกครั้งที่สอง โดยคำสั่งของประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา แฮร์รี เอส. ทรูแมน เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม และวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2488 หลังจากการโจมตีทิ้งระเบิดเพลิงตามเมืองต่าง ๆ 67 เมืองของญี่ปุ่นอย่างหนักหน่วงเป็นเวลาติดต่อกันถึง 6 เดือน สหรัฐอเมริกาจึงได้ทิ้ง "ระเบิดปรมาณู" หรือที่เรียกในปัจจุบันว่าระเบิดนิวเคลียร์ที่มีชื่อเล่นเรียกว่า "เด็กน้อย" หรือ "ลิตเติลบอย" ใส่เมืองฮิโรชิมะในวันจันทร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ตามด้วย "ชายอ้วน" หรือ "แฟตแมน" ลูกที่สองใส่เมืองนางาซากิโดยให้จุดระเบิดที่ระดับสูงเหนือเมืองเล็กน้อย นับเป็นระเบิดนิวเคลียร์เพียง 2 ลูกเท่านั้นที่นำมาใช้ในประวัติศาสตร์การทำสงคราม

title: จังหวัดลำปาง

text: ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 (ราว พ.ศ. 2485-2488) ญี่ปุ่นเข้ามาเพื่อเคลื่อนพลผ่านประเทศไทยและได้ตั้งกองบัญชาการที่ลำปาง เข้าทำการยึดอาคารสถานที่ในกิจการของชาวตะวันตก ทั้งชาวอังกฤษ อเมริกัน และชนชาติอื่น ๆ ต่างก็ทำการลี้ภัยออกไป ขณะที่ประเทศไทยสมัยนั้นเป็นคู่สงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตร จึงถูกฝ่ายสัมพันธมิตรโจมตีเมืองด้วยการทิ้งระเบิดในพื้นที่ต่างๆ หลายครอบครัวในตัวเมืองได้ทำการย้ายไปอยู่นอกเมืองชั่วคราวเพื่อหลบภัยสงคราม บางร้านในเมืองก็พรางอาคารด้วยยอดมะพร้าวหรือเอาสีดำมาทาตัวตึก ทหารญี่ปุ่นได้ยึดอาคารสำคัญในเมืองโดยเฉพาะอาคารร้านค้าบริเวณกาดกองต้า ตลอดไปจนถึงการยึดเอาข่วงโปโล (สวนสาธารณะเขลางค์นครในปัจจุบัน) และบริเวณโรงแรมทิพย์ช้างตั้งเป็นตึกบัญชาการกองพล 1 ญี่ปุ่น ขณะที่อาคารสถานที่ของกลุ่มชนคู่สงครามอย่าง อังกฤษ และอเมริกัน เช่น โรงพยาบาลแวนแซนวูร์ด โรงเรียนเคนเน็ตแมคเคนซี ต่างก็โดนยึดเป็นที่ตั้งกำลังพลทหารญี่ปุ่น[41] แม้แต่วัดน้ำล้อมก็มีการเล่าว่า มีทหารรถถังของญี่ปุ่นมาขอพักที่วัด [42]

title: พลูโทเนียม

text: ธาตุลำดับที่ 94 สังเคราะห์ได้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1940 โดยทีมของ เกลนน์ ที. ซีบอร์ก และ เอดวิน แมกมิลแลน ที่ห้องวิจัยในมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์โดยการระดมยิงยูเรเนียม-238 ด้วยดิวเทอรอน แมกมิลแลนตั้งชื่อธาตุนี้ตามดาวพลูโต และซีบอร์กเสนอสัญลักษณ์เป็น Pu ซึ่งเป็นเรื่องตลกเล็ก ๆ ต่อมามีการพบพลูโทเนียมในธรรมชาติ การค้นพบพลูโทเนียมถูกรักษาไว้เป็นความลับซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการแมนฮัตตันเพื่อพัฒนาระเบิดปรมาณูในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง การทดลองอาวุธนิวเคลียร์ครั้งแรกคือ "ทรินนิที" (กรกฎาคม ค.ศ. 1945) และระเบิดปรมาณูที่นำไปใช้ทำลายเมืองในครั้งที่สอง (นะงะซะกิ ญี่ปุ่น สิงหาคม ค.ศ. 1945) คือ "แฟตแมน" ระเบิดทั้งสองใช้แกนเป็น Pu-239 นอกจากนี้ยังมีการทดลองผลของพลูโทเนียมต่อมนุษย์โดยไม่มีการแจ้งยินยอม และอุบัติเหตุมวลถึงระดับวิกฤต จนเป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิตนั้น เกิดขึ้นในระหว่างและหลังสงคราม การจัดการกับกากพลูโทเนียมจากโรงงานพลังงานนิวเคลียร์และอาวุธนิวเคลียร์ที่ถูกแยกส่วนทำลายซึ่งสร้างในระหว่างสงครามเย็นเป็นความกังวลหลักในเรื่องการเพิ่มขึ้นของนิวเคลียร์ สุขภาพ และสิ่งแวดล้อม แหล่งที่มาอื่น ๆ ของพลูโทเนียมในธรรมชาติคือฝุ่นรังสีนิวเคลียร์จากการทดลองนิวเคลียร์ทั้งบนดินและใต้ดินและอุบัติเหตุทางนิวเคลียร์

title: แฟตแมน

text: แฟตแมน (Fat Man) หรือ มาร์กทรี (Mark 3) เป็นชื่อรหัสของระเบิดปรมาณูที่ถล่มเมืองนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น โดยสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ในสงครามโลกครั้งที่สอง ระเบิดลูกนี้เป็นอาวุธนิวเคลียร์ลูกที่สองที่เคยใช้ในสงครามและเป็นระเบิดนิวเคลียร์ลูกที่สามที่มนุษย์สร้างขึ้น

title: ปฏิบัติการดาวน์ฟอล

text: ปฏิบัติการดาวน์ฟอล เป็นแผนการโดยรวมของฝ่ายสัมพันธมิตรเพื่อบุกญี่ปุ่นในช่วงใกล้จะสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ปฏิบัติการถูกยกเลิกเมื่อญี่ปุ่นได้ยอมจำนนหลังจากโดนทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่เมืองฮิโระชิมะและนะงะซะกิ และสหภาพโซเวียตประกาศร่วมสงครามต่อต้านญี่ปุ่น

title: เทคโนโลยีนิวเคลียร์

text: อุบัติเหตุทางทหารมักจะเกี่ยวข้องกับการสูญหายหรือการจุดระเบิดที่ไม่คาดคิดของอาวุธนิวเคลียร์. การทดสอบ Castle Bravo ในปี 1954 ผลิตผลลัพธ์ที่มีขนาดใหญ่กว่าที่คาดไว้, ซึ่งปนเปื้อนหมู่เกาะใกล้เคียง, เรือประมงญี่ปุ่น (กับการเสียชีวิตไปหนึ่ง), และเพิ่มความกังวลเกี่ยวกับปลาที่ปนเปื้อนในญี่ปุ่น. ในปี 1950s ถึงปี 1970s, ระเบิดนิวเคลียร์หลายตัวได้หายไปจากเรือดำน้ำและเครื่องบิน, บางตัวไม่เคยได้รับการกู้คืน. ในช่วงยี่สิบปีที่ผ่านมา ได้เห็นการลดลงของการเกิดอุบัติเหตุดังกล่าว.

text: สหรัฐอเมริกา อังกฤษและแคนาดา ได้ร่วมมือกันตั้งโครงการลับ "ทูบอัลลอยด์" และ "สถานีวิจัยคลาค รีเวอร์" เพื่อออกแบบและพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ลูกแรก ภายใต้โครงการที่เรียกว่า "โครงการแมนฮัตทัน" ภายใต้การค้นคว้าวิจัยของนักวิทยาศาสตร์ และนักฟิสิกส์อเมริกัน นาม เจ. โรเบิร์ต ระเบิดปรมาณูที่ใช้ถล่มเมืองฮิโรชิมะของญี่ปุ่น ที่ชื่อ "ลิตเติลบอย" นั้น ได้ใช้ ยูเรเนียม - 235, ลูกระเบิดลูกแรกถูกทดสอบที่ ทรีนิตี้, นิวเม็กซิโก ในวันที่ 16 กรกฎาคม 2488 ส่วนระเบิดที่ชื่อ “แฟตแมน” ซึ่งใช่ถล่มนางาซากินั้นใช้ พลูโตเนียม - 239

title: ซาดาโกะ ซาซากิ

text: ซาดาโกะ ซาซากิ (; 7 มกราคม 2486 – 25 ตุลาคม 2498) เป็นเด็กหญิงชาวญี่ปุ่นที่อาศัยอยู่ใกล้กับสะพานมิซาสะในจังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ในขณะที่ระเบิดนิวเคลียร์ถูกทิ้งลงที่ฮิโรชิมะ เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2488 เธอมีอายุเพียงสองปีเท่านั้น จากเหตุการณ์นี้ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตมากมาย แต่ตัวเธอนั้น "รอดชีวิต" ซาดาโกะเป็นเด็กแข็งแรงอีกทั้งเป็นนักกีฬา อย่างไรก็ดีในปี พ.ศ. 2497 เมื่อมีอายุได้ 11 ปี ขณะกำลังซ้อมวิ่ง เธอรู้สึกมึนหัวแล้วล้มลง แพทย์ตรวจพบว่าเป็นโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว ซึ่งเป็นหนึ่งในผลสืบเนื่องจากระเบิดนิวเคลียร์

title: อาวุธนิวเคลียร์

text: มีอาวุธนิวเคลียร์เพียงสองชิ้นเท่านั้นที่เคยใช้ตลอดห้วงการสงคราม ทั้งสองครั้งโดยสหรัฐอเมริกายามสงครามโลกครั้งที่สองใกล้ยุติ วันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2488 วัตถุประเภทจุดระเบิดยูเรเนียม (uranium gun-type) ชื่อรหัสว่า "ลิตเติลบอย" ถูกจุดระเบิดเหนือนครฮิโรชิมาของญี่ปุ่น อีกสามวันให้หลัง วันที่ 9 สิงหาคม วัตถุประเภทจุดระเบิดภายในพลูโตเนียม (plutonium implosion-type) ชื่อรหัสว่า "แฟตแมน" ระเบิดเหนือนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น การทิ้งระเบิดทั้งสองลูกส่งผลให้ชาวญี่ปุ่นเสียชีวิตไปประมาณ 200,000 ศพ ส่วนใหญ่เป็นพลเรือน จากการบาดเจ็บฉับพลันที่ได้รับจากการระเบิด[1]

title: ฟาเธอร์แลนด์ (นวนิยาย)

text: ในปี ค.ศ. 1946 หลังจากที่จักรวรรดิญี่ปุ่นยอมแพ้สงครามต่อสหรัฐอเมริกาจากการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโรชิม่าและนางะซากิ เยอรมนีก็ยิงจรวดวี 3 ไประเบิดกลางฟ้าที่นครนิวยอร์กทำให้สหรัฐอเมริกาเจรจาหยุดยิงกับเยอรมนี ทำให้สงครามโลกครั้งที่สองจบลง เยอรมันได้เซ็นสนธิสัญญากรุงโรมซึ่งนำไปสู่การยุบรวมประเทศทุกประเทศในยุโรปตะวันตกมาอยู่ภายใต้การปกครองของเยอรมัน ยกเว้นแต่สวิสเซอร์แลนด์เท่านั้น

text: ผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ระเบิดในครั้งนั้น เรียกจุดที่ระเบิดถูกทิ้งลงใส่ฮิโรชิมะ ว่า "ฮิบะกุชะ" ในภาษาญี่ปุ่นหรือแปลเป็นภาษาไทยว่า "จุดระเบิดที่มีผลกระทบต่อชาวญี่ปุ่น" ด้วยเหตุนี้ ญี่ปุ่นจึงมีนโยบายต่อต้านการใช้ระเบิดปรมาณู ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และประกาศเจตนาให้โลกรู้ว่า ญี่ปุ่นมีนโยบายจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับอาวุธนิวเคลียร์ ในวันที่ 31 เดือนมีนาคม 2551 "ฮิบะกุชะ" มีรายชื่อผู้เสียชีวิตจากทั้งสองเมืองของญี่ปุ่น ที่ถูกจารึกไว้ประมาณ 243,692 คน และในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกัน มีรายชื่อผู้เสียชีวิตที่ถูกจารึกไว้เพิ่มขึ้นมากกว่า 400,000 คน โดยแบ่งออกเป็นเมืองฮิโรชิมะ 258,310 คน และเมืองนางาซากิ 145,984 คน

text: หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2488 หมวดหมู่:ความขัดแย้ง พ.ศ. 2488 หมวดหมู่:สงครามนิวเคลียร์

title: ผลที่ตามมาจากเหตุแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554

text: หลังเกิดแผ่นดินไหว คลื่นสึนามิและการล้มเหลวของระบบหล่อเย็นที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง และปัญหาซึ่งเกิดขึ้นกับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์แห่งอื่นในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 มีการประกาศภาวะฉุกเฉินนิวเคลียร์ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการประกาศภาวะฉุกเฉินนิวเคลียร์ในญี่ปุ่น และราษฎร 140,000 คนที่อาศัยอยู่โดยรอบรัศมี 20 กิโลเมตรจากโรงไฟฟ้าถูกอพยพ เหตุระเบิดและเพลิงไหม้ส่งผลให้กัมมันตภาพรังสีระดับที่เป็นอันตราย ทำให้ตลาดหลักทรัพย์ปิดตัวลดลงอย่างรุนแรงและการแห่ซื้อของ (panic buying) ในซูเปอร์มาร์เก็ต สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศสและประเทศอื่นอีกบางประเทศแนะนำให้ประชาชนของตนพิจารณาออกจากกรุงโตเกียว จากความกลัวว่าจะมีการปนเปื้อนนิวเคลียร์ที่ขยายลุกลามออกไป อุบัติเหตุดังกล่าวทำให้ความสนใจมึ่งไปยังปัญหามาตรฐานการออกแบบโครงสร้างแผ่นดินไหวนิวเคลียร์ญี่ปุ่น และส่งผลให้รัฐบาลประเทศอื่นประเมินโครงการนิวเคลียร์ของตนเช่นกัน จนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 น้ำยังคงถูกเทเข้าไปในเครื่องปฏิกรณ์ที่ได้รับความเสียหายเพื่อหล่อเย็นแท่งเชื้อเพลิงที่กำลังหลอมละลายนั้น จอห์น ไพรซ์ อดีตสมาชิกฝ่ายนโยบายด้านความปลอดภัยที่บรรษัทนิวเคลียร์แห่งชาติของสหราชอาณาจักร กล่าวว่า "อาจใช้เวลา 100 ปี ก่อนที่แท่งเชื้อเพลิงที่กำลังหลอมละลายนั้นจะสามารถถูกนำออกจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะของญี่ปุ่นได้อย่างปลอดภัย"

title: อะเทาซันด์ซันส์

text: "อะเทาซันด์ซันส์" (ตะวันนับพัน) เป็นอัลบั้มที่ได้รวบรวมจากหลากหลายแนวคิด ที่มีความสัมพันธ์ในเรื่องเกี่ยวกับความกลัวของมนุษย์ เช่น สงครามนิวเคลียร์ ลิงคินพาร์กยอมรับว่าอัลบั้มนี้แตกต่างจากอัลบั้มที่ผ่านมาเป็นอย่างมาก ซึ่งเป็นการทดลองเสียงรูปแบบที่แตกต่างจากเดิมและแปลกใหม่สำหรับอัลบั้ม"อะเทาซันด์ซันส์" ไมค์ ชิโนดะ ให้สัมภาษณ์กับเอ็มทีวีว่าเนื้อหาของเพลงในอัลบั้มนี้กล่าวถึงประเด็นทางสังคมมากมาย ตลอดจนการผสมผสานระหว่างความคิดของมนุษย์กับเทคโนโลยี โดยชื่ออัลบั้มมาจากข้อความที่ว่า "God save us everyone, will we burn inside the fires of "a thousand suns"" เป็นเนื้อเพลงจากซิงเกิลแรกของอัลบั้ม "The Catalyst" นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2488 ผู้ที่เหลือรอดได้พรรณนาว่าแสงของระเบิดสว่างมาก "สว่างราวกับมีพระอาทิตย์อยู่นับพันดวง"

text: หลังการทิ้งระเบิดลูกที่สองเป็นเวลา 6 วัน ญี่ปุ่นประกาศตกลงยอมแพ้สงครามต่อฝ่ายพันธมิตรเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2488 และลงนามในตราสารประกาศยอมแพ้สงครามมหาสมุทรแปซิฟิกที่นับเป็นการยุติสงครามโลกครั้งที่สอง อย่างเป็นทางการในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2488 (นาซีเยอรมนีลงนามตราสารประกาศยอมแพ้และยุติสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรปอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2488) การทิ้งระเบิดทั้งสองลูกดังกล่าวมีส่วนทำให้ประเทศญี่ปุ่นต้องยอมรับหลักการ 3 ข้อว่าด้วยการห้ามมีอาวุธนิวเคลียร์

title: ยุทธการที่โอกินาวะ

text: ยุทธการนี้ในภาษาอังกฤษอาจเรียกว่า "Typhoon of Steel (ไต้ฝุ่นเหล็ก)" และในภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า "tetsu no ame (เทะสึ โนะ อะเมะ) ("ฝนเหล็ก")" หรือ "tetsu no bōfū (เทะสึ โนะ โบฟู) ("ลมเหล็กกรรโชก")" เป็นชื่อเล่นที่มาจากความโหดร้ายในการรบ, กระสุนปืนที่ปลิวว่อนไปทั่วสนามรบ, ความรุนแรงของการโจมตีแบบกามิกาเซ่จากฝ่ายญี่ปุ่น และจำนวนเรือและยานพาหนะของฝ่ายสัมพันธมิตรที่จู่โจมสู่เกาะ เป็นการรบที่มีจำนวนคนตายหรือได้รับบาดเจ็บสูงที่สุดสมรภูมิหนึ่งในสงครามมหาสมุทรแปซิฟิกของสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นสูญเสียทหารมากกว่า 100,000 นายและฝ่ายสัมพันธมิตรมีทหารเจ็บหรือตายมากกว่า 50,000 นาย ในเวลาเดียวกันนั้นมีประชาชนเสียชีวิต บาดเจ็บ ฆ่าตัวตายเพราะกลัวว่าจะโดนข่มขืน จากข่าวออกข่าวลวง ในสงครามจิตวิทยาของทหารญี่ปุ่น มากกว่า 100,000 คน (12,000 ตายในการรบ) ประมาณกันว่าหนึ่งในสี่ของประชากรเสียชีวิตเนื่องจากการบุกรุกครั้งนี้ การทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโระชิมะและนะงะซะกิและสหภาพโซเวียตเข้าร่วมในสงครามทำให้ญี่ปุ่นยอมจำนนหนึ่งสัปดาห์หลังสิ้นสุดการสู้รบที่โอกินาวะ

text: นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น นาโอโตะ คัง กล่าวว่า "ในช่วงเวลาหกสิบห้าปีนับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง วิกฤตการณ์ครั้งนี้นับว่าร้ายแรงและยากลำบากที่สุดสำหรับญี่ปุ่น" สำนักงานตำรวจแห่งชาติญี่ปุ่น ระบุว่า มีผู้เสียชีวิต 15,729 ราย บาดเจ็บ 5,719 ราย และสูญหาย 4,539 ราย ในพื้นที่สิบแปดจังหวัด เช่นเดียวกับอาคารที่ถูกทำลายหรือได้รับความเสียหายกว่า 125,000 หลัง แผ่นดินไหวครั้งนี้สร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อประเทศญี่ปุ่น รวมทั้งความเสียหายอย่างหนักต่อถนนและรางรถไฟ เช่นเดียวกับเหตุเพลิงไหม้ในหลายพื้นที่ และเขื่อนแตก บ้านเรือนราว 4.4 ล้านหลังคาเรือนทางตะวันออกเฉียงเหนือของญี่ปุ่นไม่มีกระแสไฟฟ้าใช้ และอีก 1.5 ล้านคนไม่มีน้ำใช้ เครื่องกำเนิดไฟฟ้าหลายเครื่องไม่สามารถใช้การได้ และเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์อย่างน้อยสามเครื่องได้รับความเสียหาย เนื่องจากแก๊สไฮโดรเจนที่เกิดขึ้นในอาคารคลุมเครื่องปฏิกรณ์ชั้นนอก และยังได้มีการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่งเกิดระเบิดขึ้นเกือบ 24 ชั่วโมงหลังเหตุแผ่นดินไหวครั้งแรก อย่างไรก็ตาม แรงระเบิดในพื้นที่ไม่รวมสารกัมมันตรังสีอยู่ด้วย ประชาชนซึ่งอยู่อาศัยในรัศมี 20 กิโลเมตรรอบโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่งและรัศมี 10 กิโลเมตรรอบโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่สองถูกสั่งอพยพ

title: เทคโนโลยีนิวเคลียร์

text: อาวุธนิวเคลียร์เป็นอุปกรณ์ที่ระเบิดได้ที่ได้รับแรงทำลายล้างจากปฏิกิริยานิวเคลียร์, ฟิชชันหรือรวมกันของฟิชชันและฟิวชั่น. ปฏิกิริยาทั้งสองปลดปล่อยพลังงานในปริมาณมหาศาลจากปริมาณที่ค่อนข้างเล็กของสาร. แม้กระทั่งอุปกรณ์นิวเคลียร์ขนาดเล็กก็สามารถทำลายล้างหนึ่งเมืองได้โดยการระเบิด, ไฟไหม้และการแผ่รังสี. อาวุธนิวเคลียร์ได้รับการพิจารณาว่าเป็นอาวุธที่มีอำนาจทำลายล้างสูง () และการใช้งานและการควบคุมพวกมันได้เป็นลักษณะสำคัญของนโยบายต่างประเทศนับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกของพวกมัน.

title: เทคโนโลยีนิวเคลียร์

text: อย่างสุดขั้วที่สุด, โครงการแมนฮัตตันได้ผลิตอาวุธนิวเคลียร์ที่ขึ้นอยู่กับแต่ละองค์ประกอบเหล่านี้. พวกเขาจุดระเบิดอาวุธนิวเคลียร์เป็นครั้งแรกในการทดสอบที่มีชื่อรหัสว่า "ทรินิตี้", ใกล้ Alamogordo, รัฐนิวเม็กซิโก, เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1945. การทดสอบได้ดำเนินการเพื่อให้แน่ใจว่าวิธีการจุดระเบิดของระเบิดจะทำงาน, ซึ่งมันก็ทำงาน. ระเบิดยูเรเนียม, "Little Boy", ถูกทิ้งที่เมืองฮิโรชิมาของญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945, ตามด้วย "Fat Man" ที่ทำด้วยพลูโตเนียมในอีกสามวันต่อมาที่เมืองนางาซากิ. ในการปลุกให้ตื่นของการทำลายล้างและการบาดเจ็บล้มตายเป็นประวัติการณ์จากอาวุธเดียว, รัฐบาลญี่ปุ่นในไม่ช้าก็ยอมจำนน, เป็นการสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง.

title: เทคโนโลยีนิวเคลียร์

text: ตั้งแต่การระเบิดที่สองเมืองนั้น, ไม่มีอาวุธนิวเคลียร์ได้ถูกนำไปใช้อย่างก้าวร้าว. อย่างไรก็ตาม, พวกมันกระตุ้นให้เกิดการแข่งขันด้านอาวุธเพื่อพัฒนาระเบิดที่ทำลายล้างได้มากขึ้นเพื่อยับยั้งนิวเคลียร์. เพียงสี่ปีต่อมาเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 1949, สหภาพโซเวียตได้จุดระเบิดอาวุธฟิชชัน RDS-1 เป็นครั้งแรก. สหราชอาณาจักรทำตามเมื่อ 2 ตุลาคม 1952; ฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 1960; และประเทศจีน. ประมาณครึ่งหนึ่งของผู้รอดชีวิตจากฮิโรชิมาและนางาซากิเสียชีวิต 2-5 ปีหลังจากนั้นเนื่องจากการสัมผัสรังสี. อาวุธรังสี () เป็นชนิดหนึ่งของอาวุธนิวเคลียร์ที่ออกแบบมาเพื่อแจกจ่ายวัสดุนิวเคลียร์ที่เป็นอันตรายในพื้นที่ของศัตรู. อาวุธดังกล่าวจะไม่ได้มีความสามารถในการระเบิดของฟิชชันหรือฟิวชั่น, แต่จะฆ่าคนจำนวนมากและปนเปื้อนพื้นที่ขนาดใหญ่. อาวุธรังสีไม่เคยถูกนำไปใช้. ในขณะที่มีการพิจารณาว่าไร้ประโยชน์โดยกองทัพธรรมดา, อาวุธดังกล่าวเพิ่มความกังวลเกี่ยวกับการก่อการร้ายนิวเคลียร์.

title: 007 เพชฌฆาตปลาหมึกยักษ์

text: ออร์ลอฟได้เดินแผนผ่านทางคามาล ข่าน (Louis Jourdan) เจ้าชายชาวอัฟกันผู้โดนเนรเทศ โดยการใช้ระเบิดนิวเคลียร์หวังวางระเบิดในฐานทัพอากาศของสหรัฐ แต่ไม่ใช่เพียงเพื่อสร้างความเสียหายเท่านั้น มันยังมีแผนการอันซับซ้อนและเหนือชั้นกว่านั้นอีก

title: กองทัพแดง

text: ต่อมาในช่วงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นช่วงที่แผ่นดินญี่ปุ่นโดนกองทัพสหรัฐฯทิ้งระเบิดด้วยระเบิดปรมาณูทั้งสองลูกที่เมืองฮิโรชิมา และเมืองนางาซากิ ซึ่งในช่วงระหว่างนั้น กองทัพแดงได้บุกเข้าโจมตีกองทัพญี่ปุ่นที่อยู่ประจำการในแมนจูเรียและเกาหลีเหนือซึ่งรัสเซียได้เห็นสนธิสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างรัสเซีย-ญี่ปุ่นได้ครบวันแล้ว นอกจากนั้นการโจมตีครั้งนี้เป็นการภายใต้ข้อตกลงลับของสตาลิน,รูสเวลท์,เชอร์ชิลล์ว่าจะบุกญี่ปุ่นภายใน 3 เดือนหลังจากนาซีเยอรมันยอมแพ้ แต่ว่าจักรพรรดิญี่ปุ่นได้ประกาศยอมแพ้สงครามทำให้สงครามโลกครั้งที่ 2 จบลงอย่างสมบูรณ์

title: โครงการแมนฮัตตัน

text: โครงการแมนฮัตตันได้ออกแบบและทดสอบระเบิดนิวเคลียร์ 3 ลูกใน ค.ศ. 1945 ลูกแรกอยู่ใน แผนปฏิบัติการทรินนิที (Trinity) ทดสอบเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม มีขึ้นในทะเลทรายใกล้เมืองอลามากอร์โด, รัฐนิวเม็กซิโก ลูกที่สองคือระเบิดนิวเคลียร์ ลิตเติลบอย (Little Boy) ระเบิดวันที่ 6 สิงหาคม ที่เมืองฮิโระชิมะ จักรวรรดิญี่ปุ่น และลูกสุดท้ายคือ แฟตแมน (Fat Man) ระเบิดวันที่ 9 สิงหาคม ที่เมืองนะงะซะกิ จักรวรรดิญี่ปุ่น การทิ้งระเบิดสองลูกสุดท้ายที่ญี่ปุ่นนั้น นำไปสู่การสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สองในภูมิภาคเอเชีย

text: ในระหว่างสงครามนั้น ญี่ปุ่นได้เกณฑ์แรงงานชาวเกาหลีไปใช้งานอย่างทาสในทั้งสองเมือง ทั้งฮิโรชิมะ และนางาซากิ ปัจจุบันคาดการณ์ว่ามีชาวเกาหลีที่เสียชีวิตจากเหตุการณ์ระเบิดนิวเคลียร์ในประเทศญี่ปุ่น ที่เมืองฮิโรชิมะ ประมาณ 20,000 คน และอีกประมาณ 2,000 คน เสียชีวิตที่เมืองนางาซากิ ซึ่งประชากรเกาหลีที่เสียชีวิตในเหตุการณ์นี้มากถึง 1 ใน 7 ของจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมด ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา ชาวเกาหลีพยายามต่อสู้เพื่อรับการดูแลรักษาผลกระทบจากเหตุการณ์นี้ อย่างไรก็ตาม ทุกคนได้รับการเยียวยาภายใต้กฎหมายในปัจจุบัน

title: สถานีรถไฟฮิโรชิมะ

text: สถานีรถไฟฮิโรชิมะ () เป็นสถานีรถไฟหลักของนครฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR ตะวันตก) สถานีแห่งนี้ให้บริการรถไฟหลายสาย รวมทั้งซันโย ชิงกันเซ็ง สถานีรถไฟแห่งนี้เคยถูกทำลายไปจากการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์โดยสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

title: ก็อตซิลลา

text: ในแบบฉบับของอเมริกาที่ฉายในปี 1998 จะมีจุดกำเนิดมาจากกิ้งก่าที่โดนระเบิดนิวเคลียร์แล้วกลายพันธุ์เป็นซิลล่า(ทางแฟนๆก็อตซิลล่าไม่นับตัวนี้ว่าเป็นก็อตซิลล่าเนื่องจากการออกแบบ การลดทอนความแข็งแกร่ง ทำให้ ฮารุโอะ นากาจิมา นักแสดงชายผู้สวมชุดก็อตซิลลาในภาพยนตร์ก็อตซิลลายุคแรก พูดออกมาว่า "เจ้านี่ไม่ใช่ก็อตซิลล่า") แต่ในแบบฉบับของญี่ปุ่นในยุคเฮเซย์จะมีจุดกำเนิดมาจากไดโนเสาร์ที่โดนนิวเคลียร์แล้วกลายเป็นก็อตซิลล่า (ซึ่งจุดกำเนิดของก็อตซิลล่าของญี่ปุ่นจะมีเพิ่มเติมในภาค ก็อตซิลล่าปะทะคิงกิโดร่า) แต่ภาคต้นฉบับในปีค.ศ. 1954 ก็อตซิลล่าจะเป็นสัตว์โบราณที่กำลังจำศีลอยู่ใต้ทะเลและถูกปลุกขึ้นจากการทดลองระเบิดนิวเคลียร์ (คนส่วนใหญ่มักจะคิดว่าก็อตซิลล่าตัวนี้มีต้นกำเนิดเหมือนกับก็อตซิลล่ายุคเฮเซย์แต่จริงๆแล้วไม่ใช่ ข้อมูลนี้อ้างอิงมาจากหนังสือก็อตซิลล่าของโตโฮ)

title: ทิเบตภายใต้การปกครองของจีน

text: ทุกวันนี้ มีการปรากฏของกองทหารจีนในธิเบตถึงประมาณ 300,000 - 500,000 กองทัพ ซึ่งประมาณ 200,000 กองทัพได้ตั้งสถานีประจำอย่างถาวรอยู่ที่ใจกลางธิเบต ซึ่งใกล้เขตพรมแดนของอินเดีย มีทั้งหมด 17 สถานีที่ใช้เรดาร์อย่างลับ ๆ มี 14 สถานีที่เป็นฐานทัพอากาศ และ 5 ฐานทัพจรวดนำวิถีซึ่งอยู่ในเมือง Kongpo Nyitri, Powo Tramo, Rudok, Golmu และเมือง Nagchu ทั้งยังมีจรวดนำวิถีระดับกลางประมาณ 70 ลำและระดับกลางค่อนข้างสูง 20 ลำ ประเทศพม่า กัมพูชา เวียดนาม และอินเดียอยู่ในชนวนวิถีของแรงระเบิดนิวเคลียร์ของจรวดนำวิถีเหล่านี้ นอกจากนั้นจีนยังใช้ธิเบตให้เป็นประโยชน์โดยการฝึกฝนการทำสงคราม เคยมีการทดลองระเบิดนิวเคลียร์ และการทิ้งขยะนิวเคลียร์และขยะเป็นพิษจากประเทศอื่น ๆ เพื่อที่ตนจะได้รับค่าตอบแทนเป็นเงินก้อนใหญ่กลับมา

title: จังหวัดฟูกูชิมะ

text:
จังหวัดฟูกูชิมะ มีเมืองทั้งหมด 13 เมือง ได้แก่
จังหวักฟูกูชิมะ มีอำเภอทั้งหมด 13 อำเภอ ซึ่งแบ่งออกเป็นตำบลและหมู่บ้านดังนี้หลังจากแผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 เครื่องปฏิกรณ์สองเครื่องจากทั้งหมดหกเครื่องที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่งเกิดระเบิดขึ้น ภายหลังแกนเชื้อเพลิงหลอมละลายและเกิดเพลิงไหม้ขึ้นที่เครื่องปฏิกรณ์อีกสามเครื่อง ถึงแม้ว่าโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ที่เสียหายนี้ในโอกูมะ จะอยู่ห่างจากเมืองฟูกูชิมะไปราว 50 ไมล์ จากการขยายพื้นที่อพยพขนาดใหญ่โดยรอบโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ราษฎรจำนวนมากถึงอพยพไปยังละแวกใกล้เคียง รวมทั้งเมืองฟูกูชิมะด้วย ระดับกัมมันตรังสีใกล้กับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์สูงสุดที่ 400 มิลลิซีเวิร์ต/ชั่วโมง ซึ่งเป็นระดับกัมมันตรังสีที่สูงที่สุดเท่าที่เคยตรวจวัดในประเทศญี่ปุ่น องค์การระหว่างประเทศได้แสดงความกังวลว่าวิกฤตการณ์ที่ยังคงดำเนินอยู่ในญี่ปุ่นอาจไล่เลี่ยกับอุบัติเหตุที่เชียร์โนบีล ซึ่งส่งผลกระทบต่อพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ถึง 200 ไมล์จากการประมาณครั้งล่าสุด มีคนงานอย่างน้อย 5 คนเสียชีวิตแล้ว และความพยายามช่วยเหลือถูกขัดขวางโดยระดับกัมมันตรังสีที่เพิ่มสูงขึ้น

title: ทรินิตี

text: ทรินิตี () เป็นการทดลองอาวุธนิวเคลียร์ครั้งแรก โดยสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1945 ที่ 35 ไมล์ (56 กม.) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองโซคอร์โร (Socorro) รัฐนิวเม็กซิโก ที่สถานทดสอบทรายขาว (White Sands Proving Ground) กองบัญชาการใกล้กับอัลลาโมกอร์โด (Alamogordo) รัฐนิวเม็กซิโก การทดสอบทรินนิทีใช้อุปกรณ์แบบพลูโทเนียมระเบิดอยู่ภายใน เหมือนกับที่ใช้ในแฟตแมน ซึ่งถูกทิ้งเหนือนะงะซะกิ ประเทศญี่ปุ่น ในวันที่ 9 สิงหาคมปีเดียวกัน ทรินิตีมีแรงระเบิดประมาณ 20 กิโลตันทีเอ็นที

title: ทวีปแอนตาร์กติกา

text: ทวีปแอนตาร์กติกาเป็นดินแดนใต้การปกครองร่วมโดยพฤตินัยตามกฎหมายระหว่างประเทศและอยู่ภายใต้การควบคุมของระบบสนธิสัญญาแอนตาร์กติกที่ลงนามครั้งแรกโดย 12 ประเทศใน พ.ศ. 2502 และตามด้วยการลงนามอีกเพิ่ม 38 ประเทศ ระบบสนธิสัญญานี้ห้ามมิให้มีการทำเหมืองแร่ กิจกรรมทางทหาร ทดลองระเบิดนิวเคลียร์และการกำจัดกากนิวเคลียร์แต่จะสนับสนุนการวิจัยทางวิทยาศาสตร์และปกป้องชั้นโอโซนของทวีปทำให้มีการทดลองอย่างต่อเนื่องโดนนักวิทยาศาสตร์ 4,000 คนจากหลายประเทศบนทวีปนี้


query: ตำนานบุตรแห่งฮูริน เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อไหร่?

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: ตำนานบุตรแห่งฮูริน (English: The Children of Húrin) เป็นนวนิยายแฟนตาซีระดับสูงแบบมหากาพย์ที่บรรยายในลักษณะร้อยแก้ว ประพันธ์โดยเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งได้เริ่มโครงเรื่องไว้ตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1910 และได้ปรับแก้เนื้อหาหลายต่อหลายครั้ง จนกระทั่งโทลคีนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1973 เรื่องนี้ก็ยังไม่เสร็จเรียบร้อยพอจะตีพิมพ์ได้ คริสโตเฟอร์ โทลคีน บุตรชายของเขา ได้นำต้นฉบับทั้งหมดมาเรียบเรียงขึ้นใหม่และใส่บทบรรยายเพิ่มเติมจนสำเร็จ ได้ตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2007 ออกวางจำหน่ายพร้อมกันทั้งในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา สำหรับประเทศไทยมีการแปลและพิมพ์จำหน่ายในปี ค.ศ. 2008 โดยสำนักพิมพ์แพรวเยาวชน

title: ตำนานแห่งซิลมาริล

text: ว่าด้วยเบเรนและลูธิเอน ว่าด้วยทูริน ทูรัมบาร์ (เรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งใน นาร์น อิ ฮีน ฮูริน: ตำนานบุตรแห่งฮูริน คริสโตเฟอร์ โทลคีนได้รวบรวมตำนานนี้และประพันธ์ขึ้นเป็นเล่มต่างหากเมื่อปี พ.ศ. 2550 ใช้ชื่อหนังสือว่า ตำนานบุตรแห่งฮูริน (The Children of Hurin) ) ว่าด้วยทูออร์ และการล่มสลายของกอนโดลิน ว่าด้วยการเดินทางของเออาเรนดิล และสงครามแห่งความโกรธา

title: ตำนานแห่งซิลมาริล

text: ในตอนนั้นเขาตั้งชื่อให้ชุดงานเขียนของเขาว่า The Book of Lost Tales (ประมวลตำนานอันสาบสูญ) [2] ซึ่งในเวลาต่อมาชื่อนี้ได้กลายเป็นชื่อหนังสือสองเล่มแรกในชุดหนังสือประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ เรื่องราวใน The Book of Lost Tales เป็นเรื่องที่เล่าผ่านนักเดินเรือคนหนึ่งชื่อว่า เอริโอล (ในเวอร์ชันหลัง ๆ ชื่อนี้เปลี่ยนไปเป็น อัลฟ์วีน (Ælfwine) ) ซึ่งล่องเรือไปจนกระทั่งได้พบกับเกาะโทลเอเรสเซอา พวกเอลฟ์ที่บนเกาะนั้นได้เล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์ของพวกเขาให้เอริโอลฟัง อย่างไรก็ดีโทลคีนแต่ง The Book of Lost Tales ยังไม่จบ เขาหันไปแต่งกวีนิพนธ์ชุด "The Lay of Leithian" (ลำนำแห่งเลย์ธิอัน) และ "The Lay of the Children of Húrin" (ตำนานบุตรแห่งฮูริน) แทน[2]

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: ฮูริน เป็นมนุษย์ชาวเอไดน์แห่งตระกูลฮาดอร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในสามตระกูลใหญ่ ซึ่งครองแว่นแคว้นดอร์-โลมิน มีน้องชายชื่อ ฮูออร์ ฮูรินแต่งงานกับมอร์เวน และมีบุตรชายคนโตคือ ทูริน บุตรสาวคนเล็กคือ อัวร์เวน แว่นแคว้นดอร์-โลมินเป็นแผ่นดินศักดินาที่ฟิงโกลฟินกษัตริย์เอลฟ์มอบให้แก่ตระกูลฮาดอร์ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือใกล้กับอาณาจักรของมอร์ก็อธ จึงได้รับผลกระทบจาก "ลมหายใจปีศาจ" อัวร์เวนกับเด็กๆ ชาวมนุษย์จำนวนมากต้องเสียชีวิต ต่อมาชาวฮาดอร์ยกทัพเข้าร่วมรบในสงครามเนียนายธ์อาร์นอยดิอัด กับทัพเอลฟ์ แต่แตกพ่ายยับเยิน ฮูรินถูกมอร์ก็อธจับตัวไปได้ เพื่อเค้นถามความลับที่ซ่อนตัวของอาณาจักรกอนโดลิน ที่ฮูรินกับฮูออร์เคยไปเยือนเมื่อสมัยยังเด็ก แต่ฮูรินไม่ยอมจึงถูกมอร์ก็อธสาปแช่งทั้งตระกูล

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: ยุคแห่งวาลาร์ ยุคแห่งชวาลา ยุคแห่งพฤกษา ยุคแห่งตะวัน

title: ธิงโกล

text: เอลู ธิงโกล (เควนยา) หรือ เอลเว ซิงโกลโล (ซินดาริน) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในวรรณกรรมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ปรากฏในหนังสือ ซิลมาริลลิออน และ ตำนานบุตรแห่งฮูริน ได้ชื่อว่าเป็นบุตรแห่งอิลูวาทาร์ที่สูงใหญ่และมีพลังอำนาจมากที่สุด เป็นรองแต่เพียงเฟอานอร์เท่านั้น

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: ฝ่ายนิเอนอร์เตลิดหนีไปจนถึงเขตป่าเบรธิล และล้มลงสิ้นสติบนเนินพระศพของฟินดุยลัส ทูรินกับพวกพรานป่ามาพบเข้า จึงพานางกลับไปรักษาที่ค่ายเพนียดของตน นิเอนอร์ค่อยๆ ฟื้นกำลัง และหัดพูดถ้อยคำ แต่นางจำความเป็นมาของตัวเองไม่ได้เลย

title: คนแคระ (มิดเดิลเอิร์ธ)

text: นอกจากนี้ยังมีเผ่าพันธุ์เล็ก ๆ ของคนแคระอีกกลุ่มหนึ่ง คือ "คนแคระค่อม" (Petty Dwarves) ภาษาซินดารินเรียกว่า "นอยกิธนิบิน" ปรากฏในงานเขียนเรื่อง ตำนานบุตรแห่งฮูริน ตำนานเล่าว่าพวกเขาถูกเนรเทศออกจากอาณาจักรของคนแคระด้วยความผิดอย่างใดอย่างหนึ่ง ต้องเร่ร่อนไปในดินแดนเบเลริอันด์ นานไปฝีมือช่างก็ด้อยลง ร่างก็เล็กแกร็นลง จนต้องหาเลี้ยงชีพด้วยการขุดของป่าและด้วยการลักขโมย คนแคระค่อมคนสุดท้ายที่ปรากฏในตำนานคือ มีมเผ่าพันธุ์คนแคระได้ชื่อว่าเป็นกลุ่มที่มีฝีมือช่างดีที่สุดบนมิดเดิลเอิร์ธ เสมอกันกับชาวโนลดอร์ (เนื่องจากเป็นศิษย์ของอาวเล เทพแห่งการช่าง เช่นเดียวกัน) สิ่งประดิษฐ์ที่มีชื่อเสียงของพวกคนแคระในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ได้แก่

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: ตำนานบุตรแห่งฮูริน แต่เดิมเป็นงานเขียนร้อยแก้วของโทลคีน ในหนังสือ ประมวลตำนานอันสาบสูญ (The Book of Lost Tales) เป็นวรรณกรรมหนึ่งในสามเรื่องเอกของโทลคีนนับตั้งแต่ยุคแรกเริ่มก่อนการประพันธ์ ลอร์ดออฟเดอะริงส์ มีชื่อเรื่องเมื่อประพันธ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1919 ว่า เรื่องของทูรินกับโฟอาโลเค[1] ต่อมาโทลคีนนำบทประพันธ์นี้ไปแต่งขึ้นใหม่เป็นกวีนิพนธ์ ใช้ชื่อว่า ทูริน บุตรแห่งฮูริน กับกลอรุนด์เจ้ามังกร โดยใช้เวลาประพันธ์อยู่หลายปี เป็นบทกวีนิพนธ์ขนาดยาวหลายพันบรรทัด[1] แต่ยังแต่งไม่จบ ระหว่างนั้นโทลคีนก็ประพันธ์งานชิ้นอื่นๆ ไปด้วย โดยมีงานชิ้นใหญ่ที่สุดที่ขัดขวางการประพันธ์ผลงานอื่นของเขาไปเป็นเวลานานหลายปี คือการประพันธ์เรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ในราวปลายคริสต์ทศวรรษ 1940

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: ตำนานบุตรแห่งฮูริน เล่าถึงเรื่องราวชะตากรรมของบรรดาบุตรของฮูริน ทายาทตระกูลฮาดอร์ ชาวมนุษย์ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งมีชีวิตอยู่ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา ได้แก่ ทูริน ทูรัมบาร์ และ นิเอนอร์ นีนิเอล พวกเขาทั้งหมดต้องคำสาปจากจอมมารมอร์กอธให้ประสบแต่ความหายนะในชีวิต เนื่องจากฮูรินไม่ยินยอมอยู่ใต้บังคับของมอร์กอธ

title: เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน

text: ล่าสุดในปี พ.ศ. 2550 คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้อุตสาหะรวบรวมและเรียบเรียงงานเขียนชิ้นสำคัญออกมาอีกชิ้นหนึ่ง คือ ตำนานบุตรแห่งฮูริน อันเป็นเรื่องราวของทูริน ทูรัมบาร์ และนิเอนอร์ น้องสาวของเขา ทั้งสองเป็นบุตรของฮูริน ตัวละครชาวมนุษย์คนสำคัญที่มีบทบาทในการช่วยเหลือเหล่าเอลฟ์ในตำนานซิลมาริลลิออน โดยที่คริสโตเฟอร์เรียบเรียงเนื้อหาทั้งหมดมาจาก ซิลมาริลลิออน, Unfinished Tales, ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ และงานเขียนต้นร่างที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์อีกจำนวนหนึ่ง

title: ทูริน ทูรัมบาร์

text: ทูริน ทูรัมบาร์ () เป็นตัวละครเอกตัวหนึ่งในจินตนิยายชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือซิลมาริลลิออน และต่อมาได้เป็นตัวละครเอกในนิยายเรื่อง ตำนานบุตรแห่งฮูริน

title: ดาบนาร์ซิล

text: ดาบนาร์ซิลสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยยุคที่หนึ่ง โดยคนแคระผู้มีนามว่า เทลฅาร์ ครูช่างผู้ยิ่งใหญ่แห่งนครโนกร็อด ผู้สร้างผลงานอันมีชื่อเสียงมากมาย เช่นดาบอังกริสต์ หรือหมวกเกราะมังกรแห่งตระกูลฮาดอร์ ที่ปรากฏในนิยายเรื่อง ตำนานบุตรแห่งฮูริน เป็นต้น

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: หลังจาก ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ได้ตีพิมพ์เผยแพร่ โทลคีนจึงหันมาเอาใจใส่กับงานเขียนในยุคแรกๆ ของเขาอีกครั้ง เขาได้ปรับปรุงแก้ไขเนื้อหาของ ตำนานบุตรแห่งฮูริน ไปอีกมาก แต่ยังไม่ได้เรียบเรียงให้สมบูรณ์พอสำหรับการตีพิมพ์ เมื่อโทลคีนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1973 งานเขียนชุดนี้รวมทั้งงานอื่นๆ ของเขาอีกจำนวนมากจึงยังไม่ได้รับการตีพิมพ์

title: ตำนานแห่งซิลมาริล

text: เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เดอะฮอบบิท Unfinished Tales ตำนานบุตรแห่งฮูริน ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้รวบรวมงานเขียนที่กระจัดกระจายของโทลคีน เรียบเรียงออกมาเป็นผลงานหลายเล่ม เช่น ซิลมาริลลิออน Unfinished Tales รวมถึงหนังสือชุดประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งทยอยออกสู่บรรณพิภพมาเป็นลำดับ ล่าสุดเขาได้เรียบเรียงงานเขียนเรื่อง ตำนานบุตรแห่งฮูริน ออกสู่บรรณพิภพได้สำเร็จในปี ค.ศ. 2007 โดยออกวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 เมษายน 2007 พร้อมกันทั้งในประเทศอังกฤษและสหรัฐอเมริกา

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: เวลาต่อมา มอร์ก็อธสามารถทำลายการปิดล้อมอังก์บันด์ของพวกเอลฟ์ลงได้ในสงครามแห่งเพลิงฉับพลัน ตระกูลเบออร์ถูกทำลายจนเกือบหมด พวกเอลฟ์และมนุษย์ได้รับความเสียหายอย่างหนัก แต่ก็ยังมีอีกหลายอาณาจักรที่รอดมาได้ ในจำนวนนี้รวมถึงดอร์-โลมิน ซึ่งเวลานั้น ฮูริน ธาลิออน ได้ขึ้นเป็นเจ้าแคว้น

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: จาก Tolkien Estate (in English) จาก Tolkien Library (in English) เป็นเว็บไทย ที่มีเรื่องเกี่ยวกับ ซิลมาริลลิออน ลอร์ดออฟเดอะริงส์ และเรื่องอื่นๆ ของคุณโทลคีน

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เดอะฮอบบิท ตำนานแห่งซิลมาริล Unfinished Tales ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ

title: ฮอบบิท (หนังสือ)

text: เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซิลมาริลลิออน Unfinished Tales ตำนานบุตรแห่งฮูริน ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: หมวดหมู่:ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ หมวดหมู่:วรรณกรรมแปล

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: แม้หนังสือเล่มนี้จะตีพิมพ์หลังจากการเสียชีวิตของโทลคีนไปแล้วกว่า 30 ปี ผลตอบรับจากแฟนหนังสือยังคงเป็นไปในทางที่ดีอย่างยิ่ง โดยได้ขึ้นเป็นหนังสือขายดีอันดับหนึ่งของนิวยอร์กไทมส์ ภายในเวลา 3 สัปดาห์หลังจากเปิดตัว[2]

title: มังกร (มิดเดิลเอิร์ธ)

text: ตามปกรณัมของโทลคีน เผ่าพันธุ์มังกรถูกสร้างขึ้นโดยเทพอสูรมอร์กอธ ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา มังกรตัวแรกที่ปรากฏตัวออกมามีชื่อว่า เกลารุง (Glaurung) ในหนังสือตำนานบุตรแห่งฮูริน กล่าวถึงมังกรว่า เป็นจิตวิญญาณที่ทรงพลังอำนาจ จึงเป็นไปได้ว่า มังกรก็เป็นเหล่าเทพไมอาร์จำนวนหนึ่งที่แปรพักตร์ไปรับใช้มอร์กอธ

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: แต่ทูรินเป็นคนหุนหันใจร้อน เขาเสนอให้ทัพนาร์โกธรอนด์ต่อสู้กับมอร์ก็อธอย่างเปิดเผย แทนที่จะมัวซุ่มโจมตีอยู่ และให้สร้างสะพานใหญ่ทอดข้ามแม่น้ำนาร็อกไปถึงประตูแห่งเฟลากุนด์ กวินดอร์พยายามคัดค้านแต่ไม่มีใครเชื่อฟังเขาเลย

title: เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน

text: หลังจากโทลคีนเขียนเรื่อง การล่มสลายของกอนโดลิน อันเป็นบทประพันธ์สืบเนื่องที่บรรยายถึงที่มาของ เออาเรนเดล ดวงดาวสายัณห์ แล้ว โทลคีนได้ประพันธ์ตำนานอีกสองเรื่อง คือ ตำนานของเบเรนและลูธิเอน กับ ตำนานบุตรแห่งฮูริน บทประพันธ์ทั้งสามนี้เป็นเรื่องเอก ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของผลงานเขียนชุดที่เรียกว่า ซิลมาริลลิออน

title: ตำนานบุตรแห่งฮูริน

text: ทูรินเดินทางมาจนถึงเขตป่าเบรธิล ดินแดนในปกครองของบรันเดียร์แห่งตระกูลฮาเล็ธ และได้ทราบว่า ฟินดุยลัสถูกพวกออร์คสังหารสิ้นชีวิตเสียแล้ว เขาจึงละทิ้งชื่อและชะตาของตน เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ทูรัมบาร์ ซึ่งหมายถึง ผู้ชำนะโชคชะตา แล้วอยู่กับชาวเบรธิลสืบต่อมา

title: คนแคระ (มิดเดิลเอิร์ธ)

text: คนแคระมีบทบาทอยู่ในวรรณกรรมของโทลคีนหลายเรื่อง ได้แก่ เดอะฮอบบิท เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซิลมาริลลิออน ตำนานบุตรแห่งฮูริน รวมถึงงานเขียนอื่น ๆ ของคริสโตเฟอร์ โทลคีนด้วย คือ Unfinished Tales และ ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ

title: เมลิอัน

text: เมลิอัน หรือ เมเลียน () เป็นเทพีไมอาร์องค์หนึ่ง ปรากฏในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เรื่อง ซิลมาริลลิออน ตำนานบุตรแห่งฮูริน กวีนิพนธ์ชุดลำนำแห่งเลย์ธิอัน และกวีนิพนธ์ตำนานบุตรแห่งฮูริน มีบทบาทในฐานะผู้นำเชื้อสายแห่งเทพ (ไอนัวร์) มาสู่แผ่นดินมิดเดิลเอิร์ธ และเป็นมารดาของลูธิเอน ทินูเวียล อำนาจของเมลิอันช่วยปกป้องอาณาจักรเอลฟ์จากการรุกรานของมอร์ก็อธได้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง ครั้นเมื่อนางจากไปอำนาจนั้นก็เสื่อมสลาย และเป็นอันสิ้นสุดอาณาจักรเอลฟ์ทั้งปวง

title: กอนโดลิน

text: กอนโดลิน () เป็นชื่ออาณาจักรเอลฟ์แห่งหนึ่งในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน โดยปรากฏบรรยายอย่างละเอียดอยู่ในหนังสือ "Book of Lost Tales" และ "ซิลมาริลลิออน" ในชื่อตอนเดียวกันคือ "การล่มสลายของกอนโดลิน" เป็นหนึ่งในสาม "มหาตำนาน" ที่โทลคีนยกย่องไว้ (อีกสองเรื่องคือ "ตำนานของเบเรนและลูธิเอน" กับ "ตำนานบุตรแห่งฮูริน")

title: กาเลวาลา

text: ตัวอย่างผลงานที่ได้รับแรงบันดาลใจจาก<i data-parsoid='{"dsr":[25692,25704,2,2]}'>กาเลวาลา ที่สำคัญที่สุด คือผลงานของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งเขายอมรับว่า กาเลวาลา เป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูลที่สำคัญยิ่งของเขาในการสร้างงานเขียน[16] ซึ่งต่อมาได้ตีพิมพ์ในชื่อ ซิลมาริลลิออน ตัวอย่างอิทธิพลของผลงาน เช่น เรื่องราวโศกนาฏกรรมของกุลเลร์โว ได้เป็นพื้นฐานในการสร้างตัวละคร ทูริน ทูรัมบาร์ ใน นาร์น อิ ฅีน ฮูริน หรือ ตำนานบุตรแห่งฮูริน (รวมไปถึงเรื่องของดาบพูดได้ ที่วีรบุรุษผู้อาภัพใช้ในการปลิดชีพตัวเอง) นอกจากนี้ยังมีอิทธิพลจากตัวละครอื่นใน<i data-parsoid='{"dsr":[26364,26376,2,2]}'>กาเลวาลา เช่น ลักษณะของ ไวแนเมยเนน ที่เป็นต้นแบบส่วนหนึ่งในการสร้างตัวละครพ่อมด ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์


query: มหาวิทยาลัยบูรพา ก่อตั้งขึ้นเมื่อไหร่?

title: มหาวิทยาลัยบูรพา

text: มหาวิทยาลัยบูรพา (English: Burapha University) สถาบันอุดมศึกษาของรัฐแห่งแรกที่ตั้งอยู่ในส่วนภูมิภาคของประเทศไทย ซึ่งในปัจจุบันเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐตั้งอยู่ที่ ตำบลแสนสุข อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 โดยอดีตเป็นวิทยาเขตหนึ่งของวิทยาลัยวิชาการศึกษา (มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ในปัจจุบัน)ก่อตั้งโดย พลเอกมังกร พรหมโยธี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในสมัยรัฐบาล จอมพล ป. พิบูลสงครามตั้งอยู่ ณ เลขที่ 169 ถนนลงหาดบางแสน ตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 647 ไร่ 35 ตารางวา[1] โดยมีชื่อว่า วิทยาลัยวิชาการศึกษา บางแสน หรือ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน ในเวลาต่อมา ด้วยเหตุนี้วันที่ 8 กรกฎาคม หรือที่เรียกว่า "แปดกรกฎ" ของทุกปีจึงนับเป็นวันคล้ายวันสถาปนามหาวิทยาลัย

title: คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

text:
มหาวิทยาลัยบูรพาจึงแต่งตั้งคณะกรรมการโครงการจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา และได้ขอปรึกษากับทบวงมหาวิทยาลัย (สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา สังกัดกระทรวงศึกษาธิการในปัจจุบัน) ซึ่งให้ความเห็นว่าให้ดำเนินการจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์ในลักษณะของการจัดตั้งคณะใหม่ มิใช่การขยายจากหน่วยงานเดิม มหาวิทยาลัยจึงได้ดำเนินการเสนอโครงการจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ไว้ในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษา ระยะที่ 8 (พ.ศ. 2540 – 2544) ในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษา ระยะที่ 9 (พ.ศ. 2545 - 2549) มหาวิทยาลัยบูรพาได้มีการเตรียมการต่าง ๆ ลุล่วงด้วยดีตลอดมา ดังนี้
ศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยบูรพา) เป็นหน่วยงานภายในมหาวิทยาลัยบูรพา ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๗ เดิมใช้ชื่อว่า “โครงการศูนย์บริการทางการแพทย์” โดยได้รับความอนุเคราะห์จากพลเอกอาทิตย์ กำลังเอก บริจาคอาคาร ๒ ชั้น ตามรูปแบบโรงพยาบาลชุมชน ๓๐ เตียง พร้อมครุภัณฑ์ประจำอาคารและครุภัณฑ์ทางการแพทย์ โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้บริการรักษาพยาบาลแก่ประชาชนในชุมชนใกล้เคียง เช่น ชายหาดบางแสน ตำบลแสนสุข ฯลฯ และเป็นที่ฝึกประสบการณ์วิชาชีพ แก่นิสิตคณะพยาบาลศาสตร์ และใช้ชื่ออาคารนี้ว่า "ตึกท่านผู้หญิงประภาศรี กำลังเอก” เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ท่านผู้หญิงประภาศรี กำลังเอก เริ่มให้บริการรักษาพยาบาลผู้ป่วยนอก ตั้งแต่วันที่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๗ เป็นต้นมา ในปี พ.ศ. ๒๕๒๘ ได้ขยายบริการรับผู้ป่วยใน บริการคลอดบุตรตลอด ๒๔ ชั่วโมง

title: คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

text: คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา () เป็นคณะหนึ่งในกลุ่มคณะทางวิทยาศาสตร์สุขภาพของมหาวิทยาลัยบูรพาซึ่งประกอบด้วยคณะแพทยศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ คณะสหเวชศาสตร์ คณะพยาบาลศาสตร์ คณะสาธารณสุขศาสตร์ และคณะการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศ ทำการสอน และวิจัยทางด้านวิทยาศาสตร์การแพทย์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ เพื่อการส่งเสริมสุขภาพและป้องกันโรคแก่บุคคลทั่วไป ทั้งระดับท้องถิ่นและระดับประเทศ ตลอดจนรองรับการเติบโตของภาคอุตสาหกรรมในภาคตะวันออก เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2552 และเริ่มทำการรับนิสิตรุ่นที่ 1 ในปีการศึกษา 2553

title: มหาวิทยาลัยบูรพา

text: นิยมเรียกกันว่า โรงพยาบาล มหาวิทยาลัยบูรพา สังกัดคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา เป็นโรงพยาบาลมหาวิทยาลัย มี 3 อาคาร ประกอบด้วย อาคารคณะแพทยศาสตร์ อาคารศรีนครินทร์ และอาคารท่านผู้หญิงประภาศรี กำลังเอก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2527 เดิมใช้ชื่อว่า “โครงการศูนย์บริการทางการแพทย์” โดยได้รับความอนุเคราะห์จากพลเอกอาทิตย์ กำลังเอก บริจาคอาคาร 2 ชั้น

title: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

text: รายนามคณบดีคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ตั้งแต่การเป็นมหาวิทยาลัยบูรพา (มหาวิทยาลัยเอกเทศ) จนถึงปัจจุบันมีดังนี้

title: คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

text:
ด้วยศาสตราจารย์ ดร.สุชาติ อุปถัมภ์ (อธิการบดี มหาวิทยาลัยบูราพา ในขณะนั้น) มีความคิดริเริ่ม ที่จะให้มหาวิทยาลัยบูรพามี
คณะเภสัชศาสตร์ เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับกลุ่มคณะทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพของมหาวิทยาลัยบูรพา โดยมี
การแต่งตั้งคณะกรรมการโครงการจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์ และร่างหลักสูตรเภสัชศาสตร์บัณฑิตขึ้นในวันที่ 24 มิถุนานยน
2552 ซึ่งมีรองศาสตราจารย์ ดร. มณฑล สงวนเสริมศรี(อดีต คณบดีคณะเภสัชศาสตร์ และอธิการบดี มหาวิทยาลัยนเรศวร)
เป็นประธานกรรมการ และรองศาสตราจารย์ ดร.เรณา พงษ์เรืองพันธุ์ (รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยบูรพา)
เป็นรองประธานกรรมการ พร้อมด้วยคณาจารย์จากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และบุคลากรของมหาวิทยาลัย
บูรพาเป็นกรรมการ จากนั้นสภามหาวิทยาลัยบูรพาได้อนุมัติการจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2552 และ
ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2552 โดยมีหน้าที่จัดการศึกษาระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา
วิจัยและบริการวิชาการด้านเภสัชศาสตร์ มีคณบดีเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุดในช่วงแรกของการก่อตั้ง มหาวิทยาลัยได้
มอบให้ ศาสตราจารย์ ดร.สมศักดิ์ พันธุวัฒนา (รองอธิการบดีฝ่ายวิจัยมหาวิทยาลัยบูรพา) รักษาการในตำแหน่งคณบดี
จนกระทั่งวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2553 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วิบูลย์ วัฒนาธร ดำรงตำแหน่งคณบดีตามมติของ
สภามหาวิทยาลัย

title: มหาวิทยาลัยบูรพา

text: ความเป็นมาก่อนที่จะก่อตั้งเป็น มหาวิทยาลัยบูรพานั้น ได้เริ่มในปี พ.ศ. 2492 โดยมีการจัดตั้งโรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูงขึ้น ณ ซอยประสานมิตร อำเภอพระโขนง จังหวัดพระนคร ต่อมาในปี พ.ศ. 2497 ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น วิทยาลัยวิชาการศึกษาในปี พ.ศ. 2498 ได้ขยายวิทยาเขตออกไปอีก 2 แห่ง ได้แก่ วิทยาลัยวิชาการศึกษาปทุมวัน และวิทยาลัยวิชาการศึกษา บางแสน

title: คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

text: รายนามคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้

title: คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยบูรพา

text: คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยบูรพา () เป็นหน่วยงานในสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา จัดตั้งตามประกาศมหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2551 เป็นคณะที่อยู่ใน วิทยาเขตสระแก้ว มีหน้าที่จัดการศึกษาระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา วิจัยและบริการวิชาการด้านเกษตร

title: โรงเรียนอัสสัมชัญ

text: ศิษย์เก่าที่เป็นนักวิชาการ อาจารย์มหาวิทยาลัย นักเขียน นักประพันธ์ ที่มีผลต่อสังคมไทย เช่น สุลักษณ์ ศิวรักษ์ นักเขียน นักคิดคนสำคัญของประเทศไทย มีผลงานพิมพ์รวมเล่มแล้วมากกว่า 200 เล่ม ได้รับรางวัลและการประกาศเกียรติคุณต่าง ๆ มากมาย เมื่อปี 2538 ได้รับรางวัล Alternative nobel จากรัฐสภาสวีเดน และได้รับรางวัลศรีบูรพา เป็นคนที่ 6 (พ.ศ. 2537) นอกจากนี้ ยังเคยได้เสนอชื่อเข้ารับ รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ถึง 2 ครั้ง, หม่อมเจ้าอากาศดำเกิง รพีพัฒน์ นักประพันธ์ เป็นที่รู้จักในนามปากกา "วรเศวต", ศาสตราจารย์ พระเจริญวิศวกรรม (เจริญ เชนะกุล) อดีตคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ศ.นพ.บุญสม มาร์ติน ผู้บุกเบิกก่อตั้งคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่และคณบดีคนแรก, ดร.เกริก มังคละพฤกษ์ ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเกริก, ศ.ดร.ไชยันต์ ไชยพร อดีตหัวหน้าภาควิชาการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รศ.ธเนศ วงศ์ยานนาวา เจ้าพ่อโพสต์โมเดิร์นประเทศไทย อาจารย์ประจำสาขาวิชาการเมืองการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ศาสตราจารย์ ดร.เกื้อ วงศ์บุญสิน รองอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และอดีตนายกสโมสรนิสิต แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นต้น

title: ศิลา โคมฉาย

text: นักเขียนที่เขาชอบมีหลายคน แต่ส่วนใหญ่ชอบงานทางเยอรมนีและฝรั่งเศส เขาไม่ค่อยชอบงานด้านฝั่งสหรัฐอเมริกาสักเท่าไหร่ นักเขียนที่ชอบก็มีอาลแบร์ กามูว์, หลู่ ซฺวิ่น, เลโอ ตอลสตอย, ญิบรอน เคาะลีล ญิบรอน ส่วนนักเขียนไทยชอบอ่านงานของลาว คำหอม, ศรีบูรพา, นิคม รายยวา

title: มหาวิทยาลัยบูรพา

text: หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดชลบุรี บูรพา บูรพา หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดสระแก้ว หมวดหมู่:เครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียน หมวดหมู่:สถาบันการศึกษาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2498 บูรพา

title: มหาวิทยาลัยบูรพา

text: เครือข่ายบัณฑิต เทา-ทอง ร่วมกันจัด “กิจกรรมจักรยานทางไกล 3 วิทยาเขต มหาวิทยาลัยบูรพา ครั้งที่ 1” รวมระยะทางกว่า 500 กิโลเมตร ได้รับความร่วมมือจาก มหาวิทยาลัยบูรพา เทศบาลเมืองแสนสุข หน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 60 ปี แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัย ศาสตราจารย์ นายแพทย์สมพล พงศ์ไทย ผู้รักษาการอธิการบดีมหาวิทยาลัยบูรพา เปิดเผยว่า กิจกรรมจักรยานทางไกล 3 วิทยาเขต (บางแสน-จันทบุรี-สระแก้ว) เป็นกิจกรรมแรกที่เปิดตัวประชาสัมพันธ์และร่วมเฉลิมฉลอง 60 ปี “ตรีสิกขสถานพัชรสมโภช” แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยบูรพา โดยศิษย์เก่าได้ร่วมกันจัดกิจกรรมอันเป็นประโยชน์ต่อสถานที่เคยศึกษา และชุมชนที่มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ทั้ง 3 แห่ง ประกอบด้วยมหาวิทยาลัยบูรพา บางแสน มหาวิทยาลัยบูรพาวิทยาเขตจันทบุรี และมหาวิทยาลัยบูรพาวิทยาเขตสระแก้ว รวมทั้งการสนับสนุนจากเทศบาลเมืองแสนสุข หน่วยงานภาครัฐและเอกชน และยังเป็นการส่งเสริมการปั่นจักรยานในชีวิตประจำวันให้มากขึ้นภายใต้แนวคิด “ขับขี่แบบง่ายๆ ออกกำลังกายได้ทุกวัน” ช่วยส่งเสริมการท่องเที่ยวจังหวัดต่างๆ ของภาคตะวันออก อีกทั้งอนุรักษ์การท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติให้เป็นที่นิยมและรู้จักมากขึ้น

title: คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

text: คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ก่อตั้งขึ้นพร้อมกับการจัดตั้งวิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสน เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 เริ่มแรกใช้ชื่อคณะวิชาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ มี 5 แผนกวิชา ได้แก่ แผนกวิชาคณิตศาสตร์ แผนกวิชาเคมี แผนกวิชาชีววิทยา แผนกวิชาฟิสิกส์ และแผนกวิชาวิทยาศาสตร์ ดำเนินการสอนวิทยาศาสตร์พื้นฐานให้กับหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) ร่วมกับคณะวิชาการศึกษา (ปัจจุบัน คือ คณะศึกษาศาสตร์) ผลิตระดับปริญญาตรีทางการศึกษา เพื่อไปเป็นครูวิทยาศาสตร์ในโรงเรียนมัธยมศึกษา

title: มหาวิทยาลัยบูรพา

text: ในปี พ.ศ. 2531 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติให้ยกฐานะมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน เป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศ ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 คณะรัฐมนตรีรับหลักการร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา สภาผู้แทนราษฎรได้ประชุมพิจารณาร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยบูรพา ลงมติรับหลักการและส่งให้คณะกรรมาธิการการศึกษาสภาผู้แทนราษฎรดำเนินการจนกระทั่ง ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 จึงได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาโดยประกาศในพระราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 106 ตอนที่ 131 ปัจจุบันมหาวิทยาลัยบูรพาได้ฉลองวาระการสถาปนามหาวิทยาลัย ด้วยการเปิดการจัดการเรียนการสอนในสาขาต่างๆอันเป็นเครื่องมือพัฒนาภาคตะวันออก

title: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

text: คณะศึกษาศาสตร์ เป็นคณะแรกของมหาวิทยาลัยบูรพา คณะศึกษาศาสตร์ ก่อตั้งมาพร้อมกับวิทยาลัยวิชาการศึกษา บางแสน เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2498 เมื่อวิทยาลัยวิชาการศึกษา บางแสน ได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ในปี พ.ศ. 2517 วิทยาลัยวิชาการศึกษา บางแสน จึงได้รับการเลื่อนวิทยะฐานะเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒด้วย แต่วิทยาเขตบางแสน จนกระทั่งมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ บางแสน ได้รับการยกฐานเป็นมหาวิทยาลัยบูรพา ในปี พ.ศ. 2533 เมื่อมหาวิทยาลัยบูรพามีฐานะเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศ คณะศึกษาศาสตร์จึงมีฐานะเป็นคณะวิชาที่เป็นรูปแบบ จนถึงปัจจุบันนี้ ซึ่งในปัจจุบันคณะได้จัดการศึกษาในระดับปริญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก

title: คณะรัฐศาสตร์ในประเทศไทย

text: อย่างไรก็ตาม เมื่อปีการศึกษา 2552 ภาควิชารัฐศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา (สิงห์คราม) ได้แสดงความจำนงขอเข้าร่วมกลุ่ม 5 สิงห์ และโดยมติของคณะกรรมการกลุ่ม 5 สิงห์ ซึ่งมาจากองค์กรนิสิตหรือนักศึกษาที่ทำหน้าที่บริหารกิจกรรมของคณะหรือภาควิชารัฐศาสตร์ของ 5 มหาวิทยาลัยก่อตั้งกลุ่ม จึงรับเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม 5 สิงห์และเปลี่ยนชื่อเป็น สิงห์สัมพันธ์ ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

title: คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

text: คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ก่อตั้งปี พ.ศ 2533 และในปี 2534 สภามหาวิทยาลัยให้จัดตั้งขึ้น เพื่อเป็นรากฐานในการพัฒนาพื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออก โดยมีภารกิจหลักคือการผลิตบัณฑิตด้านวิศวกรรมศาสตร์เป็นศูนย์ส่งเสริมและสนับสนุนการวิจัย เผยแพร่ความรู้ข้อสนเทศทางวิศวกรรมและอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม และต่อมาได้มีการประกาศพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ในราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ (หน้า 62 เล่มที่ 110 ตอนที่ 288) เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ 2536 โดยมีการแบ่งส่วนราชการออกเป็น สำนักงานเลขานุการภาควิชาวิศวกรรมเคมี และภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ ตามประกาศทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2537 และได้เปิดการเรียนการสอนเป็นครั้งแรกในปีการศึกษา 2534

text: โรงเรียนสาธิต "พิบูลบำเพ็ญ" มหาวิทยาลัยบูรพา (อังกฤษ; Piboonbumpen Demonstration School, Burapha University) เดิมคือ โรงเรียนประชาบาลตำบลแสนสุข 3 (บ้านแสนสุข) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2482 เป็นหน่วยงานภายในสังกัดคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา มีการบริหารงานนอกระบบราชการเพื่อให้เกิดความคล่องตัวและมีประสิทธิภาพ

text: วิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ () เดิมคือ โรงเรียนเพาะช่าง ตั้งอยู่ที่ถนนตรีเพชร แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีสีแดง–สีดำ เป็นสัญลักษณ์ของสถาบัน เพาะช่างเป็นสถาบันศิลปะการช่าง ก่อตั้งขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยถือเอาวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2456 เป็นวันกำเนิดโรงเรียนเพาะช่าง ซึ่งเป็นวันชุมนุมศิษย์เก่าของทุกปี ปัจจุบันเพาะช่างมีชื่อเต็มคือ "วิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์"

text:
รัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา เดิมก่อตั้งเป็นภาควิชารัฐศาสตร์ อยู่ภายใต้สังกัดคณะสังคมศาสตร์ เมื่อครั้งยังเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน ในปีพุทธศักราช 2517 เปิดการเรียนการาสอนให้กับนิสิต คณะศึกษาศาสตร์ วิชาเอกสังคมศึกษาต่อมาพุทธศักราช 2518 ได้มีการจัดการเปิดหลักสูตรวิชาโทรัฐศาสตร์เป็นครั้งแรก เรื่อยมา จนกระทั่ง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน ได้รับการยกฐานะ เป็นมหาวิทยาลัยบูรพา ในปีพุทธศักราช 2533
ต่อมาเมื่อเมื่อเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาแล้วภาควิชารัฐศาสตร์ที่ได้สังกัดคณะสังคมศาสตร์ จึงได้ถูกรวมกับคณะมนุษยศาสตร์ เป็นส่วนหนึ่งในคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ปีพุทธศักราช 2539 ภาควิชารัฐศาสตร์ ได้เปิดการสอนเพื่อผู้บริหาร รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต ในระดับปริญญาโท เป็นโครงการพิเศษและยังสอนในวิชาโทรัฐศาสตร์และในเอกสังคมศึกษา ในระดับปริญญาตรี สภามหาวิทยาลัย ได้เห็นชอบโครงการพิเศษสำหรับผู้บริหาร รัฐประศานศาสตรมหาบัณฑิตจัดตั้งวิทยาลัยบริหารรัฐกิจ ในปีพุทธศักราช 2544 แยกสังกัดจากเดิมในภาควิชารัฐศาสตร์ เป็นในสังกัดของมหาวิทยาลัย ในช่วงปี 2545 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สัมฤทธิ์ ยศสมศักดิ์ หัวหน้าภาควิชารัฐศาสตร์ในขณะนั้น ได้เปิดให้มีการสอนในรัดับปริญญาตรีเป็นครั้งแรกจากเดิมที่เปิดเฉพาะวิชาโทและเอกสังคมศึกษา 2 หลักสูตรคือ 1.รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาการบริหารทั่วไป หลักสูตร 4 ปี และหลักสูตรต่อเนื่อง ต่อมา 2546 จึงเปิดการสอนในอีกหลักสูตรคือรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเศรษฐศาสตร์การเมืองและการบริหารจัดการในระดับปริญญาโท 2548 ได้เปิดหลักสูตร รัฐศาสตรบัณฑิต 3 สาขา 1. รัฐศาสตร์ศึกษา 2.การปกครองและการบริหารงานท้องถิ่น 3.เศรษฐศาสตร์การเมือง รวมทั้งมีการสอนรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาการปกครองท้องถิ่น ต่อมาเพิ่มสาชาวิชาในหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต อีก 2 สาขาคือ 1.การจัดการทรัพยากรเพื่อความมั่นคง 2.การบริหารงานยุติธรรมและสังคม

title: คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

text: คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2545 เป็นคณะแพทยศาสตร์ที่จัดตั้งขึ้นแห่งแรกในภาคตะวันออก เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มคณะทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยบูรพา ซึ่งประกอบด้วยคณะแพทยศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ คณะสหเวชศาสตร์ คณะการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศ คณะพยาบาลศาสตร์ คณะสาธารณสุขศาสตร์ รวมถึงคณะทันตแพทยศาสตร์ และคณะสัตวแพทยศาสตร์ที่จะดำเนินการเปิดสอนในอนาคต คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาผ่านการรับรองหลักสูตรจากแพทยสภาแล้ว โดยมีความพร้อมในการจัดการเรียนการสอน การวิจัย และการบริการแก่สังคมและชุมชน

title: คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

text: คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา เป็นคณะที่จัดการเรียนการสอนทางวิทยาศาสตร์การแพทย์และวิทยาศาตร์สุขภาพ ด้านการศึกษาวิจัยสาเหตุ ปัจจัย กลไกการก่อโรค การดำเนินโรค การวินิจฉัยโรค การบำบัด และการฟื้นฟูสุขภาพของผู้ป่วยและประชากร โดยได้รับการยกฐานะจาก ภาควิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ คณะวิทยาศาสตร์ ตามมติกรรมการสภามหาวิทยาลัยบูรพา ในคราวประชุม ครั้งที่ 2/2552 ลงวันที่ 27 มีนาคม 2552 นายกสภามหาวิทยาลัยบูรพาลงนามในประกาศมหาวิทยาลัยบูรพา เรื่องการจัดตั้งส่วนงาน คณะสหเวชศาสตร์ เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2552 (คณะกรรมการบริหารคณะสหเวชศาสตร์มีมติให้เป็นวันสถาปนา คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา) และได้ลงประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับที่ 3 ปีพุทธศักราช 2552 เล่มที่ 126 ตอนพิเศษ 103ง เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานและภาระหน้าที่ของส่วนงาน มหาวิทยาลัยบูรพา เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2552 มหาวิทยาลัยบูรพา มีการดำเนินงานจัดการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพโดยทำการเปิดและขยายหลักสูตรอย่างต่อเนื่อง นับตั้งแต่การแยกตัวจัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยเมื่อปีพุทธศักราช 2533 กล่าวคือ การจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ คณะสาธารณสุขศาสตร์ ศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ ภาควิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ คณะวิทยาศาสตร์ คณะการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร และคณะแพทยศาสตร์ ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยบูรพาจึงมีศักยภาพและความพร้อมในระดับที่สามารถขยายโอกาสทางการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพให้ครอบคลุมทุกสาขาได้ โครงการจัดตั้งคณะสหเวชศาสตร์จึงเป็นเป้าหมายต่อไปของการพัฒนาการศึกษา ด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพและวิทยาศาสตร์การแพทย์ ให้ครอบคลุมทุกสาขาตามเป้าหมายของมหาวิทยาลัย

title: มหาวิทยาลัยบูรพา

text: ตรามหาวิทยาลัย ตรา เครื่องหมาย หรือสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยบูรพา มีสองแบบ ไม่จำกัดสีและขนาด ลักษณะและส่วนประกอบของตรา เครื่องหมาย หรือสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยบูรพามีสองแบบดังนี้

title: นักเรียน

text: นิสิต มีความหมายว่า "ผู้อยู่อาศัย" สืบเนื่องมาจากในช่วงที่เป็นโรงเรียนข้าราชการพลเรือนของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับการสถาปนาเป็นจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยนั้น ที่ตั้งของมหาวิทยาลัยถือว่าอยู่นอกเมือง การคมนาคมเพื่อมาศึกษาเป็นการยากลำบาก ดังนั้น ผู้ที่มาเรียนส่วนใหญ่จำเป็นต้องพักภายในหอพักของมหาวิทยาลัย และก็เรียกบุคคลที่อาศัยในห้องปฏิบัติการว่านิสิตเช่นเดียวกันด้วย[1] ส่วนของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์นั้นมีการเรียนการส่วนในระยะเริ่มต้นของการก่อตั้งมหาวิทยาลัยส่วนเป็นด้านการเกษตร ผู้เรียนมาจากทั่วสารทิศ จึงต้องมีหอพักให้ผู้ที่มาเล่าเรียนได้พักอาศัยและพื้นที่ตั้งของสถานศึกษาในขณะนั้นยังถือได้ว่าเป็นเขตนอกเมือง[2] ซึ่งในภายหลังมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, มหาวิทยาลัยนเรศวร, มหาวิทยาลัยพะเยา, มหาวิทยาลัยบูรพา, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม และ มหาวิทยาลัยทักษิณ ได้เปิดอยู่นอกเมือง และผู้ที่มาศึกษาก็จำเป็นต้องอยู่หอพักเช่นเดียวกัน จึงได้ใช้คำว่า "นิสิต" เช่นเดียวกัน

title: เกาะดอกท้อ

text: ตั้งอยูในทะเลบูรพา เจ้าของเกาะมีฉายามารบูรพา เก่งทั้งบุ๋นบู้แต่มีนิสัยประหลาด บนเกาะเต็มไปด้วยดอกท้อซึ่งเป็นที่มาของชื่อเกาะเรียงรายอย่างซับซ้อน บนเกาะเต็มไปด้วยค่ายกลมากมาย เจ้าเกาะมักไม่ชอบรับแขกเท่าไหร่ นอกจากคนของเกาะดอกท้อแล้วก็ไม่มีใครที่จะรู้เส้นทางบนเกาะเลย

title: คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

text: ในปี ๒๕๕๑ ศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพได้รับการปรับเปลี่ยนสถานภาพใหม่อีกครั้ง เป็นหนึ่งในหน่วยงานของคณะแพทยศาสตร์ตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยบูรพาว่าด้วยการแบ่งหน่วยงานภายในส่วนงาน พ.ศ. ๒๕๕๑ และมีอำนาจบริหารงานแบบอิสระภายใต้การกำกับดูแลของคณะแพทยศาสตร์ ตามระเบียบมหาวิทยาลัยบูรพาว่าด้วยการบริหารงานศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. ๒๕๕๑

title: คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

text: คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา () เป็นคณะในมหาวิทยาลัยบูรพาซึ่งทำการสอนวิชาความรู้ด้านการพยาบาลศาสตร์ โดยเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2525 และดำเนินการเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน

title: คณะภูมิสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

text: คณะภูมิสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ซึ่งถือว่าเป็นการยกระดับการจัดการการเรียนการสอนทางด้านภูมิสารสนเทศศาสตร์ ขึ้นสู่ระดับคณะเป็นแห่งแรกของประเทศไทย โดยแยกออกมาจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ในปัจจุบันความรู้ทางด้านภูมิสารสนเทศศาสตร์ เป็นศาสตร์หนึ่งที่มีความสำคัญโดดเด่นเป็นอย่างมากต่อการพัฒนาประเทศ เนื่องจากความรู้ทางด้านภูมิสารสนเทศศาสตร์ สามารถนำไปปรับใช้กับการจัดการบริหารประเทศในด้านต่างๆ เช่น ด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ด้านภัยพิบัติ ด้านการบริหารพื้นที่ในท้องถิ่น เป็นต้น

title: คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

text: คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งจากทบวงมหาวิทยาลัยเมื่อ วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2525 โดยเป็นคณะวิชาหนึ่งของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน ต่อมาได้รับการสถาปนาเป็นมหาวิทยาลัยบูรพา ตามพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา ในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒจึงได้โอนเข้ามาอยู่ในสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา และเป็นคณะวิชาแรกของ มหาวิทยาลัยบูรพา


query: เรสเซิลเมเนีย XXVI ถูกจัดขึ้นที่ไหน?

title: เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26

text: เรสเซิลเมเนีย XXVI เป็นการแสดงมวยปล้ำอาชีพแบบ Pay-Per-View (PPV) ของศึก เรสเซิลเมเนีย เป็นครั้งที่ 26 จัดโดย เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE), โดยมีกำหนดจัดวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2010 ที่ ยูนิเวอร์ซิตี้ ออฟ ฟีนิกซ์ สเตเดียม ใน เกลนเดล, แอริโซนา.[1] โดย เรสเซิลเมเนีย ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มาจัดใน รัฐแอริโซนา และเป็น เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 3 ที่เป็นการแสดงกลางแจ้ง[1][2] โดยเป็นศึกที่รวมการแสดงนักมวยปล้ำแต่ละค่ายของ WWE เอาไว้ทั้งหมด โดยก่อนเริ่มศึกได้มีการร้องเพลง America the Beautiful ก่อนที่จะเริ่มต้นรายการอีกด้วย

title: ดิอันเดอร์เทเกอร์

text: อันเดอร์เทเกอร์ ได้เจอกับ จิมมี สนูกกา ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 7 เป็นครั้งแรกของ อันเดอร์เทเกอร์ และสามารถเอาชนะไปมาได้สำเร็จด้วยสถิติ 1-0 (สมัยนั้นยังไม่การจดจำสถิติ) ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 8 ได้เอาชนะเจก โรเบิตส์ เพิ่มสถิติเป็น 2-0 ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 9 ได้เอาชนะไจแอนท์ ก็อนซาเลซไปแบบ DQ เป็นสถิติ 3-0 ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 11 ได้เอาชนะคิงคองบันดี ด้วยสถิติ 4-0 ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 12 ได้เอาชนะเควิน แนชด้วยสถิติ 5-0 ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 13 ได้เอาชนะไซโค ซิด ในแมตช์ไม่มีกติกาชิงแชมป์ WWF ทำให้ได้แชมป์ WWF และสร้างสถิติ 6-0 ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 14 ได้เอาชนะน้องชายอย่างเคนด้วยสถิติ 7-0 ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 15 ได้เอาชนะบิ๊กบอสแมน ในกติกานรกในกรงเหล็ก ผู้แพ้ถูกจับแขวนคอ เพิ่มสถิติ 8-0 อันเดอร์เทเกอร์ได้มารับบทอเมริกัน แบด แอส (นักเลงขี่มอเตอร์ไซค์ชาวอเมริกัน) และได้เอาชนะทริปเปิลเอช ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 17 สร้างสถิติ 9-0 ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 18 ได้เอาชนะริก แฟลร์ ทำสถิติชนะครบ 10 ครั้ง (เป็นการนับสถิติไร้พ่ายของอันเดอร์เทเกอร์อย่างเป็นทางการครั้งแรก)

title: เคน (นักมวยปล้ำ)

text: ในสแลมมีอะวอร์ด หรือรอว์ 12 ธันวาคม 2011 เคนกลับมาโดยใส่หน้ากากอีกครั้งและมาเล่นงานจอห์น ซีนาด้วยท่าโชคสแลม ในรอยัลรัมเบิล (2012) เคนได้เจอกับซีนา ผลออกมาคือแพ้ทั้งคู่ หลังแมตช์ยังสู้กันต่อแลกหมัดกันไปจนเข้าไปถึงหลังเวที เคนต่อยซีนาร่วงแต่ซีนายังเตะสวนและจับเหวี่ยงไปอัดถังขยะ เคนเอาเก้าอี้กระทุ้งใส่ท้องซีนา จากนั้นก็ตีใส่หลังไม่ยั้งจนซีนาแน่นิ่ง เคนมองเห็นประตูห้องที่มีชื่อแซค ไรเดอร์แปะอยู่เลยถีบประตูพังแล้วเข้าไปบีบคอแซค จนสลบจากนั้นก็เข็นรถเข็นแซคเข้าไปในสนาม อีฟ ทอร์เรสออกมาขอร้องแต่เคนไม่ฟังแถมจับแซคใส่ท่า Tombstone Piledriver แล้วก็หันไปหาอีฟ แต่ซีนาออกมาช่วย ก็โดนเคนโชคสแลม ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) เคนได้แพ้ให้กับซีนา ในแมตช์จับคู่ต่อสู้ใส่รถพยาบาล และเป็นการจบเรื่องราวของทั้งคู่ ต่อมาเคนได้เปิดศึกกับ แรนดี ออร์ตัน ในสแมคดาวน์ 2 มีนาคม 2012 ออร์ตันที่กลับมาจากอาการบาดเจ็บได้ขึ้นปล้ำเจอกับแดเนียล ไบรอัน แต่เคนออกมาก่อกวนทำให้ไม่มีผลตัดสิน แถมไล่อัดออร์ตันและก็จับใส่โชคสแลม แล้วเอาไมค์มากล่าวยินดีต้อนรับออร์ตันที่หายบาดเจ็บกลับมา ในรอว์ 5 มีนาคม 2012 ออร์ตันได้ออกมาเล่นงานเคนด้วยท่า RKO ทั้งคู่ได้เจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 เป็นเคนที่เอาชนะไปได้ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012)แพ้ให้กับออร์ตันในแมตช์จับกดที่ไหนก็ได้ ในรอว์ 1,000 เคนเปิดตัวออกมาปล้ำแต่จินเดอร์ มาฮาลออกมาขัดจังหวะ พร้อมด้วยนักมวยปล้ำจ็อบเบอร์อีก 5 คน แล้วก็จะขึ้นไปรุมเคน แต่อันเดอร์เทเกอร์ออกมาก็ช่วยเคนถล่มบรรดานักมวยปล้ำ 6 คนจนหมด

title: เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25

text: ในฝั่งของรอว์ คริส เจอริโค ได้มีเรื่องกับนักมวยปล้ำในตำนาน ได้แก่ ริกกี สตีมโบต, จิมมี สนูกกา, ร็อดดี ไพเพอร์ และริก แฟลร์ จนทำให้ต้องเจอกันในเรสเซิลเมเนีย โดยมีริก แฟลร์ยีนอยู่ข้างเวทีด้านของแรนดี ออร์ตัน ชึ่งในรอยัลรัมเบิล (2009) ออร์ตันได้เป็นผู้ชนะรอยัลรัมเบิล ซึ่งมีสิทธิ์ในการชิงแชมป์โลกในเรสเซิลเมเนีย และได้เลือกชิงแชมป์ WWEกับทริปเปิลเอช ซึ่งเป็นลูกเขยของตระกูลแม็กแมนรอคอยการแก้แค้นให้พ่อตาจึงท้าให้ออร์ตันชิงแชมป์กับเขาในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25ในฝั่งของสแมคดาวน์ โดยทางด้านของแมทท์ ฮาร์ดี และเจฟฟ์ ฮาร์ดี ชึ่งในรอยัลรัมเบิล (2009) แมทท์ได้เอาเก้าอี้ฟาดใส่เจฟฟ์ จนทำให้เจฟฟ์เสียแชมป์ WWE ให้กับเอดจ์ เป็นเพราะแมทท์อิจฉาเจฟฟ์ นอกจากนี้ แมทท์ยังได้ยิงพลุใส่เจฟฟ์ ขับชนใส่เจฟฟ์ และยังเผาบ้านเจฟฟ์ จนทำให้หมาของเจฟฟ์ตาย ทั้งคู่จึงกลายมาเป็นศัตรูคู่แค้นกันจนในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 แมทท์และเจฟฟ์จะต้องเจอกันในแมตช์ Extreme Rules ในรายการรอว์ มีการคัดเลือกนักมวยปล้ำจากรอว์ ไปปล้ำกติกา Money In The Bank จำนวน 6 คน โดยมีผู้เข้าร่วมทั้งหมด 8 คน โดยผู้ชนะจะสามารถท้าชิงแชมป์อะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ เวลาใดก็ได้ ด้านของจอห์น ซีนา ซึ่งในNo Way Out (2009) ซีนาต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในกรงเหล็กมรณะ หรือ Elination Chamber กับนักมวยปล้ำถึง 5 คน ได้แก่ เรย์ มิสเตริโอ, เคน, ไมค์ นอกซ์, คริส เจริโค และโคฟี คิงส์ตัน ผลปรากฏว่า ตอนเปิดตัว เอดจ์ได้วิ่งเข้ามาลอบทำร้ายโคฟี หลังจากเสียแชมป์ WWE ให้กับทริปเปิลเอชไปแล้ว ทำให้โคฟีหมดสิทธิ์การปล้ำ และเอดจ์ก็เข้าไปในกรงแทน และก็ใช้กลโกงสารพัดจนกระชากเข็มขัดแชมป์โลกเฮฟวี่เวทไปจากซีนา ซีนาแค้นมากที่ตนเสียแชมป์โลกให้เอดจ์ ตนจึงพยายามหาโอกาสชิงเข็มขัดคืนมา แต่ก็ไม่ได้ซักที เพราะวิกกี เกร์เรโร ภรรยาของเอดจ์ ซึ่งเป็นผู้จัดการทั่วไปของสแมคดาวน์ ได้กีดกันทุกวิถีทางไม่ให้เอดจ์ได้เจอกับซีนา แต่ซีนาก็ไม่ยอมแพ้ ขู่วิกกีเรื่องที่เธอแอบเป็นกิ๊กกับบิ๊กโชว์ จนเธอจำต้องยอมให้ซีนา ได้ชิงแชมป์กับเอดจ์ แต่สุดท้ายความจริงก็ปรากฏให้เอดจ์ รู้ว่าเธอปันใจให้กับ บิ๊กโชว์ ทำให้คู่นี้กลายเป็นศัตรูกัน ทั้งๆที่กะจะรุมซีนาแต่แรก 3 คนนี้ได้เจอกันในเรสเซิลเมเนียชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท

title: แพนโดร่า ฮาร์ท

text: 26. Retrace XXVI : The Pool of Tears

title: เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23

text: โดยตั๋วได้ออกจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 เรสเซิลเมเนีย ครั้งที 23 ทำรายได้ไปถึง 5.38 ล้านในการจำหน่ายตั๋ว ซึ่งทำลายสถิติก่อนหน้านี้อยู่ที่ 3.9 ล้านที่จัดขึ้นในศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 18 ต่อมาตั้งแต่ปี 2013 ได้กลายเป็นศึกที่มีผู้เข้าชมในสนามมากที่สุดอันดับที่สองในประวัติศาสตร์เรซเซิลมาเนีย ซึ่งถูกทำลายสถิติด้วยผู้เข้าชมในสนาม 80,676 คน ในศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29

title: แมบ (ดาวบริวาร)

text: ต่อไปนี้การค้นพบดาวแมบได้รับการแต่งตั้งชั่วคราว S / 2003 U1 และดวงจันทร์ยังถูกกำหนดให้ดาวยูเรนัส XXVI

title: เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26

text: เรสเซิลเมเนีย กับ ประเภทแมตช์การปล้ำ จะถูกกำหนดโดย การวางพล็อตเรื่อง และ เขียนบท โดยที่ เรสเซิลเมเนีย ทำการแสดงไม่เกี่ยวกับรายการทีวีของ WWE รายการใดทั้งสิ้น โดยนักมวยปล้ำจะถูกวางตัวให้เป็น ตัวร้าย หรือ ซุปเปอร์ฮีโร่ ทั้งหมดโดยการจัดแมชท์[6] นักมวยปล้ำทั้งหมดที่มาจาก รอว์ และ สแมคดาวน์ บางคนเท่านั้นที่มีความบาดหมางจากรายการทีวีของ WWE จะได้มาแสดงที่ เรสเซิลเมเนีย [7]

title: เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 34

text: หลังจากพลาดการเป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 แชมป์ Universal ในการปล้ำ Elimination Chamber คืนต่อมา แชมป์ Intercontinental The Miz ออกมาโวยวายว่าเขาสมควรเป็นหนึ่งในคู่เอกเรสเซิลเมเนีย พร้อมกับบอกว่าจะทำให้แชมป์ Intercontinental มีค่ามากกว่าแชมป์ Universal แต่ Kurt Angle ก็ไม่เคยเคารพเขา แถมยังบอกว่าจะจัดแมตช์ให้ในวันนี้เพื่อที่จะหาคนมาท้าชิงแชมป์ซึ่ง Seth Rollins ออกมาเป็นคู่ต่อสู้และเอาชนะ Miz ไปได้ จากนั้น Finn Balor ออกมาเป็นคู่ต่อสู้ให้ Miz อีกคนแต่ Miztourage ขึ้นรุม Balor ทำให้ Gallows & Anderson ขึ้นมาร่วมแจมด้วย Angle ออกมาสั่งให้เริ่มแมตช์ใหม่พร้อมทั้งแบนผู้ติดตามทั้งสองฝ่าย แถมยังบอกว่าถ้าแมตช์นี้จบไม่สวยเขาจะไม่ให้ Miz ปล้ำในเรสเซิลเมเนีย ปรากฏว่า Balor เอาชนะไปได้ หลังเวที Rollins ประกาศท้าชิงแชมป์ Intercontinental กับ Miz ในเรสเซิลเมเนีย สัปดาห์ต่อมา Rollins และ Balor ได้ร่วมมือกันจัดการกับ Miztourage แบบแฮนดิแคปไปได้ หลังแมตช์ Angle ประกาศให้ Miz ป้องกันแชมป์กับ Rollins และ Balor แบบ 3 เส้าที่เรสเซิลเมเนีย

title: แรนดี ออร์ตัน

text: ออร์ตันชนะ 3 เส้า ทำให้ได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์ WWE กับมิซในรอยัลรัมเบิล (2011)แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์คืนได้เพราะกลุ่มเดอะนิวเน็กซัสของซีเอ็ม พังก์มาก่อกวนออร์ตันจนแพ้ให้กับมิซ[56] จากนั้นได้เปิดศึกกับซีเอ็ม พังก์ท้าเจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27และออร์ตันเป็นฝ่ายชนะ[57] ออร์ตันได้ย้ายไปอยู่สแมคดาวน์จากการดราฟท์ 25 เมษายน ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011)เอาชนะพังก์ได้แบบลาสแมนสแตนดิ้ง เป็นชัยชนะครั้งที่2 ติดต่อกัน[58] 2 วันต่อมาในสแมคดาวน์ ออร์ตันได้คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทจากคริสเตียนเป็นสมัยที่ 8[59] ในโอเวอร์ เดอะ ลิมิต (2011)ป้องกันแชมป์กับคริสเตียนเอาไว้ได้[60] หลังจากที่ออร์ตันป้องกันแชมป์โดยมีคริสเตียนเป็นกรรมการพิเศษ คริสเตียนได้เอาเข็มขัดแชมป์ฟาดใส่หัวออร์ตัน ในแคปิเทล พูนิชเมนท์ป้องกันแชมป์กับคริสเตียนได้อีกครั้งโดยขาคริสเตียนลอดเชือก[61] ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2011)ต้องป้องกันแชมป์กับคริสเตียนโดยถ้าออร์ตันทำผิดกฎิตา เข็มขัดจะตกเป็นของคริสเตียนทันที[62] สุดท้ายออร์ตันก็ทำโดยการเตะผ่าหมากของคริสเตียน จนถูกปรับแพ้ฟาล์วและเสียแชมป์ให้คริสเตียน[63] หลังแมตช์ออร์ตันคลั่งกระทืบคริสเตียนเละก่อนจะ RKO บนโต๊ะผู้บรรยาย แล้วก็เดินกลับไป แต่เปลี่ยนใจย้อนกลับมา RKO บนโต๊ะซ้ำอีกรอบจนคริสเตียน กลายเป็นแชมป์แบบอนาถ ถูกหิ้วปีกออกจากสนาม ในซัมเมอร์สแลม (2011)ออร์ตันสามารถเอาชนะคริสเตียนแบบไม่มีกฎกติกา คว้าแชมป์โลกสมัยที่ 9 ได้สำเร็จ[64] ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011)เสียแชมป์ให้กับมาร์ก เฮนรี[65] ออร์ตันได้เปิดศึกกับเวด บาร์เร็ตต์ ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011)ออร์ตันได้เป็นกัปตันทีมแมตช์ประเพณี 5 ต่อ 5 คัดออก แพ้ให้ทีมบาร์เร็ตต์[66] ในศึก ทีแอลซี (2011) ออร์ตันได้เอาชนะบาร์เร็ตต์ไปได้ในรูปแบบจับฟาดใส่โต๊ะ โดยออร์ตันใส่ท่า RKO เล่นงานบาร์เร็ตต์กับโต๊ะ[67] ในสแมคดาวน์ส่งท้ายปี 2011 ออร์ตันได้เจอกับบาร์เร็ตต์แบบจับกดที่ไหนก็ได้ สุดท้ายออร์ตันถูกบาร์เร็ตต์เหวี่ยงตกบันได[68] ในสแมคดาวน์ 27 มกราคม ออร์ตันได้กลับมาเล่นงานบาร์เร็ตต์ จนกรรมการและนักมวยปล้ำคนอื่นๆ ต้องออกมาช่วยห้ามแต่เหล่านักมวยปล้ำที่เข้ามาห้ามนั้นก็โดน RKO จนหมด[69] ในสแมคดาวน์ 3 กุมภาพันธ์ เอาชนะบาร์เร็ตต์ไปแบบไม่มีการจับแพ้ฟาล์วล้างแค้นได้สำเร็จ[70] ออร์ตันได้ร่วมปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012)ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แต่ออร์ตันได้รับบาดเจ็บจนมีอาการกระทบกระเทือนทางสมองจากการถูกแดเนียล ไบรอันทำร้าย ทำให้หมดสิทธิ์[71] ในสแมคดาวน์ 2 มีนาคม ออร์ตันได้หายเจ็บกลับมาเจอไบรอันเป็นการล้างแค้น สุดท้ายไม่มีผลตัดสิน เพราะเคนออกมาไล่อัดออร์ตันก่อนจับใส่โชคสแลม แล้วเอาไมค์มากล่าวยินดีต้อนรับออร์ตันที่หายบาดเจ็บกลับมา[72] ในรอว์ 5 มีนาคม ออร์ตันได้เอาคืนเคนด้วยท่า RKO[73] ทั้งคู่ได้เจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28โดยออร์ตันแพ้ ก่อนจะล้างแค้นไปได้ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012)แบบจับกดที่ไหนก็ได้[74] ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2012)ได้ปล้ำ 4 เส้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับเชมัส, คริส เจริโค, และอัลเบร์โต เดล รีโอ แต่ไม่ได้แชมป์[75]

title: ยุคแอตติจูด

text: ยุคแอตติจูด ตามสื่อเป็นทางการของ WWE ระยะเวลาที่ที่ไหนสักแห่งยาวนานระหว่างปี ค.ศ. 1996 และ ค.ศ. 2002 แม้ว่าจุดเริ่มต้นและสิ้นสุดที่แน่นอนไม่ได้กำหนดสำคัญ องค์กรที่ได้มากกว่าปีที่ได้รับหลายวัน ซึ่งแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดจากสื่อหนึ่งไปยังอีกศึกคิงออฟเดอะริง ปี 1996 ในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1996 ,ศึกเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ ปี 1997 ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 (เริ่มเข้าสู่ยุคเป็นทางการครั้งแรกของโลโก้ "แอตติจูด" เกิดขึ้นในช่วงบทความในเหตุการณ์นี้) และศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 14 ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1998 ได้รับการยกฐานะเป็นจุดเริ่มต้นของยุค

title: ประเทศพัฒนาน้อยที่สุด

text: ประเทศพัฒนาน้อยที่สุด () เป็นชื่อที่กำหนดโดยสหประชาชาติซึ่งแสดงถึงการที่มีค่าดัชนีการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมต่ำ มีค่าดัชนีการพัฒนามนุษย์ต่ำ เมื่อจัดลำดับเทียบกับประเทศต่างๆ ทั่วโลก แนวคิดของการจัดกลุ่มประเทศพัฒนาน้อยที่สุดเกิดขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2512–2513 รายชื่อประเทศพัฒนาน้อยที่สุดกลุ่มแรกถูกกำหนดโดยสหประชาชาติในข้อมติที่ 2768 (XXVI) เมื่อ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ประเทศที่จะถูกจัดว่าเป็นประเทศพัฒนาน้อยที่สุดจะต้องมีลักษณะสามประการนี้ ได้แก่

title: เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26

text: ก่อนการคัดเลือกสถานที่ที่ต้องใช้จัด ในศึก เรสเซิลเมเนีย ในปี 2010 ทาง Global Spectrum, ซึ่งเป็นผู้ประสานงานของสนามกีฬาของมหาวิทยาลัยฟินิกซ์ได้ติดต่อไปทาง เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) ให้ร่วมคัดเลือกสถานที่นี้ ให้เป็นสถานที่จัดของ เรสเซิลเมเนีย ในวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2008 ทาง WWE ได้คัดเลือกให้สถานที่นี้จัด ศึก เรสเซิลเมเนีย ในปี 2010.[3] โดยมีการแถลงข่าวในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 ที่สนาม ยูนิเวอร์ซิตี้ ออฟ ฟีนิกซ์ สเตเดียมซ์ ว่านี้ คือ จุดสำคัญที่ เรสเซิลเมเนีย ได้มาจัด ณ รัฐฟินิกซ์ เป็นครั้งแรก โดยถือว่าเป็นประวัติศาสตร์หน้าใหม่ที่กำลังจะเกิดขึ้น โดยบัตรจำหน่ายที่ ทิคเกตส์มาสเตอร์ ในเวลา 10.00 น. ตามเขตเวลา MST

title: เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 33

text: ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ นิกกี เบลลากำลังให้สัมภาษณ์อยู่หลังเวที ทว่าโดนนาตาเลียวิ่งเข้ามาอัด ทั้งสองฟัดกัน เหวี่ยงไปโดนโต๊ะเครื่องแป้งของมารีสที่กำลังแต่งหน้าอยู่จนเละ ในคืนเดียวกันเดอะมิซได้ถูกจอห์น ซีนากำจัดออกจากแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์[24] ในสแมคดาวน์ 21 กุมภาพันธ์ นิกกีและนาตาเลียได้มีแมตช์กันในแบบจับกดที่ไหนก็ได้ ระหว่างแมตช์นาตาเลียเหวี่ยงนิกกีไปชนมารีสจนที่กั้นล้ม มารีสโมโหเอาท่อเหล็กมาฟาดนิกกีที่ท่อนขาหลายรอบจนทำให้นาตาเลียกดนับสามชนะไป ในแบทเทิลรอยัลคู่เอก มิซได้ถูกซีนาเหวี่ยงตกเวทีทำให้มิซแค้นขึ้นมาเหวี่ยงซีนาตกเวทีไปเช่นกัน[27] ในสแมคดาวน์ 14 มีนาคม แดเนียล ไบรอัน ได้ประกาศแมตช์ระหว่างซีนาและนิกกีเจอกับมิซและมารีสในเรสเซิลเมเนีย[70] วันที่ 27 มีนาคม ซีนาเป็นแขกรับเชิญรายการ Today ของเอ็นบีซี และประกาศว่านักอุตุนิยมวิทยา อัล โรเกอร์ จะเป็นผู้ประกาศรับเชิญพิเศษในแมตช์นี้[71]

title: โคดี โรดส์

text: โคดีได้เปลี่ยนบทบาทใหม่โดยใช้ฉายา "แดชชิ่ง" โคดี โรดส์ ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010)ได้คว้าแชมป์แท็กทีม WWEร่วมกับดรูว์ แม็กอินไทร์ในชื่อทีม DashingOne ก่อนจะเสียให้จอห์น ซีนาและเดวิด โอทังกาในแบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) จากการถูกเรย์ มิสเตริโอใส่ 619 จนดั้งหักในสแมคดาวน์เดือนมกราคมทำให้เขาถอนตัวจากรอยัลรัมเบิล (2011) รวมถึงอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011)ที่ไม่ได้ลงแข่ง ทำให้โคดีแค้นและทำร้ายเรย์ ต่อมาดัสตี โรดส์ พ่อของโคดีออกมาบอกให้โคดีขอโทษเรย์ แล้วโคดีก็ออกมาพูดขอโทษ จากนั้นเมื่อเรย์จะเดินกลับ ดัสตีก็ดึงมือเรย์ไว้แล้วโคดีก็เล่นงานเรย์ จับอัดใส่มอนิเตอร์แล้วถอดหน้ากากของเรย์ออก ต่อมาโคดีได้ล้อเลียนเรย์ โดยการเปิดเพลงทำท่าเลียนแบบรวมถึงใส่หน้ากากที่ดึงมาจากเรย์อีกด้วย แล้วพูดท้าทายว่าจะต้องเจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 สุดท้ายโคดีเป็นฝ่ายชนะ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011)โคดีแพ้ให้เรย์ในแมตช์จับกดที่ไหนก็ได้ ในสแมคดาวน์ 12 สิงหาคม 2011 โคดีสามารถคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลสมัยแรกได้จากอีซีคีล แจ็กสัน โคดีได้เปิดศึกกับบิ๊กโชว์โดยดึงมือบิ๊กโชว์ทำให้ตกรอบในแบทเทิลรอยัลหาผู้ท้าชิงแชมป์ WWE จากนั้นโคดีได้ทำคลิปล้อเลียนบิ๊กโชว์ โดยเอาภาพที่น่าอับอายของบิ๊กโชว์ในเรสเซิลเมเนียแต่ละปีมาล้อเลียน ทำให้บิ๊กโชว์แค้นมากจึงได้ท้าชิงแชมป์อินเตอร์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 และโคดีก็แพ้เสียแชมป์ แต่โคดีก็คว้าแชมป์คืนมาได้แบบจับฟาดใส่โต๊ะในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012) ก่อนจะเสียให้คริสเตียนในโอเวอร์เดอะลิมิต (2012)

title: เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24

text: ในรายการ รอว์ มีการคัดเลือกนักมวยปล้ำจากรอว์ ไปปล้ำกติกา Money In The Bank จำนวน 7 คน โดยมีผู้เข้าร่วมทั้งหมด 7 คน โดยผู้ชนะจะสามารถท้าชิงแชมป์อะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ เวลาใดก็ได้

title: เรย์ มิสเตริโอ

text: เรย์ได้เปิดศึกกับโคดี โรดส์และท้าเจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 โดยเรย์เป็นฝ่ายแพ้ ต่อมาเรย์ได้ย้ายไปอยู่รอว์ จากผลการดราฟท์ ในรอว์ 25 เมษายน ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011)เรย์สามารถเอาชนะโคดีในแมตช์จับกดที่ไหนก็ได้และล้างแค้นโคดีได้สำเร็จ ในรอว์ เรย์ได้ปล้ำสามเส้ากับเดอะมิซและอัลเบร์โต เดล รีโอ เพื่อหาผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์ WWE กับจอห์น ซีนา ใน I Quit Match ในโอเวอร์ เดอะ ลิมิต (2011) ซึ่งเดอะมิซเป็นฝ่ายชนะ หลังแมตช์อาร์-ทรูธได้มาลอบทำร้ายเรย์ ต่อมาเรย์ได้ขอท้าเจอกับทรูธ ในโอเวอร์เดอะลิมิต แต่เรย์ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป ในแคปิเทล พูนิชเมนท์ เรย์ได้แพ้ให้ซีเอ็ม พังก์ ในรอว์ 25 กรกฎาคม เรย์ได้เจอกับเดอะมิซ ผู้ชนะก็จะได้แชมป์ WWE ทันที สุดท้ายเรย์ได้เป็นผู้ชนะและคว้าแชมป์ WWE เป็นสมัยแรกมาได้สำเร็จ คืนเดียวกัน เรย์ต้องป้องกันแชมป์กับจอห์น ซีนา สุดท้ายเรย์ก็เสียแชมป์ให้กับซีนา ในรอว์ 15 สิงหาคม เรย์ได้ชิงแชมป์ WWE กับอัลเบร์โต เดล รีโอ เจ้าของตำแหน่ง สุดท้ายเรย์ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ หลังแมตช์ เดล รีโอได้ลอบทำร้ายเรย์จนได้รับบาดเจ็บ แต่ซีนาออกมาขัดขวางเอาไว้ หลังจากนั้น เรย์ก็ต้องพักการปล้ำยาวนานหลายเดือน ในรอว์ 12 ธันวาคม เรย์ได้ออกมาปรากฏตัวและประกาศมอบรางวัลสแลมมีอวอร์ด ซุปเปอร์สตาร์แห่งปี ถึงแม้อาการบาดเจ็บของเรย์ยังไม่หายดี วันที่ 26 เมษายน 2012 เว็บไซต์ WWE.com ได้ประกาศว่าเรย์ถูกแบนเป็นเวลา 60 วัน หลังจากไม่ผ่านการตรวจสุขภาพตามระเบียบการของสมาคม สำหรับการฝ่าฝืนระเบียบการของสมาคม ซึ่งเป็นการถูกแบนครั้งที่สองแล้ว ถ้าหากมีครั้งที่สามเมื่อไหร่ เรย์จะถูกไล่ออกในทันที

title: เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011)

text: ทางด้านของเรย์ มิสเตริโอหลังจากที่แพ้โคดี โรดส์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27ไปนั้น ใช่ว่าเรื่องจะจบ โคดีก็ยังหาเรื่องกับเรย์ต่อในสแมคดาวน์วันที่ 22 เมษายน และแมทซ์การปล้ำที่เค้าจะไปเจอกันคือ ฟอล เคาท์ เอนีแวร์ (จับกดที่ไหนก็ได้) ปัจจุบัน เรย์ มิสเตริโอ ก็ถูกดราฟท์ ไป รอว์แล้ว

title: ซีเอ็ม พังก์

text: พังก์ได้เปิดศึกกับดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ และได้มีเรื่องกับ จอห์น โลรีนายติส ผู้จัดการทั่วไปชั่วคราวของรอว์ ในรอยัลรัมเบิล (2012) พังก์ต้องป้องกันแชมป์ WWE กับซิกก์เลอร์ โดยมี โลรีนายติสเป็นกรรมการพิเศษ สุดท้ายพังก์ก็สามารถป้องกันแชมป์ไว้ได้สำเร็จ[90] นศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) พังก์ต้องป้องกันแชมป์ WWE กับ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, คริส เจอริโค, เดอะมิซ, อาร์-ทรูธ และ โคฟี คิงส์ตัน ในแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ สุดท้ายพังก์เป็นฝ่ายป้องกันแชมป์ได้สำเร็จ[91] ต่อมาพังก์ได้เปิดศึกกับ คริส เจอริโค ในรอว์ (20 กุมภาพันธ์ 2012) เจอริโคได้เป็นผู้ชนะในแมตช์ แบทเทิลรอยัล ทำให้เจอริโคได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์ WWE กับพังก์ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 หลังแมตช์พังก์ได้ขึ้นมาแสดงความยินดีด้วยการจับมือแต่เจอริโคไม่จับมือแล้วเดินกลับไป[92] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 พังก์ต้องป้องกันแชมป์ WWE กับเจอริโค โดยโลรีนายติส สั่งไว้ว่าถ้าพังก์ถูกปรับแพ้ฟาล์ว พังก์จะเสียแชมป์ให้กับเจอริโคทันที สุดท้ายพังก์ก็สามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้สำเร็จ[93] ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012) พังก์ต้องป้องกันแชมป์ WWE กับเจอริโคอีกครั้ง ในแมตช์การปล้ำชิคาโกสตรีทไฟท์ สุดท้ายพังก์ก็สามารถป้องกันแชมป์ไว้ได้อีกครั้ง[94] ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2012) พังก์สามารถป้องกันแชมป์กับแดเนียล ไบรอันเอาไว้ได้สำเร็จ[95] ในโนเวย์เอาท์ (2012) สามารถป้องกันแชมป์กับแดเนียล ไบรอัน และเคนไว้ได้[96] ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2012) สามารถป้องกันแชมป์กับแดเนียล ไบรอันได้ในแมตช์ไม่มีการปรับแพ้ฟาล์ว โดยมีเอเจเป็นกรรมการพิเศษ[97] ในรอว์ ตอนที่ 1,000 (23 กรกฎาคม) พังก์ต้องป้องกันแชมป์ WWE กับซีนา ผลปรากฏว่าบิ๊กโชว์ออกมาอัดซีนา ทำให้พังก์ถูกปรับแพ้ฟาวล์ไม่เสียแชมป์ หลังแมตช์บิ๊กโชว์กระทืบซีนาไม่ยั้ง แต่พังก์ก็ยืนดูเฉยๆ ไม่ยอมช่วย เดอะ ร็อก ออกมาช่วยซีนา และจะใช้ People's Elbow ใส่บิ๊กโชว์ แต่พังก์ขึ้นมาโคลทส์ไลน์ เล่นงานใส่ร็อก และจับใส่ GTS ก่อนจะเดินจากไปท่ามกลางเสียงโห่ของคนดูและกลายมาเป็นอธรรมอีกครั้ง[98][99][100] ในซัมเมอร์สแลม (2012) สามารถป้องกันแชมป์กับจอห์น ซีนาและบิ๊กโชว์เอาไว้ได้[101] ในรอว์ (3 กันยายน 2012) แมตช์ระหว่างจอห์น ซีนากับอัลเบร์โต เดล รีโอในการจับกดที่ไหนก็ได้ พังก์โผล่มาเตะก้านคอซีนาจนหลับ แล้วก็พาเดล รีโอมากดเอาชนะไป จากนั้นพังก์จับซีนามาโยนใส่ฝากระโปรงรถของตัวเอง และก็ขึ้นรถที่มีพอล เฮย์แมน เป็นคนขับแล้วก็ขับออกไป[102] ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2012) พังก์ต้องป้องกันแชมป์ WWE กับซีนา ผลปรากฏว่าทั้งคู่เสมอกัน ทำให้พังก์ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[103]

title: ดับเบิลยูดับเบิลยูอี มันนี่อินเดอะแบงก์

text: ดับเบิลยูดับเบิลยูอี มันนี่อินเดอะแบงก์ เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพเพย์ - เพอร์ - วิว ประจำเดือน กรกฎาคม โดยจัดขึ้นครั้งแรกในปี 2010 โดยมีแมทช์การปล้ำมันนี่อินเดอะแบงค์แลเดอร์แมทช์เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ซึ่งเดิมที่มันนี่อินเดอะแบงค์แลเดอร์แมทช์ เป็นแมทช์การปล้ำที่จัดครั้งแรกในศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21 ในปี 2005 และเป็นคนแรกที่คว้ากระเป๋าถือห้อยลงมาจากคานชนะ และได้รับการชิงแชมป์โลกที่ไหนเมื่อไหนก็ได้ตลอด 12 เดือน แมทช์การปล้ำ มันนี่อินเดอะแบงค์แลเดอร์แมทช์ ได้จัดในศึกเรสเซิลเมเนีย ถึง 5 ครั้ง หลังจากที่ถูกสร้างสรรค์ขึ้นและเป็นศูนย์กลางในการแข่งขัน

title: เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26

text: ได้มีการคัดเลือกนักมวยปล้ำไปปล้ำกติกา Money In The Bank จำนวน 10 คน โดยผู้ชนะจะสามารถท้าชิงแชมป์อะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ เวลาใดก็ได้ [22] โดยผู้เข้าร่วมทั้งหมดได้แก่ คริสเตียน, ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, เคน, ดรูว์ แม็กอินไทร์, เชลตัน เบนจามิน, แจ็ก สแวกเกอร์, เอ็มวีพี, แมต ฮาร์ดี, อีแวน บอร์น และโคฟี คิงส์ตัน[23][24]

title: พีระมิดเนเฟอร์อิร์คาเร

text: พีระมิดแห่งนี้ถูกละเลยโดยนักโบราณคดีในสมัยก่อน การเจอพีระมิดครั้งแรกเจอโดยคาร์ล ริชาร์ด ผู้ซึ่งเรียกมันว่า Lepsius XXVI แต่การวิจัยเกิดขึ้นในปีพ.ศ. 2517 โดยทีมมหาวิทยาลัยในประเทศเช็ก มีการเจอรูปปั้นประกอบด้วยข้อมูลที่สำคัญเกี่ยวกับฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเรพร้อมข้อความระยะสั้นว่า nTri bAw nfrf ra ("พระเจ้าเป็นอำนาจของเนเฟอร์อิร์คาเร") พีระมิดเนเฟอร์อิร์คาเรไกลที่สุดในทะเลทรายของพีระมิดแห่งอบิวเสียทั้งหมด เป็นพีระมิดที่มีขนาดเล็กที่สุดเป็นอันดับสองในประเทศอียิปต์รองจากจากพีระมิดแห่งเอนัส

title: เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26

text: ในปี ค.ศ. 2010 รูปแบบการจัดศึก เรสเซิลเมเนีย ได้ลงนิตยสารของ WWE แสดงภาพว่า ระหว่างการจัดศึก เรสเซิลเมเนีย จะมีการเปิดหลังคาของสนามเพื่อให้โล่งแจ้งอีกด้วย หลังจากที่มีการจัด เรสเซิลเมเนีย ในที่โล่งแจ้งมาแล้ว 2 ครั้ง คือ เรสเซิลเมเนีย IX และ เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24

title: ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2009)

text:
จากที่ซีเอ็ม พังก์ ใช้สิทธิ์กระเป๋ามันนี่ อิน เดอะ แบงค์ ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับเจฟฟ์ ฮาร์ดี ในศึกเอ็กซ์ตรีมรูลส์ และสามารถชนะได้. ทำให้เกิดเหตุการณ์ในศึกสแมคดาวน์ขึ้นบ่อยครั้ง และทั้งสองตัดสินใจว่า จะชนะในศึกไนท์ออฟแชมเปียนส์ในครั้งนี้ ในฝั่งของ ของเอดจ์ กับ คริส เจอริโก้ ซึ่ง ในศึก เดอะแบช (2009) สามารถคว้าแชมป์แทกทีมยูนิฟายด์ มาครองได้สำเร็จ แต่เอดจ์ครองแชมป์ได้เดือนเดียว เอดจ์ ก็มีอาการบาดเจ็บที่หัวเข่าต้องพักการปล้ำไป ส่วน คริส เจอริโก้ ก็พูดจาถากถาง เอดจ์ ว่าเป็นจุดอ่อนของทีม และ เจอริโก้ ก็เอา บิ๊กโชว์ มาเป็นคู่แทคทีมแทน คริส เจอริโก้ ในศึกไนท์ออฟแชมเปียนส์ส่วนในด้านของ เมลิน่า ซึ่งก่อนหน้าในศึก เดอะแบช (2009) ได้เสียแชมป์โลกหญิง WWE ให้กับ มิเชล แมคคูล ต่อมาในศึก สแมคดาวน์ที่ผ่าน เมลิน่า ได้ออกมาพูดกับ มิเชล แมคคูล ว่าจะขอชิงแชมป์โลกหญิง WWE ในศึกไนท์ออฟแชมเปียนส์ และได้พ่นแป้งใส่หน้า มิเชล แมคคูล
ในฝั่งรอว์ จากการที่แรนดี ออร์ตัน เอาชนะทริปเปิล เอช ในเดอะแบช (2009) ในกติกา 3 เวที (ปล้ำธรรมดา,จับกดที่ไหนก็ได้ และ Last Man Standing), โดย จอห์น ซีนา ได้ตัดสินใจร่วมปล้ำ เป็นแมทช์ 3 เส้า (เคยเกิดขึ้นมาแล้วเมื่อศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24) ส่วนในด้านของ มิกกี้ เจมส์ ซึ่งในศึก รอว์ที่ผ่าน ได้ให้สัมพาทย์ กับ จอช แมทิวส์ ระหว่างนั้น มารีส ได้ขึ้นมาขัดจังหวะ แล้วพ่นสเปย์ใส่หน้า มิกกี้ เจมส์ ทำให้มิกกี้ เจมส์ โมโหมาก ทำให้ต้องเจอกันในศึกไนท์ออฟแชมเปียนส์ เพื่อชิงแชมป์ดีว่า

title: เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26

text: เรสเซิลเมเนีย XXVI หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2553

title: วันสหประชาชาติ

text: วันสหประชาชาติ ได้ประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม มีวัตถุประสงค์เพื่อแจ้งให้ผู้คนทั่วโลกทราบถึงเป้าหมาย จุดประสงค์และการบรรลุผลของสหประชาชาติ โดยกำหนดวันที่กฎบัตรสหประชาชาติ มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2488 เป็นวันกำเนิดขององค์การสหประชาชาติ และในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ได้มีมติของสหประชาชาติที่ 2782 (XXVI) สนับสนุนให้วันสหประชาชาติเป็นวันหยุดประจำชาติในประเทศสมาชิกทุกๆ ประเทศ

title: แมบ (ดาวบริวาร)

text: แมบ (/ mæb / MAB) หรือ ยูเรนัส XXVI เป็นดาวที่อยู๋วงโคจรด้านในของดาวยูเรนัส มันถูกค้นพบโดย Mark R. Showalter และ Jack J. Lissauer ในปี 2003 โดยใช้กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล มันถูกตั้งชื่อตามราชินีแมบ นางฟ้าราชินีจากชาวบ้านที่พูดถึงในอังกฤษ โดยวิลเลียม เชคสเปียร์จากละครโรมิโอและจูเลียต

title: จอห์น มอร์ริสัน

text: มิถุนายน 2007 เขาได้ย้ายไปอยู่ECWโดยใช้นาม จอห์น มอร์ริสัน และสามารถคว้าแชมป์ ECWได้จากการเอาชนะซีเอ็ม พังก์ ซึ่งถือว่าเป็นแชมป์โลกครั้งแรกของเขา ช่วงปลายปี 2007 เขาได้จับคู่กับเดอะมิซคว้าทั้งแชมป์โลกแท็กทีมและแชมป์แท็กทีม WWE มาครองพร้อมกับได้รางวัลสแลมมีอะวอร์ด แท็กทีมแห่งปี 2008 ก่อนเสียแชมป์ให้คาร์ลีโตและปรีโมในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 ก่อนจะถูกมิซหักหลังและแตกทีมกัน ต่อมาเขาได้คว้าแชมป์อินเตอร์สมัยที่3จากเรย์ในสแมคดาวน์ 4 กันยายน 2009 ก่อนที่จะเสียให้ดรูว์ แม็กอินไทร์ใน ในเอาชนะเชมัสแบบไต่บันได คว้าสิทธิ์ผู้ท้าชิงแชมป์ WWEอันดับ 1 ในรอว์ 3 มกราคม ได้ชิงแชมป์ WWE กับเดอะมิซแบบจับกดที่ไหนก็ได้ แต่ก็ไม่สำเร็จ

title: เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 32

text: เรื่องราวสู่ เรสเซิลเมเนีย 32 ยังไม่ได้รับการตอบรับดีจากนักวิจารณ์ เจสันพาวเวลของโปรมวยปล้ำ Dot Net เสียใจที่ "สร้างเพื่อเรสเซิลเมเนีย ได้รับระเบียบความคิดสร้างสรรค์" และ WWE บัญชีรายชื่อที่ได้รับบาดเจ็บตีไม่ได้แก้ตัว "บุ๊กกิ้งเลอะเทอะหรือเรื่องราวที่มีช่องว่างใหญ่และช่องว่างตรรกะ"[19] เจฟฟ์ แฮมลินแห่ง Wrestling Observer criticized "มีโมเมนตัมสำหรับเรสเซิลเมเนีย ไม่เป็นที่ทั้งหมด กรณีที่ขายตัวเองหมดจดในชื่อแบรนด์ของตน"[20] เบนทักเกอร์ของโปรมวยปล้ำไฟฉายเขียน "ไม่ได้ตั้งแต่เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 13 ของ WWE ซูเปอร์โบว์ลมาร่วมกันในการดังกล่าวเป็นแฟชั่นที่แปลกประหลาดกับ WWE ทำให้บางส่วนของมากที่สุดในการตัดสินใจหัวเกาผมเคยเห็นในทุกเพศทุกวัย"[21] ไคล์ Fowle ของ A.V. Club ประกาศว่า WWE ของ "เรือมุ่งตรงไปที่โขดหิน" และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง "ศึกชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทเป็นภัย"[22]

title: เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27

text: บัตรได้จัดจำหน่ายในวันที่ 13 พฤศจิกายน 2010 โดยงานที่จะจัดก่อนถึง เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 มีชื่อเรียกรวมกันว่า "WrestleMania Week" โดยมีงาน เรสเซิลเมเนีย แอ๊กซ์เซส สำหรับแฟนๆ ได้มาพบปะ และพูคุยกัน กับ นักมวยปล้ำ ,งาน ฮอลล์ ออฟ เฟม สำหรับการมอบรางวัลให้กับนักมวยปล้ำ ที่ได้เข้าสู่หอเกียรติยศ,งาน เรสเซิลเมเนีย อาร์ต ครั้งที่ 4 สำหรับให้นักมวยปล้ำนำภาพมาแสดง , และงาน Pro-Am Golf tournament. โดยที่เรสเซิลเมเนีย แอ๊กซ์เซส จัดที่ จอร์เจีย เวิร์ด คองเกรส เซ็นเตอร์, ส่วนงาน ฮอลล์ ออฟ เฟม จัดขึ้นที่ ฟิลิปส์ อารีน่า