query: โตเกียวเป็นเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่เมื่อไหร่?

title: โตเกียว

text: โตเกียวเคยเรียกว่าเอโดะแปลว่าปากน้ำ [7] เมื่อกลายเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1868 ก็เปลี่ยนชื่อเป็นโตเกียวแปลว่ากรุงตะวันออก (โท 東 "ตะวันออก", เกียว 京 "กรุง")[7] ในตอนต้นยุคเมจิบางครั้งเรียกโตเกียวว่าโทเก ซึ่งเป็นวิธีอ่านอีกแบบของตัวคันจิ แต่ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว[8] นอกจากนี้โตเกียวยังมีอีกความหมายหนึ่ง ซึ่งหมายถึงขนมที่ดังเป็นอย่างมากในเมืองไทย เนื่องจากชื่อมีความเหมือนขนมเมืองหลวงอย่างปักกิ่งอีกด้วย

title: จังหวัดคานางาวะ

text: ในศตวรรษที่ 17 เมืองหลวงย้ายไปยังเมืองเอโดะแทน (เมืองโตเกียวในปัจจุบัน) ที่ซึ่งโชกุนตระกูลโทกูงาวะได้ตั้งรัฐบาลทหารของตนขึ้น และมีนโยบายเรื่องการปิดประเทศอย่างเข้มงวด ระหว่างสมัยเอโดะ ได้สร้างทางด่วนสายโทไกโด (เชื่อมเส้นทางระหว่างเมืองเอโดะกับเกียวโต) ขึ้น ทำให้คานางาวะเป็นจุดสำคัญจุดหนึ่งในการเดินทางเชื่อมต่อระหว่างตะวันออก-ตะวันตกของญี่ปุ่น โชกุนตระกูลโทกูงาวะปกครองประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลา 300 ปี

title: การขนส่งในประเทศญี่ปุ่น

text: ประเทศญี่ปุ่นมีท่าอากาศยานทั้งหมด 97 แห่ง (2553) โดยมีท่าอากาศยานหลักคือ ท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ (โตเกียว) , ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ (ในเขตโอซะกะ/โคเบะ/เคียวโตะ) , ท่าอากาศยานนานาชาติชูบุเซ็นแทรร์ หรือท่าอากาศยานนะโงะยะ (เขตพื้นที่นะโงะยะ) ท่าอากาศยานภายในประเทศหลักคือ ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว ตั้งอยู่ที่เมือง เอะโดะ จังหวัดโตเกียว ที่หลังจากมีการก่อสร้างและเปิดท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียวใหม่ (ท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ) ทำให้ท่าอากาศโตเกียวถูกลดจำนวนการบินภายนอกประเทศลง เหลือเพียงการบินภายในประเทศ และเที่ยวลบิน โซล - โตเกียว เท่านั้น ท่าอากาศยานที่ดีที่สุดในทวีปเอเชียและเป็นอันดับ 4 ของโลก อยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น ท่าอากาศยานสำคัญอื่น ๆ คือ ท่าอากาศยานนานาชาติโอซะกะ (ในเขตอิทะมิ) , ท่าอากาศยานจิโตะเซะใหม่ (ในเขตซัปโปะโระ) , และ ท่าอากาศยานฟุกุโอะกะ และท่าอาศยานอื่น ๆ อีก 14 แห่ง (1999)

title: อากิระ คนไม่ใช่คน

text: เวลา 13:17 น. วันที่ 16 กรกฎาคม 1988 กรุงโตเกียว เมืองหลวงของญี่ปุ่น ถูกระเบิดปรมาณูแหลกละเอียด อีก 9 ชั่วโมงต่อมา เกิดสงครามโลกครั้งที่ 3 เมืองหลวงใหญ่และสำคัญของโลกล้วนแล้วแต่ถูกระเบิดปรมาณูทำลายสิ้น หลังจากที่สูญเสียอย่างร้ายแรง 3 อาทิตย์ต่อมา ทุกประเทศได้เจรจาสันติเพื่อสงบศึก เพื่อสร้างโลกใหม่...

title: โตเกียว

text: โตเกียวเป็น 1 ในศูนย์กลางหลักทางการเงินระหว่างประเทศ[28] และมีสำนักงานใหญ่ของวาณิชธนกิจและบริษัทประกันภัยที่ใหญ่ที่สุดในโลกหลายแห่ง ในระหว่างการพัฒนาทางเศรษฐกิจของญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเป็นการพัฒนาภายใต้การควบคุมจากทางการ บริษัทใหญ่ ๆ หลายแห่งย้ายสำนักงานใหญ่จากเมืองต่าง ๆ เช่น โอซากะ (ซึ่งเป็นเมืองหลวงทางการค้าในอดีต) มายังโตเกียว โดยหวังว่าจะได้ประโยชน์จากการที่ติดต่อรัฐบาลได้สะดวกขึ้น แต่แนวโน้มนี้ก็ชะลอตัวลงเมื่อประชากรเพิ่มขึ้นและทำให้ค่าครองชีพสูงตามขึ้นไปด้วย

title: เฮอังเกียว

text: ในยุคคามากูระและยุคเอโดะเฮอังเกียวหมดอำนาจลงเนื่องจากการปกครองได้เปลี่ยนจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ตามแบบประเทศจีนมาเป็นระบอบโชกุนซึ่งมีนักรบเป็นใหญ่ แต่เฮอังเกียวก็ยังมีฐานะเป็นเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นและเป็นสถานที่ประทับของสมเด็จพระจักรพรรดิเรื่อยมา แต่ในบันทึกนั้น ไม่มีการบอกว่าเฮอังเกียวนั้นเป็นเมืองหลวงเลย จนมาถึงในสมัยยุคเมจิได้เกิดการเปลี่ยนแปลงการปกครองไปสู่แบบตะวันตกสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิซึ่งเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิในยุคนั้น จึงต้องทรงย้ายที่ประทับไปสู่เมืองหลวงใหม่โตเกียวแทน ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของเฮอังเกียวในฐานะเมืองหลวง

title: ประเทศญี่ปุ่น

text: ตัวอักษรคันจิของชื่อญี่ปุ่นแปลว่า "ถิ่นกำเนิดของดวงอาทิตย์" จึงทำให้มักได้ชื่อว่า "ดินแดนแห่งอาทิตย์อุทัย" ประเทศญี่ปุ่นเป็นกลุ่มเกาะกรวยภูเขาไฟสลับชั้นซึ่งมีเกาะประมาณ 6,852 เกาะ เกาะใหญ่สุดคือ เกาะฮนชู ฮกไกโด คีวชู และชิโกกุ ซึ่งคิดเป็นพื้นที่แผ่นดินประมาณร้อยละ 97 ของประเทศญี่ปุ่น และมักเรียกว่าเป็นหมู่เกาะเหย้า (home islands) ประเทศแบ่งเป็น 47 จังหวัดใน 8 ภูมิภาค โดยมีฮกไกโดเป็นจังหวัดเหนือสุด และโอกินาวะเป็นจังหวัดใต้สุด ประเทศญี่ปุ่นมีประชากร 127 ล้านคน เป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 10 ของโลก ชาวญี่ปุ่นเป็นร้อยละ 98.5 ของประชากรทั้งหมดของประเทศญี่ปุ่น ประมาณ 9.1 ล้านคนอาศัยอยู่ในกรุงโตเกียว เมืองหลวงของประเทศ

title: อนุสัญญาโตเกียว

text: อนุสัญญาโตเกียว (, อนุสัญญาสันติภาพโตเกียว หรือ สนธิสัญญาโตกิโอ, เนื่องจากแต่ก่อนคนไทยเรียกกรุงโตเกียวว่ากรุงโตกิโอ) เป็นอนุสัญญาสืบเนื่องมาจากกรณีพิพาทอินโดจีนในปี พ.ศ. 2484 ขณะที่การรบยังไม่สิ้นสุดนั้น ประเทศญี่ปุ่นซึ่งเป็นประเทศมหาอำนาจในเอเชียขณะนั้น ได้เข้ามาไกล่เกลี่ย ซึ่งประเทศไทยและฝรั่งเศสได้ตกลง และหยุดยิงในว้นที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2484 ก่อนจะมีการเจรจากันในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2484 ณ กรุงโตเกียว โดยมีนายโซสุเกะ มัดซูโอกะ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศญี่ปุ่น เป็นหัวหน้าคณะฝ่ายญี่ปุ่น ฝ่ายไทยมีพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ที่ปรึกษาสำนักนายกรัฐมนตรีและกระทรวงการต่างประเทศไทยเป็นหัวหน้าคณะ และฝ่ายฝรั่งเศสมี อาร์เซน อังรี เอกอัครราชทูตฝรั่งเศสประจำกรุงโตเกียวเป็นหัวหน้า ก่อนจะมีการลงนามในอนุสัญญาโตเกียวในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 โดยมีกรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์เป็นหัวหน้าคณะลงนาม

title: อีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา

text: สหประชาชาติออกแถลงการณ์ต่อชาวโลกว่า การระเบิดที่เกิดขึ้นเป็นผลมาจากอุกกาบาตตกลงสู่ทวีปแอนตาร์กติกา และขนานนามเหตุการณ์ครั้งนี้ว่า "เซคัลด์ อิมแพก" การหลอมละลายน้ำแข็งที่ขั้วโลกใต้ส่งผลให้ระดับน้ำทะเลสูงขึ้นอย่างมาก เกิดภัยพิบัติต่างๆและสงครามขึ้นมากมาย หนึ่งสัปดาห์หลังการระเบิด ในวันที่ 20 กันยายน 2000 กรุงโตเกียวเดิม (โตเกียว-1) ถูกทิ้งระเบิดปรมาณูจนพินาศย่อยยับ ภัยพิบัติและสงครามในครั้งนี้คร่าชีวิตคน 1/3 ของทั้งประชากรโลก รัฐบาลญี่ปุ่นได้ดำเนินการสร้างโตเกียว-2 ไว้ที่เมืองมะสึโมะโตะในฐานะเมืองหลวงแห่งใหม่ แล้วเสร็จในปี 2003

title: ราชสำนักเกียวโต

text: ราชสำนักเคียวโตะ () ราชสำนักที่ปกครอง ประเทศญี่ปุ่น มาตั้งแต่ ค.ศ. 794 หรือใน ยุคเฮอัง จนกระทั่งถึง ยุคเมจิ ที่ จักรพรรดิเมจิ ทรงได้ย้ายเมืองหลวงและราชสำนักไปยัง เอะโดะ หรือ โตเกียว ในปัจจุบันเมื่อปี ค.ศ. 1868

title: สงครามแปซิฟิก

text: ในปลายปี ค.ศ.1944 จนถึงปี ค.ศ.1945 เครื่องบินของกองทัพอเมริกาได้กระหน่ำทิ้งระเบิดลงสู่เมืองต่างๆของญี่ปุ่นไม่ว่าจะเป็นโอซะกะ นะระ อิชิกะวะ เป็นต้น รวมถึงโตเกียวเมืองหลวงของญี่ปุ่นด้วย ซึ่งทำให้เมืองต่างๆของญี่ปุ่นเกิดเพลิงไหม้ทั้งวันทั้งคืน สิ่งก่อสร้างพังทลายลงมา มีคนบาดเจ็บและเสียชีวิตมากมาย

title: เฮอังเกียว

text: เฮอังเกียว () คืออดีตเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นสถาปนาขึ้นในปีพ.ศ. 1337(ค.ศ. 794) โดยสมเด็จพระจักรพรรดิคัมมุ ในปัจจุบันอยู่ในเขตจังหวัดเกียวโตมีฐานะเป็นเมืองหลวงของประเทศนานถึง 1074 ปี ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นโตเกียวในปีพ.ศ. 2411

title: ขนมโตเกียว

text: ที่มาของขนมโตเกียวนั้นไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่นอน บ้างก็ว่ามาจากขนมยะสึฮะชิ บ้างก็ว่าน่าจะมาจากขนมโดะระยะกิของญี่ปุ่น บ้างก็ว่ามาจากการที่ผู้ขายละเลงแป้งแล้วบีบแป้งเป็นเส้นคล้ายตัวอักษรญี่ปุ่นด้านข้าง ก่อนจะม้วนแป้ง แต่ที่มาที่เชื่อถือกันมากที่สุด เชื่อว่าในราว พ.ศ. 2510 ที่ห้างสรรพสินค้าไทยไดมารู ซึ่งเป็นกิจการห้างสรรพสินค้าของญี่ปุ่นมาเปิดดำเนินกิจการครั้งแรกในประเทศไทย ที่ย่านราชประสงค์ ห้างนี้เป็นที่นิยมมาก เพราะเป็นสถานที่แห่งแรกในประเทศไทยที่มีบันไดเลื่อนและเครื่องปรับอากาศ เชื่อว่าจุดกำเนิดของขนมโตเกียวมาจากการที่มีผู้ขายอยู่ที่ห้างแห่งนี้ โดยดัดแปลงมาจากขนมโดะระยะกิของญี่ปุ่น แล้วตั้งชื่อขนมของตนเองที่ทำขึ้นใหม่นี้ว่า "ขนมโตเกียว" เนื่องจากไทยไดมารูนำเข้าสินค้าจากประเทศญี่ปุ่นรวมถึงอาหารด้วย ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับกรุงโตเกียว เมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นแต่อย่างใด โดยที่คำว่า "ได" () หมายถึง "ใหญ่" และ "มะรุ" (マル) หมายถึง "วงกลม" รวมความหมายถึง "วงกลมใหญ่"

title: คันโต

text: คันโตเป็นดินแดนแห่งพื้นที่ราบลุ่มที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น ทำให้เป็นพื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่นที่สุด คือ 39.6 ล้านคน กล่าวคือ 15,600 คนต่อตารางกิโลเมตร เป็นที่ตั้งของกรุงโตเกียวเมืองหลวงของประเทศซึ่งเป็นที่ตั้งของพระราชวังอิมพีเรียลที่ประทับของพระมหาจักรพรรดิ เป็นศูนย์กลางของหน่วยงานรัฐบาล ธุรกิจ สถาบันการศึกษา รวมทั้งสิ่งบันเทิงและความทันสมัยต่าง ๆ แต่เนื่องจากที่ดินและที่พักอาศัยในกรุงโตเกียวมีราคาแพงมาก ผู้คนส่วนใหญ่จึงพักอาศัยอยู่บริเวณชานเมืองหรือจังหวัดใกล้เคียงเช่นคานางาวะ ชิบะ หรือไซตามะ แล้วเดินทางโดยรถไฟเข้ามาทำงานหรือเรียนที่โตเกียว นอกจากกรุงโตเกียวแล้ว เมืองโยโกฮามะซึ่งเป็นเมืองท่าที่สำคัญเนื่องจากมีท่าเรือพาณิชย์นานาชาติที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคตะวันออกไกลก็อยู่ในภูมิภาคนี้เช่นกัน บริเวณชายฝั่งของอ่าวโตเกียวเป็นที่ตั้งของเขตอุตสาหกรรมอันได้แก่โรงงานผลิตเหล็ก ต่อเรือ ปิโตรเลียม และเครื่องใช้ไฟฟ้า ในส่วนที่เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำบางแห่งเป็นแหล่งเกษตรกรรม ทุ่งนา เพาะปลูกพืชผัก ผลไม้ ฟาร์มสุกร และฟาร์มโคนม ฤดูร้อนในแถบคันโตค่อนข้างร้อนชื้นและเหนอะหนะ ฤดูหนาวอากาศเย็น มีหิมะตกบางเบา ทางตอนใต้ของโยโกฮามะอากาศอบอุ่น

title: คันไซ

text: ภูมิภาคคินคิ หรือที่คนส่วนใหญ่จะเรียกกันในนามของภูมิภาคคันไซ หรือภาคกลางตอนใต้ของญี่ปุ่น ภูมิภาคคันไซแห่งนี้เป็นอีกภูมิภาคที่สำคัญแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น นอกเหนือจากภูมิภาคคันโตซึ่งเป็นที่ตั้งของกรุงโตเกียวเมืองหลวง ภูมิภาคคันไซนับเป็นภูมิภาคที่ความเจริญมาช้านานเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงของญี่ปุ่นในยุคแรก ๆ ประวัติศาสตร์คือ เมืองนาระและเมืองเกียวโต เมืองหลวงทั้งสองแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการบริหารประเทศญี่ปุ่นมานับพันปี มีพระราชวังที่ประทับองค์จักรพรรดิหรือพระราชวังอิมพีเรียล ณ เมืองเกียวโต ก่อนที่จะย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่กรุงโตเกียว นอกจากจะเป็นศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นแล้ว ภูมิภาคแห่งนี้ยังเป็นที่ตั้งของเมืองอุตสาหกรรมหลายแห่ง ได้แก่ นครโอซากะ ศูนย์กลางการค้าและอุตสาหกรรมสำคัญของประเทศเป็นเมืองใหญ่อันดับสามรองจากกรุงโตเกียวและโยโกฮามะ เมืองเกียวโตและนารา เมืองหลวงเก่าที่ยังคงอนุรักษ์โบราณสถาน โบราณวัตถุที่สำคัญและงดงามเป็นเมืองแห่งอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว รวมถึงเมืองโคเบะซึ่งเป็นเมืองท่าที่สำคัญแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น

title: ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น

text: ในช่วงปีแรกๆ ของการครองราชย์ สมเด็จพระจักรพรรดิเมจิทรงย้ายเมืองหลวงจากกรุงเกียวโตไปอยู่ที่เมืองเอโดะ ซึ่งเป็นที่ตั้งของรัฐบาลระบบศักดินาที่ผ่านมา และได้ทรงเปลี่ยนชื่อเมืองหลวงเป็นโตเกียว ซึ่งแปลว่า "เมืองหลวงตะวันออก" มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญ ตลอดจนตั้งคณะรัฐมนตรี และสถาบันนิติบัญญัติระบบสองสภา ยกเลิกการแบ่งชนชั้นแบบเก่าของสมัยศักดินา ญี่ปุ่นทั้งประเทศทุ่มเทพลังงานและความกระตือรือร้นในการศึกษาและรับอารยธรรมตะวันตกมาใช้

title: ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น

text: เมืองหลวงเฮอังเกียว หรือเกียวโตะยังคงมีฐานะเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นมาอีกกว่า 600 ปี กระทั่งสิ้นสุดยุคเอะโดะในปี พ.ศ. 2410 (ค.ศ. 1867) และย้ายเมืองหลวงมาที่โตเกียวในอีก 2 ปีต่อมา

title: รัฐบาลเอโดะ

text: รัฐบาลเอโดะ () หรือ รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ () เป็นฝ่ายบริหารของประเทศญี่ปุ่นซึ่งใช้ระบอบศักดินา สถาปนาโดยโทกูงาวะ อิเอยาซุ มีผู้ปกครองสูงสุดเป็นโชกุน ซึ่งต้องมาจากตระกูลโทกูงาวะ เท่านั้น ในสมัยที่ประเทศญี่ปุ่นถูกปกครองโดยรัฐบาลโชกุนนั้น จะเรียกว่ายุคเอโดะ ตามชื่อเมืองเอโดะ ซึ่งรัฐบาลโชกุนสถาปนาให้เป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ ปัจจุบัน คือกรุงโตเกียว มีปราสาทเอโดะเป็นศูนย์กลางการปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 1603 ถึง 1868 จนกระทั่งถูกจักรพรรดิเมจิล้มล้างไปในการฟื้นฟูเมจิ

title: อิเซซากิ

text: อิเซซากิ () เป็นเมืองในจังหวัดกุมมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณจุดกึ่งกลางกลางของเกาะฮนชู ศูนย์กลางของเมืองอิเซซากิอยู่ห่างจากเมืองมาเอบาชิเมืองหลวงของจังหวัดกุมมะ 15 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากศูนย์กลางกรุงโตเกียว 95 กิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2551 มีจำนวนประชากร 210,706 คน เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ในจังหวัดกุมมะ

title: โตเกียว

text: โตเกียว () หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า<b data-parsoid='{"dsr":[3412,3431,3,3]}'>มหานครโตเกียว (; Tokyo Metropolis) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งคือ<b data-parsoid='{"dsr":[3501,3512,3,3]}'>เอโดะ เป็นเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่น มีระบบการปกครองแบบพิเศษซึ่งรวมการปกครองในรูปแบบจังหวัดและเมืองไว้ด้วยกัน ทั้งนี้ เขตอภิมหานครโตเกียวจัดว่าเป็นเขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยรวมเขตปริมณฑลแล้วมีประชากรอาศัยอยู่ราว 35,237,000 คน [5]) เฉพาะในตัวเมืองโตเกียว 23 แขวงการปกครองพิเศษ มีประชากรในเขตเมืองประมาณ 12 ล้านคน[6] ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในโลกเมืองหนึ่ง ประชากรทั้งหมดของโตเกียวมีทั้งหมดกว่า 35 ล้านคน โตเกียวตั้งอยู่บริเวณภูมิภาคคันโตของญี่ปุ่น คำว่า "โตเกียว" หมายถึง "นครหลวงตะวันออก" ในโตเกียวยังเป็นที่ตั้งของพระราชวังหลวงของสมเด็จพระจักรพรรดิ

title: เอเชียนเกมส์ 1962

text: เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1958 การลงคะแนนสำหรับเอเชียนเกมส์ 1962 จัดขึ้นที่กรุงโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น ก่อนการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 1958 โดยสภาโอลิมปิกแห่งเอเชียลงคะแนนให้ 22-20 เพราะชื่นชอบเมืองหลวงของประเทศอินโดนีเซียมากกว่าเมืองการาจี

title: จังหวัดอิบารากิ

text: จังหวัดอิบารากิตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเขตคันโตและมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่กลางของหมู่เกาะญี่ปุ่น ระยะทางจากจังหวัดอิบารากิถึงเมืองหลวงโตเกียวอยู่ระหว่าง 30 ถึง 150 กม. (100 กม. จากมิโตะ เมืองหลวงของจังหวัดอิบารากิ) และ 40 กม. จากสนามบินนานาชาตินาริตะถึงเมืองวิทยาศาสตร์สึกูบะ (Tsukuba Science City)

title: มหาวิทยาลัยนานาชาติแห่งญี่ปุ่น

text:
IUJ ตั้งอยู่ที่เมือง มินามิ อุโอนุมา ซึ่งเป็นเมืองเล็กๆ ทางทิศใต้ของจังหวัดนิอิกาตะ จังหวัดชายทะเลทิศตะวันตกของญี่ปุ่น โดยตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 100 ก.ม. และห่างจากเมืองหลวงโตเกียวประมาณ 230 ก.ม. แต่ด้วยความก้าวหน้าด้านการคมนาคม การเดินทางจากมินามิ อุโอนุมา สถานีอุราสะ ไปถึงสถานีปลายทางโตเกียวด้วยรถไฟ shinkansen ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่า โดยการเดินทางจาก IUJ ไปยังสถานีรถไฟ ธนาคาร โรงพยาบาล supermarket และสถานที่สำคัญอื่นๆ สามารถใช้บริการรถรับส่งของมหาวิทยาลัยที่ให้บริการทุกวันทำการ
และเนื่องจาก IUJ ตั้งอยู่ท่ามกลางภูมิประเทศที่เป็นภูเขา จึงเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญในช่วงฤดูหนาวของญี่ปุ่นที่ผู้คนจะหลั่งไหลมาเล่นสกีกันตามแหล่งท่องเที่ยวนับร้อยกว่าแห่งทั่วจังหวัดนิอิกาตะ รวมทั้งการแช่น้ำพุร้อนแบบญี่ปุ่นอันเลื่องชื่อ (Onsen) นอกจากนั้น นิอิกาตะได้ชื่อว่าเป็นแหล่งที่ผลิตข้าวและสาเกคุณภาพดีที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น

title: โตเกียว

text: หลังจากนั้นประมาณ 263 ปี ระบอบปกครองภายใต้โชกุนถูกล้มล้างโดยการปฏิรูปเมจิ อำนาจการปกครองจึงกลับคืนมาสู่จักรพรรดิอีกครั้งใน ค.ศ. 1869 จักรพรรดิเมจิทรงย้ายเมืองหลวงมาที่เอโดะและเปลี่ยนชื่อเมืองเป็นโตเกียว โตเกียวจึงกลายเป็นศูนย์กลางทางการปกครองและวัฒนธรรมของประเทศ [11] และการที่จักรพรรดิทรงย้ายมาประทับจึงทำให้โตเกียวกลายเป็นเมืองหลวงอย่างเต็มตัวและปราสาทเอโดะเปลี่ยนเป็นพระราชวังหลวง

title: ฮิโระ ซางะ

text: พระราชพิธีหมั้นได้จัดขึ้นที่สถานเอกอัครราชทูตแมนจูกัวประจำกรุงโตเกียวในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ตามมาด้วยการอภิเษกสมรสอย่างเป็นทางการที่ห้องโถงที่ตั้งกองทัพหลวงญี่ปุ่นที่คุดันซางะ ในกรุงโตเกียววันที่ 3 เมษายน ปีเดียวกัน ทั้งคู่ได้ย้ายไปที่เมืองฉางชุน เมืองหลวงของแมนจูกัว ทั้งคู่ให้กำเนิดพระธิดา 2 พระองค์ ทำให้ชีวิตการสมรสเริ่มมีความสุข

title: เกียวโต (นคร)

text:
แต่เดิม เมืองนี้มีชื่อในภาษาญี่ปุ่นว่า เคียว (京) และ มิยาโกะ (都) หรือบางครั้งก็เรียกรวมว่า เคียวโนะมิยาโกะ (京の都)
ต่อมาในศตวรรษที่ 11 เปลี่ยนชื่อเป็น เกียวโต (มีความหมายว่า เมืองหลวง) ตามคำของภาษาจีนของเมืองหลวงที่อ่านว่า "จุงตู" (京都) แต่หลังจากที่เมืองเอโดะเปลี่ยนชื่อเป็นโตเกียว (มีความหมายว่า "เมืองหลวงตะวันออก") ในปี ค.ศ. 1868 เมืองเกียวโตก็เปลี่ยนชื่อเป็น ไซเกียว (西京 มีความหมายว่า "เมืองหลวงตะวันตก") เป็นเวลาสั้น ๆ ก่อนจะเปลี่ยนกลับมาเป็น เกียวโต ในเวลาต่อมา

title: โตเกียว

text: โตเกียวแต่เดิมเป็นหมู่บ้านประมงเล็ก ๆ ที่ชื่อเอโดะ ต่อมาใน ค.ศ. 1457 ปราสาทเอโดะได้ถูกสร้างขึ้น และต่อมาในปีทศวรรษที่ 1590 เป็นยุคที่โทกูงาวะ อิเอยาซุได้เริ่มปราบหัวเมืองต่าง ๆ ซึ่งภายหลังจากปราบหัวเมืองต่าง ๆ ลงได้อย่างราบคาบแล้วใน ค.ศ. 1603 เขาได้สถาปนารัฐบาลโชกุนขึ้นปกครองประเทศ โดยมีเอโดะเป็นที่ตั้งของ "บากูฟุ" (รัฐบาลทหาร) และสถาปนาตนขึ้นเป็นโชกุน เมืองเอโดะจึงได้กลายเป็นศูนย์กลางของรัฐบาลทหารของเขาซึ่งมีอำนาจปกครองทั้งประเทศ ในช่วงเวลาต่อมาในยุคเอโดะ เมืองเอโดะก็ขยายตัวขึ้นจนกลายเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเมืองหนึ่งในโลก โดยมีประชากรมากกว่า 1 ล้านคนใน คริสต์ศตวรรษที่ 18[9] และเป็นที่ยอมรับว่าเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่น[10] แม้ว่าองค์จักรพรรดิประทับอยู่ในนครหลวงเฮอังเกียว (เกียวโต)

title: เกียวโต (นคร)

text: เกียวโตยังมีสำเนียงภาษาพูดที่เป็นเอกลักษณ์ที่เรียกว่า เคียวโกโตบะ หรือ เกียวโตเบ็ง อันเป็นหนึ่งในรูปแบบของสำเนียงคันไซ เมื่อครั้งที่เกียวโตเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นนั้น สำเนียงเกียวโตถือเป็นภาษาราชการของญี่ปุ่นและมีอิทธิพลต่อการพัฒนาเป็นสำเนียงโตเกียว อันเป็นภาษามาตรฐานสมัยใหม่ของญี่ปุ่น ส่วนที่โดดเด่นของสำเนียงเกียวโตคือ การที่คำกริยะจะลงท้ายด้วย "-ฮารุ" เป็นต้น

title: ปลาแฟนซีคาร์ป

text: แหล่งผลิตปลาคาร์ปสวยงามของญี่ปุ่นในปัจจุบัน ได้แก่ โอจิยะ, ฮามามัตสึ, ยามาโคชิ, นากาโอะ, โตชิโอะ และคิตะอุโอนุมา ซึ่งประชากรในเมืองเหล่านี้ส่วนมากจะประกอบเพาะพันธุ์ปลาคาร์ปจำหน่าย โดยอาศัยแหล่งน้ำธรรมชาติ ตลอดจนภูมิอากาศและภูมิประเทศที่เอื้ออำนวยที่อยู่บนเขาซึ่งเหมาะแก่การเพาะเลี้ยงและขยายพันธุ์เป็นอย่างยิ่ง การเลี้ยงปลาคาร์ปในประเทศญี่ปุ่นจึงเป็นที่นิยมอย่างรวดเร็ว ทุกปีจะมีการประกวดทั่วทั้งประเทศ ที่กรุงโตเกียว อันเป็นเมืองหลวง นอกจากนี้แล้วยังมีการประกวดในระดับภูมิภาคแยกย่อยอีก รวมถึงในระดับนานาชาติอีกด้วย

title: เมืองหลวงญี่ปุ่น

text: ประเทศญี่ปุ่นนั้นมีเมืองหลวง (首都 ชุโตะ หรือ 都 มิยะโกะ) มานับต่อนับ แต่ส่วนมากจะอยู่ในยุคโบราณ และจะอยู่ในภาคคันไซทั้งหมด ยกเว้นโตเกียวซึ่งเป็นเมืองหลวงใหม่ เมืองหลวงที่ไม่ใช่เมืองโตเกียว ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของประเทศคือ เฮอังเกียว ซึ่งเป็นยุคที่ถือได้ว่าเป็นต้นกำเนิดของวัฒนธรรมญี่ปุ่น มีการประดิษฐ์ตัวอักษรญี่ปุ่น โดยดัดแปลงมาจากตัวอักษรจีน ผู้คนเริ่มที่จะสวมใส่กิโมโน ซึ่งในยุคก่อนหน้านั้น ชาวญี่ปุ่นยังแต่งตัวแบบจีนอยู่


query: วิดีโอเกมประเภท เกมผจญภัย เกมแรกมีชื่อว่าอะไร?

title: เกมผจญภัย

text: เกมผจญภัยเริ่มขึ้นช่วงปี 1970 William Crowther พนักงานของบริษัท BB&N สร้างเกม Colossal Cave Adventure เกมผจญภัยเกมแรกขึ้น โดยใช้คุณลักษณะของเกมแบบข้อความนั่นคือ ถ้าอยากเดินต้องพิมพ์ Move ถ้าอยากคุยก็ต้องพิมพ์ Talk พื้นฐานทุกอย่างอยู่ที่การพิมพ์ เกมนี้ได้รับความนิยมอย่างสูงจนได้ Don Woods มาช่วยโปรแกรมมิ่งอีกแรงหนึ่ง จุดเด่นของเกม Colossal Cave Adventure นั้น คือเกมผจญภัยในถ้ำ เต็มไปด้วยดาบและเวทมนตร์ หลังจากนั้นแฟนเกมของ Colossal Cave Adventure ชื่อ Scott Adams เริ่มพัฒนาเกมแบบเวกเตอร์กราฟิก โดยใช้การประมวลผลที่สูงขึ้น เขาเขียนโปรแกรมให้ Colossal Cave Adventure สามารถเล่นบนเครื่องคอมพิวเตอร์ในบ้านได้ หลังจากนั้น ในช่วงปี ค.ศ. 1978 Scott ก่อตั้ง Adventure International ผลิตเกมผจญภัยออกมา 12 เกม ก่อนจะล้มละลายในปี 1985

title: คิงดอมฮาตส์ (วีดีโอเกม)

text: คิงดอมฮาตส์ (; () คือ วิดีโอเกมลูกผสมระหว่างแนว แอ็คชั่น และ อาร์พีจี ซึ่งผลิตโดยค่ายเกมที่มีชื่อเสียง อย่าง สแควร์ ซอฟท์ (ภายหลังรวมตัวกับค่ายเกม เอนิกซ์ และเปลี่ยนชื่อเป็น สแควร์เอนิกซ์) ร่วมมือกับ ค่ายการ์ตูนยักษ์ใหญ่และเป็นที่รู้จักทั่วโลก อย่าง วอลท์ ดิสนีย์ ซึ่งในเกมตัวเอกจะเป็นตัวละครหน้าใหม่ซึ่งทาง สแควร์ ซอฟท์ได้ออกแบบเพื่อเกมนี้โดยเฉพาะ จะได้ผจญภัยไปตามดินแดนต่าง ๆ ซึ่งเคยปรากฏบนแผ่นฟิลม์ของ วอลท์ ดิสนีย์ มาก่อน นอกจากนั้น ตัวละครบางตัวที่มีบทบาทก็มาจาก เกมที่มีชื่อเสียงก่อหน้านี้ของสแควร์ อย่าง ไฟนอลแฟนตาซี ด้วยเช่นกัน (ในภาคแรก ผู้ผลิต คือ สแควร์ ซอฟท์ แต่ในภาคถัดมา สแควร์ได้รวมตัวกับเอนิกซ์แล้ว ผู้ผลิตจึงเป็น บริษัท สแควร์เอนิกซ์)

title: อันชาร์ทิด: เดรกส์ฟอร์ชูน

text: อันชาร์ทิด: เดรกส์ฟอร์ชูน () เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มแอ็กชันผจญภัย พัฒนาโดยนอตีด็อก และจำหน่ายโดยโซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ลงบนเพลย์สเตชัน 3 เป็นเกมแรกของเกมชุด"อันชาร์ทิด" เกมผสมผสานรูปแบบเกมแอ็กชันผจญภัยและแพลตฟอร์มเข้ากับเกมมุมมองบุคคลที่สาม เกมเล่าเรื่องราวการเดินทางของตัวเอกชื่อ นาธาน เดรก ผู้ที่เชื่อว่าเป็นทายาทของนักสำรวจเซอร์ ฟรานซิส เดรก ขณะที่เขาตามหาสมบัติของเมืองเอลโดราโดที่หายไป โดยได้ความช่วยเหลือจากนักข่าว เอเลนา ฟิชเชอร์ และที่ปรึกษา วิกเตอร์ ซัลลิแวน

title: สกูบี้-ดู ผจญภัยไซเบอร์สเปซ

text: วิดีโอเกมจากภาพยนตร์เรื่องนี้ ใช้ชื่อว่า "สกูบี้-ดู ผจญภัยไซเบอร์สเปซ" เช่นเดียวกับภาพยนตร์ ตัวเกมจัดจำหน่ายโดยบริษัททีเอชคิวในปี ค.ศ. 2001 ในระบบเพลย์สเตชันและเกมบอยอัดวานซ์

title: สยองขวัญเอาชีวิตรอด

text: สยองขวัญเอาชีวิตรอดหมายถึงแนวเกมย่อยของวิดีโอเกมแนวแอ็กชันผจญภัยที่มีเนื้อเรื่องมาจากนิยายแนวสยองขวัญ ตัวละครที่ผู้เล่นบังคับจะอ่อนแอและมีอาวุธน้อย ให้ความสำคัญที่การแก้ปริศนาและการหลบหนีมากกว่าความรุนแรง เกมจะท้าให้ผู้เล่นจัดการคลังสิ่งของ และแบ่งสรรปันส่วนทรัพยากรที่หายาก เช่น กระสุนปืน รูปแบบหลักอีกอย่างของเกมประเภทนี้คือความว่างเปล่า อธิบายง่าย ๆ คือเกมเหล่านี้จะมีตัวละครที่ผู้เล่นไม่ได้ควบคุมอยู่น้อย และบอกเล่าเรื่องราวของเกมโดยอ้อมด้วยหนังสือพิมพ์ ข้อความ หรือข้อความเสียง

title: เกมผจญภัย

text: ในช่วงปี ค.ศ. 1994 อิธิพลของเกม 3มิติ เริ่มมีเข้ามามากขึ้น ตลาดเริ่มหันเหไปในเกมที่เน้นแอ๊คชั่น เพราะการมาของ Half Life ทำให้กระแสของเกมผจญภัยถดถอยลง และยังมีลูกผสมของเกมผจญภัย ทั้ง Resident Evil และ The Legend of Zelda ทำให้หลายๆค่ายเกมต่างเริ่มเล็งเห็นจุดอิ่มตัวของเกมผจญภัย จนในที่สุดสัญญาณแห่งความล้มเหลวก็เกิดขึ้น เมื่อ Sierra ตัดสินใจเปลี่ยนเกม King’s Quest ในภาคที่ 8 ชื่อ Mask of Eternity ให้กลายเป็นเกมแบบ Action Adventure เพื่อหวังกระตุ้นยอดขาย แต่โชคร้ายที่ไม่เพียงแต่เกมจะออกมาธรรมดามากๆแล้วบรรดาแฟนเก่าของเกมนี้ต่างต่อว่าและไม่ยอมรับที่ทาง Sierra ทำลายเกมผจญภัยสุดคลาสสิกนี้ และทำให้ Roberta Williams ต้องออกไปพักผ่อนและเขียนนิยาย เธอคอยว่าเมื่อไหร่ที่เกมผจญภัยจะเข้าที่เหมือนเดิม และไม่เพียงแต่ King’s Quest เท่านั้น ซีรีส์ Quest อื่นๆ ไม่ว่าจะเป็น Police’s Quest ที่กลายมาเป็น Police’s Quest Swat II (เกมแนววางแผนการรบ) และ Quest for Glory ที่ไม่ได้รับความนิยมแม้แต่น้อย สัญญาณอันตรายต่อมาของเกมผจญภัยคือการลาออกจากวงการเกมของเหล่านักพัฒนามือฉมัง ไม่ว่าจะเป็น Ron Gilbert, Tim Scafer, Al Lowe เริ่มออกจากบริษัทของพวกเขา รวมถึงบริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง Lucasarts ก็เริ่มสร้างเกมผจญภัยน้อยลง จนกระทั่งมาถึงเกมสุดท้ายอย่าง Escape from Monkey Island (ค.ศ. 2000) และ Lucasarts ก็ยกเลิกแผนการสร้างเกมผจญภัยทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นภาคต่อของ Full Throttle หรือ Sam & Max

title: เกมผจญภัย

text: เกมผจญภัยนั้นนอกเหนือจากการหากุญแจและคุยกับตัวละครอื่นๆแล้ว ปริศนาในเกมผจญภัยจะแตกต่างกันไปในแต่ละเกม แต่โดยส่วนมากสามารถจำแนกออกย่อยๆได้เป็น 3 ประเภท

title: สยองขวัญเอาชีวิตรอด

text: สยองขวัญเอาชีวิตรอด () เป็นประเภทย่อยของวิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัยมีแรงบันดาลใจจากบันเทิงคดีสยองขวัญ แม้ว่าจะมีการต่อสู้เป็นส่วนหนึ่งในระบบการเล่น แต่ผู้เล่นจะรู้สึกมีพละกำลังน้อยกว่าเกมแนวแอ็กชันทั่วไป เนื่องจากเกมจะกำจัดกระสุนปืน พลังชีวิต ความเร็ว หรือปัจจัยอื่น ๆ ผู้เล่นยังต้องหาไอเทมเพื่อปลดล็อกเส้นทางไปยังพื้นที่ใหม่ ๆ และแก้ปัญหาที่เกมกำหนดให้ ณ จุดต่าง ๆ เกมจะมีดนตรีประกอบชวนสยองขวัญ และผู้เล่นมักจะต้องสำรวจสภาพแวดล้อมชวนฉงน และโต้ตอบกับศัตรูที่อาจจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว

title: เบรฟ (วิดีโอเกม)

text: เบรฟ () เป็นวิดีโอเกมผจญภัยแนวเกมยิงมุมมองบุคคลที่สามที่รองรับระบบนินเทนโดวี ซึ่งอิงจากภาพยนตร์ฉบับภาษาอังกฤษเดียวกันนี้ เกมยังรองรับต่อแพลตฟอร์มอื่นด้วยอุปกรณ์ควบคุมการเคลื่อนไหวต่อพ่วง ดังเช่น เพลย์สเตชันมูฟ รวมถึง คินเน็คท์ และมีกำหนดการเปิดตัว ณ วันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2012

title: อะโลนอินเดอะดาร์ก (ชุดเกม)

text: อะโลนอินเดอะดาร์ก เป็นเกมชุดประเภทเกมผจญภัยกี่งสยองขวัญจากค่าย Infogrames (ปัจจุบัน Atari) ซึ่งในเกมชุดนี้ทุกๆเกมผู้เล่นจะได้รับบทเป็นนักสืบเรื่องพลังเหนือธรรมชาติ เอ็ดเวิร์ด คาร์นบี้ ซึ่งต้องออกผจญภัยในสถานที่ที่เต็มไปด้วยวิญญาณแล้วและหาทางไขคดีโดยให้ชีวิตของตนยังปลอดภัย ซึ่งเกมชุด Alone in the Dark นี้ เป็นต้นแบบสำหรับเกมสยองขวัญปัจจุบันอย่าง Resident Evil

title: เกมผจญภัย

text: เกมผจญภัย (English: Advanture Game) เป็นวิดีโอเกมประเภทหนึ่ง ที่ผู้เล่นจะสวมบทบาทเป็นตัวละครตัวหนึ่งและต้องกระทำเป้าหมายในเกมให้สำเร็จลุล่วงไปได้ โดยเน้นไปที่การแก้ปริศนา โดยส่วนมากปริศนาในเกมจะเน้นใช้ตรรกะแก้ปัญหาและใช้สิ่งของที่ผู้เล่นเก็บมาระหว่างผจญภัย นอกจากนั้นผู้เล่นยังคงต้องพูดคุยกับตัวละครตัวอื่นๆอีกด้วย โดยส่วนมากเกมผจญภัยมักจะถูกสร้างมาให้สำหรับเล่นคนเดียว เพราะเนื้อเรื่องและการลำดับเหตุการณ์เหมาะสำหรับเล่นคนคนเดียวเท่านั้น อย่างไรก็ดีคำว่า เกมผจญภัย นั้นเป็นคำจำกัดความที่กว้าง หลาย ๆ ครั้งที่ผู้คนมักจะเข้าใจผิดและเรียกเกมที่มีส่วนผสมของเกมผจญภัยว่าเป็นเกมผจญภัย (เช่น Bio Hazard, The Legend of Zelda)

title: อะโลนอินเดอะดาร์ก

text: อะโลนอินเดอะดาร์ก () เป็นเกมคอมพิวเตอร์ประเภทผจญภัยแบบกึ่งสยองขวัญ พัฒนาโดยบริษัท Infogrames (ปัจจุบันคือ Atari) เกมอะโลนอินเดอะดาร์ก ถือเป็นวิดีโอเกมประเภทแรกๆที่ออกแนวสยองขวัญและเป็นเกมแรกๆในยุคนั้นที่ใช้กราฟิกแบบ 3 มิติ

title: เกมผจญภัย

text: หลังจากที่ Myst วางขาย เกมหลายๆเกมก็เริ่มตามรอย Myst เกมประเภท Puzzle จะไม่มีการเก็บของ, ไม่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นๆ มีแต่การไขปริศนาอย่างเดียว เกมประเภทนี้นอกจาก Myst แล้วยังมีเกมอย่าง Pyst (เกมล้อ Myst), Schizm และ Riddle of the Sphinx

title: เกมผจญภัย

text: เกมผจญภัยกลับมาฟื้นฟูอีกครั้งในช่วงปี ค.ศ. 2001 เมื่อบริษัทยักษ์ใหญ่จากยุโรปได้เริ่มสร้างเกมผจญภัยของตัวเองออกมามากมาย (ตรงกันข้ามกับประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งเลิกผลิตเกมผจญภัยแล้ว) ไม่ว่าจะเป็น Syberia, Amerzone หรือ The Longest Journey ทำให้เกมผจญภัยกลับมาเฟื่องฟูอีกครั้ง รวมทั้งในปัจจุบันเกมประเทศญี่ปุ่นก็มีการสร้างเกมผจญภัยขึ้นมาให้กับเครื่อง นินเทนโด ดีเอส อย่างเช่น เกียคุเทนไซบัน, Trace Memory และ Touch Detective

title: ซามูไร

text: ในวิดีโอเกม ตัวละครที่เป็นซามูไรมักจะเป็นตัวผู้เล่นที่เป็นพระเอกหรือไม่ก็ศัตรูที่เป็นคอมพิวเตอร์ โดยที่ตัวละครประเภทนี้จะปรากฏตัวบนเกมหลายแนวด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นอาร์พีจี วางแผนกลยุทธ์ แอ็คชัน ผจญภัย หรือต่อสู้แบบสองคน ตัวอย่างเช่น เอจ ออฟ เอ็มไพรส์ เกมแนววางแผนกลยุทธ์ชื่อดังของอเมริกา, อัลทิมา ออนไลน์: ซามูไร เอ็มไพร์ เกมแนวเอ็มเอ็มโออาร์พีจี, และ โชกุน โททัล วอร์ เกมวางแผนกลยุทธ์ของอังกฤษ ที่ให้ผู้เล่นได้สัมผัสกับปรัชญาสงครามของซุนวู และภาพการรบในสมรภูมิที่เหมือนจริง

title: เกมผจญภัย

text: คือเกมผจญภัยที่ใช้การพิมพ์เป็นสำคัญ ดังที่กล่าวไว้ข้างต้น เกมประเภทนี้ผู้เล่นต้องอ่านภาษาอังกฤษค่อนข้างแข็งเพราะตัวเกมบรรยายเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด และจินตนาการต้องกว้างพอที่จะสร้างภาพในหัวได้เพราะเกมนี้ไม่มีการแสดงภาพ ระบบพิมพ์ในเกมถูกเรียกอีกอย่างว่า Parser Interface

title: เดอะวอล์กกิงเดด (วิดีโอเกม)

text: "เดอะวอล์กกิงเดด"ได้รับคำชื่นชมอย่างล้มหลาม โดยชื่นชมโทนที่เร้าอารมณ์รุนแรงและความสัมพันธ์ระหว่างลีกับเคลเมนไทน์ เกมชนะรางวัล "เกมแห่งปี" มากกว่า 90 รางวัล เช่นรางวัลจาก"ยูเอสเอทูเดย์" เกมส์เรดาร์ อี! ออนไลน์ และสไปก์วิดีโอเกมอวอร์ด มีผู้ซื้อเกมมากกว่า 1 ล้านคนซื้อเกมอย่างน้อย 1 ตอน ด้วยยอดขายมากกว่า 8.5 ล้านหน่วยภายในปลายปี ค.ศ. 2012 ความสำเร็จได้ทำให้เกมประเภทผจญภัยกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 เทลล์เทลปล่อยตอนเสริมชื่อว่า "400 เดยส์" ให้ดาวน์โหลด เพื่อยืดเนื้อเรื่องของซีซันหนึ่งและปูทางไปสู่

title: รายชื่อเกมคอมพิวเตอร์และวิดีโอเกมเรียงตามลำดับอักษร

text: นี่คือรายชื่อของเกมคอมพิวเตอร์และวิดีโอเกมเรียงตามลำดับอักษร โปรดดูรายชื่อเกมคอมพิวเตอร์และวิดีโอเกมเรียงตามประเภท สำหรับการเรียงลำดับของเกมตามประเภท อาทิเช่น แอ็คชั่น-ผจญภัย, เกมออนไลน์, เกมประเภทการยิง, จำลองสถานการณ์, กีฬา ฯลฯ

title: เกมผจญภัย

text: เกมผจญภัยนั้นมีหลากหลายประเภท แบ่งออกได้ใหญ่ๆเป็น 3 ประเภทดังนี้

title: เดอะลาสต์ออฟอัส

text: หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2556 หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัย หมวดหมู่:วิดีโอเกมสยองขวัญ หมวดหมู่:วิดีโอเกมเอาชีวิตรอด หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3

title: เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา (เกมชุด)

text: เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา () เป็นเกมชุดประเภทแอ็กชันผจญภัยที่กล่าวถึงวีรบุรุษในตำนาน ริเริ่มโดยนักออกแบบเกมชาวญี่ปุ่น ชิเงะรุ มิยะโมะโตะ (宮本 茂) พัฒนาและวางจำหน่ายโดยนินเทนโด (Nintendo) เกมชุดนี้เป็นการผสมผสานระหว่างเกมแอ็กชัน เกมผจญภัย เกมปริศนา เกมเล่นตามบทบาท (RPG) ในบางโอกาสก็มีการใช้เกมมุมมองด้านข้าง (platform) เกมสายลับ (stealth) หรือเกมแข่งขัน (racing) ประกอบอยู่ด้วย

title: เกมแพลตฟอร์ม

text: เกมแพลตฟอร์มเริ่มขึ้นในต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 และด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติทำให้เกมเป็นที่นิยมในกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 คำว่าแพลตฟอร์มอธิบายถึงเกมที่ตัวละครกระโดดบนแท่นหรือแพลตฟอร์มเป็นส่วนหนึ่งของการเล่นเกมและเริ่มมีการนำมาใช้หลังจากเกิดเกมประเภทนี้ขึ้นก่อน ค.ศ. 1983 ประเภทนี้ไม่เป็นประเภทเกมโดยแท้ โดยเกมรูปแบบนี้มักจะมาคู่กับเกมประเภทอื่น ๆ เช่น เกมยิงอย่างเกม คอนทรา เกมผจญภัยอย่างเกม "แฟลชแบ็ก" หรือเกมสวมบทบาทอย่าง ""

title: วิดีโอเกม

text: เกมผจญภัย (Adventure Game) เป็นเกมที่ผู้เล่นจะสวมบทบาทเป็นตัวละครตัวหนึ่งและต้องกระทำเป้าหมายในเกมให้สำเร็จลุล่วงไปได้ เกมผจญภัยนั้นถูกสร้างครั้งแรกในรูปแบบของ Text Based Adventure จนกลายมาเป็นแบบ Graphic Adventure เกมผจญภัยจะเน้นหนักให้ผู้เล่นหาทางออกหรือไขปริศนาในเกม โดยส่วนมากปริศนาในเกมจะเน้นใช้ตรรกะแก้ปัญหาและใช้สิ่งของที่ผู้เล่นเก็บมาระหว่างผจญภัย นอกจากนั้นผู้เล่นยังคงต้องพูดคุยกับตัวละครตัวอื่น ๆ ทำให้เกมประเภทนี้ผู้เล่นต้องชำนาญด้านภาษามาก ๆ เกมผจญภัยส่วนมากมักจะไม่มีการตายเพื่อให้ผู้เล่นได้มีเวลาวิเคราะห์ปัญหาข้างหน้าได้ หรือถ้ามีการตายในเกมผจญภัยมักจะถูกวางไว้แล้วว่าผู้เล่นจะตายตรงไหนได้บ้าง เกมผจญภัยมีรูปแบบต่าง ๆ ดังนี้

title: เกมผจญภัย

text: สิ่งที่ผู้เล่นเกมผจญภัยทุกคนพึงจะมีนั้นคือนิสัยเก็บทุกสิ่งทุกอย่างที่สามารถเก็บได้ ในเกมผจญภัยการเก็บสิ่งของนั้นถือเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะปริศนาบางชิ้นหรือบุคคลบางคนในเกมจะมีปฏิสัมพัธ์กับผู้เล่นก็ต่อเมื่อมีวัตถุที่กำหนด ดังนั้นการพยายามรวบรวมวัตถุให้มากที่สุดจะเป็นนิสัยของนักเล่นเกมผจญภัยทุกคน สิ่งที่ทำให้การรวบรวมสิ่งของในเกมผจญภัยต่างจากเกมอื่นๆนั้นตรงที่ สิ่งของทุกชิ้นในเกมมักจะเป็นสิ่งของสำคัญ ทิ้งไม่ได้ และมีเพียงชิ้นเดียว (ต่างจากไอเท็มในเกมสวมบทบาทหรืออาวุธในเกมแอ็กชัน)

title: อัสแซสซินส์ครีด 3

text: อัสแซสซินส์ครีด 3 () เป็นวิดีโอเกมประวัติศาสตร์แอ็คชันผจญภัย, โลกเปิด, ชิงทรัพย์ พัฒนาโดยยูบิซอฟท์ มอนทรีออล และจัดจำหน่ายโดยยูบิซอฟท์ ในเครื่องเล่นเพลย์สเตชัน 3 ,เอกซ์บอกซ์ 360 ,วียู และไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เป็นวิดีโอเกมภาคที่สามของเกมซีรีส์อัสแซสซินส์ครีดและเป็นภาคต่อจากวิดีโอเกมในปี ค.ศ. 2009 อัสแซสซินส์ครีด 2 วางจำหน่ายทั่วโลกในเครื่องเล่นวิดีโอเกมเพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360 โดยเริ่มต้นที่ทวีปอเมริกาเหนือในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2012 พร้อมกับในเครื่องเล่นวิดีโอเกมวียู และไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ตามมา

title: เกมผจญภัย

text: หรือเรียกอีกอย่างว่า Point 'n Click Adventure คือประเภทเกมผจญภัยที่มีการผลิตออกมาเยอะที่สุด เพราะมีการแสดงภาพ ทำให้ผู้เล่นสามารถรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยไม่ต้องอ่านได้ เกมประเภทนี้ช่วงแรกๆจะผสมกับระบบ Parser Interface (อย่าง Mystery House) แต่พอหลังจากที่ Lucasarts พัฒนาระบบ SCUMM ขึ้นมา เกมประเภท Point 'n Click ก็เกิดขึ้นมามากมาย (แม้กระทั่ง Sierra เคยเอาระบบนี้ไปใช้กับเกม Quest ภาคแรกๆของพวกเขาที่เอามาสร้างใหม่ด้วย) จนเมื่อมาถึงช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อในยุคของเกม 3มิติ เกมใช้เมาส์ก็เริ่มลดลง ผู้พัฒนาหลายๆคนจึงเริ่มนำระบบการเดินแบบเกมแอ๊คชั่นมาใช้ ทำให้ทุกวันนี้เกมประเภทนี้จะถูกเรียกว่า Graphical Adventure

title: เกมผจญภัย

text: หมวดหมู่:วิดีโอเกมผจญภัย ผจญภัย

title: แกรนด์เธฟต์ออโต V

text: หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัย หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2556 หมวดหมู่:แกรนด์เธฟต์ออโต หมวดหมู่:วิดีโอเกมโอเพนเวิลด์ หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3 หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4 หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360 หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์ หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหราชอาณาจักร

title: วิดีโอเกม

text: เกมเล่นตามบทบาท (Role-Playing Game) หรือ อาร์พีจี (RPG) หรือที่นิยมเรียกกันว่าเกมภาษา เป็นเกมที่พัฒนามาจากเกมสวมบทบาทแบบตั้งโต๊ะ เนื่องจากในช่วงแรกเกมอาร์พีจีที่ออกมาจะเป็นภาษาอังกฤษหรือญี่ปุ่นซึ่งต้องใช้ความรู้ด้านภาษานั้น ๆ ในการเล่น เกมประเภทนี้จะกำหนดตัวผู้เล่นอยู่ในโลกที่สมมติขึ้น และให้ผู้เล่นสวมบทบาทเป็นตัวละครหนึ่งในโลกนั้น ๆ ผจญภัยไปตามเนื้อเรื่องที่กำหนด โดยมีจุดเด่นทางด้านการพัฒนาระดับของตัวละคร (Experience-ประสบการณ์) เก็บเงินซื้ออาวุธ, อุปกรณ์ เมื่อผจญภัยไปมากขึ้นและเอาชนะศัตรูตัวร้ายที่สุดในเกม ตัวเกมไม่เน้นการบังคับหวือหวา แต่จะให้ผู้เล่นสัมผัสกับเรื่องราวแทน เกม RPG จะถูกแบ่งออกเป็นสองลักษณะใหญ่ ๆ คือ

title: แบทแมน: อาร์แคมซิตี

text: เกมนี้ได้รับเปล่งเสียงวิจารณ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการบรรยายของการออกแบบตัวละครและโลกและการต่อสู้ของแบทแมนและความสามารถนำทาง มันถูกผูกติดอยู่วิดีโอเกมอันดับสูงสุดแห่งปี 2011 ตามที่รวบรวมบทความMetacritic และผู้รับของรางวัลหลายรางวัลไดแก่ เกมแห่งปี ,เกมแนวแอกชั่นที่ดีที่สุด ,เกมแอกชั่นผจญภัยที่ดีที่สุด ,เกมผจญภัยที่ดีที่สุด และคะแนนต้นฉบับที่ดีที่สุดจากสื่อมวลชนที่แตกต่างกัน


query: ฮะยะโอะ มิยะซะกิ มีผลงานการกำกับเรื่องแรกชื่ออะไร ?

title: ฮายาโอะ มิยาซากิ

text: มิยาซากิเริ่มทำงานที่ โตเอแอนิเมชัน ในตำแหน่งศิลปินคนกลาง ในการสร้างภาพยนตร์ Gulliver's Travels Beyond the Moon เขาได้เสนอความคิดที่เป็นฉากจบของเรื่องได้ในที่สุด มิยาซากิทำงานในหลายหน้าที่ในวงการอนิเมะชันราวสิบปีจนกระทั่งได้มีผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือ จอมโจรลูแปงที่ 3 ตอนปราสาทของคาริออสโตร ซึ่งเผยแพร่ใน พ.ศ. 2522 หลังจากความสำเร็จในภาพยนตร์เรื่องที่สอง มหาสงครามหุบเขาแห่งสายลม เขาจึงร่วมก่อตั้งสตูดิโอจิบลิ ซึ่งก็ได้ผลิตผลงานภาพยนตร์ของเขาออกมาอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งถึงเรื่องโมะโนะโนะเกะฮิเมะ (Princess Mononoke) มิยาซากิจึงเกษียณอายุงานตัวเองไปชั่วคราว หลังจากการพักช่วงสั้น ๆ มิยาซากิก็กลับมากำกับภาพยนตร์เรื่องเซ็น โทะ ชิฮิโระ โนะ คะมิกะกุชิ (Spirited Away) และผลิตภาพยนตร์ออกมาอีกอย่างต่อเนื่อง

title: รถบัสแมว

text: รถบัสแมว () เป็นตัวละครของ สตูดิโอจิบลิ ในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "โทโทโร่เพื่อนรัก" ซึ่งกำกับโดย ฮะยะโอะ มิยะซะกิ ในปี พ.ศ. 2531

title: ซัมเมอร์ วอร์ส

text: แพทริก ดับเบิลยู. กัลเบรธ (Patrick W. Galbraith) แห่งโอะตะกุ2.คอม (Otaku2.com) ว่า รูปลักษณ์ของอ็อซ นครเสมือนจริง มีส่วนคล้ายคลึงกับงานศิลป์ของจิตรกรมุระกะมิ ส่วนเนื้อเรื่องและตัวละครนั้น กัลเบรธว่า "ฉากเช่นครอบครัวใหญ่มาพร้อมหน้าและโอภาปราศรัยกันหลังมื้อเย็นนั้นช่างยังให้ใจชื้นและครื้นเครงดี" โดยเปรียบอนิเมะนี้ว่าเป็นประหนึ่ง "สมุดภาพอันเคลื่อนไหวได้ สมุดที่เก็บภาพครอบครัวย้อนหลังไปหลายทศวรรษ" เขายังอ้างว่า หลายคนชมอนิเมะแล้วก็ตัดสินใจย้ายไปตั้งถิ่นฐานในเมืองนะงะโนะถึงเพียงนั้น และกล่าวว่า "งานชิ้นนี้มีความบริสุทธิ์และหมดจดอันชวนให้หวนคำนึงถึงฮะยะโอะ มิยะซะกิ (Hayao Miyazaki) และสตูดิโอจิบลิ (Studio Ghibli) ขึ้นมา กับทั้งฉากหลังอันระยิบระยับนั้นก็นำพาให้ใคร่ครวญถึงมะโกะโตะ ชินไก (Makoto Shinkai)"[51]

title: ลาพิวต้า พลิกตำนานเหนือเวหา

text: ลาพิวต้า พลิกตำนานเหนือเวหา (, ) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาวของสตูดิโอจิบลิ เขียนบทและกำกับโดยฮะยะโอะ มิยะซะกิ ออกฉายในปี พ.ศ. 2529 มีแง่มุมที่กล่าวถึงธรรมชาติ จิตวิญญาณ และความเป็นมนุษย์

title: ศึกเทพมังกรพิภพสมุทร

text: ศึกเทพมังกรพิภพสมุทร () หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า "Tales from Earthsea" เป็นภาพยนตร์อนิเมะจากสตูดิโอจิบลิ ในปี ค.ศ. 2006 กำกับโดยโกะโระ มิยะซะกิ ลูกชายของผู้กำกับฮะยะโอะ มิยะซะกิ โดยใช้เค้าโครงเรื่องจาก 'The Farthest Shore' หนังสือเล่มที่สามในซีรีส์ "เอิร์ธซี" ที่ชื่อ "The Farthest Shore" ของ เออร์ซูลา เค. เลอกวิน ออกฉายที่ญี่ปุ่นเมื่อ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 และจัดจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา โดยวอลต์ ดิสนีย์ พิคเจอร์ และในออสเตรเลีย โดยแมดแมน เอนเตอร์เทนเมนต์ หนังสือการ์ตูนที่ดัดแปลงจากภาพยนตร์ได้รับการตีพิมพ์ในญี่ปุ่น ขณะที่ตัวภาพยนตร์ได้รับรางวัล Grand Prize จาก Bunshun Kiichigo Awards ในปี 2006 (รางวัลราซซี่อะวอร์ดส์ ในเวอร์ชันญี่ปุ่น ซึ่งแจกให้กับภาพยนตร์ยอดแย่แห่งปี)

title: คู่จี๊ดชีวิตอัศจรรย์

text: คู่จี๊ดชีวิตอัศจรรย์ ( แปล: "อะเมะและยุกิ บุตรหมาป่า", ) เป็นภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555 กำกับโดย มะโมะรุ โฮะโซะดะ และพากย์เสียงโดย อะโอะอิ มิยะซะกิ, ทะกะโอะ โอะซะวะ, ฮะรุ คุโระกิ และ ยุกิโตะ นิชิอิ

title: ยามซากุระร่วงโรย

text: เว็บไซต์ เมเนีย.คอม (Mania.com) ให้ ยามซากุระร่วงโรย เป็นอะมิเมะยอดเยี่ยมซึ่งมิใช่งานของฮะยะโอะ มิยะซะกิ[18] มาร์ก ชิลลิง (Mark Schilling) จาก เดอะเจแปนไทมส์ (The Japan Times) ว่า เขาดีกว่ามิยะซะกิ "ตรงที่สามารถถลกม่านกำบังแห่งวันเวลา เพื่อยังให้ปรากฏซึ่งความงามอันน่าขมขื่นและไม่จีรังที่เราส่วนใหญ่รับรู้ได้ต่อเมื่ออยู่ในโมงยามพิเศษเท่านั้น"[19]

title: แม่มดน้อยกิกิ

text: แม่มดน้อยกิกิ () หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า "Kiki's Delivery Service" เป็นภาพยนตร์อนิเมะจากสตูดิโอจิบลิ เข้าฉายในปี ค.ศ. 1989 อำนวยการสร้าง เขียนบท และกำกับโดยฮะยะโอะ มิยะซะกิ สร้างจากเรื่องราวดั้งเดิมในหนังสือของ เอโกะ คาโดโนะ อนิเมะเรื่องนี้ แสดงให้เห็นถึงอ่าวที่ซึ่งมีความเป็นอิสระและความเชื่อมั่นในความหวังในจิตใจเด็กผู้หญิงวัยรุ่นคนหนึ่ง

title: มาโกโตะ ชิงไก

text: มาโกโตะ ชิงไก () หรือชื่อเกิด มาโกโตะ นีสึ () เป็นผู้กำกับภาพยนตร์การ์ตูนชาวญี่ปุ่น และเคยเป็นนักออกแบบกราฟิก จากผลงานอะนิเมะที่โด่งดังและสร้างความประทับใจของเขา ทำให้เขาได้รับการขนานนามว่าเป็นฮะยะโอะ มิยะซะกิ คนใหม่แห่งวงการ

title: เจ้าหญิงกระบอกไม้ไผ่

text: ภาพยนตร์เรื่องนี้เดิมมีกำหนดการเข้าฉายในฤดูร้อนของปี 2556 ซึ่งเป็นเวลาไล่เลี่ยกันกับภาพยนตร์อนิเมะของสตูดิโอจิบลิอีกเรื่องที่กำกับโดยฮะยะโอะ มิยะซะกิ คือเรื่อง "ปีกแห่งฝัน วันแห่งรัก" ซึ่งถือเป็นครั้งแรกของสตูดิโอที่มีการปล่อยผลงานของสองผู้กำกับออกมาในเวลาไล่เลี่ยกันนับตั้งแต่ "โทโทโร่เพื่อนรัก" กับ "สุสานหิ่งห้อย" ในปี 2531 อย่างไรก็ตาม ในเดือนกุมภาพันธ์ 2556 บริษัทโทโฮซึ่งเป็นผู้จำหน่ายและเผยแพร่ก็ได้ติดสินใจเลื่อนการฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ออกไปเป็นในฤดูใบไม้ร่วง 2556 แทน โดยอ้างเหตุผลเกี่ยวกับบทภาพที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์

title: ซัมเมอร์ วอร์ส

text: ครั้นเดือนกุมภาพันธ์ 2553 อนิเมะเรื่องนี้ได้รับการฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน ครั้งที่ 60 (60th Berlin International Film Festival) โดยเป็นส่วนหนึ่งของรายการสำหรับ วัยสิบสี่ปีขึ้นไป (Generation 14plus)[71][72] ต่อมา อนิเมะนี้ได้รับรางวัลแห่งความเป็นเลิศในแอนิเมชัน (Award of Excellence in Animation) ณ งานประกาศผลรางวัลอะแคเดมีญี่ปุ่น ครั้งที่ 33 (33rd Japan Academy Prizes) ที่บ้านเกิดเมืองนอน เป็นเหตุให้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแอนิเมชันแห่งปี (Animation of the Year Prize) และชนะเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2553[73][74] อนิเมะนี้ยังได้รับรางวัลผู้ชม (Audience Award) สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติแอนะไฮม์ (Anaheim International Film Festival) รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ซึ่งจัดในเดือนตุลาคม 2553 และอีกสองเดือนให้หลัง โฮะโซะดะก็ได้รับรางวัลแอนนี (Annie Award) สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม นับเป็นชาวญี่ปุ่นคนที่สามที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแอนนีในสาขาดังกล่าว ทั้งนี้ สองคนก่อนหน้า คือ ฮะยะโอะ มิยะซะกิ และโจ ฮิไซชิ (Joe Hisaishi)[75]

title: เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร

text: หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น หมวดหมู่:สตูดิโอจิบลิ หมวดหมู่:อนิเมะ หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยมิราแม็กซ์ หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ฮะยะโอะ มิยะซะกิ

title: เพลงประกอบภาพยนตร์โมะโนะโนะเกะฮิเมะ

text: อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์โมะโนะโนะเกะฮิเมะ () เป็นอัลบั้มใน พ.ศ. 2540 ดนตรีประพันธ์โดย Joe Hisaishi ซึ่งเป็นผู้ประพันธ์เพลงสำหรับภาพยนตร์ส่วนใหญ่ของฮะยะโอะ มิยะซะกิผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ ในอัลบั้มนี้มีเพลงที่ขับร้องสองเพลงโดยมิยะซะกิเป็นผู้แต่งเนื้อร้อง คือ The Tatara Women Work Song และเพลงหลักประจำภาพยนตร์ ดนตรีบรรเลงโดย Tokyo City Philharmonic Orchestra โดยมี Hiroshi Kumagai เป็นวาทยากร อัลบั้มเผยแพร่ในญี่ปุ่นโดย Tokuma Japan Communications เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ก่อนภาพยนตร์ออกภายไม่ถึงสองสัปดาห์ และเผยแพร่ในอเมริกาเหนือโดย Milan Records เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2542

title: ชิกะระ ฮะชิโมะโตะ

text: ชิกะระ ฮะชิโมะโตะ () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 ที่จังหวัดมิยะซะกิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 9) แพ้ 4

title: ยามซากุระร่วงโรย

text: อนิเมะเรื่องนี้ประสบความสำเร็จดีทั้งในบ้านเกิดเมืองนอนและต่างบ้านต่างเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภาพสดใสมลังเมลืองชวนเพ้อฝันนั้น ยังให้ชิงไกได้รับการเชิดชูว่า จะเป็นเจ้าพ่อวงการอนิเมะคนต่อไปถัดจากฮะยะโอะ มิยะซะกิ (Hayao Miyasaki)[10]

title: มาโกโตะ ชิงไก

text: เขาเกิดที่ตำบลโคมิ ในจังหวัดนางาโนะ และเข้าศึกษาวรรณกรรมญี่ปุ่นที่มหาวิทยาลัยชูโอ ที่ๆเขาเป็นสมาชิกชมรมยุวชนวรรณกรรม ในสมัยที่เขาเรียนในระดับมัธยมปลาย เขาหลงไหลในมังงะ, อนิเมะและนวนิยาย ซึ่งนั่นได้ให้แรงบันดาลใจแก่เขา โดยเฉพาะภาพยนตร์การ์ตูนที่เขาชอบมากที่สุดในวัยนั้น คือ "ลาพิวต้า พลิกตำนานเหนือเวหา" ของฮะยะโอะ มิยะซะกิ

title: พิพิธภัณฑ์จิบลิ

text: พิพิธภัณฑ์จิบลิ () เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงผลงานจากอนิเมะของสตูดิโอจิบลิ ซึ่งก่อตั้งโดย ฮะยะโอะ มิยะซะกิ ตั้งอยู่ที่เมืองมิตะกะ ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เริ่มเปิดให้เข้าชมตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544

title: มหาสงครามหุบเขาแห่งสายลม

text: มหาสงครามหุบเขาแห่งสายลม () หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า "Nausicaä of the Valley of the Wind" เป็นภาพยนตร์จาก สตูดิโอจิบลิ เข้าฉายเมื่อปี พ.ศ. 2527 กำกับโดยฮะยะโอะ มิยะซะกิ โดยนำเค้าโครงเรื่องมาจากมังงะชื่อเดียวกันที่เป็นผลงานของเขาเอง ภาพยนตร์ของเขามีนัยยะเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมและได้รับการสนับสนุนจาก องค์การกองทุนสัตว์ป่าโลกสากล เมื่อเข้าฉายในปี พ.ศ. 2527

title: ปีกแห่งฝัน วันแห่งรัก

text: "ปีกแห่งฝัน วันแห่งรัก" ได้รับการวิจารณ์จากนักวิจารณ์ภาพยนตร์ของ Rotten Tomatoes กว่า 139 คน โดยกว่า 88% ตัดสินเป็นบวกและให้เรตติ้ง "รับรองคุณภาพ" (Certified Fresh) และยังมีฉันทามติแก่ภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า "เหมาะสมที่สุดที่จะเป็นผลงานสุดท้ายของผู้กำกับ ฮะยะโอะ มิยะซะกิ" ได้รับการจัดอันดับดัชนีความนิยม IMDb 8/10 จากผู้ชมกว่าหมื่นคน และได้คะแนนเฉลี่ยในเว็บไซต์ Metacritic ที่ 83/100 จากผู้ให้การวิจารณ์ 41 คน

title: อาริเอตี้ มหัศจรรย์ความลับคนตัวจิ๋ว

text:
อาร์เรียตตีและบิดามารดารีบออกเดินทาง และหยุดพักรับประทานอาหารเย็น แมวของโชตามอาร์เรียตตีเจอ และนำพาโชมาพบเธอ โชมอบน้ำตาลก้อนให้อาร์เรียตตีเป็นของขวัญ โดยกล่าวว่า คราวนี้เธอคงจะรับของของเขา
โชยังว่า การที่พวกเธอแม้ตัวเล็กแต่ก็สู้ชีวิตไม่ย่อท้อ เป็นแรงบันดาลใจให้เขาต่อสู้ในการผ่าตัดอย่างมาก อาร์เรียตตีจึงปลดไม้หนีบผ้าซึ่งเธอใช้หนีบผมมอบให้โชเป็นของขวัญ และลาจากกันทั้งน้ำตา ครั้นแล้ว บรรดาคนตัวจิ๋วก็โดยสารกาน้ำชาที่สปิลเลอร์แจวล่องไปในลำน้ำจนลับตาไปวันที่ 16 ธันวาคม 2552 สตูดิโอจิบลิว่าอนิเมะสำหรับปีหน้าคือ "อาริเอตี้ มหัศจรรย์ความลับคนตัวจิ๋ว" โดยจะสร้างอิงนิยาย "ฅนตัวจิ๋ว" ของ แมรี นอร์เทิน สำหรับนิยายเรื่องนี้ได้รับเหรียญตราคาร์เนกีด้านวรรณกรรม (Carnegie Medal in Literature) เมื่อปี 2496 และเคยทำเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันภาษาอังกฤษมาแล้วสามครั้ง อิซะโอะ ทะกะฮะตะ และ ฮะยะโอะ มิยะซะกิ ผู้ก่อตั้งสตูดิโอจิบลิ ว่า พวกเขาหมายสร้างแอนิเมชันจากนิยายเรื่องนี้มาราว ๆ สี่สิบปีแล้ว

title: อาริเอตี้ มหัศจรรย์ความลับคนตัวจิ๋ว

text: อาริเอตี้ มหัศจรรย์ความลับคนตัวจิ๋ว (; ) เป็นอนิเมะแนวจินตนิมิตอิงนิยายเรื่อง "ฅนตัวจิ๋ว (The Borrowers)" ของ แมรี นอร์เทิน (Mary Norton) มี ฮิโระมะซะ โยะเนะบะยะชิ (Hiromasa Yonebayashi) กำกับ, ฮะยะโอะ มิยะซะกิ (Hayao Miyazaki) ร่วมกับ เคโกะ นิวะ (Keiko Niwa) เขียนเรื่อง, และสตูดิโอจิบลิ สร้าง

title: สตูดิโอจิบลิ

text: สตูดิโอจิบลิได้ก่อตั้งใน ค.ศ. 1985 โดยผู้กำกับอย่างฮายาโอะ มิยาซากิ ร่วมกับผู้เป็นทั้งเพื่อนร่วมงานและพี่เลี้ยงอย่าง อิซาโอะ ทากาฮาตะ และ ผู้จัดการฝ่ายบริหารและผู้อำนวยการสร้างที่มีผลงานมายาวนานอย่าง โทชิโอะ ซูซึกิ จุดเริ่มต้นทั้งหมดต้องย้อนไปปี ค.ศ. 1984 ภาพยนตร์เรื่อง "มหาสงครามหุบเขาแห่งสายลม" ซึ่งได้รับความนิยมจากมังงะที่ตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสารอะนิเมจ (Animage) ของ โทคุมะ โชเท็น หลังจากบทดั้งเดิมถูกปฏิเสธ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการอำนวยการสร้างโดย ท็อปคราฟต์ (Topcraft) และความสำเร็จของภาพยนตร์กระตุ้นให้เกิดการรวมตัวของกลุ่มจิบลิ โทคุมะเป็นบริษัทแม่ของสตูดิโอจิบลิ และให้ลิขสิทธิ์ภาพยนตร์กับ ดิสนีย์ ในการจัดจำหน่ายทั่วโลกถึง 8 เรื่องด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็น "เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร" หรือ "สปิริเต็ดอะเวย์" ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของมิยะซะกิ "Howl's Moving Castle" นำเค้าโครงเรื่องมาจากหนังสือของนักเขียนชาวอังกฤษ ชื่อ Diana Wynne Jones ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในหลายๆ ประเทศ รวมทั้ง แคนาดา และสหรัฐอเมริกา นักประพันธ์เพลงอย่าง โจ ฮิไซชิ จะเป็นผู้แต่งเพลงประกอบให้กับภาพยนตร์ในสตูดิโอจิบลิของมิยะซะกิทุกเรื่อง

title: ซูดบาเชโลเวคา

text: ซูดบาเชโลเวคา (, translit. "Sudba Cheloveka") หรืออีกชื่อคือ "A Man's Destiny" และ "Destiny of a Man" เป็นภาพยนตร์เรื่องยาวแนวชีวิต ภาพยนตร์ได้โครงเรื่องจากนวนิยายเรื่องเดียวกันของ มิคาอิล โชโลคอฟ และยังเป็นผลงานการกำกับเรื่องแรกของ เซียร์เกย์ บอนดาร์ชุค ในปีที่ภาพยนตร์เข้าฉาย "ซูดบาเชโลเวคา" ได้รับรางวัล Grand Prize ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโกครั้งที่ 1

title: โทโทโร่เพื่อนรัก

text: โทโทโร่เพื่อนรัก () () เป็นอนิเมะที่ได้รับความนิยมอย่างสูงเรื่องหนึ่ง ของผู้กำกับฮะยะโอะ มิยะซะกิ ภายใต้การผลิตของสตูดิโอจิบลิ (Studio Ghibli) ค่ายผลิตภาพยนตร์การ์ตูนคุณภาพของโลกค่ายหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับชีวิตคนญี่ปุ่นในยุคราว พ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956) เนื้อหาของเรื่อง โทโทโร่เพื่อนรัก เป็นเรื่องราวที่สอนให้เด็กมีความรับผิดชอบ ขยันขันแข็ง และรักธรรมชาติ ภาพยนตร์ชุดนี้ ได้จัดทำเป็นระบบ วีเอชเอส และ เลเซอร์ดิสก์ในสหรัฐอเมริกาโดยโทคุมะเจแปน คอมูนิเคชั่น ของสาขาย่อยสหรัฐอเมริกา โดยให้ชื่อเรื่องว่า My Neighbor Totoro และภาพยนตร์ชุดดังกล่าวได้รับการนำเสนออีกครั้งโดยดิสนีย์ในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2006

title: สตูดิโอจิบลิ

text: ภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงและได้รับการชื่นชมมากที่สุดของสตูดิโอ ไม่ได้กำกับโดยมิยะซะกิ คือ สุสานหิ่งห้อย แต่กำกับโดย อิซะโอะ ทะคะฮะตะ ภาพยนตร์โศกนาฏกรรมของสองชีวิตกำพร้าในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองในญี่ปุ่น

title: เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร

text: เจ้าหญิงจิตวิญญาณแห่งพงไพร หรือ โมะโนะโนะเกะฮิเมะ () เป็นภาพยนตร์อนิเมะแฟนตาซีอิงประวัติศาสตร์ ที่เขียนและกำกับโดยฮะยะโอะ มิยะซะกิแห่งสตูดิโอจิบลิ โมะโนะโนะเกะ () ไม่ใช่ชื่อแต่เป็นคำที่ใช้เรียกภูตผีปีศาจ ภาพยนตร์เรื่องนี้เผยแพร่ในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม และ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ตามลำดับ

title: เมและรถบัสแมวน้อย

text: เมและรถบัสแมวน้อย หรือ เม โตะ โคะเนะโกะบะซุ (, , แปลตรงตัว: เมและรถบัสลูกแมว) เป็นภาพยนตร์สั้นที่เป็นภาคต่อของภาพยนตร์ที่ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 1988 เรื่อง "โทโทโร่เพื่อนรัก" จากค่ายสตูดิโอจิบลิ เรื่องนี้ถูกเขียนและกำกับโดย ฮะยะโอะ มิยะซะกิ และมีตัวละครชื่อ "เม" จากภาคแรกเป็นตัวดำเนินเรื่อง เธอได้ผจญภัยในยามค่ำคืนกับรถบัสลูกแมว และรถบัสแมวคันอื่นๆ

title: ปีกแห่งฝัน วันแห่งรัก

text: ปีกแห่งฝัน วันแห่งรัก (, ) เป็นภาพยนตร์อนิเมะปี พ.ศ. 2556 แนวดราม่าและอิงประวัติศาสตร์ เป็นผลงานชิ้นสุดท้ายที่กำกับโดยฮะยะโอะ มิยะซะกิ ผู้กำกับอนิเมะระดับตำนานของญี่ปุ่น เนื่อเรื่องของอนิเมะอิงชีวประวัติของ ดร. วิศวกรผู้ออกแบบเครื่องบินของบริษัท ประจำโรงงานสาขานะโงะยะ

title: ตับอ่อนเธอนั้น ขอฉันเถอะนะ

text: ตับอ่อนเธอนั้น ขอฉันเถอะนะ (; ) คือ ภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวโรแมนติกดรามา ออกฉายในปี พ.ศ. 2560 ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของโยะรุ ซุมิโนะ (ตีพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2558) กำกับโดย โช สึกิกะวะ นำแสดงโดย มินะมิ ฮะมะเบะ ทะกุมิ คิตะมุระ เคโกะ คิตะงะวะ และชุง โอะงุริ เล่าเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเด็กสาวที่กำลังจะเสียชีวิตด้วยโรคเกี่ยวกับตับอ่อน กับเด็กหนุ่มร่วมห้องเรียนที่เธอตัดสินใจผูกสัมพันธ์และใช้ชีวิตร่วมกันในช่วงเวลาที่เหลือ

title: เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)

text: การเตรียมงานแต่งงานของท่านหญิงอัตสึ (อะโอะอิ มิยะซะกิ) ผ่านมาจนถึงขั้นตอนสุดท้าย ส่วนอิเอะซาดะ (มะซะโตะ ซะไก) ถูกฮงกิวอิน (จุนโกะ ทะกะฮะตะ) แนะนำ ยังเอาแต่พูดจาเฉไฉไปเรื่องอื่นเหมือนเดิม นะริอะคิระ (ฮิเดกิ ทะกะฮะชิ) ชวน นะริอะกิ (โทโอรุ เอะโมริ) ที่คัดค้านไม่เห็นด้วย ให้มาชมดอกไม้ที่ซะสึมะเพื่อเกลี้ยกล่อม ท่านหญิงอัตสึกลับโต้เถียงกับนะริอะกิเรื่องที่เขาเป็นแกนนำขับไล่คนต่างชาติ คำพูดของท่านหญิงอัตสึ ทำให้นะริอะกิโกรธมาก

title: โปเนียว ธิดาสมุทรผจญภัย

text: โปเนียว ธิดาสมุทรผจญภัย () เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันใน พ.ศ. 2551 ของฮะยะโอะ มิยะซะกิแห่งสตูดิโอจิบลิ ฉากอยู่ในญี่ปุ่นในยุคราว พ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956)


query: นักเคมีเกี่ยวกับกลิ่นได้ประเมินว่า มนุษย์อาจสามารถแยกแยะกลิ่นระเหยได้ถึงกี่รูปแบบ?

title: ระบบรู้กลิ่น

text: นักเคมีเกี่ยวกับกลิ่นก็ประเมินว่า มนุษย์อาจสามารถแยกแยะกลิ่นระเหยได้ถึง 10,000 รูปแบบ โดยที่ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับของหอมอาจแยกแยะกลิ่นได้ถึง 5,000 ชนิด และผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับไวน์อาจแยกแยะส่วนผสมได้ถึง 100 อย่าง[2] โดยสามารถรู้กลิ่นต่าง ๆ ในระดับความเข้มข้นต่าง ๆ กัน เช่น สามารถรู้สารกลิ่นหลักของพริกชี้ฟ้า คือ 2-isobutyl-3-methoxypyrazine ในอากาศที่มีความเข้มข้น 0.01 นาโนโมล ซึ่งประมาณเท่ากับ 1 โมเลกุลต่อ 1,000 ล้านโมเลกุลของอากาศ สามารถรู้กลิ่นเอทานอลที่ความเข้มข้น 2 มิลลิโมล และสามารถรู้กลิ่นโครงสร้างทางเคมีที่ต่างกันเล็กน้อยในระดับโมเลกุล เช่น กลิ่นของ D-carvone จะต่างจากของ L-carvone โดยมีกลิ่นเหมือนกับเทียนตากบและมินต์ตามลำดับ[4]

title: ระบบรู้กลิ่น

text: นักเคมีเกี่ยวกับกลิ่นได้ประเมินว่า มนุษย์อาจสามารถแยกแยะกลิ่นระเหยได้ถึง 10,000 รูปแบบ โดยที่ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับของหอมอาจแยกแยะกลิ่นได้ถึง 5,000 ชนิด และผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับไวน์อาจแยกแยะส่วนผสมได้ถึง 100 อย่าง[2] โดยสามารถรู้กลิ่นต่าง ๆ ได้ที่ความเข้มข้นต่าง ๆ กัน เช่น สามารถรู้กลิ่นสารกลิ่นหลักของพริกชี้ฟ้า คือ (2-isobutyl-3-methoxypyrazine) ในอากาศที่ความเข้มข้น 0.01 นาโนโมล ซึ่งประมาณเท่ากับ 1 โมเลกุลต่อ 1,000 ล้านโมเลกุล สามารถรู้กลิ่นเอทานอลที่ความเข้มข้น 2 มิลลิโมล และสามารถรู้กลิ่นโครงสร้างทางเคมีที่ต่างกันเล็กน้อยในระดับโมเลกุล เช่น D-carvone และ L-carvone จะมีกลิ่นเหมือนเทียนตากบและมินต์ตามลำดับ[4]

title: สารวีเอ็กซ์

text: สารวีเอกซ์ (VX ย่อมาจาก venomous agent X) มีชื่อทางเคมีคือ Methylphosphonothioic acid S-[2-[bis (1-methylethyl) amino]ethyl] O-ethyl ester และมีสูตรเคมีคือ C11H26NO2PS หรือ CH3-P(=O)(-SCH2CH2N[CH(CH3)2]2)(-OC2H5) สารวีเอกซ์เป็นสารพิษอันตรายทำลายประสาท ถูกจัดอยู่ในกลุ่มออกาโนฟอสเฟต ถ้าอยู่ในรูปของสารบริสุทธิ์จะไม่มีสี แต่ถ้าอยู่ในรูปของสารที่ไม่บริสุทธิ์จะมีสีน้ำตาล สารชนิดนี้ไม่มีกลิ่นและรส นอกจากนี้ยังไม่ระเหย สามารถแพร่กระจายอยู่ในสภาพแวดล้อมได้เป็นเวลานาน จึงมักถูกนำไปใช้เป็นอาวุธเคมีซึ่งเป็นอันตรายทำให้เสียชีวิตได้

title: กลิ่น

text: กลิ่น () คือ อนุภาคทางเคมี (particle chemical) ที่กระจายตัวอยู่ในอากาศ โดยสามารถรับรู้ได้ด้วยอวัยวะรับกลิ่น อวัยวะรับกลิ่นของมนุษย์และสัตว์คือ จมูก กลิ่นโดยทั่วไปแล้วแบ่งเป็นกลิ่นหอมและกลิ่นเหม็น โดยส่งผลต่อระดับความพึงพอใจของทั้งมนุษย์และสัตว์ ในปัจจุบันมีการนำประโยชน์ของกลิ่นมาใช้ประโยชน์หลายด้าน

title: ระบบรู้กลิ่น

text: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีโปรตีนหน่วยรับกลิ่น (odor receptor) จำนวนมากที่จะยึดกับโมเลกุลกลิ่นโดยเฉพาะ ๆ และช่วยให้สามารถแยกแยะกลิ่นต่าง ๆ ได้ โดยมนุษย์อาจมีถึง 350 ชนิด เทียบกับหนูหริ่งที่มีถึง 1,000 ชนิด[15] เพื่อให้แยกแยะกลิ่นได้ สมองต้องได้รับสัญญาณที่ไม่เหมือนกันจากจมูกสำหรับกลิ่นต่าง ๆ ซึ่งเกิดจากเหตุสองอย่าง คือ เซลล์ประสาทรับกลิ่นแต่ละประเภทจะแสดงออกหน่วยรับกลิ่นเพียงแค่ชนิดเดียว และแต่ละประเภทจะสามารถตอบสนองต่อกลิ่นได้หลายอย่าง ดังนั้น กลิ่นแต่ละกลิ่นจึงได้การตอบสนองจากเซลล์ประสาทรับกลิ่นหลายประเภทรวมกันเป็นการเข้ารหัสกลิ่นแบบผสม (combinational coding)[16] และอาศัยเซลล์ประสาทรับกลิ่นน้อยตัว (sparse coding) ในบรรดาเซลล์รับกลิ่นทั้งหมด[17]

title: ระบบรับความรู้สึก

text: เซลล์รับกลิ่น (olfactory cell) ที่ olfactory bulb (ซึ่งเป็นโครงสร้างในสมองส่วนหน้าอยู่ในโพรงจมูกมีหน้าที่เกี่ยวกับการรับรู้กลิ่นที่รับเข้ามาในโพรงจมูก) รับกลิ่นต่าง ๆ ซึ่งเป็นสารเคมีแล้ว ส่งสัญญาณผ่านใยประสาทเข้าไปในเขตรู้กลิ่น 1 หรือ O1 อันเป็นส่วนของระบบรู้กลิ่น (olfactory system) ในสมอง ทำให้มนุษย์สามารถแยกแยะกลิ่นต่าง ๆ ได้

title: ป่องรู้กลิ่น

text:
ยังมีหลักฐานด้วยว่าสารสื่อประสาท acetylcholine ซึ่งมาจากเซลล์ประสาทแบบ cholinergic ในระบบประสาทกลางระดับสูงขึ้น มีผลเพิ่มการลดขั้วของ granule cell ทำให้มันเร้าได้ง่ายขึ้น ซึ่งก็มีผลยับยั้งเซลล์รีเลย์มากขึ้น
ซึ่งทำให้ข้อมูลกลิ่นจากป่องรับกลิ่นเฉพาะเจาะจงมากขึ้นและสามารถแยกแยะได้ดีขึ้น
ป่องรับกลิ่นเสริม (accessory olfactory bulb, ตัวย่อ AOB) ซึ่งอยู่ที่ส่วนบนด้านหลัง (dorsal-posterior) ของป่องรับกลิ่นหลัก เป็นวิถีประสาทที่ขนานและเป็นอิสระจากป่องรับกลิ่นหลัก
vomeronasal organ (VNO)
(ที่มนุษย์ผู้ใหญ่เพียงแค่ 8% มี)
เป็นอวัยวะรับความรู้สึกในจมูกที่ส่งกระแสประสาทไปยังป่องรับกลิ่นเสริม
จึงทำให้มันเป็นตัวแปลผลทุติยภูมิของระบบรับกลิ่นเสริม (accessory olfactory system)

title: ระบบรู้กลิ่น

text: ระบบรู้กลิ่น[1] หรือ ระบบรับกลิ่น[1] (English: olfactory system) เป็นส่วนของระบบรับความรู้สึกที่ใช้เพื่อรับกลิ่น สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและสัตว์เลื้อยคลานโดยมากจะมีทั้งระบบรับกลิ่นหลัก (main olfactory system) และระบบรับกลิ่นเสริม (accessory olfactory system) ระบบหลักจะรับกลิ่นจากอากาศ ส่วนระบบเสริมจะรับกลิ่นที่เป็นน้ำ ประสาทสัมผัสเกี่ยวกับกลิ่นและรสชาติ บ่อยครั้งเรียกรวมกันว่าระบบรับรู้สารเคมี (chemosensory system) เพราะทั้งสองให้ข้อมูลแก่สมองเกี่ยวกับองค์ประกอบทางเคมีของสิ่งเร้าผ่านกระบวนการที่เรียกว่า การถ่ายโอนความรู้สึก (transduction) กลิ่นช่วยให้ข้อมูลเกี่ยวกับอาหารและแหล่งอาหาร เกี่ยวกับความสุขหรืออันตรายที่อาจได้จากอาหาร เกี่ยวกับอันตรายที่สารอื่น ๆ ในสิ่งแวดล้อมอาจมี ให้ข้อมูลเกี่ยวกับตนเอง ผู้อื่น และสัตว์ชนิดอื่น ๆ กลิ่นมีผลทางสรีรภาพโดยเริ่มกระบวนการย่อยอาหารและการใช้พลังงาน มีบทบาทในการสืบพันธุ์ การป้องกันตัว และพฤติกรรมเกี่ยวกับอาหาร ในสัตว์บางชนิด มีบทบาทสำคัญทางสังคมเพราะตรวจจับฟีโรโมนซึ่งมีผลทางสรีรภาพและพฤติกรรม ในทางวิวัฒนาการแล้ว ระบบรับกลิ่นเป็นประสาทสัมผัสที่เก่าแก่ที่สุด แม้จะเป็นระบบที่เข้าใจน้อยที่สุดในบรรดาประสาทสัมผัสทั้งหมด[2][3]

title: โกลเมอรูลัส (ระบบรู้กลิ่น)

text:
การประมวลผลของโกลเมอรูลัสในสุนัขแบ่งออกเป็น 3 ส่วน
คือ การรับสัญญาณ (acquisition) การถ่ายโอนสัญญาณ (transduction) และการประมวลสัญญาณ (processing)
สุนัขบางชนิดมีเซลล์รับกลิ่นจำนวนเป็น 100 เท่าของมนุษย์ ทำให้สามารถตรวจจับและแยกแยะกลิ่นได้ชัดในบรรดากลิ่นเป็นล้าน ๆ ได้
การได้กลิ่นของปลามีลักษณะพิเศษอย่างหนึ่งคือเกิดในน้ำ
เพราะกลิ่นมีพาหะเป็นน้ำ ดังนั้น กลิ่นจึงต้องเป็นสารเคมีที่ละลายน้ำได้
เยื่อรับกลิ่นของปลาก็มีเซลล์ 3 ชนิดเหมือนกับสัตว์มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ
รวมทั้งเซลล์รับกลิ่น เซลล์ค้ำจุน (supporting cell) และเซลล์ชั้นฐาน (basal cell)

title: อาการท้องอืด

text:
มีหลักฐานแล้วว่า MM, DMS และ HS (ซึ่งมีกลิ่นเป็นผักเน่า กะหล่ำปลี และไข่เน่า ตามลำดับ) ล้วนแต่มีอยู่ในตดมนุษย์ในระดับความเข้มข้นที่เลยขีดซึ่งสามารถได้กลิ่นได้
และรู้ด้วยว่า การเพิ่มอาหารกรดอะมิโนที่ประกอบด้วยกำมะถัน จะเพิ่มกลิ่นเหม็นของตดอย่างสำคัญ
และดังนั้น กลิ่นจึงน่าจะเป็นการรวมกันของ VSC โดยมีสารระเหยที่ไม่ใช่กำมะถันเป็นองค์ประกอบเพียงเล็กน้อย

title: จมูกอิเล็กทรอนิกส์

text: จมูกอิเล็กทรอนิกส์ เป็นอุปกรณ์จำแนกกลิ่นเพื่อใช้ในการจำแนกพืชผลทางการเกษตร โดยจะใช้เซนเซอร์ที่ความต้านทานไฟฟ้าเปลี่ยนไปเมื่อดูดซับสารเคมีระเหยหรือชื่อภาษาอังกฤษว่า conductometric chemosensor และเซนเซอร์กลิ่นแต่ละตัวจะมีความไวต่อสารเคมีระเหยแต่ละชนิดไม่เท่ากัน และสัญญาณจากเซนเซอร์กลิ่นแต่ละตัวจะถูกประมวลผลด้วยซอฟต์แวร์เพื่อจำแนกกลิ่นออกมา

title: ป่องรู้กลิ่น

text:
โกลเมอรูลัสที่ได้ข้อมูลจากหน่วยรับกลิ่นชนิดเดียวกันจะตอบสนองต่อกลิ่นเป็นบางอย่าง
กลิ่นหนึ่ง ๆ จะทำให้โกลเมอรูลัสหลายกลุ่มทำงาน
กลิ่นที่แรงเพิ่มขึ้นจะเพิ่มการทำงานของโกลเมอรูลัสหนึ่ง ๆ แต่ก็ยังเพิ่มจำนวนโกลเมอรูลัสที่ทำงานด้วย
กลุ่มโดยเฉพาะกลุ่มหนึ่งสัมพันธ์กับกลิ่นเหม็นเน่า ซึ่งเป็นคุณสมบัติพิเศษทางเคมี
ซึ่งอาจวิวัฒนาการเกิดขึ้นเพื่อช่วยระบุอาหารที่ไม่ควรกินอีกต่อไป
โกลเมอรูลัสจำนวนน้อยดูเหมือนจะตอบสนองต่อกลิ่นบริสุทธิ์ต่างหาก ๆ ดังนั้น ก็น่าจะหวังได้ว่า โกลเมอรูลัสจำนวนมากจะตอบสนองต่อกลิ่นธรรมชาติซึ่งเป็นสารประกอบที่ซับซ้อน เช่น กลิ่นกาแฟ ผลไม้เป็นต้น แต่ปรากฏว่า แม้สำหรับกลิ่นธรรมชาติ ก็ยังเป็นโกลเมอรูลัสจำนวนน้อยที่ตอบสนอง เพราะฉะนั้น ระบบรับกลิ่นดูเหมือนจะตอบสนองต่อแค่สารเคมีหลัก ๆ ในกลิ่นธรรมชาติหนึ่ง ๆ เท่านั้น เป็นกระบวนการที่สามารถเรียกได้ว่า การเข้ารหัสแบบใช้โครงสร้างน้อยส่วน (sparse coding)
และเพราะมีกลุ่มโกลเมอรูลัสที่ตอบสนองต่อกลิ่น ๆ หนึ่งอย่างเป็นรูปแบบ นี่ก็สามารถเรียกได้ว่า การเข้ารหัสเชิงผสม (combinational coding)

title: ระบบรู้กลิ่น

text: ข้อมูลกลิ่นจะส่งไปยังเปลือกสมองส่วนรับกลิ่น (olfactory cortex) ซึ่งก็จะส่งข้อมูลต่อไปยัง orbitofrontal cortex (OFC) โดยเป็นเขตที่เชื่อว่าสำคัญต่อการแยกแยะกลิ่นเพราะคนไข้ที่ OFC เสียหายจะไม่สามารถแยกแยะกลิ่นได้ นอกจากนั้น ยังปรากฏว่า OFC ได้รับสัญญาณจากประสาทสัมผัสอื่น ๆ ยกตัวอย่างเช่น มันอาจตอบสนองต่อการเห็น การได้กลิ่น และรสชาติของกล้วย[47]

title: อันดับสัตว์ฟันแทะ

text: สัตว์ฟันแทะสามารถแยกแยะสัตว์ที่อยู่ตระกูลและสายพันธุ์เดียวกันจากสัตว์ต่างตระกูลได้ด้วยกลิ่น ซึ่งสัตว์จะแสดงความเห็นแก่ญาติต่อสัตว์สายตระกูลและสายพันธุ์เดียวกันและหลีกเหลียงการผสมเลือดชิด กลิ่นที่สัตว์ได้รับสามารถมาได้จากมูล ปัสสาวะ และสารที่ขับจากต่อม นอกจากนี้แล้วความสามารถในการแยกแยะนี้อาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับ MHC โดยที่ระดับความสัมพันธ์ของสัตว์สองตัวจะเกี่ยวข้องกับความคล้ายคลึงกันของยีน MHC การสื่อสารระหว่างสัตว์ต่างสายพันธุ์ควรมีเครื่องหมายกลิ่นที่อยู่คงนานกว่า เพราะฉะนั้นแล้วสัตว์อาจจะใช้โปรตีนหลักในปัสสาวะ (Major urinary proteins, MUPs) ที่ไม่สามารถระเหยได้เป็นตัวขนส่งฟีโรโมน นอกจากนี้แล้วสัตว์ฟันแทะอาจจะใช้ MUPs ในการส่งสัญญาณบ่งบอกถึงสถานะของตัวเองอย่างเช่น หนูหริ่งบ้านตัวผู้ที่ขับปัสสาวะที่มี MUPs อยู่จำนวนมาก

title: ประสาทสัมผัส

text: มนุษย์เองก็มีประสาทสัมผัสหลายอย่าง การเห็น การได้ยิน การลิ้มรส การได้กลิ่น การถูกต้องสัมผัส เป็นประสาทสัมผัสห้าทางที่รู้จักกันมาตั้งแต่โบราณ แต่ว่า ความสามารถในการตรวจจับตัวกระตุ้นอื่น ๆ นอกเหนือจากนั้นก็ยังมีอยู่ รวมทั้ง อุณหภูมิ ความรู้สึกเกี่ยวกับเคลื่อนไหว (proprioception) ความเจ็บปวด (nociception) ความรู้สึกเกี่ยวกับการทรงตัว และความรู้สึกเกี่ยวกับตัวกระตุ้นภายในต่าง ๆ (เช่นมีเซลล์รับความรู้สึกเชิงเคมี คือ chemoreceptor ที่ตรวจจับระดับความเข้มข้นของเกลือและคาร์บอนไดออกไซด์ ที่อยู่ในเลือด) และความสามารถต่าง ๆ เหล่านี้สามารถเรียกว่าเป็นประสาทสัมผัสโดยต่างหากได้เพียงไม่กี่อย่าง เพราะว่า ประเด็นว่า อะไรเรียกว่า ประสาทสัมผัส (sense) ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ทำให้ยากที่จะนิยามความหมายของคำว่า ประสาทสัมผัส อย่างแม่นยำ

title: ปลาฉลามหัวค้อนยาว

text: สมมุติฐานมากมายได้ถูกเสนอขึ้นเพื่ออธิบายถึงขนาดหัว cephalofoil ที่ใหญ่มาก ตำแหน่งของดวงตาที่อยู่ปลายหัวทั้งสองข้างทำให้มองภาพจากสองตาได้ 48 องศา มากที่สุดในกลุ่มฉลามหัวค้อน และมากกว่าสี่เท่าของฉลามกลุ่มเรควีเอ็ม ปลาฉลามชนิดนี้จึงมีการรับรู้เกี่ยวกับระยะทางหรือความลึกที่ดีเยี่ยมซึ่งอาจช่วยในการล่าเหยื่อ นอกจากนี้ยังมีร่องจมูกในสัดส่วนที่ยาวที่สุดในกลุ่มฉลามหัวค้อน ร่องจมูกที่ยาวกว่ามีตัวตรวจจับเซ็นเซอร์เคมีจำนวนมากกว่า และสามารถทดสอบน้ำได้มากกว่าในแต่ละครั้งจึงช่วยเพิ่มโอกาสในการตรวจพบโมเลกุลกลิ่นได้ ปลาฉลามหัวค้อนยาวขนาด 1 เมตร (3.3 ฟุต) ตามหลักการจะสามารถทดสอบน้ำได้มากกว่า 2,300 ซม3 (140 ลูกบาศก์นิ้ว) ต่อวินาที ประโยชน์อีกอย่างของรูปหัว cephalofil ที่เกี่ยวกับการรับกลิ่นคือช่องระหว่างร่องจมูกซ้ายและขวาช่วยเพิ่มความสามารถของปลาฉลามในการแยกแยะร่องรอยของกลิ่น[13] นอกจากนี้ รูปหัว cephalofoil ยังเพิ่มความสามารถของปลาฉลามในการตรวจจับสนามไฟฟ้า และการเคลื่อนไหว ด้วยพื้นที่มากขึ้นสำหรับรูตรวจรับกระแสไฟฟ้า ampullae of Lorenzini และ เส้นข้างลำตัว[4] ส่วนกระดูกด้านข้างมีขนาดใหญ่เกินกว่าจะใช้ในการเคลื่อนตัวเช่นเดียวกับปลาฉลามหัวค้อนชนิดอื่นๆ[14]

title: ป่องรู้กลิ่น

text:
ข้อมูลกลิ่นจะส่งไปยังเปลือกสมองส่วนรับกลิ่น (olfactory cortex) ซึ่งก็จะส่งข้อมูลต่อไปยัง orbitofrontal cortex (OFC)
OFC มีบทบาทต่อความสัมพันธ์ระหว่างกลิ่นกับความรู้สึกที่ดี ๆ ด้วย เพราะเป็นส่วนที่ประเมินค่าของรางวัล เช่น คุณค่าทางโภชนาการของอาหาร
OFC ยังส่งข้อมูลต่อไปยัง anterior cingulate cortex ซึ่งมีบทบาทเกี่ยวกับความอยากอาหาร
อนึ่ง OFC ยังสัมพันธ์กลิ่นกับสิ่งเร้าอื่น ๆ อีกด้วย เช่น รสชาติ
การรับรู้และการแยกแยะกลิ่นก็เกี่ยวข้องกับ OFC ด้วย

title: ระบบรู้กลิ่น

text: งานศึกษาที่ได้เผยแพร่อย่างกว้างขวางเสนอว่า มนุษย์สามารถตรวจจับกลิ่นได้กว่า 1 ล้านล้านกลิ่น[52] แต่นักวิชาการอื่นก็คัดค้านผลงานนี้ โดยอ้างว่า วิธีที่ใช้ประเมินมีข้อผิดพลาดโดยหลัก และแสดงว่า ถ้าใช้วิธีเดียวกันกับประสาทสัมผัสที่มีข้อมูลและความเข้าใจที่ดีกว่า เช่นการเห็นหรือการได้ยิน ก็จะนำไปสู่ข้อสรุปผิด ๆ[53] นักวิจัยอื่น ๆ แสดงแล้วด้วยว่า ผลคือจำนวนที่ได้จะไวมากต่อรายละเอียดต่าง ๆ ในการคำนวณ และความแตกต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ จะเปลี่ยนผลที่ได้โดยเป็นอันดับของขนาดเริ่มตั้งแต่ถึงโหล ๆ จนถึง 2-3 พัน[54] ส่วนนักวิชาการในงานศึกษาแรกก็ได้อ้างว่า ค่าประเมินของตนจะใช้ได้ตราบเท่าที่สามารถสมมุติได้ว่า โมเลกุลกลิ่นมีจำนวนมิติต่าง ๆ อย่างเพียงพอ[55]

title: ออสการ์ (แมวพยาบาล)

text:
ส่วนผู้เชี่ยวชาญทางพฤติกรรมสัตว์บางคน เห็นด้วยกับคำอธิบายว่าออสการ์ได้กลิ่นเกี่ยวเนื่องกับความตาย
คือ สัตว์แพทย์มาร์จี เชอร์กผู้เป็นประธานสมาคมแพทย์รักษาแมวอเมริกัน (American Association of Feline Practitioners) ณ กรุงแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาได้กล่าวไว้ว่า "ดิฉันคิดว่า เขาได้กลิ่นสารเคมีอะไรบางอย่างที่ปล่อยออกก่อนจะเสียชีวิต
(เพราะว่า) แมวสามารถได้กลิ่นอะไรหลายอย่างที่มนุษย์ไม่สามารถ และแมวสามารถที่จะตรวจจับความเจ็บไข้ได้อย่างแน่นอน"
ส่วนคุณหมอจิลล์ โกลด์แมน ผู้เป็นผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับพฤติกรรมของสัตว์ในเมืองลากูนาบีช ประเทศสหรัฐอเมริกา กล่าวว่า "แมวมีประสาททางจมูกที่ยอดเยี่ยมมาก" และเสนอว่า การอยู่เป็นเพื่อนกับคนไข้ที่ใกล้จะเสียชีวิตน่าจะเป็นพฤติกรรมเกิดจากการเรียนรู้
"มีโอกาสมากมายที่ออสการ์จะสัมพันธ์กลิ่นนั่น (กับความตาย)"

title: ระบบรู้กลิ่น

text: อะมิกดะลาเนื่องกับระบบรับกลิ่นเสริมจะจะแปลผลเกี่ยวกับสารฟีโรโมน ซึ่งทำให้สัตว์อื่นในสปีชีส์เดียวกันตอบสนองทางสังคม, เกี่ยวกับ allomone ซึ่งให้ประโยชน์แก่ผู้ออกกลิ่นแต่ไม่ได้ให้แก่ผู้รับกลิ่นซึ่งเป็นสัตว์คนละสปีชีส์ allomone รวมทั้งกลิ่นดอกไม้ สารฆ่าวัชพืชตามธรรมชาติ และพิษของพืชตามธรรมชาติ, และเกี่ยวกับ kairomone ซึ่งให้ประโยชน์แก่ผู้รับกลิ่นคนละสปีชีส์ แต่มีผลลบต่อผู้ออกกลิ่น ข้อมูลเช่นนี้ มาจากอวัยวะ vomeronasal organ (VNO) ในจมูกโดยอ้อมผ่านป่องรับกลิ่น[39] แต่เนื่องจากวิวัฒนาการของสมองใหญ่ การประมวลผลนี้ได้ลดความสำคัญลงและดังนั้น ปกติจะไม่เกิดผลที่สังเกตเห็นได้ในปฏิสัมพันธ์ทางสังคมของมนุษย์[40] คือ นอกจากมนุษย์โดยมากจะไม่มี VNO แล้ว ก็ยังไม่มีส่วนในป่องรับกลิ่นที่จัดเป็นส่วนรับข้อมูลโดยเฉพาะจาก VNO อีกด้วย[41] นอกจากนั้น ในอะมิกดะลา กระแสประสาทจากป่องรับกลิ่นจะใช้จับคู่กลิ่นกับชื่อและเพื่อแยกแยะรู้จำกลิ่นต่าง ๆ[42][43]

title: หน่วยรับกลิ่น

text:
มีการอ้างว่า หน่วยรับกลิ่นของมนุษย์สามารถแยกแยะ isotopomer ที่มีหรือไม่มีดิวเทอเรียมของ cyclopentadecanone โดยระดับพลังการสั่น
แต่ก็มีรายงานขัดแย้งว่า OR5AN1 ที่เป็นหน่วยรับกลิ่นในมนุษย์และตอบสนองอย่างมีกำลังต่อ cyclopentadecanone และ muscone กลับไม่สามารถแยกแยะ isotopomer ของสารประกอบเหล่านี้นอกกาย (in vitro)
นอกจากนั้น ยังพบด้วยว่า หน่วยรับ methanethiol คือ MOR244-3 ของหนูหริ่ง บวกกับหน่วยรับกลิ่นอื่น ๆ ของมนุษย์และหนูหริ่ง จะตอบสนองคล้าย ๆ กันต่อ isotopomer ของลิแกนด์ธรรมดา ลิแกนด์ที่มีดิวเทอเรียม และลิแกนด์ที่มี carbon-13 ซึ่งเป็นผลคล้ายกับที่พบใน OR5AN1 ของหนู
ดังนั้น นักวิจัยจึงได้สรุปว่า ทฤษฎีแรงสั่นที่เสนอใช้ไม่ได้กับหน่วยรับกลิ่น OR5AN1 ของมนุษย์, หน่วยรับ thiol MOR244-3 ของหนู, หรือหน่วยรับกลิ่นอื่น ๆ ที่ได้ตรวจสอบ

title: ตัวรับรู้สารเคมี

text:
ในสัตว์มีกระดูกสันหลัง การได้กลิ่นจะเกิดที่จมูก
สิ่งเร้าซึ่งเป็นสารเคมีที่ระเหยได้จะเข้าจมูกไปถึงร่องรับกลิ่น (olfactory cleft) ที่บุด้วยเยื่อรับกลิ่น (olfactory epithelium)
ซึ่งมีเซลล์อยู่ 3 ชนิด คือ เซลล์สนับสนุน (supporting) เซลล์ฐาน (basal) และเซลล์รับกลิ่น (olfactory sensory neuron)
แม้ทั้งหมดจะสำคัญในการได้กลิ่น แต่เซลล์รับกลิ่นเท่านั้นจะสัมผัสกับสิ่งเร้า
หลังจากที่ขนเซลล์ (cilia) ซึ่งยื่นออกจากเซลล์ได้รับสิ่งเร้าคือสารเคมีแล้ว
เซลล์ก็จะส่งศักยะงานผ่านแผ่นกระดูกพรุน (cribiform plate) ไปยังโกลเมอรูลัสภายในป่องรับกลิ่น (olfactory bulb)
แม้ร่องรับกลิ่นจะอยู่ใกล้สมอง
แต่มันก็ตอบสนองช้า และบ่อยครั้งต้องได้โมเลกุลจำนวนมากเพื่อจะจุดชนวนการยิงศักยะงาน

title: การปรับตัวของประสาท

text: การปรับตัวทางการรับรู้เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นทางประสาทสัมผัสทั้งหมด รวมทั้งการได้กลิ่นและการถูกต้องสัมผัส บุคคลจะสามารถปรับตัวให้เข้ากับกลิ่น ๆ หนึ่งตามเวลา คนสูบบุหรี่ หรือผู้ที่อยู่ร่วมกับคนสูบบุหรี่ มักจะหยุดได้กลิ่นบุหรี่หลังจากชั่วระยะหนึ่ง เทียบกับคนที่ไม่ได้กลิ่นบุหรี่จนชินผู้ที่จะได้กลิ่นทันที ปรากฏการณ์เดียวกันสามารถเห็นได้กับกลิ่นอื่น ๆ รวมทั้งกลิ่นน้ำหอม กลิ่นดอกไม้ เป็นต้น สมองของมนุษย์จะแยกแยะกลิ่นที่บุคคลนั้นไม่คุ้นเคย และจะปรับตัวให้เข้ากับกลิ่นที่คุ้นเคยซึ่งไม่จำเป็นต้องรับรู้ต่อไป

title: ป่องรู้กลิ่น

text:
ต่อจากนั้น Interneuron ต่าง ๆ ในชั้น external plexiform layer จะตอบสนองต่อสัญญาณกลิ่นแบบเร้า โดยส่งศักยะงานทั้งแบบเร้าและแบบยับยั้ง
การส่งกระแสประสาทจะแปรไปตามเวลา โดยมีระยะที่ยิงสัญญาณแบบเร็วและเกิดขึ้นทันที และระยะที่ยิงสัญญาณอย่างช้า ๆ
รูปแบบการยิงสัญญาณอาจเกี่ยวกับการสูดดม หรือความเปลี่ยนแปลงในความรุนแรงหรือความเข้มข้นของกลิ่น
รูปแบบทางเวลาอาจมีผลต่อการแปลผลในระดับต่อไปในเรื่องแหล่งของกลิ่น
ยกตัวอย่างเช่น การยิงขบวนศักยะงานแบบประสานของเซลล์ไมทรัล ดูเหมือนจะช่วยแยกแยะกลิ่นที่คล้าย ๆ กันดีกว่าเมื่อขบวนศักยะงานไม่ประสาน

title: เกลือ (เคมี)

text: เกลือของกรดแก่และเบสแก่ เป็นเกลือที่ไม่สามารถระเหยได้ และไม่มีกลิ่น แต่เกลือของกรดอ่อนและเบสอ่อน สามารถเกิดกลิ่นได้หลังจากกระบวนการการเกิดคู่กรด-เบส (เช่นสารประกอบอะซิเตต สามารถให้อะซิเตตไอออน (น้ำส้มสายชู) หรือ สารประกอบไซยาไนด์ สามารถให้ไฮโดรเจนไซยาไนด์ (อัลมอนด์)) ของไอออนประกอบ กระบวนการนี้เกิดขึ้นอย่างช้าๆ และส่วนใหญ่จะถูกเร่งโดยกระบวนการไฮโดรไลซิสอันเกิดจากการมีน้ำหรืออยู่ในสภาพสารละลาย

title: ตัวรับรู้สารเคมี

text:
ส่วนในแมลง หนวดของมันจะทำหน้าที่เป็นตัวรับเคมีแบบรู้ระยะไกล
ยกตัวอย่างเช่นผีเสื้อราตรีกลุ่ม Heterocera (moth) มีหนวดที่ทำจากขนนุ่มเบายาว ๆ ซึ่งเพิ่มพื้นผิวในการจับกลิ่น
และขนยาวแต่ละขนที่งอกจากหนวดจะมี sensilla ซึ่งเล็กกว่าและใช้จับกลิ่นระเหยได้
เนื่องจากเป็นสัตว์กลางคืนโดยหลัก การพัฒนาการได้กลิ่นที่ดีกว่าจึงช่วยหาทิศทางในเวลากลางคืน

title: หน่วยรับกลิ่น

text:
ในปี 2006 นักวิชาการได้พบว่า ยังมีชั้นหน่วยรับกลิ่นอีกชั้นหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า trace amine-associated receptors (TAARs) ที่ใช้ตรวจจับ amine ที่ระเหยได้
แม้จะเป็น G protein-coupled receptor เหมือนกัน แต่ลำดับโปรตีนก็ไม่สัมพันธ์กับหน่วยรับกลิ่นดังที่กล่าวมาแล้ว เป็นโปรตีนที่เข้ารหัสโดยยีนกลุ่มเล็ก ๆ ที่พบในมนุษย์ หนูหริ่ง และปลา งานศึกษาในหนูหริ่งพบหน่วยรับกลิ่นเช่นนี้ 14 ชนิด ซึ่งสามารถตรวจจับ amine ที่ระเหยได้ซึ่งพบอย่างเข้มข้นในฉี่ของหนูตัวผู้ ซึ่งแสดงนัยว่า นี่อาจเป็นหน่วยรับกลิ่นชั้นที่ทำหน้าที่ต่างหาก โดยอาจจะเนื่องกับกลิ่นทางสังคม

title: เภสัชเวท

text: น้ำมันหอมระเหยมีองค์ประกอบทางเคมีสองส่วนคือส่วนเทอร์ปีนหรือเทอร์ปีนอยส์ และส่วนสารประกอบอะโรมาติก ทั้งนี้ยังได้มีการจัดจำแนกน้ำมันหอมระเหยเป็นโครงสร้างต่างๆ เช่น พวกที่มีโครงสร้างไฮโดรคาร์บอน, แอลกอฮอล์, แอลดีไฮด์ เป็นต้น ทั้งนี้ล้วนมีคุณสมบัติสำคัญคือการมีกลิ่นเฉพาะตัว, ความสามารถการละลายน้ำที่ไม่ดี และมีค่าดรรชนีหักเหสูงมาก

title: โบรมีน

text: "โบรมีน" เป็นอโลหะ มาจากคำในภาษากรีกว่า Bromos แปลว่า กลิ่นเหม็น อยู่ในกลุ่มฮาโลเจนเป็นของเหลวสีแดง ระเหยง่ายที่อุณหภูมิห้อง มีความไวต่อปฏิกิริยาเคมี โบรมีนเป็นอันตรายต่อระคายเคืองเนื้อเยื้อมนุษย์ ไอระเหยสามารถระคายเคืองต่อตาและคอถ้าอยู่ใกล้

title: หน่วยรับกลิ่น

text:
ในงานที่ตีความข้อมูลแบบถกเถียงกันไม่จบปี 2007 ผู้เขียนคาดว่า หน่วยรับกลิ่นจริง ๆ อาจจะรับรู้พลังงานสั่นในระดับต่าง ๆ ของโมเลกุลผ่านกลไก quantum coherence แทนที่จะรับรู้ลักษณะทางโครงสร้างของโมเลกุล
โดยมีหลักฐานแสดงว่า แมลงวันสามารถแยกแยะโมเลกุลกลิ่นสองอย่างที่ต่างกันโดยเพียงแค่ไอโซโทปไฮโดรเจน ซึ่งเป็นตัวทำให้ระดับพลังงานสั่นของโมเลกุลต่างกันมากด้วย
อนึ่ง แมลงวันไม่เพียงแยกแยะโมเลกุลกลิ่นหนึ่ง ๆ ที่มีดิวเทอเรียม (ไอโซโทปหนึ่งของไฮโดรเจน) หรือไม่มี
แต่สามารถแยกแยะโมเลกุลกลิ่นใหม่ ๆ ที่มีดิวเทอเรียมหรือไม่มีได้ด้วย
นอกจากนั้น แมลงวันยังสามารถเรียนรู้หลีกเลี่ยงโมเลกุลกลิ่นที่แม้ไม่มีดิวเทอเรียมแต่ก็ยังมีพลังงานสั่นบางส่วนเหมือนกับโมเลกุลที่มีดิวเทอเรียม นี่เป็นหลักฐานที่คำอธิบายทางโครงสร้างของการมีหรือไม่มีดิวเทอเรียมไม่สามารถอธิบายได้


query: ใครเป็นคนคิดค้นโดชคอยน์?

title: โดชคอยน์

text: โดชคอยน์ถูกสร้างโดยโปรแกรมเมอร์ชื่อบิลลี่ มาร์คัส(Billy Markus) จาก Portland, Oregon ในตอนเริ่มต้นนั้นบิลลี่ต้องการสร้างสกุลเงินดิจิตอลที่ตลกเพื่อที่จะเข้าถึงคนส่วนใหญ่ได้มากกว่าบิตคอยน์ (Bitcoin) นอกจากนี้เขายังต้องการใหโดชคอยน์มีความรู้สึกแตกต่างจากบิตคอยน์ ที่ในขณะนั้นมีภาพลักษณ์ไม่ดีจากการที่เข้าไปเป็นสกุลเงินกลางที่ใช้ในการซื้อขายใน Silk Road ตลาดยาเสพติดออนไลน์ในขณะนั้น[17] ประจวบเหมาะกับในขณะนั้นเจ็คสัน พามเมอร์ (Jackson Palmer)ผู้ร่วมสร้างโดชคอย์นอีกคนถูกนักศึกษาจาก Front Range Community College สนับสนุนให้สร้างความคิดให้เป็นจริง[18]

title: โดชคอยน์

text: ในวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2014 โดชคอยน์เวอร์ชัน 1.6 ได้ถูกประกาศใช้เพื่อที่จะแก้ให้สร้างเหรียญต่อบล็อกแบบคงที่ อีกทั้งยังแก้ไขวิธีการในส่วนของการปรับปรุงความยากใหม่โดยได้ใช้ DigiShield แทน โดยจุดมุ่งหมายหลักของวิธีการปรับปรุงการเกิดของเหรียญแบบใหม่ที่ถูกใช้ใน Digibyte altcoin นั้น มีจุดประสงค์เพื่อป้องกันปัญหาของราคาที่ตกลงจาก multipool ที่ไมนิงโดชคอยน์เพื่อทำกำไร หลังจากมีการเปลี่ยนแปลงวิธีการการปรับปรุงความยากเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ทำให้ multipool ที่ทำการไมนิงอยู่หยุดการไมนิงเนื่องจากค่าของความยากจะสูงขึ้นมากในบางครั้งทำให้ multipool ไม่ได้กำไรจากการไมนิงโดชคอยน์ [73]

title: โดชคอยน์

text: หลังจากที่ได้รับการสนับสนุนจากหลายคนบน Twitter พามเมอร์ได้ซื้อโดเมนในชื่อ dogecoin.com และเริ่มใส่ข้อมูลคร่าวๆเกี่ยวกับโดชคอยน์ซึ่งมีทั้งโลโก้และคำที่กระจายไปอยู่ทั่วทั้งเว็บไซต์ด้วยฟอร์น Comic Sans หลังจากมาร์คัสได้เห็นเว็บไซต์ที่พามเมอร์ได้สร้างขึ้นผ่านทางห้องแชตบน IRC เขาได้ติดต่อพูดคุยกับพามเมอร์แล้วเริ่มต้นที่จะเริ่มสร้างโดชคอยน์ขึ้นมา มาร์คัสได้สร้างโดชคอยน์จากโค้ตของสกุลเงินอื่นที่มีอยู่แล้วนั่นคือ Luckycoin [19]ที่ใช้หลักการสุ่มจำนวนเหรียญที่ได้รับจากการไมนิงในแต่ละบล็อก ถึงแม้ว่าหลังจากนี้วิธีการสุ่มแบบนี้ได้ถูกเปลี่ยนไปในภายหลังในเดือนมีนาคมปี 2014 ก็ตาม Luckycoin นั้นเป็นสกุลเงินดิจิตอลที่ถูกพัฒนาต่อมาจาก Litecoin[20] ที่ใช้ scrypt เป็นการอัลกอริทึมในการ "ตรวจสอบงาน" (proof-of-work) ในการใช้ scrypt นั้นทำให้ไมเนอร์ (miner) ไม่สามารถใช้ฮาร์ดแวร์แบบ SHA-256 ที่ใช้ในการไมนิง Bitcoin ได้ ซึ่งทำให้อุปกรณ์แบบ FPGA และ ASIC ที่ใช้ในการไมนิงเหรียญแบบ scrypt สร้างได้ยากขึ้น โดชคอยน์ได้รับการประกาศใช้ในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2013[21][22] ในตอนแรกนั้นเครือข่ายของโดชคอยน์ได้ถูกออกแบบไว้ให้สร้างเหรียญทั้งหมด 100 พันล้านโดชคอยน์ แต่ในภายหลังได้มีการประกาศว่าเครือข่ายของโดชคอยน์จะสร้างเหรียญออกมาไม่มีจำนวนจำกัด[23][24][25]

title: วิทยาลัยฟิลลิปส์

text:
ในอดีตนักเรียนแอนโดเวอร์จำนวนมากได้ศึกษาต่อที่ มหาวิทยาลัยเยล และรองลงมาที่มหาวิทยาลัย ฮาร์วาร์ด แต่ในปัจจุบันนักเรียนได้ศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยต่าง ๆ หลากหลายมากขึ้น แต่ยังคงมีนักเรียนจำนวนมากที่ได้รับการตอบรับเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง เช่น มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด, มหาวิทยาลัยเยล, มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด, มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย, มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย, มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงของวิทยาลัยฟิลลิปส์ ได้แก่ ประธานาธิบดี จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช และ จอร์จ ดับเบิลยู. บุช, ไลแมน สปิตเซอร์ (ผู้ซึ่ง กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ ขององค์การ นาซ่า ได้รับการตั้งชื่อตาม), ซามูเอล เอฟ. บี. มอร์ส ผู้คิดค้น รหัสมอร์ส
"เดอะ ฟิลลิเปียน (The Phillipian)" ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ของนักเรียนแอนโดเวอร์เป็นหนังสือพิมพ์โรงเรียนมัธยมศึกษาที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสองของสหรัฐฯ ตีพิมพ์ครั้งแรกในวันที่ 28 กรกฎาคม 1857 และชมรมไฟโลเมเธียนซึ่งก่อตั้งในปี 1825 ก็เป็นชมรมโต้เวทีระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศ

title: รายชื่อของวิเศษของโดราเอมอน

text: พจนานุกรมคาถา ถึงไม่มีตัวอักษร แต่สามารถเขียนคาถาร่ายมนต์ลงไปได้ และเมื่อท่องคาถานั้นก็จะร่ายเวทมนตร์ได้ตามที่เขียนไว้ พรมขอทานอัตโนมัติ ถ้าคุณกดปุ่มที่พรมนี้ จะทำให้เราเริ่มทำธุรกิจขอทานได้ พรมบางเหินเวหา [29] ไม่มีข้อมูล พรมนาข้าว ดูรายระเอียดที่ ชุดงานอดิเรกวันอาทิตย์ (หมวด ช) พริกไทยหัวเราะ เมื่อโปรยไปยังคนๆ ใดคนๆ หนึ่ง จะเกิดอาการหัวเราะออกมาในทันที พริกไทยอร่อยเหาะ (แต่โดราเอมอนฉบับแอนิเมชันรุ่นปัจจุบันเรียกว่า ผงปรุงรสเด็กดีวัยเจริญเติบโต)เมื่อใส่ในอาหาร อาหารจะอร่อยมาก แต่ถ้าหากผงไปโดนใครคนหนึ่ง ก็จะมีคนจ้องรับประทานคนๆ นั้น (ตอน สตูไจแอนท์) พลั่วง่ายดาย สามารถขุดดินได้ง่ายยังกับตัดเต้าหู้ พัดใบกล้วย [38] เป็นพัดที่สามารถปรับระดับความแรงของลมได้(ถึงแม้ว่าจะพับเบาๆหรือล้มในขณะที่ยังถึอสิ่งนี้อยู่ ก็จะเกิดลมตามความแรงของลมที่ได้ตั้งไว้ ดังนั้นควรระวังไว้) เพชรแห่งความโชคร้าย ใครที่มีเพชรเม็ดนี้ไว้ในครอบครองจะโชคร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า แพชูชีพ [พิเศษ2] แพขนาดจิ๋ว เมื่อโดนน้ำจะขยายตัวออก ใช้เป็นที่พักชั่วคราวได้ แพลูกโป่ง เพียงเป่าแพนี้ก็สามารถขยายตัวและนั่งได้ แพลเนทาเรี่ยม [6] ใช้ฉายภาพสถานที่ต่างๆ เพื่อสร้างบรรยากาศ ไพ่แห่งความสุข สามารถขออะไรก็ได้ เมื่อคำขอเป็นจริงแล้วไพ่จะหายไปหนึ่งใบ ถ้าขอพรจนเหลือใบสุดท้ายคือโจ๊กเกอร์ ความโชคร้ายจะย้อนกลับทวีคูณ และถ้าได้ใช้ไปครั้งนึงแล้วไม่สามารถทิ้ง ยกเว้นโอนให้คนอื่น ไพ่ทารอท จริงๆ แล้ว คืออุปกรณ์วิเศษของโดราเหม็ด รุ่น 3 ถ้าโยนและพูดคาถาว่า "โดรามีเรีย โทราโทเรีย ขอคำทำนายด้วยจ้า" คำทำนนายก็จะขึ้นมาเอง (ปรากฏเห็นครั้งแรกในโดราเอมอนแอนด์เดอะแก็งค์ ตอน โจรลึกลับโดราแปง สารท้าประลองปริศนา)

title: เจมส์ วัตต์

text: แม้ว่าจะมีการประดิษฐ์เกิดขึ้นมากมายเพราะเขา แต่ก็มีผู้มีบางคนโต้แย้งว่า ที่แท้แล้ววัตต์คิดค้นนวัตกรรมต้นฉบับเพียงอันเดียวจากสิทธิบัตรจำนวนมากที่เขาจด อย่างไรก็ตามไม่มีใครแย้งเรื่องที่นวัตกรรมเดียวนั้นเขาได้ประดิษฐ์จริง ก็คือ เครื่องสันดาปแยก (separate condenser) ซึ่งเป็นการฝึกหัดเพื่อเตรียมแนวความคิดที่สร้างชื่อแก่เขา เพราะเขาตั้งใจให้สิทธิบัตรเชื่อถือได้ในความปลอดภัย และทำให้แน่ใจได้ว่า ไม่มีใครได้ฝึกหัดและคิดค้นสิ่งประดิษฐ์นั้นได้อย่างเขา

title: โดชคอยน์

text: โดชคอยน์ (Dogecoin, /'doʊʒkɔɪn/[3][4], code: DOGE, symbol: Ð and D) เป็นสกุลเงินแบบดิจิตัลที่ใช้รูปของสุนัขชื่อโดช(Doge)ที่เป็นอินเทอร์เน็ตมีมของสุนัขญี่ปุ่นพันธุ์ Shiba Inu เป็นโลโก้ของสกุลเงิน[5][6][7][8][9][10] โดชคอยน์ถูกริเริ่มเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2013 [11] เมื่อทำการเปรียบเทียบกับสกุลเงินดิจิตอลอื่น โดชคอยน์มีระยะเวลาการไมนิงจำนวนเหรียญเริ่มต้นเร็วกว่าสกุลเงินอื่น โดยจะมีเม็ดเงินที่เกิดจากการไมนิง 100 พันล้านเหรียญโดยประมาณภายในสิ้นปี 2014 และหลังจากนั้น 5.2 พันล้านเหรียญจะถูกสร้างทุกๆปี ทั้งนี้ในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2014 โดชคอยน์จำนวนกว่า 65 พันล้านเหรียญได้ถูกไมนิงได้[12] ถึงแม้ว่าในขณะนี้จะมีแอปพลิเคชันสำหรับโดชคอยน์ไม่มากนัก แต่จำนวนการใช้โดชคอยน์ผ่านทางระบบการให้ทิปในอินเทอร์เน็ตกำลังเป็นที่นิยมเป็นอย่างมาก โดยระบบนี้ทำให้คนบนโลกโซเชียลมีเดียสามารถให้ทิปคนอื่นที่นำเสนอบนความที่น่าสนใจผ่านทางโดชคอยน์[13] ทั้งนี้สมาชิกในชุมชนโดชคอยน์และชุมชนอื่นๆใช้ประโยคที่ว่า "To the moon!" สำหรับเรียกเวลาราคาเหรียญกำลังสูงขึ้น.[14][15][16]

title: โดชคอยน์

text: ชุมชนและสมาคมของโดชคอยน์ได้ทำการระดมทุนเพื่อการกุศล โดยในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ.2014 การระดมทุนซึ่งจัดขึ้นโดยชุมชนของโดชคอยน์ได้ระดมเงินทุน $50,000 เพื่อ Jamaican Bobsled Team ที่มีคุณสมัติพอที่จะเข้าร่วม Sochi Winter Olympics แต่ไม่มีเงินพอที่จะเข้าร่วมได้ หลังจากเปิดริจาค 2 วัน โดชคอยน์ที่มีมูลค่ากว่า $30,000 ได้ถูกบริจาคมา[37] และอัตราแลกเปลี่ยนระหว่างโดชคอยน์และบิตคอยน์สูงขึ้น 50 เปอร์เซนต์ [38][39][40][41][42][43] The Dogecoin community also raised funds for a second Sochi athlete Shiva Keshavan.[44]

title: โดชคอยน์

text: เว็บไซต์แลกเปลี่ยนหลายรายได้นำเสนอตลาดแลกเปลี่ยนแบบ DOGE/BTC [51] and DOGE/LTC [52] โดยสามตลาดแลกเปลี่ยนได้แก่ Mengmengbi, Bter และ BTC37 ได้นำเสนอตลาดแลกเปลี่ยนแบบ DOGE/CNY[53][54] ทั้งนี้ในประเทศไทยเว็บไซต์ Thailand DOGE Exchange (TDE) ได้นำเสนอตลาด DOGE/THB[6] ในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2014 AltQuick.co เป็นเว็บไซต์แรกที่ทำการเสนอตลาดแลกเปลี่ยนแบบ DOGE/USD[55] ต่อมาในวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2014 ตลาดแลกเปลี่ยนสัญชาติแคนาดาชื่อ "Vault of Satoshi" ได้ทำการเปิดตลาด DOGE/USD และ DOGE/CAD ด้วย [56][57] ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 ตลาดแลกเปลี่ยนสัญชาติฮ่องกง Asia Nexgen ได้ประกาศว่าจะทำการรองรับการซื้อขายโดชคอยน์ในทุกตลาดค่าเงินหลัก ต่อมาตลาดแลกเปลี่ยนสัญชาติจีนได้เพิ่มตลาดโดชคอยน์เข้ามาทำให้ตลาดของโดชคอยน์ขยายใหญ่ขึ้นภายในเวลา 24 ชั่วโมง[58][59] ในช่วงของวันแรกที่มีการเปิดซื้อขายโดชคอยน์ โดชคอยน์ได้รับความนิยมซื้อขายเป็นอันดับสองถัดจาก BTC ในเว็บไซต์นี้[60]

title: โดชคอยน์

text: ทั้งนี้การซื้อขายโดยการนำสินค้ามาขายเพื่อแลกเป็นโดชคอยน์นั้นโดยส่วนใหญ่เกิดขึ้นบนชุมชนออนไลน์อย่างเช่น Reddit และ Twitter เป็นต้น[62][63] On December 23, 2013, Tristan Winters of the online journal Bitcoin Magazine discussed what was needed for Dogecoin to replace Bitcoin.[64]

title: ดมีตรี ชอสตโกวิช

text:
ชอสตโกวิชเกิดที่บ้านเลขที่ 2 ถนนปาโดสกายา ในกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เป็นบุตรคนที่ 2 ในพี่น้อง 3 คน ของ Dmitri Boleslavovich Shostakovich และ Sofiya Vasilievna Shostakovich ครอบครัวของเขาเป็นคนใจกว้าง ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน (สิ่งหนึ่งของลุงของเขา คือพวกสังคมนิยมที่เข้าปกครองรัสเซีย แต่ครอบครัวยังปกป้องเกี่ยวกับพวกหัวรุนแรงด้านขวาไกล) เมื่อชอสตโกวิชยังวัยเยาว์นั้น ได้เป็นที่กล่าวขวัญเขาว่าเป็นเด็กอัจฉริยะเพราะเขาเล่นเปียโนได้ดีมาก โดยเชื่อว่าอาจจะเป็นพรสวรรค์ของเขาอย่างเด่นชัด หลังจากที่เขาเริ่มเรียนเปียโนเมื่ออายุ 9 ขวบ และใน ค.ศ. 1918 ชอสตโกวิชแต่งเพลง Funeral March (เพลงเกี่ยวกับการแห่ศพ) โดยมีความทรงจำของสองผู้นำในงานสังสรรค์ Kadet Party โจรกรรมโดยกะลาสีเรือพวกสังคมนิยมที่เข้าปกครองรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1919 อย่างไรก็ตาม เขาได้รับความทุกข์สำหรับสังเกตของเขา ขาดแคลนความกระตือรือร้นเกินไปเกี่ยวกับการเมือง และล้มเหลวอย่างเริ่มต้นการสอบของเขาในมาร์คหลักการในปี ค.ศ. 1926 ความสำเร็จแห่งดนตรีหลักแรกของเขาคือ ซิมโฟนี่หมายเลข 1 เขียนเช่นเดียวกับชิ้นการสำเร็จเป็นบัณฑิตของเขาเมื่ออายุเพียง 20 ปี
หลังจากการสำเร็จการศึกษาเป็นบัณฑิตแล้ว เขาเริ่มงานด้วยการเป็นนักเปียโนและประพันธ์เพลง แต่สไตล์แห้ง ๆ ของเขานั้น (เขาลงความเห็นการยับยั้งอารมณ์ของเขา และ"หมุดย้ำเป็นจังหวะ") บ่อย ๆ เขาแต่ทว่า ชอสตโกวิชได้ชนะเลิศการแข่งขันเปียโนน่าเคารพนับถือกล่าวถึงที่ เมื่อปี ค.ศ. 1927 ที่กรุงวอร์ซอว์ชื่อเมืองหลวงของประเทศโปแลนด์ในการแข่งขันเปียโนระหว่างประเทศ หลังจากการแข่งขันเปียโนแล้ว ชอสตาโกวิชได้พบกับวาทยกร บรูโน วาลเตอร์ (Bruno Walter) ซึ่งประทับใจซิมโฟนี่หมายเลข 1 อย่างมาก แต่ไม่รู้ว่า ผลงานนี้เป็นของใคร และใครเป็นผู้ประพันธ์ขึ้นมา? ที่ว่าเขาชักนำเมืองเบอร์ลินในเยอรมันแรกเริ่มปีนั้น ต่อจากนั้น ชอสตโกวิชที่สิ่งที่อัดแน่นบนการประกอบเป็นส่วนต่าง ๆ ทั้งหมด และการปฏิบัติข้อจำกัดอย่างสำคัญให้เหล่านั้นของงานด้วยตัวเองของเขาเอง ในปี ค.ศ. 1927 ชอสตโกวิชได้ประพันธ์ซิมโฟนีหมายเลข 2 หรือ "October" ขณะที่ชอสตาโกวิชกำลังประพันธ์อยู่นั้น เขายังเริ่มประพันธ์ Satirical และอุปรากรของเขา อาศัยเรื่องราวของนิโคไล โกกอล

title: คริปโทเคอร์เรนซี

text: มูลนิธิโดชคอยน์ ซึ่งเป็นองค์กรการกุศลและจัดตั้งโดยผู้ร่วมสร้างโดชคอยน์ (คือ Jackson Palmer) ได้บริจาคโดชคอยน์มูลค่ากว่า $30,000 (ประมาณ 903,900 บาท) เพื่อให้ทุนแก่ทีมกีฬา Jamaican bobsled team เพื่อเดินทางไปแข่งกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย[128] ชุมชนผู้ใช้โดชคอยน์ที่กำลังขยายกว้างขึ้น ยังเพิ่มชื่อเสียงทางการกุศลของตนโดยหาเงินจำนวนเท่ากันเพื่อซื้อสุนัขบริการสำหรับเด็กพิการ[129]

title: โดชคอยน์

text: โดชคอยน์แตกต่างจากสกุลเงินดิจิตอลอื่นอย่างเช่น Bitcoin ในเรื่องของการลดค่าเงิน โดชคอยน์ไม่มีการจำกัดของจำนวนโดชคอยน์ที่จะถูกสร้างขึ้นซึ่งทำให้โดชคอยน์เหมือนกับสกุลเงินอื่นที่ใช้อยู่ในปัจจุบันที่ไม่มีการจำกัดจำนวนของธรบัตรที่จะถูกสร้างขึ้นมาเหมือนกัน โดยประมาณการโดชคอยน์จำนวนทั้งหมด 98 พันล้านเหรียญจะถูกสร้างขึ้นมาภายในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 เมื่อบล็อกที่ 600,000 ถูกขุดขึ้นมาและหลังจากนั้นโดชคอยน์ประมาณ 5.2 พันล้านเหรียญจะถูกสร้างขึ้นมาทุกปี ในช่วงเดือนธันวาคมปี 2014 ถึงเดือนมกราคมปี 2014 ผู้สร้างโดชคอยน์ได้ทำการพูดคุยในเวปบอร์ดสาธารณะเกี่ยวกับเรื่องที่ควรจะเปลี่ยนจำนวนเงินทั้งหมดที่จะถูกสร้างมั้ย[24][78] ภายหลังจากนั้นในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 ผู้ร่วมสร้างโดชคอยน์เจ็คสัน พามเมอร์ ได้ประกาศว่าจำนวนสูงสุดของโจคอยน์จะยังคงไม่จำกัดเหมือนเดิม[79]

title: โดชคอยน์

text: การใช้งานของโดชคอยน์แตกต่างจาก Litecoin ในหลายๆพารมิเตอร์ โดยที่เวลาของการเกิดหนึ่งบล็อกในโดชคอยน์ใช้เวลา 1 นาทีในขณะที่ Litecoin ใช้เวลา 2.5 นาที และจะทำการปรับเวลาความยากของการเกิดหนึ่งบล็อกทุกๆบล็อก โดยที่จำนวนโดชคอยน์ที่ถูกสร้างมาต่อหนึ่งบล็อกจะมีจำนวนตามตารางที่แสดงข้างล่าง แต่อย่างไรก็ตามเพื่อโดชคอยน์ถูกสร้างขึ้นมาแรกๆ การปรับเวลาความยากเกิดขึ้นทุกๆ 4 ชั่วโมงแทนที่จะเป็นทุกๆบล็อกและจำนวนเหรียญที่ถูกสร้างก็สุ่มเกิดตั้งแต่ 0 ถึง จำนวนสูงสุดที่กำหนดในตาราง โดยการสุ่มของจำนวนเหรียญที่เกิดได้ใช้การคำนวณของ Mersenne Twister pseudo-random number generator[72] ทั้งนี้ในการออกแบบในตอนต้นนั้นการเปิดของเหรียญหลังจากบล็อกที่ 600,001 จะถูกสร้างแค่ 10,000 เหรียญต่อหนึ่งบล็อกเท่านั้น[11] แต่ในภายหลังได้มีการเปลี่ยนแปลงให้สร้าง 250,000 เหรียญคงที่ทุกๆบล็อกตั้งแต่บล็อก 145,000 จนถึงบล็อก 200,00 แทน[73]

title: โดชคอยน์

text: วันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2014 ปริมาณการซื้อขายของโดชคอยน์กับค่าเงินหลักอื่นๆมีมูลค่าถึง $1.05 ล้านดอลล่าสหรัฐ โดยมีมูลค่าตลาดทั้งหมดในตอนนั้นถึง $60 ล้านดอลล่าสหรัฐ ทั้งนี้การซื้อขายส่วนใหญ่เกิดขึ้นบน: Bter (คิดเป็น 60%), Cryptsy (คิดเป็น 23%) และ Vircurex (คิดเป็น 10%) โดยการซื้อขายส่วนใหญ่เป็นการซื้อขายระหว่าง DOGE/BTC (คิดเป็น 50%), DOGE/CNY (คิดเป็น 44%) and DOGE/LTC (6%).[61]

title: โดชคอยน์

text: ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากการระดมทุนเมื่อครั้งโอลิมปิคฤดูหนาวและการระดมทุนเพื่อการกุศลครั้งเล็กๆที่ประสบผลสำเร็จ สมาคมโดชคอยน์ซึ่งขณะนั้นนำโดยอีริค นาคาซาว่า Eric Nakagawa ได้ทำการเปิดรับการบริจาคสำหรับสร้างบ่อน้ำดื่นในแม่นํ้า Tana ในประเทศเคนย่าโดยได้รับความร่วมมือจาก charity: water โดยในครั้งนั้นมีเป้าหมายเพื่อที่จะรับบริจาคโดชคอยน์จำนวน 40,000,000 เหรียญหรือประมาณ $30,000 ในขณะนั้นก่อนวัน World Water Day (วันที่ 22 มีนาคม) ซึ่งการระดมทุนประสบผลสำเร็จตามเป้าหมายจากผู้บริจาคกว่า 4,000 คน ทั้งนี้รวมทั้งผู้บริจาคที่ไม่ประสงค์ออกนามที่บริจาคโดชคอยน์กว่า 14,000,000 เหรียญ (~ $11,000) ซึ่งได้รับการขนานนามจากข่าวว่าเป็น "the most valuable tweet in history"[45]

title: โดชคอยน์

text: โดชคอยน์เอที่เอ็มเครื่องแรกสาธิตที่ Coinfest ในเมือง Vancouver ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014[65] ต่อมาบิตคอยน์เอทีเอ็มสองเครื่องที่รองรับโดชคอยน์และสกุลเงินดิจิตอลอื่นๆได้ถูกติดตั้งใน Tijuana, Mexico เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2014 [66]

title: ชัค เบอร์รี

text: ชัค เบอร์รี ถือเป็นบุคคลแถวหน้าของวงการดนตรีร็อกแอนด์โรล จากเว็บไซต์ร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม พูดถึงเขาว่า "ถ้าไม่มีใครที่สามารถพูดว่าเป็นคนคิดค้นร็อกแอนด์โรลได้ ชัค เบอร์รี ดูจะเป็นคนที่ใกล้เคียงที่สุดกว่าใครที่เป็นคนนำหลาย ๆ สิ่งรวมเข้าด้วยกัน" จอห์น เลนนอน พูดว่า "ถ้าคุณพยายามตั้งชื่อร็อกแอนด์โรลอีกชื่อหนึ่ง คุณอาจจะเรียกมันว่า ชัค เบอร์รี"

title: โดชคอยน์

text: โดชคอยน์ยังถูกใช้สำหรับการขายบ้าน[69] ใช้ในการเล่นโปคเกอร์[70] และยังถูกใช้ในวงการหนังผู้ใหญ่สำหรับค่าตัวของดาราอีกด้วย[71]

title: โดชคอยน์

text: เหมือนกันกับ Bitcoin และ Litecoin กระบวนการทำงานของโดชคอยน์ได้ใช้การเข้ารหัสกุญแจสาธารณะ (public-key cryptography) ที่ผู้ใช้สร้างกุญแจรหัสลับแบบสองกุญแจโดยอันหนึ่งเป็นกุญแจส่วนตัวและอีกอันหนึ่งเป็นกุญแจสาธารณะ โดยที่กุญแจส่วนตัวจะเป็นกุญแจเดียวที่สามารถไขข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสในกุญแจสาธารณะได้ ทั้งนี้ผู้ถือกุญแจส่วนตัวสามารถเผยแพร่กุญแจสาธารณะให้ใครก็ได้โดยที่ไม่ต้องกลัวว่าใครจะสามารถอ่านข้อมูลข้างในได้ ซึ่งในโดชคอยน์นั้นที่อยู่ของกระเป๋าเงินเป็นกุญแจสาธารณะ โดชคอยน์นั้นมีความยาวของที่อยู่กระเป๋าเงินอยู่ที่ 34 ตัวอักษรที่ใช้ตัวหนังสือ (ทั้งตัวพิมพ์ใหญ่และตัวพิมพ์เล็ก)และตัวเลขผสมขึ้นมาเป็นที่อยู่ โดยขึ้นต้นที่อยู่ของกระเป๋าเงินด้วยตัว 'D' แตกต่างจากที่อยู่ของกระเป๋าเงิน Bitcoin ที่มีความยาว 27 ถึง 33 ตัวอักษรเท่านั้น ผู้ใช้โดชคอยน์สามารถเปิดเผยที่อยู่ของกระเป๋าเงินที่เป็นกุญแจสาธารณะได้ แต่สำหรับกุญแจส่วนตัวที่ใช้เข้าดูข้อมูลของกระเป๋าเงินของโดชคอยน์จำเป็นต้องถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี

title: เอช (วงดนตรี)

text:
เอช (อังกฤษ: H) หรือ โปรเจกต์ เอช (อังกฤษ: Project H) คือศิลปินเกิร์ลกรุปลำดับที่ 3 ภายใต้สังกัดโดโจ ซิตี้ ในเครือเบเกอรี่ มิวสิค มีผลงานในช่วง พ.ศ. 2542-พ.ศ. 2545 เป็นที่รู้จักในเพลง สุดสัปดาห์, ความลับ, วันที่เธอดูแปลก, ต่อให้ใครไม่รัก และเพลง ไม่รู้ เป็นต้น
เอช (H) ศิลปินกลุ่มหญิง 3 คน จากค่าย โดโจ ซิตี้ สังกัดย่อยของ เบเกอรี่มิวสิก 'กิ๊ฟ' กุศลิน โควหกุล , 'แอนนี่' มณฑิราภา รัตตะกุญชร และ พลอย หอวัง ศิลปินกลุ่มหญิง 3 คน ทั้งหมดได้รู้จักกันจากการเป็นนางแบบนิตยสาร Katch ของ สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์

title: คูโนส

text: สกุลเงินดิจิทัล Counos[6] คือ สกุลเงินเสมือน ใช้ชื่อโดเมนว่า Counos.io และจดทะเบียนในปี 2018 โดย CSC Int.GmbH (CSC Int.GmbH ผู้ก่อตั้ง Dr. Ing. Pooyan Ghamari[7]) มีการทำงานเหมือนกับบิทคอยน์[8][9] แต่มีความต่างหลักคือลดเวลาการสร้างบล็อกลง[10][11]แต่เพิ่มจำนวนเหรียญและชุดคำสั่ง (เข้ารหัส แทนชื่อ SHA-256j)[12][13]

title: โดชคอยน์

text: วันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2014 ผู้บริจาคที่ไม่ประสงค์ออกนามได้บริจาคโดชคอยน์จำนวน 14 ล้านเหรียญให้กับโครงการสร้างบ่อน้ำดื่มในเคนย่าสำหรับวัน "World Water Day" ที่ตรงกับวันที่ 22 มีนาคมของทุกปี การบริจาคในครั้งนี้ได้ทำผ่านทางการให้ทิปบนทวิตเตอร์ซึ่งได้รับการขนานนามให้เป็น "most valuable tweet in history"[67] ซึ่งเป็นเงินโดชคอยน์จำนวนกว่า 40,000,000 เหรียญ[68]

title: โดชคอยน์

text: ในวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 2013 ธนาคารแห่งชาติของประเทศอินเดียได้เตือนนักลงทุนในโดชคอยน์และสกุลเงินดิจิตอลอื่นๆให้ระวังความเสี่ยงที่ทำการซื้อขายค่าเงินดังกล่าว[29] ในวันถัดมาวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2013 ซึ่งเป็นวันคริสมาสต์ การโจรกรรมครั้งใหญ่ครั้งแรกได้เกิดขึ้นกับโดชคอยน์ เมื่อแฮกเกอร์ได้ขโมยโดชคอยน์จำนวนหลายล้านเหรียญจากเว็บไซต์กระเป๋าสตางค์ออนไลน์ของโดชคอยน์ (Dogewallet)[30] โดยแฮกเกอร์ได้เข้าถึงไฟล์ระบบของเว็บไซต์กระเป๋าสตางค์ออนไลน์ดังกล่าวและทำการแก้ไขหน้ารับ/ส่งโดชคอยน์ของเว็บไซต์ให้ทำการส่งเงินที่มีอยู่ทั้งหมดไปยังที่อยู่ของแฮกเกอร์[31][32] ซึ่งเหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้โดชคอยน์เป็นสกุลเงินดิจิตอลทางเลือกที่ได้รับการกล่าวถึงมากที่สุดใน Twitter ในขณะนั้น[33] เพื่อที่จะทำการช่วยเหลือคนที่ถูกขโมยเหรียญไปบน Dogewallet ทางชุมชนโดชคอยน์ได้ริเริ่มโครงการ "SaveDogemas" เพื่อรับบริจาคโดชคอยน์สำหรับคนที่ถูกขโมยเงินไป เพียงแค่เวลาประมาณหนึ่งเดือน เงินที่ได้รับจากการบริจาคก็เพียงพอที่จะจ่ายคืนให้กับผู้ที่สูยเสียเหรียญไป[34] ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 จำนวนการซื้อขายของโดชคอยน์ก็ได้สูงกว่าของ Bitcoin และสกุลเงินดิจิตอลอื่นๆรวมกัน[35] ตลาดของโดชคอยน์มีมูลค่ากว่า USD$81 million[36]

title: อินโดล

text:
การสังเคราะห์อินโดลแบบฟิสเซอร์เป็นวิธีที่นิยมและเก่าแก่มากที่สุดซึ่งคิดค้นและพัฒนาในปี
1883 โดย อีมิล ฟิสเซอร์ (Emil Fischer)กรามีน (Gramine) สามารถเตรียมได้จากปฏิกิริยาแมนนิช (Mannich reaction)ของอินโดลกับ ไดเมตทิลามีน (dimethylamine) และ ฟอร์มาดิไฮด์ (formaldehyde)

title: การไล่ผีให้โรแลนด์ โด

text: โดยก่อนหน้านั้น โด มีความผูกพันกับผู้หญิงคนหนึ่งที่มีศักดิ์เป็นป้าชื่อ แฮร์เรียต แฮร์เรียตเป็นผู้ที่เชื่อในลัทธินับถือผีหรือจิตวิญาณ และชักชวนโดให้เล่นผีถ้วยแก้วหรือกระดานวิญญาณด้วยกัน แต่ต่อมาแฮร์เรียตได้เสียชีวิตลงอย่างกระทันหัน ร่างของเธอถูกฝังไว้ในสุสานใกล้บ้าน หลังจากนั้นก็เกิดเหตุการณ์ประหลาดที่ไม่สามารถอธิบายได้หลายประการ เช่น มีเสียงเหมือนขีดข่วนบนชั้นบนบ้าน, ข้าวของเครื่องเรือนสามารถเคลื่อนที่ได้เอง หรือเตียงนอนของโดที่สั่นได้เองอย่างรุนแรง เชื่อกันว่าเป็นวิญญาณของแฮร์เรียตที่พยายามจะติดต่อกับหลานชายคนนี้ แต่ทว่าเมื่อหนักขึ้น เมื่อตามร่างกายของโดมีรอยขีดข่วนหลายแห่ง บางครั้งอาจอ่านเป็นตัวหนังสือได้ เช่น "วันเสาร์", "หลุยส์" หรือ "3 1/2 สัปดาห์" เป็นต้น ดังนั้นบาทหลวงคาทอลิก วิลเลียม บาวเดน และ เรย์มอนด์ บิชอป จากโบสถ์คาทอลิก ได้เข้ามาเพื่อสอบสวน บาทหลวงบาวเดนได้พาโดไปยังบ้านของผู้เป็นลุงที่เซนต์หลุยส์เพื่อทำพิธีไล่ผี โดยระหว่างทำพิธีที่เซนต์หลุยส์นี้ โรแลนด์ โด ได้สถบคำหยาบใส่บาทหลวงหลายครั้ง บางครั้งเป็นการพรรรณาถึงการเสพสังวาสของบาทหลวงและแม่ชี หรือถ่มน้ำลายใส่ บางครั้งก็พูดเป็นภาษาละตินออกมาได้อย่างคล่องแคล่ว รวมถึงมีตัวหนังสือปรากฏตามร่างกายอีก เช่น "อาฆาต" หรือ "นรก" เขาดิ้นรนด้วยเรี่ยวแรงที่เกินกว่าเด็กผู้ชายอายุ 14 หรือคนธรรมดาทั่วไปจะทำได้ การทำพิธีดำเนินไปอย่างต่อเนื่องทุกวัน เป็นเวลาหลายวัน เมื่ออาการของโดดีขึ้น เขาก็ถูกส่งตัวกลับมาบ้าน จากนั้นในวันอีสเตอร์ซันเดย์ อาการของโดก็กำเริบหนักอีก คราวนี้อุณหภูมิของห้องลดต่ำลงอย่างมากโดยไม่ทราบสาเหตุ และยังปรากฏตัวอักษรคำว่า "ทางออก" นูนขึ้นที่กลางหน้าอก คราวนี้โดได้ส่งเสียงร้องว่า "ซาตาน ! ซาตาน ! ข้าคือเซนต์ไมเคิล ไม่ว่าเจ้าจะเป็นซาตานหรือปีศาจตนใด ข้าขอสั่งให้เจ้าออกไปจากร่างนี้ซะ ในนามของ "โดมินุส" จงออกไป เดี๋ยวนี้ ! เดี๋ยวนี้ !" ซึ่งการไล่ผีครั้งนี้กินเวลายาวนานถึง 3 สัปดาห์ รวมถึงมีการทำพิธีศีลจุ่มให้ด้วย เนื่องจากครอบครัวของโดเป็นโปรเตสแตนท์ โดจึงไม่เคยผ่านพิธีนี้มาก่อน อีกทั้งโดยังเคยถูกจับไปอยู่ในห้องของผู้ป่วยในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ ที่ประตูห้องจะสามารถเปิดได้จากภายนอกเท่านั้นและเป็นห้องเก็บเสียงที่จะไม่มีใครได้ยินเสียงร้องของเขา ซึ่งเป็นรูปแบบของห้องผู้ป่วยจิตเวชในสมัยนั้น ก่อนที่ในที่สุด อาการของโดก็สงบลง และเขาได้เงยหน้าบอกกับโบเดิร์นว่า "เขาออกไปจากร่างผมแล้ว" รวมระยะเวลาที่เริ่มต้นทำพิธีจนกระทั่งสำเร็จกว่า 3 เดือน

title: โดชคอยน์

text: วันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2014 ชุมชนของโดชคอยน์ประสบความสำเร็จในการระดมทุน 67.8 ล้านโดชคอยน์ (ประมาณ $55,000 ในขณะนั้น) เพื่อที่จะสปอนเซอร์นักแข่ง NASCAR ชื่อจอร์จ วิช (Josh Wise) วิชขับรถที่มีโฆษณาของโดชคอยน์และ Reddit อยู่บนตัวรถที่ Aaron's 499 สนาม Talladega Superspeedway[46] โดยในวันที่ 4 พฤษฏาคม ค.ศ. 2014 วิชและรถของเขาได้ถูกถ่ายทอดกว่าหนึ่งนาที เมื่อผู้บรรยายกล่าวถึงโดชคอยน์และเรื่องราวของความพยายามระดมทุนของชุมชน[47] ในวันที่ 16 พฤษฏาคม ค.ศ. 2014 จอร์จ วิชได้รับรางวัลชนะเลิศ (Sprint All-Star Race) จากแฟนๆออนไลน์ ซึ่งชนะเจ้าบ้านอย่าง Danica Patrick เนื่องจากได้รับการสนับสนุนจากชุมชนโดชคอยน์ใน Reddit วิชได้เข้าเส้นชัยในอันดับที่ 15 [48][49] ทั้งนี้ผู้สร้างเกมส์รถแข่ง NASCAR '14 ได้ประกาศว่าทางทีมงานได้มีแผนที่จะนำ Dogecar ไปใส่ไว้ในเกมส์ DLC ในภาคต่อไปด้วย[49][50]

title: โดราเอมอน

text: ส่วนตอนจบอีกแบบหนึ่งคือ อยู่ดีๆ วันหนึ่งโดราเอมอนก็เกิด แบตเตอรี่ หมด แล้วหยุดทำงานเสียเฉยๆ โนบิตะจึงปรึกษากับโดเรมี น้องสาวของโดราเอมอน โดเรมีบอกโนบิตะว่า ถ้าเปลี่ยนแบตเตอรี่ของโดราเอมอน ความจำทั้งหลายจะหายหมด เนื่องจากแบตเตอรี่สำรองไฟที่เก็บความจำของหุ่นยนต์รูปแมวนั้นเก็บไว้ที่หู และอย่างที่ทราบกันว่าโดราเอมอนไม่มีหู ดังนั้นถ้าเปลี่ยนแบตเตอรี่ เขาจะต้องสูญเสียความจำ ต้องนำไปซ่อมที่โลกอนาคต แต่การใช้ ไทม์แมชชีน นั้นผิดกฎหมาย เพราะกฎหมายใหม่ของโลกอนาคต ถ้าส่งโดราเอมอนกลับ โดราเอมอนจะมาหาโนบิตะอีกไม่ได้ ทำให้โนบิตะตัดสินใจไม่เปลี่ยนแบตเตอรี่ แล้วโนบิตะจึงตัดสินใจตั้งใจเรียนจนเป็น นักวิทยาศาสตร์ ระดับโลก โดยเอาเรื่องโดราเอมอนที่แบตหมดมาเป็นแรงผลักดันขยันทุนเทหารักษาให้โดราเอมอนกลับมา โดยเอาตัวโดราเอมอนไปซ่อนไม่ให้มีใครรู้เรื่องนอกจากตนเพียงคนเดียวเท่านั้น แล้วก็แต่งงานกับชิซุกะและสามารถซ่อมโดราเอมอนกับสร้างหูกับทำให้ร่างของโดราเอมอนเป็นตัวสีเหลืองก่อนถูกซื้อ กับเปลี่ยนแบตเตอรี่ให้โดราเอมอนได้สำเร็จ โดยที่ความทรงจำไม่หายไป (โดยก่อนที่โนบิตะจะเปลี่ยนแบตเตอรี่ให้โดราเอมอนได้เรียกชิซุกะมาดูโดราเอมอน) และเขาก็มีลูกชายชื่อโนบิสุเกะ และอยู่ด้วยกันอย่างมีสุข [31]

title: โดชคอยน์

text: ในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2013 ราคาของโดชคอยน์พุ่งสูงขึ้นเกือบ 300 เปอร์เซ็นต์ภายใน 72 ชั่วโมง จาก USD$0.00026 to $0.00095,[26] ซึ่งคิดเป็นประมาณหลายร้อยโดชคอย์นต่อวัน[27] ซึ่งในขณะนั้นเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่ประเทศจีนกำลังพิจารณาที่จะห้ามไม่ให้ธนาคารภายในประเทศใช้ Chinese Yuan มาลงทุนใน Bitcoin และสกุลเงินดิจิตอลอื่นๆ[20] ภายหลังจากนั้น 3 วัน ราคาของโดชคอยน์ได้ตกลงอย่างมากโดยคิดเป็น 80 เปอร์เซ็นต์ของมูลค่าเดิม ซึ่งเกิดจากแรงขายเพื่อทำกำไรของไมนิงพูล (mining pools) ขนาดใหญ่ที่ได้รับประโยชน์จากการไมนิงโดชคอยน์ในตอนนั้นซึ่งสามารถใช้คอมพิวเตอร์ที่มีกำลังไม่มากในการไมนิงโดชคอยน์ได้[28]

title: โดชคอยน์

text: หมวดหมู่:โดชคอยน์ หมวดหมู่:การบัญญัติศัพท์ หมวดหมู่:คำสร้างใหม่ หมวดหมู่:เงินคริปโท