query: ศรีสะเกษ มีกี่อำเภอ?

title: จังหวัดศรีสะเกษ

text: เขตการปกครองของจังหวัดขุขันธ์ในอดีตมี 7 อำเภอ 1 กิ่งอำเภอ ซึ่งรายชื่อดังต่อไปนี้สะกดชื่อตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้แก่

title: อำเภอขุนหาญ

text: ขุนหาญ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 รองจากอำเภอกันทรลักษ์ อำเภอขุขันธ์ และอำเภอภูสิงห์ ตามลำดับ และเป็นหนึ่งในสามอำเภอของจังหวัดศรีสะเกษที่มีพื้นที่ติดต่อกับประเทศกัมพูชา และยังเป็นพื้นที่ที่มีการปลูกเงาะ ทุเรียนที่มีชื่อเสียงของจังหวัดศรีสะเกษอีกด้วย

title: จังหวัดศรีสะเกษ

text: อำเภอเมืองศรีสะเกษ อำเภอยางชุมน้อย อำเภอกันทรารมย์ อำเภอกันทรลักษ์ อำเภอขุขันธ์ อำเภอไพรบึง อำเภอปรางค์กู่ อำเภอขุนหาญ อำเภอราษีไศล อำเภออุทุมพรพิสัย อำเภอบึงบูรพ์ อำเภอห้วยทับทัน อำเภอโนนคูณ อำเภอศรีรัตนะ อำเภอน้ำเกลี้ยง อำเภอวังหิน อำเภอภูสิงห์ อำเภอเมืองจันทร์ อำเภอเบญจลักษ์ อำเภอพยุห์ อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ อำเภอศิลาลาด[29]

title: อำเภอเมืองศรีสะเกษ

text:
อำเภอเมืองศรีสะเกษแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 18 ตำบล 165 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองศรีสะเกษประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่

title: เยอ

text: ต่อมาเกิดโรคระบาดจึงได้ได้แบ่งออกเป็นหลาย 4 กลุ่ม ย้ายถิ่นที่อยู่ใหม่ กลุ่มแรก เดินทางไปตั้งถิ่นฐานอยู่ที่เมืองปราสาทเยอ ซึ่งในปัจจุบัน คือบ้านปราสาทเยอ ตั้งอยู่ใน อำเภอไพรบึง จังหวัดศรีสะเกษ กลุ่มที่ 2 ได้ย้ายไปตั้งถิ่นฐานใน อำเภออุทุมพรพิสัย และอำเภอห้วยทับทัน ส่วนกลุ่มที่ 3 และกลุ่มที่ 4 อาศัยอยู่ใน อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ ในปัจจุบัน ชื่อหมู่บ้านว่า บ้านขมิ้น อยู่ใน ตำบลทุ่ม อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ และบ้านโพนค้อ ตำบลโพนค้อ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ

title: จังหวัดศรีสะเกษ

text: อำเภอเมืองขุขันธ์ (อำเภอห้วยเหนือ) อำเภอเมืองศรีสะเกษ อำเภอราษีไสล (อำเภอคง) อำเภอรัตนบุรี (ต่อมาถูกโอนไปขึ้นกับจังหวัดสุรินทร์) อำเภอกันทรลักษ์ (อำเภอน้ำอ้อม) อำเภออุทุมพรพิไสย อำเภอเดชอุดม (ต่อมาได้รับการโอนไปขึ้นกับจังหวัดอุบลราชธานีใน พ.ศ. 2472) กิ่งอำเภอบัวบุณฑริก (หรืออีกชื่อหนึ่งคือกิ่งอำเภอโพนงาม ซึ่งแยกออกมาจาก อำเภอเดชอุดม ใน พ.ศ. 2466 ต่อมาได้รับการโอนไปขึ้นกับ จังหวัดอุบลราชธานี พร้อมกับอำเภอเดชอุดม)[23]

title: จังหวัดศรีสะเกษ

text: อุทยานแห่งชาติเขาพระวิหาร ปราสาทเขาพระวิหาร ผามออีแดง ศูนย์แสดงพันธุ์สัตว์น้ำ สวนสัตว์ศรีสะเกษ สวนเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว หอคอยเมืองศรีสะเกษ หรือ หอศรีลำดวน ( Sisaket Tower ) พิพิธภัณฑ์เมืองศรีสะเกษ ศูนย์วัฒนธรรมเมืองศรีสะเกษ สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ศรีสะเกษ อำเภอเมืองศรีสะเกษ ปราสาทพระวิหารจำลอง อำเภอเมืองศรีสะเกษ พระธาตุเรืองรอง อำเภอเมืองศรีสะเกษ พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมสี่เผ่าไทยศรีสะเกษ วัดมหาพุทธาราม(วัดพระโต) อำเภอเมืองศรีสะเกษ ศาลหลักเมืองศรีสะเกษ อำเภอเมืองศรีสะเกษ อาคารขุนอำไพพาณิชย์ อำเภอเมืองศรีสะเกษ โครงการหมู่บ้านทับทิมสยาม ๐๖ สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าจุฬาภรณ์ อ่างเก็บน้ำทับทิมสยาม ผาประสพชัย วัดถ้ำสระพงษ์ ศูนย์เพาะเลี้ยงกล้วยไม้บ้านนาจะเรีย บึงนกเป็ดน้ำไพรบึง อำเภอไพรบึง พระพุทธเจดีย์ไพรบึง วัดไพรบึง อำเภอไพรบึง กลุ่มโบราณสถานกู่แก้วสี่ทิศ อำเภอราษีไศล ปราสาทกู่สมบูรณ์ อำเภอบึงบูรพ์ ปราสาทสระกำแพงใหญ่ อำเภออุทุมพรพิสัย ปราสาทสระกำแพงน้อย อำเภออุทุมพรพิสัย ปราสาทบ้านปราสาท อำเภอห้วยทับทัน ปราสาทตาเล็ง อำเภอขุขันธ์ ปราสาทโดนตวล อำเภอกันทรลักษ์ ปราสาทปรางค์กู่ อำเภอปรางค์กู่ ปราสาทตำหนักไทร อำเภอขุนหาญ ปราสาทภูฝ้าย อำเภอขุนหาญ ปราสาทหนองอาราง หรือ ปราสาทบ้านอาราง อำเภอขุนหาญ ปราสาทบ้านสมอ หรือ ปราสาททามจาน อำเภอปรางค์กู่ ปราสาทเยอ อำเภอไพรบึง น้ำตกภูละออ อำเภอกันทรลักษ์ ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าพนมดงรัก น้ำตกวังใหญ่ อำเภอกันทรลักษ์ ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าพนมดงรัก น้ำตกห้วยตะไคร้ หรือ น้ำตกตาตอล อำเภอกันทรลักษ์ วัดล้านขวด(วัดป่ามหาเจดีย์แก้ว) อำเภอขุนหาญ น้ำตกสำโรงเกียรติ อำเภอขุนหาญ ในเขตสวนรุกขชาติ 100 ปี กรมป่าไม้ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าพนมดงรัก น้ำตกห้วยจันทร์ อำเภอขุนหาญ น้ำตกซำไทร อำเภอขุนหาญ ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยศาลา น้ำตกสามหลั่น อำเภอขุนหาญ ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าพนมดงรัก ทุ่งกระบาลกะไบ อำเภอขุนหาญ ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าพนมดงรัก เมืองใหม่ช่องสะงำ อำเภอภูสิงห์ รอยพระพุทธบาทภูสิงห์ อำเภอภูสิงห์ น้ำตกห้วยสวาย อำเภอภูสิงห์ ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยศาลา น้ำตกถ้ำสระพงษ์ อำเภอภูสิงห์ ใเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยศาลา น้ำตกนาตราว อำเภอภูสิงห์ แก่งพระพุทธบาท ตั้งอยู่หมู่ที่ 8 บ้านโนน ตำบลรังแร้ง อำเภออุทุมพรพิสัย เขื่อนตาจูอำเภอขุนหาญ ห้วยตะวันอำเภอกันทรลักษ์ พลาญจำปาอำเภอกันทรลักษ์

title: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 220

text: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 220 สายศรีสะเกษ–ขุขันธ์ เป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษซึ่งเชื่อมต่อจากอำเภอเมืองศรีสะเกษ ไปยัง อำเภอขุขันธ์ โดยเริ่มจากแยกจากถนนขุขันธ์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 221) ในเขตเทศบาลเมืองศรีสะเกษ ตัดผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 294 (ถนนเลี่ยงเมืองศรีสะเกษ) ผ่าน อำเภอวังหินและอำเภอขุขันธ์ ทางหลวงหมายเลข 220 จะไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 (ห่างจากสี่แยกขุขันธ์ประมาณ 7 ก.ม.) รวมระยะทางทางหลวงหมายเลข 220 คือ 56 กิโลเมตร

title: จังหวัดศรีสะเกษ

text: ระดับอาชีวศึกษา วิทยาลัยเทคนิคศรีสะเกษ วิทยาลัยเทคนิคกันทรารมย์ วิทยาลัยเทคนิคกันทรลักษ์ วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีศรีสะเกษ วิทยาลัยสารพัดช่างศรีสะเกษ วิทยาลัยการอาชีพศรีสะเกษ วิทยาลัยการอาชีพขุนหาญ วิทยาลัยการอาชีพขุขันธ์ วิทยาลัยเทคโนโลยีและการจัดการกันทรารมย์ วิทยาลัยเทคโนโลยีและการจัดการราษีไศล วิทยาลัยเทคโนโลยีและบริหารธุรกิจศรีสะเกษ วิทยาลัยเทคโนโลยีและบริหารธุรกิจศรีสะเกษ กันทรลักษ์ วิทยาลัยอาชีวศึกษาจุลมณี อำเภออุทุมพรพิสัย วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย ขุขันธ์ ระดับประถมศึกษา โรงเรียนอนุบาลศรีสะเกษ โรงเรียนอนุบาลวัดพระโต โรงเรียนอนุบาลดำรงราชานุสรณ์ โรงเรียนอนุบาลศรีประชานุกูล โรงเรียนอนุบาลขุนหาญ(สิ) โรงเรียนอนุบาลกันทรารมย์ โรงเรียนอนุบาลอุทุมพรพิสัย โรงเรียนอนุบาลห้วยทับทัน ระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนศรีสะเกษวิทยาลัย โรงเรียนประจำจังหวัด ชาย ระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสตรีสิริเกศ โรงเรียนประจำจังหวัด หญิง ระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ศรีสะเกษ โรงเรียนกันทรลักษ์วิทยา โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอกันทรลักษ์ โรงเรียนกันทรารมณ์ โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอกันทรารมย์ โรงเรียนขุขันธ์ โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอขุขันธ์ โรงเรียนขุนหาญวิทยาสรรค์ โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอขุนหาญ โรงเรียนน้ำเกลี้ยงวิทยา โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอน้ำเกลี้ยง โรงเรียนโนนค้อวิทยาคม โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอโนนคูณ โรงเรียนบึงบูรพ์ โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอบึงบูรพ์ โรงเรียนเบญจลักษ์พิทยา โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอเบญจลักษ์ ระดับมัธยมศึกษา (ต่อ) โรงเรียนปรางค์กู่ โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอปรางค์กู่ โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอไพรบึง โรงเรียนพยุห์วิทยา โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอพยุห์ โรงเรียนโพธิ์ศรีสุวรรณวิทยาคม โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ โรงเรียนภูสิงห์ประชาเสริมวิทย์ โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอภูสิงห์ โรงเรียนเมืองจันทร์วิทยาคม โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอเมืองจันทร์ โรงเรียนยางชุมน้อยพิทยาคม โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอยางชุมน้อย โรงเรียนราษีไศล โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอราษีไศล โรงเรียนนครศรีลำดวนวิทยา โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอวังหิน โรงเรียนศิลาลาดวิทยา โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอศิลาลาด โรงเรียนศรีรัตนวิทยา โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอศรีรัตนะ โรงเรียนห้วยทับทันวิทยาคม โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอห้วยทับทัน โรงเรียนกำแพง โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภออุทุมพรพิสัย

title: เทศบาลตำบลกำแพง

text: เทศบาลตำบลกำแพง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ขนาดกลาง อยู่ในเขตพื้นที่อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ สำนักงานตั้งอยู่เลขที่ 111 ถนนสุขาภิบาล 1 หมู่ที่ 7 ตำบลกำแพง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ เป็น 1 ในจำนวนเทศบาลตำบล 23 แห่งของจังหวัดศรีสะเกษในปัจจุบัน ถือเป็นองค์กรปกครองท้องถิ่นที่เก่าแก่มากที่สุดแห่งหนึ่งในจังหวัดศรีสะเกษและในประเทศไทย เขตเทศบาลตั้งอยู่ในบริเวณตอนบนของจังหวัดศรีสะเกษ ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศตะวันตกโดยทางรถยนต์ประมาณ 24 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอและหน่วยงานการบริหารราชการระดับภูมิภาคอื่นๆ ของอำเภออุทุมพรพิสัย รวมทั้งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การคมนาคมขนส่ง และการสื่อสารของอำเภอ

title: อำเภอบึงบูรพ์

text: บึงบูรพ์ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดศรีสะเกษ มีที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดสุรินทร์ทางทิศเหนือและทิศตะวันตก จัดเป็นอำเภอที่มีขนาดเล็กและมีจำนวนประชากรน้อยที่สุดในจังหวัดศรีสะเกษ โดยได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอบึงบูรพ์เมื่อปี พ.ศ. 2537

title: ห้วยสำราญ

text: ห้วยสำราญ มีต้นกำเนิดจากเทือกเขาพนมดงรัก ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยทับทัน-ห้วยสำราญ ตำบลจรัส อำเภอบัวเชด จังหวัดสุรินทร์ และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยศาลา ตำบลไพรพัฒนา อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ ก่อนที่จะไหลไปบรรจบกับแม่น้ำมูลที่พื้นที่ตำบลน้ำคำกับตำบลโพธิ์ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ ห้วยสำราญไหลผ่านพื้นที่ต่างๆดังนี้

title: จังหวัดศรีสะเกษ

text: กลุ่มชาติพันธุ์เขมร มีภาษาพูดที่จัดเป็นภาษาเขมรถิ่นไทย หรือเขมรสูง(ขแมร์เลอ) เนื่องจากมีสำเนียงและคำศัพท์หลายคำแตกต่างไปจากภาษาพูดของชาวเขมรในประเทศกัมพูชาซึ่งจัดเป็นชาวเขมรลุ่มหรือเขมรต่ำ(ขแมร์กรอม) อย่างไรก็ดี จากผลการวิจัยของทั้ง2สำเนียงคือภาษาเขมรถิ่นไทยและภาษาเขมรถิ่นกัมพูชา ภาษาเขมรถิ่นไทยหรือเขมรสูงสามารถใช้พูดสื่อสารกับชาวเขมรในประเทศกัมพูชาได้ แต่ภาษาเขมรลุ่มในประเทศกัมพูชามักไม่ค่อยเข้าใจภาษาเขมรสูง โดยในพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษมีกลุ่มชาติพันธุ์ชาวเขมรสูงอาศัยอยู่หนาแน่นในอำเภอภูสิงห์, อำเภอขุขันธ์, อำเภอขุนหาญ, อำเภอกันทรลักษ์, รวมทั้งบางส่วนของอำเภอศรีรัตนะ, อำเภอไพรบึง, อำเภอปรางค์กู่และอำเภอห้วยทับทัน ซึ่งประชากรในกลุ่มชาติพันธุ์เขมรถิ่นไทยนี้ คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ20 ของประชากรทั้งจังหวัดศรีสะเกษ [3] [36]

title: จังหวัดศรีสะเกษ

text: ส่วนพื้นที่ทางตอนเหนือของจังหวัด เป็นแหล่งทรายและกรวดแม่น้ำเพื่ออุตสาหกรรมการก่อสร้างในจังหวัดศรีสะเกษและจังหวัดใกล้เคียง โดยแหล่งผลิตที่สำคัญได้แก่พื้นที่ฝั่งแม่น้ำมูลในหลายอำเภอ เช่น อำเภอศิลาลาด อำเภอราษีไศล อำเภอเมืองศรีสะเกษ อำเภอยางชุมน้อย และอำเภอกันทรารมย์ นอกจากนั้น พื้นที่ทางตอนเหนือยังเป็นแหล่งแร่เกลือหินและโพแทซ ซึ่งมีปริมาณสำรองเพียงพอและมีศักยภาพเชิงเศรษฐกิจ แร่ดังกล่าวพบมากในเขตอำเภอศิลาลาด อำเภอราษีไศล อำเภอยางชุมน้อย และบางส่วนของอำเภอบึงบูรพ์ อำเภอเมืองศรีสะเกษ และอำเภอกันทรารมย์

title: จังหวัดศรีสะเกษ

text: ดังนั้น ในเดือนมิถุนายนของทุกปี จังหวัดศรีสะเกษจึงกำหนดเป็นช่วงเทศกาล เงาะ ทุเรียน และของดีศรีสะเกษ เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตรและการท่องเที่ยวเชิงนิเวศของจังหวัด รวมทั้งการเผยแพร่ชื่อเสียงของผลไม้และพืชผลทางการเกษตรจากศรีสะเกษ มีขบวนรถบุปผาชาติประดับด้วยผลไม้ กิจกรรมคาราวานการท่องเที่ยวชมสวนและชิมผลไม้ไปตามสวนในพื้นที่เพาะปลูกสำคัญ เช่น ในเขตอำเภอกันทรลักษ์และอำเภอขุนหาญ รวมทั้งการจำหน่ายผลไม้และพืชผลทางการเกษตรคุณภาพดี ราคาย่อมเยาว์ [40]

title: เทศบาลตำบลอุทุมพรพิสัย

text: เทศบาลอุทุมพรพิสัย เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ขนาดเล็ก อยู่ในเขตพื้นที่อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ สำนักงานตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 9 ตำบลกำแพง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ เป็น 1 ในจำนวนเทศบาลตำบล 23 แห่งของจังหวัดศรีสะเกษในปัจจุบัน

title: เทศบาลตำบลห้วยทับทัน

text: เทศบาลตำบลห้วยทับทัน เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ขนาดเล็ก อยู่ในเขตพื้นที่อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ สำนักงานตั้งอยู่เลขที่ 306 หมู่ 1 ตำบลห้วยทับทัน อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ เป็น 1 ในจำนวนเทศบาลตำบล 23 แห่งในปัจจุบันของจังหวัดศรีสะเกษ เขตเทศบาลตั้งอยู่ในบริเวณตอนบนของจังหวัดศรีสะเกษ ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศตะวันตกโดยทางรถยนต์ประมาณ 37 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอและหน่วยงานการบริหารราชการระดับภูมิภาคอื่นๆ ของอำเภอห้วยทับทัน รวมทั้งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การคมนาคมขนส่ง และการสื่อสารของอำเภอ

title: ภาษาไทยถิ่นอีสาน

text: ภาษาลาวเวียงจันทน์ ใช้ในประเทศลาว ท้องที่นครหลวงเวียงจันทน์ แขวงบอลิคำไซ และในประเทศไทยท้องที่จังหวัดชัยภูมิ หนองบัวลำภู หนองคาย (อำเภอเมืองหนองคาย ศรีเชียงใหม่ ท่าบ่อ โพนพิสัย โพธิ์ตาก สังคม(บางหมู่บ้าน) ) ขอนแก่น (อำเภอภูเวียง ชุมแพ สีชมพู ภูผาม่าน หนองนาคำ เวียงเก่า หนองเรือบางหมู่บ้าน) ยโสธร (อำเภอเมืองยโสธร ทรายมูล กุดชุม บางหมู่บ้าน) อุดรธานี (อำเภอบ้านผือ เพ็ญ บางหมู่บ้าน) ศรีสะเกษ (ในบางหมู่บ้านของอำเภอเมืองศรีสะเกษ อำเภอขุขันธ์ และอำเภอขุนหาญ) ภาษาลาวเหนือ ใช้ในประเทศลาวท้องที่แขวงหลวงพระบาง ไชยบุรี อุดมไซ ในประเทศไทยท้องที่จังหวัดเลย อุตรดิตถ์ (อำเภอบ้านโคก น้ำปาด ฟากท่า) เพชรบูรณ์ (อำเภอหล่มสัก หล่มเก่า น้ำหนาว) ขอนแก่น (อำเภอภูผาม่าน และบางหมู่บ้านของอำเภอสีชมพู ชุมแพ) ชัยภูมิ (อำเภอคอนสาร) พิษณุโลก (อำเภอชาติตระการและนครไทยบางหมู่บ้าน) หนองคาย (อำเภอสังคม) อุดรธานี (อำเภอน้ำโสม นายูง บางหมู่บ้าน) ภาษาลาวตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้ในประเทศลาวท้องที่แขวงเชียงขวาง หัวพัน ในประเทศไทยท้องที่บ้านเชียง อำเภอหนองหาน อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี และบางหมู่บ้านในจังหวัดสกลนคร หนองคาย(บางหมู่บ้านในอำเภอท่าบ่อ อำเภอศรีเชียงใหม่ และอำเภอโพธิ์ตาก) และยังมีชุมชนลาวพวนในภาคเหนือบางแห่งในจังหวัดสุโขทัย อุตรดิตถ์ แพร่ ไม่กี่หมู่บ้านเท่านั้น หนองคาย ภาษาลาวกลาง แยกออกเป็นสำเนียงถิ่น 2 สำเนียงใหญ่ คือ ภาษาลาวกลางถิ่นคำม่วน และถิ่นสุวรรณเขต ถิ่นคำม่วน จังหวัดที่พูดในประเทศไทย เช่น จังหวัดนครพนม สกลนคร บึงกาฬ (อำเภอเซกา บึงโขงหลง บางหมู่บ้าน) ถิ่นสุวรรณเขต จังหวัดที่พูดมีจังหวัดเดียว คือ จังหวัดมุกดาหาร ภาษาลาวใต้ ใช้ในประเทศลาวท้องที่แขวงจำปาศักดิ์ สาละวัน เซกอง อัตตะปือ จังหวัดที่พูดในประเทศไทย จังหวัดอุบลราชธานี อำนาจเจริญ ศรีสะเกษ ยโสธร ภาษาลาวตะวันตก (ภาษาลาวร้อยเอ็ด) ไม่มีใช้ในประเทศลาว เป็นภาษาที่ใช้ในท้องถิ่นภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ท้องที่ร้อยเอ็ด อุดรธานี ขอนแก่น กาฬสินธุ์ มหาสารคาม หนองคาย(บางหมู่บ้าน) และบริเวณใกล้เคียงมณฑลร้อยเอ็ดของสยาม

title: จังหวัดศรีสะเกษ

text: ในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 13-17(ประมาณ 1,300 - 900 ปีมาแล้ว) ก็มีชุมชนอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งได้รับกระแสวัฒนธรรมแบบขอมโบราณตั้งถิ่นฐานอยู่ในเขตตอนกลางและตอนล่างของพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งเป็นกลุ่มชนที่นับถือเทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู (ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 13-16) และพุทธศาสนา นิกายมหายาน (ช่วงพุทธศตวรรษที่ 17) โดยปรากฏเป็นชุมชนขนาดน้อยใหญ่กระจัดกระจายอยู่หลายแห่ง หลายชุมชมมีการก่อสร้างศาสนสถานซึ่งเป็นที่รู้จักกันในปัจจุบันคือปราสาทหินโบราณ เช่น ปราสาทหินสระกำแพงใหญ่[8] ปราสาทหินสระกำแพงน้อย[9] ใน เขตอำเภออุทุมพรพิสัย , ปราสาทบ้านปราสาท อำเภอห้วยทับทัน[10] , ปราสาทกู่สมบูรณ์ อำเภอบึงบูรพ์, ปราสาททามจาน(หรือปราสาทบ้านสมอ)[11], ปราสาทปรางค์กู่ อำเภอปรางค์กู่, ปราสาทตาเล็ง อำเภอขุขันธ์, ปราสาทเยอ อำเภอไพรบึง, ปราสาทภูฝ้าย ปราสาทพระวิหารและพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์บริเวณพะลานหินเขตผามออีแดง ปราสาทโดนตวล อำเภอกันทรลักษ์, ปราสาทหนองปราสาท ปราสาทตำหนักไทร อำเภอขุนหาญ เป็นต้น โบราณสถานที่เรียกว่าปราสาทหินแบบศิลปะขอมที่พบเป็นจำนวนมากในจังหวัดศรีสะเกษ ส่งผลให้จังหวัดศรีสะเกษได้รับสมญานามว่า "เมืองปรางค์ร้อยกู่" หรือ "นครร้อยปราสาท" [3] [12]

title: เทศบาลตำบลไพรบึง

text: เทศบาลตำบลไพรบึง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล อยู่ในเขตพื้นที่อำเภอไพรบึง จังหวัดศรีสะเกษโดยเป็น 1 ในบรรดาเทศบาลตำบลจำนวน 23 แห่งในปัจจุบันของจังหวัดศรีสะเกษ มีสำนักงานตั้งอยู่หมู่ที่ 20 ถนนเทศบาล 30 ตำบลไพรบึง อำเภอไพรบึง จังหวัดศรีสะเกษ

title: อำเภอเมืองศรีสะเกษ

text: เมืองศรีสะเกษ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด

title: บ้านนาทุ่ง

text:
หมู่บ้านตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอห้วยทับทัน อยู่ห่างจากอำเภอห้วยทับทันประมาณ
14 กิโลเมตร และห่างจากจังหวัดศรีสะเกษ ประมาณ 54 กิโลเมตรบ้านนาทุ่ง ได้อพยพมาจากบ้านหนองห้าง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ
โดย นายอ้วน วงษ์ภักดีพร้อมญาติๆและเพื่อนๆ ได้มาตั้งรกรากและจับจองพื้นที่ แต่เดิมพื้นที่
แห่งนี้ชาวบ้านเรียกว่า หนองเซียงแมว ต่อมาได้จัดตั้งเป็นหมู่บ้านชื่อว่า บ้านนาทุ่ง เนื่องจาก
เป็นพื้นที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ใกล้ลำห้วย โดยขึ้นกับอำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ ต่อมา
ได้มาขึ้นกับตำบลห้วยทับทัน อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ จนกระทั่งตำบลห้วยทับทันได้
แยกจากอำเภออุทุมพรพิสัย มาเป็นอำเภอห้วยทับทัน บ้านนาทุ่งจึงได้ขึ้นกับตำบลผักไหม อำเภอ
ห้วยทับทัน จนปัจจุบัน เมื่อปี 2546 บ้านนาทุ่งได้แบ่งการปกครองออกเป็นสองหมู่บ้าน ชื่อว่า
บ้านนาทุ่งเหนือ หมู่ที่ 16

title: จังหวัดศรีสะเกษ

text: แม่น้ำมูล ต้นน้ำเกิดจากเทือกเขาดงพญาเย็นในท้องที่[[อำเภอปักธงชัย [[จังหวัดนครราชสีมาไหลเข้าสู่จังหวัดศรีสะเกษ บริเวณอำเภอราษีไศล ไหลผ่านอำเภอยางชุมน้อย อำเภอเมืองศรีสะเกษ และอำเภอกันทรารมย์ แล้วไหลไปบรรจบ[[แม่น้ำชีที่จังหวัดอุบลราชธานีพื้นที่ทางทิศเหนือของแม่น้ำมูลลักษณะเป็นที่ราบลุ่มมีสภาวะน้ำท่วมขังในฤดูฝน ห้วยทับทัน ไหลมาจากอำเภอบัวเชด [[จังหวัดสุรินทร์ เป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างจังหวัดสุรินทร์และจังหวัดศรีสะเกษในเขตอำเภออุทุมพรพิสัย ไหลลงไปบรรจบแม่น้ำมูลบริเวณ[[อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ ห้วยสำราญ ไหลมาจากเขตอำเภอปรางค์กู่ ผ่านอำเภอเมืองศรีสะเกษ แล้วไหลลงแม่น้ำมูล ที่เขตอำเภอเมืองศรีสะเกษ ห้วยศาลา เป็นแหล่งน้ำธรรมชาติที่ดัดแปลงทำเป็นเขื่อนเก็บน้ำที่ไหลมาจากห้วยสำราญและมีต้นน้ำจากห้วยพนมดงรัก สามารถบรรจุน้ำได้สูงสุด 52.5 ล้านลูกบาศก์เมตร มีพื้นที่ทำการชลประทาน จำนวน 20,400 ไร่ มีน้ำตลอดปี เขื่อนราษีไศล เป็นเขื่อนคอนกรีต มีบานประตูระบายน้ำ 7 บาน กั้นแม่น้ำมูลที่บ้านห้วย-บ้านดอน ตั้งอยู่ อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ เขื่อนเริ่มเก็บกักน้ำในปี พ.ศ. 2536

title: อำเภออุทุมพรพิสัย

text: อุทุมพรพิสัย (ในอดีตเขียน "อุทุมพรพิไสย") เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ เป็นอำเภอเก่าแก่ของจังหวัดศรีสะเกษ (แรกเริ่มการก่อตั้งจังหวัดศรีสะเกษมี 6 อำเภอ คือ อำเภอเมืองศรีสะเกษ อำเภอกันทรารมย์ อำเภอกันทรลักษ์ อำเภอขุขันธ์ อำเภอราษีไศล และอำเภออุทุมพรพิสัย) เป็นอำเภอที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชเคยเสด็จพระราชดำเนินทางรถไฟเยี่ยมพสกนิกรเมื่อครั้งอดีต เป็นอำเภอที่มีความหนาแน่นของประชากรสูงที่สุดของจังหวัดศรีสะเกษ มีอำเภอที่แยกจากอำเภออุทุมพรพิสัยไปแล้ว 4 อำเภอ คือ อำเภอห้วยทับทัน อำเภอบึงบูรพ์ อำเภอเมืองจันทร์ และอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ

title: ฮันนี่ ศรีอีสาน

text: ฮันนี่ ศรีอีสานเสียชีวิตขณะกลับจากการแสดงที่ อำเภอปรางกู่ จังหวัดศรีสะเกษ รถปิกอัพพลิกคว่ำ ที่ถนนศรีสะเกษ-อุบลราชธานี กิโลเมตรที่ 7-6 ตำบลหนองแก้ว อำเภอเมืองศรีสะเกษ เมื่อวันพุธที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 เวลา 04.30 น. คอหักเสียชีวิตคาที่

title: เทศบาลเมืองศรีสะเกษ

text: เทศบาลเมืองศรีสะเกษ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประเภทเทศบาลเมือง ระดับเทศบาลขนาดใหญ่ มีพื้นที่ครอบคลุม 7 ตำบล ในเขตอำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ ภายในเขตเทศบาลเป็นที่ตั้งหน่วยงานการบริหารของอำเภอเมืองศรีสะเกษ รวมทั้งเป็นที่ตั้งศูนย์กลางการบริหาร สถาบันการศึกษา สถานพยาบาลและสาธารณสุข เศรษฐกิจ ตลอดจนการคมนาคมขนส่งของจังหวัดศรีสะเกษ

title: เทศบาลตำบลสิ

text: เทศบาลตำบลสิ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ขนาดเล็ก อยู่ในเขตพื้นที่อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ สำนักงานตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 7 ตำบลสิ อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ เขตเทศบาลตั้งอยู่ในบริเวณตอนล่างของจังหวัดศรีสะเกษใกล้ชายแดนประเทศไทยกับประเทศกัมพูชา ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศใต้ประมาณ 62 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากตัวอำเภอขุนหาญไปทางทิศตะวันออกประมาณ 2 กิโลเมตร

title: เทศบาลตำบลปรางค์กู่

text: เทศบาลตำบลปรางค์กู่ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ขนาดเล็ก อยู่ในเขตพื้นที่อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ สำนักงานตั้งอยู่ถนนวัชรพล 3 หมู่ที่ 4 ตำบลพิมาย อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ เป็น 1 ในจำนวนเทศบาลตำบล 23 แห่งในปัจจุบันของจังหวัดศรีสะเกษ เขตเทศบาลตั้งอยู่ในบริเวณตอนกลาง ด้านตะวันตกของจังหวัดศรีสะเกษ ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้โดยทางรถยนต์ประมาณ 60 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอและหน่วยงานการบริหารราชการระดับภูมิภาคอื่นๆ ของอำเภอปรางค์กู่ รวมทั้งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การคมนาคมขนส่ง และการสื่อสารของอำเภอ

title: บ้านนาทุ่งเหนือ

title: จังหวัดศรีสะเกษ

text: นอกเหนือจากแร่ข้างต้นแล้ว หลายพื้นที่ของจังหวัดศรีสะเกษ ทั้งตอนเหนือ ตอนกลางและตอนใต้ ยังเป็นแหล่งแร่ศิลาแลงหรือดินแลงและแร่ดินเหนียว ซึ่งมีปริมาณสำรองและศักยภาพเหมาะสมสำหรับอุตสาหกรรมก่อสร้างรวมทั้งอุตสาหกรรมประเภทอื่นๆ เช่น อุตสาหกรรมอิฐและดินเผา แหล่งแร่ที่สำคัญครอบคลุมพื้นที่อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ อำเภอบึงบูรพ์ อำเภอน้ำเกลี้ยง อำเภอศรีรัตนะ อำเภอขุนหาญ และอำเภอกันทรลักษ์ (อ้างอิง: กรมทรัพยากรธรณี.การจำแนกเขตเพื่อการจัดการด้านธรณีวิทยาและทรัพยากรธรณี จังหวัดศรีสะเกษ.กรุงเทพฯ: กรมทรัพยากรธรณี กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม,2553., สรุปข้อมูลจังหวัด จัดทำโดยศาลากลางจังหวัดศรีสะเกษ เข้าถึงออนไลน์ทาง )

text: นายพิชัย มุขสมบัติ ผู้อำนวยการสามัญศึกษาจังหวัดศรีสะเกษในขณะนั้น ได้จัดตั้งและหาสถานที่ โดยมอบหมายให้นายสุธี ชินชัย ผู้ช่วยผู้อำนวยการสามัญศึกษาจังหวัดศรีสะเกษขณะนั้น เป็นผู้ติดต่อประสานงานกับคณะกรรมการสภาตำบลโพธิ์ นำโดย นายสมบูรณ์ วรรณทวี กำนันตำบลโพธิ์ นายอนันต์ เหล่าแค ผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ ๖ ชาวบ้านโนนกอง บ้านโนนจานและทุกหมู่บ้านในตำบลโพธิ์ ตลอดจนนายสุรพล ชาลีกุลศึกษาธิการอำเภอเมืองศรีสะเกษ นายจรัญ วิมาลา นายอำเภอเมืองศรีสะเกษ นายชนก ศรีวงษ์รัตน์ ป่าไม้อำเภอเมืองศรีสะเกษและนายจิโรจน์ โชติพันธ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษในขณะนั้น จนได้รับอนุมัติและประกาศจัดตั้ง เมื่อวันที่ ๓๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๙


query: สังคายนา เรียกอีกอย่างหนึ่งว่าอะไร?

title: สังคายนาในศาสนาพุทธ

text: ในศาสนาพุทธ สังคายนา[1] (Pali: สํคายนา) คือการประชุมตรวจชำระสอบทานและจัดหมวดหมู่คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า วางลงเป็นแบบแผนอันหนึ่งอันเดียวกัน ตามศัพท์ "สังคายนา" หมายถึง สวดพร้อมกัน หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “สังคีติ” แปลว่า สวดพร้อมกัน มาจากคำว่า คายนา หรือ คีติ แปลว่า การสวด สํ แปลว่า พร้อมกัน คำนี้มีมูลเหตุมาจากวิธีการสังคายนาพระธรรมวินัย ที่เรียกว่าวิธีการร้อยกรองหรือรวบรวมพระธรรมวินัย หรือประมวลคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า มีวิธีการคือนำเอาคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าที่ทรงจำไว้มาแสดงในที่ประชุมพระสงฆ์ จากนั้นให้มีการซักถามกัน จนกระทั่งที่ประชุมลงมติว่าเป็นอย่างนั้นแน่นอน เมื่อได้มติร่วมกันแล้วในเรื่องใด ก็ให้สวดขึ้นพร้อมกัน การสวดพร้อมกันแสดงถึงการลงมติร่วมกันเป็นเอกฉันท์ และเป็นการทรงจำกันไว้เป็นแบบแผนต่อไป

title: การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย

text:
พระสงฆ์ผู้ทรงคันถธุระ 218 รูป กับราชบัณฑิต 32 คน จัดแบ่งออกเป็น 4 กองการสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งนี้นับเป็นครั้งที่สองของไทย ได้ทำการสังคายนาที่ พระอุโบสถวัดพระศรีสรรเพชญ์ (ปัจจุบันคือวัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร) เมื่อปี พ.ศ. 2331
เมื่อทำการชำระพระไตรปิฎกเสร็จ ก็โปรดให้คัดลอกจำลองสร้างเป็นฉบับหลวงขึ้น เรียกว่า "ฉบับทองใหญ่" รวมทั้งหมด 354 คัมภีร์ นำไปเก้บที่ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม และยังโปรดให้สร้างอีก 2 ฉบับคือ ฉบับรองทรง 1 ฉบับทองชุบ 1

title: สมเด็จพระสังฆราช (ศรี)

text: งานสังคายนาพระไตรปิฎกในครั้งนี้ นับเป็นการสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งแรกของกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นการสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งที่ 2 ของราชอาณาจักรไทย กระทำเมื่อปี พ.ศ. 2331 โดยนำพระไตรปิฎก ที่รวบรวมบรรดาพระไตรปิฎกฉบับที่เป็นอักษรลาว อักษรรามัญ ตรวจชำระแล้วแปลงเป็นอักษรขอม จารึกลงลานประดิษฐานไว้ ณ หอพระมณเทียรธรรม และสร้างคัมภีร์พระไตรปิฎกถวายพระสงฆ์ ไว้ศึกษาทุกพระอารามหลวง เมื่อตอนต้นรัชกาล มาตรวจชำระ โดยอาราธนาสมเด็จพระสังฆราช พระราชาคณะให้ดำเนินการ สมเด็จพระสังฆราชได้เลือกพระราชาคณะฐานานุกรม เปรียญอันดับที่เล่าเรียนพระไตรปิฎกได้พระสงฆ์ 218 รูป กับราชบัณฑิตยาจารย์ 32 คน ทำการสังคายนาที่วัดนิพพานาราม แบ่งพระสงฆ์ออกเป็น 4 กอง ดังนี้ การชำระพระไตรปิฎกครั้งนี้ใช้เวลา 5 เดือน ได้จารึกพระไตรปิฎกลงลานใหญ่ แล้วปิดทองทึบ ทั้งปกหน้าปกหลัง และกรอบ เรียกว่า ฉบับทอง ทำการสมโภช แล้วอัญเชิญเข้าประดิษฐานในตู้ประดับมุก ตั้งไว้ในหอพระมณเทียรธรรม กลางสระในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม

title: พระเจ้าติโลกราช

text: ที่วัดเจดีย์เจ็ดยอดนี้เองที่พระเจ้าติโลกราชโปรดให้ชุมนุมพระเถรานุเถระ โดยมีพระธรรมทินมหาเถระ เจ้าอาวาสวัดป่าตาลเป็นประธาน กระทำสังคายนาชำระพระคัมภีร์[[พระไตรปิฎก]]ที่วัดโพธารามนี้ได้รับการยอมรับต่อเนื่องต่อเนื่องว่าเป็นการสังคายนาครั้งที่ 8 ในประวัติพระพุทธศาสนต่อจากที่ทำมาแล้ว 7 ครั้งในประเทศอินเดียและศรีลังกา โดยเรียกการสังคายนาครั้งที่ 8 ที่เชียงใหม่นี้ว่า “อัฏฐสังคายนา” ทำให้พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองมากในสมัยนี้ จนเป็นที่เลื่องลือพระเกียรติยศไปทั่วประเทศข้างเคียง ทำให้พระเจ้าติโลกราชได้รับากรเฉลิมพระปรมาภิไธยว่า “"พระเจ้าศิริธรรมจักรวัติโลกราชามหาธรรมิกราช พระเจ้านครพิงค์เชียงใหม่”"

title: สภาสังคายนาสากล

text: กฎหมายที่ออกโดยสภาเรียกว่า “Canon” มาจากคำว่าในภาษากรีก “κανονες” - “kanones” ซึ่งแปลว่า “กฎ” หรือ “การดำเนินตามกฎ” ที่พิมพ์ขึ้น ซึ่งก็ยังมีหลักฐานอยู่จนถึงปัจจุบัน ในบางกรณีก็พร้อมด้วยเอกสารอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง การศึกษาเกี่ยวกับกฎหมายจากสภาสังคายนาเป็นรากฐานสำคัญของการวิวัฒนาการของ “กฎหมายศาสนจักร” (Canon law) โดยเฉพาะการวิจัยกฎบางข้อที่ขัดแย้งกันเองหรือการจัดแบ่งความสำคัญของกฎบัตรแต่ละข้อ กฎหมายศาสนจักรจะประกอบด้วยคำแถลงการณ์และบทลงโทษทางวินัยถ้ากฎถูกละเมิด สภาสังคายนามักจะทำการลงโทษทางวินัยในทันที่ที่มีการละเมิดกฎ ทางนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ถือว่ากฎบัตรที่ออกโดยสภาสังคายนาเป็นกฎตายตัวและมีอำนาจครอบคลุมคริสตจักรที่อยู่ในเครือข่ายในขณะที่การลงโทษจะขึ้นอยู่กับเวลาและสถานที่ซึ่งกฎบัตรอาจจะมีหรือไม่มีความหมายต่อสถานะการณ์ก็ได้

title: สังคายนาในศาสนาพุทธ

text: เมื่อครั้งพระโคตมพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่ พระพุทธเจ้าและพระสาวกองค์สำคัญ โดยเฉพาะพระสารีบุตร ได้คำนึงว่าเมื่อพระพุทธเจ้าปรินิพพานไปแล้ว หากไม่มีการรวบรวมประมวลคำสอนของพระองค์ไว้ พระพุทธศาสนาก็จะสูญสิ้น ดังนั้น แม้พระพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่ก็ได้การริเริ่ม เป็นการนำทางไว้ให้เป็นตัวอย่างแก่คนรุ่นหลังว่า ให้มีการรวบรวมคำสอนของพระองค์ เรียกว่าสังคายนา สังคายนา ก็คือการรวบรวมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าไว้ แล้วทรงจำไว้เป็นแบบแผนอันเดียวกัน คือรวบรวมไว้เป็นหลัก และทรงจำถ่ายทอดสืบมาเป็นอย่างเดียวกัน

title: ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์

text: คริสตจักรออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์แยกออกมาจากคริสตจักรอื่น ๆ เพราะมีความเห็นขัดแย้งกันในเรื่องการใช้ศัพท์บางคำอธิบายลักษณะของพระคริสต์ (เรียกว่าปัญหาทางศัพทวิทยาทางคริสตวิทยา) สังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่ง มีมติว่าพระคริสต์เป็นพระเจ้า กล่าวคือพระคริสต์ผู้เป็นพระบุตรมีสาระเดียวกันกับพระเจ้าพระบิดา และสังคายนาแห่งเอเฟซัส มีมติว่าพระเยซูผู้เป็นทั้งพระเจ้าและมนุษย์ทรงมีภาวะเดียว ต่อมาอีก 20 ปี สังคายนาแคลซีดันได้มีมติว่าพระเยซูทรงมีทั้งธรรมชาติมนุษย์และธรรมชาติพระเจ้าอย่างสมบูรณ์ในตัวบุคคลเดียว หลายคนไม่ยอมรับเพราะเห็นว่ามตินี้เป็นคำสอนนอกรีตแแบบเดียวกับลัทธิเนสทอเรียสซึ่งถูกประณามไปแล้วที่เอเฟซัสเพราะเห็นว่าพระคริสต์มีของสองภาวะแตกต่างกัน ภาวะหนึ่งคือพระเจ้า อีกภาวะคือมนุษย์

title: มหายาน

text: กล่าวกันว่า มูลเหตุของการแยกนิกายในพุทธศาสนามาจากในคราวใกล้เสด็จดับขันธปรินิพพาน พระพุทธเจ้าได้ตรัสกับพระอานนท์ว่า “ดูกรอานนท์ โดยกาลล่วงไปแห่งเรา ถ้าสงฆ์ต้องการก็จงถอนสิกขาบทเล็กน้อยเสียบ้างก็ได้” (มหาปรินิพพานสูตร 10/141) พุทธดำรัสดังกล่าวไม่ชัดเจนเพียงพอ ทำให้เกิดมีปัญหาในการตีความว่า สิกขาบทไหนเรียกว่าเล็กน้อย เป็นเหตุให้พระภิกษุบางรูปไม่เห็นด้วย และไม่ยอมรับสังคายนามาตั้งแต่ครั้งแรก และเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นกับการสังคายนาครั้งหลังๆ อีกหลายครั้ง เป็นเหตุให้มีกลุ่มที่แยกตัวทำสังคายนาต่างหาก เป็นการแตกแยกทางลัทธิและนิกาย แต่ก็มิได้ถือว่าเป็นการแบ่งแยกศาสนาแต่ประการใด

title: ประวัติศาสนาพุทธ

text: ภิกษุชาววัชชีไม่ยอมรับและไม่เข้าร่วมการสังคายนานี้ แต่ไปรวบรวมภิกษุฝ่ายตนประชุมทำสังคายนาต่างหาก เรียกว่า มหาสังคีติ และเรียกพวกของตนว่า มหาสังฆิกะ[5] ทำให้พุทธศาสนาในขณะนั้นแตกเป็น 2 นิกาย คือ ฝ่ายที่นับถือมติของพระเถระครั้งปฐมสังคายนาเรียก เถรวาท ฝ่ายที่ถือตามมติของอาจารย์ของตนเรียก อาจาริยวาท[6] [7]

title: สังคายนาลาเตรันครั้งที่หนึ่ง

text: สังคายนาลาเตรันครั้งที่ 1 () เป็นสภาสังคายนาสากลในคริสตจักรโรมันคาทอลิกที่สมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 2 ทรงเรียกประชุมในเดือนธันวาคมปี ค.ศ. 1122 ทันทีหลังจากความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลที่เวิมส์ (Concordat of Worms) โดยมีจุดประสงค์ดังต่อไปนี้:ผู้ร่วมประชุมมีด้วยกันเป็นจำนวนมากที่รวมทั้งบิชอปสามร้อยองค์ และอธิการอารามอีกกว่าหกร้อยองค์ การประชุมเกิดขึ้นที่กรุงโรมในปี ค.ศ. 1123 พระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสทรงเป็นประธานในการประชุมด้วยพระองค์เอง ระหว่างการประชุมก็ได้มีการอ่านข้อตกลงจากความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลที่เวิมส์และอนุมัติ

title: ศาสนาพุทธในประเทศพม่า

text: ส่วนการทำสังคายนาครั้งที่ 2 ในพม่าหรือที่พม่านับว่าเป็นครั้งที่ 6 ที่เรียกว่าฉัฎฐสังคายนา เริ่มกระทำเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 จนถึงวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 เป็นอันปิดงาน ในการปิดงานได้กระทำร่วมกับการฉลอง 25 พุทธศตวรรษ (การนับปีเร็วกว่าไทย 1 ปี จึงเริ่มเท่ากับ พ.ศ. 2498 ปิด พ.ศ. 2500 ตามที่พม่านับ) การทำสังคายนาครั้งนี้มุ่งพิมพ์พระไตรปิฎกเป็นข้อแรกแล้วจะจัดพิมพ์อรรถกถา (คำอธิบายพระไตรปิฎก) และคำแปลเป็นภาษาพม่าโดยลำดับ มีการโฆษณาเชิญชวนพุทธศาสนิกชนหลายประเทศไปร่วมพิธีด้วย โดยเฉพาะประเทศเถรวาท คือ พม่า ลังกา ไทย ลาว เขมร ทั้งห้าประเทศนี้ สำคัญสำหรับการทำสังคายนาครั้งนี้มากเพราะใช้พระไตรปิฎกภาษาบาลีอย่างเดียวกัน จึงได้มีสมัยการประชุมซึ่งประมุขหรือผู้แทนของประเทศนี้เป็นหัวหน้า เช่นเป็นสมัยของไทย สมัยของลังกา เป็นต้น ได้มีการก่อสร้างคูหาจำลองทำด้วยคอนกรีต จุคนได้หลายพันคน มีที่นั่งสำหรับพระสงฆ์ไม่น้อยกว่า 2,500 ที่ บริเวณที่ก่อสร้างประมาณ 200 ไร่เศษ เมื่อเสร็จแล้วได้แจกจ่ายพระไตรปิฎกฉบับอักษรพม่าไปให้ประเทศต่างๆ รวมทั้งประเทศไทยด้วย[18]

title: อรรถกถา

text: อรรถกถาเหล่านี้เรียกว่า โปราณอรรถกถา หรือ อรรถกถาเก่า ซึ่งพระสังคีติกาจารย์ได้ยกขึ้นสู่สังคายนาถึง 3 ครั้งและนำเผยแพร่ยังเกาะสิงหลโดยพระมหามหินทเถระชาวชมพูทวีปภายหลังสังคายนาครั้งที่ 3 แล้วได้รับการแปลเรียบเรียงเป็นภาษาสิงหลเพื่อหลีกเลี่ยงความเลอะเลือนแห่งคำวินิจฉัยที่มาจากต่างลัทธิต่างนิกาย และที่มาจากศาสนาอื่นๆ

title: แบร์นาร์แห่งแกลร์โว

text: หลังจากที่สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 2 สิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1130 คริสตจักรก็เกิดความแตกแยกกัน พระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสจึงทรงเรียกประชุมบาทหลวงฝรั่งเศสที่เอต็องป์ (Étampes) แบร์นาร์ได้รับเลือกให้เป็นผู้พิพากษาระหว่างพระสันตะปาปาต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 1139 แบร์นาร์ก็มีส่วนช่วยในสภาสังคายนาลาเตรันครั้งที่ 2 (Second Council of the Lateran) แบร์นาร์ประณามการเทศนาของปีเตอร์ เอบลาร์ด (Peter Abelard) ต่อพระสันตะปาปาผู้เรียกประชุมสภาสังคายนาที่เซนต์ในปี ค.ศ. 1141 เพื่อไกล่เกลี่ยปัญหา ไม่นานหลังจากนั้นแบร์นาร์ก็ได้เห็นสาวกคนหนึ่ง ต่อมาเบอร์นาร์ดแห่งปีซาได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา หลังจากที่ช่วยประนีประนอมความแต่งแยกของคริสตจักร แบร์นาร์ก็ถูกเรียกตัวให้ช่วยต่อต้านความนอกรีต (heresy) ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1145 แบร์นาร์ก็เดินทางไปทางใต้ของฝรั่งเศส การเทศนาของท่านก็ช่วยสนับสนุนการต่อต้านความนอกรีตในบริเวณนั้น

title: หลักข้อเชื่อไนซีน

text: แม้หลักข้อเชื่อฉบับนี้จะถูกเรียบเรียงขึ้นโดยสภาสังคายนาคอนสแตนติโนเปิลครั้งที่หนึ่งเมื่อปี ค.ศ. 381 แต่ก็เรียกว่า "ไนซีน" เพราะถือว่าได้ข้อสรุปความเชื่อกันมาจากสภาสังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 325 นิกายในศาสนาคริสต์ที่ยึดถือหลักข้อเชื่อนี้ได้แก่โรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ แองกลิคันคอมมิวเนียน และหลาย ๆ นิกายในฝ่ายโปรเตสแตนต์

title: สังคายนาในศาสนาพุทธ

text: การทำสังคายนาครั้งนี้เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 236 การสังคายนาครั้งที่ 4 ในอินเดียเกิดขึ้นที่ชาลันธร หรือบางหลักฐานคือกัษมีร์ ในรัชสมัยของพระเจ้ากนิษกะ แต่เป็นการสังคายนาของนิกายมหายาน ฝ่ายเถรวาทจึงไม่ยอมรับว่าเป็นการสังคายนา[5]

title: พระไตรปิฎก

text: คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าในยุคแรกเรียกว่าพระธรรมวินัย จนกระทั่งการสังคายนาครั้ง 3 จึงแยกเนื้อที่เกี่ยวกับปรมัตถธรรมออกมาเป็นอีกหมวดหนึ่งเรียกว่าพระอภิธรรมปิฎก

title: สังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่ง

text: สังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่ง () เป็นสภาสังคายนาสากลครั้งแรกในศาสนาคริสต์ โดยจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชทรงเรียกประชุมบรรดามุขนายกทั่วจักรวรรดิโรมันมาประชุมกันที่เมืองไนเซีย เพื่อหาข้อสรุปความเชื่อเกี่ยวกับสถานะของพระบุตร และความสัมพันธ์ระหว่างพระบุตรกับพระบิดา และได้ข้อสรุปว่าแม้พระบิดาและพระบุตรจะต่างบุคคลกัน แต่มีความเป็นพระเจ้าร่วมกันเป็นหนึ่งเดียว สภาสังคายนาคอนสแตนติโนเปิลครั้งที่หนึ่งได้ยืนยันข้อสรุปนี้อีกครั้งในปี ค.ศ. 381 และแถลงออกมาเป็นหลักข้อเชื่อไนซีน ซึ่งเป็นบรรทัดฐานความเชื่อทางศาสนาคริสต์กระแสหลักจวบจนในปัจจุบัน

title: สังคายนาในศาสนาพุทธ

text: ประเทศศรีลังกา นับการสังคายนาสามครั้งแรกที่ประเทศอินเดีย และการสังคายนาที่ประเทศตนเองอีก 3 ครั้ง โดยครั้งสุดท้ายกระทำเมื่อ พ.ศ. 2408 โดยการสังคายนาครั้งนี้เป็นที่รู้กันเฉพาะในประเทศศรีลังกาเท่านั้น ประเทศพม่า นับการสังคายนาสามครั้งแรกที่ประเทศอินเดีย และนับการสังคายนาครั้งที่ 2 ที่ลังกาเป็นครั้งที่ 4 และนับการสังคายนาที่ประเทศตนเองอีก 2 ครั้ง โดยครั้งสุดท้ายหรือครั้งที่ 6 ในพม่า มีชื่อเรียกว่าฉัฏฐสังคายนา เริ่มกระทำเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 เสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 การทำสังคายนาครั้งนี้ทำขึ้นเนื่องในโอกาสฉลอง 25 พุทธศตวรรษ เพื่อพิมพ์พระไตรปิฎก อรรถกถา และคำแปลเป็นภาษาพม่า โดยได้เชิญพุทธศาสนิกชนจากหลายประเทศเข้าร่วมพิธี โดยเฉพาะจากประเทศ พม่า ศรีลังกา ไทย ลาว และกัมพูชา ประเทศไทย นับการสังคายนาสามครั้งแรกที่ประเทศอินเดีย และครั้งที่ 1-2 ที่ลังกา แต่ในหนังสือสังคีติยวงศ์ หรือประวัติแห่งการสังคายนา ของสมเด็จพระวันรัต ได้นับเพิ่มอีก 4 ครั้ง คือ ครั้งที่ 6 เมื่อ พ.ศ. 956 ในลังกา โดยพระพุทธโฆสะได้แปลและเรียบเรียงอรรถกถา ซึ่งถือว่าเป็นการชำระอรรถกถา ไม่ใช่พระไตรปิฎก ทางลังกาจึงไม่นับเป็นการสังคายนา ครั้งที่ 7 เมื่อ พ.ศ. 1587 ในลังกา โดยพระกัสสปเถระเป็นประธานรจนาอรรถกถาต่าง ๆ ซึ่งถือว่าเป็นการชำระอรรถกถา ไม่ใช่พระไตรปิฎก ทางลังกาจึงไม่นับเป็นการสังคายนาเช่นกัน ครั้งที่ 8 เมื่อ พ.ศ. 2020 ในประเทศไทย โดยการอุปถัมภ์ของพระเจ้าติโลกราชแห่งอาณาจักรล้านนา ครั้งที่ 9 เมื่อ พ.ศ. 2331 ในประเทศไทย โดยการอุปถัมภ์ของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชแห่งกรุงรัตนโกสินทร์

title: สังคายนาในศาสนาพุทธ

text: โดยรายละเอียดของปฐมสังคายนาและการสังคายนาครั้งที่สอง มีกล่าวถึงในพระวินัยปิฎก จุลลวรรค[4] แม้ในวินัยปิฎกจะไม่กล่าวถึงคำว่าพระไตรปิฎกในการปฐมสังคายนาและการสังคายนาครั้งที่สองเลย แต่ในสมันตัปปาสาทิกา ซึ่งเป็นอรรถกถาอธิบายวินัยปิฎกนั้น บอกว่าการจัดหมวดหมู่คำสอนของพระพุทธศาสนาให้เป็นรูปเป็นร่างอย่างพระไตรปิฎกนั้น มีมาตั้งแต่ครั้งปฐมสังคายนาแล้ว

title: เถรวาท

text: หลังจากพระโคตมพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานได้ 3 เดือน พระอรหันตสาวกผู้ได้เคยสดับสั่งสอนของพระองค์จำนวน 500 รูป ก็ประชุมทำปฐมสังคายนา ณ ถ้ำสัตบรรณคูหา ใกล้เมืองราชคฤห์ แคว้นมคธ ใช้เวลาสอบทานอยู่ 7 เดือน จึงประมวลคำสอนของพระพุทธเจ้าได้สำเร็จเป็นครั้งแรก นับเป็นบ่อเกิดของคัมภีร์พระไตรปิฎกภาษาบาลี คำสอนที่ลงมติกันไว้ในครั้งปฐมสังคายนาและได้นับถือกันสืบมา เรียกว่า เถรวาท แปลว่า คำสอนที่วางไว้เป็นหลักการโดยพระเถระ คำว่า เถระ ในที่นี้ หมายถึงพระเถระผู้ประชุมทำสังคายนาครั้งแรก และพระพุทธศาสนาซึ่งถือตามหลักที่ได้สังคายนาครั้งแรกดังกล่าว เรียกว่า นิกายเถรวาท อันหมายถึง คณะสงฆ์กลุ่มที่ยึดคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ทั้งถ้อยคำ และเนื้อความที่ท่านสังคายนาไว้โดยเคร่งครัด ตลอดจนรักษาแม้แต่ตัวภาษาดั้งเดิมคือภาษาบาลี[3]

title: สังคายนาในศาสนาพุทธ

text: หลักธรรมที่พระสารีบุตรได้แสดงไว้นี้ จัดเป็นพระสูตรหนึ่งเรียกว่า<b data-parsoid='{"dsr":[2664,2681,3,3]}'>สังคีติสูตร (พระสูตรว่าด้วยการสังคายนา หรือสังคีติ)เป็นตัวอย่างที่พระอัครสาวกคือพระสารีบุตรได้กระทำไว้ แต่ท่านพระสารีบุตรเองได้ปรินิพพานไปก่อนพระพุทธเจ้า ดังนั้นเมื่อพระพุทธเจ้าปรินิพพานแล้วภาระจึงตกอยู่กับพระมหากัสสปเถระ ซึ่งตอนที่พระพุทธเจ้าปรินิพพานนั้น เป็นพระสาวกผู้มีอายุพรรษามากที่สุด

title: พระนางมารีย์พรหมจารี

text: คริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกเรียกนางมารีย์ (มารดาพระเยซู) ว่า พระนางมารีย์พรหมจารี () เพราะเชื่อว่าพระแม่มารีย์เป็นพรหมจารีเสมอ และพระเยซูซึ่งเชื่อว่าเป็นพระบุตรพระเป็นเจ้าก็มารับสภาพมนุษย์ผ่านทางครรภ์ของพระแม่มารีย์ จึงทำให้พระแม่มารีย์มีสถานะเป็น "พระมารดาพระเจ้า" ด้วย คริสตจักรโรมันคาทอลิกได้รับรองความเชื่อนี้มาตั้งแต่สังคายนาเอเฟซัสครั้งที่หนึ่ง ในปี ค.ศ. 431 ในสภาสังคายนาสากลครั้งต่อ ๆ มา เช่น สังคายนาวาติกันครั้งที่สอง และพระสมณสาส์น "มารดาพระผู้ไถ่" ของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ได้แสดงถึงความสำคัญของพระแม่มารีย์ว่าเป็นมารดาคริสตจักรด้วย

title: สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23

text: พระคาร์ดินัลรอนกัลลีได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1958 เลือกใช้พระนามจอห์น เป็นพระนามพระสันตะปาปา พระองค์ได้เรียกประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง ซึ่งเปิดประชุมครั้งแรกวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1962 และสิ้นพระชมน์ก่อนที่สังคายนาครั้งนี้จะสิ้นสุดลง สิริรวมสมณสมัย 4 ปีครึ่ง

title: สังคายนาในศาสนาพุทธ

text: การทำสังคายนาพระธรรมวินัยครั้งที่ 1 จึงได้จัดขึ้นที่ถ้ำสัตบรรณคูหา เมืองราชคฤห์ แคว้นมคธ ตามคำปรารภของพระมหากัสสปเถระ โดยมีพระเจ้าอชาตศัตรูเป็นองค์อุปถัมภ์ ใช้เวลาในการสังคายนารวบรวมพระธรรมวินัยอยู่ 7 เดือนจึงแล้วเสร็จ โดยในครั้งนั้น พระมหากัสสปเถระเป็นประธานทำสังคายนา พระอานนท์เป็นองค์วิสัชชนาแสดงพระธรรมวินัยในหมวดพระสุตตันตปิฎก (ธรรมเทศนา) และ พระอภิธรรมปิฎก (คำสอน) พระอุบาลีเถระ เป็นองค์วิสัชชนาพระวินัยปิฎก ซึ่งแนวการวางระเบียบพระธรรมวินัยในครั้งนั้นจัดเป็นรูปแบบที่เรียกว่า พระไตรปิฎก และยังคงมีการรักษาสิ่งที่ได้จัดรวบรวมในครั้งปฐมสังคายนาอยู่ในพระไตรปิฎกฉบับเถรวาทโดยไม่มีการปรับแก้มาจนปัจจุบัน

title: อัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรีย

text: สภาสังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่งมีมติในปี ค.ศ. 325 ให้แบ่งคริสตจักรสากลออกเป็น 3 เขต คือโรม อะเล็กซานเดรีย และแอนติออก โดยประมุขคริสตจักรในอะเล็กซานเดรียถูกยกสถานะจากมุขนายกขึ้นเป็นอัครมุขนายก และในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 จึงได้รับเฉลิมสมณศักดิ์เป็นอัครบิดร เมื่อเกิดสังคายนาแห่งแคลซีดัน คริสตจักรในกรุงอะเล็กซานเดรียได้แตกออกเป็น 2 ฝ่าย คือฝ่ายที่ไม่ยอมรับมติการสังคายนาซึ่งเรียกว่าคอปติกออร์ทอดอกซ์ และฝ่ายที่ยอมรับการสังคายนาคืออีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ทั้งสองฝ่ายต่างมีอัครบิดรเป็นของตนเอง ศาสนเภทในครั้งต่อ ๆ มายังทำให้คริสต์ศาสนาในอะเล็กซานเดรียแตกออกเป็นอีกหลายคริสตจักร

title: มหายาน

text: หลังจากพระโคตมพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานได้ 3 เดือน พระสาวกผู้ได้เคยสดับสั่งสอนของพระองค์จำนวน 500 รูป ก็ประชุมทำสังคายนาครั้งแรก ณ ถ้ำสัตบรรณคูหา ใกล้เมืองราชคฤห์ แคว้นมคธ ใช้เวลาสอบทานอยู่ 7 เดือน จึงประมวลคำสอนของพระพุทธเจ้าได้สำเร็จเป็นครั้งแรก นับเป็นบ่อเกิดของคัมภีร์พระไตรปิฎก คำสอนที่ลงมติกันไว้ในครั้งปฐมสังคายนาและได้นับถือกันสืบมา เรียกว่า เถรวาท แปลว่า คำสอนที่วางไว้เป็นหลักการโดยพระเถระ คำว่า เถระ ในที่นี้ หมายถึงพระเถระผู้ประชุมทำสังคายนาครั้งแรก และพระพุทธศาสนาซึ่งถือตามหลักที่ได้สังคายนาครั้งแรกดังกล่าว เรียกว่า นิกายเถรวาท อันหมายถึง คณะสงฆ์กลุ่มที่ยึดคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ทั้งถ้อยคำ และเนื้อความที่ท่านสังคายนาไว้โดยเคร่งครัด ตลอดจนรักษาแม้แต่ตัวภาษาดั้งเดิมคือภาษาบาลี[1]

title: สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6

text: สมเด็จพระสันตะปาปานักบุญปอลที่ 6 () ดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1963 ถึง ค.ศ. 1978 สืบต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ผู้เรียกประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง เมื่อได้รับตำแหน่งพระสันตะปาปาก็ทรงสืบสานงานการประชุมสังคายนานั้นต่อ ซึ่งมีผลให้พระศาสนจักรโรมันคาทอลิกได้ส่งเสริมและสนับสนุนงานด้านคริสตศาสนสัมพันธ์กับนิกายโปรเตสแตนต์และอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์เรื่อยมาจนปัจจุบัน

title: หลักข้อเชื่อไนซีน

text: ลัทธิเอเรียสยังคงแพร่หลายอยู่ในคริสตจักร มุขนายกหลายองค์สงวนท่าทีไม่ยอมรับมติสภาสังคายนาไนเซีย จักรพรรดิเกรเชียนและจักรพรรดิธีโอโดเซียสที่ 1 จึงประกาศเรียกประชุมสภาสังคายนาอีกครั้งที่เมืองคอนสแตนติโนเปิลในปี ค.ศ. 381 ผลการประชุมมีมติยืนยันว่าพระบิดา พระบุตร ตลอดจนพระวิญญาณบริสุทธิ์ เสมอกันเป็นพระเจ้าองค์เดียว และเรียบเรียงข้อสรุปความเชื่อจากสภาไนเซียจนออกมาเป็น "หลักข้อเชื่อไนซีน" ในเวลาต่อมา

title: คาทอลิกตะวันออก

text: ในปีค.ศ. 451 ทำนองเดียวกันกับสภาสังคายนาเอเฟซัสคือศาสนจักรที่ยอมรับสภาสังคายนาแห่งแคลซีดันประกาศว่าศาสนจักรที่ปฏิเสธมติสภานี้จะถือว่าเป็นพวกนอกรีตโดยในครั้งนี้คือลัทธิโมโนฟีไซต์ (เชื่อว่าพระคริสต์มีธรรมชาติของความเป็นพระเจ้าเท่านั้น แต่ไม่มีธรรมชาติของความเป็นมนุษย์) บรรดาศาสนจักรต่าง ๆ ที่ปฏิเสธต่างถือว่าตนเองมีความเชื่อที่ถูกต้องและปฏิเสธว่าตนเองไม่ใช่พวกโมโนฟีไซต์หากแต่เป็น "มีอาฟีไซต์" ศาสนจักรเหล่านี้มักมีชื่อเรียกว่าศาสนจักรออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ เพื่อจำแนกพวกเขาออกจากศาสนจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์

title: สภาสังคายนาสากล

text: สภาสังคายนาครั้งสุดท้ายที่เป็นที่ยอมรับจากทั้งฝ่ายโรมันคาทอลิกและออร์ทออดกซ์คือสังคายนาไนเซียครั้งที่สองปี ค.ศ. 787 ซึ่งถือเป็นสังคายนาครั้งที่ 7 ฉะนั้นสภาสังคายนาสากลเจ็ดครั้งแรกนี้จึงมีความสำคัญเพราะผลจากการประชุมทั้ง 7 ครั้งนั้นก็ที่เป็นที่ยอมรับกันในหลายนิกายที่รวมทั้งฝ่ายโปรเตสแตนต์ด้วย ฉะนั้นตามความคิดเห็นสมัยใหม่การประชุมสภาสังคายนา หรือ “Ecumenical council” ที่แท้จริงก็คือการประชุมทั้ง 7 ครั้งแรกที่กล่าวนี้เท่านั้น “สภาควินิเซ็กซท์” (Quinisext Council) ไม่เป็นที่ยอมรับว่าเป็น “สังคายนาแห่งควินนิเซ็กซท์” โดยโรมันคาทอลิกแต่อีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ถือว่าเป็น “สภาสังคายนา” หรือที่เรียกว่าการประชุมสังคายนาแห่งคอนสแตนติโนเปิลครั้งที่ 3 เมื่อปี ค.ศ. 680 (Third Council of Constantinople)


query: เพชฌฆาตไซบอร์กมีทั้งหมดกี่เล่ม?

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: เพชฌฆาตไซบอร์ก () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องและภาพโดยยูกิโตะ คิชิโระ ตีพิมพ์ในนิตยสาร Business Jump ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยเป็นของสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ความยาว 9 เล่มจบ

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: ดิสตี้โนวาได้ร่างเบอร์เซอร์เกอร์ไป อิโดพยายามติดต่อขอร่างเบอร์เซอร์เกอร์คืน แต่ดิสตี้โนวากลับเอาสมองของซาปันมาใส่ร่างเบอร์เซอร์เกอร์ ซาปันจึงฆ่าอิโดและโนวา และตามมาล้างแค้นกัลลี่ ดิสตี้โนวาสามารถคืนชีพได้เพราะนาโนแมชชีน รีสตอเรอร์ และได้มอบกระสุนนาโนแมชชีนให้กับกัลลี่เพื่อทำลายร่างเบอร์เซอร์เกอร์ และสํญญาจะชุบชีวิตให้กับอิโด ซึ่งกัลลี่ก็สามารถฆ่าซาปันได้เป็นครั้งสุดท้าย และร่างเบอร์เซอร์เกอร์ก็ถูกทำลาย

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: ชื่อเรื่อง GUNNM มาจากสองคำ คือ "GUN" (กัน - "ปืน" ในภาษาอังกฤษ) บวกกับ "夢" (มุ - ภาษาญี่ปุ่นแปลว่า "ความฝัน") มีการตีพิมพ์ทั้งหมด 3 ภาค โดยในภาคแรกนั้นเนื้อเรื่องถูกตัดตอนให้จบลงอย่างรวบรัดตามความต้องการของสำนักพิมพ์ อย่างไรก็ดี ผู้เขียนได้ผลิตผลงานภาคต่อในชื่อว่า GUNNM: The Last Order เพชฌฆาตไซบอร์ก ภาค Last Order โดยอาศัยพื้นฐานเนื้อหาจากภาคที่ 1 แต่มีการแก้ไขจุดจบของเรื่องที่ไม่อิงตามเนื้อหาเดิมที่ปรากฏในเล่มที่ 9 ของภาคแรก และ ขณะนี้อยู่ระหว่างการเขียนภาคที่ 3 ในชื่อ GUNNM: Mars Chronicle

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: ความสามารถในการต่อสู้ของกัลลี่เกิดจากการสามารถใช้วิชาการต่อสู้ด้วยมือเปล่าที่เรียกว่า พันเซอร์ คุนซ์ อันเป็นวิชาเก่าแก่และหาได้ยาก และสืบทอดมาเฉพาะผู้อาศัยในอาณานิคมดาวอังคาร เบื้องหลังและความเป็นมาของวิชาพันเซอร์ คุนซ์ จะถูกอรรถาธิบายใน เพชฌฆาตไซบอร์ก ภาค Last Order

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: เป็นกลุ่มบุคคลที่ทำหน้าที่ล่าค่าหัวอาชญากรที่แฟคตอรี่ขึ้นบัญชีไว้ ลักษณะการทำงานคล้ายตำรวจ แต่ไม่มีการจัดองค์กรและไม่มีการทำงานร่วมกัน ทำให้ฮันเตอร์วอริเออไม่มีบทบาทในการเป็นผู้พิทักษ์คุณธรรมแต่อย่างใด

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: เพชฌฆาตไซบอร์ก ภาค Last Order อควอไนท์

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: อิโดค้นพบว่าดิสตี้โนวาเป็นชาวซาเลมซึ่งถูกขับไล่ลงมายังเมืองเศษเหล็กเช่นเดียวกับตัวเอง นอกจากนั้นดิสตี้โนวาได้ดัดแปลงสมองให้จาชูกัน แต่สมองมีปัญหาและกำลังจะตาย อิโดได้ช่วยให้จาชูกันสามารถแข่งครั้งสุดท้ายกับกัลลี่ได้จนชนะ ก่อนที่จาชูกันจะตายในสนามแข่ง ซาปันเห็นกัลลี่ออกทีวีในการแข่งมอเตอร์บอล จึงเกิดอาการบ้าและได้ฆ่าคนรัก ซาร่า โดยไม่ได้ตั้งใจ ซาปันโทษกัลลี่ที่ทำให้ซาร่าตาย และออกตามล่ากัลลี่เพื่อล้างแค้น สองปีต่อมาซาปันพบกัลลี่ และถูกกัลลี่ฆ่าอีกครั้ง

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: เนื้อเรื่องส่วนใหญ่เกิดขึ้นในเมืองเศษเหล็ก ซึ่งอยู่ภายใต้นครลอยฟ้า "ซาเล็ม" โดยทั้งสองเมืองมีความสัมพันธ์ในลักษณะไม่เท่าเทียมกัน โดยซาเล็มเป็นผู้ควบคุมความเป็นไปและใช้ทรัพยากรที่เมืองเศษเหล็กรวบรวมและแปรรูปส่งขึ้นไปให้ผ่านทาง แฟคตอรี่ ซึ่งทำหน้าที่เหมือนรัฐบาลของเมืองเศษเหล็ก อย่างไรก็ดี แฟคตอรี่มีวัตถุประสงค์เพื่อควบคุมให้การทำงานของเมืองเศษเหล็กเป็นไปอย่างปกติเท่านั้น จึงไม่มีบทบาทในการต่อต้านอาชญากรรมและสวัสดิภาพของคนในเมืองเศษเหล็กมากนัก นอกจากนี้ กฎหมายในเมืองเศษเหล็กทั้งหมดก็เป็นไปเพื่อปกป้องการทำงานของแฟคตอรี่และการคงอยู่ของนครลอยฟ้าซาเล็ม เช่น วัตถุหรือสิ่งมีวิตที่บินได้ถือเป็นอาชญากรรม เมืองเศษเหล็กจึงไม่มีนก การแย่งชิงทรัพย์สินระหว่างฮันเตอร์วอริเออถือเป็นอาชญากรรม (เช่น หัวของอาชญากร) แต่การปล้นชิงวัตถุสิ่งของ การฆ่าคนที่ไม่ได้ทำงานให้แฟคตอรี่ส่วนใหญ่ไม่ถือเป็นอาชญากรรม เป็นต้น

title: ไซบอร์ก (คอมิกส์)

text: มาร์ฟ วูล์ฟแมน และ จอร์จ เปเรซ ได้นำหนังสือทีมซูเปอร์ฮีโร่วัยรุ่น "The Teen Titans" ที่เคยปิดตัวไปแล้วสองรอบ กลับมาเขียนใหม่ในชื่อว่า "The New Teen Titans" ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกในหนังสือ "DC Comics Presents" เล่ม 26 (ตุลาคม 1980) โดยสมาชิกของทีมนี้เป็นการผสมระหว่างตัวละครที่คนรู้จักกันดีอย่าง โรบิน, วันเดอร์เกิร์ล, คิดแฟลช, บีสต์บอย กับตัวละครที่สร้างขึ้นใหม่สามตัว คือ เจ้าหญิงที่มาจากต่างดาว สตาร์ไฟร์, สาวลึกลับ เรเวน และหนุ่มครึ่งจักรกล ไซบอร์ก ที่มาร่วมผจญภัยด้วยกันโดยไม่ต้องมีผู้ใหญ่คอยชี้แนะ ซึ่งเรื่องราวของทีมนี้ก็ได้รับความนิยมจนมีหนังสือเป็นของตัวเองในชื่อ "The New Teen Titans" (พฤศจิกายน 1980)

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: เคออสพากัลลี่ไปพบอิโด ซึ่งโนวาได้ชุบชีวิตให้ตามสัญญา เคออสทิ้งกัลลี่ไว้กับอิโด เพื่อไปพบโนวาแต่เพียงคนเดียว กัลลี่ได้พบว่าอิโดได้ลบความทรงจำของตัวเองในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ทำให้เค้าจำกัลลี่ไม่ได้ กัลลี่จึงเดินทางตามเคออสไปพบกับโนวา ในระหว่างนั้นกองโจรบาแจ็คและเด็นได้เข้าโจมตีซาเลมอย่างเต็มกำลัง แต่ได้พบกับความพ่ายแพและย่อยยับ โนวาทำลายกัลลี่ได้สำเร็จ และได้ให้ร่างใหม่กัลลี่บนซาเรม เมลคิเซเดค คอมพิวเตอร์สมองของซาเลม จะทำลายซาเลม โดยปล่อยให้ซาเรมตกใส่เมืองเศษเหล็ก โนวาได้ให้นาโนแมชชีนกับกัลลี่ ซึ่งสามารถเปลี่ยนซาเรมให้กลายเป็นต้นไม้แห่งชีวิตและไม่ตกลงมา ยังผลให้ร่างไซบอร์กของกัลลี่กลายเป็นมนุษย์เต็มที่ กัลลี่ได้พบกับโฟเกียและได้ใช้ชีวิตอยู่อย่างมนุษย์และมีความสุขตลอดไป

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: สำหรับชื่อในการตีพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษและประเทศทางตะวันตกส่วนใหญ่ จะใช้ชื่อว่า Battle Angel Alita โดยชื่อ อลิตะ เป็นชื่อของ กัลลี่ ตัวละครหลักของเรื่อง ที่ถูกเปลี่ยนเพื่อให้เหมาะสมกับการตีพิมพ์ในประเทศเหล่านั้น

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: เพชฌฆาตไซบอร์ก เป็นการ์ตูนแนวไซไฟที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการออกค้นหาความหมายของชีวิตของตัวละครเอก คือ กัลลี่ (Gally) ซึ่งเป็นไซบอร์กที่ถูกเก็บมาจากกองขยะใต้นครลอยฟ้า "ซาเลม" โดยหมอ "อิโดะ (Ido) " ซึ่งเป็นชาวซาเลมที่ถูกคัดออกจากการเป็นพลเมืองซาเลมเป็นผู้ซ่อมร่างของกัลลี่ให้ เธอฟื้นขึ้นมาแต่ว่าความทรงจำในอดีตได้หายไป สิ่งที่พอเหลืออยู่บ้าง คือ ทักษะการต่อสู้แบบ "พันเซอร์ คุนซ์" อันเป็นวิชาการต่อสู้รูปแบบเฉพาะของดาวอังคารที่หายสาบสูญไป

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: ทักษะหนึ่งของกัลลี่คือการควบคุมสนามแม่เหล็กและพลังงานความร้อน ซึ่งทำใช้พลาสมาเป็นอาวุธได้

title: ไซบอร์ก (คอมิกส์)

text: ไซบอร์ก () หรือที่รู้จักกันในชื่อ วิกเตอร์ สโตน (Victor Stone) เป็นตัวละครซูเปอร์ฮีโร่ในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย มาร์ฟ วูล์ฟแมน (Marv Wolfman) และ จอร์จ เปเรซ (George Pérez) ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือ "DC Comics Presents" เล่ม 26 (ตุลาคม 1980) โดยแรกเริ่มเดิมทีตัวละครนี้เป็นที่รู้จักกันในฐานะสมาชิกของ ทีนไททันส์ ทีมซูเปอร์ฮีโร่วัยรุ่น แต่ในภายหลังดีซีได้เปลี่ยนเรื่องราวของตัวละครนี้ โดยให้เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกที่ร่วมก่อตั้งกลุ่ม จัสติซลีก ในจักรวาล New 52

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: ถือเป็นกลุ่มแบ่งแยกดินแดนที่จัดมีการจัดทัพโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อล้มล้างการปกครองของแฟคตอรี่ และทำลายนครลอยฟ้าซาเล็ม สำหรับอุดมการณ์ของกลุ่ม อาจพิจารณาจากคำพูดของ "เด็น" ผู้นำกลุ่มกองโจร ที่กล่าวว่าเขาต้องการ "สร้างอาณาจักรที่นกบินได้"

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: กัลลี่ได้สมัครเป็นฮันเตอร์วอริเอร์ และได้เผชิญหน้ากับมาคาคุ กัลลี่ชนะ แต่มาคาคุหนีไปได้ และร่างกัลลี่เสียหายหนัก อิโดะได้ให้ร่างเบอเซอเกอร์กับกัลลี่ กัลลี่ได้พบกับซาปันและทำให้ซาปันขายหน้า มาคาคุกลับมาล้างแค้น โดยลักพาตัวคิโยโกะลงไปในระบบท่อระบายน้ำใต้เมืองเศษเหล็ก ระหว่างการต่อสู้กับมาคาคุ กัลลี่ได้ค้นพบว่าร่างเบอร์เซอร์เกอร์สามารถสร้างพลาสมาได้ ดิสตี้โนวาเริ่มเข้ามามีบทบาทเป็นครั้งแรก มาคาคุได้เล่าว่าดิสตี้โนวาเป็นคนให้ร่างไซบอร์กกับเค้า มาคาคุแพ้กัลลี่ และถูกจับตาย กัลลี่ได้พบกับยูโก เด็กหนุ่มผู้ใฝ่ฝันที่จะขึ้นไปบนซาเลม ยูโกทำงานผิดกฎหมาย ลักโขมยสันหลังให้กับเวกเตอร์ ซาปันล่วงรู้ และวางแผนฆ่ายูโกเผื่อแก้แค้นกัลลี่ กัลลี่ฟันซาปันตกตึกสูง และหายสาบสูญ กัลลี่เองก็หนีหายตัวไปด้วย

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก ภาค Last Order

text: บทที่ 45 ฤดูหนาวจากการปะทะ (Impacted Winter) เมื่อ กัลลี่ พิงค์วู และโนวา เข้าไปในเมลคิเซเดสค พวกเค้าได้เห็นเหตุการณ์ในอดีต เมื่อปี ค.ศ. 2012 ได้มีกลุ่มอุกกาบาตขนาดใหญ่ตกลงมาบนโลก ทำให้ดินฝุ่นและน้ำฟุ่งกระจายทั่วบรรยากาศของโลก บดบังแสงจากดวงอาทิตย์ ทำให้เกิดฤดูหนาวอันยาวนานขึ้น ค.ศ. 2026 คาอูเรลล่าเดิมชื่อวิลม่า วิลม่าได้เป็นผีดูดเลือดมาสองร้อยกว่าปีแล้ว วิลม่าเดินทางพร้อมกับพวกผีดูดเลือดอีก 4 คน วันหนึ่งวิลม่าได้ถูกจับโดยกลุ่มคนที่ยังรอดชีวิตอยู่ และได้มีความสัมพันธ์อันดีกับจอห์นฟาเรล

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก ภาค Last Order

text: เพชฌฆาตไซบอร์ก ภาค Last Order (Battle Angel Alita: Last Order) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ภาคต่อของ เพชฌฆาตไซบอร์ก ภาคลาสต์ออร์เดอร์นี้มีเนื้อหาไม่ต่อเนื่องจากภาคแรก หากเป็นเรื่องจบคนละแบบกับถาคแรก เนื่องจากคนเขียนต้องรีบจบเรื่อง จึงเขียนจบภาคแรกไปแบบรวบรัด เมื่อมีเวลาจึงเริ่มเขียนตอนจบใหม่ โดยเริ่มต่อจากตอนต้นของเล่ม 9 ซึ่ง กัลลี่ ตัวละครหลัก ถูกระเบิด ภาคลาสต์ออร์เดอร์นีมี 12 เล่มแล้ว (ณ ปี พ.ศ. 2552) และยังไม่จบ เรื่องราวเริ่มต้นจาก ดร.ดีสตี โนวา ชุบชีวิตกัลลี่ขึ้นมาบนซาเลม โนวาเปิดเผยให้ชาวเมืองซาเลมทราบว่าสมองของตัวเองถูกเอาออกไป และ เปลี่ยนเป็นชิปคอมพิวเตอร์แทน และเกิดคำถามว่า "อะไรคือมนุษย์" ระหว่างร่างกายที่เป็นจักรกลกับสมองที่มีชีวิตอย่างชาวเมืองเศษเหล็ก หรือ ร่างกายที่มีชีวิตกับสมองที่เป็นจักรกลอย่างชาวซาเลม ซึ่งดำเนินไปพร้อมกับสงครามกลางเมืองซาเลมระหว่างผู้ใหญ่ที่ผ่านพิธิอินิชั่น (Ignition)แล้ว กับเด็กที่ยังไม่ผ่านพิธีดังกล่าว (รายละเอียดูในเรื่องย่อ เล่มหนึ่ง)

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: ตัวละครหลักศาสตราจารย์ดิสตี โนวาผู้ใช้นาโนเทคโนโลยีจะมีอำนาจมากคล้ายๆกับผู้วิเศษคนหนึ่งเลยทีเดียว เพราะสามารถควบคุมการเปลี่ยนแปลระดับโมเลกุลทำให้เขาสามารถทำการ ฟื้นฟูสมอง ชุบชีวิต ไปจนถึงสร้างอาวุธทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว เป็นการ์ตูนที่พูดถึงนาโนเทคโนโลยีมานานมาก ก่อนที่สาขานี้จะเป็นที่สนใจของสาธารณชน

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: นอกจาการเดินเรื่องด้วยการต่อสู้และการเอาชนะตนเองแล้ว สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ที่สำคัญคือการมีข้อมูลทางวิชาการประกอบเรื่อง มีการลง footnote หรือหมายเหตุท้ายหน้า รวมถึงการใส่ภาคผนวก เพื่ออธิบายเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับทฤษฏีทางวิทยาศาสตร์ที่ใช้ประกอบในเรื่องเป็นจำนวนมาก

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: การผจญภัยของเพื่อตามหาความหมายและเยียวยาความเจ็บปวดของชีวิต คือสิ่งที่เป็นตัวดำเนินเรื่อง เพชฌฆาตไซบอร์กทั้ง 9 เล่มได้ทำให้เราเห็นพัฒนาของตัวละคร จากการเป็นเด็กน้อยผู้สูญเสียความทรงจำ กลายเป็น ฮันเตอร์ วอร์ริเออร์ (ทำหน้าที่เหมือนตำรวจหรือนักล่าฆ่าหัว)

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: กัลลี่ ไดสุเกะ อิโด (Dr. Daisuke Ido) จาชูกัน ดิสตี โนวา ฟอกเกีย เด็น เคออส

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: เนื้อหาโดยละเอียดสามารถดูได้ที่ เพชฌฆาตไซบอร์ก ภาค Last Order

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: เนื้อเรื่องทั้ง 9 เล่มของเพฌชฆาตไซบอร์กมีจุดเด่นที่การดำเนินเรื่องที่รวดเร็วและแสดงให้เราเห็นถึงการต่อสู้กับอุปสรรคของชีวิตของกัลลี่อย่างต่อเนื่อง แต่ในส่วนของความทรงจำในอดีตของกัลลี่นั้น ในภาคแรกจะไม่ค่อยได้รับการคลี่คลายหรือเฉลยปริศนามากเท่าไหร่นัก แต่จะมาเน้นค่อนข้างมากในภาค "Last Order" แทน อีกสิ่งหนึ่งซึ่งถือว่าเป็นส่วนเด่นที่สุดของเพชฌฆาตไซบอร์กคือ การมีส่วนของเกร็ดความรู้ทางทฤษฏี เช่น ทฤษฏีทางจิตวิทยา ทฤษฏีทางฟิสิกส์ มาใช้ในการอธิบายปรากฏการณ์ต่าง ๆ ในเรื่อง ทำให้เพชฌฆาตไซบอร์กไม่เพียงแต่มีคุณค่าด้านความบันเทิง แต่ยังให้ในเรื่องของความรู้และความเข้าใจในการค้นหาความหมายของชีวิตอีกด้วย

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: เรื่อง เพชฌฆาตไซบอร์ก ได้รับการซื้อลิขสิทธิ์ไปทำเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูดแล้วโดยผู้กำกับ เจมส์ คาเมรอน

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก

text: อิโดตามหากัลลี่ ระหว่างตามหา ได้พบกับซิมิล่า น้องสาวของจาชูกัน แชมเปี้ยนมอเตอร์บอล (ลักษณะคล้ายการแข่งรถสูตร 1) อิโดจึงพบว่ากัลลี่ก็เป็นผู้เล่นมอเตอร์บอลด้วย กัลลี่ได้ร่างเผื่อเล่นมอเตอร์บอลจากทีม ร่างนี้มีดาบติดศอก ซึ่งเป็นอาวุธของผู้ฝึกแพนเซอร์คุนซท์ ดาบนั้นทำจากเหล็กดามัสกัส กัลลี่เก็บร่างเบอร์เซอร์ไว้ในโกดัง กัลลี่ชนะมอเตอร์บอลหลายครั้งจนได้เลื่อนจาก ลีกสาม เป็นลีกหนึ่ง และกำลังจะได้แข่งกับจาชูกัน

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก ภาค Last Order

text: บทที่ 44 จุดที่จะถอนตัวไม่ได้อีกแล้ว (Point of No Return) กัลลี่เดินทางมาถึงเทอร์มินอลของเมลคิเซเดสค และ ตัดสินใจต่อวงจรดำเข้าสู่ (submerge) เมลคิเซเดสคเพื่อตามหาลู โดยกัลลี่ได้เสียบโมดูลฟอร์ทามอร์กานาเข้ากับเทอร์มินัล กัลลี่จริงๆแล้วไม่ทราบว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเสียบโมดูลฟอร์ทาโมกานาลงไป แต่รู้ว่าเมื่อเสียบลงไปแล้วไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็จะแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว

title: ขบวนการกิ๊ก

text: ขบวนการ Love Love Seven มีสมาชิก 6 คนได้แก่ อาสึกะ ยาโยย, ซึคุโยมิ มิยาบิ, ซึซึกะ อาคิโอะ, โจโนะ โอโตเมะ, อิโนะ ไคฟูมิ,คาซามัตสิริ ซาคุยะ ไม่ทราบเหตุผลแน่ชัดว่าทำไมจึงใช้ชื่อ "7" ทั้งที่มีสมาชิกเพียง 6 คน ทั้ง 6 คนอาศัยอยู่ด้วยกันในหอพัก "อนโบะโระ" ร่วมกับ เท็ตสึโร่ และ คะโน โอะริเอะ ในอดีต ทั้ง 6 คนเคยประสบอุบัติเหตุที่เป็นอันตรายแก่ชีวิต หลังจากนั้นมีผู้เปลี่ยนให้ทั้งหมดกลายเป็นไซบอร์ก จึงทำให้มีชีวิตอยู่ต่อไป และมีความสามารถเหนือมนุษย์ แต่ด้วยเหตุใดจึงต้องมีผู้เปลี่ยนให้พวกเธอกลายเป็นไซบอร์กด้วย เหตุผลที่พวกเธอต้องมาร่วมมือกับเท็ตสึโร่ก็ยังไม่แน่ชัด คล้ายกับว่า คะโน โอะริเอะ จะรู้อะไรบางอย่าง

title: เพชฌฆาตไซบอร์ก ภาค Last Order

text: คอริลฟาเรลพ่อของจอห์นพยายามฆ่าพวกของวิลม่า แต่ไม่สำเร็จและกลับถูกฆ่าทั้งหมู่บ้าน


query: เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก เสียชีวิตเมื่อไหร่?

title: อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก

text: เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ซึ่งภายหลังคือ สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร (อเล็กซานดรา แคโรไลนา มารี ชาร์ล็อต หลุยส์ จูเลีย; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2387 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอินเดียในช่วงระหว่างรัชกาลของพระสวามี ก่อนหน้านี้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งเวลส์ ระหว่างปี พ.ศ. 2406 - พ.ศ. 2444 (ยาวนานกว่าผู้ใดที่เคยดำรงพระอิสริยยศนี้) หลังการเสด็จสวรรคตของพระสวามีในปี พ.ศ. 2453 ตราบจนถึงการเสด็จสวรรคตของพระองค์เอง ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมราชชนนี ที่ทรงเป็นทั้งพระราชินีและพระราชชนนีของกษัตริย์ที่ทรงครองราชย์อยู่ คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร แต่ไม่โปรดใช้พระอิสริยยศเช่นนี้ จึงได้มีพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา" (Her Majesty Queen Alexandra) ตลอดการเป็นหม้ายของพระองค์

text: Family of Main Page 32.อเล็คซานเดอร์ สวอน16. เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา8. สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร17. สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร4. สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร18. สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก9. เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก19. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล2. สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร20. ดยุกอเล็กซานเดอร์แห่งเวือร์ทเทมแบร์ก10. ดยุกฟรันซิสแห่งเทก21. เคาท์เตสโคลไดน์เรเดย์ ฟอน คิส-เรด5. เจ้าหญิงแมรีแห่งเทก22. เจ้าชายอดอลฟัส ดยุคแห่งแคมบริดจ์11. เจ้าหญิงแมรี อเดเลดแห่งแคมบริดจ์23. เจ้าหญิงออกัสตา แห่งเฮสส์-คาสเซิล1. สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 224. โธมัส ลีออน-โบวส์ ลอร์ดกลาสมิส12. โคลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 13 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น25. ชาร์ลอตต์ กริมสตีด6. โคลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 14 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น26. ออสวอลด์ สมิธ13. ฟรานซิส ดอรา สมิธ27. เฮนเรีตตา มิลเดรด ฮอดจ์สัน3. สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี28. ลอร์ดชาลส์ เบนทิงค์14. ชาลส์ วิลเลียม เฟรเดอริก คาเวนดิช-เบนทิงค์29. เลดีเบนทิงค์7. เซซิเลีย นีนา คาเวนดิช-เบนทิงค์30. เอ็ดวิน เบอร์นาบี15. แคโรไลน์ ลุยซา เบอร์นาบี31. แอนน์ แคโรไลน์ ซอลส์บรี

text: ณ พระราชวังบักกิงแฮม ในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2439[1] เจ้าชายคาร์ลทรงอภิเษกสมรสกับพระญาติชั้นหนึ่งคือ เจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ พระราชธิดาองค์สุดท้องในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดแห่งสหราชอาณาจักร อนาคตคือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร กับเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก พระราชธิดาพระองค์โตในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์กและเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล เจ้าชายคาร์ลและเจ้าหญิงม็อดทรงมีพระราชโอรสร่วมกันหนึ่งพระองค์คือ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ อนาคตคือ มกุฎราชกุมารโอลาฟแห่งนอร์เวย์ (และในที่สุดคือ สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์) ซึ่งประสูติในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2446[1]

title: เจ้าหญิงมารี อเล็กซานดราแห่งบาเดิน

text:
เจ้าหญิงมารี อเล็กซานดราแห่งบาเดิน () เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2445 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายแม็กซิมิเลียนแห่งบาเดิน และ เจ้าหญิงมารี ลูอีสแห่งฮาโนเวอร์ เป็นพระภคินีในเบิร์ดฮูดมาร์เกรฟแห่งบาเดิน เป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ)ในมัคซีมีลีอาน มาร์เกรฟแห่งบาเดิน ด้านชีวิตส่วนพระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายโวล์ฟกังแห่งเฮสส์ ผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์ฟินด์แลนด์ ตำแห่นงมกุฎราชกุมาร เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2467 ทำให้พระองค์กลายเป็น มกุฎราชกุมารีแห่งฟินด์แลนด์ด้วย ไม่มีพระราชบุตร
เจ้าหญิงมารี อเล็กซานดราแห่งบาเดิน หรือ เจ้าหญิงมารี อเล็กซานดรา มกุฎราชกุมารีแห่งฟินด์แลนด์ เสด็จทิวงคตลงเมื่อวันที่ 29 มกราคม 2487 สิริพระชนมายุเพียง 41 พรรษา ด้านสาเหตุถูกระเบิดจากกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งมีหญิงสาวอีกหลายคนที่เสียชีวิตพร้อมพระองค์ในห้องใต้ดินในอาคารแห่งหนึ่ง ซึ่งหลังจากการค้นหาซากนั้น พระบรมศพของพระองค์นั้นเสียหายมากจนแทบจำมิได้

title: เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก

text: เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก () ประสูติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2457 ทรงเป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 ในเจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงเฮเลนา อาดิเลดแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และพระภาติยะใน สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก และ สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์

title: อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก

text: เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งเรียกกันว่า "เบอร์ตี้" ทรงทำให้สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระชนนีและพระชนกทรงหนักใจอย่างมาก และพระชนนีซึ่งตอนนี้ทรงเป็นม่ายทรงกระตือรือร้นที่จะให้พระองค์อภิเษกสมรส เจ้าหญิงอเล็กซานดรามิได้ทรงเป็นตัวเลือกแรกของพระองค์ เนื่องจากว่าประเทศเดนมาร์กเป็นปฏิปักษ์ต่อประเทศปรัสเซีย และพระประยูรญาติในพระราชวงศ์อังกฤษส่วนมากเป็นชาวเยอรมัน

title: เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล

text: เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ประสูติก่อนกำหนดคลอด 2 เดือน เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2407 ณ ฟรอกมอร์เฮาส์ เมืองวินด์เซอร์ เบิร์กไชร์ พระราชโอรสพระองค์แรกในเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ และเจ้าฟ้าหญิงอเล็กซานดรา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ (พระนามเดิม "เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก") เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ตอนประสูติมีพระราชทานนามว่า "สมเด็จเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์แห่งเวลส์" ตั้งแต่ประสูติ

title: เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก

text: เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก สามารถหมายถึง

title: เจ้าหญิงลูอีส พระราชกุมารี

text:
เจ้าหญิงลูอีส พระราชกุมารี ()
เจ้าหญิงลูอีส พระราชกุมารี เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2410 ณ กรุงลอนดอน เป็นพระราชธิดาพระองค์แรกและพระองค์ที่ 3 ใน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร กับ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชนิษฐาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร โดยพระองค์ได้ใช้พระชม์ชีพส่วนใหญ่ใน พระราชวังซานดริงแฮม โดยทรงศึกษาอย่างเคร่งครัดมาก

title: พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก

text: เจ้าฟ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมาร ซึ่งต่อมาได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็น สมเด็จพระราชาธิบดีเฟดเดอริคที่ 8 แห่งเดนมาร์ก เสกสมรสกับสมเด็จพระราชินีลุยเวียซา แห่งเดนมาร์ค เจ้าฟ้าหญิงอเล็กซานดรา ต่อมาทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีอเลกซานดรา แห่งสหราชอาณาจักร เจ้าฟ้าชายวิลเฮม ซึ่งต่อมาได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็น พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ เสกสมรสกับ สมเด็จพระราชินีโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย เจ้าฟ้าหญิงแดกมาร์ ต่อมาทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย เป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระจักรพรรดิซาร์นิโคลัสที่ 2 ซึ่งเป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์สุดท้ายของรัสเซีย เจ้าฟ้าหญิงไธราแห่งเดนมาร์ก ซึ่งต่อมาได้ทรงเสกสมรสกับเจ้าฟ้าชายเออร์เนส ออกัสตุสแห่งฮาโนเวอร์ ดยุกแห่งคัมบาลันด์ เจ้าฟ้าหญิงไธราได้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าฟ้าหญิงมกุฎราชกุมารีแห่งฮาโนเวอร์เป็นระยะเวลาหนึ่ง ก่อนที่พรสวามีจะสละสิทธิ์ในการครองบัลลังก์ เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก เสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง เจ้าฟ้าชายพระองค์นี้เคยได้รับการถวายราชบัลลังก์ของทั้งบัลแกเรียและนอร์เวย์ แต่พระองค์ทรงปฏิเสธ

title: ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย

text: เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์-เอวอนเดล (อัลเบิร์ต วิกเตอร์ คริสเตียน เอ็ดเวิร์ด; 8 มกราคม พ.ศ. 2407 - 14 มกราคม พ.ศ. 2435) ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล เอิร์ลแห่งแอธโลน เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2433 พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร (จอร์จ เฟรเดอริค เออร์เนส อัลเบิร์ต; 3 มิถุนายน พ.ศ. 2408 - 20 มกราคม พ.ศ. 2479) ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งยอร์ก เอิร์ลแห่งอินเวอร์เนส และบารอนคิลลาร์นีย์ เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2435 ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งเวลส์ และเอิร์ลแห่งเชสเตอร์ เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 เสด็จขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อจากพระบรมราชชนก เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453 ทรงราชาภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2436 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรี่ ออกัสตา หลุยซา โอลกา พอลีน คลอดีน แอ็กเนสแห่งเท็ค (26 พฤษภาคม พ.ศ. 2410 - 24 มีนาคม พ.ศ. 2496 พระธิดาในเจ้าชายฟรันซ์ ดยุกแห่งเท็ค และเจ้าหญิงแมรี่ อเดเลดแห่งเคมบริดจ์) และมีพระราชโอรสธิดาคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 แห่งสหราชอาณาจักร (เอ็ดเวิร์ด อัลเบิร์ต คริสเตียน จอร์จ แอนดรูว์ แพทริค เดวิด; 23 มิถุนายน พ.ศ. 2437 - 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2515) ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าชายแห่งเวลส์ และเอิร์ลแห่งเชสเตอร์ เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2453 เสวยราชสมบัติภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระบรมราชชนก เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2479 และสละราชสมบัติ เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ หลังจากการสละราชสมบัติ และได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งวินด์เซอร์ (Duke of Windsor) เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2480 อภิเษกสมรส 3 มิถุนายน พ.ศ. 2480 ณ เมืองมงต์ ประเทศฝรั่งเศส กับ เบสซี วอลลิส วอร์ฟิลด์ (19 มิถุนายน พ.ศ. 2439 - 24 เมษายน พ.ศ. 2529) (ไม่มีพระโอรสธิดา) พระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร (อัลเบิร์ต เฟรเดอริค อาร์เธอร์ จอร์จ; 14 ธันวาคม พ.ศ. 2438 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) ได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งยอร์ก เอิร์ลแห่งอินเวอร์เนส และบารอนคิลลาร์นีย์ เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2463 เสวยราชสมบัติภายหลังจากการสละราชสมบัติของสมเด็จพระเชษฐา เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ราชาภิเษกสมรส 26 เมษายน พ.ศ. 2466 ณ กรุงลอนดอน กับ เลดี้ เอลิซาเบธ แองเจลา มาร์เกอริต โบวส์-ลีออน (4 สิงหาคม พ.ศ. 2443 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2545) และมีพระราชธิดาคือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร (เอลิซาเบธ อเล็กซานดรา แมรี่; พระราชสมภพ 21 เมษายน พ.ศ. 2469) ราชาภิเษกสมรสในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 กับ เจ้าชายฟิลิปแห่งกรีซและเดนมาร์ก ซึ่งต่อมาดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ (ประสูติ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2464 พระโอรสในเจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และเจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก) และมีรัชทายาทคือ เจ้าชายชาร์ลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ (ชาร์ลส์ ฟิลิป อาร์เธอร์ จอร์จ; ประสูติ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491) อภิเษกสมรสในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 (หย่าร้างในปี 2539) กับ เลดี้ ไดอานา ฟรานเซส สเปนเซอร์ (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 - 31 สิงหาคม พ.ศ. 2540) (พระโอรสสองพระองค์) เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งสหราชอาณาจักร หรือ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ต เคานเตสแห่งสโนว์ดอน หลังจากการอภิเษกสมรส (มาร์กาเร็ต โรส; 21 สิงหาคม พ.ศ. 2473 - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545) เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคานเตสแห่งแฮร์วูด (วิกตอเรีย อเล็กซานดรา อลิซ แมรี; 25 เมษายน พ.ศ. 2440 - 28 มีนาคม พ.ศ. 2508) ได้รับการสถาปนาเป็น พระราชกุมารี เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2475 อภิเษกสมรส 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2465 ณ กรุงลอนดอน กับ เฮนรี จอร์จ ชาร์ลส์ ลาสเซลส์ เอิร์ลที่ 6 แห่งแฮร์วูด (9 กันยายน พ.ศ. 2425 - 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2490) และมีพระโอรสคือ จอร์จ ลาสเซลส์ เอิร์ลที่ 7 แห่งแฮร์วูด (จอร์จ เฮนรี่ ฮิวเบิร์ต; 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2466 - 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2554) เจอรัลด์ ลาสเซลส์ (เจอรัลด์ เดวิด; 21 สิงหาคม พ.ศ. 2467 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2541) เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (เฮนรี วิลเลียม เฟรเดอริค อัลเบิร์ต; 31 มีนาคม พ.ศ. 2443 - 10 มิถุนายน พ.ศ. 2517) ได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งกลอสเตอร์ เอิร์ลแห่งอัลส์เตอร์ และบารอนคัลโลเด็น เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2478 อภิเษกสมรส 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 ณ กรุงลอนดอน กับ เลดี้ อลิซ คริสตาเบล มอนเตกู-ดักลาส-สก็อต (25 ธันวาคม พ.ศ. 2444 - 29 ตุลาคม พ.ศ. 2547) และมีพระโอรสคือ เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ (วิลเลียม เฮนรี่ แอนดรูว์ เฟรเดอริค; 18 ธันวาคม พ.ศ. 2484 - 28 สิงหาคม พ.ศ. 2515) เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (ริชาร์ด อเล็กซานเดอร์ วอลเตอร์ จอร์จ; ประสูติ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2487) เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ (จอร์จ เอ็ดเวิร์ด อเล็กซานเดอร์ เอ็ดมันด์; 20 ธันวาคม พ.ศ. 2445 - 25 สิงหาคม พ.ศ. 2485) ได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งเคนต์ เอิร์ลแห่งเซ็นต์แอนดรูวส์ และบารอนดาวน์แพทริค เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2477 อภิเษกสมรส 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2477 ณ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก (13 ธันวาคม พ.ศ. 2449 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2511 พระธิดาในเจ้าชายนิโคลาสแห่งกรีซและเดนมาร์ก และแกรนด์ดัชเชสเฮเลน วลาดิมีรอฟนาแห่งรัสเซีย) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ (เอ็ดเวิร์ด จอร์จ นิโคลาส พอล แพทริค; ประสูติ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2478) เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเคนต์ หรือ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดี้โอกิลวี หลังจากการอภิเษกสมรส (อเล็กซานดรา เฮเลน เอลิซาเบธ โอลกา คริสตาเบล; ประสูติ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2479) เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ (ไมเคิล จอร์จ ชาร์ลส์ แฟรงคลิน; ประสูติ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2485) เจ้าชายจอห์นแห่งสหราชอาณาจักร (จอห์น ชาร์ลส์ ฟรานซิส; 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2448 - 18 มกราคม พ.ศ. 2462) เจ้าหญิงหลุยส์ พระราชกุมารี (หลุยส์ วิกตอเรีย อเล็กซานดรา แด็กมาร์; 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2410 - 4 มกราคม พ.ศ. 2474) ทรงได้รับการสถาปนาเป็น พระราชกุมารี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2408 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ อเล็กซานเดอร์ วิลเลียม จอร์จ ดัฟฟ์ (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2392 - 29 มกราคม พ.ศ. 2455) ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ดยุกแห่งไฟฟ์ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 และมีพระธิดาคือ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสแห่งไฟฟ์ (อเล็กซานดรา วิกเตอเรีย อัลเบอร์ตา เอ็ดวินา หลุยส์; 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2434 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502) ได้รับการสถาเป็น เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 และสิบทอดตำแหน่งเป็น ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2455 อภิเษกสมรส 15 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ณ กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายอาร์เธอร์ เฟรเดอริค แพทริค อัลเบิร์ตแห่งคอนน็อต (13 มกราคม พ.ศ. 2426 - 12 กันยายน พ.ศ. 2481) (ดูด้านล่าง) เจ้าหญิงม็อด เคานเตสแห่งเซาเธสค์ (ม็อด อเล็กซานดรา วิกตอเรีย จอร์จินา เบอร์ธา; 3 เมษายน พ.ศ. 2436 - 14 ธันวาคม พ.ศ. 2488) ได้รับการสถาเป็น เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 อภิเษกสมรส 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ณ กรุงลอนดอน กับ ชาร์ลส์ อเล็กซานเดอร์ คาร์เนกี เอิร์ลแห่งเซาเธสค์ (23 กันยายน พ.ศ. 2436 - 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535) และมีพระโอรสคือ เจมส์ คาร์เนกี ดยุกที่ 3 แห่งไฟฟ์ (เจมส์ จอร์จ อเล็กซานเดอร์ แบนเนอร์แมน; 23 กันยายน พ.ศ. 2472 - 22 มิถุนายน พ.ศ. 2558) เจ้าหญิงวิกตอเรีย (วิกตอเรีย อเล็กซานดรา โอลกา แมรี่; 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2411 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2478) เจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ (ม็อด ชาร์ล็อต แมรี วิกตอเรีย; 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายคริสเตียน เฟรเดริค คาร์ล จอร์จ วาลเดมาร์ แอ็กเซิลแห่งเดนมาร์ก (3 สิงหาคม พ.ศ. 2415 - 21 กันยายน พ.ศ. 2500 พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และเจ้าหญิงหลุยส์แห่งสวีเดน) ซึ่งเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งนอร์เวย์ โดยเถลิงพระนามาภิไธย สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 และทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ มีพระโอรสคือ สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอรเวย์ (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2446 - 17 มกราคม พ.ศ. 2534) มีพระนามเดิมว่า อเล็กซานเดอร์ เอ็ดเวิร์ด คริสเตียน เฟรเดริค และต่อมาเปลี่ยนเป็น โอลาฟ โดยดำรงพระอิสริยยศเป็น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ หลังจากการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติของพระราชชนก เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 เสวยราชสมบัติภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระบรมราชชนก เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2500 ราชาภิเษกสมรส 21 มีนาคม พ.ศ. 2472 ณ กรุงออสโล กับ เจ้าหญิงมาร์ธา โซเฟีย โลวิซา แด็กมาร์ ไธราแห่งสวีเดน (28 มีนาคม พ.ศ. 2444 - 5 เมษายน พ.ศ. 2497 พระธิดาในเจ้าชายคาร์ลแห่งสวีเดน ดยุกแห่งวาสเตอร์เกิตลันด์ และเจ้าหญิงอิงเกบอร์กแห่งเดนมาร์ก) และมีพระราชโอรสธิดาคือ เจ้าหญิงรังน์ฮิลด์แห่งนอร์เวย์ หรือ เจ้าหญิงรังน์ฮิลด์ นางลอเรนท์เซ็น หลังจากการอภิเษกสมรส (รังน์ฮิลด์ อเล็กซานดรา; 9 มิถุนายน พ.ศ. 2473 - 16 กันยายน พ.ศ. 2555) เจ้าหญิงแอสตริดแห่งนอร์เวย์ หรือ เจ้าหญิงแอสตริด นางเฟอร์เนอร์ หลังจากการอภิเษกสมรส (แอสตริด ม็อด อิงเกบอร์ก; ประสูติ 12 กันยายน พ.ศ. 2475) สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ (พระราชสมภพ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480) ราชาภิเษกสมรสในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2511 กับ นางสาวซอนยา ฮารัลด์เซ็น (เกิด 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2480) และมีรัชทายาทคือ เจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ (โฮกุน แม็กนุส; ประสูติ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2516) อภิเษกสมรสในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2544 กับ นางสาวเมตเต-มาริต เจสเซ็ม ฮอยบี (เกิด 19 สิงหาคม พ.ศ. 2516) (พระโอรสธิดาสองพระองค์) เจ้าชายจอห์นแห่งเวลส์ (อเล็กซานเดอร์ จอห์น ชาร์ลส์ โรเบิร์ต อัลเบิร์ต; 6 เมษายน พ.ศ. 2414 - 7 เมษายน พ.ศ. 2414)

text:
อลาสแตร์ วินด์เซอร์ ดยุกที่ 2 แห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น ()
อลาสแตร์ วินด์เซอร์ ดยุกที่ 2 แห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น เกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2457 ณ เมย์เฟียร์ เป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียว เจ้าชายอาร์เธอร์แห่งคอนน็อต และ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ เขาเป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงลูอีส พระราชกุมารี และเป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร โดยเขาสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ผ่านทางสายพระบิดาและพระมารดา เนื่องจากพระบิดาและพระมารดาของเขาเป็นพระราขนัดดาในสมเด็จพระราขินีนาถวิกตอเรีย เขาได้รับการบพิศมาโดยมีพระบิดามารดาทูลหัวคือ พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร (พระปิตุลา) พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก เจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น (พระอัยกา) เจ้าหญิงหลุยส์ ดัชเชสแห่งอาร์ไจล์ เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคาน์เตสแห่งแฮร์วูด
อลาสแตร์ วินด์เซอร์ ดยุกที่ 2 แห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2486 ณ ออตตาวา แคนาดา โดยสืบเนื่องมาจากการดื่มสุราจนหัวใจวายเฉียบพลันขณะมีอายุเพียง 28 ปี ซึ่งศพของเขาถูกฝังที่ สก็อตแลนด์

title: เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (พ.ศ. 2467–2559)

text:
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย () ประสูติเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2467 ณ ประเทศอังกฤษ ประเทศเซอร์เบีย เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวีย กับ เจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซและเดนมาร์ก เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระราชปนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (2467-2559) ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เจ้าหญิงมาเรีย ปีอาแห่งบูร์บง-ปาร์มา พระราชธิดาใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 ซึ่งทรงล่องเรือยอร์ช ของเฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ ในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2497 ก่อนจะสมรสกันในไม่กี่ปีถัดมา โดยเจ้าหญิงมาเรีย ปีอา รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งยูโกสลาเวีย พระชายา มีพระบุตรดังนี้

title: สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย

text: พิธีตั้งพระนามของเจ้าหญิงมารีได้จัดขึ้นในโบสถ์ส่วนพระองค์ที่พระราชวังวินด์เซอร์ในวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1875 และกระทำอย่างเป็นทางการโดยอาเทอร์ สแตนลีย์และเจอรัลด์ เวลสลีย์ เจ้าคณะแห่งวินด์เซอร์ พิธีล้างบาปจัดแบบ "ส่วนพระองค์และเคร่งครัด" เนื่องจากเป็นเวลาหนึ่งวันหลังจากพิธีครบรอบการสิ้นพระชนม์ของพระสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียซึ่งก็คือ เจ้าชายอัลเบิร์ต[6] พระบิดาและพระมารดาอุปถัมภ์ของเจ้าหญิงมารีได้แก่ จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันโดรฟนาแห่งรัสเซีย (พระอัยยิกาฝ่ายพระมารดา ซึ่งสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงเป็นตัวแทน), เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงแห่งเวลส์ (พระปิตุจฉา), เจ้าหญิงอเล็กซานดรีนแห่งบาเดิน ดัชเชสแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (พระปัยยิกา ซึ่งเจ้าหญิงเฮเลนาแห่งสหราชอาณาจักรทรงเป็นตัวแทน), ซาเรวิชแห่งรัสเซีย (พระมาตุลา ซึ่งปีเตอร์ อันเดรเยวิช ชูวาลอฟเป็นตัวแทน) และดยุกแห่งคอนน็อตและสตราเธิร์น (พระปิตุลา ซึ่งเจ้าชายลีโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานีทรงเป็นตัวแทน) [7]

title: เลดีอเล็กซานดรา อีเธอริงตัน

text: โดยชื่อ อเล็กซานดรา ของเธอนั้น ทำให้มีผู้สับสนกับ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอกิลวี ผู้เป็นพระญาติ ต่อมา เจมส์ คาร์เนกี ผู้เป็นบิดาได้ออกมาแถลงการณ์ว่า "ขอให้เรียกอเล็กซานดราว่า เลดีอเล็กซานดรา เพื่อไม่ให้สับสนกับพระนามของเจ้าหญิงอเล็กซานดรา" เลดีอเล็กซานดราปรากฏตัวในงานสำคัญๆต่างๆของพระราชวงศ์ ซึงเลดีอเล็กซานดราผู้นี้เคยได้รับการสั่งสอนจาก สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ในเรื่องการเดินและการวางตัวในวงสังคม ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2546 โซฟี เคาน์เตสแห่งเวสเซกซ์ พระชายาใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเวสเซกซ์ ได้มีพระประสูติกาลพระธิดาคือ เลดีลูอีส วินด์เซอร์ เธอจึงได้รับบทบาทเป็นมารดาทูลหัวอีกด้วย

text: เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี (; 25 ธันวาคม พ.ศ. 2479) พระนามเดิม เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเคนต์ () เป็นสมาชิกของราชวงศ์วินด์เซอร์ เป็นพระธิดาใน เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ กับเจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงอยู่ในลำดับที่ห้าสิบสองแห่งการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร พระองค์เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เมื่อนับจากสายพระชนก ส่วนพระชนนีเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีของสมเด็จพระราชินีนาถ

title: อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก

text: อย่างไรก็ตาม ในการเข้าเฝ้าฯ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เจ้าหญิงอลิกซ์ผู้ทรงพระสิริโฉมงามทำให้พระองค์และเจ้าชายเบอร์ตี้ทรงพึงพอพระทัยมาก อัลเฟรด เทนนีสัน กวีเอกแห่งราชสำนัก ได้ประพันธ์บทกวีสรรเสริญพระเกียรติเจ้าหญิงอเล็กซานดรา และเซอร์ อาร์เธอร์ ซัลลิแวนก็ได้แต่งดนตรีเป็นพิเศษเพื่อการต้อนรับเจ้าหญิงในการเสด็จมาถึงสหราชอาณาจักร ทั้งสองพระองค์อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2406 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ พระชนกของเจ้าหญิงได้เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์เดนมาร์กในอีกแปดเดือนต่อมา

title: เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร

text:
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ()
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ประสูติเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2411 ทรงเป็นพระราชธิดาใน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร กับ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ณ ลอนดอน โดยพระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ผ่านทางสายพระราบิดา และเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ผ่านทางสายพระราชมารดา

title: เจ้าหญิงแห่งเวลส์

text: ในความเป็นจริงแล้ว มีอยู่หลายครั้งที่เห็นชัดว่ารัชทายาทโดยพฤตินัยที่เป็นผู้หญิงได้สืบราชบัลลังก์ (ที่เด่นชัดที่สุดคือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เมื่อยังมีพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงรัชทายาท) แต่ก็ไม่ทรงเคยได้รับการสถาปนาเป็น "เจ้าหญิงแห่งเวลส์"ในทางตรงข้ามกับความเชื่อทั่วไป พระอิสริยยศเจ้าหญิงแห่งเวลส์มิใช่เจ้าหญิงตามราชสิทธิของเจ้าหญิงองค์นั้น ในขณะที่เจ้าหญิงบางพระองค์ในอดีต เช่น เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งอารากอน และ เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ยังคงทรงใช้ชื่อเรียกว่า "เจ้าหญิงแคทเธอรีน" และ "เจ้าหญิงอเล็กซานดรา" เมื่อทรงอภิเษกสมรสและได้ดำรงพระอิสริยยศเจ้าหญิงแห่งเวลส์ เป็นเพราะว่าทั้งสองพระองค์ประสูติเป็นเจ้าหญิงมาแต่เดิม (แห่งสเปนและเดนมาร์ก ตามลำดับ) แม้ว่าประชาชนเรียกขานไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ เป็นเจ้าหญิงไดอานา ภายหลังจากการอภิเษกสมรสกับเจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ แต่นั่นถือว่าเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ดังที่ไดอานาเองเคยกล่าวไว้ เพราะว่าไม่ได้เป็นเจ้าหญิงตามสิทธิของตนเองดังเช่นเดียวกับ คามิลลา ดัชเชสแห่งคอนวอลล์ จะไม่ใช่ "เจ้าหญิงคามิลลา "

title: เจ้าชายอาร์เธอร์แห่งคอนน็อต

text:
ทั้งนี้พระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นพระอัยกาในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ
พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นข้าหลวงใหญ่แห่งแอฟริกาใต้ ตั้งแต่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2463 ถึง 21 มกราคม พ.ศ. 2467 โดยหลังจากเสร็จสงครามโลกครั้งที่ 1 พระองค์ทรงมีบทบาทมากมายในและต่างประเทศ
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ พระธิดาใน เจ้าหญิงลูอีส พระราชกุมารี พระราชนัดดาหัวแก้วหัวแหวนใน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งทั้ง 2 เป็นพระญาติกัน โดยหลังจากที่สมรสกัน เจ้าหญิงอเล็กซานดรามีพระนามตามพระราชประเพณีว่า เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงอาร์เธอร์แห่งคอนน็อต (Her Royal Highnesses Princess Arthur of Connaught) โดยทั้ง 2 มีพระบุตรร่วมกันคือ

text:
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ ()
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ ประสูติเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ 2434 ณ ลอนดอน เป็นพระธิดาพระองค์แรกใน เจ้าหญิงลูอีส พระราชกุมารี กับ อเล็กซานเดอร์ ดัฟฟ์ ดยุกที่ 1 แห่งไฟฟ์ ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ทั้งนี้ทรงเป็นพระราชปนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร โดยพระองค์ประสูติหลังจากที่พระบิดามารดาเษกสมรสกันเป็นระยะเวลาเกือบ 10 ปี โดยในฐานะที่พระองค์เป็นพระราชนัดดาในพระมหากษัตริย์แห่งสหรราชอาณาจักร พระองค์ทรงมีสิทธิได้รับพระอิสริยยยศชั้นเจ้าหญิง
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายอาร์เธอร์แห่งคอนน็อต เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ณ พระราชวังเซนต์เจมส์ โดยมีพระบุตรร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ

title: อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก

text: เรย์มอนด์ ลามอนท์-บราวน์ ผู้เขียนหนังสือเรื่อง Edward VII's Last Loves: Alice Keppel and Agnes Keyser (ความรักครั้งสุดท้ายของเอ็ดเวิร์ดที่ 7: อลิซ เค็พเพลและแอ็กเนส เคย์เซอร์) เขียนว่าอิทธิพลด้านบวกที่ความสัมพันธ์นอกสมรสทั้งสองครั้งนี้มีอิทธิพลต่อพระองค์สามารถบรรยายออกมาอย่างเต็มที่ได้ เขาได้อ้างอิงถึงอลิซ เค็พเพลและแอ็กเนส เคย์เซอร์ ซึ่งความสัมพันธ์เกิดขึ้นพร้อมกัน โดยเริ่มต้นในระหว่างปี พ.ศ. 2441 และ พ.ศ. 2443 และดำเนินต่อมาจนกระทั่งการเสด็จสวรรคตของพระองค์ ส่วนเจ้าหญิงอเล็กซานดราเองก็ทรงมีความซื่อสัตย์ตลอดชีวิตการสมรสของพระองค์

title: เจ้าชายนิโคไลแห่งเดนมาร์ก

text: พระชนกและพระชนนีของพระองค์ได้ประกาศว่าทรงแยกกันอยู่เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2547 ก่อนที่จะทรงหย่ากันเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2548 โดยก่อนการหย่าเคาน์เตสอเล็กซานดราไม่มีแผนที่จะเสด็จออกจากเดนมาร์ก อย่างไรก็ตามหลังจากการหย่า เคานต์เตสอเล็กซานดรา ก็ยังทรงพำนักและทรงงานในเดนมาร์กต่อไปเพื่อที่ร่วมกับเจ้าชายโจอาคิมใช้สิทธิในการดูแลพระโอรสทั้งสอง แม้ว่าภายหลังเคาน์เตสจะสมรสใหม่และเสียอิสริยยศชั้นเจ้าหญิงไปก็ตาม

title: เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก

text: เจ้าชายแอนดรูว์ แห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติ ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2425 พระราชชนก คือ สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ พระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล พระราชชนนี คือ สมเด็จพระราชินีโอลก้าแห่งกรีซ พระราชธิดาพระองค์แรกในแกรนด์ดยุคคอนสแตนติน นิโคเลวิชแห่งรัสเซีย และ เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งแซ็กซ์-อัลเทนบูร์ก

title: อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก

text: พ.ศ. 2387 – พ.ศ. 2396: เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก (Her Serene Highness Princess Alexandra of Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg) พ.ศ. 2396 – พ.ศ. 2401: เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก (Her Highness Princess Alexandra of Denmark) พ.ศ. 2401 – พ.ศ. 2406: เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก (Her Royal Highness Princess Alexandra of Denmark) พ.ศ. 2406 – พ.ศ. 2444: เจ้าหญิงแห่งเวลส์ มกุฎราชกุมารี (Her Royal Highness The Princess of Wales) พ.ศ. 2444 – พ.ศ. 2453: สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร (Her Majesty The Queen of the United Kingdom) พ.ศ. 2453 – พ.ศ. 2468: สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดราแห่งสหราชอาณาจักร (Her Majesty Queen Alexandra of the United Kingdom)

text: เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอลกวี ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเคนต์ ณ จตุรัสเบรเกรฟ ลอนดอน ทรงเป็นพระธิดาพระองค์ที่ 2 และพระองค์เดียวใน เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ และ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร กับ แมรีแห่งเทก สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร โดยพระนามอเล็กซานดราของพระองค์มาจากพระนามาภิไธยของ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก พระปัยยิกา(ย่าทวด)

title: อเล็กซันดรา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก

text: เจ้าหญิงอเล็กซันดราและเจ้าชายโจอาคิมได้ประกาศว่าทรงแยกกันอยู่เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2547 ก่อนที่จะทรงหย่ากันเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2548 โดยก่อนการหย่าเจ้าหญิงอเล็กซันดราไม่มีแผนที่จะเสด็จออกจากเดนมาร์ก อย่างไรก็ตามหลังจากการหย่าพระองค์ก็ยังทรงพำนักและทรงงานในเดนมาร์กต่อไปเพื่อที่ร่วมกับเจ้าชายโจอาคิมใช้สิทธิในการดูแลพระโอรสทั้งสอง ในช่วงนี้เจ้าหญิงอเล็กซันดราได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์จากสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 เป็น ""เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งเดนมาร์ก เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก"" จนกระทั่งเจ้าหญิงอเล็กซันดราได้ตัดสินพระทัยเสกสมรสใหม่กับมาร์ติน เยอร์เกนเซน เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2550 และลาออกจากฐานันดรศักดิ์จากการเป็นเจ้าหญิง อดีตเจ้าหญิงอเล็กซันดรา จึงเป็นสามัญชนแต่ยังคงบรรดาศักดิ์ "เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก" และเสียภาษีเฉกเช่นพลเมืองเดนมาร์กทั่วไป แต่จะได้รับเบี้ยเลี้ยงจากสำนักพระราชวังปีละ 25,000 ยูโร หรือราว 1.25 ล้านบาทตามเดิม และในปีเดียวกันนั้นเองเคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์กได้เข้าร่วมเป็นคณะกรรมการของเฟอร์รีฟาร์มาซูคิคัลส์

title: อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก

text: เจ้าหญิงอเล็กซานดรา หรือ "อลิกซ์" ที่เรียกกันในหมู่พระประยูรญาติ ประสูติเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2387 ณ พระราชวังสีเหลือง ซึ่งเป็นตึกแถวในสมัยศตวรรษที่ 18 ที่เลขที่ 18 ถนนอมาลีกาด ถัดมาจากพระราชวังอามาเลียนบอร์ก ในกรุงโคเปนเฮเกน พระชนกคือ เจ้าชายคริสเตียน ซึ่งต่อมาเสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ส่วนพระชนนีคือ สมเด็จพระราชินีหลุยส์แห่งเดนมาร์ก แม้ว่าพระองค์จะมีพระราชเปตามหัยกาสองพระองค์คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 และ สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระมหากษัตริย์และทรงมีเชื้อสายของเจ้าชายครองรัฐ ครอบครัวของพระองค์ทรงมีความเป็นอยู่แบบธรรมดา และถึงแม้จะไม่ได้มีความมั่งคั่งมากมาย ก็ยังสามารถมีการอภิเษกสมรสอย่างน่าประทับใจได้ เช่น เจ้าหญิงแด็กมาร์ พระขนิษฐาที่ต่อมาทรงเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย และพระราชชนนีในสมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซีย ทำให้พระชนกของพระองค์มีพระสมัญญาว่า "พระสัสสุระแห่งยุโรป" (Father-in-Law of Europe)

title: ตำหนักซานดริงแฮม

text: ในปี ค.ศ. 1862 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงซี้อซานดริงแฮมฮอลตามพระประสงค์ของพระราชโอรสเจ้าชายแห่งเวลส์เพื่อใช้เป็นที่ประทับของพระองค์และเจ้าสาวเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก สองปีหลังจากที่ทรงย้ายไปประทับที่ซานดริงแฮมฮอลก็ทรงพบว่ามีขนาดเล็กเกินกว่าที่ต้องพระประสงค์ จึงทรงสั่งให้เอ เจ ฮัมเบิร์ตรื้อตำหนักทิ้งเพื่อสร้างตำหนักใหม่ที่ใหญ่ขึ้น

title: อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก

text: หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2387 หมวดหมู่:ราชินีแห่งสหราชอาณาจักร หมวดหมู่:จักรพรรดินีอังกฤษ หมวดหมู่:ราชวงศ์วินด์เซอร์ หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว หมวดหมู่:เจ้าหญิงเดนมาร์ก หมวดหมู่:บุคคลจากโคเปนเฮเกน หมวดหมู่:เจ้าหญิงแห่งเวลส์ หมวดหมู่:ดัชเชสแห่งโรธเซย์ หมวดหมู่:เลดีออฟเดอะการ์เตอร์


query: สืบ นาคะเสถียร มีภรรยาชื่อว่าอะไร?

title: สืบ นาคะเสถียร

text: สืบ สมรสกับนิสา นาคะเสถียร มีบุตรสาวหนึ่งคน คือ ชินรัตน์ นาคะเสถียร

title: สืบ นาคะเสถียร

text: ระหว่างนั้น สืบได้เป็นหัวหน้าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองแสง จังหวัดสุราษฏร์ธานีอีกตำแหน่ง และปี พ.ศ. 2530 ได้ปฏิบัติงานในโครงการศึกษาผลกระทบสภาพแวดล้อมเพื่อพัฒนาพื้นที่ป่าพรุโต๊ะแดงในจังหวัดนราธิวาสด้วย

title: สืบ นาคะเสถียร

text: วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2533 สืบยังคงปฏิบัติงานตามปกติ และได้เตรียมจัดการทรัพย์สินที่หยิบยืมและทรัพย์สินส่วนตัว และอุทิศเครื่องมือเครื่องใช้ในการศึกษาวิจัยด้านสัตว์ป่าให้แก่สถานีวิจัยสัตว์ป่าเขานางรำ สั่งให้ตั้งศาลเคารพดวงวิญญาณเจ้าหน้าที่ที่เสียชีวิตในการรักษาป่าห้วยขาแข้ง ในช่วงหัวค่ำของสืบยังคงปฏิบัติตัวพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ตามปกติดั่งเช่นเคยทำ ครั้นช่วงดึกสืบขอลากลับไปบ้านพัก โดยกลับไปเตรียมจัดการทรัพย์สินที่เหลือและได้เขียนจดหมายหกฉบับ มีเนื้อหาสั้น ๆ ชี้แจงการฆ่าตัวตาย จนกระทั่งเช้ามืดวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2533 มีเสียงปืนดังขึ้นจากบ้านพักของสืบหนึ่งนัด จนกระทั่งช่วงก่อนเที่ยงของวันจึงได้มีเจ้าหน้าที่ของกรมฯ เข้าไปดู ซึ่งก่อนหน้าเข้าใจว่าสืบไม่สบาย และเมื่อเข้าไปพบร่างของสืบนอนตะแคงข้างห่มผ้าเรียบร้อย พอเข้าไปใกล้จึงได้เห็นอาวุธปืนตกอยู่ข้าง ๆ และเห็นบาดแผลที่ศีรษะด้านขวา สืบได้จบชีวิตลงอย่างเตรียมตัวและพร้อมอย่างสงบ

title: สืบ นาคะเสถียร

text: ในปี พ.ศ. 2528 สืบได้ติดตามนักวิจัยชาวต่างชาติซึ่งได้รับทุนจากนิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟิก พร้อมด้วยอาจารย์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เข้าไปสำรวจกวางผา สัตว์ใกล้สูญพันธุ์ ในดอยม่อนจอง จังหวัดเชียงใหม่ เวลานั้น ชาวบ้านจุดไฟล่าสัตว์จนเกิดไฟป่า คณะของสืบหนีไฟป่าเป็นโกลาหล และคำนึง ณ สงขลา เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า ตกหน้าผาถึงแก่ความตาย

title: เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง

text: จากมูลนิธิสืบ นาคะเสถียร

title: สืบ นาคะเสถียร

text: หงา คาราวาน ได้แต่งเพลงชื่อ "" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่สืบ แอ๊ด คาราบาว ได้แต่งเพลงชื่อ "" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่สืบเมื่อปี พ.ศ. 2533 ในอัลบั้ม "โนพลอมแพลม" สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส ได้จัดทำสารคดีชื่อ "แสงไฟไม่เคยดับ" เพื่อเป็นการรำลึกถึงสืบ ออกอากาศทางช่องเดียวกันในช่วงเดือนสิงหาคมปี พ.ศ. 2556[2] ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์สั้นเรื่อง "ฝนตกที่ห้วยขาแข้ง" เป็นภาพยนตร์ในโครงการคีตราชนิพนธ์ บทเพลงในดวงใจราษฎร์ เมื่อปี พ.ศ. 2558 นำแสดงโดย นพชัย ชัยนาม รับบทเป็นสืบ นาคะเสถียร [3] เอ็มคอตเอชดี ได้จัดทำในรายการ ข่าวดังข้ามเวลา ตอน ตายเพื่อตื่น สืบ นาคะเสถียร ออนแอร์วันอาทิตย์ที่ 16 ธันวาคม 2561

title: สืบ นาคะเสถียร

text: ต่อมาปี พ.ศ. 2522 สืบได้รับทุนการศึกษาจากบริติชเคาน์ซิล จึงศึกษาระดับปริญญาโทอีกที่สาขาอนุรักษวิทยา มหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ และสำเร็จการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2524 แล้วกลับมารับตำแหน่งหัวหน้าเขตห้ามล่าสัตว์ป่าบางพระ มีส่วนร่วมฝึกอบรมพนักงานพิทักษ์ป่าหลายรุ่น ครั้นปี พ.ศ. 2526 สืบขอย้ายไปเป็นนักวิชาการประจำกองอนุรักษ์สัตว์ป่า เพื่อทำหน้าที่วิจัยสัตว์ป่าเพียงอย่างเดียว

title: สืบ นาคะเสถียร

text: สืบศึกษาระดับประถมตอนต้นที่โรงเรียนประจำจังหวัดปราจีนบุรี มีผลการเรียนดีมาตลอด เมื่อว่างเรียนก็ช่วยเหลือครอบครัวทำไร่ไถนา และยกเสริมแนวคันนาเองเพื่อไม่ให้มีข้อพิพาทกับเพื่อนบ้าน เมื่อจบประถมศึกษาปีที่ 4 ได้เรียนต่อที่โรงเรียนเซนต์หลุยส์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ครั้นจบมัธยมศึกษาปีที่ 5 เมื่อปี พ.ศ. 2511 ได้เข้าศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จนสำเร็จการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2514 หลังจากสำเร็จการศึกษาได้เข้าทำงานที่การเคหะแห่งชาติ จนถึงปี พ.ศ. 2517 และได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโทในสาขาวิชาวนวัฒนวิทยา คณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จนสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2518

title: สืบ นาคะเสถียร

text: คุณสืบได้เป็นหัวหน้าโครงการอพยพสัตว์ป่าในพื้นที่มากกว่าหนึ่งแสนไร่ แต่มีงบประมาณเริ่มต้นเพียงแปดแสนบาท ไม่มีการอนุมัติอุปกรณ์ช่วยชีวิตสัตว์ป่า แต่สืบมิได้ย่อท้อคงพยายามทำงานและศึกษาข้อมูลทั้งทางหนังสือและพรานท้องถิ่น

title: สืบ นาคะเสถียร

text: สองสัปดาห์ต่อมา ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่จึงประชุมกำหนดมาตรการป้องกันการบุกรุกป่าห้วยขาแข้ง ทั้งที่ก่อนหน้านี้ สืบได้พยายามขอให้ประชุมมาแล้วหลายครั้ง จึงมีผู้กล่าวว่า ถ้าไม่มีเสียงปืนในวันนั้น ก็ไม่มีการประชุมดังกล่าว

title: สืบ นาคะเสถียร

text: ผลงานวิจัยของเขา เป็นต้นว่า

title: สุรชัย จันทิมาธร

text: ในปี พ.ศ. 2516 สุรชัยได้ร่วมกับ วีระศักดิ์ สุนทรศรี (แดง) ก่อตั้งวงท.เสนและสัญจร ขึ้น และเมื่อปี พ.ศ. 2517 ได้รวมกับวงบังคลาเทศ แบนด์ ของมงคล อุทก (หว่อง) และทองกราน ทานา เปลี่ยนเป็นวงคาราวาน สุรชัยได้แต่งเพลงเพื่ออุทิศให้กับบุคคลสำคัญของไทยหลายคน เช่น จิตร ภูมิศักดิ์, ปรีดี พนมยงค์, สืบ นาคะเสถียร และ รงค์ วงษ์สวรรค์

title: สืบ นาคะเสถียร

text: ด้วยความที่ต้องรับแรงกดดันกดดันหลาย ๆ ด้าน และเป็นการเรียกร้องต่อหน่วยงานภาครัฐให้ใส่ใจต่อการอนุรักษ์ธรรมชาติอย่างแท้จริง สืบจึงตัดสินใจประท้วงด้วยการฆ่าตัวตายด้วยอาวุธปืนในบ้านพักของสืบที่ห้วยขาแข้ง

title: เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง

text: เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร สืบ นาคะเสถียร

title: สืบ นาคะเสถียร

text: ความพยายามของสืบนั้นประสบผลสำเร็จน้อย เพราะผู้ใหญ่ในบ้านเมืองไม่ให้ความสนใจ ชาวบ้านท้องถิ่นก็สนใจปากท้องมากกว่า จึงรับจ้างผู้มีอิทธิพลเข้ารุกรานป่าเสมอมา สืบเสนอให้สร้างแนวป่ากันชนเพื่อกันชาวบ้านออกนอกแนวกันชน และพัฒนาพื้นที่ในแนวกันชนให้เป็นป่าชุมชนที่ชาวบ้านใช้ประโยชน์ได้ แต่ก็ไม่ได้รับความสนใจเช่นกัน

title: สืบ นาคะเสถียร

text: ปลายปี พ.ศ. 2532 สืบได้รับทุนศึกษาปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ[1] และได้เป็นหัวหน้าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่-ห้วยขาแข้งด้วย ครั้นปี พ.ศ. 2533 สืบจึงตั้งกองทุนเพื่อรักษาป่าห้วยขาแข้งและทุ่งใหญ่นเรศวร และได้ดำเนินกิจกรรมหลายประการเพื่ออนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและอพยพสัตว์ป่าที่ยังตกค้างอยู่ในแก่งเชี่ยวหลาน

title: อาชิกางะ ทากาอูจิ

text: ทะกะอุจิ เกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1305 เป็นบุตรชายที่สองของ อะชิกะงะ ซะดะอุจิ () ซึ่งเป็น"โกะเกะนิง" () หรือซะมุไรซึ่งทำงานรับใช้รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ กับนางอุเอะซุงิ คิโยะโกะ () ซึ่งเป็นภรรยาน้อยของซะดะอุจิ ทะกะอุจิเกิดที่แคว้นทัมบะ อันเป็นบ้านเกิดของมารดา เดิมชื่อว่า ยูทาโร่ () ยูทาโร่มีพี่ชายต่างมารดาชื่อว่า อะชิกะงะ ทะกะโชะชิ () ซึ่งเป็นบุตรชายคนโตของซะดะอุจิซึ่งเกิดกับภรรยาเอก แต่ทะกะโยะชิเสียชีวิตเมื่อค.ศ. 1317 ยูทาโร่จึงขึ้นมาเป็นผู้สืบทอดตระกูลอะชิกะงะแทนที่พี่ชาย นอกจากนี้ทะกะอุจิยังมีน้องชายร่วมมารดากันชื่อว่า อะชิกะงะ ทะดะโยะชิ () ค.ศ. 1319 ยูทาโร่ผ่านพิธี"เง็มปุกุ" ได้รับชื่อว่า ทะกะอุจิ (高氏 ต่อมาเปลี่ยนตัวอักษรจาก 高 เป็น 尊 อ่านว่า ทะกะ เช่นเดิม เนื่องจากตรงกับพระนามของพระจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ)

title: สืบ นาคะเสถียร

text: หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเซนต์หลุยส์ หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดปราจีนบุรี หมวดหมู่:นักอนุรักษ์ธรรมชาติ หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในประเทศไทย หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย

title: สืบ นาคะเสถียร

text: ในปี พ.ศ. 2529 สืบได้เป็นหัวหน้าโครงการอพยพสัตว์ป่าตกค้างในพื้นที่อ่างเก็บน้ำ เขื่อนรัชชประภา (เขื่อนเชี่ยวหลาน) บริเวณแก่งเชี่ยวหลาน จังหวัดสุราษฎร์ธานี สืบได้ช่วยอพยพสัตว์ป่าที่ตกค้างอยู่ในแก่งเพราะปัญหาการสร้างเขื่อนจนเกิดน้ำท่วม ช่วยเหลือสัตว์ได้ 1,364 ตัว ส่วนมากที่เหลือถึงแก่ความตาย สืบจึงเข้าใจว่า งานวิชาการเพียงอย่างเดียวไม่อาจช่วยพิทักษ์ป่าซึ่งเป็นปัญหาระดับชาติได้ ในภายหลังจึงได้ร่วมกิจกรรมหลายอย่าง เช่น คัดค้านรัฐบาลในการที่จะสร้างเขื่อนน้ำโจน ในบริเวณทุ่งใหญ่นเรศวร จังหวัดกาญจนบุรี สืบยังได้รายงานผลการอพยพสัตว์ต่อสาธารณชนเพื่อกระตุ้นให้สังคมตระหนักภัยป่า โดยยืนยันว่าการสร้างเขื่อนมีโทษมากกว่าคุณ เป็นการทำลายทรัพยากรธรรมชาติชนิดที่ชดเชยภายหลังมิได้ แต่ความพยายามของสืบนั้นไร้ผล จนกระทั่งนักอนุรักษ์ได้รวมกลุ่มสนับสนุนสืบ โครงการสร้างเขื่อนน้ำโจนจึงระงับไป

title: สืบ นาคะเสถียร

text: มีการจัดวันที่สืบเสียชีวิต วันที่ 1 กันยายน ของทุกปี เป็นวันสืบนาคะเสถียร ขึ้น

title: สืบ นาคะเสถียร

text: ในระยะนี้ สืบได้ทำงานทางวิชาการอันเป็นที่รักของเขาอย่างเต็มที่ จึงผูกพันกับสัตว์และป่า งานวิจัยเริ่มแรกว่าด้วยจำนวน ชนิด พฤติกรรม และการทำรังของนก สืบยังริเริ่มใช้เครื่องมือสมัยใหม่บันทึกการวิจัย เช่น กล้องวีดิทัศน์ กล้องถ่ายภาพ และการสเก็ตซ์ภาพ ข้อมูลของสืบกลายเป็นผลงานวิจัยสัตว์ป่าชิ้นสำคัญชิ้นหนึ่งในภายหลัง เช่น สไลด์ภาพสัตว์ป่าหายาก กับทั้งวีดิทัศน์ความเป็นอยู่ของสัตว์ป่าและการทำลายป่าในประเทศไทย ทีสืบผลิตขึ้นเองทั้งสิ้น

title: สืบ นาคะเสถียร

text: สืบได้ผลิตงานวิจัยเกี่ยวกับสัตว์ป่ามากมาย โดยเฉพาะด้านสำรวจนก กวางผา เลียงผา และนิเวศวิทยาที่ห้วยขาแข้งและทุ่งใหญ่นเรศวร ทั้งยังได้เป็นอาจารย์พิเศษ ประจำภาคชีววิทยา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ด้วย

title: สืบ นาคะเสถียร

text: เมื่อสำเร็จปริญญาโท สืบเข้ารับราชการเป็นพนักงานป่าไม้ตรี กองอนุรักษ์สัตว์ป่า กรมป่าไม้ ขณะนั้นกองอนุรักษ์สัตว์ป่าเพิ่งก่อตั้งขึ้น และสืบเลือกหน่วยงานนี้เพราะต้องการงานเกี่ยวกับสัตว์ป่า งานแรกของสืบคือการประจำอยู่ที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาเขียว-เขาชมภู่ จังหวัดชลบุรี ณ ที่นั้น สืบได้ทราบว่ามีผู้ทรงอิทธิพลบุกรุกทำลายป่าเป็นจำนวนมาก

title: สืบ นาคะเสถียร

text: การทำรังวางไข่ของนกบางชนิดที่ อ่างเก็บน้ำบางพระ จังหวัดชลบุรี สัมมนาสัตว์ป่าเมืองไทย พ.ศ. 2524 รายงานการสำรวจนก บริเวณอ่างเก็บน้ำบางพระ จังหวัดชลบุรี สัมมนาสัตว์ป่าเมืองไทย พ.ศ. 2526 รายงานผลการวิจัย วางแผนขั้นรายละเอียดสำหรับ ฟื้นฟูสภาพป่าไม้และ การจัดการป่าไม้บริเวณ พื้นที่ป่าต้นน้ำคลองแสง โครงการเขื่อนเชี่ยวหลาน จังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2527 การศึกษานิเวศวิทยาของสัตว์ป่า ในบริเวณโครงการ ศูนย์ศึกษาเพื่อการพัฒนาภูพาน ตามพระราชดำริ พ.ศ. 2528 นิเวศวิทยาป่าไม้และสัตว์ป่า ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ทุ่งใหญ่นเรศวรและ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ห้วยขาแข้ง พ.ศ. 2529 รายงานผลการจับเนื้อทราย ที่เกาะกระดาด พ.ศ. 2529 เลียงผาที่พบในประเทศไทย การกระจายถิ่นที่อยู่อาศัย และพฤติกรรมบางประการ พ.ศ. 2529 สำรวจถิ่นที่อยู่อาศัยของเก้งหม้อ นิเวศวิทยาป่าไม้และสัตว์ป่า ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร จังหวัดกาญจนบุรี และ จังหวัดตาก และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง จังหวัดอุทัยธานี และ จังหวัดตาก กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 โดย สืบ นาคะเสถียร, นริศ ภูมิภาคพันธุ์, ศักดิ์สิทธิ์ ซิ้มเจริญ การสำรวจเบื้องต้นเกี่ยวกับ สัตว์ป่าในพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส การอพยพสัตว์ป่า ในอ่างเก็บน้ำรัชชประภา สัมมนาสัตว์ป่า พ.ศ. 2532 วิเคราะห์ความเหมาะสม จากรายงานและแผนการ แก้ไขผลกระทบด้านทรัพยากร ป่าไม้และสัตว์ป่า โครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำ แควใหญ่ตอนบน รายงานการประเมินผลงาน ช่วยเหลือสัตว์ป่าตกค้าง ในพื้นที่อ่างเก็บน้ำ เขื่อนรัชชประภา (เขื่อนเชี่ยวหลาน) จังหวัดสุราษฏร์ธานี

title: สืบ นาคะเสถียร

text: ในปี พ.ศ. 2531 สืบกลับเข้ารับราชการที่กองอนุรักษ์สัตว์ป่า และพยายามเสนอให้เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่-ห้วยขาแข้งเป็นมรดกโลกเพื่อเป็นหลักประกันว่าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดังกล่าวจะได้รับการพิทักษ์รักษาถาวร

title: สืบ นาคะเสถียร

text: สืบมีชื่อเดิมว่า "สืบยศ" มีชื่อเล่นว่า "แดง" เกิดที่ตำบลท่างาม อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี เป็นบุตรของนายสลับ นาคะเสถียร อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดปราจีนบุรี กับนางบุญเยี่ยม นาคะเสถียร มีพี่น้องทั้งหมดสามคน ตนเองเป็นคนโต ได้แก่ กอบกิจ นาคะเสถียร เป็นน้องชายคนกลาง และกัลยา รักษาสิริกุล เป็นน้องสาวคนสุดท้อง

title: โนพลอมแพลม

text: เพลงต่าง ๆ ในอัลบั้ม แอ๊ดได้ตีแผ่ประเด็นต่าง ๆ ทั้งเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการเมือง เศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม แต่ไม่มีเพลงเกี่ยวกับความรักเช่นในอัลบั้มก่อน ๆ โดยประกาศจุดยืนตรงข้ามกับรัฐบาล (สมัย พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี) มีเพลงที่พอจะเป็นที่รู้จักและมีการเผยแพร่สืบต่อกันมา อย่างเช่น "สืบทอดเจตนา" ซึ่งแต่งขึ้นเพื่อรำลึกแด่ สืบ นาคะเสถียร ที่เสียชีวิตไปเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2533 โดยการฆ่าตัวตายเพื่อเรียกร้องให้สังคมเห็นความสำคัญของการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ นำไปสู่การประชุมเพื่อกำหนดมาตรการป้องกันการบุกรุกป่าห้วยขาแข้งในอีก 2 สัปดาห์หลังสืบฆ่าตัวตาย และทำให้องค์การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโกประกาศให้เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรและห้วยขาแข้ง ที่สืบเคยเป็นหัวหน้าเป็นมรดกโลกในปี พ.ศ. 2534 หรือปีถัดมานั่นเอง

title: สืบ นาคะเสถียร

text: ปลาค้างคาวนาคะเสถียร (Oreoglanis nakasathiani Vidthayanon, Saenjundaeng & Ng, 2009[4])

title: สืบ นาคะเสถียร

text: สืบ นาคะเสถียร (31 ธันวาคม พ.ศ. 2492 - 1 กันยายน พ.ศ. 2533) เป็นนักอนุรักษ์และนักวิชาการด้านทรัพยากรธรรมชาติชาวไทย มีชื่อเสียงจาการพยายามปกป้องแก่งเชี่ยวหลานและเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่-ห้วยขาแข้ง และฆ่าตัวตายเพื่อเรียกร้องให้สังคมเห็นความสำคัญของการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ

title: โครงการก่อสร้างเขื่อนแม่วงก์

text: โครงการก่อสร้างเขื่อนแม่วงก์ถูกกล่าวถึงในสื่อมวลชนหลายแหล่งโดยเริ่มจากกระแสของการประท้วงการอนุมัติ EHIA โดยศศิน เฉลิมลาภ เลขาธิการมูลนิธิสืบนาคะเสถียร การลงรายชื่อหยุดโครงการสร้างเขื่อนแม่วงก์ กว่า 100,000 คน ที่ change.org รวมถึงการห้ามออกอากาศ รายการ คนค้นฅน ตอน ศศิน เฉลิมลาภ 388 กม. จากป่าสู่เมือง