query: ภาพยนตร์เรื่องไอรอนแมน ปรากฎครั้งแรกเมื่อใด?

title: ไอรอนแมน

text: ไอรอนแมนปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน Tales of Suspense #39 (มีนาคม 1963) ในชื่อตอน "Iron Man is Born!" และเป็นตัวละครหลักในการ์ตูนหัวนี้จนถึงเล่มที่ 99 (มีนาคม 1968) การ์ตูนหัวนี้ก็ถูกปิดตัวลง หลังจากนั้นไอรอนแมนก็ไปมีบทบาทในการ์ตูนเล่มเดียวจบ Iron Man and Sub-Mariner (เมษายน 1968) ก่อนที่จะมีชุดเป็นของตัวเองในชื่อ The Invincible Iron Man #1 (พฤกษภาคม 1968) หลังจากแจ็ค เคอร์บี้เลิกวาดไอรอนแมน จอร์จ ทัสก้าก็เข้ามารับผิดชอบเรื่องภาพแทนตั้งแต่เล่มที่ 5 ขึ้นไป

title: มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 3

text: มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 3 () เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรอเมริกัน ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2556 ที่สร้างจากหนังสือการ์ตูนของมาร์เวลเรื่อง "ไอรอนแมน" สร้างโดยมาร์เวลสตูดิโอและพาราเมาต์พิกเจอส์ เป็นภาคภาคต่อของภาพยนตร์ "ไอรอนแมน" (พ.ศ. 2551) และ "ไอรอนแมน 2" (พ.ศ. 2553) ภาคนี้กำกับโดยเชน แบล็ค นำแสดงโดยโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ ในบทโทนี สตาร์ก และยังเป็นทีรู้จักในนาม ไอรอนแมน มหาเศรษฐีใจบุญพ่อค้าอาวุธแห่งบริษัท สตาร์ก อินดัสตรี้ คราวนี้เขาได้ถูกศัตรูทำลายโลกส่วนตัวของเขาเขาจึงออกตามหาคนที่ต้องรับผิดชอบกับเรื่องที่เกิดขึ้น ภาพยนตร์ฉายในสหรัฐอเมริกาวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

text: มาสค์ไรเดอร์ไดรฟ์ เดอะมูฟวี่: เซอร์ไพรซ์ ฟิวเจอร์ () เป็นภาพยนตร์ของซีรีส์โทรทัศน์มาสค์ไรเดอร์ไดรฟ์ ที่ฉายทางโทรทัศน์ในปี 2014-2015 เริ่มออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2015 โดยออกฉายคู่กับ "" และมีการปรากฎตังครั้งแรกของ มาสค์ไรเดอร์โกสต์ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย

title: อเล็กซ์ ครอสส์

text: อเล็กซ์ ครอสส์ () เป็นตัวละครเอกในนวนิยายแนวสืบสวนสอบสวนของเจมส์ แพทเทอร์สัน นักเขียนชาวอเมริกัน ครอสส์เป็นทั้งนักสืบ, ตำรวจดีทรอยด์ และนักเขียนนวนิยายขายดี โดยปรากฎตัวในนวนิยายชุดอเล็กซ์ ครอสส์ ซึ่งมีทั้งหมด 12 เล่ม และได้ถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ 3 ตอน คือ "Kiss the Girls" ในปี ค.ศ. 1997, "Along Came a Spider" ในปี ค.ศ. 2001 ซึ่งรับบทโดย มอร์แกน ฟรีแมน และ"Alex Cross" ในปี ค.ศ. 2012 รับบทโดย ไทเลอร์ เพอร์รี

title: ไอรอนแมน

text: เมื่อโทนี่ค้นพบว่า รัฐบาลเคยเอาอาวุธเขาไปใช้ และนำไปใช้อย่างผิดกฎหมาย โทนี่จึงเปิดเผยตัวตนว่าตนคือไอรอนแมน เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นปลัดกระทรวงกลาโหม เพื่อควบคุมรัฐบาลไม่ให้นำอาวุธของเขาไปใช้อย่างผิดกฎหมาย

title: ไอรอนแมน

text: หลังจากเล่มที่ 116 นักเขียนเดวิด มิดเชลลินี่ นักลงหมึกบ็อบ เลย์ตัน นักเขียนจอห์น โรมิตาร์ จูเนียร์ เข้ามารับผิดชอบการ์ตูนเรื่องนี้แทน ทีมงานนี้สร้างเรื่องราวสำคัญที่ไอรอนแมนต้องเผชิญมากมาย ทั้งปัญหาเรื่องแอลกอฮอล์ (Demon in Bottle) และสร้างตัวละครที่จะมีบทบาทสำคัญในอนาคตมากมายเช่นเบธานี่ เคบ เลขาคนสำคัญของโทนี่ เจมส์ โรดส์ที่ภายหลังจะกลายเป็นซูเปอร์ฮีโรนาม"วอร์แมชชีน" การสร้างคู่แข่งทางธุริกจให้โทนี่จัสติน แฮมเมอร์ รวมทั้งการที่นำไอรอนแมนไปปะทะกับด็อกเตอร์ดูม และออกแบบชุดเกราะเฉพาะกิจหลายรูปแบบให้ไอรอนแมนมากมาย ทีมงานนี้ทำงานกับชุด The Invincible Iron Man จนถึงเล่มที่ 154 (มกราคม 1982)

title: ไอรอนแมน

text: นอกจากในการ์ตูนแล้ว ไอรอนแมนยังเป็นหนึ่งในซูเปอร์ฮีโรที่ออกเฉิดฉายบนจอเงินในภาพยนตร์หลายเรื่อง ด้วยฝีมือการแสดงของรอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ ทำให้ตัวละคร<b data-parsoid='{"dsr":[2133,2147,3,3]}'>ไอรอนแมน</b>มีชีวิตขึ้นบอจอภาพยนตร์ได้ ไอรอนแมนปรากฏตัวในภาพยนตร์ของตัวเอง (มหาประลัยคนเกราะเหล็ก ,มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 2 ,มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 3) รวมถึงภาพยนตร์ที่รวมพลซูเปอร์ฮีโรหลายคนเอาไว้ (ดิ อเวนเจอร์ส, ดิ อเวนเจอร์ส: มหาศึกอัลตรอนถล่มโลก, อเวนเจอร์ส: มหาสงครามล้างจักรวาล) และอื่นๆ (กัปตันอเมริกา: ศึกฮีโร่ระห่ำโลก, สไปเดอร์แมน: โฮมคัมมิ่ง)

title: มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 2

text: มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 2 () เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรอเมริกัน ในปี 2553 ที่สร้างจากตัวละครการ์ตูนของมาร์เวลเรื่อง ไอรอนแมน สร้างโดยมาร์เวลสตูดิโอและพาราเมาต์พิกเจอส์ เป็นภาคต่อของภาพยนตร์ที่ออกฉายปี พ.ศ. 2551 "ไอรอนแมน", กำกับโดยจอน แฟฟโรว์ นำแสดงโดยโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ ในบทโทนี สตาร์ก เศรษฐีพันล้าน และยังเป็นทีรู้จักในนามไอรอนแมน ภาพยนตร์ออกฉายที่ฝรั่งเศสเมื่อวันที 28 เมษายน และออกฉายในสหรัฐอเมริกาวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 และมีภาคต่อ "ไอรอนแมน 3" ออกฉายปี พ.ศ. 2556

title: จันทปริตตปาฐะ

text: พระสูตรนี้มักถูกนำไปอธิบายปรากฎการณ์จันทรคราส และมีพระสูตรที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันคือสุริยสูตร ใช้อธิบายปรากฎการณ์สุริยคราสเช่นกัน ว่า เกิดจากการกลืนกินของราหู อย่างไรก็ตาม เสฐียรพงษ์ วรรณปก ผู้เชี่ยวชาญด้านพุทธศาสนาได้แสดงความเห็นไว้ว่า จันทิมสูตรอาจเป็นสูตรที่แต่งขึ้นใหม่ และเป็นของแปลกปลอมมิใช่พระสูตรดั้งเดิม โดย เสฐียรพงษ์ แสดงความเห็นเรื่องนี้ไว้การบรรยายเรื่อง "ความเป็นมาของพระไตรปิฎก" ความว่า

title: แก๊งขวานซิ่ง

text: ในภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้เรื่อง"คนเล็กหมัดเทวดา" แก๊งขวานซิ่งจะได้รับการเดินเรื่องในลักษณะที่คล้ายกันเป็นอย่างมากกับตระกูลมาเฟียของอิตาลี หรือบางทีอาจจะเหมือนกับพวกอั้งยี่ของจีนเป็นอย่างมาก โดย"แก๊งขวานซิ่ง"ในภาพยนตร์เรื่องนี้หัวหน้าแก๊งคือพี่แซม และมีสัญลักษณ์ขวานไขว้ที่พอจะจำกันได้ใน"คนเล็กหมัดเทวดา" ที่สมาชิกบางรายจะมีรอยสักนี้ที่ไหนสักแห่งบนร่างกาย โดยสามารถมองเห็นได้หรือปรากฎอยู่ในรูปแบบอื่น นอกจากนี้ ท่าเต้นของแก๊งขวานซิ่งใน"คนเล็กหมัดเทวดา" ยังชวนให้นึกถึงเพลงยุค 50

text: มหาศึกฮีโร่ประจัญบาน GP ปะทะ มาสค์ไรเดอร์ หมายเลข 3 () เป็นภาพยนตร์ในปี 2015 ในชุดของ ซูเปอร์ฮีโร่ไทเซนซีรีส์ ที่มี มาสค์ไรเดอร์ไดรฟ์ มาปรากฎตัวในเรื่อง และเป็นการปรากฎตัวของ มาสค์ไรเดอร์ หมายเลข 3 โดยเนื้อเรื่องดั้งเดิมถูกสร้างสรรค์โดย โชทาโร่ อิชิโนะโมริ มีฉากสั้นในการ์ตูนมังงะในปี 1972 ตอน Rider #3 VS. General Black มี Tetsuo Kurata, (มาสค์ไรเดอร์แบล็ค, มาสค์ไรเดอร์แบล็ค RX), Yuichi Nakamura (มาสค์ไรเดอร์เด็นโอ), Kousei Amano, Takayuki Tsubaki, Ryoji Morimoto และ Takahiro Hojo (มาสค์ไรเดอร์เบรด), และ Kento Handa (มาสค์ไรเดอร์ 555) เข้ามามีบทบาทในภาพยนตร์นี้ด้วย ออกฉายครั้งแรกในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2558

title: บลูอีเกิล (หนังสือการ์ตูน)

text: บลูอีเกิล () เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรจากมาร์เวลคอมิกส์ ซึ่งปรากฎตัวครั้งแรกในนามของทีมซูเปอร์ฮีโรของ สควาดรอน สุพรีม ในการ์ตูนเรื่องดิ อเวนเจอร์ส ฉบับที่ 85 (กุมภาพันธ์ 1971) ในชื่อ อเมริกันอีเกิล ต่อมาในชื่อ แค็พ'เอ็นฮอว์ก ในการ์ตูนเรื่องดิ อเวนเจอร์ส" ฉบับที่ 148 (มิถุนายน 1976) และต่อมาได้ชื่อว่า บลูอีเกิล ในการ์ตูนเรื่องสควาดรอน สุพรีม ฉบับที่ 1 (กันยายน 1985)

title: อุลตร้าแมนพาวเวิร์ด

text: Worldwide Investigation Network Response หน่วยสืบค้นพิเศษที่ก่อตั้งขึ้นโดยองค์กรสหประชาชาติซึ่งมีวัตถุประสงค์ในการตรวจสอบและรับมือกับปรากฎการณ์เหนือธรรมชาติและคดีประหลาดที่เกี่ยวโยงกับสัตว์ประหลาดและมนุษย์ต่างดาว แต่ในเรื่องหน่วยงานนี้มักจะถูกเน้นไปทางการป้องกันปราบปรามสัตว์ประหลาด โดยมีอาวุธยุทโธปกรณ์ต่างๆอย่างครบครันเพื่อเตรียมไว้ใช้รับมือกับภัยพิบัติอันเกิดจากสัตว์ประหลาดซึ่งเริ่มจะมีเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ฐานทัพ W.I.N.R. สาขาอเมริกาจะตั้งอยู่ในแถบชานเมืองลอสแองเจลลิสรัฐแคลิฟอร์เนีย มีโครงสร้างอาคารที่คงทนเป็นเลิศ สามารถทนต่อแผ่นดินไหวและทนไฟได้ อีกทั้งยังมี มิสไซล์หลากหลายชนิด และ ปืนเลเซอร์ ติดตั้งเอาไว้เพื่อต่อต้านการรุกรานของมนุษย์ต่างดาว ที่ห้องบัญชาการหลัก (เมนรูม) ที่พวกกัปตันอยู่จะเป็นลานกว้างซึ่งมีชั้นลอย และจะมีเจ้าหน้าที่ประจำการอยู่ตลอด 24 ชม.เพื่อเฝ้าสังเกตปรากฎการณ์ผิดปกติทั่วสหรัฐอเมริกา

title: รวมพล 5 มาสค์ไรเดอร์ ปะทะ ดร. แพ็คแมน

text: รวมพล 5 มาสค์ไรเดอร์ ปะทะ ดร. แพ็คแมน () เป็นภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึข้ามฝั่ง ที่เป็นการเจอกันระหว่าง มาสค์ไรเดอร์เอ็กเซด และมาสค์ไรเดอร์โกสต์ ซึ่งเป็นตัวละครหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้ และเป็นการปรากฎตัวของไรเดอร์รุ่นพี่ ได้แก่ มาสค์ไรเดอร์วิซาร์ด ,มาสค์ไรเดอร์ไกมุ และมาสค์ไรเดอร์ไดรฟ์ ซึ่งต่อสู้กับพวกวายร้ายของ ดร.แพ็ก-แมน ออกฉายครั้งแรกในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2016 โดยภาพยนตร์นี้ทำรายได้ถึง 723 ล้านเยน (6.3 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ)

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: และเมื่อภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ภาค 2 ซึ่งเป็นภาคสุดท้ายของภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์เข้าฉายก็ได้สร้างสถิติต่าง ๆ มากมาย อาทิ ภาพยนตร์ที่เปิดตัววันแรกสูงสุดตลอดการ ทำรายได้วันแรกสูงถึง 91 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำลายสถิติเดิมของแวมไพร์ ทไวไลท์ 2 นิวมูน[124] ภาพยนตร์ที่ทำรายได้สุดสัปดาห์ที่สูงสุดทำลายสถิติของแบทแมน อัศวินรัตติกาล โดยทำรายได้สัปดาห์แรกที่ 169 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[125]ซึ่งต่อมาถูกทำลายสถิติโดยดิ อเวนเจอร์สและไอรอนแมน 3 และทำลายสถิติภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดทั่วโลกสัปดาห์แรกของที่แฮร์รี่ พอตเตอร์ภาคหกเคยทำไว้ โดยทำเงินรวมทั่วโลกในสัปดาห์แรกสูงถึง 483 ล้านดอลลาร์สหรัฐในสัปดาห์เปิดตัว[126] และทำรายได้ปิดที่ 1,341 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่ง ณ ตอนนั้นสามารถรั้งอยู่ในอันดับที่ 3 ของภาพยนตร์ทำเงินตลอดกาลเป็นรองเพียงแค่ภาพยนตร์เรื่องอวตารและไททานิกเท่านั้น นอกจากนั้นยังได้รับคำวิจารณ์ในด้านบวกอย่างล้นหลาม โดยเว็บไซต์ Rotten Tomatoes ได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ไว้สูงถึง 96%[127]ซึ่งเป็นคะแนนที่สูงที่สุดในภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ จึงถือว่าภาคสุดท้ายของภาพยนตร์ชุดนี้ประสบความสำเร็จทั้งรายได้และคำวิจารณ์ก็ว่าได้

title: ซอว์ เกอร์เรร่า

text: ซอว์ เกอร์เรร่า เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" ปรากฎตัวครั้งแรกในภาพยนตร์การ์ตูนชุด "" ให้เสียงโดย Andrew Kishino ต่อมามีบทในภาพยนตร์ "" รับบทโดย Forest Whitaker และในภาพยนตร์การ์ตูนชุด "Star Wars: Rebels" ซึ่งให้เสียงโดย Whitaker เช่นกัน

title: ไอรอนแมน

text: มีผู้คนมากมายนำแบบชุดเกราะซึ่งอิงตามงานสร้างและเทคโนโลยีแบบเดียวกับไอรอนแมน อันเป็นผลจากการที่งานของเขานั้นถูกขโมยไปโดย สปายมาสเตอร์ ไปใช้สร้างชุดเกราะกันเอง ทั้งยังนำไปใช้ในทางที่ผิดด้วย โทนี่จึงออกมาประกาศกว่าไม่ให้นำชุดเกราะที่สร้างอิงแบบไอรอนแมนไปใช้ ความประสงค์ดังกล่าวขอโทนี่นั้นได้สร้างชื่อเสียงให้กับเขาให้ฐานะไอรอนแมนป็นอย่างมาก ภายหลังจากที่โทนี่ได้เข้าต่อสู้และทำลายพวกวายร้ายระดับล่างอย่าง สติล์ทแมน แล้วเขาก็ล้มหน่วยสตริงเรย์นั้นไม่ได้อิงจากแบบของเขา เขาจึงแก้เกมส์ด้วยการยิงไอรอนแมนทิ้งเสีย ในขณะเดียวกันก็พยายามที่จะบรรลุเป้าหมายหลักที่แท้จริง ด้วยการสร้างเรื่องขึ้นมาว่าตนต้องการจะหยุดไอรอนแมนตัวร้ายที่กำลังจะหยุดชุดเกราะ Mandroids ของหน่วย S.H.I.E.L.D. และหยุดชุดเกราะ Guardsmen อันจะส่งผลให้บรรดา ตัวร้ายที่ถูกควบคุมอยู่หลบหนีออกไปได้ ด้วยเหตุนี้รัฐบาลจึงประกาศให้ไอรอนแมนเป็นบุคคลอันตราย และเป็นพวกนอกกฎหมาย ไม่สามารถเดินทางเข้าอเมริกาได้ เขาจึงเดินทางไปยังประเทศรัสเซีย ซึ่งเขาได้เผลอฆ่าไทเทเนี่ยมแมน ซึ่งเป็นคนรัสเซีย เมื่อเขาแอบเข้ามาในอเมริกา ทางรัฐบาลก็ปล่อยให้ ไฟเออร์เพาเวอร์ มาสู้แต่โทนี่รู้อยู่แล้วว่าสู้ไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา จึงแกล้งแต่งเรื่องว่าไอรอนแมนตายไปแล้ว เหลือแต่เพียงชุดเกราะที่ผุพัง และเมื่อไฟเออร์เพาเวอร์เริ่มเข้าสู่ด้านโฉด โทนี่เลยมีโอกาสสร้างชุดเกราะ MK VIII หรือ Neo-Classic ไปจัดการ ไฟเพาเวอร์ โดยอ้างว่าคนที่อยู่ข้างในนั้นเป็นคนอื่น

title: ไอรอนแมน

text: หลังจากโทนี่สตาร์คได้ใช้ชีวิตในฐานะไอรอน แมน สตาร์คมีผู้ช่วยชื่อ "เป็ปเปอร์ พ็อต" และคนขับรถส่วนตัวของสตาร์ค "แฮปปี้ โฮแกน" ซึ่งเป็นอดีตนักมวย สตาร์คได้บอกว่าไอรอน แมนเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของเขา เพื่อปกปิดตัวจริง สตาร์คได้ไปร่วมทีมกับ ดิ อเวนเจอร์ และได้ปรับปรุงชุดเกราะให้ทันสมัยขึ้น เป็นชุดเกราะสีแดง-ทอง หรือไอรอน แมน MK III (Classic Armor) และได้ปะทะกับศัตรูต่างๆมากมาย เช่น คริมสัน ไดนาโม, แมนดาริน, เมลเตอร์

title: การข่มข้ามคู่

text: การข่มข้ามคู่ () ในทางพันธุศาสตร์หมายถึงปรากฎการณ์ที่การที่การแสดงออกของยีนยีนหนึ่งต้องขึ้นอยู่กับการมีอยู่ของยีนปรับแต่ง (modifier gene) หนึ่งอันหรือมากกว่า การกลายพันธุ์ที่มีลักษณะข่มข้ามคู่จะส่งผลต่อลักษณะปรากฎเป็นลักษณะที่ผ่านการผสมผสานกันมาจากยีนหลายๆ ยีน แทนที่จะเป็นมาจากยีนใดยีนหนึ่ง เกิดจากการมีปฏิสัมพันธ์ของยีน อาจเป็นระหว่างยีนคนละยีนหรือภายในยีนเดียวกันทำให้เกิดผลที่ไม่เสริมกัน (non-additive)

title: ไอรอนแมน

text: หลังจากที่ทีมงานเก่าแยกทางจากชุดนี้ Marvel Comics จึงว่าจ้างเดนนิส โอนีลมาเขียนเรื่องให้การ์ตูนชุดนี้ต่อ ส่วนมากเรื่องที่เดนนิสเขียนให้โทนี่พบเจอกับปัญหาแอลกอฮอล์เป็นหลัก เอาเจมส์ โรดส์มารับบทไอรอนแมนแทนโทนี่นานถึง 2 ปีตามเวลาตีพิมพ์ในชีวิตจริง ก่อนที่โทนี่จะกลับมาในเล่มที่ 200 (พฤศจิกายน 1985) ก่อนที่ Marvel Comics จะหันมาใช้งานทีมงานเก่าอีกครั้ง (มิดเชลลินี่และเลย์ตัน) ตั้งแต่เล่มที่ 215 ขึ้นไป (กุมภาพันธ์ 1987) ทั้งคู่เริ่มสร้างเรื่องราวสำคัญให้ไอรอนแมนต้องเผชิญอีกรอบในเรื่องราว Armor Wars ตั้งแต่เล่มที่ 225 (ธันวาคม 1987) ไปจนถึงเล่มที่ 231 (มิถุนายน 1988) และเขียนบทบาทของไอรอนแมนในอีเวนท์ใหญ่ Operation Galactic Storm ที่โทนี่ต้องไปพัวพันกับสงครามระหว่างพวกครีกับสครัลล์

title: ไอรอนแมน

text: ไอรอนแมน ได้ไปเป็นส่วนหนึ่งของ Operation Galactic Storm ซึ่งเป็นสงครามระหว่าง 2 เผ่าพันธุ์ คือ ครี และ ชี-อะห์ และส่งผลต่อโลก เหล่าอเวนเจอร์ จึงต้องไปแก้ไขเรื่องนี้ พวกเขาได้เจอตัวการคือ Supreme Intelligence ซึ่งเป็นหัวหน้าเผ่าครี กัปตันอเมริกามีความเห็นว่าไม่ควรฆ่าสิ่งมีชีวิตโดยเปล่าประโยชน์ แต่ไอรอนแมน กลับคิดว่าต้องฆ่า Supreme Intelligence เพื่อหยุดเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด ท้ายที่สุดเหล่าอเวนเจอร์จึงตัดสินใจจะจัดการ Supreme Intelligence และจบสงครามลง

title: นภคปภา นาคประสิทธิ์

text: ผลงานเรื่องแรกคือภาพยนตร์กึ่งสารคดีเรื่อง ปมไหม และเป็นที่รู้จักในผลงานการแสดงภาพยนตร์ไทยเรื่อง แม่เบี้ย และต่อมากับภาพยนตร์เรื่อง เจ้าสาวผัดไท ต่อจากนั้นได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ของประเทศอังกฤษเรื่อง บัตเตอร์ ฟราย์ แมน ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลดารานำหญิงยอดเยี่ยมจากการประกวดใน เทศกาลสแลมดั๊ง ฟิล์ม เฟสติวัล ของอเมริกา จากนั้นเธอได้ร่วมงานกับ ภาพยนตร์ของแคนาดาเรื่อง เฟริท์ ไบต์ และต่อด้วยภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับเพื่อนเรื่อง ทรี เฟรนด์ ซึ่งได้รับคัดเลือกฉายโชว์ในงานเทศกาลโตรอนโต อินเตอร์เนชั่นแนล ฟิล์ม เฟสติวัล ปี 2005

title: แก๊งขวานซิ่ง

text: "แก๊งขวานซิ่ง" ได้คุมนครเซี่ยงไฮ้และใช้ขวานเป็นอาวุธ โดยมักจะแต่งตัวในชุดสูทสีดำและบางครั้งจะสวมหมวกทรงสูง สำหรับภาพยนตร์"นักชกจากชานตุง" อาจจะถือได้ว่าเป็นการปรากฎตัวครั้งแรกสุดของแก๊งในภาพยนตร์ แม้ว่าจะไม่มีการเรียกชื่อ"แก๊งขวานซิ่ง"อย่างเป็นทางการในภาพยนตร์ก็ตาม และแก๊งนี้ยังปรากฏอยู่ในภาพยนตร์เรื่อง"เอไกหว่า 2", "ไอ้หนุ่มหมัดเมา 2", "ปิ๊งรักเจ้าสาวมาเฟีย 2", "คนเล็กหมัดเทวดา" และ"หมัดพิฆาตมังกรโหด"

title: แฮงก์ พิม

text: ดร.เฮนรี "แฮงก์" พิม () ปรากฎตัวครั้งแรกในTales to Astonish เล่มที่ 27 แฮงก์ พิม ปรากฎตัวครั้งแรกไม่ใช่ในฐานะซูเปอร์ฮีโรแต่เป็นตัวละครในการ์ตูนไซไฟที่ชื่อว่า The Man in Ant Hill โดยนอกจากจะเป็นแอนต์-แมนเขายังเป็นไจอันต์-แมน, โกไลอัท และวอสป์ซึ่งได้เปลี่ยนเป็นชุดนี้เพื่อให้เกียรติภรรยาเขาอีกด้วย

title: มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 3

text: หลังจาก "ไอรอนแมน 2" ออกฉายไปในเดือนพฤษภาคม 2553, ต่อมา ในเดือนธันวาคม 2553 จอน แฟฟโรว์ ผู้กำกับ ไอรอนแมนสองภาคก่อนหน้านี้ ตัดสินใจที่จะไม่กลับมากำกับ ไอรอนแมน 3 แต่ยินดีที่จะกลับมารับบท แฮปปี้ โฮแกน และเป็นผู้อำนวยการผลิต. ในเดือนกุมภาพันธ์ 2554 เชน แบล็ค ได้เข้ามาเจรจาในการกำกับและเขียนบทภาพยนตร์, ต่อมาในเดือนมีนาคม ดรูว์ เพียร์ซ ได้รับการว่าจ้างที่จะร่วมเขียนบทภาพยนตร์.

title: มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 2

text: หลังจบเรื่องทั้งหมด ฟิวรี่มาพูดคยกับสตาร์คเรื่องโครงการอเวนเจอร์ และขอให้สตาร์คเป็นที่ปรึกษาให้โครงการ ในตอนจบโทนี่และโรดี้ได้รับเหรียญกล้าหาญเนื่องจากการกระทำอันหาญกล้าของพวกเขาที่สามารถจัดการไอแวนลงได้จอนแฟฟโรว์บอกว่ามันเป็นความตั้งใจเดิมของเขาในการสร้างภาพยนตร์ไตรภาคสำหรับไอรอนแมน, กับให้โอบาไดห์ สเตน(เจฟฟ์ บริดเจ็ดส์) เป็น ไอรอนมองเกอร์ ในภาคต่อ. หลังจากการประชุมระหว่าง แฟฟโรว์ และนักเขียนหนังสือการ์ตูนต่างๆ, สเตน กลายเป็นจอมวายร้ายหลักใน "ไอรอนแมน" ภาคแรก, ในระหว่างการพัฒนา แฟฟโรว์ บอกว่าในภาคที่ 2 นี้จะเกี่ยวกับการติดสุราของสตาร์ค และเชน แบล็ค ได้ให้คำแนะนำในบางส่วนของสคริปต์.

title: ไอรอนแมน

text: เมื่อ The Invincible Iron Man เดินทางมาถึงจุดสิ้นสุดในเล่มที่ 332 (กันยายน 1996) ไอรอนแมนกลับมาอีกครั้งในชุดที่สองโดยทีมงานใหม่ (จีม ลี, สก็อตต์ ล็อบเดลล์, เจบ ลอเบลล์, ไวลส์ พอร์ตาซิโอ้, ไรอัน เบนจามิน) มีความยาว 13 เล่ม (พฤศจิกายน 1996 - พฤศจิกายน 1997) ก่อนจะเริ่มต้นชุดใหม่เป็นชุดที่ 3 โดยที่ 25 เล่มแรกเขียนเรื่องโดยเคิร์ท บูลเสก ก่อนที่จะได้โรเจอร์ สเติร์นมาช่วยเสรมิเรื่อง ชุดที่ 3 เป็นความยาว 89 เล่ม (กุมภาพันธ์ 1998 - ธันวาคม 2004) ก่อนที่จะได้วอร์เร็น เอลลิสมาเขียนชุดที่ 4 ในเรื่องราวที่เป็นตำนานของไอรอนแมนมานาน Extremist ได้อดิ กรานอฟมาวาดภาพให้ มีความยาว 35 เล่ม (มกราคม 2005 - ธันวาคม 2004) หลังจากจบชุดที่ 4 ไอรอนแมนกลับมาในชุดที่ 5 อีกครั้ง เขียนเรื่องโดยแม็ต แฟร็คชั่น เดินเรื่องด้วยความยาว 61 เล่ม (กรกฎาคม 2008 - ธันวาคม 2012)

title: ไอรอนแมน

text: เมื่อเข้าสู่ยุค Marvel NOW! ไอรอนแมนก็เริ่มต้นชุดใหม่เหมือนตัวละครอื่นๆ และเริ่มนับที่เลข 1 ใหม่อีกครั้งนึง เขียนเรื่องโดยคาเรน กิลเลียน โทนี่หันมาใส่ชุดเกราะสีดำ-ทองแทน ว่าด้วยการที่โทนี่ต้องเผชิญหน้ากับสิ่งใหม่ๆที่เขาไม่เคยพบเจอมาก่อน คาเรนนำไอรอนแมนไปสู่ห้วงอวกาศ ไขปริศนาเรื่องตระกูลสตาร์ค และการต่อสู้กับเจ้าแห่งความมืดอย่างมาเลคิธ คาเรนอยู่กับไอรอนแมนมาถึง 29 เล่ม (มกราคม 2013 - มิถุนายน 2014) คาเรนลาจากไอรอนแมนไปหลังจากเล่มที่ 28 จบ ไอรอนแมนเริ่มต้นชุดใหม่ในหัวเรื่อง Superior Iron Man โดยจะเริ่มต้นเดือนพฤศจิกายนปี 2014 ว่าถึงการเปลี่ยนแปลงของตัวโทนี่เอง เขาจะกลายเป็นคนที่มีความทะเยอทะยาน และความฉลาดแกมโกงมากขึ้น เขาจะมีวิสัยทัศน์ใหม่ๆเกี่ยวกับโลกใบนี้ รวมไปถึงจุดยืนของเขาจะเปลี่ยนแปลงไปเป็นการปกป้องมากขึ้น ซึ่งมันอาจจะดูย้อนแย้งแต่ก็ตามนั้น เขาจะเน้นในสิ่งที่ปกป้องได้ เขียนเรื่องโดยทอม เทย์เลอร์ และภาพโดยไยล์ดิเรย์ ซินาร์

title: เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง

text: เนเฟอร์มาอัตเป็นพระโอรสพระองค์โตของฟาโรห์สเนฟรู ซึ่งเป็นฟาโรห์และผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สี่ของราชอาณาจักรอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นพระเชษฐาของฟาโรห์คูฟู พระชายาของพระองค์คือ พระนางไอเทต เนเฟอร์มาอัตได้มีบุตรและธิดาทั้งสิบห้าพระองค์ตามที่ปรากฎบนผนังมาสตาบาของพระองค์ ประกอบด้วยบุตรชายนามว่า เฮมิอูนู ไอซู เตตา เคนติเมเรส และมีพระธิดานามว่า ดเจฟาตเซน และ ไอเซซู ปรากฏเป็นภาพที่เจริญวัยแล้ว ขณะที่ ไอติเซน อินกาเอฟ เซฟกา เวเฮมกา เชปเซสกา กาเคนท์ อังค์ฮอร์เซเรเทฟ อังค์ฮอร์เฟเนดเจฟ บูเนฟ เซปเซสเนบ เนบเคเนท และพาเจติ ปรากฎเป็นภาพที่อยู่ในวัยเยาว์ ซึ่งมีข้อสันนิษฐานว่าบุตรชายคนหนึ่งนามว่า เฮมิอูนู อาจจะเป็นคนเดียวกับขุนนางชั้นสูงมีนามว่า เฮมิอูนู ซึ่งเชื่อว่าเป็นผู้ช่วยวางแผนการสร้างมหาปิรามิดได้

title: รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์

text: เขากลับมาเล่นภาพยนตร์อีกครั้ง มีผลงานเรื่อง Kiss Kiss, Bang Bang และ Good Night, and Good Luck , A Scanner Darkly, Zodiac, The Shaggy Dog Fur ไอรอน แมน ดาราประจัญบาน ท.ทหารจำเป็น และในปี ค.ศ. 2009 เขารับบทเป็นเชอร์ล็อก โฮมส์ ในเชอร์ล็อก โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก และเชอร์ล็อก โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ ร่วมกับจู๊ด ลอว์ , The Avengers (ค.ศ. 2012) และล่าสุดได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง Iron man 3 (ค.ศ. 2013)


query: อะมิโนไกลโคไซด์ คืออะไร?

title: อะมิโนไกลโคไซด์

text: อะมิโนไกลโคไซด์ (อังกฤษ:Aminoglycosides) เป็นกลุ่มของยาปฏิชีวนะที่มีฤทธิ์ต้านแบคทีเรียยากลุ่มนี้ได้แก่

title: แอสโตรมัยซิน

text: แอสโตรมัยซิน () หรือเป็นที่นิยมเรียกกันในบทความทางวิชาการอีกชื่อหนึ่งคือ ฟอร์ทิมัยซิน เอ/บี (Fortimicin A/B) เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่งในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ สังเคราะห์ได้กระบวนการหมักของแบคทีเรีย "Micromonospora olivasterospora" (หรืออาจเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "Micromonospora olivasterospora")

title: เจนตามัยซิน

text: การเกิดพิษต่อไตนั้นเป็นอาการไม่พึงประสงค์ที่พบได้ประมาณร้อยละ 10–25 ของผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งเจนตามัยซินก็ถือเป็นยาปฏิชีวนะอีกชนิดหนึ่งในยากลุ่มนี้[18] โดยส่วนมากแล้วความผิดปกติต่อไตที่เกิดขึ้นนี้มักผันกลับมาเป็นปกติได้หลังจากเสร็จสิ้นการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะสาเหตุไประยะหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ในผู้ป่วยบางรายอาจเกิดความผิดปกติของการทำงานของไตอย่าางถาวรได้[14] โดยความเสี่ยงวนการเกิดพิษต่อไตจากยาปฏิชีวนะกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์นี้ขึ้นอยู่กับขนาดยา, ความถี่ในการบริหารยา, ระยะเวลาที่ใช้ยาดังกล่าวในการรักษา, และการใช้ยาอื่นที่มีผลลดการทำงานของไตร่วมด้วย เช่น ยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตอรอยด์, ยาขับปัสสาวะ, ซิสพลาติน, [[ไซโคลสปอริน], [[เซฟาโลสปอริน], แอมโฟเทอริซินบี, สารทึบรังสีไอโอดีน และแวนโคมัยซิน เป็นต้น[18]

title: พอลิอีน

text: มีกลุ่มของยาปฏิชีวนะที่เป็นยาต้านเชื้อรา ซึ่งเรียกว่า ยาปฏิชีวนะพอลิอีน รูปโครงสร้างทางเคมีของพวกมันจะเป็นวงแหวนอะตอมขนาดใหญ่ที่เรียกว่า วงแหวนไซคลิก เอสเตอร์ ที่ประกอบด้วย คอนจูเกเตด คาร์บอน-คาร์บอน ดับเบิลบอนด์แบบทวีคูณบนข้างหนึ่งของวงแหวน และการเชื่อมต่อแบบทวีคูณของ ไฮดรอกซิล กรุ๊ป ที่อีกข้างหนึ่งของวงแหวน บ่อยครั้งโครงสร้างของพวกมันยังมี อะมิโนไกลโคไซด์ กรุ๊ป เชื่อมต่อกับโมเลกุลด้วย

title: โทบรามัยซิน

text: โทบรามัยซินออกฤทธิ์ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีนของแบคทีเรีย โดยเข้าจับกับหน่วยย่อย 30 เอส และหน่วยย่อย 50 เอสของไรโบโซมแบคทีเรียเพื่อรวมกันเป็น 70 เอสไรโบโซม ทำให้เอ็มอาร์เอ็นเอไม่สามารถแปลรหัสพันธุกรรมเพื่อสร้างโปรตีนที่จำเป็นต้องการดำรงชีวิตและการเพิ่มจำนวนได้ ส่งผลให้เซลล์แบคทีเรียนั้นๆตายในที่สุด จากการศึกษาของ Kotra และคณะ พบว่ายากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งรวมถึงโทบรามัยซินจะมีหมู่เอมีนที่มีการรับโปรตอนเข้ามาจนเกิดเป็นประจุบวกจำนวนมากในโมเลกุล ซึ่งประจุที่เกิดขึ้นนี้จะมีความจำเพาะในการจับกับนิวคลีโอไทด์เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเซลล์โพรแคริโอต นอกจากนี้แล้วยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ยังสมารถจับกับไรโบไซม์หัวค้อน (hammerhead ribozyme), เฟนิลอะลานีน—ทีอาร์เอ็นเอ (Phenylalanine—tRNA), HIV Rev response element, ไรโบไซม์จากไวรัสตับอักเสบ ดี, และ Group I catalytic intron ได้ด้วย

title: อาร์บีกาซิน

text: เป็นที่ทราบกันดีว่ายากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งอาร์บีกาซินก็เป็นหนึ่งในยากลุ่มนี้ จะออกฤทธิ์โดยจับกับหน่วยย่อย 30 เอสบนไรโบโซมของแบคทีเรีย ทำให้ขึ้นตอนการแปลรหัสพันธุกรรมของทีอาร์เอ็นเอนั้นเกิดความผิดพลาด ทำให้แบคทีเรียนั้นๆไม่สามารถสังเคราะห์โปรตีนที่จำเป็นต่อการเจริญเติบโตได้ ส่งผลให้เซลล์แบคทีเรียนั้นตายไปในที่สุด ทั้งนี้ เนื่องจากการขนส่งกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์เข้าสู่เซลล์ของเชื้อแบคทีเรียนั้นจำเป็นต้องมีการใช้พลังงาน ซึ่งแบคทีเรียกลุ่มที่ไม่ต้องการออกซิเจนนั้นมีพลังงานไม่มากพอที่จะใช้ในกระบวนการนี้ ทำให้กลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์มีผลต้านเชื้อแบคทีเรียกลุ่มนี้ได้น้อย

title: อะมิโนไกลโคไซด์

text: อะมิกาซิน (amikacin) เจนตามิซิน (gentamicin) กานามัยซิน (kanamycin) นีโอมัยซิน (neomycin) เนติลมิซิน (netilmicin) พาโรโมมัยซิน (paromomycin) สเตรปโตมัยซิน (streptomycin) โตบรามัยซิน (tobramycin)

title: เจนตามัยซิน

text: ปัจจัยที่เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดพิษต่อไตจากการใช้ยาปฏิชีวนะกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ได้แก่:[18]

title: อะมิโนไกลโคไซด์

text: กลไกการออกฤทธิ์ของอะมิโนไกลโคไซด์คือการไปเชื่อมต่อกับไรโบโซม (ribosome) 30เอส ของแบคทีเรียทำให้เกิดความผิดพลาดในการอ่านรหัส ที-อาร์เอ็นเอ (t-RNA) และแบคทีเรียไม่สามารถสังเคราะห์โปรตีนเพื่อการเจริญเติบโตได้

title: เนติลมัยซิน

text: เนติลมัยซิน () เป็นยาปฏิชีวนะในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ โดยถูกจัดเป็นยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์กว้าง เนื่องจากออกฤทธิ์ต้านแบคทีเรียได้หลายสายพันธุ์ เนติลมัยซินไม่สามารถถูกดูดซึมได้จากทางเดินอาหารของมนุษย์ ดังนั้นจึงมียานี้เฉพาะในรูปแบบสำหรับการฉีดเท่านั้น ยานี้มักถูกสงวนไว้ใช้รักษาโรคที่เกิดจาการติดเชื้อแบคทีเรียที่มีอาการรุนแรง โดยเฉพาะอย่าง โรคที่มีสาเหตุมาจากแบคทีเรียที่ดื้อต่อเจนตามัยซิน

title: ไรบอสตามัยซิน

text: ไรบอสตามัยซิน () เป็นยาปฏิชีวนะกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ – อะมิโนไซคลิตอล (aminoglycoside-aminocyclitol) ที่แยกได้จากเชื้อแบคทีเรียสกุลสเตรปโตมัยซิสที่มีชื่อว่า "Streptomyces ribosidificus" ซึ่งการค้นแรกจากตัวอย่างดินที่มาจากเมืองสึ, จังหวัดมิเอะ, ประเทศญีปุ่น มีโครงสร้างที่ประกอบด้วยหน่วยย่อย 3 หน่วย คือ 2-deoxystreptamine (DOS), neosamine C, และน้ำตาลไรโบส ไรบอสตามัยซิน รวมไปถึงยาอื่นในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ที่มี DOS เป็นหน่วยย่อยในโมเลกุล เป็นยาปฏิชีวนะชนิดออกฤทธิ์กว้างที่สำคัญที่ใช้ในการรักษาผู้ป่วยภูมิคุ้มกันบกพร่องและผู้ป่วยเอดส์ที่ติดเชื้อแบคทีเรีย และได้รับการรับรองจากองค์การอนามัยโลกให้เป็นหนึ่งในรายการยาปฏิชีวนะที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการสาธารณสุข, อย่างไรก็ตาม อุบัติการณ์การดื้อต่อยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ อย่างไรบอสตามัยซิน ที่เพิ่มมากขึ้นของเชื้อแบคทีเรียนั้น กำลังเป็นประเด็นที่น่าสนใจของวงการสาธารณสุข ซึ่งการดื้อต่อยากลุ่มนี้นั้นสามารถเกิดขึ้นได้ในหลายขั้นตอน ตั้งแต่การปรับเปลี่ยนโครงสร้างเซลล์ของเชื้อแบคทีเรียโดยอาศัยเอนไซม์ต่างๆ ผ่านปฏิกิริยาฟอสโฟรีเลชัน, อะดีนิเลชัน, และอะซีทิเลชัน รวมไปถึงการป้องกันไม่ให้ยาปฏิชีวนะเข้าจับกับสายอาร์เอ็นเอบนไรโบโซมของเชื้อแบคทีเรียได้

title: เมแทบอลิซึม

text: นิวคลีโอไทด์สร้างมาจากกรดอะมิโน คาร์บอนไดออกไซด์และกรดฟอร์มิกในวิถีซึ่งต้องการพลังงานเมแทบอลิกปริมาณมาก ดังนั้น สิ่งมีชีวิตส่วนมากมีระบบที่มีประสิทธิภาพในการกู้คืน (salvage) นิวคลีโอไทด์ที่ก่อรูปแล้ว พิวรีนถูกสังเคราะห์เป็นนิวคลีโอไซด์ (เบสต่อกับไรโบส) ทั้งอะดีนีนและกวานีนล้วนสร้างมาจากนิวคลีโอไซด์สารตั้งต้น อินโนซีนมอโนฟอสเฟต (inosine monophosphate) ซึ่งถูกสังเคราะห์โดยใช้อะตอมจากกรดอะมิโน ไกลซีน กลูตามีนและกรดแอสปาติก เช่นเดียวกับฟอร์เมตที่ถูกย้ายมาจากโคเอนไซม์เตตระไฮโดรโฟเลต (tetrahydrofolate) ขณะที่ไพริมิดีนสังเคราะห์จากเบสโอโรเตต (orotate) ซึ่งสร้างจากกลูตามีนและแอสปาเตต

title: อะมิกาซิน

text: หมวดหมู่:อะมิโนไกลโคไซด์ หมวดหมู่:ยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีน หมวดหมู่:ยาปฏิชีวนะ

title: อะมิกาซิน

text: อะมิกาซินมีอาการไม่พึงประสงค์ที่คล้ายคลึงกันกับยาอื่นในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ โดยอาการไม่พึงประสงค์ที่สำคัญและมีความรุนแรงมากจนต้องได้รับการเฝ้าระวังและติดตามการเกิดอาการดังกล่าวอย่างใกล้ชิดคือ การเกิดพิษต่อไต และการเกิดพิษต่อหู ซึ่งอาจเกิดขึ้นอย่างรุนแรงจนทำให้หูหนวกถาวรได้ โดยอาการไม่พึงประสงค์ดังข้างต้นมีอุบัติการณ์การเกิดประมาณร้อยละ 1–10% ของผู้ที่ได้รับการรักษาด้วยยาใดๆในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ทั้งหมด[12] โดยกลไกการเกิดคาดว่าเป็นผลมาจากการที่มียาดังกล่าวสะสมในไตและหูชั้นในมากเกินไป จนทำให้เกิดพยาธิสภาพในอวัยวะดังกล่าว[1] การใช้ยาอะมิกาซินในขนาดที่สูงหรือใช้ในระยะเวลาที่ยาวนานเกินกว่าที่กำหนดไว้ในแนวทางการรักษาอาจทำให้เกิดพิษต่อระบบประสาท โดยอาการแสดงที่เกิดขึ้นจากความผิดปกติดังกล่าว ได้แก่ อาการรู้สึกหมุน, ชา, รู้สึกเหมือนเข็มทิ่มตามผิวหนัง, กล้ามเนื้อกระตุก, และชัก.[2] หากเกิดพิษต่อเส้นประสาทสมองคู่ที่ 8 (vestibulocochlear nerve) จะทำให้เกิดภาวะพิษต่อหู ซึ่งจะมีอาการแสดงที่สำคัญ คือ สูญเสียการทรงตัว และสูญเสียการได้ยิน[1] ความเสียหายที่เกิดต่อคอเคลียนั้นมีสาเหตุมาจากการที่ยาเหนี่ยวนำให้เกิดการอะพอพโทซิสของเซลล์ขน ทำให้หูสูญเสียความสามารถในการรับรู้เสี่ยงคลื่นความถี่สูงไป และความผิดปกตินี้มักจะเกิดขึ้นก่อนที่จะมีอาการแสดงอื่นๆที่บ่งบอกถึงการสูญเสียการได้ยิน[9][23] ส่วนความเสียหายที่เกิดต่อเวสติบูลนั้น คาดว่าน่าจะมาจากมีอนุมูลอิสระถูกสร้างขึ้นมามากเกินไป ทั้งนี้ ความผิดปกติข้างต้นที่กล่าวนั้นพบว่ามีความสัมพันธ์กับการได้รับการรักษาด้วยยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์เป็นระยะเวลานานเกินไปมากกว่าการได้รับยาเกินขนาด ดังนั้น การลดระยะเวลาในการใช้ยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์จึงสามารถช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดพิษหรืออาการไม่พึงประสงค์ที่รุนแรงดังข้างต้นได้[24]

title: การหายใจแสง

text: ไกลโคเลตที่ได้จะถูกส่งออกจากคลอโรพลาสต์ไปยังเพอรอกซีโซม ไกลโคเลตถูกเปลี่ยนไปเป็นไกลออกซิเลตและไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ ที่เป็นพิษ ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ถูกสลายในเพอรอกซิโซมนี้ ส่วนไกลออกซีเลตนำไปใช้สร้างกรดอะมิโนไกลซีนได้ ไกลซีนที่ได้จะเข้าสู่ไมโทคอนเดรีย ปล่อยหมู่อะมิโนให้กับสารอินทรีย์อื่นๆ และได้เซอรีน เซอรีนนี้ถ้ากลับเข้าสู้เพอรอกซีโซมจะถูกเปลี่ยนเป็นกลีเซอเรต ซึ่งเมื่อถูกส่งกลับเข้าคลอโรพลาสต์จะเข้าวัฏจักรคัลวินได้

title: เภสัชเวท

text: นักวิทยาศาสตร์ได้จัดแบ่งประเภทของไกลโคไซด์ออกเป็นหลายประเภททั้งแบ่งตามส่วนที่เป็นน้ำตาล (ไกลโคน) โดยมีการจัดกลุ่มโดยใช้ชื่อเรียกตามชื่อของน้ำตาลนั้นๆ เช่น หากเป็นน้ำตาลฟรุกโตสจะเรียกชื่อสารไกลโคไซด์ดังกล่าวว่าฟรุกโตไซด์ หรือกรดกลูคูโรนิกจะเรียกชื่อสารว่ากลูคูโรไนด์เป็นต้น และการจัดแบ่งตามส่วนที่ไม่ใช่น้ำตาล (อะไกลโคน) แบ่งตามรูปแบบโครงสร้างของสารนั้นๆ เช่น แอลกอฮอล์ไกลโคไซด์, แอนธราควิโนนไกลโคไซด์, คูมารินส์, ไซยาโนจินิกไกลโคไซด์, ฟลาโวนอยด์ไกลโคไซด์, ฟิโนลิกไกลโคไซด์, ซาโปนิน, คาร์ดิแอกไกลโคไซด์, ไธโอไกลโคไซด์

title: ไอเซปามัยซิน

text: ไอเซปามัยซิน () เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่งในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ โดยมีข้อบ่งใช้สำหรับรักษาโรคที่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย ทั้งนี้ ไอเซปามัยซินได้รับการจัดลำดับความสำคัญของยาจากองค์การอนามัยโลก (World Health Organisation) ว่าเป็นยาปฏิชีวนะที่มีความจำเป็นอย่างยิ่งในการบำบัดรักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียในมนุษย์ โดยยานี้จัดเป็นยาปฏิชีวนะชนิดออกฤทธิ์กว้าง มีโครงสร้างที่มีความคล้ายคลึงกันกับเจนตามัยซินและอะมิกาซินมีกลไกการออกฤทธิ์ที่คล้ายคลึงกันกับสมาชิกอื่นในกลุ่มกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ อย่างไรก็ตาม ไอเซปามัยซินมีข้อเหนือกว่ายาอื่นในกลุ่มนี้ คือ สามารถออกฤทธิ์ต่อเชื้อแบคทีเรียที่ดื้อยาได้ดี เช่น แบคทีเรียสายพันธุ์ที่ผลิตเอนไซม์ 6'-N-aminoglycoside acetyltransferase เป็นต้น ยานี้ถูกเปลี่ยนแปลงและขับออกทางไต นอกจากนี้ ไอเซปามัยซินยังมีผลหลังการใช้ยาปฏิชีวนะ (post-antibiotic effect) ซึ่งหมายความว่าการเติบโตของแบคทีเรียได้รับการกดไว้ชั่วคราวแม้จะหยุดใช้ยาดังกล่าวแล้วก็ตาม ทำให้ยานี้สามารถบริหารให้ผู้ป่วยได้เพียงวันละ 1 ครั้ง

title: ไฮโกรมัยซิน บี

text: ไฮโกรมัยซิน บี () เป็นยาปฏิชีวนะที่ถูกสร้างมาจากเชื้อแบคทีเรียสายพันธุ์ "Streptomyces hygroscopicus" ถูกจัดให้อยู่ในยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งออกฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย, เชื้อรา, และเซลล์ยูแคริโอตชั้นสูง โดยการยับยั้งกระบวนการสังเคราะห์โปรตีนของเซลล์

title: เจนตามัยซิน

text: เจนตามัยซินมีข้อห้ามใช้ในผู้ที่มีประวัติการเกิดภาวะภูมิไวเกินต่อยานี้หรือยาอื่นในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ เช่น แอนาฟิแล็กซิส หรืออาการพิษที่รุนแรงอื่น เป็นต้น[15]

title: บีกานามัยซิน

text: ควรหลีกเลี่ยงการใช้ยานี้ร่วมกับยาอื่นที่ก่อให้เกิดพิษต่อการได้ยินและไตเหมือนกัน เช่น ยาปฏิชีวนะอื่นในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์, กรดอีทาไครนิก เป็นต้น หากมีความจำเป็นต้องใช้ยาดังกล่าวร่วมกัน ต้องเฝ้าระวังและติดตามการเกิดอาการไม่พึงประสงค์ดังกล่าวอย่างใกล้ชิด

title: อะมิโนไกลโคไซด์

text: ยาที่สกัดจากแบคทีเรีย สเตรปโตไมซีส (Streptomyces) จะมีคำลงท้ายว่า -มัยซิน (-mycin) ยาที่สกัดจากแบคทีเรีย ไมโครโมโนสปอรา (micromonospora) จะมีคำลงท้ายว่า -มิซิน (-micin)

title: โทบรามัยซิน

text: โทบรามัยซินมีอาการไม่พึงประสงค์ที่คล้ายคลึงกับยาอื่นในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ได้แก่ การเกิดพิษต่อหู ซึ่งจะทำให้เกิดพยาธิสภาพในส่วนคอเคลีย และนำไปสู่การสูญเสียการได้ยินได้ในที่สุด หรือในบางรายอาจเกิดการสูญเสียการทำงานของระบบเวสติบูล จนทำให้สูญเสียสมดุลการทรงตัว อย่างไรก็ตาม อาการไม่พึงประสงค์ดังข้างต้นอาจเกิดทั้งสองอย่างร่วมกัน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความไวต่อยาของแต่ละบุคคล อย่างไรก็ตาม การเกิดพิษต่อหูจากกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์นั้นนสามารถกลับเป็นปกติได้หลังจากการหยุดใช้ยา

title: อะมิโนไกลโคไซด์

text: หมวดหมู่:ยา หมวดหมู่:อะมิโนไกลโคไซด์ หมวดหมู่:บทความยาที่ต้องการภาพประกอบ

title: นีโอมัยซิน

text: หมวดหมู่:อะมิโนไกลโคไซด์ หมวดหมู่:ยาปฏิชีวนะ หมวดหมู่:ยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีน

title: พลาโซมัยซิน

text: พลาโซมัยซิน (INN: , ชื่อรหัส: ACHN-490) เป็นยาปฏิชีวนะรุ่นใหม่ในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ถูกจัดอยู่ในกลุ่มนีโอไกลโคไซด์ (neoglycoside) เป็นยาที่พัฒนามาจากซิโซมัยซิน โดยการเติมกรดไฮดรอกซี-อะมิโนบูทิริก (hydroxy-aminobutyric acid; HABA) เข้าไปแทนที่ในตำแหน่งที่ 1 และเติมหมู่ไฮดรอกซีเอทิล (hydroxyethyl) ในตำแหน่งที่ 6'

title: โทบรามัยซิน

text: โทบรามัยซิน () เป็นยาปฏิชีวนะในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งแยกได้จากเชื้อแบคทีเรีย "Streptomyces tenebrarius" และถูกนำมาใช้ในการรักษาโรคที่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียหลายชนิด โดยเฉพาะอย่าง การติดเชื้อแบคทีเรียแกรมลบ ทั้งนี้ โทบรามัยซินสามารถออกฤทธิ์ครอบคลุมเชื้อแบคทีเรียสกุลซูโดโมแนสได้

title: เจนตามัยซิน

text: หมวดหมู่:พิษวิทยา หมวดหมู่:อะมิโนไกลโคไซด์ หมวดหมู่:ยาหลักขององค์การอนามัยโลก หมวดหมู่:ยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีน หมวดหมู่:ยาปฏิชีวนะ

title: เวอร์ดามัยซิน

text: เวอร์ดามัยซิน () เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่งในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งถูกสร้างจากกระบวนการหมักของเชื้อแบคทีเรียสายพันธุ์ "Micromonospora grisea"

title: นีโอมัยซิน

text: นีโอมัยซิน (English: Neomycin) เป็นยาปฏิชีวนะกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ มีจำหน่ายในท้องตลาดในหลายรูปแบบเภสัชภัณฑ์ เช่น ครีม, ขี้ผึ้ง, และยาหยอดยา นีโอมัยซินถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1949 ในห้องปฏิบัติการของเซลมัน แวกส์มัน โดยถูกจัดให้เป็นยาปฏิชีวนะที่อยู่ในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งมีโครงสร้างที่มีลักษณะเป็นน้ำตาลอะมิโน (Amino sugars) อย่างน้อย 2 โมเลกุลเชื่อมต่อกันด้วยพันธะไกลโคไซด์ (glycosidic bond)

title: การดื้อยา

text: การพัฒนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการดื้อยาปฏิชีวนะ เกิดจากยาที่มีเป้าหมายต่อโปรตีนแบคทีเรียที่จำเพาะ ด้วยเหตุที่ยาจำเพาะเกินไป การกลายพันธุ์ใด ๆ ในโปรตีนเหล่านี้จะขัดขวางหรือลบล้างฤทธิ์ทำลายของยา ส่งผลให้เกิดการดื้อยาปฏิชีวนะ ไม่เพียงแบคทีเรียสามารถเปลี่ยนแปลงเอนไซม์อันเป็นเป้าหมายของยาปฏิชีวนะเท่านั้น แต่แบคทีเรียยังใช้เอนไซม์ดัดแปลงยาปฏิชีวนะจนทำให้หมดฤทธิ์ไปเองได้ด้วย ตัวอย่างจุลชีพก่อโรคที่เปลี่ยนแปลงเป้าหมาย เช่น "Staphylococcus aureus", "Enterococcus" ที่ดื้อแวนโคมัยซิน และ "Streptococcus" ที่ดื้อมาโครไลด์ และตัวอย่างจุลชีพที่ดัดแปลงยาปฏิชีวนะ เช่น "Pseudomonas aeruginosa" และ "Acinetobacter baumannii" ที่ดื้ออะมิโนไกลโคไซด์


query: ประเทศเยอรมนีมีเมืองหลวงชื่อ ?

title: ประเทศเยอรมนี

text: เยอรมนี (English: Germany; German: Deutschland ดอยฺชลันฺท) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (English: Federal Republic of Germany; German: Bundesrepublik Deutschland) เป็นสหพันธ์สาธารณรัฐแบบรัฐสภาในยุโรปกลาง มีรัฐองค์ประกอบ 16 รัฐ มีพื้นที่ 357,021 ตารางกิโลเมตร และมีภูมิอากาศตามฤดูกาลแบบอบอุ่นเป็นส่วนใหญ่ มีประชากรประมาณ 82 ล้านคน ซึ่งเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในสหภาพยุโรป ประเทศเยอรมนีเป็นจุดหมายการเข้าเมืองยอดนิยมอันดับสองในโลกรองจากสหรัฐ เมืองหลวงและมหานครใหญ่สุดของประเทศคือ กรุงเบอร์ลิน ขณะที่เขตเมืองขยายใหญ่สุด คือ รัวร์ โดยมีศูนย์กลางหลักดอร์ทมุนท์และเอ็สเซิน นครหลักอื่นของประเทศ ได้แก่ ฮัมบวร์ค มิวนิก โคโลญ แฟรงก์เฟิร์ต ชตุทท์การ์ท ดึสเซิลดอร์ฟ ไลพ์ซิช เบรเมิน เดรสเดิน ฮันโนเฟอร์ และเนือร์นแบร์ก

title: ปัญหาเยอรมัน

text: อาณาเขตในปัจจุบันของประเทศเยอรมนีหลังการรวมประเทศระหว่างเยอรมนีตะวันตกและเยอรมนีตะวันออกในปี พ.ศ. 2533 คือบทสรุปที่เทียบเคียงได้กับ "แนวทางอนุประเทศ" มากกว่า "แนวทางมหาประเทศ" โดยที่ออสเตรียมีสถานะเป็นรัฐเอกราชแยกจากกันต่างหาก ทั้งนี้ในปัจจุบันไม่ปรากฎแนวคิดที่ต้องการรวมประเทศเป็น "เยอรมนีใหญ่" ขึ้นมาอีกครั้งในกลุ่มการเมืองกระแสหลักของทั้งในออสเตรียและเยอรมนี เนื่องจากแนวคิดดังกล่าวเชื่อมโยงอย่างมากกับจักรวรรดิไรซ์ที่สาม ซึ่งกลุ่มที่ยังคงมีแนวคิดเช่นนี้มักจะถูกเรียกว่าเป็นพวกนิยมฟาสซิสต์หรือพวกนีโอนาซี

title: ฟุตบอลหญิงทีมชาติเยอรมนี

text: ฟุตบอลหญิงทีมชาติเยอรมนี () เป็นตัวแทนสำหรับประเทศเยอรมนีในการแข่งขันฟุตบอลหญิงระหว่างประเทศและกำกับงานโดยสมาคมฟุตบอลเยอรมัน (เดเอฟเบ) โดยในช่วงแรกเรียกในชื่อ "เยอรมนีตะวันตก" ในภาษาอังกฤษอย่างไม่เป็นทางการ โดยทีมนี้เข้าแข่งขันระดับนานาชาติในปี ค.ศ. 1982 ภายหลังการรวมประเทศเยอรมนีใน ค.ศ. 1990 ทีมสมาคมฟุตบอลเยอรมันก็ยังคงอยู่กับสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี

title: ดัสลีทแดร์ด็อยท์เชิน

text: เพลงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีมีชื่อว่า ดัสลีทแดร์ด็อยท์เชิน (, แปลว่า "เพลงแห่งชาวเยอรมัน) หรือในอีกชื่อหนึ่ง คือ ดัสด็อยทช์ลันท์ลีท (, แปลว่า "เพลงแห่งเยอรมนี") สำหรับในต่างประเทศในบางครั้งจะรู้จักกันในชื่อ "เยอรมันเหนือทุกสรรพสิ่ง" () ซึ่งเป็นวรรคแรกและท่อนแยกของเพลงนี้ในบทที่ 1 แต่ชื่อดังกล่าวไม่ใช่ชื่อของเพลงนี้อย่างแท้จริง

title: ทวีปยุโรป

text: กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร กรุงมาดริด ประเทศสเปน อีกมุมหนึ่งของกรุงมาดริด กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี บาร์เซโลนา มิวนิก แฟรงก์เฟิร์ต เมืองที่ใหญ่ที่มั่งคั่งที่สุดของเยอรมนี กรุงเวียนนา เมืองหลวงของประเทศออสเตรีย กรุงลิสบอน เมืองหลวงของประเทศโปรตุเกส กรุงสตอกโฮล์ม เมืองหลวงของประเทศสวีเดน ตึกคูนาร์ดในเมืองลิเวอร์พูล ของสหราชอาณาจักร เมืองฮัมบูร์ก ประเทศเยอรมนี เอเธนส์ ประเทศกรีซ อิสตันบูล เมืองคาบเกี่ยว 2 ทวีป ในประเทศตุรกี อังการา เมืองหลวงปัจจุบันของประเทศตุรกี หอไอเฟลในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ประตูบรันเดนบูร์กในกรุงเบอร์ลินประเทศเยอรมนี

title: แอร์โครยอ

text: แอร์โครยอ มีสำนักงานสายการบินในกรุงปักกิ่ง กับนครเสิ่นหยาง ประเทศจีน, นครวลาดีวอสตอค ประเทศรัสเซีย, กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย และกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี และมีสำนักงานขายในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น, กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย, ประเทศสิงคโปร์, กรุงไทเป ประเทศไต้หวัน, เขตบริหารพิเศษฮ่องกง, ประเทศคูเวต, ประเทศอิตาลี, ประเทศออสเตรีย และประเทศเยอรมนี[4]

title: รายชื่อผลงานอัลบั้มเพลงของเดอะคอรร์ส

text: หน้านี้รวบรวมผลงานของ เดอะ คอรร์ส ศิลปินกลุ่มจากประเทศไอร์แลนด์ ทั้งอัลบั้ม ซิงเกิล และวิดีโอ โดยจะแสดงตามลำดับการออกวางจำหน่าย รวมถึงอันดับ และระดับยอดขายในชาร์ตของประเทศต่างๆ ได้แก่ Irish Albums Chart (IRL) ของประเทศไอร์แลนด์, UK Albums Chart (UK) ของสหราชอาณาจักร, ชาร์ตเพลงของประเทศฝรั่งเศส (FR), ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (SUI), Media Control Charts ของประเทศเยอรมนี (GER), U.S. Billboard 200 (U.S. 200) ของสหรัฐอเมริกา, ARIA Charts (AUS) ของประเทศออสเตรเลีย และ Recording Industry Association of New Zealand ของประเทศนิวซีแลนด์ (NZ)

title: ประเทศโครเอเชีย

text: ในเดือนเมษายน ปีค.ศ. 1941 ยูโกสลาเวียอยู่ภายใต้การควบคุมของประเทศเยอรมนีและประเทศอิตาลี ตามด้วยการบุกรุกอาณาเขตของประเทศโครเอเชีย ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และพื้นที่ Syrmia ถูกผนวกรวมเป็นรัฐเอกราชโครเอเชีย (Independent State of Croatia – NDH) ซึ่งเป็นรัฐหุ่นเชิดของนาซีเยอรมนี พื้นที่ฝั่งดัลมาเชียถูกผนวกรวมกับประเทศอิตาลี และพื้นที่บารันยา (Baranja) และเมจิมูเรีย (Međimurje) ในทางตอนเหนือของโครเอเชีย ได้ถูกผนวกรวมเข้ากับประเทศฮังการี รัฐเอกราชโครเอเชียปกครองโดย อันเต ปาเลวิช (Ante Pavelić) และกลุ่มคลั่งชาติอุสตาเช่ (Ustaše)

title: ประเทศเบลเยียม

text: เบลเยียมได้รับคองโกเป็นอาณานิคมในปีพ.ศ. 2451 จากที่เคยเป็นดินแดนส่วนพระองค์ของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 เยอรมนีเข้ารุกรานเบลเยียมในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เบลเยียมเข้าครอบครองรวันดา-อุรุนดี (ปัจจุบันคือประเทศรวันดาและบุรุนดี) ซึ่งเป็นอาณานิคมของเยอรมนีในช่วงสงคราม เบลเยียมถูกรุกรานจากเยอรนีอีกครั้งในสงครามโลกครั้งที่สอง จนกระทั่งถูกปลดปล่อยโดยกองทัพสัมพันธมิตร คองโกได้รับเอกราชในปีพ.ศ. 2503 ในขณะที่รวันดา-อุรุนดีได้รับในอีกสองปีถัดมา

title: ประเทศสโลวีเนีย

text: ในอดีตพื้นที่ของสโลเวเนียเป็นส่วนหนึ่งของรัฐที่แตกต่างกันหลายแห่งทั้งจักรวรรดิโรมัน จักรวรรดิไบแซนไทน์ จักรวรรดิการอแล็งเฌียง จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ปกครองโดยราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค สาธารณรัฐเวนิส จังหวัดอิลลิเรียของนโปเลียนที่ 1ที่ปกครองโดยฝรั่งเศส จักรวรรดิออสเตรียและจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2461 ประชาชนชาวสโลวีนตัดสินใจก่อตั้งรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2461 รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บรวมตัวกับราชอาณาจักรเซอร์เบียกลายเป็นราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นราชอาณาจักรยูโกสลาเวียใน พ.ศ. 2472) ช่วนระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง สโลวีเนียถูกยึดครอบครองและผนวกโดยเยอรมนี อิตาลีและฮังการีและพื้นที่เล็ก ๆ อยู่ในการปกครองของรัฐเอกราชโครเอเชียที่เป็นรัฐหุ่นเชิดของนาซีเยอรมนี[32] หลังจากนั้นสโลวีเนียเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งสหพันธ์สาธารณรัฐประชาชนยูโกสลาเวียภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวียซึ่งเป็นรัฐคอมมิวนิสต์ประเทศเดียวในกลุ่มตะวันออกซึ่งไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกติกาสัญญาวอร์ซอ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2534 หลังจากมีการเปิดประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนอันเป็นระบบพรรคการเมืองหลายพรรค สโลวีเนียจึงแยกตัวจากยูโกสลาเวียและกลายเป็นประเทศเอกราช[33] พ.ศ. 2547 สโลวีเนียได้เข้าร่วมกับเข้าเนโทและสหภาพยุโรป ใน พ.ศ. 2550 สโลวีเนียกลายเป็นประเทศยุคหลังคอมมิวนิสต์ประเทศแรกที่เข้าร่วมกับยูโรโซน[34] และใน พ.ศ. 2553 ได้เข้าร่วมโออีซีดีอันเป็นองค์กรระหว่างประเทศของกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้ว[35]

title: พรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี

text: พรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี () เป็นพรรคการเมืองของเยอรมนี ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1918 ต่อมาถูกห้ามในนาซีเยอรมนีหลังเหตุเพลิงไหม้อาคารรัฐสภาไรชส์ทาคในปี ค.ศ. 1933 ต่อมาหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติลงประเทศเยอรมนีถูกแบ่งเป็นสองส่วน ในเยอรมนีตะวันออก พรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนีรวมพรรคกับพรรคประชาธิปไตยสังคมเยอรมนีเป็นพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี ส่วนในเยอรมนีตะวันตก พรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนีถูกศาลรัฐธรรมนูญสหพันธ์สั่งห้ามในปี ค.ศ. 1956

title: ประเทศเยอรมนี

text: ประเทศเยอรมนีมีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) เป็นอันดับสี่ของโลกถัดจากสหรัฐอเมริกา จีน และญี่ปุ่น เยอรมนียังเป็นประเทศที่มีการส่งออกเป็นอันดับสามของโลก รองจากสหรัฐอเมริกา และประเทศจีน ปัญหาทางเศรษฐกิจที่สำคัญคืออัตราการจ้างงาน

title: คิมเบอร์ลี แอน เทียมศิริ

text: คิมเบอร์ลี่ แอน โวลเทมัส เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2535 เป็นบุตรสาวของ ดร.ฮันส์ โยอาคิม ฟลีดาริช โวลเทมัส โดยบิดาเป็นลูกครึ่งเยอรมัน-สเปน และเกิดที่ประเทศเยอรมนี ก่อนเดินทางไปศึกษาต่อปริญญาตรีที่ประเทศสหรัฐอเมริกา จบปริญญาเอกด้านกฎหมายจาก Harvard University ทำงานเป็นทนายความ ส่วนมารดาชื่อ ลินดา โวลเทมัส โดยบิดาและมารดาของเธอพบรักและแต่งงานกันที่ประเทศสหรัฐอเมริกา คิมเบอร์ลี่เป็นบุตรคนที่สี่ของครอบครัว โดยมีพี่ชาย 2 คน ชื่อทอมและแดน พี่สาว 1 คน ชื่อเจน พี่ชายทั้งสองเกิดที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ส่วนคิมเบอร์ลี่และพี่สาวเกิดที่ประเทศเยอรมนี ในวัยเด็กเธอจึงเติบโตอยู่ที่ประเทศเยอรมนี จนอายุได้ 7–8 ขวบ จึงได้ย้ายมาอยู่ที่เมืองไทย พร้อมกับครอบครัวในปี 2542

title: ทรามาดอล

text: ทรามาดอล () เป็นยาในกลุ่มโอปิออยด์ ใช้เป็นยาบรรเทาปวดสำหรับรักษาอาการปวดระดับปานกลางถึงระดับรุนแรง เป็นสารสังเคราะห์ที่ไม่มีความสัมพันธ์กับโอปิออยด์อื่น และออกฤทธิ์ที่ระบบ GABAergic, noradrenergic และ serotonergic ทรามาดอลถูกพัฒนาขึ้นโดยบริษัทยาของ ประเทศเยอรมนี ชื่อ "Grünenthal GmbH" และทำตลาดภายใต้ชื่อการค้าว่า "ทรามัล" ® (Tramal) Grünenthal มีสิทธิบัตรยาไขว้กับหลายบริษัท ยาตัวนี้จึงมีชื่อการค้าหลายชื่อ ทรามาดอลมีทั้งรูปยาฉีดเข้าเส้น เข้ากล้ามเนื้อ และตำรับยารับประทาน ทรามาดอลในท้องตลาดจะอยู่ในรูปเกลือไฮโดรคลอไรด์ คือ "ทรามาดอลไฮโดรคลอไรด์" (tramadol hydrochloride)

title: รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเยอรมนี

text: ประเทศเยอรมนีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 14 แห่ง

title: รายชื่อปีในประเทศเยอรมนี

text: ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อปีในประเทศเยอรมนี

title: ทีมรวมเฉพาะกิจในโอลิมปิก

text: ต่อมาเริ่มใช้ธงชาติแยกกัน ตั้งแต่การแข่งขันที่นครมิวนิกในปี พ.ศ. 2515 (ค.ศ. 1972) สำหรับชื่อย่อ EUA ไอโอซีเป็นผู้กำหนดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) สำหรับใช้ในการอ้างอิงถึงฐานข้อมูลเหรียญรางวัล เพื่อป้องกันความซ้ำซ้อนของรหัส ที่แต่ละประเทศต่างกำหนดรหัสย่อขึ้นเอง โดยเป็นอักษรย่อของชื่อทีมรวมเยอรมนีในภาษาฝรั่งเศสคือ “Équipe Unifiée d'Allemagne” ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้รหัส FRG สำหรับเยอรมนีตะวันตก และ GDR สำหรับเยอรมนีตะวันออก จากนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) เยอรมนีตะวันตกเข้ารวมประเทศกับเยอรมนีตะวันตก โดยใช้ชื่อสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี และรหัสเดียวว่า GER ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990)

title: ชนอลามันน์

text: จากหนังสือ “ประวัติศาสตร์ออกัสตา” (Historia Augusta) สหพันธ์อลามันน์ในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ยังเรียกตนเองว่า “เจอร์มานิ” (Germani) โพรคิวลัสผู้พยายามโค่นราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 280 ได้รับชื่อเสียงในกอลจากการได้รับชัยชนะโดยใช้วิธีต่อสู้แบบสงครามกองโจรต่ออลามันน์ หลังจากนั้นอลามันน์ก็ก่อตัวเป็นชาติอลามานเนีย (Alamannia) ที่บางครั้งก็เป็นอิสระจากแฟรงค์ แต่ส่วนใหญ่แล้วก็อยู่ภายใต้การปกครองของแฟรงค์ คำที่เรียกชาวเยอรมันและภาษาเยอรมันในภาษาฝรั่งเศสคือคำว่า “Allemagned” และ “Allemand”, ภาษาโปรตุเกส “Allemagned” และ “Alemão” และ ภาษาสเปน “Alemania” และ “Alemán” ที่ต่างก็มีรากมาจากชื่อที่ใช้เรียกชนเยอรมันสมัยแรก ภาษาเปอร์เชียและอาหรับก็เรียกชนเยอรมันว่า “Almaani” และประเทศเยอรมนีว่า “Almaania” ในภาษาตุรกี “Alman” สำหรับภาษา และ “Almanya” สำหรับประเทศ

title: นาซีเยอรมนี

text: นาซีเยอรมนี (English: Nazi Germany) หรือ ไรช์ที่สาม (German: Drittes Reich) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ ไรช์เยอรมัน (German: Deutsches Reich) เป็นชื่อเรียกยุคหนึ่งในประวัติศาสตร์เยอรมนีระหว่างปี 1933 ถึง 1945 เมื่อประเทศเยอรมนีอยู่ภายใต้การควบคุมระบอบเผด็จการของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์และพรรคนาซี ในการปกครองของฮิตเลอร์ ประเทศเยอรมนีกลายเป็นรัฐฟาสซิสต์ซึ่งควบคุมแทบทุกแง่มุมของชีวิต นาซีเยอรมนีล่มสลายหลังฝ่ายสัมพันธมิตรพิชิตเยอรมนีในเดือนพฤษภาคม 1945 ซึ่งยุติสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป

title: เมโทรโพลิส

text: เมโทรโพลิส () หรือในชื่อไทยว่า เมโทรโพลิส เมืองล่าหุ่นยนต์ เป็นภาพยนตร์ไซไฟ จากประเทศเยอรมนี ที่ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2470 และได้รับการยกย่องว่าเป็นภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ที่ดีที่สุด เป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งมีการสร้างภาพยนตร์เรื่อง 2001 จอมจักรวาล ในปี พ.ศ. 2511 จึงเสียอันดับไป

title: ศักดิชัย บำรุงพงศ์

text:
ตั้งแต่เด็ก ศักดิชัย บำรุงพงศ์ สมัครเป็นลูกศิษย์หัดเรียนวาดรูปกับ เหม เวชกร และได้พบกับนักเขียนชื่อดังที่ไปพบปะกันที่บ้านครูเหม เช่น เสาว์ บุญเสนอ มนัส จรรยงค์ จึงเริ่มเขียนเรื่องสั้น ได้ตีพิมพ์ใน "ศรีกรุงวันอาทิตย์" "กรุงเทพวารศัพท์" เมื่อจบมัธยม 8 บิดาเสียชีวิตไม่มีเงินเรียนต่อ จึงไปทำงานที่หนังสือพิมพ์ "ศรีกรุง" และ "สยามราษฎร์" แผนกข่าวต่างประเทศ แต่ได้ลาออกพร้อมกับกองบรรณาธิการทั้งหมดในปี พ.ศ. 2482 เมื่อบรรณาธิการคือ อบ ไชยวสุ ถูกบีบบังคับให้ลาออก
ศักดิชัย บำรุงพงศ์ เริ่มรับราชการแผนกพานิชนโยบายต่างประเทศ กระทรวงเศรษฐการ และสอบได้ทุนไปศึกษาต่อที่ประเทศเยอรมนี แต่เมื่อเดินทางไป กลับไม่ได้เข้าเยอรมนีเพราะเริ่มเกิดสงครามในยุโรปตะวันออกแล้ว จึงเดินทางกลับไทย ทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ "สุวรรณภูมิ" ร่วมงานกับทองเติม เสมรสุต อิศรา อมันตกุล เริ่มเขียนเรื่องสั้นโดยใช้นามปากกา "สุจริต พรหมจรรยา" เริ่มมีชื่อเสียงจากเรื่องสั้นชื่อ "อาเคเชียปลายฤดูร้อน" ซึ่งใช้นามปากกา "เสนีย์ เสาวพงศ์" เป็นครั้งแรก ประสบความสำเร็จอย่างสูงจนได้รับการแปลเป็นภาษาจีน ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ตงง้วน รายสัปดาห์ และใช้นามปากกานี้เป็นหลักในเวลาต่อมา

title: นีกอลา ซาร์กอซี

text: พ่อของปาล ชาร์เกอซี (ปู่ของนีกอลา ซาร์กอซี) เสียชีวิตลงในเวลาต่อมา ส่วนแม่ของเขาเกรงว่าปาล ซาร์กอซีจะถูกเกณฑ์ไปร่วมกองทัพประชาชนฮังการีหรือส่งไปไซบีเรีย จึงโน้มน้าวให้เขาออกจากประเทศและสัญญาว่าจะตามเขาไปพบกันที่กรุงปารีส ปาลออกจากฮังการี ไปยังประเทศออสเตรียและต่อไปเยอรมนี ในขณะที่แม่ของเขารายงานต่อเจ้าหน้าที่ว่า เขาจมน้ำที่ทะเลสาบบาลาตอน ในที่สุดปาล ชาร์เกอซีได้ถึงเมืองบาเดิน-บาเดิน เยอรมนี ซึ่งอยู่ติดชายแดนฝรั่งเศส และยังเป็นสถานที่ตั้งของกองบัญชาการทหารฝรั่งเศสในเยอรมนีด้วย ที่นั้นเขาเข้าสมัครเป็นส่วนหนึ่งของกองทหารต่างฝรั่งเศส (Légion étrangère) เป็นเวลา 5 ปี และถูกส่งไปฝึกที่เมืองซีดีเบลอับเบส (Sidi Bel Abbès) ในประเทศแอลจีเรียในปกครองของฝรั่งเศส ซึ่งเป็นกองบัญชาการกองทหารต่างประเทศฝรั่งเศส เขาเกือบต้องไปประจำการที่อินโดจีน ในการปกครองของฝรั่งเศส เมื่อจบการฝึก ซึ่งอาจได้รับอันตรายจากสงครามกับเวียดมินห์ แต่แพทย์ผู้ตรวจร่างกายก่อนเดินทาง เป็นชาวฮังการีด้วยกัน ด้วยความเห็นใจจึงช่วยเหลือปาลไม่ให้ไปประจำการยังอินโดจีนฝรั่งเศส เขากลับไปใช้ชีวิตเป็นพลเรือนในเมืองมาร์แซย์เมื่อ พ.ศ. 2491 อย่างไรก็ตามเขาได้ขอสัญชาติฝรั่งเศสชั่วคราวจนถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 เท่านั้น (หลังจากนั้นจึงเป็นคนไร้สัญชาติ) กระนั้นเขาก็ได้เปลี่ยนชื่อจากเป็นภาษาฮังการีเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า ปอล ซาร์กอซี เดอ นาฌี-บ็อกซา (Paul Sarközy de Nagy-Bocsa) และได้พบกับอ็องเดร มัลลาฮ์ แม่ของนีกอลา ซาร์กอซี (ชื่อเล่นว่า '"ดาดู'" [7]) เมื่อ พ.ศ. 2492

title: เศรษฐกิจเยอรมนี

text: ประเทศเยอรมนี ถือเป็นประเทศที่มีขนาดเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดในยุโรป มีขนาดเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลกหากวัดตามราคาตลาด และเป็นอันดับ 5 ของโลกหากวัดตามอำนาจซื้อ ทั้งนี้ในค.ศ. 2017 กิจกรรมทางเศรษฐกิจของเยอรมนีมีคิดเป็น 27% ของกิจกรรมทางเศรษฐกิจในกลุ่มประเทศที่ใช้สกุลเงินยูโรตามรายงานของไอเอ็มเอฟ เยอรมนียังเป็นหนึ่งในชาติผู้ร่วมก่อตั้งสหภาพยุโรปและยูโรโซน

title: ประเทศเยอรมนี

text: ประเทศเยอรมนีมีขนาด357,021 ตารางกิโลเมตรโดยแบ่งเป็นพื้นดิน349,223 ตารางกิโลเมตรและพื้นน้ำ,798 ตารางกิโลเมตร เป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับ 7 ในทวีปยุโรปและใหญ่เป็นอันดับ 62 ของโลก[20]และด้วยพรมแดนมีความยาวทั้งหมดรวม 3,757 กิโลเมตรมีประเทศเพื่อนบ้านถึง 9 ประเทศ ทำให้เยอรมนีเป็นประเทศที่มีประเทศเพื่อนบ้านมากที่สุดในทวีปยุโรป[21]

title: จอห์นนี เดมอน

text: เดมอนเกิดที่ฟอร์ตไรลีย์ ซึ่งเป็นฐานทัพแห่งหนึ่งในรัฐแคนซัส แม่ของเขาชื่อยม เป็นชาวไทย ส่วนพ่อของเขาชื่อจิมมี เป็นชาวอเมริกันที่สืบเชื้อสายมาจากโครเอเชียและไอริช พวกเขาพบกันในสมัยที่พ่อของเขาเป็นจ่าทหารเรือในกองทัพสหรัฐ ที่ได้รับการส่งไปประจำการ ณ ประเทศไทย เดมอนใช้เวลาช่วงปฐมวัยของเขาส่วนใหญ่ในฐานะของลูกทหาร โดยย้ายไปหลายฐาน ทั้งจากจากโอกินาวา ประเทศญี่ปุ่น สู่เยอรมนีตะวันตก ก่อนที่พ่อของเขาจะออกจากกองทัพและตั้งรกรากร่วมกับครอบครัวในพื้นที่ออร์แลนโดในช่วงก่อนที่เดมอนจะเข้าสู่โรงเรียนอนุบาล

title: ลูคัส ครานัค

text: ลูคัส ครานัค ผู้อาวุโส (; ; 4 ตุลาคม ค.ศ. 1472 - 16 ตุลาคม ค.ศ. 1553) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอแนซ็องส์คนสำค้ญของประเทศเยอรมนีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 ผู้มีความสำคัญในการเขียนภาพสีน้ำมัน ทำภาพพิมพ์ ภาพพิมพ์แกะไม้ และสลักโลหะ (engraving) ชื่อเมื่อแรกเกิดของลูคัสคือ "ลูคัส ซุนเดอร์" หรือ "ซอนเดอร์" ที่โครนัคในอัปเปอร์ฟรังโคเนีย ต่อมาภายหลังชื่อก็ถูกรวมกับชื่อเมืองเกิดเป็นชื่อ "ลูคัส ครานัค" ลูคัสอาจจะเรียนศิลปะการเขียนภาพจากบิดาหรืออาจจะจากปรมาจารย์ทางภาคใต้ของเยอรมนี เช่นเดียวกับศิลปินร่วมสมัยเช่นมัททีอัส กรือเนวัลด์ ผู้ที่ทำงานที่บัมแบร์กและอาชัฟเฟินบูร์ก บัมแบร์กเป็นเมืองหลวงของสังฆมณฑลที่เมืองโครนัคตั้งอยู่

title: ซาเหม็ด เยซิล

text:
เยชิล ยิง 57 ประตูใน 71 แมตช์ ให้กับทีมเยาวชน ไบเออร์ เลเฟอร์คูเซิน ระหว่างปี 2010 - 2012
เขายังเป็นนักเตะเยาวชนของทีมชาติเยอรมัน
ลิเวอร์พูล ได้เซ็นสัญญากับ เยชิล ในราคาที่เชื่อว่าจะเป็น 1,000,000 ปอนด์ ซาเหม็ด เยชิล มีประสบการณ์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วให้ความสำคัญในช่วงที่ผ่านมา 18 เดือน, และดึงดูดความสนใจของ เบรนดัน ร็อดเจอส์
เกมแรก เยชิล ของทีมลิเวอร์พูล U21 พบกับเชลซี U21 และชนะไปได้ 4-1 ไม่นาน เยชิล ก็ได้ลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ โดยอยู่ในรายชื่อสำรองในนัดที่พบกับ BSC Young Boys ของประเทศสวิสเซอร์แลนด์ เขาถูกเสนอชื่อเป็นตัวสำรองแต่ไม่ได้ลงเล่น วันที่ 26 กันยายน 2012 เยชิล ก็ได้เปิดตัวกับทีมในเกมฟุตบอลถ้วยลีกคัพที่พบกับ เวสต์บรอมวิช อัลเบียน นอกจากนี้เขายังปรากฏตัวในลีกคัพ รอบ 4 ที่พบกับ สวอนซี, โดยนัดนี้ลิเวอร์พูลได้พ่ายแพ้ไป 3-1
เมื่อ 7 ธันวาคม 2012 หลังจากกลับมาจากอาการบาดเจ็บ เยชิล ได้มีเป้าหมายแรกของเขาในเสื้อลิเวอร์พูลโดยได้ลูกยิงวอลเลย์ผ่านผู้รักษาประตูทำให้ลิเวอร์พูลนำไป 3-1 ก่อนที่จะชนะ คริสตัลพาเลซ ไป 4-1 ในลีกเยาวชน U21 ของ ลีกพัฒนาอาชีพ หลังจากที่เข้าถูกเปลี่ยนตัวออก ในเดือนกุมภาพันธ์หลังจากตะปบเอ็นไขว้หน้าในที่ระหว่างที่ลงเล่นให้ทีมชาติเยอรมนี U-19 เขาจึงถูกกีดกันในการลงเล่นนัดที่เหลือของฤดูกาลไป
เยชิล เป็นลูกครึ่งตุรกี-เยอรมนี เขาได้เล่นให้กับทีมชาติเยอรมัน U-19 ทีม แต่เขายังมีสิทธิ์ที่จะเล่นให้กับทั้งสองชาติกับทีมชาติเยอรมัน หรือ ทีมชาติตุรกี ในระดับชุดใหญ่ได้ จนถึงขณะนี้เขายังไม่ได้ตัดสินใจว่าเขาจะเลือกเล่นให้ทีมชาติไหน ตามที่สื่อตุรกี, อดีตเพื่อนร่วมทีมของเขาอย่าง นูรี ชาฮิน ซึ่งยังเป็นนักเตะทีมชาติตุรกีที่เล่นในเยอรมัน พยายามที่จะโน้มน้าวให้เขาเลือกทีมชาติตุรกี หัวหน้าโค้ชทีมชาติตุรกี ก็อยากให้เขาในเล่นให้ทีมชาติตุรกีด้วยเช่นกัน

title: บัณฑิต อึ้งรังษี

text: บัณฑิตได้รับเชิญไปอำนวยเพลงให้กับวงออร์เคสตร้าและโรงอุปรากร (Opera House) รวมกันแล้วมากกว่า 400 คอนเสิร์ต วงต่าง ๆที่เขาได้กำกับมาแล้วก็มีวง New York Philharmonic Orchestra, Los Angeles Philharmonic Orchestra, Orchestra Filarmonica di Arturo Toscanini, La Fenice ในเมืองเวนิส, Orchestra of Rome and Lazio และวงในประเทศต่าง ๆ เช่น สเปน ตุรกี เกาหลี ออสเตรีย ญี่ปุ่น รัสเซีย อิตาลี ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ฮังการี ฝรั่งเศส เยอรมนี เชคโกสโลวาเกีย มาเลเซีย ไทย โปรตุเกส และทั่วประเทศสหรัฐอเมริกา รวมทั้งคณะนักร้องประสานเสียงชื่อดังของโลก Mormon Tabernacle Choir ซึ่งถ่ายทอดสดออกอากาศทั่วประเทศสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ยังได้รับการเชิญหลายครั้งจาก Orchestra Internazionale d’Italia ในการตระเวณเปิดการแสดงทั่วเอเชีย

title: ชวาทซ์วัลท์-ชตาดีอ็อน

text: ชวาทซ์วัลท์-ชตาดีอ็อน () เป็นสนามฟุตบอลที่เมืองไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี และเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเอ็สเซ ไฟรบวร์ค มีความจุ 24,000 ที่นั่ง ก่อสร้างในปี ค.ศ. 1953 ชื่อเดิมของสนามคือ "ไดรซัมชตาดีอ็อน" (Dreisamstadion) เพราะตั้งอยู่ใกล้กับแม่น้ำไดรซัม

title: เกาะแอ็นสท์ เทลมัน

text: ก่อนถึงปี 1972 เกาะนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ Cayo Blanco del Sur เนื่องในโอกาสเยือนคิวบาของเอริช ฮอเนคเคอร์ ผู้นำเยอรมนีตะวันออก ในเดือนมิถุนายน 1972 ฟีเดล กัสโตรได้เปลี่ยนชื่อเกาะเพื่อเป็นเกียรติแก่ แอ็นสท์ เทลมัน นักคอมมิวนิสต์ นักกิจกรรม และ เลขาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเยอรมนี ในช่วงยุคของสาธารณรัฐไวมาร์ เขาถูกจับกุมตัวโดยเกสตาโป ในปี 1933 เขาถูกลงโทษโดยการใช้แรงงานหนักเป็นเวลา 11 ปี ก่อนจะถูกยิงที่ค่ายกักกันบูเคนวัลด์ ตามคำสั่งของ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในปี 1944 อ้างอิงจากบทความในหนังสือพิมพ์ "Neues Deutschland" ลงวันที่ 20 มิถุนายน 1972 ผู้นำคิวบาประกาศเปลี่ยนชื่อเกาะและหนึ่งในชายหาดเป็น "ชายหาดสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี" (, ) รายการข่าวโทรทัศน์ของเยอรมนีตะวันออก "Aktuelle Kamera" ได้รายงานเกี่ยวกับพิธีเปิดรูปปั้นครึ่งตัวของแอ็นสท์ เทลมันเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 1972 ในที่นี่มีมีเอกอัครราชทูตเยอรมนีตะวันออก ผู้แทนจากเยอรมนีตะวันออกและคิวบาประมาณ 100 คน เข้าร่วมพิธีเปิดในครั้งนี้

title: ชาวเยอรมัน

text: ชาวเยอรมัน () ชื่อ กลุ่มคนเผ่าพันธุ์ โปรโต-เจอรมานิก ซึ่งมีถิ่นกำเนิดบริเวณจัตแลนด์และบริเวณอเลมันเนียซึ่งก็คือประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน ซึ่งสมัยก่อนชนชาติพวกนี้ถูกเรียกว่าชาวติวตันและชาวก๊อธปัจจุบันมีประชากรโดยรวม160ล้านคน ชาวเยอรมันจัดว่าเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกันกับพวกชาวสแกนดิเนเวีย ชาวอังกฤษและชาวดัตช์ซึ่งจัดว่าเป็นพวกตระกูลเจอร์มานิก


query: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เป็นของรัฐหรือเอกชน ?

title: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

text: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม (English: Mahasarakham University, อักษรย่อ: มมส - MSU) ตั้งอยู่ในจังหวัดมหาสารคาม ก่อกำเนิดจากวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 และได้รับการยกระดับเป็นมหาวิทยาลัยมหาสารคาม เมื่อปี พ.ศ. 2537 [1] นับเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งที่ 22 ของประเทศไทย

title: ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง

text: นายชาญชัย สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษา จากโรงเรียนบรบือ และ สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสารคามพิทยาคม จังหวัดมหาสารคาม ระดับอาชีวศึกษา จากวิทยาลัยช่างก่อสร้างอุเทนถวาย ในระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม และหลักสูตรการปกครองราชอาณาจักร เอกชนและการเมือง (วปม.รุ่นที่ 1) ในระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

text: การจัดอันดับสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยโดยสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) จัดทำขึ้นเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ในการจัดทำอันดับมหาวิทยาลัยรัฐ โดยมีมหาวิทยาลัยเข้าร่วม 50 มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นมหาวิทยาลัยเดียวที่เข้าร่วมแต่เสนอว่าไม่ต้องการอยู่ในอันดับ และมหาวิทยาลัยเอกชนไม่ได้ร่วมด้วยเนื่องจากสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทยแจ้งว่ายังไม่ให้ข้อมูลในปีนั้น

title: พระครูปริยัติกิจธำรง (สมหวัง อคฺคเสโน)

text: เข้าร่วมประชุมสัมมนาวิชาการวิชาหลักการบริหารและการบริหารสถานศึกษา เรื่องการบริหารโรงเรียนเอกชน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

title: ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช

text: ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช หรือ ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2493 ที่อำเภอเชียงยืน จังหวัดมหาสารคาม จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร จบปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต (สุขาภิบาล) รางวัลเหรียญทอง คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อปี พ.ศ. 2515 จากนั้นเข้าทำงานในบริษัทเอกชนเป็นเวลา 3 ปี ก่อนที่จะได้รับทุน ก.พ. ให้ไปต่อระดับปริญญาโท และปริญญาเอก ด้านการจัดการคุณภาพน้ำ มหาวิทยาลัยทูเลน ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2523

text: ผู้สำเร็จการศึกษาเป็นนิติศาสตรบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ได้แยกย้ายกันไปประกอบอาชีพต่าง ๆ กัน เป็นผู้พิพากษา อัยการ ทนายความ อาจารย์สอนวิชากฎหมาย ที่ปรึกษากฎหมาย นิติกร ข้าราชการตามกระทรวง ทบวง กรม ต่าง ๆ ประกอบอาชีพธุรกิจเอกชน ฯลฯ ได้สร้างผลงานและชื่อเสียงให้เป็นที่ปรากฏแก่วงการต่าง ๆ และยังเป็นบัณฑิตที่สำเร็จนิติศาสตรบัณฑิตของมหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งแรกที่สามารถสอบไล่ได้เป็นผู้ช่วยผู้พิพากษา จากมหาวิทยาลัยราชภัฏทั้ง 40 แห่งอีกด้วย

title: นักเรียน

text: นิสิต เป็นคำที่ใช้เรียกผู้ที่ศึกษาในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และมหาวิทยาลัยที่แยกตัวออกมาจากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ก็คือ มหาวิทยาลัยนเรศวร, มหาวิทยาลัยพะเยา, มหาวิทยาลัยบูรพา, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม และ มหาวิทยาลัยทักษิณ รวมทั้ง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, นอกจากนี้ ยังใช้ในมหาวิทยาลัยเอกชนบางแห่งเช่น มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต เป็นต้น โดยในสมัยก่อนมีการใช้คำว่า "นิสิต" สำหรับผู้ชาย และ "นิสิตา" สำหรับ ผู้หญิง

title: มหาวิทยาลัยนอร์วิช

text: มหาวิทยาลัยนอร์วิช ( ; NU) เป็นมหาวิทยาลัยการทหารเอกชน ที่ตั้งอยู่ในเมือง นอร์ธฟิลด์ รัฐ เวอร์มอนต์ สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1819 ที่ นอร์วิช เวอร์มอนต์ ในชื่อ สถาบันด้านอักษรศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และการทหารของชาวอเมริกัน เป็นวิทยาลัยการทหารเอกชนที่เก่าแก่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา และเก่าแก่ที่สุดในบรรดาหกวิทยาลัยการทหารของประเทศ นอกจากนี้ ยังได้รับการรับรองโดยกระทรวงกลาโหมสหรัฐอเมริกา ว่าเป็น "แหล่งกำเนิดของการฝึกนายทหารกำลังสำรอง" มหาวิทยาลัยการทหารนอร์วิชมีนักศึกษาที่เป็นนักเรียนนายร้อย แต่ก็มีนักศึกษาพลเรือนด้วย

title: โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม (ฝ่ายมัธยม)

text: โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม เคยเป็นหน่วยงานขึ้นตรงต่อ สำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม และเคยเป็นโรงเรียนสาธิตเพียงแห่งเดียวในประเทศไทยที่ไม่ได้สังกัดคณะศึกษาศาสตร์ ตั้งอยู่ 2 แห่งภายในมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ปัจจุบัน โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ทั้งฝ่ายประถมและฝ่ายมัธยม ได้รับการถ่ายโอนไปอยู่ในกำกับของคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตามระเบียบว่าด้วยการบริหารโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ปี 2561 [1] ตั้งแต่วันที่ 31 มีนาคม 2561 ได้แก่

title: มหาวิทยาลัยบูรพา

text: เครือข่ายบัณฑิต เทา-ทอง ร่วมกันจัด “กิจกรรมจักรยานทางไกล 3 วิทยาเขต มหาวิทยาลัยบูรพา ครั้งที่ 1” รวมระยะทางกว่า 500 กิโลเมตร ได้รับความร่วมมือจาก มหาวิทยาลัยบูรพา เทศบาลเมืองแสนสุข หน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 60 ปี แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัย ศาสตราจารย์ นายแพทย์สมพล พงศ์ไทย ผู้รักษาการอธิการบดีมหาวิทยาลัยบูรพา เปิดเผยว่า กิจกรรมจักรยานทางไกล 3 วิทยาเขต (บางแสน-จันทบุรี-สระแก้ว) เป็นกิจกรรมแรกที่เปิดตัวประชาสัมพันธ์และร่วมเฉลิมฉลอง 60 ปี “ตรีสิกขสถานพัชรสมโภช” แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยบูรพา โดยศิษย์เก่าได้ร่วมกันจัดกิจกรรมอันเป็นประโยชน์ต่อสถานที่เคยศึกษา และชุมชนที่มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ทั้ง 3 แห่ง ประกอบด้วยมหาวิทยาลัยบูรพา บางแสน มหาวิทยาลัยบูรพาวิทยาเขตจันทบุรี และมหาวิทยาลัยบูรพาวิทยาเขตสระแก้ว รวมทั้งการสนับสนุนจากเทศบาลเมืองแสนสุข หน่วยงานภาครัฐและเอกชน และยังเป็นการส่งเสริมการปั่นจักรยานในชีวิตประจำวันให้มากขึ้นภายใต้แนวคิด “ขับขี่แบบง่ายๆ ออกกำลังกายได้ทุกวัน” ช่วยส่งเสริมการท่องเที่ยวจังหวัดต่างๆ ของภาคตะวันออก อีกทั้งอนุรักษ์การท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติให้เป็นที่นิยมและรู้จักมากขึ้น

title: คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

text: ในปี พ.ศ. 2537 ได้มีการปรับโครงสร้างของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒโดยมีการแยกวิทยาเขตมหาสารคามออกมาบริหารงานเองอย่างเป็นเอกเทศและยกระดับขึ้นเป็น มหาวิทยาลัยมหาสารคาม นับเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งที่ 22 ของประเทศไทย ส่งผลให้เป็นที่มาของชื่อ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคามมาจนถึงปัจจุบัน

title: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ

text: ในสหรัฐอเมริกา วิธีการสมัครเข้าเรียนใน มหาวิทยาลัยรัฐและมหาวิทยาลัยเอกชน ไม่แตกต่างกัน สิ่งที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดคือค่าเรียน ชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการของกลุ่มมหาวิทยาลัยรัฐชั้นนำในสหรัฐอเมริกาคือ พับลิกไอวี โดยเปรียบเทียบกับ ไอวีลีก ซึ่งเป็นกลุ่มมหาวิทยาลัยเอกชนชั้นนำ

title: สหราชอาณาจักร

text: ในขณะที่การศึกษาในประเทศอังกฤษเป็นความรับผิดชอบของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกาาธิการ, การบริหารวันต่อวัน และการระดมทุนของโรงเรียนของรัฐเป็นความรับผิดชอบของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น.[197] การศึกษาของรัฐแบบถ้วนหน้า</b>ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายได้รับการแนะนำทีละน้อยระหว่างปี 1870 ถึงปี 1944.[198][199] ปัจจุบัน การศึกษาจะเป็นภาคบังคับจากวัย 5-16 (15 ถ้าเกิดหลังกรกฎาคมหรือสิงหาคม) ในปี 2011 แนวโน้มในการศึกษาวิชาคณิตศาสตร์ระหว่างประเทศและวิทยาศาสตร์ (TIMSS) ที่จัดให้นักเรียนอายุ 13-14 ปีในอังกฤษและเวลส์เป็นอันดับ 10 ในโลกสำหรับวิชาคณิตศาสตร์ และอันดับ 9 สำหรับวิทยาศาสตร์.[200] ส่วนใหญ่ของเด็กได้รับการศึกษาในโรงเรียนภาครัฐ, ส่วนเล็ก ๆ ของเด็กเหล่านั้นเลือกบนพื้นฐานของความสามารถทางวิชาการ อัตราส่วน 2 ใน 10 สุดยอดของโรงเรียนที่มีการดำเนินการในแง่ของผลการสอบเทียบในปี 2006 เป็นโรงเรียนของรัฐที่เน้นทางด้านวิชาการ กว่าครึ่งหนึ่งของนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยชั้นนำของอ๊อกฟอร์ด และเคมบริดจ์ได้มาจากโรงเรียนของรัฐ.[201] แม้จะมีการลดลงในจำนวนที่เกิดขึ้นจริง สัดส่วนของเด็กในประเทศอังกฤษที่เข้าเรียนในโรงเรียนเอกชนได้เพิ่มขึ้นถึงกว่า 7% .[202] ในปี 2010 กว่า 45% ของที่เรียนที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และ 40% ที่มหาวิทยาลัย เคมบริดจ์มาจากนักเรียนจากโรงเรียนเอกชน ถึงแม้ว่าพวกเขาได้เข้าเรียนเพียง 7% ของประชากร.[203] มหาวิทยาลัยของอังกฤษอยู่ในหมู่ของมหาวิทยาลัยชั้นนำของโลก, มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์, ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด, มหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน และ อิมพีเรียลคอลเลจลอนดอนถูกจัดอยู่ในระดับโลก 10 อันดับแรกในการจัดอันดับมหาวิทยาลัยโลกปี 2010 โดย QS, เคมบริดจ์เป็นอันดับแรก.[204]โรงเรียน การศึกษา ภาคฤดูร้อน Lite Regal Education มีให้เลือกมากมายซึ่งจะช่วยให้นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 13-18 มีโอกาสเรียนรู้และเรียนรู้ในช่วงฤดูร้อน ในวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงของเคมบริดจ์ หรือมหาวิทยาลัยลอนดอน

title: วิทยาลัยศรีอีสาน (คณาสวัสดิ์อุทิศ)

text: วิทยาลัยศรีอีสาน (คณาสวัสดิ์อุทิศ) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ที่ได้รับอนุญาตจากทบวงมหาวิทยาลัย ตามพระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาเอกชน พ.ศ. 2522 ให้ก่อตั้งได้เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 โดยมีจิรศักดิ์ คณาสวัสดิ์ ชาวจังหวัดมหาสารคามเป็นผู้รับใบอนุญาตจัดตั้ง ปัญญา ปุยเปีย อดีตอาจารย์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาสารคามและเป็นอธิการบดีคนแรก วิทยาลัยศรีอีสานเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งแรกของภาคอีสาน

title: วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต

text: เมื่อแรกเริ่มมีการเรียนในภาคคลินิกในปี พ.ศ. 2535 ได้มีการประชุมเพื่อแก้ปัญหาในการจัดการเรียนการสอนในภาคคลินิก และจัดประชุมแพทยศาสตร์ศึกษาแห่งประเทศไทยขึ้น ซึ่งในสมัยนั้น มี นพ.ไพโรจน์ นิงสานนท์ ปลัดกระทรวงสาธารณสุข และ นพ.สุจินต์ ผลากรกุล อธิบดีกรมการแพทย์ ได้มีแนวคิดในการจัดตั้งหน่วยงานเพื่อจัดการประสานความมือระหว่างภาครัฐและเอกชนในการผลิตแพทย์ตามรูปแบบแนวคิดการผลิตแพทย์ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ซึ่งเป็นโรงเรียนแพทย์เอกชนที่ร่วมมือในการผลิตแพทย์กับภาครัฐ และได้มีการประชุมประสานงานอีกหลายครั้ง จนกระทั่งปี พ.ศ. 2536 กรมการแพทย์และกระทรวงสาธารณสุขมีมติเห็นชอบให้มีการจัดตั้ง สถาบันร่วมผลิตแพทย์ กรมการแพทย์-มหาวิทยาลัยรังสิต ในขณะนั้น ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (พ.ศ. 2536-2538) และได้มีการร่วมลงนามในข้อตกลงการร่วมผลิตแพทย์ระหว่างกรมการแพทย์ (โดย พล.รต.ศ.นพ.วิทุร แสงสิงแก้ว อธิบดีกรมการแพทย์ในสมัยนั้น) กับมหาวิทยาลัยรังสิต (โดยนายประสิทธิ์ อุไรรัตน์ นายกสภามหาวิทยาลัยรังสิต และผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเป็นผู้ลงนาม) เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2537 ทำให้สามารถแก้ไขปัญหาและเปิดดำเนินนการเรียนกการสอนในภาคคลินิกได้อย่างสมบูรณ์และผลิตแพทย์เอกชน ที่เปี่ยมด้วยคุณภาพจากอาจารย์ของกรมการแพทย์

title: อันดับสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย

text: การจัดอันดับโดย สกอ. ได้มีการจัดทำเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ในการจัดทำอันดับมหาวิทยาลัยรัฐ โดยมีมหาวิทยาลัยเข้าร่วม 50 มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นมหาวิทยาลัยเดียวที่เข้าร่วมแต่เสนอว่าไม่ต้องการอยู่ในอันดับ และมหาวิทยาลัยเอกชนไม่ได้ร่วมด้วยเนื่องจากสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทยแจ้งว่ายังไม่ให้ข้อมูลในปีนั้น

title: วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

text: พ.ศ. 2551 สภามหาวิทยาลัยมหาสารคามในการประชุมครั้งที่ 9/2551 เมื่อวันที่ 26 กันยายน 2551 จึงมีมติอนุมัติให้จัดตั้งวิทยาลัยดุริยางคศิลป์เป็นส่วนงานภายในของสถาบันอุดมศึกษาตามพระราชบัญญัติการบริหารส่วนงานภายในของสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ พ.ศ. 2550 และมีฐานะเทียบเท่าคณะมีชื่อเรียกเป็นภาษาอังกฤษ “College of Music”

title: โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม (ฝ่ายประถม)

text: โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม(ฝ่ายประถม) ได้ถือกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2547 ได้รับการอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม โดยดำริของ ศ.นพ.อดุลย์ วิริยเวชกุล(ราชบัณฑิต) โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม(ฝ่ายประถม) มีเป้าหมายหลักในการให้สวัสดิการทางการศึกษาแก่บุตรของบุคลากรในมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ในช่วงแรกของโครงการจัดตั้งโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม(ฝ่ายประถม) ทางโรงเรียนได้ขออนุมัติจากทางมหาวิทยาลัยมหาสารคามเพื่อทำการปรับปรุงอาคารหอประชุมของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม(เขตพื้นที่ในเมือง) และได้ก่อสร้างอาคารเรียนเพิ่มเติมขึ้นมา เพื่อใช้ในการเรียนการสอน

title: มหาวิทยาลัยเทคโนอินเดีย

text: มหาวิทยาลัยเทคโนอินเดีย () เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ในโกลกาตา รัฐเบงกอลตะวันตก รัฐแห่งอินเดีย ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งแรกในรัฐอินเดียแห่งรัฐเบงกอลตะวันตกที่ก่อตั้งขึ้นโดยรัฐออกกฎหมาย วิทยาเขตนี้ตั้งอยู่ในซอลท์เลค ซึ่งได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2012 โดยหัวหน้าคณะรัฐมนตรีแห่งรัฐเบงกอลตะวันตก ที่มีชื่อว่ามามาตา บาเนอร์จี

title: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

text: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม () เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐในจังหวัดมหาสารคาม

title: การศึกษา

text: ในปัจจุบันมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยมีทั้งมหาวิทยาลัยที่เป็นของรัฐ มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ และมหาวิทยาลัยเอกชน

title: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

text: เมื่อปี พ.ศ. 2549 คณะวิศวกรรมศาสตร์ ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกลได้เข้าร่วมการประเมินคุณภาพผลงานวิจัยเชิงวิชาการด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของสถาบันอุดมศึกษาซึ่งจัดประเมินโดยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) มีหน่วยงานเข้าร่วม 436 หน่วยงาน จาก 36 สถาบันอุดมศึกษาทั้งภาครัฐและเอกชน โดยภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ถูกจัดอันดับอยู่ในระดับ 4 (ดี) [35]และต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ภาควิชาวิศวกรรมชีวภาพ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ได้เข้าร่วมประเมินในโครงการดังกล่าวในสาขา Agricultural/Irrigation/Water Resources Engineering และ Other Engineering Disciplines ผลการประเมินถูกจัดอยู่ในระดับ 5 (ดีมาก) [36]

title: ไถหนาน

text: มหาวิทยาลัยคุนชัน (; Kun Shan University) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน เดิมก่อตั้งเป็นวิทยาลัยเทคโนโลยีคุนชัน (Kun Shan Institute of Technology) เมื่อปี 1965 ก่อนยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยเมื่อปี 2000 จัดการศึกษาด้านวิศวกรรมศาสตร์ นิเวศวิทยา เทคโนโลยีสารสนเทศ และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยจั่งหรง (; Chang Jung Christian University) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนสังกัดคณะเพรสไบทีเรียนไต้หวัน (Presbyterian Church in Taiwan) จัดการศึกษาระดับปริญญาโทและปริญญาเอก กับทั้งส่งเสริมกิจการศาสนาในไต้หวัน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไถหนาน (; Tainan University of Technology) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนจัดตั้งขึ้นเมื่อปี 1964 และจัดการศึกษาระดับปริญญาในสาขาดุริยางคศิลป์ ทัศนศิลป์ และวิทยาศาสตร์ประยุกต์ มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีไต้หวันใต้ (; Southern Taiwan University of Science and Technology) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนจัดตั้งขึ้นเมื่อปี 1969 มหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติไถหนาน (; Tainan National University of the Arts) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนจัดตั้งขึ้นเมื่อปี 1996 มีวัตถุประสงค์ผลิตบัณฑิตด้านศิลปะการแสดง ทัศนศิลป์ การออกแบบภาพและเสียง สถาปัตยกรรมศาสตร์ ศิลปะเชิงอนุรักษ์ ตลอดจนประวัติศาสตร์และการวิจารณ์ศิลปะ มหาวิทยาลัยแห่งชาติเฉิงกง (; National Cheng Kung University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐ เดิมจัดตั้งเป็นวิทยาลัยเพาะช่างไถหนาน (Tainan Technical College) เมื่อปี 1931 ต่อมายกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยแห่งมณฑลเมื่อปี 1956 และเป็นมหาวิทยาลัยแห่งชาติตั้งแต่ปี 1971 ปัจจุบัน เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยเลื่องชื่อของไต้หวัน และโด่งดังด้านวิศวกรรมศาสตร์[16] มหาวิทยาลัยแห่งชาติไถหนาน (; National University of Tainan) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐ เดิมจัดตั้งเป็นสถาบันผลิตครู (Institute of Teachers' In-service Education) เมื่อปี 1988 ต่อมายกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยครูแห่งชาติไถหนาน (National Tainan Teachers College) เมื่อปี 1991 และเป็นมหาวิทยาลัยแห่งชาติไถหนานตั้งแต่ปี 2004 วิทยาลัยเทววิทยาไถหนาน (; Tainan Theological College and Seminary) เป็นสถานศึกษาเอกชน ทอมัส บาร์เคลย์ อนุศาสนาจารย์ชาวอังกฤษ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี 1876[17]

title: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

text: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาสารคามได้มีพัฒนาการมาตามลำดับโดยอาศัยเงื่อนไขของเวลาในการสร้างความพร้อมต่าง ๆ กระทั่งสามารถดำเนินการแยกเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศสำเร็จภายใต้ชื่อ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2537 โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชบัญญัติของมหาวิทยาลัย ซึ่งได้มีการประกาศในราชกิจจานุเบกษา [1] นับเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งที่ 22 ของประเทศไทย สำหรับแนวคิดในการแยกตัวเป็นเอกเทศนั้นได้เริ่มปรากฏขึ้นตั้งแต่ปีพ.ศ. 2527 โดย ดร.ถวิล ลดาวัลย์รองอธิการบดีเวลานั้นได้มีแนวความคิดที่จะรวมสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาหลักๆของจังหวัดมหาสารคามเข้าเป็นมหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่แนวคิดดังกล่าวได้ติดขัดปัญหาบางประการจึงไม่สามารถดำเนินการต่อไปได้ เช่น ปัญหาของต้นสังกัดเดิมของแต่ละสถาบัน เป็นต้น ครั้นต่อมาในปี พ.ศ. 2531 รองศาสตราจารย์ ดร. วีระ บุญยกาญจนะเป็นรองอธิการบดีจึงได้มีการเสนอให้แยกออกจากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒอีกครั้ง โดยให้ลักษณะเป็นสถาบันในนามของสถาบันบัณฑิตศึกษาเพื่อพัฒนาชนบท แต่ให้มีสถานภาพเป็นมหาวิทยาลัย หากแต่ไม่อาจดำเนินต่อไปให้สัมฤทธิ์ผลได้เช่นกัน

title: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

text: โดยสรุปแล้ว มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มีกำเนิดมาจากวิทยาลัยวิชาการศึกษามหาสารคาม ซึ่งตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2511 มีจุดมุ่งหมายเพื่อที่จะขยายการศึกษาชั้นสูงไปสู่ภูมิภาค ต่อมาได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาสารคาม เมื่อปีพุทธศักราช 2517 และได้แยกเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศในชื่อ "มหาวิทยาลัยมหาสารคาม" เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ตามพระราชบัญญัติของมหาวิทยาลัยในราชกิจจานุเบกษา [1] นับเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งที่ 22 ของประเทศไทย [20] ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มีศูนย์กลางการบริหารงานตั้งอยู่ที่ ตำบลขามเรียง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม มีพื้นที่ประมาณ 1,300 ไร่ ที่ตั้งเดิม ซึ่งตั้งอยู่ที่ 269 ถนนนครสวรรค์ ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม บนพื้นที่ 197 ไร่

title: กรุงเทพมหานคร

text: กรุงเทพมหานครเป็นศูนย์กลางการศึกษาของประเทศ มีสถาบันอุดมศึกษาตั้งอยู่เป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่มหาวิทยาลัยทั้งของภาครัฐและเอกชนตั้งอยู่ในหรือรอบ ๆ เมืองหลวง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยศิลปากร มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปัญญาชนต่าง ๆ ของประเทศล้วนมาจากการบ่มเพาะทั้งศาสตร์และศิลป์จากสถาบันอุดมศึกษาชั้นนำในระดับอุดมศึกษาของกรุงเทพมหานครทั้งสิ้น เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐที่ปูรากฐานให้นักคิดมาเกือบศตวรรษ กว่าทศวรรษที่ผ่านมา แนวโน้มของการใฝ่หาการศึกษาระดับปริญญาทำให้เกิดมหาวิทยาลัยใหม่ ๆ เพื่อตอบสนองความต้องการของนักเรียนไทย กรุงเทพมหานครไม่กลายเป็นเพียงสถานที่ที่ผู้อพยพและคนต่างจังหวัดแสวงหาโอกาสในการทำงาน แต่ยังเป็นโอกาสที่จะได้รับปริญญาจากมหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2514[45] เป็นมหาวิทยาลัยตลาดวิชาเพียงแห่งเดียวในประเทศ แต่ก็มีการลงทะเบียนเรียนของนักศึกษาสูงที่สุดเมื่อเทียบกับมหาวิทยาลัยอื่น ๆ ของไทย มหาวิทยาลัยรามคำแหงเป็นหนึ่งในวิธีที่รัฐบาลไทยใช้จัดการกับการเพิ่มขึ้นของความต้องการการศึกษาในระดับอุดมศึกษา ความต้องการในการศึกษาระดับสูงได้นำไปสู่การก่อตั้งมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยอื่น ๆ อีกมากมายในเขตเมือง วิทยาลัยอาชีวและวิทยาลัยเทคนิคก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน ในปีที่ผ่านมา สถาบันเอกชนจำนวนมากได้ริเริ่มจัดตั้งโปรแกรมการแลกเปลี่ยนและหลักสูตรสองปริญญากับสถาบันจากตะวันตกขึ้นในกรุงเทพ การเพิ่มขึ้นของจำนวนโรงเรียนที่มีหลักสูตรนานาชาติได้ช่วยยกระดับมาตรฐานการแข่งขันของสถาบันของรัฐให้สามารถแข่งขันกับเอกชนได้ นอกจากนี้ยังมีมหาวิทยาลัยสงฆ์อีกสองแห่ง ได้แก่ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยในกำกับของกรุงเทพมหานคร อีก 1 แห่งได้แก่ มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช

title: กลุ่มรัสเซล

text: ผู้คนมักเปรียบเทียบกลุ่มรัสเซลของสหราชอาณาจักรกับ ไอวีลีก ซึ่งเป็นกลุ่มสถาบันอุดมศึกษาชั้นนำของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นการเปรียบเทียบที่ไม่ค่อยจะสมเหตุผลเท่าไรนัก เนื่องจากสถาบันอุดมศึกษาชั้นนำในสหรัฐอเมริกานั้น ส่วนใหญ่ได้รับการสนับสนุนจากเอกชน (ยกเว้นมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ที่มีบางสาขาได้รับการสนับสนุนจากรัฐ) จึงไม่มีความจำเป็นต้องจัดตั้งกลุ่มล็อบบี้วิ่งเต้น อย่างมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักรซึ่งทุกแห่งรับงบประมาณรัฐ (ยกเว้นเพียงแห่งเดียวคือ มหาวิทยาลัยบักกิงแฮม ที่เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนเต็มรูปแบบ)

title: การบริหารรัฐกิจ

text: รัฐประศาสนศาสตร์ (Public Administration) คือ การเรียนการสอนวิชาในด้านการบริหารรัฐกิจ การบริหารและการจัดการภาครัฐ ในประเทศไทยมีหลายสถาบันอุดมศึกษาเปิดสอน ทั้งนี้การสังกัดหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตร์มีอยู่ในหลากหลายลักษณะ อาทิ สังกัดอยู่ภายใต้ชื่อคณะโดยตรง เช่น สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ สังกัดอยู่ภายใต้ชื่อคณะรัฐศาสตร์ เช่น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี สังกัดภายใต้ภาควิชา เช่น ภาควิชารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ภาควิชารัฐศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ภาควิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาการจัดการ รัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช วิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขา รัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร

title: โรงเรียนสาธิต

text:
โรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยของรัฐ มีทั้งหมด 4 แห่ง ดังนี้
โรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ มีทั้งหมด 24 แห่ง ดังนี้
โรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏ มีทั้งหมด 32 แห่ง ดังนี้
ปัจจุบัน โรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล มีทั้งหมด 3 แห่ง ดังนี้ปัจจุบัน โรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยเอกชน มีทั้งหมด 4 แห่ง ดังนี้

title: มหาวิทยาลัยเดลาแวร์

text: มหาวิทยาลัยเดลาแวร์ () ชื่อย่อว่า "UD" หรือ "UDel" เป็นมหาวิทยาลัยรัฐ/เอกชนที่ตั้งอยู่ที่เมืองนิวเวิร์ค, เดลาแวร์ในรัฐเดลาแวร์ในสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยเดลาแวร์เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในรัฐเดลาแวร์ โดยมีมหาวิทยาลัยหลักอยู่ที่นิวเวิร์ค โดยมีสาขาย่อยอยู่ที่วิลมิงตัน, เดลาแวร์, หลุยส์, เดลาแวร์ และ จอร์จทาวน์, เดลาแวร์ มหาวิทยาลัยเดลาแวร์เป็นมหาวิทยาลัยขนาดกลางที่มีนิสิตระดับปริญญาตรีราว 16,000 คน และปริญญาโทอีก 3,500 คน แม้ว่าจะเป็นสถาบันการศึกษาที่ได้รับทุนจากรัฐบาลแต่ในขณะเดียวกันก็เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนด้วย


query: จอมพล เจียง ไคเชก เกิดเมื่อไหร่?

title: เจียง ไคเชก

text: จอมพล[1] เจียง ไคเชก (; 31 ตุลาคม ค.ศ. 1887 — 5 เมษายน ค.ศ. 1975) หรือชื่อตามภาษาจีนมาตรฐาน คือ เจี่ยง จงเจิ้ง (蔣中正) หรือ เจี่ยง เจี้ยฉือ (蔣介石) เป็นผู้นำทางการเมืองและการทหาร ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีน ระหว่างปี ค.ศ. 1928 ถึง ค.ศ. 1975 โดยแบ่งเป็น 2 ช่วง ในช่วงแรกเจียง ไคเชกได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีนได้ปกครองจีนแผ่นดินใหญ่จนถึง ปี ค.ศ. 1949 ช่วงที่สองหลังจากนั้นได้อพยพลี้ภัยไปอยู่เกาะไต้หวันและสถาปนาสาธารณรัฐจีนขึ้นมาใหม่ เจียงได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งจีนไต้หวันอีกครั้งนับจากนั้นถึงปี ค.ศ. 1975 เขาได้รับการยอมรับโดยนานาประเทศส่วนใหญ่ในฐานะผู้นำของประเทศจีนตามหลักความชอบธรรมทางกฎหมายจนถึงช่วงปลายปี ค.ศ. 1960 และช่วงต้นปี ค.ศ. 1970 เขาได้กลายมาเป็นผู้นำที่ไม่ใช่ราชวงศ์ที่ปกครองประเทศเป็นเวลาถึง 48 ปี

title: เจียง ไคเชก

text: เมื่อเจียงสังหารเถาเสร็จ เขาใช้เวลาส่วนใหญ่หนีหลบซ่อนกบดานที่เมืองเซี่ยงไฮ้ ในระหว่างนั้นเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเขียนบทความด้านการทหาร และเขาก็ใช้ชีวิตเที่ยวเตร่สำมะเลเทเมา อีกทั้งยังเจ้าอารมณ์ ดื้อรั้น มีปากเสียงกับผู้คนบ่อยๆ ทำให้เพื่อนๆที่ร่วมงานต่างขยาดและไม่มีผู้อื่นกล้าเข้าใกล้ เจียงรู้สึกโดดเดี่ยวมากขึ้นเรื่อยๆ เขามักจะเข้าไปขลุกอยู่ในบาร์ ในไนต์คลับ ที่นั่นมีทุกอย่างที่เขาชื่นชอบ ทั้งสุราและสตรีอีกทั้งยังได้พบปะกับเพื่อนที่มีรสนิยมต่างกัน

title: เจียง ไคเชก

text: ก่อนหน้าที่เจียงจะตัดสินใจเข้าเป็นทหารได้เกิดสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่งขึ้น ญี่ปุ่นได้พัฒนาประเทศจนเป็นมหาอำนาจแบบตะวันตกและส่งกองทัพเข้ารุกรานประเทศจีนที่กำลังอ่อนแอ สงครามสิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้ของราชสำนักชิง ทำให้จีนต้องถูกบีบบังคับให้ลงนามในสนธิสัญญาชิโมโนเซกิ ความอัปยศดังกล่าวทำให้เจียงเห็นว่าจีนควรเรียนรู้บทเรียนจากสงครามครั้งนี้และควรศึกษาจากความสำเร็จทางการทหารของญี่ปุ่น แม้ว่าเจียงจะไม่ชอบการที่ญี่ปุ่นได้รุกรานและข่มเหงประเทศจีนก็ตาม แต่เขากลับเห็นว่าหากประเทศจีนจะเข้มแข็งได้ต้องเรียนรู้จากศัตรู เขาจึงคิดจำใจไปเรียนทางด้านการทหารที่ญี่ปุ่นและหาวิธีเดินทางไปญี่ปุ่น

title: เจียง ไคเชก

text: เจียงไคเชกเกิดที่เมืองเฟิงหัว มณฑลเจ้อเจียง ห่างจากเมืองท่าทางตะวันออกของเมืองหนิงโปไปเป็นระยะทาง 30 ไมล์ ในวัยเด็กเจียงมีชื่อเริ่มแรกว่า "จูไท่" ครอบครัวของเจียงมีฐานะที่ดีได้รับการเคารพนับถือจากผู้คนในเมือง บิดาของเจียง เจียง จ้าวกง (蔣肇聰) และมารดา หวัง ไคหยู่ (王采玉) ทั้งคู่เป็นครอบครัวที่ทำการค้าเกลือและใบชา

title: เจียงหนาน

text: หลังจากการล่มสลายของระบอบกษัตริย์ราชวงศ์ชิงในปี ค.ศ.1911 และการกรีฑาทัพขึ้นเหนือ (Northern Expedition) ของเจียงไคเชก ร้ฐบาลสาธารณรัฐจีน (จีน: 中華民國; พินอิน: Zhōnghuá Mínguó; อังกฤษ: Republic of China) ได้ตั้งเมืองหนานจิงขึ้นเป็นเมืองหลวงตามความปรารถนาของ ดร. ซุนยัตเซ็น ต่อมาในช่วงปี ค.ศ. 1920 จนถึงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง บริเวณเจียงหนานได้กลายเป็นพื้นที่สำคัญของการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศจีน โดยมีบุคคลชั้นนำด้านการปกครองของพรรคก๊กมินตั๋งและบุคคลสำคัญในด้านเศรษฐกิจของรัฐบาลสาธารณรัฐจีนจำนวนมากมาจากพื้นที่เจียงหนาน

title: เฉิน ฉีเหม่ย์

text: เฉิน ฉีเหม่ย์ เกิดที่ อู่ซิง, มณฑลเจ้อเจียง, ประเทศจีน, เขาได้เดินทางไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1906 และเข้าร่วมขบวนการปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชิง "ถงเหมิงฮุ่ย" เขาได้มีโอกาสเป็นเพื่อนสนิทกับ เจียง ไคเชก ที่มาจากเจ้อเจียงเหมือนกัน เฉินได้พาเจียงเข้าร่วมขบวนการถงเหมิงฮุ่ย

title: เจียง ไคเชก

text: เจียงมีบุคคลิกที่ซุกซนโกรธง่ายและหัวรั้น ในวัย 3 ขวบ เขาได้ทดลองจวกตะเกียบแหย่ลงลำคอด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าตะเกียบจะลงไปได้ลึกเท่าไหร่ ซึ่งสุดท้ายมันก็ติดค้างและแม่ของเขาได้เรียกให้ผู้คนละแวกบ้านมาช่วยกันเอาตะเกียบออกด้วยความยากลำบาก

title: เจียง ไคเชก

text: เดือนพฤศจิกายน เฉิน ฉีเหม่ยใช้กองกำลังอาวุธบุกยึดเซี่ยงไฮ้ เฉินขึ้นมาเป็นจอมพลคุมเซี่ยงไฮ้ได้ เฉินสนิทกับเจียงมาก แต่แทนที่เขาจะแต่งตั้งเจียงเป็นเสนาธิการทหาร เขากลับยกตำแหน่งนี้ให้แก่นักเรียนแลกเปลี่ยนทหารคนอื่นที่สุขุมเยือกเย็นกว่าเจียง ขณะนั้น เฉินเอือมระอากับนิสัยเลวของเจียงเต็มที เจียงทั้งขี้เหล้า เสเพล เจ้าอารมณ์ กระนั้นก็ตามเฉินก็ยังมองว่าเจียงก็ยังมีข้อดีในตัว เขาเป็นคนเก่ง เป็นบุคคลากรที่ควรถนอมไว้ เฉินจึงให้เขาเป็นหัวหน้าหน่วยกล้าตาย พาทหารหมู่หนึ่งบุกเข้าไปช่วยนักปฏิวัติที่ถูกปิดล้อมอยู่ในเมืองหังโจวและเจียงก็ทำสำเร็จ เขากลายเป็นวีรบุรุษในท่ามกลางกองทัพนักปฏิวัติ และเฉินได้แต่งตั้งให้เขาเป็นผู้พันคุมกองร้อยทหารในเจียงซู

title: เจียง ไคเชก

text: ในบันทึกของเจียง เขาเขียนพรรณนาถึงมารดาของเขาในฐานะที่เป็นศูนย์รวมของลัทธิขงจื้อ เพราะมารดาของเขามีอิทธิพลอย่างมากในวัยเด็ก เขาได้เติบโตภายใต้การเลี้ยงดูของมารดา มารดาของเจียงได้อบรมสั่งสอนให้เขาเติบโตมามีความเป็นสุภาพบุรุษอีกทั้งยังสอนถึงหลักคุณธรรมแบบจีนโบราณ เมื่อเจียงสูญเสียบิดาเมื่อเขามีอายุได้ 9 ปี ครอบครัวของเจียงมีเพียงมารดาที่ทำหน้าที่พยุงฐานะของครอบครัว มารดาของเจียงได้ทำงานหนักประหยัดอดออมและเสียสละอย่างมากเพื่อให้เจียงได้เล่าเรียนหนังสือ ในภายหลังเจียงได้ตระหนักมากขึ้นถึงประเด็นครอบครัวของเขาในวัยเด็ก ขณะที่กล่าวคำปราศรัยให้แก่สมาชิกพรรคก๊กมินตั๋งในปี ค.ศ. 1945 ว่า

title: เจียง ไคเชก

text: เมื่อเจียงจบการศึกษาจากสถาบันโตเกียวชินบูกักโคะในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1910 รายงานจากทางญี่ปุ่นระบุว่าคะแนนรวมทั้งหมดของเจียงได้อันดับที่ 55 จากทั้งหมด 62 อีก 8 คนเป็นที่สุดท้าย ถือว่าปานกลางไม่ดีมาก[7]:53-84

title: เจียง ไคเชก

text: เจียงสำเร็จการศึกษาจากสถาบันการทหารญี่ปุ่นเมื่อปี ค.ศ. 1911 เขาตัดสินใจอุทิศตนเข้าร่วมขบวนการถงเหมิงฮุ่ยเต็มตัว เจียงได้เดินทางกลับไปยังประเทศจีนโดยตั้งใจจะสู้รบเป็นนายทหารปืนใหญ่ เขาทำหน้าที่ในกองกำลังปฏิวัตินำกองทหารในเซี่ยงไฮ้ จนในที่สุดเกิดเหตุการณ์ที่สำคัญคือการลุกฮือต่อต้านราชวงศ์ชิงที่อู่ชางได้ขยายวงกว้างกลายเป็นการปฏิวัติซินไฮ่

title: เจียง ไคเชก

text: เจียงได้ขออนุญาตมารดาของเขาเพื่อไปเรียนโรงเรียนการทหารของญี่ปุ่น ในช่วงแรกเธอคัดค้าน แต่ด้วยความมุมานะและพยายามอ้อนวอนมารดาของเจียงให้คล้อยตามจนในที่สุดมารดาของเขาก็อนุญาตและสนับสนุนทางด้านการเงินไปต่างประเทศ[4] ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1906 เมื่อเจียงเดินทางถึงญี่ปุ่นเขาพยายามสมัครเข้าโรงเรียนทหารทันทีแต่กลับถูกปฏิเสธและเมื่อเงินที่ได้มาเริ่มขัดสนเขาจึงเดินทางกลับประเทศจีน

title: เจียง ไคเชก

text: เจียงได้เป็นผู้หนึ่งที่ร่วมอยู่ในการปฏิวัติ ค.ศ. 1911 และทำการรบต่อต้านรัฐบาลของหยวน ซื่อไข่ และตั้งแต่ ค.ศ. 1918 เจียงได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคก๊กมินตั๋ง ในฐานะที่เป็นสมาชิกที่โดดเด่น เขาได้กลายมาเป็นขุนศึกค้ำบัลลังก์ของดร.ซุน ยัตเซน บิดาผู้บุกเบิกสาธารณรัฐจีน เมื่อดร.ซุน ยัตเซน ถึงแก่อสัญกรรม ใน ค.ศ. 1925 เจียง ไคเชกได้เป็นผู้นำพรรคแทน เจียงได้ทำการรวมชาติจีนเป็นปึกแผ่น นำทัพกรีฑาขึ้นเหนือปราบปรามเหล่าขุนศึกจนสำเร็จ[2]

title: เจียง ไคเชก

text: เหล่านักเรียนแลกเปลี่ยนจากจีนเริ่มเดินทางจากเมืองท่าต้าเหลียนนั่งเรือโดยสารมายังเมืองโกเบของญี่ปุ่นและเดินทางต่อไปยังกรุงโตเกียว เมื่อเจียงเดินทางมาถึงญี่ปุ่นอีกครั้ง เจียงได้เข้าเรียนในสถาบันโตเกียวชินบูกักโคะ[6] ซึ่งเป็นโรงเรียนเตรียมทหารเพื่อเข้าศึกษาต่อในสถาบันการทหารกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นสำหรับนักเรียนแลกเปลี่ยนจากจีนที่จะช่วยสอนเรื่องกิจการทางทหารและสำหรับนักเรียนที่ไม่ได้เป็นนายทหารชั้นประทวน[6]

title: เจียง ไคเชก

text: เถา เฉิงกังเป็นสมาชิกผู้มีอิทธิพลของคณะปฏิวัติพันธมิตรถงเหมิงฮุ่ยที่ทรยศทั้งซุนยัตเซ็นและเฉิน ไปตั้งตนเป็นหัวหน้าพรรคซิงหมิงซึ่งเป็นปฏิปักษ์กับพรรคของดร.ซุน เจียงถือโอกาสช่วงที่เถา เฉิงกังนอนป่วยอยู่ในโรงพยาบาล เมื่อรอบตัวเถาไม่มีมือปืนคอยคุ้มกัน เจียงฉวยจังหวะใช้ปืนพกยิงลอบสังหารเถาในโรงพยาบาล[8]

title: เจียง ไคเชก

text: เจียงในฐานะเป็นร้อยโทของเฉิน ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1912 เกิดความขัดแย้งขึ้นระหว่างเฉินกับ เถา เฉิงกัง ศัตรูทางการเมืองของเฉิน ฉี่เหม่ย เมื่อเจียงทราบเรื่องเข้าก็ถึงขั้นอาสากำจัดเถา เฉิงกัง

title: เจียง ไคเชก

text: โดยในช่วงหลัง ค.ศ. 1945 การทำสงครามกับฝ่ายคอมมิวนิสต์ รัฐบาลเจียง ไคเชกเป็นฝ่ายแพ้ต้องอพยพไปตั้งรัฐบาลจีนคณะชาติที่ไต้หวันใน ค.ศ. 1949 ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกาด้วยดีตลอดมาจนถึง ค.ศ. 1971 จีนคณะชาติที่ไต้หวันถึงถูกถอดออกจากการเป็นสมาชิกองค์การสหประชาชาติ เปิดทางให้สาธารณรัฐประชาชนจีนเข้าเป็นสมาชิกแทน

title: เจียง ไคเชก

text: ในปี ค.ศ. 1913 คณะปฏิวัติได้ทำการปฏิวัติครั้งที่สอง เพื่อขับไล่ยฺเหวียน ชื่อไข่ เจียง ไคเชกได้บุกเข้าไปปลุกระดมเพื่อนๆในค่ายทหารเจียงหนัน แต่พลาดท่าเสียทีเกือบถูกทหารของยฺเหวียนจับได้ เจียงได้หนีไปขอความช่วยเหลือจากตู้ เย่ว์เซิง ได้นักเลงอันธพาลกลุ่มใหญ่มาเป็นทหาร เจียงได้พูดปลุกระดมให้เหล่านักเลงนั้นสู้เพื่อประเทศชาติอย่างห้าวหาญ แต่เนื่องจากกองกำลังของเขาไม่มีระเบียบวินัย สู้รบไม่กี่อึดใจ ก็แตกพ่ายเสียที เจียงหนีเข้าไปในเขตเช่าอังกฤษอีกครั้ง ในเดียวกันกองกำลังของดร.ซุนพ่ายแพ้อย่างไม่เป็นท่า ดร.ซุนต้องลี้ภัยไปญี่ปุ่นอีกครั้ง ปี ค.ศ. 1915 เจียงกับเฉินถูกยฺเหวียน ชื่อไข่ตามล่าอย่างหนักทั้งคู่จึงจำใจหนีไปญี่ปุ่นอีกเช่นกันและคอยหาโอกาสลักลอบเข้าเซี่ยงไฮ้มาเคลื่อนไหวก่อการปฏิวัติอีก

title: เจียง ไคเชก

text: ในช่วงนี้เองเจียงได้พบและตระหนักถึงสภาพอันน่าเวทนาของบ้านเมืองในขณะนั้นเจียงได้พบว่าปัญหาหลักของประเทศมาจากการปกครองของราชวงศ์ชิงที่เป็นราชวงศ์ของชาวแมนจูซึ่งมาจากดินแดนแมนจูเรียทางตอนเหนือเข้ามาปกครองประเทศจีนเป็นเวลาหลายร้อยปี

title: เจียง ไคเชก

text: เจียงไคเชกในเครื่องแบบทหารญี่ปุ่น ขณะศึกษาที่ญีปุ่น เจียงไคเชกขณะสังกัดหน่วยทะคะดะ

title: เจียง ไคเชก

text: ในปีเดียวกันเมื่อเจียงเดินทางกลับมา เหมาฝูเหม่ยภรรยาของเขาได้ให้กำเนิดบุตรชายแก่เจียงคนแรก เจียงตั้งชื่อลูกชายว่า เจียง จิงกั๋ว ต่อมาเจียงได้เข้าสมัครการฝึกฝนการทหารที่โรงเรียนการทหารเป่าติ้งที่เป็นสถาบันการทหารที่สนับสนุนโดยราชวงศ์ชิง เมื่อเจียงได้เข้ารับการฝึกที่เป่าติ้ง เขาได้ฝึกฝนอย่างขยันหมั่นเพียรและเชื่อฟังคำสั่งผู้บังคับบัญชาตลอดสร้างความประทับใจให้แก่ครูฝึกและเพื่อนทหารเป็นอย่างมาก จนกระทั่งเจียงได้ขึ้นชั้นปี 2 ของโรงเรียนทหาร เขาได้รับคัดเลือกเป็นนักเรียนทุนตัวแทนนักเรียนทหารแลกเปลี่ยนจีน หนึ่งในสี่นายไปศึกษาต่อที่โรงเรียนทหารของญี่ปุ่น[5]

title: เจียง ไคเชก

text: ระหว่างที่เรียนที่ญี่ปุ่นนี้เองเจียงได้ข่าวการเคลื่อนไหวของดร. ซุน ยัตเซ็น ผู้ซึ่งต้องลี้ภัยหนีการตามล่ามาอยู่ญี่ปุ่นเนื่องจากเป็นผู้นำในขบวนการปฏิวัติเพื่อล้มล้างราชวงศ์ชิงหรือ "ถงเหมิงฮุ่ย" เจียงยังได้พบกับเฉิน ฉี่เหม่ยที่เป็นชาวเจ้อเจียงเหมือนกัน เฉินฉี่เหม่ยได้ช่วยสอนด้านลัทธิการเมืองให้กับเจียง เขาเปรียบเสมือนเป็นครูที่ดีและต่อมาได้กลายมาเป็นสหายคนสนิทของเจียง ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาในคำปราศรัยของดร.ซุนที่จะปฏิวัติเพื่อล้มล้างการปกครองของราชวงศ์ชิงและก่อตั้งสาธารณรัฐ ปีเดียวกันนั้นเฉิน ฉี่เหม่ยได้พาเจียงเข้าร่วมขบวนการถงเหมิงฮุ่ย

title: เจียง ไคเชก

text: เจียงได้เรียนหนังสือจบมัธยมเมื่อเขาอายุได้ 17 ปี เจียงวางแผนจะเรียนต่อในโรงเรียนกฎหมายแต่มีเหตุที่ทำให้กลับใจเขาได้พบกับเหล่าคนหนุ่มที่ได้ต่างทะยอยตัดหางเปียยาวแบบแมนจูทิ้ง เนื่องจากในขณะนั้นชาวแมนจูที่เข้ามาปกครองประเทศจีนได้มีประเพณีที่จะต้องบังคับให้ชายทุกคนไว้ผมทรงหางเปียยาว เมื่อเจียงถามคนกลุ่มนั้นเหตุใดจึงตัดหางเปียทิ้ง พวกเขากลับตอบว่า "เพื่อเป็นการต่อต้านความโหดร้ายและฉ้อฉลของราชสำนักชิง" ทำให้เจียงหันมาสนใจกับอาชีพทหารและล้มเลิกในการเรียนต่อในโรงเรียนกฎหมาย

title: เจียง ไคเชก

text: ในปี ค.ศ. 1916 นักฆ่าของยฺเหวียน ชื่อไข่ได้ลักลอบเข้ามาในกองบัญชาการของฝ่ายปฏิวัติและยิงเฉิน ฉี่เหม่ยตาย การตายของเฉิน ฉี่เหม่ย สร้างความเศร้าโศกเสียใจแก่เจียง ไคเชกเป็นอย่างยิ่ง เฉินเป็นทั้งเพื่อนรัก เจ้านาย ผู้มีพระคุณและพี่น้องร่วมสาบานของเจียง ขณะนั้นเจียงอายุ 30 เขาสุขุมเยือกเย็นมากยิ่งขึ้นความตายของเฉินทำให้เจียงยิ่งตระหนักถึงการใช้ชีวิตอย่างมีสาระและไม่เที่ยวเตร็ดเตร่แบบเมื่อก่อนอีก

title: อุทกภัยแม่น้ำหวง พ.ศ. 2481

text: เหตุอุทกภัยที่แม่น้ำหวง พ.ศ. 2481 เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1938 จากการกระทำของรัฐบาลจีนพรรคก๊กมินตั๋ง นำโดยเจียง ไคเชก ในระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง เพื่อเป็นการสกัดกั้นการรุกคืบหน้าอย่างรวดเร็วของกองทัพญี่ปุ่น

title: เจียง ไคเชก

text: หลังจากนั้นเจียงได้เข้าเรียนต่อในสถาบันการทหารกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ได้จัดเอาไว้ให้เหล่านักเรียนทุนแลกจากจีนที่มาศึกษา เจียงได้ถูกคัดเลือกเข้ากองพลที่ 13 แห่งหน่วยเหล่าปืนใหญ่ทะคะดะ ในขณะที่เรียนปืนใหญ่นั้นแม้เพื่อนร่วมชั้นชาวญี่ปุ่นจะดูถูกและกลั่นแกล้งเจียงและนักเรียนจากจีน แต่เจียงกลับอดทนและมุ่งมั่นไม่สนใจการดูถูกใดๆ เจียงฝึกฝนล้างห้องน้ำ อาบน้ำให้ม้าและอยู่ในสนามรบที่มีอาหารเพียงน้อยนิดทั้งหมดสร้างความประทับใจให้แก่ครูฝึกทหารชาวญี่ปุ่นได้อย่างต่อเนื่อง

title: เจียง ไคเชก

text: ในช่วงที่เจียงเริ่มเรียน เขามีความสนใจในการสงครามอย่างมาก มีการเล่นเอาไม้มาทำเป็นดาบและอาวุธจำลองเป็นสนามรบหลังเลิกเรียนอยู่เป็นประจำ โรงเรียนประถมของเจียงได้สอนวิชาลัทธิขงจื้อและปรัชญาจีนโบราณ เจียงจึงได้เปลี่ยนชื่อจาก "จูไท่" เป็น ไคเชก (介石) ในสำเนียงแบบเจ้อเจียง หรือ เจี้ยฉือ ในสำเนียงภาษาจีนกลาง ที่แปลว่า หินบริสุทธิ์ เมื่อเจียงอายุได้ 14 ปี มารดาของเจียงได้จัดให้เจียงแต่งงานกับภรรยาชาวชนบทอายุ 19 ปี นามว่า เหมา ฟูเหมย (毛福梅) แต่เจียงกลับไม่ชอบคอและมีความรักกับภรรยาคนแรกคนนี้ เนื่องจากเขาพบว่าถูกบังคับจากมารดาที่ต้องการหาภรรยาให้กับเขาและให้เขายอมรับ เจียงจึงย้ายไปศึกษาในโรงเรียนอีกเมืองหนึ่งและให้ภรรยาของเขาคอยดูแลมารดาที่บ้าน

title: เจียง ไคเชก

text: ด้วยความสนิทสนมกับเฉิน ฉี่เหม่ยทำให้เจียงได้เข้าไปมีความสัมพันธ์กับกลุ่มคดีอาญากรรมของเซี่ยงไฮ้ (กลุ่มแก๊งเขียวของตู้ เย่ว์เซิงและหวง จิ่นหลง) เจียงเข้าร่วมกลุ่มแก็งเขียวก่อคดีปล้นฆ่าหลายคดี ทำให้เจียงเริ่มสนิทสนมกับพวกเจ้าพ่อมาเฟีย โดยเฉพาะตู้ เย่ว์เซิง ผู้มีมาดเจ้าพ่ออันเฉียบขาด เขาเป็นมาเฟียที่รักชาติที่มักจะทำร้ายและฆาตรกรรมชาวจีนที่ทำการขายชาติให้กับเหล่าประเทศที่มาแสวงหาผลประโยชน์ในจีน ทำให้ชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่โจษจันกัน ในช่วงเวลาของเจียงในเมืองเซี่ยงไฮ้ ในเขตสัมปทานอังกฤษที่เป็นส่วนหนึ่งของเขตสัมปทานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ ที่ซึ่งเหล่าชาติตะวันตกที่เข้ามาแสวงหาอิทธิพลในจีน ตำรวจอังกฤษได้เฝ้าดูเขาและกล่าวโทษเขาด้วยความร้ายกาจต่างๆ แต่เจียงไม่เคยถูกจับ ไม่เคยถูกสอบสวนและไม่เคยติดคุก[9]

title: สาธารณรัฐจีน (ค.ศ. 1912–1949)

text: เจียง ไคเชก ได้ดำรงตำแหน่งสืบทอดเป็นผู้นำพรรคก๊กมินตั๋งต่อเพื่อสืบทอดเจตนารมณ์ของ ดร.ซุน เจียง ไคเชกได้นำทัพกรีฑาขึ้นเหนือจนสำเร็จ ในปี ค.ศ. 1926 ถึง ปี ค.ศ. 1928 เจียงได้ล้มรัฐบาลเป่ยหยางเดินหน้าปราบกลุ่มขุนศึกจนราบคาบ เขาได้ตั้งรัฐบาลที่เมืองนานกิง ประกาศตั้งรัฐบาลชาตินิยมแห่งสาธารณรัฐจีนขึ้น

title: เจียง ไคเชก

text: เจียง ไคเชกย้ายที่ตั้งรัฐบาลไปอยู่เมืองหนานจิง (นานกิง) ซึ่งอยู่ใกล้กับภูมิลำเนาเดิมบ้านที่มณฑลเจ้อเจียง แต่จากปัญหาฉ้อราษฎร์บังหลวง และถูกซ้ำเติมด้วยการรุกรานของกองทัพญี่ปุ่นจนเกิดความเดือดร้อนไปทุกหย่อมหญ้า เป็นเหตุให้เกิดกลุ่มต่อต้านขึ้นมามากมายเพื่อโค่นล้มการปกครองของพรรคก๊กมินตั๋ง กลุ่มที่สำคัญที่สุดคือ พรรคคอมมิวนิสต์จีน (จงกว๋อก้งฉ่านต่าง) โดยมีเหมาเจ๋อตุง เป็นแกนนำสำคัญของพรรคนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1921 จนกระทั่งกลายเป็นสงครามกลางเมือง ระหว่าง ค.ศ. 1927 ถึง ค.ศ. 1937 และระหว่าง ค.ศ. 1946 ถึง ค.ศ. 1949 แต่บางครั้งทั้งสองฝ่ายก็หันมาร่วมมือกัน เช่น ในสงครามจีน-ญี่ปุ่น ระหว่าง ค.ศ. 1937 ถึง ค.ศ. 1945 และในสงครามโลกครั้งที่สอง


query: อาณาจักรโชซอนมีกษัตริย์องค์แรกพระนามว่าอะไร ?

title: ราชวงศ์โชซ็อน

text: ราชวงศ์โชซอนก่อตั้งขึ้นโดย นายพลอี ซอง-กเย (태조; Lee Seong-gye) ขุนพลคนสำคัญแห่งราชวงศ์โครยอ (Korea Dynasty) ได้ก่อการยึดอำนาจในปี พ.ศ. 1935 (ค.ศ. 1392) ขึ้นเป็นพระเจ้าแทโจ ทรงเปลี่ยนชื่อประเทศเสียใหม่เป็นโชซ็อนและย้ายเมืองหลวงมาอยู่ที่ฮันยาง หรือ กรุงโซลในปัจจุบัน

title: ลีเยินเซ็ง

text: พระสนมลีซุกวอน พระสนมแห่งราชวงศ์โชซอน ในพระเจ้าจุงจง พระนามของท่านถูกตีแผ่ในภาพยนตร์เรื่อง แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง โดยมีปาร์คอึนเฮ รับบทเป็นพระสนมลีซุกวอน ก่อนได้รับการเลื่อนตำแหน่ง พระองค์เป็นนางในในห้องเครื่องและยังเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของ หมอหญิงซอจังกึม (ต่อมาได้รับตำแหน่งขุนนางขั้น 3 เป็นหมอหญิงประจำพระเจ้าจุงจงและเป็นหมอหญิงคนแรกที่ถวายการรักษาต่อพระมหากษัตริย์ราชวงศ์โชซอน) นางได้พบกับสุนัขตัวหนึ่งซึ่งเมืองต้าหมิงหรือจีนถวายเป็นเครื่องบรรณาการแด่พระเจ้าจุงจงเลยเป็นเหตุให้เกิดรักแรกพบ ในคืนต่อมานางได้รับการถวายตัวเป็น ซังกุงพิเศษ ลีซังกุงและภายหลังมีประสูติกาลองค์หญิงเลยได้รับการเลื่อนขั้นเป็น พระสนมซุกวอน พระนางมีไม่มีพระโอรส มีพระธิดาสองพระองค์คือ องค์หญิงจองซุนและองค์หญิงฮโยจอง

title: เจ้าชายย็อนซัน

text: เจ้าชายย็อนซัน ( ค.ศ. 1476 - ค.ศ. 1506) เป็นประมุของค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์โชซอน (ค.ศ. 1494 - ค.ศ. 1506) ได้ชื่อว่าเป็นกษัตริย์เกาหลีที่อื้อฉาวที่สุด รัชสมัยของพระองค์มีแต่ความวุ่นวาย จนถูกกระทำรัฐประหารยึดอำนาจในค.ศ. 1506 ถูกถอดพระยศจากกษัตริย์ลงมาเป็นเจ้าชายธรรมดา และไม่ได้รับพระนามที่พระสุสาน

title: พระเจ้าฮโยจง

text: เมื่อองค์ชายนึงยางพระบิดาได้รับบัลลังก์ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอินโจในพ.ศ. 2166 ด้วยการยึดอำนาจของฝ่ายตะวันตก พระโอรสทั้งสองก็ได้เข้าวังและได้รับแต่งตั้งเป็นองค์ชายรัชทายาทโซฮย็อนและองค์ชายพงนิม แต่นโยบายที่เข้าข้างราชวงศ์หมิงของฝ่ายตะวันตกทำให้โชซอนต้องทำสงครามกับราชวงศ์ชิง ในพ.ศ. 2170 ถึง พ.ศ. 2179 ผลคือโชซอนตกเป็นเมืองขึ้นของแมนจูต้องส่งบรรณาการให้ และองค์ชายทั้งสองต้องไปเป็นตัวประกันที่เมืองเสิ่นหยาง บ่อยครั้งที่หวงไท่จี๋สั่งให้องค์ชายทั้งสองช่วยรบกับมองโกล แต่องค์ชายพงนิมทรงเห็นว่าพระชนม์ชีพขององค์ชายโซฮย็อนนั้นสำคัญ เพราะจะต้องทรงเป็นกษัตริย์ต่อไป องค์ชายพงนิมจึงออกรบแทนพระเชษฐาอยู่หลายครั้ง

title: แทว็อนกุนฮึงซ็อน

text: ราชสำนักโชซอนในสมัยนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของราชนิกูล หรือการปกครองแบบ<i data-parsoid='{"dsr":[1858,1866,2,2]}'>เซโด (Korean: 세도정치 勢道政治) ซึ่งเป็นการปกครองโดยพระญาติของพระมเหสีหรือพระพันปี ได้แก่ ตระกูลคิมแห่งอันดง ตระกูลโจแห่งพุงยาง และตระกูลฮงแห่งนัมยาง ซึ่งตระกูลเหล่านี้คอยแก่งแย่งผลัดกันขึ้นมามีอำนาจและมักหาทางกำจัดองค์ชายที่มีความสามารถไปให้พ้นทาง องค์ชายฮึงซ็อนตระหนักถึงความจริงข้อนี้ดีจึงทรงแสร้งทำองค์เหมือนคนวิปริตไร้ความสามารถ ขาดสติปัญญา เพื่อที่จะไม่เป็นที่สนใจของตระกูลคิมแห่งอันดงซึ่งมีอำนาจอยู๋ในขณะนั้น[1] จนกระทั่งค.ศ. 1863 พระเจ้าชอลจงสวรรคตโดยที่ไม่มีทายาท ทำให้ราชบัลลังก์ขาดผู้สืบทอด องค์ชายฮึงซ็อนได้ทรงเข้าหาพระอัยยิกาตระกูลโจแห่งพุงยาง ผู้ทรงอาวุโสที่สุดในราชสำนักขณะนั้น โดยเสนอให้ยกบุตรชายของตนคือ ลี มยองบก (Korean: 이명복 李命福) ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป เนื่องจากองค์ชายลีมยองบกมีพระชนมายุเพียงแค่สิบเอ็ดพระชันษาพระอัยยิกาโจจึงสามารถกุมอำนาจในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนได้[2] ซึ่งพระอัยยิกาตระกูลโจก็ทรงเห็นชอบจึงยกให้องค์ชายลีมยองบกเป็นกษัตริย์เกาหลีองค์ต่อมา คือ พระเจ้าโกจงแห่งโชซอน

title: เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง

text: องค์ชายรัชทายาทอึยคยอง ทรงมีพระนามเดิมว่า ลีจาง ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 1981 เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน พระเจ้าเซโจ พระราชาลำดับที่ 7 แห่งโชซอนและพระมเหสีจองฮีและเป็นพระราชนัดดาพระองค์ใหญ่ใน พระเจ้าเซจงมหาราช พระราชาลำดับที่ 4 แห่งโชซอน

title: พระนางอินซู

text:
ต่อมาเสกสมรสกับ องค์ชายโทว็อน อีจางหรือต่อมาคือ เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ใน พระเจ้าเซโจ กับ พระนางช็องฮี มีพระราชโอรส 2 พระองค์ และพระธิดา 1 พระองค์ ได้แก่
องค์ชายวอลซาน,องค์หญิงมยองซุก และ องค์ชายชาซาน ซึ่งต่อมาได้ขึ้นเป็นพระราชาองค์ที่ 9 แห่งโชซอน พระนามว่าพระเจ้าซ็องจง

title: พระนางอินกย็อง

text: ต่อมาในปีค.ศ. 1674 พระสวามีขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโชซอน ทรงพระนามว่าพระเจ้าซุกจง โปรดให้สถาปนาพระชายา สกุลคิมขึ้นดำรงตำแหน่งพระมเหสี (วังบี 王妃)

title: พัก มุนซู

text: พัก มุนซู () เป็นขุนนางคู่พระทัยของ พระเจ้ายองโจ เนื่องจากท่านทำหน้าที่เป็น ผู้ตรวจการแผ่นดิน คือผู้ที่ทำหน้าที่เดินทางไปทั่วพระราชอาณาจักรโชซอนเพื่อคอยตรวจสอบการทำงานของขุนนางท้องที่โดยท่านทำหน้าที่อย่างซื่อตรงสุจริตและยุติธรรมและนอกจากนี้ท่านยังมีบทบาทสำคัญในการปราบกบฏของ ลีอินจา ขุนนางซึ่งเป็นผู้นำของฝ่าย โซนน ที่นำกำลังทหารบุกเข้ามายัง พระราชวังชางด๊อกกุง หมายจะปลงพระชนม์พระเจ้ายองโจและแต่งตั้ง องค์ชายมิลพง ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่แต่ไม่สำเร็จ

title: เจ้าหญิงฮวาวาน

text: องค์หญิงฮวาวาน () เป็นพระราชธิดาของพระเจ้ายองโจ กษัตริย์แห่งโชซอน กับสนมยอง ตระกูลลี หรือพระนางซอนฮี เป็นพระเชษฐภคินีขององค์ชายรัชทายาทซาโด และเป็นพระปิตุจฉาของพระเจ้าจองโจ องค์หญิงฮวาวานทรงอภิเษกสมรสกับจองชีดัล ราชบุตรเขยแห่งอิลซอง (อิลซองวี) แต่ราชบุตรเขยอิลซองเสียชีวิตไปเสียก่อน องค์หญิงฮวาวานจึงทรงรับพระโอรสบุญธรรมมาเลี้ยงดู ชื่อว่า จองฮูกยอม

title: เจ้าชายฮโยมยอง มกุฎราชกุมาร

text: เจ้าชายฮโยมยอง มกุฎราชกุมาร (효명세자) เจ้าชายแห่งอาณาจักรโชซอนพระราชโอรสของ พระเจ้าซุนโจ กษัตริย์พระองค์ที่ 23 แห่ง อาณาจักรโชซอน เป็นพระราชบิดาของ พระเจ้าฮอนจงแห่งโชซอน กษัตริย์พระองค์ที่ 24 แห่ง อาณาจักรโชซอน มีพระนามเดิมว่า "ลียอง" (이영, 李旲)

title: พระเจ้าเยจงแห่งโชซอน

text: พระเจ้าเยจงประสูติเมื่อค.ศ. 1450 เป็นพระโอรสขององค์ชายซูยาง (수양대군, 首陽大君) และพระชายานังนัง ตระกูลยุน (,樂浪府大夫人 尹氏) ในค.ศ. 1455 เมื่อองค์ชายซูยางยึดอำนาจจากพระเจ้าทันจงและขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าเซโจ (세조, 世祖) พระเจ้าเยจงจึงทรงได้รับพระนามว่า องค์ชายแฮยาง (해양대군, 海陽大君) และต่อมาในค.ศ. 1457 องค์ชายรัชทายาท พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ ได้รับพระนามว่า องค์ชายรัชทายาทอีกยอง (의경세자, 懿敬世子) องค์ชายแฮยางจึงได้รับการสถาปนาเป็นองค์ชายรัชทายาทแทนที่พระเชษฐา เมื่อค.ศ. 1460 ทรงอภิเษกกับพระชายาสกุลฮัน ธิดาของฮันมยองฮี ขุนนางคนสำคัญที่ช่วยเหลือพระเจ้าเซโจพระราชบิดาในการยึดอำนาจ มีพระโอรสองค์หนึ่ง แต่พระชายาฮันก็สิ้นพระชนม์ไปในค.ศ. 1462 (ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นพระมเหสีจังซุน) จึงอภิเษกกับพระชายาใหม่จากตระกูลฮันเช่นกัน ภายหลังคือ พระมเหสีอันซุน ต่อมาในค.ศ. 1463 พระโอรสในพระมเหสีจางซุนก็สิ้นพระชนม์ ภายหลังได้รับแต่งตั้งเป็น องค์ชายอินซอง (인성군, 仁城君)

title: รายพระนามพระมหากษัตริย์เกาหลี

text: ระบอบกษัตริย์ของเกาหลีนั้นเริ่มมีมาเมื่อกว่า 2000-2500 ปีก่อน โดยกษัตริย์องค์แรกคือพระเจ้าทันกุนแห่งอาณาจักรโชซ็อนโบราณ และปกครอง เรื่อยมาและมีหลายรัฐหลายราชวงศ์ก่อนที่ระบอบกษัตริย์ของเกาหลีจะมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1910 ในรัชสมัยพระเจ้าซุนจงพระราชาองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โชซ็อน โดยการถูกญี่ปุ่นโค่นล้ม

title: เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง

text: เมื่อ องค์ชายซูยัง พระบิดาสามารถโค่นราชบัลลังก์ พระเจ้าทันจง พระราชาลำดับที่ 6 แห่งโชซอนได้สำเร็จในปี พ.ศ. 1998 ก็ทรงเสด็จขี้นครองสิริราชสมบัติทรงพระนามว่า พระเจ้าเซโจ จึงได้ทรงสถาปนา องค์ชายลีจาง พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ขึ้นเป็น วังเซจา หรือ รัชทายาท ทรงพระนามว่า องค์ชายรัชทายาทอึยคยอง

title: พระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งอารากอน

text: พระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งอารากอน หรือ พระเจ้าเปโดรมหาราช (, , ) (ค.ศ. 1239 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285) เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์อารากอนแห่งราชอาณาจักรอารากอน (ในพระนาม เปโดรที่ 3) และพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรบาเลนเซีย (ในพระนาม เปโดรที่ 1) และเคานต์แห่งบาร์เซโลนา (ในพระนาม เปโดรที่ 2) ตั้งแต่ ค.ศ. 1276 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285 พระเจ้าเปโดรทรงพิชิตราชอาณาจักรซิซิลีได้ในปี ค.ศ. 1282 พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงพระปรีชาสามารถมากที่สุดองค์หนึ่งของราชอาณาจักรอารากอนในยุคกลาง

title: รายพระนามพระมหากษัตริย์สวีเดน

text: พระมหากษัตริย์สวีเดน () เป็นประมุขของราชอาณาจักรสวีเดนมายาวนาน ถึงแม้ว่าในปัจจุบันประเทศสวีเดนมีการปกครองเป็นระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญและองค์กษัตริย์เองมิได้มีพระราชอำนาจทางการเมือง กระนั้นก็ยังทรงเป็นสถาบันสูงสุดรวมถึงได้รับความเคารพจากสังคมของราชอาณาจักรสวีเดนมาโดยตลอด

title: อลิมามาง

text: อลิมามาง (, ) เจ้าเมืองเมาะตะมะใน พม่าตอนล่าง ของ อาณาจักรพุกาม ระหว่างประมาณ ค.ศ. 1259 ถึง 1285 ได้รับการแต่งตั้งโดย พระเจ้านรสีหบดี กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรพุกาม เมื่ออาณาจักรพุกามถูกรุกรานโดยจักรวรรดิมองโกลในตอนเหนือ เขาและขุนนางอื่น ๆ ในภาคใต้เริ่มวางแผนที่จะประกาศอิสรภาพออกจากพุกาม กระทั่งถูกสังหารโดยผู้นำท้องถิ่นนาม มะกะโท ซึ่งต่อมาได้ประกาศเอกราชจากอาณาจักรพุกามและสถาปนาตนเป็นกษัตริย์พระนามว่า พระเจ้าฟ้ารั่ว ในอีก 2 ปีต่อมา

title: พระนางยีโซยา

text: พระมเหสีเอกยีโซยา ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏต่อมาเมื่อทรงเจริญพระชนม์ทรงเสกสมรสกับ องค์ชายจูมง แห่ง พูยอ หลังจากนั้นองค์ชายจูมงได้พาชาวโชซอนโบราณและคนสนิทอพยพลงใต้และประกาศเอกราชจากพูยอพร้อมกับสถาปนาอาณาจักรใหม่นามว่า โคกูรยอ ที่มณฑลโชบุนพร้อมพิธีราชาภิเษกพระองค์ขึ้นเป็นพระราชาและพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างพระองค์กับพระมเหสีซอซอนโนทางด้านพูยอหลังจากองค์ชายจูมงประกาศเอกราชพระชายายีโซยาก็ทรงพระครรภ์และประสูติพระโอรสพระนามว่าองค์ชายยูริ

title: พระเจ้าอินจงแห่งโชซ็อน

text: พระเจ้าอินจง ( ค.ศ. 1515 - ค.ศ. 1545) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์โชซอน (ค.ศ. 1544 - ค.ศ. 1545) ประสูติเมื่อค.ศ. 1515 เป็นพระโอรสของพระเจ้าจุงจง (중종, 中宗) และพระมเหสีจังกยอง (장경왕후, 章敬王后) จากตระกูลยุนแห่งพาพยอง (파평윤씨, 坡平尹氏) ซึ่งสิ้นพระชนม์ในระหว่างมีพระประสูติการพระเจ้าอินจง พระเจ้าอินจงทรงได้รับการสถาปนาเป็นองค์ชายรัชทายาทเมื่อค.ศ. 1520 ในค.ศ. 1534 พระมเหสีมุนจอง (문정왕후, 文定王后) พระมเหสีองค์ใหม่จากตระกูลยุนเช่นกัน ได้ประสูติพระอนุชาของพระเจ้าอินจงคือ องค์ชายคยองวอน (경원대군, 慶原大君) ทำให้ตระกูลยุนแตกออกเป็นสองฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายยุนใหญ่ (대윤, 大尹) นำโดยยุนนิม (윤임, 尹任) พระเชษฐาของพระมเหสีจังกยองและพระมาตุลาขององค์ชายรัชทายาท สนับสนุนองค์ชายรัชทายาทให้ได้เป็นกษัตริย์ และฝ่ายยุนเล็ก นำโดยยุนวอนฮย็อง (윤원형, 尹元衡) พระอนุชาของพระมเหสีมุนจอง สนับสนุนองค์ชายคยองวอน

title: พระเจ้าอินโจ

text: พระราชบิดา: องค์ชายจองวอน (พระราชโอรสของพระเจ้าซอนโจกับพระสนมอินบิน ตระกูลคิม แห่งซูวอน) ภายหลังได้รับการแต่งตั้งเป็นพระเจ้าวอนจง พระราชมารดา: พระนางอินฮอน พระพันปีหลวง ตระกูลคู แห่งนึงซอง (인헌왕후 구씨) พระมเหสี สมเด็จพระราชินีอินรยอล ตระกูลฮัน แห่งชองจู (인렬왕후 한씨) องค์ชายโซฮยอน มกุฎราชกุมารแห่งโชซอน ลีวัง (소현세자 ,昭顯世子 ,1612 - 1645) องค์ชายพงริม (봉림대군 ,鳳林大君 ,1619 - 1659) องค์ชายอินพยอง ลีโย (인평대군 ,麟坪大君 ,1622 - 1658) องค์ชายยงซอง ลีกน (용성대군 ,龍城大君 ,1624 - 1629) องค์ชายไม่ปรากฏพระนาม องค์หญิงไม่ปรากฏพระนาม สมเด็จพระราชินีจางรยอล ตระกูลโจ แห่งยางจู (장렬왕후 조씨)

title: พระเจ้าฮอนจงแห่งโชซอน

text: พระเจ้าฮอนจง (ค.ศ. 1827 - ค.ศ. 1849) มีพระนามเดิมว่าลีฮวาน เป็นกษัตริย์เกาหลีพระองค์ที่ 24 แห่งราชวงศ์โชซอน

title: พระเจ้าฮอนจงแห่งโชซอน

text: ลี ฮวาน ประสูติในพ.ศ. 2370 เป็นพระโอรสขององค์ชายรัชทายาทฮโยเมียง และพระชายาตระกูลโจแห่งพุงยาง องค์ชายรัชทายาทฮโยมยองเป็นพระโอรสของพระเจ้าซุนโจ ดังนั้นองค์ชายลีฮวางจึงเป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าซุนโจ ได้รับแต่งตั้งเป็น วังเซซุน (พระนัดดารัชทายาท) หลังจากองค์ชายรัชทายาทฮโยมยองสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 2373 และเมื่อพระเจ้าซุนโจสวรรคต ในพ.ศ. 2377 วังเซซุนก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮอนจง และแต่งตั้งพระราชบิดาเป็นกษัตริย์ คือ พระเจ้าอิกจง และพระราชมารดา เป็นมเหสีชินจอง

title: จักรพรรดิโคจง

text: ปี พ.ศ. 2407 เมื่อพระเจ้าชอลจง พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 25 แห่งราชอาณาจักรโชซอนสรรคตโดยที่ยังมิได้แต่งตั้งรัชทายาทสืบราชบัลลังก์ เนื่องจากพระองค์ไม่มีพระราชโอรสสายพระโลหิตของพระองค์เอง ดังนั้น สิทธิในการสืบราชบัลลังก์จึงต้องตกเป็นของเชื้อพระวงศ์ลำดับถัดไป ซึ่งในช่วงเวลานั้นอำนาจในราชสำนักทั้งหมดตกอยู่ในสาย ตระกูลคิมแห่งเมืองอันดง เสียเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งตระกูลคิมนี้เป็นสายตระกูลเดิมของพระมเหสีโชริน (พระมเหสีของพระเจ้าชอลจง) เมื่อสิ้นรัชสมัย ขุนนางฝ่ายอื่นๆ โดยเฉพาะตระกูลโจ (ตระกูลของพระเจ้ายองโจ พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 20 แห่งราชอาณาจักรโชซอน) จึงได้พยายามลิดรอนอำนาจของฝ่ายตระกูลคิมลง โดยได้ร่วมมือกับเชื้อพระวงศ์ในราชตระกูลลีพระองค์หนึ่งคือ องค์ชาย ลี แฮอุง จนสามารถแย่งชิงตราพระมหากษัตริย์มาไว้ในครอบครองได้ จึงถือสิทธิในการสรรหาผู้สืบราชบัลลังก์กษัตริย์เอง โดยฝ่ายตระกูลโจและองค์ชาย ลี แฮอุง ได้เลือกโอรสขององค์ชายลี แฮอุงขึ้นครองราชย์ โดยองค์ชายนี้มีพระนามว่า ลี เมียงบอก ซึ่งในขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษา โดยมีองค์ชาย ลีแฮอุง เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อองค์ชาย ลี เมียงบอค ชึ้นสืบราชบัลลังก์เองได้แล้วจึงได้ทรงพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าโกจง ส่วนองค์ชาย ลีแฮอุง ผู้เป็นพระบิดาเมื่อขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ก็จึงดำรงพระยศเป็นองค์ชายแดวอน

title: พระนางอินซู

text:
หลังจากที่พระองค์มีพระประสูติกาลองค์ชายชาซาน ไม่นานนักก็ได้มีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขึ้นเมื่อ องค์ชายรัชทายาทอึยคยอง ได้ประชวรสวรรคต
พระนางจึงต้องพ้นจากตำแหน่งและเสด็จออกไปอยู่นอกวังเมื่อพระชนมายุได้ 20 ชันษา ทำให้พระนางต้องเลี้ยงพระโอรสทั้งสองอยู่นอกวังเป็นเวลา 12 ปี จนองค์ชายชาซานโอรสองค์เล็กของพระนางขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าซ็องจง พระราชาองค์ที่ 9 แห่งโชซอนพระนางจึงได้คืนสู่ตำแหน่งโดยได้รับการสถาปนาเป็นพระพันปีหลวงแห่งโชซอนมีพระนามว่า พระพันปีหลวงยินซู แห่งโชซอนขณะมีพระชนม์มายุได้ 32 ชันษา ซึ่งคำว่า “อินซู” มากจากคำนำหน้าของชื่อเต็มพระนางคือ "อินซู ฮวีซุก มยองอี โซฮเย วังฮู" ส่วนสวามีของพระนาง องค์ชายรัชทายาทอึยคยอง ก็ได้รับการสถาปนาพระอัฐิเป็นพระเจ้าท็อกจงมีศักดิ์เทียบเท่ากษัตริย์ในเวลานี้พระนางได้เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งโซซอนร่วมกับพระอัยยิกาจองฮีพระสัสสุของพระนาง พระพันปีอินซูนั้นทรงมีอิทธิพลอย่างมากในราชสำนัก พระนางทรงแทรกแซงราชกิจของพระเจ้าซองจง ตลอดรัชกาลเหตุการณ์ที่ถือว่าเกรียวกราวมาก และเป็นเหตุการณ์บทเรียนในประวัติศาสตร์ที่คนรุ่นหลังต้องกล่าวถึงก็คือคดีการประหาร พระมเหสียุน สืบเนื่องจากมเหสียุนทำพระพักตร์พระเจ้าซองจงเป็นแผล ซึ่งตามกฏของราชสำนักแล้ว ถือว่าเป็นเรื่องผิดร้ายแรง เข้าข่ายปลงพระชนม์กษัตริย์กันเลยทีเดียว พระพันปีอินซูพิโรธมาก จึงผลักดันให้พระเจ้าซองจงปลดมเหสียุน และขับออกจากวัง ใน ค.ศ. 1479 และเมื่อจับได้ว่า อดีตมเหสียุน ยังมีฐานอำนาจ จึงสั่งให้พระเจ้าซองจงออกพระราชโองการประหารอดีตมเหสียุน ใน ค.ศ. 1482

title: พระนางช็องฮี

text: สมเด็จพระราชินีจองฮี (Hangeul:정희왕후, Hanja:貞熹王后, Revised Romanization: Jeonghui Wanghu) (8 ธันวาคม 1418 – 6 พฤษภาคม 1483) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าเซโจกษัตริย์พระองค์ที่เจ็ดแห่งราชอาณาจักรโชซอนและยังเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าเยจงแห่งโชซอนกษัตริย์พระองค์ที่แปดแห่งราชอาณาจักรโชซอน ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระราชสวามีในปี ค.ศ. 1468 พระนางทรงขึ้นดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการให้กับพระราชโอรสในปี ค.ศ. 1468 ถึง ค.ศ. 1469 และยังทรงเป็นผู้สำเร็จราชการให้กับพระราชนัดดาซึ่งก็คือพระเจ้าซองจงแห่งโชซอนในปี ค.ศ. 1469 ถึง ค.ศ. 1477 พระนางทรงเป็นธิดาจากตระกูลยุนแห่งพาพยอง

title: พระยาชัยสุนทร (โสมพะมิตร)

text: พระยาชัยสุนทร (โสมพะมิตร) ทรงอภิเษกสมรสกับพระนางหล้าสร้อยเทวีแห่งนครเวียงจันทน์ เป็นพระราชนัดดา (หลาน) ในสมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ ๒ (พระไชยองค์เว้) พระราชบิดาของพระองค์พระนามว่า เจ้าองค์ไชย ทรงเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ ๒ (พระไชยองค์เว้) พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างพระองค์ที่ ๓๖ และพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเวียงจันทน์พระองค์ที่ ๑ ปฐมกษัตริย์ผู้สถาปนาราชวงศ์เวียงจันทน์ ฝ่ายพระมารดาของพระยาชัยสุนทร (โสมพะมิตร) นั้นเป็นพระนัดดาในเจ้าผ้าขาว (เจ้าปะขาว) ผู้สร้างเมืองผ้าขาวและเมืองพันนา (เมืองพนาง) ในจังหวัดสกลนคร สมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ ๒ (พระไชยองค์เว้) ทรงเป็นพระราชนัดดา (หลานอา) ในพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างพระองค์ที่ ๓๒ และเป็นพระราชนัดดา (หลานปู่) ในพระเจ้าต่อนคำพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างพระองค์ที่ ๓๑ ฝ่ายเจ้าผ้าขาว (เจ้าปะขาว) นั้นทรงเป็นพระราชนัดดาในพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์เช่นเดียวกัน ดังนั้น พระยาชัยสุนทร (โสมพะมิตร) จึงเป็นเจ้าผู้ปกครองเมืองกาฬสินธุ์และเป็นเจ้านายฝ่ายหัวเมืองลาว-อีสานที่สืบเชื้อสายจากราชวงศ์เวียงจันทน์อีกสายหนึ่ง

title: พระเจ้าเซโจ

text: พระเจ้าเซโจ () (ค.ศ. 1417 ถึง ค.ศ. 1468) กษัตริย์องค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์โชซอน (ค.ศ. 1455 ถึง ค.ศ. 1468) เป็นกษัตริย์ที่ถูกประณามมากที่สุดพระองค์หนึ่งเพราะแย่งราชบัลลังก์มาจากพระนัดดาคือ พระเจ้าทันจง ที่ยังทรงพระเยาว์อย่างไม่เป็นธรรม

title: เจ้าชายควังแฮ

text: เจ้าชายควังแฮ (; ค.ศ. 1574 — ค.ศ. 1641) พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 15 แห่งราชอาณาจักรโชซอนโดยครองราชย์ในช่วงปี ค.ศ. 1608 — ค.ศ. 1623 แต่ไม่ได้รับพระนามกษัตริย์เนื่องจากถูกยึดอำนาจจากฝ่ายตะวันตกใน ค.ศ. 1623 ในฐานะองค์ชายรัชทายาทองค์ชายควังแฮยืนหยัดนำทัพเกาหลีต่อต้าน การบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135–2141) ในขณะที่ พระเจ้าซอนโจ พระบิดาหลบหนีไปยังประเทศจีน หลังการรุกรานของญี่ปุ่นองค์ชายควังแฮได้รับการสนับสนุนจากขุนนางฝ่ายเหนือใหญ่หรือ"แทบุก" () ให้ขึ้นครองราชสมบัติแต่ถูกต่อต้านโดยขุนนางฝ่ายเหนือเล็กหรือ"โซบุก" () ที่สนับสนุนองค์ชายยองชัง พระอนุชาต่างมารดาที่ประสูติจากพระมเหสี ในรัชสมัยของพระองค์ขุนนางฝ่ายเหนือใหญ่ได้ทำการปราบปรามขุนนางฝ่ายเหนือเล็กอย่างรุนแรงรวมทั้งผลักดันให้มีการสำเร็จโทษประหารชีวิตองค์ชายยองชังและกักขังพระพันปีอินมก จนเป็นข้ออ้างให้ขุนนางฝ่ายตะวันตกก่อการรัฐประหารในปีค.ศ. 1623 ล้มองค์ชายควังแฮลงจากราชบัลลังก์และเนรเทศไปยังเกาะคังฮวาในที่สุด

title: พระนางมย็องฮ็อน

text: สมเด็จพระราชินีมยองฮอน ราชินีแห่งอาณาจักรโชซอนพระมเหสีของพระเจ้าฮอนจงกษัตริย์พระองค์ที่ 24 แห่งอาณาจักรโชซอน พระนางเกิดในตระกูลฮง ((명헌왕후 홍씨)) ธิดาของ ฮงแจรยอง (홍재룡)

title: เจ้าชายควังแฮ

text: องค์ชายควางแฮถูกเนรเทศไป เกาะคังฮวา ซึ่งใช้ชีวิตบั้นปลายของพระองค์อยู่นานถึง 20 กว่าปีและสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 2188 ไม่ได้รับพระนามกษัตริย์และไม่ได้ฝังรวมกับราชตระกูล ซึ่งไม่สมกับคุณประโยชน์มากมายที่ทำให้กับอาณาจักรโชซอนเลย พระศพของพระองค์ได้รับการฝังไว้ข้างพระศพอดีตพระมเหสี ณ พระสุสานควังแฮกุนมโย เมืองนัมยางจู จังหวัดคย็องกี

title: พระเจ้าเยจงแห่งโชซอน

text: พระเจ้าเยจง (예종, 睿宗 ค.ศ. 1450 - ค.ศ. 1469) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 8 ของราชวงศ์โชซอน (พ.ศ. 2011 ถึง พ.ศ. 2012)แต่ครองราชย์ได้ปีเดียวก็สิ้นพระชนม์ ทำให้องค์ชายชาซาน พระนัดดาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าซองจง