query: ศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดในโลกเกิดขึ้นเมื่อไหร่?

title: ศาสนาฮินดู

text: ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู เป็นศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ในตอนแรกเริ่มเรียกตัวเองว่า "พราหมณ์" ต่อมาศาสนาได้เสื่อมความนิยมลงระยะหนึ่งเนื่องจากอิทธิพลของศาสนาพุทธ จนมาในช่วงพุทธศตวรรษที่ 13 ศังกราจารย์ได้ปฏิรูปศาสนาโดยแต่งคัมภีร์ปุราณะลดความสำคัญของศาสนาพุทธ และนำหลักปฏิบัติรวมทั้งหลักธรรมของศาสนาพุทธมหายานบางส่วนมาใช้และฟื้นฟูปรับปรุงศาสนาพราหมณ์เป็นให้เป็นศาสนาฮินดูเนื่องจากหลักธรรมส่วนใหญ่ของศาสนาพุทธได้ประยุกต์มาจากศาสนาฮินดูเมื่อครั้งยังเป็นศาสนาพราหมณ์โดยเริ่มจากนิกายเถรวาทเมื่อครั้งพุทธกาล -จนถึงนิกายมหายาน - วัชรญาณ เมื่อ โดยคำว่า “ฮินดู” เป็นคำที่ใช้เรียกชาวอารยันที่อพยพเข้าไปตั้งถิ่นฐานในลุ่มแม่น้ำสินธุ และเป็นคำที่ใช้เรียกลูกผสมของชาวอารยันกับชาวพื้นเมืองในชมพูทวีป และชนพื้นเมืองนี้ได้พัฒนาศาสนาพราหมณ์โดยการเพิ่มเติมเทพเจ้าท้องถิ่นดั้งเดิมลงไป เนื่องจากเวลานั้นสังคมอินเดีย แตกแยกอย่างมากเนื่องจากอิทธิพลของพุทธศาสนาในประเทศอินเดียที่มีลักษณะเป็นกึ่งพหุเทวนิยม คือนิยมนับถือเทวดา ทำให้ทางตอนเหนือนับถือพระศิวะซึ่งเป็นเทพแห่งภูเขาหิมาลัย ทางตอนใต้ชาวประมงนับถือวิษณุซึ่งเป็นเทพที่ให้ฝนและพายุ ชาวป่านับถือพระนิรุทธ และตอนกลางนับถือพระพิฆเนตร คนอินเดียเวลานั้นเริ่มไม่นับถือศาสนาพราหมณ์เป็นจำนวนมากขึ้น เมื่อต้องการรวมชาติ เมื่อครั้งขับไล่ราชวงศ์โมกุลของอิสลามที่เข้ามายึดครองและสั่งเข่นฆ่าพระสงฆ์คัมภีร์และวัดในพระพุทธศาสนาจนแทบสูญสิ้นไปจากอินเดีย จึงรวมเทพเจ้าแต่ละท้องถิ่นต่างๆมารวมเป็นหนึ่งเดียวกันกับศาสนาพราหมณ์ แล้วเรียกศาสนาของใหม่นี้ว่า “ศาสนาฮินดู” เพราะฉะนั้นศาสนาพราหมณ์จึงมีอีก ชื่อในศาสนาใหม่ว่า “ฮินดู” จนถึงปัจจุบันนี้

title: โลก (ดาวเคราะห์)

text: เมื่อแผ่นธรณีภาคมีการเคลื่อนตัว เปลือกโลกส่วนมหาสมุทรจะมุดตัวลงใต้ขอบปะทะของแผ่นเปลือกตามแนวขอบเขตแบบเข้าหากัน ในเวลาเดียวกัน การไหลเลื่อนขึ้นของเนื้อชั้นเนื้อโลกที่ขอบเขตแบบแยกจากกันจะก่อให้เกิดสันกลางมหาสมุทร กระบวนการต่าง ๆ เหล่านี้รวมกันทำให้เกิดการรีไซเคิลแผ่นเปลือกมหาสมุทรกลับสู่เนื้อโลก ด้วยการรีไซเคิลนี้เองพื้นมหาสมุทรส่วนใหญ่จึงมีอายุไม่เกิน 100 ล้านปี เปลือกโลกส่วนมหาสมุทรที่เก่าแก่ที่สุดอยู่ในบริเวณแปซิฟิกตะวันตกโดยมีอายุประมาณกว่า 200ล้านปี[95][96] เมื่อเทียบกันแล้ว เปลือกโลกส่วนทวีปที่เก่าแก่ที่สุดมีอายุถึง 4030ล้านปี[97]

title: ศาลเจ้า

text: ศาลเจ้า ชาวคาทอลิกเรียกว่าสักการสถาน ตรงภาษาอังกฤษว่า “Shrine” มาจากภาษาละติน “Scrinium” ที่แปลว่า “หีบสำหรับหนังสือหรือเอกสาร” และภาษาฝรั่งเศสเก่า “escrin” ที่แปลว่า “กล่องหรือหีบ” คือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่อุทิศให้แก่บุคคลสำคัญทางศาสนา บรรพบุรุษ วีรบุรุษ มรณสักขี นักบุญ หรือบุคคลที่มีความสำคัญหรือเป็นที่นับถือผู้เป็นที่สักการะ ในศาลมักจะประกอบด้วยรูปเคารพ วัตถุมงคล หรือสิ่งของต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับผู้เป็นที่สักการะ ศาลที่สร้างขึ้นเพื่อรับสิ่งสักการะเรียกว่า “แท่นบูชา” ศาลเจ้าเป็นสิ่งที่พบในศาสนาแทบทุกศาสนาในโลกที่รวมทั้งศาสนาพุทธ ศาสนาอิสลาม ศาสนาคริสต์ ศาสนาฮินดู ศาสนาพื้นบ้านจีน และศาสนาชินโต และการใช้ในทางที่ไม่เกี่ยวกับศาสนาเช่นรำลึกสถานเกี่ยวกับสงคราม ศาลเจ้ามีลักษณะต่างกันไปหลายอย่าง ปูชนียสถานบางแห่งก็ตั้งอยู่ภายในโบสถ์ วัด สุสาน หรือแม้แต่ในบ้านเรือนที่อยู่อาศัย หรือบางครั้งก็จะเป็นแบบที่เคลื่อนย้ายได้ เช่นในลักษณะของ “หีบวัตถุมงคล”

title: สาวัตถี

text: กำแพงเมืองสาวัตถีโบราณยังคงปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบัน ภายในกำแพงเมืองมีโบราณสถานคงเหลืออยู่มากมาย เช่น ซากบ้านของบิดาพระองคุลีมาล, ซากคฤหาสถ์ของอนาถบิณฑิกเศรษฐี, และวัดเก่าแก่ที่สร้างอุทิศแก่ พระติรธังกร (ศาสดาองค์แรกของศาสนาเชน) บริเวณนอกเขตเมืองสาวัตถียังมีสถานที่สำคัญเช่น ซากยมกปาฏิหาริย์สถูป (สถานที่ที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงยมกปาฏิหาริย์) และวัดเชตวันมหาวิหาร (พระอารามที่พระพุทธเจ้าทรงจำพรรษามากที่สุดในพุทธกาล) ซึ่งเป็นสถานที่แสวงบุญสำคัญของชาวพุทธทั่วโลก นอกจากนี้ยังมีวัดที่ประเทศต่างๆ ที่นับถือศาสนาพุทธมาสร้างไว้ ได้แก่ ประเทศไทย เกาหลีใต้ ศรีลังกา พม่า ธิเบตและจีน

title: การพิสูจน์ว่าเป็นเท็จ

text: คำวิพากษ์วิจารณ์ต่อลัทธิเนรมิตนิยมที่โลกเกิดขึ้นยังไม่นาน (young-earth creationism) อาศัยหลักฐานตามธรรมชาติว่าโลกนี้เก่าแก่กว่าที่คนลัทธินี้เชื่อ แต่เมื่อเผชิญกับหลักฐานเช่นนี้ สาวกลัทธินี้กลับสร้างสมมติฐานเฉพาะกิจที่เรียกว่า Omphalos hypothesis ว่า โลกนิรมิตขึ้นพร้อมกับความเก่าแก่เช่น การปรากฏอย่างฉับพลันของไก่ที่โตแล้วและสามารถวางไข่ได้ สมมติฐานเช่นนี้ ไม่สามารถพิสูจน์ให้เป็นเท็จได้ เพราะว่า อายุของโลกหรือแม้แต่ของวัตถุท้องฟ้าทุกอย่าง ไม่สามารถจะแสดงได้ว่า ไม่ได้ทำขึ้นเมื่อเกิดการเนรมิต

title: ยุคเฮอัง

text:
พระจักรพรรดิอุดะ (宇多, Uda) ทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์เดียวที่พระมารดาไม่ได้มาจากตระกูลฟุจิวะระ พระจักรพรรดิอุดะทรงสละราชสมบัติในค.ศ. 897 มอบราชสมบัติแก่พระโอรสคือพระจักรพรรดิไดโงะ (醍醐, Daigo) โดยให้ฟุจิวะระ โทะกิฮิระ (藤原 時平, Fujiwara Tokihira) และสุงะวะระ มิฉิซะเนะ (菅原 道真, Sugawara Michizane) คอยช่วยเหลือพระจักรพรรดิที่ทรงพระเยาว์ แต่ฟุจิวะระ โทะกิฮิระ เมื่อได้เป็น"เซ็สโช"แล้วก็ได้ใส่ร้ายป้ายสีซุงะวะระ มิฉิซะเนะคู่แข่งทางการเมืองของตน จนซุงะวะระถูกเนรเทศและเสียชีวิตในค.ศ. 903 ทันใดนั้นที่เมืองเฮอังก็เกิดภัยภิบัติต่างๆ พระโอรสของพระจักรพรรดิไดโงะรวมทั้งโทะกิฮิระต่างเสียชีวิตจากโรตระบาด จนพระจักรพรรดิไดโงะทรงต้องขอขมาต่อวิญญาณของสุงะวะระ ทำลายเอกสารบันทึกเกี่ยวกับความผิดของสุงะวะระ และยกย่องให้สุงะวะระเป็นเทพแห่งนักปราชญ์ตามศาสนาชินโต
วัฒนธรรมที่เป็นรูปแบบของญี่ปุ่นโดดเด่นมากในสมัยเฮอัง ในศตวรรษที่ 9 ญี่ปุ่นยังคงรับวัฒนธรรมของราชวงศ์ถังอยู่ พุทธศาสนานิกายมิเคียว (密教 Mikkyou) กับการเขียนรูปประโยคแบบจีนแพร่หลายมาก พอเข้าสู่ศตวรรษที่ 10 หลังจากที่ญี่ปุ่นไม่ได้ติดต่อโดยตรงกับภาคพื้นทวีปแล้ว ได้เกิดวัฒนธรรมชนชั้นสูงที่มีลักษณะพิเศษเฉพาะของญี่ปุ่นเอง วรรณกรรมที่เด่นในเวลานี้ อาทิ “โคะคินวะกะชู” (古今和歌集 Kokinwakashuu) เป็นหนังสือรวมกวีนิพนธ์ญี่ปุ่นเล่มแรกตามพระราชโองการของจักรพรรดิ (ในต้นศตวรรษที่ 10) “ตำนานเก็นจิ” (源氏物語 Genji Monogatari) นวนิยายเรื่องยาวที่นับว่าเก่าแก่ที่สุดเรื่องหนึ่งโลก (ประมาณต้นศตวรรษที่ 11) และ “มะคุระโนะโซชิ” (枕草子 Makura-no-sōshi) หนังสือข้างหมอน (ประมาณ ค.ศ. 1000) วรรณกรรมเหล่านี้เขียนด้วยตัวอักษร "คะนะ" อีกด้วย ตั้งแต่ช่วงหลังศตวรรษที่ 10 เป็นต้นมา พุทธศาสนานิกายโจโดะ (浄土教 Joudo-kyo) ซึ่งมุ่งหวังความสุขในชาติหน้าเป็นที่นับถืออย่างแพร่หลายเช่นเดียวกับนิกายมิคเคียว ที่หวังผลประโยชน์เฉพาะในชาตินี้ และเราจะเห็นถึงความมีเอกลักษณ์แบบญี่ปุ่นปรากฏอยู่ในวรรณกรรมกับงานศิลปะ เช่น สถาปัตยกรรม การเขียนภาพ การแกะสลัก เป็นต้น

title: วัดโฮรีว

text: วัดโฮรีว () เป็นวัดพุทธในเมืองอิการูงะ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น มีชื่อเต็มว่า "วัดปราชญ์เปรื่องธรรม" (法隆学問寺; Learning Temple of the Flourishing Law) มีที่มาจากการที่วัดนี้ได้เปิดให้เป็นโรงเรียนสอนศาสนาเช่นเดียวกับที่เป็นอารามสงฆ์ เป็นที่ยอมรับกันว่าวัดนี้มีอาคารไม้หลายหลังที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีอยู่ในโลก แม้ว่าจะยังมีวัดอื่นที่เก่าแก่กว่าและมีความสำคัญมากกว่า แต่วัดโฮรีวก็ยังคงเป็นวัดที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2536 วัดโฮรีวได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกในนามว่า ""พุทธสถานในเขตโฮรีว"" และรัฐบาลญี่ปุ่นได้ยกย่องให้เป็นสมบัติประจำชาติญี่ปุ่น

title: พระนางช็อนด็อกแห่งชิลลา

text: รัชสมัยของพระราชินีซอนด๊อกเป็นช่วงเวลาแห่งความรุ่งเรืองทางศิลปวัฒนธรรมของอาณาจักรชิลลา โดยเฉพาะทางด้านศาสนาพุทธนิกายมหายาน ในรัชสมัยของพระนางพระพุทธศาสนาได้เข้ามาประดิษฐานในอาณาจักรชิลลาอย่างแท้จริง โดยพระภิกษุชาจัง (Jajang; ) ผู้เดินทางไปยังเมืองฉางอันของราชวงศ์ถังเพื่อเก็บเกี่ยวศึกษาพระพุทธศาสนาและนำกลับมาเผยแพร่ เป็นผู้ให้กำเนิดคณะสงฆ์กลุ่มแรกของอาณาจักรชิลลาและผลักดันให้มีการสร้างวัดขึ้นหลายแห่ง นอกจากนี้ในรัชสมัยของพระนางยังมีการสร้างหอดูดาวชอมซองแด () อันเป็นหอดูดาวที่เก่าแก่ที่สุดในโลกเท่าที่หลงเหลืออยู่

title: หมีน้ำ

text: ปัจจุบันยังไม่เป็นที่แน่ชัดกว่า หมีน้ำเกิดขึ้นครั้งแรกบนโลกตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ทว่าซากดึกดำบรรพ์ที่เก่าแก่ที่สุดมีอายุในอยู่ช่วงกลางของยุคแคมเบรียน นับว่ามีความเก่าแก่กว่าไดโนเสาร์เสียอีก โดยจากงานวิจัยพบว่า ซากฟอสซิลของหมีนํ้าที่ค้นพบนั้น มีอายุนานถึง500 ล้านปีเลยทีเดียว

title: วัดปากง่าม

text:
วัดปากง่าม เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย (ภาค 15) ตั้งอยู่ที่ 8/1 หมู่11 ตำบลกระดังงา อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม 75120 มีความสำคัญในฐานะเป็นวัดที่เป็นศูนย์กลางชุมชนกระดังงา ในการทำกิจกรรมทางศาสนา
วัดปากง่ามเป็นวัดเก่าแก่ สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ไม่ปรากฏหลักฐานผู้สร้าง คาดว่ามีอายุกว่า 200 ปี มีหลักฐานว่าขอตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2305 การคมนาคมสมัยโบราณอาศัยคลองบางน้อย และคลองบางใหญ่ เป็นหลักสำคัญ วัดตั้งอยู่ตรงคลองสามแพร่งของคลองทั้งสอง จึงชื่อ "วัดปากง่าม"จากคำบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่ซึ่งอายเกือบ 100 ปีแล้ว เล่าว่า เกิดมาจำความได้ก็เห็นวัดนี้เป็นวัดเก่าๆ ไม่ค่อยเจริญเพราะตั้งอยู่ในสวน บ้านเรือนมีน้อย อุโบสถสร้างมา 3 หลังแล้ว ตั้งอยู่ต่างสถานที่กัน หลัง พ.ศ. 2479 วัดจึงได้เจริญรุ่งเรืองตามลำดับ ทั้งนี้ ด้วยความสามารถของเจ้าอาวาสที่สืบทอดต่อๆ กันมา ประกอบกับชุมชนขยายใหญ่ขึ้น บ้านเรือนหนาแน่นขึ้น ประชาชนมีความศรัทธาในพระพุทธศาสนา วัดจึงมีศาสนสถาน และศาสนวัตถุครบถ้วน มีอุโบสถ และศาลาการเปรียญสวยงาม กุฏิสงฆ์ หอฉัน หอสวดมนต์ทรงไทย ศาลาท่าน้ำ สร้างสะพานข้ามคลองบางน้อย ตลอดจนการศึกษาก็บริบูรณ์ มีดรงเรียนปริยัติธรรม และโรงเรียนประถมศึกษา

title: ศาสนายูดาห์

text: ศาสนายูดาห์มีพระเจ้าสูงสุด คือ พระยาห์เวห์ โดยชาวยิวมีความเชื่อว่าพระเจ้าทรงสร้างโลกและมนุษย์คู่แรกเมื่อประมาณ 4,000 ปีก่อนคริสตกาล และถือว่าโมเสสคือศาสดา ให้กำเนิดศาสนายูดาห์เมื่อประมาณ 2,000 ปีก่อนคริสตกาล และยังมีบุคคลสำคัญ เช่น อับราฮัม อิสอัค ยาโคบ ยูดาห์ ผู้เผยพระวจนะท่านอื่น ๆ อีกจำนวนมาก ฯลฯ เป็นต้น ศาสนายูดาห์มีความเป็นมายาวนานกว่าสี่พันปี (นับจากสมัยอับราฮัม) จึงถือเป็นศาสนาเอกเทวนิยมที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังดำรงอยู่ในปัจจุบัน[4] ในคัมภีร์ทานัคที่เขียนขึ้นในยุคหลัง เช่น หนังสือเอสเธอร์ เรียกชาวฮีบรูหรือวงศ์วานอิสราเอลว่าชาวยิว คัมภีร์ของศาสนายูดาห์ยังมีอิทธิพลอย่างมากต่อกลุ่มศาสนาอับราฮัมยุคหลังด้วย คือ ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม และศาสนาบาไฮ[5] รวมทั้งมีอิทธิพลต่อจริยธรรมและระบบซีวิลลอว์ตะวันตกทั้งทางตรงและทางอ้อม

title: จังหวัดบามียาน

text: ในอดีตพื้นที่จังหวัดบามียานถูกปกครองโดยจักรวรรดิมีดซ์ (Medes) ก่อนตกอยู่ในการปกครองของจักรวรรดิอะคีเมนิด (Achaemenid) ต่อมาในปี 330 ปีก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้เข้ายึดบริเวณนี้แต่ได้ละทิ้งไป ภายหลังจักรวรรดิเซลูซิดจึงเข้ามาปกครองต่อ ขณะนั้นพื้นที่ทางตอนใต้ของเทือกเขาฮินดูกูช ได้มีการเผยแผ่ศาสนาพุทธจากราชวงศ์เมารยะเข้ามา จึงมีการตั้งอารามพุทธศาสนาที่บามียาน ว่ากันว่าชื่อ "บามียาน" มาจากคำว่า "วรรมยาน" (varmayana) ที่แปลว่าสีในภาษาสันสกฤต ด้วยเหตุนี้จึงมีการก่อสร้างพระพุทธรูปขึ้นที่นี่จำนวนมาก และได้มีการแกะสลักขึ้นบนหน้าผาโดนเด่นสององค์ ขนานนามว่า "พระพุทธรูปแห่งบามียาน" ที่อายุเก่าแก่กว่า 1,500 ปี ตั้งอยู่ในบริเวณโบราณสถาน ที่ต่อมารัฐบาลกลุ่มฏอลิบานได้ระเบิดทำลายเสียหายทั้งองค์ด้วยเหตุผลทางศาสนา เมื่อปี พ.ศ. 2544 สร้างความสูญเสียครั้งใหญ่ให้แก่วงการอนุรักษ์โบราณสถานไปทั่วโลก

title: ดามัสกัส

text: ดามัสกัส () เป็นเมืองหลวงของประเทศซีเรีย เป็นเมืองเก่าแก่ซึ่งมีผู้อยู่อาศัยอย่างต่อเนื่อง มีความสำคัญในประวัติศาสตร์ตั้งแต่ 2,457 ปีก่อนพุทธศักราช มีมัสยิดเก่าที่สร้างตั้งแต่ พ.ศ. 1251 ถือว่าเป็นเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ดามัสกัสเป็นเมืองสำคัญทางวัฒนธรรมและศาสนาของภูมิภาคลิแวนต์ จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2009 เมืองมีประชากรราว 1,711,000 คน

title: ศิลปะสมัยกลาง

text: เครื่องดนตรียุคกลางที่เก่าแก่ที่สุดก็คือเสียงของมนุษย์ การเผยแผ่ศาสนาคริสต์ในยุคมืด (Dark Ages) และในช่วงต้นยุคกลาง (Middle Ages) ก่อให้เกิดบทสวด Hymns และบทเพลงทางโลกขึ้น โดยออร์แกนที่เล่นในโบสถ์ที่เก่าแก่ที่สุดย้อนกลับไปได้ถึงศตวรรษที่ 8(ค.ศ. 700-709) และเครื่องดนตรีในยุคกลางหลายชนิดก็เป็นต้นกำเนิดของเครื่องดนตรีสมัยใหม่

title: รายชื่อมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่สุดที่ยังเปิดสอน

text: เนื่องจากการให้ปริญญาสำหรับการศึกษาขั้นสูงในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาเกิดขึ้นในยุโรปและตะวันออกกลางเป็นส่วนใหญ่ และนิยามมหาวิทยาลัยสมัยใหม่หมายถึงสถานศึกษาที่มีความสามารถในการให้ปริญญา มหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่มีคุณสมบัติตรงนิยามสมัยใหม่ดังกล่าวจึงอยู่ในยุโรปหรือ ตะวันออกใกล้ แต่หากขยายนิยามให้กว้างขึ้นรวมไปถึงมหาวิทยาลัยโบราณที่เดิมไม่ได้มีการให้ปริญญาในขณะนั้นแต่ให้ในปัจจุบันด้วยแล้ว รายชื่อนี้อาจมีมากขึ้นโดยรวมไปถึงสถาบันอื่นๆ ทั้งในยุโรปและส่วนอื่นของโลกอีกหลายมหาวิทยาลัย

title: กางเขน

text: กางเขนเป็นสัญลักษณ์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ใช้โดยมนุษย์ และใช้เป็นสัญลักษณ์ศาสนาหลายศาสนาที่รวมทั้งคริสต์ศาสนา กางเขนบ่อยครั้งจะเป็นสัญลักษณ์ของธาตุหลักทั้ง 4 ของโลก (เชวาลิเย, ค.ศ. 1997) หรืออีกความหมายหนึ่งคือความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของเทพที่เป็นแกนตั้งและโลกที่คือแกนนอน (คอค, ค.ศ. 1955)

title: วัดป่าแดงมหาวิหาร

text:
วัดป่าแดงมหาวิหาร
หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า “วัดป่าแดง” ที่ได้ชื่อว่าวัดป่าแดงเนื่องจากในอดีตบริเวณวัดมีต้นไม้แดงอยู่มาก วัดป่าแดงมหาวิหารตั้งอยู่เลขที่ 71 หมู่ 14 ซอย 4 ถนนสุเทพ ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ปัจจุบันพระครูโฆสิตปริยัตยาภรณ์เป็นเจ้าอาวาส
วัดป่าแดงสถาปนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1974 โดยพระเจ้าติโลกราช กษัตริย์แห่งราชวงศ์มังรายเพื่อเป็นที่พำนักของพระญาณคัมภีร์และคณะสงฆ์ที่เดินทางกลับมาจากลังกาเพื่อเผยแผ่ลัทธินิกายลังกาวงค์ใหม่หรือนิกายสิงหลในขณะนั้นพระญาณคัมภีร์ได้อัญเชิญพระไตรปิฏก พระพุทธรูป และต้นโพธิ์มาไว้ในวัดแห่งนี้ ในสมัยพระเจ้าติโลกราชพระองค์ทรงเลื่อมใสและทำนุบำรุงพุทธศาสนานิกายลังกาวงศ์ใหม่อีกทั้งทรงผนวชที่วัดป่าแดงมหาวิหาร การสนับสนุนคณะสงฆ์นิกายสีหลทำให้พุทธศาสนานิกายลังกาวงศ์ใหม่เจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมากเป็นที่เลื่อมใสของผู้คน วัดป่าแดงจึงเป็นศูนย์กลางทางพุทธศาสนาสายลังกาวงศ์ใหม่ พระเจ้าติโลกราชได้ถวายพระเพลิงพระศพพระราชบิดาและพระราชมารดาที่วัดแห่งนี้ทั้งยังได้สร้างเจดีย์บรรจุพระบรมอัฐิพระราชบิดาและพระรามารดาซึ่งยังคงมีหลักฐานหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน
พุทธศาสนาลัทธิลังกาวงศ์ใหม่หรือนิกายสีหล เป็นพุทธศาสนานิกายใหม่ที่เข้ามาเผยแผ่ในล้านนาโดยมีพระญาณคัมภีร์เป็นผู้นำในการเผยแผ่ นำเข้ามาในเชียงใหม่ในสมัยพญาสามฝั่งแกน(พ.ศ. 1973) สาเหตุที่ทำให้พระญาณคัมภีร์ตั้งนิกายลังกาวงศ์ใหม่ขึ้นเนื่องจาก การเผยแผ่ลัทธิลังกาวงศ์เก่าของพระสุมนเถระซึ่งทำให้เกิดการตื่นตัวทางพุทธศาสนาอย่างกว้างขวางนำไปสู่แนวความคิดที่ต้องการพุทธศาสนาที่บริสุทธิ์ถูกต้องตามพระธรรมวินัย พระญาณคัมภีร์และคณะจึงเดินทางไปศึกษาและอุปสมบทที่ลังกาโดยตรง จึงเดินทางกลับมาเผยแผ่หลักการและแนวปฏิบัติใหม่ออกไปอย่างกว้างขวางจนเกิดความขัดแย้งและแตกแยกกับนิกายลังกาวงศ์เก่าหรือนิกายรามัญ (วัดสวนดอก) คณะสงฆ์ฝ่ายป่าแดงกล่าวหาสงฆ์ฝ่ายสวนดอกว่าไม่เป็นภิกษุเพราะไม่ปฏิบัติตามพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัดในสมัยพญาสามฝั่งแกน(พ.ศ. 1945-1984) จึงโปรดให้จัดเวทีโต้แย้งกันจนในที่สุดสงฆ์ฝ่ายป่าแดงชนะ หลังจากนั้นพระสงฆ์ทั้งสองนิกายยังเกิดการทะเลาะวิวาทกันอยู่บ่อยครั้งพญาสามฝั่งแกนจึงโปรดให้สงฆ์ฝ่ายป่าแดงออกจากเชียงใหม่ใน พ.ศ. 1977 ทำให้นิกายปาแดงไปเจริญรุ่งเรืองที่ เชียงราย เชียงแสน พะเยา ลำปาง เชียงตุงจนกระทั่งสมัยพระเจ้าติโลกราช(พ.ศ. 1984-2030) ทรงเลื่อมใสในนิกายวัดป่าแดงจึงทรงอุปถัมภ์จนนิกายวัดป่าแดงกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง

title: วิญญาณนิยม

text: ลัทธิวิญญาณนิยมเชื่อว่าสรรพวัตถุและสรรพสัตว์ (ซึ่งรวมถึง ต้นไม้ ก้อนหิน ลำธาร สภาพอากาศ งานหัตถกรรมของมนุษย์ และแม้แต่คำพูด) ล้วนแต่มีวิญญาณ มีชีวิต และ/หรือมีเจตจำนง (agency) เป็นของตัวเอง ลัทธิวิญญาณนิยมเป็นศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก โดยมีอยู่ก่อนศาสนาจัดตั้งทุกรูปแบบ และถือกันว่าเป็นมุมมอง/ทัศนคติทางจิตวิญาณ หรือของความเชื่อเหนือธรรมมชาติอย่างแรกที่เกิดขึ้นในโลก ซึ่งพบหลักฐานเกี่ยวกับความเชื่อนี้ย้อนหลังไปถึงยุคหินเก่า ซึ่งเป็นสมัยมนุษย์ยังท่องเที่ยวไปตามพื้นที่ต่างๆเพื่อล่าสัตว์ หรือเก็บรวมรวบของป่า และสื่อสารกับจิตวิญญาณของธรรมชาติ ในแง่นี้ความเชื่อแบบศาสนาเชมัน (shaman) หรือลัทธิที่นับถือพ่อมดหมอผีว่าเป็นผู้ที่สื่อสารกับธรรมชาติได้ จึงมีความเกี่ยวข้องและเป็นส่วนหนึ่งของระบบความเชื่อแบบวิญญาณนิยม ในวิชามานุษยวิทยาว่าด้วยศาสนา"วิญญาณนิยม" เป็นคำที่ถูกใช้เพื่อสื่อถึงระบบความเชื่อดั้งเดิมของชาวพื้นเมือง โดยเฉพาะเวลาที่นำไปเปรียบเทียบกับระบบความเชื่อทางจิตวิญญาณ หรือศาสนาจัดตั้งที่เกิดขึ้นภายหลัง เนื่องจากแต่ละวัฒนธรรมจะมีตำนานความเชื่อ นิทานเทพปกรณัม และพิธีกรรมที่แตกต่างกันไป แนวคิด "วิญญาณนิยม" จึงใช้สื่อถึงสายใยความต่อเนื่องในระดับรากฐานของทัศนคติทางจิตวิญญาณ หรือในเรื่องเหนือธรรมชาติของชนพื้นเมือง ที่ไม่ได้รับอิทธิพลจากความคิดความเชื่อ หรือคำสอนของลัทธิที่มาจากภายนอก จนถึงขนาดว่าบางครั้งทัศนคติทางวิญญาณดังกล่าวอาจจะฝังรากลึกลงไปในระบบความเชื่อของชนพื้นเมืองนั้นมาแต่ปฐมกาล จนทำให้ชนพื้นเมืองดังกล่าวไม่มีคำที่ใช้เรียกระบบความเชื่อนั้นในภาษาของตน

title: พระเวท

text: ฤคเวท (สันสกฤต: ऋग्वेद, ฤคฺเวท, Rigveda) เป็นคัมภีร์เล่มแรกในวรรณคดีพระเวท แต่งขึ้นเมื่อราว 3000 ปีก่อนคริสตกาล เป็นตำราทางศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ประกอบไปด้วยบทสวดที่วางท่วงทำนองในการสวดไว้อย่างตายตัว กล่าวถึงบทสรรเสริญคุณ อำนาจแห่งเทวะ และประวัติการสร้างโลก รวมถึงหน้าที่ของพระพรหมผู้สร้างมนุษย์และสรรพสิ่ง ซึ่งจะใช้ในพิธีการบรวงสรวงเทพเจ้าต่าง ๆ ของชาวอารยัน ตามประเพณีของฮินดูแล้ว การแบ่งหมวดหมู่ของคัมภีร์พระเวทนี้ วยาส (ผู้แต่งมหากาพย์ มหาภารตะ) เป็นผู้ทำขึ้นโดยรับคำสั่งจากพระพรหมณ์ การจัดรวบรวมบทสวดในคัมภีร์ฤคเวทนี้ เรียกว่า ฤคเวทสังหิตา มีบทสวดทั้งหมด 1,028 บท เป็นหนึ่งในคัมภีร์ทั้งสี่ของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ซึ่งเรียกรวมกันว่า "พระเวท" และนับเป็นบทสวดที่เก่าแก่ที่สุดของมนุษยชาติ เนื้อหาด้านชาติพันธุวิทยาและภูมิศาสตร์ที่ปรากฏในฤคเวทนั้น เป็นหลักฐานแสดงว่าฤคเวทนั้นมีมานานกว่า 3,000 ปีก่อนคริสตกาล

title: ความคิดเห็นทางศาสนาของไอแซค นิวตัน

text: นิวตันใช้เวลาเป็นอย่างมากในความพยายามที่จะค้นคว้า[]. หลังปี 1690, นิวตันได้เขียน[]ที่เกี่ยวข้องกับการตีความตัวอักษรใน[]. ในบทความที่นิวตันเขียนในปี 1704 เขาได้อธิบายความพยายามที่จะดึงข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ออกมาจากไบเบิ้ล. เขาประมาณการว่าโลกจะไม่พบกับจุดจบภายในปี 2060. ในการทำนายนี้เขากล่าว "นี่ผมไม่ได้กล่าวว่าเวลาที่สิ้นสุดจะเป็นเมื่อไหร่ แต่เพื่อจะหยุดการคาดเดาไปต่างๆ นานาของพวกที่จินตนาการไปเรื่อยถึงวันที่สิ้นสุดของโลก เพราะการกระทำดังกล่าวได้ลดทอนความน่าเชื่อถือของคำพยากรณ์อันศักดิ์สิทธิ์และบ่อยครั้งคำทำนายของพวกเขาก็ล้มเหลว" [38]

title: แพตสเตเดียม

text: แพตสเตเดียมเริ่มก่อสร้างพร้อมกับการก่อตั้งทีมเมื่อปี 2510 โดยหน้าตาสนามนั้นเดิมเป็นสนามฟุตบอล(ไม่มีลู่วิ่ง) ซึ่งเหมือนสนามทีโอที, ลีโอสเตเดียม และธันเดอร์โดมที่เป็นสนามบอลเก่าแก่ โดยอัฒจันทร์ด้านแรกที่เรียกว่าโซน A สร้างสูงจึงทำให้ไม่ค่อยน่าชมการแข่งขันสักเท่าไหร่ เนื่องจากว่าการก่อสร้างต้องการให้ชั้นล่างเป็นฟิตเนส และห้องนักข่าว

title: ฤคเวท

text: ฤคเวท () เป็นคัมภีร์เล่มแรกในวรรณคดีพระเวท แต่งขึ้นเมื่อราว 3000 ปีก่อนคริสตกาล เป็นตำราทางศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ประกอบไปด้วยบทสวดที่วางท่วงทำนองในการสวดไว้อย่างตายตัว กล่าวถึงบทสรรเสริญคุณ อำนาจแห่งเทวะ และประวัติการสร้างโลก รวมถึงหน้าที่ของพระพรหมผู้สร้างมนุษย์และสรรพสิ่ง ซึ่งจะใช้ในพิธีการบรวงสรวงเทพเจ้าต่างๆ ของชาวอารยัน ตามประเพณีของฮินดูแล้ว การแบ่งหมวดหมู่ของคัมภีร์พระเวทนี้ วยาส ( ผู้แต่งมหากาพย์ มหาภารตะ ) เป็นผู้ทำขึ้นโดยรับคำสั่งจากพระพรหมณ์ การจัดรวบรวมบทสวดในคัมภีร์ฤคเวทนี้ เรียกว่า ฤคเวทสังหิตา มีบทสวดทั้งหมด 1,028 บท เป็นหนึ่งในคัมภีร์ทั้งสี่ของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ซึ่งเรียกรวมกันว่า "พระเวท" และนับเป็นบทสวดที่เก่าแก่ที่สุดของมนุษยชาติ เนื้อหาด้านชาติพันธุวิทยาและภูมิศาสตร์ที่ปรากฏในฤคเวทนั้น เป็นหลักฐานแสดงว่าฤคเวทนั้นมีมานานกว่า 3,000 ปีก่อนคริสตกาล

title: ยุคนาระ

text:
ยุคนาระ () (ค.ศ. 710 – 794)
เมื่อปี ค.ศ. 710 ขณะที่บ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองด้วยหลักกฎหมายและจริยธรรมก็ได้ย้ายเมืองหลวงมาที่เฮโจเกียวหรือเมืองนาระและบริเวณใกล้เคียงในปัจจุบัน แต่ในเวลาต่อมาก็เริ่มเกิดความวุ่นวายเมื่อระบบโคจิโกมิง (公地公民制 "Kōchi-kōmin-sei": ระบบที่รัฐบาลกลางครอบครองที่ดินทั้งหมดและปันส่วนให้กับขุนนางและชาวนา โดยที่ชาวนาต้องเสียภาษีที่ดิน) เสื่อมลงเนื่องจากมีที่ดินที่ได้รับยกเว้นภาษี อยู่เป็นจำนวนมาก รวมถึงความยากจนไร้ที่อยู่อาศัยของชาวนา ในสมัยนี้ศาสนาพุทธได้รับการทำนุบำรุงอย่างดี ทำให้วัฒนธรรมหรือศิลปะทางพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองมาก เริ่มจากวัฒนธรรมอาซูกะ ซึ่งเป็นวัฒนธรรมทางพุทธศาสนาอันดับแรกของญี่ปุ่นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 หรือวัฒนธรรมฮากูโฮ ในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 7 ที่แสดงให้เห็นความทุกข์ยากของมนุษย์ จนถึงวัฒนธรรมเท็มเปียว ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 8 ที่แสดงถึงความรู้สึกของมนุษย์ที่สมบูรณ์ตามที่เป็นจริง ซึ่งรับอิทธิพลทางวัฒนธรรมในยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของราชวงศ์ถัง "มังโยชู" (万葉集 Man’youshuu) คือ งานชิ้นเอกแห่งยุค ซึ่งเป็นการรวบรวมบทกวีของคนทุกระดับชั้นตั้งแต่สามัญชนจนถึงจักรพรรดิไว้ประมาณ 4,500 บท โดยใช้เวลารวบรวมจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 8 รวมเป็นเวลาถึง 400 ปี ใน "มังโยชู" ได้รับบรรยายความรู้สึกของการใช้ชีวิตอย่างสมถะของคนญี่ปุ่นในสมัยโบราณได้อย่างตรงไปตรงมา และยังคงเป็นที่ประทับใจของคนญี่ปุ่นจำนวนมากในปัจจุบันนี้ นอกจากนี้ ยังมี "โคจิกิ" (古事記 Kojiki) ซึ่งเป็นบันทึกประวัติศาสตร์ฉบับเก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีอยู่ (ค.ศ. 712) "นิฮนโชกิ" (日本書紀 Nihonshoki) ซึ่งเป็นบันทึกเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ตามลำดับเวลาฉบับเก่าแก่ที่สุด (ค.ศ. 720) และหนังสือรวมบทกวี "ไคฟูโซ" (懐風藻 kaifuusou) ฉบับเก่าแก่ที่สุด (ค.ศ. 751) ซึ่งเป็นครั้งแรกของการรวมนเวลาต่อมาก็เริ่มเกิดความวุ่นวายเมือชาวนายากจนลง คนไร้ที่อยู่อาศัยมีมากขึ้น และจากการที่มีโชเอน ซึ่งเป็นที่ดินที่ได้รับการยกเว้นภาษีเป็นจำนวนมาก จึงทำให้ระบบโคจิโกมิง (ระบบที่รัฐบาลกลางเป็นผู้ครอบครองที่ดินทั้งหมด และบันส่วนให้ขุนนางกับชาวนา โดยที่ชาวนาต้องเสียภาษีที่ดิน) เสื่อมลง

title: สิ่งประดิษฐ์

text: มนุษย์เรียนรู้การใช้ไฟและในการหลอมโลหะ ตีอุปกรณ์ ทำแก้ว ยุคนี้เป็นยุคเฟื่องฟูของศาสนาและการทำมาค้าขาย ในยุคที่มีการแบ่งชนชั้นมากเช่นนี้ ผู้คนจำเป็นต้องมี การนำของไปถวายหรือบูชา ไม่ว่าจะเป็นพิธีกรรมทางศาสนาหรือว่าการบูชาทำนาย ทำให้มีการทำเหมืองแบบเก่าเป็นจำนวนมาก เพื่อขุดทอง เงินและทองแดง ในการทำเครื่องประดับต่าง ๆ นอกจากนี้เรื่องของเครื่องแต่งกายยังเป็นยุคที่เฟื่องฟูอีกด้วย เชื่อกันว่าผู้คนรู้จักการย้อมผ้าและ แล้วทักยอแบบหยาบ ๆ แล้ว โดยอาศัยตัวไหมและยางจากต้นไม้ ในทางเขตยุโรปผู้คนนิยมทำเครื่องเกราะ ดาบ เครื่องเงิน มงกุฎและอุตสาหกรรมต่อเรือยังเป็นอะไรที่เฟื่องฟูอีกด้วย ผู้คนนิยมเดินทาง โดยเฉพาะชาวฝรั่งเศสและ อังกฤษที่ชอบล่าเมืองขึ้น และบ้านยังเป็นแบบไม้ชั้นเดียวที่ต้องแน่นหนา การประดิษฐ์เป็นแบบพื้น ๆ แล้วศิลปะมากกว่าทางเอเชียหรือแอฟฟริกา ทางเอเชีย การประดิษฐ์ไม่ค่อยเป็นที่ใส่ใจเท่าไหร่ บ้านยังเป็นแบบเก่าที่ทำจากไม้ ผู้คนจะนิยมค้าขายอาหารกิจกรรมทางศาสนามากกว่า เช่นเดียวกับแอฟริกาที่การประดิษฐ์ไม่ค่อยเจริญเทียบเท่ายุโรป

title: พาราณสี

text: พาราณสี ( "พาราณสี"; , Vārāṇasī "วาราณสี", ) เป็นเมืองหลวงของแคว้นกาสี (Kingdom of Kashi) ในสมัยพุทธกาล ปัจจุบันตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ห่างจากลัคเนาซึ่งเป็นเมืองหลวงของอุตตรประเทศเป็นระยะทาง 320 กิโลเมตร พาราณสีมีแม่น้ำคงคาไหลผ่าน เป็นเมืองที่ศักดิสิทธิ์ที่สุดหนึ่งในเจ็ดเมืองศักดิสิทธิ์ (สัปดาปุริ, Sapta Puri) ในความเชื่อของศาสนาฮินดูและศาสนาเชน พาราณสีมีประวัติความเป็นมายาวนานกว่า 4,000 ปี เป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศอินเดียและยังจัดเป็นเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยต่อเนื่องยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์โลกด้วย ถือว่าเป็นสุทธาวาสที่สถิตแห่งศิวเทพ ถือว่าเป็นเมืองอมตะของอินเดียและเป็นที่แสวงบุญทั้งของชาวฮินดูและชาวพุทธทั่วโลก ครั้งสมัยอาณานิคม เมืองนี้มีชื่อว่า เบนาเรส (Benares)

title: กาเลวาลา

text: แต่วันเวลาซึ่งสร้างสรรค์บทกวีมุขปาฐะเหล่านี้เกิดขึ้นเมื่อใดไม่แน่ชัด บทกวีช่วงที่เก่าแก่ที่สุด คือส่วนที่กล่าวถึงการสร้างโลก น่าจะเกิดขึ้นตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ขณะที่เนื้อหาในช่วงหลังที่กล่าวถึงการเผยแพร่ศาสนาคริสต์ น่าจะเกิดขึ้นในช่วงยุคเหล็ก

title: พระสันตะปาปา

text: ตำแหน่งพระสันตะปาปาถือเป็นตำแหน่งที่เก่าแก่ที่สุดในโลกตำแหน่งหนึ่ง และมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์โลก[3] ในสมัยโบราณพระสันตะปาปามีหน้าที่หลักในการเผยแผ่ศาสนาคริสต์และตัดสินข้อขัดแย้งด้านความเชื่อภายในคริสตจักร[4] ในสมัยกลางพระสันตะปาปามีบทบาทสำคัญมากในทางโลกในยุโรปตะวันตกด้วย เช่น เป็นผู้ตัดสินความขัดแย้งระหว่างประมุขของรัฐ รวมถึงสงครามหลายครั้ง ปัจจุบันนี้นอกจากจะทำหน้าที่ด้านเผยแผ่ศาสนาคริสต์แล้ว พระสันตะปาปายังปฏิบัติพระกรณียกิจด้านคริสต์ศาสนสัมพันธ์และศาสนสัมพันธ์ งานการกุศล และการปกป้องสิทธิมนุษยชนด้วย[5][6]

title: แผ่นดินไหวในประเทศเนปาล เมษายน พ.ศ. 2558

text: มีรายงานการเสียชีวิตที่บริเวณยอดเขาเอเวอเรสต์ ซึ่งรวมผู้บริหารระดับสูงแห่งบริษัทกูเกิล และผู้ช่วยแพทย์หญิงสัญชาติไทย-อเมริกัน นอกจากนี้ยังทำให้โบราณหลายแห่งซึ่งบางส่วนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกถูกทำลายเสียหายยับเยิน อาทิเช่น ธาราฮารา หอคอยเก่าแก่ที่สูงที่สุดในเนปาล สถูปปูธานารถ เทวสถานสำคัญทางพุทธศาสนาในเนปาล สถูปเจดีย์เก่าแก่ ภายในจัตุรัสกาฐมาณฑุดูร์บาร์ เป็นต้น

title: ภาษาอเวสตะ

text: ภาษาอเวสตะ () เป็นภาษาที่เก่าแก่ที่สุดของชาวอิหร่านโบราณ มีอายุไล่เลี่ยกับ ภาษาพระเวท หรือ ภาษาไวทิกะ ซึ่งเป็นภาษาบันทึกคัมภีร์พระเวทของฝ่ายอินเดีย ภาษาอเวสตะเป็นภาษาที่บันทึกความเชื่อทางศาสนาของคนอิหร่านโบราณที่เก่าแก่ที่สุดของชาตินี้ ใช้ในบทสวดมนต์ของศาสนาโซโรอัสเตอร์

title: เยรูซาเลม

text: เยรูซาเลมถือเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในโลก โดยได้รับการกล่าวถึงในชื่อ "อูรูซาลิมา" ในแผ่นศิลาจารึกของเมโสโปเตเมีย ซึ่งมีความหมายว่า "นครแห่งชาลิม" อันเป็นนามของพระเจ้าในแผ่นดินคานาอันเมื่อราว 2,400 ปีก่อนคริสตกาล และเมื่อมาถึงยุคของวงศ์วานอิสราเอล การก่อร่างสร้างเมืองเยรูซาเลมอย่างจริงจังก็ได้เริ่มขึ้นในศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล (ยุคเหล็กช่วงปลาย) และในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล เยรูซาเลมก็ได้เป็นศูนย์กลางการปกครองและทางศาสนาของอาณาจักรยูดาห์[6] ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานของเยรูซาเลม นครแห่งนี้ได้ถูกทำลายไปอย่างน้อย 2 ครั้ง, ถูกปิดล้อม 23 ครั้ง, ถูกโจมตี 52 ครั้ง, ถูกยึดและเอาคืน 44 ครั้ง[7] มีส่วนหนึ่งของเยรูซาเลมที่เรียกว่า "เมืองดาวิด" ปรากฏการตั้งถิ่นฐานตั้งแต่สี่พันปีก่อนคริสตกาล กำแพงเมืองเยรูซาเลมซึ่งยังคงตั้งตะหง่านจนถึงปัจจุบันสร้างขึ้นในปี 1538 ในรัชกาลสุลัยมานผู้เกรียงไกร พื้นที่ภายในกำแพงเรียกว่าย่านเมืองเก่า ซึ่งแบ่งออกเป็นสี่เขตด้วยกันได้แก่ เขตอาร์มีเนีย, เขตยิว, เขตคริสเตียน และเขตมุสลิม[8] ย่านเมืองเก่านี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปีค.ศ. 1981 และยังเป็นหนึ่งในมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย[9]

title: พระมหาธรรมราชาที่ 1

text: ด้านอักษรศาสตร์ทรงพระปรีชาสามารถนิพนธ์หนังสือไตรภูมิพระร่วงที่นับเป็นงานนิพนธ์ที่เก่าแก่ที่สุดเรื่องหนึ่งในประวัติศาสตร์ไทย ด้วยทรงเชี่ยวชาญในพระไตรปิฎกจึงทรงนิพนธ์ถึงเรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา ประเพณีในพระพุทธศาสนา โลกมนุษย์ สวรรค์ และนรก


query: อรัญประเทศเป็นอำเภอในจังหวัดใด ?

title: จังหวัดสระแก้ว

text: สระแก้ว เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคตะวันออกของประเทศไทย แยกออกมาจากจังหวัดปราจีนบุรีเมื่อปี พ.ศ. 2536

title: อำเภออรัญประเทศ

text: อรัญประเทศ เป็นอำเภอชายแดนทางด้านตะวันออกของประเทศไทย มีแนวชายแดนติดต่อกับประเทศกัมพูชา เดิมเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกบินทร์บุรี ภายหลังถูกยุบรวมกับจังหวัดปราจีนบุรี (เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2468) ปัจจุบันเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสระแก้วซึ่งเป็นจังหวัดที่ตั้งขึ้นมาใหม่ภายหลัง (เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536)

title: น้อม อุปรมัย

text: หลังสำเร็จการศึกษาในระดับอนุปริญญาแล้ว น้อมได้เข้ารับราชการที่กระทรวงมหาดไทย และได้เป็นปลัดอำเภอตรี ที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ เมื่อ พ.ศ. 2485 ต่อมาย้ายไปเป็นปลัดอำเภอตรี อำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี เมื่อ พ.ศ. 2486 ต่อมาจึงได้รับการคัดเลือกและแต่งตั้งให้เป็นปลัดอำเภอตรี ที่อำเภอเมือง รัฐปะลิส และได้ย้ายมาเป็นปลัดอำเภอตรี ที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี และได้ย้ายลงมาเป็นปลัดอำเภอตรีที่กิ่งอำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช ในปีเดียวกันนั้นเอง จนใน พ.ศ. 2489 ก็ได้ลาออกจากราชการ เพื่อไปประกอบอาชีพส่วนตัวเป็นทนายความ

title: จังหวัดสระแก้ว

text: อำเภอเมืองสระแก้ว อำเภอคลองหาด อำเภอตาพระยา อำเภอวังน้ำเย็น อำเภอวัฒนานคร อำเภออรัญประเทศ อำเภอเขาฉกรรจ์ อำเภอโคกสูง อำเภอวังสมบูรณ์

title: จังหวัดสระแก้ว

text: 4) สาย 60 (กรุงเทพฯ - อรัญประเทศ) เส้นทางผ่านอำเภอเมืองสระแก้ว - ผ่านอำเภอวัฒนานคร - สถานีปลายทางอำเภออรัญประเทศ

title: ทางรถไฟสายอรัญประเทศ–ปอยเปต

text: ในช่วงปี พ.ศ. 2484–2489 ไทยได้ดินแดนเขมรส่วนในจากสนธิสัญญาโตเกียวเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 ส่งผลให้ไทยได้เมืองพระตะบอง, ศรีโสภณ, มงคลบุรี และเสียมราฐ (ยกเว้นนครวัดและนครธม) กลับมาอีกครั้ง และได้ทำการเชื่อมเส้นทางรถไฟระหว่างสถานีรถไฟอรัญประเทศกับสถานีรถไฟมงคลบุรีโดยมีทหารญี่ปุ่นบุกเบิกเส้นทางให้ เรียกว่า<b data-parsoid='{"dsr":[6215,6251,3,3]}'>ทางรถไฟสายอรัญญประเทศ–มงคลบุรี โดยวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 ไทยได้ทำการเวนคืนที่ดินในเขตอำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี อำเภอศรีโสภณ จังหวัดพิบูลสงคราม และอำเภอมงคลบุรี อำเภอเมืองพระตะบอง และอำเภออธึกเทวเดช จังหวัดพระตะบอง[13] และประกาศเวนคืนอีกครั้งเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2487 ในเขตอำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี อำเภอศรีโสภณ จังหวัดพิบูลสงคราม และอำเภอมงคลบุรี อำเภอเมืองพระตะบอง อำเภอรณนภากาศ จังหวัดพระตะบอง[14] เส้นทางรถไฟสายนี้จะสิ้นสุดบริเวณแม่น้ำสังแกตามข้อตกลงไทย-ฝรั่งเศสในขณะนั้น รวมระยะทางตั้งแต่สถานีอรัญประเทศถึงปลายทางเป็นระยะทาง 117 กิโลเมตร[5] แต่หลังจักรวรรดิญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้สงครามในปี พ.ศ. 2489 รัฐบาลไทยจึงต้องคืนดินแดน รวมทั้งเส้นทางรถไฟที่เคยสร้างไว้ด้วย[15]

title: อำเภออรัญประเทศ

text: อำเภออรัญประเทศได้ยกฐานะขึ้นจากกิ่งอำเภออรัญประเทศในปี พ.ศ. 2456 อาชีพหลักของคนในอำเภออรัญประเทศแต่เดิมได้แก่ การค้าขายและเกษตรกรรม โดยในอดีตนิยมปลูกข้าว และมันสำปะหลัง ปัจจุบันนิยมปลูกอ้อยเพื่อส่งโรงงาน และเป็นแหล่งส่งเสริมการปลูกแคนตาลูปเป็นแห่งแรกในประเทศไทย

title: จังหวัดสระแก้ว

text: 9) รถเหลือง (Yellow Bus) (สายระยอง - พัทยา - อรัญประเทศ - นางรอง - บุรีรัมย์ - สตึก) เส้นทางผ่านอำเภอเมืองสระแก้ว ผ่านอำเภออรัญประเทศ

title: อำเภออรัญประเทศ

text: อำเภออรัญประเทศ เดิมชื่อ บ้านหินแร่ ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น เมืองอรัญประเทศ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) เมื่อ พ.ศ. 2393 ได้รับเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นอำเภอในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7) ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยระเบียบบริหารราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2476 มีขุนเหี้ยมใจหาญเป็นนายอำเภอ โดยยุบวัฒนานครเดิมชื่อบ้านแขยกเป็นกิ่งอำเภอขึ้นกับอำเภออรัญประเทศ

title: ตลาดชายแดนบ้านคลองลึก

text: ตลาดชายแดนบ้านคลองลึกหรือตลาดโรงเกลือตั้งอยู่ที่บ้านคลองลึก ตำบลท่าข้าม อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว ห่างจากตัวอำเภออรัญประเทศประมาณ 6 กิโลเมตร มีพื้นที่ติดกับชายแดนประเทศกัมพูชา ด้านบ้านปอยเปต อำเภอโอโจรว จังหวัดบันทายมีชัย

title: จังหวัดสระแก้ว

text: คลองพระปรง มีต้นกำเนิดจากเขาในอำเภอวัฒนานคร แล้วไหลไปรวมกับแม่น้ำหนุมานในเขตอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี กลายเป็นแม่น้ำปราจีนบุรี ความยาว 180 กิโลเมตร คลองพระสะทึง มีต้นกำเนิดจากเขาทึ่งลึ่งในอำเภอมะขาม และเขาตะกวดในอำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี ไหลไปลงแม่น้ำพระปรงที่บ้านปากร่วม ตรงแนวแบ่งเขตระหว่างอำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว กับอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี ความยาว 164 กิโลเมตร คลองน้ำใส มีต้นกำเนิดจากเขาตาเลาะและเขาตาง็อกในอำเภอวัฒนานคร และภูเขาในประเทศกัมพูชา ความยาว 74 กิโลเมตร ใช้เป็นเส้นเขตแดนระหว่างไทยกับกัมพูชา คลองพรมโหด มีต้นกำเนิดจากเขาในตำบลช่องกลุ่ม อำเภอวัฒนานคร ไหลไปลงคลองลึก อำเภออรัญประเทศ ที่หลักเขตแดนที่ 50 ความยาว 62 กิโลเมตร ถือเป็นแนวเขตอนุรักษ์ของไทยและกัมพูชา

title: อำเภอตาพระยา

text: อำเภอตาพระยาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือสุดของจังหวัด อยู่ห่างจากอำเภออรัญประเทศ 50 กิโลเมตร ห่างจากอำเภอโนนดินแดง จังหวัดบุรีรัมย์ 50 กิโลเมตรมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

title: อำเภออรัญประเทศ

text: เมื่อ พ.ศ. 2473 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จนิวัติพระนครหลังจากเสด็จประพาสไซ่ง่อน เวียดนาม และอินโดนีเซีย โดยรถยนต์พระที่นั่งถึงอำเภออรัญประเทศ ได้ประทับบนสถานีรถไฟอรัญประเทศประมาณ 30 นาที แล้วจึงเสด็จขึ้นประทับรถไฟขบวนพิเศษจากอรัญประเทศเข้าพระนคร ในครั้งยังเป็นการปกครองในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ประชาชนที่มาเฝ้ารับเสด็จจึงมีเฉพาะชาวอรัญเท่านั้น เนื่องจากการคมนาคมยังไม่สะดวก การติดต่อข่าวสารยังล่าช้า

title: สถานีรถไฟอรัญประเทศ

text: สถานีรถไฟอรัญประเทศ ตั้งอยู่ที่ ตำบลอรัญประเทศ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายตะวันออก

title: จังหวัดสระแก้ว

text: ผ่านอำเภอโคกสูง อำเภออรัญประเทศ ไปตามถนนสุวรรณศร ผ่านอำเภอวัฒนานคร ถึงตัวจังหวัดสระแก้ว ระยะทางประมาณ 620 กิโลเมตร

title: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33

text: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33 สายสุพรรณบุรี–อรัญประเทศ (เขตแดนไทย/กัมพูชา) เป็นทางหลวงแผ่นดินที่เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดในภาคกลางและภาคตะวันออกของประเทศไทย สายทางเริ่มต้นในจังหวัดสุพรรณบุรี และสิ้นสุดที่ชายแดนประเทศกัมพูชา อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว มีระยะทางตลอดทั้งสายรวม 299.549 กิโลเมตร ในปัจจุบัน ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33 เฉพาะช่วงหินกองถึงอรัญประเทศได้รับการกำหนดให้เป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายทางหลวงเอเชียสาย 1 โดยถนนตลอดสายมีขนาดระหว่าง 2-6 ช่องจราจร

title: อำเภออรัญประเทศ

text: เดิมเชื่อกันว่าแท้จริงแล้วชาวอรัญประเทศเป็นกลุ่มไทยย้อชาวเวียงจันทน์หรือท่าอุเทนที่อพยพมา หลังจากเจ้าพระยาราชสุภาวดี (สิงห์ สิงหเสนี) ยกทัพไปตีเมืองเวียงจันทน์เพื่อปราบกบฏเจ้าอนุวงศ์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยชาวย้อได้อพยพมาอยู่ที่ดงอรัญ เขตบ้านสวาย (ต่อมายกขึ้นเป็นเมืองศรีโสภณ) ขณะนั้นกัมพูชาเป็นประเทศราชของสยาม ภายหลังโยกย้ายเข้ามาในเขตอำเภออรัญประเทศ ที่ตั้งถิ่นฐานส่วนใหญ่จะอยู่ในเขตตำบลคลองน้ำใส ตำบลเมืองไผ่ ตำบลท่าข้าม ตำบลผ่านศึก และในเขตเทศบาลเมืองอรัญญประเทศ ยกเว้นในตลาดอำเภออรัญประเทศ

title: จังหวัดสระแก้ว

text: 3) สาย 999 (กรุงเทพฯ - องครักษ์ - อรัญประเทศ) เส้นทางผ่านอำเภอเมืองสระแก้ว - ผ่านอำเภอวัฒนานคร - สถานีปลายทางอำเภออรัญประเทศ

title: เทศบาลเมืองอรัญญประเทศ

text: เทศบาลเมืองอรัญประเทศ (Aranyaprathet Town Municipality) เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ที่อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว ได้รับยกฐานะมาจากเทศบาลตำบลอรัญประเทศ มีเขตรับผิดชอบ ได้แก่ บางส่วนของตำบลอรัญประเทศ

title: จังหวัดสระแก้ว

text: 2) สาย 921 (กรุงเทพฯ - องครักษ์ - อรัญประเทศ - โรงเกลือ) เส้นทางผ่านอำเภอเมืองสระแก้ว - ผ่านอำเภอวัฒนานคร - ผ่านอำเภออรัญประเทศ - สถานีปลายทางตลาดโรงเกลือ

title: จังหวัดสระแก้ว

text: 15) สาย 309 (ฉะเชิงเทรา - อรัญประเทศ) เส้นทางผ่านอำเภอเมืองสระแก้ว - อำเภอวัฒนานคร - สถานีปลายทางอรัญประเทศ

title: จังหวัดสระแก้ว

text: ส่วนชาวลาวมีหลายกลุ่ม ดังเช่นกลุ่มไทยโยนกหรือลาวพุงดำเป็นกลุ่มล้านนาเดิม อาศัยมากอยู่ที่อำเภอวังน้ำเย็น รวมทั้งชาวญ้อที่มีถิ่นฐานเดิมอยู่ที่สิบสองปันนาแล้วไปตั้งรกรากที่แขวงไชยบุรีของลาว ต่อมาถูกทัพไทยกวาดต้อนลงมาที่ อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม โดยบางส่วนได้อพยพต่อมายังอำเภออรัญประเทศ นอกจากนี้ยังมีชาวอีสานอพยพเข้ามาทำมาหากินในเกือบทุกอำเภอของจังหวัดสระแก้ว

title: ปอยเปต

text: ปอยเปต () เป็นเมืองชายแดนไทย-กัมพูชา ตั้งอยู่ที่ตำบลปอยเปต อำเภออูร์ชเรา จังหวัดบันทายมีชัย ประเทศกัมพูชา อยู่ติดกับอำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว ประเทศไทย ตัวเมืองมีบ่อนกาสิโนเป็นจำนวนมาก โดยส่วนใหญ่เป็นนักท่องเที่ยวชาวไทยเป็นผู้ใช้บริการ เนื่องจากการพนันในประเทศไทยผิดกฎหมาย

title: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 348

text: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 348 สายอรัญประเทศ - นางรอง หรือ ถนนธนะวิถี เป็นเส้นทางที่เชื่อมต่อระหว่างภาคตะวันออกกับภาคอีสานตอนใต้ เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรสวนทาง มีจุดเริ่มต้นแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33 (ถนนสุวรรณศร) บริเวณตัวอำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว ผ่านอำเภอโคกสูง อำเภอตาพระยา ขึ้นเขาช่องตะโก เข้าสู่เขตจังหวัดบุรีรัมย์ที่อำเภอโนนดินแดง สิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 (ถนนเดชอุดม) ที่อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ ระยะทางประมาณ 141 กิโลเมตร อยู่ในความดูแลของแขวงทางหลวงสระแก้ว (วัฒนานคร) และแขวงทางหลวงบุรีรัมย์ สำนักงานทางหลวงที่ 10 นครราชสีมา

title: จังหวัดสระแก้ว

text: 8) รถเหลือง (Yellow Bus) (สายระยอง - พัทยา - อรัญประเทศ - นางรอง - สุรินทร์) เส้นทางผ่านอำเภอเมืองสระแก้ว ผ่านอำเภออรัญประเทศ

title: จังหวัดสระแก้ว

text: 5) สาย 60 (กรุงเทพฯ - อรัญประเทศ - โรงเกลือ) เส้นทางผ่านอำเภอเมืองสระแก้ว - ผ่านอำเภอวัฒนานคร - ผ่านอำเภออรัญประเทศ - สถานีปลายทางตลาดโรงเกลือ

title: จังหวัดสระแก้ว

text: ด้านตะวันตก นับตั้งแต่อำเภอวัฒนานคร มีลักษณะเป็นสันปันน้ำและพื้นที่ลาดไปทางอำเภอเมืองสระแก้วและอำเภออรัญประเทศ เข้าเขตราชอาณาจักรกัมพูชา

title: อำเภออรัญประเทศ

text: อำเภออรัญประเทศตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

title: จังหวัดสระแก้ว

text: 12) สาย 522 (บุรีรัมย์ - จันทบุรี) เส้นทางผ่านอำเภอตาพระยา - อำเภออรัญประเทศ - อำเภอวัฒนาคร - อำเภอเมืองสระแก้ว - อำเภอเขาฉกรรจ์ - ผ่านอำเภอวังน้ำเย็น

title: จังหวัดสระแก้ว

text: 1) สาย 921 (กรุงเทพฯ - องครักษ์ - อรัญประเทศ) เส้นทางผ่านอำเภอเมืองสระแก้ว - ผ่านอำเภอวัฒนานคร - สถานีปลายทางอำเภออรัญประเทศ

title: ทางรถไฟสายอรัญประเทศ–ปอยเปต

text: วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2558 การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ทำการรื้อถอนสะพานข้ามคลองพรหมโหดเดิมที่มีอายุ 120 ปี เพื่อสร้างใหม่ เพื่อเชื่อมเส้นทางไปยังพรมแดนกัมพูชา[6][7] โดยทางรัฐบาลไทยได้ก่อสร้างเส้นทางรถไฟจากอรัญประเทศจนถึงสะพานข้ามคลองพรหมโหดแล้วเสร็จตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2561[17] และกำลังก่อสร้างสถานีรถไฟใหม่บริเวณบ้านดงงู อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว[9] ในปีเดียวกัน การรถไฟแห่งประเทศไทยได้มอบรถดีเซลรางฮิตาชิรีโนเวตจำนวน 4 คันแก่กิจการรถไฟกัมพูชา พร้อมกับอบรมพนักงานขับรถของกัมพูชา[18][19] และการรถไฟแห่งประเทศไทยวางแผนจะมอบหัวรถจักรและตู้โดยสารจำนวน 4 ตู้เป็นของขวัญแก่กัมพูชา[9] เบื้องต้นจะมีการเดินรถระหว่างประเทศโดยมุ่งเน้นขนส่งประชาชนเป็นหลัก[20]


query: จังหวัดชิงะจังหวัดชิงะประกอบด้วย กี่เมือง?

title: จังหวัดชิงะ

text: จังหวัดชิงะประกอบด้วย 13 เมือง 3 อำเภอ และ 6 ตำบล ได้แก่

title: จังหวัดชิงะ

text: ชาวชิงะรับประทานปลาจากทะเลสาบบิวะมาตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว อาหารที่มีชื่อเสียงของจังหวัดชิงะคือซูชิปลาไนหมัก () เป็นซูชิแบบดั้งเดิมที่มีกลิ่นฉุน นอกจากนี้ ชิงะยังขึ้นชื่อในเรื่องของเนื้อโอมิ โดยย่านฮิโกเนะเคยมีเนื้อที่ถูกนำไปเป็นอาหารบำรุงสุขภาพของโชกุน

title: จังหวัดชิงะ

text: จังหวัดชิงะมีพื้นที่ 1 ใน 6 เป็นพื้นที่เกษตรกรรม โดยมีการปลูกข้าวกว่าร้อยละ 90 ของพื้นที่การเกษตรและเป็นสินค้าหลัก นาข้าวมีขนาดค่อนข้างเล็กและสร้างรายได้ค่อนข้างน้อย ชาวนาส่วนใหญ่มักจะอาศัยรายได้จากแหล่งอื่น ทางตะวันออกของจังหวัดชิงะมีชื่อเสียงในเรื่องของปราสาทต่าง ๆ และทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดเป็นแหล่งปลูกชาเขียวที่มีชื่อเสียง ส่วนทะเลสาบบิวะนั้นก็เป็นแหล่งประมงที่สำคัญของจังหวัด

title: จังหวัดชิงะ

text: จังหวัดชิงะมีพิพิธภัณฑ์หลายแห่ง เช่น พิพิธภัณฑ์ศิลปะซางาวะ (โมริยามะ) พิพิธภัณฑ์ทะเลสาบบิวะ (คูซัตสึ) และพิพิธภัณฑ์มิโฮะ (โคกะ) นอกจากนี้ในเมืองโคกะก็ยังมีบ้านนินจาที่ปัจจุบันรักษาเอาไว้ให้นักท่องเที่ยวได้เข้าชมอีกด้วย

title: อาชิกางะ โยชิฮิเดะ

text: อาชิกางะ โยชิฮิเดะ (, 1538 – 28 ตุลาคม 1568) โชกุนคนที่ 14 แห่ง รัฐบาลโชกุนอาชิกางะ เขามีอำนาจเพียงเล็กน้อยสำหรับไม่กี่เดือนใน ค.ศ. 1568 ระหว่าง ยุคมูโรมาชิ ของญี่ปุ่น เมื่อเขากลายเป็นโชกุนเขาได้เปลี่ยนชื่อเป็น โยชินางะ แต่คนทั่วไปในปัจจุบันรู้จักเขาในชื่อ โยชิฮิเดะ มากกว่า

title: อาชิกางะ ทากาอูจิ

text: ตระกูลอะชิกะงะสืบเชื้อสายมาจาก ตระกูลเซวะเง็งจิ () เช่นเดียวกับมินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ ปฐมโชกุนแห่งรัฐบาลคะมะกุระ บรรพบุรุษของตระกูลอะชิกะงะตั้งรกรากที่เมืองอะชิกะงะ ในแคว้นชิโมะซึเกะ จังหวัดโทะชิงิในปัจจุบัน

title: ชิซาโตะ โยโกตะ

text: ชิซะโตะ โยะโกะตะ เกิดที่โยะโกะฮะมะ จังหวัดคะนะงะวะ เธอได้เป็นมือเซ็ตของโรงเรียนมัธยมปลายชิริสึทะจิบะนะ คะวะซะกิ จากจังหวัดคะนะงะวะ และได้ประสบความสำเร็จในการแข่งขันอินเตอร์ไฮ รอบคัดเลือก

title: จังหวัดชิงะ

text: จังหวัดชิงะมีอาณาเขตติดกับจังหวัดฟูกูอิทางทิศเหนือ จังหวัดกิฟุทางทิศตะวันออก จังหวัดมิเอะทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และจังหวัดเกียวโตทางทิศตะวันตก มีทะเลสาบบิวะตั้งอยู่ตอนกลางของจังหวัด มีภูเขาฮิระและยอดเขาฮิเอทางทิศตะวันตก ภูเขาอิบูกิทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ภูเขาซูซูกะทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ทางทิศเหนือมีสภาพภูมิอากาศหนาวเย็นกว่าทางใต้ที่มีอากาศอบอุ่น

title: เมืองหลวงญี่ปุ่น

text: นานิวะโนะมิยะ (難波宮 เมืองโอซะกะ จังหวัดโอซะกะ) - (คริสต์ศตวรรษที่ 4) อาซึกะโนะมิยะ (飛鳥宮 ตำบลอะซึกะ จังหวัดนารา) - พ.ศ. 1135 (ค.ศ. 592) ถึง พ.ศ. 1188 (ค.ศ. 645) นานิวะโนะมิยะ - พ.ศ. 1188 ถึง พ.ศ. 1198 (ค.ศ. 655) อาซึกะโนะมิยะ - พ.ศ. 1198 ถึง พ.ศ. 1220 (ค.ศ. 667) โอซึเกียว (大津京 เมืองโอซึจังหวัดชิกะ) - พ.ศ. 1210 ถึง พ.ศ. 1215 (ค.ศ. 672) อาซึกะโนะมิยะ (飛鳥宮) - พ.ศ. 1215 ถึง พ.ศ. 1237 (ค.ศ. 694) ฟุจิวะระเกียว (藤原京) - พ.ศ. 1237 ถึง พ.ศ. 1253 (ค.ศ. 710) เฮโจวเกียว (平城京 เมืองนะระ) - พ.ศ. 1253 ถึง พ.ศ. 1283 (ค.ศ. 740) คุนิเกียว (จังหวัดเกียวโตะ) - พ.ศ. 1283 ถึง พ.ศ. 1287 (ค.ศ. 744) ชิงะระกุโนะมิยะ (信楽宮 จังหวัดชิงะ) - พ.ศ. 1287 นะนิวะเกียว (เมืองโอซากา) - พ.ศ. 1287 ถึง พ.ศ. 1288 (ค.ศ. 745) เฮโจวเกียว - พ.ศ. 1288 ถึง พ.ศ. 1327 (ค.ศ. 784) นะงะโอะกะเกียว (長岡京 เมืองนะงะโอกะ จังหวัดเกียวโตะ) - พ.ศ. 1327 ถึง พ.ศ. 1337 (ค.ศ. 794) เฮอังเกียว (平安京 เมืองเกียวโตะ) - พ.ศ. 1337 ถึง พ.ศ. 1723 (ค.ศ. 1180) ฮุคุฮะระเกียว (福原京 เมืองโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ) - พ.ศ. 1723 เฮอังเกียว - พ.ศ. 1723 ถึง พ.ศ. 2411 (ค.ศ. 1868) โตเกียว (東京 เขตจิโยะตะ โตเกียว) - พ.ศ. 2411 ถึง ปัจจุบัน

title: จังหวัดชิงะ

text: มหาวิทยาลัยชิงะ (ฮิโกเนะและโอตสึ) มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ชิงะ (โอตสึ) มหาวิทยาลัยจังหวัดชิงะ (ฮิโกเนะ) มหาวิทยาลัยศิลปะและการออกแบบเซอัง (โอตสึ) มหาวิทยาลัยเซเซ็ง (ฮิโกเนะ) สถาบันชีววิทยาและเทคโนโลยีชีวภาพนางาฮามะ (นางาฮามะ) มหาวิทยาลัยบิวาโกกากูอิง (ฮิงาชิโอมิ) วิทยาลัยกีฬาบิวาโกเซเก มหาวิทยาลัยริตสึเมกัง (เกียวโตและคูซัตสึ) มหาวิทยาลัยรีวโกกุ (เกียวโตและโอตสึ) วิทยาลัยชิงะ (โอตสึ) วิทยาลัยชิงาบุงเกียว (นางาฮามะ)

title: จังหวัดชิงะ

text: ในยุคกลาง โดยเฉพาะยุคเอโดะนั้น ประชาชนชาวจังหวัดชิงะมีอาชีพค้าขายเป็นหลัก และพ่อค้าโอมิ () ก็มีชื่อเสียงอย่างมาก บริษัทใหญ่หลายๆบริษัทอย่าง นิปปงไลฟ์ อิโตจุ มารูเบนิ ทากาชิมายะ วาโก้ และยันมาร์ก็ถูกก่อตั้งขึ้นโดยชาวชิงะ

title: นะงะซุเนะ โนะ ฮิโกะ

text: นะงะซุเนะ โนะ ฮิโกะ (; ภาษาโรมาจิ: "nagasune no hiko") หรือชื่อเรียกเต็ม ๆ คือ โทะมิโนะ นะงะซุเนะ ฮิโกะ โนะ มิโกะโตะ เป็นบุคคลที่ปรากฏอยู่ในโคจิกิ กล่าวคือ ในอดีตอามาเทรุคุนิเทรุฮิโกะอาเมโนะอาคาริคุชิทามะ"นิกิฮะยะฮิ โนะ มิโกะโตะ" เทพผู้มีศักดิ์เป็นหลานของอะมะเตะระซุโอคามิที่เสด็จลงมาจากสวนสวรรค์ทาคามาฮาระแห่งอาณาจักรอามาสึพร้อมๆกับเทพรับใช้ 32 คน โดยลงเรืออามาโนะอิวะฟุเนะเสด็จมายังเนินผาอิคารุกะมิเนะที่อยู่เหนือแม่น้ำของคาวาจิโนะคุนิ จากนั้นไปยังโทมิในยามาโตะโนะคินิ (เมืองโทมิโอะ ทางตะวันออกของเขาอิโคมะในจังหวัดนะระในปัจจุบัน) และได้รับโทมิยะฮิเมะน้องสาวของนะงะซุเนะฮิโกะ ผู้ครองดินแดนนั้นเป็นภรรยา และมีบุตรด้วยกันนามว่า "อุมะชิมะจิ โนะ มิโกะโตะ"และพำนักอยู่ที่เขาชิรานิวายามะในโทมิ

title: จังหวัดซางะ

text: ซางะเป็นหนึ่งในจังหวัดที่เล็กที่สุดในญี่ปุ่น แต่เป็นเวทีสำคัญในประวัติศาสตร์ในสมัยที่กองทัพของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิบุกโจมตีเกาหลีเมื่อปลายศตวรรษที่ 16 ซางะได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็นจังหวัดเมื่อปี ค.ศ. 1883 จากการตัดสินใจของรัฐบาลที่จะจัดตั้งให้เป็นจังหวัดของส่วนกลางแทนการแบ่งการปกครองเป็นส่วน ๆ ตามระบบขุนนางแบบเก่า และในที่สุดในปี ค.ศ. 1896 ก็สามารถรวม 8 เมืองและ 7 เขตเข้าด้วยกันเป็นจังหวัดซางะในปัจจุบัน

title: จังหวัดชิงะ

text: จังหวัดชิงะ มีมหาวิทยาลัยชั้นนำอยู่หลายแห่งด้วยกัน ดังนี้

title: จังหวัดชิงะ

text: สถานีรถไฟหลักของชิงะคือ สถานีไมบาระ ทางตอนเหนือของจังหวัด และสถานีโอตสึ ทางตอนใต้ของจังหวัด นักท่องเที่ยสามารถเดินทางไปยังสถานีโอตสึได้จากเกียวโตและโอซากะได้อย่างสะดวกสบายด้วยรถไฟความเร็วสูง

title: ทะนุกิ

text: ปัจจุบันในญี่ปุ่น มักปรากฏเครื่องปั้นดินเผารูปทะนุกิยืนสองขา พุงป่อง สวมหมวกฟาง มือข้างนึงถือขวดเหล้าสาเก และอีกข้างถือถุงเงินที่ยังไม่ได้ใช้ประดับอยู่ตามหน้าร้นเหล้า, ร้านอาหาร, หน้าวัดหรือศาลเจ้า, บ้านเรือนทั่วไป หรือกระทั่งข้างทางถนน นัยว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งความโชคดีเหมือนมะเนะกิเนะโกะ ซึ่งรูปปั้นดินเผานี้ชื่อ "ชิงะระกิยะกิ" (信楽焼き) มีแหล่งผลิตเพียงแห่งเดียวเท่านั้น คือ เมืองชิงะระกิ อำเภอโคกะ จังหวัดชิงะ

title: จังหวัดชิงะ

text: สถานที่ที่สำคัญที่สุดของจังหวัดชิงะคือทะเลสาบบิวะ โดยทางตอนเหนือเป็นจุดชมวิวของทะเลสาบที่สวยงาม มีจัดชมดอกซะกุระบานที่มีชื่อเสียงในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ส่วนทางตะวันตกของทะเลสาบมีหาดทรายสีขาว นักท่องเที่ยวนิยมมาท่องเที่ยวในช่วงฤดูร้อน ส่วนทางตอนใต้หรือเมืองรอบ ๆ โอตสึนั้นเป็นสถานที่สวยงามที่ฮิโรชิเงะ นักวาดภาพโบราณของญี่ปุ่นได้มาวาดภาพอูกิโยะที่มีชื่อเสียง ปัจจุบัน ทิวทัศน์ในภาพวาดได้เปลี่ยนไปแล้วจากความเจริญของเมือง หลงเหลือไว้เพียงแต่วัดมังเงสึ หรือวัดลอยน้ำทางตอนเหนือของโอตสึ

title: จังหวัดชิงะ

text: จังหวัดชิงะ () เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคคันไซ มีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองโอตสึ มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 4,017.36 ตารางกิโลเมตร

title: ตระกูลอาชิกางะ

text: มินาโมโตะ โนะ โยชิกูนิ มีบุตรชายคนที่สอง ชื่อว่า มินาโมโตะ โนะ โยชิยาซุ () โยชิยาซุเดินทางไปตั้งรกรากที่เมืองอาชิกางะ ในแคว้นชิมตสึเกะ ( ปัจจุบันคือจังหวัดโทจิงิ) เป็นบรรพบุรุษของตระกูลอาชิกางะ มินาโมโตะ โนะ โยชิยาซุ มีบุตรชายชื่อว่า อาชิกางะ โยชิกาเนะ () อาชิกางะ โยชิกาเนะ มีบทบาทและมีความดีความชอบต่อโชกุนคนแรก มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ในสงครามเก็มเป () อาชิกางะ โยชิกาเนะ สมรสกับ โฮโจ โทกิโกะ () ซึ่งเป็นบุตรสาวของโฮโจ โทกิมาซะ และเป็นน้องสาวของนางโฮโจ มาซาโกะ เท่ากับว่าอาชิกางะ โยชิกาเนะ เป็นน้องเขยของโชกุนมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ

title: จังหวัดชิงะ

text: เมื่อมีการยกเลิกระบบศักดินาในญี่ปุ่น มณฑลโอมิก็ถูกแบ่งเป็น 8 จังหวัด หลังจากนั้นก็ถูกรวมเข้าเป็นจังหวัดเดียวเป็น<b data-parsoid='{"dsr":[2663,2680,3,3]}'>จังหวัดชิงะ</b>เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1872

title: จังหวัดชิงะ

text: ในช่วงปีหลัง ๆ นี้ ชาวบราซิลได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานและทำงานในโรงงานหลายแห่งในจังหวัดชิงะ นับเป็นประชากรที่มีอัตราส่วนสูงที่สุดในกลุ่มชาวต่างประเทศ คือ ร้อยละ 36 จากการสำรวจเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010[2]

title: จังหวัดชิงะ

text: ชิงะมีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย แต่ยังถือว่าเป็นรองเพื่อนบ้านอย่างเกียวโตอยู่พอสมควร จังหวัดชิงะมีนักท่องเที่ยวมาเยือนประมาณ 65,000 คนในปี ค.ศ. 2000 ขณะที่ทั้งประเทศมีนักท่องเที่ยวมาเยือน 4 ล้านคน[5]

title: โอดะ โนบูนางะ

text: นอกจากนี้ โนะบุนะงะยังทำการปราบปรามกบฏอิกโก อิกกิ (一向一揆(Ikkō-ikki)) อันเป็นการรวมตัวกันของพระสงฆ์และชาวบ้านท้องถิ่นเพื่อต่อต้านการปกครองของชนชั้นซะมุไร มีฐานที่มั่นอยู่ที่วัดฮงงัง (本願寺(Hongan-ji)) บนเขาอิชิยะมะ (石山(Ishiyama)) เมืองโอซะกะในปัจจุบัน ในค.ศ. 1570 โนะบุนะงะยกทัพเข้าทำการปิดล้อมเขาอิชิยะมะแต่ถูกทัพของอิกโก-อิกกิขับไล่ออกไปได้ ปีต่อมาค.ศ. 1571 โนะบุนะงะยกทัพเข้าโจมตีเมืองนะงะชิมะ (長島(Nagashima)) จังหวัดมิเอะในปัจจุบัน อันเป็นฐานที่มั่นอีกแห่งหนึ่งของอิกโก-อิกกิ หลังการโจมตีหลายครั้งในที่สุดเมืองนะงะชิมะก็เสียให้แก่โนะบุนะงะในค.ศ. 1574 ในค.ศ. 1576 โนะบุนะงะยกทัพเข้าทำการปิดล้อมเขาอิชิยะมะอีกครั้ง จนกระทั่งโนะบุนะงะสามารถเข้ายึดวัดฮงงังบนเขาอิชิยะมะได้ในค.ศ. 1580 หลังจากการปิดล้อมอยู่นานถึงสี่ปี เป็นการปิดล้อมครั้งยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น กบฏอิกโก-อิกกิจึงถูกปราบลงได้สำเร็จ

title: จังหวัดชิงะ

text: ประชากรของจังหวัดชิงะอาศัยอยู่กันหนาแน่นที่ริมฝั่งทะเลสาบบิวะทางตอนใต้ โดยมีเมืองโอตสึเป็นเมืองหลวง ส่วนเมืองทางตะวันออกอย่างคูซัตสึและโมริยามะก็ยังอยู่ในระยะที่เดินทางสัญจรไปกลับเกียวโตได้สะดวก ส่วนฝั่งตะวันตกและทิศเหนือของทะเลสาบนั้นเป็นพื้นที่ชนบท มีรีสอร์ทและหาดทรายสีขาวอยู่มากมาย

title: จังหวัดชิงะ

text: เมื่อเข้าสู่ช่วงทศวรรษที่ 1960 จังหวัดชิงะเริ่มพัฒนาเป็นพื้นที่อุตสาหกรรม มีโรงงานขนาดใหญ่ตั้งอยู่มากมาย เช่น ไอบีเอ็มเจแปน แคนนอน ยันมาร์ดีเซล มิตซูบิชิ และโทเรย์ จนเติบโตขึ้นมาเป็นอุตสาหกรรมที่ทำรายได้เป็นอันดับสองของชิงะที่ตัวเลข 44.8 เปอร์เซ็นต์[1] ส่วนอุตสาหกรรมดั้งเดิมอย่างสิ่งทอ เครื่องปั้น ยา และพัดก็ยังมีการผลิตจากจังหวัดนี้อยู่เช่นกัน

title: ตระกูลอาชิกางะ

text: ใน ค.ศ. 1455 ผู้ดำรงตำแหน่ง"คันโตคุโบ"คนสุดท้ายคือ อาชิกางะ ชิเงอูจิ () ถูกตระกูลอูเอซูงิ ( ) ซึ่งเป็นคู่แข่งทางการเมือง ขับออกจากเมืองคามากูระ ชิเงอูจิหลบหนีไปยังเมืองโคงะ ( ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดอิบารากิ) ได้รับสมญานามว่า "โคงะคุโบ" () บุตรหลายของชิเงอูจิสืบทอดสมญานาม"โคงะคุโบ"ต่อมา จนกระทั่งเมื่อ"โคงะคุโบ"คนสุดท้ายคือ อาชิกางะ โยชิอูจิ () เสียชีวิตโดยไม่มีบุตรชายใน ค.ศ. 1583 ทำให้ตระกูลอาชิกางะสาขาของภูมิภาคคันโตสิ้นสุดลง อย่างไรก็ตามมีบุตรหลานของอาชิกางะ ชิเงอูจิ ตั้งรกรากที่ปราสาทโอยูมิ ( ปัจจุบันอยู่ในเขตจังหวัดชิบะ) และเปลี่ยนชื่อตระกูลจากอาชิกางะเป็น คิตสึเรกาวะ () ตระกูลคิตสึเรกาวะเป็นไดเมียวปกครองแคว้นคิตสึเรกาวะไปจนตลอดยุคเอโดะ

title: จังหวัดชิงะ

text: นอกจากชิงะจะมีธรรมชาติที่สวยงามแล้ว ยังมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์อีกมากมาย โดยในจังหวัดชิงะมีสมบัติทางวัฒนธรรมที่สำคัญของชาติอยู่มากถึง 807 แห่ง สถานที่ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือปราสาทฮิโกเนะ ปราสาทสำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ ปัจจุบันหอคอยของปราสาทยังได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ส่วนเมืองใกล้ ๆ อย่างนางาฮามะก็เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ นอกจากนี้ ยังมีศาลเจ้าฮิโยชิและศาลเจ้าทางะที่มีชื่อเสียงอีกเช่นกัน

title: ปราสาทฮิโกเนะ

text: ปราสาทฮิโกเนะ () เป็นปราสาทที่สร้างขึ้นในยุคเอโดะที่เมืองฮิโกเนะ จังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของจังหวัดชิงะ และเป็นปราสาทหนึ่งใน 12 แห่งของญี่ปุ่นที่ยังคงอนุรักษ์สภาพเดิมเอาไว้โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง และเป็นหนึ่งในสี่ปราสาทของญี่ปุ่นที่เป็นมรดกแห่งชาติ

title: ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 1

text: ทางหลวงหมายเลข 1 นั้นเชื่อมโตเกียวกับเมืองหลักของจังหวัดที่สำคัญ ได้แก่ โยะโกะฮะมะ (จังหวัดคะนะงะวะ), ชิซุโอะกะ, นะโงะยะ (จังหวัดไอชิ), โอสึ (จังหวัดชิงะ), เกียวโต และโอซะกะ

title: จังหวัดชิงะ

text: นอกจากนี้ ทางตอนเหนือของชิงะก็ชื่อเสียงในเรื่องสึเกโมโนะ (ผักดอง) จากรากพืช เมืองนางาฮามะก็ขึ้นชื่อเรื่องของบะหมี่โซเม็งใส่ปลาแมกเคอเรลย่าง และฮิโกเนะก็มีบะหมี่จัมปงที่มีชื่อเสียง


query: อนิเมชั่นเรื่องคนลึกไขปริศนาลับ มีทั้งหมดกี่ตอน?

title: คนลึกไขปริศนาลับ

text: คนลึกไขปริศนาลับ (; English: Black Butler) เป็นมังงะที่เขียนขึ้นโดย Yana Toboso โดยได้รับความนิยมจนถูกดัดแปลงสร้างขึ้นในฉบับอนิเมะ เนื้อเรื่องกล่าวถึงตระกูลแฟนทอมไฮฟ์ ในยุควิคตอเรีย (1889) โดยมีตัวละครหลัก เซบาสเตียน มิคาเอลิส เป็นตัวละครดำเนินเรื่อง ออกวางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2549 โดยตีพิมพ์ในหนังสือโซเน็นแมกกาซีน (English: Shonen manga magazine) [1][2] ถูกดัดแปลงในฉบับอนิเมะ มิถุนายน พ.ศ. 2551 โดยผู้กำกับ โซโนนฮาระ โทซิยะ (English: Shinohara Toshiya) โดยมีทีมสร้างคือ A-1 Pictures ภาคแรกออกฉายครั้งแรกในเดือน ตุลาคม พ.ศ. 2551 มีทั้งสิ้น 24 ตอนจบ[3][4][5][6]

title: รายชื่อตอนหนังสือการ์ตูนคนลึกไขปริศนาลับ

text:
เซบัสเตียน มิวเซลเลียน
ตัวละครจากหนังสือการตูนmangaเรื่อง"คนลึกไขปริศนาลับ"โดยการเขียนของ ยานะ โทโบโซYana Toboso และทีมSquare Enix's "Monthly GFantasy" โดยตีพิมพ์ครั้งแรกในเดือนตุลาคม 25548 โดยในประเทศไทยนั้นได้มีสำนักพิมพ์ สยามอินเตอร์ คอมมิก จัดจำหน่ายในประเทศแล้วตั้งแต่เล่มที่ 1-3
โดยในฉบับญี่ปุ่นนั้นได้วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 6 แล้ว

title: คนลึกไขปริศนาลับ

text: (in Japanese) (in Japanese)

title: ชิโดะ

text:
เพลงประกอบอะนิเมะ
1.Monochrome no Kiss ประกอบเรื่อง คนลึกไขปริศนาลับ เพลงเปิดที่ 1

title: ปริศนาสมบัติอัจฉริยะ

text: เอมี่และแดนปฏิเสธเงินและเข้าร่วมเป็น 1 ใน 7 กลุ่มตามล่า 39 คำไขปริศนา ซึ่งทำให้พวกเขาถลำลึกเข้าหาความลับของคาฮิลล์มากขึ้น ขณะเดียวกันทั้งสองต้องต่อกรกับญาติ ๆ อีก 6 กลุ่มที่มีอำนาจ ทุนทรัพย์ และสติปัญญามากกว่า

title: รายชื่อตัวละครในคนลึกไขปริศนาลับ

text: เมด(สาวใช้)หุ่นดีกับหน้าตาดีของตระกูลแฟนทอมไฮฟ์ มีสายตาที่ยาวมาก(คาดว่าน่าจะเกิน2000)ปกติด้วยปัญหาสายตาทำให้เมลินทำของพังบ่อยๆ มีความสามารถในการลอบสังหารระดับสูงมาก สามารถยิงปืนไรเฟิลได้อย่างแม่นยำโดยไม่ต้องพึ่งสโคปในการเล็ง นอกจากนี้เมลินยังใช้ไรเฟิล 2มือได้เหมือนปืนสั้นอีกด้วย แบบยิงทีนัดนึงเปลียนปืนไปใช้ปืนไรเฟิลกระบอกอื่นทันที เคยเป็นนักฆ่าที่ถูกสั่งให้มาฆ่าชิเอล แต่พอทำงานพลาดกับถูกชวนมาเป็นเมด เมรินเป็นคนหัวอ่อน อ่อนโยน และไม่มีความมั่นใจในตัวเอง เธอยังแอบปลื้มเซบาสเตียนอีกด้วย

title: คนลึกไขปริศนาลับ

text: หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2549 หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551 หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดดีเอส

title: อัจฉริยะข้ามคืน

text: ภารกิจที่ 3 อัจฉริยะทั้ง 4 ท่านที่เหลือ จะต้องไขปริศนาที่อยู่ในชุดยังชีพของตนหรือที่ได้รับซึ่งได้มาตั้งแต่ตอนเริ่มการแข่งขันหรือในบางสัปดาห์จะมีสิ่งที่กำหนดเพิ่อการเลือกกล่องโดยไม่ต้องไขปริศนาหรือให้ปริศนาก่อนเข้าสู่ภารกิจ แล้วนำไปหากล่องปริศนาที่ถูกต้องจากทั้งหมด 100 ใบ โดยในกล่องปริศนานั้นจะมีรหัสลับเป็นข้อความในการถอดรหัส แต่หากไปหากล่องที่ไม่ถูกต้อง จะพบข้อความว่า "ตกรอบ" ผู้เข้าแข่งขันจะต้องตกรอบทันที ซึ่งอัจฉริยะจะต้องถอดข้อความนั้นให้เป็นตัวเลข 4 หลัก เพื่อใช้เปิดตู้เซฟโดยการเลือกตู้เซฟดูตามสีของแผ่นข้อความถอดรหัส กับสีของตู้เซฟ แต่ถ้าตู้เซฟผิดก็จะตกรอบเช่นเดียวกัน เมื่อเปิดตู้เซฟได้แล้วจะพบกับคำถามสุดท้าย โดยต้องไปตอบคำถามให้ถูก แต่ถ้าตอบผิดก็ตกรอบเช่นเดียวกัน อัจฉริยะ 2 ท่านแรกที่สามารถตอบคำถามสุดท้ายได้ถูกต้อง จะเข้ารอบไปชิง 1 ล้านบาททันที โดยรถยนต์จากเบนซ์เอ็นเค จะพาอัจฉริยะ 2 ท่านสุดท้าย เดินทางไปยังสถานที่แข่งขันภารกิจสุดท้าย นั่นคือ เวิร์คพอยท์สตูดิโอ แต่ถ้ามีการตอบผิดครบ 2 คน คนที่เหลือก็จะเข้ารอบทันที

text: ในประเทศไทยได้มีการวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 4 แล้ว

title: รายชื่อตัวละครในคนลึกไขปริศนาลับ

text: เชฟของตระกูลแฟนทอมไฮฟ์ชาวอเมริกา เคยเป็นทหารผ่านศึกมาก่อน แต่พอเพื่อนฝูงตายในตอนรบหมดมีแต่บัลโดคนเดียวที่รอด จึงถูกชิเอลชวนมาเป็นเชฟและมักชอบซ่อนกับสั่งอาวุธสงครามมากมายจากนอกมาเอาไว้ในครัว เช่น ปืนกลหนักประทับยิง นำเข้าโดยตรงจากอเมริกา และเครื่องพ่นไฟซึ่งบัลโดจะใช้เจ้าเครื่องพ่นไฟกับอาวุธเหล่านี้ในการทำอาหารและก่อให้เกิดการระเบิดอยู่บ่อยครั้ง อาหารทุกอย่างที่บัลโดทำทีไรจะระเบิด แบบเอาใช้เป็นอาวุธในสงครามได้ ขนาดเอาแยมกระป๋องมาทำเป็นระเบิดกระป๋องพกพาได้สบาย โดยตอนสู้จะสู้แบบทหาร แม้ว่าจะอ่อนแอที่สุดในบรรดาคนรับใช้ก็ตาม แต่ก็มีปรสบการณ์ทางทหารกับมีความเป็นผู้ในการรบกับวางกลยุทธ์

title: คนลึกไขปริศนาลับ

text: ครอบครัวของชิเอลแฟนธอมไฮฟ์ถูกสังหารโดยใครสักคนหนึ่งเมื่อตอนเขาอายุ10ปี เขาได้ทำสัญญากับปีศาจตนหนึ่ง เขาถูกเจออีกครั้งในวัย13ปีพร้อมพ่อบ้านปริศนาในชุดดำ

title: ปริศนาสมบัติอัจฉริยะ

text: เขียนโดย ริก ไรออร์แดน วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2551 เริ่มเรื่องด้วยฉากงานศพของเกรซ คาฮิลล์ ผู้เป็นยายของแดน และเอมี่ คาฮิลล์ เกรซได้มอบทางเลือกให้ญาติแต่ละคนที่มาเข้าร่วมงานศพสองทางเลือก หนึ่งคือรับเงินสองล้านดอลลาร์แล้วกลับบ้านไป และสองคือร่วมเกมปริศนาตามล่าสมบัติที่จะทำให้ผู้ที่ได้รับยิ่งใกญ่กว่าใครในโลก แดนและเอมี่เลือกที่จะเข้าร่วมเกมในครั้งนี้ ทั้งสองได้พบเงื่อนงำแรกจาก 39 เงื่อนงำ ทั้งสองเข้าไปค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมในคฤหาสน์ของเกรซ โดยทั้งคู่ได้พบกับอลิสแตร์ โอลุงชาวเกาหลี ทั้งสามค้นพบห้องสมุดลับในคฤหาสน์และซาลาดิน แมวที่หายไป แต่ไม่ทันไรก็เกิดไปไหม้คฤหาสน์ขึ้น อลิสแตร์หายตัวไป ทิ้งให้เอมี่กับแดนต้องเอาชีวิตรอด เอมี่ค้นพบว่าเงื่อนงำแรกนำไปสู่บุคคลในประวัติศาสตร์ท่านหนึ่ง คือ เบนจามิน แฟรงคลิน ซึ่งภายหลังได้ค้นพบว่าเขาเป็นหนึ่งในสายตระกูลลูเซี่ยน เมื่อสองพี่น้องรอดมาจากการวางเพลิงได้ ทั้งคู่ซมซานไปหาเนลลี่ โกเมซ พี่เลี้ยงของพวกเขา ผู้ใหญ่คนเดียวในตอนนี้ที่ทั้งสองไว้ใจ เงื่อนงำทั้งหมดพาไปสู่ความลับในสุสานกระดูกใต้กรุงปารีส คำไขปริศนาคือ "เหล็กละลาย"

title: ตู้ซ่อนเงิน

text: รูปแบบหลักของรายการคือการไขปริศนาจากตู้เซฟที่มีอยู่ทั้งหมด 5 ตู้ ตู้ใดมีเงินจำนวน 1,000,000 บาทซ่อนอยู่ โดยมีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 5 คน แต่ละคนจะต้องแข่งขันกันตอบคำถามเพื่อให้ได้สิทธิ์เข้าไปดูตู้เซฟในห้องนิรภัย และหลังจากนั้นจะเข้าสู่ช่วงของการเก็บความลับ จับโกหก ที่พิธีกรจะพยายามถามคำถามจับผิดผู้เข้าแข่งขัน เพื่อให้ผู้เข้าแข่งขันพูดความจริงออกมาให้ได้มากที่สุด ทั้งนี้ผู้เข้าแข่งขันจะต้องพยายามที่จะเก็บความลับในการมองดูตู้ซ่อนเงินที่ตัวเองเปิด และจับโกหกของผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ที่กำลังเก็บความลับอยู่ด้วย ทั้งนี้ในการดำเนินรายการจะประกอบไปด้วยรอบตอบคำถาม, รอบดูตู้ซ่อนเงินทั้งหมด 4 รอบ แล้วจึงตามด้วยรอบเฉลยตู้ซ่อนเงิน และรอบสุดท้ายคือรอบเงินล้าน ซึ่งเป็นรอบแจ็คพ็อต

title: ยอดนักสืบจิ๋วโคนันเดอะมูฟวี่

text:
ภาพยนตร์ตอนนี้เป็นการปรากฏตัวครั้งแรกในซีรีส์ภาพยนตร์ ของจอมโจรคิด ไฮบาระ ไอ ฮัตโตริ เฮย์จิ และสารวัตรนากาโมริ กินโซ
คดีฆาตกรรมนัยน์ตามรณะ () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตอนที่ 4 ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2543 และในประเทศไทยออกอากาศทางฟรีทีวีทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี ในวันหยุดนักขัตฤกษ์ 2 ครั้ง ในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2547 เวลา 09.30-11.30 น. และในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2548 เวลา 08.00-10.00 น. ในตอนนี้เกิดการฆาตกกรมตำรวจสองนายที่เคยทำคดีร่วมกัน ต่อมาในงานแต่งงานของน้องสาวสารวัตรชิราโทริ นินซาบุโร่ ก็เกิดเหตุลอบสังหารผู้หมวดซาโต้ในห้องน้ำ รันซึ่งเห็นเหตุการณ์ความจำเสื่อม ในขณะที่คนร้ายกำลังจ้องเอาชีวิตรัน โคนันจึงต้องไขคดีฆาตกรรมและปกป้องรันจากคนร้าย ภาพยนตร์ตอนนี้ยังคงกำกับและเขียนบทโดยโคดามะ คาเน็ทสึกุ และโคอุจิ คาซึนาริ และทำเงินได้รวม 2,500 ล้านเยนในประเทศญี่ปุ่นคดีปริศนาเส้นตายสู่สวรรค์ () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ตอนที่ 5 ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2544 และในประเทศไทยออกอากาศทางฟรีทีวีทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี ในวันหยุดนักขัตฤกษ์ 2 ครั้ง ในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2547 เวลา 08.00-10.00 น. และวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เวลา 08.00-10.00 น. ในตอนนี้ที่เมืองนิชิตะมาจิ ณ ตึกทวินทาวเวอร์ ตึกแฝดที่สูงที่สุดในเมือง กำลังจะมีงานเปิดตัวตึก แต่บุคคลที่เกี่ยวข้องกับตึกกลับถูกสังหารไปทีละคน ๆ นอกจากนี้องค์กรชุดดำที่ตามรอยเชอรี่ มาได้ก็มาที่ตึกทวินทาวเวอร์เช่นกัน ต่อมามีการระเบิดตึกทวินทาวเวอร์ นอกจากโคนันต้องไขคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นแล้ว โคนันยังต้องหลบหนีจากองค์กรชุดดำอีกด้วย ภาพยนตร์ตอนนี้เขียนบทและกำกับโดยทีมงานชุดเดียวกับ 3 ตอนก่อนหน้า และทำเงินได้รวม 2,900 ล้านเยนในประเทศญี่ปุ่น ปริศนาบนถนนสายมรณะ () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ตอนที่ 6 ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2545 ในตอนนี้เกิดคดีฆาตกรรมผู้พัฒนาเกมโคคูนในงานเปิดตัวเกมโคคูน ขณะที่ในโคคูน โปรแกรม Noah's Ark เข้าควบคุมกลไกของโคคูนและปิดทางเข้าออกของเด็ก ๆ ผู้เล่นต้องไขปริศนาและจบเกมให้ได้ หากไม่มีใครทำได้ ผู้เล่นทั้งหมดจะต้องตาย โคนันต้องเอาตัวรอดจากเกมมรณะนี้ ในขณะที่ในโลกแห่งความเป็นจริง คุโด้ ยูซากุ ต้องไขคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้น ภาพยนตร์ตอนนี้ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2545 กำกับโดยโคดามะ คาเน็ทสึกุ เขียนบทโดยโนซาว่า ฮิซาชิ และทำรายได้ในประเทศญี่ปุ่นรวมทั้งสิ้น 3,400 ล้านเยน ซึ่งเป็นจำนวนเงินที่มากที่สุดในภาคพิเศษทุกภาค และครองสถิตินี้ไว้นาน 7 ปีก่อนที่จะถูกลบสถิติในภาค ปริศนานักล่าทรชนทมิฬ ที่ทำรายได้ไป 3,500 ล้านเยน
คดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ตอนที่ 7 ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2546 ในประเทศไทยออกอากาศทางฟรีทีวีทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี ในวันหยุดนักขัตฤกษ์ 2 ครั้ง ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 เวลา 08.00-10.00 น. และ วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2550 เวลา 08.00-10.00 น. ในตอนนี้เกิดการฆาตกรรมที่ผู้ตายมีหนังสือบันทึกโยชิซึเนะ (กิเคคิ) ที่มีปริศนาระบุสถานที่ซ่อนพระพุทธรูปที่หายไปจากวัดซันโน นอกจากนี้ยังมีเรื่องเกี่ยวกับฮัตโตริ เฮย์จิ ที่เข้ามาสืบคดีนี้เพื่อหาหญิงสาวที่เป็นรักแรกของเขาที่เป็นเจ้าของอัญมณีที่เป็นเป้าหมายของฆาตกร ภาพยนตร์ตอนนี้กำกับโดย โคดามะ คาเน็ทสึกุ เขียนบทโดยโคอุจิ คาซึนาริ และทำรายได้ในประเทศญี่ปุ่นรวมทั้งสิ้น 3,200 ล้านเยน
มนตราแห่งรัตติกาลสีเงิน () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์เรื่องยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ตอนที่ 8 ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2547 และออกฉายในประเทศไทยในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ที่โรงภาพยนตร์เมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ รัชโยธิน และออกอากาศทางฟรีทีวีทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในช่วงหนังรอบเช้าวันหยุด วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2553 เวลา 08.00-10.00 น. ในตอนนี้จอมโจรคิดหมายจะขโมยแหวนแห่งพรหมลิขิต ต่อมาในเที่ยวบินพิเศษมุ่งหน้าสู่ฮาโกดาเตะ เกิดคดีฆาตกรรมนักแสดงสาวโดยการวางยาพิษด้วยกลอุบายจากคนใกล้ชิด ไม่เพียงเท่านั้น นักบิน และผู้ช่วยนักบินก็โดนพิษเช่นกันจนไม่สามารถนำเครื่องลงจอดได้ ภาพยนตร์ตอนนี้เป็นการกำกับครั้งแรกของยามาโมโตะ ยาสุอิจิโร่ เขียนบทโดยโคอุจิ คาซึนาริ และทำรายได้ในประเทศญี่ปุ่นรวมทั้งสิ้น 2,800 ล้านเยน
ยุทธการเหนือห้วงทะเลลึก () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ตอนที่ 9 ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2548 และออกฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 18 มีนาคม และ 25 มีนาคม พ.ศ. 2549 ที่แกรนด์ อีจีวี เมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ รังสิต และเมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ปิ่นเกล้า ในตอนนี้ระหว่างการเดินทางของเรืออโฟรไดท์ เรือสำราญอันหรูหรา เกิดคดีฆาตกรรมขึ้น นอกจากนี้คนร้ายยังระเบิดเรือที่มีผู้โดยสารหลายร้อยชีวิต โคนันต้องไขคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นและช่วยรันที่ติดอยู่ในเรือ ภาพยนตร์ตอนนี้ยังคงทีมงานชุดเดียวกับตอนก่อนหน้า และทำรายได้ในประเทศญี่ปุ่นรวมทั้งสิ้น 2,150 ล้านเยน
บทเพลงมรณะแด่เหล่านักสืบ () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ตอนที่ 10 ฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2549 และฉายในประเทศไทยที่โรงภาพยนตร์เซ็นจูรี่เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2549 และออกอากาศทางฟรีทีวีทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในช่วงหนังรอบเช้า วันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2554 เวลา 08.30-10.25 น. ในตอนนี้ผู้จ้างวานปริศนาได้ขอให้โคโกโร่กับโคนันช่วยไขคดีให้ โดยจับรันและเด็ก ๆ ไว้เป็นตัวประกัน หากทำไม่ได้ ทุกคนจะต้องตาย ภาพยนตร์ตอนนี้กำกับโดยยามาโมโตะ ยาสุอิจิโร่ เขียนบทโดย คาชิวาบาระ ฮิโรชิ โดยตอนนี้มีการประกาศออกมาผ่านทางหน้าเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2548 เมื่อภาพยนตร์ออกฉาย ภาพยนตร์ทำรายรับได้ 4,685,246 ดอลลาร์สหรัฐ และทำรายได้รวมทั้งสิ้น 3,030 ล้านเยนปริศนามหาขุมทรัพย์โจรสลัด () ; () เป็นภาพยนตร์การ์ตูน ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ฉบับภาพยนตร์ตอนที่ 11 โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550 และในประเทศไทยฉายที่โรงภาพยนตร์เซ็นจูรี่ วันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และออกอากาศทางฟรีทีวีทางช่อง 7 ในช่วงหนังรอบเช้า วันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เวลา 08.30-10.25 น.มีเนื้อหาเกี่ยวกับเกาะเทพแห่งทะเลอันสวยงามที่ตั้งอยู่บนมหาสมุทรแปซิฟิก ที่ว่ากันว่าโจรสลัดสาวสองคนคือ แอน โบนี่ และ แมรี่ รีดนั้นฝังสมบัติมีค่าเอาไว้ที่เกาะนั้นเมื่อ 300 ปีก่อนในประเทศญี่ปุ่น ในระหว่างนั้นนักล่าสมบัติที่ลงไปค้นหาสมบัติยังใต้ทะเลก็ถูกฉลามกัดเสียชีวิต ภาพยนตร์ตอนนี้เขียนบทโดยคาชิวาบาระ ฮิโรชิ กำกับโดยยามาโมโตะ ยาสุอิจิโร่ และทำรายได้ไปทั้งสิ้น 2,530 ล้านเยนบทบรรเลงแห่งความตาย () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูน ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตอนที่ 12 โดยภาคนี้ออกฉายในประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2551 และออกฉายในประเทศไทยในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ในภาคนี้เกิดเหตุฆาตกรรมและทำร้ายนักดนตรีที่เป็นศิษย์ของนักเปียโน ระหว่างนั้นพวกโคนันได้รับเชิญให้ไปร่วมงานเปิดตัวโดโมโตะฮอลล์ที่สร้างโดยนักเปียโนคนนั้น แต่ในวันงานโคนันกลับถูกลอบทำร้าย และเกิดระเบิดขึ้นที่ฮอลล์นั้น ภาพยนตร์ตอนนี้มีการประกาศออกมาเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และเมื่อภาพยนตร์ออกฉายในโรงภาพยนตร์ 335 แห่ง ภาพยนตร์ตอนนี้ก็ติดอันดับหนึ่งของ Box Office ประเทศญี่ปุ่นในทันทีด้วยรายรับ 420.03 ล้านเยนหรือประมาณ 4,124,013 ดอลลาร์สหรัฐในสัปดาห์แรก มีรายงานว่าภาพยนตร์ตอนนี้ไม่มีการโปรโมตที่กว้างขวางนัก แต่ก็ยังมีแฟน ๆ กว่า 350,000 คนชมภาพยนตร์เรื่องนี้ ในรอบปี พ.ศ. 2551ภาพยนตร์ตอนนี้ทำรายรับได้รวมทั้งสิ้น 2,420 ล้านเยน หรือประมาณ 26.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐปริศนานักล่าทรชนทมิฬ () ; () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูน ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตอนที่ 13 โดยภาคนี้มีกำหนดออกฉายในประเทศญี่ปุ่น ในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2552 สำหรับในประเทศไทยเข้าฉายเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ที่โรงภาพยนตร์เซ็นจูรี่ ในตอนนี้มีคดีฆาตกรรมต่อเนื่องในหลายพื้นที่ในแถบคันโต ตำรวจในแถบนั้นได้รับเชิญให้เข้าประชุมเรื่องนี้ แต่หลังจากประชุมเสร็จมีคนในตำรวจคนหนึ่งขึ้นรถคันโปรดของยินไป ซึ่งกล่าวได้ว่าโคนันต้องเผชิญหน้ากับองค์กรชุดดำอีกครั้ง สำหรับภาพยนตร์ตอนนี้มีการเปิดเผยชื่อเรื่องและเนื้อเรื่องคร่าว ๆ ตั้งแต่ประมาณช่วงวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เมื่อภาพยนตร์ออกฉาย ก็สามารถทำรายได้ได้สูงเป็นอันดับหนึ่งในช่วงสุดสัปดาห์ที่ภาพยนตร์ออกฉาย (วันที่ 18-19 เมษายน) และสามารถทำลายสถิติของภาพยนตร์ชุดโคนันที่ทำรายได้มากที่สุดจากการสรุปรายได้ประจำปีของ RIAJ ด้วยรายได้ 3,500 ล้านเยน แซงหน้าสถิติเดิมที่ภาพยนตร์ตอน ปริศนาบนถนนสายมรณะเคยทำไว้เดิมที่ 3,400 ล้านเยนปริศนามรณะเหนือน่านฟ้า () () เป็นตอนพิเศษของภาพยนตร์การ์ตูน ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตอนที่ 14 โดยภาคนี้ออกฉายในประเทศญี่ปุ่น ในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2553 วันเดียวกับที่อนิเมะของจอมโจรอัจฉริยะที่สร้างโดยทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์และแอนิแมกซ์ออกฉายทางโทรทัศน์ เมื่อภาพยนตร์ตอนดังกล่าวออกฉาย ภาพยนตร์ดังกล่าวติดชาร์ดของ Kogyo Tsushinsha ที่อันดับสอง และชาร์ตของ Box Office Mojo ที่อันดับสาม โดยเปิดตัวที่รายได้ 5,990,036 ดอลลาร์สหรัฐจากการลงโรงฉาย 352 โรงฉาย และยังยืนชาร์ตด้วยอันดับเดิมมาอีกหนึ่งอาทิตย์15 นาทีเฉียดวิกฤติมรณะ() () เป็นยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับภาพยนตร์ที่ 15 ได้เริ่มเข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อ วันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2554

title: ชิโดะ

text: 5.Enamel ประกอบเรื่อง คนลึกไขปริศนาลับ เพลงเปิดที่ 3

title: รายชื่อตัวละครในคนลึกไขปริศนาลับ

text:
หัวหน้าคนรับใช้(พ่อบ้าน)ของตระกูลแฟนทอมไฮฟ์ เซบาสเตียนมีความสามารถรอบด้านไม่ว่าจะเป็นการทำอาหาร ศิลปะ ดนตรี การต่อสู้และอื่นๆอีกมากมาย เซบาสเตียนมีคำพูดติดปากคือ "เป็นพ่อบ้านของตระกูลแฟนทอมไฮฟ์ทั้งที ถ้าทำเรื่องแค่นี้ไม่ได้ จะไปทำอะไรได้ล่ะขอรับ"เซบาสเตียนทำงานทุกอย่างแทนบรรดาคนรับใช้ที่ไม่ได้ความและต้องคอยแก้ปัญหาที่คนพวกนั้นก่อขึ้น เซบาสเตียนมีรสนิยมแปลกๆคือ หลงใหลในสัตว์ประเภทแมวจนถอนตัวไม่ขึ้น(แม้ว่าเจ้านายของเขาจะแพ้ขนแมวก็ตาม) ถึงขนาดเอาแมวจำนวนมากยัดเก็บเอาไปเลี้ยงในตู้เสื้อผ้าของห้องนอนตนเต็มไปหมด
แท้จริงเซบาสเตียนเป็นซาตานที่ถูกเรียกออกมากับหาวิญญาณของคนที่ทำสัญญามาเป็นอาหาร คือชิเอล และรับใช้ชิเอลด้วย"สัญญา"ซึ่งตราสัญญาอยู่ที่มือซ้ายเซบาสเตียนเอาไว้ที่หลังมือซ้าย ทำหน้าที่เป็นพ่อบ้านตลอดช่วงแรกใช้พลังสร้างสิ่งต่างๆ ขึ้นมา แต่ชิเอลเห็นว่าถ้าทำจะมีคนสงสัย เซบาสเตียนจึงเริ่มทำเป็นค่อยเป็นค่อยไปในแบบมนุษย์ แต่พอตอนสู้ ก็ใช้เครื่องเงินของบ้านเป็นอาวุธ กับตอนจวนตัวจริงๆจะใช้วิธีแบบซาตาน คือใช้ความสามารถแบบทักษะกับความเร็วและพละกำลัง ในการปฏิบัติภารกิจ ซึ่งช่วงหลังของเรื่องตั้งแต่เจอกับยมทูตเริ่มใช้พลังของซาตานขึ้นทุกที
โดยมีเงื่อนไขว่า หากชิเอลบรรลุเป้าหมายของเขาแล้ว เซบาสเตียนจะรับวิญญาณของชิเอลไปเป็นอาหาร ในฉบับมังงะ เซบาสเตียนได้เสียชีวิตลงในเล่ม 9 โดยฝีมือของเอริ์ล ชาร์ล เกร์ย แต่ความจริงแล้วเป็นแผนที่เขาจงใจทำเพื่อให้ทุกคนเห็นว่าตัวเองตายไปแล้ว เพื่อทำภารกิจลับ
ร่างจริงของเซบาสเตียนยังเป็นปริศนา คนที่เคยเห็นมีแต่ชิเอล ซ฿ึ่งครั้งแรกตอนเจอกันเซบาสเตียนเป็นซาตานถูกอัญเชิญขึ้นมาในพิธีกรรมของงานประมูลทาส โดยซาตานได้เลือกชิเอลให้เป็นเจ้านาย จากนั้นกลายร่างเป็นมนุษย์ที่มีรูปร่างคล้ายพ่อของชิเอลที่ชื่อวินเซน โดยเมื่อเผยร่างจริงให้เห็นเมื่อตอนเอาวิญญาณชิเอล หรือตอนขู่คน ตอนที่ชิเอลโดนอาวุธเคมีจนสภาพจิตใจชิเอลแทบคลั่ง เซบาสเตียนเผยร่างจริงพยายามกินชิเอล แต่ชิเอลก็ได้สติก่อนโดนกิน

title: ชิโดะ

text: 8.Garasu no Hitomi ประกอบเรื่อง คนลึกไขปริศนาลับ ฉบับภาพยนตร์ ภาค Book of Atlantic

title: โดราเอมอน

text: ตอน "คุณยายของผม" ตอน "คืนก่อนแต่งงานของโนบิตะ" ตอน "โจรลึกลับโดราแปงกับสารท้าประลอง" ตอน "โดเรมี่ อาราระกับเหล่าเยาวชนในอดีต" ตอน "ปีศาจเจ้าปัญหา" ตอน "ย้อนอดีตหาโมโมทาโร่" ตอน "เหรียญทองในความฝันของโนบิตะ" ตอน "7 โดราเอมอนกับแมลงหุ่นยนต์" ตอน "ความลับของโดเรมี่" ตอน "ฉลองครบรอบ 25 ปีโดราเอมอน" ตอน "กำเนิดโดราเอมอน" ตอน "ผจญภัยใต้ทะเลลึก" ตอน "สงครามตะลุยอวกาศ" ตอน "เรื่องประหลาดกำเนิดโดราเอมอน" ตอน "ช้างน้อยฮานะจัง" ตอน "ช้างกับคุณลุง" ตอน "หลุมทิ้งขยะต่างมิติ" ตอน "ลูกตุ้มแห่งโชคลาภ" ตอน "ผีดุที่วัดหลังเขา" ตอน "ไขปริศนาตำนานอุราชิม่าทาโร่"

title: ปริศนาพ่อมดคนสุดท้ายแห่งศตวรรษ

text: บุคคลที่อยู่บนเรือนอกจากพวกของโคนันแล้ว ได้แก่โคซากะ นัตสึมิ, ซาวาเบะ คุระโนสึเกะ ซึ่งเดินทางมาเพื่อบอกเรื่องราวเกี่ยวกับภาพร่างเม็มโมรี่ เอ้ก จากคุณตาทวดของเขา ทำให้โคนันและทุกคนทราบว่ามีเม็มโมรี่ เอ้กอีก 1 ใบอยู่ที่ปราสาทชิโยโกสึกะ นิชิโนะ มาซาโตะ, เซลเก้ ออฟตินนิคอฟ, อินุอิ โชอิจิ,โฮชิ เซรัน และซางาวะ ริว ซึ่ง 1 ในบุคคลเหล่านี้ก็มีสกอร์เปี้ยนรวมอยู่ด้วย บนเรือจึงเกิดคดีฆาตกรรมขึ้น ซางาวะ ริว ถูกฆ่าโดยสกอร์เปี้ยนเนื่องจากไปล่วงรู้ความลับของสกอร์เปี้ยนโดยไม่ได้ตั้งใจ จึงฆ่าปิดปากเขา โดยป้ายความผิดให้กับนิชิโนะ มาซาโตะ สารวัตรเมงูเระจึงต้องเดินทางมาพร้อมกับตำรวจ ซึ่งเหตุการณ์บนเรือก็ทำให้รันและผู้หมวดชิราโทริเริ่มสงสัยในตัวโคนัน เมื่อบุคคลที่เหลืออยู่เดินทางมาที่ปราสาทชิโยโกสึกะ ก็เดินสำรวจปราสาท จนกระทั่งโคนันเจอทางลับใต้ดินของปราสาท ระหว่างเดินในทางใต้ดินก็เจอกับพวกเด็ก ๆ ที่ตกมาจากหอคอยเล็กข้างปราสาท ในทางใต้ดินนี้เอง ที่โคนันเจอกลไกและความลับของเม็มโมรี่ เอ้กที่ซ่อนไว้ แต่แล้วก็เกิดการฆาตกรรมและการขโมยเม็มโมรี่ เอ้กขึ้น โคนันจึงวิ่งตามคนร้ายไปบนปราสาทที่กำลังลุกไหม้เพราะฝีมือของสกอร์เปี้ยน โคนันได้เจอกับสกอร์เปี้ยนตัวจริงนั่นก็คือ โฮชิ เซรัน และไขคดีทั้งหมด โฮชิ เซรันพยายามฆ่าโคนันแต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อโฮชิ เซรันถูกจัดการจนสลบไป ผู้หมวดชิราโทริก็เข้ามาช่วยโคนัน แต่ไฟก็โหมไหม้ปราสาทรุนแรง คนที่อยู่ทางใต้ดินก็ขึ้นมาหมดแล้ว เหลือเพียงคนที่อยู่ในปราสาทเท่านั้น

title: รายชื่อตัวละครในคนลึกไขปริศนาลับ

text: ชื่อชิเอลแปลว่าท้องฟ้าในภาษาฝรั่งเศส เขาเกิดวันที่ 14 ธันวาคม ปี 1875

title: เพอร์โซนา 3

text: ในภาค FES นั้นได้เรียกเนื้อเรื่องหลักว่า Episode Yourself และเพิ่มเนื้อเรื่อง Episode Aegis ซึ่งมีไอกิสเป็นตัวเอกและเป็นเหตุการณ์หนึ่งปีให้หลังเข้าไป (ในภาคภาษาอังกฤษนั้นเรียกเนื้อเรื่องทั้งสองว่า The Journey และ The Answer ตามลำดับ) สมาชิกของ SEES นั้นได้ติดอยู่ในหอพักซึ่งเวลาหมุนเวียนอยู่ภายในหนึ่งวันก่อนสิ้นปี ทั้งหมดได้พบกับเมทิส ซึ่งอ้างว่าเป็นน้องสาวของไอกิสจาก ห้วงลึกแห่งเวลา (Abyss of Time) เมทิสบอกกับทุกคนว่ามีเพียงการไขปริศนาของห้วงลึกแห่งเวลาเท่านั้นที่จะสามารถพาทุกคนออกไปจากหอพักและให้เวลาเดินไปตามปกติได้

title: รายชื่อตัวละครในคนลึกไขปริศนาลับ

text: คนสวนในตระกูลแฟนทอมไฮฟ์ อดีตเคยเป็นมนุษย์ที่ถูกทดลองในโครงการลับของทหารกับเกิดและถูกสร้างที่นั่นให้เป็นยอดมนุษย์ โดยฟินีเป็นหนูทดลองตัวสุดท้ายที่รอดชีวิตออกมา ชิเอลจึงพามาเป็นคนรับใช้ในฐานะคนสวน ฟีนี่มีแรงมหาศาลถึงขนาดสามารถขว้างรูปปั้นสูง2เมตรใส่"หนู"จากคณะละครสัตว์ได้ กับวิ่งชนต้นไม้ล้มได้สบาย แต่ปกติเพราะแรงของฟีนี่ที่บวกความซุ่มซ่ามเข้าไปทำให้ฟีนี่ทำของพัง(ไม้เท้าหัก ต้นไม้โค่น หญ้าตายทั้งสนาม) เป็นมิตรกับสัตว์เกือบทุกชนิด (ไม่เว้นแม้กระทั่งงู) ฟินี่เป็นคนอ่อนโยน ช่างสังเกตและใส่ใจความรู้สึกของคนอื่นอยู่เสมอ

title: การ์ตูน

text:
แอนิเมชั่นแต่ละเรื่องในยุคแรกๆนั้นจะดัดแปลงจากภาพยนตร์เงียบ ที่ยุโรปในปี 1908 แอนิเมชันก็ได้ถือกำเนิดขึ้นในโลก นั่นก็คือเรื่อง Fantasmagorie ของ Emile Courtet ผู้กำกับชาวฝรั่งเศส ส่วนภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องยาวเรื่องแรกของโลก นั่นก็คือ Satire du Pt Irigoyen ของอาร์เจนตินา ในปี 1917 และตามด้วย The Adventure of Prince Achmed
ในขณะเดียวกัน ที่สหรัฐฯ ก็มีการเริ่มต้นพัฒนาด้านแอนิเมชันซึ่งหนังในช่วงแรกๆก็มี Koko the Clown และ แมวฟิลิกซ์ ในปี 1923 วอลต์ ดิสนีย์ ก็ถือกำเนิดขึ้นด้วย
หลังจากที่วอล์ท ดิสนี่ย์ได้กำเนิดขึ้น ก็ทำให้เกิดยุคทองหนังแอนิเมชันของดิสนี่ย์ในช่วงระยะเวลาถึง20ปีเลยทีเดียว ในปี1928 มิกกี้ เมาส์ก็ถือกำเนิดขึ้น ตามด้วย พลูโต กู๊ฟฟี่ โดนัลด์ ดั๊ก เป็นต้น และในปี 1937 สโนว์ไวท์และคนแคระทั้ง7 ก็เป็นแอนิเมชั่นเรื่องยาวเรื่องแรกของ ดิสนี่ย์ และได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี และทยอยมีแอนิเมชันเรื่องอื่นๆตามมา เช่น หุ่นไม้พินอคคิโอ, แฟนเทเชีย ,ดัมโบ้, กวางน้อย...แบมบี้ , อลิซท่องแดนมหัศจรรย์, ปีเตอร์ แพน จากนั้นก็มีการตั้งสตูดิโอของ วอร์เนอร์ บราเธอร์ส,MGM และ UPA
ในช่วงปี 1960 หลังจากที่ภาพยนตร์แอนิเมชั่นประสบความสำเร็จ ก็ก่อให้เกิดธุรกิจแอนิเมชันบนจอโทรทัศน์ขึ้นมา ซึ่งมีทั้งการ์ตูนของดิสนีย์ และการ์ตูนพวกฮีโร่ทั้งหลายแหล่อย่าง ซูเปอร์แมน แบทแมน ฯลฯ และในขณะเดียวกัน ก็มีการศึกษาการทำแอนิเมชั่น3มิติอีกด้วย
เวลาก็ได้ล่วงมาถึง ช่วงปี 1980 ภาพยนตร์ของดิสนีย์ก็ถึงคราวซบเซา แต่ทว่าในปี 1986 The Great Mouse Detective ก็เป็นแอนิเมชั่นเรื่องแรกของโลก ที่นำเอา 3D แอนิเมชั่นมาใช้ด้วย ซึ่งก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้แอนิเมชั่นของดิสนีย์กลับมา ได้รับความนิยมใหม่อีกครั้งหนึ่ง ทั้ง โฉมงามกับเจ้าชายอสูร,อะลาดินกับตะเกียงวิเศษ ,เดอะ ไลอ้อน คิง ในปี 1995 ภาพยนตรแอนิเมชั่น3มิติเรื่องแรกของโลก อย่าง ทอย สตอรี่ ก็ถือกำเนิดขึ้น และ ทำให้มีการสร้างสรรงานแอนิเมชัน3มิติอีกหลายๆงานต่อมาจนถึงปัจจุบัน รวมไปถึง มีการทำแอนิเมชันเพื่อจับกลุ่มคนดูที่เป็นผู้ใหญ่ด้วย อย่างเช่น เดอะซิมป์สัน ,เซาท์พาร์ก และมีการยอมรับแอนิเมชั่นจากประเทศอื่นๆมากขึ้นอีกด้วย

title: ปริศนาสมบัติอัจฉริยะ ตอน ผจญค่ายกลกระดูก

text: เริ่มเรื่องด้วยฉากงานศพของเกรซ คาฮิลล์ ผู้เป็นยายของแดน และเอมี่ คาฮิลล์ เกรซได้มอบทางเลือกให้ญาติแต่ละคนที่มาเข้าร่วมงานศพสองทางเลือก หนึ่งคือรับเงินสองล้านดอลลาร์แล้วกลับบ้านไป และสองคือร่วมเกมปริศนาตามล่าสมบัติที่จะทำให้ผู้ที่ได้รับยิ่งใหญ่กว่าใครในโลก แดนและเอมี่เลือกที่จะเข้าร่วมเกมในครั้งนี้ ทั้งสองได้พบเงื่อนงำแรกจาก 39 เงื่อนงำ ทั้งสองเข้าไปค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมในคฤหาสน์ของเกรซ โดยทั้งคู่ได้พบกับอลิสแตร์ โอลุงชาวเกาหลี ทั้งสามค้นพบห้องสมุดลับในคฤหาสน์และซาลาดิน แมวที่หายไป แต่ไม่ทันไรก็เกิดไปไหม้คฤหาสน์ขึ้น อลิสแตร์หายตัวไป ทิ้งให้เอมี่กับแดนต้องเอาชีวิตรอด เอมี่ค้นพบว่าเงื่อนงำแรกนำไปสู่บุคคลในประวัติศาสตร์ท่านหนึ่ง คือ เบนจามิน แฟรงคลิน ซึ่งภายหลังได้ค้นพบว่าเขาเป็นหนึ่งในสายตระกูลลูเซี่ยน เมื่อสองพี่น้องรอดมาจากการวางเพลิงได้ ทั้งคู่ซมซานไปหาเนลลี่ โกเมซ พี่เลี้ยงของพวกเขา ผู้ใหญ่คนเดียวในตอนนี้ที่ทั้งสองไว้ใจ เงื่อนงำทั้งหมดพาไปสู่ความลับในสุสานกระดูกใต้กรุงปารีส คำไขปริศนาคือ ""เหล็กละลาย""

title: รายชื่อตัวละครในคนลึกไขปริศนาลับ

text: คนรับใช้คนล่าสุดของตระกูลแฟนท่อมไฮฟ์ เป็นลูกผสมของมนุษย์กับงู มีสามารถคุยกับงู และควบคุมได้ ปกติจะมีงูติดตัวตลอด โดยปกติจะไม่พูดอะไรมากนอกจากตอนงูพูด สเนคจะแปลออกมา กับลงท้ายว่างูตัวไหนพูด อดีตสมาชิกของคณะละครสัตว์โนอาห์ กลับมาแก้แค้นแทนพรรคพวกด้วยการฆ่าชิเอล โดยเป็นฆาตรกรตัวจริงที่ฆ่าเฟลส์ป แต่ถูกเซบาสเตียนจับมัดขังไว้ในกล่องได้ ชิเอลปิดบังสเนคเรื่องที่พวกเขาฆ่าคนในโนอาห์อาร์กทั้งหมด โดยบอกว่าโนอาอาร์กนั้นเป็นคนร้ายในคดีลักพาตัวเด็กแถวที่จัดแสดงไป และบอกว่าเขากำลังตามหาคนเหล่านั้นอยู่เหมือนกัน สุดท้ายชิเอลก็รับสเน็คมาทำงานเป็นคนรับใช้ชาย ด้วยเหตุผลที่ว่า "ดีกว่าจะปล่อยให้มาแว้งกัดบ่อยๆ และกำลังอยากได้สัตว์เลี้ยงอยู่พอดี" โดยสเน็คยังคงเรียกชิเอลว่า "สไมล์" กับเรียกเซบาสเตียนว่า "แบล็ค" เหมือนเดิม โดยสเนคนั้นพกงูติดตัวไว้มากกว่า 9 ตัว โดยแต่ละตัวสเนคตั้งชื่อไว้ ออสก้า บรอนเต้ เอมิลี่ วาสเวิร์ด คีธ เวปส์เตอร์ โกลที ไวล์ ดอนเน่

title: คนลึกไขปริศนาลับ

text: ภาค 1 ตอน 1: พ่อบ้านคนนั้น มีความสามารถ

title: การ์ตูน

text:
ส่วนที่ญี่ปุ่นนั้น การพัฒนาแอนิเมชั่นนั้น ก็มีประวัติศาสตร์มายาวนาน สันนิษฐานว่า น่าจะเริ่มต้นประมาณปี 1900 บนฟิลม์ขนาด35มม. เป็นแอนิเมชันสั้นๆเกี่ยวกับทหารเรือหนุ่มกำลังแสดงความเคารพ และใช้ทั้งหมด 50 เฟรมเลย ส่วน เจ้าหญิงหิมะขาว ก็เป็นแอนิเมชันเรื่องแรกของทางญี่ปุ่น ก็สร้างในปี 1917
จนมาถึงปี 1958 แอนิเมชั่นเรื่อง นางพญางูขาว(Hakujaden) ก็เป็นแอนิเมชั่นเรื่องแรกที่เข้าฉายในโรง และจากจุดนั้นเอง แอนิเมชันญี่ปุ่นก็มีพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง โดยเริ่มจาก

title: อัจฉริยะข้ามคืน

text: ภารกิจที่ 3 อัจฉริยะทั้ง 4 ท่านที่เหลือ จะต้องไขปริศนาที่อยู่ในถุงยังชีพของตนซึ่งได้มาตั้งแต่ตอนเริ่มการแข่งขันหรือในบางสัปดาห์จะมีสิ่งที่กำหนดเพิ่อการเลือกกล่องโดยไม่ต้องไขปริศนา แล้วนำไปหากล่องปริศนาที่ถูกต้องจากทั้งหมด 100 ใบ โดยในกล่องปริศนานั้นจะมีรหัสลับเป็นข้อความในการถอดรหัส แต่หากไปหากล่องที่ไม่ถูกต้อง จะพบป้ายข้อความว่า"ตกรอบ"ผู้เข้าแข่งขันท่านนั้นจะต้องตกรอบทันที (ป้ายข้อความ "ตกรอบ" ถูกนำมาใช้ครั้งแรกในศึกอัจฉริยะแห่งอัจฉริยะข้ามคืนครั้งที่ 1 และตั้งแต่ล้านที่ 29 เป็นต้นไป) ซึ่งอัจฉริยะจะต้องถอดข้อความนั้นให้เป็นตัวเลข 4 หลักที่เรียกว่า รหัสลับอัจฉริยะ เพื่อใช้เปิดตู้เซฟโดยการเลือกตู้เซฟจะต้องดูตามสีของแผ่นข้อความถอดรหัส กับสีของตู้เซฟ แต่ถ้าตู้เซฟผิดก็จะตกรอบเช่นเดียวกัน เมื่อเปิดตู้เซฟได้แล้วจะพบกับคำถามสุดท้าย โดยต้องไปตอบคำถามให้ถูก แต่ถ้าตอบผิดก็ตกรอบทันทีเช่นเดียวกัน อัจฉริยะ 2 ท่านแรกที่สามารถตอบคำถามสุดท้ายได้ถูกต้อง จะเข้ารอบไปชิง 1 ล้านบาท ณ เวิร์คพอยท์สตูดิโอ ทันที แต่ถ้ามีการตอบผิดครบ 2 คน คนที่เหลือก็จะเข้ารอบทันที โดยเกมถอดรหัสดังกล่าว สร้างสรรค์โดย รุ่งธรรม พุ่มสีนิล ซึ่งได้แนวความคิดมาจากการตีเลขหวยจากความฝัน[1]

title: กริน อักษรดี

text: คนลึกไขปริศนาลับ (โรส) รับบทเป็น เซบาสเตียน มิคาเอรีส

title: รายชื่อตัวละครในคนลึกไขปริศนาลับ

text: คนดูแลบ้านของตระกูลแฟนทอมไฮฟ์ ปกติจะดื่มชาญี่ปุ่นและนั่งอยู่เฉยๆโดยไม่มีงานทำแต่ในเล่ม 9 เขาได้เป็นหัวหน้าคนรับใช้ชั่วคราวแทนเซบาสเตียนที่ตายไปและเขายังเคยเป็นพ่อบ้านของวินเซนท์ แฟนทอมไฮฟ์ พ่อของซิเอลอีกด้วย ตอนตระกูลแฟนทอมไฮฟ์ถูกฆ่าทั้งตระกูลทานาะก็รอดแต่เจ็บหนักพักรักษาอยู่โรงพยาบาล โดยเจ้าตัวเสียใจที่ตนทำอะไรไม่ได้ พอชิเอลกลับมาก็ดีใจมาทำงานอีกครั้ง มีฝีมือในด้านการฟันดาบแบบญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก เขาเป็นคนใกล้ชิดที่สุดที่ชิเอลไว้วางใจ


query: นิยายในชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ มีกี่เล่ม

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: หนังสือทั้งเจ็ดเล่มถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์สจำนวนแปดภาค โดยเนื้อเรื่องในหนังสือเล่มที่เจ็ด ผู้สร้างได้แบ่งออกเป็นสองตอน ภาพยนตร์ชุด<i data-parsoid='{"dsr":[5767,5787,2,2]}'>แฮร์รี่ พอตเตอร์ เป็นชุดภาพยนตร์ทำรายได้สูงสุดตลอดกาล นอกจากนี้ ยังได้มีการผลิตสินค้าควบคู่กันอีกจำนวนมาก ซึ่งทำให้ชื่อยี่ห้อแฮร์รี่ พอตเตอร์มีมูลค่ามากกว่า 25,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[10] ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 เนื้อหาที่ไม่ได้เปิดเผยในหนังสือได้เริ่มเผยแพร่ในรูปแบบอีบุ๊กผ่าน "พอตเตอร์มอร์"[11] ได้มีการต่อยอดความสำเร็จของแฮร์รี่ พอตเตอร์ไปในหลายรูปแบบ อาทิเช่น สวนสนุกโลกมหัศจรรย์ของแฮร์รี่ พอตเตอร์, สตูดิโอทัวร์ในลอนดอน, ภาพยนตร์ภาคแยกซึ่งดัดแปลงมาจากเนื้อหาของหนังสือสัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่ และภายหลังได้มีการดัดแปลงแฮร์รี่ พอตเตอร์สู่รูปแบบละครเวที ใช้ชื่อว่า แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเด็กต้องคำสาป เปิดการแสดงในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 ที่โรงละครพาเลซเธียเตอร์ เมืองลอนดอน โดยบทละครเวทียังได้ถูกพิมพ์จำหน่ายโดยสำนักพิมพ์ลิตเติ้ลบราวน์ ซึ่งเป็นสำนักพิมพ์เดียวกันที่ตีพิมพ์นิยายผู้ใหญ่ของโรว์ลิ่งภายใต้ชื่อ โรเบิร์ต กัลเบรธอีกด้วย[12]

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: บรรดานักอ่านผู้ชื่นชอบนิยายชุดนี้ล้วนเฝ้ารอการวางจำหน่ายตอนล่าสุดที่ร้านหนังสือทั่วโลก เริ่มจัดงานให้ตรงกับวันวางจำหน่ายวันแรกตอนเที่ยงคืน เริ่มตั้งแต่การตีพิมพ์แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนีใน พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา กิจกรรมพิเศษระหว่างรอจำหน่ายมีมากมาย เช่น การแต่งกายเลียนแบบตัวละคร เล่นเกม ระบายสีหน้า และการแสดงอื่น ๆ ซึ่งได้รับความนิยมจากบรรดาแฟนพอตเตอร์และประสบความสำเร็จอย่างสูงในการดึงดูดแฟนและขายหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสมได้เกือบ 9 ล้านเล่ม จากจำนวนที่พิมพ์ไว้ครั้งแรก 10.8 ล้านเล่ม ภายใน 24 ชั่วโมงแรกของการวางแผง[65][66] หนังสือเล่มสุดท้ายของชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต เป็นหนังสือที่ขายได้เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยขายได้ 11 ล้านเล่มในยี่สิบสี่ชั่วโมงแรกของการวางจำหน่าย[67]

title: วัตถุเวทมนตร์ในแฮร์รี่ พอตเตอร์

text:
ฮอร์ครักซ์ () เป็นหนึ่งในวัตถุเวทมนตร์ในวรรณกรรมเยาวชนชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ โดย เจ. เค. โรวลิ่ง หนึ่งในวัตถุศาสตร์มืดที่ถูกสร้างมาเพื่อรักษาความเป็นอมตะของเจ้าของไว้
แนวคิดของฮอร์ครักซ์ ปรากฏครั้งแรกในตอน "แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเจ้าชายเลือดผสม"
และการแสวงหาและทำลายฮอร์ครักซ์ของโวลเดอมอร์ก็เป็นประเด็นหลักของเนื้อเรื่องในสองเล่มสุดท้ายของแฮร์รี่ พอตเตอร์ ได้แก่ "แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเจ้าชายเลือดผสม" และ"แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเครื่องรางยมทูต"

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม

text: แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม เป็นหนังสือเล่มที่หกในหนังสือชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ โดย เจ.เค. โรว์ลิ่ง ออกวางจำหน่ายเมื่อ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 หนังสือเล่มนี้ขายได้ถึง 9 ล้านเล่มภายใน 24 ชั่วโมงแรก ถือเป็นสถิติสูงสุดในขณะนั้น ซึ่งตอนนี้ภาคที่ตามมา แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ได้ทำลายสถิตินั้นลงไปเรียบร้อยแล้ว แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม ฉบับภาษาไทยแปลโดย "สุมาลี" จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์

title: เจ. เค. โรว์ลิง

text: ในเดือนกันยายน ปี 2012 โรว์ลิงกล่าวว่าเธอกำลังเขียนหนังสือสองเล่มสำหรับผู้อ่านที่อายุน้อยกว่าแฮร์รี่ พอตเตอร์[24] ในการให้สัมภาษณ์กับเดอะการ์เดียนเธอยังคงพูดเหมือนครั้งก่อนว่าหนึ่งในนิยายสองเรื่องยังเป็นหนังสือ“เทพนิยายการเมือง” ถึงแม้เธอคาดหมายว่าจะนำหนังสือเล่มอื่นของเธอออกวางขายก่อนก็ตาม[153] ที่งานเทศกาลหนังสือนิยายเชลต์นัมเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2012 เธอได้บอกว่าเธอมีนิยายอยู่สองเรื่องในแล็ปท็อปของเธอ ซึ่งเธอตั้งใจเขียนให้กลุ่มผู้อ่านที่อายุต่ำกว่าผู้อ่านแฮร์รี่ พอตเตอร์เล็กน้อยและใกล้ที่จะเขียนเสร็จแล้ว[154]

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: ผลงานในชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ฉบับแปลภาษาไทยได้รับการจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ในขณะที่ฉบับภาษาอังกฤษได้ออกมาแล้วสี่เล่ม โดยต้องเร่งแปลหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์ทั้งสี่เล่มให้เสร็จโดยเร็วเพื่อง่ายต่อการแปลแฮร์รี่ พอตเตอร์เล่มที่ห้า ซึ่งโรว์ลิงยังเขียนไม่เสร็จ มีผู้แปลทั้งสิ้นสามคน ได้แก่ สุมาลี บำรุงสุขแปลเล่มที่หนึ่ง สอง ห้า หกและเจ็ด วลีพร หวังซื่อกุลแปลเล่มที่สาม และงามพรรณ เวชชาชีวะแปลเล่มที่สี่ หน้าปกฉบับภาษาไทยนั้นใช้ภาพแบบเดียวกับหน้าปกฉบับอเมริกัน ซึ่งเป็นผลงานของแมรี กรองด์เปร

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: แฮร์รี่ พอตเตอร์ เป็นชุดนวนิยายแฟนตาซีจำนวนเจ็ดเล่ม ประพันธ์โดยนักเขียนชาวอังกฤษ เจ. เค. โรว์ลิง เป็นเรื่องราวการผจญภัยของพ่อมดวัยรุ่น แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเพื่อนสองคน รอน วีสลีย์ และ เฮอร์ไมโอนี เกรนเจอร์ ซึ่งทั้งหมดเป็นนักเรียนโรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ โครงเรื่องหลักเกี่ยวกับภารกิจของแฮร์รี่ในการเอาชนะพ่อมดศาสตร์มืดที่ชั่วร้าย ลอร์ดโวลเดอมอร์ ผู้ที่ต้องการจะมีชีวิตอมตะ มีเป้าหมายเพื่อพิชิตมักเกิ้ล หรือประชากรที่ไม่มีอำนาจวิเศษ พิชิตโลกพ่อมดและทำลายทุกคนที่ขัดขวาง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แฮร์รี่ พอตเตอร์

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: หนังสือเล่มที่สอง แฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ ตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 และในสหรัฐอเมริกาวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2542 แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบันตีพิมพ์อีกหนึ่งปีให้หลังในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 และในสหรัฐอเมริกา 8 กันยายน ปีเดียวกัน[50] แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนีตีพิมพ์เมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 เวลาเดียวกันทั้งบลูมส์บรีและสกอแลสติก[51] แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์เป็นหนังสือเล่มยาวที่สุดในชุด ด้วยความหนา 766 หน้าในรุ่นสหราชอาณาจักร และ 870 หน้าในรุ่นสหรัฐอเมริกา[52] ตีพิมพ์ทั่วโลกในภาษาอังกฤษเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2546[53] แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสมตีพิมพ์วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ทำยอดขาย 9 ล้านเล่มในการวางขาย 24 ชั่วโมงแรกทั่วโลก[54][55] นิยายเล่มที่เจ็ดและสุดท้าย แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ตีพิมพ์เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2550[56] ทำยอดขาย 11 ล้านเล่มในช่วงวางขาย 24 ชั่วโมงแรก แบ่งเป็น 2.7 ล้านเล่มในสหราชอาณาจักร และ 8.3 ล้านเล่มในสหรัฐอเมริกา[57]

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: ความสำเร็จของนวนิยายชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ ได้สร้างความมั่งคั่งให้แก่ เจ. เค. โรว์ลิง ผู้ประพันธ์ ตลอดไปจนถึงสำนักพิมพ์และผู้ถือสิทธิ์ด้านต่าง ๆ เกี่ยวกับ แฮร์รี่ พอตเตอร์ ทั้งหมด โรว์ลิงได้รับผลตอบแทนมากจนกระทั่งนับได้ว่าเป็นนักเขียนเพียงคนเดียวที่ติดอันดับ "มหาเศรษฐี" ของโลก[80] มีการจำหน่ายหนังสือไปแล้วกว่า 400 ล้านเล่มทั่วโลก และช่วยนำกระแสนิยมให้แก่ภาพยนตร์ชุดดัดแปลงโดย วอร์เนอร์บราเธอร์ส ด้วย ภาพยนตร์ดัดแปลงในแต่ละตอนต่างประสบความสำเร็จไปตามกัน สามารถติดอันดับเป็นภาพยนตร์ทำเงินตลอดกาลในทุกภาคที่เข้าฉาย[81][82] ชุดภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์นั้นได้รับการต่อยอดไปสู่รูปแบบวิดีโอเกมและสินค้าจดลิขสิทธิ์กว่า 400 รายการ ซึ่งมูลค่าโดยประมาณของแบรนด์แฮร์รี่ พอตเตอร์นั้นมีมูลค่าสูงกว่ากว่า 25,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[10] ทำให้โรว์ลิงกลายเป็นมหาเศรษฐีระดับพันล้าน[83] ในรายงานเปรียบเทียบบางแห่งยังกล่าวว่าเธอร่ำรวยกว่าสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรเสียอีก[84][85] ทว่าโรว์ลิงชี้แจงว่าเรื่องนี้ไม่เป็นความจริง[86]

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: ในช่วงแรก ๆ แฮร์รี่ พอตเตอร์ ได้รับคำวิจารณ์ค่อนข้างดี ทำให้นวนิยายชุดนี้ขยายฐานผู้อ่านออกไปอย่างมาก หนังสือเล่มแรกของชุดคือ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ ได้จุดประเด็นความสนใจแก่หนังสือพิมพ์ของสกอตแลนด์หลายเล่ม เช่น The Scotsman บอกว่าหนังสือเล่มนี้ "มีทุกอย่างของความคลาสสิก"[93] หรือ The Glasgow Herald ตั้งสมญาให้ว่าเป็น "สิ่งมหัศจรรย์"[93] ไม่นานหนังสือพิมพ์ของทางอังกฤษก็เข้าร่วมวงด้วย มีหนังสือพิมพ์มากกว่า 1 เล่มเปรียบเทียบงานเขียนชุดนี้กับงานของโรอัลด์ ดาห์ล หนังสือพิมพ์ The Mail on Sunday เรียกหนังสือเล่มนี้ว่าเป็น "งานเขียนที่เปี่ยมจินตนาการนับแต่ยุคของโรอัลด์ ดาห์ล"[93] ส่วน The Guardian เรียกหนังสือนี้ว่า "นวนิยายอันงดงามที่สร้างโดยนักประดิษฐ์อัจฉริยะ"[93]

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: เจนนี่ ซอว์เยอร์ เขียนไว้ใน Christian Science Monitor เมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ว่า หนังสือชุดนี้เป็นตัวแทนถึง "จุดเปลี่ยนค่านิยมการเล่านิทานและสังคมตะวันตก" โดยที่ในนิยายชุดนี้ "หัวใจแห่งศีลธรรมกำลังเหือดหายไปจากวัฒนธรรมยุคใหม่... หลังจากผ่านไป 10 ปี, 4195 หน้า และ 375 ล้านเล่ม ท่ามกลางความสำเร็จอย่างสูงยิ่งของ เจ. เค. โรว์ลิง แต่เสาหลักของวรรณกรรมเด็กอันยิ่งใหญ่กลับขาดหายไป นั่นคือการเดินทางของวีรบุรุษเพื่อยืนหยัดความถูกต้อง" ซอว์เยอร์กล่าวว่า แฮร์รี่ พอตเตอร์ ไม่เคยประสบความท้าทายทางศีลธรรม ไม่เคยตกอยู่ใต้ภาวะลำบากระหว่างความถูกผิด ดังนั้นจึง "ไม่เคยมีสถานการณ์ใดที่ความถูกผิดไม่เป็นสีขาวและสีดำ"[103]

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: ลำดับเวลาที่ยอมรับกันทั่วไปคือ แฮร์รี่ พอตเตอร์นั้นเกิดในปี พ.ศ. 2523 และเรื่องราวในหนังสือเล่มแรกเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2534 โดยเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้ทราบลำดับเวลาของนิยายได้ก็คือเหตุการณ์ในเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ บทที่ 8 ซึ่งเรื่องราวหนังสือเล่มที่สองเกิดขึ้นในเวลาหนึ่งปีให้หลังหนังสือเล่มแรก โดยในบทนี้แฮร์รี่ได้เข้าร่วม"งานเลี้ยงวันตาย ปีที่ห้าร้อย" ของตัวละครนิกหัวเกือบขาด และมีการระบุปีบนเค้กวันตายว่า "ตายวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1492" (พ.ศ. 2035) เมื่อบวกจำนวนปีแล้วจึงทำให้ทราบว่าเรื่องราวในภาคนี้เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2535[13] ซึ่งก็หมายความว่าเรื่องของหนังสือเล่มแรกนั้นเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2534 อย่างแน่นอน

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: เรื่องราวดำเนินต่อด้วยแฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวในปีที่สองของแฮร์รี่ที่ฮอกวอตส์ เขาและเพื่อนได้สืบสวนตำนานอายุ 50 ปีซึ่งกลายเป็นว่ามีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ลางร้ายล่าสุดที่โรงเรียน น้องสาวของรอน จินนี่ วีสลีย์ ซึ่งกำลังเรียนอยู่ปีหนึ่งที่ฮอกวอตส์ พบสมุดบันทึกซึ่งเป็นบันทึกของโวลเดอมอร์เมื่อครั้งเป็นนักเรียน จินนี่ถูกครอบงำโดยโวลเดอมอร์ผ่านบันทึก และเปิด "ห้องแห่งความลับ" ปลดปล่อยบาซิลิสก์ สัตว์ประหลาดโบราณซึ่งเริ่มโจมตีนักเรียนที่ฮอกวอตส์ ตอนนี้เป็นการเล่าประวัติศาสตร์ฮอกวอตส์และตำนานที่เกี่ยวข้องกับห้องลับแห่งนี้ เป็นครั้งแรกที่แฮร์รี่ตระหนักถึงอคติด้านชาติกำเนิดว่ามีอยู่ในโลกพ่อมด และเขาเรียนรู้ว่า ยุคสมัยแห่งความหวาดกลัวของโวลเดอมอร์นั้นมักมุ่งไปยังพ่อมดผู้สืบเชื้อสายจากมักเกิล เขายังพบความสามารถของตนในการพูดภาษาพาร์เซล ซึ่งเป็นภาษาของงู ที่พบได้ยากและมักเกี่ยวข้องกันกับศาสตร์มืด นิยายเล่มนี้จบลงหลังแฮร์รี่ช่วยชีวิตของจินนี่โดยการฆ่าบาซิลิสก์และทำลายสมุดบันทึกที่โวลเดอมอร์เก็บรักษาส่วนหนึ่งของวิญญาณเขาไว้ (แฮร์รี่ไม่ทราบเรื่องนี้จนกระทั่งเปิดเผยภายหลัง) แนวคิดการเก็บรักษาส่วนหนึ่งของวิญญาณไว้ในวัตถุเพื่อป้องกันความตายนั้นปรากฏครั้งแรกในนิยายเล่มที่หกในชื่อของ "ฮอร์ครักซ์"

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: โรว์ลิ่งได้เปิดเผยข้อมูลผ่านทวิตเตอร์ในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ซึ่งตรงกับวันครบรอบการวางแผงหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์เล่มแรกว่าละครเวทีแฮร์รี่ พอตเตอร์นั้นจะใช้ชื่อการแสดงว่า "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเด็กต้องคำสาป"[130] โดยคาดการณ์ว่าจะเริ่มเปิดการแสดงในช่วงฤดูร้อนของปี พ.ศ. 2559 ที่โรงละครพาเลซเธียเตอร์[131] ซึ่งบัตรเข้าชมในช่วงสี่เดือนแรกหรือช่วงเดือนมิถุนายนถึงเดือนกันยายนถูกขายหมดในเวลาไม่กี่ชั่วโมงหลังเปิดจำหน่าย[132] ภายหลังในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ได้มีการเปิดเผยผ่านเว็บไซต์พอตเตอร์มอร์ว่าบทละครจะถูกตีพิมพ์จำหน่ายในรูปแบบหนังสือหนึ่งวันหลังรอบปฐมทัศน์โลกของละครเวที และเหตุการณ์ในเรื่องจะเกิดขึ้นสิบเก้าปีให้หลังจากบทจบของแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต โดยบางกลุ่มได้จัดบทละครที่จะถูกตีพิมพ์นี้เป็นหนังสือเล่มที่แปด แม้จะไม่ได้ถูกเขียนโดยเจ. เค. โรว์ลิ่งที่ก็ตาม[133]

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: สตีเฟน คิง เรียกนวนิยายชุดนี้ว่า "ความกล้าหาญซึ่งผู้มีจินตนาการอันล้ำเลิศเท่านั้นจึงจะทำได้" และยกย่องการเล่นถ้อยคำสำนวนตลอดจนอารมณ์ขันของโรว์ลิงในนิยายชุดนี้ว่า "โดดเด่น" แม้เขาจะบอกว่านิยายชุดนี้จัดว่าเป็นนิยายที่ดี แต่ก็บอกด้วยว่า ในตอนต้นของหนังสือทั้งเจ็ดเล่มที่พบแฮร์รี่ที่บ้านลุงกับป้านั้นค่อนข้างน่าเบื่อ[34] คิงยังว่า "โรว์ลิงจะไม่ใช้คำขยายความที่เธอไม่ชอบ!" เขายังทำนายด้วยว่า นวนิยายชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ "จะยืนยงท้าทายการทดสอบของกาลเวลา และอยู่บนหิ้งที่เก็บหนังสือดีที่สุดเท่านั้น ผมคิดว่าแฮร์รี่ได้เทียบขั้นกับอลิซ, ฮัค, โฟรโด และโดโรธีแล้ว นิยายชุดนี้จะไม่โด่งดังเพียงทศวรรษนี้ แต่จะยืนยงตลอดกาล"[100]

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี

text: แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี คือหนังสือเล่มที่สี่ในหนังสือชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ โดย เจ.เค. โรว์ลิ่ง และแปลโดยงามพรรณ เวชชาชีวะจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ ตีพิมพ์และวางจำหน่ายเป็นฉบับภาษาอังกฤษครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 และเป็นฉบับภาษาไทยในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2544 วรรณกรรมชุดนี้ถือว่ายาวมากอย่างไม่น่าจะมีใครทำมาก่อน โดยในฉบับภาษาไทยมีความยาวทั้งหมดถึง 832 หน้า (ฉบับบลูมส์บูรี่มีความยาวทั้งหมด 636 หน้า) หนังสือเล่มนี้สร้างสถิติโดยเป็นหนังสือเล่มแรกที่ได้รับความสนใจจากสื่อมวลชนมากกว่าชิ้นงานวรรณกรรมเยาวชนอื่นๆ มีเพียงหนังสือเล่มต่อๆ มาในชุดเดียวกันนี้เท่านั้นที่สามารถลบสถิตินี้ได้ นั่นคือแฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์และแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม โดยเฉพาะจากการที่ เจ. เค. โรว์ลิ่งออกมาเตือนผู้อ่านก่อนหนังสือจะตีพิมพ์ว่าจะมีตัวละครเสียชีวิตในเล่มนี้ ซึ่งสร้างกระแสของการคาดการณ์ว่าตัวละครใดจะเสียชีวิต และสร้างปรากฏการณ์ 'คลั่งแฮร์รี่ พอตเตอร์' ทั่วโลก

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: หนังสือเล่มแรกในชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ วางจำหน่ายในฉบับภาษาอังกฤษครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2540 และนับแต่นั้น หนังสือก็ได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม ทั้งได้รับการยกย่องอย่างสำคัญและประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ทั่วโลก[1] อย่างไรก็ดี ชุดนวนิยายดังกล่าวก็มีข้อวิจารณ์บ้าง รวมถึงความกังวลถึงโทนเรื่องที่มืดมนขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 ชุดหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์ได้ทำยอดขายไปมากกว่า 500 ล้านเล่มทั่วโลก ซึ่งเป็นชุดหนังสือที่มียอดขายมากที่สุดตลอดกาล และมีการแปลไปเป็นภาษาต่าง ๆ รวม 73 ภาษา[2][3] หนังสือสี่เล่มสุดท้ายของชุดยังได้สร้างสถิติเป็นหนังสือที่จำหน่ายออกหมดเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยหนังสือเล่มสุดท้ายของชุดมียอดขายกว่า 11 ล้านเล่มในสหรัฐและสหราชอาณาจักรภายในระยะเวลายี่สิบสี่ชั่วโมงแรกที่วางขาย[4]

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต นิยายเล่มสุดท้ายในชุด ดำเนินเรื่องต่อจากหลังเหตุการณ์ในหนังสือเล่มก่อนในทันที โวลเดอมอร์ประสบความสำเร็จในการเถลิงอำนาจและควบคุมกระทรวงเวทมนตร์ แฮร์รี่ รอน และเฮอร์ไมโอนีออกจากโรงเรียนเพื่อที่พวกเขาจะสามารถค้นหาและทำลายฮอร์ครักซ์ที่เหลืออยู่ของโวลเดอมอร์ เพื่อเป็นการประกันความปลอดภัยของพวกตน เช่นเดียวกับความปลอดภัยของครอบครัวและเพื่อนฝูง พวกเขาถูกบีบให้แยกตัวออกจากทุกคน ระหว่างการค้นหาฮอร์ครักซ์ ซึ่งทั้งสามได้ค้นพบและทำลายไปได้หลายชิ้น นอกจากนี้ได้ทราบเรื่องราวเกี่ยวกับอดีตของดัมเบิลดอร์และไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์ หนึ่งในเครื่องรางยมทูตที่โวลเดอมอร์ได้ตามหาและชิงมาจากหลุมศพของดัมเบิลดอร์ด้วยความเชื่อที่ว่าพลังของไม้จะสามารถฆ่าแฮร์รี่ได้ แต่ด้วยความหวาดระแวงว่าสเนปผู้ฆ่าดัมเบิลดอร์นั้นคือเจ้าของไม้ที่แท้จริง เขาจึงสังหารสเนปลง ภายหลังแฮร์รี่ได้ทราบเจตนาที่แท้จริงของสเนป ที่ทำภารกิจตามความต้องการของดัมเบิลดอร์นับแต่แม่ของแฮร์รี่ถูกฆาตกรรม

title: เจ. เค. โรว์ลิง

text: สัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่ (หนังสือเล่มเสริมจากชุด<i data-parsoid='{"dsr":[99216,99236,2,2]}'>แฮร์รี่ พอตเตอร์) (1 มีนาคม ค.ศ. 2001) ควิดดิชในยุคต่างๆ (หนังสือเล่มเสริมจากชุด<i data-parsoid='{"dsr":[99306,99326,2,2]}'>แฮร์รี่ พอตเตอร์) (1 มีนาคม ค.ศ. 2001) นิทานของบีเดิลยอดกวี (หนังสือเล่มเสริมจากชุด<i data-parsoid='{"dsr":[99399,99419,2,2]}'>แฮร์รี่ พอตเตอร์) (4 ธันวาคม ค.ศ. 2008) Short Stories from Hogwarts of Power, Politics and Pesky Poltergeists (6 กันยายน ค.ศ. 2016) Short Stories from Hogwarts of Heroism, Hardship and Dangerous Hobbies (6 กันยายน ค.ศ. 2016) Hogwarts: An Incomplete and Unreliable Guide (6 กันยายน ค.ศ. 2016) บทภาพยนตร์สัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่ (19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016)

title: รอน วีสลีย์

text: โรนัลด์ "รอน" บิลิอัส วีสลีย์ () เป็นตัวละครสมมุติในหนังสือวรรณกรรมเยาวชนชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ ของเจ. เค. โรว์ลิ่ง ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือเล่มแรก แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ เป็นเพื่อนรักของแฮร์รี่ พอตเตอร์ และเฮอร์ไมโอนี เกรนเจอร์ เขาเป็นสมาชิกครอบครัววีสลีย์ ครอบครัวอาศัยอยู่ใน "บ้านโพรงกระต่าย" นอก Ottery St. Catchpole เขาเป็นสมาชิกบ้านกริฟฟินดอร์เช่นเดียวกับแฮร์รี่ และเฮอร์ไมโอนี รอนปรากฏในเหตุการณ์หลายเหตุการณ์ในชุด

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์

text: แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ ([Harry Potter and the Philosopher's Stone]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help)) เป็นนวนิยายเล่มแรกในชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ และนวนิยายประเดิมของเจ. เค. โรว์ลิง โครงเรื่องติดตามแฮร์รี่ พอตเตอร์ พ่อมดหนุ่มผู้ค้นพบมรดกเวทมนตร์ของเขา พร้อมกับสร้างเพื่อนสนิทและศัตรูจำนวนหนึ่งในปีแรกที่โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ ด้วยความช่วยเหลือของมิตร แฮร์รี่เผชิญกับความพยายามหวนคืนของพ่อมดมืด ลอร์ดโวลเดอมอร์ ซึ่งฆ่าบิดามารดาของแฮร์รี่ แต่ไม่สามารถฆ่าเขาได้เมื่ออายุหนึ่งขวบ

title: สัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่

text: สัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่ () เป็นหนังสือชุดพิเศษในชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ ที่เขียนโดยเจ. เค. โรว์ลิ่ง ซึ่งเขียนมอบให้แก่การกุศล โดยสมมติว่าหนังสือเล่มนี้เป็นสมบัติของแฮร์รี่ พอตเตอร์ ในหนังสือเล่มนี้เป็นของโรงเรียนฮอกวอตส์ที่นักเรียนปีหนึ่งทุกคนต้องซื้อ มีชื่อสัตว์เรียงลำดับตัวอักษร A ถึง Z ที่มีชีวิตอยู่ และยังแยกประเภทความดุร้ายไว้ด้วย รวมถึงบอกเล่าความเป็นมาอย่างละเอียดของสัตว์วิเศษหลายชนิด ไม่ว่าจะเป็น บาสิลิสก์ ฮิปโปกริฟฟ์ เซนเทอร์ ยูนิคอร์น กัปปะ พิกซี่ มนุษย์หมาป่า เป็นต้น รายได้ของหนังสือเล่มนี้ได้ถูกมอบให้แก่การกุศล

text: แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ภาค 1 () เป็นภาพยนตร์แฟนตาซี-ผจญภัยภาคต่อที่ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของเจ. เค. โรว์ลิ่ง ซึ่งดัดแปลงมาจากนิยายเรื่อง แฮร์รี่ พอตเตอร์ ตอนที่ 7 ในชื่อ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ซึ่งเป็นตอนสุดท้ายของหนังสือชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ แต่เนื่องจากในภาคสุดท้ายนั้นมีรายละเอียดมากและทางผู้สร้างต้องการให้หนังจบลงอย่างสมบูรณ์แบบ จึงแบ่งออกเป็น 2 ตอนคือ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูตตอนที่ 1 และตอนที่ 2 สำหรับตอนที่ 1 เริ่มถ่ายทำเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 และจะเข้าฉายในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ตอนที่ 2 จะเข้าฉายในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ภาพยนตร์มีนักแสดงนำได้แก่ แดเนียล แรดคลิฟฟ์ รูเพิร์ท กรินท์ และเอ็มม่า วัตสัน กำกับการแสดงโดย เดวิด เยตส์ เขียนบทโดยสตีฟ โคลฟ อำนวยการสร้างโดย เดวิด เฮย์แมน และเดวิด แบร์รอน

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต

text: แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต () เป็นนวนิยายแนวแฟนตาซี เขียนโดยนักเขียนชาวอังกฤษ เจ. เค. โรว์ลิ่ง เป็นหนังสือเล่มที่เจ็ดและเป็นเล่มสุดท้ายในนวนิยายชุด "แฮร์รี่ พอตเตอร์" ออกวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 เป็นการปิดฉากชุดนวนิยายซึ่งเริ่มต้นเมื่อ ค.ศ. 1997 จากการตีพิมพ์นวนิยายเรื่อง "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์" ในประเทศอังกฤษตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์บลูมสบิวรี่ ประเทศอเมริกาตีพิมพ์โดยสกอลาสติก และในประเทศไทยตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ (ออกจำหน่ายวันที่ 7 ธันวาคมพ.ศ. 2550) ดำเนินเรื่องราวต่อจากเหตุการณ์ใน "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม" ไปจนถึงการเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายระหว่างสองพ่อมด แฮร์รี่ พอตเตอร์ และลอร์ดโวลเดอมอร์

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: นิยายเล่มที่สาม แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบัน ดำเนินเนื้อเรื่องในปีที่สามของแฮร์รี่ในการศึกษาเวทมนตร์ และเป็นเพียงเล่มเดียวในเรื่องที่มิได้มีโวลเดอมอร์ปรากฏ เขาต้องรับมือกับข้อมูลที่ว่าเขาตกเป็นเป้าหมายของซิเรียส แบล็ก ฆาตกรหลบหนีจากคุกอัซคาบัน ผู้เป็นพ่อทูนหัวของแฮร์รี่และถูกเชื่อว่ามีส่วนเกี่ยวข้องในการตายของพ่อแม่แฮร์รี่ เมื่อแฮร์รี่ได้ต่อสู้กับปฏิกิริยาต่อผู้คุมวิญญาณ สิ่งมีชีวิตชั่วร้ายที่มีความสามารถในการกลืนกินวิญญาณของมนุษย์ ซึ่งกำลังคุ้มครองโรงเรียนอยู่ เขาก็ได้พบกับรีมัส ลูปิน ครูสอนวิชาการป้องกันต้องจากศาสตร์มืดคนใหม่ ซึ่งเปิดเผยภายหลังว่าเป็นมนุษย์หมาป่า ลูปินสอนมาตรการป้องกันแก่แฮร์รี่ ซึ่งเหนือไปจากระดับเวทมนตร์ที่มักพบในบุคคลที่มีอายุเท่าเขา แฮร์รี่พบว่าทั้งลูปินและแบล็กเคยเป็นเพื่อนสนิทของบิดา และแบล็กนั้นบริสุทธิ์ เพราะเขาถูกใส่ร้ายโดยเพื่อนคนที่สี่ ปีเตอร์ เพ็ตดิกรูว์ ผู้ขายความลับของพ่อแม่แฮร์รี่แก่โวลเดอมอร์ [21] ในเล่มนี้ มีการเน้นย้ำแก่นเรื่องที่เกิดขึ้นซ้ำอีกประการหนึ่งตลอดเรื่อง คือ ทุกเล่มจะต้องมีครูสอนการป้องกันตัวจากศาสตร์มืดคนใหม่เสมอและไม่มีคนใดทำงานอยู่ได้นานเกินหนึ่งปี

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์ (ตัวละคร)

text: ซึ่งหมายความว่าในหนังสือเล่มที่เจ็ดและเล่มสุดท้ายของชุด แฮร์รี่จะต้องเผชิญหน้ากับโวลเดอมอร์ แต่เขาไม่ต้องฝ่าฟันอุปสรรคนี้เพียงลำพัง เพราะรอนกับเฮอร์ไมโอนี่สัญญาว่าจะเดินทางไปกับแฮร์รี่ทุกแห่งเพื่อช่วยปฏิบัติภารกิจนี้ให้สำเร็จ อันจะนำไปสู่จุดจบที่สมบูรณ์ของหนังสือชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์

title: นิทานของบีเดิลยอดกวี

text: นิทานของบีเดิลยอดกวี (The Tales of Beedle the Bard) เป็นหนังสือนิทานเด็ก ที่แต่งโดย เจ. เค. โรว์ลิ่ง เพื่อเป็นหนังสือประกอบสำหรับนิยายในชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ โดยหนังสือเล่มนี้ เป็นหนังสือสมมติที่ถูกอ้างถึงใน แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ซึ่งเป็นนิยายเล่มสุดท้ายในชุดอีกด้วย

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์

text: ฟิลิป เนลเน้นอิทธิพลของเจน ออสเตน ซึ่งโรว์ลิงเทิดทูนอย่างสูงตั้งแต่อายุสิบสองขวบ ผู้ประพันธ์ทั้งสองกระตุ้นให้อ่านซ้ำ เพราะรายละเอียดที่ดูด้อยความสำคัญเกริ่นการณ์สำคัญหรือตัวละครในเนื้อเรื่องภายหลัง ตัวอย่างเช่น มีการพาดพิงถึงซิเรียส แบล็กสั้น ๆ ใกล้ตอนต้นของ<i data-parsoid='{"dsr":[39510,39544,2,2]}'>แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ แล้วกลายเป็นตัวละครหลักตัวหนึ่งในหนังสือเล่มที่สามถึงห้า เช่นเดียวกับวีรสตรีของออสเตน แฮร์รี่มักต้องกลับทบทวนความคิดของเขาในช่วงท้ายเล่ม พฤติกรรมสังคมบางอย่างในหนังสือ<i data-parsoid='{"dsr":[39712,39732,2,2]}'>แฮร์รี่ พอตเตอร์ ชวนให้นึกถึงออสเตน เช่น การอ่านจดหมายสาธารณะอย่างตื่นเต้น ผู้ประพันธ์ทั้งสองเสียดสีพฤติกรรมสังคมและให้ชื่อตัวละครซึ่งแสดงบุคลิกภาพของพวกเขา ทว่า ในความเห็นของเนล ความขบขันของโรว์ลิงยึดภาพล้อมากกว่า และชื่อที่เธอประดิษฐ์นั้นคล้ายกับที่พบในนิยายของชาร์ลส์ ดิกคินส์มากกว่า[15]:13–15 และอะแมนดา ค็อกเรล (Amanda Cockrell) สังเกตว่า ชื่อเหล่านี้จำนวนมากแสดงลักษณะตัวละครผ่านการอ้างถึงซึ่งไล่ตั้งแต่เทพปกรณัมโรมันโบราณจนถึงวรรณคดีภาษาเยอรมันสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18[44] โรว์ลิงคิดว่าไม่มีความแตกต่างตายตัวระหว่างนิยายสำหรับเด็กและสำหรับผู้ใหญ่ เช่นเดียวกับ ซี. เอส. ลิวอิส ผู้ประพันธ์ชุดนาร์เนีย เนลยังสังเกตว่า โรว์ลิงประสมวรรณคดีหลายประเภท เช่น แฟนตาซี บันเทิงคดีผู้ใหญ่ตอนต้น นิยายโรงเรียนกินนอน บิลดุงซโรมัน (Bildungsroman) และอื่น ๆ อีกมาก[15]:51–52

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: ความต้องการอย่างสูงในหนังสือชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ ทำให้ นิวยอร์กไทมส์ ตัดสินใจเปิดอันดับหนังสือขายดีอีก 1 ประเภทสำหรับวรรณกรรมเด็กโดยเฉพาะเมื่อปี พ.ศ. 2543 ก่อนการวางจำหน่าย แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับถ้วยอัคนี ในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2543 และหนังสือของโรว์ลิงก็อยู่บนอันดับหนังสือขายดีนี้ติดต่อกันเป็นเวลายาวนานถึง 79 สัปดาห์ โดยที่ทั้งสามเล่มแรกเป็นหนังสือขายดีในประเภทหนังสือปกแข็งด้วย[87] การจัดส่งหนังสือชุด ถ้วยอัคนี ต้องใช้รถบรรทุกของเฟดเอกซ์กว่า 9,000 คันเพื่อการส่งหนังสือเล่มนี้เพียงอย่างเดียว[88] วันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2550 ร้านหนังสือ บาร์นส์แอนด์โนเบิล ประกาศว่า แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเครื่องรางยมทูต ได้ทำลายสถิติหนังสือจองผ่านเว็บไซต์โดยมียอดจองมากกว่า 500,000 เล่ม[89] เมื่อนับรวมทั้งเว็บของบาร์นส์แอนด์โนเบิล กับอเมซอนดอตคอม จะเป็นยอดจองล่วงหน้ารวมกันมากกว่า 700,000 เล่ม[88] แต่เดิมสถิติการพิมพ์หนังสือฉบับพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาอยู่ที่ 3.8 ล้านเล่ม[88] แต่ แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับภาคีนกฟีนิกซ์ ทำลายสถิตินี้ด้วยยอดพิมพ์ครั้งแรก 8.5 ล้านเล่ม และต่อมาก็ถูกทำลายสถิติลงอีกด้วย แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเจ้าชายเลือดผสม ที่ 10.8 ล้านเล่ม[90] ในจำนวนนี้ได้ขายออกไป 6.9 ล้านเล่มภายใน 24 ชั่วโมงแรกหลังจากวางจำหน่าย ส่วนในอังกฤษได้ขายออกไป 2 ล้านชุดภายในวันแรก[91] อย่างไรก็ตามหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ซึ่งเป็นหนังสือเล่มสุดท้าย ก็ได้ทำลายสถิติก่อนหน้าลง ด้วยยอดขายกว่า 11 ล้านเล่ม ในเวลายี่สิบสี่ชั่วโมงแรกของการจำหน่าย[4] โดยมียอดสั่งจองล่วงหน้าผ่านเว็บไซต์อเมซอนและร้านหนังสือบาร์นส์แอนด์โนเบิลกว่า 1 ล้านเล่ม[92]

title: แฮร์รี่ พอตเตอร์

text: นวนิยายชุดนี้ยังสามารถครองใจกลุ่มนักอ่านผู้ใหญ่ได้ด้วย ทำให้มีการจัดพิมพ์หนังสือออกเป็น 2 ฉบับในแต่ละเล่ม ซึ่งในนั้นมีเนื้อหาเหมือนกันหมด เพียงแต่ฉบับหนึ่งทำปกสำหรับเด็ก อีกฉบับหนึ่งสำหรับผู้ใหญ่[68] นอกเหนือไปจากการพบปะกันออนไลน์ผ่านบล็อก พ็อตแคสต์และแฟนไซต์แล้ว แฟนผู้คลั่งไคล้แฮร์รี่ พอตเตอร์ยังสามารถพบปะกันที่สัมมนาแฮร์รี่ พอตเตอร์ได้ด้วย คำว่า "มักเกิ้ล" (Muggle) ได้แพร่ออกไปนอกเหนือจากการใช้ในแฮร์รี่ พอตเตอร์ และกลายเป็นหนึ่งในคำวัฒนธรรมสมัยนิยมไม่กี่คำได้บรรจุลงพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด[69] แฟนแฮร์รี่ พอตเตอร์ฟังพ็อตแคสต์เป็นประจำ โดยมากทุกสัปดาห์ เพื่อเข้าใจการอภิปรายล่าสุดในหมู่แฟน ทั้งมักเกิ้ลแคสต์และพอตเตอร์แคสต์[70] ได้แตะระดับอันดับสูงสุดของไอทูนส์และได้รับการจัดอันดับอยู่ในพ็อตแคสต์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด 50 อันดับแรก[71]