query: ตราสารอนุพันธ์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อใด ?

title: SET50 Index Options

text: SET50 Index Options ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ตลาดอนุพันธ์ได้ทำการเปิดให้มีการทำการซื้อขายตราสารอนุพันธ์ประเภทใหม่ คือ SET50 Index Options ซึ่งก่อนหน้านี้ตลาดอนุพันธ์ได้กำหนดให้มีการซื้อขายตราสารอนุพันธ์ชนิดแรกของตลาดอนุพันธ์ประเทศไทย คือ SET50 Index Futures ไปเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2549

title: ตราสารอนุพันธ์

text: ตราสารอนุพันธ์ประเภทอื่น ๆ ที่มีในประเทศไทยในขณะนี้อีกประเภทหนึ่ง ก็คือ สัญญาซื้อขายล่วงหน้า (Futures Contract) สินค้าเกษตร ในตลาดสินค้าเกษตรล่วงหน้าแห่งประเทศไทย (AFET) เป็นสัญญาที่ตกลงซื้อขายสินค้าเกษตร เช่น มันสำปะหลังเส้น แป้งมันสำปะหลังชั้นพิเศษ ข้าวขาว 5% ยางแผ่นรมควันชั้น 3 ยางแท่ง STR20 และน้ำยางข้น ซึ่งการทำสัญญาซื้อขายล่วงหน้าสินค้าเกษตรนี้จะช่วยให้ทั้งผู้ผลิตและผู้ใช้สินค้าเกษตรดังกล่าวเป็นวัตถุดิบในการผลิตสินค้าอื่น ๆ สามารถกำหนดราคาซื้อขายล่วงหน้าได้ การทำสัญญาซื้อขายล่วงหน้านี้เป็นการประกันว่าสินค้าเกษตรดังกล่าวเมื่อผลิตออกมาแล้ว ผู้ขายสินค้าเกษตรจะสามารถขายได้ราคาตามที่ต้องการ และจะผลิตสินค้าออกมาตามความต้องการใช้ของตลาด ไม่มีสินค้าล้นตลาด ส่วนด้านของผู้ซื้อก็จะสามารถมั่นใจได้ว่าราคาวัตถุดิบที่ต้องการซื้อนั้น จะเป็นไปตามที่ตกลงกันไว้ ไม่เกิดความผันผวนของราคาสินค้าเกษตร

title: ตราสารอนุพันธ์

text: ตราสารอนุพันธ์ (English: derivative บางตำราอาจเรียกว่า สัญญาอนุพันธ์) เป็นตราสารทางการเงินประเภทหนึ่ง ที่มูลค่าของตราสารจะขึ้นอยู่กับกระแสเงินของสินทรัพย์อ้างอิง ไม่ได้มีค่าจากกระแสเงินของตัวตราสารเองโดยตรง ตัวอย่างของตราสารอนุพันธ์ ได้แก่ สัญญาซื้อขายล่วงหน้าแบบมาตรฐาน (futures), สัญญาซื้อขายล่วงหน้าแบบไม่มาตรฐาน (forward), ตราสารแลกเปลี่ยน (swap), ตราสารสิทธิ (option) เป็นต้น และมีสินทรัพย์ที่สามารถอ้างอิงได้คือ เงินตราต่างประเทศ ตราสารหนี้ ตราสารทุน สินค้าโภคภัณฑ์ เช่น โลหะมีค่า สินค้าเกษตร น้ำมัน หรือสินค้าอื่นใดที่มีดัชนีแน่นอนรองรับการออกตราสารอนุพันธ์ได้

title: ตราสารอนุพันธ์

text: การซื้อขายตราสารอนุพันธ์ในตลาดแบบมีระเบียบจะแตกต่างจากตลาดต่อรอง ในรูปแบบของสัญญาที่เป็นมาตรฐาน คือ สัญญาที่จะสามารถนำไปซื้อขายกันในตลาดแบบมีระเบียบได้ จะต้องเป็นสัญญาที่มีมาตรฐานเดียวกัน เช่น ขนาดของสัญญาต้องมีขนาดเท่ากัน วิธีการส่งมอบต้องเหมือนกัน คุณภาพของสินค้าหรือสินทรัพย์ที่กำหนดในสัญญาต้องมีคุณภาพเดียวกัน ทำให้ผู้ซื้อและผู้ขายมีความเข้าใจกันว่าตนเองนั้นกำลังซื้อหรือขายสัญญาประเภทใด การทำให้สัญญาเป็นมาตรฐานเดียวกันนี้ จะทำให้สัญญาที่ซื้อขายในตลาดแบบมีระเบียบสามารถซื้อขายได้สะดวกมากขึ้น เพราะจำนวนผู้ซื้อและผู้ขายจะมีมาก หากสัญญามีความแตกต่างกันมาก การซื้อและการขายจะไม่คล่องตัว เนื่องจากผู้ลงทุนอาจต้องการซื้อหรือขายสินทรัพย์ในจำนวนที่ไม่เท่ากัน

title: สัญญาซื้อขายทองคำล่วงหน้า

text: สัญญาซื้อขายทองคำล่วงหน้า หรือ โกลด์ฟิวเจอร์ส () เป็นตราสารอนุพันธ์ หรือเครื่องมือทางการเงินชนิดหนึ่งที่ผู้ลงทุนสามารถใช้เก็งกำไรจากการผันผวนของราคาทองคำ ทั้งในภาวะขาขึ้นและภาวะขาลงของราคาทองคำ คุณลักษณะเด่นของตราสารอนุพันธ์ชนิดนี้คือ เป็นตราสารที่สามารถซื้อก่อนขายหรือขายก่อนซื้อก็ได้ และที่สำคัญที่สุดของการลงทุนในตราสารอนุพันธ์ประเภทนี้คือ ใช้เงินลงทุนน้อยประกอบกับราคาทองคำมีการเคลื่อนไหวทุกวัน จะทำให้โอกาสในการรับผลตอบแทนนั้นมีความเป็นไปได้ค่อนข้างสูง แต่ผู้ลงทุนต้องไม่ลืมที่ว่า การลงทุนใดที่ให้ผลตอบแทนสูง โอกาสในการรับความเสี่ยงก็จะสูงด้วยเช่นเดียวกัน

title: ตราสารอนุพันธ์

text: รูปแบบที่หนึ่ง การซื้อขายผ่านระบบตลาดทางการ (Organized Exchange) การซื้อขายตราสารอนุพันธ์ในระบบตลาดทางการจะมีกรรมวิธีการซื้อขายคล้ายกับการซื้อหุ้นในตลาดหลักทรัพย์คือ ตลาดทางการซึ่งเป็นตลาดที่มีการซื้อและขายหลักทรัพย์หรือตราสารอนุพันธ์อย่างเปิดเผย มีการกำหนดราคา และช่วงของการขึ้นลงราคาอย่างชัดเจน ข้อมูลข่าวสารของผู้ลงทุนจะได้รับอย่างทั่วถึงและเท่าเทียมกัน มีการเปิดเผยราคาหลักทรัพย์และราคาอนุพันธ์ให้ประชาชนผู้ลงทุนทราบ เช่น การถ่ายทอดสดราคาของหลักทรัพย์หรือตราสารอนุพันธ์ทางสถานีโทรทัศน์ หรือบนอินเทอร์เน็ต หรือแม้กระทั่งการตีพิมพ์ราคาของหลักทรัพย์หรือตราสารอนุพันธ์ในหนังสือพิมพ์ เป็นต้น และการลงทุนในตราสารอนุพันธ์ผ่านระบบของตลาดอนุพันธ์ทางการ ผู้ลงทุนทั้งฝ่ายซื้อและฝ่ายขายจะต้องถูกเรียกเงินประกัน

title: ตราสารอนุพันธ์

text: จะเห็นได้ว่าบุคคลทั้ง 3 กลุ่ม เป็นผู้ที่มีประโยชน์ต่อตลาดตราสารอนุพันธ์เป็นอย่างมาก หากขาดคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งไปแล้ว ตลาดอาจไม่เกิดสมดุลอย่างที่ควรจะเป็น

title: SET50 Index Options

text: ฐานะสุทธิในสัญญา SET50 Index Futures และในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าอื่น ๆ ที่อ้างอิงกับดัชนี SET50 Index เมื่อคำนวณเทียบเท่ากับฐานะใน SET50 Index Futures (Equivalent Positions) ในเดืนอใดเดือนหนึ่ง หรือทุกเดือนรวมกันด้านใดด้านหนึ่งของตลาดไม่เกินกว่า 10,000 สัญญา ทั้งนี้ผู้ที่ลงทุนใน SET50 Index Options จะต้องวางหลักประกันเต็มจำนวนก่อนส่งคำสั่งซื้อขาย (Pre-Margin) โดยผุ้ซื้อต้องเป็นผู้จ่ายค่าพรีเมียม (Premium) พร้อมทั้งในทุกสิ้นวันต้องมีการปรับฐานะ (Mark-to-Market) เช่นเดียวกับ SET50 Index Futures และเมื่อ Mark-to-Market แล้วเงินประกันในบัญชีลดต่ำกว่าระดับที่กำหนดจะต้องนำเงินมาวางเพิ่ม การลงทุนใน Options ซึ่งเป็นสัญญาที่ใหสิทธิผู้ซื้อในการตัดสินใจ “ซื้อ” หรือ “ขาย” เมื่อผู้ซื้อขอใช้สิทธิตามสัญญา ผู้ขายจะต้องมีภาระที่ “ซื้อ” หรือ”ขาย” จากผู้ซื้อสัญญา ตามที่ได้ตกลงกันไว้ ดังนั้นการวางหลักประกันจะต้องกระทำโดยผู้ขายสัญญา แต่ผู้ซื้อสัญญาไม่จำเป็นจะต้องวางหลักประกันใด ๆ เพราะผู้ซื้อสัญญาได้จ่ายค่าพรีเมียมไปแล้ว Initial Margin เป็นเงินประกันเริ่มต้น ที่ผู้ลงทุนจะต้องวางเมื่อทำการขายสัญญา ไม่ว่าจะเป็นสัญญา Call หรือ Put ก็ตาม Maintenance Margin เป็นเงินประกันขั้นต่ำ ที่ผู้ลงทุนต้องดำรงไว้ในบัญชีซื้อขายอนุพันธ์ ถ้ายอดเงินในบัญชีต่ำกว่าเงินประกันขั้นต่ำในวันใด (มีสถานะขาดทุน) ผู้ลงทุนจะต้องนำเงินประกันมาเติมให้เท่ากับหลักประกันเริ่มต้น ผู้ที่ต้องการจะลงทุนในตราสารอนุพันธ์จะต้องมีความรู้ความเชี่ยวชาญอย่างมากในการลงทุน พร้อมทั้งศึกษาถึงกลยุทธ์ต่าง ๆ ในการลงทุน เพราะกลยุทธ์ในการลงทุนในตราสารอนุพันธ์นั้นมีกลยุทธ์ที่มีความละเอียดอ่อน มีชั้นเชิงในการลงทุนสูง หากผู้ลงทุนไม่ทราบถึงกลไกและวิธีการลงทุที่ดี การลงทุนนั้นก็คงไม่ต่างอะไรไปจากการซื้อล็อตเตอรี่ (หวย) นั่นเอง

title: ใบสำคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์

text: ใบสำคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ (; ตัวย่อ: DW) เป็นตราสารชนิดหนึ่งที่ออกโดยสถาบันการเงิน เพื่อใช้สิทธิในการซื้อหุ้นสามัญในราคาและระยะเวลาที่กำหนดไว้ในใบสำคัญนั้นๆ ซึ่งเป็นสินค้าทางด้านการเงินซื้อขายกันได้ โดยแบ่งเป็น 2 ประเภทคือ สิทธิในการซื้อ (Call) และสิทธิในการขาย (Put)

title: ตราสารอนุพันธ์

text: กลไกการซื้อขายตราสารอนุพันธ์ เป็นการทำสัญญาเพื่อซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้าอ้างอิงในอนาคต ซึ่งมีความแตกต่างจากการซื้อสินค้าหรือบริการโดยทั่วไป ซึ่งมีการซื้อขายที่มีการชำระเงินและส่งมอบสินค้าและบริการทันทีโดยการซื้อขายนั้นต้องผ่านระบบตลาดอนุพันธ์ การซื้อขายตราสารอนุพันธ์โดยผ่านระบบตลาดอนุพันธ์นั้นสามารถแบ่งตลาดที่ว่าออกได้เป็น 2 รูปแบบคือ

title: คณิตศาสตร์การเงิน

text: วิศวกรรมการเงิน จะใช้เครื่องมือทางคณิตศาสตร์โดยเฉพาะเครื่องมือทางสถิติ ในการวิเคราะห์ความเสี่ยงทางการเงิน และ ประเมินมูลค่าของตราสารทางการเงิน เช่น ตราสารอนุพันธ์

title: ตราสารอนุพันธ์

text: นอกจากนี้ระบบของตลาดทางการมีความแตกต่างจากตลาด OTC คือ การซื้อและขายสัญญาล่วงหน้าต่าง ๆ นั้นจะต้องมีการเรียกเงินประกัน เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้นักลงทุนฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเกิดความเสี่ยง เพราะหากไม่มีการเรียกเก็บเงินประกันแล้ว หากนักลงทุนฝ่ายใดเกิดการขาดทุน นักลงทุนฝ่ายนั้นอาจไม่มาชำระราคา หรือไม่มาส่งมอบสินทรัพย์ตามที่ตกลงกันไว้

title: ตราสารอนุพันธ์

text: ความแตกต่างของการซื้อขายตราสารอนุพันธ์ในตลาดทางการและตลาดเจรจาต่อรองมีความแตกต่างกันอยู่หลายประการ เช่น ลักษณะของสัญญา ความเป็นมาตรฐาน การวางเงินประกัน สภาพคล่องของการซื้อขาย ความเสี่ยงจากการลงทุน และการส่งมอบและชำระราคา เป็นต้น

title: ตราสารสิทธิ

text: สำหรับตราสารสิทธิของประเทศไทย เป็นหนังสือสัญญาหรือตราสารทางการเงินประเภทตราสารอนุพันธ์ โดยมีสินค้าอ้างอิงเป็นดัชนี SET50 ของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย โดยมีลักษณะให้สิทธิแก่ผู้ถือตราสารเมื่อเปิดสถานะเป็นผู้ซื้อหรือผู้ขายที่จะใช้สิทธิซื้อหรือขายในวันที่กำหนด วันสิ้นสิทธิแต่ละงวดแบ่งเป็นสี่งวดในหนึ่งปี หรือจะปิดสถานะแบบมีสิทธิก่อนวันหมดอายุก็ได้ตามตราสารสิทธิแบบอเมริกา

title: ตราสารอนุพันธ์

text: สินค้าโภคภัณฑ์ (Commodity) ได้แก่ เชื้อเพลิง เช่น น้ำมัน เอทานอล สินค้าเกษตร เช่น ยางพารา ข้าว มันสำปะหลัง นม กุ้ง เนื้อสุกร เป็นต้น สินทรัพย์ทางการเงิน ได้แก่ หุ้นสามัญ หุ้นกู้ เงินตราต่างประเทศ (forex) เป็นต้น ตัวแปรทางการเงิน ได้แก่ ดัชนีของหลักทรัพย์ต่างๆ อัตราดอกเบี้ย อัตราแลกเปลี่ยน อันดับความน่าเชื่อถือ เป็นต้น ตราสารอนุพันธ์ เช่น ตราสารสิทธิเพื่อซื้อขายล่วงหน้า (fution) ตราสารสิทธิเพื่อแลกเปลี่ยน (swaption) เป็นต้น อื่นๆ ได้แก่ ความเสียหาย สภาพอากาศ อุณหภูมิ เป็นต้น

title: ตราสารอนุพันธ์

text: รูปแบบที่สอง การซื้อขายผ่านตลาดเจรจาต่อรอง (Dealer หรือ Over-The-Counter: OTC) เป็นการซื้อขายตราสารอนุพันธ์ที่เราสามารถเรียกได้ว่าเป็นตลาดไม่เป็นทางการ คือ เป็นการซื้อขายตราสารอนุพันธ์โดยการตกลงกันเองระหว่าง ผู้ลงทุน โดยที่การซื้อขายตราสารอนุพันธ์นั้นจะทำการชำระราคาและส่งมอบกันนอกระบบตลาด คือ ไม่มีการซื้อขายผ่านตลาดทางการ แต่ในต่างประเทศการซื้อขายในระบบ OTC นี้ เป็นการซื้อขายที่มีนักลงทุน และนักเก็งกำไรทำการซื้อขายมากที่สุด เป็นตลาดที่ได้รับความนิยมมาก

title: ตราสารอนุพันธ์

text: ตราสารอนุพันธ์อีกประเภทที่เกิดขึ้นในประเทศไทยมาไม่นานมากนัก คือ สัญญาซื้อขายล่วงหน้าดัชนีหลักทรัพย์ SET 50 (SET50 Index Futures) ซึ่งดำเนินการซื้อขายที่ตลาดอนุพันธ์ ซึ่งบริหารจัดการโดย บริษัท ตลาดอนุพันธ์ (ประเทศไทย) จำกัด (มหาชน) เป็นบริษัทย่อยของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (TFEX) เป็นตลาดที่ทำหน้าที่ซื้อขายล่วงหน้าดัชนีหลักทรัพย์ SET 50 ของประเทศไทย เป็นการใช้สัญญาซื้อขายล่วงหน้าเข้ามาในการป้องกันความเสี่ยงจากการลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ โดยที่นักลงทุนจะสามารถเลือกลงทุนตามปกติในตลาดหลักทรัพย์ และเลือกลงทุนใน SET 50 Index Futures เพิ่มเติม เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้เกิดการขาดทุนจากการลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ ถ้าราคาของหลักทรัพย์เปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ไม่ต้องการให้เป็น เช่น หากนักลงทุนเลือกลงทุนอยู่ในหลักทรัพย์หลายชนิด แต่กลัวว่าราคาของหลักทรัพย์เหล่านั้น จะมีราคาที่ลดลงทำให้เกิดการขาดทุนจากการลงทุน นักลงทุนดังกล่าวก็สามารถที่จะเข้ามาลงทุนใน SET 50 Index Futures ได้ เพื่อเป็นการป้องกันในกรณีที่ราคาหลักทรัพย์ลดลง ผู้ลงทุนก็จะขาดทุนจากการลงทุนในหลักทรัพย์ แต่จะได้กำไรจากการลงทุนใน SET 50 Index Futures มาทดแทน

title: ตราสารอนุพันธ์

text: นักเก็งกำไร เป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญในตลาดตราสารอนุพันธ์เป็นอย่างมาก เพราะนักเก็งกำไรจะเป็นผู้ที่ช่วยให้ตลาดอนุพันธ์ทุกประเภทมีสภาพคล่อง หากตลาดอนุพันธ์ขาดนักเก็งกำไร หรือมีจำนวนนักเก็งกำไรไม่มากพอ จะทำให้ตราสารอนุพันธ์ที่มีการซื้อขายขาดสภาพคล่อง และที่สำคัญคือ ราคาของตราสารอนุพันธ์จะมีราคาที่แพง เปรียบเสมือนการลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ หากตลาดหลักทรัพย์มีแต่นักลงทุน ไม่มีนักเก็งกำไรแล้ว ตลาดหลักทรัพย์คงไม่มีการเคลื่อนไหวของราคาเช่นกัน เพราะนักลงทุนจะเป็นผู้ที่ลงทุนตามปัจจัยพื้นฐานที่แท้จริง เป็นผู้ลงทุนที่หวังผลตอบแทนในรูปเงินปันผล และลงทุนในระยะเวลาที่ยาวนาน แต่นักเก็งกำไร จะเป็นผู้ที่เข้ามามีบทบาทในตลาดอย่างฉาบฉวย หวังผลตอบแทนจากการเปลี่ยนแปลงของราคา เป็นสำคัญ โดยมากนักเก็งกำไร จะเป็นผู้ที่ลงทุนในระยะสั้น ตลาดอนุพันธ์ หรือตลาดหลักทรัพย์ใดมีนักเก็งกำไรจำนวนน้อย ก็จะส่งผลให้การเคลื่อนไหวของราคาเป็นไปได้ช้า

title: ตราสารอนุพันธ์

text: ผู้ค้าในตลาดตราสารอนุพันธ์นอกจากจะมี ผู้ที่ใช้ตราสารอนุพันธ์ในการป้องกันความเสี่ยงแล้วนั้น ผู้ค้าตราสารอนุพันธ์ยังคงมีกลุ่มคนอีก 2 กลุ่ม ซึ่งมีขนาดที่ใหญ่กว่าผู้ป้องกันความเสี่ยง (Hedger) คือ นักเก็งกำไร (Speculator) และ นักค้ากำไร (Arbitrageurs)

title: ตราสารอนุพันธ์

text: สินทรัพย์ที่ตราสารอนุพันธ์สามารถอ้างอิงได้นั้นเป็นสินทรัพย์ได้เกือบทุกประเภท โดยอาจแบ่งเป็นหมวดหมู่ได้ดังนี้

title: ตราสารอนุพันธ์

text: ผู้ถือตราสารสิทธิไม่มีพันธะต้องส่งมอบหรือรับมอบเมื่อถึงเวลาส่งมอบถ้าผู้ถือตราสารไม่ต้องการ เพราะตราสารสิทธิคือทางเลือกให้นักลงทุนว่าจะเข้าใช้สิทธิหรือไม่ มิใช่ข้อบังคับหรือพันธะที่ต้องส่งมอบ เมื่อนักลงทุนทำการใช้สิทธิ ผู้ออกตราสารจะนำหุ้นที่มีการซื้อขายในตลาดอยู่แล้วมาส่งมอบ จึงไม่เกิดภาวะเจือจางจากการออกหุ้นสามัญใหม่

title: สัญญาซื้อขายล่วงหน้า

text: สัญญาซื้อขายล่วงหน้า ( บางตำราอาจเรียกว่า "ตราสารซื้อขายล่วงหน้า" หรือ "ตราสารล่วงหน้า") ในทางการเงินหมายถึงสัญญามาตรฐานที่ใช้ในการซื้อหรือขายสินค้าโภคภัณฑ์ (commodity) หรือ ตราสารทางการเงิน (financial instrument) ตามปริมาณมาตรฐานที่ระบุ ในเวลาที่ระบุไว้ในอนาคต และตามราคาตลาดที่ระบุในอนาคต (“ราคาล่วงหน้า”) การซื้อขาย “สัญญาซื้อขายล่วงหน้า” ทำกันในตลาดซื้อขายล่วงหน้า (futures exchange) “สัญญาซื้อขายล่วงหน้า” มิใช่ ตราสารโดยตรงเช่นหุ้น พันธบัตร ใบสำคัญแสดงสิทธิ หรือ ใบค้ำประกัน ตามที่ระบุในรัฐบัญญัติหลักทรัพย์มาตรฐาน (Uniform Securities Act) ของสหรัฐอเมริกา แต่ก็เป็นตราสารประเภทหนึ่งของประเภทที่เรียกว่าสัญญาอนุพันธ์ (derivative contract)

title: ตราสารอนุพันธ์

text: ตราสารสิทธิ (option) เป็นสัญญาที่มีลักษณะคล้ายกันกับ สัญญาซื้อขายล่วงหน้าในประเภทแรก แต่แตกต่างกันที่สัญญาประเภท ออปชัน เป็นสัญญาที่ให้สิทธิแก่ผู้ที่ทำการซื้อสัญญาออปชัน ว่าจะมีสิทธิในการซื้อหรือขายสินทรัพย์ใด ๆ ตามสัญญา ดังนั้นสิทธิของการทำตามสัญญานั้นจะเป็นของฝ่ายผู้ซื้อสัญญาซื้อหรือขายล่วงหน้า สิทธินั้นขึ้นอยู่กับว่าสัญญาเป็นการซื้อหรือขาย สำหรับฝ่ายผู้ขายเป็นฝ่ายที่ไม่มีสิทธิเลือกใด ๆ เพราะฝ่ายขายเป็นผู้ที่เขียนสัญญาขึ้นมาขาย และเป็นผู้ที่ได้รับค่าสัญญาไปตั้งแต่ต้น จึงไม่มีสิทธิในการเลือกใด ๆ

title: ตราสารอนุพันธ์

text: นักเก็งกำไร (Speculator) เป็นผู้ที่เข้ามาซื้อขายตราสารอนุพันธ์ในตลาดอนุพันธ์ทุกประเภท ด้วยเหตุผลของการลงทุนที่จะเข้ามาเพื่อการเก็งกำไรจากการซื้อและขายเป็นหลัก นักเก็งกำไรต้องการทำกำไรจากการเคลื่อนไหวของราคา ทั้งในกรณีที่ราคาขึ้น หรือราคาลดลง ซึ่งการลงทุนในตลาดอนุพันธ์ทุกประเภท นักเก็งกำไรจะสามารถทำกำไรได้ในทั้งกรณีที่ราคาของตราสารอนุพันธ์ หรือสินทรัพย์ที่อ้างอิงมีราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลง เพราะตราสารอนุพันธ์จะมีลักษณะที่มีความแตกต่างจากการลงทุนในหลักทรัพย์ประเภทหุ้นสามัญ หรือพันธบัตร จึงสามารถทำกำไรได้จากทั้งกรณีที่มีราคาเพิ่มขึ้น หรือราคาลดลง

title: ตราสารอนุพันธ์

text: ตราสารอนุพันธ์เริ่มเข้ามามีบทบาทในภาคธุรกิจของประเทศไทยมากขึ้น และมีแนวโน้มที่จะมีตราสารอนุพันธ์ชนิดใหม่ ๆ เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ตราสารอนุพันธ์ที่ประเทศไทยมีมาค่อนข้างยาวนานกว่าตราสารอนุพันธ์ชนิดอื่น ๆ ก็ คือ สัญญาซื้อขายล่วงหน้าเงินตราต่างประเทศ (Foreign Currencies Exchange Forward Contract) ซึ่งมักจะนิยมใช้สำหรับผู้ที่เกี่ยวข้องกับเงินตราต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นผู้ส่งออก หรือผู้นำเข้าสินค้า สัญญาดังกล่าวจะเป็นการทำสัญญาระหว่าง ธนาคารพาณิชย์ที่มีการรับบริการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ กับผู้นำเข้าหรือผู้ส่งออกซึ่งจะมีรายได้หรือรายจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศ ดังนั้นการทำสัญญาดังกล่าว จะทำให้ผู้ที่จะมีรายได้หรือรายจ่าย ที่เป็นเงินตราต่างประเทศได้ทราบว่าอัตราแลกเปลี่ยนที่เกิดขึ้นในอนาคตจะเป็นอย่างไร การทำสัญญาดังกล่าวจะทำให้ทั้งผู้ส่งออกและผู้นำเข้าสามารถประเมินถึงรายได้และรายจ่ายที่เป็นจำนวนเงินสกุลบาทได้ชัดเจนยิ่งขึ้น จะทำให้ความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนลดลง

title: ตราสารอนุพันธ์

text: การซื้อขายตราสารอนุพันธ์ในระบบตลาดทางการ จะมีการการซื้อขายแบบ Electronic หรือ Open Outcry ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่าตลาดจะเปิดให้มีการซื้อขายแบบใด แต่ส่วนใหญ่แล้วตลาดอนุพันธ์จะนิยมใช้ระบบ Open Outcry เป็นระบบในการต่อรองราคาซื้อขายตราสารอนุพันธ์ โดยที่ระบบนี้จะเป็นการเปิดให้ Broker และ ผู้ค้าตราสารอนุพันธ์รายใหญ่ สามารถเข้ามาทำการซื้อและขายตราสารอนุพันธ์ ซึ่งสามารถทำการซื้อขายใน Floor ได้ การซื้อการขายจะกระทำที่ Pitch ของสินค้าประเภทต่าง ๆ โดยมีการส่งสัญญาณมือเป็นการต่อรองราคา ทั้งนี้ในตลาดจะมีระบบทำการบันทึกภาพวิดีโอ เพื่อเป็นหลักฐานในการตกลงในสัญญาต่าง ๆ และเมื่อทำการซื้อขายเสร็จสิ้นจึงจะมีการจดทะเบียนยอดซื้อขายกัน การซื้อขายในระบบ Open Outcry นี้มีโอกาสในการผิดพลาดได้ง่ายกว่าระบบ Electronic มาก

title: วิกฤติหนี้สาธารณะยุโรป

text: พ.ศ. 2535 สมาชิกสหภาพยุโรปลงนามสนธิสัญญามาสทริชท์ ซึ่งภายใต้สนธิสัญญานั้น ประเทศทั้งหลายสัญญาว่าจะจำกัดการใช้จ่ายแบบขาดดุลและระดับหนี้ อย่างไรก็ดี รัฐสมาชิกสหภาพยุโรปจำนวนหนึ่ง รวมทั้งกรีซและอิตาลี สามารถหลีกเลี่ยงกฎเหล่านี้และพรางการขาดดุลและระดับหนี้ของตนได้ผ่านการใช้โครงสร้างเงินตราอันซับซ้อนและความเสี่ยงด้านเครดิต โครงสร้างนี้ได้รับการออกแบบโดยธนาคารลงทุนสหรัฐอเมริกาที่มีชื่อเสียง ผู้ได้รับค่าตอบแทนมากมายสำหรับบริการ ส่วนธนาคารลงทุนเองนั้นมีความเสี่ยงด้านสินเชื่อเพียงเล็กน้อย จากการคุ้มครองทางกฎหมายพิเศษสำหรับคู่สัญญาตราสารอนุพันธ์ (derivatives counterparty) การปฏิรูปการเงินภายในสหรัฐอเมริกานับแต่วิกฤตการณ์การเงินเพียงแต่ช่วยเสริมการคุ้มครอพิเศษต่อตราสารอนุพันธ์ รวมทั้งการเข้าถึงการรับประกันของรัฐได้มากขึ้น ขณะที่ลดการเปิดเผยต่อตลาดการเงินที่กว้างกว่า

title: ตราสารอนุพันธ์

text: คนกลุ่มสุดท้ายที่เข้ามามีบทบาทในตลาดอนุพันธ์ คือ นักค้ากำไร (Arbitrageurs) เป็นผู้ที่แสวงหารายได้จากการลงทุนในตลาดสองตลาดพร้อม ๆ กัน เพื่อรับส่วนแตกต่างระหว่างตลาด หรือในบางครั้งอาจเลือกลงทุนในตลาดเดียวกัน แต่ลงทุนในตราสารอนุพันธ์คนละชนิดกัน เพื่อหากำไร นักค้ากำไร จะเป็นผู้ที่ทำให้ช่วงห่างของราคาในตลาดที่อยู่ในภูมิภาคที่แตกต่างกัน กลับมาอยู่ในจุดสมดุล

title: ตราสารอนุพันธ์

text: นอกจากนี้ยังมีตราสารอนุพันธ์ประเภทอื่นๆ ได้แก่ swaption หุ้นกู้อนุพันธ์ (Structure note) เป็นต้น

title: ตราสารทางการเงิน

text: ตราสารทางการเงิน (English: financial instrument) คือ เอกสารทางการเงินที่ผู้ออกหลักทรัพย์นำออกมาจำหน่ายเพื่อระดมเงินจากผู้ลงทุน อาจนำมาจดทะเบียนเพื่อให้มีการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ ตราสารทางการเงินอาจแบ่งออกได้เป็นตราสารแห่งหนี้ ตราสารแห่งทุน ตราสารอนุพันธ์ และ ตราสารที่มีลักษณะผสม (เช่น กึ่งหนี้กึ่งทุน)


query: เจ้าหญิงพอลีน เอลิซาเบธ ออตติลี หลุยส์ ซู วีด เกิดเมื่อไหร่?

text: เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเวดส์ สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย(29 ธันวาคม พ.ศ. 2386 - 3 มีนาคม/2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459) พระนามเดิมคือ เจ้าหญิงพอลีน เอลิซาเบธ ออตติลี หลุยส์ ซู วีด ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนียโดยเป็นพระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย พระนางทรงเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในด้านวรรณกรรมโดยทรงมีนามปากกาว่า "คาร์เมน ซิลวา"(Carmen Sylva) ทรงก่อตั้งองค์กรการกุศลขึ้นมากมาย ชาวโรมาเนียจึงให้พระสมัญญาว่า "Mama răniților" และชาวโรมาเนียมักจะเรียกพระนางว่า "พระราชินีคาร์เมน ซิลวา" ตามนามปากกาของพระนางมากกว่าเรียกพระนามจริง

text: Family of Main Page 32.อเล็คซานเดอร์ สวอน16. เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา8. สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร17. สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร4. สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร18. สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก9. เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก19. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล2. สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร20. ดยุกอเล็กซานเดอร์แห่งเวือร์ทเทมแบร์ก10. ดยุกฟรันซิสแห่งเทก21. เคาท์เตสโคลไดน์เรเดย์ ฟอน คิส-เรด5. เจ้าหญิงแมรีแห่งเทก22. เจ้าชายอดอลฟัส ดยุคแห่งแคมบริดจ์11. เจ้าหญิงแมรี อเดเลดแห่งแคมบริดจ์23. เจ้าหญิงออกัสตา แห่งเฮสส์-คาสเซิล1. สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 224. โธมัส ลีออน-โบวส์ ลอร์ดกลาสมิส12. โคลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 13 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น25. ชาร์ลอตต์ กริมสตีด6. โคลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 14 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น26. ออสวอลด์ สมิธ13. ฟรานซิส ดอรา สมิธ27. เฮนเรีตตา มิลเดรด ฮอดจ์สัน3. สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี28. ลอร์ดชาลส์ เบนทิงค์14. ชาลส์ วิลเลียม เฟรเดอริก คาเวนดิช-เบนทิงค์29. เลดีเบนทิงค์7. เซซิเลีย นีนา คาเวนดิช-เบนทิงค์30. เอ็ดวิน เบอร์นาบี15. แคโรไลน์ ลุยซา เบอร์นาบี31. แอนน์ แคโรไลน์ ซอลส์บรี

title: เจ้าหญิงอีเรเนอแห่งเฮ็สเซินและไรน์

text: เจ้าหญิงอลิกซ์ พระขนิษฐาทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งรัสเซีย โดยทรงเปลี่ยนมาใช้พระนามใหม่ว่า อเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนา พระอัครมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดินิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซีย และเจ้าชายแอนสท์ ลุดวิจ พระอนุชาทรงเป็นแกรนด์ดยุคครองรัฐแห่งเฮ็สเซินและไรน์ ส่วนเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระภคินีองค์โตได้อภิเษกสมรสกับ เจ้าชายหลุยส์แห่งบัทเทนแบร์ก ซึ่งต่อมาทั้งสองทรงเป็นมาร์ควิสและมาร์ชเนสแห่งมิลฟอร์ดฮาเว็น และเจ้าหญิงเอลิซาเบธ พระภคินีอีกพระองค์หนึ่ง (ซึ่งต่อมาทรงได้รับการยกย่องจากศาสนจักรออร์โธด็อกซ์รัสเซียให้เป็นนักบุญเอลิซาเบธ ผู้เสียสละ) อภิเษกสมรสกับ แกรนด์ดยุคเซอร์เกย์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย

title: เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก

text: เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก (; วิกตอเรีย อลิซ เอลิซาเบธ จูลี มารี; 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2428 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2512) ต่อมาทรงดำรงพระอิสสริยยศเป็น เจ้าหญิงแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก (Princess Andrew of Greece and Denmark) เป็นพระมารดาในเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ (พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร)

text: 16. เจ้าชายโยฮันน์ ฟรีดิช อเล็กซานเดอร์แห่งวีด8. เจ้าชายฟรีดิช คาร์ลแห่งวีด17. เบอร์เกรฟวีนแคโรไลน์แห่งเคิร์ชเบิร์ก4. เจ้าชายโยฮันน์ ออกุสต์ คาร์ลแห่งวีด18. ลุดวิก เฟอร์ดินานด์ เคานท์แห่งซายน์-วิตเกนสไตน์-เบอเลเบิร์ก9. เคานท์เตสมารีแห่งซายน์-วิตเกนสไตน์-เบอเลเบิร์ก19. เคานท์เตสเฟรเดอริเกแห่งยีเซนบูร์กและบือดินเง็น2. เจ้าชายเฮอร์มานน์แห่งวีด20. เจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งซอล์ม-บราวน์เฟล10. เจ้าชายวิลเฮล์มแห่งซอล์ม-บราวน์เฟล21. เคานท์เตสโซฟีแห่งซอล์ม-เลาบาร์ช5. เจ้าหญิงโซฟี ออกุสเตแห่งซอล์ม-บราวน์เฟล22. คาร์ล เคานท์แห่งซาล์ม-กลัมบาร์ช11. เคานท์เตสออกุสเต ฟรานซิลกาแห่งซาล์ม-กลัมบาร์ช23. เจ้าหญิงเอลิซาเบธ คริสเทียเนแห่งไลนินเกน1. เอลิซาเบธแห่งวีด สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย24. เจ้าชายชาร์ลส์ คริสเตียนแห่งนัสเซา-ไวล์บวร์ก12. เจ้าชายเฟรเดอริค วิลเลียมแห่งนัสเซา-ไวล์บวร์ก25. เจ้าหญิงแคโรไลนาแห่งออเรนจ์-นัสเซา6. วิลเฮล์ม ดยุคแห่งนัสเซา26. วิลเฮล์ม จอร์จ เคานท์แห่งซายน์-ฮาเชนบูร์ก เบอร์เกรฟแห่งเคิร์ชเบิร์ก13. เบอร์เกรฟวีนหลุยส์ อิซาเบลแห่งเคิร์ชเบิร์ก27. เจ้าหญิงอิซาเบลลา ออกุสเต รอสแห่งกรีซ์3. เจ้าหญิงมารีแห่งนัสเซา28. เออร์เนสต์ เฟรเดอริคที่ 3 ดยุคแห่งแซ็กซ์-ฮิลด์บูร์กเฮาเซน14. เฟรเดอริค ดยุคแห่งแซ็กซ์-อัลเทนบูร์ก29. เจ้าหญิงเออร์เนสทีนแห่งแซ็กซ์-ไวมาร์7. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งแซ็กซ์-ฮิลด์บูร์กเฮาเซน30. ชาร์ลส์ที่ 2 แกรนด์ดยุคแห่งแม็กเคลนบวร์ก-สเตรลิตช์15. ดัสเชสชาร์ล็อต จอร์จีนแห่งแม็กเคลนบวร์ก-สเตรลิตช์31. แลนด์เกรฟวีนเฟรเดอริเกแห่งเฮสส์-ดาร์มสตัดท์

title: ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย

text: เจ้าหญิงมาร์กาเรเทแห่งปรัสเซีย (มาร์กาเรเท เบียทริซ ฟีโอดอรา; 22 เมษายน พ.ศ. 2415 - 22 มกราคม พ.ศ. 2497) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2436 ณ โบสถ์ฟรีเด็นส์ เมืองพอทสดัม กับ เจ้าชายฟรีดริช คาร์ล ลุดวิก คอนสแตนตินแห่งเฮสส์-คาสเซิล (1 พฤษภาคม พ.ศ. 2411 - 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2483 พระโอรสในเจ้าชายฟรีดริช คาร์ล ผู้ครองรัฐแห่งเฮสส์ และเจ้าหญิงแอนนาแห่งปรัสเซีย) ซึ่งดำรงพระอิสริยยศเป็น ผู้ปกครองรัฐแห่งเฮสส์-คาสเซิล (Landgrave of Hesse-Cassel) เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2468 และมีพระโอรสคือ เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์มแห่งเฮสส์-คาสเซิล (ฟรีดริช วิลเฮล์ม ซิกิสมุนด์ วิคเตอร์; 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 - 12 กันยายน พ.ศ. 2459) เจ้าชายแม็กซิมิเลียนแห่งเฮสส์-คาสเซิล (แม็กซิมิเลียน ฟรีดริช วิลเฮล์ม จอร์จ เอ็ดวาร์ด; 20 ตุลาคม พ.ศ. 2437 - 13 ตุลาคม พ.ศ. 2457) เจ้าชายฟิลิปป์ ผู้ปกครองรัฐแห่งเฮสส์ (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2439 - 25 ตุลาคม พ.ศ. 2523) สืบทอดพระอิสริยยศ ผู้ปกครองรัฐแห่งเฮสส์-คาสเซิล เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2483 อภิเษกสมรส 23 กันยายน พ.ศ. 2468 ณ เมืองรักโกนิจี ประเทศอิตาลี กับ เจ้าหญิงมาฟาลดา มาเรีย เอลิซาเบ็ตตา แอนนา โรมานาแห่งซาวอย (19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2445 - 28 สิงหาคม พ.ศ. 2487 พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีวิกตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี และเจ้าหญิงเอเลนาแห่งมอนเตเนโกร) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าชายโมริตซ์ ผู้ปกครองรัฐแห่งเฮสส์-คาสเซิล (โมริตซ์ ฟรีดริช คาร์ล เอมานูเอล ฮัมเบิร์ต; 6 สิงหาคม พ.ศ. 2469 - 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2556) เจ้าชายไฮน์ริชแห่งเฮสส์ (ไฮน์ริช วิลเฮล์ม คอนสแตนติน วิกเตอร์ ฟรันซ์; 30 ตุลาคม พ.ศ. 2470 - 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542) เจ้าชายอ็อตโตแห่งเฮสส์ (อ็อตโต อดอล์ฟ; 3 มิถุนายน พ.ศ. 2480 - 3 มกราคม พ.ศ. 2541) เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเฮสส์ (เอลิซาเบธ มาร์กาเรเธ เอเลนา โยฮันนา มาเรีย โยลันดา โพลีซีนี; ประสูติ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2483) เจ้าชายวอล์ฟกังแห่งเฮสส์-คาสเซิล (วอล์ฟกัง โมริตซ์; 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2439 - 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2532) อภิเษกสมรส (1) 17 กันยายน พ.ศ. 2467 ณ เมืองซาเล็ม แคว้นบาเดิน กับ เจ้าหญิงมารี อเล็กซานดรา ไธรา วิคตอเรีย หลุยซา คาโรลา ฮิลดาแห่งบาเดิน (1 สิงหาคม พ.ศ. 2445 - 29 มกราคม พ.ศ. 2487 พระธิดาในเจ้าชายแม็กซิมิเลียน ผู้ปกครองรัฐแห่งบาเดิน และเจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งฮาโนเวอร์) (ไม่มีพระโอรสและธิดา); (2) 7 กันยายน พ.ศ. 2491 ณ เมืองแฟรงค์เฟิร์ต กับ อ็อตติลี เมิลเลอร์ (24 มิถุนายน พ.ศ. 2446 - 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534) (ไม่มีพระโอรสและธิดา) เจ้าชายริชาร์ดแห่งเฮสส์-คาสเซิล (ริชาร์ด วิลเฮล์ม เลโอโพลด์; 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2444 - 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512) เจ้าชายคริสตอฟแห่งเฮสส์-คาสเซิล (คริสตอฟ แอร์นส์ ออกุสต์; 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2444 - 7 ตุลาคม พ.ศ. 2486) อภิเษกสมรส 15 ธันวาคม พ.ศ. 2473 ณ เมืองครอนแบร์ก กับ เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก (26 มิถุนายน พ.ศ. 2457 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 พระธิดาในเจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และเจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเฮสส์ (คริสตินา มาร์กาเรเธ; 10 มกราคม พ.ศ. 2476 - 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554) อภิเษกสมรส (ครั้งแรก) ในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2499 (หย่าร้างในปี 2505) กับ เจ้าชายอันเดรจแห่งยูโกสลาเวีย (28 มิถุนายน พ.ศ. 2472 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2533) (ดูด้านล่าง) เจ้าหญิงโดโรเธียแห่งเฮสส์ (โดโรเธีย ชาร์ล็อต คาริน; ประสูติ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2477) เจ้าชายคาร์ลแห่งเฮสส์ (คาร์ล อดอล์ฟ อันเดรียส; ประสูติ 26 มีนาคม พ.ศ. 2480) เจ้าหญิงคลาริซซาแห่งเฮสส์ (คลาริซซา อลิซ; ประสูติ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487)

title: สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี

text:
เอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน เป็นธิดาคนที่สี่และที่เก้าในสิบคนของโคลด จอร์จ โบวส์-ลีออน ลอร์ด กลามิส (ต่อมาคือ เอิร์ลแห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น) และ เซซิเลีย นินา คาเวนดิช-เบ็นทิงค์ สถานที่เกิดของเอลิซาเบธยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ว่ากันว่าเกิดในคฤหาสน์เบลเกรฟ อุทยานกรอสเวเนอร์ ที่เป็นบ้านของบิดามารดาในกรุงลอนดอนและในรถพยาบาลม้าลากขณะจะไปยังโรงพยาบาล การเกิดของเอลิซาเบธได้รับการจดทะเบียนที่เมืองฮิทชิน เทศมณฑลฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ ใกล้กับบ้านเซนต์พอลส์วัลเดนเบอรี ซึ่งเป็นบ้านพักชนบทของตระกูลสตราธมอร์ และเป็นที่เข้าพิธีบัพติศมาเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2443 ณ โบสถ์ท้องถิ่นในเขตนั้น
เอลิซาเบธใช้ชีวิตในวัยเยาว์ส่วนมากที่เมืองเซนต์พอลส์วัลเดนและปราสาทกลามิส ซึ่งเป็นบ้านของบรรพบุรุษในตระกูลอยู่ในเมืองกลามิส มณฑลแองกัส สก็อตแลนด์ ได้รับการศึกษาครั้งแรกที่บ้านโดยมีครูพี่เลี้ยงมาสอนและชื่นชอบกีฬากลางแจ้ง ลูกม้าและสุนัขอย่างมาก เมื่ออายุ 8 ปี เอลิซาเบธก็ได้เข้าเรียนในโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงลอนดอน โดยได้ทำให้เหล่าครูผู้สอนประหลาดใจด้วยการเริ่มต้นเขียนเรียงความด้วยอักษรกรีกสองตัวจากหนังสือชื่อ Anabasis ของนักปราชญ์กรีกนามว่า ซีโนโฟน และวิชาที่เก่งที่สุดคือ วรรณคดีและประติมากรรม หลังจากกลับมาเรียนหนังสือเป็นส่วนตัวกับครูพี่เลี้ยงชาวเยอรมันก็สามารถผ่านสอบข้อเขียนในการสอบเก็บคะแนน Oxford Local Examination ด้วยความสามารถพิเศษขณะมีอายุเพียง 13 ปี

text: เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต (มาร์กาเร็ต วิกตอเรีย ชาร์ล็อต ออกัสตา นอราห์; 15 มกราคม พ.ศ. 2425 - 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2463) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2448 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ กับ เจ้าชายออสการ์ เฟรเดริค วิลเฮล์ม โอลาฟ กุสตาฟ อดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2425 - 15 กันยายน พ.ศ. 2516 พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน และเจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งบาเดิน) และดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงมกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน แต่พระองค์สิ้นพระชนม์ไปก่อนที่พระราชสวามีจะเสวยราชสมบัติในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2493 เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟแห่งสวีเดน ดยุกแห่งวาสเตอร์บ็อตเติน (กุสตาฟ อดอล์ฟ ออสการ์ เฟรเดริค อาร์เธอร์ เอ็ดมันด์; 22 เมษายน พ.ศ. 2449 - 26 มกราคม พ.ศ. 2490) อภิเษกสมรส 20 ตุลาคม พ.ศ. 2475 ณ เมืองโคบูร์ก กับ เจ้าหญิงซิบิลลา คัลมา มารี อลิซ บาร์ธิลดิสแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (18 มกราคม พ.ศ. 2451 - 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 พระธิดาในเจ้าชายชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา และเจ้าหญิงวิกตอเรีย อเดลไฮด์แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งสวีเดน หรือ เจ้าหญิงมาร์กาเรธา นางแอมเบลอร์ หลังจากการอภิเษกสมรส (มาร์กาเรธา เดซิเร วิกตอเรีย; ประสูติ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2477) เจ้าหญิงเบียร์กิททาแห่งสวีเดน (เบียร์กิททา อิงเกบอร์ก อลิซ; ประสูติ 19 มกราคม พ.ศ. 2480) อภิเษกสมรสในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 กับ เจ้าชายโยฮันน์-จอร์จ คาโรล เลโอโพลด์ ไอเติล-ฟรีดริช ไมน์ราด มาเรีย ฮิวเบอร์ตัส ไมเคิลแห่งโฮเฮ็นซอลเลิร์น (31 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 - 2 มีนาคม พ.ศ. 2559 พระโอรสในเจ้าชายฟรีดริช ผู้ปกครองรัฐแห่งโฮเฮ็นซอลเลิร์น และเจ้าหญิงมาร์กาเรเท คาโรลาแห่งแซ็กโซนี) เจ้าหญิงเดซิเรแห่งสวีเดน หรือ เจ้าหญิงเดซิเร บารอนเนสซิลฟ์เวอร์สคิเอิลด์ หลังจากการอภิเษกสมรส (เดซิเร เอลิซาเบธ ซิบิลลา; ประสูติ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2481) เจ้าหญิงคริสตินาแห่งสวีเดน หรือ เจ้าหญิงคริสตินา นางแม็กนูสัน หลังจากการอภิเษกสมรส (คริสตินา หลุยส์ เฮเลนา; ประสูติ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2486) สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน (คาร์ล กุสตาฟ โฟลเก ฮิวเบอร์ตัส; พระราชสมภพ 30 เมษายน พ.ศ. 2489) ราชาภิเษกสมรสในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2519 กับ นางสาวซิลเวีย เรนาเท ซอมเมอร์ลาธ (เกิด 23 ธันวาคม พ.ศ. 2486) และมีรัชทายาทคือ เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน ดัชเชสแห่งวาสเตอร์เกิตลันด์ (วิกตอเรีย อิงกริด อลิซ เดซิเร; ประสูติ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2520) อภิเษกสมรสในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2553 กับ นายโอลอฟ ดาเนียล เวสต์ลิง (เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2516) (มีพระโอรสธิดาสองพระองค์) เจ้าชายซิกวาร์ดแห่งสวีเดน ดยุกแห่งอัปป์ลันด์ (ซิกวาร์ด ออสการ์ เฟรเดริค; 7 มิถุนายน พ.ศ. 2450 - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545) สละฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ เพื่ออภิเษกสมรสกับสามัญชน และได้รับการสถาปนาเป็น เคานต์ ซิกวาร์ด เบอร์นาด็อตแห่งวิสบอร์ก เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 อภิเษกสมรส (1) 8 มีนาคม พ.ศ. 2477 ณ กรุงลอนดอน (หย่าร้างในปี 2486) กับ เอริกา มาเรีย เรจินา โรซาลี แพ็ทเซ็ค (12 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 - 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2550) (ไม่มีพระโอรสและธิดา); (2) 26 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ณ กรุงโคเปนเฮเกน (หย่าร้างในปี 2504) กับ ซอนยา เฮเลนา ร็อบเบิร์ต (12 ตุลาคม พ.ศ. 2452 - 21 เมษายน พ.ศ. 2547) (มีพระโอรส); (3) 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 ณ กรุงสต็อกโฮล์ม กับ กุลลัน แมรีแอนน์ ลินด์เบิร์ก (เกิด 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2467) (ไม่มีพระโอรสและธิดา) เคานต์ ไมเคิล เบอร์นาด็อตแห่งวิสบอร์ก (ไมเคิล อเล็กซานเดอร์ ซิกวาร์ด; เกิด 21 สิงหาคม พ.ศ. 2487) เจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน (อิงกริด วิกตอเรีย โซเฟีย หลุยส์ มาร์กาเรทา; 28 มีนาคม พ.ศ. 2453 - 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543) อภิเษกสมรส 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 ณ กรุงสต็อกโฮล์ม กับ สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียน เฟรเดริคที่ 9 ฟรันซ์ ไมเคิล คาร์ล วาลเดมาร์ จอร์จแห่งเดนมาร์ก (11 มีนาคม พ.ศ. 2442 - 14 มกราคม พ.ศ. 2515 พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก และเจ้าหญิงอเล็กซานดรีนแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน) และมีพระธิดาคือ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (มาร์เกรเธ อเล็กซานดรีน ธอร์ฮิลดูร์ อิงกริด; พระราชสมภพ 16 เมษายน พ.ศ. 2483) ราชาภิเษกสมรสในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2510 กับ นายอ็องรี มารี ฌ็อง อ็องเดร เดอ ลาบอร์ด เดอ มงเปอซาต์ ซึ่งต่อมาได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก (11 มิถุนายน พ.ศ. 2477 - 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561) และมีรัชทายาทคือ เจ้าชายเฟรเดริค มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก (เฟรเดริค อ็องเดร เฮนริก คริสเตียน; ประสูติ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2511) อภิเษกสมรสในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 กับ นางสาวแมรี เอลิซาเบธ โดนัลด์สัน (เกิด 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515) (พระโอรสธิดาสี่พระองค์) เจ้าหญิงเบเนดิกเทแห่งเดนมาร์ก (เบเนดิกเท แอสตริด อิงเกบอร์ก อิงกริด; ประสูติ 29 เมษายน พ.ศ. 2487) อภิเษกสมรสในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 กับ เจ้าชายริชาร์ด กาสิมีร์ คาร์ล ออกุสต์ โรเบิร์ต คอนสแตนติน ผู้ปกครองรัฐที่ 6 แห่งไซน์-วิตต์เกินชไตน์-แบร์เลอบูร์ก (29 ตุลาคม พ.ศ. 2477 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2560) เจ้าหญิงแอนน์-มารีแห่งเดนมาร์ก (แอนน์-มารี แด็กมาร์ อิงกริด; ประสูติ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2489) อภิเษกสมรสในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2507 กับ สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ (พระราชสมภพ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2483) (ดูด้านบน) เจ้าชายเบอร์ติลแห่งสวีเดน ดยุกแห่งฮัลลันด์ (เบอร์ติล กุสตาฟ ออสการ์ คาร์ล ออยเก็น; 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 - 5 มกราคม พ.ศ. 2540) อภิเษกสมรส 7 ธันวาคม พ.ศ. 2519 ณ พระราชวังดรอตต์นิงโฮล์ม ใกล้กรุงสต็อกโฮล์ม กับ ลิเลียน เมย์ เดวีส (30 สิงหาคม พ.ศ. 2458 - 10 มีนาคม พ.ศ. 2556) (ไม่มีพระโอรสและธิดา) เจ้าชายคาร์ล โยฮันแห่งสวีเดน ดยุกแห่งดาลาร์นา (คาร์ล โยฮัน อาร์เธอร์; 31 ตุลาคม พ.ศ. 2459 - 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2555) เป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียที่สิ้นพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้าย (95 พรรษา 6 เดือน 5 วัน) สละฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ เพื่ออภิเษกสมรสกับสามัญชน และได้รับการสถาปนาเป็น เคานต์ คาร์ล โยฮัน เบอร์นาด็อตแห่งวิสบอร์ก เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 อภิเษกสมรส (1) 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 ณ นิวยอร์กซิตี รัฐนิวยอร์ก กับ เอริน เคิร์สติน มาร์กาเรทา เว็คมาร์ค (4 มีนาคม พ.ศ. 2453 - 11 กันยายน พ.ศ. 2530) (มีบุตรบุญธรรมสองคน); (2) 29 กันยายน พ.ศ. 2531 ณ กรุงโคเปนเฮเกน กับ เคานเตสกุนนิลา มาร์ธา หลุยซา วาชต์ไมส์เตอร์ อัฟ โยฮันนิสฮุส (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2466 - 12 กันยายน พ.ศ. 2559) (ไม่มีพระโอรสและธิดา) เจ้าชายอาร์เธอร์แห่งคอนน็อต (อาร์เธอร์ เฟรเดอริค แพทริค อัลเบิร์ต; 13 มกราคม พ.ศ. 2426 - 12 กันยายน พ.ศ. 2481) ทรงดำรงตำแหน่ง ผู้สำเร็จราชการแอฟริกาใต้ ระหว่างวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2463 ถึงวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2466 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา วิกเตอเรีย อัลเบอร์ตา เอ็ดวินา หลุยส์ ดัฟฟ์แห่งสหราชอาณาจักร ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ (17 พฤษภาคม พ.ศ. 2434 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 พระธิดาในอเล็กซานเดอร์ ดัฟฟ์ ดยุกแห่งไฟฟ์ และเจ้าหญิงหลุยส์ พระราชกุมารี) และมีพระโอรสคือ เจ้าชายอลาสแตร์ ดยุกแห่งคอนน็อต (อลาสแตร์ อาร์เธอร์; 9 สิงหาคม พ.ศ. 2457 - 26 เมษายน พ.ศ. 2486) เจ้าหญิงแพทริเซียแห่งคอนน็อต (วิกตอเรีย แพทริเซีย เฮเลนา เอลิซาเบธ; 17 มีนาคม พ.ศ. 2429 - 12 มกราคม พ.ศ. 2517) ทรงสละพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ และเปลี่ยนพระนามเป็น เลดี้ แพทริเซีย แรมเซย์ เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 ณ มหาวิหารเวสต์มินส์เตอร์ กรุงลอนดอน กับ เซอร์ อเล็กซานเดอร์ โรเบิร์ต มอล แรมเซย์ (29 พฤษภาคม พ.ศ. 2424 - 8 ตุลาคม พ.ศ. 2515) และมีพระโอรสคือ อเล็กซานเดอร์ แรมเซย์แห่งมาร์ (อเล็กซานเดอร์ อาร์เธอร์ อัลฟองโซ เดวิด มอล แรมเซย์; 21 ธันวาคม พ.ศ. 2462 - 20 ธันวาคม พ.ศ. 2543) สมรส 5 ตุลาคม พ.ศ. 2499 ณ เมืองเฟรเซอร์เบอระ แคว้นสก็อตแลนด์ กับ ฟลอรา มาร์จอรี เฟรเซอร์ เลดี้ซัลทูนที่ 20 แห่งอัลเบอร์เนธี (เกิด 18 ตุลาคม พ.ศ. 2473) และมีบุตรีสามคนคือ แคเธอรีน เฟรเซอร์ (แคเธอรีน อิงกริด แมรี อิซาเบล; เกิด 11 ตุลาคม พ.ศ. 2500) อลิซ แรมเซย์ (อลิซ เอลิซาเบธ มาร์กาเร็ต; เกิด 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2504) เอลิซาเบธ แรมเซย์ (เอลิซาเบธ อเล็กซานดรา แมรี; เกิด 15 เมษายน พ.ศ. 2506)

title: มาร์กาเร็ต ทิวดอร์

text: 16. แมร์ดัด อัป ทิวดูร์8. โอเวน ทิวดอร์17. มาร์กาเร็ต เฟิร์ช ดาฟิดด์4. เอ็ดมันด์ ทิวดอร์ เอิร์ลที่ 1 แห่งริชมอนด์18. พระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส9. เจ้าหญิงแคเธอรีนแห่งวาลัว19. อิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย2. พระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ20. จอห์น โบฟอร์ต เอิร์ลที่ 1 แห่งซอเมอร์เซ็ต10. จอห์น โบฟอร์ต ดยุกที่ 1 แห่งซอเมอร์เซ็ต21. มาร์กาเร็ต ฮอลแลนด์5. เลดีมาร์กาเรต โบฟอร์ต22. จอห์น โบชอมป์แห่งเบล็ทโซ11. มาร์กาเร็ต โบชอมป์แห่งเบล็ทโซ23. อีดิธ สเตาตัน1. มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งสกอตแลนด์24. ริชาร์ดแห่งโคนิสเบิร์ก เอิร์ลแห่งเคมบริดจ์ที่ 312. ริชาร์ด แพลนแทเจเนต ดยุกที่ 3 แห่งยอร์ก25. แอนน์ เดอ มอร์ติเมอร์6. พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ26. ราล์ฟ เนวิลล์ เอิร์ลที่ 1 แห่งเวสต์มอร์แลนด์13. เซซิลี เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ก27. โจน โบฟอร์ต เคานท์เตสแห่งเวสต์มอร์แลนด์3. เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งยอร์ก28. เซอร์ ริชาร์ด วีเดอวิลล์14. ริชาร์ด วูดวิลล์ เอิร์ลริเวิร์สที่ 129. เอลิซาเบธ โบดุลเกท7. เอลิซาเบธ วูดวิลล์30. ปีเตอร์ที่ 1 แห่งลักเซมเบิร์ก15. ฌาคแก็ตตาแห่งลักเซมเบิร์ก31. มาร์กาเร็ตแห่งบูซ์

text: เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์-เอวอนเดล (อัลเบิร์ต วิกเตอร์ คริสเตียน เอ็ดเวิร์ด; 8 มกราคม พ.ศ. 2407 - 14 มกราคม พ.ศ. 2435) ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล เอิร์ลแห่งแอธโลน เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2433 พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร (จอร์จ เฟรเดอริค เออร์เนส อัลเบิร์ต; 3 มิถุนายน พ.ศ. 2408 - 20 มกราคม พ.ศ. 2479) ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งยอร์ก เอิร์ลแห่งอินเวอร์เนส และบารอนคิลลาร์นีย์ เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2435 ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งเวลส์ และเอิร์ลแห่งเชสเตอร์ เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 เสด็จขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อจากพระบรมราชชนก เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453 ทรงราชาภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2436 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรี่ ออกัสตา หลุยซา โอลกา พอลีน คลอดีน แอ็กเนสแห่งเท็ค (26 พฤษภาคม พ.ศ. 2410 - 24 มีนาคม พ.ศ. 2496 พระธิดาในเจ้าชายฟรันซ์ ดยุกแห่งเท็ค และเจ้าหญิงแมรี่ อเดเลดแห่งเคมบริดจ์) และมีพระราชโอรสธิดาคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 แห่งสหราชอาณาจักร (เอ็ดเวิร์ด อัลเบิร์ต คริสเตียน จอร์จ แอนดรูว์ แพทริค เดวิด; 23 มิถุนายน พ.ศ. 2437 - 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2515) ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าชายแห่งเวลส์ และเอิร์ลแห่งเชสเตอร์ เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2453 เสวยราชสมบัติภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระบรมราชชนก เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2479 และสละราชสมบัติ เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ หลังจากการสละราชสมบัติ และได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งวินด์เซอร์ (Duke of Windsor) เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2480 อภิเษกสมรส 3 มิถุนายน พ.ศ. 2480 ณ เมืองมงต์ ประเทศฝรั่งเศส กับ เบสซี วอลลิส วอร์ฟิลด์ (19 มิถุนายน พ.ศ. 2439 - 24 เมษายน พ.ศ. 2529) (ไม่มีพระโอรสธิดา) พระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร (อัลเบิร์ต เฟรเดอริค อาร์เธอร์ จอร์จ; 14 ธันวาคม พ.ศ. 2438 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) ได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งยอร์ก เอิร์ลแห่งอินเวอร์เนส และบารอนคิลลาร์นีย์ เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2463 เสวยราชสมบัติภายหลังจากการสละราชสมบัติของสมเด็จพระเชษฐา เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ราชาภิเษกสมรส 26 เมษายน พ.ศ. 2466 ณ กรุงลอนดอน กับ เลดี้ เอลิซาเบธ แองเจลา มาร์เกอริต โบวส์-ลีออน (4 สิงหาคม พ.ศ. 2443 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2545) และมีพระราชธิดาคือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร (เอลิซาเบธ อเล็กซานดรา แมรี่; พระราชสมภพ 21 เมษายน พ.ศ. 2469) ราชาภิเษกสมรสในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 กับ เจ้าชายฟิลิปแห่งกรีซและเดนมาร์ก ซึ่งต่อมาดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ (ประสูติ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2464 พระโอรสในเจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และเจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก) และมีรัชทายาทคือ เจ้าชายชาร์ลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ (ชาร์ลส์ ฟิลิป อาร์เธอร์ จอร์จ; ประสูติ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491) อภิเษกสมรสในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 (หย่าร้างในปี 2539) กับ เลดี้ ไดอานา ฟรานเซส สเปนเซอร์ (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 - 31 สิงหาคม พ.ศ. 2540) (พระโอรสสองพระองค์) เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งสหราชอาณาจักร หรือ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ต เคานเตสแห่งสโนว์ดอน หลังจากการอภิเษกสมรส (มาร์กาเร็ต โรส; 21 สิงหาคม พ.ศ. 2473 - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545) เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคานเตสแห่งแฮร์วูด (วิกตอเรีย อเล็กซานดรา อลิซ แมรี; 25 เมษายน พ.ศ. 2440 - 28 มีนาคม พ.ศ. 2508) ได้รับการสถาปนาเป็น พระราชกุมารี เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2475 อภิเษกสมรส 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2465 ณ กรุงลอนดอน กับ เฮนรี จอร์จ ชาร์ลส์ ลาสเซลส์ เอิร์ลที่ 6 แห่งแฮร์วูด (9 กันยายน พ.ศ. 2425 - 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2490) และมีพระโอรสคือ จอร์จ ลาสเซลส์ เอิร์ลที่ 7 แห่งแฮร์วูด (จอร์จ เฮนรี่ ฮิวเบิร์ต; 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2466 - 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2554) เจอรัลด์ ลาสเซลส์ (เจอรัลด์ เดวิด; 21 สิงหาคม พ.ศ. 2467 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2541) เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (เฮนรี วิลเลียม เฟรเดอริค อัลเบิร์ต; 31 มีนาคม พ.ศ. 2443 - 10 มิถุนายน พ.ศ. 2517) ได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งกลอสเตอร์ เอิร์ลแห่งอัลส์เตอร์ และบารอนคัลโลเด็น เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2478 อภิเษกสมรส 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 ณ กรุงลอนดอน กับ เลดี้ อลิซ คริสตาเบล มอนเตกู-ดักลาส-สก็อต (25 ธันวาคม พ.ศ. 2444 - 29 ตุลาคม พ.ศ. 2547) และมีพระโอรสคือ เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ (วิลเลียม เฮนรี่ แอนดรูว์ เฟรเดอริค; 18 ธันวาคม พ.ศ. 2484 - 28 สิงหาคม พ.ศ. 2515) เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (ริชาร์ด อเล็กซานเดอร์ วอลเตอร์ จอร์จ; ประสูติ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2487) เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ (จอร์จ เอ็ดเวิร์ด อเล็กซานเดอร์ เอ็ดมันด์; 20 ธันวาคม พ.ศ. 2445 - 25 สิงหาคม พ.ศ. 2485) ได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งเคนต์ เอิร์ลแห่งเซ็นต์แอนดรูวส์ และบารอนดาวน์แพทริค เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2477 อภิเษกสมรส 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2477 ณ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก (13 ธันวาคม พ.ศ. 2449 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2511 พระธิดาในเจ้าชายนิโคลาสแห่งกรีซและเดนมาร์ก และแกรนด์ดัชเชสเฮเลน วลาดิมีรอฟนาแห่งรัสเซีย) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ (เอ็ดเวิร์ด จอร์จ นิโคลาส พอล แพทริค; ประสูติ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2478) เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเคนต์ หรือ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดี้โอกิลวี หลังจากการอภิเษกสมรส (อเล็กซานดรา เฮเลน เอลิซาเบธ โอลกา คริสตาเบล; ประสูติ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2479) เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ (ไมเคิล จอร์จ ชาร์ลส์ แฟรงคลิน; ประสูติ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2485) เจ้าชายจอห์นแห่งสหราชอาณาจักร (จอห์น ชาร์ลส์ ฟรานซิส; 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2448 - 18 มกราคม พ.ศ. 2462) เจ้าหญิงหลุยส์ พระราชกุมารี (หลุยส์ วิกตอเรีย อเล็กซานดรา แด็กมาร์; 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2410 - 4 มกราคม พ.ศ. 2474) ทรงได้รับการสถาปนาเป็น พระราชกุมารี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2408 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ อเล็กซานเดอร์ วิลเลียม จอร์จ ดัฟฟ์ (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2392 - 29 มกราคม พ.ศ. 2455) ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ดยุกแห่งไฟฟ์ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 และมีพระธิดาคือ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสแห่งไฟฟ์ (อเล็กซานดรา วิกเตอเรีย อัลเบอร์ตา เอ็ดวินา หลุยส์; 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2434 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502) ได้รับการสถาเป็น เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 และสิบทอดตำแหน่งเป็น ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2455 อภิเษกสมรส 15 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ณ กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายอาร์เธอร์ เฟรเดอริค แพทริค อัลเบิร์ตแห่งคอนน็อต (13 มกราคม พ.ศ. 2426 - 12 กันยายน พ.ศ. 2481) (ดูด้านล่าง) เจ้าหญิงม็อด เคานเตสแห่งเซาเธสค์ (ม็อด อเล็กซานดรา วิกตอเรีย จอร์จินา เบอร์ธา; 3 เมษายน พ.ศ. 2436 - 14 ธันวาคม พ.ศ. 2488) ได้รับการสถาเป็น เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 อภิเษกสมรส 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ณ กรุงลอนดอน กับ ชาร์ลส์ อเล็กซานเดอร์ คาร์เนกี เอิร์ลแห่งเซาเธสค์ (23 กันยายน พ.ศ. 2436 - 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535) และมีพระโอรสคือ เจมส์ คาร์เนกี ดยุกที่ 3 แห่งไฟฟ์ (เจมส์ จอร์จ อเล็กซานเดอร์ แบนเนอร์แมน; 23 กันยายน พ.ศ. 2472 - 22 มิถุนายน พ.ศ. 2558) เจ้าหญิงวิกตอเรีย (วิกตอเรีย อเล็กซานดรา โอลกา แมรี่; 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2411 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2478) เจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ (ม็อด ชาร์ล็อต แมรี วิกตอเรีย; 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายคริสเตียน เฟรเดริค คาร์ล จอร์จ วาลเดมาร์ แอ็กเซิลแห่งเดนมาร์ก (3 สิงหาคม พ.ศ. 2415 - 21 กันยายน พ.ศ. 2500 พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และเจ้าหญิงหลุยส์แห่งสวีเดน) ซึ่งเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งนอร์เวย์ โดยเถลิงพระนามาภิไธย สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 และทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ มีพระโอรสคือ สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอรเวย์ (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2446 - 17 มกราคม พ.ศ. 2534) มีพระนามเดิมว่า อเล็กซานเดอร์ เอ็ดเวิร์ด คริสเตียน เฟรเดริค และต่อมาเปลี่ยนเป็น โอลาฟ โดยดำรงพระอิสริยยศเป็น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ หลังจากการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติของพระราชชนก เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 เสวยราชสมบัติภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระบรมราชชนก เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2500 ราชาภิเษกสมรส 21 มีนาคม พ.ศ. 2472 ณ กรุงออสโล กับ เจ้าหญิงมาร์ธา โซเฟีย โลวิซา แด็กมาร์ ไธราแห่งสวีเดน (28 มีนาคม พ.ศ. 2444 - 5 เมษายน พ.ศ. 2497 พระธิดาในเจ้าชายคาร์ลแห่งสวีเดน ดยุกแห่งวาสเตอร์เกิตลันด์ และเจ้าหญิงอิงเกบอร์กแห่งเดนมาร์ก) และมีพระราชโอรสธิดาคือ เจ้าหญิงรังน์ฮิลด์แห่งนอร์เวย์ หรือ เจ้าหญิงรังน์ฮิลด์ นางลอเรนท์เซ็น หลังจากการอภิเษกสมรส (รังน์ฮิลด์ อเล็กซานดรา; 9 มิถุนายน พ.ศ. 2473 - 16 กันยายน พ.ศ. 2555) เจ้าหญิงแอสตริดแห่งนอร์เวย์ หรือ เจ้าหญิงแอสตริด นางเฟอร์เนอร์ หลังจากการอภิเษกสมรส (แอสตริด ม็อด อิงเกบอร์ก; ประสูติ 12 กันยายน พ.ศ. 2475) สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ (พระราชสมภพ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480) ราชาภิเษกสมรสในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2511 กับ นางสาวซอนยา ฮารัลด์เซ็น (เกิด 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2480) และมีรัชทายาทคือ เจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ (โฮกุน แม็กนุส; ประสูติ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2516) อภิเษกสมรสในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2544 กับ นางสาวเมตเต-มาริต เจสเซ็ม ฮอยบี (เกิด 19 สิงหาคม พ.ศ. 2516) (พระโอรสธิดาสองพระองค์) เจ้าชายจอห์นแห่งเวลส์ (อเล็กซานเดอร์ จอห์น ชาร์ลส์ โรเบิร์ต อัลเบิร์ต; 6 เมษายน พ.ศ. 2414 - 7 เมษายน พ.ศ. 2414)

title: เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์

text: เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก (วิกตอเรีย อลิซ เอลิซาเบธ จูลี มารี; 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2428 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2512) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2446 ณ เมืองดาร์มสตัดท์ กับ เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก (1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2425 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2487) พระชนนีในเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เจ้าหญิงหลุยส์แห่งบัทเทนแบร์ก (หลุยส์ อเล็กซานดรา มารี ไอรีน; 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 - 7 มีนาคม พ.ศ. 2508) ทรงอภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กับ เจ้าฟ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2425 - 15 กันยายน พ.ศ. 2516) ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน หลังการเสวยราชสมบัติของพระสวามี เจ้าชายจอร์จแห่งบัทเทนแบร์ก (จอร์จ หลุยส์ วิกเตอร์ เฮนรี เซอร์จ; 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2435 - 8 เมษายน พ.ศ. 2481) ทรงดำรงตำแหน่ง มาร์ควิสที่ 2 แห่งมิลฟอร์ดฮาเว็น เอิร์ลแห่งเมดินา และไวส์เค้านท์อัลเดอร์เนย์ เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2464 ทรงอภิเษกสมรสวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เค้านท์เตส นาเด็จดา มิคาอิลอฟนา เดอ ทอร์บี้ (28 มีนาคม พ.ศ. 2439 - 22 มกราคม พ.ศ. 2506) เจ้าชายหลุยส์แห่งบัทเทนแบร์ก (หลุยส์ ฟรานซิส อัลเบิร์ต วิกเตอร์ นิโคลาส; 25 มิถุนายน พ.ศ. 2443 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2522) ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เอิร์ลเมานต์แบ็ทแตนแห่งพม่า และบารอนรอมซีย์ เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2490 ทรงดำรงตำแหน่งเป็น อุปราชแห่งอินเดีย ระหว่างวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ถึงวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490 ทรงดำรงตำแหน่งเป็น ข้าหลวงใหญ่แห่งอินเดีย ระหว่างวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490 ถึงวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2491 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2465 ณ กรุงลอนดอน กับ เอ็ดวินา ซินเธีย แอนเน็ต แอชลีย์ (28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503)

title: มาเรียนา บิกโตเรียแห่งสเปน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส

text: เจ้าหญิงมาเรียนา บิกโตเรียประสูติ ณ พระราชวังรอยัล อัลคาซาแห่งมาดริด กรุงมาดริด ประเทศสเปน เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน พระเจ้าเฟลีเปที่ 5 แห่งสเปนกับดัสเชสเอลิซาเบธ ฟาร์เนเซแห่งปาร์มา พระนาม "มาเรียนา บิกโตเรีย" ของพระนามนั้งมีที่มาจากพระนามของพระอัยยิกาฝ่ายพระราชบิดาคือ ดัสเชสมาเรีย แอนนา วิกตอเรียแห่งบาวาเรีย ผู้ซึ่งเป็นพระมเหสีในเจ้าชายหลุยส์ แกรนด์ ดอแฟงแห่งฝรั่งเศส เจ้าหญิงมาเรียนา บิกโตเรียทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งสเปนโดยกำเนิด พระราชบิดาของพระนางเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส และทรงได้รับสืยทอดการครองราชบัลลังก์สเปนในปีพ.ศ. 2243 ในช่วงที่เจ้าหญิงมาเรียนา บิกโตเรียประสูติ ทรงอยู่ในลำดับที่ 5 ของการสืบราชบัลลังก์สเปน โดยทรงอยู่ถัดจาก พระเชษฐาต่างพระมารดา 3 พระองค์ ได้แก่ เจ้าชายหลุยส์แห่งอัสตูเรียส,เจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งสเปนและเจ้าชายเปโดรแห่งสเปน ลำดัยที่ 4 คือ พระเชษฐาร่วมพระมารดาคือ เจ้าชายชาร์ลส์แห่งสเปน ในระหว่างทรงดำรงเป็นเจ้าหญิงแห่งสเปน ทรงได้รับพระอิศริยยศชั้น "เจ้าฟ้าหญิง"

title: เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ

text: เจ้าชายฟิลิปปอส ทรงเข้าอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเอลิซาเบธ อเล็กซานดรา แมรี พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักรและสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 มีพระราชโอรสและพระราชธิดาดังนี้

text: การประทับในฝรั่งเศสของเจ้าหญิงนั้นไม่ค่อยดี ภายใต้อิทธิพลของหลุยส์ อองรี ดยุกแห่งบูร์บง ผู้เป็นนายกรัฐมนตรีในขณะนั้นกับมาดาม เดอ ปรี ผู้เป็นสนมของเขา ได้ตัดสินใจส่งเจ้าหญิงมาเรียนา บิกโตเรียซึ่งมีพระชนมายุ 7 พรรษากลับสเปนในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2268 เนื่องจากพวกเขาต้องการที่จะรักษาอำนาจและอิทธิพลเหนือยุวกษัตริย์และได้เสนอให้พระเจ้าหลุยส์อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเฮนเรียต หลุยส์ เดอ บูร์บง ผู้เป็นพระขนิษฐาของดยุกเองซึ่งไม่เหมือนกับเจ้าหญิงมาเรียนา บิกโตเรียตรงที่เจ้าหญิงเฮนเรียตทรงเจริญพระชันษาในช่วงที่สามารถทรงครรภ์ได้ เหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้ทางสเปนไม่พอใจและปฏิเสธการสนับสนุนสถานะของเจ้าหญิงหลุยส์ เอลิซาเบธแห่งออร์เลออง สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน ซึ่งอภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์แห่งสเปน และพระเจ้าหลุยส์แห่งสเปนได้เสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาทหลังจากทรงครองราชย์ได้เพียง 7 เดือน ในฐานะที่อภิเษกสมรสแต่ก็ไม่ได้รับอะไรมากมาย ทางการสเปนปฏิเสธที่จะช่วยเหลือพระราชินีหลุยส์ เอลิซาเบธและมีพระราชโองการให้พระราชินีเสด็จกลับฝรั่งเศส พร้อมกับพระขนิษฐาของพระนาง เจ้าหญิงฟิลิปพินส์ เอลิซาเบธแห่งออร์เลออง ซึ่งเตรียมอภิเษกสมรสกับเจ้าชายชาร์ลส์แห่งสเปน การกระทำเช่นนี้เพื่อตอบโต้ฝรั่งเศส เจ้าหญิงมาเรียนา บิกโตเรียเสด็จออกจากพระราชวังแวร์ซายในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2268 และเดินทางไปยังชายแดนเพื่อแลกเปลี่ยนเจ้าหญิงมาเรียนา บิกโตเรีย กับสองเจ้าหญิงแห่งออรฺเลอองคือ อดีตพระราชินีหลุยส์ เอลิซาเบธแห่งสเปนและเจ้าหญิงฟิลิปพินส์ ต่อมาพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมารี เลสไซน์สกาแห่งโปแลนด์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2268 และเจ้าหญิงมาเรีย เทเรซา ราฟาเอลาแห่งสเปน พระขนิษฐาในเจ้าหญิงมาเรียนาได้อภิเษกสมรสกับเจ้าชายหลุยส์ ดอแฟงแห่งฝรั่งเศส พระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ในปีพ.ศ. 2288 เพื่อกระชับความสัมพันธ์กับสเปนอีกครั้ง

text: เจ้าหญิงเอลิซาเบธประสูติเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2407 ณ เมืองเบสซุนเกิน ใกล้เมืองดาร์มสตัดท์ โดยมีพระนามเต็ม เอลิซาเบธ อเล็กซานดรา หลุยส์ อลิซ และดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งเฮสส์และไรน์ พระองค์เป็นพระธิดาองค์ที่สองในแกรนด์ดยุกลุดวิกที่ 4 แห่งเฮสส์และไรน์และเจ้าฟ้าหญิงอลิซแห่งสหราชอาณาจักร พระองค์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียผ่านทางพระชนนี เจ้าหญิงอลิซทรงเป็นผู้เลือกพระนาม "เอลิซาเบธ" ให้กับพระธิดา ด้วยทรงได้รับแรงบันดาลใจจากชีวิตของนักบุญเอลิซาเบธแห่งฮังการี ซึ่งเป็นบรรพสตรีของราชวงศ์เฮสส์ หลังจากการเสด็จเยือนที่อารามของนางในเมืองมาร์บูร์กและมีประสูติกาลพระธิดาพระองค์ที่สอง พระองค์จึงทรงตัดสินพระทัยที่จะตั้งพระนามพระธิดาตามนักบุญคนนั้น เจ้าหญิงเอลิซาเบธมีพระนามเรียกเล่นว่า "เอลลา" ในหมู่พระประยูรญาติ

title: สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม

text: Family of Main Page 16. ฟรานซิส ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูรก์-ซาลเฟลด์8. พระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 117. เจ้าหญิงออกัสต้าแห่งรอยส์-เอเบอร์สดอร์ฟ4. เจ้าชายฟิลิป เคานท์แห่งฟลานเดอร์18. พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส9. เจ้าหญิงหลุยส์-มารีแห่งออร์เลอ็อง19. มารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี2. พระเจ้าอัลแบร์ที่ 120. เจ้าชายชาลส์แห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน10. เจ้าชายชาลส์ แอนโทนี แห่งโฮเฮนซอลเลิร์น21. มารี อ็องตัวเนต มูว์รา5. เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน22. แกรนด์ดยุกชาลส์แห่งบาเดิน11. เจ้าหญิงโจเซฟฟินแห่งบาเดิน23. สเตฟานีแห่งโบอาร์แนสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม24. ดยุกไพอุส ออกัสแห่งบาวาเรีย12. ดยุกแม็กซิมิเลียน โจเซฟแห่งบาวาเรีย25. เจ้าหญิงอาเมลี หลุยส์แห่งอาเรนเบิร์ก6. ดยุกคาร์ล-ธีโอดอร์แห่งบาวาเรีย26. พระเจ้ามักซีมีเลียนที่ 1 โยเซฟแห่งบาวาเรีย13. เจ้าหญิงลุดวิกาแห่งบาวาเรีย27. เจ้าหญิงแคโรไลน์แห่งบาเดน3. ดัสเชสอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย28. พระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส14. พระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส29. การ์โลตา โคอากีนาแห่งสเปน7. อินฟานตามาเรีย โจเซฟาแห่งโปรตุเกส30. เจ้าชายคอนสแตนตินแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก15. เจ้าหญิงอเดเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก31. เจ้าหญิงแอ็กเนสแห่งโฮเฮนโลเออ-แลงเกนเบิร์ก

text: เจ้าหญิงชาร์ล็อตแห่งปรัสเซีย (วิกตอเรีย เอลิซาเบธ ออกุสตา ชาร์ล็อต; 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2403 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2462) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2421 ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี กับ เจ้าชายแบร์นฮาร์ดที่ 3 ฟรีดริช วิลเฮล์ม อัลเบิร์ต จอร์จ ดยุกแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน ดยุกแห่งแซ็กโซนี (1 เมษายน พ.ศ. 2394 - 16 มกราคม พ.ศ. 2471 พระโอรสในเจ้าชายจอร์จที่ 2 ดยุกแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน และเจ้าหญิงชาร์ล็อตแห่งปรัสเซีย) และมีพระธิดาคือ เจ้าหญิงฟีโอดอราแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน (ฟีโอดอรา วิคตอเรีย ออกุสตา แมรีแอนนา มารี; 12 มีนาคม พ.ศ. 2429 - 26 สิงหาคม พ.ศ. 2488) อภิเษกสมรส 24 กันยายน พ.ศ. 2441 ณ เมืองเบรสเลา กับ เจ้าชายไฮน์ริชที่ 30 รอยซ์ ซู เคิสตริตซ์ (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2407 - 23 มีนาคม พ.ศ. 2482) (ไม่มีพระโอรสและธิดา)

text: เจ้าหญิงเอลิซาเบธเป็นพระราชธิดาองค์แรกในเจ้าชายอัลเบิร์ต ดยุกแห่งยอร์ก (ภายหลังขึ้นเถลิงราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6) กับเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งยอร์ก พระราชบิดาของพระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 กับสมเด็จพระราชินีแมรี พระราชมารดาของพระองค์เป็นธิดาคนสุดท้ายของขุนนางชาวสกอตแลนด์นามว่า โคลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 14 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น เจ้าหญิงเอลิซาเบธประสูติโดยการคลอดแบบผ่าท้องเมื่อเวลา 2.40 น. (ตามเวลากรีนิช) ของวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2469 ณ บ้านเลขที่ 17 ถนนบรูตัน เมย์แฟร์ กรุงลอนดอน ซึ่งเป็นของพระอัยกาฝ่ายพระราชมารดา (ตา) ในกรุงลอนดอน[1] ต่อมาวันที่ 29 พฤษภาคม ทรงเข้ารับพิธีบัพติศมานิกายแองกลิคันจากคอสโม กอร์ดอน แลง อาร์ชบิชอปแห่งยอร์ก ณ โบสถ์ส่วนพระองค์ภายในพระราชวังบักกิงแฮม[2][note 2] และได้รับพระนาม เอลิซาเบธ ตามพระราชมารดา, อะเล็กซานดรา ตามสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา พระปัยยิกา (ย่าทวด) ซึ่งสิ้นพระชนม์ก่อนการประสูติของเจ้าหญิงเอลิซาเบธ 6 เดือน และ แมรี ตามสมเด็จพระราชินีแมรี พระอัยยิกาฝ่ายพระราชบิดา (ย่า)[3] เจ้าหญิงเอลิซาเบธเป็นพระราชนัดดาหัวแก้วหัวแหวนของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 กล่าวกันว่าเมื่อเจ้าหญิงเอลิซาเบธเสด็จไปเยี่ยมพระอาการประชวรของพระเจ้าจอร์จที่ 5 ในปี พ.ศ. 2472 ทำให้พระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงมีกำลังพระทัยและพระอาการดีขึ้น[4]

text: เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์ (วิกตอเรีย อัลเบอร์ตา เอลิซาเบธ มาธิลดา มารี; 5 เมษายน พ.ศ. 2406 - 24 กันยายน พ.ศ. 2493) ทรงสละพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งเฮสส์และไรน์ เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 และดำรงพระอิสริยยศเป็น มาร์ชเนสแห่งมิลด์ฟอร์ดฮาเวน ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2427 ณ เมืองดาร์มชตัดท์ รัฐเฮสส์ ประเทศเยอรมนี กับ เจ้าชายหลุยส์ อเล็กซานเดอร์แห่งบัทเทนแบร์ก (24 พฤษภาคม พ.ศ. 2394 - 11 กันยายน พ.ศ. 2464 พระโอรสในเจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเฮสส์และไรน์ และเคานเตสจูลี ฟอน เฮาเคอ) ซึ่งสละพระอิสริยยศ เจ้าชายแห่งบัทเทนแบร์ก โดยทรงใช้ราชสกุล "เมานต์แบ็ทแตน" เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 หลังจากนั้นทรงได้รับการสถาปนาเป็น มาร์ควิสแห่งมิลฟอร์ดฮาเว็น เอิร์ลแห่งเมดินา และไวส์เค้านท์อัลเดอร์เนย์ เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 มีพระโอรสและธิดาคือ เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก (วิกตอเรีย อลิซ เอลิซาเบธ จูลี มารี; 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2428 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2512) อภิเษกสมรส 7 ตุลาคม พ.ศ. 2446 ณ เมืองดาร์มชตัดท์ กับ เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก (15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2425 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2487 พระโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ และแกรนด์ดัชเชสโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าหญิงมาร์การิตาแห่งกรีซและเดนมาร์ก (18 เมษายน พ.ศ. 2448 - 24 เมษายน พ.ศ. 2524) อภิเษกสมรสในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2474 กับ เจ้าชายก็อตฟรีด เฮอร์มันน์ อัลเฟรด พอล แม็กซิมิเลียน วิกเตอร์ ผู้ปกครองรัฐที่ 8 แห่งโฮเฮ็นโลเฮอ-แล็งเกินบูร์ก (24 มีนาคม พ.ศ. 2440 - 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2503) (ดูด้านล่าง) เจ้าหญิงธีโอดอราแห่งกรีซและเดนมาร์ก (30 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2512) อภิเษกสมรสในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2474 กับ เจ้าชายแบร์โธลด์ ฟรีดริช วิลเฮล์ม แอร์นส์ ออกุสต์ ไฮน์ริช คาร์ล ผู้ปกครองรัฐแห่งบาเดิน (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 - 27 ตุลาคม พ.ศ. 2506 พระโอรสในเจ้าชายแม็กซิมิเลียน ผู้ปกครองรัฐแห่งบาเดิน และเจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งฮาโนเวอร์) เจ้าหญิงเซซิเลียแห่งกรีซและเดนมาร์ก (22 มิถุนายน พ.ศ. 2454 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480) อภิเษกสมรสในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 กับ เจ้าชายจอร์จ โดนาตัส วิลเฮล์ม นิโคเลาส์ เอ็ดเวิร์ด เฮนริช คาร์ล รัชทายาทแห่งเฮสส์และไรน์ (8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480) (ดูด้านล่าง) เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก (26 มิถุนายน พ.ศ. 2457 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544) อภิเษกสมรสครั้งแรกในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2473 กับ เจ้าชายคริสตอฟ แอร์นส์ ออกุสต์แห่งเฮสส์-คาสเซิล (14 พฤษภาคม พ.ศ. 2444 - 7 ตุลาคม พ.ศ. 2486) และครั้งที่สองในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2489 กับ เจ้าชายจอร์จ วิลเฮล์ม แอร์นส์ ออกุสต์ แอ็กเซิลแห่งฮาโนเวอร์ (25 มีนาคม พ.ศ. 2457 - 8 มกราคม พ.ศ. 2549) (ดูด้านบน) เจ้าชายฟิลิปแห่งกรีซและเดนมาร์ก ต่อมาคือ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ (ประสูติ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2464) อภิเษกสมรสในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 กับ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร (พระราชสมภพ 21 เมษายน พ.ศ. 2469) (ดูด้านบน) เลดี้ หลุยส์ เมานต์แบ็ทแตน (หลุยส์ อเล็กซานดรา มารี ไอรีน; 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 - 7 มีนาคม พ.ศ. 2508) พระอิสริยยศเดิมคือ เจ้าหญิงแห่งบัทเทนแบร์ก แต่ได้สละพระอิสริยยศเยอรมันและเปลี่ยนพระนามเป็น เลดี้ หลุยส์ เมานต์แบ็ทแตน เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 อภิเษกสมรส 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ณ กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายออสการ์ เฟรเดริค วิลเฮล์ม โอลาฟ กุสตาฟ อดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2425 - 15 กันยายน พ.ศ. 2516 พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน และเจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งบาเดิน) และดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน หลังจากการเสวยราชสมบัติของพระสวามี (มีพระธิดาแต่สิ้นพระชนม์ตอนประสูติ) จอร์จ เมานต์แบ็ทแตน มาร์ควิสที่ 2 แห่งมิลฟอร์ดฮาเว็น (จอร์จ หลุยส์ วิกเตอร์ เฮนรี เซอร์จ; 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2435 - 8 เมษายน พ.ศ. 2481) พระอิสริยยศเดิมคือ เจ้าชายแห่งบัทเทนแบร์ก แต่ได้สละพระอิสริยยศเยอรมันและเปลี่ยนพระนามเป็น จอร์จ เมานต์แบ็ทแตน เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 และสืบตำแหน่งขุนนางต่อจากพระบิดาเป็น มาร์ควิสแห่งมิลฟอร์ดฮาเว็น เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2464 อภิเษกสมรส 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 ณ กรุงลอนดอน กับ เคานเตสนาเดจยา มิคาอิลอฟนา เดอ ทอร์บี้ (28 มีนาคม พ.ศ. 2439 - 22 มกราคม พ.ศ. 2506 พระธิดาในแกรนด์ดยุกไมเคิล มิคาอิโลวิชแห่งรัสเซีย และเคานเตสโซฟีแห่งเมเร็นบูร์ก) และมีพระโอรสธิดาคือ เลดี้ ทาเทียนา เมานต์แบ็ทแตน (ทาเทียนา เอลิซาเบธ; 16 ธันวาคม พ.ศ. 2460 - 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2531) เดวิด เมานต์แบ็ทแตน มาร์ควิสที่ 3 แห่งมิลฟอร์ดฮาเว็น (เดวิด ไมเคิล; 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2462 - 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2513) ลอร์ด หลุยส์ เมานต์แบ็ทแตน เอิร์ลเมานต์แบ็ทแตนแห่งพม่า (หลุยส์ ฟรานซิส อัลเบิร์ต วิกเตอร์ นิโคลาส; 25 มิถุนายน พ.ศ. 2443 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2522) พระอิสริยยศเดิมคือ เจ้าชายแห่งบัทเทนแบร์ก แต่ได้สละพระอิสริยยศเยอรมันและเปลี่ยนพระนามเป็น หลุยส์ เมานต์แบ็ทแตน เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 และดำรงตำแหน่งเป็น อุปราชแห่งอินเดีย (Viceroy of India) ระหว่างวันที่ 21 กุมภาพันธ์ - 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490 และ<i data-parsoid='{"dsr":[71699,71753,2,2]}'>ผู้สำเร็จราชการอินเดีย (Governor-General of India) ระหว่างวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490 - 21 สิงหาคม พ.ศ. 2491 อภิเษกสมรส 26 ตุลาคม พ.ศ. 2489 ณ กรุงลอนดอน กับ เอ็ดวินา ซินเธีย แอนเน็ต แอชลีย์ (28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503) และมีพระธิดาคือ แพทริเซีย เมานต์แบ็ทแตน เคานเตสเมานต์แบ็ทแตนที่ 2 แห่งพม่า (แพทริเซีย เอ็ดวินา วิกตอเรีย; 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 - 13 มิถุนายน พ.ศ. 2560) เลดี้ พาเมลา เมานต์แบ็ทแตน (พาเมลา คาร์เมน หลุยส์; เกิด 19 เมษายน พ.ศ. 2472) เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเฮสส์และไรน์ (เอลิซาเบธ อเล็กซานดรา หลุยส์ อลิซ; 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2407 - 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) ทรงเปลี่ยนพระนามและพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดัชเชสเอลิซาเบธ เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย หลังจากการเข้ารีตในคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2434 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2427 ณ พระราชวังฤดูหนาว กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก กับ แกรนด์ดยุกเซอร์เกย์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย (11 พฤษภาคม พ.ศ. 2400 - 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2448 พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และเจ้าหญิงมารีแห่งเฮสส์และไรน์) ไม่มีพระโอรสและธิดา เจ้าหญิงไอรีนแห่งเฮสส์และไรน์ (ไอรีน หลุยซา มาเรีย แอนนา; 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2409 - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2431 ณ ปราสาทชาร์ล็อตเต็นบูร์ก กรุงเบอร์ลิน กับ เจ้าชายอัลแบร์ต วิลเฮล์ม ไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย (14 สิงหาคม พ.ศ. 2405 - 20 เมษายน พ.ศ. 2472) (ดูด้านบน) เจ้าชายแอร์นส์ ลุดวิก แกรนด์ดยุกแห่งเฮสส์และไรน์ (แอร์นส์ ลุดวิก อัลแบร์ต คาร์ล วิลเฮล์ม; 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 - 9 ตุลาคม พ.ศ. 2480) ทรงดำรงพระอิสริยยศ แกรนด์ดยุกแห่งเฮสส์และไรน์ ต่อจากพระชนกเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2435 และสละบัลลังก์แห่งรัฐแกรนด์ดยุก เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461 ทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2437 ณ เมืองโคบูร์ก ประเทศเยอรมนี แต่ทรงหย่าร้างจากกันเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2444 กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย เมลิตาแห่งเอดินบะระ (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2419 - 2 มีนาคม พ.ศ. 2479 พระธิดาในเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินบะระและซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา และแกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย) มีพระธิดาคือ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเฮสส์และไรน์ (เอลิซาเบธ มารี อลิซ วิคตอเรีย; 11 มีนาคม พ.ศ. 2438 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2446) ทรงอภิเษกสมรสครั้งที่สองเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2448 ณ เมืองดาร์มชตัดท์ กับ เจ้าหญิงเอลีนอร์ แอร์เนสตีนา มารีแห่งโซล์มส์-โฮเฮ็นโซล์มส์-ลิค (17 กันยายน พ.ศ. 2414 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480) และมีพระโอรสคือ เจ้าชายจอร์จ โดนาตัส รัชทายาทแห่งเฮสส์และไรน์ (จอร์จ โดนาตัส วิลเฮล์ม นิโคเลาส์ เอดวาร์ด ไฮน์ริช คาร์ล; 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480) อภิเษกสมรส 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 ณ เมืองดาร์มชตัดท์ กับ เจ้าหญิงเซซิเลียแห่งกรีซและเดนมาร์ก (22 มิถุนายน พ.ศ. 2454 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 พระธิดาในเจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และเจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าชายลุดวิกแห่งเฮสส์และไรน์ (ลุดวิก แอร์นส์ อันเดรียส; 25 ตุลาคม พ.ศ. 2474 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480) เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเฮสส์และไรน์ (อเล็กซานเดอร์ จอร์จ คาร์ล ไฮน์ริช; 14 เมษายน พ.ศ. 2476 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480) เจ้าหญิงโยฮันนาแห่งเฮสส์และไรน์ (โยฮันนา มารีนา เอลีนอร์; 20 กันยายน พ.ศ. 2479 - 14 มิถุนายน พ.ศ. 2482) เจ้าชายลุดวิกแห่งเฮสส์และไรน์ (ลุดวิก เฮอร์มันน์ อเล็กซานเดอร์ คล็อดวิก; 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2451 - 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511) อภิเษกสมรส 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 ณ กรุงลอนดอน กับ มาร์กาเร็ต แคมป์เบลล์ เก็ดเดส (18 มีนาคม พ.ศ. 2456 - 26 มกราคม พ.ศ. 2540) (ไม่มีพระโอรสและธิดา) เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์มแห่งเฮสส์และไรน์ (ฟรีดริช วิลเฮล์ม ออกุสต์ วิคเตอร์ เลโอโพลด์ ลุดวิก; 7 ตุลาคม พ.ศ. 2413 - 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2416) เจ้าหญิงอลิกซ์แห่งเฮสส์และไรน์ (วิกตอเรีย อลิกซ์ เฮเลนา หลุยส์ เบียทริซ; 6 มิถุนายน พ.ศ. 2415 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) เปลี่ยนพระนามและพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดัชเชสอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย หลังการเข้ารีตในคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 ณ พระราชวังฤดูหนาว กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก กับ สมเด็จพระจักรพรรดินิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซีย (18 พฤษภาคม พ.ศ. 2411 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย และเจ้าหญิงแด็กมาร์แห่งเดนมาร์ก) และดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งรัสเซีย มีพระโอรสและธิดาคือ แกรนด์ดัชเชสโอลกา นิโคไลเยฟนาแห่งรัสเซีย (15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2438 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) แกรนด์ดัชเชสทาเทียนา นิโคไลเยฟนาแห่งรัสเซีย (10 มิถุนายน พ.ศ. 2440 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) แกรนด์ดัชเชสมารี นิโคไลเยฟนาแห่งรัสเซีย (26 มิถุนายน พ.ศ. 2442 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) แกรนด์ดัชเชสอนาสตาเซีย นิโคไลเยฟนาแห่งรัสเซีย (18 มิถุนายน พ.ศ. 2444 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) แกรนด์ดยุกอเล็กซิส นิโคไลเยวิช มกุฎราชกุมารแห่งรัสเซีย (12 สิงหาคม พ.ศ. 2447 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) เจ้าหญิงมารีแห่งเฮสส์และไรน์ (มารี วิกตอเรีย ฟีโอดอรา เลโอโพลดีน; 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2417 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2421)

text: สมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี (ฟรีดริช วิลเฮล์ม วิคเตอร์ อัลเบิร์ต; 27 มกราคม พ.ศ. 2402 - 4 มิถุนายน พ.ศ. 2484) เสด็จขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อจากพระบรมราชชนกเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2431 และทรงสละราชสมบัติเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2462 อภิเษกสมรสครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2424 ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี กับ เจ้าหญิงออกุสตา วิกตอเรีย ฟรีเดอริคา หลุยซา ฟีโอโดรา เจนนีแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก (22 ตุลาคม พ.ศ. 2401 - 11 เมษายน พ.ศ. 2464 พระธิดาในเจ้าชายฟรีดริช ดยุกแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์ และเจ้าหญิงอเดลไฮด์แห่งโฮเฮ็นโลเฮอ-แล็งเกินบูร์ก) และมีพระโอรสและธิดาคือ เจ้าชายวิลเฮล์ม มกุฎราชกุมารแห่งเยอรมนีและปรัสเซีย (ฟรีดริช วิลเฮล์ม วิคเตอร์ ออกุสต์ แอร์นส์; 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2425 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2494) ดำรงพระอิสริยยศเป็น มกุฎราชกุมารแห่งเยอรมนีและปรัสเซีย ระหว่างวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2431 - 1 ธันวาคม พ.ศ. 2461 อภิเษกสมรส 6 มิถุนายน พ.ศ. 2448 ณ กรุงเบอร์ลิน กับ เจ้าหญิงเซซิลี ออกุสตา มารีแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน (20 กันยายน พ.ศ. 2429 - 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 พระธิดาในเจ้าชายฟรีดริช ฟรันซ์ที่ 3 แกรนด์ดยุกแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน และแกรนด์ดัชเชสอนาสตาเซีย มิคาอิลอฟนาแห่งรัสเซีย) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าชายวิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย (วิลเฮล์ม ฟรีดริช ฟรันซ์ โยเซฟ คริสเตียน; 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2449 - 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2483) เจ้าชายหลุยส์ เฟอร์ดินานด์แห่งปรัสเซีย ประมุขแห่งราชวงศ์ปรัสเซีย (หลุยส์ เฟอร์ดินานด์ วิคเตอร์ เอ็ดวาร์ด อัลเบิร์ต ไมเคิล ฮิวเบอร์ตัส; 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2450 - 25 กันยายน พ.ศ. 2537) อภิเษกสมรสวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 กับ แกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย (9 พฤษภาคม พ.ศ. 2452 - 8 กันยายน พ.ศ. 2510 พระธิดาในแกรนด์ดยุกคิริล วลาดิมีโรวิชแห่งรัสเซีย และเจ้าหญิงวิกตอเรีย เมลิตาแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา) เจ้าชายจอร์จ ฟรีดริชแห่งปรัสเซีย (จอร์จ ฟรีดริช เฟอร์ดินานด์; ประสูติ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2519) (พระโอรสในเจ้าชายหลุยส์ เฟอร์ดินานด์แห่งปรัสเซีย; 25 สิงหาคม พ.ศ. 2487 - 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2520) ประมุขแห่งราชวงศ์ปรัสเซียองค์ปัจจุบัน และอภิเษกสมรสในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2554 กับ เจ้าหญิงโซฟี โยฮันนา มาเรียแห่งอิเซ็นบูร์ก (ประสูติ 7 มีนาคม พ.ศ. 2521) (พระโอรสสองพระองค์) เจ้าชายฮิวเบอร์ตัสแห่งปรัสเซีย (ฮิวเบอร์ตัส คาร์ล วิลเฮล์ม; 30 กันยายน พ.ศ. 2452 - 8 เมษายน พ.ศ. 2493) เจ้าชายฟรีดริชแห่งปรัสเซีย (ฟรีดริช วิลเฮล์ม จอร์จ คริสตอฟ; 19 ธันวาคม พ.ศ. 2454 - 20 เมษายน พ.ศ. 2509) เจ้าหญิงอเล็กซานดรีนาแห่งปรัสเซีย (อเล็กซานดรีนา ไอรีน; 7 เมษายน พ.ศ. 2458 - 2 ตุลาคม พ.ศ. 2523) เจ้าหญิงเซซิลีแห่งปรัสเซีย (เซซิลี วิคตอเรีย อนาสตาเซีย ซิตา ไธรา อเดลไฮด์; 5 กันยายน พ.ศ. 2460 - 21 เมษายน พ.ศ. 2518) เจ้าชายไอเติล-ฟรีดริชแห่งปรัสเซีย (วิลเฮล์ม ไอเติล-ฟรีดริช คริสเตียน คาร์ล; 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2426 - 8 ธันวาคม พ.ศ. 2485) อภิเษกสมรส 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 ณ เมืองพอทสดัม (หย่าร้างในปี 2469) กับ เจ้าหญิงโซฟี ชาร์ล็อตแห่งโอลเด็นบูร์ก (2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2422 - 29 มีนาคม พ.ศ. 2507) (ไม่มีพระโอรสธิดา) เจ้าชายอดัลเบิร์ตแห่งปรัสเซีย (อดัลเบิร์ต เฟอร์ดินานด์ เบเรนการ์ วิคเตอร์; 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2427 - 22 กันยายน พ.ศ. 2491) อภิเษกสมรส 3 สิงหาคม พ.ศ. 2457 ณ เมืองลาตูร์ เดอ เปยซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กับ เจ้าหญิงอเดลไฮด์ เออร์นา แคโรลีนา มารี เอลิซาเบธแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน (16 สิงหาคม พ.ศ. 2434 - 25 เมษายน พ.ศ. 2514) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าหญิงวิกตอเรีย มารีนาแห่งปรัสเซีย (ประสูติและสิ้นพระชนม์ 4 กันยายน พ.ศ. 2458) เจ้าหญิงวิกตอเรีย มารีนาแห่งปรัสเซีย (11 กันยายน พ.ศ. 2460 - 21 มกราคม พ.ศ. 2524) เจ้าชายวิลเฮล์ม-วิกเตอร์แห่งปรัสเซีย (วิลเฮล์ม วิกเตอร์ แอร์นส์ ฟรอยด์ ฟรีดริช จอร์จ อดัลเบิร์ต; 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 - 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532) เจ้าชายออกุสต์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย (ออกุสต์ วิลเฮล์ม ไฮน์ริช กึนเธอร์ วิคเตอร์; 29 มกราคม พ.ศ. 2430 - 25 มีนาคม พ.ศ. 2492) อภิเษกสมรส 22 ตุลาคม พ.ศ. 2451 ณ กรุงเบอร์ลิน (หย่าร้างในปี 2463) กับ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา วิคตอเรีย ออกุสตา เลโอโพลดีนา ชาร์ล็อต อามาเลีย วิลเฮลมีนาแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก (21 เมษายน พ.ศ. 2430 - 14 เมษายน พ.ศ. 2500) และมีพระโอรสคือ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ เฟอร์ดินานด์แห่งปรัสเซีย (อเล็กซานเดอร์ เฟอร์ดินานด์ อัลเบร็คต์ อคิลลิส วิลเฮล์ม โยเซฟ วิคเตอร์ คาร์ล ธีโอดอร์; 26 ธันวาคม พ.ศ. 2455 - 12 มิถุนายน พ.ศ. 2528) เจ้าชายออสการ์แห่งปรัสเซีย (ออสการ์ คาร์ล กุสตาฟ อดอล์ฟ; 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2431 - 27 มกราคม พ.ศ. 2501) อภิเษกสมรส 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 ณ ปราสาทแบลวู ใกล้กรุงเบอร์ลิน กับ เคานเตส อินา-มารี เฮเลนา อเดเลา เอลิซา ฟอน บาสเซอวิตซ์ (27 มกราคม พ.ศ. 2431 - 17 กันยายน พ.ศ. 2516) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าชายออสการ์แห่งปรัสเซีย (ออสการ์ วิลเฮล์ม คาร์ล ฮันส์ คูโน; 12 มิถุนายน พ.ศ. 2458 - 5 กันยายน พ.ศ. 2482) เจ้าชายเบอร์ชาร์ดแห่งปรัสเซีย (เบอร์ชาร์ด ฟรีดริช แม็กซ์ เวอร์เนอร์ จอร์จ; 8 มกราคม พ.ศ. 2460 - 12 สิงหาคม พ.ศ. 2531) เจ้าหญิงเฮอร์เซไลด์แห่งปรัสเซีย (เฮอร์เซไลด์ อินา มารี โซฟี ชาร์ล็อต เอลซา; 25 ธันวาคม พ.ศ. 2461 - 22 มีนาคม พ.ศ. 2532) เจ้าชายวิลเฮล์ม-คาร์ลแห่งปรัสเซีย (วิลเฮล์ม-คาร์ล อดัลเบิร์ต เอริค เด็ทลอฟฟ์; 30 มกราคม พ.ศ. 2465 - 9 เมษายน พ.ศ. 2550) เจ้าชายโยอาคิมแห่งปรัสเซีย (โยอาคิม ฟรันซ์ ฮุมเบิร์ต; 17 ธันวาคม พ.ศ. 2433 - 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2463) อภิเษกสมรส 11 มีนาคม พ.ศ. 2459 ปราสาทแบลวู ใกล้กรุงเบอร์ลิน กับ เจ้าหญิงมารี ออกุสตา อ็องตัวเน็ต ฟรีเดอริคา อเล็กซานดรา ฮิลดา หลุยซาแห่งอันฮัลต์ (11 มิถุนายน พ.ศ. 2441 - 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2526) และมีพระโอรสคือ เจ้าชายคาร์ล ฟรันซ์ โยเซฟแห่งปรัสเซีย (คาร์ล ฟรันซ์ โยเซฟ วิลเฮล์ม ฟรีดริช เอ็ดวาร์ด พอล; 15 ธันวาคม พ.ศ. 2459 - 22 มกราคม พ.ศ. 2518) เจ้าหญิงวิคตอเรีย-หลุยซาแห่งปรัสเซีย (วิคตอเรีย-หลุยซา อเดลไฮด์ มาธิลดา ชาร์ล็อต; 13 กันยายน พ.ศ. 2435 - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2523) อภิเษกสมรส 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2456 ณ กรุงเบอร์ลิน กับ เจ้าชายแอร์นส์ ออกุสต์ คริสเตียน จอร์จแห่งฮาโนเวอร์ (17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2430 - 30 มกราคม พ.ศ. 2496 พระโอรสในเจ้าชายแอร์นส์ ออกุสต์แห่งฮาโนเวอร์ ดยุกแห่งคัมเบอร์แลนด์และเทวิอ็อทเดล และเจ้าหญิงไธราแห่งเดนมาร์ก) ซึ่งดำรงพระอิสริยยศเป็น ดยุกแห่งบรันสวิคและลึนบูร์ก ระหว่างวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 จนถึง 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461 และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าชายแอร์นส์ ออกุสต์แห่งฮาโนเวอร์ ประมุขแห่งราชวงศ์ฮาโนเวอร์ (แอร์นส์ ออกุสต์ จอร์จ วิลเฮล์ม คริสเตียน ลุดวิก ฟรันซ์ โยเซฟ นิโคเลาส์; 18 มีนาคม พ.ศ. 2457 - 9 ธันวาคม พ.ศ. 2530) อภิเษกสมรส (ครั้งแรก) ในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2494 กับ เจ้าหญิงออร์ทรูด เบอร์ธา อเดลไฮด์ เฮ็ดวิกแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์ (19 ธันวาคม พ.ศ. 2468 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523) และมีรัชทายาทคือ เจ้าชายแอร์นส์ ออกุสต์แห่งฮาโนเวอร์ (แอร์นส์ ออกุสต์ อัลเบิร์ต พอล อ็อตโต รุพเพร็คต์ ออสการ์ แบร์โธลด์ ฟรีดริช-เฟอร์ดินานด์ คริสเตียน ลุดวิก; ประสูติ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497) ประมุขแห่งราชวงศ์ฮาโนเวอร์ อภิเษกสมรสครั้งแรกในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2524 (หย่าร้างในปี 2540) กับ นางสาวชองตาล โฮชูลี (เกิด 2 มิถุนายน พ.ศ. 2498) และครั้งที่สองในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2542 กับ เจ้าหญิงคาโรลีน หลุยส์ มาร์เกอริตแห่งโมนาโก (ประสูติ 23 มกราคม พ.ศ. 2500 พระธิดาในเจ้าชายเรนิเยร์ที่ 3 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก และเกรซ เคลลี) (พระโอรสธิดาสามพระองค์) เจ้าชายจอร์จ วิลเฮล์มแห่งฮาโนเวอร์ (จอร์จ วิลเฮล์ม แอร์นส์ ออกุสต์ แอ็กเซิล; 25 มีนาคม พ.ศ. 2457 - 8 มกราคม พ.ศ. 2549) อภิเษกสมรสในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2489 กับ เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก (26 มิถุนายน พ.ศ. 2457 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 พระธิดาในเจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และเจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก) เจ้าหญิงฟรีเดอริคาแห่งฮาโนเวอร์ (ฟรีเดอริคา หลุยซา ไธรา วิคตอเรีย มาร์กาเรเท โซฟี โอลกา เซซิลี อิซาเบลลา คริสตา; 18 เมษายน พ.ศ. 2460 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524) อภิเษกสมรสในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2481 กับ สมเด็จพระราชาธิบดีพอลที่ 1 แห่งกรีซ (14 ธันวาคม พ.ศ. 2444 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2507) (ดูด้านล่าง) เจ้าชายคริสเตียนแห่งฮาโนเวอร์ (คริสเตียน ออสการ์ แอร์นส์ ออกุสต์ วิลเฮล์ม วิคเตอร์ จอร์จ ไฮน์ริช; 1 กันยายน พ.ศ. 2462 - 10 ธันวาคม พ.ศ. 2524) เจ้าชายเวลฟ์-ไฮน์ริชแห่งฮาโนเวอร์ (เวลฟ์-ไฮน์ริช แอร์นส์ ออกุสต์ จอร์จ คริสเตียน เบอร์โธลด์ ฟรีดริช วิลเฮล์ม หลุยส์ เฟอร์ดินานด์; 11 มีนาคม พ.ศ. 2466 - 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2540) อภิเษกสมรสในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2503 กับ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา โซฟี เซซิลี แอนนา มาเรีย ฟรีเดอริคา เบนิกนา โดโรเธียแห่งอิเซ็นบูร์กและบือดิงเกิน (23 ตุลาคม พ.ศ. 2480 - 1 มิถุนายน พ.ศ. 2558) อภิเษกสมรสครั้งที่สองเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 ณ เมืองดูร์น ประเทศเนเธอร์แลนด์ กับ เจ้าหญิงเฮอร์มีนาแห่งรอยซ์ (17 ธันวาคม พ.ศ. 2430 - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2490) ไม่มีพระโอรสและธิดา

text: 16. เจ้าชายชาร์ลส์แห่งโฮเฮนโซเลน-ซิกมารินเกน8. ชาร์ลส์ แอนโทนีแห่งโฮเฮนโซเลน17. มารี แอนโตเน็ต มูรัต4. ลีโอโปลด์แห่งโฮเฮนโซเลน18. แกรนด์ดยุคคาร์ลแห่งบาเดิน9. เจ้าหญิงโยเซฟินแห่งบาเดิน19. สเตฟานี เดอ โบอาเนส์2. เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย20. เจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อธธา10. เฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโปรตุเกส21. เจ้าหญิงมารี แอนโตเน็ตแห่งโคฮารี5. เจ้าหญิงแอนโตเนียแห่งโปรตุเกส22. จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล11. มาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกส23. จักรพรรดินีมาเรีย ลีโอโพลดินาแห่งบราซิล1. เอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ24. แอร์นส์ที่ 1 ดยุคแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา12. เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี25. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งแซ็กซ์-ก็อตธา-อัลเท็นบูร์ก6. เจ้าฟ้าชายอัลเฟรด ดยุคแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา26. เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ออกุสตุส ดยุคแห่งเคนท์และสตราเธิร์น13. สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย27. เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งแซ็กซ์-ก็อตธา-อัลเท็นบูร์ก-ซาร์ฟิลด์3. เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ28. สมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย14. ซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย29. เจ้าหญิงชาร์ล็อตแห่งปรัสเซีย7. แกรนด์ดัชเชสมาเรีย อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย30. แกรนด์ดยุคหลุยส์ที่ 2 แห่งเฮสส์15. เจ้าหญิงมารีแห่งเฮสส์และไรน์31. เจ้าหญิงวิลเฮล์มมิเนแห่งบาเดิน

text: เจ้าหญิงอลิซแห่งอัลบานี (อลิซ แมรี่ วิกตอเรีย ออกัสตา พอลีน; 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2426 - 3 มกราคม พ.ศ. 2524) เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียที่สิ้นพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้าย (97 พรรษา 10 เดือน 9 วัน) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2447 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ กับ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ ออกัสตัส เฟรเดอริค วิลเลียม อัลเฟรด จอร์จแห่งเท็ค (14 เมษายน พ.ศ. 2417 - 16 มกราคม พ.ศ. 2500 พระโอรสในเจ้าชายฟรันซ์ ดยุกแห่งเท็ค และเจ้าหญิงแมรี่ อเดเลดแห่งเคมบริดจ์) ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เคานเตสแห่งแอธโลน หลังจากพระสวามีทรงสละพระอิสริยยศของเยอรมัน โดยทรงใช้ราชสกุล "เคมบริดจ์" เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 และต่อมาทรงได้รับการสถาปนาเป็น เอิร์ลแห่งแอธโลน และไวส์เค้านท์เทรมาตัน เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 ดำรงตำแหน่งป็น ผู้สำเร็จราชการแอฟริกาใต้ ระหว่างวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2467 - 21 ธันวาคม พ.ศ. 2473 และผู้สำเร็จราชการแคนาดาระหว่างวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2483 - 16 มีนาคม พ.ศ. 2489 มีพระโอรสธิดาคือ เลดี้ เมย์ เคมบริดจ์ (เมย์ เฮเลน เอ็มมา; 23 มกราคม พ.ศ. 2449 - 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2537) พระอิสริยยศเดิมคือ เจ้าหญิงแห่งเท็ค แต่สละพระอิสริยยศเยอรมันและเปลี่ยนพระนามเป็น เลดี้ เมย์ เคมบริดจ์ เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 อภิเษกสมรส 24 ตุลาคม พ.ศ. 2474 ณ เมืองบัลคอมบ์ มณฑลซัสเซ็กส์ กับ เซอร์ เฮนรี อาเบล สมิธ (8 มีนาคม พ.ศ. 2443 - 24 มกราคม พ.ศ. 2536) และมีพระโอรสธิดาคือ แอนน์ อาเบล สมิธ (แอนน์ แมรี ซิบิลลา; เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2475) ริชาร์ด อาเบล สมิธ (ริชาร์ด ฟรานซิส; 11 ตุลาคม พ.ศ. 2476 - 23 ธันวาคม พ.ศ. 2547) เอลิซาเบธ อาเบล สมิธ (เอลิซาเบธ อลิซ; เกิด 5 กันยายน พ.ศ. 2479) รูเพิร์ต เคมบริดจ์ ไวส์เคานต์เทรมาตัน (รูเพิร์ต จอร์จ อเล็กซานเดอร์ ออกัสตัส; 24 เมษายน พ.ศ. 2450 - 15 เมษายน พ.ศ. 2471) พระอิสรืยยศเดิมคือ เจ้าชายแห่งเท็ค แต่สละพระอิสริยยศเยอรมันและเปลี่ยนพระนามเป็น รูเพิร์ต เคมบริดจ์ เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 และดำรงตำแหน่งขุนนางเป็น ไวส์เค้านท์เทรมาตัน เจ้าชายมอริสแห่งเท็ค (มอริส ฟรานซิส จอร์จ; 29 มีนาคม - 14 กันยายน พ.ศ. 2453) เจ้าชายชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (เลโอโพลด์ ชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ด จอร์จ อัลเบิร์ต; 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2427 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2497) ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น ดยุกแห่งอัลบานี ตั้งแต่แรกประสูติ เนื่องจากพระชนกสิ้นพระชนม์ไปก่อนแล้ว สืบราชสมบัติต่อจากพระปิตุลาเป็น ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 และทรงสละราชสมบัติเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461 ทรงสละพระอิสริยยศและบรรดาศักดิ์ขุนนางของอังกฤษทั้งหมดเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2462 เนื่องจากการเป็นปฏิปักษ์กับอังกฤษในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2448 ณ เมืองกลึกซ์บูร์ก กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย อเดลไฮด์ เฮเลนา หลุยซา มารี ฟรีเดอริคาแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก (31 ธันวาคม พ.ศ. 2428 - 3 ตุลาคม พ.ศ. 2513 พระธิดาในเจ้าชายฟรีดริช เฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์ และเจ้าหญิงแคโรลีน มาธิลดาแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าชายโยฮันน์ เลโอโพลด์ รัชทายาทแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (โยฮันน์ เลโอโพลด์ วิลเฮล์ม อัลแบร์ต เฟอร์ดินานด์ วิกเตอร์; 2 สิงหาคม พ.ศ. 2449 - 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2515) อภิเษกสมรส (1) 14 มีนาคม พ.ศ. 2475 ณ เมืองเดรสเดิน (หย่าร้างในปี 2505) กับ บารอนเนส ฟีโอดอรา มารี อัลมา มาร์กาเรเท ฟอน เดอร์ ออร์สต์ (7 กรกฎาคม พ.ศ. 2448 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534) (มีพระโอรสและธิดา); (2) 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ณ เมืองบาดไรเชินฮัลล์ กับ มาเรีย เทเรเซีย เอลิซาเบธ ไรน์ดล์ (13 มีนาคม พ.ศ. 2451 - 7 เมษายน พ.ศ. 2539) (ไม่มีพระโอรสและธิดา) แมรีแอนน์ พรินเซสซิน ฟอน ซัคเซิน-โคบูร์ก อุนด์ โกทา (แคโรลีน มาธิลดา อเดลไฮด์ ซิบิลลา แมรีแอนน์ เอริกา; เกิด 5 เมษายน พ.ศ. 2476) แอร์นส์-เลโอโพลด์ พรินซ์ ฟอน ซัคเซิน-โคบูร์ก อุนด์ โกทา (แอร์นส์-เลโอโพลด์ เอ็ดวาร์ด วิลเฮล์ม โยซิอาส; 14 มกราคม พ.ศ. 2478 - 27 มิถุนายน พ.ศ. 2539) ปีเตอร์ พรินซ์ ฟอน ซัคเซิน-โคบูร์ก อุนด์ โกทา (ปีเตอร์ อัลเบิร์ต ฟรีดริช โยซิอาส; เกิด 12 มิถุนายน พ.ศ. 2482) เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (ซิบิลลา คัลมา มารี อลิซ บาธิลดิส ฟีโอดอรา; 18 มกราคม พ.ศ. 2451 - 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515) อภิเษกสมรส 20 ตุลาคม พ.ศ. 2475 ณ เมืองโคบูร์ก กับ เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ออสการ์ เฟรเดริค อาร์เธอร์ เอ็ดมันด์แห่งสวีเดน ดยุกแห่งวาสเตอร์บ็อตเต็น (22 เมษายน พ.ศ. 2449 - 26 มกราคม พ.ศ. 2490) (ดูด้านบน) เจ้าชายฮิวเบอร์ตัสแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (ฮิวเบอร์ตัส ฟรีดริช วิลเฮล์ม ฟิลิปป์; 24 สิงหาคม พ.ศ. 2452 - 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2486) เจ้าหญิงแคโรลีน มาธิลดาแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (แคโรลีน มาธิลดา เฮเลนา ลุดวิกา ออกัสตา เบียทริซ; 22 มิถุนายน พ.ศ. 2455 - 5 กันยายน พ.ศ. 2526) อภิเษกสมรส (1) 14 ธันวาคม พ.ศ. 2474 ณ เมืองโคบูร์ก (หย่าร้างในปี 2481) กับ เคานต์ฟรีดริช วอล์ฟกัง อ็อตโตแห่งคาสเทล-รือเด็นเฮาเซิน (27 มิถุนายน พ.ศ. 2449 - 11 มิถุนายน พ.ศ. 2483) (มีพระโอรสและธิดา); (2) 22 มิถุนายน พ.ศ. 2481 ณ กรุงเบอร์ลิน กับ แม็กซ์ อ็อตโต ชเนียร์ริง (20 พฤษภาคม พ.ศ. 2438 - 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2487) (มีพระโอรสและธิดา); (3) 21 ธันวาคม พ.ศ. 2489 ณ เมืองโคบูร์ก (หย่าร้างในปี 2490) กับ คาร์ล อ็อตโต อองเดร (12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527) (ไม่มีพระโอรสและธิดา) เคานต์เบอร์แทรมแห่งคาสเทล-รือเด็นเฮาเซิน (เบอร์แทรม ฟรีดริช; เกิด 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2475) เคานต์คอนราดินแห่งคาสเทล-รือเด็นเฮาเซิน (คอนราดิน ฟรีดริช; 10 ตุลาคม พ.ศ. 2476 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2554) เคานเตสวิกตอเรียแห่งคาสเทล-รือเด็นเฮาเซิน (วิกตอเรีย อเดลไฮด์ เคลเมนทีนา หลุยซา; เกิด 25 กุมภาพันธ์ 2478) คัลมา ชเนียร์ริง (คัลมา บาร์บารา; เกิด 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) แด็กมาร์ ชเนียร์ริง (แด็กมาร์ ซิบิลลา; เกิด 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483) ปีเตอร์ ชเนียร์ริง (ปีเตอร์ ไมเคิล; เกิด 4 มกราคม พ.ศ. 2486 - 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) เจ้าชายฟรีดริช โยซิอัสแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (ฟรีดริช โยซิอัส คาร์ล เอ็ดวาร์ด แอร์นส์ คิริล ฮารัลด์; 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461 - 23 มกราคม พ.ศ. 2541) อภิเษกสมรส (1) 25 มกราคม พ.ศ. 2485 ณ เมืองคาเซิล (หย่าร้างในปี 2489) กับ เคานเตสวิกตอเรีย-หลุยซา ฟรีเดอริคา แคโรลีนา มาธิลดาแห่งโซล์มส์-บารูธ (13 มีนาคม พ.ศ. 2464 - 1 มีนาคม พ.ศ. 2546) (มีพระโอรส); (2) 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 ณ เมืองซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย (หย่าร้างในปี 2507) กับ เดนีซา เฮนเรียตตา ฟอน มูราลต์ (23 ธันวาคม พ.ศ. 2466 - 25 เมษายน พ.ศ. 2548) (มีพระโอรสและธิดา); (3) 30 ตุลาคม พ.ศ. 2507 ณ เมืองฮัมบูร์ก กับ แคทริน แอนนา โดโรเธีย เบรมเมอ (22 เมษายน พ.ศ. 2483 - 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2554) (ไม่มีพระโอรสและธิดา) เจ้าชายอันเดรียสแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (อันเดรียส ไมเคิล อาร์นิม ซีกฟรีด ฟรีดริช ฮันส์ ฮิวเบอร์ตัส; ประสูติ 21 มีนาคม พ.ศ. 2486) ประมุขแห่งราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา เจ้าหญิงคลอเดียแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (มารี คลอเดีย ซิบิลลา; 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559) เจ้าหญิงเบียทริซแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (เบียทริซ ชาร์ล็อต; ประสูติ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2494) อภิเษกสมรสในวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2520 กับ เจ้าชายฟรีดริช-แอร์นส์ จอร์จ แบร์นฮาร์ดแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน (21 มกราคม พ.ศ. 2478 - 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2547) เจ้าชายเอเดรียนแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (เอเดรียน วินเซนซ์ เอ็ดเวิร์ด; ประสูติ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2498)

title: เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน

text: เจ้าหญิงมาร์กาเรตประสูติวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2473 ณ ปราสาทกลามีส (Glamis Castle) ประเทศสกอตแลนด์ พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทแห่งราชบัลลังก์อังกฤษพระองค์แรกที่ประสูติที่สกอตแลนด์ นับแต่ 300 ปีที่แล้ว พระบิดาและพระมารดาของพระองค์คือ เจ้าฟ้าดยุคและดัชเชสแห่งยอร์ก (Their Royal Highness the Duke and Duchess of York) ในฐานะพระราชนัดดาของพระมหากษัตริย์ผ่านทางสายพระราชโอรส ทรงดำรงพระอิสริยยศเจ้าหญิงมาร์กาเรต แห่งยอร์ก มาตั้งแต่แรกเริ่มประสูติ พระองค์ทรงรับศีลล้างบาปที่พระราชวังบักกิงแฮม พ่อและแม่ทูนหัวของพระองค์คือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 เจ้าหญิงอินกริดแห่งสวีเดน เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเวลส์ เลดีโรส เลเวนซัน-โกเวอร์ และฮอนเนอเรเบิ้ลเดวิด โบวส์-ลีออน (พระราชอนุชาในสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี)

title: เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก

text:
เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก ()
เจ้าหญิงแอนน์ทรงเป็นธิดาใน จอห์น-โบวส์-ลีออน กับ นางเฟรเลนา ทรัฟฟิซ พระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เนื่องด้วย พระบิดาของพระองค์เป็นพระเชษฐาใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี

text: มารี เลชชินสกาแห่งโปแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส→เจ้าหญิงหลุยส์ เอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส→มาเรีย ลุยซาแห่งปาร์มา สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน→มารีอา อีซาเบลแห่งสเปน สมเด็จพระราชินีแห่งซิซิลีทั้งสอง→ดัสเชสหลุยส์ซา เฟอร์นันดาแห่งมองต์เปนซิเออร์→มารีอา กริสตีนาแห่งซิซิลีทั้งสอง สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน→เจ้าหญิงมาเรีย อิสซาเบล ดัสเชสแห่งปารีส→เจ้าหญิงหลุยส์ เดอ ออร์เลอ็อง→เจ้าหญิงมารีอา เด ลา เอสเปรันซา แห่งบูร์บง-ซิชิลีทั้งสอง→เจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ

text: Family of Main Page 16. พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่8. เจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์17. คาโรลีนแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค4. พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร18. ฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทินบวร์ค9. เจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา19. เจ้าหญิงมักดาเลนา ออกัสตา แห่งอันฮัลท์-เซิร์บสท์2. เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์และสแตรเธิร์น20. อดอลฟัส ฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิท10. คาร์ล ลุดวิจ ฟรีดริช ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ เจ้าชายแห่งมิรอว์21. เจ้าหญิงคริสเทียน เอมิลี แห่งชวาซบูร์ก-ซนเดอร์สเฮาเซิน5. ชาร์ลอตต์แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์22. เออร์เนส ฟรีดริชที่ 1 ดยุกแห่งซัคเซิน-ฮิลดบูร์กเฮาเซิน11. เจ้าหญิงเอลีซาเบธ อัลเบอร์ไทน์ แห่งซัคเซิน-ฮิลดบูร์กเฮาเซิน23. Countess Sophia Albertine of Erbach-Erbach1. พระนางเจ้าวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร24. ฟรันซ์ โยเซียส ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์12. เออร์เนส ฟรีดริช ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์25. เจ้าหญิงอันนา โซฟี แห่งชวาซบูร์ก-รูดอลสตัดท์6. ฟรันซ์ ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์26. แฟร์ดีนันด์ อัลแบร์ทที่ 2 ดยุกแห่งบรันสวิก-โวลเฟนบึทเทิล13. เจ้าหญิงโซฟี อังโทยเนทท์ แห่งบรันสวิก-โวลเฟนบึทเทิล27. เจ้าหญิงอังโทยเนทท์แห่งบรันสวิก-โวลเฟนบึทเทิล3. เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์28. ไฮน์ริชที่ 29 เคานต์แห่งร็อยส์-เอเบอร์สดอร์ฟ14. ไฮน์ริชที่ 24 เคานต์แห่งร็อยส์-เอเบอร์สดอร์ฟ29. เคานเตสโซฟี ทีโอโดรา แห่งคัสเทิล-เรมลิงเงิน7. เคานเตสออกัสตาแห่งร็อยส์-เอเบอร์สดอร์ฟ30. จอร์จ ออกัส เคานต์แห่งเออร์บาค-เชินแบร์ก15. เคานเตสคาโรไลน์ เออร์เนสทีน แห่งเออร์บาค-เชินแบร์ก31. Countess Ferdinande Henriette of Stolberg-Gedern

text: พระเจ้าจอร์จที่ 5 (ครองราชย์ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453 - 20 มกราคม พ.ศ. 2479) พระราชโอรสพระองค์ที่สองในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และเจ้าหญิงอเล็กซานดรา เป็นพระบรมราชชนกในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 (ครองราชย์ 20 มกราคม - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479) และ พระเจ้าจอร์จที่ 6 (ครองราชย์ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) และพระอัยกาในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 (เสวยราชสมบัติหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระชนกในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) และ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ต เคานเตสแห่งสโนว์ดอน (21 สิงหาคม พ.ศ. 2473 - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545) ในฐานะพระราชธิดาในพระเจ้าจอร์จที่ 6 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระบรมราชชนนี (เดิมคือ เลดี้ เอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน; 4 สิงหาคม พ.ศ. 2443 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2545) สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตจีงเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และลื่อในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย รวมทั้งยังสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าจอร์จที่ 3 พระอัยกาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียด้วย

text: 16. สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก8. พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 แห่งเดนมาร์ก17. เจ้าหญิงชาร์ล็อต อเมลีแห่งเฮสส์-คาสเซิล4. พระเจ้าคริสเตียนที่ 6 แห่งเดนมาร์ก18. กุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุคแห่งเม็คเคลนบวร์ก-กึสโทรว์9. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเม็คเคลนบวร์ก-กึสโทรว์19. เจ้าหญิงแม็กดาเลน ซิบิลแห่งโฮลชไตน์-ก็อตท็อป2. พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์ก20. จอร์จ อัลแบรชท์ มาร์เกรฟแห่งบรานเดนเบิร์ก-เบย์รอท-คลัมบาร์ช10. คริสเตียน ไฮน์ริช มาร์เกรฟแห่งบรานเดนเบิร์ก-เบย์รอท-คลัมบาร์ช21. มารี เอลิซาเบธแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-วอนเดนเบิร์ก-กลึกบวร์ก5. เจ้าหญิงโซฟี แม็กเดเลนแห่งบรานเดนเบิร์ก-คลัมบาร์ช22. อัลแบรชท์ ฟรีดริชแห่งโวล์ฟสไตน์11. เจ้าหญิงโซฟี คริสเทียเนแห่งโวล์ฟสไตน์23. โซฟี หลุยส์แห่งคาสเทล-เรมลิงเง็น1. โซเฟีย มักดาลีนาแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน24. เออร์เนสต์ ออกุสตุส อิเล็กเตอร์แห่งบรันสวิค-ลุนด์เบิร์ก12. พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่25. โซฟีแห่งฮันโนเวอร์6. พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่26. จอร์จ วิลเลียม ดยุคแห่งบรันสวิค-ลุนด์เบิร์ก13. เจ้าหญิงโซฟี โดโรเทอาแห่งเซลเลอ27. เอเลโอนอร์ เดสมิแยร์ เดอ โอบรูซ3. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งบริเตนใหญ่28. อัลแบรชท์ที่ 5 แห่งบรานเดนเบิร์ก-อันสบาค14. โยฮันน์ ฟรีดริช ดยุคแห่งบรันเด็นเบิร์ก-อันสบาค29. โซฟี มาร์กาเร็ตเธแห่งโอเอททินเจน7. มาร์เกรฟวีนแคโรไลน์แห่งอันสบาค30. จอห์จ จอร์จที่ 1 ดยุคแห่งแซ็กซ์-ไอเซนนาช15. เจ้าหญิงเอเลนอร์ เอิร์ดมุทเทอแห่งแซ็กซ-ไอเซนนาค31. โจฮันเน็ตตาแห่งไซน์-วิทเกนสไตน์

title: เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์

text: เจ้าชายชาลส์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491 ที่พระราชวังบักกิงแฮม พระบิดาคือเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระมารดาคือเจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งเอดินบะระ รัชทายาทของราชบัลลังก์อังกฤษในขณะนั้น เจ้าชายทรงรับบัพติศมาที่ห้องดนตรี พระราชวังบักกิงแฮมเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2491 พระองค์มีพระบิดาและพระมารดาทูนหัวคือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 สมเด็จพระราชินีแมรี เจ้าหญิงมากาเร็ต มาชันเนสเนสมิลฟอร์ด ฮาเวน เดวิด โบวส์-ลีออน (พระอนุชาในสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี) เลดีบราบรูน สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ และเจ้าชายจอร์จแห่งกรีก

title: พระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรีย

text: 16. ดยุคฟรานซิสแห่งแซ็กซ์-โคบูร์ก-ซาร์ฟิลด์8. เฟอร์ดินานด์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา17. เคานท์เตสออกัสตา รอสแห่งเอเบอสดอฟ4. ออกุสต์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา18. เจ้าชายฟรานซิส โจเซฟแห่งโคฮารี9. เจ้าหญิงมาเรีย แอนโตเนียแห่งโคฮารี19. เคานท์เตสมาเรีย แอนโตเนียแห่งวาดสไตน์-วาร์เตนเบิร์ก2. พระเจ้าซาร์เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งบัลแกเรีย20. หลุยส์ ฟิลิปป์ที่ 2 ดยุคแห่งออร์เลอองส์10. หลุยส์-ฟิลิปป์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส21. หลุยส์ มารี อเดเลดเดอบูร์บอง5. เจ้าหญิงคลีเมนทีนแห่งออร์เลออง22. พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งทูซิชิลี11. เจ้าหญิงมาเรีย อเมเรีย แห่งทูซิชิลี23. อาร์คดัสเชสมาเรีย คาโรไลนาแห่งออสเตรีย1. พระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรีย24. ดยุคชาร์ลส์ที่ 2 แห่งปาร์มา12. ดยุคชาร์ลส์ที่ 3 แห่งปาร์มา25. เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งซาวอย6. ดยุคโรเบิร์ตที่ 1 แห่งปาร์มา26. ชาร์ลส์ เฟอร์ดินานด์ ดยุคแห่งเบอร์รี13. เจ้าหญิงหลุยส์ มารี เทเรสแห่งฝรั่งเศส27. เจ้าหญิงแคโรไลน์แห่งเนเปิลส์และซิชิลี3. เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งปาร์มา28. ฟรานซิสที่ 1 แห่งทูซิชิลี14. เฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งทูซิชิลี29. เจ้าหญิงมาเรีย อิซาเบลลาแห่งสเปน7. เจ้าหญิงมาเรีย เพียแห่งทูซิชิลี30. อาร์คดยุคชาร์ลส์แห่งเทสเชน15. อาร์คดัสเชสมารี เทเรสแห่งออสเตรีย31. เจ้าหญิงเฮนเรียตตาแห่งนัสเซา-ไวลบูร์ก


query: ขี้หูมีประโยชน์ใช่หรือไม่?

title: ขี้หู

text: ยีนโดยเฉพาะที่ทำให้ต่างกันก็ได้ระบุแล้ว[8] คือเป็นคู่เบสคู่เดี่ยวที่เปลี่ยนไป (คือเป็นภาวะพหุสัณฐาน) ในยีนที่เรียกว่า ATP-binding cassette C11 gene (ABCC11)[9] แบบแห้งจะมี adenine แบบฮอโมไซกัส ในขณะที่แบบเปียก จะมี guanine อย่างน้อยข้างหนึ่ง เพราะขี้หูแบบเปียกสัมพันธ์กับกลิ่นรักแร้ซึ่งแรงขึ้นเมื่อเหงื่อออก นักวิจัยจึงคาดว่า ยีนช่วยลดกลิ่นตัวหรือเหงื่อซึ่งเป็นประโยชน์แก่คนเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือผู้อยู่อาศัยในเขตอากาศหนาว[10]

title: ขี้หู

text: การขยับกรามช่วยทำความสะอาดช่องหูโดยธรรมชาติ วิทยาลัยวิทยาการหูคอจมูกอเมริกัน (AAO) จึงแนะนำไม่ให้เอาขี้หูออกยกเว้นเมื่อก่อปัญหา[22]

title: ขี้หู

text: มีขี้หูสองแบบโดยกรรมพันธุ์ คือ แบบเปียกซึ่งเป็นยีนเด่น (dominant) และแบบแห้งซึ่งเป็นยีนด้อย (recessive)[5] จนกระทั่งว่า นักมานุษยวิทยาสามารถใช้รูปแบบขี้หูเพื่อติดตามการย้ายถิ่นของมนุษย์ เช่น ของคนเอสกิโม[6] คนเอเชียตะวันออกและกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐมักมีขี้หูแบบแห้ง (สีเทา เป็นแผ่น ๆ) คนแอฟริกาและคนเชื้อสายยุโรปมักมีแบบเปียก (สีน้ำผึ้งจนถึงสีน้ำตาลเข้ม เปียก และเหนียว ๆ)[5] ในญี่ปุ่น คนไอนู (Ainu) มักจะมีแบบเปียก เทียบกับคนยะมะโตะ (Yamato) โดยมากของประเทศที่มีแบบแห้ง[7] ขี้หูแบบเปียกต่างจากแบบแห้งโดยมีเม็ดเล็ก ๆ (granule) ที่เป็นลิพิดและสารสีมากกว่า ยกตัวอย่างเช่น แบบเปียกมีลิพิด 50% แต่แบบแห้งมีแค่ 20%[4]

title: ขี้หู

text: หน่วยประกันภัยที่ไม่ต้องพิสูจน์ความผิดของนิวซีแลนด์มีกรณีเรียกร้องเพราะปัญหาเอาขี้หูออก 25% ในบรรดากรณีเรียกร้องเกี่ยวกับหูคอจมูก โดยแก้วหูทะลุเป็นปัญหาความพิการซึ่งสามัญที่สุด[30] แม้มีอัตราสูงแต่ก็ไม่น่าแปลกใจเพราะการล้างขี้หูออกเป็นหัตถการที่ทำอย่างสามัญ นักวิชาการได้ประเมินว่า มีการล้างขี้หูออก 7,000 ครั้งต่อประชากร 100,000 คนต่อปีอาศัยการประมาณค่านอกช่วงของข้อมูลที่ได้จากเมืองเอดินบะระ[25]

title: ขี้หู

text: วิทยาลัยวิทยาการหูคอจมูกอเมริกัน (AAO) กล่าวว่า เทียนดูดหูไม่ปลอดภัยเพื่อเอาขี้หูออก และไม่มีงานศึกษาที่มีกลุ่มควบคุมหรือเป็นวิทยาศาสตร์ที่สนับสนุนให้ใช้มันเยี่ยงนี้[35] ส่วนองค์การอาหารและยาสหรัฐ (FDA) ได้บังคับใช้กฎหมายต่อต้านการขายเทียนดูดหูหลายครั้งเริ่มตั้งแต่ปี 1996 รวมทั้งยึดของและออกหมายไม่ให้ทำอีก[35]

title: ขี้หู

text: สารทำให้ขี้หูนิ่มซึ่งมีทั่วไปรวมทั้ง[27]

title: ขี้หู

text: ถ้าเป็นของแข็ง ให้ใส่น้ำมันร้อนเข้าไป หรือสนิมเขียวของทองแดงผสมน้ำผึ้ง หรือน้ำผักลีก (Allium ampeloprasum) หรือน้ำโซดาเล็กน้อยผสมกับกับไวน์น้ำผึ้ง และเมื่อของแข็งหลุดออกจากแผล ให้ล้างหูด้วยน้ำอุ่น ทำให้ตักออกด้วยไม้แคะหูได้ง่าย ถ้าเป็นขี้หูนิ่ม ก็สามารถเอาออกโดยวิธีเดียวกันด้วยไม้แคะหู แต่ถ้าแข็ง ให้หยอดน้ำส้มสายชูที่มีน้ำโซดาเล็กน้อย[39] และเมื่อนิ่มแล้ว ก็ให้ล้างและทำความสะอาดดังที่กล่าวมาแล้ว อนึ่ง ควรล้างหูด้วย castoreum[upper-alpha 2] ผสมกับน้ำส้มสายชู กับน้ำมัน laurel (Laurus nobilis) และกับน้ำเปลือกหัวผักกาดอ่อน (Raphanus raphanistrum subsp. sativus) หรือน้ำแตงกวาผสมกับใบต้นกุหลาบบด การหยดน้ำผลองุ่นที่ยังไม่สุกผสมกับน้ำมันดอกกุหลาบก็ค่อนดีกับการไม่ได้ยินด้วย

title: ขี้หู

text: ช่องหูแบ่งเป็นสองส่วน ส่วน 1/3 ภายนอกเป็นกระดูกอ่อน ส่วน 2/3 ภายในเป็นกระดูก ส่วนที่เป็นกระดูกอ่อนเป็นส่วนที่ผลิตขี้หู ซึ่งเป็นน้ำเหนียวที่ต่อมไขมันหลั่ง และน้ำเหนียวยิ่งกว่านั้นที่ต่อมซึ่งวิวัฒนาการมาจากต่อมเหงื่อ (modified apocrine sweat glands) คือต่อมขี้หูหลั่ง[3] องค์ประกอบหลักก็คือผิวหนังที่ลอกหลุดออก โดยเฉลี่ย 60% จะเป็นเคราติน (keratin), 12-20% เป็นกรดไขมันลูกโซ่ยาวทั้งแบบอิ่มตัวและไม่อิ่มตัว, แอลกอฮอล์, squalene และ 6-9% คอเลสเตอรอล[4]

title: ขี้หู

text: ควรใช้สารทำให้ขี้หูนิ่ม 2-3 ครั้งต่อวัน 3-5 วันก่อนจะเอาขี้หูออก[28]

title: ขี้หู

text: เมื่อบุคคลเริ่มไม่ค่อยได้ยินเสียง ซึ่งเกิดบ่อยมากหลังปวดหัวมานาน ขั้นแรก ควรตรวจดูหู เพราะถ้าไม่พบรอยแผลที่มีของแข็งติดด้านบน ก็จะพบขี้หูรวมกันแข็ง ๆ

title: เสียงในหู

text:
เสียงในหู
() เป็นเสียงที่ได้ยินแต่ไม่มีจริง ๆ นอกร่างกาย
โดยสามารถแบ่งเป็นหรือ
แม้บ่อยครั้งจะอธิบายว่า หูอื้อหรือเสียงดังเหมือนโทรศัพท์/กระดิ่ง/นาฬิกาปลุก แต่ก็อาจเป็นเสียงกรอบแกรบ เสียงฟ่อ หรือเสียงกระหึ่ม/ดังลั่น
โดยน้อยครั้งมากที่เป็นเสียงคนหรือเสียงดนตรี
เสียงอาจค่อยหรือดัง ต่ำหรือสูง อาจมาจากเพียงหูข้างเดียวหรือทั้งสองข้าง
ดังเป็นบางครั้งบางคราวหรือดังตลอด
โดยปกติแล้ว อาการจะค่อย ๆ เกิด
ในคนไข้บางคน เสียงจะทำให้ซึมเศร้าหรือกังวล และสามารถกวนสมาธิ
การมีเสียงในหูไม่ใช่โรคแต่เป็นอาการที่อาจมีเหตุได้หลายอย่าง
เหตุสามัญที่สุดอย่างหนึ่งก็คือ
เหตุอื่น ๆ รวมทั้งการติดเชื้อในหู โรคหลอดเลือดและหัวใจ โรคเมนิแยร์ เนื้องอกในสมอง เครียด การได้รับยาบางอย่าง การบาดเจ็บที่ศีรษะในอดีต และขี้หู
เป็นอาการที่สามัญมากกว่าในผู้ที่ซึมเศร้า
การวินิจฉัยอาการนี้มักจะขึ้นอยู่กับคำบอกของคนไข้
แม้ก็มีแบบคำถามหลายแบบที่ประเมินว่าการได้ยินเสียงในหูรบกวนในชีวิตประจำวันแค่ไหนด้วย
และก็มีวิธีการตรวจการได้ยิน (audiogram) ตลอดถึงการตรวจทางประสาท
ถ้าพบปัญหาอะไร แพทย์อาจตรวจโดยดูภาพเช่นที่ทำโดยเอ็มอาร์ไอ
การตรวจสอบอื่น ๆ อาจช่วย เช่น ในกรณีที่เสียงในหูเกิดตามจังหวะการเต้นหัวใจ
ในบางครั้งบางคราว แพทย์ที่ใช้หูฟังตรวจอาจได้ยินเสียงจริง ๆ ซึ่งในกรณีนี้ก็จะเป็นแบบที่มีเสียงจริง
วิธีการป้องกันก็คือเลี่ยงเสียงดัง
ถ้ามีเหตุที่เป็นมูลฐาน การรักษาเหตุนั้นอาจทำให้อาการนี้ดีขึ้น
ถ้าไม่เช่นนั้นแล้ว การรักษาปกติจะเป็นการปรึกษากับจิตแพทย์/คุยกับนักจิตวิทยา เพื่อหาวิธีลดการใส่ใจ/การสำนึกถึงเสียงในหู
แม้การเล่นดนตรีเพื่อกลบเสียง
หรือ หรือเครื่องช่วยฟัง ก็อาจช่วยบางกรณี
จนถึงปี 2013 ยังไม่มียาที่มีประสิทธิผล
เป็นอาการที่สามัญ คือเกิดกับประชากรประมาณ 10-15%
แต่คนส่วนมากจะทนรับได้และเป็นปัญหาสำคัญแก่บุคคลเพียงแค่ 1-2%

title: ขี้หู

text: เมื่อทำขี้หูให้นิ่มแล้ว ก็จะสามารถล้างหูเอาขี้หูออกได้ แต่หลักฐานว่าการทำเช่นนี้มีผลดีก็ไม่ชัดเจน[23] การล้างอาจทำด้วยใช้น้ำฉีด ซึ่งทำได้ทั้งในคลินิกและที่บ้าน หรืออาจใช้กระเปาะยางฉีดน้ำ (bulb syringe)[29]

title: ขี้หู

text: ขี้หู (English: earwax, cerumen) เป็นสิ่งคล้ายกับขี้ผึ้งที่ช่องหูของมนุษย์และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ หลั่งออก ช่วยป้องกันผิวหนังภายในช่องหู ทำความสะอาด ช่วยหล่อลื่น และป้องกันเชื้อแบคทีเรีย รา แมลง และน้ำ[1]

title: ต่อมขี้หู

text:
ต่อมขี้หู () เป็นต่อมเหงื่อพิเศษใต้หนังส่วน 1/3 ด้านนอกของช่องหู
เป็นต่อมไม่ซับซ้อน มีรูปขด เป็นท่อ ประกอบด้วยเซลล์หลั่ง (secretory cell) ชั้นใน และเซลล์ผิวหนังกล้ามเนื้อ (myoepithelial cell)
ชั้นนอก
จัดเป็นต่อม apocrine
ต่อมจะหลั่งสารออกที่ท่อซึ่งใหญ่กว่า ซึ่งก็หลั่งออกที่ขนป้องกัน (guard hair) ในช่องหูชั้นนอก
แล้วผสมกับไขผิวหนัง (sebum) พร้อมเซลล์ผิวหนังที่ตายแล้ว กลายเป็นขี้หู
ขี้หูช่วยรักษาให้แก้วหูยืดหยุ่นได้ ช่วยหล่อลื่นและทำความสะอาดช่องหูชั้นนอก กันน้ำ ฆ่าแบคทีเรีย เคลือบขนป้องกันหูทำให้เหนียวและช่วยจับสิ่งแปลกปลอม (ฝุ่น สปอร์เชื้อรา เป็นต้น)

title: ขี้หู

text: การทำความสะอาดช่องหูอาศัยการย้ายที่ของเนื้อเยื่อบุผิวคล้ายกับเป็นสายพานส่งวัสดุซึ่งการเคลื่อนขากรรไกรก็จะช่วยสนับสนุนด้วย[11] คือ เซลล์ซึ่งเกิดตรงกลางแก้วหูจะย้ายที่ไปจากหลุมแก้วหู (umbo) ในอัตราใกล้กับที่เล็บมืองอก ไปยังผนังของช่องหู และก็ย้ายต่อไปยังปากช่องหู ขี้หูในช่องหูพร้อมกับผงละอองที่ติดอยู่ก็จะเคลื่อนตามออกไปด้วย การขยับกรามจะทำให้เศษที่ติดอยู่กับผนังช่องหูหลุดออก ทำให้หลุดออกจากหูได้ง่ายขึ้น

title: ขี้หู

text: การสำรวจแพทย์ทั่วไปในอังกฤษทางไปรษณีย์[25] พบว่า เพียงแค่ 19% เอาขี้หูออกเอง เป็นปัญหาเพราะการเอาขี้หูออกเสี่ยง และแพทย์พยาบาลมักไม่ได้ฝึกเอาขี้หูออกพอ การล้างหูสามารถทำที่บ้านถ้ามีอุปกรณ์ที่จำเป็นและไม่ฉีดน้ำแรงเกิน วิธีการอื่น ๆ ควรให้บุคคลที่ฝึกวิธีนั้นมาดีพอทำ

title: ขี้หู

text: การใช้สารทำให้นิ่มก่อนเอาขี้หูออกอาจมีผลเท่ากับไม่ทำ และสารชนิดต่าง ๆ เช่น น้ำหรือน้ำมัน ก็อาจไม่มีผลต่างกันมาก[23] แต่ก็ไม่ได้ศึกษาพอให้สรุปได้อย่างชัดเจน อนึ่ง หลักฐานของการฉีดล้างหู (irrigation) และการแคะขี้หูออก (manual removal) ก็ค่อนข้างกำกวม[23]

title: ขี้หู

text: อนึ่ง ผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่ขายเพื่อ "ดูดหู" ก็ไม่สามารถเอาขี้หูออกด้วย โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับอุปกรณ์ (Jobson-Horne probe[upper-alpha 1]) ที่แพทย์ใช้[37]

title: ขี้หู

text: คำแนะนำปกติจะไม่ให้ใช้ไม้ปั่นหัวสำลี เพราะจะดันขี้หูเข้าไปในหูให้ลึกขึ้น และถ้าใช้อย่างไม่ระมัดระวัง อาจทำให้แก้วหูทะลุ[26] อนึ่ง การทำให้ช่องหูถลอก โดยเฉพาะเมื่อมีน้ำจากการว่ายน้ำหรืออาบน้ำ อาจทำให้ติดเชื้อ แม้สำลีเองก็อาจหลุดออกติดอยู่ในหู ดังนั้น ไม้ปั่นหัวสำลีควรใช้ทำความสะอาดหูภายนอกเท่านั้น

title: ขี้หู

text: ผู้สนับสนุนเชื่อว่า เศษสีเข้ม ๆ ที่เหลือจากการทำเช่นนี้เป็นขี้หูที่ดูดออกมา เป็นข้อพิสูจน์ว่าได้ผล แต่งานศึกษาต่าง ๆ ได้แสดงว่า เศษสีเข้มที่พบเป็นส่วนเหลือของการจุดเทียน ซึ่งมีไม่ว่าจะใส่เข้าในหูหรือไม่ เพราะเทียนทำจากใยฝ้ายและขี้ผึ้งซึ่งมีเศษเหลือเมื่อไหม้ แต่เศษเหลือที่ว่านี้จะมีสีน้ำตาลเหมือนกับขี้หู (ของบางคน) ทำให้เข้าใจผิดได้ว่าเป็นขี้หู และเพราะเทียนเป็นแท่งกลวง ขี้ผึ้งร้อน ๆ อาจตกใส่ในช่องหูแล้วทำอันตรายแก่แก้วหู

title: ขี้หู

text: ในสมัยกลาง สารต่าง ๆ รวมทั้งขี้หูและปัสสาวะได้ใช้ทำสีให้เสมียนคัดลอกเขียนหนังสือที่มีรูปประกอบ[40] มันทาปากแรกอาจทำมาจากขี้หู[41] หนังสือ แม่บ้านอเมริกันช่างประหยัด (American Frugal Housewife) กล่าวว่า "ไม่มีอะไรดีกว่าขี้หูเพื่อบรรเทาความเจ็บที่มาจากแผลตะปูหรือไม้เสียบ" และยังแนะนำให้ใช้ขี้หูเป็นมันทางปาก[42] ก่อนมีด้ายเคลือบมัน/ขี้ผึ้ง ช่างเย็บผ้าได้ใช้ขี้หูกันไม่ให้ปลายด้ายลุ่ย[43]

title: ขี้หู

text: ขี้หูมนุษย์สามารถยับยั้งการติดเชื้อราในหูสองสายพันธุ์อย่างสำคัญ[17]

title: ขี้หู

text: ขี้หูสามารถเอาออกด้วยช้อนแคะหูหรือไม้แคะหู โดยใช้แคะให้ขี้หูหลุดออกจากผนังแล้วตักมันออกมาจากช่องหู[33] ในประเทศตะวันตก มืออาชีพด้านสาธารณสุขเท่านั้นจะใช้ไม้แคะหู แต่ก็เป็นเรื่องปกติในยุโรปโบราณ และยังเป็นเรื่องปกติในเอเชียปัจจุบัน (รวมทั้งประเทศไทย) เพราะคนเอเชียโดยมากมีขี้หูแบบแห้ง[5] จึงสามารถใช้ไม้ขูดเบา ๆ ทำให้ขี้หูหลุดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นใหญ่ที่แห้ง ๆ

title: ขี้หู

text: ขี้หูช่วยหล่อลื่นผิวหนังของช่องหูป้องกันไม่ให้แห้งสนิท คือต่อมไขมันจะหลั่งไขซึ่งมีลิพิดมากเป็นตัวหล่อลื่น ในขี้หูแบบเปียกเป็นอย่างน้อย ลิพิดเช่นนี้มีคอเลสเตอรอล, squalene, กรดไขมันลูกโซ่ยาวหลายอย่าง และแอลกอฮอล์[12][13]

title: ขี้หู

text: นักวิชาการได้อธิบายวิธีใช้กระบอกฉีดน้ำอย่างละเอียด[28][30] และแนะนำให้ดึงหูขึ้นไปข้างหลัง เล็งปากกระเปาะฉีดน้ำขึ้นเล็กน้อยเข้าไปในหู เพื่อให้น้ำไหลลงเหมือนน้ำตกจากเพดานหู และให้น้ำยาไหลออกจากพื้นช่องหู ล้างเอาเศษขี้หูออก

title: ขี้หู

text: นักวิชาการผู้หนึ่งแนะนำแพทย์ว่า "หลังจากเอาขี้หูออก ตรวจให้ทั่วว่าไม่มีเหลือ คำแนะนำนี้อาจดูเหลือเฟือ แต่บ่อยครั้งถูกเมิน"[32] ซึ่งนักวิชาการอีกท่านหนึ่งก็ได้ยืนยัน[25] เพราะได้สำรวจแพทย์ทั่วไป 320 รายแล้วพบว่า แพทย์เพียง 68% จะตรวจช่องหูว่ามีขี้หูเหลือหรือไม่หลังล้างหูแล้ว ดังนั้น การเอาขี้หูออกไม่หมดจึงเป็นภาวะแทรกซ้อน 30% เนื่องกับหัตถการนี้

title: ขี้หู

text: แม้มีวิธีเอาขี้หูออกหลายอย่าง แต่ข้อดีข้อเสียก็ยังไม่เคยเปรียบเทียบ[23] มีสารที่ทำให้ขี้หูนิ่ม แต่นี่อย่างเดียวยังไม่พอ[24] วิธีเอาขี้หูออกที่สามัญที่สุดก็คือฉีดน้ำอุ่นด้วยกระบอกฉีดยา[25] แพทย์หูคอจมูกอาจใช้ช้อนแคะหู (curette) ถ้าขี้หูอุดช่องหูเป็นบางส่วนและไม่ได้ติดอยู่กับผิวหนังของช่องหู ส่วนไม้ปั่นสำลีโดยมากจะดันขี้หูเข้าไปในช่องหูให้ลึกขึ้น และเอาขี้หูออกได้แต่ตรงปลาย ๆ ที่ติดกับสำลีเท่านั้น[26]

title: ขี้หู

text: ฤทธิ์ต้านจุลชีพโดยหลักมาจากการมีกรดไขมันอิ่มตัว, lysozyme และความเป็นกรดเล็กน้อยราว ๆ 6.1 สำหรับบุคคลปกติ[18] แต่ก็มีงานวิจัยที่พบว่า ขี้หูอาจช่วยให้จุลชีพเจริญเติบโต และมีตัวอย่างขี้หูที่พบแบคทีเรียหนาแน่นถึง 107 ตัว/กรัม[19]

title: ขี้หู

text: ขี้หูประกอบด้วยเซลล์ผิวหนังที่ตายแล้วลอกหลุดออกพร้อมกับสารคัดหลั่งของต่อมขี้หูและของต่อมไขมัน (sebaceous gland) ภายในช่องหูภายนอก[2] องค์ประกอบทางเคมีรวมทั้งกรดไขมันลูกโซ่ยาวทั้งแบบอิ่มตัวและไม่อิ่มตัว, แอลกอฮอล์, squalene และคอเลสเตอรอล[2] ขี้หูที่มากเกินหรืออัดแน่นอาจกดทับแก้วหู อุดช่องหู อุดเครื่องช่วยฟัง แล้วทำให้ไม่ได้ยิน

title: ขี้หู

text: ขี้หูมากเกินอาจทำให้ไม่ได้ยินเสียง และเครื่องช่วยฟังอาจทำให้ขี้หูอัดแน่น[20] ซึ่งประเมินว่าเป็นเหตุของปัญหาเครื่องช่วยฟังในกรณี 60-80%[21]


query: อักษรย่อของ โรงเรียนทวีธาภิเศก คืออะไร?

title: โรงเรียนทวีธาภิเศก

text: โรงเรียนทวีธาภิเศก (English: Taweethapisek School) (อักษรย่อ: ท.ภ. / T.P.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทชายล้วน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 505/5 ซอยอิสรภาพ 42 ถนนอิสรภาพ แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร 10600 มีพื้นที่ 13 ไร่ ก่อตั้งโดย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานเนื่องในวโรกาสที่ทรงครองราชสมบัตินานเป็นสองเท่าของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ซึ่งเป็นสมเด็จพระอัยกา

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/จ

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย จ

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/บ

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย บ

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/พ

text:
รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย พ
[โรงเรียนพลร่มอนุสรณ์ มิตรภาพที่50
ลพบุรี

title: โรงเรียนทวีธาภิเศก

text: โรงเรียนทวีธาภิเศก บางขุนเทียน โรงเรียนประถมทวีธาภิเศก โรงเรียนสวนอนันต์ (โรงเรียนคู่พัฒนา)

title: โรงเรียนทวีธาภิเศก บางขุนเทียน

text: วันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2537 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งโรงเรียน ชื่อโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ทวีธาภิเศก 2 และแต่งตั้งนาย กนก จันทร์ขจร ผู้อำนวยการโรงเรียนทวีธาภิเศก ปฏิบัติหน้าที่ในฐานะ ผู้บริหารโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาทวีธาภิเศก 2 อีกตำแหน่งหนึ่ง เป็นการชั่วคราว

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ฐ

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ฐ

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ย

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ย

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ภ

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ภ

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ต

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ต

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ธ

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ธ

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ฉ

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ฉ

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ม

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย น

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ข

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย พน

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ช

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ช

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ค

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ค

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ฟ

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ฟ

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ฤ

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ฤ

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ส

text:
รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ส
 -โรงเรียนสรรพาวุธวิทยา กรุงเทพมหานคร

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ว

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ว

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ห

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ห

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ป

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ป

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ด

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ด

title: โรงเรียนทวีธาภิเศก บางขุนเทียน

text:
โรงเรียนทวีธาภิเศก บางขุนเทียน เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายในเครือของโรงเรียนทวีธาภิเศก สังกัดกรมสามัญศึกษา ตั้งอยู่ในซอยแยกถนนบางขุนเทียนชายทะเล แขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร เปิดดำเนินการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 โดยรับทั้งนักเรียนชายและหญิง ในระยะแรกใช้ชื่อว่า โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ทวีธาภิเศก 2 (ต.ท.ภ.) และใช้สถานที่ของโรงเรียนทวีธาภิเศกเป็นสถานที่เรียนและดำเนินกิจการ มีนายทองปาน แวงโสธรณ์ เป็นผู้อำนวยการคนแรก สีประจำโรงเรียนคือ สีเขียวอ่อน
ในสมัยผู้อำนวยการสำเริง นิลประดิษฐ์ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนทวีธาภิเศก (พ.ศ. 2517 - พ.ศ. 2521) โรงเรียน ได้เปิดรับนักเรียน 2 รอบ เช้า-บ่าย จำนวน 96 ห้องเรียน นักเรียนมีจำนวนมาก พื้นที่โรงเรียน 11 ไร่เศษ ไม่เพียงพอ ต่อการ รับนักเรียน ดังนั้น ในงานคล้ายวันเกิด 17 เมษายน พ.ศ. 2528 ของนายห้างอาทร สังขะวัฒนะ ผู้ให้การอุปถัมภ์โรงเรียน ผู้อำนวยการสำเริง นิลประดิษฐ์ คุณมนูญ ไตรรัตน์ เลขานุการสมาคมศิษย์เก่า พ.ต.อ.(พิเศษ) พลวุฒิ วิเศษสงวน และกรรมการหลายท่าน จึงได้เอ่ยปากขอที่ดินเขตบางขุนเทียน เพื่อขยายขนาดโรงเรียนทวีธาภิเศก

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ง

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ง

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ญ

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ญ

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/น

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ซ

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ซ

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ฆ

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ฆ

title: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ณ

text: รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ณ