query: จังหวัดอุตรดิตถ์ มีคำขวัญประจำจังหวัดว่าอย่างไร ?

title: รายชื่อคำขวัญประจำจังหวัด

text: เหล็กน้ำพี้ลือเลื่อง เมืองลางสาดหวาน บ้านพระยาพิชัยดาบหัก ถิ่นสักใหญ่ของโลก

title: จังหวัดอุตรดิตถ์

text: คำขวัญประจำจังหวัดอุตรดิตถ์แต่งขึ้นในสมัยพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี โดยผู้ว่าราชการจังหวัดอุตรดิตถ์ในสมัยนั้นได้นำนโยบายนี้เข้าสู่ที่ประชุมหัวหน้าส่วนราชการและมีการคิดประกอบคำขวัญจังหวัดอุตรดิตถ์ขึ้นเป็นตัวอย่าง เพื่อมอบให้วิทยาลัยครูอุตรดิตถ์กำหนดกรอบแนวคิดการประกวดคำขวัญประจำจังหวัดต่อไป อย่างไรก็ดี คำขวัญที่คิดในที่ประชุมส่วนราชการได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางและเป็นที่รู้จักทั่วไป จึงไม่ได้มีการคิดประกวดคำขวัญใหม่ ทำให้คำขวัญดังกล่าวยังคงใช้เป็นคำขวัญประจำจังหวัดมาจนปัจจุบัน[20]

title: จังหวัดเพชรบุรี

text: ดอกไม้ประจำจังหวัด: จังหวัดเพชรบุรีไม่มีการกำหนดดอกไม้ประจำจังหวัดอย่างเป็นทางการ แต่ได้ใช้ดอกลั่นทมเป็นสัญลักษณ์เสมือนเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดโดยตลอด ต้นไม้ประจำจังหวัด: หว้า (Eugenia cumini) คำขวัญประจำจังหวัด: เขาวังคู่บ้าน ขนมหวานเมืองพระ เลิศล้ำศิลปะ แดนธรรมะ ทะเลงาม อักษรย่อ: พบ

title: รายชื่อคำขวัญประจำจังหวัด

text: ตราประจำจังหวัดของไทย ตราผ้าผูกคอลูกเสือประจำจังหวัด รายชื่อธงประจำจังหวัดของไทย รายชื่อพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด รายชื่อดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย รายชื่อสัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย

title: รายชื่อคำขวัญประจำจังหวัด

text: คำขวัญประจำจังหวัด: ชาวตรังใจกว้าง สร้างแต่ความดี[13] คำขวัญส่งเสริมการท่องเที่ยว: เมืองพระยารัษฎา ชาวประชาใจกว้าง หมูย่างรสเลิศ ถิ่นกำเนิดยางพารา เด่นสง่าดอกศรีตรัง ปะการังใต้ทะเล เสน่ห์หาดทรายงาม น้ำตกสวยตระการตา

title: จังหวัดพะเยา

text: คำขวัญประจำจังหวัด: กว๊านพะเยาแหล่งชีวิต ศักดิ์สิทธิ์พระเจ้าตนหลวง บวงสรวงพ่อขุนงำเมือง งามลือเลื่องดอยบุษราคัม ตราประจำจังหวัด: รูปพระเจ้าตนหลวงวัดศรีโคมคำ ต้นไม้ประจำจังหวัด: ต้นสารภี ([Mammea siamensis]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกสารภี

title: จังหวัดสุราษฎร์ธานี

text: ตราประจำจังหวัด: พระบรมธาตุไชยา ซึ่งมีศิลปะแบบศรีวิชัย ตั้งอยู่ ณ วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร โดยสร้างขึ้นเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 13-14 ต้นไม้ประจำจังหวัด: ต้นเคี่ยม (Cotylelobium melanoxylon) ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกบัวผุด (Rafflesia kerrii) สัตว์นํ้าประจำจังหวัด: ปลาตะพัดเขียว (Scleropages formosus) คำขวัญประจำจังหวัด: เมืองร้อยเกาะ เงาะอร่อย หอยใหญ่ ไข่แดง แหล่งธรรมะ คำขวัญประจำจังหวัดในอดีต: สะตอวัดประดู่ พลูคลองยัน ทุเรียนหวานมันคลองพระแสง ย่านดินแดงของป่า เคียนซาบ่อถ่านหิน พุนพินมีท่าข้ามแม่น้ำตาปี ไม้แก้วดีเขาประสงค์ กระแดะดงลางสาด สิ่งประหลาดอำเภอพนม เงาะอุดมบ้านส้อง จากและคลองในบาง ท่าฉางต้นตาล บ้านนาสารแร่ ท่าอุแทวัดเก่า อ่าวบ้านดอนปลา ไชยาข้าว มะพร้าวเกาะสมุย (แต่งโดยพระเทพรัตนกวี (ก.ธรรมวร) อดีตเจ้าคณะจังหวัด) ธงประจำจังหวัด: คือ มี 2 แถบสี ได้ แถบบนสีแสด แถบล่างสีเหลือง และมีตราประจำจังหวัดกลางผืนธง ตัวอักษรย่อของชื่อจังหวัด: สฎ ลักษณะรูปร่างของจังหวัด: ลักษณะรูปร่างของจังหวัดมีรูปร่างลักษณะคล้ายกับ "ผีเสื้อที่กำลังกางปีกโบยบินอยู่" เพลงประจำจังหวัด:

title: จังหวัดน่าน

text: ตราประจำจังหวัด: รูปพระธาตุแช่แห้งประดิษฐานบนหลังโคอุศุภราช ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกเสี้ยวดอกขาว ( Linn.) ต้นไม้ประจำจังหวัด: กำลังเสือโคร่ง ( Buch.-Ham.) คำขวัญประจำจังหวัด: แข่งเรือลือเลื่อง เมืองงาช้างดำ จิตรกรรมวัดภูมินทร์ แดนดินส้มสีทอง เรืองรองพระธาตุแช่แห้ง

title: วัดพระแท่นศิลาอาสน์

text: ใน พ.ศ. 2483 เมื่อจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ได้ดำริให้มีการออกแบบตราประจำจังหวัดต่างๆ เพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์สำคัญของจังหวัด และนำเสนอสถานที่สำคัญของแต่ละจังหวัดให้เป็นที่รู้จักกว้างขวางขึ้น คณะกรมการจังหวัดอุตรดิตถ์จึงได้เสนอให้กรมศิลปากร นำรูปมณฑปพระแท่นศิลาอาสน์มาประดิษฐ์เป็นตราประจำจังหวัด ตรานี้จึงได้รับการออกแบบครั้งแรกโดยพระพรหมพิจิตร เขียนลายเส้นโดย นายอุณห์ เศวตมาลย์ ลักษณะเป็นรูปมณฑปพระแท่นศิลาอาสน์มีลายช่อกนกขนาบอยู่สองข้างในวงกลม ต่อมาทางราชการจึงเพิ่มรูปครุฑ และอักษรบอกนามจังหวัดว่า "จังหวัดอุตรดิตถ์" เข้าไว้ที่ส่วนใต้ภาพพระแท่นด้วย ซึ่งตราดังกล่าวก็ยังใช้มาจนถึงปัจจุบัน

title: จังหวัดอุตรดิตถ์

text: ดอกประดู่บ้าน ดอกไม้ประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ ในราวปี พ.ศ. 2504 รัฐบาลเริ่มใช้แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับแรก ได้มีโครงการพัฒนาท้องถิ่นหลายรูปแบบ ส่วนใหญ่เน้นเรื่องเศรษฐกิจในชุมชนเป็นหลักเพื่อเป็นแบบอย่างในการพัฒนาส่วนหนึ่ง จังหวัดจึงมีนโยบายให้หน่วยงานราชการทุกแห่งปลูกไม้ประดับและไม้ยืนต้นในพื้นที่ของส่วนราชการทุกแห่ง และเสนอแนะให้ปลูกพันธุ์ไม้กัลปพฤกษ์และพันธุ์ไม้ประดู่บ้าน แต่พันธุ์ไม้ที่ปลูกทั้งสองชนิดมีเพียงดอกประดู่บ้านที่บานสะพรั่ง ทางจังหวัดจึงกำหนดให้ดอกประดู่บ้านเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดอุตรดิตถ์

title: วัดคุ้งตะเภา

text: ปัจจุบันวัดคุ้งตะเภาเป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ แห่งที่ 3 (สำนักปฏิบัติธรรมภายใต้การกำกับของมหาเถรสมาคม)หนังสือสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ที่ พศ ๐๐๐๙/๐๕๓๖๕ เรื่อง แจ้งมติมหาเถรสมาคม ครั้งที่ ๑๒/๒๕๕๙ เรื่อง ขออนุมัติจัดตั้งสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ แห่งที่ ๓ วัดคุ้งตะเภา ลงวันที่ ๑๖ มิถุนายน ๒๕๕๙ และเป็นวัดประจำตำบลที่มีสถิติพระภิกษุสามเณรจำพรรษามากที่สุดในตำบลคุ้งตะเภา เป็นศูนย์กลางทางด้านศาสนศึกษาของคณะสงฆ์และคฤหัสถ์ในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภาโดยพฤตินัย โดยเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่มูลนิธิ ๒๕๐ ปี วัดคุ้งตะเภา ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ สำนักเลขานุการรองเจ้าคณะอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ฝ่ายการศึกษาคณะสงฆ์ สำนักศาสนศึกษาประจำตำบล และหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลคุ้งตะเภา (อปต.) ซึ่งเป็นหน่วยอบรมฯ ที่มีผลงานดีเด่นระดับจังหวัดอุตรดิตถ์ โดยมี พระสมุห์สมชาย จีรปุญฺโญ (แสงสิน) เป็นเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภา (จร.)

title: อุทยานแห่งชาติต้นสักใหญ่

text: อุทยานแห่งชาติต้นสักใหญ่ (ชื่อเดิม: อุทยานแห่งชาติคลองตรอน) ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่จังหวัดอุตรดิตถ์ มีพื้นที่ป่าอุดมสมบูรณ์ มีคลองขนาดใหญ่เป็นแหล่งหล่อเลี้ยงชีวิตสัตว์ทั้งหลายของที่นี่ และในพื้นที่อุทยานยังมีสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติหลายแห่ง เช่น ต้นสักใหญ่ ซึ่งประกอบเป็นคำขวัญประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ น้ำตกห้วยเนียม น้ำตกกกมอนแก้ว และยังมีถ้ำ ได้แก่ ถ้ำจัน ถ้ำเจดีย์ ถ้ำเสือดาว ถ้ำผาตั้ง และยังมียอดดอยที่คนทั่วไปรู้จักกันดีใน ชื่อยอดดอยภูเมี่ยง ยอดดอยที่สูงเป็นอันดับที่ 5 ของประเทศไทยโดยอุทยานแห่งชาติต้นสักใหญ่ มีพื้นโดยรวมทั้งหมด 324,240.80 ไร่ หรือ 518.80 ตารางกิโลเมตร ได้รับการประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2546 นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 103 ของประเทศไทย

title: จังหวัดสุโขทัย

text: ธงประจำจังหวัด: ธงพื้นสีแดง-เหลือง-เขียว แบ่งตามแนวนอน แถบสีเหลืองนั้นกว้างเป็น 2 เท่าของแถบสีแดงและสีเขียว ที่มุมธงด้านคันธงมีตราประจำจังหวัดเป็นรูปพ่อขุนรามคำแหงมหาราชประทับบนพระแท่นมนังคศิลาอาสน์ ตราประจำจังหวัด: ภาพพระบรมรูปพ่อขุนรามคำแหงมหาราช พระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์พระร่วง ประทับบนพระแท่นมนังคศิลา ปกครองไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินให้ได้รับความร่มเย็นเป็นสุข และทรงบริหารราชอาณาจักรแห่งนี้ให้เจริญรุ่งเรืองที่สุดในช่วงปี พ.ศ. 1822 ถึง พ.ศ. 1842 คำขวัญประจำจังหวัด: มรดกโลกล้ำเลิศ กำเนิดลายสือไทย เล่นไฟลอยกระทง ดำรงพุทธศาสนา งามตาผ้าตีนจก สังคโลกทองโบราณ สักการแม่ย่าพ่อขุน รุ่งอรุณแห่งความสุข (แต่งโดยสำราญ สีแก้ว อาจารย์โรงเรียนสวรรค์อนันต์วิทยา อำเภอสวรรคโลก โดยคำขวัญเดิมคือ "กำเนิดอักษรไทย งานใหญ่ลอยกระทง มั่นคงพุทธศาสนา พระแม่ย่ามิ่งเมือง อดีตรุ่งเรืองคือเมืองสุโขทัย") พันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด: ต้นมะค่า ([Afzelia xylocarpa]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) ต้นไม้ประจำจังหวัด: ต้นตาล ([Borassus flabellifer]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกบัวหลวง ([Nymphaea lotus]error: {{lang}}: text has italic markup (help))

title: รายชื่อคำขวัญประจำจังหวัด

text: คำขวัญประจำจังหวัด: ชัยภูมิ เมืองผู้กล้า พญาแล คำขวัญส่งเสริมการท่องเที่ยว: ทิวทัศน์สวย รวยป่าใหญ่ มีช้างหลาย ดอกไม้งาม ลือนามวีรบุรุษ สุดยอดผ้าไหม พระใหญ่ทวารวดี

title: รายชื่อคำขวัญประจำจังหวัด

text: คำขวัญประจำจังหวัด เป็นคำขวัญที่แต่ละจังหวัดในประเทศไทยแต่งขึ้น เพื่อบ่งบอกถึงเอกลักษณ์ ความภาคภูมิใจ และความโดดเด่นที่มีอยู่ในจังหวัดนั้น ๆ มักเป็นคำคล้องจองสั้น ๆ เพื่อให้จดจำง่าย นอกจากคำขวัญประจำจังหวัดแล้ว ปัจจุบันยังมีการแต่งคำขวัญประจำท้องถิ่นในส่วนย่อยลงไปอีก เช่น คำขวัญประจำอำเภอ คำขวัญประจำเขต (ในกรุงเทพมหานคร) เป็นต้น

title: จังหวัดมุกดาหาร

text: ตราประจำจังหวัด: รูปปราสาทสองนางสถิตย์ ประดิษฐานแก้วมณีมุกดาหาร ต้นไม้ประจำจังหวัด: ต้นตานเหลืองหรือช้างน้าว (Ochna integerrima) ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกตานเหลืองหรือช้างน้าว (Ochna integerrima) คำขวัญประจำจังหวัด: หอแก้วสูงเสียดฟ้า ผาเทิบแก่งกะเบา แปดเผ่าชนพื้นเมือง ลือเลื่องมะขามหวาน กลองโบราณล้ำเลิศ ถิ่นกำเนิดลำผญา ตระการตาชายโขง เชื่อมโยงอินโดจีน

title: จังหวัดอุตรดิตถ์

text: งานเทศกาลพระยาพิชัยดาบหัก และงานกาชาดจังหวัดอุตรดิตถ์ ระหว่างวันที่ 7 - 16 มกราคม ของทุกปี ณ สนามกีฬาพระยาพิชัยดาบหัก ถนนแปดวา และถนนประตูชัย งานเทศกาลลางสาด ลองกองหวาน และสินค้า OTOP อุตรดิตถ์ ณ สนามกีฬาพระยาพิชัยดาบหัก ถนนแปดวา และถนนประตูชัย งานเทศกาลสงกรานต์ถนนหลงหลินลับแล(มหาสงกรานต์เมืองอุตรดิตถ์) ระหว่างวันที่ 13 - 15 เมษายน ของทุกปี ณ ถนนฤดีเปรมตั้งแต่งวงเวียนสาธารณสุข ถึงแยกสนามแบดมินตัน: จัดโดยเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ งานประจำปีนมัสการหลวงพ่อเพชร วัดท่าถนน งานประจำปีวัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถ: จัดโดยเทศบาลตำบลผาจุก งานประจำปีวัดหมอนไม้ งานหอการค้าแฟร์: ณ สนามกีฬาพระยาพิชัยดาบหัก ถนนแปดวา และถนนประตูชัย จัดโดยหอการค้าจังหวัดอุตรดิตถ์ งานอุตรดิตถ์เกษตรแฟร์: ณ ถนนแปดวา และถนนประตูชัย จัดโดยสำงานเกษตรจังหวัดอุตรดิตถ์

title: จังหวัดตรัง

text: ตราประจำจังหวัด: ภาพกระโจมไฟและภาพลูกคลื่น ภาพกระโจมไฟหมายถึง จังหวัดตรังเคยเป็นเมืองท่าค้าขายกับต่างประเทศ ภาพลูกคลื่นหมายถึง ลักษณะพื้นที่ของจังหวัดตรัง เป็นเนินเล็ก ๆ สูง ๆ ต่ำ ๆ คล้ายลูกคลื่น ต้นไม้ประจำจังหวัด: ต้นศรีตรังชนิด Jacaranda filicifolia ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกศรีตรังชนิด Jacaranda obtusifolia คำขวัญประจำจังหวัด: ชาวตรังใจกว้าง สร้างแต่ความดี คำขวัญส่งเสริมการท่องเที่ยว: เมืองพระยารัษฎา ชาวประชาใจกว้าง หมูย่างรสเลิศ ถิ่นกำเนิดยางพารา เด่นสง่าดอกศรีตรัง ปะการังใต้ทะเล เสน่ห์หาดทรายงาม น้ำตกสวยตระการตา

title: รายชื่อคำขวัญประจำจังหวัด

text: คำขวัญประจำจังหวัด: กระบี่ เมืองน่าอยู่ ผู้คนน่ารัก[12] คำขวัญส่งเสริมการท่องเที่ยว: แหล่งถ่านหิน ถิ่นหอยเก่า เขาตระหง่าน ธารสวย รวยเกาะ เพาะปลูกปาล์ม งามหาดทราย ใต้ทะเลสวยสด มรกตอันดามัน สวรรค์เกาะพีพี

title: โรงเรียนอุตรดิตถ์

text:
โรงเรียนอุตรดิตถ์ เป็น โรงเรียนชายประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2452 เดิมชื่อ "โรงเรียนประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ " ก่อนจะย้ายไปยังที่ตั้งโรงเรียนอนุบาลจังหวัดอุตรดิตถ์ และย้ายมายังที่ตั้งปัจจุบันในปี พ.ศ. 2484 โรงเรียนอุตรดิตถ์ เป็นสถานศึกษาที่เคยได้รับรางวัลโรงเรียนพระราชทานประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ปัจจุบันโรงเรียนแบ่งการเปิดการสอนเป็น ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลายเปิดสอนแบบ "สหศึกษา" เป็นโรงเรียนประเภท มัธยมศึกษาตอนต้น-ตอนปลาย
โรงเรียนอุตรดิตถ์ในปัจจุบันจัดเป็นสถานมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ และเป็นส่วนราชการในบังคับของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 39 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ มีสถานะเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ

title: รายชื่อคำขวัญประจำจังหวัด

text: คำขวัญประจำจังหวัด แยกตามภาคได้ดังนี้

title: จังหวัดปราจีนบุรี

text: ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกปีบ (Millingtonia hortensis) ต้นไม้ประจำจังหวัด: ศรีมหาโพธิ์ (Ficus religiosa) คำขวัญประจำจังหวัด: ศรีมหาโพธิ์คู่บ้าน ไผ่ตงหวานคู่เมือง ผลไม้ลือเลื่อง เขตเมืองทวารวดี

title: จังหวัดนครราชสีมา

text: คำขวัญประจำจังหวัด: เมืองหญิงกล้า ผ้าไหมดี หมี่โคราช ปราสาทหิน ดินด่านเกวียน ตราประจำจังหวัด: รูปอนุสาวรีย์ท้าวสุรนารีหน้าประตูชุมพล ธงประจำจังหวัด: รูปอนุสาวรีย์ท้าวสุรนารีหน้าประตูชุมพล ในพื้นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีแสด ต้นไม้ประจำจังหวัด: ต้นสาธร ([Millettia leucantha]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกสาธร สัตว์น้ำประจำจังหวัด: ปลาบ้าหรือปลาพวง ([Leptobarbus hoevenii]error: {{lang}}: text has italic markup (help))

title: จังหวัดอุตรดิตถ์

text: ตราสัญลักษณ์ประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ ออกแบบโดย พระพรหมพิจิตร (อู๋ ลาภานนท์) ในปี พ.ศ. 2483 ตามนโยบายของ จอมพล ป.พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในสมัยนั้น พระพรหมพิจิตรได้สนองนโยบายที่ให้นำปูชนียวัตถุสถานสำคัญของจังหวัดมาผูกเป็นตรา ท่านจึงได้นำรูปมณฑปประดิษฐานพระแท่นศิลาอาสน์ โบราณสำคัญของจังหวัดอุตรดิตถ์ มาประกอบผูกเข้าไว้เป็นตราประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ ตราที่ผูกขึ้นใหม่นี้เขียนลายเส้นโดย นายอุณห์ เศวตมาลย์ ไม่มีรูปครุฑ, นามจังหวัดและลายกนกประกอบ ต่อมาทางราชการจึงได้เพิ่มรายละเอียดทั้งสามเข้าไว้ในตราจังหวัด ซึ่งตรานี้ยังคงใช้มาจนปัจจุบัน[20]

title: จังหวัดอุตรดิตถ์

text: ตราประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ ดอกประดู่บ้าน (Pterocarpus indicus) ดอกไม้ประจำจังหวัด สัก (Tectona grandis) ต้นไม้ประจำจังหวัด

title: จังหวัดอุตรดิตถ์

text: ท่ารถประจำทาง รถประจำทางสายอุตรดิตถ์-ตรอน-พิชัย (ท่ารถอยู่ข้างวัดท่าถนนฝั่งริมน้ำน่าน) รถประจำทางสายอุตรดิตถ์-ฟากท่า-บ้านโคก (ท่ารถหน้าสถานีรถไฟอุตรดิตถ์เก่า) รถประจำทางสายอุตรดิตถ์-ทองแสนขัน-น้ำปาด (ท่ารถอยู่ข้างวัดท่าถนนฝั่งริมน้ำน่าน) คิวรถสองแถว รถสองแถวสายอุตรดิตถ์-ลับแล (คิวรถอยู่หน้าร้านอุตรดิตถ์เมืองทอง และร้านเพชรนพเก้า) รถสองแถวสายอุตรดิตถ์-หาดงิ้ว (คิวรถอยู่ฝั่งตรงข้ามนาซ่าแลนด์) รถสองแถวสายอุตรดิตถ์-ห้วยฉลอง (คิวรถอยู่ตึกแถวข้างตลาดเทศบาล 3) รถสองแถวสายอุตรดิตถ์-น้ำปาด (คิวรถอยู่หน้าสนามแบดมินตันเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์(ตลาดโต้รุ่ง)) รถสองแถวสายอุตรดิตถ์-น้ำหมัน-วังดิน (คิวรถอยู่หน้าสนามแบดมินตันเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์(ตลาดโต้รุ่ง)) รถสองแถวสายอุตรดิตถ์-ท่าปลา (คิวรถอยู่ข้างวิทยาลัยอาชีวะศึกษาอุตรดิตถ์) รถแท๊กซี่ มีจุดจอดรับส่งอยู่ที่ สถานีรถไฟอุตรดิตถ์ และสถานีขนส่งจังหวัดอุตรดิตถ์ รถสองแถวรอบเมือง มีจุดจอดรับส่งอยู่ที่สถานีขนส่งจังหวัดอุตรดิตถ์ ,โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ ,เทสโก้โลตัสอุตรดิตถ์ ,ตลาด และเกาะกลาง รถตุ๊กตุ๊กรับจ้าง มีจุดจอดรับส่งที่สถานีขนส่งจังหวัดอุตรดิตถ์ รถจักรยานยนต์รับจ้าง มีจุดจอดรับส่งที่ ตรงข้ามตลาดโต้รุ่ง ,หน้าห้างฟรายเดย์ ,หน้าวัดท่าถนนฝั่งตรงข้ามสถานีรถไฟอุตรดิตถ์ รถสามล้อรับจ้าง

title: รายชื่อคำขวัญประจำจังหวัด

text: หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับประเทศไทย หมวดหมู่:สัญลักษณ์ประจำจังหวัด หมวดหมู่:คำขวัญ

title: จังหวัดพิษณุโลก

text: ตราประจำจังหวัด: พระพุทธชินราช ธงประจำจังหวัด: ธงพื้นสีม่วง กลางธงเป็นตราประจำจังหวัดคือรูปพระพุทธชินราชในวงกลม คำขวัญประจำจังหวัด: พระพุทธชินราชงามเลิศ ถิ่นกำเนิดพระนเรศวร สองฝั่งน่านล้วนเรือนแพ หวานฉ่ำแท้กล้วยตาก ถ้ำและน้ำตกหลากตระการตา ต้นไม้ประจำจังหวัด: ปีบ (Millingtonia hortensis) ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกนนทรี (Peltophorum pterocarpum)

title: จังหวัดสมุทรสงคราม

text: คำขวัญประจำจังหวัด: เมืองหอยหลอด ยอดลิ้นจี่ มีอุทยาน ร.2 แม่กลองไหลผ่าน นมัสการหลวงพ่อบ้านแหลม ตราประจำจังหวัด: รูปกลองลอยน้ำ ต้นไม้ประจำจังหวัด: ต้นจิกเล ([Barringtonia asiatica]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกจิกเล สัตว์น้ำประจำจังหวัด: หอยหลอดชนิด [Solen regularis]error: {{lang}}: text has italic markup (help) ลักษณะรูปร่างของจังหวัด: ลักษณะรูปร่างของจังหวัดสมุทรสงครามมีรูปร่างคล้ายกับหัวของสมเสร็จ

title: จังหวัดอุตรดิตถ์

text: เจ้าพระฝาง พระยาพิชัยดาบหัก พระศรีพนมมาศ อำมาตย์ตรีเกษตร (ทองอิน แซ่ตัน) พึ่ง ศรีจันทร์ อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย อดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตรัฐมนตรี และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุตรดิตถ์ 4 สมัย เกรียง กีรติกร อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ ชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม วารุจ ศิริวัฒน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุตรดิตถ์ 2 สมัย เปรม มาลากุล ณ อยุธยา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุตรดิตถ์ 5 สมัย วิโรจน์ แสงสนิท อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน และอดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด บุญยง วัฒนพงศ์ อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุตรดิตถ์ 5 สมัย ปาน พึ่งสุจริต อดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี กฤษณา สีหลักษณ์ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (คณะรัฐมนตรีคณะที่ 60 ของไทย) ทนุศักดิ์ เล็กอุทัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง พลอากาศเอก ดร.ประจิน จั่นตอง รองนายกรัฐมนตรี รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม อดีต ผู้บัญชาการทหารอากาศ

title: จังหวัดนครศรีธรรมราช

text: ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกราชพฤกษ์ (Cassis fistula) ต้นไม้ประจำจังหวัด: แซะ (Millettia atropurpurea) สัตว์นํ้าประจำจังหวัด: ปลาหมอ (Anabas testudineus) นกประจำจังหวัด: นกกินปลีหางยาวเขียว (Aethopyga nipalensis) คำขวัญท่องเที่ยวประจำจังหวัด: นครศรีธรรมราช เมืองประวัติศาสตร์ พระธาตุทองคำ ชื่นฉ่ำธรรมชาติ แร่ธาตุอุดม เครื่องถมสามกษัตริย์ มากวัดมากศิลป์ ครบสิ้นกุ้งปู คำขวัญประจำเมือง: เราชาวนครฯ อยู่เมืองพระ มั่นอยู่ในสัจจะศีลธรรม กอปรกรรมดี มีมานะพากเพียร ไม่เบียดเบียนทำอันตรายผู้ใด อักษรย่อจังหวัด: นศ อักษรย่ออักษรโรมัน: NST


query: ภาษามคธโดยทั่วไป เขียนด้วยอักษรอะไร?

title: ภาษามคธ

text: ภาษามคธ (อ่านว่า มะ-คด บางครั้งเรียก มาคธี, มคธี หรือ มคฮี) เป็นภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษาโภชปุรีและภาษาไมถิลีจัดอยู่ในกลุ่มของภาษาพิหาร ตระกูลอินโด-ยุโรเปียน มีผู้พูด 13 ล้านคนในเขตมคธของรัฐพิหารและบริเวณใกล้เคียงอื่น ๆ รวมถึงบางบริเวณในรัฐเบงกอลตะวันตก เขียนด้วยอักษรเทวนาครี

title: เปรียญธรรม 9 ประโยค

text: แต่เดิมภาษาบาลีคือภาษามคธที่คนในแคว้นมคธใช้พูดกันเท่านั้น เพราะภาษาบาลีไม่มีอักษรใช้เขียนเป็นตัวหนังสือ พระพุทธเจ้าตรัสสอนธรรมด้วยภาษามคธเพราะแคว้นมคธเป็นแคว้นใหญ่ เหตุที่ภาษาบาลีไม่มีอักษรเขียน จึงต้องอาศัยอักษรจากภาษาอื่นเป็นตัวเขียน เช่น อักษรเทวนาครี อักษรขอม อักษรไทย อักษรโรมัน เป็นต้น ในปัจจุบันภาษาบาลีถือว่าเป็นภาษาที่ตายแล้ว เหมือนภาษาละติน ถึงแม้มีคนใช้พูดอยู่ก็น้อยมาก ในพระพุทธศาสนามีเพียงนิกายเถรวาทที่ใช้ภาษาบาลี เช่นในพระไตรปิฎก เป็นต้น

title: ภาษาลาว

text: ภาษาลาวมีตัวอักษรที่ใช้เขียนอยู่สองแบบ คือ อักษรลาว ใช้เขียนเรื่องคดีทางโลกทั่วไป ปัจจุบันรัฐบาลลาวได้ปรับปรุงอักษรลาวเดิมให้ใช้เป็นอักษรราชการ (ในภาคอีสานของไทยยังคงใช้อยู่บ้างในเอกสารโบราณ เรียกชื่อว่า อักษรไทน้อย)

title: จู้อิน

text: อักษรจู้อินถูกเขียนให้เหมือนกับอักษรจีนทั่วไป รวมทั้งกฎเกณฑ์ของลำดับการขีดและตำแหน่ง ปกติอักษรจู้อินจะเขียนไว้ที่ด้านขวาของอักษรจีนตัวนั้นเสมอ ไม่ว่าอักษรจีนจะเขียนแนวตั้งหรือแนวนอน โดยทางเทคนิคแล้วการเขียนแบบนี้เรียกว่าอักษรประกอบคำ (ruby character) และพบได้น้อยมากที่อักษรประกอบคำจะไปปรากฏอยู่ข้างบนเมื่อเขียนตามแนวนอน (เหมือนฟุริงะนะที่กำกับคันจิในภาษาญี่ปุ่น) กล่องแสดงสัญลักษณ์มักจะมีอักษรจู้อินสองหรือสามตัว (ซึ่งตัวมันเองนั้นมีขนาดพอดีกับสี่เหลี่ยมจัตุรัส) วางซ้อนกันในแนวตั้ง ทำให้กล่องของอักษรจีนหนึ่งตัวมีความยาวเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า

title: อักษรบาหลี

text: อักษรบาหลี หรือ จารากัน (Carakan) พัฒนามาจากอักษรพราหมี ผ่านทางอักษรปัลลวะ หรืออักษรกวิโบราณ จารึกเก่าสุดในภาษาบาหลี มีอายุราวพ.ศ. 1600 แต่น่าจะมีการเขียนในใบลานมาก่อนหน้านั้น อักษรบาหลียังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน แต่ใช้ในทางศาสนาเท่านั้น ภาษาบาหลีโดยทั่วไปเขียนด้วยอักษรละติน เรียกตูลีซันบาหลี (Tulisan Bali)

title: อักษรอยามี

text: ภาษาฮัวซาในแอฟริกาตะวันตกเป็นตัวอย่างของภาษาที่ใช้อักษรอยามี โดยเฉพาะในช่วงก่อนเป็นอาณานิคม เมื่อมีโรงเรียนสอนอัลกุรอ่านให้แก่เยาวชนมุสลิม และได้สอนอักษรอยามีด้วย เมื่อเจ้าอาณานิคมตะวันตกได้พัฒนาระบบการเขียนภาษาฮัวซาด้วยอักษระลตินหรือโบโก การใช้อักษรอยามีได้ลดลง และปัจจุบันใช้น้อยกว่าอักษรละติน แต่ยังใช้อยู่มากในงานทางด้านศาสนาอิสลาม การใช้อักษรอยามีกับภาษาอื่นในประเทศมุสลิมพบได้ทั่วไป

title: อักษรแอกแคด

text: ภาษาซูเมอร์กับภาษาแอกแคดแตกต่างกันมาก ภาษาซูเมอร์เป็นภาษารูปคำติดต่อซึ่งไม่มีการผันคำแต่ใช้การเติมปัจจัยหรืออนุภาคเข้ามาทำให้คำกลายเป็นวลีที่มีความหมายซับซ้อนขึ้น ภาษาแอกแคดเป็นภาษาที่มีการผันคำจากรากศัพท์ เพื่อสร้างคำใหม่ที่ใกล้เคียงกับคำเดิมแต่ความหมายเปลี่ยนไป โดยทั่วไป ภาษาตระกูลเซมิติก (รวมทั้งภาษาแอกแคด) รากศัพท์จะเป็นลำดับของพยัญชนะ 3 ตัว การผันคำใช้การเติมเสียงสระเข้าไประหว่างพยัญชนะ หรือโดยการลงอาคมและวิภัติปัจจัย ตัวอย่างจากภาษาอาหรับ รากศัพท์ ktb แสดงแนวคิดของการเขียน เมื่อผันคำนี้จะได้คำที่หมายถึงการเขียนมากมายเช่น /kitāb/ "หนังสือ", /kutub/ "หนังสือหลายเล่ม", /kātib/ "นักเขียน", /kataba/ "เขาเขียน" และอื่นๆ ในขณะที่ภาษาซูเมอร์ การวางรูปอักษรต่อเนื่องกันเพื่อสร้างประโยคจึงทำได้แต่ภาษาแอกแคดไม่อาจใช้วิธีเดียวกันนี้เพื่อกำหนดความหมายของคำให้ถูกต้อง เพื่อสร้างแบบการผันคำ จึงกำหนดสัญลักษณ์บางตัวใช้แสดงเสียงของคำมากกว่าความหมายจึงทำให้อักษรแอกแคดเป็นอักษรพยางค์

title: ภาษาบาลี

text: ชื่อเรียกภาษานี้ คือ ปาลิ (อักษรโรมัน: Pāli) นั้น ไม่ปรากฏที่มาที่ชัดเจน และเป็นที่ถกเถียงเรื่อยมาโดยไม่มีข้อสรุป เดิมเป็นภาษาของขนชั้นต่ำ สำหรับชาวพุทธโดยทั่วไปเชื่อว่า ภาษาบาลีมีกำเนิดจากแคว้นมคธ ในชมพูทวีป และเรียกว่าภาษามคธ หรือภาษามาคธี หรือมาคธิกโวหาร ซึ่ง "มาคธิกโวหาร" พระพุทธโฆสาจารย์พระอรรถกถาจารย์นามอุโฆษมีชีวิตอยู่ในพุทธศตวรรษที่ 10 อธิบายว่าเป็น "สกานิรุตติ" คือภาษาที่พระพุทธเจ้าตรัส[1]

title: ภาษาซี

text: [[ภาษาดี]]ทำคุณลักษณะหลายอย่างให้ต่างออกไปแต่ยังคงไว้ซึ่งวากยสัมพันธ์ทั่วไปของภาษาซี ไม่เหมือนภาษาซีพลัสพลัสที่แทบจะเข้ากันได้แบบย้อนหลังกับภาษาซี ภาษาดีละทิ้งคุณลักษณะจำนวนหนึ่งของภาษาซีออกไป เนื่องจาก[[วอลเตอร์ ไบรต์]] (Walter Bright) ผู้ออกแบบภาษาดี พิจารณาว่าไม่มีความจำเป็นต้องใช้คุณลักษณะเหล่านั้น รวมทั้งตัวประมวลผลก่อนและ[[ทวิอักษรและไตรอักษร (การเขียนโปรแกรม)|ไตรอักษร]] ส่วนขยายบางอย่างของภาษาดีไปยังภาษาซี ทับซ้อนกับส่วนขยายไปยังภาษาซีพลัสพลัส

title: คันจิ

text: ตัวอักษรจีน เผยแพร่มาสู่ประเทศญี่ปุ่นโดยผ่านหนังสือต่างๆ จากประเทศจีน หลักฐานอักษรจีนที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น คือ ตราประทับทองคำที่ได้รับจากฮ่องเต้แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออกในพ.ศ. 600 ชาวญี่ปุ่นเริ่มเรียนรู้ภาษาจีนโบราณด้วยตัวเองตั้งแต่เมื่อใดนั้นไม่ปรากฏแน่ชัด เอกสารลายลักษณ์อักษรฉบับแรกของญี่ปุ่นนั้น คือ หนังสือตอบกลับทางการทูตจากกษัตริย์ทั้งห้าแห่งวา (倭の五王 Wa no go-ō) (วา (倭,和 [Wa]) เป็นชื่อแรกของประเทศญี่ปุ่นที่ถูกบันทึกในประวัติศาสตร์) ถึง ซุ่นฮ่องเต้ ((劉) 宋順帝) แห่งราชวงศ์หลิวซ่ง (劉宋) ของจีน ซึ่งเขียนขึ้นโดยชาวจีนที่อาศัยในประเทศญี่ปุ่น เมื่อพ.ศ. 1021 และได้รับการยกย่องว่าใช้สำนวนอุปมาอุปมัยได้อย่างยอดเยี่ยม ต่อมา จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นทรงก่อตั้งองค์กรที่เรียกว่า “ฟุฮิโตะ” ขึ้นเพื่ออ่านและเขียนภาษาจีนโบราณ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 เป็นต้นมา เอกสารภาษาจีนที่เขียนในญี่ปุ่นมักจะได้รับอิทธิพลจากภาษาญี่ปุ่น ซึ่งแสดงว่าอักษรจีนได้รับการยอมรับโดยทั่วไปในญี่ปุ่น

title: ภาษาเขมร

text: ภาษาเขมรเขียนด้วยอักษรเขมร และเลขเขมร (มีลักษณะเหมือนเลขไทย) ใช้กันทั่วไปมากกว่าเลขอารบิก ชาวเขมรได้รับตัวอักษรและตัวเลขจากอินเดียฝ่ายใต้ อักษรเขมรนั้นมีด้วยกัน 2แบบ ในสมัยก่อน มีผู้นิยมใช้อักษรเขมรเขียนภาษาไทย หรือภาษาบาลี ด้วย เรียกอักษรอย่างนี้ว่า อักษรขอมไทย

title: ภาษาแอราเมอิก

text: ภาษาแอราเมอิกเป็นภาษาสำคัญภาษาหนึ่งของชาวยิว ปรากฏในม้วนหนังสือแห่งทะเลสาบเดดซี ยังคงใช้ในพิธีสวดของชุมชนชาวคริสต์ในซีเรีย เลบานอน และอิรัก ยังคงใช้พูดโดยคนกลุ่มเล็กๆในอิหร่าน อาร์มีเนีย จอร์เจีย ซีเรีย และอิรัก โดยทั่วไปปัจจุบันเขียนด้วยอักษรซีเรียค แต่สามารถเขียนด้วยอักษรละติน อักษรฮีบรู และอักษรซีริลลิกได้

title: อักษรสินธุ

text:
อักษรสินธุเป็นอักษรที่พบในเขตอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุซึ่งเป็นเป็นอารยธรรมแห่งแรกในเอเชียใต้ อารยธรรมนี้เจริญสูงสุดเมื่อราว 2,057 – 1,357 ปีก่อนพุทธศักราช ซึ่งนักโบราณคดีเรียกว่ายุคฮารัปปัน บริเวณดังกล่าวรวมดินแดนของประเทศปากีสถานเกือบทั้งหมด บางส่วนของอินเดียไปจนถึงเดลฮีทางตะวันออก, บอมเบย์ทางใต้ และบางส่วนของอัฟกานิสถาน
หลักฐานสำคัญเกี่ยวกับการเขียนในบริเวณนี้คือจารึกพบราว 2,000 ชิ้น แต่การถอดความทำได้ช้า เพราะ
แนวคิดเกี่ยวกับภาษาที่เขียนด้วยอักษรสินธุมีหลายทฤษฎี
โดยทั่วไปถ้าเป็นอักษรแทนหน่วยเสียงจะมีสัญลักษณ์ไม่เกิน 40 ตัว ระบบพยางค์เช่นอักษรไลเนียร์เอหรืออักษรเชอโรกี มีราว 40 -100 ตัว ถ้าเป็นระบบแทนคำมีมากกว่า 100 ตัว อักษรสินธุมีสัญลักษณ์ 400 ตัว โดยทั่วไปใช้ 200 ตัว จึงน่าเป็นอักษรคำ
ระบบตัวเลขของอักษรสินธุเป็นเลขฐาน 8 ซึ่งพบในภาษาดราวิเดียนโบราณก่อนเปลี่ยนเป็นเลขฐาน 10 เมื่อได้รับอิทธิพลจากอารยัน ระบบนี้จะนับตั้งแต่ 1 – 7 เลข 8 ใช้คำว่า จำนวน เลข 9 คือ มาก-1 และ 10 คือ มาก

title: การถอดเสียง

text: การถอดเสียง หรือ การทับศัพท์แบบถ่ายเสียง () เป็นระบบในการเขียนเสียงพูดของมนุษย์จากภาษาหนึ่ง เป็นเป็นระบบตัวอักษรในอีกภาษาหนึ่งตามกฎที่วางไว้ เพื่อให้คงเสียงของภาษาต้นฉบับ การถอดเสียงนี้จะแตกต่างกับการทับศัพท์แบบถอดอักษร ซึ่งเปลี่ยนระบบตัวอักษรจากภาษาหนึ่งไปเป็นอีกภาษาหนึ่ง เพื่อให้คงรูปของตัวอักษรมากที่สุดที่เป็นไปได้ เช่นการถอดอักษรซีริลลิกเป็นอักษรละตินสำหรับภาษารัสเซีย (เช่นชื่อ "เลนิน" ในอักษรซีริลลิก Ленин และอักษรละติน Lenin) แม้กระนั้น การถอดเสียงและการถอดอักษรบางครั้งจะถูกใช้ผสมกันซึ่งพบได้ทั่วไปสำหรับการเขียนชื่อที่มาจากภาษาอื่น

title: ภาษาสันสกฤต

text: ภาษาสันสกฤตไม่มีอักษรสำหรับเขียนชนิดใดชนิดหนึ่งโดยเฉพาะ และก็คล้ายกับภาษาอื่นหลายภาษา นั่นคือสามารถเขียนได้ด้วยอักษรหลายชนิด อักษรเก่าแก่ที่ใช้เขียนภาษาสันสกฤตมีหลายชนิดด้วยกัน เช่น อักษรขโรษฐี (Kharosthī) หรืออักษรคานธารี (Gāndhārī) นอกจากนี้ยังมีอักษรพราหมี (อักษรทั้งสองแบบพบได้ที่จารึกบนเสาอโศก) อักษรรัญชนา ซึ่งนิยมใช้จารึกคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาในอินเดียเหนือและเนปาล รวมถึง อักษรสิทธัม ซึ่งใช้บันทึกคัมภีร์พุทธศาสนารวมถึงบทสวดภาษาสันสกฤตในประเทศจีนและญี่ปุ่นโดยเฉพาะในนิกายมนตรยาน อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปนิยมเขียนภาษาสันสกฤตด้วยอักษรเทวนาครี (Devanāgarī) ส่วนอักษรอื่น ๆ เป็นความนิยมในแต่ละท้องถิ่น ทั้งนี้เนื่องจากอักษรที่ใช้ในอินเดีย มักจะเป็นตระกูลเดียวกัน จึงสามารถดัดแปลงและถ่ายทอด (transliteration) ระหว่างชุดอักษรได้ง่าย

title: การแผลงเป็นอังกฤษ

text: การแผลงเป็นอังกฤษ หรือ การถ่ายเสียงและถอดอักษรเป็นอังกฤษ () คือกระบวนการในการเปลี่ยนภาษาพูดหรือภาษาเขียนของภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ มาเป็นสิ่งที่เข้าใจได้ในภาษาอังกฤษสำหรับผู้พูดภาษาอังกฤษ หรือโดยนัยทั่วไปคือ การเปลี่ยนคำในภาษาอื่นให้กลายเป็นคำในภาษาอังกฤษตามรูปแบบหรือตัวอักษร

title: ภาษากัจฉิ

text: ตัวอย่างประโยคภาษากัจฉิเทียบกับภาษาคุชราตได้แก่โดยทั่วไปภาษากัจฉิเขียนด้วยอักษรคุชราตดัดแปลง มีการตีพิมพ์หนังสือและวารสารจำนวนมากด้วยอักษรนี้ มีการเขียนด้วยอักษรเทวนาครีเช่นกัน ในอดีต ภาษากัจฉิเคยเขียนด้วยอักษรโขชกีที่เลิกใช้ไปแล้ว

title: การเขียนคำทับศัพท์ภาษาบาลี

text: สำหรับภาษาบาลีที่เขียนด้วยอักษรโรมัน มีธรรมเนียมการทับศัพท์ ดังนี้สำหรับบุคคลทั่วไปที่ไม่ได้ศึกษาภาษาบาลี อาจประสบปัญหาในการอ่านภาษาบาลีอักษรไทย ที่ทับศัพท์ตามแบบข้างต้น ด้วยเหตุนี้ จึงนิยมใช้การทับศัพท์อย่างง่าย เพื่อความสะดวกในการอ่านสำหรับบุคคลทั่วไป โดยไม่ใช้พินทุ และเพิ่มวิสรรชนีย์

title: อักษรสำหรับภาษาฟูลา

text:
อักษรสำหรับภาษาฟูลา เดิมภาษานี้เขียนด้วยอักษรอาหรับที่เรียกอักษรอยามี ก่อนจะเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรละติน
อักษรละตินเข้ามาในบริเวณที่มีผู้พูดภาษาฟูลาในแอฟริกากลางและตะวันตกโดยชาวยุโรปในช่วงก่อนหรือขณะที่มีการรุกราน ผู้คนที่หลากหลาย ทั้งมิชชันนารี ผู้บริหารอาณานิคม นักวิชาการได้พัฒนาวิธีการเขียนภาษาฟูลา สิ่งที่มีอิทธิพลมากที่สุดต่อรูปแบบการเขียนภาษาฟูลาในปัจจุบันคือ รูปแบบที่กำหนดโดยผู้บริหารอาณานิคมในไนจีเรียเหนือและอักษรสำหรับภาษาแอฟริกานส์ อย่างไรก็ตาม รูปแบบการเขียนภาษาเหล่านี้ต่างกันไปในแต่ละประเทศด้วย
กฏทั่วไป:
a, aa, b, mb, ɓ, c, d, nd, ɗ, e, ee, f, g, ng, h, i, ii, j, nj, k, l, m, n, ŋ, ñ, o, oo, p, r, s, t, u, uu, w, x, y, ƴ
a, b, ɓ, c, d, ɗ, e, f, g, h, i, j, k, l, m, mb, n, nd, ng, nj, ŋ, ñ, o, p, r, s, t, u, w, y, ƴ, '
a, aa, b, mb, ɓ, c, d, nd, ɗ, e, ee, f, g, ng, h, i, ii, j, nj, k, l, m, n, ŋ, ɲ, o, oo, p, r, s, t, u, uu, w, x, y, ƴ
a, aa, b, mb, ɓ, c, d, nd, ɗ, e, ee, f, g, ng, h, i, ii, j, nj, k, l, m, n, ŋ, ny, o, oo, p, r, s, t, u, uu, w, x, y, ƴ
อักษรอาหรับเข้ามาในบริเวณแอฟริกาตะวันตกพร้อมกับศาสนาอิสลาม ก่อนที่ชาวยุโรปจะมาถึงและยึดครองเป็นอาณานิคม เช่นเดียวกับการเชียนภาษาฮัวซาด้วยอักษรอาหรับ มุสลิมชาวฟูลาที่เรียนเกี่ยวกับอัลกุรอ่านได้พัฒนาอักษรเหล่านี้มาเขียนภาษาของตน แต่ไม่มีรูปแบบที่เป็นมาตรฐาน แต่ละท้องถิ่นจะใช้ในรูปแบบของตนเอง ความแตกต่างจะอยู่ที่เสียงพยัญชนะและเสียงสระที่ไม่มีในภาษาอาหรับ
ในราว พ.ศ. 2532 สองพี่น้อง อีบราฮีมา บาร์รี และอับดูลาเย บาร์รี ได้ประดิษฐ์อักษรสำหรับเขียนภาษาฟูลา และปัจจุบันมีการใช้ในโรงเรียนในกินี ไนจีเรีย ไลบีเรียและประเทศข้างเคียง ชิ่ออัดลัมมาจากอักษรสี่ตัวแรกคือ A, D, L, M

title: ภาษามคธ

text: ภาษามคธโดยทั่วไป เขียนด้วยอักษรเทวนาครี อักษรที่เคยใช้เขียนภาษานี้คืออักษรไกถิ แทบจะไม่ได้ใช้แล้วในปัจจุบัน วรรณกรรมพื้นบ้านภาษามคธ ส่วนใหญ่เป็นเพลงพื้นบ้านและมีวรรณกรรมในรูปแบบปัจจุบันอยู่บ้าง นิตยสารภาษามคธ Magadhi เริ่มตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2495 ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น Bihan หมายถึง วันพรุ่งนี้

title: ฃ

text: ฃ ( ข๋ะ) ในภาษาไทยถิ่นเหนือยังคงมีการใช้กันอยู่ทั่วไป[5] แต่พบว่าในคัมภีร์ใบลาน ไม่ปรากฏอักษร ฃ บ่อยครั้งนัก เพราะตัวอักษร ฃ ยังไม่เด่นชัด คาดว่าน่าจะเป็นเพราะ ฃ สามารถใช้อักษร ข หรือ ขร แทนได้ โดยไม่ทำให้เสียงหรือความหมายต่างกันมากนัก และในการเขียนก็ไม่มีหลักเกณฑ์ที่ตายตัวว่าศัพท์ใดจะต้องใช้อักษร ฃ จึงเห็นได้ชัดว่ามีการเขียนที่ใช้อักษร ฃ และ ข สลับกันในศัพท์เดียวกันหรือข้อความที่ใกล้เคียงกัน ดังนั้น ในพจนานุกรมภาษาล้านนาจึงอาจบันทึกได้ว่าเคยปรากฏการใช้อักษร ฃ นี้ในฐานะพยัญชนะต้นของคำในอดีต แต่ปัจจุบันไม่นิยมใช้แล้วเหมือนกับภาษาไทยกลาง

title: ระบบการเขียนภาษาบาลี

text: การใช้อักษรโรมันเพื่อจัดพิมพ์เสียงบาลีในพระไตรปิฎกบาลีทำให้เกิดความสะดวกและประสิทธิภาพในการพิมพ์พระไตรปิฎกในทวีปยุโรป ซึ่งเป็นความพยายามในยุคแรก ๆ ของการศึกษาเสียงบาลีที่พิมพ์ด้วยอักษรโรมัน มิใช่เป็นการถ่ายทอดวัฒนธรรมการออกเสียงของชาติต่าง ๆ ในทวีปยุโรปที่ใช้อักษรโรมันในภาษาของตน เช่น การเขียนบาลีเป็นอักษรโรมันว่า me เป็นเสียงสระบาลีว่า  [meː] มิใช่ออกเสียงว่า  [miː] ในภาษาอังกฤษ เป็นต้น ดังนั้นเพื่อความชัดเจนยิ่งขึ้นในการออกเสียงบาลีที่เขียนด้วยอักษรโรมันในพระไตรปิฎก จึงมีความจำเป็นต้องใช้อักษรที่เป็นสากลและมีระบบการออกเสียงกลางที่นานาชาติยอมรับ ได้แก่ สัทอักษรสากล มากำกับการพิมพ์เสียงบาลีในพระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน เพื่อให้ประชาชนชาวโลกทั่วไปสามารถออกเสียงบาลีได้ตรงกับที่สืบทอดมาในพระไตรปิฎก

title: อักษรวาดาอัด

text:
อักษรวาดาอัดจะไม่สามารถเข้าใจได้โดยชาวโซมาลีที่เรียนภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ในโรงเรียน ต่อมา ในราว พ.ศ. 2473 โซมาลิแลนด์ที่อยู่ภายใต้การอารักขาของอังกฤษ มูฮัมหมัด อับดี มากาฮีอิล ได้พยายามปรับมาตรฐานอีกครั้ง ต่อมาในราว พ.ศ. 2493 นักภาษาศาสตร์ชาวโซมาลี มูซา ฮายี อิสมาอิล ฆาลาล ได้เสนอการปรับปรุงอักษรอาหรับเพื่อเขียนภาษาโซมาลี โดยเพิ่มสัญลักษณ์ที่เรียกว่าสระโซมาลี ซึ่งถือว่าใช้ออกเสียงภาษาโซมาลีได้ใกล้เคียงที่สุด
อักษรวาดาอัดที่ใช้สำหรับเขียนภาษาโซมาลีไม่ใช่อักษรแบบเดียว แต่มีการประดิษฐ์ในท้องถิ่นหลายแบบ บางครั้งอักษรตัวเดียวกันแต่ออกเสียงไม่เหมือนกัน รูปแบบต่อไปนี้เป็นรูปแบบที่ใช้โดยทั่วไป

title: ภาษาอราเมอิกพระเยซู

text: เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่าพระเยซูประสูติเป็นชาวยิวและเติบโตขึ้นในครอบครัวชาวยิวในกาลิลี ในช่วงเวลาดังกล่าว ภาษาอราเมอิกเป็นภาษาของชาวยิวภาษาหนึ่ง ซึ่งเป็นผลมาจากการที่จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่รุกรานอาณาจักรทางเหนือเมื่อ 179 ปีก่อนพุทธศักราช และการรุกรานอาณาจักรยูดาห์ของบาบิโลเนียเมื่อ 43 ปีก่อนพุทธศักราช ซึ่งทำให้เกิดภาษาอราเมอิกสำเนียงตะวันตก และเป็นรูปแบบมาตรฐานของภาษาอราเมอิกที่เคยเป็นภาษาพูดในดามัสกัส และมีศัพท์ภาษาฮีบรูเข้าไปผสมเป็นจำนวนมากเมื่อใช้พูดในหมู่ชาวยิว แต่ก็ยังมีชาวยิวบางส่วนใช้ภาษาฮีบรูเป็นภาษาแรกจนถึงราว พ.ศ. 843 ซึ่งยุคนั้นเป็นยุคที่เริ่มเขียนไบเบิลภาษาฮีบรู ในยุคมหาวิหารครั้งที่สองและอื่นๆ บางส่นของไบเบิลภาษาฮีบรูได้นำมาเขียนไว้ในไบเบิลภาษาอราเมอิกด้วย และเริ่มใช้อักษรทรงเหลี่ยมที่ได้รับอิทธิพลมาจากอักษรอราเมอิก ต่างจากการการเขียนในยุคคลาสสิก (เช่นยุคมหาวิหารครั้งที่ 1) เช่น จารึกโซโลมอนที่ใช้อักษรปาเลียว-ฮีบรู ในยุคนี้มีตาร์คุมซึ่งเป็นการแปลไบเบิลภาษาฮีบรูเป็นภาษาอราเมอิก

title: คุโนะอิชิ

text: คำว่า "คุโนะอิจิ" มาจากภาษาญี่ปุ่นเขียนด้วยตัวอักษรคันจิคำว่า ผู้หญิง (女) โดยเรียงตามลำดับการเขียนว่า คุ (く) โนะ (ノ) และ อิจิ (一) โดยเป็นที่น่าสังเกตว่า คำว่าคุโนะอิจิ ใช้ตัวอักษรคนละระบบในการเขียน โดย คุ เป็นตัวอักษรฮิรางานะ โนะ เป็นตัวอักษรคะตาคะนะ และ อิจิ เป็นตัวอักษรคันจิ ซึ่งเป็นที่น่าสังเกตว่า ในคำศัพท์ภาษาญี่ปุ่นทั่วไปจะไม่มีการใช้ตัวอักษร 3 ระบบเขียนพร้อมกันในคำๆเดียว

title: อักขรวิธี

text: อักขรวิธี หมายถึงวิธีการเขียนและการใช้ระบบการเขียนของภาษาหนึ่งๆ ให้ถูกต้อง (ซึ่งภาษาหนึ่งๆ อาจมีระบบการเขียนมากกว่าหนึ่งแบบก็ได้ เช่นภาษาเคิร์ด) อักขรวิธีเป็นสิ่งที่นิยามหรืออธิบายถึงกลุ่มของสัญลักษณ์ที่ใช้ (คืออักษรหรือเครื่องหมายเสริมอักษรเป็นต้น) และกฎเกณฑ์ที่ว่าจะเรียบเรียงสัญลักษณ์เหล่านั้นอย่างไร กฎเกณฑ์เหล่านั้นอาจมีเรื่องของเครื่องหมายวรรคตอน การสะกดคำ และการขึ้นต้นอักษรตัวใหญ่เข้ามาประกอบด้วย ซึ่งแตกต่างกันออกไปในแต่ละภาษา บุคคลทั่วไปมักเข้าใจว่าอักขรวิธีเป็นเรื่องของการสะกดคำเพียงอย่างเดียว ความจริงคือการสะกดคำเป็นส่วนหนึ่งของอักขรวิธีเท่านั้น

title: ภาษาคุชราต

text:
สำเนียงที่ถือเป็นมาตรฐานของภาษาคุชราตคือสำเนียงที่ใช้พูดในบริเวณพโรทะจนถึงอะห์เมดาบัดและทางเหนือ. สำเนียงอื่นๆของภาษาคุชราตได้แก่
ภาษากุจจิหรือภาษากัจฉิหรือภาษาโขชกีเป็นภาษาที่มักจะถูกกล่าวถึงว่าเป็นสำเนียงของภาษาคุชราต แต่นักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่กล่าวว่าภาษานี้ใกล้เคียงกับภาษาสินธี
เขียนด้วยอักษรคุชราตซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกับอักษรเทวนาครี ต่างกันแต่อักษรคุชราตไม่มีเส้นขีดด้านบนของอักษร ภาษากัจฉิเขียนด้วยอักษรคุชราตด้วยเช่นกัน และทั้งสองภาษานี้เคยเขียนด้วยอักษรอาหรับแบบเปอร์เซียด้วย
โดยทั่วไป ภาษากลุ่มอินโด-อารยันสมัยใหม่แบ่งคำศัพท์โดยทั่วไปเป็น 3 กลุ่มคือ ตัตสัม ตัคภัพ และคำยืม
ภาษาคุชราตเป็นภาษากลุ่มอินโดอารยันสมัยใหม่ที่เป็นลูกหลานของภาษาศัพท์ในหมวดนี้เกี่ยวข้องกับภาษาสันสกฤต เป็นศัพท์ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน และศัพท์ทางศาสนา
เมื่อเลิกใช้ภาษาสันสกฤตเป็นภาษาพูด และเปลี่ยนมาสู่ยุคของภาษากลุ่มอินโด-อารยันยุคกลาง มีการจัดมาตรฐานให้เป็นภาษาเขียนและภาษาสำหรับศาสนาในยุคนั้น ศัพท์ในหมวดนี้จึงเป็นคำยืมจากภาษาสันสกฤตในรูปแบบที่เป็นทางการ ศัพท์เทคนิค มีการผันคำและใช้เครื่องหมายตามแบบภาษาสันสกฤต ตัตสัมโบราณบางคำมีการเปลี่ยนความหมายไปในภาษาสมัยใหม่ ตัวอย่างเช่น ปรสาระหมายถึงการแพร่ ทำให้กระจาย แต่ในปัจจุบันหมายถึงการออกอากาศ คำบางคำเป็นการประดิษฐ์ขึ้นใหม่เช่น โทรศัพท์ ในภาษาคุชราตใช้ว่า"ทุรภาษ" หมายถึงการพูดในระยะไกล แต่ชาวคุชราตมักใช้ว่า โฟนมากกว่า
นอกจากศัพท์ที่มาจากภาษาสันสกฤตแล้ว ยังมีศัพท์ที่มาจากภาษาอื่นๆที่มาเป็นคำยืมในภาษาคุชราต ได้แก่ ภาษาเปอร์เซีย ภาษาอาหรับ ภาษาอังกฤษ และมีบางส่วนมาจากภาษาโปรตุเกสและภาษาคำยืมจากภาษาอังกฤษจัดว่าใหม่ที่สุด ส่วนคำยืมจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับมีความเป็นมาทางประวัติศาสตร์ที่ยาวนานกว่า คำศัพท์จากทั้งสามภาษานี้จัดว่ามีความสำคัญและใช้เป็นศัพท์ทั่วไป ควบคู่กับตัตสัม
ประเทศอินเดียเคยถูกปกครองด้วยมุสลิมที่พูดภาษาเปอร์เซียเป็นเวลานาน ทำให้ภาษาในประเทศอินเดียมีการเปลี่ยนแปลงรวมทั้งภาษาคุชราต โดยรับคำยืมจากภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียเข้ามามาก ตัวอย่างเช่น การใช้คำสันธาน ke ที่มาจากภาษาเปอร์เซีย เมื่อเวลาผ่านไป คำเหล่านี้ถูกทำให้มีลักษณะของภาษาคุชราตมากขึ้น โดยทุกคำมีเครื่องหมายเพศตามแบบภาษาคุชราต

title: ภาษาจีนกวางตุ้ง

text: โดยทั่วไปเขียนด้วยอักษรจีนแบบเดียวกับภาษาจีนกลางแต่อ่านออกเสียงแบบภาษาจีนกวางตุ้ง มีการพัฒนาระบบการเขียนของภาษาจีนกวางตุ้งโดยเฉพาะในฮ่องกง มีการใช้อักษรที่แปลกไปจากภาษาจีนกลาง

title: อักษรอูรดู

text:
อักษรอูรดู เป็นระบบการเขียนที่เขียนจากขวาไปซ้าย ใช้เขียนภาษาอูรดู โดยปรับปรุงมาจากอักษรเปอร์เซีย ที่พัฒนามาจากอักษรอาหรับ มีอักษร 38 ตัว อักษรอูรดูจะนิยมเขียนแบบ นาสตาลิกในขณะที่ อักษรอาหรับโดยทั่วไปจะเขียนแบบ นาสค์
โดยทั่วไป การถอดอักษรอูรดูมาเป็นอักษรโรมัน จะขาดหน่วยเสียงที่ไม่มีในภาษาอังกฤษหรือภาษาอื่นๆที่เขียนด้วยอักษรละติน สถาบันภาษาแห่งชาติ แห่ง ปากีสถาน ได้พัฒนาระบบสำหรับเสียงที่ไม่พบในภาษาอังกฤษ แต่จะเหมาะสมกับผู้ที่รู้ภาษาอูรดู ภาษาอาหรับหรือภาษาเปอร์เซียมากกว่า
ประเทศที่มีผู้พูดภาษาอูรดูได้แก่:
อัฟกานิสถาน, บาห์เรน, บังกลาเทศ, บอตสวานา, ฟิจิ, เยอรมัน, กายอานา, อินเดีย, มาลาวี, มอริเชียส, เนปาล, นอร์เวย์, โอมาน, กาตาร์, ซาอุดิอาระเบีย, แอฟริกาใต้, ไทย, สหรัฐอาหรับ, สหราชอาณาจักรและแซมเบีย
ภาษาอูรดูได้แยกต่างหากออกจาก ภาษาฮินดูสตานีหลังการแบ่งแยกอินเดีย ความแตกต่างที่สำคัญคือมีอิทธิพลของภาษาเปอร์เซียที่เป็นภาษาราชการในสมัยราชวงศ์โมกุลมาก และเป็นภาษากลางก่อนการเข้ามาของอังกฤษ อักษรมาตรฐานสำหรับภาษาอูรดูดัดแปลงมาจากอักษรเปอร์เซียเพื่อให้เหมาะสมกับการออกเสียงของภาษาฮินดูสตานี

title: อักษรไทใหญ่

text:
ชาวไทใหญ่มีอักษรใช้ 2 ชนิดคือ ลิ่กถั่วงอกใช้เขียนเอกสารทั่วไปกับลิ่กยวนใช้เขียนเอกสารทางศาสนา อักษรไทใหญ่ที่ใช้กันอยู่ทุกวันนี้ นักประวัติศาสตร์พม่าเชื่อว่ารับมาจากพม่า ในขณะที่ชาวไทใหญ่เชื่อว่าพัฒนามาจากอักษรเทวนาครี และอักษรมอญ โดยอักษร "อ" ของอักษรไทใหญ่ มีลักษณะเฉพาะไม่เหมือนอักษรชนิดใดเลย แต่คล้ายกับตัว"อ" ของอักษรมอญในจารึกภาษามอญที่เจดีย์ปีชเวชานดอ อายุราวพุทธศตวรรษที่ 16 โดยทั่วไป ทฤษฎีที่อธิบายที่มาของอักษรไทใหญ่เป็นดังนี้
อักษรของชาวไทเหนือในเขตใต้คงเป็นตัวเหลี่ยมหรือลิ่กถั่วงอก มีหลักฐานว่าในสมัยราชวงศ์หมิง มีการตั้งสำนักงานหยีสี่เป้าเพื่อแปลเอกสารที่เขียนด้วยภาษาไทเหนือ แสดงว่าชาวไทใหญ่มีอักษรเป็นของตนเองมานาน


query: พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส ขึ้นครองราชย์เมื่อไหร่?

title: พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส

text: พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส ([Louis XVI de France, หลุยส์แซซเดอฟร็องส์]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help); 5 กันยายน ค.ศ. 1754 – 21 มกราคม ค.ศ. 1793) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ ในช่วงต้นของสมัยใหม่ พระบิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 คือ เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส ผู้เป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวและทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ซึ่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1765 ส่งผลให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ได้เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระอัยกา (พระเจ้าหลุยส์ที่ 15) ในปี ค.ศ. 1774 โดยในปี ค.ศ. 1791 ทรงสูญเสียราชบัลลังก์แห่งนาวาร์และครองราชย์ต่อไปในฐานะกษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ถัดมาในปี ค.ศ. 1792 ทรงถูกขับออกจากราชสมบัติและสำเร็จโทษในช่วงของการปฏิวัติฝรั่งเศส

title: พระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส

text: พระเจ้าหลุยส์เสด็จสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1137 ที่ปราสาท Béthisy-Saint-Pierre ไม่ไกลจากซองลีส์ (Senlis) และคองเพียญน์ (Compiègne) จากโรคบิดที่เกิดจากการเสวยพระกระยาหารมากและทำให้ทรงอ้วนกว่าปกติ พระร่างได้รับการบรรจุที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี พระราชโอรสขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส

title: หลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม

text: หลุยส์ อองตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม () หรือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าชาร์ลที่ 10 บางครั้งพระองค์ถือว่าเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสที่ถูกต้องตามกฎหมาย (พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์) หลังจากที่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงลงพระปรมาภิไธยสละราชสมบัติ และ 20 นาทีถัดมา พระองค์ทรงลงพระปรมาภิไธยสละราชสมบัติเช่นเดียวกัน ทำให้พระองค์กลายเป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์สั้นที่สุดในประวัติศาสตร์

title: รายพระนามพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิฝรั่งเศส

text: กษัตริย์แห่งเดือนกรกฎาคม : Monarchie de Juillet (ค.ศ. 1830 - ค.ศ. 1848) • ราชวงศ์บูร์บง - ออร์เลอองส์ •พระปรมาภิไธยขึ้นครองราชย์สิ้นสุดการครองราชย์หมายเหตุพระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปป์ที่ 1 กษัตริย์แห่งประชาชน (Louis-Philippe , le Roi-Citoyen)9 สิงหาคม ค.ศ. 1830 (พ.ศ. 2373)24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1848 (พ.ศ. 2391)• ทรงเป็นทายาทรุ่นที่ 6 ในพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 • ทรงเป็นหลานคนที่ 5 ในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ,18 และชาร์ลส์ที่ 10 • ขึ้นครองราชย์หลังจากการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม • ทรงประกาศตนว่าเป็น<i data-parsoid='{"dsr":[37341,37368,2,2]}'>กษัตริย์แห่งชาวฝรั่งเศส มิใช่<i data-parsoid='{"dsr":[37374,37404,2,2]}'>กษัตริย์แห่งประเทศฝรั่งเศส • ทรงเป็นกษัตริย์พระองค์สุดท้ายของประเทศฝรั่งเศส

title: พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศส

text: พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศส () (863 - 5 สิงหาคม 882) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 6 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสกับสมเด็จพระราชินีแอนซ์การ์ดแห่งเบอร์กันดี พระองค์ทรงปกครองฝรั่งเศสเพียง 2 ปี ก็สวรรคต เหล่าขุนนางจึงสนับสนุนให้เจ้าชายคาร์โลมัน พระอนุชาของพระองค์ขึ้นครองราชย์แทน

title: พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส

text: พระพลานามัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรุดลงในฤดูใบไม้ผลิ ปีค.ศ. 1824 พระองค์ทรงทุกข์ทรมานจากโรคอ้วน, โรคเกาต์และเนื้อตายเน่า ทั้งเปียกและแห้ง ในพระเพลา (ขา) และกระดูกสันหลัง พระเจ้าหลุยส์เสด็จสวรรคตในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1824 โดยทรงแวดล้อมด้วยเหล่าพระราชวงศ์และข้าราชการบางคน ผู้สืบราชบัลลังก์ต่อคือ พระอนุชาของพระองค์ เคานต์แห่งอาตัวส์ทรงครองราชย์ในฐานะ พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส

title: พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส

text: พระโอรสของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 ทั้งสี่พระองค์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ตามการตีความหมายของกฎบัตรซาลลิคในการครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสอนุญาตให้เฉพาะผู้สืบเชื้อสายที่เป็นชายและห้ามการสืบราชบัลลังก์ผู้สืบเชื้อสายจากสตรี เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์เสด็จสวรรคตหลุยส์ผู้เป็นพระปนัดดาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5 เป็นผู้ที่มีอาวุโสสูงสุดในการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์จากพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 หลุยส์จึงได้ขึ้นครองราชย์หลังจากที่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 เสด็จสวรรคต

title: พระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส

text: พระเจ้าฟรองซัวส์ประสูติที่เมืองคอนญัค (Cognac) ในแคว้นแซงตง (Saintonge) เป็นพระโอรสของชาร์ลส์ ดยุคแห่งอองกูแลม (Duke of Angoulême) และพระนางหลุยส์แห่งซาวอย (Louise of Savoy) ทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส กษัตริย์องค์ก่อนพระองค์ ทรงเป็นราชวงศ์วาลัวส์สาขาอองกูแลม พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นดยุคแห่งออกูแลมต่อจากพระบิดา และเมื่อพระชนมายุได้ 4 พรรษาก็ได้รับแต่งตั้งเป็นดยุคแห่งวาลัวส์ (Duke of Valois) และได้เป็นองค์รัชทายาทของราชอาณาจักรฝรั่งเศส เพราะพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 นั้นทรงไม่มีพระโอรส ในค.ศ. 1514 พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงอภิเษกสมรสกับพระนางโคลด (Claude of France) พระธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 เมื่อพระเจ้าหลุยส์สิ้นพระชนม์ในค.ศ. 1515 พระเจ้าฟรองซัวส์ก็ขึ้นครองราชย์ตั้งแต่พระชนมายุ 21 พรรษา

title: พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส

text: เจ้าฟ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งอองชู เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2258 (ค.ศ. 1715) หลังจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันขณะมีพระชนมายุได้ 77 พรรษา ซึ่งในขณะนั้นเจ้าฟ้าชายหลุยส์มีพระชนมายุได้เพียง 5 ปีเท่านั้น

title: ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส

text: ภายใต้ข้อตกลงของคองเกรสแห่งเวียนนา ราชวงศ์บูร์บงกลับมาครองฝรั่งเศสอีกครั้ง เคานต์แห่งพรอว็องส์ (Comte de Provence) พระอนุชาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 กลับเข้าฝรั่งเศสมาครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 การปกครองใหม่ของฝรั่งเศสเป็นแบบสองสภา คือ สภาขุนนาง (Chamber of Peers) และสภาผู้แทน (Chamber of Deputies) เกิดพวกคลั่งเจ้า ซึ่งได้ชื่อว่านิยมระบอบกษัตริย์มากกว่าองค์กษัตริย์เสียเอง กวาดล้างขบวนการปฏิวัติและพวกนโปเลียนเดิม เรียกว่า มิคสัญญีขาว (White Terror) ทำให้ประชาชนหวาดกลัว การเลือกตั้งค.ศ. 1815 พวกนิยมกษัตริย์จึงได้รับการเลือกตั้งท่วมท้น เรียกว่า chambre introuvable แปลว่า สภาที่ทำงานด้วยไม่ได้ พระเจ้าหลุยส์ทรงยุบสภานี้เสีย เพราะทรงตระหนักว่าพวกนี้หัวรุนแรงเกินไป และเลือกตั้งใหม่ จึงได้พวกเสรีนิยมมากขึ้น

title: พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส

text: พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ทรงพระประชวรในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2317 และเสด็จสวรรคตในวันที่ 10 พฤษภาคม ด้วยโรคฝีดาษ สิริพระชนมายุรวม 64 พรรษา[6] พระราชนัดดา เจ้าชายหลุยส์-โอกุสต์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส จึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส[7]

title: พระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส

text: พระเจ้าหลุยส์ที่ 6 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1081 ที่ปารีส ในประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟิลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศสและพระนางเบอร์ธาแห่งฮอลแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสพระชายาองค์แรก ตลอดยี่สิบปีที่ทรงครองราชย์พระองค์ต้องทรงต่อสู้กับขุนนางผู้มีอำนาจที่เป็นปัญหาทั้งต่อราชบัลลังก์ฝรั่งเศสและราชบัลลังก์อังกฤษในการครองอำนาจในนอร์ม็องดี แต่พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงสามารถเพิ่มอำนาจของพระองค์เองขึ้นอีกมากและเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกผู้มีความแข็งแกร่งตั้งแต่การแยกจักรวรรดิการอแล็งเฌียง อธิการซูว์เฌแห่งมหาวิหารแซ็ง-เดอนีกล่าวถึงพระองค์ว่าเป็นผู้ที่มีพระอุปนิสัยหนักแน่นที่ไม่เหมือนบรรพบุรุษของพระองค์ก่อนหน้านั้น

title: พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส

text: พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2258 ด้วยโรคติดเชื้อจากแผลกดทับ พระองค์ได้ทรงประกาศก่อนสิ้นพระทัยว่า "ข้าจะไปแล้ว แต่รัฐของข้าจะคงอยู่ตลอดไป" รัชสมัยของพระองค์กินเวลา 72 ปี กับ 100 วัน พระศพถูกฝังไว้ที่บาซิลิก ซังต์ เดอนี ซึ่งหลุมพระศพนี้ถูกบุกรุกทำลายในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสในกาลต่อมา ดยุคแห่งอองจู เหลนของพระองค์ผู้มีพระชนม์เพียงห้าชันษาได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์พระองค์ต่อมา ภายใต้พระนามว่าพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส โดยมีเจ้าชายฟิลิปป์ ดยุคแห่งออร์เลอง พระนัดดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เป็นผู้สำเร็จราชการตลอดช่วงที่กษัตริย์ยังทรงพระเยาว์

text: สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 (พ.ศ. 2335 - พ.ศ. 2347) ประชาชนที่นิยมกษัตริย์จำนวนมากไม่ยอมรับการล้มล้างระบอบกษัตริย์ และถือว่ารัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งการสวรรคตของพระองค์ในปี พ.ศ. 2336 ต่อมาพระราชโอรส พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 ครองราชย์ต่อมาจนสวรรคตในปี พ.ศ. 2338 และพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ครองราชย์ในเวลาต่อมา

title: พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส

text: ในปี ค.ศ. 1476 พระเจ้าหลุยส์ทรงเสกสมรสกับฌานน์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสพระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ หลังจากพระเชษฐาของฌานน์ผู้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 ต่อจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 เสด็จสวรรคตโดยไม่มีพระราชโอรส การเสกสมรสของพระเจ้าหลุยส์ก็ได้รับการประกาศให้เป็นโมฆะเพื่อเปิดโอกาสให้พระองค์ทรงเสกสมรสกับแอนน์แห่งบริตานีพระราชินีหม้ายในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 ผู้ทรงเป็นทายาทของฟรานซิสที่ 2 ดยุกแห่งบริตตานี (Francis II, Duke of Brittany) ซึ่งเป็นการทำให้สามารถผนวกดัชชีแห่งบริตตานีเข้ากับสถาบันพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส

title: ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส

text: พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 สิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1715 ก่อนวันคล้ายวันประสูติพระชนมายุ 77 พรรษาไม่กี่วัน ทรงครองราชย์ 72 ปี ยาวนานกว่ากษัตริย์ยุโรปอื่นใด พระองค์พระชนมายุยาวนานมาก จนพระโอรสและนัดดาสิ้นพระชนม์ไปก่อนหมด เหลือเพียงดยุคแห่งอังชูที่ยังพระเยาว์ ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส

title: พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส

text: พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสพระองค์สุดท้าย และเป็นเพียงพระองค์เดียวหลังจากค.ศ. 1774 ที่เสด็จสวรรคตขณะที่ทรงครองราชย์ พระบรมศพของพระองค์ถูกฝังที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี ซึ่งเป็นสุสานของเหล่าพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส

title: พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส

text: พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 มีพระนามเดิมว่า หลุยส์-ดิเยอดอนเน (Louis-Dieudonné) สมัยประทับอยู่ที่พระราชวังแซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์ (วันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1638) ต่อมามีพระนามว่า เลอรัว-โซแลย (le Roi-Soleil) ซึ่งแปลว่า สุริยกษัตริย์ เริ่มใช้เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1715 เมื่อพระองค์ประทับที่แวร์ซายส์ (Versailles) และพระนามต่อมาคือ หลุยส์ เลอ กรองด์ (Louis le Grand) แปลว่าหลุยส์ผู้ยิ่งใหญ่ เริ่มใช้วันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1643 จนกระทั่งพระองค์สวรรคต พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส แลพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 3 แห่งนาวาร์ พระองค์มีเชื้อสายทั้งราชวงศ์บูร์บงและราชวงศ์กาเปเตียง พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ครองราชย์เป็นเวลา 72 ปี จัดว่าเป็นผู้ที่ครองประเทศฝรั่งเศสนานที่สุด อีกทั้งยังเป็นพระมหากษัตริย์ในที่ครองราชย์นานที่สุดในยุโรปอีกด้วย

title: พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส

text: พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ([Louis XIV de France; หลุยส์กาโตร์ซเดอฟร็องส์]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help), 5 กันยายน พ.ศ. 2181 – 1 กันยายน พ.ศ. 2258) หรือเรียกว่า หลุยส์มหาราช ([Louis le Grand; หลุยส์ เลอ กร็อง]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help)) หรือ สุริยกษัตริยาธิราช (French: le Roi Soleil) เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสและนาวาร์ ทรงครองราชย์เมื่อมีพระชนมายุได้เพียง 5 ชันษา เป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 3 ของราชวงศ์บูร์บงแห่งราชวงศ์กาเปเตียง เสวยราชสมบัติเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2186 และทรงครองราชย์นานถึง 72 ปี นับเป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดในยุโรป และในยุคสมบูรณาญาสิทธิราชย์ฝรั่งเศสของพระเจ้าหลุยส์เป็นช่วงที่ประเทศฝรั่งเศสเป็นผู้นำทางด้านศูนย์กลางการรวมอำนาจของแผ่นดิน

title: พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส

text:
พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส ( หรือ ) (3 กรกฎาคม ค.ศ. 1423 - 7 เมษายน ค.ศ. 1498) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์วาลัวส์ ผู้ครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1461 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1483
พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1423 ที่บูร์กในประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 และ พระราชินีมารีแห่งราชวงศ์อองชู พระองค์เป็นพระปนัดดาในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 6 และพระราชินีอิสซาเบลลา เป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงมีความปรีชาสามารถที่สุดพระองค์หนึ่งในการพยายามรวบรวมอำนาจในฝรั่งเศส ในยี่สิบสองปีของการครองราชย์พระองค์ทรงต้องใช้กลวิธีทางการเมืองต่างๆ หรือ “ชักใยแมงมุม” ของการคบคิดและแผนต่างๆ ที่ทำให้ทรงได้รับพระฉายานามว่า “พระราชาแมงมุม”

text: ราชวงศ์บูร์บง : Bourbon (พ.ศ. 2132 - พ.ศ. 2335) • ราชวงศ์บูร์บง •พระปรมาภิไธยขึ้นครองราชย์สิ้นสุดการครองราชย์หมายเหตุพระเจ้าอองรีที่ 4 กษัตริย์ที่ดีและเจ้าชู้ (Henri IV)2 สิงหาคม พ.ศ. 2132 (ค.ศ. 1589)14 พฤษภาคม พ.ศ. 2153 (ค.ศ. 1610)• ทรงเป็นหลานยายของพี่สาวในพระเจ้าฟรองซัวที่ 1 พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 ผู้มี่ความเที่ยงธรรม (Louis XIII)14 พฤษภาคม พ.ศ. 2153 (ค.ศ. 1610)14 พฤษภาคม พ.ศ. 2186 (ค.ศ. 1643)• เป็นพระโอรสของพระเจ้าอองรีที่ 4 พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ผู้ยิ่งใหญ่,สุริยกษัตริย์ (Louis XIV)14 พฤษภาคม พ.ศ. 2186 (ค.ศ. 1643)1 กันยายน พ.ศ. 2258 (ค.ศ. 1715)• เป็นพระโอรสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ผู้เป็นที่รักของราษฎร (Louis XV)1 กันยายน พ.ศ. 2258 (ค.ศ. 1715)10 พฤษภาคม พ.ศ. 2317 (ค.ศ. 1774)• ทรงเป็นเหลนของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ผู้เป็นคนสุดท้าย (Louis XVI)10 พฤษภาคม พ.ศ. 2317 (ค.ศ. 1774)10 สิงหาคม พ.ศ. 2335 (ค.ศ. 1792)• เป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 (Louis XVII)21 มกราคม พ.ศ. 2336 (ค.ศ. 1793)8 มกราคม พ.ศ. 2338 (ค.ศ. 1795)• เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16

title: พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส

text: พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 สวรรคตก่อนที่จะถึงวันครบรอบพระราชสมภพครบ 77 พรรษา และพระราชปนัดดาของเขาก็ครองราชย์สืบต่อเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 โดยในรัชสมัยอันยาวยาวนานของพระองค์ ทรงมีรัชทายาทต่อราชบัลลังก์มาแล้วกว่า 3 พระองค์ ได้แก่ พระราชโอรสของพระองค์ หลุยส์ โดแฟ็งใหญ่แห่งฝรั่งเศส, พระโอรสในของโดแฟ็งใหญ่ ได้แก่ หลุยส์ โดแฟ็งน้อย, และพระโอรสองค์โตในโดแฟ็งน้อย ได้แก่ เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ

title: มหาวิหารแซ็ง-เดอนี

text: เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1824 พระศพก็ถูกฝังกลางคริพท์ใกล้กับพระศพพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 และพระนางมารี อ็องตัวแนต โลงพระศพของพระบรมวงศานุวงศ์ที่สิ้นพระชนม์ระหว่าง ค.ศ. 1815 ถึงปี ค.ศ. 1830 ก็ถูกบรรจุในคริพท์ด้วย ภายใต้การนำของเออแฌน วียอแล-เลอ-ดุก อนุสรณ์ต่าง ๆ ที่ถูกนำไปเก็บไว้ในอนุสาวรีย์ประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศสก็ได้รับการนำกลับมายังมหาวิหาร และพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 ผู้ถูกฝังไว้ที่อารามแซ็งปองต์ซึ่งมิได้ถูกทำลายก็ถูกนำกลับมายังมหาวิหาร ในปี ค.ศ. 2004 พระหทัย(หัวใจ)ของมกุฎราชกุมารที่ถ้าได้ขึ้นครองราชย์ก็จะเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 17 ก็ได้การบรรจุไว้ในผนังของคริพท์

title: สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฝรั่งเศส

text: คีตกวีผู้มีชื่อเสียงไปทั่วยุโรป ฌอชแคง เดส์ เปรซ์ (Josquin Des Prez) เป็นนักดนตรีประจำราชสำนักของพระเจ้าหลุยส์ที่ 12อยู่ชั่วระยะหนึ่ง และอาจจะเป็นผู้เขียนงานชิ้นสำคัญๆ บางชิ้นขึ้นที่นั่น (เช่นงาน เพลงสดุดี 129, "De profundis" ที่อาจจะเขียนสำหรับงานพระบรมศพของพระเจ้าหลุยส์ในปี ค.ศ. 1515) พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 ผู้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสทรงให้ความสำคัญในการสร้างดนตรีอันหรูหราเป็นสิ่งแรก และทรงนำนักดนตรีติดตามพระองค์ไปในโอกาสที่ทรงไปพบปะกับสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษในการพบปะที่ทุ่งภูษาทอง ในปี ค.ศ. 1520 เพื่อเป็นการอวดโอ้ถึงความสามารถของการดนตรีของราชสำนักฝรั่งเศส ที่คาดกันว่าจัดโดยฌอง มูตอง (Jean Mouton) คีตกวีผู้มีชื่อเสียงที่สุดในการเขียนโมเต็ตของต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16

title: ดยุกแห่งออร์เลอ็อง

text: ระหว่างสมัยอองเซียง เรฌีมผู้ถือตำแหน่งนี้มักจะมีบทบาททางการเมือง ผู้ได้เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสจากราชวงศ์ออร์เลอองส์องค์แรกคือพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 หลุยส์ ฟิลิปป์ที่ 2 ดยุคแห่งออร์เลอองส์ผู้เป็นดยุคแห่งออร์เลอองส์องค์ที่ 5 มีส่วนในการทำลายการปกครองยุคโบราณ ในฐานะหัวหน้าฝ่าย “ออร์เลอองนิสต์” (Orleanist) ที่พาเลส์รอยาลหลุยส์ ฟิลิปป์ท้าทายอำนาจของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องที่ประทับอยู่ในลูฟร์ แต่ผู้ที่ได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศสก็คือพระโอรสของหลุยส์ ฟิลิปป์ที่ขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1830 หลังจากการปฏิวัติในเดือนกรกฎาคมในพระนามว่าพระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปป์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ผู้สืบเชื้อสายของราชตระกูลนี้คือผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ (pretender) ออร์เลอองนิสต์ และเป็นตำแหน่งที่ใช้กับสมาชิกหลายพระองค์ในราชตระกูล ผู้ถือตำแหน่งนี้มีศักดิ์เป็น “Serene Highness”

title: มารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส

text: เจ้าหญิงมารี-เตแรซแห่งฝรั่งเศส () เป็นพระชายาในเจ้าชายหลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสหลังจากที่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศสสละราชสมบัติ เจ้าชายหลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม พระสวามีของพระองค์จึงได้ครองราชย์และเพียง 20 นาที ต่อมาพระองค์ก็ลงพระนามสละราชสมบัติ เป็นอันสิ้นสุดตำแหน่ง

title: โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส

text: อิสริยยศโดแฟ็งแห่งฝรั่งเศสถูกยกเลิกโดยรัฐธรรมนูญฝรั่งเศส ค.ศ. 1791 ซึ่งนิยามฝรั่งเศสให้เป็นประเทศราชาธิปไตยใต้รัฐธรรมนูญ และภายใต้รัฐธรรมนูญใหม่นี้ได้นิยามให้รัชทายาทผู้สืบราชบัลลังก์ฝรั่งเศส (ในขณะนั้นคือ โดแฟ็งหลุยส์-ชาร์ล) เปลี่ยนพระยศไปเป็น "ราชกุมาร" () ส่วนเจ้าชายสืบสายพระโลหิตถูกเปลี่ยนพระยศไปเป็น "เจ้าชายฝรั่งเศส" () การเปลี่ยนแปลงถูกประกาศรับรองโดยสภานิติบัญญัติและมีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1791 ต่อมาเมื่อมีการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บงขึ้น และพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 เสด็จขึ้นครองราชย์ พระยศโดแฟ็งก็ถูกนำกลับมาใช้อีกครั้ง อย่างไรก็ดีในช่วงรัชสมัยดังกล่าวกลับไม่มีผู้ได้ดำรงพระยศโดแฟ็งไปจนกระทั่งพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 เสด็จสวรรคต ต่อมาด้วยการเสด็จขึ้นครองราชย์ของพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ซึ่งก็คือ พระเจ้าชาร์ลที่ 10 พระโอรสของพระเจ้าชาร์ลนามว่า หลุยส์-อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม ผู้เป็นรัชทายาทโดยตรง จึงได้ทรงพระยศโดแฟ็งโดยอัตโนมัติ

title: พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส

text: พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส ([Charles X de France, ชาร์ลดิสเดอฟร็องส์]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help); 9 ตุลาคม พ.ศ. 2300 – 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2379), ได้รับพระสมัญญานามว่า ผู้ทรงเป็นที่รัก ([le Bien-Aimé; เลอเบียงแนเม]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help))[1], ทรงดำรงตำแหน่งเคานต์แห่งอาร์ตัวก่อนจะขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ ตั้งแต่ 16 กันยายน พ.ศ. 2367 - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2373[2] เป็นพระปิตุลา (ลุง) ในเยาวกษัตริย์ผู้ทรงไม่ได้บรมราชาภิเษก พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 และพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส ผู้ซึ่งหลังทรงถูกเนรเทศก็สนับสนุนพระอนุชาจนได้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงครองราชสมบัติเป็นระยะเวลาเกือบ 6 ปี และสิ้นสุดลงด้วยการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม ส่งผลให้ต้องทรงสละราชสมบัติแก่หลุยส์ ฟิลิปป์ที่ ดยุคแห่งออร์เลอองส์ ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 ทรงถูกเนรเทศและสวรรคตที่กอริเซีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย[3]

title: ฌานแห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งแบรี

text: ฌานเสกสมรสเมื่อพระชนมายุได้ 12 พรรษาเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1476 ด้วยเหตุผลทางเมืองกับญาติห่าง ๆ ของพระราชบิดาหลุยส์ ดยุกแห่งออร์เลอ็อง ผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 เมื่อพระเจ้าชาร์ลที่ 8 พระเชษฐาของฌานเสด็จสวรรคตและหลุยส์ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ หลุยส์ก็ถูกบังคับให้ประกาศให้การแต่งงานของพระองค์กับฌานเป็นโมฆะเพื่อที่จะได้เสกสมรสกับแอนน์แห่งบริตตานี พระราชินีหม้ายในพระเจ้าชาร์ลที่ 8 เพื่อรักษาดัชชีบริตตานีไว้กับราชวงศ์ฝรั่งเศสที่ได้รับการบรรยายว่าเป็น “คดีที่น่าขยะแขยงที่สุดของสมัยนั้น” พระเจ้าหลุยส์มิได้ทรงใช้การแต่งงานภายในสายเลือดเดียวกัน (consanguinity) เป็นข้ออ้างซึ่งเป็นเหตุผลที่นิยมใช้เป็นข้ออ้างกันในสมัยนั้น แม้ว่าจะทรงสามารถหาพยานพิสูจน์ได้ว่ามีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดต่อกันโดยการแต่งงานของบรรดาพี่ ๆ น้อง ๆ หลายคู่ และไม่ทรงสามารถใช้ข้ออ้างที่ว่าพระชนมายุต่ำกว่าที่ระบุไว้ในกฎหมาย (14 ปี) ที่จะต้องได้รับอนุญาตในการเสกสมรส ไม่มีใครทราบว่าพระองค์ประสูติเมื่อใด พระองค์เองตรัสว่ามีพระชนมายุ 12 ปี ผู้อื่นสันนิษฐานว่า 11 ถึง 13 ปี แต่ก็ไม่มีสิ่งที่พิสูจน์ได้ว่าทรงถูกบังคับให้ใช้เหตุผลอื่น

text: ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟูครั้งที่ 2 : Seconde Restauration (ค.ศ. 1815 - ค.ศ. 1830) • ราชวงศ์บูร์บง •พระปรมาภิไธยขึ้นครองราชย์สิ้นสุดการครองราชย์หมายเหตุพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 (Louis XVIII)7 กรกฎาคม ค.ศ. 1815 (พ.ศ. 2358)16 กันยายน ค.ศ. 1824 (พ.ศ. 2367)• เป็นพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 (Charles X)16 กันยายน ค.ศ. 1824 (พ.ศ. 2367)2 สิงหาคม ค.ศ. 1830 (พ.ศ. 2373)• เป็นพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 และ พระเจ้าหลุยส์ที่ 18


query: การหมั้นหมายครั้งแรกของเบเรงเกลาบรรลุข้อตกลงในปี ค.ศ.ใด?

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: การหมั้นหมายครั้งแรกของเบเรงเกลาบรรลุข้อตกลงในปี ค.ศ. 1187 เมื่อค็อนราท ดยุคแห่งโรเทินบวร์คและพระบุตรคนที่ห้าของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์[6] ต้องการแต่งงานกับพระองค์ ปีต่อมาสัญญาว่าด้วยการแต่งงานได้รับการลงนามในเซลิงเกินชตัท หนึ่งในนั้นคือสินสอดจำนวน 42,000 เหรียญมาราเบดี[6] จากนั้นค็อนราทก็เดินทัพมากัสติยาที่มีการฉลองการหมั้นหมายกันในการ์ริยอนและค็อนราทได้รับแต่งตั้งเป็นอัศวิน[7] สถานะของเบเรงเกลาในฐานะทายาทแห่งกัสติยาเมื่อพระองค์ได้สืบทอดบัลลังก์เป็นส่วนหนึ่งในสนธิสัญญาและสัญญาว่าด้วยการแต่งงาน[8][9] ที่ระบุว่าพระองค์จะสืบทอดอาณาจักรต่อจากพระบิดาหรือพระอนุชาคนใด ๆ ก็ตามที่ไร้ทายาท[8] ค็อนราทจะได้เป็นเพียงผู้ปกครองร่วมในฐานะคู่สมรสของพระองค์ และกัสติยาจะไม่เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิ[6]

title: พระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งกัสติยา

text: พระเจ้าซันโชที่ 3 () หรือ พระเจ้าซันโชผู้เป็นที่ปรารถนา () เสด็จพระราชสมภพ ค.ศ. 1134 สิ้นพระชนม์ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1158 ที่โตเลโด อาณาจักรกัสติยา กษัตริย์แห่งกัสติยาผู้ครองราชย์ได้เพียงปีเดียว ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1157 ถึงปี ค.ศ. 1158 พระองค์เป็นพระโอรสของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยากับพระมเหสี เบเรงเกลาแห่งบาร์เซโลนา ฉายานามของพระองค์ได้มาจากการเป็นพระโอรสธิดาคนแรกของพระบิดามารดาที่ประสูติหลังการแต่งงานแปดปีที่ไร้ทายาท

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: แม้จะครองราชย์ไม่นาน แต่เบเรงเกลาก็เป็นที่ปรึกษาคนใกล้ชิดที่สุดของพระโอรสต่อไป ทรงก้าวก่ายในการเมืองของรัฐ แม้จะเป็นการกระทำในทางอ้อม[28] ในรัชสมัยของพระโอรส นักเขียนในยุคนั้นเขียนว่าพระองค์ยังคงมีอำนาจเหนือพระโอรส[28] อาทิ ทรงจัดแจงให้พระโอรสอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเอลีซาเบ็ท (หรือ เบอาตริซ ในภาษากัสติยา) แห่งโฮเอินชเตาเฟิน บุตรสาวของดยุคฟิลลิพแห่งสเวเบีย และพระนัดดาของจักรพรรดิสองพระองค์ คือ จักรพรรดิฟรีดริช บาร์บาร็อสซา และจักรพรรดิไอแซกที่ 2 อันเจลอสแห่งไบเซนไทน์[29] พิธีแต่งงานเกิดขึ้นในวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1219 ที่บูร์โกส[29] อีกเหตุการณ์หนึ่งคือการเป็นคนกลางไกล่เกลี่ยของเบเรงเกลาที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1218 เมื่อตระกูลลาราเจ้าแผนการที่หัวหน้าตระกูลยังคงเป็นอัลบาโร นุญเญซ เด ลารา อดีตผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน วางแผนสมคบคิดจะให้พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 กษัตริย์แห่งเลออนและพระบิดาของพระเจ้าเฟร์นันโด บุกกัสติยาเพื่อแย่งชิงบัลลังก์ของพระโอรส[29] ทว่าการจับกุมตัวเคานต์ลาราทำได้ง่ายขึ้นเมื่อเบเรงเกลายื่นมือเข้ามาแทรกแซง พระองค์ทำให้อดีตพระสวามีกับพระโอรสลงนามในสนธิสัญญาสงบศึกชั่วคราวโตโรได้ในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1218 ยุติการเผชิญหน้ากันระหว่างกัสติยากับเลออน[29]

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: เบเรงเกลาเสด็จพระราชสมภพไม่ในปี ค.ศ. 1179[2][3] ก็ในปี ค.ศ. 1180[3][4] ในบูร์โกส[3] เป็นพระธิดาคนโตของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 กับเอเลนอร์แห่งอังกฤษ

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: แม้จะทรงหมดบทบาทหน้าที่ในการเป็นพระราชินีแห่งเลออน แต่พระองค์ยังคงมีสิทธิ์ในการเรียกเก็บภาษีในที่ดินมากมายที่พระองค์ได้รับมา หนึ่งในนั้นคือซาลามังกาและกัสโตรเบร์เด[16] ที่ทรงยกให้เฟร์นันโด พระโอรส ในปี ค.ศ. 1206[17] ขุนนางจำนวนหนึ่งที่รับใช้พระองค์เมื่อครั้งเป็นพระราชินีติดตามพระองค์กลับไปที่ราชสำนักในกัสติยา[18] สันติสุขที่เกิดขึ้นในช่วงที่พระองค์แต่งงานสูญสิ้นไป และเกิดสงครามขึ้นระหว่างเลออนกับกัสติยาเหนือที่ดินที่อยู่ในการควบคุมของพระองค์ในเลออน[19] ในปี ค.ศ. 1205, 1207 และ 1209 มีการทำสนธิสัญญากันระหว่างอาณาจักรทั้งสอง แต่ละฉบับล้วนขยายอำนาจการควบคุมของพระองค์[20] ในสนธิสัญญาของปี ค.ศ. 1207 และ 1209 เบเรงเกลากับพระโอรสได้รับทรัพย์สินที่ดินที่มีความสำคัญตามแนวชายแดน หนึ่งในนั้นคือปราสาทสำคัญ ๆ อย่างบิยัลปันโด[21] สนธิสัญญาในปี ค.ศ. 1207 เป็นเอกสารเปิดเผยที่เขียนด้วยภาษากัสติยาฉบับเก่าแก่ที่สุดที่ยังคงหลงเหลืออยู่[22]

title: สงครามดอกกุหลาบ

text: ขณะเดียวกันพระนางมาร์กาเรตก็เสด็จขึ้นไปยังสกอตแลนด์เพื่อไปเจรจาขอความช่วยเหลือจากสกอตแลนด์ แมรีแห่งเกลเดรอส์ พระมเหสีในพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ทรงตกลงมอบกองกำลังให้แต่มีข้อแม้ว่าฝ่ายอังกฤษต้องคืนเบริก-อะพอน-ทวีดให้กับสกอตแลนด์ และต้องจัดการหมั้นหมายเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดกับพระธิดาของพระองค์ พระนางมาร์กาเรตทรงยอมตกลงตามข้อเสนอแม้ว่าจะไม่ทรงมีทุนทรัพย์ในการเลี้ยงกองทัพที่ได้มา แต่ทรงสัญญาทรัพย์สินที่จะได้จากการโจมตีผู้มีฐานะมั่งคั่งในดินแดนอังกฤษ ตราบใดที่ทหารสัญญาว่าจะไม่ทำการปล้นจากแม้น้ำเทร้นท์ลงไป

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: ในปี ค.ศ. 1198 พระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 เริ่มไม่ยอมรับการแต่งงานด้วยเหตุผลว่าเป็นการร่วมประเวณีกับระหว่างญาติใกล้ชืด สองสามีภรรยาอยู่ด้วยกันจนถึงปี ค.ศ. 1204[13] แล้วจึงขวนขวายขอการผ่อนผันเพื่อที่จะได้อยู่ด้วยกัน หนึ่งในนั้นการเสนอเงินก้อนโตให้[14] ทว่าพระสันตะปาปาปฏิเสธคำร้องขอนั้น แม้ทั้งคู่จะทำให้พระโอรสธิดาที่มีด้วยกันได้รับการยอมรับว่าเป็นพระโอรสธิดาตามกฎหมายได้[15] แต่การแต่งงานก็จบลง เบเรงเกลากลับกัสติยาไปหาพระบิดามารดาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1204 และทรงอุทิศตนให้กับการดูแลพระโอรสธิดา[15]

title: ราชอาณาจักรเลออน

text: พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 อภิเษกสมรสสามครั้ง ในปี ค.ศ. 1165 พระองค์อภิเษกสมรสกับอูร์รากาแห่งโปรตุเกส ทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกันหนึ่งคน ทรงทอดทิ้งอูร์รากา การแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะ หลังจากนั้นอูร์รากาก็กลายเป็นแม่ชี พระองค์อภิเษกสมรสครั้งที่สองกับเตเรซา เฟร์นันเดซ ซึ่งตั้งครรภ์พระโอรสธิดาของพระองค์ในปี ค.ศ. 1179 แต่สิ้นพระชนม์ในการคลอดในปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1187 พระองค์อภิเษกสมรสกับอูร์รากา โลเปซ เด ฮาโร ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสามคน เมื่อทรงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1188 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออนผู้เป็นพระโอรสคนโต ในปี ค.ศ. 1191 พระองค์อภิเษกสมรสกับเตเรซาแห่งโปรตุเกส ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสามคน การอภิเษกสมรสถูกประกาศให้เป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1195 วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1197 พระองค์อภิเษกสมรสกับเบเรงเกลาแห่งกัสติยา และมีพระโอรสธิดาที่มีชีวิตรอดด้วยกันสี่คน เบเรงเกลาเป็นทายาทแห่งกัสติยา ราชอาณาจักรจึงจะถูกรวมเข้าด้วยกันอีกครั้ง แต่พระเจ้าอัลฟอนโซไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น พระองค์จึงยกเลออนให้พระธิดาสองคนจากการแต่งงานครั้งแรก เบเรงเกลาโน้มน้าวสองสาวให้สละสิทธิ์ในบัลลังก์เลออน และการราชาภิเษกเป็นกษัตริย์แห่งเลออนของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยาได้รวมราชอาณาจักรเป็นหนึ่งเดียว

title: เลโอนอร์แห่งกัสติยา

text: หลังจบชีวิตการแต่งงาน เลโอนอร์บวชเป็นแม่ชี พระองค์ไปอยู่ที่อารามซานตามาริอาลาเรอัลเดลัสอูเอลกัสเพื่อสมทบกับเบเรงเกลา พระเชษฐภคินีที่ได้เกษียณตัวจากการปกครองกัสติยาและเลออน และกอนส์ตันซา พระขนิษฐาที่เป็นแม่ชีที่อารามดังกล่าวมานานแล้ว สามพี่น้องสิ้นพระชนม์ที่นั่น กอนส์ตันซาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1243 เลโอนอร์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1244 ส่วนเบเรงเกลาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1246 ร่างของทั้งสามได้รับการฝังในอาราม

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: เพื่อรักษาสันติภาพระหว่างกัสติยากับเลออน เบเรงเกลาอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่หนึ่งที่อยู่ห่างกันหนึ่งขั้น ในบายาโดลิดในปี ค.ศ. 1197[12] ตามธรรมเนียมปฏิบัติแบบสเปนในเวลานั้น พระองค์ได้ควบคุมปราสาทและที่ดินจำนวนหนึ่งในเลออนโดยตรง[12] ซึ่งส่วนใหญ่แล้วตั้งอยู่ตามแนวชายแดนที่ติดกันกัสติยา

title: การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. 2558

text: การประชุมบรรลุวัตถุประสงค์เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่ได้ความตกลงทั่วโลกเรื่องการลดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในความตกลงปารีสซึ่งแทบทุกรัฐมีมติเห็นชอบ ความตกลงนี้จะมีผลผูกมัดตามกฎหมายหากอย่างน้อย 55 ประเทศซึ่งคิดเป็นร้อยละ 55 ของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั่วโลกเป็นภาคีความตกลงฯ โดยการลงนามตามด้วยการให้สัตยาบัน การสนองรับ การอนุมัติหรือผ่านภาคยานุวัติในนิวยอร์กระหว่างวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2559 - 21 เมษายน พ.ศ. 2560 คาดว่าความตกลงฯ จะมีผลใช้บังคับในปี พ.ศ. 2563 ตามคณะกรรมการผู้จัดการประชุม ผลลัพธ์สำคัญที่คาดหมายคือจำกัดปรากฏการณ์โลกร้อนภายในปี พ.ศ. 2643 โดยเทียบกับก่อนยุคอุตสาหกรรมให้ต่ำกว่า 2 องศาเซลเซียส ทว่า มีการเสริมเป้าหมายเพื่อจำกัดการเพิ่มของอุณหภูมิที่ 2 องศานี้ในความตกลงปารีสฉบับที่มีมติเห็นชอบ โดยข้อแถลงความว่าภาคี "มุ่ง" จำกัดการเพิ่มอุณหภูมิที่ 1.5 องศาเซลเซียส นักวิทยาศาสตร์บางคนว่าเป้าหมาย 1.5°C จะต้องอาศัยการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่ระดับศูนย์บางช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2573 ถึง พ.ศ. 2593 แต่ทว่า ไม่มีแผนเวลาในรายละเอียดหรือเป้าหมายจำเพาะประเทศสำหรับการปล่อยก๊าซเรือนกระจกแถลงในฉบับสุดท้ายของความตกลงปารีส ขัดกับพิธีสารเกียวโตก่อนหน้า ในความตกลงนี้การปล่อยก๊าซเรือนกระจกระดับศูนย์ควรบรรลุในครึ่งหลังของศตวรรษนี้

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: ในปี ค.ศ. 1214 เมื่อพระบิดา พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา สิ้นพระชนม์ ราชบัลลังก์ตกเป็นของพระเจ้าเอนริเกที่ 1 พระโอรสคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่และพระอนุชาวัย 10 พรรษาของเบเรงเกลา[23] เอเลนอร์ พระมารดาของทั้งคู่กลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน แต่สิ้นพระชนม์ในอีก 24 วันหลังการสิ้นพระชนม์ของพระสวามี[23] เบเรงเกลาจึงกลายเป็นทายาทโดยสันนิษฐานอีกครั้งและกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินคนใหม่[23] ในตอนนี้เองที่การทะเลาะเบาะแว้งภายในเริ่มต้นขึ้น จุดชนวนโดยกลุ่มขุนนาง กลุ่มแรกสุดคือตระกูลลารา[24] ที่บีบให้เบเรงเกลายกตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแผ่นดินและผู้พิทักษ์ของพระอนุชาให้เคานต์อัลบาโร นุญเญซ เด ลารา[24]

title: ราชอาณาจักรกัสติยา

text: พระเจ้าอัลฟอนโซอภิเษกสมรสกับเบเรงเกลาแห่งบาร์เซโลนาในปี ค.ศ. 1128 ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันแปดคน เบเรงเกลาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1149 และพระองค์อภิเษกสมรสใหม่กับริเชซาแห่งโปแลนด์ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสองคน พระเจ้าอัลฟองโซนำธรรมเนียมการแบ่งราชอาณาจักรให้พระโอรสกลับมาใช้ ซันโชกลายเป็นพระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งกัสติยา ขณะที่เฟร์นันโดกลายเป็นพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออน พระเจ้าซันโชแต่งงานกับบลังกาแห่งนาวาร์ในปี ค.ศ. 1151 ทั้งคู่มีพระโอรสที่รอดชีวิตคนเดียว พระองค์สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระบิดาในปี ค.ศ. 1157 แต่เพียงหนึ่งปีต่อมาก็สิ้นพระชนม์ พระโอรสวัยสองพรรษากลายเป็นพระเจ้าอัลฟองโซที่ 8 แห่งกัสติยา การสำเร็จราชการแผ่นดินก่อให้เกิดความวุ่นวายและพรมแดนของพระองค์ส่วนหนึ่งถูดพระปิตุลาพิชิตไปได้ พระองค์ต้องการพันธมิตรที่แข็งแกร่งและทรงได้มาหนึ่งคน คือ พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ เมื่อพระองค์อภิเษกสมรสกับเอเลนอร์แห่งอังกฤษ พระธิดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสิบเอ็ดคน แต่ไม่ใช่ทุกคนที่มีชีวิตรอดถึงวัยผู้ใหญ่ เมื่อพระเจ้าอัลฟองโซสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1214 ผู้สืบทอดต่อตำแหน่งคือพระเจ้าเอนริเก พระโอรสคนสุดท้องและพระโอรสคนเดียวที่มีชีวิตรอด พระองค์ไม่ได้อภิเษกสมรสและสิ้นพระชนม์ตอนพระชนมายุ 13 พรรษา ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือเบเรงเกลาผู้เป็นพระเชษฐภคินี เบเรงเกลาเคยแต่งงานกับคอนราดที่ 2 ดยุคแห่งสวาเบียในปี ค.ศ. 1187 แต่การแต่งงานไม่สมบูรณ์และคอนราดสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1196 ในปี ค.ศ. 1197 พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟองโซที่ 9 แห่งเลออน ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่หนึ่งที่อยู่ห่างกันหนึ่งขั้น เพื่อรักษาสันติภาพระหว่างสองราชอาณาจักร สมเด็จพระสันตะปาปาไม่ยอมรับการแต่งงานด้วยเหตผลว่าเป็นการร่วมประเวณีกันของญาติใกล้ชิด ขณะกำลังต่อสู้กับพระสันตะปาปา ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสี่คน สุดท้ายทั้งคู่ก็พ่ายแพ้เรื่องการแต่งงาน แต่พระโอรสธิดาของทั้งคู่ถูกพิจารณาว่าเป็นบุตรตามกฎหมาย เมื่อพระอนุชาสิ้นพระชนม์ เบเรงเกลากลัวว่าอดีตพระสวามีจะพยายามอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ พระองค์ตระหนักว่ากัสติยาจำเป็นต้องมีผู้นำทางทหารที่แท้จริงจึงทรงสละบัลลังก์ให้พระโอรสของพระองค์ในปีนั้น พระโอรสของพระองค์กลายเป็นพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยา พระองค์ยังอยู่เคียงข้างพระโอรสในฐานะที่ปรึกษาของกษัตริย์ เมื่อพระสวามีสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1230 พระองค์พยายามยกราชอาณาจักรเลออนให้พระธิดาสองคนจากการแต่งงานครั้งแรก เบเรงเกลาเป็นคนเจรจาต่อรองและสุดท้ายพระธิดาทั้งสองก็ยอมรับเงินก้อนโตเพื่อแลกกับการสละสิทธิ์ในบัลลังก์ พระเจ้าเฟร์นันโดจึงกลายเป็นกษัตริย์แห่งเลออน

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: ในปี ค.ศ. 1222 เบเรงเกลายื่นมือเข้ามาก้าวก่ายเพื่อพระโอรสอีกครั้ง ทรงประสบความสำเร็จในการทำสัตยาบันในการประชุมที่ซาฟรา ซึ่งบรรลุข้อตกลงในการสงบศึกกับพวกลาราด้วยการให้มาฟัลดา บุตรสาวและทายาทของลอร์ดแห่งโมลินา กอนซาโล เปเรซ เด ลารา แต่งงานกับอัลฟอนโซ พระโอรสของพระองค์และพระอนุชาของพระเจ้าเฟร์นันโด[30] ในปี ค.ศ. 1224 พระองค์ให้พระธิดา เบเรงเกลา แต่งงานกับจอห์นแห่งบรีแยน กลยุทธ์ที่ทำให้พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 เข้าใกล้บัลลังก์เลออนมากขึ้น เนื่องจากจอห์นเป็นตัวเลือกในใจที่พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 อยากให้แต่งงานกับพระธิดาคนโต ซันชา[31] เบเรงเกลาจึงขัดขวางไม่ให้พระธิดาของอดีตพระสวามีแต่งงานกับชายที่สามารถอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์เลออนได้[31]

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: เลโอนอร์ (ค.ศ. 1198/1199–1202) กอนส์ตันซา (ค.ศ. 1200–1242) แม่ชีที่วิหารลัสอูเอลกัส พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 (ค.ศ. 1201–1252) กษัตริย์แห่งกัสติยาและเลออน อัลฟอนโซ (ค.ศ. 1203–1272) ลอร์ดแห่งโมลินาและเมซา แต่งงานครั้งแรกกับมาฟัลดา เด ลารา ทายาทแห่งโมลินาและเมซา แต่งงานครั้งที่สองกับเตเรซา นุญเญซ และครั้งที่สามกับมายอร์ เตเยซ เด เมเนเซส เลดีแห่งมอนเตอาเลเกรและติเอดรา หนึ่งในบุตรธิดาของทั้งคู่คือมาริอาแห่งโมลินา พระมเหสีของพระเจ้าซันโชที่ 4 แห่งเลออนและกัสติยา เบเรงเกลา (ค.ศ. 1204–1237) แต่งงานกับจอห์นแห่งบรีแยน กษัตริย์แห่งเยรูซาเลม

text: ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1128 พระองค์อภิเษกสมรสกับเบเรงเกลา บุตรสาวของราโมน บารังเกที่ 3 เคานต์แห่งบาร์เซโลนา เบเรงเกลาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1149 ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือในปี ค.ศ. 1152 อัลฟอนโซอภิเษกสมรสกับรึกซาแห่งโปแลนด์ บุตรสาวของวาดึสวัฟที่ 2 ผู้ถูกขับไล่ออกจากประเทศ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือ

title: ประวัติศาสตร์ไทย

text: ในช่วงนี้ กรุงรัตนโกสินทร์ยังไม่ค่อยมีการติดต่อค้าขายกับชาติตะวันตกมากนัก ต่อมาเมื่อชาวตะวันตกเริ่มเข้ามาค้าขายอีก ได้ตระหนักว่าพวกพ่อค้าจีนได้รับสิทธิพิเศษเหนือคนไทยและพวกตน จึงได้เริ่มเรียกร้องสิทธิพิเศษต่าง ๆ มาโดยตลอด[15] มีการเดินทางเยือนของทูตหลายคน อาทิ จอห์น ครอเฟิร์ต ตัวแทนจากบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ[15] ซึ่งเข้ามาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย แต่ยังไม่บรรลุข้อตกลงใด ๆ สนธิสัญญาที่มีการลงนามในช่วงนี้ เช่น สนธิสัญญาเบอร์นี และสนธิสัญญาโรเบิร์ต[15] แต่ก็เป็นเพียงข้อตกลงที่ไม่มีผลกระทบมากนัก และชาวตะวันตกไม่ค่อยได้รับสิทธิพิเศษเพิ่มมากขึ้นแต่อย่างใด

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: การแต่งงานไม่ได้ถูกทำให้สมบูรณ์เนื่องจากเบเรงเกลายังเด็ก พระองค์มีพระชนมายุไม่ถึง 10 พรรษา[10] ค็อนราทกับเบเรงเกลาไม่ได้พบเจอกันอีก[11] ในปี ค.ศ. 1191 เบเรงเกลาขอร้องให้พระสันตะปาปาทรงประกาศให้การหมั้นหมายเป็นโมฆะ ภายใต้อิทธิพลของบุคคลที่สามอย่างพระอัยกี อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน ที่ไม่สนใจจะผูกมิตรกับราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟินที่เป็นเพื่อนบ้านของที่ดินศักดินาในฝรั่งเศส[11] เรื่องราวจบลงเมื่อดยุคถูกลอบสังหารในปี ค.ศ. 1196[11]

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: เบเรงเกลา (Spanish: Berenguela) หรือ มหาราชินี (la Grande) เสด็จพระราชสมภพ ค.ศ. 1179 หรือไม่ก็ ค.ศ. 1180 สิ้นพระชนม์ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1246 เป็นพระราชินีผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งกัสติยา[1] ในปี ค.ศ. 1217 และพระราชินีคู่สมรสแห่งเลออนตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1197 ถึงปี ค.ศ. 1204 ในฐานะพระโอรสธิดาคนโตและทายาทโดยสันนิษฐานของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา พระองค์เป็นเจ้าสาวผู้เป็นที่หมายตา และถูกหมั้นหมายกับค็อนราท พระโอรสของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังค็อนราทสิ้นพระชนม์ พระองค์อภิเษกสมรสกับลูกพี่ลูกน้อง พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน เพื่อรักษาสันติภาพระหว่างกษัตริย์แห่งเลออนกับพระบิดา ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันห้าคนก่อนการแต่งงานจะถูกพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงประกาศให้เป็นโมฆะ

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: ในปี ค.ศ. 1216 มีการจัดการประชุมสภาในบายาโดลิด โดยมีบุคคลสำคัญของกัสติยาอย่างโลเป ดิอัซที่ 2 เด อาโร, กอนซาโล โรดริเกซ ฆิรอน, อัลบาโร ดิอัซ เด กาเมโรส, อัลฟอนโซ เตเยซ เด เมเนเซส และคนอื่น ๆ ที่ตกลงกันว่าจะสนับสนุนเบเรงเกลา โดยมีจุดร่วมเดียวกันคือเพื่อต่อกรกับอัลบาโร นุญเญซ เด ลารา[25] ปลายเดือนพฤษภาคม สถานการณ์ในกัสติยาเป็นอันตรายต่อเบเรงเกลามากขึ้น พระองค์จึงตัดสินใจลี้ภัยไปอยู่ที่ปราสาทเอาติโยเดกัมโปสที่เป็นของกอนซาโล โรดริเกซ ฆิรอน หนึ่งในพันธมิตรของพระองค์ และส่งพระโอรสเฟร์นันโดไปที่ราชสำนักของอดีตพระสวามี[25] ในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1216 บุคคลสำคัญของกัสติยารวมตัวกันเพื่อที่จะป้องกันไม่ให้เกิดสงครามกลางเมือง แต่ความเห็นที่ไม่ลงรอยกันทำให้ตระกูลฆิรอน, เตเยซ เด เมเนเซส และอาโรแตกหักกับอัลบาโร เด ลารา[25]

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: เบเรงเกลาได้พบพระโอรสเป็นครั้งสุดท้ายที่โปซูเอโลเดกาลาตราบาในปี ค.ศ. 1245 หลังจากนั้นก็กลับไปโตเลโด[35] สิ้นพระชนม์ในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1246[36] ร่างของพระองค์ถูกฝังที่ลัสอูเอลกัส ใกล้กับบูร์โกส[37]

title: พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน

text: หลังการพ่ายแพ้ของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยาที่สมรภูมิอาลาร์โกส พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 บุกกัสติยาโดยมีชาวมุสลิมให้ความช่วยเหลือด้านกองทัพ พระองค์ถูกสมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 3 ตัดขาดจากศาสนา ในปี ค.ศ. 1197 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 อภิเษกสมรสกับเบเรงเกลาแห่งกัสติยา ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่หนึ่งที่อยู่ห่างกันหนึ่งขั้นเพื่อกระชับสันติภาพระหว่างเลออนกับกัสติยา การทำผิดด้วยการร่วมประเวณีกับญาติใกล้ชิดครั้งที่สองนี้ทำให้ผู้แทนสมเด็จพระสันตะปาปาลงโทษให้ราชอาณาจักรต้องโทษต้องห้าม ในปี ค.ศ. 1198 สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ประกาศให้การแต่งงานของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 กับเบเรงเกลาเป็นโมฆะ แต่ทั้งคู่ก็ยังอยู่ด้วยกันจนถึงปี ค.ศ. 1204 การถูกประสันตะปาปาประกาศให้การแต่งงานเป็นโมฆะครั้งนี้เป็นแรงขับเคลื่อนให้พระเจ้าอัลฟอนโซผู้อ่อนวัยกว่ากลับมาโจมตีลูกพี่ลูกน้องของตนอีกครั้งในปี ค.ศ. 1204 แต่สนธิสัญญาทั้งที่ทำในปี ค.ศ. 1205, 1207 และ 1209 ต่างบีบให้พระองค์ยอมรับในอาณาเขตและสิทธิ์ที่ตนมี สนธิสัญญาในปี ค.ศ. 1207 เป็นเอกสารสาธารณะที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังเหลือรอดอยู่ที่เขียนด้วยภาษาถิ่นกัสติยา

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: เบเรงเกลากับอัลฟอนโซมีพระโอรสธิดาด้วยกันห้าคน คือ

title: น็อคทิส ลูซิส เคลัม

text: เมื่อน็อคทิสอายุได้ 20 ปี ก็จำต้องหมั้นหมายกับลูน่าเฟรยา ธิดาเทพแห่งเทเนไบร์ซึ่งบัดนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิ อันเป็นเงื่อนไขในการบรรลุข้อตกลงหยุดยิงระหว่างนีฟไฮม์และลูซิส กษัตริย์เรจิสได้กำหนดสถานที่แต่งงานไว้ที่นครอัลทิสเซียแห่งประเทศอัคคอร์โด น็อคทิสต้องออกเดินทางกับผู้เป็นทั้งเพื่อนและคนคุ้มครองอีกสามคนได้แก่ กลาดิโอลัส, พรอมพ์โต และอีคนิส อย่างไรก็ตาม เมื่อทั้งสี่กำลังจะขึ้นเรือไปอัลทิสเซีย ก็ต้องทราบข่าวร้ายว่ากษัตริย์เรจิสได้สวรรคตไปในระหว่างที่จักรวรรดิฉวยโอกาสเข้าโจมตีกรุงอินซอมเนียในพิธีลงนาม ทั้งสี่ต้องออกเดินทางเพื่อรวบรวมพลังบรรพกษัตริย์ตลอดจนรวบรวมพลังจากหกเทพ รอวันโค่นล้มจักรวรรดิเพื่อทวงคืนประเทศของตนเอง

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: ในฐานะพระโอรสธิดาคนโตของพระเจ้าอัลฟอนโซกับเอเลนอร์ พระองค์เป็นทายาทหญิงโดยสันนิษฐานของบัลลังก์กัสติยาอยู่หลายปี[5] เหตุเพราะพระอนุชาหลายคนที่ประสูติหลังพระองค์สิ้นพระชนม์หลังการคลอดหรือไม่ก็อยู่ไม่พ้นวัยทารก เบเรงเกลาจึงกลายเป็นคู่ครองผู้เป็นที่หมายตามากที่สุดในยุโรป[5]

title: วิกฤติหนี้สาธารณะยุโรป

text: วันที่ 2 พฤษภาคม ได้มีการบรรลุข้อตกลงกู้ยืมระหว่างกรีซ กลุ่มประเทศยูโรโซนอื่น และกองทุนการเงินระหว่างประเทศ ข้อตกลงประกอบด้วยเงินกู้ทันที 45,000 ล้านยูโรที่จะได้รับในปี พ.ศ. 2553 และเงินกู้อื่น ๆ จะได้รับในภายหลัง ซึ่งคิดเป็นมูลค่าทั้งหมด 110,000 ล้านยูโรตามที่ได้ตกลงกันไว้ ดอกเบี้ยของการให้กู้ครั้งนี้เป็น 5% ซึ่งถือว่าค่อนข้างสูงสำหรับเงินช่วยเหลือทางเศรษฐกิจใด ๆ รัฐบาลกรีซตกลงที่จะดำเนินมาตรการรัดเข็มขัดรอบที่สี่และห้าในเวลาต่อมา มาตรการเหล่านี้ประกอบด้วย

title: เอเลนอร์แห่งอังกฤษ พระราชินีแห่งกัสติยา

text: แม้เอเลนอร์จะกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้พระโอรส เอนริเก เมื่อพระสวามีสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1214 เอนริเกพระชนมายุเพียง 10 พรรษา เอเลนอร์โทมนัสจนพระธิดา เบเรงเกลา ต้องเป็นคนจัดการเรื่องพิธีฝังศพของพระเจ้าอัลฟอนโซ เอเลนอร์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1214 หลังพระเจ้าอัลฟอนโซสิ้นพระชนม์ไม่ถึงเดือน ทิ้งให้เบเรงเกลาเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้พระอนุชา เอนริเกสิ้นพระชนม์ตอนพระชนมายุ 13 พรรษาจากกระเบื้องหลังคาที่ตกลงมา

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: สถานการณ์เปลี่ยนแปลงไปทันทีเมื่อพระเจ้าเอนริเกสิ้นพระชนม์ในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1217 หลังได้รับบาดแผลที่ศีรษะจากกระเบื้องที่ร่วงตกลงมาขณะกำลังเล่นกับเด็กคนอื่น ๆ ที่พระราชวังของบิชอปแห่งปาเลนเซีย[26] ผู้พิทักษ์ของพระองค์ เคานต์อัลบาโร นุญเญซ เด ลารา พยายามปกปิดความจริง เขานำศพของกษัตริย์ไปที่ปราสาทตาริเอโก

title: เบเรงเกลาแห่งกัสติยา

text: การก้าวก่ายเพื่อพระโอรสครั้งใหญ่ที่สุดเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1230 เมื่ออัลฟอนโซสิ้นพระชนม์โดยประกาศชื่อให้พระธิดา ซันชาและดูลเซ พระธิดาจากการแต่งงานครั้งแรกกับตือเรซาแห่งโปรตุเกสเป็นทายาท แทนที่จะยกสิทธิ์ให้กับพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3[32][33] เบเรงเกลาไปพบกับมารดาของเจ้าหญิงทั้งสองและประสบความสำเร็จในการทำสนธิสัญญาลัสเตร์เซริอัส ที่สองพี่น้องจะสละบัลลังก์ให้พระอนุชาต่างมารดาแลกกับเงินและผลประโยชน์อื่น ๆ อีกมากมาย[33] ทำให้บัลลังก์แห่งกัสติยาและเลออนที่เคยถูกแบ่งออกจากกันในปี ค.ศ. 1157[8] โดยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 กลับมารวมกับเป็นหนึ่งอีกครั้งในมือของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3[33] เบเรงเกลาเข้าแทรกแซงอีกครั้งด้วยการจัดแจงให้เฟร์นันโดแต่งงานครั้งที่สองหลังการสิ้นพระชนม์ของเอลีซาเบ็ทแห่งโฮเอินชเตาเฟิน[34] แม้พระองค์จะมีพระโอรสธิดามากมายอยู่แล้ว แต่เบเรงเกลาเป็นกังวลว่าความสัมพันธ์ที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายจะทำให้คุณสมบัติในการเป็นกษัตริย์ลดลง[34] ครั้งนี้พระองค์เลือกฌานแห่งดามาร์แต็ง ธิดาขุนนางชาวฝรั่งเศส ตัวเลือกที่พระมาตุจฉาของกษัตริย์และพระขนิษฐาของเบเรงเกลา บลังกา พระมเหสีม่ายของพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศสหามาให้[34] เบเรงเกลาทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินอีกครั้ง ทรงปกครองในขณะที่พระโอรส เฟร์นันโด ลงใต้ไปทำการสู้รบเรกองกิสตาอันยาวนาน ทรงบริหารราชการกัสติยาและเลออนด้วยทักษะความสามารถที่พระองค์มี ทำให้พระโอรสไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องอาณาจักร

title: เลโอนอร์แห่งกัสติยา

text: พระมารดาของพระองค์เป็นพระธิดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน พระเชษฐภคินีของเลโอนอร์ เบเรงเกลาขึ้นเป็นพระราชินีแห่งกัสติยาเนื่องจากพระอนุชา พระเจ้าเอนริเกที่ 1 แห่งกัสติยา สิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาท เบเรงเกลาที่เป็นพระธิดาคนโตจึงได้สืบทอดต่อ พระเชษฐภคินีอีกคนของพระองค์ บลังกา กลายเป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส


query: ละคร ซิทคอม  คือแนวใด ?

title: ซิตคอม

text: ซิตคอม (English: sitcom) ย่อมาจาก ซิจูเอชันคอเมดี (English: situation comedy) มีลักษณะ คือ ตัวละครจะอยู่ในสถานการณ์จำลองเดียวกันจากตอนหนึ่งไปตอนถัดไป สถานการณ์จำลองมักจะเป็นในครอบครัว ที่ทำงาน หรือ ในวงเพื่อน มุกตลกในซิตคอมมีหลากหลาย แต่ปกติแล้วจะมีลักษณะเป็นแบบตัวละครนำเรื่องไป (character-driven) นำมาซึ่งการใช้ running gags (มุกซ้ำๆประจำตัวละคร ย้ำเรื่อยๆตลอดเรื่อง)

title: ครูบอย

text:
ครูบอย เป็นละครแนวซิทคอม ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 11.00 น. – 12.00 น. เริ่มออกอากาศในวันเสาร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ทางช่อง 5 และจำหน่ายโดย เอ็กแซ็กท์
"ดูบทความใน รายชื่อตอนครูบอย"

title: เทวดาฟันน้ำนม

text: เทวดาฟันน้ำนม เป็นละครซิทคอม แนวโรแมนติก คอเมดี้ บทประพันธ์โดย สหมงคล เทเลวิชั่น ทีม กำกับการแสดงโดย กรพจน์ สืบชมภู ผลิตโดย บริษัท มงคลการละคร จำกัด นำแสดงโดย ธนา สุทธิกมล กรรณาภรณ์ พวงทอง สุพจน์ จันทร์เจริญ นันทศัย พิศัลยบุตร ด.ช.อินฑัช เตชะเกิดกมล ด.ญ.อธิกาญจน์ ปี่ทอง และนักแสดงอีกคับคั่ง ออกอากาศทุกวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 09.00 - 09.45 น. โดยประมาณ ตั้งแต่ 10 มกราคม 2558 ถึง 5 กรกฎาคม 2558 ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

title: คุณย่าดอทคอม

text: คุณย่าดอตคอม เป็นละครโทรทัศน์ แนวละครดราม่า-โรแมนติก จากบทประพันธ์ของ ดวงใจ สร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 2 ครั้ง

title: ฮาจะเกร็ง รีบอร์น

text: ฮาจะเกร็ง รีบอร์น เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทรายการวาไรตี้โชว์ซิทคอม ผลิตโดยบริษัท ลักษ์ 666 จำกัด ออกอากาศทางช่อง สาระแน แชนแนล ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลา 20.05 - 21.00 น. โดยรายการนั้นได้นำรายการ ฮาจะเกร็ง กลับมาทำใหม่หลังจากที่ยุติออกอากาศของรายการฮาจะเกร็งเป็นเวลา 1 ปี จากการคำเรียกร้องจากผู้ชมทางรายการ โดยยังคงใช้รูปแบบรายการเหมือนเดิมและเพิ่มนักแสดงประจำรายการ โดยในสองสัปดาห์แรกได้ตัดช่วงบทลงโทษออกไปแทนและเน้นช่วงละครเป็นหลัก ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2556ในการบันทึกเทปรายการบางครั้ง หากนักแสดงประจำรายการคนใดไม่สามารถมาร่วมรายการได้ จะมีนักแสดงรับเชิญมาร่วมแสดงละครแทน ดังนี้

title: ละครชุด

text: ละครชุด หรือ ซีรีส์ () เป็นรายการโทรทัศน์ชนิดเดียวกับละครซิทคอม แต่จะแตกต่างกันก็คือ ซีรีส์จะแบ่งเป็นภาคและแตกต่างกันด้วยเนื้อหาสถานที่ ส่วนมากจะถูกบันทึกเทปนอกสถานที่หรือสตูดิโอก็ได้ แต่ไม่เน้นที่บันทึกเทปในสตูดิโอเพราะว่าจะเป็นเหมือนซิทคอม ละครซีรีส์ของไทยก็จะมีมากมายหลายเรื่อง อาทิเช่น ตีลังกาท้าฝัน,เมืองมายาเดอะซีรีส์,พ่อไก่แม่ทูนหัว ฯลฯ

title: ตี๋ ดอกสะเดา

text: จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2540 ได้เล่นภาพยนตร์เรื่องแรก คือ "ถ้าแน่จริงลองสิ" และมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักโดยทั่วไป ในปี พ.ศ. 2546 เมื่อได้เล่นละครโทรทัศน์แนวซิทคอมเรื่อง "บางรักซอย 9" ทางช่อง 9 ในบทของ "แมน" คู่กับเหลือเฟือ มกจ๊ก ซึ่งเป็นตัวละครที่มีบุคลิกตรงข้ามกับ "ชัดเจน" ที่รับบทโดย ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง

title: เพอร์โซนา 3

text: ลักษณะเด่นของเพอร์โซนา 3 อยู่ที่รูปแบบการเล่นซึ่งผสมลักษณะของเกมซิมูเลชันแนวจีบสาวเข้ากับการฝ่าดันเจี้ยนแบบเกมอาร์พีจีทั่วๆไป โดยผู้เล่นจะควบคุมการใช้ชีวิตของตัวเอกในแต่ละวัน ซึ่งกิจกรรมของตัวเอกนั้นจะมีผลกับค่าสถานะทั้งสามของตัวเอก คือ ความรู้ เสน่ห์ และ ความกล้าหาญ ค่าสถานะทั้งสามนี้ไม่มีผลกับการต่อสู้ แต่จะมีผลต่อการทำอีเวนต์ต่างๆในแต่ละวัน ซึ่งรวมถึงการสร้างความสัมพันธ์ทางสังคมกับตัวละครต่างๆ เรียกว่าโซเชียลลิงก์ (Social Link ฉบับภาษาญี่ปุ่นจะเรียกว่า คอมมิว () ซึ่งย่อมาจาก คอมมิวนิตี) ซึ่งตัวละครที่เป็นโซเชียลลิงก์นี้จะแยกตามอาร์คานาต่างๆและตัวละครแต่ละตัวก็จะมีเนื้อเรื่องย่อยของตัวเองซึ่งค่อยๆเปิดเผยเมื่อผู้เล่นสนิทสนมกับตัวละครนั้นมากขึ้น

title: ธนทัต ชัยอรรถ

text: ปี 2559 แกงส้มได้มีผลงานการแสดงหลายผลงาน ทั้งผลงานละครโทรทัศน์ ซีรีส์ ละครเวที รวมไปถึงละครซิทคอม ในส่วนของของละครเวทีเขาได้รับบทนำในละครเรื่อง ขอโทษที่รักเธอ ซึ่งเป็นการได้ร่วมแสดงกับ นก สินจัย อีกครั้งหลังละครเรื่อง บ่วงรัก นอกจกานี้ยังมีผลงานซีรีส์เรื่อง รักฝุ่นตลบ ซึ่งเขารับบทนำคู่กับ วิว วรรณรท และ ยิปซี คีรติ ออกอากาศทาง ช่องวัน ช่วงกลางปี แกงส้มได้มีผลงานละครซิทคอมเรื่องแรกในชีวิตเรื่อง เสือ ชะนี เก้ง ในบท “ตั้ม” หรือ “เสือตั้ม” ร่วมกับ อ๊อฟ ปองศักดิ์ และ หญิง รฐา โดยละครซิทคอมเรื่องนี้ได้ถูกพัฒนาบทมาจากละครเวที “วันสละโสดกับโจทก์เก่า ๆ เดอะมิวสิคัลคอมเมดี้” ที่ทั้งสามคนเคยร่วมแสดงด้วยกัน ภายหลังการออกอากาศไม่นาน เสือ ชะนี เก้ง ก็ได้รับกระแสตอบรับในแง่บวกเป็นอย่างสูงและสามารถทำเรทติ้งเป็นละครซิทคอมที่เรทติ้งสูงที่สุดของช่องวันได้ในเวลาไม่นาน ด้วยเรทติ้งกว่า 4.1 ในช่วงปลายปีแกงส้มได้พลิกบทบาทการแสดงเป็นครั้งแรก โดยรับบทเป็น ชาญชัย ตัวร้ายของละครเวทีเรื่อง ลอดลายมังกร เดอะมิวซิคัล ที่เปิดและปิดการแสดงในช่วงปลายปี 2559 ก่อนจะได้กลับมาแสดงอีกครั้งในช่วงต้นปี 2560

title: ทัตสึโนโกะ vs. แคปคอม: อัลติเมตออล-สตาร์ส

text: แนวคิด "ทัตสึโนโกะ vs. แคปคอม" เริ่มขึ้นเมื่อ ทางบริษัททัตสึโนโกะได้เข้าเชิญให้แคปคอมร่วมพัฒนาเกมโดยให้ตัวละครที่มีอยู่ เรียวตะ นิตสุมะถึงกับรู้สึกตื่นเต้นกับการผลิตเกมต่อสู้นี้ขึ้นมา ในขณะที่ผู้จัดทำเองก็คิดว่ามันเหมาะสมมากกว่าด้วยซ้ำที่ตัวละครของทัตสึโนโกะจะกลายเป็นเกม Vs. ที่น่าสนใจยิ่งกว่าสตรีทไฟท์เตอร์ แคปคอมประกาศว่านี่เป็นเกมลำดับที่เจ็ดของเกมต่อสู้ซีรีส์ "Vs." โดยให้ชื่อว่า "ทัตสึโนโกะ vs. แคปคอม: ครอสเจนเนอเรชั่นออฟฮีโร่ส์" " (Tatsunoko vs. Capcom: Cross Generation of Heroes) " สำหรับระบบอาเขตของญี่ปุ่น โดยในเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 เกมได้สร้างเสร็จไปแล้วประมาณ 70% และได้ประกาศว่าจะใช้สำหรับเครื่องวี ในญี่ปุ่น การเลือกตัวละครโดยทีมพัฒนาเป็นไปอย่างรอบคอบจนเป็นที่น่าพอใจสำหรับเกมต่อสู้ โดยการเลือกตัวละครในฝั่งทัตสึโนโกะได้มาจากกลุ่มคนหนุ่มสาวที่อยู่ในแต่ละสังกัด ซึ่งทางแคปคอมได้ปิดไว้เป็นความลับเกี่ยวกับการเลือกตัวละครนี้ก่อนถึงเวลาวางจำหน่าย

title: เนื้อคู่อยากรู้ว่าใคร

text: ละครซิทคอม เนื้อคู่ประตูถัดไป เมื่อทาง จีทีเอช (GTH) ได้จัดบวงสรวงละครซิทคอม เนื้อคู่ประตูถัดไป ซีซั่นใหม่ ในวันนี้ (31 ตุลาคม 2556) โดยมีเหล่านักแสดงนำมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง นำทีมโดย ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์, พอลล่า เทเลอร์, โบ ธนากร ชินกูล, โอปอล์ ปาณิสรา พิมพ์ปรุ, เผือก พงศธร จงวิลาส

title: รักล้นดอย

text: รักล้นดอย เป็นละครโทรทัศน์แนวซิทคอมอารมณ์ดี สร้างครั้งแรกในปี พ.ศ. 2558 บทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดย อภิวัฒน์ เล่าสกุล (เล่าเต็ง) ผลิตโดย บริษัท ปรากฏการณ์ดี จำกัด ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกเช้าวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 09.00 - 09.45 น. ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 จนถึงวันอาทิตย์ที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2558 รวมจำนวนตอนทั้งสิ้น 50 ตอน นำแสดงโดย แอมป์ - พีรวัศ กุลนันท์วัฒน์ อ้อม - อังคณา วรรัตนาชัย และนักแสดงสมทบอีกมากมาย

title: รหัสปริศนา Code Hunter

text: รหัสปริศนา Code Hunter เป็นละครซิทคอม แนวแอ็คชั่น คอเมดี้ สืบสวนสอบสวน ออกอากาศ วันเสาร์-วันอาทิตย์ เวลา 9.00-9.45 น. รวมตอนทั้งหมดทั้งสิ้น 12 ตอน บทประพันธ์โดย พฤกษ์ เอมะรุจิ กำกับการแสดงโดย พฤกษ์ เอมะรุจิ ผลิตโดย บริษัท เซ้นส์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด นำแสดงโดย อาทิตย์ ตั้งวิบูลย์พาณิชย์, ซอนญ่า สิงหะ, อนุสรณ์ มณีเทศ, กัญญา รัตนเพชร์ เป็นต้น

title: เสือ ชะนี เก้ง

text: เสือ ชะนี เก้ง เป็นละครโทรทัศน์แนวซิตคอมออกอากาศทางช่องวัน ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ นำแสดงโดย ธนทัต ชัยอรรถ, รฐา โพธิ์งาม และปองศักดิ์ รัตนพงษ์ บทโทรทัศน์โดย พิมพ์มาดา พัฒนอลงกรณ์, อภิศรา วงศร, ณัฐธชัย พุ่มฉัตร, พลองพล รัตนวงศ์, วรรณรัตน์ เก่งการพานิช, สรวิชญ์ ภิญโญมิตร กำกับการแสดงโดย จิรศักดิ์ โย้จิ้ว, เสกสรรค์ สิงอุไร และ คมกริช สุวรรณเวียง ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 19:55 น. – 20:50 น. ออกอากาศตอนแรกวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 และตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ 2 กรกฎาคม 2560 “เสือ ชะนี เก้ง” เปลี่ยนเวลาใหม่เป็นเวลา 19.20 - 20.10 น. ต่อมาก็เปลี่ยนเป็นเวลา 19.00 - 19.55 น. เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 - 24 ธันวาคม 2560 ที่ผ่านมา และตั้งแต่วันพฤหัสบดีที่ 4 มกราคม 2561 ซิทคอมเรื่อง “เสือ ชะนี เก้ง” เปลี่ยนวันและเวลาใหม่เป็นทุกวันพฤหัสบดีเวลา 21.20 - 22.20 น. หลังจบละคร เรือนเบญจพิษ และ 14 สิงหาคมเตรียมพบกับตอนพิเศษ เสือ ชะนี เก้ง Freshy เปิดตำนานแก๊ง 3 ทหารเสือ จะเป็นเรื่องราวของ ตั้ม ชีต้า ออย ตอนที่เรียนในมหาวิทยาลัย เกิดเรื่องอะไรบ้างก่อนเหตุการณ์ในซิทคอม โดยจะย้อนไปในปี 2552 และเปลี่ยนนักแสดงใหม่มารับบทแทน

title: 3 หนุ่ม 3 มุม วาไรตี้

text: "3 หนุ่ม 3 มุม วาไรตี้" มีต้นกำเนิดจากละครซิทคอมสุดฮิตของบริษัท เอ็กแซ็กท์ ที่ออกฉายในปี 2534-2541 เรื่อง "3 หนุ่ม 3 มุม" โดยมีทั้ง 3 พิธีกรนำแสดง เนื่องจากความโด่งดังของซิทคอมที่ครองใจผู้ชมหน้าจอโทรทัศน์เป็นเวลา 8 ปี ทำให้เกิดการสร้างเป็นแบรนด์ที่แข็งแรงของ 3 หนุ่ม 3 มุม และ กบ-แท่ง-มอส ที่ผู้ชมยังคงคิดถึงเสมอ ในปีที่ครบรอบ 15 ปีของซิทคอม จึงได้มีความคิดในการกลับมาของ 3 หนุ่ม 3 มุม เกิดขึ้น

title: จิม พาร์สันส์

text: เจมส์ โจเซฟ "จิม" พาร์สันส์ (เกิด 24 มีนาคม ค.ศ. 1973) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักอย่างดีจากบทเชลดอน คูเปอร์ ในละครซิทคอม "เดอะบิกแบงธีออรี" ทางช่องซีบีเอส เป็นที่กล่าวขานว่าการแสดงของเขาเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้ละครประสบความสำเร็จ เขาได้รับรางวัลมากมายจากการแสดง เช่น รางวัลสมาคมนักวิจารณ์โทรทัศน์ (Television Critics Association) สำหรับความสำเร็จสูงสุดในแนวคอเมดี รางวัลสมาคมผู้กระจายเสียงแห่งชาติ (National Association of Broadcasters) สำหรับความสำเร็จในวินัยศิลปะเฉพาะด้าน รางวัลเอ็มมี 3 รางวัล สาขานักแสดงนำโดดเด่นในซีรีส์แนวคอเมดี และรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงยอดเยี่ยมในรายการโทรทัศน์แนวมิวสิคัลหรือตลก

title: ระเบิดเถิดเทิง

text: ตั้งแต่ 7 มกราคม 2561 เป็นต้นไป ได้เปลี่ยนรูปแบบมาเป็นละครซิทคอมอย่างเดียว ช่วงเกมระเบิดและเกมตู้ระเบิดสิ้นสุดลงในวันที่ 31 ธันวาคม 2560 ทำให้ระเบิดเถิดเทิงแดร็กคูล่าหารัก ตั้งแต่ตอนที่ 42 เป็นต้นไปไม่มีช่วงเกมระเบิด จนกระทั่ง 4 กุมภาพันธ์ 2561 ได้ปรับเปลี่ยนเป็น ระเบิดเถิดเทิงซอยข้าใครอย่าแตะ เป็นยุคที่ออกอากาศเป็นซิทคอมเพียงอย่างเดียว และการกลับมาของซอยเถิดเทิง

title: ยีนเด่น (ละครซิตคอม)

text: วันที่ 3 มกราคม 2558 ละครซิทคอม ยีนเด่น งดออกอากาศเนื่องจากซิทคอม เพราะมีเธอ ออกอากาศตอนพิเศษ Special Party ตลอด 1 ชั่วโมงเต็มตั้งแต่เวลา 19.00 - 20.00 น.

title: เสน่ห์รักนางซิน

text: เสน่ห์รักนางซิน เป็นละครโทรทัศน์ แนวโรแมนติก-คอมเมดี้ จากบทประพันธ์ของ จันทริกา ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้ว 2 ครั้ง

title: พุฒิชัย เกษตรสิน

text: พุฒิชัยเริ่มงานการแสดงครั้งแรกในละครซิทคอมเรื่อง "คู่รักต่างขั้ว"' ของทีวีธันเดอร์ กำกับโดย มารุต สาโรวาท พุฒิชัยเป็นดีเจที่มีผลงานโดดเด่นทั้งงานพิธีกรและการแสดงจนได้รับความสนใจจาก ปิยวดี มาลีนนท์ ผู้จัดการละครค่ายเวฟทีวี ได้ชักชวนให้เข้ามาร่วมงานแสดงกับสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เป็นครั้งแรก ในละครแนวลึกลับเรื่อง "จุดนัดภพ ปี 2" กับบทบาทของ ร.ต.ท.บูรพา ธาราทิพย์ หรือหมวดบู๊

title: ระเบิดเถิดเทิงแดนเซอร์ทะลวงไส้

text: ระเบิดเถิดเทิงแดนเซอร์ทะลวงไส้ เป็นละครซิทคอมควบคู่กับเกมโชว์ซึ่งเป็นภาคต่อของรายการระเบิดเถิดเทิง ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 และออกอากาศในชื่อชุดนี้เป็นครั้งสุดท้าย วันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 โดยระเบิดเถิดเทิงแดร็กคูล่าหารัก จะออกอากาศเป็นละครซิทคอมชุดถัดไป

title: โซ จี-ซ็อบ

text: โซ จี-ซ็อบ เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1977 ที่โซล ก่อนที่จะมาเป็นนักแสดงชื่อดังอย่างทุกวันนี้ โซ จี-ซ็อบ เริ่มต้นตามความฝันของตัวเองโดยเริ่มจากสิ่งที่ใกล้ตัว ในช่วงวัยเด็กเขาชอบว่ายน้ำมาก ๆ และกีฬาชนิดนี้นี่เองที่เขารู้สึกผูกพันกับมันมากเป็นพิเศษ โซ จี-ซ็อบ เริ่มต้นตามฝันของตัวเองด้วยการเป็นนักกีฬาว่ายน้ำจนได้รับการยอมรับในระดับประเทศ ในช่วงที่เขาเรียนอยู่มหาวิทยาลัย โซ จี-ซ็อบ ก็ใช้เวลาว่างในการเป็นครูสอนว่ายน้ำให้กับเด็ก ๆ หลังจากจบมหาวิทยาลัยเขาเริ่มเข้าวงการในปี 1995 จากการประกวดนายแบบ STORM Model จนเข้าตาแมวมองติดต่อให้เขามารับงานละคร หลังจากนั้นมา โซ จี-ซ็อบ ก็มีงานละครตามออกมามากมาย เขาเริ่มงานแสดงเรื่องแรกในปี 1996 จากละครแนวซิทคอมเรื่อง 3 Man 3 Woman หลังจากนั้นเขาก็มีงานละครในบทสมทบตามออกมาเรื่อย ๆ ดังนี้ต่อไปนี้ Model (1997) , Oh Happy Day (1997) , Hate or like (2000) , Miss Hiphop Mister Rock (2000) [TV Movie], Good Good (2000) , Because of You (2000) และ Cheers for Women (2000)

title: รายชื่อตัวละครในระเบิดเถิดเทิง

text:
นักแสดงชุดปัจจุบันของระเบิดเถิดเทิง มาจาก "ระเบิดเถิดเทิงซอยข้าใครอย่าแตะ" โดยมีนักแสดง ดังนี้
หนุ่มสุดเนิร์ด, พระเอกของซิทคอมเรื่องนี้ และเป็นหลานของเฉื่อย ชอบในการประดิษฐ์สิ่งของสิ่งที่แปลกๆเหมือนเฉื่อย พักอยู่บ้านของพ่อมหากับบัว มีเท่งเป็นแรงบันดาลใจ แอบชอบพะแนง แต่ไม่กล้าบอกเธอ
สาวสวยนิสัยห้าวก๋ากั่น, นางเอกของซิทคอมเรื่องนี้ และเป็นลานของแก้ว เธอไม่ชอบให้ชายใดมาจีบเธอ เป็นเพื่อนกับบูมทั้งที่ไม่รู้ว่าบูมชอบเธออยู่
เจ้าของพลาซ่าในซอยเถิดเทิง ผู้ที่มีบุคลิกการแต่งตัวที่ดีแต่ตรงข้ามกับหน้าตาและนิสัยของตนเอง โดยเฉพาะเลม่อน เขาต้องการซื้อที่ดินและบ้านของพ่อมหาเพื่อทำลานจอดรถในพลาซ่าของตน แต่พ่อมหาไม่ยอมขายให้ จึงเกลี้ยกล่อมขอให้เท่งซึ่งเป็นลูกบุญธรรมของพ่อมหาให้ขายที่ดินและบ้านให้ โดยเท่งยอมที่จะขายให้กับเสี่ยหมี แต่บัว เจ้าของบ้านพ่อมหาไม่ยอมขาย จนเกิดเป็นเรื่องเป็นราวขึ้น
เจ้าของบ้านของพ่อมหาในปัจจุบัน เป็นพี่น้องของบูม มีบุคลิกขึ้นๆลงๆเพี้ยนๆเสมอ และเป็นคู่กัดไม่ถูกกับเท่ง เนื่องด้วยเท่งต้องที่จะขายที่บ้านของพ่อมหาให้เสี่ยหมี แต่บัวไม่ยอมและไม่เซ็นสัญญาขายบ้านให้
ลูกสาวของเสี่ยหมี มีนิสัยคุณหนู ขี้เหนียวเอาแต่ใจ เป็นเด็กสาวอินเทรนด์ ชอบโซเชียล และยังชอบบูม ถึงขั้นประกาศว่าตนเป็นเพื่อนใหม่ของบูมกับพะแนงพ่อมหา (2540-2555) ใน"ระเบิดเถิดเทิง, ระเบิดเถิดเทิง รุ่น 3,ระเบิดเถิดเทิง ลั่นทุ่ง"

title: เฟย์ ฟาง แก้ว

text: ผ่านผลงานในวงการบันเทิงมาหลากหลายอย่างสิ่งที่ขาดไม่ได้ก็คือผลงานด้านการแสดง ซึ่ง เฟย์ ฟาง แก้ว ก็มีโอกาสได้เข้าไปมีส่วนร่วมกับงานเหล่านั้นเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็น เฟย์ - พรปวีณ์ นีระสิงห์ กับการเป็นนางเอกเต็มตัวครั้งแรกในละคร แผนรักฉบับออร์แกนิค ต่อมาคือ ฟาง - ธนันต์ธรญ์ นีระสิงห์ กับบทบาท "มาเรีย" ในละครเวที มนต์รักเพลงสวรรค์ (The Sound of Music) และนางเอกภาพยนตร์เรื่อง สี่เส้า รวมทั้งนางเอกละครเรื่อง รักแรกของฉันกับคดีพิลึกพิลั่นของเจ้าบ่าว และสุดท้าย แก้ว - จริญญา ศิริมงคลสกุล กับบทบาทนางเอกละครดราม่า เพลิงพ่าย และซิทคอมแนวธรรมะสอนใจ หลวงพี่ดิจิตอล

title: คู่ป่วนก๊วนกวนผี

text: คู่ป่วนก๊วนกวนผี เป็นละครโทรทัศน์แนวซิทคอมอารมณ์ดี สร้างครั้งแรกในปี พ.ศ. 2559 บทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดย อภิวัฒน์ เล่าสกุล (เล่าเต็ง) ผลิตโดย บริษัท ปรากฏการณ์ดี จำกัด ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกเช้าวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 09.00 - 09.45 น. ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2559 จนถึงวันอาทิตย์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 รวมจำนวนตอนทั้งสิ้น 24 ตอน นำแสดงโดย ปรัชญ์ ปรมิณ จาด้า อินโตร์เร และนักแสดงสมทบอีกมากมาย1. มรสุมชีวิต (9 ตุลาคม 2559)

title: เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์

text: เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ เริ่มทำการผลิตรายการ เวทีทอง ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เป็นรายการแรกในปี พ.ศ. 2532 ต่อมาได้ขยายการผลิตรายการและละครประเภทต่าง ๆ ในหลากหลายรูปแบบ และหลากหลายสถานี เป็นจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อนำเสนอออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่องต่างๆมาโดยตลอดเป็นระยะเวลา 29 ปี เช่น เกมโชว์, ควิซโชว์, เรียลลิตี้เกมโชว์ควิซโชว์, เรียลลิตี้โชว์, วาไรตี้โชว์, ทอล์กโชว์, เกมโชว์สำหรับเด็ก, ควิซโชว์สำหรับเด็ก, เรียลลิตี้โชว์สำหรับเด็ก, เกมโชว์ซิทคอม, ละครซิทคอม, วาไรตี้โชว์ซิทคอม, รายการวันหยุดนักขัตฤกษ์, ละครซิทคอมวันหยุดนักขัตฤกษ์, วาไรตี้โชว์วันหยุดนักขัตฤกษ์, ละครโทรทัศน์เรื่องยาว, วาไรตี้โชว์และละครเรื่องยาว, ละครเทิดพระเกียรติ และสารคดีโทรทัศน์ ซึ่งได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี จากผู้ชมทุกเพศ ทุกวัย และยังได้รับรางวัลในหลากหลายสาขา ทั้งในประเทศ และต่างประเทศ เช่น รางวัลเมขลา รางวัลโทรทัศน์ทองคำ รางวัลนาฏราช TOP AWARDS รางวัลจากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ รางวัลสื่อมวลชนดีเด่น CATHOLIC MEDIA AWARDS รางวัลองค์กรดีเด่นแห่งปี 2557 ในงาน CEO THAILAND AWARDS 2014 รางวัลโทรทัศน์แห่งเอเชียASIAN TELEVISION AWARDS (เอเชี่ยน เทเลวิชั่น อวอร์ดส์) รางวัลMaximilian Award รางวัลอินเตอร์ เนชั่นแนล เอมมี่ อวอร์ด รางวัลด้านนวัตกรรมแห่งการสร้างสรรค์และคุณภาพ THE NEW ERA AWARD FOR TECHNOLOGY, INNOVATION & QUALITY จากสถาบัน ASSOCIATION OTHER WAYS MANAGEMENT & CONSULTING PARIS – FRANCE รางวัลองค์กรที่มีการบริหารจัดการภายในยอดเยี่ยม European Award for Best Practices 2016 จากสถาบัน European Society for Quality Research (ESQR) รางวัลวัลองค์กรคุณภาพยอดเยี่ยม The Global Award For Perfection Quality and Ideal Performance จาก OMAC (OTHERWAYS MANAGEMENT AND CONSULTING) เป็นต้น [4]

title: ธนทัต ชัยอรรถ

text: นอกจากงานเพลงแล้ว แกงส้มได้มีผลงานการแสดงอย่างต่อเนื่อง โดยเขาได้เริ่มมีผลงานละครทีวีเรื่องแรกคือละครเรื่อง บ่วงรัก ทาง ช่อง 5 และผลงานละครทีวีและซีรีส์ทาง ช่องวัน ทั้งในบทสมทบและบทนำในเวลาต่อมา อาทิ ฝันเฟื่อง ขอโทษที่รักเธอ และซีรีส์ รักฝุ่นตลบ เป็นต้น เขายังได้รับโอกาสให้แสดงละครเวทีในบทนำอย่างละครเวทีเรื่อง เลือดขัตติยา เดอะมิวสิคัล วันสละโสดกับโจทก์เก่า ๆ เดอะมิวสิคัลคอมเมดี้ และ ลอดลายมังกร เดอะมิวซิคัล ปัจจุบันแกงส้มมีผลงานละครซิทคอมคือเรื่อง เสือ ชะนี เก้ง ทาง ช่องวัน ในบท ตั้ม ซึ่งได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีและสามารถก้าวขึ้นเป็นละครซิทคอมที่เรทติ้งสูงที่สุดของช่องวันในไม่กี่ตอนที่ออกอากาศ นอกจากนี้ยังได้มีผลงานเพลงในยูทูบที่มีชื่อช่องชื่อว่า OGME ENTERTAINMENT หรือชื่อเต็ม Original Me ที่ ทำร่วมกับเพื่อน ๆ ของเขา ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนมาเป็นค่ายเพลงในชื่อ OGME Entertainment มีแกงส้มเป็นเจ้าของค่ายเพลงที่ผลิตเพลงให้แก่ศิลปินหน้าใหม่และผลิตเพลงให้ตัวเองไปด้วย

title: หอเฮ้วขนหัวลุก

text: หอเฮ้วขนหัวลุก เป็นละครซิทคอม แนว คอเมดี้ ลีกลับ บทประพันธ์โดย ทศพล ศิริวิวัฒน์ บทโทรทัศน์ กิตติณัฐ ณัฐรวีทศ กำกับการแสดงโดย บุญชู พิทักษ์เลิศกุล ผลิตโดย บริษัท มงคลการละคร จำกัด นำแสดงโดย ชยพล บุนนาค, พรชดา เครือคช, บัณฑวิช ตระกูลพานิชย์, พลอยไพลิน ตั้งประภาพร และนักแสดงอีกคับคั่ง ออกอากาศทุกวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 09.00 - 09.45 น. โดยประมาณ เริ่มตั้งแต่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

title: คิวปิด ตัวกวนป่วนรัก

text: คิวปิด ตัวกวนป่วนรัก เป็นละครโทรทัศน์แนวซิทคอมอารมณ์ดี สร้างครั้งแรกในปี พ.ศ. 2560 บทประพันธ์ สาธิตา(สุธิสา วงษ์อยู่) บทโทรทัศน์โดย ก่อการกะบท ผลิตโดย บริษัท เซ้นส์ เอนเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกเช้าวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 09.00 - 09.45 น. ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 รวมจำนวนตอนทั้งสิ้น 12 ตอน นำแสดงโดย ดรัลชรัส ศุขีวิริยะ อนุวัฒน์ ชูเชิดรัตนา และนักแสดงสมทบอีกมากมาย

title: ละครโทรทัศน์ไทย

text: สำหรับละครแนวซิตคอม ไม่มีหลักฐานชัดเจนว่าเริ่มเมื่อใด แต่มีการสันนิษฐานว่า ละครชุด นุสรา (พ.ศ. 2503) เป็นละครแนวซิตคอมเรื่องแรก ได้รับอิทธิพลจากละครของสหรัฐอเมริกาเรื่อง I Love Lucy ละครชุด นุสรา เป็นละครเบาสมองชุดสั้นจบในตอน มีความยาว ตอนละ 30 นาที มีผู้แสดงชุดเดียวกันตลอด แต่เรื่องที่ผลิตเรื่องที่สองไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด แต่มีรูปแบบละครรูปแบบนี้อีกหลายเรื่องเช่น ผู้พิทักษ์ความสะอาด, ยุทธ-จักรนักคิด, สาธรดอนเจดีย์, พิภพมัจจุราช, หุ่นไล่กา, บาปบริสุทธิ์ เป็นต้น อย่างไรก็ตามละครแนวซิตคอมเริ่มได้รับความนิยมในปี พ.ศ. 2536 เป็นต้นมา ส่วนใหญ่มีเนื้อหาเกี่ยวกับครอบครัว

title: ชนัญญา ตั้งบุญจิตร

text: ภายหลังการแข่งขัน เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 2 สิ้นสุดลง อั๊ส ชนัญญา ได้ออกอัลบั้มรวมศิลปิน The Star 2 ในชื่ออัลบั้ม Your Stars Your Songs ซึ่งอั๊สได้ฝากเสียงร้องไว้ในเพลง "ฝัน...ฝันหวาน" ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 อั๊สได้มีผลงานการแสดงเรื่องแรก และถือเป็นเรื่องเดีบวของเธอด้วย นั่นคือ พรุ่งนี้ไม่สายที่จะรักกัน ซึ่งเป็นละครโทรทัศน์ แนวโรแมนติกดราม่า ภายใต้สังกัด เอ็กแซ็กท์โดยได้ร้องเพลงประกอบละครไว้ 1 เพลง ชื่อว่า "จะทำให้ดีที่สุด" และในปี พ.ศ. 2549 อั๊สได้มีผลงานเพลง ชื่อว่า "ทุกเวลา" ซึ่งเป็นเพลงประกอบซิทคอมเรื่อง บ้านนี้มีรัก ถือว่าเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จที่สุดในฐานะนักร้องของ อั๊ส ชนัญญา