query: รถถัง ถูกผลิตขึ้นโดยใคร?

title: รถถัง

text: รถถังเริ่มนำมาใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ครั้งแรกโดยอังกฤษ ได้แก่ Mark IV tank เพื่อใช้มันสนับสนุนทหารราบในการฝ่าทะลุแนวสนามเพลาะ พวกมันถูกใช้ในยุทธการซอมม์ในจำนวนน้อยมาก ในช่วงที่มันถูกสร้างขึ้นมันถูกเรียกว่ายานลำเลียงน้ำเพื่อปกปิดวัตถุประสงค์การใช้งานจริงของมัน คำว่า"แท็งค์" (tank) นั้นมาจากคำว่า "Water tank" ที่แปลว่าถังน้ำ ด้วยวัตถุประสงค์หลักเพื่อสนับสนุนทหารราบมันจึงทำความเร็วสูงสุดได้เพียง 5-6 กิโลเมตรต่อชั่วโมง การมาของ Mark IV tank ทำให้ฝ่ายเยอรมันพัฒนารถถังของตนเอง ได้แก่ A7V เพื่อตอบโต้ฝ่ายอังกฤษ ฝรั่งเศสเป็นชาติแรกในโลกที่พัฒนารถถังที่ติดตั้งปืนบนป้อมซึ่งหมุนได้ 360 องศาได้แก่ Renault FT และใช้พลรถถังเพียง 2 คน ในการควบคุมรถถัง ต่างจาก Mark IV tank ของอังกฤษที่ต้องใช้พลรถถังถึง 8 คนในการควบคุม และ A7V ของเยอรมนีที่ใช้พลรถถัง 18 คน

title: ที-62

text:
การพัฒนาของรถถังขนาดกลางของโซเวียตเริ่มขึ้นในปี 1951 ซึ่งได้พัฒนามาจากรถถังที-54/55แต่ในปี 1961 รถถัง ที-62 และในขณะเดียวกันรถถัง ที-54/55 ก็ยังเข้าประจำการเช่นกัน รถถัง ที-62 นั้นถูกผลิตตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1975 โดยถูกแทนที่โดยรถถังที-72โดยมียอดผลิตรวมทั้งหมดสองหมื่นคัน
ในช่วงปี 1950 สหภาพโซเวียตได้ใช้งานรถถัง ที-54/55 ปืนขนาด 100 มิลลิเมตร แต่มันก็ไม่สามารต่อกรกับรถถังชาติตะวันตกเช่น เอ็ม 48 แพทตัน เซ็นจูเรี่ยน ซึ่งใช้ปืนลำกล้องเรียบไร้เกลียว สหภาพโซเวียตจึงจัดตั้งโครงการจัดหารถถังขนาดคันใหม่ในปี 1951 ของโซเวียตเริ่มขึ้น ซึ่งได้พัฒนามาจากรถถังที-54/55และในปี 1951 รถถัง ที-62เอ รุ่นแรกได้ถูกสร้างขึ้นมาพร้อมปืนลำกล้องเกลียว 100 มิลลิเมตร แต่ในปี 1961 รถถัง ที-62 พร้อมด้วยปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด 115 มิลลิเมตร ก็ได้ถูกใช้งานแทน และในขณะเดียวกัน ที-62เอ ที่เป็นรุ่นแปลงของรถถังรุ่นนี้ก็ได้รับเข้าประจำการเช่นกัน ในเดือนมีนาคมปี 1962 สายการผลิตจำนวนมากของ ที-62 ก็หยุดลง รถถัง ที-62 นั้นถูกผลิตตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1975 โดยถูกแทนที่โดยรถถังที-72โดยมียอดผลิตรวมทั้งหมดสองหมื่นคันด้วยกัน และปัจจุบันรถถังรุ่นนี้ยังคงประจำการในกองทัพบางประเทศอยู่อยู่เช่นอัฟกานิสถาน อิรัค ยูเครน ซึ่งได้รับการอัพเกรดให้มีความทันสมัยมากยิ่งขึ้น

title: ทีเกอร์ 2

text: ทีเกอร์ 2 เป็นรุ่นต่อจากทีเกอร์ 1 เนื่องจากการคาดการณ์ของเสนาธิการเยอรมันว่า โซเวียตกำลังผลิตรถถังที่ทรงอานุภาพมากยิ่งขึ้น รถถังรุ่นนี้ก็ถูกผลิตโดยสองบริษัทเฮนเซลและปอร์เช่ แต่สองบริษัทนั้นได้ออกแบบรถถังที่มีความแตกต่างกันโดยเฉพาะป้อมปืน ป้อมปืนของปอร์เช่มีข้อด้อยกว่าของเฮนเซลเพราะส่วนโค้งด้านหน้าป้อมของปอร์เช่นั้นมีความหนา 110 มิลลิเมตร บางกว่าป้อมของเฮนเซลถึง 70 มิลลิเมตร และป้อมผ.บ.รถของปอร์เช่ที่ยื่นออกมานั้นมีเกราะที่บางมากซึ่งอันตรายมากหากถูกยิง กองทัพเยอรมันเลิกใช้ป้อมปืนของปอร์เช่และหันมาใช้ป้อนปืนของเฮนเซลแทน (ในตอนแรกป้อมปืนของปอร์เช่ถูกผลิตออกมาเพียง 50 ป้อมเท่านั้น) นอกจากเกราะที่หนาแล้ว ทีเกอร์ 2 ยังติดปืนขนาด 88 มม. L71 ซึ่งมีอานุภาพสูงกว่าปืนต่อสู้รถถังทุกชนิดในยุคนั้น แต่จุดอ่อนก็คือ เครื่องยนต์ที่คิงทีเกอร์ใช้เป็นเครื่องยนต์แบบเดียวกันกับทีเกอร์ 1 เครื่องรุ่นเดียวกัน แต่รับน้ำหนักมากกว่า จึงมีปัญหากินน้ำมันอย่างมากและปัญหาขัดข้องด้วย อย่างไรก็ตาม เครื่องยนต์รุ่นนี้ก็ถือว่าทรงอานุภาพที่สุด

title: พันเซอร์ 4

text: รถถังพันเซอร์ 4 เป็นรถถังที่เยอรมันทำการผลิตตั้งแต่ก่อนเริ่มสงครามไปจนถึงสิ้นสุดสงคราม ซึ่งจำนวนทั้งหมดนั้นเป็นถึง 30% ของรถถังที่เยอรมันผลิตออกมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

title: พันเซอร์ 38 (ที)

text: พันเซอร์คัมพฟ์วาเกิน 38(ที) แต่เดิมเป็นรถถังของเชโกสโลวาเกียที่ถูกออกแบบในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ภายหลังเชโกสโลวาเกียถูกยึดครองโดยเยอรมนี มันได้ถูกครอบครองโดยกองทัพเยอรมัน ซึ่งจะแสดงให้เห็นในทำหน้าที่ในการบุกครองโปแลนด์ ฝรั่งเศส และสหภาพโซเวียต การผลิตได้สิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1942 เมื่ออาวุธยุทธภัณฑ์หลักยังถือว่าไม่เพียงพอ ด้วยที่มีทั้งหมด 1,400 คันของ Pz. 38(t) ที่ถูกผลิตขึ้น ตัวฐานรถถังของ Pz. 38(t) ยังคงผลิตขึ้นอย่างต่อเนื่องสำหรับรถถังมาร์เดอร์ 3 (ค.ศ.1942-1944) กับด้วยส่วนประกอบบางส่วนที่ถูกใช้ในเวลาต่อมาคือ ยากด์แพนเซอร์ 38 (ค.ศ. 1944-1945) รถถังพิฆาตและยานพาหนะที่แตกต่างกันออกไป

title: ไทป์ 90

text:
โครงการถูกกำหนดให้เสร็จสมบูรณ์ในปี 1980 ซึ่งก็เสร็จตามคาดด้วยรถต้นแบบ 2คันทั้ง 2คันติดอาวุธหลักเป็นปืนใหญ่ 120 มม. (ผลิตโดยกลุ่มบริษัทอุตสาหกรรมโลกหะญี่ปุ่น)และยิงกระสุนของญี่ปุ่นเอง(ผลิตโดยบริษัทไดกิ้น)เสร็จสมบูรณ์ในปี 1982-1984) แต่สำหรับการทดสอบในส่วนของโลหะผสม การทดสอบยิง การแก้ไขและปรับปรุงต่างๆจะยังคงดำเนินต่อเนื่องจนถึงปี 1986
Type90 ต้นแบบชุดทที่ 2จะประกอบขึ้นระหว่างปี 1986-1988 ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงส่วนหลักๆหลายจุดเช่นเปลี่ยนปืนใหญ่หลักเป็นปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด 120 มม. จาก Rheinmetall ซึ่งเป็นแบบเดียวกับที่ใช้ติดตั้งบนรถถังLeopard2 ของเยอรมันรวมถึงรถถังรุ่นปรับปรุงของรถถังหลัก M1A2 Abramsของ สหรัฐ ด้วย
สำหรับ Type90ชุดที่ 2ทางญี่ปุ่นยังไม่ได้ผลิตเพื่อใช้งานเป็นทางการแต่เพื่อการทดสอบ สมรรถนะต่อไปอีกเกือบ 10ปีจนถึงปี 1989 และมอบชื่อรหัสให้มันอย่างเป็นทางการในปี 1990ในชื่อรหัส Type90
สำหรับปืน 120มม. ของ Rheinmetall แห่งเยอรมนี เพื่อผลิตใช้เองในประเทศไม่เพียงแต่ตัวปืนเท่านั้นยังรวมไปถึงระบบภายในทั้งหมด ก็ถูกผลิตขึ้นเองในญี่ปุ่นเช่นกัน จึงพอจะกล่าวได้ว่ารถถังคันนี้ทั้งคัน ผลิตMade in Japan ทั้งสิ้นก็ไม่ผิดเท่าไหร่นัก ในด้านระดับอาวุธดังที่ได้รับไปญี่ปุ่นใช้ระบบการทำงานของปืนหลักด้วยปืนใหญ่Rheinmetall L44ขนาด 120มม.ซึ่งซื้อลิขสิทธิ์มาผลิตโดยบริษัทอุตสาหกรรมโลหะประเทศญี่ปุ่น(ในเอเชีย ยังมีรถถังอีกแบบที่ใช้ปืนรุ่นนี้คือ K1A1 ของกองทัพเกาหลีใต้)ก่อนหน้านี้ในชุดทดสอบชุดแรกทางญี่ปุ่นได้ประสบความสำเร็จในการทำปืนใหญ่ลำกล้องเรียบของตัวเองมาแล้วแต่กระนั้นศักยภาพของL44ก็ยังสูงกว่ารุ่นที่ทำเองอยู่ดีญี่ปุ่นจึงแก้ปัญหาด้วยการซื้อลิขสิทธิ์มาผลิตเองหลังจากผลิตออกสู่สายตาชาวโลกก็มีการปรับปรุงระบบควบคุมการยิงและระบบการเล็งเป้าด้วยเลเซอร์แบบYttrium-Aluminium Garnet ซึ่งสามารถเล็งเป้าหมายได้ไกล3,000-5,000เมตรและมีระบบคํนวณกระสุนตกแสดงผลก้วยจอ 32บิท ติดตั้งระบบค้นหา และ มองทศันวิสัยด้วยความร้อน พร้อมระบบติดตามค้นหาเป้าหมายโดยอัตโนมัติในส่วนของปืนยังเพิ่ม

title: ที-34

text: ต่อมาเกิดสงครามฤดูหนาวระหว่างโซเวียตกับฟินแลนด์และรถถังรุ่นที่มีอยู่ของโซเวียตแสดงผลงานการรบได้ย่ำแย่มาก ปัญหาการไม่ยอมรับรถถัง เอ-32 ของบรรดานายทหาร และปัญหาเรื่องค่าใช้จ่ายในการผลิตรถถังรุ่นใหม่ที่สูงมากจึงถูกมองข้ามไป ประกอบกับมีประเด็นเรื่องความสำเร็จของการทำสงครามสายฟ้าแล่บของเยอรมนีในฝรั่งเศสมาเสริม รถถัง เอ-32 รุ่นที่มีเกราะด้านหน้าหนา 45 มม.และมีตีนตะขาบที่กว้างกว่าเดิม จึงเข้าสู่สายพานการผลิต มันได้รับชื่อว่า ที-34 คอชกิ้นเลือกใช้ชื่อนี้ก็เพราะ ค.ศ. 1934 เป็นปีที่ลูกของเขาเกิดแนวคิดเกี่ยวกับรถถังรุ่นใหม่ และเพื่อเป็นการร่วมฉลองการออกกฤษฎีกาขยายกองกำลังยานเกราะ

title: พันเซอร์ 4

text:
การผลิตครั้งแรกนั้นเริ่มต้นเมื่อปี ค.ศ. 1936 โดยเป็นการผลิตในรุ่น A ใช้เครื่องยนต์ Maybach's HL 108TR ให้กำลัง 250 แรงม้า (183.73 kW) ใช้ระบบส่งกำลังแบบ SGR 75 ซึ่งมีเกียร์เดินหน้า 5 เกียร์ และเกียร์ถอยหลัง 1 เกียร์
โดยสามารถทำความเร็วได้สูงสุด 31 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
โดยปืนต่อสู้รถถังหลักนั้นเป็น ปืนใหญ่ต่อสู้รถถังแบบ 37 L/24 (KwK 37 L/24) ซึ่งใช้ยิงกระสุนระเบิดแรงสูง(HE) เพื่อประโยชน์ในการต่อสู้กับทหารราบ
การต่อสู้กับรถถังนั้น จะใช้กระสุนแบบเจาะเกราะ ความเร็วกระสุน 430 เมตรต่อวินาที โดยจะสามารถเจาะเกราะได้ลึก 43 มิลลิเมตร ที่มุมตกกระทบไม่เกิน 30 องศา ในระยะ 700 เมตร
และมีปืนกลแบบ MG34 2 กระบอก โดยกระบอกแรกจะใช้แกนร่วมกับปืนหลัก และอีกกระบอกจะติดอยู่กับตัวถังบริเวณพลวิทยุ
รุ่น A นั้น มีเกราะด้านหน้าหนา 14.5 มิลลิเมตร และมีเกราะที่ป้อมปืนหนา 20 มิลลิเมตร ด้วยความบางของเกราะระดับนี้ จะป้องกันได้เพียงแค่กระสุนปืนจากปืนเล็กยาว จรวดต่อสู้รถถังขนาดเบา และสะเก็ดระเบิดจากปืนใหญ่ได้เท่านั้น
หลังจากรุ่น A ผลิตได้เพียง 35 คัน เยอรมันจึงเริ่มทำการผลิตรุ่น B ในปี ค.ศ. 1937

title: พันเซอร์ 4

text:
ในปี ค.ศ. 1934 เยอรมันได้เขียนสเปค "รถถังขนาดกลาง" ไว้ และจะจัดกำลังเข้าสู่กองร้อยรถถังที่มี พันเซอร์ 3อยู่แล้ว
โดยรถถังที่จะมาสนันสนุน พันเซอร์ 3 นี้ จะต้องมีลำกล้องปืนขนาด 7.5เซนติเมตร เป็นปืนต่อสู้รถถังหลัก และต้องมีน้ำหนักไม่เกิน 24 ตัน
รหัสที่ใช้ในการสร้างรถถังนี้คือ รถแทรกเตอร์เพื่อการเกษตร (เยอรมัน : Begleitwagen) เพื่อเป็นการหลบเลี่ยง สนธิสัญญาแวร์ซาย ที่ผูกพันกับเยอรมันอยู่
มีผู้ผลิตเพียง 3 รายที่ถูกคัดเลือกมาให้ผลิตรถถังต้นแบบคือ MAN, Krupp, and Rheinmetall-Borsig
โดยในที่สุด เยอรมันได้ตัดสินใจให้บริษัท Krupp เป็นผู้ผลิต

title: รถถังพันเทอร์

text:
พันเทอร์ () หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า พันเซอร์ 5 (Panzer V) ชื่ออย่างเป็นทางการคือ Panzerkampfwagen V Panther เป็นรถถังขนาดกลางของนาซีเยอรมนีที่ถูกใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยถูกออกแบบในช่วงปี ค.ศ. 1941
เนื่องจากในช่วงที่กองทัพนาซีเยอรมันได้บุกเข้าโจมตีสหภาพโซเวียตในปฏิบัติการบาร์บารอสซาและได้ไปเจอกับรถถังที-34ของสหภาพโซเวียตเข้า ที-34นั้นเป็นรถถังที่มีความเร็วสูง ติดตั้งปืนที่ทรงอานุภาพ สายพานกว้างเกาะถนนได้ดี และลักษณะพิเศษคือ มีเกราะที่ลาดเอียง มีคุณสมบัติช่วยเพิ่มความหนาของเกราะโดยไม่ต้องเพิ่มขนาดเกราะ และยังช่วยลดการปะทะโดยตรงของกระสุนปืนทำให้ฝ่ายเยอรมันต้องตกใจในอานุภาพที่สูงส่งของที-34มาก เมื่อยึดรถถังรุ่นนี้ได้ในสนามรบจึงได้นำมาศึกษาและวิเคราะห์ทำให้ฝ่ายเยอรมันต้องการผลิตรถถังแบบที-34 ให้ได้ แต่ทว่าการผลิตรถถังเลียนแบบที-34นั้นแทบเป็นไปไม่ได้ จึงต้องออกแบบรถถังใหม่โดยให้มีคุณลักษณะแบบที-34 สิ่งที่ได้จากทดลองการผลิตคือ รถถังแบบ พันเซอร์ 5 หรือพันเทอร์ ซึ่งมีคุณสมบัติเหมือนที-34 แต่สิ่งที่เหนือกว่าคือ ขนาดที่ใหญ่กว่าเล็กน้อย เกราะที่หนากว่า และติดตั้งปืนใหญ่75มม. L70 ลำกล้องยาว ซึ่งมีอานุภาพการทำลายล้างที่เหนือจินตนาการอย่างมาก สามารถยิงเจาะเกราะได้ลึกมาก และยิงต่อต้านรถถังได้ไกลกว่า2,000เมตรอย่างแม่นยำ ไกลกว่ารถถังทุกรุ่นใดๆของฝ่ายสัมพันธมิตรและสหภาพโซเวียต
พันเทอร์เริ่มการผลิตในปีค.ศ. 1943 แต่เนื่องจากต้องเร่งรีบผลิตออกสู่สมรภูมิ เพราะโซเวียตเริ่มการตีโต้กองทัพเยอรมัน และกำลังรบรถถังของโซเวียตที่มีจำนวนอันประมาณไม่ได้ ได้ถาโถมเข้าสู่แนวรบของเยอรมันอย่างหนัก เยอรมันจึงต้องรีบผลิตพันเทอร์ออกสู่สนามรบโดยเร็ว ทำให้มีปัญหาด้านเครื่องยนต์ รถถังบางคันเครื่องยนต์เสียหายทันทีหลังออกสู่สมรภูมิไม่นาน และในยุทธการเคิสก์ ปีค.ศ. 1943 รถถังพันเทอร์จำนวนมากเกิดเครื่องยนต์ขัดข้อง ทำให้แสดงความสามารถในการรบไม่ดีนัก แต่ปัญหาเรื่องเครื่องยนต์ก็ถูกแก้ไขในภายหลัง

title: รถถังบีที

text: รถถังบีที(, หมายถึง "รถถังเคลื่อนที่เร็ว" หรือ "รถถังความเร็วสูง") เป็นตระกูลของรถถังเบาโซเวียตที่ถูกผลิตในจำนวนมากในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1932 และ 1941 พวกนี้ถูกหุ้มด้วยเกราะเบา แต่ติดตั้งอาวุธที่ดีพอสมควรสำหรับเวลาของพวกเขา และมีความคล่องตัวที่ดีที่สุดของรถถังร่วมสมัยทั้งหมด รถถังบีทียังเป็นที่รู้จักกันในชื่อเล่นว่า เบทก้า(Betka) จากอักษรย่อ หรือขนาดเล็กของมัน, เบทูสก้า(Betushka) รุ่นที่สืบทอดต่อจากรถถังบีทีน่าจะเป็นรถถังขนาดกลาง ที-34 ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ได้รับการนำเสนอในปี ค.ศ. 1940 ซึ่งจะเข้ามาแทนที่ทั้งหมดของรถถังเร็ว รถถังทหารราบ และรถถังกลางของโซเวียตในประจำการ

title: รถถังพันเทอร์

text:
แต่ในแนวรบด้านตะวันตกพันเทอร์กลับมีประสิทธิภาพสูงมาก โดยรถถังหลักของสัมพันธมิตรไม่อาจต้านทานได้เลย โดยในการรุกรานนอร์ม็องดีฝรั่งเศสในปีค.ศ. 1944 รถถังพันเทอร์ของเยอรมันได้ทำลายรถถังเอ็ม4 เชอร์แมนของสหรัฐอเมริกาไปเป็นจำนวนมากไม่แพ้รถถังไทเกอร์ Iเลยทีเดียว
แต่เนื่องจากรถถังพันเทอร์เป็นรถถังที่ออกแบบดีมากทำให้ต้องการใช้ช่างเทคนิคที่มีความชำนาญสูงทำให้ผลิตรถถังพันเทอร์ได้ไม่มากนัก อีกทั้งช่วงปลายสงคราม กองทัพอากาศสัมพันธมิตรยังได้ทิ้งระเบิดโจมตีโรงงานผลิตอาวุธของเยอรมันอย่างหนักทำให้ผลิตรถถังพันเทอร์ออกมาได้น้อย และแล้วเวลาต่อมานาซีเยอรมนีกลายเป็นฝ่ายแพ้สงคราม พันเทอร์ก็ได้ถูกปลดประจำการในกองทัพเยอรมันไปแต่ด้วยการออกแบบอันยอดเยี่ยมทำให้พันเทอร์กลายมาเป็นต้นแบบในการผลิตรถถังของโลกเสรีและโลกคอมมิวนิสต์ในช่วงยุคสงครามเย็นเป็นเวลาต่อมา ในปัจจุบันนี้ มีพันเทอร์ไม่กี่คันเท่านั้นที่ยังคงเหลืออยู่ให้โดยถูกนำมาแสดงในพิพิธภัณฑ์และงานแสดงทั่วโลก ตัวอย่างของยานเกราะที่ยังคงมีสภาพสมบูรณ์ที่สุด คือ พิพิธภัณฑ์ Canadian War ใน Ottawa

title: ไทป์ 61

text:
เรืองราวทั้งหมดมันเริ่มจาก ความต้องการ รถถัง ของกองกำลังป้องกันตนเองแห่งญี่ปุ่น หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งฝ่ายญี่ปุ่นได้รับความเสียหายอย่างหนัก และโรงงานเป็นจำนวนมาก ถูกพิษสงครามทำลายจนไม่อาจฟื้นขึ้นมาใหม่ได้
และประกอบกับญี่ปุ่นโดนฝ่ายสัมพันธมิตรบังคับให้ยุบกองกำลังทางทหารทั้งหมด จึงทำให้ตำรวจมีกองกำลังเพียงอย่างเดียวคือกอง กำลังตำรวจ เท่านั้นที่ติดอาวุธเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยภายในประเทศ ซึงต่อมาก็ได้มีการจัดตั้ง National Police Reserve หรือ กองกำลังตำรวจติดอาวุธแห่งชาติ ซึ่งต่อมากองกำลังนี้จะพัฒนาเป็นกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินต่อไป
เมื่อสหภาพโซเวียตได้ยึดเอาเกาะที่อยู่ภายใต้อธิปไตยของญี่ปุ่น ทางตอนเหนือของฮอกไกโด และเกาะซาฮาริ (แซกคาริน) ไปและตั้งกองกำลังขึ้นบนเกาะ ทางการญี่ปุ่นจึงต้องจัดหารถถังเพื่อป้องกันตัวเองจากรถถัง T-44 (ผลิตในปี 1944) ของสหภาพโซเวียตในสมัยนั้น
ในปี 1950 ทางกองกำลังป้องกันตนเอง และบริษัทมิซูบิชิ ได้เริ่มมีโครงการที่จะพัฒนารถถังของตนเพื่อทดแทน M4A3E8 สมัยสงครามโลกครั้งที่ ๒ ของสหรัฐอเมริกา ที่ได้ให้ไว้จำนวนหนึ่ง
และเนื่องด้วยว่าตอนนั้น ทางโรงงานของ มิซูบิชิ กำลังอยู่ในช่วงเวลาของการฟื้นตัว การผลิตเทคโนโลยีที่ซับซ้อน ย่อมเกิดขึ้นได้ยาก ทางการญี่ปุ่นจึงมีทางเลือก 3 ทางคือ สร้างรถถังใช้เอง ไม่ก็ต้องนำเข้ารถถัง M-47 Patton (ผลิตในปี 1954) จากสหรัฐอเมริกาหรือ จะอัพเกรด M4 ที่มีอยู่
โดยเมื่อคิดคำนึงถึงการขนส่งและอื่นๆแล้ว ญี่ปุ่นกลับพบว่าหากซื้อรถถัง M-47 จากสหรัฐจะมีปัญหายุ่งยากกว่า เพราะรางรถไฟของญี่ปุ่นนั้นใช้ความกว้างรางแบบ เคป เกจ (Cape gauge) ขนาดความกว้างราง 1.067 เมตร (3 ฟุต 6 นิ้ว) ทำให้ไม่สามารถบรรทุกสิ่งของที่กว้างกว่า 3 เมตรได้ ในขณะที่รถถถัง M-47 Patton มีขนาดความกว้างถึง 3.52 เมตร ย่อมจะทำให้เกิดความยุ่งยากในการขนส่งทางรถไฟไปยังภูมิภาคต่างๆ ประกอบกับทางรถไฟของญีปุ่นยังไม่ทันสมัยในยุคนั้น ซึ่งรองรับน้ำหนักของสิ่งที่บรรทุกได้ไม่เกิน 35 ตัน การสั้งซื้ออรถถังขนาดใหญ่อาจทำให้เกิดอุบัติเหตุเมื่อต้องข้ามสะพานหรือ ลอดอุโมงค์ได้ การสั้งซื้อรถถัง M-47 Patton จึงต้องตัดออกไป
และแล้วในที่สุดทางการญี่ปุ่นก็ได้กำหนดคุณลักษณะของรถถังใหม่ของพวกเขา
โดยในการพัฒนานั้น ทางมิซูบิชิได้ทำการศึกษารถถังหลายๆแบบเข้าด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็น M-46 Patton ซึ่งถือเป็นต้นแบบของ M-47 Patton และได้นำรถถัง T-34 ซึ่งเป็นต้นแบบของ T-44 ของสหภาพโซเวียตมาวิเคราะห์ส่วนประกอบเพื่อพัฒนารถถังของตนเอง
จากการวิเคราะห์พบว่า T-34 นั้นมีระบบอำนวยการรบที่ยังล้าสมัยมากพอสมควร และไม่มีระบบการสื่อสารที่เพียงพอ ใช้กำลังพลเยอะไปในการทำให้รถปฏิบัติ (ต้องใช้พลประจำรถถึง 5 นายต่อการปฏิบัติงานในรถถัง T-34) ในขณะที่ T-44 ของสหภาพโซเวียตนั้น สำนักออกแบบ KMBD ของสาธารณรัฐยูเครน แห่งสภาพโซเวียต ได้ออกแบบระบบภายในใหม่โดย T-44 จะลดกำลังพลในรถลง 1 นาย T-44 ซึ่งเป็นภัยคุกคามจึงใช้กำลังพลเพียง 4 นายเท่านั้น
ทาง Mitsubishi Heavy Industries จึงได้ทำการออกแบบรถถังใหม่ ให้มีข้อดีของ T-34 ที่มีน้ำหนักเบา และผลิตได้ง่ายและมีเกราะลาดเอียงกับช่วงล่างกันกระเทือนของ M46 Patton มาทำการปรับปรุงใช้จนเกิดเป็นรถถังของตนเอง และนี่คือเรื่องราวการพัฒนาของมัน
ปลายปี 1956 มิซูบิชิก็พัฒนาตัวต้นแบบสำเร็จโดยให้รหัสว่า STA-1 ซึ่งได้สร้างตามข้อกำหนดที่ ทาง JDSF ร้องขอ ซึ่งเครืองยนต์ของมันใหญ่มาก ทำให้ต้องย่อฐานป้อมปืนให้เตี้ยลง เพื่อไม่ให้ความสูงเลยจากมาตรฐานที่กำหนดไว้ ทำให้เครืองยนต์ดูเหมือนจะโป่งขึ้นมาดังภาพ และล้อของคันต้นแบบ 7 ช่วงล้อ ถือว่ายาวมากๆ โดยรวมแล้ว STA-1 มีขนาดใหญ่ไปและยังมีจุดบกพร่องอีกมาก ทำให้ทางมิซูบิชิต้องทำการแก้ไขมันอีกครั้ง
STA-2 (Mitsubishi Type 61 Prototype)
STA-2 ถูกสร้างขึ้นโดยใช้โครงสร้างตัวเดียวกันกับ STA-1 โดยนำ STA-1 มาตัดดัดแปลงให้มีขนาดเล็กลง โดย STA-2 ถูกตัดลำตัวให้สั้นลง และช่วงบนที่แบนขึ้น
JDSF ได้ทำการประเมิน ข้อมูลการรบในสถาณการณ์จำลองของ ตัวแบบทั้งสองรุ่น ก็พบว่า สภาพภูมิประเทศที่เป็นทุ่งข้าว และดินอ่อนของเขานั้นไม่เหมาะสำหรับ รถถังที่เทะทะอย่าง STA-1 จึงได้แจ้งให้บริษัท มิซูบิชิทำการพิจรณาเพื่อหาทางแก้ไข จึงเป็นที่มาของโปรโตไทป์ตัวต่อไป

title: ที-54/55

text:
ที-54/55 เป็นรถถังขนาดกลางต้นแบบตัวแรกได้ผลิตถูกในช่วงสิ้นปี 1944 หลังจากการทดสอบในช่วง 1945-1947 T-54/55 mod 1946 ก็เข้าประจำการ โดยมีการสร้างจำนวน 713 คัน และหยุดผลิตในปี 1949 เนื่องจากมีรุ่นใหม่มาแทนที่ นั่นก็คือ ที-54/55 mod 1949 โดยรุ่น ที-54/55 mod 1949 ได้รับความนิยมมากกว่าเนื่องจากการออกแบบที่ทันสมัยและป้อมที่มีความหนาของเกราะ มากกว่า 200 มิลลิเมตร กว่าโดย ที-54/55 เป็นรถถังขนาดกลางและรถถังหลักคันแรกของสหภาพโซเวียต เข้าประจำการในสหภาพโซเวียตในปี 1948 และเป็นรถถังที่มีการผลิตมากที่สุดในโลกเป็นรองเพียงรถถัง ที-34 ในสงครามโลกครั้งที่ 2 มันได้ติดปืนใหญ่ขนาด 100 มิลลิเมตร มี 2 รุ่นคือ รุ่น 100 มิลลิเมตร ดี-10ที2ซี และ 100 มิลลิเมตร ดี-54 ซึ่งมีอำนาจการทำลายล้างสูงกว่าปืน 85 มิลลิเมตร แบบเก่าที่ใช้ในรถถัง ที-34-85 โดย ที-54/55 เป็นรถถังต้นแบบหลายๆคัน ในรุ่นถัดมา ได้แก่ ที-62 ที-64 ที-72 และอื่นๆอีกมากมาย และที-54/55 ยังมีรุ่นที่ถูกผลิตในจีนโดยใช้ชื่อว่า ไทป์ 59
รถถังที-34เป็นรถถังที่มีความสมดุลในด้านการออกแบบ มันมีปืนใหญ่ขนาด 76 มิลลิเมตรที่ไว้ใจได้ และสามารถเคลื่อนที่ไปยังที่ใดก็ได้ เพราะมีสายพานที่กว้าง และน้ำหนักเบา มันมีความเร็วสูงมากๆ แต่มันยังมีข้อบกพร่องตรงที่ว่า ปืนใหญ่ขนาด 76 มิลลิเมตรของมันไม่สามารถเจาะเกราะรถถังไทเกอร์1จากด้านหน้าได้ จึงมีการสร้าง ที-34-85 ขึ้นมาโดยมีปืนใหญ่ขนาด 85 มิลลิเมตร ซึ่งมีอำนาจการยิงที่ดีกว่า แต่ต่อมาเยอรมันได้สร้างรถถังไทเกอร์2ซึ่งมีเกราะที่หนามากๆ ทำให้ปืนใหญ่ขนาด 85 มิลลิเมตรไม่สามารถเจาะเกราะของมันได้

title: โตโยต้า ไฮเอซ

text: โตโยต้า ไฮเอซ รุ่นที่ 3 มีรหัสตัวถัง H50 รุ่นนี้ มีตัวถังใหญ่ขึ้น มีขนาดลูกสูบตั้งแต่ 2.0-2.5 มีทั้งขับเคลื่อนสองล้อและขับเคลื่อนสี่ล้อ(แบบขับเคลื่อนสี่ล้อมีในเฉพาะญี่ปุ่น)โฉมนี้เริ่มเป็นที่รู้จักในประเทศไทยมากขึ้น รถตู้ไฮเอซเริ่มพบเห็นในเมืองไทยมากขึ้น รวมทั้งยังมีการผลิตรถไฮเอซในตัวถังแบบรถบรรทุกขนาดเล็ก ซึ่งดูจะเป็นรุ่นเดียวที่ไฮเอซแบบรถบรรทุกจะประสบความสำเร็จ หลังจากเลิกผลิตรุ่นนี้ไปแล้ว รถบรรทุกของไฮเอซก็เริ่มเสื่อมความนิยม จนต้องเลิกผลิตไป

title: เทคโนโลยีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง

text: ในยุคนั้น รถถังถือว่ามีบทบาทมากในเฉพาะสมรภูมิทางด้านยุโรปและในแอฟริกาเหนือ ซึ่งรถถังที่สำคัญในสมัยนั้นก็มี รถถังไทเกอร์,แพนเซอร์ ของกองทัพนาซีเยอรมัน รถถัง T-34 ของสหภาพโซเวียต รถถัง M4 เชอร์แมน ของกองทัพสหรัฐฯ โดยที่อัตราการผลิตรถถังนั้นทางสหภาพโซเวียตได้มีการผลิตรถถังรุ่น T-34 ที่สูงมาก ซึ่งในแต่ละวันนั้นผลิดได้ 60-70 คัน และมีอานุภาพการทำลายล้างสูง(ในระยะกลาง-ใกล้) จนกระทั่งสงครามสิ้นสุด ก็ยังมีประจำการอยู่ประมาณ 50,000 คัน ส่วนของกองทัพสหรัฐฯ เองแม้จะมีอัตราการผลิตสูงก็ตาม แต่อานุภาพการทำลายล้างยังด้อยกว่ารถถังไทเกอร์กับรถถังแพนเซอร์(หลังได้มีการเปลื่ยนปืนเป็ยขนาด76มม.ทำให้สามารถได้สูสีขึ้น) เพราะจำนวนมากนี่เอง ที่ทำให้กองทัพสหรัฐฯและฝ่ายพันธมิตรสามารถเอาชนะกองทัพเยอรมันได้ ส่วนกองทัพเยอรมันแม้ว่าจะมีรถถังที่ทรงอานุภาพมากก็ตาม แต่อัตราการผลิตยังถือว่าน้อยมาก เพราะผลิตออกมาเพียงรุ่นละไม่เกิน 4,500 คันเมื่อเทียบกับ 2 ประเทศยักษ์ใหญ่แล้ว เนื่องจากอุตสาหกรรมการผลิตอาวุธของเยอรมันในสมัยนั้นยังเป็นการผลิตในระยะสั้น จึงทำให้สามารถผลิตรถถังออกมาได้ไม่มาก ส่วนทางญี่ปุ่นนั้น จะไม่ค่อยเน้นการผลิตรถถังเสียเท่าไหร่เนื่องจากทุกๆแนวรบไม่จำเป็นจะต้องใช้รถถัง การรบในจีน รถถังของญี่ปุ่นเป็นต่อกองกำลังรถถังของจีน เนื่องด้วยความทันสมัยของรถถังจำนวน และ ความสามารถของพลขับรถถังที่เก่งกว่า ซึ่งได้รับการพิสูจน์ในหลายๆที่แล้วว่า พลรถถังของจีนยังถูกฝึกให้มีความสามารถสู้พลขับรถถังของญี่ปุ่นไม่ได้ จึงไม่นิยมผลิตรถถังจำนวนมาก การรบในแปซิฟิค ด้วยสภาพภูมิประเทศส่วนมากในแปซิฟิคเป็นป่า ยานขนส่งทำการรบในป่าได้ลำบาก และส่วนมากจะรบในป่ามากกว่าที่โล่ง จีงเห็นได้ชัดว่าญี่ปุ่นไม่ค่อยใช้รถถังในภูมิภาคนี้มากสักเท่าไหร่ การต่อสู้กับรถถังอเมริกัน ญี่ปุ่นเห็นควรว่าน่าจะใช้ปืนยิงใหญ่ยิงใส่มากกว่าใช้รถถังเข้าสู้ เพราะรถถังญี่ปุ่นสู้ไม่ได้ และจำนวนยังน้อยกว่า เหล็กส่วนมากมักนำไปผลิตเครื่องบินกับเรือเสียส่วนมาก แต่ก็เหมาะสมต่อกองทัพญี่ปุ่นอยู่แล้ว

title: ที-70

text: ที-70 เป็นรถถังเบาที่ถูกใช้งานโดยกองทัพแดงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้เข้ามาแทนที่รถถังสอดแนมที-60 สำหรับการลาดตระเวนและที-50 รถถังเบาทหารราบสำหรับสนับสนุนแก่ทหารราบ รถถังเบาที-80 เป็นรุ่นที่ถูกพัฒนามากขึ้นของที-70 ด้วยพลทหารสองคนบนป้อมปืน-มันถูกผลิตขึ้นเพียงจำนวนที่น้อยมากเมื่อการผลิตรถถังเบาได้ถูกยกเลิก ที-90 ปืนต่อต้านอากาศยานอัตตาจร เป็นยานพาหนะต้นแบบที่ติดตั้งด้วยปืนกลคู่ ตัวฐานรถถังของที-70

title: ปฏิบัติการบาร์บารอสซา

text: อย่างไรก็ตาม ในด้านระบบยุทโธปกรณ์ที่สำคัญ ทางฝ่ายโซเวียตนั้นมีอยู่มากทีเดียว อาทิเช่น กองทัพแดงนั้นมีความเหนือกว่าอย่างมากในกองกำลังยานเกราะที่มีรถถังประจำการถึง 24,000 คัน ซึ่งมีถึง 12,782 คันที่ประจำอยู่ในเขตทหารภูมิภาคตะวันตก (ซึ่งมีสามเขตในภูมิภาคที่สามารถปะทะกับกองทัพเยอรมันในสมรภูมิตะวันออก) ส่วนกองทัพบกเวอร์มัคท์ (Wehrmacht) ของเยอรมนีมีรถถังประจำการอยู่ทั้งหมด 5,200 คัน โดยใช้ในการบุกโซเวียต 3,350 คัน นี่ทำให้อัตราส่วนของรถถังที่สามารถใช้ได้ระหว่างเยอรมนีและโซเวียตนั้นเป็น 4 : 1 ซึ่งทำให้กองทัพแดงมีความได้เปรียบที่เหนือกว่า รถถังรุ่น ที-34 ของโซเวียตเป็นรถถังที่ล้ำหน้าที่สุดและทันสมัยที่สุดในเวลานั้น และยังมีรถถังรุ่น BT-8 (ภาษารัสเซีย: Bystrokhodniy หรือรถถังเร็ว) ที่เป็นรถถังที่เร็วที่สุด ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับรถถังเยอรมันแล้ว ตามที่นายทหารข่าวกรองของโซเวียต วิกเตอร์ ซูโวรอฟ (Viktor Suvorov) อ้างว่า รถถังหนักของเยอรมนีรุ่นแรกนั้นเพิ่งถูกออกแบบในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 (1941) ซึ่งถือว่าล้าหลังกว่าโซเวียตที่เริ่มโครงการออกแบบรถถังหนัก T-35 ตั้งแต่ต้นทศวรรษที่ 1930) อีกทั้งโซเวียตยังมีจำนวนอาวุธปืนใหญ่ และเครื่องบินรบที่มากกว่าเยอรมนี ซึ่งรวมไปถึงปืนใหญ่สนาม A-19 ที่ว่ากันว่าเป็นปืนใหญ่ที่ดีที่สุดในโลกในเวลานั้น อย่างไรก็ตาม รถถังรุ่นที่ทันสมัยที่สุดของโซเวียตยังไม่ถูกผลิตในปริมาณมากในช่วงต้นของสงคราม

title: พันเซอร์ 4

text:
รถถังในรุ่นนี้ได้ถูกเพิ่มเกราะด้านข้างสายพานขนาดหนา 5 มิลลิเมตร และขนาดหนา 8 มิลลิเมตรที่ป้อมปืน นอกจากนี้ยังมีการนำระบบส่งกำลังของรถถัง พันเซอร์ 3 มาใช้ในรุ่นนี้ด้วย
จากการสูญเสียอย่างหนักของรถถังเยอรมัน รถถังพันเซอร์ 4 ในรุ่น J นั้นได้ถูกลดสเปคลงเพื่อให้สามารถผลิตรถถังทดแทนได้รวดเร็วยิ่งขึ้น โดยระบบหมุนป้อมปืนด้วยไฟฟ้านั้นได้ถูกยกเลิกไป
ทำให้พลปืนต้องทำการหมุมป้อมปืนเองด้วยมือ ที่ว่างของระบบไฟฟ้าที่หายไปนั้นถูกแทนที่ด้วยถังน้ำมันขนาด 200 ลิตร ซึ่งเพิ่มระยะปฏิบัติการณ์ของ พันเซอร์ 4 เป็น 320 กิโลเมตร
รถถังพันเซอร์ถูกนำเกราะแบบ Zimmerit ออกไป ส่วนเกราะด้านข้างของสายพานนั้นถูกแทนที่ด้วยตะแกรงเหล็กแทน

title: วีเค 4501 (พี)

text: วีเค 45.01 (พี) เป็นชื่ออย่างเป็นทางการสำหรับต้นแบบรถถังหนักที่ไม่ประสบความสำเร็จจากปอร์เช่ในเยอรมนีในปี ค.ศ. 1942 มันไม่ได้ถูกรับเลือกสำหรับการผลิตและการออกแบบของเฮนเซลที่มีสเปคเดียวกันนั้นเหนือกว่าได้ถูกผลิตขึ้นให้เป็นรถถังทีเกอร์ 1 ส่วนใหญ่ของฐานรถถังที่ถูกผลิตแล้วได้ถูกดัดแปลงแก้ไขให้กลายเป็นรถถังพิฆาต เอเลฟันท์

title: ที-35

text: ที-35 เป็นรถถังหนักของสหภาพโซเวียต ในช่วงสมัยระหว่างสงคราม และช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่สอง โดยถูกผลิตและใช้งานโดยกองทัพแดง โดยเป็นรถถังหนักที่มีจุดยิง 5 แห่ง ที่ผลิตที่เดี่ยวในโลก แต่มีข้อเสียคือวิ่งข้า ข้อเสียนี้จึงทำให้รถถัง ที-35 ที่ถูกใช้ในช่วง ปฏิบัติการบาร์บารอสซา ถูกทำลายและสูญเสียเป็นจำนวนมาก

title: ยักด์พันเทอร์

text: ยักด์พันเทอร์(Jagdpanther) เป็น รถถังพิฆาต ที่ถูกสร้างขึ้นโดยนาซีเยอรมนีในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งได้รับการดัดแปลงมาจากฐานรถถังของแพนเธอร์ ได้เข้าประจำการในปี ค.ศ. 1944 ในช่วงท้ายของสงครามบนแนวรบด้านตะวันออกและตะวันตก ยักด์พันเทอร์เป็นการผสมผสานระหว่างปากกระบอกปืนขนาด 88 มิลลิเมตร(8.8 cm KwK 43) ของรถถังไทเกอร์ 2 และเกราะและระบบกันสะเทือนของฐานรถถังแพนเธอร์ แม้ว่าจะได้รับความยากลำบากจากการผลิตอาวุธปืนของรัฐเยอรมันที่ตกต่ำลง การซ่อมบำรุงและการฝึกฝนในช่วงท้ายสงครามซึ่งส่งผลทำให้ผลิตได้จำนวนน้อย การขาดแคลนอะไหล่และความพร้อมของพลขับรถถังที่ไม่ดี

title: รถถังหลัก

text: รถถังหลักในยุคแรกจะประกอบไปด้วยรถถังกลางที่ออกแบบและผลิตโดยตรงหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง โดยได้รับการนิยามใหม่ต่อมาเป็นรถถังหลัก

title: พันเซอร์ 4

text:
ถึงแม้เยอรมันจะทำการเพิ่มกำลังการผลิตรถถังแบบ พันเซอร์ 3 และพันเซอร์ 4 เป็นจำนวนมากในช่วงที่เยอรมันทำการบุกฝรั่งเศส แต่รถถังเยอรมันที่เข้าประจำการส่วนหญ่ยังคงเป็นรถถังเบาอยู่
โดยรถถังที่ทำการบุกฝรั่งเศสนั้นมี พันเซอร์ I 523 คัน พันเซอร์ 2 955 คัน พันเซอร์ 3 349 คัน พันเซอร์ 4 106 คัน พันเซอร์ 35(t) 106 คัน และ Panzer 38(t) 228 คัน
เยอรมันได้ใช้กลยุทธ์ที่ดีกว่าในการเข้าปะทะ ทำให้กองทัพรถถังเยอรมันชนะในการศึกถึงแม้ว่าจะมีรถถังเบาเป็นจำนวนมากก็ตาม

title: ที-34

text: หลังจากฝ่ายเยอรมันนำปืนขนาด 75 มม.มาติดรถถังของพวกเขาในปี ค.ศ. 1942 ทำให้ที-34 ไม่ได้เปรียบอีกต่อไป โซเวียตก็ได้เริ่มออกแบบรถถังรุ่นใหม่คือ ที-43 ซึ่งหวังจะให้เด่นในเรื่องเกราะที่เพิ่มการป้องกันได้มากขึ้น มันจะเป็นรถถังเอนกประสงค์ โดยจะเข้ามาแทน ที-34 และ รถถังหนัก เควี-1 แต่ปีถัดมา เยอรมนีส่งรถถังไทเกอร์และแพนเธอร์เข้าสนามรบ ปืนของที-34 สู้กับรถถังรุ่นใหม่ไม่ไหว มองกันว่าปืนต่อสู้อากาศยานขนาด 88 มม.น่าจะสู้ได้ และมันสามารถนำมาปรับใช้กับรถถังได้ แต่เกราะของ ที-43 รุ่นต้นแบบก็ยังต้านทานปืนใหญ่รถถังขนาด 88 มม.ของไทเกอร์ไม่ไหว ขณะเดียวกันความเร็วของมันก็สู้ ที-34 ไม่ได้ โซเวียตจึงตัดสินใจปรับปรุง ที-34 จนกลายเป็นรุ่น ที-34/85 ตามขนาดของปืน การตัดสินใจพัฒนารถถังรุ่นเก่า แทนการผลิตรุ่นใหม่ มีความสำคัญต่อการรักษาอัตราการผลิตรถถังของโซเวียตอย่างมาก เพราะขณะที่โซเวียตผลิตที-34/85 ได้เดือนละ 1,200 คันเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1944 นาซีเยอรมันมีรถถังแพนเธอร์อยู่ในแนวรบตะวันออกแค่ 304 คันเท่านั้น ข้อด้อยของที-34 จึงสู้กับรถถังเหล่านี้ได้ไม่ยากเย็นนัก

title: พันเซอร์ 4

text:
สำหรับการผลิตพันเซอร์ 4 ในช่วงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1942 ถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1943 นั้น พันเซอร์ 4 รุ่น G ได้ถูกปรับแต่งหลายอย่าง
เป็นต้นว่าการปรับปรุงในเรื่องเกราะ ซึ่งการปรับปรุงในเรื่องเกราะนั้นเป็นการเพิ่มน้ำหนักจนถึงขีดสุดที่รถถังจะรับไหว
เพื่อไม่ให้น้ำหนักเกินไปมากกว่านี้ ได้มีการนำเกราะเสริมด้านข้างที่มีความหนา 20 มิลลิเมตรออกไป และไปเพิ่มความหนาของตัวถังด้านข้างเป็น 30 มิลลิเมตรแทน
และน้ำหนักในส่วนที่หายไปนั้น ได้ถูกนำมาใช้ในการเสริมเกราะด้านหน้าให้มีความหนาเป็น 80 มิลลิเมตร ซึ่งกำลังพลที่ใช้รถถังนี้ก็ต่างต้องการเกราะที่หนาขึ้นนี้ถึงแม้ต้องแลกมาด้วยปัญหาต่อระบบขับเคลื่อนของรถถังก็ตาม
โดยรถถังที่ผลิตในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1942 ถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1943 นั้น จะใช้เกราะแบบใหม่นี้ผลิตรถถังเป็นครึ่งหนึ่ง ของเกราะแบบเดิมที่ผลิตออกมา และหลังจากเดือนมกราคม ค.ศ. 1943 ก็จะเปลี่ยนไปผลิตเกราะแบบหนา 80 มิลลิเมตรทั้งหมด

title: พันเซอร์ 4

text:
พันเซอร์คัมพฟ์วาเกิน 4 ( (อักษรย่อ Pz.Kpfw. IV)) หรือที่เรียกในอีกชื่อหนึ่งคือ พันเซอร์ 4 เป็นรถถังขนาดกลางซึ่งถูกสร้างขึ้นโดยเยอรมันในช่วงยุคปี ค.ศ. 1930 - ค.ศ. 1940 และได้ถูกใช้อย่างแพร่หลายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
พันเซอร์ 4 นั้น ถูกออกแบบมาเพื่อใช้ในการสนันสนุนทหารราบ ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อเข้าต่อตีกับรถถังโดยตรง ซึ่ง ณ ขณะนั้น รถถังที่ใช้ในการต่อสู้รถถังด้วยกันของเยอรมันนั้นเป็นรุ่น พันเซอร์ 3
แต่เมื่อเยอรมัน ต้องเจอกับสมรรถนะรถถัง ที-34 ของโซเวียตที่ดีกว่า ทำให้ต้องพัฒนา พันเซอร์ 4 เป็นรถถังที่ใช้ในการต่อสู้รถถังในที่สุด
รถถัง พันเซอร์ 4 ถูกผลิตขึ้นเป็นจำนวนมาก ตัวถังของ พันเซอร์ 4 นั้น ได้ถูกนำไปพัฒนาต่อเป็นรถถังในอีกหลายๆรุ่น เช่น รถถังจู่โจม Sturmgeschütz 4, รถถังพิฆาตยานเกราะ Jagdpanzer 4, รถถังต่อสู้อากาศยาน Wirbelwind, ปืนใหญ่อัตราจร Brummbär เป็นต้น

title: พันแซร์เฟาสท์

text: พันแซร์เฟาสท์ () เป็นเครื่องยิงจรวดต่อสู้รถถังของนาซีเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่สอง ขึ้นชื่อว่าเป็นเครื่องยิงจรวดต่อสู้รถถังแบบแรกของโลก ประกอบด้วยท่อส่งกระสุนขนาดเล็กที่ใช้ยิงหัวรบระเบิดแรงสูงต่อสู้รถถังซึ่งสามารถปฏิบัติงานได้โดยทหารเพียงนายเดียว ความรุนแรงของหัวรบระเบิดนั้นทำให้รถถังถูกทำลายลงหรือไม่ก็ทำให้เกิดก่อประกายไฟลุกลามไปทั่วรถถัง อาจทำให้ลุกลามไปถึงห้องคนขับรถถังทำให้คนขับถูกไฟคลอกตายได้ ข้อเสียของพันแซร์เฟาสท์คือเมื่อยิงไปแล้วท่อส่งกระสุนจะใช้การไม่ได้เลยทำให้จำเป็นจะต้องทิ้งไปและต้องใช้อันใหม่แทน, อาจไม่แม่นยำพอสำหรับการยิงทำลายเป้าหมายและไม่เหมาะสำหรับการยิงใส่บุคคลด้วย พันแซร์เฟาสท์ได้ถูกผลิตและนำมาใช้ครั้งแรกในสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงปี 1943 กองทัพนาซีเยอรมันได้บุกสหภาพโซเวียตในปฏิบัติการบาร์บารอสซา ทหารได้ใช้มันในการต่อสู้ T-34 รถถังของฝ่ายสหภาพโซเวียต หลังจากพันแซร์เฟาสท์ก็ได้ผลิตออกมาเป็นจำนวนมากและถูกใช้งานตลอดทุกสมรภูมิรบทั้งแนวรบด้านตะวันตกและด้านตะวันออก แต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่สองจะยุติลง นาซีเยอรมันได้พ่ายแพ้แก่กองทัพแดงของสหภาพโซเวียตในยุทธการเบอร์ลิน ทหารรัสเซียได้ยึดพันแซร์เฟาสท์มาหลายกระบอกรวมทั้งโรงงานผลิตด้วย ต่อมาทางวิศวกรรัสเซียได้นำมันมาในการออกแบบเครื่องยิงจรวดรุ่นใหม่จนกลายมาเป็นเครื่องยิงจรวดอาร์พีจีที่ได้ถูกนำใช้กันแพร่หลายไปทั่วโลกจนถึงปัจจุบัน

title: พันเซอร์ 4

text:
จากความทนทานและความน่าเชื่อถือของ พันเซอร์ 4 เยอรมันได้ใช้รถถังนี้ในทุกๆสมรภูมิที่เยอรมันทำการร่วมรบ และเป็นรถถังที่เยอรมันทำการผลิตตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1936 ถึง ปี ค.ศ. 1943 เป็นจำนวนถึง 8000 คันด้วยกัน
การปรับปรุงรถถังพันเซอร์ 4 นั้น จะมีการดำเนินการเมื่อเจอกับรถถังของสัมพันธมิตรที่มีสมรรถนะดีกว่า โดยส่วนใหญ่จะเป็นการเพิ่มความหนาของเกราะ หรือติดตั้งอาวุธปืนต่อสู้รถถังแบบใหม่

title: ที-34

text: ที-34 เหนือกว่ารถถังเยอรมันอย่างมากเมื่อสามารถลุยได้ทั้งในสภาพพื้นผิวทีเป็นโคลนหนา หรือน้ำแข็ง อาวุธของฝ่ายทหารราบเยอรมันก็ทำอะไรมันไม่ได้ แต่ที่ทำให้ ที-34 ไม่ประสบควมสำเร็จขนานใหญ่ก็เพราะพลประจำรถถังที่ได้รับการฝึกน้อย และฝ่ายบัญชาการที่มีข้อบกพร่อง ฝ่ายเยอรมันได้แก้เกมด้วยการผลิตปืนต่อสู้รถถัง และรถถังที่ใหญ่กว่า แม้ทหารเยอรมันบอกว่าที่พวกเขาต้องการก็คือให้เยอรมันผลิต ที-34 ออกมาสู้กับที-34 ของโซเวียต

title: พันเซอร์ 4

text:
วันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 เพียงสัปดาเดียวก่อนยุทธการ บาร์บารอสซา จะเริ่มขึ้น อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ต้องการจะปรับปรุงปืนต่อสู้รถถังของ พันเซอร์ 4 โดยได้ทำการติดต่อบริษัท Krupp อีกครั้ง เพื่อจะให้ติดตั้งปืน Pak 38 L/60 ขนาด 5 เซนติเมตรเข้าไปอีกครั้งหนึ่ง และได้รถถังหลังจากการปรับปรุงในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941
จากการเข้าต่อสู้กับรถถัง T-34 และรถถัง KV-1 ของโซเวียต ซึ่งใหม่กว่า และทรงพลังกว่านั้น ปรากฏว่ารถถังของเยอรมันไม่สามารถต่อกรกับรถถังของโซเวียตได้เลย เนื่องจากเกราะของ T-34 และ KV-1 มีความหนามาก ทำให้ปืนแบบ Pak 38 L/60 ไม่สามารถเจาะเกราะเข้าไปทำความเสียหายได้
เยอรมันจึงยกเลิกการผลิตรถถังที่ได้ติดตั้งปืนรุ่น Pak38 L/60 ทั้งหมด และได้ว่าจ้างบริษัท Rheinmetall ให้ทำการออกแบบปืนต่อสู้รถถังแบบใหม่ด้วยขนาด 7.5 เซนติเมตรแทน
ซึ่งภายหลังจากการออกแบบเสร็จสิ้น ปืนนี้ได้ชื่อว่า 7.5 cm Pak 40 L/46
เนื่องจากปืนขนาดลำกล้องที่ยาวขึ้น ทำให้เกิดแรงสะท้อนถอยหลังที่มากขึ้น ซึ่งทำให้ระยะถอยของปืนนั้นเกินความยาวของป้อมปืนที่มีอยู่ จึงต้องทำการออกแบบระบบรับแรงสะท้อนถอยหลังใหม่ เพื่อให้ระยะถอยของปืนนั้นสั้นลง โดยปืนที่ติดตั้งบนรถถัง พันเซอร์ 4 นั้น มีชื่อว่า KwK 40 L/43
โดยกระสุนเจาะเกราะ จะทำความเร็วได้ 990 เมตร ต่อวินาที ซึ่งต่างจากปืนกระบอกเดิมที่ทำได้เพียง 430 เมตรต่อวินาที
โดยปืนกระบอกใหม่ที่ถูกติดตั้งนี้ เมื่อยิงกระสุนแบบ Panzergranate 39 จะเจาะเกราะได้ 77 มิลลิเมตร ที่ระยะทาง 1830 เมตร
โดยรถถังที่ติดตั้งปืนรุ่น KwK40 L/43 จะมีชื่อรุ่นคือ F2 โดยมีน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็น 23.6 ตัน รถถังในรุ่นนี้ถูกผลิตออกมา 175 คันตั้งแต่เดือนมีนาคม ถึงเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 1942 สามเดือนให้หลัง รถถังรุ่นนี้ก็ถูกเปลี่ยนชื่ออีกครั้งหนึ่งเป็นรุ่น G


query: ช่อง 7 เอชดี เริ่มแพร่ภาพครั้งแรกเป็นเป็นหน้าจอสีขาวดำใช่หรือไม่?

title: ช่อง 7 เอชดี

text: ช่อง 7 เอชดี (Channel 7 HD) (ชื่อเดิม: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 English: Bangkok Broadcasting Television Channel 7) เป็นสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินซึ่งออกอากาศด้วยระบบภาพสีแห่งแรกในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นสถานีโทรทัศน์แห่งที่ 3 ของประเทศไทย ดำเนินกิจการภายใต้สัญญาสัมปทานกับกองทัพบก เริ่มแพร่ภาพเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2510 ในระบบวีเอชเอฟ เดิมออกอากาศเป็นภาพขาวดำ ทางช่องสัญญาณที่ 9[1] ซึ่งต่อมาเปลี่ยนเป็นระบบภาพสี และย้ายการออกอากาศ ไปทางช่องสัญญาณที่ 7 จนถึงปัจจุบัน มีกฤตย์ รัตนรักษ์ เป็นประธานกรรมการบริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด และสมเกียรติ เจริญภิญโญยิ่ง เป็นกรรมการผู้จัดการ

title: ทีวี 24

text:
รูปแบบรายการระยะแรก จะมีเนื้อหาเกี่ยวกับต่างประเทศเป็นหลักประมาณร้อยละ 40 เรื่องการเมืองในประเทศ ประมาณร้อยละ 25 ส่วนรายการบันเทิงปกิณกะ และรายการที่เปิดให้เช่าเวลา ประมาณร้อยละ 35 สำหรับรายการเชิงการเมือง มีพิธีกรประกอบด้วย หม่อมหลวงณัฏฐกรณ์ เทวกุล นักวิเคราะห์อิสระทางการเมืองและเศรษฐกิจทั่วโลก, ศุภรัตน์ นาคบุญนำ อดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี, จิรายุ ห่วงทรัพย์ รองโฆษกพรรคเพื่อไทย, การุณ โหสกุล และนาวาอากาศเอกอนุดิษฐ์ นาครทรรพ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร โดยอีกส่วนหนึ่ง เป็นผู้ดำเนินรายการชุดเดิมจากสถานีประชาชน ซึ่งในระยะต่อมา ก็ขยายเป็นรายการเชิงการเมืองเกือบทั้งหมด ร่วมด้วยรายการปกิณกะและสาระบันเทิงในอีกบางส่วน
ต่อมาเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2558 คณะกรรมการกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ (กสท.) ในคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) ลงมติให้ระงับการออกอากาศช่อง ทีวี 24 เป็นเวลา 7 วัน เนื่องจากมีเนื้อหาในบางรายการ ซึ่งขัดต่อประกาศคณะรัฐประหาร ฉบับที่ 97/2557 และฉบับที่ 103/2557 โดยให้มีผลนับตั้งแต่ที่สถานีได้รับหนังสือเตือนจากทาง กสท. โดยสถานีได้รับหนังสือเตือนเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2558 โดยเริ่มหยุดการออกอากาศตั้งแต่วันที่ 11 เมษายน เวลา 00:00 น.เป็นต้นไป ซึ่งก่อนเที่ยงคืนของวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2558 ทางช่องออกอากาศข่าวภาคดึก (24 News) เป็นรายการสุดท้าย จากนั้นแพร่ภาพคำอวยพร จากคณะผู้ดำเนินรายการ ทีวี 24 เนื่องในเทศกาลสงกรานต์ ต่อด้วยมิวสิกวิดีโอ เพลงลำล่อง "หัวอกพ่อแม่" และอัตลักษณ์ของช่อง จนกระทั่งเวลาประมาณ 23:30 น. จึงเปลี่ยนเป็นภาพกราฟิกแสดงข้อความ แจ้งระงับการออกอากาศ ไว้บนหน้าจอโทรทัศน์ โดยมีนาฬิกาที่มุมจอซ้ายบน ลักษณะเดียวกับการออกอากาศตามปกติ จนถึงเวลาประมาณ 00:00 น. จึงเปลี่ยนอีกครั้ง เป็นภาพทดสอบแถบสี กลางจอมีแถบสีดำแสดงข้อความ "THAICOM SD1" พร้อมทั้งแสดงเวลากำกับใต้ข้อความ

title: โทรทัศน์ในประเทศไทย

text: กล่าวโดยสรุปคือ ระหว่างปี พ.ศ. 2513-2517 ในระบบแพร่ภาพ 525 เส้นต่อภาพ 30 ภาพต่อวินาที (เป็นภาพขาวดำทั้งหมด) ไทยทีวีสีช่อง 3 รับชมทางช่องสัญญาณที่ 2, ไทยทีวีช่อง 4 รับชมทางช่องสัญญาณที่ 4/11/12, ททบ.7 รับชมทางช่องสัญญาณที่ 7, ช่อง 7 สี รับชมทางช่องสัญญาณที่ 9 ส่วนระบบแพร่ภาพ 625 เส้นต่อภาพ 25 ภาพต่อวินาที ไทยทีวีสีช่อง 3 รับชมทางช่องสัญญาณที่ 3 เป็นภาพสี, ททบ.7 รับชมทางช่องสัญญาณที่ 5 เป็นภาพขาวดำ, ช่อง 7 สี รับชมทางช่องสัญญาณที่ 7 เป็นภาพสี, ไทยทีวีช่อง 4 รับชมทางช่องสัญญาณที่ 9 เป็นภาพขาวดำ นอกจากนี้ ทั้งสี่ช่องยังมีคลื่นวิทยุซึ่งจัดสรรไว้ สำหรับกระจายเสียงภาษาต่างประเทศ ในภาพยนตร์หรือรายการจากต่างประเทศ โดยไทยทีวีช่อง 4 ใช้สถานีวิทยุ ท.ท.ท. ความถี่เอฟเอ็ม 100.5 เมกะเฮิร์ตซ์ และมีระบุในสัญญากับ บจก.บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ ยกคลื่นความถี่เอฟเอ็ม 105.5 เมกะเฮิร์ตซ์ ของสถานีวิทยุ ท.ท.ท. ให้แก่ไทยทีวีสีช่อง 3 เพื่อใช้ในการนี้ ส่วน ททบ.7 ใช้สถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบก (ว.ทบ.) ความถี่เอฟเอ็ม 94.0 เมกะเฮิร์ตซ์ และมีระบุในสัญญากับ บจก.กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ ยกคลื่นความถี่เอฟเอ็ม 103.5 เมกะเฮิร์ตซ์ ของ ว.ทบ.ให้แก่ช่อง 7 สี เพื่อใช้ในการนี้

title: เอ็มคอตเอชดี

text: สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม มีอัตลักษณ์เป็นภาพ "วิชชุประภาเทวี" หมายถึง เทวดาผู้หญิง ที่เป็นเทพเจ้าหรือนางพญาแห่งสายฟ้า ประดับด้วยลายเมฆ และสายฟ้า อยู่ภายในรูปวงกลม ที่ออกแบบโดย กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม (ในขณะนั้น) และได้ออกอากาศภาพขาวดำ เปลี่ยนเป็นภาพสี ในระบบวีเอชเอฟ เมื่อราวต้นเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2517

title: เอ็มคอตเอชดี

text: สถานีโทรทัศน์เอ็มคอตเอชดี (English: MCOT HD; ชื่อเดิม: สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม, สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 บางลำพู, สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท., สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ทีวี) หรือ ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี (English: 9 MCOT HD) เป็นสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดิน (Terrestrial Television) แห่งแรกของประเทศไทย ของบริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) เริ่มแพร่ภาพเป็นปฐมฤกษ์ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2498 ในระบบวีเอชเอฟ เดิมออกอากาศเป็นภาพขาวดำ ทางช่องสัญญาณที่ 4 ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 จึงย้ายมาออกอากาศด้วยภาพสี ทางช่องสัญญาณที่ 9 จนถึงปัจจุบัน สังกัด สำนักนายกรัฐมนตรี โดยมีนายกอบศักดิ์ ภูตระกูล รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เป็นผู้กำกับดูแล มีพลเอก ฉัตรเฉลิม เฉลิมสุข เป็นประธานกรรมการบริษัท และนายเขมทัตต์ พลเดชเป็นกรรมการผู้อำนวยการใหญ่

title: เอ็มคอตเอชดี

text: ราวต้นเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2517 ได้เปลี่ยนระบบการออกอากาศ จากภาพขาวดำเป็นภาพสี ในระบบ 625 เส้น ทาง<b data-parsoid='{"dsr":[9737,9760,3,3]}'>ช่อง 4 บางขุนพรหม อย่างสมบูรณ์ โดยได้ย้ายห้องส่งโทรทัศน์ไปที่ถนนพระสุเมรุ แขวงบางลำพู และราวปี พ.ศ. 2519 ได้หยุดทำการออกอากาศพร้อมกับการเปลี่ยนชื่อเป็น สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 บางลำพู ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2513 ที่ผ่านมา

title: โทรทัศน์ในประเทศไทย

text: จอมพล ประภาส จารุเสถียร ผู้บัญชาการทหารบกในขณะนั้น มีนโยบายให้ คณะกรรมการควบคุมวิทยุและโทรทัศน์กองทัพบก ลงมติอนุมัติให้ร่วมกับ บริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด ซึ่งจดทะเบียนจัดตั้งด้วยทุน 10,000,000 บาท เมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2510 และมีคุณหญิงไสว จารุเสถียร (ต่อมาขึ้นเป็นท่านผู้หญิง; ภริยาจอมพลประภาส) เป็นประธานกรรมการ กับเรวดี เทียนประภาส (น้องสาวคุณหญิงไสว) เป็นกรรมการผู้จัดการ ดำเนินการทดลองใช้เครื่องส่งโทรทัศน์สี ของบริษัทฟิลิปส์แห่งฮอลแลนด์ ระบบแพร่ภาพ 625 เส้นต่อภาพ 25 ภาพต่อวินาที โดยบันทึกภาพการประกวดนางสาวไทย ภายในงานวชิราวุธานุสรณ์ ที่พระราชวังสราญรมย์ ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน มาถ่ายทอดในอีกสองวันถัดมา คือวันจันทร์ที่ 27 พฤศจิกายน ผ่านคลื่นวิทยุในย่านความถี่สูงมาก ทางช่องสัญญาณที่ 7 และออกอากาศคู่ขนาน ด้วยระบบแพร่ภาพขาวดำ 525 เส้นต่อภาพ 30 ภาพต่อวินาที ทางช่องสัญญาณที่ 9[3]

title: ข่าวช่อง 7 เอชดี

text: สืบเนื่องจากที่ คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) ออกประกาศเรื่อง หลักเกณฑ์การจัดทำผังรายการ สำหรับการให้บริการกระจายเสียงหรือโทรทัศน์ พ.ศ. 2556 ซึ่งระบุให้จัดบริการต่าง ๆ เพื่อผู้พิการและผู้ด้อยโอกาส ฝ่ายข่าวช่อง 7 สี ในขณะนั้น จึงเริ่มนำเสนอการบรรยายภาษามือ สำหรับผู้พิการทางการได้ยิน บริเวณส่วนล่างของหน้าจอ เป็นครั้งแรกในราวปี พ.ศ. 2556 เพื่อให้ผู้พิการทางการได้ยิน สามารถรับชมสารประโยชน์จากโทรทัศน์ ได้เช่นเดียวกับคนปกติ ในช่วงข่าวภาคเที่ยง วันจันทร์ถึงวันศุกร์, ข่าวภาคค่ำช่วงที่ 1 ทุกวัน และข่าวภาคค่ำช่วงที่ 2 เฉพาะช่วงสะเก็ดข่าว และช่วงฝนฟ้าอากาศ ต่อมาจึงดำเนินการ เพิ่มเติมในรายการ สนามข่าว 7 สี และรายการ เช้านี้ที่หมอชิต รวมถึงรายการ 7 สีช่วยชาวบ้าน ตามลำดับ ถือเป็นโทรทัศน์ระบบแอนะล็อก ช่องที่สามของไทยที่ดำเนินการ หลังจาก สทท.และไทยพีบีเอส โดยในระยะแรกใช้กรอบสี่เหลี่ยมด้านขนานเบ้ขวาสีขาว มีแถบสีแดงสองแถบคาดทางขวา ต่อมาตั้งแต่ราวกลางปี พ.ศ. 2556 ใช้กรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้าแนวตั้งสีฟ้าอ่อน จนถึงปัจจุบัน โดยถ่ายทอดการบรรยาย ผ่านล่ามภาษามือจำนวน 6 คน ซึ่งประกอบด้วย กรรชา ธนะพันธ์, เพลงรบ ฐิติกุลดิลก หรือ เพลงรบ สุดดีพงษ์, ศักดา โกมลสิงห์, วรรณรัตน์ พวงมาลัย, ศศิธร ทรัพย์วัฒนไพศาล และสุจิตรา พิณประพัฒน์

title: ช่อง 7 เอชดี

text: พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2528 ลักษณะโลโก้ช่อง 7 โดยใช้คอมพิวเตอร์กราฟิก โดยมีความละเอียด 16 สี ถูกย้อมด้วยสีเหลือง จะแสดงบนหน้าจอ 2 ครั้ง โดยอัตลักษณ์ช่อง 7 และจะแสดงอยู่ข้างล่างซ้ายจอ พ.ศ. 2528 - พ.ศ. 2530 ลักษณะอัตลักษณ์ช่อง 7 แบบโครงเส้น โดยสีของอัตลักษณ์ช่อง 7 จะเป็นสีเขียว ชมพู (เปลี่ยนไปเรื่อยๆ) จะแสดงบนหน้าจอประมาณ 2 ครั้ง และจะแสดงอยู่ที่ข้างล่างซ้ายจอ พ.ศ. 2530 - พ.ศ. 2531 ลักษณะเป็นเลข 7 อยู่ที่ข้างล่างขวาของจอ โดยสีของเลข 7 จะเป็นสีเขียว ชมพู ฟ้า (เปลื่ยนไปเรื่อยๆ) พ.ศ. 2531 - พ.ศ. 2532 ลักษะอัตลักษณ์ช่อง 7 โดยใช้กล้องถ่ายวีดีโอจับภาพใว้ในสมัยนั้นจะเป็นกรอบภาพเป็นรูปเรขาคณิต พ.ศ. 2532 - เมษายน พ.ศ. 2534 เป็นอัตลักษณ์ช่อง 7 แบบสี โดยใช้คอมพิวเตอร์กราฟิก 16 สี เลข 7 อ่อน เมษายน พ.ศ. 2534 - พ.ศ. 2543 เป็นอัตลักษณ์ช่อง 7 แบบสี โดยใช้คอมพิวเตอร์กราฟิก โดยมีความละเอืยด 16 สี พร้อมเลข 7 เข้ม มีขอบหนา นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 ในบางรายการจะมีการกำกับเว็บไซต์ www.ch7.com ใต้อัตลักษณ์ พ.ศ. 2543 - 16 มิถุนายน 2561 เป็นอัตลักษณ์ช่อง 7 แบบสี โดยใช้คอมพิวเตอร์กราฟิก โดยมีความละเอียด 16 สี (พ.ศ. 2543 - 2544) และ 32 สี (พ.ศ. 2544 - 2561) พร้อมเว็บไซต์ช่อง 7 www.ch7.com กำกับไว้ใต้อัตลักษณ์ (ต่อมาได้ปรับขนาดหน้าจอกว้างเป็น 16:9 โดยเฉพาะรายการต่างๆ ตั้งแต่วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 เป็นต้นไป) อัตลักษณ์นี้มีในระบบแอนะล็อกเท่านั้นจนถึงวันที่ 16 มิถุนายน 2561 ซึ่งเป็นการยุติระบบแอนะล็อก 25 เมษายน พ.ศ. 2557 - ปัจจุบัน เป็นอัตลักษณ์ช่อง 7 HD แบบสีในระบบดิจิทัล โดยใช้คอมพิวเตอร์กราฟิก โดยมีความละเอียด 64 สี พร้อมอัตลักษณ์เคลื่อนไหวแบบหมุนซ้ายสำหรับช่วงเข้ารายการ

title: เอ็มคอตเอชดี

text: ในระยะแรก แพร่ภาพทุกวันอังคาร, วันพฤหัสบดี, วันเสาร์ และวันอาทิตย์ ระหว่างเวลา 18:30-23:00 น. ต่อมาเพิ่มวันและเวลาออกอากาศ มากขึ้นตามลำดับ ทั้งนี้ รัฐบาลในสมัยนั้น มักใช้<b data-parsoid='{"dsr":[9069,9101,3,3]}'>สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 ถ่ายทอดการปราศรัย ของนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรี, เผยแพร่ผลงานของรัฐบาล, ถ่ายทอดการประชุมรัฐสภา ตลอดจนถ่ายทอดสดงานเฉลิมฉลอง 25 พุทธศตวรรษ ในปี พ.ศ. 2500 แต่เพียงฝ่ายเดียวเท่านั้น จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ผู้บัญชาการทหารบกในขณะนั้น จึงสั่งการให้กองทัพบก จัดตั้งสถานีโทรทัศน์ขึ้น อีกแห่งหนึ่งคือ สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 (ภาพขาวดำ; ปัจจุบันคือ สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5) ในระหว่างปี พ.ศ. 2500-2501

title: แปลก พิบูลสงคราม

text: วันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2498 ซึ่งถือเป็นวันชาติในสมัยนั้น จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้เป็นประธาน ในพิธีเปิดสำนักงาน และที่ทำการสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวี ช่อง 4 บางขุนพรหม และเริ่มแพร่ภาพออกอากาศอย่างเป็นทางการ เรียกชื่อตามอนุสัญญาสากลวิทยุ HS1/T-T.V. สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งแรกบนผืนแผ่นดินใหญ่แห่งเอเชีย เครื่องส่งโทรทัศน์เครื่องนี้มีกำลังส่ง 10 กิโลวัตต์ ขาวดำ ระบบ 525 เส้นต่อภาพ 30 ภาพต่อวินาที (ต่อมาออกอากาศระบบวีเอชเอฟ ย่านความถี่ที่ 3 ช่อง 9 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513 จนถึงปี พ.ศ. 2561 และในขณะนี้ใช้ชื่อว่า เอ็มคอตเอชดี ปัจจุบันออกอากาศในระบบยูเอชเอฟ ย่านความถี่ที่ 5 ช่อง 40 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 ในระบบดิจิตอล ความคมชัดละเอียดสูง ทางช่องหมายเลข 30)(ก่อนหน้านี้ สถานีเคยออกอากาศคู่ขนานกันทั้งสองระบบ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 จนถึงปี พ.ศ. 2561)

title: สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก

text: นอกจากนี้ ททบ.5 ยังเปิดให้บริการเว็บไซต์ของสถานีฯ เป็นแห่งแรกในประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยใช้โดเมนเนม พร้อมทั้งจัดทำระบบโทรทัศน์ทางอินเทอร์เน็ต เป็นแห่งแรกในทวีปเอเชีย ทั้งนี้ในปี พ.ศ. 2539 ททบ.เป็นผู้ริเริ่มใช้เฮลิคอปเตอร์ที่ติดตั้งกล้องวิดีโอ และรถถ่ายทอดเคลื่อนที่ผ่านระบบดาวเทียม (Digital Satellite News Gathering ชื่อย่อ: D-SNG) มาใช้กับการถ่ายทอดสดและรายงานข่าว เป็นแห่งแรกในภูมิภาคอาเซียน รวมถึงเป็นสถานีแรกของประเทศไทย ที่ดำเนินการผลิตและควบคุมการออกอากาศ ด้วยระบบดิจิตอล ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2541 และยังเริ่มต้นออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมงเป็นสถานีแรกของไทย ต่อมา ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2541 ททบ.5 ดำเนินการออกอากาศโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม ในระบบดิจิตอลไปยังทุกภูมิภาคทั่วโลก ตามโครงการ โดยปัจจุบันสามารถรับชมในกว่า 170 ประเทศ และในวาระครบรอบ 40 ปี ททบ. ปีเดียวกันนั้นเอง การก่อสร้างอาคารที่ทำการ และอาคารหลักของสถานีโทรทัศน์ ซึ่งรวมส่วนบริหาร ส่วนปฏิบัติการ และส่วนสนับสนุนไว้ในอาคารเดียวกัน รวมทั้งมีห้องส่งโทรทัศน์อันทันสมัย จำนวน 4 ห้อง ก็แล้วเสร็จสมบูรณ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ททบ.เริ่มดำเนินงานก่อสร้าง อาคารสำนักงานเพิ่มเติม และอาคารจอดรถ กำหนดแล้วเสร็จในวาระครบรอบ 50 ปีของ ททบ.5 คือ พ.ศ. 2551 โดยในปีดังกล่าว ททบ.จัดซื้อระบบออกอากาศภายในห้องส่งใหม่ ประกอบด้วยโรงถ่ายเสมือนจริง (Virtual Studio) และกำแพงวิดีทัศน์ (Video Wall) พร้อมทั้งใช้สีแดง ประกอบการนำเสนอข่าวของสถานีฯ ในปีต่อมา (พ.ศ. 2552) ททบ.5 เปลี่ยนไปใช้สีเขียว เป็นหลักในการนำเสนอข่าว โดยให้มีนัยสื่อถึงกองทัพบก ล่าสุด ททบ.ดำเนินงานก่อสร้าง อาคารชุดอเนกประสงค์แห่งใหม่ เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 โดยมีกำหนดแล้วเสร็จวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2557 คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ อนุญาตให้กรมประชาสัมพันธ์, บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน)และองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย ร่วมกันทดลองออกอากาศโทรทัศน์ระบบดิจิทัล โดยมอบหมายให้ ททบ.5 เป็นผู้ดำเนินการ ตั้งแต่เวลา 13:00 น. ของวันศุกร์ที่ 25 มกราคม จนถึงเวลา 12:59 น. ของวันพุธที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เป็นระยะเวลา 6 เดือน ในย่านความถี่ยูเอชเอฟ ช่องสัญญาณที่ 36 ซึ่งแบ่งออกเป็น 8 ช่องรายการคือ 6 ช่องทวนสัญญาณจากช่องโทรทัศน์ภาคพื้นดิน (Terrestrial) ด้วยความละเอียดมาตรฐานตามปกติ ซึ่งประกอบด้วย สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5, สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 , สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3, สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์, สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย และสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส สำหรับอีก 2 ช่องรายการ จะทดลองออกอากาศโทรทัศน์ความละเอียดสูง กล่าวคือ ช่องหนึ่งจะกระจายเสียงและแพร่ภาพ รายการโทรทัศน์ความละเอียดสูงซึ่งผลิตโดย ททบ. ส่วนอีกช่องหนึ่งจะทวนสัญญาณ จากช่องรายการของไทยพีบีเอส ซึ่งออกอากาศในระบบความละเอียดสูงผ่านดาวเทียมอยู่แต่เดิม โดยมีรัศมีรอบเสาส่งสัญญาณบนยอดอาคารใบหยก 2 เป็นระยะทาง 80 กิโลเมตร ครอบคลุมเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล[1] ต่อมา กสทช.อนุมัติใบอนุญาตประกอบกิจการ โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ประเภทบริการสาธารณะเพื่อความมั่นคงแก่ ททบ.5 โดยเริ่มนำสัญญาณภาพและเสียง ออกอากาศคู่ขนานไปจาก โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบแอนะล็อกทางช่อง 5 เดิม พร้อมกับผู้ประกอบการส่วนมาก ในประเภทบริการทางธุรกิจ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2557 ต่อมา ททบ.5 ตั้งชื่อช่องรายการที่ออกอากาศในระบบดิจิทัลว่า ทีวี 5 เอชดี1 (TV5 HD1) (วิธีอ่าน อ่านว่า ทีวีไฟว์ เอชดีวัน) พร้อมกับการปรับเปลี่ยนการปรากฏตราสัญลักษณ์ของสถานีแต่เพียงเล็กน้อย ด้วยการเพิ่มตัวอักษรคำว่า HD1 สีเทาเงิน ประดับติดกับสัญลักษณ์ไว้ทางด้านขวาตรงกลาง โดยเพื่อใช้สำหรับการปรากฏตราสถานีฯไว้อยู่ที่มุมขวาของหน้าจอโทรทัศน์ เมื่อขณะที่กำลังออกอากาศรายการต่างๆอยู่ ทั้งระบบแอนะล็อกและดิจิทัล ตั้งแต่วันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ซึ่งใช้มาจนกระทั่งพฤษภาคม พ.ศ. 2561 จึงได้ปรับอัตลักษณ์บนหน้าจอใหม่ให้ใหญ่และโดดเด่นขึ้น

text: หลังจากนั้น สภาคเนสเซตของอิสราเอลได้เห็นชอบให้มีการตรารัฐบัญญัติจัดตั้งองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งอิสราเอล เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2508 และไอบีเอได้จัดตั้งสถานีโทรทัศน์ขึ้นในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 โดยขณะนั้นออกอากาศด้วยระบบภาพขาวดำ ก่อนที่ต่อมาในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 เริ่มออกอากาศด้วยระบบภาพสี โดยก่อนหน้านั้นได้ทดลองออกอากาศระบบภาพสี ในถารถ่ายทอดสดการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1979 และการถ่ายทอดสดการเยือนอิสราเอลอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีอันวัร อัสซาดาต แห่งอียิปต์ ในปี พ.ศ. 2520

title: พีซทีวี (ประเทศไทย)

text: ยูดีดีทีวี มีสัญลักษณ์แรกเริ่ม เป็นภาพกระดาษสีแดง พับแบบโอะริงะมิเป็นรูปคล้ายนกพิราบ กำกับด้วยตัวอักษรภาษาอังกฤษชื่อช่อง UDD TV พร้อมทั้งคำขวัญ Freedom Television ซึ่งใช้สีแดง สีขาว สีดำ และสีเทาประกอบกัน (เมื่อนำไปแสดงที่มุมบนขวา ของหน้าจอโทรทัศน์ มีการเปลี่ยนสีตัวอักษร D สองตัวจากดำเป็นขาว ด้วยเหตุเพื่อการแสดงผลที่ชัดเจน) โดยสัญลักษณ์แบบดังกล่าว ใช้มาอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งยุติการออกอากาศ (แต่ยังคงมีให้เห็นในบางครั้งในยุคของพีซทีวี เช่น บนแท่นโพเดียมของผู้ดำเนินรายการ) และเมื่อเปลี่ยนชื่อเป็นพีซทีวี จึงเปลี่ยนสัญลักษณ์เป็น ภาพเจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยมจัตุรัส ภายในเป็นภาพรูปร่างนกพิราบสีแดง เฉพาะส่วนหัวและต้นปีกส่วนบน ในลักษณะกำลังกางปีกอยู่ตรงกลาง ถัดขึ้นบนและลงล่าง เป็นภาพรูปร่างนกพิราบสีขาว ลักษณะเดียวกับสีแดงซ้อนอยู่อีกสองตัว มีพื้นหลังสีดำอยู่บนสุดทางขวา และสามเหลี่ยมมุมฉากสีเทาอยู่มุมล่างซ้าย ส่วนล่างของสัญลักษณ์กำกับด้วย ตัวอักษรภาษาอังกฤษชื่อช่อง PEACE TV โดยคำว่า PEACE เป็นสีดำ และคำว่า TV เป็นสีแดง อนึ่ง เมื่อเริ่มออกอากาศ ผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ในเว็บไซต์ยูทูบในช่วงแรก บริเวณส่วนล่างของสัญลักษณ์ที่แสดงบนหน้าจอ จะเพิ่มไว้ด้วยแถบสีดำ พร้อมตัวอักษรภาษาอังกฤษ "ONLINE"

title: มูฟวี่ฮิตทีวีพูล

text:
ต่อมาสำนักงาน กสทช.ส่งหนังสือเลขที่ สทช 4010/35320 ออกคำสั่งทางปกครอง แจ้งต่อผู้อำนวยการ ส.ส.ท. เพื่อระงับการให้บริการโครงข่ายแก่ บริษัท ไทยทีวี จำกัด ทั้งสองช่อง เป็นระยะเวลา 30 วัน ตั้งแต่วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เป็นต้นไป ดังนั้น ส.ส.ท.จึงดำเนินการตามคำสั่งทางปกครองดังกล่าว โดยแสดงหน้าจอสีดำ มีข้อความเป็นตัวอักษรสีขาว อยู่บริเวณกลางหน้าจอความว่า "ระงับการออกอากาศชั่วคราว(เว้นบรรทัด)ตามคำสั่งทางปกครองของสำนักงาน กสทช."
โดยในวันรุ่งขึ้น (2 ธันวาคม) ได้เปลี่ยนเลขช่องเป็น "ทีวีพูล 44" () พร้อมทั้งปรับปรุงตราสัญลักษณ์ในรายละเอียด ซึ่งใช้พื้นฐานจากสัญลักษณ์เดิมที่มีตัวเลข 44 อยู่เป็นสำคัญ มาประกอบกับสัญลักษณ์หัวนิตยสารทีวีพูล และยุติการออกอากาศ 30 กันยายน พ.ศ. 2559 เฉพาะระบบดาวเทียม

title: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

text: โดยสถานีเครือข่ายโทรทัศน์ส่วนภูมิภาค ซึ่งทาง กกช.อนุมัติคลื่นยูเอชเอฟให้อีก 4 แห่งประกอบด้วย จังหวัดเชียงใหม่ เริ่มแพร่ภาพทางช่อง 46 ตั้งแต่วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548, จังหวัดสุโขทัย เริ่มแพร่ภาพทางช่อง 37 ตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม ปีเดียวกัน, จังหวัดนครราชสีมา เริ่มแพร่ภาพทางช่อง 41 ตั้งแต่วันที่ 29 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน เดิมตั้งเสาส่งที่เขายายเที่ยง ตำบลลาดบัวขาว อำเภอสีคิ้ว ต่อมาย้ายไปที่ บ้านยางน้อย ตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองนครราชสีมา, และจังหวัดสงขลา เริ่มแพร่ภาพทางช่อง 38 ตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน[5]

title: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

text: ต่อมา เปลี่ยนเพิ่มเติมอีก 6 แห่งในปี พ.ศ. 2552 ได้แก่จังหวัดแพร่ (ช่อง 6), จังหวัดน่าน (ช่อง 7), จังหวัดเลย (ช่อง 12), จังหวัดเพชรบูรณ์ (ช่อง 11), จังหวัดระนอง (ช่อง 11) และจังหวัดพังงา (ช่อง 6) ท้ายที่สุดเปลี่ยนเพิ่มเติมอีก 2 แห่งในปี พ.ศ. 2555 คือจังหวัดขอนแก่น (ช่อง 7) และจังหวัดระยอง (ช่อง 6) ทั้งนี้ เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ไทยทีวีสีช่อง 3 จัดตั้งสถานีเครือข่ายระบบยูเอชเอฟ ทางช่อง 55 เพิ่มเติมขึ้นที่จังหวัดสตูล เนื่องจากคลื่นความถี่ระบบวีเอชเอฟระดับสูง ช่องสัญญาณที่ 11 ซึ่งไทยทีวีสีช่อง 3 ใช้แพร่ภาพในเขตจังหวัดสตูลอยู่แต่เดิม เกิดรบกวนกับสัญญาณอื่น ในบริเวณชายแดนไทย-มาเลเซีย[5] ต่อมาภายหลัง ดำเนินการย้ายสถานที่ตั้ง จากพื้นที่ราบภายในตัวเมือง ให้ขึ้นไปอยู่บนภูเขา ซึ่งเป็นบริเวณเดียวกับ สถานีเครือข่ายของ บมจ.อสมท

title: เอ็มคอตเอชดี

text: บจก.ไทยโทรทัศน์ เริ่มออกอากาศเป็นภาพสี 625 เส้น ในย่านความถี่วีเอชเอฟ ทางช่องสัญญาณที่ 9 ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2513 โดยแพร่ภาพออกอากาศคู่ขนานกับช่องสัญญาณที่ 4 ในระบบภาพขาวดำ เป็นเวลาประมาณ 4 ปี[3] กระทั่งราวต้นเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2517 จึงยุติการออกอากาศในระบบภาพขาวดำ 525 เส้น ทางช่องสัญญาณที่ 4 คงไว้เพียงระบบภาพสี มาจนถึงราวปี พ.ศ. 2519 โดยทางช่องสัญญาณที่ 9 อย่างสมบูรณ์ จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9" (English: Thai Color Television Channel 9) พร้อมทั้งย้ายห้องส่งโทรทัศน์ รวมถึงที่ทำการทั้งหมด ไปยังอาคารพาณิชย์ขนาด 5 คูหา ย่านถนนพระสุเมรุ แขวงบางลำพู (ดังที่ผู้ชมทั่วไป มักเรียกว่า "ช่อง 9 บางลำพู" ในสมัยนั้น) เนื่องจากธนาคารแห่งประเทศไทย เสนอซื้อที่ดิน, อาคารที่ทำการ บจก.ไทยโทรทัศน์ และสิ่งปลูกสร้างทั้งหมด ซึ่งอยู่ภายในบริเวณวังบางขุนพรหม

title: ช่อง 7 เอชดี

text: โดยการออกอากาศระบบแอนะล็อกเฟสที่ 3 ของช่อง 7 ยุติลงในเวลา 00:01 น. ของวันที่ 17 มิถุนายน 2561 โดยตัดเข้าสู่หน้าจอแจ้งผู้ชมซึ่งมี 2 รูปแบบ คือแบบแรกเป็นแถบสี หรือ คัลเลอร์บาร์ และข้อความแสดงการยุติออกอากาศในระบบแอนะล็อก และพื้นหลังสีฟ้า พร้อมข้อความแจ้งช่องทางการรับชมหลังจากการยุติการออกอากาศ

title: ช่อง 7 เอชดี

text: 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 - 19 สิงหาคม พ.ศ. 2529 ภาพอวกาศ ถ่ายเข้ามาที่โลก และเป็นภาพเป็นกลุ่มเมฆ และภาพมหาสมุทร จากการ์ตูนของญิ่ปุ่นเรื่องหนึ่ง และแสดงสัญลักษณ์ช่องสถานี - เสียงยานอวกาศ (หน้าจออวกาศ) เสียงกลอง (หน้าจอกลุ่มเมฆ) เสียง sound effect Ta-Da (หน้าจอมหาสมุทร) และเพลงประจำสถานี ฉากรอง พื้นหลังเป็นอาคารสถานี และแสดงตราสัญลักษณ์กองทัพบก - เพลงประกอบใช้เพลงมาร์ชกองทัพบก 20 สิงหาคม พ.ศ. 2529 - 31 มีนาคม พ.ศ. 2543 ฉากแรกจะเป็นรูปท้องฟ้ามีกลุ่มเมฆลอยอยู่กลางอากาศ (เปรียบเสมือนเข้าสู่เช้าวันใหม่) และแสดงสัญลักษณ์ของสถานี และข้อความภาษาไทยแบบโค้งเขียนว่า "สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7" วางไว้ใต้ตราสัญล้กษณ์ - เพลงประกอบใช้เพลง Mechanised Infantry March ฉากรอง พื้นหลังเป็นสีฟ้า แสดงตราส้ญลักษณ์กองทัพบกแบบโครงเส้นสีขาว และขึ้นข้อความภาษาไทยแบบโค้งเขียนว่า "สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7" วางไว้ใต้ตราสัญล้กษณ์ - เพลงประกอบใช้เพลงมาร์ชกองทัพบก 1 เมษายน พ.ศ. 2543 - 24 เมษายน พ.ศ. 2557 ภาพพื้นหลังจะเป็นน้ำเงินไล่สีมีดาวเปล่งประกายเรียงต่อกันหลายๆดวง แสดงสัญล้กษณ์ของสถานี และตราสัญลักษณ์กองทัพบกแบบสีทอง และขึ้นข้อความภาษาไทยแบบโค้งล่างที่มีคำว่า"สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7" วางไว้ใต้ตราสัญล้กษณ์ - เพลงประกอบใช้เพลง Mechanised Infantry March ต่อด้วย เพลงมาร์ชกองทัพบก 25 เมษายน พ.ศ. 2557 - 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 กราฟิกมึสองแบบ โดยสลับใช้วันต่อวัน แบบที่ 1 ใช้กาฟิกพื้นหลังสีเขียว และแบบที่ 2 ใช้กราฟิกพื้นหลังแบบแสงแฟลช ทั้งสองแบบแสดงสัญล้กษณ์ของสถานี และ ตราสัญลักษณ์กองทัพบก มีข้อความภาษาไทยเขียนว่า "สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7" วางไว้ใต้ตราสัญล้กษณ์ - เพลงประกอบใช้เพลง Mechanised Infantry March ต่อด้วย เพลงมาร์ชกองทัพบก 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 - 16 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ใช้ภาพพื้นหลังสีขาว แสดงสัญลักษณ์ของสถานี เพิ่มข้อความสัญลักษณ์ HD (เอชดี) ข้างขวาของโลโก้ และ ตราสัญลักษณ์กองทัพบกแบบ 3 มิติ และขึ้นข้อความภาษาไทยใต้ตราสัญล้กษณ์ว่า "สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7" - เพลงประกอบใช้เพลงเดิมที่ใช้ในรูปแบบก่อนหน้านั้น 17 มิถุนายน พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน ใช้ภาพลักษณะเดียวกัน แต่เปลี่ยนรูปแบบเป็นแบบ Bumper คือแสดงสัญลักษณ์ของสถานี เพียงอย่างเดียว เป็นเวลา 5 วินาที

title: โทรทัศน์ในประเทศไทย

text: ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2513 บจก.ไทยโทรทัศน์] เริ่มแพร่ภาพด้วยระบบ 625 เส้นต่อภาพ 25 ภาพต่อวินาที ในระบบวีเอชเอฟ ทางช่องสัญญาณที่ 9[8] ซึ่งเป็นภาพสีหรือขาวดำ ขึ้นอยู่กับเนื้อหาที่แพร่ภาพ ด้วยเครื่องส่งที่ บจก.บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ มอบให้ตามที่ระบุในสัญญา คู่ขนานไปกับไทยทีวีช่อง 4 ด้วยภาพขาวดำทั้งช่อง โดยเริ่มออกอากาศภาพสี เป็นครั้งแรกทางช่อง 9 คือถ่ายทอดสดการแข่งขัน ฟุตบอลโลกครั้งที่ 9 นัดชิงชนะเลิศ ระหว่างทีมชาติบราซิล กับทีมชาติอิตาลี ซึ่งเวลาประเทศไทย ตรงกับเช้าวันจันทร์ที่ 22 มิถุนายน ทว่าในระยะเดียวกัน มีการเคลื่อนย้ายห้องส่งโทรทัศน์ รวมถึงสำนักงานทั้งหมด ไปยังอาคารพาณิชย์ขนาด 5 คูหาย่านถนนพระสุเมรุ แขวงบางลำพู เนื่องจากธนาคารแห่งประเทศไทย เสนอซื้ออาคารและสิ่งปลูกสร้างทั้งหมด บนที่ดินบริเวณที่ทำการ บจก.ไทยโทรทัศน์ ก่อนจะยุติการแพร่ภาพระบบ 525 เส้นต่อภาพ 30 ภาพต่อวินาที ทางช่องสัญญาณที่ 4 หลังจากวันอาทิตย์ที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2517 พร้อมทั้งปรับปรุงการแพร่ภาพ ในระบบ 625 เส้นต่อภาพ 25 ภาพต่อวินาที ทางช่องสัญญาณที่ 9 เป็นโทรทัศน์สีอย่างสมบูรณ์[9]

title: ช่อง 7 เอชดี

text: ปี พ.ศ. 2510 - พ.ศ. 2525 ภาพทดสอบจอสีฟ้า ปี พ.ศ. 2525 - พ.ศ. 2537 ภาพทดสอบ FuBK (ใช้เฉพาะ ASEAN News Trade) ปี พ.ศ. 2537 - พ.ศ. 2553 ภาพทดสอบ พีเอ็ม 5544 (สร้างโดยเครื่องทำภาพทดสอบจากประเทศโปแลนด์ซึ่งใช้ในช่อง TVP) ปี พ.ศ. 2553 - ปัจจุบัน ออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง ไม่มีภาพทดสอบ (ในกรณีที่มีเหตุขัดข้องในการออกอากาศ จะใช้ภาพทดสอบเป็นภาพสัญลักษณ์ของทางสถานี)

title: เอ็มคอตเอชดี

text: หลังจากปี พ.ศ. 2557 เป็นการแสดงสัญลักษณ์บนหน้าจอโทรทัศน์ของทั้งสองช่องพร้อมกันดังกล่าว จึงวางตราสัญลักษณ์ของ<b data-parsoid='{"dsr":[29205,29227,3,3]}'>โมเดิร์นไนน์ทีวี ไว้เป็นหลักที่มุมขวาล่าง (ตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม เวลา 18.15 น. ทำการย้ายขึ้นไปอยู่ที่มุมขวาบนแทน) โดยถัดลงไปเป็นโดเมนเนมของเว็บไซต์ สีขาว และสัญลักษณ์ตัวอักษร MCOT HD ตามรูปแบบเดิม ถัดลงมาอีกชั้นหนึ่ง จากนั้น ตั้งแต่วันที่ 25 ธันวาคม จึงปรับรูปแบบอีกครั้ง โดยใช้ตราสัญลักษณ์ของ<b data-parsoid='{"dsr":[29559,29581,3,3]}'>โมเดิร์นไนน์ทีวี วางเป็นหลักที่ตรงกลาง โดยส่วนล่างถัดจากตัวอักษร MCOT สีส้มตามรูปแบบเดิม วางตัวอักษร HD สีเทาเงินอ่อนปรับเอน และสัญลักษณ์ (ยกเว้นข้อความ) สามารถเคลื่อนไหวได้ และในช่องสัญญาณระบบแอนะล็อก เริ่มต้นออกอากาศสัญญาณภาพจาก<b data-parsoid='{"dsr":[29795,29820,3,3]}'>ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี อย่างเต็มที่ ไม่ใช่เฉพาะส่วนใดส่วนหนึ่งเหมือนในช่วงก่อนหน้า หลังจากนั้นจึงมีการทยอยปรับเปลี่ยนอุปกรณ์ต่างๆ ภายในสถานีฯ ให้ออกอากาศด้วยความคมชัดสูงอย่างเต็มที่ยิ่งขึ้น

title: ช่อง 7 เอชดี

text: ในระยะเดียวกัน จอมพลประภาส ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบก มีนโยบายให้ คณะกรรมการควบคุมวิทยุและโทรทัศน์กองทัพบก ลงมติอนุมัติให้ร่วมกับ บจก.กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ ดำเนินการติดต่อให้นำเครื่องส่งโทรทัศน์สี ของบริษัทฟิลิปส์แห่งฮอลแลนด์ ระบบแพร่ภาพ 625 เส้นต่อภาพ 25 ภาพต่อวินาที มาทดลองใช้งาน โดยบันทึกภาพการประกวดนางสาวไทย ภายในงานวชิราวุธานุสรณ์ ที่พระราชวังสราญรมย์ ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน มาถ่ายทอดผ่านคลื่นวิทยุ ในย่านความถี่สูงมาก ทางช่องสัญญาณที่ 7 และออกอากาศคู่ขนาน ด้วยระบบแพร่ภาพขาวดำ 525 เส้นต่อภาพ 30 ภาพต่อวินาที ทางช่องสัญญาณที่ 9[1] ในอีกสองวันถัดมา คือวันจันทร์ที่ 27 พฤศจิกายน หลังจากนั้น ก็ยุติการแพร่ภาพชั่วคราว เพื่อดำเนินการในทางเทคนิค โดยเมื่อวันศุกร์ที่ 1 ธันวาคม มีการประกอบพิธีสถาปนา บจก.กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ อย่างเป็นทางการ โดยในปีถัดมา (พ.ศ. 2511) ผู้ถือหุ้นมีมติให้เฑียร์ ลาออกจากตำแหน่ง กรรมการบริษัท, หัวหน้าฝ่ายรายการ และหัวหน้าฝ่ายเทคนิค โดยแต่งตั้งให้สุรางค์ เปรมปรีดิ์ เข้าเป็นกรรมการแทน พร้อมถือ 80 หุ้น[3] และในปีเดียวกัน คณะกรรมการฯ ทำสัญญาร่วมกับทาง บริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด ซึ่งกำหนดให้บริษัทฯ จัดสร้างอาคารที่ตั้ง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ภายในบริเวณที่ทำการ สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 (ททบ.) สนามเป้า พร้อมติดตั้งเครื่องส่งโทรทัศน์สี กำลังออกอากาศ 500 วัตต์ เพื่อมอบทั้งหมดให้แก่ ททบ.5 แล้วจึงทำสัญญาเช่าช่วงจาก ททบ.เป็นระยะเวลา 10 ปี เพื่อเข้าบริหารงานอีกทอดหนึ่ง โดยในระยะสองปีแรก ใช้บุคลากรและห้องส่ง ร่วมกับ ททบ. พร้อมทั้งนำรถประจำทางเก่าสามคัน เข้าไปจอดไว้ภายในที่ทำการ ททบ5.สนามเป้า แล้วรื้อที่นั่งออกทั้งหมด เพื่อใช้ติดตั้งอุปกรณ์ต่างๆ ไปพลางก่อน

title: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

text: หลังจากนั้นไม่นาน ภาพสัญญาณก็ดับไปอีก แต่หากรับชมผ่านระบบยูเอชเอฟ ช่อง 32 ในกรุงเทพมหานคร และจังหวัดใกล้เคียง จะมีภาพตราสัญลักษณ์ของสถานีฯ ส่วนล่างของจอ ระบุข้อความ "สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3" และมีเสียงดังปี๊บอยู่ตลอดเวลา [14] แต่หากชมผ่านดาวเทียมไทยคม ระบบซี-แบนด์ ซึ่งไทยทีวีสีช่อง 3 ออกอากาศอยู่ในสองความถี่คือ ดาวเทียมไทยคม 2 ที่ความถี่ 3967/H/4550 ซึ่งปรากฏภาพเช่นเดียวกับการรับชมผ่านระบบยูเอชเอฟ และดาวเทียมไทยคม 5 ที่ความถี่ 3803/V/4551 ซึ่งไม่มีสัญญาณ ปรากฏเป็นสีดำ จากนั้นในเวลา 21.15 น. สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส (สถานีโทรทัศน์ทีวีไทย ในขณะนั้น) รายงานข่าวว่า ในวันที่ 20 พฤษภาคม ไทยทีวีสีช่อง 3 จะงดการออกอากาศชั่วคราว เป็นเวลา 1 วัน

title: เอ็มวีทีวีแฟมิลี

text: ต่อมาสำนักงาน กสทช.ส่งหนังสือเลขที่ สทช 4010/35320 ออกคำสั่งทางปกครอง แจ้งต่อผู้อำนวยการ ส.ส.ท. เพื่อระงับการให้บริการโครงข่ายแก่ บริษัท ไทยทีวี จำกัด ทั้งสองช่อง เป็นระยะเวลา 30 วัน ตั้งแต่วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เป็นต้นไป ดังนั้น ส.ส.ท.จึงดำเนินการตามคำสั่งทางปกครองดังกล่าว โดยแสดงหน้าจอสีดำ มีข้อความเป็นตัวอักษรสีขาว อยู่บริเวณกลางหน้าจอความว่า "ระงับการออกอากาศชั่วคราว(เว้นบรรทัด)ตามคำสั่งทางปกครองของสำนักงาน กสทช." และต่อมาได้แสดงหน้าจอ หลายสีพร้อมเสียงที่มีความถี่ 1000 เฮิรตซ์ ตลอดไป

title: ช่อง 7 เอชดี

text: วันที่และเวลา เริ่มเห็นไม่ชัดมากขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นภาพทดสอบแบบไม่โชว์วันที่ กล่องบน ค่อยๆ เลื่อนขึ้นจนออกนอกวงกลม สีแดงข้างล่างค่อยๆ เปลี่ยนสีจนเป็นสีเหลือง 6 สีข้างบนเริ่มหมุน และค่อยๆ รวมกันเป็นโลโก้ช่อง 7 สีในส่วนบนขวาของจอ CH7 ในกล่องล่าง ค่อยๆ เคลื่อนที่ไปเหนือโลโก้ช่อง 7 และกลายเป็น www.ch7.com แถบเหลืองข้างล่าง กลายเป็นสีดำ สีขาวข้างๆ กล่องล่าง กลายเป็นสีดำ Grayscale ใต้บาร์โค้ดค่อยๆ ดำขึ้น จนกลายเป็นสีดำ บาร์โค้ดเปลี่ยนเป็นสีดำ วงเล็บ [ ] ข้างๆ วงกลม เปลี่ยนเป็นตารางในพื้นหลัง ตารางในพื้นหลังค่อยๆ หายไปจนกลายเป็นสีเทา พื้นหลังเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน ในส่วนบนของภาพทดสอบ (สีขาว และแถบ ดำ-เทา-ดำ-เทา) ค่อยๆ เลื่อนขึ้นจนออกนอกภาพทดสอบ ตารางตรงกลางของภาพทดสอบ (ที่เคยมีวันที่-เวลา) เปลี่ยนเป็นสีดำ ตัวอักษรสีขาว ค่อยๆ เห็นชัดขึ้น (ในกล่องดำ) เขียนว่า "เชิญรับชม ช่อง 7 สีได้ตลอด 24 ชั่วโมง" กล่องดำหายไป และพื้นหลังเปลี่ยนเป็น slideshow สถานที่ต่างๆ ของประเทศไทย เป็นเวลา 2 นาที เริ่มรายการ เช้าข่าว 7 สี

title: เอ็มคอตเอชดี

text: สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. มีอัตลักษณ์เป็นรูปกรอบจอโทรทัศน์ ภายในแบ่งเป็นแถบเส้นโค้งสามแถบ มีสามแม่สีแสง คือ แดง เขียว น้ำเงิน และตัวเลข 9 สีดำ ประทับอยู่ใจกลางอัตลักษณ์ ทั้งหมดเดินเส้นด้วยสีขาว และมีเส้นขอบสีดำอยู่ภายนอกสุด ส่วนล่างมีอักษรชื่อย่อ "อ.ส.ม.ท." กำกับไว้ และเลิกใช้งานเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2547 หลังได้ย้ายมาที่อัตลักษณ์เป็น "สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์" โดยใช้ตั้งแต่วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545

title: สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก

text: สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก (English: Royal Thai Army Radio and Television; ชื่อย่อ: ททบ.) เป็นสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดิน (Terrestrial Television) ของกองทัพบกไทย และเป็นสถานีโทรทัศน์แห่งที่สองของประเทศไทย เริ่มแพร่ภาพเป็นปฐมฤกษ์ เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2501 ในระบบวีเอชเอฟ เดิมออกอากาศเป็นภาพขาวดำ ทางช่องสัญญาณที่ 7 จึงเรียกว่า สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 (ททบ.7) หรือ ช่อง 7 (ขาว-ดำ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 จึงย้ายมาออกอากาศด้วยภาพสี ทางช่องสัญญาณที่ 5 จึงเรียกว่า สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5 (ททบ.5) จนถึงปัจจุบัน มี พลเอก อภิรัชต์ คงสมพงษ์ ผู้บัญชาการทหารบก เป็นประธานกรรมการบริหารกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์กองทัพบก และ พลเอก กิตติเชษฐ์ ศรดิษฐพันธ์ เป็นกรรมการผู้อำนวยการใหญ่

title: วีเอชเอฟ

text: การส่งกระจายเสียงวิทยุในระบบเอฟเอ็มครั้งแรก ดำเนินการโดยสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทยสังกัดกรมประชาสัมพันธ์เมื่อปี พ.ศ. 2494 ส่วนการแพร่ภาพวิทยุโทรทัศน์ในระบบวีเอชเอฟครั้งแรก ดำเนินการโดย"สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4" ของบริษัท ไทยโทรทัศน์ จำกัด เมื่อปี พ.ศ. 2498 โดยออกอากาศทางช่อง 4 ระบบขาวดำ และการแพร่ภาพวิทยุโทรทัศน์สี ในระบบวีเอชเอฟครั้งแรก ดำเนินการโดย"สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7" ซึ่งบริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด ได้รับสัมปทานจากกองทัพบกไทย เมื่อปี พ.ศ. 2510 โดยออกอากาศทางช่อง 7 ในย่านความถี่ที่ 3


query: วัดเส้าหลินหรือสำนักเส้าหลิน อยู่ประเทศอะไร ?

title: วัดเส้าหลิน

text: Template:CJKV) จำนวน 36 ยอด ในอำเภอเติงเฟิง เมืองเจิ้งโจว มณฑลเหอหนาน ประเทศจีน อยู่กึ่งกลางระหว่างเมืองเจิ้งโจวและเมืองลั่วหยาง[5] [6] บริเวณรอบ ๆ วัดเส้าหลินเป็นพื้นที่โล่งกว้าง ใช้สำหรับฝึกวิทยายุทธของหลวงจีน รายล้อมด้วยป่าเจดีย์หรือถ่าหลิน ซึ่งเป็นสุสานของอดีตเจ้าอาวาสและหลวงจีน ซึ่งมีมาตั้งแต่ในยุคสมัยของราชวงศ์ถัง

title: วัดเส้าหลิน

text: Template:CJKV) ในวัดเส้าหลินโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกล่าวถึงด่าน 18 อรหันต์, ค่ายกล 18 อรหันต์, 18 ด่านมนุษย์ทองคำและการฝึกเพลงหมัดมวยในสมัยโบราณ เมื่อหลวงจีนสำเร็จวิชาถึงขั้นสูงสุด จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องฝ่าด่าน 18 อรหันต์ให้ได้เสียก่อน จึงจะถือว่าสำเร็จวิชากังฟูจากวัดเส้าหลินอย่างแท้จริง และสามารถเดินทางลงจากเทือกเขาซงซานได้ แท้จริงแล้วคำว่า "18 อรหันต์" ที่ปรากฏในภาพยนตร์จีนและนวนิยายกำลังภายในในวัดเส้าหลินคือพระพุทธรูปจำนวน 18 องค์ที่ประดิษฐานล้อมองค์พระประธานในอารามหลวง

title: เคลย์ เบลลีย์

text: เคลย์ในตำนานมังกรเส้าหลินนั้นได้เลื่อนขั้นเป็นนักรบโชคู โดยในช่วงการคัดเลือกหานักรบเส้าหลินฝึกหัด เคลย์ไม่ได้เอียงข้างใคร ซึ่งนั่นก็ไม่ได้ช่วยทำให้แผนการของชาโดว์เสียหาย ซึ่งหลังจากที่วัดเส้าหลินถูกทำลาย เคลย์และพวกพ้องก็ได้ออกเดินทาง เพื่อค้นหาวัดแห่งใหม่ และจะหาวัดเส้าหลินใหม่เจอในตอน Princess Kaila of the Thousand Layer Mountain

title: ถล่มเจ้าระฆังทอง

text: กองทหารแมนจูภายใต้การนำทัพของนักพรตคิ้วขาวได้บุกเข้าทำลายวัดเส้าหลินและเข่นฆ่าลูกศิษย์วัดเส้าหลินล้มตายจำนวนมากหวังจะกำจัดวัดเส้าหลินออกจากยุทธจักรแต่มีผู้ที่หนีรอดมาได้และได้พยายามเสาะหา วิชาหมัดมวยเพื่อทำการแก้แค้นให้แก่เพื่อนร่วมสำนักแต่ก็ไม่สามารถต่อกรกับนักพรตคิ้วขาวได้จนในที่สุดจึงพัฒนาวิชาหมัดพยัคฆ์และมวยนกกระเรียนเพื่อทำการแก้แค้นต่อไป

title: วัดเส้าหลิน

text: การเปิดเว็บไซต์ที่เกี่ยวข้องกับทางวัดเพื่อขายสินค้า[62][63] ตลอดจนการก่อตั้งบริษัทและจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์[64] ในปี พ.ศ. 2551 ในชื่อ "บริษัทเส้าหลิน"[65] การเริ่มนำสิ่งอำนวยความสะดวกและเทคโนโลยีต่าง ๆ เข้ามาใช้ โดยเฉพาะการเริ่มดำเนินกิจการของวัดในรูปแบบของธุรกิจ มีการจดลิขสิทธิ์เครื่องหมายการค้าภายใต้ชื่อ "Shaolin" และ "Shaolin Temple"[66][67] ทำให้ถูกสื่อต่าง ๆ เพ่งเล็งว่าวัดเส้าหลินเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน จากเดิมเป็นวัดพุทธ นิกายเซน ที่ได้รับการยกย่องอย่างแพร่หลายจากชาวจีนและชาวต่างประเทศ ให้เป็นสถานปฏิบัติธรรมชั้นสูง เป็นแหล่งเรียนรู้วิชาการต่อสู้ป้องกันตัวโดยเฉพาะกังฟูที่โด่งดังไปทั่วโลก ปัจจุบันกลายเป็นวัดในแง่ของธุรกิจและการค้าเชิงพาณิชย์ ทำให้ ซือ หย่งซิน เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน ถูกชาวจีนจำนวนมากที่เริ่มเสื่อมศรัทธาต่อวัดเส้าหลิน ตั้งฉายาล้อเลียนว่า "นักธุรกิจในคราบพระ" และ "พระซีอีโอ" (CEO Monk) [68]

title: วัดเส้าหลิน

text: Template:CJKV) ในภาษาจีนกลาง จึงกลายเป็นที่มาของชื่อ วัดเส้าหลิน ในยุคสมัยบุกเบิกยังไม่เป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง ภายหลังจากสร้างขึ้นมาได้ประมาณ 32 ปี ในปี พ.ศ. 1070 พระโพธิธรรมเถระหรือตั๊กม้อ (สำเนียงแต้จิ๋ว หรือ ต๋าหมอในสำเนียงจีนกลาง คำเรียกในภาษาจีนทั้งสองสำเนียงมาจากคำว่า (โพธิ)"ธรรมะ" ในภาษาสันสกฤต )พระภิกษุจากประเทศอินเดีย ได้เดินทางเข้ามาเผยแผ่พุทธศาสนานิกายเซนที่วัดเส้าหลินเป็นครั้งแรก[14] อีกทั้งแลเห็นว่าวัดเส้าหลินอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ มีความสงบร่มรื่น เหมาะแก่การบำเพ็ญเพียรปฏิบัติธรรมจนบรรลุธรรมตามนัยของพุทธศาสนานิกายเซน (เซน เป็นสำเนียงญี่ปุ่น ตรงกับคำว่า ฉาน ในสำเนียงจีนกลาง หรือ เซี้ยง ในสำเนียงแต้จิ๋ว รากศัพท์มาจากคำว่า ธยานะ ในภาษาสันสกฤต หรือ ฌาน ในภาษาบาลีนั่นเอง) ปรมาจารย์ตั๊กม้อจึงเข้าพำนักและดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสองค์แรก ทำให้ชื่อเสียงของวัดเส้าหลิน อยู่ในฐานะเป็นต้นกำเนิดของศาสนาพุทธนิกายเซนในประเทศจีน กลายเป็นที่รู้จักมากขึ้น[15]

title: วัดเส้าหลิน

text: ศึกชิงเจ้ายุทธจักร เป็นความร่วมมือระหว่างวัดเส้าหลินและสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมเซินเจิ้น ในการจัดมหกรรมการแข่งขัน "ดาวดังกังฟู" หรือ "K-STAR" ขึ้นเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ เพื่อเป็นการค้นหาสุดยอดเจ้ายุทธจักรกังฟูแห่งเส้าหลิน เปิดรับสมัครผู้ที่สนใจเข้าร่วมแข่งขันทั้งชายและหญิง โดยห้ามหลวงจีนวัดเส้าหลินเข้าร่วมในการแข่งขันโดยเด็ดขาด แบ่งการแข่งขันออกเป็น 11 โซน เพื่อเป็นการครอบคลุมพื้นที่การแข่งขันในทวีปต่าง ๆ ทั่วทุกแห่งในโลก ได้แก่ 6 เขตในประเทศจีน ดังนี้[70]

title: วัดเส้าหลิน

text: ตั๊กม้อสร้างความเลื่อมใสศรัทธาแก่ชาวจีนเป็นอันมาก โดยเฉพาะการพัฒนาวิทยายุทธเส้าหลินให้ลึกล้ำขึ้นกว่าเดิม ถ่ายทอดธรรมะและวิชากังฟูให้แก่หลวงจีนได้ฝึกฝนเพื่อออกกำลังกายและฝึกสมาธิ เนื่องจากเห็นว่าหลวงจีนส่วนใหญ่มีสุขภาพร่างกายอ่อนแอ ไม่สามารถนั่งสมาธิวิปัสสนาและเจริญกรรมฐานอย่างเคร่งครัด จึงหัดให้หลวงจีนเริ่มฝึกฝนร่างกายให้แข็งแกร่งควบคู่กับการปฏิบัติธรรม การฝึกสอนวิทยายุทธและกังฟูของตั๊กม้อ ได้รับการพัฒนาจนกลายเป็นที่มาของวิทยายุทธเส้าหลินที่สง่างามและทรงพลังเช่น หมัดเส้าหลิน (English: Shaolin Chuan) หรือเพลงหมัดเส้าหลิน (English: Shaolin Ch'uan Fa) รวมทั้งหมด 18 กระบวนท่า อีกทั้งเป็นการปฏิรูปวิทยายุทธครั้งสำคัญเช่น การขยายท่าฝ่ามืออรหันต์จาก 18 ท่า เป็น 72 ท่า[16] โดยเล็งเห็นว่าวิชากังฟูเส้าหลิน ควรได้รับการถ่ายทอดให้ขยายออกไป เช่นเดียวกับนิกายเซนที่ตั๊กม้อได้เดินทางมาเผยแผ่

title: วัดเส้าหลิน

text: วัดเส้าหลินหรือสำนักเส้าหลิน (All {{zh-xx}} templates have been merged into {{zh}}, which can do anything. Consult that template's documentation for more details.

title: วัดเส้าหลิน

text: ต่อมาถังไท่จงได้ทรงแต่งตั้งให้เฟิงถันจง หนึ่งในหลวงจีนที่ร่วมในการสู้รบให้ดำรงตำแหน่งเป็นแม่ทัพ พร้อมกับพระราชทานแท่นปักธงคู่และสิงโตหิน ซึ่งตั้งอยู่บริเวณอารามหน้าวัดเส้าหลินจนกระทั่งถึงปัจจุบัน รวมทั้งได้ทรงอนุญาตให้หลวงจีนเข้าร่วมฝึกซ้อมแบบทหารร่วมกับกองกำลังทหารในราชสำนัก[19] รวมทั้งให้หลวงจีนสามารถฆ่าสัตว์ตัดชีวิต และสามารถฉันเนื้อสัตว์ได้[20] จากการสนับสนุนในด้านต่าง ๆ จากทางราชสำนัก ทำให้วัดเส้าหลินได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็ว จนเป็นที่รู้จักทั้งในประเทศจีนและต่างประเทศในสมัยซ่งหรือซ้อง

title: เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย

text: เมื่อพันห้าร้อยปีก่อน ปีศาจได้ครอบครองโลก อาจารย์ดาฉี พระเส้าหลินรูปแรก ได้ต่อสู้กับปีศาจโดยใช้วัตถุที่มีพลังมหาศาลที่เรียกว่าเชนกังวู และได้ผนึกวู่หยาแห่งฝ่ายเฮ่ยหลินไว้ในกล่องปริศนาและซ่อนเชนกังวูไว้ตามที่ต่างๆทั่วโลก ต่อมากล่องนี้ได้ไปอยู่กับแจ๊ก สไปเซอร์ และเขาก็ได้เปิดกล่องนั้นออก ทำให้วู่หยาสามารถออกมาจากกล่องปริศนาได้ แต่อยู่ในร่างวิญญาณ สมดุลของฝ่ายเส้าหลินและเฮ่ยหลินถูกทำลาย เชนกังวูที่ซ่อนอยู่จึงค่อยๆปรากฏตัวขึ้นทีละชิ้น วู่หยาได้ชักชวนให้แจ๊ก สไปเซอร์ตามหาเชนกังวูเพื่อจะได้มีอำนาจที่จะครองโลก เมื่อทางวัดเส้าหลินทราบเรื่องจึงให้มังกรเส้าหลินที่มาฝึกวิชาที่วัดเส้าหลินซึ่งประกอบด้วย โอมิ มังกรแห่งธาตุน้ำ คิมิโกะ มังกรแห่งธาตุไฟ เรมุนโด้ มังกรแห่งธาตุลม และ เคลย์ มังกรแห่งธาตุดิน รีบตามหาเชนกังวูก่อนที่จะตกไปเป็นของแจ๊ก สไปเซอร์และวู่หยา มังกรเส้าหลินทั้งสี่ต้องรับหน้าที่ค้นหาและปกป้องเชนกังวูเพื่อไม่ให้ฝ่ายเฮ่ยหลินได้ครอบครองโลกอีกครั้ง

title: วัดเส้าหลิน

text: ในการฝึกกังฟูไม่เฉพาะเจาะจงฝึกสอนแต่ชาวจีนเท่านั้น ชาวต่างชาติทั้งชายและหญิงที่สนใจศึกษาและคลั่งไคล้ในศิลปะการต่อสู้แบบจีนโบราณ ต่างเดินทางมาเพื่อศึกษาวิทยายุทธและกังฟูเป็นจำนวนมากกว่า 10,000 คน กลายเป็นธุรกิจในด้านของศิลปะการป้องกันตัวและการต่อสู้ภายใต้ชื่อของ "เส้าหลิน" จนกระทั่งเจ้าอาวาสวัดเส้าหลินองค์ปัจจุบัน ต้องจัดตั้งบริษัทพัฒนาอุตสาหกรรมวัดเส้าหลินแห่งเหอหนานขึ้น เพื่อเป็นการปกป้องสิทธิทางปัญญาที่สืบทอดมานานกว่า 1,500 ปี[54]

title: โอมิ

text: ปิ้งป่อง (Ping Pong) เป็นชาวฝรั่งเศส ซึ่งเขาเป็นตัวละครใหม่จากตำนานมังกรเส้าหลิน เป็นมังกรแห่งธาตุไม้ และเป็นผู้ที่มีรูปร่างเล็กที่สุด มีทักษะด้านการวิ่งได้เร็วที่สุด มีจิตใจสะอาดที่สุดในบรรดามังกรเส้าหลินทั้งห้า ซึ่งปิ้งป่องได้เป็นสมาชิกใหม่ในฐานะเส้าหลินฝึกหัด โดยในช่วงการคัดเลือกหานักรบเส้าหลินฝึกหัด ปิ้งป่องถุกชาโดว์เล่นสกปรกจนทำให้ปิ้งป่องขายหน้าจนขอออกจากการคัดตัว แต่ก็กลับมาเพื่อบอกว่าวิลโล่คือชาโดว์ที่เป็นสมุนของเชสยังแต่ก็สายเกินไป ซึ่งหลังจากที่วัดเส้าหลินถูกทำลาย ปิ้งป่องได้ถูกเลือกให้เป็นเส้าหลินฝึกหัด และได้ออกเดินทางร่วมกับพวกพ้อง เพื่อค้นหาวัดแห่งใหม่ และจะหาวัดเส้าหลินใหม่เจอในตอน Princess Kaila of the Thousand Layer Mountain ในตอนOut of Ping Pong's Mind ปิ้งป่องได้ปลุกสัญชาตญาณพยัคของตนเองขึ้นมา(โอมิช่วยกระตุ้น) และในตอนMi Temple, Mi Casa ปิ้งป่องได้เลื่อนขั้นเป็นนักรบโชคู

title: วัดเส้าหลิน

text: การฝึกกังฟูในสภาพอากาศที่หนาวเหน็บท่ามกลางหิมะ เป็นหนึ่งในกิจกรรมปกติของหลวงจีน ความยากลำบากในการฝึกฝน ถือเป็นการเพาะบ่มจิตใจและร่างกายให้แข็งแกร่ง การนั่งทำสมาธิท่ามกลางหิมะ ถือเป็นการฝึกบำเพ็ญตบะอย่างหนึ่ง ตามวิถีชีวิตแบบดั้งเดิมของวัดเส้าหลิน ถ้าหลวงจีนองค์ไหนนั่งทำสมาธิสาย หรือไม่สามารถทำสมาธิได้ จะถูกลงโทษด้วยการให้นั่งคุกเข่าบนพื้นที่เต็มไปด้วยหิมะ จนกว่าจะหมดธูปหนึ่งก้าน[37] ในประเทศจีนกังฟูเส้าหลินมีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก กังฟูหลายอย่างในจีนล้วนแต่มีต้นกำเนิดมาจากวัดเส้าหลินแทบทั้งสิ้น รวมถึงเพลงหมัดมวยที่ปรากฏในภาพยนตร์จีนกำลังภายในหลายต่อหลายเรื่อง ซึ่งมักปรากฏภาพหมัดนกกระเรียนขาว หมัดมังกรเส้าหลินเหนือ กระบวนท่าเพลงหมัดมวยของเส้าหลินเหนือมักเน้นการเตะต่อยเป็นหลัก ในขณะที่เส้าหลินใต้เน้นกระบวนท่าที่ใช้ฝ่ามือจู่โจม เพลงหมัดมวยเด่น ๆ เช่นหมัดเสือดำ หมัดนกกระเรียนของวัดเส้าหลิน แท้จริงแล้ววิชากังฟูไม่มีการแบ่งแยกเป็นฝ่ามือและเท้า กังฟูของตั๊กม้อเป็นวิชาที่ใช้ในการต่อสู้จู่โจมพร้อมกันด้วยหมัด มือและฝ่าเท้า

title: สำนักบู๊ตึ๊ง

text:
สำนักบู๊ตึ๊งมีความยิ่งใหญ่เทียบเคียงวัดเส้าหลิน ถือเป็นเสาหลักของยุทธภพ
เหมือนคำเปรียบเปรยที่ว่า " เหนือเทิดทูนเส้าหลิน ใต้ยกย่องบู๊ตึ๊ง " เตียซำฮงมีความสนิทกับก๊วยเซียงเจ้าสำนักง้อไบ๊

title: วัดเส้าหลิน

text: ในปี พ.ศ. 1503 - พ.ศ. 1822 วิชากังฟูเส้าหลินได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่องจนถึงขีดสุด จนถึงสมัยราชวงศ์ชิง ในปี พ.ศ. 2159 - พ.ศ. 2454 และในปี พ.ศ. 2270 หลังการขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิหย่งเจิ้งแห่งราชวงศ์ชิงได้ประมาณ 5 ปี จากเหตุผลทางด้านการเมือง ราชสำนักได้เข้ามามีส่วนสำคัญในการลดบทบาทของวัดเส้าหลินลง แม้ว่าหลวงจีนจะถูกห้ามไม่ให้ฝึกกังฟู แต่ยังคงมีการลักลอบแอบฝึกกังฟูกันอย่างลับ ๆ ทั้งในบริเวณวัดและตามสถานที่ต่าง ๆ ทำให้วิชากังฟูเส้าหลินไม่สูญหายไปตามกาลเวลา และได้รับการสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน

title: เส้าหลิน สองใหญ่

text: ยุคต้นของการปฏิวัติประเทศจีน โฮ่วเจีย เป็นแม่ทัพใหญ่ในการตีเมืองเติงเฟิง โดยมีเชามันซึ่งเปรียบเสมือนน้องชายเป็นผู้ช่วย เมืองเติงเฟิงเป็นที่ตั้งของวัดเส้าหลิน ซึ่งบัดนี้กลายเป็นที่ให้พักพิงของบรรดาผู้อพยพหนีภัยสงคราม โฮ่วเจียและเชามันดูถูกเหยียดหยามวัดเส้าหลินซึ่งเป็นต้นกำเนิดของวิชาวรยุทธ ในคืนที่โฮ๋วเจียจะมั่นหมายลูกสาวตนเองกับลูกชายของนายพลโส่ว พี่ชายร่วมสาบาน เขาถูกเชามันหักหลัง ทำให้ได้รับบาดเจ็บทั้งตัวเอง เอี๋ยนซี ภรรยา และลูกสาว จนต้องเข้าไปขอความช่วยเหลือจากวัดเส้าหลิน แต่ลูกสาวของเขาบาดเจ็บหนักจนเกินจะช่วยไหว ทำให้เสียชีวิต โฮ่วเจียเสียใจมาก จึงสำนึกผิดและขอออกบวช โดยมี หูเต่า หลวงจีนพ่อครัวของวัดเป็นผู้ดูแล ขณะที่เชามันกำลังจะให้ขายสมบัติของชาติให้แก่ชาติตะวันตกเพื่อสร้างทางรถไฟ

title: วัดเส้าหลิน

text: สิ่งสืบเนื่องจากอิทธิพลของวัดเส้าหลินในแง่ของวัฒนธรรมภาพยนตร์มีผลอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภาพยนตร์ที่นำเสนอเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับวัดเส้าหลินทั้งโดยตรงและโดยอ้อม อาทิ ภาพยนตร์เรื่องเสี่ยวลิ้มยี่ ที่นำแสดงโดยเจท ลี[71], นักเตะเสี้ยวลิ้มยี่ ที่นำแสดงโดยโจว ซิงฉือ รวมถึงเส้าหลิน สองใหญ่ ซึ่งนำแสดงโดยเฉินหลง และหลิว เต๋อหัว[71]

title: วัดเส้าหลิน

text: เจตนารมณ์ของตั๊กม้อประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวง ศิษย์ของตั๊กม้อเมื่อลาสิกขาออกไปจากวัดเส้าหลินแล้ว ส่วนใหญ่กลายเป็นวีรบุรุษของชาวจีนที่รู้จักกันเป็นอย่างดีเช่น งักฮุยหรือแม้กระทั่งจางซานฟง แม้ในประเทศจีนจะมีวัดนิกายต่าง ๆ อยู่เป็นจำนวนมาก แต่เนื่องจากความเก่าแก่ประกอบกับชื่อเสียงอันโด่งดัง เลื่องลือกล่าวขานในด้านวิชากังฟูของเส้าหลิน เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้หลวงจีนหลาย ๆ องค์ นิยมเดินทางมาบวชเรียนเพื่อศึกษาธรรมะ กระบวนท่าวิทยายุทธและกังฟู ทำให้ชาวจีนจำนวนมากเริ่มเดินทางมาวัดเส้าหลินเพื่อฝึกฝนวิชากังฟูของตั๊กม้อ จนได้รับความนิยมอย่างมากในเวลาอันรวดเร็ว และกลายเป็นมหาอำนาจกำลังภายในของจีนมากว่าพันปี รวมทั้งยังเกิดสาขาของวัดเส้าหลินอีกนับสิบแห่งทั่วทุกมุมของโลก[17]

title: รายชื่อตัวละครในเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย

text: เจ้าหญิงไคล่าแห่งภูเขาพันชั้นได้ถูกปลดปล่อยจากร่างสัตว์ประหลาดโดยพวกเส้าหลิน โดยเธอเป้นเจ้าของวัดใหม่และได้เชิญนักรบเส้าหลินมาดูแลวัด และได้ร่วมมือกับอาจารย์ดาฉีเปลี่ยนวู่หยาเป็นผี โดยปรากฏตัวเฉพาะตำนานมังกรเส้าหลิน ผู้พากษ์เสียงคือ เจนนิเฟอร์ เฮล

title: วัดเส้าหลิน

text: สำหรับในประเทศไทยมีโรงเรียนสอนกังฟูหลายแห่งเช่น โรงเรียนไทย-จีนเส้าหลินกังฟู ตั้งอยู่บริเวณด้านหลังของสวนลุมพินี เป็นโรงเรียนสอนกังฟูและศิลปะการป้องกันตัว โดยหลวงจีนจากโรงเรียนสอนกังฟูเส้าหลินเป็นอาจารย์ผู้ฝึกสอน[55] โรงเรียนเส้าหลิน วูซู ไทยแลนด์ ตั้งอยู่บริเวณถนนศรีนครินทร์ บริเวณด้านหลังเสรีเซ็นเตอร์ เป็นโรงเรียนสอนกังฟูที่อาจารย์ผู้ฝึกสอนเป็นหลวงจีนจากโรงเรียนสอนกังฟูและศิลปะการป้องกันตัววัดเส้าหลิน รุ่นที่ 34 จำนวน 3 คน ในการฝึกสอนกังฟูให้แก่ผู้ที่สนใจศิลปะการต่อสู้และเป็นการสืบสานมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าของชาวจีน

title: สำนักบู๊ตึ๊ง

text:
ในเรื่องดาบมังกรหยก บู๊ตึ๊งเริ่มมาจากหลวงจีนในวัดเส้าหลิน ชื่อว่า จางซานฟง (อ่านแบบจีนกลาง) หรือ เตียซำฮง (อ่านแบบแต้จิ๋ว) ซึ่งเดิมมีชื่อว่า เตียกุนป้อ เป็นศิษย์ของท่านอาจารย์ กั๊กเอี้ยงซึ่งมีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ อาจารย์กั๊กเอี้ยงสั่งให้เตียกุนป้อลงจากเส้าหลินเนื่องเพราะวัดมีภัย โดยมีผู้บุกรุกนามว่า สามวิเศษเขาคุนลุ้น ซึ่งภายหลังกลายเป็นเรื่องเข้าใจผิด โดยถ่ายทอดวิชาในคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นให้ ซึ่งถือว่าเป็นยอดวิชาลมปราณหลังกำเนิด (คู่กับซือชวยเก็ง หรือคัมภีร์ชะล้างไขกระดูก อันเป็นลมปราณก่อนกำเนิด) หลังจากลงจากวัด ได้พบกับก๊วยเซียงและร่วมทางกันช่วงหนึ่ง หลังจากนั้นได้ก่อตั้งสำนักชื่อว่าสำนัก บู๊ตึ๊ง และเปลี่ยนชื่อตนเองเป็น เตียซำฮง (ซำฮงหมายถึงยอดเขา 3ลูก) รับศิษย์รุ่นแรก 7 คน ซึ่งเป็นที่มีชื่อเสียงในยุทธภพมาก ชาวยุทธต่างขนานนามว่า 7 กระบี่บู๊ตึ๊ง หรือ 7 จอมยุทธบู๊ตึ๊ง วิชาที่โด่ดเด่นคือ วิชากระบี่และมวย โดยมีวรยุทธบางชุดของเส้าหลิน บางชุดดัดแปลง
และมี ยอดวิชาของสำนักคือ กระบี่ไท่เก๊ก และมวยไท่เก๊ก ซึ่งเตียซำฮง บัญญัติขึ้นภายหลัง โดยสังเกตจากการต่อสู้ของ งูกับกระเรียน

title: ยอดมนุษย์เส้าหลิน

text: เนื้อเรื่องกล่าวถึงฟงไสหยก หรือ ปึงซีเง็ก ซึ่งมักจะชอบก่อเรื่องจนมีปัญหากับทางการ แม่ของซีเง็กก็เลยส่งซีเง็กไปเรียนที่วัดเส้าหลินแต่ซีเง็กได้แอบหนีออกมาจากวัด จนได้ไปรู้จักกับผู้ว่าราชการ ต่อมาซีเง็ก หลุดปากพูดเรื่องวัดเส้าหลินให้กับผู้ว่าฟัง จนเกิดเรื่องมีการวางยาพิษในอาหารให้คนในวัดเส้าหลินกินทั้งหมด ซีเง็กจึงรู้แผนทั้งหมดของทางการ จึงตามยอดฝีมือเส้าหลินมาเพื่อต่อสู้กับทางการ

title: วัดเส้าหลิน

text: นอกจากประสบความสำเร็จในธุรกิจการค้าภายใต้แบรนด์ "Shaolin" แล้ว ศิลปะการป้องกันตัวและกังฟูยังเจริญเติบโตอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งขยายสาขาไปทั่วประเทศถึงสิบกว่าแห่ง และได้เตรียมวางแผนขยายสาขาเพิ่มเติมในฮ่องกง เพื่อเป็นการส่งเสริมวิทยายุทธและกังฟูอันโด่งดังของเส้าหลิน ให้เป็นที่รู้จักแก่ชาวต่างชาติและคนทั่วโลก ซือ หย่งซิน ได้วางงบประมาณในการก่อสร้างเพื่อขยายสาขาในฮ่องกงเป็นจำนวนเงินถึง 420 ล้านหยวน ใช้ระยะเวลาในการก่อสร้างประมาณ 4 ปี โดยมีสถาปัตยกรรมป่าเจดีย์ แผ่นศิลาจารึกเช่นเดียวกับวัดเส้าหลินที่เทือกเขาซงซานซึ่งเป็นสาขาใหญ่ที่จีน และให้สัมภาษณ์ถึงเหตุผลในการขยายสาขาในครั้งนี้ว่า "ที่ผ่านมาวัฒนธรรมของเส้าหลินเป็นที่รู้จักและได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายจากชาวต่างชาติ อีกอย่างฮ่องกงก็เป็นศูนย์รวมวัฒนธรรมของชาติตะวันตก ขณะที่คนก็มีรูปแบบการใช้ชีวิตที่เร่งรีบ ดังนั้นการจัดตั้งสาขาวัดเส้าหลินในครั้งนี้ เชื่อว่าจะช่วยให้ประชาชนในฮ่องกงสามารถเข้าถึงพุทธศาสนา และมีโอกาสเรียนรู้ศิลปะกังฟู"[69]

title: วัดเส้าหลิน

text: วัดเส้าหลินมีชื่อเสียงโด่งดังมากที่สุดในประเทศจีนและในต่างประเทศ ได้รับการกล่าวขานในเรื่องของกระบวนท่าวิทยายุทธ เพลงหมัดมวย พลังลมปราณและกังฟูเส้าหลินเป็นอย่างมาก เป็นแหล่งวิชาการต่อสู้และศิลปะการป้องกันตัวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีน ปรากฏชื่อในนิยายกำลังภายในหลายต่อหลายเรื่อง ซึ่งล้วนแต่กล่าวถึงวิชาเพลงหมัดมวย พลังลมปราณและกังฟูเส้าหลินอยู่เสมอ[7] โดยเฉพาะนิยายกำลังภายในของกิมย้งเช่น มังกรหยก, จอมใจจอมยุทธ์, จิ้งจอกภูเขาหิมะ เป็นต้น ปัจจุบันมีหลวงจีนที่บวชเพื่อศึกษาธรรมะและกังฟูจำนวน 180 รูป[8] มีหลวงจีน ซือ หย่งซิน (All {{zh-xx}} templates have been merged into {{zh}}, which can do anything. Consult that template's documentation for more details.

title: เรมุนโด้ เปโดรซ่า

text: เรมุนโด้ในตำนานมังกรเส้าหลินนั้นได้เลื่อนขั้นเป็นนักรบโชคู โดยในช่วงการคัดเลือกหานักรบเส้าหลินฝึกหัด เรมุนโด้ได้ตกหลุมรักวิลโล่(เหมือนโอมิ)ซึ่งเขากับโอมิเป็นผู้ทำให้วิลโล่ได้เข้าไปแข่งขันกับปิ้งป่อง ซึ่งหลังจากที่วัดเส้าหลินถูกทำลาย เรมุนโด้และพวกพ้องก็ได้ออกเดินทาง เพื่อค้นหาวัดแห่งใหม่ และจะหาวัดเส้าหลินใหม่เจอในตอน Princess Kaila of the Thousand Layer Mountain

title: โอมิ

text: โอมิในตำนานมังกรเส้าหลินนั้นได้เลื่อนขั้นเป็นนักรบโชคู แถมยังได้ปิ้งป่องมาเป็นพี่น้องร่วมรบอีกด้วย โดยในช่วงการคัดเลือกหานักรบเส้าหลินฝึกหัด โอมิถูกชาโดว์ (ที่ปลอมตัวมาในชื่อวิลโล่) หลอกจนเธอสามารถขโมยเชนกังวูไปได้ทั้งหมด (โอมิเป็นคนเดียวที่รู้ที่ซ่อนเชนกังวูและรหัส) ซึ่งหลังจากที่วัดเส้าหลินถูกทำลาย โอมิและพวกพ้องก็ได้ออกเดินทาง เพื่อค้นหาวัดแห่งใหม่ และจะหาวัดเส้าหลินใหม่เจอในตอน Princess Kaila of the Thousand Layer Mountain

title: วัดเส้าหลิน

text: รากฐานกังฟูเส้าหลินได้แก่ พลังลมปราณและวิทยายุทธ ให้กำเนิดโดยตั๊กม้อ สาเหตุสำคัญของการฝึกกังฟูนอกเหนือจากการเสริมสร้างสมรรถภาพร่างกายให้แข็งแรงแล้ว เหตุผลสำคัญอีกประการในการฝึกกังฟู มาจากสถานที่ตั้งของวัดเส้าหลินซึ่งตั้งอยู่บนเทือกเขาซงซาน รายล้อมด้วยป่าไม้จำนวนมาก รวมทั้งในป่ารอบ ๆ วัดเส้าหลินมีสัตว์ร้ายนานาชนิด หลวงจีนวัดเส้าหลินจึงจำเป็นที่จะต้องมีการฝึกวิทยายุทธไว้สำหรับต่อสู้ป้องกันตัว และได้รับการพัฒนาต่อเนื่องมาโดยตลอด ซึ่งรากฐานกังฟูวัดเส้าหลินแต่โบราณ มีที่มาจากท่วงท่าการเคลื่อนไหวและพฤติกรรมของสัตว์เช่น หงเฉวี๋ยน หรือเพลงหมัดตระกูลหงส์ เป็นการเลียนแบบท่าทางของหงส์ เป็นต้น[30]

title: วัดเส้าหลิน

text: วัดเส้าหลินดั้งเดิมนั้นถูกจักรพรรดิหยงเจิ้ง ส่งกองทัพมากวาดล้างและเผาทำลาย แต่ถึงอย่างไรก็ตามกังฟูที่มีรากฐานมาจากวัดเส้าหลินแห่งแรกในเทือกเขาซงซาน มณฑลเหอหนาน ได้แพร่กระจายไปทั่วประเทศจีนและทั่วทุกแห่งในโลก ในส่วนที่ถูกเผาทำลาย ปัจจุบันมีการทำนุบำรุงบูรณะหลายต่อหลายครั้ง ตลอดระยะเวลา 1,500 ปี วัดเส้าหลินการถูกเผาครั้งยิ่งใหญ่จำนวน 3 ครั้งด้วยกัน และตั้งแต่ใน ปี พ.ศ. 2000 มีการปรับปรุงครั้งยิ่งใหญ่ รื้อบริเวณรอบ ๆ ที่ถูกไฟเผาไหม้ ปลูกต้นไม้ มีการสร้างอารามต่าง ๆ ขึ้นใหม่อีกครั้งอย่างสวยงามในปี พ.ศ. 2400

title: วัดเส้าหลิน

text: ปัจจุบันในประเทศจีนมีวัดเส้าหลินทั้งหมดสามแห่ง แห่งแรกตั้งอยู่บนเทือกเขาซงซาน มณฑลเหอนาน ซึ่งเป็นต้นกำเนิดพุทธศาสนานิกายเซนและกังฟูเส้าหลิน แห่งที่สองตั้งอยู่ที่เทือกเขาผานซาน สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หงวน และแห่งที่สามตั้งอยู่ที่เทือกเขาจิ่วเหลียนซาน มณฑลฮกเกี้ยน เรียก "สำนักเสี้ยวลิ้มใต้"[21] คู่กับ "สำนักเสี้ยวลิ้มเหนือ" ที่เทือกเขาซงซาน สำนักใหญ่ของวัดเส้าหลิน[22] แบ่งออกเป็น 2 สายหลัก ๆ คือสายพระบู๊ซึ่งเป็นสายของการการสืบทอดศิลปะการต่อสู้และกังฟูเส้าหลินของตั๊กม้อ และสายพระวินัยซึ่งเป็นสายที่เน้นการปฏิบัติธรรมตามคำสอนของพุทธศาสนาเป็นสำคัญ[23]

title: คิมิโกะ โทโฮมิโกะ

text: คิมิโกะในตำนานมังกรเส้าหลินนั้นได้เลื่อนขั้นเป็นนักรบโชคู โดยในช่วงการคัดเลือกหานักรบเส้าหลินฝึกหัด คิมิโกะได้สงสัยวิลโล่และได้สะกดรอยตามจนรู้ว่าเธอคือลูกน้องของเชสยังและได้ไปบอกพวกพ้องแต่ก็สายเกินกว่าที่จะหยุดยั้งเธอได้ ซึ่งหลังจากที่วัดเส้าหลินถูกทำลาย คิมิโกะและพวกพ้องก็ได้ออกเดินทาง เพื่อค้นหาวัดแห่งใหม่ และจะหาวัดเส้าหลินใหม่เจอในตอน Princess Kaila of the Thousand Layer Mountain ในตอนจบ เธอได้เป็นนักขี่มังกรคนแรกของยุคนี้(มังกรชื่อซิ๊ปปี้ลู/ซิ๊ปปี้ ลู)


query: อนิเมชั่นเรื่อง โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ ตอนสุดท้ายออกอากาศเมื่อไหร่?

title: กันดั้มดับเบิลโอ

text: โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น 1 ในซีรีส์ กันดั้ม เริ่มออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่วันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ถึง 29 มีนาคม พ.ศ. 2551 มีความยาวทั้งหมด 25 ตอน และมีกำหนดการที่จะออกอากาศซีซันที่ 2 ต่อ หลังจากเว้นระยะเวลาไปช่วงหนึ่ง[1] ส่วนในประเทศไทย โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ วางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี-ดีวีดีลิขสิทธิ์ โดย DEXโดยกันดั้มภาคนี้เป็นกันดั้มภาคสุดท้ายที่ทางDEXจัดจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี

title: ดับเบิลโอกันดั้ม

text: ในภาคภาพยนตร์ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิ้ลโอ อเวคเคนนิงออฟเดอะเทรลเบลซเซอร์ ดับเบิลโอไรเซอร์ได้รับการปรับปรุงเป็น GN-0000RE+GNR-010 โดยใช้ถังประจุอนุภาคGNแทนGNไดรฟ์ทั้งสองเตา ซึ่งดับเบิลโอไรเซอร์ที่ใช้ถังประจุอนุภาคGNนี้จะใช้ระบบทรานแซมได้เป็นเวลาจำกัด ในที่สุดนั้น ดับเบิลโอไรเซอร์ก็ถูกกลุ่มสิ่งมีชีวิตโลหะเปลี่ยนรูปจากต่างดาวกลืนเข้าไป

title: รีบอนส์กันดั้ม

text: GNMS-XCVII อัลวารอน (;) เป็นโมบิลสูทตัวร้ายใน "โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ" ฤดูกาลแรก

title: รีบอนส์กันดั้ม

text: รีบอนส์กันดั้มเป็นประจำตัวของริบบอน อัลมาร์ค โดยรวมลักษณะของ CBY-077 GNแคนน่อน กับ CBY-001 ไอกันดั้มเข้าเป็นเครื่องเดียว ทำให้เป็นโมบิลสูทที่สามารถใช้งานได้ในทุกสถานการโดยไม่ต้องมีกำลังสนับสนุน ซึ่งในบรรดาโมบิลสูทของอินโนเวเตอร์นั้น รีบอนส์กันดั้มเป็นโมบิลสูทเพียงเครื่องเดียวที่ไม่ได้เชื่อมระบบเข้ากับเวดาจึงไม่ได้รับผลกระทบจากไทรอัลฟิลด์ของเซราฟิมกันดั้ม นอกจากนั้นยังเป็นโมบิลสูทเครื่องที่สองต่อจากดับเบิลโอกันดั้มซึ่งใช้ระบบทวินไดรฟ์ แต่รีบอนส์กันดั้มจะใช้GNไดรฟ์เทาเป็นเครื่องกำเนิดพลังงานแทนGNไดรฟ์

title: เที่ยเหริน

text: เที่ยเหรินหรืออ่านแบบญี่ปุ่นว่าเทียเรน( ;) เป็นกลุ่มของโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ เที่ยเหรินทั้งหมดได้รับการออกแบบโดยเคนจิ เทราโอกะและมีลักษณคล้ายกับซาคุทูว์ในโมบิลสูทกันดั้ม ชื่อเที่ยเหรินนั้นเป็นอักษรจีน 铁人 หมายถึง "มนุษย์เหล็ก"

title: รายชื่อตัวละครในกันดั้มดับเบิลโอ

text: เขาเสียชีวิตจากการถูกอเลฮานโดรยิงใส่ร่างโคลด์สลีป ทำให้ระบบฉุกเฉินของเวด้าทำงาน จนบุคลิกภาพของเวด้าที่ได้จากอิโอเลียได้เริ่มแสดงออกมาและได้ปลดล็อกระบบการทำงาน Trans-Am ใน GN Drive ของเครื่องเอ็กเซียและ GN Drive โมบิลสูททุกเครื่องเพื่อการช่วยเหลือครั้งสุดท้าย

title: โมบิลสูท เซต้ากันดั้ม

text: โมบิลสูท เซต้ากันดั้ม (Mobile Suit Zeta Gundam) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนทางโทรทัศน์ (อนิเมะ) ออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นระหว่างปี ค.ศ. 1985-1986 โดยเป็นหนึ่งในซีรีส์กันดั้ม และเป็นภาคต่อของโมบิลสูทกันดั้ม

text: ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายรอบปฐมทัศน์ที่ประเทศญี่ปุ่นและประเทศสิงคโปร์เมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2010 ออกฉายในงาน New York Anime Festival เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม และในงาน Anime Festival Asia ในวันที่ 13 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ทั้งนี้ ซันไรส์ได้ตัดสินใจทำคำบรรยายบทภาพยนตร์เป็นภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการสำหรับอนิเมะชุดกันดั้ม โดยนำร่องจากภาพยนตร์เรื่องนี้ในรอบการออกฉายที่ประเทศสิงคโปร์ หลังจากนั้นจึงได้มีการจัดจำหน่ายในรูปแบบ Blu-ray และ DVD ที่ญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2010

title: รายชื่อตัวละครในกันดั้มดับเบิลโอ

text: อาลีเป็นเพียงไม่กี่คนที่ทราบว่าเซ็ทสึนะคือนักบินของกันดั้มเอ็กเซีย และเป็นเด็กที่ตนเองเคยฝึกฝนมา เขาได้ทำการชิงเอากันดั้มโทรเน่ซไวรวมทั้งสังหารมิคาเอลและโยฮันพร้อมกับทำลายกันดั้มโทรเน่ไอน์ ก่อนที่จะมาเผชิญหน้ากับเซ็ตสึนะและเอ็กเซียในร่างที่แสดงพลังเต็มประสิทธิภาพจนต้องล่าถอยไป แต่ในการต่อสู้ร่วมกันกับกองกำลัง GN-X ของสหประชาชาติ เขาได้สู้กับล็อกออนและเครื่องดิวนาเมสซึ่งติดตั้ง GN Arm จนกระทั่งเกิดการยิงสวนกันขึ้นจนเกิดความเสียหายทั้งสองฝ่าย แต่อาลีก็ยังรอดชีวิตมาได้ และใช้ชีวิตในฐานะทหารรับจ้างซึ่งทำงานให้กับอินโนเวเตอร์ใน 4 ปีต่อมา แต่สุดท้ายแล้วอาลีก็ถูกสังหารโดย ไลล์ ดีแลนดี้ น้องชายฝาแฝดของล็อกออนคนแรกนายทหารหญิงยศพันโทแห่งกองกำลัง AEU ฝ่ายยุทธการโมบิลสูท เป็นผู้นำแผนการจับกุมกันดั้มร่วมกันของสามขั้วอำนาจทางฝ่ายกองกำลัง AEU ลักษณะคือมีผมสีน้ำตาล สวมแว่นกรอบกลม มีอุปนิสัยเจ้าระเบียบตามวิสัยทหาร ซึ่งแพทริกแอบชอบเธออยู่นิดๆ เมื่อแรกพบ เธอได้เข้าร่วมการต่อสู้กับกองกำลังของสหประชาชาติเพื่อกำจัดเซเลสเชียลบีอิงจนกระทั่งถูกขับไล่กลับไป และได้บัญชาการกองกำลัง GN-X ซึ่งจู่โจมกลุ่มกันดั้มในช่วงท้ายของซีซั่นแรก

title: รายชื่อตัวละครในกันดั้มดับเบิลโอ

text: หน่วยพิเศษเฉพาะกิจที่ถูกก่อตั้งขึ้นภายหลังเหตุการณ์โจมตี[[ประเทศศรีลังกา|เกาะซีลอน]]ของ เซเลสเชียลบีอิงก์ สังกัดหน่วย MSWΛD (เอ็มสวาท) ของยูเนี่ยน มีหน้าที่ในการสืบสวนและพัฒนารูปแบบในการรับมือกันดั้ม พร้อมทั้งรวบรวมนักบินฝีมือเยี่ยมจำนวนมากเข้ามาในหน่วยเพื่อการต่อสู้กับกันดั้ม โดยมีแฟล็กคัสตอมเป็นโมบิลสูทหลักประจำหน่วยนักบิน[[โมบิลสูท]]ฝีมือระดับสูงของยูเนี่ยน เป็นคนที่ยึดติดกับเอ็กเซียที่ปรากฏต่อหน้าเขาเป็นอย่างมาก ก่อนที่จะได้ย้ายเข้ามาในหน่วยเฉพาะกิจพิเศษเพื่อการต่อต้านกันดั้มของกองกำลังยูเนี่ยน จนได้ประมือกับเครื่องเอ็กเซียและดิวนาเมส รวมทั้งได้พบกับเซ็ตสึนะและคาดเดาได้ว่าเป็นกันดั้มไมสเตอร์ จนในที่สุดเขาก็ได้เข้าร่วมแผนการจับกุมกันดั้มครั้งใหญ่ร่วมกับสองขั้วอำนาจที่เหลือ และพลาดไปจากการปรากฏตัวของกันดั้มโทรเน่ทั้งสามพร้อมกับเสียลูกทีมของตนให้กับการกระทำอันรุนแรงของพวกนั้น จนเขาต้องตั้งปณิธานว่าจะจัดการศัตรูของพวกเขาด้วยแฟล็กคัสตอม จนทำให้เขาไม่ยอมรับที่จะขึ้นขับโมบิลสูทเครื่องอื่นนอกจากแฟล็กคัสตอม มีอุปนิสัยค่อนข้างมีระเบียบ แต่ก็แสดงการร้อนรนในหลายสถานการณ์ หากแต่ยังแฝงซึ่งความสุขุมและได้ในหลายครั้ง รวมทั้งมีการยึดมั่นในปณิธานของตนเองอย่างแน่วแน่มั่นคง ในตอนที่25 เขาได้นำ GN แฟล็ก ต่อสู้กับเอ็กเซียของเซ็ตสึนะ และสามารถสร้างความเสียหายอย่างมากให้กับเอ็กเซีย แต่เขาต้องเสียแขนซ้าย และใบหน้าของเขา จากการโจมตีของเอ็กเซียเช่นกัน จนเขาต้องใส่หน้ากากอยู่ตลอดเวลาในนาม มิสเตอร์ บูชินโด (Mr. Bushido)

title: ดับเบิลโอกันดั้ม

text: ปรากฏตัวในภาคภาพยนตร์ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิ้ลโอ อเวคเคนนิงออฟเดอะเทรลเบลซเซอร์ และเป็นกันดั้มที่เซ็ตสึนะใช้แทนดับเบิลโอไรเซอร์ ชื่อ "ควอนตา" นั้นมาจากระบบควอนตัมซิสเต็มซึ่งเป็นระบบพิเศษเฉพาะดับเบิลโอควอนตา

title: กันดั้มคิวริออส

text: GN-003 กันดั้มคิวริออส( ;) เป็นโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ ออกแบบโดยทาคายูกิ ยานาเซะ

title: ดับเบิลโอกันดั้ม

text: GN-0000 ดับเบิลโอกันดั้ม( ;) เป็นโมบิลสูทตัวเอกเครื่องที่สองในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ ออกแบบโดยคาเนทาเกะ เอบิคาวะ

title: กันดั้มดับเบิลโอ

text: โมบิลสูท กันดั้ม ดับเบิลโอ ซึ่งเป็นภาคใหม่ของซีรีส์กันดั้มนี้ ได้รับความเห็นว่าเป็นภาคที่แตกต่างไปจากภาคอื่นๆ เนื่องจากการดำเนินเรื่องที่เข้มข้นและหม่นหมอง ต่างกับภาคอื่นที่แทรกความหวังและความสดใส เนื่องจากตัวหลักของภาคนี้แทบทุกคนล้วนประสบกับอดีตที่มีแต่ความเป็นความตาย เช่น เซ็ตซึนะ เอฟ เซเอ ที่ต้องทำสงครามแต่ยังเด็ก ดังนั้นอารมณณ์ที่ตัวละครแสดงออกมาจึงเป็นแบบผู้ใหญ่ ไม่แสดงท่าทีอ่อนประสบการณ์หรือความลังเลที่จะสังหารคนในสงคราม รวมทั้งทัศนคติที่ตัวหลักมีต่อคนที่ไม่อยากทำสงครามด้วย เช่น การที่เซ็ตซึนะกล่าวกับซาจิ ครอสโร้ดว่า หากต้องการความสงบสุข จะต้องต่อสู้และฆ่าคนต่อไปเพื่อจบสงคราม ไม่ใช่เลือกวิธีสันติหรือการปรองดองเพื่อสันติภาพ

title: กันดั้มดิวนาเมส

text: GN-002 กันดั้มดิวนาเมส( ;) เป็นโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ ออกแบบโดยทาคายูกิ ยานาเซะ

title: รีบอนส์กันดั้ม

text: CB-0000G/C รีบอนส์กันดั้ม( ;) เป็นโมบิลสูทตัวร้ายในการ์ตูนญี่ปุ่น อนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ ออกแบบโดยคาเนทาเกะ เอบิคาวะ และรูปแบบต่างๆของรีบอนส์กันดั้มยังมักมีบทบาทสำคัญในภาคที่ปรากฏตัวด้วยเช่นกัน

title: สเตอเรโอโพนิ

text:
สเตอริโอโพนิ () วงร๊อคจากญี่ปุ่น จังหวัด โอะกินะวะ ประกอบด้วยสาวน้อย3คนคือ โนะฮะนะ เล่นเบส ไอมิ ร้องนำและกีตาร์ และ ชิโฮะ เล่นกลองชุด ผลงานแรกที่มีออกมาก็คือ"Sayonara no Kisetsu" (さよならの季節) เป็นเพลงแรกที่ได้แต่งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2008และมีอีกหลายเพลงที่ได้แต่งขึ้น
"Hitohira no Hanabira" เป็นเพลงประกอบการ์ตูนแอนิเมชันซีรีส์ Bleach(เทพมรณะ)ซิงเกิลเป็นเพลงจบเพลงที่17 และมีการแต่งเพลงอีกหลายเพลง เช่น "Namida no Mukou" (泪の向こう) ซึ่งเป็นเพลงเปิดที่ 2 ของ การ์ตูนแอนิเมชันซีรีส์ โมบิลสูท กันดั้มดับเบิ้ลโอ ซีซั่น 2 ตอนนี้พวกเธอกำลังเริ่มเป็นที่น่าจับตามองเป็นอย่างมาก ต่อมาได้พบเจอกับ ยูอิ (YUI) ได้แต่งเพลงด้วยกันคือเพลง "i do it" ซึ่งขับร้องโดย YUI และเล่นโดย Stereopony เมื่อวันที่ 22 เมษายน ปี 2009 เพลงสุดท้ายที่พวกเธอเล่นคือเพลง "Stand By Me" เป็นเพลงจบเพลงแรกของ Anime Eureka_Seven:_AO ต่อมา ได้เล่นเพลงAgain โดยเป็นการ cover ด้วยวงStereopony ในอัลบั้ม "She Love You" และเพลงสุดท้ายที่เล่นจริงคือเพลง "Namida Nante Mishite Yannai" (涙なんて見してやんない) เมื่อปลายปี 2012 ทั้ง 3 คนได้ยุบวงอย่างเป็นทางการแล้ว โดยก่อนที่จะยุบวงได้เจอกับ Evan Taubenfeld แล้วแต่งเพลงด้วยกันโดยชื่อเพลงว่า Just Rock With Me และได้ออกอัลบั้มสุดท้ายที่มีชื่อว่า "Just Rock With Me / Namida Nante Mishite Yannai" โดยJust Rock With Me เป็นชื่อวงของ Evanpony และออกอัลบั้ม Best of Stereopony ได้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2012

text: สำหรับในประเทศไทย ลิขสิทธิ์ในการจำหน่ายภาพยนตร์ "โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ เดอะมูฟวี่: การตื่นของผู้บุกเบิก" เป็นของบริษัท DEX เช่นเดียวกับแอนิเมชั่นทางโทรทัศน์ชุดโมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ

title: โอกันดั้ม

text: GN-000 โอกันดั้ม(ญี่ปุ่น: 0ガンダム ;อังกฤษ:0 Gundam) เป็นโมบิลสูทที่มีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ และเป็นหุ่นยนต์เครื่องเดียวในภาคนี้ที่ได้รับการออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ รูปร่างของโอกันดั้มนั้นดัดแปลงมาจากกันดั้มจากโมบิลสูทกันดั้ม

title: กันดั้มเวอร์เชีย

text: GN-005 กันดั้มเวอร์เชีย( ;) เป็นโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ ออกแบบโดยทาคายูกิ ยานาเซะ

title: กันดั้มเอกเซีย

text: GN-001 กันดั้มเอ็กเซีย [ Gundam EXIA ]( ;) เป็นโมบิลสูทตัวเอกเครื่องแรกในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ ออกแบบโดยคาเนทาเกะ เอบิคาวะ

title: โมบิลสูท กันดั้ม 08th ทีม

text: โมบิลสูท กันดั้ม 08 ทีม เป็นแอนิเมชัน 1 ในซีรีส์ชุด "กันดั้ม" ซึ่งเล่าถึงเหตุการณ์ในช่วงสงครามหนึ่งปีจากมุมมองของทหารสามัญ ออกจำหน่ายในรูปแบบ โอวีเอ ตั้งแต่ปี 1996 ถึง 1999 มีความยาวทั้งสิ้น 11 ตอนจบ แต่ภายหลังได้มีการสร้างตอนพิเศษ "Last Resort" (ที่พักพิงสุดท้าย) ออกมาเพิ่มเป็นตอนที่ 12 นอกจากนี้ยังมีตอน "Miller's Report" ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อออกฉายในโรงภาพยนตร์ในปี 1998 ด้วย

title: โมบิลสูท กันดั้ม

text:
โมบิลสูท กันดั้ม การ์ตูนญี่ปุ่นในลักษณะอนิเมะซึ่งผลิตโดยบริษัทซันไรส์ ซึ่งถือว่าเป็นอนิเมะที่เป็นต้นกำเนิดหุ่นยนต์ประเภทเรียลโรบ็อตและมีอิทธิผลต่อวงการอนิเมะเป็นอย่างมากในปัจจุบันนี้
ออกอากาศครั้งแรกในญี่ปุ่น ทุกวันเสาร์ 17:30 - 18:30 วันที่ 7 เดือน4 ปี1979 จนถึง วันที่ 26 เดือน 1 ปี 1980 รวมทั้งสิ้น 42 ตอน
ผลงานของ โยชิยูกิ โทมิโนะ (Yoshiyuki Tomino)

title: รายชื่อตัวละครในกันดั้มดับเบิลโอ

text: ในภาคภาพยนตร์ เกรย์แฮมเสียชีวิตจากการใช้โมบิลสูทพุ่งชนศัตรูเพื่อเบิกทางให้เซ็ตสึนะเข้าไปสื่อสารกับศัตรูได้เจ้าหน้าที่ข่าวกรองคนสำคัญคนหนึ่งของยูเนี่ยน และเป็นหนึ่งในทีมพัฒนาโมบิลสูทของหน่วยโอเวอร์แฟล็ก โดยเขาได้ถูกย้ายไปกองกำลังสืบสวนพิเศษเพื่อต่อต้านกันดั้มในช่วงแรกๆ และทำงานร่วมกับศาสตราจารย์เอฟแมนซึ่งมีฐานะเป็นอาจารย์ของเขา ทำให้เขาได้ติดต่อหาสุราเมกิอีกหลายต่อหลายครั้งโดยอ้างเหตุในการขอคำปรึกษา ต่อมาเมื่อศาสตราจารย์เอฟแมนเสียชีวิตจากการโจมตีของเหล่ากันดั้มโทรเน่ เขาก็ได้รับช่วงต่อในการพัฒนาโมบิลสูทของทางหน่วย และแนะนำให้เกรแฮมเปลี่ยนมาใช้ GN-X ในการต่อสู้ก่อนจะยอมติดตั้ง GN Drive กับเครื่องแฟล็กคัสตอมของเกรแฮมแทน เมื่อเล็งเห็นว่าเขาไม่คิดจะใช้โมบิลสูทเครื่องอื่นอีกนอกจากแฟล็ก บิลลี่เป็นเพื่อนกับสุราเมกิตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เป็นคนที่มีอัธยาศัยดี และมีความรู้สึกแน่วแน่ต่อคนที่เขาต้องการผูกสัมพันธ์ด้วยศาสตราจารย์คนสำคัญแห่งยูเนี่ยน เป็นหัวหน้าฝ่ายวิจัยเทคนิคของหน่วยสอบสวนและต่อต้านกันดั้ม ซึ่งให้ความสนใจกับระบบเตาพลังงานขับเคลื่อนของกันดั้มเป็นอย่างมาก โดยเขาเป็นอาจารย์ของสุราเมกิกับบิลลี่สมัยที่ทั้งคู่ยังเรียนอยู่มหาวิทยาลัย

title: หุ่นยนต์ในกันดั้มดับเบิลโอ

text:
รายละเอียดข้อมูลโมบิลสูทและโมบิลอาเมอร์จากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกันดั้มดับเบิลโอ ผลงานของบริษัทซันไรส์เป็นกันดั้มลึกลับชุดใหม่ที่ปรากฏตัวขึ้นถัดจากกันดั้มทั้งสี่เครื่อง และยังไม่มีความแน่ชัดว่าถูกสร้างขึ้นโดยเซเลสเชียลบีอิงหรือไม่ แต่ก็เป็นกลุ่มที่ถูกส่งมาเพื่อรับช่วงต่อการดำเนินแผนการณ์ของเหล่ากันดั้มไมสเตอร์ที่ปฏิบัติภารกิจอยู่บนโลก กันดั้มทั้งสามเครื่องนี้มีลักษณะพิเศษที่แตกต่างจากกันดั้มเครื่องก่อนๆ ด้วยเตาพลังงานนาม "GN Drive Tau" ที่ปลดปล่อยอนุภาคสีดำอมแดงออกมา (ซึ่งแตกต่างจากสี่เครื่องแรกที่อนุภาคเป็นสีเขียวอมฟ้า) ซึ่งให้พลังงานได้มหาศาลเทียบเท่ากับ GN Drive ปกติ หากแต่มีอายุการใช้งานจำกัดกว่าเตาพลังงานรุ่นต้นแบบของกันดั้มชุดแรก และรูปร่างที่แตกต่างจากสี่กันดั้มก่อนหน้านี้ค่อนข้างมากในหลายๆ ส่วน รวมทั้งอาวุธหลายๆ แบบที่น่าจะพัฒนาขึ้นมาโดยมีต้นแบบมาจากอาวุธของกันดั้มทั้งสี่ โดยชื่อ "Throne" (โทรน) นั้นเป็นภาษาอังกฤษ แปลว่า "บัลลังก์" หรือ "ผู้ครองบัลลังก์" แต่คาดว่าชื่อนี้น่าจะมาจากชื่อของเทวทูตชั้น "Throne" ที่มีหน้าที่พิทักษ์บัลลังก์ของพระเจ้าตามความเชื่อของศาสนาคริสต์
เดิมมีชื่อว่า Ahead Close Combat Type โดยชื่อ Sakigake เป็นชื่อเล่นในภาษาญี่ปุ่นซึ่งถูกตั้งขึ้นภายหลัง แปลตรงตัวในภาษาอังกฤษว่า "Ahead"
Masurao มีความสามารถพิเศษคือ สามารถใช้ระบบ Trans-Amได้ แต่จะส่งผลเรื่องแรง G เช่นเดี่ยวกับ Flag costom

title: รายชื่อตัวละครในกันดั้มดับเบิลโอ

text: ในเนื้อหา season 2 นั้น ปรากฏว่าเขารอดชีวิตและเก็บตัวเฝ้ามองการเคลื่อนไหวของสหพันธ์โลกอยู่อย่างเงียบๆ จนกระทั่งปรากฏตัวขึ้นที่พราวด์เพื่อขัดขวางแผนการของA-Laws และได้ช่วยเหลือซาจิ ครอสโร้ดจากกลุ่ม A-Laws แต่กองกำลังที่ขัดขวางเขานั้นเป็นโมบิลสูท Ahead และ GN-XIII ซึ่งเป็นโมบิลสูทรุ่นใหม่ ทำให้ต่อสู้ได้อย่างยากลำบาก แต่สุดท้ายได้รับการช่วยเหลือจากกันดั้มเซราวีของทีเอเรียที่มาตามพิกัดจากยานปโตเลไมออสที่ตรวจหาเซ็ตซึนะพบ และทีเอเรียได้รับตัวเขากลับไปปโตเลไมออส2 เขานำ GN-Drive ของเอ็กเซียไปติดตั้งที่กันดั้มOO(ดับเบิลโอ) ทำให้กันดั้มOO ทำงานได้ และเซ็ตสึนะได้กลายมาเป็นนักบินของ OO

title: กันดั้มโธรน

text: กันดั้มโธรน( ;) เป็นกลุ่มของโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ ซึ่งกันดั้มโธรนทั้งหมดได้รับการออกแบบโดยนาโอฮิโระ วาชิโอะ ชื่อของกันดั้มโธรนแปลว่าบัลลังก์ ซึ่งหมายถึงเทวทูตคณะหนึ่งในศาสนาคริสต์ที่ทำหน้าที่แบกบัลลังก์ของพระเจ้า กันดั้มโธรนรุ่นแรกนั้นจะมีชื่อเป็นตัวเลขในภาษาเยอรมัน

text: โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ เดอะมูฟวี่: การตื่นของผู้บุกเบิก (, ) เป็นภาพยนตร์อนิเมะซึ่งมีเนื้อหาต่อเนื่องจากอนิเมะทางโทรทัศน์ชุดโมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ มีเนื้อหาเกี่ยวกับการต่อสู้ของกลุ่มองค์กรติดอาวุธเอกชน "เซเลสเชี่ยล บีอิ้ง" ในช่วง 2 ปีหลังจากจบเหตุการณ์ในภาคโทรทัศน์ โดยเป็นการต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตต่างดาวที่ไม่มีใครรู้จักมาก่อน ซึ่งถูกเรียกชื่อว่า "ELS" นับได้ว่าเป็นซีรีส์กันดั้มชุดแรกที่มีเนื้อหากล่าวถึงสิ่งมีชีวิตจากต่างดาว

title: หุ่นยนต์ในกันดั้มดับเบิลโอ

text:
หลังจากการต่อสู้กับ ดับเบิ้ลโอกันดั้ม เกราะของSusanowo แตกออก ทำให้เห็นว่า โมบิลสูท Masurao Susanowo
คือ โมบิลสูท Flag ที่ได้รับการพัฒนาขึ้นมาเป็นพิเศษโดย บิลลี่ คาตางิริ

title: กันดั้มดับเบิลโอ

text: GNR-101A GN อาร์เชอร์ (GN Archer) ยานรบที่คอยสนับสนุนอาริออส กันดั้ม สามารถเชื่อมต่อกับอาริออสร่างโมบิลอาร์มเมอร์เพื่อสนับสนุนการโจมตีและยังเปลี่ยนเป็นร่างโมบิลสูทเองได้อีกด้วย นักบินคือ โซม่า พีริส หรือ มารี พาร์ฟาซี่