ప్రపంచంలో ఎక్స్‌రేచిత్రణ ఏ సంవత్సరంలో ప్రారంభమైంది?
ఎక్స్‌రేచిత్రణ (రేడియోగ్రఫీ)
1895
ఎక్స్‌రేచిత్రణ అనేది ఎక్స్-కిరణాల సృష్టితో 1895లో ప్రారంభమైంది, కచ్చితమైన వివరాల్లో వీటి లక్షణాలను మొట్టమొదటిగా వివరించిన వ్యక్తి విల్హెల్మ్ కోనార్డ్ రాంట్జెన్ పేరుతో రాంట్జెన్ కిరణాలు అని కూడా సూచిస్తారు. గతంలోని ఈ అనామక కిరణాలు (కనుక ఎక్స్) ఒక విద్యుదయస్కాంత వికిరణ రకం వలె గుర్తించబడ్డాయి. అతికొద్ది కాలంలోనే ఎక్స్-కిరణాలను షూలను సవరించడం నుండి ప్రస్తుతం ఎక్కువగా ఉపయోగిస్తున్న వైద్య వినియోగాల వరకు పలు అనువర్తనాల్లో ఉపయోగించడం ప్రారంభించారు. ఎక్స్-కిరణాలను ప్రోద్దుత వికిరణం యొక్క ప్రమాదాలను గుర్తించడానికి ముందు, ప్రారంభంలోనే వ్యాధి నిర్ధారణ కోసం ఉపయోగించేవారు. అంతే కాకుండా, మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో గాయపడిన సైనికులకు చికిత్స కోసం ఎక్స్‌రేచిత్రణను ఉపయోగించాలని మేరీ క్యూరీ ప్రోత్సహించింది. ప్రారంభంలో, ఆస్పత్రుల్లో పలు రకాల సిబ్బంది ఎక్స్‌రేచిత్రణను నిర్వహించేవారు, వారిలో భౌతిక విజ్ఞానులు, ఫోటోగ్రాఫర్లు, వైద్యులు, నర్సులు మరియు ఇంజినీర్లు ఉన్నారు. వికిరణ చికిత్సా విజ్ఞానంలో వైద్య ప్రత్యేకత నూతన సాంకేతికతలో పలు సంవత్సరాల్లో అభివృద్ధి చెందింది. నూతన రోగ నిర్ధారణ పరీక్షలు అభివృద్ధి చేసినప్పుడు, ఎక్స్‌రేచిత్రణ చేసేవారు ఈ నూతన సాంకేతికతలో శిక్షణ పొందడం మరియు అనుసరించడం జరిగింది. రేడియోగ్రాఫర్లు ఇప్పుడు ఫ్లూరోస్కోపీ,కంప్యూటెడ్ టోమోగ్రఫీ, స్తనచిత్రణ, ఆల్ట్రాసౌండ్, కేంద్రీయ వైద్యం మరియు అయస్కాంత అనునాద చిత్రణ వంటి వాటిని నిర్వహిస్తారు. ఒక సాధారణ నిఘంటువులో రేడియోగ్రఫీ అంటే "ఎక్స్-కిరణాల చిత్రాలను రూపొందించడం" అనే అర్థాన్ని పేర్కొన్నప్పటికీ, ఇది "ఎక్స్-కిరణాల విభాగాలు", రేడియోగ్రాఫర్లు మరియు రేడియాలజిస్ట్‌ల విధిలో భాగంగా మాత్రమే ఉంది. ప్రారంభంలో, రేడియోగ్రాఫ్‌లను రోయెంట్‌జెనోగ్రామ్‌లు అని పిలిచేవారు.[1]