ਇੱਕ ਮਾਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਲੌਕਡਾਊਨ ਕਰਕੇ ਫਸੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਸਕੂਟੀ ‘ਤੇ ਕੀਤਾ 1400 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦਾ ਸਫ਼ਰ
ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਡੀ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵੀ ਛੋਟੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਅੜਿੱਕਾ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਮੋਹ ਅੱਗੇ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨਿਜ਼ਾਮੁਦੀਨ ਨਾਲ ਰਜ਼ਿਆ ਬੇਗਮ ਇਹ ਇੱਕ ਮਾਂ ਦਾ ਦ੍ਰਿੜ ਸੰਕਲਪ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਰਜ਼ਿਆ ਬੇਗਮ ਲੌਕਡਾਊਨ ਵਿੱਚ 1400 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਇਕੱਲੇ ਸਕੂਟੀ ਚਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਲੈਣ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਤੋਂ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸਕੂਟੀ ਚਲਾਉਂਦੀ ਰਹੀ, ਸਰਹੱਦ 'ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਵੀ ਮਿਲੀ, ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਸੁੰਨਸਾਨ ਸੜਕਾਂ ਆਈਆਂ ਪਰ ਉਹ ਰੁਕੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਤਾਂ ਬਸ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਰਜ਼ਿਆ ਬੇਗਮ ਦਾ ਬੇਟਾ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨੇਲੂਰ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰੋਂ 700 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਰਜ਼ਿਆ ਬੇਗਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਲਈ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਦਾ 1400 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦਾ ਰਸਤਾ ਸਕੂਟੀ 'ਤੇ ਤੈਅ ਕੀਤਾ। ਲੌਕਡਾਊਨ ਵਿੱਚ ਫ਼ਸਿਆ ਸੀ ਪੁੱਤ ਰਜ਼ਿਆ ਬੇਗਮ ਐਮਪੀਪੀਐਸ ਸਾਲਪਾੜ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਨੇ ਅਤੇ 14 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਜ਼ਾਮਾਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬੋਧਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੇਟਾ ਮੁਹੰਮਦ ਨਿਜ਼ਾਮੁਦੀਨ ਬੋਧਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੈਡੀਕਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੇਟੇ ਦਾ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਵੀ ਮੈਡੀਕਲ ਦੀ ਕੋਚਿੰਗ ਲਈ ਬੋਧਨ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਰ, ਮਾਰਚ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਤਬੀਅਤ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋਣ 'ਤੇ ਨਿਜ਼ਾਮੁਦੀਨ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨੇਲੂੱਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤ ਦਾ ਘਰ ਹੈ। "ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਾ ਹੋ ਗਈ। ਮੇਰਾ ਬੇਟਾ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਉੱਥੇ ਫਸਿਆ ਰਹੇਗਾ। ਉੱਥੇ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।" "ਨੇਲੂਰ ਵਿੱਚ ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖ ਸਕੇਗਾ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਏਗਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਦੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਜਾਣਾ ਹੀ ਪਿਆ।" ਸੋਸ਼ਲ ਡਿਸਟੈਂਸਿੰਗ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰਜ਼ਿਆ ਮਦਦ ਲਈ ਬੋਧਨ ਪੁਲਿਸ ਕੋਲ ਵੀ ਗਈ ਸੀ। ਏਸੀਪੀ ਜਯਪਾਲ ਰੈਡੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਜ਼ਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਈ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਲਿਸ ਤੋਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਸਬੰਧੀ ਚਿੱਠੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ ਪਰ ਜੋ ਉਹ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਖੁਦ ਹੀ ਸਕੂਟੀ 'ਤੇ ਚਲੀ ਗਈ। ਰਜ਼ਿਆ ਨੂੰ ਕਾਰ 'ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਲੌਕਡਾਊਨ ਦੌਰਾਨ ਕੋਈ ਇੰਨੀ ਦੂਰ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਫਿਰ ਕਾਰ ਲੈ ਜਾਣ 'ਤੇ ਹਾਈਵੇਅ 'ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਜਾਣ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਦਿੱਕਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਕੂਟੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। 50 ਸਾਲ ਦੀ ਰਜ਼ਿਆ ਬੇਗਮ 25 ਸਾਲ ਤੋਂ ਸਕੂਟੀ ਚਲਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਸਕੂਟੀ 'ਤੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਜਾਇਆ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1400 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੋਮਵਾਰ (6 ਅਪ੍ਰੈਲ) ਸਵੇਰੇ ਨੇਲੂਰ ਲਈ ਚੱਲ ਪਈ। ਇੰਨੀ ਲੰਬੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਰਜ਼ਿਆ ਬੇਗਮ ਨੇ ਸੋਸ਼ਲ ਡਿਸਟੈਂਸ ਦਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਟਰੋਲ ਭਰਵਾਉਣ ਲਈ ਰੁੱਕੀ ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਰੁਕ ਕੇ ਬਾਹਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਧਾ। ਉਹ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀ ਲੈ ਕੇ ਗਈ ਸੀ। ਰਜ਼ਿਆ ਮਦਦ ਲਈ ਬੋਧਨ ਪੁਲਿਸ ਕੋਲ ਵੀ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇਜ਼ਾਜਤ ਸਬੰਧੀ ਚਿੱਠੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਜਦੋਂ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਰੋਕਿਆ ਰਜ਼ਿਆ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਮੈਂ ਪੈਟਰੋਲ ਪੰਪ ਤੇ 15 ਤੋਂ 20 ਮਿੰਟ ਰੁੱਕਦੀ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਹੀ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੀ ਅਤੇ ਈੰਜਨ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਹੋਣ ਦਿੰਦੀ।" "ਸੋਮਵਾਰ(6 ਅਪ੍ਰੈਲ) ਦੇਰ ਸ਼ਾਮ ਮੈਂ ਤੇਲੰਗਾਨਾ-ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੀਮਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ। ਉੱਥੇ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਪਰ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਜਾਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ।" "ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਾਈਵੇਅ ਵੀ ਸੁੰਨਸਾਨ ਸੀ। ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਲੰਬਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜਣਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲਿ ਸੀ। ਮੈਂ ਹਾਈਵੇਅ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਿਕਲ ਗਈ।" "ਫਿਰ ਨੇਲੂਰ ਕੋਲ ਚੈਕਪੋਸਟ ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਰੋਕਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਤ ਦੇ ਦੋ ਵਜ ਚੁੱਕੇ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰੁਤਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਗੇ ਰਸਤਾ ਖ਼ਰਾਬ ਸੀ। ਮੈਂ ਦੋ ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਚੈਕਪੋਸਟ ਕੋਲ ਰੁਕੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਕੇ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।" ਰਜ਼ਿਆ ਬੇਹਮ ਸੋਮਵਾਰ ਸਵੇਰੇ 6 ਵਜੇ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਨਿੱਕਲੀ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੰਗਲਵਾਰ ਸਵੇਰੇ 7 ਵਜੇ ਉਹ ਨੇਲੂਰ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਫਿਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵਜੇ ਨਿਕਲੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧਵਾਰ ਦਿਨੇ ਬੋਧਨ ਆ ਗਈ। ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਕੀ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੰਨੀ ਦੂਰ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਕੂਲ ਦਾ ਕੰਮ ਕਹਿ ਕੇ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲੀ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬੇਟੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘਰੇ ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਵੀ ਦੇਖੋ: (ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲ FACEBOOK, INSTAGRAM, TWITTERਅਤੇ YouTube 'ਤੇ ਜੁੜੋ।)