ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਨਕਸਲ ਹਮਲਾ: ਮਾਂ ਤਾਂ ਪੁੱਤ ਦੇ ਤਬਾਦਲੇ ਲਈ ਗੇੜੇ ਕੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਟੀਵੀ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ-ਗਰਾਊਂਡ ਰਿਪੋਰਟ
ਮਹਾਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਪੰਡਰੀਪਾਨੀ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਪਸਰੀ ਹੈ। ਆ ਰਹੇ ਕੁਝ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਇਸ ਚੁੱਪ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਡਿਸਟ੍ਰਿਕਟ ਰਿਜ਼ਰਵ ਗਾਰਡ ਦੇ ਹੈੱਡ ਕਾਂਸਟੇਬਲ, 35 ਸਾਲਾ ਰਮੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਜੁਰੀ, ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ ਬੀਜਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਮਾਓਵਾਦੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਗਲੀ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਦੇ ਰੋਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਉਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਘਰ ਰਮੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਜੁਰੀ ਦਾ ਹੈ। ਡਿਸਟ੍ਰਿਕਟ ਰਿਜ਼ਰਵ ਗਾਰਡ ਦੇ ਹੈੱਡ ਕਾਂਸਟੇਬਲ, 35 ਸਾਲਾ ਰਮੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਜੁਰੀ, ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ ਬੀਜਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਮਾਓਵਾਦੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਅਜੇ ਪਿੰਡ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤਿੰਨ-ਚਾਰ ਪੁਲਿਸ ਜਵਾਨ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਇਕ ਜਵਾਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਜਗਦਲਪੁਰ ਵਿਚ ਅੰਤਮ ਵਿਦਾਇਗੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਏਗੀ। ਫਿਰ ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ ਰਾਹੀਂ ਕਾਂਕੇਰ ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਸੜਕ ਰਾਹੀਂ ਪੰਡਰੀਪਾਨੀ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਹੋਰ ਦੋ ਘੰਟੇ ਲੱਗਣਗੇ।" ਪੰਡਰੀਪਾਨੀ ਪਿੰਡ ਕਾਂਕੇਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਤੋਂ 35 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਹੈ। ਤਕਰੀਬਨ 1,900 ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲੇ ਪੰਡਰੀਪਾਨੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਖੁੱਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਸੜਕ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸਿਓਂ ਇਕ ਪੁਲਿਸ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਤਾਮੇਸ਼ਵਰ ਸਿਨਹਾ ਨਾਮ ਦੇ ਇਕ ਪੁਲਿਸ ਜਵਾਨ ਦੀ ਹੈ। 9 ਜੁਲਾਈ 2007 ਨੂੰ, ਸੁਕਮਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਮਰਈਗੁੜਾ ਵਿੱਚ ਮਾਓਵਾਦੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ 23 ਸੁਰੱਖਿਆ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪੁਲਿਸ ਫੋਰਸ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਸਬ-ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਤਾਮੇਸ਼ਵਰ ਸਿਨਹਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਸੜਕ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਇਕ ਹੋਰ ਪੁਲਿਸ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਤਕਰੀਬਨ ਸੌ ਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਰਮੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਜੁਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਲੋਕ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਰਮੇਸ਼ ਦੇ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੰਜੇ ਜੁਰੀ ਆਖਰੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਰਮੇਸ਼ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਰਮੇਸ਼ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੰਜੇ ਜੁਰੀ ਵਿਅਸਤ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਟੋਇਆ ਪੁੱਟਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਕਤੂਬਰ 2005 ਵਿਚ ਪਿਤਾ ਮੇਘਨਾਥ ਜੁਰੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਜੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਹੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦਾ ਕੰਮ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਤਕਰੀਬਨ ਨੌ ਏਕੜ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਹਨ। ਰਮੇਸ਼ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੁਨੀਤਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਬੇਟੀ ਸੇਜਲ ਨਾਲ ਬੀਜਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ। ਸੰਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਦੇਹਾਂਤ ਬਾਰੇ ਗੁਆਂਢ ਦੇ ਇਕ ਲੜਕੇ ਨੇ ਦੱਸਿਆ। ਸੰਜੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਮੈਂ ਟੀਵੀ ਵਿਚ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵੇਖੀਆਂ। ਅਸੀਂ ਦੋ ਭਰਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਘਰ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸੀ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਦੇ ਸੀ। ਆਖ਼ਰੀ ਵਾਰ ਹੋਲੀ ਤੋਂ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਘਰ ਦੇ ਹਾਲਚਾਲ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮਾਂ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਸਨ।" ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਹੀ ਪੁਲਿਸ ਵਿਚ ਭਰਤੀ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਾਓਵਾਦ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਸੀ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਡਰ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਣ, ਪਰ ਰਮੇਸ਼ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਐਂਡਰਾਇਡ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਇੰਝ ਲੈ ਕੇ ਆਓ: ਮਾਂ ਟੀਵੀ 'ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਬਾਬੂ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀ ਰਹੀ ਰਮੇਸ਼ ਦੀ ਮਾਂ ਸੱਤਿਆਵਤੀ ਦੀ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਬੁਰੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਬੈਠੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੌਂਸਲਾ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਕੋਈ ਪੱਖਾ ਝੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਰਮੇਸ਼ ਜੁਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਸੀ ਵਿਦਿਆ ਉਸੇਂਡੀ ਕਾਂਕੇਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਤਿਆਵਤੀ ਜੁਰੀ ਦੀ ਸਿਹਤ ਖਰਾਬ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਚਾਰ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਰਮੇਸ਼ ਦੇ ਤਬਾਦਲੇ ਲਈ ਜਗਦਲਪੁਰ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਘਰ ਦਾ ਸਭ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਉਹ ਟੀਵੀ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਮੇਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੁਨੀਤਾ, ਜੋ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਬੀਜਾਪੁਰ ਵਿਖੇ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ। ਵਿਦਿਆ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਨੂੰਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਟੀਵੀ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਟੀਵੀ ਵੇਖਿਆ। ਉਥੇ ਆਈ ਤਸਵੀਰ ਵਿਚ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰਾ ਬਾਬੂ ਕਿਤੇ ਨਜ਼ਰ ਆਵੇਗਾ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਬਾਬੂ ਕਿਧਰੇ ਨਹੀਂ ਸੀ।" ਇਹ ਸਭ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਉਹ ਰੋਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਇਕ ਚਾਚੇ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਰਮੇਸ਼ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬਸਤਰ ਦੇ ਬੈਲਾਡੀਲਾ ਵਿਖੇ ਸਥਿਤ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖਣਿਜ ਵਿਕਾਸ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਸੀ। ਰਮੇਸ਼ ਦੀ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਬੇਟੀ ਹੈ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਰਮੇਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਬੈਲਾਡੀਲਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਂਕੇਰ ਤੋਂ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਂਸਟੇਬਲ ਭਰਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ 2010 ਵਿਚ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸੀ। ਪੰਜ ਸਾਲ ਨੌਕਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ 4 ਸਾਲ ਦੀ ਬੇਟੀ ਸੇਜਲ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ ਸੈਂਕੜੇ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਰਮੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਗਾਰਡ ਆਫ਼ ਆਨਰ ਰਮੇਸ਼ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਇਕ ਗਾਰਡ ਆਫ਼ ਆਨਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਇਕ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਸ਼ਾਮਿਆਨਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸੈਂਕੜੇ ਔਰਤਾਂ ਉਥੇ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ। ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਉੱਚ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਆਸਪਾਸ ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਵੀ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਨ। ਦੋ ਤਿੰਨ ਵਾਹਨ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਰਮੇਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੁਨੀਤਾ ਅਤੇ ਬੇਟੀ ਸੇਜਲ ਕਾਰ ਵਿਚ ਬੀਜਾਪੁਰ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਹੀ, 'ਜੈ ਜਵਾਨ, ਜੈ ਕਿਸਾਨ' ਜੈਕਾਰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੋ ਪਹੀਆ ਵਾਹਨ ਚਾਲਕਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਦੋਪਹੀਆ ਵਾਹਨ ਚਾਲਕਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੁਝ ਗੱਡੀਆਂ ਹਨ। ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਐਂਬੂਲੈਂਸ, ਜਿਸ 'ਚੋਂ ਰਮੇਸ਼ ਦੀ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੇਹ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਉਤਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸੈਂਕੜੇ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਖੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਕੋਈ ਰਮੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੇਜਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਦਾਦੀ ਨਾਲ ਚਿਪਕਾ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੇਜਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖ ਰਹੀ ਹੈ ਸੇਜਲ ਰੋ ਰਹੀ ਦਾਦੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖ ਰਹੀ ਹੈ ਤੇਜ਼ ਗੂੰਜਦੇ ਨਾਅਰਿਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਤਾਬੂਤ ਵਿਚ ਬੰਦ ਰਮੇਸ਼ ਦੀ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੇਹ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਲਿਸ ਕਰਮਚਾਰੀ ਸੋਗ ਦੀ ਧੁਨ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਗਾਰਡ ਆਫ ਆਨਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹਰ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੂਸਰੇ ਲੋਕ ਫੁੱਲ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਮਾਲਾਵਾਂ ਭੇਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਰਮੇਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਣ ਲਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਲਾ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਸਮਝਾਉਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਬੇਟੀ ਸੇਜਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਅਤੇ ਚੁੱਪ ਹੈ। ਸੇਜਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਦਾਦੀ ਨਾਲ ਚਿਪਕਾ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੇਜਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖ ਰਹੀ ਹੈ। ਸ਼ਰਧਾਜਲੀ ਦੇਣ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਲਗਭਗ ਇਕ ਘੰਟਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਅੰਤਿਮ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੇਤ ਵੱਲ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। "ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ... ਨੋਟ ਕਰ ਲਓ" ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਇਕ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਆਪਣੇ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ 'ਤੇ ਕੁਝ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦੋ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਖੇਤ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਸੈੱਲ ਫੋਨ ਤੋਂ ਆ ਰਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਵਟਸਐਪ 'ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰੀ ਅਮਿਤ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਪ੍ਰੈਸ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਕਲਿੱਪ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, "ਮੈਂ ਅੱਜ ਛੱਤੀਸਗੜ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਇਸ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰਾਂਗੇ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਜਿੱਤਾਂਗੇ।" ਜਿਹੜੇ ਜਵਾਨ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ... " ਸੈੱਲ ਫੋਨ ਦਾ ਬਟਨ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪੁਲਿਸ ਕਰਮਚਾਰੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੋ, ਇਹ ਨੋਟ ਕਰ ਲਓ।" ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ: (ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲ FACEBOOK, INSTAGRAM, TWITTERਅਤੇ YouTube 'ਤੇ ਜੁੜੋ।)