ผู้หญิงหลั่งได้ไหม ? คำถามชวนสงสัยที่ให้กำเนิด “พุสซีพีเดีย” สารานุกรมโยนีออนไลน์
พุสซีพีเดีย (Pussypedia) สารานุกรมออนไลน์แห่งแรกที่รวบรวมความรู้ว่าด้วยอวัยวะเพศหญิงล้วน ๆ เพิ่งเปิดตัวไปเมื่อเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมาในรูปแบบศูนย์รวมบทความคุณภาพทั้งในภาษาอังกฤษและภาษาสเปน โดยเป็นผลงานจากการค้นคว้าข้อมูลและสร้างสรรค์ภาพประกอบของสองสาว คือโซอี เมนเดลสัน ผู้สื่อข่าวชาวอเมริกัน กับมาเรีย โกเนโฮ ศิลปินชาวเม็กซิกัน
ผู้ก่อตั้งสารานุกรมออนไลน์ "พุสซีพีเดีย" บอกว่าผู้หญิงมีความรู้เรื่องร่างกายของตนเองรวมทั้งการดูแลสุขภาวะทางเพศน้อยมาก แรงบันดาลใจที่ทำให้ทั้งสองทุ่มเททำงานหนักมาหลายปี เพื่อเตรียมการเปิดเว็บไซต์แห่งนี้ ล้วนมีสาเหตุมาจากการที่พวกเธอไม่อาจหาคำตอบที่น่าเชื่อถือให้กับคำถามเรื่องเพศง่าย ๆ ใกล้ตัวได้ ตัวอย่างเช่น "ผู้หญิงสามารถหลั่งน้ำกามขณะมีเพศสัมพันธ์ได้เหมือนผู้ชายหรือไม่ ?" "ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับร่างกายของตัวเองเลย" มีผู้ตั้งคำถามดังกล่าวทางออนไลน์เมื่อปี 2016 ซึ่งนำไปสู่การถกเถียงกันอย่างดุเดือด ระหว่างโซอีและผู้ที่กลายมาเป็นแฟนหนุ่มของเธอในปัจจุบัน เมื่อทั้งสองไม่อาจเห็นพ้องตรงกันและไม่สามารถหาคำตอบที่น่าพอใจได้ พวกเขาจึงลงมือค้นหาข้อมูลในกูเกิล ทว่าก็พบแต่ข้อมูลไร้สาระและไม่น่าเชื่อถือเป็นส่วนใหญ่อยู่นั่นเอง ภารกิจค้นหาคำตอบเกี่ยวกับเรือนร่างของตนเองที่เชื่อถือได้ ทำให้โซอี เมนเดลสันก่อตั้ง “พุสซีพีเดีย” โซอีตัดสินใจค้นหาคำตอบจากวารสารวิชาการด้านการแพทย์โดยเฉพาะ แต่ผลที่ได้ก็คือ "ฉันอ่านไม่เข้าใจสักคำเลย ไม่รู้ว่าคนเขียนกำลังกล่าวถึงอวัยวะส่วนไหน ตั้งอยู่ที่ใด และมีหน้าที่อะไรกันแน่" ประสบการณ์ที่เธอต้องเผชิญ ทำให้โซอีได้ข้อสรุปสองประการ "ฉันคิดว่ามันเป็นปัญหาใหญ่มาก หากข้อมูลทั้งหมดที่ฉันเข้าถึงล้วนไม่เป็นเหตุเป็นผลหรือไร้คุณภาพจนยอมรับไม่ได้เกือบทั้งหมด นอกจากนี้ ฉันยังฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับร่างกายของตัวเองเลย" หลังจากนั้นอีกสองปี โซอีและเพื่อนนักวาดภาพประกอบชาวเม็กซิกันได้ก่อตั้ง "พุสซีพีเดีย" ขึ้นมา โดยหัวใจของการสร้างสารานุกรมนี้คือการให้ความรู้เกี่ยวกับอวัยวะเพศหญิง รวมทั้งอวัยวะที่เกี่ยวข้องโดยรอบ ไปจนถึงความเข้าใจเรื่องเรือนร่าง การเจริญพันธุ์ และเรื่องเพศที่หลากหลาย คำว่า "พุสซี" (Pussy) เป็นคำสแลงในภาษาอังกฤษที่หมายถึงอวัยวะเพศหญิง แต่โซอีและเพื่อนมองว่าคำนี้ควรมีความหมายที่ครอบคลุมกว้างขวางอย่างเป็นองค์รวมและเป็นกลางทางเพศมากกว่านั้น จึงได้นิยามให้คำว่า "พุสซี" ที่ใช้ในสารานุกรมออนไลน์ของพวกเธอมีความหมายรวมถึง "แคม, คลิตอริส, ช่องคลอด, มดลูก, กระเพาะปัสสาวะ, รูทวาร, ไส้ตรง, และใครจะรู้ว่าวันหนึ่งเราอาจจะหมายรวมถึงอัณฑะด้วยก็เป็นได้" บางคนอาจตั้งคำถามว่าโลกยุคศตวรรษที่ 21 ยังจำเป็นต้องมี "สารานุกรมโยนี" อยู่อีกหรือไม่ ในเมื่อทุกวันนี้เรามีการสอนวิชาเพศศึกษาในโรงเรียนทุกแห่ง และยังเข้าถึงแหล่งรวมความรู้ในอินเทอร์เน็ตได้ง่ายเพียงใช้ปลายนิ้วสัมผัส มาเรียตอบว่า "ข้อมูลความรู้นั้นเท่ากับพลังอำนาจ และความอับอายต่อเรื่องเพศของผู้คนก็เป็นอันตรายอย่างยิ่ง" มาเรีย โกเนโฮ อยากให้ผลงานศิลปะของเธอแสดงภาพเรือนร่างผู้หญิงในแบบที่แตกต่างออกสู่สายตาผู้คน ด้านโซอีกล่าวเสริมว่า "ฉันว่าเราประเมินความก้าวหน้าเรื่องความเท่าเทียมทางเพศของสังคมปัจจุบันไว้สูงจนเกินไป เรายังอยู่ในโลกที่ไม่เท่าเทียมทางเพศและเต็มไปด้วยความอับอายต่อเรือนร่างและเพศวิถีของตนเอง แม้ทุกวันนี้สังคมจะเปิดกว้างมากขึ้น แต่คนส่วนใหญ่ก็ยังคงยึดถือค่านิยมเก่า ๆ ที่ถูกปลูกฝังมา" มาเรียเห็นด้วยกับโซอีในประเด็นนี้ "เราคิดกันเอาเองว่าตัวเราย่อมรู้เรื่องส่วนตัวหรือเรื่องร่างกายของตนเองดีพอแล้ว ทำให้หลบเลี่ยงเหนียมอายไม่คิดที่จะกล้าพูดกล้าถามเรื่องบางอย่างออกไป คนส่วนใหญ่มักทึกทักกันไปเองว่า เราโตเป็นผู้ใหญ่พอจนน่าจะรู้อะไร ๆ หมดแล้ว แต่ทัศนคติแบบนี้เป็นข้อจำกัดกีดกั้นอย่างมาก" นอกจากโซอีและมาเรียแล้ว ทีมงานผู้อยู่เบื้องหลังสารานุกรมออนไลน์พุสซีพีเดียยังได้แก่ผู้เขียนบทความอีกหลายคน นับแต่เปิดตัวเว็บไซต์ครั้งแรกในเดือนก.ค. ของปีนี้เป็นต้นมา ปัจจุบันมีผู้เข้าเยี่ยมชมแล้วถึง 130,000 คน โดยต่างก็สนใจเข้ามาค้นหาคำตอบในหลากหลายเรื่อง ตั้งแต่วิธีล้างทำความสะอาดส่วนแคมที่ถูกต้อง ไปจนถึงผลกระทบของยาฆ่าแมลงต่อการเจริญพันธุ์ โดยแต่ละบทความของพุสซีพีเดียมีลิงก์อ้างอิงไปถึงแหล่งที่มาของข้อมูลที่น่าเชื่อถือด้วย จำเป็นต้องมี "สารานุกรมองคชาติ" ด้วยไหม ? แม้สองสาวจะทำงานค้นคว้าหาข้อมูลกันอย่างหนัก แต่ก็ยอมรับว่าหลายครั้งไม่สามารถหาคำตอบเรื่องเพศที่น่าพอใจมาเผยแพร่ต่อได้ เพราะขาดข้อมูลที่น่าเชื่อถือซึ่งควรจะมาจากแหล่งความรู้ที่ไว้วางใจได้ ผู้ก่อตั้งสารานุกรมโยนีออนไลน์ ต้องการจะพูดคุยประเด็นต่าง ๆ เกี่ยวกับเรือนร่างของผู้หญิงได้อย่างเปิดเผยไร้สิ่งต้องห้าม ปัญหานี้มาจากการที่อวัยวะเพศหญิงไม่ค่อยได้รับความสนใจจากวงการแพทย์และวิทยาศาสตร์ เว้นแต่งานวิจัยเรื่องการเจริญพันธุ์แล้ว ก็ไม่สู้จะมีการศึกษาวิจัยอย่างละเอียดในเรื่องกายวิภาคหรือกลไกการทำงานเท่ากับอวัยวะเพศชาย "ทุกวันนี้ฉันยังหาคำตอบในเรื่องที่เป็นต้นเหตุให้ก่อตั้งพุสซีพีเดียไม่ได้อยู่เลย มีข้อมูลสำคัญที่ขาดหายไปจำนวนมาก และนักวิชาการก็ยังคงไม่เห็นพ้องตรงกันในหลายเรื่องที่ว่าด้วยสรีระของผู้หญิง เรายังไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าเนื้อเยื่อส่วนใหญ่ที่ประกอบกันขึ้นเป็นคลิตอริสนั้นเป็นเนื้อเยื่อประเภทไหน" โซอีกล่าว นั่นคือเหตุผลที่การจัดทำ "สารานุกรมองคชาติ" อาจไม่มีความจำเป็นเร่งด่วนเท่ากับสารานุกรมของอวัยวะเพศหญิง โดยประเด็นนี้โซอีอธิบายเพิ่มเติมว่า "หากคุณค้นหาคำว่าองคชาติในฐานข้อมูล ไม่ว่าจะเป็นในวารสารการแพทย์หรือตำราสุขภาพ คุณจะพบผลการค้นหาที่ต้องการจำนวนมหาศาล แต่กับคำว่าช่องคลอด คุณแทบจะหาอะไรไม่พบ" มาเรียกล่าวเสริมว่า การมีข้อมูลสารสนเทศในมือมากมายล้นเหลือ ไม่ได้หมายความว่าจะสามารถกลั่นกรองเอาความรู้ออกมาได้มากทัดเทียมกัน "ฉันว่าผู้ชายรู้เรื่องร่างกายตัวเองน้อยกว่าผู้หญิงอีก ถึงจะมีข้อมูลเรื่ององคชาติให้อ่านมาก แต่ทัศนคติในเรื่องความเป็นชายชาตรี ทำให้พวกเขาไม่ขวนขวายศึกษาหาความรู้ที่ถูกต้องเกี่ยวกับร่างกายของตนเอง และไม่ต้องไปหวังว่าผู้ชายจะพยายามทำความเข้าใจเรื่องสรีระของผู้หญิงเลย" มาเรียบอกว่าความสำเร็จหนึ่งของพุสซีพีเดียก็คือภาพประกอบ “โยนีขณะแย้มเปิดออก” ซึ่งไม่ทำให้ผู้อ่านรู้สึกว่าเป็นภาพลามกหยาบโลน ถึงกระนั้นก็ตาม ความสนใจใคร่รู้เรื่องสรีระและสุขภาพทางเพศของผู้หญิงนั้นมีอยู่มากเกินคาด ทำให้โซอีและมาเรียสามารถระดมทุนสาธารณะเพื่อจัดทำสารานุกรมโยนีออนไลน์ได้อย่างรวดเร็ว โดยยอดบริจาคบรรลุถึงเป้าหมายที่ 22,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ หรือราว 7 แสนบาทภายใน 3 วันเท่านั้น เงินทุนก้อนนี้ช่วยให้พุสซีพีเดียถือกำเนิดเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาได้ โดยผู้เข้าชมเว็บไซต์สามารถเข้าไปอ่านและค้นหาบทความต่าง ๆ ในสารานุกรมโยนีออนไลน์ได้ฟรี แต่อย่างไรก็ตาม โซอีและมาเรียมีแผนที่จะหารายได้สนับสนุนเพื่อเป็นค่าตอบแทนแก่ผู้เขียนบทความ โดยในอนาคตอาจมีการจำหน่ายสินค้าพิมพ์ภาพประกอบจากสารานุกรมและเปิดรับบริจาคเพิ่มเติม รวมทั้งอาจขยายขอบเขตการทำงานให้ครอบคลุมถึงประเด็นสุขภาวะทางเพศของกลุ่มคนข้ามเพศด้วย มาเรียกล่าวทิ้งท้ายถึงความสำเร็จเบื้องต้นของพุสซีพีเดียว่า "ฉันพยายามทำงานมาห้าปี เพื่อให้สารานุกรมโยนีถ่ายทอดภาพเรือนร่างของผู้หญิงให้ได้อย่างที่มันเป็นจริง ๆ ฉันมุ่งเน้นวาดภาพร่างกายของผู้หญิงขณะสำรวจเพศวิถีของตนเอง เพื่อเปลี่ยนแปลงทัศนคติของผู้คนเวลาที่เห็นภาพเปลือย ต่อจากนี้พวกเขาจะไม่รู้สึกว่ามันเป็นภาพลามกหยาบโลนอีกต่อไป"