สถานที่ 7 แห่ง ที่ยูเนสโกยกเป็นมรดกโลก
วัดบนภูเขาของเกาหลีใต้ โบสถ์คริสต์ของญี่ปุ่น และเมืองท่าโบราณของโอมาน เป็นส่วนหนึ่งในแหล่งโบราณสถานที่เพิ่งได้รับการขึ้นชื่อเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโก (UNESCO) ประกาศรายชื่อ แหล่งมรดกโลก ครั้งใหม่นี้ระหว่างการประชุมที่ประเทศบาห์เรน แหล่งมรดกโลกเหล่านี้ ซึ่งได้ผ่านการพิจารณาถึงความสำคัญทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ หรือวิทยาศาสตร์ จะได้รับการคุ้มครองทางกฎหมายตามสนธิสัญญานานาชาติ นี่คือส่วนหนึ่งของสถานที่ ที่เพิ่งได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นแหล่งมรดกโลกในครั้งนี้ เมืองท่าโบราณที่เมืองคาลฮัทประเทศโอมาน สุสานพระนาง บีบี มาเรียม ตั้งอยู่บนยอดผาในเมืองคาลฮัท เมืองคาลฮัท (Qalhat) ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของประเทศโอมาน เคยมีความสำคัญในระหว่างศตวรรษที่ 11 ถึง 15 ในฐานะเมืองท่าสำคัญ ซึ่งปัจจุบันยังเห็นร่องรอยของกำแพงเมืองเก่าที่สร้างล้อมรอบเมืองแห่งนี้เอาไว้ ยูเนสโก กล่าวถึงแหล่งมรดกโลกแห่งใหม่นี้ว่าเป็น "ข้อยืนยันทางโบราณคดีถึงความเชื่อมโยงระหว่างดินแดนทางทิศตะวันออกของคาบสมุทรอาระเบียกับทั่วโลก" โบสถ์ถูกซ่อนไว้ในนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น โบสถ์โนคุบิ ในเมืองนางาซากิ เกาะคิวชู ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น เป็นที่ตั้งของ หมู่บ้าน 10 แห่ง ปราสาท และโบสถ์คริสต์ ที่ถูกสร้างขึ้นระหว่างศตวรรษที่ 18 - 19 ซึ่งในช่วงเวลานั้น ศาสนาคริสต์เป็นสิ่งต้องห้ามในประเทศ สถานที่เหล่านี้ สะท้อนให้เห็นถึงกิจกรรมของมิชชันนารีและชาวคริสต์ยุคแรกที่เดินทางเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งยูเนสโกระบุว่า สิ่งปลูกสร้างทั้งหมด เป็นตัวแทนให้เห็นถึงวัฒนธรรมของชาวคริสต์ที่ต้องหลบซ่อนในยุคนั้น สถาปัตยกรรมกอทิก และอาร์ตเดโค ในเมืองมุมไบ ประเทศอินเดีย สถาปัตยกรรมแบบอาร์ทเดโคของอาคารที่พักอาศัย ติดกับถนนเรียบแม่น้ำในเมืองมุมไบ หลังจากกลายเป็นเมืองเศรษฐกิจสำคัญของโลกในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เมืองมุมไบของอินเดียได้พัฒนาสิ่งปลูกสร้างที่สวยงามและทันสมัยจำนวนมาก แต่อาคารสถาปัตยกรรมวิกตอเรียเหล่านี้ ที่ยังคงมีระเบียงและเฉลียงให้เห็นเด่นชัด รวมถึงอาคารแบบอาร์ตเดโคที่ส่วนมากได้กลายเป็นโรงภาพยนตร์ โรงพยาบาล และที่พักอาศัยหลากสีสันในปัจจุบัน เป็นตัวแทนของช่วงเวลาเปลี่ยนผ่านนั้น ซึ่งยูเนสโกกล่าวว่า พวกมันสะท้อนให้เห็นถึงช่วงการปรับตัวเข้าสู่ยุคใหม่ของมุมไบในช่วงระหว่างศตวรรษที่ 19 - 20 โอเอซิสขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ประเทศซาอุดีอาระเบีย นอกจาก อัล-ฮาซา ทางตะวันออกของคาบสมุทรอาหรับ จะเป็นโอเอซิสที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกแล้ว ยังเป็นที่อาศัยของมนุษย์มาตั้งแต่ยุคหินใหม่ มาจนถึงปัจจุบัน โอเอซิสในซาอุดีอาระเบียแห่งนี้ ยังประกอบไปด้วยต้นปาล์มกว่า 2 ล้านต้น คูคลอง ลำธาร ไปจนถึงสิ่งปลูกสร้างและแหล่งโบราณคดีที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ซึ่งยูเนสโกมองว่าเป็น "ตัวอย่างที่ยอดเยี่ยม" ของความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และสิ่งแวดล้อม วัดบนภูเขาซันซา ประเทศเกาหลีใต้ วัดมโยกักซา (Myogaksa Temple) เป็นหนึ่งใน 7 วัดโบราณในเมืองคงจู วัดทั้ง 7 แห่งบนภูเขาซันซา ทางตอนใต้ของประเทศเกาหลีใต้ เป็นศูนย์รวมศรัทธาของศาสนิกชนมาตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 7 ซึ่งแต่ละแห่งล้วนมีสนามหญ้าเปิด ห้องโถงสำหรับเทศนา ซุ้มศาลา และอุโบสถที่งดงาม ยูเนสโก กล่าวว่า วัดเหล่านี้เป็น "สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ที่ดำรงอยู่มาถึงทุกวันนี้ในฐานะศูนย์รวมความเชื่อ และสถานที่สำหรับกิจกรรมทางศาสนา" แหล่งโบราณคดีของจักรวรรดิแซสซานิด ในจังหวัดฟาร์ส ประเทศอิหร่าน โครงสร้างที่มีความสำคัญเชิงโบราณคดี 8 แห่ง ใน จ. ฟาร์ส ของอิหร่าน ประกอบไปด้วยทั้ง ปราสาท และแผนผังเมือง ถูกสร้างขึ้นในจักรวรรดิแซสซานิด ช่วงศตวรรษที่ 3-5 ยูเนสโก กล่าวว่า สถานที่เหล่านี้ ไม่เพียงสะท้อนให้เห็นถึงการประยุกต์ใช้ภูมิประเทศให้เป็นประโยชน์ต่อการก่อสร้าง แต่ยังเป็นหลักฐานที่แสดงถึงอิทธิพลของศิลปะโรมัน และประเพณีของจักรวรรดิอาคีมานิด และจักรวรรดิพาร์เธีย ในช่วงเวลานั้นอีกด้วย กำแพงหินเรียง ประเทศเคนยา กำแพงหินเรียงที่แหล่งโบราณคดี ธิมลิค โอฮิงกา ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองมิโกริ เป็นกำแพงหินเรียงที่ใหญ่และอยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุด ในบรรดากำแพงแบบเดียวกันที่ถูกสร้างขึ้นใกล้ทะเลสาบวิกตอเรียของเคนยา กำแพงหินเรียง เป็นการก่อกำแพงโดยอาศัยการเรียงตัวของหินโดยปราศจากปูน โดยกำแพงแห่งนี้ เชื่อกันว่าถูกสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 16 เพื่อใช้ในการต้อนสัตว์ และยูเนสโก ยกให้เป็นตัวอย่างของประเพณีในชุมชนปศุสัตว์แรก ๆ ในพื้นที่ลุ่มทะเลสาบวิกตอเรีย ภาพทั้งหมดจาก ยูเนสโก