พบยีนกลายพันธุ์ที่ทำให้กระต่ายบางตัวเล่นกายกรรม หกสูงแล้ววิ่งไปด้วยขาหน้า
กระต่ายซูเตอร์แดลฟอร์ (sauteur d'Alfort) หรือ "นักกระโดดแห่งแอลฟอร์" เป็นสัตว์สี่ขาที่มีท่าวิ่งแปลกประหลาดไม่เหมือนใคร โดยมันจะใช้สองขาหน้ายันพื้นพร้อมกับทำท่ากายกรรมหกสูง แล้วยกขาคู่หลังขึ้นเหนือหัวขณะวิ่งไปข้างหน้า แทนที่จะใช้สองขาหลังดีดตัวเหมือนกับกระต่ายทั่วไป
ชื่อของกระต่าย sauteur d'Alfort มาจากภาษาฝรั่งเศสที่แปลว่า "นักกระโดดแห่งแอลฟอร์" ล่าสุดนักวิทยาศาสตร์พบว่า ความผิดปกติดังกล่าวเกิดจากความบกพร่องทางพันธุกรรม ซึ่งการกลายพันธุ์ในยีนบางตัวทำให้กระดูกสันหลังไม่สามารถควบคุมการเคลื่อนไหว หรือประสานงานการขยับเขยื้อนของร่างกายฝั่งซ้ายและฝั่งขวาให้สอดคล้องกันได้ ดร. มิเกล คาร์เนโร จากมหาวิทยาลัยปอร์โตของโปรตุเกส หนึ่งในสมาชิกของทีมวิจัยนานาชาติที่ทำการศึกษาเรื่องนี้บอกว่า "เมื่อมันเดินช้า ๆ คุณจะมองไม่ออกเลยว่ามันแตกต่างจากกระต่ายตัวอื่นอย่างไร แต่เมื่อกระต่ายชนิดนี้พยายามจะเร่งความเร็วขึ้น การใช้สองขาหลังดีดตัวเพื่อกระโดดไปข้างหน้าเหมือนกับกระต่ายทั่วไปกลายเป็นเรื่องยาก โดยมันจะสะบัดขาหลังมากเกินไปและผิดจังหวะอีกด้วย" "แต่กระต่ายพวกนี้จะเรียนรู้วิธีวิ่งไปข้างหน้าด้วยการหกสูง เพื่อชดเชยความบกพร่องของขาคู่หลังได้ หลังเกิดมาได้เพียงไม่กี่เดือนเท่านั้น" กระต่าย sauteur d'Alfort ไม่สามารถใช้สองขาหลังดีดตัวให้ลอยขึ้นได้เหมือนกระต่ายทั่วไปในภาพนี้ กระต่ายซูเตอร์แดลฟอร์ไม่จัดว่าเป็นกระต่ายสายพันธุ์หนึ่ง แต่เป็นลักษณะผิดปกติที่พบได้ในกระต่ายบางตัวเท่านั้น โดยโรงเรียนสัตวแพทย์ที่เมือง Maisons-Alfort ในฝรั่งเศสเป็นผู้ค้นพบ และได้ทดลองเพาะพันธุ์กระต่ายหกสูงแบบนี้ขึ้นเพื่อศึกษาเมื่อปี 1935 รายงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสาร PLOS Genetics ระบุว่า ทีมผู้วิจัยได้ถอดรหัสพันธุกรรมทั้งหมดหรือจีโนมของกระต่ายซูเตอร์แดลฟอร์ แล้วนำไปเปรียบเทียบกับจีโนมของกระต่ายที่วิ่งได้ตามปกติ ทำให้พบว่ามีการกลายพันธุ์ของยีน RORB ซึ่งทำหน้าที่สร้างเส้นประสาทในกระดูกสันหลังที่เชื่อมต่อร่างกายฝั่งซ้ายเข้ากับฝั่งขวา และเป็นยีนที่สำคัญอย่างยิ่งต่อการควบคุมการเคลื่อนไหวแขนขา ยีน RORB ที่กลายพันธุ์ได้แปรสภาพเป็นยีนด้อย ทำให้กระต่ายหกสูงเหล่านี้มีระบบประสาทบางส่วนผิดปกติตั้งแต่เกิด ซึ่งลักษณะด้อยนี้สามารถสืบทอดไปยังลูกหลานได้ ทีมผู้วิจัยยังคาดว่ายีน RORB อาจมีความสำคัญต่อการเคลื่อนไหวของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่น ๆ รวมทั้งกับมนุษย์ด้วย ซึ่งทำให้น่าติดตามศึกษากันต่อไปว่า ยีน RORB ที่ผิดปกติในคนจะส่งผลให้เกิดความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวขึ้นได้หรือไม่