Kontroler, który otrzymałem, sprawdza się bardzo dobrze np. w Splatoon 2 (gdzie wymagane jest użycie żyroskopu do poprawienia precyzji strzałów). Design bardzo przypomina kontrolery z Xbox One, chociaż przewyższa on swoimi możliwościami. Przyciski A/B/X/Y są tak jak zwykle w niezmiennym położeniu (od czasów Super Nintendo). Chociaż wolałbym, żeby Nintendo zaczęło przystosowywać się do designu typowo z Xboxa. Czytnik NFC jest umiejscowiony na samym środku Pro Controllera, co bez problemu udało mi się odczytać moje ulubione Amiibo (SSB Zelda #013). Jedna rzecz, która bardzo mnie martwi w tym kontrolerze to to, że bumpery ZL i ZR są zbyt płaskie, a nie zaś analogowe tak jak w przypadku PlayStation czy Xbox, co niestety może martwić w przypadku gry w Rocket League, gdzie dostosowanie prędkości czy nawet szybki lot w stronę piłki jest konieczny. Martwi mnie też ten fakt, że kontroler ten można podpiąć do ładowania wyłącznie przez port USB-C. Przyzwyczaiłem się do podłączania kontrolerów przez porty microUSB (Steam Controller, Xbox One czy PlayStation 4). Tu natomiast będziemy mieli twardy orzech do zgryzienia, bowiem nie będziemy wiedzieli przez jaki port go podłączyć. Dobrze, że Nintendo ratuje sytuację dodatkowym kablem USB-C, dzięki czemu możemy nie tylko naładować kontroler, ale również go użyć podczas wielogodzinnych sesji w Breath of the Wild czy w Splatoon 2. Plus jest taki, że kontroler ten można podłączyć do komputera, chociaż jedyną obsługiwaną platformą na PC jest wyłącznie Steam. Inaczej mówiąc, Nintendo trochę skopiowało pomysły z Microsoft, ale również zostało przy swoim oryginalnym designie, niezmiennym od 1992. Jest to kompromis między graczami, którzy nie za bardzo lubią posługiwać się Joy-Con'ami a profesjonalistami osiągającym rekordy na scenie e-sportowej. Jeżeli miałbym wybrać grę w Zeldę za pomocą Joy-Con'a a to samo przez Pro Controller, wybrałbym to drugie. Lepsza precyzja, lepsza gra.