Henri Becquerel
Store norske leksikon,Realfag,Fysikk,Atom- og kjernefysikk
Henri Becquerel var ein fransk fysikar som er spesielt kjend for arbeidet sitt med radioaktivitet. For dette arbeidet fekk han Nobelprisen i fysikk i 1903 saman med Marie Curie og Pierre Curie.
Karriere Becquerel blei fødd i Paris og kom frå ein familie med fysikarar gjennom fleire generasjonar. Han var son av fysikaren Alexandre Edmond Becquerel og fekk utdanninga si ved École Polytechnique og dessutan École des Ponts et Chaussées. I doktorgraden sin skreiv han om fosforescens og lysabsorpsjon. Kort tid etter doktorgraden blei han interessert i samanhengen mellom fosforescens og røntgenstrålar, noko som førte til at han i 1896 oppdaga den naturlege radioaktiviteten i uran. Radioaktive strålar blei derfor først kalla Becquerel-strålar. For oppdaginga si blei han i 1903 tildelt Nobelprisen i fysikk saman med ekteparet Marie og Pierre Curie. Måleininga becquerel (Bq) er oppkalla etter Henri Becquerel. Becquerel blei i 1892 professor ved det naturhistoriske museet og i 1895 professor ved Paris' polytekniske høgskule. Mot slutten av karrieren sin, ved byrjinga av 1900-talet, studerte Becquerel eigenskapane til betapartiklar med høg energi, og han oppdaga at radioaktivitet kunne nyttast til medisinske føremål. Arbeidet hans med dette bidrog til utviklinga av strålebehandling, som i dag blir brukt til å behandle ulike typar kreft. Utmerkingar Becquerel blei vald inn i fleire prestisjetunge vitskaplege organisasjonar, og han vann ei rekkje vitskaplege prisar gjennom karrieren sin:  1900: Rumford-medaljen 1901: Helmholtz-medaljen 1903: Nobelprisen i fysikk (saman med ekteparet Curie) 1905: Barnard-medaljen Les meir i Store norske leksikon radioaktivitet radioaktiv stråling becquerel (eining) Eksterne lenker Nobelstiftinga: faktaside om fysikkprisen 1903