langs: en en en en en en en fi fr en fr en en en ja el en en en la en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en fr en en en en en en en la la la la la it it it it en la la la en la la it la nb la it it la en en la en en en fr la fr la la la fr la fr la la la fr la la fr la la it la la id la la la fr fr la la la lv de la fr fr fr ru la en hbs_lat fr fr en la la en la la la la fr la la la fr fr fr la la la en la la la fr it la la en pl fr la la fr la la la fr la la la la la la pt la ie la la la la sl en la la fr la la la la en la la la la la la la la fr de la la la la la la la la la la la la la fr es la la la la la la la hbs_lat it la la tr la la la la fr la fr la la la la fr it la en fr la es la it la fr la la la la de la la la la la en la fr la la la la fr la la ie la fr pt la la la la la la la la la la la la de la la es la la fr fr la fr fr la la da it la la la la la la fr la fr it fr la fr hu fr la la fr es it it es es fr fr la la fr it fr la la la la fr fr fr la la da it la la fr br fr la la la fr it fr la hu fr la la la la la la fr fr fr fr la la it fr it la la la la fr it fr la la la la es fr it fr la it fr fr fr fr la fr la fr fr la fr la la fr it eo fr fr la fr la la fr la fr la la fr la it la fr fr da la it fr la la la fr la it la it fr la es nb la fr la la fr la da it war fr la fr fr nl de fr fr la la la fr it it it la la fr it fr fr la la la la en es es it es es it es es es es it fr la fr la it fr fr en fr la it fr fr fr fr la fr fr fr la la it la ia la en en la la la fr it la la fr la fr la la la fr la fr la fr fr la fr fr la la fr fr la fr la la fr la la fr fr la fr fr la fr fr it la la la fr it fr fr it fr fr pt de la da fr la la fr la la en fr la fr la en la la la la la fr la la fr fr en la da fr la la la it fr la fr la la la la fr la fr en fr la la fr en la la fr la la la it fr la fr it fr fr la la la en it la pt la la fr fr pt la la la la fr la la fr la la fr fr la fr la fr fr la la fr fr ca la fr it fr fr pt la fr la fr la ru la fr fr fr da la la la la la la fr fr la la fr fr it en la la fr de la fr fr la fr fr la la et io fr la la el fr la fr it fr la fr la la fr fr la fr la la fr la fr it fr la la fr fr fr fr pt la fr la it la fr la la la ceb fr la la la fr la fr la la la it fr it la la la la la fr la la da fr fr la la la la la la fr it la la la it fr la fr fr la fr it fr fr la fr la la la la fr la fr fr la fr fr fr la es fr la fr la fr fr la la la la it en it la fr fr la pt la la la la la es la la fr fr la la fr fr la la la la la la la la fr it fr la la fr la la la fr la fr la ro la la la la la it la la en it fr la fr fr fr la fr it la pt la fr la it fr de la la la it it fr la ca fr la la fr it la fr fr la fr la fr la fr nb uk la nb la fr la it la fr it fr fr la fr fr la pt it la fr br da la it la la la de la fr la de fr en la eo la fr la fr la fr it it fr hu fr la la la la la la en fr la fr it la la es it fr fr en fr da la la la fr nb da fr fr la la la fr ca lt la la la la fr la la es la it fr la fr la fr la la la fr it fr fr la la fr it fr fr fr la la en uk la la fr fr fr la la la fr fr fr la la la fr la id la fr la la la la la ku la la it fr fr la la it la la la fr la fr la fr fr fr fr la la de la fr la fr it de la la it fr la fr la la la es la fr la la la la la la la la la la ja de fr fr fr la la en la la fr fr la fr fr fr fr fr fr fr la fr fr la la la pt da la fr ro fr fr la la la fr de fr la la la fr la es eo it la la fr la la en la la la la fr la es la fr it la nb fr fr la la la la fr fr fr fr fr fr fr la fr la la ko fr la fr la la da fr la fr fr la fr la la la la fr fr la la la la la fr la la la fr la it la fr la fr la it it fr fr fr fr fr la la fr la la la la la la la fr it fr la fr fr fr fr la la ia fr fr fr la fr es la la fr la la es la it la en fr fr fr fr fr fr de la fr la la fr la la la la fr la la es la la la fr it fr la la fr it it it la la br fr la es la fr fr ru fr la ca it la fr fr la fr fr fr fr fr fr la fr la la it fr fr la fr fr en fr fr it la la la la la it la la la tr la la la es en en la sv et la la it la la la fr la la la la fr la la fr la la fr it la la it la la de la la la ia la la la la la fr fr la it fr nl la la la fr la la fr la fr la la la la fr la la la la fr fr ceb la la fr fr fr fr la en it tr fr la la fr fr fr la la en es fr en la la la la it da la la la la ja la la la fr la es fr la la la fr la la en la la la de pt la en fr la la la la la it et la la la it la pt nb la la en it la fr la it la su en en es fr la it la la la it en la la la la la la eo la tl la la la la la de la la la la nb la en en es fr la la la la tr la la la la la la la fr la la la fr la la la fr fr fr la la la la la en de la fr la la da fr la fr la la la eo la la la la la la la it it la la la la it fr la la la la fr it la la la fr la tr la la fr la ia la la la la la la eo fr la la la la la la fr la la nb la la la la la la la la la la la it la la la fr la la la la la la la la la la la la fr la fr la la la la fr la su la es la la la la en la la la la la la fr it it la la la la la la la la la la la la it la la la la la la fr la la la la la la la fr la la ia la la la it la la en la ia pt fr la it la la la la la la it la la la la la la la la la la la fr it la la la la la la la la la fr la pt la la la la fr it fr la la la la la la la la la it fr la la la la la fr la es fr la fr la br la la la la la la la tr fr fr la tr fr la la fr it la fr fr la la la la la la it la la la la la eo es la fr la ceb la la la la la it la la la la la la la pt la la gl la la war la la la la la la la la la la la la la la la vi war it en es la fr fr la it la it la la la la la la it la en la en en en it la fr hbs_lat nb la la ceb la la de fr fi la fr ia la la la la la fr la la la la tr it la ca la la fr it fr la la it la la en la fr it de ceb la la la la fr la la la la es la la en fr la ro la en fr la la es it fr la la fr la fr en la it en it it fr la fr pt la es la en it it la la la la la it la la la la en la la la la la tr sw fr fr la fr it la la it la da fr la la pt fr la fr la la nl min et la la la la la it la la la nl it la la la la la la en pt la la la la en it fr la la la fr la da la ro en fr es it en de la fr nl it ru da la la it la it fr en fr ia it it la la la la fr la la it da la la la de la da la la la it en la nb it it la la la la fr la la it la eo es la fr da la ia eo la la pt la it it it es la la la en ceb la la fr it la fr it it la la en it la la la la it la fr en fr la la fr fr fr it la en la la et la it it la la en la la la de ie da la en la la la it la la tr en la fr la la es la la fr la la la la la en la it la it la la la eo la la fr it en fr fr en la la it en fr la it la la en es la la la la da it es la es la fr tr fr la la en la la es la es fr es fr la it fr la la la la en la la la fr la es la da es la la la la la la la la la fr it it fr it la la nb la la la la it la fr fr la fr la fr la la en it it la en it la la la la it la en nl la pt en la la en la tl la la it fr nb fr fr it es la fr it la la en la la es la id fr ca en la pt br nl it la la la en nb hu it la it la la it la id la la it la la it eo eo la en de la fr it la pt la la la es en la it fr fr en fr la la la en fr en it it la la la la la la la la fr la it la la la hu nl la fr la la ro la nl la it la la la la la it pt fr la it la fr la la la la la la la la la la fr it la it hbs_lat la fr fr fr fr es la eo tr la la fr la la la pt la fr es it la la fr fr la es la it la la es la la la la fr la fr la nb la fr fr la la fr la la tr la en la it la la fr fr la la la fr la fr tr la la fr it it la la la en it la la la ceb ca la la it la la fr de fr fr it la la la la la es la fr la la la la fr la it la la ro fr es la fr fr la la it la la la fr it la la la la fr la la la la la la la la fr es la la fr nl it fr en it it fr la fr la en la la eo fr la la es fr la eo la eo es fr fr es la la la la la fr it en es da la fr fr en la fr la en la eo de la tr es la fr la es la la la la la la la fr la la la fr es la la la la it la fr de it la en la la fr fr la la la la la la nb en fr la fr fr la en it fr la la en en it la la fr fr fr fr fr la la fr fr fr fr it la fr la ca la fr de fr la la en la en la fr la la fr fi la en la la fr it en nb it fr la la la la fr la la la la la it fr la fi en fr la uk la la fr la la la la it fr la la it fr la fr en fr fr la la fr en fr it la su la fr la la la la fr it la la da la fr sq la la la la fr la la la la la en de la it it la la it la la la la en it la la ca fr la tr la en la la vi fr la la nds la la la la la la en la fr it la la nl fr la la tr la fr it la la la fr fr en en la de en fr la la ca en da la it fr la en la fr la la en la la it la la la la la it la la la fr it la la fr fr la fr ceb la fr fr la fr ca de fr fr la la la en la en la es la en fr it en la la la it la la fr la la la fr it da la la la en la la br la la la la en la fr la la la la pt la es fr la la la fr la la it la fr es la it fr fr it ru fr fr la la de la la de la la it la es da en ceb la fr it en fr la la la fr en la la it fr fr la la es la la la la la fr la la la la pt it la la la tr la la da la la la la la la la la fr fr fr la la la fr la la la fr fr it la la la la la la it fr la it fr la en la tr la la la fr it en la de la la la la la ie la da la la fr la it la vi la tr fr la la la la la la en la la la la la la it fr it fr la la fr it fr la fr la la la la fr it fr it en la ia en la pt la la it la la la fr la la fr la es la la la la la it fr la en it en la it fr la la la la fr fr la la la la ceb fr la fr la la la fr la es nb la la la la la en hu en it la fr la fr es la la fr it de la la it en la it en la la de la fr la fr it la la la la fr fr la en fr la it la it fr la it es it de la it la fr la fr la la fr fr la it la en la la fr it la it es la la it la it la la la la nb la la la la it it la la la fr fr la eo en la la la it eo la la la la la la la la la la it la la la fr it fr la en la la la la la la la la la la it la la en la la la en la la la la la la la fr la la la la la la la la en la la fr la la br tr la la en la fr fr la fr fr la la en fr fr la la es la it la nb la la la de fr la la en hu la la la fr en it la la la en la la la la fr la la la it la fr da la la la la la fr it fr la la pt la la it su la la pt la en eo la fr io tr en la la la en la la eo da la fr la la la da la la la it fr la la la la es it en la it la la la la fr la la fr fr la fr fr la it la la la la it la la la la la la fr fr la la fr la la br la la fr it la it la la la en la br it da fr la la fr da la en fr si la la la la la la it la la la la la la la la la la la fr la fr en la la tr la io la la br it la la la la ia la hbs_lat la da la la en en en en en

text:
Roman Liturgy : Fonts, Missals, Lectionnaries, Partitions and all kind of online stuff, based on XML, SVG and PDF technologies
Novum Testamentum Latine (Nova Vulgata)
1 Apocalypsis Iesu Christi, quam
dedit illi Deus palam facere servis suis, quæ oportet fieri cito,
et significavit mittens per angelum suum servo suo Ioanni,
2 qui testificatus est verbum Dei et
testimonium Iesu Christi, quæcumque vidit.
3 Beatus, qui legit et qui audiunt
verba prophetiæ et servant ea, quæ in ea scripta sunt; tempus
4 Ioannes septem ecclesiis, quæ sunt
in Asia: Gratia vobis et pax ab eo, qui est et qui erat et qui
venturus est, et a septem spiritibus, qui in conspectu throni eius
5 et ab Iesu Christo, qui est testis
fidelis, primogenitus mortuorum et princeps regum terræ.
Ei, qui diligit nos et solvit nos a peccatis nostris in sanguine
6 et fecit nos regnum, sacerdotes Deo
et Patri suo, ipsi gloria et imperium in sæcula sæculorum.
7 Ecce venit cum nubibus, et videbit
eum omnis oculus et qui eum pupugerunt, et plangent se super eum
omnes tribus terræ. Etiam, amen.
8 Ego sum Alpha et Omega, dicit Dominus
Deus, qui est et qui erat et qui venturus est, Omnipotens.
9 Ego Ioannes, frater vester et
particeps in tribulatione et regno et patientia in Iesu, fui in
insula, quæ appellatur Patmos, propter verbum Dei et testimonium
10 Fui in spiritu in dominica die et
audivi post me vocem magnam tamquam tubæ
11 dicentis: « Quod vides,
scribe in libro et mitte septem ecclesiis: Ephesum et Smyrnam et
Pergamum et Thyatiram et Sardis et Philadelphiam et
12 Et conversus sum, ut viderem vocem,
quæ loquebatur mecum; et conversus vidi septem candelabra
13 et in medio candelabrorum quasi
Filium hominis, vestitum podere et præcinctum ad mamillas zonam
14 caput autem eius et capilli erant
candidi tamquam lana alba, tamquam nix, et oculi eius velut flamma
15 et pedes eius similes orichalco
sicut in camino ardenti, et vox illius tamquam vox aquarum
16 et habebat in dextera manu sua
stellas septem, et de ore eius gladius anceps acutus exibat, et
facies eius sicut sol lucet in virtute sua.
17 Et cum vidissem eum, cecidi ad pedes
eius tamquam mortuus; et posuit dexteram suam super me dicens:
« Noli timere! Ego sum primus et novissimus,
18 et vivens et fui mortuus et ecce sum
vivens in sæcula sæculorum et habeo claves mortis et inferni.
19 Scribe ergo, quæ vidisti et quæ
sunt et quæ oportet fieri post hæc.
20 Mysterium septem stellarum, quas
vidisti ad dexteram meam, et septem candelabra aurea: septem
stellæ, angeli sunt septem ecclesiarum; et candelabra septem,
vel ad indicem capitulorum supra
1 Angelo ecclesiæ, quæ est Ephesi,
Hæc dicit, qui tenet septem stellas in dextera sua, qui ambulat in
2 Scio opera tua et laborem et
patientiam tuam, et quia non potes sustinere malos et tentasti eos,
qui se dicunt apostolos et non sunt, et invenisti eos mendaces;
3 et patientiam habes et sustinuisti
propter nomen meum et non defecisti.
4 Sed habeo adversus te quod caritatem
5 Memor esto itaque unde excideris, et
age pænitentiam et prima opera fac; sin autem, venio tibi et
movebo candelabrum tuum de loco suo, nisi pænitentiam egeris.
6 Sed hoc habes, quia odisti facta
Nicolaitarum, quæ et ego odi.
7 Qui habet aurem, audiat quid Spiritus
dicat ecclesiis. Vincenti dabo ei edere de ligno vitæ, quod est in
8 Et angelo ecclesiæ, quæ est
Hæc dicit Primus et Novissimus, qui fuit mortuus et vixit:
9 Scio tribulationem tuam et
paupertatem tuam — sed dives es — et blasphemiam ab
his, qui se dicunt Iudæos esse et non sunt, sed sunt synagoga
10 Nihil horum timeas, quæ passurus
es. Ecce missurus est Diabolus ex vobis in carcerem, ut tentemini,
et habebitis tribulationem diebus decem. Esto fidelis usque ad
mortem, et dabo tibi coronam vitæ.
11 Qui habet aurem, audiat quid
Spiritus dicat ecclesiis. Qui vicerit, non lædetur a morte
12 Et angelo ecclesiæ, quæ est
Hæc dicit, qui habet romphæam ancipitem acutam:
13 Scio, ubi habitas, ubi thronus est
Satanæ, et tenes nomen meum et non negasti fidem meam et in diebus
Antipas, testis meus fidelis, qui occisus est apud vos, ubi Satanas
14 Sed habeo adversus te pauca, quia
habes illic tenentes doctrinam Balaam, qui docebat Balac mittere
scandalum coram filiis Israel, edere idolothyta et fornicari;
15 ita habes et tu tenentes doctrinam
16 Ergo pænitentiam age; si quo minus,
venio tibi cito et pugnabo cum illis in gladio oris mei.
17 Qui habet aurem, audiat quid
Spiritus dicat ecclesiis. Vincenti dabo ei de manna abscondito et
dabo illi calculum candidum, et in calculo nomen novum scriptum,
quod nemo scit, nisi qui accipit.
18 Et angelo ecclesiæ, quæ est
Thyatiræ, scribe: Hæc dicit Filius Dei, qui habet oculos ut
flammam ignis, et pedes eius similes orichalco:
19 Novi opera tua et caritatem et fidem
et ministerium et patientiam tuam et opera tua novissima plura
20 Sed habeo adversus te, quia
permittis mulierem Iezabel, quæ se dicit prophetissam, et docet et
seducit servos meos fornicari et manducare idolothyta.
21 Et dedi illi tempus, ut pænitentiam
ageret, et non vult pæniteri a fornicatione sua.
22 Ecce mitto eam in lectum et, qui
mœchantur cum ea, in tribulationem magnam, nisi pænitentiam
23 Et filios eius interficiam in morte,
et scient omnes ecclesiæ quia ego sum scrutans renes et corda, et
dabo unicuique vestrum secundum opera vestra.
24 Vobis autem dico ceteris, qui
Thyatiræ estis, quicumque non habent doctrinam hanc, qui non
cognoverunt altitudines Satanæ, quemadmodum dicunt, non mittam
25 tamen id quod habetis, tenete, donec
26 Et, qui vicerit et qui custodierit
usque in finem opera mea, dabo illi potestatem super gentes,
27 et reget illas in virga ferrea,
28 sicut et ego accepi a Patre meo, et
29 Qui habet aurem, audiat quid
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et angelo ecclesiæ, quæ est
Hæc dicit, qui habet septem spiritus Dei et septem stellas: Scio
opera tua, quia nomen habes quod vivas, et mortuus es.
2 Esto vigilans et confirma cetera,
quæ moritura erant, non enim invenio opera tua plena coram Deo
3 in mente ergo habe qualiter acceperis
et audieris, et serva et pænitentiam age. Si ergo non vigilaveris,
veniam tamquam fur, et nescies qua hora veniam ad te.
4 Sed habes pauca nomina in Sardis, qui
non inquinaverunt vestimenta sua et ambulabunt mecum in albis, quia
5 Qui vicerit, sic vestietur
vestimentis albis, et non delebo nomen eius de libro vitæ et
confitebor nomen eius coram Patre meo et coram angelis eius.
6 Qui habet aurem, audiat quid Spiritus
7 Et angelo ecclesiæ, quæ est
Hæc dicit Sanctus, Verus, qui habet clavem David, qui aperit, et
nemo claudet; et claudit, et nemo aperit:
8 Scio opera tua — ecce dedi
coram te ostium apertum, quod nemo potest claudere — quia
modicam habes virtutem, et servasti verbum meum et non negasti
9 Ecce dabo de synagoga Satanæ, qui
dicunt se Iudæos esse et non sunt, sed mentiuntur; ecce faciam
illos, ut veniant et adorent ante pedes tuos et scient quia ego
10 Quoniam servasti verbum patientiæ
meæ, et ego te servabo ab hora tentationis, quæ ventura est super
orbem universum tentare habitantes in terra.
11 Venio cito; tene quod habes, ut nemo
12 Qui vicerit, faciam illum columnam
in templo Dei mei, et foras non egredietur amplius; et scribam
super eum nomen Dei mei et nomen civitatis Dei mei, novæ
Ierusalem, quæ descendit de cælo a Deo meo, et nomen meum
13 Qui habet aurem, audiat quid
14 Et angelo ecclesiæ, quæ est
Hæc dicit Amen, testis fidelis et verus, principium creaturæ
15 Scio opera tua, quia neque frigidus
es neque calidus. Utinam frigidus esses aut calidus!
16 Sic quia tepidus es et nec calidus
nec frigidus, incipiam te evomere ex ore meo.
17 Quia dicis: «Dives sum et
miserabilis et pauper et cæcus et nudus,
18 suadeo tibi emere a me aurum igne
probatum, ut locuples fias et vestimentis albis induaris, et non
appareat confusio nuditatis tuæ, et collyrium ad inunguendum
19 Ego, quos amo, arguo et castigo.
Æmulare ergo et pænitentiam age.
20 Ecce sto ad ostium et pulso. Si quis
audierit vocem meam et aperuerit ianuam, introibo ad illum et
cenabo cum illo, et ipse mecum.
21 Qui vicerit, dabo ei sedere mecum in
throno meo, sicut et ego vici et sedi cum Patre meo in throno
22 Qui habet aurem, audiat quid
vel ad indicem capitulorum supra
1 Post hæc vidi: et ecce ostium
apertum in cælo, et vox prima, quam audivi, tamquam tubæ
loquentis mecum dicens: « Ascende huc, et ostendam tibi,
2 Statim fui in spiritu: et ecce
thronus positus erat in cælo; et supra thronum sedens;
3 et, qui sedebat, similis erat aspectu
lapidi iaspidi et sardino; et iris erat in circuitu throni, aspectu
4 Et in circuitu throni, viginti
quattuor thronos, et super thronos viginti quattuor seniores
sedentes, circumamictos vestimentis albis, et super capita eorum
5 Et de throno procedunt fulgura et
voces et tonitrua; et septem lampades ignis ardentes ante thronum,
quæ sunt septem spiritus Dei;
6 et in conspectu throni tamquam mare
vitreum simile crystallo. Et in medio throni et in circuitu throni
quattuor animalia, plena oculis ante et retro:
7 et animal primum simile leoni, et
secundum animal simile vitulo, et tertium animal habens faciem
quasi hominis, et quartum animal simile aquilæ volanti.
8 Et quattuor animalia singula eorum
habebant alas senas, in circuitu et intus plenæ sunt oculis; et
requiem non habent die et nocte dicentia: « Sanctus,
sanctus, sanctus Dominus, Deus omnipotens, qui erat et qui est et
9 Et cum darent illa animalia gloriam
et honorem et gratiarum actionem sedenti super thronum, viventi in
seniores ante sedentem in throno et adorabant viventem in sæcula
sæculorum et mittebant coronas suas ante thronum dicentes:
11 « Dignus es, Domine et
accipere gloriam et honorem et virtutem,
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et vidi in dextera sedentis super
thronum librum scriptum intus et foris, signatum sigillis
2 Et vidi angelum fortem prædicantem
voce magna: « Quis est dignus aperire librum et solvere
3 Et nemo poterat in cælo neque in
terra neque subtus terram aperire librum neque respicere illum.
4 Et ego flebam multum, quoniam nemo
dignus inventus est aperire librum nec respicere eum.
5 Et unus de senioribus dicit mihi:
« Ne fleveris; ecce vicit leo de tribu Iudæ, radix
6 Et vidi in medio throni et quattuor
animalium et in medio seniorum Agnum stantem tamquam occisum,
habentem cornua septem et oculos septem, qui sunt septem spiritus
Dei missi in omnem terram.
7 Et venit et accepit de dextera
8 Et cum accepisset librum, quattuor
animalia et viginti quattuor seniores ceciderunt coram Agno,
habentes singuli citharas et phialas aureas plenas incensorum, quæ
9 Et cantant novum canticum
« Dignus es accipere librum
quoniam occisus es et redemisti Deo in sanguine tuo
ex omni tribu et lingua et populo et natione;
10 et fecisti eos Deo nostro regnum et
11 Et vidi et audivi vocem angelorum
multorum in circuitu throni et animalium et seniorum, et erat
numerus eorum myriades myriadum et milia milium,
« Dignus est Agnus, qui occisus est, accipere virtutem
et fortitudinem et honorem et gloriam et
13 Et omnem creaturam, quæ in cælo
est et super terram et sub terra et super mare et quæ in eis
omnia, audivi dicentes: «Sedenti super thronum et Agno
benedictio et honor et gloria et potestas in sæcula
14 Et quattuor animalia dicebant:
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et vidi, cum aperuisset Agnus unum
de septem sigillis, et audivi unum de quattuor animalibus dicens
2 Et vidi: et ecce equus albus; et, qui
sedebat super illum, habebat arcum, et data est ei corona, et
exivit vincens et ut vinceret.
3 Et cum aperuisset sigillum secundum,
4 Et exivit alius equus rufus; et, qui
sedebat super illum, datum est ei, ut sumeret pacem de terra, et ut
invicem se interficiant; et datus est illi gladius magnus.
5 Et cum aperuisset sigillum tertium,
vidi: et ecce equus niger; et, qui sedebat super eum, habebat
6 Et audivi tamquam vocem in medio
quattuor animalium dicentem: « Bilibris tritici denario,
et tres bilibres hordei denario; et oleum et vinum ne
7 Et cum aperuisset sigillum quartum,
audivi vocem quarti animalis dicentis:
8 Et vidi: et ecce equus pallidus; et,
qui sedebat desuper, nomen illi Mors, et Infernus sequebatur eum;
et data est illis potestas super quartam partem terræ interficere
gladio et fame et morte et a bestiis terræ.
9 Et cum aperuisset quintum sigillum,
vidi subtus altare animas interfectorum propter verbum Dei et
10 Et clamaverunt voce magna dicentes:
« Usquequo, Domine, sanctus et verus, non iudicas et
vindicas sanguinem nostrum de his, qui habitant in
11 Et datæ sunt illis singulæ stolæ
albæ; et dictum est illis, ut requiescant tempus adhuc modicum,
donec impleantur et conservi eorum et fratres eorum, qui
interficiendi sunt sicut et illi.
12 Et vidi, cum aperuisset sigillum
sextum, et terræmotus factus est magnus, et sol factus est niger
tamquam saccus cilicinus, et luna tota facta est sicut sanguis,
13 et stellæ cæli ceciderunt in
terram, sicut ficus mittit grossos suos, cum vento magno
14 et cælum recessit sicut liber
involutus, et omnis mons et insula de locis suis motæ sunt.
15 Et reges terræ et magnates et
tribuni et divites et fortes et omnis servus et liber absconderunt
se in speluncis et in petris montium;
16 et dicunt montibus et petris:
« Cadite super nos et abscondite nos a facie sedentis
super thronum et ab ira Agni,
17 quoniam venit dies magnus iræ
vel ad indicem capitulorum supra
1 Post hæc vidi quattuor angelos
stantes super quattuor angulos terræ tenentes quattuor ventos
terræ, ne flaret ventus super terram neque super mare neque in
2 Et vidi alterum angelum ascendentem
ab ortu solis, habentem sigillum Dei vivi; et clamavit voce magna
quattuor angelis, quibus datum est nocere terræ et mari,
3 dicens: « Nolite nocere
terræ neque mari neque arboribus, quoadusque signemus servos Dei
4 Et audivi numerum signatorum, centum
quadraginta quattuor milia signati ex omni tribu filiorum
5 ex tribu Iudæ duodecim milia
signati, ex tribu Ruben duodecim milia, ex tribu Gad duodecim
6 ex tribu Aser duodecim milia, ex
tribu Nephthali duodecim milia, ex tribu Manasse duodecim
7 ex tribu Simeon duodecim milia, ex
tribu Levi duodecim milia, ex tribu Issachar duodecim milia,
8 ex tribu Zabulon duodecim milia, ex
tribu Ioseph duodecim milia, ex tribu Beniamin duodecim milia
9 Post hæc vidi: et ecce turba magna,
quam dinumerare nemo poterat, ex omnibus gentibus et tribubus et
populis et linguis stantes ante thronum et in conspectu Agni,
amicti stolis albis, et palmæ in manibus eorum;
10 et clamant voce magna dicentes:
« Salus Deo nostro, qui sedet super thronum, et
11 Et omnes angeli stabant in circuitu
throni et seniorum et quattuor animalium, et ceciderunt in
conspectu throni in facies suas et adoraverunt Deum
« Amen! Benedictio et gloria et sapientia et gratiarum
actio et honor et virtus et fortitudo Deo nostro in sæcula
13 Et respondit unus de senioribus
dicens mihi: « Hi, qui amicti sunt stolis albis, qui
14 Et dixi illi: « Domine
veniunt de tribulatione magna et laverunt stolas suas et
dealbaverunt eas in sanguine Agni.
15 Ideo sunt ante thronum Dei et
serviunt ei die ac nocte in templo eius; et, qui sedet in throno,
16 Non esurient amplius neque sitient
amplius, neque cadet super illos sol neque ullus æstus,
17 quoniam Agnus, qui in medio throni
est, pascet illos et deducet eos ad vitæ fontes aquarum, et
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et cum aperuisset sigillum
septimum, factum est silentium in cælo quasi media hora.
2 Et vidi septem angelos, qui stant in
conspectu Dei, et datæ sunt illis septem tubæ.
3 Et alius angelus venit et stetit ante
altare habens turibulum aureum, et data sunt illi incensa multa, ut
daret orationibus sanctorum omnium super altare aureum, quod est
4 Et ascendit fumus incensorum de
orationibus sanctorum de manu angeli coram Deo.
5 Et accepit angelus turibulum et
implevit illud de igne altaris et misit in terram; et facta sunt
tonitrua et voces et fulgura et terræmotus.
6 Et septem angeli, qui habebant septem
tubas, paraverunt se, ut tuba canerent.
7 Et primus tuba cecinit. Et facta est
grando et ignis mixta in sanguine, et missum est in terram: et
tertia pars terræ combusta est, et tertia pars arborum combusta
est, et omne fenum viride combustum est.
8 Et secundus angelus tuba cecinit. Et
tamquam mons magnus igne ardens missus est in mare: et facta est
9 et mortua est tertia pars
creaturarum, quæ in mari sunt, quæ habent animas, et tertia pars
10 Et tertius angelus tuba cecinit. Et
cecidit de cælo stella magna ardens tamquam facula et cecidit
super tertiam partem fluminum et super fontes aquarum.
11 Et nomen stellæ dicitur Absinthius.
Et facta est tertia pars aquarum in absinthium, et multi hominum
mortui sunt de aquis, quia amaræ factæ sunt.
12 Et quartus angelus tuba cecinit. Et
percussa est tertia pars solis et tertia pars lunæ et tertia pars
stellarum, ut obscuraretur tertia pars eorum, et diei non luceret
pars tertia, et nox similiter.
13 Et vidi et audivi unam aquilam
volantem per medium cælum dicentem voce magna: « Væ,
væ, væ habitantibus in terra de ceteris vocibus tubæ trium
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et quintus angelus tuba cecinit.
Et vidi stellam de cælo cecidisse in terram, et data est illi
2 Et aperuit puteum abyssi, et ascendit
fumus ex puteo sicut fumus fornacis magnæ; et obscuratus est sol
3 Et de fumo exierunt locustæ in
terram, et data est illis potestas, sicut habent potestatem
4 Et dictum est illis, ne læderent
fenum terræ neque omne viride neque omnem arborem, nisi tantum
homines, qui non habent signum Dei in frontibus.
5 Et datum est illis, ne occiderent
eos, sed ut cruciarentur mensibus quinque; et cruciatus eorum ut
cruciatus scorpii, cum percutit hominem.
6 Et in diebus illis quærent homines
mortem et non invenient eam; et desiderabunt mori, et fugit mors ab
7 Et similitudines locustarum similes
equis paratis in prœlium, et super capita earum tamquam coronæ
similes auro, et facies earum sicut facies hominum;
8 et habebant capillos sicut capillos
mulierum, et dentes earum sicut leonum erant,
9 et habebant loricas sicut loricas
ferreas, et vox alarum earum sicut vox curruum equorum multorum
10 Et habent caudas similes
scorpionibus et aculeos, et in caudis earum potestas earum nocere
11 Habent super se regem angelum
abyssi, cui nomen Hebraice Abaddon et Græce nomen habet
12 Væ unum abiit. Ecce veniunt adhuc
13 Et sextus angelus tuba cecinit. Et
audivi vocem unam ex cornibus altaris aurei, quod est ante
14 dicentem sexto angelo, qui habebat
tubam: « Solve quattuor angelos, qui alligati sunt super
15 Et soluti sunt quattuor angeli, qui
parati erant in horam et diem et mensem et annum, ut occiderent
16 Et numerus equestris exercitus
vicies milies dena milia; audivi numerum eorum.
17 Et ita vidi equos in visione et, qui
sedebant super eos, habentes loricas igneas et hyacinthinas et
sulphureas; et capita equorum erant tamquam capita leonum, et de
ore ipsorum procedit ignis et fumus et sulphur.
18 Ab his tribus plagis occisa est
tertia pars hominum, de igne et fumo et sulphure, quod procedebat
19 Potestas enim equorum in ore eorum
est et in caudis eorum; nam caudæ illorum similes serpentibus
habentes capita, et in his nocent.
20 Et ceteri homines, qui non sunt
occisi in his plagis neque pænitentiam egerunt de operibus manuum
suarum, ut non adorarent dæmonia et simulacra aurea et argentea et
ærea et lapidea et lignea, quæ neque videre possunt neque audire
21 et non egerunt pænitentiam ab
homicidiis suis neque a veneficiis suis neque a fornicatione sua
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et vidi alium angelum fortem
descendentem de cælo amictum nube, et iris super caput, et facies
eius erat ut sol, et pedes eius tamquam columnæ ignis;
2 et habebat in manu sua libellum
apertum. Et posuit pedem suum dexterum supra mare, sinistrum autem
3 et clamavit voce magna, quemadmodum
cum leo rugit. Et cum clamasset, locuta sunt septem tonitrua voces
4 Et cum locuta fuissent septem
tonitrua, scripturus eram; et audivi vocem de cælo dicentem:
« Signa, quæ locuta sunt septem tonitrua, et noli ea
5 Et angelus, quem vidi stantem supra
mare et supra terram, levavit manum suam dexteram ad cælum
6 et iuravit per Viventem in sæcula
sæculorum, qui creavit cælum et ea, quæ in illo sunt, et terram
et ea, quæ in ea sunt, et mare et ea, quæ in eo sunt:
« Tempus amplius non erit,
7 sed in diebus vocis septimi angeli,
cum cœperit tuba canere, et consummatum est mysterium Dei, sicut
8 Et vox, quam audivi de cælo, iterum
loquentem mecum et dicentem: « Vade, accipe librum
apertum de manu angeli stantis supra mare et supra
9 Et abii ad angelum dicens ei, ut
daret mihi libellum. Et dicit mihi: « Accipe et devora
illum; et faciet amaricare ventrem tuum, sed in ore tuo erit dulcis
10 Et accepi libellum de manu angeli et
devoravi eum, et erat in ore meo tamquam mel dulcis; et cum
devorassem eum, amaricatus est venter meus.
11 Et dicunt mihi: « Oportet
te iterum prophetare super populis et gentibus et linguis et
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et datus est mihi calamus similis
virgæ dicens: « Surge et metire templum Dei et altare
2 Atrium autem, quod est foris templum,
eice foras et ne metiaris illud, quoniam datum est gentibus, et
civitatem sanctam calcabunt mensibus quadraginta duobus.
3 Et dabo duobus testibus meis, et
prophetabunt diebus mille ducentis sexaginta amicti
4 Hi sunt duæ olivæ et duo candelabra
in conspectu Domini terræ stantes.
5 Et si quis eis vult nocere, ignis
exit de ore illorum et devorat inimicos eorum; et si quis voluerit
eos lædere, sic oportet eum occidi.
6 Hi habent potestatem claudendi
cælum, ne pluat pluvia diebus prophetiæ ipsorum; et potestatem
habent super aquas convertendi eas in sanguinem et percutere terram
7 Et cum finierint testimonium suum,
bestia, quæ ascendit de abysso, faciet adversus illos bellum et
vincet eos et occidet illos.
8 Et corpus eorum in platea civitatis
magnæ, quæ vocatur spiritaliter Sodoma et Ægyptus, ubi et
9 et vident de populis et tribubus et
linguis et gentibus corpus eorum per tres dies et dimidium, et
corpora eorum non sinunt poni in monumento.
10 Et inhabitantes terram gaudent super
illis et iucundantur et munera mittent invicem, quoniam hi duo
prophetæ cruciaverunt eos, qui inhabitant super terram.
11 Et post dies tres et dimidium
spiritus vitæ a Deo intravit in eos, et steterunt super pedes
suos; et timor magnus cecidit super eos, qui videbant eos.
12 Et audierunt vocem magnam de cælo
ascenderunt in cælum in nube, et viderunt illos inimici eorum.
13 Et in illa hora factus est
terræmotus magnus, et decima pars civitatis cecidit, et occisi
sunt in terræmotu nomina hominum septem milia, et reliqui in
timorem sunt missi et dederunt gloriam Deo cæli.
14 Væ secundum abiit; ecce væ tertium
15 Et septimus angelus tuba cecinit, et
factæ sunt voces magnæ in cælo dicentes: « Factum est
regnum huius mundi Domini nostri et Christi eius, et regnabit in
16 Et viginti quattuor seniores, qui in
conspectu Dei sedent in thronis suis, ceciderunt super facies suas
qui es et qui eras,
quia accepisti virtutem tuam magnam et regnasti.
18 Et iratæ sunt gentes,
et advenit ira tua, et tempus mortuorum iudicari
et reddere mercedem servis tuis prophetis et sanctis
et timentibus nomen tuum, pusillis et magnis,
19 Et apertum est templum Dei in cælo,
et visa est arca testamenti eius in templo eius; et facta sunt
fulgura et voces et terræmotus et grando magna.
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et signum magnum apparuit in
cælo: mulier amicta sole, et luna sub pedibus eius, et super caput
2 et in utero habens, et clamat
parturiens et cruciatur, ut pariat.
3 Et visum est aliud signum in cælo:
et ecce draco rufus magnus, habens capita septem et cornua decem,
et super capita sua septem diademata;
4 et cauda eius trahit tertiam partem
stellarum cæli et misit eas in terram. Et draco stetit ante
mulierem, quæ erat paritura, ut, cum peperisset, filium eius
5 Et peperit filium, masculum, qui
recturus est omnes gentes in virga ferrea; et raptus est filius
eius ad Deum et ad thronum eius.
6 Et mulier fugit in desertum, ubi
habet locum paratum a Deo, ut ibi pascant illam diebus mille
7 Et factum est prœlium in cælo,
Michael et angeli eius, ut prœliarentur cum dracone. Et draco
8 et non valuit, neque locus inventus
est eorum amplius in cælo.
9 Et proiectus est draco ille magnus,
serpens antiquus, qui vocatur Diabolus et Satanas, qui seducit
universum orbem; proiectus est in terram, et angeli eius cum illo
10 Et audivi vocem magnam in cælo
« Nunc facta est salus et virtus et regnum Dei
et potestas Christi eius,
quia proiectus est accusator fratrum nostrorum,
qui accusabat illos ante conspectum Dei nostri die ac nocte.
11 Et ipsi vicerunt illum propter
et propter verbum testimonii sui;
et non dilexerunt animam suam
12 Propterea lætamini, cæli
et qui habitatis in eis.
Væ terræ et mari, quia descendit Diabolus ad vos habens iram
magnam, sciens quod modicum tempus habet! ».
13 Et postquam vidit draco quod
proiectus est in terram, persecutus est mulierem, quæ peperit
14 Et datæ sunt mulieri duæ alæ
aquilæ magnæ, ut volaret in desertum in locum suum, ubi alitur
per tempus et tempora et dimidium temporis a facie serpentis.
15 Et misit serpens ex ore suo post
mulierem aquam tamquam flumen, ut eam faceret trahi a flumine.
16 Et adiuvit terra mulierem, et
aperuit terra os suum et absorbuit flumen, quod misit draco de ore
17 Et iratus est draco in mulierem et
abiit facere prœlium cum reliquis de semine eius, qui custodiunt
mandata Dei et habent testimonium Iesu.
18 Et stetit super arenam maris.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et vidi de mari bestiam
ascendentem, habentem cornua decem et capita septem, et super
cornua eius decem diademata, et super capita eius nomina
2 Et bestia, quam vidi, similis erat
pardo, et pedes eius sicut ursi, et os eius sicut os leonis. Et
dedit illi draco virtutem suam et thronum suum et potestatem
3 Et unum de capitibus suis quasi
occisum in mortem, et plaga mortis eius curata est.
Et admirata est universa terra post bestiam,
4 et adoraverunt draconem, quia dedit
potestatem bestiæ, et adoraverunt bestiam dicentes:
« Quis similis bestiæ, et quis potest pugnare cum
5 Et datum est ei os loquens magna et
blasphemias, et data est illi potestas facere menses quadraginta
6 Et aperuit os suum in blasphemias ad
Deum, blasphemare nomen eius et tabernaculum eius, eos, qui in
7 Et datum est illi bellum facere cum
sanctis et vincere illos, et data est ei potestas super omnem
tribum et populum et linguam et gentem.
8 Et adorabunt eum omnes, qui
inhabitant terram, cuiuscumque non est scriptum nomen in libro
vitæ Agni, qui occisus est, ab origine mundi.
9 Si quis habet aurem, audiat:
10 Si quis in captivitatem,
si quis in gladio debet occidi,
oportet eum in gladio occidi.
Hic est patientia et fides sanctorum.
11 Et vidi aliam bestiam ascendentem de
terra, et habebat cornua duo similia agni, et loquebatur sicut
12 Et potestatem prioris bestiæ omnem
facit in conspectu eius. Et facit terram et inhabitantes in ea
adorare bestiam primam, cuius curata est plaga mortis.
13 Et facit signa magna, ut etiam ignem
faciat de cælo descendere in terram in conspectu hominum.
14 Et seducit habitantes terram propter
signa, quæ data sunt illi facere in conspectu bestiæ, dicens
habitantibus in terra, ut faciant imaginem bestiæ, quæ habet
plagam gladii et vixit.
15 Et datum est illi, ut daret spiritum
imagini bestiæ, ut et loquatur imago bestiæ; et faciat, ut
quicumque non adoraverint imaginem bestiæ, occidantur.
16 Et facit omnes pusillos et magnos et
divites et pauperes et liberos et servos accipere characterem in
dextera manu sua aut in frontibus suis,
17 et ne quis possit emere aut vendere,
nisi qui habet characterem, nomen bestiæ aut numerum nominis
18 Hic sapientia est: qui habet
intellectum, computet numerum bestiæ; numerus enim hominis est: et
numerus eius est sescenti sexaginta sex.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et vidi: et ecce Agnus stans supra
montem Sion, et cum illo centum quadraginta quattuor milia,
habentes nomen eius et nomen Patris eius scriptum in frontibus
2 Et audivi vocem de cælo tamquam
vocem aquarum multarum et tamquam vocem tonitrui magni; et vox,
quam audivi, sicut citharœdorum citharizantium in citharis
3 Et cantant quasi canticum novum ante
thronum et ante quattuor animalia et seniores. Et nemo poterat
discere canticum, nisi illa centum quadraginta quattuor milia, qui
empti sunt de terra.
4 Hi sunt qui cum mulieribus non sunt
coinquinati, virgines enim sunt. Hi qui sequuntur Agnum, quocumque
abierit. Hi empti sunt ex hominibus primitiæ Deo et Agno;
5 et in ore ipsorum non est inventum
mendacium: sine macula sunt.
6 Et vidi alterum angelum volantem per
medium cælum, habentem evangelium æternum, ut evangelizaret super
sedentes in terra et super omnem gentem et tribum et linguam et
7 dicens magna voce:
« Timete Deum et date illi gloriam, quia venit hora
iudicii eius; et adorate eum, qui fecit cælum et terram et mare et
8 Et alius angelus secutus est dicens:
« Cecidit, cecidit Babylon illa magna, quæ a vino iræ
fornicationis suæ potionavit omnes gentes! ».
9 Et alius angelus tertius secutus est
illos dicens voce magna: « Si quis adoraverit bestiam et
imaginem eius et acceperit characterem in fronte sua aut in manu
10 et hic bibet de vino iræ Dei, quod
mixtum est mero in calice iræ ipsius, et cruciabitur igne et
sulphure in conspectu angelorum sanctorum et ante conspectum
11 Et fumus tormentorum eorum in
sæcula sæculorum ascendit, nec habent requiem die ac nocte, qui
adoraverunt bestiam et imaginem eius, et si quis acceperit
characterem nominis eius ».
12 Hic patientia sanctorum est, qui
custodiunt mandata Dei et fidem Iesu.
13 Et audivi vocem de cælo dicentem:
« Scribe: Beati mortui, qui in Domino moriuntur amodo.
Etiam, dicit Spiritus, ut requiescant a laboribus suis; opera enim
illorum sequuntur illos ».
14 Et vidi: et ecce nubem candidam, et
supra nubem sedentem quasi Filium hominis, habentem super caput
suum coronam auream et in manu sua falcem acutam.
15 Et alter angelus exivit de templo
clamans voce magna ad sedentem super nubem: « Mitte
falcem tuam et mete, quia venit hora, ut metatur, quoniam aruit
16 Et misit, qui sedebat supra nubem,
falcem suam in terram, et messa est terra.
17 Et alius angelus exivit de templo,
quod est in cælo, habens et ipse falcem acutam.
18 Et alius angelus de altari, habens
potestatem supra ignem, et clamavit voce magna ad eum, qui habebat
falcem acutam, dicens: « Mitte falcem tuam acutam et
vindemia botros vineæ terræ, quoniam maturæ sunt uvæ
19 Et misit angelus falcem suam in
terram et vindemiavit vineam terræ et misit in lacum iræ Dei
20 Et calcatus est lacus extra
civitatem, et exivit sanguis de lacu usque ad frenos equorum per
1 2 3 4 5 6 7 8
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et vidi aliud signum in cælo
magnum et mirabile: angelos septem habentes plagas septem
novissimas, quoniam in illis consummata est ira Dei.
2 Et vidi tamquam mare vitreum mixtum
igne; et eos, qui vicerunt bestiam et imaginem illius et numerum
nominis eius, stantes supra mare vitreum, habentes citharas
3 Et cantant canticum Moysis servi Dei
et canticum Agni dicentes:
« Magna et mirabilia opera tua,
iustæ et veræ viæ tuæ,
4 Quis non timebit, Domine,
et glorificabit nomen tuum?
quoniam omnes gentes venient
et adorabunt in conspectu tuo,
quoniam iudicia tua manifestata sunt ».
5 Et post hæc vidi: et apertum est
templum tabernaculi testimonii in cælo,
6 et exierunt septem angeli habentes
septem plagas de templo, vestiti lino mundo candido et præcincti
circa pectora zonis aureis.
7 Et unum ex quattuor animalibus dedit
septem angelis septem phialas aureas plenas iracundiæ Dei viventis
8 Et impletum est templum fumo de
gloria Dei et de virtute eius; et nemo poterat introire in templum,
donec consummarentur septem plagæ septem angelorum.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et audivi vocem magnam de templo
dicentem septem angelis: « Ite et effundite septem
phialas iræ Dei in terram ».
2 Et abiit primus et effudit phialam
suam in terram; et factum est vulnus sævum ac pessimum in homines,
qui habebant characterem bestiæ, et eos, qui adorabant imaginem
3 Et secundus effudit phialam suam in
mare; et factus est sanguis tamquam mortui, et omnis anima vivens
mortua est, quæ est in mari.
4 Et tertius effudit phialam suam in
flumina et in fontes aquarum; et factus est sanguis.
5 Et audivi angelum aquarum dicentem:
« Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus, quia hæc
6 quia sanguinem sanctorum et
prophetarum fuderunt, et sanguinem eis dedistibibere: digni
7 Et audivi altare dicens:
« Etiam, Domine, Deus omnipotens, vera et iusta iudicia
8 Et quartus effudit phialam suam in
solem; et datum est illi æstu afficere homines in igne.
9 Et æstuaverunt homines æstu magno;
et blasphemaverunt nomen Dei habentis potestatem super has plagas
et non egerunt pænitentiam, ut darent illi gloriam.
10 Et quintus effudit phialam suam
super thronum bestiæ; et factum est regnum eius tenebrosum, et
commanducaverunt linguas suas præ dolore
11 et blasphemaverunt Deum cæli præ
doloribus suis et vulneribus suis et non egerunt pænitentiam ex
12 Et sextus effudit phialam suam super
flumen illud magnum Euphraten; et exsiccata est aqua eius, ut
præpararetur via regibus, qui sunt ab ortu solis.
13 Et vidi de ore draconis et de ore
bestiæ et de ore pseudoprophetæ spiritus tres immundos velut
14 sunt enim spiritus dæmoniorum
facientes signa, qui procedunt ad reges universi orbis congregare
illos in prœlium diei magni Dei omnipotentis.
15 Ecce venio sicut fur. Beatus, qui
vigilat et custodit vestimenta sua, ne nudus ambulet, et videant
16 Et congregavit illos in locum, qui
17 Et septimus effudit phialam suam in
aerem; et exivit vox magna de templo a throno dicens:
« Factum est! ».
18 Et facta sunt fulgura et voces et
tonitrua, et terræmotus factus est magnus, qualis numquam fuit, ex
quo homo fuit super terram, talis terræmotus sic magnus.
19 Et facta est civitas magna in tres
partes, et civitates gentium ceciderunt. Et Babylon magna venit in
memoriam ante Deum dare ei calicem vini indignationis iræ
20 Et omnis insula fugit, et montes non
21 Et grando magna sicut talentum
descendit de cælo in homines; et blasphemaverunt homines Deum
propter plagam grandinis, quoniam magna est plaga eius nimis.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et venit unus de septem angelis,
qui habebant septem phialas, et locutus est mecum dicens:
« Veni, ostendam tibi damnationem meretricis magnæ,
quæ sedet super aquas multas,
2 cum qua fornicati sunt reges terræ,
et inebriati sunt, qui inhabitant terram, de vino prostitutionis
3 Et abstulit me in desertum in
spiritu. Et vidi mulierem sedentem super bestiam coccineam, plenam
nominibus blasphemiæ, habentem capita septem et cornua decem.
4 Et mulier erat circumdata purpura et
coccino, et inaurata auro et lapide pretioso et margaritis, habens
poculum aureum in manu sua plenum abominationibus et immunditiis
5 et in fronte eius nomen scriptum,
mysterium: « Babylon magna, mater fornicationum et
6 Et vidi mulierem ebriam de sanguine
sanctorum et de sanguine martyrum Iesu. Et miratus sum, cum
vidissem illam, admiratione magna.
7 Et dixit mihi angelus.
« Quare miraris? Ego tibi dicam mysterium mulieris et
bestiæ, quæ portat eam, quæ habet capita septem et decem
8 bestia, quam vidisti, fuit et non
est, et ascensura est de abysso et in interitum ibit. Et mirabuntur
inhabitantes terram, quorum non sunt scripta nomina in libro vitæ
a constitutione mundi, videntes bestiam, quia erat et non est et
9 Hic est sensus, qui habet sapientiam.
Septem capita, septem montes sunt, super quos mulier sedet. Et
10 quinque ceciderunt, unus est, alius
nondum venit; et, cum venerit, oportet illum breve tempus
11 Et bestia, quæ erat et non est, et
is octavus est et de septem est et in interitum vadit.
12 Et decem cornua, quæ vidisti, decem
reges sunt, qui regnum nondum acceperunt, sed potestatem tamquam
reges una hora accipiunt cum bestia.
13 Hi unum consilium habent et virtutem
et potestatem suam bestiæ tradunt.
14 Hi cum Agno pugnabunt; et Agnus
vincet illos, quoniam Dominus dominorum est et Rex regum, et qui
cum illo sunt vocati et electi et fideles ».
15 Et dicit mihi: « Aquæ,
quas vidisti, ubi meretrix sedet, populi et turbæ sunt et gentes
16 Et decem cornua, quæ vidisti, et
bestia, hi odient fornicariam et desolatam facient illam et nudam,
et carnes eius manducabunt et ipsam igne concremabunt;
17 Deus enim dedit in corda eorum, ut
faciant, quod illi placitum est, et faciant unum consilium et dent
regnum suum bestiæ, donec consummentur verba Dei.
18 Et mulier, quam vidisti, est civitas
magna, quæ habet regnum super reges terræ ».
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
vel ad indicem capitulorum supra
1 Post hæc vidi alium angelum
descendentem de cælo, habentem potestatem magnam; et terra
illuminata est a claritate eius.
2 Et clamavit in forti voce dicens:
« Cecidit, cecidit Babylon magna et facta est habitatio
dæmoniorum et custodia omnis spiritus immundi et custodia omnis
bestiæ immundæ et odibilis;
3 quia de vino iræ fornicationis eius
biberunt omnes gentes, et reges terræ cum illa fornicati sunt, et
mercatores terræ de virtute deliciarum eius divites facti
4 Et audivi aliam vocem de cælo
dicentem: « Exite de illa, populus meus, ut ne
comparticipes sitis peccatorum eius et de plagis eius non
5 quoniam pervenerunt peccata eius
usque ad cælum, et recordatus est Deus iniquitatum eius.
6 Reddite illi, sicut et ipsa reddidit,
et duplicate duplicia secundum opera eius; in poculo, quo miscuit,
7 Quantum glorificavit se et in
deliciis fuit, tantum date illi tormentum et luctum. Quia in corde
suo dicit: «Sedeo regina et vidua non sum et luctum non
8 ideo in una die venient plagæ eius,
mors et luctus et fames, et igne comburetur, quia fortis est
Dominus Deus, qui iudicavit illam ».
9 Et flebunt et plangent se super illam
reges terræ, qui cum illa fornicati sunt et in deliciis vixerunt,
cum viderint fumum incendii eius,
10 longe stantes propter timorem
tormentorum eius, dicentes: « Væ, væ, civitas illa
magna, Babylon, civitas illa fortis, quoniam una hora venit
11 Et negotiatores terræ flent et
lugent super illam, quoniam mercem eorum nemo emit amplius:
12 mercem auri et argenti et lapidis
pretiosi et margaritarum, et byssi et purpuræ et serici et cocci,
et omne lignum thyinum et omnia vasa eboris et omnia vasa de ligno
pretiosissimo et æramento et ferro et marmore,
13 et cinnamomum et amomum et
odoramenta et unguenta et tus, et vinum et oleum et similam et
triticum, et iumenta et oves et equorum et rædarum, et mancipiorum
14 Et fructus tui, desiderium animæ,
discesserunt a te, et omnia pinguia et clara perierunt a te, et
amplius illa iam non invenient.
15 Mercatores horum, qui divites facti
sunt ab ea, longe stabunt propter timorem tormentorum eius flentes
16 dicentes: « Væ, væ,
civitas illa magna, quæ amicta erat byssino et purpura et cocco,
et deaurata auro et lapide pretioso et margarita,
17 quoniam una hora desolatæ sunt
Et omnis gubernator et omnis, qui in locum navigat, et nautæ et,
quotquot maria operantur, longe steterunt
18 et clamabant, videntes fumum
incendii eius, dicentes: « Quæ similis civitati huic
19 Et miserunt pulverem super capita
sua et clamabant, flentes et lugentes, dicentes: « Væ,
væ, civitas illa magna, in qua divites facti sunt omnes, qui
habent naves in mari, de opibus eius, quoniam una hora desolata
20 Exsulta super eam, cælum, et sancti
et apostoli et prophetæ, quoniam iudicavit Deus iudicium vestrum
21 Et sustulit unus angelus fortis
lapidem quasi molarem magnum et misit in mare dicens: «Impetu
sic mittetur Babylon magna illa civitas et ultra iam non
22 Et vox citharœdorum et musicorum et
tibia canentium et tuba non audietur in te amplius, et omnis
artifex omnis artis non invenietur in te amplius, et vox molæ non
audietur in te amplius,
23 et lux lucernæ non lucebit tibi
amplius, et vox sponsi et sponsæ non audietur in te amplius; quia
mercatores tui erant magnates terræ, quia in veneficiis tuis
24 et in ea sanguis prophetarum et
sanctorum inventus est et omnium, qui interfecti sunt in
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21
vel ad indicem capitulorum supra
1 Post hæc audivi quasi vocem
magnam turbæ multæ in cælo dicentium:
Salus et gloria et virtus Deo nostro,
2 quia vera et iusta iudicia eius;
quia iudicavit de meretrice magna, quæ corrupit terram in
prostitutione sua, et vindicavit sanguinem servorum suorum de
3 Et iterum dixerunt:
« Alleluia! Et fumus eius ascendit in sæcula
4 Et ceciderunt seniores viginti
quattuor et quattuor animalia et adoraverunt Deum sedentem super
thronum dicentes: « Amen. Alleluia ».
5 Et vox de throno exivit dicens:
« Laudem dicite Deo nostro, omnes servi eius
et qui timetis eum, pusilli et magni! ».
6 Et audivi quasi vocem turbæ magnæ
et sicut vocem aquarum multarum et sicut vocem tonitruum magnorum
quoniam regnavit Dominus, Deus noster omnipotens.
7 Gaudeamus et exsultemus et demus
quia venerunt nuptiæ Agni,
et uxor eius præparavit se.
8 Et datum est illi, ut cooperiat se
byssino splendenti mundo: byssinum enim iustificationes sunt
9 Et dicit mihi: « Scribe:
Beati, qui ad cenam nuptiarum Agni vocati sunt! ». Et
dicit mihi: « Hæc verba Dei vera sunt ».
10 Et cecidi ante pedes eius, ut
adorarem eum. Et dicit mihi: « Vide, ne feceris!
Conservus tuus sum et fratrum tuorum habentium testimonium Iesu.
Deum adora. Testimonium enim Iesu est spiritus
11 Et vidi cælum apertum: et ecce
equus albus; et, qui sedebat super eum, vocabatur Fidelis et Verax,
et in iustitia iudicat et pugnat.
12 Oculi autem eius sicut flamma ignis,
et in capite eius diademata multa, habens nomen scriptum, quod nemo
13 et vestitus veste aspersa sanguine,
et vocatur nomen eius Verbum Dei.
14 Et exercitus, qui sunt in cælo,
sequebantur eum in equis albis, vestiti byssino albo mundo.
15 Et de ore ipsius procedit gladius
acutus, ut in ipso percutiat gentes, et ipse reget eos in virga
ferrea; et ipse calcat torcular vini furoris iræ Dei
16 Et habet super vestimentum et super
femur suum nomen scriptum: Rex regum et Dominus dominorum.
17 Et vidi unum angelum stantem in
sole, et clamavit voce magna dicens omnibus avibus, quæ volabant
per medium cæli: «Venite, congregamini ad cenam magnam
18 ut manducetis carnes regum et carnes
tribunorum et carnes fortium et carnes equorum et sedentium in
ipsis et carnes omnium liberorum ac servorum et pusillorum ac
19 Et vidi bestiam et reges terræ et
exercitus eorum congregatos ad faciendum prœlium cum illo, qui
sedebat super equum, et cum exercitu eius.
20 Et apprehensa est bestia et cum illa
pseudopropheta, qui fecit signa coram ipsa, quibus seduxit eos, qui
acceperunt characterem bestiæ et qui adorant imaginem eius; vivi
missi sunt hi duo in stagnum ignis ardentis sulphure.
21 Et ceteri occisi sunt in gladio
sedentis super equum, qui procedit de ore ipsius, et omnes aves
saturatæ sunt carnibus eorum.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et vidi angelum descendentem de
cælo habentem clavem abyssi et catenam magnam in manu sua.
2 Et apprehendit draconem, serpentem
antiquum, qui est Diabolus et Satanas, et ligavit eum per annos
3 et misit eum in abyssum et clausit et
signavit super illum, ut non seducat amplius gentes, donec
consummentur mille anni; post hæc oportet illum solvi modico
4 Et vidi thronos, et sederunt super
eos, et iudicium datum est illis; et animas decollatorum propter
testimonium Iesu et propter verbum Dei, et qui non adoraverunt
bestiam neque imaginem eius nec acceperunt characterem in frontibus
et in manibus suis; et vixerunt et regnaverunt cum Christo mille
5 Ceteri mortuorum non vixerunt, donec
consummentur mille anni. Hæc est resurrectio prima.
6 Beatus et sanctus, qui habet partem
in resurrectione prima! In his secunda mors non habet potestatem,
sed erunt sacerdotes Dei et Christi et regnabunt cum illo mille
7 Et cum consummati fuerint mille anni,
solvetur Satanas de carcere suo
8 et exibit seducere gentes, quæ sunt
in quattuor angulis terræ, Gog et Magog; congregare eos in
prœlium, quorum numerus est sicut arena maris.
9 Et ascenderunt super latitudinem
terræ et circumierunt castra sanctorum et civitatem dilectam. Et
descendit ignis de cælo et devoravit eos;
10 et Diabolus, qui seducebat eos,
missus est in stagnum ignis et sulphuris, ubi et bestia et
pseudopropheta, et cruciabuntur die ac nocte in sæcula
11 Et vidi thronum magnum candidum et
sedentem super eum, a cuius aspectu fugit terra et cælum, et locus
non est inventus eis.
12 Et vidi mortuos, magnos et pusillos,
stantes in conspectu throni; et libri aperti sunt. Et alius liber
apertus est, qui est vitæ; et iudicati sunt mortui ex his, quæ
scripta erant in libris, secundum opera ipsorum.
13 Et dedit mare mortuos, qui in eo
erant, et mors et infernus dederunt mortuos, qui in ipsis erant; et
iudicati sunt singuli secundum opera ipsorum.
14 Et mors et infernus missi sunt in
stagnum ignis. Hæc mors secunda est, stagnum ignis.
15 Et si quis non est inventus in libro
vitæ scriptus, missus est in stagnum ignis.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et vidi cælum novum et terram
novam; primum enim cælum et prima terra abierunt, et mare iam non
2 Et civitatem sanctam Ierusalem novam
vidi descendentem de cælo a Deo, paratam sicut sponsam ornatam
3 Et audivi vocem magnam de throno
dicentem: «Ecce tabernaculum Dei cum hominibus! Et habitabit
cum eis, et ipsi populi eius erunt, et ipse Deus cum eis erit eorum
4 et absterget omnem lacrimam ab oculis
eorum, et mors ultra non erit, neque luctus neque clamor neque
dolor erit ultra, quia prima abierunt ».
5 Et dixit, qui sedebat super throno:
« Ecce nova facio omnia ». Et dicit:
« Scribe: Hæc verba fidelia sunt et
6 Et dixit mihi: « Facta
sunt! Ego sum Alpha et Omega, principium et finis. Ego sitienti
dabo de fonte aquæ vivæ gratis.
7 Qui vicerit, hereditabit hæc, et ero
illi Deus, et ille erit mihi filius.
8 Timidis autem et incredulis et
exsecratis et homicidis et fornicatoribus et veneficis et
idololatris et omnibus mendacibus, pars illorum erit in stagno
ardenti igne et sulphure, quod est mors secunda ».
9 Et venit unus de septem angelis
habentibus septem phialas plenas septem plagis novissimis et
locutus est mecum dicens: « Veni, ostendam tibi sponsam
10 Et sustulit me in spiritu super
montem magnum et altum et ostendit mihi civitatem sanctam Ierusalem
descendentem de cælo a Deo,
11 habentem claritatem Dei; lumen eius
simile lapidi pretiosissimo, tamquam lapidi iaspidi, in modum
12 et habebat murum magnum et altum et
habebat portas duodecim et super portas angelos duodecim et nomina
inscripta, quæ sunt duodecim tribuum filiorum Israel.
13 Ab oriente portæ tres, et ab
aquilone portæ tres, et ab austro portæ tres, et ab occasu portæ
14 et murus civitatis habens fundamenta
duodecim, et super ipsis duodecim nomina duodecim apostolorum
15 Et, qui loquebatur mecum, habebat
mensuram arundinem auream, ut metiretur civitatem et portas eius et
16 Et civitas in quadro posita est, et
longitudo eius tanta est quanta et latitudo. Et mensus est
civitatem arundine per stadia duodecim milia; longitudo et latitudo
et altitudo eius æquales sunt.
17 Et mensus est murum eius centum
quadraginta quattuor cubitorum, mensura hominis, quæ est
18 Et erat structura muri eius ex
iaspide, ipsa vero civitas aurum mundum simile vitro mundo.
19 Fundamenta muri civitatis omni
lapide pretioso ornata: fundamentum primum iaspis, secundus
sapphirus, tertius chalcedonius, quartus smaragdus,
20 quintus sardonyx, sextus sardinus,
septimus chrysolithus, octavus beryllus, nonus topazius, decimus
chrysoprasus, undecimus hyacinthus, duodecimus amethystus.
21 Et duodecim portæ duodecim
margaritæ sunt, et singulæ portæ erant ex singulis margaritis.
Et platea civitatis aurum mundum tamquam vitrum perlucidum.
22 Et templum non vidi in ea: Dominus
enim, Deus omnipotens, templum illius est, et Agnus.
23 Et civitas non eget sole neque luna,
ut luceant ei, nam claritas Dei illuminavit eam, et lucerna eius
24 Et ambulabunt gentes per lumen eius,
et reges terræ afferunt gloriam suam in illam;
25 et portæ eius non claudentur per
diem, nox enim non erit illic;
26 et afferent gloriam et divitias
27 Nec intrabit in ea aliquid
coinquinatum et faciens abominationem et mendacium, nisi qui
scripti sunt in libro vitæ Agni.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21
vel ad indicem capitulorum supra
1 Et ostendit mihi fluvium aquæ
vitæ splendidum tamquam crystallum, procedentem de throno Dei et
2 In medio plateæ eius et fluminis ex
utraque parte lignum vitæ afferens fructus duodecim, per menses
singulos reddens fructum suum; et folia ligni ad sanitatem
3 Et omne maledictum non erit amplius.
Et thronus Dei et Agni in illa erit; et servi eius servient
4 et videbunt faciem eius, et nomen
eius in frontibus eorum.
5 Et nox ultra non erit, et non egent
lumine lucernæ neque lumine solis, quoniam Dominus Deus
illuminabit super illos, et regnabunt in sæcula sæculorum.
6 Et dixit mihi: « Hæc
verba fidelissima et vera sunt, et Dominus, Deus spirituum
prophetarum, misit angelum suum ostendere servis suis, quæ oportet
7 Et ecce venio velociter. Beatus, qui
servat verba prophetiæ libri huius ».
8 Et ego Ioannes, qui audivi et vidi
hæc. Et postquam audissem et vidissem, cecidi, ut adorarem ante
pedes angeli, qui mihi hæc ostendebat.
9 Et dicit mihi: « Vide, ne
feceris. Conservus tuus sum et fratrum tuorum prophetarum et eorum,
qui servant verba libri huius; Deum adora! ».
10 Et dicit mihi: « Ne
signaveris verba prophetiæ libri huius; tempus enim prope est!
11 Qui nocet, noceat adhuc; et, qui
sordidus est, sordescat adhuc; et iustus iustitiam faciat adhuc; et
12 Ecce venio cito, et merces mea mecum
est, reddere unicuique sicut opus eius est.
13 Ego Alpha et Omega, primus et
novissimus, principium et finis.
14 Beati, qui lavant stolas suas, ut
sit potestas eorum super lignum vitæ, et per portas intrent in
15 Foris canes et venefici et impudici
et homicidæ et idolis servientes et omnis, qui amat et facit
16 Ego Iesus misi angelum meum
testificari vobis hæc super ecclesiis. Ego sum radix et genus
David, stella splendida matutina ».
17 Et Spiritus et sponsa dicunt:
« Veni! ». Et, qui audit, dicat:
« Veni! ». Et, qui sitit, veniat; qui vult,
accipiat aquam vitæ gratis.
18 Contestor ego omni audienti verba
prophetiæ libri huius: Si quis apposuerit ad hæc, apponet Deus
super illum plagas scriptas in libro isto;
19 et si quis abstulerit de verbis
libri prophetiæ huius, auferet Deus partem eius de ligno vitæ et
de civitate sancta, de his, quæ scripta sunt in libro isto.
20 Dicit, qui testimonium perhibet
istorum: « Etiam, venio cito ».
« Amen. Veni, Domine Iesu! ».
21 Gratia Domini Iesu cum omnibus.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25
1Iudas Iesu Christi servus, frater autem Iacobi, his qui sunt
vocati, in Deo Patre dilecti et Christo Iesu conservati:
2misericordia vobis et pax et caritas adimpleatur.
3Carissimi, omnem sollicitudinem faciens scribendi vobis de
communi nostra salute, necesse habui scribere vobis, deprecans certare pro
semel tradita sanctis fide.
4Subintroierunt enim quidam homines, qui olim præscripti sunt
in hoc iudicium, impii, Dei nostri gratiam transferentes in luxuriam, et
solum Dominatorem et Dominum nostrum Iesum Christum negantes.
5Commonere autem vos volo, scientes vos omnia, quoniam Dominus
semel populum de terra Ægypti salvans, secundo eos, qui non crediderunt,
6angelos vero, qui non servaverunt suum principatum, sed
dereliquerunt suum domicilium, in iudicium magni diei vinculis æternis sub
7Sicut Sodoma et Gomorra et finitimæ civitates, simili modo
exfornicatæ et abeuntes post carnem alteram, factæ sunt exemplum, ignis
8Similiter vero et hi somniantes carnem quidem maculant,
dominationem autem spernunt, glorias autem blasphemant.
9Cum Michael archangelus cum Diabolo disputans altercaretur de
Moysis corpore, non est ausus iudicium inferre blasphemiæ, sed dixit:
« Increpet te Dominus! ».
10Hi autem, quæcumque quidem ignorant, blasphemant; quæcumque
autem naturaliter tamquam muta animalia norunt, in his corrumpuntur.
11Væ illis, quia via Cain abierunt et errore Balaam mercede
effusi sunt et contradictione Core perierunt!
12Hi sunt in agapis vestris maculæ, convivantes sine timore,
semetipsos pascentes; nubes sine aqua, quæ a ventis circumferuntur; arbores
autumnales infructuosæ bis mortuæ, eradicatæ;
13fluctus feri maris despumantes suas confusiones; sidera
errantia, quibus procella tenebrarum in æternum servata est.
14Prophetavit autem et his septimus ab Adam Henoch dicens:
« Ecce venit Dominus in sanctis milibus suis
15facere iudicium contra omnes et arguere omnem animam de
omnibus operibus impietatis eorum, quibus impie egerunt, et de omnibus
duris, quæ locuti sunt contra eum peccatores impii ».
16Hi sunt murmuratores, querelosi, secundum concupiscentias
suas ambulantes, et os illorum loquitur superba, mirantes personas quæstus
17Vos autem, carissimi, memores estote verborum, quæ prædicta
sunt ab apostolis Domini nostri Iesu Christi,
18quoniam dicebant vobis: « In novissimo tempore venient
illusores, secundum suas concupiscentias ambulantes impietatum».
19Hi sunt qui segregant, animales, Spiritum non
20Vos autem, carissimi, superædificantes vosmetipsos
sanctissimæ vestræ fidei, in Spiritu Sancto orantes,
21ipsos vos in dilectione Dei servate, exspectantes
misericordiam Domini nostri Iesu Christi in vitam æternam.
22Et his quidem miseremini disputantibus;
23illos vero salvate de igne rapientes; aliis autem miseremini
in timore, odientes et eam, quæ carnalis est, maculatam tunicam.
24Ei autem, qui potest vos conservare sine peccato et
constituere ante conspectum gloriæ suæ immaculatos in exsultatione,
25soli Deo salvatori nostro per Iesum Christum Dominum nostrum
gloria, magnificentia, imperium et potestas ante omne sæculum et nunc et in
2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15
2Carissime, in omnibus exopto prospere te agere et valere,
sicut prospere agit anima tua.
3Nam gavisus sum valde, venientibus fratribus et testimonium
perhibentibus veritati tuæ, quomodo tu in veritate ambules.
4Maius horum non habeo gaudium, quam ut audiam filios meos in
5Carissime, fideliter facis, quidquid operaris in fratres et
6qui testimonium reddiderunt caritati tuæ in conspectu
ecclesiæ. Bene facies subveniens illis in via digne Deo;
7pro nomine enim profecti sunt, nihil accipientes a
8Nos ergo debemus sublevare huiusmodi, ut cooperatores simus
9Scripsi aliquid ecclesiæ; sed is qui amat primatum gerere in
eis, Diotrephes, non recipit nos.
10Propter hoc, si venero, commonebo eius opera, quæ facit
verbis malignis garriens in nos; et quasi non ei ista sufficiant, nec ipse
suscipit fratres et eos, qui cupiunt, prohibet et de ecclesia eicit.
11Carissime, noli imitari malum, sed quod bonum est. Qui
benefacit, ex Deo est; qui malefacit, non vidit Deum.
12Demetrio testimonium redditur ab omnibus et ab ipsa
veritate; sed et nos testimonium perhibemus, et scis quoniam testimonium
13Multa habui scribere tibi, sed nolo per atramentum et
14spero autem protinus te videre, et os ad os loquemur.
15Pax tibi. Salutant te amici. Saluta amicos nominatim.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13
1Presbyter electæ dominæ et filiis eius, quos ego diligo in veritate, et non ego solus, sed et omnes, qui noverunt veritatem,
2propter veritatem, quæ permanet in nobis et nobiscum erit in
3Erit nobiscum gratia, misericordia, pax a Deo Patre et a Iesu
Christo, Filio Patris, in veritate et caritate.
4Gavisus sum valde, quoniam inveni de filiis tuis ambulantes
in veritate, sicut mandatum accepimus a Patre.
5Et nunc rogo te, domina, non tamquam mandatum novum scribens
tibi, sed quod habuimus ab initio, ut diligamus alterutrum.
6Et hæc est caritas, ut ambulemus secundum mandata eius; hoc
mandatum est, quemadmodum audistis ab initio, ut in eo ambuletis.
7Quoniam multi seductores prodierunt in mundum, qui non
confitentur Iesum Christum venientem in carne; hic est seductor et
8Videte vosmetipsos, ne perdatis, quæ operati estis, sed ut
9Omnis, qui ultra procedit et non manet in doctrina Christi,
Deum non habet; qui permanet in doctrina, hic et Patrem et Filium
10Si quis venit ad vos et hanc doctrinam non affert, nolite
accipere eum in domum nec « Ave » ei dixeritis;
11qui enim dicit illi: « Ave », communicat operibus
12Plura habens vobis scribere, nolui per chartam et
atramentum; spero enim me futurum apud vos, et os ad os loqui, ut gaudium
13Salutant te filii sororis tuæ electæ.
Index capitulorum: 1 2 3 4 5
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
1 Quod fuit ab initio, quod
audivimus, quod vidimus oculis nostris, quod perspeximus, et manus
nostræ contrectaverunt de verbo vitæ
2 — et vita apparuit, et vidimus
et testamur et annuntiamus vobis vitam æternam, quæ erat coram
Patre et apparuit nobis —
3 quod vidimus et audivimus,
annuntiamus et vobis, ut et vos communionem habeatis nobiscum.
Communio autem nostra est cum Patre et cum Filio eius Iesu
4 Et hæc scribimus nos, ut gaudium
5 Et hæc est annuntiatio, quam
audivimus ab eo et annuntiamus vobis, quoniam Deus lux est, et
tenebræ in eo non sunt ullæ.
6 Si dixerimus quoniam communionem
habemus cum eo, et in tenebris ambulamus, mentimur et non facimus
7 si autem in luce ambulemus, sicut
ipse est in luce, communionem habemus ad invicem, et sanguis Iesu
Filii eius mundat nos ab omni peccato.
8 Si dixerimus quoniam peccatum non
habemus, nosmetipsos seducimus, et veritas in nobis non est.
9 Si confiteamur peccata nostra,
fidelis est et iustus, ut remittat nobis peccata et emundet nos ab
10 Si dixerimus quoniam non peccavimus,
mendacem facimus eum, et verbum eius non est in nobis.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
vel ad indicem capitulorum supra
1 Filioli mei, hæc scribo vobis, ut
non peccetis. Sed si quis peccaverit, advocatum habemus ad Patrem,
2 et ipse est propitiatio pro peccatis
nostris, non pro nostris autem tantum sed etiam pro totius
3 Et in hoc cognoscimus quoniam novimus
eum: si mandata eius servemus.
4 Qui dicit: « Novi
eum », et mandata eius non servat, mendax est, et in
isto veritas non est;
5 qui autem servat verbum eius, vere in
hoc caritas Dei consummata est. In hoc cognoscimus quoniam in ipso
6 Qui dicit se in ipso manere, debet,
sicut ille ambulavit, et ipse ambulare.
7 Carissimi, non mandatum novum scribo
vobis sed mandatum vetus, quod habuistis ab initio: mandatum vetus
est verbum, quod audistis.
8 Verumtamen mandatum novum scribo
vobis, quod est verum in ipso et in vobis, quoniam tenebræ
transeunt, et lumen verum iam lucet.
9 Qui dicit se in luce esse, et fratrem
suum odit, in tenebris est usque adhuc.
10 Qui diligit fratrem suum, in lumine
manet, et scandalum ei non est;
11 qui autem odit fratrem suum, in
tenebris est et in tenebris ambulat et nescit quo vadat, quoniam
tenebræ obcæcaverunt oculos eius.
12 Scribo vobis, filioli: Remissa sunt
vobis peccata propter nomen eius.
13 Scribo vobis, patres: Nostis eum,
qui ab initio est. Scribo vobis, adulescentes: Vicistis
14 Scripsi vobis, parvuli: Nostis
Patrem. Scripsi vobis, patres: Nostis eum, qui ab initio est.
Scripsi vobis, adulescentes: Fortes estis, et verbum Dei in vobis
manet, et vicistis Malignum.
15 Nolite diligere mundum neque ea,
quæ in mundo sunt. Si quis diligit mundum, non est caritas Patris
16 quoniam omne, quod est in mundo,
concupiscentia carnis et concupiscentia oculorum et iactantia
divitiarum, non est ex Patre, sed ex mundo est.
17 Et mundus transit, et concupiscentia
eius; qui autem facit voluntatem Dei, manet in æternum.
18 Filioli, novissima hora est; et
sicut audistis quia antichristus venit, ita nunc antichristi multi
adsunt, unde cognoscimus quoniam novissima hora est.
19 Ex nobis prodierunt, sed non erant
ex nobis, nam si fuissent ex nobis, permansissent nobiscum; sed ut
manifestaretur quoniam illi omnes non sunt ex nobis.
20 Sed vos unctionem habetis a Sancto
21 Non scripsi vobis quasi nescientibus
veritatem sed quasi scientibus eam, et quoniam omne mendacium ex
22 Quis est mendax, nisi is qui negat
quoniam Iesus est Christus? Hic est antichristus, qui negat Patrem
23 Omnis, qui negat Filium, nec Patrem
habet; qui confitetur Filium, et Patrem habet.
24 Vos, quod audistis ab initio, in
vobis permaneat; si in vobis permanserit, quod ab initio audistis,
et vos in Filio et in Patre manebitis.
25 Et hæc est repromissio, quam ipse
pollicitus est nobis: vitam æternam.
26 Hæc scripsi vobis de eis, qui
27 Et vos, unctionem, quam accepistis
ab eo, manet in vobis, et non necesse habetis, ut aliquis doceat
vos; sed sicut unctio ipsius docet vos de omnibus, et verum est, et
non est mendacium, et, sicut docuit vos, manetis in eo.
28 Et nunc, filioli, manete in eo, ut,
cum apparuerit, habeamus fiduciam et non confundamur ab eo in
29 Si scitis quoniam iustus est,
scitote quoniam et omnis, qui facit iustitiam, ex ipso natus
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
vel ad indicem capitulorum supra
1 Videte qualem caritatem dedit
nobis Pater, ut filii Dei nominemur, et sumus! Propter hoc mundus
non cognoscit nos, quia non cognovit eum.
2 Carissimi, nunc filii Dei sumus, et
nondum manifestatum est quid erimus; scimus quoniam, cum ipse
apparuerit, similes ei erimus, quoniam videbimus eum, sicuti
3 Et omnis, qui habet spem hanc in eo,
purificat se, sicut ille purus est.
4 Omnis, qui facit peccatum, et
iniquitatem facit, quia peccatum est iniquitas.
5 Et scitis quoniam ille apparuit, ut
peccata tolleret, et peccatum in eo non est.
6 Omnis, qui in eo manet, non peccat;
omnis, qui peccat, non vidit eum nec novit eum.
7 Filioli, nemo vos seducat. Qui facit
iustitiam, iustus est, sicut ille iustus est;
8 qui facit peccatum, ex Diabolo est,
quoniam a principio Diabolus peccat. Propter hoc apparuit Filius
Dei, ut dissolvat opera Diaboli.
9 Omnis, qui natus est ex Deo, peccatum
non facit, quoniam semen ipsius in eo manet; et non potest peccare,
quoniam ex Deo natus est.
10 In hoc manifesti sunt filii Dei et
filii Diaboli: omnis, qui non facit iustitiam, non est ex Deo, et
qui non diligit fratrem suum.
11 Quoniam hæc est annuntiatio, quam
audistis ab initio, ut diligamus alterutrum.
12 Non sicut Cain: ex Maligno erat et
occidit fratrem suum. Et propter quid occidit eum? Quoniam opera
eius maligna erant, fratris autem eius iusta.
13 Nolite mirari, fratres, si odit vos
14 Nos scimus quoniam transivimus de
morte in vitam, quoniam diligimus fratres; qui non diligit, manet
15 Omnis, qui odit fratrem suum,
homicida est, et scitis quoniam omnis homicida non habet vitam
æternam in semetipso manentem.
16 In hoc novimus caritatem, quoniam
ille pro nobis animam suam posuit; et nos debemus pro fratribus
17 Qui habuerit substantiam mundi et
viderit fratrem suum necesse habere et clauserit viscera sua ab eo,
quomodo caritas Dei manet in eo?
18 Filioli, non diligamus verbo nec
lingua sed in opere et veritate.
19 In hoc cognoscemus quoniam ex
veritate sumus, et in conspectu eius placabimus corda nostra,
20 quoniam si reprehenderit nos cor,
maior est Deus corde nostro et cognoscit omnia.
21 Carissimi, si cor nostrum non
reprehenderit nos, fiduciam habemus ad Deum
22 et, quodcumque petierimus, accipimus
ab eo, quoniam mandata eius custodimus et ea, quæ sunt placita
23 Et hoc est mandatum eius, ut
credamus nomini Filii eius Iesu Christi et diligamus alterutrum,
sicut dedit mandatum nobis.
24 Et, qui servat mandata eius, in ipso
manet, et ipse in eo; et in hoc cognoscimus quoniam manet in nobis,
ex Spiritu, quem nobis dedit.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21
vel ad indicem capitulorum supra
1 Carissimi, nolite omni spiritui
credere, sed probate spiritus si ex Deo sint, quoniam multi
pseudoprophetæ prodierunt in mundum.
2 In hoc cognoscitis Spiritum Dei:
omnis spiritus, qui confitetur Iesum Christum in carne venisse, ex
3 Et omnis spiritus, qui non confitetur
Iesum, ex Deo non est; et hoc est antichristi, quod audistis
quoniam venit, et nunc iam in mundo est.
4 Vos ex Deo estis, filioli, et
vicistis eos, quoniam maior est, qui in vobis est, quam qui in
5 Ipsi ex mundo sunt; ideo ex mundo
loquuntur, et mundus eos audit.
6 Nos ex Deo sumus. Qui cognoscit Deum,
audit nos; qui non est ex Deo, non audit nos. Ex hoc cognoscimus
Spiritum veritatis et spiritum erroris.
7 Carissimi, diligamus invicem, quoniam
caritas ex Deo est; et omnis, qui diligit, ex Deo natus est et
8 Qui non diligit, non cognovit Deum,
quoniam Deus caritas est.
9 In hoc apparuit caritas Dei in nobis,
quoniam Filium suum unigenitum misit Deus in mundum, ut vivamus per
10 In hoc est caritas, non quasi nos
dilexerimus Deum, sed quoniam ipse dilexit nos et misit Filium suum
propitiationem pro peccatis nostris.
11 Carissimi, si sic Deus dilexit nos,
et nos debemus alterutrum diligere.
12 Deum nemo vidit umquam; si diligamus
invicem, Deus in nobis manet, et caritas eius in nobis consummata
13 In hoc cognoscimus quoniam in ipso
manemus, et ipse in nobis, quoniam de Spiritu suo dedit nobis.
14 Et nos vidimus et testificamur
quoniam Pater misit Filium salvatorem mundi.
15 Quisque confessus fuerit:
« Iesus est Filius Dei », Deus in ipso manet,
et ipse in Deo.
16 Et nos, qui credidimus, novimus
caritatem, quam habet Deus in nobis. Deus caritas est; et, qui
manet in caritate, in Deo manet, et Deus in eo manet.
17 In hoc consummata est caritas
nobiscum, ut fiduciam habeamus in die iudicii; quia sicut ille est,
et nos sumus in hoc mundo.
18 Timor non est in caritate, sed
perfecta caritas foras mittit timorem, quoniam timor pœnam habet;
qui autem timet, non est consummatus in caritate.
19 Nos diligimus, quoniam ipse prior
20 Si quis dixerit: « Diligo
Deum », et fratrem suum oderit, mendax est; qui enim non
diligit fratrem suum, quem videt, Deum, quem non videt, non potest
21 Et hoc mandatum habemus ab eo, ut,
qui diligit Deum, diligat et fratrem suum.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21
vel ad indicem capitulorum supra
1 Omnis, qui credit quoniam Iesus
est Christus, ex Deo natus est; et omnis, qui diligit Deum, qui
genuit, diligit et eum, qui natus est ex eo.
2 In hoc cognoscimus quoniam diligimus
natos Dei, cum Deum diligamus et mandata eius faciamus.
3 Hæc est enim caritas Dei, ut mandata
eius servemus; et mandata eius gravia non sunt,
4 quoniam omne, quod natum est ex Deo,
vincit mundum; et hæc est victoria, quæ vicit mundum: fides
5 Quis est qui vincit mundum, nisi qui
credit quoniam Iesus est Filius Dei?
6 Hic est, qui venit per aquam et
sanguinem, Iesus Christus; non in aqua solum sed in aqua et in
sanguine. Et Spiritus est, qui testificatur, quoniam Spiritus est
7 Quia tres sunt, qui
8 Spiritus et aqua et sanguis; et hi
tres in unum sunt.
9 Si testimonium hominum accipimus,
testimonium Dei maius est, quoniam hoc est testimonium Dei, quia
testificatus est de Filio suo.
10 Qui credit in Filium Dei, habet
testimonium in se. Qui non credit Deo, mendacem facit eum, quoniam
non credidit in testimonium, quod testificatus est Deus de Filio
11 Et hoc est testimonium, quoniam
vitam æternam dedit nobis Deus, et hæc vita in Filio eius
12 Qui habet Filium, habet vitam; qui
non habet Filium Dei, vitam non habet.
13 Hæc scripsi vobis, ut sciatis
quoniam vitam habetis æternam, qui creditis in nomen Filii
14 Et hæc est fiducia, quam habemus ad
eum, quia si quid petierimus secundum voluntatem eius, audit
15 Et si scimus quoniam audit nos,
quidquid petierimus, scimus quoniam habemus petitiones, quas
16 Si quis videt fratrem suum peccare
peccatum non ad mortem, petet, et dabit ei Deus vitam, peccantibus
non ad mortem. Est peccatum ad mortem; non pro illo dico, ut
17 Omnis iniustitia peccatum est, et
est peccatum non ad mortem.
18 Scimus quoniam omnis, qui natus est
ex Deo, non peccat, sed ille, qui genitus est ex Deo, conservat
eum, et Malignus non tangit eum.
19 Scimus quoniam ex Deo sumus, et
mundus totus in Maligno positus est.
20 Et scimus quoniam Filius Dei venit
et dedit nobis sensum, ut cognoscamus eum, qui verus est; et sumus
in eo, qui verus est, in Filio eius Iesu Christo. Hic est qui verus
est, Deus et vita æterna.
21 Filioli, custodite vos a
Index capitulorum: 1 2 3
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21
1 Simon Petrus servus et apostolus
Iesu Christi his, qui coæqualem nobis sortiti sunt fidem in
iustitia Dei nostri et salvatoris Iesu Christi:
2 gratia vobis et pax multiplicetur in
cognitione Dei et Iesu Domini nostri.
3 Quomodo omnia nobis divinæ virtutis
suæ ad vitam et pietatem donatæ per cognitionem eius, qui vocavit
nos propria gloria et virtute,
4 per quæ pretiosa et maxima nobis
promissa donata sunt, ut per hæc efficiamini divinæ consortes
naturæ, fugientes eam, quæ in mundo est in concupiscentia,
5 et propter hoc ipsum curam omnem
subinferentes ministrate in fide vestra virtutem, in virtute autem
6 in scientia autem continentiam, in
continentia autem patientiam, in patientia autem pietatem,
7 in pietate autem amorem
fraternitatis, in amore autem fraternitatis caritatem.
8 Hæc enim vobis, cum adsint et
abundent, non vacuos nec sine fructu vos constituunt in Domini
nostri Iesu Christi cognitionem;
9 cui enim non præsto sunt hæc,
cæcus est et nihil procul cernens, oblivionem accipiens
purgationis veterum suorum delictorum.
10 Quapropter, fratres, magis satagite,
ut firmam vestram vocationem et electionem faciatis. Hæc enim
facientes non offendetis aliquando;
11 sic enim abundanter ministrabitur
vobis introitus in æternum regnum Domini nostri et salvatoris Iesu
12 Propter quod incipiam vos semper
commonere de his, et quidem scientes et confirmatos in præsenti
13 Iustum autem arbitror, quamdiu sum
in hoc tabernaculo, suscitare vos in commonitione,
14 certus quod velox est depositio
tabernaculi mei, secundum quod et Dominus noster Iesus Christus
15 dabo autem operam et frequenter
habere vos post obitum meum, ut horum memoriam faciatis.
16 Non enim captiosas fabulas secuti
notam fecimus vobis Domini nostri Iesu Christi virtutem et
adventum, sed speculatores facti illius magnitudinis.
17 Accipiens enim a Deo Patre honorem
et gloriam, voce prolata ad eum huiuscemodi a magnifica gloria:
« Filius meus, dilectus meus hic est, in quo ego mihi
18 et hanc vocem nos audivimus de cælo
prolatam, cum essemus cum ipso in monte sancto.
19 Et habemus firmiorem propheticum
sermonem, cui bene facitis attendentes quasi lucernæ lucenti in
caliginoso loco, donec dies illucescat, et lucifer oriatur in
20 hoc primum intellegentes quod omnis
prophetia Scripturæ propria interpretatione non fit;
21 non enim voluntate humana prolata
est prophetia aliquando, sed a Spiritu Sancto ducti locuti sunt a
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22
vel ad indicem capitulorum supra
1 Fuerunt vero et pseudoprophetæ
in populo, sicut et in vobis erunt magistri mendaces, qui
introducent sectas perditionis et eum, qui emit eos, Dominatorem
negantes superducent sibi celerem perditionem.
2 Et multi sequentur eorum luxurias,
propter quos via veritatis blasphemabitur;
3 et in avaritia fictis verbis de vobis
negotiabuntur. Quibus iudicium iam olim non cessat, et perditio
4 Si enim Deus angelis peccantibus non
pepercit, sed rudentibus inferni detractos in tartarum tradidit in
5 et originali mundo non pepercit, sed
octavum Noe iustitiæ præconem custodivit diluvium mundo impiorum
6 et civitates Sodomæ et Gomorræ in
cinerem redigens eversione damnavit, exemplum ponens eorum, quæ
7 et iustum Lot oppressum a nefandorum
8 aspectu enim et auditu iustus
habitans apud eos, de die in diem animam iustam iniquis operibus
9 Novit Dominus pios de tentatione
eripere, iniquos vero in diem iudicii puniendos reservare,
10 maxime autem eos, qui post carnem in
concupiscentia immunditiæ ambulant dominationemque contemnunt.
Audaces, superbi, glorias non metuunt blasphemantes,
11 ubi angeli fortitudine et virtute
cum sint maiores, non portant adversum illas coram Domino iudicium
12 Hi vero, velut irrationabilia
animalia naturaliter genita in captionem et in corruptionem, in
his, quæ ignorant, blasphemantes, in corruptione sua et
13 inviti percipientes mercedem
iniustitiæ; voluptatem existimantes diei delicias, coinquinationes
et maculæ deliciis affluentes, in voluptatibus suis luxuriantes
14 oculos habentes plenos adulteræ et
incessabiles delicti, pellicientes animas instabiles, cor
exercitatum avaritiæ habentes, maledictionis filii;
15 derelinquentes rectam viam
erraverunt, secuti viam Balaam ex Bosor, qui mercedem iniquitatis
16 correptionem vero habuit suæ
prævaricationis; subiugale mutum in hominis voce loquens prohibuit
17 Hi sunt fontes sine aqua, et nebulæ
turbine exagitatæ, quibus caligo tenebrarum reservatur.
18 Superba enim vanitatis loquentes
pelliciunt in concupiscentiis carnis luxuriis illos, qui paululum
effugiunt eos, qui in errore conversantur,
19 libertatem illis promittentes, cum
ipsi servi sint corruptionis; a quo enim quis superatus est, huius
20 Si enim refugientes coinquinationes
mundi in cognitione Domini nostri et Salvatoris Iesu Christi his
rursus implicati superantur, facta sunt eis posteriora deteriora
21 Melius enim erat illis non
cognoscere viam iustitiæ, quam post agnitionem retrorsum converti
ab eo, quod illis traditum est, sancto mandato.
22 Contigit enim eis illud veri
« Canis reversus ad suum vomitum »,
et « Sus lota in volutabro luti ».
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18
vel ad indicem capitulorum supra
1 Hanc vobis, carissimi, iam
secundam scribo epistulam, in quibus excito vestram in commonitione
2 ut memores sitis eorum, quæ
prædicta sunt verborum a sanctis prophetis, et ab apostolis
traditi vobis præcepti Domini et Salvatoris;
3 hoc primum scientes, quod venient in
novissimis diebus in illusione illudentes, iuxta proprias
4 dicentes: « Ubi est
promissio adventus eius? Ex quo enim patres dormierunt, omnia sic
perseverant ab initio creaturæ ».
5 Latet enim eos hoc volentes, quod
cæli erant prius, et terra de aqua et per aquam consistens Dei
6 per quæ ille tunc mundus aqua
7 cæli autem, qui nunc sunt, et terra
eodem verbo repositi sunt igni, servati in diem iudicii et
8 Unum vero hoc non lateat vos,
carissimi, quia unus dies apud Dominum sicut mille anni, et mille
anni sicut dies unus.
9 Non tardat Dominus promissionem,
sicut quidam tarditatem existimant, sed patienter agit in vos
nolens aliquos perire, sed omnes ad pænitentiam reverti.
10 Adveniet autem dies Domini ut fur,
in qua cæli magno impetu transient, elementa vero calore
solventur, et terra et opera, quæ in ea invenientur.
11 Cum hæc omnia ita dissolvenda sint,
quales oportet esse vos in sanctis conversationibus et
12 exspectantes et properantes adventum
diei Dei, propter quam cæli ardentes solventur, et elementa ignis
13 Novos vero cælos et terram novam
secundum promissum ipsius exspectamus, in quibus iustitia
14 Propter quod, carissimi, hæc
exspectantes satagite immaculati et inviolati ei inveniri in
15 et Domini nostri longanimitatem,
salutem arbitramini, sicut et carissimus frater noster Paulus
secundum datam sibi sapientiam scripsit vobis,
16 sicut et in omnibus epistulis
loquens in eis de his; in quibus sunt quædam difficilia
intellectu, quæ indocti et instabiles depravant, sicut et ceteras
Scripturas, ad suam ipsorum perditionem.
17 Vos igitur, dilecti, præscientes
custodite, ne iniquorum errore simul abducti excidatis a propria
18 crescite vero in gratia et in
cognitione Domini nostri et Salvatoris Iesu Christi. Ipsi gloria et
nunc et in diem æternitatis. Amen.
Index capitulorum: 1 2 3 4 5
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25
1 Petrus apostolus Iesu Christi
electis advenis dispersionis Ponti, Galatiæ, Cappadociæ, Asiæ et
2 secundum præscientiam Dei Patris, in
sanctificatione Spiritus, in obœdientiam et aspersionem sanguinis
Iesu Christi: gratia vobis et pax multiplicetur.
3 Benedictus Deus et Pater Domini
nostri Iesu Christi, qui secundum magnam misericordiam suam
regeneravit nos in spem vivam per resurrectionem Iesu Christi ex
4 in hereditatem incorruptibilem et
incontaminatam et immarcescibilem, conservatam in cælis propter
5 qui in virtute Dei custodimini per
fidem in salutem, paratam revelari in tempore novissimo.
6 In quo exsultatis, modicum nunc si
oportet contristati in variis tentationibus,
7 ut probatio vestræ fidei multo
pretiosior auro, quod perit, per ignem quidem probato, inveniatur
in laudem et gloriam et honorem in revelatione Iesu Christi.
8 Quem cum non videritis, diligitis; in
quem nunc non videntes, credentes autem, exsultatis lætitia
9 reportantes finem fidei vestræ
10 De qua salute exquisierunt atque
scrutati sunt prophetæ, qui de futura in vos gratia
11 scrutantes in quod vel quale tempus
significaret, qui erat in eis Spiritus Christi, prænuntians eas,
quæ in Christo sunt, passiones et posteriores glorias;
12 quibus revelatum est quia non sibi
ipsis, vobis autem ministrabant ea, quæ nunc nuntiata sunt vobis
per eos, qui evangelizaverunt vos, Spiritu Sancto misso de cælo,
in quæ desiderant angeli prospicere.
13 Propter quod succincti lumbos mentis
vestræ, sobrii, perfecte sperate in eam, quæ offertur vobis,
gratiam in revelatione Iesu Christi.
14 Quasi filii obœdientiæ, non
configurati prioribus in ignorantia vestra desideriis,
15 sed secundum eum, qui vocavit vos,
sanctum, et ipsi sancti in omni conversatione sitis,
16 quoniam scriptum est:
« Sancti eritis, quia ego sanctus sum ».
17 Et si Patrem invocatis eum, qui sine
acceptione personarum iudicat secundum uniuscuiusque opus, in
timore incolatus vestri tempore conversamini,
18 scientes quod non corruptibilibus
argento vel auro redempti estis de vana vestra conversatione a
19 sed pretioso sanguine quasi Agni
incontaminati et immaculati Christi,
20 præcogniti quidem ante
constitutionem mundi, manifestati autem novissimis temporibus
21 qui per ipsum fideles estis in Deum,
qui suscitavit eum a mortuis et dedit ei gloriam, ut fides vestra
et spes esset in Deum.
22 Animas vestras castificantes in
obœdientia veritatis ad fraternitatis amorem non fictum, ex corde
23 renati non ex semine corruptibili
sed incorruptibili per verbum Dei vivum et permanens:
omnis caro ut fenum,
et omnis gloria eius tamquam flos feni.
Exaruit fenum, et flos decidit;
25 verbum autem Domini manet in
Hoc est autem verbum, quod evangelizatum est in vos.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25
vel ad indicem capitulorum supra
1 Deponentes igitur omnem malitiam
et omnem dolum et simulationes et invidias et omnes
2 sicut modo geniti infantes, rationale
sine dolo lac concupiscite, ut in eo crescatis in salutem,
3 si gustastis quoniam dulcis
4 Ad quem accedentes, lapidem vivum, ab
hominibus quidem reprobatum, coram Deo autem electum,
5 et ipsi tamquam lapides vivi
ædificamini domus spiritalis in sacerdotium sanctum offerre
spiritales hostias acceptabiles Deo per Iesum Christum.
6 Propter quod continet Scriptura:
« Ecce pono in Sion lapidem angularem, electum,
et, qui credit in eo, non confundetur ».
7 Vobis igitur honor credentibus; non
« Lapis, quem reprobaverunt ædificantes, hic factus est
in caput anguli »
8 et « lapis offensionis et
petra scandali »; qui offendunt verbo non credentes, in
quod et positi sunt.
9 Vos autem genus electum, regale
sacerdotium, gens sancta, populus in acquisitionem, ut virtutes
annuntietis eius, qui de tenebris vos vocavit in admirabile lumen
10 qui aliquando non populus, nunc
autem populus Dei; qui non consecuti misericordiam, nunc autem
11 Carissimi, obsecro tamquam advenas
et peregrinos abstinere vos a carnalibus desideriis, quæ militant
12 conversationem vestram inter gentes
habentes bonam, ut in eo, quod detrectant de vobis tamquam de
malefactoribus, ex bonis operibus considerantes glorificent Deum in
13 Subiecti estote omni humanæ
creaturæ propter Dominum: sive regi quasi præcellenti
14 sive ducibus tamquam ab eo missis ad
vindictam malefactorum, laudem vero bonorum;
15 quia sic est voluntas Dei, ut
benefacientes obmutescere faciatis imprudentium hominum
16 quasi liberi, et non quasi velamen
habentes malitiæ libertatem, sed sicut servi Dei.
17 Omnes honorate, fraternitatem
diligite, Deum timete, regem honorificate.
18 Servi, subditi estote in omni timore
dominis, non tantum bonis et modestis sed etiam pravis.
19 Hæc est enim gratia, si propter
conscientiam Dei sustinet quis tristitias, patiens iniuste.
20 Quæ enim gloria est, si peccantes
et colaphizati sustinetis? Sed si benefacientes et patientes
sustinetis, hæc est gratia apud Deum.
21 In hoc enim vocati estis, quia
et Christus passus est pro vobis,
ut sequamini vestigia eius:
22 qui peccatum non fecit,
nec inventus est dolus in ore ipsius;
23 qui cum malediceretur, non
cum pateretur, non comminabatur, commendabat autem iuste
24 qui peccata nostra ipse pertulit
in corpore suo super lignum,
ut peccatis mortui iustitiæ viveremus;
cuius livore sanati estis.
25 Eratis enim sicut oves errantes,
sed conversi estis nunc ad pastorem et episcopum animarum
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22
vel ad indicem capitulorum supra
1 Similiter mulieres subditæ sint
suis viris, ut et si qui non credunt verbo, per mulierum
conversationem sine verbo lucrifiant,
2 considerantes castam in timore
3 quarum sit non extrinsecus
capillaturæ aut circumdationis auri aut indumenti vestimentorum
4 sed qui absconditus cordis est homo,
in incorruptibilitate mitis et quieti spiritus, qui est in
5 Sic enim aliquando et sanctæ
mulieres sperantes in Deo ornabant se subiectæ propriis viris,
6 sicut Sara obœdiebat Abrahæ dominum
eum vocans: cuius estis filiæ benefacientes et non timentes ullam
7 Viri similiter cohabitantes secundum
scientiam quasi infirmiori vaso muliebri impertientes honorem,
tamquam et coheredibus gratiæ vitæ, uti ne impediantur orationes
8 In fine autem omnes unanimes,
compatientes, fraternitatis amatores, misericordes, humiles,
9 non reddentes malum pro malo vel
maledictum pro maledicto, sed e contrario benedicentes, quia in hoc
vocati estis, ut benedictionem hereditate accipiatis.
10 « Qui enim vult vitam
et videre dies bonos,
coerceat linguam suam a malo,
11 et labia eius ne loquantur
declinet autem a malo et faciat bonum,
inquirat pacem et persequatur eam.
12 Quia oculi Domini super iustos,
et aures eius in preces eorum;
vultus autem Domini super facientes mala ».
13 Et quis est qui vobis noceat, si
14 Sed et si patimini propter
iustitiam, beati! Timorem autem eorum ne timueritis et non
15 Dominum autem Christum sanctificate
in cordibus vestris, parati semper ad defensionem omni poscenti vos
rationem de ea, quæ in vobis est spe;
16 sed cum mansuetudine et timore,
conscientiam habentes bonam, ut in quo de vobis detrectatur,
confundantur, qui calumniantur vestram bonam in Christo
17 Melius est enim benefacientes, si
velit voluntas Dei, pati quam malefacientes.
18 Quia et Christus semel pro peccatis
passus est, iustus pro iniustis, ut vos adduceret ad Deum,
mortificatus quidem carne, vivificatus autem Spiritu:
19 in quo et his, qui in carcere erant,
20 qui increduli fuerant aliquando,
quando exspectabat Dei patientia in diebus Noe, cum fabricaretur
arca, in qua pauci, id est octo animæ, salvæ factæ sunt per
21 Cuius antitypum, baptisma, et vos
nunc salvos facit, non carnis depositio sordium sed conscientiæ
bonæ rogatio in Deum, per resurrectionem Iesu Christi,
22 qui est in dextera Dei, profectus in
cælum, subiectis sibi angelis et potestatibus et virtutibus.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19
vel ad indicem capitulorum supra
1 Christo igitur passo in carne, et
vos eadem cogitatione armamini, quia, qui passus est carne, desiit
2 ut iam non hominum concupiscentiis
sed voluntate Dei, quod reliquum est in carne vivat temporis.
3 Sufficit enim præteritum tempus ad
voluntatem gentium consummandam, vobis, qui ambulastis in luxuriis,
concupiscentiis, vinolentiis, comissationibus, potationibus et
4 In quo mirantur non concurrentibus
vobis in eandem luxuriæ effusionem, blasphemantes;
5 qui reddent rationem ei, qui paratus
est iudicare vivos et mortuos.
6 Propter hoc enim et mortuis
evangelizatum est, ut iudicentur quidem secundum homines carne,
vivant autem secundum Deum Spiritu.
7 Omnium autem finis appropinquavit.
Estote itaque prudentes et vigilate in orationibus.
8 Ante omnia mutuam in vosmetipsos
caritatem continuam habentes, quia caritas operit multitudinem
9 hospitales invicem sine
10 unusquisque, sicut accepit
donationem, in alterutrum illam administrantes, sicut boni
dispensatores multiformis gratiæ Dei.
11 Si quis loquitur, quasi sermones
Dei; si quis ministrat, tamquam ex virtute, quam largitur Deus, ut
in omnibus glorificetur Deus per Iesum Christum: cui est gloria et
imperium in sæcula sæculorum. Amen.
12 Carissimi, nolite mirari in fervore,
qui ad tentationem vobis fit, quasi novi aliquid vobis
13 sed, quemadmodum communicatis
Christi passionibus, gaudete, ut et in revelatione gloriæ eius
14 Si exprobramini in nomine Christi,
beati, quoniam Spiritus gloriæ et Dei super vos requiescit.
15 Nemo enim vestrum patiatur quasi
homicida aut fur aut maleficus aut alienorum speculator;
16 si autem ut christianus, non
erubescat, glorificet autem Deum in isto nomine.
17 Quoniam tempus est, ut incipiat
iudicium a domo Dei; si autem primum a nobis, qui finis eorum, qui
non credunt Dei evangelio?
18 « Et si iustus vix
impius et peccator ubi parebit? ».
19 Itaque et hi, qui patiuntur secundum
voluntatem Dei, fideli Creatori commendent animas suas in
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
vel ad indicem capitulorum supra
1 Seniores ergo, qui in vobis sunt,
obsecro, consenior et testis Christi passionum, qui et eius, quæ
in futuro revelanda est, gloriæ communicator:
2 Pascite, qui est in vobis, gregem
Dei, providentes non coacto sed spontanee secundum Deum, neque
turpis lucri gratia sed voluntarie,
3 neque ut dominantes in cleris sed
4 Et cum apparuerit Princeps pastorum,
percipietis immarcescibilem gloriæ coronam.
5 Similiter, adulescentes, subditi
estote senioribus. Omnes autem invicem humilitatem induite,
humilibus autem dat gratiam.
6 Humiliamini igitur sub potenti manu
Dei, ut vos exaltet in tempore,
7 omnem sollicitudinem vestram
proicientes in eum, quoniam ipsi cura est de vobis.
8 Sobrii estote, vigilate. Adversarius
vester Diabolus tamquam leo rugiens circuit quærens quem
9 Cui resistite fortes fide, scientes
eadem passionum ei, quæ in mundo est, vestræ fraternitati
10 Deus autem omnis gratiæ, qui
vocavit vos in æternam suam gloriam in Christo Iesu, modicum
passos ipse perficiet, confirmabit, solidabit, fundabit.
11 Ipsi imperium in sæcula sæculorum.
12 Per Silvanum vobis fidelem fratrem,
ut arbitror, breviter scripsi, obsecrans et contestans hanc esse
veram gratiam Dei; in qua state.
13 Salutat vos, quæ est in Babylone,
coelecta et Marcus filius meus.
14 Salutate invicem in osculo
Pax vobis omnibus, qui estis in Christo.
Index capitulorum: 1 2 3 4 5
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27
1 Iacobus, Dei et Domini Iesu
Christi servus, duodecim tribubus, quæ sunt in dispersione,
2 Omne gaudium existimate, fratres mei,
cum in tentationibus variis incideritis,
3 scientes quod probatio fidei vestræ
4 patientia autem opus perfectum
habeat, ut sitis perfecti et integri, in nullo deficientes.
5 Si quis autem vestrum indiget
sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter et non
improperat, et dabitur ei.
6 Postulet autem in fide nihil
hæsitans; qui enim hæsitat, similis est fluctui maris, qui a
vento movetur et circumfertur.
7 Non ergo æstimet homo ille quod
accipiat aliquid a Domino,
8 vir duplex animo, inconstans in
9 Glorietur autem frater humilis in
10 dives autem in humilitate sua,
quoniam sicut flos feni transibit.
11 Exortus est enim sol cum ardore et
arefecit fenum, et flos eius decidit, et decor vultus eius
deperiit; ita et dives in itineribus suis marcescet.
12 Beatus vir, qui suffert tentationem,
quia, cum probatus fuerit, accipiet coronam vitæ, quam repromisit
13 Nemo, cum tentatur, dicat:
« A Deo tentor »; Deus enim non tentatur
malis, ipse autem neminem tentat.
14 Unusquisque vero tentatur a
concupiscentia sua abstractus et illectus;
15 dein concupiscentia, cum conceperit,
parit peccatum; peccatum vero, cum consummatum fuerit, generat
16 Nolite errare, fratres mei
17 Omne datum optimum et omne donum
perfectum de sursum est, descendens a Patre luminum, apud quem non
est transmutatio nec vicissitudinis obumbratio.
18 Voluntarie genuit nos verbo
veritatis, ut simus primitiæ quædam creaturæ eius.
19 Scitis, fratres mei dilecti. Sit
autem omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum et
20 ira enim viri iustitiam Dei non
21 Propter quod abicientes omnem
immunditiam et abundantiam malitiæ, in mansuetudine suscipite
insitum verbum, quod potest salvare animas vestras.
22 Estote autem factores verbi et non
auditores tantum fallentes vosmetipsos.
23 Quia si quis auditor est verbi et
non factor, hic comparabitur viro consideranti vultum nativitatis
24 consideravit enim se et abiit, et
statim oblitus est qualis fuerit.
25 Qui autem perspexerit in lege
perfecta libertatis et permanserit, non auditor obliviosus factus
sed factor operis, hic beatus in facto suo erit.
26 Si quis putat se religiosum esse,
non freno circumducens linguam suam sed seducens cor suum, huius
27 Religio munda et immaculata apud
Deum et Patrem hæc est: visitare pupillos et viduas in
tribulatione eorum, immaculatum se custodire ab hoc sæculo.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26
vel ad indicem capitulorum supra
1 Fratres mei, nolite in personarum
acceptione habere fidem Domini nostri Iesu Christi gloriæ.
2 Etenim, si introierit in synagogam
vestram vir aureum anulum habens in veste candida, introierit autem
et pauper in sordido habitu,
3 et intendatis in eum, qui indutus est
veste præclara, et dixeritis: « Tu sede hic
bene », pauperi autem dicatis: « Tu sta illic
aut sede sub scabello meo »;
4 nonne iudicatis apud vosmetipsos et
facti estis iudices cogitationum iniquarum?
5 Audite, fratres mei dilectissimi.
Nonne Deus elegit, qui pauperes sunt mundo, divites in fide et
heredes regni, quod repromisit diligentibus se?
6 Vos autem exhonorastis pauperem.
Nonne divites opprimunt vos et ipsi trahunt vos ad iudicia?
7 Nonne ipsi blasphemant bonum nomen,
quod invocatum est super vos?
8 Si tamen legem perficitis regalem
secundum Scripturam: « Diliges proximum tuum sicut
teipsum », bene facitis;
9 si autem personas accipitis, peccatum
operamini, redarguti a lege quasi transgressores.
10 Quicumque autem totam legem
servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus.
11 Qui enim dixit: « Non
mœchaberis », dixit et: « Non
occides »; quod si non mœcharis, occidis autem, factus
12 Sic loquimini et sic facite sicut
per legem libertatis iudicandi.
13 Iudicium enim sine misericordia
illi, qui non fecit misericordiam; superexsultat misericordia
14 Quid proderit, fratres mei, si fidem
quis dicat se habere, opera autem non habeat? Numquid poterit fides
15 Si frater aut soror nudi sunt et
16 dicat autem aliquis de vobis illis:
« Ite in pace, calefacimini et saturamini »,
non dederitis autem eis, quæ necessaria sunt corporis, quid
17 Sic et fides, si non habeat opera,
mortua est in semetipsa.
18 Sed dicet quis: « Tu
fidem habes, et ego opera habeo ». Ostende mihi fidem
tuam sine operibus, et ego tibi ostendam ex operibus meis
19 Tu credis quoniam unus est Deus?
Bene facis; et dæmones credunt et contremiscunt!
20 Vis autem scire, o homo inanis,
quoniam fides sine operibus otiosa est?
21 Abraham, pater noster, nonne ex
operibus iustificatus est offerens Isaac filium suum super
22 Vides quoniam fides cooperabatur
operibus illius, et ex operibus fides consummata est;
23 et suppleta est Scriptura dicens:
« Credidit Abraham Deo, et reputatum est illi ad
iustitiam », et amicus Dei appellatus est.
24 Videtis quoniam ex operibus
iustificatur homo et non ex fide tantum.
25 Similiter autem et Rahab, meretrix
nonne ex operibus iustificata est suscipiens nuntios et alia via
26 Sicut enim corpus sine spiritu
emortuum est, ita et fides sine operibus mortua est.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18
vel ad indicem capitulorum supra
1 Nolite plures magistri fieri,
fratres mei, scientes quoniam maius iudicium accipiemus.
2 In multis enim offendimus omnes. Si
quis in verbo non offendit, hic perfectus est vir, potens etiam
freno circumducere totum corpus.
3 Si autem equorum frenos in ora
mittimus ad obœdiendum nobis, et omne corpus illorum
4 Ecce et naves, cum tam magnæ sint et
a ventis validis minentur, circumferuntur a minimo gubernaculo, ubi
5 ita et lingua modicum quidem membrum
est et magna exsultat. Ecce quantus ignis quam magnam silvam
6 Et lingua ignis est, universitas
iniquitatis; lingua constituitur in membris nostris, quæ maculat
totum corpus et inflammat rotam nativitatis et inflammatur a
7 Omnis enim natura et bestiarum et
volucrum et serpentium et etiam cetorum domatur et domita est a
8 linguam autem nullus hominum domare
potest, inquietum malum, plena veneno mortifero.
9 In ipsa benedicimus Dominum et Patrem
et in ipsa maledicimus homines, qui ad similitudinem Dei facti
10 ex ipso ore procedit benedictio et
maledictio. Non oportet, fratres mei, hæc ita fieri.
11 Numquid fons de eodem foramine
emanat dulcem et amaram aquam?
12 Numquid potest, fratres mei, ficus
olivas facere, aut vitis ficus? Neque salsa dulcem potest facere
13 Quis sapiens et disciplinatus inter
vos? Ostendat ex bona conversatione operationem suam in
14 Quod si zelum amarum habetis et
contentiones in cordibus vestris, nolite gloriari et mendaces esse
15 Non est ista sapientia desursum
descendens, sed terrena, animalis, diabolica;
16 ubi enim zelus et contentio, ibi
inconstantia et omne opus pravum.
17 Quæ autem desursum est sapientia
primum quidem pudica est, deinde pacifica, modesta, suadibilis,
plena misericordia et fructibus bonis, non iudicans, sine
18 fructus autem iustitiæ in pace
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17
vel ad indicem capitulorum supra
1 Unde bella et unde lites in vobis?
Nonne hinc, ex concupiscentiis vestris, quæ militant in membris
2 Concupiscitis et non habetis;
occiditis et zelatis et non potestis adipisci; litigatis et
belligeratis. Non habetis, propter quod non postulatis;
3 petitis et non accipitis, eo quod
male petitis, ut in concupiscentiis vestris insumatis.
4 Adulteri, nescitis quia amicitia
huius mundi inimica est Dei?
Quicumque ergo voluerit amicus esse sæculi huius, inimicus Dei
5 Aut putatis quia inaniter Scriptura
dicat: « Ad invidiam concupiscit Spiritus, qui inhabitat
6 Maiorem autem dat gratiam; propter
« Deus superbis resistit,
humilibus autem dat gratiam ».
7 Subicimini igitur Deo; resistite
autem Diabolo, et fugiet a vobis.
8 Appropiate Deo, et appropinquabit
vobis. Emundate manus, peccatores; et purificate corda, duplices
9 Miseri estote et lugete et plorate;
risus vester in luctum convertatur, et gaudium in mærorem.
10 Humiliamini in conspectu Domini, et
11 Nolite detrahere alterutrum,
fratres; qui detrahit fratri, aut qui iudicat fratrem suum,
detrahit legi et iudicat legem; si autem iudicas legem, non es
factor legis sed iudex.
12 Unus est legislator et iudex, qui
potest salvare et perdere; tu autem quis es, qui iudicas
13 Age nunc, qui dicitis:
« Hodie aut crastino ibimus in illam civitatem et
faciemus quidem ibi annum et mercabimur et lucrum
14 qui ignoratis, quæ erit in
crastinum vita vestra! Vapor enim estis ad modicum parens, deinceps
15 pro eo ut dicatis: « Si
Dominus voluerit, et vivemus et faciemus hoc aut
16 Nunc autem gloriamini in superbiis
vestris; omnis gloriatio talis maligna est.
17 Scienti igitur bonum facere et non
facienti, peccatum est illi!
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
vel ad indicem capitulorum supra
1 Age nunc, divites, plorate
ululantes in miseriis, quæ advenient vobis.
2 Divitiæ vestræ putrefactæ sunt, et
vestimenta vestra a tineis comesta sunt,
3 aurum et argentum vestrum
æruginavit, et ærugo eorum in testimonium vobis erit et
manducabit carnes vestras sicut ignis: thesaurizastis in novissimis
4 Ecce merces operariorum, qui
messuerunt regiones vestras, quæ fraudata est a vobis, clamat, et
clamores eorum, qui messuerunt, in aures Domini Sabaoth
5 Epulati estis super terram et in
luxuriis fuistis, enutristis corda vestra in die occisionis.
6 Addixistis, occidistis iustum. Non
7 Patientes igitur estote, fratres,
usque ad adventum Domini. Ecce agricola exspectat pretiosum fructum
terræ, patienter ferens, donec accipiat imbrem temporaneum et
8 Patientes estote, et vos, confirmate
corda vestra, quoniam adventus Domini appropinquavit.
9 Nolite ingemiscere, fratres, in
alterutrum, ut non iudicemini; ecce iudex ante ianuam assistit.
10 Exemplum accipite, fratres, laboris
et patientiæ prophetas, qui locuti sunt in nomine Domini.
11 Ecce beatificamus eos, qui
sustinuerunt; sufferentiam Iob audistis et finem Domini vidistis,
quoniam misericors est Dominus et miserator.
12 Ante omnia autem, fratres mei,
nolite iurare neque per cælum neque per terram, neque aliud
quodcumque iuramentum; sit autem vestrum
« Est » est, et « Non »
non, uti non sub iudicio decidatis.
13 Tristatur aliquis vestrum? Oret.
Æquo animo est? Psallat.
14 Infirmatur quis in vobis? Advocet
presbyteros ecclesiæ, et orent super eum, unguentes eum oleo in
15 Et oratio fidei salvabit infirmum,
et allevabit eum Dominus; et si peccata operatus fuerit,
16 Confitemini ergo alterutrum peccata
et orate pro invicem, ut sanemini. Multum enim valet deprecatio
17 Elias homo erat similis nobis
passibilis et oratione oravit, ut non plueret, et non pluit super
terram annos tres et menses sex;
18 et rursum oravit, et cælum dedit
pluviam, et terra germinavit fructum suum.
19 Fratres mei, si quis ex vobis
erraverit a veritate, et converterit quis eum,
20 scire debet quoniam, qui converti
fecerit peccatorem ab errore viæ eius, salvabit animam suam a
morte et operiet multitudinem peccatorum.
Index capitulorum: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
1 Multifariam et multis modis olim
Deus locutus patribus in prophetis,
2 in novissimis his diebus locutus est
nobis in Filio, quem constituit heredem universorum, per quem fecit
3 qui, cum sit splendor gloriæ et
figura substantiæ eius et portet omnia verbo virtutis suæ,
purgatione peccatorum facta, consedit ad dexteram maiestatis in
4 tanto melior angelis effectus, quanto
differentius præ illis nomen hereditavit.
5 Cui enim dixit aliquando
« Filius meus es tu;
ego hodie genui te »
et rursum: « Ego ero illi in patrem, et ipse erit mihi
6 Cum autem iterum introducit
primogenitum in orbem terræ, dicit:
« Et adorent eum omnes angeli Dei ».
7 Et ad angelos quidem dicit:
« Qui facit angelos suos spiritus
et ministros suos flammam ignis »;
8 ad Filium autem:
« Thronus tuus, Deus, in sæculum sæculi,
et virga æquitatis virga regni tui.
9 Dilexisti iustitiam et odisti
propterea unxit te Deus, Deus tuus,
oleo exsultationis præ participibus tuis »
« Tu in principio, Domine, terram fundasti;
et opera manuum tuarum sunt cæli.
11 Ipsi peribunt, tu autem
et omnes ut vestimentum veterascent,
12 et velut amictum involves eos,
sicut vestimentum et mutabuntur.
Tu autem idem es, et anni tui non deficient ».
13 Ad quem autem angelorum dixit
« Sede a dextris meis,
donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum »?
14 Nonne omnes sunt administratorii
spiritus, qui in ministerium mittuntur propter eos, qui hereditatem
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18
vel ad indicem capitulorum supra
1 Propterea abundantius oportet
observare nos ea, quæ audivimus, ne forte præterfluamus.
2 Si enim, qui per angelos dictus est,
sermo factus est firmus, et omnis prævaricatio et inobœdientia
accepit iustam mercedis retributionem,
3 quomodo nos effugiemus, si tantam
neglexerimus salutem? Quæ, cum initium accepisset enarrari per
Dominum, ab eis, qui audierunt, in nos confirmata est,
4 contestante Deo signis et portentis
et variis virtutibus et Spiritus Sancti distributionibus secundum
5 Non enim angelis subiecit orbem
terræ futurum, de quo loquimur.
6 Testatus est autem in quodam loco
« Quid est homo, quod memor es eius,
aut filius hominis, quoniam visitas eum?
7 Minuisti eum paulo minus ab
gloria et honore coronasti eum,
8 omnia subiecisti sub pedibus
In eo enim quod ei omnia subiecit, nihil dimisit non subiectibile
ei. Nunc autem necdum videmus omnia subiecta ei;
9 eum autem, qui paulo minus ab angelis
minoratus est, videmus Iesum propter passionem mortis gloria et
honore coronatum, ut gratia Dei pro omnibus gustaverit mortem.
10 Decebat enim eum, propter quem omnia
et per quem omnia, qui multos filios in gloriam adduxit, ducem
salutis eorum per passiones consummare.
11 Qui enim sanctificat et qui
sanctificantur, ex uno omnes; propter quam causam non erubescit
« Nuntiabo nomen tuum fratribus meis,
in medio ecclesiæ laudabo te»;
13 et iterum: « Ego ero
fidens in eum »;
et iterum: « Ecce ego et pueri, quos mihi dedit
14 Quia ergo pueri communicaverunt
sanguini et carni, et ipse similiter participavit iisdem, ut per
mortem destrueret eum, qui habebat mortis imperium, id est
15 et liberaret eos, qui timore mortis
per totam vitam obnoxii erant servituti.
16 Nusquam enim angelos apprehendit,
sed semen Abrahæ apprehendit.
17 Unde debuit per omnia fratribus
similari, ut misericors fieret et fidelis pontifex in iis,
quæ sunt ad Deum, ut repropitiaret delicta populi;
18 in quo enim passus est ipse
tentatus, potens est eis, qui tentantur, auxiliari.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19
vel ad indicem capitulorum supra
1 Unde, fratres sancti, vocationis
cælestis participes, considerate apostolum et pontificem
2 qui fidelis est ei, qui fecit illum,
sicut et Moyses in tota domo illius.
3 Amplioris enim gloriæ iste præ
Moyse dignus est habitus, quanto ampliorem honorem habet quam
domus, qui fabricavit illam.
4 Omnis namque domus fabricatur ab
aliquo; qui autem omnia fabricavit, Deus est.
5 Et Moyses quidem fidelis erat in tota
domo eius tamquam famulus in testimonium eorum, quæ dicenda
6 Christus vero tamquam Filius super
domum illius; cuius domus sumus nos, si fiduciam et gloriationem
7 Quapropter, sicut dicit Spiritus
« Hodie, si vocem eius audieritis,
8 nolite obdurare corda vestra sicut in
secundum diem tentationis in deserto,
9 ubi tentaverunt me patres vestri in
et viderunt opera mea
10 quadraginta annos. Propter quod
infensus fui generationi huic et dixi: Semper errant corde.
Ipsi autem non cognoverunt vias meas;
11 sicut iuravi in ira mea:
Non introibunt in requiem meam ».
12 Videte, fratres, ne forte sit in
aliquo vestrum cor malum incredulitatis discedendi a Deo vivo,
13 sed adhortamini vosmetipsos per
singulos dies, donec illud « hodie » vocatur,
ut non obduretur quis ex vobis fallacia peccati;
14 participes enim Christi effecti
sumus, si tamen initium substantiæ usque ad finem firmum
« Hodie, si vocem eius audieritis,
nolite obdurare corda vestra quemadmodum in illa
16 Qui sunt enim qui audientes
exacerbaverunt? Nonne universi, qui profecti sunt ab Ægypto per
17 Quibus autem infensus fuit
quadraginta annos? Nonne illis, qui peccaverunt, quorum membra
18 Quibus autem iuravit non introire in
requiem ipsius, nisi illis, qui increduli fuerunt?
19 Et videmus quia non potuerunt
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16
vel ad indicem capitulorum supra
1 Timeamus ergo, ne forte, relicta
pollicitatione introeundi in requiem eius, existimetur aliquis ex
2 etenim et nobis evangelizatum est
quemadmodum et illis, sed non profuit illis sermo auditus, non
commixtis fide cum iis, qui audierant.
3 Ingredimur enim in requiem, qui
« Sicut iuravi in ira mea:
Non introibunt in requiem meam »,
et quidem operibus ab institutione mundi factis.
4 Dixit enim quodam loco de die septima
sic: «Et requievit Deus die septima ab omnibus operibus
5 et in isto rursum: « Non
introibunt in requiem meam ».
6 Quoniam ergo superest quosdam
introire in illam, et hi, quibus prioribus evangelizatum est, non
7 iterum terminat diem quendam,
«  Hodie », in David dicendo post tantum
temporis, sicut supra dictum est:
« Hodie, si vocem eius audieritis,
nolite obdurare corda vestra ».
8 Nam, si eis Iesus requiem
præstitisset, non de alio loqueretur posthac die.
9 Itaque relinquitur sabbatismus populo
10 qui enim ingressus est in requiem
eius, etiam ipse requievit ab operibus suis, sicut a suis Deus.
11 Festinemus ergo ingredi in illam
requiem, ut ne in idipsum quis incidat inobœdientiæ exemplum.
12 Vivus est enim Dei sermo et efficax
et penetrabilior omni gladio ancipiti et pertingens usque ad
divisionem animæ ac spiritus, compagum quoque et medullarum, et
discretor cogitationum et intentionum cordis;
13 et non est creatura invisibilis in
conspectu eius, omnia autem nuda et aperta sunt oculis eius, ad
14 Habentes ergo pontificem magnum, qui
penetravit cælos, Iesum Filium Dei, teneamus confessionem.
15 Non enim habemus pontificem, qui non
possit compati infirmitatibus nostris, tentatum autem per omnia
secundum similitudinem absque peccato;
16 adeamus ergo cum fiducia ad thronum
gratiæ, ut misericordiam consequamur et gratiam inveniamus in
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
vel ad indicem capitulorum supra
1 Omnis namque pontifex ex hominibus
assumptus pro hominibus constituitur in his, quæ sunt ad Deum, ut
offerat dona et sacrificia pro peccatis;
2 qui æque condolere possit his, qui
ignorant et errant, quoniam et ipse circumdatus est infirmitate
3 et propter eam debet, quemadmodum et
pro populo, ita etiam pro semetipso offerre pro peccatis.
4 Nec quisquam sumit sibi illum
honorem, sed qui vocatur a Deo tamquam et Aaron.
5 Sic et Christus non semetipsum
glorificavit, ut pontifex fieret, sed qui locutus est ad eum:
« Filius meus es tu;
ego hodie genui te »;
6 quemadmodum et in alio dicit:
« Tu es sacerdos in æternum secundum ordinem
7 Qui in diebus carnis suæ, preces
supplicationesque ad eum, qui possit salvum illum a morte facere,
cum clamore valido et lacrimis offerens et exauditus pro sua
8 et quidem cum esset Filius, didicit
ex his, quæ passus est, obœdientiam;
9 et, consummatus, factus est omnibus
obœdientibus sibi auctor salutis æternæ,
10 appellatus a Deo pontifex iuxta
11 De quo grandis nobis sermo et
ininterpretabilis ad dicendum, quoniam segnes facti estis ad
12 Etenim cum deberetis magistri esse
propter tempus, rursum indigetis, ut vos doceat aliquis elementa
exordii sermonum Dei, et facti estis, quibus lacte opus sit, non
13 Omnis enim, qui lactis est
particeps, expers est sermonis iustitiæ, parvulus enim est;
14 perfectorum autem est solidus cibus,
eorum, qui pro consuetudine exercitatos habent sensus ad
discretionem boni ac mali.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
vel ad indicem capitulorum supra
inchoationis Christi sermonem ad perfectionem feramur, non rursum
iacientes fundamentum pænitentiæ ab operibus mortuis et fidei ad
2 baptismatum doctrinæ, impositionis
quoque manuum, ac resurrectionis mortuorum et iudicii æterni.
3 Et hoc faciemus, si quidem permiserit
4 Impossibile est enim eos, qui semel
sunt illuminati, gustaverunt etiam donum cæleste et participes
sunt facti Spiritus Sancti
5 et bonum gustaverunt Dei verbum
6 et prolapsi sunt, rursus renovari ad
pænitentiam, rursum crucifigentes sibimetipsis Filium Dei et
7 Terra enim sæpe venientem super se
bibens imbrem et generans herbam opportunam illis, propter quos et
colitur, accipit benedictionem a Deo;
8 proferens autem spinas ac tribulos
reproba est et maledicto proxima, cuius finis in combustionem.
9 Confidimus autem de vobis,
dilectissimi, meliora et viciniora saluti, tametsi ita
10 non enim iniustus Deus, ut
obliviscatur operis vestri et dilectionis, quam ostendistis nomini
ipsius, qui ministrastis sanctis et ministratis.
11 Cupimus autem unumquemque vestrum
eandem ostentare sollicitudinem ad expletionem spei usque in
12 ut non segnes efficiamini, verum
imitatores eorum, qui fide et patientia hereditant
13 Abrahæ namque promittens Deus,
quoniam neminem habuit, per quem iuraret maiorem, iuravit per
14 dicens: « Utique
benedicens benedicam te et multiplicans multiplicabo
15 et sic longanimiter ferens adeptus
16 Homines enim per maiorem sui iurant,
et omnis controversiæ eorum finis ad confirmationem est
17 in quo abundantius volens Deus
ostendere pollicitationis heredibus immobilitatem consilii sui, se
18 ut per duas res immobiles, in quibus
impossibile est mentiri Deum, fortissimum solacium habeamus, qui
confugimus ad tenendam propositam spem;
19 quam sicut ancoram habemus animæ,
tutam ac firmam et incedentem usque in interiora velaminis,
20 ubi præcursor pro nobis introivit
Iesus, secundum ordinem Melchisedech pontifex factus in
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28
vel ad indicem capitulorum supra
1 Hic enim Melchisedech, rex Salem,
sacerdos Dei summi, qui obviavit Abrahæ regresso a cæde regum et
2 cui et decimam omnium divisit
Abraham, primum quidem, qui interpretatur rex iustitiæ, deinde
autem et rex Salem, quod est rex Pacis,
3 sine patre, sine matre, sine
genealogia, neque initium dierum neque finem vitæ habens,
assimilatus autem Filio Dei, manet sacerdos in perpetuum.
4 Intuemini autem quantus sit hic, cui
et decimam dedit de præcipuis Abraham patriarcha.
5 Et illi quidem, qui de filiis Levi
sacerdotium accipiunt, mandatum habent decimas sumere a populo
secundum legem, id est a fratribus suis, quamquam et ipsi exierunt
6 hic autem, cuius generatio non
annumeratur in eis, decimam sumpsit ab Abraham et eum, qui habebat
7 Sine ulla autem contradictione, quod
minus est, a meliore benedicitur.
8 Et hic quidem decimas morientes
homines sumunt; ibi autem testimonium accipiens quia vivit.
9 Et, ut ita dictum sit, per Abraham et
Levi, qui decimas accipit, decimatus est;
10 adhuc enim in lumbis patris erat,
quando obviavit ei Melchisedech.
11 Si ergo consummatio per sacerdotium
leviticum erat, populus enim sub ipso legem accepit, quid adhuc
necessarium secundum ordinem Melchisedech alium surgere sacerdotem
et non secundum ordinem Aaron dici?
12 Translato enim sacerdotio, necesse
est, ut et legis translatio fiat.
13 De quo enim hæc dicuntur, ex alia
tribu est, ex qua nullus altari præsto fuit;
14 manifestum enim quod ex Iuda ortus
sit Dominus noster, in quam tribum nihil de sacerdotibus Moyses
15 Et amplius adhuc manifestum est, si
secundum similitudinem Melchisedech exsurgit alius sacerdos,
16 qui non secundum legem mandati
carnalis factus est sed secundum virtutem vitæ insolubilis,
17 testimonium enim accipit:
« Tu es sacerdos in æternum secundum ordinem
18 Reprobatio quidem fit præcedentis
mandati propter infirmitatem eius et inutilitatem,
19 nihil enim ad perfectum adduxit lex;
introductio vero melioris spei, per quam proximamus ad Deum.
20 Et quantum non est sine iure
iurando; illi quidem sine iure iurando sacerdotes facti sunt,
21 hic autem cum iure iurando per eum,
qui dicit ad illum:
« Iuravit Dominus et non pænitebit eum: Tu es sacerdos
22 in tantum et melioris testamenti
sponsor factus est Iesus.
23 Et illi quidem plures facti sunt
sacerdotes, idcirco quod morte prohibebantur permanere;
24 hic autem eo quod manet in æternum,
25 unde et salvare in perpetuum potest
accedentes per semetipsum ad Deum, semper vivens ad interpellandum
26 Talis enim et decebat ut nobis esset
pontifex, sanctus, innocens, impollutus, segregatus a peccatoribus
et excelsior cælis factus;
27 qui non habet necessitatem cotidie,
quemadmodum pontifices, prius pro suis delictis hostias offerre,
deinde pro populi; hoc enim fecit semel semetipsum offerendo.
28 Lex enim homines constituit
pontifices infirmitatem habentes; sermo autem iuris iurandi, quod
post legem est, Filium in æternum consummatum.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13
vel ad indicem capitulorum supra
1 Caput autem super ea, quæ
dicuntur: talem habemus pontificem, qui consedit in dextera throni
2 sanctorum minister et tabernaculi
veri, quod fixit Dominus, non homo.
3 Omnis enim pontifex ad offerenda
munera et hostias constituitur; unde necesse erat et hunc habere
4 Si ergo esset super terram, nec esset
sacerdos, cum sint qui offerant secundum legem munera;
5 qui figuræ et umbræ deserviunt
cælestium, sicut responsum est Moysi, cum consummaturus esset
tabernaculum: « Vide enim, inquit, omnia facies secundum
exemplar, quod tibi ostensum est in monte ».
6 Nunc autem differentius sortitus est
ministerium, quanto et melioris testamenti mediator est, quod in
melioribus repromissionibus sancitum est.
7 Nam si illud prius culpa vacasset,
non secundi locus inquireretur;
8 vituperans enim eos dicit:
« Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et consummabo super
domum Israel et super domum Iudæ testamentum novum;
9 non secundum testamentum, quod feci
patribus eorum in die, qua apprehendi manum illorum, ut educerem
illos de terra Ægypti; quoniam ipsi non permanserunt in testamento
meo, et ego neglexi eos, dicit Dominus.
10 Quia hoc est testamentum, quod
testabor domui Israel post dies illos, dicit Dominus, dando leges
meas in mentem eorum, et in corde eorum superscribam eas; et ero
eis in Deum, et ipsi erunt mihi in populum.
11 Et non docebit unusquisque civem
suum, et unusquisque fratrem suum dicens: «Cognosce
Dominum»; quoniam omnes scient me, a minore usque ad maiorem
12 quia propitius ero iniquitatibus
eorum et peccatorum illorum iam non memorabor ».
« novum » veteravit prius; quod autem
antiquatur et senescit, prope interitum est.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28
vel ad indicem capitulorum supra
1 Habuit ergo et prius præcepta
cultus et Sanctum huius sæculi.
2 Tabernaculum enim præparatum est
primum, in quo inerat candelabrum et mensa et propositio panum,
3 post secundum autem velamentum,
tabernaculum, quod dicitur Sancta Sanctorum,
4 aureum habens turibulum et arcam
testamenti circumtectam ex omni parte auro, in qua urna aurea
habens manna et virga Aaron, quæ fronduerat, et tabulæ
5 superque eam cherubim gloriæ
obumbrantia propitiatorium; de quibus non est modo dicendum per
6 His vero ita præparatis, in prius
quidem tabernaculum semper intrant sacerdotes sacrorum officia
7 in secundum autem semel in anno solus
pontifex, non sine sanguine, quem offert pro suis et populi
8 hoc significante Spiritu Sancto,
nondum propalatam esse sanctorum viam, adhuc priore tabernaculo
9 quæ parabola est temporis instantis,
iuxta quam munera et hostiæ offeruntur, quæ non possunt iuxta
conscientiam perfectum facere servientem,
10 solummodo in cibis et in potibus et
variis baptismis, quæ sunt præcepta carnis usque ad tempus
11 Christus autem cum advenit pontifex
futurorum bonorum, per amplius et perfectius tabernaculum, non
manufactum, id est non huius creationis,
12 neque per sanguinem hircorum et
vitulorum sed per proprium sanguinem introivit semel in Sancta,
13 Si enim sanguis hircorum et taurorum
et cinis vitulæ aspersus inquinatos sanctificat ad emundationem
14 quanto magis sanguis Christi, qui
per Spiritum æternum semetipsum obtulit immaculatum Deo, emundabit
conscientiam nostram ab operibus mortuis ad serviendum Deo
15 Et ideo novi testamenti mediator
est, ut, morte intercedente in redemptionem earum prævaricationum,
quæ erant sub priore testamento, repromissionem accipiant, qui
vocati sunt æternæ hereditatis.
16 Ubi enim testamentum, mors necesse
17 testamentum autem in mortuis est
confirmatum, nondum enim valet, dum vivit, qui testatus est.
18 Unde ne prius quidem sine sanguine
19 enuntiato enim omni mandato secundum
legem a Moyse universo populo, accipiens sanguinem vitulorum et
hircorum cum aqua et lana coccinea et hyssopo, ipsum librum et
20 dicens: « Hic sanguis
testamenti, quod mandavit ad vos Deus »;
21 etiam tabernaculum et omnia vasa
ministerii sanguine similiter aspersit.
22 Et omnia pæne in sanguine mundantur
secundum legem, et sine sanguinis effusione non fit remissio.
23 Necesse erat ergo figuras quidem
cælestium his mundari, ipsa autem cælestia melioribus hostiis
24 Non enim in manufacta Sancta
Christus introivit, quæ sunt similitudo verorum, sed in ipsum
cælum, ut appareat nunc vultui Dei pro nobis;
25 neque ut sæpe offerat semetipsum,
quemadmodum pontifex intrat in Sancta per singulos annos in
26 Alioquin oportebat eum frequenter
pati ab origine mundi; nunc autem semel in consummatione sæculorum
ad destitutionem peccati per sacrificium sui manifestatus est.
27 Et quemadmodum statutum est
hominibus semel mori, post hoc autem iudicium,
28 sic et Christus, semel oblatus ad
multorum auferenda peccata, secundo sine peccato apparebit
exspectantibus se in salutem.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39
vel ad indicem capitulorum supra
1 Umbram enim habens lex bonorum
futurorum, non ipsam imaginem rerum, per singulos annos iisdem
ipsis hostiis, quas offerunt indesinenter, numquam potest
2 Alioquin nonne cessassent offerri,
ideo quod nullam haberent ultra conscientiam peccatorum cultores
3 Sed in ipsis commemoratio peccatorum
per singulos annos fit.
4 Impossibile enim est sanguinem
taurorum et hircorum auferre peccata.
5 Ideo ingrediens mundum dicit:
« Hostiam et oblationem noluisti,
corpus autem aptasti mihi;
6 holocautomata et sacrificia pro
7 Tunc dixi: Ecce venio,
in capitulo libri scriptum est de me,
ut faciam, Deus, voluntatem tuam ».
8 Superius dicens: « Hostias
et oblationes et holocautomata et sacrificia pro peccato noluisti,
nec placuerunt tibi », quæ secundum legem
9 tunc dixit: « Ecce venio,
ut faciam voluntatem tuam ». Aufert primum, ut secundum
10 in qua voluntate sanctificati sumus
per oblationem corporis Christi Iesu in semel.
11 Et omnis quidem sacerdos stat
cotidie ministrans et easdem sæpe offerens hostias, quæ numquam
12 Hic autem, una pro peccatis oblata
hostia, in sempiternum consedit in dextera Dei,
13 de cetero exspectans, donec ponantur
inimici eius scabellum pedum eius;
14 una enim oblatione consummavit in
sempiternum eos, qui sanctificantur.
15 Testificatur autem nobis et Spiritus
Sanctus; postquam enim dixit:
16 « Hoc est testamentum,
quod testabor ad illos post dies illos, dicit Dominus, dando leges
meas in cordibus eorum, et in mente eorum superscribam eas;
17 et peccatorum eorum et iniquitatum
eorum iam non recordabor amplius ».
18 Ubi autem horum remissio, iam non
19 Habentes itaque, fratres, fiduciam
in introitum Sanctorum in sanguine Iesu,
20 quam initiavit nobis viam novam et
viventem per velamen, id est carnem suam,
21 et sacerdotem magnum super domum
22 accedamus cum vero corde in
plenitudine fidei, aspersi corda a conscientia mala et abluti
23 teneamus spei confessionem
indeclinabilem, fidelis enim est, qui repromisit;
24 et consideremus invicem in
provocationem caritatis et bonorum operum,
25 non deserentes congregationem
nostram, sicut est consuetudinis quibusdam, sed exhortantes, et
tanto magis quanto videtis appropinquantem diem.
26 Voluntarie enim peccantibus nobis,
post acceptam notitiam veritatis, iam non relinquitur pro peccatis
27 terribilis autem quædam exspectatio
iudicii, et ignis æmulatio, quæ consumptura est adversarios.
28 Irritam quis faciens legem Moysis,
sine ulla miseratione duobus vel tribus testibus moritur;
29 quanto deteriora putatis merebitur
supplicia, qui Filium Dei conculcaverit et sanguinem testamenti
communem duxerit, in quo sanctificatus est, et Spiritui gratiæ
30 Scimus enim eum, qui dixit:
« Mihi vindicta, ego retribuam »; et iterum:
« Iudicabit Dominus populum suum ».
31 Horrendum est incidere in manus Dei
32 Rememoramini autem pristinos dies,
in quibus illuminati magnum certamen sustinuistis passionum,
33 in altero quidem opprobriis et
tribulationibus spectaculum facti, in altero autem socii taliter
34 nam et vinctis compassi estis et
rapinam bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis, cognoscentes vos
habere meliorem substantiam et manentem.
35 Nolite itaque abicere confidentiam
vestram, quæ magnam habet remunerationem;
36 patientia enim vobis necessaria est,
ut voluntatem Dei facientes reportetis promissionem.
37 Adhuc enim modicum quantulum,
qui venturus est, veniet et non tardabit.
38 Iustus autem meus ex fide vivet;
quod si subtraxerit se,
non sibi complacet in eo anima mea.
39 Nos autem non sumus subtractionis in
perditionem, sed fidei in acquisitionem animæ.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40
vel ad indicem capitulorum supra
1 Est autem fides sperandorum
substantia, rerum argumentum non apparentium.
2 In hac enim testimonium consecuti
3 Fide intellegimus aptata esse sæcula
verbo Dei, ut ex invisibilibus visibilia facta sint.
4 Fide ampliorem hostiam Abel quam Cain
obtulit Deo, per quam testimonium consecutus est esse iustus,
testimonium perhibente muneribus eius Deo; et per illam defunctus
5 Fide Henoch translatus est, ne
videret mortem, et non inveniebatur, quia transtulit illum Deus;
ante translationem enim testimonium accepit placuisse Deo.
6 Sine fide autem impossibile placere;
credere enim oportet accedentem ad Deum quia est et inquirentibus
7 Fide Noe, responso accepto de his,
quæ adhuc non videbantur, reveritus aptavit arcam in salutem domus
suæ; per quam damnavit mundum, et iustitiæ, quæ secundum fidem
est, heres est institutus.
8 Fide vocatus Abraham obœdivit in
locum exire, quem accepturus erat in hereditatem; et exivit
9 Fide peregrinatus est in terra
promissionis tamquam in aliena, in casulis habitando cum Isaac et
Iacob, coheredibus promissionis eiusdem;
10 exspectabat enim fundamenta habentem
civitatem, cuius artifex et conditor Deus.
11 Fide — et ipsa Sara sterilis
— virtutem in conceptionem seminis accepit etiam præter
tempus ætatis, quoniam fidelem credidit esse, qui promiserat;
12 propter quod et ab uno orti sunt, et
hoc emortuo, tamquam sidera cæli in multitudine, et sicut arena,
quæ est ad oram maris, innumerabilis.
13 Iuxta fidem defuncti sunt omnes
isti, non acceptis promissionibus, sed a longe eas aspicientes et
salutantes, et confitentes quia peregrini et hospites sunt supra
14 qui enim hæc dicunt, significant se
15 Et si quidem illius meminissent, de
qua exierant, habebant utique tempus revertendi;
16 nunc autem meliorem appetunt, id est
cælestem. Ideo non confunditur Deus vocari Deus eorum, paravit
17 Fide obtulit Abraham Isaac, cum
tentaretur; et unigenitum offerebat ille, qui susceperat
18 ad quem dictum erat: « In
Isaac vocabitur tibi semen »,
19 arbitratus quia et a mortuis
suscitare potens est Deus; unde eum et in parabola reportavit.
20 Fide et de futuris benedixit Isaac
21 Fide Iacob moriens singulis filiorum
Ioseph benedixit et adoravit super fastigium virgæ suæ.
22 Fide Ioseph moriens de profectione
filiorum Israel memoratus est et de ossibus suis mandavit.
23 Fide Moyses natus occultatus est
mensibus tribus a parentibus suis, eo quod vidissent formosum
infantem et non timuerunt regis edictum.
24 Fide Moyses grandis factus negavit
se dici filium filiæ pharaonis,
25 magis eligens affligi cum populo Dei
quam temporalem peccati habere iucunditatem,
26 maiores divitias æstimans thesauris
Ægypti improperium Christi; aspiciebat enim in remunerationem.
27 Fide reliquit Ægyptum non veritus
animositatem regis, invisibilem enim tamquam videns sustinuit.
28 Fide celebravit Pascha et sanguinis
effusionem, ne, qui vastabat primogenita, tangeret ea.
29 Fide transierunt mare Rubrum tamquam
per aridam terram, quod experti Ægyptii devorati sunt.
30 Fide muri Iericho ruerunt circuiti
31 Fide Rahab meretrix non periit cum
incredulis, quia exceperat exploratores cum pace.
32 Et quid adhuc dicam? Deficiet enim
me tempus enarrantem de Gedeon, Barac, Samson, Iephte, David et
33 qui per fidem devicerunt regna,
operati sunt iustitiam, adepti sunt repromissiones, obturaverunt
34 exstinxerunt impetum ignis,
effugerunt aciem gladii, convaluerunt de infirmitate, fortes facti
sunt in bello, castra verterunt exterorum;
35 acceperunt mulieres de resurrectione
mortuos suos; alii autem distenti sunt, non suscipientes
redemptionem, ut meliorem invenirent resurrectionem;
36 alii vero ludibria et verbera
experti sunt, insuper et vincula et carcerem;
37 lapidati sunt, secti sunt, in
occisione gladii mortui sunt, circumierunt in melotis, in pellibus
caprinis, egentes, angustiati, afflicti,
38 quibus dignus non erat mundus, in
solitudinibus errantes et montibus et speluncis et in cavernis
39 Et hi omnes testimonium per fidem
consecuti non reportaverunt promissionem,
40 Deo pro nobis melius aliquid
providente, ut ne sine nobis consummarentur.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
vel ad indicem capitulorum supra
1 Ideoque et nos tantam habentes
circumpositam nobis nubem testium, deponentes omne pondus et
circumstans nos peccatum, per patientiam curramus propositum nobis
2 aspicientes in ducem fidei et
consummatorem Iesum, qui pro gaudio sibi proposito sustinuit
crucem, confusione contempta, atque in dextera throni Dei
3 Recogitate enim eum, qui talem
sustinuit a peccatoribus adversum semetipsum contradictionem, ut ne
fatigemini animis vestris deficientes.
4 Nondum usque ad sanguinem restitistis
5 et obliti estis exhortationis, quæ
vobis tamquam filiis loquitur:
« Fili mi, noli neglegere disciplinam Domini
neque deficias, dum ab eo argueris:
6 quem enim diligit, Dominus
flagellat autem omnem filium, quem recipit ».
7 Ad disciplinam suffertis; tamquam
filios vos tractat Deus. Quis enim filius, quem non corripit
8 Quod si extra disciplinam estis,
cuius participes facti sunt omnes, ergo adulterini et non filii
9 Deinde patres quidem carnis nostræ
habebamus eruditores et reverebamur; non multo magis obtemperabimus
Patri spirituum et vivemus?
10 Et illi quidem ad tempus paucorum
dierum, secundum quod videbatur illis, castigabant; hic autem ad
id, quod utile est ad participandam sanctitatem eius.
11 Omnis autem disciplina in præsenti
quidem videtur non esse gaudii sed mæroris; postea autem fructum
pacificum exercitatis per eam reddit iustitiæ.
12 Propter quod remissas manus et
13 et gressus rectos facite pedibus
vestris, ut, quod claudum est, non extorqueatur, magis autem
14 Pacem sectamini cum omnibus et
sanctificationem, sine qua nemo videbit Dominum,
15 providentes, ne quis desit gratiæ
Dei, ne qua radix amaritudinis sursum germinans perturbet, et per
16 ne quis fornicator aut profanus ut
Esau, qui propter unam escam vendidit primogenita sua.
17 Scitis enim quoniam et postea
cupiens hereditare benedictionem reprobatus est; non enim invenit
pænitentiæ locum, quamquam cum lacrimis inquisisset eam.
18 Non enim accessistis ad tractabilem
et ardentem ignem et turbinem et caliginem et procellam
19 et tubæ sonum et vocem verborum,
quam qui audierunt, recusaverunt, ne ultra eis fieret verbum;
20 non enim portabant mandatum:
« Et si bestia tetigerit montem, lapidabitur»;
21 et ita terribile erat, quod
videbatur, Moyses dixit: « Exterritus sum et
22 Sed accessistis ad Sion montem et
civitatem Dei viventis, Ierusalem cælestem, et multa milia
23 et ecclesiam primogenitorum, qui
conscripti sunt in cælis, et iudicem Deum omnium et spiritus
iustorum, qui consummati sunt,
24 et testamenti novi mediatorem Iesum
et sanguinem aspersionis, melius loquentem quam Abel.
25 Videte, ne recusetis loquentem; si
enim illi non effugerunt recusantes eum, qui super terram
loquebatur, multo magis nos, qui de cælis loquentem avertimus;
26 cuius vox movit terram tunc, modo
autem pronuntiavit dicens: « Adhuc semel ego movebo non
solum terram sed et cælum ».
27 Hoc autem « adhuc
semel » declarat mobilium translationem tamquam
factorum, ut maneant ea, quæ sunt immobilia.
28 Itaque, regnum immobile
suscipientes, habeamus gratiam, per quam serviamus placentes Deo
cum reverentia et metu;
29 etenim Deus noster ignis consumens
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25
vel ad indicem capitulorum supra
1 Caritas fraternitatis maneat.
2 Hospitalitatem nolite oblivisci; per
hanc enim quidam nescientes hospitio receperunt angelos.
3 Mementote vinctorum tamquam simul
vincti, laborantium tamquam et ipsi in corpore morantes.
4 Honorabile conubium in omnibus, et
torus immaculatus; fornicatores enim et adulteros iudicabit
5 Sint mores sine avaritia; contenti
præsentibus. Ipse enim dixit: « Non te deseram neque
6 ita ut confidenter dicamus:
« Dominus mihi adiutor est, non timebo; quid faciet
7 Mementote præpositorum vestrorum,
qui vobis locuti sunt verbum Dei; quorum intuentes exitum
8 Iesus Christus heri et hodie idem, et
9 Doctrinis variis et peregrinis nolite
abduci; optimum enim est gratia stabiliri cor, non escis, quæ non
profuerunt ambulantibus in eis.
10 Habemus altare, de quo edere non
habent potestatem, qui tabernaculo deserviunt.
11 Quorum enim animalium infertur
sanguis pro peccato in Sancta per pontificem, horum corpora
12 Propter quod et Iesus, ut
sanctificaret per suum sanguinem populum, extra portam passus
13 Exeamus igitur ad eum extra castra,
14 non enim habemus hic manentem
civitatem, sed futuram inquirimus.
15 Per ipsum ergo offeramus hostiam
laudis semper Deo, id est fructum labiorum confitentium nomini
16 Beneficientiæ autem et communionis
nolite oblivisci; talibus enim hostiis oblectatur Deus.
17 Obœdite præpositis vestris et
subiacete eis; ipsi enim pervigilant pro animabus vestris quasi
rationem reddituri, ut cum gaudio hoc faciant et non gementes; hoc
enim non expedit vobis.
18 Orate pro nobis; confidimus enim
quia bonam conscientiam habemus, in omnibus bene volentes
19 Amplius autem deprecor vos hoc
facere, ut quo celerius restituar vobis.
20 Deus autem pacis, qui eduxit de
mortuis pastorem magnum ovium in sanguine testamenti æterni,
21 aptet vos in omni bono, ut faciatis
voluntatem eius, faciens in nobis, quod placeat coram se per Iesum
Christum, cui gloria in sæcula sæculorum. Amen.
22 Rogo autem vos, fratres, sufferte
sermonem exhortationis; etenim perpaucis scripsi vobis.
23 Cognoscite fratrem nostrum Timotheum
dimissum esse; cum quo, si celerius venerit, videbo vos.
24 Salutate omnes præpositos vestros
et omnes sanctos. Salutant vos, qui de Italia sunt.
25 Gratia cum omnibus vobis.
Copyright © 2002–2018 by www.romanliturgy.org.
Revised by Fr. Pierre François, Ph.D.
Proudly powered by WordPress and WPtouch.
This is the desktop version of this website. Switch to mobile version.