<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ ครั้นสิ้นลมหายใจกลายเป็นผี ย่อมเป็นที่อนัตตาไม่ฝ่าฝืน ถึงข้าวของรักใคร่ก็ไม่ยืน เป็นแต่พื้นเน่าจมถมสุธา ฯ ครั้นสิ้นลมหายใจกลายเป็นผี ย่อมเป็นที่อนัตตาไม่ฝ่าฝืน ถึงข้าวของรักใคร่ก็ไม่ยืน เป็นแต่พื้นเน่าจมถมสุธา ฯ<|im_end|>
<|im_start|>assistant
ย่อมเป็นที่อนัตตาไม่ฝ่าฝืน ถึงข้าวของรักใคร่ก็ไม่ยืน เป็นแต่พื้นเน่าจมถมสุธา ฯ<|im_end|>
