<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ ต่างหลบลี้หนีล่องไปนองเนือง กลัวชาวเมืองผลึกนึกขนพอง พระอภัยใจดีเป็นที่สุด เมื่อจับอุศเรนได้มิให้หมอง ต่างหลบลี้หนีล่องไปนองเนือง กลัวชาวเมืองผลึกนึกขนพอง พระอภัยใจดีเป็นที่สุด เมื่อจับอุศเรนได้มิให้หมอง<|im_end|>
<|im_start|>assistant
กลัวชาวเมืองผลึกนึกขนพอง พระอภัยใจดีเป็นที่สุด เมื่อจับอุศเรนได้มิให้หมอง<|im_end|>
