<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ นางพระยาว่าไม่ทิ้งจริงนะแม่ แต่คนแก่ฟั่นเฟือนไม่เหมือนสาว เป็นลมเคียดเสียดอกเหงื่อตกพราว ด้วยเป็นคราวเคราะห์โศกเกิดโรคภัย นางพระยาว่าไม่ทิ้งจริงนะแม่ แต่คนแก่ฟั่นเฟือนไม่เหมือนสาว เป็นลมเคียดเสียดอกเหงื่อตกพราว ด้วยเป็นคราวเคราะห์โศกเกิดโรคภัย<|im_end|>
<|im_start|>assistant
แต่คนแก่ฟั่นเฟือนไม่เหมือนสาว เป็นลมเคียดเสียดอกเหงื่อตกพราว ด้วยเป็นคราวเคราะห์โศกเกิดโรคภัย<|im_end|>
