<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ นางเสาวคนธ์มณฑาเห็นหน้าน้อง ต้องจำจองพันธนาน้ำตาไหล เป็นลมจับวับวิงซบนิ่งไป พอเกือบใกล้สุริยนสนธยา นางเสาวคนธ์มณฑาเห็นหน้าน้อง ต้องจำจองพันธนาน้ำตาไหล เป็นลมจับวับวิงซบนิ่งไป พอเกือบใกล้สุริยนสนธยา<|im_end|>
<|im_start|>assistant
ต้องจำจองพันธนาน้ำตาไหล เป็นลมจับวับวิงซบนิ่งไป พอเกือบใกล้สุริยนสนธยา<|im_end|>
