<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ ถึงบ้านงิ้วเห็นแต่งิ้วละลิ่วสูง ไม่มีฝูงสัตว์สิงกิ่งพฤกษา ด้วยหนามดกรกดาษระดะตา นึกก็น่ากลัวหนามขามขามใจ ถึงบ้านงิ้วเห็นแต่งิ้วละลิ่วสูง ไม่มีฝูงสัตว์สิงกิ่งพฤกษา ด้วยหนามดกรกดาษระดะตา นึกก็น่ากลัวหนามขามขามใจ<|im_end|>
<|im_start|>assistant
ไม่มีฝูงสัตว์สิงกิ่งพฤกษา ด้วยหนามดกรกดาษระดะตา นึกก็น่ากลัวหนามขามขามใจ<|im_end|>
