<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ พระฟังคำร่ำว่าสารภาพ กลัวเกรงกราบเห็นจริงทุกสิ่งสรรพ์ แต่หลังคิดผิดพลั้งสิ้นทั้งนั้น พลางก้มกันแสงสะอื้นกลืนน้ำตา พระฟังคำร่ำว่าสารภาพ กลัวเกรงกราบเห็นจริงทุกสิ่งสรรพ์ แต่หลังคิดผิดพลั้งสิ้นทั้งนั้น พลางก้มกันแสงสะอื้นกลืนน้ำตา<|im_end|>
<|im_start|>assistant
กลัวเกรงกราบเห็นจริงทุกสิ่งสรรพ์ แต่หลังคิดผิดพลั้งสิ้นทั้งนั้น พลางก้มกันแสงสะอื้นกลืนน้ำตา<|im_end|>
