<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ นางโฉมยงหลงเพลินจำเริญจิต นั่งพินิจนึกเห็นเหมือนเช่นฝัน เป็นกองกรรมจำพรากจะจากกัน พอสายัณห์เย็นพยับลับโพยม นางโฉมยงหลงเพลินจำเริญจิต นั่งพินิจนึกเห็นเหมือนเช่นฝัน เป็นกองกรรมจำพรากจะจากกัน พอสายัณห์เย็นพยับลับโพยม<|im_end|>
<|im_start|>assistant
นั่งพินิจนึกเห็นเหมือนเช่นฝัน เป็นกองกรรมจำพรากจะจากกัน พอสายัณห์เย็นพยับลับโพยม<|im_end|>
