<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ ครั้นยามเย็นเห็นเหมือนหนึ่งเมฆพลุ่ง เปนควันฟุ้งราวกับไฟไกลนักหนา แล้วถอยลงโพลงขึ้นไม่ขาดตา ถามผู้เถ้าเขาว่าปลามันพ่นฟอง ครั้นยามเย็นเห็นเหมือนหนึ่งเมฆพลุ่ง เปนควันฟุ้งราวกับไฟไกลนักหนา แล้วถอยลงโพลงขึ้นไม่ขาดตา ถามผู้เถ้าเขาว่าปลามันพ่นฟอง<|im_end|>
<|im_start|>assistant
เปนควันฟุ้งราวกับไฟไกลนักหนา แล้วถอยลงโพลงขึ้นไม่ขาดตา ถามผู้เถ้าเขาว่าปลามันพ่นฟอง<|im_end|>
