<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ ยังฟั่นเฟือนเหมือนจริงไม่ใช่ฝัน กายาสั่นขนพองสยองหัว ต่อเป็นครู่รู้สึกจึงสร่างกลัว พอสุริย์แสงแจ้งทั่วทั้งโลกา ยังฟั่นเฟือนเหมือนจริงไม่ใช่ฝัน กายาสั่นขนพองสยองหัว ต่อเป็นครู่รู้สึกจึงสร่างกลัว พอสุริย์แสงแจ้งทั่วทั้งโลกา<|im_end|>
<|im_start|>assistant
กายาสั่นขนพองสยองหัว ต่อเป็นครู่รู้สึกจึงสร่างกลัว พอสุริย์แสงแจ้งทั่วทั้งโลกา<|im_end|>
