<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ อย่ารู้จักผลักพลิกทั้งหยิกข่วน แขนแต่ล้วนรอยเล็บเจ็บนักหนา ให้แย้มยิ้มพริ้มพร้อมน้อมวิญญา แล้วก็อย่าขี้หึงตะบึงตะบอน อย่ารู้จักผลักพลิกทั้งหยิกข่วน แขนแต่ล้วนรอยเล็บเจ็บนักหนา ให้แย้มยิ้มพริ้มพร้อมน้อมวิญญา แล้วก็อย่าขี้หึงตะบึงตะบอน<|im_end|>
<|im_start|>assistant
แขนแต่ล้วนรอยเล็บเจ็บนักหนา ให้แย้มยิ้มพริ้มพร้อมน้อมวิญญา แล้วก็อย่าขี้หึงตะบึงตะบอน<|im_end|>
