<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ นางนึกนึกแล้วสะอึกสะอื้นอ้อน ด้วยอาวรณ์หวังจิตพิสมัย จนลืมองค์หลงตะลึงคะนึงใน ถอนฤทัยทุกข์รักหนักอุรา นางนึกนึกแล้วสะอึกสะอื้นอ้อน ด้วยอาวรณ์หวังจิตพิสมัย จนลืมองค์หลงตะลึงคะนึงใน ถอนฤทัยทุกข์รักหนักอุรา<|im_end|>
<|im_start|>assistant
ด้วยอาวรณ์หวังจิตพิสมัย จนลืมองค์หลงตะลึงคะนึงใน ถอนฤทัยทุกข์รักหนักอุรา<|im_end|>
