<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ สงสารหน่อกระษัตราเป็นทารก เมื่อวันตกมาอยู่ในคูหา เห็นหน้ายักษ์ผิดพักตร์พระมารดา เจ้าหลับตาแล้วร้องพิไรไป สงสารหน่อกระษัตราเป็นทารก เมื่อวันตกมาอยู่ในคูหา เห็นหน้ายักษ์ผิดพักตร์พระมารดา เจ้าหลับตาแล้วร้องพิไรไป<|im_end|>
<|im_start|>assistant
เมื่อวันตกมาอยู่ในคูหา เห็นหน้ายักษ์ผิดพักตร์พระมารดา เจ้าหลับตาแล้วร้องพิไรไป<|im_end|>
