<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ ไปหากินไกลกันถึงพันโยชน์ พอแว่วโสดเผ่นร้องกึกก้องเสียง จึงมาบนสมุทรไทใกล้สำเนียง มันจำเสียงได้แน่ไม่แชเชือน ไปหากินไกลกันถึงพันโยชน์ พอแว่วโสดเผ่นร้องกึกก้องเสียง จึงมาบนสมุทรไทใกล้สำเนียง มันจำเสียงได้แน่ไม่แชเชือน<|im_end|>
<|im_start|>assistant
พอแว่วโสดเผ่นร้องกึกก้องเสียง จึงมาบนสมุทรไทใกล้สำเนียง มันจำเสียงได้แน่ไม่แชเชือน<|im_end|>
