<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ พระนึกพลางทางลงเสียจากหลัง ไปหยุดนั่งเชิงผาที่อาศัย อัสดรรีบจรเข้าร่มไทร ประเดี๋ยวใจเป็นพยับอับโพยม พระนึกพลางทางลงเสียจากหลัง ไปหยุดนั่งเชิงผาที่อาศัย อัสดรรีบจรเข้าร่มไทร ประเดี๋ยวใจเป็นพยับอับโพยม<|im_end|>
<|im_start|>assistant
ไปหยุดนั่งเชิงผาที่อาศัย อัสดรรีบจรเข้าร่มไทร ประเดี๋ยวใจเป็นพยับอับโพยม<|im_end|>
