<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ นางโฉมยงองค์สั่นให้หวั่นหวาด กัมปนาทนึกพรั่นประหวั่นไหว เข้ากอดพระสามีพิรี้พิไร พอนึกได้ถึงพระครูผู้อาจารย์ นางโฉมยงองค์สั่นให้หวั่นหวาด กัมปนาทนึกพรั่นประหวั่นไหว เข้ากอดพระสามีพิรี้พิไร พอนึกได้ถึงพระครูผู้อาจารย์<|im_end|>
<|im_start|>assistant
กัมปนาทนึกพรั่นประหวั่นไหว เข้ากอดพระสามีพิรี้พิไร พอนึกได้ถึงพระครูผู้อาจารย์<|im_end|>
