<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ ดำริพลางนางซ่อนหนังสือไว้ ให้เจ็บใจดังชีวาจะอาสัญ ยิ่งคิดถึงเชษฐายิ่งจาบัลย์ สะอื้นอั้นมิได้ออกนอกพลับพลา ดำริพลางนางซ่อนหนังสือไว้ ให้เจ็บใจดังชีวาจะอาสัญ ยิ่งคิดถึงเชษฐายิ่งจาบัลย์ สะอื้นอั้นมิได้ออกนอกพลับพลา<|im_end|>
<|im_start|>assistant
ให้เจ็บใจดังชีวาจะอาสัญ ยิ่งคิดถึงเชษฐายิ่งจาบัลย์ สะอื้นอั้นมิได้ออกนอกพลับพลา<|im_end|>
