<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ แสนระกำจำจนให้อ้นอั้น จนผิวพรรณพักตร์หมองไม่ผ่องใส ทุกเช้าคํ่ารำพึงตะลึงตะไล มิได้ไปเฝ้าแหนด้วยแสนอาย แสนระกำจำจนให้อ้นอั้น จนผิวพรรณพักตร์หมองไม่ผ่องใส ทุกเช้าคํ่ารำพึงตะลึงตะไล มิได้ไปเฝ้าแหนด้วยแสนอาย<|im_end|>
<|im_start|>assistant
จนผิวพรรณพักตร์หมองไม่ผ่องใส ทุกเช้าคํ่ารำพึงตะลึงตะไล มิได้ไปเฝ้าแหนด้วยแสนอาย<|im_end|>
