<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ หลงเชื่อฤทธิ์คิดเห็นว่าเป็นนก จึงเจ็บอกอัปยศต้องอดสู ถึงดำดินบินบนไม่พ้นกู อ้ายเจ้าชู้กูจะทำให้หนำใจ หลงเชื่อฤทธิ์คิดเห็นว่าเป็นนก จึงเจ็บอกอัปยศต้องอดสู ถึงดำดินบินบนไม่พ้นกู อ้ายเจ้าชู้กูจะทำให้หนำใจ<|im_end|>
<|im_start|>assistant
จึงเจ็บอกอัปยศต้องอดสู ถึงดำดินบินบนไม่พ้นกู อ้ายเจ้าชู้กูจะทำให้หนำใจ<|im_end|>
