<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ รูปก็งามนามก็เพราะฉอเลาะแหลม ทั้งสองแก้มเหมือนอย่างมะปรางเปล่ง ดูผิวผ่องเพียงพระจันทร์เมื่อวันเพ็ง ชำเลืองเล็งแลแฉล้มแล้วแย้มยิ้ม ฯ รูปก็งามนามก็เพราะฉอเลาะแหลม ทั้งสองแก้มเหมือนอย่างมะปรางเปล่ง ดูผิวผ่องเพียงพระจันทร์เมื่อวันเพ็ง ชำเลืองเล็งแลแฉล้มแล้วแย้มยิ้ม ฯ<|im_end|>
<|im_start|>assistant
ทั้งสองแก้มเหมือนอย่างมะปรางเปล่ง ดูผิวผ่องเพียงพระจันทร์เมื่อวันเพ็ง ชำเลืองเล็งแลแฉล้มแล้วแย้มยิ้ม ฯ<|im_end|>
