<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ ศรีสุวรรณนั้นนั่งผินหลังนิ่ง เสียงผู้หญิงหวั่นไหวฤทัยหวาม ชำเลืองเห็นพระธิดาพะงางาม ให้มีความพิศวาสจะขาดใจ ศรีสุวรรณนั้นนั่งผินหลังนิ่ง เสียงผู้หญิงหวั่นไหวฤทัยหวาม ชำเลืองเห็นพระธิดาพะงางาม ให้มีความพิศวาสจะขาดใจ<|im_end|>
<|im_start|>assistant
เสียงผู้หญิงหวั่นไหวฤทัยหวาม ชำเลืองเห็นพระธิดาพะงางาม ให้มีความพิศวาสจะขาดใจ<|im_end|>
