<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ น้ำค้างย้อยพรอยพรมลมก็เรื่อย มาเย็นเฉื่อยทรวงเจ็บดั่งเหน็บหนาม ไม่เห็นนวลหวนนึกเอาแต่นาม ให้มีความร้อนใจไม่ไสยา น้ำค้างย้อยพรอยพรมลมก็เรื่อย มาเย็นเฉื่อยทรวงเจ็บดั่งเหน็บหนาม ไม่เห็นนวลหวนนึกเอาแต่นาม ให้มีความร้อนใจไม่ไสยา<|im_end|>
<|im_start|>assistant
มาเย็นเฉื่อยทรวงเจ็บดั่งเหน็บหนาม ไม่เห็นนวลหวนนึกเอาแต่นาม ให้มีความร้อนใจไม่ไสยา<|im_end|>
