<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ จังหรีดเรื่อยเฉื่อยฉ่ำดั่งน้ำแก้ว วิเวกแว่วร้องกรอกตามซอกหิน พลางเชยสองสุดายุพาพิน ไม่รู้สิ้นเสน่ห์ปองสองอนงค์ จังหรีดเรื่อยเฉื่อยฉ่ำดั่งน้ำแก้ว วิเวกแว่วร้องกรอกตามซอกหิน พลางเชยสองสุดายุพาพิน ไม่รู้สิ้นเสน่ห์ปองสองอนงค์<|im_end|>
<|im_start|>assistant
วิเวกแว่วร้องกรอกตามซอกหิน พลางเชยสองสุดายุพาพิน ไม่รู้สิ้นเสน่ห์ปองสองอนงค์<|im_end|>
