<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ พระอภัยได้ยินสิ้นสติ มิได้ปริโอษฐ์เอกเขนกเขนย ศรีสุวรรณนั้นว่ารักจักเป็นเตย คนเขาเคยเข็ดสิ้นลิ้นลังกา พระอภัยได้ยินสิ้นสติ มิได้ปริโอษฐ์เอกเขนกเขนย ศรีสุวรรณนั้นว่ารักจักเป็นเตย คนเขาเคยเข็ดสิ้นลิ้นลังกา<|im_end|>
<|im_start|>assistant
มิได้ปริโอษฐ์เอกเขนกเขนย ศรีสุวรรณนั้นว่ารักจักเป็นเตย คนเขาเคยเข็ดสิ้นลิ้นลังกา<|im_end|>
