<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ เคยเห็นหน้าสามีมิได้เห็น ให้หนาวเย็นเยือกกระดูกทั้งฟูกหมอน ยิ่งหอมกลิ่นวิญญาณ์ยิ่งอาวรณ์ สะอื้นอ้อนอ่อนอารมณ์ระทมทวี ฯ เคยเห็นหน้าสามีมิได้เห็น ให้หนาวเย็นเยือกกระดูกทั้งฟูกหมอน ยิ่งหอมกลิ่นวิญญาณ์ยิ่งอาวรณ์ สะอื้นอ้อนอ่อนอารมณ์ระทมทวี ฯ<|im_end|>
<|im_start|>assistant
ให้หนาวเย็นเยือกกระดูกทั้งฟูกหมอน ยิ่งหอมกลิ่นวิญญาณ์ยิ่งอาวรณ์ สะอื้นอ้อนอ่อนอารมณ์ระทมทวี ฯ<|im_end|>
