<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ ฝ่ายกษัตริย์ต้องอาวุธสุดจะเจ็บ ให้เมื่อยเหน็บในอุรานิจจาเอ๋ย ทั้งเจ็บช้ำระกำใจเพราะไม่เคย ก็แตกเลยไปไม่ยั้งกระทั่งเวียง ฯ ฝ่ายกษัตริย์ต้องอาวุธสุดจะเจ็บ ให้เมื่อยเหน็บในอุรานิจจาเอ๋ย ทั้งเจ็บช้ำระกำใจเพราะไม่เคย ก็แตกเลยไปไม่ยั้งกระทั่งเวียง ฯ<|im_end|>
<|im_start|>assistant
ให้เมื่อยเหน็บในอุรานิจจาเอ๋ย ทั้งเจ็บช้ำระกำใจเพราะไม่เคย ก็แตกเลยไปไม่ยั้งกระทั่งเวียง ฯ<|im_end|>
