<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ สงัดเสียงคนดังระฆังเงียบ เย็นระเยียบยามนอนริมเนินผา เมื่อยามแกนแสนทุเรศเวทนา ต้องไสยาอยู่กลางน้ำค้างพราว สงัดเสียงคนดังระฆังเงียบ เย็นระเยียบยามนอนริมเนินผา เมื่อยามแกนแสนทุเรศเวทนา ต้องไสยาอยู่กลางน้ำค้างพราว<|im_end|>
<|im_start|>assistant
เย็นระเยียบยามนอนริมเนินผา เมื่อยามแกนแสนทุเรศเวทนา ต้องไสยาอยู่กลางน้ำค้างพราว<|im_end|>
