<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ พอเหลียวหลังมังกรร่อนมากัด หางกระหวัดรัดสิ้นดิ้นไม่ไหว ครั้นรู้สึกนึกพรั่นประหวั่นใจ พอนางได้ยินเสียงสำเนียงดัง พอเหลียวหลังมังกรร่อนมากัด หางกระหวัดรัดสิ้นดิ้นไม่ไหว ครั้นรู้สึกนึกพรั่นประหวั่นใจ พอนางได้ยินเสียงสำเนียงดัง<|im_end|>
<|im_start|>assistant
หางกระหวัดรัดสิ้นดิ้นไม่ไหว ครั้นรู้สึกนึกพรั่นประหวั่นใจ พอนางได้ยินเสียงสำเนียงดัง<|im_end|>
