<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ สะอื้นพลางนางแลดูลูกรัก สงสารนักนึกน่าน้ำตาไหล จึงหยิบของสองสิ่งซึ่งซ่อนไว้ เป็นของพระอภัยให้โอรส สะอื้นพลางนางแลดูลูกรัก สงสารนักนึกน่าน้ำตาไหล จึงหยิบของสองสิ่งซึ่งซ่อนไว้ เป็นของพระอภัยให้โอรส<|im_end|>
<|im_start|>assistant
สงสารนักนึกน่าน้ำตาไหล จึงหยิบของสองสิ่งซึ่งซ่อนไว้ เป็นของพระอภัยให้โอรส<|im_end|>
