<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ พระคิดพลางครวญพลางให้วางเวก เอกเขนกนึกนิ่งอิงเขนย หนาวน้ำค้างพร่างพรมลมรำเพย พระก็เลยหลับไปในไสยา ฯ พระคิดพลางครวญพลางให้วางเวก เอกเขนกนึกนิ่งอิงเขนย หนาวน้ำค้างพร่างพรมลมรำเพย พระก็เลยหลับไปในไสยา ฯ<|im_end|>
<|im_start|>assistant
เอกเขนกนึกนิ่งอิงเขนย หนาวน้ำค้างพร่างพรมลมรำเพย พระก็เลยหลับไปในไสยา ฯ<|im_end|>
