<|im_start|>user
แต่งกลอนแปดจากวรรคนี้ พระฟังนางช่างพลอดเป็นยอดยิ่ง เห็นจริงนิ่งนอนเอกเขนกเฉย แล้วคิดปลอบตอบความว่าทรามเชย อย่าถือเลยความหลังมิบังควร พระฟังนางช่างพลอดเป็นยอดยิ่ง เห็นจริงนิ่งนอนเอกเขนกเฉย แล้วคิดปลอบตอบความว่าทรามเชย อย่าถือเลยความหลังมิบังควร<|im_end|>
<|im_start|>assistant
เห็นจริงนิ่งนอนเอกเขนกเฉย แล้วคิดปลอบตอบความว่าทรามเชย อย่าถือเลยความหลังมิบังควร<|im_end|>
