Met zijn tweede film Hrútar (Rams; 2015) trekt hij internationaal de aandacht.
Grímur Hákonarson heeft, zoals de meeste regisseurs, ook een aantal korte films en documentaires gemaakt alvorens hij zich aan speelfilms waagt. Met zijn tweede film Hrútar (Rams; 2015) trekt hij internationaal de aandacht. Het is een film over twee broers die beide een schapenboerderij hebben, maar die in geen 40 jaar met elkaar gesproken hebben. Als hun dierbaarste schapen geruimd dreigen te worden, verbroederen ze zich om samen de schapen te redden. Een film met veel komische en diep-tragische momenten, die je niet gauw vergeet. Zijn laatste ilm, Mjólk of Héraðið (The County; 2019), is een schrijnende aanklacht tegen de alleen-heerschappij van de Coöperatie op het platteland, die de boeren in een wurggreep houdt.