Vandaag de dag kan de Thaise kat zelfstandig of met een Siamese kat gekruist worden.
Globalisering maakte de invoer van dieren uit Azië makkelijker, waardoor sinds het midden van de 20e eeuw het aantal Siamesen op grote schaal is gegroeid. Ook bepaalde kleurvarianten werden verder ontwikkeld. Tegelijkertijd begon het streven naar een nog slankere, met nog langere benen type van de Siamese kat: de Siamese kat van de jaren ’50 was slanker en dunner dan de oorspronkelijk geïmporteerde kat uit Thailand. Hoewel veel kattenliefhebbers de voorkeur aan de nieuwe stijl gaven, wilden andere de meer gematigde, robuuste uitstraling van het ras. De traditionele Siamees werd zelden gefokt in de jaren ’60, later werden ze zelfs uitgesloten van kattenshows. Hierdoor ontstonden er in de jaren ’80 rasverenigingen die specifiek gewijd waren aan het traditionele type van de Siamees. In 1990 werd dit ras erkend als zelfstandig ras met de naam ‘Thai’ door de World Cat Federation. Met het nieuwe millennium begonnen fokkers van de Thai met het importeren van meer dieren uit Thailand, om de genpool van het ras te vergroten en het oorspronkelijke uiterlijk van de point-kat te behouden. In 2009 werd de Thai ook door de TICA erkend. Vandaag de dag kan de Thaise kat zelfstandig of met een Siamese kat gekruist worden.