Volgens de Japanse berekeningen lag het punt van mappō in 1052.
Deze bewegingen waren er dan ook gekomen om een reden: de onzekerheid rond mappō 末法, het einde van het tijdperk van de boeddhistische wet. Dit einde betekende voor boeddhisten dat de wereld zou verzinken in chaos, omdat de originele leer van de boeddha al te lang geleden was. Volgens de Japanse berekeningen lag het punt van mappō in 1052. Mappō bracht zelfs binnen het boeddhisme een pessimistische sfeer en sommigen geloofden niet meer dat verlichting in deze wereld bereikt kon worden. Het beste waar een mens uit deze wereld nog op kon hopen, was wedergeboorte in een paradijs en niet in de boeddhistische hellen.