Deze twee houten huizen behoren tot het latere type houten huis: ze zijn hoger en hebben stenen zijmuren.
Deze twee houten huizen behoren tot het latere type houten huis: ze zijn hoger en hebben stenen zijmuren. Maar als men deze huizen van binnen bekijkt, blijken dat het nog echt houten huizen zijn, huizen met een zogenaamd houtskelet bestaande uit jukken van stijlen en balken met korbelen om de stabiliteit te verhogen. Behalve verhoging vindt in de loop van de 16de eeuw ook verstening plaats. Er zijn nog veel huizen in Amsterdam met een houtskelet, waaraan stenen gevels hangen, het zogenaamde versteende houten huis. Vaak gaat het daarbij om oorspronkelijk houten huizen die stenen gevels hebben gekregen, vaker om stenen huizen die nog een houtskelet hebben. De traditie van de houtskeletbouw loopt in Amsterdam tot halverwege de 17de eeuw door. Voorbeelden van huizen met middeleeuwse houtskeletten zijn:
Warmoesstraat 83 (1ste helft 15de eeuw),
Begijnhof 5 (2de helft 15de eeuw),
Warmoesstraat 90 (±1485),
Warmoesstraat 5 (±1500),
Begijnhof 34 (±1530),
Begijnhof 2-3 (3de kwart 16de eeuw),
Zeedijk 1 (±1560) en
Sint Annenstraat 12 (1565).
Een Middeleeuws houtskelet is te herkennen aan de gotische detaillering van de sleutelstukjes waarop de balken rusten, namelijk het zogenaamde peerkraalmotief. Na het gotische houtskelet volgt halverwege de 16de eeuw het renaissance houtskelet, waarin de sleutelstukjes een lijstprofiel hebben.