De Nederlandse combo’s die vanaf eind jaren veertig moderne jazz wilden spelen, baseerden zich in eerste instantie op Amerikaanse voorbeelden.
De Nederlandse combo’s die vanaf eind jaren veertig moderne jazz wilden spelen, baseerden zich in eerste instantie op Amerikaanse voorbeelden. Soms liep dat uit op vlakke imitaties, maar er waren ook groepen die kwaliteit toonden, zoals Rob Pronks Boptet met de broers Ack en Jerry van Rooyen op trompet, de Flamingo’s met Cees Smal (toen nog op altsax en klarinet) en drummer Joop Korzelius, het Atlantic Quintet met altist-klarinettist Arie Verhoef, pianist Wim Jongbloed (1929-1982) en drummer Tonny Nüsser, het Hera Boptet, het kwartet van pianist Ger van Leeuwen met tenorsaxofonist Kees Bruijn (1914-1997), en vanaf de tweede helft van de jaren vijftig vooral de Diamond Five.