Vooral met het laatste programma werkt dat heel erg goed.
Maak je gebruik van een echt macro-objectief, dan is de kans groot dat de pupilfactor gunstig is, en dat je iets verder kunt diafragmeren dan normaal zonder al te veel last te krijgen van diffractie. Diafragma 16 kan vaak nog wel, zeker wanneer je zo’n foto extra verscherpt. Is ook dat niet voldoende, dan blijven er twee mogelijkheden over. De eerste hebben we uitvoerig besproken in een ander artikel; gebruik je een tilt-objectief (of balg!), dan kun je het gebied dat scherp is vergroten met behulp van de Scheimpflug-instelling. De andere methode is die van de focus stacks. In dat laatste geval maak je een serie opnamen, waarbij het scherptepunt steeds net anders ligt, die je vervolgens in software zoals Adobe Photoshop of Helicon Focus samenvoegt. Vooral met het laatste programma werkt dat heel erg goed. Bij opnamen van heel kleine onderwerpen (het oog van een insect bijvoorbeeld) geeft het fascinerende resultaten, alleen zul je dan wel tientallen opnamen moeten maken. Sommige fotografen leggen een insect daarom eerst in de ijskast (het sterft dan niet maar wordt heel traag), anderen gaan op zoek naar een insect dat een natuurlijke dood gestorven is. Afijn, dat laten we aan jou over.