Meer mensen kochten ook een steeds grotere verscheidenheid aan producten: kleding, textiel, schoenen, huishoudelijke artikelen, boeken, kranten, uurwerken en juwelen bijvoorbeeld.
De verschuiving van landbouw naar industrie en handel in Engeland was niet alleen verantwoordelijk voor de toename van de bevolking en het ontstaan van stedelijke agglomeraties, maar ook voor een relatieve stijging van de koopkracht van de bevolking. Ten opzichte van andere landen lagen de lonen in Engeland niet alleen hoger, maar het was eveneens gemakkelijker er werk te krijgen. Bovendien had het land destijds een liberale wetgeving op het terrein van migratie. Het valt te begrijpen dat door deze factoren het land aantrekkelijk was voor migranten uit de armere delen van Europa. Het merendeel van de nieuwkomers in de periode tot 1850 was afkomstig uit Ierland en Duitsland. Hoewel Engelse producten de Europese en overzeese markten domineerden, vormde de binnenlandse vraag een stevig fundament voor de welvaart in de eerste decennia van de 19de eeuw. De toegenomen vraag was vooral het gevolg van de stijging van de lonen, vooral van die van de middenklasse en arbeiders die over specifieke vaardigheden beschikten. Meer mensen kochten ook een steeds grotere verscheidenheid aan producten: kleding, textiel, schoenen, huishoudelijke artikelen, boeken, kranten, uurwerken en juwelen bijvoorbeeld. Producten die bovendien beter beschikbaar werden door het ontstaan van warenhuizen en winkels met etalages. In het verslag van Van der Reis zijn op meerdere plaatsen voorbeelden van deze algemene ontwikkelingen aan te wijzen.