Dat betekent dat de Boeddha nooit Nibbāna (Nirwana) in zou gaan zoals tot dan toe werd onderwezen, want vanuit dat Nibbāna kan hij geen goeds meer doen voor andere wezens.
Kort door de bocht was de redenatie: Als de Boeddha echt oneindige compassie kent, dan zou hij de wezens in het universum nooit in de steek laten. Dat betekent dat de Boeddha nooit Nibbāna (Nirwana) in zou gaan zoals tot dan toe werd onderwezen, want vanuit dat Nibbāna kan hij geen goeds meer doen voor andere wezens. Daarom moet er een aspect van de Boeddha zijn wat nog in het hier en nu aanwezig is als uiting van zijn oneindige compassie.