Wel interessant is het misschien te weten dat Pieter Post nog voor Jacob van Campen in 1647 uitgenodigd werd om over de rol van bouwheer van het stadhuis te komen praten.
Over het ‘Achtste Wereldwonder’ zijn honderden boeken vol geschreven. Daar ga ik me niet mee bemoeien! Wel interessant is het misschien te weten dat Pieter Post nog voor Jacob van Campen in 1647 uitgenodigd werd om over de rol van bouwheer van het stadhuis te komen praten. Nog interessanter is het te weten wat er voor het gebouw moest wijken en hoe de omvang tot stand kwam. Toen het heien voor het nieuwe stadhuis begon had de stad het hele blok huizen tussen nieuwezijds Voorburgwal en de Dam en tussen Gasthuissteeg en Wijde Kerksteeg gekocht of onteigend. In dat blok lagen de Vogelsteeg, de Vogeldwarsstraat, de Appelmanssteeg en enkele gangen. Met de aankoop was de stad al in de 16e eeuw begonnen: het devies was alles te pakken wat er te koop werd aangeboden in de bewuste rechthoek! In 1639 werd de bouw van een nieuw stadhuis serieus behandeld in de vergaderingen van de vroedschap. Van daar af kwam het aankoopbeleid in een stroomversnelling; in korte tijd werden 65 panden aangekocht. Dat dreef de prijzen van de objecten tot grote hoogte op en alleen al die 65 hebben de stad ƒ 640.000,- gekost. De burgemeesters stelden de vroedschap gerust: rond het nieuwe stadhuis zouden de overblijvende grondstukken, door de uitstraling van het fantastische stadhuis, vermogens opbrengen. Alleen…, de plannen voor het nieuwe stadhuis werd steeds omvangrijker! In 1645 besloot men een gebouw van 45 meter breed bij 57 diep neer te zetten en het werden er uiteindelijk 80 bij 67 meter. Door al deze uitbreidingen van de plannen bleef er geen millimeter meer over om te verkopen.