In de greep van ideologische verdwazing en zelfhaat voelden de naoorlogse Franse intellectuelen zich aangetrokken tot totalitaire regimes.
In de greep van ideologische verdwazing en zelfhaat voelden de naoorlogse Franse intellectuelen zich aangetrokken tot totalitaire regimes. Ze dweepten met Mao, Stalin, Tito en ayatollah Khomeini. Op weg naar een niet nader bepaalde utopische toekomst verdedigde Sartre zelfs de gruwelen van het communisme. Wanneer Albert Camus De mens in opstand publiceert, een boek dat alle vormen van totalitaire politiek zoals het nazisme en communisme veroordeelt, verkiest Sartre de weg van het geweld boven zijn vriendschap met Camus.