Die nam steeds meer eindredactioneel werk over, terwijl Schade van Westrum minzaam toezicht hield.
De museumdirecteur was ‘voorzitter van de redactie’. Dat was een erebaantje; het echte werk deed eindredacteur Schade van Westrum, sinds 1972 bijgestaan door ‘redactiesecretaris’ Jan Wagener, hoofdcorrector van de Stadsdrukkerij. Die nam steeds meer eindredactioneel werk over, terwijl Schade van Westrum minzaam toezicht hield. Hun werkruimte was veel kleiner dan vroeger: een krappe zolderkamer met uitzicht op de oude Jongensspeelplaats van het oude weeshuis, boven het museumrestaurant, dat tot de 16de eeuw de koestal van het Sint-Luciënklooster was.