Aan de ene kant het gezapige, nog grotendeels agrarische Groningen, waar in belangrijke mate het ritme nog werd bepaald door de trekschuit.
Hoewel Engeland en Nederland door de Noordzee zijn gescheiden, bestond er destijds een levendig verkeer tussen beide landen.2 Het contrast tussen de twee landen moet voor een bezoeker van het Groninger platteland rond 1850 overweldigend zijn geweest. Aan de ene kant het gezapige, nog grotendeels agrarische Groningen, waar in belangrijke mate het ritme nog werd bepaald door de trekschuit. En aan de andere kant het rusteloze en uit zijn voegen barstende geïndustrialiseerde Engeland, waar het ritme werd bepaald door stoomlocomotieven die op een steeds maar groeiend net van spoorwegen gemiddelde snelheden haalden tussen de 35 en 45 kilometer per uur en waar zelfs topsnelheden tussen de 80 en 95 kilometer per uur niet onmogelijk waren.