Hij kende ook radicale tijden, maar hij kwam tot de conclusie dat je niet altijd direct kunt reageren wanneer iets gebeurt.
Hebben we niet juist in deze tijd behoefte aan radicale denkers zoals Sartre, die hun leven leefden naar hun filosofie en van daaruit politieke acties bedreven? Bakewell denkt van niet. ‘Zodra er iets gebeurde in de wereld, sprong Sartre er direct bovenop. Hij was een compromisloze extremist. Op zijn sterfbed zei hij zelfs: “Als ik fouten heb gemaakt, dan was het omdat ik niet radicaal genoeg was.” Ik ben meer zoals Merleau-Ponty. Hij kende ook radicale tijden, maar hij kwam tot de conclusie dat je niet altijd direct kunt reageren wanneer iets gebeurt. Je kunt niet voortdurend onmiddellijk geëngageerd zijn zonder reflectie. Dat betekent niet dat hij geen politiek denker was. Dat was hij wel. Maar hij had niet de drang naar radicaliteit zoals Sartre die had.’