Aan het eind van de negentiende eeuw woonden vele stedelingen in Nederland nog onder onaanvaardbare omstandigheden en werd algemeen de behoefte gevoeld om een wettelijk kader te scheppen voor de volkswoningbouw.
Aan het eind van de negentiende eeuw woonden vele stedelingen in Nederland nog onder onaanvaardbare omstandigheden en werd algemeen de behoefte gevoeld om een wettelijk kader te scheppen voor de volkswoningbouw. Het gevolg was de voor alle verdere ontwikkelingen belangrijke Woningwet. Deze verplichtte gemeenten tot het maken van uitbreidingsplannen en het opstellen van een bouwverordening waarin de eisen waaraan de volkswoningbouw moest voldoen, werden vastgesteld. Het eerste uitbreidingsplan dat in het kader hiervan in Amsterdam tot stand kwam was het ‘Plan Zuid’ van H.P. Berlage (1915-1917).