model, Victorine Meurent, is juist uit een halfopen deur tevoorschijn
Als Japanse invloed al waarneembaar is dan wordt die, zoals bijna
altijd in het werk van Manet, overschaduwd door het intense genoegen
waarmee hij in het medium olieverf werkt.(...) Tegen het einde van het
jaar 1863 ging Manet in 'La Chanteuse des Rues' een stap verder. Het
model, Victorine Meurent, is juist uit een halfopen deur tevoorschijn
gekomen en lijkt te aarzelen in haar beweging voorwaarts, waarbij haar
volumineuze japon om haar heen wervelt. Haar gezicht is een witte vlek
waar de gelaatstrekken op getekend zijn en de lange lijnen schaduw en
donker band langs haar japon komen in een opgaande beweging samen bij het
hoofd waardoor de figuur eenheid krijgt en de beweging erin wordt
geaccentueerd. Nauwkeurige pendanten van al deze technische middelen zijn
te vinden in de opmerkelijke schilderijen en prenten die Kaigetsudo maakte
van de schonen in Yoshiwara, de rosse buurt van Tokyo. Op deze wijze wist
Manet, toen het Ukiyo-e 1) zijn invloed begon te doen gelden, de
twee schijnbaar tegenstrijdige kenmerken ervan -sociaal realisme en een
esthetiek die uitsluitend op de expressieve kracht van lijn en kleur was
gebaseerd -te verzoenen. Van al zijn tijdgenoten begreep alleen Jacques
Emile Blanche dat Manet, zonder in overduidelijke japonaiseries te
vervallen, de wezenlijke boodschap van de Japanse kunst had verwerkt en
aangepast aan zijn eigen behoeften.