Vanuit boeddhistisch perspectief beschouwd is het ‘zelf’ daarom veranderlijk en niet permanent: de psychische persoonlijkheid van de mens is een bundeling van veranderlijke bestanddelen, die tijdens het leven bijeen worden gehouden door de levensbegeerten.
Vanuit boeddhistisch perspectief beschouwd is het ‘zelf’ daarom veranderlijk en niet permanent: de psychische persoonlijkheid van de mens is een bundeling van veranderlijke bestanddelen, die tijdens het leven bijeen worden gehouden door de levensbegeerten. Gehechtheid is zowel volgens de boeddhistische als hindoeïstische praxis de wortel van menselijke problemen. Die wortels reiken tot in de subtiliteit van zintuiglijke organen, psychische en mentale verlangens. De aanraking met een begeerd object vormt gehechtheid aan het ene en voedt afkeer tot het andere. De constante opeenvolging van sensaties, wisselende gevoelens van haat en begeerte vormen een keten van actie en reactie: het leidt tot een weefsel van illusies en handelen dat karma genoemd word ten ons gevangen houdt in een staat van lijden (samsara).