De monumentale en volumineuze vrouwenfiguren van een gereduceerde lineariteit ("Drie vrouwen aan de bron" 1921).
Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog hield de artistieke samenwerking van de kubisten op (Picasso, Braques, Léger, Gris). Er ontstonden weliswaar nog steeds geometrisch-abstraherende composities, maar figuratieve voorstellingen in neoclassicistische stijl traden op de voorgrond. De monumentale en volumineuze vrouwenfiguren van een gereduceerde lineariteit ("Drie vrouwen aan de bron" 1921). Vooral in Picasso's plastiek bleef het kubistische vormexperiment echter het belangrijkst. Rond 1925 zien we in Picasso's werk bovendien invloeden van het surrealisme ("Drie dansers", 1925) en hij maakte sterk associatieve ijzeren vormen die overeenkomsten vertonen met de ready-mades van Duchamp. Picasso verwerkte de talloze avant-gardistische invloeden uiteindelijk tot een expressief-symbolistische stijl in zijn schilderkunst, die toch ook elementen van kubistische vormgeving bewaarde. Een hoogtepunt was "Guernica" dat hij gemaakt had voor het Spaanse paviljoen op de wereldtentoonstelling van Parijs in 1937. Dit grote schilderij was een artistieke aanklacht tegen de Duitse troepen die met dictator Franco sympathiseerden en die met hun Condorlegioen luchtaanvallen uitvoerden op de Baskische stad Guernica. De ervaringen van de Spaanse burgeroorlog en van de Tweede Wereldoorlog versterkten Picasso's politieke engagement. Later vond dat zijn neerslag ook nog eens op zijn werk over de Amerikaanse oorlogsvoering in Korea ("Bloedbad in Korea" 1951).