Toch vond hij dat er iets niet goed zat in de manier van denken van zijn tijdgenoten; hij vond dat ze teveel nadachten over de mens, het leven en de waarheid op zichzelf en niet over afzonderlijke gevallen.
Søren Aabye Kierkegaard werd in 1813 geboren in Kopenhagen, de hoofdstad van Denemarken. Nog tijdens zijn jeugd overleden zijn moeder en vijf broers en zussen. Daardoor werd hij voornamelijk beïnvloed door zijn vader, een streng gelovig handelaar.
In eerste instantie ging Kierkegaard theologie studeren, maar tijdens zijn studie raakte hij gefascineerd door de filosofie. Toch vond hij dat er iets niet goed zat in de manier van denken van zijn tijdgenoten; hij vond dat ze teveel nadachten over de mens, het leven en de waarheid op zichzelf en niet over afzonderlijke gevallen. Filosofen probeerden volgens hem te veel om universele regels en abstracte beelden van de dingen de vormen, Kierkegaard vond dat er naar het subjectieve verhaal van een mens of een ding gekeken moest worden. Het persoonlijke bestaan van de dingen was volgens hem veel belangrijker dan het algemene bestaan. In de praktijk heb je namelijk niets aan theorieen over De Mens of De Waarheid, je zult altijd aan de hand van je eigen mening en ethiek moeten bepalen hoe je handelt, en niet aan de hand van een theorie die door een ander is geschreven. Hiermee sluit Kierkegaard zich aan bij de leer van Socrates.
Er bestaat dus geen objectieve waarheid want ieder mens kent zijn eigen waarheden. Deze waarheden kunnen pas gevonden worden als de mens zijn eigen keuzes maakt. Kierkegaard is van mening dat de meeste mensen hiertoe niet in staat zijn. Ze lopen achter de massa aan, ze leiden een ‘anoniem leven’. Om vrij te leren leven, moet een mens drie stadia doorlopen: