Alton Glenn Miller (Clarinda (Iowa), 1 maart 1904 – Het Kanaal, 15 december 1944) was een Amerikaanse jazztrombonist, bigbandleider en arrangeur toen de swing populair was.
Kleiner weergevenGroter weergevenHoog contrast

NL
NL

Muziekweb hoofdmenu

#### Zoeken in de bijzondere collectie: klassieke lp's

Sluiten

- ### Externe links



Top 40 jazz : The ultimate top 40 collection

#### Personen/Groepen

#### Bladmuziek

Externe linksLinks

Album cover

Toon achterzijde

# Top 40 jazz : The ultimate top 40 collection

Catalogusnr.:JE42854

Product:2 compact discs

Bestel-info:

Genres:

Object status:

Uitgebracht:November 2017

Totale speelduur:2:34:57

Jouw waardering:

- *
- *
- *
- *
- *

Gemiddeld:4,5 (2 waarderingen)

## Tracks

Muziekfragmenten van 30 seconden

1

3:19

2

2:52

3

4:37

4

5:00

5

5:25

6

3:13

7

4:40

8

3:24

9

3:17

10

2:54

11

5:52

12

2:57

13

4:33

14

2:59

15

4:43

16

5:44

17

4:51

18

6:52

19

3:24

20

3:07

21

3:41

22

3:13

23

3:04

24

2:38

25

5:26

26

5:48

27

4:07

28

2:53

29

3:03

30

2:53

31

2:47

32

3:53

33

4:16

34

3:25

35

3:29

36

3:09

37

4:07

38

9:22

## Gerelateerde artikelen

- De Tijdmachine: Frank Sinatra

### De Tijdmachine: Frank Sinatra

1915 was geen goed jaar. De Eerste Wereldoorlog raasde over de wereld. Toch was er op 12 december van dat jaar een klein… meer

- De Tijdmachine: Alan Lomax

### De Tijdmachine: Alan Lomax

In 2015 worden zowel Billie Holiday als Frank Sinatra herdacht. Als beide artiesten nog geleefd hadden, dan waren ze dit jaar… meer

- Vijf interessante duetten van Toots Thielemans 

### Vijf interessante duetten van Toots Thielemans

De mondharmonica-legende Toots Thielemans had een prachtige staat van dienst. Hij speelde gedurende zijn lange loopbaan met… meer

- Rudy Van Gelder overleden 

### Rudy Van Gelder overleden

Geluidstechnicus Rudy van Gelder overleed op 25 augustus 2016 op 91-jarige leeftijd. Hij was vooral bekend van zijn werk voor… meer

- Nederlandse jazz: Lils MacKintosh (1955-2023)

### Nederlandse jazz: Lils MacKintosh (1955-2023)

Op 5 december 2023 overleed de Surinaams-Nederlandse jazz- en blueszangeres Lils MacKintosh op 68-jarige leeftijd. Zij was… meer

- Jazz: The Quintet Live At The Massey Hall

### Jazz: The Quintet Live At The Massey Hall

- De Tijdmachine: Voyager II

### De Tijdmachine: Voyager II

Wat voor muziek zou je laten horen aan buitenaardse wezens? Die vraag stelden de medewerkers van NASA zich in 1977 toen ze de… meer

- Jazzrock: Miles Davis’ On The Corner

### Jazzrock: Miles Davis’ On The Corner

Begin jaren 70 heeft de Amerikaanse jazztrompettist Miles Davis de jazz een radicale nieuwe impuls gegeven door elektrisch te… meer

### ComponistMiles Davis  - Miles Davis - Dave Brubeck - Duke Ellington - Bill Evans [US I] - Glenn Miller

Weinig muzikanten hebben de ontwikkeling van de muziek wezenlijk kunnen veranderen, Miles Davis deed het maar liefst meerdere malen. Davis, een vroege leerling van Charlie Parker, creëerde een sober, onderkoelde muzikale aanpak die het toppunt van cool werd. Zijn fantastische albums in de jaren vijftig maakten een ster van hem. In het daaropvolgende decennium verkende hij de grenzen van de jazz voor kleine combo’s, alvorens hij zich zonder enig schuldgevoel (en voor sommigen was dat onvergeeflijk) waagde aan jazzrock. Na een korte pauze, keerde hij in de jaren tachtig terug met een mix van pop en compacte, stekelige funk. De compromisloze trouw aan zijn eigen muze maakte een held maar ook een raadsel van hem. Hoe dan ook was hij één van de meest aantrekkelijke en invloedrijke figuren van de Amerikaanse muziek. meer

Pianist Dave Brubeck (1920-2012) stond in de jaren vijftig van de vorige eeuw aan de wieg van de cool jazz, het relaxte jazzgeluid van de Amerikaanse westkust. Zijn Dave Brubeck Quartet was de huisband van de Black Hawk, een beroemde nachtclub in San Francisco. Brubeck speelde van 1951 tot 1967 samen met zijn kwartet, dat verder bestond uit Joe Morello (drums), Eugene Wright (bas) en Paul Desmond (sax). Het lied Take Five van het succesvolle album Time Out, gecomponeerd door Paul Desmond, groeide uit tot een echte jazzklassieker. Na 1967 componeerde Brubeck ook werken voor orkesten en koren. Hij bleef tot op hoge leeftijd musiceren, net als de meeste van zijn kinderen. Vier van zijn zonen (Darius, Dan, Matthew en Chris Brubeck) brachten ook muziek uit.

Duke Ellington bezat het talent om de eenvoud van de blues en de emotie van de gospel te integreren in verfijnde muzikale thema’s. Die unieke stijl sprak fans over de hele wereld aan. Van de jaren twintig tot de jaren zeventig werkte hij aan een oeuvre dat behoort tot de geweldigste bijdragen aan de Amerikaanse muziek. Pianist, componist en bandleider Ellington was enorm veelzijdig: van solo-opnamen tot orkestwerken, van korte ‘novelty songs’ tot uitgebreide symfonieën en van gewijde tot seculiere muziek. Of zoals Miles Davis ooit zei: “Alle muzikanten moeten één keer in hun leven op hun blote knieën om Duke Ellington te bedanken”.

Pianist Bill Evans, niet te verwarren met de gelijknamige saxofonist, debuteerde in de groep van Tony Scott in 1956. Hij raakte bekend door zijn bijdragen aan de jazzklassieker Kind Of Blue van Miles Davis uit 1959. Daarna werkte hij vooral met eigen trio's, waaronder het befaamde trio met drummer Paul Motian en bassist Scott LaFaro.

(bron: wikipedia)

Alton Glenn Miller (Clarinda (Iowa), 1 maart 1904 – Het Kanaal, 15 december 1944) was een Amerikaanse jazztrombonist, bigbandleider en arrangeur toen de swing populair was.

Miller werd beroepsmusicus tijdens de jaren twintig en speelde onder meer bij de orkesten van Ben Pollack, Red Nicholls en Smith Ballew. In 1933 werd hij muzikaal leider en arrangeur van het Dorsey Brothers orkest dat hij, moe van de vele ruzies tussen de broers, in 1934 verliet. Voor Ray Noble, een bekende Engelse... meer

### ArtiestTony Bennett  - Tony Bennett - Toots Thielemans - Nina Simone - Frank Sinatra - Billie Holiday - Stan Getz - João Gilberto - Charles Mingus - Louis Armstrong - Aretha Franklin - Art Blakey - Rita Reys - Pim Jacobs - Harry "Sweets" Edison - Chet Baker

Tony Bennett werd in 1926, in Queens, New York geboren als Anthony Dominick Benedetto. Al op jonge leeftijd trad hij op als zanger en had hij ambities om van zingen zijn beroep te maken. School, werk en de Tweede Wereldoorlog weerhielden hem er niet van deze ambitie te verwezenlijken. Die kans kreeg hij toen hij werd 'ontdekt' door Bob Hope, die hem ook adviseerde zijn naam te veranderen in Tony Bennett. In 1950 kreeg Bennett een platencontract en begin jaren vijftig waren er de eerste grote successen met diverse top 5-hits. Ondanks de populariteit van de rock-'n-roll slaagde hij erin dit succes te blijven behouden. Hij ontwikkelde zich tot een crooner in de stijl van zijn voornaamste concurrent Frank Sinatra en begon zich te interesseren voor de expressiemogelijkheden die de jazz bood.

Eind jaren zestig was er een kentering in de populariteit van Bennett en de platenverkoop daalde, maar toen eind jaren zeventig de waardering voor de traditionele 'standards' weer toenam, kwam Bennett weer volop in de belangstelling, ook van jongere generaties. Dat bewees hij met zijn succesvolle comebackalbum MTV Unplugged (1994), waarvoor hij de Grammy voor album van het jaar ontving. Bennett is een van de laatst overgeblevenen van de haast uitgestorven generatie van crooners die, gehuld in smoking en met orkest en pianist, de nummers uit het 'Great American Songbook' vertolken. meer

De manier waarop Jean ‘Toots’ Thielemans (1922-2016) en zijn harmonica onderdeel zijn geworden van de Nederlandse cultuur, doet haast vergeten dat hij toch echt uit België komt. Toots is in alle vormen van de Nederlandse media aanwezig, van het thema van de tv-serie Baantjer tot de soundtrack van de film Turks Fruit en gastoptredens bij tal van Nederlandse populaire artiesten. De reden voor zijn wereldwijde beroemdheid is simpel: Thielemans was de beste harmonicaspeler ter wereld. Vlak na de oorlog vertrok Toots naar de Verenigde Staten waar hij speelde met bijna alle grootheden uit de jazz. Onder meer Benny Goodman, Miles Davis, Charlie Parker en Stevie Wonder deden graag een beroep op Thielemans. Toch was het niet het eerste en enige instrument wat hij speelde; zo begon hij op driejarige leeftijd (!) met de accordeon en speelde op latere leeftijd gitaar. Toch is het de harmonica die hem uiteindelijk zijn faam heeft bezorgd en de lijst met gastoptredens waarbij hij zijn stijl mag demonstreren is onnoemlijk groot. In 1995 kreeg hij de Bird Award.

Nina Simone was een geweldig pianiste, een meeslepend vocaliste en een compromisloze persoonlijkheid. Met haar politiek-maatschappelijk bewustzijn en brede smaak onderscheidde ze zich van de concurrentie. Haar interpretaties van soul, jazz, blues en standards zijn verbluffend en uniek, niet voor niets noemen de fans haar “The Goddess”. Ze vestigde haar naam als jazzgrootheid met een ontroerende vertolking van George Gershwins I Loves You Porgy. Tot haar invloedrijke werk uit de jaren zestig behoren Forbidden Fruit en I Put A Spell On You. Een van haar singles, Don’t Let Me Be Misunderstood, werd later een wereldhit voor The Animals. Later zou ze minder regelmatig opnemen, maar in 1987, tijdens een periode waarin ze zich vrijwillig had teruggetrokken in Frankrijk, had ze een toevalshit nadat haar versie (uit de jaren vijftig) van My Baby Just Cares For Me was gebruikt in een tv-reclame. Simone overleed in 2003 in haar huis in Frankrijk. Ze werd 70 jaar.

Frank Sinatra is een waar icoon binnen de Amerikaanse muziek. Hij definieerde de naoorlogse, verfijnde popzang en vertoefde meer dan vijftig jaar in de schijnwerpers. Na in zijn beginjaren te hebben gewerkt met Harry James, Tommy Dorsey en anderen, werd Sinatra in één klap wereldberoemd met hitalbums en Hollywoodfilms. Zijn hippe, onderkoelde voordracht was het toonbeeld van cool. Tegelijk had hij een nuchtere manier van doen waarmee hij het publiek makkelijk voor zich innam. Zijn carrière kenmerkte zich door hoge toppen en diepe dalen – de details van zijn privéleven waren niet altijd geschikt voor de openbaarheid – maar tot het einde van zijn leven toe werd bij iedere comeback de enorme loyaliteit van zijn fans alleen maar groter.

Het lukte Billie Holiday, het schoolvoorbeeld van een jazzzangeres, altijd om haar hart te leggen in elk liedje dat ze zong. Met haar frêle stem en bondige stijl wist ze zelfs de meest luchtige popliedjes een hartverscheurende draai mee te geven. Haar beste muziek zit vol emotie, zowel vrolijkheid als wanhoop, en maar weinig muzikanten wisten dat gevoel te evenaren. Van het midden van de jaren dertig tot het midden van de jaren veertig bevond Lady Day zich op de top van haar kunnen. Ze nam albums op met vele zwaargewichten uit de jazz, zoals Benny Goodman, Duke Ellington en Lester Young. In de late jaren veertig leidde haar heftige liefdesleven en haar drank- en drugsgebruik tot problemen, waarbij ze uiteindelijk ook met de sterke arm der wet in aanraking kwam. Ook Holidays gezondheid holde achteruit, wat uiteindelijk leidde tot haar dood in 1959. Haar woelige privéleven zorgde dat ze in haar tijd de krantenkoppen haalde, haar unieke talent maakte haar tot een tijdloze legende.

“The incredibly lovely sound of Stan Getz”. Wel wat zelfingenomen om zoiets van jezelf te zeggen, maar Stan Getz had wel gelijk. Vrijwel geen enkele andere saxofonist kon zo’n lyrisch geluid halen uit zijn tenor. Met dat geluid en zijn vloeiende lijnen was Getz veel te horen op bossa nova-cd’s en zelfs enkele smooth fusion albums. Daardoor zou je haast vergeten dat hij een geweldig improvisator was in een stijl die het midden hield tussen cool jazz en hard bop. Getz (1927) maakte eind jaren veertig indruk als frontman van de Four Brothers, de beroemde saxofoonsectie van het orkest van Woody Herman. Daarna begon hij kleine groepen te leiden met onder meer Jimmy Raney en Horace Silver. Zijn grootste succes, commercieel gezien, scoorde hij in een Braziliaans getinte samenwerking met gitarist Charlie Byrd en de bossa nova-hits Desafinado en The Girl From Ipanema.

Tom Jobim was misschien de uitvinder van de bossa nova, naar João Gilberto gaf deze Braziliaanse muziekstijl zijn definitieve stem. De jonge dandy Gilberto zong zo delicaat, dat het soms meer leek op fluisteren. Ook zijn spel op de akoestische gitaar was afgewogen. Gilberto speelde nooit een noot te veel. Zijn debuutalbum Chega De Saudade (1959) geldt nog steeds al onberispelijke bossanovaklassieker. Gilberto speelde ook de definitieve versie van Jobims The Girl From Ipanema in, al maakte de onvaste stem van zijn toenmalige vrouw Astrud het nummer een hit. Gilberto verbleef ook lange tijd in de Verenigde Staten. Vanaf de jaren zeventig leidt de zanger/gitarist een teruggetrokken bestaan en laat hij nog maar sporadisch van zich horen, dit in tegenstelling tot zijn dochter Bebel Gilberto. Zij blies rond het jaar 2000 de bossa nova overtuigend nieuw leven in.

Charles Mingus legde alles wat hij in zich had aan ervaring in zijn spel. Hij was een krachtige en virtuoze bassist. Als componist putte hij uit de gehele jazzgeschiedenis, wat resulteerde in werk van indrukwekkende schoonheid. Maar hij was vooral een artiest wiens compromisloze geest zowel controverse als bewondering opriep. In de jaren veertig en vijftig werkte hij als bassist voor iedereen van Kid Ory en Louis Armstrong tot Charlie Parker en Thelonious Monk. Begin jaren vijftig maakte hij zijn eerste opnamen als bandleider, aan het eind van dat decennium was hij op de top van zijn kunnen als bandleider, arrangeur en componist. Hij verwerkte de invloed van gospel, blues en Europese klassieke componisten tot een bigband jazz formule, met een innovatieve en volledig unieke sound. Mingus overleed in 1979, maar zijn invloed op volgende muzikale generaties is onuitwisbaar.

Trompettist en zanger Louis Armstrong is misschien wel de meest invloedrijke artiest in de geschiedenis van de jazz. Hij begon in de jaren twintig in de "hot" bands van New Orleans en was een van de eersten die solo-improvisatie in het jazzidioom integreerden. In de komende decennia veranderde zijn stijl nauwelijks, maar hij had vele volgelingen. Armstrong, die ook bekend was onder de koosnaam "Satchmo", was een van de meest geliefde figuren in de Amerikaanse populaire muziek. Zijn vruchtbare opnamecarrière, en het tijdloze karakter van zijn muziek, dragen er zorg voor dat zijn erfenis zal blijven voortbestaan.

Aretha Franklin is een van de belangrijkste en meest invloedrijke soulzangeressen van de twintigste eeuw. De dochter van de beroemde dominee C.L. Franklin begon in de jaren vijftig als tiener met het zingen van gospels in haar geboortestad Memphis. Later zong ze ook jazz en pop. Ze werd pas werkelijk populair in de jaren zestig met een aantal opvallende rhythm-and-blueshits op het Atlantic-label. Respect, Chain Of Fools en veel andere songs leverden haar de titel ‘Queen Of Soul’ op. Franklins krachtige en emotionele stem raakt feilloos het hart van de luisteraar. In de top 10 van beste zangeressen van de twintigste eeuw mag Aretha Franklin niet ontbreken.

(bron: wikipedia)

Arthur (Art) Blakey (Pittsburgh (Pennsylvania), 11 oktober 1919 – New York, 16 oktober 1990), ook wel Abdullah Ibn Buhaina genaamd, was een van de grootste Amerikaanse jazzdrummers en een van de invloedrijkste jazzmuzikanten.

Blakey is met Kenny Clarke en Max Roach de uitvinder van de bebop-drumstijl. Blakey was echter niet alleen een drummer, hij stond ook te boek als een groot bandleider.

In de jaren 1940 begon Blakey als drummer van verscheidende bands ervaring op te doen in het jazzwereldje.... meer

"Rita Reys is al meer dan een halve eeuw onafgebroken en onbetwist de grootste jazzzangeres van Nederland", concludeerde de Edisonjury, toen zij in 2006 als eerste Nederlandse jazzmusicus de Oeuvre Edison in ontvangst nam. Reys, geboren in Rotterdam in 1924, won als tiener alle zangconcoursen in Rotterdam. Door een huwelijk met drummer Wessel Ilcken kwam ze in de jazzscene terecht. Haar eerste Nederlandse plaatopnames waren voor de elpee Jazz Behind The Dikes uit 1955, waarop toenmalig Nederlands jazztalent te horen is. Haar succes in Nederland was gevestigd, maar ook de Verenigde Staten lonkten. Daar maakte ze een plaat met Art Blakey en trad ze op met grote namen als Chico Hamilton, Oscar Pettiford, Zoot Sims en Clark Terry.

In 1957 overleed Ilcken aan een hersenbloeding, waarna Rita ging samenwerken met het trio van pianist Pim Jacobs. Het bleef niet bij optreden alleen. Ze trouwden op 30 september 1960, wat werd gevierd met het album Marriage In Modern Jazz. Tijdens het internationale jazzfestival van Juan-Les Pins dat jaar werd Rita uitgeroepen tot Europe’s First Lady of Jazz. In de jaren daarna werkte zij samen met Rogier van Otterloo aan een vertolking van het repertoire van Burt Bacharach en Michel Legrand. In 1991 ontving Rita de Bird Award en kreeg ze uit handen van de Amerikaanse ambassadeur de American Songbook Award uitgereikt.

De Nederlandse jazzpianist Pim Jacobs werd geboren als Willem Bernard Jacobs op 29 oktober 1934 in Hilversum. Hij werd beroemd met zijn Pim Jacobs Trio, waarin onder anderen Wim Overgaauw en Peter Ypma speelden. Ook zijn broer, de bekende contrabassist en producer Ruud Jacobs, maakte deel uit van dit trio. Deze groep begeleidde vele Amerikaanse jazzmusici, zoals Wes Montgomery en Stan Getz. Pim Jacobs was getrouwd met zangeres Rita Reys, die hij ook vele jaren muzikaal begeleidde. Hij speelde ook met Louis van Dijk en Pieter van Vollenhoven onder de naam Gevleugelde Vrienden voor het goede doel. Ook werd Jacobs bekend als tv-presentator van de muziekprogramma's Music All In en Music Hall en de spelprogramma's Wie Van De Drie en Babbelonië. Hij overleed op 3 juli 1996, op 61-jarige leeftijd. Tien dagen na zijn overlijden nam Rita Reys voor hem postuum de Bird Award in ontvangst.

(bron: wikipedia)

Harry "Sweets" Edison (Columbus, Ohio, 10 oktober 1915 - 27 juli 1999), was een Amerikaans jazztrompettist die speelde in het orkest van Count Basie.

Edison bracht zijn kinderjaren in Kentucky door, waar zijn oom hem in contact bracht met muziek. Nadat hij als twaalfjarige terug naar Columbus verhuisde, begon hij met trompetspelen.

In 1933 ging hij spelen bij het Jeter-Pillars Orchestra. Daarna ging hij naar de Mills Blue Rhythm Band. In 1937 verhuisde hij naar New York en ging spelen... meer

Als hét fotomodel van de cooljazz in jaren vijftig was Chet Baker een tijdlang het icoon van de sensitieve subcultuur van dat decennium. Maar in plaats van de ladder van beroemdheid te bestijgen bleef hij een outsider, de belangrijkste onder de ’beautiful losers’. De daaropvolgende dertig jaar verscheen hij in en uit de schijnwerpers door briljante momenten af te wisselen met fysieke aftakeling en persoonlijke misère. Nadat zijn tanden uit zijn mond werden geslagen bij een drugsgerelateerde vechtpartij, stopte hij lange tijd met spelen. Toen hij eindelijk zijn comeback maakte, bleek hij een nog steeds krachtige, maar rusteloze geestverschijning. In 1987 verscheen de met gejuich ontvangen Baker-documentaire Let’s Get Lost, maar een jaar later, onder invloed van drugs, viel Baker uit het raam van een Amsterdams hotel en stierf een dood die net zo tragisch was als zijn door genialiteit gekenmerkte leven.

## Nieuwsbrief populair & klassiek

Blijf op de hoogte van de nieuwste releases!

## Maak kennis met...



### Engelstalig



### Countryrock



### Rock-’n-roll/Rockabilly



### Doowop



### Boyband/Girlgroup

Muziekweb footer menu

Muziekweb.nl is onderdeel van het Nederlands instituut voor Beeld & Geluid

© Stichting Nederlands instituut voor Beeld & Geluid, 1995 - 2024

Sluit deze melding

Deze site maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie volgt u deze link.

Hierop is meer te lezen over welke cookies wij plaatsen en waarom en welke mogelijke '3rd-party' cookies er bij kunnen komen.