Hij nam altijd de tijd om alles van verschillende kanten te bekijken.
‘Merleau-Ponty was uiterst intelligent en politiek betrokken, maar hij had niet de radicale strijdlust van De Beauvoir en Sartre. Hij nam altijd de tijd om alles van verschillende kanten te bekijken. Daardoor was het bijna onmogelijk om ruzie met hem te krijgen. Dat had alles te maken met zijn jeugd, waarin hij zich altijd bemind en bemoedigd had gevoeld. Hij had een vrolijk karakter.’