Zo zijn er zelfs voorname leraren die aangeven dat als er gedachten zijn dat je dit kunt benoemen als ‘denken, denken, denken,…’ maar als je het benoemt als ‘denken’ suggereer je ook dat er iemand is die denkt.
Bij deze methode is het ook goed om te oefenen in het loskomen met de identificatie met gedachten, emoties, lichamelijke gewaarwordingen en andere zintuigelijke indrukken. Persoonlijk vind ik de manier van benoemen daarbij zeer belangrijk. Zo zijn er zelfs voorname leraren die aangeven dat als er gedachten zijn dat je dit kunt benoemen als ‘denken, denken, denken,…’ maar als je het benoemt als ‘denken’ suggereer je ook dat er iemand is die denkt. Daarom vind ik het behulpzaam, of eigenlijk zelfs essentieel, om het te benoemen als ‘gedachten, gedachten, gedachten,…’. Dan is het makkelijker om het als losstaande verschijnselen te zien. Gedachten komen en gaan. Maar je bent je gedachten niet. Dat geldt zo voor alle zintuigelijke indrukken. Dus niet horen, maar geluid. Niet kijken of zien, maar beelden.