In vroegere films werd dit thema ook wel aangesneden, maar dan verwerkt in een comedie (bijvoorbeeld in Strákarnir okkar (Eleven Men out; 2005).
Baldvin Zophoníasson richt zich in zijn films vooral op de groep teenagers en adoloscenten en de problemen waarmee zij te kampen hebben. Met zijn debuutfilm Órói (Jitters; 2010) vestigt hij meteen al de aandacht op zich. Het gaat over twee teenagers, waarvan de ene ontdekt dat hij homo is. In vroegere films werd dit thema ook wel aangesneden, maar dan verwerkt in een comedie (bijvoorbeeld in Strákarnir okkar (Eleven Men out; 2005). Bij Baldvin geen comedie maar een menselijk drama waarin afwijzing, pijn en verdriet hun plaats opeisen. In zijn laatste film Lof mér að falla (Let me fall; 2018) schildert hij – op basis van veel interviews met verslaafden en hun familie – een aangrijpend portret van twee mensen bij wie het drugsgebruik tot zelfdestructie leidt.