Met de komst van autofocus zijn die voor een deel vervangen door interne scherpstelling.
Bij macro wordt er vaak handmatig scherpgesteld en de scherptediepte is klein. Een objectief moet daarop ingericht zijn: er moet een brede scherpstelring zijn die zich heel precies en prettig laat instellen, niet te zwaar en niet te licht. Ouderwetse macro-objectieven hadden vaak lange en vrij kwetsbare schroefdraden, vaak ook combinaties van meerdere schroefdraden. Met de komst van autofocus zijn die voor een deel vervangen door interne scherpstelling. Bij interne scherpstelling beweegt een lensgroep binnen het objectief om scherp te stellen. Dat maakt de scherpstelbeweging sneller en lichter en de verkleining van het effectieve diafragma wordt daardoor deels gecompenseerd. De brandpuntsafstand wordt erdoor wel wat korter. Dat heeft consequenties voor de werkafstand.