Sartre introduceert in Het zijn en het niet een radicale versie van de vrije wil: de mens is volgens hem ‘tot vrijheid veroordeeld’.
Sartre introduceert in Het zijn en het niet een radicale versie van de vrije wil: de mens is volgens hem ‘tot vrijheid veroordeeld’. Elk individu staat tijdens zijn leven continu voor keuzes, en moet in vrijheid die keuze maken. Zelfs met een pistool tegen je hoofd ben je nog vrij om te kiezen. In die keuzes en acties definieert de mens zichzelf, stelt Sartre. Op die manier creëert die zijn eigen essentie. Vrijheid staat altijd aan de basis van die essentie.