Het resultaat zal zijn dat u de Engelse kapitalist naar landen verdrijft waar geen beperkingen voor de inzet van arbeid en kapitaal gelden.”
Wanneer de Industriële Revolutie aanbreekt vindt er een explosieve groei van steden plaats. Er ontstonden grote fabrieken waar bijvoorbeeld kleding werd gemaakt. Handarbeiders op het platteland raakten werkloos en werden gedwongen om werk te gaan zoeken in de stad. De welvaart steeg maar deze kwam niet ten goede aan het gewone volk; enkel aan de grote bazen van de fabrieken. Het is bekend dat voor veel mensen het leven tijdens de Industriële Revolutie geen pretje was: uitbuiting en kinderarbeid waren iedere dag aan de orde. Al op zesjarige leeftijd werden kinderen aan het werk gezet in de fabriek en maakten zij werkdagen van soms wel zestien uur. Een lid van het Britse Lagerhuis, William James, verdedigde de kinderarbeid met de volgende uitspraak: “De kinderen gaan of aan het werk, of ze gaan dood van de honger. Als de fabrikant wordt gedwongen zijn machines telkens voor een bepaald aantal uren stil te zetten, zal hij vaak niet in staat zijn de opdrachten die hij krijgt uit te voeren en als gevolg daarvan zal de opdrachtgever naar het buitenland moeten uitwijken. Het resultaat zal zijn dat u de Engelse kapitalist naar landen verdrijft waar geen beperkingen voor de inzet van arbeid en kapitaal gelden.” Pas aan het begin van de twintigste eeuw, met de introductie van de Leerplichtwet, kwam er een einde aan kinderarbeid.