Zijn schilderij "De vermoorde Marat" (1793) laat de president van de Jakobijnenclub als een als icoon geschilderde en in de houding van een van het kruis afgenomen Jezus zien.
Na 1789 werd David een uitgesproken aanhanger van de Revolutie. Hij werd jakobijn en hield zich als lid van de nationale conventie bezig met de bemoeizucht van de overheid met het kunstbeleid. Zelf droeg hij zijn classicistische en pathetische stijl over op de revolutionaire inhoud en schiep met deze verheerlijkte wijze van afbeelden van de helden der revolutie een bijna propagandistische kunst. Zijn schilderij "De vermoorde Marat" (1793) laat de president van de Jakobijnenclub als een als icoon geschilderde en in de houding van een van het kruis afgenomen Jezus zien. Daarmee paste David religieuze manieren van afbeelden en observeren toe op het revolutionaire kamp.