Het dorp wordt die avond door een lawine getroffen (enkele jaren eerder echt gebeurd daar) en Nói is een van de weinige overlevenden.
De volgende regisseur die genoemd moet worden is Dagur Kári. Deze rock-musicus voelt zich enorm aangetrokken door de media fotografie en film. Hij maakt eerst een paar korte films die goed ontvangen worden, werkt mee aan een serie voor tv en besluit dan zijn eigen ‘echte’ film te maken: Nói Albínói (Noi the Albino; 2003). Hij laat de film niet in de hoofdstad spelen, zoals bijna alle films op dat moment, maar in een klein dorp in de Westfjorden. De hoofdpersoon is een vrij onhandelbare teenager die bij zijn oma woont en die slechts één vriend heeft in het dorp, de oude boekhandelaar. Hij krijgt zowaar een vriendin, de dochter van de boekhandelaar. Hij probeert de bank te beroven en wil vervolgens met zijn vriendin in een gestolen auto het dorp ontvluchten. Beide plannen mislukken en gedesillusioneerd trekt hij zich terug in zijn ‘hol’, een ondergrondse ruimte in het huis van zijn oma. Het dorp wordt die avond door een lawine getroffen (enkele jaren eerder echt gebeurd daar) en Nói is een van de weinige overlevenden.