Als gevolg van mechanisatie in de landbouw waren er minder arbeidskrachten nodig op het platteland.
De eerste Industriële Revolutie van eind 18e eeuw was het begin van het stoomtijdperk. In deze tijd werd onder andere de locomotief uitgevonden en dat had gevolgen voor de mobiliteit van mensen en het goederenvervoer. Opbrengsten in de landbouw namen toe, waardoor in die sector minder arbeid nodig was. De industrialisatie bood mogelijkheden aan de verwerkingsindustrie. Met de tweede Industriële Revolutie (tweede helft 19e eeuw) ontstond de massaproductie. De lopende band deed zijn intrede. Als gevolg van mechanisatie in de landbouw waren er minder arbeidskrachten nodig op het platteland. Er ontstond een grote trek naar de stad. Daar was veel werk in nieuwe fabrieken, maar arbeiders betaalden een zware tol voor vooruitgang: de arbeidsomstandigheden waren belabberd, de werkdagen en de werkweek waren lang en er was kinderarbeid. In een periode van explosieve groei steken dat soort zaken de kop op en pas in een later stadium worden die aangepakt: een snelle ontwikkeling staat bijsturing in de weg.