In dezelfde tijd ontstonden rond 1906 de eerste tekeningen, etsen en plastieken.
Pablo Picasso is zeker de belangrijkste en op vele gebieden de meest innovatieve kunstenaar van de moderne kunst. Zijn eerste lessen kreeg hij van zijn vader, later ging hij naar de academies van Barcelona en Madrid. Vanaf 1900 tot zijn definitieve verhuizing naar Parijs in 1904, reisde hij slechts sporadisch naar de Franse kunstenaarsmetropool. Hij werd hier vooral beïnvloed door het neo-impressionisme en door de werken van Henri Toulouse-Lautrec, Paul Gauguin, Eugène Delacroix, Edgar Degas, Honoré Daumier en T. Steinlen. Geïnspireerd door de Jugendstil en het symbolisme ontwikkelde Picasso vanaf 1901 een eigen stijl: de zogenaamde "blauwe periode". In verschillende blauwtinten schiep hij afbeeldingen van figuren in een koele en gedistantieerde melancholie, die in rustige gebaren het menselijk leed tot onderwerp hebben. Bvb. "Absintdrinkster" 1902, "Het leven" 1903, "De maaltijd van de blinde" 1903. Op het thema van de existentiële noodsituaties volgden in de zogenaamde "roze periode" vooral circusthema's en scènes uit het artiestenmilieu: "Acrobatenfamilie met aap" (1905), "Acrobaat op een bal" (1905), "De kunstenmakers" (1905) en "Acrobaat en jongleuse" (1905). Vergeleken met de "blauwe periode" zien we dat de verf dikker wordt aangebracht en de vormgeving harder, geometrische wordt. In dezelfde tijd ontstonden rond 1906 de eerste tekeningen, etsen en plastieken.