Abstract expressionistische kunstenaars gebruikten vaak grote doeken en werkten op een spontane, improviserende manier, waardoor werken ontstonden die expressief en emotioneel geladen waren.
In het midden van de 20e eeuw ontstond het abstract expressionisme als dominante stroming in de abstracte kunst. Deze beweging was geconcentreerd in New York City, en werd gekenmerkt door de nadruk op het maken van gebaren en de lichamelijkheid van het artistieke proces. Abstract expressionistische kunstenaars gebruikten vaak grote doeken en werkten op een spontane, improviserende manier, waardoor werken ontstonden die expressief en emotioneel geladen waren.