Volgens dit principe is alles wat bestaat afhankelijk van een aantal oorzaken en voorwaarden maar uiteindelijk leeg, dat wil zeggen zonder een inherente of onafhankelijke vorm van bestaan.
Volgens dit principe is alles wat bestaat afhankelijk van een aantal oorzaken en voorwaarden maar uiteindelijk leeg, dat wil zeggen zonder een inherente of onafhankelijke vorm van bestaan. Bewustzijn wordt gezien als een constante flux, zonder substantie. Het bestaat in essentie uit helder inzicht en heeft het vermogen te groeien en zichzelf op te merken. Wat wij vanuit conventies onder de realiteit verstaan, is vanuit boeddhistisch perspectief gezien een verzameling namen en etiketten die we op de ervaring plakken. Zo zijn de dingen die wij ‘dit’ en ‘dat’ noemen — bijvoorbeeld de samenstelling van delen in een vorm die wij als ‘bloem’ terwijl — vanuit een absolute waarheid gezien ‘leeg’ zijn. Ook ‘wij’ en ‘zij’ en ikzelf als persoon zijn het resultaat van dergelijke conditionering.