De Académe des Beaux-Arts keurde de kunstwerken van de vier vrienden af, mede doordat ze naakte vrouwen schilderden.
In de jaren 1860 kwamen vier jonge kunstschilders erachter dat ze een passie hadden voor het schilderen van landschappen en scenes uit het gewone, dagelijkse leven. Deze vier kunstschilders waren Claude Monet, Pierre-Auguste Renoir, Alfred Sisley en Frédéric Bazille. De vier schilders kozen ervoor om buiten in de openlucht te schilderen. Waar normale landschapsschilders in die tijd een schets buiten maakten en het werk afmaakten in hun studio, kozen deze schilders ervoor dit werk buiten af te maken. Ze geloofden dat voor het schilderen van landschappen zonlicht nodig was. Ook gebruikten ze voor die tijd nieuwe pigmenten in hun verf. Ze schilderden hierdoor in lichtere en meer heldere kleuren. Ze waren geïnspireerd door de realistische kunstschilder Gustave Courbet. De Académe des Beaux-Arts keurde de kunstwerken van de vier vrienden af, mede doordat ze naakte vrouwen schilderden. Hoewel in de academische kunst ook naakte vrouwen voorkomen, vond de academie dit toch anders.