Alle leden van de Batignolles werden meermaals uitgesloten van deelname, wat hun gezamenlijke roep tot verandering aanwakkerde.
Het idee voor een dergelijke tentoonstelling ontstond al in 1867, toen een jonge generatie kunstenaars zich verzamelde in het Café Guerbois, aan de Rue des Batignolles in Parijs. De groep, gecentreerd rond schilder Édouard Manet, noemde zich de ‘Groupe des Batignolles’ en rekende Frédéric Bazille, Paul Cézanne, Edgar Degas, Claude Monet, Berthe Morisot, Camille Pissarro, Pierre-Auguste Renoir en Alfred Sisley tot haar oprichters. De groep hield levendige debatten over de ontwikkeling van kunst en besprak haar afkeer tegen de verregaande invloed van de door de staat gereguleerde Salon. Erkenning tijdens de Salon gaf bijna zeker garantie op een succesvolle carrière, maar de strikte houding van de jury belette de progressieve kustenaars hun werk tentoon te stellen. Alle leden van de Batignolles werden meermaals uitgesloten van deelname, wat hun gezamenlijke roep tot verandering aanwakkerde.