Je stelt dus niet de meest obscure composities voor, maar probeert een paar van die stukken te noemen, tot je met de andere musici tot een keuze komt.
De meeste jazzmuzikanten kennen tussen de 20 en de 100 standards. Dat betekent dat ze de melodie, de akkoorden en de lengte van het ‘schema’ uit hun hoofd kennen. Met deze ‘catalogus’ aan muziek, kun je vervolgens theoretisch aan de andere kant van de wereld met mensen spelen, die je nooit eerder hebt ontmoet! Hoe gaat dat dan precies? Nou, de kans dat jij dezelfde stukken kent als die andere jazzmuzikant is vrij groot. Want hoewel het American Songbook uit duizenden stukken bestaat, zijn er binnen die verzameling stukken ook een paar evergreens die iedereen binnen de jazzwereld wel kent. Je stelt dus niet de meest obscure composities voor, maar probeert een paar van die stukken te noemen, tot je met de andere musici tot een keuze komt. Vervolgens tel je af en ga je samen improviseren op dat stuk! Je speelt dan doorgaans alsnog eerst de ‘normale’ melodie, het stuk zoals het geschreven is, en daarna kan iedere muzikant zijn of haar beurt nemen om overr het akkoordenschema te improviseren.