hoogstens de reliëf-achtige aspecten van Marquesa-kunst.
Dit wordt voornamelijk aangetroffen op gedecoreerde knotsen en
voetsteunen op stelten en bestaat veelal uit de gehurkte, halfzittende
figuur van de voorouderlijke 'tiki', die heilig of werelds kan zijn en uit
stileringen van het gezicht of afzonderlijke delen van het gezicht (...)
waarbij het meest gebruikte patroon de omtrek van de twee ogen is, met de
lijnen van de neus en uitstekende neusvleugels ertussenin. (...) Het is
karakteristiek dat Gauguin zich aangetrokken voelde tot de oppervlakte of
hoogstens de reliëf-achtige aspecten van Marquesa-kunst. Hij moet de
massieve steensculpturen die ook tot deze cultuur behoren, tegengekomen
zijn maar deze spraken hem duidelijk weinig aan. Dus waren alleen de
vlakke en decoratieve aspecten van het primitieve' (hetzij Mediterraan,
Aziatisch of Oceanisch) bruikbaar voor Gauguin en daar nam hij de
afzonderlijke motieven uit over. (...)