Degas wilde dat zij hiervoor mensen benaderden die eerder succesvol waren geweest op de Salon, om zo het ‘rebelse’ randje van de Société af te halen.
De zestien oprichters van de Société zagen zich genoodzaakt om hun groep uit te breiden, om zo met meer deelnemers de kosten te kunnen dragen. Degas wilde dat zij hiervoor mensen benaderden die eerder succesvol waren geweest op de Salon, om zo het ‘rebelse’ randje van de Société af te halen. Maar zijn voorstel bleek lastiger dan gedacht: het merendeel van de Parijse kunstenaars durfde zich niet te keren tegen de traditionele Salon. En hoewel de opstandige Manet de opvattingen van de Société deelde, deed ook hij niet mee. Juist omdat hij zich op de Salon wilde verzetten tegen de overheersende Académie en niet op de ongereguleerde tentoonstelling van de groep rebellerende ‘anonieme’ kunstenaars. Manet in het hol van de leeuw, dat was de gedachte. Na vijf maanden onvermoeibare werving, hadden uiteindelijk toch dertig kunstenaars hun werken toegezegd aan de eerste tentoonstelling van de Société.