In Sartres romans weigeren de personages vaak te reflecteren op hun situatie en zichzelf voor hun keuzes verantwoordelijk te houden.
In Sartres romans weigeren de personages vaak te reflecteren op hun situatie en zichzelf voor hun keuzes verantwoordelijk te houden. Zo sluit de protagonist Lucien in het verhaal 'L'enfance d'un chef' zich aan bij een fascistische, racistische beweging in het geloof voor deze rol voorbestemd te zijn. Hij laat zich leiden door zijn omgeving en schuift zo de verantwoordelijkheid van zich af. Het is het tegengestelde van vrij handelen, iets wat Sartre ' la mauvaise foi' noemt, de kwade trouw. Puur zelfbedrog.