Het stuk stamt uit 1956, en toen heerste er de angst dat er ‘nog geesten uit de tijd van de Tweede Wereldoorlog zouden komen en aan de deur zouden kloppen’.
‘Het stuk gaat over schuld, verdringing van de schuld, maar vooral over wat er gebeurt als een schuld uit het verleden opduikt en op de deur klopt’, zegt Stemann. Het stuk stamt uit 1956, en toen heerste er de angst dat er ‘nog geesten uit de tijd van de Tweede Wereldoorlog zouden komen en aan de deur zouden kloppen’. Nu vraagt Stemann zich af hoe je zo’n tekst ‘leest tegen de achtergrond van koloniale misdaden, globalisering of ecologische catastrofes, of eenvoudiger: #MeToo-schandalen’.