De stromingen binnen de architectuur en de schilderkunst aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw die bij het classicisme aanknoping zochten, behoren tot het neoclassicisme.
De stromingen binnen de architectuur en de schilderkunst aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw die bij het classicisme aanknoping zochten, behoren tot het neoclassicisme. Tot 1950 werden gebouwen gedeeltelijk volgens deze principes opgericht (gewone plattegrond, symmetrie, monumentaliteit en eenvoud). In de schilderkunst gebruikte bijv. Picasso (zie volgende pag.) in een specifieke fase klassieke vormvoorstellingen, voornamelijk in zijn volumineus-monumentale vrouwenfiguren.