Uit de Oxford English Dictionary is te herleiden dat in 1860 het woord “jasm” werd gebruikt in straattaal en het betekende zoiets als energiek, levendig, pep.
Op een website van etymologen (dat zijn mensen die de herkomst van woorden bestuderen), vond ik een mogelijke verklaring. Uit de Oxford English Dictionary is te herleiden dat in 1860 het woord “jasm” werd gebruikt in straattaal en het betekende zoiets als energiek, levendig, pep. Jasm is mogelijk afkomstig van “gism”, dat een aantal jaren daarvoor, in 1842, werd gebruikt in plaats van jasm. Zeker is het overigens niet; er wordt nog onderzoek naar gedaan.