In 1959 kwam Schilperoort terug bij de DSC; het orkest werd vanaf dat moment volledig beroeps en zou overal ter wereld triomfen vieren.
In 1949 speelde Sidney Bechet als gast mee met de Dutch Swing College (Bellevue, Amsterdam) en in 1951 zette de band twee stukken op de plaat met deze beroemde Amerikaanse sopraansaxofonist. Een jaar later was het orkest al op de televisie te bewonde­ren. In 1955 zag het er even donker uit toen Schilperoort besloot het orkest te verlaten om bij Fokker te gaan werken. Pianist Joop Schrier (1918-1995) nam de leiding van de band over en met trompettist Wybe Buma (1924-1998), het zakelijk inzicht van banjospeler Arie Lighthart (1924-1997), het drumwerk van André Westendorp (1926-1987) en wat later het klarinet- en saxofoonspel van Jan Morks (1925-1984) bleef de band succesvol. Dat bleek onder meer uit de eerste live-lp die op 13 en 19 september 1955 in het Scheve­ningse Kurhaus werd opgenomen. Ook de platen met de Britse zangeres Neva Raphaello vonden gretig aftrek. In 1959 kwam Schilperoort terug bij de DSC; het orkest werd vanaf dat moment volledig beroeps en zou overal ter wereld triomfen vieren.