Het jaar daarop ging een predikant, Auguste Pavie genaamd, op reis naar Azië en kwam ook thuis met twee prachtige katten wiens vacht op de ledematen donkerder was dan de rest van het lichaam.
De eerste Siamese katten verschenen rond het midden van de 19e eeuw in Groot-Brittannië. Een consul-generaal genaamd Owen Gould, die een politiek vertegenwoordiger en handelaar in Siam was, ontdekte daar een koninklijk kattenras met prachtige Point-katten. Natuurlijk was hij door hen gecharmeerd en kocht hij een van de paleisbedienden om om hem twee kittens te bezorgen. Toen bracht hij ze naar het VK. Wat de Britten kunnen, kunnen de Fransen natuurlijk ook! Het jaar daarop ging een predikant, Auguste Pavie genaamd, op reis naar Azië en kwam ook thuis met twee prachtige katten wiens vacht op de ledematen donkerder was dan de rest van het lichaam. Het was een mannetje en een vrouwtje. Helaas werden de katten, ondanks de inspanningen van deze twee reizigers, ziek. De dieren stierven en men dacht destijds dat het ras te gevoelig was. Ondanks deze tegenslagen slaagden fokkers er rond 1920 in om het ras te fokken. De Siamezen waren enorm populair, zodanig dat ze buiten Azië bijna het slachtoffer werden van hun eigen succes en weer uitstierven. De fokkers hadden onder andere katten gedekt die te nauw aan elkaar verwant waren. Pas in 1932 werden radicale maatregelen genomen en werd een rasstandaard opgesteld zodat deze prachtige kat het buitengewone ras kon worden dat we vandaag kennen.