Het veelvuldig gebruik van spitsbogen en hoge ramen "Venster (muur)") evenals de aanwezigheid van baldakijnen en roosvensters versterkten de verticaliteit.
Het veelvuldig gebruik van spitsbogen en hoge ramen "Venster (muur)") evenals de aanwezigheid van baldakijnen en roosvensters versterkten de verticaliteit. Door de grote hoogte van de kerken en kathedralen dienden de muren aan de buitenkant van het gebouw verstevigd te worden met steunberen om de spatkrachten ten gevolge van de zware gemetselde gewelven te kunnen opvangen. Vooral in de Franse en Spaanse kerken werd de techniek van de luchtbogen gebruikt; deze bogen vormen de verbinding tussen de steunbeer en de buitenmuur. Het tongewelf en kruisgewelf werden vervangen door het kruisribgewelf waarbij de ribben de dragende elementen werden.