De muziek werd zelfs geassocieerd met losse zeden en een lage sociale status.
“Losse zeden en lage sociale status?!” Ik schreeuw het nog net niet uit van schrik wanneer ik tijdens mijn eerste zoekpoging naar de rijke en elegante historie van jazzmuziek op een stukje geschiedenis stuit dat ik niet had zien aankomen. Ik wou juicy details, nou daar zul je ze hebben. Uit brieven en verhalen die stammen uit het begintijdperk van de jazzscene (rond 1900) blijkt dat de muziek niet op prijs werd gesteld door het grote, blanke publiek. De muziek werd zelfs geassocieerd met losse zeden en een lage sociale status. Hoe tegenstrijdig is dat met het beeld dat tegenwoordig heerst onder het grote publiek, waarin de woorden high society en upper class to mind komen? Fun fact: het woord jazz betekende volgens sommigen ‘zeer energieke dans’. Weer zo’n mooie tegenstrijdigheid: de gemiddelde jongere van deze tijd zal zeggen dat jazz voor oude mensen is en dus niet per definitie iets te maken heeft met zeer energiek dansen.