Ook al bleef het publiek van de band in deze tijd met name van Afro-Amerikaanse afkomst, het Ellington orkest had ook een behoorlijke groep fans aan de andere kant van de oceaan dankzij het succes van hun trip naar Engeland en Schotland in 1933 en hun bezoek aan het Europese vaste land in 1934.
In 1929 trad de Cotton Club Orchestra voor langere tijd op bij Florenz Ziegfeld’s Show Girl. Ellington leidde het orkest door te dirigeren vanaf zijn toetsenbord door middel van piano signalen en visuele gebaren. Het was maar zelden dat hij dirigeerde met een dirigeerstokje. In 1932 bestond zijn orkest uit zes koperinstrumenten, vier rietinstrumenten en een percussie-sectie van vier personen. Snel daarna tekende Ellington in 1932 exclusief met Brunswick en hij bleef bij hen tot eind 1936. Ook al bleef het publiek van de band in deze tijd met name van Afro-Amerikaanse afkomst, het Ellington orkest had ook een behoorlijke groep fans aan de andere kant van de oceaan dankzij het succes van hun trip naar Engeland en Schotland in 1933 en hun bezoek aan het Europese vaste land in 1934. Na 1936 begon Ellington opnames te maken met kleinere groepen zoals sextetten, octetten en nonetten die voortkwamen uit zijn vijftien personen tellende orkest. Hij componeerde werken met de bedoeling een bepaalde instrumentalist naar voren te brengen.