Extreme close-ups van wimpers, lippen en schaduwen worden in Spectator (1970) afgewisseld met opnames die ook de personen waartoe deze behoren in beeld brengen.
De films van Zwartjes kenmerken zich door onverwachte perspectief- en beeldwisselingen hetgeen ze een vervreemdend en ietwat psychedelisch karakter geeft. Extreme close-ups van wimpers, lippen en schaduwen worden in Spectator (1970) afgewisseld met opnames die ook de personen waartoe deze behoren in beeld brengen. In Living (1971) filmt Zwartjes zichzelf en zijn vrouw Trix terwijl ze ronddolen door een leeg huis. De opnames zijn gemaakt met een groothoeklens. In de film wordt niet gesproken, het is een samenspel van geluiden, perspectiefwisselingen, lege vertrekken en gezichtsuitdrukkingen. “Het oog beweegt, het oor wordt bewogen”, aldus Zwartjes.