Voor een andere bestaansopdracht dan die van de compromisloze vrijheid leende zijn existentialisme zich maar moeilijk.
Dat is hem nooit werkelijk gelukt. Voor een andere bestaansopdracht dan die van de compromisloze vrijheid leende zijn existentialisme zich maar moeilijk. Dat Sartres werk niettemin verplicht blijft voor ieder die iets van het moderne denken wil begrijpen, is niet alleen te danken aan het vernuft waarmee hij zijn visie uiteenzet. Het blijft allereerst een indrukwekkend moreel appel, dat korte metten maakt met de al te menselijke neiging de eigen verantwoordelijkheid te ontlopen, en een hartstochtelijk pleidooi vóór het ideaal van de vrije, autonome mens. Of hij ooit de filosofische barmhartigheid heeft willen opbrengen om plaats in te ruimen voor de menselijke zwakheid en het terrasmeisje haar ‘zonde’ te vergeven, is minder duidelijk.