De titel Bokkenwagen, een compositie van Tinus Bruijn, is uiteraard een toespeling op de verboden term ‘boogie-woogie’.
Ook in plaatopnamen uit 1942-’44 voor de maatschappij Decca van de orkesten van Ernst van ’t Hoff en pianist Dick Willebrandts worden de voorschriften van Gilbert en de nazi’s aan de lopende band overtreden. Van ’t Hoffs Nous Voici en Notre Terre zitten bijvoorbeeld vol ‘negersche rhythmen en melodievormen’ (in de stijl van respectievelijk Fletcher Henderson en Count Basie). En Willebrandts schuwt in stukken als Boy Edgars Ratten op de trap (een opmerkelijk geavanceerde ellingtoniaanse compositie) en Pi Scheffers Opus 34 en Wenteltrap evenmin de ‘negroide en/of negritische elementen’. De titel Bokkenwagen, een compositie van Tinus Bruijn, is uiteraard een toespeling op de verboden term ‘boogie-woogie’.