Dat geldt voor schilderkunst, poëzie en dus ook voor jazz.
Omdat jazz zo innig verbonden is met het menselijk bestaan, is het in die zin altijd begrijpelijke muziek. We kennen de achtergronden allemaal. Het zijn allemaal ‘gewone mensen’-situaties zoals dat in de sonnetten van Shakespeare ook zo is; als je iemand hoort uitleggen wat hem of haar beweegt, begrijp je de kunstuiting ook meteen veel beter. Dat geldt voor schilderkunst, poëzie en dus ook voor jazz.