Hier en daar werden er op de steile daken torentjes gezet.
“Er kwamen nu niet alleen goede woningen, maar ook móóie woningen. De instelling van die tijd was socialistisch: arbeiders zijn de toekomst. Zij moesten niet in krotten wonen, maar in paleizen! Ze hadden recht op kunst en schoonheid. Idealistische architecten bouwden wijken met sociale woningen rondom de oude stad. Hierbij werd veel aandacht besteed aan het uiterlijk van de woningen. Een nieuwe stijl in de bouwkunst was geboren: de Amsterdamse School. Kenmerkend zijn de versieringen in de gevels en het gebruik van veel baksteen. Hier en daar werden er op de steile daken torentjes gezet. In de nieuwe wijken met nieuwe huizen was meestal geen kroeg te vinden. Een nette arbeider hoorde niet in de kroeg, vond men. Wel waren er bibliotheken, postkantoren en speeltuinen. Mensen waren lid van een bepaalde woningcorporatie, zoals de Dageraad of Rochdale. Vaak hadden bewoners ook aandelen in hun woning. Dan was het wel een huurwoning, maar voelde het toch als je huis.”