elementen in zitten, die ontleend zijn aan kunst uit de Zuidzee-eilanden
_Paul Gauguin, Noa Noa, 1893-1895. Houtsnede_Hoewel zijn schilderkunst onze grootste aandacht
heeft, hebben we doelbewust Gauguins kunst benaderd via zijn houtsneden en
houtsculptuur. Het gebruik van deze materialen is op zichzelf al
veelbetekenend omdat zij het bereiken van directe en onmiddellijke
effecten mogelijk maken met eenvoudige middelen. Vooral de houtsnede is
bij uitstek geschikt voor de kunstenaar die vereenvoudiging nastreeft. In
de schilderijen, zijn belangrijkste uitdrukkingsvorm, is zijn houding ten
opzichte van het primitieve niet wezenlijk verschillend, hoewel er minder
elementen in zitten, die ontleend zijn aan kunst uit de Zuidzee-eilanden
en er bijna geen directe overzetting van Polynesische motieven in is. De
verschillende figuren die Polynesische goden moeten weergeven, geven niet
alleen de goden zelf weer maar Gauguins idee over de manier waarop de
inboorlingen hen wilden weergeven. (...)Hoewel het resultaat enige relatie heeft met de
Marquesa-manier van stileren, is het duidelijk dat Gauguin het type zelf
ontwikkelde. In Marquesa-sculptuur wordt generalisering bereikt door de
oorspronkelijke contouren geometrisch en hoekig te maken, zodat de vorm
nooit die van een individu is, laat staan de weergave van een levend
persoon. Bij Gauguin echter blijft er, hoewel de contouren vloeiend en
vereenvoudigd zijn om ze in te passen in het ovaal van het hoofd, een
intensiteit van het individuele karakter, die door de golvende vormen van
de rest van het lichaam uitgedragen wordt. Niettemin heeft hij zijn idolen
een symbolische afstandelijkheid gegeven, waardoor hij de dreigende,
schrikaanjagende kenmerken opriep waarmee hij de sfeer van de primitieve
religie meende weer te geven. Voor alle zekerheid: dit idee van primitieve
religie heeft weinig te maken met de nogal vrolijke mythologie van de
Society-eilanden maar benadrukt het eclecticisme van Gauguins ideeën en
hoe bevooroordeeld hij naar Oceanië kwam.