Immers, bij meditatie oefenen we om te ‘Zijn’ zonder voorkeur of afkeer.
Het verschil is dat als je opmerkt dat je bent afgeleid, dat hetgeen waardoor je bent afgeleid je nieuwe meditatieobject wordt. Je blijft hier dan wel bij totdat hetgeen waardoor je bent afgeleid naar de achtergrond verdwijnt. Pas zodra hetgeen waardoor je bent afgeleid minder sterk wordt keer je met je aandacht terug naar je anker, het reizen en dalen van de buik. Dit laat zich het beste uitleggen door fysieke afleidingen. Stel je hebt kriebel. Dan hebben we de intentie om niet reactief te zijn en te gaan krabben, maar vanuit overgave de kriebel toe te laten. Immers, bij meditatie oefenen we om te ‘Zijn’ zonder voorkeur of afkeer. We blijven dan bij de kriebel net zo lang totdat de kriebel minder erg is of zelf helemaal is verdwenen. Vervolgens keren we terug met onze aandacht naar ons anker.