Ook de AVRO had een eigen dansorkest vanaf 1935 onder leiding van Hans Mossel.
In 1926 maakten de Lage Landen kennis met twee groten uit de Amerikaanse Jazz: de saxofonist/klarinettist Sidney Bechet en het orkest van Paul Whiteman maakten beiden een tournee door België en Nederland. Het was vooral Paul Whiteman die, als een soort jazzambassadeur, via interviews duidelijk maakte wat jazz eigenlijk was: niet zomaar een dans, maar niets minder dan een nieuwe kunstvorm. Whiteman plande zijn charmeoffensief zorgvuldig. Op zijn programma stond vaak het nummer ' Rhapsody in Blue' van George Gershwin en verder zelfs jazzbewerkingen van klassieke componisten zoals Liszt en Wagner, dit alles om jazz als ernstige muziekvorm ingang te doen vinden bij het publiek. De Nederlandse radio-omroepen waren echter niet zo happig om jazz te draaien. Alleen de VARA durfde het aan en zo was de groep The Ramblers regelmatig ook bij hen te beluisteren. Met hun mix van amusementsmuziek en jazz zouden The Ramblers in 1936 zelfs het huisorkest van de VARA worden. Ook de AVRO had een eigen dansorkest vanaf 1935 onder leiding van Hans Mossel. Na Hans Mossel werd Klaas van Beeck in 1938 de orkestleider van het AVRO dansorkest.[3][4] De pianist Dick Willebrandts maakte deel uit van het AVRO dansorkest tot het ontbonden werd in 1940. In 1942 richtte Willebrandts zijn eigen bigband op met de naam "Dick Willebrandts en zijn dansorkest". Dit dansorkest was gedurende de Tweede Wereldoorlog een van de populairste swing bigbands van Nederland en bracht een gemengd repertoire van jazz en amusement.