Bovendien leek zo’n exponentiële uitdijing goed aan te sluiten bij de toenmalige theorieën over elementaire deeltjes en de structuur van het vacuüm.
Het oorspronkelijke idee van Lemaître en Gamow werd eigenlijk pas eind jaren zestig, na de ontdekking van de kosmische achtergrondstraling, serieus genomen. Daarna heeft de oerknaltheorie nog wel de nodige aanpassingen ondergaan. In de moderne versie wordt ervan uitgegaan dat het heelal in de allereerste minieme fractie van een seconde een zogeheten exponentiële uitdijing vertoonde. Die ‘inflatiehypothese’ was nodig om bepaalde problemen met de oerknaltheorie uit de weg te ruimen. Bovendien leek zo’n exponentiële uitdijing goed aan te sluiten bij de toenmalige theorieën over elementaire deeltjes en de structuur van het vacuüm.