Het heelal zou dus niet noodzakelijk een statisch iets zijn, het zou evenzeer kunnen krimpen of uitzetten.
De complexe vergelijkingen die aan de basis lagen van de nieuwe algemene relativiteitstheorie lieten bepaalde wiskundigen niet onberoerd. Zo ontdekten, begin jaren 1920 de Rus Alexander Friedmann en de Belg Georges Lemaître, onafhankelijk van elkaar, dat de vergelijkingen van de algemene relativiteitstheorie ook oplossingen inhielden, die een veranderlijk heelal mogelijk maakten. Het heelal zou dus niet noodzakelijk een statisch iets zijn, het zou evenzeer kunnen krimpen of uitzetten.