“Ik zie plastic als een zombiemateriaal dat de oceaan achtervolgt”, schreef Longobardi.
“Ik zie plastic als een zombiemateriaal dat de oceaan achtervolgt”, schreef Longobardi. “Ik ben vooral geïnteresseerd in oceaanplastic vanwege wat het onthult over ons als mensen in een mondiale cultuur, en over de oceaan als culturele ruimte en een gigantische dynamische motor van leven en verandering. Omdat oceaanplastic zichtbaar de pogingen van de natuur laat zien om het opnieuw te absorberen en uit te braken, heeft het diepgaande verhalen te vertellen.”