Voordat de singulariteit er was, bestond er helemaal niets: geen ruimte, tijd, materie of energie.
Daarnaast hebben we de neiging om de singulariteit voor te stellen als een kleine vuurbal die ergens in de ruimte verscheen. Maar volgens de deskundigen bestond er helemaal geen ruimte voordat de oerknal plaatsvond. In de jaren '60 en en de vroege jaren '70, toen de mens voor het eerst de maan bewandelde, "concentreerden drie Britse astrofysici, Steven Hawking, George Ellis en Roger Penrose zich op de relativiteitstheorie en de implicaties daarvan voor ons tijdsbesef. In 1968 en 1970 publiceerden zij artikelen waarin zij Einsteins algemene relativiteitstheorie uitbreidden zodat die ook de van ruimte- en tijdsdimensies bevatte.1, 2 Volgens hun berekeningen hadden ruimte en tijd een eindig begin dat overeenkwam met de oorsprong van materie en energie."3 De singulariteit verscheen niet in de ruimte; in plaats daarvan begon ruimte binnen in de singulariteit. Voordat de singulariteit er was, bestond er helemaal niets: geen ruimte, tijd, materie of energie. Niets. Waar verscheen deze singulariteit dan als hij niet in de ruimte verscheen? We weten het niet. We weten niet waar hij vandaan kwam, waarom hij hier is, of zelfs waar hij zich bevindt. Het enige dat we weten is dat wij ons zelf binnen in de singulariteit bevinden en dat hij op een bepaald moment niet bestond (en wijzelf net zo min).