De uitkomsten bevestigen in grote lijnen het geschetste beeld: vrouwen, jongeren, respondenten met een minimuminkomen en een mindere gezondheid ervaren significant méér angst en stress door corona dan respectievelijk mannen, ouderen, en respondenten met een (zeer) goede gezondheid en een hoger inkomen (vanaf modaal).
We hebben de diverse determinanten van angst en stress ook in onderling verband geanalyseerd (zie de regressietabel in Snel, Engbersen, De Boom, & Van Bochove, 2022). De uitkomsten bevestigen in grote lijnen het geschetste beeld: vrouwen, jongeren, respondenten met een minimuminkomen en een mindere gezondheid ervaren significant méér angst en stress door corona dan respectievelijk mannen, ouderen, en respondenten met een (zeer) goede gezondheid en een hoger inkomen (vanaf modaal). Opmerkelijk is dat rekening houdend met al deze factoren migratieachtergrond en opleidingsniveau niet meer zelfstandig bijdragen aan een hogere mate van angst en stress. Kennelijk hebben mensen met een niet-westerse migratieachtergrond en een lagere opleiding ook vaker een lager inkomen en verklaart dat hun hogere mate van angst en stress die we hiervoor zagen. Hetzelfde geldt voor de woonsituatie van respondenten. We hadden verwacht dat de mentale gevolgen van de pandemie sterker zouden zijn voor alleenstaanden, die waren immers vaak alleen door de lockdown, dan voor mensen die samenwonen met een partner, kinderen of anderen. Dit blijkt niet het geval.