De pionier van de gotiek (de oorspronkelijk negatieve term dateert uit de 16de eeuw en verwees naar de barbaarse Goten) was de abdij van de benedictijner geestelijke Suger, die rond 1140 in de kerk van Saint-Denis het schip en de zijbeuken met behulp van de nieuwe technieken deed rijzen.
Die gelovige zou bijna vergeten om ook het overweldigende interieur te bekijken, met zijn pilaren en scheibogen, zijn kruisribgewelf op 36 meter hoogte, zijn lucht- en spitsbogen. Allemaal functionele vormen die de middeleeuwse bouwmeesters toepasten om meer hoogte en vooral licht in hun kerken te krijgen – precies dat wat hen onderscheidde van de romaanse architecten die het dak van hun kerken op een woud van zware pilaren lieten rusten. De pionier van de gotiek (de oorspronkelijk negatieve term dateert uit de 16de eeuw en verwees naar de barbaarse Goten) was de abdij van de benedictijner geestelijke Suger, die rond 1140 in de kerk van Saint-Denis het schip en de zijbeuken met behulp van de nieuwe technieken deed rijzen. Zijn voorbeeld werd vooral gevolgd in Noord-Frankrijk, dat beschikte over de beste (kalk)steen om mee te bouwen en dat welvarend genoeg was om dagelijks driehonderd man aan een kerk te laten werken. De kathedralen mochten daarna ook door de hele stadsbevolking worden gebruikt. In de late Middeleeuwen werd rondom de noordelijke zijbeuk van de Notre-Dame de Chartres textiel verhandeld, bij het zuidportaal vlees en groente, terwijl in het schip profane diensten werden verleend door geldwisselaars en wijnhandelaars.