In de herfst werd duidelijk dat er te vroeg was gejuicht.
In de herfst werd duidelijk dat er te vroeg was gejuicht. Terwijl de coronacijfers opliepen, scholen, universiteiten, maar ook theaters en horeca sloten en mensen werden opgeroepen hun sociale contacten te beperken en thuis te werken, liepen ook de negatieve mentale gevolgen van de pandemie weer op. Krap een derde van alle Nederlanders voelde zich in november 2020 lichtgeraakt of gestrest, kon zich moeilijk ontspannen en had niets om naar uit te kijken. De maanden daarna verergerde de situatie. Voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog kregen Nederlanders een avondklok opgelegd. Politieke irritatie en polarisatie over het gevoerde coronabeleid namen toe. Er was inmiddels een vaccin, maar Nederland begon traag aan de vaccinatiecampagne terwijl het protest van vaccinatietegenstanders groeide. In maart 2021 waren de negatieve mentale gevolgen van de pandemie het sterkst. Ruim één op de drie respondenten meldde dat ze lichtgeraakt en gestrest zijn en zich moeilijk kunnen ontspannen. Bijna de helft had het gevoel niets te hebben om naar uit te kijken. In de daaropvolgende zomer daalden de coronacijfers weer en werden de beperkende maatregelen versoepeld. Dit leidde tot een duidelijke daling van de negatieve mentale gevolgen van de pandemie in september 2021, al waren diverse waarden op dat moment (bijna) net zo hoog als tijdens de onzekere beginmaanden van de pandemie.