De vergelijkingen die Einstein over de ruimte opstelde gaan dus zeer ver: zij beschrijven noch min noch meer een eigenschap van het heelal an sich.
Een moderne wetenschappelijke benadering van deze vragen kwam er pas in 1915, toen één van de belangrijkste wetenschappers ooit, Albert Einstein, voor de dag kwam met de algemene relativiteitstheorie, dit tien jaar na de publicatie van zijn speciale relativiteitstheorie. Die algemene relativiteitstheorie is een totaal nieuwe theorie over de zwaartekracht. Vóór 1915 werd de zwaartekracht beschouwd als een kracht die zich tussen massa's ogenblikkelijk voortplantte. Maar dit idee stelde de wetenschap wel voor een groot probleem. Sinds Einsteins speciale relativiteitstheorie wist men immers dat de lichtsnelheid c in het heelal een absolute maximumsnelheid betekent die niet kan overschreden worden. Hoe was het dan mogelijk dat de zwaartekracht zich met een oneindig grote snelheid kon voortplanten? Met zijn algemene relativiteitstheorie kwam Einstein met een oplossing voor dit probleem. Voor Einstein is de zwaartekracht gewoon te herleiden tot een meetkundige eigenschap van ruimte en tijd, en deze zijn niet langer strak en onveranderlijk. De aanwezige massa kan de ruimte vervormen en in die vervormde ruimte volgen voorwerpen dan een vrije baan. De vergelijkingen die Einstein over de ruimte opstelde gaan dus zeer ver: zij beschrijven noch min noch meer een eigenschap van het heelal an sich. Deze realiteit kan men zich moeilijk concreet voorstellen, enkel met een ingewikkeld wiskundig instrumentarium kan ze correct beschreven worden.