Om te ontsnappen aan de constante stroom aan beelden, verslagen en soms hartverscheurende getuigenissen moet je al bijna onder een steen gaan wonen.
Want ook al spelen deze conflicten zich op duizenden kilometers van ons af, toch bereiken ze ook onze huiskamer dankzij sociale media en nieuwsberichten. Om te ontsnappen aan de constante stroom aan beelden, verslagen en soms hartverscheurende getuigenissen moet je al bijna onder een steen gaan wonen. “Niemand blijft onbewogen bij het zien van zoveel gruwel, maar sommige mensen reageren hier heftiger op dan anderen”, zegt Daan. “Dat heeft te maken met je eigen achtergrond. Wie als kind bijvoorbeeld moest vluchten omwille van een oorlog, kan bij dergelijke beelden extra herinnerd worden aan deze pijn. Maar ook context en levensfase spelen een rol. Men zegt wel eens dat als je mama of papa wordt, je dat vanaf dan bent voor alle kinderen in de wereld. De link tussen kinderen die lijden en je eigen kinderen is dan snel gelegd. Daarnaast heeft je reactie ook te maken met je veerkracht, het vangnet dat je hebt en je persoonlijkheid (bouwblok ‘jezelf kunnen zijn’ van de gelukdriehoek). De ene persoon heeft nu eenmaal een sterker rechtvaardigheidsgevoel dan de andere.”