Eigenlijk is de hele tragedie een dynamisch spel van tegenstellingen: de beide rivaliserende families Capulet en Montague vormen de grootste dramatische lijn.
Acteur en vooraanstaand Shakespeare-vertolker Gijs Scholten van Aschat heeft eens uitgelegd waarom het spelen van Shakespeare zo boeiend is. Allereerst is zijn tekst nooit eenduidig, in zijn taal zit altijd kleur en tegenkleur, zwart en wit, donker en licht. Shakespeare plaatst vaak in één versregel woorden die elkaars tegengestelde zijn. In de vroege liefdestragedie Romeo en Julia (1597) zijn daarvan tal van prachtige voorbeelden te vinden. Eigenlijk is de hele tragedie een dynamisch spel van tegenstellingen: de beide rivaliserende families Capulet en Montague vormen de grootste dramatische lijn. Dan is er natuurlijk het spel met liefde en dood, dood en leven, schijndood en echte dood.