Ook bij de huidige omstandigheden kan het zelfde patroon ontstaan, maar is het even functioneel?
Mensen vinden het vaak vervelend om zich angstig of onzeker te voelen en gaan dit gevoel het liefst uit de weg maar het is een normale reactie van het lichaam. Bij onze verre voorouders zorgde dit ervoor dat we alert waren op dreiging en na een gevaarlijk incident zorgde het evalueren ervoor dat je een volgende keer nog beter kon reageren op het gevaar. Heel functioneel dus! Ook bij de huidige omstandigheden kan het zelfde patroon ontstaan, maar is het even functioneel? Of maakt het je juist overalert, onrustig en paniekerig waardoor het leven in het ´nieuwe normaal´ overschaduwd wordt door angst?