Het bleek dat dit signaal uit alle richtingen van de hemel kwam.
Omdat er extra bewijs is voor de theorie van de oerknal. En dat bewijs kwam van twee wetenschappers die bij toeval een cruciale waarneming deden en daar later een Nobelprijs voor kregen. Arno Penzias en Robert Wilson werkten bij Bell Labs aan radiocommunicatie via reflectie aan ballonnen. Ze hadden een enorme antenne gemaakt om over om lange afstanden te communiceren. In het signaal van deze antenne namen ze een ‘storing’ waar met golflengtes in het microgolfgebied. Het bleek dat dit signaal uit alle richtingen van de hemel kwam. Ze slaagden er niet in te verklaren waar het signaal vandaan kwam, maar het leek diep uit het heelal te komen. De verklaring vonden ze door puur geluk. Penzias belde de theoretisch sterrenkundige Robert Dicke die toevallig bezig was met berekeningen aan het 'eerste licht' van na de oerknal. Uitgaande van een big bang had Dicke berekend dat er nog straling moest zijn overeenkomend met een erg lage temperatuur. Dat paste precies bij de metingen.