Ook stijgt de kans op bevriezing (congelatio) op deze extreme hoogte: het hart krijgt steeds meer moeite om het hele lichaam van voldoende zuurstof te voorzien en begint prioriteiten te stellen.
Op de top van Mount Everest is de hoeveelheid zuurstof in de lucht nog maar een derde van dat op zeeniveau. Naarmate bergbeklimmers dichterbij de top komen en hun zuurstofopname steeds lager wordt, neemt het risico op hoogteziektes toe. Denk aan longoedeem, hersenoedeem en embolieën. Ook stijgt de kans op bevriezing (congelatio) op deze extreme hoogte: het hart krijgt steeds meer moeite om het hele lichaam van voldoende zuurstof te voorzien en begint prioriteiten te stellen. De belangrijkste organen worden als eerst beschermd, de vingers als laatst.