Ook werd duidelijk dat alle beperkende overheidsmaatregelen – van de afsluiting van verzorgingstehuizen, sluiting van scholen, het uitgaansleven en culturele leven tot de invoering van een avondklok – een aanslag waren op het mentale welbevinden van mensen.
Twee jaar na de uitbraak van COVID-19, in maart 2020, is duidelijk dat het virus niet alleen tot een gezondheidscrisis en omvangrijke sterfte leidde, maar ook grote maatschappelijk impact had. De pandemie, dat wil zeggen het virus én de vele maatregelen om het in te dammen, had grote economische gevolgen. En het leidde, ondanks de omvangrijke economische steunmaatregelen van de overheid, voor veel mensen tot bestaansonzekerheid. Verder was, hoewel het politiek vertrouwen direct na de virusuitbraak hoog was, gaandeweg sprake van een sterke afname van het vertrouwen van Nederlanders in de landelijke overheid. Ook werd duidelijk dat alle beperkende overheidsmaatregelen – van de afsluiting van verzorgingstehuizen, sluiting van scholen, het uitgaansleven en culturele leven tot de invoering van een avondklok – een aanslag waren op het mentale welbevinden van mensen. Dit hoofdstuk richt zich op dit laatste aspect: de gevolgen van de pandemie voor de mentale gezondheid van mensen. Het is gebaseerd op vijf grootschalige enquêtes over de maatschappelijke impact van COVID-19, uitgevoerd in april, september en november 2020 en in maart en september 2021 (zie Engbersen et al., 2021).