Hulpverleners in het algemeen kunnen binnen deze marge wat betekenen voor de patiënt.
Als u als fysiotherapeut het niet doet, wie doet het dan? Veel patiënten die we zien functioneren niet optimaal  (ten aanzien van het gezondheidsprobleem en/of meer algemeen). Dit suboptimale functioneren is klinisch relevant, maar vaak te licht voor reguliere psychologische hulpverlening. Hulpverleners in het algemeen kunnen binnen deze marge wat betekenen voor de patiënt.Er wordt echter wel eens geuit dat fysiotherapeuten niet op de stoel van de psycholoog moet gaan zitten omdat we daardoor mogelijk de ‘core business’ van het vak ‘focussen op problematische bewegingshandelingen’ uit het oog verliezen (Hullegie 2010 Een ander perspectief op klinisch redeneren. FysioPraxis, 19(10), 12-15).  Dit gevaar is denkbaar als men de primaire doelstelling van fysiotherapie gaat definiëren richting emotioneel welzijn in plaats van het optimaliseren van bewegingshandelingen. Het zelfde gevaar is ook aanwezig als men bewegen alleen via een generieke aspecifieke gedragsmatige benadering aanpakt.