Aan de westkant de Geboorte, de Passie en de Opstanding; aan de noordkant van het transept scènes uit het Oude Testament; aan de zuidkant het Eind der Tijden en de beroemde Notre-Dame de la Belle Verrière.
‘De Acropolis van Frankrijk’ noemde de beeldhouwer Auguste Rodin de Notre-Dame de Chartres, die inderdaad op een kleine verhoging in het provinciestadje 80 kilometer ten zuidwesten van Parijs ligt. Geen wonder dat het hoogtepunt van de Franse gotiek én van de middeleeuwse bouwkunst in 1979 als eerste gotische kathedraal op de UNESCO Werelderfgoedlijst werd bijgeschreven. Maar behalve een toeristenmagneet, waarvan het blauwe glas-in-lood wereldwijd een begrip is geworden (‘ bleu de Chartres’), is de Notre-Dame ook een religieuze bedevaartsplaats. Nog steeds komen massa’s pelgrims naar Chartres om de heilige tuniek van Maria te zien die in de 9de eeuw door Karel de Kale aan de toen nog romaanse kerk is geschonken. Eenmaal binnengekomen door het ‘koninklijke portaal’ aan de westelijke façade – met afbeeldingen van het leven van Jezus, het Laatste Oordeel en figuren uit het Oude Testament – lopen ze via een labyrint op de marmervloer naar het midden van de kerk, vanwaar ze het beste zicht hebben op de beroemde gebrandschilderde ramen. Aan de westkant de Geboorte, de Passie en de Opstanding; aan de noordkant van het transept scènes uit het Oude Testament; aan de zuidkant het Eind der Tijden en de beroemde Notre-Dame de la Belle Verrière. De kathedraal was een stenen boek dat iedere gelovige kon lezen.