Dit citaat is onderdeel van een monoloog van Shylock, de Joodse geldschieter, waarin Shylock zijn menselijkheid toont terwijl hij zijn recht op wraak verdedigt.
Dit citaat is onderdeel van een monoloog van Shylock, de Joodse geldschieter, waarin Shylock zijn menselijkheid toont terwijl hij zijn recht op wraak verdedigt. In het stuk wordt hij bedrogen en krijgt hij de schuld die hem toekomt niet. Onrecht is hem aangedaan en, zoals beschreven in het Oude Testament, hij wil wraak. Het loopt niet goed af met Shylock en hij verliest alles. Ondanks de tragische uitkomst was deze monoloog een gedurfde zet van Shakespeare – hij daagde hier het sterke antisemitisme van zijn tijd uit.