Budimlija
<s>Budimlija je zaseok koji se nalazi pet kilometara od centra Loznice u podnožju planine Gučevo, poznat kao turističko odredište.</s>

<s>Rastojanja</s>

<s>Istorija</s>

<s>Etimologija 
Deo Trbušnice koji se graniči sa Zajačom zove se Budimlija.</s><s>Naziv sela Budimlija izveden je od sorte jabuka “budimka” koja se gajila u celom selu, a posebno u tom zaseoku.</s><s>Postoji i priča da je ovaj naziv vezan za pojavu rudara koji su došli iz Mađarske (Budima) i radili u rudniku Zajača.</s><s>Istoričari su još zapisali da se u brdovitom delu Trbušnice ističe zaravan Budimlija, predeo bogat dobrom travom i pogodan za gajenje pšenice i kukuruza.</s>

<s>Gučevska bitka u Prvom svetskom ratu 
Gučevska bitka vođena je i na prostoru koji pripada Budimliji u Prvom svetskom ratu i trajala je čitavih 55 dana.</s><s>Od druge polovine septembra do početka novembra 1914. godine.</s><s>Poznata je kao prva rovovska bitka i bitka iznad oblaka.</s><s>Najžešće i iscrpljujuće borbe vođene su na koti 708., Eminovim vodama i Kulištu.</s><s>Spašavajući se od udara austrougarske artiljerije, srpske snage kopale su rovove što bliže neprijatelju, na pojedinim mestima udaljenost je iznosila 7-10 metara.</s><s>Neprijatelj je tokom Gučevske bitke koristio i za to vreme nova i savremena oružja.</s><s>Prvi put su upotrebljene svetleće rakete, bacači mina, topovi velikog kalibra sa pancirnom municijom, tromblonske mine, itd.</s><s>Srpska vojska se branila kako je znala i umela.</s><s>Nedostatak municije rešavan je pucanjem samo najboljih strelaca ali i dovitljivošću.</s><s>Čegrtaljke su pravljene od drvenih oblica sa tako savršenom imitacijom pucanja mitraljeza da ih i najizvežbanije uho nije moglo razlikovati.</s><s>Upotrebljavane su u bliskoj borbi sa ciljem da obmanu neprijatelja u proceni broja mitraljeza i njihovoj rasprostranjenosti.</s><s>Ipak, svaka dovitljivost sa obe strane imala je granicu.</s><s>Poslednja faza Gučevske bitke otpočela artiljerijskim udarima je 5. i 6. novembra 1914. godine po koti 708.</s><s>Projektili su prosto zatrpali srpske rovove i naneli braniocima velike gubitke.</s><s>Ranim jutrom 6. novembra izvršen je snažan pešadijski napad koji je rezultirao borbom prsa u prsa i povlačenjem srpske vojske na rezervne položaje.</s><s>U toku dana Austrougarske jedinice zauzele su Gučevo.</s><s>Uporan i žilav otpor srpske vojske zaustavio je austrougarsku silu čitava dva meseca i dao vremena Vrhovnoj komandi i generalu Živojinu Mišiću da pripremi odsudnu bitku na Kolubari.</s>

<s>Darija Aleksandrovna Korovkina 
Nedaleko od mesta gde se danas nalazi Klub Budimlija na koti 708., u rano jutro 2. oktobra 1914. godine, tokom Gučevske bitke, pomažući srpskim ranjenicima svoj život položila je i čuvena ruska bolničarka Darija Aleksandrovna Korovkina iz Petrovgrada.</s><s>Darija je bila bolničarka Drinske divizije II poziva.</s><s>U teškim borbama kod Kurtovića kolibe istakla žarom i odvažnošću kada je u pitanju pomaganje povređenim.</s><s>U samo jednom danu Ruskinja je previla preko 100 srpskih ranjenika.</s><s>Na obroncima Gučeva Darija odlazi u legendu.</s><s>Čekajući na telefonsku liniju i odobrenje da krene u pomoć povređenim nastradala je od granate koja je pogodila zemunicu.</s>

<s>Mladi vojnik Momčilo Gavrić 
Najmlađi vojnik svih armija sveta, Momčilo Gavrić, rođen je 1. maja 1906. godine i odrastao je u ovoj mesnoj zajednici.</s><s>Početkom avgusta 1914. godine austrougarski vojnici ubili su Momčilovog oca, majku, tri sestre, četiri brata i babu, a kuću koja se nalazi na 2-3 km od ovog mesta zapalili.</s><s>Momčilo se spasao tako što ga je otac poslao kod strica da nađe zapregu.</s><s>Ostavši bez porodice i doma pošao je na Gučevo i tamo našao srpsku vojsku, šesti artiljerijski puk Drinske divizije kojim je komandovao major Stevan Tucović.</s><s>Kada im je ispričao šta se dogodilo vojnici su istog dana osvetili Gavrićevu porodicu, a mali momčilo postao je vojnik u njihovim redovima.</s><s>Nosilac je Albanske spomenice, a bio je učesnik i Solunskog fronta gde je i ranjen.</s><s>Posle Cerske bitke 1914. godine, sa samo osam godina stekao je čin kaplara.</s><s>Vojvoda Živojin Mišić ga je na Kajmakčalanu 1916. godine, u desetoj godini unapredio u čin podnarednika.</s><s>Momčilo Gavrić pohađao je gimnaziju Henri Rajt u Engleskoj, zatim je završio grafičarski zanat u Beogradu.</s><s>Oženio se Kosanom, koleginicom iz fabrike "Vapa" u kojoj su oboje radili.</s><s>Preminuo je 28. aprila 1993. u 86. godini života.</s>

<s>Geografija</s>

<s>Vodopad Skakavac</s>

<s>Okružen gustom šumom ovaj vodopad nalazi se na 1,5 km od asfaltnog uta koji prolazi kroz Budimliju.</s><s>Do vodopada visokog preko 7 metara stiže se šumskim putem.</s><s>Meštani Budimlije i okolnih sela nekada su verovali da ovo mesto može doneti sreću u ljubavi.</s>

<s>Fauna 
U planinskim potocima opstaju i sa uspehom se razmnožavaju zaštićene vrste Lissotriton vulgaris (triton ili mrmoljak) i Astacus astacus (potočni rak), kao i očuvanim šumama gde se gnezdi Upupa epops (pupavac), ptica selica poreklom iz Afrike, prepoznatljiva po kitnjastoj ćubi, žutom telu i crno-belim krilima.</s><s>U ovoj šumi mogu se još sresti srne, zečevi, puhovi, veverice, lisice, jazavci i druge divlje životinje.</s>

<s>Klub Budimlija   
Klub Budimlija osnovan je 2000. godine kao letovalište zatvorenog tipa, a 2012. postao je dostupan široj javnosti.</s><s>Ovo mesto predstavlja turistički kompleks koji sadrži dva hotela, bazen, dečju igraonicu, restoran, kafe bar, te sportske terene za fudbal, košarku, odbojku i rukomet.</s><s>Danas Budimlija predstavlja jedno od popularnijih letovališta u Zapadnoj Srbiji.</s><s>Sadržaji su prilagođeni za porodične odmore, parove, roditelje sa decom, ali i sportske klubove i školske posete.</s><s>Mesto posećuju gosti iz Amerike, Rusije, Australije, Češke, Holandije, Engleske, Škotske, Francuske, Nemačke, Hrvatske, BiH i Slovenije.</s><s>U turističkom kompleksu Klubu Budimlija zaposleno je dosta lokalnih mladih ljudi.</s>

<s>Spoljašne veze   
 Večernje novosti (12. jul 2013): Kamp Budimlija: Milina usred šuma</s>

<s>Naselja u Mačvanskom upravnom okrugu</s>

