Zaštićena područja u Crnoj Gori
<s>Crna Gora je uglavnom planinska zemlja, sa površinom od 13.812 km², a obuhvata i submediteransku i mediteransku regiju.</s><s>Ima 293 km obale duž Jadranskog mora dok se njen akvatorij proteže do 12 nautičkih milja od obale pokrivajući površinu od oko 2.500 km²., sa maksimalnom dubinom 1.233 m. Širina epikontinentalnog pojasa (do 200m dubine) varira duž obale Crne Gore pri čemu se širi od 9.5 nautičkih milja na ulazu u Bokokotorski zaliv do 34 nautičke milje na ušću rijeke Bojane.</s><s>Raznolikost geoloških formacija, pejzaža, klime i tla, kao i položaj Crne Gore na Balkanskom poluostrvu i Jadranskom moru, stvorili su uslove za formiranje biološke raznovrsnosti sa veoma visokim vrijednostima, što svrstava zemlju među biološka „žarišta” evropske i svjetske biološke raznovrsnosti.</s>

<s>Zakon o zaštiti prirode 
Zakon o zaštiti prirode usvojen je u avgustu 2008. godine (Službeni list Crne Gore br. 51/08) sa ciljem preuzimanja ključnih zakonskih odredbi EU u toj oblasti, kao što su Direktive o staništima i pticama.</s><s>Navedeni Zakon iz 2008. izmijenjen je sa nekoliko suštinskih izmjena i dopuna u decembru 2013. godine (Sl. list Crne Gore», br. 62/13).</s><s>Prema ovom Zakonu, zaštićena područja su „područja sa značajnom biološkom, geološkom i raznolikošću ekosistema i pejzaža”.</s><s>Zakonskim odredbama definisano je:
 šest vrsta zaštićenih područja  
 Strogi i posebni rezervat prirode
 Nacionalni park
 Regionalni park i park prirode
 Spomenik prirode
 Zaštićeno stanište
 Predio izuzetnih odlika
 tri kategorije,
 zaštićeno prirodno dobro od izuzetnog značaja
 zaštićeno prirodno dobro od velikog značaja
 sva ostala
 tri režima zaštite 
 režim zaštite I stepena
 režim zaštite II stepena
 režim zaštite III stepena</s>

<s>Postojeća zaštićena područja 
Broj vrsta po jedinici površine (ili Simpsonov indeks diverziteta) u Crnoj Gori je 0.837 (pri čemu je najviša moguće vrijednost 1) i najviši je od svih evropskih zemalja.</s><s>Crna Gora ima i internacionalno prepoznata područja – dva Ramsar sajta i dva UNESCO sajta.</s>

<s>Nacionalni napori da se očuva biodiverzitet i priroda rezultirali su proglašenjem odgovarajućim zakonskim propisima, većeg broja zaštićenih područja.</s><s>Nacionalna mreža zaštićenih prirodnih područja 2021. god sadržavala je 58 područja sa površinom od 1.908 km² ili više od 13,85% kopnene površine Crne Gore.</s><s>Pet nacionalnih parkova Crne Gore – Durmitor, Skadarsko jezero, Lovćen, Biogradska gora i Prokletije su najvažnija među njima.</s><s>Ostala zaštićena područja, spadaju u razne druge kategorije – kao što su spomenici prirode, oblasti sa posebnim prirodnim karakteristikama i opšti ili specijalni rezervati.</s>

<s>Lista zaštićenih područja prema WDPA 
Ova lista izrađena je sa WDPA (Svjetska baza podataka zaštićenih područja) evidencijom.</s><s>Razlikuje se od onih koje su objavile zvanične institucije Crne Gore zbog razlika u metodologijama i skupovima podataka koji se koriste za procjenu pokrivenosti zaštićenih područja i razlika u osnovnim kartama koje se koriste za mjerenje kopnenog i morskog područja zemlje ili teritorije.</s>

<s>Ostala zaštićena područja</s>

<s>Lista svjetske prirodne baštine UNESCO-u 
UNESCO sajtovi su: Nacionalni park Durmitor (koji je na listi svjetske baštine od 1980. godine) i Kotorsko-Risanski zaliv, koji je na listi svjetskog prirodnog i kulturnog nasleđa od 1979. godine.</s>

<s>Lista Ramsarskih područja  
Ramsar područja su: Specijalni (posebni) rezervat za floru i faunu Tivatska solila, proglašena 2013. godine, i nalaze se u priobalnom pojasu tivatskog zaliva između rijeka Odoljenštica i Koložunja, zatim crnogorski dio Skadarskog jezera koji je Ramsar područje od 2006. godine i Ulcinjska solana.</s>

<s>Reference</s>

<s>Zaštićena područja u Crnoj Gori</s>

