Cvi Azarija
<s>Cvi Azarija (rođen: Herman Helfgott) (8. 9. 1913, Beodra - 22. 5. 2002, Savion, Izrael), jugoslavensko-izraelski rabin, pisac, veroučitelj i filozof.</s>

<s>Biografija 
Cvi Azarija je rođen 8. 9. 1913 godine kao Herman Helfgott u banatskom mjestu Beodra tj. Novo Miloševo za vrijeme Austro-Ugarske Monarhije.</s><s>Detinjstvo je proveo u rodnom mestu, u jevrejskoj tradicionalnoj porodici Kalmana i Roze Helfgott.</s><s>Posle završene velike mature, otišao je u Sarajevo, gde je pohađao Teološki seminar od 1932 do 1937.</s><s>Pošto je bio odličan student, dobio je stipendiju od Saveza jevrejskih vjeroispovjednih opština Jugoslavije (SJVOJ) za nastavak studija na Visokom rabinskom seminaru u Beču.</s><s>U Beču je studirao i filozofiju.</s><s>Zbog Anšlusa, bio je primoran studije nastaviti u Budimpešti.</s><s>Tu je stekao zvanje rabina i doktora filozofije.</s><s>Vratio se u Kraljevinu Jugoslaviju, gde je imenovan za rabina Jevreske opštine u Zrenjaninu.</s>

<s>Okupacija Kraljevine Jugoslavije tj. Aprilski rat ga je zatekao kao oficira u činu kapetana jugoslovenske vojske.</s><s>Bio je zarobljen i transportovan u od strane Wehrmachta u logor za oficire u Osnabriku u Nacističkoj Njemačkoj.</s><s>1943 je formirano i bio u Odboru Akcionog komiteta zarobljenika i Antifašističkog vijeća jugoslavenskih ratnih zarobljenika.</s><s>U logoru je organizovao malu sinagogu i držao časove hebrejskog jezika.</s><s>Vodio je dnevnik, koji je uspeo da sačuva i kasnije ga objavi u svom delu "Svedoci smo".</s><s>Po oslobođenju, u aprilu 1945, otišao je u koncentracioni logor Bergen-Belzen gdje je pružao pomoć preživelim logorašima i skupljao ostatke umrlih kako bi ih sahranio po jevrejskom običaju.</s><s>Od 1945 do 1948, bio je vrhovni rabin britanske okupacione zone u Nemačkoj.</s><s>Taj položaj je iskoristio da pomogne bivšim logorašima u kampovima za raseljena lica.</s>

<s>Hagana ga je 1947 imenovala za vođu "Šerut laam" s ciljem da se mladi ljudi osposobe za borbu u Erec Izraelu.</s><s>U Izrael je došao 1948, mobilisao se i dobio čin majora u Izraelskim obrambenim snagama (IDF).</s><s>U IDF-u je služio do 1953.</s><s>Zatim je bio priključen komisiji koja je u Nemačkoj vodila pregovore o reparacijama.</s><s>Služio je i kao rabin u obnovljenoj Jevrejskoj opštini u Kelnu.</s><s>Tokom 1956 godine, vođeni su pregovori sa Savezom jevrejskih opština Jugoslavije (SJOJ) o njegovom povratku u FNR Jugoslaviju.</s><s>Iako su obe strane bile zainteresovane, do prelaska nije došlo jer su, 1958, nadležne vlasti FNR Jugoslavije dale zvanično obaveštenje da ne mogu izdati odobrenja za njegovo angažovanje.</s><s>Cvi se potom vratio se u Izrael, gde je obavljao dužnost rabina u Savionu.</s><s>Na poziv Jevrejske opštine u Donjoj Saksoniji, otišao je u Nemačku gde je radio kao rabin do 1970.</s><s>U tom periodu, nastala su njegova brojna njegova dela.</s><s>1979 je nastalo njegovo opširno delo "Jevreji u Donjoj Saksoniji".</s><s>Kada se konačno vratio u Izrael, 1970, bavio se podučavanjem, izučavanjem religije i kulture i istraživanjem Holokausta.</s><s>U Izraelu je, pored književno-istorijskih radova, objavio i filozofsko delo "U tragu za novim filozofskim putevima".</s><s>Bio je i društveno aktivan, dugogodišnji predsednik Jugoslovenske sekcije Udruženja veterana Drugog svetskog rata, redsednik društva "Ahavat Reim" i potpredsednik "Hitahduta".</s><s>Dobitnik je najvišeg nemačkog odlikovanja za životno delo (1998).</s><s>Cvi Azarija je preminuo 22. 5. 2002.</s><s>Sahranjen je u Savionu.</s><s>Njegova bogata ostavština čuva se u Arhivi Jad Vašema.</s>

<s>Djela 
 Jevreji u Kelnu, (1960)
 Jevrejski kalendar, (1960)
 Ravnopravni ili trpljeni , (1960)
 Praznici i običaji Jevrejstva, (1967)
 Istorija Jevreja Osnabrika, (1969)
 U tragu za novim filozofskim putevima , (1970)
 Jevreji u Donjoj Saksoniji , (1979)</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura</s>

<s>Jugoslavenski Jevreji
Jugoslavenski rabini
Jugoslavenski pisci
Authority control</s>

