Seyhan Kurt
<s>Seyhan Kurt (Grenoble, 16. 12. 1971.) je francusko–turski književnik.</s>

<s>Život 
Rođen u gradiću blizu Grenoblea, studirao je u Lyonu da bi kasnije podučavao dramaturgiju i povijest umjetnosti u Izmiru.</s><s>Godine 1992./1993. izložio je nekoliko svojih likovnih radova u Državnoj galeriji likovnih umjetnosti u Mersinu.</s><s>Nastavio je studije u Francuskoj, Italiji i magistrirao je u Ankari.</s><s>Pjesme su mu objavljivane u književnim časopisima Varlik, Jurnale, Yom Sanat, Le Poète travaille, Cali, Tohum, Turk Dili a neke su prevedene na više jezika.</s><s>Godine 1998. napisao je “Afaziju tuge” (Hüznün Sözyitimleri), što je bilo njegovo prvo djelo u žanru eseja.</s><s>U ovom djelu bavio je se problemima kao što su ljudi koji se udaljavaju od sebe i svijeta, katastrofe uzrokovane ratovima, mir i čovjekoljublje te egzistencijalizam.</s><s>Bio je urednik serije članaka «Osmanske studije o filozofiji» koju su pripremili akademici Odsjeka za filozofiju Univerziteta Atatürka.</s><s>Godine 2020. uredio je djelo Faliha Rıfkıja Ataya (1894–1971) pod nazivom Taymis Kıyıları (1934.), koje se već godinama ne tiska, a koje uključuje Atayeve analize i zapažanja u Engleskoj i Europi.</s><s>U knjizi Haneden Ev Haline (2021) skrenuo je pozornost na važnost ne samo arhitekture već i drugih disciplina (antropologija, sociologija, itd.) kada je riječ o pojmu turske kuće.</s><s>U svom radu je usvojio interdisciplinarnu metodu koristeći različita područija, od turske kinematografije do usmene kulture.</s><s>Član je Međunarodnog udruženja pisaca (Švedska) i Udruženja umjetnika Antalije (Turska).</s>

<s>Djela</s>

<s>Pjesme 
 Kapa Gözlerini (1993)
 Destinos (1995)
 El İlanı (2002)
 Bizden Geçen Sular (2004)
 Seyyah (2012)
 Herkese ve Hiç Kimseye (2017)</s>

<s>Istraživanja i eseji 
 Hüznün Sözyitimleri (1998)
 Haneden Ev Haline (2021)</s>

<s>Spoljašne veze</s>

<s>Bilješke</s>

<s>Izvori</s>

<s>Bibliografija</s>

<s>Turski pjesnici</s>

