Brutalizam
<s>Brutalizam je arhitektonski stil u modernoj arhitekturi koji se pojavio sredinom dvadesetog veka, djelimično s ciljem da nadomjesti razaranja u urbanim sredinama nakon Drugog svetskog rata.</s><s>Ime je dobio po francuskom izrazu za tzv. grubi beton – beton brut.</s><s>Brzo se nametnuo kao radikalan moderan stil, koji je promovisao snažne linije i funkcionalno odstupanje od ornamentalnosti, odnosno bilo kakvih ukrasnih detalja.</s><s>Osnovna ideja ovog stila leži u funkcionalnosti.</s>

<s>Najpoznatiji objekat brutalističke arhitekture je kanadski kompleks Habitat 67, sačinjen od 354 identična betonska oblika, složena u različitim varijacijama.</s>

<s>Prisutnost brutalne arhitekture u Jugoslaviji vezana je ekonomskim razlozima.</s><s>Tražilo se od projektanata da građevine služe svrsi, da budu funkcionalne i optimalno ekonomične.</s><s>Primjena natur-betona odgovarala je svim tim zahtjevima.</s>

<s>Jedna od najprepoznatljivijih građevina Beograda takođe je urađena u ovom stilu –  Geneks kula, odnosno Zapadna kapija Beograda.</s><s>Ostali poznati objekti  kod kojih je natur beton primijenjen kao primarni materijal u estetskoj artikulaciji su:   
 Motel Mlinarev sin u Arilju arhitekte Mihajla Mitrovića
 Zgrada urbanističkog zavoda u Beogradu arhitekte Branislava Jovina
 Mostarska petlja u Beogradu arhitekte Branislava Jovina
 Skenderija u Sarajevu Živorada Jankovića i Halida Muhasilovića
 Zgrada RTV u Sarajevu
 Richterovi neboderi u Zagrebu
 Telekomunikacioni centar Skoplje arhitekte Janka Konstantinova</s>

<s>Literatura 
 Enciklopedija Moderne Arhitekture (org.Knaurs Laxikon der modernen Architektur) Herausgegeben von Gerd Hatje, 1970</s>

<s>Reference</s>

<s>Moderna arhitektura</s>

