Kabilija
<s>Kabilija (arapski: حاسي مسعود, berberski: Tamurt n Yiqbayliyen) je geografska - historijska i kulturna regija na sjeveru Alžira u Masivu Tel Atlas pored Sredozemnog mora.</s>

<s>Ime je dobila po Kabilima berberskoj etničkoj grupi koji čine većinu stanovnika.</s>

<s>Geografske karakteristike</s>

<s>To je planinski kraj koji se proteže od grada Alžira na zapadu do Pokrajine Skikda na istoku.</s><s>Obično se dijeli na Veliku Kabiliju (Grande Kabylie) ili 
Džurdžura omeđenu na zapadu rijekom Isser, a na jugoistoku rijekom Soummam i  Malu Kabiliju (Petite Kabylie) koja se prostire oko zaljeva kod grada Bedžaja.</s>

<s>Istočni krak Male Kabilije se za Francuske kolonijalne uprave nazivao Orijentalna Kabilija ili Kolo Kabilija (Kabylie de Collo) , to je kraj iza Rta Bugaron u Pokrajini Skikda.</s>

<s>Velika Kabilija</s>

<s>Velika Kabilija je planinski masiv odvojen od obalnih brda dolinom rijeke Sabaj, kroz koju prolazi autoput Alžir-Bedžaja.</s><s>On se uzdiže prema jugu lancem nazubljenih planina koji se račva na dva kraka koji se protežu oko 40 km u smjeru istok-zapad.</s><s>Najviši vrhovi su Lala Hedidža 2.308 m, Akouker (2304 m) i Heidzer (2164 m).</s><s>Po planinama pada dosta kiše i snijega u zimsko vrijeme, prosječno godišnje od 1.000 do 1.500 mm.</s>

<s>Tu se nalazi Nacionalni park Džurdžura na površini od 185 km² i Rezervat prirode  Akfadu, u kom ima divljih svinja, hijena, divljih mačaka, majmuna i šuma cedrova i ostalih četinara.</s><s>Za razliku od njih ostatak Velike Kabilije je poprilično deforestiran, pa je pejzaž ogoljen, pun provalija i dubokih klisura vijugavih potoka koji nude rijetke sezonske pašnjake stadima nomadskih stočara.</s>

<s>Velika Kabilija je gusto naseljena, velikim selima rasutim po krakovima istočnih obronaka, te po dolinama rijeka Sabaj i Soummam.</s><s>Seljaci imaju jako male pracele, pa je siromaštvo široko rasprostranjeno, zbog tog se masovno iseljavaju u Alžir ali i u Francusku.</s><s>Administrativni centar je grad Tizi Uzu udaljen 55 km istočno od Alžira.</s>

<s>Stanovnici Velike Kabilije poznati su po rukotvorinama; košarama drvorezbarijama i nakitu.</s>

<s>Mala Kabilija 
Mala Kabilija proteže se od strmih klifova Sredozemnog mora kod Bedžaje i nastavlja prema jugu do Sétifa.</s><s>Najviši vrhovi su planina Babor (2004 m) i planina Ta Babor (1959 m).</s><s>Masiv je dobro pošumljen, danas jedino u njemu raste - Alžirska jela (Abies numidica) u Sjevernoj Africi.</s><s>Kraj je slabo naseljen, ruda i korisnih minerala ima malo, kao i izvora pitke vode.</s><s>Po dolinama ima plantaža voća.</s>

<s>Administrativni centar je grad Ain el Kebira udaljen 93 km jugoistočno od Bedžaje.</s>

<s>Orijentalna Kabilija</s>

<s>Orijentalna Kabilija se proteže od Džidžela do Skikde sa vrhuncem na planini Goufi (1183 m).</s><s>Masiv je izbrazdan dubokim, strmim riječnim klisurama, uključujući i rijeku Rummel (El-Kebir).</s><s>Od nekadašnjih velikih šuma Hrasta plutnjaka i makije malo je tog preostalo, zbog nomadskog stočarstva kojim se bavi većina stanovnika, koji ni nemaju stalnih sela, već se sele sa svojim stadima u potrazi za ispašom.</s><s>Zbog tog ratarstva gotovo da i nema, pa se ekonomija Orjentalne Kabilije bazira na 
stočarstvu i plutu koji se izvozi iz luke Collo.</s>

<s>Historija</s>

<s>Kabili su od pamtivjeka bili suviše samoživi i buntovni, tako da njihove planinske utvrde nisu mogli zauzeti i smirati ni Rimljani, Arapi, a niti Osmanlije.</s><s>Oni su pružili i žestok otpor francuskoj vojci 1870-ih.</s>

<s>Zbog tog su Francuzi u Kabiliji podigli utvrdu Fort National 1857. (današnji grad Larba Nat Iraten) radi kontrole tog kraja.</s><s>Posljednji ustanak Kabila ugušen je 1870.-71, nakon tog su francuski farmeri mogli kolonizirati taj kraj.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Kabylie 
Geografija  Alžira</s>

