Bara Trskovača
<s>Bara Trskovača je zaštićeno područje u selu Platičevu, opština Ruma, Srbija.</s>

<s>Bara Trskovača nalazi se u južnom delu Srema (Podlužje) koji sa juga i zapada uokviruje dolina reke Save.</s><s>Prema severu, teren se lagano penje ka obroncima Fruške gore, dok se na istoku naslanja na dolinu Dunava.</s><s>Bara Trskovača predstavlja prirodnu depresiju, dužine od oko 3 km.</s><s>Blizina reke Save i područje Obedske bare uslovili su da ova dva zaštićena staništa postanu prirodni, ekološki koridori za retke vrste faune.</s><s>Na samom lokalitetu prokopani su kanali koji zajedno sa već prirodno postojećim kanalom Vranj čine vodni režim povezan sa Obedskom barom.</s><s>Ovim putevima ribama i pticama omogućen je mrest i gnežđenje duž kanala.</s>

<s>I pored hidromeliorativnih radova iz 1989. godine, priroda je svojim snažnim delovanjem nastavila da vlaži stanište i sprečila ljude da se tu bave poljoprivredom, a bara je zadržala odlike močvarnog ekosistema.</s><s>Priroda je na ovaj način uspela da dokaže ljudima da ne mogu sve da potčine egocentrizmu i da Trskovaču treba čuvati i negovati kao najveće prirodno blago sa svim retkostima koje krije.</s>

<s>Flora i fauna 
Prisutne su ribe zlatni karaš (Carassius carassius) i linjak (Tinca tinca) čije su populacije izuzetno stabilne i jake, dok su u vodama Srbije uveliko u stanju opadanja zbog najezde alohtonih i invazivnih vrsta.</s><s>Izuzetno značajno je podići nivo vode kako bi ove vrste mogle nesmetano da se mreste bez ugrožavajućih uticaja po njihovu mlađ.</s><s>Takođe, ovde su prisutne i dve vrste rečnih rakova (Astacus astacus, Austropotamobius torrentium) kao indikatori čistih voda, bogatih kiseonikom.</s>

<s>Jedan od stanovnika Bare Trskovača, ugrožen i na međunarodnom nivou, je vrsta vilinog konjica (Ophiogomphus cecilia).</s><s>Svih ostalih osam vrsta vilinih konjica su retke i ugrožene, jer većina njih reaguje na herbicide koji se slivaju sa okolnih njiva i ulivaju u baru, pri tom dugotrajno opterećujući zemljište teškim jedinjenjima.</s><s>U prilog bogatstvu ovog staništa ide i 72 vrste ptica, kao i vodozemci i gmizavci koji su, takođe, značajni i zaštićeni.</s>

<s>Od  biljnih  vrsta  karakterističnih  za  močvarne  ekosisteme  utvrđeno  je  veće prisustvo trske (Phragmites communis), zuke (Schoenoplectus lacuster), nekoliko vrsta oštrica iz roda Carex, vrbičica (Lythrum salicaria), vrste roda Juncus sp. (sita), prolevak (Gratiola  officinalis),  gorčik  (Sonchus  sp.),  konopljuša  (Eupatorium  canabinum), rodinjak (Inula  britanica), noćurak (Epilobium  palustre), ladolež (Calystegia  sepium), gavez  (Symphytum  officinale),  kupina  (Rubus  caesius),  preslica  (Equisetum  arvense), kozji  rogovi  (Bidens  tripatitus),  beli  slez  (Malva  silvestris)  i  druge  biljne  vrste  koje ukazuju na vlažno stanište.</s>

<s>Reference</s>

<s>Zaštićena staništa u Srbiji
Ruma</s>

