Jean-Michel Beysser
<s>Jean-Michel Beysser (5. februar 1753 - 13. april 1794) bio je francuski vojskovođa, najpoznatiji kao jedan od zapovjednika republikanskih snaga za vrijeme rata u Vandeji.</s>

<s>Rođen u Alsaceu kao sin lokalnog kirurga, karijeru je započeo 1769. godine u kraljevskoj vojsci, priključivši se Lorrainskoj pukovniji draguna; od 17871. služio kao kirurg u Meuronskoj pukovniji koja je predstavljala dio kraljeve Švicarske garde, i sa njom je, za vrijeme Anglo-francuskog rata, neko vrijeme bio u Južnoj Africi i napredovao do čina kapetana.</s><s>Za vrijeme Revolucije se godine 1789. u Lorientu priključio Nacionalnoj gardi i u njoj brzo napredovao.</s><s>Ustanak u Vandeji ga je u proljeće 1793. godine zatekao kada je bio priključen Armiji obala, a potom novoformiranoj Armiji obala Bresta.</s><s>20. juna 1793. godine je dobio čin brigadnog generala.</s>

<s>29. juna je sudjelovao u republikanskoj pobjedi nad pobunjenicima u bitci za Nantes.</s><s>5. jula je, pak, potpisao tzv. federalistički manifest kojim se sa žirondinskih pozicija kritizirala tadašnja jakobinska vlast u Parizu.</s><s>Zbog njega se neko vrijeme morao skloniti u Lorient, a 2. augusta došao u Pariz gdje se pred Konventom branio od optužbi za izdaju.</s><s>U tome je ispočetka bio uspješan, te se vratio na stari položaj i sudjelovao u ofenzivi na Vandeju u septembru.</s><s>17. septembra 1793. je pobijedio pobunjenike u prvoj bitci kod Montagiua, ali je već za nekoliko dana u drugoj bitci teško poražen.</s><s>Zbog toga je smijenjen, a potom optužen za izdaju, te giljotiniran u martu 1794. godine.</s>

<s>Literatura
 Maurice Perrais, « Jean Michel Beysser », in Nouveau dictionnaire de biographie alsacienne, vol.</s><s>3,</s>

<s>Francuski vojskovođe</s>

