Galski jezik
<s>Galski jezik (engleski: Gaul ili Gaulish language, ISO: 639-3 xtg) je ime izumrlog keltskog jezika kog su govorili Kelti u Galiji i po Zapadnoj i Centralnoj Evropi i Maloj Aziji do prije nekih 500 godina.</s>

<s>Njegovo postojanje dokumentiraju pronađeni natpisi iz Francuske i Sjeverne Italije i neke riječi i toponimi koje su zabilježili Antički pisci.</s><s>Današnje poznavanje leksika, sintakse i fonologije galskog je vrlo tanašno, kao i precizan odnos prema keltskim jezicima na Britanskom i Irskom otoku.</s>

<s>Historija</s>

<s>Najstariji natpis na galskom je iz 3. vijeka pne., ali većina pronađenog materijala potječe iz Nove ere.</s><s>Današnje poznavanje i proučavanje galskog jezika, bazira se na nekoliko različitih izvora, od utjecaja koje je ostavio na francuski, preko imena osoba, plemena i toponima, koje su zabilježili rimski i grčki pisci, a iznad svega na stotinjak pronađenih orginalnih natpisa, iako se većina sastoji od samo nekoliko riječi (obično vlastitih imena) i stereotipnih fraza (često u fragmentima).</s><s>Prema Isidoru Seviljskom - Gali su to ime dobili zbog svoje bijele kože, jer na starogrčkom - gala znači mlijeko.</s>

<s>Od svih Kontinentalnih keltskih jezika na galskom ima najviše arheoloških nalaza.</s><s>Pronađeno je dosta natpisa isklesanih u kamenu grčkim alfabetom kod Marseilla, koji je nekad bio grčka kolonija)</s>

<s>Pronađeno je i dosta novijih natpisa po centralnoj Francuskoj uklesanih latiničnim pismom koji sežu do doba kad je Cezar pokorio Galiju (52. pne.).</s><s>To je opus od oko 15 kratkih grobnih natpisa na kamenu i fragmenti kalendara iz 2. vijeka.</s><s>U Sjevernoj Italiji pronađeno je šest natpisa, napisanih u jednoj varijanti etrurskog pisma - lugano.</s><s>Od tri veća natpisa na kamenu, dva su dvojezična, na galskom i latinskom.</s><s>Jedan je grobni natpis pronađen kod  Todia (Umbria), a drugi kod Vercellia (istočni Pijemont).</s><s>Ovi natpisi očito potječu iz vremena kada je politički i kulturni utjecaj [[Antički Rim|Rima[[ već bio značajan po Sjevernoj Italiji a to je bio 3. vijek pne. ili nešto malo kasnije.</s>

<s>Između 1970. - 1985. pronađene su još tri ploče napisane latiničnim pismom, sa tekstovima koje je teško interpretirati, jer nedostaju komadići.</s><s>Keramička ploča iz Lezouxa (Puy-de-Dôme) ima oko 50 riječi, koje su izgleda neki popis moralnih maksima.</s><s>Kod Chamalièresa pronađena je mala olovna ploča sa nešto više od 50 riječi iz 1. vijeka, a kod mjesta L'Hospitalet-du-Larzac (Aveyron) također olovna ploča sa oko 200 riječi (oko 100.).</s>

<s>Gramatika</s>

<s>Galski jezik nije imao jedinstvenu sintaksu, osnovni red je bio subjekt, glagol i predikat, ali u drugim slučajevima to je išlo - subjekt, predikat i glagol, a moglo se i poredati i ovako glagol, subjekt i predikat.</s>

<s>Brojevi su glasili: 1 cintuxo(s), 2 al(l)os, 3 trito(s), tr(itios), 4 petuar(ios), 5 pinpetos, 6 suexos, 7 sextametos, 8 oxtumeto(s), 9 namet(os), 10 decametos.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Gaulish language 
 Lengua Gala</s>

<s>Keltski jezici
Jezici po abecedi</s>

