Zika virus
<s>Zika virus (ZIKV) je arbovirus iz porodice Flaviviridae i roda flavivirus, koji je odgovoran za pojavu Zika groznice kod ljudi.</s><s>Ovo je ujedno i jedini arbovirus koji se prenosi seksualnim putem, dok još nije poznato da li se može preneti sa jedne na drugu osobu poput gripa.</s>

<s>Virus je prvi put identifikovan 1947. godine kod nosilac virusa, majmuna iz šume Zika, po kojoj je virus dobio ime.</s><s>Virus se u narednim decenijama široko rasprostanio u tropske regione Azije i Afrike.</s>

<s>U 21. veku Zika virus je odgovoran za veliku epidemiju Zika groznice na ostrvu Jap u Mikroneziji, gde je virusom bilo inficirao skoro tri četvrtine stanovništva ovog ostrva.</s><s>Smatra se da se nakon ove epizotije, ZIKV u vidu epidemija različitog intenziteta sve više širio i tako osvajao nova područja.</s><s>Trenutno hara Južnom i Latinskom Amerikom i na nekoliko karipskih ostrva (2016 godine).</s><s>Svetska zdravstvena organizacija smatra da je razlog brzog širenja virusa taj što je bolest dospela na nova područja, u kojima stanovništvo nije steklo imunitet.</s>

<s>Prenosi ga ujed zaraženog komarca Aedes aegypti, koji je odgovoran i za širenje žute i denga groznice.</s><s>Klinička slika Zika groznice slična je arbovirusnoj groznici.</s><s>Kod odraslih osoba ZIKV izaziva groznicu i osip, glavobolju, bolove u mišićima mada može proći i bez simptoma, ali kod beba može dovesti do mikrocefalija, usled koje obim glave novorošenćeta iznosi manje od 32 cm, što ometa dalji razvoj deteta.</s>

<s>Istorijat  
Virus se prvi put otkrivena u aprilu 1947. godine u makaki majmuna, koji su korišćeni tokom istraživanja žute groznice, u Zika šumi, na obalama jezera Viktorija na poluostrvu Entebe u Ugandi.</s><s>Virus je ponovo izolovan u istoj šumi 1948.godine kod afričkih komarca ().</s><s>Tako je utvrđeno da su vektori prenosa virusa komarci iz roda Aedes, što je nešto kasnije dokazano eksperimentalno i u laboratorijskim uslovima 1956. godine.</s>

<s>Prvi slučajevi Zika groznice opisani su 1964. godine, potom četiri godine kasnije, 1968. godine, 1971. i 1975. godine, kada je Zika virus izolovan kod obolelih ljudi u Nigeriji.</s>

<s>Između 1951. i 1981. godine, dokazi infekcije izolacijom virusa ili traženjem tragova bolesti u serološkim analizama kod ljudi, otkriveni su u mnogim afričkim zemljama (Uganda, Tanzanija, Egipat, Centralna Afrička Republika, Sijera Leone, Gabon i Senegal) i Azije (Indija, Malezija, Filipini, Tajland, Vijetnam i Indonezija).</s><s>Genom virus sekvenciran je prvi put u 2006. godini.</s>

<s>Epidemiologija</s>

<s>Prema podacima Američkih zdravstvenih zvaničnika, trenutno je Zika virus, identifikovan u 22 zemlje, koje se ujedno smatraju kao rizične.</s><s>To su: Bolivija, Brazil, Kolumbija, Ekvador, El Salvador, Francuska Gijana, Gvatemala, Gvajana, Honduras, Meksiko, Panama, Paragvaj, Surinam, Venecuela, Barbados, Gvadelup, Haiti, Martinik, Martinjeves, Portoriko, Cape Verde i Samoa.</s>

<s>Pretpostavlja se kako su Kanada i Čile sigurni od virusa zbog odsutnosti komarca iz grupe Aedes aegypti.</s><s>Takođe Zika još nije zabeležena u kontinentalnim delovima Sjedinjenih Američkih Država, ali je i ovaj deo SAD u velikom riziku.</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Medical Microbiology.</s><s>4th edition.</s><s>Chapter 54.</s><s>Alphaviruses (Togaviridae) and Flaviviruses (Flaviviridae)
 Flaviviridae Genomes  database search results from the Viral Bioinformatics Resource Center
 Viralzone: Flaviviridae
 Virus Pathogen Database and Analysis Resource (ViPR): Flaviviridae 
 World Health Organization Zika Virus Fact Sheet</s>

<s>Izvori</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Virusne bolesti</s>

