José Ramón Rodil y Campillo
<s>Don José Ramón Rodil y Campillo, 1. markiz od Rodila i 3. vikont od Troba (Santa María de Trovo, , 5. februar 1789 – Madrid, 20. februar 1853) bio je španski vojskovođa i političar koji je od 1842. do 1843. godine služio kao premijer Španije.</s>

<s>Za vrijeme Borbe za nezavisnost Latinske Amerike bio je komandant španskih lojalističkih trupa u peruanskoj luci Callao.</s><s>Nakon Bitke kod Ayacucha i kapitulacije španske vojske u Peruu, odbio je prihvatiti predaju te je pružao otpor južnoameričkim snagama iz utvrde Real Felipe, koja se bila posljednje lojalističko uporište u Južnoj Americi.</s><s>Na kraju je prisiljen kapitulirati 1826. godine, a po povratku u Španiju je stako brojne počasti i plemićku titulu.</s><s>Godine 1829. je osnovao paravojnu formaciju Carabinerosa.</s>

<s>Za vrijeme Prvog karlističkog rata je ostao odan vladi regentice Marije Christine, a sa vremenom se priključio i Naprednoj stranci.</s><s>Premijerom je postao pod regentsvom popularnog generala Baldomera Espartera prema kome je iskazivao neprijateljstvo.</s><s>Bio je aktivan u masonskom pokretu i vodio vodeću špansku ložu od 1837. do 1851. godine.</s>

<s>Španski vojskovođe
Španski političari
Premijeri Španije
Slobodni zidari</s>

