Zdravko Krivokapić
<s>Zdravko Krivokapić (ćir.</s><s>Здравко Кривокапић; Nikšić, 2. septembar 1958) crnogorski je profesor mašinskog inženjerstva na Univerzitety Crne Gore i Istočnog Sarajeva i mandatar za sastav nove crnogorske vlade.</s>

<s>Jedan je od osnivača nevladine organizacije pod nazivom „Ne damo Crnu Goru“, organizacije koju su osnovali crnogorski profesori i intelektualci u znak podrške Mitropoliji Crnogorsko-Primorskoj nakon kontroverznog zakona o slobodi vjeroispovesti koji je usmjeren protiv Mitropolije i Srpske Pravoslavne Crkve.</s>

<s>Na parlamentarnim izborima 2020. godine je bio nosilac izborne liste koalicije Za budućnost Crne Gore.</s>

<s>Biografija 
Rođen je 1958. godine u Nikšiću, koji je u to vreme bio deo FNR Jugoslavije.</s>

<s>Diplomirao je 1981. godine na Mašinskom fakultetu Univerziteta Crne Gore, odsek za proizvodno inženjerstvo, kao najbolji student svoje generacije.</s><s>Postdiplomske studije upisao je 1983. godine iz oblasti proizvodnog inženjerstva na Mašinskom fakultetu Univerziteta u Beogradu .</s><s>Magistarski rad pod nazivom "Planiranje i upravljanje zalihama rezervnih delova" odbranio je 1989. godine.</s><s>Doktorirao je 1993. godine na Mašinskom fakultetu u Podgorici.</s><s>Tema disertacije nazvana je "Doprinos automatskom projektovanju tehnološkog procesa sečenja pomoću stručnog sistema".</s>

<s>Praksu je obavljao u željezari "Boris Kidrič" u Nikšiću 1982. godine.</s><s>Za asistenta pripravnika izabran je na Odeljenju za proizvodno inženjerstvo Mašinskog fakulteta u Podgorici 1983. godine.</s><s>Za docenta izabran 1994.</s><s>Za vanrednog profesora na Univerzitetu Crne Gore izabran je 1999. godine, a za redovnog profesora 2004. godine, kada je izabran na predmetima Informatika i Sistem upravljanja kvalitetom.</s>

<s>Predsednik je organizatorskog i član programskog odbora Konferencije SQM i ICQME Međunarodne Konferencije.</s><s>Urednik je Međunarodnog časopisa za istraživanje kvaliteta, indeksiranog u bazi SCOPUS, koji izlazi od 2007. godine.</s><s>Član je programskog odbora četiri časopisa i 13 međunarodnih konferencija.</s>

<s>U sklopu svojih naučnih istraživanja objavio je više od 250 radova u međunarodnim časopisima, domaćim časopisima, međunarodnim konferencijama i domaćim konferencijama.</s><s>Autor je 16 knjiga i udžbenika.</s>

<s>Njegova supruga je Marijana Krivokapić i imaju petoro dece.</s>

<s>Politička karijera 
Krivokapić je bio dio antikorupcijskih protesta 2019. i protesta zakona o vjeroispovesti 2020. godine.</s><s>Odlučio je da uđe u politički život Crne Gore sredinom 2020. godine, u jeku političke krize u Crnoj Gori, i otvorenog sukoba Srpske pravoslavne crkve u Crnoj Gori i crnogorske vlade koju vodi Demokratska Partija Socijalista, nakon usvajanja spornog zakona o statusu vjerskih zajednica u Crnoj Gori, podržavajući crkvene proteste, litije i prava Srpske pravoslavne crkve (SPC).</s><s>Izabran je za prvog predsjednika nevladine organizacije "Ne damo Crnu Goru"  koju su osnovali crnogorski profesori i intelektualci kao podršku SPC.</s><s>U kratkom periodu organizacija je organizovala javne događaje na kojima su učestvovali vladika Joanikije (Mićović) i rektor Cetinjske bogoslovije Gojko Perović.</s>

<s>Demokratski front, Narodni pokret i Socijalistička narodna partija 1. avgusta 2020. dogovorili su se da će formirati predizborni opozicioni savez pod nazivom Za budućnost Crne Gore, kao i neki drugi desno orijentisani vanparlamentarni subjekti.</s><s>Krivokapić će predvoditi zajedničku izbornu listu za parlamentarne izbore u avgustu 2020.</s><s>Istog dana, Krivokapić je podneo ostavku na mesto izvršnog direktora NVO „Ne damo Crnu Goru” jer će biti na čelu opozicione liste.</s><s>Krivokapić je rekao da je osoba koja je najviše uticala na njega da uđe u politiku crnogorski biznismen Daka Davidović, vođa Narodnog pokreta, koji je preživeo pokušaj atentata kada je na njega pucano iz snajpera u decembru 2019. u Beogradu dok se nalazio na sastanku sa Vladikom Joanikijem.</s><s>Dana 24. jula 2020., nakon mitinga opozicije, podnesena je krivična prijava protiv Krivokapića i pet sveštenika SPC zbog „postojanja osnovane sumnje da su počinili krivično delo nepostupanje po zdravstvenim propisima za suzbijanje opasne zarazne bolesti." Krivokapić je takođe slao pisma stranim ambasadorima u Crnoj Gori, a u svom obraćanju ambasadorima rekao je da koalicija želi da skrene pažnju ambasadora na slučaj drastičnih kršenja ljudskih prava, "za koji verujemo da može predstavljati biti zabrinjavajući uvod u predstojeću zloupotrebu pripadnika Ministarstva unutrašnjih poslova u cilju eskalacije političke krize i zastrašivanja stanovništva u susret predstojećim izborima." Ocenjen je za najpopularnijeg političara u Crnog Gori pred izbore 2020. godine.</s>

<s>Izbori 2020. imali su najveći odziv birača ikada zabeležen u Crnoj Gori, od 75,90%.</s><s>Ubrzo nakon zatvaranja birališta, pre objavljivanja konačnih rezultata, Krivokapić je najavio pobedu koalicije navodeći da se "sloboda dogodila u Crnoj Gori".</s><s>U svom govoru je izjavio da neće biti revanšizma, a takođe je ponudio strankama nacionalnih manjina da uđu u novu vladu.</s><s>Koalicija je osvojila 32,55% glasova ili 27 mesta u parlamentu.</s><s>Ovo je prvi put da je DPS izgubio većinu u parlamentu.</s><s>U intervjuu za Sputnjik, rekao je da će nova vlada poboljšati odnose sa Srbijom i Rusijom.</s>

<s>Privatni život 
Sa suprugom Marijanom, koja je takođe univerzitetski profesor, ima veliku porodicu, petoro dece i dvoje unučadi.</s><s>Troje dece je magistriralo, a najstarija ćerka je doktorirala.</s><s>Od dva najmlađa sina, jedan je student, a drugi srednjoškolac.</s>

<s>Reference</s>

<s>Biografije, Nikšić
Crnogorski političari
Premijeri Crne Gore</s>

