Radosav Topalović
<s>Radosav Topalović (Preljina, Čačak, 1878. — Čačak, 16. decembar 1941.), učesnik Balkanskih ratova i Prvog svjetskog rata, odlikovan sa 12 odlikovanja.</s>

<s>Životopis</s>

<s>Život i dostignuća u ratovima 
Rođen je 1878. godine u Preljini kod Čačka.</s><s>Roditelji Lazar i majka Anica (rođ.</s><s>Perišić) bili su zemljoradnici.</s><s>Osnovnu školu završio je u Preljini, do početka Balkanskih ratova bavi se zemljoradnjom.</s>

<s>Kao kadrovac odlazi u Balkanske ratove.</s><s>U Drugom balkanskom ratu zarobio je 65 Bugara i pet mitraljeza i za taj podvig dobio Obilićevu medalju.</s><s>Nosilac je Albanske spomenice jer je sa srpskom vojskom prešao Albaniju početkom 1916.</s><s>Nosilac je srebrne Karađorđeve zvijezde za zasluge u ratu, na koti 1040 na Solunskom frontu.</s><s>Godine 1920. kao rezervni poručnik dobija oficirsku Karađorđevu zvezdu sa mačevima četvrtog reda.</s>

<s>Po završetku rata vraća se u Preljinu sa činom rezervnog majora i obnavlja zapušteno domaćinstvo.</s><s>Izabran je za predsednika Preljinske opštine i postaje predsednik odbora za izgradnju hrama (crkva Svetog Joakima i Ane).</s><s>Topalović je, iako se zakleo kralju na vjernost posle rata, pripadao Demokratskoj stranci Ljube Davidovića i za nju glasao.</s>

<s>Smrt i ostavština 
Preljina, kao jedno od najvećih čačanskih sela, koje je 1941. većinski bilo uz partizane, nakon pada Užičke republike pada u ruke Nijemcima i kolaboraterskim četničkim odredima.</s>

<s>Decembra 1941. četnici su uhvatili Radosava Topalovića i predali ga Nijemcima zato što ih nije želio da podrži i zato što je imao dvojicu sinova u partizanima.</s><s>Nijemci ga streljaju 16. decembra 1941. u Čačku u 61. godini života.</s>

<s>Od 12 ordena svi su sačuvani osim jednog koji je nestao prilikom jedne izložbe.</s><s>Praunuk Radosav Topalović (rođen 1956) iz Preljine se sjeća da je u kući dugo vremena visila cijelokupna uniforma, od koje su danas ostale samo epoletne.</s>

<s>Srpski komandanti u Prvom svjetskom ratu
Biografije, Balkanski ratovi</s>

