Ramón Pérez de Ayala
<s>Ramón Pérez de Ayala (Oviedo, 9. august 1880 - Madrid, 5. august 1962) bio je španski književnik, novinar i diplomat.</s><s>Na opus mu snažno uticali antiklerikalni stavovi zbog kojih je često bio predmetom kritika i zbog kojih je sa oduševljenjem dočekao osnivanje Republike 1931.</s><s>Neko vrijeme je bio zastupnik u republikanskom parlamentu, a od 1932. do 1936. ambasador Španije u Londonu.</s><s>Nakon izbijanja građanskog rata otišao je u dugogodišnji egzil, a sinovi su mu se priključili nacionalističkim pobunjenicima.</s>

<s>Bibliografija</s>

<s>Poezija 
La paz del sendero (1904)
El sendero innumerable (1916)
El sendero andante (1921).</s>

<s>Eseji 
Hermann encadenado.</s><s>Libro del espíritu y el arte italiano (1917)
Las máscaras (1917–1919)
Política y toros (1918)
Amistades y recuerdos (1961)
Fábulas y ciudades (1961).</s><s>Viaje entretenido al país del ocio (1975, posthumno izdanje)</s>

<s>Proza 
Sonreía (1909,kratki roman objavljen pod naslovom Los Contemporáneos)
Tinieblas en las cumbres (1907)
A. M. D. G. (1910)
La pata de la raposa (1911)
Troteras y danzaderas (1913)
Prometeo, Luz de domingo i La caída de los limones («novelas poemáticas de la vida española») (1916; kratki romani)
Belarmino y Apolonio (1921)
Los trabajos de Urbano y Simona (1923)
Bajo el signo de Artemisa (1924)
El ombligo del mundo (1924)
Tigre Juan y El curandero de su honra (1926; roman u dva toma).</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Španski pisci
Španski novinari
Španski diplomati
Španski političari</s>

