Marcel Šnajder
<s>Marcel Šnajder (Dembica, Austro-Ugarska Monarhija 28. 1. 1900 – ?, 1941), jugoslavenski filozof i matematičar, jedan od prvih doktora filozofije u Bosni i Hercegovini za vrijeme Kraljevine Jugoslavije.</s>

<s>Biografija 
Dr. Marcel Šnajder je rođen u jevrejskoj porodici 28. 1. 1900 godine u Debici (današnja Poljska) za vrijeme Austro-Ugarske Monarhije.</s><s>Odatle su mu roditelji, u njegovom ranom djetinjstvu, s činovničkom službom prešli u bosansko-hercegovačku provinciju.</s><s>Klasično gimnazijsko školovanje započeo je u Mostaru i, u godinama Prvog svjetskog rata, nastavio i završio u Travniku.</s><s>Opseg njegovog talenta i intelektualnog interesa bio je već u ovim gimnazijiskim godinama toliko prostran da ga nije mogao ispuniti program školskog obrazovanja i dosta opsežno, ali pažljivo kontrolisane školske lektire.</s><s>U godinama nakon rata upisao je univerzitetske studije u Zagrebu i Beču.</s><s>Studirao je godinu dana u Zagrebu, a zatim u Beču filozofiju tj. čistu filozofiju, matemutiku i fiziku.</s><s>1924 godine Marcel je završio studije matematike i filozofije na Zagrebačkom univerzitetu i iste godine predao doktorsku disertaciju pod naslovom "Pokušaj određenja istine", a koju je sa istaknutim uspjehom odbranio 1925 godine.</s><s>1924 godine zaposlio se kao profesor matematike i filozofije na "I ženskoj gimnaziji" u Sarajevu, odakle je 1939 godine iz političkih razloga za kaznu bio premješten u Gornji Milanovac, gdje ga je i zatekao Drugi svjetski rat.</s><s>Njegovo prisustvo odmah se osjetilo u krugu naprednih nastavnika sarajevskih srednjih škola gdje je, zajedno sa Ognjenom Pricom, Stjepanom Tomićem, Jovanom Kršićem i Kalmijem Baruhom unosio novi duh i nova shvatanja o ulozi škole i nastavnika u društvenim kretanjima.</s><s>Od učenika je tražio mnogo i postizao mnogo, ne sredstvima pritiska, straha i nametnute discipline, nego svojim sistemom nastave iz kojeg je uvijek zračio i njegov pogled na svijet.</s><s>Marcel nikad nije spadao među one, ne tako rijetke, intelektualce koji su svoja napredna ubjeđenja zadržavali za sebe i u sebi.</s><s>On ih je smjelo iznosio u javnost u napisima i javnim predavanjima.</s><s>Kao simpatizer komunizma bio je trn u oku vlastima Kraljevine Jugoslavije, naročito klerofašističkih krugova.</s><s>Bio je poznat kao izvrstan predavač, velike opšte kulture, i dobar znalac književnosti i umjetnosti.</s><s>Vladao je ruskim, poljskim, njemačkim i francuskim jezikom.</s>

<s>Obim Marcelovog naučno-publicističkog djela obuhvata preko 40 radova, pretežno objavljenih u časopisu "Pregled"« u periodu od 1932 do 1940 godine, koji se, velikom većinom odnose na filozofske i sociološke teme.</s><s>U oblast matematike spadaju njegove naučne rasprave, recenzije i udžbenici, te radovi koji su objavljeni u stručnim časopisima i posebnim knjigama, ili preostali u rukopisima.</s><s>Najvažniji mu je rad prevod Kantova "Vječnog mira", koji je snabdio predgovorom.</s>

<s>Posljednjih dana jula 1941 godine ustaše su uhapsile Marcela zajedno za Perom Pešutom.</s><s>Odveden je i ubijen iste godine negdje u ustaškim jamama u Lici.</s>

<s>Reference 
Napomena: Ovaj tekst ili jedan njegov dio preuzet je s mrežnih stranica El Mundo Sefarad.</s><s>Vidi Wikipedia:Dozvole za objavljivanje (Wikipedia:Dozvole za objavljivanje/El Mundo Sefarad).<noinclude></s>

<s>Literatura</s>

<s>Biografije, Mostar
Jugoslavenski Jevreji
Austrougarski Jevreji
Jugoslavenski filozofi
Jugoslavenski matematičari</s>

