Esad Mekuli
<s>Esad Mekuli (17. decembar 1916 – 6. august 1992) bio je kosovski pjesnik, književni kritičar i prevoditelj albanske narodnosti.</s><s>Bio je prvi predsjednik Akademije znanosti i umjetnosti Kosova.</s><s>Robert Elsie smatra ga ocem moderne albanske poezije u Jugoslaviji, a utjecaj njegova stvaralaštva na Kosovu je i dalje veoma snažan.</s>

<s>Život
Esad Mekuli rođen je u Plavu, u Kraljevini Crnoj Gori, od oca hodže Smajla Ademija iz bratstva Mekuli u Novšićima ().</s><s>Po završetku lokalne osnovne škole, Mekuli je srednju školu pohađao u Peći, gdje je maturirao 1936. godine.</s><s>Tada se upisao na Veterinarski fakultet Sveučilišta u Beogradu.</s><s>Tamo je stupio u kontakt s marksističkim krugovima i bio je veteran španjolskog građanskog rata.</s><s>Zbog svoje političke aktivnosti uhićen je 1940. godine.</s><s>Pušten je u aprilu 1941. godine, nakon proglašenja amnestije.</s><s>Počeo je raditi u Peći kao veterinar, a talijanska vojska ponovno ga je uhitila 1942. godine zbog sumnje da ima veze s pokretom otpora.</s><s>Nakon puštanja, pridružio se jugoslavenskim partizanskim snagama 1943. godine i postao urednikom ilegalnih partizanskih novina na albanskom jeziku Lirija ().</s>

<s>Nakon Drugog svjetskog rata nastavio je raditi kao veterinar, kao i urednik jedinih legalnih albanskih novina na Kosovu, Rilindja ().</s><s>Godine 1949. osnovao je književni časopis Jeta e re () i ostao je njegov glavni urednik do 1971. godine.</s><s>Također je pisao i surađivao s mnogim novinama u Srbiji, Crnoj Gori i Hrvatskoj.</s><s>Bio je prvi čelnik Udruženja književnika Kosova i prvi predsjednik Akademije znanosti i umjetnosti Kosova, kao i glavni i odgovorni urednik Enciklopedije Jugoslavije za Kosovo.</s><s>Njegova djela uključuju i prijevode djela jugoslavenskih književnosti na albanski jezik, poput djela crnogorskog pjesnika Petra II Petrovića Njegoša, kao i prijevode djela albanske književnosti na srpskohrvatski jezik.</s><s>Među književnim pseudonimima koje je koristio jesu Sat Nokshiqi () i Sat Hoxha ().</s><s>Umro je u Prištini 6. augusta 1993. godine.</s>

<s>Esad je bio oženjen sa Sehadetom Mekuli, ginekologinjom i javnom osobom, koja je poslužila kao inspiracija za lik Teute Shkreli u romanu Ismaila Kadarea iz 1985. godine Krushqit jane te ngrire ().</s>

<s>Djela
Mekuli je bio predani pjesnik socijalne svijesti, čiji bijes zbog nepravde, nasilja i patnje nalikuje onome iz predrevolucionarnog stiha mesijanskog Migjenija iz Skadra.</s><s>Njegova prva pjesnička zbirka, Për ty (, Prištinam 1955), bila je posvećena narodu Kosova.</s><s>Njegova posljednja zbirka, Drita që nuk shuhet (, Priština, 1989), pojavila se više od trideset godina kasnije.</s>

<s>Popis djela
 Për ty (), Priština, 1955, zbirka pjesama posvećena albanskom narodu;
 Dita e re (), Priština, 1966, zbirka pjesama za djecu;
 Avsha Ada (), 1971, zbirka pjesama;
 Vjershat (), 1973, zbirka pjesama;
 Brigjet (), 1981, zbirka pjesama;
 Rini e kuqe (), Priština, 1984.</s><s>Në mes të dashurisë dhe urrejtjes (), Tirana, 1986.</s><s>Dita që nuk shuhet (), Priština, 1989.</s>

<s>References</s>

<s>Jugoslavenski pisci
Kosovski pisci
Albanski pisci
Biografije, Kosovo</s>

