Milica Pavlović Dara
<s>Milica Pavlović Dara (Čačak, 8. mart 1915. – Lelić, kod Valjeva, 8. jun 1944), učesnica Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.</s>

<s>Biografija 
Rođena je 8. marta 1915. godine u Čačku.</s><s>Njeni roditelji Filip i Vinka, pored Milice, koja je bila najmlađa, imali su još četvoro dece – tri ćerke i sina.</s><s>Miličin otac Filip umro je 1930. godine, kada je ona bila učenica petog razreda gimnazije.</s><s>Osnovnu školu i gimnaziju je završila 1933. godine u Čačku.</s><s>Iste godine upisala se na Filozofski fakultet u Beogradu, gde je studirala srpskohrvatski jezik i jugoslovensku književnost.</s>

<s>Još kao učenica Čačanske gimnazije, počela je da čita revolucionrnu literaturu i štampu.</s><s>Posebno su na nju imala iticaj dela Maksima Gorkog i Nikolaja Ostrovskog.</s><s>Tada se opredelila za revolucionarni omladinski i radnički pokret i postala članica Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ).</s><s>Dolaskom na Beogradski univerzitet uključila se u rad tamošnje studentske revolucionarne organizacije i 1934. godine postala član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ).</s><s>Učestvovala je u demonstracijama i štrajkovima, koje je Partija organizovala na Univerzitetu, kao i van njega.</s>

<s>Godine 1939. je diplomirala i dobila svoju prvu službu u Srednjoj tehničkoj školi u Leskovcu, gde je predavala srpskohrvatski jezik i geografiju.</s><s>Pored rada u školi, bila je aktivna u mesnoj partijskoj organizaciji i u kulturno-prosvetnom životu Leskovca.</s><s>Septembra 1940. godine premeštena je u Valjevo, gde je takođe radila u Srednjoj tehničkoj školi.</s><s>I tamo se uključila u rad partijske organizacije i bila članica Mesnog komiteta KPJ.</s>

<s>Posle Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije 1941. godine, aktivno je učestvovala u pripremama oružanog ustanka u Valjevu i okolini.</s><s>Radila je na sakupljanju oružja, municije i drugog ratnog materijala, kao i na organizovanju Valjevskog partizanskog odreda jula 1941. godine, u kom se nalazila izvesno vreme.</s><s>Po direktivi Okružnog komiteta KPJ za Valjevo, vratila se u grad, gde je organizovala nazakoniti partijski rad.</s><s>Održavala je veze sa Odredom; prikupljala hranu, odeću i ostali materijal za borce; obilazila partijske organizacije; obilazila sela i u razgovoru s narodom prikupljala nove borce za Odred.</s><s>Septembra 1941. godine, morala je da napusti Valjevo, jer je postojala opasnost da bude uhapšena.</s><s>Tada je ponovo došla u Valjevski odred, gde se zajedno sa ostalim članovima Okružnog komiteta, u toku Prve neprijateljske ofanzive i zime 1941/42. godine kretala padinama Povlena, Maljena, Suvobora i Medvednika.</s>

<s>Aprila 1942. godine postavljena je za sekretara Okružnog komiteta KPJ za Valjevo.</s><s>Radila je na promovisanju i širenju Narodnooslobodilačkog pokreta; obanavljanju partijskih i skojevskih organizacija, koje su se pod naletom neprijatelja i stalnim poterama i provalama, raspadale; osnivanju Narodnooslobodilačkih odbora i drugom.</s><s>Septembra 1943. godine organizovala je petnaestodnevni kurs za članove Partije i simpatizere.</s>

<s>U šumi Rezina, 5. juna 1944. godine, Milica je u prisustvovala sednici prvog Narodnooslobodilačkog odbora sela Joševa.</s><s>Tada ju je prepoznao jedan bivši nedićevac i odmah o tome obavestio lokalnu četničku jedinicu.</s><s>Četnici su u rano jutro 6. juna, opkolili kuću Živana Andrića, člana NO odbora, kod kog je Milica zanoćila.</s><s>Kada je uvidela da je opkoljena, Milica je odlučila da se preda, jer je znala da bi pružanjem otpora dovela u opasnost svog domaćina i njegove ukućane.</s><s>Prilikom predaje četnici su odmah zaklali Živana, a Milicu su vezanu poveli u svoj štab u selu Lelić kod Valjeva.</s>

<s>U četničkom štabu, Milica je dva dana mučena, kako bi otkrila druge članove i simpatizere KPJ i NOP-a, ali je ona uporno ćutala.</s><s>U noći 7/8. juna pokušala je da pobegne, ali je ranjena.</s><s>Teško ranjenu, četnici su nastavili da je muče, a pošto i dalje ništa nije odgovarala, zaklali su je.</s>

<s>Posle oslobođenja zemlje, njeni posmrtni ostaci su preneti u Čačak, gde su uz prisustvo velikog broja građana sahranjeni na čačanskom groblju.</s><s>Milica je svoje ilegalno partijsko ime „Dara” uzela po imenu svoje najstarije sestre, koju je neizmerno volela.</s><s>Jedna osnovna škola u rodnom joj Čačku nosi njeno ime.</s>

<s>Ukazom Prezidijuma Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije od 14. decembra 1949. godine proglašena je za narodnog heroja.</s>

<s>Literatura</s>

<s></s>

<s>Jugoslavenski partizani
Srpski komunisti
Žene u Narodnooslobodilačkoj borbi
Žene narodni heroji
Biografije, Čačak</s>

