Stećci u Bosanskom Petrovcu
<s>Stećci u Bosanskom Petrovcu, Bosna i Hercegovina, su skupina od svega nekoliko desetina komada, rasprostranjenih na tri lokacije.</s>

<s>Nekropola u Vođenici 
Nekropola se nalazi na lokalitetu Crkvina uz današnju crkvu u Vođenici.</s><s>Stećke je registrovao Vejsil Ćurčić u Glasniku Zemaljskog muzeja 1902. god.</s><s>U Arheološkom leksikonu BiH u opisu lokaliteta stoji: sačuvane ruševine crkvene srednjovjekovne građevine, uz koju se, prilikom raskopavanja nailazilo na oružje i liturgijske predmete, a oko ruševina je sačuvano oko 40 stećaka u obliku ploča i sanduka sa ornamentima polumjeseca i krsta.</s><s>Prilikom posljednje obnove crkve, stećci su pomjereni i poredani uz ogradu.</s>

<s>Vrtoče 
Druga lokacija stećaka je u Vrtoču, 20 km. od opštinskog centra, uz put prema Bihaću.</s><s>Razmješteni su takođe oko savremene pravoslavne crkve iz 19. vijeka, sagrađene na temeljima srednjovjekovne crkve.</s><s>Svi stećci su u obliku ploče, na jednoj kratkoj strani zaobljeni, dok na drugom kraju imaju pravokutan oblika.</s><s>Ukrašeni su polumjesecom, ljiljanom i krstom i bez natpisa su.</s><s>Sada je na lokaciji svega 7 komada.</s>

<s>Nekropola stećaka Kolunić 
Nekropola se nalazi na lokalitetu Crkvina, oko 3,2 km uz put Bosanski Petrovac - Drvar, na južnom rubu Petrovačkog polja.</s><s>Nekoliko parcela odvaja je od puta.</s><s>Proglašena je, zajedno s ostacima srednjovjekovne crkve, za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine</s>

<s>Opis 
Sa svih strana crkve nalazi se nekropola sa stećcima u obliku uglavnom većih ploča.</s><s>Obrada ovih spomenika je jedva primjetna, tako da su ploče nepravilnog pravougaonog oblika.</s><s>Često su im kraće strane zaobljene.</s><s>Odavno su već utonule, a neke ploče su prelomljene.</s><s>Orijentirane su u smjeru zapad-istok.</s><s>Ne primjećuje se neki sistem u uspostavljanju redova.</s>

<s>Na jednoj od dvije ploče koje su bile "blizu oltara", Petar Mirković je zatekao uklesan ljiljan i natpis u 2 reda, između kojih je na kraju riječi stajao krst.</s><s>O natpisu su pisali Petar Mirković i Ćiro Truhelka u Godišnjaku Zemaljskog muzeja, 1894.</s><s>Natpis je kasnije pročitao Marko Vego, tako da se natpis s lijeve strane krsta pojavio u zrcalnoj slici.</s><s>Pisan je u ustavnoj glagoljici 14-15. stoljeća:</s>

<s>1. red Ostoja
 2. red Ostojić.</s>

<s>Pored imena i prezimena, ispisanih u dva reda, uklesan je sa desne strane krst.</s>

<s>Goran Komar iz Herceg Novog, koji je posjećivao ovaj lokalitet smatra da natpis po svojoj tipologiji pripada ustavnoj glagoljici, vjerovatno iz 15. vijeka i njime se dva puta ispisuje lično ime Ostoja.</s><s>Riječ je o jednom od veoma starih glagoljskih epitafa i smatra se da je on drugi po redu po starosti u Bosni i Hercegovini.</s>

<s>Spomenik sa natpisom na glagoljici, za koji se duže od 100 godina mislilo da je nepovratno izgubljen (uništen ili odnesen), ponovo je pronađen na nekropoli.</s><s>Otkrio ga je protoprezviter-stavrofor Zdravko Bogojević iz Eparhije bihaćko-petrovačke, tokom uređenja nekadašnjeg hrama.</s><s>O tome su obaviještene nadležne institucije koje se bave zaštitom kulturno-historijskog nasljeđa na ovim prostorima, kako bi se preduzele mjere na zaštiti i konzervaciji spomen-ploče, odnosno stećka sa natpisom.</s>

<s>Reference</s>

<s>Nekropole stećaka
Stećci sa natpisom
Nacionalni spomenici u Bosanskom Petrovcu</s>

