Obojeni metali
<s>Obojeni metali (engleski: Non-Ferrous Metals) su svi metali koji u sebi nemaju željezo.</s>

<s>Podjela 
Metali se uobičajeno dijele na Crne i Obojene, prema toj podjeli u crne metale se ubraja željezo (ponekad mangan i krom), a svi ostali metali su obojeni i dijele se na četiri grupe;</s>

<s>Teški obojeni metali 
U njih spadaju metali čija je gustoća veća od 5 kg/dm³, iako neki smatraju da je ta granica 3,8 kg/dm³.</s><s>To su: Olovo (Pb), Bakar (Cu), Cink (Zn), Nikal (Ni), Kobalt (Co)</s>

<s>Laki obojeni metali 
To su oni metali čija je gustoća manja od 5 kg/dm³, u njih spadaju: Aluminij (Al), Magnezij (Mg), Berilijum (Be), Titan (Ti).</s>

<s>Plemeniti metali 
To su; Zlato (Au), Srebro (Ag) i Platina (Pt)</s>

<s>Rijetki metali 
U njih se ubrajaju; Indijum (In), Galijum (Ga), Selen (Se), Telur (Te), Volfram (W), Vanadijum (V), Molibden (Mo), Cirkonijum (Zr), Renijum (Re), Uran (U)</s>

<s>Ta grupa metala dijeli se i na: rastresite, teško topive i radioaktivne.</s>

<s>Karakteristike 
Glavne karakteristike obojenih metala u odnosu na čelik su; to što imaju slabije mehaničke karakteristike, ali su elastičniji, otporniji na koroziju, bolji su provodnici topline i elektriciteta, nisu magnetički, imaju manju specifičnu težinu i otporni su na trenje.</s>

<s>Najvažniji obojeni metali za mašinsku industriju su; bakar, cink, nikal, aluminij, magnezij, titan i legure; bakra, aluminija i magnezija.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Non-Ferrous Metal</s>

<s>Metali
Legure
Metalurgija</s>

