Evaristo Pérez de Castro
<s>Evaristo Pérez de Castro y Colomera (26. oktobar 1769 - 28. novembar 1849) bio je španski političar i diplomat koji je od 1839. do 1840. vršio dužnost premijera Španije.</s>

<s>Karijeru je započeo za vrijeme rata sa francuskim okupatorima kao jedan od zastupnika kadiškog Cortesa i zagovornika tamo donešenog Ustava.</s><s>Nakon završetka rata je služio kao španski ambasador u gradovima Hanse, a u vrijeme liberalnog režima 1820. godine postao ministar vanjskih poslova.</s><s>Po slomu liberalnog režima je otišao u egzil u Francusku, odakle se vratio po smrti kralja Ferdinanda VII.</s>

<s>Perez de Castro se priključio Umjerenoj stranci koja se zalagala za transformaciju Španije u ustavnu monarhiju po uzoru na francusku Julsku monarhiju.</s><s>Njegovi su stavovi počeli skretati udesno nakon uvođenja Ustava 1837. godine.</s><s>Bio je izuzetno blizak regentici Mariji Christini i zahvaljujući njoj je početkom 1839. postao premijer.</s><s>Za vrijeme njegovog mandata je konvencijom u Vergari okončan iscrpljujući Prvi karlistički rat.</s><s>Njegovi pokušaji da ojača položaj svoje stranke izbornim zakonima koji su favorizirali višu klasu su doveli do sukoba sa progresistima, pod čijim se pritiskom Maria Christina 1840. godine odrekla regenstva i prepustila ga popularnom progresističkom generalu Esparteru.</s><s>Tada je Perez de Castro podnio ostavku i otišao ponovno u egzil.</s><s>Iz njega se vratio 1843. godine.</s>

<s>Vanjske veze
 
 Expediente personal del Prócer del Reino D. Evaristo Pérez de Castro</s>

<s>Španski političari
Španski diplomati
Premijeri Španije</s>

