Sumnjivo lice
<s>Sumnjivo lice je drama srpskog pisca Branislava Nušića, pisana između 1887. i 1888. godine.</s><s>Prvi put je izvedena u beogradskom Narodnom pozorištu 29. maja 1923. godine.</s><s>Roman se na komičan način bavi korumpiranim stanjem državnih činovnika u Srbiji i uticajem dinastije Obrenović, što je i uticalo na odluku Milorada Šipčanina, direktora Narodnog pozorišta, da delo ne uvrsti u repertoar.</s>

<s>Izvođenje i objavljivanje 
Premijera Sumnjivog lica odigrala se 29. maja 1923. godine.</s><s>Branislav Nušić je sredinom 1920. godine napisao predgovor u kom je istakao da je delo nastalo između 1887. i 1888. godine, ali da ono nije prihvaćeno od tadašnjeg upravnika Narodnog pozorišta, Milorada Šipčanina.</s><s>I pored toga što je Milorad pozitivno ocjenio djelo, ono nije uvršteno u repertoar.</s><s>Razlog tome je pominjanje vladajuće dinastije Obrenović u lošem kontekstu.</s><s>Nakon političkog prevrata u zemlji i promjene dinastije, Branislav je predao rukopise tadašnjem upravniku pozorišta Nikoli Petroviću.</s><s>Pored toga što su mu se dopali i što je čestitao Nušiću na komediji, Nikola nije prihvatio djelo zbog bojazni od političke reakcije.</s>

<s>Ubrzo je smenom Petrovića, za upravnika Narodnog pozorišta u Beogradu postavljen Branislav Nušić.</s><s>Tokom dvogodišnjeg upravljanja suočio se sa iskušenjem da prihvati svoje djelo, ali je od toga ubrzo odustao, smatrajući da treba da posluša savjete Milorada Šipčanina.</s>

<s>Pred sam početak Velikog rata, Nušić se nalazio u Makedoniji kao upravnik pozorišta u Skoplju.</s><s>Uputio se ka Prištini, ne bi li se dalje preko Prizrena i Albanije evakuisao.</s><s>Sve svoje bilježnice i većinu nedovršenih djela ostavio je u Skoplju.</s><s>Pošto je put od Prištine do Prizrena morao da se prepješači, Branislav je morao da odbaci dio svojih rukopisa kako bi smanjio teret.</s><s>Među bačenim stvarima našao se i rukopis  Sumnjivog lica.</s><s>U Prizrenu je preostala djela dao na čuvanje Srpkinji, koja je papire sakrila ispod tavanskog patosa.</s><s>Odmah po završetku rata 1918.</s><s>Nušić se vraća u Skoplje i saznaje da su bugarski vojnici pronašli njegova skrivena djela u Prizrenu i spalili ih.</s><s>Ubrzo potom, poslao je svoju suprugu Darinku u Prištinu kako bi pronašla grob njegovog oca koji je preminuo za vreme okupacije.</s><s>Prolazivši starim ulicama, ženu je spazila bivša najamnica kod kojih su Nušići stanovali.</s><s>Tom prilikom joj je saopštila da je sačuvala svu pobacanu dokumentaciju, među kojima je bila i drama Sumnjivo lice.</s>

<s>Po obnovi ratom srušenog pozorišta, upravnik Milan Grok je tokom svog trećeg mandata uvrstio Branislavljevo Sumnjivo lice u repertoar.</s><s>Djelo je doživjelo veliku popularnost i više repriza u nekoliko pozorišta.</s>

<s>Radnja
Predstavnici tadašnje vlasti bili su koristoljubivi i podmitljivi poslušnici koji su oko sebe skupljali ljude koji su im slični i bili spremni da učine sve kako bi sačuvali svoj položaj.</s><s>Kapetan Jerotije je bio “karijerista”, glup i ograničen čovek koji je volio da čita tuđa pisma.</s><s>Hvatanje sumnjivog lica za  njega je bio način da obezbjedi napredovanje u službi, iako to nije zaslužio, jer je bio kukavica i loš državni činovnik.</s><s>Kapetanovi pomoćnici se nisu mnogo razlikovali od njega.</s><s>Pisar Vića je bio ulizica, prepotentni i bezobrazni čovjek koji se preko državne službe obogatio, a Žika neobrazovan čovjek i notorna pijanica.</s><s>Ponašanje Jerotija i Viće tokom istrage, način hapšenja i saslušanje nedužnog mladića pokazuju najbolje kakva je bila vlast u tadašnjoj Srbiji.</s><s>Saznavši ko je sumnjivo lice i kakve su njegove namjere, Jerotije je doživio lični poraz i veliku sramotu, ali ga to nije spriječilo da učini sve kako bi zaštito sebe i ostao na vlasti.</s><s>Dovoljno je bilo samo da smisli priču i optuži osobu na položaju nižem od svoga.</s>

<s>Glavna lica 
 Jerotije Pantić
 Vića
 Žika
 Marica i Đoka
 Anđa - kapetanova supruga
 Gazda Miladin
 Gazda Spasa
 Aleksa Žunić
 Tasa i Milisav - pisari
 Joca - pandur</s>

<s>Filmska adaptacija 
Predrag Dinulović i  Sofija Soja Jovanović su 1954. godine napisali scenario i radili na režiji istoimenog filma sa motivima Nušićeve komedije.</s>

<s>Izvori 
 http://www.skolarac.net/pdf/sumnjivo-lice.pdf</s>

<s>Spoljašnje veze 
 Sumnjivo lice na sajtu rastko.rs</s>

<s>Drame 1923.</s><s>Srpske drame</s>

