Suborbitalni let
<s>Suborbitalni let je vrsta svemirskog leta pri kojem letjelica odlazi u svemir, a zatim se vraća u atmosferu prateći (uglavnom) balističku trajektoriju.</s><s>Ovo se uglavnom događa zbog nedostatka specifične orbitalne energije, i u tom slučaju suborbitlani let traje samo nekoliko minuta, ali je također moguće da objekt koji posjeduje dovoljno specifične energije za ulazak u orbitu bude lansiran putanjom koja će se ponovo presjecati sa Zemljinom atmosferom, ponekad i nekoliko sati nakon lansiranja.</s>

<s>Trajektorije slične ovoj koriste se prilikom probnih letova svemirskih letjelica za transport ljudi.</s><s>Letjelica se lansira raketom u balističku trajektoriju tako da postigne veliku nadmorsku visinu, a pri povratku i ulasku u atmosferu, uslijed velikog ubrzanja, dostigne brzine približne onim koje letjelica dostiže pri povratku s Mjeseca ili iz dubokog svemira.</s><s>Ovi testovi su veoma bitni jer se tokom njih ispituje konstrukcija letjelice, način na koji podnosi velika naprezanja, funkcioniranje svih sistema za osiguravanje optimalnih uvjeta unutar letjelice, kao i integritet termo-štita koji mora izdržati temperature od preko 2500 °C pri povratku u atmosferu.</s>

<s>Najčešće se za granicu svemira uzima Karmanova linija, 100 kilometara iznad površine mora.</s><s>Povećanje potencijalne energije potrebno da se pređe Karmanova linija iznosi samo oko 3 % orbitalne energije (potencijalne i kinetičke) neophodne za dostizanje najniže moguće orbite oko Zemlje (kružne orbite neposredno iznad Karmanove linije).</s><s>Prostije rečeno, lakše je dosegnuti svemir nego ostati u svemiru.</s>

<s>Letjelice lansirane ispod granice svemira (Karmanove linije ili drugih definiranih linija) imaju iste trajektorije kao kod suborbitalnih letova, no takve se klasificira kao atmosferske letove.</s><s>Prvi suborbitalni let u ljudskoj historiji izveden je u junu 1944. godine njemačkom raketom V-2 koja je dosegnula visinu od 189 km.</s><s>Međutim, ukoliko se kao granica svemira uzme NASA-ina definirana granica od 80 km, prvi suborbitalni svemirski let izveden je još 3. 10. 1942. kada je istom raketom dosegnuto 84,5 km.</s><s>Prvi suborbitalni let s ljudskom posadom izveden je 5. 5. 1961. kada je američkim programom Mercury lansiran A. Shepard.</s><s>Ovaj let bio je odgovor na sovjetsko lansiranje kapsule s J. Gagarinom nepunih mjesec dana ranije, koja je izvela tehnički kompleksniji i zahtjevniji orbitalni let.</s>

<s>Astronautika</s>

