Bitka kod Wattigniesa
<s>Bitka kod Wattigniesa se odigrala od 15. do 16. oktobra na sjeveru Francuske za vrijeme Rata Prve koalicije između francuske republikanske vojske pod generalom Jean-Baptisteom Jourdanom na jednoj, i savezničkih austrijsko-nizozemskih snaga pod princom Coburgom na drugoj strani; završila je francuskom pobjedom koja je u velikoj mjeri označila prekretnicu rata na sjevernom bojištu, odnosno u tzv. Flandrijskoj kampanji.</s>

<s>Do nje je došlo nakon nekoliko mjeseci u kojima su francuske trupe na sjevernoj granici trpjele niz teških poraza, počevši od proljeća kada su izbačene iz Austrijske Nizozemske (današnja Belgija), a odakle su savezničke snage započele metodički napadati i zauzimati francuske granične tvrđave, nastojeći tako otvoriti put za marš prema unutrašnjosti Francuske i Parizu.</s><s>Pokušaji francuskih snaga da ih u tome spriječe, odnosno deblokiraju opsjednute tvrđave, uglavnom nisu davali rezultata, velikim dijelom zbog kaosa koji je Revolucija izazvala u francuskoj vojsci, te toga, što su nakon izdaje generala Dumourieza profesionalni oficiri bili pod stalnim pritiskom političkih komesara vlade u Parizu, odnosno pod prijetnjom da će biti uhapšeni i pogubljeni kao izdajnici.</s><s>To se dogodilo dvojici zapovjednika Sjeverne armije - Custineu i Houchardu - pa je Jourdan prilično nevoljko došao na njihovo mjesto.</s>

<s>Jourdanov prvi zadatak je bio debkloada Maubeguea, grada i tvrđave koji se od 30. septembra nalazio pod opsadom savezničkih snaga.</s><s>Jourdan, koga je pratio politički komesar Lazare Carnot, je prikupio svoje  snage i krenuo prema gradu, na što su saveznici odlučili svoje snage podijeliti na tzv. Opservacijsku armiju, koja je trebala zaustaviti Jourdana, te tzv. Opsadnu armiju, koja je trebala nastaviti opsadu.</s><s>Jourdan je stekao lokalnu nadmoć u ljudstvu, ali napad na savezničke položaje, koji je započeo 15. oktobra, nije imao uspjeha, osim na području sela Wattignies gdje su Francuzi uspjeli zauzeti lokalnu visoravan.</s><s>Jourdan je tamo odlučio koncentrirati svoje snage i sutradan pokrenuo napad koji je doveo do razbijanja savezničkih linija te natjerao savezničkog zapovjednika, princa Josiasa, da naredi povlačenje i odustane od opsade.</s><s>Tako je Maubeugue bio spašen, a saveznici prisiljeni napustiti svoje planove o prodoru prema Parizu i otići u zimske kvartire.</s>

<s>Usprkos Carnotovog pritiska, Jourdan je odbio krenuti u ofenzivu, smatrajući da su njegove trupe previše iscrpljene, te se povukao u zimske kvartire.</s><s>Zbog toga je bio pozvan u Pariz gdje se morao braniti od optužbi pred Odborom javnog spasa, ali se na kraju uspio spasiti.</s><s>Francuzi su ofanzivu nastavili sa uspjehom sljedeće godine, a Wattignies, koji je kasnije prepoznat kao mjesto važne bitke, u znak sjećanja dobio novo ime "Wattignies-la-Victoire" (Wattignies pobjeda).</s>

<s>1793
Francuske bitke
Rat Prve koalicije</s>

