Crkva Sv. Petra i Pavla u Borcima (Konjic)
<s>Crkva sv. Petra i Pavla u Borcima,  u opštini Konjic, je crkva Srpske pravoslavne crkve,  eparhija zahumsko-hercegovačka i primorska‎.</s><s>Proglašena je za nacionalni spomenik BiH.</s>

<s>Lokacija 
Naselje Borci je na 10 km  zračne udaljenosti jugoistočno od Konjica, u podnožju istočnih padina planine Borašnice, na Boračkoj visoravni.</s><s>Nalazi se uz put koji iz Konjica preko Boraka vodi za Glavatičevo i dalje, uz Neretvu, na  jugoistok u Zaborane na Nevesinjskom polju</s>

<s>Historija 
U periodu 1878-1918,  na području današnje općine Konjic, izgrađena su dva vjerska objekta: Crkva sv. Vasilija Velikog u Konjicu, 1886. godine  i Crkva svetih apostola Petra i Pavla, u Borcima, 1896. godine.</s>

<s>Početkom 1880. godine, mještani sela Borci obratili su se Zemaljskoj vladi za Bosnu i Hercegovinu molbom da im se odobri izgradnja manje crkve sa sporednim prostorijama na Borcima i materijalna pomoć za njenu izgradnju.</s><s>Zemaljska vlada udovoljila je ovoj molbi: odobrila je gradnju i pomoć od 300 florina.</s>

<s>Opis 
Crkva je pravougaone osnove, vanjskih dimenzija cca 7,05 x 11,00 m. U osovini vanjskog zida zapadne fasade, prizidan je zvonik kvadratne tlocrtne osnove 2,90 x 2,90 m.</s>

<s>Crkva je jednobrodna, a u funkcionalnom smislu je podijeljena na: prostor naosa, oltarski prostor sa proskomidijom, đakonikonom i časnom trpezom, smješten u apsidi, te galeriju, preko koje se pristupa stepeništu crkvenog tornja.</s><s>Crkva ima jedan ulaz.</s>

<s>Na gornjoj zoni ikonostasne pregrade crkve je postavljeno nekoliko ikona.</s>

<s>Crkva je prvobitno bila pokrivena kamenim pločama.</s><s>Kao pokrivač je zatim korišten crijep, 80-ih godina 20. stoljeća su korištene salonit ploče, a 2005. godine je izvršeno prepokrivanje «salonitkom».</s>

<s>Zvonik je naknadno prizidan uz crkvu i zidan je od kamena sedre (dok je crkva zidana od krečnjačkog kamena).</s>

<s>Svi prozori imaju kamene šembrane (okvire), izvedene od po četiri komada kamena «miljevine».</s><s>Kamenovi šembrana su klesani veoma precizno, a njihove vidljive, vanjske površine su obrađene finom «zubljom» Miljevina je kamen bjeličaste do žućkaste boje, mekahan je i veoma pogodan za izvođenje dekorativnih elemenata, zbog jednostavnosti njegove obrade.</s><s>Ima trajnu povišenu vlažnost i teško se suši.</s><s>Nema veliku čvrstoću, ekstremno je porozan i veoma higroskopan pa ga je potrebno zaštiti.</s>

<s>Literatura</s>

<s>Reference</s>

<s>Vanjski linkovi 
 Eparhija zahumsko-hercegovačka i primorska
 Turistički vodič Konjic</s>

<s>Nacionalni spomenici u Konjicu
K
k</s>

