Drugi nordijski rat
<s>Drugi sjeverni rat (zvan i Prvi ili Mali sjeverni rat) vodio se između Kraljevine Švedske i njenih protivnika Poljsko-Litavska Unije (1655. - 1660.), Carske Rusije (1656. - 1658.), Brandenburg-Prusije (1657. - 1660.), Habsburške Monarhije (1657. - 1660.), Dansko - Norveške (1657. - 1658. i 1658. - 1660.) i Nizozemske Republike kao završna faza borbe oko poljsko - švedske sukcesije
.</s>

<s>Tok rata</s>

<s>Švedski kralj Karl X Gustav objavio je 1655. rat Poljsko-Litavskoj Uniji pod izgovorom da ga poljski kralj Jan II Kazimir Vasa odbija priznati kao suverenog monarha.</s><s>Pravi razlog je bila Karlova želja da se teritorijalno proširi po Baltiku.</s>

<s>Tadašnji švedski saveznik Brandenburg-Prusija, napao je Poljsku pa su saveznici brzo napredovali i zauzeli Varšavu.</s><s>Tad su Carska Rusija, Danska i Habsburška Monarhija objavile rat 
Švedskoj, pa je Brandenburg-Prusija napustila Šveđane i pridružila se protivničkoj koaliciji.</s><s>Nakon tog su Šveđani protjerani iz Poljske, ali su dvaput napali Dansku i prislili je da napusti Skaniju.</s>

<s>Rusija koja je tad bila u ratu sa Poljsko-Litavskom Unijom (Rusko - Poljski rat (1654 -1667)) sklopila je primirje sa Poljskom i napala Švedsku.</s><s>Taj potez je razbjesnio glavnog saveznika Rusije, ukrajinskog hetmana Bogdana Hmeljnickog koji je ostao švedski saveznik, jer su mu obećali veću samostalnost da se nastavio boriti protiv Poljaka.</s>

<s>Rat je završio tako što su se poljski vladari iz Dinastije Vasa odrekli prava na švedski tron, a Šveđani zauzeli 
Skaniju od Danaca.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>First Northern War na portalu Encyclopædia Britannica 
Rusko-švedski ratovi
Ratovi u Evropi</s>

