Okrugli stol
<s>Okrugli stol je mitski stol legendarnog britanskog Kralja Arthura, koji se prvi put spominje u Waceovom Romanu o Brutu iz 1155.</s><s>U toj viteškoj poemi kazuje se da je Arthur imao okrugli stol, kako se nijedan od njegovih barona, kad bi sjeo uz njega, ne bi mogao osjećati zakinut i manje važan u odnosu na druge.</s>

<s>Historija</s>

<s>Literarna vrijednost Okruglog stola, naročito u romantičnim poemama iz 13. vijeka i kasnije, leži u činjenici da je on koristio vitezovima arthurovog dvora kao personifikacija njihovog -kolektivnog ja i simbol njihova jedinstva.</s>

<s>U stvarnom životu - Okrugli stol, je po mnogim svojim aspektima, postao - protutip za osnivanje brojnih velikih Viteških redova koji su nicali po Evropi tokom kasnog srednjeg vijeka.</s><s>Tako da je do kraja 15. vijeka, kad je Malory napisao Le Morte Darthur, viteštvo postalo istovetno sa velikim vojničkim bratovštinama, osnivanim uz podršku moćnih feudalaca.</s>

<s>U Robert de Boronovoj poemi Josip iz Arimateje (Joseph d'Arimathie) napisanoj oko 1200. - Sveti gral, za kojim traga junak Percival, identificiran je kao vrč kojim se Krist koristio za Posljednje večere.</s><s>Po njoj je upravo Josipu iz Arimateje dan zadatak da napravi stol u spomen na Posljednju večeru, ali da jedno mjesto ostavi upražnjeno, kao simbol mjesta na kojem je sjedio Juda, izdajica Krista.</s><s>Na tom praznom mjestu, nazvanom - Perilousovo mjesto, nitko nije sjedio iz straha po vlastitu sudbinu, jer je ono bilo rezervirano isključivo za onog junaka koji može vratiti Sveti gral.</s><s>Tokom 13. vijeka, kad je tema Svetog grala u potpunosti integrirana u legendu o Kralju Arthuru u skupini priča iz Opusa Vulgata i Postvulgata, iskristaliziralo se da je Okrugli stol - oblikovan upravo zbog Svetog grala, kao i prazno mjesto, ali da ga je napravio čarobnjak Merlin i to za Uthera Pendragona, oca Kralja Arthura.</s>

<s>Igrom sudbine postao je vlasništvo kralja Leodegranca iz Cameliarda, koji ga je poklonio svom zetu Arthuru kao dio miraza svoje kćeri Guinevere.</s><s>Prijem u društvo okruglog stola bio je rezerviran samo za najhrabrije, a Perilousovo mjesto ostalo je upražnjeno sve do pojave Galahada, hrabrog viteza koji je pronašao Sveti gral i donio čudesa u Arthurovo kraljevstvo.</s>

<s>U gradu Winchesteru postoji velika dvorana, kao jedini ostatak nekadašnjeg dvorca kog je započeo graditi William I Osvajač, a dovršen je 1235.</s><s>U njoj se nalazi prislonjen uz zid - okrugli stol promjera 5,5 metara, kog zovu Stol kralja Arthura.</s><s>Izrađen je krajem 13 ili početkom 14. vijeka, a prebojan je tudorovskim bojama zelenom i bijelom, za vladavine Henrya VIII.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Round Table na portalu projekta Camelot 
 Round Table na portalu Encyclopædia Britannica</s>

<s>Arturijanske legende</s>

