Radivojevići
<s>Radivojevići su humska velikaška porodica.</s><s>Prepoznatljiva je po imenu Radivojevića, mada je njen historijski razvoj uokviren sa nekoliko prezimena vladajućih porodica u dužem nizu bez oznake posebnog roda.</s><s>To je linija koju čine Bogavčići - Radivojevići - Jurjevići - Vlatkovići.</s>

<s>Prvi poznati predstavnik bio je Bogavac iz 14. vijeka.</s><s>Bogavac je imao dva sina; Radivoja i Mrdešu Bogavčića.</s><s>Bogavčev nasljednik u vodstvu porodice bio je Radivoj Bogavčić.</s><s>Njegov brat Mrdeša Bogavčić nije imao potomke.</s><s>Radivoj Bogavčić imao je sinove Jurja i Vukića Radivojevića.</s><s>Liniju vodstva u porodici držao je vojvoda Juraj Radivojević.</s><s>Daljnja linija vodstva u porodici pripada njegovovom sinu Vlatku Jurjeviću, pa onda Vlatkovom sinu Ivanišu Vlatkoviću.</s><s>Od 1404. god stalno nose titulu humskih vojvoda.</s>

<s>Poveljom iz 1408. god. koju je izdao kralj Ostoja, Radivojevići su dobili posjede na desnoj obali rijeke Neretve u njenom donjem toku, zapadno do Cetine, u zaleđu Biokova, a na sjeveru do lanca planina Čvrsnica, Raduša i Ljubuša.</s><s>Koliko se zna Radivojevići nisu nikad uspjeli ostvariti svoje planove da dobivene posjede pretvore u oblast (državu), kako je bilo zamišljeno.</s><s>Među najjače predstavnike porodice spadaju vojvoda Juraj Radivojević i vojvoda Ivaniš Vlatković.</s>

<s>Rodoslov 
Bogavac
Radivoj Bogavčić
Juraj Radivojević
Vlatko Jurjević
Ivaniš Vlatković Prije pada Bosne pod tursku vlast, zadnji bosanski kralj Stjepan Tomašević poslao je svoju ženu u Split.</s><s>U njenoj pratnji nalazilo se nekoliko velikaša, a među njima i knez Ivaniš Vlatković.</s><s>Nakon dolaska u Hrvatsku nastavio je rat s Turcima, zaustavivši se najprije u Klisu, a nakon pada Klisa odlazi u Senj.</s><s>Njegovi unuci, Radoje i Vukan Vlatković su stekli brojne zasluge u ratovanju s Turcima, te će ta činjenica dovesti i do potvrde plemstva (grb Radoja i Vukana Vlatkovića).</s><s>Vukić Radivojević
Mrdeša Bogavčić</s>

<s>Literatura 
 Pavao Anđelić, „Srednjovjekovna župa Velika (Veljci) u humskoj zemlji“, U grupa autora.</s><s>Srednjovjekovne humske župe, Mostar: 1999., 124
 Vladimir Ćorović, Beograd, novembar 2001 - Istorija srpskog naroda
 Adis Zilić, Tragom povelje bosanskog kralja Dabiše kćeri Stani od 26. aprila 1395. godine, Prilozi Instituta za istoriju 41, Sarajevo 2012, 241-258. []
 Mihailo Dinić, Odluke vijeća dubrovačke republike, knjiga 2, Srpska akademija nauka i umetnosti, Zbornik za istoriju, jezik i književnost srpskog naroda, Treće odeljenje 21, Beograd 1964.</s>

<s>Reference</s>

<s>Srednjovjekovna vlastela u BiH
Hum</s>

