Visegrád
<s>Visegrád (hrvatskosrpski: Višegrad, slovački: Vyšehrad, njemački: Plintenburg) je gradić na sjeveru 
Mađarske od 1,832 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Pest.</s>

<s>Visegrád je danas poznat po ostacima ranorenesansnog dvorca Matije Korvina i srednjovjekovne utvrde.</s>

<s>Zbog njegove važnosti - Mađarska je 2000. nominirala Visegrád za upis na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.</s>

<s>Geografske karakteristike</s>

<s>Višegrad leži na sjeverno od Budimpešte, na desnoj obali Dunava, na mjestu velike okuke, kad rijeka skreće prema jugu i Budimpešti.</s>

<s>Historija</s>

<s>Rimljani su za vladavine cara Konstantina Velikog izgradili utvrdu Ponts Novatus na brdu - Sibrik, kao najznačajniju građevinu u kompleksu svog dunavskog limesa.</s><s>Pored tog Rimljani su izgradili i utvrdu Gizella major oko 330. i osmatrački toranj na lokalitetu Szentgyörgy puszta.</s>

<s>Nakon što su se Ugari naselili u tom kraju, kraj oko Visegráda postao je feud Kursana, koji je uz Arpada bio tadašnji lider ugarskih plemena.</s>

<s>Mjesto je prvi put dokumentirano 1009. pod svojim slavenskim imenom - Visegrád, što je značilo zamak - akropola na visokom mjestu.</s>

<s>Prva srednjovjekovna utvrda u Višegradu podignuta je na temeljima kastruma, tako da je korišten i njegov kamen, ona je srušena za invazije Mongola.</s><s>Kompleks utvrda čije ostatke vidimo danas, sagrađen je za vladavine Bele IV i njegove žene kraljice Marije polovicom 13. vijeka.</s><s>On se sastoji od citadele na brdu visokom 328 m, donjeg zamka položenog na brežuljku ispod citadele, i bastiona pored dunavske obale.</s>

<s>Visegrád je postao međunarodno značajan tokom 15. vijeka za vrijeme vladavine Anžuvinske dinastije.</s><s>Već je Karlo I. Robert počeo graditi svoj dvorac na glavnoj ulici grada pored dunavske obale oko 1320.</s><s>U roku od nekoliko godina on je izrastao u omiljeno boravište kralja.</s>

<s>U tom dvoru održan je 1335., na inicijativu Karla I. Roberta poznati kraljevski susret koji je potrajao puna dva mjeseca.</s><s>Na njemu su pored domaćina Karla sudjelovali češki kralj Jan Luksemburški, 
poljski kralj Kazimir III Veliki, moravski markiz Karlo, bavarski princ Heinrich Wittelsbach i saksonski princ Rudolph.</s><s>Oni su sklopili sporazum, kako bi se oduprijeli Habsburgovcima i zapadnim trgovcima, i osigurali ekonomsku nezavisnost svojih zemalja.</s>

<s>Vrhunac Visegráda bio je kraj 15. vijeka kad je vladao Matija Korvin, koji je tu podigao svoj ranorenesansni dvorac u kom je ugošćivao brojne poznate ličnosti onog vremena.</s>

<s>Sretni dani Visegráda trajali su do osmanske invazije na Mađarsku u 16. vijeku, dobar dio utvrda i naselje razoren je za vrijeme njegova zauzimanja, pa se stanovništvo raselilo.</s><s>Preostale ostatke razorila je - 1702. vojska cara 
Leopolda I.</s>

<s>Naselje se počelo obnavljati u 19. vijeku, potaknuto istovremenim porastom izletničkih parobroda po Dunavu i planinara 
iz prijestolnice koji su iz Visegráda kretali na uspon na planinu Pilis.</s><s>Nekako istovremeno, počelo 
se sa arheološkim iskapanjima i rekonstrukcijom pojedinih objekata.</s>

<s>Visegrád je ponovno bio mjesto historijskog skupa održanog 1991. kad su tadašnji predsjednici Mađarske, Čehoslovačke i Poljske osnovali  Višegradsku grupu, koja je kasnije prerasla u Višegradsku četvorku kad se raspala Čehoslovačka na Češku Slovačku.</s>

<s>Danas je Visegrád najmanji grad u Mađarskoj, kog godišnje posjeti više od 300.000 turista.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Službene stranice Višegrada</s>

<s>Gradovi u Mađarskoj</s>

