LGBT pokreti
<s>Lezbejski, gej, biseksualni i transrodni (LGBT) pokreti su društveni pokreti koji se zalažu za prava i interese LGBT osoba u društvu.</s><s>Iako ne postoji glavna ili sveobuhvatna centralna organizacija koja predstavlja sve LGBT osobe i njihove interese, brojne organizacije za prava LGBT osoba su aktivne širom sveta.</s><s>Prva organizacija koja je promovisala prava LGBT osoba bila je Naučno-humanitarni komitet, osnovan 1897. godine u Berlinu.</s>

<s>Često istican cilj ovih pokreta je jednakost prava za LGBT osobe, često se fokusirajući na konkretne ciljeve kao što su ukidanje kriminalizacije homoseksualnosti ili pravo na usvajanje istospolnim parovima i za istopolne brakove.</s><s>Drugi su se fokusirali na izgradnju LGBT zajednica ili radili na oslobađanju šireg društva od bifobije, homofobije i transfobije.</s><s>LGBT pokreti koji su danas organizovani obuhvataju širok spektar političkog aktivizma i kulturnih aktivnosti, uključujući lobiranje, ulične marševe, društvene grupe, medije, umetnost i istraživanje.</s>

<s>Pregled 
Sociologinja Mary Bernstein piše: "Za lezbejski i gej pokret, kulturni ciljevi uključuju (ali nisu ograničeni na) izazivanje dominantnih konstrukcija muškosti i ženstvenosti, homofobije i primat rodnog heteroseksualnog nuklearnog porodičnog modela (heteronormativnost).</s><s>Politički ciljevi uključuju promenu zakona i politika kako bi se stekla nova prava, beneficije i zaštita od štete." Bernstein ističe da aktivisti zahtevaju ostavrivanje zahteva za oba tipa ciljeva u civilnoj i političkoj sferi.</s>

<s>Kao i u drugim društvenim pokretima, postoje i konflikti unutar i između LGBT pokreta, posebno u vezi sa strategijama za promene i debatama o tome ko tačno predstavlja pokret, što se odnosi i na strategije obrazovanja.</s><s>Postoji rasprava o tome koliko lezbejke, gejevi, biseksualci, transrodne osobe, interspolne osobe i drugi dele zajedničke interese i potrebu da sarađuju.</s><s>Vođe lezbejskog i gej pokreta iz 1970-ih, 80-ih i 90-ih često su pokušavale da sakriju stereotipno muževne lezbejke, ženstvene gejeve, transrodne osobe i biseksualce od javnosti, stvarajući time unutrašnje podele unutar same LGBT zajednica.</s><s>Rof i Waling (2016) dokumentovali su da LGBT osobe doživljavaju mikroagresije, vršnjačko nasilje i antisocijalno ponašanje od drugih osoba unutar LGBT zajednice.</s><s>To je zbog netačnih predstava i sukobljenih stavova o tome šta znači "LGBT" identitet.</s><s>Na primjer, transrodne osobe su otkrile da drugi članovi zajednice nisu razumeli njihove individualne specifične potrebe već su umesto toga pravili neosveštene pretpostavke, što može izazvati rizike po zdravlje.</s><s>Takođe, biseksualne osobe su otkrile da lezbejke ili gejevi nisu razumeli ili cenili biseksualnu seksualnost.</s><s>Očigledno je da, iako bi većina ovih ljudi rekla da zastupaju iste vrednosti kao većina zajednice, i dalje postoje nesuglasice čak i unutar LGBT zajednice.</s>

<s>LGBT pokreti često su prihvatili vrstu identitetske politike koja vidi gej, biseksualne i transrodne osobe kao fiksnu klasu ljudi; manjinsku grupu ili grupe, i ovo je vrlo često među LGBT zajednicama.</s><s>Oni koji koriste ovaj pristup teže liberalnim političkim ciljevima slobode i jednakih šansi, i ciljaju da se pridruže političkom mejnstrimu, na istom nivou kao i druge grupe u društvu.</s><s>Argumentujući da je seksualna orijentacija i rodni identitet prirođen i ne može se svesno promeniti, pokušaji da se gejevi, lezbejke i biseksualci promene u heteroseksualce ("terapija konverzije") generalno su odbačeni od strane LGBT zajednice.</s><s>Takvi pokušaji često se zasnivaju na verskim verovanjima koja percipiraju homoseksualnost kao nemoralnu.</s>

<s>Međutim, drugi unutar LGBT pokreta kritikovali su identitetsku politiku kao ograničenu i problematičnu, elementi kvir pokreta tvrde da su kategorije gej i lezbejka restriktivne i pokušavaju dekonstruisati te kategorije, za koje se smatraju da "jačaju umesto da izazivaju kulturni sistem koji će uvek obeležavati neheteroseksualne osobe kao inferiorne."</s>

<s>Nakon Francuske revolucije, anticlerikalno raspoloženje u katoličkim zemljama, zajedno sa liberalizirajućim efektom Napoleonkih zakona, omogućilo je ukidanje zakona o sodomiji.</s><s>Međutim, u protestantskim zemljama, gde je crkva bila manje stroga, nije bilo opšte reakcije protiv zakona koji su bili verskog porekla.</s><s>Kao rezultat toga, mnoge od tih zemalja su zadržale svoje zakone o sodomiji do kasnog 20. veka.</s><s>Čak i danas neke zemlje i dalje zadržavaju ove zakone.</s><s>Na primjer, 2008. godine slučaj na Visokom sudu Indije bio je presuđen primenom zakona starog 150 godina kojim se kažnjavalo sodomiju.</s>

<s>Vidi još 
 LGBT istorija
 Pregled LGBT istorije</s>

<s>Reference</s>

<s>Društveni pokreti
Civilno društvo
LGBT historija
LGBT kultura
LGBT zajednica
LGBT organizacije</s>

