Simentalsko govedo
<s>Simentalsko govedo (njemački: Simmentaler Fleckvieh) je jedna od pasmina (vrsta) domaćeg goveda porijeklom iz švicarske doline Simme (dolina je na njemačkom - tal) u Kantonu Bern.</s>

<s>Simentalska pasmina poznata je po različitim imenima, u Njemačkoj, Austriji i Švicarskoj, kao i mnogim drugim 
evropskim zemljama poznata je kao Fleckvieh, u Francuskoj je zovu Pie Rouge, Montbeliard i Abondance, a u Italiji Pezzata Rossa.</s>

<s>Današnji službeni naziv u svjetskim okvirima je Simmental - Fleckvieh.</s><s>Dominiraju dva tipa švicarski simentalac i njemački - fleckvieh.</s>

<s>Karakteristike</s>

<s>Boja simentalca varira od žute do crvene s bijelim šarama, a glava, noge i rep su bijeli s pigmentnim poljima.</s><s>Dlaka mu je mekana, koža srednje debela i djelomično pigmentirana.</s>

<s>Odrasle simentalske krave stare 5 godina, teške su između 600 i 750 kg i visoke (mjereno kod hrpta) 145-150 cm.</s>

<s>Simentalke su dugovječne i vrlo prilagodljive na klimu, tlo i intenzitet iskorištavanja.</s>

<s>Period laktacije u intenzivnom iskorištavanju traje od 5 do 7 godina, tad prosječna krava daje od 16 do 20 litara mlijeka dnevno.</s><s>Pored mlijeka simentalke su poznate i po visokom procentu čistog mesa (62-67%) i njegovoj kvaliteti, pa se svrstavaju u red najboljih pasmina za meso na svijetu.</s>

<s>Historija</s>

<s>Simentalsko govedo je jedna od najstarijih i najrasprostranjenih pasmina goveda u svijetu.</s><s>Iako se njihov prvi registar počeo voditi u švicarskom Kantonu Bern tek 1806., postoje brojni pisani dokumenti po crkvama i privatnim arhivima da su se ta velika crveno - bijela goveda uzgajala daleko ranije po zapadnoj Švicarskoj.</s><s>Simentalke su postale vrlo tražene zbog brzog rasta, i izvanredne proizvodnje kvalitetnog mlijeka, a kako su bile velike, korištene su i za vuču zaprežnih kola.</s>

<s>Zbog tog je već 1785. švicarski parlament ograničio njihov izvoz, radi manjka stoke za vlastite potrebe.</s><s>Švicarsko udruženje uzgajivača simentalki osnovano je 1890.</s>

<s>Od svog nastanka u Švicarskoj, pasmina se proširila na svih šest kontinenata.</s><s>Danas se ukupan broj Simentalskih goveda u svijetu procjenjuje na 40 do 60 milijuna grla.</s><s>Od tog broja više od polovice nalazi se Evropi, njeno širenje odvijalo se do kasnih 1960-ih.</s>

<s>Po nekim izvorima nekoliko grla uveženo je u Italiju još u 15. vijeku.</s><s>Tokom 19. vijeka - Simentalke su razmnožene u većini zemalja Istočne Evrope, Balkana i Rusije.</s><s>Prvi primjerci uveženi su Južnu Afriku - 1895., na nakon tog 1897. u Gvatemalu kao prvu zemlju zapadne hemisfere, zatim u Brazil 1918. i u Argentinu - 1922.</s>

<s>Postoje dolumenti iz različitih izvora koji pokazuju da su simentalska goveda uvežena u Sjedinjene Američke Države prije 20. vijeka.</s><s>Prva simentalska goveda dokumentirana su već 1887. u Illinoisu, a 1895. i u New Jerseyu, a nakon tog u razdoblju između 1916. - 1920. i u New Yorku i Novom Meksiku.</s>

<s>Međutim taj rani uvoz nije izazvao nikakav veći interes kod američkih stočara,  pa se uzgoj simentalske pasmine raširio tek krajem 1960-ih.</s>

<s>Njenoj popularnosti po Sjevernoj Americi puno je doprinjeo Kanađanin po imenu Travers Smith, koji je 1967.
uvezeo slavnog bika - Parisien iz Francuske.</s><s>Njegova sperma izvežena je u Sjedinjene Američke Države te iste godine, pa se prvo tele tako oplođeno otelilo februaru 1968.</s>

<s>Te iste godine oktobru osnovano je Američko udruženje uzgajivača simentalki (American Simmental Association).</s>

<s>Danas samo Američko udruženje uzgajivača simentalki registrira oko 80.000 novih simentalki godišnje.</s>

<s>Simentalsko govedo proširilo se po Velikoj Britaniji, Irskoj i Norveškoj do 1970. a nakon tog i po Švedskoj i ostalim evropskim zemljama sjeverne hemisfere ubrzo nakon toga.</s>

<s>Prve Simentalke stigle su do Australije 1972., Svjetska simentalska federacija osnovana je 1974., a 1976. uvežena su prva simentalska goveda u Narodnu Republiku Kinu.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze 
Simentalac</s>

<s>Goveda
Domaće životinje</s>

