Luca della Robbia
<s>Luca della Robbia punim imenom Simone di Marco della Robbia (Firenca, 1399./1400. - Firenca, 10. februar 1482.), bio je skulptor jedan od pionira firentinske 
renesanse, poznat i kao osnivač porodične bottege, poznate po proizvodnji djela od emajlirane terakote.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Za skulptora se školovao u bottegi Lorenza Ghibertija.</s><s>Pod njegovim utjecajem u duhu antičke skulptura stvarao je smirena i harmonična djela.</s>

<s>Prije nego što je razvio proces izrade reljefa u terakoti koji se danas vezuje uz ime della Robbia, Luca se isprva bavio klesanjem u mramoru.</s><s>Svoje najpoznatije djelo Cantoriju (pjevačku galeriju) počeo je klesati 1431.</s><s>Ona se orginalno nalazila iznad portala sjeverne sakristije Firentinske katedrale.</s><s>Od tamo je skinuta 1688. i spremljena u muzej Firentinske katedrale.</s><s>Cantorija je kompozija od 10 figuralnih reljefa; dvije grupe dječaka pjevača, plesača i djece koja sviraju na različitim Muzičkim instrumentima.</s><s>Ti reljefi svoju popularnost duguju naturalizmu i dječjoj nevinosti.</s>

<s>Za zvonik katedrale isklesao je od 1437.-39. pet alegorijskih kompozicija slobodnih vještina</s>

<s>Od ostalih djela u mramoru treba spomenuti tabernakul isklesan 1441. za kapelu sv.Luke u firentinskoj bolnici Santa Maria Nuova i 
grobnicu Benozza Federighija, biskupa Fiesola (1454-57).</s>

<s>Prvo dokumentirano djelo koje je potpunosti izveo u polikromnoj emajliranoj terakoti je luneta sa motivom uskrsnuća na portalu sjeverne sakristije Firentinske katedrale (1442.-45).</s><s>Nakon uskrsnuća dekorirao je i južni portal sakristije motivom uspenja, daleko širim spektrom boja.</s><s>Njegov suvremenik, pisac Giorgio Vasari saznao je nešto o njegovoj tajnoj glazuri kojom je premazivao svoje skulpture od terakote, ona se po njemu sastojala se od mješavine kositra, olovonih oksida, antimona i nekih drugih minerala.</s>

<s>Od brojnih dekorativnih emajliranih terakota koje je izveo Luca della Robbia, među najvažnijima su medaljoni sa likovima apostola za brunelleschijevu Kapelu Pazzi u Firenci (nakon 1443) i reljefi za svod michelozzeove Kapele raspeća u Bazilici San Miniata al Monte (Firenca oko 1448.) i luneta iznad portala u urbinskoj crkvi San Domenico (oko 1449.).</s>

<s>Posljednje veliko djelo Lukino djelo u terakoti je oltarna pregrada za biskupsku palaču u Pescii koju je izveo nakon 1472.</s>

<s>Brojna djela Luce della Robbije nalaze se izvan Italije.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Luca della Robbia</s>

<s>Renesansni skulptori
Luca della Robbia</s>

