Palladijev motiv
<s>Palladijev motiv je naziv dan od Francuza (motif Palladio) kombinaciji luka i stupova koju je Andrea Palladio, posljednji veliki arhitektonski teoretičar renesanse primijenio u oblikovanju pročelja tzv. „Bazilike“ , zapravo gradske vijećnice okružene trgovinama u Vicenzi.</s>

<s>Dvoetažne lođe koje se pružaju uokolo sva četiri pročelja zdanja, oblikovao je detaljno proporcijski strukturiranim rasporedom odabranih elemenata koji čine „palladijev motiv“ – osnovnu jedinicu čijim su umnažanjem kao kod rimskog amfiteatra formirane sve vanjske vizure „Bazilike“.</s>

<s>Paladijev motiv zapravo se sastoji od spoja širokog i visokog, lučno zaključenog polja s dva uska bočna polja, iznad kojih se nalazi ravna arhitravna greda trabeacije.</s>

<s>Motiv je vjerojatno izveden iz rimske arhitekture [slavoluk]]a. Potječe još od Bramantea, upotrebljavao ga je i Sebastiano Serlio.</s>

<s>Potaknut glasovitom Sansovinovom Bibliotekom Marcianom u Veneciji, Palladio motiv razvija u dva duga niza, jedan iznad drugog, omeđujući ga polustupovima prislonjenim na masivne zidane pilone, dok drugi polustupovi, oni s čelne tj. pročelne strane pilona, za trećinu viši od unutarnjih, omeđuju umnožene jedinice osnovnoga motiva.</s>

<s>Bilješke</s>

<s>Literatura 
 Müller/Vogel 2000. - Werner Müller; Gunther Vogel: Atlas arhitekture 2, preveo Milan Pelc, Zagreb, 2000., str. 421.</s><s>Summerson 1991. – Summerson, John: The Classical Language of Architecture, London, 1991., str. 129.-130. (s. v. Palladian motif)</s>

<s>Likovna umjetnost
Arhitektonski elementi
Stupovi
Građevinarstvo
Konstrukcije</s>

