Kultura trakaste keramike
<s>Kultura trakaste keramike je glavna neolitska kultura u srednjoj Evropi u periodu  5500–4500 pne.</s><s>Poznata je i kao LBK (njem: Linearbandkeramik), eng: Linear pottery culture.</s>

<s>Naziv 
Naziv potiče od ukrašavanja keramike.</s><s>Trakasta keramika, od Moldavije i Ukrajine na istoku do pariskog bazena na zapadu upućuje na karekteristična svojstva dekoracije, koja se nalaze na keramici pronađenoj na usputnim nalazištima širenja kroz Evropu.</s><s>Ta nalazišta pripadaju ranijoj, Starčevačko-Kereškoj kulturi, koja je bila na susjednom regionu Panonije, odakle se i nastavilo širenje neolita.</s><s>Na taj način su prenešena i mnoga svojstva dekorativnih obrazaca ukrašavanja keramike, sastavljena od zavojnica, konvergentnih linija, traka.</s><s>Primjenjujući te obrasce, razna poboljšanja i urezivanje linija, od obojene keramike nastala je urezana keramika.</s><s>Jedno vrijeme nazivala se Dunavska kultura , prema arheologu V. Gordon Childe-u.</s><s>Pripadnici trakaste keramike preuzeli su i poljoprivredne proizvode i načine obrade zemlje, počevši od žitarica i domaćih životinja sa područja Bliskog Istoka (područje Plodni polumjesec)</s>

<s>Postoji i teorija o autohtonom razvoju čiji su nosioci bili mezolitski stanovnici Evrope.</s><s>Treća teorija govori o impulsu iz azijskih stepa koji je mezolitsko stanoništvo istočne Evrope naveo na prihvatanje neolita, a odatle se raširio po Evropi.</s><s>Posljednje dvije teorije su mnogo manje zastupljena, pa većina historičara i dalje zastupa tezu o prodoru neolita preko Anadolije i teritorije jugoistočne Evrope. (Balkana).</s>

<s>Geografija 
Bila je rasprostranjena u Njemačkoj, Austriji, Češkoj, Slovačkoj, južnoj Poljskoj i Mađarskoj oko tokova Dunava, gornje i srednje Rajne, Elbe, Visle.</s><s>U ranoj fazi prepoznaju se dvije varijante: Rana ili zapadna, i istočna na istoku Mađarske.</s><s>Kultura je uticala na razvoj neolita i nastanak novih kultura na susjednim područjima: Lengyel, Kultura Cucuteni, Boian kultura.</s>

<s>Hronologija 
Njeno uklapanje u neolit Evrope približno izgleda:
 Rani neolit, 6000–5500.</s><s>Prvo pojavljivanje proizvodnje žitarica na jugu buduće LBK pod uticajem Starčevo-Kereš kulture sa juga Mađarske i Dnjestar-Bug kulture iz Ukrajine.</s><s>Srednji neolit, 5500–5000.</s><s>Rana LBK na srednjem Dunavu (Keramika muzičkih nota), i srednja LBK (keramika muzičkih nota) sa prekinutim linijama, između kojih su najčešće punktovane tačke, čime ukrašavanje podsjeća na muzičke note.</s><s>Kultura se proširila do svog punog obima, uz pojavljivanje lokalnih varijanti.</s><s>Jedna varijanta je kasna Dnjestar-Bug kultura.</s><s>Kasni neolit, 5000–4500.</s><s>Kasna LBK (Tačkasta keramika) je obilježena dominacijom tačkastih linija raznih oblika, što je bilo predstavljanje predmeta iz okoline, i njena podjela na Tačkastu kulturu u istočnoj Njemačkoj i Poljskoj, Rossen kulturu na zapadu i Lenđel kulturu na srednjem Dunavu.</s>

<s>Nakon toga uslijedila je tranzicija između neolita i Metalnog doba.</s>

<s>Naselja 
Kuće u ovoj kulturi poznate su kao neolitske duge kuće, zbog svojih dimenzija.</s><s>Reprezentativni primjerci, blizu 30 kom, pronađeni su u nalazištu Oslonki u Poljskoj.</s><s>Pravougaone duge kuće bile su dužine između 7 i 45 metara i širine između 5 i 7 metara.</s><s>Građene su od drvenih stubova povezanih ukrštenim gredicama na vanjskim stranicama i prepletima na unutrašnjim.</s>

<s>Ovakvih kuća je bilo između pet i osam u jednom naselju.</s><s>Koristili su je pripadnici širih familija, najviše dvije generacije.</s><s>Bile su okružene fortifikacijom.</s><s>Prozora nije bilo, a imale su samo jedna vrata na kraju kuće.</s><s>Jedna ili dvije prostorije su bile prazne.</s><s>U njima su se izrađivali i keramički proizvodi.</s><s>Svaka kuća je imala svoj simbol na proizvodu.</s>

<s>Lista neolitskih kultura u Evropi</s>

<s>Reference</s>

<s>Neolitske kulture</s>

