Blaže Koneski
<s>Blaže Koneski (Nebregovo kod Prilepa, 19. decembar 1921 — Skoplje, 7. decembar 1993) je bio utemeljivač i jedan od kodifikatora makedonskog književnog jezika i viđeni književnik, kulturni i javni radnik: pesnik, prozaista, esejista, istoričar književnosti, filolog i lingvista, predavač i profesor na Filozofskom fakultetu u Skoplju.</s>

<s>Biografija 
Rođen je u selu Nebregovo blizu Prilepa, u srpskoj porodici kao Blagoje Ljamević.</s><s>Njegov ujak je bio poznati srpski četnički vojvoda u Staroj Srbiji, Gligor Sokolović.</s><s>U osnovnu školu je krenuo u rodnom mestu a završio je u Prilepu, gde je završio i nižu gimnaziju.</s><s>Kao najbolji učenik dobija stipendiju i upisuje višu gimnaziju u Kragujevcu.</s><s>Nakon završetka gimnazije upisuje Medicinski fakultet u Beogradu.</s><s>Međutim, posle prvog semestra napušta studije medicine i upisuje filologiju.</s><s>Zbog početka Drugog svetskog rata napušta Jugoslaviju i nastavlja studije filologije u Sofiji.</s><s>Nakon oslobođenja, aktivno se uključuje u standardizovanje makedonskog jezika.</s><s>Sastavio je pravopis makedonskog književnog jezika, a takođe je bio urednik Rečnika makedonskog jezika.</s><s>Osnivač je studija makedonistike na Skopskom univerzitetu (od 1958. do 1960. je bio rektor ovog univerziteta).</s><s>Od 1967. je član Makedonske akademije nauka i umetnosti (MANU) i njen je prvi predsednik (do 1975.).</s><s>Takođe je bio član makedonskog PEN centra, i član Društva pisaca Makedonije (DPM) od 1947. godine i njegov prvi predsednik.</s>

<s>Radio je i kao urednik književnih časopisa „Nov Den“ i „Makedonski jazik“.</s>

<s>Blaže Koneski je ključna figura za razvoj makedonskog jezika, ali je značajan i u međunarodnim okvirima.</s><s>Bio je član akademija nauka i umetnosti u Zagrebu, Beogradu, Sarajevu, Čikagu i Lođu i počasni doktor na univerzitetima u Čikagu, Krakovu i Skoplju.</s><s>Njegova dela su prevedena na srpski, slovenački, albanski, turski, mađarski, francuski, ruski, italijanski, grčki, poljski, rumunski, nemački i engleski jezik.</s>

<s>Po njemu se zove Filološki fakultet Univerziteta u Skoplju.</s>

<s>Dela</s>

<s>Zemjata i ljubovta (poezija, 1948)
 Makedonski pravopis so pravopisen rečnik (sa Krumom Toševim, 1950)
 Gramatika na makedonskiot literaturen jazik (prvi deo, 1952)
 Za makedonskiot literaturen jazik (1952)
 Pesni (1953)
 Gramatika na makedonskiot literaturen jazik (drugi deo, 1954)
 Vezilka (poezija, 1955)
 Lozje (1955)
 Rečnik na makedonskiot jazik (1961) 
 Pesni (1963), 
 Istorija na makedonskiot jazik (1965) 
 Rečnik na makedonskiot jazik (knjiga druga, 1965) 
 Rečnik na makedonskiot jazik (knjiga treća, 1966) 
 Sterna (poezija, 1966) 
 Rakuvanje (1969) 
 Jazikot na makedonskata narodna poezija (1971) 
 Besedi i ogledi (1972) 
 Zapisi (poezija, 1974) 
 Stari i novi pesni (1979) 
 Mesta i migovi (poezija, 1981) 
 Češmite (poezija, 1984) 
 Makedonskiot 19. vek, jazični i kniževno-istorijski prilozi (1986) 
 Likovi i temi (eseji, 1987) 
 Poslanie (poezija, 1987) 
 Tikveški zbornik (studija, 1987) 
 Sredba vo rajot (poezija, 1988) 
 Crkva (poezija, 1988)
 Dnevnik po mnogu godini (proza, 1988) 
 Zlatovrv (poezija, 1989)
 Poezija (Konstantin Miladinov) (1989) 
 Seizmograf (poezija, 1989)
 Makedonski mesta i temi (eseji, 1991), 
 Nebesna reka (pesme i prepevi, 1991), 
 Svetot na legendatata i pesnata (eseji i prilozi, 1993), 
 Crn oven (poezija, 1993)</s>

<s>Nagrade 
 „11 Oktomvri“ 
 „Braća Miladinovci“ 
 „Aco Šopov“ 
 Herderovata nagrada
 Njegoševata nagrada 
 Nagrada AVNOJ-a 
 „Zlaten venec“ na Struškite večeri na poezijata,
 „Skender Kulenović“ 
 Nagrada Saveza pisaca SSSR-a
 Nagrada za književni opus „Misla“ 
 Racinovo priznanje 
 „13 Noemvri“</s>

<s>Reference</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Biografija na sajtu SANU</s>

<s>Makedonski pisci
Članovi ANUBiH
Dobitnici Disove nagrade
Biografije, Prilep</s>

