Beiyanška armija
<s>Beiyanška armija (Pei-yanška armija; ) bila je glavnina, odnosno najvažniji dio oružanih snaga Kine u prvim decenijama 20. vijeka, odnosno na kraju carskog i početku republikanskog perioda.</s><s>Osnovana je godine 1901. kada je tada vladajuća dinastija Qing preimenovala i reogranizirala tzv. Novu armiju, odnosno formacije carske vojske koje su bile naoružane modernim zapadnim oružjem i obučene od stranih vojnih stručnjaka.</s><s>Za njenog zapovjednika je imenovan Yuan Shikai, popularni zapovjednik koji nije bio kompromitiran kineskim porazima u Prvom japansko-kineskom ratu i Bokserskom ustanku.</s><s>Pod njegovim vodstvom je Beiyanška armija, regrutirana od ljudstva i financirana od poreza isključivo na području sjeverne Kine narasla na sedam divizija, dobila vlastitu školu za obuku oficira u Baodingu kao i modernu logistiku, postavši najbrojnijom, najbolje opremljenom i obučenom od svih kineskih oružanih formacija.</s><s>Yuan Shikai se također pobrinuo da oficirski kadar bude prijateljskim i drugim vezama potčinjen isključivo njemu, a ne carskoj vladi.</s><s>Zbog toga je, kada je godine 1908. formalno smijenjen, zadržao de facto kontrolu na Beiyanškom armijom, te ga je carska vlada po izbijanju Xinhai revolucije bila prisiljena vratiti na mjesto zapovjednika.</s><s>Pod njegovim vodstvom je Beiyanška armija vojnički porazila pobunjenike, ali je Yuan Shikai odmah potom počeo sa njima pregovarati i pristao svrgnuti cara a sebe proglasiti predsjednikom novoproglašene Republike.</s><s>Beiyanška armija je potom igrala ključnu ulogu u održavanju Yuana na vlasti, iako 1915. godine nije uspjela zaustaviti pobunu izazvanu njegovim pokušajem da se proglasi carem.</s><s>Po Yuanovoj smrti 1916. godine Beiyanška armija se raspala na nekoliko suprotstavljenih oficirskih klika, od kojih su najpoznatije Anhui, Zhili i Fengtian klika; njene jedinice su po dolasku Kuomintanga na vlast 1928. godine uglavnom inkorporirane u Novu revolucionarnu armiju.</s>

<s>Nastanci 1902.</s><s>Historija Kine</s>

