Leopoldo Calvo-Sotelo
<s>Leopoldo Ramón Pedro Calvo-Sotelo y Bustelo, 1st Marquess of Ría de Ribadeo (; 14. april 1926 – 3. maj 2008), poznat kao Leopoldo Calvo-Sotelo bio je španski političar koji je služio kao premijer Španije od 1981 do 1982.</s>

<s>Rodio se u uglednoj madridskoj porodici kao sin Josea Calva Sotela, ministra financija u diktaturi Miguela Prima de Rivere i jednog najistaknutijih desničarskih političara 1930-ih.</s><s>Ubistvo njegovog oca u julu 1936. je bilo okidač za pobunu koja će dovesti do građanskog rata, sloma Druge republike i uspostave Francove diktature.</s><s>U novom režimu se mladi Calvo-Sotelo obrazovao, diplomirao kemiju te postao predsjednik željezničke kompanije RENEFE.</s><s>Sa vremenom je postao nezadovoljan režim te se počeo povezivati sa pristašama obnove ustavne monarhije pod Francovim designiranim nasljednikom Juanom Carlosom.</s>

<s>Calvo Sotelo je imenovan kao ministar u vladi tvrdokornog frankista Carlosa Ariasa Navarra, ali je zadržao mjesto kada je u julu 1976. premijerom postao Adolfo Suarez, koji će ubrzo provesti dalekosežne reforme, prije svega uvođenje višestranačja.</s><s>Calvo Sotelo mu se pridružio te trijumfirao na prvim  izborima 1977. kao član Suarezove novoosnovane Unije demokratskog centra (UCD).</s><s>Suarezova stranka je pobijedila i 1979. godine, ali se nakon donošenja Ustava počela dijeliti na frakcije.</s><s>Suarez je podnio ostavku odredivši Calva Sotela za svoga nasljednika.</s><s>Nedugo prije formalne primopredaje izveden je pokušaj puča nakon koga je Calvo Sotelo preuzeo dužnost.</s><s>Mandat mu je obilježilo nastojanje da se Španija priključi NATO-u, ali i ekonomski problemi, porast nezaposlenosti i faktički raspad stranke koja je na izborima 1982. godine gotovo nestala iz Cortesa.</s><s>Vlast su preuzeli socijalisti na čelu sa Felipeom Gonzalezom.</s>

<s>Španski političari
Premijeri Španije</s>

