Estonska gubernija
<s>Estonska gubernija (ruski: Эстляндская губерния, estonski: Eestimaa kubermang, 
bila je administrativna jedinica - Ruskog Carstva koja je de fakto egzistirala od 1719. do 1917., a de jure od 1721.</s>

<s>Historija 
Osnovana je dekretom cara Petra Velikog od 29. maja 1719. pod imenom Revelska gubernija.</s><s>Rusko Carstvo anektiralo je Švedsku Estoniju za Velikog sjevernog rata.</s>

<s>Kraljevina Švedska je službeno prepustila svoju bivšu domenu Ruskom Carstvu nakon potpisivanja 
Nystadskog mira 1721.</s><s>Ruski carevi su odtad sebi dodali i titulu Knez Estonije (Князь Эстляндский).</s>

<s>Rusi su na početku zadržali švedsku podjelu na 4 okruga (уездa): Vikski (kraj oko Haapsalua), Virlandski (oko Rakverea), Garijenski (oko Revala), Ervenski (oko Paide) sa prijestolnicom u tadašnjem Revalu (današnji Tallinn).</s>

<s>U ime cara gubernijom su formalno vladali generalni gubernatori, koji su nosili kojekakve titule; revelski, riško-revelski, livonski, estonski, kurlandski i baltički (1905–09).</s><s>Stvarna vlast sve do kraja 19. vijeka bila je u rukama lokalne baltičko-njemačke aristokracije i njihove feudalne Dijete (Landtag)</s>

<s>Dekretom carice Katarine Velike od 3. jula 1783. i u Revelskoj guberniji su provedene odredbe njene reforme državne uprave iz 1775.</s><s>U to vrijeme osnovan je i novi Baltički okrug sa sjedištem u gradu Baltijski port (on se do 1784. zvao Vest-Garienski).</s><s>Istovremeno je u decembru 1783.</s><s>Revelska gubernija prezvana u Revelsko namjesništvo.</s>

<s>Njenim novim dekretom od 3. decembra 1784. okruzi su nazvani su prema svojim prijestolnicama; Baltijski, Vesenbergski, Veisenštejnski, Gapsalski i Revelski.</s>

<s>Dekretom cara Pavla I iz decembra 1796 Revelsko namjesništvo pretvoreno je u Estoniju, i ukinut je Baltički okrug.</s><s>Tako da su od 1796. do 1801. estonski okruzi i službeno imali svoja stara historijska imena.</s>

<s>Estonska gubernija se raspala u burnim događajima ruske Februarske revolucije 1917. kad se prošila i na gradove sjeverne Latvije sa većinskim estonskim stanovništvom.</s><s>Njena nasljednica Autonomna estonska gubernija trajala je manje od godinu dana, od novembra 1917. do februara 1918..</s>

<s>Karakteristike</s>

<s>Gubernija se sastojala od sjevernog dijela današnje Estonije, što približno odgovara današnjim okruzima; Harju, Lääne-Viru, Ida-Viru, Rapla, Järva, 
Lääne i Hiiu i manjeg dijela Okruga Parnu.</s>

<s>Prostirala se na površini od 20,200 km² na kojoj je 1897. živjelo 433,700 stanovnika (1905. 449,400).</s>

<s>Ekonomija gubernije bazirala se prvenstveno na poljoprivredi organiziranoj na velikim feudima koji su sve do početka 19. vijeka ostali u rukama baltičko-njemačke aristokracije, tek se od tad pojavljuju se i ruski aristokrati kao vlasnici velikih feuda.</s><s>Na tim imanjima se uglavnom uzgajao; raž, ječam, zob, krumpir i organiziralo stočarstvo (govedarstvo, ovčarstvo, svinjarstvo).</s><s>Uz to bilo je važno i ribarstvo, eksploatacija treseta i destilacija vodke.</s><s>Dok je švedska vladavina bila prilično liberalna prema seljacima, i pružala im više slobode, za 
ruskih careva je režim pooštren, pa je kmetstvo ukinuto tek 1819.</s>

<s>Još od početka 18. pa sve do 20. vijeka Reval je bio jedna od značajnih ratnih i trgovačkih luka Ruskog Carstva na Baltičkom moru i veliki centar zanatstva.</s>

<s>Nakon izgradnje Baltičke željeznice od Sankt Peterburga do Baltijskog porta 1870. otpočeo je i razvoj industrije.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Estonia Governorate</s>

<s>Historija Estonije
Rusko Carstvo</s>

