Građanski ustav klera
<s>Građanski ustav sveštenstva () usvojen je 12. jula 1790. godine tokom Francuske revolucije sa ciljem da se rimokatolička crkva potčini francuskoj državi i francuskoj vladi.</s>

<s>Istorija 
Francuska crkva je i pre izbijanja Francuske revolucije i donošenja Ustava sveštenstva bila podređena državi.</s><s>Takozvani "Galikanski članci" iz 1682. godine govore da francuski kralj nije bio podložan crkvenim zakonima i potvrđuju pravo vladara da saziva crkvene sabore.</s><s>Po izbijanju Revolucije, nove vlasti nisu ni u kom slučaju nastojale da raskinu sa sveštenstvom.</s><s>Čak i najradikalniji filozofi 18. veka nisu zamišljali poredak u kome bi crkva bila odvojena od države.</s><s>Međutim, svi su se slagali da privilegije crkve treba ograničiti.</s><s>U te svrhe je 1790. godine donet Građanski ustav sveštenstva.</s><s>Pre donošenja Ustava, Francuska revolucija dovela je do usvajanja nekoliko zakona koji ograničavaju vlast crkve.</s><s>Na skupštini održanoj 11. avgusta 1789. godine ukinuta je crkvena desetina, postotak koji je crkvi pripadao od zemlje ili stada.</s><s>Ovo pravo crkva je stekla još u srednjem veku, dekretima donetim tokom vladavine Karla Velikog, 779. i 794. godine.</s><s>Nekoliko meseci kasnije, 2. novembra, teritorije katoličke crkve su nacionalizovane.</s><s>Crkva je u periodu "starog režima" bila najveći zemljoposednik u Francuskoj.</s><s>Ukupni prihodi galikanske crkve procenjuju se na 120.000.000 livri godišnje.</s><s>Poslednji ostaci crkvenih teritorija pripali su državi 19. aprila 1790. godine.</s><s>Ovaj datum označio je konačno odvajanje crkve od države.</s>

<s>Francuska vlada je 1790. godine bila pred bankrotom.</s><s>Ekonomska kriza bio je jedan od glavnih razloga zbog kojih je kralj Luj i sazvao skupštinu staleža 1789. godine.</s><s>Crkveni posedi činili su 20 do 25% zemljišta u Francuskoj.</s><s>Često se smatra da su se Građanskim ustavom sveštenstva potvrdile reforme crkve sprovedene od 1789. godine.</s><s>Ustav je prihvatio samo deo sveštenstva.</s><s>Aristokratija je odbijala da prihvati novi poredak.</s><s>Spremao se građanski rat.</s>

<s>Nakon Termidorske reakcije, Nacionalni konvent ukinuo je Građanski ustav sveštenstva.</s><s>Raskol između građanskog sveštenstva i papstva rešen je tek 1801. godine.</s><s>Tada je između Napoleona Bonaparte i pape Pija VII potpisan konkordat kojim su rešena sporna pitanja.</s>

<s>Izvori 
 Albert Soboul; Francuska revolucija, Naprijed, Zagreb (1966)
 http://www.findarticles.com/cf_dls/m2082/2_61/54469232/p1/article.jhtml 
 https://web.archive.org/web/20031231225952/http://home.nordnet.fr/~blatouche/E8.html 
 https://web.archive.org/web/20031123144052/http://chnm.gmu.edu/revolution/chap1d.html
 https://web.archive.org/web/20031212102553/http://carbon.cudenver.edu/~rpekarek/fresp1.html
 Goyau, Georges.</s><s>"French Revolution." The Catholic Encyclopedia.</s><s>Vol.</s><s>13.</s><s>New York: Robert Appleton Company, 1912.</s><s>Kagan, Donald, Steven Ozment, and Frank M. Turner, The Western Heritage, 7th ed, Prentice Hall, Upper Saddle River, 2001.</s>

<s>1790
Kraljevina Francuska
Francuska pravna historija
Sekularizam</s>

