Kastelan (titula)
<s>Kastelan ili Kaštelan (od latinskog: castellanus=koji živi u utvrdi, od castellum=utvrda]) bila je titula u feudalnoj Evropi 
ranog srednjeg vijeka za upravitelje zamka, koji su do 11. vijeka imali pravo da 
zapovjedaju, sude i kažnjavaju, kao i pravo da zadrže prihode ostvarene tim poslom.</s><s>Na taj je način dovršeno prenošenje moći iz monarhovog dvora po provincijama.</s>

<s>Historija i karakteristike
U Nizozemskoj su kastelani bili zaduženi za čitave okruge i imali su široke vojne  i administrativne  prerogative.</s>

<s>U Kraljevini Poljskoj kastelane je imenovao kralj.</s><s>Kastelan je od 12 do 13. vijeka bio službenik koji je vršio vlast u zamku ili gradu i njegovom okrugu zvanom kastelanija.</s><s>Kastelani su bili niži po rangu od vojvoda, osim onog u Krakovu, najvišeg sekularnog funkcionera Kraljevine Poljske.</s><s>Oni su se bavili obranom grada i kastelanije, prikupljali poreze u naturi i radu od podanika i vršili sudbenu vlast.</s>

<s>Kastelani su izgubili na važnosti početkom 14. vijeka, kad su se pojavili staroste i preuzeli sudovanje.</s><s>Na kraju za Varšavskog vojvodstva i Kongresnoj Poljskoj to je postala počasna titula za senatore Sejma.</s>

<s>Po Hrvatskoj i Bosni - kastelani su zvani i kao porkulabi (porkolabi), gradštaki, gradštiki.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>kaštelan</s>

<s>Srednjovjekovne titule
Feudalizam</s>

