Rimokatoličko groblje Rabić
<s>Rimokatoličko groblje Rabić u Derventi nalazi se oko 2 km od centra Dervente prema jugu, uz magistralni put Sarajevo-Brod.</s><s>Smješteno je na maloj uzvišici, na raskrsnici obilaznica oko Dervente, Bosna i Hercegovina.</s><s>Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj 7. do 11. oktobra 2003. godine, groblje je proglašeno za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.</s><s>Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik.</s>

<s>Historija 
Sredinom XIX stoljeća počeo je povećani dolazak novog stanovništva u derventski kraj.</s><s>Tokom 1842. godine doseljena je veća grupa katolika iz kraja oko Ljubuškog, a 1850. godine iz kraja oko Travnika.</s><s>Veliko naseljavanje stanovništva se dogodilo naročito poslije 1878.godine i uspostavljanja austrougarske vlasti.</s>

<s>Opis 
Groblje zauzima površinu od 3,92 hektara.</s><s>Sa istočne strane graniči sa magistralnim putem koji ide dolinom rijeke Bosne od Sarajeva do Broda.</s><s>Na njegovom sjeveroistočnom uglu je velika raskrsnica dvije obilaznice oko Dervente.</s><s>Na jugoistočnoj strani je smješten vojni objekat, koji je i do danas aktivan, u kojem je 2003. godine  došlo do eksplozije municije.</s><s>Postojanje ovog skladišta (municije) ugrožava spomeničku cjelinu.</s><s>Pored katoličkog groblja, nalazilo se jevrejsko groblje, u kojem je posljednji ukop izvršen 1941. godine.</s>

<s>Najstariji spomenici u katoličkom groblju potiču iz sredine XIX stoljeća.</s><s>Imaju oblik stele, visoke oko metar, koja je lučno završena.</s><s>Ukrasi su izrađivani u plitkom reljefu.</s><s>Prikaz krsta je obavezan na svakoj steli, ali u raznim varijantama kao što su latinski krst, kalvarija-golgota, više puta ponavljani krst.</s><s>Na nekim krstovima su ispod vodoravnog kraka naznačeni brkovi (muška grobnica) ili dvije polulopte (ženska grobnica).</s><s>Na nekim stelama je donja polovina rezervirana za natpis, koji se javlja na ovakvim stelama krajem XIX stoljeća.</s><s>Natpisi su kratki i urezani na dnu stele.</s>

<s>Ovakvih spomenika ima na katoličkim grobljima u cijelom derventskom kraju, a izrađivali su ih kamenoresci iz sela Bunara, gdje se vadio meki pogodni kamen “meka graša”.</s><s>Klesanje ovih stela počelo je polovinom XIX stoljeća, a izrađivani su za potrebe okolnog seoskog stanovništva još i u drugoj polovini XX stoljeća.</s><s>Na Rabiću, već za austrougarske vladavine, polako nestaju.</s><s>Klesani su po ugledu na nadgrobne spomenike u Slavoniji.</s>

<s>Kontinuitet sahranjivanja u groblju u Rabiću se nastavlja i između dva svjetska rata i u vremenu iza II svjetskog rata, kada počinje uveliko podizanje mramornih grobnica i takav običaj zadržao se do danas.</s>

<s>Literatura 
 Ahmet Omerhodžić - Derventa i okolina, Geografsko društvo Bosne i Hercegovine, Posebna izdanja, knjiga VI, Sarajevo, 1981.</s>

<s>Reference</s>

<s>Nacionalni spomenici u Derventi
Groblja u Derventi</s>

