Narodni muzej historije Azerbejdžana
<s>Narodni muzej historije Azerbejdžana () je najveći muzej u Azerbejdžanu, koji se nalazi u Bakuu, u bivšoj palati azerbejdžanskog naftnog magnata i filantropa Hadži Zeinalabdina Tagijeva.</s><s>Osnovan je 1920. godine i otvoren za posetioce 1921.</s>

<s>Historija 
Zgrada Muzeja izgrađena je između 1893—1902.</s><s>Italijansko-renesansna zgrada Muzeja je ogromna i zauzima čitav gradski blok.</s><s>U pojedinim delovima zgrade postoje četiri etaže.</s><s>Projektovao ju je poljski arhitekt Jozef Goslavski.</s>

<s>Kada je Crvena armija ušla u Baku u aprilu 1920. godine, odmah je konfiskovana rezidencija Tagijeva - kao i drugih bogatih naftnih barona.</s><s>Rezolucijom Narodnog komesarijata Sovjetskog Saveza, rezidencija je osnovana kao muzej u junu 1920. godine samo dva meseca nakon što su boljševici zauzeli Baku.</s>

<s>U maju 1934. godine, usvojen je poseban nalog za unapređenje nastave istorije i geografije u školama, ili preciznije, za uvođenje „prednosti“ socijalističkog društva njegovih članova kako bi se negovala generacija u ideologiji totalitarnog režim društva.</s><s>Marksističko razumevanje istorije dostavlja se kroz ustanove istorijskih istraživanja i drugih institucija.</s><s>Pored toga, stvorene su nove vrste istorijskih i regionalnih muzeja da bi inspirisale nastavu i promociju istorije.</s>

<s>Mreža muzeja sa istorijskim profilom proširena je u odnosu na novi sistem.</s><s>Osim toga, mehanizmi sovjetskog zastupanja postali su mnogo jači i glasnici tokom ovog perioda.</s><s>Štaviše, poznavanje istorije zemlje razvijalo se kroz dostignuća muzeja u istraživanju.</s><s>Od 1925. do 1960-ih, sve dok Institut za istoriju Akademije nauka nije bio zadužen za arheološki rad, postavljeni su temelji za naučna istraživanja antičkih materijala i kulturnih spomenika na teritoriji Azerbejdžana pod rukovodstvom arheologa Davuda Šarifova, Jevgenija Pakhomova, Isaka Jafar-Zadeha, Movsuma Salamoav, Saleha Gaziieva, Mamadalija Huseinova.</s><s>Iskopavanja su vršena u Kojaliju, Kabali, Gandži, Karaba Gilanu, Orangali, Mingekeviru i drugim mestima.</s><s>Zbirka muzeja sastoji se od materijala otkrivenih tokom ovih iskopavanja i iz etnografskih ekspedicija.</s>

<s>Arhitektura 
Na drugom spratu rezidencije Tagijev, pored njih se nalaze dve velike dvorane.</s><s>Jedan se zasniva na orijentalnom dizajnu (mauritanskom), a drugi je u stilu zapadnjačke kulture.</s><s>Orijentalna soba ima ogromne staklene prozore, pozlaćene lukove, visoko ukrasne zidove, plafone i lustere.</s><s>Linije u drugoj dvorani su više okomite jedna na drugu - pravougaone.</s>

<s>Prema fotografijama starim oko 90 godina, jedna od najsloženijih soba bila je budoar Tagijevove žene (privatna dnevna soba).</s><s>Svi pokretni nameštaj i slike u ovoj sobi su nestali.</s><s>Danas ništa nije ostalo osim okićenog plafona sa mozaikom.</s><s>Tokom sovjetskog perioda, četiri sloja bele boje su nanošene na visoko cvetne dekoracije na zidovima.</s><s>Još u glavnim halama rezidencije, originalna boja je izdržala neverovatno dobro posle toliko vremena.</s><s>Boja je izrađena od fino mlevene ljuske od jaja što je bila i praksa umetnika vizantijskih ikona.</s><s>Skoro 100 godina kasnije, originalne boje sa svojom suptilnošću i sofisticiranošću nisu ni izbledele niti su uništene.</s>

<s>Odeljenja 
Muzej ima više od 2000 eksponata i obuhvata sledeća odeljenja:</s>

<s>Odeljenje moderne istorije
 Odeljenje za etnografiju
 Odeljenje antičke i srednjovekovne istorije Azerbejdžana
 Naučno istraživačko odeljenje
 Laboratorija za restauraciju muzejskih eksponata
 Zbirka numizmatike
 Zbirka umetničkih dela
 Biblioteka</s>

<s>Galerija</s>

<s>Kolekcija numizmatike</s>

<s>Izvori</s>

<s>Eksterni linkovi</s>

<s>Službene stranice muzeja</s>

<s>Muzeji u Bakuu
Nacionalni muzeji u Azerbejdžanu
Historijski muzeji u Azerbejdžanu
Etnografski muzeji u Azerbejdžanu
Arheološki muzeji u Azerbejdžanu</s>

