Río de Oro
<s>Río de Oro (arapski: الساقية الحمراء‎ - Wādī Al-Dhahab, dosl. crveni kanal) je jedna od dvije geografske regije u Zapadnoj Sahari (druga je Saguia el Hamra).</s>

<s>Geografija 
Río de Oro se proteže po jugu na površini od 184.000 km², od poluotoka Nouadhibou (Cabo Blanco) u Mauritaniji sve do 26° paralele geografske širine na sjeveru, nedaleko od rta Bojador.</s><s>Klima je pustinjska i vrlo suha, gotovo bez padavina, s ekstremnim temperaturnim varijacijama u unutrašnjosti od oko 0 °C noć]]u do skoro 50 °C u popodnevnim satima.</s>

<s>Administrativni centar regije Dakhla (donedavno Villa Cisneros) ima malu luku, ali nema pitke vode pa se ona mora dovoziti.</s><s>Regiji su ime dali Portugalski moreplovci po Zlatnoj rijeci (Río de Oro), uskom zaljevu Atlanskog oceana kod Dakle, budući da su tu trgovali s domorocima koji su im plaćali zlatnim prahom.</s>

<s>Historija 
Španjolska je 1880-ih zatražila i dobila mandat za protektorat nad obalnom zonom, a nakon njenog povlačenja 1976. jug regije je zaposjela mauritanijska vojska, a sjever marokanska.</s><s>Njihovu prisutnost osporavali su gerilci Polisarija.</s><s>Mauritanija se 1979. odrekla teritorijalnih pretenzija i povukla iz sukoba, pa je tada Maroko zaposjeo i anektirao i jug regije.</s><s>Polisario se nastavio boriti protiv marokanske okupacije sve do septembra 1991. kada je pod okriljem Ujedinjenih Naroda dogovoren prekid vatre.</s><s>Većinsko domicilno stanovništvo su Berberi, nomadi i muslimani po vjeroispovjesti.</s><s>Dobar dio njih je pobjegao u izbjegličke kampove koje je podigao Polisario po Alžiru.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze
 Río de Oro</s>

<s>Geografija Zapadne Sahare</s>

