Bočati izvor
<s>Bočati ili slanasti izvori predstavljaju poseban tip kraških izvora, zbog čega se o njima govori odvojeno od izvora u tzv. normalnim terenima.</s><s>Zajednička odlika svih kraških izvora je njihova velika izdašnost, izrazito kolebanje izdašnosti, kao i velika tvrdoća vode.</s><s>Nalaze se duž morskih obala i predstavljaju izvore iz kojih izbija bočata voda.</s><s>Obično su udaljeni od mora do nekoliko desetina metara (npr. Velja Rijeka u Prčnju u Crnoj Gori izbija na 50 m udaljenosti od mora), a preliv im je viši od njegovog nivoa, najčešće 30–70 cm.</s>

<s>Način nastanka 
Postoje dva shvatanja na koji način morska voda, pomešana sa slatkom izbija iz vrela čiji je preliv viši od nivoa mora i za vreme najvišeg stanja plime.</s><s>Po prvom shvatanju do mešanja slatke i slane vode dolazi u sifonu - laktasto povijenom kanalu i to ispod nivoa mora.</s><s>Dok je srednji salinitet morske vode u moru npr. 37 ‰, iz slanastog vrela izbija voda sa salinitetom od 7 ‰.</s>

<s>Po drugom shvatanju, koje je i eksperimentalno provereno do mešanja slatke i morske vode dolazi iznad morskih nivoa, što je Vibel (Wiebel) eksperimentalno dokazao.</s><s>Za ovakvo mešanje slatke i slane vode potrebno je samo da se kanal kojim protiče slatka voda, pod velikim pritiskom, naglo sužava na mestu gde se pojavljuje pukotina kroz koju može da dopre morska voda.</s><s>Onda na tom mestu dolazi do pojave usisavanja: ističući iz suženja velikom brzinom, slatka voda isisava vazduh iz pukotine i stvara vakuum, pa se slana voda izdiže iznad morskog nivoa i pomešana sa slatkom izbija na bočatom vrelom.</s>

<s>Povezano 
 Vrelo (hidrologija)</s>

<s>Reference</s>

<s>Izvori</s>

