Imre Beer
<s>Doktor Imre Beer (pseudonim Gorijan, Senta, 20. februar 1905 — Saratov, 4. avgust 1942) je bio jugoslovenski i mađarski lekar, revolucionar, španski borac, i žrtva staljinističkih čistki.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Imre Beer je rođen 20. februara 1905. godine u Senti, tada delu Austro-Ugarske, kao jedino muško od šestoro dece u siromašnoj sitnoburžoaskoj porodici.</s><s>Pohađao je Gimnaziju u Subotici.</s><s>Nakon što je maturirao 1923, upisao je studije medicine u Beču.</s><s>Tamo je došao u kontakt sa radničkim pokretom, te je 1924. godine postao član Mađarske komunističke partije, a 1927. i Komunističke partije Jugoslavije Po završetku studija 1929, služio je pola godine u Vojsci Kraljevine Jugoslavije, a potom se preselio u Berlin.</s>

<s>U Španiju odlazi 1936. godine iz Sovjetskog saveza pod imenom doktor Gojko Gorijan, iako je koristio i pseudonim Oskar Gorjan.</s><s>Na osnovu toga možemo pretpostaviti da je najverovatnije emigrirao iz Nemačke u Sovjetski savez nakon dolaska nacista na vlast.</s><s>U Španiji je postao lekar XV internacionalne brigade »Linkoln«, kojom je komandovao Vladimir Ćopić.</s><s>Bio je urednik časopisa lekara "La voz de la sanidad de la XV división".</s><s>Lečio je ranjenike u Bici na Jarami.</s><s>Istakao se kao sposoban organizator:</s>

<s>Zahvaljujući svojim organizacionim veštinama, u Republikanskoj vojsci je došao do ranga zapovjednika.</s><s>Bio je neustrašiv i često je bez problema operisao ljude za vreme nemačkih vazdušnih napada.</s><s>Imre Beer je bio među poslednjim Interbrigadistima koji su napustili Španiju, 9. februara 1939, skoro mesec i po dana nakon pada Barcelone.</s><s>Potom je, sa ostacima španske republikanske vojske, prebegao u Francusku i interniran je u koncentracionom logoru Argeles, zajedno sa mnogim Jugoslovenima Interbrigadistima.</s>

<s>Krajem 1939. godine, doktor Beer se vraća u Moskvu i postaje lekar u jednom urgentnom centru.</s><s>Juna 1941. godine, nakon početka nemačke invazije na Sovjetski savez dobrovoljno se javlja za odlazak na front, ali biva odbijen.</s><s>7. jula 1941. godine je uhapšen od strane NKVD-a.</s><s>Iako ga je 4. jula 1942 godine sud oslobodio svih optužbi, nije pušten iz gulaga, te je streljan 4. avgusta 1942 u Saratovu.</s><s>Njegov drug i saborac, španski dramaturg Antonio Buero Vallejo pogrešno navodi da je streljan u Odesi, pod optužbom da je nemački špijun.</s><s>Smatra se da je, kao i mnogi u to vreme, streljan isključivo zato što je u jednom periodu svog života živeo u Nemačkoj.</s>

<s>Govorio je tečno mađarski, nemački, ruski i srpskohrvatski.</s><s>Jedna ulica u Senti ponela je posle Drugog svetskog rata njegovo ime.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze 
 Biografija Imre Beera na sajtu projekta Nodo50
 Ulla Plener: Mirko Beer – Biographie in Dokumenten, Nora-Verlag, Berlin 2009, .</s>

<s>Jugoslavenski komunisti
Mađarski komunisti
Jugosloveni u Španskom građanskom ratu
Ličnosti radničkog pokreta Jugoslavije
Žrtve Velike čistke iz Jugoslavije</s>

