Ljubica Gerovac
<s>Ljubica Gerovac (Jezerane, kod Otočca 20. septembar 1919. – Jezerane, kod Otočca, 16. april 1942), učesnica Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.</s>

<s>Biografija 
Rođena je 20. septembra 1919. godine u selu Jezeranama, kod mjesta Otočca u Lici.</s><s>Kao dijete siromašnih zemljoradnika, čiji se otac bavio i zidarskim zanatom, završila je osnovnu školu u rodnom mjestu, a Građansku školu u Zagrebu.</s><s>Još kao djevojčica, odlična učenica, svrstava se 1934. godine u redove revolucionarne srednjoškolske omladine.</s>

<s>Posle završetka Građanske škole upisuje se u Trgovačku akademiju u Zagrebu.</s><s>U školi je bila jedna od najaktivnijih omladinki.</s><s>Popularizuje lijevu literaturu, okuplja omladinu i govori joj da je njeno mjesto i budućnost s radničkom klasom.</s><s>Zbog takvih aktivnosti, brzo su je uočile školske vlasti i policija, koja ju je uhapsila 1937. godine.</s><s>Pred policijom se držala kao stara prekaljena revolucionarka, nije dala ni riječ priznanja.</s><s>Kad je poslije nekoliko dana puštena na slobodu, postala je još aktivnija.</s><s>Ubrzo zatim primljena je u Savez komunističke omladine Jugoslavije.</s><s>U jesen 1937. je istjerana iz Trgovačke akademije u Zagrebu, pa školovanje i revolucionarni rad nastavlja u Banjoj Luci.</s><s>Tokom 1939. i 1940. godine policija je hapsi, ali ponovo od nje nikakvo priznanje nije izvukla.</s>

<s>U jesen 1940. godine upisuje se u Ekonomsko-komercijalnu visoku školu u Zagrebu, gdje politički postaje još aktivnija.</s><s>Istovremeno ne gubi vezu ni s rodnim krajem, a sarađuje i u „Seljačkoj misli“.</s><s>Za člana Komunističke partije Jugoslavije primljena je 1940. godine, a ubrzo postaje i sekretar partijske ćelije Ekonomsko-komercijalne visoke škole.</s>

<s>Posle okupacije zemlje, u ljeto 1941, godine, Ljubica odlazi u Liku i odmah se zajedno s drugim komunistima uključuje u rad na pripremama za oružani ustanak.</s><s>Neumorno obilazi sela, okuplja omladinu i žene, i s puno poleta ukazuje im na zločinačku politiku okupatora i ustaša i perspektive oružane borbe.</s><s>Kad je počeo ustanak, zajedno s partizanskim grupama učestvuje u oružanim akcijama.</s><s>U jesen 1941. izabrana je za člana Kotarskog komiteta KPH za kotar Brinje, i sekretara Kotarskog komiteta SKOJ-a za Brinje.</s><s>Posebno se isticala u radu na stvaranju bratstva i jedinstva između srpskog i hrvatskog naroda u Lici.</s><s>Kao mlada žena puna poleta i vedrine, a uz to neobično hrabra i neustrašiva, bila je veoma popularna i omiljena, naročito među omladinom i ženama.</s>

<s>Prilikom napada ličkih i primorsko-goranskih partizana na ustaše u Jezeranama, Ljubica je predvodila vod bataljona „Marko Orešković“, i uspjela da ga neopaženo pored bunkera dovede do crkve u selu.</s><s>Ali kad se vraćala po drugi dio boraca, da i njih uvede u selo, bila je primjećena od ustaša i ubijena 16. aprila 1942. godine.</s><s>Mrtvu, ustaše su je zvjerski masakrirale.</s><s>U čast hrabre revolucionarke, Brinjski bataljon je prozvan bataljon „Ljubice Gerovac“, koji se pod njenim imenom hrabro borio do kraja rata.</s><s>Ljubičina rođena sestra Vera, bila je supruga Jakova Blaževića, takođe narodnog heroja.</s>

<s>Ukazom predsjednika Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita, 27. novembra 1953. godine, proglašena je za narodnog heroja.</s>

<s>Literatura</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>H-alter.</s><s>Org – Priča o Ljubici Gerovac , pristupljeno 7. jula 2011.</s>

<s>Jugoslavenski partizani
Hrvatski komunisti
Žene u Narodnooslobodilačkoj borbi
Lika u Narodnooslobodilačkoj borbi
Žene narodni heroji
Biografije, Otočac
Srbi u Hrvatskoj</s>

