Sergej Solovjov
<s>Sergej Mihajlovič Solovjov (); Moskva, 5/17. maj 1820 — Moskva, 4/16. oktobar 1879) je bio ruski istoričar.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Rodio se u svešteničkoj porodici.</s><s>Bogata kućna bibliteka razvila je kod njega ljubav prema čitanju i zarana ga vezala uz istorijska dela, a otac Mihail Vasiljevič (1791—1861) usadio ljubav prema narodu i iskreni hrišćanski moral.</s>

<s>Studirao je istoriju na moskovskom univerzitetu kod osnivača ruske medijevistike T. Granovskog, potom je kao učitelj dece grofa Stroganova od 1842. do 1844. godine putovao po Evropi.</s><s>Usput je slušao predavanja kod F. Gizo-a i Ž. Mišle-a u Parizu, K. Riter-a i L. Ranke-a u Berlinu, te F. Šlosera u Hajdelbergu.</s><s>Po povratku u Moskvu magistrira 1845. godine temom „O odnosu Novgoroda prema velikim kneževima“.</s><s>Godine 1847. doktorira temom „Istorija odnosa među ruskim knezovima Rjurikova doma“.</s><s>Od iste godine je profesor moskovskog univerziteta.</s><s>Od pedesetih do sedamdesetih godina 19. veka objavio je brojne naučne radove, eseje, članke i prikaze vođen principom koji je izrazio u svojim „Istorijskim pismima“: nauka mora odgovoriti na pitanja života.</s><s>Od 1864-70. dekan je istorijsko-filološkog fakulteta, a od 1871. do 1877. godine rektor moskovskog univerziteta.</s><s>Zadnjih godina života bio je predsednik Moskovskog društva ruske istorije i starina i upravnik Palate oružja moskovskog Kremlja ().</s>

<s>Bio je učitelj carevića Nikole i vaspitač budućeg cara Aleksandra III.</s>

<s>Njegov sin Vladimir Sergejevič Solovjov postao je istaknuti ruski filozof, istoričar, pesnik, novinar i književni kritičar.</s><s>Igrao je značajnu ulogu u razvoju ruski poezije i filozofije krajem 19. i početkom 20. veka.</s><s>Drugi sin Vsevolod S. Solovjov postao je pisac romana, autor istorijskih romana i hronika.</s>

<s>Naučna dela</s>

<s>Njegovo najveće delo je opširna „Istorija Rusije od najstarijih vremena“ ()  (do 1774.), koja je prevazišla sva dotadašnja dela iste vrste.</s><s>Od godine 1851. do smrti je napisao 29 svezaka.</s><s>Poslednji tom je objavljen posthumno.</s><s>Ovaj iscrpan prikaz ruske istorije je drugi veliki prikaz ruske istorije u 19. veku, nakon Karamzinovog od 11 svezaka iz prve polovine 19. veka.</s><s>Kao što je Karamzinovo delo obeležilo prvo polovinu 19. veka u ruskoj istoriografiji, tako je Solovjovovo delo obeležilo drugu polovinu 19. veka.</s><s>On pobija Karamzinov subjektivistički pristup, naročito teze o zasebnom razvoju Rusije u odnosu na evropski Zapad.</s><s>Solovjov uzima u obzir sličnost istorijskog razvitka Rusije i Zapada, ali i naglašava specifičnosti koje daje geografski položaj Rusije, dodir Evrope i Azije, islama i hrišćanstva.</s>

<s>Njegovo drugo veliko delo je objavljeno 1863. godine (godina poljskog ustanka) - Istorija pada Poljske ().</s>

<s>Godine 1877, kada je izbio rusko-turski rat, izašla je njegova knjiga „Car Aleksandar I, politika i diplomatija“ ().</s>

<s>Posebno je popularna njegova knjiga publicističkog karaktera „Javna čitanja o Petru Velikom“ ().</s>

<s>Uveo je moderne istraživačke metode u rusku istoriografiju po uzoru na Rankea.</s><s>Istoriju je shvatao prema Hegelovim koncepcijama.</s><s>Za razliku od službene ruske istoriografije, koja je bila prožeta plemićkom koncepcijom i sveslovenskom idejom, i državom kao glavnim pokretačem u ruskoj istoriji, on suprotstavlja misao o međusobnom uticaju države i naroda.</s>

<s>Naglašavao je ulogu Rusije kao predstraže hrišćanstva na istoku.</s>

<s>Literatura 
 Na današnji dan za 16. juni (Koledar) slovenačkih novina Delo
 Mirjana Gros (Mirjana Gross), Suvremena historiografija, Zagreb 2001, 351.</s><s>Opća i nacionalna enciklopedija u 20 knjiga, 18 tom Sa-St, Zagreb 2007, 223.</s><s>Velika sovjetska enciklopedija - elektronsko izdanje
 Članak Vikipedije na ruskom jeziku i dr.</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Biografija na sajtu SANU
 „Istorija Rusije od najstarijih vremena“ (svih 29 tomova na ruskom jeziku)
 „Istorija Rusije do 1850. godine“ u jednom tomu (PDF) /na ruskom jeziku/
 Dela S. M. Solovjova u biblioteci Maškova /na ruskom jeziku/
 V. V. Kučurin - „Religiozni svet S. M. Solovjova“ /na ruskom jeziku/</s>

<s>Ruski historičari
Biografije, Moskva</s>

