Sienska katedrala
<s>Sienska katedrala (službeno Cattedrale Metropolitana di Santa Maria Assunta, uobičajeno Duomo di Siena) je jedna od najslavnijih romaničko-gotičih katedrala u Italiji, koja se uzdiže na istoimenom trgu u historijskom centru Siene.</s>

<s>Katedrala je zajedno sa historijskim centrom 1995. uvrštena na UNESCO-vu Lista svjetske baštine u Evropi.</s>

<s>Historija i karakteristike</s>

<s>Prema predaji današnja katedrala zamjenila je stariju crkvu iz 9. vijeka, posvećenu Djevici Mariji, koja je podignuta otprilike na istom mjestu rimskog hrama posvećenog Božici Minervi.</s><s>Po jednako nepotvrđenoj predaji nova crkva je posvećena 1179. uz prisutnost sienskog pape Aleksandra III, nakon što je on sklopio mir sa Svetorimskim carem Fridrichom Barbarossom.</s>

<s>O samoj gradnji nema puno dokumenata, postoji dokument o kupnji terena za radinice klesara i skulptora 1262.</s><s>Postoji dokument iz 1263 o kupnji olova za pokrivanje kupole i bakra za njen vrh (jabuka), pa se pretpostavlja da je i ona morala biti dovršena do tog roka.</s>

<s>Isplata šest srebrnih solda u aprilu 1259.</s><s>Nicoli Pisanu za propovjedaonicu koja je smještena u sjeverni dio transepta, je prvi dokument u kom se on spominje.</s>

<s>Njegov sin Giovanni Pisano vodio je izgradnju katedrale od 1284. do 1297., podigao je donji dio fasade i ukrasio je skulpturama proroka, sibila i filozofa koje je 
isklesao.</s><s>One su tokom 19.-20. vijeka spremljene u muzej i zamijenjene kopijama.</s>

<s>Podni mozaik</s>

<s>Katedrala sadrži brojna remek-djela iz svih perioda, ali se njen mramorni podni mozaik sa zgrafitom smatra njenim najvrednijim blagom, za njega je Giorgio Vasari rekao da je najljepši..., najveći i najveličanstveniji pod ikada napravljen.</s>

<s>Mozaik se počeo raditi u 14., ali je dovršen tek u 19. vijeku.</s><s>Gotovo svih 56 skica napravili su sienski umjetnici, osim jedne (Brdo mudrosti) koju je nacrtao Pinturicchio
1505.</s>

<s>Skulpture</s>

<s>Za siensku katedralu radili su najveći skulptori onog vremena.</s><s>Počevši od Nicole Pisana koji je isklesao propovjedaonicu (1265.-
1268.) i njegovog sina Giovannija koji je isklesao skulpture za fasadu, Donatella čije je preživjelo djelo skulptura sv. Ivana Krstitelja u 
istoimenoj kapeli, Michelangela koji je isklesao sv. Petra, sv. Pavla, sv. Pia i sv. Augustina za oltar kardinala Piccolominija, sve do Gian Lorenza Berninija koji je isklesao skulpture Marije Magdalene i sv.Jeronima u Cappella del Voto (Zavjetna kapela).</s>

<s>Pored njih na dekoraciji katedrale tokom vijekova izradali su se i brojni drugi skulptori kao što su; Tino di Camaino (grobnica kardinala Riccarda Petronija), Urbano da Cortona, Antonio Federighi, Vecchietta, Baldassarre Peruzzi, Giovanni di Stefano, Francesco di Giorgio Martini, Domenico Beccafumi, Giuseppe Mazzuoli, Melchiorre Cafà, Antonio Raggi i Pietro Balestra.</s>

<s>Freske i oltarne slike</s>

<s>Brojne oltarne slike danas su pohranjene u katedralnom muzeju (Museo dell'Opera) ili po drugim muzejima u Italiji i inozemstvu.</s><s>Od fresaka najvrednije su one u Biblioteci Piccolomini koje je naslikao Pinturicchio i njegova bottega između 1503. - 1508. sa scenama iz života pape Pia II.</s><s>Piccolominija.</s>

<s>Vitraži</s>

<s>Katedrala ima i brojne vitraže od kojih je najvredniji onaj Duccia di Boninsegne, koji je nekoć krasio okulus iznad apside, ali je nedavno premješten u muzej i zamijenjen kopijom.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>The Cathedral of Santa Maria Assunta</s>

<s>Crkve u Sieni
Gotičke crkve
Crkve u Italiji</s>

