Mitrofan III Carigradski
<s>Mitrofan III Vizantijski (, 1520–1580) bio je vaseljenski patrijarh Carigrada u dva navrata - od 1565. do 1572. i od 1579. do smrti.</s>

<s>Život
Mitrofan se rodio 1520. u porodici bugarskog trgovca u selu Agia Paraskevi (danas dijelu Istanbula), odakle je preuzeo nadimak Byzantios ("Vizantinac").</s><s>Kao rodno ime mu se navodi Manuilo ili Georgi.</s>

<s>Godine 1546. ga je na mjesto mitropolita cezarejskog postavio lični prijatelj patrijarh Dionisije II, te potom poslao u Veneciju sa zadatkom da prikuplja financijska sredstva za Crkvu; Mitrofan je, pak, također otišao u Rim i sredo se sa papom.</s><s>Kada je vijest o tome 1548. došla u Carigrad, izazvala je veliku zabrinutost među grčkim stanovništvom Carigrada, ali i nerede i pokušaj ubistva Dionisija koji su ga za susret krivili isto kao i Mitrofana.</s><s>Dionisije umalo nije bio svrgnut, ali je na kraju opstao zahvaljujući podršci sultana Sulejmana Veličanstvenog.</s><s>Mitrofan je bio svrgnut sa mjesta episkopa cezarejskog, ali mu je 1551. oprošteno te je otišao živjeti u manastir Svete trojice na otoku Chalki gdje se istakao administrativnim radom i proširenjem biblioteke.</s>

<s>Za patrijarha je prvi put izabran u januaru ili februaru  1565 zahvaljujući podršci bogatog i uticajnog Mihaila Kantakuzina.</s><s>Stolovao je sedam godina te pokušao popraviti financijsko stanje Patrijaršije putujući u Moldaviju.</s><s>Izvori ga opisuju kao čovjeka otvorenog uma i intelektualca koji je iskazivao naklonost prema zapadnim kršćanima, bili oni katolici ili protestanti.</s>

<s>Svrgnut je 4. maja 1572. kada je Mihailo Kantakuzin svoju podršku preusmjerio na mladog i darovitog Jeremiju II Tranosa.</s><s>Nakon svrgnuća, u nastojanju da dobije prihod, imenovan je episkopom  eis zoarkeian (bez pastoralnih obaveza) za Larisu i Hios, te se vratio živjeti u Manastiru Svete trojice na Chalkiju.</s>

<s>Nakon pokušaja da se vrati na mjesto Patrijarha, godine 1573. je prognan na Svetu goru.</s><s>Šest godina kasnije, nakon pogubljenja Mihaila Kantakuzina i ubistva velikog vezira Mehmed-paše Sokolovića, Jeremija je izgubio svoje pokrovitelje te se Mitrofan uspješno vratio na mjesto patrijarha 25. novembra 1579.</s><s>Umro je nekoliko mjeseci kasnije, 9. novembra 1580., te je sahrajen u crkvi Pamakristos, u to vrijeme sabornoj crkvi Patrijaršije.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Carigradski patrijarsi
Episkopi Larise</s>

