Laura Veccia Vaglieri
<s>Laura Veccia Vaglieri (Rim, 1893. – Rim, 1989), italijanska historičarka, orijentalistkinja, islamologinja, arabistkinja i profesorica na Orijentalnom univerzitetu u Napulju.</s>

<s>Biografija 
Veccia Vaglieri je rođena 1893. u Rimu u ondašnjoj Kraljevini Italiji.</s><s>Bila je kćer poznatog arheologa Dantea Vaglierija (1865–1913) i u ranoj dobi upoznala se s arapskom kulturom i islamom.</s><s>Arapski jezik svladala je na rimskom Univerzitetu Sapienza gdje joj je radio otac.</s><s>Predavači su joj bili istaknuti arabisti C. Schiaparelli i I. Guidi.</s><s>U početku istraživačke karijere fokusirala se na odnose Italije i Magreba, ali kasnije se počela interesirati i za historiju Iraka, Palestine, Sirije, Arabije i Jemena.</s><s>Nakon kratke studije o tuniskom običajnom pravu (1917) za italijansko kolonijalno ministarstvo, godine 1925. napisala je Apologia dell'Islamismo, utjecajnu knjigu koja je kasnije prevedena na arapski, engleski, francuski, indonezijski, norveški, njemački, perzijski i turski jezik.</s><s>Radila je na rimskom Orijentalnom institutu osnovanom 1921. i pisala je za časopis Oriente Moderno, a poslije je prešla na Orijentalni univerzitet u Napulju.</s>

<s>Na kongresu evropskih muslimana u Ženevi 1935. primljena je kao jedina nemuslimanska sudionica, što je objašnjeno činjenicom da je u Napulju bila pomoćnica B. Barbiellinija Amideija.</s><s>Na kongresu je održala govor na arapskom i pohvalila je reforme italijanske kolonijalne politike na afričkim teritorijama, zbog čega je britanska diplomacija protestirala.</s><s>Uoči Drugog svjetskog rata, održavala je tečajeve arapskog jezika mladima koji su bili željni širenja poslova na italijanskim kolonijalnim područjima.</s><s>Godine 1937. objavila je teorijsko-praktičnu gramatiku arapskog jezika u dva toma, koja je nekoliko decenija bila standardni udžbenik za ovaj jezik u Italiji.</s><s>U poratnom periodu, njenim glavnim područjem istraživanja postala je srednjovjekovna islamska historija, posebno sukobi Omejada, šijita i haridžita.</s><s>Pisala je enciklopedijske članke za drugo izdanje Encyclopaedia of Islam (EI2) i poglavlja za Cambridge History of Islam.</s>

<s>Opus 
 Testi giuridici relativi all' "inzāl" ed altri diritti "in re aliena" nella consuetudine Tunisina, Rim: Ministero delle colonie, 1917
 Apologia dell'Islamismo, Rim: Formiggini, 1925
 Grammatica teorico-pratica della lingua araba (2 toma), Rim: Istituto per l'Oriente, 1937
 Islàm, Napulj: Pironti & Figli, 1946
 Grammatica elementare di arabo, Rim: Istituto per l'Oriente, 1951
 Il conflitto ʿAlī-Muʿāwiya e la secessione khārigita riesaminati alla luce di fonti ibāḍite, Rim: Tipografia del Senato, 1952
 Traduzione di passi riguardanti il conflitto ʿAlī-Muʿāwiya e la secessione khārigita, Rim: Tipografia del Senato, 1954
 Storia degli Arabi (koautor: G. Tucci), Rim: Gherardo Casini, 1956
 L'Islam da Maometto al secolo XVI, Milano: Vallardi, 1963</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Şakiroğlu, Mahmut H. (2012).</s><s>"Veccia Vaglieri, Laura", İslâm Ansiklopedisi 42, str. 582-583.</s>

<s>Italijanski naučnici
Italijanski historičari
Italijanski prevodioci
Prevodioci s arapskog jezika
Orijentalisti
Arabisti
Islamistika
Biografije, Rim</s>

