Profondo rosso
<s>Profondo rosso () je italijanski horor film snimljen 1975. godine u režiji Darija Argenta, poznat kao jedno od najznačajnijih ostvarenja giallo žanra i jedno od najuticajnijih u historiji horor žanra.</s>

<s>Protagonist, koga tumači David Hemmings, je muzičar koji u Torinu bude svjedokom okrutnog ubistva svoje susjede, parapsihološkog medija.</s><s>Radnja prikazuje kako, zajedno sa novinarkom (čiji lik tumači Daria Nicolodi), nastoji razotkriti ubicu, ali i kako se ubistva nastavljaju, a on sam dolazi u opasnost.</s>

<s>Profondo rosso je izazvao pažnju prije svega izuzetno domišljatim scenama ubistava, pri čemu su kao oružje i metode korištene neki naizgled banalni i bezazleni dijelovi kućanstva.</s><s>Također se isticao i time da su neka od njih prikazana iz perspektive male djece, a što je predstavljalo jedan od dotadašnjih neslužbenih tabua, koga su sineasti, čak i kod "jeftinih" B filmova rijetko kršili.</s><s>Poseban je trud, pak, uložen u šminku i specijalne efekte kojima se nastojalo što vjernije prikazati ozljede i komadanja ljudskog tijela, a za što je posebne tehnike razvio Carlo Rambaldi, koji će zbog toga postati jedan od svjetski najpoznatijih majstora specijalnih efekata i biti angažiran od strane hollywoodskih studija.</s><s>Filmu je dosta priodnio i soundtrack koji je izveo progresivni rock bend Goblin, poslije izdan na istoimenom albumu.</s>

<s>Profondo rosso je kasnije prepoznat kao jedan od najvažnijih uzora za američke autore horora, prije svega Johna Carpentera i njegovu Noć vještica, kao i američke slasher filmove 1980-ih.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze
 
 
 Commentary by DVD Talk critic Michael Mackenzie</s>

<s>Italijanski filmovi
Horor filmovi
Trileri
Giallo filmovi</s>

