Nuklearna nesreća u Vinči
<s>Nuklearna nesreća u Vinči se dogodila 15. oktobra 1958. godine u Institutu za nuklearne nauke u Vinči kada je došlo do isticanja radioaktivnog materijala iz nekoliko meseci ranije postavljenog nuklearnog reaktora, prvog u tadašnjoj Jugoslaviji.</s><s>Tom prilikom je ozračeno šestoro mladih istraživača – Radojko Maksić, Roksanda Dangubić, Draško Grujić, Stjepko Hajduković, Živorad Bogojević i Života Vranić.</s><s>Znajući da se oni adekvatno ne mogu lečiti u tadašnjim beogradskim bolnicama, akademik Pavle Savić je uspeo ugovoriti da se ozračeni istraživači već sledeći dan prebace u Pariz na lečenje u Institut Kiri gde se nad njima počela provoditi eksperimentalna terapija.</s><s>Petoro pacijenata, svi osim Bogojevića, su mesec dana kasnije bili podvrgnuti tada pionirskoj operaciji transplantacije koštane srži.</s><s>Od njih pet su svi preživeli osim Vranića koji je preminuo.</s><s>Nesreća je postala predmetom istrage tokom koje je Savić istraživače optužio za nemar, odnosno neadekvatnu zaštitu eksperimentalnog reaktora.</s><s>Nesreća u Vinči je relativno šturo praćena u medijima tadašnje Jugoslavije, a sam istraživački program, koji se ponekad tumači kao pokušaj Jugoslavije da razvije sopstveno nuklearno naoružanje, je ubrzo nakon toga bio obustavljen.</s>

<s>Godine 1976. je o tim događajima u jugoslovensko-francuskoj koprodukciji snimljen televizijski film pod nazivom Ozračeni.</s>

<s>Spoljašnje veze 
 Decenijama skrivana tajna - havarija u "Vinči"
 Kako je “Vinča“ promenila svet</s>

<s>1958
Katastrofe u Srbiji
Vinča
Socijalistička Republika Srbija</s>

