Certosa di Pavia
<s>Certosa di Pavia (prevedeno sa talijanskog: Kartuzijanski samostan u Paviji, latinski: Gratiarum Carthusia - Monastero di Santa Maria delle Grazie) je samostan u Lombardiji koji se nalazi u istoimenom naselju, udaljenom 8 km sjeverno od Pavije.</s>

<s>Historija 
Kamen temeljac 27. augusta 1396. položio je Gian Galeazzo Visconti, prvi milanski vojvoda koji je naručio gradnju kod arhitekta Marca Solarija, što je uklesano na fasadi.</s><s>Mjesto je strateški odabrao na pola puta između Milana i Pavije, drugog po veličini grada u Milanskom Vojvodstvu u kom je imao dvor.</s><s>Crkva je bila posljednja građevina kompleksa koja je podignuta i trebala je postati mauzolej porodice Visconti.</s><s>Projektirana je kao monumentalna trobrodna bazilika, što je bilo netipično za kartuzijance.</s><s>Brod u gotičkom stilu je dovršen 1465. godine, a kako se u to vrijeme po Italiji već proširila renesansa, ostatak je sagrađen u novom stilu.</s><s>Redizajn je napravio Giovanni Solari i gradnju je nastavio njegov sin Guiniforte Solari, a nakon njega Giovanni Antonio Amadeo (1481–1499).</s><s>Crkva je posvećena 3. maja 1497. godine, iako donji dio fasade nije dovršen sve do 1507.</s>

<s>Crkva ima tlocrt latinskog križa sa tri broda i transeptom, tipičnim za gotičku arhitekturu.</s><s>Prezbiterij završava apsidom, natkriven je križnim svodom na gotičkim lukovima.</s><s>Inspiracija za to je vjerojatno bila Milanska katedrala.</s><s>Svodovi su dekorirani geometrijskim formama i zvjezdanim nebom.</s><s>Transept i glavna kapela završavaju sa četvrtastim kapelama pravokutnog tlocrta i manjim polukružnim apsidama.</s><s>Fasada crkve poznata je po bujnoj dekoraciji, tipičnoj za lombardsku arhitekturu, a svaki je dio ukrašen reljefima, umetnutim mramorom i skulpturama.</s><s>Skulptori koji su radili na fasadi bili su Cristoforo Mantegazza i Giovanni Antonio Amadeo.</s>

<s>Ugovor o izgradnji obavezivao je redovnike da dio prihoda od zemlje u njihovu vlasništvu upotrebe za poboljšanje materijalnog statusa samostana, tako da je Certosa skupila veliku kolekciju umjetnina od 15. do 18. vijeka.</s><s>Nakon što je car Josip II 1782. objavio Patent o vjerskoj toleranciji, kartuzijanci su ukinuti i istjerani iz samostana, pa su u njega 1784. ušli cisterciti, a nakon njih 1789. karmelićani.</s><s>Za napoleonskih vremena 1810. samostan je zatvoren, sve do 1843. kad su ga ponovno dobili kartuzijanci.</s><s>Nakon osnivanja Kraljevine Italije 1866. proglašen je nacionalnim spomenikom i oduzet crkvi, mada su neki benediktinci boravili u njemu sve do 1880. godine.</s><s>U njemu danas žive cisterciti koji su se u njega uselili 1960-ih.</s><s>U augustu 1946. u kompleksu je otkriveno ilegalno ekshumirano tijelo Benita Mussolinija, koje su sakrila dva franjevca.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze 
 
 Benvenuti alla Certosa di Pavia</s>

<s>Crkve u Paviji‎
Gotičke crkve‎
Renesansne crkve‎
Samostani u Italiji
Kartuzijanski samostani
Gotički samostani
Renesansne građevine u Italiji</s>

