Partizanske bolnice kod Bosanskog Petrovca
<s>Partizanske bolnice kod Bosanskog Petrovca predstavljale su značajan dio narodnooslobodilačke borbe, ne samo za borce sa tog područja, već i za jedinice glavnine partizanskih jedinica.</s>

<s>Prva dva paviljona, u Slatini, kod sela Drinića,  i u Lastvama izgrađeni su u prvoj polovini 1942. godine.</s><s>Dolaskom proleterskih jedinica krajem avgusta 1942. godine Driniću je privremeno smještena Centralna bolnica pri Vrhovnom štabu NOVJ-e.</s><s>U jednom trenutku imala je oko 700 ranjenika i oboljelih boraca.</s>

<s>Veliki dio ranjenika iz proleterskih jedinica bio je razmješten po kućama, u selima.</s><s>Bolnica u školi u Smoljani mogla je da primi 120, u Šobotovcu 80, 
i u Suvaji 45 ranjenika.</s><s>Hirurška odjeljenja postojala su u Lastvi, u školi u Risovcu, Vođenici (50-70 ranjenika), Skakavcu (30-40 ranjenika) i Bjelaju (80-100 ranjenika).</s><s>U selu Marjanović Dolu nalazila se Centralna apoteka, odakle je vršen raspored lijekova i drugog sanitetskog materijala.</s><s>Ova apoteka potpadala je isključivo pod nadležnost Odsjeka za sanitetsku službu Vrhovnog štaba.</s>

<s>U to vrijeme održan je i prvi kongres ljekara partizana.</s>

<s>Bolnički paviljon u Jasikovcu (Bolnica Klekovača) predstavljao je, po svojim razmjerama, jedan od najvećih objekata te vrste, izgrađen u vrijeme čitave narodnooslobodilačke borbe, a paviljon je naseljen tifusnim bolesnicima 1. novembra iste godine.</s><s>Njegov kapacitet iznosio je ukupno oko šest stotina postelja.</s><s>U izgradnji je učestvovalo u prosjeku 300 ljudi.</s><s>U Jasikovci su radili ljekari: Frida Gutman, Oskar Ginzberger, Stanko Martinović, Bušatlić (zarobljenik) i dva italijanska zarobljena ljekara.</s><s>Jasikovac je inače besprijekorno funkcionasao sve do kraja januara 1943. godine, kad je usljed IV ofanzive bio evakuisan i odmah po tom razoren.</s>

<s>Na liječenju iz proleterskih i krajiških jedinica u Centralnoj bolnici se tada nalazilo oko 4.689 boraca, od kojih je u toku liječenja umrlo oko 200 boraca.</s><s>U januaru 1943. počela je  četvrta neprijateljska ofanziva i evakuacija ranjenika.</s><s>Broj teško ranjenih u pokretu dostigao je cifru od oko 700 ljudi na nosilima, pa su oni u toku evakuacije predstavljali jedan od najtežih problema, jer se kolona sa ranjenim borcima razvukla na oko 60 kilometara u pokretu prema Neretvi.</s><s>U koloni su bili i ranjenici pristigli iz Hrvatske.</s>

<s>Evakuacija sa aerodroma 
Po naređenju Sanitetskog odjeljenja pri Vrhovnom štabu, koji se u to vrijeme nalazio u Drvaru, početkom 1944. godine otpočelo se sa evakuacijom najtežih ranjenika u savezničke zemlje i teritorije pod njihovom kontrolom.</s><s>Oformljena je bolnica u selu Driniću, u koju su dovođeni teški ranjenici iz drugih bolnica.</s><s>Ona je proglašena glavnom evakuacionom bolnicom, jer je bila i najbliža improvizovanom aerodromu u Medenom Polju, gdje su vršene posljednje pripreme pred transport.</s><s>Istovremeno je engleska sanitetska misija, iz Kaira isporučila dvije kompletne opreme i sav ostali sanitetski materijal za potrebe hirurških ekipa u ukupnoj težini od šest tona.</s>

<s>Nakon desanta na Drvar, evakuacija je uspješno nastavljena improvizovanom izgradnjom aerodroma u Tičevu i Zdenu kod Sanskog Mosta.</s>

<s>Reference</s>

<s>Vanjske veze 
 PETROVAC u  NOB</s>

<s>Bolnice u Narodnooslobodilačkoj borbi
Bosanski Petrovac u Narodnooslobodilačkoj borbi
Petrovac (Republika Srpska)</s>

