Cekovića kuća
<s>Cekovića kuća nalazi se u Palama, Bosna i Hercegovina.</s><s>Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika na sjednici održanoj 30. avgusta do 2. septembra 2004. godine donijela je  odluku da se kuća proglasi za nacionalni spomenik BiH.</s><s>Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), Ljiljana Ševo i Tina Wik.</s>

<s>Historija 
Kuća je izgrađena između 1902. i 1915. godine i služila je kao ljetnikovac.</s><s>Posljednja nasljednica iz porodice Ceković je u periodu od 1984. godine pa do kraja svog života (1995. godine) Zemaljskom muzeju BiH poklonila 80 predmeta iz ostavštine svoje porodice.</s><s>Predmeti su raspoređeni u zbirke: ženska građanska nošnja, muška i dječija nošnja, nakit i tekstilno pokućstvo.</s><s>Neposredno prije početka rata u BiH 1992-1995. godine, testamentom je porodični ljetnikovac na Palama, zajedno sa svim namještajem, ostavila Mitropoliji Dabrobosanskoj.</s>

<s>Ceković kuća je rekonstruisana 2007. godine i u njoj se danas nalazi Galerija likovne kolonije Pale.</s><s>Kuća se nalazi na jugozapadnom dijelu Pala u Romanijskoj ulici.</s>

<s>Opis 
Građena je kao jednospratnica sa potkrovljem.</s><s>U prizemlju su ekonomski prostori.</s><s>Objekat ima osnovu u obliku pravilnog pravougaonika, dimenzija 20 x 11 m, odnosno 20 x 13 m, uključujući drvenu verandu (trijem na stupovima) izvedenu dužinom jugoistočne fasade.</s><s>Prizemlje objekta je masivno i građeno od kamena.</s><s>Spratna konstrukcija je izvedena u bondruk sistemu sa ćerpićem kao ispunom.</s><s>Za izradu verande, glavnog i pomoćnog ulaznog trijema, stepeništa, međuspratne i krovne konstrukcije, je korišteno drvo.</s><s>Međuspratnu i stropnu konstrukciju kuće čine drvene grede koje nose drveni pod sprata, dok je konstrukcija sa donje strane malterisana.</s><s>Za pokrov dvovodnog krova je korišten crijep i lim.</s>

<s>Literatura</s>

<s>Reference</s>

<s>Nacionalni spomenici u Palama</s>

