Camille Paglia
<s>Camille Anna Paglia (Endicott, 2. 4. 1947. – ), američka kulturna i društvena kritičarka, historičarka, spisateljica i akademičarka.</s>

<s>Biografija 
Paglia je rođena 1947. u Endicottu kao kćer Pasqualea i Lydie Anne (oboje italijanskog porijekla).</s><s>Dok je pohađala osnovnu školu, porodica joj se preselila u Syracuse gdje joj je otac dobio posao profesora romanskih jezika.</s><s>Njenu mladost ozilježio je interes za kulturom i umjetnosti, a uzori su joj bili glumice Katharine Hepburn i Elizabeth Taylor, avijatičarka Amelia Earhart, umjetnica Mary Woronov i feministička spisateljica Simone de Beauvoir.</s><s>Pohađala je srednju školu Nottingham i nakon njenog završetka 1964. upisala se na Univerzitet Binghamton.</s><s>Nakon što postaje prvostupnica 1968. nastavlja studij na Univerzitetu Yale u New Havenu gdje joj je profesor bio istaknuti književni kritičar Harold Bloom.</s><s>Za vrijeme studija deklarirala se lezbijkom zbog uvreda od strane Yaleovog psihijatra Roberta J. Liptona, vodila je polemike sa spisateljicom i kritičarkom Ritom M. Brown, te je postala fascinirana knjigom The Nude Kennetha Clarka.</s><s>Fokus njenih interesa bile su rodne uloge u zapadnjačkoj kulturi i feminizam.</s><s>Na Yaleu je obranila magisterij, a potom 1974. i doktorat (disertacija: "Seksualne persone: androginija u književnosti i umjetnosti"; ).</s><s>Akademsku karijeru Paglia je započela predavajući književnost na Koledžu Bennington (1972–1980), potom je radila na Univerzitetu Wesleyan u Middletownu (1980), te kasnije kao gostujući predavač na matičnom Yaleu (1981–1984).</s><s>Od 1984. nadalje predaje na Univerzitetu umjetnosti u Philadelphiji gdje je 1991. imenovana profesoricom humanističkih i medijskih studija.</s>

<s>Ranih 1990-ih Paglia je objavila tri knjige u kojima izražava svoje nekonvencionalne stavove i na temelju kojih je postala poznata široj javnosti.</s><s>Njenu prvu knjigu "Seksualne persone: Umjetnost i dekadencija od Nefertiti do Emily Dickinson" odbilo je ukupno sedam različitih izdavača, no naposljetku je objavljena od strane Yale University Pressa i postala je bestseler.</s><s>U njoj se obrađuju brojni umjetnici i pisci kao što su Donatello, Sandro Botticelli, Leonardo da Vinci, Edmund Spenser, William Shakespeare, Johann Wolfgang von Goethe, Samuel Taylor Coleridge, Lord Byron, Emily Brontë i Oscar Wilde, te se argumentira da primarni sukob u zapadnjačkoj kulturi leži u binarnim silama Apolona i Dioniza, pri čemu Apolon predstavlja red i simetriju, odnosno Dioniz kaos, nered i prirodu.</s><s>Djelo je zaradilo brojne kritičke osvrte od strane feministkinja, kao i pohvale od Harolda Blooma i Roberta Altera.</s><s>Njena druga knjiga, zbirka eseja "Seks, umjetnost i američka kultura", obrađuje ličnosti poput Madonne, Elizabeth Taylor, Roberta Mapplethorpea, Marlona Branda i Miltona Kesslera, odnosno teme rock muzike, silovanja, draga, itd.</s><s>Kao obožavateljica radova Sigmunda Freuda, Jamesa Frazera i Charlesa Darwina, Paglia tvrdi da perverzije u seksualnom ponašanju nisu rezultat socijalne nepravde nego prirodnih sila.</s><s>Uz pisanje knjiga i eseja, Paglia je radila i kao urednica humanističkog časopisa Arion, a pisala je i za Salon (1995–2001, 2007–2009, 2016–).</s><s>U svojim kolumnama i javnim nastupima pozivala je na dekriminalizaciju prostitucije, abortusa, narkotika i pornografije.</s><s>Zbog svojih nekonformističkih stavova često je bila izložena kritikama feminističkih aktivistica, iako se sama deklarira kao 100%-tna feministkinja.</s>

<s>Opus 
Knjige
 Sexual Personae: Art and Decadence from Nefertiti to Emily Dickinson, New Haven: Yale University Press, 1990, 
 The Birds, London: British Film Institute, 1998, 
 Break, Blow, Burn: Camille Paglia Reads Forty-three of the World’s Best Poems, New York: Pantheon Books, 2005, 
Zbirke eseja
 Sex, Art, and American Culture: Essays, New York: Vintage Books, 1992, 
 Vamps & Tramps: New Essays, New York: Vintage Books, 1994, 
 Glittering Images: A Journey Through Art from Egypt to Star Wars, New York: Pantheon Books, 2012,</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Camille Paglia, University of the Arts
  Camille Anna Paglia , Pennsylvania State University
  Camille Paglia, Encyclopædia Britannica</s>

<s>Američki naučnici
Američki historičari
Američki kritičari
Američke spisateljice
Američke feministkinje
Američki ateisti
Kritičari postmodernizma
Biseksualni pisci i spisateljice</s>

