Slobodan Kačar
<s>Slobodan Kačar (Perućica, 15. septembar 1957) je bivši bokser.</s><s>Osvojio je zlatnu medalju u poluteškoj kategoriji do 81. kilograma za Jugoslaviju na Olimpijskim igrama 1980. u Moskvi i iste godine je imenovan za najboljeg sportistu Jugoslavije.</s>

<s>Jedini je bokser sa područja Srbije koji je osvojio zlatnu olimpijsku medalju i titulu svetskog profesionalnog prvaka u četiri najznačajnije svetske verzije: VBC, VBA, IBF i VBO.</s><s>Tokom 8 godina i 4 meseca nije doživeo poraz i u tom periodu je imao 99 uzastopnih pobeda u amaterskoj i 21 u profesionalnoj konkurenciji, čime je jedinstven u istoriji svetskog boksa.</s><s>Takođe je višestruki prvak Jugoslavije, Balkana i mediteranski šampion.</s><s>Mlađi je brat boksera Tadije Kačara, koji je osvojio srebrnu medalju na Olimpijskim igrama 1976.</s>

<s>Bio je predsednik Bokserskog saveza Srbije i član Izvršnog komiteta Evropske bokserske federacije.</s>

<s>Biografija 
Porodica vodi poreklo iz sela kod Trebinja.</s><s>Zbog sukoba sa Turcima i krvnih osveta bila je prinuđena da se preseli, najpre u Bosansko Grahovo, a zatim u Perućicu kod Jajca, kao i da promeni prezime iz Milićević u Kačar.</s><s>Prezime su odabrali jer su bili majstori za pravljenje kaca.</s><s>Isto kao i dvojica starije braće (Sreten i Tadija) rođen je u Perućici, od oca Gojka i majke Stane.</s><s>Od njegove četvrte godine braća su živela praktično bez roditelja, koji su odlazili na rad u Švajcarsku, pa u Austriju i Nemačku, tako da su za to vreme rasli uz babu i dedu.</s><s>Krajem 1971. godine, preselili su se na salaš kod Veternika, pored Novog Sada, dok su deda i baba ostali da žive u Bosni.</s>

<s>Zajedno sa Tadijom je počeo da trenira boks kada je imao 14 godina.</s><s>U početku, za razliku od starijeg brata, koji je bio snažniji, nije imao podršku roditelja.</s><s>Igrao je za sportski klub „Vojvodina“ u Novom Sadu, od 1972. godine.</s><s>Stariji brat Sreten opredelio se da postane advokat, dok su Tadija i Slobodan diplomirali na Fakultetu sporta i fizičkog vaspitanja u Novom Sadu.</s>

<s>Tokom 1970-ih četiri puta je osvojio titulu prvaka Jugoslaviji.</s>

<s>Letnje olimpijske igre 1980.</s><s>Kao uvertira za plasman na Olimpijske igre u Moskvi 1980. godine očekivalo se da će biti organizovan meč između dva brata Kačara: Tadije i Slobodana, ali je Tadija, koji je na prethodnoj olimpijadi u Montrealu 1976. osvojio srebrnu medalju, na pripremama na Žabljaku odustao od prilike za plasman, pošto nije želeo da se bori protiv mlađeg brata.</s><s>Tako se Slobodan za olimpijske igre izborio posle dominantne pobede nad Draganom Vujkovićem.</s><s>Na olimpijskim igrama je za protivnike imao Tanzanijca Mihaela Nosora, a zatim dvostrukog prvaka Evrope u poluteškoj kategoriji, Sovjeta Davida Kvačadzea.</s><s>U polufinalnu je pobedio Herberta Bauha iz Istočne Nemačke, koga je savladao nokautom u drugoj rundi.</s><s>A 2. avgusta, u finalu se borio protiv Poljaka Pavela Skžeča, koji se tokom meča dva puta našao u nokdaunu.</s><s>Odlukom sudija je postao olimpijski pobednik na poene (4:1).</s><s>Pri povratku u Veternik, sa aerodroma su ga odvezli ka Novom Sadu, gde ga je dočekalo 15.000 ljudi.</s>

<s>Profesionalna karijera 
Profesionalnu boksersku karijeru nastavio je u Italiji i SAD.</s><s>Svetski profesionalni prvak u IBF verziji je postao 21. decembra 1985. u Pezaru u Italiji, uz američkog trenera Anđela Dandija, italijanskog porekla.</s><s>Tog dana, u 15 rundi, odlukom sudija na poene je pobedio Amerikanca Edija Mustafu Muhamedomu.</s>

<s>Po završetku sportske karijere radio je kao profesor i trener.</s><s>U Novi Sad se vratio 2003. godine, kada je ga je angažovoa BK „Vojvodine“, klub u kome je započeo karijeru.</s>

<s>U martu 2004. je izabran za predsednika Bokserskog saveza Srbije i Crne Gore.</s><s>Sa funkcije predsednika Bokserskog saveza Srbije je smenjen 2009. godine, zbog čega se žalio Vrhovnom sudu Srbije, koji je poništio tu odluku, ali nije vraćen na funkciju.</s>

<s>Porodica 
Krajem 80-ih godina uzeo je američko državljanstvo.</s><s>Ima kuću i motel u Majami Biču , a u Veterniku, na salašu, proizvodnju kartonaže za sve vrste pakovanja.</s><s>Sa suprugom Slavenkom, rodom iz Splita, ima ćerke Milenu i Marinu.</s>

<s>Slobodan i Tadija Kačar su stričevi fudbalera Gojka Kačara.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Literatura</s>

<s>Jugoslavenski bokseri
Srpski bokseri
Jugoslavenski olimpijci
Bokseri na Olimpijskim igrama 1980.</s><s>Olimpijski pobjednici u boksu</s>

