Pečori
<s>Pečori (ruski: Печо́ры, estonski: Petseri) je grad od 9,003 stanovnika na sjeverozapadu Ruske Federacije u Pskovskoj oblasti.</s>

<s>Geografske karakteristike 
Pečori leži na granici prema Estoniji, nedaleko od Čudsko-pskovskog jezera (20 km).</s>

<s>Kako se nalazi na trasi željezničke pruge Sankt Peterburg-Vitebsk i autoputa Pskov - Riga, on je grad graničnih prelaza i carinarnica.</s><s>Od Pskovska je udaljen 50 km, od Sankt Peterburga 345 km i od Tallinna - 287 km.</s>

<s>Historija</s>

<s>[[Ime je dobio od staroruske riječi pečera - pećina.</s><s>Monasi pustinjaci živjeli su po pećinama vapnenačkog brda u blizini potoka Kamjanec, pa je 1473. nastao je pećinski manastir, koji je tokom 16. vijek opasan bedemima.</s><s>Utvrda Pečora branila je sjeverozapadne granice Ruskog Carstva od Poljaka, Litavaca i Šveđana.</s><s>Od samih početaka gradnje bedema raslo je i monaško naselje.</s><s>Zbog tog se godina završetka gradnje utvrde - 1565. - uzima za datum osnivanja grada.</s><s>Po naredbi cara Ivana Groznog u to je vrijeme stiglo oko 300 vojnika sa svojim familijama iz moskovskog kvarta Butirka da brane utvrdu.</s><s>Oni su uz monahe postali prvi stanovnici Pečore, koja je kasnije izrasla u grad.</s>

<s>Pečori je status grada dobio dekretom od carice Katarine Velike  7. juna 1782., kao sjedište parohije.</s><s>Psovsko-Pečorski manastir je sve do 18. vijeka davao ton tom gradu i potpuno odredio njegovu strukturu.</s>

<s>Tokom 19. vijeka Pečori je izrastao u predgrađe Pskova.</s><s>Istina veliko ali neugledno i skromno,  1820. od ukupno 228 kuća i to mnje više jednokatnih, - 215 je bilo od drva, 7 od kamena i 6 od mješanih materijala, ali je i pored toga broj stanovnika rastao, iako je i nadalje bio najmanji grad u Guberniji Pskov.</s><s>Krajem 19. vijeka u njemu je živjelo 1312 stanovnika, prema popisu iz 1887.,1258 Rusa, 27 Estonaca, 10 Nijemaca, 9 Latvijaca i jedan Židov.</s>

<s>Početkom 20. vijek trgovina lanom, žitom i proizvodima od drva imala je važnu ulogu u životu grada.</s><s>U tom periodu u gradu je bilo gotovo 60 dućana, 3 štavionice, 4 sladare.</s><s>Razvoju grada uveliko je pomogla izgradnja željezničke pruge Pskov-Riga 1886., koja je povezala Pečori sa Moskvom, Sankt Peterburgom, 
Rigom i Tallinnom.</s>

<s>Uoči Prvog svjetskog rata u Pečoriju koji je tad imao 11 ulica, 5 trgova, 3 osnovne škole, bolnicu i apoteku. živjelo je 2 240 stanovnika.</s>

<s>Nakon rata Pečori je pripao novoosnovanoj Republici Estoniji.</s><s>Dvadesetih i tridesetih godina 20. vijeka trgovina je postala motor razvoja grada.</s><s>U Pečoriju se uglavnom trgovalo konjima, kućanskim i poljoprivrednim alatom, košarama, bačvama i grnčarijom, ali je lan je ostao glavni izvor prihoda.</s><s>Pečorski kraj je prosječno proizvodio po 200 000 snopova lanenih vlakana.</s><s>U gradu su postojali uredi britanskih i njemačkih firmi za otkup lana.</s><s>U tom periodu Pečori je imao 168 trgovačkih firmi, 8 banaka i kreditnih institucija, 1 kantinu, 6 restorana, 8 čajana, 3 biblioteke, 2 osnovne škole i 1 gimnaziju.</s><s>Stanovništvo grada brzo je raslo pa je 1934. u njemu živjelo 4274 stanovnika, od tog velik broj Estonaca.</s>

<s>Kad je Sovjetski Savez početkom 1940. okupirao Baltičke države - Pečori je u početku ostao u granicama novoformirane Estonske SSR, ali su ga već u julu 1941. okupirale jedinice Wehrmachta.</s><s>Pod nacističkom okupacijom grad je bio sve do augusta 1944. kad ga je oslobodila Crvena armija.</s>

<s>Odlukom Prezidijuma vrhovnog sovjeta Sovjetskog Saveza, u augustu 1944., Pečori je službeno vraćen u sastav 
Ruske SFSR, odnosno u sastav njene novoformirane Pskovske oblasti.</s><s>U januaru 1945. je službeno formiran Pečorski rajon sa sjedištem u Pečoriju.</s>

<s>Privreda</s>

<s>Najvažnija firma u gradu je tvornica keramičkih pločica (Euro-Ceramics / Евро-Керамика Печоры).</s><s>Pored toga ima i poduzeća u građevinarstvu, tekstilnoj i prehrambenoj industriji.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Печорский район</s>

<s>Gradovi u Rusiji</s>

