Lucrécia Paco
<s>Lucrécia Ester Paco (19. oktobar 1969) mozambička je glumica.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Mladost 
Lucrécia Paco rođena je 19. oktobra 1969. u Lourenço Marquesu (danas Maputo) u tadašnoj portugalskoj koloniji Mozambik.</s><s>Odrasla je u gradskoj četvrti Bairro Aeroporto u blizini aerodroma u porodici s još devetoro braće i sestara.</s><s>Rano se zainteresirala za ples i pjevanje uz tradicionalnu muziku.</s><s>Međutim, tokom portugalske kolonijalne uprave bilo je zabranjeno njegovanje lokalne tradicije, a Lukrecija je čak pretučena u školi zbog korištenja tradicionalnih jezika.</s><s>Nakon sticanja nezavisnosti Mozambika 1975. godine osnovane su manje pozorišne i umetničke grupe u kojima je Paco nastupala, pevanjem, plesom i čitanjem poezije.</s>

<s>Karijera 
Lucrecia Paco je rođena i odrasla u kolonijalnom kontekstu, kada kulturni izrazi nisu bili dozvoljeni, a prakse poput govorenja bantu jezika, pevanja i plesa tradicionalnih zvukova bile su stvari koje portugalski kolonijalni gospodari nisu prihvatali.</s><s>Starosedeoci su, međutim, uvek nalazili način da to urade.</s><s>Godine 1975, kada je Mozambik postao slobodna zemlja, kultura je bila jedan od kanala koje je vlada koristila za širenje politike.</s><s>Kao takve, oko 80-ih godina, formirali su brojne pozorišne grupe u kvartovima.</s>

<s>Godine 1984.</s><s>Paco je dobila ulogu u pozorišnom komadu Tchova.</s><s>Počela je raditi u Pozorištu „Avenida” u Maputu, gdje je upoznala mnoge glumice, uključujući režiserku Manuelu Soeiro.</s><s>Sa Soeiro i nekoliko drugih glumaca osnovala je 1986/1987. prvu profesionalnu mozambičku pozorišnu grupu Mutumbela Gogo.</s><s>Mutumbela Gogo s pozorišnim komadom Nove Horas postala je 1989. prisutna u pozorišnim krugovima igrajući djela Mie Couto i Henninga Mankela.</s><s>U jednoj kritici njemački tjednik Die Welt označio je Paco kao „Mankellovu najdražu glumicu”.</s><s>Pozorišna grupa otad nastupa širom Mozambika.</s><s>Paco je također glumila 2010. u prvoj mozambičkoj telenoveli Nineteens u produkciji nacionalnog javnog emitera.</s><s>Seriju s ukupuno 38 epizoda napisao je Chico Amorim.</s>

<s>Lukrecijini nedavni poduhvati uključuju ulogu nezaboravne „Blanš“, glavne uloge u produkciji Mutumbele Gogo „Tramvaj po imenu želja“, klasika američkog dramskog pisca Tenesija Vilijamsa, i „Mulher Asfalto“, njene sopstvene produkcije, monologa koja se bavi temom prostitucije.</s><s>Adaptirano iz „Epilogue d'une Trottoir“, monologa koji je na francuskom napisao Alen Kamal Martiale sa Majota, „Mulher Asfalto“ je ambiciozan i hrabar projekat u kojem Lukrecija nastoji da da glas opresivnoj stvarnosti i dehumanizujućim iskustvima podzemlja prostitutke.</s><s>Konačni rezultat je provokativna mešavina pozorišta, muzike i zvuka i projektovanih slika koje istražuju komercijalizaciju i narušavanje prostitutke kroz monolog koji Lukrecija eksplozivno iznosi u devet „poglavlja“.</s>

<s>Medunarodna karijera 
Paco je postala jedna od najpoznatijih mozambičkih glumica.</s><s>Nastupa u pozorištu, filmovima i televizijskim serijama.</s><s>Sudjelovala je u međunarodnim koprodukcijama u Göteborgu, Grazu, Annecyju i na Réunionu.</s>

<s>Privatni život 
Paco je udata.</s><s>Majka je troje djece.</s>

<s>Uloge</s>

<s>Televizija</s>

<s>Filmovi</s>

<s>Pozorište 
 Mulher Asfalto
 Xicalamidade
 O pão e o teatro</s>

<s>Reference</s>

<s>Rođeni 1969.</s><s>Biografije, Mozambik</s>

