Donžon
<s>Donžon kula je termin koji se koristi u arhitekturi srednjovekovnih utvrda da bi se označila najjača kula u tvrđavi odnosno mesto poslednje odbrane tj. svojevrsna utvrda u utvrdi.</s><s>Pod ovim terminom se podrazumevala samostalna velikaška kula koja je činila celokupnu utvrdu odnosno oko koje nije bilo kamenog bedema.</s>

<s>Naziv 
Ime je dobila po staro francuskoj reči donjon od koje je kasnije nastala reč tamnica.</s><s>Ovaj naziv se povezuje sa činjenicom da su ove kule kao najčuvanije i samim tim najbezbednije mesto, bile najbolja lokacija za utamničenje zarobljenika.</s>

<s>Karakteristike</s>

<s>Kod donžon kula nije postojao nikakav standard niti specifičan nacrt koji bi se mogao prikazati kao opšti plan.</s><s>Međutim kao opšta karakteristika ovih kula ističe se njihova veličina na prvom mestu i ulazi u njih na drugom mestu.</s><s>Po dimenzijama, izgledu, ali i debljini zidova ove kule su se jasno izdvajale od ostalih u utvrdi.</s><s>Uvek su bile kamene četvorostrane i neretko jedine takve u celoj utvrdi (kod nas).</s><s>Kao njihova druga karakteristika ističu se ulazi u njih koji nikada nisu u nivou zemlje ili bedema već se njima uvek prilazilo pomoću dodatnih stepenica ili rampi koje su uvek bile drvene, čime je omogućeno brzo onesposobljavanje pristupa ulazu, a samim tim i prodor u kulu.</s>

<s>Tornjevi</s>

