Nikolaj Erdman
<s>Nikolaj Robertovič Erdman (, 16. novembar 1900 - 10. august 1970) bio je sovjetski književnik, najpoznatiji po satiričkoj drami Samoubica zbog koje je tokom najvećeg dijela života i karijere bio u nemilosti sovjetskog komunističkog režima.</s>

<s>Porijeklom iz porodice Baltičkih Nijemaca, Erdman je kao mladič, preko starijeg brata Borisa, teatarskog scenografa, ušao u književno-teatarski milje Moskve i postao sljedbenik Majakovskog i imažinista.</s><s>Za vrijeme građanskog rata se borio kao dobrovoljac u Crvenoj armiji.</s><s>Ispočetka se istakao poezijom, da bi se kasnije preorijentirao na drame.</s><s>Nakon uspjeha drame Mandat iz 1924. godine, njegova drama Samoubica, koja opisuje apsurde života u tadašnjim komunalnim stanovima je 1928. godine izazvala probleme sa cenzurom te je, usprkos lobiranja Stanislavskog kod Staljina, sa programa na dan premijere skinuta odlukom partijske komisije na čelu sa Kaganovičem.</s><s>Erdman se nakon toga okrenuo pisanju filmskih scenarija.</s><s>Godine 1933. je uhapšen i prognan u Jenisejsk, da bi sljedeće godine u Tomsku dobio posao u lokalnom teatru.</s><s>Iako u nemilosti, godine 1941. je uspio dobiti Staljinovu nagradu za scenarij filma Volga, Volga.</s><s>U Moskvu se uspio vratiti tek za vrijeme Drugog svjetskog rata kada ga je šef NKVD-a Lavrentij Berija zajedno sa njegovim prijateljem Mihailom Volpinom angažirao za propagandne i zabavne djelatnosti.</s><s>Nakon rata je Erdman zajedno sa Volpinom radio scenarije za neke od najpoznatijih sovjetskih filmova.</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Ruski pisci
Sovjetski pisci
Sovjetski scenaristi</s>

