Jovan Popović
<s>Jovan Popović (Kikinda, 18. novembar 1905 — Beograd, 13. februar 1952) je bio pesnik i književnik, učesnik u NOB-u od početka oružanog ustanka u Srbiji.</s>

<s>Biografija 
U ranoj fazi svog pesničkog rada bio je pod uticajem ekspresionizma, sredinom 20-ih godina pripadao je grupi beogradskih neoromantičara koji su bili izdanak levog ekspresionizma.</s><s>Raskid s mladalačkom solipsističkom lirikom počinje kod njega Knjigom drugova (1928), čiji je bio jedan od urednika i zbog koje je izveden pred sud.</s><s>Pesnik se okreće savremenom životu, svoju poeziju stavlja u službu radničke klase i njenih revolucionarnih ciljeva.</s><s>Iskrenost uverenja ostaje ipak u njegovim stihovima površna, deklarativna, poruka jednosmerna.</s><s>U pesmama nastalim u toku NOB-a nalazimo iste vrline i mane kao u ranijim socijalnim pesmama: strasno opredeljenje za ideju, ali i nedovoljnu savladanost izraza, verbalizam, patetiku.</s><s>Po temperamentu, Popović nije bio borben duh, nego blag i nežan lirik, s nečim od mekoće i osećajnosti svojstvenih poeziji Miloša Crnjanskog.</s><s>Najviše svežine i doživljenosti ima u pesmama inspirisanim zavičajnim motivima, u kojima se oseća odjek glasova iz detinjstva, a boje i zvuci rodne ravnice izazivaju nostalgične čežnje.</s>

<s>Značajniji je njegov pripovedački rad.</s><s>Dve predratne zbirke Jovana Popovića, Reda mora da bude (1932) i Lica u prolazu (1941), otkrivaju pripovedača od talenta.</s><s>U njima je prikazao palanački svet Vojvodine, slike su osenčene njegovim vlastitim sećanjima iz detinjstva i mladosti.</s><s>Iz zavičajnosti potiče meka lirska nota, koja čini glavno obeležje tih pripovedaka, njihov osnovni kvalitet.</s>

<s>Najznačajnija mu je treća knjiga pripovedaka, Istinite legende (1944).</s><s>Naslov otkriva njen smisao: ona sadrži priče o istinitim događajima i istinitim ličnostima, o podvizima u NOB-u koji su se odista odigrali ali koji toliko prelaze granice uobičajenog da više liče na legende nego na istinite istorije.</s><s>Osnovni postupak je hroničarsko-memoarski, autor zauzima poziciju nepristrasnog svedoka, letopisca zaokupljenog time da spase od zaborava primere hrabrosti običnih ljudi, boraca revolucije.</s><s>Taj objektivni, epski ton odvaja ove ratne hronike od subjektivno, poetski obojene proze ranijih knjiga.</s>

<s>Za dopisnog člana SANU izabran je 14. novembra 1950.</s>

<s>Oženio se 1931. godine Dragicom Vitolović koja se potom 1936. udala za Voju Srzentića.</s>

<s>Spoljašnje veze 
 Biografija na sajtu SANU 
 Biografija na sajtu OŠ „Jovan Popović“ u Suseku</s>

<s>Srpski pisci
Jugoslavenski partizani
Biografije, Kikinda</s>

