Vila Stefanija
<s>Vila Stefanija predstavlja jednu od najočuvanijih i najkarakterističnijih vila iz austrougarskog perioda na području Starog Grada u Sarajevu, Bosna i Hercegovina.</s><s>Posebnu vrijednost objektu daje činjenica da je građen tokom 1911. i 1912. godine u istoricističkom duhu, kada većina stvaralaca postaju sljedbenici bosanskog sloga.</s><s>Izrađena je od visoko kvalitetnog materijala, a očuvani zanatski detalji su izrađeni sa velikom preciznošću.</s><s>Istorijska građevina ima i veliku ambijentalnu vrijednost, jer se nalazi u ambijentalnoj cjelini naselja Mjedenica gdje se skladno prožimaju arhitekture iz osmanskog, austrougarskog i perioda moderne.</s>

<s>Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 8. do 11. septembra 2009. godine, donijela je odluku da se zgrada proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.</s>

<s>Historija 
Naselje Mjedenica je osnovana u prvoj polovini XVI stoljeća.</s><s>Ime „Mjedenica“ je slavenskog porijekla, i označava bronzu ali ima i druga značenja.</s><s>Na jednom malom urbanističkom potezu, nalaze se historijske građevine iz svih perioda gradnje u Sarajevu.</s>

<s>Vila je projektovana i izgrađena 1911/12. godine, u skladu sa propisima Građevinskog reda iz 1893. godine, koji su postavili visoke standarde u pogledu primjene građevinskog materijala.</s><s>Bila je individualni stambeni objekat porodice Jegger.</s><s>Projektat vile izradio je arhitekta Eduard Madurowicz,  porijeklom iz Poljske.</s><s>U tom periodu preovladavali su secesija i bosanski stil,, a gradnja u istoricističkom duhu se nastavlja sve do tridesetih godina XX vijeka..</s>

<s>Vila je kao stambeni objekat služila velikoj porodici sa više domaćinstava, od kojih je svako bilo smješteno na jednoj etaži.</s><s>Nakon završetka II svjetskog rata, izvršena je djelimična nacionalizacija objekta, i vila mijenja namjenu iz individualne stambene vile u objekat kolektivnog stanovanja.</s><s>U svaku sobu vile useljena je po jedna porodica.</s><s>Kasnije je vila preuređivana i prilagođena za dvije porodice.</s>

<s>Tokom zadnjeg rata u BiH, vila je oštećena i kasnije sanirana i rekonstruisana.</s>

<s>Opis 
Tlocrtna osnova vile ima pravougaoni oblik dimenzija 18,68 m x 16,40 m. Spratnost objekta iznosi Podrum + Suteren + Prizemlje + Sprat + Potkrovlje + Tavan.</s><s>Visina objekta na južnoj strani, iznosi 15,10 m, a na sjevernoj strani 21,60 m. Krov objekta predstavlja složenu kompoziciju sastavljenu od dvovodnog, trovodnog i četvorovodnog krova koji su ukomponovani u jedinstven sistem.</s>

<s>U pogledu oblikovanja fasada, objekat je rađen u historicističkom duhu u stilu neoromantizma.</s><s>Fasade su završene bojenim malterom, s izuzetkom sjevernih vanjskih zidova podruma koji su obloženi grubim kamenim pločama.</s>

<s>Literatura 
 Nedžad Kurto - Sarajevo 1492-1992, Oko, Sarajevo.</s><s>B. Zlatar, M. Ganibegović, Š. Gavraović, V. Žujo.</s><s>Sarajevo, ulice, trgovi, mostovi, parkovi i spomenici – općina Centar.</s><s>Sarajevo: “Mediapress”, 2007.</s>

<s>Reference</s>

<s>Nacionalni spomenici u Sarajevu
S</s>

