Fernando VI od Španije
<s>Fernando VI (Madrid, 23. septembar 1713. - Villaviciosa de Odón (Madrid), 10. august 1759. bio je treći španjolski kralj iz Dinastije Bourbon, koji je vladao 
od 1746. do 1759.</s><s>Za svog mandata držao se politike neutralnosti i provodio postepene reforme.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Rođen je kao drugorođeni sin u braku Felipea V i njegova prve supruge Marije Louise Savojske.</s><s>Za vladavine svog oca nije imao nikakvog udjela u političkom životu zemlje, koji se odvijao pod velikim utjecajem njegove druge supruge Isabel (Elisabette) Farnese.</s><s>Kad je Fernando u maju 1746. naslijedio tron od svog oca, odlučio je izbjeći dvorske i političke intrige, pa je bio u stanju izbjeći sukobe tokom svoje vladavine.</s><s>Oslanjao se na ministra svoga oca Markiza Ensenada, koji je pokrenuo administrativne i financijske reforme.</s>

<s>Fernando je bio veliki mecena umjetnosti i nauke, 1752. osnovao je Kraljevsku Akademiju likovne umjetnosti San Fernando, kao i botanički vrt i opservatorij.</s><s>Pomagao je rad brojnih Ekonomskih udruženja prijatelja zemlje (Sociedad Económica de los Amigos del País)  koja su nastojala unaprijediti poljoprivredni i tehnički život zemlje.</s><s>Bio je vjeran i odan suprug svojoj ženi kraljici - Mariji Bárbari od Bragançe, sa kojom je dijelio ljubav prema muzici i operi.</s>

<s>Fernando je 1753. sklopio konkordat sa Svetom stolicom kojim je vratio prava oduzeta posljednjem kralju iz Dinastije Habsburgovca - Carlosu II, to se naročito odnosilo na pravo imenovanja biskupa i oporezivanje klera.</s><s>Nakon smrti supruge Marije Bárbare 1758.</s><s>Fernando je obolio od tuge tako da nije dugo živio nakon nje.</s><s>Kako nisu imali djece kruna je pripala njegovom polubratu dotadašnjem kralju Napuljskog Kraljevstva - Carlosu III.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Ferdinand VI, king of Spain</s>

<s>Španski vladari
Burboni</s>

