Džamija u Kotezima
<s>Džamija u Kotezima,  (Džamija Muje Kotezlije), čije ruševine nalaze se u centru sela  Kotezi, desno od puta Ljubinje-Trebinje, oko 2 km sjeveroistočno od Popova polja, proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.</s>

<s>Za vrijeme turske uprave u Kotezima sagrađeni su: džamija, mekteb, dvije čatrnje, tri kule i više čardaka i stambenih zgrada.</s><s>Ništa od ovih objekata u cjelosti nije sačuvano, ali su prisutni ostaci ruševina nekih objekata ili njihovi dijelovi.</s>

<s>Prema usmenom predanju džamiju podigao  je Mujo Kotezlija, koji je po osvajanju Hercegovine od strane osmanske vlasti, u ime sultana dijelio Popovo polje kao erazi-emiriju stanovnicima, te od poreza sagradio džamiju u Kotezima.</s><s>Erazi-emirija, (erazija) su zemljišne nekretnine sa posebnom pravnom prirodom koja je normirana Erazi-kanunamom.</s><s>Pravo vrhovnog vlasništva na ovim nekretninama pripada državi, a posjednik ima ograničeno pravo raspolaganja.</s><s>Iza džamije nalazi se mezar ograđen kamenim pločama, s nišanom bez natpisa, u kojem je ukopan Mujo Kotezlija.</s>

<s>Kotezi su i jedino selo u cijelom ovom kraju u kojem je sve do 1980. godine većinsko stanovništvo bili bošnjačko.</s><s>Sredinom osamdesetih godina iz sela iseljava i posljednja bošnjačka porodica, a potomci porodica koje su nekad živjele u Kotezima danas ovdje dolaze samo sezonski.</s>

<s>Ovoj džamiji gravitirala su sela: Miljanovići, Mišljen, Obzir, Oraje, Ravno i Vojevići.</s>

<s>Opis 
Za vrijeme ustanka u Hercegovini (1875.-1878.), džamija je bila znatno oštećena i srušen joj je krov.</s><s>Na fotografiji iz perioda prije II svjetskog rata vidljivo je da je objekat džamije bio popravljen i pokriven.</s>

<s>Džamija i mektebska zgrada znatno su devastirani 1942. godine.</s><s>Sa objekta džamije je  skinut krov, a mektebska zgrada je razrušena, što je prouzrokovalo kasnije progresivno propadanje.</s><s>Džamija i mekteb od tada su van funkcije, i ne održavaju se.</s>

<s>Tokom 2018. god došlo je do obrušavanja zidova, čime se nasravlja propadanje jedne od najstarijih džamija u Bosni i Hercegovini.</s>

<s>U nešto boljem stanju se nalazi kamena munara, valjkastog oblika, čija je krovna kupola ostala neoštećena.</s><s>Ovakav oblik munare rijetko je zastupljen u Bosni i Hercegovini.</s><s>Pored džamije u Kotezima, munare valjkastog oblika imale su džamije u Donjem Čičevu kod Trebinja, Stara džamija u Dobrunu kod Višegrada.</s><s>Stara džamija u Kiseljaku imala je valjkastu munaru prije intervencija u XX vijeku, dok su kod nekih džamija izvorni oblici munare kasnijim intervencijama zamijenjeni valjkastim kamenim munarama – džamija u Lizopercima kod Prozora, Inat džamija u Sopotu kod Kule u Gackom).</s>

<s>Postament munare zidan je od lomljenog kamena i izveden je u formi zarubljene kupe: visina postamenta je 3,30 m, a baza kupe u dnu cca 3,80 m. Cilindrično tijelo munare ima visinu od 5,20 m (mjereno od postamenta do baze kupole).</s><s>Vrh munare zidan je od kamena, a izveden je u formi kupole, čija baza ima dijametar od 2,20 m’.</s><s>Ukupna visina munare, iznosi 8,30 m, odnosno 9,50 m’, mjerena sa donje strane (kompleks džamije izgrađen je na strmom terenu).</s><s>Tijelo munare zidano je od lomljenog kamena krečnjaka.</s><s>Spoljni dijametar munare je 2,50 m, a unutarnji 1,50 m. Zidovi su debljine 50 cm.</s>

<s>Literatura 
 Alija Nametak, Islamski kulturni spomenici u Hercegovini i Crnoj Gori, putopisne bilješke, Kalendar za godinu 1940., Narodna uzdanica, Sarajevo 
 Hivzija Hasandedić, Muslimanska baština u istočnoj Hercegovini, Mešihat Islamske zajednice, El-Kalem, Sarajevo</s>

<s>Reference</s>

<s>Vanjski linkovi 
 DŽAMIJA KOJA NE LIČI NI NA JEDNU DRUGU</s>

<s>Nacionalni spomenici u Trebinju
Džamije u Trebinju</s>

