Anna Maria Mozzoni
<s>Ana Marija Moconi (; 5. maj 1837—14. jun 1920) bila je italijanska feministkinja i najznačajnija figura sufražetskog pokreta zaslužna za utemeljenje feminističkog pokreta u Italiji.</s>

<s>Na početku svoje karijere, Moconijeva je prihvatila utopijski socijalizam francuskog filozofa Šarla Furijea.</s><s>Kasnije je branila siromašne i borila se za rodnu ravnopravnost, ističući neophodnost zapošljavanja žena kako bi se njihova ličnost razvijala van patrijarhalne porodice.</s>

<s>Godine 1864. napisala je delo „Žena i njen društveni odnos povodom revizije italijanskog građanskog koda“ (), feminističku kritiku italijanskog porodičnog zakona.</s><s>Godine 1877. pokrenula je peticiju da parlament ženama da pravo glasa.</s><s>Naredne godine predstavljala je Italiju na Međunarodnom kongresu o ženskim pravima () u Parizu.</s><s>Godine 1879. prevela je esej „Potčinjenost žene“ () Džona Stjuarta Mila sa engleskog na italijanski jezik.</s><s>Godine 1881.</s><s>Moconijeva se pridružila ostalim republikancima, radikalima i socijalistima koji su zahtevali opšte pravo glasa, a samim tim i pravo glasa za žene.</s><s>Iste godine u Milanu osniva Ligu za promociju ženskih interesa () kako bi promovisala brojne teme od značajnog interesa za žene.</s><s>Nastavila je da se bori za ženska prava do kraja svog života i iznela je brojne predloge italijanskom parlamentu od 1877. do 1906.</s><s>Preminula je u Rimu 1920. godine.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Literatura</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Feministkinje
Biografije, Italija</s>

