Bitka kod Chemilléa
<s>Bitka kod Chemilléa, također poznata i kao Chemilléski šok () se odigrala 11. aprila 1793. na zapadu Francuske za vrijeme Vandejskog rata između vandejskih kontrarevolucionarnih pobunjenika na jednoj, i snaga republikanske vlade na drugoj strani.</s><s>Do bitke je došlo mjesec dana nakon početka pobune u Vandeji, odnosno nakon što su republikanske snage pokrenule prvu veću ofanzivu sa ciljem njenog gušenja.</s><s>Tom prilikom je general Jean-François Berruyer, zapovjednik republikanskih snaga u oblasti Anjoua, formirao kolonu i iz Angersa 10. aprila započeo marš prema mjestu Chemillé.</s><s>Tamo ih je sljedeći dan dočekala seljačka vojska pod zapovijedništvom Mauricea Gigosta d'Elbéea i Jacquesa Cathelineaua.</s><s>Seljaci su imali neznatnu premoć u ljudstvu, ali su u odnosu na republikanske vojnike bili slabo naoružani, opremljeni i obučeni.</s><s>Zbog toga su se pobunjenici utvrdili u samom mjestu gdje je tokom dana došlo do prilično duge i konfuzne borbe.</s><s>Do kraja dana se činilo da će republikanci nadvdladati, ali je predvečer došlo do incidenta kada je grupa u prethodnim borbama zarobljenih republikanskih vojnika, iskoristivši mrak, počela trčati prema republikanskim linijama.</s><s>General Berruyer je zbog toga zapovijedio da se prekine paljba, a što je, pak, odmah zapazio d'Elbée i odmah zapovijedio napad na republikansko lijevo krilo.</s><s>Berruyer je zbog toga zapovijedio povlačenje prema Saint-Lambert-du-Lattayu, a zbog čega je bitka završila pobunjeničkom pobjedom.</s><s>Ona je bila kratkotrajna, s obzirom da su se pobunjenici, isrcrpljeni i ostavši bez municije, pred novim republikanskim napadom povukli bez borbe, omogućivši Berruyeru da zauzme Chemillé.</s>

<s>Sama bitka je postala manje poznata po ishodu, nego po događaju koji se zbio neposredno nakon nje.</s><s>Usprkos pobjede, pobunjenici su pretrpjeli znatno veće gubitke od republikanaca - poginulo ih je oko 200; sa druge strane se nakon bitke kod njih našlo oko 400 zarobljenih republikanaca.</s><s>Mnogi od seljaka su se nakon bitke zbog toga željeli osvetiti tako što masakriraju zarboljenike.</s><s>D'Elbée ih je u tome spriječio nastojeći apelirati na njihovu katoličku vjeru te je, kada su pokušali doći do zarobljenika, stao pred njih i stao recitirati Očenaš.</s><s>Seljaci su počeli recitirati Očenaš zajedno sa njim, a kada su došli do "i otpusti nam duge naše, kako i mi otpuštamo dužnicima našim" d'Elbée je dodao "Nemojte lagati Bogu".</s><s>Seljaci su nakon toga zarobljenike ostavili na životu.</s><s>D'Elbéeva gesta je kasnije ovjekovječena na vitražu u lokalnoj crkvi te godine 1993. rekontsrurirana na 200. obljetnicu događaja.</s>

<s>Literatura
 Yves Gras, La Guerre de Vendée, éditions Economica, 1994, p.31-32.</s>

<s>1793
Vandejski rat</s>

