Maksim IV Carigradski
<s>Maksim IV (), prethodno poznat kao Manasije (), bio je pravoslavni monah i episkop, koji je od 1491. do 1497. bio vaseljenski patrijarh Carigrada.</s>

<s>Život
Bio je iguman manastira Vatopedi na Svetoj gori prije nego što ga je patrijarh Simeon I Carigradski imenovao mitropolitom Sera, gdje je stolovao pod religijskim imenom Manasije.</s>

<s>U prvim mjesecima 1491. je uz podršku drugih monaha sa Svete gore izabran za patrijarha Carigrada.</s><s>Prilikom izbora je promijenio ime u Maksim, a što je bio jedini takav slučaj u historiji Vaseljenske patrijaršije gdje se monaško ime obično zadržavalo tokom cijele crkvene karijere.</s><s>Kao patrijarh se borio za prava pravoslavaca na teritorijama pod vlašću Mletačke Republike.</s>

<s>Za vrijeme njegovog stolovanja su se o njemu počele javljati glasine koje nisu precizno opisane u izvorima, ali koje su dovele do njegovog svrgavanja početkom 1497.</s>

<s>Nakon svrgavanja je ostao aktivan u crkvenom životu, te je čak kovao zavjere protiv svog nasljednika Nifonta II prije nego što je prisiljen na povlačenje u manastir Vatopedi, gdje je kasnije i umro.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze
 Historia politica et patriarchica Constantinopoleos, Cap XII: P. Maximus, (trans.</s><s>Martin Crusius, 1584)   i</s>

<s>Carigradski patrijarsi
15. vijek</s>

