Jebel Akhdar
<s>Jebel Akhdar (arapski: الجبل الأخضر‎‎ / al-Jabal al-Akhḍar, prevedeno Zelena planina) je niski planinski masiv (bolje rečeno visoravan) na sjeveroistoku Libije.</s><s>On se proteže duž Sredozemne obale u dužinu od nekih 160 km u smjeru istok-sjeveroistok između gradova Mardž i Derna.</s>

<s>Geografske karakteristike 
 
Brda masiva naglo se uzdižu u dva kraka, prvi uz obalu je niži ima do 300 metara, a drugi južniji dalji od obale uzdiže se do gotovo 550 m. 
To je vapnenački pojas širok oko 32 km, koji se nakon tog pretapa u visoravan okrunjenu planinama visokim gotovo 900 m. 
Spušta se prema istoku do vrlo kraškog Okruga Butnan i prema jugu do libijske Sahare.</s><s>Jebel Akhdar je spresijecan dolinama vadija, obrastao rijetkim niskim grmljem i ostacima makije uz tu i tamo poneku oranicu.</s>

<s>Masiv Godišnje ima relativno visoke količine padavina  375–500 mm i visoku vlažnost, ali povremeno se javlja suša.</s>

<s>Jebel Akhdar je najperspektivniji kraj u Kirenajki za poljoprivredu, pa su ga zbog tog kolonizirali Talijani, u 1930-ih.</s><s>Oni su svoje farme zapustili za vrijeme Drugog svjetskog rata i kasnije napustili, da bi ih do danas zauzeli Libijci.</s>

<s>Vrlo je razvijeno stočarstvo pa i nomadsko, čuvaju se koze, ovce i deve.</s><s>S druge strane ratarstvo je ograničeno na doline kod Mardže i Derne a uzagaja se žito, masline, grožđe i bademi.</s><s>Veliki agronomski projekt proveden u tom kraju poboljšao je navodnjavanje i kultivaciju.</s>

<s>Masiv je za Drugog svjetskog rata bio jedna od glavnih linija fronta.</s>

<s>Najviši vrh tog masiva ima 875 m, to je najkišovitiji kraj u Libiji, u kom padne od 500 do 700 mm kiše.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Akhḍar Mountains, Libya</s>

<s>Planinski masivi u Libiji</s>

