Bitka kod Challansa (1793)
<s>Bitka kod Challansa se odigrala 13. aprila 1793. na zapadu Francuske za vrijeme Vandejskog rata između snaga republikanske vlade pod vodstvom generala Henrija de Boularda na jednoj, i vandejskih kontrarevolucionarnih pobunjenika na drugoj strani.</s><s>Do nje je došlo nakon bitke kod Pont-Charraulta u kojoj su pobunjenici porazili republikansku vojsku pod vodstvom generala Louisa de Marcéa koji je nakon tog fijaska smijenen.</s><s>Marcéovi vojnici, pretežno dobrovoljci iz oblasti Gironde, su za novog zapovjednika izabrali de Marcéovog zamjenika, potpukovnika de Boularda, a što su naknadno potvrdili politički komesari vlade u Parizu.</s><s>Boulard je 7. aprila iz grada Sables-d'Olonne pokrenuo ofanzivu čiji je cilj bio odbaciti pobunjeničke snage što dalje od atlantske obale i tako spriječiti da pobunjenici eventualno prime pomoć od Britanaca koji su tada sa republikanskom Francuskom bili u ratu.</s><s>De Boulard je podijelio svoje snage u dvije kolone - jedna je 8. aprila zauzela sjedište pobunjeničkog vođe Jean-Baptistea Jolyja, a druga 9. aprila nakon manje čarke zauzela mjesto Saint-Gilles-sur-Vie.</s><s>12. aprila je de Boulard odlučio nastaviti napredovanje i zauzeti mjesto Challans na sjeveru; u tome ga je ispočetka zaustavila Jolyjeva pobunjenička vojska, koja je oslanjanala na neprohodnu rijeku Vie; grupa od oko 80 Boulardovih husara je, međutim, uspjela prijeći rijeku i zaobići pobunjeničke redove, potakavši Jolyja na povlačenje prema sjeveru, gdje mu je trebalo stići pojačanje pod komandom Françoisa de Charettea.</s><s>Boulard je zauzeo grad, ali je sljedeći dana morao odbiti napad od oko 3000-4000 pobunjenika, uključujući Charetteovo pojačanje.</s><s>Tokom bitke se iskazala prednost republikanaca u artiljeriji te su pobunjenici razbijeni i prisiljeni na još jedno povlačenje.</s><s>De Boulard ih, međutim, nije nastojao goniti, držeći se unaprijed postavljenih isntrukcija, te je sa svojom vojskom nastavio prema sjeverozapadu i zauzeo otok Île de Noirmoutier.</s>

<s>Literatura 
 , p. 151-152.</s>

<s>1793
Vandjeski rat</s>

