Hans Jonas
<s>Hans Jonas (Mönchengladbach, 10. 5. 1903. – New Rochelle, 5. 2. 1993), njemački filozof i teolog, značajno doprinio na području istraživanja gnosticizma.</s><s>Smatra se jednim od najkreativnijih i najoriginalnijih jevrejskih mislilaca 20. vijeka.</s>

<s>Biografija 
Jonas je rođen 1903. u Mönchengladbachu, gradu u tadašnjoj Rajnskoj pokrajini na zapadu Njemačkog Carstva.</s><s>Kao mladić svjedoči Prvom svjetskom ratu i pod utjecajem ondašnjih nacionalističkih tendencija postaje cionist.</s><s>Godine 1921. završio je gimnaziju u rodnom gradu i upisao se na studij filozofije na Univerzitetu u Freiburgu gdje su mu predavali Edmund Husserl i Martin Heidegger.</s><s>Dvije godine kasnije zajedno s Heideggerom prelazi na Univerzitet u Marburgu i upisuje novozavjetni studij gdje mu predaje protestantski teolog Rudolf Bultmann.</s><s>Tokom seminara o Evanđelju po Ivanu zainteresirao se za gnosticizam i počeo je proučavati klasične tekstove, uključujući tada recentno izdane mandejske i manihejske spise.</s><s>U Marburgu je upoznao Hannah Arendt s kojom je ostao u kontaktu cijeli život.</s>

<s>Godine 1928. obranio je doktorat na temu Koncept gnoze () koja je predstavljala samo jedno poglavlje u opsežnom proučavanju osnova gnostičkog svjetonazora i njegovog utjecaja na kasnu antiku.</s><s>Ovo istraživanje izdano je u dva dijela pod naslovom Gnoza i duh kasne antike (, 1934–1954).</s><s>Tokom 1933. dovršio je prvi dio i planirao ga je objaviti sljedeće godine pod naslovom Mitološka gnoza (), no tada je već napustio Njemačku zbog uspona Adolfa Hitlera i općeg antisemitskog raspoloženja.</s><s>Prvo je u augustu 1933. otišao u London, a potom 1935. u Jeruzalem pod tadašnjim britanskim mandatom.</s><s>Tamo se upoznao i zaručio s Lore Weiner (vj.</s><s>1943).</s>

<s>Služio je u paravojnoj organizaciji Haganah, a 1940. prešao je u britansku armiju i borio se na italijanskom frontu u završnoj fazi Drugog svjetskog rata.</s><s>U poraženu Njemačku i rodni grad vratio se u julu 1945. i saznao da mu je majka tri godine ranije stradala u Auschwitzu.</s><s>Donosi odluku da neće nastaviti živjeti u Njemačkoj, vraća se u Britansku Palestinu i 1948. sudjeluje u arapsko-izraelskom ratu.</s><s>Kratko vrijeme predavao je na Hebrejskom univerzitetu, zajedno s Gershomom Scholemom.</s><s>Godine 1949. napušta Izrael i emigrira u Kanadu gdje prvo godinu dana radi kao profesor na Univerzitetu McGill u Montrealu, a potom od 1950. na Univerzitetu Carleton u Ottawi.</s><s>Godine 1955. posao profesora filozofije dobiva u Novoj školi u New Yorku gdje je ostao sve do umirovljenja 1976. godine.</s><s>Prvi dio Jonasovog kapitalnog djela o gnosticizmu izdan je 1954. u Njemačkoj, a drugi dio objavljen je tek 1993. (na godinu njegove smrti).</s><s>Dok je Jonasovo rano filozofsko stvaralaštvo obilježeno kasnoantičkom, kasnojevrejskom i ranokršćanskom gnozom, srednju fazu (1970-ih) obilježilo je bavljenje utemeljenjem filozofijske biologije, usmjerene na prevladavanje novovjekovnog kartezijanskog dualizma (duhovnoga i tjelesnoga) i na zasnivanje nove filozofije duha i filozofije organizma.</s><s>U trećoj fazi (1979–) bavio se utemeljenjem etike odgovornosti kao filozofije morala za tehnološku civilizaciju.</s>

<s>Opus 
Djelomična lista najvažnijih djela:
 Augustin i Pavlov problem slobode (Augustin und das Paulinische Freiheitsproblem, 1930)
 Gnoza i duh kasne antike (Gnosis und spätantiker Geist, I–II, 1934–1954)
 Gnostička religija (The Gnostic Religion, 1958)
 Između ništa i vječnosti (Zwischen Nichts und Ewigkeit, 1963)
 Fenomen života (The Phenomenon of Life, 1963)
 Načelo odgovornosti (Das Prinzip der Verantwortung, 1979)
 Tehnika, medicina i etika (Technik, Medizin und Ethik, 1985)</s>

<s>Literatura</s>

<s>Vanjske veze 
  Hans Jonas-Zentrum Berlin
  Hans Jonas, Encyclopædia Iranica (Kurt Rudolph)
  Hans Jonas: The Most Inspiring Teacher That I Never Met, Huffington Post (Lawrence Troster)</s>

<s>Njemački filozofi
Njemački teolozi
Jevrejski filozofi
Jevrejski teolozi
Njemački Jevreji
Cionisti</s>

