Savez cionista Jugoslavije
<s>Savez cionista Jugoslavije (SCJ), je bila organizacija jugoslavenskih Jevreja osnovana 1919 godine u Zagrebu uspostavom Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca tj. Kraljevine Jugoslavije.</s>

<s>Vođeni cionističkom idejom, jugoslavenski Jevreji su istupali sa zahtjevom da Jevreji budu priznati kao narodna manjina Kraljevine Jugoslavije u kontekstu zasjedanja Pariške mirovne konferencije.</s><s>Pritom su jevrejske organizacije tražile da se zemljama nasljednicama Austro-Ugarske Monarhije nametne jednaka takva obveza.</s><s>Glavne cionističke ideje na prostoru Jugoslavije nisu stvorene ovdje, već potječu izvana, donosili su ih studenti nakon završetka studiranja u europskim metropolama gdje su se susretali s cionističkim idejama.</s><s>U Kraljevini Jugoslaviji rad su nastavila stara i nova socijalno–humanitarna i sportska društva, te organizacije.</s><s>Ova društva su se razvijala pod snažnim uticajem cionističkih ideja.</s><s>Krajnji, glavni i zajednički cilj ovih društava, bez obzira na njihov karakter, je bilo pripremanje omladinaca za odlazak u Palestinu, odnosno vaspitavanje i formiranje mladih ljudi koji će biti sposobni da u Palestini rade i izgradjuju novu zemlju.</s><s>Dr. Aleksandar Licht, istaknuti zagrebački Jevrej, je uvelike pomogao osnivanje SCJ-a, gdje je u početku služio kao tajnik izvršnog odbora, a potom kao predsjednik.</s><s>Među prvacima cionističkog pokreta na području hrvatskih zemalja unutar Kraljevine Jugoslavije su bili: dr. Hugo Spitzer, Aleksandar Licht, rabin Gavro Schwarz, dr. Lavoslav Šik, Hugo Bauer i dr. Jedan od članova Izvršnog odbora Saveza je bio David Albala, ugledni beogradski liječnik i političar.</s><s>SCJ je prestao postojati okupacijom Kraljevine Jugoslavije tokom Drugog svjetskog rata.</s><s>Nakon završetka rata u novoformiranoj FNR Jugoslaviji tj. SFR Jugoslaviji su bez uspjeha ostali napori da se oživi SCJ.</s><s>Unatoč tome što su im vlasti SFR Jugoslavije pripomogle u obnovi Saveza jevrejskih opština Jugoslavije (SJOJ), jugoslovenskim Jevrejima je jedino bilo zabranjivano da održavaju kontakte sa Svetskom cionističkom organizacijom.</s><s>Jugoslavenski Jevreji, pristalice cionističke ideje su se, pri organiziranju Alija, prvi osjetili pozvanim da se prijave za iseljenje, tako da je u SFR Jugoslaviji, poslije 1952 godine, ostao živjeti veoma mali broj pristalica cionističke ideje.</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura</s>

<s>Judaizam u Jugoslaviji
Jugoslavenski cionisti
Cionizam</s>

