Karmelićani
<s>Karmelićani službeno Red braće blažene djevice Marije od Karmela (latinski:Ordo Fratrum Beatissimæ Virginis Mariæ de Monte Carmelo, akronim O.C.D.) su jedan (uz dominikance, franjevce i augustince) od četiri velika prosjačka reda rimokatoličke crkve iz srednjeg vijeka.</s>

<s>Historija reda</s>

<s>Njihova geneza može se pratiti od Gore Karnel u sjeverozapadnom Izraelu, gdje se oko 1155. okupila veća grupa vjernika, bivših hodočasnika i križara, nedaleko od legendarnog ilijinog izvora.</s><s>Pravila reda sastavio je između 1206. - 1214.</s><s>Jeruzalemski patrijarh Albert Avogadro, a odobrio papa Honorije III 1226.</s><s>Prvi redovnici nadali su se će na Karmelu nastaviti način života proroka Ilije, kog su ranokršćanski pisci opisivali kao osnivača monaštva.</s>

<s>Prvi karmelićani živjeli su kao pustinjaci i apstinenti po kolibama na gori.</s><s>Uskoro je slom Križarske države u Palestini, učinio njihov boravak na Gori Karnel nesigurnim pa su oko 1240. krenuli su preko Cipra, Sicilije za Francusku i Englesku.</s>

<s>Svoju prvu sinodu kojom je predsjedao Simon Stock, održali su u Engleskoj 1247.</s><s>Nakon tog su se brzo proširili po čitavoj Zapadnoj Evropi, postajući jednako popularni kao dominikanci i franjevci.</s>

<s>Prvi ženski samostan karmelićanskih redovnica osnovan je 1452.</s>

<s>Od svih pokreta koja su se pojavljivali u redu, daleko najvažniji bio je onaj koji je pokrenula Terezija Avilska.</s><s>Reforme koja je ono skoro punih 30 godina provodila u samostanu u Ávili, kog je osnovala 1562., imale su dalekosežne posljedice.</s><s>Terezija je pored tog što je osnivala nove samostane, uspostavila i čvrstu suradnju sa Juanom de Yepesom (kasniji Ivan od Križa) i brojnim redovnicima koji su slijedili njena stroža pravila.</s><s>Cilj njene reforme bio je obnoviti i naglasiti strogost i kontemplativni karakter izvornog karmeličanskog života.</s>

<s>Kako su njeni reformirani karmelićani nosili sandale umjesto cipela i čarapa, prozvali su ih Bosonogim Karmelićanima (službeno Red bosonoge braće blažene djevice Marije od Karmela), da ih razlikuju od starije grane reda.</s><s>Samostani Bosonogih Karmelićana su 1580. proglašeni zasebnom provincijom, ali ostavljeni pod jurisdikciju starijeg reda, a od 1593. su postali potpuno nezavisna crkvena provincija direktno pod papom.</s>

<s>Karmelićani su pretrpili velike štete od Francuske revolucije, Napoleona i liberalnih vlada tokom 19. vijeka, kad im je rad zabranjivan a samostani raspuštani.</s><s>Danas su obnovili svoj rad u većini zemalja Zapadne Evrope, Bliskog Istoka, Latinske Amerike i Sjedinjenim Američkim Državama.</s>

<s>Orginalni Red Karmelićana, kolokvijalno zvani - Bijeli fratri bavi se prvenstveno propovijedanjem i poučavanjem.</s><s>Red Bosonogih karmelićana, bavi se pastoralnim radom i evangelizacijom po misijama.</s><s>Obje karmelićanske grane bile su važni promotori Marijanske pobožnosti.</s>

<s>Pored klasičnih redovnica u samostanima, u novije vrijeme formirane su brojne zajednice sestara laikinja - trećeretki, koje se bave odgojem, brigom o bolesnima i drugim dobrotvornim ativnostima.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Službene stranice reda , ,</s>

<s>Crkveni redovi</s>

