Milica Vučinić
<s>Milica Vučinić (Cerovo, kod Nikšića, 10. maj 1921 — Šipačno, kod Nevesinja, 20. mart 1943), učesnica Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.</s>

<s>Biografija 
Rođena je 10. maja 1921. godine u selu Cerovu, kod Pješivaca, u blizini Nikšića.</s><s>Posle završetka osnovne škole nije se dalje školovala.</s><s>Ostala je kući i maćehi pomagala u kućnim poslovima.</s><s>Miličin otac, Radovan je bio učesnik Balkanskih i Prvog svetskog rata, i pored nje imao je još dva sina - Boška i Đorđija.</s>

<s>Miličin najstariji brat Boško, bio je član Saveza komunističke omladine Jugoslavije i pisao je tekstove za Slobodnu misao i druge listove i časopise, a bila mu je i štampana brošura Položaj seljaštva u Crnoj Gori.</s><s>Pred početak Drugog svetskog rata, Boško je postao član Komunističke partije Jugoslavije.</s><s>Na Milicu i mlađeg barta Đorđiju, Boškova aktivnost je ostavila dosta uticaja i oni su postali simpatizeri revolucionarnog pokreta.</s>

<s>Tokom Trinaestojulskog ustanka, sve troje su stupili u gerilski odred u selu Dragovljićima.</s><s>Boško je bio sekretar Opštinskog, a potom član Sreskog komiteta SKOJ-a.</s><s>Đorđije je bio politički komesar Dragovoljske partizanske čete, a Milica bolničar te čete.</s><s>Februara 1942. godine, po naređenju Glavnog štaba NOP odreda Crne Gore, Štab Nikšićkog partizanskog odreda formirao je bataljon od 450 boraca i uputio ga u pomoć Komskom partizanskom odredu, koji se nalazio u Vasojevićima.</s><s>Milica i njen brat Đorđije bili su borci ovog bataljona.</s>

<s>Za svega nekoliko dana borbi, Bataljon, u kome su bili Milica i njen brat, uspeo je da očisti od četnika, teritoriju Rovaca i Prekobrđa i izbije u Štavanj na pravcu Lijeve Rijeke.</s><s>U jurušu, tokom jedne od ovih borbi, poginuo je Miličin brat Đorđije (1928—1942).</s><s>Milica je tada uzela njegov opasač, pušku i bombe i odlučila da mesto brata nastavi dalju borbu protiv okupatora.</s><s>Zajedno sa bataljonom učestvovala je u teškim borbama tokom Treće nepriajteljske ofanzive.</s><s>Posle formiranja Pete proleterske crnogorske udarne brigade, juna 1942. godine, Milica je uključena u Prvu četu Prvog bataljona.</s>

<s>Naročito se istakla u borbama brigade od 22. jula do 2. avgusta 1942. godine, tokom proboja pravcem Vrbnica-Prozor, kao i na planinama Trebilini, Treskavici i Zabrđu.</s><s>Po dolasku brigade u Bosansku krajinu i centralnu Bosnu, Milica je zbog svojih dotadašnjih zaluga postavljena za političkog delegata voda.</s><s>Učestvovala u svim borbama, a poslebno se istakla tokom Četvrte neprijateljske ofanzive - u borbama i jurišu na Prozor, Konjic i Nevesinje.</s><s>U borbama za Prozor učestvovala je kao bombaš i jurišala je na neprijateljske bunkere.</s>

<s>Poginula je 20. marta 1943. godine u borbama protiv četnika, kod sela Šipačno, u blizini Nevesinja.</s><s>Nedugo potom, u borbama tokom bitke na Sutjesci, poginuo je i Miličin stariji brat Boško (1920—1943).</s>

<s>Ukazom predsednika Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita, 13. jula 1953. godine, proglašena je za narodnog heroja.</s>

<s>Literatura</s>

<s>Heroine Jugoslavije.</s><s>„Spektar“, Zagreb 1980. godina.</s>

<s>Crnogorski komunisti
Jugoslavenski partizani
Borci Pete proleterske brigade
Žene u Narodnooslobodilačkoj borbi
Omladina u Narodnooslobodilačkoj borbi
Narodni heroji Jugoslavije
Žene narodni heroji
Biografije, Nikšić</s>

