Ujak Boonmee koji se može sjetiti svojih prethodnih života
<s>Ujka Bunmi koji može da se seti svojih prethodnih života (taj. ลุงบุญมีระลึกชาติ) je tajlandski igrani film iz 2010. režisera Apičataponga Verasetakala.</s><s>Dobitnik je nagrade Zlatna palma na Filmskom festivalu u Kanu 2010.</s>

<s>Film je završni deo multidisciplinarnog umetničkog projekta pod nazivom „Primitivno“.</s><s>Projekat se bavi temama sećanja, transformacije i umiranja, a realizovan je u severoistočnom Tajlandu — selo Nabua u oblasti Isan.</s><s>Prethodni delovi projekta nastali su 2009.</s><s>To su video instalacija u sedam delova i dva kratka filma: „Pismo ujka Bunmiju“ i „Ujka Bunmi i fantomi Nabue“.</s>

<s>Radnja filma</s>

<s>Film opisuje poslednje dane života glavnog protagoniste iz naslova filma.</s><s>Zbog otkazivanja bubrega, ujka Bunmi odlučuje da provede poslednje dane na selu, okružen bliskim ljudima i porodicom.</s><s>Zajedno sa njima, uključujući duha preminule supruge i izgubljenog sina koji se vraća u neljudskoj formi, Bunmi istražuje svoje prošle živote i u njima traži razloge za svoju bolest.</s><s>U društvu porodice kreće u potragu kroz džunglu do misteriozne pećine na vrhu brda.</s><s>To je mesto gde je njegov prvi život započet.</s>

<s>Uloge</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Tajlandski filmovi
Britanski filmovi
Francuski filmovi
Njemački filmovi
Španski filmovi
Nizozemski filmovi
Dramski filmovi
Art filmovi</s>

