Dorpatska biskupija
<s>Dorpatska biskupija (latinski: Ecclesia Tarbatensis, donjonjemački: Bisdom Dorpat) bila je biskupija katoličke crkve i teokratska kneževina na teritoriju Konfederacije Terre Mariane, koja je egzistirala od 1224. do 1558.</s>

<s>Prostirala se po terenu današnjih estonskih okruga Tartu, Põlva, Võru i Jõgeva.</s>

<s>Historija</s>

<s>Vitezi Teutonskog viteškog reda zauzeli su estonsku utvrdu Tharbata 1224. i prezvali je u Dorpat (to je današnji Tartu.</s><s>Još iste godine premješteno je sjedište estonske biskupije iz Lihule u Dorpat.</s><s>Dorpatska biskupija bila je do 1255. sufraganska biskupija Nadbiskupije iz Lunda, od tad je sufraganska biskupija Riške nadbiskupije.</s>

<s>Car Svetog Rimskog Carstva Heinrich VI dodjelio je biskupima Terre Mariane titule kneževa Svetog Rimskog Carstva, pa su oni bili ne samo duhovni već i svjetovni vladari.</s>

<s>Biskupija je propala nakon širenja reformacije 1525. i bijega posljednjeg biskupa 1558. zbog napada Ruskog Carstva.</s>

<s>Teren biskupije je od 1561. domena Poljsko-Litvanske Unije, od 1629.</s><s>Kraljevine Švedske a od 1721. nakon Nystadskog mira Ruskog Carstva.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Bishopric of Dorpat</s>

<s>Historija Estonije
Srednji vijek</s>

