Zlatonosovići
<s>Zlatonosovići su srednjovjekovna bosanska vlastelinska porodica sa područja Usore.</s><s>Pripadaju Tihoradićima, poznatom usorskom vlastelinskom rodu.</s>

<s>Prvi poznati Zlatonosovići su dvojica braće, Vlađ i Stjepan, koji su učestvovali u bitki na Kosovu 1389., i bili zarobljeni od Osmanlija.</s><s>Kasnije, 1403. tražili su Zlatonosovići preko Dubrovčana da pokušaju isposlovati oslobođenje njihovih srodnika kod Osmanlija.</s>

<s>Najpoznatiji predstavnici su braća, vojvoda Vukmir (-1424) i vojvoda Vukašin Zlatonosović (-1430).</s>

<s>Vukmir Zlatonosović spominje se kao svjedok i vojvoda od Usore 1400. godine, a kao vojvoda 1404, 1420.</s><s>I 1421.</s><s>U povelji iz  1404. se zna da mu je otac Juraj, a Vukmir je naveden ka Jurjevič.</s><s>Zlatonosović je nadimak njegovog oca.</s><s>Jedini usorski vlastelin imena Juraj, koji bi mogao biti Vukmirov i Vukašinov otac je Juraj Tihčinović.</s><s>Po tome se zaključuje da Zlatonosovići pripadaju – Tihoradićima.</s>

<s>Vukašin Zlatonosović je u vojvodskoj časti naslijedio mlađeg brata Vukmira.</s><s>U povelji iz 1399. nosio je titulu kneza.</s><s>Spominje se u sačuvanoj povelji iz 1426. godine.</s><s>Umro je 1430. godine.</s>

<s>Na strani kralja Ostoje i vojvode Sandalja Hranića, Zlatonosovići su učestvovali kao zavjerenici u ubistvu kneza Pavla Radinovića 1415 na Parenoj poljani kod Sutjeske.</s><s>Prema planu zavjerenika Zlatonosovići su trebali dobiti Olovo, međutim do raspodjele posjeda ubijenog kneza Pavla Radinovića nije došlo.</s>

<s>Njihov posjed graničio je sa srpskom despotovinom iz XV stoljeća.</s><s>Stradali su zbog učinjene nevjere bosanskom kralju Tvrtku II Kotromaniću, 1430.</s><s>U srodstvu su sa Divošem Tihoradićem, usorskim vlastelinom iz 14. vijeka.</s>

<s>Literatura 
 Pavao Anđelić, Svjetlost, Sarajevo, 1982 – STUDIJE O TERITORIJALNOPOLITIČKOJ ORGANIZACIJI SREDNJOVJEKOVNE BOSNE
 Srđan Rudić, О жени војводе Вукмира Златоносовића, у: Историјски часопис 55, Београд 2007, 113-117.</s>

<s>Usora i Soli
 Srednjovjekovna vlastela u BiH</s>

