Selimir
<s>Selimir (Syllimirum) (631-652) je legendarno ime prvog vladara Srba na Balkanu.</s><s>Posle spajanja opisa Selimira iz Letopisa popa Dukljanina/Gesta regum Sclavorum i bezimenog vođe koji je doveo Srbe na Balkan iz „O upravljanju carstvom” Konstantina VII Porfirogenita nastala je jedna rekonstrukcija vladavine legendarnog Selimira.</s><s>Prema toj rekonstrukciji, oko 631. naslednici po imenu nepoznatog starešine plemenskog saveza Srba kod reke Elbe/Labe, braća Selimir i Drvan sazvali su skupštinu plemenskog saveza da se donese važna odluka.</s><s>Na skupštini, Drvan je odlučio da prihvati ponudu Sama i priključi se njegovom plemenskom savezu u borbi protiv Avara i Franaka, a Selimir je prihvatio poziv cara Iraklija (610-641) da se preseli na Balkansko poluostrvo.</s><s>Sa braćom podelio se i plemenski savez.</s><s>Sa područja reke Labe/Elbe Selimir je poveo na jug deo Srba, ali i deo Dečana, Obodrita, Glomača i drugih plemena.</s><s>Kretali su se verovatno zapadnim rubom Panonske nizije, u zaštiti Samovog saveza plemena i stigli na Balkan.</s><s>Uz pomoć Vizantije, Selimir je na Balkanu nametnuo vlast Romanima i Slovenima, koji su došli pre srpskog plemenskog saveza.</s><s>Vladao je 21 godinu, do oko 652. a stvorio je prvu državu i prvu dinastiju kod Srba na Balkanu.</s><s>Na Balkanu, Selimirovi naslednici vladali su do sredine 10. veka, a ime i delo Selimira pamćeni su još 2-3 veka, to jest do zapisivanja u Letopisu popa Dukljanina/Gesta regum Sclavorum.</s>

<s>Problem imena Selimir  
Ime Selimira, kao vladara Južnih Slovena, verovatno Srba, koji je naselio neke Slovene, verovatno plemenski savez Srba, u zaleđe Bara, to jest Jadranskog mora, spominje se u Letopisu popa Dukljanina/Gesta regum Sclavorum.</s><s>Gesta regum Sclavorum je pisani izvor koji je nastao pet vekova posle dolaska Srba na Balkansko poluostrvo, a pisan je na području Bara na osnovu usmene tradicije.</s><s>Selimirovo ime nije zabeleženo pre toga.</s><s>Nije moguće drugim pisanim izvorom potvrditi da je postojao vladar kod Južnih Slovena u 7. veku koji se tako zvao.</s><s>Takva imena (Selimir i Selomir) danas postoje kod Srba i nije nemoguće da su postojala i u 7. veku.</s><s>U prilog toga da je ime vladara koji je naselio Srbe na Balkan moglo biti pamćeno 5 vekova govore dve činjenice.</s><s>Prvo vladar koji je naselio Srbe na Balkan učinio je nešto izuzetno i vredno da se pamti njegovo ime.</s><s>Drugo on je istovremeno bio osnivač prve dinastije kod Srba na Balkanu, a ta Lužičko-balkanska dinastija vladala je do sredine 10. veka, to jest smrti Časlava i toliko je mogla pamtiti ime svog osnivača.</s><s>Ipak, kod Selimira govori se o vladaru koji je naselio Slovene/Srbe u zaleđe Jadranskog mora i mora se uzeti kao moguće da nije zapamćeno pravo ime tog vladara, to jest ime Selimir možda samo opisuje šta je po imenu nepoznati vladar učinio.</s><s>On je seli(o) mir(no) Slovene/Srbe na Balkan.</s><s>Zbog toga se ime može uzeti samo kao legendarno, a nije potvrđeno drugim pisanim izvorom.</s>

<s>Seoba Srba na Balkan i stvaranje prve države  
Gesta regum Sclavorum o Selimiru piše: „Ispunio je zemlju mnoštvom Slovena i u njoj je u njegovo vreme vladao mir.” Opis legendarnog Selimira kao vladara koji je naselio mnoštvo Slovena mnogobožaca na zapadni deo Balkanskog poluostrva i živeo u miru sa starosedeocima hrišćanima možda odgovara vođi koji je doveo Srbe, to jest to može biti usmeno prenošena priča o dolasku Srba u prvoj polovini 7. veka na Balkan, a zapisana u Gesta regum Sclavorum u 12. veku.</s><s>Opis da nije bilo sukoba, to jest da su došljaci Sloveni, koji su bili mnogobošci, i starosedeoci Romeji, koji su bili hrišćani, sklopili mir ukazuje na sporazumno doseljavanje neke zajednice Slovena, a to odgovara Porfirogenitovom opisu da su Srbi došli na Balkan iz Bele Srbije, posle sporazuma koji su sklopili sa carem Iraklijem (610-641).</s><s>Posle dolaska Selimir je „voleo sve hrišćane i nije ih progonio i … sa njima je sklopio mir i počeli su da mu plaćaju danak.” Možda je u vreme legendarnog Selimira srpski vladar sakupljao porez od starosedelaca.</s><s>Danak koji su Romeji plaćali svome vladaru pre dolaska Slovena je porez.</s><s>Tako je najlakše zamisliti da su oni Selimiru, koga je „doveo” car Iraklije, prema ugovoru počeli plaćati nekakav porez, umesto svome caru.</s><s>Iraklije time nije kupio samo mir za Romeje, koji su ostali pod vlašću Selimira, nego i vernost novog saveznika, koga je doselio verovatno da štiti Romejsko carstvo od Avara, koji su bili u Panonskoj niziji.</s><s>Izgleda da je Vizantija imala presudni uticaj da se kod Srba uvedu neke osnovne državne ustanove, to jest stvori država do kraja vladavine Selimir, sredinom 7. veka.</s><s>Na kraju piše da je Selimir umro „dvadeset prve godine svog kraljevanja”, a nasledio ga je sin Vladin ili Vladan.</s>

<s>Vidi još 
 Srednjovekovna Srbija
 Lužičko-balkanska dinastija</s>

<s>Reference</s>

<s>Izvori i literatura</s>

<s>Umrli 652.</s><s>Srpski vladari
Srednjovjekovna Bosna i Hercegovina
Vlastimirovići</s>

