Slovenski Josif Flavije
<s>Slovenski Josif Flavije je uobičajeni naziv za staroslovenski (staroruski) prevod Jevrejskog rata Josifa Flavija, koji sadrži brojne dodatke i nedostatke koji ga izdvajaju od ostalih poznatih prevoda Flavijeve knjige.</s>

<s>U staroslovenskom prevodu sačuvani su neki fragmenti prethodni nepoznati na zapadu, što ga čini "jednim od najfascinantnijih srednjovekovnih prevoda".</s><s>To uključuje nepoznate pojedinosti o istorijskom Isusu, Johananu Krstitelju i Herodu.</s>

<s>Josifove reference na Isusa koje se nalaze u knjizi 18 i knjizi 20 Jevrejskih starina ne nalaze se u drugim verzijama Jevrejskog rata, osim u slovenskoj verziji.</s>

<s>Nastanak</s>

<s>Josif Flavije sam kaže da je napisao dve verzije Jevrejskog rata, jednu na maternjem jeziku za jevrejsku publiku, i drugu za međunarodnu publiku na grčkom.</s><s>Proučavaoci spisa smatraju da je staroslovenska verzija prevedena sa izgubljenog grčkog izvornika poreklom iz Vizantije.</s><s>Na osnovu karakterističnih grešaka, naučnici su ustanovili da prevod je napravljen sa grčkog originala u 11. ili 12. veku, u razdoblju u kome su mnoga grčka dela prevođena slovenski.</s><s>Ruski naučnici cene da je prvi prevod "nastao najkasnije 1260-ih godina".</s><s>Neki naučnici čak prevod povezuju sa prvom slovenskom prevodilačkom školom koja je delovala u 9. i 10. veku.</s><s>Kembridžova Istorija judaizma ocenjuje da je slovenska verzija nastala u 11. veku, u kontekstu ideološke borbe protiv Hazara.</s>

<s>Mesto nastanka prevoda nije poznato.</s><s>Naučnici se slažu da postoji više slojeva teksta, koji oslikavaju uticaje više slovenskih sredina.</s><s>Neki smatraju da su bugarski oblici stariji, dok su brojni rusizmi, odnosno istočnoslavizmi kasniji sloj teksta.</s>

<s>Sačuvani rukopisi</s>

<s>Najraniji sačuvani staroruski rukopis slovenskog Josifa Flavija datira iz 1463. godine.</s>

<s>Grigorije Vasilije, srpski pravoslavni monah i pisar, je u 16. veku "preveo" slovenskog Josifa sa staroruske redakcije na tadašnji srpski jezik.</s><s>Svi ovi slovenski prevodi prethodili su prvom engleskom prevodu Josipovih spisa, koji je na osnovu latinskog teksta 1602. napravio Thomas Lodge.</s>

<s>Slovenski prevod Istorije jevrejskog rata je široko kopiran i sačuvan u nekih 33 rukopisa.</s><s>U nekima je protkan hronikama vizantijskih istoričara Jovana Malalasa i Georgija Hamartolosa da bi se stvorila jedinstvena opšta istorija.</s>

<s>Sadržaj</s>

<s>Pored opšte jevrejske istorije koja sačuvana i u drugim prepisima, slavenska verzija sadrži i nepoznate delove o Johananu Krstitelju, Isusu, Herodu i drugih ličnostima.</s><s>Sledeći pasus govori o Johananu Krstitelju:</s>

<s>Autentičnost</s>

<s>O autentičnosti slovenskog prevoda se još uvek raspravlja.</s><s>Neki naučnici smatraju da interpolacije nisu autentične, dok drugi dokazuju njihovu autentičnost na osnovu poređenja sa kumranskim spisima otkrivenim u 20. veku i drugim izvorima.</s>

<s>Literatura</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vidi još 
 Josip Flavije
 Prvi jevrejsko-rimski rat
 Staroslavenski jezik</s>

<s>Vanjske veze 
  ИЗ «ИСТОРИИ ИУДЕЙСКОЙ ВОЙНЫ» ИОСИФА ФЛАВИЯ (staroruska verzija)
  Etienne Nodet, The Slavonic Version of the Jewish War of Josephus</s>

<s>Staroslovenski jezik
Rano hrišćanstvo
Historijske knjige
Slovenska pismenost</s>

