Jelica Mašković
<s>Jelica Mašković Jeja (Plana, kod Kolašina, 1. decembar 1924 — Kupres, 13. avgust 1942), učesnica Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.</s>

<s>Biografija 
Rođena je 1. decembra 1924. godine, u selu Plana, kod Kolašina, u siromašnoj seljačkoj porodici.</s>

<s>Osnovnu školu završila je u rodnom mjestu.</s><s>Školovanje je nastavila u Domaćičkoj školi u Nikšiću, gdje se veoma rano opredjeljuje za revolucionarni omladinski pokret.</s><s>Njena porodica je, takođe, bila lijevo orijentisana.</s><s>Otac Novica je pripadao revolucionarnom radničkom pokretu i borio se za ideje KP Jugoslavije.</s><s>Stric Mijat, student prava, učestvovao je u Španskom građanskom ratu, i tamo poginuo kao rukovodilac čete u jednoj od Internacionalnih brigada.</s>

<s>Jelica je, kao učenik Domaćičke škole, postala član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ) 1939. godine.</s><s>Uoči rata, izabrana je za člana opštinskog rukovodstva SKOJ-a u bivšoj lipovskoj opštini.</s><s>U pripremama za Trinaestojulski ustanak, veoma je politički angažovana u radu s omladinom u svome mjestu.</s><s>Od 13. jula 1941. aktivno učestvuje u Narodnooslobodilačkoj borbi, kao i cela njena porodica, roditelji i braća bili su u jedinicama Komskog partizanskog odreda.</s><s>Krajem 1941. postala je član Komunističke partije Jugoslavije.</s>

<s>Prilikom formiranja Četvrte proleterske crnogorske udarne brigade, postaje borac Prve čete Četvrtog bataljona.</s><s>U istoj jedinici postala je desetar i jedan od istaknutih boraca.</s><s>Pokazala je veliku neustrašivost u svim borbama koje je njena jedinica vodila od Gornjeg Vakufa i Bugojna do herojske pogibije na Kupresu.</s>

<s>U borbi za Bugojno, pripadala je grupi od 12 odabranih bombaša, čime je potvrdila mišljenje drugova u četi da je jedan od njenih najboljih boraca.</s><s>U borbi na Okolištu, gdje se takođe hrabro držala, primila je puškomitraljez.</s>

<s>U prvom napadu na Kupres učestvovala je kao puškomitraljezac i desetar.</s><s>Posle neuspjeha, pri izvlačenju bataljona, ustaše su jurišale na zaštitnicu i ranjene drugove, opkoljavajući bočno.</s><s>U tom času Jelica je, kao puškomitraljezac, zajedno sa svojim komandirom, junački dočekala neprijatelje, rafalima pokosila prve redove, i zadržala ih sve dok se bataljon nije izvukao iz okruženja.</s><s>U drugom napadu na Kupres, dva dana kasnije, u strahovitom okršaju s ustaškim crnim legijama u Kupresu, iz Jeličine desetine poginulo je 8 boraca.</s><s>Uskoro je i sama podijelila njihovu sudbinu.</s><s>Teško ranjena, nije dozvolila četnom bolničaru Ikoniji Radović da je izvlači s bojišta, da se ne izloži smrtnoj opasnosti.</s><s>Da ne bi pala živa u ustaške ruke, aktivirala je bombu i hrabro završila život, 13/14. avgusta 1942. godine.</s>

<s>Ukazom Prezidijuma Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije 20. decembra 1951. godine, proglašena je za narodnog heroja.</s>

<s>Literatura</s>

<s>Heroine Jugoslavije.</s><s>„Spektar“, Zagreb 1980. godina.</s><s>Milan Inđić Djeca heroji.</s><s>„Dom štampe” Zenica, 1985. godine.</s>

<s>Crnogorski komunisti
Jugoslavenski partizani
Borci Četvrte proleterske brigade
Žene u Narodnooslobodilačkoj borbi
Omladina u Narodnooslobodilačkoj borbi
Narodni heroji Jugoslavije
Žene narodni heroji
Biografije, Kolašin</s>

