Ljudmila Kerin
<s>Ljudmila Kerin – Milka Pohorska (Veliki Podlug, kod Krškog, 1. januar 1923. – Ljubno, 31. jul 1944), učesnica Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.</s>

<s>Biografija 
Rođena je 1. januara 1923. godine u selu Velikom Podlugu, u opštini Leskovec kod Krškog.</s><s>Potiče iz srednje imućne zemljoradničke porodice, koja je živela teško, jer je njen otac Alojz umro mlad, a majka je ostala sama s petoro dece.</s><s>Osnovnu školu je pohađala u rodnom selu, a zatim još četiri razreda Građanske škole u Krškom.</s><s>Posle završenog školovanja, s majkom je radila na imanju.</s>

<s>Još pre početka Drugog svetskog rata Milka se povezala s predratnim revolucionarom Francom Pacekom, i to posle njegovog povratka iz koncentracionog logora u Bileći.</s><s>Pacek ju je počeo uvoditi u partijski rad, pa su njih dvoje, u leto 1941. godine bili najistaknutiji organizatori Narodnooslobodilačkog pokreta u Krškom i okolini.</s><s>Milk je u leto 1941. godine postala članica Komunističke partije Slovenije.</s><s>Posle razbijanja ilegalne grupe članova Partije i skojevaca u Krškom, koji su većinom postreljani kao taoci 30. jula 1941. godine, Milka i Franc su se povukli preko tadašnje nemačko-italijanske granice u Dolenjsku, u partizanski logor Novomeštanske partizanske čete u Gorjancima.</s>

<s>Izvesno vreme su se zadržali i na partizanskom položaju na Frati.</s><s>Iz logora Novomeštanske partizanske čete, koji se krajem oktobra nalazio na Brezovom Rebru, oni su se uputili s partizanskom patrolom na Kozjansko, na vezu sa Štajerskim partizanskim bataljonom.</s><s>Pošto je patrola, 26. oktobra 1941. godine, izdajom, bila otkrivena, Milka je zarobljena.</s><s>Žandarmerijska stanica Kozje ju je predala u sudski zatvor u Krškom, odatle je 12. decembra prebačena u sudski zatvor u Mariboru, a 7. januara 1942. godine u logor na Boriu.</s>

<s>U logoru se povezala s ilegalnom organizacijom, i naročito se zbližila s grupom skojevki iz Ruša.</s><s>Kad je, 28. aprila 1942. godine, s njima u većoj grupi puštena iz logora, nastanila se kod svoje sestre Angele u Slovenjgradecu i ostala s ruškim skojevkama u vezi.</s><s>Posle dvomesečnog boravka u Slovenjgradecu, Milka je morala u Saksoniju, kod majke, koja je u međuvremenu bila tamo iseljena s porodicom.</s><s>Međutim, ona je 2. avgusta 1942. godine otputovala u Ruše, i preko grupe ruških skojevki stupila u Rušku partizansku četu.</s><s>S Ruškom četom je, u jesen 1942. godine, učestvovala u svim njenim akcijama, na obroncima severnog i istočnog Pohorja, i s njom, se 3. novembra 1942, pridružila Pohorskom partizanskom bataljonu.</s>

<s>U Pohorskom partizanskom bataljonom, ona je najpre bila sekretar partijske ćelije u Prvoj četi, a kasnije politički delegat ženskog voda.</s><s>U bataljonu nije ostala dugo, u novembru je nekoliko dana bila na terenu u Razborju.</s><s>Posle teške borbe Pohorskog partizanskog bataljona, 3. decembra 1942. godine, u selu Josipdolu kod Ribnice, na Pohorju, kad je, prilikom napada na policijsku stanicu, teško ranjen politički komesar Druge grupe partizanskih odreda Dušan Kveder, narodni heroj, i posle probijanja iz obruča narednog dana na Skrivnom hribu, ona je, kao bolničar dodeljena u sanitetski bunker u Škalskim Cirkovcima, gde je u zimu 1942/43. godine Dušan Kveder bio na lečenju.</s>

<s>Početkom marta 1943. godine, Milka Kerin se vratila u operativnu jedinicu.</s><s>Na Limbarskoj gori se priključila Zasavskom partizanskom bataljonu, iz njega je u maju 1943. godine prešla u Savinjski bataljon Kamniškozasavskog partizanskog odreda, gde je najpre bila vodnik, a kasnije političkog komesar bataljona.</s><s>U drugoj polovini juna 1943, stigla je na Pohorje u Drugi pohorski partizanski bataljon.</s><s>Kad je, pred kapitulaciju Italije, došlo u Dolenjskoj do obimne koncentracije Slovenskih partizanskih jedinica, sredinom avgusta 1943. godine, na Pohorju se iz Drugog pohorskog bataljona izdvojila veća grupa (u kojoj je bila i Milka), koja je otišla na Moravsku, priključila se Šestoj slovenačkoj udarnoj brigadi „Slavko Šlander“ i s njom se probila preko Save na Dolenjsku.</s>

<s>Milka nije otišla u Dolenjsku, s grupom iz Pohorja, već je ostala na Moravskom, u sklopu Pokrajinskog komiteta KP Slovenije.</s><s>Bila je delegat štajerskih žena-boraca na Prvom kongresu Slovenačke antifašističke lige žena, 17. oktobra 1943. godine u Dobrniču, u Dolenjskoj.</s><s>Posle formiranja Jedanaeste slovenačke brigade „Miloš Zidanšek“, 8. januara 1944. godine, Milka je postala zamenik političkog komesara Prvog bataljona i s brigadom ponovo došla na Pohorje.</s>

<s>S brigadom je učestvovala u mnogim borbama početkom 1944. godine.</s><s>U borbi, u noći između 30. aprila i 1. maja 1944. godine, kad je Jedanaesta slovenačka brigada, u sklopu operacija Četrnaeste slovenačke divizije u Štajerskoj, u jakom napadu razbila nemačko uporište u Misinju, Milka Kerin se naročito istakla.</s><s>U julu 1944. godine, Milka je izvesno vreme bila na partijskom tečaju na Moravskom.</s><s>U jedinicu se vratila u kada je počelo oslobađanje gornje Savinjske doline.</s><s>Uz put je dospela u Šestu slovenačku brigadu, i s njom 31. jula učestvovala u napadu na Ljubno.</s><s>Na kraju borbe, kad je Ljubno već bilo skoro oslobođeno, smrtno ju je pogodio neprijateljski metak.</s>

<s>Ukazom predsednika Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita, 21. jula 1953. godine, proglašena je za narodnog heroja.</s>

<s>Literatura</s>

<s>Heroine Jugoslavije.</s><s>„Spektar“, Zagreb 1980. godina.</s><s>Milan Inđić Djeca heroji.</s><s>„Dom štampe”, Zenica 1985. godine.</s>

<s>Jugoslavenski partizani
Slovenski komunisti
Politički komesari NOVJ
Omladina u Narodnooslobodilačkoj borbi
Žene narodni heroji</s>

