Burleska
<s>Burleska (od talijanskog burla = šala) je književni ili teatarski žanr kojim se ismijava općeprihvaćene ili nametnute autoritete i vrijednosti.</s>

<s>Karakteristike 
Burleska polemičko-komične efekte postiže korištenjem; satire, apsurdnih situacija i neobuzdanog vulgarnog jezika.</s><s>U estetičkoj tradiciji se često brka sa parodijom, travestijom i persiflažom,</s>

<s>Burleska u književnosti</s>

<s>Burleska u književnosti je komična imitacija ozbiljne književne ili neke druge umjetničke forme.</s><s>To je prenaglašena nedosljednost između subjekta i njegovog tretmana.</s><s>U burleski se ozbiljno tretira površno i neozbiljno, a neozbiljno ozbiljno.</s><s>Stvarne emocije se sentimentaliziraju, a trivijalne uzdižu na dostojanstveni nivo.</s><s>Burleska je usko povezana sa parodijom, i ona imitira jezik i stil nekog autora, poeme ili nekog drugog djela, ali je ona generalno rečeno opsežnija i grublja.</s>

<s>Burleska ima dugu historiju još od Antičke Grčke gdje su pojavile; Batrahomiomahija (Boj žaba i miševa), Aristofanove komedije (5-4. vijek pne.). i Apokolocintoza, oštra i duhovita satira na račun pokojnog rimskog cara Klaudija koju je najverovatnije napisao Seneka Mlađi.</s>

<s>Geoffrey Chaucer je u 14. vijeku u Priči o Topasu, koju je izdao u Kenterberijskim pričama satirom ismijao srednjovjekovne romanse.</s><s>Luigi Pulci se u svom epskom Morganteu obrušio i ismijao Karla Velikog i čitavu sagu o viteštvu.</s><s>Talijanske burleske iz 15. vijeka napadale su viteštvo kao koncept aristokracije na zalasku kojoj nedostaje zdrav razum.</s><s>U Francuskoj Louisa XIV burlesku su modernisti koristili u svađi sa staruhama, a ovi protiv njih.</s><s>Između 1648-53 izašle su Vergilijeve travestije Paula Scarrona parodija na vergilijevu Eneidu.</s>

<s>Engleske burleske su bile uglavnom dramatične, iznimke su satirički ep Samuela Butlera Hudibras (1663.-78), u kom je ismijao puritansku hipokriziju i prozne burleske Jonathana Swifta, Prosjačka opera Johna Gaya (1728.) i Tomo Palčić Henryja Fieldinga (1730.).</s>

<s>Autori viktorijanskog doba stvarali su burleske sa muzikom, pa su njihovi komadi krajem 19. vijeka sve više ličili na operete.</s><s>Dok su oni u Sjedinjenim Američkim Državama počeli ličiti na vodvilje.</s>

<s>Burleska u teatru 
Burleska je kao satirički teatar cvjetala je u Engleskoj u 18. vijeku, da bi u 19. vijeku počela sve više naginjati prema parodiji i farsi.</s>

<s>Krajem 19. vijeka burleska se pojavila u Sjedinjenim Američkim Državama, kao spektakl u kom su se na sceni redale točke sa grubim šalama, pjevačima i plesačicama, koje su vremenom postajale sve razgolićenije, pa su se te točke pretvorile u striptiz.</s><s>Nakraju se element parodije izgubio pa su takve predstave pretvorile u nešto što je više nalikovalo varijeteu i kabareu nego burleski.</s>

<s>Prvu burlesku u Sjedinjenim Državama izvela je 1868. grupa engleskih plesačica Lydie Thompson.</s><s>Era striptiz točaka započela je nastupom trbušne plesačice na Svjetskoj izložbi u Chicagu 1893.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Burlesque (na portalu Treccani) 
 The History of Burlesque</s>

<s>Žanrovi
Književni rodovi i vrste
Teatar
Historija teatra</s>

