Jazovo (slatinsko stanište)
<s>Slatine u okolini sela Jazovo predstavljaju slatinska staništa, prirodno bogatstvo ogromne vrednosti.</s><s>Ova staništa se nalaze na Direktivi o staništima Evropske Unije kao stanište koje zahteva neodloživu i prioritetnu zaštitu zbog velike ugroženosti i ogromnih botaničkih vrednosti.</s>

<s>Slatine 
Slatine ili slana zemljišta su zemljišta koja se nalaze pod uticajem alkalnih soli i u kojima je natrijum odlučujući faktor.</s><s>Slatine su hidro-halogene tvorevine, i u njihovom stvaranju prva uloga pripada vodi i solima.</s><s>Slatine su zemljišta koja su usled procesa zasoljavanja i alkalizacije, odnosno rasoljavanja i dealkalizacije, izmenila više ili manje svoje prvobitne osobine.</s>

<s>Za ekologiju i poljoprivredu slatine su značajna grupa zemljišta pošto se na njima razvijaju posebni ekološki tipovi biljaka- halofite.</s><s>Shodno činjenici da su to vrste koje su prilagođene životnim uslovima sa visokim koncentracijama soli u zemljištu, one predstavljaju retke i specifične zajednice a samim tim je i životinjska komponenta koja ih prati specifična.</s><s>Usled velike koncentracije soli u zemljištu, slatine predstavljaju nepovoljnu sredinu za uzgajanje poljoprivrednih kultura.</s>

<s>Slatine, u širokom smislu, predstavljaju kompleksnu grupu zemljišta koja se, i pored nekih bitnih zajedničkih osobina, među sobom u mnogo čemu razlikuju, tako da se može izdvojiti nekoliko njihovih tipova.</s><s>Jedna od glavnih osobina slatina je njihov sadržaj u alkalnim solima, mada u pogledu vrste i koncentracije tih soli postoje velike razlike.</s>

<s>Na osnovu procesa koji vladaju u njima, koncentracije i karaktera soli kao i fizičkih osobina, tipične slatine se mogu podeliti na tri grupe:</s>

<s>solončak — slana zemljišta bogata vodorastvorljivim solima.</s><s>Mogu se podeliti na slanice (dominiraju hloridi i sulfati), sodnjače (dominira soda) i soliternjače (dominiraju nitrati).</s>

<s>solonjec — slana zemljišta u kojima su štetne soli u većoj ili manjoj meri isprane, dok je adsorptivni kompleks zasićen pretežno Na-jonima.</s>

<s>solođ — u njima je iz adsorptivnog kompleksa istisnut i natrijum, i to jonima vodonika ili nekim drugim.</s>

<s>Položaj 
Slatinska staništa se nalaze u okolini sela Jazovo.</s><s>Jazovo je naselje u Srbiji u opštini Čoka u Severnobanatskom okrugu.</s><s>Takođe, određena slatinska staništa spadaju u zaštićeno prirodno dobro Specijalni rezervat prirode „Pašnjaci velike droplje”</s>

<s>Biljni svet 
Od biljnog sveta zastupljene su stepske i slatinske vrste biljaka.</s><s>Pod slatinskim biljkama podrazumevamo halofitne vrste biljaka koje mogu da tolerišu uslove visoke koncentracije soli.</s><s>To su zaštićene i strogo zaštićene vrste biljaka poput: Limonium gmelinii (slatinski cvet), Camphorosma annua (kamforika), Arthemisia santonicum (slatinski pelin), Scilla autumnalis (procepak).</s>

<s>Faktori ugrožavanja slatinskih staništa</s>

<s>Fragmentacija 
Površine pod prirodnom vegetacijom su izuzetno male, te se na njima ne mogu odvijati prirodni procesi i opstati stabilne populacije.</s><s>Obrađene površine u zaštitnoj zoni između prirodnih fragmenata onemogućavaju kretanje sitnih životinja i otežavaju raznošenje semena i plodova.</s><s>Tako su sve više ugrožene populacije retkih vrsta, jer na malim prostorima žive male populacije koje poseduju samo deo varijabilnosti genetskog fonda vrste, pa je i njihova otpornost smanjena.</s><s>Osim toga na malim površinama nema dovoljno prostora za spontane sukcesije što dovodi do smanjenja diverziteta.</s>

<s>Marginalni uticaj 
Velika je dodirna zona prirodne vegetacije sa obrađenim površinama i sa linijama saobraćaja, što pomaže prodor invazivnih vrsta.</s><s>S druge strane unutrašnji, neometani delovi su male površine ili potpuno nedostaju, što je u suprotnosti sa potrebama životinjskih vrsta za neometanim staništem.</s>

<s>Antropogeni uticaji 
Danas su na ovom prirodnom dobru sve raznovrsnije delatnosti koje direktno ili indirektno ugrožavaju opstanak prirodnih retkosti i ukupne prirodne vrednosti područja.</s><s>Dobar deo prirodnih ekosistema čovek je do danas, postupno uništavao u cilju dobijanja poljoprivrednih površina.</s><s>Predeo je narušen prvenstveno zbog podizanja zasada voćnjaka i vinograda, ređe i zbog njiva.</s>

<s>Degradacija usled neadekvatnog korišćenja 
Na prvom mestu se ističe preterana ispaša a potom i neadekvatno košenje livada</s>

<s>Literatura 
 Bojana Nadaždin: Fauna stenica (Heteroptera, Insecta) stepskih i slatinskih staništa SRP „Selevenjske pustare” - master rad</s>

<s>Banat
Zaštićena područja u Srbiji</s>

