Taroudant
<s>Taroudant (berberski: Tarudant, arapski: تارودانت‎) je grad od 80,149 stanovnika na jugozapadu Maroka u Regiji Souss-Massa.</s>

<s>Geografske karakteristike 
Taroudant je jedan od najstarijih gradova Maroka, koji se nalazi udaljen 85 km od Agadira.</s><s>Grad se prostire u dolini rijeke Sus između planina Visokog Atlasa na sjeveru i Anti Atlasa na jugu.</s>

<s>U vrijeme Francuskog protektorata u Maroku 1949.</s><s>Taroudant je imao 5000 stanovnika pa je imao puno zelenila danas većina ljudi živi unutar bedema, a manji dio na periferiji pa je zelenila nestalo.</s><s>Iako je danas zabranjeno sjeći stabla pa preostale palme smetaju automobilima.</s>

<s>Historija</s>

<s>Za vladavine Muhameda Ben Idrisa -Taroudant je potpao pod vlast Idrisida, njegov brat Abdulah koji je bio guverner toga kraja, preferirao je svoj rodni Aghmat pa je Taroudant izgubio status regionalne prijestolnice.</s><s>On je ipak zadržao svoj trgovački značaj na zlatnoj ruti prema Supsaharskoj Africi.</s>

<s>Vladari iz berberske Dinastije Almoravida zauzeli su Taroudant 1057., pod njihovom vladavinom grad je doživio političku i ekonomsku stabilnost i postao administrativni centar čitavog Susa.</s><s>Pored tog Taroudant je nastavio živjeti kao raskršće trgovačkih putova sa juga, 
pa je za vladavine sultana Jusuf ibn Tašfina već bio utvrđen.</s>

<s>Marinidi su zauzeli grad 1267., oni su uspjeli ugušiti pobunu Ibn Jedera i vratiti mir u Sus.</s><s>Zlatni period grada počeo je od 1515. za vladavine Sadida, kad je postao prijestolnica emira Muhameda šeika Sadia.</s><s>On je utvrdio grad i opremio ga velikim zgradama.</s><s>To je bilo doba trgovačkog buma kako sa muslimanima tako i sa Evropejcima (manje više sa Englezima) koji su izuzetno cijenili taroudantsku robu; bakreni pribor, vunene tkanine, proizvode od kože i naročito šećer.</s><s>U to je vrijeme Taroudant svojim građevinama i ekonomskom ekspanzijom nadmašio Fes pa čak i svog svog dugogodišnjeg rivala - Marakeš.</s><s>To se reflektiralo i na planu kulture i nauke - Jamâa El Kébir (Velika džamija) bila je jedan od najvećih univerziteta tog vremena, mjesto gdje su predavali 
najveći stručnjaci 15. vijeka.</s>

<s>Tokom 17. vijeka grad je pogodila epidemija kuge koja je desetkovala njegove stanovnike, od nje je 1603. stradao i sam sultan Ahmed el-Mansour.</s><s>Preživjeli su pobjegli i napustili grad.</s><s>Bio je to početak pada Sadidske dinastije.</s><s>Sultan Mulaj Rašid iz Alauitske dinastije je definitivno slomio moć Taroudanta 1670.</s>

<s>Sultan Ismail Ibn Sharif je 1685. opsjedao grad kako bi istjerao svog buntovnog brata i nećaka.</s><s>Dvije godine kasnije - 1687., pobuna je zamrla.</s><s>Nakon tog je krajem 17. i tokom 18. vijeka uslijedio period sukoba, pa je Taroudant izgubio ugled i bogatstvo, zbog tog su se stanovnici okrenuli uzgoju maslina i arganija.</s>

<s>Početkom 20. vijeka Ahmed al-Hiba (Plavi sultan) poveo je gerilski rat protiv francuske kolonizacije, ali je poražen 1913., pa su grad zauzeli Francuzi i njime vladali do nezavisnosti 1956.</s>

<s>Znamenitosti 
Taroudant ima nadimak Biser Susa i Mali Marakeš zbog sličnosti njegovih bedema.</s><s>Bedemi njegove medine dugi su 7,5 km, na njima se niže 130 tornjeva i 19 bastiona.</s><s>Najstariji dijelovi bedema potječu iz 11. vijeka, ali je većina podignuta u kasnijim vremenima.</s>

<s>Privreda</s>

<s>Današnji Taroudant je administrativno-trgovački centar poljoprivrednog kraja.</s>

<s>Pobratimski gradovi</s>

<s>Romans-sur-Isère, Francuska</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>La ville de Taroudant</s>

<s>Gradovi u Maroku</s>

