Chrétien de Troyes
<s>Chrétien de Troyes (čita se Kretjen de Troa) za kog se zna da je bio aktivan između 1165.-1180. bio je francuski pjesnik, poznat kao autor pet arturovskih romansi; Érec et Énide (Erek i Enida), Cligès (Kližes), Lancelot, o Le Chevalier à la charrette (Lanselot ili vitez s kolicima), Yvain, o Le Chevalier au lion (Iven ili vitez s lavom) i Perceval, o Le Conte du Graal (Percival ili priča o Gralu).</s><s>Chrétien je također napisao i poemu Guillaume d'Angleterre, koja se bazira na legendi o Svetom Eustahiju, koja nema nikakvih dodirnih točaka sa legendom o Kralju Arthuru.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Malo se zna o Chrétienovom životu, ali se pouzdano zna da je često boravio na dvoru Marie, grofice od Champagne, a pretpostavlja se da je možda posjetio Englesku.</s><s>Njegove priče napisane na narodnom jeziku, slijedile su u Francuskoj duh normanskog poeta Wacea i njegove poeme Roman de Brut iz 1155., a to je pak bio prijevod - Historia Regum Britanniae Geoffreya Monmoutha.</s><s>Na taj način je uvezena britanska legenda o Kralju Arthuru u kontinentalnu Evropu.</s>

<s>Chrétienove romanse imitirali su gotovo odmah drugi francuski pjesnici i često su prevođene i prilagođavane na druge jezike tokom sljedećih nekoliko vijekova, budući da se romantika nastavila razvijati kao literarna forma.</s><s>Tako je naprimjer njegov Érec et Énide bio podloga  za nastanak poeme Sir Gawayne  i Zeleni vitez u 14. vijeku.</s>

<s>Chrétienove romanse kombiniraju pojedinačne avanture u dobro povezanu priču.</s><s>Érec et Énide je priča o vjernoj i pokornoj supruzi koja dokazuje svoju ljubav prema mužu nepoštivanjem strogo kananoniziranih dvorskih pravila prema bračnom drugu.</s>

<s>U Cligèsu u centru priče je žena, žrtva braka sklopljenog pod pritiskom koja odglumi smrt i probudi se u novom i sretnom životu sa svojim ljubavnikom.</s><s>U priči o Lancelotu, Chrétien na preuveličan i pomalo parodijski način razglaba temu o viteškoj ljubavi i zanesenom ljubavnikniku koji služi bogu ljubavi i muzi svoga srca - Guinevere, supruzi njegova gospodara Kralja Arthura.</s>

<s>Yvain je briljantna ekstravagancija, u kojoj se kombinira tema prenaglog braka mlade udovice koja se ženi za ubojicu njezina muža.</s><s>Ona ga isprva nevoli, ali je on nakon brojnih viteških pobjeda ipak osvoji i njihov brak postane skladan.</s><s>U poemi o Percivalu, koju je Chrétien ostavio nedovršenu, ujedinjuje religijsku temu Svetog grala sa fantastičnom avanturom.</s>

<s>Chrétien je bio inicijator sofisticirane dvorske romantike.</s><s>Duboko upućen u onovremeni dvorski ritual i odnose, on na narodnom jeziku pjeva o ljubavi kao sudbinski predodređenoj ali uz veliku dozu humora u svijetu arturovskih avantura.</s><s>Zanimanje za njegovo djelo, isprva je bilo koncentrirano na folklorni aspekt koji mu je poslužio kao izvor, 
ali se tokom 20. vijeka preusmjerilo na samu strukturu njegovih poema i narativnu tehniku.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Chrétien de Troyes na portalu Encyclopædia Britannica</s>

<s>Francuski pisci
Arturijanske legende</s>

