Petraq Zoto
<s>Petraq Zoto (, Zičište kraj Moskopolja, 20. decembra 1937. – Tirana, 6. septembra 2015.) bio je albanski pisac i školski učitelj, najpoznatiji po zbirkama priča i knjigama za decu i mlade.</s>

<s>Život i delo
Rođen je 1937. na jugoistoku Albanije u pograničnom selu Ziçishtu, nedaleko od Korče i nekih pedesetak kilometara od Kastorije.</s><s>Završio je više studije albanskog jezika i književnosti.</s><s>Prozu je počeo da piše rano, prema rečima samog Zota, »nije se tačno ni sećao kada«.</s><s>Na jednom od književnih susreta organizovanih u njegovom kraju, upoznao je pisca Sterju Spasse.</s><s>Spassove reči » Čitajte što više možete i pokušajte da pišete! « (alb.</s><s>Lexo sa më shumë, dhe provo të shkruash!) su imale značajan uticaj na njega, povećale njegovu radoznalost i iskovale njegovu volju da postane pisac.</s><s>Zoto je utiske sa svog susreta sa Spasseom poslao novinama Zëri i Rinisë (Glas mladosti), ali oni nisu objavljeni.</s><s>Ipak nastavio je da piše kratke priče.</s><s>Svoju prvu zbirku priča poslao je drugom albanskom piscu, Sotiru Andoniju, koji je bio iz istog grada i pomogao mu sa korisnim uputstvima kako da poboljša tehniku pisanja priča.</s><s>Članstvom i aktivnim pohađanjem predavanja književnosti u Dvorcu kulture u Korči (Alb: Pallati i Kulturës në Korçë), došlo je do velikog kvalitetnog skoka u njegovim delima.</s><s>Tom prilikom je uspostavio kontakte i sprijateljio se sa drugim budućim piscima kao što su Teodor Laço i pesnik Koçi Petriti.</s><s>Njegova prva objavljena priča bila je u almanahu Korça letrare (Književna Korča) po izboru pisca Andona Mare.</s><s>Druga će biti objavljena u časopisu Pionieri, te na književnoj rubrici časopisa Ylli.</s><s>Njegova prva zbirka priča za mlade čitaoce, Tirka, koja je 1966. natecala na državnom godišnjem konkursu za najbolje književno delo, završila je na trećem mestu.</s><s>Tada bi Zoto napustio svoj grad i odselio u Korču, gde je proveo najvažniji deo svog života i afirmisao se kao pisac i kulturni delatnik.</s><s>Kao nastavnik je radio u Devollu i Korči skoro deset godina.</s><s>U martu 1969. godine imenovan je za direktora Dvorca kulture u Korči, u kojem će služiti više od trideset godina, zatim za direktora pozorišta „Andon Zako Čajupi“.</s><s>Potom će deset godina biti predsednik lokalnog korčanskog ogranka Saveza pisaca i umetnika Albanije, u kojem je približno 120 pisaca i pesnika.</s><s>Zotova misao vodilja je bila:</s>

<s>Zoto je stvarao vrlo realistične likove na osnovu sopstvenog iskustva, svojih životnih događaja, istorija svojih predaka i pod uticajem elite pisaca iz regije Korče, kao što su bili Spasse, Agoli, Andoni, Xhaçke, Laço, Ziko, Kolevica, Samsuri i drugi.</s><s>Kao jedan od pionira žanra kratkih priča u albanskoj književnosti, afirmisao se kao moćan pripovedač koji je posedovao sposobnost i književnu moć stvaranja realističnih likova sa oštrim osećajem i za „moguće“ i za „nepredvidivo“.</s><s>Uvek se fokusirao na teške teme, pretvarajući ih u priče koje prenose nadu i optimizam.</s><s>Inspirisan patriotskim radom Th.</s><s>Germenjija, Gramenoa, Kusturija, Kiriazija i drugih, objavio je zbirku istorijskih priča 1981. godine.</s>

<s>Stvari su se promenile 1990. godine, kada je iz direktne naredbe članova Politbiroa otpušten zbog nastupka Lindite Theodhori, kojeg je Politbiro procenio kao „previše modernistički“.</s><s>Od 2000. godine Zoto je živio u Tirani.</s><s>U godinama 2001-2005 radio je kao urednik lokalne izdavačke kuće „Mesonjetorja“.</s><s>Nastavio je da piše do svojih poslednjih trenutaka.</s><s>Bio je oženjen sa Tatjanom Zoto.</s><s>Preminuo je 2015. u Tirani.</s>

<s>Delo</s>

<s>Zbirke priča
Tirka (1966) / Tirka ; objavljena u dva toma :
Mësuesi im i parë (1966) / Moj prvi učitelj
Ndërgjegjja (1967) / Savest
Dritat nuk u shuan (1967) / Svetla se nisu ugasila
Tregimet e një nxënësi (1968) / Priče jednog učenika
Taksia u ndal te kthesa (1968) / Taksi se zaustavio na uglu
Mëngjesi i përflakur (1971) / Užareno jutro
Tregime të zgjedhura (1975) / Odabrane priče
Kumbimi i një krisme (1975) / Odjek pucnjave
Dy buzëqeshje (1981) / Dva osmeha
Bredhi i gjelbër (1981) / Zelena jela
Gjahu i së dielës (1984) / Nedjeljni lov
Nesër bëhet vonë (1986) / Sutra je kasno
Universi njeri (2007) / Čover univerzum
Enigma e një ftese: tregime të zgjedhura (2014) / Enigma poziva: odabrane priče</s>

<s>Romani
Verka (1971) / Verka
Për sot dhe për ditët që vijnë... (1978) ili drugim naslovom Sot erdhi dita / Za danas i dane koji će doći ... ; Došao je dan
Kali fluturues (2001) / Leteći konj
Bishti i dhelprës (2003) / Lisičin rep
Burimi i drerit (2001) / Jelenova česma
Genta (2004) / Genta
Vetja tjetër (2010) / Drugi ja</s>

<s>Vidi još
Albanska književnost</s>

<s>Reference</s>

<s>Albanski pisci
Albanski romanopisci</s>

