Willem I od Nizozemske
<s>Willem I rođen kao Willem Frederik (Haag, Nizozemska Republika, 22. august 1772.- Berlin, Kraljevina Pruska 12. decembar 1843.) - bio je od 1815. do 1840. kralj Ujedinjene Kraljevine Nizozemske i Veliki vojvoda Luksemburga.</s>

<s>Za svoje vladavine uspio je unaprijediti ekonomsko stanje u zemlji nakon perioda francuske vladavine (1795.-1813.), ali je svojim autokratskim metodama izazvao Belgijsku revoluciju 1830.</s>

<s>Biografija 
Willem je rođen kao sin posljednjeg stadtholdera Nizozemske Republike Willema V iz Dinastije Oranje-Nassau.</s>

<s>Willem se 1791. oženio sa Fredericom Louisom Wilhelminom, kćerkom svog ujaka-Friedricha Wilhelma II od Pruske.</s><s>Nakon francuske invazije na Nizozemsku Republiku 1795., emigrirao je sa porodicom u 
Veliku Britaniju.</s><s>Nakon pregovora sa Napoleonom dobio je neke manje domene po njemačkim zemljama, kao što je Fulda, ali ih je izgubio kad je 1806 stao na prusku stranu protiv Napoleona.</s>

<s>Osim pojedinih zadataka na račun austrijskog dvora protiv Napoleona 1809., živio je povučeno u egzilu na pruskom dvoru do 1812.</s>

<s>Nakon francuskog povlačenja iz Niskih Zemalja 1813., Willem je prihvatio ponudu privremene vlade da postane Krunski princ Ujedinjene Kraljevine Nizozemske.</s><s>Na tron Ujedinjene Kraljevine Nizozemske i Velikog vojvodstva Luksemburg stupio je 1815.</s><s>Odmah je poduzeo program ekonomskog oporavka zemlje, osnujući banku 1822. koja je trebala financirati industrijsku ekspanziju po jugu.</s><s>Zauzvrat je 1824. osnovao i Nizozemsko trgovačko društvo (Nederlandsche Handel-Maatschappij) koje je trebalo financirati trgovinu po udaljenim krajevima sjevera.</s>

<s>I pored tog su brojni stanovnici južnih (belgijskih) provincija, bili protiv saveza sa sjevernjačkim Nizozemcima, jer su te dvije zajednice dobile jednaku zastupljenost u parlamentu i naplaćivao im se jednaki porez, iako su Nizozemci nakupili daleko veći dug na puno manji broj stanovnika.</s>

<s>Katolički kler na jugu protivio se Willemovoj politici supremacije države u vjerskim pitanjima.</s><s>Willem je i [[univerzitet u Gentu, Leuvenu i Liègeu stavio pod državnu kontrolu i zahtijevao je od učenika sjemeništa da pohađaju novi Filozofski koledž u Leuvenu.</s>

<s>Južnjaci su bili dodatno revoltirani odlukom da nizozemski postane službeni jezik u čitavom kraljevstvu i nizozemskim inzistiranjem na slobodnoj trgovini u trenutku kad je južnjačkog privredi bila potrebna carinska zaštita.</s>

<s>Dotad razjedinjena južnjačka opozicija sastavljena od brojnih liberalnih i katoličkih frakcija koje su se protivile Willemovoj vladavini udružila se 1828. u Savez partija i zatražila od kralja političke i vjerske reforme.</s><s>Potaknuta Julskom revolucijom u Parizu 1830., već sljedećeg mjeseca izbila je pobuna u Bruxellesu.</s>

<s>Nakon početnih vojnih uspjeha pobunjenika, konferencija vodećih evropskih velesila odlučila je u januaru 1831. da Belgija postane nezavisna država.</s><s>Willem je odbio prihvatiti belgijsku secesiju i pripremio se za dugotrajni rat, koji je potrajao do 1839., tad je konačno pokleknuo pred zahtjevima velesila i priznao belgijsku nezavisnost.</s>

<s>Duboko razočaran svojim neuspjehom da održi jedinstvo zemlje, abdicirao je u oktobru 1840. u korist svog sina i proveo ostatak života u Berlinu.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>William I, king of The Netherlands</s>

<s>Nizozemski vladari
Belgijski vladari</s>

