Glavni gen
<s>Glavni geni – odomaćena  i  tuđica (anglizam)  major geni –  su geni  odgovarajućih  poligenskih ili oligogenskih serija koji se  fenotipski prepoznatljivo ispoljavaju, za razliku od  gena modifikatora ili minor gena (poligena).</s>

<s>Glavni geni, dakle,  obilježavaju fenotipsku ekspresiju kvantitativne nasljedne varijacije, koja je pod kontrolom više gena (poligena – poligensko nasljeđivanje) ili malog broja gena (oligogena – oligogensko nasljeđivanje).</s><s>Iako je osnovni oblik interakcije nealelnih gena, u odgovarajućoj poligenskoj/oligogenskoj  seriji,  adicija pojedinačih – obično malih – efekata alelnih varijanti uključenih lokusa,  tamo gdje postoji major  gen, on   ima presudni uticaj na ukupno fenotipsko ispoljavanje odgovarajućih svojstava.</s><s>Ostali – minor ili poligeni – imaju minoran količinski doprinos ili modificiraju efekte major gena.</s>

<s>Teorijski gledano, u poligensku seriju može biti uključeno od dva do (gotovo) beskonačno mnogo genskih lokusa.</s><s>S druge strane, pod oligogenskim nasljeđivanjem se podrazumijeva pojava genetičke kontrole pojedinih fenotipskih svojstava putem malog  broja genskih lokusa, uz obavezno prisustvo “major” gena u oligogenskom bloku.</s><s>Pošto je uticaj negenetičkih činilaca, kao  i “minor” gena iz odgovarajuće serije na ispoljavanje ovakvih osobina gotovo beznačajan, one se obično tretiraju kao monogenske.</s>

<s>Major geni  se mogu rekombinirati, a raspoloživi podaci mogu se lahko prilagoditi  mendelovskoj analizi.</s><s>Kategorizacija gena u glavne i sporedne determinante je više ili manje proizvoljna.</s><s>Ova dva tipa se mogu shvatiti i kao  samo prelazne kategorije  u više ili manje kontinuiranoj seriji kvantifikacije  djelovanja i  interakciji gena.</s>

<s>Pojam major gena, u nauku o biološkom nasljeđivanju, uveo je engleski genetičar  Keneth Mather (1941.).</s>

<s>Reference</s>

<s>Povezano 
Interakcija gena
Poligensko nasljeđivanje
Oligogensko nasljeđivanje</s>

<s>Klasična genetika</s>

