Nekropola Mramor
<s>Nekropola Mramor u naselju Musići, opština Olovo, nalazi se na listi 30 srednjovjekovnih nekropola stećaka koje su 2016. godine proglašene Svjetskom baštinom UNESCO-a.</s><s>Na listi su 22 nekropole u Bosni i Hercegovini, po 3 u Srbiji i Crnoj Gori, a 2 u Hrvatskoj.</s><s>Proglašena je i za Nacionalni spomenik BiH.</s>

<s>Historija 
Olovo je smješteno ispod planine Stoborja, na ušću rijeka Stupčanice i Bioštice, koje dalje čine rijeku Krivaju.</s><s>Stari rudnik olova poznat je još iz vremena rimske vlasti.</s><s>Sedamdesetih godina XIV st. u Bosni dolazi do intenzivnijeg razvoja rudarstva, kada svoj rad oživljava i olovski rudnik.</s><s>U srednjem vijeku na navedenom prostoru formiralo se naselje Olovo s gradom koji se zvao Olovac.</s><s>Prvi put se spominje 1382. godine pod nazivom „Olovo Plumbum“, a 1415. godine pod nazivom „città de Piombo“.</s>

<s>Opis 
Nekropola broji 80 stećaka, od čega 47 sljemenjaka s postoljem, 4 sanduka s postoljem, 4 sanduka, 17 ploča s postoljem i 8 ploča.</s><s>Najzastupljeniji oblik na nekropoli je sljemenjak s postoljem i svi su klesani u komadu.</s><s>Ukrašeno je 14 stećaka, uglavnom geometrijskm oblikom (izostaju figuralni prikazi), pri čemu dominira ukras spirale i rozete, a javljaju se još i križ i tordirana vrpca.</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura 
 Šefik Bešlagić, Sarajevo: “Veselin Masleša“, 1982.</s><s>STEĆCI – KULTURA I UMJETNOST
 Drago Vidović, SIMBOLIČNE PREDSTAVE NA STEĆCIMA</s>

<s>Mramor
Nacionalni spomenici u Olovu
Svjetska baština u Bosni i Hercegovini</s>

