Antantina intervencija u Ruskom građanskom ratu
<s>Saveznička ili Antantina intervencija u Ruskom građanskom ratu je naziv za niz vojnih ekspedicija, odnosno operacija koje su oružane snage država-članica Antante pred kraj i nakon Prvog svjetskog rata poduzele na području bivšeg Ruskog Carstva u nastojanju da unište boljševički režim uspostavljen Oktobarskom revolucijom, odnosno pomognu kontrarevolucionarni Bijeli pokret u Ruskom građanskom ratu.</s><s>Motiv za intervenciju je ispočetka bio u kontekstu Prvog svjetskog rata, odnosno nastojanje da se u Rusiji ponovno stvori režim koji bi se priključio Antanti i tako spriječio Centralne sile da protiv saveznika iskoriste snage dotada angažirane na nekadašnjem Istočnom frontu.</s><s>Nakon poraza Centralnih sila krajem 1918. godine, saveznicima je glavni motiv bio ideološke prirode, odnosno nastojanje da se elimira režim koji bi dao poticaj socijalističkim i komunističkim revolucijama u državama Antante.</s><s>Saveznici, međutim, u svojim nastojanjima nisu uspjeli, a za što su glavni razlog bile izuzetne logističke poteškoće, razmirice i nepovjerenje među samim savezničkim državama, nedostatak koordinacije sa kontrarevolucionarnim snagama u samoj Rusiji, kao i iscrpljenost ratom.</s><s>Iako je saveznička pomoć pomogla da se boljševci trajno eliminiraju u nekim područjima bivšeg Ruskog Carstva, prije svega Estoniji, u onim najvažnijim - Rusiji, Ukrajini, Sibiru i Centralnoj Aziji - intervencija nije postigla taj efekt, te su ona do 1922. godine inkorporirana u novu državu prozvanu Sovjetski Savez.</s><s>Saveznička intervencija je najdulje trajala na ruskom Dalekom istoku, i to zahvaljujući Japancima koji su tamo držali trupe nadajući se stvaranju klijentske države; odatle su se, međutim povukli 1922. godine, a Sovjetima 1925. predali sjeverni dio otoka Sahalin, čime je strana intervencija u Rusiji i formalno prestala.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s></s>

<s>Fronte Prvog svjetskog rata</s>

