Holandske vodoodbrambene linije
<s>Nizozemske vodootporne linije predstavljaju odbranbeni sistem izgrađen radi zaštite Nizozemske primjenom principa privremenog plavljenja zemljišta.</s><s>Proteže se na preko 200 km duž ivice administrativnog i ekonomskog središta Nizozemske.</s><s>Satoji se od:
 Nova nizozemska vodoodbranbena linija i
 Odbranbena linija Amsterdama (nizozemski jezik - Stelling van Amsterdam).</s>

<s>Sistem se sastoji od mreže utvrđenja, nasipa, brana, crpnih stanica, kanala i poldera za poplave.</s><s>Razvijen je zahvaljujući posebnom znanju o hidrauličkom inženjerstvu za potrebe odbrane.</s>

<s>Svjetska baština 
Nizozemske vodootporne linije uvrštene su 1996. i 2021. god na listu UNESCO-ove svjetske baštine.</s>

<s>Odbrambena linija Amsterdama 
Zakon o izgradnji Odbrambene linije Amsterdama donesen je 1874. godine, nekoliko godina nakon ujedinjenja Njemačke.</s><s>Izgrađena je od 1880. do 1920. godine i u svoje vrijeme je bila vrhunac fortifikacijske arhitekture i planiranja.</s>

<s>Duga je 135  km, oblika prstena oko Amsterdama.</s><s>Ima 42 utvrđenja koja su udaljene 10-15 kilometara od centra grada, u području nizija koje se u slučaju rata mogu lako potopiti.</s><s>Poplava (vodena crta) bi ispunila područje dubinom oko 30  centimetara, premalo da bi čamci mogli preći.</s><s>Sve zgrade u krugu od 1 kilometra od linije morale su biti napravljene od drveta kako bi mogle biti spaljene i uklonjene.</s>

<s>Vrlo brzo nakon Prvog svjetskog rata, zbog izuma aviona i tenkova, većina ovih tvrđava je zastarjela a da nikada nisu korištene.</s><s>Održavane su za vojne potrebe sve do 1963. godine.</s><s>Mnoge od tvrđava su sada pod kontrolom gradskih vijeća zaduđenih za okolinu.</s><s>Mogu se posjetiti, a ulaz je besplatan na Dan spomenika, drugu subotu u septembru.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Svjetska baština u Nizozemskoj</s>

