Félix Couchoro
<s>Félix Couchoro (Ouidah, 30. siječnja 1900. – Lomé, 5. travnja 1968.) bio je beninsko-togoanski pisac, koji se smatra začetnikom beninske književnosti; njegov roman L'Esclave iz 1929. godine se smatra prvim romanom beninske nacionalne književnosti.</s>

<s>Couchoro je rođen u brazilskoj četvrti u mjestu Ouidah, u današnjem Beninu, koji je tada bio dio Francuskog Dahomeja.</s><s>Školovao se, od 1915. do 1919. godine, pri katoličkim misijama i školama u Grand-Popu i Ouidi.</s><s>Od 1919. do 1924. je predavao u Grand-Popu, nakon čega je preuzeo mjesto voditelja ogranka Zapadnoafričkog trgovačkog društva (Société Commerciale de l’Ouest Africain, SCOA), gdje je radio sve do 1939. godine.</s><s>U međuvremenu se počeo baviti spisateljskim radom te je 1929. godine u Parizu objavio svoj debitantski roman, L'Esclave, koji se danas smatra prvim romanom beninske, odnosno tada dahomejske književnosti; Couchoro je postao tek drugi Afrikanac s objavljenim romanom na francuskom jeziku, mada je samo djelo godinama bilo prilično opskurno.</s><s>Od 30-ih godina se bavi i uređivačkim radom u novinama te se zalaže za veće slobode u trgovini između Benina i Toga.</s>

<s>Paralelno s pisanjem, Couchoro se vrlo rano aktivirao u politici, mada togoanskoj, jer je Francuski Togoland u to doba uživao više sloboda nego Francuski Dahomej, s obzirom da se radilo o mandatu Lige naroda, a ne o koloniji.</s><s>Nakon što je bio izložen maltretiranju od strane policije, Couchoro se 1939. godine preselio u Anecho, u Togu, gdje je radio kao poslovni agent i ubrzo postao borac za nezavisnost Toga pri stranci Sylvanusa Olympija, kasnijeg prvog predsjednika Toga.</s><s>U tom se periodu ponovo posvećuje pisanju te počinje u novinama serijski izdavati svoja djela, počevši s romanom Amour de féticheuse (1941.).</s><s>Poovo je bio urednik novina i glasni zagovornik dekolonizacije, što mu je ponovo donijelo probleme s policijom; nakon pobune u Voganu 1952. godine, Couchoro je pobjegao u Aflao, u Gani, kako bi izbjegao zatvor.</s><s>Zbog propasti posla, u Gani je uglavnom imao velikih problema s novcem.</s>

<s>U Togo se vratio tek 1958. godine te se zaposlio u Loméu; kada je Togo 1960. godine stekao nezavisnost, dobio je posao u državnoj službi, odakle se umirovio 1965. godine.</s><s>Za života je napisao 20-ak knjiga, ali je ostao praktički nepoznat izvan vlastite regije.</s><s>Umro je 5. travnja 1968. godine u Loméu.</s>

<s>Izabrana bibliografija 
L'Esclave, 1929.</s><s>Amour de féticheuse, 1941.</s><s>Drama d'amour à Anecho, 1950.</s><s>L'héritage cette peste, 1963.</s>

<s>Reference</s>

<s>Vanjske veze 
  « Félix Couchoro » sur larousse.fr</s>

<s>Beninski pisci
Togoanski pisci
Novinari</s>

