Brazilski integralizam
<s>Brazilski integralizam (portugalski: Integralismo brasileiro) je bio fašistički politički pokret u Brazilu čiji je formalni nastanak vezan uz osnivanje stranke Ação Integralista Brasileira, 7. listopada 1932. godine.</s><s>Pokret je osnovao i predvodio Plínio Salgado, pisac koji je bio donekle poznat po participaciji na festivalu Semana de Arte Moderna 1922. godine.</s><s>Pokret je preuzeo neke elemente europskih desničarskih pokreta svoga vremena, posebice talijanskog fašizma, mada se od istoga razlikovao po odbacivanju rasizma.</s><s>Dapače, pokret se službeno zalagao za "uniju svih rasa i naroda" (što je bio i službeni slogan), mada su postojale frakcije unutar stranke koje su podržavale antisemitizam.</s><s>Integralistički naziv pokreta bio je referenca na pokret luzitanskog integralizma u Portugalu.</s><s>Službeni simbol pokreta bilo je grčko slovo sigma (Σ).</s>

<s>Ideologija 
Integralisti su odbacivali komunizam i kapitalizam, branili su privatno vlasništvo, zagovarali brazilski nacionalizam, čuvanje nacionalne kulture, kršćanske vrijednosti i autoritarizam.</s><s>Antisemitizam je bio čest predmet spora među stranačkim vođama.</s><s>Salgado je bio protiv antisemitizma dok je Gustavo Barroso, čelnik integralističke milicije bio izraziti antisemit.</s><s>Sukob oko tog pitanja je često potresao pokret sredinom tridesetih; 1936. godine je Salgado gotovo odustao od vođenja stranke.</s>

<s>Jedan od najvažnijih principa integralizma bila je interna revolucija ili revolucija svoje ličnosti kojom je čovjek ohrabrivan da prestane misliti samo na sebe i integrira se u ideju velike integralističke obitelji, postajući jedno s domovinom i ostavljajući sebične vrijednosti.</s>

<s>Obilježja</s>

<s>Stranka je bila paravojna organizacija i članovi su se često upuštali u ulične borbe s komunistima.</s><s>Stranačka retorika je bila vrlo agresivna, a demonstracije su podsjećale na vojne, uključujući marširanje, ekstenzivnu upotrebu simbola i poseban pozdrav.</s><s>Pozdrav je bio nalik na saluto romano, uz povik Anauê! koji na tupi jeziku (nekada raširen jezik brazilskih domorodaca) znači: Brat si mi.</s><s>Uniforme članova su se sastojale od maslinastozelenih košulja i crnih kravata; u narodu su često nazivani zelenokošuljaši.</s><s>Stranačka zastava je bila slična zastavi Trećeg Reicha: bijeli disk na plavoj pozadini, a u sredini diska veliko grčko slovo sigma (Σ).</s>

<s>Integralizam je posebno bio popularan među etničkim Nijemcima i Talijanima srednje klase, iako je stranka u multietničkoj zemlji nastojala privući sve državljane pozivajući se na rasno zajedništvo.</s><s>Stranka je bila jedna od prvih koja je nastojala privući crnce i žene u svoje redove.</s><s>Potpora je dolazila i od vojnih časnika, posebno iz mornarice.</s><s>Financijsku pomoć dobivali su od fašističke Italije, a način propagande je u velikoj mjeri oponašao nacističke tehnike.</s>

<s>Politička aktivnost 
Početkom tridesetih, brazilska politička scena se jako radikalizirala.</s><s>Vlada predsjednika Getúlija Vargasa je imala slabu potporu među radnicima zbog nepopularnog zakona o radu; jačala je Komunistička partija.</s><s>Vargas je počeo okupljati desnicu oko svoje Estado Novo, autoritarne vlade suprotstavljene komunistima.</s><s>Potporu je počeo tražiti i među integralistima.</s>

<s>Do 1935. integralistički pokret je brzo narastao i imao veliku potporu među njemačkim i talijanskim Brazilcima.</s><s>Godine 1934. integralisti su, u savezu s Vargasovim režimom, počeli agresivne sukobe s komunistima.</s><s>Mase njihovih sljedbenika upuštale su se u ulične borbe, započinjući tako vrlo nemirno razdoblje u političkom životu države.</s>

<s>Godine 1937.</s><s>Vargas je uveo diktaturu i okrenuo se protiv integralista.</s><s>Iako su oni u početku podupirali njegovo okretanje prema ekstremnoj desnici, Salgado je bio pretjerano ambiciozan s otvorenim iskazivanjem želje za predsjedničkim položajem.</s><s>Nakon zakonske odredbe protiv njihove stranke, 1938. godine, integralisti su pokušali osvojiti vlast napavši tijekom noći predsjedničku palaču s namjerom da ubiju Vargasa.</s><s>Policija i vojska su ih spriječile pri čemu su mnogi napadači ubijeni ili ranjeni.</s><s>Nakon neuspjeha stranka se raspala, oko 1500 članova je zatvoreno, a Salgado je nakon puštanja protjeran u Portugal.</s>

<s>Nakon raspada 
Nekoliko godina nakon raspada, Salgado je formirao novu stranku, Partido de Representação Popular , koja je nastavila ideologiju integralizma, ali bez prepoznatljivih starih obilježja kao što su uniforme i simboli.</s><s>Godine 1964. mnogi bivši pripadnici Brazilske integralističke akcije su sudjelovali u vojnom udaru kojim je zbačen João Goulart, nakon čega je na položaj predsjednika postavljen vojni vođa i bivši integralist Emílio Garrastazú Médici.</s><s>Danas u Brazilu postoji nekoliko manjih grupa koje nastavljaju integralističku tradciju pozivajući se na duhovnu obnovu te zagovarajući treći put između kapitalizma i komunizma, ali nemaju nikakvog političkog utjecaja i značaja.</s>

<s>Nastanci 1932.</s><s>Prestanci 1937.</s><s>Integralizam
Politički pokreti
Fašizam</s>

