Şeyh Galip
<s>Šejh Galip (Istanbul, 1757 – 1799) bio je turski pjesnik i mistik.</s>

<s>Život 
Njegovo ime je Mehmet a poznat je po imenima Şeyh Galip ili Şeyh Gâlib ili još Galib Mehmed Esad Dede.</s><s>Rođen je 1757. godine u Istanbulu, u kući u blizini kapije Mevlevihane, njegov otac je bio Mustafa Seyyid (ili Mustafa Reşid) a majka Emine Hanım.</s><s>Prvo obrazovanje je dobio od oca, pa je zatim pratio predavanja jezika i književnosti od šejha Hüseyin Dede i od hodže Neşet Efendije te je počeo pisati pjesme u ranoj mladosti pod pseudonimima Esed i Galip.</s><s>U dobi od 24. godina je napisao dovoljno pjesama da bi sastavio divan, kojeg zaključiti (1195.</s><s>Radio je kao službenik na sultanovom dvoru, ali je u dobi od 26 godina otišao u Konyu kako bi pod vodstvom duhovnog učitelja Celebi Seyyid Ebubekir Efendija prošao tisućudnevnu sufijsko iskušenje poznato kao çile (چله).</s><s>Zahvaljujući svom znanju i sposobnostima izabran je za nasljednika Ali Nutka efendije i imenovan 1791. šejhom derviške lože Galata Mevlevi u kojoj će služiti narednih osam godina.</s><s>Iste godine je se preselio u Sütlüce.</s><s>Šejh Galip je autor koji je se držao do tradicije divanske poezije, iako se kod njega pojavljuje stil koji anticipira nadahnuće simbolizma u turskoj književnosti.</s><s>Krećući se na tlu sufističke filozofije, Šejh Galip je odigrao veliku ulogu u razvoju divanske književnosti sa svojim brojnim invencijama i metaforama, i u nekom smislu već naslutio puteve modernog ljeposlovlja.</s><s>Umro je 3. januara 1799. u Istanbulu u 42. godini života.</s><s>Galipov divan je tiskan kao litografija 1837. godine i nema drugog izdanja osim tog, a nije u cijelosti preveden ni objavljen na suvremenom turskom.</s>

<s>Djela 
 Divan
 Hüsn-ü Aşk
 Şerh-i Cezîre-i Mesnevî
 Es-Sohbetü's-Sâfiyye
 Zübde-i alem</s>

<s>Spoljašne veze</s>

<s>Bilješke</s>

<s>Izvori</s>

<s>Bibliografija</s>

<s>Turski pjesnici</s>

