Izbjeglički logor
<s>Izbjeglički logor ili Izbjeglički kamp je sabirno mjesto za prihvat izbjeglica i prognanika, koji bježe od ratnih stradanja i progona, ili zbog ekonomskih i prirodnih katastrofa.</s><s>Takvi logori se formiraju radi hitnog i privremenog zbrinjavanja, te pružanja organizirane humanitarne pomoći.</s>

<s>Karakteristika i historija</s>

<s>Izbjeglice su svi prognanici, beskućnici i prisilni migranti koji su prešli granicu i više nemaju zaštitu svoje bivše države.</s><s>Prije 19. vijeka nije bio 
potreban pasoš ili viza da se pređe iz jedne u drugu državu, a pravo na azil je najčešće priznato i poštovano.</s><s>Iako je tokom historije bilo više izbjegličkih 
valova, praktički nije postojao problem izbjeglica sve do pojave čvrstih i zatvorenih državnih granica krajem 19. vijeka.</s>

<s>Tradicija političkog azila znatno se pogoršala 1920-ih i 1930-ih, što zbog sve veće neosjetljivosti na ljudske patnje, a djelomično i zbog enormnog broja
izbjeglica.</s>

<s>Sjedinjene Američke Države su još u 22. januara 1944. organizirale agenciju koja se trebala brinuti o izbjeglicama žrtvama 
nacizma (to su većinom bili Židovi.</s><s>Nakon Drugog svjetskog rata na evropskom tlu zateklo se više od 12 miliona izbjeglica, od toga velik broj  iz poraženih država Austrije, Italije i 
Njemačke, pa su one među prvima organizirale Izbjegličke kampove u većem broju.</s>

<s>Veliki valovi izbjeglica i prognanika nakon Drugog svjetskog rata, - naročito nakon niza lokalnih ratova, ukazali su na potrebu reguliranja njihova statusa, pa je tako 1951. kreirana Ženevska konvencija o izbjeglicama, i osnovan Visoki komesarijat Ujedinjenih nacija za izbjeglice (UNHCR) kao međunarodno tijelo koje se zajedno sa državom na čijem se tlu nalazi izbjeglički logor brine o njima.</s>

<s>Nakon Arapsko-izraelskog rata 1948. došlo je do enermnog broja izbjeglica.
zbog tog je u decembru 1949.</s><s>Generalna skupština Ujedinjenih naroda osnovala je Agenciju za pomoć izbjeglicama na Bliskom istoku (UNRWA) kako bi pomogla palestinskim izbjeglicama.</s><s>Do maja 1950. - UNRWA je formirala ukupno 53 izbjeglička "logora" na obje strane rijeke Jordan i u Pojasu Gaze, Libanonu i Siriji kako bi zbrinula 
više od 650.000 izbjeglica.</s><s>U samom startu Izbjeglice su živjele po improviziranim logorima u šatorima, oni nakon 1958. zamijenjeni malim kućama od betonskih 
blokova sa limenim krovovom.</s><s>Ratovi koji su se krajem 20. vijeka vodili u Evropi, Aziji i Africi uzrokovali su enormno povećanje broja izbjeglica i logora za njihov smještaj.</s><s>Veliki val izbjeglica potekao je sa prostora bivše Jugoslavije nakon ratova 1990-ih.</s><s>Još veći valovi potekli su nakon ratova u Afganistanu i Iraku i po Africi (Ruanda, Burundi, DR Kongo, Somalija, Etiopija, Eritreja, Sijera Leone, Liberija…)
Za vrijeme Prvog zaljevskog rata 1991. u Turskoj je organizirano više logora za gotovo 500 000 izbjeglih Kurda sa Iračkog Kurdistana.</s>

<s>Sirijske izbjeglice i Evropska migrantska kriza 
Prema uredu Visokog komesarijata Ujedinjenih nacija za izbeglice (UNHCR) krajem augusta 2014. broj izbjeglica koji je pobjegao od Građanskog rata u Siriji, nakon 2011. premašio je broj od tri miliona.</s><s>Taj ljudski val prelio se na susjedne zemlje; ponajviše na Jordan, Libanon i 
Tursku, gdje je izazvao brojne probleme.</s>

<s>Do decembra 2013. pobijeno je više od 100.000 Sirijaca, a 1 / 3 stanovnika zemlje od oko 21,5 miliona je klasificirana kao 
interno raseljena.</s><s>Broj izbjeglica porastao je od 200.000 - 2012. do brojke od 2.5 miliona - 2013., od tog se polovina odnosila na djecu.</s><s>UNHCR je 2014. izjavio da se veličina sirijske krize približila Genocidu u Ruandi 1994.</s><s>Krajem novembra UNHCR je registrirao oko 3.2 miliona sirijskih izbjeglica, i činjenicu da je gotovo 6000 ljudi svakodnevno bježalo iz 
Sirije.</s><s>Taj enormni val doveo je do Evropske migrantske krize.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Izbjeglički logor 
Izbjeglice</s>

