Tartufi
<s>Tartufi ili gomoljače (tuber) su rod gljiva iz porodice Tuberaceae.</s><s>To su ekonomski vrlo značajne gljive.</s><s>Svoja plodišta najčešće razvijaju od 5 do 30 cm ispod zemlje.</s><s>Izgledom podsećaju na krompir i imaju vrlo snažan i specifičan miris.</s><s>Uglavnom narastu od veličine trešnje do veličine jabuke.</s>

<s>Tartufi kroz istoriju 
Prvu knjigu o tartufima napisao je Alfonso Cikareli.</s><s>Francuski botaničar Josef Piton de Tournefort prvi ih je podrobnije posmatrao i opisivao početkom 18. veka.</s><s>Stotinjak godina kasnije tartufe su počeli naučno istraživati u Italiji (Karlo Vitadinin), te nešto kasnije u Francuskoj (braća Luis-Rene i Čarls Tulsan.</s><s>Na meniju Bečkog kongresa prvi put su se službeno našli 1815. godine.</s>

<s>Tartufi danas 
Tartufi su vrlo cenjena vrsta podzemnih gljiva.</s><s>U gastronomskom svetu su poznati beli tartufi iz Albe, Pijemont, Italija.</s><s>U Evropi se zadnjih godina pojavljuju kineski tartufi koji su znatno jeftiniji (i do 20 puta!), a mogu se raspoznati samo laboratorijskom pretragom.</s>

<s>Kulinarstvo 
Od nekoliko stotina različitih vrsta tartufa, svega desetak je jestivo.</s><s>Tartufi su gurmanske gljive, jer imaju opor, intenzivan, zemljani miris koji hrani daje jedinstven ukus, sa mirisom koji se opisuje kao: šumski plod, mješavina čokolade i zemlje do starih čarapa.</s><s>Koriste se u vrlo malim količinama.</s><s>Potražnja za tartufima uvijek je višestruko veća od ponude, zbog čega cijena može skočiti i do više hiljada evra po kilogramu.</s>

<s>Nije ih potrebno dugo pripremati, i uglavnom se koriste tanko narendani preko jela.</s><s>Odlično idu uz tjesteninu, jela od krompira i jaja, uz ribu i živinsko meso.</s><s>Tartuf se kombinuje i s maslinovim uljem, bijelim lukom i biberom.</s><s>Bijeli tartufi se jedu sirovi, jer se obradom izgubi njihov jedinstveni ukus.</s><s>Crna varijanta može da se kuva, ali samo kratko, i ne na previsokim temperaturama.</s>

<s>Od momenta kad su skupljeni iz zemlje, tartufe je važno brzo upotrebiti jer im specifična aroma veoma brzo ispari.</s><s>Proizvodi se i maslinovo ulje s aromom tartufa.</s>

<s>Nematerijalna svjetska baština 
Traženje (lov) i vađenje italijanskog tartufa još uvijek je vjekovna tradicija seoskog života brojnih zajednica na italijanskom poluotoku.</s><s>Lov na tartufe uključuje širok spektar vještina i znanja (o klimi, okolišu i vegetaciji) u vezi s upravljanjem prirodnim ekosistemima.</s><s>Lov podrazumijeva pronalaženje staništa na kojima raste gomoljasta biljka.</s><s>Ovaj korak se izvodi uz pomoć dresiranog psa.</s><s>Po pronalasku, koristi se posebna lopaticu koja omogućava vađenje tartufa bez narušavanja stanja tla, što osigurava sezonsku regeneraciju vrste.</s><s>Lov na tartufe je često praćen s popularnim gozbama koje obilježavaju početak i kraj sezone tartufa.</s>

<s>Branje tartufa je na UNESCO-voj Reprezentativnoj listi nematerijalnog kulturnog naslijeđa čovječanstva kao element kulturne baštine u Italiji.</s><s>Odluku o upisu donio je Međuvladin komitet za očuvanje nematerijalnog kulturnog naslijeđa na zasjedanju koje je održano od 13. do 18. decembra 2010. u Šri Lanki.</s>

<s>Reference</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Jestive gljive
Začini
Nematerijalna svjetska baština u Italiji</s>

