Bernardino Fernández de Velasco (1783-1851)
<s>Don Bernardino Fernández de Velasco-Pacheco y Benavides, 14. vojvoda od Fríasa, grande Španije, KOGF (1783 – 1851) bio je španski plemić, diplomat i političar koji je godine 1838. služio kao premijer Španije.</s>

<s>Rođen je kao sin Diega Pacheca Tellez-Giron Gomez de Sandovala, plemića koji je za vrijeme francuske invazije bio istaknuti afrancesado, odnosno pristaša okupatorskog režima Josepha Bonapartea.</s><s>Za vrijeme rata je Fernandez de Velasco iz pro-francuske vojske prebjegao patriotima.</s><s>Nakon povratka Ferdinanda VII je pod sumnjom da je liberal pao u nemilost.</s><s>U politiku je ušao za vrijeme liberalnog režima (1820-1823), a nakon njenog sloma neko vrijeme proveo u egzilu u Francuskoj.</s><s>Nakon Ferdinandove smrti 1834. je izabran u Cortes, a premijer Francisco Martinez de la Rosa ga je poslao u diplomatsku misiju da novoj vladi osigura podršku Francuske i drugih stranih sila u ratu protiv karlističkih pobunjenika.</s><s>U toj je misiji uspio, a godine 1838. je imenovan premijerom.</s><s>Na tom mjestu nije uspio osigurati da vodeće reakcionarne sile Evrope (Pruska, Austrija i Rusija) prestanu podržavati karliste, a pokušaji da prebrodi jaz između zavađenih frakcija Narvaeza i Espartera nisu uspjeli.</s><s>Izgubivši podršku obje frakcije, prisiljen je na ostavku.</s><s>Godine 1845. se nakratko vratio u politiku kao doživotni senator, ali se daleko više bavio književnošću.</s>

<s>Špansko plemstvo
Španski diplomati
Španski političari
Premijeri Španije</s>

