Macuro
<s>Macuro  je gradić od 2,500 stanovnika. u saveznoj državi Sucre, na sjeveroistoku Venecuele.</s>

<s>Administrativno podpada pod Općinu Vadez, koja ima 38,511 stanovnika.</s>

<s>= Geografske karakteristike</s>

<s>Macuro leži na jugozapadnoj obali Poluotoka Paria, svega par kilometara od tjesnaca Zmajeva usta (Boca del Dragon) širokog 11 km koji razdvaja Venecuelu od otoka Trinidad.</s>

<s>Historija</s>

<s>Do zaljeva u kom danas leži grad prvi je doplovio Kristofor Kolumbo na svom trećem putovanju u Ameriku 30. maja 1498., ali se zbog bolesti izgleda nije iskrcao.</s><s>Umjesto njega to su izgleda uradili mornari Pedro de Terreros, Andres del Corral i Hernando Pacheco, tako da su oni bili prvi Evropljani koji su stupili na tlo Južne Amerike.</s><s>Lokalni indijanci su ih prijateljski dočekali, počastili pićem i voćem i otpratili na brodove.</s>

<s>Macuro su osnovali aragonski kapucinii 1738. kao misiju pod imenom San Carlos Barromeo de Macuro.</s><s>Za kolonijalnih vremena Macuro je bio naselje od nekih 1.000 stanovnika, koji su živjeli od uzgaja kakaa i pamuka.</s>

<s>Krajem 19. vijeka venecuelanska vlada odlučila je izgraditi luku za pretovar na veće brodove.</s><s>Novu luku - Cristobal Colon svečano je otvorio 1903. predsjednik Cipriano Castro.</s><s>Nakon tog je usljedio period prosperiteta, tad je postao i administrativni centar saveznog teritorija Cristobal Colon.</s><s>Sve je to trajalo do 1935. kad je predsjednik Juan Vicente Gómez naredio da se luka zatvori, a njena oprema prenese u Güiriju.</s>

<s>Sve do 2000. do Macura se moglo doći jedino brodom, tad je podignuta cesta duga 65 km do Güiria.</s>

<s>Najveći poslodavac u današnjem Macuru je mala cementara koja se bavi i iskapapanjem gipsa u okolici grada, ostali stanovnici se bave ribarstvom, turizmom i poljoprivredom.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Bienvenidos a Macuro-La Puerta del Caribe</s>

<s>Gradovi u Venezueli</s>

