Zdravko Kajmaković
<s>Zdravko Kajmaković (10. oktobar 1929, Modran, Bijeljina – 19. mart 2009.</s><s>Sarajevo) bio je historičar umjetnosti u Bosni i Hercegovini u drugoj polovini dvadesetog stoljeća .</s><s>Diplomirao je historiju umjetnosti 1956. god. u Beogradu, gdje je i doktorirao 1975. god.</s><s>Radio je od 1957. god. u Zavodu za zaštitu spomenika kulture u Sarajevu.</s><s>Od 1975. god. radio je kao profesor historije umjetnosti na Filozofskom fakultetu u Sarajevu.</s>

<s>Kajmaković je osnivač je i vodeća ličnost u profesionalnim i akademskim krugovima  na polju zaštite kulturne baštine, historije umjetnosti, restauracije i konzervacije i organizator i učesnik u brojnim projektima iz navedenih oblasti.</s>

<s>Bavio se proučavanjem stećaka i kultnih građevina, zidnog slikarstva, ikona, te objavio jednu monografiju i veći broj studija, rasprava i izvještaja.</s><s>Sa saradnicima je istraživao nekoliko značajnih srednjovjekovnih nalazišta u Gornjem Podrinju u okviru projekta ″Gornje Podrinje u doba Kosača″.</s><s>Tim projektom je revidiran ili je otkriven jedan broj srednjovjekovnih gradova, sakralnih građevina i nekropola stećaka.</s>

<s>Autorska djela 
 Ćirilski natpis iz doba Kulina bana
 Stari grad Doboj - Konzervatorski radovi 1962.</s><s>Likovnoarheološka istraživanja. a  Rataj, a) mauzolej.</s><s>U:”Gornje Podrinje u Doba Kosača”, Međurepublički multidisciplinarni projekt, tom III.</s><s>Zavod za zaštitu spomenika kulture Bosne i Hercegovine, Sarajevo, 1976, st.4-7.
 Zidno slikarstvo u Bosni i Hercegovini
 Georgije Mitrofanović</s>

<s>Reference</s>

<s>Bosanskohercegovački historičari</s>

