Vijećnica u Brčkom
<s>Vijećnica u Brčkom spada u jedno od najvrijednijih ostvarenja izgrađenih u pseudomaurskom maniru u Bosni i Hercegovini.</s><s>Proglašena je za nacionalni spomenik BiH.</s><s>Cijela kompozicija objekta komponirana je po principu stroge simetrije sa središnjim, jače izbačenim rizalitom i dva manja kutna rizalita.</s><s>Na ovaj način, osim horizontalne, prisutna je i podjela površina fasade po vertikalnoj osi.</s><s>Ovim principom, osim simetrije, kao jedne od odlika klasičnog graditeljstva ili kasnije neorenesanse, sugerira se uobičajena raščlanjenost gabarita osmansko-turske arhitekture.</s><s>U Vijećnici je smještena biblioteka, kancelarija gradonačelnika i sala za održavanje sjednica Vlade.</s><s>Od 2013.godine otvorena je za sve posjetioce.</s>

<s>Lokacija 
Zgrada Vijećnice je u centru grada, u arhitektonskoj cjelini sa parkom, zgradom hotela Posavina i zgradom filijale Zemaljske banke.</s>

<s>Historija 
Izgrađena je u periodu 1890-1892.</s><s>Godine.</s><s>Projektant Vijećnice je Ćiril Metod Iveković, koji je od 1890. godine radio kao arhitekt u Zemaljskoj vladi u Sarajevu.</s>

<s>Opis 
Vijećnica je dimenzija 37,50 x 14,45 m. Dimenzije bočnih rizalita iznose 5,00 x 5,00 m, dok širina srednjeg rizalita iznosi 11,20 m. Srednji rizalit je izbačen 1,20 m iz ravni zida, dok su bočni izbačeni po 45 cm.</s><s>Srednji rizalit je po vertikali podijeljen na tri jednaka pojasa u čijim se osovinama nalaze prozorski otvori, koji se nalaze i na bočnim rizalitima.</s><s>Bočni rizaliti su završeni krovom u vidu potkovičaste kupole.</s><s>Vijećnice ima suteren, prizemlje i kat.</s>

<s>Objekt je završen vrlo širokim vijencem iznad koga se nalazi jače izbačen krov i lukovičaste kupole na kutovima.</s><s>Na kutnim rizalitima, u zoni širokog vijenca, postavljeni su gradski satovi.</s>

<s>Gornji pojas sastavljen je od niza konzola koje ”pridržavaju” jako naglašenu strehu objekta.</s><s>Svi ovi dekorativni elementi - lukovičaste kupole iznad bočnih rizalita, potkovičasti lukovi iznad prozora, beskonačni reljefni ornament ispod krovnog vijenca - predstavljaju prepoznatljive elemente građevina rađenih u pseudomaurskom maniru u razdoblju historicizma u BiH.</s><s>Preuzimani su najčešće prema afinitetu arhitekte i to iz različitih faza razvoja islamske umjetnosti i njenih regionalnih centara.</s><s>Kako je evropskim arhitektima bila najbolje poznata sjevernoafrička i španska maurska arhitektura, to su njeni elementi i bili najviše zastupljeni.</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura 
 Jovan Marković, Brčko – najveći grad Bosanske Posavine, Gradovi Jugoslavije, Zavod za izdavanje udžbenika SR Srbije, Beograd, 1971., str. 175 – 178.</s><s>Amra Hadžimuhamedović, Struktura historijske gradske jezgre Brčkog, seminarski rad na postdiplomskom studiju Razvoj arhitekture i naselja na Arhitektonskom fakultetu u Beogradu, svibanj 1989.</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Vijećnica kao nacionalni spomenik</s>

<s>Građevine u Brčkom‎
Brčko
Pseudomaurski stil u arhitekturi BiH
Nacionalni spomenici u Brčkom</s>

