Limfokela
<s>Limfokela je jedna od mogućih komplikacija u hirurgiji, koja nastaje zbog akumulacija limfne tečnosti u obliku ciste.</s><s>Nastaje u području na kome je obavljena operacija — nakon pazušne disekcije, mastektomije ili limfadenektomije obavljene tokom lečenja raka prostate ili mokraćne bešike i transplantacije (na mestu gde je izvršena transplanatcija organa), npr. bubrega.</s><s>Najčešće se otkrivaju unutar šest nedelja od operacije, ali se mogu pronaći i do osam godina nakon transplantacije organa.</s><s>Spontani razvoj hidrokele je retkost.</s>

<s>Dijagnostikuju se rutinskim ultrasonografijom.</s><s>S obzirom da velika većina ne uzrokuje smetnje (asimptomatski oblik) njihovo lečenje nije potrebno, jer se proces spontano resorbuje, i samo kod pacijenta treba pratiti dalji tok bolesti.</s><s>Lečenje simptomatskih limfokela trebalo bi započeti perkutanom, ultrazvučnom vođenom drenažom uz injektiranje sklerozansa u šupljinu limfokele.</s><s>Laparoskopska
fenestracija je alternativa perkutanoj drenaži, pogotovo kod postdrenažnih recidiva i kada lokalizacija limfokele potencijalno može dovesti do stvaranje komunikacije između limfokele i peritonealne šupljine.</s>

<s>Epidemiologija 
Njihova učestalost na globalnom nivou kreće se od 0,6 do 26%.</s>

<s>Učestalost limfokele nakon transplantacije bubrega kreće se 1-20%, a po nekim studijama i više..</s>

<s>Limfokel nakon transplantacije bubrega 
Nakon transplantacije bubreg u limfokeli limfna tečnost najčešće potiče iz organizma primaoca ali može poticati i iz limfnih struktura grafta ili sa njegove površine.</s>

<s>Ostali uzroci mogu biti:
 odbacivanje grafta
 imunisupresija
 gojaznost bolesnika
 primena heparina</s>

<s>Klinička slika 
Kako je limfokela pretežno asimptomatska bolest, ona ne uzrokuje postoperativni bol, mađutim, kod simptomatskih limfokela, dosta retko, pacijenti se mogu žaliti na osećaj pritiska u području operisanog dela.</s>

<s>Dijagnoza 
Postavlja se najčešće ultrasonografijom.</s>

<s>Ako je dijagnoza ultrasonografijom nejasna ili u pripremi za operativni zahvat može se primeniti komjutericovana tomografije (CT).</s>

<s>Tarapija 
Terapijske mogućnosti u lečenju limfokela uključuju: perkutanu drenažu, ubrizgavanje sklerozirajućeg sredstva, otvorenu hiruršku peritonealnu marsupijalizaciju ili u novije vreme laparoskopsku fenestraciju.</s><s>Dana se u hirurgiji sve više koristi, kao metoda izbora, laparoskopska marsupijalizacija limfokele.</s><s>Perkutana drenaža limfokele i skleroterapija 
Perkutana drenaža je jednostavna, sigurna i relativno jeftina metoda koja se, u slučaju potrebe, može više puta ponavljati.</s><s>Izvodi se tako što se u lokalnoj anesteziji iglom prodre u šupljinu limfokeli i potom špricem, isprazni njen sadržaj.</s>

<s>Drugi način je punkcija, tokom koje se pod lokalnom anestezijom u limfokelu ubaci set cevi, kroz koje limfa izlazi, a zatim se u ispražnjenu šupljine ušpricava sklrozirajuće sredstvo.</s>

<s>Stopa recidiva kreće se od 33% kod samostalne drenaže, i smanjuje se korištenjem sklerozirajućeg sredstva na 5,5—25% slučajeva.</s>

<s>Iako je perkutana drenaža relativno jednostavan i siguran postupak, u literaturi su opisani slučajevi gubitka presađenog organa nakon skleroterapije limfokele primenom sirćetne kiseline zbog razvoja tromboze arterije i vene transplantiranog organa.</s><s>Otvorena transperitonealna marsupijalizacija limfokele
Ova hirurška tehnika, ima za cilj stvaranje adekvatnog peritonealnog „prozora“ kroz koji će se limfa drenirati iz limfokele u peritonealnu šupljinu (i zasnovana je na velikoj površini i sposobnosti apsorpcije).</s>

<s>Iako se ova metoda smatra idealnom za definitivno rešenje promene bez komplikacija, kod nje postoji stopa recidiva koja se kreće od 10% do 20%,  a povezana je i sa značajnim posleoperativnim morbiditetom.</s>

<s>Laparoskopska marsupijalizacija limfokele
Ova metoda je postala alternativa otvorenoj metodi, zbog toga što smanjuje morbiditet a daje podjednako dobre rezultatate.</s>

<s>Limfokeli koje su locirane lateralno i iza presđenog organa su teško dostupne ovim pristupom, a jedna od relativnih kontraindikacija je raniji višestruki intraabdominalni hirurški zahvat što otežava sigurno uvođenje troakara.</s>

<s>Laparoskopska marsupijalizacija limfocele ima — stopu recidiva od 13%, u 6% bolesnika dolazi do povrede drugih organa, a u 6% bolesnika se mora obaviti otvorena konverzija.</s>

<s>Prilikom laparoskopske fenestracije limfokele, identifikacija mesta za inciziju zida limfokele je izuzetno bitna za dobar uspeh intervencije.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Kardiologija
Hirurgija
Transplantacija</s>

