Kordopski Emirat
<s>Kordopski Emirat (, Imārah Qurṭuba) je bio neovisni emirat na Pirinejskom poluotoku između 756. i 929. s Córdobom kao glavnim gradom.</s>

<s>Nakon omejadskog osvajanja Hispanije u periodu između 711. i 718. godine, Iberijski poluotok je osnovan kao pokrajina pod Omejadskim Kalifatom.</s><s>Ovi vladari osnovali su svoju prijestolnicu u Córdobi i od kalifa iz Damaska dobili su ​​titulu valije ili emira.</s>

<s>Godine 756.</s><s>Abd ar-Rahman I oglušio se na pozive abasidskog kalifa u Damasku i postao neovisan emir.</s><s>Ranije je šest godina proveo u bijegu nakon što su Omejadi izgubili položaj kalifa u Damasku 750. godine.</s><s>S ciljem da učvrsti svoju vladarsku poziciju, porazio je postojeće muslimanske vladare tog područja i ujedinio razne lokalne feude u emirat.</s><s>Međutim, ovom prvom ujedinjenju al-Andalusa pod Abd ar-Rahmanom I još uvijek je trebalo više od 25 godina za potpunu centralizaciju (Toledo, Zaragoza, Pamplona, Barcelona).</s>

<s>Idući vijek i pol, njegovi potomci i dalje su vladali kao kordopski emiri s nominalnom kontrolom nad ostatkom al-Andalusa.</s><s>U praksi, stvarna vlast je ovisila o sposobnostima pojedinog emira.</s><s>Primjerice, pod vladavinom Abdalaha kordopska vlast nije se protezala izvan samog grada Córdobe.</s>

<s>Po dolasku na prijestolje njegovog unuka Abd ar-Rahmana III, koji ga je naslijedio 912. godine, politički pad emirata je bio evidentan.</s><s>Abd ar-Rahman III je vrlo brzo vratio omejadsku moć u al-Andalusu, proširivši je također po zapadnom dijelu Sjeverne Afrike.</s><s>Namjeravajući učvrstiti svoj autoritet i prekinuti nemire i sukobe koji su poharali Iberijski poluotok, godine 929. proglašava sebe kalifom i uzdiže državu na prestižan status koji su istovremeno imali Abasidi u Bagdadu i šijitski Fatimidi u Tunisu, koji su im predstavljali konkurenciju oko kontrole Sjeverne Afrike.</s>

<s>Literatura</s>

<s></s>

<s>Al-Andalus
Historija Portugala
Historija Španije
Bivše države u Evropi</s>

