Hans-Georg Gadamer
<s>Hans-Georg Gadamer (Marburg, 11. 2. 1900. – Heidelberg, 13. 3. 2002) je bio njemački filozof, historičar i filolog.</s><s>Ključan za razvoj filozofske hermeneutike u 20. vijeku, i jedan od najcjenjenijih evropskih intelektualaca svog vremena.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Gadamer je rođen 1900. godine u Marburgu, a djetinjstvo je proveo u Wroclawu.</s><s>Studirao je germanistiku, historiju, historiju umjetnosti i filozofiju u Wroclawu, Marburgu i Münchenu.</s><s>Doktorira 1922. godine kod Paula Natorpa, a od 1924. do 1927. studira klasičnu filologiju u Marburgu, gdje 1929. i habilitira kod Martina Heideggera.</s><s>Godine 1939. izabran je za redovnog profesora filozofije na Univerzitetu u Leipzigu, gdje obnaša i dužnost rektora 1946./47.</s><s>Od 1947. do 1949. profesor je u Frankfurtu na Majni, a potom u Heidelbergu, kao nasljednik Karla Jaspersa.</s><s>Bio je član više njemačkih i inozemnih akademija, urednik i suurednik niza značajnih filozofskih časopisa (Philosophische Rundsehau, Hegel Studien, Kant-Studien, Archiv für Begriffsgeschichte).</s>

<s>Filozofija</s>

<s>Djela 
 Istina i metoda, 1960.</s><s>Nasljeđe Europe
 Početak filozofije
 Ogledi o filozofiji i umjetnosti
 Aesthetik und Poetik</s>

<s>Povezano 
 Wilhelm Dilthey
 Edmund Husserl
 Paul Ricoeur
 Gianni Vattimo</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Hans-Georg Gadamer na stanfordskoj enciklopediji filozofije</s>

<s>Njemački filozofi
Njemački stogodišnjaci</s>

