Gavrilo II Carigradski
<s>Gavrilo II () je grčki pravoslavni svećenik, koji je nakratko 1657. godine služio kao vaseljenski patrijarh Carigrada, poznatiji po mučeničkoj smrti zbog koje se u Pravoslavnoj crkvi slavi kao Novi Velikomučenik Gavrilo, mitropolit Pruse na dan 3. decembra.</s>

<s>Život
Gavrilo je prije izbora za patrijarha u dva navrata služio kao mitropolit Ganosa i Hore - od 23. marta 1648. do 26. novembra 1651. godine, te ponovno 1654.</s><s>Patrijarhom je postao nakon što su njegovog prethodnika Partenija III pogubile osmanske vlasti.</s><s>Na mjesto patrijarha je postavljen 23. aprila 1657. godine  uz podršku grčkog plemstva.</s><s>Međutim, Sveti sinod ga je smatrao nedovoljno obrazovanim i neadekvatnim za mjesto patrijarha, te je samo nekoliko dana kasnije - 30. aprila 1657. godine - smijenjen.</s>

<s>Nakon smjene mu je uz nekadašnju episkopiju Ganos pridodano i mjesto administratora (proedros) ispražnjene  mitropolije Prousa (današnja Bursa).</s><s>Tamo su ga pripadnici lokalne jevrejske zajednive optužili da je pokrstio lokalnog muslimana, iako je pokrštena osoba u stvari bila Jevrej.</s><s>Optužbama su se pridodale i dobre veze sa Rusima, koji su u to vrijeme bili u ratu sa Osmanskim Carstvom.</s>

<s>U tom trenutku je sultan Mehmed IV bio u Bursi, te je njegov veliki vezir Mehmed Koprulu dao Gavrila zatvoriti.</s><s>Potom mu je, slično kao u slučaju Partenija III, ponudio slobodu u zamjenu za preobraćenje na islam.</s><s>Gavrilo je odbio, te je podvrgnut mučenju, a potom obješen 3. decembra 1659.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Carigradski patrijarsi
Pravoslavni svetitelji</s>

