Belgijska revolucija
<s>Belgijska revolucija (francuski: Révolution belge, nizozemski: Belgische Revolutie) je ime za pobunu po južnim provincijama Ujedinjene Kraljevine Nizozemske 1830., koja je rezultirala belgijskom nezavisnošću.</s>

<s>Karakteristike i historija</s>

<s>Belgijska revolucija nije imala svoje korijene u krilu dobro stojeće buržoazije, kojoj je zapravo ekonomska politika kralja Ujedinjene Kraljevine Nizozemske Willema I zapravo išla na ruku, već među nižim slojevima društva, kojima je ta politika učinila život još težim, jer su mnogi postali nezaposleni.</s><s>Belgijska revolucija je dakle imala i socijalno porijeklo, ali je tu pobunu buržoazija na kraju uspjela kanalizirati, da služi njenim interesima.</s>

<s>Uz to je autoritarni karakter Willemove vladavine, naročito oštra cenzura u Belgiji, navukla mržnju liberala prema režimu.</s><s>Pored tog se i katolički kler protivio Willemovoj politici supremacije države u vjerskim pitanjima.</s>

<s>Te 1830. godine kad je izbila revolucija žetva je bila slaba, a ambari prazni.</s><s>Kad je u Parizu 1830. izbila Julska revolucija, njene ideje doprle su i do naroda u Belgiji.</s><s>Nakon izvedbe opere La Muette de Portici, 25. augusta 1830. u Bruxellesu, izbile su radničke demonstracije.</s><s>Uplašena briselska buržoazija koja se želila zaštititi od nemira tog tipa, formirala je oružanu stražu.</s>

<s>Vođe te novoosnovane milicije sastale su se 1. septembra sa princem Willemom Oranskim, sinom i kralja Willema I., koji je u tom trenutku pod svojom kontrolom od većih belgijskih gradova uspio zadržati samo Vilvoorde.</s><s>Zamolili su ga da se zauzme kod oca, da pristane na administrativnu podjelu zemlje na protestantski sjever i katolički jug, Willem je to odbio, jer je to shvatio kao ucjenu.</s>

<s>Nemiri su tad eskalirali, dobrovoljci iz iz cijele Belgije pohrlili su u Bruxelles da podrže ustanak, buržoaska milicija izgubila je kontrolu nad situacijom.</s><s>Zbog tog je 23. septembra nizozemska vojska pod zapovjedništvom Fredericka, mlađeg sina kralja Willema I. ušla u Bruxelles.</s>

<s>Ta situacija dovela je do pomirenja dotad vrlo razjedinjenih frakcija belgijskih ustanika, koji su ujedinili protiv nizozemskih trupa.</s><s>Vođe buržoaske milicije i neki ustanici formirali su komitet koji je uspješno koordinirao akcije dobrovoljaca.</s><s>U noći od 26. na 27. septembar nizozemska se vojska povukla.</s><s>Ustanički komitet postao je privremena vlada i proglasio nezavisnost 
4. oktobra 1830.</s>

<s>Kralj Willem I je ipak uspio poraziti na brzinu organiziranu belgijsku vojsku, ali su evropske sile intervenirale kako bi osigurale belgijsku nezavisnost.</s><s>Status quo se otegao do 1839. kad je postignut sporazum i kad su se posljednji nizozemski vojnici povukli sa belgijskog tla.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>L'insurrection</s>

<s>Historija Belgije
Historija Nizozemske</s>

