Amalrik od Bene
<s>Amalrik da Bene (?-1206) bio je francuski teolog.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Bio je čuven kao profesor teologije u Parizu.</s><s>U svojim predavanjima zastupao je teze koje su se pojavile u Šartrezu i ličile na panteizam jer se njima tvrdilo da su Bog i druga stvorenja identični.</s><s>Smatra se da je bio pod uticajem Jovana Skota Eriugene.</s><s>Ovakvi stavovi vodili su neoplatonizam, suprotan učenju Avgustina.</s><s>Za Amalriha od Bene, bog je forma svih formi.</s><s>Zvaničnoj rimokatoličkoj crkvi je posebno smetala njegova tvrdnja da u njemu stanuje Sveti duh.</s><s>Jer, ako je tako, njegove akcije i dela se ne mogu negirati, a još manje smatrati grehom.</s><s>Njegovo učenje osuđeno je na Četvrtom laterantskom koncilu.</s>

<s>Čim su došli u opasan sukob sa rimokatoličkom crkvom, Amalrik i njegove pristalice su se povukli i živeli izolovano, a kasnije potpuno skriveno, jer su ih crkvene vlasti tražile i progonile.</s><s>Imali su više skrivenih zajednica zvanih amalrikijani.</s><s>Godine 1210. otkriveni su i na lokalnom sinodu iste godine odlučeno je da dvanaestorica budu spaljeni, a četvorica zazidani u neki zid.</s><s>Poslednji iz ove zajednice, izvesni Godino, uhvaćen je 1219. godine u Amijenu i živ spaljen.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Umrli 1206.</s><s>Osobe optužene za jeres
Francuski teolozi</s>

