Urna
<s>Urna je riječ latinskog porijekla koja označava posudu u obliku vaze za čuvanje pepela umrlihnakon kremiranja.</s>

<s>Oblik i materijal od kojih su se izrađivale urne bio je jako različit, jer su se pravile od terakote, kamena (porfir, alabaster), bronce, srebra, zlata, keramike, stakla i drugih materijala.</s>

<s>Historija</s>

<s>Običaj spremanja izgorjelih ostataka umrlih u urne, postoji od brončanog preko željeznog doba do antike.</s><s>Za to postoji velik broj  dokaza, pronađenih urni po raznim nekropolama.</s><s>Isprva su to bili relativno grubi krčazi, da bi vremenom postale vrlo fino oblikovane vaze, bogato dekorirane rafiniranim reljefima ili mali glineni sarkofazi sa figurama pokojnika na poklopcu u Etruriji.</s>

<s>Urne su se u antičkoj Asiriji polagale u grob, na podest od bronce ili terakote koji je najčešće imao oblik stolice.</s><s>Stari Grci polagali su pepeo svojih pokojnika u specijalnu vrstu kratera -dipilonski krater.</s><s>U Etruriji, Grčkoj i Rimu urne su se polagale u posebnim građevinama - kolumbarijima ili po katakombama.</s>

<s>Urne su se naročito koristile u Antičkom Rimu, jer se gotovo isključivo sve do 2. vijeka prakticirao obred kremiranja.</s><s>Tako da postoje brojni primjeri urni, od onih vrlo jednostavnih oblika u staklu, do vrlo profinjenih u mramoru.</s><s>Pepeo careva polagao se u urne od plemenitih metala, poput Trajanove od zlata koja je bila smještena u podnožje Trajanova stupa (nestala za barbarske provale.).</s>

<s>Meksički Zapoteci su svoje keramičke urne polagali su u niše iskopane u specijalno odabranom brdu koje im je služilo za tu svrhu, sličan običaj imali su i Miskiti u Nikaragvi.</s><s>U budističkim zemljama urne su se često čuvale po kućnim oltarima, a u Tibetu su se nesagorjele kosti pomiješale sa glinom i od te smjese bi se pravila urna (tsha-tsha).</s>

<s>U antičkoj jugozapadnoj Indiji "ženske" urne od terakote pravile su se tako da imaju po dvije dojke.</s>

<s>Urne (ātash-dān) su se koristile i po predsasanidskom Iranu, za njih su znali i u Judeji, prehelenističkom Egiptu i po Africi.</s>

<s>Nakon trijumfa kršćanstva, koje je osudilo kremiranje, prestala je upotreba urni u Evropi i Americi.</s><s>Nakon oživljavanja običaja kremiranja umrlih urne su ponovno ušle u primjenu od 19. vijeka.</s>

<s>Urna je u Antičkom Rimu bila i mjerna jedinica za tekućinu, koja je iznosila - 13,13 litara.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Urna na portalu Treccani 
 Urna na portalu Leksikografski zavod Miroslav Krleža</s>

<s>Kremacija
Posuđe</s>

