Ivan Dragušin
<s>Ivan Dragušin (Jovan Dragušin) bio je bugarski plemić i ktitor koji je postao dio srpske aristokracije u srednjem veku.</s>

<s>Biografija
Bio je sin gospe Marina Smilec, kćeri bugarskog cara Smileca, te Aldimira, pripadnika bugarske dinastije Terteroviča.</s><s>Tetka mu je s majčine strane bila Teodora Smilec, kraljica Srbije, žena Stefana Dečanskog, te majka Stefana Dušana - zbog čega ga je kasniji car Dušan nazivao "pravim bratom" i dao mu status istaknutog vladara u Dušanovom carstvu.</s>

<s>Freske iz razdbolja između 1343. i 1345. godine nađene su tokom restauracije srednjovekovne crkve "Sv. Jurja" u današnjoj Severnoj Makedoniji '80-ih godina 20. veka.</s><s>U punoj veličini i s popratnim detaljnim natpisima prikazuju Stefana Dušana, njegovu ženu Jelenu Bugarsku, prestolonaslednika Stefana Uroša V – a ispod njihovih slika prikazan je i Ivan Dragušin sa svojom suprugom Anom i njihovim detetom.</s><s>Nasuprot njega prikazana je njegova majka Marina u ulozi časne sestre Marije, koja u rukama drži umanjeni model crkve s portretima drugih ktitora dinastije Nemanjića.</s><s>Iz slika je jasno da je Ivan Dragušin zauzimao izuzetno visok položaj u hijerarhiji države i pre nego što je proglašena kraljevinom.</s>

<s>Godine 1314. životne sudbine dvojice rođaka - Ivana Dragušina i Stefana Dušana - ispreplele su se u Carigradu, gde su u izgnanstvu živele porodice Stefana Dečanskog, njegovih rođaka i rođaka Marine Smilec.</s><s>Dragušin i njegova majka Marina preselili su se u kraljevinu Rašku kada je 1321. godine Dečanski preuzeo njeno prestolje.</s><s>Samo godinu dana kasnije preminula je Teodora Smilec, a Dečanski se ponovo ženio predstavnicom dinastije Paleolog – Marijom Paleolog.</s>

<s>Istraživači su mišljenja da prestolonaslednik mrzi svoju maćehu i da je više vezan za tetku Marinu, koja mu postaje "druga majka", kako ju je nazivao.</s><s>U proleće 1331. godine, odmah nakon Velbaždske bitke, na prestolje je stupio Stefan Dušan, koji je među vlastelom skovao zaveru za svrgavanje oca s prestolja.</s><s>Nakon uspeha svoje zavere sazvana je narodna skupština na kojoj je kraljevski dvor Nemanjića prognao Stefana Dečanskog u Zvečan, gde je stari kralj nešto kasnije umro.</s>

<s>Ivan Dragušin je zajedno s majkom ostao da živi u području Crne reke u Raškoj kraljevini (koja je kasnije prerasla u Dušanovo carstvo).</s><s>Umro je pre februara 1340. te je pokopan u Kavadarcima.</s><s>Ostali naslednici dinastija kojima je pripadao ili bio povezan (Terteroviči, Smiletoviči) nastavljaju uživati isključive privilegije, dobivaju naslove i zemljišne posede.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Literatura</s>

<s>Vanjski linkovi</s>

<s></s>

<s>Bugarsko plemstvo
Ktitori</s>

