Kerineja
<s>Kerineja ili Kirenija (, ) je šesti po veličini i značaju grad na Kipru, u delu pod turskom okupacijom (tzv. Severni Kipar).</s><s>Zvanično grad je sedište istoimenog okruga Kerineja.</s>

<s>Prirodni uslovi 
Grad Kerineja se smestio na severnoj obali ostrva Kipar.</s><s>Od glavnog grada Nikozije Kerineja je udaljena 25 kilometara severno.</s>

<s>Reljef Kerineja se nalazi na obali Sredozemnog mora, na 0-50 metara nadmorske visine.</s><s>Iza grada se strmo izdižu istoimene Kerinejske planine, koje Kerineju i severno priobalje Kipra odvajaju od središnje postavljene ravnice Mesaorije i glavnog grada Nikozije.</s>

<s>Klima u Kerineji je sredozemna sa elementima sušne, stepske klime.</s><s>Prosečna godišnja temperatura je čak 25 podeoka, a padavina ima malo — oko 400 mm/m2.</s>

<s>Vode: Kerineja se nalazi u istočnom Sredozemlju (poznatom i kao Levantsko more).</s><s>Grad se oduvek razvijao kao najvažno pristanište na severnoj obali ostrva.</s><s>Staro gradsko jezgro se razvilo oko omanjeg zaliva na inače slabo razuđenoj severnoj obali Kipra.</s>

<s>Istorija</s>

<s>Iako je područje današnje Kerineje naseljeno još od vremena praistorije, prvo poznato naselje na današnjem mestu grada javlja je u vreme trojanskih ratova, kada je bilo naseljeno Ahajcima.</s><s>Vekovima je ovo naselje bilo malo i bez većeg značaja.</s><s>Od samog nastanka naselje se razvijalo kao pristanište i trgovište na severnoj stani Kipra.</s>

<s>Kerineja dobija na značaju u helenističkom dobu, kada se za nju bore Ptolomeji i Antigonidi.</s><s>Grad postaje jedno od središta Kipra i tako ostaje i pod starorimskom vlašću.</s>

<s>Od 395. godine Kernije i ceo Kipar pripali su Vizantiji.</s><s>U ovom položaju ostrvo ostaje vekovima, a uticaj Vizantije ostavio je dubok trag na ostrvo i grad, vidljiv i do danas.</s><s>1192. godine Kerineju i ostrvo osvajaju Lizinjani.</s><s>Kako je položaj naselja bio izvaredan uskoro se tu javlja utvrđeni grad sa lukom.</s><s>1372. godine grad preuzima Đenova, a potom, 1489. godine Mleci, ali grad ne gubi značaj i bogatstvo.</s>

<s>1571. godine Kerineju i ceo Kipar osvajaju Turci Osmanlije.</s><s>Pod novim osvajačima grad značajno gubi značaj, ali ne propada.</s><s>Tada se u Kerineji grade nove građevine i grad dobija istočnjački izgled.</s><s>Muslimansko stanovništvo naseljava utvrđeni grad, dok se hrišćani proteruju u predgrađa.</s>

<s>Berlinskim kongresom 1878. godine Velika Britanija dobija Kipar za koloniju.</s><s>Iako Britanci unapređuju stanje i povezuju putem grad sa Nikozijom, teško ekonomsko pitanje dovodi do iseljavanja mesnog stanovništva.</s>

<s>Nezavisnošću Kipra 1960. godine Kerineja ponovo dobija na značaju.</s><s>Posebno se razvija turistička privreda.</s><s>Međutim, već 60-ih godina dolazi do prvih trvenja između većinskih hrišćanskih Grka i Maronita (83%) i manjinskih muslimanskih Turaka (15%).</s>

<s>1974. godine turska vojska je okupirala severnu trećinu Kipra, zajedno sa Kerinejom.</s><s>Mesni Grci beže na jug zemlje i grad ostaje poluprazan.</s><s>Grad već decenijama propada.</s>

<s>Stanovništvo 
Kerineja danas ima oko 20 hiljada stranovnika u gradskim granicama, gotovo u celosti Turaka.</s><s>Većina njih su preseljenici iz Turske, a manji deo vodi poreklo od kiparskih Turaka.</s>

<s>Privreda 
Posle okupacije 1974. godine privreda Kerineje je naglo propala i do danas se nije oporavila.</s><s>Grad je danas slabo razvijen i oslonjen na skromnu laku industriju i poljoprivredno zaleđe.</s>

<s>Galerija</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Zvanična stranica grada Kerineje</s>

<s>Gradovi na Kipru</s>

