Dimitrije Matić
<s>Dimitrije Matić (Ruma, 18. avgust 1821 — Beograd, 17. oktobar 1884) je bio doktor filozofije, ministar prosvete, ministar pravde, zastupnik ministra inostranih dela, predsednik Društva srpske slovesnosti, član Državnog saveta, član Kasacionog suda, profesor Liceja, predsednik Skupštine.</s>

<s>Biografija 
Rođen je u Rumi 18. avgusta po starom odn.</s><s>30. avgusta po novom kalendaru 1821. godine od oca Ilije i majke Spasenije.</s><s>Spasenija je rođena Jovanović, tetka ekonomiste i političara Vladimira Jovanovića.</s><s>Osnovnu školu je završio u Rumi, gimnaziju je počeo u Sremskim Karlovcima a nastavio u Kragujevcu.</s><s>Školovanje je nastavio na Liceju u Kragujevcu gde je diplomirao 1841.</s><s>Zaposlio se 1841. kao činovnik u Beogradu.</s><s>Zaslugom prote Mateje dobio je stipendiju i otišao na studije filozofije u Berlin i prava u Hajdelberg u Nemačkoj.</s><s>Promovisan je za doktora filozofije 1847. u Lajpcigu.</s><s>Od 1848. do 1851. je radio kao profesor građanskog i državnog prava na Liceju u Beogradu.</s><s>Sekretar Apelacionog suda postao je 1851. godine, zatim načelnik spoljnog odeljenja Kneževe kancelarije od 1855, i član Kasacionog suda od 1858. godine.</s>

<s>Ministar prosvete bio je od 22. oktobra/3. novembra 1859. do 20. marta/1. aprila 1860. u Vladi Cvetka Rajovića.</s><s>Na tom mestu ga je nasledio Ljubomir Nenadović do 27. oktobra/8. novembra 1860. u istoj Vladi.</s><s>Član Kasacionog suda postao je ponovo 12. novembra 1860.</s><s>Glavni sekretar Državnog saveta bio je od 29. decembra 1862. do 1866. godine.</s><s>Od 23. septembra/5. oktobra 1868. do 10/22. avgusta 1872. bio je ministar prosvete i crkvenih dela u Vladama Đorđa Cenića i Radivoja Milojkovića.</s><s>Za to vreme 1868-1872 bio je i zastupnik, vršilac dužnosti, ministra inostranih dela.</s>

<s>Od 1872. je bio član Državnog saveta.</s><s>Bio je ministar pravde Srbije od 1/13. oktobra 1878. do 5/17. decembra 1879. u Vladi Jovana Ristića.</s><s>Bio je predsednik Skupštine Srbije od 1878.</s><s>Taj saziv Skupštine je ratifikovao Berlinski ugovor iz 1878. godine.</s>

<s>Kao ministar prosvete otvorio je prvu učiteljsku školu u kneževini Srbiji, u Kragujevcu 27. januara 1871. godine.</s>

<s>Redovni član Društva srpske slovesnosti postao je 1. avgusta 1848.</s><s>Predsednik ovog društva bio je od 22. oktobra 1859. do 29. marta 1860, po položaju kao ministar prosvete.</s><s>Potpredsednik je bio 1863.</s><s>Ukidanjem Društva srpske slovesnosti i osnivanjem Srpskog učenog društva postao je njegov počasni član od osnivanja 29. jula 1864.</s><s>Redovni član Srpskog učenog društva postao je 6. februara 1869.</s>

<s>Bavio se prevođenjem, tako su 1844. objavljena dva njegova prevoda „Marko Aurelije, car rimski“ Ignaca Aurel Feslera  i „Pohvala Marku Aureliju“ Tome Kempijskog .</s><s>Ovi prevodi su imali druga izdanja redom 1863. i 1882. godine.</s><s>Preveo je „Mašatovu malu francusku gramatiku“ 1854. godine .</s><s>Osim toga u obliku prerađenog prevoda štampao je „Nauku o vaspitanju“ Gustava Adolfa Rikea u tri dela 1866–1868, i „Istoriju filozofije“ po Albertu Švegleru u dva dela 1865. godine.</s><s>Napisao je: „Objašnjenje Građanskog zakonika“ u tri knjige 1850–1851, ukupno 1291 strana , „Javno pravo Knjažestva Srbije“ 1851. godine , „Načela umnog državnog prava“ 1851. godine  za koju postoji savremeno izdanje iz 1995. godine .</s><s>Dnevnik iz perioda studiranja u Nemačkoj objavljen je pod naslovom „Đački dnevnik 1845-1848“ i štampan 1974. godine.</s>

<s>Bio je oženjen i imao troje dece, sina i dve kćerke.</s><s>Sin je bio sanitetski pukovnik dr Stevan Matić, kći Jelena bila je udata za pukovnika Iliju Čolak-Antića, a kći Persida za generala Dimitrija Đurića.</s>

<s>Dimitrije Matić je preminuo u Beogradu 17. oktobra 1884. godine.</s>

<s>Njegovu doktorsku disertaciju otkrio je u arhivi Lajpciškog univerziteta filozof Slobodan Žunjić 2010. godine.</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura</s>

<s>Spoljašnje veze 
 Marko Aurelije, car rimski, 1. sveska, 2. izdanje iz 1863. godine (Digitalna NBS)
 Dimitrije Matić: Istorija filozofije, 1. deo i 2. deo (Digitalna NBS)</s>

<s>Srpski filozofi
Srpski pravnici
Srpski političari
Članovi Društva srpske slovesnosti
Članovi Srpskog učenog društva
Biografije, Ruma</s>

