Jean Nicolas Houchard
<s>Jean Nicolas Houchard (24. januar 1739 - 17. novembar 1793) bio je francuski vojskovođa, poznat po zapovijedanju republikanskim armijama na početku Rata Prve koalicije, ali i kao jedna od najistaknutijih žrtava revolucionarnog terora.</s>

<s>Houchard je karijeru započeo u kraljevskoj vojsci, kojoj se priključio 1755. godine.</s><s>Kao konjički oficir je godine 1769. sudjelovao u francuskoj invaziji na Korziku te je 9. maja 1769. teško ranjen sabljom u bitci kod Ponte-Nova uslijed čega će mu do kraja života biti deformirano lice.</s>

<s>Nakon izbijanja Rata Prve koalicije je služio u Rajnskoj armiji pod generalom Custineom, sa kojim je sudjelovao u uspješnoj opsadi Mainza 1792. godine.</s><s>11. jula 1793. je imenovan zapovjednikom Sjeverne armije, koja je dobila zadatak zaustaviti saveznički prodor na područje sjeverozapadne Francuske.</s><s>Houchard je 8. septembra 1793. u kritičnom trenutku za republikanske snage uspio u bitci kod Hondschootea poraziti anglo-hanoveranske snage i razbiti opsada Dunkerquea čime je prekinuta serija neuspjeha republikanske vojske i počeo jenjavati defetizam u njenim redovima.</s><s>Houchard, na čije su operacije nastojali utjecati politički komesari iz Pariza, međutim, po njihovom mišljenju nije uspio dovoljno energično goniti i poraziti protivnika.</s><s>Samo nekoliko dana kasnije su Houchardove snage u bitci kod Courtraia doživjele neuspjeh prilikom pokušaja deblokade Le Quesnoya.</s><s>Iako su doživjele relativno male gubitke, prisiljene su na defenzivu, a što je bilo dovoljno da Houcahrd padne u potpunu nemilost.</s>

<s>24. septembra je uhapšen i doveden u Pariz gdje mu se 15. novembra pred revolucioanrnim sudom sudilo zbog izdaje.</s><s>Houchard je prkosno odbijao optužbe, a kada je prozvan kukavicom je u bijesu rascijepao svoju uniformu i pokazao brojen rane.</s><s>Usprkos toga je proglašen krivim i dva dana kasnije pogubljen na giljotini.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Francuski vojskovođe</s>

