Giovanni Tonetti
<s>Giovanni Tonetti (Venecija, 3. VII 1888. – Bressanone, 21.</s><s>VIII 1970), zvan Crveni barun, (El Conte rosso), sudionik Labinske republike, partizan, član PSIUP i PCI, talijanski parlamentarac i pisac.</s>

<s>Biografija  
Tonetti potječe iz venecijanske je patricijske obitelji koja je imala svoju palaču uz Veliki kanal te palaču u Plominu i zemljište u okolici.</s><s>Godine 1909. diplomirao je sociološke znanosti.</s><s>Nakon 1. svjetskog rata El conte rosso se uključuje u socijalistički pokret te se 1921. priključuje ustanku labinjonskih rudara (Labinska republika) te im pruža veliku materijalnu pomoć pa je u Labinštini ušao u legendu kao Črljeni baron.</s><s>Nakon gušenja komune od strane tal. vojske sklanja kod sebe neke sudionike ustanka, a sam se mora u Zagreb sklanjati od hapšenja, sve dok se suđenje ustanicima nije završilo.</s>

<s>Vraća se u Italiju i odmah vodi Ujedinjenu komunističku grupu, maksimalističku frakciju PSI (Talijanske socijalističke partije) i delegat je na Kongresu socijalista u Livornu 1921. godine, a 1922. na socijalističkom kongresu u Rimu izabran je kao delegat na IV. kongresu Komunističke internacionale.</s><s>Nakon fašističkog puča sklanja se u Švicarskoj sve do ljeta 1924. kada se vraća u Italiju gdje prekida sa svakom javnom političkom djelatnošću sve do kapitulacije Italije 8. septembra 1943. kada u općem narodnom ustanku kao član PSI postaje član CLN (Narodno oslobodilačkog odbora) za Veneto.</s><s>Odlazi u partizane u masivu Grappa nakon što su ga tražili fašisti po Veneciji.</s><s>Politički je komesar IV. brigade Grappe.</s><s>Za vrijeme velike njemačke ofenzive je krajem septembra uhapšen i fašisti ga drže u zatvoru u Roveratu.</s><s>Pred kraj rata ga šalju u koncentracioni logor u Bolzanu, gdje mu utetoviraju br. 11056 prije slanja u Njemačku, ali je oslobođenje spriječilo te namjere.</s>

<s>Poslije rata predstavlja PSIUP (Talijanska socijalistička partija ujedinjenih proletera) kada je izabran u Konstituirajući parlament Italije, a izabran je i u 2. i 3. sastav parlamenta Italije.</s><s>Gradonačelnik je općine Cona.</s><s>Obiteljsku palaču u Plominu hrvatske vlasti nacionaliziraju i prepuštaju propadanju.</s><s>Godine 1954.</s><s>Tonetti se suprostavlja mlakoj politici Pietra Nennija, predsjednika PSIUP-a  i od te godine pa sve do svoje smrti član je PCI (Komunistička partija Italije).</s>

<s>Giovanni Tonetti je objavio i autobiografski roman Florio.</s>

<s>Italijanski partizani
Italijanski političari
Italijanski pisci
Italijanski romanopisci
Autobiografi
Biografije, Venecija</s>

