Obala komaraca
<s>Obala komaraca (španjolski: Costa de Mosquitos, odnosno Mosquitia), historijski znana i kao obala Miskita, priobalna je regija u Centralnoj Americi koja se najvećim dijelom proteže kroz teritorij današnje Nikaragve, a u manjem dijelu i kroz teritorij Hondurasa i Kostarike.</s><s>Područje je široko oko 65 km, a proteže se na otprilike 400 km duljine u smjeru sjever-jug.</s><s>Iako se danas zove Obala komaraca, regija je zapravo dobila ime po indijanskom narodu Miskito, a ne zato što je prepuna komaraca.</s>

<s>Historija</s>

<s>Regija je bila od izrazitog historijskog značaja; kada je Kristofor Kolumbo kratko posjetio regiju tokom svog četvrtog putovanja, tamo su živjela indijanska plemena organizirana u male, egalitarno uređene skupine.</s><s>Početkom XVII. vijeka, španjolski kolonizatori pokušali su pokatoličiti tamošnje stanovnike i uspostaviti naselje, međutim bez trajnog uspjeha.</s><s>Istovremeno, prema dostupnim, mada ne pretjerano preciznim izvorima, na tom je području postojala određena državnopravna, mada ne pretjerano stratificirana, organizacija koju su Britanci nazvali Kraljevstvo Komaraca; jedan od vladara ovog entiteta posjetio je Englesku 1638. godine i sklopio sporazum o savezništvu.</s><s>U narednim su godinama Miskiti uspješno odolijevali španjolskim kolonizatorima, međutim o samoj organizaciji države ne zna se puno; detaljni izvještaj anonimnog bukanira inicijala M. W. daje uvid u funkcioniranje monarhije, koju opisuje kao primarno egalitarnu, s tim da su u vrijeme rata kralj i njegovi suradnici ("kapetani") bili primarni vojni vođe.</s>

<s>Dobri odnosi s Engleskom nastavili su se kroz ostatak XVII. i dobar dio XVIII. vijeka, a prvi imenom poznati vladar iz tog perioda, Oldman, vladao je sredinom XVII. vijeka te je također, kao i raniji vladar, posjetio Englesku.</s><s>Prema dostupnim izvještajima, Englezi su vrlo srdačno primali miskitske vladare.</s><s>Godine 1740., miskitski vladar Edward I. sklopio je Sporazum o prijateljstvu i savezništvu s britanskim vladarom Georgeom II.; sporazum je stipulirao da Edward I. usvoji britanske zakone na svom teritoriju i preda faktičku kontrolu britanskoj kruni, dok su se Britanci obvezali na pružanje vojne zaštite Miskitima.</s><s>Krajem XVIII. vijeka, dolazi do određenih promjena u geopolitičkom kontekstu (najveći utjecaj imala je Američka revolucija), koje su kulminirale britanskom evakuacijom nakon Londonske konvencije 1786. godine; Britaniji su i dalje priznata prava na trgovinu na tom području, ali nikada i teritorijalne pretenzije.</s><s>Nakon odlaska Britanaca, dio stanovnika prisegao je na vjernost Španjolskom Imperiju, posebice u okolici Bluefieldsa, koji je od 1787. godine služio kao središte regije.</s>

<s>Nakon odlaska Britanaca, Španjolci su konačno anektirali regiju te ju pripojili Generalnoj kapetaniji Gvatemali.</s><s>Španjolci su započeli intenzivno naseljavanje regije te proces širenja katoličanstva, međutim njihov je doseg u tom smislu bio vrlo ograničen.</s><s>Miskiti su bili nepovjerljivi prema Španjolcima, a njihov tadašnji vladar, George II.</s><s>Frederic, bio je i dalje skloniji Britancima.</s><s>Krajem XVIII. vijeka, Miskiti su poveli ustanak protiv Španjolaca, koje su konačno protjerali 4. rujna 1800. godine.</s>

<s>Iznenadna smrt kralja Georgea II.</s><s>Frederica dovela je do internih nestabilnosti, posebice jer se vjerovalo da je kralja otrovao njegov vlastiti brat, Stephen, u dogovoru sa Španjolcima.</s><s>Istovremeno, Britanci su počeli obnavljati svoju prisutnost na teritoriju.</s><s>Kako bi spriječili imenovanje Stephena kraljem, Miskiti su proglasili malodobnog Georgea Frederica Augustusa I., sina pokojnog kralja, regentom.</s><s>Iako su Španjolci pokušali izvesti manevar smatrajući Stephena službenim kraljem, nikada nisu uspostavili kontrolu nad područjem; uz to, Stephen je kasnije izdao Španjolsku i priznao vlast tadašnjeg regenta, koji je 1816. godine okrunjen u današnjem Belizeu, britanskom posjedu koji je služio kao glavna veza između Miskita i Londona.</s>

<s>Raspad španjolske kolonijalne dominacije na tlu Amerikā 1821. godine omogućio je Britancima da nesmetano uspostave dominaciju na ovom području, mada su formalno priznavali suverenitet Miskita; čak su 1837. godine priznali Kraljevstvo Miskita kao nezavisnu državu.</s><s>Dodatni pritok kapitala iz Sjedinjenih Država ekonomski je ojačao regiju, pri čemu su značajno profitirali i Britanci.</s><s>Ti isti Britanci su 1844. godine proglasili novi protektorat nad teritorijem, čemu su se snažno usprotivile Sjedinjene Države; iako je Clayton–Bulwerov sporazum iz 1850. godine uredio odnose moći na području Centralne Amerike, Britanci se nisu povukli te su u narednih 10-ak godina nastojali proširiti svoj teritorij okupacijom određenih područja uz Obalu komaraca, što je dovelo i do manjih oružanih sukoba (uključujući i američko bombardiranje Greytowna).</s><s>Ipak, pad podrške javnosti britanskom prisustvu u Centralnoj Americi tokom 1859. godine doveo je do britanskog povlačenja s tog područja te sklapanja sporazuma iz Manague, u sklopu kojega je Nikaragva cesijom (sizerenstvo) dobila Obalu komaraca (osim sjevernog dijela, koji je ranije predan Hondurasu), a Britanci, nakon separatnih pregovora s Gvatemalom, veći teritorij u Britanskom Hondurasu.</s>

<s>Međutim, teritorij Obale komaraca ostao je sporan u narednim godinama.</s><s>Dok su Miskiti dobili jedno usko područje suvereniteta oko Bluefieldsa, poseban rezervat čiji je ustav regulirao osnovno uređenje monarhije, Nikaragva je svim silama nastojala anektirati rezervat, usprkos međunarodnim sporazumima.</s><s>Godine 1881., Nikaragva i Britanija su sporne točke sporazuma iz 1860. godine dale na arbitražu austro-ugarskom caru Franzu Josephu I., koji je u pravorijeku odlučio u korist Miskita, odnosno Britanije.</s>

<s>Nezadovoljna takvim ishodom, Nikaragva je nastavila s pokušajima teritorijalne ekspanzije, koji su kulminirali time da je nikaragvanski predsjednik José Santos Zelaya formalno anektirao Obalu komaraca i pripojio ju Nikaragvi.</s><s>Uslijedila je manja međunarodna kriza, međutim status Miskita se nije promijenio.</s><s>Godine 1960., Međunarodni sud pravde riješio je gotovo stoljeće dug teritorijalni spor oko Obale komaraca između Hondurasa i Nikaragve, i to u korist Hondurasa, čime je uspostavljeno trenutno teritorijalno stanje u regiji.</s>

<s>Literatura 
 Dozier, Craig; Nicaragua's Mosquito Shore: The Years of British and American Presence, University of Alabama Press, 1985
 Floyd, Troy S.; The Anglo-Spanish Struggle for Mosquitia, University of New Mexico Press, Albuquerque (NM), 1967
 
 
 
 
 Ibarra Rojas, Eugenia; Del arco y la flecha a las armas de fuego.</s><s>Los indios mosquitos y la historia centroamericana, Editorial Universidad de Costa Rica, San Jose, 2011
 Naylor, Robert A.; Penny Ante Imperialism: The Mosquito Shore and the Bay of Honduras, 1600–1914: A Case Study in British Informal Empire, Fairleigh Dickinson University Press, London, 1989
 
 Olien, Michael; The Miskito Kings and the Line of Succession, Journal of Anthropological Research, vol.</s><s>39, no.</s><s>2, 1983, pp.</s><s>198–241
 Olien, Michael; Micro/Macro-Level Linkages: Regional Political Structure on the Mosquito Coast, 1845–1864, Ethnohistory, vol.</s><s>34, no.</s><s>3, 1987, pp.</s><s>256–287
 Olien, Michael; General, Governor and Admiral: Three Miskito Lines of Succession, Ethnohistory, vol.</s><s>45, no.</s><s>2, 1998, pp.</s><s>278–318
 Potthast, Barbara; Die Mosquitoküste im Spannungsfeld Britischer und Spanischer Politik, 1502–1821, Bölau., Cologne, 1988
 Romero Vargas, Germán; Las Sociedades del Atlántico de Nicaragua en los siglos XVII y XVIII, Banco Nicaraguënse, Managua, 1995</s>

<s>Vanjske veze 
https://web.archive.org/web/20050506032019/http://www.flag.de/FOTW/flags/ni-mc.html – Mosquito Coast flag
RoyalArk-Mosquitos</s>

<s>Regije Sjeverne Amerike
Karipsko more
Geografija Hondurasa
Geografija Nikaragve
Geografija Kostarike
Historija Hondurasa
Historija Ujedinjenog Kraljevstva
Historija Španije</s>

