Druga bitka kod Luçona
<s>Druga bitka kod Luçona se odigrala 30. jula 1793. godine na zapadu Francuske za vrijeme Vandejskog rata između snaga republikanske vlade pod zapovjedništvom generala Augustina Tuncqa na jednoj, i vandejskih kontrarevolucionarnih pobunjenika na drugoj strani.</s><s>Do nje je došlo mjesec dana nakon Prve bitka kod Luçona u kojoj republikanski general Sandoz porazio pobunjeničku Armiju centra.</s><s>Tuncq, koji je bio zamijenio Sandoza, je 25. jula iz svog uporišta u Luçonu sa oko 1500 ljudi izvršio noćni prepad na mjesto Saint-Philbert-du-Pont-Charrault; u njemu su pobunjenici razbijeni, a njihov vođa Charles Sapinaud de La Verrie poginuo.</s><s>Tuncq je ubrzo nakon toga zauzeo važno pobunjeničko uporište Chantonnay.</s><s>Preživjeli pobunjenički vođa Charles de Royrand se za pomoć obratio pobunjenicima iz drugih dijelova Vandeje i ona je stigla tako da su pobunjeničke snage narasle na oko 15.000 ljudi.</s><s>Tuncq se pred njima povukao iz Chantonnaya, a potom im se suprotstavio pred Luçonom sa oko 2400 ljudi.</s><s>Na samom početku bitke su republikanske linije bile uzdrmane pod vatrom pobunjeničke artiljerije; Tuncq je na to reagirao odlučivši povući lijevo krilo, odnosno omogućiti odgovor vlastite artiljerije i konjice.</s><s>Taj je manevar od strane pobunjenika protumačen kao početak protivnapada, te se u njihovim redovima iznenada proširila panika i nastalo sveopće rasulo.</s><s>Tuncq je naredio opći kontranapad, ali su se pobunjenici uspjeli sačuvati od opće katastrofe zaslugom konjice pod vodstvom princa Talmonta.</s>

<s>Literatura 
 Charles-Louis Chassin, La Vendée Patriote (1793-1800), Tome II, édition Paul Dupont, 1893-1895, p.421-426.</s><s>Jean Tabeur, Paris contre la Province, les guerres de l'Ouest, éditions Economica, 2008, p.115-116.</s><s>Yves Gras, La Guerre de Vendée, éditions Economica, 1994, p.56-57.</s>

<s>Vanjske veze 
   Ernest Colon : Cartes de lieux de batailles durant la guerre de Vendée</s>

<s>1793
Vandejski rat</s>

