Branka Raunig
<s>Branka Raunig, (1935, Sarajevo - 13. juni 2008, Bihać), zbog doprinosa razvoju arheološke nauke Bosne i Hercegovine i okruženja, pripada najznačajnijoj generaciji bosanskohercegovačkih arheologa 20. stoljeća.</s>

<s>Biografija 
Rođena je u Sarajevu 1. januara 1935. godine a svoje djetinjstvo i ranu mladost provela je u Kraljevu, gdje je završila osnovnu školu i gimnaziju.</s><s>Septembra 1954. upisala je studij arheologije na Filozofskom fakultetu  Univerziteta u Beogradu, a diplomirala 1958. u klasi profesora Dr Branka Gavele, sa prosječnom ocjenom 8,85.</s><s>Magistarsku diplomu stekla je na istom fakultetu odbranom teme Japodski kameni sepulkralni i sakralni spomenici, januara 1971., a doktorsku disertaciju: Figuralne predstave u kulturi prahistorijskih Japoda odbranila je također u Beogradu 1997.g.</s>

<s>Od januara 1959. radila je kao arheolog u Muzeju Pounja u Bihaću, zatim nekoliko godina u Muzeju Đakovštine u Đakovu, da bi se 1971. vratila u Bihać na položaj direktora Muzeja Pounja, ali i rukovodioca arheološkog odjeljenja.</s><s>Penzionisana je 1998. od kada surađuje u Godišnjaku Centra za Balkanološka ispitivanja Akademije nauka i umjetnosti u Sarajevu.</s><s>U toku radnog vijeka učestvovala je kao saradnik na brojnim arheološkim iskopavanjima širom tadašnje Jugoslavije, dok je na terenu Muzeja Pounja organizirala i rukovodila nizom istraživanja pretežno japodskih, ali i antičkih, kao i srednjovjekovnih  lokaliteta.</s>

<s>Djela 
Svoj prvi naučni rad iz prahistorijske arheologije pod naslovom "Oružje iz Kostela kod Bihaća" objavila je 1962. god. u Zborniku Krajiških muzeja.</s><s>U Kostelu, nekoliko kilometara nizvodno od Bihaća, kroz svoja istraživanja nastojala je dokazati postojanje manjeg prahistorijskog naselja sa nekolicinom sojeničkih zgrada.</s>

<s>Objavila je više od 40 stručnih i naučnih priloga u eminentnim  arheološkim časopisima, kao što su: Glasnik Zemaljskog muzeja BiH|Glasnik Zemaljskog muzeja u Sarajevu, Wissenschaftliche Mitteilungen aus Bosnisch-herzegovinischen Landesmuseums Sarajevo, Zbornik krajiških muzeja Banja Luka, Radovi Muzeja grada Zenice, Lika – izdanje Hrvatskog arheološkog društva Split, Vjesnik Arheološkog muzeja Zagreb, Opuscula archaeologica Zagreb, Arheološki vestnik Ljubljana, Arheološki pregled Ljubljana, Starinar Beograd, Arheološki pregled Beograd i dr.</s>

<s>S obzirom na činjenicu da je bila jedini arheolog na prostoru od cca 5.000 km2 bavila se svim periodima arheologije, te je objavila nekoliko tekstova o antičkim nalazima iz Pounja, kao i o kasnosrednjovjekovnim gradovima.</s><s>Ipak, njenu osnovnu preokupaciju predstavljala je prahistorija i to poslednji milenij prije naše ere, kada su na širem prostoru oko Bihaća živjeli pripadnici plemenske zajednica Japoda, čijem je proučavanju posvetila pretežan dio svoga angažmana u arheološkoj nauci.</s><s>Knjigu Umjetnost i religija prahistorijskih Japoda objavila je 2004. godine.</s>

<s>Branka Raunig je na dan 13. juna 2008. godine preminula od jake upale pluća.</s><s>Bolovala je od astme.</s>

<s>Literatura</s>

<s>Borivoj Čović, Raunig Branka, AL BiH, Tom I, ZM, Sarajevo 1988., 144.</s><s>Ilija Mandić, Iskre života što traje (Branka Raunig), Oslobođenje 37/11375, Sarajevo 3.2. 1980, (Žurnal 1), 3.
 Fekeža-Martinović Lidija, In memoriam, Dr. Branka Raunig (1935.-2008.), Glasnik Zemaljskog muzeja 52, Sarajevo 2010, 425-428.</s><s>Umrla Branka Raunig,</s>

<s>Reference</s>

<s>Bosanskohercegovački arheolozi
Biografije, Bihać
Biografije, Sarajevo
Rođeni 1935.</s><s>Umrli 2008.</s>

