Garnet Wolseley
<s>Garnet Wolseley punim imenom Garnet Joseph Wolseley (Dublin, 4. jun 1833. - Menton, 26. mart 1913.) bio je feldmaršal Britanske armije, sudionik brojnih kolonijalnih ratova Britanskog Imperija širom svijeta, i ključan čovjek za modernizaciju Britanske armije.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Wolseley je rođen u vojničkoj porodici otac mu je bio major.</s><s>U vojsku je ušao sa činom podporučnika 1852.</s><s>Srčano se borio u Drugom anglo-burmanskom ratu, Krimskom ratu i Indijskom ustanku, često je ranjavan (izgubio je jedno oko) ali i odlikovan.</s><s>Wolseley je sa 25 godina postao najmlađi potpukovnik Britanske armije.</s><s>Kao štabni oficir Jamesa Hope Granta otplovio je za Kinu 1860. u Drugi opijumski rat.</s><s>Svoje impresije iz tog rata opisao je u knjizi Priča o ratu sa Kinom 1860 (Narrative of the War with China in 1860) koja mu je objavljena 1862.</s>

<s>Krajem 1861. zaoštrila se situacija sa Sjedinjenim Američkim Državama zbog Afere Trent, zbog tog je Britanska vlada poslala Wolseleya u Kanadu da ojača obranu te kolonije u slučaju rata sa Sjedinjenim Državama.</s><s>Wolseley je 1870. komandirao kampanjom duž Crvene rijeke u kojoj je trebao pješice preći preko 950 km divljine kako bi ugušio ustanak Luisa Riela, koji je proglasio 
republiku u Manitobi.</s><s>Uspjeh te kampanje i knjiga Vojnički terenski notes (Soldier’s Pocket-book for Field Service, objavljena 1869) u kojoj je miniciozno opisao što dobar oficir mora raditi na terenu, doveli su do njegovog unapređenja u generala i premještanja na visok položaj u Ministarstvu rata.</s>

<s>Kako se proslavio kao vrlo efikasan komandant i sve kasnije vlade angažirale su Wolseleya da riješi problem u koji je zapalo Britansko Carstvo.</s><s>Tako je 1873. poslan je u Zapadnu Afriku da vodi kaznenu ekspediciju protiv Kraljevine Ašanti, što je on uspješno obavio i razorio njenu prijestolnicu Kumasi.</s><s>Dvije godine kasnije poslan je u južnoafričku Koloniju Natal kako bi natjerao 
koloniste da se odreknu nekih političkih prava, da bi se stvorila Južnoafrička Unija.</s><s>Nakon katastrofalnih poraza koje je pretrpila Britanska vojska u borbama sa plemenom Zulu 1879. - Wolseley je postavljen za komandanta snaga u Južnoj Africi.</s><s>Nakon što je porazio i smirio Zulue, uputio se u Koloniju Transvaal, da uguši pobunu Bura.</s>

<s>Nakon tog se vratio u londonsko Ministarstvo rata, i radio na reformi vojske, sve dok ga nije prekinuo nacionalistički ustanak u Egiptu pod vodsvom Ahmeda Urabija.</s><s>U svojoj najbriljantnijoj kampanji Wolseley je brzo zauzeo Sueski kanal i nakon noćnog marša, iznenadio i porazio Urabija u Bitci kod Tel el Kabira - 13. septembra 1882.</s><s>Za taj čin ga je premijer William Gladstone nagradio titulom barona.</s>

<s>U Egipat se vratio 1884. kako bi organizirao i vodio ekspediciju duž Nila kako bi spasio svog prijatelja generala Charlesa Gordon, kog su Mahdijevi ustanici opkolili u sudanskom Kartumu.</s><s>Do Kartuma se probio 28. januara 1885., dva dana nakon što je grad pao i Gordon poginuo.</s>

<s>Zbog tih napora Wolseley je nagrađen titulom vikonta. (nakon njegove smrti to perstvo je nasljedila njegova kći jedinica).</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Garnet Wolseley, 1st Viscount Wolseley (na portalu Encyclopaedia Britannica)</s>

<s>Britanski vojskovođe
Britanski generali
Britanski oficiri</s>

