Africitas
<s>Africitas, odnosno afrički latinitet, pretpostavljeni je afrički dijalekt latinskog jezika.</s><s>U 20. veku naučnici su raspravljali o koneptu afričkog latiniteta na temelju analize dela koja su napisali pisci kao što su crkveni otac Avgustin i gramatičar Marko Kornelije Fronton.</s><s>Nakon 1945. godine ova je naučna rasprava zamrla, a zatim je oživela početkom 21. veka, kada je objavljena knjiga Apulej i Afrika: Routledgeove monografije o klasičnim naukama (Apuleius and Africa: Routledge Monographs in Classical Studies, 2014), u kojoj je ponovo analiziran koncept pretpostavljenog afričkog dijalekta latinskog jezika, ovog puta velikim delom na temelju proznog pisca Apuleja.</s>

<s>Zastupnici teze o postojanju afričkog latiniteta tvrde da je ovaj dijalekt definisan "osobitostima u rečniku, sintaksi, strukturi rečenice i stilu".</s><s>S druge strane, Catherine Conybeare sa Koledža Bryn Mawr misli da se takvo gledište može smatrati rasisitičkim.</s><s>U vezi s tim, Vincent Hunink sa Univerziteta u Nijmegenu primećuje da, premda se ne može poreći da su postojale regionalne varijante latinskog jezika, "nikada nije postojala slična naučna debata" o rečniku, sintaksi, strukturi rečenice i stilu nekog "germanskog latiniteta" (Germanitas) ili "britanskog latiniteta" (Britannitas), sugerišući da je svojevrsna fiksacija na postojanje nekog "afričkog latiniteta" problematična.</s>

<s>Vidi još
 Afrički romanski jezik, koji se u poznoj antici i ranom vizantijskom periodu razvio iz latinskog jezika u severnoj Africi.</s>

<s>Reference</s>

<s>Latinski jezik</s>

