Masakr na Hiosu
<s>Pokolj na Hiosu () je naziv za masovnu likvidaciju grčkog, odnosno pravoslavnog stanovništva otoka Hios u Egejeskog mora koje su 1822. godine izvele osmanske snage tokom Grčkog rata za nezavisnost.</s>

<s>Prije tih događaja je Hios bio jedan od najprosperitetnijih grčkih otoka, s obzirom da su njegovi trgovci tokom milenijuma razvili tradicionalno dobre veze sa drugim trgovačkim punktovima u Mediteranu.</s><s>Također su se smatrali jednim od najlojalnijih podanika Osmanskog Carstva.</s><s>Dijelom i zbog toga, ali i izuzetne blizine otoka maloazijskim kopnom  (koje je razdvajalo 6,7 km), lokalno stanovništvo i grčka elita su prethodne godine odbili pozive da se priključe ustanku protiv osmanske vlasti.</s>

<s>U martu 1822. se, međutim, na otok iskrcala mala grupa ustanika sa Samosa, te je napala osmanski garnizon, pri čemu im se priključio manji broj ustanika.</s><s>Garnizon se povukao u citadelu.</s><s>Kada su za to doznale vlasti u Carigradu, garnizonu je poslano pojačanje na čelu sa admiralom Nasuhzade Ali Pašom, zapovjednikom osmanske ratne mornarice.</s><s>Ono je stiglo 22. marta te je bez mnogo problema deblokiralo garnizon, zauzelo i opljačkalo grad.</s><s>31. marta je Nasuhzade Ali paša, pak, dobio naređenje da u znak odmazde spali sva naselja i kuća, te likvidira svu djecu ispod 3 godine starosti, sve muškarce iznad 12 i sve žene iznad 40 godina starosti; oni koji izbjegnu likvidaciju su se trebali prodati u roblje.</s><s>Računa se da je tokom nekoliko mjeseci na Hiosu ubijeno oko 52.000 ljudi, a da ih je isto toliko prodano u roblje, odakle se dio kasnije izbavio prešavši na islam.</s><s>Među porobljenom djecom se našao 5-godišnji Georgios Stavelakis, koji će mnogo godina kasnije pod imenom Mustafa Haznadar postati poznat kao premijer Tunisa.</s><s>Oko 21.000 stanovnika se spasilo bijegom, dok je na kraju na otoku ostalo samo 2000 žitelja.</s><s>Hios se od demografskih gubitaka izazvanih pokoljem nije oporavio do današnjeg dana.</s>

<s>Kada su vijesti o tim događajima doprili do zapadnoevropske javnosti, izazvali su sveopće zgražanje i simpatije za Grke i njihovu borbu za slobodu.</s><s>Najpoznatiji izraz tog raspoloženja je bila znamenita slika Pokolj na Hiosu koju je izradio francuski slikar Eugene Delacroix.</s><s>Sam Hios je ostao pod osmanskom vlašću sve do grčke pobjede u Prvom balkanskom ratu 1912. godine.</s>

<s>1822
Grčki rat za nezavisnost</s>

