Imunski odgovor
<s>Imunski odgovor predstavlja fiziološki odgovor organizma koji započinje aktivacijom imunog sistema prispjelim antigenom, a uključuje (korisni) imunitet na patogene mikroorganizme, naprimjer, ali i štetni (auto)imunitet na vlastite antigene, alergije i '(auto)transplantate.</s><s>Imunska reakcija se ispoljava u interakciji specifičnog antigena i odgovarajućeg antitijela.</s><s>Opća svojstvenost antigena je, prema tome, sposobnost iniciranja produkcije antitijela i vezivanja za njih.</s><s>Potpuni antigeni posjeduju oba svojstva, a nepotpuni isključivo reagiraju sa antitijelima.</s><s>Prema porijeklu, antigene dijelimo u prirodne (proteini, polisaharidi, mukopolisaharidi, izvjesni liposaharidi itd.) i sintetičke (poliaminokiseline: polifenilalanin, politriptofan itd.).</s><s>Rieger R., Michaelis A., Green M. M. (1991): Glossary of Genetics and Cytogenetics – Classical and Molecular.</s><s>Springer–Verlag , Berlin.</s><s>Rosen F. S., Steiner L. A., Unanue E. R. (1989): Macmillan Dictionary of Imunology.</s><s>The Macmillan Press, London and Blasingstoke, London.</s>

<s>U imuni odgovor organizma poglavito su uključeni T– i B–limfociti i makrofagi.</s><s>T–ćelije produciraju limfokine koji utiču na aktivnost drugih ćelija organizma–domaćina, dok B–limfociti sazrijevaju do produkcije imunoglobulina ili antitijela koji inter–reaguju sa različitim antigenima.</s><s>Makrofagi “procesuiraju” antigene do imunogenih jedinica koje, s jedne strane, stimuliraju sazrijevanje B–limfocita u plazmocite koje produciraju antitijela, a s druge, podstiču oslobađanje limfokina iz T– ćelija.</s><s>Komplement je grupa “normalnih” serumskih proteina koji potpomažu imunitet organizma, a aktivirani su reakcijom antigen – antitijelo. [Već prvi kontakt organizma sa antigenom izaziva senzibilizaciju i pobuđuje primarni imuni odgovor.</s><s>Ponovni kontakt senzibiliziranog organizma s istim antigenom, čak i na vremenskoj distanci od nekoliko sedmica, mjeseci ili godina, rezultira bržom i intenzivnijom reakcijom koja je okarakterizirana kao sekundarni imuni odgovor(poznat i kao anamnestička reakcija ili “booster”– pojačani odgovor).</s><s>Sekundarni imuni odgovor se prati mjerenjem nivoa cirkulirajućih antitijela u serumu.</s><s>Imuni odgovor je moguće prenijeti iz senzibiliziranih u nesenzibilizirane jedinke preko seruma ili ćelija.</s><s>Za imuni odgovor bitno je naglasiti da je visoko specifičan za pobuđujući antigen te da je, u normalnim okolnostima, usmjeren samo na strane (nevlastite) antigene.</s>

<s>Proces
Proizvedena antitijela u imunom procesu (imunoantitijela) će trajno reagirati sa provocirajućim antigenom svaki puta kada se on pojavi u organizmu ili ako se antigen i specifična antitijela izmiješaju u epruveti.</s><s>Ponekad su antitijela permanentno prisutna i bez invazije odgovarajućeg antigena (npr. u ABO sistemu krvnih grupa – normoantitijela).</s>

<s>Općenito uzevši, registrirano je više specifičnih oblika reakcije antigen – antitijelo, a koji se tretiraju kao sekundarne manifestacije istoznačnog osnovnog fenomena.</s><s>Kada se kao antigen javlja određeni dio ćelije, ova reakcija izaziva njegovu aglutinaciju (sljepljivanje,  zgrušavanje) ili lizu (razgradnju).</s><s>Ponekad se takva reakcija može detektirati i taloženjem (precipitacijom), što je relativno česta pojava.</s><s>Pored toga, u imunim reakcijama se javljaju i neutralizacija (inaktivacija toksičnih antigena) i opsonizacija (povećavanje osjetljivosti antigena na fagocitozu, specijalnim imunim tijelima – opsoninima).</s><s>Prema tome, na osnovu izloženog, možemo rezimirati da se imunitet organizma definira kao stanje otpornosti na određenu bolest (ili stranu organsku supstancu) koja se realizira putem imunog sistema (T– i B–limfociti i njihovi produkti: limfokini i imunoglobulini).</s><s>Aktivni imunitet se razvija u organizmu kao rezultat imunog odgovora na specifični antigen.</s><s>Pasivni imunitet je stečeni imunitet koji se ostvaruje injekcijom antitijela ili imuno–ćelija  porijeklom iz drugog organizma.</s><s>Za potpunije razumijevanje prirode i razvoja imuniteta, između ostalog, neophodno je i poznavanje još nekoliko temeljnih procesa i pojava, odnosno već pomenutih i drugih pojmova koji ih definiraju.</s>

<s>Odbrambena svojstva leukocita zasnivaju se na fagocitozi.</s><s>Taj fenomen se ogleda u sposobnosti da prilikom prve invazije određenog antigena prvo reagiraju fagocitarne ćelije – neutrofilni granulociti i monociti, koje intracelularno razlažu prispjele antigene.</s><s>Budući da se na istovjetan način eliminiraju svi antigeni, ovaj proces je označen kao nespecifična imuna reakcija.</s><s>U daljem razvoju imunog odgovora, pomenutim fagocitima se pridružuju i limfociti koji kontaktno reagiraju sa dijelovima fagocitiranog antigena i skupa sa pomenutim fagocitima luče niz aktivnih supstanci (kina).</s><s>Pritom fagociti i limfociti djeluju interaktivno i stimuliraju blastnu transformaciju limfocita.</s><s>Blasti su relativno male ćelije – sa izrazito visokim mitotskim indeksom.</s><s>Njihovom ubrzanom diobom, u limfnim organima se ostvaruju uvjeti za nastanak ekskluzivnih antitijela za diferenciranu eliminaciju određenih antigena, tj. javljaju se specifične imune reakcije''.</s>

<s>Povezano 
Imunitet
Imunski sistem</s>

<s>Reference</s>

<s>Imunologija</s>

