Sulejman Kemura
<s>Sulejman ef.</s><s>Kemura (Sarajevo, 1908. – Sarajevo, 19. januara 1975.), bošnjački je teolog, osmi po redu reis-ul-ulema u razdoblju SFR Jugoslavije.</s>

<s>Biografija 
Sulejman ef.</s><s>Kemura rođen je 1908. godine u Sarajevu, u uglednoj sarajevskoj porodici Kemura, iz  koje je potjecao i šejh Sejfudin Kemura, poznati sarajevski hroničar, šejh u nakšibendijskom tarikatu.</s><s>Sin Sejfudina Kemure Muhamed ef. stekao je islamsko obrazovanje u Šerijatskoj sudačkoj školi, a pred kraj života radio je kao imam Gazi Mehmed-begove džamije na Bistriktu.</s><s>Iz te porodice bio je i sarajevski historičar Ibrahim Kemura, koji je od kraja 1960-ih godina redovno obavljivao svoje tekstove u Glasniku VIS-a iz domena svoga stručnog istraživanja, a ticali su se uglavnom muslimanskih kulturno-prosvjetnih društava.</s>

<s>Sulejman ef.</s><s>Kemura je po završetku mekteba i ruždije, nastavio je školovanje u Gazi Husrev-begovoj medresi u Sarajevu.</s><s>Među profesorima te škole bili su mu Ahmed ef.</s><s>Burek, Muhamed Emin ef.</s><s>Hadžijamaković, hfz.</s><s>Džemaludin Berberović.</s><s>Početkom školske 1925./26. godine upisuje se na Šerijatsku sudačku školu na kojoj je diplomirao u školskoj 1929./30. godini.</s><s>Kao mladi šerijatski sudija, službovao je pri šerijatskim sudovima u Foči i Konjicu.</s><s>U Foči se uključuje u rad muslimanskog kulturno-prosvjetnog društva Gajret, a radi i na suzbijanju nepismenosti među muslimanima.</s><s>Ubrzo ga, na prijedlog Ulema medžlisa, tadašnji reisu-l-ulema postavlja za sekretara mostarskog muftijstva, gdje pored te dužnosti predaje i vjeronauk u mostarskoj gimnaziji i učiteljskoj školi.</s>

<s>Nakon ukidanja okružnih muftijstava, iz Mostara Sulejman ef.</s><s>Kemura prelazi u Sarajevo na mjesto prosvjetnog referenta Ulema medžlisa, zatim u Vakufsku direkciju, prvo u svojstvu vjersko-prosvjetnog referenta, a zatim direktora ove značajne institucije.</s><s>U 1949. godini Vrhovno islamsko starješinstvo u FNRJ povjerilo mu je dužnost direktora Gazi Husrev-begove medrese u Sarajevu i urednika "Glasnika", a osnivanjem Udruženja ilmijje 1950. godine izabran je za sekretara, tako da je te dužnosti obavljao istovremeno.</s>

<s>Kada je 1950. (re)osnovana Udruga ilmijje, Sulejman ef.</s><s>Kemura je, ne napuštajući prethodne pozicije direktora i nastavnika Medrese, postao sekretar Udruženja ilmijje i na toj se poziciji zadržao sve do imenovanja na mjesto reis-ul-uleme, a bio je među potpisnicima inicijative za osnivanje Udruženja.</s><s>Aktivno radeći u Udruženju ilmijje, Kemura je učestvovao u njegovoj izdavačkoj produkciji.</s>

<s>Po odlasku u penziju Ibrahima ef.</s><s>Fejića, Izborno tijelo za izbor reis-ul-uleme izabralo ga je 15. novembra 1957. godine za reis-ul-ulemu Islamske zajednice.</s><s>Svečano ustoličenje i predaja menšure obavljeni su 8. decembra 1957. godine u Gazi Husrev-begovoj džamiji u Sarajevu.</s><s>Stupajući na tu dužnost u periodu velikih teškoća za Islamsku zajednicu: oduzete vakufske imovine, zatvorenih mekteba i brojnih srušenih ili oštećenih džamija, reis-ul-ulema Kemura ostat će na toj dužnosti sve do smrti i učiniti mnogo na njenoj sanaciji i oporavljanju.</s><s>Bez obzira na to, svi dosadašnji biografski podaci o ovom poglavaru su sažeti, šturi i ne nude mnogo informacija, gotovo ništa o vremenu koje je proveo kao reis-ul-ulema.</s>

<s>Nakon kraće bolesti, reis-ul-ulema Sulejman ef.</s><s>Kemura umro je 19. januara 1975. godine.</s><s>Dženazu nama predvodio je njegov dugogodišni suradnik i nasljednik na mjestu reis-ul-uleme Naim ef.</s><s>Hadžiabdić.</s><s>Pokopan je u dvorištu Gazi Husrev-begove džamije u Sarajevu uz grob reis-ul-uleme Fehima ef.</s><s>Spahe.</s>

<s>Bibliografija 
 Kratka obuka o namazu (Sarajevo, 1955)
 Jasini-šerf (Sarajevo, 1957)</s>

<s>Reference</s>

<s>Spoljašnje veze 
 Dogodilo se na današnji dan: Izabran Sulejman ef.</s><s>Kemura, "Crveni reis"</s>

<s>Reis-ul-uleme
Biografije, Sarajevo</s>

