Ahmet Fetahagić
<s>Ahmet Fetahagić – Čelik (Zavidovići, 14. maj 1913 — Izačić, kod Bihaća, 25. decembra 1944), student tehnike, učesnik Španskog građanskog rata i Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.</s>

<s>Biografija 
Rođen je 14. maja 1913. godine u Zavidovićima.</s><s>Potiče iz radničke porodice, njegov otac Ramadan bio je železničar.</s><s>Posle završene osnovne škole, pohađao je gimnaziju u Sarajevu.</s><s>Još kao srednjoškolac, pristupio je omladinskom revolucionarnom pokretu.</s>

<s>Tehničke nauke studirao je u Pragu.</s><s>Za vreme studija bio je aktivan u studentskom revolucionarnom pokretu i 1937. godine primljen je u članstvo Komunističke partije Jugoslavije.</s><s>Iste godine, u grupi jugoslovenskih studenata iz Praga, otišao je u Španiju i tamo u redovima Internacionalnih brigada učestvovao u odbrani španske republike.</s><s>Borio se u Bataljonu Dimitrov.</s><s>Na frontovima Španije je bio četiri puta ranjavan, a zbog hrabrosti drugovi su ga prozvali - „Čelik“.</s><s>U Španiji je završio vojni kurs i postao komandir voda, a potom je dobio čin poručnika.</s><s>Bio je počasni član Federacije studenata Španije.</s>

<s>Posle poraza republikanskih snaga u Španskom građanskom ratu, februara 1939. godine, Ahmet se iz Španije, s najvećim delom dobrovoljaca Jugoslovena, povukao u Francusku i tamo bio interniran u koncentracioni logor, u kojem je ostao do okupacije Francuske.</s><s>Po odluci Partije, kao i većina Jugoslovena, javio za dobrovoljan rad u Nemačkoj, kako bi odatle partijskim kanalima došao u Jugoslaviju.</s>

<s>U leto 1941. godine, Ahmet je uspeo da dođe u, tada već okupiranu, Jugoslaviju i odmah se uključio u rad partijske organizacije u pripremanju oružanog ustanka.</s><s>Tokom 1941, i do aprila 1942. godine bio je ilegalni partijski radnik u Sarajevu, a zatim je bio upućen u partizanski odred „Zvijezda“ u istočnoj Bosni.</s><s>Maja 1943. godine otišao je u Travnički partizanski odred, a u leto 1943. postavljen je za načelnika Štaba Devete krajiške udarne brigade.</s>

<s>Početkom maja 1944. godine postavljen je za načelnika Štaba Dvadesete dalmatinske divizije, a u jesen 1944. za zamenika komandanta Unske operativne grupe Četvrtog hrvatskog korpusa, sa zadatkom da radi na učvršćenju jedinica ove grupe u Cazinskoj krajini.</s><s>Poginuo je u borbama s Nemcima i ustašama kod sela Izačića, u blizini Bihaća, 25. decembra 1944. godine.</s>

<s>Sahranjen je u Grobnici narodnih heroja u spomen-parku Vraca, na Trebeviću, kod Sarajeva.</s>

<s>Narodnim herojem proglašen je 10. septembra 1949. godine.</s>

<s>Literatura</s>

<s>Bosanskohercegovački komunisti
Jugoslavenski komunisti
Jugosloveni u Španskom građanskom ratu
Jugoslavenski partizani
Narodni heroji Jugoslavije</s>

