Philip Dobri
<s>Philip Dobri ili Philip III (francuski: Philippe le Bon, nizozemski: Filips de Goede)  (Dijon, 31. jul 1396.</s><s>-Brugge, 15. jun 1467.) - bio je od 1849. do 1467. vojvoda Burgundskog vojvodstva.</s>

<s>Po mnogim historičarima on je bio najbolji vojvoda tog vojvodstva koje je u 15. vijeku moglo parirati Kraljevini Francuskoj.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Philip je bio sin Jeana Neustrašivog i Margarete Bavarske, na vojvodski tron stupio je u dobi od 23 godine, kad mu je otac ubijen 1419.</s><s>Prvi koraci njegove vladavine bili su da se što prije izvuče iz angažmana po Kraljevini Francuskoj u koji je bio upleten njegov otac, zbog čeg je vjerojatno i ubijen.</s>

<s>Philip je sumnjao da je to djelo dofena Charlesa, kasnijeg francuskog kralja Charlesa VII.</s><s>Zbog tog je 1420. sa engleskim kraljem Henryem V skopio Ugovor iz Troyesa.</s><s>Tim sporazumom je Izabela Bavarska, supruga premilog francuskog kralja Charlesa VI obećala francuski tron Henryu V, a domene te 
kraljevine, Kraljevini Engleskoj, Burgundskom vojvodstvu i svom razbaštinjenom sinu dofenu Charlesu.</s>

<s>Paradoksalno je da se Philip nakon tog više nije bavio zauzimanjem zemalja po Kraljevini Francuskoj i nije pačao u prilike u toj zemlji, ali je ostao engleski saveznik, osim u periodu 1435.-39., kada je neuspješno pokušao zauzeti Calais.</s><s>Iako je rijetko stvarno pomagao Kraljevini Engleskoj u njenom ratu sa Kraljevinom Francuskom.</s><s>S druge strane, naročito nakon 1435., kad je priznao 
Charlesa VII za francuskog kralja i prihvatio njegovo objašnjenje da nema veze sa ubistvom njegova oca, dao je sve od sebe da bude u razumno dobrim odnosima sa francuskim kraljem.</s><s>Razlog je vjerojatno ležao u činjenici da njegovi interesi nisu bili u Francuskoj, već u proširenju vlastitog vojvodstva.</s>

<s>Vojvoda Philip Dobri bio je agresivni oportunist, koji se krio iza impresivne, iako bizarne, fasade dvorskog sjaja i viteških turnira.</s><s>On se naročito u prvoj polovici svoje vladavine, koncentrirao na širenje svog vojvodstva na račun svojih susjeda.</s><s>Grofoviju Namur kupio je 1421., Grofovija Hainaut zauzeo je silom 1427., a bogato Brabantsko vojvodstvo nakon 1430, dvije povezane grofovije Holand i Zeeland zauzeo je nakon serije dugih vojnih kampanja vođenih između 1424.- 1433.</s><s>Kruna njegove ekspanzionističke politike bilo je zauzimanje Velikog Vojvodstva Luksemburg 1443.</s>

<s>Philip je po uzoru na engleski viteški red Red podvezice,-1430. osnovao burgundsku verziju reda nazvan Toison d’Or (Zlatno runo), čije je članstvo bilo ograničeno na 24 plemića dokazane hrabrosti i ugleda.</s><s>Za njegove vladavine raskoš i rasipnost dvorskog života u srednjem vijeku dosegla je kulminaciju.</s><s>Dvorove je imao u Bruxellesu i Bruggesu, u Brabantu i Flandriji, ali i po sjeveroistočnoj Francuskoj u Hesdinu i Lillu i po drugim gradovima.</s><s>Za njihovu dekoraciju angažirao najbolje umjetnike onog vremena, tako da je sakupio vjerojatno najimpresivniju kolekciju slika i knjiga onog vremena.</s><s>Poznata je epizoda da je angažirao slikara Jan van Eycka da otputuje sa delegacijom u Portugal kako bi naslikao kćer kralja João I - Isabellu, kako bi vidio dali je dovoljno lijepa da je 
ženi.</s>

<s>Za raskošne bankete angažirao je brojne muzičare i dekoratere svih vrsta da mu naprave bizarne makete, brodova, tornjeva, ogromnih torti iz kojih su iskakali ljudi, uz prisustvo kojekakvih životinja izmješanih sa pravima, kako bi impresionirao svoje goste.</s><s>Jedan od napoznatijih i najvećih bio je Fazanov banket održan 1454. u Lillu.</s>

<s>Philip je bio hedonist poznat po brojnim ljubavnicama i brojnoj vanbračnoj djeci, umro je vjerojatno od upale pluća, u Bruggesu 1467.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Philip III, duke of Burgundy</s>

<s>Vojvode Burgundije</s>

