André Masséna
<s>André Masséna (Nice, 6. maj 1758.  - Pariz, 4. april 1817.), bio je jedan od vodećih generala za Francuskih revolucionarnih i Napoleonskih ratova.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Ostavši siroče kao mladić, Masséna se 1775. prijavio u francuski kraljevski talijanski puk.</s><s>Kad je izbila Francuska revolucija 1789. bio je narednik u Antibesu.</s><s>Ubrzo je postao kapetan u vojsci Revolucionarne vlade Italije u Nici, a u decembru 1793. general-major.</s>

<s>Sljedeće dvije godine ratovao je u talijanskim vojnim kampanjama protiv Austrijske Monarhije, u kojima je pokazao zavidnu vještinu manevriranja svojim snagama na teškom terenu.</s><s>Postavši najpouzdaniji Napoleonov general u talijanskoj kampanji 1796-97, pobijedio je u Bitci kod Rivolija (14. januar 1797.), ključnoj pobjedi protiv Mantove.</s>

<s>Nakon što je Rim pao u francuske ruke u februaru 1798., Masséna je poslan kao zamjenik francuskog komandanta.</s><s>Desetak dana nakon njegova dolaska, njegove trupe su se pobunile i prisilile ga da ga povuče.</s><s>I pored tog je u martu 1799. postavljen je za komandanta francuske vojske u Švicarskoj.</s><s>Pobijedio je veliku rusku armiju u Drugoj bitci kod Züricha 25. septembra i tako spriječio još jednu rusku armiju da krene na Italiju.</s><s>Te pobjede spasile su Francusku od invazije.</s>

<s>Ubrzo nakon što je Napoleon došao na vlast pučem 9. novembra 1799., Masséna je poslan da 
komandira jako demoraliziranom talijanskom armijom.</s><s>Obnovio je borbeni duh svojih trupa, te je uspio izdržati austrijsku opsadu Ženeve (21. april-4. jun) a to je omogućilo Napoleonu da rasporedi svoje snage i pobijedi u Bitci kod Marenga (14. jun), i tako prisili Austrijance na povlačenje iz većeg dijela Sjeverne Italije.</s><s>Zbog tog mu je Napoleon dao nadimak l’Enfant chéri de la Victoire (Drago dijete pobjede).</s>

<s>I pored toga što je dobio čin maršala 1804., Masséna nije previše držao do napoleonovog carstva.</s><s>Uspio je preoteti Kalabriju od Britanaca 1806., za što je dobio 1808. titulu Vojvode od Rivolia.</s><s>Nakon tog je 1809. pokazao je zapanjujuće junaštvo u dvije važne bitke protiv Austrijanaca, kod Asperna (pored Beča) 21-22. maj i kod Wagrama 5-6. jul. za što ga je Napoleon u januaru 1810. nagradio titulom Princa od Esslinga.</s>

<s>Tri mjeseca kasnije Masséna je slabog zdravlja, dobio komandu nad francuskim snagama koje su se borile protiv Britanaca u Portugalu.</s><s>Tamo je imao manje sreće jer ga je Arthur Wellesley, 27. septembra 1810. porazio kod Bussaca i nakon tog 5. maja 1811. i kod Fuentes de Oñora u Španjolskoj.</s>

<s>Zbog tih poraza razrješen je komande i poslan kući.</s><s>Bio je u Parizu 1815., ali nije sudjelovao u epizodi Napoleonovih sto dana, umjesto toga podržao je 
burbonsku restauracija i Louisa XVIII kao kralja.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>André Masséna</s>

<s>Vojskovođe u Napoleonskim ratovima
Sudionici Francuske revolucije
Francuski vojskovođe
Biografije, Francuska</s>

