Bolesław Bierut
<s>Bolesław Bierut (Lublin, 18. april 1892. - Moskva, 3. mart 1956.) bio je državnik i komunistički funkcioner, koji je omogućio komunistima da preuzmu kontrolu nad poljskom vladom nakon Drugog svjetskog rata, zbog tog je u to vrijeme bio nazivan - Poljski Staljin.</s>

<s>Biografija 
Bierut se još kao mladić zanio ljevičarskim idejama tako da je od 1912. član Poljske socijalističke partije i to one frakcije koja je osnovala Poljsku komunističku partiju u kojoj je član od 1918. i radi kojekakve poslove za partiju, od organiziranja tehnike do sindikata.</s>

<s>Period između 1925.-26. i 1928.-30. proveo je u Moskvi na školovanju u Međunarodnoj lenjinskoj školi.</s>

<s>Od 1930. do 32. kao funkcioner Kominterne djeluje u Austriji, Čehoslovačkoj i Bugarskoj, Od 1933. je sekretar Centralnog komiteta Crvene pomoći.</s>

<s>Zbog svoje aktivnosti je uhapšen 1933. pa je u zatvoru proveo sedam godina do 1939.</s><s>Prve godine Drugog svjetskog rata (1939.-41.) živi u SSSR-u, u kojem je 1940. postao član Komunističke partije Sovjetskog Saveza.</s>

<s>Vrijeme od 1941. do 43. proveo je u okupiranom Minsku, u koji je poslan (vjerojatno) po nalogu NKVD-a i radi gradskom uredu za racionalizirano snabdjevanje.</s><s>Kao ilegalac Bierut se služio brojnim pseudonimima; Janowski, Iwaniek, Tomasz...</s>

<s>U Varšavu se vratio 1943. i postao član Centralnog komiteta Poljske radničke partije, a nakon tog i njegovog Politbiroa.</s>

<s>U periodu 1944.-48 službeno se odrekao svih svojih partijskih funkcija, da ispuni formalni uvjet za budućeg poljskog predsjednika.</s><s>Prvo je 1944. preuzeo dužnost predsjednika Nacionalnog narodnog vijeća (Krajowa Rada Narodowa) privremenog parlamenta, koju je vršio do 1947. kad je izabran za predsjednika Republike Poljske.</s><s>Uz podršku Staljina i Crvene armije, Bierut i njegovi kolege komunisti uspjeli su slomiti otpor svih opozicionih snaga do 1947. i provesti sovjetizaciju Poljske.</s>

<s>Kao revnosni izvršioc partijskih direktiva iz Moskve, Bierut je imao ključnu ulogu u smjeni Władysława Gomułke 1948., sa položaja sekretara Poljske radničke partije, jer je on pokušao prilagoditi sovjetsku partijsku liniju poljskim okolnostima.</s><s>Nakon njegove smjene Bierut je reorganizirao partiju, da bi 1948. osnovao Poljsku ujedinjenu radničku partiju.</s>

<s>Presjednik je bio do 1952., tad je preuzeo položaj premijera u vladi Narodne Republike Poljske na kom je bio do 1954. kad je dao ostavku.</s><s>Tad se ponovno javno angažirao u partijskom životu kao Prvi sekretar Centralnog komiteta Poljske ujedinjene radničke partije.</s>

<s>Naprasno je umro u Moskvi u kojoj je boravio kao gost na 20. kongresu Komunističke partije Sovjetskog Saveza, na kom je Nikita Hruščov iznio svoj čuveni govor- Zločini Staljinove ere.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Bierut Bolesław (na portalu Encyklopedia PWN) 
 Bolesław Bierut (na portalu Encyclopaedia Britannica)</s>

<s>Predsjednici Poljske
poljski političari</s>

