Narativno novinarstvo
<s>Narativno novinarstvo koristi književni pristup u izvještavanju, a to podrazumjeva opis osjećanja i misli.</s><s>Mada je dozvoljena subjektivna obrada, autor tekst piše u skladu sa novinarskim načelima: objektivnosti, tačnosti, neposrednosti i relevantnosti za društvo prenoseći činjenice.</s><s>Osim faktičkog, istorijskog i naučno-društvenog konteksta, ono nastoji da čitaoce umiješa u opisane događaje i da ga navede na još veći intelektualni i emotivni angažman.</s><s>Finalni tekst, kao i informativni, prije objavljivanja pregleda urednik.</s><s>Novinari dnevnih informacija obraćaju se javnosti koja nema predhodnih spoznaja o tom događaju, a narativno novinarstvo podrazumjeva obraćanje publici koja ima predhodu spoznaju o toku opisanih događaja.</s><s>Kao i u književnom pristupu, autor pokušava čitaoca približiti učesniku, dakle, razgovara sa akterima da bi vijerno dočarao osjećanja i misli, dok književnik nema obavezu da razgovara.</s>

<s>U svim dostupnim analizama, teoretičari ističu tri osobine ove vrste novinarstva:
 Dramatičnu književnu 
 Intenzivno izvještavanje
 Objektivno izvještavanje saopšteno subjektivno, odnosno mišljenje koje autor unosi u interpretaciju</s>

<s>U obradi teme, autori koriste neku od formi literarnog novinarstva: reportažu, esej ili feljton.</s><s>Narativno novinarstvo se naziva još i "literarno novinarstvo" i "novi žurnalizam".</s><s>Sa aspekta kredibiliteta ove vrste novinarstva, Pulicerova nagrada se regularno dodjeljuje autorima ove vrste novinskih priča već decenijama.</s><s>Takođe, sve najuglednije američke novinske edukativne institucije imaju ovu vrstu novinarstva u svom predavačkom programu, između ostalih i katedre na Harvardu i Stenfordu.</s><s>Kongresi autora i trenera narativnog novinarstva održavaju se redovno širom svijeta.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Novinarstvo</s>

