Lluís Domènech i Montaner
<s>Lluís Domènech i Montaner (Barcelona, 1850. - Barcelona, 1923.), bio je španjolski i katalonski arhitekt apoznat i kao političar i profesor arhitekture.</s>

<s>Njegova dva barcelonska objekta Palača katalonske muzike (Palau de la Música Catalana) i i Bolnica sv. Pavla (Hospital de Sant Pau) su 1997. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.</s>

<s>Biografija 
Lluís je počeo u studirati fiziku, ali se ubrzo prebacio na studij arhitekture u Madridu (Real Academia de Bellas Artes de San Fernando) koji je završio 1873.</s>

<s>Dvije godine kasnije - 1873.</s><s>Domènech se zaposlio na tadašnjoj Višoj tehničkoj školi za arhitekturu u Barceloni, u kojoj je 1900. postao dekan.</s><s>U to vrijeme Domènech se aktivno uključio u politiku, pa je izabran za poslanika, pa je vrijeme između 1901. - 1905. proveo u madridskom parlamentu.</s><s>Po završetku mandata vratio se u Barcelonu, i nastavio raditi na fakultet]]u kao dekan sve do 1920.</s><s>Iako je njegova nastavna karijera trajala 45 godina, Lluís Domènech je također uspio istovremeno projektirati mnoge građevine.</s>

<s>Uz sav rad i angažman na projektiranju, obrazovanju i politici, Domènech je uspjevao i dosta pisati, objavio je puno stručno - tehničkih knjiga, ali i brojne političke članke i eseje i kritička djela o ulozi katalonske arhitekture poput En busca d'arquitectura nacional iz 1878.</s>

<s>Domènechov prvi veliki projekt bio je upravna zgrada za izdavačku kuću Montaner i Simon (vlasnici su mu bili rođaci).</s><s>Na tom je objektu spojio elemente Bečke secesije sa maurskim dekoracijama.</s><s>Nakon tog se još više priklonio modernizmu i počeo raditi na raznim projektima za Exposición Universal de Barcelona - 1888.</s><s>U isto vrijeme nadgledao je i restauraciju Gradske vijećnice u Barceloni.</s>

<s>Tad se etablirao i kao realizator vrlo kompleksnih građevina, uspio je tadašnji Hotel Internacional (danas srušen) podići za svega 53 dana.</s>

<s>Od građevina koje je podigao za Expo treba spomenuti  - Zamak Tri zmaja (Castell dels Tres Dragons), kog je projektirao za  kafe-restoran, u njemu je kasnije bio smješten Zoološki muzej, a nakon tog Prirodoslovni muzej.</s>

<s>Nakon tog se Domènech bacio na projektiranje privatnih rezidencija koje je bogato dekorirao skulpturama, mozaicima i vitrajima.</s><s>Među njima se ističu barcelonske; Casa Navàs i Rull, Casa Lleó Morera i Casa Thomasi.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Lluís Domènech i Montaner (1850-1923)</s>

<s>Lluís Domènech i Montaner</s>

