Sveti Dimitrij
<s>Sveti Dimitrije, grčki: Δημήτριος, prevedeno Rod zemljin (Sirmium, 270. - Sirmium, 4. april 304.) bio je đakon episkopa Sirmijuma Irineja, u vrijeme progona kršćana za vladavine cara Maksimijana.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Pogubljen je tri dana nakon Irineja 4. aprila 304.</s><s>Kasnije je na mjestu gdj je ubijen podignuta bazilika, od koje danas nema ni traga, jer su je razorili Huni.</s><s>Njegove relikvije prenešene su u Solun, gdje su ga počeli slaviti kao sveca.</s><s>Početkom 5. vijeka tadašnji perfekt Leontios podigao je u Solunu, na mjestu manje crkvice trobrodnu baziliku u njegovu čast, koja je vremenom postala centralno mjesto njegova kulta na Istoku.</s>

<s>Njegov kult u Solunu vremenom je dobio mitološke razmjere, počelo ga se slaviti kao vojnika, borca i zaštitnika grada.</s>

<s>Po pravoslavnoj  hagiografiji Dimitrija je sam car Maksimijan postavio za solunskog prokonzula, sa zadatkom da proganja kršćane, a on ih je umjesto toga štitio, pa ga je zbog tog Maksimijan dao ubiti.</s>

<s>Za srednjeg vijeka njegov kult bio je raširen i po zapadu, od Zadra do Venecije i dalje, slavio se kao zaštitnik križara.</s>

<s>Mitrovdan</s>

<s>U Srbiji, Bugarskoj, Bosni i Hercegovini, Makedoniji - Mitrovdan kako zovu taj svetak je srednje veliki praznik (treći od šest grupa).</s><s>Ali na taj dan treba biti kod svoje kuće, ili će se cijele godine potucati po tuđim kućama.</s>

<s>Tad se otpuštaju sluge kojima je istekao ugovor i iznajmljuju novi.</s><s>Na taj dan su se rastajali hajduci, i odlazili prezimiti zimu po kućama, do slijedećeg okupljanja za Đurđevdan.</s>

<s>Zbog tog se i govorilo - Mitrovdanak, hajdučki rastanak; Đurđev danak hajdučki sastanak.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Mitrovdan - 8. novembar (26 oktobar)</s>

<s>Sveci</s>

