Pridi Phanomyong
<s>Pridi Phanomyong (tajlandski: ปรีดี พนมยงค์; 11. maj 1900. - 2. maj 1983) je bio tajlandski političar i profesor.</s><s>Bio je tajlandski regent, premijer i visoki državni tajnik Tajlanda; bio je i na više ministarskih položaja.</s><s>Bio je vođa civilnog krila Khana Ratsadon, osnivača Univerziteta za moralne i političke nauke i Banke Tajlanda.</s>

<s>Rođen u siromašnoj porodici poljoprivrednika u provinciji Ayutthaya, ipak je stekao dobro obrazovanje.</s><s>Postao je jedan od najmlađih advokata u zemlji 1919. godine, u dobi od devetnaest godina.</s><s>1920. godine stekao je stipendiju za studij u Francuskoj, gdje je na Univerzitetu u Caenu magistrirao, a doktorirao na Univerzitetu u Parizu 1927.</s><s>Iste godine osnovao je Khana Ratsadon s istomišljenikom.</s><s>Prekomorski studenti iz Siame.</s><s>Nakon povratka u Siam, radio je kao sudija, pravosudni sekretarijat i profesor.</s><s>Nakon sijamske revolucije iz 1932. godine odigrao je važnu ulogu u izradi dvaju prvih ustava zemlje i predložio socijalistički ekonomski plan.</s><s>Snažna reakcija na plan učinila ga je nakratko samoprogonjenjem.</s><s>Potom je zauzimao mnoga ministarska mjesta u vladama Khana Ratsadona.</s><s>Njegovi značajni doprinosi uključuju, ali ne ograničavajući se na, modernizaciju tajlandskih zakonskih kodeksa, postavljanje temelja za sistem lokalne uprave zemlje, pregovore o otkazivanju nejednakih ugovora sa Zapadom i poreznu reformu.</s>

<s>Potom se odmaknuo od Plaeka Phibunsongkhrama nakon svoje sklonosti diktaturi, postao je reagent tokom 1941. do 1945. godine, što je mjesto za koje se smatralo da je nemoćno i vođa domaćeg slobodnog tajlandskog pokreta tokom Drugog svjetskog rata.</s><s>Njegov potez legitimne Phibun-ove objave rata saveznicima pokazao se plodonosnim i nakon rata, kralj ga je poštovao kao višeg državnika.</s>

<s>Premijer je postao nakratko premijer 1946. godine.</s><s>Njegovi politički protivnici slikali su ga kao majstora iza atentata na kralja Ananda Mahidola.</s><s>Državni puč 1947. koštao ga je političke moći.</s><s>Pokušaj scenskog udara 1949. nije uspio i od tada je živio u egzilu.</s><s>Umro je u Parizu u Francuskoj 1983.</s><s>Njegov pepeo doveden je na Tajland 1986. godine.</s>

<s>Njegova slika se kretala od antimonarhističkog demokrata do republikanskog.</s><s>Njegovo markiranje kao komunista i glavni nadglednik kraljeve smrti bila je politička prljavština koju su protivnici nastavili oružavati i nakon njegove smrti.</s><s>Međutim, pobijedio je u svakoj tužbi za klevetu na Tajlandu, podnesenoj protiv onih koji se oglašavaju.</s><s>Postao je simbol otpora protiv vojne diktature, kao i simbol liberalizma i na univerzitetu Thammasat.</s><s>Stogodišnjicu njegovog rođenja UNESCO je proslavio 2000. godine.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Rođeni 1900.</s><s>Umrli 1983.</s><s>Tajlandski političari
Premijeri Tajlanda</s>

