Hotel Stari Grad
<s>Hotel Stari grad  u Sarajevu (nekadašnji han Gazi Husrevbegovog vakufa, Hotel Gazi), nalazi se na Baščaršiji, u Sarajevu, Bosna i Hercegovina.</s>

<s>Nastala je jedna pogrešna evolucija toponima Baščaršije: Upotrebljava se za čitav prostor stare sarajevske Čaršije, a to nije tačno.</s><s>Baščaršija ima svoje određene granice, a sve druge čaršije i ulice imale su i danas  imaju svoja zasebna imena</s>

<s>Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 29. do 4. februara 2008. godine, donijela je odluku da se hotel sa stambenim objektom Kadić proglasi za  nacionalni spomenik BiH.</s><s>Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik.</s>

<s>Istorija 
Historijski kompleks nekadašnjeg  hotela Gazi Husrev-begovog vakufa i stambeni objekat Kadić (djelo arhitekte Josipa Vancaša) izgrađen je 1909. godine, tokom austrougarskog perioda u Sarajevu.</s><s>Potpisnik  projekta je arhitekt Josip Vancaš, mada su crteži pripremljeni od strane Josipa Pospišila.</s>

<s>Početkom XX vijeka bio jedan od najluksuznijih hotela u Sarajevu sa komforom na evropskom nivou.</s><s>Objekat spada u  grupu  stambenih i poslovnih objekata izgrađenih u Sarajevu  u periodu od 01.01.1909. do 31.12.1912. godine.</s><s>Zemaljska vlada za Bosnu i Hercegovinu je bila izglasala zakon kojim se daju  poreske olakšice na period od dvadeset godina  vlasnicima nekretnina  koji u tom periodu izvrše izgradnju.</s><s>Hotel je izgrađen nakon što je 1908. godine u požaru izgorio raniji vakufski objekat koji je imao funkciju prenoćišta.</s><s>Hotel je nacionaliziran 1946. godine i mijenja naziv iz hotel „Gazi“ u hotel „Stari Grad“.</s><s>Od tada, pa sve do zadnjeg rata u BiH, koristila su ga ugostiteljsko-hotelska preduzeća u društvenom vlasništvu.</s>

<s>Sredinom XX vijeka  izvršene su manje izmjene.</s><s>Tokom rata u BiH, 1993. godine, hotel je oštećen.</s><s>Godine 2003. vraćen je na upravljanje izvornom vlasniku, Gazi Husref-begovom vakufu, koji sanira oštećeni krov i mijenja namjenu objekta.</s><s>Vrlo su oskudni istorijski podaci o privatnom stambenom bloku usmjerenom prema ulici Prote Bakovića.</s><s>Izvjesno je da je ovaj blok izgrađen paralelno sa hotelom „Gazi“ nakon velikog požara iz 1908. godine.</s><s>Ovaj stambeni objekat je danas u privatnom vlasništvu porodice Kadić.</s>

<s>Opis 
Kompleks predstavlja stambeno-poslovnu višespratnicu sa podrumom, prizemljem, dva sprata i tavanom.</s><s>Funkcionalno i vlasnički podijeljen je u veće istočno krilo, koje predstavlja poslovni dio u vlasništvu Gazi Husrevbegovog vakufa, i manje zapadno krilo u vlasništu porodice Kadić.</s><s>Sa  zapadne strane  pasaža  nalaze se poslovni prostori, sa južne i sjeverne strane nalaze se sobe različitih dimenzija pretvorene u skladišni prostor.</s>

<s>Fasade su rađene u bojenom malteru i drvetu.</s><s>Na fasadi su prisutni  dekorativni elementi rađeni od lomljene opeke.</s><s>Prozori, izlozi i ulazni portali su drveni.</s><s>Fasada je presječena sa po dva ukrasna vijenca bijele boje u zoni između prvog i drugog sprata.</s><s>Donji vijenac sastavljen je od dva reda nešto izraženijih komada opeke postavljenih pod uglom od 45 stepeni u odnosu na ravan fasade.</s><s>Iznad drugog sprata je drvena streha.</s>

<s>Centralni doksat nepravilno je konveksan, i visok je dvije etaže.</s><s>Na doksatu na prvom spratu se nalaze tri prozorska otvora, od kojih su dva bočna trokrilni prozori dimenzija 180cm x 200cm, a centralni petokrilni prozor je dimenzija 300cm x 200cm.</s><s>Na drugom spratu doksat je sav u drvetu i staklu, poput divanhane bosanske kuće.</s><s>Ovdje su  prozorski otvori na istom položaju i iste širine, ali  različite visine  u odnosu na otvore na prvom spratu.</s><s>Njihova visina iznosi 180 cm.</s>

<s>Ugaoni doksat je u tlocrtu petougaonik.</s><s>Zidovi doksata su glatke plohe, a prozori su postavljeni u vanjsku ravan te djeluju kao napregnuta opna i sasvim su u kontrastu sa rašlanjenim zidovima vanjskog korpusa.</s><s>Doksati i dekorativni elementi svrstavaju ovaj objekat u arhitekturu bosanskog stila.</s>

<s>Zapadno krilo kompleksa je funkcionalno odvojena cjelina koja predstavlja stambeni prostor porodice Kadić.</s><s>Sastoji se od suterena, prizemlja, prvog i drugog sprata i tavana.</s><s>Ukupne tlocrtne mjere su 5,69m x 8,64m.</s>

<s>Literatura</s>

<s>Reference</s>

<s>Vanjski linkovi</s>

<s>Secesijska arhitektura u Bosni i Hercegovini
Građevine u Sarajevu
Bosanski stil u arhitekturi
Nacionalni spomenici u Sarajevu</s>

