Nurija Pozderac
<s>Nurija Pozderac (Cazin, 15. januar 1892 — okolina Tjentišta, 12. jun 1943), učitelj i političar, učesnik Narodnooslobodilačke borbe i potpredsednik Izvršnog odbora AVNOJ-a.</s>

<s>Biografija 
Rođen je 15. januara 1892. godine u Cazinu.</s><s>Njegov otac Mustafa-aga Pozderac, bio je jedan od poslednjih aga Turskog carstva u Cazinskoj krajni.</s>

<s>Nurija je najpre bio učitelj, a kasnije se počeo baviti politikom.</s><s>Bio je član Jugoslovenske muslimanske organizacije (JMO).</s><s>Godine 1935. je na listi udružene opozicije izabran za narodnog poslanika u skupštini Kraljevine Jugoslavije iz cazinskog sreza.</s>

<s>Posle okupacije Jugoslavije i stvaranja Nezavisne Države Hrvatske (NDH), 1941. godine, nije se mirio sa ustaškom politikom ubijanja i proterivanja Srba i Jevreja u Bosni i Hercegovini.</s><s>Od strane Džafer-bega Kulenovića, predsednika JMO mu je bilo ponuđeno mesto ministra u Vladi NDH, ali je to odbio.</s><s>Tokom 1941. godine povezao se sa partizanima i pruključio se Narodnooslobodilačkom pokretu (NOP).</s><s>Kao veoma uticajna i poznata ličnost među narodom Cazinske krajine 1942. godine je bio izabran za predsednika Narodnooslobodilačkog odbora (NOO) u Cazinu.</s><s>Bio je učesnik i na Prvom zasedanju Antifašističke skupštine narodnog oslobođenja Jugoslavije, održanom 26. i 27. novembra u Bihaću.</s><s>Na ovom zasedanju je izabran za potpredsednika Izvršnog odbora AVNOJ-a.</s>

<s>Bio je učesnik Četvrte neprijateljske ofanzive poznate kao bitka na Neretvi, marta 1943. godine.</s><s>Tokom Pete neprijateljske ofanzive poznate kao bitka na Sutjesci, 8. juna 1943. godine bio je ranjen prilikom bombardovanja u šumi kod katuna Duži na planinskoj visoravni Vučevo, iznad Sutjeske.</s><s>Nekoliko dana kasnije, 12. juna 1943. godine je od zadobijenih rana preminuo na Dragoš-Sedlu, za vreme pokreta za Tjentište.</s>

<s>Ukazom Predsedništva Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ), 25. septembra 1944. godine posmrtno je za zasluge u ratu odlikovan Ordenom narodnog oslobođenja.</s>

<s>Njegov grob na Dragoš sedlu, koji se nalazi u okviru memorijalnog kompleksa „Dolina heroja“ u nacionalnom parku Sutjeska, bio je veoma posećeno turističko mesto, tokom postojanja SFRJ, koje su posećivale brojne školske ekskurzije i drugi posetioci.</s><s>Njegova porodična kuća u Cazinu je marta 2009. godine proglašena za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.</s>

<s>Memorijalna ustanova za žrtve i heroje holokausta „Jad Vašem“ iz Izraela je 2012. godine Nuriji i njegovoj supruzi Devleti posthumno dodelila nagradu medalju „Pravednik među narodima“ i Povelju časti jer su 1941. godine spasili grupu Jevreja, koja je uspela da pobegne iz transporta za ustaški koncentracioni logor Jasenovac.</s>

<s>Porodica 
Nurija i njegova supruga Devleta, imali su osmoro dece - četiri sina i četiri kćeri.</s><s>Zajedno sa Nurijom u trenutku smrti, bio je njegov sin Sead, koji je tada bio partizanski borac, a kasnije lekar.</s><s>Unuk Nurijine ćerke Sadete je Vuk Jeremić, srpski političar i diplomata, bivši ministar inostranih poslova Republike Srbije i trenutni predsednik Generalne skupštine OUN.</s><s>Takođe iz brojne porodice Pozerac, potekli su i braća Hamdija i Hakija, koji su obavljali visoke državne i partijske funkcije u SFRJ i SR BiH.</s><s>Oni su bili deca Nurijinog rođenog brata Mehmeda Mehe.</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura</s>

<s>Mala enciklopedija Prosveta, Beograd 1959. godina.</s><s>Leksikon Narodnooslobodilačkog rata i revolucije u Jugoslaviji 1941-1945 (prvi tom).</s><s>„Narodna knjiga“ Beograd i „Partizanska knjiga“ Ljubljana, 1980. godina.</s>

<s>Narodni poslanici Skupštine Jugoslavije
Jugoslavenski partizani
Vijećnici AVNOJ-a
Bitka na Sutjesci
Nosioci Ordena narodnog oslobođenja</s>

