Vojin Lukić
<s>Vojin Lukić (Subotica, kod Koceljeve, 4. decembar 1919 — Beograd, 25. oktobar 1997), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i društveno-politički radnik SFR Jugoslavije i SR Srbije.</s><s>U periodu od 1963. do 1965. godine obavljao je dužnost Saveznog sekretara za unutrašnje poslove SFRJ.</s>

<s>Biografija 
Rođen je 4. decembra 1919. godine u selu Subotici, kod Koceljeve.</s><s>Poticao je iz imućne seljačke porodice.</s>

<s>Gimnaziju je završio 1938. godine u Šapcu i potom se upisao na Pravni fakultet u Beogradu.</s><s>Još kao učenik gimnazije, pristupio je omladinskom revolucionarnom pokretu i postao član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ).</s><s>Jula 1941. godine primljen je u članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ).</s>

<s>Učesnik Narodnooslobodilačke borbe je od 1941. godine.</s><s>Borio se najpre u Valjevskom partizanskom odredu, a potom je bio borac u Prvoj proleterskoj udarnoj brigadi i Prvoj krajiškoj udarnoj brigadi.</s>

<s>Godine 1945. prebačen je u Odeljenje za zaštitu naroda (OZNA), gde je bio referent, šef odseka i načelnik odeljenja.</s><s>Od 1949. do 1953. je bio načelnik Uprave državne bezbednosti (UDBA) grada Beograda.</s>

<s>Od 1953. do 1962. godine obavljao je funkciju državnog sekretara za unutrašnje poslove Narodne Republike Srbije, a od 1963. do 1965.</s><s>Saveznog sekretara za unutrašnje poslove Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije.</s><s>Godine 1965. postavljen je na dužnost organizacionog sekretara Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije.</s>

<s>Posle Četvrtog plenuma CK SK Jugoslavije, održanog jula 1966. godine na Brionima, i smene Aleksandra Rankovića, okarakterisan je kao „rankovićevac“ i septembra 1966. godine na Šestom plenumu CK SK Srbije, smenjen sa funkcije.</s><s>Ubrzo potom je zajedno sa Aleksandrom Rankovićem isključen iz članstva Saveza komunista Jugoslavije.</s><s>Kasnije tokom otkrivanja zloupotreba u Upravi državne bezbednosti (UDBA), protiv njega je bila podignuta optužnica i bio je uhapšen, ali je ubrzo abolicijom Savezne skupštine SFRJ, bio pušten na slobodu i oslobođen krivične odgovornosti.</s>

<s>Od 1968. do 1972. godine je radio kao advokat, ali je 1972. godine bio uhapšen i osuđen na 18 meseci zatvora, zbog verbalnog delikta.</s><s>Prva presuda je ukinuta, da bi u oktobru 1973. bio osuđen na dve i po godine zatvora za „neprijateljsku propagandu”.</s>

<s>Godine 1989. u Beogradu je objavio knjigu „Sećanja i saznanja - obračun sa Aleksandrom Rankovićem i Brionski plenum“.</s>

<s>Preminuo je 25. oktobra 1997. godine u Beogradu, a sahranjen je u rodnom selu Subotici.</s>

<s>Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su Orden Republike sa zlatnim vencem, Orden zasluga za narod sa zlatnom zvezdom, Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem, Orden rada sa crvenom zastavom i dr.</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura</s>

<s>Jugoslovenski savremenici - Ko je ko u Jugoslaviji.</s><s>„Hronometar“, Beograd 1970. godina.</s>

<s>Jugoslavenski partizani
Jugoslavenski političari
Ministri SFR Jugoslavije
Društveno-politički radnici SR Srbije
Borci Prve proleterske brigade
Obavještajci
Srpski komunisti
Nosioci Partizanske spomenice 1941.</s>

