Plazmodezma
<s>Plazmodezme su kanali mikreoskopske veličine, koji povezuju ćelijske zidove biljnih ćelija i ćelija nekih algi, omogućavajući međusobni transport i komunikaciju.</s><s>Plasmodezme razvile su se nezavisno u nekoliko loza, i vrsta koje uključuju predstavnike taksona Charophyceae, Charales, Coleochaetales i Phaeophyceae (koje su sve alge), kao i Embryophyta, poznatije kao kopnene biljke.</s><s>Za razliku od životinjskih ćelija, skoro svaka biljna je omotana i polisaharidnim ćelijskim zidom.</s><s>Susjedne biljne ćelije su stoga odvojene parom ćelijskih zidova i internom srednjom lamelom, formirajući vanćelijski domen poznat kao apoplast.</s><s>Iako ćelijski zidovi propuštaju male rastvorljive proteine i druge rastvorene supstance, plasmodezme omogućavaju direktan, uređen, simplastni transport materija između ćelija.</s><s>Postoje dva oblika plasmodezmi:
 primarne plasmodezme, koje se formiraju u toku ćelijske diobe, i
 sekundarne plasmodezme, koja mogu da se formira između zrelih ćelija.</s>

<s>Slične strukture koje povezuju životinjske ćelije zovu se prazni spojevi i membranske nanocijevi. a između plastida biljnih ćelija formiraju se stromule.</s>

<s>Formiranje 
Primarne plasmodezme formiraju se kada se dijelovi endoplazmatskog retikuluma opkole srednjom lamelom kao novi ćelijski zid između dvije novopodijeljene biljne ćelija i na kraju postaje citoplazmatska veza između ćelija.</s><s>Taj zid se ne dalje ne zgušnjava i formiraju ae depresije ili tanka područja poznata kao jame u zidovima.</s><s>Jame se normalno uparuju između susjednih ćelija.</s><s>Plasmodezme mogu se umetnuti u postojeće ćelijske zidovi između nedijelećih, mirujućih ćelija (sekundarne plasmodezme.</s>

<s>Struktura</s>

<s>Plazmodezmna plazma membrana 
Tipska biljna ćelija ima između 103 i 105 plasmodezmi koje ih povezuju sa susjednim ćelijama, je jednako između 1 i 10 po µm2.</s><s>Međutim, prema drugim procjenama, plasmodezme imaju promjer od približno 50-60 nm i građene su od tri glavna sloja: plazma membrana, citoplazmatski rukavac i desmotubula.</s><s>They can transverse cell walls that are up to 90 nm thick.</s><s>Dio plazma membrane plasmodezme je kontinuirano produženje čelijske membrane ili plazmaleme i ima sličnu strukturu fosfolipidnog dvosloja structure.</s>

<s>Citoplazmatki rukav(ac) 
Citoplazmatski rukav je prostor ispunjen tečnošću, obavijen plasmalemom i kontinuirano je produženje citosola.</s><s>Kroz ovaj prostor plazmodezmi odvija se promet molekula i iona.</s><s>Manje molekule (npr. šećer i aminokiseline ) i ioni mogu lahko proći kroz plasmodezme, putem difuzije, bez potrebe za dodatnom hemijskom energijom.</s><s>Veće molekule, uključujući proteine (naprimjer zeleni fluorescentni proteini) i RNK, kroz ovaj rukav mogu proći difuzno.</s><s>Plazmodezmski transport nekih većih molekula omogućavaju mehanizmi koji su još uvijek nepoznati.</s><s>Jedan od mehanizama regulacije propustljivosti plazmodezmi je akumulacija polisaharidne kaloze oko vratne regije za formiranje ovratnika, čime se smanjuje promjer pora koje su dostupne za transport tvari.</s>

<s>Dezmotubule 
Dezmotubule su cijevi spljoštenog endoplazmatskog retikuluma koje se protežeuizmeđu dvije susjedne ćelije.</s><s>Za neke molekule se zna da se transportuju kroz ovaj kanal, ali to se ne smatra glavnim putem za transport preko plasmodezmi.</s>

<s>Oko područjsa desmotubule i plazma membrane nalazi se gustog materijal elektrona, koji često spaja krakolike strukture koje izgleda dijele plasmodezmu u manje kanale.</s><s>Ove strukture mogu biti građene od miozina i aktina, koji su dijelovi citoskeleta.</s><s>U tom slučaju ovi proteini koriste se u selektivnom transportu velikih molekula između ćelija.</s>

<s>Transport</s>

<s>Plasmodezme su pokazale sposobnost za transport proteina (uključujući i faktor transkripcije), kratke ometajuće RNK, RNK, viroida i virusnih genoma je od ćelije do ćelije.</s><s>Jedan primjer virusnih [proteina [kretanja]] je virusa mozaika duvana MP-30.</s><s>Za MP-30 smatra se da se veže za vlastiti genoma i kapsulu iz zaraženih ćelija i virus prenose i nezaražene ćelije kroz plasmodezme.</s><s>Lokus T proteina za cvjetanje kreče se od listova u vršni meristem izdanaka i pokreće cvjetanje.</s><s>Plazmodezme koriste se ćelijama floema, za simplastni transport u regulisanju sitastih ćelija preko ćelija pratilica.</s>

<s>Veličina molekula koje mogu proći kroz plazmodezme određena je ograničenjem veličine.</s><s>Ovo ograničenje je veoma varijabilno i predmet je aktivnih modifikacija.</s><s>Naprimjer, MP-30 može povećati veličinu limita isključenja od 700 Daltona do 9400 Da, čime pomaže svoje kretanje kroz biljku.</s><s>Također, i povećanje koncentracije kalcija u citoplazmi ili injekcije ili hladne indukcije, pokazalo je da se sužava otvaranje okolnih plazmodezmi i ograničava transport.</s>

<s>Postoji nekoliko modela za mogući aktivni transport kroz plazmodezme.</s><s>Pretpostavlja se da je takav transport posredovana interakcijom s proteinima koji su lokalizovani na dezmotubulama i/ili pratećim proteinima djelomično odvijajućim proteinima, što im omogućava da stanu u uski prolaz.</s><s>Sličan mehanizam može biti uključen u transport virusne nukleinske kiseline kroz plazmodezme.</s>

<s>Povezano 
 Dezmosom
 Membranske nanocijevi</s>

<s>Literatura</s>

<s>Celularna biologija
Anatomija biljaka
Organele</s>

