Muzička škola u Travniku
<s>Muzička škola u Travniku nalazi se u centralnom dijelu Travnika, u Lukačkoj ulici, sa južne strane rijeke Lašve, nasuprot pravoslavne Crkve Uspenja presvete Bogorodice.</s><s>Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj 9. do 12. februara 2010. godine, škola je proglašena za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.</s><s>Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo (predsjedavajuća).</s>

<s>Historija 
Ne postoji sačuvana projektantska dokumentacija, niti je poznato ime projektanta objekta.</s><s>Izgrađena je 1903. godine kao zadužbina porodice Fufić.</s><s>Pod pokroviteljstvom Crkvene opštine Travnik, od izgradnje pa do početka II. svjetskog rata u  u zgradi djeluje Srpska osnovna škola.</s><s>Godine 1923. u zgradi je djelovao i „Srpski narodni dom”, a od 1931. godine i „Ženska stručna škola”.</s>

<s>Po završetku II. svjetskog rata u zgradu zadužbine Fufić privremeno je smješten Zavičajni muzej Travnika.</s><s>Godine 1956. izvršena je nacionalizacija i objekat je oduzet od Crkvene opštine Travnik, i u njega je smještena Srednja ekonomska škola.</s><s>Početkom sedamdesetih godina XX. stoljeća Srednja ekonomska škola je izmještena i na njeno mjesto je smještena Osnovna škola „Braća Volić”.</s><s>Godine 1978. objekat je ustupljen na korištenje Školi za osnovno muzičko obrazovanje Travnik</s>

<s>Danas je u zgradi smještena Osnovna muzička škola - ugledna obrazovna institucija, jedina te vrste u Travniku.</s><s>Nakon posljednjega rata u BiH, od 1996. godine izvršeni su radovi na fasadama objekta, kao i ponovna izmjena svih instalacija i krečenje svih prostorija.</s><s>Škola se nalazi u vrlo dobrom konstruktivnom i svakom drugom stanju i primjerno je održavana.</s>

<s>Opis 
Zgrada po svojoj namjeni spada u obrazovne objekte podignute na užem gradskom području Travnika tokom austrougarskog perioda, zajedno sa objektima Muške osnovne škole, Škole časnih sestara milosrdnica, Nadbiskupske velike gimnazije, Trgovačke (građanske) škole, Medrese i Ženske osnovne škole.</s>

<s>Po stilskom određenju građevina se može svrstati u historicističke objekte.</s><s>Ima pravougaonu osnovu dimenzija 23,30 m x 14,20 m. Usmjeren je sjevernim ulaznim dijelom ka rijeci Lašvi, gdje se nalazi ograđena zelena površina približnih dimenzija 53,00 m x 39,00 m. Spratnost građevine iznosi Sut+P+1+tavan, njena visina do krovne strehe iznosi 11,00 m, a do sljemena krova iznosi 14,40 m.  Vanjski i unutrašnji nosivi zidovi objekta sačinjeni su od opeke, a vodoravna konstrukcija i stubište su izvedeni od armiranog betona.</s><s>Debljina vanjskih nosivih zidova iznosi 50 cm, a debljina poprečnih nosivih zidova koji odvajaju središnje postavljeni predulaz od istočnog odnosno zapadnog dijela objekta iznosi 60 cm.</s>

<s>Literatura 
 Fatima Maslić, Dragana Baner - Vodič kroz prošlost, starine i prirodno naslijeđe travničkog kraja.</s><s>Travnik: Zavičajni muzej Travnik, 2006.</s>

<s>Reference</s>

<s>Nacionalni spomenici u Travniku
T</s>

