Partenije III Carigradski
<s>Partenije III () je bio grčki pravoslavni svećenik koji je od 1656. do 1657. služio kao vaseljenski patrijarh Carigrada.</s><s>Njegovo kratko stolovanje je okončano mučeničkom smrću zbog koje se u pravoslavnim crkvama slavi kao Novi Velikomučenik Partenije III.</s>

<s>Život
Partenije je rođen na otoku Lezbos.</s><s>Godine 1639. je izabran za mitropolita Hiosa.</s><s>26. jula 1656. je postao vaseljenski patrijarh, naslijedivši Joanikija II II.</s>

<s>Njegovo stolovanje je koincidiralo sa sporom koji je izazvalo nastojanje Ruskog Carstva da preuzme kontrolu nad pravoslavnom crkvom u Ukrajini.</s><s>Partenije je stao na stranu Rusa, prihvativši njihov stav da je simbol vjere kijevskog mitropolita Petra Mogile iz 1643. previše blizak katoličkom credu.</s><s>Partenije je također organizirao svečani pogreb svog prethodnika Kirila Lukarisa, ubijenog 1638. godine po nalogu osmanskih vlasti.</s>

<s>Partenije je, u nastojanju da prikupi sredstva za Crkvu, poslao pisma grčkim episkopima u Ruskom Carstvu.</s><s>Prepiske se dočepao osmanski veliki vezir Mehmed Köprülü, koji je zaključio da se na temelju njih Parteniju može suditi za izdaju.</s><s>Na samom suđenju optužbe nizu dokazane, ali je sultan Mehmed IV svejedno naredio da se Partenije objesi i tako "pruži primjer svima onima koji bi pokušali izdaju u budućnosti".</s><s>Parteniju je ponuđeno da spasi život i bude pušten na slobodu preobraćenjem na islam, ali je on to odbio.</s>

<s>Partenije je bio pogubljen vješanjem kraj "Kukine kapije" (Parmak Kapi) u Carigradu, a njegovo truplo ostalo obješeno tri dana.</s><s>Kasnije je bačeno u more, ali su ga lokalni kršćani pronašli i sahranili u manastiru  Kamariotissa na otoku Chalki.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Carigradski patrijarsi
Pravoslavni svetitelji</s>

