Endometrijalna biopsija
<s>Endometrijalna biopsija jedna je od dijagnostička metoda u ginekologiji koja se zasniva na uzimanju i pregledu uzorka tkiva sluzokože endometrijuma materice, njenog kanala i grlića za patohistološku dijagnozu.</s><s>Metoda je invazivna, i može biti praćena komplikacijama i zato zahteva od lekara adekvatno stručno znanje i dobro poznavanje patologije i anatomije.</s>

<s>Opšta razmatranja 
Endometrijum predstavlja vrlo kompleksan endokrini ciljni organ u kojem se, u toku reproduktivnog doba, dešavaju znatne morfološke i sultrastrukturne promene.</s><s>Jedna od najčešćih promena je hiperplazija sa nekoliko strukturnih promena.</s>

<s>U skoro 24% slučajeva patologiju materišta čine polipi endometrijuma.</s><s>Oni nastaju kao posledica estrogene stimulacije sluzokože materice i nejednake osetljivosti pojedinih delova endometrijuma na delovanje estrogena.</s><s>Atrofični polipi se javljaju kod žena postmenopauzi najverovatnije kao posledica regresije hiperplastičnih i funkcionalnih polipa endometrijuma.</s><s>U polipu mogu da se razviju različiti tipovi hiperplazije ili kancer endometrija.</s><s>Prema literaturi, udruženost sa malignim promenama je u 0-13%, a 12-34% pacijentica sa karcinomom endometrija ima istovremeno i polipi endometrijuma.</s><s>S obzirom da polip ima sklonost prema proliferaciji endometrijuma, smatra se da pacijentice sa polipom endometrijuma imaju povećani rizik nastanka karcinoma materice.</s>

<s>Indikacije 
Indicirana je kod sumnjivog ili patološkog kliničkog, citološkog nalaza, zatim pri neskladu sa citološkim nalazom kao i kod kod nejasnog objektivnog nalaza kojim se bolest ne može da objasni citološkim nalazom.</s><s>U tom smisli postoji veliki broj indikacija za endometrijalnu biopsiju među kojima su značajnije:
 Žene sa hroničnom anovulacijom poput sindromaa policističnih jajnika imaju povećan rizik za bolesti endometrijuma i u tom smislu endometrijalna biopsija može biti korisni za procenu njihovog stanja i isključenje specifičnih hiperplazija endometrijuma ili raka.</s><s>Kod žena sa patološkim vaginalnim krvarenjem biopsija može ukazati na prisustvo patoloških hiperplazije endometrijuma ili karcinom.</s><s>Kod pacijenata sa sumnjom na rak materice, biopsija može otkriti prisustvo ćelija raka u endometrijum ili grliću materice.</s><s>U ženske neplodnosti ova test može poslužiti za procenu stanja sluzokože materice (ako je pravilno tempirana sa ovulacijom).</s><s>Međutim, kao se iste informacije mogu dobiti testom krvi na nivoe progesterona, biopsiju treba izbegavati.</s>

<s>Način izvođenja biopsije 
Biopsija se načelno izvodi ambulantno kao nastavak drugih dijagnostičkih pregleda ženskih genitalija.</s><s>Uzorak za patoistološki pregled uzima se biopsijom uz kontrolu oka ili i uz pomoć secijalnih aparata sa optikom (ventualno sa ugrađenom kamerom) i hladnim svetlom (za osvetljavanje posmatrtanog područja), sa najsumnjivijeg mesta.</s>

<s>Postupak
Postupak se može obaviti sa ili bez opšte anestezije, sprovodi se u nekoliko faza, najćešće u operacionoj sali za endoskopske intervencije:
 Pacijentica pre anestezije prvo postavlja u ležeći položaj (na leđa) sa podignutim nogama oslonjenim na specijalne držače.</s><s>Potom se u unutrašnjost vagine ubacuje instrument (spekulum) i postavlja u otvorenn položaj, tako da se kroz njega vidi grlić materice.</s><s>Pre uvođenje instrumenta za biopsiju na materici se vrši Šilerova jodna proba, koja se sastoji u premazivanju površine posmatrane porcije lugolovim rastvorom pomoću dugačkog štapića.</s><s>Jodom iz lugolovog rastvora se zdrav epitel oboji tamno mrko, dok patološki promenjen pločasti epitel i zdrav cilindrični epitel ostaju svetli.</s><s>Jod pozitivna proba znači da je pločasti epitel zdrav, odnosno da na tom mestu verovatno nema karcinoma.</s><s>Jod negativna proba znači da je epitel ostao svetle boje i da je sumnjiv, između ostalog i na karcinom.</s><s>Potom se grli materice lagano pridržavati instrumentom kako bi se materica fiksirala u stabilan boložaj, a drugi instrumentom može da se lagano razvuče i otvori grlić materice ako je je on previše zategnut.</s><s>Na kraju postupka u materičnu duplju se uvodi nstrument za prikupljanje uzorka tkiva materice.</s><s>On se prvo lagano prvo provodi kroz grlić i matericu, sve do određenih lokacija sa kojih se vrši uzorkovanje tkiva.</s><s>Po završenoj biopsiji uzorak tkiva i instrumenti selagano uklanjaju.</s><s>Ako je postupak rađen pod anestezijom pacijentica provodi izvesno vreme u sobi za oporavak, a potom, ako je sveu redu, dozvoljeno je da ide kući.</s>

<s>Uzorkovanje materijala
Uzorkovanje materijala može se obaviti:
 Bioptičkim kleštima (punch biopsija)
 Uz pomoć klinastih biopsija nožem ukoliko se sumnjaa na širenje promena u dublje slojeve tkiva.</s><s>Pojedinačna biopsija ili punch biopsija se danas manje preporučuje jer postoji velika mogućnost da se uzorak ne uzme sa pravog mesta.</s><s>Zato mnogi patolozi i kliničari, danas, daju prednost klinastim biopsijama ukoliko je reč o opsežnijim promenama ili ukoliko su promena šire u okolne strukture obolelog organa.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Dijagnostičke procedure
Ginekologija
Biopsije</s>

