Discitis
<s>Discitis, diskitis, () je zapaljenjem izazvana bolest međupršljenskog prostora,  fibroznog diska smeštenog u tom prostoru i okolnog tkiva.</s><s>Od ove bolesti najčešće obolevaju deca mlađa od 10 godina starosti, mada se bolest može javiti i u ostalim starosnim grupama.</s><s>U najvećem broju slučajeva discitis je nezarazna bolest, iako u svom nazivu nosi prefiks „–itis“</s>

<s>Etiologija 
Discitis je jako retka bolest, čija etiologija nije u potpunosti razjašnjena.</s><s>Bolest se može javiti u bilo kom uzrastu  ali se najčešće javlja kod dece mlađe od 10 godina,  u fazi njihovog intenzivnog rasta.</s>

<s>Bolest je najčešće lokalizovana u međupršljenskim prostorima u grudnom ili lumbalnom (slabinskom) delu kičme.</s>

<s>Discit lokalizovan u grudnom delu kičme zbog širenja procesa prema plućima  može izazvati ozbiljne poremećaje funkcija disanja.</s>

<s>Zbog nedovoljno jasne etiologije bolesti i različitih patofizioloških mehanizama nastanka, razlikujemo dva oblika discitisa;</s>

<s>Primarni oblik discitisa</s>

<s>Primarno nastaje u međupršljenskom prostoru i međupršljenskom disku i najčešće je uzrokovan bakterijskom ili virusnom infekcijom,</s>

<s>Sekundarni oblik discitisa
 
Nastaje kao posledica (komplikacija) drugih zapaljenjskih i nezapaljenjskih bolesti prisutnih u organizmu, koje sekundarno diseminacijom (širenjem)(najčešće preko krvi) izazivaju zapaljenje međupršljenskog diska, ili kao posledica diseminacije procesa iz okolnih struktura u međupršljenski prostor i druge strukture kičmenog stuba.</s><s>Drugi procesi koji sekundarno mogu izazvati discitis su; 
 osteomijelitis 
 autoimune bolesti, 
 tuberkuloza,
 lekovi i druge supstance (alkohol, droga, toksini itd)</s>

<s>U sekundarni oblik discita spada i izuzetno redak oblik infektivnog discita izazvan bakterijama iz grupe ().</s>

<s>U sekundarni oblik spada i dicitis nastao kao komplikacija (neželjene reakcije ili infekcije međupršljenskog diska) nakon diskografije i može se javiti u <1% slučajeva., ili nakon operativnih zahvata na disku.</s><s>Discitis nakon endoskopske discektomije lumbalnog (slabinskog) međupršljenskog diska javlja se u 2-3% operisanih bolesnika.</s>

<s>Klinička slika 
Kliničku sliku discitisa karakteriše; spor početak bolesti, jaki bolovi u leđima, uvećana temperature tela (najčešće subfebrilna), groznica, znojenje, osećaj umora, gubitak apetita i drugi simptomi među kojima su najčešći; 
 Bol u stomaku
 Bol u leđima kuku, nogama, ili preponama.</s><s>Poteškoće pri ustajanju i stajanju
 Povećana zadnja zakrivljenost kičme 
 Razdražljivost
 Dete odbijanje da se sedi, stoji ili hoda 
 Ukočenost u leđima
 Gubitak apetita
Ako se infekcija proširi, proces može da pređe u hronični oblik zapaljenja kičme.</s><s>U nekim slučajevima, infekcija se može proširiti na veći broj međupršljenskih segmenata i spajanjem (srašćivanjem) pršljenova kod dece izazvati zastoj u rastu i razvoju ne samo kičme već i grudnog koša.</s><s>Tako može nastati deformacija kičme poznata pod nazivom kifoza.</s>

<s>Dijagnoza</s>

<s>Dijagnoza se obično postavlja na osnovu, ustanovljenog sužavanja prostora između dva pršljena i drugih promena na međupršljenskom disku i kostima kičmenog stuba.</s><s>Ove promene se mogu uočiti nakon primene jedne od metoda za vizuelizaciju tkiva i organa, koje ove promene čine vidljivim (ali ne pre 2 - 3 nedelje od početka bolesti) kao što su;.</s><s>Radiografija lumbosakralne kičme
 Kompjuterizovana tomografija kičme
 Magnetna rezonantna tomografija kičme.</s><s>Laboratorijske analize krvi (sedimentacija, kompletna krvna slika), dopunjuju postupak utvrđivanja dijagnoze.</s>

<s>Lečenje 
Cilj lečenja je uklanjanje uzročnika koji je izazvao zapaljenje, kupiranje pratećeg bol i uklanjanje posledica.</s><s>U zavisnosti od težine infekcije i drugih promena, lečenje može biti konzervativnog (lekovi, mirovanje, fizikalne procedure) a prema potrebi i operativno.</s><s>Infekcija se leči antibioticima ili antivirusnim lekovima u zavisnosti od uzročnika zapaljenja.</s><s>Bol se kupira analgeticima.</s><s>Temperatura se leči antipireticima.</s><s>Autoimune bolesti se leče imunosupresivnim lekovima za ovu vrstu bolesti.</s><s>Hiruško lečenje diska (retko potrebno) obuhvata; uklanjanje nekroza|nekrotičkih promena u disku nakon teških infekcija, fuziju (spajanje) implantatima ili metalnim umecima težih oštećenja kičmenih pršljenova i korekciju kifoze, kako bi se bolesniku omogućili normalni pokreti kičme.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Bolesti nervnog sistema</s>

