Globalna afera prisluškivanja
<s>Globalna afera prisluškivanja (NSA afera) je nastala nakon objavljivanja strogo povjerljivih (en. top secret) tajnih dokumenata američke obavještajen službe National Security Agency (NSA).</s><s>Američki Whistleblower i bivši agent Edward Snowden je 13. juna 2013 iznio u javnost da su SAD i Ujedinjeno Kraljevstvo od 2007. u globalnom obimu skupljali podatke i prisluškivali neovisno da li konkretna sumnja postoji.</s><s>Kao opravdanje je navedeno da su time spriječeni teroristički napadi.</s>

<s>Podaci koji su sakupljeni su trajno pohranjeni na serverima.</s><s>U zgradama i zastupništvima EZ-a i UN-a su pronađeni skriveni mikrofoni.</s><s>Brojni čelnici savezničkih zemalja su prisluškivani.</s><s>Masivno su kompromitovane E-Mail šifre.</s><s>U toku te afere su objavljene aktivnosti i ostalih država.</s><s>Došlo je i do diplomatskih napetosti, premijerka Brazila Dilma Rousseff je otkazala posjetu SAD-u.</s><s>U nekoliko zemalja su organizovane demonstracije kao znak protesta.</s>

<s>Tok događaja</s>

<s>Edward Snowden je 20. maja sletio u Hongkong nakon što se ukrcao na Hawaiima.</s><s>Tu je zatražio azil.</s><s>Od 1-6.juna Snowden je u Hongkongu reporterima Guardiana Glenn Greenwaldu i Ewen MacAskillu, snimateljica dokumentaraca Laura Poitras je bila također prisutna, dao intervju i uručio razne dokumente.</s><s>Tokom intervjua je obrazložio šta se nalazi u tim dokumentima kao i svoje povode.</s><s>Snowden je pomoću Webcrawlera sakupio oko 1.7 miliona raznih dokumenata.</s>

<s>U toku prvih objavljivanja su britanske dnevne novine The Guardian i američki The Washington Post navele imena do tada nepoznatih programa prisluškivanja: PRISM i Boundless Informant.</s><s>8. juna The Guardian objavljuje detalje o Boundless Informant.</s><s>Prema ovom listu postoji oko 70.000 dosijea koji su sastavljeni na osnovu prisluškivanja.</s>

<s>9. juna Snowden je objelodanio da je pod lažnim identitetom bio uposlen kod Booz Allen Hamilton na Hawaima kao IT administrator, dok je u stvari, radio za NSA.</s><s>Tu NSA ima zastupništvo Kunia Regional SIGINT Operations Center.</s>

<s>U Hongkongu je Snowden 12.juna dao intervju za South China Morning Post gdje je priložio dokumente gje stoji  da je NSA u Hongkongu i Kini probio glavni telefonski kabel (Backbone), čime su došli do miliona SMS poruka.</s><s>23. juna Snowdne sleće na aerodrom Moskva-Šeremetjevo, gdje ostaje nekolik sedmica u „Kompakt-Hotel“, koji se nalazi u tranzitnom (prolaznom) području.</s>

<s>Njemačke novine Der Spiegel je 7.juna objavio intervju koje je Snowdend dao Jacob Appelbaumu und Lauri Poitras.</s><s>Intervju je vođen preko Lavabit stranice koja šifrira komunikaciju.</s><s>Tu je skrivao identitet dok se nije izjasnio kao Whistleblower.</s><s>Tokom intrevjua je priznao da su "Njemci također upetljani".</s>

<s>Programi i sustavi prisluškivanja</s>

<s>U toku razotkrivanja naveden je niz programa  i sustava:  PRISM, Boundless Informant, Tempora, XKeyscore, Mail Isolation Control and Tracking, FAIRVIEW, Genie, Bullrun i CO-TRAVELER Analytics.</s>

<s>Globalno automatsko nadgledanje</s>

<s>Sjedinjene američke države 
U američkoj saveznoj državi Utah, južno od gradića Bluffdale nalazi se Utah Data Center koji je još u izgradnji.</s><s>Kompleks zgrada pripada NSA-u  i treba da potpomogne Comprehensive National Cybersecurity Initiative (CNCI).</s><s>Veličina memorije koja je tamo pohranjena varira od 1 YB (1 YB = 1024 Bajt;)i  5 ZB (1 ZB = 1021 Byte = 1 milijarda Terabyta; Izvor: NPR) ili pak samo  3–12 EB (1 EB = 1018 Byte = 1 million Terabyte; izvor: Forbes).</s><s>Ako se uzme u obziz svo stanovništvo na Zemlji, onda na svakog dolazi 140 gigabajta ili 1.4 megabajta ovisno koja je procjena tačna.</s><s>Time je načinjen korak ka totalnom nadzoru.</s>

<s>Količina podataka koji dnevno dolaze iznosi oko 29 petabajta.</s>

<s>U SAD-u postoji tajni FISA sud koji je dao odredbu u skladu sa USA PATRIOT Act da američko preduzeće Verizon Communications dostavlja NSA-u sve metapodatke svojih korisnika.</s><s>Ta odredba važi 90 dana i nakon isteka se rutinski produži.</s><s>29. augusta 2013 FISA sud je potvrdio da ova odredba, dokle god se radi o metapodacima, nije protivna američkom Ustavu te nije potreban ni sudski zahtjev za pretres.</s>

<s>Prema New York Timese je 2010.</s><s>NSA je počela rekonstrukciju socijalnih mreža na osnovu murapodataka  uz upotrebu podataka iz javnih, komercijanih i drugih izvora.</s><s>Cilj je bio spojiti veze između određenih osoba.</s>

<s>U novembru 2013 je objavljeno da je NSA komprimitovala oko 50.000 raznih računarskih mreža koristeći trojance, cilj je bio obuhvatiti oko 85.000 mreža.</s>

<s>Five Eyes (UKUSA)</s>

<s>Britanska služba GCHQ se je priključila na preko 200 optičkih vlakana za globalnu komunikaciju.</s><s>Navodno je GCHQ 2012 bio u stanju dnevno obraditi 600 miliona telefonskih poziva.</s><s>Pretpostavlja se da su britanski provajderi,Vodafone Cable, British Telecommunications (BT), Verizon Business, Level 3, Interoute, Viatel Global Crossing, odlukom vlade morali sarađivati.</s>

<s>Time je obavještajne služba GCHQ imala teoretski pristup svakoj komunikaciji na relaciji Evrope i Sjeverne Amerike,koja se odvija putem podmorskih kablova TAT-14 i Atlantic Crossing 1, a isto tako i u Evropi posebno Njemačkoj.</s>

<s>Od posebna važnosti za Evropu je podmorski kabel Pan-European-Crossing PEC.</s><s>SEA-ME-WE 3, koji vodi sa sjevera Njemačke do Gibrltara preko Egipta, Džibutija, preko Singapura do Japan i Australija, time je značajan za komunikaciju između Evrope, Istočne Afrike i azijskh država u na području Pacifika.</s>

<s>Australijska obavještajna služba Defence Signals Directorate pomaže u okviru UKUSA sporazuma (Five Eyes) kod prikopčavanja kabla SEA-ME-WE-3-K.</s><s>Ovdje sarađuju službe Singapura (kraj kabla SEA-ME-WE-4) i Australije.</s><s>U Australiji postoje i drugi sistemi prisluškivanja kao Pine Gap i Shoal Bay Receiving Station koje razmjenjuju podatke sa NSA.</s><s>U Kanadi je Communications Security Establishment obavlja slične zadatke.</s>

<s>Osim toga službe Kanade (Communications Security Establishment Canada) i Novog Zelanda (Government Communications Security Bureau) se ubrajaju u „Five Eyes“.</s>

<s>Njemačka Savezna služba za zaštitu ustava (njem.</s><s>Bundesverfassungsschutz) je 2012. dostavio britanskom GCHQ u oko  657 slučajeva vlastite podatke.</s>

<s>Prema Snowdenovim dokumentima je NSA je bila u stanju da kompromituje mejlove koje se šalju s Blackberryem.</s><s>U Belgacom skandalu se saznalo da je GCHQ imao pristup svim centralnim Roaming-routerima koji su pripadali provajderu Belgacom, gdje su štaviše vršili kriptinaltički napad Man-in-the-middle (sh.</s><s>"Čovjek u sredini") .</s>

<s>Njemački magazin „Der Spiegel“ je objavio da je NSA bio u stanju upravljati mrežom podmorskog kabla SEA-ME-WE4.</s>

<s>Brazil 
NSA je prema navodima brazilskih novina O Globo "godinama sistemtski" došao do pristupa svim lokalnim provajderima.</s><s>Presretnuto je nekoliko miliona mejlova i telefonskih razgovora.</s><s>Jedan od autora u  O Globou je Glenn Greenwald.</s><s>Obim podataka je bio ogroman, čime je Brazil bio među prvim zemljama Latinske Amerike.</s><s>Brazil je reagovao time što je sazvao Ujedinjene nacije.</s><s>Treblao je naći bolji način zaštite privatnih podataka.</s><s>Nije još razjašnjeno da li se radi o konkretnim podacima iz Brazila ili je Brazil samo komunikacijski čvor gdje se slijevaju informacije iz drugih zemalja.</s>

<s>Francuska</s>

<s>Francuske dnevne novine Le Monde su u julu 2013 objavile da je francuska obavještajna služba Direction Générale de la Sécurité Extérieure (DGSE) u velikom obimu skupljala metapodatke (elektronska komunikacija i internet) francuskih građana koji su pohranjivani i poslije stavljeni u pristup francuskim državnim administracijama i drugim službama.</s><s>Prema Snowdenovim dokumentima Francuska je zaključila poseban sporazum sa „Five Eyes“ pod nazivom „Lustre“ prilikom čega se, prema njemačkim novinama Süddeutschen Zeitung,sistematski dostavljaju informacije na iste.</s><s>Krajem oktobra 2013 je kroz Snowdenove dokumente objavljeno da je NSA imala pristup svim podacima, sakupljenih kroz "Lustre", što je u Francuskoj izazvalo oštre javne proteste.</s><s>NSA direktor je par dana kasnije izjavio da se radi o 70 miliona telefonskih razgovora koje je francuski DGSE dostavio i da se radi o inostranim (pozivi van Frnacuske) razgovorima.</s>

<s>Španija 
Pored prisluškivanja članova španske vlade, koje se dešavalo krajem decembra 2012. i početkom januara 2013., snimljeno je oko 60.5  miliona telefonskih razgovora i skupljeni podaci sa socijalnih mreža (Facebook, Twitter) te mejlova.</s>

<s>Keith B. Alexander, NSA direktor je izjavio pred američkim kongresom, da su podaci dostavljeni NSA-u od strane španske obavještajne službe i da se radi o inostranim telefonskim razgovorima.</s>

<s>Njemačka 
Američke obavještajne službe su već dugo bile u Njemačkoj aktivne, ranije je napravljena mreža saradnje.</s><s>Još za vrijeme Adenauera potpisan je sporazum koji je američkim službama dozvoljavao uvid u inostrane PTT usluge.</s><s>Njemački BND ima isklučivo pravo na razmjenu tih podataka s NSA.</s><s>Njemački Der Spiegel je pisao još u februaru 1989:
"četiri godine nakon što je George Orwell izdao distopijski roman „1984“ su SAD već 1952. osnovali u Evropi organizaciju orvelskog formata.</s><s>Ta ogranizacija je mogla raditi šta joj je bilo po volji.</s><s>Zaštita privatne sfere ne važi u BRD-u.</s><s>Tko god između Sjevernog mora i Alpa uzme telefon u ruke mora znati da NSA sluša očigledno uz dozvolu i znanjem njemačke vlade.</s><s>Njemački stručnjaci su saglasni da se Zapadna Njemačka prisluškuje."</s>

<s>Kod takozvanog "prisluškivanja bez indicija" je današnja Njemačka važan partner NSA i uvezanih preduzeća.</s><s>Istovremeno se Nijemci prisluškuju od strane svojih saveznika sa Zapada.</s><s>Der Spiegel piše dalje: 
"Iz jedne povjerljive klasifikacije se vidi da se Njemačka smatra istovremeno partnerom i ciljem prisluškivanja.</s><s>Prema tome Njemačka je partner tzv. treće klase.</s><s>Izuzimaju se isključivo Kanada, Australija, Velika Britanija i Novi Zeland koji se navode kao partneri druge klase.</s><s>Mi možemo uhvatiti elektronske signale većine naših partnera treće klase - što i činimo‘, navodi se u jednoj prezentaciji."</s>

<s>Lokacije NSA u Njemačkoj</s>

<s>U bavarskom gradu Bad Aibling je od 1952. u pogonu  NSA baza za prisluškivanje Field Station 81 .</s><s>Ovo postrojenje, koje koriste također njemačke i britanske tajne službe, je pod pritiskom EZ 2004. moralo biti zatvoreno.</s><s>Pojedina odjeljenja su samo prebačena u druge baze:Dagger Complex, August-Euler-Flugplatz.</s><s>Dijelove uređaja koristi i danas Savezna njemačka obavještajna služba (njem.</s><s>Bundesnachrichtendienst, BND).</s><s>Prema Snowdenu "u kasarni Mangfall postoji centrala za komunikaciju u rukama NSA."</s>

<s>Dana 7. jula 2013 je njemački Spiegel upozorio na to da američke trupe, stacionirane  u Wiesbadenu, izgrađuju Consolidated Intelligence Center (sh: „Centar ujedinjenih obavještajnih službi“ koji bi trebao do kraja 2015. biti završen.</s><s>NSA će nakona izgradnje preuzeti kontrolu nad objektom.</s>

<s>Planirano je osoblje iz Dagger Complexa prebaciti u Consolidated Intelligence Center.</s><s>U tom sastavu je oko 1100 „Intelligence Professionals“ (sh. obavještajnih stručnjaka) i „Special Security Officers“ (sh. oficira za sigurnost)</s>

<s>Saradnja BND i NSA</s>

<s>Spiegel navodi dalje da je BND, u velikom obimu, dostavio NSA-u metapodatke koji je prethodno sakupio.</s><s>Radi se o vremenskom oznakama telefonskih razgovora, mejlova, SMS poruka i chat stranica.</s><s>Primjera radi dostavljeno je dužina trajanja telefonskog razgovora, te brojeve korisnika ili dužinu posjete nekoj chat stranici.</s><s>Prema statistici, u koju je redakcija Spiegela imala uvid, dnevno se pohrani oko 20 miliona telefonskih veza i 10 miliona internet pristupa.</s><s>Samo u decembru 2013 je skupljeno preko baze u Bad Aiblingu  oko 500 miliona metapodataka.</s><s>Vrhunac je postignut 7.januara 2013 kada je NSA za jedan dan ustanovila 60 miliona telefonskih veza.</s>

<s>Njemačka tajna služba za međunarodne aktivnosti (njem.</s><s>Auslandsgeheimdienst) je potvrdila dostavu podataka uz to da su prethodno lični podaci uklonjeni.</s><s>Njemački Zeit je objavio da su izbrisane sve mejl adrese s domenom .de kao i telefonski brojevi sa pozivnim +49. 28. aprila 2002 sklopljen je između BND i NSA „Memorandum of Agreement”, čiji sadržaj nije poznat javnosti, ali koji određuje buduću saradnju osnivanja zajedničke SIGINT lokacije u Bad Aiblingu.</s>

<s>Ovaj sporazum se dogodio u sklopu izmjena njemačkih zakona u okviru rata protiv terorizma i predstavlja osnovu saradnje BND i NSA.</s>

<s>Prema istraživanjima NDR-a i Süddeutschen Zeitung izjave azilanata o sigurnosom stanju u njihovim zemljama skupljaju se od strane „Hauptstelle für Befragungswesen“ (sh.</s><s>Glavno mjesto za davanje izjava)  šalju BND-u. a također i službama Velike Britanije i SAD-a.</s><s>Te izjave se koriste u svrhu ubijanja bespilotnim letjelicama (dronama) na područjima Iraka ili Somalije.</s>

<s>Spiegel je u štampanom izdanju 25/2014 pisao da se na području Njemačke nalazi trenutno (juni 2014) 200 američkih agenata, s akrediticijama diplomata, od kojih su neki i u Bad Aiblingu .</s><s>Zahvaljujući jednoj iznimci, dobili su pravo da uhode njemačke građane, ukoliko je od njih prijetila opasnost.</s><s>Iz Snowndenovih dokumenata proizilazi da su u izvještaju NSA januara 2005. izričito pohvaljena saznanja iz Njemačke.</s><s>Ista su upotrijebljena za hapšenje odnosno ubijanje 40 osoba osumnjičenih za terorizam.</s>

<s>Prema navodima Süddeutsche Zeitung, NDR i WDR, objavljenih krajem juna 2014, da BND prisluškuje internet čvorove (en. internet exchange point) na području Frankfurta.</s><s>Velika količina sakupljenih podataka je u periodu 2004-2007 dostavljena NSA.</s><s>Podaci njemačkih građana su prethodno uklonjeni.</s><s>Ernst Uhrlau tadašnji šef BND je 2007. na inicijativu biroa kancelara i protiv volje NSA zaustavio ove aktivnosti.</s><s>Kod ove operacije očigledno nisu bili uključeni niti parlamentarni nadzorni gremij (njem.</s><s>Parlamentarische Kontrollgremium) niti komisija Bundestaga (njem.</s><s>Bundestagskommission).</s>

<s>Saradnja njemačkog Verfassungsschutza und NSA 
Prema navodima Süddeutschen Zeitung od 13 septembra 2013, njemački Savezni biro za zaštitu ustava (sh.</s><s>"Bundesamt für Verfassungsschutz", BfV) isporučuje redovno povjerljive podatke NSA-u i sarađuje s još 8 američkih službi.</s><s>Prema jednom povjerljivom zapisu, BfV je 2012. dostupio 864, 2013. 1163 a 2014. 400 protokola NSA-u.</s><s>Zauzvrat BfV je dobio oko 4700 podataka.</s><s>BfV radi trenutno testove sa softverom XKeyscore za nadgledanje.</s><s>Süddeutsche Zeitung piše dalje:</s>

<s>"Ako BfV redovno koristi softver, obavezao se je rezultate dostaviti NSA-i."</s>

<s>Hans-Georg Maaßen, direktor BfV, dao je NSA-u osiguranje za ovo.</s><s>Službenici BfV i NSA se redovno sastaju, obično jednom sedmično u „BfV podružnici Berlin-Treptow“.</s><s>Sastanci se obavljaju redovno i u Dagger-Complexu Darmstadt.</s><s>Parlamentarni kontrolni gremij njemačkog Bundestaga bio je "sveobuhvatno" (njem. "vollumfänglich") o tome obaviješten.</s>

<s>Analitičko djelovanje američkih preduzeća 
Objava američko-njemačko sporazuma o imunitetu i olakšicama preduzeća "Lockheed Martin Integrated Systems, Inc." und "Booz Allen Hamilton, Inc." može se vidjeti u Saveznom zakonskom papiru (njem.</s><s>"Bundesgesetzblatt") iz 2009 (Nr.</s><s>DOCPER-AS-61-02, Nr.</s><s>DOCPER-AS-39-11)
Pravna osnova je Član 72 (njm.</s><s>"Artikel 72") dodatnog sporazuma o statusu NATO trupa</s>

<s>U štampanoj verziji protokola 17/5586 sa sjednice u njemačkom Bundestagu, gdje je 14. aprila 2014 parlamentarac Paul Schäfer dao upit, njemačka vlada je potvrdila da je u periodu januara 2005 do februara 2011  292 američko preduzeće dobilo olakšice.</s><s>Olakšice su bile uglavnom izuzimanje od primjene njemačkih propisa o poslovanju zanata i trgovine, s tim da su prava radnika ostala na snazi.</s>

<s>Preduzeće za IT usluge Computer Sciences Corporation (CSC),čiji su klijenti između ostalih CIA i NSA, ima u Njemačkoj kćerku-preduzeće CSC Deutschland Solutions GmbH s glavnim sjedištem u Wiesbadenu.</s><s>CSC je bilo umiješano u kidnapovanja i mučenja osumnjičenih.</s><s>Od 1990.</s><s>CSC Deutschland Solutions GmbH dobijalo je poslove od njemačkih saveznih organa u obimu od 300 miliona evra gdje je postojao i pristup povjerljivim podacima.</s><s>CSC je imao pristup projektu sigurnog mejla za njemačke savezne organe, (De-Mail),uveden od njemačke pošte (njem.</s><s>Deutsche Post).</s><s>Pored toga CSC je vodio zaseban registar za oružja u Njemačkoj, učestvovao kod testova tzv. državnog trojanca (njem.</s><s>"Staatstrojaner") kao i uvođenja nove lične karte.</s><s>CSC Deutschland Solutions GmbH i Ministarstvo unutrašnjih poslova Njemačke (njem.</s><s>"Bundesministerium des Innern") odbili su u novembru 2013 dati komentar.</s>

<s>Druge države 
Razotkriveno prisluškivanje "pet očiju", koje traje od 2007., je omogućeno nizom sporazuma s raznim državama.</s><s>U štampi su spomenute sljedeće zemlje: Austrija, Danska, Francuska, Holandija, Italija, Izrael, Njemačka, Singapur, Španija, Švedska i Švicarska.</s>

<s>Saradnja preduzeća i obavještajnih službi</s>

<s>Početkom 2013. prema izveštajima Süddeutsche Zeitunga i NDR-a američke i britanske obavještajne službe su imale zakonsko pokriće za pristup podacima telekomunikacijskih preduzeća.</s><s>Neka preduzeća su aktivno pomagala, uz određenu novčanu naknadu, prilikom razvijanja softvera za prisluškivanje.</s><s>2013.</s><s>NSA je platila 278 miliona dolara američkim provajderima za pristup glavnim internet kablovima (eng. Backbone).</s><s>Ostala američka preduzeća nisu dobijala novac.</s><s>Dodatnih 56,6 miliona dolara bili su namijenjeni stranim preduzećima i kao službama (eng. Foreign Partner Access).</s>

<s>Preduzeće Level 3 ima u Njemačkoj nekoliko računarskih centara i internet čvorova.</s><s>1. augusta 2013 Level 3 je indirektno priznao da je NSA-u dao pristup najvećem internet čvoru DE-CIX u Frankfurtu na Majni.</s><s>Interoute posjeduje u Evropi oko 100 tzv. Point of Presence - samo u Njemačkoj oko 15.</s><s>Global Crossing kontroliše važan transatlantskog telefonskog kabla "Atlantic Crossing 1", koje se nalazi na njemačkom ostrvu Sylt i povezuje sve njemačke mobilne mreže.</s><s>Verizon je vlasnik oba podvodna kabla Ulysses 1 i 2 za unutrašnju Evropu.</s>

<s>Viatel je demantovao navode štampe o saradnji sa GHCQ, pozivajući se istovremeno na postojeće zakone, koje prisiljavaju preduzeća da nezvanično izručivaju podatke.</s><s>Sva ostala spomenuta preduzeća su potvrdila navode štampe.</s>

<s>Iz Snowdenovih dokumenata, koji su dati na uvid NDR i Süddeutsche Zeitung, proizilazi da je GHCQ isključivo prisluškivao za „privredni napredak“ Ujedinjenog kraljevstva.</s><s>Time je otvorena mogućnost privredne špijunaže finansirane od strane britanske države.</s>

<s>Međunarodni nadzor novčanih transakcija 
Ogranak NSA pod imenom „Follow the Money“ (sh.</s><s>"Slijedi novac") ima zadatak prikupljanja finansijskih podataka.</s><s>Dobijene informacije , koje su do 2011. obuhvatale oko 180 miliona fajlova, učitavaju se finansijsku banku podataka „Tracfin“.</s><s>84% informacija potječu od korisnika kreditnih kartica.</s><s>Cilj su evropski,  afrički, kao korisnici Visa kartica na Bliskom Istoku.</s><s>Radi se o tome, "da se prikupe, pohrane i analiziraju novčane transakcije vodećih preduzeća koje nude kreditne kartice".</s><s>Shodno brazilskom tv kanalu TV Globo NSA ima pristup i podacima međubankovne mreže SWIFT.</s><s>Američki direktor obavještanje službe James Clapper saopštio je da "nije nikakva tajna, da tajne službe skupljaju sve podatke o privrednim i finansijkim pokretima kao i finansiranja terora"</s>

<s>Američke državne službe imaju pristup SWIFT podacima i bez učešća NSA, jer postoji sporazum između Evropske zajednice i SAD o razmjeni podataka.</s><s>Komisija EZ-a priznala je 2011. da SAD ima pristup svakoj doznaci zemalja Evropske zajednice, ukoliko se to obavlja putem FIN servisa u SWIFT mreži.</s><s>Glasnogovornik preduzeća SWIFT potvrdio je tu izjavu.</s><s>Komesarka Evropske zajednice za unutrašnje poslove  Cecilia Malmström je početkom septembra 2013. najavila mogućnost ukidanja SWIFT sporazuma.</s>

<s>Nakon što je Evropski parlament 23. oktobra održao plenum i donio rezoluciju o ukidanju sporazuma, Malmström je promijenila stav te izjavila da sporazum pruža efikasnu zaštitu evropskim građanima iako se protivno pokazalo.</s>

<s>Skupljanje podataka iz adresata 
15. oktobra Washington Post je objavio izvještaj, zasnovan na Snowdenovom dokumentima, da NSA skuplja adresate raznih internet usluga.</s><s>Ovaj postupak nije u SAD-u dozvoljen, te je NSA probejago kooperaciji sa stranim telekomunikacijskim preduzećima.</s><s>Spojeni su podaci iz adresata s profilima korisnika.</s><s>Na taj način skupljane su indicije o teroristima, trgovcima ljudima i krijumčarima drogom..</s>

<s>Reference</s>

<s>2013
Prisluškivanje
Tajni vladini programi
Historija SAD (1991–danas)
Internet</s>

