Vojislav Simić
<s>Vojislav Simić  (Beograd, 18. ožujka 1924.) je srpski glazbenik, dirigent, skladatelj, pionir srpskog etno-jazza i glumac.</s>

<s>Životopis 
Vojislav Simić je rođen 18. ožujka 1924. u Beogradu.</s><s>Poznati je dirigent Džez orkestra Radio televizije Beograd, autor mnogobrojnih jazz kompozicija, tradicionalne liturgijske vokalne i instrumentalne glazbe, etno-jazza i glazbe za djecu.</s><s>Ključno je ime jazz scene u Srbiji.</s><s>Otkako je 1954. utemeljen Džez orkestar RTV Beograd, Simić je godinama poslije – zajedno sa Zvonimirom Skerlom – imao značajnu ulogu u vođenju tog orkestra.</s><s>Od 1953. do 1985.</s><s>Simić i Džez orkestar RTV Beograd nastupali su diljem Europe: osvojili su mnoge nagrade i pobijedili na brojnim natjecanjima, uključujući i poznati jazz-festival »Juan-les-Pins« u Francuskoj, gdje su 1960. osvojili prvu nagradu.</s><s>S tim je orkestrom redovito nastupao u programima jazz-festivala na Bledu i u Ljubljani, a surađivali su i s mnogim domaćim i strani solistima, primjerice Kvartetom Predraga Ivanovića, Stjepanom Jimmyjem Stanićem, Duškom Gojkovićem, Milivojem Markovićem, Bora Roković, Milo Pavlović, zatim Maynardom Fergusonom, Alanom Skidmoreom i Gerdom Dudekom.</s>

<s>Simić je bio i gost-dirigent u mnogim kazalištima u bivšoj Jugoslaviji, te gost-skladatelj na dječjim festivalima u Srbiji.</s><s>Na rad mu je utjecalo djelo srpskog pisca i pjesnika Jovana Jovanovića Zmaja.</s><s>Skladao je glazbu za mnoge TV serije, ali i igrane i dokumentarne filmove.</s><s>Osobito je poznat kao autor glazbe za film Sumnjivo lice, film i TV seriju Salaš u Malom ritu, TV seriju Osma ofanziva, dokumentarni film Dobro jutro Homolje, itd.</s>

<s>Glumio je u TV-filmu Sastanak muzičara - Jam session (1968.) i TV seriji Sedam plus sedam (1979.).</s><s>Napisao je i dvije knjige autobiografskog karaktera: »Susreti i sećanja« i »Sentimentalno putovanje«.</s>

<s>Vojislav Simić je svojedobno bio predsjednik Udruženja džez muzičara i predsjednik Udruženja kompozitora Srbije.</s><s>Živi u Beogradu sa suprugom: imaju dvije kćeri i troje unučadi.</s>

<s>Nagrade i priznanja 
 Orden rada sa zlatnim vijencem
 Orden Beočug grada Beograda
 Nagrada za životno djelo Radiotelevizije Srbije</s>

<s>Literatura 
 Đurić-Klajn, Stana: »SIMIĆ, Vojislav«, u: Kovačević, K. (ur.), Muzička enciklopedija, Zagreb: JLZ, 1977., sv. 3, str. 353.</s><s>Jakovljević, Svetolik: Jedan vek džeza & Kratki prilozi za izučavanje džeza u Srbiji, Beograd: Knjižara Žagor, 2003.</s><s>Simić, Vojislav: Veselo putovanje: sa džez orkestrom RTV Beograd po belom svetu, Beograd: Radio-televizija Srbije, 2005.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze 
 Vojislav Bubiša Simić – službene stranice
 archive.org / muzickacentrala.com – Vojislav Bubiša Simić (životopis)
 secanja.com – Vojislav Simić (životopis)
 Audio i foto arhiv: Vojislav Simić (životopis)
 vreme.com – D. Anđelić, I. Nedeljković, A. Milosavljević & S. Nastasijević: »Istraživanje – Džez u Srbiji: Od Sent Luisa do Beograda«
 niscafe.com – Nagrada za životno delo Vojislavu Simiću 
 popboks.com – Vladimir Skočajić: »Vojislav Bubiša Simić.</s><s>Od igranke do umetnosti«  (intervju)
 IMDb: Vojislav Simić 
 youtube.com – Vojislav Simić</s>

<s>Srpski džez-muzičari
Srpski dirigenti
Srpski kompozitori
Jugoslavenski kompozitori
Biografije, Beograd</s>

