Davor Dujmović
<s>Davor Dujmović (Sarajevo, 20. septembar 1969 — Novo Mesto, 31. maj 1999) bio je jugoslovenski glumac.</s>

<s>Biografija 
Njegova najzapaženija uloga je uloga Perhana, junaka filma „Dom za vešanje“.</s><s>Kao dečak imao je običaj da posle nastave svrati kod oca koji je tada radio kao privatnik na pijaci Markale.</s><s>U vreme kada je išao u drugi razred niže muzičke škole, u obližnjem restoranu „Dalmacija“ gde je sedeo sa svojim ocem, slučajno su došli Emir Kusturica i njegov asistent.</s><s>Asistent je pitao Davorovog oca da li može da učestvuje na audiciji za film „Otac na službenom putu“ ; on je pristao i posle toga krenulo je probno snimanje, gde se pokazao kao pogodan za ulogu.</s>

<s>Nakon snimanja pomenutog filma, koji je nagrađen zlatnom palmom u Kanu, odlučio je da upiše filmsku akademiju.</s><s>Nije mu uspelo i kasnije nije pokušavao.</s><s>Usledila je nova značajna uloga u filmu „Strategija svrake“.</s><s>Sa nepunih osamnaest godina igrao je glavnu ulogu u filmu „Dom za vešanje“, nakon kojeg je proglašen za jednog od pet najboljih glumaca u Evropi.</s><s>Davor i njegova partnerka u filmu (Azra) Sinolička Trpkova proglašeni su za najbolji glumački par u bivšoj Jugoslaviji.</s>

<s>Nakon toga u prvoj pozorišnoj ulozi, igra kapetana Skota u Sarajevskoj „Mjesečevoj predstavi“.</s><s>Davora su kritičari upoređivali sa Dastinom Hofmanom, glumcem prema kojem bi se pisao i prilagođavao scenario.</s>

<s>Početkom devedesetih je postao ozbiljno zavisan od narkotika i nekoliko puta se bezuspešno lečio.</s><s>U tom periodu preko medija je poručio: „Ono što donosi heroin ne bih poželeo ni najgorem neprijatelju“.</s><s>Zanimljivo je da je baš u tom svom lošem periodu u seriji Sarajevske priče glumio lik mladog narkomana Bobana koji je uz to i sitni diler.</s>

<s>Rat je Davora zatekao u Sarajevu.</s><s>U Sarajevu ostaje prvih meseci rata, i nakon toga razočaran dešavanjima u Jugoslaviji odlazi u Beograd.</s><s>Tamo je snimio nekoliko filmova, od kojih je najpoznatiji „Podzemlje“, Emira Kusturice.</s><s>Nakon završetka rata seli se u Banju Luku.</s><s>Tamo upoznaje Andreja Gardnera sa kojim osniva fond za kulturu Republike Srpske.</s>

<s>Poslednje mesece živeo je u Novom Mestu u Sloveniji kod devojke.</s><s>Slobodno vreme je provodio u prirodi sa konjima.</s><s>Bezuspešno je pokušavao da se izleči od narkotika, te je nakon duge i teške depresije 31. maja 1999. godine izvršio samoubistvo.</s>

<s>Uloge</s>

<s>|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1985. || Otac na službenom putu || Brat Mirza
|-
| 1987. || Strategija svrake || 
|-
| 1988. || Dom za vešanje || Perhan
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1990. || Istočno od istoka || 
|-
| 1990. || Adam ledolomak || 
|-
| 1990. || Poslednji valcer u Sarajevu || Gavrilo Princip
|-
| 1991. || Praznik u Sarajevu || Šeagić
|-
| 1991. || Sarajevske priče || Boban Kokot
|-
| 1992. || Prokleta je Amerika || 
|-
| 1992. || Aleksa Šantić (TV serija) || Učenik u Ljubljani
|-
| 1995. || Složna braća || Mustafa Mute Halimić
|-
| 1995. || Podzemlje || Bata
|-
| 1996. || Bila jednom jedna zemlja || Bata
|}</s>

<s>Izvori</s>

<s>Spoljašnje veze 
 
 Sajt Davora Dujmovića
 Davor Dujmović, intervju posle pet godina (1996)</s>

<s>Srpski filmski glumci
Jugoslavenski filmski glumci
Samoubice</s>

