Lavovski pogrom (1918)
<s>Lavovski pogrom (; ), također poznat i kao Lemberški pogrom, predstavljao je niz masovnih ubistava, pljački i silovanja koje su od 21. do 23. novembra 1918. pripadnici poljske vojske, paravojnih formacija i lokalni poljski civili počinili nad pripadnicima jevrejske zajednice u gradu Lavovu (današnji Lviv u Ukrajini).</s><s>Do njega je došlo nedugo nakon završetka Prvog svjetskog rata, odnosno raspada Austro-Ugarske pod čijom se vlašću dotada nalazio Lavov, odnosno početka oružanog sukoba između novoproglašene poljske države i ukrajinskih nacionalista koji su bili proglasili vlastitu državu - Zapadnoukrajinsku narodnu republiku.</s><s>Jedno od prvih poprišta sukoba je bio upravo Lavov gdje su, za razliku od ostatka Galicije etnički Poljaci činili relativnu većinu stanovništva.</s><s>Ukrajinci su na samom početku zauzeli grad, ali su odatle otjerali Poljaci, a što je kasnije dovelo do višemjesečne opsade.</s><s>Lokalna jevrejska zajednica se na samom početku sukoba proglasila neutralnom, iako su njeni pripadnici formirali vlastitu naoružanu miliciju.</s><s>Nakon ulaska poljskih snaga u grad, Jevreji su se pristali dobrovoljno razoružati.</s><s>Usprkos toga, Poljaci su napaali jevrejsku četvrt, ubili od nekoliko desetaka do nekoliko stotina stanovnika, opljačkali veliki broj trgovina i spalili tri singaoge.</s><s>Vijesti o događajima u Lavovu su, nakon određenog vremena, doprili do međunarodne javnosti, te ih je, između ostalog, u propagandne svrhe nastojala iskoristiti weimarska Njemačka kako bi ishodila što povoljnjiju istočnu granicu s Poljskom tokom mirovne konferencije u Parizu.</s><s>Dio loklanog jevrejskog stanovništva je napustio grad te formirao Jevrejski udarni bataljon koji će se sljedeće dvije godine boriti u redovima ukrajinske Galicijske armije.</s><s>U samom Lavovu više nije bilo većih antisemtiskih incidenata sve do 1941. godine kada će jevrejska zajednica nakon njemačke okupacije postati metom masovnih pokolja od strane lokalnih Ukrajinaca.</s><s>1918
Antisemitizam</s>

