Pavle Goranin Ilija
<s>Pavle Goranin Ilija (rođen: Elijahu Steiner) (Varaždin, 13. 10. 1915 - Žunovi, 2. 1. 1944), jugoslavenski pravnik, član Komunističke partije Jugoslavije, učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Podrijetlo i školovanje 
Pavle Goranin Ilija je rođen 13. 10. 1915 u varaždinskoj židovskoj porodici Mavre Steinera.</s><s>Otac mu je bio profesor u mostarskoj i sarajevskoj realnoj gimnaziji, a mlađi brat Srećko student.</s><s>U Sarajevu je završio osnovnu školu i gimnaziju.</s><s>Kao đak viših razreda gimnazije, uključio se u napredni omladinski pokret, te s mnogo smisla radio na organiziranju i okupljanju omladine.</s><s>1934 upisao je Pravni fakultet Univerziteta u Beogradu.</s><s>U Beogradu je bio aktivist naprednog studentskog pokreta, i već 1936 godine postao je član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ).</s><s>Pavle je bio jedan od pokretača i potpisnika poznatog proglasa bosansko hercegovačkih studenata, iz 1937 godine, za autonomiju Bosne i Hercegovine (BiH).</s><s>Radio je u studentskom društvu "Petar Kočić" i u drugim naprednim studentskim udruženjima.</s><s>Bio je pravi majstor u organiziranju ilegalne partijske tehnike.</s><s>Diplomirao je 1938 godine.</s>

<s>Život nakon diplome i aktivnosti u KPJ do 1941 
Poslije završetka studija, Pavle je u Sarajevu bio među najaktivnijim jugoslavenskim komunistima.</s><s>Radio je u kancelarijama naprednih advokata.</s><s>Gotovo da nije bilo nijedne napredne političke akcije u kojoj Pavle nije učestvovao.</s><s>Organizirao je štrajk u tvornici čarapa "Ključ" u Sarajevu.</s><s>Često je bio hapšen, kažnjavan i proganjan, ali je odlučno nastavljao revolucionarnu aktivnost.</s><s>Pavle je bio jedan od glavnih oslonaca grupi partijskih rukovodilaca koji su po direktivi Centralnog komiteta (CK) KPJ vršili reorganizaciju partijske i SKOJ-evske organizacije u BiH.</s><s>On je najprije bio član, a kasnije i sekretar Mjesnog komiteta (MK) KPJ u Sarajevu.</s><s>Kada je 1939 godine imenovana Komisija za rad s omladinom u Pokrajinskom komitetu (PK) KPJ za BiH, određen je za njenog člana, a uskoro potom postao je član PK SKOJ-a i CK SKOJ-a.</s><s>Bio je i član Okružnog komiteta (OK) KPJ za Sarajevo i njegov delegat na Pokrajinskoj konferenciji KPJ za BiH, 27. i 28. 7. 1940 godine.</s>

<s>Narodnooslobodilačka borba 
Aprilski rat tj. okupacija Kraljevine Jugoslavije i kapitulacija jugoslavenske vojske zatekla je Pavla u Sarajevu, na radu u MK KPJ.</s><s>Odmah poslije dolaska ustaša u Sarajevo, za njim je bila raspisana potjernica, tako da je stalno bio izložen opasnosti od hapšenja.</s><s>No, i pored toga on je bio jedan od najistaknutijih partijskih radnika u Sarajevu.</s><s>Jednom su ustaše uspjele da ga uhapse, ali im se na putu ka zgradi policije istrgnuo, ostavivši im u rukama samo svoj kaput.</s><s>1941 Pavle je podizao narod na oružje, skupljao i angažirao partizanske borce na Romaniji.</s><s>Bio je prvi politički komesar Romanijskog NOB odreda, najbrojnijeg i najslavnijeg odreda u istočnoj Bosni.</s><s>Zatim komesar Romanijskog bataljona i član prvog NOB suda u oslobođenom Sokolacu.</s><s>Sve akcije i uspjesi Romanijskog NOB odreda, odnosno bataljona, a njih je bilo mnogo — protiv Wehrmachta, ustaša i četnika — vezani su za ime Pavla Goranina Ilije.</s><s>Pavle je učestvovao na poznatom Partijskom savjetovanju u Ivančićima, 7. i 8. 1. 1942 godine.</s>

<s>Kada su, zbog četničke izdaje i neprijateljske ofanzive, nastali teški dani za NOB u istočnoj Bosni, Ilija je bio na čelu 1. udarnog bosanskog bataljona, koji je odolijevao svim pokušajima četnika, ustaša i Nijemaca da razbiju ustanak u ovoj oblasti.</s><s>Iz ovog i drugih bataljona nastala je, 2. 8. 1942 godine, 6. istočnobosanska brigada, čiji je on bio jedan od najistaknutijih organizatora.</s><s>U februaru 1942, godine otišao je u Sokoloviće, gdje su četnici održavali svoj zbor i rekao im istinu o izdaji Draže Mihailovića i njegovih oficira.</s><s>Krajem 1942 godine, Pavle je primio dužnost zamjenika političkog komesara Grupe udarnih majevičkih bataljona, iz koje je, u martu 1943, nikla 1 tj. 15 majevička brigada.</s><s>Pavle je bio prvi komesar te brigade.</s><s>S njom je prošao kroz sve bitke u 5. neprijateljskoj ofenzivi, a zatim i mnoge borbe na Romaniji, Birču i Majevici, sve do prvog oslobođenja Tuzle u oktobru 1943 godine.</s><s>Krajem novembra 1943 godine imenovan je za političkog komesara 27. divizije.</s><s>Na toj dužnosti je poginuo 2. 1. 1944 godine, kod sela Žunovi, istočno od Vareša, od avionske bombe, koja je pala pored kuće u kojoj se nalazio Štab divizije.</s>

<s>U narodnooslobodilačkom ratu poginuo je i Pavlov brat Srećko, a otac Mavro je stradao od fašističkog terora.</s>

<s>Narodni heroj Jugoslavije 
Pavle Goranin Ilija je proglašen za narodnog heroja Jugoslavije 15. 5. 1944 godine.</s><s>Sahranjen je u Grobnici narodnih heroja u Sarajevu.</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura</s>

<s></s>

<s>Biografije, Varaždin
Jugoslavenski Jevreji
Austrougarski Jevreji
Jugoslavenski advokati
Jevrejski pravnici
Jevreji u Narodnooslobodilačkoj borbi
Jugoslavenski komunisti do 1945.</s><s>Jugoslavenski partizani
Poginuli partizanski komandanti
Narodni heroji Jugoslavije
Omladina u Narodnooslobodilačkoj borbi
Authority control</s>

