Piazza del Popolo
<s>Piazza del Popolo (prevedeno sa talijanskog Narodni trg) je veliki eliptični trg smješten u srcu Rima u blizini parka Villa Borghese.</s><s>Do Piazza del Popolo vode tri važne rimske ulice: Via del Babuino (lijeva) Via di Ripetta (desna) i Via del Corso (centar).</s><s>Po jednoj od teorija trg se za antičkih vremena i ranog srednjeg vijeka zvao Trg topola, od latinskog populus (talijanski pioppo) što je značilo topola.</s>

<s>Historija</s>

<s>Trg se počeo formirati još za antičkih vremena jer je od njega polazio put Via Flaminia, pa se tu nalazio glavni ulaz u grad.</s><s>Via Flaminia je sagrađena 220. pne. kako bi povezala Rim s jadranskom obalom i stoga je ubrzo postala jedan od najvažnijih puteva koji vode u Rim.</s>

<s>Ulaz za hodočasnike 
Papa Pio IV. angažirao je 1562. arhitekta Nanni di Baccio Bigia da podigne velika gradska vrata Porta Flaminia na Aurelijanovim zidinama sa svrhom impresioniranja hodočasnika koji su u grad ulazili preko Via Flaminije.</s><s>Prigodom dolaska kraljice Kristine od Švedske 1655. u Rim, papa Aleksandar VII. angažirao je Gian Lorenza Berninia da dekorira enterijer vrata, a ona su kasnije preimenovana u Porta del Popolo.</s>

<s>Obelisk 
Papa Siksto V. naredio je 1589. da se egipatski Setijev obelisk prebaci sa Cirkusa Maximusa na centar trga.</s><s>Taj obelisk visok 23,2 m orginalno je podignut oko 1300-e pne. u Hram boga Sunca u Heliopolisu.</s><s>U Rim je prebačen 10. pne. po naredbi rimskog cara Augusta i postavljen u Circus Maximus kako bi obilježio osvajanje Egipta.</s>

<s>Između 1815. i 1816. historicistički arhitekt Giuseppe Valadier redizajnirao je Piazza del Popolo dogradivši zidove oko trga, koji su mu dali njegov današnji eliptoidni oblik.</s><s>Također je podigao centralnu fontanu i četiri egipatska lava oko obeliska.</s><s>Zidovi su dekorirani skulpturama sfingi, koje je isklesao talijanski skulptor Giovanni Ceccarini.</s>

<s>Fontane 
Prepostavlja se da je Valadier također projektirao dvije fontane koje su bile uklopljene u zidove oko Piazza del Popolo.</s><s>Skulptor Ceccarini je bio taj koji je između 1818. do 1824. isklesao mramorne skulpture za fontane.</s><s>Fontana na zapadnom kraju trga, prema rijeci Tiber, zove se Neptunova fontana (talijanski Fontana del Nettuno) i prikazuje Neptuna u pratnji dva Tritona.</s><s>Fontana nasuprot Neptunovoj fontani na istoku, u podnožju brda i parka Pincio, poznata je kao Fontana božice Rima (talijanski: Fontana della dea di Roma).</s><s>Centralna figura božice Rima, okružena alegorijskim likovima koji predstavljaju rijeke Tiber i Aniene.</s><s>Ispod boginje je skulptura vučice koju sišu Romul i Rem, osnivači Rima.</s>

<s>Simetrične crkve 
Na južnom kraju trga nalaze se dvije simetrične crkve koje leže duž obje strane Via del Corso, ulice koja vodi ravno u srce Rima na Piazza Venezia.</s><s>Obje crkve, Santa Maria dei Miracoli i Santa Maria in Montesanto, naručio je 1658. papa Aleksandar VII, a obje je projektirao Carlo Rainaldi.</s><s>Iako na prvi pogled izgledaju potpuno isto, crkve zapravo nisu identične, jer je parcela na kojoj je podignuta Santa Maria in Montesanto (lijeva) manja.</s><s>Zbog tog je Rainaldi, da bi se stvorio dojam simetrije na manjoj izgradio eliptoidnu kupolu, dok je na većoj Santa Maria dei Miracoli podigao klasičnu kružnu kupolu.</s>

<s>Santa Maria del Popolo 
Na trgu se nalazi još jedna crkva, Santa Maria del Popolo, koja leži u neposrednoj blizini Porta del Popolo.</s><s>Ona je podignuta 1477. na mjestu kapelice iz 11. vijeka.</s><s>U toj crkvi nalaze se brojna impresivna umjetnička djela, uključujući najstarije rimske vitraje i dvije poznate Caravaggiove slike.</s><s>Naročito se ističe kapela Chigi koju je kreirao Rafael i kapela Della Rovere, ukrašena freskama iz 15. vijeka.</s><s>Najljepši pogled na trg je sa brda Pincio, do kog vode stepenice</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze 
 
 Piazza del Popolo</s>

<s>Popolo
Neobarokna arhitektura</s>

