Hungerford
<s>Hungerford je staro trgovište od 5,093 stanovnika na jugu Engleske.</s>

<s>Geografske karakteristike</s>

<s>Hungerford leži na ušću rijeke Dun u Kennet, na krajnjem zapadu Grofovije Berkshire, uz granicu sa Grofovijom Wiltshire, udaljen 13 km zapadno od Newburya, 47 km sjeveroistočno od Salisburya  i 107 km zapadno od Londona.</s><s>To je pitoreskni brežuljkasti kraj Downsa, svega 7 km od centra grada leži najviši točka Jugoistočne Engleske brdo - Walbury visoko 297 metara.</s>

<s>Historija</s>

<s>Hungerford prvi se put spomenut 1108. u dokumentu kojim se njegova crkva poklanja Opatiji Bec u Normandiji.</s>

<s>Od 11. vijek do 14. vijek bio feud, ispočetka kraljev, a zatim je prelazio iz ruke u ruku earlovima iz Leicestera i Lancastera.</s>

<s>Sin engleskog, kralja Edwarda III - John od Genta, poveljom je dodjelio neka prava Hungerfordu, između ostalog i da ribari po rijeci Kennet, ali kako je ona navodno ukradena u vrijeme Elizabete I., građani su imali brojne sporove sa feudalnim gospodarima, koji su im ta prava osporavali.</s>

<s>Sporovi su prekinuti i nestali za vladavine Jamesa Stuarta, on je 1612. dao Hungerford dvojici lokalnih ljudi, Johnu Eldredu i Williamu Whitmoru.</s><s>To nije dugo potrajalo jer je već 1617. predat Ralphu Mackerellu i trinaestorici drugih građana na upravljanje (za dobrobit njegovih stanovnika).</s><s>Na taj način je Hungerford dobio gradska prava i lokalnu samoupravu, koja uz modifikacije traja već 400 godina.</s>

<s>Od 1740. promet kočijama na cesti za Bath znatno se povećao, kako se Kennet dotad prelazio gazom (fordom), što baš nije bilo ugodno i brzo - Hungreford je podigao most.</s><s>U to vrijeme postao je i veliko raskršće kad su izgrađeni makadamski putevi za Oxford i Salisbury.</s><s>Zbog tog su u gradu podignute brojne gostionice za odmor putnika, a i brojni kovači imali su pune ruke posla potkivajući konje i popravljajući kočije, tako da je krajem 18 i prvih nekoliko dekada 19. vijek grad rastao i napredovao.</s><s>Nova gradska vijećnica otvorena je 1786. a puno starih kuća građenih fahverkom dobile su nove moderne fasade.</s>

<s>Prosperitet grada dodatno je pojačan otvaranjem kanala Kennet - Avon - 1810.</s><s>Zahvaljujući njemu Hungerford je postao trgovačko - transportni centar. [[Popisa stanovništva pokazuju da je stanovništvo poraslo od 1987 - 1801 na 2.696 u 1851, što je bio rast od 35 %.</s>

<s>Nema sumnje da prva polovica 19. vijeka bila sretni period za Hungerford, ali je otvaranje Brunelove Velike zapadne željeznice do Bristola 1841. izazvalo katastrofu za transport kanalom i kočijama.</s>

<s>Činilo se da samo jedna stvar može pomoći Hungerfordu - izgradnja željezničke pruge.</s><s>To se desilo prije nego što su mnogi mogli i zamisliti željeznička stanica otvorena je 1847., a pruga je produžena prema zapadu 1862. pa se očekivalo da će Hungerford i dalje napredovati, jer leži na magistralnoj pruzi.</s><s>Međutim očekivani prosperitet nije se ostvarivao, umjesto novih poslovnih prilika, željeznica je odvezla stanovnike u duge veće gradove, tako da je njihov broj između 1851. - 1901. opao.</s><s>I pored svih problema Hungerford je nekako živio, dvije  ljevaonice željeza zapošljavale su dosta ljudi, pa je podignuto dosta javnih objekata.</s>

<s>Odkad je 1971. podignut autoput M4 do Hungerforda, grad je kao i čitava dolina Kenneta živnuo.</s>

<s>Današnji Hungerford  je popularna turistička destinacija, poznat po brojnim antikvarijatima
Odkako je kanal Kennet - Avon obnovljen do Hungerforda 1971. a u cijeloj dužini u augustu 1990. brojni nautičari rado zastaju u gradu.</s>

<s>Pobratimski gradovi</s>

<s>Ligueil, Francuska<ref name=twin></s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Hungerford Town Council</s>

<s>Gradovi u Engleskoj
Berkshire</s>

