Šerefudinova Bijela džamija
<s>Šerefudinova Bijela džamija je džamija u Visokom, u starom dijelu grada, uz put za Kiseljak.</s><s>Prvi put je izgrađena 1477. godine i prema nekim mišljenima najstarija je džamija u Visokom.</s><s>Sadašnji izgled dobila je nakon potpune rekonstrukcije 1980. godine.</s><s>Arhitekt džamije je Zlatko Ugljen.</s>

<s>Historija 
U vremenu u kojem projektovanje i izgradnja džamija u Bosni i Hercegovini predstavljaju tek naivno ponavljanje elemenata osmanlijskog stila izgradnje sakralnih objekata, Bijela džamija je donijela jedan novi pristup, koji itekako uspješno realizuje ‘tradicionalnu’ funkciju kroz savremeni arhitektonski izraz.</s><s>Pored nagrade za arhitekturu Aga Khan Fondacije, 2007. godine je, od strane Udruženja mađarskih arhitekata, Bijela džamija u Visokom proglašena jednom od tri najljepša moderna sakralna objekta u Evropi (pored samostana Novy Dour u Češkoj i Sinagoge u Drezdenu).</s><s>Pomenuta priznanja ne predstavljaju samo uspjeh arhitekte Zlatka Ugljena, nego i izvođača radova (GP Zvijezda Visoko), kao i ostalih učesnika u procesu projektovanja i izgradnje objekta, te uže i šire zajednice.</s>

<s>U periodu nakon otvorenja objekta, pa sve do danas, su izvršene mnogobrojne neprimjerene intervencije, kako na samom objektu, tako i u njegovom užem okruženju.</s><s>S druge strane, prisutne su i neadekvatne konotacije vezane za vanjski izgled objekta.</s><s>Kao rezultat ovakvog tretmana ovog bisera visočke čaršije, danas imamo situaciju u kojoj Bijela džamija više nije bijela (dominantne bijele krovne ljuske su obložene krovnim limom), njen aneks (nekadašnje prostorije omladinskog kluba Nur) je napušten i zapušten, džamijska avlija sa šadrvanom je potpuno nestala, a vizure i vanjski doživljaj Bijele džamije su onemogućeni.</s>

<s>Opis 
Džamija se sastoji iz pet funkcionalnih dijelova:
 Pristupni prostor i dvorište
 Glavni unutrašnji prostor
 Produženje glavnog prostora
 Groblje
 Minaret</s>

<s>Unutrašnjost i vanjština su obojeni u bijelo, dok je bež boja korištena za pod, a zelena za nekolicinu metalnih elemenata, kao što su cijevi i ramovi.</s><s>Središnji dio džamije je napravljen za molitvu i ostale vjerske aktivnosti.</s><s>Molitva se vrši i u produženom dijelu koji se sastoji od malog auditorija i ureda.</s>

<s>Veliki stakleni paneli čine džamiju još bolje uklopljenom sa ostatkom.</s><s>Pet krovnih prozora simbolizuju pet glavnih islamskih principa, i u isto vrijeme bacaju svjetlost na najbitnije prostore u unutrašnjosti.</s><s>Jugoistočna fasada kupole je usmjerena prema Kabi.</s><s>Fontane, govornice i drugi ukrasni elementi su jednostavni, kao i kaligrafija u unutrašnjosti koja je napravljena tako da je čitljiva.</s>

<s>Glavni materijali za zgradu su bili gipsani beton za zidove i kupolu, bijeli malter za unutrašnje zidove, mješavina borovine i maltera za površinu mnogih unutrašnjih elemenata, travertin za vanjske putiće i dvorišni pločnik, te čelične cijevi za minaret, dok su podovi unutar džamije prekriveni zelenim ćilimom.</s>

<s>Aga Khanova nagrada za arhitekturu 
Nagrada koja je 1983. došla od Aga Khanove mreže (Aga Khan Development Network) je uvrstila ovu džamiju u jednu od najvrjednijih savremenih džamija izgrađenih u Bosni i Hercegovini.</s><s>Zlatko Ugljen je pohvaljen zbog činjenice da je majstorski saobrazio savremene uticaje, kao što je Le Corbusierova Ronchamp katedrala, i tradicionalne osmanlijske elemente.</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura
 Bijela džamija u Visokom, izdavač: Odbor islamske zajednice Visoko, 1987.</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Mnoštvo slika, planova i nacrta 
 Detaljan članak sa slikama 
 Različite vrste arhitektura kod džamija</s>

<s>Džamije u Visokom</s>

