Aron Alkalaj
<s>Aron Alkalaj (8. 3. 1880, Beograd - 4. 12. 1973, Beograd), jugoslavenski bankar, glavni sekretar "Državne hipotekarne banke Kraljevine Jugoslavije" i predsednik "Benei Berit lože Srbija".</s>

<s>Biografija 
Aron Alkalaj je rođen 8. 3. 1880 godine u beogradskoj jevrejskoj porodici Avrama i Buene Alkalaj.</s><s>Otac mu je bio učitelj i rabin.</s><s>Aron je završio osnovnu školu i gimnaziju u Beogradu.</s><s>Nakon toga je pohađao "Državnu trgovačku školu", koju je završio 1898 godine.</s><s>Odmah potom se zaposlio u "Upravi fondova Kraljevine Srbije", kasnijoj "Državnoj hipotekarnoj banci Kraljevine Jugoslavije".</s><s>Prvi svetski rat proveo je u internaciji u Ugarskoj.</s><s>Po povratku u novouspostavljenu Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca (Kraljevina Jugoslavija), 1918, izabran je za glavnog sekretara Državne hipotekarne banke, što je ostao do penzionisanja 1939 godine.</s><s>Tokom tog perioda, u više navrata je zastupao Upravni odbor banke, a vršio je i dužnost zamenika upravnika banke.</s><s>Pod njegovim rukovodstvom, zaključen je jedini zajam "Državne hipotekarne banke" u Sjedinjenim Američkim Državama (SAD).</s><s>Učestvovao je u obnovi knjiga i administracije banke posle Prvog svetskog rata i u donošenju novog zakona o hipotekarnoj banci.</s><s>U nekoliko jugoslovenskih banaka bio je član upravnog ili nadzornog odbora.</s><s>Aron je bio dugogodišnji član uprave beogradske "Sefardske veroispovedne opštine".</s><s>Na čelu "Jevrejske čitaonice" bio je od osnivanja 1929 do 1941 godine.</s><s>Dužnost predsednika "Benei Berit lože Srbija" obnašao je od 1933 do 1934 godine, da bi nakon toga kasnije bio veliki sekretar lože.</s><s>Nalazio se među prvim članovima novoosnovane "Velike lože NOBB Jugoslavija" 1935 godine.</s><s>Na mesto potpredsednika "Rotari kluba" u Beogradu izabran je 1938 godine.</s><s>Bio je među osnivačima društva "Šemaja Demajo" 1928 godine, a bio je i član njegovog upravnog odbora.</s><s>Takođe je mnogo učinio za kulturni napredak srpskog, odnosno jugoslovenskog jevrejstva, odlično usklađujući ovu akciju sa svojim opštim nacionalnim delovanjem u srpskim i jugoslovenskim okvirima.</s><s>U međuratnom periodu, objavio je veći broj predavanja, eseja, članaka sa ekonomsko-finansijskom, istorijskom i religijsko-filozofskom tematikom.</s><s>Sarađivao je sa časopisima "Novi život" i "Ekonomist".</s><s>Drugi svetski rat je proveo u nemačkom zarobljeništvu.</s><s>Posle rata, nastavio je aktivno angažovanje u jevrejskoj zajednici.</s><s>Alkalaj je bio čovek širokog obrazovanja i neumorne radljivosti.</s><s>Kao odličan poznavalac domaće i strane književnosti, stvorio je ogromnu ličnu biblioteku koju je neprijatelj razneo.</s><s>Govorio je francuski, nemački, engleski, italijanski i španski jezik.</s><s>Njegova knjiga "Mojsije", objavljena u Beogradu pre Prvog svetskog rata u biblioteci "Biografije znamenitih ljudi", a pod uredništvom akademika Stanoja Stanojevića, ima nesumnjivu naučnu i književnu vrednost.</s><s>Knjigu su odlično primili stručna kritika i široki krug čitalaca.</s><s>Pored ostalog ona sadrži zanimljive dotad neobjavljene podatke o Mojsiju, crpene iz srpske narodne tradicije.</s><s>Posle Drugog svetskog rata objavio je knjige "Put u Izrael" i "Život i običaji u nekadašnjoj jevrejskoj mahali".</s><s>Odlikovan je Ordenom Svetog Save IV reda.</s><s>Aron Alkalaj je umro 4. 12. 1973 godine u Beogradu.</s>

<s>Djela 
 Mojsije, Jugo-istok, Beograd, 1932
 Put u Izrael, Prosveta, Niš, 1961</s>

<s>Odlikovanja i pohvale 
  Orden svetog Save IV reda</s>

<s>Reference 
Napomena: Ovaj tekst ili jedan njegov dio preuzet je s mrežnih stranica El Mundo Sefarad.</s><s>Vidi Wikipedia:Dozvole za objavljivanje (Wikipedia:Dozvole za objavljivanje/El Mundo Sefarad).</small><noinclude></s>

<s>Literatura</s>

<s>Biografije, Beograd
Jugoslavenski Jevreji
Srpski Jevreji
Jugoslavenski poslovni ljudi
Jugoslavenski slobodni zidari</s>

