Partenije I Carigradski
<s>Partenije I () je bio vaseljenski patrijarh Carigrada od 1639. do 1644. godine.</s>

<s>Dolazak Partenija na mjesto patrijarha je označio privremenu stabilizaciju Patrijaršije, na koju je u prethodne dvije decenije značajno uticala eskalacija sukoba katolika i protestanata u Evropi, a koji se, preko ambasadora na osmanskom dvoru odrazio i na vrh carigradske pravoslavne crkve.</s><s>Partenije je na mjesto patrijarha stupio 1. jula 1639. godine, nedugo nakon smjene svog prethodnika Kirila II Kontaresa, koji se smatrao prvakom pro-katoličke frakcije.</s>

<s>Pod Partenijevim vodstvom je 1641. godine održan sinod na kome je pravoslavna crkva ustvrdila vlastiti nauk o transupstancijaciji, pojasnivši time razlike sa naukom Katoličke crkve.</s><s>Sljedeće godine je održan Sinod u Jašiju na kome su osuđena kalvinistička i druga protestantska učenja kao nespojiva sa pravoslavljem, a čime je pravoslavna crkva konačno odredila svoj stav prema protestantizmu.</s><s>Partenijevo stolovanje je, pak, označio i spor sa aleksandrijskim patrijarhom Nikiforom oko crkvi na Sinaju.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Carigradski patrijarsi
17. vijek</s>

