Palata Musafija
<s>Palata Musafija u Sarajevu nalazi se u Titovoj ulici, u opštini Centar, u Sarajevu, Bosna i Hercegovina.</s><s>Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 29. januara do 4. februara 2008. godine, donijela je odluku da se zgrada proglasi za  nacionalni spomenik BiH.</s><s>Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik.</s>

<s>Historija 
Palata Musafija izgrađena je 1913. godine, za vlasnike Arona i Isaka Musafiju, po projektu Josipa Pospišila.</s><s>Projekat ove palate objavljen je u stručnom časopisu „Aus bosnicher Praxis“, Der Bautechniker 1912. godine u Beču.</s><s>Izgradnja pripada zadnjoj fazi razvoja stambene arhitekture tokom austrougarskog perioda, kada su se učestalo gradile stambene palate.</s><s>Postoji više osnovnih oblika palata, a ovaj objekat spada u red stambeno-poslovnih palata nastalih kao interpolacija u prethodno izgrađenom području.</s><s>Osnovna karakteristika ove vrste palate je organizacija dispozicije oko dvorišta (atrija).</s><s>Objekat je izveden u duhu secesije.</s>

<s>Tokom ratnih dešavanja u Bosni i Hercegovini (1992-1995) objekat je pogođen sedam puta, ali nije doživio značajnija oštećenja.</s><s>Godine 2007. izvršena je restauracija fasada.</s>

<s>Opis 
Palata je stambeno-poslovna višespratnica koja prema ulici ima prizemlje, suteren, četiri sprata i dvospratnu podkrovnu etažu.</s><s>U dvorišnom dijelu, sa strana i pozadi  nalazi se blago ukopano prizemlje i pet etaža  sa potkrovljem.</s>

<s>U osovini srednjeg rastera prizemlja, nalazi se ulazni portal širine centralnog dijela 250cm.</s><s>Sa strana portala se nalaze stubovi od po 30cm širine, obrađeni u gornjoj zoni stalaktitnim dekorativnim elementima.</s><s>Po tri izloga sa strane imaju dimenzije 260cm x 450cm.</s><s>Između se nalaze stubovi širine 80cm.</s><s>Ovi prostori se i dalje koriste  kao poslovni prostor, ali su izlozi obrađeni savremenom bravarijom.</s>

<s>Fasada nosi obilježja rane Moderne, iako izvedena je u secesijskom stilu.</s><s>Projektant je to postigao tako što se prizemlje zgrade odvaja od spratova pomoću diskretne strehe koja asocira na kordonski vijenac, a naglašeni vertikalizam spratova postignut je karakterističnim secesijskim rasporedom prozora.</s>

<s>Isto tako, projektant kontakt sa lokalnom arhitekturom postiže preko doksata – erkera naglašenog volumena krova sa karakterističnim badžama i dubokom strehom krovne ravni, što na diskretan način određuje njen lokalni identitet.</s>

<s>Palata Musafija je u vrlo dobrom konstruktivnom stanju.</s><s>Glavna konstrukcija zgrade, kao i konstrukcija konzolnih stepeništa ne pokazuju znakove degradacije, što je posljedica kvalitetne građevinske djelatnosti tokom austrougarskog perioda.</s>

<s>Literatura 
 M. Hrasnica: Arhitekt Josip Pospišil – život i djelo, „Acta Architectonica et Urbanistica“, Sarajevo 2003.</s><s>Ibrahim Krzović, „Arhitektura secesije u BiH“, „Kulturno naslijeđe“, Sarajevo 2004.</s><s>Alija Bejtić -Ulice i trgovi Sarajeva.</s><s>Sarajevo: Muzej grada Sarajeva 1973.</s><s>Godine</s>

<s>Reference</s>

<s>Secesijska arhitektura u Bosni i Hercegovini
Nacionalni spomenici u Sarajevu</s>

