Marek Hłasko
<s>Marek Hłasko (Varšava, 14. januar 1934 - Wiesbaden, 14. jun 1969) je bio poljski književnik, koji se smatra jednom od najznačajnijih ličnosti poljske književnosti u drugoj polovici 20. vijeka.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Hłaskov rani život su obilježili razvod roditelja, ali i Drugi svjetski rat zbog koga su on i majka godinama živjeli u siromaštvu i oskudici koje je značajno uticalo na njegov budući opus, kojim dominiraju socijalne teme i mračan, depresivni ton.</s><s>Hłaskovo odrastanje u poratnoj Poljskoj je uticao nonkonformistički i buntovni karakter, te sklonost eskcesnom ponašanju, ali i skrivena sklonost depresiji.</s><s>Mladost je proveo obavljajući slabo plaćeni posao vozača, a pisanjem se bavio u slobodno vrijeme, povremeno objavljujući članke u novinama.</s>

<s>Profesionalnu karijeru mu je omogućio prijatelj Stefan Los, koji ga je povezao sa Igorom Newerlyjem, uglednim i etabliranim književnikom poznatim po tome što je bio mentor mladih talenata.</s><s>Uz Newerlyjevu pomoć je dobio stipendiju Poljskog književnog udruženja te 1957. objavio svoj prvi roman Ósmy dzień tygodnia koji je doživio ogroman uspjeh.</s><s>Hłasko se brzo nametnuo kao velika književna zvijezda, ali i brzo izgradio imidž mladog buntovnika.</s><s>Godine 1958. je prvi put otputovao u Pariz gdje je zbog sličnog odijevanja, ali i nonkonformističkog ponašanja proglašen "istočnoevropskim Jamesom Deanom", ali stekao zao glas zbog vandaliziranja kavana.</s><s>Odbijanje poljskih vlasti da mu produže pasoš ga je potaklo da u Zapadnoj Njemačkoj 1959. godine zatraži politički azil, ali se nakon nekoliko godina lutanja po Francuskoj, Italiji i Izraelu nakratko vratio u domovinu.</s><s>Godine 1962. je ponovno otišao u Zapadnu Njemačku gdje se oženio za glumicu Sonju Ziemann.</s>

<s>Sklonost ekscesima, koju je u znatnoj mjeri poticao i alkohol, ga je i u Zapadnoj Njemačkoj dovela u sukob sa zakonom, te je nekoliko mjeseci proveo na promatranju u psihijatrijskoj klinici.</s><s>Godine 1965. se razveo sa suprugom, a potom je uz pomoć prijatelja Romana Polanskog odselio u Hollywood i tamo pokušao ostvariti karijeru scenarista.</s>

<s>U decembru 1968. se na jednoj od zabava potukao sa svojim dugogodišnjim prijateljem, kompozitorom Krzysztofom Komedom, koji je pri tome pao niz jarak i teško ozlijedio glavu, dobivši izliv krvi u mozak.</s><s>Dok je Komeda ležao u bolnici, Hłasko je izjavio da "ako Komeda ide, idem i ja".</s><s>Kada je Komeda u proljeće 1969. godine preminuo, Hłasko se vratio u Zapadnu Njemačku.</s><s>Umro je u nerazjašnjenim okolnostima, odnosno od posljedica miješanja alkohola sa pilulama za spavanje; nije jasno da li je riječ o nesretnom slučaju ili samoubistvu.</s>

<s>Djela</s>

<s>Romani 
 Ósmy dzień tygodnia (1957)<ref>Godine 1956. objavljen u časopisu Twórczości".</s><s>Kao knjiga izdan 1957.</ref>
 Następny do raju (1958)
 Cmentarze (1958)
 Wszyscy byli odwróceni (1964)
 Brudne czyny (1964)
 Drugie zabicie psa (1965)
 Nawrócony w Jaffie (1966)
 Sowa, córka piekarza (1967)
 Sonata marymoncka (posthumno, 1982)
 Palcie ryż każdego dnia (posthumno, 1985)
 Wilk (posthumno, 2015)</s>

<s>Opowiadania 
 Wilk (fragment romana) (1954)
 Szkoła (fragment romana) (1954)
 Złota jesień (fragment romana) (1954)
 Noc nad piękną rzeką (fragment romana) (1954)
 Głód (fragment powieści) (1956)
 Pierwszy krok w chmurach (1956) – zbirka priča
 Dom mojej matki Robotnicy Okno List Finis perfectus Dwaj mężczyźni na drodze Baza Sokołowska Żołnierz Kancik, czyli wszystko się zmieniło Pijany o dwunastej w południe Odlatujemy w niebo Pierwszy krok w chmurach Śliczna dziewczyna Najświętsze słowa naszego życia Lombard złudzeń Pętla Planktony doktora X, czyli jeszcze jedna powiastka o samotności bohaterów (1957)
 Stacja (1962)
 Opowiadania (1963)
 Amor nie przyszedł dziś wieczorem Namiętności Port pragnień Zbieg Krzyż Miesiąc Matki Boskiej Szukając gwiazd Powiedz im, kim byłem W dzień śmierci Jego Umarli są wśród nas (posthumno, 1986)
 Pamiętasz, Wanda? (posthumno, 1986)
 Trudna wiosna (posthumno, 1986)
 Brat czeka na końcu drogi (posthumno, 1986)</s>

<s>Memoari 
 Piękni dwudziestoletni (1966)</s>

<s>Zbirka eseja 
 Listy z Ameryki (1967)</s>

<s>Filmske ekranizacije 
 Koniec nocy (1956, reż.</s><s>Julian Dziedzina, Paweł Komorowski, Walentyna Uszycka)
 Ósmy dzień tygodnia (1957, reż.</s><s>A. Ford)
 Pętla (1958, reż.</s><s>W.J. Has)
 Baza ludzi umarłych (1958, reż.</s><s>C. Petelski)
 Sonata marymoncka (1987, reż.</s><s>J.Ridan)
 Śliczna dziewczyna (1993)
 Isprani (1995, reż.</s><s>Z. Ogresta)
 Niebo nad fabryką'' (2001, reż.</s><s>P. Porczyński)</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze 
 Strona o Marku Hłasce 
 Marek Hłasko w paryskiej KULTURZE 
 Krzysztof Komeda i Marek Hłasko
 Marek Hłasko w bazie culture.pl</s>

<s>Poljski pisci
Authority control</s>

