Ajdabiya
<s>Ajdabiya (arapski: أجدابي, Aǧdābiyā) nekad poznata po svom talijanskom imenu Agedabia je grad od 65,276 stanovnika na sjeveru Libije u Regiji Kirenajka.</s>

<s>Ona je administrativni centar Okruga Vahat.</s>

<s>Geografske karakteristike</s>

<s>Ajdabiya se prostire po suhoj ravnici svega 6.4 km od Zaljeva Sidra,  udaljen 150 km zapadno od Bengazija.</s><s>Grad je važna raskrsnica puteva prema unutrašnjosti zemlje.</s>

<s>Historija</s>

<s>Izgleda da su zlatne godine tog grada bile kad je o njemu je pisao oznati geograf i historičar Al-Bakri u drugoj polovici 11. vijeka, diveći se njegovim džamijama, sukom i vrtovima.</s><s>Kasnije je počeo stagnirati, ali je zadržao određenu važnost kao raskrsnica karavanskih puteva.</s><s>Za osmanske vlasti bio je sjedište Kajmakamata.</s>

<s>Ponovno je živnio u drugoj polovici 19. vijeka kad je podignuta sanusitska medresa.</s>

<s>Za osmanske vlasti bio je sjedište Kajmakamata.</s>

<s>Na samom početku kolonijalne vlasti Kraljevine Italije 1913. to je bilo naselje od 1000 stanovnika, među njima dosta Židova i Grka sa 
Krete, ali i vrlo snažan centar islamskog Sanusi pokreta.</s><s>Do 1923.</s><s>Agedabia je izrasla do gradića od 3000 stanovnika, ali vrlo buntovnih, Zbog tog se Armija Kraljevine Italije vratila u grad i instalirala u njemu jak garnizon.</s><s>U to vrijeme Talijani su izgradili i kratku (25 km) željezničku prugu do lučice Zuetina.</s>

<s>Grad je početkom 2011. nekoliko puta prelazio iz ruke u ruku između snaga odanih Moameru Gadafiju i pobunjenika odanih Nacionalnm prelaznom vijeću.</s>

<s>Obrazovanje i transport</s>

<s>Danas je Ajdabiya regionalni centar, mjesto sa najvećom bolnicom i univerzitetom koji je osnovan 2000. bolnicu
Sve dok nije izgrađena obilaznica kroz sam grad je prolazila obalna magistrala Via Balbia koja povezuje Tripoli sa Bengazijem i Kairom.</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Agedabia</s>

<s>Gradovi u Libiji</s>

