Edvard Ravnikar
<s>Edvard Ravnikar je slovenski i jugoslavenski arhitekt, rođen 1907. u  Novom Mestu, umro 1993.</s><s>U Ljubljani.</s><s>Diplomirao je kod arhitekte Jožeta Plečnika.</s><s>Tokom 1938-1939 usavršavao se u ataljeu kod čuvenog Le Korbizjea.</s><s>Od 1946–1980 bio je profesor na Fakultetu za arhitekturu građevinarstvo i geodeziju i Likovnoj akademiji u Ljubljani.</s>

<s>Arhitekta modernizma 
Nakon Jože Plečnika u prvom razdoblju modernizacije, slovensku arhitekturu poslije Drugog svjetskog rata, obilježilo je djelovanje arhitekta Edvarda Ravnikara.</s><s>Njihov opus prepoznatljiv je po izraženoj tektonskoj povezanosti strukture, volumena i materijala, te posvećenosti detalju.</s><s>Svojom su poetikom doprinijeli popularizaciji posebne verzije modernizma koja je favorizirala specifično nasuprot tipičnom.</s><s>Ravnikarova arhitektura prepoznatljiva je kao „arhitektura dijagonala“, jer objekti imaju oblik tougla i šestougla.</s><s>Nakon kongresa arhitekata u Dubrovniku moderna arhitektura bila je jasno opredjeljenje u Jugoslaviji, bez ideološkog uticaja tadašnjih vlasti.</s><s>Pritisak je postojao iz ekonomskih razloga i tehnoloških mogućnosti.</s><s>Građevine su trebale biti jeftine, brzo izgrađene, korištenjem domaćih resursa.</s>

<s>Trg Republike 
Ravnikarovo najpoznatije djelo iz oblasti urbanizma je kompleks Trg Revolucije u Ljubljani, danas Trg Republike, čija je izgradnja počela 1960. godine.</s><s>Između 1962. in 1982.</s><s>Izgrađena je trajna arhitektonska osnova trga i okoline, na osnovu projekata koje su uradili Ravnikarove skupine: Anton Bitenc, Miloš Bonča, Jože Koželj, Anton Pibernik, Franc Rihtar, Vladislav Sedej i drugi.</s><s>Na trgu su objekti: 
 Neboder Ljubljanske banke, TR2 (projekat Miloš Bonča) 
 Neboder nekadašnja zgrada Iskre, TR3 
 zgrada Maksimarketa i  
 kongresni centar Cankarev dom (završen 1982. godine).</s><s>Prve dvije zgrade su oblika truogla.</s><s>Njihov međusobni položaj simbolizuje Ljubljanu kao mjesto susreta istočne i zapadne kulture i germanskog sjevera i Mediterana na jugu (Ljubljanska vrata).</s><s>Na trgu 26. juna 1991 predsjednik Milan Kučan proglasio je samostalnost Slovenije, pri čemu je prvi put bila javno dignuta nova zastava Slovenije.</s><s>U spomen na taj događaj, na trgu se svake godine slavi obljetnica.</s>

<s>Na drugoj strani Šubičeve ulice je zgrada Državnoga parlamenta Republike Slovenije i Park narodnih heroja.</s>

<s>Na trgu se nalazi nekoliko spomenika.</s><s>Najveći je Spomenik revolucije, koji simbolizuje pokret narodnih masa, borbu i pobjedu Revolucije.</s><s>Djelo je kipara Drage Tršarja i Vladimira Brace Mušiča, izgrađen 1975. godine.</s><s>U blizini je godine 1981. oodignut  spomenik Edvardu Kardelju, delo Draga Tršarja i arhitekte Feđe Koširja.</s><s>Pred Cankarevim domom podignut je i spomenik Ivanu Cankaru, djelo Slavka Stihca.</s>

<s>U periodu 2005 – 2011. godine Trg je bio u vlasništvu švajcarske firme BSL koja je izgradila podzemne garaže a Trg je postao krov garaža.</s><s>Nakon što je ponovo prešao u opštinsko vlasništvo, Trg je 2011 pretvoren u pješačku zonu i ponovo dobio funkciju državnog trga.</s>

<s>Ostala djela 
Drugo značajno Ravnikarovo djelo iz oblasti  urbanizma, je Nova Gorica.</s><s>Nakon drugog svjetskog rata staro mjesto Gorica, ostalo je u Italiji.</s><s>Uz to mjesto, uz samu granicu , na osnovu urbanističkog plana u obliku mreže, počelo se 1947. godine graditi novo mjesto.</s><s>Plan nikad nije do kraja izveden.</s>

<s>Zgrada ogranka Narodne banke Slovenije u Celju je njegov projekat.</s>

<s>Ravnikar je bio član projektne grupe koja je napravila osnove za izgradnju Novog Beograda.</s>

<s>Prije rata, 1939, projektirao je vojničku kosturnicu žrtava I. svj. rata na ljubljanskom groblju Žale.</s>

<s>Priznanja 
Edvard Ravnikar je dobitnik Prešernove nagrade 1961 i 1978 za životno djelo, Plečnikove nagrade 1975 in 1987, Savezne nagrade za arhitekturu Borba, najprestižnije arhitektonsko priznanje u socijalističkoj Jugoslaviji 1982.</s><s>Godine.</s><s>Iste godine dobio je i nagradu AVNOJ-a.</s><s>Herderjevu nagradu dobio je1988. godine.</s><s>Dopisni član Jugoslovanske akademije u Zagrebu (JAZU) postao je 1963, dopisni član Slovenske akademije znanosti i umjetnosti (SAZU) 1969, redni 1979. godine.</s><s>Titulu zaslužnog profesora ljubljanskog univerziteta dobio je 1989., a Tehnički fakultet u Gracu mu je 1988. dodijelio počasni doktorat.</s>

<s>Literatura 
 
 
 
 Edvard Ravnikar, Arhitekturni vodnik</s>

<s>Reference</s>

<s>R
Slovenski arhitekti
Moderna arhitektura u Sloveniji</s>

