Vijećnica u Bosanskom Novom
<s>Vijećnica u Bosanskom Novom, predstavlja najreprezentativniji objekat u u Novom Gradu, Bosna i Hercegovina.</s><s>Sada se u zgradi Vijećnice osim Zavičajnog muzeja, nalazi i Turistička organizacija.</s><s>Osim stalne etnološke postavke, u toj zgradi održavaju se i brojne kulturne manifestacije.</s><s>Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 19. do  23. januara 2006. godine, donijela je odluku da se vijećnica proglasi za Nacionalni spomenik BiH.</s><s>Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry,Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo, Tina Wik.</s><s>Smještena je uz samu obalu rijeke Une, u blizini mosta.</s>

<s>Historija  
Nakon austro-ugarske okupacije u orijentalne oblike grada uklopljeno je nekoliko reprezentativnijih objekata građenih u eklektičkom maniru - današnja zgrada Suda i potez stambeno-poslovnih jednospratnica u jezgru grada.</s>

<s>Sagrađena je 1888. godine kao zgrada opštinske Vijećnice, u isto vrijeme kad i stari most na Uni, koji je tokom Drugog svjetskog rata porušen.</s><s>Na južnoj strani je dograđen aneks.</s>

<s>Oštećena je u zemljotresima 1969. i 1981. godine.</s><s>Za sanaciju nekih dijelova autentične zgrade je korišten beton.</s><s>U septembru 1995. godine zgrada Vijećnice je pretrpjela znatna oštećenja.</s><s>Obnovljena je 2013 sredstvima iz IPA fondova Evropske unije i sredstava Vlade Republike Srpske.</s>

<s>Zavičajni muzej 
U ovom muzeju se čuva zbirka Milana Karanovića.</s><s>Ovo je dio njegove zaostavštine koju je njegov brat darovao muzeju.</s><s>To su narodne nošnje, predmeti koji su se koristili u domaćinstvima krajem 19. i početkom 20. vijeka motivi vezova i jedna veoma vrijedna stara nošnja, iz 1880. godine sa ovih područja, iz Velike Ruiške.</s><s>Milan Karanović je poznati etnolog koji je svoj život posvetio proučavanju običaja i kulture Bosanske krajine.</s><s>Jedno vrijeme radio je kao paroh, a na nagovor Jovana Cvijića prešao je u Sarajevo gdje je radio u Narodnom muzeju.</s>

<s>Poseban dio u muzeju zauzima i vitrina sa eksponatima iz doba osmanske vladavine.</s><s>Zavičajni muzej u prethodnom ratu ostao je bez velikog dijela eksponata.</s><s>Ne postoji adekvatna zaštita preostalih eksponata.</s><s>Jedan od najvrednijih predmeta koji se nalazi u muzeju je fototipsko izdanje Miroslavljevog jevanđelja, najznačajnijeg ćiriličnog spomenika južnoslovenske pismenosti iz 12. vijeka.</s><s>Fototipska izdanja, odnosno kopije izrađene su 1897. godine.</s><s>Tih fototipskih izdanja na ovim područjima bilo je sedam,a original se čuva u Zemaljskom muzeju u Beogradu"</s>

<s>Opis 
Vijećnica je izgrađena od čuvenog bihacit kamena, dovezenog iz Bihaća, u pseudomaurskom stilu.</s><s>Karakteristična je po brojnim fasadnim ukrasima, dok je u unutrašnjosti u jednoj od prostorija sačuvan plafonski ukras.</s><s>Ima dvije etaže, prizemnu i spratnu.</s>

<s>Dekorativni elementi uređenja u vidu potkovičastih lukova na prozorima, lukovičaste kupole, horizontalno bojene linije na fasadi, reljefni ornamenti, upotreba motiva u obliku zvijezda predstavljaju elemente historicizma, odnosno pseudomaurskog manira.</s><s>Ovaj metod arhitektonskog izraza pojavljuje se nekoliko godina po dolasku austrougarske vlasti i predstavlja pojavu dekorativnih elemeneta preuzetih iz islamske kulture sjeverne Afrike i Španije.</s><s>Ovim se željelo iskazati uvažavanje lokalne tradicije i stvaranje nove, kao produkt susreta dviju kultura.</s>

<s>Zbog svoje izuzetno bogate dekorativnosti i upečatljivosti, Vijećnica predstavlja najreprezentativniji objekat u Bosanskom Novom i ubraja se u red najskladnijih objekata na cijelom prostoru Bosne i Hercegovine.</s>

<s>Reference</s>

<s>Vanjski linkovi 
 Gradska Vijećnica
 Vijećnica u novom ruhu</s>

<s>Novi Grad
Pseudomaurski stil u arhitekturi BiH</s>

