Bitka kod Pont-Charraulta
<s>Bitka kod Pont-Charraulta, također navođena i kao Bitka kod Gravereaua ili Bitka kod Guérinièrea se odigrala 19. marta 1793. godine na zapadu Francuske i predstavljala jedan od prvih značajnijih okršaja Rata u Vandeji.</s><s>Do nje je došlo nedugo nakon što je odluka, među lokalnim seljacima omražene, republikanske vlade da u pokrajini Vandeji uvede regrutaciju za potrebe Rata Prve koalicije izazvala niz spontanih demonstracija i pobuna protiv republikanskih vlasti.</s><s>Tako je jedan grupa pobunjenih seljaka 10. marta pod vodstvom Louisa Sapinauda zauzela grad Les Herbiers, dok je druga grupa pod vodstvom Charlesa Aimé de Royranda 13. marta zauzela Saint-Fulgent.</s><s>Te dvije grupe su se spojile i 15. marta zauzele Chantonnay, grad na strateški važnom putu koji je spajao Nantes sa Bordeauxom.</s><s>Doznavši za te događaje, general Louis Henri François de Marcé, zapovjednik republikanskih snaga u Nantesu, je iz La Rochellea, gdje se bio nalazio na inspekciji, je pokrenuo kampanju sa ciljem gušenja ustanka.</s><s>Njegove su trupe tako dva dana kasnije bez neke velike borbe zauzele Chantonnay i pobunjenike potisnule na sjever.</s><s>Marceove trupe su nastavile napredovanje te 19. marta doprtle do rijeke Petit Lay gdje su potisnule pobunjenike, koji su pokušali braniti tamošnji most.</s><s>Prije nastavka napredovanja je Marceu postalo jasno da se sa sjevera približava veliki broj ljudi; Marce je, čuvši melodiju Marseljeze, postao uvjeren da je riječ o republikanskim pojačanjima te, nakon dužeg oklijevanja odlučio nastaviti napredovanje; tek kasnije se ispostavilo da je riječ o kontrarevolucionarnoj Marseljezi Bijelih.</s><s>To je, međutim, pobunjenicima pružilo priliku da republikancima postave zasjedu te ih u večernjim satima iznenada napadnu iz dva pravca.</s><s>To je izazvalo potpunu pomutnju u republikanskim redovima, te su se republikanske snage u potpunoj panici povukle prema La Rochelleu.</s><s>U Parizu je vijest o porazu izazvala potpuni šok, s obzirom da je bilo teško povjerovati da bi republikanske snage, od kojih su polovicu činili profesionalni vojnici, mogle biti poražene od seljaka opremljenim hladnim oružjem i poljoprivrednim alatom.</s><s>De Marcé je osumnjićen za izdaju, uhapšen i na kraju giljotiniran početkom 1794. godine.</s><s>U međuvremen je bitka imala značajne posljedice za dalji tok sukoba u Vandeji, stvorivši za nekoliko mjeseci od rijeke Petit Lay prirodnu južnu granicu područja pod pobunjeničkom kontrolom.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Literatura
 Jean-Clément Martin, Blancs et Bleus dans la Vendée déchirée, Découvertes/Gallimard, 1986, 192 pages.</s><s>Auguste Billaud, (1903-1970), La Guerre de Vendée, Fontenay-Le-Comte, 1972, impr.</s><s>Lussaud.</s><s>Alain Gérard, La Vendée: 1789-1793, Époques, Champ Vallon, 1993, 336 pages, p. 117-118.</s><s>Louis Prévost (comte) de la Boutetière, Le chevalier de Sapinaud et les chefs vendéens du centre, Paris, 1869, p. 25-28.</s><s>Chanoine Auguste  Billaud et Jean d'Herbauges.</s><s>1793.</s><s>La Guerre au Bocage vendéen, 1960, impr.</s><s>Lussaud, 245 pages, p. 94-105.</s>

<s>1793
Vandejski rat</s>

