Sandro Pertini
<s>Alesandro (Sandro) Pertini (; Stela, 25. septembar 1896 — Rim, 24. februar 1990) bio je italijanski socijalistički političar i novinar, te 7. predsednik Italije od 1978. do 1985. godine.</s>

<s>Biografija 
Rođen je u mestu Stela, provincija Savona, kao sin zemljoposednika.</s><s>Školovao se u salezijanskom koledžu u Varaceu i liceju u Savoni.</s><s>Tamo se upoznao s idejama socijalizma.</s><s>Nakon toga je završio pravo na univerzitetu u Đenovi.</s>

<s>Bio je protiv učešća Italije u Prvom svetskom ratu, ali je služio u vojsci kao poručnik i dobio nekoliko odlikovanja.</s><s>Godine 1918. postao je član Ujedinjene socijalističke partije i nastanio se u Firenci, gde je diplomirao na političkim naukama.</s><s>Tada su ga fašisti nekoliko puta pretukli, ali nije izgubio veru u svoja uverenja.</s>

<s>Otpor fašizmu 
Nakon što su fašisti ubili socijalističkog vođu Đakoma Mateotija, Pertini je još više bio uveren u ispravnost ideja socijalizma, te je nastavio borbu protiv fašističke diktature.</s><s>Bio je privremeno zatvoren 1926, ali je uspeo da pobegne i delovao u ilegali.</s><s>Naposletku su ga ipak uhapsili u Pizi, te je bio osuđen na deset godina robije.</s>

<s>Kaznu je služio na ostrvima Pontine do 1943. godine.</s><s>U zatvoru je uspeo da spasi i sačuva čuveni dnevnik Antonija Gramšija.</s><s>Pušten je mesec dana nakon Musolinijevog hapšenja, nakon čega se odmah priključio borcima pokreta otpora protiv nacističke okupacije i marionetske Italijanske socijalne republike.</s><s>Nemci su ga zarobili i osudili na smrt streljanjem, ali su ga iz zatvora izvukli njegovi drugovi u akciji spašavanja.</s><s>Pertini je nakon toga otputovao na sever Italije da bi učestvovao u organizovanju partizanske borbe.</s>

<s>Politička karijera 
Rat u Italiji završio je 25. aprila 1945, a referendumom iz 1946. ukinuta je kraljevina i proglašena Republika Italija.</s><s>Pertini je tada bio član Ustavotvorne skupštine koja je izradila novi ustav Republike.</s><s>U posleratnim je godinama bio istaknuti član i vođa Italijanske socijalističke partije, te jedan od najpriznatijih italijanskih političara.</s><s>Tokom olovnih godina u Italiji osuđivao je akcije ekstremne levice i desnice, poput Crvenih brigada i operacije Gladio, te je branio ideale republike.</s>

<s>Od 1968. do 1976. bio je predsednik Doma poslanika Republike Italije, a od 1978. do 1985. godine predsednik Republike Italije.</s><s>Funkciju doživotnog senatora u italijanskom parlamentu držao je od 29. juna 1985. godine do smrti.</s><s>Nosilac je mnogih italijanskih i stranih odlikovanja i priznanja.</s>

<s>Umro je 24. februara 1990. godine u Rimu u 93. godini života.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Predsjednici Italije
Italijanski političari
Italijanski partizani
Italijanski socijalisti
Italijanski ateisti
Biografije, Hladni rat</s>

