Invazija Varšavskog pakta na Čehoslovačku
<s>Invazija Varšavskog pakta na Čehoslovačku ili Sovjetska invazija Čehoslovačke (češki Invaze vojsk Varšavské smlouvy do Československa) započela je u noći 20-21..8. 1968. kada su Sovjetski Savez i njegovi satelitski režimi okupljeni u Varšavski pakt (Bugarska, Istočna Nemačka, Mađarska i Poljska) izvršile invaziju na Čehoslovačku Socijalističku Republiku u cilju zaustavljanja Praškog proleća Aleksandra Dubčeka, reformi koje su vodile ka političkoj liberalizaciji.</s><s>SSSR se bojao da bi čehoslovačka mogla napustiti komunistički režim i Varšavski pakt, te priječi u kapitalizam.</s>

<s>U operaciji koja je nosila kodno ime Dunav je učestvovalo između 250.000 i 500.000 vojnika.</s><s>Oko 500 Čeha i Slovaka je povređeno a 100 poginulo u invaziji, iako ih većina nije vršila otpor.</s><s>Invazija je zaustavila reforme koje su sprovođene u cilju liberalizacije i ojačala je upravu Komunističke partije Čehoslovačke.</s><s>Spoljašnja politika Sovjetskog Saveza tokom ovog perioda, kojom zabranjuje jednoj komunističkoj državi prijelaz u kapitalistički sustav, je poznata kao Brežnjevljeva doktrina.</s>

<s>Praško proleće 
Na čelu Komunističke partije Čehoslovačke je postavljen Aleksander Dupček u januaru 1968.</s><s>Ovaj političar je uveo znatne promene u politici i vlasti.</s><s>Stvorio je veću medijsku slobodu i polako se udaljavao od politike kakvu je nametala sovjetska Rusija.</s><s>Reforme koje je on sprovodio bile su nazvane "socijalizam s ljudskim licem" ili poznatije kao Praško proleće.</s><s>Usprkos tome, Dubček nije namjeravao napustiti komunizam, već ga samo reformirati u slobodnije društvo.</s><s>Oslabljene veze sa Sovjetskim Savezom su donele strah kod Kremlja.</s><s>Bojali su se da će Čehoslovačka napustiti komunistički režim i prijeći u demokraciju i kapitalizam.</s><s>Izostavljanje iz Saveza bi značilo i izostavljanje iz Varšavskog Pakta.</s>

<s>Sastanci sa sovjetskim liderima 
Dupček je održao nekoliko sastanaka sa Sovjetima u proleće iste godine.</s><s>On je stajao iza toga da njegova država ne želi da menja svoju politiku niti želi da raskine odnose sa Rusijom.</s><s>Međutim, lideri Sovjetskog Saveza su sumnjali u odanost Čehoslovačke.</s><s>Mislili su da je to početak stvaranja demokratije u zemlji.</s><s>Odlučujući sastanak Dupčeka i Brežnjeva se dogodio na železničkoj stanici u gradu Čjerna na Tisi.</s><s>Komunističke partije Čehoslovačke je izrazila svoju lojalnost i želju da spreči bilo kakvo stvaranje socijal-demokratske partije u zemlji.</s><s>Lideri Sovjetskog Saveza su to otpozdravili sklanjanjem njihovih trupa sa čehoslovačke teritorije.</s><s>Dupček odmah posle ovog sastanka prima u posetu jugoslovenskog predsednika Tita i rumunskog predsednika Nikolaja Čaušeska.</s>

<s>Slom Praškog proleća i početak invazije na Čehoslovačku 
Udružene snage Varšavskog Pakta, odnosno zemlje Istočnog bloka su odlučile da napadnu Čehoslovačku u noći između 20. i 21. avgusta 1968.</s><s>Bugarska, Poljska, Mađarska i Istočna Nemačka su zajedno sa Sovjetskim Savezom poslale oko 175.000 do 500.000 vojnika i 5.000 tenkova na čehoslovačke teritorije.</s><s>Rumunija, iako je bila deo Istočnog bloka, odbila je da učestvuje u ovom ratnom pohodu.</s><s>Invazija je počela tačno u 23 časa.</s><s>Planski je okupiran Aerodrom Vaclava Havela Prag.</s><s>Na taj način je olakšan dolazak aviona iz Moskve.</s><s>Prvim letovima su sleteli vojnici u civilu koji su obezbedili aerodrom za veće avione koji su prevozili lake tenkove i drugu artiljeriju.</s><s>Na ulicama, okupatori nisu naišli na znake otpora među građanima.</s><s>Protivili su se ovoj invaziji ali ih je vlast pozvala da miruju i da budu pasivni tokom napada.</s><s>Na taj način su Sovjeti sa lakoćom ušli u Čehoslovačku.</s><s>Ujutru su vlasti izdale proglas u kome se navodi kako lideri nisu znali o ništa napadu.</s>

<s>Posle invazije 
Iz Čehoslovačke su prebačeni u Moskvu svi vodeći političari.</s><s>Vođeni su razgovori oko politike same zemlje i njenom ophođenju prema Sovjetima.</s><s>Čehoslovaci su bili pred "svršenim činom" i potpisan je Moskovski protokol.</s><s>Sporazum je zahtevao upravljanje čehoslovačkom vojskom od strane Sovjeta, suzbijanje opozicionih partija, uvođenje cenzure i stacioniranje sovjetskih vojnika u nekoliko delova zemlje.</s><s>Taj sporazum su potpisali Dupček i Ludvik Svoboda.</s>

<s>Aleksander Dupček je smenjen sa mesta premijera 17.4. 1969.</s><s>Zamenio ga je prosovjetski političar Gustav Husak.</s><s>Za razliku od prošlog premijera, Husak je poništio sve reforme Praškog proleća i proterao iz vlade sve liberalne članove.</s>

<s>Cenzura i rigidno suzbijanje bilo kakvih "tabu" tema znatno su uništile čehoslovačku kinematografiju, koja je tada zabilježila pravi kreativni zamah (Vera Chytilova, Štefan Uher, Jiří Menzel, Miloš Forman i drugi).</s><s>Jugoslavija je osudila invaziju, dok je Albanija iz prosvjeda napustila Varšavski pakt.</s>

<s>Oko 92.000 izbjeglica je pobjeglo iz Čehoslovačke do 31.10. 1968., od čega je oko 8.000 otišlo u SAD, Kanadu ili Australiju.</s>

<s>Raznorazna nastojanja ruske propagande da i u 21. vijeku pronađu izgovore za opravdanje ove invazije naišla su uvijek na žestok otpor Čeha i Slovaka koji su ruske političare optuživali za historijski revizionizam.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Eksterni linkovi</s>

<s>Avgust 1968. - Žrtve okupacije strana posvećena dokumentovanju invazije, Institut za proučavanje totalitarnog režima.</s>

<s>1968
Čehoslovačka
Čehoslovačka
Čehoslovačka Socijalistička Republika
Historija Praga
Hladni rat</s>

