Druga bitka kod Fontenay-le-Comtea
<s>Druga bitka kod Fontenay-le-Comtea se odigrala na zapadu Francuske 25. maja 1793. godine za vrijeme rata u Vendéeu između vandejskih kontrarevolucionarnih pobunjenika na jednoj, i snaga republikanske vlade na drugoj strani.</s><s>Do nje je došlo devet dana nakon prve bitke, odnosno neuspjelog pokušaja pobunjenika da zauzmu mjesto Fontenay-le-Comte, koje je branilo nekoliko hiljada republikanskih vojnika pod generalom Chalbosom.</s><s>Pobunjenici su bili izuzetno demoralizirani tim porazom, kao i gubitkom većine artiljerije i pušaka, ali im je moral porastao nakon što im se pridružila grupa pod komandom Charlesa de Bonchampsa, čime im je broj narastao na čak 25.000 ljudi.</s><s>Bonchamps je od svih pobunjeničkih vođa imao najbolje naoružano i obučeno ljudstvo, koje je nosilo uniforme i borilo se poput redovne vojske, te, kada je odlučeno da se Fontenay-le-Comte ponovno napadne, upravo Bonchamps zauzeo položaj na centru.</s><s>Kada je 25. maja došlo do napada, postalo je više nego jasno da se brojčano nadjačani republikanci tome ne mogu uspješno oduprijeti.</s><s>Chalbosovi pokušaji da, slično kao u prethodnoj bitci, pobunjenički napad zaustavi smjelim konjičkim prepadom, nisu doveli do rezultata, te su samo izazvali sveopću konfuziju u republikanskim redovima.</s><s>Nakon toga je došlo do povlačenja, prilikom koga je najveći broj republikanskih vojnika zarobljen, dok se ostatak u neredu povukao prema Niortu.</s><s>Nedugo nakon same bitke je Bonchamps ranjen hicem kojeg je ispalio jedan od zaostalih republikanskih vojnika.</s><s>Usprkos toga, druga bitka kod Fontenay-le-Comtea je predstavljala jedan od najvećih pobunjeničkih pobjeda u dotadašnjem toku sukoba, prilikom čega je posebno bilo važno da su se pobunjenici dočepali preko 1000 pušaka i skoro sve artiljerije koje su bili izgubili u prethodnoj bitci, kao i oslobodili veliki broj zarobljenih drugova, od koje su neke republikanci bili osudili na smrt.</s><s>Pobunjenici su također zarobili preko 3250 republikanskih vojnika, koje su, pak, odmah oslobodili, ali pod uvjetom da obećaju da se više neće boriti u Vandeji.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Literatura 
 , p. 163-165.</s><s>Plume
 Charles-Louis Chassin, La Vendée Patriote (1793-1800), Tome I, édition Paul Dupont, 1893-1895, 398-404.</s><s>Yves Gras, La Guerre de Vendée, éditions Economica, 1994, 45-46.</s><s>Jean Tabeur, Paris contre la Province, les guerres de l'Ouest, éditions Economica, 2008, 85-86.
 , p. 388. tekst na Google Books</s>

<s>Vanjske veze 
   Ernest Colon : Cartes de lieux de batailles durant la guerre de Vendée</s>

<s>1793
Vandejski rat</s>

