Guarneri
<s>Guarneri (latinski: Guarnerius) je porodica iz Cremone koja je uz Amatije i Stradivarija tokom 17. i 18. vijeka postala slavna po izradi violina i ostalih gudačkih instrumenata.</s>

<s>Historija 
Historija porodice Guarneri i nije baš potpuno jasna jer ima dokumenata u kojima se navodi da su Pietro da Venezia i Bartolomeo Giuseppe del Gesu možda bili bratići ali ne i braća, kao i to da je Pietro da Venezia možda bio sin Pietra da Mantova, a ne Giuseppea Giovannija.</s><s>Svejedno, potpuno je sigurno da je prvi iz te porodice koji se istakao kao graditelj violina bio Andrea Guarneri.</s>

<s>Andrea Guarnieri 
Andrea Guarneri (Cremona, oko 1626. – Cremona, 7. decembar 1698) školovao se u bottegi Nicolo Amatija zajedno sa Antoniom Stradivarijem.</s><s>Njegovim stopama krenuli su sinovi Pietro Giovanni Guarnieri i Giuseppe Giovanni Guarneri.</s><s>Andreja je napravio oko 250 instrumenata, violina, violetta i jedan od prvih violončela.</s>

<s>Pietro Giovanni Guarnieri 
Pietro Giovanni Guarnieri (Cremona, 1655. – Mantova, oko 1728), znan i kao Pietro da Mantova (kako bi ga se razlikovalo od nećaka), isprva je radio zajedno sa ocem Andreom, a nakon tog se 1685. preselio u Mantovu i otvorio vlastitu bottegu.</s><s>Pietro je gradio violine koje su se dosta razlikovale od drugih Guarnerija.</s><s>Povećao je razmak između rezonantnih rozeta (rupa), koje je jače zaoblio i više okomita, dok su srednji napadi više ugovoreni i model je više podignut.</s><s>Iza njega ostalo je oko 50 violina i jedan violončelo.</s>

<s>Giuseppe Giovanni Guarneri 
Andrejin drugi sin Giuseppe Giovanni Guarneri, znan i kao Giuseppe Giovanni Battista Guarneri (Cremona, oko 1666. – Cremona, oko 1740), naslijedio je očevu bottegu.</s><s>Na samom startu je proizvodio gudačke instrumente nalik na očeve, ali je kasnije izgradio vlastiti stil uskog struka.</s><s>Ostao je upamćen po dosta violina i seriji vrhunskih violončela.</s><s>Giuseppe Giovanni je imao dva sina, Pietra i Bartolomea, koji su nastavili porodičnu tradiciju</s>

<s>Pietro Guarneri 
Pietro Guarneri, znan kao Pietro da Venezia (Cremona, 14. april 1695. – Venecija, 7. april 1762), oko 1720. se preselio u Veneciju u kojoj se prilagodio i prihvatio venecijanske tehnike u gradnji violina.</s>

<s>Bartolomeo Giuseppe Antonio Guarnieri 
Bartolomeo Giuseppe Antonio Guarnieri (Cremona, 21. august 1698. – Cremona, 17. oktobar 1744.) smatra se najkvalitetnijim graditeljem violina iz porodice Guarnieri.</s><s>Giuseppe je bio poznat kao del Gesu jer je na svoje etikete stavljao akronim I.H.S. (Iesu Hominum Salvator) i latinski križ.</s><s>Njegovi instrumenti radikalno su odstupali od porodične tradicije, pa je vremenom izgradio vlastiti stil, kog smatraju drugim po kvaliteti nakon Stradivarija, a po nekima je bio čak i bolji.</s>

<s>Ispočetka je stvarao pod velikim utjecajem starije brešanske škole, naročito Giovannija Paola Magginija, od kog je preuzeo smionost nacrta i masivnu konstrukciju jer je želio dobiti što savršeniji zvuk, a vizuelni izgled mu nije bio toliko važan.</s><s>Iz njegove bottege izašlo je oko 150 violina, različitih veličina i modela, jer je stalno eksperimentirao.</s><s>Od sredine 18. vijeka pojavilo se mnoštvo gudačkih instrumenata koji su lažno pripisani njemu.</s><s>Jedna od karakteristika njegovih instrumenata je neobična mrlja na stražnjom dijelu koja se proteže paralelno na obje strane.</s>

<s>Na njegovoj violini Il Cannone Guarnerius iz 1743. svirao je slavni Niccolò Paganini, a i Yehudi Menuhin je imao njegovu violinu iz 1742.</s><s>Lord Wilton.</s><s>Na violini King, koja se danas čuva u Hrvatskoj akademiji znanosti i umjetnosti, svirao je i stekao slavu Zlatko Baloković.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Guarneri Violins  
 Guarneri Family</s>

<s>Graditelji muzičkih instrumenata
Graditelji violina
Italijanske porodice
Biografije, Cremona</s>

