Lérida
<s>Lérida (katalonski: Lleida) je grad od 137,327 stanovnika
na sjeveroistoku Španjolske.</s><s>Lérida je i administrativni centar Provincije Lérida i katalonske comarce Segrià.</s>

<s>Geografske karakteristike</s>

<s>Lérida leži na nadmorskoj visini od 155 metara u dolini rijeke Segre. nedaleko od njena ušća u Cinco i Ebro.</s><s>Udaljena je tridesetak km od aragonske granice ali punih 166 km od Barcelone.</s>

<s>Historija</s>

<s>Legendarne vođe toga kraja bili su Indíbil i Mandoni, koji su ga branili od Kartažana i Rimljana.</s><s>Rimljani su 205. zauzeli grad koji je postao poznat kao Ilerda.</s><s>Rimski kroničari opisivali su Ilerdu kao utvrđeni grad sa kamenim mostom, koji je za cara Augusta dobio status 
municipija.</s><s>Ilerdu su krajem 3. vijeka razorili Vizigotii.</s>

<s>Između 716.-719. - Leridu su zauzeli Saraceni, koji su njome vladali četiri vijeka, sve do 1149. kad ju je za rekonkviste oslobodio 
Ramon Berenguer IV Aragonski.</s><s>Vrlo brzo nakon tog - 1150.</s><s>Lerida je dobila status grada.</s><s>Kralj Jaime II osnovao je 1300. generalni studij, nukleus budućeg univerziteta koji je do kraja 15. vijeka bio najviša obrazovna ustanova Krune Aragona.</s><s>Od 1382. gradska vlast stoluje u romaničkoj palači Sanaüja.</s>

<s>15. vijek bio je period kad su podignuta značajna arhitektonska djela koja su potrajala do današnjih vremena, kao što je gotički hospicij sv. Marije, 
u kom je sve do 1942. bio smješten Historijski institut Léride.</s><s>Sljedeća dva vijek bila su obilježena recesijom, stanje su pogoršali ratovi i boleštine, kulminacija je bila za Segadorskog ustanka (1640-1652).</s><s>Kad je Filip V. ušao u Leridu, zatekao je u ruševinama.</s><s>Njegovim dekretima zvanim Novi planovi 1714.</s><s>Lérida je izgubila svoju samoupravu, univerzitet, a stara katedrala zatvorena je 1797. i pretvorena u kasarnu.</s><s>Tokom 18. vijeka grad se oporavio.</s><s>Za vladavine Carlosa III izgrađena je nova katedrala.</s><s>Početkom 19. vijeka Lerida je pretrpjela novu napoleonsku invaziju.</s>

<s>Novo doba za Lérideu počelo je od druge polovice 19. vijeka, kad je 1860. željeznička pruga stigla do grada, a 1865. arhitekt Josep Fontseré napravio je prvi moderni urbanistički plan.</s><s>Početak 20. vijeka donio je ponovno rađanje katalonske države nakon osnivanja Katalonske zajednice (Mancomunitat de Catalunya), ali je grad za Građanskog rata (1936.-1939.) ponovno teško stradao, pa je 1940. spao na 40.000 stanovnika.</s>

<s>Danas se Lérida jako prošila nakon što su izgrađeni novi mostovi; 1973. (Pont Nou), 1993. (Pont de la Universitat), 1995. (Pont de Pardinyes) i 2010. (Pont de Príncep de Viana).</s>

<s>Urbana ekspanzija i gradnja novih objekata obilježili su početak 21. vijek.</s>

<s>Privreda 
Lérida je poznata u Španjolskoj  kao stočarsko - voćarski kraj.</s><s>Zbog tog se i njezina privreda bazira na poljoprivredi, odnosno na prehrambenoj industriji (mlinovi, pivovara) uz nešto metalurgije, 
trgovine i usluga.</s>

<s>Znamenitosti 
Najveća znamenitost i zaštitni znak grada je stara katedrala (Seu d'Urgell), podignuta u bizantsko-gotičkom stilu sa maurskim dodatcima.</s><s>Njena gradnja započela je 1203. a posvećena je 1278., od 1707. se više ne koristi u vjerske svrhe, a danas je proglašena nacionalnim 
spomenikom.</s>

<s>Od ostalih značajnih građevina treba spomenuti novu katedralu ( 1761.- 81.); crkvu San Lorenzo iz 14. vijeka, palaču La Pahería sa fasadom iz 13. vijeka i zamak La Alcazaba, podignut 1149. koji dominira starim gradom.</s>

<s>Gradovi pobratimi</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Lleida</s>

<s>Gradovi u Španiji
Katalonija</s>

