Francisco de Miranda
<s>Sebastián Francisco de Miranda y Rodríguez de Espinoza (; Caracas, 28. ožujka 1750. – Cádiz, 14. srpnja 1816.) bio je venezuelanski vojskovođa i revolucionar, jedan od idejnih začetnika borbe za nezavisnost španjolskih kolonija.</s><s>Iako su njegovi osobni planovi za nezavisnost od Španjolske propali, danas ga se smatra prethodnikom Simóna Bolívara, koji je tokom prve polovice XIX. vijeka oslobodio veći dio sjeverne Južne Amerike od španjolske vlasti.</s><s>Mirandu se smatra "Prvim univerzalnim Venezuelancem" i "Velikim univerzalnim Amerikancem".</s>

<s>Miranda je vodio romantičarski i pustolovan život u jeku općepolitičke i intelektualne klime koja je proizašla iz prosvjetiteljstva i utjecala je na sve prekoatlantske revolucije.</s><s>Sudjelovao je u čak tri velika pokreta svoga doba – Američkom ratu za nezavisnost, Francuskoj revoluciji i borbi za nezavisnost Latinske Amerike – a kratko je bio i vrhovni vođa Venezuele.</s><s>Svoja iskustva opisao je u dnevnicima, koji su kasnije sabrani u čak 63 toma.</s><s>Idealist, Miranda je razvio vlastiti plan za oslobođenje i ujedinjenje cjelokupne Španjolske Amerike, međutim njegovi osobni vojni napori za realizaciju tog plana zaustavljeni su 1812. godine.</s><s>Nakon što je na samom početku Venezuelanskog rata za nezavisnost bio prisiljen kapitulirati pred španjolskim naletom, Miranda je predan snagama Krune, koje su ga zatvorile.</s><s>Preminuo je 1816. godine u španjolskom zatvoru u Cádizu.</s>

<s>Venezuelanski političari
Predsjednici Venezuele
Sudionici Francuske revolucije
Biografije, Venezuelanski rat za nezavisnost
Američki rat za nezavisnost
Venezuelski slobodni zidari
Biografije, Caracas</s>

