Riška nadbiskupija
<s>Riška nadbiskupija (latinski: Archiepiscopatus Rigensis, donjonjemački: Erzbisdom Riga) bila je nadbiskupija na teritoriju srednjovjekovne Konfederacije Terre Mariane koja je egzistirala od 1186. do 1561.</s>

<s>Historija</s>

<s>U razvoju Riške nadbiskupije mogu se razlikovati tri perioda njene geneze, 1186.-1200. kad je bila Ikšķilska biskupija, 1201.-1255. kad je bila Riška ili Livonska biskupija i 1255.-1561. kad je bila Riška nadbiskupija.</s>

<s>Površina Riške nadbiskupije iznosila je oko 18.400 km².</s><s>Njome je vladao nadbiskup (archiepiscopus) kog je imenovao papa.</s><s>Kao prvi u Svetom Rimskom carstvu, nadbiskup je bio i najviši svjetovni vladar]] na svom teritoriju, kom je duhovni gospodar bio papa, a svjetovni car Svetog Rimskog carstva.</s>

<s>Nadbiskupija je upravljala sa tri biskupije iz Terra Mariane (Kurlandskom, Estonskom i Dorpatskom) i sa četiri u Pruskoj (kelmskom, pomezanskom, varmijskom i sambijskom.</s><s>Pored tog i talinskom koja je formalno pripadala danskom nadbiskupu iz Lunda.</s>

<s>Sve do 1432. tim popriličnim teritorijem upravljao je nadbiskup sam, uz pomoć svećenika iz katedrale, tad je formirano nadbiskupsko vijeće (Syiftsratg).</s><s>Na nadbiskupskom tronu izredalo se 20 prelata, ne računajući prethodna 4 livonijska biskupa; Meinharda, Bertholda, Alberta i Nikolausa.</s>

<s>U početku su nadbiskupi živjeli i radili u rezidenciji pored Katedrale u Rigi, ali su od 14. vijeka radije boravili u tri zamka; Rauna (Ronnenburg, glavna rezidencija od oko 1420 .), Limbaži  i Koknese.</s><s>Međutim su poteškoće u snabdjevanju hranom natjerale nadbiskupe da u Rauni borave samo od septembra do februara.</s><s>Od februara do Duhova u proljeće  nadbiskupi su živjeli u Limbaži, a do septembra u Koknesi.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Rīgas arhibīskapija (1255-1562)</s>

<s>Historija Latvije
Srednji vijek</s>

