Termičke povrede penisa
<s>Termičke povrede penisa je poseban grupa povreda penisa koja nastaje kao posledica dejstva toplote, hladnoće ili hemijskih materija.</s><s>U većem broju slučajeva ove povrede penisa smatraja se urološkim hitnim stanjem i najčešće zahtevaju hiruršku ili urološku intervencije.</s><s>Ciljevi lečenja, ovih povreda penisa je univerzalni: očuvanje dužine penisa, očuvanje erektilne funkcije i održavanje sposobnosti da telo penisa pravilno stoji, po uzdužnoj osi.</s>

<s>Termičke povreda penisa mogu biti praćena i povredom uretre, ako su smrzavanjem ili plamenom zahvaćena oba kavernozna tela, i zahtevaju hitnu rekonstrukciju mokraćne cevi kako bi se otklonili poremećaji u mokrenju.</s>

<s>Etiopatogeneza 
Termičke povreda penisa, prema uzroku nastanka mogu biti: promrzline i opekotine</s>

<s>Promrzline 
Pod uticajem faktori koji doprinose smrzavanju penisa, ilu u uslovima opšte hipotermija, kao npr. kod mokrenje na velikoj hladnoći, ili u uslovima alkoholna intoksikacije mogu nastati promrzline penis.</s><s>Promrzlinama je najčešće izložena kožica prepucijua, a u težim slučajevima i telo penisa.</s>

<s>Kao rezultat ove povrede izazvane hladnoćom u zahvaćenom području kož penisa postaje purpurno-crvena boja; a bolesnik se žali na, svrab, peckanje, paresteziju, otok penisa.</s>

<s>Kod blažih promrzlina stanje je reverzibilno i bolest nestaje spontano u roku od nekoliko dana.</s><s>U težim slučajevima, pod uticajem hladnoće u koži se formira nekroza tkiva, koja prelazi u duboku gnojnu ranu, koja odlože izlečenje i do 3 meseca.</s>

<s>Opekotine 
Termička povreda penisa javlja se kao rezultat prenosa energije od izvora toplote do tela i zato se na osnovu izvora energije, anatomskog nivoa povrede ili gradacije opekotine u stepenima (I, IIa, IIb, III), mada se u medicinskoj i drugoj literaturi koriste različita razvrstavanja opekotina.</s>

<s>Tremičke opekotine penisa može izazvati otvoreni plamen (vatra), para, kontakt sa vrućim predmetima, ili vrela tečnost.</s><s>Ova vrsta opekotine npr. vrućim tečnostima ima najveći udeo u strukturi svih opekotina penisa kod dece i starijih osoba.</s>

<s>Karakteristike promena kod opekotina</s>

<s>Karakteristike promena kod termičkih opekotina penisa zavise od:
 Intenziteta zagrevanja tkiva; kod visokih temperatura (> + 50 °C), kod niskih temperatura (> od - 45 °C).</s><s>Fizičkih karakteristika termičkih agenasa; čvrsti, tečni, gasoviti.</s><s>Viskoziteta termičkog agensa
 Načina prenosa toplote; konvekcija, radijacija, isparavanje.</s><s>Trajanja zagrevanja ill dužina izlaganja
 Stanja zaštite penisa (odeće i slično)
 Doba dana i vremeskih prilika (kao metorološke pojava) u momentu nastanka opekotine; sunce, sneg, kiša, vetar.</s>

<s>Podela opekotina prema težini oštećenja penisa 
Opekotine penis najčešće nastaju zadesnim izlaganja genitalije i prema težini oštećenja pensa dele mse na četiri stepena:
Prvi stepen
Karakteriše se hiperemijom i edemom penisa.</s><s>Drugi stepen
Karakteriše se pojavom plikova, potkožnim edemom, retencijom mokraće
Treći stepen
Karakteriše se nekrozom kože.</s><s>Četvrti stepen 
Četvrti stepen je terminalni stadijum opekotine, koji se karakteriše nekrozom sunđerastog i kavernozne tela penisa.</s>

<s>Uzroci i osnovne karakteristike termičkih opekotina penisa</s>

<s>Terapija 
Lečenje termičkih povrede penisa je dugotrajno i složeno, a ishod često neizvestan i sa brojnim funkcionalnim, estetskim i psihičkim posledicama.</s><s>Poseban problem predstavljaju teške opekotine koje imaju veliki medicinski, socijalni i ekonomski značaj.</s><s>Kompleksnost lečenja proističe iz brojnih poremećaja koji nastaju kako na nivou opekotinskih rana penisa, tako i na nivou sistemskih poremećaja.</s>

<s>Zato terapija teških opekotina spada u grupu najtežih u kliničkoj medicini.</s><s>Njihovo lečenje najčešće zahteva velike napore i multidisciplinarni pristup zdravstvenih radnika, široku paletu lekova i drugim farmaceutskih proizvoda.</s><s>Lečenje je veoma skupa a proces rehabilitacije i resocijacije dugotrajan i složen.</s>

<s>Američko udruženje za opekotine i Američki koledž hirurga 1999. postavilo je kriterijume za razvrstavanje (trijažu), početno lečenje i bolničko lečenje opekotina, koji su danas opšte prihvaćeni u mnogim zemljama sveta:
 Lake opekotine leče se ambulantno,
 Srednje teške i teške opekotine u bolničkim uslovima,
 Deo teških opekotina u specijalizovanim ustanovama.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Priručnik urgentne urologije</s>

<s>Urologija
Hirurgija</s>

