Knut I od Švedske
<s>Knut I rođen kao Knut Eriksson (?, oko 1150. - Eriksberg, oko 1196.), bio je švedski kralj od negdje 1167. (1172.) do 1195.</s>

<s>Knut Eriksson je rođen kao sin kralja Erika Svetog i danske princeze Kristine Björnsdotter.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Kad mu je ubijen otac, Knut je najvjerojatnije pobjegao iz zemlje.</s><s>Vratio se oko 1167. ubio kralja Karla VII Sverkerssona 
na otoku Visingsö i proglasio se novim monarhom.</s>

<s>Od tada se godinama borio protiv brojnih aspiranata na tron, koji su se također proglašavali kraljevima, od kojih su se naročito isticali Karlovi nećaci Kol i Burislev (Boleslav), nakon što je i njih porazio i ubio - 1169. priznat je kao jedini monarh.</s>

<s>Knut je sa jarlom Birger Brosom kao pomoćnikom vodio efikasnu politiku, sklopivši trgovačke ugovore 
sa Heinrichom Lavom i Lübeckom, što je rezultiralo jakim njemačkim utjecajem u zanatsvu i trgovini, pored toga 
otvorio je zemlju i drugim zemljama Zapadne Evrope i nastavio kovati vlastiti novac.</s>

<s>Negdje između 1180. - 1190.</s><s>Mälaren je postao jezero jer se izdiglo dno prevlake kojim je bio spojen sa Baltikom pa se roba morala pretovarivati iz manjih brodica u veće brodove kod Stadsholmena, 
na tom mjestu je Knut dao izgraditi zamak sa skladištima.</s><s>Iz tog nukleusa izrastao je današnji Stockholm, pa se Knut drži za njegovog osnivača.</s>

<s>Knut Eriksson bio je jedan od najsposobnijih švedskih srednjovjekovnih vladara, umro je 
prirodnom smrću u Eriksbergu u tadašnjem Häradu Gäsene (Västergötland), pokopan je u Varnhemu.</s>

<s>Kako je iza sebe ostavio četiri maloljetna sina, za novog monarha je izabran Sverker Karlsson.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Knut >> Eriksson na portalu Historiska Personer</s>

<s>Švedski vladari</s>

