Arapsko pismo
<s>Arapsko pismo se koristi za pisanje u osnovi arapskog jezika, kao i mnogih drugih jezika koji koriste ovo pismo (alfabet).</s>

<s>Razvilo se iz starijeg nabatejskog pisma pod djelimičnim uticajem sirjanskog.</s><s>Za najstariji spomenik arapskog jezika smatra se nadgrobni spomenik lahmidskog kralja Imrul - Kajsa u mjestu Namara u Siriji iz 328. godine, a za najstariji spomenik arapskog pisma natpsi iz Zabada iz 512. godine.</s><s>Iz ranog perioda islama sačuvani su spomenici uglastoj varijanti pisma (tzv. kufsko pismo), te nešto oblijoj varijanti (neshi).</s>

<s>Arapski alfabet je djelimično naslijedio stari semitski poredak koji se preko Feničana odrazio i na grčki alfabet, abecedu i azbuku, ali je poredak u novije vrijeme izmijenjen u arapskom jeziku.</s><s>Prvo slovo alfabeta jeste elif (uspravna ravna crta).</s>

<s>Alfabet sadrži ukupno 28 slova tj. harfova koji ne razlikuju velika, mala, pisana ili štampana slova, ali imaju različite oblike za slovo na početku, u sredini i na kraju riječi.</s><s>Svako slovo ima svoju brojčanu vrijednost što je nalazilo široku primjenu u prošlosti posebno u ispisivanju hronograma.</s>

<s>Povezano 
 Arapski alfabet
 Džavi
 Islamska kaligrafija
 Arapski brojevi</s>

<s>Pismo
Pisma</s>

