Bora Ćosić
<s>Bora Ćosić (Zagreb, 5. april 1932) je srpski i hrvatski romanopisac esejista i prevodilac.</s><s>Rođen 1932. u Zagrebu, živeo je u Beogradu od 1937. do 1992, kada je presao u Berlin.</s><s>Napisao je oko 50 knjiga, kao i nekoliko pozorišnih drama, koje su sa velikim uspehom igrane u beogradskom Ateljeu 212.</s><s>Za roman "Uloga moje porodice u svetskoj revoluciji" dobio je 1970.</s><s>NIN-ovu nagradu za roman godine.</s>

<s>Biografija 
Bora Ćosić, rođen 1932. u Zagrebu, 1937. sa porodicom preseljen u Beograd.</s><s>Tu je završio srednju školu u Prvoj muškoj gimnaziji, studirao na odseku filozofije Beogradskog univerziteta.</s><s>U mladosti je prevodio ruske futurističke pesnike, uređivao je list "Mlada kultura" 1952, reviju "Danas" 1961-1963, časopis "Rok" 1969-1970.</s><s>Radio je kao dramaturg i umetnički savetnik u filmskim preduzećima "Slavija", 1958-1959, i "Avala", 1962-1963.</s><s>Sarađivao je na dokumentarnim filmovima, pisao dijalog za igrane filmove.</s><s>Tokom boravka po Evropi, pored celovitih knjiga objavio je više stotina tekstova po novinama i časopisima Nemačke, Austrije, Švajcarske, Italije, Holandije, Mađarske, Rumunije, Rusije, Poljske, Albanije.</s><s>Učestvovao je na više od dve stotine čitanja u nekoliko evropskih zemalja.</s><s>Dao više od stotinu intervjua za različita glasila, štampu, radio i televiziju.</s><s>Učestvovao na književnim konferencijama, festivalima, simpozijumima, međunarodnim sastancima i kongresima.</s>

<s>Književno stvaralaštvo 
Karijeru pisca započinje romanom Kuća lopova iz 1956. godine te zatim objavljuje knjige eseja Vidljivi i nevidljivi čovek, 1962., Sodoma i Gomora, 1963. godine.</s><s>Autor je kultnog romana novije srpske proze, Uloga moje porodice u svetskoj revoluciji, 1969., smestenom u ratnom i posleratnom Beogradu.</s><s>Ćosić je istovremeno naslednik srednjeevropske prozne tradicije intelektualnog esejizma, kao i jedan od poslednjih intelektualaca koji se emocionalno iskreno identifikovao sa jugoslovenskom himerom, s mešavinom elegičnosti i mučnog preispitivanja nakon njenog raspada.</s><s>Po tom romanu je snimljen i istoimeni film.</s>

<s>Raspad Jugoslavije odveo je pisca u dobrovoljno izgnanstvo (najčešće boravi u Rovinju i Berlinu, dok objavljuje u Hrvatskoj).</s><s>Taj deo njegovog stvaralaštva je obeležen uglavnom esejističkim delima, među kojima se ističu Dnevnik apatrida, 1993., (opet jedno poigravanje s fiktivnim identitetom preko kojeg Ćosić iznosi stavove o savremenoj drustvenopolitičkoj stvarnosti), Dobra vladavina, 1995., te Carinska deklaracija, 2000., poluautobiografski tekst natopljen promišljanjima o Jugoslaviji i autorovim pomešanim osećanjima njoj.</s><s>Napisao je oko 50 knjiga, izdatih u Srbiji, Hrvatskoj i Nemačkoj.</s>

<s>Nagrade 
 1969.: NIN-ova nagrada, za roman Uloga moje porodice u svetskoj revoluciji.</s><s>2002.: Nagrada za Evropsko razumevanje, za autobiografski esej Carinska deklaracija.</s><s>2008.: Nagrada Albatros Zadužbine Gintera Grasa.</s><s>2001.: Nagrada Stefana Heyma.</s>

<s>Dela 
Nepotpun popis dela:
  
 Kuća lopova, 1956.</s><s>Vidljivi i nevidljivi čovek, 1962.</s><s>Sodoma i Gomora, 1963.</s><s>Priče o zanatima, 1966.</s><s>Uloga moje porodice u svetskoj revoluciji, 1969.</s><s>Tutori, 1978.</s><s>Poslovi/sumnje/snovi Miroslava Krleže, 1983.</s><s>Doktor Krleža, 1988.</s><s>Dnevnik apatrida, 1993.</s><s>Dobra vladavina (i psihopatalogija njenog svakodnevlja), 1995.</s><s>Carinska deklaracija, 2000.</s><s>Pogled maloumnog, 2001.</s><s>Tkanje, 2001.</s><s>Nulta zemlja, 2002.</s><s>Irenina soba, (poezija), 2002.</s><s>Izgnanici, 2005.</s><s>Consul u Beogradu, 2007.</s><s>Put na Aljasku, 2008.</s><s>Zapadno od raja, 2009.</s><s>Kratko detinjstvo u Agramu, 2011.</s><s>Doručak kod Majestica, 2011.</s>

<s>Reference</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Srpski pisci
Hrvatski pisci
Srpski prevodioci
Srpski esejisti
Dobitnici NIN-ove nagrade
Biografije, Zagreb
Authority control</s>

