Borsalino (film)
<s>Borsalino je francusko-italijanski gangsterski film snimljen 1970. godine u režiji Jacquesa Deraya, poznat kao jedno od najuspješnijih ostvarenja tog žanra u historiji francuske kinematografije.</s>

<s>Temelji se na knjizi Bandits à Marseille Eugènea Saccomana koja se, između ostaloga, bavila životima i karijerama Paula Carbonea i Françoisa Spirita, dvojice gangstera koji su zagospodarili marsejskim podzemljem u međuratnom periodu.</s><s>Scenario filma je, pak, dvojicu glavnih junaka, koje tumače Jean-Paul Belmondo i Alain Delon, učinio fiktivnim ličnostima.</s><s>Radnja filma započinje 1930. godine i prikazuje kako kriminalac po imenu Roch Siffredi (Delon) po izlasku iz zatvora svoju djevojku Lolu (koju tumači Catherine Rouvel) pronalazi u naručju gangstera Françoisa Capelle (Belmondo); suparnici se nakon kraćeg sukoba na krjau sprijatelje i odluče udružiti snage kako bi preuzeli kontrolu nad gradskim ribarnicama od već etabliranih bandi.</s>

<s>Glavni pokretač snimanja i producent je bio Delon, potaknut velikim uspjehom hollywoodskog filma Bonnie i Clyde, koji je pokazao da postoji publika za filmove o znamenitim gangsterima iz prošlosti.</s><s>Delon je također nastojao djelomično iskoristiti i negativni publicitet izazvan vlastitom upetljanošću u Markovićevu aferu.</s><s>Kao tema su odabrani upravo Carbone i Spirito, koji je držao da predstavljaju francuski ekvivalent velikih američkih gangstera kao što je Al Capone; sa druge strane, zbog strana od tužbi njihovih potomaka je odlučio učiniti ih fiktivnim ličnošću, a to je također omogućilo da se elegantno ignorira njihova suradnja sa fašistima i njemačkim okupatorima u Drugom svjetskom ratu.</s><s>Delon je za svog partnera namjerno izabrao Belmonda, s obzirom da ga je smatrao jedinom zvijezdom svog kalibra; njihov odnos na snimanju je bio dobar i profesionalan, ali je poslije došlo do svađe i dugogodišnje parnice koja će godinama priječiti video-distribuciju.</s>

<s>Međutim, nakon same premijere je Borsalino postigao izuzetan komercijalni uspjeh, došavši na vrh liste gledanosti u Francuskoj, ali i u nizu drugih evropskih zemalja.</s><s>Uspjeh je bio takav da je i šešir zvan "borsalino", koji se bio nosio 1930-ih (i po kome je film dobio ime), nakratko došao u modu.</s><s>Godine 1974. je pak snimljen i nastavak pod naslovom Borsalino & Co..</s>

<s>Mnogo godina kasnije je mladi italijanski porno glumac Rocco Tani na početku karijere odao počast filmu odabravši prezime protagonista kao svoj umjetnički pseudonim.</s><s>Borsalino je, pak, u Britaniji poznat i po tome što je 1997. godine BBC One nekoliko puta prekinuo njegovo emitiranje kako bi javljao o prometnoj nesreći koja će na kraju izazvati smrt princeze Diane.</s>

<s>Uloge
 Jean-Paul Belmondo - François Capella
 Alain Delon - Roch Siffredi
 Arnoldo Foà - Marello
 Catherine Rouvel - Lola
 Françoise Christophe - Simone Escarguel
 Corinne Marchand - Mme Rinaldi
 Laura Adani - Mme Siffredi, la mère de Roch
 Nicole Calfan - Ginette
 Hélène Rémy - Lydia
 Odette Piquet - La chanteuse
 Mario David - Mario
 Lionel Vitrant - Fernand
 Dennis Berry - Nono
 Jean Aron - Martial Roger, le compatible
 André Bollet - Poli
 Pierre Koulak - Spada</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Review of film at New York Times
Borsalino at TCMDB</s>

<s>Francuski filmovi
Italijanski filmovi
Gangsterski filmovi
Historijski filmovi</s>

