Bakterijska vanjska membrana
<s>Bakterijska vanjska membrana nađena je kod gram-negativnih bakterija.</s><s>Njen sastav se razlikuje od unutrašnje citoplazmatske ćelijske membrane.</s><s>Između ostalog, vanjski sloj vanjske membrane mnogih gram-negativnih bakterija sadrži kompleks lipopolisaharida čiji lipidni dio djeluje kao endotoksin – i u nekim bakterijama kao što je E. coli povezana je sa ćelijskim peptidoglikanom Braunovog lipoproteina.</s>

<s>U ovom sloju mogu se naćise porini.</s>

<s>Klinički značaj 
Ako lipid A, koji je dio LPS, uđe u krvotok izaziva toksične reakcije aktiviranjem TLR 4. Lipid A je vrlo patogen i neimunogen.</s><s>Međutim, polisaharidna komponenta je vrlo imunogena, ali ne i patogena, uzrokujući agresivni odgovor imunskog sistema.</s><s>Pogođene osobe će imati visoku temperaturu, ubrzano disanje i nizak krvni pritisak.</s><s>To može dovesti do  endotoksičnog šoka, koje može biti poguban.</s><s>Bakterijska vanjski membrana je fiziološki premazana kao priključna membrana vanjske membranske vezikule u kulturama, kao i u životinjskim tkivima na sučeljavanju domaćin-patogen, upletenom u translokaciju biohemijskih signala gram-negativnih mikroba na domaćina ili ciljne ćelije.</s>

<s>Biogeneza 
Biogeneza vanjske membrane zahtijeva da pojedinačne komponente se pređu od mjesta sinteze do konačnog odredišta izvan unutrašnje membrane, koje prelaze i hidrofilne i hidrofobnne pregrade.</s><s>Mehanizam i izvor energije koji pokreću taj proces još uvijek nisu u potpunosti objašnjeni.</s><s>Polovinsko jezgro lipidaA ivljajuće jedivice O antigena sintetiziraju sena citoplazmatskoj površini unutrašnje membrane i posebno se prenosi preko dva nezavisna transportna sistema.</s><s>Naime, O-antigenski transporter Wzx (RfbX) i  ATP vežuća kaseta (ABC) transportera MsbA okreću polovinsko jezgro unutrašnjeg lipida A na vanjski listić unutrašnje membrane.</s><s>Ponavljajuće jedinice O-antigena zatim se polimerizujui u periplazmi pomoću Wzy polimeraze i veće za ligated to jezgro u A-lipidnoj polovini, djelovanjem WaaL ligaze.</s>

<s>Mehanizam transporta lipopolisaharida sastoji se od komponenti LptA, LptB, LptC, LptD, LptE.</s><s>Ovo podržava nalaz da trošenje bilo kojeg od ovih proteina blokira skupove LPS puta i rezultate u vrlo sličnim nedostacima biogeneze vanjske membrane.</s><s>Osim toga, lokacija barem jednog od ovih pet proteina u svakom  ćelijskom odjelu ukazuje na model za organizaciju LPS puta i njegovog uređenja u prostoru.</s>

<s>LptC potreban je za premještanje lipopolisaharida (LPS) iz unutrašnje na vanjsku membranu.</s><s>LptE formira kompleks sa LptD, koji je uključen u skupinu LPS vanjskog listićain vanjske membrane i bitan je za kompletiranje biogeneze.</s>

<s>Povezano 
 Vanjska mitohondrijska membrana
 Bakterija</s>

<s>Reference</s>

<s>Proteinske familije
Membranska biologija</s>

