Haki Stërmilli
<s>Haki Stërmilli (17. maj 1895 – 17. januar 1953) bio je albanski književnik i novinar.</s><s>Njegova su se djela uglavnom bavila pitanjima vezanim za prava albanskih zajednica izvan Albanije, za republikanizam, emancipaciju žena i feminizam.</s><s>Njegovo najpoznatije djelo je roman Kad bih bio dječak ().</s>

<s>Život
Stërmilli je rođen u Debru u Osmanskom Carstvu (u današnjoj Sjevernoj Makedoniji), a prvi je studij završio u Bitoli.</s><s>Godine 1920, zajedno s Avnijem Rustemijem, postao je jedan od osnivača i tajnik omladinske organizacije Bashkimi ().</s><s>Kao antimonarhist i pristaša Fana Nolija sudjelovao je u pobuni koja je srušila monarhiju, ali je nakon njezine obnove krajem 1924. godine protjeran.</s><s>Godine 1930. jugoslavenske su ga vlasti uhitile i deportirale u Albaniju, gdje je osuđen na zatvor zbog svojih antimonarhističkih aktivnosti.</s><s>Tijekom Drugog svjetskog rata pridružio se Narodnooslobodilačkom pokretu (LNÇ) i postao prevdodnik pokreta debarskom području.</s><s>Nakon rata izabran je za zastupnika albanskog parlamenta, a služio je i kao voditelj Narodne knjižnice Albanije do svoje smrti 1953. godine.</s>

<s>Djela
Među prvim Stërmillijevim djelima nalaze se romani Debarska nesreća () i Ljubav i odanost (), koji opisuju progon albanske zajednice iz njegove matične regije Debra od strane srpske vojske.</s><s>Godine 1935. objavljeno je njegovo poluautobiografsko djelo Tamnica (), memoari o životu u zatvoru i tamošnjim teškim uvjetima.</s><s>Roman Kad bih bio dječak (), objavljen 1936. godine, njegovo je najpoznatije djelo i prvo književno djelo na albanskom jeziku koje se bavi temama feminizma i emancipacije žena.</s><s>To je postala jedna od najpopularnijih knjiga 1930-ih na albanskom jeziku i za to se razdoblje smatra revolucionarnom.</s>

<s>Drugi su mu romani: Naši nasljednici (, 1950), Putovi slobode (, 1966) i Skenderbegov vitez (, 1968).</s>

<s>Vidi još
 Albanska književnost</s>

<s>Reference</s>

<s>Albanski romanopisci
Albanski političari</s>

