Natalija Sedova
<s>Natalija Ivanovna Sedova (; 5. april 1882 - 23. jun 1962) je bila ruska revolucionarka i sovjetska komunistička političarka, najpoznatija kao druga supruga revolucionarnog vođe, a kasnije sovjetskog disidenta Lava Trockog.</s>

<s>Biografija 
Rođena je u imućnoj porodici, koja je, prema nekim izvorima, poticala od kozaka sa očeve, a od poljskog plemstva sa majčine strane.</s><s>Zahvaljujući plemićkom porijeklu je bila upisana u elitnu privatnu školu u Harkovu iz koje je izbačena zbog revolucionarne aktivnosti.</s><s>Nakon toga je emigrirala u Francusku gdje se na Sorbonni upisala na studij umjetnosti.</s><s>Tamo je nastavila sa revolucionarnim radom, sudjelujući u radu Lenjinovog časopisa Iskra.</s><s>1902. se upoznala sa Levom Bronštajnom, koji će kasnije preuzeti revolucionarni pseudonim Trocki.</s><s>On je zbog nje napustio svoju prvu suprugu Nadeždu Sokolovskaju.</s><s>Sedova je sa Trockim u Francuskoj sklopila građanski brak, i rodila mu dva sina - Leva (1906) i Sergeja (1908) - koji su oboje preuzeli majčino, umjesto očevog prezimena.</s>

<s>Natalija se sa mužem vratila u Rusiju za vrijeme Revolucije, a 1918. je nakon dolaska boljševika na vlast preuzela dužnost načelnice odjela za muzeje i zaštitu spomenika kulture i antikviteta pri Narodnom komesarijatu prosvjete Sovjetske Rusije.</s><s>Na tom se mjestu istakla pri zaštiti brojnih kulturnih spomenika koji bi inače bili uništeni u vandalizmu i pljački pri kaosu usred građanskog rata.</s>

<s>Sedova je na tom mjestu ostala sve dok joj muž u frakcijskim borbama unutar KPSS nije poražen i izbačen iz Partije.</s><s>Godine 1929. je zajedno sa njim otišla u egzil.</s><s>Stariji sin Lev, koji se nije bavio politikom, ostao je u SSSR, ali je svejedno pogubljen 1937. godine u Velikoj čistki.</s><s>Njegov mlađi brat Sergej je u Parizu 1938. godine umro, službeno od apenciditisa, iako su česte špekulacije da je bila riječ o trovanju od strane sovjetske tajne službe NKVD.</s>

<s>Muža je nastavila pratiti u Meksiko, gdje je 24. maja 1940. zajedno sa njim preživjela spektakularni pokušaj atentata koji je na njihovo imanje izveli lokalni meksički staljinisti na čelu sa slikarom Davidom Alfarom Siqueriosom.</s><s>Njen muž, međutim, nije preživio atentat cepinom koji je 21. augusta izveo sovjetski agent Ramon Mercader, uspješno infiltriran među sljedbenike Trockog.</s>

<s>Nakon muževe smrti, Natalija Sedova se smatrala jednom od njegovih nasljednica, odnosno autentičnih tumača trockističke ideologije.</s><s>U tu je svrhu zajedno sa Victorom Sergeom pisala muževu biografiju.</s><s>Bila je aktivna u trockističkoj Četvrtoj internacionali sve do 1951. godine kada ju je napustila, prihvativši stav bivšeg trockista Maxa Shachtmana o tzv. "birokratskom kolektivizmu", sa kojim se ostatak Internacionale nije htio složiti.</s><s>Posljednjih godina života je blisko surađivala sa španskim revolucionarom i bivšim trockistem Grandizom Munisom.</s>

<s>Fiktivni portreti 
Natalija Sedova se pojavljuje kao lik u biografskom filmu Ubistvo Trockog  iz 1972. godine, u kome ju je tumačila Valentina Cortese, kao i u biografskom filmu Frida iz 2002. godine, gdje ju je tumačila Margarita Sanz.</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Natalia Sedova Trotsky Internet Archive 
 Natalia Sedova Trotsky</s>

<s>Sovjetski političari
Trockisti</s>

