Antim II Carigradski
<s>Antim II () bio je kratkotrajni vaseljenski patrijarh Carigrada 1623. godine.</s>

<s>Život 
Antim se rodio u Carigradu u bogatoj porodici plemićkog porijekla.</s><s>Prije izbora za patrijarha je služio kao mitropolit Adrijanopolja.</s>

<s>Njegovo imenovanje se zbilo u vrijeme eskalacije sukoba katolika i protestanata u Evropi, a koji je svoj odraz preko ambasadora evropskih država našao i na osmanskom dvoru, a preko njega i u samoj Patrijaršiji.</s><s>Nekoliko mjeseci ranije su katolički ambasadori Francuske, Austrije i Venecije uspjeli nagovoriti velikog vezira da isposluje svrgavanje patrijarha Kirila Lukarisa, optuženog za sklonost kalvinizmu.</s><s>12. aprila 1623. je na njegovo mjesto postavljen Grigorije IV, ali, zbog toga što nije bio kanonski potvrđen, Sveti sinod ga je 18. juna smijenio i za novog patrijarha postavio Antima.</s>

<s>Antim II, iako su ga podržavali katolički ambasadori, nastojao je u vjerskim pitanjima zadržati distancu prema Katoličkoj crkvi.</s><s>Nastojeći obnoviti jedinstvo među pravoslavcima, poslao je mitropolite na Rodos, gdje se Lukaris nalazio u privremenom egzilu, te ga pokušao nagovoriti da se dobrovoljno povuče na Svetu goru.</s><s>U tome nije uspio, a Lukaris se, umjesto toga, uz pomoć kalvinističkog ambasadora Nizozemske vratio u Carigrad gdje je osmanskom dvoru predstavio lažnu mjenicu od 20.000 livri na računu Patrijaršije.</s><s>Antim nije mogao pronaći novac kome bi je pokrio te je bio prisiljen podnijeti ostavku 22. septembra 1623.</s><s>Lukaris je nakon toga po treći put izabran na mjesto patrijarha.</s>

<s>Antim se nakon ostavke povukao na Svetu goru gdje je umro 1628.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Carigradski patrijarsi
Episkopi Jedrenea</s>

