Burbonska restauracija (Španija)
<s>Restauracija  ili Burbonska restauracija () je izraz kojim se označava period historije Španije od 1874. do 1931. godine u kome je vladao režim ustavne parlamentarne monarhije pod kraljevima iz dinastije Bourbon.</s><s>Započeo je krajem 1874. godine kada je general Arsenio Martínez Campos izvršio puč kojim je svrgnuta kratkotrajna Prva Španska Republika, a nakon koga je na prijestolje došao kralj Afonso XII, sin kraljice Isabelle II svrgnute u Septembarskoj revoluciji šest godina ranije.</s><s>Novi režim, čiji je arhitekt bio konzervativni premijer Antonio Cánovas del Castillo, je kao glavni cilj imao uspostavu stabilnosti i u tu je svrhu uveden dvostranački sistem, tzv. turnismo u kome su se Konzervativna i Liberalna stranka trebala redovno izmjenjivati na vlasti uz unaprijed određene rezultate izbora.</s><s>Nakon završetka Trećeg karlističkog rata 1876. na tlu same Španije nije bilo većih sukoba, ali su u kolonijama kao Kuba i Filipini izbili ratovi za nezavisnost, koji su 1898. kulminirali američkom intervencijom.</s><s>Oslabljena i ponižena Španija se, uspkros manjih reformi i određenom ekonomskom napretku, nije uspjela dovoljno oporaviti da iskoristi svoju neutralnost u Prvom svjetskom ratu, a duboko akumulirano nezadovoljstvo među narodnim masama se odražavalo kroz podršku katalonskkom i baskijskom separatizmu, kao i radikalnoj ljevici.</s><s>Godine 1923. je generalo Miguel Primo de Rivera izveo puč i uspostavio diktaturu koja je okončana 1930. godine.</s><s>Njegovi nasljednici su godine 1931. mirno predali vlast radikalnim političarima koji su proglasili Drugu špansku republiku, a tada već potpuno omraženi kralj Alfonso XIII je otišao u egzil.</s><s>Dinastija Bourbon se na vlast vratila tek 1974. godine kada je tadašnji diktator Francisco Franco kao svoga nasljednika na čelu države odredio princa Juana Carlosa.</s>

<s>Historija Španije</s>

