Ujedinjena Kraljevina Nizozemska
<s>Ujedinjena Kraljevina Nizozemska (nizozemski: Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, francuski: Royaume-Uni des Pays-Bas, bilo je ime za kratkotrajnu državu, koja je formalno postojala od 1815. do 1839., a u stvarnosti samo do Belgijske revolucije
Ona se prostirala po terenu Niskih Zemalja (današnja Nizozemska, Belgiji i Luksemburg).</s>

<s>Tu novu državu evropske sile su smatrale bedemom (Boulevard de l'Europe contre la France) protiv duha francuske revolucije koji se može ponovno probuditi.</s><s>Stvaranjem te države privremeno je završio period dug preko dvadeset godina, revolucija, smjena režima i invazija na Niske Zemlje.</s>

<s>Historija 
Sin posljednjeg vladara Nizozemske Republike iz Dinastije Oranje-Nassau,- princ Willem Frederik, koji je živio 18 godina u egzilu, se u novembru 1813., uz pomoć Britanske kraljevske ratne mornarice iskrcao na plaži Scheveningen pored Haaga.</s>

<s>Politički lideri Niskih Zemalja okupili su se u martu 1814. na sastanku u Amsterdamu i izglasali ustav, a dan kasnije izabrali Willema Frederika za budućeg monarha.</s><s>Tada je nastupio period Napoleonovih sto dana kad se mlada država ponovno našla pod prijetnjom napoleonove vojske, pa je Willem Frederik dobio pristanak velikih sila tek u mart 1815., pa je okrunjen 21. septembra 1815. u Bruxellesu kao kralj Ujedinjene Nizozemske Kraljevine.</s>

<s>Najteži problem s kojim se suočio novi režim bili su odnosi između Nizozemske (koje je odtad postalo uobičajeno ime za sjever Niske Zemlje, i juga zemlje odnosno Belgije.</s><s>Kralj Willem bio je strastveno odan očuvanju jedinstvene države koja je obuhvaćala sve Niske Zemlje, ali je nekadašnje jedinstvo bilo izgubljeno prije više
od dva vijeka u Nizozemskoj revoluciji, kad su se sjever i jug razvojili, tako da je osjećaj zajedništva bio prilično slab.</s><s>Belgijski jug je bio pretežno agrarni, a holandski sjever trgovačko bankarski.</s>

<s>Francuski je bio jezik elite na jugu, a uvođenju nizozemskog za službeni jezik oštro su se protivili čak i Flamanci, koji su govorili svojim dijalektom tog istog jezika.</s><s>Većina Flamanaca, kao pobožni katolici, bili neprijateljski raspoloženi prema pretežno protestantskom sjeveru.</s><s>Napori kralja Willema da preuzme kontrolu nad belgijskom Katoličkom crkvom, na način kako je to dotad provodio Napoleon nisu urodili plodom zbog snažnog otpora.</s>

<s>Istovremeno je autoritarni karakter Willemove vladavine, naročito oštra cenzura u Belgiji, navukla mržnju liberala prema režimu.</s><s>Rezultat svih tih nagomilanih problema bilo je izbijanje Belgijske revolucije 1830. i proglašenje Belgijske nezavisnosti.</s><s>Većina Nizozemaca podržavala je Willema 
smatrajući Belgijance nezahvalnima.</s><s>Willem je uspio poraziti na brzinu organiziranu belgijsku vojsku, ali su evropske sile intervenirale kako bi osigurale belgijsku nezavisnost.</s><s>Status quo se otegao do 1839. kad je postignut sporazum i kad su se posljednji nizozemski vojnici povukli sa belgijskog tla.</s>

<s>Duboko razočarani Willem abdicirao je sljedeće godine, predajući tron svom sinu koji je vladao kao Willem II.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>The United Kingdom of the Netherlands (1815-1830): A case of failed European nation building?</s><s>Historija Nizozemske
Historija Belgije
Historija Luksemburga
Bivše države u Evropi</s>

