Evangelička metodistička crkva
<s>Evangelička metodistička crkva je nastala ujedinjenjem dveju crkava – Evangeličkog zajedništva i Episkopalne metodističke crkve.</s><s>U engleskom govornom području su novoj ujedinjenoj denominaciji dali ime „United Methodist Church“ (ujedinjena metodistička crkva), dok je u mnogim evropskim državama dobila ime: Evangelička metodistička crkva.</s>

<s>Evangelička se zove zato što propoveda jevanđelje.</s><s>Poruka o Božjoj ljubavi ka svim ljudima predstavlja sadržaj i mera života crkve i njenih članova.</s><s>Apostol Pavle je to opisao ovako: Bog prihvata sve ljude i zato mogu Njegovoj ljubavi verovati.</s><s>Ko ovako veruje u Boga dobija večni život bez ikakvog napora.</s><s>Ovaj život počinje ovde na zemlji i neće ga uništiti ni smrt.</s><s>Reformatori su prepoznali ovu istinu jevanđelja i dara Božje ljubavi i propovedali je kao „opravdanje samo verom“.</s><s>Evangelička metodistička crkva takođe prihvata ovu istinu i samim tim pripada evanđeoskim crkvama.</s><s>Na osnovu ove istine pokušava tražiti i slediti način ispravnog hrišćanskog života.</s>

<s>Metodisti je prvobitno bio podrugljiv nadimak za jednu grupu mladih studenata na Oksfordu u Engleskoj.</s><s>Ova grupa je u ustaljeni studentski život pokušala da uvede redovno proučavanje Biblije, zajedničke molitve, pomoć siromašnima, bolesnima i zatvorenicima.</s><s>Vođa ove grupe je postao mladi anglikanski sveštenik Džon Vesli (eng. John Wesley) (1703-1791).</s><s>Zajedničkim snagama su se ovi mladi ljudi trudili da rade dobro i ugode Bogu.</s><s>Jednog dana je Džon Vesli u Londonu čuo čitanje predgovora tumačenja poslanice Rimljanima Martina Lutera.</s><s>Bila je to reč o ljudima koji uzalud pokušavaju ugoditi Bogu putem „poboljšanja svog života i činjenjem dobrih dela“, jer to nije dovoljno ma koliko se trudili.</s><s>Dalje Luter govori o veri, kao o Božjem delovanju u nama, o delovanju koje nas čini novim ljudima a ovakva vera onda donosi dobro.</s><s>Čovek više ne mora da se trudi, da sam od sebe ugodi Bogu, zato što zna da ga Bog prihvata takvog kakav jeste i menja njegov život.</s><s>Ovo predavanje je pomoglo Vesliju da suštinski promeni svoju veru.</s><s>Strah od toga kako ga Bog vidi se promenio u radosnu sigurnost da ga Bog zbog Isusa Hrista ljubi.</s><s>Vesli je spojio poslanje o radosnoj vesti sa socijalnim principima i angažovanjem.</s><s>Od spontanog početka se razvio rastući pokret koji je morao da se suočava sa raznim preprekama, mržnjom i neslaganjem.</s><s>Podrugljiv nadimak se delovanjem Veslija pretvorio u časni nadimak.</s><s>Od tog malenog pokreta nastala je Metodistička crkva, najpre u Sjedinjenim Američkim Državama, a kasnije i u mnogim drugim državama sveta, a 1898. god. i u Srbiji.</s>

<s>Metodistički pokret u početku nije imao za cilj osnivanje nove crkve.</s><s>Međutim, otpor velikih crkava i potrebe misijskih stanica, vodili su ka osnivanju Metodističke crkve.</s><s>U početku je Vesli ljude, koji su doživeli obraćenje propovedanjem metodista, okupljao u manje grupe.</s><s>Tu je trebalo da ojačaju svoj novi hrišćanski način života.</s><s>Ovakvu sliku crkve koja je nastala iz pokreta i trudi se da ostane pokret vidimo i u Novom Zavetu: Duh sveti vodi ljude ka veri i poziva ih u zajedništvo.</s><s>Odlikom hrišćanske crkve je jedinstvo vernika sa Isusom Hristom.</s>

<s>Crkva nije nešto završeno, zatvoreno.</s><s>Crkvi je stalno iznova potrebno obnovljenje Duhom Svetim.</s><s>Ona se menja putem ljudi koji joj se priključuju i zato je njeno formiranje neprekidnim zadatkom onih koji njoj pripadaju i slede Isusa Hrista.</s><s>Za pripadnost crkvi važi isto što i za veru: pozvani smo ka slobodnom odgovoru na Božje delovanje.</s>

<s>Evangelička metodistička crkva u Srbiji ima 14 zajednica, kojim pripada oko 1000 članova i prijatelja i sve se nalaze u Vojvodini.</s>

<s>Evangelizam</s>

