Plava grobnica
<s>Plava grobnica je naziv koji se koristi za more oko ostrvceta Vida, u gradu Krfu, u koje su tokom Prvog svetskog rata sahranjivani preminuli srpski vojnici kada na samom Vidu više nije bilo mesta.</s>

<s>Ovo potresno mesto inspirisalo je Milutina Bojića da napiše svoju čuvenu pesmu Plava grobnica.</s><s>Kada su se srpski vojnici povukli iz Albanije otišli su na ostrvo Vido.</s><s>Zbog raznih bolesti i gladi mnogo ljudi je umrlo.</s><s>Kako na ostrvu nije bilo dovoljno mesta da se dostojno sahrane, njihova tela puštena su u Jonsko more.</s>

<s>Plava grobnica je objavljena u zbirci pesama  Pesme bola i ponosa 1917. u Solunu, neposredni pred pesnikovu smrt.</s><s>U ovoj zbirci se nalaze 34 pesme koje je napisao na Krfu i Solunu.</s><s>Pesme ove zbirke, nastale su u toku rata, inspirisane su glogotom srpskog naroda, koja je započela 1914. godine, i nastavljena je povlačenjem preko Albanije i masovnim umiranjem na Krfu.</s><s>To su pesme bola zbog stradanja sopstvenog naroda, ali i pesme ponosa što je taj narod podneo sva stradanja i bio spreman da, odmoren i osvežen, krene u oslobađanje svoje zemlje.</s><s>Plava grobnica, jedna od najboljih i najpouzdanijih iz ove predsmrtne Bojićeve zbirke, ima istorijsku osnovu: peva o nesvakidašnjem groblju u dubinama Jonskog mora, pored obala ostrva Krfa, gde je od januara do marta 1916. godine sahranjeno 4.847 srpskih vojnika.</s><s>Na način na koji je opevao patnje i stradanje srpskog naroda on je zauvek ovekovečio jezivu viziju plave grobnice kod ostrva Vida-ostrvo smrti.</s><s>Za sobom je ostavio nezaboravne stihove u jednom tragičnom delu srpske istorije.</s>

<s>Pesma ima osobenu strukturu.</s><s>Svih četrnaest strofa su katreni, ali se međusobn o razlikuju po vrsti stiha: deset strofa se sastoji iz dvanaesteračnih stihova, a u četiri strofe se smenjuju sečetrnaesterci i sedmerci .</s>

<s>Vidi još 
 Srpsko vojničko groblje na Zejtinliku</s>

<s>Groblja u Grčkoj
Vojnička groblja
Solunski front
Srbija u Prvom svjetskom ratu
Jonsko more</s>

