Danica Perović
<s>Danica Dana Perović (Ljubija, kod Prijedora, 15. oktobar 1907 — Beograd, 3. novembar 1956), lekarka, učesnica Narodnooslobodilačke borbe i sanitetski pukovnik JNA.</s>

<s>Biografija 
Rođena je 15. oktobra 1907. godine u Ljubiji, kod Prijedora.</s><s>Poticala je iz mnogočlane porodice — imala je pet sestara i tri brata.</s>

<s>Godine 1939. je doktorirala na Medicinskom fakultetu u Beogradu.</s><s>Specijalizirala je hirurgiju i radila na Hirurškom odeljenju bolnice u Banja Luci.</s>

<s>Nakon okupacije Jugoslavije, 1941. godine priključila se Narodnooslobodilačkom pokretu (NOP).</s><s>Februara 1942. godine je otišla u partizane — bila je određena za lekara u Četvrtom krajiškom partizanskom odredu.</s><s>Rukovodila je partizanskom bolnicom u selu Jošavki Gornjoj, kod Čelinca, gde se nalazio i Štab odreda.</s><s>Početkom marta, jedan od ranjenika u ovoj bolnici bio je i legendarni doktor Mladen Stojanović, o kome je lično vodila brigu.</s><s>Početkom aprila, u ovom odredu je bio izvršen četnički puč, nakon koga su pobijeni svi ranjenici u bolnici, a Danica zarobljena.</s>

<s>Februara 1943. godine je uspela da pobegne iz zarobljeništva, a potom je bila referent saniteta u Petoj krajiškoj kozaračkoj brigadi.</s><s>Kasnije se nalazila na dužnostima upravnika bolnice u 11. krajiškoj i 53. srednjobosanskoj dviziji.</s><s>U članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) primljena je 1943. godine.</s>

<s>Nakon toga, bila je lekarka u bolnicama u Četrnaeste srednjobosanske udarne brigade u Šipragana i terenskim ispostavama u kanjonu Demićke i Ćorkovca, tokom Borbama oko Šipraga i Kotor Varoša, tokom Šeste neprijateljske ofanzive, 1943./1944.</s>

<s>Bolnica  u Demićkoj je velikim delom bila razmeštena u zemunicama kamufliranim granjem i lišćem.</s><s>Zemunica je bilo oko Demičke  i na drugim pogodnim mjestima.</s><s>Prostorije su imale neophodnu ventilaciju.</s><s>Bolnica je imala razrađen plan po kome se uvijek znalo, kako u slučaju opasnosti postupati kao i ko ostaje u bolnici a ko je napušta.</s><s>Bolnicom je rukovodila dr Danica Perović, Banjalučanka..</s><s>Prije i u toku  evakuacije, razmeštanja ranjenika i povratka u Šiprage, Bolnicu je štitila 14. srednjobosanska udarna brigada.</s>

<s>Nakon oslobođenja, lekarsku karijeru je nastavila u Jugoslovenskoj armiji.</s><s>Radila je na Vojnomedicinskoj akademiji (VMA) u Beogradu, kao specijalista za plastičnu hirurgiju.</s>

<s>Umrla je 3. novembra 1956. godine u Beogradu.</s>

<s>Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su Orden bratstva i jedinstva prvog reda i Orden partizanske zvezde drugog reda.</s>

<s>Od ukupno pet sestara Perović njih četiri su bile učesnice Narodnooslobodilačke borbe i nosioci Partizanske spomenice 1941.</s><s>Danicine sestre su bile udate za visoke državne i partijske funkcionere FNRJ — Leposava Lepa (1911—2000) je bila udata za generala i diplomatu Koču Popovića, a Branislava Brana (1920—2008), za doktora i španskog borca Blagoja Neškovića.</s>

<s>U znak sećanja na nju, od 2016. godine, jedna ulica u banjalučkom naselju Česma nosi naziv — Ulica dr Danice Perović.</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura</s>

<s>Spoljašnje veze 
 Upoznajte žene iz prošlosti koje su zadužile Banjaluku</s>

<s>Bosanskohercegovački liječnici
Jugoslavenski partizani
Bosanskohercegovački komunisti
Partizanski lekari
Nosioci Partizanske spomenice 1941.</s><s>Biografije, Prijedor</s>

