Konstantinova donacija
<s>Konstantinova donacija (latinski: Donatio Constantini ili Constitutum Constantini) je ime najslavnijeg i najvažnijeg srednjovjekovnog falsifikata.</s><s>To je dokument za kog se tvrdilo da ga je izdao Rimski car Konstantin Veliki papi Silvestru I (vladao 314.-335.) i njegovim nasljednicima.</s><s>Car je njime donirao papi ne samo velik broj lena, već i silnu moć.</s>

<s>Donaciju je sastavio nepoznati pisac u 8. vijeku, na bazi legende iz 5. vijeka.</s><s>Premda je taj dokument imao ograničeni utjecaj u vrijeme kad je nastao, kasnije je imao veliki utjecaj na političke i religijske prilike srednjovjekovne Evrope sve do 15. vijeka, kad je Lorenzo Valla jasno dokazao da je falsifikat.</s>

<s>Karakteristike i historija 
Porijeklo Konstantinove donacije povezano je sa političkom transformacijom koja se dogodila na Apeninskom poluotoku sredinom 8. vijeka.</s><s>Točan datum nastanka tog dokumenta i danas je neizvjesan, ali se procjenjuje da je napisan između 750. - 800.</s><s>Kako je dokument povezan sa krunidbama Pipina Malog (754.) i Karla Velikog (800.) kao i nastojanjima papa da osiguraju nezavisnost od Bizanta i potkopaju bizantske teritorijalne aspiracije po Apeninskom poluotoku, prevladava uvjerenje da su ga pisali lateranski redovnici 750-ih ili 760-ih uz znanje i privolu pape Stjepana II. (752-757).</s>

<s>Dokument se bazira na Legendi o sv. Silvestru, priči iz 5. vijeka o odnosu pape Silvestra I i cara Konstantina Velikog.</s><s>Legenda počinje Konstantinovim preobraćenjem na kršćanstvo, nakon što ga je Silvestar nekim čudom izlječio od lepre.</s><s>Konstantin nakon tog ističe važnost Rima za kršćanstvo, jer je to grad apostola Petra i Pavla.</s>

<s>Drugi dio tog falsifikata sadrži popis doniranih lena koja je tadašnja crkva doista i dobila.</s><s>U narednim poglavljima nabrajaju se administrativna prava Silvestra i njegovih nasljednika nad doniranim lenima diljem carstva.</s><s>Na kraju se navodi ono najvažnije da Konstantin tim dokumentom daje papi vlast nad carskim Rimom i cijelim Zapadnim rimskim carstvom, kao i to da papa ima pravo imenovati svjetovne vladare na tom teritoriju.</s>

<s>Najnoviji manuskript u toj donaciji  je iz 9. vijeka, on je naknadno umetnut u spise.</s><s>I pored toga što je Konstantinova donacija postala vrijedan dokaz kasnijim papama, o njoj tokom 9 ili 10. vijeka nema niti riječi, čak niti u kontraverznim raspravama sa Konstantinopolisom o pitanju prvenstva nad kršćanstvom.</s>

<s>Prvi papa koji se poslužio navođenjem Konstantinove donacije, kao dokazom za svoje tvrdnje bio je Lav IX. (1049.-54.), kasnije su se time služile i druge pape u polemikama sa carevima Svetog Rimskog Carstva i drugim velmožama.</s><s>Neki teolozi iskoristili su dokument za obrazloženje pojedinih zakona u kanonskom pravu, a nitko nije sumnjao u njegovu autentičnost.</s>

<s>Prve sumnje u njegovu autentičnost iznio je oko 1000. car Oton III sa svojim simpatizerima, ali jasni i neoborivi dokaz da se radi o falsifikatu iznio je 1440.</s><s>Lorenzo Valla je pokazao da latinski jezik korišten u dokumentu nije bio onaj iz 4. vijeka.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze 
 Donation of Constantine</s>

<s>Krivotvorenje
Historija papinstva</s>

