Domenichino
<s>Domenichino, pravim imenom Domenico Zampieri (Bologna, 21. oktobar 1581. – Napulj, 6. april 1641), bio je talijanski barokni slikar, jedan od najboljih predstavnika Bolonjske škole.</s><s>Nadimak Domenichino, što je deminutiv od Domenico, dobio je od kolega zbog malog rasta.</s>

<s>Biografija 
Još kao vrlo mlad 1601. otišao je u Rim, zajedno sa prijateljem Francescom Albanijem, da studira radove Rafaela i pomaže Annibaleu Carracciju.</s><s>Ispočetka je pomagao Carracciju da naslika freske u Palazzo Farnese, u kojoj je između 1603. i 1604. naslikao i tri vlastite u Loggia del Giardino.</s><s>Zahvaljujući prijateljstvu sa Giovannijem Agucchijem, majordomom kardinala Aldobrandinija, a kasnije i papom Grgurom XV, Domenichino je dobijao unosne narudžbe po Rimu.</s><s>Njegov najvažniji rad u prvoj rimskoj dekadi bile su freske u kapeli Santissimi Fondatori u opatiji Santa Maria u Grottaferrati (1608–1610).</s><s>Između 1617. i 1621.</s><s>Domenichino radi po Bologni i Fanu u kom je od 1618. do 1619. oslikao kapelu Nolfi u Fanskoj katedrali.</s><s>Na poziv novog pape Grgura XV 1. april 1621. vraća se u Rim, gdje je imenovan glavnim arhitektom kurije, iako nikad nije napravio nijedan projekt, osim crteža za fasade.</s><s>To su najplodnije godine njegova života jer dobija brojne narudžbe i proslavljen 1629. biva proglašen princem prestižne slikarske Akademije San Luca.</s><s>U novembru 1630. po drugi put odlazi iz Rima, ovaj put u Napulj da preuzme unosnu narudžbu za oslikavanje kapele sv. Januarija u Napuljskoj katedrali.</s><s>Na tom poslu je i umro, neki kažu otrovan od ruke ljubomornog slikara rivala.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Domenico Zampieri Domenichino</s>

<s>Italijanski slikari
Barokni slikari
Biografije, Bologna
Biografije, Grottaferrata
Biografije, Fano
Biografije, Rim
Biografije, Napulj</s>

