Hayâlî
<s>Hayali (Janica, 1500 – Jedrene, 1557) je bio turski pjesnik za vrijeme sultana Sulejmana čije djelo nastavlja crtu pjesničke tradicije dīwāna.</s>

<s>Život 
Malo je preciznih podataka o njegovom životu.</s><s>Poznato je da je rođen u mjestu Vardar Yenice u grčkoj Makedoniji.</s><s>Zvao je se Mehmet a pretpostavlja se da je rođen negdje oko 1500. godine ili krajem 15. stoljeća odnosno za vrijeme sultana Bayezîda II.</s><s>U turskoj povijesti je ostao zapamćen kao Hayali, što znači »Maštoviti«.</s><s>Po turskom pravopisu se piše Hayâlî (خيالى), a također je poznat kao Hayâlî Bey.</s><s>Pozanimao je se za poeziju u ranoj mladosti.</s><s>Priča koju nam prenosi Aşık Çelebi govori da je kao mladić čitao Bôstân (Voćnjak) i Gülistân (Ružičnjak) perzijskog pjesnika Sa'dija.</s><s>U svojim putovanjima sufijski derviš Baba 'Alî Mest-i' Ajem ("otac 'Alî, pijanac iz Perzije") je stigao u Janicu sa svojim učenicima, a Mehmeda je skup derviša dovoljno privukao da napusti kuću i da se pridruži grupi na putu prema Istanbulu, sultanove prijestolnice.</s><s>To je ga zbližilo poeziji i sufiskoj misli.</s><s>U Istanbulu je ga zapazio jedan od glavnih gradskih sudaca, Sarı Gürz Nûreddîn Efendi.</s><s>Procijenivši da neprikladno za mladića da se druži bezbrižnim dervišima, uklonio ga je od njih i povjerio ga jednom načelniku gradske milicije.</s><s>Potom, Mehmed je nastavio školovanje u Istanbulu i vrlo rano počeo privlačiti pažnju kao pjesnik, pišući pod imenom Hayâlî (Maštoviti).</s><s>Preobrat u njegovoj sudbini dešava se kada je se za njega pozanimao sadrazam Ibrahim-paša a preko njega glas je stigao i do Sulejmana Veličanstvenog.</s><s>Postao je jedan od sultanovih omiljenih pjesnika, Sulejman ga je podržavao dvorskim pokroviteljstvom.</s><s>Mehmed je bio pratilac sultanovih snaga u opsadi Rodosa 1522. godine i osvajanju Bagdada od perzijskog Safavidskog carstva u decembru 1534. godine.</s><s>Tijekom potonje kampanje, priča se da je Hayâlî upoznao velikog azerbajdžanskog pjesnika Fuzûlîja.</s><s>Zbog njegove pjesničke nadarenost Hayâlî je dobio niz neformalnih naslova: Melik-üş-şuarâ (Knez svih pjesnika), Diyâr-ı Rûm'un Sultân-ı Şuarâsı (Sultan pjesnika zapadnih zemalja) i Hayâlî-i meşhûr (Slavni Maštoviti).</s><s>Hayâlîjeva popularnost kod velikog vezira i sultana također mu je donijela mnoge neprijatelje među drugim pjesnicima, a često je bio i predmet napada.</s><s>Hayâlîjev je život postao teži nakon pada i pogubljenja Ibrahim-paše  (1536.), njegovog glavnog zaštitnika, te usponom na mjesto velikog vezira Rustem-paše Opuković (novembar 1544.), koji je slabo podnosio dekadentni načinu života i navike na dvoru.</s><s>Stoga je zatražio i dobio položaj sancakbeya – tj. upravitelja provincijskog okruga – izvan Istanbula, nebi li se udaljio od sve gušćih dvoračkih borbi.</s><s>Kao sandžakbeg u okrugu Edirnea, dobio je naslov bega, po čemu je pamćen kao Hayâlî bey.</s><s>Umro je u svom sandžaku u Jedrenu 1557. godine.</s>

<s>Djela</s>

<s>Spoljašne poveznice</s>

<s>Izvori</s>

<s>Bibliografija</s>

<s>Turski pjesnici</s>

