Psihopatologija
<s>Psihopatologija je naučna disciplina koja sistematski istražuje simptome, prirodu i činioce (nasledne, organske i socijalne) patoloških stanja i procesa u mentalnom životu.</s><s>Za razliku od opšte psihologije, ona se bavi odstupanjima, (aberacijama) od normalnih pojava u procesima opažanja, mišljenja, emocija, pažnje, učenja, motivacije, volje itd.</s><s>Saznanja opšte psihopatologije služe kao temelj psihijatriji, kliničkoj psihologiji, ali utiču i na socijalni rad.</s>

<s>Istorija duševnih bolesti 
Naše najranije objašnjenje onoga što sada nazivamo psihopatologijom bilo je postojanje zla duhova i demona.</s><s>Mnogi su verovali, čak i u šesnaestom i sedamnaestom veka da bi bizarno ponašanje povezano sa mentalnim bolestima moglo biti samo čin samog đavola.</s><s>Da bi se ovo popravilo, mnogi pojedinci koji su bolovali od mentalnih bolesti bili su mučeni u pokušaju da se iz njih izbace demona.</s><s>Većina ljudi zna o suđenjima vezanim za veštice gde su mnoge žene brutalno ubijene zbog lažnog uverenja o posedovanju tih sposobnosti.</s><s>Kada metode mučenja nisu uspele da vrate osobu na zdrav razum,  obično se smatralo da su te osobe večno opsednute i kao izgubljene.</s>

<s>Do osamnaestog veka medicina je počeli da gleda  na mentalne bolesti različito.</s><s>Tokom ovog vremenskog perioda, „ludilo” je počelo da se posmatra kao bolest van kontrole obolele  osobe, a ne čin demona.</s><s>Zbog toga su hiljade ljudi ograničenih na tamnice i dnevne torture, pušteni kao azilanti na kojima su lekari počeli istraživati medicinske oblike terapije.</s>

<s>Danas je medicinski model i dalje pokretačka snaga u dijagnostici i leečenju psihopatologije, iako istraživanje pokazuje moćne efekte koje psihologija ima na ponašanje, emocije i saznanja.</s>

<s>Oblasti 
Opšta psihopatologija
Ova oblast psihopatologije obuhvataa:
 identifikaciju i klasifikaciju psihopatoloških fenomena, 
 odvajanje drugih pojava iz psihopatoloških fenomena, 
 kombinovanje psihopatoloških pojava u sindromima.</s>

<s>Specijalna psihopatologija
Zadaci specijalne psihopatologije su:
 prepoznavanje psiholoških poremećaja i njihova klasifikacija prema međunarodnoj klasifikaciji bolesti.</s><s>10. revizija, 
 poznavanje epidemiologije, osnove patofiziologije i 
 opšte poznavanje metoda za lečenje psihijatrijskih poremećaja.</s>

<s>Socijalna patologija
Oblasti dedlovanja socijalne patologije su:
 uvod u razumevanje predanosti; 
 norme, vrednosti i društvene prakse;
 opozicija i kontrola; 
 formalni i neformalni nadzor; 
 normalnost i kritika normalnosti; 
 moralni i naučni model razumevanja posvećenosti;
 defektne pojave kao individualne i društvene pojave;
 analiza zvaničnih statističkih podataka o odstupanjima i pravila za njihovo tumačenje; 
 etiološke teorije predanosti:
 psihološke i sociološke teorije; 
 oblici društvene reakcije na odstupanje; 
 kažnjavanje, terapeutski tretman, prevencija, politika zajednice; 
 institucionalizacija i dezinstitucionalizacija lečenja.</s>

<s>Klasifikacija mentalnih oboljenja u psihopatologiji 
Mentalna oboljenja su klasifikovana danas u skladu sa Dijagnostičkim i statističkim priručnikom za mentalne poremećaje, četvrto izdanje  (DSM IV), koje je objavila Američka psihijatrijska asocijacija (1994).</s><s>DSM IV koristi multiaksijalni ili višedimenzionalni pristup dijagnostici, jer ne retko i drugi faktori u životu neke osobe utiču na njihovo mentalno zdravlje.</s>

<s>Prema  DSM IV u psihopatologiji se opisuju sledeće pet glavne osovvine:
Prva osovina  — Klinički sindromi
To je ono što mi obično smatramo dijagnozom (npr depresija, šizofrenija, socijalna fobija)</s>

<s>Druga osovina  — Poremećaji razvoja i poremećaji ličnosti
Poremećaji u razvoju uključuju autizam i mentalnu retardaciju, poremećaji koji se obično prvi put vide u detinjstvu.</s>

<s>Poremećaji ličnosti su klinički sindromi koji imaju dugotrajnije simptome i obuhvataju individualni način interakcije sa svetom.</s><s>Oni uključuju paranoične, antisocijalne i granične poremećaje ličnosti.</s>

<s>Treća osovina  — Fizički uslovi koji igraju ulogu u razvoju, produženju ili pogoršanju poremećaja iz prve dve osovine
Ovde su uključeni fizički uslovi kao što su povreda mozga ili HIV / AIDS koji mogu rezultovati simptomima mentalnih bolesti.</s>

<s>Četvrta osovina  — Težina psihosocijalnih stresora
Događaji u životu ljudi, kao što je smrt voljene osobe, započinjanje novog posla, fakulteta, nezaposlenosti, pa čak i braka, mogu uticati na poremećaje navedene u prvoj i drugoj osovini.</s>

<s>Peta osovina — Najviši nivo funkcionisanja
Na završnom nivou, kliničar ocenjuje nivo funkcionisanja osobe u sadašnjem vremenu i na najvišem nivou u prethodnoj godini.</s><s>Ovo pomaže kliničaru da shvati kako gore navedene četiri osovine utiču na osobu i kakvu vrstu promena treba očekivati.</s>

<s>Reference</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Defektologija forum: psihopatologija adolescencije
 Fundación de la psicopatología  = Psicología-online.com  
 Portal sobre psicopatología</s>

<s>Psihopatologija
Abnormalna psihologija</s>

