Avram Petronijević
<s>Avram Petronijević (Tekija, 2/13. septembar 1791. — Carigrad, 10/22. april 1852) bio je poznati državnik, više puta predsednik Vlade i ministar inostranih poslova kneževine Srbije.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Rođen je 13. septembra 1791. (po novom kalendaru) u Tekiji, na Dunavu.</s><s>Školu je učio u susednoj Oršavi (danas u Rumuniji), a 1817. se vratio u Srbiju.</s><s>Postao je lični sekretar kneza Miloša Obrenovića.</s><s>Bio je član srpske deputacije u Carigradu od 1821. do 1826, a i kasnije je više puta bio srpski poslanik (ćehaja) kod turske vlade (Porte).</s>

<s>Pionirskom preduzetničkom duhu Kneževine Srbije priključio se i Avram Petronijević koji je 1841. godine započeo pripreme za proizvodnu delatnost.</s><s>Konačno, 1846. godine otvorio je prvu fabriku za izradu stakla u Belnici a dve godine kasnije uspešno je izvezao prve pakete stakla u Tursku.</s><s>U Zavičajnom muzeju u Jagodini, ali i u drugim muzejima, danas se nalaze izloženi proizvodi od stakla iz ove fabrike, koji ujedno predstavljaju najstariji srpski industrijski proizvod</s>

<s>Za njega se ne može reći da je završio velike škole, ali sa okromnim osnovnim obrazovanjem mogao je svojim znanjem stranih jezika da parira najboljim apsolventima tadašnjih fakulteta.</s><s>Govorio je nemački, grčki, rumunski, italijanski, turski i francuski jezik.</s>

<s>Sa Tomom Perišićem Vučićem je stajao na čelu Ustavobranitelja protiv kneza Miloša Obrenovića, i bio je jedan od istaknutih organizatora Miletine bune.</s><s>Bio je predvodnik srpske deputacije koja se nalazila u Carigradu, pri izradi Ustava iz 1838. godine, i najviše se isticao u njenom radu za ograničavanje vladareve vlasti.</s><s>Predstavljao je namesnika knezu Milanu koji je u to vreme bio bolestan i knezu Mihailu koji je tada bio maloletan.</s><s>U toku vladavine kneza Aleksandra Karađorđevića, od 1844. do svoje smrti bio je ministar inostranih poslova i knežev predstavnik (što odgovara današnjem premijeru).</s><s>Kao predvodnik ustavobranitelja ušao je u sukob sa knezom Mihailom i samim tim nije imao drugog izbora sem da pobegne iz zemlje.</s><s>Vraća se u Srbiju nakon Vučićeve bune koja je bila 1842. godine.</s><s>Pedesetih godina 19. veka Avram Petronijević je bio ministar inostranih dela Srbije.</s><s>To je bila najduža vlada od kad postoji Srpska država i svakako jedna od najdelotvornijih i najznačajnijih.</s><s>Ta vlada trajala je od 1842. godine do 1852. godine.</s><s>U Belici je osnovao fabriku za proizvodnju stakla.</s><s>Bila je to prva staklara na Balkanu ako ne i prvo industrijsko postrojenje.</s><s>U Srbiji naravno nije bilo majstora koji su poznavali ovaj zanat pa je Avram Petronijević doveo majstore staklare iz Češke.</s>

<s>Umro je u Carigradu 22. aprila 1852. godine, tokom zvanične misije, i sahranjen u crkvi Svete Petke na Bosforu, pored igumana Samuila Jakovljevića, svog kolege iz deputacije, koji je umro 1824. godine.</s>

<s>Vidi još 
 Prva vlada Avrama Petronijevića
 Druga vlada Avrama Petronijevića
 Treća vlada Avrama Petronijevića
 Četvrta vlada Avrama Petronijevića
 Spisak predsednika vlada Srbije
 Spisak ministara inostranih poslova Srbije
 Petronijevići</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura</s>

<s>"Istorija" prof. dr Radoš Ljušić, drugo izdanje, 2008. godina</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Biografija na sajtu SANU
 Biografija Avrama Petronijevića 
 http://www.msp.rs/History/ministri/APetronijevic_e.html
 Avram Petronijević, nekrolog u „Srbskim novinama“ od 26. aprila (1852). str. 1-2 (Digitalna Narodna biblioteka Srbije)
 Radomir J. Popović: Avram Petronijević i Srpski pokret u Vojvodini 1848—1849. godine, Istorijski časopis, broj 57, 2008. godine
 Fond Slobodan Jovanović: „Radovan Kalabić: Avram Petronijević (1791-1852)“ , pristup 12. 5. 2013</s>

<s>Srpski političari
Srpski ministri
Predsednici Vlade Kneževine Srbije
Članovi Društva srpske slovesnosti
Biografije, Kladovo</s>

