Jürgen Ehlers
<s>Jirgen Elers (; 29. decembar 1929 — 20. maj 2008) bio je nemački fizičar koji je doprineo razumevanju opšte teorije relativnosti Alberta Ajnštajna.</s><s>Od diplomskog i postdiplomskog rada u istraživačkoj grupi za relativnost Paskuala Jordana na Univerzitetu u Hamburgu, radio je na raznim pozicijama kao predavač i kasnije kao profesor pre nego što se pridružio direktoru Instituta za astrofiziku Maks Plank u Minhenu.</s><s>Postao je direktor osnivač novostvorenog Instituta za gravitacijsku fiziku Maks Plank u Potsdamu u Nemačkoj 1995. godine.</s>

<s>Elersovo istraživanje se fokusiralo na temelje opšte relativnosti, kao i na primenu teorije na astrofiziku.</s><s>On je formulisao pogodnu klasifikaciju tačnih rešenja Ajnštajnovih jednačina polja i dokazao Elers-Geren-Zahsovu teoremu koja opravdava primenu jednostavnih, opšte-relativističkih modela univerzuma u modernoj kosmologiji.</s><s>Napravio je prostorno-vremensko-orijentisani opis gravitacionog sočiva i pojasnio odnos između modela formulisanih u okviru opšte relativnosti i onih Njutnove gravitacije.</s><s>Pored toga, Elers je imao veliko interesovanje i za istoriju i za filozofiju fizike i bio je vatreni popularizator nauke.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Mladost 
Jirgen Elers rođen je u Hamburgu.</s><s>Od 1936. do 1949. pohađao je javne škole, a zatim je studirao fiziku, matematiku i filozofiju na Univerzitetu u Hamburgu od 1949. do 1955. godine.</s><s>U zimskom periodu između 1955. i 1956. godine položio je ispit za profesora u srednjoj školi (Staatsexamen), ali umesto da postane profesor profesor, on je pohađao postdiplomsko istraživanje kod Paskuala Jordana, koji je bio njegov mentor.</s><s>Elersov doktorski rad bio je o konstrukciji i karakterizaciji rešenja Ajnštajnovih jednačina polja.</s><s>Doktorirao je fiziku na Univerzitetu u Hamburgu 1958. godine.</s>

<s>Pre Elersovog dolaska, glavno istraživanje Jordanove grupe bilo je posvećeno skalarnoj tenzorskoj modifikaciji opšte relativnosti koja je kasnije postala poznata kao Jordan–Brans–Dikova teorija.</s><s>Ova teorija se razlikuje od opšte relativnosti po tome što je gravitaciona konstanta zamenjena promenljivim poljem.</s><s>Elers je bio instrumentalan u promeni fokusa grupe na strukturu i tumačenje Ajnštajnove originalne teorije.</s><s>Ostali članovi grupe su bili Volfgang Kundt, Rejner K. Zahs i Manfred Trumper.</s><s>Grupa je imala bliski radni odnos sa Otom Hekmanom i njegovim studentom Engelbertom Šukingom u Hamburškoj opservatoriji.</s><s>Gosti na kolokvijumu grupe bili su Volfgang Pauli, Džošua Goldberg i Peter Bergman.</s>

<s>Kao Jordanov asistent, Elers je 1961. godine stekao svoju habilitaciju, kvalifikujući ga za profesora.</s><s>Zatim je bio predavač i istraživač u Nemačkoj i SAD, na Univerzitetu u Kilu, Univerzitetu u Sirakuzi i Univerzitetu u Hamburgu.</s><s>Od 1964. do 1965. godine bio je u Centru za istraživačke studije na jugozapadu u Dalasu.</s><s>Od 1965. do 1971. godine bio je na različitim pozicijama u grupi Alfreda Šilda na Teksaškom univerzitetu u Ostinu, počevši kao vanredni profesor, da bi 1967. godine stekao je zvanje redovnog profesora.</s><s>Tokom tog perioda bio je gostujući profesor na univerzitetima u Vircburgu i Bonu.</s>

<s>Minhen 
Elers je 1970. godine dobio ponudu da se pridruži Institutu za fiziku i astrofiziku Maks Plank u Minhenu kao direktor departmana za teoriju gravitacije.</s><s>Elersa je predložio Ludvig Birman, tadašnji direktor instituta.</s><s>Kada se Elers pridružio Institutu 1971. godine, postao je i vanredni profesor na Univerzitetu Ludvig Maksimilian u Minhenu.</s><s>U martu 1991. godine, Institut se podelio na Institut za fiziku Maks Plank i Institut za astrofiziku Maks Plank, gde je Elersovo odeljenje pronašlo dom.</s><s>Tokom 24 godine njegovog mandata, njegova istraživačka grupa je bila dom za, između ostalih, Garija Gibonsa, Džona Stjuarta i Bernda Šmita, kao i gostujuće naučnike, uključujući Abeja Aštekara, Dimitriosa Hristodulua i Brendona Kartera.</s>

<s>Jedan od Elersovih postdoktoranata u Minhenu bio je Rejnhard Brojer, koji je kasnije postao glavni urednik Spektrum der Wissenschaft, nemačkog izdanja popularnog naučnog časopisa Scientific American.</s>

<s>Potsdam 
Kada su se nemačke naučne institucije reorganizovale nakon ujedinjenja Nemačke 1990. godine, Elers je lobirao za uspostavljanje instituta Društva Maks Plank posvećenog istraživanju teorije gravitacije.</s><s>Društvo je 9. juna 1994. godine odlučilo da otvori Institut za gravitacionu fiziku Maks Plank u Potsdamu.</s><s>Institut je počeo sa radom 1. aprila 1995. godine, sa Elersom kao njegovim osnivačem i rukovodiocem njegovog odeljenja za temelje i matematiku opšte relativnosti.</s><s>Elers je zatim nadgledao osnivanje drugog odeljenja instituta posvećenog istraživanju gravitacionog talasa i na čelu sa Bernardom F. Šucom.</s><s>Elers se 31. decembra 1998. godine povukao kako bi postao direktor osnivač emeritus.</s>

<s>Elers je nastavio da radi na Institutu sve do svoje smrti 20. maja 2008. godine.</s><s>Za sobom je ostavio svoju suprugu Anitu Elers, četvoro dece, Martina, Katrinu, Dejvida i Maksa, kao i pet unučadi.</s>

<s>Izabrani radovi</s>

<s>Reference</s>

<s>Spoljašnje veze 
 
 Jürgen Ehlers in the German National Library catalogue
 Pages In Memoriam Jürgen Ehlers  at the Albert Einstein Institute</s>

<s>Rođeni 1929.</s><s>Umrli 2008.</s><s>Kosmologija
Nemački fizičari
Relativnost</s>

