Groblje sv. Ive
<s>Groblje sv. Ive u Livnu je arheološki lokalitet u Livnu, Bosna i Hercegovina.</s><s>Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj 6. do 10. jula 2008. godine, groblje proglašeno je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.</s><s>Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović (predsjedavajuća), Ljiljana Ševo i Tina Wik.</s><s>Nacionalni spomenik čini historijsko područje sa ostacima kasnoantičke crkve i grobnica na svod, dijela srednjovjekovnog franjevačkog samostana posvećenog sv. Ivanu, srednjovjekovnih i kasnijih grobnica i arheološki materijal pohranjen u Franjevačkom muzeju - galeriji Gorica u Livnu.</s>

<s>Lokacija 
Lokalitet Groblje sv. Ive nalazi se pored bolnice u ravnici, uz desnu obalu rijeke Bistrice,  u centru  Livna.</s>

<s>Historija 
Lokalitet je, od antičkog, preko kasnoantičkog doba, do početka XX stoljeća,  bio funeralno-sakralnog  karaktera.</s><s>On je to ostao sve do danas, samo što mu je promijenjen izgled pretvaranjem u arheološki park.</s><s>Na lokalitetu su uočene mnoge pregradnje, tako da su stariji ostaci stradali i ponekad ih je teško determinirati.</s><s>Također je kasnije groblje prekrilo skoro cijeli teren.</s><s>Bujice rijeke Bistrice, prije regulacije obala,  su raznijele ruševine na sjevernom i istočnom dijelu lokaliteta.</s>

<s>Arheologija 
Godine 1974. godine,  pri gradnji bolnice, fra Bono M. Vrdoljak je otvorio dvije male sonde kod jugoistočnog i sjeverozapadnog ugla kapelice.</s><s>Tokom 1991. godine izvršena su djelimična iskopavanja pod rukovodstvom Tihomira Glavaša, višeg kustosa u Zemaljskom muzeju u Sarajevu i fra Bone Vrdoljaka iz Samostana Gorica u Livnu, uz saradnju i nadzor stručnjaka iz Republičkog zavoda za zaštitu kulturne i prorodne baštine iz Sarajeva.</s><s>Završni radovi na iskopavanju obavljeni su 1994 -1995. godine.</s><s>Konzervatorski radovi vršeni su 1995 -1996. godinepod nadzorom Mate Zekana, arheologa iz Muzeja hrvatskih arheoloških starina, Split, a uz djelimičnu finasijsku podršku Ministarstva kulture Republike Hrvatske, kroz angažiranje Konzervatorskog odjela Državne uprave za kulturnu i prirodnu baštinu u Splitu, tj. stručne pomoći konzervatora Ive Vojnovića.</s><s>Pokretni arheološki materijal se nalazi u Muzeju-galeriji Gorica u Livnu.</s><s>Rezultati arheoloških iskopavanja nisu objavljeni, te je nemoguće dati potpune opise i determinaciju svih istraženih građevinskih, konzerviranih i djelimično rekonstruiranih dijelova zgrada.</s>

<s>Opis  
Najstariji nađeni ostaci pripadaju dijelovima zgrada iz antičkog doba.</s><s>Nalaze se uz obalu rijeke Bistrice.</s><s>Uz zapadni zid antičke zgrade vežu se krajnji ostaci kasnoantičke bazilike.</s><s>Zapadno od ostataka bazilike su i dvije kasnoantičke grobnice na svod, koje su bile preslojene ostacima samostanske zgrade iz srednjeg vijeka.</s>

<s>Izuzetno brojan pokretni arheološki materijal potječe iz nekoliko perioda, od  prahistorijijskog do kasnog srednjeg vijeka.</s><s>Iz prahistorijog perioda pokretni nalazi se pripisuju bronzanom i željeznom dobu.</s>

<s>Literatura</s>

<s>Reference</s>

<s>Nacionalni spomenici u Livnu
L
L
Groblja u Livnu</s>

