Gulbudin Hekmatjar
<s>Gulbuddin Hekmatyar (; ; rođen 1947) je afganistanski političar, najpoznatiji kao najmoćniji, ali i najkontroverzniji od vođa mudžahedina u ratu protiv Sovjeta, kao i po ulozi koju je igrao u nastavku sukoba nakon odlaska Sovjeta i pada komunističkog režima.</s>

<s>Hekmatjar je bio paštunskog porijekla, a u ranoj mladosti je tokom školovanja nakratko prihvatio komunizam i postao članom Narodne demokratske partije Afganistana.</s><s>No, ubrzo se od komunizma okrenuo prema fundamentalističkom tumačenju islama.</s><s>To, kao i optužba za ubistvo, ga je 1973. godine potakla da emigrira u susjedni Pakistan gdje je formirao fundamentalističku stranku Hezb-i Islami.</s><s>Tamo je ostvario bliske kontakte s pakistanskom vladom, kao i sa obavještajnom službom ISI.</s>

<s>Nakon sovjetske invazije su Hekmjatar i njegove pristaše dobili lavovski dio vojne, logističke, financijske i druge pomoći od strane SAD i drugih zapadnih država, te ga je, između ostalog, u Downing Streetu svečano primila britanska premijerka Margaret Thatcher.</s><s>Iako je zbog toga raspolagao s najjačom od svih mudžahedinskih formacija, nije se smatrao najuspješnijim; to se tumači time da se, pogotovo u završnim godinama sukoba, manje borio protiv Sovjeta, a više protiv suparničkih mudžahedinskih frakcija, prije svega onih vezanih uz Ahmada Šah Masuda.</s>

<s>Neprijateljstvo sa Masudom ga je potaklo da odbije potpisati Pešavarski sporazum o podjeli vlasti u postkomunističkom Afganistanu, a u proljeće 1992. godine, nakon sloma komunističkog režima njegove trupe su pokušale samoinicijativno zauzeti prijestolnicu Kabul, te odmah otpočele sukobe sa Masudovim pristašama, otpočevši novi građanski rat.</s><s>Hekmatjarove snage su istjerane iz Kabula, ali su ga zato izložile višegodišnjem bombardiranju, a rat se odužio i zato što su mu iz oportunistićkih razloga prišle druge frakcije.</s>

<s>Hekmatjar se od 1994. godine suočio s novom frakcijom - pokretom kasnije zvanim talibani, koji ga je usprkos ideološke bliskosti smatrao neprijateljem, ali, što je važnije, uživao daleko veću podršku stanovništva, pogotovo na jugu zemlje.</s><s>Hekmatjar je nakon nekog vremena potisnut sa dvije strane, te je izgubio podršku svojih pakistanskih pokrovitelja.</s><s>U proljeće 1994. se nakratko pomirio sa svojim suparnicima koji će kasnije stvoriti Sjeverni savez, ali ni to nije moglo spriječiti pad Kabula u talibanske ruke nekoliko mjeseci kasnije.</s>

<s>Hekmatjar je pred talibanima pobjegao u susjedni Iran gdje je ostao živjeti sljedećih nekoliko godina, potpuno se povukavši iz javnog života.</s><s>Međutim, nakon američke invazije se vratio u zemlju i organizirao novu gerilsku formaciju koja se, samostalno od talibana i al Qaede bori protiv američkih snaga i njihovih saveznika.</s>

<s>Premijeri Afganistana
Afganistanski političari
Afganistanski vojskovođe</s>

