Ivo Vejvoda
<s>Ivo Vejvoda (Karlovac, 1911 – Beograd, 1991) bio je sudionik Španskog građanskog rata i Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički djelatnik i dugogodišnji veleposlanik SFR Jugoslavije.</s>

<s>Biografija 
13. novembra 1911. godine u Karlovcu, od oca Ivana Vejvode, Čeha, i majke Štefanije rođ.</s><s>Krznarić.</s><s>Nakon završene osnovne škole i gimnazije, 1930. godine odlazi u Prag gdje studira arhitekturu.</s><s>Kao praški student i nositelj čehoslovačke putovnice, bio je dodijeljen kao kurir Mustafi Golubiću, suradniku Kominterne po partijskom zadatku.</s><s>Nakon povratka u Jugoslaviju, postao je član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) 1933. godine, a zbog svog revolucionarnog rada više puta je hapšen i proganjan.</s>

<s>Zajedno sa grupom jugoslavenskih studenata, među kojima su bili: Ratko Pavlović Ćićko, Branko Krsmanović, Veljko Vlahović, Lazar Udovički, Mirko Kovačević, Marko Spahić, Ivan Turk, Lazar Latinović, Ahmet Fetahagić i drugi, u siječnju 1937. godine odlazi u Španiju gdje se bori u redovima Internacionalnih brigada za obranu Španske Republike i protiv fašizma.</s>

<s>U februaru 1939. nakon pada Barcelone i poraza Španske Republike, zajedno s ostalim borcima internacionalnih brigada odlazi u Francusku.</s><s>Tijekom boravka u Francuskoj bio je u koncentracijskim logorima Saint Cyprien i Girs.</s><s>Krajem 1940. godine, uspio je pobjeći iz logora i vratiti se u Kraljevinu Jugoslaviju.</s>

<s>Učesnik je Narodnooslobodilačke borbe od 1941. godine.</s><s>Za vrijeme rata bio je na dužnosti:
 politički komesar Primorsko-goranskog partizanskog odreda,
 politički komesar Grupe Primorsko-goranskih partizanskih odreda,
 politički komesar Pete operativne zone,
 načelnik Odjeljenja za propagandu Glavnog štaba NOV i PO Hrvatske, 
 član Odsjeka za propagandu ZAVNO Hrvatske .</s>

<s>Nakon oslobođenja Jugoslavije obnašao je razne odgovorne društvene i političke dužnosti.</s><s>Bio je
 prvi poslijeratni direktor i glavni urednik Tanjuga (1944—1947);
 veleposlanik FNRJ u Brazilu (1952—1955),
 veleposlanik FNRJ u Čehoslovačkoj (1955– 1956),
 veleposlanik FNRJ u Ujedinjenom Kraljevstvu (1956–1960),
 veleposlanik FNRJ/SFRJ u Italiji (1962–1967),
 veleposlanik SFRJ u Francuskoj (1967–1971) i
 Pomoćnik državnog tajnika za vanjske poslove,
 član Vijeća Federacije i drugi.</s>

<s>Imao je čin pukovnika JNA u pričuvi, a povremeno se bavio novinarskim i publicističkim radom.</s><s>Zanimao je se za umjetnost i književnost, te među bliskim prijateljima imao je Miroslava Krležu i Dobricu Ćosić.</s><s>Umro je 1. prosinca 1991. u Beogradu i pokopan u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.</s>

<s>Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i druga jugoslavenska odlikovanja, među kojima su Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vijencem, Orden partizanske zvijezde sa srebrnim vijencem i Orden zasluga za narod sa srebrnim zrakama.</s>

<s>Obitelj 
Prva supruga bila mu je Čehinja Vera Vejvoda, koju je upoznao u Pragu, tijekom studija.</s><s>Sudionica je i Španjolskog građanskog rata i Narodnooslobodilačke borbe, a poginula je 20. listopada 1941. u borbi s Talijanima u Gorskom kotaru.</s><s>S njom je imao sina Marjana Vejvodu.</s><s>Nakon rata, u drugom braku sa suprugom Olgom, dobio je sinove Ivana Vejvodu, koji je politolog, intelektualac i utjecajna osoba u nevladinom sektoru u Srbiji, Gorana Vejvodu koji je poznati glazbenik i živi u Parizu, te Srđana Vejvodu, koji je fotograf i živi u Sjedinjenim Državama.</s>

<s>Njegova rođena sestra Vera Vejvoda također je bila učesnica Narodnooslobodilačkog rata (NOR), a nakon rata završila je arheologiju i prošla sve stupnjeve u Arheološkom muzeju u Zagrebu, od knjižničarke i pripravnice do v.d. ravnateljice, da bi na kraju karijere bila i savjetnica u Republičkom odboru za prosvjetu, kulturu i fizičku kulturu u Zagrebu (što bi danas bilo Ministarstvo kulture).</s>

<s>Povezano 
 Jugosloveni u Španskom građanskom ratu
 Partizanski odredi u NOB-u
 Ambasada Jugoslavije u Francuskoj</s>

<s>Spoljašne veze 
  Le non-alignement au service de la paix, Le Monde diplomatique, juni 1968.</s><s>Le non-alignement devient un concept universel dans les relations politiques internationales, Le Monde diplomatique, mart 1971.</s>

<s>Bilješke</s>

<s>Izvori</s>

<s>Bibliografija</s>

<s>(knjiga deseta)</s>

<s>Ambasadori SFR Jugoslavije
Biografije, Karlovac
Česi u Hrvatskoj
Česi u Srbiji
Članovi Saveta federacije SFRJ
Društveno-politički radnici SFRJ
Hrvatski komunisti
Jugosloveni u Španskom građanskom ratu
Nosioci Partizanske spomenice 1941.</s><s>Oficiri JNA
Politički komesari NOVJ
Sahranjeni u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu</s>

