Vladislav Skarić
<s>Vladislav Skarić (10.6. 1869, Sarajevo-6.8. 1943, Sarajevo), historičar, bio je bosanskohercegocački i jugoslavenski istoričar.</s><s>Rođen je u srpskoj trgovačkoj porodici.</s><s>Njegov otac bio je Kosta Skarić, trgovac duhanom.</s><s>Osnovnu školu i dva razreda gimnazije završio je u Sarajevu, a ostatak gimnazije u Sremskim Karlovcima.</s><s>Studirao je istoriju i geografiju u Gracu.</s><s>Radio je kao profesor u srednjim školama u Banjoj Luci i Sarajevu.</s><s>Prvi svjetski rat proveo je u zatočeništvu.</s>

<s>Od 1919. postao je kustos, a od 1926. do 1936. bio je direktor Zemaljskog muzeja BiH.</s><s>Jedan je od osnivača Srpskog kulturno prosvjetnog društva Prosvjeta.</s><s>Bio je član SANU od 1935. god.</s>

<s>Bavio se svim periodima historije BiH, ali je najviše doprinio proučavanju osmanskog perioda.</s><s>Sam je naučio turski jezik, koji je neophodan za razumijevanje izvora za historiju osmanskog perioda.</s><s>Među značajnim radovima su:
 Popis bosanskih spahija, iz god. 1711, 
 Iz trgovačkih tevtera i pisama, 
 Iz stare mahale i čaršije, 
 Mula Mustafa Bašeskija sarajevski hroničar 18. vijeka, 
 Sarajevo i njegova okolina od najstarijih vremena do austrougarske okupacije, 
 Srpski pravoslavni narod i crkva u Sarajevu u 17. i 18.</s><s>Vijeku
 Staro rudarsko pravo i tehnika u Srbiji i Bosni, iz 1939.</s><s>O geografskoj nomenklaturi Bosne i Hercegovine</s>

<s>Literatura 
 Hamdija Kapidžić - Vladislav Skarić (1869-1943), Godišnjak Društva istoričara Bosne i Hercegovine 1, Sarajevo 1949, 233-235.</s>

<s>Reference</s>

<s>Vanjske veze 
 Zvanična stranica Gimnazija Banja Luka 
Biografije, Sarajevo
Srpski istoričari
Akademici SANU
Bosanskohercegovački historičari</s>

