Novica Savić
<s>Novica Savić (Gornje Svarče, Blace, 10. novembar 1943 — Beograd, 17. oktobar 2004) je bio srpski dramski pisac, pripovedač i romansijer.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Rođen je u Gornjoj Svarči u Toplici, gde je proveo rano detinjstvo.</s><s>Od šeste godiše živi u Beogradu, gde završava osnovnu i Srednju brodarsku školu.</s><s>Godinu dana provešće radeći na rečnim brodovima, a onda upisuje dramaturgiju na Akademija za pozorište, film, radio i televiziju gde diplomira u klasi profesora Josipa Kulundžića.</s><s>Kratko je radio u srednjoj školi i bio direktor Narodnog pozorišta u Subotici.</s><s>Najveći deo radnog veka provodi kao slobodan umetnik.</s>

<s>Pisao je televizijske drame i scenarije za igrane i dokumentarne serije i emisije, sarađujući sa gotovo svim televizijama u SR Jugoslaviji, a najviše sa Radio-televizijom Beograd.</s><s>Istovremeno piše prozu i pozorišne komade koji su izvođeni i objavljivani širom zemlje.</s><s>Nesklon samonametljivosti i reklamerstvu, u svom radu bio je uglavnom usmeren na anonimne književne konkurse.</s><s>Nije postojao nijedan prozni, dramski ili televizijski konkurs u SR Jugoslaviji na kojem nije učestvovao i dobio nagradu.</s><s>Njegove pozorišne komade su režirali: Borislav Gligorović, Branko Pleša, Radoslav Zlatan Dorić, Miomir Miki Stamenković, Slavoljub Stefanović Ravasi, Vladimir Putnik i drugi.</s><s>Izvedeno mu je i preko sedamdest radio-drama, od kojih je većina emitovana širom Evrope.</s><s>To ga svrstava među najplodnije stvaraoce u ovoj formi.</s>

<s>O njegovom samopregornom radu i posvećenosti književnosti dovoljno govori podatak da je iza njegove tragične smrti ostalo 188 nebjavljenih rukopisa: 92 pozorišna komada, 52 televizijske drame i filmskih scenarija, 31 zbirka kratkih priča i 15 romana.</s>

<s>Dela</s>

<s>Proza 
 Iz blata, iz prašine (kratke priče),
 I mi smo ljudi (pripovetke), 
 Kaljuga (roman),
 Otkup (pripovetke),</s>

<s>Igrani pozorišni komadi 
 Pobratim (Narodno pozorište, Beograd),
 Kako potamaniti gamad (Zvezdara teatar),
 Krvava teta (Pokrajinsko narodno pozorište, Priština),
 Spomenik za druga Danila (Narodno pozorište, Zenica),
 Vozač (Pozorište „Zoran Radmilović“, Zaječar),
 Veliki Mak (Pozorište „Toša Jovanović“, Zrenjanin),
 Noć usred dana (Pozorište „Toša Jovanović“, Zrenjanin),
 Ne okreći se, sine (Narodno kazalište, Osijek),</s>

<s>Objavljene drame 
 Opet plače, al sad od sreće, Savremena srpska drama, br. 13,
 Kad onaj tamo umre, Savremena srpska drama, br. 15,
 Ovde nema lopova, Drama, Beograd,</s>

<s>Televizijske drame 
 Selo bez seljaka, TV serija, 1972.</s><s>Pucanj u šljiviku preko reke, RTS, režija Zdravko Šotra, 1978.</s><s>Gradilište, RTS, režija Slobodan Šijan, 1979.</s><s>Balada o crvenokosom, Televizija Zagreb,
 Beg, Televizija Zagreb, režija Dražen Piškorić,
 Snegovi, život i smrt Filipa Filipovića, RTS, režija Miša Radivojević,
 Vatrogasac, TV Sarajevo, režija Muhamed Mehmedović, 1983.</s><s>Pogon za preradu voća, TV Sarajevo, režija Milan Bilbija,
 Dve karte za grad, TV Zagreb, režija Zrinko Ogresta, 1984.</s><s>Garsonjera, RTS, režija Duda Ćeramilac,
 Sa 204-272, 1991.</s><s>Tridesetdva kvadrata, 2002.</s>

<s>Nagrade 
 Nagrada Branislav Nušić za najbolji dramski tekst (trostruki dobitnik za drame „Krvava teta“, „Kad onaj tamo umre“, „Ovde nema lopova“),
 Radoje Domanović za kratku satiričnu priču (višestruki dobitnik),
 Nagrada Dana komedije u Jagodini za najbolji komediografski tekst (dvostruki dobitnik: „Noć usred dana“ i „Kako potamaniti gamad“),
 Pobednik konkursa Narodnog pozorišta u Beogradu povodom 125. godišnjice postojanja (drama „Pobratim“)</s>

<s>Literatura 
 Srpski jug, 3, 2005, 7-61,</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Srpski pisci
Srpski dramaturzi</s>

