Drugi glasnik
<s>Drugi glasnici – poznati i kao sekundarni glasnici ili sistem drugih/sekundarnih glasnika – su molekule koji prenose signale od receptora na površini ćelije do unutarćelijskih ciljnih molekula, u citoplazmi ili jedru.</s><s>Prenose signale hormona kao što su epinefrin (adrenalin) i faktor rasta, izazivajuĆI neki oblik promjene u aktivnosti ćelija.</s><s>U značajnoj mjeri, pojačavaju snagu signala.</s><s>Sekundarni glasnici su komponente kaskade prijenosa signala.</s>

<s>Druge glasnike je otkrio Earl Vilbur Suderland Yunior.</s><s>Za ovo otkriće mu je dodeljena Nobelova nagrada za fiziologiju ili medicinu 1971.</s><s>Uočio je da epinefrin stimulira jetru da pretvara glikogen u glukozu (šećer), a da to epinefrin ne može činiti neposredno.</s><s>On je ustanovio da da bi jetra mogla da pretvarati glikogen u glukozu, epinefrin mora podstaći sekundarnog glasnika: ciklični AMP.</s><s>Sistemi sekundarnih glasnika se mogu sintetizirati i biti aktivirani dejstvom enzima, kao što su ciklaze.</s><s>One kataliziraju sintezu cikličnih nukleotida, putem otvaranja ionskih kanala, čime se omogućava unos iona metala, kao što se dešava u Ca2+ signalizaciji.</s><s>Te molekulw se vežu i aktiviraju proteinske kinaze, ionske kanale i druge proteine, čime se nastavlja signalna kaskada.</s>

<s>Tipovi drugih glasnika 
Postoje tri osnovna tipa sekundarnih glasnika:
 Hidrofobne molekule su u vodi nerastvoljive molekule, kao što su digliceridi i fosfatidilinozitol, koji su vezani za membranu i prenose se difuzijom kroz ćelijsku membranu, u međumembranski prostor, gdje kontaktiraju i reguliraju za membranu vezane efektorske proteine.</s><s>Hidrofilni molekuli su u vodi rastvorljive molekule, poput cAMP, cGMP, IP3, i Ca2+, koji se nalaze u citozol
 Gasovi uključuju dušik monoksid (NO) i ugljen monoksid (CO), koji se difuzno prenose kroz citozol i ćelijske membrane.</s>

<s>Ovi unutarćelijski glasnici imaju niz zajedničkih svojstava:
 Mogu biti sintetizirani i/ili oslobođeni i razgrađeni putem specifičnih enzimskih reakcija ili ionskih kanala.</s><s>Neki od njih, kao npr. Ca2+, mogu se skladištiti u specijalnim ćelijskim organelama i, po potrebi, brzo aktivirati.</s><s>Njihov nastanak/oslobađanje i razgradnja mogu biti lokalizirani, što daje mogućnost da ograniči prostor i vireme aktivnosti ćelijskih signala.</s>

<s>Primjeri</s>

<s>Reference</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>J. Kimball: Second messengers</s>

<s>Ćelijska signalizacija
Transdukcija signala</s>

