Mihailo Vujić
<s>Mihailo V. Vujić (Beograd, 26. oktobar/7. novembar 1853 — Sušak, 1/14. mart 1913) je bio profesor ekonomije, ministar i političar.</s>

<s>Biografija 
Završio je filozofiju na Velikoj školi, a zatim studirao filozofiju i ekonomiju u Nemačkoj, gde je i doktorirao folozofiju 1879. godine.</s><s>Ubrzo po povratku sa studija u Srbiju pristupa Radikalnoj stranci, i to njenom umerenom krilu.</s>

<s>Od 1879. do 1887. godine predavao je ekonomiju na Velikoj školi, kao treći veliki profesor, posle Koste Cukića i Čedomilja Mijatovića.</s>

<s>Prvi put postaje ministar finansija u liberalno-radikalnoj vladi Jovana Ristića sredinom 1887. godine, a krajem iste godine prelazi u radikalnu vladu Save Grujića, koja pada aprila 1888. godine.</s><s>Potom je ministar finansija u vladama Save Grujića (1889—1891), Nikole Pašića (1891), Lazara Dokića (1893), Save Grujića (1893—1894) i Đorđa Simića (1896—1897).</s><s>Ostao je zapamćen po tome što je kao ministar finansija preuzeo u državne ruke monopole duvana i soli i eksploataciju železnica, koji su do tada bili u rukama stranih društava.</s><s>Donekle je sredio državne finansije, dovodeći budžet iz velikih deficita u ravnotežu 1891. godine.</s><s>Pokušao je da izvede konverziju svih spoljnih zajmova Srbije kako bi smanjio teret njihove otplate, ali nije uspeo.</s>

<s>Kada se, po svojoj ženidbi sa Dragom Mašin, kralj Aleksandar približio radikalima 1900. godine, Vujić je postao poslanik u Parizu.</s><s>Već februara 1901.</s><s>Vujić je ministar inostranih poslova u vladi Alekse Jovanovića, a uskoro zatim (20. marta 1901) sastavlja sopstveni vladu, u kojoj zadržava portfelj ministra inostranih poslova.</s><s>Ova je vlada bila koaliciona naprednjačko-radikalska, tzv. fuzionaška, a po kraljevoj želji da se radikali umere uz pomoć dvoru naklonjenih naprednjaka.</s><s>Pomirljivost Vujića i drugih umerenih radikala prema dvoru izazvala je rascep u Radikalnoj stranci, iz koje se izdvajaju mlađi i borbeniji elementi i formiraju Samostalnu radikalnu stranku.</s><s>Vujić ipak nije dovoljno popustljiv, prema proceni kralja Aleksandra, i Vujićeva vlada pada 7. novembra 1902. godine.</s>

<s>Sledećih godina Vujić je poslanik u Beču (1903), Berlinu (1906) i Rimu (1909).</s>

<s>Izabran je za redovnog člana Srpske kraljevske akademije 5. februara 1901.</s>

<s>Bibliografija 
Glavno delo:
 Načela narodne ekonomije I-III (1895-1898).</s><s>Osnovna prethodna pitanja i istorijski razvitak nauke o narodnoj privredi, 1895.</s><s>Ekonomska teorija, 1896.</s><s>Ekonomska politika, 1898.</s>

<s>Vidi još 
 Poreska reforma iz 1884. godine
 Prva vlada Mihaila Vujića
 Druga vlada Mihaila Vujića
 Spisak predsednika vlada Srbije
 Spisak ministara inostranih poslova Srbije</s>

<s>Literatura</s>

<s>Spoljašnje veze 
 Biografija na sajtu SANU</s>

<s>Srpski ekonomisti
Srpski ministri
Srpski političari
Predsednici Vlade Kraljevine Srbije
Akademici SANU
Članovi Srpskog učenog društva
Biografije, Beograd</s>

