Župa Zagorje
<s>Župa Zagorje je srednjovjekovna političkoteritorijalna organizacija, na prostoru koji je obuhvatao područje između gornjeg toka rijeka Neretve i Drine.</s>

<s>Župa se prvi put spominje oko 1322. godine u povelji bosanskog bana Stjepana II Kotromanića, kojom knezu Vukoslavu daruje župe Banicu i Vrbanju.</s><s>Iz spomenute povelje vidi se da je Zagorje predstavljao župan Poznanj Purčić.</s><s>Župa je kasnije, sve do kraja državne samostalnosti srednjovjekovne Bosne 1463, predstavljala dio feudalne domene nadaleko poznate porodice Hranića-Kosača.</s>

<s>O naseljenosti ovog kraja u srednjem vijeku govore brojne nekropole sa stećcima.</s><s>Među njima je veliki broj ukrašenih stećaka, a nekoliko ih ima originalne motive i natpise.</s><s>Dvije nekropole su nacionalni spomenici BiH.</s><s>Nekropola stećaka Gvozno polje
 Nekropola stećaka Ćengića bara</s>

<s>Literatura 
 Vladimir Ćorović, Beograd, novembar 2001 - Istorija srpskog naroda
 Pavao Anđelić, Svjetlost, Sarajevo, 1982 – STUDIJE O TERITORIJALNOPOLITIČKOJ ORGANIZACIJI SREDNJOVJEKOVNE BOSNE</s>

<s>Srednjovjekovne župe i oblasti u BiH
Kalinovik</s>

