Nekropola sa stećcima u Ljubljenici
<s>Nekropola sa stećcima u Ljubljenici, općina Berkovići, Bosna i Hercegovina.</s><s>Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj 4. do 10. jula 2006. godine, nekropola proglašena je za nacionalni spomenik BiH.</s><s>Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik.</s><s>Nacionalni spomenik čini srednjovjekovna nekropola sa 15 stećaka.</s>

<s>Lokacija 
Ljubljenica je oko 9 km zračne linije sjeverno od Stoca i oko 4 km jugoistočno od Hodova.</s>

<s>Historija 
U vrijeme XIV. i XV. stoljeća područje šire okoline Stoca pripadalo je srednjovjekovnoj župi Dubravi u oblasti Hum.</s><s>Nekropola u Hodovu pripadala je teritoriju kojim su vladali potomci vojvode Stjepana Miloradovića iz vojvodske porodice Hrabrena-Miloradovića u XV. i XVI. vijeku.</s><s>Hrabreni-Miloradovići su pripadali vlaškom rodu Hrabrena i katunarskoj i vojvodskoj porodici Miloradovića.</s><s>Rodonačelnik porodice Miloradovića je bio Milorad koji je živio u drugoj polovini XIV. vijeka.</s><s>Njegov sin Stjepan živio je od druge polovine ili kraja XIV. do sredine XV. vijeka.</s>

<s>Opis  
Na lokalitetu Pravoslavnog groblja stećci su razasuti po skoro čitavom grobljanskom prostoru i izvan njega.</s><s>Tu se nalazi 15 spomenika (2 ploče, 12 sanduka i 1 sljemenjak).</s><s>Stećci su jako dobro klesani i dosta dobro očuvani.</s><s>Neki su nagnuti i utonuli.</s><s>Stećak br. 1 Sanduk, dim.</s><s>1,25 x 0,68 x 1,05 m. Uz gornji rub okomitih strana je friz od povijene linije sa trolistovima obrubljen uskim trakama.</s><s>Na zapadnoj čeonoj strani je prikazana muška figura sa mačem u jednoj i štitom drugoj ruci.</s><s>Ruka sa mačem je podignuta u visini ramena, a mač u visini glave.</s><s>Štit sa dvije poprečne pruge je u visini prsa.</s><s>Između mača i glave je tordirani vijenac.</s><s>Na licu prikazane su oči, nos i usta.</s><s>Preko odjeće, koja je u pasu uska a nadolje se širi, urezane su poprečne pruge.</s><s>Donji dio odjeće seže do koljena.</s>

<s>Stećak br. 7 Sanduk na postolju, dim.</s><s>1,55 x 0,8 x 1,72 m. Odlično klesan dobro očuvan.</s><s>Pri dnu je sužen.</s><s>Gornji dio sanduka je malo izbočen u odnosu na uspravne stranice.</s><s>Ispod izbočenog pojasa preko svih uspravnih strana pruža se friz od povijene linije sa trolistovima, sa donje strane obrubljen plastičnom trakom.</s><s>Na izbočenom dijelu zapadne čeone strane je na svakom kraju po jedan ukrasni motiv: okruglo udubljenje obrubljeno plastičnim tordiranim vijencem i motiv od dva koncentrična tordirana vijenca.</s><s>Između njih je natpis iz XV vijeka, pisan bosanskom ćirilicom u tri reda:</s>

<s>Literatura 
 Šefik Bešlagić, Sarajevo: “Veselin Masleša“, 1982.</s><s>STEĆCI – KULTURA I UMJETNOST
 Šefik Bešlagić, Stećci Hodova.</s><s>Anali Historijskog instituta Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti u Dubrovniku, godina XII, Dubrovnik, 1970., 113-163.</s>

<s>Reference</s>

<s>Vanjski linkovi 
 Zvanični sajt komisije za očuvanje nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine</s>

<s>LJ
Nacionalni spomenici u Berkovićima
Hum
Stećci sa natpisom</s>

