Ibrahim Fejić
<s>Ibrahim ef.</s><s>Fejić (Mostar, 1879. – Sarajevo, 15. decembra 1962.), bošnjački je teolog, sedmi po redu reis-ul-ulema u periodu SFR Jugoslavije.</s>

<s>Biografija 
Ibrahim ef.</s><s>Fejić je osnovno obrazovanje završio u Mostaru, a obrazovanje nastavio u Karađoz-begovoj medresi u istom gradu.</s><s>Po završetku medrese nastavio je pohađanje višeg tečaja islamskih nauka pred mostarskim alimom i muderisom hadži Salih ef.</s><s>Alibegovićem, od kojeg je dobio i idžazet (diplomu).</s><s>Po završetku školovanja posvećuje se vjersko-prosvjetnom radu u Mostaru, a posebno nakon postavljenja za muderisa Karađoz-begove medrese.</s><s>Godine 1920. ponuđen mu je položaj člana Ulema medžlisa u Sarajevu, a prije Drugog svjetskog rata bio je biran za gradonačelnika Mostara.</s><s>Za vrijeme Drugog svjetskog rata Ibrahim ef.</s><s>Fejić je aktivno sudjelovao u Narodnooslobodilačkom pokretu, a pet članova njegove porodice dali su svoje živote za oslobođenje zemlje.</s><s>Na temelju novog Ustava Islamske zajednice, donešenog 1947. godine, imenovan je 12. septembra 1947. sedmim po redu reis-ul-ulemom Islamske zajednice, a prvim reis-ul-ulemom u novoj Jugoslaviji.</s><s>Svečana inauguracija i predaja menšure reis-ul-ulemi Ibrahim ef.</s><s>Fejiću po prvi put u historiji Rijaseta obavljena je u Gazi Husrev-begovoj umjesto Carevoj džamiji u Sarajevu.</s><s>U svom desetogodišnjem djelovanju na ovom položaju naročito je radio na saniranju prilika u Islamskoj zajednici i normalizaciji odnosa s novom vlasti, te suzbijanju revanšizma.</s><s>U novembru 1957. godine na lični zahtjev uslijed duboke starosti povukao se u penziju, a umro je 15. decembra 1962. godine u Sarajevu.</s>

<s>Reference</s>

<s>Spoljašnje veze 
 In Memoriam: Ibrahim ef.</s><s>Fejić</s>

<s>Reis-ul-uleme
Biografije, Mostar</s>

