Kinmochi Saionji
<s>Princ  bio je japanski političar, diplomat i državnik, koji je u dva navrata - od 1900. do 1903. godine te od 1911. do 1912. godine - služio kao premijer Japana, ali koji je najpoznatiji kao posljednji od "genroa", pripadnika neformalnog elitnog kružoka koji je bio dominirao japanskom politikom u Meiji periodu, te koji je zbog toga uživao izuzetan ugled u japanskom društvu u decenijama pred Drugi svjetski rat.</s>

<s>Rodio se u porodici dvorskih plemića, te se kao dječak igrao i sprijateljio sa carem Meijem.</s><s>To mu je omogućilo da svoju karijeru započne još kao adolescent, kada je preko svog prijatelja nagovorio dvor da u Boshinskom ratu podrži pobunjene feudalce iz Satsume u borbi protiv šogunskog režima, te tako osigura njihovu pobjedu, nakon kojih je Japan dobio modernu centralnu upravu pod nominalnom vlašću cara.</s><s>Kinmochi, koji je u tom sukobu sudjelovao kao zapovjednik carskih trupa, je nakon uspostave Meijievog režima početkom 1870-ih krenuo na veliko putovanje po zapadnim državama, uključljujući Francusku.</s><s>Iako je zbog toga u proljeće 1871. godine bio neposrednim svjedokom krvoprolića u Pariškoj komuni, bio je duboko impresioniran ne samo francuskom kulturom i tehnologijom, nego i liberalnim političkim idejama, prije svega oživotvorenim u novsotvorenoj Trećoj republici.</s><s>Nakon što je obavljao niz diplomatskih misija po Evropi, vratio se u domovinu i preuzimao niz dužnosti u carskim vladama.</s><s>Tamo se istakao zalaganjem za parlamentarni sistem, te je često dolazio u sukob sa konzervativcima, prije svega militaristički nastrojenim načelnikom carskog Generalštaba Yamagatom Aritomom.</s><s>Zahvaljujući sukobu vezanim uz financiranje vojske je dva puta morao podnijeti ostavku.</s><s>Godine 1919. je bio formalni šef japanske delegacije na Pariškoj mirovnoj konferenciji gdje se istakao nastojanjima da se u tekst Versajskog sporazuma unese klauzula o zabrani rasne diskriminacije, a što su, pak, spriječile britanska i američka vlada.</s><s>Usprkos toga, Saionji je do kraja života bio zagovornik dobrih odnosa sa te dvije države i stekao je reputaciju jednog od najvećih golubova u japanskoj eliti pred Drugi svjetski rat.</s><s>Godine 1936. se zbog toga njegovo ime našlo na popisu za likvidaciju napravljenom od sudionika neuspjelog ultranacionalističkog puča.</s><s>Saionji je posljednje mjesece života proveo pokušavajući bez uspjeha nagovoriti carsku vladu da odustane od saveza sa nacističkom Njemačkom i fašističkom Italijom, odnosno ne sklopi Trojni pakt.</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Japanski političari
Japanski diplomati
Premijeri Japana</s>

