Aviohemijski pribor
<s>Aviohemijski pribor je sistem za puštanje bojnih otrova i zadimljavanje bojišta montiran na avionu.</s><s>Javlja se poslije Prvog svjetskog rata, u vrijeme naglog razvoja bojnih otrova i hemijskih sredstava borbe.</s>

<s>Osnovni dio a. je rezervoar s dimnom materijom ili bojnim otrovom.</s><s>Raspršivanje se izvodi na dva načina.</s><s>Pri jednom, spoljni vazduh se kroz ventil ili cijev uvodi u rezervoar, i onda pod pritiskom tjera materiju van kroz raspršivač.</s><s>Drugi način je korištenje boce s komprimiranim vazduhom, ugljendioksidom i slično, iz koje se komprimirani gas uvodi u rezervoar materije za raspršivanje, koja onda izlazi kroz raspršivač.</s>

<s>Rezervoar a. se puni dimnim materijama — rastvor sulfoanhidrida, titantetrahlorid, eterdihloretil, silicijumtetrahlorid, monohlorbenzol i drugo.</s><s>Kao bojni otrovi se koriste plikavci — iperit, luizit.</s>

<s>Zapremina pribora je 80-900 litara.</s>

<s>Zadimljavanje se izvodi sa 15-100 metara, a ispuštanje bojnih otrova sa 20-50 metara.</s><s>Visina dimne zavjese je 75-100, širina do 300, dužina do 1500 metara, zavisno od pribora.</s>

<s>Vidi još 
 Magljenik
 Bojni otrov</s>

<s>Literatura 
 Vojna enciklopedija, Beograd, 1970., knjiga prva, pp.</s><s>389.</s>

<s>Hemijsko ratovanje
Ratna avijacija</s>

