Anatolije Janković
<s>Anatolije Janković - bio je srpsko-pravoslavni arhimandrit.</s>

<s>Životopis 
Rođen je u srpskoj porodici u Križevcima (danas u Hrvatskoj) 15. avgusta 1857.</s><s>Kršteno ime bilo mu je Aleksandar.</s><s>Osnovnu školu završio je u rodnom mjestu, a gimnaziju u Zagrebu.</s><s>Pohađao je Bogosloviju u Karlovcima 1881-1885, potom je primljen u dvor vladike pakračkog kao konzistorijski bilježnik.</s><s>Zamonašio se u manastiru Lepavini 1885. godine.</s><s>Za jeromonaha je rukopoložen u Požegi 1886.</s><s>Godine 1891. postaje protosinđel, a 1893. unapređen je za arhimandrita.</s><s>Anatolije Janković je od 1886. bio bilježnik u pakračkom vladičanstvu, a 1895. je postao iguman manastira Kovilja, kasnije Bođana (1896—1899)u Eparhiji bačkoj.</s>

<s>Poslije smrti vladike Germana Opačića bio je mandatar pomenute eparhije sve do izbora vladike Mitrofana Ševića.</s><s>Kasnije je nastojatelj manastira Krušedola, a posle naprasne smrti vladike Mihajla Grujića 1914. godine, postaje administrator Eparhije gornjokarlovačke.</s><s>Prilikom izbijanja Prvog svjetskog rata bio je 1914. interniran, a pušten je na slobodu zauzimanjem vladike pakračkog Mirona Nikolića.</s>

<s>Umro je u Novom Sadu 30. novembra 1928.</s><s>Sahranjen je u manastiru Krušedolu.</s>

<s>Nikšićki list "Onogošt" u broju 24. od 1900. ga spominje prilikom posjete jednog putopisca iz Crne Gore.</s>

<s>Izvor 
 Srpski arhimandriti, Eparhija budimska, Budimpešta 1998.</s>

<s>Arhimandriti</s>

