Stećak iz Gornje Međiđe
<s>Stećak iz Gornje Međiđe  je srednjovjekovni usamljeni nadgrobni spomenik na teritoriji opštine Gradačac, Bosna i Hercegovina.</s><s>Predstavlja izvanredno vrijedan primjerak jer se pretpostavlja da je na ovom lokalitetu postojao veći broj stećaka, ali se održao samo ovaj, vjerovatno zbog toga što je bio najmasivniji.</s>

<s>Stećak potiče sa kraja XV, odnosno početka XVI stoljeća, kada su ove krajeve naseljavali hercegovački stočari, tada već u vrijeme osmanlijskog carstva.</s><s>Prvi ga je naučno obradio Šefik Bešlagić, 1973. god.</s>

<s>Opis 
Stećak je od krečnjaka, oblika dobro klesanog sljemenaka, postavljenog na postolje u obliku posebne ploče.</s><s>Na njegovim stranicama nema nikakvih reljefnih motiva.</s><s>Natpis bosančicom uklesan je u više redova na njegovoj južnoj bočnoj strani od kojih je samo donekle čitljivo nekoliko riječi.</s>

<s>Po osobinama slova i jezičkim terminima, ovaj natpis po ima mnogo sličnosti sa natpisima pronađenim na području Majevice.</s><s>Sve te veze sa stećcima sa Majevice upućuju na zaključak da je stećak iz Gornje Međiđe djelo majevičkih majstora.</s>

<s>Neka slova natpisa su djelimično ili u potpunosti oštećena, a nedostaje i jedan dio natpisa.</s><s>Po onome što se može pročitati stoji da tu:</s>

<s>:leži Dragoslav, unuk, na svojoj plemenitoj (zemlji) i da su mu kam (bilig) podigli sinovi</s>

<s>To što se u tekstu upotrebljava riječ plemenitoj jasno govori o tome da je pokopani Dragoslav pripadao ondašnjem povlaštenom društvenom sloju - društvu feudalaca, slično onima koji su sahranjeni u okolini Lopara, na području Majevice.</s>

<s>Reference</s>

<s>Usora i Soli
Nekropole stećaka
Stećci sa natpisom
Gradačac</s>

