Bregava
<s>Bregava je rijeka na jugoistoku Bosne i Hercegovine duga 35 km lijeva pritoka Neretve.</s>

<s>Geografske karakteristike</s>

<s>Bregava se formira od stalnog izvora Bitunja i povremenih Veliki i Mali Suhavić, kod sela Do (Republika Srpska) sjeveroistočno od Stoca, od tamo teče prema jugozapadu do svog ušća u Neretvu, kod sela Klepci kod Čapljine.</s>

<s>Sliv rijeke velik je 722 km² i proteže se preko Hercegovačko-neretvanskog kantona.</s><s>Bregava je po svemu sudeći bila inspiracija Maku Dizdaru za pjesmu Modra rijeka.</s>

<s>Korito Bregave sa mlinicama, stupama i mostovima, proglašeno je za nacionalni spomenik kulture.</s><s>Objekti mlinica i stupa su bili u aktivnoj upotrebi sve do kraja Drugog svjetskog rata.</s><s>Nakon rata mlinice i stupe se polako zaboravljaju i napuštaju.</s><s>Osnovni razlog za to jeste promjena načina funkcioniranja privrede u Stocu i postepeno odumiranje objekata male privrede.</s><s>Ubrzana industrijalizacija, elektrifikacija, neodržavanje, ali i namjerno rušenje, kao i ratno razaranje u periodu od 1992. do 1995. godine dovelo je do toga da se danas u Stocu nalazi samo sedam mostova, desetak mlinica i par stupa.</s>

<s>Mostovi 
Stolački mostovi imaju izvjesnu zajedničku karakteristiku.</s><s>Mada su nastali u vremenskom rasponu od barem tri stotine godina, svi su izvedeni sa polukružnim, odnosno segmentnim lučnim otvorima; nema klasičnog turskog prelomljenog luka i nivelete sa usponom od obala i prelomom.</s><s>Svi su građeni od grubo priklesanog poluobrađenog kamena.</s><s>Danas u Stocu postoje tri velika kamena mosta i četiri manja, i svi su u upotrebi i u relativno dobrom stanju.</s><s>Premda se razlikuju veličinom, koncepcijom, starošću, detaljima, itd., povezuje ih zajednička crta, tj. da su svi odreda ostvarenja domaćih majstora i da se prisustvo školovanog graditelja iz centra ovdje čak ni posredno ne osjeća.</s><s>To su: Ćuprija u Begovini, Most Sare Kašiković, Inat ćuprija, Lučki most, Novi most, Mostić kod Šarića ljetnikovca, Most za prilaz Adi, Most kod Podgradske džamije, Podgradska ćuprija, Most u polju.</s>

<s>Mlinice 
Identifikovane kroz nazive pojedinačnih vlasnika, mlinice uglavnom pripadaju jednom tipu građevine, bez velikih razlika u sistemu gradnje.</s><s>Način izgradnje mlinica je u potpunosti podređen njihovoj funkciji i potrebi za njihovim postojanjem; ovi jednostavni ali neophodni privredni objekti su, u potpunosti rasterećeni svih suvišnosti, izvedeni bez dekoracija.</s><s>Narodni graditelj je ove male objekte postavio u izvanredno prirodno okruženje bez potrebe da iskaže vlastito umijeće projektovanja i arhitektonskog izraza.</s><s>Arhitektura je ovdje prateća potreba, nužno sredstvo za ostvarenje osnovnog cilja – funkcionalnosti.</s><s>Mlinice na rijeci Bregavi u Stocu su građene kao prizemni objekti, uvijek podignuti iznad nivoa rijeke i uvijek pokriveni dvovodnim krovovima.</s>

<s>Stupe 
Stupe, kao najmanji objekti iz grupe kamenih gradnji na rijeci Bregavi, koncepcijski i urbanistički prate mlinove, te se javljaju čineći kompleks sa njima.</s><s>To su bili primitivni uređaji za valjanje i stupanje sukna.</s><s>Objekti stupa su izuzetno jednostavne strukture; zidani od pritesanog kamena i građeni kao spratnice sa međuspratnim i krovnim konstrukcijama izvedenim od drveta.</s><s>Pokriveni su kamenim pločama.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Bregava na portalu Furaj</s>

<s>Rijeke u Bosni i Hercegovini</s>

