Sillamäe
<s>Sillamäe (njemački: Sillamäggi) je grad  od 12,230 stanovnika na sjeveroistoku Estonije.</s>

<s>Geografske karakteristike</s>

<s>Sillamäe se nalazi u Okrugu Ida-Viru, na ušću rijeke Sõtke u Finski zaljev, udaljena 180 km od Tallinna i isto toliko od 
Sankt Peterburga i samo 24 km od svog administrativnog centra Jõhvija.</s>

<s>Grad se nalazi na trasi autoputa Tallinn-Narva-Sankt Peterburg, a najbliža željeznička stanica je u Vaivari (3 km od Sillamäe).</s>

<s>Historija</s>

<s>Mjesto je prvi put dokumentirano 1502. pod imenom Tor Bruggen, a 1520. kao Turrisel.</s><s>Tokom 17. vijeka spominje se kao ribarsko naselje, a 1700. kao mjesto sa mlinom i mostom.</s><s>Krajem 19. vijeka postao je odmaralište intelektualaca iz Sankt Peterburga, između ostalih tu se odmarao Petar Iljič Čajkovski i nobelovac Ivan Pavlov.</s><s>Estonski naftni konzorcij je između 1928-29. uz pomoć švedskog kapitala izgradio Destileriju uljnih škriljavaca.</s><s>Istovremeno je podignuta termoelektrana i lučki gat.</s><s>Za Velike ekonomske krize obustavljena je destilacija uljnih škriljavaca, ali je posao nastavljen 1935., kad se Treći Reich zainteresirao za dobivanje nafte iz škriljavaca.</s>

<s>To je trajalo do Drugog svjetskog rata kad je ta tvornica razorena.</s>

<s>Nakon rata za Estonske Sovjetske Socijalističke Republike - 1947. u Sillamäeu je započela izgradnja Kombinata Ministarstva unutarnjih poslova SSSR-a, takozvanog postrojenja br. 7, tajne tvornice za obogaćivanje urana.</s><s>Tvornicu i radničko naselje izgradili su vojnici inžinjerskog bataljona, koji su u većini bili ratni zarobljenici pripadnici Wehrmachta iz baltičkih zemalja.</s><s>Visokvalificirani radnici te tvornice pristigli su iz raznih gradova Sovjetskog saveza.</s>

<s>Sillamäe je 1949. postao općina, administrativno podređena gradu Narvi, a status grada dobio je 1957.</s>

<s>Za sovjetskih vremena Sillamäe je zbog svoje specijalne tvornice bio zatvoreni grad, pa je i doseljavanje bilo strogo kontrolirano, tako da su većina stanovnika bili Rusi (85,8% 2000.).</s><s>Čak i nakon stjecanja estonske nezavisnosti taj se omjer nije bitno popravio - 1989. bilo je 2,5% Estonaca, 2000. - 4,2%.</s><s>U drugoj polovici 1990-ih  broj stanovnika počeo je opadati što zbog iseljavanja što zbog nezaposlenosti, 1989. - 60% gradskog stanovništva bilo je zaposleno, a 2000. samo 36%.</s>

<s>Privreda 
Sillamäe je dugo bio grad jedne tvornice (prvo uljnih škriljavaca, kasnije obogaćenog urana i tvornice za proizvodnju rijetkih metala podignute 1970-ih.</s><s>Trenutni pravni nasljednik te tvornice AS Silmet je i najveći poslodavac sa oko 550 zaposlenih.</s><s>AS Silmet je poznat po proizvodnji tantalijuma i niobijuma, za koje se 99% sirovina uvozi, a 99% proizvodnje izvozi.</s>

<s>Brojni ljudi iz Sillamäea rade u  firmama u vlasništvu Eesti Energia Kaevandused AS i kamenolomu Narva, koji snabdjeva škriljavcima termoelektranu.</s>

<s>Od rata pa sve do kraja 20. vijeka Sillamäe nije imao luku, danas je ponovno ima, a uz nju i naftni terminal.</s><s>U nju je dosad uloženo oko 60 miliona eura.</s><s>Planirano je da se izgradi u tri faze i u nu se polažu velike nade kao i u Slobodnu ekonomsku zonu.</s>

<s>Pobratimski gradovi</s>

<s>Sillamäe ima ugovore o prijateljstvu sa sljedećim gradovima;</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Sillamäe Linn (službene stranice)</s>

<s>Gradovi u Estoniji</s>

