Palazzo Barberini
<s>Palazzo Barberini je barokna palača iz 17. vijeka u historijskom centru Rima na Piazzi Barberini.</s><s>U njoj je danas smješten dio muzeja Galleria Nazionale d'Arte Antica s finom kolekcijom renesansnih i baroknih slika.</s>

<s>Historija 
Sve je počelo 1623. kada je Maffeo Barberini izabran za papu pod imenom Urban VIII..</s><s>Dvije godine kasnije kupio je vilu na brdu Kvirinal, koja je nekad pripadala porodici Sforza, za svoje ambiciozne nećake.</s><s>Za uređenje i adaptaciju vile angažirao je arhitekta Carla Maderna, koji je palaču počeo graditi 1627. uz pomoć nećaka Borrominija.</s><s>Maderno je ingeniozno odlučio da ne sruši staru vilu, već mu je ona poslužila kao veza između dva nova krila koja je počeo podizati.</s><s>Taj novi tlocrt u obliku slova H, bio je velik doprinos baroknoj arhitekturi, jer je omogućio da se između krila podižu vrtovi s egzotičnim biljem i tajnim labirintima.</s>

<s>Danas se u palaču i muzej ulazi iz ulice Via delle Quattro Fontane kroz portik kog je vjerojatno projektirao Bernini, jer je on 1629. preuzeo gradilište , kad je Maderno umro.</s><s>Srce palače je veliki salon kog je oslikao veličanstvenom stropnom freskom Pietro da Cortona.</s><s>Do te monumentalne prostorije može se doći preko Berninijeva kvadratnog stepeništa i izvanrednih spiralnih stepenica, koje je najvjerojatnije projektirao i izveo Borromini.</s><s>Počevši od oko 1620. pa sve do sredine 18. vijeka brojni umjetnici i zanatlije neprekidno su radili na ukrašavanju enterijera.</s><s>Tokom 18. vijeka Cornelia Costanza, posljednji direktni nasljednik porodice Barberini, podigla je još jedan kat u stilu rokokoa sa stanom, u kom su njeni nasljednici živjeli sve do 1955. godine.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Službene stranice Galerije Barberini</s>

<s>Barberini
Barberini</s>

