Nikita Stifat
<s>Nikita Stifat () je bio pravoslavni monah, iguman Studitskog manastira, teolog, bogoslov i pisac.</s><s>Bio je pobornik isihazma.</s>

<s>Biografija 
Nikita Stifat je rođen oko 1005. godine.</s><s>U 14-toj godini odlazi u Studitski manastir.</s><s>Bio je učenik svetog Simeona Novog Bogoslova.</s><s>Od njega je primio učenje isihazma, a nakon njegove smrti nastavio da upražnjava.</s><s>Nikita je dobio nadimak "Stifat" ("hrabar") zbog osudu Konstantina Monomaha za njegovu vezu sa Marijom Sklirenom .</s>

<s>Godine 1054., u ime patrijarha Mihaila Kirularia, u kontekstu rastućeg raskola između istočne i zapadne crkae, koji je ubrzo doveo do Velikog raskola, Nikita je učestvovao u sporu o beskvasnom hlebu i napisao niz radova protiv latinskih običaja: posta u subotu, celibat i posebno bezkrvni hleb.</s><s>Ovi radovi postali su poznati ne samo među Grcima, već i na Zapadu.</s><s>Kardinal Humbert napisao je protest protiv njegovih spisa, i nakon što je ubrzo ušao u sastav latinske delegacije u Carigradu, on se sukobio s njim.</s><s>Kada je Humbert posetio Studijski manastir zajedno sa svojim carem u sklopu putovanja u Vizantiju, između njega i Nikite je otvorena rasprava, koji je on napustio nezadovoljan argumentima Nikite.</s>

<s>Nikita Stifat je umro 1090. godine.</s><s>Pred kraj života, izabran je za igumana Studistskog manastira.</s><s>Njegovi radovi delom su sačuvani u Krmčiji Svetoga Save.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Istorija hrišćanstva
Vizantijski svetitelji
Carigradska patrijaršija
Rođeni 1005.</s><s>Umrli 1090.</s><s>Isihasti
Vizantijski teolozi</s>

