Vevčanski slučaj
<s>Vevčanski protesti ili Vevčanski slučaj () je naziv za događaje koji su se u augustu 1987. dogodili na jugozapadu tadašnje SR Makedonije, te predstavljali jedan od prvih većih sukoba tadašnjih vlasti sa stanovništvom tadašnje Jugoslavije u godinama neposredno pred njen raspad.</s>

<s>Povod spora je bila odluka tadašnjih vlasti da se izgradi vodovod kojim bi se voda sa Vevčanskih izvora, kojim se opskrbljivalo mjesto Vevčani, također dovela u susjedno naselje Oktisi.</s><s>Iako su se tadašnje mjesne zajednice Vevčani i Oktisi formalno složile sa njome, odluka je izazvala nezadovoljstvo dijela stanovnika naselja Vevčani, pogotovo kada su se počele javljati glasine da će se voda također preusmjeriti u Strugu, ali i Elen Kamen, novosagrađeno turističko naselje koje je bilo uglavnom namijenjeno za tadašnju komunističku elitu, odnosno da će zbog toga Vevčani ostati bez vode.</s><s>Radovi na izgradnji vodovoda su trebali početi 6. augusta 1987.</s><s>Međutim, pred radnike se ispriječilo nekoliko stotina žitelja Vevčana, uglavnom žena, djece i staraca, koji su blokirali put i, noseći Titove slike, počeli skandirati "Život damo, vodu ne damo".</s><s>Vlasti su sljedeći dan naredile specijalnim jedinicama milicije da razbiju blokadu, a što su one učinile koristeći palice i fizičku silu.</s><s>Tom prilikom je bio ozlijeđeno 23 žitelja i 10 milicionera; ukupno 19 žitelja je uhapšeno.</s><s>Radovi su nastavljeni, a vodovod dovršen 10. augusta.</s>

<s>Vijesti o nasilju su izazvale veliku pažnju ne samo u Makedoniji, nego i u drugim dijelovima Jugoslavije, gdje je veliki dio javnosti simpatizirao žitelje Vevčana kao žrtve tadašnjeg, sve omrznutijeg, komunističkog režima.</s><s>Podršku stanovnicima Vevčana je pružilo Društvo književnika Slovenije, kao i sudionici Struških večeri poezije.</s><s>U susjednoj SR Srbiji su sa vevčanskim zbivanjima vukle paralele sa tada aktualnom antibirokratskom revolucijom; sljedeće godine je o događajima u Vevčanima snimljen dokumentarni film pod filmom Hvala na slobodi u režiji Krsta Škanate.</s>

<s>1987</s>

