Filozofski kafe
<s>Filozofski kafe ili filo-kafe (fra.</s><s>Café philosophique) je forum običnih građana okupljenih radi filozofskih diskusija, osnovan od strane Marc-a Sautet-a u Parizu, 13.decembra 1992. godine.</s>

<s>Oko stotinu filo-kafea je postojalo u Francuskoj i oko 150 u svjetu u vreme smrti osnivača prvog kafea ovakve vrste - Marc-a Sautet-a, 1998. godine.</s>

<s>Koncept 
Teme o kojima se diskutuje u filo-kafeima jako variraju, od mita o Deda Mrazu, preko istine o lepoti i sexu, do smrti.</s><s>U njima se postavljaju pitanja poput "Šta je to činjenica?" i "Da li je nada nasilna stvar?".</s><s>Sautet je učinio da diskusije zvuče i deluju zabavno i zanimljivo.</s><s>Koncept je doveo do zbližavanja ljudi u okviru prijateljskog foruma gde oni mogu slobodno da razmenjuju ideje.</s><s>Kafe je promovisao atmosferu u kojoj su ljudi mogli pričati dok se relaksiraju pijući kafu.</s><s>Ovaj koncept je naposletku doveo do stvaranja prvog filo-kafea koji je Sautet osnovao.</s>

<s>Hiljade gostiju-učesnika u filo-kafeima širom svjeta su usvojili Sautet-ove ideje kao način da unaprede svoje razmišljanje.</s><s>Prilikom iznošenja ideja vodi se računa o preciznosti u izražavanju i logičkoj ispravnosti.</s><s>Koncepti koji se iznose su u duhu tolerancije i otvorenosti.</s><s>Ideja o Sautet-ovom filozofskom kafeu se raširila po svjetu.</s><s>Nastala u Francuskoj, ideja je kasnije preneta u Englesku, Njemačku, Belgiju, Austriju, Švajcarsku, Finsku i kasnije širom Evrope i svjeta, pa danas postoji i u Kanadi, Južnoj Americi, Grčkoj, Australiji, Japanu i SAD-u.</s><s>Zbog ovako velikog uspjeha, francuski predsjednik Jacque Chirac je poslao osnivača na dobrovoljnu misiju promovisanja ideje po Južnoj Americi.</s>

<s>Povijest 
Francuski institut u Škotskoj, u Edinburgu takođe ima filozofski kafe sa veoma dugom tradicijom, koja počinje još u doba velikog filozofa David-a Hum-a.</s><s>Osoblje Francuskog Instituta u Škotskoj takođe uzima učešća u predavanjima filozofije koja se održavaju u škotskim osnovnim školama, na primer u Clackmannan-u.</s><s>U Engleskoj forum pod nazivom Filozofski kafe se održavao u Cromfordu (Derbyshire) u knjižari od svog osnivanja 1993. godine, gde je do 2009. godine održano oko 100 okupljanja.</s><s>Ovaj forum je osnovao Evan Rutherford, filozof i vajar iz Wirksworth-a.</s><s>Javna večernja okupljanja su obično organizovana i vođena od strane članova i saradnika, a ne od strane profesionalnih filozofa, mada su poznati filozofi uvjek bili dobrodošli.</s><s>Tekstovi pojedinih diskusija se mogu pročitati na internetu.</s>

<s>Kako se Osmansko carstvo širilo po Evropi u XVII stoljeću, u Beču se rodila ideja da se napravi mjesto gde bi ljudi mogli da se sreću i diskutuju o različitim temama ispijajući čaj ili kafu.</s><s>Turski kafei prilagođeni zapadnoj kulturi su postali mjesto gde se prijatelji susreću da popiju piće i porazgovaraju.</s><s>Tradicionalna helenistička Agora je premeštena sa centralnog javnog trga u centar grada u kafe.</s><s>Filozofi, pjesnici, pisci i intelektualci svih vrsta su počeli da koriste ova mjesta za svoja okupljanja.</s>

<s>1686. godine Sicilijanac Francesco Procopio dei Coltelli je osnovao Cafe Procope u rue de l'Ancienne Comédie, Latinskom kvartu Pariza poznatom i kao Šesti Arrodissement.</s><s>To je bio prvi kafe u Parizu.</s><s>Pojedini intelektualci koji su često posećivali ovaj kafe radi filozofskih diskusija tijekom istorije su: Victor Hugo, Paul Verlaine, Honore de Balzac, Pierre Augustin Coron de Beaumarchais, Francois-Marie Arouet, Jean-Jacques Rousseau, Georges Danton, Jean-Paul Marat, Denis Diderot...</s>

<s>Prije Drugog svjetskog rata mnogi pjesnici, slikari, pisci koji su pripadali nadrealnom pokretu su posjećivali kafe Montparnasse u Parizu.</s><s>Nakon Drugog svjetskog rata u mnogim kafeima u latinskoj četvrti Pariza je bio primjetan utjecaj egzistencijalizma.</s><s>Filozof Jean-Paul Sartre je sproveo nekoliko filozofskih diskusija u Cafe de Flore.</s><s>Ovi "filozofski kafei" su bili istorijski počeci Sautetovog filozofskog kafea.</s>

<s>Café philosophique 
Sautet je svoju ideju o filozofskom kafe-u prvi put ostvario u Place de la Bastille, u delu Pariza poznatom kao Cafe des Phares, 13. decembra 1992. godine.</s><s>On bi obično okupio nekolicinu prijatelja u svom filozofskom kafe-u svake nedelje ujutro u 11 časova i otvorio bi filozofsku debatu koja je obično trajala oko dva sata.</s><s>Njegova lična filozofija je imala tendenciju povratka osnovnim principima rezonovanja i bila je namenjena običnim ljudima a ne aristokratama.</s><s>Neka od prvih okupljanja su bila sačinjena od desetak ljudi.</s><s>Kasnije su počeli da se pridružuju studenti, razno-razni ekscentrični građani, taksisti na pauzama, bogate žene kojima je dosadno...</s><s>Kako je rasla popularnost ovih događaja, oni su počeli da se održavaju redovito svake nedjelje i okupljali su i do 200 ljudi.</s><s>Sautet je konačno uspjeo da prenese filozofiju iz univerzitetskih kabineta i na neki način je "vrati"  sa fakultetskih katedri u javnost među obične građane.</s><s>Čineći to, bio je izopćen od strane stručnjaka kao "izdajica" klasične, formalne filozofske misli i višeg obrazovanja generalno.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Filozofija</s>

<s>Ugostiteljstvo</s>

