Kasëm Trebeshina
<s>Kasëm Trebeshina (Berat, 8. avgusta 1926. − Ankara, 6. novembra 2017.) bio je albanski književnik.</s>

<s>Rođen je u Beratu i studirao je u Elbasanu.</s><s>Godine 1942. pridružio je se Narodnooslobodilačkom pokretu Albanije i aktivno je sudjelovao u borbama oko Fiera, a u februaru 1944. teško je povrijeđen.</s><s>Poslije rata, kratko je studirao na Kazališnom zavodu Orlovskij u Lenjingradu, pa se, vjerojatno zbog ideološkog spora, vratio u Albaniju, gdje je imao zaštitu Envera Hoxhe.</s>

<s>Nakon glumačkog rada u Narodnom kazalištu u 1950-im godinama, napisao je dramu Kruja e çliruar (1953.) i pridružio se Udruženju albanskih književnika (LSHA).</s>

<s>Trebeshina je bio uporan komunist ali je također imao nekonformističku narav, što je u albanskom književnom životu vrlo rijedak slučaj.</s><s>Napustio je partiju i Savez književnika Albanije, stoga većina njegovih djela iz 40-ih i 50-ih su ostala dugo vrijeme neobljavljena.</s><s>U dokumentu kojeg je poslao Enveru Hoxhi 5. oktobra 1953. opozorio je ga kako je njegova politika na kulturnoj razini vodila državo prema propasti što se Hoxhi nimalo nije svidjelo.</s>

<s>Trebeshina je zbog svojih stajališta protiv komunističke vlasti i protiv estetike socijal-realizma je više puta optužen, uhićen i zatočen (1953−1955; 1962−1965; 1980−1988) kao umno porećena osoba pa je ostao nekih dvadeset godina van javne scene.</s><s>20. decembra 1953. je književnik Mehmet Myftiu otvoreno kritizirao režim zbog postupka prema Trebeshini  zajedno sa Markom Ndojom.</s><s>Svetrojica su zatočeni i izbačeni iz partije.</s><s>U tim godinama progona Trebeshina je objavio samo liriku Artani dhe Min'ja (1961.) i anonimni prijevod pjesama García Lorke, 1975. piše dramu Tiranozauri, koja će biti izvedena 1995. godine.</s><s>Prva presuda je bila 1953. za tri godine zatvora, ali je pušten poslije 11 mjeseci.</s><s>Između 1955. i 1962. nije radio i odbivao je poslove koji su mu nuđeni.</s><s>To bi ga svelo pod »parazite« koje je režim progonio, ali je on ipak bio izuzetak.</s>

<s>Trebeshinina osobna pobuna je trajala jedno vrijeme, pa su ga vlasti napokon uhitile i osudile na 5 godina zatvora.</s><s>Služio je kaznu u Vlori, Gramšu i Šijaku, pa pušten je 1965. godine, kada je se zaposlio u Narodnoj knjižnici i kao lektor za nakladnika Shtëpia Botuese "Naim Frashëri".</s><s>Tri njegova prozna djela je 1991.</s><s>Ardian Klosi priredio u knjizi pod naslovom Stina e stinëve, djelo koje je podsjećalo na Kutelijeve fantastične priče.</s><s>Nadrealistička nijansa onoga što autor naziva svojim »pjesničkim realizmom« rezultat je njegove svjesne pobune protiv estetske struje socijalističkog realizma.</s><s>Niz drugih svojih književnih djela je objavio poslije 1991., mahom proze, među kojima i roman Planetiada u osam tomova.</s><s>Prva djela poslije pada komunizma je objavio uz pomoć Martina Camaja.</s><s>Nakon oružane pobune 1997. godine napustio je državu i nastanio se u Istanbulu.</s><s>U Turskoj je živio do kraja života.</s><s>Oko Trebeshine su se lomila književna koplja: neki su ga smatrali disidentom, a drugi, na primjer Kadare, su ga nazvali »mediokritetom sa bezgraničnom ambicijom « i agentom Sigurimia, što je R. Elsie procjenio kao Kadareovu osvetu .</s><s>Ili kao po procijeni Hajdarija u Trebeshinijom slučaju krvnici su postali žrtve istog režima u kojemu su sudjelovali.</s>

<s>Djela
Kruja e çliruar (1953)
Artani dhe Min'ja (1961)
Stina e Stinëve (1991)
Legjenda e asaj që iku, (1992)
Qezari niset për luftë, (1993)
Koha tani, vendi këtu (1992)
Rruga e Golgotës (1993)
Mekami (1994)
Lirika dhe satira (1994)
Historia e atyre që s'janë (1994)
Ëndrra dhe hije (1996)
Hijet e shekujve (1996)Nata para apokalipsit (1998Ku bie Iliria (2000)Ku bie Iliria (2000)Kënga Shqiptare (2001)Më përtej kohërave (2004)Drama (2006)Polimnia dhe Melpomena (2006)Tregtari i skeleteve (2006)Këngë për Kosovën (2007)Shtigjet e shekujve (2007)Një ditë në natën pa fund'' (2016)</s>

<s>Vidi još
Albanska književnost</s>

<s>Reference</s>

<s>Albanski pisci
Albanski komunisti
Albanski romanopisci</s>

