Prostorna učestanost
<s>Prostorna frekvencija – u matematici, fizici i inženjerstvu – obilježje je bilo koje strukture  koja je  periodična širom pozicija u prostoru.</s><s>Prostorna frekvencija je mjera koliko često sinusoidne komponente (kao što je određeno  Fourierovom transformacijom) ima  strukturnih ponavljanja po jedinici udaljenosti.</s><s>SI jedinica prostornih frekvencija je ciklusa po metru.</s><s>U  primjeni za obradu slika, prostorna frekvencija često se izražava u jedinicama ciklusa po milimetru ili ekvivalentno parovima linija po milimetru.</s>

<s>U talasnoj mehanici, prostorna frekvencija označava se obično  sa  ili ponekaf kao , iako se koristi i ovaj drugi, npr. u Planckovoj formuli, za a  predstavljanje vremenske frekvencije.</s><s>Srodna je  sa  talasnom dužinom  preko formule:</s>

<s>Slično tome,  ugaoni talasni broj , mjeren u radijanima po metru, u vezi je sa prostornom frekvencijom i talasnom dužinom putem</s>

<s>Vizuelna percepcija
U proučavanju  vizuelne percepcije, sinusoidne rešetke koriste se često za probe sposobnosti vizuelnog sistema.</s><s>U ovim podražajima, prostorna frekvencija izražava se kao broj ciklusa po stepenu  ugla.</s><s>Sinotalasne rešetke razlikuju se jedna od druge u amplitudi (veličina razlike u intenzitetu između svjetlih i tamnih pruga) i uglu.</s>

<s>Teorija prostorne frekvencije
Teorija prostorne frekvencije odnosi se na teoriju da vidna kora operiras po kodu prostorne frekvencij, a ne po kodu  ravnih rubova i po Hubelovoj  i Wieselovoj  hipotezi linija.</s><s>U prilog ovoj teoriji idu eksperimentalna zapažanja da neuroni  vizuelnog korteksa  još snažnije odgovaraju na sinusnim rešetkama koje su postavljene pod određenim uglovima u svojim  receptivnim poljima nego što je to čine  do ruba  ili rešetke .</s><s>Većina neurona u primarnom vizuelnom korteksu odgovara najbolje kada je predstavljena sinusnim rešetkama određene frekvencije pod određenim uglom,  na određenoj lokaciji u vidnom polju.</s>

<s>Teorija prostorne frekvencije temelji se na dva fizička načela:
 Bilo koji  vidni stimulans može se predstaviti crtanjem intenziteta svjetlosti duž linije koja kroz to prolazi.</s><s>Bilo koja  kriva može se razložiti na sastavne sinetalase pomoću  Fourierove analize.</s>

<s>Teorija ukazuje da u svakom funkcijskom modulu vidnog korteksa, Fourierova analiza  odvija se na receptivnom polju i smatra se da su neuroni u svakom modulu selektivno odgovaraju na različite orijentacije i frekvencije sinusoidnih talasa rešetki.</s><s>Kada  svi nruroni vizuelnog korteksa koji su pod uticajem određene  slike odgovore zajedno, percepcija te slike nastaje kao  zbir različitih sinusoidnih  rešetki.</s><s>Jedna od njih uglavnom nije svjesna pojedinih komponenti prostorne frekvencije  svih elemenata jer su se  suštini stopile u jednu glatku reprezentaciju.</s><s>Međutim, postupak kompjuterskog  filtriranja može se koristiti za dekonstruiranje slike u njene pojedinačne komponente prostorne frekvencije.</s><s>Istraživanje prostrne frekvencije puten komplemenata vizuelnih  neurona otkriva i širi prethodna znanja na osnovu ravnih rubova, a ne pobijaju ih.</s>

<s>Dalja istraživanja pokazuju da različite prostorne frekvencije prenose različite informacije o  izgledu podsticaja.</s><s>Visoke prostorne frekvencije predstavljaju nagle promjene u prostoru u slici, kao što su ivice, i uglavnom odgovaraju informacijama o obliku  i finim detaljima.</s><s>Niske prostorne frekvencije, s druge strane, predstavljaju globalne informacije o obliku, kao što su opća orijentacija i proporcije.</s><s>Rapid and specialised perception of faces is known to rely more on low spatial frequency information.</s><s>U općoj populaciji odraslih, prag za  diskriminaciju prostorne frekvencije iznosi oko 7%.</s><s>Često je siromašnija kod osoba sa  u disleksijom.</s>

<s>Sinusoidalne rešetke i Michelsonova jednadžba 
Postoji  značajan količinski koncept koji je u vezi sa prostornom frekvencijom, poznat kao Michelsonova jednadžba:</s>

<s>Laički rečeno, to je odnos udaljenosti greben–dolina  na tom maksimumu, što je u prosjeku dvostruko više.</s><s>Jedan stepen na vidnom polju predstavlja četiri ciklusa u ispoljavanju talasa.</s>

<s>Povezano 
Fourierova analiza
Supersočivo
Vizuelna percepcija</s>

<s>Reference</s>

<s>Vanjski  linkovi</s>

<s>Matematička fizika</s>

