Kameni ugljen
<s>Kameni ugljen, kog po anglosaksonskim zemljama zovu bitumenski ugljen i meki ugljen, najrasprostranjenija je vrsta ugljena.</s><s>Zbog svoje velike kalorijsku vrijednosti ima najvišu cijenu među ugljenima.</s><s>U Britaniji ga često zovu parni ugljen (steam coal), a po njemačkim zemljama steinkohle (kameni ugljen).</s>

<s>Karakteristike 
Kameni ugljen je tamno smeđ do crn i najčešće slojevit.</s><s>Mikroskopom se mogu vidjeti pojedini organski dijelovi ugljena, i prepoznati tri glavne grupe: vitriniti, liptiniti i inertiniti.</s><s>Staklasti materijal u većini kamenih ugljena je vitrinit, sastavljen u najvećoj mjeri od drvenastog biljnog tkiva.</s><s>Zbog njegove relativno visoke kalorične vrijednost i niskog procenta vlage (manje od 3 %), jednostavnog transporta i skladištenja i njegovih količina, kameni ugljen ima najširu primjenu od svih vrsta ugljena.</s>

<s>On se odavno koristi za pokretanje parnih generatora u termoelektranama i kotlovnica u industrijskim postrojenjima.</s>

<s>Pored toga kameni ugljeni koji sadrže relativno malu količinu sumpora i aglomerata su jedini ugljeni pogodni za izradu metalurškog koksa, tvrde spužvolike mase gotovo čista ugljika, važnog elementa za taljenje željezne rude.</s>

<s>Vrste kamenoga ugljena teško je razlikovati pogledom, pa se to čini na bazi kemijskih analiza i razlika u procentu hlapljivih tvari, kalorične vrijednosti (bez vode i pepela), omjera dušika i kisika prema vodiku i izgleda koksnoga ostatka.</s>

<s>U Sjedinjenim Američkim Državama i Kanadi kameni ugljen klasificiraju u sredinu između smeđeg ugljena i antracita.</s><s>U tim zemljama vrste kamenog ulja dijele na visoko, srednje, i nisko hlapive.</s><s>Visoko hlapivi se klasificira na bazi kalorične vrijednosti, koja treba biti u rasponu od 24 do 33 megadžula po kilogramu.</s><s>Dok se srednji i nisko hlapivi klasificiraju na bazi procenta ugljika, kog treba biti u rasponu od 69 do 78 % za srednje, i od 78 do 86 % za nisko hlapive ugljene.</s><s>Srednje i nisko hlapivi kameni ugljen imaju kaloričnu vrijednost blizu 35 MJ / kg.</s>

<s>Po Evropi se vrste kamenog uglja, također klasificiraju po količini hlapljivih tvari i procentu ugljika, pa se dijele na antracit, poluantracit, masni, mršavi, plinski i plameni ugljen.</s>

<s>Kameni ugljen se klasificira i po količini bitumena, pa tako postoji: cannel / kanel zvan i svijećni (jer gori kao svijeća), boghead iz kog se dobijaju ulja, parafin i kerozin i gagat, koji ima veliki procent bitumena, pa je tvrd i može se polirati, pa se od prahistorije koristi za izradu nakita.</s>

<s>Kameni ugljen se formirao u vrućim i vlažnim predjelima bujne vegetacije.</s>

<s>Najveći problem vezan uz korištenje kamenog ugljena je što se njegovim sagorijevanjem zagađuje zrak.</s><s>Izgaranjem kamenog ugljena sa visokim procentom sumpora u atmosferu se ispuštaju velike količine sumpor-monoksida i sumpor dioksida, a pod određenim uvjetima i dušikovih oksida
kog također ima u ugljenu.</s><s>U slučajevima kad ima puno vlage u zraku, ti plinovi se vežu uz kapljice kiše i padaju na zemlju kao kisele kiše, agens koji može oštetiti zgrade i usjeve i izazvati onečišćenje voda.</s>

<s>Zbog tog se u novije vrijeme na dimnjake termoelektrana ugrađuju skupi filteri, donose zakoni i održavaju međunarodne konferencije, sve u cilju da se smanji njihov štetni utjecaj.</s>

<s>Proizvodnja po zemljama</s>

<s>Izvor: Bundesanstalt für Geowissenschaften und Rohstoffe</s>

<s>Povezano 
 Lignit
 Antracit
 Ugljen</s>

<s>Reference</s>

<s>Vanjske veze 
 Bituminous coal na portalu Encyclopædia Britannica</s>

<s>Ugalj
Sedimentne stijene
Prirodni materijali</s>

