Carlos Castillo Armas
<s>Carlos Castillo Armas punim imenom Carlos Alberto Castillo Armas (Santa Lucía Cotzumalguapa, 4. novembar 1914.- Ciudad Guatemala, 26. jul 1957.), bio je pukovnik i 28 predsjednik Gvatemale od 1954. do 1957.</s>

<s>On je kao vođa vojne hunte krajem juna 1954. svrgnuo legalno izabranog predsjednika Jacoba Arbenza Guzmana.</s><s>To je bio završni čin američkih napora da sruši arbenzovu vladu i spasi Gvatemalu od onoga za što su američki funkcioneri vjerovali da je pokušaj međunarodnog komunizma da se instalira u Zapadnoj hemisferi.</s>

<s>Biografija</s>

<s>Carlos je rođen u provincijskoj mestičkoj familiji u departmanu Departmanu Escuintla.</s><s>Nakon školovanja na Vojnoj akademiji u vojsci je napredovao do čina pukovnika i pozicije direktora Vojne akademije 1947.</s>

<s>Proganjalo ga je ubistvo istomišljenika, komandanta armije člana vladajuće hunte i predsjedničkog kandidata Francisca Javiera Arane u julu 1949. koje se pripisivalo Arbenzu i njegovim simpatizerima.</s><s>Pročuo se kad je u novembru 1949. izveo neusješni napad vojnu bazu u Ciudad Guatemali u kojoj je teško ranjen, uhapšen i osuđen na smrt.</s><s>Iz zatvora je pobjegao u junu i sklonio se u kolumbijsku ambasadu, i uz njenu pomoć odletio za Kolumbiju, koja mu je dala 
azil.</s><s>Nakon tog u se preselio u Honduras, u kom je sa drugim gvatemalskim političkih disidentima pokrenuo Pokret nacionalnog oslobođenja.</s>

<s>Kad je  Arbenz došao na vlast 1950., pokrenuo je agrarnu reformu u kojoj je američka United Fruit Company izgubila puno hektara zemlje.</s><s>Kako su u to vrijeme i brojni američki funkcioneri imali dionice United Fruita, među njima i predsjednik Eisenhower kompaniji nije bilo teško da pokrene akciju.</s>

<s>Centralna obavještajna agencija dobila je zadatak od Dwighta Eisenhowera da ukloni Arbenza.</s><s>Od juna 1954. počela je provoditi tajnu operaciju (kodnog imena PBSUCCESS), preplaviši Gvatemalu propagandom putem radija i letaka bacanih iz neoznačenih aviona.</s>

<s>Istovremeno je pomogla Castillu Armasu da organizira Borce za slobodu, kontrarevolucionarnu miliciju od disidenata i najamnika.</s><s>Iako nije nikada imala više od nekoliko stotina pripadnika, propaganda je višestruko uveličala njenu snagu, nasuprot dezorganizirane gvatemalske armije.</s>

<s>Krajem juna Arbenzova vlada, diplomatski i ekonomski izolirana od Sjedinjenih Američkih Država, došla je do zaključka da je otpor protiv 
diva sa sjevera uzaludan, pa je Arbenz podnio ostavku 27. juna 1954.</s><s>Nedugo nakon tog je Castillo Armas sa svojim borcima umarširao u Ciudad Guatemalu i preuzeo vlast kao šef vojne hunte.</s>

<s>Na plebiscitu održanom 10. oktobra 1954. izabran je za predsjednika kao je jedini kandidat.</s><s>Za Sjedinjene Američke Države, izbor Castilla Armasa bio je vrhunac uspješne tajne operacije protiv međunarodnog komunizma.</s>

<s>Za svog mandata Carlos Castillo Armas je zabranio rad svih političkih partija i većini sindikalnih organizacija, oduzeo je Biračko pravo nepismenima, a to je tad bilo 3/4 biračkog korpusa.</s><s>Poništio je zakon o agrarnoj reformi i vratio Katoličkoj crkvi pravo na imovinu i izvođenje vjeronauka u javnim školama.</s><s>U želji da postane Izlog kapitalističkog razvoja, poticao strane investicije davanjem poreznih olakšica i ukidanjem zakona koji su ograničavali strana ulaganja u ekspoataciji nafte i komunalnim uslugama.</s><s>Njegov režim pozatvarao je hiljade poličkih protivnika i pobio nekoliko stotina pod sumnjom da su komunisti.</s>

<s>Castillo Armas nije dugo uživao na vlasti ubijen je u atentatu 1957., koji je izveo njegov gardist u Predsjedničkoj palači.</s>

<s>Nakon tog je Gvatemala politički potonula u seriji državnih udara i nasilja.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Colonel Castillo Armas takes power in Guatemala 
Predsjednici Gvatemale
Gvatemalski političari</s>

