Kino Centar u Tuzli
<s>Kino Centar u Tuzli nalazi u centralnom gradskom jezgru Tuzle, u zoni “Korza“.</s><s>Na sjednici Komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj od 4. do 6. novembra 2015. godine, kino proglašeno je za Nacionalni spomenik BiH.</s><s>Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo (predsjedavajuća).</s><s>Do Drugog svjetskog rata, Tuzla je imala dva kina: "Bristol" i "Gradsko kino" (kasnije nazvano kino Centar).</s><s>Dva kina imala su oko 800 sjedišta, a Tuzla je u tom periodu imala 17.000 stanovnika.</s>

<s>Historija 
Po projektu Nike Mitrovića, u periodu 1906 - 1912. godine, izgrađen je stambeno-poslovni objekat, čije prizemlje i dio sprata su korišteni za prikazivanje filmova.</s><s>Kino je nosilo ime “Koloseum” i bilo je jedno od prvih u Bosni i Hercegovini.</s><s>Objekat je izgrađena za potrebe imućne trgovačke porodice Jovanović, koja je bila pokretač društvenog života u Tuzli tokom XIX i tokom prve dvije dekade XX vijeka.</s>

<s>Kao član Mlade Bosne, vlasnik kina Mihajlo Jovanović učestvovao je u Sarajevskom atentatu i osuđen na smrt.</s><s>Pogubljen je 1915. godine.</s><s>Vlasti su kino zatvorile, da bi ga kasnije iznajmila porodica Dilni koja je posao vodila do 1935. godine, nakon čega je kino pretvoreno u robnu kuću “Granap”.</s>

<s>Godine 1949., u objektu kina, na spratu, počinje raditi Državna niža muzička škola, koja je nastavila sa radom na drugoj lokaciji od 1951. godine.</s><s>Od 1953. godine, kino “Koloseum“, je preimenovano u kino “Proleter”, a od 1970. u kino “Centar“.</s><s>Početkom rata u BiH 1992. godine u Tuzli je u funkciji bilo samo kino “Centar”, s tim što je ubrzo obustavilo aktivnost, a objekat je napušten.</s>

<s>Opis 
Objekat je približno pravougaone osnove dimenzija 29,70 m x 12,75 m, a spratnost iznosi Sut + P + 2+ potkrovlje.</s><s>U njemu su poslovne, stambene i prostorije kina.</s>

<s>Kino je imalo parter, dvije lože i polukružni balkon.</s><s>Na spratu su bila i dva petosobna stana.</s>

<s>Južna i zapadna fasada nose dekorativni program koji odražava duh secesije.</s><s>Dekoracija je diskretna, ali značajna u urbanom kontekstu grada Tuzle.</s><s>Odlike secesije uočljive su u rasporedu vizuelne težine, organizaciji otvora i floralnoj dekoraciji koja je do danas sačuvana u tragovima, a nalazi se u kasetno uvučenim poljima iznad prozora.</s><s>Pravougaona polja iznad prozora prvoga sprata u cijelosti su ispunjena šestolistom, dok su polja iznad prozora drugoga sprata ispunjena prepletom vinove loze.</s>

<s>U periodu eksploatacije, objekat je bio izložen dugotrajnom utjecaju slijeganja zbog čega je konstruktivno teže oštećen u centralnom dijelu, a nakon toga došlo je i do značajnog slijeganja stropnih ploča prvog i drugog sprata.</s><s>Objekat je napušten, okružen skelama i nije moguć pristup.</s><s>Fasade, prozori, vrata i balkoni su vidno oštećeni, a na krovu objekta, kao i na balkonu prisutna je bujna samonikla vegetacija.</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura</s>

<s>Vanjske veze 
 Nacionalni spomenici na prostoru Tuzle
 Tuzlanska kina
 Zgrada kina opasnost za prolaznike</s>

<s>Kino-dvorane
Građevine u Tuzli
T
Nacionalni spomenici u Tuzli</s>

