Nekropola Žugića Bare
<s>Nekropola Žugića Bare  nalazi se u opštini Žabljak, Crna Gora.</s><s>Nekropola je na listi 28 srednjovjekovnih nekropola stećaka koje su 2016. godine proglašene Svjetskom baštinom UNESCO-a.</s><s>Na listi su 22 nekropole u Bosni i Hercegovini, po 3 u Srbiji i Crnoj Gori, a 2 u Hrvatskoj.</s><s>Iz UNESKA su prepoznali vrijednost stećaka kao jedinstvenog, za to vrijeme novog, kulturnog fenomena koji nije vezan za naše granice, već za 4 države sa ovih prostora.</s>

<s>Ovi monolitni kameni nadgrobni spomenici (stećci) nastali su u periodu od druge polovine 12. do 16. vijeka, iako su se najintenzivnije izrađivali tokom 14. i 15. stoljeća.</s><s>Stećci su izuzetno svjedočanstvo o duhovnim, umjetničkim i historijskim aspektima srednjovjekovnih kultura jugoistočne Evrope, područja u kojem su se tradicije i uticaji evropskog zapada, istoka i juga ispreplitali sa ranijim tradicijama.</s><s>Ističu se po svojoj međukonfesionalnosti, a ispod njih su sahranjivani pripadnici sve tri srednjovjekovne kršćanske zajednice, uključujući pravoslavnu crkvu, katoličku crkvu i bosansku</s>

<s>Lokacija 
Nekropola se nalazi unutar područja Nacionalnog parka Durmitor (1952), sliva rijeke Tare kao Svjetskog rezervata biosfere (UNESCO, 1977).</s><s>Nalazi se u zaseoku Novakovići, oko 2.230 metara sjeveroistočno od nekropole Grčko groblje.</s><s>Sa južne strane je lokalni put Novakovići – Njegovođa, a preko puta je crkva sa mjesnim grobljem.</s><s>Nekropola je formirana na blago uzdignutom terenu.</s><s>Ovo područje su u prošlosti nastanjivali pripadnici plemena Drobnjaka.</s><s>S obzirom da se ove dvije nekropole nalaze na istom području planine Durmitor, njihov kulturno-istorijski razvoj bio je identičan.</s>

<s>Opis  
Nekropola stećaka Žugića Bare predstavlja lokalitet - arheološko nalazište i jedinstven primjer srednjovjekovne umjetnosti i stvaralaštva Durmitorskog prostora od sredine XIV i tokom XV vijeka.</s><s>Formirana je na neravnini blagog uzvišenja.</s>

<s>Sadrži 300 stećaka od kojih je 240 ploča, 50 sanduka i 10 sljemenjaka.</s><s>Finije obrađeni stećci se nalaze u sjevernom i središnjem dijelu nekropole, dok se većina tanjih ploča nalazi u južnom i jugoistočnom dijelu nekropole.</s><s>Stećci su uglavnom postavljeni u nizovima, pravcem istok-zapad.</s><s>Nejednake su veličine, nivoa obrade, ukrašenosti i stanja očuvanosti.</s><s>Ukrašen je mali broj stećaka (23) od ukupnog broja na nekropoli.</s>

<s>Najčešći motivi na stećcima su vrpce, okviri ili bordure, obične i tordirane vrpce, obični i stilizovani krstovi i lukovi sa strijelama.</s><s>U manjem broju su zastupljene arkade, povijene lozice sa trolistovima, vrpcom spojena tri koncentrična kruga, rozete, polumjeseci, mač i štit.</s><s>Javljaju se i horizontalni ukrasi sa cik-cak linijama, biljna stilizacija, jabuka i dr.</s>

<s>Nekropola Žugića Bare ima vidna oštećenja zbog pozicije i uticaja faktora i slijeganja terena.</s><s>Stećci su pomjereni sa svog prvobitnog ležišta (prevrnuti).</s><s>Pojedini su izvaljeni na stranu zbog svoje težine i proporcija, a istovremeno su i utonuli u tlo.</s><s>Na svim stećcima ima većih ili manjih pukotina, koje će u daljem procesu lomiti stećak na manje djelove.</s><s>Površine svih stećaka prekrivene su lišajevima raznih vrsta kao i mahovinama u manjem obimu.</s>

<s>Reference</s>

<s>Svjetska baština u Crnoj Gori
Stećci u Crnoj Gori</s>

