Ivan Ivanji
<s>Ivan Ivanji (Veliki Bečkerek, 24. januar 1929), književnik i prevodilac.</s>

<s>Biografija 
Roditelji, oboje lekari, Jevreji, ubijeni su 1941. godine posle nemačke okupacije Jugoslavije, a on se spasao bekstvom kod rođaka u Novi Sad.</s><s>Tu je uhapšen u martu 1944. godine, posle čega je bio zatočen u koncentracionim logorima Aušvic i Buhenvald do aprila 1945. godine.</s>

<s>Završio je srednju tehničku školu u Novom Sadu, posle toga studirao arhitekturu, a zatim i germanistiku u Beogradu.</s><s>Preko dvadeset godina bio je prevodilac za nemački jezik Josipu Brozu Titu, kao i drugim državnim i partijskim funkcionerima u socijalističkoj Jugoslaviji.</s><s>Paralelno s karijerom pedagoga, novinara, dramaturga i brojnim funkcijama koje je obavljao u kulturnom životu Beograda i diplomatiji, Ivanji se bavio i književnošću i od rane mladosti objavljivao poeziju, prozu, eseje, bajke i drame.</s>

<s>Književni rad 
Njegovim najznačajnijim delima smatra se romaneskna trilogija o rimskim carevima rođenim na južnoslovenskim prostorima Dioklecijan, Konstantin i Julijan, romani Čoveka nisu ubili, Na kraju ostaje reč, Preskakanje senke, Barbarosin Jevrejin u Srbiji, Guvernanta, Balerina i rat i Milijarder, kao i zbirke pripovedaka Druga strana večnosti i Poruka u boci.</s><s>Svoja dela sam prevodi na nemački ili piše na nemačkom jeziku (Kaiser Konstantin, Kaiser Diokletian, Geister aus einer kleinen Stadt, Buchstaben von Feuer, autobiografski roman Mein schönes Leben in der Hölle i dr.).</s><s>Objavio je i knjigu svojih sećanja Titov prevodilac, o vremenu kada je radio kao lični prevodilac predsednika SFR Jugoslavije.</s>

<s>Preveo je na srpski desetine knjiga i drama najznačajnihjih nemačkih i mađarskih pisaca (Ginter Gras, Volfgang Borhert, Gustav Mejrink, Bertolt Breht, Milo Dor, Šandor Petefi, Endre Adi, Šandor Vereš i dr.).</s>

<s>Njegova dela prevođena su na nemački, italijanski, engleski, mađarski, slovački i slovenački jezik.</s>

<s>Glavna dela 
 Čoveka nisu ubili (roman), Beograd, „Prosveta“, 1954.</s><s>Kengur, helikopter i drugi (bajke), Beograd, „Mlado pokolenje“, 1964.</s><s>Dioklecijan (roman), Beograd, „Prosveta“, 1973.</s><s>Nemačke teme (eseji), Beograd, „Nolit“, 1975.</s><s>Ajkula sa nežnim srcem i druge bajke, Beograd, „Nolit“, 1984
 Konstantin (roman), Beograd, „Narodna knjiga“.</s><s>Preskakanje senke (roman), Beograd, „Nolit“.</s><s>Druga strana večnosti: priče o smrti, Beograd, „Prosveta“.</s><s>Barbarosin Jevrejin u Srbiji (roman), Beograd, „Stubovi kulture“, 1998.</s><s>Guvernanta (roman), Beograd, „Stubovi kulture“.</s><s>Balerina i rat (roman), Beograd, „Stubovi kulture“.</s><s>Poruka u boci (priče), Beograd, „Stubovi kulture“.</s><s>Staljinova sablja (roman), Beograd, „Stubovi kulture“.</s><s>Julijan (roman), Beograd, „Stubovi kulture“.</s><s>Aveti iz jednog malog grada, Zrenjanin, Gradska narodna biblioteka „Žarko Zrenjanin“, 2009,	
 Titov prevodilac, Beograd, „Laguna“.</s><s>Milijarder (roman), Beograd, „Laguna“.</s><s>Mein schönes Leben in der Hölle, Wien.</s>

<s>Reference</s>

<s>Spoljašnje veze 
 
 Ivan Ivanji: Kako sam preživeo novosadsku raciju, Portal „Učionica istorije“.</s><s>Pristupljeno 21. februara 2016.</s><s>Tita je nerviralo što je ljubičica bela.</s><s>Intervju sa Ivanom Ivanjijem, „Onlajn magazin Plastelin“.</s><s>Pristupljeno 21. februara 2016.</s><s>Konstantin dočaran perom Ivana Ivanjija, Portal B92 .</s><s>Pristupljeno 21. februara 2016.</s><s>Ivan Ivanji, primer novog optimizma, „Blic“, 11. novembar 2015.</s><s>Ivan Ivanji: Rekvijem za nepoznatu decu, „Vreme“, 4. februar 2016.</s><s>Ivanji: Istorijski roman je uživanje u istraživanju (B92, 2. maj 2017)</s>

<s>Srpski Jevreji
Jugoslavenski Jevreji
Srpski pisci
Srpski prevodioci
Preživjele žrtve Holokausta</s>

