Bimal Roy
<s>Bimal Roy () (12. jul 1909 – 8. januar 1966) bio je indijski filmski režiser, najpoznatiji po socijalno angažiranim filmovima kao što su Do Bigha Zamin i Madhumati.</s>

<s>Rodio se u aristokratskoj (zamindarskoj) porodici u današnjem Bangladešu.</s><s>Kao mladić je došao u Calcuttu gdje je 1930-ih postao pomoćnik režisera i producenta P.C. Barue, te sudjelovao u snimanju jednih od prvih zvučnih ostvarenja indijske kinematografije (na bengalskom jeziku).</s><s>Početkom 1950-ih se preselio u Bombay i počeo raditi u Bollywoodu.</s><s>Opus mu je karakterizirala kombinacija sentimentalnosti, ali i realističkog prikaza života siromašnih slojeva, a prema vlastitom priznanju je na njega snažno uticao italijanski neorealizam; brojni kritičari ga zbog toga, ali i odmaka od bollywoodskog eskapističkog stila temeljenog na muzičkim fantatizajama smatraju jednim od začetnika pokreta tzv. parlalelne kinematografije (Parallel Cinema).</s><s>Njegov film Madhumati je godine 1958. osvojio čak devet nagrada Filmfare, postavivši rekord koji neće biti oboren do 2003. godine.</s>

<s>Njegova kćer je novinarka i feministička aktivistica Rinki Bhattacharya.</s>

<s>Filmografija
režiser
Bengal Famine (1943)
Udayer Pathey (1944)
Hamrahi (1944)
Anjangarh (1948)
Mantramugdhu (1949)
Pehla Aadmi (1950)
Maa (1952)
 Parineeta (1953)
Do Bigha Zamin (1953)
Naukari (1954 )
Biraj Bahu (1954)
Baap Beti (1954)
Devdas (1955)
Yahudi (1958)
Madhumati (1958)
Sujata (1959)
Parakh (1960)
Nader Nimai (1960)
Immortal Stupa (1961)
Prem Patra (1962)
Bandini (1963)
Life and Message of Swami Vivekananda (1964)
producent
Kabuliwala (1961) režija: Hemen Gupta
Benazir (1964) režija: S. Khalil
Gautama the Buddha (1967) režija: Rajbans Khanna
montažer
Nartaki (1963)</s>

<s>Vanjske veze
 Bimal Roy Memorial website</s>

<s></s>

<s>Indijski filmski režiseri
Indijski filmski producenti</s>

