Mesud Hafizović
<s>Mesud Hafizović (Srebrenica, 1947. − Sarajevo, 26. maja 2001.), bosanskohercegovački je lingvista, naučnik i prevoditelj bošnjačkog porijekla.</s><s>Predmet njegovog naučnog interesa bila je islamistika i arapska lingvistika.</s><s>Sestrić je Ahmedu Smajloviću.</s>

<s>Biografija 
Mesud Hafizović je rođen u Potočarima pokraj Srebrenice 1947. godine.</s><s>Osnovnu školu završio je u rodnom mjestu i Bratuncu, a srednju Gazi Husrev-begovu medresu, u Sarajevu 1968. godine.</s><s>Diplomirao je na Fakultetu arapskog jezika na Univerzitetu Al-Azhar u Kairu 1975. godine.</s><s>Povratkom u Bosnu i Hercegovinu upisao je postdiplomski studij na Filološkom fakultetu u Beogradu.</s><s>Na tom fakultetu je magistrirao na temi Lingvističko djelo Ibrahima Enisa.</s>

<s>Hafizović je jedno vrijeme bio imam u Bratuncu i Zagrebu.</s><s>Radio je i kao prevoditelj arapskog jezika u Iraku u građevinskoj firmi Hidrogradnja iz Sarajeva.</s><s>Bio je nastavnik i na  Gazi Husrev-begovoj medresi u Sarajevu.</s><s>Tu je predavao arapski jezik i islamsku filozofiju, zatim je prešao na Islamski teološki fakultet (danas Fakultet islamskih nauka), prvo kao asistent 1980. godine, a kasnije kao predavač na predmetu Arapski jezik.</s><s>Bio je i profesor Pedagoške akademije u Mostaru.</s>

<s>Svoje radove objavljivao je u: Preporodu, Glasniku VIS-a, Islamskoj misli, Oslobođenju i Zborniku radova Fakulteta islamskih nauka u Sarajevu.</s><s>Bio je urednik Islamske misli i član redakcije Glasnika VIS-a, Muallima i Kewsera, prvog islamskog lista za djecu.</s>

<s>Učestvovao je na Prvoj konferenciji o  islamskom informisanju u Jakarti 1980. godine, na Seminaru imama i hatiba u Sarajevu 1980. godine, na Međunarodnoj konferenciji o islamskim manjinama u Mekki 1984. godine, na Konferenciji o  izazovima u svijetu u Kairu 1993. godine, na Seminaru imama u dijaspori u Kölnu 1994. godine, na Međunarodnoj konferenciji o baštini i dijalogu u Kairu 1995. godine i na simpoziju život i djelo Huseina Đoze u Sarajevu 1997. godine.</s>

<s>Preminuo je u Sarajevu, 2001. godine.</s><s>U povodu njegove smrti Nastavno-naučno vijeće Fakulteta islamskih nauka u Sarajevu održalo je vanrednu sjednicu u prostorijama Fakulteta, a zatim su profesori i studenti Fakulteta, nakon obavljene dženaze pred Begovom džamijom i ukopa na Alifakovcu, u džamiji i amfiteatru Fakulteta uz prisustvo velikog broja građana pomolili se za dušu umrlog naučnika.</s>

<s>Bibliografija</s>

<s>Autor
 Lingvističko djelo Ibrahima Enisa (Sarajevo, 1994)
 Udžbenika arapskog jezika za  I, II, III i IV razred osnovne škole (sa Omerom Nakičevićem i Jusufom Ramićem) (Sarajevo, 1995) 
 Udžbenici arapskog jezika za VI, VII i VIII razred osnovne škole (Sarajevo, 1998)</s>

<s>Naučni radovi
 Predislamska proza (Sarajevo, 1982)
 Počeci izučavanja jezika kod Arapa (Sarajevo, 1987)
 Fonetske studije u ranom islamu (Sarajevo, 1990)
 Jugoslovenska lingvistička arabistika (Sarajevo, 1990)
 Arapska gramatička literatura klasničnog perioda (Sarajevo, 1994)
 Klasična arapska leksikografija (Sarajevo, 1997)</s>

<s>Prijevodi
 Vjerovanje u Boga, dž.š. (Sarajevo, 1977) 
 Allah (Sarajevo, 1980)
 Ramazanski post (Sarajevo, ?)
 Islam u službi čovječanstva (Sarajevo, 1982)
 Islamska ličnost u svjetlu Kur’ana (Sarajevo, 1982)
 Humanost Muhammeda, a.s (Sarajevo, 1983)
 Fi-Zilali’l-Kur’ani (sa Omerom Nakičevićem i Jusufom Ramićem) (Sarajevo, 1997)
 Arapsko-islamski uticaj na evropsku renesansu'' (Ahmedom Smajlovićem, Jusufom Ramićem i Sabinom Izetbegović) (Sarajevo, 1997)</s>

<s>Reference</s>

<s>Spoljašnje veze 
 Mesud Hafizović</s>

<s>Bosanskohercegovački lingvisti</s>

