Permanentna revolucija
<s>Permanentna revolucija' je marksistički koncept koji promovira radikalnu revolucionarnu strategiju u svrhu transformacije kapitalističkog u socijalističko društvo, pri čemu se radnička klasa ne smije zadovoljiti sa malim uspjesima niti pristati na kompromise sa svojim klasnim neprijateljima.</s><s>Iako svoje korijene ima u Komunističkom manifestu Karla Marxa i Friedricha Engelsa, danas se uglavnom vezuje uz trockizam zahvaljujući tome što je izuzetno popularizirao ruski boljševički vođa i marksistički teoretičar Lav Trocki, i to prije svega u kontekstu raspravi o vanjskoj politici novoosnovanog SSSR-a 1920-ih.</s><s>Trocki je držao da stvaranjem sovjetske socijalističke države Oktobarska revolucija nije završena, odnosno da može postati potpuna jedino ako postane svjetska revolucija, odnosno da je Sovjeti nastave "izvoziti" čak i po cijenu nastavka diplomatske izolacije ili prekida savezništva sa ne-komunističkim pokretima.</s><s>Stavu Trockog se suprotstavio Josif Staljin sa svojim konceptom socijalizma u jednoj zemlji prema kome se SSSR prethodno trebao posvetiti unutrašnjim reformama, a on je na kraju postao i službeni stav vladajuće Komunističke partije.</s>

<s>Vidi još
Proleterski internacionalizam
Neokoni</s>

<s>Marksizam</s>

