Srednjovjekovni grad Mičevac
<s>Srednjovjekovni grad Mičevac je tvrđava na području opštine Trebinje, Bosna i Hercegovina).</s>

<s>Lokacija 
Utvrđeni je srednjovjekovni grad, sagrađen na istaknutoj, ne mnogo visokoj  grudi, 2 km uzvodno od Trebinja, na desnoj obali Trebišnjice.</s><s>Sjeverno i istočno od njega prolazi put za Nikšić.</s><s>Ova tvrđava je dominirala širim poručjem i imala je važan strategijski značaj štiteći vrlo važnu komunikaciju koja je povezivala Dubrovnik i šire zaleđe.</s><s>Pristup gradu mnogo je lakši sa ceste koja vodi iz Trebinja u Nikšić nego sa juga, tj. obale Trebišnjice prema kojoj se obrušavaju stijene.</s>

<s>Istorija 
Ne zna se kada je grad podignut.</s><s>Prema legendi grad je podigao neki vojvoda Mičeta.</s><s>Izvori koji su sačuvani potječu iz doba vladavine oblasnog gospodara Stjepana Vukčića Kosače.</s><s>Od 1438. godine Trebinje je bilo u posjedu Stjepana Vukčića, pa se pretpostavlja da je te godine i Mičevac pao pod vlast hercega Stjepana.</s><s>Zato ga često zovu Hercegov grad.</s><s>U tom periodu Mičevac je imao značajnu ulogu i predstavljao punkt od vojnostrateške važnosti.</s><s>Sa njega se vršila i kontrola druma, a u njemu je bilo sjedište carinika.</s><s>U obližnjem Varošištu razvilo se podgrađe.</s><s>U tri povelje izdate polovinom XV stoljeća Mičevac se spominje kao «castelo» 1444. godine, «castrum» 1448. godine, i «civitate» 1454. godine.</s>

<s>Protiv hercegovih  carinika bunili su se Dubrovčani, ali bez uspjeha.</s><s>U doba dubrovačkog rata sa hercegom Stjepanom  (od 1451. do 1454. godine), Dubrovčani javljaju kralju Tomašu, njihovom savezniku protiv hercega, “da će kupiti ili osvojiit” i grad Mičevac pored Trebinja i Vrma uz još četiri grada u hercegovom posjedu.</s><s>Do 1456. godine u Mičevcu se spominje i hercegov carinik, a javlja se i zapovjednik grada «chote» Radosav Dup.</s>

<s>Godine 1466 Trebinje pada pod vlast Osmanskog carstva, a vjerojatno je tada i  Mičevac prešao u njihove ruke.</s><s>Od tada ovaj grad gubi važnost i o njema nema više spomena u povijesnim izvorima.</s>

<s>Opis 
Bedemi grada zatvarali su jedinstvenu cjelinu u obliku nepravilnog pravougaonika, površine oko 1300 m2.</s><s>Dimenzije grada su: dužina 58 m (istok - zapad); širina – maksimalna u sredini 23 m, na istočnom kraju 16 m, na zapadnom oko 10 m. Veličina mu je prilagođena osnovi na kojoj leži i funkciji.</s><s>Na njemu su četiri masivne kule koje se nastavljaju  direktno na bedeme grada.</s><s>Uz južni zid prislonjen je ograđeni prostor koji predstavlja manji obor koji štiti glavni ulaz u grad.</s><s>Na istočnoj polovini unutrašnjeg prostora grada prislonjena je zgrada nazvana palačom, dimenzija 14 x 7,2 m, debljine zidova 0,95 m. U jugozapadnom uglu palače je ograđen polukružni prostor.</s><s>Ne zna se čemu je služio, ali možda je bio postolje za peć.</s><s>Sličan položaj ima i zgrada u Blagaju na Buni, također hercegovom gradu koja je determinirana kao gradska palača.</s><s>Stari grad Mičevac je nacionalni spomenik BiH</s>

<s>Literatura 
 Hamdija Kreševljaković, Hamdija Kapidžić,  Naše starine II, Zavod za zaštitu spomenika kulture R BiH, Sarajevo, 1954, 9-21 -Stari hercegovački gradovi.</s><s>Marko Vego, Naselja srednjovjekovne bosanske države, Svjetlost, Sarajevo, 1957.</s>

<s>Reference</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>M
Nacionalni spomenici u Trebinju
Kosače
Travunija</s>

