Stećci u vodama Bilećkog jezera
<s>Stećci u vodama Bilećkog jezera su srednjovjekovni nadgrobni spomenici ostali pod vodom Bilećkog jezera nakon izgradnje hidroenergetskog sistema Trebišnjica.</s>

<s>Bilećko jezero nastalo je izgradnjom brane Grančarevo na rijeci Trebišnjici blizu grada Bileće 1968. godine.</s><s>U cilju zaštite svih spomenika kulture na ugroženom području obrazovana je komisija konzervatora i drugih stručnjaka koja je imala zadatak da utvrdi koji se sve spomenici nalaze na ugroženom području i kakve bi mjere u cilju njihove zaštite trebalo preduzeti.</s>

<s>Jedan od zadataka te komisije odnosio se na srednjovjekovne nadgrobne spomenike-stećke.</s><s>Za obavljanje toga zadatka obrazovana je ekipa u kojoj su učestvovali: Šefik Bešlagić, Zdravko Kajmaković konzervator Zavoda,  Ranko Rosić fotografski majstor Zavoda, Mato Biško arhitektonski tehničar Zavoda i Ćiro Rajić, fotograf Uprave za zaštitu spomenika kulture iz Mostara.</s><s>Ekipa je obišla teren u maju 1960. godine, prikupila osnovne podatke o spomenicima i dala prijedlog mjera za zaštitu spomenika.</s>

<s>Podaci o brojnom stanju prije stvaranja jezera.</s>

<s>Nova nekropola Bileća 
Prema prijedlogu članova navedene ekipe, obavezno je trebalo izmjestiti slijedeće stećke:
 Nekropola u Mistihalju: 8 sanduka veće visine, od toga 6 sa postoljem   
 Nekropola Grobnice kod Kolanjevića: 2 sanduka i 1 sljemenjak  
 Nekropola uz crkvu sv. Đurđa kod Kolanjevića: 1 krstača sa natpisom i 1 ploča sa motivom žene i preslice  
 Nekropola Mostište: 1 sanduk broj sa originalnim ukrasom 
 Nekropola kod izvora Trebišnjice: 2 ploče.</s>

<s>Tokom realizacije prijedloga o izmještanju stećaka i ostalih kulturnih dobara (Manastir Kosijerevo i Dobrićevo) povećan je ukupan broj i nastala je nova nekropola reprezentativnih uzoraka iz ovog dijela Bosne i Hercegovinesa u kojoj se nalazi 86 stećaka i to 70 ploča, 42 sanduka, 1 sljemenik i 3 krstače i najveća je vještačka nekropola stećaka na Balkanu.</s><s>Dio reprezentativnih spomenika sa natpisima završio je u Zemaljskom muzeju u Sarajevu i u muzeju u Nikšiću.</s><s>Po pričanju očevidaca nekoliko stećaka transportovano je u SAD i tom akcijom rukovodio je arheolog Vejn Vučinić, porijeklom iz ovih krajeva.</s><s>Preko 350 stećaka ostalo je zauvijek pokriveno vodom Bilećkog jezera.</s>

<s>Reference</s>

<s>Nekropole stećaka
Bileća</s>

