Amyntaio
<s>Amyntaio (grčki: Αμύνταιο, makedonski: Суровичево, turski: Soroviç=Sorovič) je grad od 3,671 stanovnika i općina od 16,973 stan. na sjeverozapadu Grčke, u zapadnoj Makedoniji.</s><s>Sve do 1928. grad se zvao po tursko-slavenskom imenu Sorovič.</s>

<s>Geografske karakteristike</s>

<s>Amynteo leži u Prefekturi Lerin, udaljen 33 km od grada Florine.</s><s>Nedaleko od grada leže jezera Vegoritida i Petron, a nešto sjevernije Planina Nidže.</s>

<s>Historija</s>

<s>Zna se da je za rimskih vremena u kraju prosperirao grad pod imenom Kella, ali se ni danas nezna gdje se točno nalazio.</s>

<s>Najraniji pisani dokumenti o Soroviču je iz osmanskog deftera s kraja 15. vijeka, u njemu se navodi kao selo u Lerinskoj nahiji.</s><s>Krajem 18. vijeka Ali-paša Janjinski postao je vlasnik toga kraja.</s><s>U to vrijeme počeo je rast dotad malog sela spuštanjem pastira sa planina.</s><s>Krajem 19. vijeka Sorovič je bio naselje od 120 kuća, od tog 100 makedonskih.</s>

<s>Sudbina tog kraja promjenila se dolaskom željeznice.</s><s>Sultan je 1892. odlučio produžiti željezničku prugu Istanbul - Solun do Bitole.</s><s>Francuska kompanija koja je gradila prugu odlučila je da prolazi preko Soroviča.</s><s>Željeznica je pretvorila dotadašnje selo u jedan od ekonomskih centara zapadne Makedonije.</s><s>Taj prosperitet trajao je sve do sredine 20. vijeka.</s><s>Nakon Prvog svjetskog rata i Grčko-turskog rata došlo je do velike razmjene stanovništva između Turske i Kraljevine Grčke, tad su u grad i okolicu doseljeni brojni Grci iz Ponta.</s>

<s>Amyntaio je nakon Drugog svjetskog rata - 1948. dobio status općine.</s>

<s>Privreda</s>

<s>Najveći privredni objekt je termoelektrana podignuta 1980-ih, koja radi na lokalni lignit].</s><s>U gradu se puni mineralna voda, a poznat je i po vinima.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Δήμος Αμυνταίου</s>

<s>Gradovi u Grčkoj</s>

