Ustav Jugoslavije od 1963. godine
<s>Ustav SFR Jugoslavije od 1963. godine nastao je kao rezultat uverenja da su samoupravni odnosi u Jugoslaviji u dovoljnoj meri prevladali da zavređuju ustavnopravno ustoličavanje.</s>

<s>Odredbe 
Definiciju države karakteriše ne samo odredba da je to savezna država, već i socijalistička demokratska zajednica, što je trebalo da označi težnju ka marksističkom idealu o odumiranju države.</s>

<s>Osnovima ekonomskog uređenja proglašeni su društvena svojina, samoupravljanje i samoorganizovanje radnih ljudi na mikro i makroplanu.</s>

<s>Pravo na društveno samoupravljanje proglašeno je neprikosnovenim, a teritorijalne jedinice u državi (opština, srez, autonomne pokrajine Srbije, socijalističke republike i sama federacija) proglašene su društveno-političkim zajednicama.</s><s>U odredbi nezabeleženoj u ustavnom pravu, ukinuta je hijerarhija između ovih jedinica i uveden sistem međusobnih prava i obaveza.</s>

<s>Skupština je proglašena najvišim organom vlasti i društvenog samoupravljanja, a u saveznu i republičke skupštine su pored opštepolitičkog veća uvedena i veća radih zajednica - privredno, prosvetno-kulturno, socijalno-zdravstveno i organizaciono-političko.</s><s>Skupštine autonomnih pokrajina mogle su imati i više.</s>

<s>Predsednik republike postao je nezavisan od SIV-a i  samostalni organ federacije.</s><s>Uveden je Ustavni sud Jugoslavije i ustavni sudovi republika članica.</s>

<s>Praksa 
Na ovaj ustav doneto je 42 amandmana do donošenja novog  Ustava Jugoslavije od 1974. godine.</s><s>Ovo pokazuje da stabilnost institucija nije bila postignuta na duži rok.</s><s>Novi amandmani ojačali su položaj autonomnih pokrajina, uveli nove oblasti samoupravljanja a dotadašnji savezni organi postali su zajednički, a ne više nadređeni.</s>

<s>Literatura</s>

<s>1963
Ustavi Jugoslavije</s>

