Ujedinjene provincije Nove Granade
<s>Ujedinjene Provincije Nove Granade (španjolski: Provincias Unidas de la Nueva Granada) bila je kratkotrajna federacija koja je egzistirala od 1811. do 1816.</s>

<s>Historija</s>

<s>Nadahnuti idejama francuske i američke revolucije i rasulom vlasti u Španjolskoj, tadašnji lideri provincija Vicekraljevstva Nova Granada, mahom veleposjednici španjolskog porijekla (criolli) osnovali su vijeća, koja su trebala pomoći da se Nova Granada ujedini.</s><s>Od samog starta tinjao je sukob oko oblika nove vlasti.</s><s>Provincijska vijeća nisu htjela centralistički, autoritarni tip vlasti, za koji se zalagalo  vijeće iz Bogote, već federaciju po uzoru na Sjedinjene Američke Države, bližu liberalnim idejama prosvjetiteljstva.</s>

<s>Federalisti su se okupili uz Camila Torresa, a centralisti oko Antonija Nariña.</s><s>Da izbjegnu građanski rat između dve frakcije, vijeća su poslala svoje predstavnike u Bogotu 1811. da izrade nacrt Ustava.</s><s>U novembru 1811. je organiziran kongres, na kom su provincije osnovale - Ujedinjene provincije Nove Granade, federaciju autonomnih provincija, koje su se udružile samo oko zajedničkih interesa, dok je nacionalna vojska ostala u jurisdikciji Bogote, u suštini i dalje 
podređena španjolskoj metropoli.</s>

<s>Pojedine provincije Vicekraljevstva Nova Granada su od 1812. počele otkazivati poslušnost Španjolskoj i proglasile nezavisnost.</s><s>Iste te godine je Simón Bolívar (kasniji Južnoamerički osloboditelj) prvi put javno zatražio da i Vicekraljevstvo Nova Granada proglasi nezavisnost, ali kad je vidio da nema podršku iz svih provincija, napustio je Vicekraljevsto i otišao na Jamajku.</s>

<s>Nakon povratka Fernanda VII na španjolski tron i povlačenja napoleonska vojske.</s>

<s>Španjolski general Pablo Morillo krenuo je iz (današnje) Venecuele sa vojskom na Bogotu, da uvede reda, i pritom nailazio na slabi otpor.</s><s>Tome je svakako pomogla i činjenica što je obećao da će svima onima koji polože oružje i potvrde lojalnost španjolskoj kruni biti oprošteno, pored tog oslobodio je robove koji su pomogli u ponovnom zauzimanju odmetnutih 
provincija.</s><s>Potkraj 1815. uspio je zauzeti Cartagenu.</s>

<s>Početkom 1816.</s><s>Morillo je pokrenuo novu kampanju na Novu Granadu, promijenivši taktiku, više nije praštao pa je za nekoliko mjeseca.zauzeo Bogotu.</s>

<s>Morillo je pohapsio lidere antirojalista (među njima i Torresa kog je pogubio).</s><s>Osnovao je Sud za pročišćenje, odgovoran za prognanike i zatvorenike, Komisiju za konfiskaciju i Crkveni sud, zadužen za odnose vlade sa crkvom.</s><s>Svećenicima upletenima u subverzivne aktivnosti sudio je po vojnom zakonu.</s><s>Tako je španjolska rekonkvista formirala vojni represivni režim, koji je pomogao radikalizaciji pokreta za nezavisnost, šireći se na sve dijelove društva, i tako utro put za Bolívarov povratak i konačni 
trijumf.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze 
 The Independence Movement 
 Ustav</s>

<s>Historija Kolumbije
Bivše države u Južnoj Americi</s>

