Antoine Joseph Santerre
<s>Antoine-Joseph Santerre (16. mart 1752 - 6. februar 1809) bio je francuski vojskovođa, najpoznatiji po ulozi koju je kao zapovjednik pariške Nacionalne garde i  strastveni republikanac imao u najvažnijim događajima Francuske revolucije.</s>

<s>Rodio se u porodici relativno imućnih vlasnika pivovare, koju je godine 1770. naslijedio nakon smrti roditelja.</s><s>Iskazao se kao sposoban poslovan čovjek, ali još više kao filantrop te steako popularnost među masama siromašnih Parižana.</s><s>Zbog toga je u burnim događajima pred Revoluciju godine 1789. izabran za zapovjednika Nacionalne garde.</s><s>Na tom je mjestu 14. jula vodio juriš na Bastilju, a nakon masakra na Marsovim poljima 1791. godine je neko vrijeme bio izdan nalog za njegovim hapšenjem.</s><s>U ljeto 1792. godine je sudjelovao u napadu na kraljevski dvorac Tuilleries prilikom koga je masakrirana kraljeva Švicarska garda, a sam Louis XVI zarobljen.</s><s>Santerre je od strane revolucionara bio zadužen za njegovo čuvanje, a lično je nadgledao i njegovo pogubljenje na giljotini; prema nekim navodima je upravo on zapovijedio bubnjanje kako mase ne bi mogle čuti kraljev govor, iako će Santerreova porodica to osporavati.</s><s>Nekoliko mjeseci kasnije, Santerre je poslan u Vandeju kako bi sudjelovao u gušenju kontrarevolucionarnog ustanka; tokom kampanje je sudjelovao u borbama promjenjivog ishoda, sve do poraza u Drugoj bitci kod Corona nakon koje je u septembru 1793. godine opozvan u Pariz i uhapšen.</s><s>Njegovom hapšenju je pridonijela nepopularnost među ljudstvom, koje mu je zamjeralo navodni kukavičluk i sklonost luksuzu.</s><s>Santerre je uspio preživjeti jakobinsku strahovladu te je 1794. godine pušten i ponovno dobio čin divizijskog generala, ali više nije sudjelovao u nijednoj kampanji.</s><s>Nakon što je godine 1800. izašao iz vojske, ponovno se posvetio pivarstvu, ali u tome više nije imao uspjeha, te je umro u siromaštvu.</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Francuski vojskovođe
Sudionici Francuske revolucije</s>

