Baltijsk
<s>Baltijsk (ruski: Балтийск, njemački: Pillau do 1946.) je lučki grad od 33,946 stanovnika na zapadu ruske Kalinjingradske oblasti. .</s>

<s>Geografske karakteristike</s>

<s>Baltijsk je najjugozapadniji grad u Rusiji, koji se nalazi 50 km zapadno od Kalinjingrada.</s><s>Najveći dio grada leži na obali Baltičkog mora na Sambijskom poluotoku, razdvojen od sprudi Baltičke kose - Baltijskim tjesnacem.</s>

<s>Grad se prostire duž obale oko pet km.</s><s>Ukupna površina užeg Baltijska je oko 50 km², a područje Baltijskog gradskog okruga, u koji je uključen i grad Primorsk i nekoliko manjih sela, je oko 100 km², Dužina plaža je oko 42 km.</s><s>U prošlosti je teritorij bio prekriven gustim crnogoričnim šumama, koje su djelomično očuvane do danas.</s>

<s>Historija</s>

<s>Historija grada seže u 13. vijek, kad je 1258. dokumentirano ribarsko selo Vogram (danas predgrađe).</s><s>Prvi zapis o Pillau ili Pillu (od pruskog pilen - utvrda) datira iz 1363., danas je to kvart poznat pod imenom Stari Pillau, koji se dijeli na dva dijela; Veliki Pillau bliže moru i Mali Pillau.</s>

<s>Teutonski viteški red je 1260. zauzeo utvrdu Starih Prusa Naitepile.</s><s>Red je na najvišoj točki u tom području podigao višekatnu masivnu zgradu za naplatu prolaza brodićima plitkim tjesnacem u lagunu, koju je odredila Hanza 1361.</s><s>Od 1443.</s><s>Red je dobivao dvije trećine tog prihoda, a naselja u Vislanskoj laguni jednu trećinu.</s>

<s>Razvoj mjesta ubrzala je velika oluja u septembru 1510. kad je more probilo današnji trajni Baltijski tjesnac koji razdvaja Baltičku kosu od Sambijskog poluotoka i povezuje Baltičko more i Vislansku lagunu.</s><s>Plovni tjesnac omogućio je Pillau da se razvije u glavnu luku, tad je uz Stari i izrastao i Novi Pillau.</s>

<s>Tokom 16. vijeka građena je luka sa skladištima i utvrde.</s>

<s>U 17. vijeku za Tridesetogodišnjeg rata kad je Prusko vojvodstvo zaratilo sa Švedskom u julu 1626. se švedski 
kralj Gustav II Adolf iskrcao sa velikom vojskom i za tri sata zauzeo Pillau.</s><s>Šveđani su podigli jednu od glavnih atrakcija današnjeg Baltijska - peterokutnu zvijezdastu citadelu.</s><s>Nakon sklapanja primirja sa Pruskim vojvodstvom 1635., tu citadelu (tada još nedovršenu) kupili su stanovnici grada za 10 000 talira, a godinu dana kasnije Brandenburške trupe ušle su u Pillau.</s>

<s>Relativno dugo razdoblje mira počelo je za Pillau nakon sklapanja poljsko-švedskog mirovnog ugovora 1660.</s><s>U to je vrijeme novi izborni knez 
Brandenburg-Pruske Friedrich Wilhelm, koji je shvatio stratešku važnost Pillaua, počeo je ulagati napore u razvoj mjesta.</s><s>Tad je podignuta kamena crkva, mlin i svjetionik.</s><s>Pored tog je stanovnicima, kojih je tad bilo 300 bilo dopušteno trgovati sa vlasnicima brodskog tereta.</s>

<s>Značajan datum za Pillau bio je 8. januar 1725. kad je pruski kralj potpisao - dekret kojim je naselju dao status grada.</s><s>Dvadeset godina kasnije - 1745., podignuta je gradska vijećnica, razorena krajem Drugog svjetskog rata.</s>

<s>U toku Sedmogodišnjeg rata 1758.</s><s>Kraljevinu Prusku su okupirale ruske trupe.</s><s>Tad su u Pillau podignuti Ruski nasip i pravoslavna crkva.</s>

<s>Za Napoleonskih ratova Pruska je zaratila sa Napoleonovim Carstvom, zbog tog je francuska vojska 1. juna 1807. ušla u Pillau, ali nije uspjela zauzeti citadelu, jer je već 2. jula iste godine sklopljen Tilsitski mir.</s><s>Francuske trupe su ponovno zauzele Pillau-1812., prilikom povlačenja iz Rusije, ali su se povukle 8. februara 1812. pred naletom ruskog korpusa.</s>

<s>U Pillauu je 1816. izgrađen novi svjetionik visok 31,38 metara, a 1871. izvršena je potpuna rekonstrukcija citadele.</s><s>Željeznička pruga do Königsberga izrađena je 1865.</s><s>Kad je novemru 1901. otvoren Kalinjingradski kanal, kojim su i veći brodovi mogli doploviti do Königsberga, gatovi Pillaua su opustjeli, pa je to imalo velike posljedice na ekonomiju, pa je grad počeo stagnirati.</s>

<s>Za Drugog svjetskog rata mnogi građani Istočne Pruske pobjegli su iz luke Pillau na zapad – odavde je brodovima preveženo 625 000 ljudi.</s>

<s>Na kraju Drugog svjetskog rata za grad su se vodile velike borbe između jedinica Wehrmachta i Crvene armije (11. gardijska armija) koja je zauzela Pillau krajem aprila 1945.</s><s>Grad je već u novembru 1946. prezvan u Baltijsk.</s>

<s>Za sovjetske vlasti je 1952. stvorena najveća pomorska baza na Baltiku, što mu je odlučilo sudbinu jer je postao zatvoren grad.</s><s>Dekretom iz 1994. stvoren je Baltijski gradski okrug, u kom su pored Baltijska, bili Primorsk i nekoliko sela; Divno, Lunino, Cvetno, Beregovo, kao i čitava Baltička kosa.</s>

<s>Nakon raspada SSSR-a poduzeti su koraci za obnovu civilne vlasti u gradu, pa je 2004. dio baltičke pomorske baze predat Ministarstvu transporta da ga koristi trgovačka mornarica.</s><s>Odlukom Kalinjingradske regionalne dume 2008., ukinut je Baltički gradski okrug, umjesto njega stvoren je Baltički općinski okrug, u koji je uključen grad Primorsk i selo Divnoe.</s>

<s>Privreda 
Pored tog što je velika pomorska baza i trgovačka luka Baltijsk je grad sa remontnim brodogradilištem i pogonima mašinske i lake industrije.</s><s>Dobro je povezan željeznicom sa beloruskim, litvanskim i poljskimgradovima.</s>

<s>Pobratimski gradovi</s>

<s>Baltijsk ima ugovore o pobratmstvu sa slijedećim gradovima;
  Neftejugansk, Rusija
  Karlskrona, Švedska
  Elbląg, Poljska</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Aдминистрациa Балтийского городского округа (službene stranice)</s>

<s>Gradovi u Kalinjingradskoj oblasti
Gradovi u Rusiji
Kalinjingradska oblast</s>

