Čeda Milosavljević
<s>Čedomir Čeda Milosavljević (Stojnik, kod Sopota, 6. april 1898. – Zlatibor, 30. novembar 1941), učitelj i učesnik Narodnooslobodilačke borbe.</s>

<s>Biografija 
Rođen je 6. aprila 1898. godine u selu Stojnik na Kosmaju.</s><s>Posle završene osnovne škole u rodnom mestu, upisao je Učiteljsku školu u Beogradu.</s><s>Početkom Prvog svetskog rata, 1914. godine, kao dobrovoljac se prijavio u Vojsku Kraljevine Srbije i zajedno sa njom učestvovao u povlačenju preko Albanije.</s><s>Godine 1915. nalazio se na ostrvu Krfu, odakle je otišao u Francusku.</s>

<s>U Francuskoj je nastavio i završio školovanje za učitelja.</s><s>Tokom školovanja došao je u dodir sa francuskom socijalističkom omladinom.</s><s>Godine 1919. se vratio u novoosnovanu Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca, a iduće godine postao je član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ).</s>

<s>Posle donošenja Obznane i zabrane Komunističke partije, po kazni je, kao učitelj stalno premeštan iz mesta u mesto i to u najzabačenijim delovima Srbije.</s><s>Posle uspostavljanja diplomatskih odnosa između Kraljevine Jugoslavije i Saveza Sovjetskih Socijalističkih Republika, 1940. godine, radio je na osnivanju „Društva prijateljstva Jugoslavija - SSSR“, u kojem je vršio dužnost sekretara.</s>

<s>Posle Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije, 1941. godine, radio je na prikupljanju oružja i u drugim stvarima u toku priprema oružanog ustanka u Azbukovici i Rađevini.</s><s>Zajedno sa doktorom Mišom Pantićem i španskim borcem Žikicom Jovanovićem Špancem učestvovao je u stvaranju Rađevačke partizanske čete, koja je formirana krajem juna 1941. godine i koja je kasnije ušla u sastav Valjevskog partizanskog odreda.</s>

<s>Zajedno sa Rađevačkom četom učestvovao je 7. jula 1941. godine u Beloj Crkvi, kod Krupnja, u prvoj ustaničkoj akciji u Srbiji.</s><s>U četi je najpre bio član vojno-političkog rukovodstva i sekretar partijske ćelije.</s><s>Septembra 1941. godine postavljen je za političkog komesara Rađevačkog partizanskog bataljona, koji se takođe nalazio u sastavu Valjevskog partizanskog odreda.</s>

<s>U borbi protiv Nemaca, kod Ljubovije, bio je teško ranjen i prenesen u partizansku bolnicu u Užicu.</s><s>Krajem novembra 1941. godine, dok su se Nemci nadirali ka Užicu, partizanska bolnica je evakuisana na Zlatibor.</s><s>Pripadnici nemačke 342. pešadijske divizije, su 30. novembra zarobili oko 150 partizanskih ranjenika, među kojima se nalazio i Miša, i sve ih pobili.</s>

<s>Jula 1951. godine, povodom obeležavanja desetogdišnjice Dana ustanka naroda Srbije, u Beloj Crkvi mu je podignut spomenik, rad vajara Stevana Bodnarova.</s>

<s>Literatura</s>

<s>Enciklopedija Jugoslavije (knjiga šesta).</s><s>„Jugoslovenski leksikografski zavod“, Zagreb 1965. godina.</s>

<s>Jugoslavenski partizani
Srpski komunisti
Biografije, Beograd</s>

