Jedno
<s>Jedno je filozofski pojam koji u platonizmu označava iskon svega postojećeg, odnosno najviši princip iz kojeg se objašnjava sve drugo kao ne-jedno, tj. kao mnoštvo i raznolikost.</s><s>Jedno u filozofskom smislu se nikako ne može identifikovati sa numeričkom jedinicom (1), jer je ona osnova svake individuacije i mnoštva.</s>

<s>Čuang Ce</s>

<s>Prema kineskom filozofu Čuang Ceu, ne može se raspravljati, pa čak ni zamisliti, šta je stvarno jedno.</s><s>Jer čim čovek počne o tome da razmišlja i raspravlja, to postaje nešto odvojeno od uma koji misli i govori, čime se gubi njegova sveobuhvatna jednost.</s>

<s>Plotin</s>

<s>U Platonovom dijalogu „Parmenid“ (137 v i dalje) se prikazuje identitet između jednog i biti (odnosno bitka).</s><s>U neoplatonizmu i gnosticizmu, Jedno je monoteistički Bog.</s><s>Plotin je poistovetio Jedno sa dobrotom i bitkom, stavljajući ovo trojstvo iznad svih određenih bića i misli kao poslednji i neizrecivi iskon svega postojećeg.</s>

<s>Plotin govori o postanku mnoštva iz jednog na sledeći način:</s>

<s>Erijugena</s>

<s>Jovan Skot Erijugena, veliki filozof srednjovekovne hrišćanske sholastike, je svoje učenje temeljio na spisima Pseudo-Dionisija Areopagite, koje je sa grčkog preveo na latinski.</s><s>Njegova filozofija se odlikuje noeplatonističkim shvatanjem Jednog, iz kojeg sve proističe i u koje se sve vraća.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vidi još 
 Jednost
 Dvojstvo
 Mnoštvenost</s>

<s>Teologija
Filozofska terminologija</s>

