Gaj Rubelije Bland
<s>Gaj Rubelije Bland () bio je rimski senator, koji je živeo u doba principata.</s><s>Bland je bio unuk Rubelija Blanda iz Tibura, rimskog viteza, za koga se kaže da je prvi u Rimu poučavao retoriku.</s><s>Gaj Rubelije Bland vršio je dužnost dopunskog konzula (consul suffesctus) od avgusta do decembra 18. g. nove ere, zajedno s Markom Vipstanom Galom kao kolegom u konzulatu.</s><s>Godine 33. n.e. oženio se Julijom Livijom, kćerkom Druza Mlađeg i unukom rimskog cara Tiberija.</s>

<s>Karijera
Bland je bio prvi iz svoje porodice koji je primljen u senat, pa je smatran "skorojevićem" (homo novus), što se tokom godinama negadivno odražavalo na njegovu karijeru.</s><s>Njegov "sled magisrratura" (cursus honorum) dokumentovan je na nekoliko natpisa pronađenih u severnoj Africi.</s><s>Bland je svoju karijeru započeo kao kvestor u službi cara Avgusta, a potom je vršio službe narodnog tribuna i pretora.</s><s>Dve godine nakon što je 18. g. obavljao dužnost dopunskog konzula, bio je umešan u progon Emilije Lepide tako što je u senatu izneo predlog, koji je usvojen, da se ona stavi van zakona.</s>

<s>Primarni izvori ne slažu se o tome kad je Bland primljen u prestižni kolegij pontifika, odnosno da li je do toga došlo pre ili nakon njegovog konzulata; jedan ga natpis navodi kao člana kolegija pre konzulata, dok ga dva navode nakon njega.</s><s>Hoffman primećuje da je Bland "verovatno primio dužnost sveštenika kasno zbog svog niskog rođenja".</s><s>Uprkos svom poreklu, Bland je postigao ono što je postalo vrhunac njegove uspešne senatorske karijere, kad je imenovan za prokonzularnog upravnika provincije Afrike 35/36. godine.</s><s>Po povratku u Rim, Bland je izabran kao jedan od četiri člana komisije za procenu štete koju je požar u Rimu naneo ranije te godine.</s>

<s>Brak i porodica
Godine 33. oženio se Julijom Livijom, jednom od princeza iz carske kuće.</s><s>Uprkos činjenici da je Bland bio dopunski konzul u 18. godini, ovaj se brak smatrao socijalnom katastrofom; Tacit uključuje taj događaj u popis "mnogih tuga koje su rastužile Rim", koji su se inače sastojali od smrti različitih istaknutih ljudi.</s><s>Ronald Syme vidi ovu Tacitovu reakciju kao "ton i osećanja čoveka koji je robovao merilima stakeža i ranga".</s><s>Julija je bila kćerka Livile i Druza Julija Cezara te unuka cara Tiberija.</s>

<s>Iz ovog braka rođeno je najmanje dvoje dece: dečak Rubelije Plaut, koji je u jednom trenutku smatran suparnikom cara Nerona, i devojčica Rubelija Basa.</s><s>Dvoje daljnje dece nisu sigurni: jedan se natpis odnosi na Rubelija Druza, koji je umro pre svog trećeg rođendana, dok Juvenal implicira postojanje još jednog sina, koji se takođe zvao Gaj Rubelije Bland.</s>

<s>Vidi još
 Spisak konzula ranog Rimskog Carstva</s>

<s>References</s>

<s>Literatura</s>

<s>Rimski konzuli
Julijevsko-Klaudijevska dinastija
Rubellii</s>

