Torcuato Fernández-Miranda
<s>Torcuato Fernández-Miranda y Hevia, 1. vojvoda od Fernández-Mirande (10. novembar 1915 – 19. jun 1980) bio je španski pravnik i političar, poznat kao jedan od najistaknutijih ličnosti u vrhovima Francove diktature, ali i po ulozi koju je imao prilikom tranzicije u moderni demokratski sistem.</s>

<s>Fernández-Miranda se tokom građanskog rata kao mladi oficir borio na strani desničarskih pobunjenika, a poslije je diplomirao pravo, te postao rektor Univerziteta u Oviedu.</s><s>Španski diktator Francisco Franco mu je sredinom 1950-ih povjerio nadzor nad španskim univerzitetima, a 1960. godine mu povjerio još delikatniju dužnost - političko savjetovanje princa Juana Carlosa I, koga je Franco bio odredio za svoga nasljednika.</s><s>Juan Carlos I je kasnije upravo Fernandeza-Mirandu navodio kao ličnost koja ga je naučila "da misli svojom glavu".</s>

<s>Fernández-Miranda je pred kraj Francove vladavine napredovao u redovima Movimiento Nacional, odnosno Falange, jedine dozvoljene političke stranke.</s><s>Bio je potpredsjednik vlade Luisa Carrera Blanca, nakon čijeg ubistva u decembru 1973. je privremeno preuzeo dužnost premijera.</s><s>Mjesto premijera je na kraju ipak preuzeo Carlos Arias Navarro, koji će je zadržati sve do Francove smrti u novembru 1975.</s>

<s>Kada je načelo španske države došao Juan Carlos, odlučio je zadržati Ariasa, ali je svome mentoru dao mjesto predsjednika Cortesa, odnosno zadatak da donese zakone kojim bi se u Španiji nakon četiri decenije vratila demokracija.</s><s>Fernandez-Miranda je smatrao da bi za Španiju bilo najbolje, da u svrhu stabilnosti, ima dvostranački sistem u kome bi jedna stranka bila konzervativna, a druga liberalna; za potonju ulogu je odredio Špansku socijalističku radničku partije (PSOE) koja je bila ilegalna, ali koja se u međuvremenu odrekla saveza sa komunistima.</s><s>Fernandez-Miranda je potom kao Ariasovog nasljednika odredio reformistički orijentiranog Adolfra Suareza pod kojim su 1976. doneseni reformski zakoni i stvoreni uvjeti za prve višestranaćke izbore 1977. godine.</s>

<s>Fernández-Miranda je nakon uspostave nove vlade međutim, razišao sa Suarezom, nezadovoljan legalizacijom Komunističke partije i politikom decentralizacije.</s>

<s>Španski političari
Premijeri Španije</s>

