Zamak Kuressaare
<s>Zamak Kuressaare (estonski: Kuressaare linnus, njemački: Schloss Arensburg) je zamak u gradu Kuressaare na otoku Saaremaa na zapadu Estonije.</s>

<s>Karakteristike i historija</s>

<s>Izgradnja zamka usko je povezana sa otporom paganskih stanovnika otoka Saaremaa 
Livonskom bratstvu mača.</s><s>Tako da je on tek 1227. kao posljednja estonska enklava podpao pod vlast Reda.</s>

<s>Nakon tog je između 1228. - 1234. nastala mala feudalna kneževina na prostoru današnjeg Okruga Lääne i Zapadnoestonskog arhipelaga - Biskupija Ösel-Wiek (Saare-Lääne) na površini od nekih 7600 km².</s><s>Sjedište biskupije od 1265. bio je grad Haapsalu na kopnu.</s>

<s>Kao biskupska rezidencija na otoku Saaremi - zamak Kuressaare jedna je od najzanimljivijih i najbolje 
očuvanih fortifikacija u Estoniji.</s><s>Za razliku od brojnih drugih estonskih srednjovjekovnih zamaka Kuressaare je preživio Livonski rat (1558.-83.) i nastavio se razvijati pod novim vlasnicima.</s>

<s>Biskupski zamak podignut je tokom 14. vijeka u kasnogotičkom stilu.</s><s>To je 3-katna građevina samostanskog tipa podignuta u strogo četverokutnom tlocrtu, sa moćnim 7-katnim obrambenim tornjem na sjevernom uglu i vitkom 6-katnom Stražarskom kulom na istočnom uglu.</s>

<s>Najkasnije početkom 17. vijeka srednjovjekovni biskupski zamak sa pomoćnim objektima postao je utvrda sa bedemima i bastionima.</s>

<s>Historija zamka Kuressaare može se podijeliti na najmanje četiri velika perioda, koji su nazvani po bivšim vlasnicima; Biskupski period (prva polovica 14. vijeka - 1559.), Danski period (1559. - 1645.), Švedski period (1645.-1721.) i Ruski period (1721.-1918.).</s>

<s>Gradnja najstarijeg dijela utvrde- biskupskog zamka, započela je u prvoj trećini 14. vijek, a dovršena je sa izgradnom prvog bedema krajem istog vijeka.</s><s>Od tog bedema sačuvan je samo podzemni dio, tako da je danas samo njegov južni ugao otkopan i izložen.</s>

<s>Kao druga rezidencija Biskupije Ösel-Wiek Zamak Kuressaarese je brzo dograđivan.</s><s>Već sredinom 16. vijeka cijeli kompleks je već bio okružen novim bedemom sa najmanje jednim velikim i šest ugaonih tornjeva.</s><s>Od tih tornjeva preživio je jedino Barutni koji je restauriran za Švedskog perioda.</s><s>Topovski toranj u sjevernom uglu je restauriran 1970-ih, a istočni i jugoistočni 
tornjevi otkopani su tek 2010. i restaurirani.</s>

<s>Posljednji biskup Johann von Münchhausen prodao je Zamak Kuressaare 1559. danskom kralju.</s><s>U Danskom periodu dogodila se najveća promjena kad je srednjovjekovni zamak postao utvrda.</s><s>Izgrađeni su prvi bastioni okruženi glasijama i jarkom, od njih danas nema tragova.</s>

<s>Za Švedskog perioda koji je počeo u augustu 1645. kad je otok Saaremaa pripao Švedskoj, Utvrda Kuressaare dobila je formu koju danas poznajemo.</s>

<s>Najopsežniji građevinski radovi odvijali su se u posljednjem kvartalu 17. vijeka i trajali do Velikog sjevernog rata.</s><s>Izvedeni su pod vodstvom poznatog vojnog inženjera Erika Dahlbergha, bastioni i bedemi su ojačani, podignuti ravelini i okruženi novim glasijama.</s><s>Utvrda je dobila stalni garnizon u kom je za mira boravila posada od stotinjak ljudi, a u ratu i preko 1000.</s>

<s>Najviše oštećenja utvrda je doživila za Velikog sjevernog rata, iako se švedski garnizon zbog kuge, predao ruskoj vojsci bez otpora 8. septembra 1710.</s><s>Rusi su iz predostrožnosti u aprilu 1711. minirali zamak, raznijeli bastione, Topovski toranj i zapalili 
pomoćne zgrade.</s><s>Utvrda je nakon tog dekadama ostala u ruševinama, neke od prostorija služile su kao skladište za žito, sve do prve polovice19. vijeka.</s>

<s>Radovi na restauraciji započeli su tek 1788. i trajali su do kraja 18. vijeka.</s><s>Najveća promjena bila je izgradnja donjeg ugla sjevernog bastiona i izgradnja novih garnizonskih zgrada.</s>

<s>Zbog izmijenjene političke situacije Utvrda Kuressaare izgubila je na važnosti u prvoj polovici 19. vijeka, pa je 1834. izbačena sa popisa utvrda Ruskog Carstva i nekoliko godina kasnije prodana Viteškom redu Saaremaa.</s>

<s>Tokom 20. vijeka  utvrda je više puta restaurirana,pa se počela koristiti u javne svrhe u podrum su useljene banka i arhiv, a od 1913. na katu je smješten muzej.</s>

<s>Danas se u njemu održavaju brojni  sportski i kulturni događaji na otvorenom.</s>

<s>Od 1997. čitav kompleks utvrde je vlasništvo Muzeja Saaremaa, samo ravelini i glasije pripadaju gradu.</s>

<s>Zamak  Kuressaare je kao kulturno dobro - 2002. uvršten na listu kandidata za UNESCO-vu 
Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>History of the castle and fortress</s>

<s>Građevine u Estoniji
Gotička arhitektura</s>

