Monodrama
<s>Monodrama je vrsta drame u kojoj je tekst dodeljen samo jednom liku, koji monološki govori svoj tekst.</s>

<s>Ovaj naziv se prvi put pojavljuje u Nemačkoj, kada je glumac Brandes između 1775 - 1780. godine popularizovao kratki komad za jednog glumca ili glumicu, uz pratnju muzike ili hora.</s>

<s>Monodrame su davane u sklopu predstava sa tri dramska programa, a često i kao adaptirani delovi dužih drama.</s><s>Na isti način su nastale i duodrame, kratki komadi sa dva lica.</s>

<s>U realističkom pozorištu monodrama postaje popularna kao sredstvo psihološke analize (Strindberg, Čehov, O'Nil), a u modernom kao izraz čovekove usamljenosti (Kokto, Beket).</s>

<s>Monodrama može da bude i dramski prikaz jednog lica, u kome su, prema teoriji N. Evrejinova, svi likovi su samo projekcija različitih stanja duše glavnog junaka.</s><s>Tako se u kratkoj monodrami samog Evrejinova (U kulisama duše, 1912. g.) smenjuju, suočavaju i sukobljavaju racionalno, sentimentalno i nesvesno čovekovo Ja.</s><s>Na osnovu ovog teorijskog merila, i Krležina legenda Sjena mogla bi se smatrati monodramom.</s>

<s>Reference 
Rečnik književnih termina, 2001, Romanov, Beograd.</s>

<s>Teatar</s>

