Normalizacija odnosa Sovjetskog Saveza i SFR Jugoslavije
<s>Normalizacija odnosa s Moskvom, koja je bila potaknuta sa sovjetske strane, započela je nakon Staljinove smrti 5. marta 1953. godine.</s><s>Pritisak istočnog bloka je popustio, a počela je slabiti i ekonomska blokada.</s><s>Promjene na vrhu SSSR-a dovele su i do promjene u vanjskoj politici Jugoslavije.</s><s>Zaustavljen je proces političkog približavanja Zapadu, a otvarao se proces normalizacije odnosa sa SSSR-om.</s>

<s>Beogradska deklaracija  
Polovinom 1955. u Beogradu je boravila sovjetska delegacija na čelu s Nikitom Hruščovom.</s><s>Na kraju posjeta potpisan je dokument poznat pod nazivom Beogradska deklaracija.</s><s>U deklaraciju su istaknuta načela na kojima će se zasnivati odnosi između dviju zemalja: poštivanje suverenosti, nezavisnosti, integriteta i ravnopravnosti u međunarodnim odnosima i odnosima s drugim državama.</s><s>Beogradska deklaracija bila je dokument koji je tek regulirao odnose između država i vlada i u tom pogledu reflektirao politički stav jugoslavenskog rukovodstva da prvo treba normalizirati međudržavne odnose, a odnose među partijama ostaviti za kasnije.</s><s>Postavljeni su temelji međusobnih odnosa u sljedećih 35 godina, što je i bio strateški interes jugoslavenske vanjske politike.</s>

<s>Moskovska deklaracija 
Normalizacija partijskih odnosa postignuta je tek godinu dana kasnije, Moskovskom deklaracijom.</s><s>U uspostavi međupartijskih odnosa bio je važan Dvadeseti kongres KPSS-a održan u februaru 1956. u Moskvi, na kojem je Hruščov u svojm referatu Staljina označio odgovornim za masovna ubistva i deportacije.</s><s>Time su stvoreni uslovi da Tito u junu posjeti Moskvu.</s>

<s>Moskovska deklaracija potpisana je 20. juna 1956. za vrijeme zvanične posjete delegacije vlade FNRJ Sovjetskom Savezu od 1. do 23. juna 1956. godine.</s><s>Članovi delegacije bili su: Josip Broz Tito, generalni sekretar SKJ, Edvard Kardelj, sekretar Izvršnog komiteta CKSKJ i članovi CKSKJ Jakov Blažević, Veljko Mićunović, Koča Popović i Mijalko Todorović kao predstavnici SKJ i Socijalističkog saveza radnog naroda.</s><s>Članovi sovjetske delegacije bili su:  N. S. Hruščov, prvi sekretar CKKPSS, i članovi Prezidijuma CKKPSS N. A. Bulganjin, K. J. Vorošilov, A. I. Mikojan, V. M. Molotov i D. T. Šepilov.</s>

<s>Moskovska deklaracija bila je izraz kompromisa, no ipak je bila bliža jugoslavenskim stajalištima.</s><s>Njome su odnosi dviju partija stavljeni u određene ideološko-političke okvire – Sovjeti su priznali postojanje različitih putova u izgradnji socijalizma i načelo da se suradnja među komunističkim partijama treba zasnivati na dobrovoljnosti i ravnopravnosti, na prijateljskoj kritici i na drugarskoj razmjeni mišljenja, ali i u duhu internacionalističkih principa marksizma-lenjinizma.</s><s>Jugoslavija i SSSR bili su bliski u mnogo međunarodnih pitanja, ali što se tiče neovisnosti, bilo je jasno da se Jugoslavija i dalje vrlo jasno razlikuje od sovjetskih satelita.</s>

<s>U osam tačaka deklaracije su uređeni odnosi između Saveza komunista Jugoslavije i Komunističke partije SSSR-a.</s>

<s>1.	Beogradskom deklaracijom uređeni su državni odnosi SFRJ i SSSR.</s><s>2.	Tom deklaracijom stvoreni su uslovi i za saradnju SKJ i KPSS.</s><s>3.	Saradnja treba da se temelji na punoj dobrovoljnosti i ravnopravnosti.</s><s>4.	Saradnja između SKJ  KPSS odvijače se u prvom redu putem razmjene iskustava od opšteg interesa za razvitak socijalističke prakse i unapređenja socijalističke misli.</s><s>Uloga Informbiroa (koji je u međuvremenu rasformiran) se ocjenjuje negativno.</s><s>5.	Razmenu mišljenja u oblasti socijalističke naučne misli.</s><s>6.	Saradnja će se odvijati kroz sve forme konstruktivne drugarske diskusije
7.	Uzajamna saradnja predstavlja sastavni dio kontakata s drugim komunističkim i radničkim partijama, kao i sa socijalističkim i ostalim progresivnim pokretima u svijetu.</s><s>8.	SKJ i KPSS smatraju da je u interesu borbe za trajni mir i bezbjednost, kao i za socijalni progres, neophodna široka saradnja svih progresivnih i miroljubivih snaga, koja se sve jače manifestuje u najraznovrsnijim formama i u svjetskim razmjerama.</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura 
 Vladimir Dedijer -  Novi prilozi za biografiju Josipa Broza Tita (I-II).</s><s>Ivo Goldstein - Hrvatska 1918-2008.</s><s>Tvrtko Jakovina - Američki komunistički saveznik.</s><s>Zagreb 
 Tvrtko Jakovina - Trenuci katarze: Prijelomni događaji XX. stoljeća.</s><s>Tvrtko Jakovina - Treća strana Hladnog rata, Fraktura</s>

<s>Jugoslavensko-sovjetski odnosi</s>

