Vok
<s>Vok je posuda za kuhanje i pečenje.</s><s>Potiče iz Kine i najviše je u upotrebi u istočnoj i jugoistočnoj Aziji.</s>

<s>Podsjeća na tavu, ali dno originalnog voka je zaobljeno — što znači da je predviđen za otvoreni plamen.</s><s>Postoji (evropska) verzija voka i sa ravnim dnom — verzija za električne šporete.</s>

<s>Prečnik voka je od 30 centimetara do čak dva metra.</s><s>Ipak, verzije za kućnu upotrebu se kreću do 91 centimetra.</s>

<s>Izrađuje se od čelika ili gvožđa.</s><s>Pre prvog kuvanja preporučuje se da se „naprazno” zapeče uljem, da bi dobio patinu.</s><s>Originalni vok se proizvodi kovanjem, ručno; ti primjerci su znatno skuplji.</s><s>Ipak, postoji verzija koja je presvučena teflonom i u kojoj nije moguće dostizati temperature do 350 °C, kako je to u pravom voku.</s>

<s>Kuhar, tokom kuhanja, drži vok za dršku sličnu dršci tave, ali kod većih primjeraka postoji i drška sa druge strane da bi kuhar mogao da trese hranu.</s><s>Trešenje hrane, neprestano, tokom kuhanja, jeste bitna karakteristika kuhanja u voku.</s>

<s>U vok se stavlja već skoro kuhana hrana — razne vrste mesa, sitno sječeno, da ne može da se prepozna porijeklo — i makaroni, ili povrće koje se redovno stavlja sirovo i kuha se tako da ostane čvrsto tj. kuhanjem, koje traje par minuta, ne smije da se raskuha i da postane meko.</s>

<s>Prednosti voka su u tome što se troši malo ulja, hrana se brzo kuha i zadržavaju se vitamini.</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Kuhinjsko posuđe</s>

