Vanekov mlin u Bijeljini
<s>Vanekov mlin u Bijeljini nalazi se na užem gradskom podučju grada prema naselju Novo Selo, Bosna i Hercegovina.</s><s>Izgradio ga je Franc Vanek 1888. godine a dogradio 1926. godine, stanovnik tadašnjeg Franc Jozefsfelda, današnje Novo Selo.</s><s>Predstavlja značajan resurs industrijskog naslijeđa iz vremena nakon austrougarske okupacije Bosne i Hercegovine.</s>

<s>Gradnji mlina prethodila je izgradnja kolonije Franc Jozefsfedl, današnje Novo Selo, koji je naseljavala napredna grupa stanovnika njemačkog porijekla – Podunavske Švabe ili Donauschwäbische.</s><s>Za vrlo kratko vrijeme stvorena je kulturološki i proizvodno-zanatski napredna zajednica, koja svoj utjecaj širi i na grad Bijeljinu, podižući do prvog svjetskog rata:
 Vanekov mlin na parni pogon na Novoselskoj cesti, 
 ciglanu Devaldovih u Novom selu, kasnije premještenu u Bijeljinu izgradnjom modernijeg objekta, 
 fabriku okova i brava u selu otvorenu neposredno prije Drugog svjetskog rata, 
 fabriku furnira sa pogonom za proizvodnju gajbi za voće, otvorenu 1938. godine u blizini Novog Sela 
 veliki broj zanatskih djelatnosti, 
 razvoj gradske urbane sredine – gradski park, hoteli i brojne druge građevine.</s>

<s>Do tada se žito mljelo na riječnim mlinovima na Savi i Drini i brojnim vodenicama na manjim tokovima.</s><s>Ovo je bio značajan preokret u mlinarskoj industriji, jer je mljevenje žita postalo, masovnije, brže i jeftinije, a pored toga otkupljivani su i viškovi žita u domaćinstvima što je omogućilo efektniji i dalji napredak trgovine i privrede zasnovane na prehrambenoj industriji.</s>

<s>Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine donijela je 25. januara 2021. godine odluku da se mlin proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.</s><s>Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Amir Pašić, Goran Milojević i Radoje Vidović (predsjedavajući).</s><s>Nacionalni spomenik čine očuvani ostaci kompleksa Vanekovog mlina –
izvornih objekata za proizvodnju paromlina i upravne zgrade.</s>

<s>Historija 
Migracije Njemačkih stanovnika na područje jugoistočne Evrope započele su nakon Velikog Bečkog rata (1683–1699. godine) na pogranična područja sa Osmanskim Carstvom, uglavnom su pratila slivove rijeka Dunava i Save, a grupu doseljenika domaće stanovništvo nazvala je Švabama ili Donauschwäbische.</s><s>Ova politika naseljavanja, odnosno osiguravanja austrougarske granice, naročito je bila intenzivna u vrijeme vladavine Marije Terezije i Jozefa II.</s>

<s>U vrijeme austrougarske aneksije na području Bosne i Hercegovine, poticajima austrougarske vlade naseljavani su Česi, Austrijanci, Slovaci, Mađari, Poljaci, Rusi, Ukrajinci, Slovenci, Italijani i Nijemci.</s><s>Na današnju teritoriju Novog Sela, doselili su su Nijemci iz svojih kolonija u blizini Nove Pazove u Sremu i Kačareva kod Pančeva, u potrazi za obradivom zemljom i boljim uslovima života i podigli koloniju Franc Josefsfedl.</s>

<s>Opis 
Arhitektura kompleksa je utilitarna, funkcionalistička, proistekla iz njegove namjene.</s><s>Ulična fasada Vanekovog mlina, a naročito upravne zgrade su bogatije dekoracije u duhu sa vremenom u kome su građene, sa jednostavnom primjenom elemenata historicizma.</s><s>Ovaj način gradnje, kojim se prema ulici prikazuje najraskošniji dio objekta, a unutar parcele redaju sadržaji odgovara urbanističkom konceptu ušorene parcele, kao dijela naslijeđa urbanizma i arhitekture Podunavskih Švaba.</s><s>Usljed nekorištenja objekta i oštećenja koja nisu na vrijeme sanirana došlo je do propadanja objekta i potpunog kolapsa dijelova konstrukcije objekata, te su nepovratno izgubljene neke njegove materijalne komponente – toranj, visoki dimnjak, dijelovi objekata Vanekovog mlina i kompletno pokretno naslijeđe postrojenje na parni pogon.</s><s>Značaj arhitekture Vanekovog mlina očuvan je u cjelovitosti fasadnog platna uličnog 
fronta kompleksa, sastavljenog od ulične fasade Vanekovog mlina i upravnog objekta u nastavku.</s>

<s>Reference</s>

<s>Vanjski linkovi</s>

<s>Nacionalni spomenici u Bijeljini
Bosna i Hercegovina u Austro-Ugarskoj</s>

