Aćim Grulović
<s>Aćim Grulović (1898 — 1948) je bio jugoslovenski revolucionar, učesnik Narodnooslobodilačke borbe, pukovnik JA i društveno-politički radnik AP Vojvodine i NR Srbije.</s>

<s>Biografija 
Rođen je 3. septembra 1898. godine u Beškoj, Srem.</s><s>Osnovnu školu završio je u rodnom selu i do šesnaeste se godine bavio zemljoradnjom.</s><s>Po završetku Prvog svetskog rata, u Aleksincu je 1920. godine završio šumarski kurs, 1926. u Beogradu dvogodišnju trgovačku školu i do 1930. još četiri razreda gimnazije.</s>

<s>Učešće u radničkom pokretu 
Pod uticajem pelagićevaca se pridružio radničkom pokretu i propagirao politiku Komunističke partije Jugoslavije od 1919. do 1921. godine.</s><s>Nakon zabrane KPJ i njenim prelaskom u ilegalu, svoju političku delatnost nastavio je u sindikatima.</s><s>Kao sindikalni aktivista, u Beogradu je bio izabran za člana uprave „Merkura“, društva za socijalno osiguranje privatnih nameštenika, a kooptiran je i za člana Savezne uprave SBOTIČ-a.</s>

<s>Na opštinskim izborima 1927. bio je kandidat za Sremskomitrovački srez na listi Saveza radnika i seljaka, iza koje je stajala KPJ.</s><s>Angažovao se i na stvaranju Narodnog fronta (1936. kroz Jedinstvenu radničku partiju, a 1938. preko Stranke radnog naroda) i postao jedan od vodećih aktivista borbe protiv fašizma.</s>

<s>Član KP Jugoslavije postao je 1938. godine, a ubrzo i član Mesnog i Sreskog komiteta KPJ u Sremskoj Mitrovici.</s><s>Pokrenuo je osnivanje Okružnog komiteta KPJ za Srem i bio njegov sekretar (1940).</s><s>Učestvovao je u radu Šeste pokrajinske konferencije KPJ za Vojvodinu, na kojoj je bio izabran za člana Pokrajinskog komiteta i delegata za Petu zemaljsku konferenciju KPJ u Zagrebu (1940).</s>

<s>Narodnooslobodilačka borba 
Drugi svetski rat zatekao ga je u Sremu, gde je kao sekretar Okružnog komiteta KPJ radio na pripremanju i podizanju oružanog ustanka.</s><s>Učestvovao je u nizu vojnih i političkih akcija NOP-a u Sremu, poput stvaranja prvih partizanskih odreda, borbe protiv prekrštavanja Srba, oslobađanja robijaša iz sremskomitrovačkog zatvora, ometanja mobilizacije vojske NDH, razotkrivanja ustaša i četnika, učešća u borbi za žetvu 1942, održao Okružno partijsko savetovanje u Novim Karlovcima decembra 1942, obnovio Pokrajinski komitet 1943. i ostalo.</s>

<s>Bio je izabran za člana obnovljenog Pokrajinskog komiteta KPJ za Vojvodinu maja 1943. i komandanta tek osnovanog Glavnog štaba NOV i PO Vojvodine.</s><s>Bio je imenovan za većnika Drugog zasedanja AVNOJ-a u Jajcu, na koje zbog loših okolnosti nije stigao.</s><s>U oslobođenoj Vojvodini bio je postavljen za načelnika Štaba Vojne uprave za Banat, Bačku i Baranju, a posle njenog ukidanja za potpredsednika Glavnog NOO Vojvodine, potom za poverenika za trgovinu i snabdevanje Narodne skupštine AP Vojvodine.</s>

<s>Posleratni period 
Na skupštini izaslanika naroda Vojvodine 30. i 31. jula 1945. godine u Novom Sadu, ponovno je bio izabran za većnika AVNOJ-a, na čijem je Trećem zasedanju u Beogradu bio imenovan za člana finansijskog odbora (9. avgust 1945).</s>

<s>Bio je predsednik Ustavotvorne skupštine Srbije i posle donošenja Ustava 1947. predsednik Narodne skupštine NR Srbije do decembra 1948. godine, kada se teško razboleo.</s><s>Umro je 23. decembra.</s>

<s>Imao je čin pukovnika Jugoslovenske armije.</s>

<s>Njegov brat je bio Nikola Grulović, revolucionar i učesnik Oktobarske revolucije.</s>

<s>Odlikovanja</s>

<s>Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i Ordena bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem.</s>

<s>Literatura</s>

<s>Srpski biografski rečnik (knjiga druga), „Matica srpska“, Novi Sad 2006. godina.</s>

<s>Srpski komunisti
Jugoslavenski partizani
Ličnosti radničkog pokreta Jugoslavije
Oficiri NOVJ
Vijećnici AVNOJ-a
Društveno-politički radnici SR Srbije
Društveno-politički radnici SAP Vojvodine
Oficiri JNA
Nosioci Partizanske spomenice 1941.</s><s>Biografije, Inđija</s>

