Fejzulah Hadžibajrić
<s>Šejh mesnevihân Fejzulah ef.</s><s>Hadžibajrić (Sarajevo, 13. januara 1913. – Sarajevo, 21. aprila 1990.),  
bosanskohercegovački je teolog bošnjačkog porijekla, šejh kadirijskog, rifaijskog, nakšibendijskog, mevlevijskog, bedevijskog i šazilijskog tarikata, znanstvenik, prevoditelj i orijentalist, prvi po redu šejh-ul-mešaih.</s>

<s>Biografija 
Fejzulah Hadžibajrić rođen je u Sarajevu , 1913. godine.</s><s>Djetinjstvo je proveo u dijelu grada pod nazivom Hrid, a potom se preselio ispod područja poznatog kao Alifakovac, u ulicu Toplik.</s><s>Rano je ostao bez oca pa je radio je u porodičnoj aščinici kako bi pomogao porodici.</s><s>Završio je mekteb i osnovnu školu, a potom upisao Srednju građevinsku školu u Sarajevu, koju poslije tri godine napušta, upisuje i završava Gazi Husrev-begovu medresu (1933.).</s><s>Od 1933. do smrti bio je imam u sarajevskim džamijama, do 1943. bio je predavač u Gazi Husrev-begovoj medresi, od 1947. prvi hafiz kutub u Gazi Husrev-begovoj biblioteci.</s><s>Završava Višu islamsku šerijatsko-teološku školu u Sarajevu, a potom i studij orijentalistike na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu (1955.).</s><s>Od 1953. bibliotekar je na Veterinarskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu, pa viši bibliotekar na Odsjeku za historiju Filozofskog fakulteta u Univerziteta u Sarajevu (1954. – 1972.).</s><s>U penziju je otišao 1972. godine.</s>

<s>Derviška znanja Fejzulah ef.</s><s>Hadžibajrić stekao je kod svoga šejha Selima Samija Jašara iz Vučitrna (Kosovo), koji ga 1939., prima u kadirijski tarikat (red).</s><s>Šejh kadirijskog tarikata Hadžibajrić postao je 1965. u Istanbulu  u Ajni Ali-babinoj tekiji na Kasumpaši od šejha Muhjiddina Ensarije i u Bagdadu 1969. od pročelnika kadirijske centrale šejha Jusufa Gejlanija s diplomom.</s><s>Počasno je primio rifaijski, nakšibendijski, mevlevijski, bedevijski, i šazilijski tarikat od šejhova ovih tarikata u Istanbulu, Konyi, Meki i Tauti.</s><s>Hadžibajrić je bio aktivan i u osnivanju Tarikatskog centra u Bosni i Hercegovini, a kada je isti osnovan 1977. godine izabran je za njegovog prvog šejh-ul-mešaiha (predstavnika).</s><s>Tu dužnost obavljao je do smrti 1990. godine.</s><s>Dužnost šejha Hadži Sinanove tekije u Sarajevu obavljao je od 1978. pa do smrti 1990. godine.</s>

<s>Objavio je veći broj radova u velikom broju izdanja.</s><s>Prevodio je sa turskog, perzijskog i arapskog jezika.</s><s>Prvi i Drugi svezak njegovog prijevoda Mesnevije štampani su kao prva izdanja prijevoda Mesnevije na bosanskom jeziku.</s><s>S prevođenjem i kazivanjem Mesnevije došao je do Trećeg sveska.</s><s>U posljednjih 100 godina, bio je jedan od pet mesnevihâna u Sarajevu.</s><s>Prije njega Mesneviju su samo tumačili Mehmed Džemaluddin ef.</s><s>Čaušević (od 1911. do 1928.) i Mujaga ef.</s><s>Merhemić (od 1942. do 1959.), a poslije njega hfz.</s><s>Halid ef.</s><s>Hadžimulić (od 1988. do 2011.) i hfz.</s><s>Mehmed ef.</s><s>Karahodžić (od 2011.).</s><s>Šejh Fejzulah ef.</s><s>Hadžibajrić je Mesneviju tumačio od 1965. do 1988. godine.</s>

<s>Umro je u Sarajevu, 21. aprila 1990. godine.</s>

<s>Bibliografija</s>

<s>Autor 
Ilmihal (Sarajevo, 1964.)</s>

<s>Prijevodi 
Mesnevija, Prvi svezak (Sarajevo, 1985.)
Mesnevija, Drugi svezak (Sarajevo, 1985.)</s>

<s>O Hadžibajriću 
Tesavvuf Bosne u vidicima Fejzulaha Hadžibajrića: Vjerski i kulturni razvoj bosanskih muslimana u prvoj polovini XX st. (Sarajevo, 2014) – Samir Beglerović</s>

<s>Reference</s>

<s>Spoljašnje veze 
 Fejzulah Hadžibajrić: Bio je svjetiljka</s>

<s>Bošnjački derviški šejhovi
Biografije, Sarajevo</s>

