Lajos Zilahy
<s>Lajoš Zilahi (; Nađsalonta, Transilvanija , 27. mart 1891 — Novi Sad, 1. decembar 1974) bio je mađarski pisac i dramaturg.</s><s>Jedan je od vodećih, ako ne i najčitaniji prozni mađarski autor dvadesetog veka.</s>

<s>Život 
Rođen je u Salonti, Transilvanija, tada deo Kraljevine Mađarske.</s><s>Studirao je pravo na Univerzitetu u Budimpešti pre nego što je poslat na Istočni front tokom Prvog svetskog rata, gde je bio ranjen.</s><s>O svojim iskustvima sa ratišta potresno svedoči u romanu „Zarobljenici“ ().</s><s>Njegovo najpoznatije delo je „Ararat“, deo trilogije, a najpotresnije „Samrtno proleće“.</s><s>Njegovim delima provejava duh aristokratske Mađarske, odnosno Austrougarske, a izuzetno živim opisima uspeva da gane čitaoca.</s>

<s>On je takođe bio aktivan i na filmu.</s><s>Njegov roman iz 1928.</s><s>Nešto pluta na vodi ekranizovan je dva puta.</s><s>Njegova predstava General snimljena je kao film pod nazivom Vrli sin 1930. i kao Pobunjenik 1931.</s>

<s>Nekoliko njegovih romana je prevedeno na bugarski, hrvatski, danski, holandski, češki, engleski, estonski, finski, francuski, nemački, italijanski, japanski, poljski, rumunski, srpski, slovački, španski, švedski i turski.</s><s>Edicija njegovih kratkih priča dostupna je na španskom, neke od njegovih pripovedaka prevedene su na bugarski, hrvatski, engleski, estonski, francuski, nemački, italijanski, poljski, portugalski, slovački, španski i švedski, a neki od njegovih pesama na nemački.</s>

<s>Lajoš Zilahi je sahranjen na budimpeštanskom groblju Kerpeši.</s>

<s>Izabrani romani 
 Kad duša zamire (1900)
 Zarobljenici (1926)
 Voda nešto nosi (1928)
 Dva zatvorenika (1931)
 Dezerter (1932)
 Osveta oružja (1936)
 Ararat (1947)
 Besan anđeo (1953)
 Purpurni vek (1965)</s>

<s>Reference</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Mađarski pisci</s>

