Kvint Sekstije
<s>Kvint Sekstije (, oko 50. g. pne.) bio je rimski filozof, čija je filozofija kombinirala pitagorejstvo sa stoicizmom.</s><s>Seneka Mlađi često o njemu govori s velikim uvažavanjem i poštovanjem.</s>

<s>Život</s>

<s>Sekstije je rođen najkasnije 70. g. pne.</s><s>Osnovao je filozofsku školu koja je kombinirala neke značajke pitagorejaca s filozofskim učenjem stoicizma i koja je stoga nekad smatrana pitagorejskom, a nekad stoičkom.</s><s>Seneka opisuje Sekstija kao stoika, ali spominje i da je sam Sekstije to poricao.</s><s>Iz Senekinih Pisama doznajemo da je Sekstije, iako rođen u slavnoj obitelji, odbio službu senatora koju mu je ponudio Julije Cezar.</s><s>Također se na kraju svakog dana podvrgavao pažljivom samoispitivanju, koje je prakticirao sa svojim sljedbenicima i koje je predstavljalo svojevrsni "ispit savjesti" i suzdržavao se od životinjske hrane, iako iz različitih razloga od onih koji su pripisivani Pitagori:</s>

<s>Sekstije je vjerovao da čovjek ima dovoljno hrane bez pribjegavanja krvi i da se navika na okrutnost stvara kad god se klanje prakticira iz užitka.</s>

<s>Sekstijev sin naslijedio ga je na mjestu voditelja ove filozofske škole.</s><s>Možda je identičan sa Sekstijem Nigerom, koji je pisao na farmakološke teme.</s><s>U Hijeronimovoj verziji Euzebijeve Kronike spominje se "pitagorejski filozof Ksist" [= Sixtus] (Xystus Pythagoricus philosophus).</s><s>Spominju ga i Plutarh i Plinije Stariji.</s><s>Seneka piše (oko 65. godine nove ere) da se škola ubrzo ugasila.</s><s>Čini se da je ova filozofija, kao i govorništvo, postojala samo u četiri zida, starala se o dušama svojih sljedbenika, a državnu je brigu prepuštala caru.</s>

<s>Djelo
Seneka se oduševljavao nekim Sekstijevim djelom, čiji naslov ne navodi, ali za koje kaže da je napisano s velikom snagom:</s>

<s>O bogovi, kakvu snagu i duh čovjek pronalazi u njemu!</s><s>To nije slučaj sa svim filozofima; postoje neki ljudi slavnog imena čiji su spisi besmisleni.</s><s>Oni postavljaju pravila, svađaju se i dvoume se; ne hrane duh jednostavno zato što nemaju duha.</s><s>Ali kad stanete čitati Sekstija, reći ćete: "Živ je; snažan je; slobodan je; više je od čovjeka; ispunjava me snažnim samopouzdanjem prije nego što zatvorim njegovu knjigu".</s><s>Priznat ću vam stanje u kojem se nalazim kad čitam njegova djela: želim poći u susret svakoj opasnosti; želim zaplakati: "Zašto me ostavljaš da čekam, Sudbino?</s><s>Dođi!</s><s>Evo, spreman sam za tebe!"</s>

<s>Ponekad se sugerira da je sačuvane Izreke Sekstove u njihovom izvornom obliku napisao Sekstije.</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura</s>

<s></s>

<s>Rimski filozofi</s>

