Bresničićka slatina
<s>Bresničićka slatina nalazi se u selu Bresničić, između Prokuplja i Kuršumlije, južna Srbija</s>

<s>Na Jugu Srbije slatine se javljaju u fragmentima i predstavljaju pravu retkost za koju se skoro i ne zna budući da su slana zemljišta kao prirodni fenomen široko rasprostranjena po Vojvodini.</s><s>Poznata staništa, južno od Save i Dunava, nalaze se u okolini Vranja, Prokuplja i Niša.</s><s>Za zaštićena staništa proglašena su dva lokaliteta: Lalinačka slatina, koja se nalazi delom u Nišu, a delom u Merošini i Bresničićka slatina u ataru sela Bresničić, od Prokuplja prema Kuršumliji, udaljena 13 kilometara.</s><s>Flora ovih slatina specifična je i u biogeografskom smislu drugačija od slatina Panonske nizije.</s>

<s>Slatine spadaju u najlošije zemljište tako da se najvećim delom koriste za ispašu stoke.</s><s>Broj očuvanih slatina značajno je opao za poslednjih sto godina kao posledica razvoja industrije i poljoprivrede.</s><s>Slana kopnena staništa u Evropi odavno su uključena u razne procese zaštite zbog proučavanja visoko vrednih i očuvanih predela.</s><s>Zbog toga su identifikovane kao prioritetna staništa u Evropi i posebno zaštićena u okviru Ramsarske konvencije i mreže NATURA 2000.</s>

<s>Ova staništa imaju veoma veliki značaj, kako za očuvanje biodiverziteta, tako i kao izvor vrsta sa lekovitim svojstvima i divljih srodnika – neprocenjivih u oplemenjivanju biljaka i stvaranju novih sorti.</s>

<s>Na Bresničićkoj slatini zastupljene su vrste koje daju pečat ovom području.</s><s>Jedna od njih je endemična vrsta – dalmatinski luk (Allium guttatum ssp. dalmaticum), upisan u „Crvenoj knjizi flore Srbije 1” kao krajnje ugrožen, kao i slatinski cvet (Limonium gmelini).</s>

<s>Na ovom malom slatinastom području registrovane su do sada 32 vrste ptica, među kojima su neke retke i ugrožene u Srbiji i Evropi.</s>

<s>Reference</s>

<s>Zaštićena staništa u Srbiji
Prokuplje</s>

