Mrtvačka glava
<s>Adamova glava ili mrtvačka glava () je simbolčna slika ljudske lobanje ispod koje leže dvije ukrštene kosti.</s><s>Koristi se kao simbol smrti i neustrašivosti, a obično se prikazuje bijelom ili srebrnom bojom na crnoj podlozi.</s>

<s>Izvori simbolizma 
Ljudska lobanja je znak smrti i prolaznosti života () iz antičkog vremena.</s><s>Lobanja, samostalno i kao dio složenije kompozicije je jedan od najčešćih umetničkih predmeta.</s>

<s>Hrišćanski korijeni 
Za lobanju sa ukrštenim kostima u ruskoj kulturi se koristi naziv „Adamova glava“ i ima hrišćansko porijeklo.</s><s>Prema predanju, Adamovi ostatci se nalaze na Golgoti, gdje je bilo raspeće Hristovo.</s><s>Prema pravoslavom učenju, krv Hristova po proviđenju Božijem sprala Adamovu lobanju u ime cijelog čovječanstva od grijehova skrnavljenja dajući mu mogućnost spasenja.</s><s>Na taj način Adamova glava ima simbolično značenje oslobođenja od smrti i spasenja u hrišćanskom smislu.</s>

<s>Slika lobanje je dio mnogih varijanti raspeća ili krsta, naprimjer primjenjuje se na pravoslavnoj monaškoj shimi.</s>

<s>Vojna upotreba 
Tokom istorije, „Mrtvačku glavu“ su koristile britanska, francuska, finska, bugarske, mađarska, njemačka, autrijska, italijanska i ruska vojska, uglavnom konjica, avijacija, jurišne i tenkovske jedinice, specijalne američke snage i mnogi drugi.</s><s>U njemačkim državama Pruskoj i Braunšvajg-Lineburg su postojale konjičke i pješadijske jedinice sa simbolima lobanje i kostiju na šljemovima.</s><s>Od sredine 18. vijeka simbolika smrti je bila posebno popularna u vojskama širom Zapadne Evrope.</s><s>Time je postavljen temelj kasnijim ruskim, češkim, njemački i drugim „udarnim trupama“.</s>

<s>Prvi put kao dio vojne uniforme počela je da se koristi sredinom 18. vijeka u husarskim pukovima pruske vojske Fridriha Velikog („Husari sa mrtvačkom glavom“ - ).</s><s>Oblik pruskih husara: crne čakšire, dolman i mentik i crna kapa-mirliton () sa srebrnom lobanjom i kostima, simbolizovala je mističnu uniju rata i smrti na bojnom polju.</s>

<s>Simbolika „smrti-besmrtnosti“ je nastala u 18. vijeku i u britanskoj vojsci - naime, u 17. ulanskom puku, u znak sjećanja na generala Džejmsa Vulfa, koji je ubijen tokom Sedmogodišnjeg rata sa Francuzima u Kvebeku 1759. godine.</s><s>Tokom Krimskog rata 1855. godine poslije samoubilačkog napada britanske brigade na rusku pješadiju i artiljeriju tokom bitke kod Balaklave, simbol „mrtvačke glave“ poprimio je na posebnoj važnosti.</s><s>Lobanja i kosti su bile na ukrštenim vrhovima koplja, a ispod lenta sa natpisom „(SMRT) ILI SLAVA“ () (nakon nekog vremena vrhovi koplja su uklonjeni sa amblema, dok su lobanja i kosti ostale).</s>

<s>Crna legija koja se borila protiv Francuza sve do bitke kod Vaterloa 1815. godine vojvode Brausvika nosila je amblem „Adamove glave“ (od koga i vodi porijeklo amblem lobanje i kosti „braunsviškog tipa“).</s><s>„Mrtvačka glava“ je bila simbol husara smrti () francuskih emigranata-rojalista, boraca protiv revolucionarnog režima.</s>

<s>Ruska Imperatorska armija</s>

<s>Ruski građanski rat</s>

<s>Drugi svjetski rat</s>

<s>Izvori</s>

<s>Simboli</s>

