Zaređenje
<s>Sveti red ili latinski: sacramentum ordinis) je ime jednog od sakramenata Katoličke crkve, obreda  kojim se dodjeljuje svećenička služba (položaj).</s>

<s>Karakteristike i historija</s>

<s>Vanjski ritualni znak tog sakramenta je polaganje biskupovih ruku na glavu kandidata koji se zaređuje.</s><s>Danas postoje samo tri stupnja svetoga reda, to su; 
 đakon
 prezbiter (svećenik)  i 
 biskup</s>

<s>Za razliku od tog tokom historije postojalo ih je puno više (kao i svećeničkih zanimanja) , u niži kler su spadali; vratari, lektori, egzorcisti, akoliti a u viši subđakoni, đakoni prezbiteri.</s><s>Taj sakrament se može primiti - samo jednom (u istom stupnju), dodjeljuje se samo članovima klera nakon relativno duge pripreme za takav život.</s>

<s>Pravoslavna crkva</s>

<s>U Pravoslavnim crkvama se ta sveta tajna (sakrament) zove rukopolaganje, rukopoloženje grčki; χειροθεσία  hirotonija glasanje podizanjem ruke ≃ hiro + tonija  jer obred zaređenja kulminira kad svećenik pololoži ruku na glavu ređenika.</s>

<s>U pravoslavlju postoje slijedeće stupnjevi (činovi) rukopoloženja; đakon, prezbiter (svećenik)  i episkop (vladika).</s>

<s>Protestantske crkve</s>

<s>Kod Protestanata se ređenje ne smatra sakramentom, ali se kod njih zarediti mogu i žene, dok kod pravoslavaca i katolika taj sakrament mogu primiti jedino kršteni muškarci.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Sveti red</s>

<s>Sakramenti
Religijske prakse</s>

