Marabut
<s>Marabut (od francuskog: marabout, od arapskog: مُرابِط, murābiṭ=onaj koji je regrutiran) orginalno u Sjevernoj Africi pripadnik muslimanske vjerske zajednice koji živi u ribatu (utvrđeni manastir), koji služi ne samo u religijskim nego i u vojničkim zadatcima.</s>

<s>Karakteristike i historija</s>

<s>Muškarci koji su imali neko religijsko znanje, kao što su recitatori Kur'ana, prenositelji Hadisa, poznavaoci islamskog prava i asketi, živjeli su u ribatu, a obični svijet ih je cijenio i poštovao.</s>

<s>Kada se islam proširio po Zapadnoj Africi u 12. vijeku, njegovi propagatori postali su poznati kao Al-Murabitun (Almoravidi), a svaki misionar koji je organizirao grupu učenika postao je poznat kao - Marabut.</s><s>U 14. vijeku, kada je Sufizam (misticizam) prožimao muslimanski religijski život - Marabut je u Magrebu postao termin za svakog propovjednika koji je agitirao za formiranje sufijskih bratstava u skladu sa naredbom (Tarikat) Abū Madjana.</s>

<s>Tako je riječ izgubila svaki trag od svog orginalnog doslovnog značenja - vojne obrane, a u Alžiru se riječ Marabut koristila za grobnicu, najčešće kupolastu, u kojoj je pokopan pobožni čovjek - svetac.</s>

<s>Tako da se danas koristi kao oznaka za sveca i pustinjaka i njihove grobnice često podignute u krugu zavija posvećenih njima.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Marabut</s>

<s>Islam
Magreb
Sjeverna Afrika</s>

