Harmonija (filozofija)
<s>Harmonija (gr. ἁρμονία – suglasje, sklad) predstavlja sklad, jedinstvo, srazmerni odnos delova koji su sastavni deo celine.</s>

<s>U psihološkom smislu harmonija (harmoničnost) podrazumeva skladnost interakcija između različitih činilaca koji učestvuju u razvoju pojedinca, delovanju grupe ili reciprociteta u odnosima pojedinca, grupe i zajednice.</s>

<s>U filozofiji</s>

<s>Pitagorejci su bili usredotočeni na problem odnosa ili brojevnih proporcija, što su nazivali harmonijom.</s><s>Koncept harmonije, izvučen iz matematičko-muzičkih istraživanja, bio je temelj pitagorejske doktrine.</s><s>Za njih je harmonija bila univerzalna ideja koja se proširila na sva područja prirode i ljudskog života.</s><s>Shvaćena je kao princip reda kozmosa jer se posredstvom harmonije uređuju različiti elementi koji čine svijet.</s><s>Isto tako, prepoznata je kao vrlina, kao univerzalno dobro, kao stup prijateljstva i temelj ljepote.</s>

<s>Red, proporcija i mjera temeljni su za stvaranje harmonije.</s><s>Aristotel, govoreći o pitagorejcima, ne odvaja njihovu doktrinu harmonije od doktrine brojeva:</s>

<s>Izvori</s>

<s>Filozofska terminologija
Grčki izrazi</s>

