Stojan Ćelić
<s>Stojan Ćelić,  (1925.</s><s>Bosanski Novi/Novi Grad – 1992.</s><s>Beograd), bio je likovni umjetnik.</s>

<s>Sa porodicom se preselio u Beograd 1937. godine.</s><s>Tokom 1942. godine pohađao je časove crtanja u školi Mladena Josića.</s><s>Akademiju (danas Fakultet) likovnih umetnosti u Beogradu je upisao 1943. godine, u klasi Nedeljka Gvozdenovića.</s><s>Diplomirao je 1951. odine,a postdiplomske studije je završio 1953. godine.</s><s>Naredne godine je izabran za asistenta na pomenutom fakultetu, a zatim (1957) za docenta.</s><s>U periodu od 1971. do 1973. godine bio je dekan na Fakultetu likovnih umetnosti.</s><s>Od 1956. do 1960. godine bio je sekretar Saveza likovnih umjetnika Jugoslavije.</s><s>U periodu od 1965. do 1970. godine bio je glavni i odgovorni urednik časopisa "Umetnost".</s><s>Za redovnog član SANU izabran je 1978. godine.</s><s>Izlagao je u zemlji i inostranstvu.</s><s>Prvu samostalnu izložbu je imao 1954. godine.</s>

<s>Umjetnički rad 
Ako se izuzmu kratkotrajna slikanja portreta, motiv prostora je osnovna slikarska tema cjelokupnog stvaralaštvo Stojana Ćelića i to u rasponu od slikanja konkretnog predjela do njegove postepene sublimacije i pretakanja u apstraktne kompozicije.</s><s>Osim slikarstvom i grafikom, bavio se tapiserijom, mozaikom.</s>

<s>Legat Stojana Ćeliča u Novom Gradu proglašen je za  nacionalni spomenik BiH.</s><s>Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik na sjednici održanoj od 15. do 21. marta  2005. godine u Sarajevu.</s><s>Nacionalni spomenik čini 41 umjetničko djelo: četiri ulja na platnu, šest crteža, trideset jedna grafika.</s><s>Smješten je od 1988. godine, u Kulturno–obrazovnom centru u Novom Gradu (BiH),  u Karađorđevoj ulici broj 71.</s>

<s>Autor je nekoliko monografija kao što su: “Nedeljko Gvozdenović” i “Marko Čelebanović”. autor je mnogobrojnih tekstova o likovnoj umjetnosti, te knjiga “Između sveta i slike” ( 1981) i “Sudbina skulpture” ( 1994).</s><s>Bavio se i  likovnom kritikom.</s>

<s>Priznanja 
 Oktobarska nagrada za grafiku, 1958
 Sedmomajska nagrada za slikarstvo, 1960
 Nagrada "Politike" za samostalnu izložbu u Salonu Muzeja savremene umetnosti, 1969.</s><s>Oktobarska nagrada za slikarstvo, 1972.</s><s>Plaketa grada Beograda 1944-1948. za rad i doprinos u razvoju Beograda, 1984.</s><s>Orden rada sa crvenom zastavom, 1988.</s><s>Nagrada AVNOJ-a, 1989.</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura 
 Irina Subotić - Snoviđenja iz stvarnosti.</s><s>Stojan Ćelić, Beograd, 1996, 9-101.</s><s>Ivana Simeonović - Umetničko delo kao dokaz o vrhunskoj ljudskoj kreativnoj moći.</s><s>Stojan Ćelić, Beograd, 1996, 107-166.</s><s>Sonja Ćirić - Jedan vek grafike: kultura, suština, vreme, "Vreme" broj 673, Beograd,  23.11. 2003.</s><s>Sava Ristanović - Stojan Ćelić – grafike, crteži, pasteli, Katalog izložbe, Gradska galerija Užice, Užice, 2004.</s><s>Olivera Vukotić -  Rani radovi-izložba «Decembarska grupa», Galerija Zepter, Dnevnik, 12.1.2004, Novi sad, 2004.</s><s>Miodrag B. Protić - Slikarstvo i vajarstvo 20. veka – Druga epoha – slikarstvo posle 1950. godine, Beograd, 2003, www.rastko.org.yu.</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Biografija na sajtu SANU
 Djela Stojana Ćelića</s>

<s>Jugoslavenski slikari
Bosanskohercegovački slikari
Profesori Beogradskog univerziteta
Akademici SANU
Dobitnici Nagrade AVNOJ-a
Sahranjeni u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu
Biografije, Novi Grad</s>

