Charles Grey, 2. earl Grey
<s>Charles Grey, 2. earl Grey,  (13. mart 1764 – 17. jul 1845), poznat i kao Vikont Howick, bio je britanski vigovski političar i državnik, koji je od 1830. do 1834. bio premijer Ujedinjenog Kraljevstva, poznat po tome što su za vrijeme njegovog mandata sprovedene neke od najznačajnijih liberalnih reformi u Britaniji tokom 19. vijeka.</s>

<s>Rodio se kao sin generala Charlesa Greya.</s><s>Godine 1786. je prvi put izabran u Dom komuna gdje je postao blizak radikalnom vođi vigovaca Charlesu Jamesu Foxu, a 1790-ih je, zahvaljujući svojim oratorskim sposobnostima, postao jedan od njažešćih parlamentarnih kritičara vlade premijera Williama Pitta Mlađeg.</s><s>Nakon Pittove smrti je u Grenvilleovoj koalicijskoj vladi 1806. godin kao prvi lord Admiraliteta, a nakon Foxove smrti je preuzeo ministarstvo vanjskih poslova.</s><s>Mandat mu je relativno brzo okončan, jer je, nezadovoljan odbijanjem kralja Georgea III i vlade da dosljedno sprovedu Katoličku emancipaciju, podnio ostavku.</s><s>Nakon toga je, odbijajući bilo kakav kompromis po tome pitanju, proveo 23 godine u opoziciji te odbijao niz ponuda da se priključi, uglavnom torijevskim vladama, a 1820-ih došao u nemilost kralja Georgea IV.</s>

<s>Smrt Georgea IV, kao i neuspjeh torijevskog premijera vojvode od Wellingtona da sprovede izborne reforme je otvorio put Greyu da godine 1830. postane premijer.</s><s>Najznačajnija mjera koju je sproveo bilo je donošenje Reformskog zakona iz 1832. godine, kojim su preustrojene izborne jedinice za Dom komuna u Engleskoj i Walesu, ali i značajno prošireno aktivno biračko pravo; njime je ukinuta dotadašnja hegemonija zemljoposjedničke aristokracije koja je preko tzv. trulih općina kontrolirala Parlament, a daleko veći uticaj u Parlamentu su dobili gradovi, odnosno buržoazija koja se obogatila Industrijskom revolucijom.</s><s>Mnogi smatraju da je upravo Greyova reforma bila ključni razlog zašto je Britanija bila nezahvaćena revolucijama 1848. godine, a politički radikalizam, za razliku od kontinentalne Evrope, bio marginaliziran.</s><s>Drugo značajno dostignuće Greyove vlade bilo je konačna zabrana posjedovanja robova u Britanskom Imperiju, a prilikom čega je Grey otpor protivnika te mjere slomio pristavši da robovlasnicima javnim novcem isplati kompenzaciju.</s><s>Grey se, međutim, pokazao daleko manje uspješan po pitanju reformi u Irskoj, te je 1834. godine prisiljen na ostavku.</s><s>Nakon toga se povukao iz javnog života.</s>

<s>Grey se 1794. godine oženio za Mary Ponsonby, sa kojom je imao deset sinova i šest kćeri.</s><s>Sa poznatom plemkinjom Georgianom Cavednish, vojvotkinjom od Devonshirea, je 1780-ih i 1790-ih imao skandaloznu ljubavnu vezu koja je rezultirala rođenjem kćeri Elize Courtney.</s>

<s>Premijeri Ujedinjenog Kraljevstva
Britanski političari</s>

