Zeleni čipkavac
<s>Zeleni čipkavac ili Rezedov bjelac (Pontia edusa) jest leptir u porodici Pieridae.</s>

<s>Opis</s>

<s>Pontia edusa je veličinom mali do srednji leptir koji migrira.</s><s>Raspon krila mu je oko 45 mm.</s><s>Gornja strana krila je bijela, s crnim flekama na vrhu prednjeg i zadnjeg dijela krila.</s><s>Donja strana zadnjeg dijela ima zelenkasto-sive tačke.</s><s>Ovaj leptir je gotovo identičan leptiru Pontia daplidice.</s><s>Istraživanje genitalija je jedini način da se razlikuju ove dvije vrste.</s>

<s>Odrasle jedinke lete od marta do oktobra (polovine oktobra) pri čemu dvije do četiri generacije zavise od geografske širine.</s><s>Jaja se poliježu pojedinačno i imaju period inkubacije od sedam dana.</s><s>Gusjenice su prisutne od maja.</s><s>Sivkasto-zelenkasti, sa crnim tačkama i širokim žutim prugama, pomalo su slični larvi kupus leptira (Pieris brassicae).</s><s>Larve se hrane vrstama Resedaceae.</s><s>Pontia edusa hibernira u fazi krizalisa.</s>

<s>Rasprostranjenost
Nalazi se od jugoistoka Evrope (jug Francuske, Italija, Korzika, Sardinija) do centralne Evrope i srednjeg istoka u Iranu i Iraku.</s><s>Migrantna je vrsta koja se tako može naći i u Belgiji, Holandiji, sjevernoj Njemačkoj i Poljskoj, te baltičkim državama i u južnoj Švedskoj i Norveškoj.</s>

<s>Stanište
Ova vrsta se može naći u bilo kojim otvorenim travnatim ili cvijetnim područjima, u kamenovitim ili stjenovitim mjestima te uz rubove cesta – pogotovo gdje rastu biljke-domaćini, i to na nadmorskoj visini od 0 do 2300 metara.</s>

<s>Podvrste</s>

<s>Reference</s>

<s>Literatura
Đurić, M.; Popović, M. (2011).</s><s>Dnevni leptiri Srbije (priručnik).</s><s>Jakšić, P.; Nahirnić, A. (2011).</s><s>Dnevni leptiri Zasavice.</s>

<s>Vanjski linkovi</s>

<s>Leptiri</s>

