Auguste Marie Henri Picot de Dampierre
<s>Auguste Marie Henri Picot de Dampierre, također poznat i po plemićkoj tituli marquis de Dampierre (19. august 1756 - 9. maj 1793) bio je francuski vojskvođa poznat kao jedan od prvih republikanskih generala koji je poginuo u bitci i zbog stekao status heroja i mučenika u republikanskoj Francuskoj.</s>

<s>Odrastao u plemićkoj porodici sa dugom vojničkom tradicijom, Dampierre je karijeru otpočeo 1772. godine priključivši se Kraljevskoj gardi.</s><s>1780-ih je neko vrijeme proveo u Britaniji i Pruskoj proučavajući tamošnju vojnu taktiku i postavši veliki poklonik Friedricha Velikog.</s><s>Po svjetonazoru je Dampierre, međutim, postao blizak idejama Revolucije, te je nakon njenog izbijanja relativno brzo napredovao u službi.</s><s>Nakon što je Francuska ušla u Rat Prve koalicije, Dampierre je sudjelovao u ranim okršajima, te je u znamenitoj bitci kod Valmyja zapovijedao divizijom.</s><s>Pod Dumouriezom je sudjelovao u pohodu na Belgiju, te bitci kod Jemappesa, a u bitci kod Neerwindena se, usprkos poraza, istakao hrabrošću.</s><s>Nakon što je Dumouriez početkom aprila 1793. godine prebjegao Austrijancima, Dampierre je izabran za njegovog nasljednika na čelu Sjeverne armije.</s><s>Svoje je trupe koncentrirao i nastojao reorganizirati u utvrđenom logoru kraj Famarsa, ali je pod pritiskom vlade u Parizu pokrenuo dva napada na savezničke snage kako bi deblokirao strateški važnu tvrđavu Condé-sur-l'Escaut koja se našla pod opsadom.</s><s>Oba su napada neuspjela, a posljednji je 8. maja doveo do bitke kod Raismesa u kojoj je Dampierre teško ranjen i ranama podlegao sljedeći dan.</s><s>Republikanska vlada mu je odala počast tako što su njegovi posmrtni ostaci već nekoliko dana kasnije prevezeni i sahranjeni u pariškom Panthéonu.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Literatura
.
.
.</s>

<s>Francuski vojskovođe</s>

