Čeoni sinus
<s>Čeoni sinus () je parna paranazalna šupljina smeštena unutar čeone kosti i to najčešće na spoju njenog horizontalnog i vertikalnog dela.</s><s>Pojavljuje se oko druge godine života.</s><s>Unutrašnjost sinusa je obložena sluzokožom i ispunjena vazduhom, a između desne i leve šupljine se nalazi međusinusna pregrada ().</s><s>Neki autori koriste i naziv sitastočeoni sinus, jer se smatra da šupljina u čeonoj kosti nastaje pneumatizacijom od strane sitastih ćelija.</s>

<s>Do agenezije (izostanka razvoja) čeonog sinusa dolazi u oko 7-10% slučajeva.</s><s>Dimenzije su mu varijabilne pa se razlikuju mali, srednji i veliki sinusi.</s><s>Srednji je najčešći i sreće se kod 52% ljudske populacije.</s><s>Ponekad se oni šire i u okolne kosti (velika i mala krila klinaste kosti, uspravni list sitaste kosti, nosna i suzna kost, čeoni nastavak gornje vilice) i stvaraju tzv. špagove.</s><s>I oblik je varijabilan, mada najveći broj sinusa ima oblik trostrane piramide.</s>

<s>Prednji zid sinusa je potkožan i veoma je važan u kliničkom smislu, jer je preko njega pristupa šupljini sinusa u slučaju raznih hirurških intervencija.</s><s>Zadnji zid odvaja sinus od prednje lobanjske jame i debeo je sveja 1-2 mm.</s><s>Unutrašnji zid predstavlja međusinusnu pregradu trouglastog oblika, koja je postavljena približno u središnjoj ravni lica ali se obično u gornjem delu savija na desnu ili levu stranu.</s><s>Donji zid ili pod odvaja unutrašnjost sinusa od očne duplje.</s>

<s>Veza sa nosnom dupljom</s>

<s>Vezu između sinusa i nosne duplje predstavlja srednji nosni kanal ().</s><s>On polazi od otvora čeonog sinusa koji se nalazi na njegovom podu neposredno uz pregradu i spušta se naniže, unazad i unutra do srednjeg nosnog hodnika.</s><s>Njegova ukupna dužina iznosi 4-6 mm.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Literatura</s>

<s>Paranazalni sinusi</s>

