Srednjovjekovni latinski jezik
<s>Srednjovjekovni latinski (orginalno Latinitas medii aevi ili Media Latinitas - lat-med) je izumrli oblik latinskog, koji se govorio tokom srednjeg vijeka.</s>

<s>Srednjovjekovni latinski prije svega bio je jezik malog broja učenih ljudi - lingua franca kojim su oni međusobno komunicirali.</s><s>To je bio i liturgijski jezik kalcedonskog kršćanstva i katoličke crkve, ali i  jezik nauke, literature, zakonodavstva i administracije.</s><s>I pored toga što su većina njegovih govornika i korisnika bili svećenici ili ljudi stasali unutar crkve, srednjovjekovni latinski ne treba brkati sa crkvenolatinskim.</s>

<s>Ne postoji stvarni konsenzus o točnoj granici kad završava klasični latinski i započinje srednjovjekovni latinski.</s><s>Pojedini lingvisti smatraju da se pojavio zajedno sa usponom ranocrkvenolatinskog sredinom 4. vijeka, a po drugima se to dogodilo tek početkom 5. vijeka, dok neki smatraju da se to desilo kad se počelo pisati romanskim jezicima umjesto latinskim dakle negdje tek početkom 10. vijeka.</s>

<s>Govorio se do početka 14. vijeka kad ga je istisnuo renesansni latinski.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze
 A Brief History of the Latin Language: Medieval Latin</s>

<s>Izumrli jezici
Latinski jezik
Latinski</s>

