Masatake Terauchi
<s>Gensui Grof , GCB (5. oktobar 1852 – 3. novembar 1919) bio je japanski vojskovođa i državnik, najpoznatiji kao prvi generalni guverner Koreje pod japanskom vlašču, odnosno premijer Japana od 1916. do 1918. godine.</s>

<s>Odrastao je u porodici samuraja, te se kao adolescent borio u Boshinskom ratu protiv Tokugawinog šogunata.</s><s>Nakon uspostave Meiji režima, 1870. godine priključio se novostvorenoj japanskoj carskoj vojsci.</s><s>Za vrijeme gušenja pobune u Satsumi je teško ranjen te je izgubio desnu ruku, ali je usprkos toga nastavio vojnu karijeru, tokom koje je služio kao ataše u Francuskoj.</s><s>Godine 1901. ga je premijer  Katsura ga je imenovao za ministra rata, te je na tom mjestu ostao do 1906. godine, a što je uključivalo i pobjedonosni rat sa Rusijom.</s><s>Zahvaljujući njemu, Japan je stekao trajni uticaj, odnosno de facto protektorat nad susjednom Korejom.</s><s>Masatake je služio kao generalni rezident Koreje, a nakon ubistva Hirobuma Itoa je 1910. godine sproveo Japansko-korejski sporazum o aneksiji, kojim je Japan preuzeo neposrednu vlast nad tom zemljom.</s><s>Terauchi je potom postao generalni guverner i na tom mjestu ostao šest godina.</s><s>Njegov mandat su obilježili napori da se modernizira uprava, prije svega kroz uvođenje modernog katastra i sređivanja notorno kompliciranih vlasničkih prava nad zemljom u Koreji, ali također i agresivna japanizacija, odnosno uvođenje škola na japanskom jeziku i nastojanje da se domicilno korejsko stanovništvo što više veže uz Japan, čak i po cijenu gubljenja vlastitog identiteta.</s>

<s>Godine 1916. je imenovan za 9. po redu premijera, u vrijeme kada je Japan još uvijek sudjelovao u Prvom svjetskom ratu na strani Antante.</s><s>Terauchi je nastojao održati kontinuitet sa vanjskom politikom temeljenom na savezništvo sa Britanijom, te je poslao japansku mornaricu da sudjeluje u Antantinim operacijama na svjetskim oceanima.</s><s>Sa druge strane je nastavio ekspanzionističku politiku usmjerenu prema drugim oblastima Dalekog istoka.</s><s>Njegova vlada je, koristeći kaos u susjednoj Kini, nastojala preko tzv. Nishiharinih zajmova ishoditi posebna prava u provinciji Shandong, a od SAD je 1917. godine sporazumom Lansing-Ishii ishodila priznanje posebnih prava u Kini u odnosu na druge velike sile.</s><s>Nakon Oktobarske revolucije u Rusiji je 1918. godine, formalno u okviru zajedničkih napora Antante, Terauchijeva vlada započela sudjelovanje u vojnoj ekspediciji protiv boljševika te poslala značajne ekspedicijske snage koje su okupirale ruski Daleki istok i držale ga pod svojom vlašću sljedećih nekoliko godina.</s><s>Njegovi uspjesi na diplomatskom polju, međutim, nisu bili u stanju zaustaviti ekonomske probleme, prije svega nagli porast cijena riže koji su u ljeto 1918. godine doveli do masovnih nereda.</s><s>Smatrajući se odgovornim, Terauchi je podnio ostavku i umro sljedeće godine.</s>

<s>Njegov najstariji sin je bio Gensui Grof Terauchi Hisaichi je također bio vojskovođa, te je u Drugom svjetskom ratu služio kao zapovjednik japanske vojske na Južne ekspedicijske grupe armija.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Vanjske veze</s>

<s>Japanski vojskovođe
Premijeri Japana
Japanski diplomati</s>

