Srednje uvo
<s>Srednje uvo je sistem vazduhom ispunjenih prostora nastalnih iz prvog škržnog luka urastanjem cilindrične respiratorne sluzokože iz nosnoždrelnog dela preko Eustahijeve tube.</s><s>Glavni ili centralni deo srednjeg uva predstavlja sistem sastavljen od bubne opne i slušnih  košnica koje imaju zadatak da što realnije prenesu zvučnu energiju iz vazduha na tečnu  sredinu unutrašnjeg uva.</s><s>Ceo sistem je smešten u bubnoj duplji.</s>

<s>Embriologija 
Srednje uvo i Eustahijeva tuba razvijaju se od endodena prvog ždrelnog dela koji se nalazi u prvom i drugom škržnom luku.</s><s>Progresivnim širenjem endodena prvog škržnog luka nastaju: kavum timpani, antrum i pneumatski sistem mastoida.</s><s>Ta faza odvija se početkom drugog fetalnog meseca.</s>

<s>U toku osme nedelje formirana je Eustahijeva tuba.</s><s>Spoljašnji deo tubotimpanalnog dela dalje se razvija i formira srednje uvo.</s><s>Novoformirani kavum srednjeg uva okružen je tkivom prvog i drugog škržnom nog luka.</s><s>Od tih lukova kasnije se razvijaju sluše koščice i mišići srednjeg uva.</s><s>Od prvog škržnog luka - Mekelova hrskavica - razvijaju se inkus, maleus i mišić zatezač bubne opne, a od drugog škržnog luka - Reichertova - hrskavica, nastaju stapes i muskulus stapedius.</s><s>Arterija drugog škržnog luka  odgovorna je za formu stapesa.</s><s>Kada ova arterija nestane u trećem mesecu stapes ostaje perforiran.</s>

<s>Srednje uvo je na kraju drugog meseca ispunjeno mezenhimnim tkivom, izuzev donjeg dela koji je predstavlja šupljinu.</s><s>Resorpcija mezenhimnog tkiva nastavlja se postupno u toku sledećih meseci.</s><s>Medijalna strana prstena stapesa dolazi u kontakt sa kapsulom lavirinta na mestu budućeg ovalnog prozora.</s><s>Ploča stapes je poreklom iz ljuske lavirinta.</s>

<s>Predvorje mastoidnih ćelija razvija se u toku petog meseca.</s><s>Pri kraju fetalnog života od predvorja počinju da se razvijaju mastoidne ćelije, koje najčešće tek posle rođenja imaju pun rast i definitivno formiranje.</s>

<s>Bubna opna se razvija na mestu gde se sastaju pupoljak spoljnog ušnog hodnika i tubotimpanalni džep.</s><s>Epitel bubne opne postaje od ektoderma prve škržne brazde, a fibrozni sloj od mezoderma.</s><s>SluzokoŽni sloj nastaje od endoderma tubotimpanalnog džepa kao i sluzokoža  srednjeg uva.</s>

<s>Šupljine uva su potpuno razvijene u sedmom i osmom mesecu intrauterinog života.</s><s>Pneumatizacija uva može i da kasni.</s><s>Tako npr. pneumatizacija mastoida počinje u osmom mesecu, a u najvećem broju slučajeva razvija se u postnatalnom životu.</s>

<s>Funkcija srednjeg uva 
Srednje uvo ima posredičku ulogu između vazdušne sredine, koja se završava bubnom opnom, i unutrašnjeg uva u kome se nalaze slušni senzori (receptori).</s>

<s>Anatomija 
Srednje uvoj e jedna vazdušna šupljina u kojoj se nalaze: bubna opna, tri slušne koščice sa pratećim ligamentima i mišićima, i membrana prema unutrašnjem uvu pod nazivom „ovalni prozor“.</s><s>Šuljina srednjeg uva je povezana sa usnom dupljom i jednom kapilarnom cevčicom ili eustahijevom tubom.</s>

<s>Bubna duplja 
Bubna duplja, koja je dobila naziv po njenoj sličnosti sa bubnjem, je šupljina zapremine oko 1 kubni santimetar .</s><s>Njen spoljnji zid čini zategnuta membrana - bubna opna - a sama šupljina je nepravilnog cilindricog ili prizmatičnog oblika.</s><s>U deskriptivnoj anatomiji radi boljeg prikaza važnih anatomskih detalja, mogu se opisivati njenih 6 zidova, kao i sama šupljina sa funkcionalnim sistemom koji je premošćuje.</s>

<s>Bubna opna sa slušnim koščicama premošćuje šupljinu bubne duplje i čini osnovni funkcionalni sistem srednjeg uva (tzv timpanoosikularni lanac).</s>

<s>Spoljnji zid bubne duplje  većim delom (uglavnom po ivicama) je  kost, dok centralni deo zauzima bubna opna.</s><s>Tako  je i sama duplja anatomski podeljena u tri sprata:
 Epitipmanum, koji je smešten iznad gornje ivice bubne opne.</s><s>U njemu se nalaze glava čekića a i telo nakovnja.</s><s>Mezotimpanum, koji je smešten u srednjem delu bubne duplje u visini bubne opne.</s><s>Hipotimpanum, koji je deo bubne duplje ispod donje ivice bubne opne.</s><s>Medijalni ili unutrašnji zid bubne duplje je ujedno spoljnji zid unutrašnjeg uva (lavirinta).</s><s>U njegovom srednjem delu dominira izbočenje bazalnog zavoja puža (promontorijum).</s><s>Iznad njega je ovalni prozor ( u kome se nalazi stapes) a ispod okrugli prozor koji je slobodan i zatvoren samo tankom membranom.</s><s>Iznad i iza ovalnog prozora nalazi se prominencija Falopijevog kanala kojim prolazi timpanalni deo živca lica.</s><s>Iznad i iza njega je izbočenje  lateralnog polukružnog kanala.</s>

<s>Gornji zid čini ujedno i dno srednje lobanjske jame, a donji je često izbočen jugularnom venom.</s><s>Oba ova zida su ponekada tanka i dehiscentna, što je od velikog značaja za širenje patoloških procesa.</s>

<s>Prednji zid bubne duplje najvećim delom zauzima prošireni otvor Eustahijeve tube i izbočenje karotidne arterije, dok se na zadnjem zidu nalazi ulaz u prvu mastoidnu šupljinu.</s>

<s>Za zidove bubne duplje se vezuju i kroz njen limen prolaze dva mišića srednjeg uva: mišić zatezač bubne opne (inervisani od mandibularne grane nervusa trigeminusa), koji se pripaja na vratu čekića; i mišić uzengije (inervisani od grancice nervusa facijalisa), koji se pripaja za glavicu uzengije.</s><s>Svojom kontrakcijom ovi mišići  povećavaju krutost celog lanca pa smanjujući i transmisiju zvuka predstavljaju zaštitni mehanizam organa sluha.</s><s>Kroz šupljinu bubne duplje prolazi i horda timpani, koja prenosi senzitivna vlakna iz nervusa facijalisa za prednje dve trećine jezika.</s>

<s>Bubna opna  
Bubna opna (membrana timpani) je fina, lako zategnuta i koso prema meatus postavljena ovalna membrana, koja je zbog povlačenja prve koščice prema unutra ugnute u obliku konusa, sa najudubljim delom zvanim umbo.</s><s>Njena najveći i zategnuti deo ima tri sloja: spoljnji epidermalni, srednji fibrozno-vlaknasti i unutrašnji koji čini sluzokoža kavuma.</s><s>Mnogo manji srpasti deo u prednje-gornjem delu membrane nema ovaj srednji sloj, pa je zato labav.</s><s>U prednje-gornjem delu bubne opne, sa unutrašnje strane, u nju je utkana prva slušna Koščicama - čekić (malleus) - sa svojim dugim krakom.</s><s>To se gledajući spolja vidi kao strija malleolaris, dok se kratki krakizbočuje kao trn iznad ovoga.</s><s>Za prvu koščicu je vezana druga - nakovanj (incus), a za ovu treća - uzengija (stapes), čija je pločica elastičnim ligamentima vezana za ovalni prozor.</s><s>Tim putem se zvučne vibracije prenose na tečnost unutrašnjeg uva.</s>

<s>Eustahijeva tuba 
Eustahijeva tuba je 35 mm duga cev koja spaja bubnu duplju sa usnom dupljom.</s><s>Kroz nju prolazi vazduh u pneumatske šupljine srednjeg uva kako bi u njima vladao približno isti pritisak kao u spoljnoj sredini.</s><s>To je od velikog značaja za normalnu funkciju transmisionog sistema i ostvarivanje vazdušna veza između spoljašnje sredine i komore srednjeg uva, što znači i između spoljašnje i unutrašnje strane bubne opne.</s><s>To omogućava izjednačavanje pritisaka sa dve strane opne, čime se sprečava njena reakcija na promene statičkog, odnosno atmosferskog pritiska.</s><s>Ovakva kompenzacija je veoma važna pri letenju avionom a posebno pri ronjenju, kada spoljašnji pritisak na bubnu opnu može višestruko da premaši vrednost normalnog atmosferskog pritiska.</s>

<s>Eustahijeva tuba je u normalnim okolnostima zatvorena, ali se pri gutanju ili zevanje otvara.</s><s>Zbog toga je pri naglim promenama spoljašnjeg pritiska potrebno ponavljati gutanje da bi se otvaranjem eustahijeve tube izjednačio pritisak sa spoljašnje i unutrašnje strane bubne opne.</s><s>Kada je cev otvorena, sopstveni glas čuje se jače i sa promenjenom bojom, jer zvuk iz usne duplje dospeva kroz tubu direktno u srednje uvo.</s>

<s>Kod odraslih osoba tuba ima dosta strmi tok sa koštanim zidom u gornjoj trećini i hrskavičavomembranoznom u donje dve trećine.</s><s>Na njihovom spoju je suženje (isthmus) tube prečnika od oko 1 do 2 mm, dok se na oba kraja tuba širi, iako su joj u donjem delu zidovi u miru priljubljeni.</s><s>Tokom gutanja usled grčenja mišića nepca tuba se otvara u ovom delu i propušta vazduh.</s>

<s>Tuba je obložena cilindričnim epitelom sa trepljama, čije je kretanje usmereno prema nazofarinksu, što normalno sprecava prodor infekcije u srednje uvo.</s><s>Kod dece tuba je šira, kraća i više horizontalno postavljena, pa je njena zaštitna funkcija znatno slabija.</s><s>Neposredno uz zid tube prolazi unutrašnja karotidni arterija arterija, koja pri manipulacijama na tubi može biti povređena.</s>

<s>Mastoidne ćelije 
Mastoidne ćelije su šupljine nepravilno grozdastog oblika smeštene u mastoidnom nastavku temporalne kosti.</s><s>Nastaju procesom pneumatizacije iz bubne duplje preko ulaza koji vodi u prvu, i najvažniju mastoidnu ćeliju (Antrum).</s><s>Među ljudima postoje velike individualne razlike od potpune aplazije ovih ćelija do hiperpneumatizacije koja može ići i do vrha piramide u zigomatičnoj kosti.</s><s>Oboljenja srednjeg uva u detinjstvu mogu sprečiti razvoj ovih ćelija.</s>

<s>Uloga mastoidnih ćelija je da olakšavaju temporalnu kost, povećavaju rezonantne karakteristike srednjeg uva, a mogu da budu put širenja infekcije na brojne okolne strukture, što im daje veliki značaj ne samo u topografiji već i u patologiji uva.</s><s>Od posebnog je značaja antrum oko koga se sve ostale ćelije razvijaju i dolaze često u neposredni odnos sa srednjom i zadnjom moždanom jamom, unutrašnjim uvom, sigmoidnim sinusom i živcem lica.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Literatura</s>

<s>Spoljašnje veze</s>

<s>Čulo sluha i čulo za ravnotežu i orijentaciju-Predavanje</s>

<s>Uvo</s>

