Crkva sv. Jovana Krstitelja u Bilješevu
<s>Crkva sv. Jovana Krstitelja u Bilješevu,  u opštini Kakanj, je crkva Srpske pravoslavne crkve i pripada Dabrobosanskoj mitropoliji.</s><s>Crkva je zajedno sa arheološkim lokalitetom Glavica, dva stećka, grobljem i zgradom srpske osnovne škole proglašena za nacionalni spomenik BiH.</s>

<s>Lokacija 
Nalazi se u Bilješevu kod Kaknja, sjeverno od magistralnog puta Sarajevo - Zenica.</s><s>Bilješevo je udaljeno 10 km vazdušne linije od Zenice i 7 km od Kaknja.</s>

<s>Historija 
Crkva je izgrađena od 1906. do 1908. godine.</s><s>Nije poznat projektant, niti postoji dokumentacija.</s><s>Uz nju je 1909. godine podignuta srpska osnovna škola, u skladu sa austrougarskim propisima kojima je predviđena mogućnost postojanja privatnih i konfesionalnih osnovnih škola.</s><s>Njihov broj 1906. godine iznosio je 70, a 1910. popeo se na 115.</s>

<s>Tokom Drugog svjetskog rata, crkva je oštećena, a nakon II svjetskog rata, izvršena je opravka crkve i zgrade škole, koja je do 1954. godine nastavila sa radom, kada je pretvorena u parohijski dom.</s><s>Godine 1949. izvršeni su radovi unutrašnjeg uređenja, a 1982. izvršeni su opsežniji konzervatorsko - restauratorski radovi.</s>

<s>Crkva i parohijski dom su zapaljeni 1992. godine, a groblje oskrnavljeno.</s><s>Rekonstrukcija Crkve izvršena je 2003. godine.</s><s>Na ovom lokalitetu nalazila se nekropola sa 25 stećaka, koji su upotrijebljeni za gradnju crkve.</s>

<s>Opis 
Spada u jednobrodne bazilike sa zvonikom na zapadnoj strani, zidana lomljenim kamenom, sa polukružno završenim svetištem na istočnoj strani i horom na zapadnoj strani.</s><s>Crkva ima pravougaonu osnovu dimenzija 15,95m x 9,30m. i istureni zvonik dimenzija 3,15 m x 2,14 m, visine 13,50m.</s>

<s>Svi nadgrobnici su izrađeni od lokalnog kamena u obliku krstača na čijim završecima je jabuka.</s><s>Na nekima se kao ukras javlja rozeta (spirala) ili krst.</s>

<s>Crkva se nalazi u dobrom konstruktivnom i svakom drugom stanju, nakon rekonstrukcije iz 2003. godine, i  redovno se održava.</s><s>Nekadašnja srpska škola je devastirana, i preostali su samo goli nosivi zidovi i ostaci krova.</s><s>Pravoslavno groblje je aktivno i prilično dobro održavano.</s><s>Dva stećka su utonula u zemlju.</s>

<s>Literatura 
 Đoko Slijepčević, Historija Srpske pravoslavne crkve, II knjiga, Od početka XIX vijeka do kraja Drugog svjetskog rata, Munhen, 1966. (korištene usluge biblioteke Bošnjačkog instituta, fondacija Adila Zulfikarpašića-Sarajevo), 1966.</s><s>Velibor Džomić, Ustaški zločini nad srbskim sveštenicima, izdavač Svetigora, 1995.</s><s>Mitar Papić.</s><s>Istorija srpskih škola u Bosni i Hercegovini.</s><s>Sarajevo: Veselin Masleša, 1978. godina, str. 140.</s><s>Šefik Bešlagić, Stećci centralne Bosne.</s><s>Sarajevo: Zavod za zaštitu spomenika Bosne i Hercegovine, 1967, str. 46.</s>

<s>Reference</s>

<s>Nacionalni spomenici u Kaknju
b
b</s>

