Endoleak
<s>Endoleak je perzistentan protok u aneurizmatsku vreću nakon endovaskularna rekonstrukcija aneurizme abdominalne (trbušne) aorte (EVAR), koji kao komplikaciju može izazvati povećanje same aneurizme i, potencijalno, njenu rupturu.</s>

<s>Osnovne postavke 
Endovaskularna rekonstrukcija aneurizme trbužne aorte (EVAR) u odnosu na klasičnu, otvorenu rekonstrukciju predstavlja minimalno invazivnu tj minimalno traumatsku hiruršku proceduru za pacijenta.</s><s>Osnovna karakteristika endovaskularna rekonstrukcije je da se ekskluzijom aneurizme iz cirkulacije, to jest rekonstrukcijom aneurizme trbušne aorte (AAA) stent-graftom obustavi pritisak na aneurizmu, zaustavi njen rast i tako spreči njena moguća ruptura (pucanjee).</s>

<s>Zato je endovaskularna rekonstrukcija AAA  postala standard u rekonstrukciji aneurizme kod visokorizičnih pacijenata (npr pacijenta koji su, po ASA klasifikaciji,svrstani u grupe III i IV).</s>

<s>I pored svakodnevnog tehničko-tehnološkog napretka u proizvodnji sve savremenijih stent-graftova, najvažnija specifična komplikacija procedure i dalje je endoleak, kod 10–20% pacijenata u postoperativnom toku.</s>

<s>Postoje četiri tipa endoleaka, od kojih je endoleak tipa II najučestaliji i do 90% u odnosu na sve ostale tipove.</s><s>Endoleak tipa II perzistentni je retrogradni protok u aneurizmatsku vreću iz bočnih grana same aneurizme (AMI, lumbalne arterije), koji može izazvati uvećanje same aneurizme, kao i njenu rupturu.</s>

<s>Epidemiologija 
Endoleak se postoperativno javlja kod 10–20% operisanih pacijenata.</s><s>Međutim u prospektivnoj studiji, kod 83 pacijenata, sa endoleakom tip I i tip II tokom prvih 6 meseci praćenja, stopa učestalosti bila je 20% a nakon 24 meseca ona se povećanala na 50%.</s><s>Stopa spontane endoleaka u ovoj studiji bila je 24,4% nakon 12 meseci i 12,5% u dugoročnom perioda praćenja.</s>

<s>Primena pravilno izabrane strategija pri odabiru stent-grafta, npr uzimanje adekvatnih mera aneurizme trbušne aorte (AAA) na osnovu njenih morfoloških karakteristika, kao i tehničko-tehnološki napredak u proizvodnji stent-grafta (kvalitetniji materiali graftova i stentova i njihova konstrukcija) uticali su na to da su endoleak tip I, tip III i tip IV svedeni na minimum.</s>

<s>Međutim i dalje je osnovni problem, koji nastaje kao komplikacija nakon endovaskularne rekonstrukcije aneurizme trbušne aorte endoleak tip II, perzistentni retrogradni protok u aneurizmatsku vreću iz grana same aorte (lumbalne arterije, donja mezenterične arterija), koji postoperativno može izazvati uvećanje aneurizme sa mogućom rupturom.</s>

<s>Izvori</s>

<s>Spoljašnje veze 
 Endoleak: Definition, Diagnosis, and Management
Hirurgija</s>

