'สุวัฒน์'กับภารกิจกู้ภาพหุ้นขยะ
หากเอ่ยถึง หุ้นขยะ จะมีนักลงทุนสักกี่คนที่ให้ความสนใจหุ้นประเภทนี้
21 ส.ค. 2554

หากเอ่ยถึง หุ้นขยะ จะมีนักลงทุนสักกี่คนที่ให้ความสนใจหุ้นประเภทนี้ 
เพราะนอกจากเป็นหุ้นนอกสายตาแล้ว ยังเป็นหุ้นที่มีปัญหาฟ้องร้องกับคนในพื้นที่ สร้างความรำคาญใจให้กับธุรกิจและนักลงทุน ซึ่ง “สุวัฒน์ เหลืองวิริยะ” ประธานกรรมการบริหาร บริษัท เบตเตอร์ เวิลด์ กรีน (BWG) ที่รู้และเข้าใจธุรกิจนี้ดี สามารถที่จะผันธุรกิจขยะเน่าให้เป็นเงินขึ้นมาได้ 
สุวัฒน์ เป็นผู้หนึ่งที่คลุกคลีกับธุรกิจรับกำจัดขยะมานาน และปั้นธุรกิจ BWG ให้ทันกับการเติบโตของขยะตามเศรษฐกิจที่เติบโตขึ้น แต่ดูเหมือนว่าหลายปีที่ผ่านมา หุ้น BWG เป็นหุ้นขยะเน่าที่ปั่นเก็งกำไรขึ้นมาแล้วก็ถูกกลบฝังลงหลุมไปพร้อมๆ กับแมลงเม่าที่ตายเกลื่อนรอบกองขยะ และยิ่งน่าประหลาดใจมากยิ่งขึ้นเมื่อมีชื่อ “โกมล จึงรุ่งเรืองกิจ” นักลงทุนรายใหญ่เข้ามาเกี่ยวข้องกับหุ้น BWG
เรื่องนี้ สุวัฒน์ ออกตัวอธิบายว่า ต้องยอมรับว่าอดีตที่ผ่านมา ตั้งแต่หุ้น BWG เข้าตลาดเป็นหุ้นที่มีการเก็งกำไรมากเกินไป สาเหตุมาจากปี 2552 กลุ่มธุรกิจ BWG รับกำจัดขยะเป็นธุรกิจปลายน้ำ เมื่อบริษัทลูก อัคคีปราการ ทำกำไรไม่ได้ ปีแรกประสบปัญหาขาดทุน 75 ล้านบาท ไปฉุดกำไรบริษัทแม่ ทำให้โดนวิกฤตไปด้วย
 




“ราคาหุ้น BWG ที่วิ่งขึ้นลง ต้องสะท้อนผลประกอบการบริษัท ยอมรับว่าช่วงแรกที่หุ้น BWG เข้าตลาด นักลงทุนคาดหวังอัคคีปราการรายได้จะดับเบิล แต่ 2 ปีกลับขาดทุน 75 ล้านบาท เพราะการเผา (ขยะ) ยังเป็นเรื่องใหม่ รวมทั้งประสบปัญหาการขยายลูกค้าและขยายตลาด เป็นเหตุให้ราคาหุ้น BWG ตก” 
สุวัฒน์ กล่าวว่า ภาพธุรกิจปัจจุบันดีขึ้น แม้ว่าการรับกำจัดขยะจะเป็นธุรกิจปลายน้ำ แต่เมื่อโรงงานอุตสาหกรรมผลิตสินค้ามากขึ้น ขยะที่เกิดขึ้นจะมากตามด้วย โดยพบว่า เบตเตอร์ เวิลด์ฯ สามารถทำกำไรตั้งแต่ปลายปี 2553 ต่อเนื่องถึงปัจจุบัน โดยเฉพาะไตรมาสแรกที่ผ่านมา เทียบไตรมาส 3 รายได้เติบโต 30% และคาดว่าไตรมาส 2 นี้ยังโตต่อเนื่อง คาดว่าหลังผลประกอบการไตรมาส 2 ออกมาจะปรับเป้าการเติบโตทั้งปีเพิ่มขึ้นอีก 
ปัจจัยหรือเหตุที่ทำให้ BWG มีการเติบโตต่อเนื่อง น่าจะมาจากปริมาณขยะในประเทศที่มีจำนวนมหาศาล แยกเป็น 1.ขยะจากโรงงานอุตสาหกรรมที่มีอันตราย–ไม่อันตราย ซึ่งอยู่ภายใต้กฎหมายกรมโรงงานอุตสาหกรรม ซึ่งปีที่ผ่านมาขยะไม่อันตรายมีปริมาณถึง 20 ล้านต้น และไม่อันตราย 3 ล้านตัน มูลค่ารวม 5,000 ล้านบาท/ปี และ 2.ขยะชุมชน ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของกรุงเทพมหานคร
“หากดูศักยภาพของ BWG สามารถรับขยะได้ถึง 70-80% ของตลาดรวม แต่รับขยะได้เพียง 2 แสนตัน หรือ 1% เนื่องจากไม่มีการผลักดันจากภาครัฐต้อนขยะให้มีการกำจัดอย่างถูกต้อง หากตลาดเปิดกว้าง หรือกฎหมายต้อนให้มีการกำจัดขยะเข้าระบบมากขึ้น บริษัทจะได้รับประโยชน์มหาศาลจากศักยภาพที่มีอยู่ ทั้งเตาเผาที่ทันสมัยสุดในเอเชีย หรือหลุมฝังกลบ ที่รองรับปริมาณขยะได้อีกจำนวนมากถึง 10 ปี” 
นอกจากนี้ BWG ได้ขยายธุรกิจกำจัดขยะโรงงานอุตสาหกรรมไปสู่ขยะชุมชนตั้งแต่ปี 2552 เริ่มจากที่เทศบาลนครราชสีมา ซึ่งเป็นศูนย์กำจัดขยะครบวงจร มูลค่าโครงการ 400 ล้านบาท โดยจะทำโมเดลเดียวกันนี้ไปยังจังหวัดต่างๆ รวมทั้งที่ต่างประเทศ เช่น ลาว พม่า
สุวัฒน์ กล่าวถึงคุณภาพงานกำจัดขยะของ BWG ว่า คุณภาพมาตรฐาน ISO จะเป็นตัวฟ้องการทำงาน ซึ่ง BWG ประกอบกิจการได้รับอนุญาตทุกเรื่อง ทั้ง ISO 9000, ISO 14000 และ ISO 18000 โดย ISO ที่ได้แสดงถึงสิ่งแวดล้อมและความปลอดภัย ดังนั้นกรณีที่ชาวบ้านร้องเรียน บริษัทต้องดูว่าใช้เรื่องอะไรร้องเรียน และอะไรคือวัตถุประสงค์ที่แท้จริง ทั้งเรื่องกลิ่น ผลกระทบมูลพิษ น้ำเสีย ซึ่งจากการเก็บตัวอย่างน้ำจากโรงงานออกมา ผลวิเคราะห์หลักใหญ่ๆ ไม่เกินเกณฑ์มาตรฐาน ทำให้หลายๆ คดี ผลพิสูจน์ออกมาศาลต่างๆ ยกฟ้อง เหลือเพียงคดีเดียวที่เป็นคดีแพ่ง เรียกร้อง 2,000 ล้านบาท ซึ่งบริษัทไม่กังวล เพราะการประกอบกิจการของ BWG ทำตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนดทุกอย่าง ไม่มีการปนเปื้อนสารพิษ
อย่างไรก็ตาม ปริมาณขยะที่ BWG รับขนถ่ายเข้ามา สามารถที่จะผันหรือรีไซเคิลออกไปเป็นพลังงานไฟฟ้าได้ สร้างมูลค่าเพิ่มให้กับธุรกิจได้ ขณะนี้อยู่ระหว่างศึกษา คาดว่าจะสรุปผลได้ภายในปีนี้ 
ประธานเจ้าหน้าที่บริหารกล่าวทิ้งทวนถึง “โกมล จึงรุ่งเรืองกิจ” นักลงทุนรายใหญ่ที่เข้ามาถือหุ้น BWG เป็นเพียงนักลงทุนคนหนึ่ง ที่เล็งเห็นโอกาสในธุรกิจของ BWG และไม่หนักใจที่มีโกมลเข้ามาถือหุ้น เพราะไม่ได้เข้ามามีส่วนร่วมกำหนดทิศทางบริหารหรือเป็นกรรมการ ดังนั้นหากโกมลจะลงทุนช่วงสั้น ขายหุ้นออกไปไม่ใช่เรื่องแปลก