บ้านปูลงทุนเฉียดเต็มเพดาน
ขืนขยายธุรกิจเพิ่มกลัวหนี้สูงญี่ปุ่นยุ่งดันถ่านหินแกร่ง3ปี
10 ส.ค. 2554

ขืนขยายธุรกิจเพิ่มกลัวหนี้สูงญี่ปุ่นยุ่งดันถ่านหินแกร่ง3ปี
 “ชนินท์” ยอมรับบ้านปูลงทุนอีกไม่ได้มาก เหตุอัตราหนี้สินต่อทุนสุทธิปริ่มเพดานกำหนดไม่ให้เกิน 1.1 เท่า
นายชนินท์ ว่องกุศลกิจ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท บ้านปู (BANPU) เปิดเผยว่า ขณะนี้บ้านปูมีเพดานการลงทุนเพื่อซื้อกิจการได้อีกไม่มาก เนื่องจากมีอัตราส่วนหนี้สินต่อทุนสุทธิ (ดีอี) อยู่ที่ระดับ 1 เท่า ใกล้แตะเพดานที่บริษัทกำหนดไว้ไม่ให้เกิน 1.1 เท่า หากลงทุนเพิ่มจะมีความเสี่ยงด้านหนี้
ด้านการซื้อเหมืองถ่านหินที่มองโกเลียนั้น นายชนินท์ กล่าวว่า บริษัทได้ใช้เงินลงทุนจำนวน 45 ล้านเหรียญสหรัฐ คาดว่าจะเริ่มประกอบการได้ประมาณ 2-3 ปีข้างหน้า
สำหรับการขายเหมืองถ่านหินที่ต้าหนิงในประเทศจีน มูลค่า 669 ล้านเหรียญสหรัฐนั้น ไม่ได้กระทบต่อยอดขายถ่านหิน ปีนี้บริษัทยังคงเป้าหมายไว้ที่ 44-45 ล้านตัน แต่ปีหน้าคงต้องพิจารณาอีกครั้งว่าแหล่งที่ออสเตรเลียและอินโดนีเซียจะมีกำลังการผลิตที่สามารถชดเชยกำลังการผลิตที่หายไปได้หรือไม่ในอดีตเหมืองถ่านหินต้าหนิงสร้างกำไรให้กับบริษัท 2,500 ล้านบาท
นายชนินท์กล่าวถึงผลจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและสึนามิในญี่ปุ่นว่า จะทำให้มีความต้องการถ่านหินเพิ่มขึ้นอย่างแข็งแกร่งในระยะ 2-3 ปีข้างหน้า เพราะทางเลือกด้านพลังงานมีไม่มาก จำกัดเพียงถ่านหินและก๊าซเท่านั้น ส่วนจะมีผลต่อราคาถ่านหินหรือไม่นั้นต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่ง ขณะนี้ราคาอยู่ที่ระดับ 123-124 เหรียญสหรัฐต่อตัน
ประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัท บ้านปู กล่าวว่า การดำเนินธุรกิจในปัจจุบันมี 3 ปัจจัยที่ท้าทายการบริหารจัดการของบริษัทจดทะเบียน (บจ.) ทั่วไป คือ ราคาน้ำมัน ดอกเบี้ยที่เพิ่มขึ้น และการเมือง แต่การเมืองมีผลต่อบ้านปูน้อยมาก เว้นแต่จะส่งผลต่อเสถียรภาพการเมืองซึ่งจะกระทบต่อต้นทุน นอกจากนี้บริษัทยังมีความเสี่ยงเรื่องการขยายตัวของเศรษฐกิจโลก หลังจากญี่ปุ่นมีปัญหาและเศรษฐกิจในสหรัฐอเมริกาและยุโรปจะฟื้นตัวได้เร็วแค่ไหน
อย่างไรก็ตาม บริษัทได้เตรียมรับมือไว้เรื่องการขยายตัวของเศรษฐกิจโลก ได้มีการจัดทำแผนธุรกิจตามสมมติฐานความเสี่ยงตั้งแต่ระดับสูง กลาง ต่ำ ส่วนด้านราคาน้ำมันระดับสูงนั้น ได้มีการป้องกันความเสี่ยง (เฮดจ์) ไว้
สำหรับทิศทางดอกเบี้ยขาขึ้นนั้น บริษัทได้ออกหุ้นกู้วงเงิน 1.5 หมื่นล้านบาท เพื่อชำระหนี้เดิมช่วยยืดระยะเวลาการชำระหนี้ และกระจายโครงสร้างหนี้ให้มีดอกเบี้ยคงที่มากขึ้นจากอัตราดอกเบี้ยลอยตัว