เราทุกคนล้วนมีหน้าที่ ต่อแผ่นดินถิ่นเกิด
โดย...สุรพล โอภาสเสถียร
31 ต.ค. 2559

โดย...สุรพล โอภาสเสถียร
ตลอดช่วงเวลาประมาณสิบกว่าวันที่ผ่านมา ผู้เขียนได้อ่าน ได้ดู สิ่งต่างๆ มากมายที่เกี่ยวข้องกับพระบาทสมเด็จพระปรมินทร มหาภูมิพลอดุลยเดช แม้ว่าโดยส่วนตัวแล้วจะเป็นคนที่อ่านอะไรมากมายในชีวิตประจำวัน แต่ครั้งนี้ ในเวลานี้ เป็นการค้นหาความจริง ความดี ความงดงาม ที่ไม่เหมือนช่วงเวลาที่ผ่านมา
ผู้เขียนได้เห็นคลิปสั้นๆ ที่ผู้สื่อข่าว BBC ไทย ได้สัมภาษณ์พระองค์ในห้องทรงงานที่เต็มไปด้วยเครื่องมือสื่อสาร แผนที่ สิ่งที่องค์พระประมุขของแผ่นดินได้พระราชทานตอบแก่ผู้สื่อข่าว มี 2 เรื่อง ที่ทำให้ผู้เขียนได้บรรลุความเข้าใจและตื้นตันในพระอัจฉริยภาพ คือ
1.การทำหน้าที่ การทำงาน ที่เรียกว่า การทำงานตามหน้าที่นั้นอย่าไปยึดติดกับนิยามของตำแหน่ง เมื่อต้องทำก็คือต้องทำ และต้องทำให้เกิดประโยชน์แก่ผู้คนและแผ่นดิน อย่าไปยึดติดว่า มีตำแหน่งจึงจะทำ ขอเพียงทำแต่สิ่งที่ดี ในที่สุด ก็จะมีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นเสมอ
2.ไม่มีแผน คือ การทำตามแผน เมื่อมีสิ่งหนึ่งสิ่งใดเข้ามา ก็ให้ดำเนินการจัดการสิ่งนั้นในทันที ทำให้เสร็จ ทำให้จบ ทำให้ดี ทำให้สมบูรณ์ ไม่จำเป็นต้องไปวาดหวังอะไรให้มากมาย มุ่งที่การปฏิบัติให้เกิดผลต่อแผ่นดินถิ่นเกิด
และเนื่องในพระราชพิธีบำเพ็ญกุศลสัตมวารถวายแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
สมาชิก CU Band ได้ร่วมกันประพันธ์บทเพลงทูลเกล้าฯ ถวาย โดยอัญเชิญชื่อบทเพลงพระราชนิพนธ์ 28 เพลง มาร้อยเรียงกัน เพื่อสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้
ร้อยกรองโดย น.ส.ชนกพร พัวพัฒนกุล นักดนตรี CU Band ปี 2541-2545
ทำนอง - เรียบเรียง และขับร้องโดย น.ส.อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์ นักร้อง CU Band ปี 2542-2546
เมื่อผมได้ฟังแล้วจึงใคร่ขออนุญาตจากผู้จัดทำในโอกาสนี้นำมาขยายผลต่อ ด้วยความขอบคุณยิ่งในจิตอันเป็นกุศลกับการทำสิ่งดีๆ ของสมาชิกนักดนตรี นักร้อง CU Band ครับ เนื้อร้องของเพลงมีดังนี้ คือ
แว่ว เสียงราษฎร์ร่ำไห้ใน ยามค่ำ
สายฝน พรำ แผ่นดินของเรา ผอง
เมื่อ อาทิตย์อับแสง ลาน้ำตานอง
สายลม ต้อง แสงเทียน ดับลับชั่วกาล
ศุกร์สัญลักษณ์ บังคมลา พระมหามงคล
โอ้ ค่ำแล้ว ในกมลสิ้น คำหวาน
คืน ไร้เดือน ลมหนาว นั้นยาวนาน
กว่าจะผ่านห้วงเวลา ชะตาชีวิต
เมื่อโสมส่อง เตือนใจ ให้ยั้งอยู่
หักอาลัย ยิ้มสู้ ประกอบกิจ
เพื่อ ความฝันอันสูงสุด จักอุทิศ
หวังตามรอยบาทบพิตรด้วยใจภักดิ์
ผ่าน ยามเย็น เห็น แสงเดือน ที่เคลื่อนคล้อย
เราสู้ คอยอดทนให้ชนประจักษ์
ทำความดีด้วย ดวงใจกับความรัก
เพื่อทรงพัก ไกลกังวล ที่บนฟ้า
เจ้า แก้วตาขวัญใจ อย่าไห้หวน
จงช่วยชวนกัน ฝัน ถึงวันหน้า
ใกล้รุ่ง แล้วประเทศไทยในน้ำตา
พระราชาสถิต ในดวงใจนิรันดร์
รัก นี้จะอยู่ใน ดวงใจนิรันดร์
...รักนี้จะอยู่ในดวงใจของปวงชนชาวไทยตราบจนนิรันดร์ และกระผมจะขอทำหน้าที่ต่อแผ่นดินถิ่นเกิดอย่างดีที่สุดไม่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งแห่งที่ใดๆ ก็ตาม...