เกษียณอายุใหม่ : ทำจนตาย
ผมเพิ่งมีอายุครบ 50 ปีในปีนี้ และหากชีวิตของคนเราเหมือนการเล่นกอล์ฟ ในช่วง 50 ปีของชีวิตผมต่อจากนี้ไป (หวังว่าผมยังจะสามารถมีชีวิตได้อีก 50 ปี) ก็จะเปรียบเสมือนการเล่นกอล์ฟ 9 หลุมหลัง บางคนบอกผมว่า ชีวิตในช่วงนี้จะง่ายขึ้น เพราะการเกษียณไม่ใช่เป็นการได้หมดหรือเสียหมด เหมือนการเล่นกอล์ฟ ที่หากคุณแพ้แค่ Shot เดียว ก็จะไม่แตกต่างจากคุณแพ้ 6 Shots เพราะผลสุดท้ายคือ คุณก็ยังแพ้อยู่ดี
26 มี.ค. 2556

ผมเพิ่งมีอายุครบ 50 ปีในปีนี้ และหากชีวิตของคนเราเหมือนการเล่นกอล์ฟ ในช่วง 50 ปีของชีวิตผมต่อจากนี้ไป (หวังว่าผมยังจะสามารถมีชีวิตได้อีก 50 ปี) ก็จะเปรียบเสมือนการเล่นกอล์ฟ 9 หลุมหลัง บางคนบอกผมว่า ชีวิตในช่วงนี้จะง่ายขึ้น เพราะการเกษียณไม่ใช่เป็นการได้หมดหรือเสียหมด เหมือนการเล่นกอล์ฟ ที่หากคุณแพ้แค่ Shot เดียว ก็จะไม่แตกต่างจากคุณแพ้ 6 Shots เพราะผลสุดท้ายคือ คุณก็ยังแพ้อยู่ดี
ถึงแม้คุณไม่ได้เตรียมเงินให้พร้อมหรือเพียงพอ เมื่อคุณมีอายุครบ 60 ปี แต่คุณยังสามารถหาวิธีหรือหนทางแก้ไขเพื่อเตรียมการสำหรับการใช้ชีวิตหลังเกษียณได้ อาทิ คุณอาจจะเลื่อนการเกษียณอายุการทำงานไปอีก 510 ปี โดยที่เลิกทำงานเมื่อคุณอายุครบ 70 ปี แทนที่จะเลิกทำงานตอนคุณอายุ 60 ปี หรือลดค่าใช้จ่ายประจำวัน ย้ายไปอยู่บ้านหลังเล็กลง หรือไม่ก็ย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด ซึ่งจะมีค่าครองชีพที่ต่ำกว่าการใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพฯ หรือไม่ก็ลองศึกษาเรื่องสินเชื่อบ้านในการกู้เงิน โดยใช้บ้านคุณค้ำประกันในรูปแบบ Reverse Mortgage ซึ่งยังไม่มีใช้ในประเทศไทยในปัจจุบัน
อย่างไรก็ตาม ผมมองว่า คำแนะนำข้างต้นนั้นพูดง่ายแต่ทำยาก ไม่ใช่ทุกคนที่สามารถจะทำงานได้ถึงอายุ 70 ปี ด้วยเหตุผลหลายประการ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสุขภาพที่ไม่ดี หรือการที่บริษัทส่วนมากจะมีกฎให้เกษียณเมื่อคุณมีอายุครบ 60 หรือ 65 ปีเป็นอย่างมาก การลดค่าใช้จ่ายประจำวันก็เป็นสิ่งที่ทำได้ยากในสภาพเศรษฐกิจปัจจุบัน ซึ่งต้องเผชิญกับภาวะเงินเฟ้อที่เพิ่มขึ้น และการย้ายที่อยู่ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้มีโอกาสอ่านผลวิจัยที่จัดทำโดยสถาบันค้นคว้าสำหรับการเกษียณ (Center for Retirement Research) สังกัด Boston College ที่ได้อธิบายถึง 4 ตัวแปร กล่าวคือ อายุการทำงานที่ยาวขึ้น การใช้จ่ายที่น้อยลง การจำนองบ้านแบบ Reverse Mortgage หรือการจัดสรรการลงทุน (Asset Allocation) เพื่อจะค้นคว้าว่าแต่ละตัวแปรจะมีผลกระทบต่อความสามารถในการใช้ชีวิตหลังเกษียณอย่างไร ผลสรุปคือ ผลกระทบจากการจัดสรรการลงทุนไม่ได้ช่วยให้ประสบความสำเร็จมากนัก เนื่องมาจากผลการสำรวจของฐานะการเงินของผู้บริโภคในปี 2553 [Survey of Consumer Finances (2010)] พบว่าชาวอเมริกันที่มีอายุเฉลี่ยระหว่าง 5564 ปี จะมีทรัพย์สินเฉลี่ยประมาณแค่ 1.79 แสนเหรียญสหรัฐเท่านั้น (หรือประมาณ 5.2 ล้านบาท ในอัตราแลกเปลี่ยนปัจจุบัน) นอกจากนี้ทรัพย์สินเกี่ยวกับบ้านพักอาศัยมักจะเป็นส่วนประกอบใหญ่ของทรัพย์สินดังกล่าวทั้งหมด ซึ่งหมายความว่า จะมีทรัพย์สินเหลือน้อยมากที่จะสามารถใช้ในการลงทุนอย่างจริงจัง n
(อ่านต่อในสัปดาห์หน้า)