บิกีนี เป็นชุดเดียวต่อกันได้หรือไม่ ?
บิกีนี
บิกีนี () โดยทั่วไปคือชุดว่ายน้ำสองชิ้นซึ่งประกอบด้วยท่อนล่างในลักษณะกางเกงชั้นในที่ปกปิดช่วงขาหนีบและบั้นท้ายของผู้หญิง และท่อนบนลักษณะเสื้อชั้นในที่ปกปิดหน้าอก ซึ่งเปิดเผยร่างกายในส่วนกลางลำตัว รวมทั้งสะดือและเอว ขนาดของบิกีนีชิ้นล่างมีหลากหลายตั้งแต่ปกปิดเต็ม จนถึงที่เปิดเผยแบบ ธองหรือจีสตริง 
บิกีนีในยุคใหม่ทำให้เป็นที่นิยมโดยวิศวกรชาวฝรั่งเศส หลุยส์ เรอาร์ และนักออกแบบแฟชั่น ฌัก แอ็ง ณ กรุงปารีส ในปี พ.ศ. 2489 การริเริ่มนำมาใช้ก่อให้เกิดข้อขัดแย้ง และหลายประเทศทางตะวันตกมีการห้ามในบริเวณชายหาดและพื้นที่สาธารณะหลายแห่ง โดยทางสำนักวาติกันได้ประกาศให้เป็นสิ่งผิดศีลธรรม บิกีนีได้รับความนิยมขึ้นโดย บรีฌิต บาร์โด และเออร์ซูล่า แอนเดรส และได้กลายมาเป็นที่ใช้กันทั่วไปในประเทศตะวันตกในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 (ตั้งแต่ พ.ศ. 2503 ถึง 2512)
อาคารชุด
อาคารชุดเริ่มจากสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ธนิดา กิตติอดิสร จากราชบัณฑิตยสถานระบุว่า "คำว่าคอนโดมิเนียมในภาษาอังกฤษหมายถึงการถือกรรมสิทธิ์ร่วมกันในอาคารขนาดใหญ่ที่แบ่งซอยเป็นส่วนต่าง ๆ ให้คนต่างครอบครัวพักอยู่ ต่อมามีความหมายถึง อาคารที่อยู่อาศัย อาคารสำนักงาน หรืออาคารอื่น ที่บุคคลสามารถแยกการถือกรรมสิทธิ์ออกได้เป็นส่วน ๆ โดยแต่ละส่วนประกอบด้วยกรรมสิทธิ์ในทรัพย์ส่วนบุคคลและกรรมสิทธิ์ร่วมในทรัพย์ส่วนกลาง"
ชุดว่ายน้ำวันพีซ
เมื่อเร็ว ๆ นี้ชุดว่ายน้ำนักกีฬาได้ใช้หลากหลายรูปแบบใหม่ของสายคล้องไหล่ รวมถึงเรเซอร์แบ็ค , เฟสแบ็ค และฟลายแบ็ค ซึ่งบางส่วนก็ยังคงนำมาใช้ในเสื้อผ้ากีฬาอื่น ๆ
บิกีนี
มีหลักฐานว่าผู้หญิงโรมันเล่น Expulsim Ludere หรือ[[แฮนด์บอล]]ยุคเริ่มแรก โดยส่วมใส่ชุดซึ่งถูกระบุว่าเป็น บิกีนี บิกีนีกลายมาเป็นส่วนสำคัญในการทำการตลาดของกีฬาผู้หญิงหลายประเภทซึ่งก่อให้เกิดการต่อต้านอยู่บ้าง บิกีนีเป็นเครื่องแบบกีฬาที่เป็นทางการของวอลเลย์บอลชายหาด และเป็นที่แพร่หลายในกลุ่มนักกีฬา เมือง[[ปอร์โตเซกูโร]]
บิกีนี
[[ไฟล์:Tan lines on human female chest.jpg|thumb|ผิวสีแทนถูกสร้างโดยบิกินี]]
การสวมใส่บิกีนีกลางแดดทำให้ผิวที่ไม่ถูกปกปิดกลายเป็นสีแทน และทำให้เกิดเส้นผิวสีแทน ซึ่งแบ่งผิวในส่วนหน้าอกที่ซีดจาง บริเวณขาหนีบ และบั้นท้าย ออกจากผิวสีแทนในส่วนอื่น ๆ
บิกีนี
ในช่วงเวลาเดียวกัน หลุยส์ เรอาร์ ได้ออกแบบชุดว่ายน้ำสองชิ้นของเขาเองเพื่อมาแข่งขันกัน โดยเขาเรียกว่า เดอะบิกีนี ชุดบิกีนีของเรอาร์ เหนือกว่าอะตอมของแอ็งที่ความสั้นกะทัดรัด เป็นชุดในรูปแบบเสื้อชั้นในและผืนผ้าสามเหลี่ยมสองชิ้นที่ต่อกันด้วยสายผ้า โดยชิ้นล่างได้ตัดผ้าส่วนบนแบบขแงแอ็งออกไป ด้วยขนาดรวมของผ้า 30 ตารางนิ้ว (200 ซ.ม.2) ด้วยลายพิมพ์แบบหนังสือพิมพ์ซึ่งใช้คำโฆษณาว่า “เล็กกว่าชุดว่ายน้ำที่เล็กที่สุด”
บิกีนี
ในปี พ.ศ. 2494 อีริค มอเรย์ ได้จัดการประกวดบิกีนี เพื่อประกวดสาวงาม และโฆษณาชุดว่ายน้ำในงานประจำปีของเทศกาลอังกฤษ สื่อมวลชนให้การตอบรับการประกวดอย่างดีโดยเรียกงานนี้ว่า "มิสเวิลด์" ซึ่งมอเรย์ได้จดทะเบียนเป็นเครื่องหมายการค้า เมื่อ กิกิ ฮาแกนสัน ผู้ชนะการประกวดจากประเทศสวีเดนได้รับการสวมมงกุฎในชุดบิกีนี หลายชาติที่เคร่งในศาสนาได้ขู่ที่จะถอนตัวแทนประจำชาติออก เพื่อคลายความโกรธที่เกิดขึ้น มอเรย์จึงสั่งห้ามบิกีนีในการประกวดนางงาม และเปลี่ยนเป็นชุดราตรีแทนฮาแกนสันจึงเป็นผู้ชนะการประกวดมิสเวิลด์คนเดียวที่ได้รับการสวมมงกุฎในชุดบิกีนี และหลังจากนั้นบิกีนีก็ถูกสั่งห้ามจากเวทีการประกวดสาวงามในหลายประเทศทั่วโลก ชุดว่ายน้ำถูกประกาศให้เป็นสิ่งซึ่งผิดศีลธรรมโดยวาติกัน และถูกสั่งห้ามในประเทศแถบชายฝั่งแอตแลนติกฝรั่งเศส เช่น สเปน เบลเยี่ยม อิตาลี โปรตุเกส และ ออสเตรเลีย อีกทั้งยังถูกห้ามหรือไม่สนับสนุนในหลายรัฐของสหรัฐอเมริกา National Legion of Decency กลุ่มโรมันคาทอลิกซึ่งควบคุมดูแลเนื้อหาของสื่อในสหรัฐอเมริกาได้กดดันฮอลลีวุดจากการนำเสนอบิกีนีในภาพยนตร์ต่าง ๆ ในช่วงปี พ.ศ. 2473 มีการเริ่มใช้ระบบการเซ็นเซอร์ที่เรียกว่า Hays production code สำหรับภาพยนตร์ของสหรัฐอเมริกาซึ่งต่อมาถูกยกเลิกในปีช่วงปี พ.ศ. 2503 ที่อนุญาตให้แสดงชุดว่ายน้ำสองชิ้นแต่มิให้เปิดเผยส่วนสะดือ ในปี พ.ศ. 2502 แอนน์ โคล ผู้ออกแบบชุดว่ายน้ำรายใหญ่ของสหรัฐอเมริกา กล่าวว่า “ไม่มีอะไรมากกว่า จี-สตริง มันเป็นความสุภาพเรียบร้อยในขั้นสุด”
บิกีนี
คำว่าบิกีนีผู้ชายมักใช้อธิบายถึงชุดว่ายน้ำเฉพาะแบบของผู้ชาย บิกีนีผู้ชายสามารถมีขาเว้าสูงหรือขอบข้างต่ำ สายด้านข้างหรือผูกข้าง และโดยมากจะไม่มีกระดุมหรือชายด้านหน้า บิกีนีจะไม่เหมือนกับกางเกงว่ายน้ำทั่วไปคือไม่มีขอบเอวที่ชัดเจน ชุดที่มีส่วนสะโพกกว้างน้อยกว่า 1.5 นิ้วพบเห็นได้น้อยสำหรับชุดกีฬา และโดยมากจะสวมใส่เพื่อสันทนาการ แฟชั่น และการอาบแดด กางเกงว่ายน้ำเป็นชุดมาตรฐานที่ใช้ในการแข่งขันกีฬาเพาะกาย นักดนตรี[[พังก์ร็อก]]ชายแสดงบนเวทีโดยใส่ชุดบิกีนีของผู้หญิง ภาพยนตร์บอลลีวู้ด Hera Pheri ในปี พ.ศ. 2543 แสดงภาพชายอาบแดดในชุดบิกีนีซึ่งมักมองผิดเป็นผู้หยิงจากระยะไกล
ถุงยางอนามัยสตรี
ถุงยางอนามัยสำหรับสตรีบาง นิ่ม หลวมและมีวงแหวนที่ยืดได้ทั้งสองฝั่ง และมีหลายขนาด สำหรับพวกเขาจะเข้ามาในหลากหลายขนาดนี้ สำหรับช่องคลอดส่วนใหญ่จะใช้ถุงยางอนามัยที่มีขนาดปานกลาง แต่ผู้หญิงที่เพิ่งคลอดควรลองขนาดใหญ่ก่อน ควงแหวนด้านในที่ด้านท้ายสุดของปลอกใช้ใส่ถุงยางอนามัยภายในช่องคลอดและยึดไว้ในตำแหน่งระหว่างการมีเพศสัมพันธ์ วงแหวนนอกที่ปลายเปิดของปลอกยังคงอยู่นอกช่องคลอดและครอบคลุมส่วนของอวัยวะเพศภายนอก
บิกีนี
มีการออกกฎของชุดแต่งกาย “กางเกงว่ายน้ำ” (บิกีนีขาสั้น) สำหรับผู้ชาย และบิกีนีสำหรับผู้หญิง นักเพาะกายหญิงในอเมริกาถูกสั่งห้ามสวมใส่ธองหรือชุดว่ายน้ำ T-back ในการแข่งขันซึ่งออกอากาศทางโทรทัศน์ ถึงแม้จะมีการอนุญาตให้สำหรับองค์กรฟิตเนสบางแห่งในกิจกรรมที่จัดแบบปิด สำหรับผู้ชาย มีการกำหนดเครื่องแต่งกายไว้ “เฉพาะชุดว่ายน้ำขาสั้น (ไม่ใช่ขาสั้น กางเกงที่ตัดออก หรือ กางเกงสปีโด้)” กฎแบบเดียวกันโดย Family, Career and Community Leaders of America – FCCLA รัฐเวอร์จิเนีย สั่งห้ามบิกีนีชิ้นเล็ก หรือ ชุดแบบธองสำหรับผู้หญิง และระบุ “กางเกงว่ายน้ำ” สำหรับผู้ชาย (“ไมใช่สปีโด้”)
บิกีนี
แม้ชุดจะได้รับความสำเร็จช่วงเริ่มแรกในประเทศฝรั่งเศส ผู้หญิงทั่วโลกก็ยังคงยึดติดกับชุดว่ายน้ำชิ้นเดียวแบบดั้งเดิม และเมื่อยอดขายหยุดนิ่ง เรอาร์ก็กลับไปออกแบบและขายชุดทรงหลวม แบบถูกธรรมเนียม ในปี พ.ศ. 2493 นิตยสารไทม์ สัมภาษณ์ เฟรด โคลด์ นักธุรกิจชุดว่ายน้ำชาวอเมริกัน ผู้เป็นเจ้าของบริษัทชุดว่ายน้ำตลาดแมส Cole of California กล่าวว่าเขารู้สึก “รังเกียจบิกีนีที่มีชื่อเสียงของฝรั่งเศส” เรอาร์เองก็เคยกล่าวว่า “ชุดว่ายน้ำสองชิ้นนี้เปิดเผยทุกอย่างของผู้หญิงยกเว้นเพียงชื่อกลางของเธอ” ในปี พ.ศ. 2493 นิตยสารแฟชั่นโมเดิร์นเกิร์ล เขียนว่า “ไม่จำเป็นจะต้องเปลืองคำไปกับสิ่งที่เรียกว่าบิกีนี เพราะมันยากเกินจะคิดว่าผู้หญิงที่รู้จักกาลเทศะหรือมีสมบัติผู้ดีคนไหนจะใส่ชุดเช่นนี้
มิแรนดา เคอร์
ในบางสื่ออ้างว่าการถ่ายภาพให้กับนิตยสารดอลลี่ของเธอ(รวมถึงการถ่ายแบบวัย 14 ปีของมิรันดา) ประกอบไปด้วยสื่ออนาจารของสื่อมวลชล, มิเรนด้ากล่าวว่า "สื่อในเวลาที่เขาพยายามที่ยึดติดเกาะติดกับสิ่งใดๆ ที่ทำแล้วมีความเกี่ยวข้องกับสิ่งลามกอนาจาร. "ดอลลี่" เป็นเพียงนิตยสารสำหรับวัยทีนไม่ใช่นิตยสารสำหรับผู้ชาย และฉันสวมเสื้อผ้าเต็มเมื่อเป็นการถ่ายภาพเกี่ยวกับฤดูหนาว พวกเขาตอกย้ำกับบางสิ่งที่มันไม่มีอะไรเลย"
มิแรนดาเซ็นสัญญากับ ชิคเมเนทเมนต์ซิดนีย์ดิวิชั่น เธอเริ่มที่เป็นที่รู้จักเปิดเผยมากขึ้นหลังจากโฆษณาชุดเดินชายหาดที่โดดเด่นของออสเตรเลียที่อยู่ในเครือบิลาบอง, มิแรนดาเป็นนางแบบของแบรนด์ชุดเซิฟ และก็มีการทำงานให้กับแบรนด์ของ Tigerlily, Roxy, Billabong Girls, และ One Teaspoon. เป็นการเพิ่มโปรไฟล์ของเธอในตลาดออสเตรเลียและตลาดในเอเชีย, หลังจากที่มิแรนดาย้ายมาที่เมืองนิวยอร์ก เธอกลายเป็นเจ้าของร่วมกับ Bowery Ballroom.
ชุดว่ายน้ำ
ชุดว่ายน้ำ หมายถึง เครื่องแต่งกายที่ออกแบบมาเพื่อใช้สวมใส่สำหรับการว่ายน้ำ ชุดว่ายน้ำอาจจะเป็นประเภทแนบเนื้อหรือแบบหลวม มักผลิตจากผ้าที่เปียกน้ำแล้วจะไม่โปร่งใส ชุดว่ายน้ำส่วนใหญ่จะมีการเปิดเผยร่างกายให้มากเท่าที่จะทำได้โดยไม่เปลือย และโดยทั่วไปจะมีการปกปิดอวัยวะเพศเป็นอย่างน้อย ในบางวัฒนธรรมจะมีการปกปิดหัวนมของผู้หญิงด้วย
บิกีนี
[[ไฟล์:Summer Olympics beach volleyball, 2008.jpg|thumb|[[เคอร์รี่ วอลช์]] (อเมริกา) และ [[ลาริสซา ฟรังกา]] (บราซิล) ในการแข่งขันวอลเลย์บอลชายหาดหญิงรอบรองชนะเลิศในกีฬาโอลิมปิกที่เซี่ยงไฮ้ ]]
ในปี พ.ศ. 2537 บิกีนีกลายมาเป็นเครื่องแบบของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายหาดหญิงในโอลิมปิก ถึงแม้ว่าเจ้าหน้าที่การกีฬาบางคนจะมองว่าเป็นการใช้เพื่อหาประโยชน์ และใช้งานไม่ได้จริงในอากาศที่หนาวเย็น ผู้แข่งขัน เช่น [[นาตาลี คุก]] และ [[ฮอลลี แมคพีค]] เห็นด้วยกับถ้อยแถลงของ FIVB ที่ว่าชุดเครื่องแบบนี้เหมาะกับกีฬาที่เล่นบนทรายในช่วงอากาศร้อน แต่กระนั้นนักกีฬาโอลิมปิกชาวอังกฤษ [[เดนิส จอห์น]] ได้โต้แย้งว่าระเบียบของเครื่องแบบนี้มีเพื่อให้เกิดความเซ็กซี่ และเรียกร้องความสนใจ
ระบำ
ระบำ ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 ให้คำจำกัดความไว้ว่า การฟ้อนรำเป็นชุดเดียวกัน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงอธิบายไว้ว่า ระบำ คือ การรำเล่น เป็นคู่ เข้ากับการขับร้องปี่พาทย์ เป็นของสำหรับให้ดูกระบวนการที่รำงามกับฟัง ลำนำขับร้อง และ ดนตรีที่ไพเราะหาได้เล่นเป็นเรื่องเหมือนอย่างโขน ละครไม่
ระบำ เป็นการแสดงหมู่ตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป ความงามของระบำ อยู่ที่ความพร้อมเพรียงเป็นสำคัญ กระบวนการท่ารำมีหลากหลาย และมีความสมบูรณ์ในตัวเองในแต่ละชุดไม่ดำเนินเรื่องราวเหมือนละคร นอกจากนี้ความงามของระบำยังอยู่ในรูปแบบการแปรแถว เข่น แถวหน้ากระดาน แถวคู่ วงกลม แยกกลุ่ม สลับซ้าย-ขวา เป็นต้นดังนั้น
บอมบ์สูท
ชิ้นส่วนของบอมบ์สูททับซ้อนกับชิ้นวัสดุอื่น ๆ เพื่อการป้องกันสูงสุดสำหรับผู้สวมใส่ไม่ว่าจะหันหน้าไปทางวัตถุระเบิดหรืออยู่ห่างจากวัตถุระเบิด ชุดบอมบ์สูทสามารถป้องกันได้หลายสถาน มันสามารถหักเหหรือหยุดแรงกระแทกที่อาจมาจากวัตถุระเบิดแสวงเครื่อง ประการที่สอง มันสามารถป้องกันโดยการหยุดคลื่นกระแทกจากการกระจายและการทำร้ายผู้สวมใส่ ซึ่งโดยปกติแล้ว เคฟลาร์, โฟม และพลาสติก ต่างมีลักษณะเป็นชั้นและปกคลุมด้วยวัสดุสารหน่วงไฟเพื่อให้สัมฤทธิ์ผลต่อการปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าว
กางเกง
กางเกง หรือ กางเกงขายาว () เป็นชิ้นเสื้อผ้าซึ่งสวมใส่ร่างกายท่อนล่างตั้งแต่เอวลงไปถึงข้อเท้า คลุมขาทั้งสองแยกกัน ไม่เหมือนกับกระโปรงหรือชุดกระโปรง กางเกงขาสั้น (shorts) คล้ายกับกางเกง แต่ขากางเกงขาสั้นยาวลงมาถึงเพียงบริเวณเข่าเท่านั้น จะสูงหรือต่ำกว่าเข่านั้นขึ้นอยู่กับแบบ
โรงอาบน้ำเกย์
โรงอาบน้ำมีหลากหลายทั้งเรื่องขนาดและสิ่งอำนวยความสะดวก ตั้งแต่เล็ก ๆ จุคน 10 หรือ 20 คนต่อห้อง และมีล็อกเกอร์กะทัดรัดถึงซาวน่าหลายห้องที่มีห้องหลายแบบและหลายขนาด และมีห้องอบไอน้ำหลายห้อง มีอ่างจากุซซี และในบางครั้งมีสระว่ายน้ำ —แต่เกือบทั้งหมดมีห้องอบไอน้ำอย่างน้อยหนึ่งห้อง (หรือซาวน่าเปียก) เช่นเดียวกับฝักบัวอาบน้ำ ล็อกเกอร์ และห้องส่วนตัวเล็ก ๆ แตกต่างจากซ่อง โรงอาบน้ำหลายแห่งเป็นระบบสมาชิกเท่านั้น ลูกค้าจะจ่ายเฉพาะค่าใช้สิ่งอำนวยสะดวก และกิจกรรมทางเพศ (ถ้ามี) การบริการไม่ได้บริการโดยพนักงาน แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างลูกค้าด้วยกันเอง ไม่มีการจ่ายเงินให้กัน มีโรงอาบน้ำเกย์หลายแห่งห้ามการขายตัว
บิกีนี
ปี พ.ศ. 2540 เจมี่ ฟอกซ์ นางงามแมริแลนด์ กลายเป็นผู้เข้าประกวดคนแรกใน 50 ปี ที่เข้าแข่งในชุดว่ายน้ำสองชิ้นในช่วงการประกวดชุดว่ายน้ำรอบคัดเลือกของเวทีการประกวดมิสอเมริกา. ถึงแม้ว่าชุดว่ายน้ำแบบชิ้นเดียวจะกลับมานิยมในช่วงปี พ.ศ. 2531 และ พ.ศ. 2541 บริษัทของเรอาร์ปิดลงในปี พ.ศ. 2531 สี่ปีหลังจากที่เขาเสียชีวิต ในช่วงปลายศตวรรษ บิกีนีกลายเป็นชุดว่ายน้ำที่ได้รับความนิยมสูงสุดทั่วโลก โอลิวิเย่ร์ เซราท นักประวัติศาสตร์ด้านแฟชั่นชาวฝรั่งเศสกล่าวถึงเหตุนี้ว่าเป็นเพราะ “พลังของผู้หญิง ไม่ใช่พลังของแฟชั่น” เขาอธิบายว่า “การปลดปล่อยเป็นอิสระของชุดว่ายน้ำมักถูกเชื่อมโยงไปยังการปลดปล่อยสู่อิสรภาพของผู้หญิง” ถึงแม้แบบสำรวจหนึ่งจะชี้ว่าบิกีนีร้อยละ 85 ไม่เคยสัมผัสกับน้ำเลย เหล่านักแสดงสาวในภาพยนตร์แอคชั่น นางฟ้าชาลี Full Throttle และBlue Crushได้สร้างให้ชุดว่ายน้ำสองชิ้นกลายเป็น “ความเท่าเทียมในสหศวรรษกับชุดเกราะ” จีน่า เบลลาฟอนเต้ กล่าวในหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทมส์
เกอิชา
เกอิชาไม่ใช่โสเภณี แม้ว่าในอดีตจะมีการขายพรหมจารีอย่างถูกต้อง และเกอิชาก็ไม่จำเป็นต้องมีเพศสัมพันธ์กับลูกค้า แม้ว่าลูกค้าจะจ่ายเงินซื้อเพื่อการนี้ก็ตาม เกอิชากับโสเภณีมีความแตกต่างพอสมควร โดยสังเกตอย่างง่ายจากการแต่งตัว โดยที่โสเภณีจะมีสายโอบิผูกชุดที่สามารถแกะได้จากข้างหน้า เพื่อความสะดวกในถอดชุดออกออก เครื่องประดับของเหล่าหญิงโสเภณีมีความงดงาม หรูหรา ฟู่ฟ่า ในขณะที่เกอิชามีผ้าโอบิผูกจากข้างหลังตามชุดกิโมโนทั่วไป เครื่องประดับนั้นจะเรียบง่ายแต่แสดงออกถึงความสวยงามตามธรรมชาติ ในรูปแบบของศิลปะได้อย่างดีทีเดียว
บิกีนี
[[ไฟล์:Albert Cordina 1 (cropped).jpg|thumbnail|right|บิกีนีผู้ชาย]]
กิโมโน
กิโมโนประกอบด้วยเสื้อนะงะงิ (長着) ซึ่งมีลักษณะเป็นคลุมขนาดยาวที่มีแขนเสื้อที่มีความกว้างมาก และสายโอบิ (帯) ซึ่งใช้รัดเสื้อคลุมนี้ให้อยู่คงที่ ชุดกิโมโนทั้งของหญิงและชายเมื่อใส่แล้วจะพรางรูปของผู้สวมใส่ไม่ให้เห็นสัดส่วนที่แท้จริง ชุดกิโมโนของผู้หญิงโสดเป็นกิโมโนแขนยาว ลวดลายที่นิยมคือลายดอกซากุระ กิโมโนของผู้หญิงแต่งงานแล้วจะเป็นกิโมโนแขนสั้นสีไม่ฉูดฉาดมาก
แบล็กพิงก์
ก่อนหน้านี้ มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับชื่อเกิร์ลกรุปกลุ่มใหม่ของวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ไม่ว่าจะเป็น ทีแอลซี-เอฟ, แมกนัม และเบบีมอนสเตอร์ ในปี ค.ศ. 2012 เจนนีปรากฏในวิดีโอแนะนำเด็กฝึกทางช่องวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ในยูทูบ โดยมีคำว่า พิงก์พังก์ (Pink Punk) เป็นชื่อประชาสัมพันธ์ของกลุ่ม อย่างไรก็ตาม ชื่อเหล่านี้ไม่ได้ถูกยืนยันอย่างเป็นทางการว่าจะเป็นชื่อเกิร์ลกรุปกลุ่มใหม่นี้ จนกระทั่งวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2016 วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ ได้ประกาศรายชื่อสมาชิกและชื่อกลุ่มอย่างเป็นทางการว่า แบล็กพิงก์ โดยชื่อกลุ่มตัวแทนจากวายจีกล่าวว่า "แบล็กพิงก์คือความตั้งใจให้ตรงกันข้าม สีชมพูสื่อถึงความงดงาม แต่ความสวยไม่ใช่ทุกอย่าง พวกเธอเป็นทีมที่ไม่ได้มีเพียงรูปร่างหน้าตาเท่านั้น แต่ยังมากไปด้วยพรสวรรค์" นอกจากนี้ สมาชิกทุกคนต่างมีความเป็นผู้นำในแต่ละด้านได้ แบล็กพิงก์และทางวายจีจึงตัดสินใจว่าจะไม่มีหัวหน้าวง
ไบรโอนี่
เธอสมรสกับสามีชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น ชื่อ ไดซ์ ไดซุเกะ หรือ ไดซ์ อีด้า-ไคลน์ (Dice Iida-Klein) ซึ่งเป็นครูโยคะเช่นเดียวกับเธอ หลังจากทั้งคู่คบหากันมานาน 3 ปี ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันชื่อซิดนีย์ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 เธอให้สัมภาษณ์ว่า มีการพูดคุยเกี่ยวกับการแยกทางจากสามี แต่ทั้งสองยังเป็นครูสอนโยคะร่วมกัน
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 5
นักออกแบบถูกแบ่งออกเป็น 4 กลุ่มตามสถานที่สำคัญต่างๆ ดังต่อไปนี้:ในตอนนี้ ทิม กันน์ ที่ปรึกษาประจำการแข่งขัน ได้พานักออกแบบที่เหลือทั้ง 13 คน ไปยังศูนย์ฝึกกรีฑาอาร์มอรี (Armory Track and Field Training Center) และได้แนะนำให้พบกับ นักกีฬาสเก็ตอเมริกันเหรียญทองโอลิมปิก อโพโล โอโน จากนั้นจึงได้แจ้งโจทย์ของการแข่งขันในรอบนี้ ว่านักออกแบบทุกคนจะต้องสร้างสรรค์ชุดสำหรับนักกีฬาหญิงทีมสหรัฐอเมริกา สำหรับการเดินขบวนพาเหรดในพิธีเปิดกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2008 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน นักออกแบบทุกคนมีเวลา 30 นาทีในการออกแบบและหาแรงบันดาลใจในส่วนของพิพิธภัณฑ์กรีฑาแห่งชาติ จากนั้นนักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 150 ดอลลาร์ในการซื้อวัสดุเพื่อมาทำชุด และมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ นักออกแบบที่ชนะในการแข่งขันครั้งนี้จะได้รับสิทธิ์คุ้มกันไม่ถูกคัดออกในการแข่งขันครั้งต่อไปในตอนนี้ นักออกแบบทั้ง 12 คนได้พบกับ บรุก ชีลส์ ดาราและนักแสดงแถวหน้า ที่มามอบโจทย์ให้กับนักออกแบบ นั่นคือการสร้างสรรค์ชุดให้เธอ สำหรับตัวละคร เวนดี ฮีลลีย์ ที่เธอนั้นรับบทในละครชุดเรื่อง ลิปสติก จังเกิล (Lipstick Jungle) ซึ่งจะต้องเป็นชุดที่ใส่ได้ทั้งในตอนกลางวันและกลางคืน และสิ่งพิเศษในการแข่งขันครั้งนี้คือนักออกแบบจะต้องทำงานเป็นคู่ โดยนักออกแบบทุกคนจะมีเวลาออกแบบ 30 นาที เพื่อนำเสนอชุดที่ตนเองออกแบบกับบรุก จากนั้นบรุกจะเลือกนักออกแบบ 6 คน เพื่อเป็นหัวหน้าทีม และหัวหน้าทีมจะได้เลือกผู้ช่วย (นั่นคือนักออกแบบ 6 คนที่ไม่ได้ถูกเลือก) ต่อไป แต่ละคู่จะได้รับเงิน 150 ดอลลาร์ในการซื้อวัสดุที่จะมาใช้ในการทำชุด และมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ ชุดของนักออกแบบที่ชนะในการแข่งขันครั้งนี้ บรุกจะนำไปใส่เข้าฉากในละครชุด ลิปสติก จังเกิล ในฤดูกาลที่ 2ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 11 คนได้พบกับ คริส มาร์ช ผู้เข้าแข่งขันจากฤดูกาลที่ 4 ที่มาบอกโจทย์สำหรับการแข่งขันในรอบนี้ นั่นคือ การออกแบบชุดให้กับนางโชว์สาวประเภทสอง (Drag Queen) โดยนักออกแบบจะได้เลือกนางแบบที่รายการได้เตรียมมา ในครั้งนี้นักออกแบบจะได้เงิน 200 ดอลลาร์สำหรับซื้อวัสดุในการทำชุด และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จ นักออกแบบที่ชนะในการแข่งขันครั้งนี้จะได้รับสิทธิ์คุ้มกันไม่ถูกคัดออกในการแข่งขันครั้งต่อไป
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 15
การถ่ายภาพประจำสัปดาห์นี้คือ สาวๆจะต้องถ่ายภาพบิวตี้ ช็อท กับเครื่องเพชรและอาหารทะเล โดยที่พวกเธอทุกคนจะต้องถ่ายภาพใต้กระจกที่มีน้ำด้านบน ในการถ่ายภาพ สาวๆส่วนใหญ่ทำออกมาได้ดี ในขณะที่ ริอันน่า ถูกตำหนิว่า ทำหน้าได้เพียงแค่แบบเดียว และลิซ มีข้ออ้างว่า เธอวางตัวลำบากในการถ่ายภาพ เนื่องจากคอนแทคเลนส์ของเธอเกิดเบี้ยว ซึ่งทำให้ มิสเตอร์เจย์รำคาญเป็นอย่างมาก
บิกีนี
การว่ายน้ำหรืออาบน้ำกลางแจ้งไม่ได้รับการสนับสนุนจากคริสเตียนตะวันตก ส่งผลให้อุปสงค์หรือความต้องการชุดว่ายน้ำหรือชุดอาบน้ำมีน้อยจนกระทั่งศตวรรษที่ 18 ชุดอาบน้ำสำหรับศตวรรษที่ 18 คือชุดเสื้อคลุมยาวกรอมเท้า ในแบบเสื้อตัวหลวมที่มีแขนยาวทำมาจากขนแกะหรือผ้าสักหลาด ความพอประมาณหรือความสุภาพจึงไม่ถูกคุกคาม
บิกีนี
ในช่วงยุคปี พ.ศ. 2493 ถึง กลางยุคปี พ.ศ. 2513 การประกวดของผู้ชายมักถูกเสริมด้วยการประกวดความงามของผู้หญิงหรือการแสดงบิกีนี ผู้ชนะจะได้รับตำแหน่ง เช่น นางงามรูปร่างสวย นางงามร่างกายแข็งแรง และ มิสอเมริกานา และเป็นผู้มอบถ้วยรางวัลให้แก่ผู้ชนะการประกวดฝ่ายชาย ในช่วงยุคปี พ.ศ. 2523 เริ่มมีการประกวดมิสโอลิมเปียในสหรัฐอเมริกา และในสหราชอาณาจักร สมาพันธ์นักเพาะการสมัครเล่นแห่งชาติ (NABBA - National Amateur Body Building Association) ได้เปลี่ยนชื่อ มิสบิกีนี อินเตอร์เนชั่นแนล ไปเป็น มิสยูนิเวิร์สหรือนางงามจักรวาล ในปี พ.ศ. 2529 การประกวดมิสยูนิเวิร์สได้ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน “ร่างกาย” (เพื่อเน้นร่างกายที่มีกล้ามเนื้อ) และ “รูปร่าง” (การแสดงรูปร่างผู้หญิงสวมส้นสูงตามประเพณีนิยม) ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 สมาพันธ์เพาะกายและฟิตเนสสากล (IFBBF - International Federation of BodyBuilding & Fitness) ได้แนะนำการประกวดบิกีนีหญิงสำหรับผู้ที่ไม่อยากสร้างกล้ามเนื้อไปถึงระดับแข่งขันอาชีพ
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 1
นักออกแบบกับวัสดุที่เลือกใช้:ในตอนนี้นักออกแบบที่เหลือทั้ง 11 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดโดยใช้เพียงผ้าฝ้ายสีขาวธรรมดา และชุดที่ทำจะต้องสื่อถึงคำว่า "ริษยา (envy)" ด้วย นักออกแบบได้รับเงินคนละ 50 ดอลลาร์ในการซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ ในเช้าวันต่อมา ทิม กันน์ได้เข้ามาแจ้งให้นักออกแบบทุกคนทราบว่าจะพาทุกคนออกไปข้างนอกและให้ทุกคนเตรียมชุดที่ตนเองทำไปด้วย ทิมพาทุกคนไปที่ร้านขายเสื้อผ้า 30 แวน แดม ที่นั่นทุกคนได้พบกับ พอล เบอร์แมน เจ้าของร้าน จากนั้นทิมจึงได้แจ้งให้นักออกแบบทุกคนทราบว่า ในครั้งนี้ทุกคนจะได้นำเสนอชุดของตัวเองแก่ลูกค้า โดยชุดของใครที่ได้ราคาประมูลจากลูกค้าสูงที่สุดจะเป็นผู้ชนะการแข่งขันในครั้งนี้ไปในตอนนี้นักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 10 คนได้เดินทางไปยังสตูดิโอออกแบบของแบรนด์ บานานา รีพลับลิค ซึ่งที่นั่นทุกคนได้พบกับไฮดี ที่มาแจ้งโจทย์สำหรับการแข่งขันครั้งนี้ นั่นคือการสร้างสรรค์ชุดสำหรับงานปาร์ตี้ฤดูร้อนให้กับลูกค้าของบานานา รีพลับลิค นักออกแบบทุกคนเลือกวัสดุที่จะนำไปทำชุดจากที่สตูดิโอ และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จ ชุดของนักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะถูกวางขายในร้านบานานา รีพลับลิคในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 9 คน ได้รับโจทย์ให้แปลงโฉมนักร้องร็อคสาวดาวรุ่ง ซาราห์ ฮัดสัน โดยจะต้องผสมผสานแฟชั่นกับดนตรีแนวร็อค ซึ่งในครั้งนี้นักออกแบบจะต้องทำงานเป็นทีม ทีมละ 3 คน โดยนักออกแบบทุกคนมีเวลาร่างแบบคนละ 5 นาที เพื่อที่จะนำเสนอต่อซาราห์ จากนั้นซาราห์จะเลือกนักออกแบบ 3 คนที่เธอประทับใจในผลงานเพื่อเป็นหัวหน้าทีม แล้วหัวหน้าทีมก็จะเลือกลูกทีมต่อไป แต่ละทีมจะได้รับเงินทีมละ 150 ดอลลาร์ และมีเวลา 1 ชั่วโมงในการเลือกซื้อวัสดุที่จะนำมาทำชุด นักออกแบบมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ ผู้ที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 8 คนได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดแต่งงานให้กับลูกค้าของพวกเขานั่นก็คือนางแบบที่พวกเขาเลือก โดยนักออกแบบจะต้องออกแบบชุดแต่งงานตามที่นางแบบของพวกเขาต้องการ นักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินทุนคนละ 300 ดอลลาร์ และเวลา 45 นาทีในการเลือกซื้อวัสดุมาทำชุด ทุกคนมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไปในตอนนี้นักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 7 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดว่ายน้ำให้นางแบบของพวกเขาสำหรับใส่ไปงานปาร์ตี้ โดยนักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินทุนคนละ 75 ดอลลาร์ และมีเวลา 30 นาทีในการเลือกซื้อวัสดุมาทำชุด ทุกคนมีเวลา 5 ชั่วโมงในการทำชุดว่ายน้ำให้เสร็จ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับการกล่าวถึงในหนังสือพิมพ์นิวยอร์กโพสต์ ในคอลัมน์กอสซิป "Page Six" และจะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไปในตอนนี้นักออกแบบที่เหลือทั้ง 6 คนได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์คอลเลคชั่นเสื้อผ้าในปี ค.ศ. 2055 (โลกอนาคต) ซึ่งในครั้งนี้ทุกคนจะทำงานเป็นทีมเดียวกัน โดยแต่ละคนจะต้องออกแบบชุดตามคอนเซปต์ของตนเองแต่จะต้องให้มีความสอดคล้องเป็นคอลเล็คชั่นเดียวกัน โดยมีเควินเป็นหัวหน้าทีม (มาจากการสุ่มจับชื่อของทิม) คอยดูแลภาพรวมทั้งหมด นักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินต้นทุนคนละ 50 ดอลลาร์ในการหาซื้อวัสดุสำหรับทำชุด และมีเวลา 1 วันในกาารทำชุดให้เสร็จ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป
สวีต ดี
สิ่งที่เหมือนกันของความเป็นผู้หญิงก็คือความหวาน แต่ว่าแต่ละคนก็จะหวานไม่เหมือนกัน ซึ่ง สวีต ดี แสดงถึงความหวาน 3 รูปแบบ ที่แตกต่างกัน
แฟนคลับส่วนใหญ่จะมองว่า “สวีต ดี” เป็นโปรเจกต์พิเศษแบบ Seven Days เพราะมินยังเป็นสมาชิกของวงซิสก้าอยู่ สืบเนื่องจากแจม อีกหนึ่งสมาชิกของซิสก้า ขอพักงานชั่วคราว แต่ในเว็บหลักของค่ายกามิกาเซ่ ก็ยืนยันว่า “สวีต ดี เป็นวงใหม่ของกามิกาเซ่” ไม่ใช่แค่โปรเจกต์พิเศษอย่างที่คิดกัน
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 2
ในตอนแรกของฤดูกาลนี้ เริ่มต้นด้วยการค้นหาสุดยอดนักออกแบบแฟชั่นจาก 4 เมืองใหญ่ในสหรัฐอเมริกา ได้แก่ นครนิวยอร์ก, ฮิวสตัน, ไมแอมี และลอสแอนเจลิส จนได้ผู้ผ่านเข้ารอบ 16 คนสุดท้าย ซึ่งก่อนที่ทั้ง 16 คนจะเดินทางมาที่นิวยอร์กนั้น ทางรายการได้มอบหมายโจทย์ให้ทุกคนสร้างสรรค์ชุดที่บ่งบอกความเป็นตัวตนของพวกเขาในฐานะนักออกแบบแฟชั่น โดยทางรายการได้จัดส่งผ้าขาวธรรมดา 6 หลา และเงิน 20 ดอลลาร์ไปให้พวกเขา นักออกแบบทุกคนมีเวลา 1 อาทิตย์ที่จะสร้างสรรค์ชุดให้เสร็จ จากนั้นเมื่อทุกคนเดินทางมาถึงนิวยอร์ก ไฮดี คลูม และทิม กันน์ ได้แจ้งให้ทุกคนทราบว่าจะมีเพียง 14 คนเท่านั้นที่จะได้ผ่านเข้ารอบต่อไป นั่นหมายถึงจะมีนักออกแบบ 2 คนที่จะต้องถูกคัดออกหลังจากที่ได้ผู้ผ่านเข้ารอบ 14 คนแล้ว ไฮดีได้ให้นักออกแบบทุกคนเลือกนางแบบใหม่ และแจ้งให้นักออกแบบทุกคนทราบว่าจะมีการจัดงานเลี้ยงเพื่อพบปะพูดคุยกันระหว่างนักออกแบบและนางแบบ และในงานเลี้ยงนั้นเอง ทิม กันน์ ได้แจ้งให้นักออกแบบทุกคนทราบถึงโจทย์สำหรับการแข่งขันครั้งต่อไป นั่นคือการสร้างสรรค์ชุด โดยให้ใช้วัสดุเพียงเสื้อผ้าที่ทุกคนใส่มาในงานเลี้ยงเท่านั้น นักออกแบบทุกคนมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 13 คนได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดโดยมีต้นแบบมาจากชุดในคอลเลคชั่นใหม่ของตุ๊กตาบาร์บี้ที่ชื่อว่า "My Scene" โดยนักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินคนละ 150 ดอลลาร์ และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 12 คนได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์คอลเลคชั่นชุดชั้นใน 3 ชุด โดยในครั้งนี้จะแข่งขันเป็นทีมทั้งหมด 4 ทีม ทีมละ 3 คน โดยไฮดีจะเป็นผู้เลือกหัวหน้าทีมทั้ง 4 คน นักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินคนละ 200 ดอลลาร์ และมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จสมบูรณ์ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 11 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดสำหรับใส่ไปงานปาร์ตี้ให้กับสาวสังคมชื่อดัง นิกกี ฮิลตัน โดยนักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินคนละ 150 ดอลลาร์ และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จในตอนนี้นักออกแบบที่เหลือทั้ง 10 คน จะต้องสร้างสรรค์ชุดที่สวมใส่ได้ทั้งในตอนกลางวันและตอนเย็นให้กับ บานาน่า รีพลับลิก โดยทั้งหมดจะต้องทำงานเป็นคู่ นักออกแบบมีเวลา 1 วันที่จะทำชุดให้เสร็จ คู่ที่แพ้ในการแข่งขันครั้งนี้จะต้องถูกคัดออกทั้งคู่ ในวันตัดสิน ทิม กันน์ได้เข้ามาแจ้งให้นักออกแบบทุกคนทราบว่า ทุกคนจะได้รับโจทย์อีกหนึ่งโจทย์สำหรับการแข่งขันครั้งนี้ นั่นคือการออกแบบหน้าต่างโชว์ผลงานของคู่ตัวเอง โดยมีเวลา 30 นาทีในการซื้อวัสดุมาตกแต่งหน้าต่างโชว์ และมีเวลา 1 ชั่วโมงในการตกแต่งให้เสร็จ คู่ที่ชนะจะถูกตัดสินโดยการโหวตจากลูกค้าของบานาน่า รีพลับลิก
ฮอลลีวูดทูไนท์
นำแสดงโดยนักเต้นชาวแอลจีเรียเกิดในฝรั่งเศส โซเฟีย โบว์เทลล่า เครื่องแต่งกายของเธอก็ขึ้นอยู่กับแจ็คสันเอง พร้อมกับกว่า 60 นักเต้นใส่ชุดเต้นแรงบันดาลใจประจำของแจ็คสันที่เห็นในวิดีโอโพสต์โดย TMZ วิดีโอรวมถึงภาพแจ็คสันและวิดีโอคลิปตลอดรวมทั้งเพลง "Jam", "Don't Stop 'til You Get Enough", "In the Closet", "Black or White" และ "Billie Jean"
ชุดชั้นในสตรี
ชุดชั้นในสตรี เป็นชุดชั้นในของผู้หญิง และอาจบ่งบอกถึงแฟชั่น ความทันสมัย และมีเสน่ห์
บียอนเซ่ โนวส์
ต่อมาเมื่ออัลบั้ม 4 ถูกปล่อยในช่วง 2011 พร้อมซิงเกิลเปิดอัลบั้มอย่าง "รันเดอะเวิลด์ (เกิร์ลส) ซึ่งประกาศความเป็นสตรีนิยมของบียอนเซ่อย่างเต็มตัว และตอกย้ำภาพลักษณ์ความเป็นสตรีนิยมให้เด่นชัดมากขึ้นอีกในเพลง "***ฟลอว์เลส" จากอัลบั้ม"บียอนเซ่" ที่มีเนื้อหาให้ผู้หญิงมีความมั่นใจในตนเอง และมีสุนทรพจน์ของชิมามานดา อะดิชี นักเขียนชาวไนจีเรียอยู่ในเพลงด้วย ต่อมาในปี 2015 บียอนเซ่ได้ร่วมแสดงในเทศกาลดนตรีเมดอินอเมริกาและเทศกาลโกลบอลซิตีเซน ซึ่งมีนัยด้านสตรีนิยมปรากฏ
ยูเนียน
หากทั้งสองเซตมีสมาชิกที่แตกต่างกัน นั่นคือสมาชิกของเซต "A" จะไม่ปรากฏในเซต "B" และในทางกลับกันด้วย ผลที่ได้จากการยูเนียนจะเป็นการนำสมาชิกทั้งหมดจากทั้งสองเซตมาใส่รวมกันทันที ตัวอย่างเช่น
การประกวดความงาม
ความต้องการสำหรับผู้เข้าแข่งขันที่จะสวมใส่ชุดว่ายน้ำเป็นด้านการโต้เถียงของการแข่งขันต่างๆ การถกเถียงกันมากขึ้นด้วยความนิยมเพิ่มขึ้นหลังจากที่บิกินี่ 1946 บิกินี่เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับการประกวดมิสอเมริกา 1947 เพราะโรมันคาทอลิกประท้วงได้ เมื่อการประกวดมิสเวิลด์เริ่มขึ้นเมื่อปี 1951 มีเสียงโห่ร้องเมื่อผู้ชนะได้สวมมงกุฎในชุดบิกินี่ พระสันตะปาปาปิอุสประณามการขึ้นครองบัลลังก์เป็นบาป และประเทศที่มีประเพณีทางศาสนาขู่ว่าจะให้ตัวแทนถอนตัวในการประกวด บิกินี่ถูกแบนสำหรับการแข่งขันในอนาคตและอื่น ๆ มันยังไม่ถึงปลายยุค 90 ที่พวกเขาได้รับอนุญาตอีกครั้ง แต่ยังก่อให้เกิดการโต้เถียงกันเมื่อมีการแข่งขันในประเทศที่ บิกินี่ (หรือชุดว่ายน้ำทั่วไป) สังคมไม่ชอบ ยกตัวอย่างเช่น 2003 Vida Samadzai จากอัฟกานิสถานทำให้เกิดความโกลาหลในประเทศบ้านเกิดของเธอเมื่อเธอเข้าร่วมการประกวดนางงามโลกในชุดบิกินี่ ในปี 2013 รอบชุดว่ายน้ำของการประกวดมิสเวิลด์ถูกทิ้งเพราะการประท้วงของชาวมุสลิมในบาหลี (อินโดนีเซีย) ซึ่งการแข่งขันเกิดขึ้น และในปี 2014 การแข่งขันในรอบชุดว่ายน้ำของมิสเวิลด์ ยกเลิกการจัดประกวด
แฟชั่นฮิปฮอป
ในยุคของฮิป-ป็อป ยังมีการแบ่งแยกแฟชั่นระหว่างผู้ชายกับผู้หญิง ที่แต่ก่อนดูคล้ายคลึงกัน แฟชั่นฮิปฮอปผู้หญิงจะเลียนแบบการแต่งกายของผู้ชาย อย่างเช่นใส่ยีนส์หลวม ๆ ,แว่นตากันแดด "Loc", รองเท้าบู้ตหนัก ๆ ศิลปินที่แต่งตัวอย่าง ดาแบร็ต ซึ่งเธอจะแต่งหน้าบ้าง ต่อมาอุตสาหกรรมแฟชั่นได้ผลิตกางเกงและบู้ตที่ดูเป็นผู้หญิงขึ้น ศิลปินหญิงที่เป็นผู้นำเช่น ลิล คิม และ ฟ็อกซี บราวน์ ที่มีรูปลักษณ์ตื่นเต้น ผจญภัย ส่วนแฟชั่นฮิปฮอปผู้หญิงที่ดูหรูหรา เช่น คิโมรา ลี ซิมมอนส์ เจ้าของไลน์เสื้อผ้า Baby Phat ขณะที่ลอรีน ฮิลล์ และ อีฟ ดูเป็นอนุรักษณ์นิยม แต่ยังคงนำความรู้สึกความเป็นผู้หญิงและฮิปฮอปเข้าด้วยกัน
บิกีนี
ในปี พ.ศ. 2493 เฟรด โคลด์ นักธุรกิจชุดว่ายน้ำชาวอเมริกัน ผู้เป็นเจ้าของบริษัท Cole of California กล่าวกับนิตยสารไทม์ว่า บิกีนีถูกออกแบบมาเพื่อผู้หญิงตัวเล็ก เพราะสาวฝรั่งเศสมีขาที่สั้น "ชุดว่ายน้ำจึงต้องทำให้สูงขึ้นด้านข้างเพื่อให้ขาพวกเขาดูยาวขึ้น" "[[เดอะนิวยอร์กไทมส์]]"รายงานความเห็นว่าบิกีนีเหมาะสำหรับคนที่"ไม่อ้วนหรือไม่ผอมเกินไป" ในช่วงยุคปี พ.ศ. 2503 เอมิลี่ โพส นักเขียนด้านมารยาทสังคมกล่าวว่า “บิกีนีเหมาะกับร่างกายที่สมบูรณ์แบบเท่านั้น และไม่ใช่สำหรับคนอายุน้อยมาก” ในหนังสื่อ เดอะ บิกีนี เคลลี่ คิโลเร็น เบนซิมอน และ นอร์มา คามาลี นักออกแบบชุดว่ายน้ำ กล่าวว่า “ใครก็ตามที่มีหน้าท้อง ไม่ควรใส่บิกีนี” จากนั้น นักออกแบบบิกีนีรวมถึงมาเรีย มิลล์ จึงสนับสนุนผู้หญิงทุกวัย และรูปร่างทุกแบบให้สวมใส่ ในช่วงยุคปี พ.ศ. 2513 จึงเห็นรูปร่างที่ผอมเพรียวในอุดมคติอย่าง เชอรีล ทีค ผู้มีโครงร่างเป็นที่นิยมในช่วงยุคศตวรรษที่ 21
บิกีนี
ในช่วงยุคปี พ.ศ. 2503 ชุดว่ายน้ำบิกีนีส่งผลต่อรูปแบบของกางเกงชั้นใน และพอดีกับการมาของกางเกงยีนส์และกางเกงเอวต่ำ ในช่วงยุคปี พ.ศ. 2513 พร้อมกับการมาของกางเกงยีนส์รัดรูป กางเกงในแบบธองกลายเป็นที่นิยม สายกางเกงทำให้ขอบเส้นกางเกงในหายไปทั้งส่วนหลังและส่วนสะโพก ในช่วงยุคปี พ.ศ. 2523 รูปแบบกางเกงชั้นในฝรั่งเศสทำให้ขอบเอวกลับขึ้นไปสู่ระดับเอวปกติ และยกช่วงขอบขาขึ้นสูง (กางเกงในแบบฝรั่งเศสขอบสูงระดับเอว ขอบขาสูง และด้านหลังมักเต็มตัว) เช่นเดียวกับยกทรงและชุดชั้นในแบบอื่น ๆ ในช่วงปลายศตวรรษ ผู้ผลิตมักทำตลาดกางเกงชั้นในที่ออกแบบมาเพื่อยั่วยวนทางเพศ ในช่วงยุคนี้เป็นยุคของการโฆษณาที่ให้ความสำคัญทางเพศ และเป็นเชิงอีโรติกของร่างกายผู้ชายโดยตราสินค้า เช่น คาลวิน ไคลน์ โดยเฉพาะช่างภาพ บรูซ เวเบอร์ และ เฮิร์บ ริตต์ ชุดชั้นในของผู้ชายถูกดัดแปลงและบรรจุหีบห่อเพื่อการบริโภคเป็นจำนวนมาก ชุดว่ายน้ำและชุดกีฬาได้รับอิทธิพลจากภาพถ่ายกีฬา และฟิตเนส ต่อมาชุดว่ายน้ำได้พัฒนาจากขนสัตว์ที่มีน้ำหนักไปเป็นผ้ารัดรูปที่ทันสมัย ซึ่งในที่สุดกลายเป็นการผสมผสานระหว่างชุดกีฬา ชุดชั้นใน และชุดออกกำลัง ส่งผลให้เกิดแฟชั่นที่สลับเปลี่ยนกันได้ในช่วงยุคปี พ.ศ. 2533
หาดเปลือยกาย
หาดเปลือยกาย () เป็นหาดที่ผู้ใช้สามารถที่จะเปลือยกายได้อย่างเสรีอย่างถูกกฎหมาย โดยทั่วไปแล้วมีจุดประสงค์เพื่อการเปลือยกายอาบแดด ผู้ใช้หาดสามารถใช้โดยไม่ต้องเสียค่าเข้าหรือเสียค่าสมาชิกใด และไม่จำเป็นต้องจองล่วงหน้า อย่างไรก็ตามหาดเปลือยกายอาจถูกกฎหมาย หรือไม่เป็นทางการ (เกิดขึ้นจากผู้อยู่อาศัยและมีการควบคุมทางกฎหมาย) หรืออาจไม่ถูกต้องตามกฎหมาย หาดเปลือยกายจะอยู่ค่อนข้างไกลจากเมืองและสามารถเข้าถึงได้ยากกว่าหาดทั่วไปและมีสิ่งอำนวยความสะดวกที่ค่อนข้างพื้นฐานมาก
บิกีนี
ชุดว่ายน้ำของผู้หญิงในช่วงยุคปี พ.ศ. 2473 และ ปี พ.ศ. 2483 รวมไปถึงการเพิ่มสัดส่วนของช่วงหน้าท้องที่เปิดเผยมากขึ้น นิตยสารวัยรุ่นในช่วงปลายยุคปีพ.ศ. 2483 และ ปี พ.ศ. 2493 ได้แสดงชุดว่ายน้ำรูปแบบเดียวกันที่เปิดเผยช่วงหน้าท้อง อย่างไรก็ตามแฟชั่นที่เปิดหน้าท้องนี้ คงไว้สำหรับชายหาดและงานที่ไม่เป็นทางการ โดยมองว่าไม่สุภาพสำหรับการสวมใส่ในที่สาธารณะ ฮอลลีวุดสนับสนุนชุดที่เย้ายวนใจนี้ในภาพยนตร์ เช่น ลูกสาวเนปจูน ซึ่ง เอสเทอร์ วิลเลียม ใส่ชุดที่ดูยั่วยวนมีชื่อ เช่น สองแง่สองง่าม (ดู-บล' อังทาง-ดร') และ เด็กน้อยที่รัก (ฮันนี ไชด์)
บอยส์แอนด์เกิร์ลส์
บอยส์แอนด์เกิร์ลส์ () เป็นซิงเกิลที่ 9 ของอายูมิ ฮามาซากิ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 โดยเปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับที่ 2 ของชาร์ตออริกอน ด้วยยอดขาย 262,000 แผ่น เนื่องจากซิงเกิล "บีทูเก็ทเทอร์" ของอามิ ซุซูกิวางขายในวันเดียวกัน แต่ต่อมาก็สามารถขึ้นถึงอันดับที่ 1 ชาร์ตออริกอนได้ในสัปดาห์ถัดมา โดยสามารถครองอันดับที่ 1 ได้นานถึง 3 สัปดาห์ และมียอดขายมากกว่า 1 ล้านแผ่น โดยเป็นซิงเกิลที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาลของญี่ปุ่นในลำดับที่ 221
บิกีนี
ความสำเร็จของบิกีนีในช่วงแรกนี้ส่วนหนึ่งจึงมาจากการจำกัดปริมาณการใช้ผ้าภายหลังสงครามดีไซน์ของเรอาร์เป็นที่นิยมส่งให้ธุรกิจของเขารุ่งเรืองในประเทศฝรั่งเศส จากข้อมูล WordIQ.com เป็นเวลานานกว่า 15 ปีที่ บิกีนีจะได้รับการยอมรับในสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2494 บิกีนีถูกสั่งห้ามในเวทีการประกวดมิสเวิลด์ ในปี พ.ศ. 2500 บรีฌิต บาร์โด ใส่บิกีนีในภาพยนตร์ And God Created Woman ซึ่งสร้างตลาดสำหรับชุดว่ายน้ำในสหรัฐอเมริกา และในปี พ.ศ. 2503 เพลงของไบรอัน ไฮแลนด์ Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polka Dot Bikini ทำให้เกิดการซื้อบิกีนีอย่างมากมาย และในที่สุดบิกีนีก็เป็นที่นิยม ในปี พ.ศ. 2506 ภาพยนตร์ Beach Party นำแสดงโดย แอนเน็ต ฟูนิเซลโล และ แฟรงกี้ อวาลอน นำมาซึ่งภาพยนตร์หลายเรื่องที่มีบิกีนีเป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมร่วมสมัย แม้ว่าดีไซน์ของแอ็ง จะเป็นชุดแบบแรกที่ปรากฏบนชายหาด แต่ชุดว่ายน้ำสองชิ้นรูปแบบของเรอาร์กลับเป็นบิกีนีแบบที่ติดตลาด เมื่อชุดเป็นที่ยอมรับไปทั่วโลก คำเรียกนี้จึงกลายมาเป็นคำทั่วไปหรือคำสามัญที่ใช้สำหรับชุดว่ายน้ำสองชิ้นแทนที่แต่ดั้งเดิมใช้เรียกชื่อตราสินค้า
ดิกนีตี้ รีเทิร์นส์
"...เสื้อผ้าที่เรารับจากโรงงานอื่นมาทำ รับต่อกันมาหลายทอด ตัวหนึ่งทำ 20-30 ขั้นตอน แต่เราได้ค่าแรงตัวละ 16 บาท ซึ่งมันน้อยมาก ถ้าเรารับเองทำเอง ไม่ต้องผ่านใคร ชีวิตความเป็นอยู่ของเราน่าจะดีกว่านี้..." (สุนี นามโส, สมาชิก"กลุ่มโซลิดาริตี้")
"...บางครั้งคนภายนอกก็บอกว่า เรายังต้องทำงานหนักไม่ต่างจากที่โรงงานเดิม แต่เรารู้ว่ามันต่าง เพราะที่นี่ไม่มีใครบังคับ ไม่มีนายจ้างคอยเอารัดเอาเปรียบ ไม่มีใครคอยขู่ตะคอกด่า และที่สำคัญที่สุดมันเป็นโรงงานของพวกเราเอง..."
การแสดงลามกอนาจาร
มาตรฐานความสุภาพเรียบร้อยต่าง ๆ กันตามกาลเวลา
ยกตัวอย่างเช่น ในโลกตะวันตกสมัยวิกตอเรีย การแสดงขาและแขนเป็นบางส่วนของหญิง ถือเป็นเรื่องอนาจาร
แม้แต่ผมก็ยังบังคับให้ปิดในงานพิธีต่าง ๆ โดยใช้หมวก
จนถึงบางส่วนของคริสต์ทศวรรษ 1950 ทั้งชายและหญิงที่อาบหรือว่ายน้ำในที่สาธารณะ จะต้องใส่ชุดว่ายน้ำที่ปิดสูงจนเหนือเอว
หญิงที่เปิดสะดือถือว่าเป็นอนาจารจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1970 และแม้แต่บางส่วนของ 1980
แต่ค่านิยมทางศีลธรรมก็ได้เปลี่ยนไปอย่างมากในช่วงทศวรรษ 1990 และ 2000 และดังนั้น เกณฑ์ของการแสดงอนาจารก็เปลี่ยนไปด้วย
การแสดงสะดือไม่เป็นไรในช่วงทศวรรษ 1990 ในที่ต่าง ๆ เช่นชายหาด และในทศวรรษ 2000 การแสดงก้นก็ไม่เป็นไรถ้าใส่กางเกงว่ายน้ำแบบ thong
แต่ในปัจจุบัน เป็นเรื่องค่อนข้างสามัญที่จะเห็นหญิงเปลือยท่อนบนในชายหาดสาธารณะทั่วยุโรปและอเมริกาใต้ และแม้แต่บางที่ในสหรัฐอเมริกา
ชุดชั้นในสตรี
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชุดชั้นในสตรีมีรูปแบบขนาดเล็ก และมีแบบที่หลากหลายมากขึ้น ในปี ค.ศ. 1960 ผู้ผลิตชุดชั้นใน เช่น เฟรดเดอริก แห่งฮอลลีวูด ก็เริ่มสนในชุดชั้นใน อุตสาหกรรมชุดชั้นในเริ่มขยายตัวในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ด้วยการออกแบบที่เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าของแจ๊กเก็ต
ถุงน่อง
ถุงน่อง คือเครื่องแต่งกายแบบยางยืดที่ใช้ใส่เพื่อคลุมเท้าและขาส่วนล่างได้พอดี มีหลากหลายสี หลากหลายรูปแบบ มีลักษณะโปร่งใส ถุงน่องเป็นที่นิยมสวมใส่เป็นแฟชั่นความงามของผู้หญิง อาจใส่เพื่อเพิ่มความอบอุ่น 
ร้อยปีหลังคริสตกาล ผู้ชายชาวโรมันนิยมสวมถุงเท้าทำด้วยผ้าสูงถึงหน้าแข้ง เรียกว่า 'อูโด' (udo หรือ udoenes เมื่อเป็นพหูพจน์) ต่อมาช่างเสื้อก็ตัดให้ยาวขึ้นถึงเข่า และจะสวมกับรองเท้าบู๊ตเสมอ ถ้าผู้ชายคนใดสวมอูโดโดยไม่สวมบู้ต ก็จะถูกตำหนิและถูกล้อเลียนว่าเป็นผู้ชายไม่แท้
น่าเสียดายที่ประวัติศาสตร์บันทึกเรื่องนี้เอาไว้ไม่ละเอียดนักจึงไม่มีหลักฐานอธิบายว่าทำไมต่อมาการล้อเลียนผู้ชายที่สวมถุงน่องจึงหมดไป จนถุงน่องกลายมาเป็นเครื่องแต่งกายของผู้ชายไปเลยในคริสต์ศตวรรษที่ ๔ ถุงน่องผ้าลินินสีขาวเป็นส่วนหนึ่งของชุดที่พระในศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกสวมในพิธีชุมนุมสวด หลักฐานที่สำคัญก็คือภาพโมเสกในโบสถ์ที่ทำขึ้นในศตวรรษต่อมาที่แสดงให้เห็นว่าทั้งพระคริสต์และฆราวาสของจักรวรรดิโรมันนิยมสวมถุงน่องกัน
ความนิยมอย่างจริง ๆ จัง ๆ เริ่มในศตวรรษที่ ๑๑ ซึ่งถุงน่องวิวัฒนาการมาเป็นกางเกงแทนที่จะเป็นถุงสองข้าง เมื่อวิลเลียมผู้ชนะสิบทิศ ยกทัพข้ามช่องแคบอังกฤษใน ปี ค.ศ. ๑๐๖๖ และปราบดาภิเษกเป็นกษัตริย์นอร์มันแห่งอังกฤษ พระราชโอรสของพระองค์โปรดการสวมกางเกงถุงน่อง (ลักษณะไม่ต่างจากถุงน่องที่นิยมกันในปัจจุบันนัก) ราคาแพง จนถึงศตวรรษที่ ๑๔ ถุงน่องเริ่ม 'เปิดเผย' รูปร่างที่อยู่ภายใต้ถุงน่องนั้นอย่างชัดเจน โดยเฉพาะในหมู่วัยรุ่นซึ่งนิยมแบบและสีแปลก ๆ จนผู้เคร่งศาสนาพากันประณามว่าไม่สุภาพ
ในปี ค.ศ. ๑๕๖๑ พระนางเจ้าอลิชาเบธทรงสวมถุงน่องผ้าไหม ซึ่งนับเป็นถุงน่องผ้าไหมคู่แรกของโลก และทรงสวมแต่ถุงน่องชนิดนี้ต่อมาตลอดพระชนมายุของพระองค์ ต่อมาในปี ค.ศ. ๑๕๘๙ มีผู้ริเริ่มทำถุงน่องด้วยเครื่องจักร โดยใช้ด้ายเดี่ยวถักทอผ่านชุดกระสวย อันเป็นวิทยาการที่บุกเบิกวงการอุตสาหกรรมชุดสั้นใน
ส่วนถุงน่องไนลอนอย่างที่ใช้กันทุกวันนี้ เริ่มมีขึ้นเป็นทางการเมื่อวันที่ ๑๕ พฤษภาคม ค.ศ. ๑๙๔๐ ก่อนหน้านั้นบริษัทเคมีชื่อดูปอง ประกาศความสำเร็จในการค้นพบไนลอน ซึ่งเป็นความหวังใหม่แก่วงการอุตสาหกรรมชุดชั้นใน เพราะช่วงนั้นเกิดการขาดแคลนผ้าไหมอย่างหนัก บริษัทดูปองได้สั่งให้โรงงานต่าง ๆ ทำถุงน่องด้วยไนลอน แล้วเก็บไว้จนกว่าจะถึงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม 'วันไนลอน' จึงนำออกขายตามห้างร้านต่าง ๆ สตรีทั่วอเมริกาต่างตื่นเต้นเฝ้ารอวันนี้ ประวัติศาสตร์แฟชั่นบันทึกว่าไม่เคยมีสินค้าอุปโภคชนิดใดที่สร้างความฮือฮาได้เท่านี้ แผนกชุดชั้นในของห้างร้านบางแห่งเกือบถึงขั้นจลาจล ประมาณว่าถึงสิ้นปีนั้น ถุงน่องผู้หญิงขายได้ถึง ๓๖ ล้านคู่ ตัวเลขอาจมากกว่านี้ด้วยซ้ำถ้ามีถุงน่องป้อนตลาดเพิ่มขึ้น ถุงน่องขาเรียว
จากเครื่องแต่งกายของพระมาเป็นชุดนักรบและแฟชั่นของวัยรุ่นชาย ถุงน่องกลายเป็นอาภรณ์เฉพาะของผู้หญิงได้อย่างไร
นักประวัติศาสตร์แฟชั่นไม่แน่ใจนัก เป็นไปได้ว่าในอดีตผู้หญิงอาจสวมถุงน่องด้วยเช่นกัน แต่กระโปรงยาวปิดขาจึงทำให้มองไม่เห็น หลักฐานแน่ชัดที่บอกว่าในอดีตผู้หญิงสวมถุงน่อง ก็คือในศตวรรษที่ ๑๖ หนึ่งในบรรดาของกำนัลจากอังกฤษถึงราชินีแห่งสเปนนั้นเป็นถุงน่อง แต่เอกอัครราชทูตสเปนแสดงความไม่พอใจต่อของกำนัลชิ้นนั้น และบอกให้นำกลับไป คงเป็นเพราะถุงน่องเป็นเรื่องส่วนตัวของผู้หญิงนั่นเอง
ผิดกับในสมัยนี้ที่เห็นผู้หญิงใส่ถุงน่องกันทั่วไป ด้วยสีสันและลวดลายหลากหลาย... ดูเพลิดเพลินมิใช่น้อย
บิกีนี
บิกีนีทำให้ร่างกายส่วนที่ถูกเปิดเผยได้รับอันตรายได้จากแสงอาทิตย์ [[UVB]] การโดนแสงมากทำให้ผิวไหม้ และอาจเกิดเป็น[[มะเร็งผิวหนัง]] เป็นหนึ่งในอันตรายด้านต่าง ๆ สำหรับมนุษย์แล้ว อาจก็ให้เกิดผลเฉียบพลัน และผลเรื้อรังต่อ ผิวหนัง ตา และระบบภูมิคุ้มกันร่างกาย ยิ่งไปกว่านั้น แสง [[UVC ]] อาจก่อให้เกิดผลเสียต่ในเชิง การกลายพันธุ์ของเซลล์ หรือก่อสารที่ทำให้เกิดมะเร็ง จากสาเหตุนี้องค์การแพทย์จึงแนะนำให้ผู้ที่สวมใส่บิกีนีปกป้องผิวหนังของตนโดยการใช้ครีมกันแดดซึ่งมีส่วนผสมของสารเคมีที่แสดงให้เห็นว่าป้องกันหนูจากเนื้องอกผิวหนังได้ อย่างไรก็ตาม สารเคมีในครีมกันแดดอาจก่อให้เกิดสารอันตรายหากโดนแสงขณะสัมผัสเซลล์สิ่งมีชีวิต และปริมาณของครีมกันแดดซึ่งซึมผ่านผิวหนังอาจทำให้เกิดผลเสียได้
บริษัทเคมี [[BASF]] ได้ใช้ [[เทคโนโลยีนาโน]] เพื่อทำให้บิกีนีปกป้องแสงแดดได้ดีขึ้นโดยขณะที่ชุดเปียกจะปกป้องแสงได้น้อยลง[[หมวดหมู่:Bikinis|*]]
[[หมวดหมู่:1940s fashion]]
[[หมวดหมู่:20th-century fashion]]
[[หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์แฟชั่น]]
[[หมวดหมู่:1946 introductions]]
[[หมวดหมู่:Bikini Atoll]]
[[หมวดหมู่:ชุดว่ายน้ำ]]
มหาอัคคีภัยชิโระกิยะ
มีรายงานข่าวว่า ในอัคคีภัยคราวนั้น บรรดาพนักงานหญิงที่สวมกิโมโนไม่ยอมกระโดดจากหลังคาลงสู่ฟูกเบื้องล่าง เพราะกระดากอายเกลือกผู้คนจะเห็นว่าไม่นุ่งชั้นใน และยอมตายอยู่ในกองเพลิงแทน ข่าวนี้ชาวยุโรปสนใจเป็นอันมาก ขณะที่ในประเทศญี่ปุ่นเองโจษจันกันจนกลายเป็นตำนานพื้นบ้าน (urban legend) ว่า ผู้บริหารห้างสรรพสินค้าต้องสั่งให้พนักงานหญิงนุ่งชั้นในหรือกางเกงขาสั้นเมื่อสวมกิโมโน ต่อมา จึงกลายเป็นรสนิยมอย่างใหม่ไป
กางเกงขาสั้น
กางเกงขาสั้น คือเครื่องแต่งกายที่เป็นผ้าสองส่วน ทั้งผู้หญิงและผู้ชายมักสวมใส่หุ้มร่างกายส่วนเชิงกราน รอบเอว และคลุมขาท่อนบน บางครั้งอาจยืดลงมาถึงใต้เข่าก็มี แต่จะไม่คลุมทั้งขา
สตริปเปอร์
ลักษณะเฉพาะของนักเต้นสตริปเปอร์ที่ต่างจากอาชีพอื่น อย่าง สาวอะโกโก้ หรือ โคโยตี้ คือ นักเต้นประเภทนี้จะทำการถอดเสื้อผ้าทีละชิ้น โดยก่อนขึ้นเวทีจะมีการใส่เสื้อผ้าไว้หลายชิ้นก่อนหน้า ซึ่งตรงกับชื่อคำว่า สตริป (strip) ที่แปลว่า "เปลื้อง" ในภาษาอังกฤษ
การบินไทย
การบินไทยทำข้อตกลงการทำการบินร่วม กับสายการบินต่าง ๆ ดังต่อไปนี้:
การบินไทยเป็นหนึ่งในไม่กี่สายการบินที่มีระเบียบการเปลี่ยนเครื่องแบบในตลอดการเดินทาง โดยพนักงานต้อนรับหญิงประจำเที่ยวบินระหว่างประเทศจะต้องเปลี่ยนเครื่องแบบจากชุดสูทสีม่วง (สำหรับแต่งกายนอกห้องโดยสาร) เป็นชุดไทยประเพณี (เห็นได้จากโฆษณาของสายการบิน) ขณะต้อนรับผู้โดยสารที่ขึ้นเครื่องบิน และต้องเปลี่ยนกลับเป็นชุดสูทเมื่อนำผู้โดยสารออกจากเครื่องบิน เว็บไซต์อาสค์เมนจัดอันดับ สุดยอดแอร์โฮสเตทสาวที่ฮอทที่สุด 10 สายการบินทั่วโลก โดยการบินไทยได้อันดับที่ 7 เว็บไซต์อาร์คเมนส์ ให้เหตุผลว่า พนักงานต้อนรับหญิงบนเครื่องบินดูดีในชุดเครื่องแบบโทนสีม่วง-ทอง รูปร่างหน้าตาสวยงาม การบริการระหว่างการเดินทางดี นอกจากนี้ยังยิ้มแย้มแจ่มใส เป็นมิตรและมารยาทงามอีกด้วยนอกจากนี้ การบินไทยยังถูกจัดให้เป็นสายการบินที่ดีที่สุด ลำดับ 5 ของโลกนอกจากนี้การบินไทยเป็นสายการบินที่คำนึงถึงสุขภาพผู้โดยสารเป็นสำคัญ โดยที่ผ่านมาการบินไทยได้นำเครื่องลงจอดฉุกเฉินที่ท่าอากาศยานนะฮะท่าอากาศยานแองเคอเรจ ซึ่งเป็นการลงจอดนอกแผนการบิน เนื่องจากกรณีผู้โดยสารป่วย
แบรคิโอพอด
แม้ว่าหอยกาบคู่และแบรคิโอพอดจะมีลักษณะภายนอกละม้ายคล้ายคลึงกัน แต่ที่แท้จริงแล้วมีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดเจน โดยปรกติแล้วหอยกาบคู่จะมีระนาบสมมาตรอยู่ระหว่างเปลือกฝาทั้งสอง ขณะที่แบรคิโอพอดจะมีระนาบสมมาตรแบบสมมาตรด้านข้าง คือระนาบสมมาตรจะตั้งฉากกับแนวหับเผย (hinge) เปลือกฝาทั้งสองของแบรคิโอพอดแตกต่างกันทั้งขนาดและรูปร่าง หอยกาบคู่ใช้กล้ามเนื้อแอดดักเตอร์ในการทำให้เปลือกฝาทั้งสองมาปะกบกันและจะเปิดอ้าออกโดยใช้ลิกาเมนต์ด้านนอกหรือด้านในทันทีที่กล้ามเนื้อแอดดักเตอร์คลายตัว ขณะที่แบรคิโอพอดใช้กล้ามเนื้อดิดักเตอร์ด้านในดึงให้ฝาทั้งสองเปิดออก และจะปิดปะกบเข้าหากันด้วยกล้ามเนื้อแอดดักเตอร์
เบเกอรี่มิวสิค
หลังจากซิงเกิลแรกอย่าง รักคุณเข้าแล้ว โด่งดังพอสมควร เพลงดังตลอดกาลเพลงถัดมาของเบเกอรี่มิวสิกคือ ฤดูที่แตกต่าง หรือ “Seasons Change” ที่ร้องโดย นภ พรชำนิ และทำให้บอยทำซิงเกิลรีมิกซ์ 7 เวอร์ชันของเพลงนี้ออกวางแผง ซึ่งนับเป็นครั้งแรกของวงการเพลงไทยอีกเช่นกันที่มีการออกซิงเกิลในรูปแบบการรีมิกซ์
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 6
หลังจากที่พวกเธอทุกทีมได้พูดคุยกันเสร็จแล้ว จึงปรากฏข้อความวิดีโอจากซินดี ซึ่งได้แจ้งให้สาวๆทราบถึงคะแนนการแข่งขันเดินแบบที่ผ่านมา ปรากฏว่า บิวติ ได้รับคะแนนสูงที่สุด และชาร์นี ได้รับคะแนนต่ำที่สุด การถ่ายภาพครั้งแรกนั้น พวกเธอจะต้องถ่ายภาพแฟชั่นเครื่องประดับแบบโคลสอัพในธีม สัตว์ป่า ซึ่งพวกเธอจะได้ถ่ายคู่กับสัตว์ดังนี้
บิกีนี
ในปี พ.ศ. 2450 แอนเนตต์ เคลเลอร์แมน นักว่ายน้ำและนักแสดงชาวออสเตรเลีย ถูกจับกุมที่ชายหาดบอสตัน จากการสวมใส่ชุดว่ายน้ำชิ้นเดียวแขนกุดที่รัดรูปปกปิดจากคอถึงนิ้วเท้าโดยเป็นชุดที่เธอรับแบบมาจากอังกฤษ ถึงแม้ว่าชุดว่ายน้ำสำหรับผู้หญิงจะเป็นที่ยอมรับกันในบางส่วนของยุโรปในปี พ.ศ. 2453 แล้วก็ตาม ในปี พ.ศ. 2456 คาร์ล แจนแซ่น ดีไซเนอร์ผู้ได้รับแรงบันดาลใจจากการแข่งขันว่ายน้ำหญิงในโอลิมปิก ได้ออกแบบชุดว่ายน้ำสองชิ้นชุดแรกขึ้น ชุดรัดรูปชิ้นเดียวที่ท่อนล่างเป็นขาสั้น และท่อนบนเป็นแขนสั้น
ในช่วงยุคปี พ.ศ. 2463 และปี พ.ศ. 2473 ผู้คนเริ่มเปลี่ยนจาก “การลงเล่นน้ำ” ไปเป็น “การอาบแดด” ที่โรงอาบน้ำ และ สปา การออกแบบชุดว่ายน้ำจึงเปลี่ยนจากการเน้นด้านการใช้งานไปเป็นเพื่อประดับตกแต่ง เรยอน ถูกนำมาใช้ในช่วงปี พ.ศ. 2463 ในการผลิตชุดว่ายน้ำแบบรัดรูป หากแต่ความทนทานโดยเฉพาะเมื่อเปียกน้ำยังคงเป็นปัญหา มีการนำผ้ายืด และ ผ้าไหม มาใช้บ้าง ในปี พ.ศ. 2473 ผู้ผลิตได้ลดระดับคอเสื้อให้ต่ำลง เอาแขนเสื้อออก และปรับด้านข้างให้กระชับตัวขึ้น ด้วยผ้าแบบใหม่ที่พัฒนาขึ้น โดยเฉพาะผ้ายางเลเท็กซ์ และ ผ้าไนล่อน ตลอดช่วงปี พ.ศ. 2473 เป็นต้นมา ชุดว่ายน้ำค่อย ๆ รัดรูปมากขึ้นโดยมีสายคล้องไหล่ที่สามารถปลดลงได้เพื่อการทำให้ผิวสีแทน
บอมบ์สูท
ประสิทธิภาพในการหยุดคลื่นกระแทก, ชั้นหนาของเคฟลาร์, โฟม และพลาสติก ต่างมีความจำเป็นเพื่อป้องกันไม่ให้เป็นอันตรายต่อร่างกายอย่างสาหัส ตั้งแต่ความจำเป็นในการป้องกันทั้งร่างกาย ส่งผลให้ชุดกันระเบิดมีความหนัก (ตั้งแต่ 37 กก. หรือมากกว่า), ร้อนไปจนถึงระดับที่ก่อให้เกิดความเครียดต่อความร้อน และยากต่อการสวมใส่ ด้วยเหตุนี้ จึงมักมีหนึ่งคนที่สวมใส่ชุดเพื่อเข้าใกล้วัตถุระเบิดสำหรับการปลดชนวนหลังจากที่ได้รับการพิสูจน์เอกลักษณ์แล้ว น้ำหนักของชุดกันระเบิดมักแลกมาซึ่งความสามารถในการป้องกัน จึงมีการจัดระเบียบของชุดกันระเบิดที่สามารถนำมาใช้ได้ เพื่อที่ว่าหน่วยงานสามารถเลือกสำหรับการป้องกันโดยไม่ต้องมีน้ำหนักมากเกินจำเป็นหากเป็นไปได้ ซึ่งชุดกันระเบิดที่มีส่วนประกอบอย่างน้อยที่สุดจะประกอบด้วย แจ็คเก็ต, ที่กำบัง และหมวกนิรภัยที่มีน้ำหนักอย่างน้อยที่สุดอยู่ที่ 5 กิโลกรัม โดยสิ่งเหล่านี้จะเป็นรายการที่เหมาะสมต่อการเก็บกู้ทุ่นระเบิด ซึ่งไม่ใช่การทำลายล้างวัตถุระเบิด
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 21
วันรุ่งขึ้น พวกเขาถูกพาไปยัง ชายหาด และได้พบกับ เคลลี่ ครูโทน และ ยู ไซ ที่จะมาเป็นผู้กำกับการถ่ายภาพให้แก่พวกเขาในทุกๆการถ่ายภาพของฤดูกาลนี้ หลังจากนั้น พวกเขาจึงไปถ่ายภาพในชุดว่ายน้ำ แบบเดี่ยวทีละคน ก่อนที่จะรวมกัน แล้วนอนบนผืนทราย โดยถ่ายภาพเป็นกลุ่มขนาดใหญ่
บาทหลวง
ข้อแตกต่างของนักบวชทั้งสองนิกายคือนิกายแองกลิคันอนุญาตให้นักบวชที่สังกัดมุขมณฑลแต่งงานได้ ขณะที่บาทหลวงคาทอลิก (ไม่ว่าสังกัดมุขมณฑลหรือสังกัดคณะนักบวช) มีกฎให้ต้องถือโสดตลอดชีวิต นอกจากนี้คริสตจักรส่วนใหญ่ในแองกลิคันคอมมิวเนียนยังอนุญาตให้บวชสตรีเป็นนักบวช (priest) ได้ ซึ่งเริ่มอนุญาตมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1971
บิกีนี
ผู้หญิงที่แข่งกรีฑามักใส่บิกีนีที่มีขนาดเดียวกับประเภทวอลเลย์บอลชายหาด เอมี่ เอคัฟ นักกระโดดสูงชาวอเมริกัน ใส่บิกีนีหนังสีดำแทนที่จะใส่ชุดวิ่งในการแข่งขัน[[โอลิมปิกฤดูร้อนปี พ.ศ. 2543]] ฟลอเรนซ์ กริฟฟิธ จอยเนอร์ นักวิ่งที่สวมชุดผสมกันระหว่างบิกีนีท่อนล่างกับกางเกงรัดรูปหนึ่งข้าง ในการแข่งขัน [[โอลิมปิกฤดูร้อนปี พ.ศ. 2531]] ซึ่งส่งให้เธอเป็นที่สนใจมากกว่าการทำลายสถิติวิ่งแข่ง 200 เมตรหญิง
ชุดว่ายน้ำวันพีซ
ชุดว่ายน้ำวันพีซ () คือปกติมักจะชุดว่ายน้ำวันพีซรัดรูปสวมใส่ โดย ผู้หญิงและเด็กผู้หญิง ในตอนว่ายน้ำในทะเล หรือสระว่ายน้ำ หรือกิจกรรมอยู่ในแสงแดดใด ๆ เช่น การอาบแดด โดยปกติชุดว่ายน้ำวันพีซ จะครอบคลุมลำตัวของผู้หญิง บางสตรีสวมใส่ชุดว่ายน้ำวันพีซ เนื่องจากคิดว่ามันจะมีความพอประมาณกว่าชุดบิกินีทูพีซ
บิกีนีอะทอลล์
บิกีนีอะทอลล์ () เป็นอะทอลล์ที่อยู่ในรายชื่อมรดกโลก ตั้งอยู่ในเขตไมโครนีเซียของมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ ประกอบด้วยเกาะ 23 เกาะ ครอบคลุมพื้นที่ 229.4 ตร.ไมล์ (594.1 ตร.กม.) เคยมีการโยกย้ายประชากรออกจากเกาะหลายครั้งเนื่องจากการทดลองระเบิดปรมาณู
บิกีนี
การแข่งขันวอลเลย์บอลชายหาดกลายมาเป็นกีฬาทางโทรทัศน์ที่มีผู้ชมมากที่สุดเป็นอันดับที่ห้า ในการแข่งขัน[[โอลิมปิกฤดูร้อน ปี พ.ศ. 2543]] ที่[[ชายหาดบอนดิ]] ประเทศออสเตรเลีย เนื่องมาจากความดึงดูดทางเพศของผู้เล่นหญิงสาวในชุดบิกีนี พอ ๆ กับความสามารถทางกีฬาของพวกเธอ คิมเบอร์ลี่ บิสเซล ทำการศึกษาถึงมุมกล้องที่ใช้ในช่วงการแข่งขันวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิก ปี พ.ศ. 2547 พบว่า ร้อยละ 20 ของมุมกล้องโฟกัสไปที่หน้าอกของผู่หญิง และ ร้อยละ 17 ที่บริเวณบั้นท้าย บิสเซล กล่าวเป็นทฤษฎีว่า รูปลักษณ์ของผู้เล่นสามารถดึงดูดความสนใจจากผู้ชมได้มากกว่าความสามารถทางกีฬาที่แท้จริง ความนิยมของวิดีโอเกม [[Dead or Alive: Xtreme Beach Volleyball ]]สำหรับ [[เอกซ์บอกซ์]] ก็เนื่องมาจากหญิงสาวในบิผ้าชิ้นน้อย ในปี พ.ศ. 2550 มีผู้คลั่งไคล้โหวตให้แก่ผู้เข้าแข่งขันใน [[ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ดีวาส์]] หลังจากดูพวกเธอเล่นวอลเลย์บอลชายหาดในบิกีนีชุดจิ๋ว
เสื้อ
เสื้อบุรุษนั้นมักคู่กับกางเกง และเสื้อสตรีมักคู่กับกางเกงหรือกระโปรง ขึ้นอยู่กับความเหมาะสมเพราะในสมัยยุคใหม่แฟชั่นการแต่งตัวสามารถประยุกต์เสื้อคู่กับเครื่องนุ่มห่มอื่นๆได้หลากหลาย
เสื้อรูปแบบทั่วไปได้แก่ ทีเชิร์ต (t-shirt), เชิร์ต (shirt) และเบลาส์ (blouse)
ผ้ากันเปื้อน
มะเอะกะเกะ() เป็นชุดกันเปื้อนที่ใช้ผ้าสะอาดพาดห้อยไว้บริเวณหน้าขา แล้วใช้สายรัดชุดกิโมโนที่เรียกว่า “โอบิ” รัดในอยู่กับตัว แต่เดิมในสมัยมุโรมาจิตอนปลายถือเป็นชุดทำงานของหญิงรับใช้
ปัจจุบันมะเอะกะเกะมีการพัฒนาเปลี่ยนไป จนมีลักษณะไม่ต่างไปจากผ้ากันเปื้อนแบบครึ่งตัวคือไม่ได้ใช้ผ้าคาดไว้กับโอบิเหมือนอดีต แต่อย่างไรก็ตามในปัจจุบันเมื่อพูดถึงมะเอะกะเกะนั้นจะหมายถึงผ้ากันเปื้อนแบบครึ่งตัวที่มักใส่โดยพ่อค้ามากกว่า
ผ้ากันเปื้อน
คำว่า pinafore นั้นมีที่มาจากคำว่า pin (ติด) กับคำว่า afore (ข้างหน้า) ซึ่งหมายถึงชุดที่ติดอยู่ข้างหน้า (โดยไม่มีกระดุม)
ชุด pinafore มีปรากฏในวัฒนธรรมร่วมสมัยด้วย เช่น เครื่องแต่งกายของตัวละคร อลิส(Alice) จากนวนิยายเรื่อง อลิสผจญภัยในดินแดนมหัศจรรย์ (Alice’s Adventures in Wonderland)
นอกจากชื่อ pinafore เมื่อนำชุดนี้ไปใส่รวมกับชุดติดกัน(dress) ก็อาจเรียกว่า “pinafore dress” หรือ “apron dress” นอกจากนี้เนื่องจากชุดดังกล่าวเป็นเครื่องแต่งกายมาตรฐานของสาวใช้ในยุควิคตอเรียด้วย ในบางครั้งจึงเกิดความสับสนเรียกเป็น “ชุดสาวใช้” (maid clothes) ด้วย
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 24
เริ่มต้นสัปดาห์นี้ หลังจากที่สาวๆได้รับข้อความวิดีโอจากไทร่าแล้ว พวกเธอทั้งหมดได้ถูกพามายัง ชายหาดเวนิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เพื่อพบกับ สเตซี่ แม็คเคนซี่ สุดยอดนางแบบชื่อดัง โดยเธอได้เริ่มให้สาวๆเดินแบบ เพื่อให้คำแนะนำแก่สาวๆทีละคน หลังจากนั้น เธอจึงได้แจ้งว่า สาวๆจะต้องเดินแบบแฟชั่นโชว์ให้กับ แบรนด์ บาฮา อีสต์ กันในขณะนี้เลย โดยรันเวย์จะเป็นทางเดินคอนกรีตแคบๆ บนสนามเล่นสเก็ตบอร์ด ที่จะมีผู้เล่น เล่นอยู่ในสนามตลอดเวลา ในการเดินแบบนั้น สาวๆส่วนใหญ่ทำออกมาได้ค่อนข้างดี โดยเฉพาะ จีน่า, คริสตียาน่า และคอร่า ในขณะที่ เบรนดี้ และไอวาน่า เดินพลาดจากตำแหน่งที่วางไว้ สุดท้ายแล้ว คนที่ทำได้ถูกใจดีไซน์เนอร์มากที่สุด คือ คริสตียาน่า โดยเธอจะได้มีโอกาสไปดูรันเวย์โชว์ของ บาฮา อีสต์ ที่งานนิวยอร์กแฟชั่นวีค
บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต
จิรัฐ บวรวัฒนะ ผู้บริหารวง ได้ให้สัมภาษณ์ว่าเครื่องแต่งกายเป็นสิ่งหนึ่งที่สามารถดึงดูดผู้สมัครให้เข้ามาออดิชันกับวงได้ เนื่องจากเชื่อว่าชุดเหล่านี้จะสามารถทำให้เด็กผู้หญิงเกิดความรู้สึกอยากจะสวมใส่ เพื่อที่จะได้เป็นที่จับตามองเมื่อได้ขึ้นแสดงบนเวที ชุดของวงยังถือเป็นหนึ่งในสิ่งสำคัญที่ส่งผลต่อภาพลักษณ์ของวงเป็นอย่างมากเพราะเป็นสัญลักษณ์ของความวัยเยาว์และความฝัน ถึงแม้จะมีคนบางกลุ่มมองว่าการออกแบบชุดเหล่านี้จะเอื้อต่อการตอบสนองโลกแฟนตาซีทางเพศของกลุ่มผู้ชายบ้างก็ตาม
โฟร์-มด
ในปี พ.ศ. 2556 โฟร์-มดได้สร้างกระแสขึ้นอีกครั้งโดยการถ่ายแฟชั่นชุดว่ายน้ำให้นิตยสารแพรว ในฐานะคู่หูดูโอซึ่งเป็นการถ่ายแฟชั่นชุดว่ายน้ำครั้งแรกในรอบแปดปีในฐานะคู่หูดูโอ ต่อมา โฟร์-มดได้เปิดตัวอัลบั้มที่ 9 อย่าง Club FM แล้วได้เปิดซิงเกิลแรกในอัลบั้มอย่าง "แฟนคันแรก" โดยซิงเกิลนี้มีความพิเศษตรงที่ได้ เดอะริชแมนทอย มาร่วมร้องด้วย โดยครั้งนี้เป็นครั้งแรกของค่ายกามิกาเซ่ที่นำศิลปินต่างสังกัดอย่าง สมอลล์รูม มาร่วมร้องด้วย และต่อมาทั้งสองก็ได้ปล่อยเพลงช้า คือ ไปไม่ได้หรือเธอไม่ไป และเพลงน่ารักๆ กวนๆ คือ อยากได้แฟนเก่าเพิ่มมั้ย ตามออกมา ตลอดระยะเวลา 9 ปี โฟร์ มด มีถึง 9 อัลบั้ม และยังคงได้รับกระแสนิยมมากมาย และยังมีผลงานอื่นๆ อีกมากมาย พวกเธอจึงถือได้ว่าเป็น Duo ซุปตาร์ และเป็น Duo ฆ่าไม่ตาย
โยนี
แคมใหญ่, แคมเล็กและกลีบคลุมปุ่มกระสัน (clitoral hood) เป็นกำเนิดเดียวกันกับถุงอัณฑะ (scrotum), ผิวหนังรอบองคชาต (shaft skin of the penis) และหนังหุ้มปลายองคชาต (foreskin) ตามลำดับ
เบกีนาฌ
เบกีนาฌ () หรือ เบอไคน์โฮฟ () เป็นบริเวณที่อยู่อาศัยร่วมกันขนาดเล็ก ๆ ของเหล่าฆราวาสหญิงที่เรียกว่า "เบกีน" () ซึ่งเป็นสตรีผู้ประพฤติศีลอย่างเคร่งครัดในศาสนาคริสต์แต่มิใช่นักบวชแบบแม่ชี โดยเบกีนนั้นจะพบในเขตกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ โดยก่อตั้งราวคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยหมู่อาคารมักจะสร้างในสถาปัตยกรรมแบบเดียวกัน โดยมักห้อมล้อมด้วยสวนอยู่ตรงกลางหรืออยู่ใกล้โบสถ์ ในปัจจุบันนั้นไม่มีเหล่าเบกีนเหลืออยู่แล้วในทวีปยุโรป
บิกีนี
ชุดว่ายน้ำมักแสดงในชุดเสื้อผ้าของ[[จีออร์จีโอ อาร์มานี]] [[Dolce & Gabbana]] และ [[พอลสมิท]] โดยมักเป็นสีดำ และเล็กพอดีตัว กลับไปสู่รูปแบบในยุคปี พ.ศ. 2473 และ 2483 โฆษณาของ [[จานนี เวอร์ซาเช]] แสดงภาพผู้เล่นน้ำในไมอามีที่ดูสง่างามตัดกับชุดว่ายน้ำกึ่งกีฬา กางเกงขาสั้นเหนือเข่าตัวหลวมสีสดใส หรือกางเกงขาสั้น ดีไซเนอร์ชาวกรีก นิโคส อโพสโตพูลูส ออกแบบชุดที่แตกต่างออกไป (สำหรับทั้งสองเพศ แต่เน้นไปที่ผู้ชาย) เพื่อสร้างสรรค์โครงสร้างร่างกาย ตัดและเย็บติดเข้ากับโครงร่างและลักษณะของเพศ บิกีนีส่วนบนของผู้ชายก็มีปรากฏ
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 19
ในการถ่ายภาพประจำสัปดาห์ สาวๆจะได้ถ่ายแฟชั่นแนว สตีมพังค์ ซึ่งต้องถ่ายร่วมกับนกฮูก ที่ชื่อ กรูวี่ และมีฉากเป็นสถานีรถไฟ บริททานี่ ได้ถาม ไบรอันบอย เกี่ยวกับปฏิกิริยาของเขา ระหว่างการตัดสินครั้งก่อน เธอจึงได้รับคำตอบที่ชัดเจน และเธอยังได้รับการตอบที่ดี จากการถ่ายภาพด้วย ในขณะที่ ลอร่า ถ่ายภาพออกมาได้อย่างสวยงาม และสมบูรณ์แบบ คริสติน มีปัญหาในการทำงานร่วมกับ นกฮูก เธอจึงต้องพยายามอย่างหนักในการถ่ายภาพ วิกทอเรีย สร้างเรื่องราวเป็นพื้นหลังในการถ่ายภาพ แต่ก็ยังไม่สามารถถ่ายภาพออกมาให้ดีได้ และอีวอน ที่จะต้องถูกเปลี่ยนกระโปรง ในระหว่างการถ่ายภาพ เธอจึงได้แลบลิ้นและทำท่าไม่พอใจออกมา ไบรอันบอยจึงได้ตำหนิการกระทำของเธอ จึงเกิดการโต้เถียงระหว่างเธอกับเขา หลังจากเกิดความตึงเครียด เธอจึงได้ไปขอโทษ ไบรอันบอย ในภายหลัง
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 3
วันถัดมาสาวๆได้เดินทางมาถึงสตูดิโอถ่ายภาพและได้พบกับ โจอี้ โจอี้ได้บอกกับสาวๆทุกคนว่าจะได้ถ่ายแบบชุดว่ายน้ำ และโจอี้ได้แนะนำ ไมค์ โรเซนธอล และ เค็นเน็ธ โกห์ ให้สาวๆได้รู้จัก โดยทุกคนจะมีเวลาถ่ายภาพทั้งหมด 5 นาที บาร์บาร่า, โมนิก้า, ทาห์เลีย, และอแมนด้า ได้รับคำชมในขณะถ่ายภาพในความหลากหลายในการโพสท์ท่า ในขณะที่ ลอร์เร็ตต้า ขาดความหลากหลายในการถ่ายภาพ เมลิสซ่า และชารีตา ต้องใช้ความพยายามอย่างหนักในการโพสท์ท่าและแสดงสีหน้าให้สื่อกับกล้อง เซลีน ประสบปัญหาในการถ่ายภาพเนื่องจากใส่รองเท้าส้นสูงจนเธอต้องถอดรองเท้าออก เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก พนักงานส่งของจาก ซาโลรา ก็ได้มาส่งของที่ บาร์บาร่า ได้เลือกเอาไว้ และสาวๆในบ้านก็ร้องรำทำเพลงกันอย่างสนุกสนาน ส่วน เซลีน และชารีตา ได้แยกตัวออกมาอยู่ตามลำพัง
บิกีนี
ความนิยมของฟิตเนสในช่วงปี พ.ศ. 2523 นำไปสู่การก้าวกระโดดของการพัฒนาการของบิกีนี มิลล์ กล่าวว่า “ช่วงขาเว้าสูงมาก ขณะที่ด้านหน้าลงต่ำมาก และสายก็เล็กบางมาก” นิตยสารผู้หญิงใช้ค่ำเช่น “หน้าท้องบิกีนี” และมีโปรแกรมออกกำลังเกิดขึ้นเพื่อสร้าง “ร่างกายบิกีนี” “บิกีนีฟิตเนส” ชิ้นเล็กผลิตขึ้นโดยไลคร่าเพื่อตอบสนองร่างกายที่แข็งแกร่ง ทำให้เห็นชัดเจนโดย แอล แมคเฟอร์สัน ซึ่งขึ้นปกสปอร์ต อิลัสเตรทฉบับชุดว่ายน้ำหกครั้ง ภาพยนตร์ เช่น [[Blue Crush]] และ รายการโทรทัศน์ เช่น [[เซิร์ฟเกิร์ล]] ได้รวมแนวคิดของนางแบบบิกีนี และนักกีฬาเข้าด้วยกัน ยิ่งเน้นย้ำอุดมคติรูปร่างที่ดี
ชุดว่ายน้ำวันพีซ
อีกนวัตกรรมล่าสุดในชุดว่ายน้ำวันพีซ คือ บอดีสกีน ซึ่งผิวเผินคล้ายกับ ยูนิทาร์ด หรือชุดดำน้ำ แม้ครอบคลุมลำตัวทั้งแขนและขา การทำงานของมันไม่ได้เป็นความพอประมาณ แต่ช่วยลดแรงเสียดทานในน้ำสำหรับนักว่ายน้ำมืออาชีพ พื้นผิวของมันทำจากผ้าเทคนิคเนื้อที่ได้รับการออกแบบมาเพื่อตัดทรงผ่านน้ำในลักษณะเดียวกับผิวหนังปลา หรือฉลาม
ดูกี
ซิงเกิลสุดท้าย "เวนไอคัมอะราวด์" ก็ได้รับแรงบันดาลใจจากผู้หญิง แต่ครั้งนี้เกี่ยวกับภรรยาเก่าของอาร์มสตรอง เอเดรียน หลังจากที่ทั้งคู่ได้ทะเลาะกัน อาร์มสตรองได้ทิ้งเอเรียนมาอยู่คนเดียวในบางครั้ง มิวสิกวิดีโอมีสมาชิกวง 3 คน เดินไปมาในยามค่ำคืนที่เบิร์กลีย์ และซานฟรานซิสโก จนตอนจบกลับมายังสถานที่เดิม สมาชิกในภายภาคหน้าของวงกรีนเดย์ เจสัน ไวต์ ปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอนี้ด้วยกับแฟนสาวเขาตอนนั้น เพลงนี้เป็นซิงเกิลแรกของวงที่ติดท็อป 10 โดยติดอันดับ 6 บนชาร์ตฮอต 100 แอร์เพลย์ และขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตมอเดิร์นร็อกแทร็กส์เป็นเวลา 7 อาทิตย์ (นานกว่า "บาสเกตเคส" 2 อาทิตย์) ยังขึ้นอันดับ 2 ทั้งชาร์ตเมนสตรีมร็อก และเมนสตรีมท็อป 40 เพลง "คัมมิงคลีน" (Coming Clean) พูดเนื้อหาเกี่ยวกับการแก้ปัญหาความขัดแย้งเรื่องรักร่วมสองเพศของเขาเมื่อตอนอายุ 16 และ 17 ปี ในการสัมภาษณ์กับนิตยสาร "ดิแอดโวเคต" เขากล่าวว่า ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยมีความสัมพันธ์กับผู้ชาย แต่เพศสภาพของเขา "เป็นอะไรที่เขาต้องต่อสู้กับตัวเอง" บิลลี โจ อาร์มสตรอง เขียนเพลง "อินดิเอนด์" (In the End) ที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับแม่ของเขาและสามีของเธอ เขาพูดไว้ว่า "เพลงนี้เกี่ยวกับสามีของแม่ผม เพลงนี้ค่อนข้างไม่เกี่ยวกับผู้หญิง หรือใครบางคนที่ไม่เกี่ยวกับผมโดยตรงในด้านความสัมพันธ์ อินดิเอนด์จึงเป็นเรื่องราวของแม่ผม"
ซัมเดย์/บอยส์&amp;เกิลส์
ธีมของปกซิงเกิล Someday / Boys♡Girls คือ เกอิชาในชุดกิโมโนในประเทศญี่ปุ่น
บิกีนี
เออร์ซูล่า แอนเดรส สวมบทบาทฮันนีไรเดอร์ ในปี พ.ศ. 2505 ในภาพยนตร์เจมส์บอนด์ ดร.โน สวมบิกีนีสีขาวซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักว่า “ดร.โน บิกีนี” ได้รับการพูดถึงว่าเป็นบิกีนีที่มีชื่อเสียงที่สุดตลอดกาล และเป็นสัญลักษณ์ในโลกภาพยนตร์ และประวัติศาสตร์วงการแฟชั่น แอนเดรสกล่าวว่าเธอเป็นหนี้บุญคุณบิกีนีขาวชุดนั้น “บิกีนีชุดนี้ทำให้ฉันประสบความสำเร็จ จากการแสดงเป็นสาวบอนด์ ในภาพยนตร์ ดร.โน ฉันได้มีอิสระที่จะเลือกบทบาทการแสดงในอนาคต และยังได้รับอิสระทางการเงินอีกด้วย” ในปี พ.ศ. 2544 แอนเดรส ขาย ดร.โน บิกีนี ที่เธอใส่ในภาพยนตร์ในงานประมูลชุดไปด้วยราคา 35,000 ปอนด์ (61,500 ดอลลาร์สหรัฐ) ในปี พ.ศ. 2508 หญิงคนหนึ่งกล่าวกับนิตยสารไทม์ ว่า “เกือบจะถือว่าโบราณ ถ้าไม่ใส่บิกีนี” จากนั้นสองปีต่อมา นิตยสารก็เขียนว่า หญิงสาวร้อยละ 65 ให้การยอมรับบิกีนี ราเควล เวลซ์ ใส่บิกีนีหนังกวางในภาพยนตร์ in One Million Years B.C. (พ.ศ. 2509) ซึ่งส่งให้เธอดังเป็นสาวโปสเตอร์ทันที บทบาทของเธอในบิกีนีขนสัตว์ส่งให้เธอเป็นสัญลักษณ์ในแวดวงแฟชั่น และรูปภาพของเธอในชุดบิกีนีกลายเป็นภาพโปสเตอร์ที่ขายดีที่สุด[83] เวลซ์ ปรากฏกายในโฆษณาในฐานะ “ผู้สวมใส่บิกีนีชุดแรกของมวลมนุษยชาติ” และต่อมาบิกีนีขนสัตว์ก็กลายเป็นรูปลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบในช่วงยุค พ.ศ. 2503 ในปี พ.ศ. 2554 นิตยสารไทม์ จัดอันดับให้บิกีนี B.C. ของเวลซ์ เป็น “หนึ่งในสิบของบิกีนียุควัฒนธรรมร่วมสมัย”
เค้กบายดิโอเชียน
มิวสิกวิดีโอเพลง "เค้กบายดิโอเชียน" กำกับโดยแบล็กคอฟฟี และจีจี เฮอดีด ออกฉายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015 คริสตินา การิบัลดิ จาก"เอ็มทีวี" เขียนว่า "ดีเอ็นซีอี ได้แก่ โจ จู ลี โคล วิตเทิล และแจ็ก ลอว์เลส แสดงเพลงอยู่หน้าเค้กก้อนใหญ่บนชายหาด หลังจากนั้นไม่นาน ผู้หญิงกลุ่มหนึ่งสวมชุดบิกินีมาร่วมกับ 'ทีมดีเอ็นซีอี' สร้างฟองสบู่และเอาเค้กป้ายหน้ากันขณะที่เขาพบคู่แข่ง ได้แก่ เดอะแฟตจูว"
บิกีนี
ชุดชั้นในบางแบบทั้งสำหรับผู้ชายและผู้หญิงถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มชุดชั้นในบิกีนีด้วยความเหมือนกันทั้งขนาดและรูปแบบในส่วนท่อนล่างของชุดว่ายน้ำบิกีนี สำหรับผู้หญิง ชุดชั้นในบิกีนีหมายถึงชุดชั้นในแบบรัดรูป ชิ้นเล็กหรือแบบที่เปิดเผยส่วนสัดซึ่งให้การปกปิดช่วงกลางลำตัวน้อยกว่ากางเกงชั้นในทั่วไป สำหรับผู้ชาย บอกีนีคือชุดชั้นในซึ่งมีขนาดเล็กและเปิดเผยสัดส่วนมากกว่ากางเกงในขาสั้น บิกีนีอาจเอวต่ำหรือเว้าสูง แต่ส่วนใหญ่จะต่ำกว่าเอว มักอยู่ระดับสะโพก และโดยมากไม่มีกระเป๋าหรือชายกางเกง วงขาจะอยู่ตรงต้นขา บิกีนีสายจะมีส่วนหน้าและส่วนหลังซึ่งต่อกันตรงเป้ากางเกงโดยไม่เชื่อมต่อตรงเอว และไม่มีผืนผ้าด้านข้างทั้งสอง
ชุดว่ายน้ำ และชุดชั้นในมักมีรูปแบบที่ใกล้เคียงกันเนื่องจากสวมใส่แนบชิดร่างกาย ข้อแตกต่างหลักระหว่างทั้งสองอย่างคือชุดว่ายน้ำนำให้ชุดชั้นในเปิดเผยต่อสาธารณะ ชุดว่ายน้ำยังคงมีรูปแบบใกล้เคียงกับชุดชั้นใน และขณะเดียวกันทัศนคติที่มีต่อบิกีนีก็เริ่มเปลี่ยนแปลง ชุดชั้นในถูกออกแบบไปสู่ขนาดที่เล็กลง ไม่มีตะเข็บซึ่งเน้นที่ความสบายเป็นอันดับแรก
การร่วมประเวณีทางหน้าอก
เฉพาะพะอิซุรินั้น เมื่อว่ากันโดยลักษณะแล้ว ก่อความเสี่ยงให้เกิดโรคส่งผ่านทางเพศสัมพันธ์ (sexually transmitted infection) น้อยมาก เพราะไม่มีการสัมผัสโดยตรงระหว่างเยื่อเมือก, ระหว่าง (transsexual) กับน้ำหล่อลื่น (homosexuales) หรือน้ำกาม จากการศึกษาพฤติกรรมการใช้ถุงยางอนามัยในประเทศนิวซีแลนด์ เมื่อลูกค้าบอกปัดไม่สวมถุงยางอนามัย บรรดาผู้ขายตัวเพื่ออามิสมักจะให้ลูกค้าประกอบกิจกรรมทางเพศอย่างอื่นที่มิใช่การสมสู่ด้วยอวัยวะเพศแทน และหนึ่งในกิจกรรมทางเลือกเช่นว่านั้น ก็คือ พะอิซุริ ซึ่งมักกระทำโดยหญิงที่มีหน้าอกใหญ่ มุ่งหมายจะให้ลูกค้ารู้สึกเสมือนร่วมประเวณีอยู่กับอวัยวะเพศหญิงจริง ๆ ในความเป็นจริงมันสัญญาณติดต่อทางเพศสัมพันธ์เช่นโรคเอดส์.
การอยู่กินด้วยกัน
คู่ชีวิต () หรือรู้จักกันในภายใต้ชื่ออื่นๆ คือการรับรองความสัมพันธ์ทางกฎหมายที่คล้ายคลึงกับการสมรส โดยคู่ชีวิตนี้ได้จัดตั้งขึ้นในประเทศต่างๆ ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษที่ 1990 เป็นต้นมา ซึ่งมักจะพัฒนามาจากการรับรองความสัมพันธ์แบบคู่อาศัย () ที่มีสถานะเป็นทางการน้อยกว่า ในประเทศเดนมาร์ก ไอซ์แลนด์ นอร์เวย์ และสวีเดน ได้ทำการแทนที่ความสัมพันธ์แบบคู่ชีวิตด้วยการสมรสเพศเดียวกัน ในขณะที่ประเทศอื่นได้เสริมการสมรสเพศเดียวกันเข้าไปในระบบกฎหมาย ความสัมพันธ์แบบคู่ชีวิตนั้นมักถูกมองว่าเป็น "ก้าวแรก" ที่จะนำไปสู่ความเท่าเทียมกันทางการสมรสสำหรับบุคคลเพศเดียวกัน ในบางประเทศคู่ชีวิตนั้นสามารถรับรองบุคคลต่างเพศและบุคคลเพศเดียวกันได้ แต่ทว่า บางประเทศความสัมพันธ์รูปแบบนี้เปิดโอกาสให้กับคู่ชีวิตเพศเดียวกันเท่านั้น ส่วนในประเทศกรีซ ความสัมพันธ์คู่ชีวิตเปิดโอกาสให้กับคู่ชีวิตต่างเพศเท่านั้น
โบรแมนซ์
ในขณะที่ความหมายโดยทั่วไปจะอธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างชายแท้ แต่ก็มีความสัมพันธ์ระหว่าง เกย์และชายแท้ ก็ถูกตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับโบรแมนซ์เช่นกัน อย่างเช่น ความสัมพันธ์ เกย์-ชายแท้ โบรแมนซ์ (บางครั้งอาจเรียก โฮโมแมนซ์ หรือ โฮโบรแมนซ์) ของคู่ รอนนีย์ โครเอลล์ และเบน ดิเชียร่า จากรายการเรียลลิตี้ทางช่องบราโว่ที่ชื่อ "Make Me a Supermodel" ที่ทั้งคู่มีชื่อเล่นว่า "Bronnie" และในความสัมพันธ์ในรายการ "" ของชาร์ลีย์ เฮร์สเชล และมาร์คัส เลห์แมน
บิกีนี
คำว่า “บิกีนี” เริ่มแรกถูกนำไปใช้กับชุดว่ายน้ำที่เปิดเผยส่วนสะดือของผู้สวมใส่ แต่ปัจจุบันนี้วงการแฟชั่นใช้คำว่าบิกีนีกับชุดว่ายน้ำสองชิ้นทุกรูปแบบ แฟชั่นบิกีนียุคใหม่ได้จำแนกลักษณะของดีไซน์เรียบง่ายคือ ผ้าสามเหลี่ยมสองชิ้นในรูปแบบเสื้อชั้นในที่ปกปิดหน้าอก และผ้าชิ้นที่สามในรูปแบบกางเกงชั้นในที่อยู่ต่ำกว่าสะดือที่ปกปิดช่วงขาหนีบและบั้นท้าย การปกปิดร่างกายอาจหลากหลาย จากแบบที่เปิดเผยอย่าง 
พิวบิกีนี ไมโครกีนี และ สตริง บิกีนี ไปจนถึงดีไซน์ที่ปกปิดมากขึ้น เช่น แทงกีนี สเกิร์ตตินี และ แบนโดกีนี
บิกีนี
ในช่วงยุคปี พ.ศ. 2493 ดาราฮอลลีวุด เช่น เอวา การ์ดเนอร์ ริต้า เฮย์เวิร์ท ลาน่า เทอเนอร์ อลิซาเบธ เทย์เลอร์ ทิน่า ลูอิส มาริลีน มอนโร เอสเทอร์ วิลเลียม และ เบ็ตตี้ เกรเบิล ได้สร้างชื่อด้วยภาพลักษณ์ที่เร่าร้อนจากการสวมใส่บิกีนีถ่ายแบบ ภาพโปสเตอร์ของ เฮย์เวิร์ท และ วิลเลียมได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางในสหรัฐอเมริกา ในยุโรป บรีฌิต บาร์โด ถูกถ่ายภาพขณะสวมชุดบิกีนีที่ชายหาดในงานเทศกาลภาพยนตร์เมืองกาน ในปี พ.ศ. 2496 เช่นเดียวกับภาพของ อานิต้า เอคเบิร์ก และ โซเฟีย ลอเรน ภาพถ่ายในรูปแบบที่เย้ายวนใจของนักแสดงหรือนางแบบชื่อดังกลายเป็นที่พบเห็นได้ทั่วไป ส่งผลสำคัญให้บิกีนีพุ่งสู่ความนิยมในกระแสหลัก
บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต
ชิโนบุ คายาโนะ นักออกแบบเสื้อผ้าชาวญี่ปุ่น เป็นผู้ผลิตและออกแบบเครื่องแต่งกายให้กับวง ตัวชุดสำหรับสมาชิกแต่ละคนจะให้ความรู้สึกคล้าย "เครื่องแบบ" ประจำเพลงนั้น ๆ ที่มีลักษณะอยู่ในโทนเดียวกันทั้งหมด แต่ก็ยังมีจุดที่แตกต่างกันเล็กน้อยอยู่บ้าง อาทิเช่น มีการติดกระดุมหรือการผูกเนคไทในแต่ละจุดที่ไม่เหมือนกัน แล้วแต่ตำแหน่งที่สมาชิกคนนั้นได้รับ
ชุดไทยเดิม
ชุดไทยเดิม เป็นเครื่องแต่งกายประจำชาติไทย มีประวัติความเป็นมาและเอกลักษณ์อันยาวนาน โดยสามารถแต่งกายได้ทุกเพศทุกวัย โดยผู้ชายจะสวมเสื้อราชปะแตนหรือเสื้อพระราชทาน นุ่งโจงกระเบน และสวมรองเท้า ส่วนการแต่งกายของผู้หญิงจะห่มสไบหรือสวมเสื้อปัด และนุ่งผ้าถุงหรือโจงกระเบน
บิกีนี
ในปี พ.ศ. 2489 ณ กรุงปารีส นักออกแบบแฟชั่น ฌัก แอ็ง ได้เปิดตัวชุดว่ายน้ำสองชิ้นที่เรียกว่า "อะตอม" ตามชื่อหน่วยที่เล็กที่สุดของสสาร ซึ่งเขาโฆษณาว่าเป็นชุดว่ายน้ำที่เล็กที่สุดในโลก ท่อนล่างของชุดว่ายน้ำนี้มีขนาดใหญ่เพียงพอที่จะปิดสะดือของผู้สวมใส่ได้
ผ้ากันเปื้อน
ในภาษาอังกฤษ "Pinafore" เป็นผ้ากันเปื้อนกันเปื้อนแบบเต็มตัว โดยทั่วไปแล้วจะหมายถึงผ้ากันเปื้อนสำหรับเด็กผู้หญิงในสไตล์ยุโรป ลักษณะเด่นของผ้ากันเปื้อนแบบพินาฟอร์ จะต่างจากผ้ากันเปื้อนทั่วไปคือขอบของผ้ากันเปื้อนส่วนใหญ่จะเป็นลายลูกไม้ และมักจะใส่ทับบนชุดติดกัน(dress)
ซูเปอร์แดนเซอร์ออนไลน์
ในอดีตโหมดนี้มีชื่อว่า บอย vs เกิร์ล (Boy vs Girl) โดยการนำตัวละครชายกับหญิงมาแข่งขันกันโดยแยกเป็นกลุ่มชาย กับ กลุ่มหญิง โดยการสุ่มเล่นเพลง 2 หรือ 3 เพลง (แล้วแต่จำนวนคู่ของชายกับหญิง ซึ่งมีได้ 2 หรือ 3 คู่) แล้วนำคะแนนจากทั้งสามเพลงมารวมกัน ฝ่ายใดได้คะแนนน้อยกว่าจะเป็นฝ่ายแพ้ และจะถูกเปลี่ยนชุดเป็นชุดที่ตลกขบขัน แต่ชุดนี้จะหายไปเมื่อออกจากห้องที่เต้น หรือ เริ่มเล่นเพลงใหม่
ยานนีไลฟ์แอตดิอะโครโพลิส
โดยการแสดงคอนเสิร์ตครั้งนี้ นอกจากโรฮานีจะเป็นวาทยกรผู้ควบคุมวงออร์เคสตราแล้ว ยังได้ร่วมบรรเลงไวโอลินคู่กับคาเรน บริกกส์ นักไวโอลินในวงดนตรีหลักของยานนี ซึ่งจากการแสดงการเดี่ยวไวโอลินของบริกกส์ในเพลง "Within Attraction" ร่วมกับโรฮานี ทำให้บริกกส์ได้รับฉายา "หญิงสาวในชุดแดง" และเสียงปรบมือจำนวนมากจากผู้ชมอีกด้วย
บีกินเนอร์
ใน DVD จะแบ่ง Dance Formation ออกเป็นไทป์ละ 3 แบบ ไทป์ A จะประกอบด้วย โอชิมะ ยูโกะ, ชิโนดะ มาริโกะ และคู่ดับเบิ้ลวาตานาเบะ มายุกับมัตสึอิ จูรินะ และ ไทป์ B จะประกอบด้วย มาเอดะ อัตสึโกะ, อิตาโนะ โทโมมิ และทากาฮาชิ มินามิ นอกจากนี้ออริจินัลมิวสิกวิดีโอกำกับโดยนาคาชิมะ เท็ตสึยะ แต่ถูกห้ามไม่ให้ลงในซิงเกิ้ลนี้เนื่องจากมีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรง ต่อมามิวสิกวิดีโอดังกล่าวได้เปลี่ยนให้เป็นรูปแบบ Digital Download
ชุดว่ายน้ำ
ชุดว่ายน้ำในภาษาอังกฤษ มีชื่อเรียกหลายอย่าง (ที่ไม่ใช่การแยกประเภท) เช่น swimsuit (swimmers), bathing suit (bathers), aqua jammies, swimming costume (cozzie), togs เป็นต้น
ชุดกีฬาฟุตบอล
ในคริสต์ทศวรรษ 1970 สโมสรต่าง ๆ เริ่มมีการสร้างลายชุดเฉพาะของทีมอย่างแข็งขัน และในปี ค.ศ. 1975 สโมสรฟุตบอลลีดส์ยูไนเต็ด ได้เปลี่ยนแบบดั้งเดิมที่เป็นสีน้ำเงินและทอง มาเป็นชุดขาวล้วน เป็นการล้อเลียนชุดของเรอัลมาดริดในคริสต์ทศวรรษ 1960 และลีดส์ยูไนเต็ดยังเป็นสโมสรแรกที่ออกแบบชุดเพื่อจำหน่ายให้กับแฟนฟุตบอล เพื่อเป็นการส่งเสริมด้านการตลาด สโมสรอื่น ๆ จึงได้เจริญรอยตาม โดยมีการเพิ่มโลโก้ของผู้ผลิตและสิ่งตกแต่งมากขึ้น ในปี ค.ศ. 1973 สโมสรของเยอรมัน ไอน์ทรัคท์เบราน์ชไวจ์ ได้เซ็นสัญญากับบริษัทผู้ผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ท้องถิ่น แยเกอร์ไมส์เทอร์ ให้แสดงโลโก้ของผลิตภัณฑ์บนด้านหน้าของเสื้อ หลังจากนั้นไม่นานแทบทุกสโมสรใหญ่ ๆ ก็ได้เซ็นสัญญาในลักษณะเช่นนี้ และค่าใช้จ่ายในการสนับสนุนนี้ก็ได้สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ในปี ค.ศ. 2008 สโมสรเยอรมัน สโมสรฟุตบอลบาเยิร์นมิวนิกได้รับเงิน 25 ล้านยูโรจากผู้สนับสนุน ดอยท์เชอเทเลโคม อย่างไรก็ตามสโมสรสเปนอย่าง สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาและแอทเลติกบิลบาโอ ปฏิเสธที่จะให้มีโลโก้ผู้สนับสนุนบนเสื้อผ้า จนเมื่อปี ค.ศ. 2006 บาร์เซโลนาได้เซ็นสัญญาจนถึงปี ค.ศ. 2011 โดยตกลงว่ามีโลโก้ขององค์กรการกุศลยูนิเซฟ แต่ไม่รับค่าสนับสนุน ในทางกลับกัน ได้บริจาคเงิน 1.5 ล้านยูโรต่อปี ส่วนนักฟุตบอลเองก็เริ่มเซ็นสัญญากับผู้สนับสนุนกับบริษัทต่าง ๆ เอง ในปี ค.ศ. 1974 โยฮัน ครัฟฟ์ปฏิเสธที่จะสวมเสื้อของฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์เนื่องจากผู้สนับสนุนคืออาดิดาสที่ขัดต่อผู้สนับสนุนของเขาคือ พูมา และได้รับอนุญาตให้สวมเสื้อที่ไม่มีโลโก้อาดิดาสบนเสื้อด้วย พูมายังจ่ายให้เปเล่ 120,000 เหรียญดอลลาร์ ให้เขาสวมรองเท้าและเรียกร้องเป็นการพิเศษให้เขาผูกเชือกรองเท้าในนัดตัดสินฟุตบอลโลก 1970 เพื่อให้มั่นใจว่า จะได้เห็นรองเท้าของเขาในระยะใกล้สู่ผู้ชมทางโทรทัศน์ทั่วโลก
นิกกี้ ลี
ต่อมาในผลงานชุด Part ในปี 2002 – 2005 แม้ว่าจะไม่ได้บ้าบิ่นเหมือนชุด Project ที่ผ่านมา แต่ผลงานของเธอก็เกี่ยวกับเรื่องความสัมพันธ์และสังคมเช่นกัน เมื่อเธอได้สร้างภาพถ่ายที่เธอเป็นผู้แสดง โดยเธอได้ถ่ายภาพตัวเองเป็นผู้หญิงกับผู้ชายและกำลังทำกิจกรรมหลายๆอย่างร่วมกัน ในต่างสถานะ โดยตัดในส่วนของผู้ชายออกให้เห็นเพียงบางส่วน เช่น แขน มือ หรือ บางภาพ โดยผลงานชุดนี้สื่อถึงความรู้สึกหรือการแสดงออกของผู้หญิงที่เปลี่ยนไปตามอิทธิพลและในแต่ละสถานะที่เป็นไปในสังคมตามแต่ละเรื่องราวที่แตกต่างกันไปในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นความ เศร้า อ้างว้าง เสียใจ สนุก หรือมีความสุข ว่าเธอจะเป็นอย่างไรขณะที่เธอโสก เมื่อเธอแต่งงานแล้ว กำลังจะแต่งงาน หรือกำลังเดท เพื่อสะท้อนถึงตัวตนและความรู้สึกของผู้หญิงที่เป็นในผ่านอารมณ์ความรู้สึกที่หลากหลายในความสัมพันธ์
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 17
หลังจากนั้น พวกเธอจึงได้ไปถ่ายแบบแฟชั่น ให้กับ บิวตี้ อิน โว๊ค โดยจะได้ถ่ายที่ชายหาดในชุดบิกินี่ แอลลิสัน ถูกฟอกสีคิ้ว ทำให้ดูมีลุคส์ที่ดูเป็นแฟชั่นชั้นสูงมาก ซึ่งในการถ่ายภาพ พวกเธอทั้งสาม ทำออกมาได้ดีทุกคน
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 2
วันต่อมา พวกเธอได้ถูกพาไปยังชายหาดส่วนตัวที่เงียบสงบ เพื่อถ่ายภาพประจำสัปดาห์ โดยได้ช่างภาพฝีมือดีจาก ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา แจ็ค กายส์ มาเป็นช่างภาพในครั้งนี้ โดยธีม คือชุดราตรียาว ที่ถูกออกแบบโดย อเล็ก เพอร์รี่ โดย เจดด์ พาร์ฟิทท์ จะได้มีส่วนร่วมในการให้คำแนะนำในการถ่ายภาพให้กับสาวๆด้วย แคทารีน่า ได้รับคำชมเชยในการแสดงออกถึงความเซ็กซี่ รวมถึง โจดิลลี่ ที่สามารถโพสท่าได้อย่างหลากหลาย ในขณะที่สาวๆคนอิ่น ได้รับคำวิจารณ์ที่แตกต่างกันไป หลังาจกวันนั้น สาวๆจึงได้เล่นเกม จริงหรือกล้า พวกเธอจึงได้พบว่า มีความคิดเห็นที่น่าสนใจ ว่าในระหว่างพวกเธอที่ตอนนี้ได้แยกกันออกเป็นสองกลุ่มแล้ว
สเกตลีลา
การกระโดดนั้น นอกจากจะแยกกระโดด แยกเป็นท่าเดี่ยว ๆ แล้ว ยังสามารถเป็น การกระโดดแบบต่อเนื่อง หรือ การกระโดดแบบเป็นชุด (in combination or in sequence) หลายท่าได้ โดยมากแล้วการกระโดดแบบเป็นชุด หรือ "คอมบิเนชัน" นั้น มักนิยมโดยการกระโดดใด ๆ ก็ได้ก่อนจากท่าหลักทั้ง 6 แล้วจึงกระโดดตามทันทีหลังจากเท้าขวาสัมผัสพื้นแล้ว โดยมักกระทำท่า โทลูป หรือ ลูป ตามเนื่องจากทั้งสองท่านี้จะกระโดดจากเท้าขวาอยู่แล้ว แต่หากถ้าต้องการกระโดดด้วยท่าที่ต้องกระโดดขึ้นจากเท้าซ้าย มักจะแสดงท่า "ครึ่งลูป" ทันทีที่เท้าขวาสัมผัสพื้นเพื่อปรับเท้าหลักให้ยืนด้วยเท้าซ้ายก่อนจะกระโดดท่าอื่นที่ต้องการต่อไป เรียกการกระโดดต่อเนื่องเช่นนี้ว่า "ซีเคว้นเซส" โดยการกระโดดแบบชุดนั้น นักกีฬาสามารถกระโดดต่อเนื่องกี่ครั้งก็ได้ ตามความสามารถของนักกีฬา ปัจจุบันมักจะพบเห็นการกระโดดแบบคอมบิเนชัน มากกว่าแบบ ซีเคว้นเซส ในการแข่งขัน และการกระโดดแบบเป็นชุดยังเป็นท่าบังคับในการแข่งขันโปรแกรมสั้นประเภทเดี่ยวด้วย
เครื่องแบบนักเรียน
ทุกโรงเรียนจะมีเครื่องแบบภาคฤดูร้อน (ชุดผู้ชายประกอบด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงสแล็ก ชุดผู้หญิงประกอบด้วยเครื่องแบบน้ำหนักเบา และกระโปรงตาหมากรุก) และชุดกีฬา นักเรียนอาจแต่งกายแตกต่างกันในชั้นเรียนเดียวกันก็ได้ ขึ้นอยู่กับกฎระเบียบของแต่ละโรงเรียน นักเรียนบางคนอาจฝ่าฝืนกฎด้วยการใส่เครื่องแบบผิดระเบียบหรือใส่เครื่องแบบข้อห้ามต่างๆ เช่น ถุงเท้าหย่อนๆขนาดใหญ่และติดเข็มกลัด นักเรียนหญิงอาจใส่กระโปรงสั้นๆ นักเรียนชายอาจใส่กางเกงระดับสะโพก ไม่ผูกเนคไท และปลดกระดุมเสื้อ
บิกีนี
ที่เมืองหูหลูเต่า ในเขตมณฑลเหลียวหนิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ได้สร้างสถิติโลกจากการเดินพาเหรดบิกีนีที่ใหญ่ที่สุดในปี พ.ศ. 2555 ด้วยผู้ร่วมงาน 1,085 คน และมีการถ่ายรูปผู้หญิง 3,090 คน เบ็ธ ดินคัฟ ชาร์ลตัน ผู้ร่วมวิจัยแห่งสถาบัน Costume Institute of the Metropolitan Museum of Art กล่าวว่า “บิกีนีแสดงถึงการก้าวกระโดดทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับความตระหนักถึงร่างกาย ข้อคำนึงทางศีลธรรม และทัศนคติทางเพศ” ในช่วงต้นยุคปี พ.ศ. 2543 บิกีนีกลายเป็นธุรกิจทีสร้างรายได้ 811 ล้านดอลลลาร์ต่อปี อ้างอิงจาก NPD Group บริษัทด้านข้อมูลผู้บริโภคและธุรกิจค้าปลีก, และได้จุดประกายให้เกิดธุรกิจใหม่ เช่น บิกีนีแวกซ์ และ การทำผิวสีแทน