เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก เสียชีวิตเมื่อไหร่?
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ซึ่งภายหลังคือ สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร (อเล็กซานดรา แคโรไลนา มารี ชาร์ล็อต หลุยส์ จูเลีย; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2387 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอินเดียในช่วงระหว่างรัชกาลของพระสวามี ก่อนหน้านี้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งเวลส์ ระหว่างปี พ.ศ. 2406 - พ.ศ. 2444 (ยาวนานกว่าผู้ใดที่เคยดำรงพระอิสริยยศนี้) หลังการเสด็จสวรรคตของพระสวามีในปี พ.ศ. 2453 ตราบจนถึงการเสด็จสวรรคตของพระองค์เอง ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมราชชนนี ที่ทรงเป็นทั้งพระราชินีและพระราชชนนีของกษัตริย์ที่ทรงครองราชย์อยู่ คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร แต่ไม่โปรดใช้พระอิสริยยศเช่นนี้ จึงได้มีพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา" (Her Majesty Queen Alexandra) ตลอดการเป็นหม้ายของพระองค์
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ คาโรลีเนอ-มาทิลเดอ อเล็กซันดรีเนอ เฮเลนา โอลกา ธือรา ฟีโอโดรา อัสตริด มาร์กาเรเธอ เดซีเรแห่งเดนมาร์ก (8 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 − 19 มิถุนายน ค.ศ. 2018) เป็นพระธิดาในเจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก ทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก รัชกาลปัจจุบัน
ดัชเชสเอลีซาเบทแห่งเวือร์ทเทมแบร์ก
อาร์คดัชเชสเอลิซาเบธทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2333 ซึ่งเมื่อทรงให้ประสูติกาลพระธิดาแล้ว พระองค์ทรงเสียพระโลหิตมาก และสิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา โดยพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ก่อนสมเด็จพระจักรพรรดิโจเซฟเพียง 2 วัน ซึ่งเป็นที่น่าเสียดายอย่างยิ่งที่พระองค์ทรงไม่มีโอกาสที่จะได้เป็นจักรพรรดินีเลย โดยรวมพระชันษาของพระองค์เพียง 23 ชันษาเท่านั้น
แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
ในปีพ.ศ. 2382 เมื่อสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 6 แห่งเดนมาร์กเสด็จสวรรคต เจ้าชายคริสเตียนได้เสด็จขึ้นครองราชย์ โดยมีพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์กและเจ้าหญิงแคโรไลน์ อเมลีได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระนางทรงได้รับการถวายพระเกียรติให้ทรงดนตรีในงานเลี้ยงของผู้สนับสนุนเยอรมันซึ่งเป็นงานเลี้ยงที่สำคัญของรัฐชเลสวิก-โฮลชไตน์ บทบาทด้านการเมืองของพระนางนั้นไม่ชัดเจน แต่พระนางได้ถูกกล่าวหาว่าพยายามทำให้เดนมาร์กและชเลสวิก-โฮลชไตน์เกิดความขัดแย้งและเป็นศัตรูกัน และทรงถูกกล่าวหาว่าทรงเป็นสายลับให้แก่คริสเตียน ออกุสต์ที่ 2 ดยุคแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์ก ผู้เป็นพระอนุชาซึ่งต่อต้านเดนมาร์ก
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าชายแอนดรูว์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2487 ณ ประเทศโมนาโก รวมพระชันษา 62 ชันษา
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายเบอร์ตี้และเจ้าหญิงอลิกซ์ทรงให้ตำหนักแซนดริงแฮมเป็นพระราชฐานโปรด การอภิเษกสมรสของทั้งสองพระองค์ถือว่ามีความสุขในหลายๆ ด้าน อย่างไรก็ตาม เจ้าชายเบอร์ตี้มิได้ทรงสนพระทัยพระชายาหรือพระโอรสธิดามากเท่าที่ควร และทั้งสองพระองค์ก็เหินห่างกันมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งการประชวรอย่างรุนแรงของเจ้าชายในต้นทศวรรษ 1870 ได้นำความปรองดองกลับคืนมา ความสัมพันธ์ของทั้งสองพระองค์ขึ้นๆ ลงๆ ตลอดเวลาหลายปี แม้ว่าเจ้าชายเบอร์ตี้จะทรงได้รับความรักใคร่จากพระชายากลับคืนมา แต่ก็ยังคงมีพระสนมลับอยู่เรื่อยๆ เช่น ลิลลี แลงทรีย์ ซึ่งเป็นนักแสดงละคร เดซี เกรวิลล์ เค้านท์เตสแห่งวอร์วิค แอ็กเนส เคย์เซอร์ หญิงสาวผู้มีมนุษยธรรม และอลิซ เค็พเพล หญิงสาวแม่งานสังคม
เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์
เลดี้ อลิซ คริสตาเบล มอนเตกู-ดักลาส-สก็อต (อังกฤษ: Lady Alice Christabel Montagu-Douglas-Scott) หรือ เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ (Princess Alice, Duchess of Gloucester,
GCB,
CI,
GCVO,
GBE; 25 ธันวาคม พ.ศ. 2444 - 29 ตุลาคม พ.ศ. 2547) เป็นพระชายาในเจ้าฟ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระราชโอรสพระองค์ที่สามของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และ สมเด็จพระราชินีแมรี จึงทำให้เป็นพระกนิษฐาภาดาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 และ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และเป็นพระชนนีในดยุกแห่งกลอสเตอร์คนปัจจุบัน นอกจากนั้นก็ยังเป็นพระปิตุจฉาในสมเด็จพระบรมราชินีนาถเอลิซาเบธี่ 2 โดยผ่านทางการอภิเษกกับพระปิตุลาของพระองค์ด้วย
เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก
พระองค์และเคานต์ลูอิดโปล์ด เสกสมรสกันในวันที่ 22 มกราคม 2480 ที่คริสเตียนบอร์ก พระราชวังโคเปนเฮเกน เดนมาร์ก พระองค์รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เคาน์เตสลูอิดโปล์ดแห่งแคสเทล-แคสเทล มีพระบุตรดังนี้
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เฉกเช่นเดียวกับพระราชวงศ์ต่างๆ ในสมัยของพระองค์ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรามิทรงมีความเข้าพระทัยเรื่องเงินตรา แม้จะมีความอุตสาหะของเซอร์ ดิกตัน โพรบีน ผู้ควบคุมบัญชีอันจงรักภักดี ซึ่งมีบทบาทที่คล้ายคลึงกันเมื่อพระสวามีทรงเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์และต่อมาทรงเป็นสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7
อเล็กซันดรา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก
ท้ายที่สุดทั้งสองก็เสกสมรสกันในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 โดยมีสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์กเป็นประธานในพิธี โดยจัดพิธีขึ้นในโบสถ์น้อยภายในปราสาทเฟรเดอริกสบอร์ก ก่อนที่จะเลี้ยงฉลองในพระราชวังเฟรเดอริกสบอร์ก พระองค์ต้องละจากนิกายอังกลิคัน เปลี่ยนมานับถือนิกายอีแวนเจริคัลลูเทอแรน
จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
หลังจากการทำพิธีทางศาสนาในโบสถ์ออร์โธด็อกซ์รัสเซียอเล็กซานเดอร์เนฟสกี พระบรมศพของสมเด็จพระจักรพรรดินีได้รับการบรรจุฝังอยู่ในวิหารหลวงรอสคิลด์ อันเป็นสุสานหลวงของพระราชวงศ์เดนนิช ตามพระชาติกำเนิดที่ทรงพระราชสมภพเป็นเจ้าหญิงเดนนิช ในปี พ.ศ. 2548 สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์กและประธานาธิบดีวลาดิมีร์ ปูตินแห่งรัสเซียและรัฐบาลของทั้งสองประเทศได้เห็นพ้องต้องกันว่าจะอัญเชิญพระบรมศพสมเด็จพระจักรพรรดินีคืนสู่กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเพื่อให้สอดคล้องกับที่มีพระราชประสงค์จะได้รับการบรรจุฝังไว้เคียงข้างกับสมเด็จพระราชสวามี พิธีกรรมทางศาสนาจำนวนมาก เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 23 ถึงวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2549 ในพระราชพิธีพระบรมศพ ซึ่งบุคคลสำคัญระดับสูงมาร่วมงานเป็นจำนวนมาก รวมทั้งเจ้าฟ้าชายมกุฎราชกุมารและเจ้าฟ้าหญิงมกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก เจ้าชายและเจ้าหญิงไมเคิลแห่งเคนต์ เกิดเหตุการณ์วุ่นวายขึ้น โดยมีกลุ่มคนยืนรอบโลงพระศพแน่นขนัดมากเสียจนทำให้นักการทูตหนุ่มชาวเดนมาร์กคนหนึ่งตกลงไปในช่องที่เตรียมไว้สำหรับบรรจุฝังพระบรมศพก่อนจะมีการวางหีบพระบรมศพลงมา ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2549 พระบรมรูปของสมเด็จจักรพรรดินีมาเรียใกล้กับพระตำหนักเล็ก อันเป็นที่ประทับประจำของพระองค์ในพระราชวังปีเตอร์โฮฟได้เปิดสู่สาธารณชน หลังจากการทำพิธีทางศาสนาในมหาวิหารเซนต์ไอแซ็ก พระบรมศพได้รับการบรรจุอยู่เคียงข้าง สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 พระราชสวามี เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2549 ณ ป้อมปีเตอร์และปอล อันเป็นสุสานหลวงที่ประดิษฐานพระบรมศพซาร์และซารินาแห่งรัสเซียทุกพระองค์ตั้งแต่ซาร์ปีเตอร์ที่๑ มหาราชเป็นต้นมา รวมเป็นเวลา 140 ปีหลังจากการเสด็จมาประเทศรัสเซียเป็นครั้งแรกและเกือบ 78 ปีหลังจากการเสด็จสู่สวรรคาลัย
เจ้าหญิงฟีโอโดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงฟีโอโดรา สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2518 สิริพระชันษา 64 ชันษา
เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก
ส่วนพระชนนีของพระองค์คือเฮนเรียตตา คลาร์ก โดนัลด์สัน (สกุลเดิม: โฮร์น) หรือ เอ็ตตา (Etta) เกิดที่พอร์ตเซตัน ใกล้กับเมืองเอดินบะระ เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 เธอทำงานเป็นรองตัวแทนแผนกในมหาวิทยาลัยแทสเมเนีย เอ็ตตาเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540
เจ้าหญิงเฮเลนาแห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าหญิงเฮเลนา (เฮเลนา ออกัสตา วิกตอเรีย) ( หรือ "Helena Augusta Victoria: Princess Christian of Schleswig-Holstein") เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ประสูติเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2389 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2466 พระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2409 ณ รอยัลชาเปล พระราชวังวินด์เซอร์ กับเจ้าชายคริสเตียนแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกัสเตนบูร์ก (ฟรีดริช คริสเตียน คาร์ล ออกุสต์; 22 มกราคม พ.ศ. 2374 - 28 ตุลาคม พ.ศ. 2460) มีพระโอรส 2 พระองค์และพระธิดา 2 พระองค์ซึ่งเจริญพระชนม์เป็นผู้ใหญ่ และมีพระโอรสอีก 2 พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อแรกประสูติ เจ้าหญิงเฮเลนาและเจ้าชายคริสเตียนไม่มีพระราชนัดดาที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่มีพระนัดดานอกสมรสจำนวนหนึ่งคน ซึ่งเสียชีวิตโดยไม่มีทายาทสืบสกุล เช่นเดียวกับพระบรมวงศานุวงศ์อังกฤษพระองค์อื่นๆ ที่มีพระอิสริยยศของเยอรมัน (เช่น เจ้าชายหลุยส์แห่งบัตเต็นแบร์ก) เจ้าหญิงเฮเลนา เจ้าชายคริสเตียน และพระธิดาสองพระองค์ได้สละพระอิสริยยศแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์ในปี พ.ศ. 2460 เมือจักรวรรดิอังกฤษและเยอรมันเป็นปฏิปักษ์กันในสงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นพระชนม์ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2466 พระชันษา 77 ปี
เจ้าหญิงธีโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงธ๊โอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก ( เป็นพระธิดาลำดับที่ 2 ใน เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก โดยพระนามธ๊โอโดราของพระองค์ เป็นพระนามที่ โอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ พระราชอัยยิกา(ย่า) เป็นผู้พระราชทานให้ โดยพระองค์ทรงเป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าหญิงธีโอโดราทรงอภิเษกสมรส กับ เบิร์ดฮูดมาร์เกรฟแห่งบาเดิน เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2474 ณ บาเดิน-เวือร์ทเทมแบร์ก เยอรมนี โดยได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น มาร์เกรฟแห่งบาเดิน โดยทรงมีพระบุตรดังนี้
อะเล็กซานดรินแห่งแมคเคลนบูร์ก-เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
อะเล็กซานดรินแห่งแมคเคลนบูร์ก - เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระองค์และพระราชสวามีมีพระราชโอรสร่วมกัน 2 พระองค์ คือสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 9 แห่งเดนมาร์กและเจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ทั้งนี้ พระองค์มีศักดิ์เป็นพระราชอัยยิกาในพระราชนัดดา 6 พระองค์ คือสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก เคานต์อิงกอล์ฟแห่งโรเซินบอร์ก และ เคานต์คริสเตียนแห่งโรเซินบอร์ก พระองค์เสด็จสวรรคตด้วยพระชนมายุ 55 พรรษา
เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก () หรือว่า เลดี้ แคทเธอรีน แบรนด์แรม (Lady Katherine Brandram; 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2456 - 2 ตุลาคม พ.ศ. 2550) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สามและองค์เล็กในสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ (พ.ศ. 2411 - พ.ศ. 2466) และ เจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย (พ.ศ. 2413 - พ.ศ. 2475) และเป็นพระราชปนัดดาหญิงซึ่งทรงพระชนม์ชีพอยู่พระองค์สุดท้ายในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร (โดยพระราชปนัดดาชายพระองค์สุดท้ายที่ยังทรงพระชนม์ชีพอยู่ขณะนี้คือ เค้านท์ คาร์ล โยฮัน เบอร์นาด็อต (พระชนมายุ 91 ชันษา)
แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย (, 17 มกราคม พ.ศ. 2425 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2500) ซึ่งในบางครั้งรู้จักในชื่อ เฮเลน (Helen) เฮเลนา (Helena) เฮลีเนอ (Helene) เอ็ลเล็น (Ellen) เยเลนา (Yelena) เอแลน (Hélène) หรือ เอเลนิ (Eleni) เป็นสมาชิกในราชวงศ์รัสเซีย โดยเป็นพระธิดาในแกรนด์ดยุควลาดิมีร์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย กับ เจ้าหญิงมารีแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน และเป็นพระชายาในเจ้าฟ้าชายนิโคลาสแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงลูอีสแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงลูอีส สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2449 สิริพระชันษา 31 ปี โดย เจ้าชายวิลเลียมแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ ผู้เป็นพระสัสุระ (พ่อสามี) สิ้นพระชนม์ตามพระสุณิสาเพียง 5 ชั่วโมง โดยสาเหตุของการสิ้นพระชนม์เจ้าหญิงลูอีสเกิดจากการติดเชื้อในพระมัตถลุงค์ (สมอง) อย่างรุนแรง โดยสืบเนื่องมาจากพระองค์นั้นทรงจมน้ำในทะลสาบกับ เจ้าชายวิลเลียมแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ ในเขตพระราชวังของพระสวามี พระองค์ทรงประชวรและไม่หายไข้ จนนำไปสู่การสิ้นพระชนม์ พระองค์นั้นทรงเป็นพระราชบุตรพระองค์แรกของ สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก ที่สิ้นพระชนม์
เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก
ในช่วงก่อนเสกสมรส พระองค์เป็นที่ได้รับการคาดการณ์ว่าจะได้เป็นพระวรชายาใน สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และว่าที่สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรในภายภาคหน้า แต่แล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
อเล็กซันดรา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก
หลังจากการเสกสมรส อเล็กซันดราจึงกลายมาเป็นเจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก เธอสามารถพูดภาษาอังกฤษและเยอรมันได้เป็นทุนเดิม ด้วยเหตุนี้เธอจึงสามารถเอาชนะใจประชาชนชาวเดนมาร์กได้ด้วยการพูดภาษาเดนมาร์กได้ในระยะเวลาอันรวดเร็ว ทว่าเธอไม่สามารถพูดภาษาจีนกลางหรือกวางตุ้งได้เลย ทั้งนี้เธอเล็งเห็นถึงความสำคัญของภาษาเดนมาร์กเพื่อใช้สื่อสารกับคนทั่วไปเพราะเดนมาร์กคือบ้านของเธอ
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี (), เอลิซาเบธ แองเจลา มาร์เกอริต โบวส์-ลีออน (; 4 สิงหาคม พ.ศ. 2443 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2545) เป็นสมเด็จพระราชินีมเหสีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร ตั้งแต่ พ.ศ. 2479 จนกระทั่งพระองค์เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2495 หลังจากการเสด็จสวรรคตของพระสวามีได้ดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับพระธิดาองค์โตคือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ก่อนการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติของพระสวามีในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2466 จนถึงปี พ.ศ. 2479 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดัชเชสแห่งยอร์ก อีกทั้งยังทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งไอร์แลนด์และจักรพรรดินีแห่งอินเดียพระองค์สุดท้ายอีกด้วย ประชาชนนิยมเรียกพระองค์ท่านว่า "ควีนมัม"
จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 ณ พระราชวังลิวาเดีย ที่ประทับตากอากาศบนแหลมไครเมีย ขณะมีพระชนมพรรษาได้ 49 พรรษา สมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรียทรงเขียนลงในสมุดบันทึกส่วนพระองค์ว่า "เราเสียใจและท้อใจอย่างที่สุด แต่เมื่อเราเห็นรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขและความสงบบนใบหน้าของเขาตามมานั้น มันก็ทำให้เราเข้มแข็งมากขึ้น" ในระยะเวลาที่ไม่สามารถปลอบโยนได้ของสมเด็จจักรพรรดินีมาเรีย เจ้าหญิงอเล็กซานดรา พระเชษฐภคินีและเจ้าชายแห่งเวลส์ (ต่อมาคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7) พระเชษฐภรรดา(พี่เขย)ก็ได้เสด็จพระราชดำเนินมายังประเทศรัสเซียในอีกไม่กี่วันต่อมา เจ้าชายแห่งเวลส์ทรงวางกำหนดการพระราชพิธีพระบรมศพของสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 และพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 องค์พระประมุขแห่งรัสเซียพระองค์ใหม่กับเจ้าหญิงอลิกซ์
เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอิซาเบลลา ประสูติเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2550 ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก เมื่อเวลา 16.02 นาฬิกา เป็นพระบุตรองค์ที่สอง และเป็นพระธิดาองค์แรกในเจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก เมื่อแรกประสูติทรงมีน้ำหนัก 3.35 กิโลกรัม (7.4 ปอนด์) มีความยาวของพระวรกาย 50 เซนติเมตร (19.6 นิ้ว) ต่อมาในช่วงเที่ยงของวันที่ 22 เมษายน ได้มีการยิงสลุตสดุดีที่ฐานทัพเรือโคเปนเฮเกน และปราสาทครอนบอร์กที่ซีแลนด์เหนือ
เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก
หลังจากใช้ชีวิตคู่กันเพียง 4 ปี พระสวามีถูกฆ่าตายในสงครามโลกครั้งที่สอง ใน บันกายาใกล้ โซเฟีย , บัลแกเรีย ซึ่งไม่เป็นที่แน่ชัดว่าพระสวามีถูกลอบฆ่าเมื่อวันที่เท่าไร แต่มีการสรุปว่า ระหว่างวันที่ 6-8 พฤศจิกายน 2484 ต่อมา พระองค์ก็สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 26 เมษายน 2505 ณ โคเปนเฮเกน สิริพระชันษา 47 ชันษา
เจ้าหญิงธีโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงธีโอโดรา สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ 2512 ณ บาเดิน ขณะมีพระชันษา 63 ปี หลังจากพระสวามีสิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านี้เพียง 6 ปี
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
อดีตสมเด็จพระราชินีอิซาเบลลา พระราชมารดาของเจ้าหญิงสิ้นพระชนม์ในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1526 พระโอรสธิดาได้ถูกพรากไปจากพระราชบิดา เพื่อไม่ให้ถูกอภิบาลในศาสนานอกรีตลัทธิลูเธอรัน ซึ่งอดีตพระเจ้าคริสเตียนที่ 2 ทรงเคยเลือกนับถือ แม้ว่าพระองค์จะทรงเปลี่ยนกลับมาเข้ารีตโรมันคาทอลิก ในปีค.ศ. 1530 เพื่อประนีประนอมกับจักรพรรดิแล้วก็ตาม ต่อมาในวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1531 อดีตพระเจ้าคริสเตียนที่ 2 ทรงพยายามยึดราชบัลลังก์กลับคืนมา แต่กองทัพเรือของพระองค์ถูกพายุพัดแตกพ่ายที่ชายฝั่งนอร์เวย์ และในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1532 ตามสนธิสัญญาออสโล พระองค์ทรงประกาศยอมแพ้ต่อพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 พระปิตุลา ซึ่งทำให้ทรงถูกคุมขังในเดนมาร์กจวบจนสวรรคตในอีก 27 ปีต่อมา และในปีเดียวกันพระเชษฐาของเจ้าหญิงได้สิ้นพระชนม์ และทำให้เจ้าหญิงทรงอยู่ในลำดับสองของการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของพระราชบิดาต่อจาก เจ้าหญิงโดโรเธีย พระเชษฐภคินี
สมเด็จพระราชินีอเล็กซันดราแห่งยูโกสลาเวีย
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งกรีซ สมเด็จพระราชินีแห่งยูโกสลาเวีย(ภาษากรีก:Αλεξάνδρα της Ελλάδος και της Δανίας, 25 มีนาคม พ.ศ. 2464 - 30 มกราคม พ.ศ. 2536) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งยูโกสลาเวียและเป็นพระราชชนนีในผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์องค์ปัจจุบันคือมกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย
เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
หลังจากนั้นครอบครัวก็ได้ลี้ภัยเป็นระยะเวลาหลายปีในเมืองฟลอเรนซ์ โดยอาศัยอยู่ที่ตำหนักวิลลาสปาร์ตา ซึ่งเจ้าหญิงแคทเธอรีนทรงเป็นช่างสียอดฝีมือ ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์มาก พระองค์มีพระอาจารย์ชาวอังกฤษและเสด็จไปเรียนในเมืองบรอดสแตร์และในเมืองนอร์ธฟอร์แลนด์ ประเทศอังกฤษ พระชนนีของเจ้าหญิงเสด็จสวรรคตในเดือนมกราคม พ.ศ. 2475 และนับแต่นั้นทรงไปประทับอยู่กับสมเด็จพระราชินีเฮเลน พระภคินีที่ยังคงประทับอยู่ในตำหนักวิลลาสปาร์ตา เมืองฟลอเรนซ์
พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย
ผู้ก่อการได้ค้นหาทั่วพระราชวังและในที่สุดก็ค้นพบและปลงพระชนม์ทั้งสองพระองค์ในเช้าตรู่ของวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1903 พระเจ้าอเล็กซานเดอร์และสมเด็จพระราชินีดรากาทรงถูกยิง พระศพถูกทำลายและถูกควักเอาเครื่องในออกมา ตามบันทึกของพยาน ร่างของทั้งสองพระองค์ได้ถูกโยนลงมาจากหน้าต่างชั้นสองลงสู่กองปุ๋ยคอกในสวนของพระราชวัง ในคืนเดียวกัน พระเชษฐาของสมเด็จพระราชินีคือ นิโกดิเยและนิโกลา ลุนเยวิกาได้ถูกสังหาร นายกรัฐมนตรีนายพลดิมิทรีเย ซินซา-มาร์โกวิกและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม มิโลวาน ปาฟโลวิกถูกสังหารในที่พำนัก พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ขณะนั้นทางมีพระชนมายุ 26 พรรษา พระบรมศพของทั้งสองพระองค์ถูกฝังไว้ที่โบสถ์เซนต์มาร์ค กรุงเบลเกรด
จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
การถือกำเนิดของอุดมคติเกี่ยวกับความชื่นชอบสิ่งซึ่งเป็นของสลาฟในจักรวรรดิรัสเซียทำให้สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซียทรงเสาะหาเจ้าสาวให้กับแกรนด์ดยุกนิโคลาส อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย ในประเทศอื่นนอกเหนือไปจากรัฐเยอรมันต่างๆ ที่ได้ถวายพระชายาให้กับพระจักรพรรดิรัสเซีย อย่างเป็นธรรมเนียมปฏิบัติมาเป็นเวลานาน ในปี พ.ศ. 2407 แกรนด์ดยุกนิโคลาส หรือ ซึ่งรู้จักในหมู่พระประยูรญาติว่า "นิกซา" เสด็จเยือนประเทศเดนมาร์กและทรงหมั้นกับเจ้าหญิงดักมาร์ แต่พระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยวัณโรค เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2408 ทั้งนี้ก่อนสิ้นพระชนม์ยังมีพระประสงค์ให้เจ้าหญิงทรงหมั้นกับแกรนด์ดยุกอเล็กซานเดอร์ ซึ่งต่อมาคือ สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 พระอนุชาแทน เจ้าหญิงดักมาร์ทรงเสียพระทัยมากเมื่อพระคู่หมั้นสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงพระทัยสลายมากเมื่อเสด็จกลับสู่มาตุภูมิ พระประยูรญาติต่างทรงรู้สึกเป็นห่วงสุขภาพของเจ้าหญิง พระองค์ททรงรู้สึกเกี่ยวพันกับประเทศรัสเซียและนึกถึงประเทศที่ยิ่งใหญ่อยู่ไกลโพ้นที่จะเป็นบ้านใหม่ของพระองค์ การสูญเสียครั้งใหญ่นี้ทำให้ทรงใกล้ชิดกับพระชนกและชนนีของแกรนด์ดยุกนิกซา และทรงได้รับพระราชหัตถเลขาจากสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 ซึ่งเนื้อความในนั้นเป็นคำปลอบใจจากพระจักรพรรดิ พระองค์ตรัสกับเจ้าหญิงด้วยความรักใคร่ว่าพระองค์ทรงหวังว่าเจ้าหญิงจะยังคงคิดว่าเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์รัสเซียอยู่ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2409 เมื่อแกรนด์ดยุกอเล็กซานเดอร์เสด็จเยือนประเทศเดนมาร์ก ทรงขออภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงดักมาร์ ทั้งสองพระองค์ประทับอยู่ในห้องของเจ้าหญิงเพื่อดูรูปต่างๆ ด้วยกัน
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
ในคืนวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2315 พระนางจูเลียนา มาเรีย พระราชชนนี พระมารดาเลี้ยงของพระเจ้าคริสเตียนและเหล่าขุนนางที่เป็นศัตรูกับสตรูเอนซี ได้ก่อการรัฐประหารพระนางมาทิลดาและสตรูเอนซี พระนางจูเลียนาและคณะผู้ไต่สวนได้ตัดสินประหารชีวิตสตรูเอนซี ส่วนพระนางมาทิลดาทรงถูกบังคับให้ทรงหย่ากับพระเจ้าคริสเตียนแล้วถูกเนรเทศออกจากเดนมาร์ก พระนางสิ้นพระชนม์อย่างโดดเดี่ยวที่เมืองเชลล์
เจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งนอร์เวย์
เจ้าหญิงรัญฮิลด์ อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ (ประสูติ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1930 ณ พระราชวังหลวง กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์ - สิ้นพระชนม์ 16 กันยายน ค.ศ. 2012 ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล) พระราชธิดาองค์แรกในสมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์‎ กับเจ้าหญิงมาร์ธา มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ เป็นพระเชษฐภคินีในเจ้าหญิงอัสตริดแห่งนอร์เวย์ และสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์
สมเด็จพระราชินีดรากาแห่งเซอร์เบีย
ผู้ก่อการได้ค้นหาทั่วพระราชวังและในที่สุดก็ค้นพบและปลงพระชนม์ทั้งสองพระองค์ในเช้าตรู่ของวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1903 พระเจ้าอเล็กซานเดอร์และสมเด็จพระราชินีดรากาทรงถูกยิง พระศพถูกทำลายและถูกควักเอาเครื่องในออกมา ตามบันทึกของพยาน ร่างของทั้งสองพระองค์ได้ถูกโยนลงมาจากหน้าต่างชั้นสองลงสู่กองปุ๋ยคอกในสวนของพระราชวัง ในคืนเดียวกัน พระเชษฐาของสมเด็จพระราชินีคือ นิโกดิเยและนิโกลา ลุนเยวิกาได้ถูกสังหาร นายกรัฐมนตรีนายพลดิมิทรีเย ซินซา-มาร์โกวิกและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม มิโลวาน ปาฟโลวิกถูกสังหารในที่พำนัก พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ขณะนั้นทางมีพระชนมายุ 26 พรรษา พระบรมศพของทั้งสองพระองค์ถูกฝังไว้ที่โบสถ์เซนต์มาร์ค กรุงเบลเกรด
สมเด็จพระราชินีนาถ
ดังตัวอย่างเช่น สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเนเธอร์แลนด์เป็นแกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก แต่เมื่อกษัตริย์ดัตช์พระองค์สุดท้ายเสด็จสวรรคตเมื่อปี พ.ศ. 2433 และสืบราชบัลลังก์ต่อมาโดยพระราชธิดา กฎหมายแซลิกจึงไม่ยอมให้ลักเซมเบิร์กยอมรับพระองค์ในฐานะเป็นแกรนด์ดัชเชสผู้ปกครองตามพระราชสิทธิของพระองค์เอง เช่นเดียวกับตอนที่ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ พระองค์ไม่ได้เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งแฮโนเวอร์ด้วย ถึงแม้ว่าสมเด็จพระปิตุลาธิราชของพระองค์ทรงเคยเป็นกษัตริย์ของทั้งสองประเทศมาก่อน
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (, , , ; 15 มีนาคม ค.ศ. 1353 - 28 ตุลาคม ค.ศ. 1412) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินี (พระมเหสี) แห่งนอร์เวย์ (ค.ศ. 1363 - 1380) และสวีเดน (ค.ศ. 1363 - 1364) และจากนั้นทรงเป็นพระประมุขตามสิทธิในราชบัลลังก์ของเดนมาร์ก นอร์เวย์และสวีเดน ซึ่งในภายหลังนี้เกิดความคลุมเครือและสับสนถึงการเรียกพระอิสริยยศของพระองค์ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงเป็นผู้ก่อตั้งสหภาพคาลมาร์ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมทั่วคาบสมุทรสแกนดิเนเวียเป็นระยะเวลากว่าศตวรรษ พระองค์ทรงเป็นผู้นำที่ทรงปัญญา ขะมักเขม้นและมีความสามารถ ทรงได้รับพระสมัญญาว่า "เซมิรามิสแห่งอุดรทิศ" (Semiramis of the North) หรือ "เลดี้คิง" (the Lady King) แม้ว่าพระนามชื่อหลังนี้เป็นพระนามที่เย้ยหยันอันมาจากศัตรูของพระองค์ คือ อัลเบิร์ตแห่งเมคเลินบวร์ค แต่กลับกลายว่าชื่อนี้เป็นที่นิยมใช้เมื่อมีการกล่าวถึงความสามารถของพระองค์
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (; 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1534 - 4 เมษายน ค.ศ. 1588) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1699 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1588
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ ()
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ ประสูติเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ 2434 ณ ลอนดอน เป็นพระธิดาพระองค์แรกใน เจ้าหญิงลูอีส พระราชกุมารี กับ อเล็กซานเดอร์ ดัฟฟ์ ดยุกที่ 1 แห่งไฟฟ์ ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ทั้งนี้ทรงเป็นพระราชปนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร โดยพระองค์ประสูติหลังจากที่พระบิดามารดาเษกสมรสกันเป็นระยะเวลาเกือบ 10 ปี โดยในฐานะที่พระองค์เป็นพระราชนัดดาในพระมหากษัตริย์แห่งสหรราชอาณาจักร พระองค์ทรงมีสิทธิได้รับพระอิสริยยยศชั้นเจ้าหญิง 
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายอาร์เธอร์แห่งคอนน็อต เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ณ พระราชวังเซนต์เจมส์ โดยมีพระบุตรร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (พ.ศ. 2467–2559)
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย () ประสูติเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2467 ณ ประเทศอังกฤษ ประเทศเซอร์เบีย เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวีย กับ เจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซและเดนมาร์ก เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระราชปนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ 
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (2467-2559) ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เจ้าหญิงมาเรีย ปีอาแห่งบูร์บง-ปาร์มา พระราชธิดาใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 ซึ่งทรงล่องเรือยอร์ช ของเฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ ในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2497 ก่อนจะสมรสกันในไม่กี่ปีถัดมา โดยเจ้าหญิงมาเรีย ปีอา รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งยูโกสลาเวีย พระชายา มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงม็อด เคาน์เตสแห่งโซเทร็ค
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ ผู้เป็นพระภคินีได้ทรงประกาศให้พระโอรสของพระองค์สืบทอดพระอิสริยยศว่า 
เจ้าหญิงม็อด สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2488 ด้วยพระอาการหลอดพระวาโยอักเสบเฉียบเพลัน สิริพระชันษา 52 ปี
สมเด็จพระราชินีเดซีเดอเรียแห่งสวีเดน
ในวาระสุดท้ายของพระชนม์ชีพ พระนางได้เสด็จไปชมการแสดงที่โรงละครโอเปราหลวงสวีเดนเพียงหลังจากที่การแสดงจบลง สมเด็จพระพันปีหลวงเดซีเรได้สิ้นพระชนม์ในสตอกโฮล์ม วันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1860 สิริพระชนมายุ 83 พรรษา ในรัชกาลของพระเจ้าคาร์ลที่ 15 แห่งสวีเดน พระราชนัดดา พระบรมศพได้ฝังที่โบสถ์ริดดาร์โฮล์มเดซีเร คลารีทรงมีบทบาทในเรื่องราววรรณกรรมและภาพยนตร์หลายเรื่อง
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เรย์มอนด์ ลามอนท์-บราวน์ ผู้เขียนหนังสือเรื่อง Edward VII's Last Loves: Alice Keppel and Agnes Keyser (ความรักครั้งสุดท้ายของเอ็ดเวิร์ดที่ 7: อลิซ เค็พเพลและแอ็กเนส เคย์เซอร์) เขียนว่าอิทธิพลด้านบวกที่ความสัมพันธ์นอกสมรสทั้งสองครั้งนี้มีอิทธิพลต่อพระองค์สามารถบรรยายออกมาอย่างเต็มที่ได้ เขาได้อ้างอิงถึงอลิซ เค็พเพลและแอ็กเนส เคย์เซอร์ ซึ่งความสัมพันธ์เกิดขึ้นพร้อมกัน โดยเริ่มต้นในระหว่างปี พ.ศ. 2441 และ พ.ศ. 2443 และดำเนินต่อมาจนกระทั่งการเสด็จสวรรคตของพระองค์ ส่วนเจ้าหญิงอเล็กซานดราเองก็ทรงมีความซื่อสัตย์ตลอดชีวิตการสมรสของพระองค์
จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
ในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 กลุ่มต้อต้านระบอบกษัตริย์เงียบหายไปอย่างรวดเร็ว มีนักศึกษากลุ่มหนึ่งได้พยายามวางแผนลอบปลงพระชนม์สมเด็จพระจักรพรรดิในงานครบรอบหกปีการเสด็จสวรรคตของพระชนกนาถ สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่๒ ที่จัดขึ้น ณ ป้อมปีเตอร์และปอล มหาวิหารสุสานหลวงแห่งราชวงศ์โรมานอฟในกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เหล่านักวางแผนก่อการร้ายได้ยัดระเบิดลงไว้ในไส้ข้างในของหนังสือเรียนที่พวกเขาตั้งใจจะขว้างใส่สมเด็จพระจักรพรรดิขณะเสด็จกลับจากมหาวิหาร อย่างไรก็ตาม ตำรวจลับรัสเซียได้เปิดโปงแผนการร้ายก่อนที่ถูกทำให้สำเร็จลุล่วง นักศึกษาจำนวนห้าคนถูกจับแขวนคอ รวมทั้งอเล็กซานเดอร์ อุลยานอฟ เขามีน้องชายที่มีพรสววรค์คนหนึ่ง ซึ่งมีความคิดทางการเมืองในเชิงปฏิบัติดังเช่นพี่ชาย เด็กชายคนนั้นคือ วลาดิมีร์ เลนิน ซึ่งอีกหลายปีต่อมาได้ใช้เวลาส่วนมากกับขบวนการปฏิวัติใต้ดินอยู่ในทวีปยุโรปในการหล่อหลอมแนวคิดและทฤษฎีทางการเมืองที่เขาจะนำมาใช้ในประเทศรัสเซียหลังจากการกลับมาในปี พ.ศ. 2460 เพื่อล้างแค้นใก้กับการตายของพี่ชาย
เจ้าหญิงคริสติน เบอร์นาดอตต์
เจ้าหญิงคริสติน เบอร์นาดอตต์ () ประสูติเมื่อวันที่ 22 เมษายน 2475 ณ ราชอาณาจักรนอร์เวย์ โดยพระบิดาของพระองค์นั้นเป็นเกษตรกร ด้านชีวิตส่วนตัวนั้น ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายคาร์ล เบอร์นาดอตต์ พระโอรสพระองค์เล็กใน เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ โดยเสกสมรสในปี 2521 ณ สถานฑูตสวีเดนประจำกรุงราบัต ประเทศโมร็อกโก ทั้ง 2 ไม่มีโอรสหรือธิดา และเมื่อเสกสมรสแล้ว เธอจึงกลายเป็น เจ้าหญิงคริสติน เบอร์นาดอตต์ และเป็นพระบรมวงศานุวงศ์แห่งสวีเดนทันที และกลายเป็นพระราชมาตุลานี (น้าสะใภ้) ใน สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ 
โดยภายหลังที่ เจ้าชายคาร์ล เบอร์นาดอตต์ พระสวามีสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2546 พระองค์และ สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ ยังคงไปมาหาสู่กันในฐานะพระภาคิไนยของพระสวามี ซึ่งพระราชาธิบดีทั้ง 2 ทรงให้ความเคารพพระองค์เป็นอย่างมาก ต่อม พระองค์ได้เสด็จไปพำนัก ณ มาลากา สเปน
เจ้าหญิงคริสติน เบอร์นาดอตต์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 สิริพระชันษา 82 ปี สร้างความเสียพระราชหฤทัยให้กับ สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ เป็นอย่างมาก และเมื่อทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงคริสตินแล้ว ทางสำนักพระราชวังแห่งสวีเดนได้เตรียมทหารไปเชิญพระศพมาจัดพิธี ณ พระราชวังดรอนิ่งโฮล์ม กรุงสตอกโฮล์ม สวีเดน โดยงานพระศพจัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ในปีเดียวกัน โดยมีพระบรมวงศานุวงศ์เสด็จพระราชดำเนิน และเสด็จมาร่วมงานมากมาย อาทิ สมาชิกพระราชวงศ์สวีเดน ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีซิลเวียแห่งสวีเดน เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน เจ้าชายดาเนียล ดยุกแห่งเวสเตร์เยิตลันด์ พระบรมวงศานุวงศ์นอร์เวย์ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ สมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์ เจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ เจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอแห่งนอร์เวย์ และนายอารี เบห์น พระสวามี พระบรมวงศานุวงศ์เบลเยียมได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม สมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม รวมทั้งอดีตกษัตริย์และพระราชินีเบลเยียม สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม สมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม โดยพระศพถูกฝัง ณ สุสานหลวง โดยฝังเคียงข้างพระสวามี ซึ่งสุสานนั้นอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของ กรุงสตอกโฮล์ม
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก (11 มีนาคม พ.ศ. 2442 - 14 มกราคม พ.ศ. 2515) มีพระนามเดิมว่า "เจ้าฟ้าชายเฟรเดอริกแห่งเดนมาร์กและไอซ์แลนด์ เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากสมเด็จพระราชบิดาคือ สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2490 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกของ สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก กับ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรีนแห่งเดนมาร์ก เป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กพระองค์ที่สี่ที่อยู่ในราชวงศ์ชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก
ยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
หลังจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก ในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2309 ทำให้พระนางกลายเป็นสมเด็จพระพันปีหลวงและทรงเริ่มก้าวก่ายในราชกิจทางการเมืองในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก พระโอรสเลี้ยง ในระหว่างทรงปกครองประเทศทางพฤตินัยแบบเผด็จการนี้ทำให้ทรงถูกเกลียดชังอย่างมาก
ในปีพ.ศ. 2311 สมเด็จพระพันปียูเลียนามีพระบัญชาให้จับกุม สตอฟเล็ท-แคทลีน พระสนมในพระเจ้าคริสเตียน และเนรเทศออกจากเดนมาร์ก เนื่องจากทรงเชื่อว่านางแคทลีนมีอิทธิพลเหนือกษัตริย์และพยายามท้าทายพระราชอำนาจของพระนาง ในปีพ.ศ. 2313 พระเจ้าคริสเตียนทรงเริ่มมีพระสติวิปลาส แต่พระองค์ก็ทรงมอบอำนาจการปกครองให้แก่ เจ้าหญิงแคโรไลน์ มาทิลดาแห่งเวลส์ พระมเหสีผู้ครองพระยศสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กในขณะนั้นกับ โจฮันน์ ฟรีดิช สตรูเอนซีชู้รักของพระนางแคโรไลน์ มาทิลดา ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการในขณะนั้น พระนางมาทิลดาและสตรูเอนซีได้ดำเนินนโยบายที่พยายามปรับปรุงประเทศเดนมาร์กให้หลุดพ้นจากแนวคิดการปกครองและวัฒนธรรมประเพณีรูปแบบเก่าตั้งแต่สมัยยุคกลาง ซึ่งพยายามทำให้เดนมาร์กที่ยังล้าหลังกว่าประเทศอื่นในยุโรปก้าวขึ้นสู่สมัยใหม่ สตรูเอนซีเน้นแนวทางเสรีนิยมซึ่งเป็นประโยชน์แก่ชนชั้นล่าง เช่น ได้ประกาศลดภาษีเกลือซึ่งเป็นภาระหนักแก่ประชาชนและลดราคาข้าวสาลีลงครึ่งหนึ่ง และนำเงินทุนมาสร้างโรงพยาบาล โรงเรียนแก่ชนชั้นล่าง และได้ประกาศเปิดสวนในพระราชวังให้ประชาชนสามารถเข้าไปได้ อีกทั้งเขายังริเริ่มกฎหมายกำหนดหมายเลขบ้านและทำความสะอาดถนน ซึ่งทำให้คนชนชั้นล่างสำนึกในคุณของเขาและพระนางมาทิลดา แต่นโยบายเขากลับสร้างความไม่พอใจแก่คนชนชั้นสูงซึ่งสูญเสียประโยชน์รวมทั้งพระพันปียูเลียนาด้วยและพยามยามปฏิวัติยึดอำนาจกลับมา
เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์
พระราชพิธีปลงพระศพถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 มีนาคมปีเดียวกันนั้น และได้มีการถ่ายทอดสดผ่านช่อง SVT ของสวีเดน การนี้สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ล กุสตาฟที่ 16 และสมเด็จพระราชินีซิลเวีย พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์สวีเดน ได้แก่ เจ้าหญิงมาร์กาเรธา, เจ้าหญิงบิร์กิตตา, เจ้าหญิงเดซีเร, เจ้าหญิงคริสตินา, มกุฎราชกุมารีวิกตอเรีย, เจ้าชายคาร์ล ฟิลิป, เจ้าหญิงมาเดอลีน และเจ้าชายดาเนียล ในการนี้เจ้าหญิงอัสตริด เชื้อพระวงศ์นอร์เวย์ได้เสด็จมาร่วมในพระราชพิธีดังกล่าวด้วย
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก (; พฤศจิกายน ค.ศ. 1521 - 10 ธันวาคม ค.ศ. 1590) เป็นเจ้าหญิงเดนมาร์ก ซึ่งได้เป็นดัชเชสพระมเหสีแห่งมิลาน จากนั้นเป็นดัชเชสพระมเหสีแห่งลอแรน พระองค์ทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งลอแรนในช่วงปีค.ศ. 1545 - 1552 ในระหว่างที่พระโอรสของพระองค์ยังทรงพระเยาว์ พระองค์ยังทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์เดนมาร์ก, นอร์เวย์และสวีเดน ในช่วงปีค.ศ. 1561 - 1590 ท้ายที่สุดทรงดำรงตำแหน่งเป็นท่านหญิงประมุขแห่งทอร์โทนาในปีค.ศ. 1578 - 1584
โซเฟีย มักดาลีนาแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน
โซเฟีย มักดาลีนาแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน (ภาษาเดนมาร์ก:"Sophie Magdalene" ภาษาสวีเดน:"Sofia Magdalena") (3 กรกฎาคม พ.ศ. 2289 - 21 สิงหาคม พ.ศ. 2356) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน โดยเป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 3 แห่งสวีเดน พระนางเป็นพระราชธิดาพระองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์กกับเจ้าหญิงหลุยส์แห่งบริเตนใหญ่ และเป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงคริสตินาสิ้นพระชนม์ในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1590 ณ เมืองทอร์โทนา สิริพระชนมายุ 69 พรรษา
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
พระสุขภาพพลานามัยของพระราชินีโซฟีเริ่มทรุดลงหลังจากพระเจ้าเฟรดริคเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1588 นอกจากนั้นแล้วการสวรรคตของพระสวามีก็ยังทำให้สถานะของพระราชินีโซฟีอยู่ในสภาวะที่ลำบาก เมื่อทรงมีความขัดแย้งกับสภาองคมนตรีเกี่ยวกับอำนาจการควบคุมพระเจ้าคริสเตียน แต่ยังรวมไปถึงปัญหาในเรื่องการหาคู่ให้แก่พระราชธิดาด้วย แต่ในกรณีหลังนี้พระองค์ทรงมีตั้งมั่นมากกว่าพระสวามีและทรงประสบความสำเร็จในการตกลงเรื่องสินสมรสและสถานะภาพของหมู่เกาะออร์คนีย์
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอลกวี ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเคนต์ ณ จตุรัสเบรเกรฟ ลอนดอน ทรงเป็นพระธิดาพระองค์ที่ 2 และพระองค์เดียวใน เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ และ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร กับ แมรีแห่งเทก สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร โดยพระนามอเล็กซานดราของพระองค์มาจากพระนามาภิไธยของ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก พระปัยยิกา(ย่าทวด)
เจ้าหญิงลูอีสแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงลูอีสแห่งเดนมาร์ก ()
เจ้าหญิงลูอีสแห่งเดนมาร์ก ประสูติ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2418 ณ โคเปนเฮเกน เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 3 และพระองค์แรกใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และ หลุยส์แห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก โดยพระองค์ประสูติ ณ พระราชวังอมาเลียนบอร์ก โดยพระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าชาลล์ที่ 5 แห่งสวีเดน ฝ่ายพระราชมารดา
เจ้าหญิงลูอีส ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 ณ พระราชวังอมาเลียนบอร์ก ซึ่งเป็นสถานที่ประสูติของพระองค์ รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ พระชายา โดยมีพระบุตร 3 พระองค์ดังนี้
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงทรงพำนักร่วมกับเคลาส์ แฮร์มันเซินกว่า 20 ปี โดยที่มิได้เสกสมรส จนกระทั่งเขาเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1997 โดยที่ทั้งสองมิได้มีโอรส-ธิดาด้วยกัน
เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เลดี้ แคทเธอรีน แบรนด์แรมและพันตรี ริชาร์ด แบรนด์แรมอาศัยอยู่ในจัตุรัสอีตันในช่วงแรก แต่ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองมาร์โลว์ มณฑลบัคกิงแฮมไชร์ พันตรีแบรนด์แรมถึงแก่กรรมด้วยโรคร้ายแรงชนิดหนึ่งในปี พ.ศ. 2537 ขณะมีอายุ 82 ปี การปรากฏตัวต่อสาธารณชนครั้งสุดท้ายครังหนึ่งของเลดี้แคทเธอรีน คือการมาร่วมงานอภิเษกสมรสของมกุฎราชกุมารพอลแห่งกรีซในฤดูร้อนของปี พ.ศ. 2538 ซึ่งได้นั่งอยู่บนรถเข็น นอกจากนี้เลดี้ก็ยังเข้าร่วมพิธีทางศาสนาครบรอบ 80 พรรษาของดยุคแห่งเอดินเบอระที่โบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2544 อีกด้วย
เจ้าหญิงบาร์ซิน
พระนางสเตทอีร่าที่ 2 หรือเจ้าหญิงบาร์ซิน ( died 323 BC) เป็นพระธิดาของ พระนางสเตทอีราที่ 1 และ พระเจ้าดาไรอัสที่ 3 แห่งเปอร์เซีย หลังจากพระเจ้าดาไรอัสได้พ่ายแพ้ในยุทธการที่กัวกาเมลา พระนางและเครือญาติได้ตกเป็นเชลยของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช พวกเขาได้รับการปรนนิบัติอย่างดีและพระนางก็กลายเป็นพระชายาองค์ที่ 2 ของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ ในปี พ. ศ. 324 ก่อนคริสต์กาล ในพิธีเดียวกันนั้น พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ก็ได้อภิเษกกับพาริเซติส ลูกสาวของดาไรอัสก่อน หลังจากการเสียชีวิตของอเล็กซานเดอร์ ในปีค. ศ. 323 ก่อนคริสตกาล พระนางถูกสังหารโดย โรซานา พระมเหสีองค์แรกของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์
หลุยส์แห่งบริเตนใหญ่
ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2289 สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 6 แห่งเดนมาร์กเสด็จสวรรคต พระสวามีทรงขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก ทำให้พระนางทรงได้รับพระอิศริยยศ สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ นับเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กพระองค์แรกในราชวงศ์โอลเดนบวร์กที่เป็นเจ้าหญิงแห่งอังกฤษ
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เพียงระยะเวลาอันสั้น หลังจากพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 มีพระราชดำรัสในวโรกาสวันปีใหม่ของประเทศในช่วงปลายปีพ.ศ. 2514 ถึงต้นปีพ.ศ. 2515 พระองค์ก็ทรงพระประชวร คล้ายไข้หวัด หลังจากเสด็จกลับมาประทับผ่อนคลายอิริยาบถเพียงไม่กี่วัน พระองค์มีพระหทัยวายและทรงถูกนำพระองค์มาที่โรงพยาบาลเทศบาลในวันที่ 3 มกราคม หลังจากการรักษาที่เห็นได้ชัด พระอาการของพระเจ้าเฟรเดอริกทรงทรุดลงในวันที่ 11 มกราคม และพระองค์เสด็จสวรรคตในวันที่ 14 มกราคม
จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
ถึงแม้ว่าจะมีการล้มล้างระบอบราชาธิปไตยไปในปี พ.ศ. 2460 แล้วก็ตาม ในตอนแรกสมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรียทรงปฏิเสธที่จะเสด็จออกจากประเทศรัสเซีย พอในปี พ.ศ. 2462 ด้วยการเร่งเร้าของสมเด็จพระบรมราชชนนีอเล็กซานดราแห่งอังกฤษ จึงจำต้องเสด็จออกจากประเทศรัสเซียอย่างไม่เต็มพระทัย โดยการหลบหนีไปทางแหลมไครเมีย ประทับเรือหลวงของอังกฤษที่พระเจ้าจอร์จที่๕ ผู้เป็นพระราชนัดดา(เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระนางเจ้าอเล็กซานดราฯพระพี่นาง)ออกจากทะเลดำ ไปสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และไปถึงกรุงลอนดอน ในที่สุด สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงส่งเรือรบหลวง HMS Marlborough เพื่อจะช่วยชีวิตสมเด็จพระมาตุจฉา(น้า น้องสาวแม่) หลังจากการประทับในฐานทัพเรืออังกฤษที่เกาะมอลตาและต่อมาในกรุงลอนดอนระยะหนึ่งแล้ว จึงเสด็จกลับประเทศเดนมาร์ก โดยทรงเลือกประทับอยู่ในตำหนักฮวิดอร์ ใกล้กับกรุงโคเปนเฮเกน เป็นที่ประทับถาวรแห่งใหม่ แม้ว่าสมเด็จพระบรมราชชนนีอเล็กซานดราไม่ทรงเคยปฏิบัติพระองค์ไม่ดีกับพระกนิษฐาและทรงใช้เวลาในวันหยุดด้วยกันในตำหนักเล็กหลังหนึ่งในอังกฤษ สมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรียกลับทรงรู้สึกว่าตอนนี้ทรงเป็น "รอง"
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
ในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2490 พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 เสด็จสวรรคตและพระราชบิดาของเจ้าหญิงมาร์เกรเธอได้ครองราชบัลลังก์สืบต่อในพระนาม "พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก"
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าชายแอนดรูว์ แห่งกรีซและเดนมาร์ก () (20 มกราคม พ.ศ. 2425 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2487) พระราชโอรสพระองค์ที่สี่ในสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ และ สมเด็จพระราชินีโอลก้าแห่งกรีซ ทรงเป็นสมาชิกของราชวงศ์ชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์เต็นบูร์ก เป็นพระชนกในเจ้าฟ้าชายฟิลิป ดยุคแห่งเอดินเบอระ พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
พิธีอภิเษกสมรสมีกำหนดจะจัดขึ้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2490 แต่สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 เสด็จสวรรคตด้วยอาการพระหทัยวายเฉียบพลันในสามสัปดาห์ก่อนหน้านี้ เจ้าหญิงแคทเธอรีนประทับอยู่ในพระราชวังเมื่อพระองค์ประชวร ดังนั้นสมเด็จพระราชาธิบดีพอลที่ 1 กษัตริย์พระองค์ใหม่จึงทรงทำหน้าที่เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวแทน โดยทรงฉลองแว่นข้างเดียวเป็นแบบแผนและแถบไว้ทุกข์ในวันอภิเษกสมรสเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2497 ณ พระราชวังหลวง กรุงเอเธนส์ หลังจากนั้นทั้งสองได้ออกเดินทางไปยังกรุงแบกแดด ที่ซึ่งเจ้าหญิงทรงเริ่มเตินชีวิตการเดินทางในฐานะภริยานายทหารแห่งกองทัพบกอังกฤษ
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 4 แห่งเดนมาร์ก () (11 ตุลาคม ค.ศ. 1671 - 12 ตุลาคม ค.ศ. 1730) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1699 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1730
โซเฟีย มักดาลีนาแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน
ได้มีการกล่าวถึงพระนางว่า 
สมเด็จพระพันปีหลวงโซเฟีย มักดาลีนาสิ้นพระชนม์ในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2356 ณ พระราชวังอัลริคส์ดัล ประเทศสวีเดน สิริพระชนมายุ 67 พรรษา พระบรมศพถูกฝังที่โบสถ์ริดดาร์โฮลเม็น ทรงดำรงพระชนม์ชีพในราชสำนักสวีเดนมาเป็นเวลาถึง 4 รัชกาลคือ รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอดอล์ฟ เฟรเดอริคแห่งสวีเดน,สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 3 แห่งสวีเดน,สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟแห่งสวีเดน และสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 13 แห่งสวีเดน
เรื่องอื้อฉาวของการสมบูรณ์ของการอภิเษกสมรสนี้และเรื่องอื้อฉาวของการสืบราชสันตติวงศ์ได้ถูกนำมาสร้างในเอสวีทีในฐานะละครแนวประวัติศาสตร์เรื่อง "" ("การอภิเษกสมรสของพระเจ้ากุสตาฟที่ 3") ในปีพ.ศ. 2544 ที่ซึ่งผู้ที่รับบทสมเด็จพระราชินีโซเฟีย มักดาลีนาคือ อิเบน ฮเจ็จเล นักแสดงสาวชาวเดนมาร์ก
เจ้าชายนิโคไลแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายนิโคไล วิลเลียม อเล็กซานเดอร์ เฟรเดอริกแห่งเดนมาร์ก เคานต์แห่งมงเปอซา (; 28 สิงหาคม พ.ศ. 2542) เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก กับเคาน์เตสอเล็กซันดราแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก อดีตพระชายา มีพระอนุชาร่วมพระมารดาคือเจ้าชายเฟลิกซ์ และมีพระอนุชาและพระขนิษฐาต่างพระมารดาคือ เจ้าชายเฮนริกและเจ้าหญิงอะธีนา
พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก ("พระนามเต็ม" คริสเตียน คาร์ล เฟรเดริค อัลเบิร์ต อเล็กซานเดอร์ วิลเฮล์ม; Christian Carl Frederik Albert Alexander Vilhelm "ประสูติ" 26 กันยายน พ.ศ. 2413 - 20 เมษายน พ.ศ. 2490) พระราชโอรสพระองค์โตในเจ้าฟ้าชายเฟรเดริค มกุราชกุมารแห่งเดนมาร์ก และ เจ้าฟ้าหญิงโลวิซา มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีชาร์ลส์ที่ 14 แห่งสวีเดน เมื่อพระชนมายุ 28 พรรษา ทรงเข้าอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอเล็กซานไดรน์ แห่งเม็คเล็นบูร์ก-สเตรลิทธ์ เมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2441 มีพระราชโอรส 2 พระองค์ คือ สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายเฟลิกซ์ เฮนริก วัลเดมาร์ คริสเตียนแห่งเดนมาร์ก, เคานต์แห่งมงเปอซา (เดนมาร์ก: Hans Højhed Prins Felix til Danmark, greve af Monpezat ประสูติ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2545-) พระองค์เป็นพระโอรสในเจ้าฟ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก กับเคานต์เตสอเล็กซันดราแห่งเฟรเดริคสบอร์ก อดีตพระชายา โดยมีพระเชษฐาร่วมพระมารดาคือ เจ้าชายนิโคไลแห่งเดนมาร์ก และมีพระอนุชาและพระขนิษฐาต่างพระมารดาคือ เจ้าชายเฮนริก และเจ้าหญิงอธีนาแห่งเดนมาร์ก
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
เมื่อประทับในลอนดอนแอนน์ก็ทรงใช้ชีวิตของการอยู่ในเมืองหลวง ในขณะที่พระเจ้าเจมส์ทรงพอพระทัยที่จะหนีออกจากเมือง โดยเฉพาะไปยังตำหนักล่าสัตว์ที่รอยสตันในฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ กอดฟรีย์ กูดมันอนุศาสนาจารย์ประจำพระองค์ของแอนน์สรุปความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองพระองค์ว่า: “พระเจ้าเจมส์เองทรงเป็นผู้บริสุทธิ์ และไม่ทรงมีอะไรที่แอนน์ทรงกระทำที่จะทรงทำให้ขาดความอุทิศพระองค์ให้แก่แอนน์ แต่ทั้งสองพระองค์ก็มิได้มีความรักกันเช่นที่สามีภรรยาที่ควรจะรักกัน และไม่ทรงพูดจากัน ในที่สุดแอนน์ก็ทรงย้ายไปประทับที่พระราชวังกรีนิชและต่อมาคฤหาสน์ซัมเมอร์เซ็ท ที่ทรงตั้งชื่อใหม่ว่า คฤหาสน์เดนมาร์ก หลังจากปี ค.ศ. 1607 แอนน์และพระเจ้าเจมส์ก็แทบจะไม่ได้ประทับร่วมกัน ในขณะนั้นพระองค์มีพระโอรสธิดาได้เจ็ดพระองค์แล้ว นอกจากการทรงแท้งสามครั้ง หลังจากที่ทรงรอดมาได้จากการให้กำเนิดแก่เจ้าหญิงโซฟี พระราชธิดาองค์สุดท้องที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1607 แล้วแอนน์ก็ทรงตัดสินพระทัยว่าจะไม่มีพระโอรสธิดาอีก ซึ่งอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้ทั้งสองพระองค์ยิ่งห่างเหินกันหนักยิ่งขึ้นไปอีก
การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายเฮนรี ในปี ค.ศ. 1612 (อาจจะจากไทฟอยด์) เมื่อพระชนมายุได้ 18 พรรษา และการจากไปของเจ้าหญิงเอลิซาเบธพระธิดาผู้มีพระชนมายุได้ 16 พรรษาไปยังไฮเดลแบร์ก ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1613 เพื่อไปเสกสมรสกับเฟรเดอริคที่ 5 เจ้าชายอีเล็คเตอร์แห่งพาเลไทน์, ก็ยิ่งทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแอนน์และพระเจ้าเจมส์ยิ่งห่างเหินกันยิ่งขึ้น การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายเฮนรีเป็นความสูญเสียอันใหญ่หลวงของแอนน์ ราชทูตเวนิสได้รับการเตือนไม่ให้แสดงความเสียใจในการสูญเสียต่อพระราชินีเพราะไม่ทรงทนรับฟังได้ หรือถ้าทรงได้ยินก็จะไม่ทรงสามารถควบคุมพระองค์จากการกรรแสงได้ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาพระสุขภาพพลานามัยของพระองค์ก็เริ่มเสื่อมโทรมลง และทรงถอนพระองค์จากการสังคมและการเมืองโดยทั่วไป และทรงจัดละครสวมหน้ากากครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 1614 อิทธิพลที่มีต่อพระสวามีก็ลดถอยลงอย่างเห็นได้ชัด และพระเจ้าเจมส์ก็ทรงพึ่งพาผู้ที่โปรดผู้มีอำนาจมากขึ้น
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
ในปลายปี ค.ศ. 1617 การประชวรของพระราชินีก็ยิ่งถี่ขึ้นจนไม่ทรงสามารถทำอะไรได้ ในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 1619 นายแพทย์ประจำพระองค์ทีโอดอร์เดอเมเยิร์นถวายคำแนะนำแก่พระราชินีแอนน์ให้ทรงเลื่อยไม้เพื่อช่วยทำให้เลือดลมดีขึ้น แต่การออกกำลังกลับทำไห้ประชวรหนักยิ่งขึ้น พระเจ้าเจมส์เสด็จไปเยี่ยมพระราชินีแอนน์เพียงสามครั้งเมื่อประชวรครั้งสุดท้าย เจ้าชายชาร์ลส์พระราชโอรสมักจะบรรทมในห้องติดกับห้องพระมารดาที่พระราชวังแฮมพ์ตัน และประทับข้างพระแท่นในชั่วโมงสุดท้ายของพระชนม์ชีพของแอนน์เมื่อทรงสูญเสียพระเนตร อันนา รูสผู้เดินทางมากับพระราชินีแอนน์จากเดนมาร์กใน ค.ศ. 1590 ก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่อยู่กับพระองค์จนวาระสุดท้าย พระราชินีแอนน์เสด็จสวรรคตเมื่อพระชนมายุได้ 44 พรรษาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1619 ด้วยอาการบวมน้ำ (dropsy)
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโอเฮนเบิร์ก สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ซึ่งเป็นวันก่อนครบรอบพระชันษาปีที่ 90 ได้เพียง 1 เดือน โดยพระศพของพระองค์ถูกฝัง ณ ห้องใต้ดินในปราสาทเอสเทสเทนเคียงคู่กับพระสวามี
แคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่
เจ้าหญิงแคโรไลน์ มาทิลดาแห่งเวลส์ หรือ เจ้าหญิงแคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่ (; 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2294 — 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2318) ทรงดำรงพระอิศริยยศสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2309 ถึง พ.ศ. 2318 โดยการอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก พระนางทรงเป็นหนึ่งในสมาชิกราชวงศ์อังกฤษ และทรงเป็นหนึ่งในราชินีแห่งเดนมาร์กที่มีบทบาทในการปฏิรูปการปกครอง พระนางทรงพยายามนำพาประเทศไปสู่นโยบายปรับปรุงประเทศเดนมาร์กให้หลุดพ้นจากแนวคิดการปกครองและวัฒนธรรมประเพณีรูปแบบเก่าตั้งแต่ยุคกลางโดยทรงร่วมในนโยบายของโจฮันน์ ฟรีดิช สตรูเอนซีผู้เป็นชู้รักที่เกี่ยวกับเรื่องนี้และทรงเป็นตัวแทนของสตรียุคใหม่ที่ฝ่ากฎอันเข้มงวดของสิทธิสตรีในเดนมาร์กและทำให้เกิดเรื่องอื้อฉาว ทำให้ทรงเป็นราชินีที่โดดเด่นและมีเรื่องอื้อฉาวมากที่สุดในสายตาประชาชนชาวเดนมาร์กซึ่งนับตั้งแต่สมัยหลุยส์แห่งเกรตบริเตน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระปิตุจฉาของพระนางเป็นพระราชินีที่พยายามปรับปรุงประเทศนี้มาก่อนในอดีต
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
ในปีถัดมาการเปิดเผยเรื่องราวของเจ้าชายชาลส์และเจ้าหญิงไดอานาต่อสาธารณชนยังคงดำเนินต่อไป ด้านการเมืองแม้ว่ากระแสสาธารณรัฐนิยมจะมีมากกว่าช่วงใด ๆ ในความทรงจำของพระองค์ แต่ประชาชนที่มีแนวคิดเช่นนี้ก็ยังคงเป็นกลุ่มคนส่วนน้อยของสังคม อีกทั้งการยอมรับสมเด็จพระราชินีนาถของสังคมก็ยังคงมีอยู่สูง การวิพากษ์วิจารณ์เปลี่ยนจากการจับจ้องแต่เพียงพระราชจริยวัตรและพระราชอัธยาศัยของพระราชินีนาถมาเป็นการจับจ้องสถาบันพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ในภาพรวม ในปลายเดือนธันวาคม พ.ศ. 2538 หลังจากทรงปรึกษากับนายกรัฐมนตรีจอห์น เมเจอร์, อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี จอร์จ เครีย์, ราชเลขาธิการส่วนพระองค์ โรเบิร์ต เฟลโลว์ส และเจ้าชายฟิลิป พระราชสวามี จึงมีพระราชหัตถเลขาถึงเจ้าชายชาลส์และเจ้าหญิงไดอานาว่าโปรดจะให้มีการหย่าร้างอย่างเป็นทางการ หนึ่งปีหลังจากการหย่าร้างซึ่งมีขึ้นในปี พ.ศ. 2539 ไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ สิ้นพระชนม์จากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในกรุงปารีส 31 สิงหาคม พ.ศ. 2540 ซึ่งพระราชินีนาถทรงอยู่ระหว่างการพักร้อนที่ปราสาทบาลมอรัลกับพระราชโอรสและพระราชนัดดา ในขณะนั้นพระโอรสทั้งสองของเจ้าหญิงไดอานาโปรดที่จะเสด็จไปยังโบสถ์ ดังนั้นพระราชินีนาถและเจ้าชายฟิลิปจึงนำเสด็จฯ ไปยังโบสถ์ในตอนเช้า หลังจากการปรากฏพระองค์ในครั้งนั้น ห้าวันต่อมาพระราชินีนาถและเจ้าชายฟิลิปก็ทรงปิดกั้นพระนัดดาทั้งสองจากสื่อที่ให้ความสนใจต่อเหตุการณ์นี้อย่างล้นหลาม โดยประทับ ณ ปราสาทบาลมอรัลที่ซึ่งจะได้ใช้เวลาแห่งความโศกเศร้าเป็นการส่วนพระองค์ แต่การปิดกั้นตัวเองจากสาธารณชนของพระบรมวงศานุวงศ์และการที่พระราชวังบักกิงแฮมไม่ได้ลดธงลงครึ่งเสาสร้างความไม่พอใจแก่สาธารณชนเป็นอย่างมาก ต่อมาหลังจากที่ทรงรับทราบกระแสความไม่พอใจ พระราชินีนาถจึงเสด็จฯ กลับลอนดอนและมีพระราชดำรัสแก่ประชาชนซึ่งแพร่ภาพสดไปทั่วโลกในวันที่ 5 กันยายน หนึ่งวันก่อนพระราชพิธีพระศพของเจ้าหญิงไดอานาจะมีขึ้น ในกระแสพระราชดำรัสทรงกล่าวชื่นชมเจ้าหญิงไดอานาและความรู้สึกในฐานะ "พระอัยยิกา" ของเจ้าชายวิลเลียมและเจ้าชายแฮร์รี เป็นผลให้กระแสความไม่พอใจของสาธารณชนที่มีต่อพระบรมวงศานุวงศ์คลี่คลายลง
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเอดินบะระและซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา หรือ อเล็กซานดรา หลุยส์ โอลกา วิกตอเรีย (; 1 กันยายน พ.ศ. 2421 - 16 เมษายน พ.ศ. 2485) ทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งในพระราชวงศ์อังกฤษ โดยเป็นพระราชนัดดาองค์หนึ่งในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
พระเจ้าจอร์จที่ 5 ("ครองราชย์" 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453 - 20 มกราคม พ.ศ. 2479) พระราชโอรสพระองค์ที่สองในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และเจ้าหญิงอเล็กซานดรา เป็นพระบรมราชชนกในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ("ครองราชย์" 20 มกราคม - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479) และ พระเจ้าจอร์จที่ 6 ("ครองราชย์" 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) และพระอัยกาในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 (เสวยราชสมบัติหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระชนกในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) และ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ต เคานเตสแห่งสโนว์ดอน (21 สิงหาคม พ.ศ. 2473 - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545) ในฐานะพระราชธิดาในพระเจ้าจอร์จที่ 6 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระบรมราชชนนี (เดิมคือ "เลดี้ เอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน"; 4 สิงหาคม พ.ศ. 2443 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2545) สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตจีงเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และลื่อในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย รวมทั้งยังสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าจอร์จที่ 3 พระอัยกาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียด้วยเจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ พระราชธิดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และเจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ เมื่อเจ้าชายคาร์ลแห่งเดนมาร์ก พระสวามี เสด็จขึ้นครองราชสมบัติแห่งนอร์เวย์เป็น สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 ("ครองราชย์" 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 - 21 กันยายน พ.ศ. 2500) เมื่อประเทศนอร์เวย์ประกาศอิสรภาพแยกตัวออกจากการรวมกับประเทศสวีเดนในปี พ.ศ. 2448 ส่วนพระโอรสซึ่งเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 เสวยราชสมบัติเป็น สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 ("ครองราชย์" 21 กันยายน พ.ศ. 2500 - 17 มกราคม พ.ศ. 2534) ดังนั้นพระราชโอรสธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 (เสวยราชสมบัติในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2534) เจ้าหญิงรังน์ฮิลด์และเจ้าหญิงแอสตริด จีงเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และลื่อในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต
เจ้าหญิงอลิซ (อลิซ ม็อด แมรี) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ประสูติเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2386 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2421 ซึ่งเป็นวันเดียวกันกับการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอัลเบิร์ตเมื่อสิบเจ็ดปีก่อน พระองค์อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2405 กับ เจ้าชายลุดวิกแห่งเฮสส์และไรน์ (ฟรีดริช วิลเฮล์ม ลุดวิก คาร์ล; 12 กันยายน พ.ศ. 2380 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2435 พระโอรสในเจ้าชายคาร์ลแห่งเฮสส์และไรน์ และเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งปรัสเซีย ต่อมาได้สืบราชบัลลังก์เป็นแกรนด์ดยุกแห่งเฮสส์และไรน์ เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2420) และมีพระโอรส 2 พระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์) พระธิดา 5 พระองค์ พระภาคิไนย 9 พระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์ในพระครรภ์) และพระภาติกา 7 พระองค์
แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก
หลังจากแกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดสละราชบัลลังก์ พระนางได้เสด็จลี้ภัยออกจากประเทศโดยเสด็จประพาสทั่วยุโรป พระนางทรงเข้าคณะคาร์เมไลท์ในโมเดนา ประเทศอิตาลีในปีพ.ศ. 2463 ต่อจากนั้นทรงเข้าคณะภคินีน้อยแห่งผู้ยากไร้ในโรม โดยทรงใช้พระสมัญญานามว่า "ซิสเตอร์มารีแห่งผู้ยากไร้" ด้วยสภาพพระวรกายที่ทรุดลงทำให้พระนางไม่ทรงสามารถปฏิบัติศาสนกิจในฐานะนักพรตหญิงได้และในที่สุดทรงต้องออกจากคณะ จากนั้นทรงย้ายไปประทับที่ปราสาทโฮเฮนเบิร์กในรัฐบาวาเรีย ที่ซึ่งทรงพระประชวรและเสด็จสวรรคตในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2467 สิริพระชนมายุ 29 พรรษา ในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2490 พระบรมศพของพระนางได้ถูกนำมาฝังในสุสานราชรัฐแห่งมหาวิหารน็อทร์-ดาม ลักเซมเบิร์ก
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์มีพระโอรสและธิดา 6 พระองค์ดังนี้เจ้าหญิงอลิกซ์ทรงทุ่มเทให้กับพระโอรสธิดาและข้าราชบริพารทั้งหลายอย่างมากและทรงรื่นรมย์กับกิจกรรมต่างๆ เช่น การเต้นรำและการเล่นสเก็ตน้ำแข็ง แม้หลังการประสูติของเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ("เอ็ดดี้") พระโอรสพระองค์แรกในปี พ.ศ. 2407 พระองค์ก็ยังทรงปฏิบัติพระองค์ดังเดิมเหมือนแต่ก่อน ทำให้การกระทบกระทั่งกันระหว่างสมเด็จพระราชินีนาถกับทั้งเจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์อยู่บ้าง อย่างไรก็ดี หลังจากการประสูติพระธิดาพระองค์ที่สามในปี พ.ศ. 2410 ความยุ่งยากต่างๆ ก็เข้ามาคุกคามชีวิตของพระองค์และทรงจมอยู่ในความทุกข์ใจอย่างถาวร อีกทั้งยังทรงทนทุข์กับระดับความหูหนวกที่เพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นกรรมพันธุ์ ด้วยความอายรอยแผลเป็นบนพระศอ (ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นผลมาจากอุบัติเหตุเมื่อทรงพระเยาว์) ทำให้พระองค์ทรงพยายามซ่อนแผลเป็นโดยการสวมสร้อยพระศอแบบรัดคอสูงและทรงฉลองพระองค์คอตั้ง เนื่องจากทรงเป็นสตรีที่มีรูปโฉมงดงาม พระคอที่เรียวระหงทำให้การแต่งพระองค์เช่นนี้เกิดเป็นกระแสความนิยมขึ้นมา
จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
ในตอนเช้าของวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2424 สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 ขณะมีพระชนมพรรษา 62 พรรษา ทรงถูกปลงพระชนม์ในขณะเสด็จกลับมายังพระราชวังฤดูหนาวจากการตรวจแถวทหาร ต่อมาแกรนด์ดัชเชสมาเรียได้ทรงบรรยายลงในสมุดบันทึกถึงความบาดเจ็บที่พระจักรพรรดิทรงได้รับเมื่อถูกนำกลับมายังพระราชวัง "พระเพลาทั้งสองข้างของพระองค์ถูกระเบิดอย่างรุนแรง และเปิดขึ้นมาถึงพระชานุ พระโลหิตไหลออกมามากมาย ประมาณครึ่งหนึ่งของฉลองพระบาทบู๊ตข้างขวา เหลืองแต่พระบาทขวาเพียงข้างเดียว" สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 เสด็จสวรรคตในอีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมา แม้ว่าประชาชนจะไม่รักใครในพระจักรพรรดิองค์ใหม่ แต่ก็ชื่นชอบในสตรีหมายเลขหนึ่งองค์ใหม่อย่างมาก ดังที่บุคคลร่วมสมัยเดียวกับพระองค์กล่าวว่า "เป็นพระจักรพรรดินี อย่างแท้จริง" พระองค์เองทรงไม่พอพระทัยกับพระราชสถานะใหม่เท่าใดนัก ในสมุดบันทึกส่วนพระองค์ทรงเขียนว่า "ช่วงเวลาที่สุขและสงบที่สุดของเราหมดสิ้นลงแล้ว สันติสุขและความเงียบสงบมลายหายไปแล้ว ตอนนี้เราคงจะห่วงแต่เพียงซาชา(ซาชา คือพระนามลำลองที่ทรงเรียกสมเด็จพระราชสวามี จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3)เท่านั้น"
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงทรงทราบเรื่องราวเกี่ยวกับบรรดาสนมลับส่วนใหญ่อย่างเต็มที่ และเค็พเพลถึงขนาดได้รับพระราชานุญาตจากพระองค์ให้มาเข้าเฝ้าที่ข้างพระแท่นบรรทมของพระสวามีในช่วงการเสด็จสวรรคต อย่างไรก็ตาม พระองค์ทรงเพียงแค่"ยอมทน"กับเค็พเพลเท่านั้นแต่ก็ไม่ได้ทรงยอมรับเธอ ในบรรดาหญิงสาวคนอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับเจ้าชายเบอร์ตี้ เคย์เซอร์ดูเหมือนจะได้รับการยอมรับอย่างดีที่สุดจากเชื้อพระวงศ์ เนื่องมาจากลักษณะนิสัยที่สุขุมรอคอบและมีความเคารพนบนอบ และความจริงที่ว่าเธอเองก็ยังไม่ได้แต่งงาน
จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 และสมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรียทรงเข้าพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2426 ณ พระราชวังเครมลิน ที่กรุงมอสโก เพียงก่อนงานพิธีบรมราชาภิเษก การสบคบคิดวางแผนร้ายครั้งใหญ่ก็ถูกเปิดโปง ซึ่งทำให้การเฉลิมฉลองเงียบเหงาหดหู่ แต่ก็ยังมีแขกเหรื่อจำนวนกว่าแปดพันคนมาร่วมพระราชพิธีอันงามเลิศนี้ เนื่องมาจากภัยอันตรายต่อสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 และสมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรีย ภายหลังงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษก นายพลเชเรวิน ซึ่งเป็นหัวหน้าตำรวจรักษาความปลอดภัย ก็เร่งเร้าให้สมเด็จพระจักรพรรดิและครอบครัวเสด็จแปรพระราชฐานไปยังพระราชวังกัตชินา ซึ่งเป็นที่ประทับอันปลอดภัยมากกว่า โดยตั้งอยู่ 50 กิโลเมตรนอกกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก พระราชวังหลังใหญ่นี้มีห้องหับราวเก้าร้อยห้องและสร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถแคทเธอรีนที่ 2 พระราชวงศ์โรมานอฟได้ให้ความสนใจกับคำแนะนำดังกล่าวนี้ สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 และสมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรียประทับอยู่ที่พระราชวังกัตชินาเป็นเวลาสิบสามปีและทรงเลี้ยงดูพระโอรสพระธิดาจนเจริญพระชนม์ในพระราชวังแห่งนี้ด้วย
เจ้าหญิงอลิซ เคาน์เตสแห่งแอธโลน
เมื่อพระราชวงศ์อังกฤษได้เลิกใช้พระราชอิสริยยศของเยอรมันเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2460 เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเท็คก็ทรงใช้ราชสกุลแคมบริดจ์ มาเป็นเซอร์ อเล็กซานเดอร์ แคมบริดจ์ (ระยะหนึ่ง) แล้วก็มาเป็นเอิร์ลแห่งแอธโลน โดยสละฐานันดรศักดิ์เจ้าชายแห่งเท็คของราชอาณาจักรเวือร์ทเท็มแบร์กและดำรงอิสริยยศชั้น Serene Highness ด้วยเหตุนี้พระโอรสและธิดาจึงไม่ได้มีฐานันดรศักดิ์ของเวือร์ทแท็มแบร์กไปด้วย ส่วนเจ้าหญิงอลิซได้ทรงสละพระอิสริยยศเจ้าหญิงแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธาและดัชเชสแห่งแซ็กโซนี ในขณะที่เจ้าชายชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ด ดยุคแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา พระอนุชา ที่ได้ทรงปฏิบัติ ราชการให้กองทัพเยอรมัน ได้ทรงถูกถอดถอนพระอิสริยยศของอังกฤษออก อย่างไรก็ดี เจ้าหญิงอลิซก็ยังทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ในชั้นเจ้าฟ้าตามราชสิทธิ์ต่อไป ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าฟ้าหญิงอลิซ เค้านท์เตสแห่งแอธโลน (Her Royal Highness Princess Alice, Countess of Athlone) ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2460 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์
เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์
เจ้าหญิงอลิซสิ้นพระชนม์ลงด้วยพระอาการสงบเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ณ พระราชวังเคนซิงตัน ขณะมีพระชนมายุ 102 พรรษา งานพิธีศพจัดขึ้นในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ พระศพได้ฝังลงเคียงข้างเจ้าชายเฮนรี พระสวามีและเจ้าชายวิลเลี่ยม พระโอรสองค์โตในสุสานฝังศพหลวงที่ฟร็อกมอร์ สมเด็จพระราชินีนาถและเหล่าสมาชิกพระราชวงศ์ได้เสด็จมาร่วมงานพระศพด้วย
เจ้าหญิงอะเลกซียาแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงอะเลกซียา ยูลียานา มาร์เซลา ลอเรนทีนแห่งเนเธอร์แลนด์, เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์-นัสเซา (; 26 มิถุนายน พ.ศ. 2548) เป็นพระราชธิดาพระองค์กลางในสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลม-อเล็กซานเดอร์ กับสมเด็จพระราชินีแม็กซิมาแห่งเนเธอร์แลนด์ และอยู่ในลำดับที่สองของการสืบราชบัลลังก์เนเธอร์แลนด์ต่อจากภคินีคือ "เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์"
เจ้าหญิงอะธีนาแห่งเดนมาร์ก
ปัจจุบัน ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเดนมาร์กเพียงพระองค์เดียวที่ดำรงฐานันดร ไฮเนส หลังจากการสิ้นพระชนม์ของ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก พระญาติ เมื่อวันที่ 19 มิถุนายนที่ผ่านมา
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
ในปีค.ศ. 1561 เจ้าหญิงคริสตินาทรงตั้งพระทัยที่จะให้พระราชธิดาคือ เจ้าหญิงเรเนตา อภิเษกสมรสกับพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระญาติซึ่งเป็นเชื้อสายศัตรูที่ช่วงชิงราชบัลลังก์ของพระราชบิดาไป แต่เมื่อเกิดสงครามทางตอนเหนือเจ็ดปีระหว่างเดนมาร์กและสวีเดนในปีค.ศ. 1563 เจ้าหญิงคริสตินาจึงทรงล้มเลิกแผนการนี้ พระนางทรงได้รับการสนับสนุนจากเปเดอ โอเซ และนักผจญโชคชาวเยอรมันคือ วิลเฮล์ม ฟอน กรัมบาช และกองทัพพันธมิตรของเขา ในการวางแผนบุกเดนมาร์กเพื่อชิงบัลลังก์จากพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 เปเดอ โอเซได้แนะนำให้พระนางทรงเป็นผู้นำกองทัพในการรุกรานคาบสมุทรจัตแลนด์ ซึ่งพระนางจะทรงได้รับการต้อนรับจากเหล่าขุนนางเดนมาร์ก ที่เป็นปรปักษ์กับกษัตริย์องค์ปัจจุบัน ตั้งแต่ปีค.ศ. 1565 ถึง ค.ศ. 1567 เจ้าหญิงคริสตินาทรงเจรจากับพระเจ้าอีริคที่ 14 แห่งสวีเดน เพื่อสร้างพันธมิตรร่วมกันระหว่างสวีเดนและเดนมาร์ก โดยทรงเสนอให้กษัตริย์อีริคอภิเษกสมรสกับเรเนตาแห่งลอแรน พระราชธิดา แผนการยึดครองเดนมาร์กของเจ้าหญิงคริสตินาได้รับการสนับสนุนจากสวีเดน กษัตริย์อีริคทรงเห็นชอบด้วยถ้าหากเจ้าหญิงคริสตินาทรงสามารถโน้มน้าวให้จักรพรรดิและเนเธอร์แลนด์สนับสนุนพระนางด้วย ในปีค.ศ. 1566 เจ้าหญิงคริสตินาทรงสร้างเหรียญเครื่องเกียรติยศให้แก่พระนางเอกในฐานะสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก องค์ที่สองนับตั้งแต่สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก โดยทรงตั้งคติพจน์ประจำรัชกาลว่า ""Me sine cuncta ruunt"" (Without me all things perish แปลว่า "ถ้าปราศจากข้าพเจ้า ทุกสิ่งบนโลกจะพินาศ") แต่จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทรงคัดค้านแผนการนี้อย่างถึงที่สุด เนื่องจากแผนการนี้จะทำให้เกิดความเสียหายอย่างหนักต่อเสถียรภาพทางอำนาจในดินแดนเยอรมนี ซึ่งรัฐแซ็กโซนี ที่เจ้าหญิงโดโรเธีย พระเชษฐภคินีของเจ้าหญิงคริสตินาทรงเคยเป็นดัชเชสพระมเหสี ได้เป็นผู้สนับสนุนเจ้าหญิงคริสตินาอย่างแข็งขัน ดังนั้นจักรพรรดิจึงต่อต้านสิทธิของเจ้าหญิงคริสตินา และพระนางเองไม่สามารถขอกำลังสนับสนุนจากพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปนได้ แผนการอภิเษกเรเนตาแห่งลอแรนให้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนต้องล้มเหลวเมื่อ กษัตริย์อีริคที่ 14 ทรงละเมิดสัญญาและหันไปอภิเษกสมรสในปีค.ศ. 1567 กับคาริน แมนสด็อทเทอร์ ซึ่งไม่ใช่ผู้มาจากตระกูลขุนนาง ในปีค.ศ. 1569 เจ้าหญิงคริสตินายังทรงพยายามที่จะยึดราชบัลลังก์เดนมาร์กอยู่ แต่ทรงได้รับคำตอบจากพระคาร์ดินัลด์เกรนเวลล์ ว่าเนเธอร์แลนด์จะไม่เป็นศัตรูกับเดนมาร์ก ซึ่งเป็นสิ่งที่จักรพรรดิต่อต้าน เมื่อสงครามทางตอนเหนือเจ็ดปีสิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1570 เจ้าหญิงคริสตินาจำต้องไม่ทรงดำเนินแผนการนี้ต่อไปอีก
เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก
พระองค์สิ้นพระชนม์หลังจากวันครบรอบวันประสูติปีที่ 97 เพียง 1 วัน
เจ้าชายวินเซนต์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายวินเซนต์ เฟรเดอริก มีนิก อเล็กซานเดอร์แห่งเดนมาร์ก เคานต์แห่งมงเปอซา (8 มกราคม พ.ศ. 2554) พระโอรสพระองค์ที่สามในมกุฎราชกุมารเฟรเดริกแห่งเดนมาร์ก ประสูติแต่มกุฎราชกุมารีแมรีแห่งเดนมาร์ก และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์กและสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ พระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่สี่ในการสืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 ณ โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก เป็นพระธิดาในเจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก
แอนน์แห่งเดนมาร์ก
แอนน์แห่งเดนมาร์ก (; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1574 — 2 มีนาคม ค.ศ. 1619) เป็นพระธิดาองค์ที่สองของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์กและโซฟีแห่งเมคเลนบูร์ก-กึสโทร สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ เป็นพระมเหสีในพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ และที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ แอนน์แห่งเดนมาร์กเป็นพระราชินีแห่งสกอตแลนด์ระหว่างวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1589 และเป็นพระราชินีแห่งอังกฤษตั้งแต่วันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1589 กระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1619 ที่พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ตในอังกฤษ พระศพของพระองค์ตั้งอยู่ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าฟ้าหญิงอเล็กซานดรา (อเล็กซานดรา แคโรลีน มารี ชาร์ล็อต หลุยส์ จูเลีย; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2387 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468)สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 (คริสเตียน วิลเฮล์ม เฟอร์ดินานด์ อดอล์ฟ จอร์จ; 24 ธันวาคม พ.ศ. 2388 - 18 มีนาคม พ.ศ. 2456)เจ้าฟ้าหญิงแด็กมาร์ (มารี โซฟี เฟรเดริคเค แด็กมาร์; 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2390 - 13 ตุลาคม พ.ศ. 2471) เจ้าฟ้าหญิงไธรา (ไธรา อาเมเลีย แคโรลีน ชาร์ล็อต แอนน์; 29 กันยายน พ.ศ. 2396 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476)เจ้าฟ้าชายวาลเดมาร์ (27 ตุลาคม พ.ศ. 2401 - 14 มกราคม พ.ศ. 2472)
แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแคโรไลน์ อเมลีแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์ก (ภาษาเยอรมัน:Caroline Amalie von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg)(28 มิถุนายน พ.ศ. 2339 - 9 มีนาคม พ.ศ. 2424) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและเป็นพระมเหสีพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก ระหว่างปีพ.ศ. 2382 ถึงพ.ศ. 2391
แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
ในปีพ.ศ. 2357 เจ้าหญิงทรงหมั้นกับเจ้าชายคริสเตียน รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์เดนมาร์ก และอภิเษกสมรสในปีพ.ศ. 2358 เจ้าชายคริสเตียนทรงหย่ากับดัสเชสชาร์ล็อต เฟรเดอริกาแห่งเม็คเคลนบวร์ก-ชเวริน พระมเหสีองค์แรกในปีพ.ศ. 2353 เนื่องจากทรงทราบว่าดัสเชสชาร์ล็อตทรงคบชู้กับฌอง แบ็ปติสท์ เอตัวอาร์ต ดู พีย์ นักดนตรีชาวสวิสจนกลายเป็นเรื่องอื้อฉาวไปทั่วประเทศ เจ้าชายคริสเตียนทรงหย่าและเนรเทศพระนางออกจากประเทศโดยไม่ให้พบกับพระโอรสอีก แม้พระนางจะทรงวิงวอนก็ตาม หลังจากนั้นพระนางก็ยังทรงมีเรื่องอื้อฉาวมากมายจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ เจ้าชายได้เสด็จกลับประเทศเดนมาร์กหลังจากทรงสละราชบัลลังก์นอร์เวย์ เจ้าชายคริสเตียนทรงตั้งพระทัยที่จะอุทิศพระองค์แก่วิทยาศาสตร์,แร่วิทยาและธรณีวิทยา ในขณะที่เจ้าชายคริสเตียนทรงให้ความสนพระทัยด้านวิทยาศาสตร์ เจ้าหญิงแคโรไลน์กลับสนพระทัยในด้านการประพันธ์ พระนางได้ประพันธ์บทเพลงเปียโนมากมาย เจ้าหญิงแคโรไลน์ทรงทนยอมรับได้กับพฤติกรรมการนอกพระทัยของพระสวามี ทรงถือว่าเป็นสิ่งที่เหมาะสมและเหมาะสมแล้วสำหรับผู้หญิงที่มีเวลา
สมเด็จพระราชินีอัสตริดแห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงอัสตริดแห่งสวีเดน (Princess Astrid of Sweden "พระนามเต็ม" อัสตริด โซเฟีย โลวิซา ธือรา; 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 - 29 สิงหาคม พ.ศ. 2478) เป็นพระมเหสีของสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม และพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน โดยทรงเกี่ยวข้องเป็นพระอัยยิกาในฝ่ายพระชนกในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน เนื่องจากทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติชั้นที่สองในเจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟแห่งสวีเดน ดยุคแห่งวาสเตอร์บ็อตเต็น และเป็นพระราชชนนีของกษัตริย์แห่งเบลเยียมสองพระองค์คือ สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง และ สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 อีกด้วย
ยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
พระนางสิ้นพระชนม์ในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2339 ณ พระราชวังฟรีเดนเบอร์ก พระบรมศพถูกฝังที่มหาวิหารร็อคสไลด์ สิริพระชนมายุ 67 พรรษา พระบรมศพของพระนางถูกผู้มาเยือนชาวเดนมาร์กถ่มน้ำลายรดหลุมศพนานหลายปี ซึ่งถือเป็นจุดสิ้นสุดเผด็จการสตรีที่มีอำนาจที่สุดในแถบสแกนดิเนเวีย ในปีพ.ศ. 2351 พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคต มกุฎราชกุมารได้ครองราชย์เป็น สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นที่รักใคร่และนับถือในปวงประชาชนชาวเดนมาร์ก
แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก พระสวามีเสด็จสวรรคตด้วยพระโรคภาวะโลหิตเป็นพิษเหตุจากการติดเชื้อในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2391 ณ พระราชวังอามาเลียนเบอร์ก โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก สิริพระชนมายุ 61 พรรษา และพระนางมีพระชนม์ชีพยืนยาวกว่าพระสวามีกว่า 30 พรรษา และมีพระชนมายุยืนยาวจนได้ทอดพระเนตรพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ขึ้นครองราชย์และพระราชนัดดาของพระนางคือ เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิลได้เป็นสมเด็จพระราชินี
เจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ();เป็นพระราชโอรสใน สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก กับ อะเล็กซานดริน แห่ง แมคเคลนบูร์ก - เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระองค์เป็นพระราชอนุชาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชปิตุลา(อา)ในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ พระองค์เสกสมรสกับ เจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอ ซึ่งเป็นพระญาติในพระองค์ มีพระบุตร3พระองค์ 
เจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2443  ณ พระราชวังโซเกินฟรั ทางตอนเหนืออของ โคเปนเฮเกน ในรัชสมัยของพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระปัยยกาของพระองค์ พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กใน สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก กับ อะเล็กซานดริน แห่ง แมคเคลนบูร์ก - เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชอนุชาใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก 
หลังจาก สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ผู้เป็นพระเชษฐา มีพระราชธิดาถึง 3 พระองค์ และเป็นที่ประจักษ์แล้วว่า จะไม่มีพระราชโอรส พระองค์จึงได่รับกการสถาปนาเป็น รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ณ ตอนนั้น พระองค์อยู่ในลำดับการสืบราชสันตติวงศ์เดนมาร์ก ลำดับที่ 2 ต่อจากพระเชษฐา จนกระทั่ง 26 มีนาคม พ.ศ. 2496 กฎมณเฑียรบาลก็ถูกแก้ไขให้สตรีสามารถขึ้นครองราชย์ได้ ทำให้พระองค์อยู่ในลำดับที่ 4 ต่อจากพระภาติยะทั้ง 3 พระองค์ คือ
ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ทั้งสมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนีและพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร (พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระอนุชาในเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี) รวมถึงสมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระธิดาในเจ้าหญิงอลิซและพระมเหสีในพระเจ้าซาร์นิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซีย ต่างเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียด้วยกันทั้งสิ้น ตามแผนภูมิต่อไปนี้เจ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด (9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2384 - 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453) ขณะนั้นดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2406 กับ เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก (อเล็กซานดรา แคโรไลนา มารี ชาร์ล็อต หลุยส์ จูเลีย; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2387 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก) มีพระราชโอรส 3 พระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อประสูติได้หนึ่งวัน) พระราชธิดา 3 พระองค์ พระราชภาคิไนย 7 พระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์ในพระครรภ์) และพระราชภาติกา 3 พระองค์ เจ้าชายแห่งเวลส์เสวยราชสมบัติเป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และ สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอินเดีย หลังจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระบรมราชชนนี เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2444
อัสปาซียา มาโนส
อัสปาซียา มาโนส เจ้าหญิงแห่งกรีซและเดนมาร์ก สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1972 ณ เมืองเวนิส ประเทศอิตาลี สิริพระชนมายุได้ 75 พรรษา ซึ่งแต่เดิมได้ทำการฝังพระศพที่เกาะซานมีเกเลใกล้กับเมืองเวนิส ต่อมาได้มีการนำพระศพของพระองค์ไปฝัง ณ สุสานหลวงตาตอยใกล้กับเดเกเลีย () ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกรุงเอเธนส์ประมาณ 23 กิโลเมตร
ยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
ดัสเชสยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล (4 กันยายน พ.ศ. 2272 - 10 ตุลาคม พ.ศ. 2339) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ระหว่างพ.ศ. 2295 ถึง พ.ศ. 2309 เป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระมารดาในเจ้าชายเฟรเดอริค รัชทายาทแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ และพระนางทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระโอรสเลี้ยง พระนางทรงปกครองเดนมาร์กและนอร์เวย์โดยพฤตินัยระหว่างพ.ศ. 2315 ถึงพ.ศ. 2327 จากการที่ทรงปกครองประเทศอย่างเผด็จการและทรงพยายามนำประเทศกลับไปสู่ระบอบขุนนางในอดีต ทำให้พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีที่ประชาชนชาวเดนมาร์กและนอร์เวย์เกลียดชังมากที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์เดนมาร์ก.
อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลีซาเบทแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1743–1808)
อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลิซาเบธ โจเซเฟ้ โจฮันนา แอนโตนี่ (13 สิงหาคม พ.ศ. 2286 - 22 กันยายน พ.ศ. 2351) พระราชธิดาพระองค์ที่ 6 ในจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และดยุคฟรานซิสที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์เรน ประสูติเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2286 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย พระองค์มีพระนามเดียวกับพระพี่นางพระองค์โต ที่สิ้นพระชนม์ก่อนที่พระองค์จะประสูติ 3 ปี
จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
เจ้าหญิงดักมาร์เสด็จออกจากประเทศเดนมาร์กเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2409 ขณะนั้นท่ามกลางฝูงชนที่ยืนรายล้อมท่าเรือส่งเสด็จได้มีฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซ็นยืนเฝ้าส่งเสด็จอยู่ด้วย เขาได้เขียนลงในสมุดบันทึกว่า "เมื่อวานนี้ ที่ท่าเรือ ขณะเจ้าหญิงเสด็จผ่านหน้าข้าพเจ้า ก็ทรงหยุดยืนและจับมือของข้าพเจ้า นัยน์ตาสองข้างเต็มไปด้วยน้ำตา ช่างเป็นสาวน้อยที่น่าสงสารอะไรเช่นนี้ พระผู้เป็นเจ้า โปรดทรงเมตตาและเห็นใจเจ้าหญิงด้วย เขาร่ำลือว่ามีราชสำนักอันงามสง่าในกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และครอบครัวของพระจักรพรรดินั้นดี แต่กระนั้นเจ้าหญิงยังคงต้องมุ่งหน้าไปยังประเทศที่ไม่ทรงคุ้นเคย ที่ซึ่งผู้คนแตกต่างและศาสนาก็แตกต่างเช่นกัน อีกทั้งจะไม่ทรงมีคนรู้จักอยู่ข้างๆ เลย"
เยกาเจรีนามหาราชินี
แม้ว่าในระหว่างการดำรงพระชนม์ชีพและการครองราชย์ของพระองค์ประสบความสำเร็จอย่างมากมายจนเป็นที่จดจำ แต่ช่วงท้ายของพระชนม์ชีพกับจบสิ้นลงด้วยความล้มเหลวสองประการ เริ่มต้นด้วยการเสด็จเยือนของพระเจ้ากุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟแห่งสวีเดน ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1796 ผู้ซึ่งเป็นพระญาติห่างๆ พระนางแคทเธอรีนมีพระราชประสงค์ให้พระนัดดาของพระองค์ แกรนด์ดัชเชสอเล็กซานดรา อภิเษกกับกษัตริย์กุสตาฟและเสวยราชย์เป็นราชินีแห่งสวีเดนในภายหลัง งานเลี้ยงเต้นรำในราชสำนักจึงถูกจัดขึ้นในพระราชวังในวันที่ 11 กันยายน แต่ก่อนที่พิธีหมั้นจะถูกประกาศออกไป กษัตริย์กุสตาฟทรงรู้สึกถึงแรงกดดันที่ต้องทรงยอมรับว่าดัชเชสอเล็กซานดราอาจจะไม่ทรงยอมเปลี่ยนศาสนาไปเป็นลัทธิลูเทอแรนและจากการที่พระองค์ต้องประสงค์กับหญิงสาวที่อ่อนวัยกว่า กษัตริย์กุสตาฟจึงไม่ไปปรากฏพระองค์ในงานเลี้ยงเต้นรำและเสด็จนิวัติสวีเดน พระนางแคทเธอรีนทรงขุ่นเคืองพระทัยเป็นอย่างมากถึงกับประชวรในเวลาต่อมา แต่ไม่นานนักพระนางก็ทรงฟื้นพระวรกายพอที่จะทรงวางแผนงานเลี้ยงอีกงาน ที่ซึ่งพระนางจะประกาศให้พระนัดดาสุดรัก แกรนด์ดยุคอเล็กซานเดอร์ ขึ้นครองราชย์บัลลังก์แทนที่แกรนด์ดยุคพอล พระราชโอรสเจ้าปัญหา แต่ก่อนที่พระนางจะได้มีพระราชเสาวนีย์ออกมาก็สวรรคตจากโรคหลอดเลือดสมองเสียก่อน เป็นเวลาเพียงแค่สองเดือนหลังจากงานเลี้ยงกษัตริย์กุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟ