โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน เสียชีวิตเมื่อใด?
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน () หรือ รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์ (; ค.ศ. 1399/ค.ศ. 1400 - 18 มิถุนายน ค.ศ. 1464) เป็นจิตรกรคนสำคัญของจิตรกรรมเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกของประเทศเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เขาเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมันและการเขียนบานพับภาพ
ยัน ฟัน โคเยิน
ในปี ค.ศ. 1652 ถึงปี ค.ศ. 1654 ฟัน โคเยินจำต้องขายงานเขียนและงานกราฟิกที่สะสมไว้ และต้องย้ายไปอยู่บ้านที่มีขนาดเล็กกว่าเดิม เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1656 ขณะที่มีหนี้สินจำนวนถึง 18,000 กิลเดอร์ดัตช์ ทำให้ภรรยาหม้ายต้องขายภาพเขียนและเครื่องเรือนที่ยังคงเหลือ การเป็นหนี้สินของฟัน โคเยินอาจจะมีผลต่อโอกาสความก้าวหน้าทางอาชีพของยัน สเตน ลูกศิษย์และลูกเขยซึ่งย้ายออกจากเดอะเฮกในปี ค.ศ. 1654
คริสท็อฟ วิลลีบัลท์ กลุค
คริสท็อฟ วิลลีบัลท์ ริทเทอร์ ฟ็อน กลุค (; 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2257 – 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2330) เป็นคีตกวีที่สำคัญของโลกชาวเยอรมันในยุคของดนตรีคลาสสิก เขาเป็นผู้บุกเบิกในการทำอุปรากรภาษาเยอรมันเนื่องจากสมัยนั้นมีแต่อุปรากรภาษาอิตาลี
เฟอร์จิล ฟัน ไดก์
เซาแทมป์ตัน
ยัน เดอ ไบร
งานเขียนของเดอ ไบร ได้รับอิทธิพลจากบาร์โตโลเมอึส ฟัน เดอร์แฮ็ลสต์ และฟรันส์ ฮัลส์ ที่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นงานเขียนภาพเหมือน และจะเป็นภาพเหมือนกลุ่ม และมีความเชี่ยวชาญในการวางตัวแบบเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ซึ่งทำให้เป็นภาพเขียนแบบที่เรียกว่าภาพเหมือนเชิงประวัติศาสตร์ ที่เรียกเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า หรือภาษาอังกฤษว่า "historicised portrait" ในบรรดางานชิ้นสำคัญก็ได้แก่งานชื่อ "งานเลี้ยงของคลีโอพัตรา" โดยใช้สมาชิกในครอบครัวเป็นตัวแบบรวมทั้งตนเองด้วย ในปัจจุบันภาพเขียนนี้ภาพแรกที่เขียนในปี ค.ศ. 1652 เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมศิลปะหลวงของพระราชวงศ์อังกฤษ และภาพเดียวกันที่เขียนในปี ค.ศ. 1669 เป็นของพิพิธภัณฑ์ศิลปะในนิวแฮมป์เชียร์ ภาพที่สองเป็นภาพที่แสดง "ภาวะเวทนา" (pathos) เพราะบุคคลในภาพเกือบทั้งหมดเป็นภาพของผู้ที่เสียชีวิตด้วยโรคระบาดระหว่างปี ค.ศ. 1663 ถึง ค.ศ. 1664 
ในปี ค.ศ. 1689 เดอ ไบรก็ถูกประกาศล้มละลายในฐานะพลเมืองฮาร์เลมจนต้องย้ายไปอัมสเตอร์ดัมและไปเสียชีวิตที่นั่น
ฟรันซิสโก เด ซูร์บารัน
ฟรันซิสโก เด ซูร์บารัน () หรือ ฟรันซิสโก ซูร์บารัน (; 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1598 - 27 สิงหาคม ค.ศ. 1664) เป็นจิตรกรสมัยจิตรกรรมยุคบาโรกคนสำค้ญของประเทศสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีความสำคัญในการเขียนภาพทางศาสนา เช่น นักพรต นักพรตหญิง มรณสักขีในศาสนาคริสต์ และภาพนิ่ง ซูร์บารันเป็นที่รู้จักกันในนาม "คาราวัจโจของสเปน" เพราะวิธีการวาดภาพอย่างเหมือนจริงและการใช้แสงเงาที่ตัดกันอย่างชัดเจนเช่นเดียวกับงานของคาราวัจโจ
แอ็ดวิน ฟัน เดอร์ซาร์
แอ็ดวิน ฟัน เดอร์ซาร์ () เกิดวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ เคยเป็นผู้รักษาประตูให้กับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เขายังเป็นผู้เล่นที่เล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์มากที่สุด ปัจจุบันเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพแล้วโดยเล่นให้กับสโมสรเฟเฟ โนร์ดไวก์เป็นสโมสรสุดท้าย
ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน
ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน (; 5 มีนาคม ค.ศ. 1637 - 12 กันยายน ค.ศ. 1712) เป็นจิตรกร ช่างดราฟต์ ช่างพิมพ์ และนักประดิษฐ์ชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดินมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์
ปีแยร์ เดอ แฟร์มา
ปีแยร์ เดอ แฟร์มา ( ; 17 สิงหาคม 1601 หรือ 1607/8 – 12 มกราคม 1665) เป็นชาวฝรั่งเศส ผู้เป็นนักกฎหมายประจำสภานิติบัญญัติประจำแคว้นตูลูซ และเป็นนักคณิตศาสตร์มือสมัครเล่นที่ได้ชื่อเสียงมาจากริเริ่มพัฒนาการหลายแขนงอันนำไปสู่แคลคูลัสกณิกนันต์ (infinitesimal calculus) รวมถึง การกะความเท่าเทียม (adequality) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เป็นที่นิยมกันว่า เขาค้นพบวิธีดั้งเดิมสำหรับคำนวณเส้นโค้งที่กว้างที่สุดและที่เล็กที่สุด อันเทียบได้กับ เส้นโค้งลักษณะเฉพาะ (characteristic curve) ใน สมการเชิงอนุพันธ์ (differential equation) ในวิชาการปัจจุบัน นอกจากนี้ เขายังเป็นมีชื่อเสียงในเรื่องงานค้นคว้าเกี่ยวกับทฤษฎีจำนวน (number theory) ด้วย
ซีมอน เดอ โบวัวร์
ซีมอน-ลูว์ซี-แอร์แน็สตีน-มารี แบร์ทร็อง เดอ โบวัวร์ () หรือที่รู้จักกันในนาม ซีมอน เดอ โบวัวร์ (; 9 มกราคม ค.ศ. 1908 - 14 เมษายน ค.ศ. 1986) เป็นนักเขียน นักปรัชญา และนักทฤษฎีทางสังคมชาวฝรั่งเศส ในขณะที่ตัวเธอไม่ได้มองตัวเองเป็นนักปรัชญา แต่ความคิดของเธอกับมีอิทธิพลอย่างมากต่อทฤษฎีของนักสตรีนิยม งานเขียนของโบวัวร์นั้นมีทั้งนิยาย ความเรียง ชีวประวัติ อัตชีวประวัติ และเอกสารเฉพาะเรื่องที่มีประเด็นทางปรัชญา การเมือง และสังคม ผลงานของเธอที่มีชื่อเสียงคือ "She Came to Stay" และ "The Mandarins"
ดี ดี ราโมน
ดักลาส เกล็นน์ โคลวิน () (เกิด 18 กันยายน ค.ศ. 1951 - 5 มิถุนายน ค.ศ. 2002) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ดี ดี ราโมน" (Dee Dee Ramone) เป็นนักดนตรี นักร้อง และนักแต่งเพลงขาวเยอรมนี เป็นที่รู้จักจากการเป็นมือกีตาร์เบสและร้องนำในบางครั้งของวงพังก์ร็อก เดอะราโมนส์
ริก รู้ด
ริชาร์ด เออร์วิน รู้ด (Richard Erwin Rood; 7 ธันวาคม 1958 – 20 เมษายน 1999) เป็นที่รู้จักกันดีบนสังเวียนในนาม "ราวิชชิง" ริก รู้ด ("Ravishing" Rick Rude) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เคยปล้ำให้สมาคมเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง(WCW) และเวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น(WWF) ในยุค 1980 และ 1990 เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกของดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ ในปี 1997 ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงด้วยภาวะหัวใจวาย
ศิลปะและสถาปัตยกรรมเมรอแว็งเฌียง
การรวมราชอาณาจักรแฟรงก์ภายใต้โคลวิสที่ 1 (ราว ค.ศ. 466 – ค.ศ. 511) และผู้สืบครองต่อมาตรงกับช่วงเวลาที่เกิดความต้องการสูงในการสร้างคริสต์ศาสนสถานโดยเฉพาะสำนักสงฆ์ซึ่งเป็นศูนย์กลางของอำนาจใหม่ของสถาบันคริสต์ศาสนาของสมัยเมรอแว็งเฌียง โครงสร้างมักจะต่อเนื่องมาจากธรรมเนียมการสร้างบาซิลิกาแบบโรมันแต่ก็แฝงอิทธิพลจากแดนไกลที่ไกลถึงซีเรียและอาร์มีเนีย ทางตะวันออกของราชอาณาจักรโครงสร้างจะทำด้วยไม้ แต่ทางตะวันตกส่วนใหญ่จะเป็นหิน รวมทั้งทางใต้ที่ต่อมาตกอยู่ใต้การปกครองของเมรอแว็งเฌียง คริสต์ศาสนสถานที่สำคัญส่วนใหญ่ได้รับการก่อสร้างขึ้นใหม่และโดยทั่วไปแล้วมากกว่าหนึ่งครั้ง โครงสร้างของสถาปัตยกรรมแบบเมรอแว็งเฌียงหลายแห่งได้รับการก่อสร้างขึ้นใหม่จากหลักฐานทางโบราณคดี คำบรรยายโดยนักบุญเกรกอรีแห่งทัวร์ในหนังสือ “"ประวัติศาสตร์ของชนแฟรงก์"” ถึงบาซิลิกาแซงต์มาร์แตงที่สร้างที่ตูร์โดยนักบุญเพอร์เพทัสทำให้เป็นที่น่าเสียดายที่สิ่งก่อสร้างดังว่าพังทลายไปจนหมดสิ้น เพราะตามการบันทึกบาซิลิกาแซงต์มาร์แตงเป็นคริสต์ศาสนสถานที่งดงามที่สุดแห่งหนึ่งในราชอาณาจักรแฟรงก์ นักบุญเกรกอรีกล่าวว่าเป็นบาซิลิกาที่มีคอลัมน์หินอ่อนถึง 120 คอลัมน์, หอสองหอทางมุขตะวันออก และงานโมเสกอีกหลายชิ้น “แซงต์มาร์แตงเน้นแนวดิ่ง และการผสมผสานระหว่างองค์ประกอบที่ทำให้เกิดช่องว่างภายในสิ่งก่อสร้างที่ซับซ้อน และผสานกับลักษณะภายนอก ที่ถือกันว่าเป็นสถาปัตยกรรมชิ้นเด่นของลักษณะโรมานเนสก์” สิ่งก่อสร้างอื่นๆ จากสมัยเมรอแว็งเฌียงที่สูญหายไปก็ได้แก่ฐานของมหาวิหารแซงต์เดอนีส์, บาซิลิกาเซนต์เจอเรียนที่โคโลญ และ แอบบีแซงต์แชร์แมงเดส์เพรส์ในปารีสที่ได้รับการบรรยายว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่สวยงาม
ออฌีเย กีซแล็ง เดอ บุสแบ็ก
ออฌีเย กีซแล็ง เดอ บุสแบ็ก (); โอฌีเย กีแล็ง เดอ บุสแบ็ก () หรือ เอาเกรีอุส กิสเลนีอุส บุสเบกวีอุส (; ค.ศ. 1520 หรือ ค.ศ. 1521 - 28 ตุลาคม ค.ศ. 1592) เป็นนักสมุนไพรวิทยา นักเขียน และนักการทูตชาวเฟลมิชที่เกิดในปี ค.ศ. 1520 หรือ ค.ศ. 1521 ผู้รับราชการภายใต้จักรพรรดิออสเตรียสามพระองค์
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
หลักฐานที่ปรากฏกล่าวว่าตูร์แนมอบไวน์เป็นค่าครูให้แก่ครูบานามว่า "ครูรอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์" เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1426 แต่มาเมื่อถึงวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1427 บันทึกของชมรมช่างเขียนกล่าวว่า รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์ เข้าฝึกงานกับโรงฝึกงานของโรเบิร์ต กัมปินพร้อมกับฌัก ดาแร (Jacques Daret) ห้าปีต่อมาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1432 รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์ก็ได้รับตำแหน่งเป็น "มาสเตอร์" หรือจิตรกรเต็มตัว แต่ก็เป็นที่สงสัยกันว่า ผู้ฝึกงานของกัมปินชื่อ "รอเฌอแล" (Rogelet) จะเป็นคนคนเดียวกับมาสเตอร์รอฌีเยผู้ได้รับไวน์เป็นค่าครูเมื่อปี ค.ศ. 1426 หรือไม่ และระหว่างปี ค.ศ. 1426 ถึงปี ค.ศ. 1427 โรเคียร์ (รอฌีเย) มีอายุได้ยี่สิบปีกว่าและแต่งงานแล้ว ซึ่งเมื่อคำนึงถึงอายุผู้ฝึกงานกันแล้วทำให้สันนิษฐานกันว่า รอเฌอแลน่าจะเป็นจิตรกรที่อายุน้อยกว่าที่มีชื่อเดียวกัน แต่ในระหว่างทศวรรษที่ 1420 ระบบการปฏิบัติงานของชมรมช่างเขียนที่เมืองตูร์แนออกจะมีปัญหา ฉะนั้นอาจจะเป็นไปได้ว่าการฝึกงานเมื่ออายุมากกว่าปกติของโรเคียร์ (รอฌีเย)/รอเฌอแล อาจจะเป็นเพียงหลักฐานที่เป็นไปตามกฎหมายเท่านั้น นอกจากนั้นฌัก ดาแรเองก็มีอายุราวยี่สิบปีกว่าและพักพิงและทำงานอยู่กับกัมปินมาอย่างน้อยก็ร่วมยี่สิบปี ข้อสันนิษฐานอีกข้อหนึ่งก็คืออาจจะเป็นไปได้ว่าโรเคียร์อาจจะได้รับแต่งตั้งให้เป็นจิตรกรเต็มตัวมาก่อนหน้านั้นแล้ว และไวน์ที่ได้รับก็อาจจะเป็นการฉลองโอกาสที่ได้รับการแต่งตั้งในตำแหน่งนั้น นอกไปจากนั้นแล้วเมื่อคำนึงถึงลักษณะ คุณภาพ และองค์ประกอบของงานที่สมบูรณ์แบบของโรเคียร์แล้วก็เป็นอีกข้อหนึ่งที่สนับสนุนประเด็นการสันนิษฐานข้อหลังนี้ สถานะทางสังคมและทางสติปัญญาในบั้นปลายชีวิตของโรเคียร์ก็ดูจะเหนือกว่าการเป็นเพียงช่างในสมัยนั้น โดยทั่วไปแล้วลักษณะงานที่เกี่ยวข้องกับงานที่บันทึกไว้ของฌัก ดาแร และงานเขียนที่ว่ากันว่าเป็นงานของโรเบิร์ต กัมปินและโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดินทำให้สันนิษฐานกันว่าโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดินเป็นลูกศิษย์ของโรเบิร์ต กัมปิน
ปีเตอร์ ไอเซนมาน
ไอเซนมาน เริ่มต้นจากการรวมกลุ่มของสถาปนิก 5 คน ในนามของ นิวยอร์กไฟฟ์ หรือ Five Whites ซึ่งประกอบด้วย ปีเตอร์ ไอเซนมาน, ชาร์ลส์ เกวตเมย์, จอห์น เฮ็จดุค, ไมเคิล เกรฟ และ ริชาร์ด ไมเออร์ ซึ่งมีงานใน MoMA ปี ค.ศ. 1967 ซึ่งตัวไปเซนมานก้ได้รับรางวัลมากมายจาก Graham Foundation หรือ มูลนิธิ เกรแฮม โดยแนวงานจะเป็นการนำแนวความคิดของเลอ คอร์บูซิแยร์ กลับมาคิดใหม่ สถาปนิกทั้ง 5 ได้ พัฒนาแนวทางของตนเองออกมาเรื่อยๆ จนมีความชัดเจน และในที่สุด ปีเตอร์ ไอเซนมาน ก็ได้พัฒนามาจนเกี่ยวข้องกับ การเคลื่อนไหวของ การรื้อถอนโครงสร้าง หรือ deconstruction
บาร์เตเลอมี ฟัน ไอก์
บาเธเลมี ฟาน เอค (ภาษาอังกฤษ: Barthelemy van Eyck หรือ Barthélemy d’Eyck หรือ van Eyck หรือ d' Eyck) (ค.ศ. 1420 - ก่อน ค.ศ. 1470) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของยุคเนเธอร์แลนด์ตอนต้นคนสำค้ญของประเทศเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้ทำงานอาจจะเป็นในบริเวณเบอร์กันดีในประเทศฝรั่งเศส บาเธเลมี แวน เอคมีความสำคัญในการเขียนภาพเขียน, จุลจิตรกรรม (Miniature) และภาพสำหรับ หนังสือวิจิตร ฟาน เอคสร้างผลงานระหว่างปี ค.ศ. 1440 ถึงปี ค.ศ. 1469 และอาจจะเป็นญาติกับ ยาน ฟาน เอค
นีโคไล ออร์ตรอฟสกี
หลังจากความทุกข์ทรมานเป็นเวลาหลายปีเนื่องจากเป็นอัมพาตความเจ็บป่วยและตาบอดเนื่องจากโรคกระดูกสันหลังร้าวที่ทำให้เกิดกระดูกต้นขาพิการและภาวะแทรกซ้อนหลังเกิดอาการไทฟอยต์ ออร์ตรอฟสกีก็เสียชีวิตลงในวันที่ 22 ธันวาคม 1936 สิธิอายุ 32 ปี การตายของเขาทำให้เขาไม่สามารถประพันธ์นวนิยายเล่มที่สอง "Born of the Storm" ซึ่งเกี่ยวกับสงครามกลางเมืองรัสเซียในยูเครนให้เสร็จลงได้
อันโตนี ฟัน เลเวินฮุก
อันโตนี ฟีลิปส์ ฟัน เลเวินฮุก (; 24 ตุลาคม ค.ศ. 1632 - 26 สิงหาคม ค.ศ. 1723) เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวดัตช์ ได้ชื่อว่าเป็น "บิดาแห่งวิชาจุลชีววิทยา" และถือว่าเป็นนักจุลชีววิทยาคนแรก เขามีชื่อเสียงจากการพัฒนากล้องจุลทรรศน์ และมีส่วนสำคัญในการก่อตั้งสาขาวิชาจุลชีววิทยา เขาเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นและสามารถบรรยายองค์ประกอบของเซลล์โดยอาศัยกล้องจุลทรรศน์ของเขาที่สร้างขึ้นด้วยมือ นอกจากนี้เขายังเป็นคนแรกที่บันทึกผลสังเกตเส้นใยของกล้ามเนื้อ, แบคทีเรีย, เซลล์สืบพันธุ์เพศผู้ และการไหลของเลือดในหลอดเลือดฝอย ฟัน เลเวินฮุกไม่ได้เขียนหนังสือใดเป็นจริงเป็นจัง แต่เขียนจดหมายเอาไว้มาก เขามีบุตร 6 คน โดยมีบุตรกับภรรยาคนแรก บาร์บารา เดอ ไม 5 คน นางเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1666 ต่อมาเขาแต่งงานใหม่และมีบุตรอีก 1 คนกับกอร์เนลียา สวัลมียึส
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1455 ถึงปี ค.ศ. 1464
รอแบร์ที่ 1 ดยุกแห่งนอร์ม็องดี
รอแบร์ผู้เกรียงไกร (, ) หรือ รอแบร์จอมมาร (, ) เป็นดยุกแห่งนอร์ม็องดีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1027 จนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1035
โรแบร์ท ค็อค
ไฮน์ริช แฮร์มัน โรแบร์ท ค็อค (; 11 ธันวาคม พ.ศ. 2386 — 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2453) เป็นนายแพทย์ชาวเยอรมัน ได้ศึกษาโรคที่เกิดจากแกะโดยเพาะเลี้ยงเชื้อนอกอวัยวะสัตว์จนสามารถอธิบายวงจรชีวิตของเชื้อดังกล่าวได้ เมื่อปี พ.ศ. 2419 (ค.ศ. 1876) ซึ่งภายหลังทราบกันดีว่าเป็นเชื้อที่ทำให้เกิดโรคแอนแทรค ("Bacillus anthracis") นับว่าเป็นครั้งแรกที่มีการอธิบายบทบาทของเชื้อโรคต่อการเกิดโรคได้อย่างชัดเจน ต่อมาในปี พ.ศ. 2425 (ค.ศ. 1882) ค็อคได้ค้นพบเชื้อโรคที่ทำให้เกิดวัณโรค ("Mycobacterium tuberculosis") และได้พัฒนาการสกัดสารชื่อ ทูเบอร์คูลิน ("Tuberculin") ซึ่งช่วยในการตรวจสอบเชื้อวัณโรคได้ ต่อมาในปี พ.ศ. 2426 (ค.ศ. 1883) ค็อคเดินทางไปยังอินเดียและได้ค้นพบเชื้อที่ทำให้เกิดอหิวาตกโรค ("Vibrio cholerae") และการเสนอสมมติฐานของค็อค ซึ่งเป็นรากฐานของความรู้ทางโรคติดเชื้อในปัจจุบัน
ดีโล บราวน์
แอกกี จูเลียส คอนเนอร์ (Accie Julius Connor) เกิดวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันของWWEในชื่อบนสังเวียน ดีโล บราวน์ (D'Lo Brown) เป็นอดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 1 สมัย และแชมป์ยูโรป 4 สมัย
เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งบาเดิน
มัคซีมีลีอาน, มาร์คกราฟแห่งบาเดิน (มัคซีมีลีอาน อเล็กซานเดอร์ ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม; 10 กรกฏาคม ค.ศ. 1867 – 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929), ยังที่รู้จักกันคือ มัค ฟ็อน บาเดิน เป็นเจ้าชายเยอรมันและนักการเมือง พระองค์ได้ถือว่าเป็นทายาทของบังลังก์แกรนด์ดัชเชสแห่งบาเดิน และในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ได้ทำหน้าที่เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิเยอรมัน พระองค์ได้เรียกร้องเพื่อสันติภาพในนามของเยอรมนีในช่วงท้ายสงครามโลกครั้งที่หนึ่งมาจากหลักการสิบสี่ข้อของประธานาธิบดีสหรัฐ วูดโรว์ วิลสัน ซึ่งรวมถึงการเปลี่ยนแปลงจากรัฐบาลมาเป็นระบบรัฐสภาทันที โดยส่งมอบตำแหน่งนายกรัฐมนตรีให้กับผู้นำพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนี(SPD) ฟรีดริช เอเบิร์ท และการประกาศโดยฝ่ายเดียวในการสละบังลังก์ของจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 จุดเริ่มต้นของสาธารณรัฐไวมาร์
ฮือโค ฟัน เดอร์คุส
ในปี ค.ศ. 1475 หรือหลายปีต่อมา ฮือโคก็บวชเป็นพระที่สำนักสงฆ์โรดโกลสเตอร์ (Rood Klooster) ไม่ไกลจากบรัสเซลส์ที่เป็นของนิกายวินเดิสไฮม์ (Windesheim Congregation) และยังคงทำงานจิตรกรรมต่อจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1482 หรือในปี ค.ศ. 1483 ในปี ค.ศ. 1480 ฮือโคถูกเรียกตัวไปเมืองเลอเฟินเพื่อไปเขียน "Justice Scenes" ที่ดีร์ก เบาตส์ เขียนค้างไว้ก่อนที่จะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1475 หลังจากนั้นไม่นานขณะที่ฮือโคเดินทางกลับจากโคโลญกับพระในสำนักก็เกิดความรู้สึกอยากจะฆ่าตัวตายและประกาศตัวเองว่าเป็นผู้ที่ถูกแช่ง แต่เมื่อกลับมาถึงโรดโกลสเตอร์ ฮือโคก็หายและเสียชีวิตที่นั่น ระยะเวลาที่พำนักที่สำนักสงฆ์ถูกบันทึกโดยคัสปาร์ โอฟเฮยส์ (Gaspar Ofhuys) นักบวชอีกองค์หนึ่ง รายงานโดยแพทย์ชาวเยอรมันฮีเยโรนือมุส มึนเซอร์ (Hieronymus Münzer) ในปี ค.ศ. 1495 ทีกล่าวถึงจิตรกรชาวเกนต์ตกอยู่ในอารมณ์เศร้าเพราะความกดดันที่จะเขียนภาพให้ดีเท่าฉากแท่นบูชาเกนต์ อาจจะหมายถึงฮือโค
ยัน สเตน
ในปี ค.ศ. 1648 สเตนก็เข้าเป็นสมาชิกของสมาคมช่างนักบุญลูกาที่ไลเดิน แต่ไม่นานต่อมาก็ได้เป็นผู้ช่วยของยัน ฟัน โคเยิน จิตรกรภูมิทัศน์ผู้มีชื่อเสียง และย้ายไปพำนักที่บ้านของโคเยินที่เดอะเฮกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1649 สเตนก็แต่งงานกับมาร์ครีต ลูกสาวของโคเยิน และมีลูกด้วยกันแปดคน สเตนทำงานกับโคเยินจนกระทั่งปี ค.ศ. 1654 เมื่อย้ายไปเดลฟท์ ไปเป็นผู้จัดการโรงกลั่น "De Roscam" อยู่พักหนึ่งแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ จากนั้นสเตนก็ไปอยู่ที่วาร์มอนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1656 ถึงปี ค.ศ. 1660 และ ฮาร์เลมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1660 ถึงปี ค.ศ. 1670 ซึ่งเป็นช่วงที่มีผลงานมาก ในปี ค.ศ. 1670 หลังจากการเสียชีวิตของภรรยาและพ่อ สเตนก็ย้ายกลับไปไลเดินและพำนักอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิต ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1673 สเตนก็แต่งงานอีกครั้งกับมารียา ฟัน แอ็คโมนต์ และมีลูกด้วยกันอีกคนหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1674 สเตนก็ได้เป็นประธานของสมาคมช่างนักบุญลูกา สเตนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1679
แบล็กแซ็บบาธ
ในขณะที่ออสบอร์ทำอัลบั้มเดียวของตัวเอง"Black Rain" ในปี2006 ค่ายRhino Records ก็ออกอัลบั้ม"" รวบรวมเพลงจากช่วงที่เคยร่วมงานกับRonnie James Dio ออกวางขายวันที่ 3 เมษายน 2007 ได้อันดับที่54จาก Billboard 200 อิออมมี และ ดิโอพอใจกับผลที่ได้จึงรวมตัวกันสร้างวงใหม่ชื่อว่า Heaven & Hell และวางแผนทัวร์รอบโลก บิล วอร์ดได้เข้าร่วมกับวง Heaven & Hell แต่ต้องออกเพราะปัญหาเรื่องส่วนตัวกับสมาชิกและแทนที่ด้วย วินนี แอพไพซ์ Heaven & Hell เริ่มออกทัวร์ในสหรัฐฯ และบันทึกอัลบั้มในนิวยอร์กวันที่ 30 มีนาคม 2007 อัลบั้ม "Live from Radio City Music Hall" ในเดือน พฤศจิกายน 2007 ดิโอ วางแผนจะทำสตูดิโออัลบั้มใหม่ซึ่งบันทึกในปีถัดไป, ในปี 2009 พวกเขาก็ออกสตูดิโออัลบั้มใหม่"The Devil You Know", วางขายวันที่ 28 เมษายน ในปีเดียวกัน เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2010Ronnie James Dioป่วยเป็นโรคมะเร็งกระเพาะอาหารและเสียชีวิตลง
เคียว คุซานางิ
เคียวในวัย 15 ปีสามารถเอาชนะบิดาของตนจนขึ้นเป็นผู้สืบทอดประจำตระกูลคุซานางิ จากนั้นไม่นานเคียวสามารถผ่านการคัดเลือกผู้เข้าร่วมประลองในประเทศญี่ปุ่นเพื่อเข้าร่วมการแข่งขัน "The King of Fighters" ซึ่งตัวแทนของทีมญี่ปุ่นนั้นประกอบไปด้วยเคียว คุซานางิ, เบนิมารุ นิไคโด และ โกโร่ ไดมอน โดยที่เคียวเป็นหัวหน้าทีมญี่ปุ่นและมีทั้ง 2 คนเป็นเพื่อนร่วมทีมและเพื่อนสนิทของเขาด้วย พวกเขาสามารถไปถึงรอบชิงชนะเลิศพวกเขาได้พบกับผู้จัดการแข่งขันคือ "รูกัล แบร์นชไตน์" รูกัลปรารถนาที่จะต่อสู้กับคนที่แข็งแกร่งจึงได้ท้าทายพวกเคียวแต่ก็พ่ายแพ้ รูกัลจึงทำลายเรือรบที่ตนและพวกเคียวอยู่ อย่างไรก็ตามพวกเคียวได้รับการช่วยเหลือและรอดตายในเวลาต่อมา
รอคกี มาร์ซีอาโน
ร็อคกี้ มาร์เซียโน่ เสียชีวิตอย่างกะทันหันจากอุบัติเหตุที่เครื่องบินส่วนตัวตกที่เมืองนิวตัน รัฐไอโอวา ในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1969 ด้วยวัย 45 ปี (อีกเพียง 1 วัน ก็จะครบ 46 ปี) ทิ้งการชกไว้เป็นตำนานของสุดยอดนักมวยหมัดหนักปานภูผาหิน และเป็นนักมวยในรุ่นเฮฟวี่เวทที่ได้แชมป์โลกที่ไม่มีสถิติเสมอใครหรือแพ้ใครแม้สักครั้งเดียวจนกระทั่งแขวนนวม ซึ่งมาร์เซียโน่มีสถิติการชกทั้งหมด 49 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกถึง 43 ครั้ง
เนอร์วานา
เส้นทางดนตรีของเนอร์วานาได้ยุติลงเมื่อ เคิร์ท โคเบน เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1994 ด้วยอายุเพียง 27 ปี นับตั้งแต่เปิดตัวอัลบั้มแรก วงทำยอดจำหน่ายไปแล้วกว่า 25 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกาที่เดียว และกว่า 75 ล้านชุดทั่วโลก ทำให้เนอร์วานา กลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดจำหน่ายสูงสุดตลอดกาล วงได้รับการจัดอันดับที่ 27 จากนิตยสารโรลลิงสโตน บนหัวข้อ "100 ศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ในปี ค.ศ. 2004 นอกจากนี้วงยังได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล ในปี ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นวงแรกของปีนั้นที่ได้รับคัดเลือกอีกด้วย
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1440 ถึงปี ค.ศ. 1445
มาร์กี เดอ ซาด
ดอนาเซียง อาลฟงส์ ฟร็องซัว เดอ ซาด () หรือที่รู้จักกันดีว่า มาร์กี เดอ ซาด () และมีชื่อเล่นว่า "มาร์กีจอมเทพ" (Divine Marquis) มาร์กีเกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1740 - ถึงแก่กรรมเมื่อ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1814 เป็นนักเขียนชาวฝรั่งเศส ส่วนใหญ่เป็นเขียนงานด้านปรัชญา และมักจะเป็นเรื่องทางกามารมณ์ที่รุนแรง บ้างก็เป็นงานเชิงปรัชญาที่เคร่งครัดจริงจัง ผลงานของเขามักจะเน้นเสรีภาพสุดโต่ง โดยไม่ถูกจำกัดด้วยจริยธรรม ศาสนา หรือกฎหมาย และมุ่งเน้นสุขารมณ์ส่วนตัวเป็นหลักใหญ่ ผ่านการทรมานร่างกายในรูปแบบต่าง ๆ ผลงานของเขาส่วนมากเขียนขึ้นในช่วง 29 ปีที่เขาถูกจับขังในโรงพยาบาลบ้า
พระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1483 พระราชโอรสของพระองค์ก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 เมื่อพระชนมายุได้ 12 พรรษาโดยมีริชาร์ด ดยุกแห่งยอร์ก พระอนุชาพระชนมายุ 9 พรรษาเป็นรัชทายาท ริชาร์ดทรงสั่งจับแอนโทนี วูดวิลล์ เอิร์ลที่ 2แห่งริเวิร์ส ผู้ดูแลพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 (พระเชษฐาของพระนางเซซิลี เนวิลล์ในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4) และที่ปรึกษาประจำพระองค์อีกหลายคนและนำไปกักขังที่ปราสาทพอนทีแฟรก ต่อมาก็ทรงสำเร็จโทษโดยทรงกล่าวหาว่าร่วมกันวางแผนปลงพระชนม์พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ต่อมาก็ทรงย้ายพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาไปประทับที่หอคอยแห่งลอนดอน
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
หลังจากที่ไปตั้งหลักฐานอยู่ที่บรัสเซลส์แล้ว โรเคียร์ก็เริ่มสร้างชื่อเสียงจนในที่สุดก็กลายเป็นจิตรกรคนสำคัญคนหนึ่งของยุโรป ซึ่งจะเห็นได้จากหลักฐานของอสังหาริมทรัพย์และการลงทุนต่าง ๆ ที่โรเคียร์เป็นเจ้าของ นอกจากนั้นก็ยังมีหลักฐานปรากฏว่าโรเคียร์มีความสนิทสนมกับเจ้านายและคนสำคัญต่าง ๆ ในยุโรปจะเห็นได้จากงานภาพเหมือนของดุ๊กแห่งเบอร์กันดีหลายองค์ รวมทั้งพระญาติพระวงศ์ ข้าราชสำนัก และบุคคลผู้มีฐานะร่ำรวยและมีอำนาจในเวลานั้น
โดโรเธียแห่งบรันเดินบวร์ค
โดโรเธียแห่งบรันเดินบวร์ค (ค.ศ. 1430/1431 - 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1495) ทรงเป็นพระมเหสีในคริสโตเฟอร์แห่งบาวาเรียและพระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก พระนางทรงดำรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก (ค.ศ. 1445 - 1448 และ ค.ศ. 1449 - 1481), สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ (ค.ศ. 1445 - 1448 และ ค.ศ. 1450 - 1481) และสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน (ค.ศ. 1447 - 1448 และค.ศ. 1457 - 1464) ถึงสองครั้ง พระนางยังทรงดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเดนมาร์กในช่วงที่พระสวามีเสด็จไปนอกราชอาณาจักร
อาดรียาน ฟัน โอสตาเดอ
อาดรียาน ฟัน โอสตาเดอ (; 10 ธันวาคม ค.ศ. 1610 - 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1685) เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 อาดรียาน ฟัน โอสตาเดอได้รับการฝึกโดยฟรันส์ ฮัลส์ ซึ่งขณะนั้นเป็นครูของอาดรียาน เบราเวอร์ และยัน มีนเซอ โมเลอนาร์ (Jan Miense Molenaer) ด้วย ฟัน โอสตาเดอมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพชีวิตประจำวัน
เดวิด โบอี
เดวิด โบอี () หรือชื่อเกิด เดวิด โรเบิร์ต โจนส์ () เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1947 เป็นนักร้อง - นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ , นักแสดง , นักดนตรี โปรดิวเซอร์เพลง , ผู้เรียบเรียงเพลง , นักแสดง และจิตรกร โบอีมีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จมาร่วมห้าทศวรรษ ด้วยดนตรีและภาพลักษณ์ใหม่ ๆ จนได้รับการนับถือจากนักวิจารณ์เพลงและศิลปินอื่นๆว่า เป็นผู้เปลี่ยนแปลงดนตรีสู่ยุคใหม่ๆ โดยเฉพาะผลงานดนตรีในช่วงยุคคริสต์ทศวรรษ 1970 ที่เขาได้รับกล่าวขานว่าเป็นอิทธิพลให้กับนักดนตรีหลายคน โบอีมีเนื้อเสียงเด่นแบบแบริโทน โบวี่เลิกแสดงทัวร์คอนเสริ์ตหลังจากปี 2004 , และการแสดงครั้งสุดท้ายจัดขึ้นเพื่อการกุศลเมื่อปี 2006 , ปี 2013 โบอีกลับมาอีกครั้ง หลังห่างหายจากการวงการเพลงไปหนึ่งทศวรรษ , โบอียังคงเดินหน้าทำผลงานเพลง จนกระทั่งเขาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตับ เมื่อปี ค.ศ. 2016
โรบิน วิลเลียมส์
ในปี 1995 เขามีผลงานแนวผจญภัยเรื่อง "จูแมนจี้ เกมดูดโลกมหัศจรรย์" และในปีต่อมากับภาพยนตร์เรื่อง "Jack" และรับบทเป็น ออสริค ในภาพยนตร์ของเช็คสเปียร์ครั้งแรกในเรื่อง "Hamlet" ในปี 1997 เขาประสบความสำเร็จในเรื่อง "Flubber" และในปีเดียวกับได้รับรางวัลออสการ์เป็นครั้งที่ 2 กับภาพยนตร์เรื่อง "Good Will Hunting" ในสาขาผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ในปลายทศวรรษที่ 90 เขาไม่ค่อยมีผลงานโดดเด่นมากนัก แต่ก็มีผลงานอย่าง "One Hour Photo" และ "Insomnia"
โรบิน วิลเลียมส์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2014 ซึ่งทางเจ้าหน้าที่นิติเวชได้เข้าตรวจสอบพื้นที่เกิดเหตุ เบื้องต้นคาดว่าเป็นการฆ่าตัวตาย เนื่องจากมีสาเหตุการเสียชีวิตคล้ายกับขาดอากาศหายใจ (Asphyxia)
แบร์นฮาร์ท รีมัน
เกออร์ค ฟรีดริช แบร์นฮาร์ท รีมัน (; 17 กันยายน ค.ศ. 1826 – 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1866) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน ที่ศึกษาเกี่ยวกับการวิเคราะห์และอนุพันธ์เชิงเรขาคณิต
ปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง
ปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1937 ด้วยโรคหัวใจ ที่เมืองเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ขณะอายุ 74 ปี
สตีวี เรย์ วอห์น
วอห์นเกิดและเติบโตในดัลลัส รัฐเท็กซัส เขาได้หัดเล่นกีตาร์ตั้งแต่อายุเพียง 7 ปี ได้รับแรงบันดาลใจมาจากพี่ชายของเขา "จิมมี" ในปี 1971 เขาได้ออกจากโรงเรียนมัธยมและย้ายไปอยู่ที่อัสตินในปีต่อมา ที่ซึ่งเขาได้เล่นดนตรีกับอีกหลายๆวง ทั้งร่วมกับวงของ"มาร์ก เบนโน" (Marc Benno), "เดอะไนท์คราวเลอรส์" (The Nightcrawlers) และในเวลาต่อมาร่วมกับเดนนี ฟรีแมน (Denny Freeman)ในคอบลัส ซึ่งเขาได้ร่วมงานกันในช่วงปลาย 1977 วอห์นได้ก่อตั้งวงของเขาขึ้นเองในชื่อ "ทริปเปิลทรีดรีวิว"(Triple Threat Revue) ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น "ดับเบิลทรัพเบิล" (Double Trouble) ภายหลังการจ้างมือกลองคริสต์ เลย์ตัน (Chris Layton) และมือเบสทอมมี แซนนอน (Tommy Shannon) เขาเริ่มได้รับชื่อเสียงภายหลังจากการแสดงที่เทศกาลดนตรีแจ๊สมองโทรซ์ (Montreux Jazz Festival) ในปี 1982 และในปี 1983 เขาก็ได้เปิดตัวสตูดิโออัลบั้ม "เท็กซัสฟลัด" (Texas Flood) ซึ่งสามารถขึ้นชาร์ทในอันดับที่ 38 10 ซิงเกิลจากอัลบั้มประสบความสำเร็จในทางตลาดนับตั้งแต่เปิดตัวซึ่งสามารถจำหน่ายได้มากกว่าครึ่งล้านก็อปปี้ ในช่วงปลาย 1986 วอห์นได้คิดที่จะจัดทัวร์คอนเสิร์ตร่วมกับเจฟฟ์ เบคในปี 1989 และโจ ค็อกเกอร์ในปี 1990 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตลงจากอุบัติเหตุเฮลิคอปเตอร์ตกในวันที่ 27 สิงหาคม 1990 ด้วยอายุเพียงแค่ 35 ปี
ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง
ในปี ค.ศ. 558 โคลแธร์ที่ 1 เป็นพระโอรสคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ของโคลวิสที่ 1 และราชอาณาจักรแฟรงก์กลับมาเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้งจนพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 561
เฟรดดี เมอร์คูรี
เฟรดดี เมอร์คูรี (ชื่อเกิด ฟารุก บาซาลา; 5 กันยายน ค.ศ. 1946 – 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ชาวบริติช เป็นที่รู้จักดีในฐานะนักร้องนำวงควีน เขามักเป็นที่รู้จักจากการแสดงบนเวทีที่มีสีสันและเสียงอันทรงพลัง ในฐานะนักแต่งเพลง เขาแต่งเพลงที่ได้รับความนิยมสูงมากมายของวงควีน เช่น "Bohemian Rhapsody," "Killer Queen," "Somebody to Love," "Don't Stop Me Now," "Crazy Little Thing Called Love" และ "We Are the Champions" นอกเหนือจากการทำงานกับวงควีน เขายังทำผลงานเดี่ยวด้วย และบางครั้งก็ทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์และเป็นศิลปินรับเชิญ (ในฐานะบทบาทเปียโน/นักร้อง) ในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991 เขาได้แถลงยอมรับว่าเขาติดโรคเอดส์ และก็ได้เสียชีวิตจากปอดบวมซึ่งเกิดจากโรคเอดส์ในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991
รอย ซัลลิแวน
รอย ซัลลิแวน (; 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1912 — 28 กันยายน ค.ศ. 1983) เป็นเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติชาวอเมริกัน ประจำอุทยานแห่งชาติเชนันโดอาห์ในรัฐเวอร์จิเนีย ช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1942 ถึง 1977 โดยที่ซัลลิแวนได้เคยถูกฟ้าผ่ามาแล้วถึงเจ็ดครั้งในช่วงเวลาที่ต่างกัน ซึ่งสามารถรอดชีวิตมาจากเหตุการณ์ดังกล่าวได้ทุกครั้ง ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้รับฉายา "มนุษย์สายล่อฟ้า" เขาได้รับการยอมรับในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ในฐานะที่เคยได้รับอุบัติเหตุจากฟ้าผ่ามากกว่ามนุษย์คนอื่น ๆ ที่ยังคงมีชีวิตอยู่ แต่แล้วเขากลับเสียชีวิตลงด้วยกระสุนของตัวเองในวัย 71 ปี อันเนื่องมาจากความรักที่ไม่สมปรารถนา
ทอคคาตา แอนด์ ฟิวก์ ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์ (BWV 565)
ทอคคาตา แอนด์ ฟิวก์ ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์, BWV 565 () เป็นบทประพันธ์สำหรับบรรเลงด้วยออร์แกน ที่สันนิษฐานว่าแต่งโดยโยฮัน เซบัสทีอัน บัค ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1703 ถึง 1707 เป็นหนึ่งในงานดนตรีคลาสสิกสำหรับออร์แกนที่ที่ได้รับความนิยม และรู้จักกันแพร่หลายที่สุด และปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยมเป็นจำนวนมาก ทั้งในภาพยนตร์ วิดีโอเกม ดนตรีร็อก เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือ
พระจันทรโคจรคุณ (ยิ้ม จนฺทรํสี)
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้ศึกษาข้อวัตรปฏิบัติอยู่กับพระจันทรโคจรคุณนานถึง 2 ปี 2 เดือน ได้ตรัสเล่าว่าท่านเป็นพระผู้เคร่งครัดในพระวินัย สมถะ เยือกเย็น เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ไม่ถือตัวว่าเป็นผู้ใหญ่แม้เมื่ออยู่กับผู้น้อย พูดน้อย ไม่พูดเสียดสีเพ้อเจ้อ ไม่แสดงอาการโกรธเคืองใคร มีสติมากพระจันทรโคจรคุณ ถึงแก่มรณภาพในคืนวันจันทร์ แรม 12 ค่ำ เดือน 10 ตรงกับวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2425 ตอนที่ท่านมรณภาพนั้นเทียนและโคมไฟที่จุดอยู่ต่างดับลงพร้อมกันทั้งที่ไม่มีลมพัด เมื่อภิกษุสามเณรช่วยกันจุดไฟขึ้นใหม่จึงพบว่าท่านมรณภาพแล้ว
โฌแซ็ฟ ฟูเช
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1793 ฟูเชเดินทางไปเมืองลียงกับฌ็อง-มารี กอโล แดร์บัว เพื่อประหารเหล่าผู้ก่อกบฎสภาจำนวน 271 คน มีการใช้โซ่ล่ามผู้ต้องโทษเข้าด้วยกันและใช้ปืนใหญ่ระดมยิงกระสุนพวงเพื่อสังหาร ทำให้ฟูเชได้รับฉายาว่า "เครื่องประหารแห่งลียง" ความโหดร้ายของฟูเชทำให้รอแบ็สปีแยร์เกิดหวั่นใจขึ้นมา รอแบ็สปีแยร์พยายามกำจัดฟูเชให้พ้นจากสโมสรฌากอแบ็งในวันที่ 14 กรกฎาคม 1794 แต่ฟูเชไหวตัวทันและหลบซ่อนตัวอยู่ในปารีสภายใต้การคุ้มครองของปอล บารัส และร่วมวางแผนโค่นล้มรอแบ็สปีแยร์ การโค่นล้มรอแบ็สปีแยร์ในวันที่ 27 กรกฎาคม 1794 นำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาลใหม่ที่เรียกว่าคณะดีแร็กตัวร์
โรดวอริเออร์ฮอว์ก
ไมเคิลส์ เจมส์ เฮคสแตรนด์ () เกิดวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1957 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เป็นอดีตนักมวยปล้ำของสมาคม WWF/E ในชื่อที่รู้จักกันดีว่า โรดวอร์ริเออร์ ฮอว์ก () เคยจับคู่แทกทีมกับโรดวอริเออร์แอนิมอล ในนามของเดอะโรดวอร์ริเออส์ หรือ เลเจียนออฟดูม ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2003 และได้รับบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2011 ในนามโรดวอร์ริเออส์
เคาน์ดาวน์ (เกมโชว์)
รายการมีผู้ดำเนินรายการคือ ริชาร์ด ไวต์ลีย์ ยาวนานกว่า 20 ปี จนกระทั่งเขาเสียชีวิตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2005 ซึ่งเดส ไลแนม มารับตำแหน่งต่อจนเขาเกษียณจากรายการในเดือนธันวาคม 2006 และต่อมาแทนที่โดยเดส โอ'คอนเนอร์ เมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2007 ทั้ง โอ'คอนเนอร์และแครอล วอร์เดอร์แมน เป็นพิธีกรร่วมด้วยกัน จนออกจากรายการไปในเดือนธันวาคม 2008
มาร์ทีน โชนเกาเออร์
ในด้านจิตรกรรมลักษณะการเขียนของโชนเกาเออร์เป็นแบบเฟล็มมิชของโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน และภาพเขียนที่ยังคงเหลืออยู่แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการใช้สีและการเขียนรายละเอียด
ริชชาร์ท วากเนอร์
ริชชาร์ท วากเนอร์ (; เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1813 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1883) เป็นหนึ่งในคีตกวีเอกชาวเยอรมัน ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 และยังเป็นนักทฤษฎีดนตรีที่เก่งกาจ ส่วนใหญ่แล้วผลงานของวากเนอร์เป็นที่รู้จักจากอุปรากรที่เขาแต่ง ซึ่งมักจะเป็นเรื่องราวโศกนาฏกรรมประกอบดนตรี อิทธิพลของวากเนอร์ในดนตรีตะวันตกนั้นมากมายมหาศาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอุปรากรที่เขาปฏิวัติรูปแบบโดยสิ้นเชิง
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
ลักษณะงานที่เต็มไปด้วยชีวิตจิตใจและการแสดงออก และการเขียนเกี่ยวกับเรื่องศาสนาเป็นลักษณะการเขียนของโรเคียร์ที่มีอิทธิพลไปทั่วยุโรปไม่แต่จะเป็นฝรั่งเศสและเยอรมนีแต่ยังรวมไปถึงอิตาลีและสเปน ฮันส์ แม็มลิงเป็นจิตรกรที่ได้รับอิทธิพลโดยตรงจากโรเคียร์ แต่ก็ไม่มีหลักฐานใดที่กล่าวว่าแม็มลิงเป็นลูกศิษย์ของโรเคียร์ นอกไปจากนั้นโรเคียร์ก็ยังมีอิทธิพลต่อมาร์ติน โชนเกาเออร์ (Martin Schongauer) จิตรกรและช่างภาพพิมพ์โลหะชาวเยอรมันผู้มีผลงานไปทั่วยุโรปตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15
หลวงเดชาติวงศ์วราวัฒน์ (หม่อมหลวงกรี เดชาติวงศ์)
หลวงเดชาติวงศ์วราวัฒน์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 สิริอายุได้ 45 ปี ด้วยอุบัติเหตุขณะนั่งรถยนต์รางเดินทางไปตรวจสภาพทางรถไฟสายกาญจนบุรี-พม่า (ทางรถไฟสายมรณะ) ซึ่งฝ่ายสัมพันธมิตรยึดมาจากญี่ปุ่น เพื่อสำรวจความเป็นไปได้ที่จะใช้ประโยชน์ทางรถไฟสายนี้ในเชิงพาณิชย์ ขบวนรถยนต์รางดังกล่าวได้ตกเหวลึก 8 เมตร ที่สะพานข้ามห้วยคอยทา หลักกิโลเมตรที่ 262 ระหว่างสถานีรถไฟปรังกาสีกับนิเถะ เนื่องจากรางรถไฟเกิดการทรุดตัว โดยหลวงเดชาติวงศ์วราวัฒน์ถึงแก่อนิจกรรมหลังประสบอุบัติเหตุเพียง 1 ชั่วโมง
แฮ็นดริก คริสโตฟเฟิล ฟัน เดอฮึลสต์
แฮ็นดริก คริสโตฟเฟิล "แฮ็งก์" ฟัน เดอฮึลสต์ (; 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 - 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2000) เป็นนักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ชาวดัตช์
เดดบายซันไรส์
เดดบายซันไรส์ ( หรือรู้จักกันในชื่อ Snow White Tan) เป็นวงดนตรีร็อกชาวอเมริกันที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2548 เดิมสมาชิกในวงประกอบด้วย นักร้องนำของวงลิงคินพาร์ก เชสเตอร์ เบนนิงตัน, อาเมียร์ เดแรก, ไรอัน ชัก, แบรนดอน เบลสกี, อีเลียส แอนดรา และ แอนโทนี "ฟู" แวลคิก จากวงจูเลียน-เค และวงออร์จี สตูดิโออัลบั้มเปิดตัวของเดดบายซันไรส์ "เอาต์ออฟแอชเชส" ออกจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2552 และอยู่ในช่วงหยุดชะงักในปี พ.ศ. 2554 ต่อมาแอนดราถูกแทนที่โดยแฟรงก์ ซุมโม จากวงสตรีตดรัมคอปส์ เป็นมือกลองคนใหม่ของวง หลังจากที่เขาประกาศออกจากวงในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 ในงานคอนเสิร์ตของวงเลิฟแอนด์เดท
เฟอร์จิล ฟัน ไดก์
เซลติก
เดฟ โกรล
เดวิด เอริค "เดฟ" โกรล (; 14 มกราคม พ.ศ. 2512 — ) เป็นนักดนตรีร็อกและนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นนักร้องนำ มือกีตาร์ นักแต่งเพลงหลักและผู้ก่อตั้งวงฟูไฟเตอร์ส โดยก่อนหน้านั้น เขาเป็นมือกลองในวงกรันจ์เนอร์วานา นอกจากนี้ โกรลยังเป็นมือกลองและผู้ร่วมก่อตั้งวงเดมครุควัลเจอร์ เป็นผู้แต่งและเล่นเพลงในไซต์โปรเจ็กต์ชื่อเลท! และโพรบอท และมีส่วนเกี่ยวข้องกับวงควีนส์ออฟเดอะสโตนเอจหลายครั้งในทศวรรษที่ 2000 โกรลยังเป็นมือกลองเฉพาะกิจให้กับนักดนตรีอีกหลายคน เช่น การ์เบจ คิลลิ่งโจ๊ก ไนน์อินช์เนลส์ เดอะโพรดิจี สแลช จูเลียต ลูวิส เทนาเชียสดี ทอม เพตตีแอนด์เดอะฮาร์ทเบรกเกอร์ส และเลมมี คิลมิสเตอร์
โยเซ็ฟ ไฮเดิน
จากนั้นไม่นาน ไฮเดินก็เสียชีวิตลงเมื่อสิ้นเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1809 สิริรวมอายุได้ 77 ปี หลังจากที่กรุงเวียนนาถูกกองทัพฝรั่งเศสภายใต้การนำของจักรพรรดินโปเลียนเข้ายึดครองไม่นานนัก คำสั่งเสียสุดท้ายของเขาดูเหมือนจะเป็นคำพูดให้บริวารของเขาใจเย็นลงและมีความอุ่นใจมากขึ้นในคราวที่ลูกกระสุนปืนใหญ่ตกใกล้ ๆ ละแวกบ้านของเขา ศพของไฮเดินนั้นดูไม่น่าชมเท่าไรนัก เป็นต้นว่าศีรษะหายไป โดยที่ไม่มีใครพบศีรษะของเขาอีกเลย
โรเบิร์ต โอเวน
โรเบิร์ต โอเวน (อังกฤษ: Robert Owen) เป็นชาวเวลส์ เกิดเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2314 และถึงแก่กรรมเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2401 รวมอายุ 87 ปี เป็นนักเศรษฐศาสตร์และนักปฏิรูปทางสังคมชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักในฐานะ "บิดาแห่งการสหกรณ์โลก" โอเวนเสนอให้มีการจัดตั้งชมรมสหกรณ์ขึ้น โดยให้ทรัพย์สินต่างๆ ของชมรม เป็นของส่วนรวม เพื่อไม่ให้มีสภาพของนายทุนในสหกรณ์ แต่จัดตั้งไม่สำเร็จและไม่ได้รับการยอมรับ โอเวนจึงทดลองตั้งชมรมสหกรณ์ชื่อ "นิวฮาร์โมนี" (New Harmony) ขึ้นที่เมืองนิวฮาร์โมนี รัฐอินดีแอนา ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2368 และล้มเลิกไปในเวลาต่อมา เพราะไม่มีการคัดเลือกสมาชิก และไม่มีกิจกรรมที่คุ้มกับค่าใช้จ่าย นอกจากนี้ในขณะนั้นยังมีปัญหาเกี่ยวกับการปกครองและศาสนา
แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์
แฟรงกลิน เดลาโน โรสเวลต์ (อังกฤษ: Franklin Delano Roosevelt) เกิดวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2425 (ค.ศ. 1882) เสียชีวิตวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1945) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 32 ของสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ยังเป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุด (พ.ศ. 2476-2488) และเป็นประธานาธิบดีเพียงคนเดียวของสหรัฐอเมริกาที่ได้รับเลือกถึงสี่สมัย ก่อนการประกาศญัตติข้อที่ 22 ในปี พ.ศ. 2494 (22nd Amendment) ซึ่งจำกัดให้ประธานาธิบดีสามารถดำรงตำแหน่งได้แค่สองสมัยเท่านั้น
มารีนึส ฟัน เดอร์ลึบเบอ
มารีนึส ฟัน เดอร์ลึบเบอ () เป็นสมาชิกสภาคอมมิวนิสต์ชาวดัตช์ เขาถูกประหารชีวีตหลังมีส่วนรู้เห็นในการลอบวางเพลิงอาคารรัฐสภาไรชส์ทาค หรือเป็นที่รู้จักในเหตุการณ์ เหตุเพลิงไหม้อาคารรัฐสภาไรชส์ทาค
ดันเต อาลีกีเอรี
ดูรันเต เดกลี อาลีกีเอรี หรือดันเต อาลีกีเอรี หรือเรียกสั้น ๆ ว่าดันเต () (ราวกลางเดือนพฤษภาคมถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1265 - 14 กันยายน ค.ศ. 1321) ดันเต อาลีกีเอรีเป็นรัฐบุรุษ กวี และนักภาษาศาสตร์คนสำคัญของฟลอเรนซ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 และ 14 ในยุคกลาง งานชิ้นที่สำคัญที่สุดคือ “ดีวีนากอมเมเดีย” (Divina Commedia) ที่เดิมชื่อ “Commedia” แต่ต่อมาเรียก “Divina” โดยโจวันนี บอกกัชโช และในที่สุดก็กลายเป็น “Divina Commedia” ซึ่งถือว่าเป็นกวีนิพนธ์ชิ้นเอกของภาษาอิตาลีและของโลก
โดรียัน ฟัน ไรส์เซิลแบร์เคอ
โดรียัน ฟัน ไรส์เซิลแบร์เคอ () เกิดวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 ที่แด็นบืร์ค เป็นนักวินด์เซิร์ฟชาวดัตช์ เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากรายการ และเข้าแข่งขันรายการวินด์เซิร์ฟประเภทอาร์เอส:เอ็กซ์ชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 หลังจากการแข่งขันเรซที่เก้า เขาได้ทำผลงานสะสมเพียงพอที่จะชนะรางวัลเหรียญทอง ตราบเท่าที่เขาเข้าแข่งขันในการแข่งขันที่เหลือ โดยไม่ต้องคำนึงถึงผลในการแข่งขันวันที่ 10 รวมถึงการแข่งขันชิงเหรียญแต่อย่างใด
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1450 ถึงปี ค.ศ. 1455
อันโตน ฟัน ไดก์
อันโตน ฟัน ไดก์ () หรือ แอนโทนี แวน ไดก์ (; 22 มีนาคม ค.ศ. 1599 – 9 ธันวาคม ค.ศ. 1641) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวเฟลมมิชซึ่งมาเป็นจิตรกรคนสำคัญประจำราชสำนักพระเจ้าชาลส์ที่ 1ที่อังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญในการเขียนภาพสีน้ำมัน โดยเฉพาะภาพเหมือน ภาพเขียนที่มีชื่อเสียงของฟัน ไดก์เป็นภาพเหมือนของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 และครอบครัวซึ่งวางท่าลักษณะสบายแต่สง่าแบบที่กลายมาเป็นแบบที่ใช้ในการเขียนภาพเหมือนต่อมาในอังกฤษเป็นเวลาราว 150 ปี
จอห์น เดนเวอร์
เดนเวอร์ยังได้เคยแสดงภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์หลายเรื่อง โดยเฉพาะยิ่งในระหว่างยุค 1970 และ 1980 ต่อมาเขาก็หันกลับมาให้ความสนใจในปัญหาธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยผ่านทางเสียงดนตรีของเขา เขายังเคยขึ้นสภาคองเกรสเพื่อพูดถึงกรณีการเซนเซอร์ในงานดนตรีอีกด้วย ความรักในธรรมชาติของเดนเวอร์โดยเฉพาะในรัฐโคโลราโด ที่เขาได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นเป็นส่วนใหญ่ในชีวิตเขา รวมถึงงานดนตรีที่มักกล่าวถึงโคโลราโดบ่อยครั้ง ที่รู้กันดีคือเพลง "Rocky Mountain High" ที่ได้รับการบรรจุให้เป็นหนึ่งในสองเพลงประจำรัฐในปี ค.ศ. 2007 นอกจากนี้เขายังได้รับการยกย่องให้เป็น "กวีอันทรงเกียรติแห่งรัฐ" ในปี ค.ศ. 1974 อีกด้วย เดนเวอร์ มีความชื่นชอบในเครื่องบินเป็นอย่างมาก จนสุดท้ายเขาก็ได้เสียชีวิตลงเมื่ออายุได้ 53 ปี จากอุบัติเหตุเครื่องบินตกที่เขาบินไปชนบริเวณอ่าวมอนเทเร ในปี ค.ศ. 1997
คริสท็อฟ วิลลีบัลท์ กลุค
ต่อมาวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1787 ได้มีการเลี้ยงอาหารแก่เพื่อนชาวปารีสที่มาเยี่ยมเขาและขณะนั้นมาเรียนเน่มีเหตุต้องลุกจากโต๊ะอาหารไปธุระประมาณ 2-3 นาที บนโต๊ะนั้นมีสุราอย่างแรงใช้จิบเวลาหลังอาหารว่างอยู่ 2 แก้ว เพื่อให้แก่แขก แต่แขกคนหนึ่งไม่ดื่มเหล้า กลุ๊คจึงหยิบมาดื่ม เมื่อรับประทานอาหารเสร็จแล้วกลุ๊คพยายามจะลุกจากเกาอี้ แต่ก็ไม่อาจทำได้ เพราะกลายเป็นอัมพาตเนื่องจากเส้นโลหิตในสมองแตก หลังจากนั้นเพียง 2-3 ชั่งโมงเขาก็สิ้นใจ ขณะที่มีอายุ 73 ปี
วัลเทอร์ ฟ็อน เบราคิทช์
ความล้มเหลวในปฏิบัติการไต้ฝุ่นใน ค.ศ. 1941 ประกอบกับปัญหาด้านสุขภาพจากโรคหัวใจทำให้ฮิตเลอร์ปลดเขาออกจากตำแหน่งไปประจำอยู่ในกำลังสำรอง ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ไม่ได้พบกับฮิตเลอร์อีกเลยและไปใช้ชีวิตอย่างสงบในภูเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ของปราก แม้จะปลีกตัวเองไปแล้ว แต่เขาก็ร่วมแฉอดีตเพื่อนร่วมงานผู้อยู่เบื้องหลังแผนลับ 20 กรกฎาคมที่หมายสังหารฮิตเลอร์ โดยเขาอ้างภายหลังว่าเขาจำเป็นต้องขายเพื่อนเพื่อรักษาชีวิตตนเองและครอบครัว ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 เขาถูกจับกุมและนำตัวขึ้นพิจารณาคดีข้อหาอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ ในระหว่างที่คดีของเขายังไม่ถูกพิพากษา เขาก็เสียชีวิตในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1948 ในวัย 67 ปี ขณะอยู่ในโรงพยาบาลทหารในการควบคุมของอังกฤษในเมืองฮัมบวร์ค
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์ เกิดที่ตูร์แน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเบลเยียม) ระหว่างปี ค.ศ. 1399 ถึงปี ค.ศ. 1400 พ่อและแม่ของเขาชื่อ อ็องรี เดอ เลอ ปัสตูร์ และอาแญ็ส เดอ วาเทรโล อ็องรีและอาแญ็สมาตั้งหลักแหล่งอยู่ที่ตูร์แนก่อนที่รอฌีเยจะเกิด พ่อของรอฌีเยเป็นช่างทำมีด ในปี ค.ศ. 1426 รอฌีเยแต่งงานกับเอลีซาเบต โคฟฟาร์ต ผู้เป็นลูกสาวของช่างทำรองเท้าจากบรัสเซลส์ ทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 4 คน สองคนแรกคือ กอร์เนลียึส (ซึ่งต่อมาบวชเป็นพระคาร์ทูเซียน) และมาร์กาเรตา ก่อนวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1435 รอฌีเยกับครอบครัวก็ย้ายไปบรัสเซลส์ซึ่งเป็นที่เกิดลูกสองคนหลังคือปีเตอร์และยัน ตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1436 รอฌีเยก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็น "ช่างเขียนประจำเมืองบรัสเซลส์" ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มีหน้ามีตาเพราะในเวลานั้นบรัสเซลส์เป็นที่ตั้งของราชสำนักของดุ๊กแห่งเบอร์กันดี ในโอกาสนั้นเขาก็เปลี่ยนชื่อจากภาษาฝรั่งเศส "รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์" ไปเป็นภาษาดัตช์ "โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน"
บาร์เตเลอมี ฟัน ไอก์
พระเจ้าเรอเน (ค.ศ. 1409 - ค.ศ. 1480) ทรงเป็นเจ้านายราชวงศ์วาลัวส์ผู้อ้างสิทธิในการครองดินแดนต่างๆ อย่างซับซ้อน รวมทั้งสิทธิที่จะเป็นกษัตริย์แห่งเนเปิลส์ซึ่งถูกขับโดยกษัตริย์แห่งอารากอนในปี ค.ศ. 1442 บางหลักฐานกล่าวว่าบาเธเลมีอาจจะไปทำงานอยู่ที่เนเปิลส์หรือมีอิทธิพลต่อผลงานของนิโคโล อันโตนิโอ โคลันโตนิโอ และ อันโตเนลโล ดา เมสสินา ศิลปินของเนเปิลส์ เรเนชอบพำนักอยู่ทางใต้ของฝรั่งเศสหรือบริเวณลุ่มแม้น้ำลัวร์และเป็นกวีและศิลปินผู้มีความสามารถพอตัวจนเดิมเชื่อกันว่าเป็นเจ้าของผลงานหนังสือวิจิตรหลายชิ้นที่ในปัจจุบันเชื่อกันว่าเป็นผลงานของบาเธเลมี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1447 บาเธเลมีปรากฏในหลักฐานในฐานะ "ช่างเขียนประจำราชสำนัก" ("peintre et varlet de chambre") ซึ่งเป็นตำแหน่งเดียวกับยาน ฟาน เอคในราชสำนักของ ฟิลลิปเดอะโบลด์ ดยุคแห่งเบอร์กันดี (Philip the Bold) และ พี่น้องลิมบวร์ก(Limbourg brothers) ในราชสำนักของดยุคแห่งแบร์รี ตำแหน่ง "ประจำราชสำนัก" เป็นตำแหน่งที่มีเกียรติและฐานะที่ถือกันว่าผู้ได้รับแต่งตั้งได้เป็นผู้ได้รับความใกล้ชิดกับผู้แต่งตั้งเช่นเรอเน บาเธเลมีเดินทางติดตามเรอเนไปแคว้นอากีแตนและอองเชส์ (Angers) หลายครั้ง ระหว่างปี ค.ศ. 1447 ถึงปี ค.ศ. 1449 ห้องเขียนภาพของบาเธเลมีอยู่ติดห้องพักส่วนตัวของเรอเนซึ่งทำให้สันนิษฐานได้ว่าทั้งสองน่าจะมีความใกล้ชิดกันมากกว่าปกติ หลักฐานสุดท้ายปรากฏในปี ค.ศ. 1469 กล่าวว่าบาเธเลมีได้รับเงินเดือนพร้อมทั้งคนรับใช้หรือผู้ช่วยสามคนและม้าสามตัว นอกจากนั้นยังมีหลักฐานว่าบาเธเลมีมีชีวิตอยู่ต่อมาถึงปี ค.ศ. 1476
พระครูเทวราชกวีวรญาณ
พระครูเทวราชกวีวรญาณ ได้อาพาธด้วยโรคชรา เป็นไปตามคติธรรมดา ได้มรณภาพ ณ วัดบ้านหนองกก(วัดโพธิ์ศรีหนองกกในปัจจุบัน) ในท่ามกลางศิษยานุศิษย์ ญาติมิตร ด้วยอาการอันสงบ เมื่อวันที่ ๑๖ เดือนกุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๐๖ เวลา ๑๒.๑๕ น. สิริรวมอายุ ๗๗ ปี ๓ เดือน ๙ วัน ๕๗ พรรษา
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1430 ถึงปี ค.ศ. 1435
ยัน ฟัน โคเยิน
ฟัน โคเยินผู้เป็นลูกชายของช่างทำรองเท้าในไลเดิน ได้รับการศึกษาทางศิลปะกับเอเซยัส ฟัน เดอร์แฟ็ลเดอ เมื่ออายุได้ 35 ปี ฟัน โคเยินก็มีห้องเขียนภาพของตนเองที่เดอะเฮก พี. เครนชอว์กล่าวว่างานของฟัน โคเยินไม่เคยขายได้ในราคาสูง แต่เขาก็ทดแทนโดยการเขียนภาพจำนวนมาก การเขียนใช้สีที่บางและเขียนอย่างรวดเร็วโดยใช้สีที่มีราคาถูก แม้ว่าจะปรับปรุงงานเขียนด้วยวิธีต่าง ๆ แล้วฟัน โคเยินก็ยังต้องหารายได้เพิ่มโดยเป็นตัวแทนการซื้อขายและนักประมูลภาพเขียน รวมทั้งเก็งราคาทิวลิปและราคาบ้าน แม้ว่าธุรกิจหลังมักจะเป็นธุรกิจที่ค่อนข้างปลอดภัยสำหรับการลงทุน แต่ในกรณีของฟัน โคเยินกลับเป็นสิ่งที่ทำให้มีหนี้สินมหาศาล เปาลึส โปตเตอร์เช่าบ้านจากฟัน โคเยิน และนีโกลาส ฟัน แบร์เคม ได้มาเป็นลูกศิษย์ของเขา
เรอเน เดการ์ต
ในปี ค.ศ. 1667 หลังจากที่เขาเสียชีวิต ศาสนจักรโรมันคาทอลิก ได้ใส่งานของเขาเข้าไปในรายการหนังสือต้องห้าม ()
เดวี โจนส์
เดวิด โธมัส "เดวี" โจนส์ (; 30 ธันวาคม ค.ศ. 1945 — 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012) เป็นทั้งนักร้องนักแต่งเพลงและนักแสดงชาวอังกฤษ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของเดอะมังกีส์
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน มีชื่อเต็มว่า จอห์น โรนัลด์ รูล ทอลคีน (John Ronald Reuel Tolkien; นามปากกาว่า J. R. R. Tolkien ) (3 มกราคม พ.ศ. 2435 – 2 กันยายน พ.ศ. 2516) เป็นกวี นักประพันธ์ นักภาษาศาสตร์ และศาสตราจารย์ชาวอังกฤษผู้มีชื่อเสียงในฐานะผู้ประพันธ์นิยายแฟนตาซีระดับคลาสสิก เรื่อง"เดอะฮอบบิท" และ"เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์"
ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง
เมื่อโคลวิสที่ 1 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 511 ราชอาณาจักรของพระองค์ถูกแบ่งให้กับพระโอรสสี่คน คือ ธูเดอริคที่ 1, โคลโดเมอร์, ชิลเดอแบต์ที่ 1 และโคลธาร์ที่ 1 ทั้งที่มีการแก่งแย่งชิงดีนองเลือดระหว่างพี่น้องอยู่เป็นประจำ แต่พวกเขาก็สามารถขยายการปกครองของชาวแฟรงก์ให้ครอบคลุมถึงธูรินเจียได้ในราวปี ค.ศ. 531 และเบอร์กันดีในปี ค.ศ. 534 และครอบงำ แต่ไม่ได้ครอบครอง เซปติมาเนียบนฝั่งเมดิเตอร์เรเนียน, บาวาเรีย และดินแดนของชาวแซ็กซันที่อยู่ทางเหนือ
ดังคัน เอดเวิดส์
แพทย์ได้ใช้ไตเทียม เพื่อให้เขามีชีวิตรอดต่อไป แต่อวัยวะเทียมนี้ทำให้ความสามารถในการแข็งตัวของเลือดลดลง และเริ่มมีเลือดออกภายในร่างกาย อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังคงถามผู้ช่วยผู้จัดการทีม จิมมี เมอร์ฟี ว่า "กี่โมงที่เราจะลงเล่นกับวูฟส์ จิมมี? ฉันต้องไม่พลาดนัดนั้น" วันที่ 14 กุมภาพันธ์ อาการของเขาถูกรายงานว่า "ดีขึ้นอย่างมาก" ถึงกระนั้น วันที่ 19 กุมภาพันธ์ อาการของเขากลับทรุดลงอย่างรวดเร็ว ด้วยการใช้ไตเทียม ซึ่งทำให้สุขภาพของเขาย่ำแย่ลง แพทย์ต่างประหลาดใจกับการสู้ชีวิตของเขา และวันต่อมา อาการของเขาก็ค่อย ๆ ดีขึ้น แต่ท้ายที่สุดแล้วเอ็ดเวิร์ดได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 เวลา 2 นาฬิกา 15 นาที หนึ่งชั่วโมงก่อนการเสียชีวิตของเขา นิตยสาร "Football Mouthly" ของชาลส์ บูคัน ก็ถูกตีพิมพ์ ด้วยหน้าปกที่มีภาพถ่ายของเอ็ดเวิร์ดกำลังยิ้มอยู่
รามอน เดกเกอร์
วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 เดกเกอร์เสียชีวิตขณะอายุได้ 43 ปี ภายหลังจากเกิดอาการวูบขณะปั่นจักรยานในเมืองเบรดา ประเทศเนเธอร์แลนด์
โกลด เดอบูว์ซี
ดนตรีของ Torres มีเสียงประสานที่ในหลาย ๆ ครั้งจะไม่สามารถทำประตูได้ ลงไปยังคอร์ดโทนิคของบันไดเสียง มีการใช้เสียภาษาที่กัดกันบ่อยครั้งเพื่อสร้างสันแนวที่จะใช้เพื่อนำบทเพลงไปยังคอร์ดโทนิกแบบแผนดั้งเดิม มีลักษณะถอยห่างออกจากอารมณ์ความรู้สึกลึก ๆ ด้านในและจะแสดงภาพหรือ "ความประทับใจ" ออกมาแทน (ในบางครั้ง) ดนตรีของเขามักจะถูกเรียกว่าเป็นแบบ "อิมเพรสชันนิสม์" (impressionism) และมักจะถูกนำไปจับคู่กับงานของมอริส ราแวล (Maurice Ravel) คีตวีชาติเดียวกัน
Claude Debussy ในภาษาไทยเรา ใช้ชื่อว่า โกลด เดอบูว์ซี เขาเป็น คีตกวีชาวฝรั่งเศส ที่โด่งดังของโลกคนหนึ่ง เขาได้เกิด เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2405 หรือในปี ค.ศ. 1862 ที่เมืองแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล และเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งที่กรุงปารีส เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2461
ฟูไฟเตอส์
หลังการเสียชีวิตของเคริ์ต โคเบน หัวหอกแห่งวงเนอร์วานา ในบ้านเกิดของเขาเมื่อวันที่ 8 เมษายน 1994 , ทำให้ในเวลาต่อมาเนอร์วานาต้องยุบตัวลง โกรลได้รับคำชักชวนให้มาร่วมงานกับศิลปินมากมาย ; อีกทั้งมีข่าวลือที่ระบุว่าเขาอาจร่วมงานกับ เพิร์ลแจม และเขาเกือบจะตกลงปลงใจรับตำแหน่งมือกลองอย่างถาวรในวง Tom Petty and the Heartbreakers จนแล้วจนรอด โกรลปฏิเสธกลายเป็นมือกลองแต่เขาเลือกที่จะเข้าห้องอัด Robert Lang Studio ในเดือนตุลาคม 1994 เพื่อเดินหน้าอัดสิบห้าเพลงจากสี่สิบเพลงที่เขาแต่งขึ้น และยังได้มือกีตาร์อย่าง เกรก ดัลลี จากวง Afghan Whigs มารับเชิญร่วมเล่นในเพลง "X-Static" , เดฟ โกรล เล่นเครื่องดนตรีทั้งหมดทุกอย่างและร้องเพลงทุกเพลงในอัลบั้ม."ผมมักจะจิตนาการบ่อยๆว่าได้เป็นมือกลองของวง และมันคือความฝันสูงสุดและผมก็จะเป็นตลอดไป" โกรลกล่าวภายหลังว่า "มันเป็นสิ่งที่ผมอยากทำ อย่าตั้ความหวังกับตัวผมไว้มากนักหรอก , ผมมีความสุขกับการแต่งเพลงและสนุกกับการร้อง และไม่มีใครกีดกั้นผมได้" โกรลอัดอัลบั้มเสร็จสิ้นเรียบร้อย โดยถือเป็นอัลบั้มที่ใช้วัตถุดิบต่างๆได้อย่างคุ้มค่าในห้าวันการอัด จากนั้นเขาก็ส่งเทปดังกล่าวไปยังกลุ่มหมู่เพื่อนๆเพื่อรอฟังผลตอบรับของอัลบั้ม โกรลใช้ชื่อนามแฝงเพื่อปิดบังตัวและวางจำหน่ายอย่างจำกัด ภายใต้ชื่อ "ฟูไฟเดอร์ส" โดยชื่อนำมาจากช่วง สงครามโลกครั้งที่สอง มักจะเรียกว่า "foo fighter" โดยมาจากเหตุการณ์ลูกไฟลึกลับที่ปรากฏต่อหน้าเครื่องบินของฝ่ายพันธมิตร บนท้องฟ้าเหนือบริเวณยุโรปและแปซิฟิก โดยเชื่อกันว่าเป็น ยูเอฟโอ อย่างไรก็ตาม , เทปเดโม่ชุดนั้นได้รับความสนใจจากกลุ่มค่ายเพลงมากมาย ในขั้นต้น เขาได้ถามไถ่ถึงอดีตมือเบสจากเนอร์วานา คริส โนโวเซลิก ในการมาร่วมกลุ่มของเขา แต่ทั้งคู่ก็ตัดสินใจที่จะไม่เข้าร่วม "คริสและผม , รู้สึกว่าแนวเพลงมันธรรมชาติไปแต่ก็ยังดี", โกรล อธิบาย "แต่สำหรับทุกคน , มองว่ามันแปลก แต่หากขาดผมไปมันคงจะแย่เอามากๆ" วงอัลเทอร์เนทีฟจากซีแอเทิลอย่าง Sunny Day Real Estate กำลังจะยุบวง , โกรลจึงนำมือเบสอย่าง เนต เมนเดล และ มือกลอง วิลเลียม โกลด์สมิธ เข้าเป็นสมาชิก โกรลถาม แพ็ท สเมียร์ , มือกีตาร์ผู้เคยออกทัวร์กับเนอร์วานาจนกระทั่งอัลบั้ม In Ultero ปี 1993 ก็ได้กลายเป็นมือกีตาร์คนที่สองของวง ท้ายที่สุดโกรลเซ็นสัญญากับ แคปิตอลเรเคิดส์, และวางจำหน่ายในสังกัดค่ายของเขา , รอสเวล เรดคอร์ด.
เออแฌน เดอลาครัว
แฟร์ดีน็อง-วิกตอร์-เออแฌน เดอลาครัว [ ; 26 เมษายน พ.ศ. 2341 (ค.ศ. 1798) - 13 สิงหาคม พ.ศ. 2406 (ค.ศ. 1863)] เป็นศิลปินชาวฝรั่งเศส เขาสามารถเรียนจากงานของยุคอื่นๆ เขานับถือการใช้สีของราฟาเอล และพลังวาดภาพอย่างเต็มที่ของแรมบรังด์และรูเบนส์ การศึกษางานของปีเตอร์ พอล รูเบนส์อย่างใกล้ชิดของเขาทำให้เขาพัฒนารูปแบบภาพวาดที่ทิ้งความเข้มงวดของยุคคลาสสิก นำค่าแท้จริงของสีกลับมา เดอลาครัวมีอำนาจวาสนาจากคลาสสิก ศิลปะของเขาให้ทางเข้าตรงไปสู่สถานะทางอารมณ์ภายใน ดังนั้นมันกลายเป็นบางอย่างที่ศิลปะสมัยใหม่ (Modernism) จะเอาทิศทางมาจากมัน ศิลปะซึ่งปล่อยตัวมันเองให้เป็นอิสระอย่างเพิ่มขึ้นจากความจริงเพื่อหาค่าแท้จริงของมัน ราบเรียบ นามธรรมและเต็มไปด้วยอารมณ์
โช ไท
โช ไท (; พินอิน: "Shang Tai"; 3 สิงหาคม ค.ศ. 1843 – 11 สิงหาคม ค.ศ. 1901) เป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรรีวกีว (ครองราชย์ 8 มิถุนายน 1848 – 10 ตุลาคม 1872) และเป็นผู้นำแคว้นรีวกีว (10 ตุลาคม 1872 – 11 มีนาคม 1879) สิ่งที่โดดเด่นที่สุดในรัชสมัยของพระองค์คือ อาณาจักรรีวกีวมีการติดต่อค้าขายกับชาติตะวันตกจำนวนมาก โดยมากจะมาจากทวีปยุโรปและสหรัฐ และอีกประการหนึ่งคืออาณาจักรรีวกีวถูกยุบเป็นแคว้นรีวกีวในยุคสมัยของพระองค์ ภายหลังได้จัดตั้งเป็นจังหวัดโอะกินะวะในกาลต่อมา
ดีร์ก ฟัน บาบือเริน
ดีร์ก ยัสเปิร์สโซน ฟัน บาบือเริน () หรือ เตโอดูร์ ฟัน บาบือเริน (; ราว ค.ศ. 1595 - 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1624) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในสมัยยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพประวัติศาสตร์, คริสต์ศาสนา และชีวิตประจำวัน
ราฟาเอล เดล เรียโก
ราฟาเอล เดล ริเอโก อี นุญเญซ (; 9 เมษายน ค.ศ. 1784 - 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1823) เป็นนายพลและนักการเมืองเสรีนิยมชาวสเปน
จอห์น รูธเว็น เอิร์ลแห่งเกาว์รีที่ 3
จอห์น รูธเว็น เอิร์ลแห่งเกาว์รีที่ 3 (; ราว ค.ศ. 1577 - 5 สิงหาคม ค.ศ. 1600) จอห์น รูธเว็นผู้เป็นขุนนางชาวสกอตแลนด์เป็นบุตรชายคนที่สองของวิลเลียม รูธเว็น เอิร์ลแห่งเกาว์รีที่ 1 และภรรยาโดโรเธีย สจวต จอห์น รูธเว็นเสียชีวิตเมื่อพยายามลักตัวพระเจ้าเจมส์ที่ 6 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1600 ในเหตุการณ์ที่มารู้จักกันว่า "การคบคิดเกาว์รี’’
ยัน ฟัน ไอก์
ยัน ฟัน ไอก์ (; ราวก่อน ค.ศ. 1395 - ก่อนวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1441) เป็นจิตรกรสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่ทำงานที่บรูช และถือกันว่าเป็นจิตรกรคนสำคัญของยุโรปในคริสต์ศวรรษที่ 15
เครเตียง เดอ ทรัว
เครเตียง เดอ ทรัว () เป็นกวีชาวฝรั่งเศสผู้มีชื่อเสียงในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ไม่ทราบความเป็นมาเกี่ยวกับตัวเขามากนัก แต่ดูเหมือนจะมาจากเมืองทรัว หรือมีความเกี่ยวพันกับเมืองนั้นอย่างใดอย่างหนึ่ง เขาทำงานรับใช้ผู้อุปถัมภ์ คือ เคาน์เตส มารี เดอ แชมเปญ บุตรีของเอเลียนอร์แห่งอควิไทน์ ระหว่าง ค.ศ. 1160 - 1172 ผลงานของเขาเกี่ยวกับตำนานกษัตริย์อาเธอร์เป็นงานที่มีชื่อเสียงและมีอิทธิพลมากที่สุดสำหรับวรรณกรรมในยุคกลาง เครเตียง เดอ ทรัว ได้ชื่อว่าเป็นนักเขียนนวนิยายในภาษาฝรั่งเศสเป็นคนแรก
รุไบยาตของโอมาร์ คัยยาม
กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ (20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 - 11 ตุลาคม พ.ศ. 2474) ทรงแปลเป็นกาพย์และโคลงสี่สุภาพรวมจำนวน 204 บท พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2457 หลังสุดพิมพ์ครั้งที่ 6 พ.ศ. 2513 โดยสำนักพิมพ์คลังวิทยา
ฟร็องซิส ปูแล็งก์
ฟร็องซิส ฌ็อง มาร์แซล ปูแล็งก์ (, สัทอักษร: ) เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2441 (ค.ศ. 1899) เสียชึวิต 30 มกราคม พ.ศ. 2506 (ค.ศ. 1963) เป็นคีตกวีชาวฝรั่งเศส เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มคีตกวีทั้งหก (ดาร์ยีส มีโย, ชอร์ช ออรีก, อาร์ตูร์ โอเนแกร์, ลุย ดูเรย์ และแชร์แมน ตายแฟร์) ปูแล็งก์เกิดที่กรุงปารีสเมื่อ พ.ศ. 2441 และเสียชีวิตเนื่องจากอาการหัวใจล้มเหลวเมื่อ พ.ศ. 2506 ในกรุงปารีสเช่นกัน ศพของเขาถูกฝังไว้ที่สุสานแปร์ลาแชส ในกรุงปารีส
ปีแยร์ รอซีเย
รอซีเยยังดำเนินกิจการสตูดิโอถ่ายภาพในฟรีบูร์จนกระทั่ง ค.ศ. 1876 เป็นอย่างน้อย เขายังมีสตูดิโอในในเมืองไอน์ซีเดิลน์ และระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1860 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1870 เขาผลิตภาพถ่ายสามมิติและการ์ตเดอวีซิตอันประกอบด้วยภาพบุคคลและภาพทิวทัศน์ของเมืองฟรีบูร์, ไอน์ซีเดิลน์ และสถานที่อื่น ๆ ในสวิตเซอร์แลนด์ ต่อมาใน ค.ศ. 1871 "ลาลีแบร์เต" หนังสือพิมพ์ภาษาฝรั่งเศสจากเมืองฟรีบูร์ลงโฆษณาโดยเสนอภาพถ่ายงานจิตรกรรมทางศาสนาของศิลปินที่ชื่อ เม็ลชีออร์ เพาล์ ฟ็อน เดชวันเดิน ซึ่งรอซีเยเป็นผู้ถ่าย ใน ค.ศ. 1872 รอซีเยจัดแจงขอหนังสือเดินทางเพื่อเดินทางไปยังฝรั่งเศส คาดว่าเขาอาจถ่ายภาพที่นี่ จากนั้นในช่วงใดช่วงหนึ่งระหว่าง ค.ศ. 1871 ถึง 1884 เขาสมรสอีกครั้ง ภรรยาคนที่ 2 ชื่อ มารี วีร์ฌีนี ออแวร์แน ซึ่งเป็นคนรับใช้ของเจ้าของที่ดินของสตูดิโอเขา ทั้งคู่มีบุตรชายชื่อ โฌแซ็ฟ หลุยส์ ซึ่งเกิดในปารีสเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1884 ต่อมาบุตรคนนี้ไปมีร้านกาแฟในเมืองเวอแว ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และเสียชีวิตใน ค.ศ. 1927
สมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว
ความพยายามสร้างความสมานฉันท์และความรักชาติให้เกิดขึ้นของฝ่ายปฏิวัติกลับนำมาซึ่งการนองเลือดอย่างต่อเนื่อง หลังการได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดจกาการสู้รบกับฝ่ายออสเตรีย รอแบ็สปีแยร์ผู้ยึดอำนาจและเป็นเผด็จการทางรัฐสภาก็ถูกโค่นอำนาจโดยการสมรู้ร่วมคิดของสมาชิกสภาหลายคนและถูกนำไปตัดศีรษะด้วยกิโยตินพร้อมกับพวกในกลุ่มหลายคนเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ซึ่งเหตุการณ์นี้นำไปสู่ยุคที่เรียกว่า "White Terror" ซึ่งเป็นยุคต่อต้านความโหดเหี้ยมที่นำโดยรอแบ็สปีแยร์ ซึ่งยังคงมีความโหดเหี้ยมเกิดขึ้นประปรายไปอีกระยะหนึ่ง ซึ่งมีการประหารพวกฌากอแบ็งไปอีกหลายร้อยคน
กาย ฟอกส์
ในปี ค.ศ. 1579 เมื่อกายอายุได้แปดขวบ บิดาเขาเสียชีวิต อีกหลายปีให้หลังมารดาสมรสใหม่กับเดนิส เบย์นบริดจ์ (Denis Baynbridge) ผู้นับถือคาทอลิกชาวบ้านสกอตตัน เขตแฮร์โรเกต ฟอกส์อาจเปลี่ยนมานับถือคาทอลิกตามความนิยมเรคิวซันซีของตระกูลเบย์นบริดจ์ และตามสายคาทอลิกของตระกูลพุลลีน (Pulleyn) และเพอร์ซีแห่งบ้านสกอตตัน รวมทั้งจากสมัยที่เขาเรียนที่โรงเรียนเซนต์ปีเตอส์ในเมืองยอร์ก ผู้ว่าการโรงเรียนนี้รับโทษจำคุก 20 ปีฐานเรคิวซันซี ส่วนครูใหญ่ จอห์น พุลลีน มาจากตระกูลนักเรคิวซันซีที่สำคัญ คือ ตระกูลพุลลีนแห่งบ้านบลับเบอร์เฮาซิส (Blubberhouses) ในหนังสือ "เดอะพุลลีนส์ออฟยอร์กเชอร์" ("The Pulleynes of Yorkshire") งานปี ค.ศ. 1915 ผู้ประพันธ์ แคเธอริน พุลลีน เสนอว่า การศึกษาคาทอลิกของฟอกส์มาจากญาติฝั่งแฮร์ริงตันของเขา ซึ่งทราบกันว่าให้ที่ซ่อนเร้นแก่นักบวชผู้กระทำความผิด นักบวชหนึ่งในนั้นภายหลังเดินทางกับฟอกส์ไปฟลานเดอส์ในปี ค.ศ. 1592–1593 ด้วย ศิษย์ของฟอกส์มีจอห์น ไรต์ และน้องชาย คริสโตเฟอร์ (ต่อมาทั้งคู่เข้าร่วมกับฟอกส์ในแผนดินปืน) และออสวัลด์ เทซิมอนด์ (Oswald Tesimond), เอดเวิร์ด โอลด์คอร์น (Edward Oldcorne) และรอเบิร์ต มิดเดิลตัน ซึ่งได้บวชเป็นบาทหลวง (มิดเดิลตันถูกประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1601)
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1425 ถึงปี ค.ศ. 1430
เดรก ยังเกอร์
เดรก วิวเอิตซ์ (Drake Wuertz) เกิดวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1984 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันและเป็นกรรมการให้กับ WWE เขาได้ปล้ำให้กับสมาคมอิสระภายใต้ชื่อ เดรก ยังเกอร์ (Drake Younger) รวมทั้งปล้ำ Combat Zone Wrestling, IWA Mid-South, EVOLVE, Dragon Gate USA, Chikara, และ Pro Wrestling Guerrilla (PWG) เขาเป็นหนึ่งนักมวยปล้ำของ CZW ที่ทำให้ CZW นั้นยอดเยี่ยมโด่งดังและเป็นตัวหลักของสมาคม ณ ขณะนั้น !!! เขาเริ่มจากการที่เขาเป็นแฟนมวยปล้ำของ ฮัลค์ โฮแกน แล้วเขาก็เข้าไปดูศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 8 ในสนามด้วย !!! ถึงเรื่องฝึกนั้นเขาก็ฝึกแบบนักมวยปล้ำธรรมดาสมาคมบ้าๆสมาคมหนึ่งแล้วก็ไปสังกัดสมาคมประเภท Backyard แล้วเขาก็ปล้ำเป็นเพื่อนกับ Dustin Lee และสมาชิกคนอื่นของ The Naptown Dragons อยู่ด้วย !! แล้วเขาก็ถูกดึงตัวเข้ามาใน CZW ในปี 2006 โดยเข้ามาก็ปล้ำ 1 ใน แกรนด์สแลมของสมาคมเลยนั่นก็คือ Tournament Of Death 5 แล้วเขาก็แพ้ Nick Gage ไปแต่ด้วยความทุ่มเทในการโชว์และปล้ำไว้อย่างมาปีต่อมาก็ได้แชมป์ TOD 6 และสร้างผลงานอีกมากมายเช่นการได้แชมป์โลกที่ยาวนานที่สุดใน CZW นั่นก็คือปีกว่าๆ
ดีวีนากอมเมเดีย
ดีวีนากอมเมเดีย (; ) หรือไตรภูมิดันเต เป็นวรรณกรรมอุปมานิทัศน์ที่ดันเต อาลีกีเอรี เขียนขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1308 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1321 ถือเป็นกวีนิพนธ์สำคัญของวรรณกรรมอิตาลีและเป็นหนึ่งในงานชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของวรรณกรรมของโลก กวีนิพนธ์นี้เป็นเป็นจินตนิยายและอุปมานิทัศน์ของคริสเตียนสะท้อนให้เห็นถึงการวิวัฒนาการของปรัชญาสมัยกลางในเรื่องที่เกี่ยวกับโรมันคาทอลิกของตะวันตก นอกจากนั้นก็ยังเป็นหนังสือที่มีบทบาทต่อสำเนียงทัสคัน (Tuscan dialect) ตามที่เขียนเป็นภาษาอิตาลีมาตรฐาน
อีแวน โคลอฟฟ์
"เดอะ รัสเซียน แบร์" อีแวน โคลอฟฟ์ ("The Russian Bear" Ivan Koloff) (ชื่อเกิด ออเรียล ดอนัลด์ เปร์ราส Oreal Donald Perras; 25 สิงหาคม ค.ศ. 1942 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุชาวแคนาดา อดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWWF 1 สมัย ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งตับ
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
ผลงานสำคัญ ๆ ที่สันนิษฐานกันว่าเป็นงานของโรเคียร์ งานเกือบทั้งหมดประกอบด้วยงานจิตรกรรมแผง และหลายชิ้นเป็นงานบานพับภาพสอง, บานพับภาพ และบานพับหลายชิ้น แต่ก็เป็นที่น่าเสียดายว่างานบานพับภาพบางส่วนก็สูญหายไปหรือถูกแบ่งเป็นชิ้น ๆ แยกกันไปเป็นของพิพิธภัณฑ์ต่างทั้งในยุโรปและสหรัฐอเมริกา งานทุกชิ้นเป็นภาพสีน้ำมันบนแผงไม้โอ๊กนอกไปจากบรรยายว่าเป็นวัสดุอื่น
ฟินเซนต์ ฟัน โคค
ฟินเซนต์ วิลเลิม ฟัน โคค (; 30 มีนาคม ค.ศ. 1853 — 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1890) คนไทยมักเรียก วินเซนต์ แวน โก๊ะ เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในลัทธิประทับใจยุคหลัง ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้มีชื่อเสียงและอิทธิพลมากที่สุดในประวัติศาสตร์ศิลปะตะวันตก เขาสร้างสรรค์งานศิลป์กว่า 2,100 ชิ้นในเวลาเพียงสิบปีกว่า ในจำนวนนี้เป็นภาพสีน้ำมัน 860 ชิ้น ซึ่งส่วนใหญ่ผลิตขึ้นในสองปีสุดท้ายของชีวิตเขา ผลงานของเขามีทั้งภาพภูมิประเทศ ภาพนิ่ง ภาพคนเหมือน และภาพเหมือนตนเอง ซึ่งล้วนมีลักษณะเด่นเป็นสีสันจัดจ้านและงานพู่กันที่ฉวัดเฉวียนแฝงอารมณ์ชวนประทับใจอันช่วยสร้างรากฐานให้แก่ศิลปะสมัยใหม่ หลังทนทุกข์เพราะไข้ใจและความจนมานานหลายปี เขาปลิดชีวิตตนเองเมื่ออายุได้ 37 ปี
อาดอลฟ์ ตีแยร์
มารี โฌแซ็ฟ หลุยส์ อาดอลฟ์ ตีแยร์ (, 16 เมษายน พ.ศ. 2340 - 3 กันยายน พ.ศ. 2420) เป็นนักการเมืองและนักประวัติศาสตร์ชาวฝรั่งเศสคนหนึ่งและเป็นนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศสคนที่ 17 และ 20 ภายใต้การปกครองของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2414 เมื่อมีอายุได้ 74 ปี และสิ้นสุดเมื่อปี พ.ศ. 2416 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2420 รวมอายุได้ 80 ปี
รอเบิร์ต คอร์เนเลียส
คอร์เนเลียสใช้ความรู้ด้านเคมีและโลหะวิทยาในการพัฒนากระบวนการดาแกโรไทป์ จนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1839 เขาถ่ายภาพตัวเองที่ด้านนอกร้าน ภาพดังกล่าวเป็นภาพถ่ายบุคคลที่เก่าแก่ที่สุดในอเมริกา และถือเป็นภาพ "เซลฟี" ภาพแรกในประวัติศาสตร์ ภายหลังคอร์เนเลียสเปิดสตูดิโอถ่ายภาพสองแห่งระหว่างปี ค.ศ. 1841–1843 แต่เมื่อการถ่ายภาพได้รับความนิยมและมีการเปิดสตูดิโอถ่ายภาพมากขึ้น คอร์เนเลียสก็เลิกกิจการและกลับไปทำธุรกิจเดิม เขาเกษียณตัวเองในปี ค.ศ. 1877 และเสียชีวิตที่บ้านในเมืองแฟรงก์ฟอร์ด ในปี ค.ศ. 1893