เพลโต เกิดในยุคไหน?
เพลโต
เพลโต (ในภาษากรีก: Πλάτων "Plátōn", ) (427 - 347 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นนักปรัชญาชาวกรีกโบราณที่มีอิทธิพลอย่างสูงต่อแนวคิดตะวันตก เขาเป็นลูกศิษย์ของโสกราตีส เป็นอาจารย์ของอริสโตเติล เป็นนักเขียน และเป็นผู้ก่อตั้งอาคาเดมีซึ่งเป็นสำนักวิชาในกรุงเอเธนส์
ความเป็นพลเมือง
อริสโตเติ้ลกับแนวคิดเรื่องพลเมือง
ต่อจากเพลโต้ ก็คืออริสโตเติ้ล (Airstotle , 384-323 B.C.) นักคิดที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักรัฐศาสตร์คนแรกของโลก อริสโตเติ้ลเป็นศิษย์ของเพลโต้ที่ผ่านมา ความเข้าใจของสังคมไทยที่มีต่อนักคิดผู้นี้เกี่ยวกับการเมืองมีเพียงประเด็นเดียว คือ “มนุษย์เป็นสัตว์การเมืองโดยธรรมชาติ คนที่อยู่ของรัฐหากไม่ใช่ยิ่งใหญ่กว่ามนุษย์ (หมายถึงเทวดา) ก็ต้องต่ำกว่ามนุษย์” (หมายถึงสัตว์)
การพูดว่ามนุษย์เป็นสัตว์การเมือง อาจทำให้คนจำนวนหนึ่งเข้าใจมนุษย์หลีกไม่พ้นอิทธิพลของการเมืองไม่ว่าจะอยู่ในถิ่นใด แต่หลีกไม่ได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีบทบาทมากไปกว่านั้นแต่ความจริงแล้วอริสโตเติ้ลเห็นมากกว่านั้นคือ มนุษย์จะไปถึงศักยภาพเต็มที่ชองชีวิตของเขาได้ (To reach the full potential of his life and personality) ก็ด้วยการเข้าไปแล้วมีส่วนร่วมในกิจกรรมของโพลิส ( Polis - ชุมชนการเมืองหรือที่แปลกันทั่วไปว่า “ นครรัฐ ” ) หรือกิจกรรมสาธรณะเท่านั้น (Only by participation in the affairs of a polis)
อริสโตเติ้ลเห็นว่าคนที่เข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมเหล่านั้นก็ คือ พลเมือง (Citizens)
พลเมือง คือ
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ความยอดเยี่ยมของพลเมืองดีก็คือ ความรู้ในการปกครองเหนือเสรีชนทั้งหลายและความรู้ที่ถูกพวกเสรีชนทั้งหลายปกครองเรา
ดาวพลูโต
ชื่อของพลูโต ตั้งตามชื่อของเทพเจ้าแห่งยมโลก ถูกเสนอโดยเวเนเทีย เบอร์นี (พ.ศ. 2461 – พ.ศ. 2552) นักเรียนหญิงวัย 11 ปีในออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ โดยเธอกำลังสนใจในเทพปกรณัมแบบฉบับ เธอเสนอชื่อนี้ระหว่างการสนทนากับฟัลคอนเนอร์ มาดาน ตาของเธอ อดีตบรรรณารักษ์ห้องสมุดโบดเลียนของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และมาดานก็เสนอชื่อนี้ไปยังเฮอร์เบิร์ต ฮอลล์ เทอร์เนอร์ ศาสตราจารย์ดาราศาสตร์ และเขาก็นำไปบอกกับเพื่อนร่วมงานในสหรัฐอเมริกา
อรามัตเล-โก
พระองค์เป็นพระราชโอรสและเป็นผู้สืบทอดอำนาจของกษัตริย์แอสเพลตา กับพระนางเฮนุตตาเคบิต พระองค์มีพระมเหสีหลายพระองค์: [2]พระองค์มีพีระมิดอยู่ที่นูริ ซึ่งอาจจะถูกสร้างขึ้นในตอนปลายของคริสตวรรษที่ 6 หรือ 5 ก่อนคริสตกาล โบราณวัตถุที่มีชื่อเสียของพระองค์ที่มาจากเมืองเมโรอี โดยมีการพบชิ้นส่วนเครื่องประดับทองคำ ซึ่งบ่งบอกว่าพีระมิดหลังนี้เป็นของกษัตริย์หรือผู้ปกครองคนใดคนหนึ่ง
ประวัติศาสตร์ฟิสิกส์
เพลโตและอริสโตเติลได้สานต่อการศึกษาธรรมชาติจากงานของนักปรัชญาเหล่านั้นซึ่งเป็นบทความสมบูรณ์แรกสุดที่ยังหลงเหลืออยู่ที่กล่าวถึงปรัชญาธรรมชาติ เดโมเครตุส บุคคลร่วมสมัยในยุคนั้นก็เป็นแหล่งศึกษาของ Atomist ผู้พยายามอธิบายธรรมชาติของสสาร
ปิแอร์ ฟรานเชสโค มัซซุคเคลลี
ปิแอร์ ฟรานเชสโค มัซซุคเคลลี หรือ อิลโมรัซโซเน ((ออกเสียง), หรือเรียกกันสั้นๆ ว่า ) (ค.ศ. 1573 - ค.ศ. 1626) เป็นจิตรกรและประติมากรชาวอิตาลีของยุคบาโรกตอนต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการสร้างศิลปะคริสต์ศาสนา
ไคลด์ ทอมบอ
ทอมบอ เกิดที่เมืองสเตรเตอร์ รัฐอิลลินอยส์ ครอบครัวยากจนเกินกว่าที่จะส่งทอมบอ เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยได้ หลังจากครอยครัวย้ายไปเมืองอยู่ที่รัฐแคนซัส ทอมบอ ได้สร้างกล้องโทรทัศน์ขึ้นด้วยตนเองเพื่อใช้ส่องดูดาว จากการส่งภาพวาดดาวพฤหัสและดาวอังคารที่เขาศึกษาจากกล้องทำเองไปให้สถาบันหอดูดาวโลเวลล์ดู ทอมบอจึงได้งานเป็นผู้ช่วยนักดาราศาสตร์ที่นั่นแลได้ค้นพบดาวพลูโตดังกล่าวเมื่อ พ.ศ. 2473 การค้นพบนี้เองที่ทำให้ทอมบอ ได้เข้าศึกษาและจบสาขาดาราศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแคนซัสและมหาวิทยาลัยนอร์ทแอริโซนา
เพลโต
เพลโตใช้เวลาส่วนใหญ่สอนอยู่ที่อาคาเดมี แต่เขาก็ได้เขียนเกี่ยวกับปัญหาทางปรัชญาไว้เป็นจำนวนมาก โลกปัจจุบันรู้จักเขาผ่านทางงานเขียนที่หลงเหลืออยู่ ที่ถูกนำขึ้นมาแปลและจัดพิมพ์เป็นในช่วงการเคลื่อนไหวด้านมนุษยนิยม งานเขียนของเพลโตนั้นส่วนมากแล้วเป็นบทสนทนา คำคม และจดหมาย ผลงานที่เป็นที่รู้จักของเพลโตนั้นหลงเหลืออยู่ทั้งหมด อย่างไรก็ตามชุดรวมงานแปลปัจจุบันของเพลโตมักมีบางบทสนทนาที่นักวิชาการจัดว่าน่าสงสัย หรือคิดว่ายังขาดหลักฐานที่จะยอมรับว่าเป็นของแท้ได้
ชิเงรุ มิยาโมโตะ
ชิเงรุ มิยาโมโตะ () (เกิด 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495) เป็นนักออกแบบเกมชาวญี่ปุ่น ผู้บริหารของนินเทนโด เป็นผู้คิดค้นเกม มาริโอ ดองกีคอง ตำนานแห่งเซลดา และเกมอื่นของนินเทนโด และเป็นผู้ควบคุมการผลิตเกมหลายเกม รวมถึงล่าสุด นินเทนโด สวิตช์
ประวัติศาสตร์โลก
ทางด้านยุโรปเองได้รับอิทธิพลมาจากปรัชญากรีกโบราณอย่าง โสกราตีส 
เพลโต,
และอริสโตเติล, ซึ่งแพร่หลายไปยังทั่วทั้งยุโรปและตะวันออกกลางในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาลจากการพิชิตดินแดนของอเล็กซานเดอร์มหาราช
อันโตนิโอ ปินโต
คุณพ่ออันโตนิโอเกิดในปี ค.ศ. 1664 บิดาเป็นชาวเบงกาลี ส่วนมารดาเป็นไทย เข้ารีตนิกายโรมันคาทอลิกเมื่ออาแล็กซ็องดร์ อัศวินแห่งโชมง ราชทูตฝรั่งเศสมาถึงกรุงศรีอยุธยาในปี ค.ศ. 1685 และเป็นสามเณรเข้าศึกษา ณ สามเณราลัยนักบุญยอแซฟ กรุงศรีอยุธยา ฟร็องซัว-ตีมอเลอง เดอ ชัวซีได้บันทึกถึงความเฉลียวฉลาดสามเณรนี้ว่า ""มีชายชาวสยามคนหนึ่งชื่ออันโตนิโอ ปินโต ได้มายังทำเนียบที่พักของท่านราชทูตเพื่อเฉลยวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับเทววิทยาอุทิศทูลเกล้าฯ ถวายสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว [ของฝรั่งเศส] ท่านวิสัชนาและตอบข้อปุจฉาได้อย่างมีความสามารถยิ่ง""
จาโกโม เลโอปาร์ดี
จาโกโม ตัลเดการ์โด ฟรันเชสโก ดี ซาเลส ซาเวรีโอ ปีเอโตร เลโอปาร์ดี (; 29 มิถุนายน ค.ศ. 1798 - 14 มิถุนายน ค.ศ. 1837) เป็นกวี นักเขียน นักปรัชญา และนักภาษาศาสตร์ชาวอิตาลี ผลงานของเขามีแนวคิดทางด้านประวัติศาสตร์และความเป็นจักรวาล ขณะเดียวกันก็มีความสวยงาม เมื่ออายุเพียง 17 ปีเขาได้เขียนเรื่อง "L'appressamento della morte" ซึ่งเป็นบทกวีเกี่ยวกับประสบการณ์แห่งความตาย อันเป็นสิ่งที่เลโอปาร์ดีเห็นว่าเป็นความสงบสบาย ยุคของผลงานสำคัญของเขาเริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1818 จากผลงานเรื่อง "All'Italia and Sopra il monumento di Dante" ซึ่งโดดเด่นในแง่มุมเกี่ยวกับชีวิต
พระเจ้ามูแห่งพัลแฮ
แท มูเย ประสูติเมื่อใดที่ไหนไม่ปรากฏแน่ชัดเป็นพระราชโอรสองค์โตใน พระเจ้าโก หรือ แท โจยอง ปฐมจักรพรรดิแห่ง อาณาจักรพัลแฮ เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตลงเมื่อปี ค.ศ. 719 (พ.ศ. 1262) องค์ชายแท มูเยในที่รัชทายาทจึงเสด็จ
ขึ้นครองราชย์แทนสืบต่อมาเมื่อแรกครองราชย์ได้พระราชทานตำแหน่งและรัชศกแก่พระเจ้าโกผู้เป็นพระราชบิดาว่า อิน-อัน
รักร่วมเพศ
นักวิเคราะห์โต้เถียงว่าไม่มีใครในยุคโบราณหรือยุคกลาง ที่มีประสบการณ์รักเพศเดียวกันพิเศษ แบบถาวร จอห์น บอสเวลล์ อ้างการโต้เถียงนี้โดยอ้างจากบทเขียนโบราณของเพลโต ที่อธิบายหลักฐานพฤติกรรมทางเพศแบบรักเพศเดียวกัน
พัลพาทีน
พัลพาทีน หรือ ดาร์ธ ซิเดียส (Darth Sidious) เป็นสมุหนายกคนสุดท้ายของสาธารณรัฐกาแลกติก(ปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวินถึงปีที่ 19 ก่อนยุทธการยาวิน) และผู้ตั้งตนเองเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิกาแลกติก (ปีที่ 19 ก่อนยุทธการยาวินถึงปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน เขาเป็นผู้ที่ทำให้เกิดความขัดแย้งระดับกาแลกซีอย่างสงครามโคลนเพื่อที่จะกุมอำนาจโดยใช้กฎอัยการศึกที่ประกาศโดยสภากาแลกติก
จักรพรรดิดิออเกลติอานุส
ดิออเกลติอานุส (Gaius Aurelius Valerius Diocletianus; ภาษาอังกฤษ: Diocletian; ภาษากรีก: Διοκλής) (ราว 22 ธันวาคม ค.ศ. 244 - เสียชีวิต 3 ธันวาคม ค.ศ. 311) เมื่อแรกเกิดชื่อ “ไดโอคลีส” และรู้จักกันว่า “ดิออเกลติอานุส”เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 284 ถึงวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 286 ด้วยพระองค์เอง และระหว่างวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 286 ถึงวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 305 ในฐานะออกัสตัสแห่งตะวันออก และร่วมกับแม็กซิเมียนในฐานะออกัสตัสแห่งตะวันตก
ฌ็อง-ปอล ซาทร์
ฌ็อง-ปอล ซาทร์ (, 21 มิถุนายน พ.ศ. 2448 กรุงปารีส, ประเทศฝรั่งเศส - 15 เมษายน พ.ศ. 2523 ที่กรุงปารีส) เป็นนักเขียนนวนิยาย, นักบทละคร, นักปรัชญา และผู้มีบทบาทสำคัญในแนวคิดอัตถิภาวนิยมหรือทฤษฎีที่ว่าทุกคนนั้นอิสระและรับผิดชอบในการกระทำของตน (Existentialism) เป็นนักปรัชญาผู้ประกาศเสรีภาพของมนุษย์ในแง่ปัจเจกชน ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมเมื่อปี พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964) แต่ไม่ยอมรับรางวัลดังกล่าว
เพลโต
ในบทสนทนาของเพลโลนั้น บ่อยครั้งที่มีโสกราตีสเป็นตัวละครหลัก ซึ่งเป็นสิ่งที่สร้างความสับสนว่าความเห็นส่วนใดเป็นของโสกราตีส และส่วนใดเป็นของเพลโต
เอเร็ค เร็กซ์
กษัตริย์พลูโต () ผู้ปกครองดินแดนใต้ดินนามว่าออร์ธ ทรงคทาและมงกุฏทองแดง พระองค์มีพระวรกายเหมือนคนผอม ชอบสวมอาภรณ์หนาๆ เพราะชินกับอากาศของออร์ธที่ร้อนมากกว่า เดิมพระองค์นั้นมีพระหฤทัยดีงาม แต่เนื่องจากพระองค์ได้รับการเอาใจใส่และกำลังใจจากพระบิดาน้อย ทำให้พระองค์มีพระปรีชาสามารถไม่สู้ดี คทาของพระองค์ก็ยังอ่อนแอกว่าคทาของพีเทอร์และโพซี พลังของพระองค์ไม่สามารถรักษาชีวิตของพระมเหสีหรือโอรสธิดาไว้ได้เลย ทำให้พระองค์เศร้าพระทัยมากและพยายามใช้อำนาจของตนเพื่อทดแทนสิ่งที่สูญเสียไป แต่นั้นก็ยิ่งทำให้พระองค์อ่อนแอลงไปอีก
มาร์โก โปโล
มาร์โค ​โปโล () (15 กันยายน ค.ศ. 1254 – 9 มกราคม ค.ศ. 1324 เป็นไปได้และไม่เกิน มิถุนายน ค.ศ. 1325) เป็นนักเดินทางค้าขายและนักสำรวจชาวเวนิส-อิตาลี มาร์โก โปโลเป็นชาวตะวันตกคนแรกที่ได้เดินทางตามเส้นทางสายไหมร่วมกับบิดาและลุงของเขาไปยังประเทศจีน ซึ่งเขาเรียกว่า "คาเธ่ย์" เมื่อปี ค.ศ. 1271 และได้เข้าเฝ้าจักรพรรดิกุบไล ข่านแห่งราชวงศ์หยวน ผู้เป็นหลานปู่ของเจงกีส ข่าน และได้ใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองหางโจวช่วยงานราชสำนักถึง 17 ปี ก่อนเดินทางกลับบ้านเกิด การเดินทางของเขาถูกบันทึกไว้ในหนังสือชื่อ "อิลมีลีโอเน" ("Il Milione") หรืออีกชื่อหนึ่งคือ "บันทึกการเดินทางของมาร์โก โปโล"
ปิยะ ศาสตรวาหา
"ปิยะ ศาสตรวาหา" หรือ โป้ โยคีเพลย์บอย (เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2518 เป็นลูกคนกลาง เมื่อโป้อายุได้ 9 เดือนคุณป้าซึ่งเป็นพี่น้องกับแม่ได้ขอไปเลี้ยงทำให้โป้เติบโตมากับครอบครัวของคุณลุงซึ่งเป็นนายทหาร โป้ ศึกษาที่อนุบาลสามเสนจนถึงป.6 อีกทั้งยังมีแม่ที่เป็นอาจารย์สอนอังกฤษแถวทองหล่อก็เลยย้ายที่อยู่เพื่อมาสอนโป้ที่อนุบาลสามเสนเนื่องจากกลัวว่าลูกจะอ่อนวิชาการ เพราะโป้รักแม่ของตัวเองมาก เมื่อจบป.6 ก็สอบเข้าสาธิต มศว ปทุมวันจนถึงม.6 หลังเรียนจบม.6 เอนทรานซ์เข้าศึกษาต่อที่ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยได้เลือกศึกษาที่สาขา ศิลปศึกษา (ครุศิลป์) จึงเป็นได้เป็นครูฝึกสอนสอนศิลปะที่จุฬาฯ
พระครูธรรมาภินันท์ (ปล้อง สุสีโล)
พระครูธรรมาภินันท์ หรือ หลวงพ่อปล้อง สุสีโล (ตุลาคม พ.ศ. 2419 - 25 สิงหาคม พ.ศ. 2484) ผู้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันแพร่หลายทั่วประเทศ นอกจากหลวงพ่อจะเป็นพระที่มีศีลาจารวัตรน่าศรัทธาเลื่อมใสแล้ว ยังมีคุณลักษณะพิเศษได้รับการยกย่องให้เป็นพระเกจิอาจารย์ 1 ใน 108 รูป ของประเทศไทยในขณะนั้นด้วย ชื่อเสียงของหลวงพ่อปล้องโด่งดังมากในช่วงสมัยสงครามอินโดจีน (พ.ศ. 2483 - 2484) กรณีไทยเรียกร้องดินแดนบางส่วนคืนจากฝรั่งเศส ทหารประจำการและทหารกองหนุนทุกคนต้องออกไปรบ หน่วยทหารจากจังหวัดราชบุรีก็เช่นเดียวกันผู้ที่วัตถุมงคลของท่านต่างรอดพ้นอันตรายกลับมาทุกคน
พระครูธรรมาภินันท์ หรือ หลวงพ่อปล้อง สุสีโล ท่านเกิดเมื่อเดือน ตุลาคม พ.ศ. 2419 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านเป็นชาวตำบลท่าราบ อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรของนายแพง และนางหุ่น กองภู่ มีพี่น้อง 9 คน ท่านเป็นบุตรคนที่ 5 ในวัยเด็กได้ศึกษาหนังสือไทยและหนังสือขอมที่วัดบางลี่ ตำบลโคกหม้อ อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี แล้วไปอยู่กับพระยอด (น้าชาย) ที่วัดกันมาตุยาราม กรุงเทพ ฯ จนอายุได้ 18 ปี จึงกลับมาบรรพชาเป็นสามเณรที่วัดสุรชายาราม พ.ศ. 2437 ได้ 1 พรรษา แล้วสึกไปช่วยบิดามารดาทำนาจนอายุครบ 20 ปี ก็ได้อุปสมบทเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 ณ พัทธสีมา วัดสุรชายาราม โดยมีพระพุทธวิริยากร (จิตร ฉันโน) วัดสัตตนารถปริวัตร เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการปุณโณ วัดอัมรินทราราม (วัดตาล) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการเกิด วัดท่าโขลง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดสุรชายารามเมื่อปี พ.ศ. 2448 ได้รับสมณศักดิ์เป็น พระครูธรรมาภินันท์ เมื่อปี พ.ศ. 2474 วัตถุมงคลของท่านที่โด่งดังก็มี พระมหาอุตม์ ลักษณะเป็นพระปิดทวารทั้งเก้า ที่นิยมกันมาก ก็คือ พระมหาอุตม์เนื้อเมฆพัด มีสีดำเป็นมันวาว แจกในช่วงสร้างศาลาการเปรียญในปี พ.ศ. 2471 โดยอุบาสกจะได้รับพระมหาอุตม์ ส่วนอุบาสิกาจะได้รับพระพิมพ์กลีบตัว
ท่านละสังขารเมื่อวันทื่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2484 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร รวมสิริอายุได้ 64 ปี 44 พรรษา
เม่งจื๊อ
เม่งจื๊อ () หรือในทางตะวันตกรู้จักในชื่อ เมนเชียส () ปีเกิดที่ได้รับการยอมรับที่สุดคือประมาณ 372 - 289 ก่อนคริสตกาล หรืออาจราว 385 - 303/302 ก่อนคริสตกาล) เป็นนักปรัชญาชาวจีน เป็นคนเมืองจูทางตอนใต้ของมณฑลชานตง เม่งจื๊อได้รับถ่ายทอดแนวความคิดของขงจื๊อมาจากหลานชายของขงจื๊อเอง จึงถือว่าเป็นลูกศิษย์ของขงจื๊อคนหนึ่ง
ลอเรนโซ วัลลา
ลอเรนโซ วัลลา (Lorenso; Laurentius Valla ค.ศ. 1406-1457) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวเมืองเนเปิลส์ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (Renaissance) ก่อนการปฏิรูปศาสนาของมาร์ติน ลูเทอร์ (Martin Luther ค.ศ. 1483-1546) ซึ่งการเขียนประวัติศาสตร์ในยุคนี้จะมีลักษณะวิพากษ์วิจารณ์มากขึ้น วัลลามีผลงานด้านประวัติศาสตร์หลายชิ้น ที่โดดเด่นและได่รับการกล่าวถึงมากที่สุดคือเรื่อง Discourse on the Forgery of the Alleged Danation of Constantine ซึ่งเขียนขึ้นใน ค.ศ. 1440
จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
นโปเลียน โบนาปาร์ต () เป็นนายพลในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ดำรงตำแหน่งกงสุลเอกของฝรั่งเศส ตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1799 และได้กลายเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศสระหว่างปี ค.ศ. 1804 ถึง 1814 ภายใต้พระนามว่า จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทรงมีชัยและปกครองดินแดนส่วนใหญ่ของทวีปยุโรป และได้แต่งตั้งให้แม่ทัพและพี่น้องของเขาขึ้นครองบัลลังก์ในรัฐและอาณาจักรในยุโรปหลายแห่งด้วยกัน เช่น ราชอาณาจักรสเปน, ราชอาณาจักรเนเปิลส์, ราชอาณาจักรอิตาลี, ราชอาณาจักรฮอลแลนด์ (เนเธอร์แลนด์), ราชอาณาจักรสวีเดน
พลูทาร์ก
พลูทาร์ก () เมื่อเกิดมีชื่อว่า ปลูตาร์โคส () ต่อมาเมื่อเป็นพลเมืองโรมันได้เปลี่ยนชื่อเป็น ลูกิอุส แม็สตริอุส ปลูตาร์คุส (; ราว ค.ศ. 46 – ราว ค.ศ. 120) เป็นนักประวัติศาสตร์ นักเขียนชีวประวัติ นักเขียนบทความ และนักปรัชญาเพลโตชาวชาวโรมันเชื้อสายกรีกผู้เป็นผู้เชี่ยวชาญในการเขียนชีวประวัติและสาขาวิชาต่าง ๆ
งานเขียนที่สำคัญของพลูทาร์กก็คือ "ชีวิตของชาวกรีกและโรมันชนชั้นขุนนาง" (Parallel Lives) และ "โมราเลีย" (Moralia) พลูทาร์กเกิดในครอบครัวจากตระกูลสูงในเคโรเนียที่อยู่ทางตะวันออกของเดลฟีราว 20 ไมล์
สิทธิสตรี
เพลโต (Plato) ทราบว่าการให้สิทธิการเมืองและพลเมืองแก่ผู้หญิงจะเปลี่ยนแปลงลักษณะของทั่วไปของครอบครัวและรัฐไปอย่างมาก อริสโตเติลซึ่งได้รับคำสอนจากเพลโต อริสโตเติลได้ปฏิเสธเรื่องที่ว่าผู้หญิงคือทาสหรือขึ้นอยู่กับทรัพย์สิน อริสโตเติลแย้งว่า “ธรรมชาติได้แยกความแตกต่างระหว่างผู้หญิงและทาส” แต่อริสโตเติลคิดว่าภรรยาเป็นอย่าง “สิ่งที่ซื้อมา” อริสโตเติลแย้งว่ากิจกรรมทางเศรษฐกิจหลักของผู้หญิง คือ การทำหน้าที่ดูแลทรัพย์สินภายในบ้านที่ผู้ชายได้หามา จากการติดตามแนวคิดของอริสโตเติล แรงงานผู้หญิงไม่มีค่าเนื่องจาก “ศิลปะในการจัดการบ้านเรือน” ไม่มีความคล้ายคลึงกับศิลปะในการสร้างความร่ำรวยมั่งคั่ง เนื่องจากว่าเป็นบุคคลที่ใช้สิ่งซึ่งอีกฝ่ายสร้างขึ้น”
วรรณกรรมกรีกโบราณ
สำหรับงานร้อยแก้วมีเฮโรโดตัส และธิวซิดิดีส เป็นผู้บุกเบิกงานเขียนทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับกรีซในช่วงศตวรรษที่ 5 (และความเป็นมาก่อนหน้านั้น) ซึ่งเป็นช่วงที่ทั้งสองท่านมีชีวิตอยู่ เพลโตถ่ายทอดความคิดเชิงปรัชญาผ่านบทสนทนา ซึ่งมีโสเครตีสผู้เป็นอาจารย์ของท่านเป็นจุดศูนย์กลาง ในขณะที่อริสโตเติ้ลลูกศิษย์ของเพลโตบุกเบิกสาขาปรัชญาใหม่ๆ รวมทั้งพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์หลายแขนง รวมทั้งการจำแนกหมวดหมู่สัตว์ และทฤษฎีทางกลศาสตร์ซึ่งเป็นชุดความรู้ที่สังคมตะวันตกยึดถือกันต่อมาอีกเกือบสองพันปีจนกระทั่งถูกเปลี่ยนแปลงในสมัยของไอแซก นิวตัน
ป็อนติอุส ปีลาตุส
ป็อนติอุส ปีลาตุส () เป็นข้าหลวงชาวโรมันผู้ว่าการมณฑลจูดีอา (ค.ศ. ๒๖–๓๖ ปัจจุบันคือประเทศอิสราเอลถึงเลบานอน) ในสมัยจักรพรรดิติแบริอุส และเป็นผู้สั่งประหารพระเยซูเพราะถูกเสียงกดดันจากฝูงชนชาวยิวที่ไม่เชื่อว่าพระเยซูเป็นบุตรของพระเจ้าที่มาเรียกร้องให้ออกหมายสั่งประหารพระเยซู คริสต์ศาสนานิกายเอธิโอเปียและนิกายโบสถ์ตะวันออกนับถือปีลาตุสเป็นนักบุญ
บันทึกการเดินทางของมาร์โค โปโล
บันทึกการเดินทางของมาร์โค โปโล (, , ) เป็นวรรณกรรมบันทึกประสบการณ์ของการเดินทางไปยังตะวันออกไกลระหว่าง ค.ศ. 1271 ถึง ค.ศ. 1298 ที่เขียนโดยมาร์โค โปโลและรุสติเชลโล ดา ปิซาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 หนังสือนี้เรียกกันเล่นๆ ว่า “เรื่องฝอยล้านเรื่อง” (Il Milione) หรือ “หนังสือตื่นตา” (The Book of Wonders) บันทึกการเดินทางไปยังดินแดนต่างรวมทั้งเอเชีย, เปอร์เชีย, จีน และ อินโดนีเซีย ที่บางครั้งก็เรียกว่า “บรรยายดินแดนตะวันออก” (Oriente Poliano) หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือเล่มสำคัญและเป็นหนังสือที่แพร่หลายในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 13 มาร์โค โปโลอ้างว่าได้กลายเป็นคนสำคัญในราชสำนักของกุบไล ข่าน แต่นักวิชาการในสมัยปัจจุบันโต้แย้งกันถึงระดับความเที่ยงตรงของเนื้อหา ว่ามาร์โค โปโลได้ท่องเที่ยวไปยังราชสำนักจริงหรือเพียงแต่เล่าจากปากคำของนักเดินทางผู้อื่น “บันทึกการเดินทางของมาร์โค” เขียนเป็นภาษาฝรั่งเศสร่วมกับนักเขียนนวนิยายรักรุสติเชลโล ดา ปิซา (Rustichello da Pisa) ที่กล่าวว่าเขียนจากคำบอกเล่าของมาร์โค โปโลเมื่อเป็นนักโทษอยู่ด้วยกันในเจนัว
แอริสตอเติล
แอริสตอเติล (; ) (384 ปีก่อนคริสตกาล – 7 มีนาคม 322 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นนักปรัชญากรีกโบราณ เป็นลูกศิษย์ของเพลโต และเป็นอาจารย์ของอเล็กซานเดอร์มหาราช เขาและเพลโตได้รับยกย่องให้เป็นหนึ่งในนักปรัชญาที่มีอิทธิพลสูงที่สุดคนหนึ่ง ในโลกตะวันตก ด้วยผลงานเขียนหนังสือเกี่ยวกับฟิสิกส์ ตรรกศาสตร์ กวีนิพนธ์ สัตววิทยา การเมือง การปกครอง จริยศาสตร์ และชีววิทยา
พลูทาร์ก
พลูทาร์กศึกษาคณิตศาสตร์และปรัชญาที่สถาบันเพลโต (Platonic Academy) แห่งเอเธนส์ภายใต้การดูแลของแอมโมเนียสแห่งเอเธนส์ (Ammonius of Athens) ระหว่างปี ค.ศ. 66 ถึงปี ค.ศ. 67 เขามีเพื่อนผู้มีอิทธิพลหลายคนที่รวมทั้งกวินตุส ซอซิอุส แซแนกิโอ () และกาอิอุส มินิกิอุส ฟุนดานุส () ทั้งสองเป็นสมาชิกวุฒิสภาคนสำคัญที่พลูทาร์กอุทิศงานบางชิ้นให้ต่อมา พลูทาร์กเดินทางอย่างกว้างไกลในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนที่รวมทั้งกรีซตอนกลาง, สปาร์ตา, คอรินท์, เปตรา, ซาร์ดีส, อเล็กซานเดรีย และไปยังโรมสองครั้ง
โปเยโปโลเย
เหลียวไจจื้ออี้ (; "เรื่องประหลาดจากห้องหนังสือ") เป็นที่รู้จักในประเทศไทยว่า โปเยโปโลเย หรือสำเนียงกลางว่า ปัวเหร่อปัวหลัวหมี่ (; "ปรัชญาปารมิตา") เป็นนิยายของ ฝูซงหลิง (蒲松龄) แต่งขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิงจากเรื่องเล่าของจีน ตอนที่นำมาทำเป็นภาพยนตร์ที่ทำให้โด่งดังในหลาย ๆ ประเทศได้แก่ตอนที่มีชื่อว่า "เนี่ย เสี่ยวเชี่ยน" มีเนื้อเรื่องย้อนไปสมัยราชวงศ์ถังเล่าถึงความรักต้องห้ามระหว่างมนุษย์ที่มีนามว่า หนิงไฉ่เฉิน และปีศาจที่มีนามว่า เสี่ยวเชี่ยน พร้อมกับเล่าถึงสงครามระหว่างปีศาจและมนุษย์
โดนาโต ดันเจโล บรามันเต
โดนาโต ดันเจโล บรามันเต (ค.ศ. 1444 - 11 มีนาคม ค.ศ. 1514) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี ซึ่งเป็นผู้นำรูปแบบหรือสไตล์ที่เรียกว่าเออร์ลี่เรเนซองส์เข้ามาในเมืองมิลาน และไฮเรเนซองส์สู่โรม ซึ่ง ณ โรมแห่งนี้ เขาได้ทำการออกแบบผลงานที่เป็นที่รู้จักทั่วโลกได้แก่มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์  (St. Peter's Basilica)
สมบัติ จันทรวงศ์
ศาสตราจารย์ สมบัติ จันทรวงศ์ เป็น นักวิจัยดีเด่นแห่งชาติประจำปี 2538 อดีตศาสตราจารย์ประจำสาขาการเมืองการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรรมการสาขารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ สำนักงานคณะกรรมการสภาวิจัยแห่งชาติ ผู้เชี่ยวชาญด้านปรัชญาการเมืองคนสำคัญของประเทศและเป็นผู้บุกเบิกการสอนวิชาปรัชญาการเมืองและความคิดทางการเมืองในประเทศไทย จนได้รับการกล่าวขานว่า "เปลโตเมืองไทย"
แอริสตอเติล
ในวัยเด็กนั้นผู้ที่ให้การศึกษาแก่แอริสตอเติลคือบิดาของเขานั้นเองซึ่งเน้นหนักไปในด้านธรรมชาติวิทยา เมื่อเขาอายุได้ 18 ปีก็ได้เดินทางไปศึกษาต่อกับปรัชญาเมธีผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคนั้นคือ เพลโต ในกรุงเอเธนส์ (Athens) ในระหว่างการศึกษาอยู่กับเพลโต 20 ปีนั้นทำให้แอริสตอเติลเป็นนักปราชญ์ที่ลือนามต่อมาจากเพลโต ต่อมาเมื่อเพลโตถึงแก่กรรมในปี 347 ปีก่อนคริสต์ศักราช แอริสตอเติลจึงเดินทางไปรับตำแหน่งเป็นพระอาจารย์ของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ ในปี 343 - 342 ก่อนคริสต์ศักราช ต่อมาในปี 336 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อจากพระเจ้าฟิลิป พระองค์จึงได้พระราชทานทุนให้แก่แอริสตอเติลเพื่อจัดตั้งโรงเรียนที่สตากิราชื่อไลเซียม (Lyceum)
การแปรใช้ใหม่
การแปรใช้ใหม่ได้รับการปฏิบัติทั่วไปในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติส่วนใหญ่ หลักฐานที่มีการบันทึกไว้สามารถย้อนกลับไปในอดีตอันยาวนานถึงยุคของเพลโตเมื่อ 400 ปีก่อนคริสต์ศักราช จากการศึกษาทางโบราณคดีเกี่ยวกับการทิ้งขยะของเสียในยุคโบราณแสดงให้เห็นว่า ในช่วงระยะเวลาที่ทรัพยากรเริ่มหายากขึ้นนั้น ขยะจากบ้านเรือน (เช่น เถ้า เครื่องมือหัก เครื่องปั้นดินเผา) จะมีปริมาณน้อยลง บ่งบอกได้ถึงการนำขยะจำนวนไม่น้อยกลับไปแปรใช้ใหม่ เพราะไม่มีวัสดุใหม่มาแทนของเดิม
อเล็กซานเดอร์ เฮลิออส
อเล็กซานเดอร์ เฮลิออส (กรีก: Ἀλέξανδρος Ἥλιος; ประสูติ 40 ปีก่อนคริสตกาล - ไม่ทราบแต่อาจจะเป็นระหว่าง 29 และ 25 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นเจ้าชายแห่งราชวงศ์ปโตเลมีและเป็นพระราชโอรสพระองค์โตของพระนางคลีโอพัตราที่ 7 กับแม่ทัพชาวโรมัน มาร์ค แอนโทนี และมีพระขนิษฐาฝาแฝดนามว่าพระนางคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2 ทำให้ฝาแฝดมีเชื้อสายชาวกรีก - โรมัน และได้มีชื่อที่มาจากพระนามของบรรพบุรุษของพระองค์คือ อเล็กซานเดอร์มหาราช ชื่อที่สองของพระองค์เป็นภาษากรีกโบราณ หมายถึง "อาทิตย์" ส่วนพระขนิษฐาฝาแฝดนามว่า เซเลเน (Σελήνη) หมายถึง "ดวงจันทร์"
Non nobis solum
คติพจน์นี้มาจากประโยคหนึ่งในศาสตรนิพนธ์ที่มีอิทธิพลมากของกิแกโรเรื่อง "On Duties" (Latin: "De Officiis") ซึ่งกิแกโรเขียนไว้ว่า """" แปลว่า เราเกิดมาไม่ใช่เพื่อตัวเราเท่านััน, ประเทศของเรา เพื่อนของเรา ต่างมีส่วนร่วมในตัวเรา ประโยคนี้ กิแกโรกล่าวเองว่า เป็นการถอดความโดยตรงมาจากแนวความคิดของเพลโตในหนังสือ "Letter to Archytas (จดหมายถึงอาคาทาส)" ในบริบทของเนื้อเรื่อง ประโยคนี้สื่อว่า มนุษย์ได้รับการรังสรรค์ขึ้นเพื่อมนุษย์ด้วยกัน เพื่อเป็นประโยชน์ต่อกันและกันให้มากที่สุด กิแกโรเชื่อมโยงความคิดนี้เข้ากับคตินิยมสากลของลัทธิสโตอิก และตามลัทธินี้ มนุษย์ทุกคนมีความเกี่ยวดองกันและจำเป็นต้องมีส่วนร่วมเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม แลกเปลี่ยนความเอื้อเฟื้อโดยการให้และรับ
ประวัติศาสนาพุทธ
พระโคตมพุทธเจ้า หรือ พระพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายสิทธัตถะ เป็นพระโอรสของพระเจ้าสุทโธทนะและพระนางสิริมหามายา ประสูติในราชตระกูลศากยวงศ์ แห่งกรุงกบิลพัสดุ์ พระองค์ทรงออกผนวชเมื่อพระชนมายุ 29 พรรษา บำเพ็ญเพียรอยู่ 6 ปี จึงตรัสรู้เมื่อพระชนมายุ 35 พรรษา และทรงประกาศพระศาสนาอยู่ 45 ปี จึงเสด็จปรินิพพานเมื่อพระชนมายุได้ 80 พรรษา ซึ่งเป็นการเริ่มต้นของการนับปีพุทธศักราช
สมเด็จพระวันรัต (จ่าย ปุณฺณทตฺโต)
สมเด็จพระวันรัต มีนามเดิมว่า จ่าย เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2400 ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 10 ปีมะเส็ง เป็นบุตรนายยัง กับนางทรัพย์ ภูมิลำเนาอยู่บ้านรั้วใหญ่ อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่ออายุได้ 11 ปี ได้ย้ายมาอยู่วัดสามพระยา เพื่อศึกษาภาษาไทยและภาษาบาลีกับพระมหาฑิต อุทโย ผู้เป็นญาติ
เจ้าพระยาพลเทพ (เฉลิม โกมารกุล ณ นคร)
มหาอำมาตย์เอก เจ้าพระยาพลเทพ นามเดิม ชิต (ภายหลังเปลี่ยนเป็น เฉลิม) เกิดในสกุล "โกมารกุล ณ นคร" เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2420 ( ตรงกับวันศุกร์ ขึ้น 14 ค่ำ เดือน 10 ปีฉลู นพศก จุลศักราช 1239 ) เป็นบุตรของ พระยาศรีสรราชภักดี ( หนูเล็ก โกมารกุล ณ นคร ) กับ คุณหญิงเล็ก ศรีสรราชภักดี ( ธิดาเจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ วร บุนนาค และ ท่านผู้หญิงอิ่ม ) ท่านมีพี่น้อง ดังรายนามต่อไปนี้เมื่อเยาว์วัย ได้ศึกษาในขั้นแรก ในสำนักเรียน พระศาสนโสภณ ( อ่อน ) วัดพิชยญาติการาม ธนบุรี จน พ.ศ. 2439 จึงได้ตามเสด็จ สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุขฯ ไปศึกษาต่อ ณ ประเทศอังกฤษ ได้ศึกษาอยู่เป็นเวลา 5 ปี เดินทางกลับกรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2443
จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต (การาวัจโจ)
"จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต" เป็นภาพที่เขียนให้แก่คาร์ดินัลฟรันเชสโก มารีอา เดล มอนเต ผู้เป็นผู้อุปถัมภ์ของการาวัจโจเขียน เป็นภาพที่เขียนบนเพดานที่วิลลาในสวนที่คาร์ดินัลใช้ในการการเล่นแร่แปรธาตุ การาวัจโจจึงเขียนภาพเป็นอุปมานิทัศน์ของผู้มีความเกี่ยวข้องกับศาสตร์นี้ ที่รวมทั้งพาราเซลซัส (Paracelsus) ผู้เป็นนายแพทย์ นักชีววิทยา และนักเล่นแร่แปรธาตุ; เทพจูปิเตอร์ผู้เป็นสัญลักษณ์ของกำมะถันและอากาศ; เทพเนปจูนผู้เป็นสัญลักษณ์ของปรอทและน้ำ; และเทพพลูโตผู้เป็นสัญลักษณ์ของเกลือและโลก เทพแต่ละองค์ก็มีสัตว์สัญลักษณ์เคียงข้าง จูปิเตอร์กับเหยี่ยว, เนปจูนกับม้าน้ำ และพลูโตกับสุนัขสามหัวเซอร์เบอรัส จูปิเตอร์ยื่นมือไปหมุนวงกลมที่มีดวงอาทิตย์โคจรรอบโลก - กาลิเลโอ กาลิเลอีเป็นเพื่อนของเดล มอนเตแต่ขณะนั้นยังมิได้ประกาศทฤษฎีใหม่ที่ตรงกันข้ามกับความเชื่อที่ว่า
ประชาธิปไตย
เพลโตได้เขียนแนวคิดของเขาในหนังสืออุตมรัฐ ซึ่งนำเสนอมุมมองด้านลบของประชาธิปไตย ผ่านทางการบรรยายของโสกราตีส: "ประชาธิปไตยเป็นรูปแบบของรัฐอันมีเสน่ห์ เต็มไปด้วยความแตกต่างและความไม่มีระเบียบ และจัดให้สิ่งที่เท่าเทียมกันและสิ่งที่ไม่เท่าเทียมกันเป็นอย่างเดียวกัน" เพลโตได้กล่าวถึงรูปแบบการปกครอง 5 อย่างในงานเขียนของเขาเรียงลำดับจากดีที่สุดไปยังเลวที่สุด เพลโตได้โต้แย้งว่าคัลลิโปลิส ซึ่งนำโดยนักปราชญ์ชนชั้นสูงนั้นเป็นรูปแบบของรัฐบาลอันมีความยุติธรรม ส่วนรูปแบบการปกครองแบบอื่นนั้นมุ่งเน้นไปยังคุณธรรมชั้นต่ำกว่า เริ่มจาก เกียรติยาธิปไตย ซึ่งเชิดชูคุณค่าของเกียรติยศ ตามด้วย คณาธิปไตย ซึ่งเชิดชูคุณค่าของความมั่งคั่ง และตามด้วยประชาธิปไตย
เอเธนส์ยุคคลาสสิก
ในสมัยคลาสสิก เอเธนส์เป็นศูนย์กลางของการเรียนรู้ในทุกแขนง ไม่ว่าด้านศิลปะ คณิตศาสตร์ ดนตรี วรรณคดี หรือปรัชญา เอเธนส์เป็นที่ตั้งของ "อาคาเดเมีย" มหาวิทยาลัยที่เพลโตก่อตั้งขึ้น และ "ไลเซียม" ของอริสโตเติล เอเธนส์ยังเป็นบ้านเกิดของนักเขียน นักปรัชญา นักการทหาร รวมไปถึงรัฐบุรุษที่โดดเด่นอีกมากมาย อาทิเช่น โสเครตีส, เพลโต, เพริคลีส, อริสโตฟานีส, ซอโฟคลีส และธูซิดิดีส
เปตราก
ฟรานเชสโก เปตรากา (; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1304 - 18/19 กรกฎาคม ค.ศ. 1374) หรือที่รู้จักในชื่อภาษาอังกฤษว่า เปตราก เป็นกวีและนักวิชาการชาวอิตาลี หนึ่งในบรรดานักวิชาการในช่วงแรกๆ ของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา เขาเป็นที่รู้จักยกย่องในฐานะ "บิดาแห่งมนุษยนิยม" จากงานของเปตรากและส่วนประกอบอื่นๆ Pietro Bembo ได้สร้างรูปแบบของภาษาอิตาลีในปัจจุบันขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16
ต้นสมัยกลาง
ความสามารถในการอ่านและเขียนของฝ่ายไบแซนไทน์โดยทั่วไปมีระดับสูงกว่าทางโรมันตะวันตก ระบบการศึกษาเบื้องต้นมีอยู่โดยทั่วไปและบางครั้งแม้แต่ในชนบท ในระดับสูงขึ้นไปก็มีการสอน “อีเลียด” และตำราคลาสสิกต่างๆ แต่ระดับสูงกว่านั้นสถาบันเพลโตใหม่ (Neoplatonic Academy) ใน เอเธนส์ถูกปิดไปในปี ค.ศ. 526 โดยเพกัน แต่สถานศึกษาในอะเล็กซานเดรียในอียิปต์ยังคงเปิดสอนอยู่จนกระทั่งมาถูกปิดเมื่ออเล็กซานเดรียถูกพิชิตโดยอาหรับในปี ค.ศ. 640 มหาวิทยาลัยคอนสแตนติโนเปิลเดิมก่อตั้งโดยจักรพรรดิธีโอโดเซียสที่ 2 ในปี ค.ศ. 425 ก็อาจจะมาถูกยุบในช่วงเวลาเดียวกันนี้ด้วย แต่มาได้รับการก่อตั้งใหม่โดยจักรพรรดิมิคาเอลที่ 3 อีกครั้งในปี ค.ศ. 849 การศึกษาระดับสูงในยุคนี้เน้นการศึกษาทางวาทศาสตร์แต่ก็มีการศึกษาตรรกศาสตร์ของอริสโตเติลขั้นพื้นฐานอยู่บ้าง ระหว่างรัชสมัยของราชวงศ์มาเซโดเนียระหว่างปี ค.ศ. 867 ถึงปี ค.ศ. 1025) ไบแซนไทน์ก็อยู่ในสมัยยุคทองของการฟื้นฟูการศึกษาคลาสสิก งานค้นคว้าเดิมจากยุคนี้มีเหลืออยู่เพียงเล็กน้อยแต่ที่มีคือศัพทานุกรม, ประชุมบทนิพนธ์, สารานุกรม และบทความเห็นที่เกี่ยวกับงานสมัยนี้
จักรพรรดิเหลียวไท่จู่
สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวไท่จู่ (ค.ศ. 872 - 926) ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เหลียว ทรงพระนามเดิมว่า เย่ว์ลู่ อาเปาจี ประสูติในเผ่าชี่ตัน เมื่อ ค.ศ. 872 (พ.ศ. 1415) ครอบครัวของพระองค์ไม่สงบเพราะพระอัยกา (ปู่) ของพระองค์สิ้นพระชนม์ระหว่างรบกับชนเผ่าอื่น ส่วนพระบิดาและพระปิตุลานั้นหนีหายไป พระอัยยิกา (ย่า) จึงต้องซ่อนพระองค์ไว้เพื่อความปลอดภัย
จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
เจ้าชายเปดรูประสูติในเวลา 8 โมงเช้าของวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2341 ณ พระราชวังหลวงเกวลูซ กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส พระองค์ทรงได้รับการตั้งพระนามตาม นักบุญปีเตอร์แห่งอัลคันทารา และพระนามเต็มของพระองค์คือ เปดรู เดอ อัลคันทารา ฟรานซิสโก อันโตนิโอ ฌูเอา คาร์ลอส ซาเวียร์ เดอ เปาลา มิเกล ราฟาเอล โจอาควิม โจเซ กอนซากา ปาสโคอัล ซิปิอาโน เซราฟิม พระองค์ทรงได้รับพระอิสริยยศ "ท่านชาย" (Don) เพื่อเป็นพระเกียรติยศเมื่อประสูติ
รัฐศาสตร์
จารีตของวิชารัฐศาสตร์ก็ไม่ต่างจารีตของวิชาที่วงวิชาการไทยรับสืบทอดมาจากวงวิชาการในโลกที่ใช้ภาษาอังกฤษคือจะกล่าวอ้างไปถึงงานปรัชญาของ เพลโต และ อริสโตเติล ว่าเป็นงานที่ศึกษารัฐศาสตร์ในยุคเริ่มแรก ทว่าหากกล่าวอย่างเคร่งครัดนั้นในยุคกรีกโบราณมิได้มีการศึกษารัฐศาสตร์ เพราะการศึกษาทุกอย่างของกรีกโบราณจะเรียกว่าเป็นการ "แสวงหามิตรภาพกับปัญญา" (philosophia ปัจจุบันแปลว่าปรัชญา ซึ่งใช้แทนกันเป็นการทั่วไป แต่โดยนัยที่เคร่งครัดแล้วมีความตางกัน) อย่างไรก็ตามนักปรัชญากรีกโบราณโดยเฉพาะสายโสคราตีส, เพลโต และอริสโตเติลจะเชื่อว่า การศึกษาการเมืองคือเรื่องที่สำคัญที่สุด (politics is a master of science) การศึกษาปรัชญาโดยใช้การเมืองเป็นศูนย์กลางคือรากฐานของวิชาปรัชญาการเมือง และประวัติศาสตร์ความคิดทางการเมือง
ซอโรเพลตา
ซอโรเพลตา () ค้นพบในปี ค.ศ.1970 เป็นไดโนเสาร์ที่มีเกราะกำบังชนิดหนึ่ง ยาวประมาณ 5 เมตร อาศัยอยู่ในยุคครีเทเชียสตอนต้น กินพืชเป็นอาหาร รักสงบ ค้นพบฟอสซิลที่ทวีปอเมริกาเหนือ ลักษณะคล้ายกับเอ็ดมันโทเนีย
เปาโล มัลดีนี
เปาโล มัลดีนี () เกิดเมื่อวันที่26 มิถุนายน ค.ศ. 1968 เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลี เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเอซีมิลานตลอดการค้าแข้ง มัลดีนีได้ชื่อว่าเป็นกองหลังระดับโลก โดยเฉพาะการเล่นในฝั่งซ้าย
จัมบัตติสตา ปิตโตนี
จัมบัตติสตา ปิตโตนี () หรือ โจวันนี บัตติสตา ปิตโตนี (; 6 มิถุนายน ค.ศ. 1687 - 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1767) เป็นจิตรกรยุคบาโรกตอนปลายและโรโกโกชาวเวนิสในคริสต์ศตวรรษที่ 18 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและจิตรกรรมสีน้ำมัน. ปิตโตนี เป็นหนึ่งในจิตรกรที่สำคัญที่สุดของประวัติศาสตร์ศิลปะอิตาเลียนทั้งหมดและตัวแทนชั้นนำของการวาดภาพชาวเวนิสศตวรรษที่ 18, ในช่วงเวลาที่เขาเป็นจิตรกรที่ถูกแสวงหามากที่สุดโดยครอบครัวของกษัตริย์ของยุโรปทั้งหมด.
คลีโอพัตรา
คลีโอพัตราที่ 7 ฟิโลพาเธอร์ (; หรือรู้จักทั่วไปในนาม คลีโอพัตรา) (มกราคม ปีที่ 69 ก่อนคริสตกาล – 12 สิงหาคม ปีที่ 30 ก่อนคริสตกาล) เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณและเชื้อพระวงศ์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ทอเลมีแห่งมาซิโดเนีย ดังนั้นจึงเป็นผู้ปกครองอียิปต์ที่มีเชื้อสายกรีกคนสุดท้าย บิดาของพระนางคือทอเลมีที่ 12 ออเลติส และคาดว่าพระมารดาเป็นเชษฐภคินีของโอเลเตส ทรงพระนามว่า คลีโอพัตราที่ 5 ทรีฟาเอนา ชื่อ "คลีโอพัตรา" เป็นภาษากรีก แปลว่า "ความเจริญรุ่งเรืองของบิดา" พระนามเต็มของพระนางคือ "คลีโอพัตรา เธอา ฟิโลปาตอร์" ซึ่งหมายถึง "เทพีคลีโอพัตรา ผู้เป็นที่รักของบิดา" พระนางมีพระปรีชาสามารถมาก ทรงแตกฉานถึง 14 ภาษา เช่น ฮิบรู, ละติน, มาเซดอนโบราณ, เอธิโอเปียน, ซีเรีย, เปอร์เซีย, และ อียิปต์ ซึ่งแม้แต่ในราชวงศ์ น้อยคนนักที่จะแตกฉานภาษานี้
พลูโต
พลูโต อาจหมายถึง
ดาวพลูโต
ดาวพลูโตถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2473 โดยไคลด์ ทอมบอ และถูกจัดให้เป็นดาวเคราะห์ดวงที่ 9 ที่โคจรรอบดวงอาทิตย์ สถานะการเป็นดาวเคราะห์ของมันเริ่มเป็นที่สงสัยเมื่อมีการค้นพบวัตถุประเภทเดียวกันจำนวนมากซึ่งถูกค้นพบในภายหลังในบริเวณแถบไคเปอร์ ความรู้ที่ว่าดาวพลูโตเป็นดาวเคราะห์หินขนาดใหญ่ที่เป็นน้ำแข็งเริ่มถูกคัดค้านจากนักดาราศาสตร์หลายคนที่เรียกร้องให้มีการจัดสถานะของดาวพลูโตใหม่ ในปี พ.ศ. 2548 มีการค้นพบอีริส วัตถุในแถบหินกระจาย ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าดาวพลูโต 27% ซึ่งทำให้สหพันธ์ดาราศาสตร์สากล (IAU) จัดการประชุมซึ่งเกี่ยวกับการตั้ง "นิยาม" ของดาวเคราะห์ขึ้นมาครั้งแรก ในปีเดียวกัน หลังสิ้นสุดการประชุม ดาวพลูโตถูกลดสถานะให้เป็นกลุ่ม "ดาวเคราะห์แคระ" แต่ยังมีนักดาราศาสตร์บางคนที่ยังคงจัดให้ดาวพลูโตเป็นดาวเคราะห์
ประวัติศาสตร์ความคิดทางการเมือง
พลาโต/เพลโต (Plato 429-348 B.C.)
พระเจ้ามิลินท์
เหรียญของพระองค์จำนวนมากที่ถูกขุดพบ ยืนยันถึงทั้งการค้าที่เจริญรุ่งเรืองและช่วงระยะเวลาของจักรวรรดิของพระองค์ พระเจ้าเมนันเดอร์ยังได้เป็นผู้อุปัฏภัมภ์พระพุทธศาสนา และบทสนทนาของพระองค์กับพระนาคเสน พระเถระนักปราชญ์ชาวพุทธ ก็ถูกบันทึกไว้เป็นผลงานสำคัญทางพระพุทธศาสนาชื่อว่า "มิลินทปัญหา" (ปัญหาของพระเจ้ามิลินท์) หลังจากที่พระองค์สวรรคตในปี 130 ก่อน ค.ศ. พระมเหสีของพระองค์พระนามว่า อะกาทอคลีอา (Agathokleia) ก็รับช่วงต่อโดยเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระโอรสของพระองค์พระนามว่า สตราโต ที่ 1 (Strato I ) การบันทึกของชาวพุทธบอกว่าพระองค์ส่งมอบอาณาจักรไปสู่พระโอรสและปลีกตัวเองจากโลก แต่พลูตาร์ชบันทึกว่าพระองค์สวรรคตในค่ายในขณะที่มีการออกรบทางทหาร และยังบอกว่า พระอัฏฐิของพระองค์ถูกแบ่งออกเป็นส่วนเท่าๆกันเพื่อเมืองต่างๆเพื่อนำไปประดิษฐานในอนุสรณ์สถานอาจจะเป็นสถูปทั่วทั้งอาณาจักรของพระองค์
อ็องตวน วาโต
เขาเกิดที่วาล็องเซียน (Valenciennes) ในพ.ศ. 2227 ตอนอายุ 18 ปี อ็องตวน วาโตหนีไปที่ปารีสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 พ.ศ. 2247 (ค.ศ. 1704) เขาเริ่มทำงานในสตูดิโอของโกลด ฌีโย (Claude Gillot) ผู้ออกแบบและสร้างสำหรับเวที ฌีโยแนะนำอ็องตวนสู่โลกของนักมายากลและตัวตลก และกระตุ้นความสนใจของเขาในดุลยภาพทางศิลปะต่อมารยาทสง่างาม จิตใจของวาโตได้แรงบันดาลใจโดยโรงละครฝรั่งเศสคลาสสิกกอเมดีฟร็องแซซ (Comédie Française) แต่เขารักความสว่างของโรงละครปารีเซียงในประเพณีตลกของโรงละครสด (commedia dell’arte) มากกว่า
อุตมรัฐ
อุตมรัฐ (, มีความหมายว่า "การปกครองที่ดีที่สุด"; , มีความหมายว่า "กิจการสาธารณะ"; ) เป็นบทสนทนาของโสกราตีสที่เขียนโดยเพลโต ประมาณ 360 ปีก่อนคริสตกาล เป็นหนึ่งในบรรดางานเขียนที่มีอิทธิพลต่อทฤษฎีทางด้านปรัชญาและการปกครองอย่างมากที่สุด และเป็นผลงานที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของเพลโต เนื้อหาในเรื่องเป็นการสนทนาระหว่างโสกราตีสกับชาวกรุงเอเธนส์ และชาวต่างชาติอีกจำนวนหนึ่ง ที่ถกเถียงกันเกี่ยวกับเรื่องความยุติธรรม และข้อสงสัยว่าผู้มีใจเป็นธรรมจะมีความสุขมากกว่าผู้มีใจคดหรือไม่หากมีนครในอุดมคติ โดยที่นครแห่งนี้ปกครองโดยกษัตริย์ผู้เป็นปราชญ์ บทสนทนาแสดงให้เห็นถึงลักษณะของนักปรัชญา รูปแบบและความขัดแย้งระหว่างแนวคิดทางปรัชญากับงานกวีนิพนธ์ รวมถึงสื่อให้เห็นจิตวิญญาณอันเป็นอมตะ
ขงจื๊อ
ขงจื๊อเดิมชื่อว่า ชิว （丘）ชื่อรอง จ้งหนี （仲尼） เป็นชาวเมือง โจวอี้ （陬义）ในแคว้นหลู่ปัจจุบันคือเมือง ชวีฟู่ （曲阜）ในมณฑล ซานตง （山东）ท่านเกิดในสมัยชุนชิว （春秋）เมื่อ 551 ปีก่อนคริสตกาล ถึงแก่กรรมเมื่อ 479 ปีก่อนคริสตกาล สิริอายุ 73 ปี
พลูทาร์ก
พลูทาร์กเกิดราวปี ค.ศ. 46 ในเมืองเล็ก ๆ ชื่อไครอเนอา () ในบริเวณที่เรียกว่าโบยอตีอา () ในกรีซ ชื่อของพ่ออาจจะเป็นนีการ์คุสที่สันนิษฐานจากการตั้งชื่อตามธรรมเนียมกรีกที่ตั้งชื่อข้ามชั่วคน ครอบครัวมีฐานะดี ปู่ของพลูทาร์กชื่อลัมปรีอัสตามที่บันทึกใน "โมราเลีย" พลูทาร์กกล่าวถึงพี่น้องชายตีมอนและลัมปรีอัสหลายครั้งในบทความที่เขียน และเมื่อกล่าวถึงตีมอนก็เป็นกล่าวถึงด้วยความรัก ในปี ค.ศ. 1624 รุอาลดุส (Rualdus) กล่าวในงานเขียน "ชีวิตของพลูทาร์ก" ว่ามีภรรยาชื่อตีมอกเซนาจากหลักฐานงานเขียนของพลูทาร์กเอง ที่เป็นจดหมายที่เขียนถึงภรรยาขอร้องไม่ให้เศร้าโศกจนเกินควรจากการสูญเสียลูกสาวคนโตสองคนที่คนหนึ่งชื่อตีมอกเซนาเช่นเดียวกับแม่ สิ่งที่น่าสนใจในจดหมายฉบับนี้คือนัยยะที่พลูทาร์กกล่าวถึงความเชื่อในเรื่องการกลับชาติมาเกิด (reincarnation)
ปโตเลมีแห่งมอร์เรเตเนีย
ปโตเลมีแห่งมอร์เรเตเนีย (กรีกโบราณ: Πτολεμαῖος ละติน: Ptolemaeus; ประสูติ 13 หรือ 9 ปีก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 40) เป็นกษัตริย์หุ่นของโรมันและผู้ปกครองของมอร์เรเตเนีย ซึ่งเป็นจังหวัดหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน พระองค์เป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งของชนเผ่าเบอร์เบอร์แห่งนูมิเดีย และผ่านทางพระมารดา โดยพระนางคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2 ซึ่งเป็นสมาชิกของราชวงศ์ปโตเลมี
ขงจื๊อ
ขงจื๊อ (; ; ภาษาไทยมีเรียกกันหลายชื่อ เช่น ขงฟู่จื่อ ขงบรมครูจื่อ ข่งชิว) (ตามธรรมเนียม, 8 กันยายน 551 - 479 ปีก่อน ค.ศ.) หรือ วันที่ 27 เดือน 8 (八月廿七日) ตามปฏิทินทางจันทรคติของจีน ชื่อรอง "จ้งหนี" เป็นนักคิดและนักปรัชญาสังคมที่มีชื่อเสียงของจีน คำสอนของขงจื๊อนั้น ฝังรากอิทธิพลลึกลงไปในสังคมเอเชียตะวันออกมาเป็นเวลาถึง 20 ศตวรรษ หลักปรัชญาของขงจื๊อนั้นเน้นเกี่ยวกับศีลธรรมส่วนตัว และศีลธรรมในการปกครอง ความถูกต้องเหมาะสมของความสัมพันธ์ในสังคม และ ความยุติธรรมและบริสุทธิ์ใจ
เปียโร ดิ โคสิโม เดอ เมดิชิ
เปียโร ดิ โคสิโม เดอ เมดิชิ () (19 กันยายน ค.ศ. 1416 - (2 ธันวาคม ค.ศ. 1469) เปียโร ดิ โคสิโม เดอ เมดิชิเกิดเมื่อวันที่ (19 กันยายน ค.ศ. 1416 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี เป็นบุตรของ โคสิโม เดอ เมดิชิ และ คอนเทสสินา เด บาร์ดิ (Contessina de' Bardi) เปียโรสมรสกับคอนเทสสินา เด บาร์ดิ (Lucrezia Tornabuoni) และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1469 ที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี เปียโรเป็นผู้ปกครองฟลอเรนซ์โดยปริยายระหว่าง ค.ศ. 1464 ถึงปี ค.ศ. 1469 ระหว่างสมัยฟื้นฟูศิลปะวิทยา เปียโรเป็นพ่อของลอเรนโซ เดอ เมดิชิและจุยเลียโน เดอ เมดิชิ
เล่าจื๊อ
เล่าจื๊อ (; ) นักปรัชญาชาวจีนที่มีชื่อเสียงที่สุดท่านหนึ่ง เชื่อกันว่ามีชีวิตอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช ในช่วงของสงครามปรัชญา และสงครามการเมืองยุคชุนชิว เล่าจื๊อได้เขียนตำราอันเป็นแบบแผนในทางเต๋า นั่นคือ "เต้าเต๋อจิง" (道德經) ซึ่งเป็นวรรณกรรมทางศาสนสเต๋าที่ยังคงตกทอดมาถึงยุคปัจจุบันนี้ เล่าจื๊อเป็นนักปราชญ์ที่เชี่ยวชาญทางเต๋า ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ดาราศาสตร์
ชาวเคลต์
นักวิชาการบางท่านมีความเห็นว่าเอิร์นฟีลด์ (Urnfield culture) ของทางด้านเหนือของเยอรมนีและเนเธอร์แลนด์เป็นบริเวณต้นกำเนิดของเคลต์ที่เป็นอารยธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของสาขาอารยธรรมตระกูลอินโด-ยูโรเปียน อารยธรรมนี้มีศูนย์กลางอยู่ตอนกลางของทวีปยุโรป ระหว่างปลายยุคสำริดตั้งแต่ราว 1200 ปีก่อนคริสต์ศักราชจนกระทั่งถึง 700 ปีก่อนคริสต์ศักราชที่สืบเนื่องมาจากอารยธรรมอูเญชิตเซ (Únětice culture) และอารยธรรมทิวมิวลัส (Tumulus cultures) ระหว่างสมัยอารยธรรมเอิร์นฟีลด์ก็มีขยายจำนวนประชากรขึ้นเป็นจำนวนมากในบริเวณที่ว่าซึ่งอาจจะเป็นผลมาจากการปรับปรุงวิธีการเกษตรกรรม นักประวัติศาสตร์กรีกเอโฟรัส (Ephorus) แห่งไซม์ในเอเชียไมเนอร์บันทึกเมื่อสี่ร้อยปีก่อนคริสต์ศักราชว่าชาวเคลต์มาจากเกาะที่ปากแม่น้ำไรน์ผู้ถูก "ขับจากบริเวณนั้นเพราะสงครามที่เกิดขึ้นบ่อย ๆ และความรุนแรงเมื่อน้ำทะเลสูงขึ้น"
จาโกโป ปอนตอร์โม
จาโคโป ปอนตอร์โม หรือ ปอนตอร์โม () (24 พฤษภาคม ค.ศ. 1494 - 2 มกราคม ค.ศ. 1557) เป็นจิตรกรสมัยแมนเนอริสม์ตระกูลฟลอเรนซ์คนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน และการเขียนภาพเหมือน ปอนตอร์โมมีชื่อเสียงในการวางตัวแบบเอี้ยวตัว, การบิดเบือนทัศนียภาพ, การใช้สีที่ไม่ใช่ธรรมชาติซึ่งมาจากความเป็นคนที่อยู่นิ่งไม่ได้และเป็นคนมีอารมณ์ที่ทำนายไม่ได้
พลูโต (เทพปกรณัม)
พลูโต () ทรงเป็นผู้ครองโลกบาดาลในเทพปกรณัมคลาสสิก พระนามก่อนหน้าของพระองค์ คือ เฮดีส ซึ่งใช้เป็นชื่อเรียกโลกบาดาลมากกว่า ในศาสนาและเรื่องปรัมปรากรีกโบราณ พลูโตแทนมโนทัศน์ด้านบวกมากกว่าของพระเจ้าผู้ทรงเป็นประธานเหนือชีวิตหลังความตาย พลูตอนมักผสมกับพลูตอส (, ) พระเจ้าแห่งความมั่งคั่ง เพราะพบทรัพย์แร่ใต้ดิน และด้วยพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าคะเธาะนิค (chthonic) พระองค์จึงทรงปกครองแผ่นดินลึกอันมีเมล็ดพืชที่จำเป็นสำหรับการเก็บเกี่ยวอันอุดมสมบูรณ์ด้วย
ความตลกขบขัน
ทฤษฎีความตลกขบขันของชาวตะวันตกมีจุดกำเนิดที่นักปราชญ์เพลโต ผู้ให้เครดิตกับโสกราตีส โดยเป็นตัวละครเชิงประวัติศาสตร์ในบทสนทนาเรื่อง "Philebus" (หน้า 49b) ซึ่งมองว่าหัวใจของเรื่องน่าหัวเราะก็คือความเขลาของคนอ่อนแอ ที่ไม่สามารถโต้ตอบได้เมื่อถูกหัวเราะเยาะ
ต่อมาในปรัชญากรีกโบราณ ในหนังสือทฤษฎีวรรณกรรม "Poetics" (1449a, หน้า 34-35) อาริสโตเติลได้เสนอว่า ความไม่น่าชมแต่ไม่ถึงกับขยะแขยงเป็นหัวใจของความน่าขำ
ลายอาหรับ
งานของนักปราชย์โบราณเช่นเพลโต, ยูคลิด, อารยภาตะ (Aryabhata) และพราหมคุปตะ (Brahmagupta) ได้รับการศึกษากันอย่างแพร่หลายในบรรดาผู้มีการศึกษา และมีการทำการค้นคว้าเพิ่มเติมเพื่อหาวิธีแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ที่เกิดขึ้นจากความต้องการของศาสนาอิสลามในการคำนวณกิบลัต เวลาประกอบกิจละหมาดและรอมะฎอน ปรัชญาของเพลโตที่เกี่ยวกับการมีอยู่ของความเป็นจริงที่แยกออกไปจากสิ่งอื่นที่เป็นความเป็นจริงอันสมบูรณ์แบบทั้งในทางรูปทรงและลักษณะ, ทฤษฎีเรขาคณิตของยูคลิดที่ขยายความโดยอัล-อับบาส อิบุน ซาอิด อัล-ยาวารี (العباس بن سعيد الجوهري‎ - Al-Abbās ibn Said al-Jawharī) (ราว ค.ศ. 800–ค.ศ. 860) ใน “"ความเห็นเกี่ยวกับทฤษฎีของยูคลิด"”, ตรีโกณมิติโดยอารยภาตะและพราหมณคุปตะที่ขยายความโดยอัลคอวาริซมีย์ (محمد بن موسی خوارزمی - Al-Khwārizmī) (ค.ศ. 780-ค.ศ. 850) และการพัฒนาทฤษฎีเรขาคณิตทรงกลม โดยอะบู อัลวาฟา บัซจานี (ابوالوفا بوزجانی‎ - Abū al-Wafā' Būzjānī) (ราว ค.ศ. 940–ค.ศ. 998)
จัสตา กราตา โฮโนเรีย
กาลลา พลาซิเดียเป็นพระราชธิดาของจักรพรรดิธีโอโดเซียสที่ 1 กับพระมเหสีองค์ที่สอง พระเชษฐาองค์โตของพลาซิเดียสิ้นพระชนม์ตั้งแต่อยังทรงพระเยาว์ พระราชมารดาเสด็จสวรรคตเมื่อทรงให้กำเนิดทารกในปี ค.ศ. 394 กาลลา พลาซิเดียเป็นลูกพี่ลูกน้องทางพระราชบิดากับจักรพรรดิโฮโนริอัส
เวลา
เครื่องมือวัดเวลาอีกชนิดหนึ่งที่แม่นยำก็คือ นาฬิกาน้ำ ซึ่งคิดค้นครั้งแรกในอียิปต์ ต่อมาก็เป็นที่แพร่หลายเนื่องจากสามารถใช้วัดเวลาในตอนกลางคืนได้ ทว่าต้องมียามรักษาเวลาคอยเติมน้ำมิให้พร่องอยู่เสมอ กล่าวกันว่า เพลโต ได้ประดิษฐ์นาฬิกาน้ำสำหรับปลุกนักเรียนของเขาให้ตื่นขึ้น โดยอาศัยหลักการเติมน้ำลงในภาชนะทรงกระบอก โดยในภาชนะนั้นจะมีภาชนะใส่ลูกตะกั่วหลาย ๆ ลูก ซึ่งถ้าน้ำมีมากจนล้น ลูกตะกั่วก็จะตกลงใส่ถาดทองแดง เกิดเสียงดังขึ้น
จาโกโม บัลลา
เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ.1871 ที่เมืองตูริน ซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้นปีเอมอนเต (พีดมอนต์) ซึ่งเป็นเขตการปกครองหนึ่งใน 20 แคว้นของประเทศอิตาลี เป็นลูกชายของนักเคมี และช่างภาพมือสมัครเล่น เมื่อบัลลามีอายุได้เพียง 8 ปี พ่อของเขาได้เสียชีวิตลง ทำให้ครอบครัวตกอยู่ในสภาวะยากลำบาก ในปี ค.ศ.1883 เพื่อที่จะช่วยเหลือแม่ บัลลาจึงเริ่มทำงานโดยการเป็น lithographer (ช่างทำภาพพิมพ์หิน) ดังนั้นความสนใจทางด้านศิลปะของเขานั้นได้ถูกกระตุ้นมาตั้งแต่วัยเยาว์ ในปี ค.ศ. 1891 เขาได้เรียนในระยะสั้นๆ ที่ Accademia Albertina และ Liceo artistico ในตูริน ได้จัดแสดงงานศิลปะเป็นครั้งแรกภายใต้การอุปถัมภ์ของสมาคมศิลปะในเมืองของเขา ต่อจากนั้นได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยตูริน
ประเทศกรีซ
นักปรัชญากรีซที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันทั่วโลกในฐานะ เสาหลักของปรัชญาตะวันตก มีอยู่3ท่านคือ โสกราตีส เพลโต และอริสโตเติล
เบนิโต มุสโสลินี
เบนีโต อามิลกาเร อานเดรอา มุสโสลีนี () เรียกชื่อโดยทั่วไปว่า "อิลดูเช" (Il Duce) แปลว่า "ท่านผู้นำ" เป็นจอมเผด็จการและนายกรัฐมนตรีของประเทศอิตาลี (พ.ศ. 2465 – พ.ศ. 2486) เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2426 ในครอบครัวที่ยากจนที่เมืองโดวีอาดีเปรดัปปีโอ (Dovia di Predappio) ในจังหวัดฟอร์ลิ แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา แต่ด้วยเวลาไม่นาน มุสโสลีนีได้กลายเป็นนักสังคมนิยมยุวชนที่หลักแหลมและมีอันตราย แต่ต่อมาต้องลาออกจากพรรคสังคมนิยมอิตาลีเนื่องจากสนับสนุนการเข้าแทรกแซงสงครามโลกครั้งที่ 1
จักรพรรดิออทโทที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิออทโทที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (ค.ศ. 955 - 7 ธันวาคม ค.ศ. 983) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ออทโท ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 967 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 983 พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิออทโทที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ อเดลัยเดแห่งอิตาลี
เปเล่
เอดซง อารังชีส ดู นาซีเมงตู () หรือ เปเล่ () (เกิด 23 ตุลาคม พ.ศ. 2483) แล้วนักฟุตบอลชาวบราซิล เล่นให้ฟุตบอลทีมชาติบราซิลชนะฟุตบอลโลก 3 ครั้ง และได้ชื่อว่าเป็น "ราชาฟุตบอล" หรือ "ไข่มุกดำ" เขาเกษียณการเล่นฟุตบอลใน พ.ศ. 2520
คลาล่า แปตะชิ
คลาร่า แปตะชิ ()เกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ 2455 ที่กรุงโรม,ประเทศอิตาลี เธอเป็น อณุภรรยาของ เบนิโต มุสโสลินีเธอถูกประหารชีวิตพร้อมกับเบนิโต มุสโสลินีในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ 2488 ที่เมือง Giulino di Mezzegra จังหวัด โคโม ประเทศ อิตาลี
จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล
เจ้าชายเปดรูประสูติเวลา 02.30 น. ของวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1825 ในพระราชวังเซา คริสโตเบา รีโอเดจาเนโร จักรวรรดิบราซิล ทรงได้รับการตั้งพระนามตามนักบุญเปดรูแห่งอัลคันทารา พระนามเต็มของพระองค์คือ เปดรู เดอ อัลคันทารา โจเอา คาร์ลอส ลีโอโพลโด ซัลวาดอร์ บีเบียโน ฟรานซิสโก ซาเวียร์ เดอ เปาลา ลีโอคาดีโอ มิเกล กาเบรียล ราฟาเอล กอนซากา ทางพระราชบิดาของพระองค์คือ จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล พระองค์ทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ ราชวงศ์บราแกนซาสายบราซิล(ภาษาโปรตุเกส: Bragança) และทรงได้รับการถวายพระเกียรติเป็น "ดอม"(Dom; ลอร์ด)เมื่อแรกประสูติ เจ้าชายเปดรูทรงเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าโจเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส ผู้เป็นพระอัยกาและทรงเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส ผู้เป็นพระปิตุลา พระราชมารดาของเจ้าชายเปดรูคือ อาร์คดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดิน่าแห่งออสเตรีย ทรงเป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์พระองค์สุดท้าย ทางพระราชมารดา เจ้าชายเปดรูทรงเป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ผู้เป็นพระมาตุลาและทรงเป็นพระญาติกับจักรพรรดินโปเลียนที่ 2, จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1แห่งจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีและจักรพรรดิแม็กซีมีเลียนที่ 1แห่งจักรวรรดิเม็กซิโก
เพลโต
ผลงานที่เป็นที่จดจำที่สุด หรืออาจเป็นผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเพลโต ก็คืออภิปรัชญาแบบทวิภาค ที่มักเรียกกันว่า (ในอภิปรัชญา) ลัทธิเพลโต หรือ (ถ้าเรียกให้เกินจริง) สัจนิยม    อภิปรัชญาของเพลโตได้แบ่งโลกออกเป็นสองมุม คือ โลกของรูปแบบ (form) และโลกที่รับรู้ได้ เขามองว่าโลกที่รับรู้ได้ รวมถึงสิ่งของต่าง  ๆ ในนั้น คือ สำเนาที่ไม่สมบูรณ์แบบจาก "รูปแบบ" ที่คิดคำนึงได้ หรือ "แนวความคิด"   โดยที่รูปแบบเหล่านี้จะไม่เปลี่ยนแปลง และอยู่ในสภาวะสมบูรณ์แบบเสมอ   การทำความเข้าใจกับรูปแบบเหล่านี้จะต้องใช้สติปัญญา หรือความเข้าใจเท่านั้น อย่างไรก็ตามแนวคิดของการแบ่งแยกนี้ได้มีการค้นพบมาก่อนหน้าเพลโนในปรัชญาของโซโรแอสเตอร์ โดยเรียกว่าโลกมินู (ปัญญา) และ โลกกีติ (สัมผัส) รวมถึงแนวคิดเกี่ยวกับรัฐอุดมคติ ที่โซโรแอสเตอร์เรียกว่า ชาห์ริวาร์ (เมืองอุดมคติ)
ฆวน เบาติสตา เด โตเลโด
เขาเกิดในกรุงมาดริดโดยที่ไม่มีข้อมูลในวัยเด็กของเขา ในปี ค.ศ. 1547 โตเลโดเดินทางไปที่กรุงโรม และเข้าเป็นนักเรียนของมีเกลันเจโล บัวนาร์โรตี หลังจากนั้นเขาได้เดินทางไปที่เมืองเนเปิลส์ ณ ที่นี่เขาได้รับคำสั่งให้เข้าพบอุปราชสเปนแห่งเนเปิลส์นามว่า เปโดร อัลบาเรซ เด โตเลโด เพื่อรับงานเป็นสถาปนิกให้กับจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 เขาได้ออกแบบอาคารหลายหลังที่นั่น รวมทั้งสตราดาดีโตเลโด (Strada di Toledo) [ในปี ค.ศ. 1870 เปลี่ยนชื่อมาเป็น สตราดาดีโรมา (Strada di Roma)] โบสถ์ซานจาโกโมเดลยีสปัญญูโวลี (St. Giacomo degli Spagnuoli) และอาคารอื่น ๆ อีกหลายหลัง
ออกัสตินแห่งฮิปโป
ก่อนจะมานับถือศาสนาคริสต์เข้าพิธีบัพติศมาในปี ค.ศ. 387 ออกัสตินเคยนับถือศาสนามาณีกี และยังได้รับอิทธิพลทางความคิดจากลัทธิเพลโตใหม่ของพลอไทนัส ออกัสตินจึงได้พัฒนาเทววิทยาและปรัชญาในแบบของตนเอง เมื่อจักรวรรดิโรมันตะวันตกใกล้จะแตก ท่านเล็งเห็นว่าคริสตจักรโรมันคาทอลิกจะเป็นเทวนครฝ่ายจิตวิญญาณให้กับประชาชนต่อไป แนวคิดของออกัสตินยังส่งผลมาตลอดสมัยกลาง
เพลโต
แต่คุณภาพของบทสนทนาได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากตลอดช่วงชีวิตของเพลโต เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่างานชิ้นแรก ๆ ของเพลโตนั้น วางรากฐานอยู่บนความคิดของโสกราตีส ในขณะที่ในงานเขียนชิ้นถัด ๆ มา เขาได้ค่อย ๆ ฉีกตัวเองออกจากแนวคิดของอาจารย์ของเขา ในงานชิ้นกลาง ๆ โสกราตีสได้กลายเป็นผู้พูดของปรัชญาของเพลโต และรูปแบบของการถาม-ตอบ ได้เปลี่ยนเป็นแบบ "เหมือนท่องจำ" มากขึ้น: ตัวละครหลักนั้นเป็นตัวแทนของเพลโต ในขณะที่ตัวละครรอง ๆ ไป แทบไม่มีอะไรจะกล่าวนอกจาก "ใช่" "แน่นอน" และ "จริงอย่างยิ่ง" งานชิ้นหลัง ๆ แทบจะมีลักษณะเหมือนเรียงความ และโสกราตีสมักไม่ปรากฏหรือเงียบไป เป็นที่คาดการณ์กันว่างานชิ้นหลัง ๆ นั้นเขียนโดยเพลโตเอง ส่วนงานชิ้นแรก ๆ นั้นเป็นบันทึกของบทสนทนาของโสกราตีสเอง ปัญหาว่าบทสนทนาใดเป็นบทสนทนาของโสกราตีสอย่างแท้จริง เรียกว่าปัญหาโสกราตีส
เปาโล มิกิ
มิกิเกิดราวปี ค.ศ. 1562 ในครอบครัวทหารระดับสูงในประเทศญี่ปุ่น เมื่อโตขึ้นก็เข้าเรียนที่วิทยาลัยของคณะเยสุอิต และได้เป็นสมาชิกคณะนั้นในปี ค.ศ. 1580 ท่านเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักเทศน์ และชักนำชาวญี่ปุ่นจำนวนมากให้มานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ไดเมียวผู้ทรงอิทธิพลในญี่ปุ่นสมัยนั้นเกรงอิทธิพลของพวกมิชชันนารีว่าจะส่งผลต่อความมั่นคงของรัฐ จึงให้ดำเนินการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนอย่างหนัก มิกิและนักบวชคาทอลิกองค์อื่น ๆ อีกราว 25 องค์ถูกจำคุก ทรมานร่างกาย และต่อมาถูกตรึงกางเขนที่เมืองนะงะซะกิ เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1597 ขณะถูกตรึงกางเขน มิกิยังคงเทศนาประกาศข่าวดีและกล่าวให้อภัยแก่ทุกคนที่สังหารท่าน
นิกโกเลาะ มาเกียเวลลี
นิกโกเลาะ ดี แบร์นาโด เดย์ มาเกียเวลลี (; 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1469 - 21 มิถุนายน ค.ศ. 1527) เป็นนักปรัชญา นักเขียน และนักรัฐศาสตร์ชาวอิตาลี นับเป็นหนึ่งในบิดาแห่งรัฐศาสตร์ยุคใหม่ มีชีวิตอยู่ในยุคเรอเนซองส์ ซึ่งเขาเป็นนักวิชาการ นักปรัชญาการเมือง นักดนตรี กวี นักเขียนบทละคร แต่ที่สำคัญคือเขาเป็นอาสาสมัครสาธารณกิจแห่งสาธารณรัฐฟลอเรนไทน์ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1498 หลังจากที่ จิโรลาโม ซาโวนาโรลา ถูกไล่ออกและประหารชีวิต สภา Great Council ได้เลือกให้มาเกียเวลลีเป็นเลขานุการสถานทูตที่สองของสาธารณรัฐฟลอเรนซ์ (second Chancery of the Republic of Florence) ได้รับการยกย่องว่าเป็น บิดาแห่งรัฐศาสตร์สมัยใหม่
เพลลา
เพลลา () เป็นเมืองโบราณตั้งอยู่ทางตอนกลางของมาเซโดเนีย ประเทศกรีซ รู้จักกันดีในฐานะที่เป็นเมืองหลวงในประวัติศาสตร์ของราชอาณาจักรมาเกโดนีอา ในสมัยกรีซโบราณ และเป็นสถานที่ประสูติของทั้งพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช และพระเจ้าพีลิปโปสที่ 2 พระราชบิดาของพระองค์ ชื่อ "เพลลา" ในภาษากรีกโบราณ หมายถึง "ก้อนหิน"
จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิเลโอโปลด์(หรือลีโอโพลด์) ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (, ) (9 มิถุนายน ค.ศ. 1640 - 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1705) แห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ของจักรวรรดิระหว่างปี ค.ศ. 1658 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1705 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์รองในจักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระนางมาเรีย อันนาแห่งบาวาเรีย จักรพรรดินีมเหสีพระองค์แรก ลีโอโพลด์ทรงกลายมาเป็นรัชทายาทโดยนิตินัยหลังจากการสวรรคตด้วยโรคฝีดาษของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งฮังการีพระเชษฐาธิราชเมื่อวันที่9 กรกฎาคม ค.ศ. 1658
แจงโก้ เฟทท์
แจงโก้ เฟทท์มีชีวิตอยู่ในช่วงปีที่ 66 ก่อนยุทธการยาวิน ถึงปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน เขาเป็นนักล่าค่าหัวและเงินรางวัลที่มีชื่อเสียง และเป็น "พ่อ" ของโบบา เฟตต์ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นโคลนของตัวเขาที่ถูกแจงโก้เลี้ยงในฐานะลูก หลังจากที่พ่อแม่เสียชีวิตในปีที่ 56 ก่อนยุทธการยาวิน แจงโก้ เฟตต์ ถูกนักรบแมนดาลอเรียนรับไปเลี้ยง หลังจากนั้น แจงโก้ได้เข้าร่วมเป็นผู้นำของการต่อสู้หลายครั้งในสงครามกลางเมืองแมนดาลอเรียน
เบ-ลอ บอร์โตก
เบ-ลอ วิกโตร์ ยาโนช บอร์โตก () เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2424 (ค.ศ. 1881) ที่เมืองน็อจแซ็นด์มิกโลช (Nagyszentmiklós) ฮังการี (ในปัจจุบันคือเมืองซึนนีกอลาอูมาเร ประเทศโรมาเนีย) เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1945) ที่นครนิวยอร์ก) เป็นทั้งคีตกวี นักเปียโน และนักสะสมดนตรีพื้นบ้านในแถบยุโรปตะวันออก เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้จัดตั้งสาขาวิชาดนตรีชาติพันธุ์วิทยา (ethnomusicology)
เพลโต
ลักษณะการสร้างฉากที่มองเห็นได้ของบทสนทนา สร้างระยะห่างระหว่างเพลโตและผู้อ่าน กับปรัชญาที่กำลังถูกถกเถียงในนั้น ผู้อ่านสามารถเลือกรูปแบบการรับรู้ได้อย่างน้อยสองแบบ: อาจจะเข้าไปมีส่วนร่วมในบทสนทนาเกี่ยวกับแนวคิดที่กำลังพูดคุยกันอยู่, หรือเลือกที่จะมองเนื้อหาว่าเป็นการแสดงออกถึงอุปนิสัยที่อยู่ในผลงานนั้น ๆ
พระเวท
นักประวัติศาสตร์จำนวนมาก ถือว่า พระเวท เป็นส่วนที่เก่าที่สุดที่เหลืออยู่ สำหรับส่วนที่ใหม่สุดของพระเวท น่าจะมีอายุราวพุทธกาล และส่วนที่เก่าสุด ราว 1,000 ปีก่อนพุทธกาล แต่นักภารตวิทยาเชื่อว่า เนื้อหาของคัมภีร์เหล่านี้น่าจะได้มีการท่องจำกันมาก่อนการบันทึกเป็นเวลานานมากแล้ว ซึ่งมีหลักฐานจากลักษณะทางภาษา และปริบททางสังคมต่าง ๆ
จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล
จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล (ภาษาโปรตุเกส: Dom Pedro II, ภาษาอังกฤษ: Peter II; 2 ธันวาคม ค.ศ. 1825 - 5 ธันวาคม ค.ศ. 1891) มีพระสมัญญานามว่า "ผู้มีจิตใจสูงส่ง" (the Magnanimous) ทรงเป็นพระประมุขพระองค์ที่สองและพระองค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดิบราซิล ทรงครองราชบัลลังก์มานานกว่า 58 ปี พระองค์ประสูติที่รีโอเดจาเนโร เป็นพระบุตรพระองค์ที่เจ็ดในจักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิลกับอาร์คดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดิน่าแห่งออสเตรีย และเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ราชวงศ์บราแกนซาสายบราซิล พระราชบิดาของพระองค์สละราชบัลลังก์อย่างทันทีทันใดและเสด็จไปยังยุโรปในปีค.ศ. 1831 ทรงสละราชย์ให้กับพระราชโอรสขณะมีพระชนมายุ 5 พรรษาในฐานะจักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิลและนำไปสู่พระชนม์ชีพวัยเด็กและวัยรุ่นที่น่าหวาดกลัวและอ้างว้าง พระองค์จำเป็นต้องใช้เวลาในการศึกษาหาความรู้เพื่อการปกครอง พระองค์ทรงรู้ว่ามันเป็นเพียงระยะเวลาสั้นๆของความสุขเพียงหนึ่งเดียวและทรงพบปะกับพระสหายรุ่นคราวเดียวกันเพียงจำนวนเล็กน้อย ประสบการณ์ของพระองค์กับเล่ห์เพทุบายในราชสำนักและความขัดแย้งทางการเมืองในช่วงเวลานี้ของพระองค์ได้รับส่งผลกระทบอย่างมากต่อพระอุปนิสัยในภายหลังของพระองค์ จักรพรรดิเปดรูที่ 2 ทรงเจริญพระชันษากลายเป็นผู้ที่มีความรู้สึกที่แรงกล้าต่อการปฏิบัติหน้าที่และทรงอุทิศพระองค์เพื่อประชาชนและประเทศชาติของพระองค์ ในทางตรงกันข้าม พระองค์ไม่ทรงพอพระทัยในบทบาทของพระองค์ในฐานะสมเด็จพระจักรพรรดิมากขึ้นเรื่อยๆ
วิตรูวิอุส
วิตรูวิอุส มีชื่อเต็มว่า มาร์กุส วิตรูวิอุส ป็อลลิโอ (; เกิดในช่วง 80-70 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 25 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นนักเขียน สถาปนิก และวิศวกรแห่งอาณาจักรโรมัน เป็นบุคคลที่มีบันทึกเกี่ยวกับประวัติชีวิตส่วนตัวน้อยมาก สิ่งที่คนรุ่นหลังรู้จักเกี่ยวกับตัวเขาคือผ่านผลงานของเขา
พอลแห่งทารันโท
พอลแห่งทารันโท () เป็นนักเขียนและนักเล่นแร่แปรธาตุฟรันซิสกันแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 13 อยู่ทางตอนใต้ของอิตาลี ผลงานที่น่าจะเป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ "Theorica et practica" ซึ่งกล่าวถึงหลักการของการเล่นแร่แปรธาตุโดยพยายามอธิบายในเชิงทฤษฎีและปฏิบัติอย่างมีเหตุมีผล นอกจากนี้ยังมีหลักฐานบ่งชี้ว่า พอลน่าจะเป็นผู้เขียนตำราเล่นแร่แปรธาตุซึ่งเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง คือ "Summa perfectionis" ที่เชื่อกันโดยทั่วไปว่าเป็นของกีเบอร์ (หรือ กีเบอร์เทียม)
พอลิเบียส
พอลิเบียส (, ; 200-118 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวกรีกในสมัยเฮลเลนิสติก มีชื่อเสียงจากงานเขียนเรื่อง "The Histories" ซึ่งครอบคลุมเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ตั้งแต่ช่วง 220-146 ปีก่อนคริสตกาล บรรยายถึงการรุ่งเรืองขึ้นของสาธารณรัฐโรมัน และการที่โรมันสามารถเข้าครอบครองกรีก นอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงจากแนวคิดเรื่องสมดุลทางการเมืองของรัฐบาล ซึ่งต่อมานำมาใช้ใน "The Spirit of the Laws" ของมงแต็สกีเยอ และเป็นต้นร่างของรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา
ป็อนติอุส ปีลาตุส
ทิเบริอุส จักรพรรดิ​โรมัน​แต่ง​ตั้ง​ปีลาต​เป็น​ผู้​สำเร็จ​ราชการ​มณฑล​จูเดีย​ใน​ปี​สากล​ศักราช 26. คน​ที่​จะ​ได้​รับ​การ​แต่ง​ตั้ง​ใน​ตำแหน่ง​สูง​นี้​คือ​คน​ที่​เป็น​ทหาร​ม้า—ขุนนาง​ระดับ​ล่าง ซึ่ง​ต่าง​จาก​ขุนนาง​ชั้น​สูง​ที่​มี​ตำแหน่ง​ใน​สภา. ดู​เหมือน​ว่า ปีลาต​เคย​เข้า​รับ​ราชการ​ทหาร​ใน​ตำแหน่ง​นาย​พัน​หรือ​หัวหน้า​ระดับ​ล่าง และ​ไต่​เต้า​ขึ้น​สู่​ตำแหน่ง​ที่​สูง​ขึ้น​ตาม​ลำดับ​ตลอด​ระยะ​เวลา​ใน​การ​ปฏิบัติ​หน้า​ที่ และ​ได้​รับ​การ​แต่ง​ตั้ง​เป็น​ผู้​สำเร็จ​ราชการ​ขณะ​ที่​เขา​อายุ​ไม่​ถึง 30 ปี.
เจ้าชายเปาโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ
เจ้าชายเปาโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ (; ประสูติ 20 พฤษภาคม 1967) เป็นมกุฎราชกุมารแห่งกรีซ ตั้งแต่ปี 1964 จนถึงการล้มล้างระบอบกษัตริย์ในปี 1973 พระองค์เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซและสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ พระองค์เสกสมรสกับเจ้าหญิงมารี แชนทัล มีพระโอรสธิดาด้วยกัน 5 พระองค์ได้แก่
ฆวน มาร์ติน เดล โปโตร
ฆวน มาร์ติน เดล โปโตร () เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2531 เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเขาเป็นนักเทนนิสอันดับโลกสูงที่สุดของอาร์เจนตินา โดยอยู่อันดับที่ 7 ของโลก เดล โปโตร คว้าแชมป์แกรนด์สแลมยูเอสโอเพนได้ในปี พ.ศ. 2552 หลังจากที่เขาสามารถเอาชนะราฟาเอล นาดัล ในรอบรองชนะเลิศและโรเจอร์ เฟเดอเรอร์ ได้ในรอบชิงชนะเลิศ ทำให้เขาเป็นคนเดียวที่สามารถเอาชนะทั้งนาดัลและเฟเดอเรอร์ได้ในรายการแกรนด์แสลมเดียวกัน
พุตโต
พุตโต คิวปิด และทูตสวรรค์ พบทั้งในงานศิลปะทางโลกและทางศาสนาตั้งแต่ราวคริสต์ทศวรรษ 1420 ในอิตาลี และเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในเนเธอร์แลนด์ และเยอรมนี
พีทาโกรัส
พีทาโกรัสได้ชื่อว่าเป็น"บิดาแห่งตัวเลข" พีทาโกรัสไม่เพียงแต่มีความสำคัญต่อคณิตศาสตร์ เขายังได้สร้างสรรค์ความคิดหลายอย่างให้กับปรัชญาและศาสนา ในปลายศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล ถึงทุกวันนี้ เราไม่สามารถที่จะพูดถึงชีวประวัติของพีทาโกรัสได้ด้วยความแน่นอน เพราะตำนานและเรื่องเล่าต่าง ๆ นานาปิดบังข้อเท็จจริงของชีวิตพีทาโกรัสมากกว่าปราชญ์ใด ๆ ในยุคก่อนโสกราตีส