เอมี เจด ไวน์เฮาส์ เสียชีวิตเมื่อไหร่?
เอมี ไวน์เฮาส์
เอมี เจด ไวน์เฮาส์ (, เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1983 - เสียชีวิต 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2011) นักร้องแนวโซลชาวอังกฤษ และนักแต่งเพลงแจ๊ส
วิลเฮ็ล์ม เอดูอาร์ท เวเบอร์
เวเบอร์เสียชีวิตที่เมืองเกิททิงเงินในปี ค.ศ. 1891 ต่อมาชื่อของเขาได้รับการนำไปตั้งเป็นหน่วยเอสไอของความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก
แอนดี วอร์ฮอล
ในปี1980 การตายของจอห์น เลนนอน ที่ถูกลอบสังหารโดยมือปืนโรคจิต มาร์ก เดวิด แชปแมน (Mark David Chapman) สร้างความหวาดผวาให้กับแอนดีอยู่ระยะหนึ่ง ทำให้เขาระแวดระวังตัวมากขึ้น และไม่ยอมไปไหนอยู่ช่วงระยะหนึ่ง แอนดีวาดภาพ “ปืน (The Gun)” ขึ้นในปี 1981 เพื่อเป็นการต่อต้านและเตือนใจสังคมให้ระแวดระวังถึงอันตรายของมัน ในช่วงหลังๆมานี้ แอนดีก็ไม่ค่อยตัวเด่นดังอย่างเช่นช่วงชีวิตในทศวรรษที่ 60 และ 70 ของเขาอีกแล้ว อาจด้วยวัยที่ล่วงเลยเข้ามาไกลเกินเลข 5 ของเขาพลังหนุ่มที่อัดแน่นจึงค่อยๆอ่อนแรงลง
เอมีลีโอ อากีนัลโด
หลังจากนั้น อากีนัลโดถูกเนรเทศไปยังเกาะกวม ก่อนจะถูกส่งตัวกลับมายังมะนิลาใน พ.ศ. 2446 ต่อมา เขาไปอยู่ที่ฮ่องกงและไม่มีบทบาททางการเมืองใดๆ อีก จน พ.ศ. 2478 เขาได้ออกมาต่อต้านมานูเอล เกซอนที่จะเป็นประธานาธิบดีของฟิลิปปินส์ภายใต้การปกครองระบบเครือรัฐ แต่ไม่สำเร็จและถูกลงโทษอย่างหนัก อากีนัลโดมีชีวิตจนถึง พ.ศ. 2507 ก่อนจะเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจเมื่ออายุ 94 ปี
ฮาร์ดี อมีส
อมีสถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกรักร่วมเพศ แต่เมื่อชราขึ้นอมีสก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น เวลาพูดถึงการทำงานตัดชุดให้แก่สมเด็จพระราชินีนาถ คู่อริของเขา SirNorman Hartnell กล่าวเอาไว้ว่า 
อมีสและคู่ขาของเขา Ken Fleetwood (ผู้ที่เคยเป็นผู้อำนวยการด้านดีไซน์ของบริษัท Hardy Amies Ltd.) อยู่ด้วยกัน 43 ปี จนกระทั่ง Fleetwood ถึงแก่ความตายในปี พ.ศ. 2539 ส่วนอมีสนั้นเสียชีวิตที่บ้านในปี พ.ศ. 2546 ตอนอายุ 93 ปี
เจมส์ วัตต์
เจมส์ วัตต์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2362 ที่บ้านของเขาในย่าน ฮีทฟิลด์ แถบ แฮนด์สวอร์ท () ของ เวสต์มิดแลนด์ส ใน สตัฟฟอร์ดไชร์ ขณะอายุ 83 ปี ภรรยาของเขาตายหลังจากนั้น 13 ปี
เอมี ไวน์เฮาส์
เอมีได้กีต้าร์เป็นของตัวเองครั้งแรกเมื่ออายุ 13 ปี เธอได้เริ่มแต่งเพลง และทำงานต่างๆ เช่น เป็นนักหนังสือพิมพ์ให้กับ เวิร์ด เอ็นเตอร์เทนเมนท์ นิวส์ เน็ตเวิร์ค (World Entertainment News Network) และร้องเพลงในวงดนตรีแจ๊ส เป็นต้น แฟนหนุ่มในขณะนั้นของเธอ ชื่อ ไทเลอร์ เจมส์ ซึ่งเป็นนักร้องเพลงโซลได้ส่งเทปเพลงตัวอย่างของเอมีไปให้ A&R ทำให้เธอได้เซ็นต์สัญญากับ ไอซ์แลนด์ เรคคอร์ด ยูนิเวอร์แซล (Island Records/Universal) ซึ่งอยู่ภายใต้การดำเนินงานของบริษัท 19 แมนเนจเมนท์ (19 Management) ของ ไซมอน ฟูลเลอร์ (Simon Fuller) และกับ EMI เอมีได้ร่วมร้องเพลงและออกทัวร์กับ ชาร์รอน โจนส์ กับวงแดป-คิงส์
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเองในขณะนั้นก็ไม่ทรงมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแต่อย่างใด หลังจากราวปี ค.ศ. 1375 บทบาททางการปกครองของพระองค์ก็เป็นไปอย่างจำกัด ราววันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1376 พระองค์ก็ทรงล้มประชวรด้วยฝีใหญ่ หลังจากที่ทรงรู้สึกดีขึ้นอยู่ระยะหนึ่งในเดือนกุมภาพันธ์พระองค์ก็เสด็จสวรรคตด้วยหลอดเลือดสมองแตก (แต่บางกระแสก็ว่าด้วยโรคหนองใน (gonorrhea)) ที่พระราชวังริชมอนด์เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ผู้ที่สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์คือพระนัดดาพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 พระโอรสของเจ้าชายดำผู้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1376 พระเจ้าริชาร์ดขณะนั้นมีพระชนม์เพียง 10 พรรษา
เจมส์ สแตนนัป เอิร์ลสแตนนัปที่ 7
เจมส์ สแตนนัปเป็นบุตรคนแรกของอาร์เธอร์ สแตนนัป กับ อีฟลิน เพนน์ฟาเธอร์ บุตรสาวของริชาร์ด เพนน์ฟาเธอร์แห่งโนคีแวน กับ เอมิลี่ บัตเลอร์ ส่วนเอ็ดวาร์ด สแตนนัป และ ฟิลลิป สแตนนัป เป็นลุงของเขา
ลอร์ดสแตนนัปแต่งงานกับเลดี้ ไอลีน บราวน์ บุตรสาวคนโตของจอร์จ บราวน์, มาร์เควสส์แห่งซลิโกและ อากาธา สจ๊วต ฮอดก์สัน หลานสาวของวิลเลียม ฟอร์ตซิท พวกเขาไม่มีบุตรด้วยกัน ไอลีน บราวน์เสียชีวิตในเดือนกันยายน พ.ศ. 2483 อายุ 51 ปี
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ เสียชีวิตด้วย โรคหัวใจ ที่บ้านพัก ใน ทิลตัน, อีสต์ ซุสเซ็ก ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2489 หลังจากนั้นอีก 3 ปี จอห์น เนวิล เคนส์ (พ.ศ. 2395 - 2492) ซึ่งเป็นบิดาของเคนส์ ได้เสียชีวิตลงในเวลาต่อมา
เอ็ดดี้ ผีน่ารัก
เขาเสียชีวิตขณะมีวัย 53 ปี เมื่อเวลา 07.20 น. ของวันที่ 24 พฤศจิกายน 2551 ด้วยโรคมะเร็งปอด ที่ลามมายังกระดูกสันหลัง และแกนสมอง ขณะพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลนพรัตนราชธานี ในโครงการ 30 บาทรักษาทุกโรค
ชิเก ลินด์ซีย์
คิกบ็อกเซอร์ชื่อเอเดรียน ซิมมอนส์ ซึ่งเป็นแฟนสาวของชิเก ลินด์ซีย์ เสียชีวิตหลังจากการแข่งขันกับลินด์ซีย์ เชียร์ ที่ออร์แลนโด รัฐฟลอริดา ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 ซึ่งเธอเป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่สามของการต่อสู้ โดยตกอยู่ในอาการโคม่าและเสียชีวิตในวันรุ่งขึ้น เขาได้ตำหนิสตีฟ ฟอสซัม และผู้จัดงานคนอื่น ๆ ของรายการไอเคเอฟ เวิลด์คลาสสิก 2010 เนื่องจากไม่ได้คำนึงถึงความปลอดภัยที่จำเป็น โดยกล่าวว่าไม่มีรถพยาบาลปรากฏอยู่ในการแข่งและต้องใช้เวลาถึงหนึ่งชั่วโมงเพื่อส่งซิมมอนส์ไปยังโรงพยาบาลท้องถิ่นคำอธิบาย:
แจ็กเกอลีน เคนเนดี โอนาสซิส
แจ็กเกอลีน ลี "แจ๊คกี" (บูเวียร์) เคนเนดี โอนาสซิส (Jacqueline Lee "Jackie" (Bouvier) Kennedy Onassis) (28 กรกฎาคม 1929 — 19 พฤษภาคม 1994) เป็นภรรยาของจอห์น เอฟ. เคนเนดี สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี 1961 จนกระทั่งเหตุการณ์การลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดีในปี 1963 ห้าปีต่อมาเธอแต่งงานกับมหาเศรษฐีชาวกรีกชื่ออริสโตเติล โอนาซิส พวกเขายังคงอยู่ด้วยกันจนกระทั่งเขาตายในปี 1975 สำหรับยี่สิบปีสุดท้ายในชีวิตของเธอมีอาชีพที่ประสบความสำเร็จเป็นบรรณาธิการหนั​​งสือ เธอเป็นที่จดจำจากผลงานของเธอเพื่อศิลปะและการอนุรักษ์สถาปัตยกรรมเก่าแก่ สไตล์ของเธอ และความสง่างาม
โรดวอริเออร์ฮอว์ก
ไมเคิลส์ เจมส์ เฮคสแตรนด์ () เกิดวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1957 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เป็นอดีตนักมวยปล้ำของสมาคม WWF/E ในชื่อที่รู้จักกันดีว่า โรดวอร์ริเออร์ ฮอว์ก () เคยจับคู่แทกทีมกับโรดวอริเออร์แอนิมอล ในนามของเดอะโรดวอร์ริเออส์ หรือ เลเจียนออฟดูม ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2003 และได้รับบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2011 ในนามโรดวอร์ริเออส์
อีดี อามิน
ความแตกร้าวระหว่างประเทศยูกันดาและอามินก่อตัวขึ้นเมื่อเขาพยายามเข้ายึดเมืองคาเกลาของประเทศแทนซาเนีย เกิดเป็นสงครามยูกันดา-แทนซาเนียขึ้นในปี พ.ศ. 2521 และถือเป็นการจบสิ้นการปกครองของเขา อามินหนีไปอยู่ประเทศลิเบียเป็นที่แรก ก่อนที่เขาจะย้ายไปอยู่ในประเทศซาอุดีอาระเบีย ที่ที่เขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2546
อีดี อามิน
วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 มาดินา อามิน (ภรรยาของอามิน) รายงานว่าอามินอยู่ในอาการโคม่าและใกล้จะถึงแก่อสัญกรรมที่โรงพยาบาลเฉพาะทางกษัตริย์ไฟแซล (King Faisal Specialist Hospital) เมืองเจดดะห์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย เธออ้อนวอนให้โยเวรี มุเซเวนี ประธานาธิบดีของยูกันดาอนุญาตให้อามินกลับมาสิ้นใจที่ประเทศบ้านเกิด มุเซเวนีตอบกลับไปว่า "คำตอบสำหรับบาปกรรมของเขาที่ได้กระทำไว้นั้นนำประเทศไปสู่ความล้าหลัง" อามินถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ร่างของเขาถูกฝังที่ป่าช้ารูวาอิสในเมืองเจดดะห์
อีดี อามิน
อีดี อามิน (พ.ศ. 2468 – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2546) เป็นเผด็จการทหาร และประธานาธิบดีของประเทศยูกันดาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2514–2522 อามินเข้าเป็นสมาชิกในกองทัพอาณานิคมบริเตน สังกัดกรมทหารปืนเล็กยาวแอฟริกา หรือ KAR (King's African Rifles) ในปี พ.ศ. 2489 และในที่สุดเขาก็รั้งตำแหน่งนายพลและผู้บัญชาการกองทัพยูกันดา เขาขึ้นมามีอำนาจในเดือนมกราคม พ.ศ. 2514 หลังจากทำการขับไล่อดีตประธานาธิบดีมิลตัน โอโบเต
เมย์ ยัง
จอห์นนี เมย์ ยัง (Johnnie Mae Young; 12 มีนาคม ค.ศ. 1923 - 14 มกราคม ค.ศ. 2014) เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันของWWF และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2008
สเลเยอร์
เวิร์ดเพนท์บลัด (World Painted Blood) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 11 ของวง ออกจำหน่ายผ่านค่ายอเมริกันเรคเคิร์ดดิงส์ในวันที่ 3 พฤศจิกายน 2009 โดยมีโปรดิวเซอร์อย่างเกรก ฟิเดลแมน (Greg Fidelman) และริค รูบิน (Rick Rubin) ถือเป็นอัลบั้มเดียวที่ฟิเดลแมนทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ให้ อัลบั้มได้ความหวังอย่างมากในการกลับมานับตั้งแต่ปล่อยอัลบั้มก่อนหน้านี้ในปี 2006 สมาชิกวงได้เริ่มปล่อยข้อมูลถึงอัลบั้มในช่วงต้นปี 2009 อัลบั้มประกอบด้วยหน้าปก 4 แบบ ซึ่งแต่ละอันจะรวมกันเป็นแผนที่โลกบนพื้นแดงที่เข้าคอนเซปต์ "ปาดเลือดแก่โลก" ตามชื่ออัลบั้มชัดเจน อัลบั้มประกอบด้วย 11 ซิงเกิล ซึ่งยังคงใช้เนื้อหาเดิมเกี่ยวกับความตาย การทำลายล้าง สงคราม การสังหารหมู่ บันทึกศาสนาของยิว เป็นครั้งแรกที่เล่นคอร์ด E-flat อย่างมากนับตั้งแต่ดิไวน์อินเตอร์เวนชัน เวิร์ดเพนท์บลัดถือเป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ได้รวมสมาชิกอย่างลอมบาร์โด ซึ่งถูกไล่ออกจากวง และแฮนนีแมน ที่เสียชีวิตจากโรคตับ ในปี 2013
ดุค เอลลิงตัน
เคนเนดี "ดุ๊ค" เอลลิงตัน (29 มีนาคม ค.ศ. 1899 - 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1974) เป็นนักแต่งเพลงชาวอเมริกันเปียโนและดรัมเมเยอร์ของวงดนตรีแจ๊สซึ่งเขานำจาก 2466 จนตายในอาชีพที่ทอดมานานกว่าห้าสิบปี [1]
เอ็ดเวิร์ดแห่งเวสต์มินสเตอร์ เจ้าชายแห่งเวลส์
เอ็ดเวิร์ดแห่งเวสต์มินสเตอร์ เจ้าชายแห่งเวลส์ หรือ เอ็ดเวิร์ดแห่งแลงคาสเตอร์ () (13 ตุลาคม ค.ศ. 1453 - 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1471) เอ็ดเวิร์ดแห่งเวสต์มินสเตอร์ เอ็ดเวิร์ดประสูติที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ในกรุงลอนดอนเป็นพระราชโอรสองค์เดียวในพระเจ้าเฮนรีที่ 6 และพระราชินีมาร์กาเร็ต เอ็ดเวิร์ดทรงถูกสังหารในยุทธการทูคสบรี (Battle of Tewkesbury) ซึ่งทำให้ทรงเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์พระองค์เดียวที่สิ้นพระชนม์ในสนามรบ
เอ็ด กีน
ไม่มีใครรู้ว่าแท้จริงแล้ว เอ็ด กีน สังหารเหยื่อไปแล้วกี่ราย แต่จากสืบสวนอย่างเป็นทางการของตำรวจระบุว่า เขาสังหารเหยื่อไปเพียง 2 รายเท่านั้น รายแรกเป็นผู้หญิง ชื่อ มารี โฮแกน วัย 55 ปี เมื่อปี ค.ศ. 1954 เธอเป็นหญิงหม้ายเจ้าของร้านอาหารและบาร์เล็ก ๆ ชื่อ โฮแกน ทราเวิร์น ที่หมู่บ้านไพน์ โกรฟ ไม่มีใครเห็นเหตุการณ์ว่ามีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเธออยู่กับเอ็ดตามลำพัง จนกระทั่งมีลูกค้าคนหนึ่งเข้าไปที่นั้นก็ไม่พบคนขาย แต่เห็นเลือดกองใหญ่บนพื้นที่ประตูด้านหลังร้าน กับกระสุนปืนพกขนาด .32 ปลอกหนึ่ง และรอยเลือดปรากฏเป็นระยะ ๆ ไปจนถึงที่จอดรถและก็หายไป ซึ่งเข้าใจว่ามารีคงถูกนำไปขึ้นรถจากที่ตรงนั้น ตำรวจไม่สามารถหาตัวเธอได้แม้จะผ่านหลายปีแล้ว จนกระทั่ง เอลโม เจ้าของโรงเลื่อยให้การกับตำรวจภายหลังว่า เขาเคยคุยกับเอ็ดเรื่องการหายตัวของมารี เอ็ดตอบเขาว่าเธออยู่ที่ฟาร์มของเขานั้นแหละ ไม่ได้หายไปไหน ตอนนั้นเอลโมคิดว่าเอ็ดพูดเล่น จึงไม่ใส่ใจและถามอะไรเพิ่มเติม
เอ็ดเวิร์ด มุงค์
ระยะเวลาช่วงยี่สิบปีสุดท้ายของชีวิตอันโดดเดี่ยว มุงค์อาศัยอยู่อย่างง่ายในที่พักของเขาเองใน Ekely ใกล้เมืองOslo ผลงานในช่วงนี้มักเกี่ยวกับชีวิตในชนบท ท้องทุ่ง และฟาร์ม
ในการแสดงงานที่พิพิธภัณฑ์แห่งเยอรมัน ภาพของเอ็ดเวิร์ด มุงค์ได้แสดงทั้งหมด 8 ภาพ แต่สองภาพในนั้นถูกวิถาควิจารณ์อย่างแรง ภาพถูกยึดและขายไป โดยเฉพาะระหว่างช่วงปี 1930 ถึง1940 พวกนาซีตีตราผลงานของมุงค์ว่าเป็นงานศิลปะที่เสื่อมเสียและย้ายผลงานของมุงค์ออกจากพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติเยอรมนีไปถึง 82 ชิ้น
ช่วงปี1940 นอร์เวย์ถูกโจมตีโดยกลุ่มนาซีของเยอรมัน มุงค์ต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวง ขณะนั้นเขาอายุได้ 76 ปี และวาดภาพเก็บสะสมไว้จนแทบจะเต็มถึงชั้นสองของบ้าน แต่ถูกนาซียึดไปถึง 71 ภาพ อย่างไรก็ตามเมื่อสิ้นสุดสงครามภาพเหล่านั้นก็ค่อยๆกลับคืนสู่นอร์เวย์ด้วยการซื้อของเหล่านักสะสม แต่มี 7 ภาพหายสาบสูญไป ในจำนวนที่พบเจอและถูกเก็บไว้อย่างดีคือภาพ “The Scream” และ “The Sick Chile” 
23 มกราคม1944 เพียงไม่ถึงครึ่งเดือนหลังจากวันครบรอบวันเกิดของเขา เอ็ดเวิร์ด มุงค์จากไปอย่างสงบ เขาได้ทำพินัยกรรมมอบผลงานของเขาทั้งหมดแก่เมืองออสโล มีจำนวน ภาพวาดสีน้ำมันทั้งหมด 1,008 ภาพ, ผลงานภาพพิมพ์รวม 15,391 ภาพ, ภาพร่างและภาพสีน้ำรวม 4,443 ภาพและงานประติมากรรมของเขาอีก 6 ชิ้น 
แม้ว่าร่างของเขาเอ็ดเวิร์ด มุงค์จะจากไปแล้ว แต่จิตวิญญาณของเขายังคงฝังรากลึกอยู่ในงานศิลปะและผลงานจำนวนมากที่มุงค์ได้ทิ้งไว้ ในปี 1963 มีการเปิดพิพิธภัณฑ์ที่แสดงงานชิ้นยอดเยี่ยมของเขาทั้งหมด รวมอยู่ในพิพิธภัณฑ์ชื่อ “The Munch-Museet”
แวม!
แวม! ( หรือมักเขียนว่า WHAM!) เป็นคู่ดูโอจากอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี 1981 โดยจอร์จ ไมเคิล และแอนดรูว์ ริดจ์ลีย์ ในสหรัฐอเมริกาจะมีชื่อเรียกว่า แวม! ยูเค เนื่องจากซ้ำกับชื่อวงอื่น แวม! มีผลงานอัลบั้มแรกชุด "Fantastic" แต่วงมาโด่งดังจริงหลังออกซิงเกิ้ลที่โด่งดังไปทั่วไป "Wake Me up Before You Go Go" ในปี 1984 จากนั้นจอร์จ ไมเคิล ก็เริ่มปูหนทางสู่การเป็นศิลปินเดี่ยว โดยออกเพลง "Careless Whisper" ซึ่งในสหรัฐอเมริกาใช้ชื่อว่า "จอร์จ ไมเคิล ออฟแวม!" ต่อมาในปี 1985 จอร์จ ไมเคิลประกาศแยกวง โดยมีการแสดงคอนเสิร์ตร่ำลาที่สนามกีฬาเวมบลีย์ มีผู้คนกว่า 72,000 คน
เออร์เนสต์ ลอว์เรนซ์
ในเดือนกรกฎาคม 1958 ประธานาธิบดีดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ได้ขอให้ลอว์เรนซ์เดินทางไปเจนีวา เพื่อเจรจาข้อตกลงสนธิสัญญาระงับการทดสอบอนุภาคนิวเคลียร์กับสหภาพโซเวียต แม้เขาจะเจ็บป่วยจากโรคลำไส้ใหญ่อักเสบชนิดเป็นแผล แต่เขาก็ตัดสินใจเดินทางไปสวิตเซอร์แลนด์ แต่แล้วขณะอยู่ในเจนีวา อาการก็กำเริบขึ้นจนต้องรับนำตัวกลับมารักษายังมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เขาเสียชีวิตในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1958 ในวัย 57 ปี
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
นางเอดิธ โทลคีน ได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) มีอายุได้ 82 ปี โทลคีนให้แกะสลักคำว่า ลูธิเอน (Lúthien) ซึ่งเป็นตัวละครเอลฟ์ที่ได้แนวความคิดมาจากเอดิธในเรื่องที่เขาแต่ง หลังชื่อของนางบนป้ายหลุมศพด้วย และเมื่อโทลคีนเสียชีวิตหลังจากนั้นอีก 21 เดือน ในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2516 (ค.ศ. 1973) รวมอายุได้ 81 ปี เขาก็ได้สั่งไว้ให้ฝังตนเองในหลุมเดียวกันกับนางเอดิธ และให้เติมคำว่า เบเรน ข้างหลังชื่อเขา ดังนั้นป้ายหลุมศพจึงได้เขียนไว้ดังนี้
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขี
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขีเสด็จพระราชสมภพเมื่อราว ค.ศ. 962 เชื่อกันว่าเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบและพระนางเอเธลฟรีดหรือวูลฟธริธ และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 975 จนกระทั่งถูกปลงพระชนม์เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 978 ที่ปราสาทคอร์ฟ, มลฑลดอร์เซ็ท ในอังกฤษ สิทธิในการสืบราชบัลลังก์ของพระองค์ถูกท้าโดยผู้สนับสนุนของพระเจ้าเอเธล์เรดที่ 2 หรือ “พระเจ้าเอเธล์เรดผู้ไม่พร้อม” (Ethelred the Unready) แต่จากการหนุนหลังโดยบาทหลวงดันสตันแห่งกลาสตันบรี (Dunstan of Glastonbury) ผู้ต่อมาเป็นบิชอปแห่งวูสเตอร์ ทำให้ทรงถูกยอมรับโดยสภาวิททัน (Witan หรือ Witenagemot) และทรงได้รับการสวมมงกุฏเป็นพระเจ้าแผ่นดินโดยหลวงพ่อดันสตันและออสวอลด์ อาร์ชบิชอปแห่งยอร์ก (นักบุญออสวอลด์แห่งวูสเตอร์)
แบล็กแซ็บบาธ
ในขณะที่ออสบอร์ทำอัลบั้มเดียวของตัวเอง"Black Rain" ในปี2006 ค่ายRhino Records ก็ออกอัลบั้ม"" รวบรวมเพลงจากช่วงที่เคยร่วมงานกับRonnie James Dio ออกวางขายวันที่ 3 เมษายน 2007 ได้อันดับที่54จาก Billboard 200 อิออมมี และ ดิโอพอใจกับผลที่ได้จึงรวมตัวกันสร้างวงใหม่ชื่อว่า Heaven & Hell และวางแผนทัวร์รอบโลก บิล วอร์ดได้เข้าร่วมกับวง Heaven & Hell แต่ต้องออกเพราะปัญหาเรื่องส่วนตัวกับสมาชิกและแทนที่ด้วย วินนี แอพไพซ์ Heaven & Hell เริ่มออกทัวร์ในสหรัฐฯ และบันทึกอัลบั้มในนิวยอร์กวันที่ 30 มีนาคม 2007 อัลบั้ม "Live from Radio City Music Hall" ในเดือน พฤศจิกายน 2007 ดิโอ วางแผนจะทำสตูดิโออัลบั้มใหม่ซึ่งบันทึกในปีถัดไป, ในปี 2009 พวกเขาก็ออกสตูดิโออัลบั้มใหม่"The Devil You Know", วางขายวันที่ 28 เมษายน ในปีเดียวกัน เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2010Ronnie James Dioป่วยเป็นโรคมะเร็งกระเพาะอาหารและเสียชีวิตลง
แอนน์ เนวิลล์
ข่าวลือที่ว่าพระเจ้าริชาร์ดจะทรงหย่ากับแอนน์เพื่อจะไปเสกสมรสกับเอลิซาเบธแห่งยอร์คเกิดขึ้นหลังจากที่เอ็ดเวิร์ดแห่งมิดเดิลแฮมสิ้นพระชนม์ไปแล้วแต่ก็ไม่มีหลักฐานสนับสนุนข่าวลือที่ว่านี้ แอนน์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1485 เมื่อพระชนมายุได้ 29 พรรษา อาจจะจากวัณโรค พระศพตั้งอยู่ที่ทางขวาของแท่นบูชาเอกใกล้กับประตูชาเปลคอนเฟสเซอร์ (Confessor's Chapel) แอบบีเวสต์มินสเตอร์ ในหลุมศพที่ไม่มีเครื่องหมาย จนกระทั่งสมาคมพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 มาติดตั้งให้เมื่อปี ค.ศ. 1960
จอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์
จอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ (; 6 เมษายน ค.ศ. 1849 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917) เป็นจิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ เกิดที่กรุงโรม เป็นบุตรของจิตรกร วิลเลียมและอิซาเบลลา วอเทอร์เฮาส์ วันเกิดที่แท้จริงของวอเทอร์เฮาส์ยังไม่ทราบแน่ชัด แต่เขาเข้าพิธีศีลล้างบาปเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1849 ปีเตอร์ ทริปปี ผู้เชี่ยวชาญด้านผลงานของวอเทอร์เฮาส์เชื่อว่าวอเทอร์เฮาส์น่าจะเกิดระหว่างวันที่ 1 ถึง 23 มกราคม
เอ็น.อี.อาร์.ดี
เอ็น.อี.อาร์.ดี () ย่อมาจาก No one Ever Really Dies เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อก ฟังก์และฮิปฮอป สัญชาติอเมริกันประกอบด้วยสมาชิกคือ ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ ,แชด ฮูโก ซึ่งทั้งคู่คือสมาชิกวงเดอะเน็ปจูนส์ และสมาชิกอีกคนคือ เชย์ ฮาเลย์ พวกเขาเซ็นสัญญากับเทดดี้ ไรลีย์ กับสังกัดเวอร์จิน ในฐานะวงดูโอที่ชื่อ เดอะเน็ปจูนส์ หลังจากได้ทำงานให้กับศิลปินหลายครั้งในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ก็ได้รวมตัวกับเชย์ ฮาเลย์ ที่ถือเป็นโครงการข้างเคียงของวงเดอะเน็ปจูนส์ ออกอัลบั้มภายใต้ชื่อวง เอ็น.อี.อาร์.ดี ชื่อชุด "In Search Of" มียอดขาย 603,000 ชุดในสหรัฐอเมริกา ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำจาก RIAA ยังได้รับรางวัลประจำปีครั้งที่ 2 ของชอร์ตลิสต์มิวสิกไพรซ์ ผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 ของวงชื่อ "Fly Or Die" มียอดขาย 412,000 ชุด ในสหรัฐอเมริกา ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ
เบน อี. คิง
ในปี 2501 คิง (ยังใช้ชื่อนั้นอยู่) ได้เข้าร่วมวงดนตรีแนว ดูวอป "ไฟท์คราวน์" ปีถัดมาผู้จัดการของวง เดอะดริฟเตอร์ส ไล่สมาชิกวงดั้งเดิมออกทั้งหมด และแทนที่ด้วยสมาชิกไฟท์คราวนด์ คิงนักร้องแนว ริทึมแอนด์บลูส์ กับวงดนตรีของเขาในสังกัดเพลง แอตแลนติก เรดคอร์ดส เขายังมีส่วนร่วมในการแต่งเนื้อเพลงและได้เป็นศิลปินคนแรกในค่ายแอแลนติค เรดคอร์ดสและนำเพลง "There Goes My Baby" ของเดอะดริฟเตอร์สไปร้องใหม่ ซึ่งนับว่าประสบสำเร็จโดยมีศิลปินมาร่วมช่วยเหลือ "ด็อก พูมัส"และ "มอร์จ ชูแมน" อาทิเพลง "Save The Last Dance For Me" , "This Magic Moment" และ "I Count the Tears" คิงอัดเพลงกับวงเดอะดริฟเตอร์สเพียงแค่ 13 เพลง
เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 มีการประกาศว่าเบน อี.คิง เสียชีวิตลงที่ศูนย์การแพทย์ ของมหาวิทยาลัยแฮเกนแซก เมื่อวันที่ 30 เมษายน ขณะมีอายุ 76 ปี ตัวแทนของเบนกล่าวว่า เขามีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจ ก่อนที่จะเสียชีวิต
แบล็กอายด์พีส์
ปี 1995 Eazy-E เสียชีวิตด้วยโรคเอดส์ วง Atban Klann ก็กลับมาทำงานร่วมกันอีกครั้งภายใต้ชื่อวงแบล็กอายด์พีส์ (Black Eyed Peas) โดย will.i.am ได้ให้เหตุผลบนปกของอัลบั้ม "มังกีบิสซิเนส" ("Monkey Business") ถึงการตั้งชื่อวงนี้ว่า "เป็นอาหารสำหรับจิตใจ" พวกเขาพาไฮเม โกเมซ หรือ ทาบู (Jaime Gomez / Taboo) เข้ามาเป็นสมาชิกคนที่สามและมีคิม ฮิลล์ (Kim Hill) เป็นนักร้องแบ็คอัพให้ แบล็กอายด์พีส์ไม่เหมือนกับวงฮิปฮอปทั่ว ๆ ไป เพราะพวกเขาเลือกที่จะแสดงสดและใช้เครื่องดนตรี รวมทั้งสไตล์การแต่งตัวก็ต่างจากศิลปินแร็ปแก็งสเตอร์อื่น ๆ ในแถบลอสแอนเจลิสในสมัยนั้น
เบอร์นาร์ด ลี
เบอร์นาร์ด ลี ป่วยเป็นโรคมะเร็งในช่องท้องจนเสียชีวิตในวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1981 ขณะอายุ 73 ปี ในขณะที่กำลังเตรียมการผลิตภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เรื่อง เจาะดวงตาเพชฌฆาต (For Your Eyes Only) ทำให้ในภาคนี้ไม่มีเอ็มปากฎตัว เนื่องจากหาคนจะมารับบทเอ็มคนใหม่ไม่ทัน
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขี
รัชสมัยของพระองค์เป็นรัชสมัยที่สั้นที่เป็นช่วงเวลาเพียงไม่ถึงสามปีที่เต็มไปด้วยปัญหาความขัดแย้งของผู้อ้างตัวในสิทธิในราชบัลลังก์จากหลายฝ่าย พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดถูกปลงพระชนม์ที่ปราสาทคอร์ฟในมณฑลดอร์เซ็ท โดยผู้รับใช้ของพระมารดาเลี้ยงพระชนนีพระราชินีเอลฟธริธ แห่งอังกฤษ (พระมเหสีองค์ที่สองหรือสามของพระเจ้าเอ็ดการ์) เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 978 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงได้รับนามว่า “ผู้พลีชีพ” (Martyr) เพราะการสวรรคตของพระองค์เป็นการสวรรคตที่ทารุณ โดยผู้เป็นปฏิปักษ์ต่อพระองค์ที่เป็นผู้ไม่เคร่งศาสนาเท่าใด นอกจากนั้นก็มักจะแสดงพระองค์ว่าเป็นผู้พิทักษ์คริสตจักร พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงได้รับการสถาปนาให้เป็น “นักบุญ” เพียง 23 ปีหลังจากการเสด็จสวรรคต จากนั้นก็มีการก่อตั้งลัทธิบูชาของพระองค์กันที่แอบบีชาฟต์สบรีที่พระบรมศพถูกย้ายมาฝังเมื่อปี ค.ศ. 980 กล่าวกันว่ามีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นหลายครั้งที่ที่ฝังพระบรมศพของพระองค์รวมทั้งคนเป็นโรคเรื้อนที่หายหรือคนตาบอดที่หายตาบอด พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเป็นนักบุญในคริสต์ศาสนาของนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์, นิกายโรมันคาทอลิกและนิกายอังกลิคัน
เอ็กโคแอนด์เดอะบันนีเมน
ในปี 1989 เดอ ฟรีทัส เสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถมอเตอร์ไซค์ และวงได้ร่วมตัวใหม่พร้อมกับสมาชิกใหม่ สมาชิกเดิมอย่างวิลล์ ซาร์เจนต์ และ เลส แพตตินสัน ได้ชวนโนเอล เบิร์ก เข้ามาเป็นนักร้องนำ เดมอน รีซ เป็นมือกลอง และ เจค บรอกแมน เป็นมือคีย์บอร์ด วงได้ออกอัลบั้มใหม่ "Reverberation" ในปี 1990 แต่ได้รับคำวิจารณ์ที่ไม่ดีและผลข้างเคียงทางการค้า จนทำให้แยกวง ในปี 1993
อี มิน-โฮ
ล็อกอิน
วินซ์ แม็กแมน ซีเนียร์
ในวันที่ 24 พฤษภาคม 1984 Vince J. ได้เสียชีวิตลงในวัย 69 ปี ด้วยโรคมะเร็งตับอ่อน
เดวิด โบอี
เดวิด โบอี () หรือชื่อเกิด เดวิด โรเบิร์ต โจนส์ () เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1947 เป็นนักร้อง - นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ , นักแสดง , นักดนตรี โปรดิวเซอร์เพลง , ผู้เรียบเรียงเพลง , นักแสดง และจิตรกร โบอีมีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จมาร่วมห้าทศวรรษ ด้วยดนตรีและภาพลักษณ์ใหม่ ๆ จนได้รับการนับถือจากนักวิจารณ์เพลงและศิลปินอื่นๆว่า เป็นผู้เปลี่ยนแปลงดนตรีสู่ยุคใหม่ๆ โดยเฉพาะผลงานดนตรีในช่วงยุคคริสต์ทศวรรษ 1970 ที่เขาได้รับกล่าวขานว่าเป็นอิทธิพลให้กับนักดนตรีหลายคน โบอีมีเนื้อเสียงเด่นแบบแบริโทน โบวี่เลิกแสดงทัวร์คอนเสริ์ตหลังจากปี 2004 , และการแสดงครั้งสุดท้ายจัดขึ้นเพื่อการกุศลเมื่อปี 2006 , ปี 2013 โบอีกลับมาอีกครั้ง หลังห่างหายจากการวงการเพลงไปหนึ่งทศวรรษ , โบอียังคงเดินหน้าทำผลงานเพลง จนกระทั่งเขาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตับ เมื่อปี ค.ศ. 2016
แอนดี วอร์ฮอล
ความสนใจในด้านศิลปะของแอนดีนั้นมีอย่างหลากหลาย เขาให้ความสนใจในศิลปะแทบจะทุกแขนง นอกจากงานจิตรกรรม ภาพพิมพ์และพาณิชย์ศิลป์ กับงานด้านภาพยนตร์แล้ว แอนดียังให้ความสนใจต่อศิลปะทางด้านดนตรีอีกด้วย แอนดีเข้ามามีบทบาทในวงการดนตรีอย่างแท้จริงในราวปี 1965 หลังจากที่แอนดีเปิดแฟคตอรี่ที่แห่งนี้ก็กลายเป็นสถานที่ที่คนดังแวะเวียนไปเยี่ยมมากที่สุดแห่งหนึ่งในนิวยอร์ก ทั้งดาราและนักร้องยอมนิยมตลอดจนนักการเมืองและบุคคลชั้นสูงในสังคมต่างแวะเวียนไปซื้อข้าวของที่ออกแบบโดยแอนดีและทีมงานของเขาที่แฟคตอรี่ ด้วยเหตุนี้เองที่ให้แอนดีเริ่มความคิดที่จัดงานปาร์ตี้ขึ้นที่แฟคตอรี่บ้าง เขาเชิญบุคคลที่มีชื่อเสียงมากมายทั้งในวงการบันเทิง และในวงสังคมนิวยอร์กมาร่วมงานอยู่เสมอ ทำให้คอลัมน์ซุบซิบของนิตยสารและหนังสือพิมพ์ต่างจดจ้องว่าจะมีคนดังคนไหนบ้างที่จะไปปาร์ตี้ และเพราะเหตุนี้เอง แฟคตอรี่จึงกลายเป็นศูนย์รวมของแมวมองต่างๆ รวมทั้งหนุ่มสาวที่อยากเป็นดารา
และจากงานปาร์ตี้นี้เองที่ทำให้แอนดีได้รู้จักกับ ไบรอัน โจนส์ (Brian Jones) สมาชิกวง เดอะ โรลลิ่ง สโตนส์ (The Rolling Stone) และไบรอัน โจนส์ นั้นเองที่เป็นคนแนะนำแอนดีให้รู้จักกับดาราและนางแบบสาวเชื้อสายเยอรมัน “นิโค (Nico)” ต่อมาแอนดีก็มีความคิดที่จะปั้นนิโคให้โด่งดังทางด้านวงการเพลงในนิวยอร์ก ในระหว่างนั้นเขาก็มีโอกาสได้ชมการแสดงของวง เดอะ เวลเว็ต อันเดอร์กราวนด์ (The Velvet Underground) ที่คาเฟ่ บิซารร์ (Bizarre Café) ในกรีนิช วิลเลจ (Greenwich Village) ย่านคนดนตรีในนิวยอร์ก แล้วประทับใจพวกเขาอย่างมากจึงได้เข้าไปพูดคุยและแนะนำเรื่องโทนดนตรี สุดท้ายแอนดีก็เสนอตัวเป็นผู้สนับสนุนวง ในขณะนั้น เดอะ เวลเว็ต อันเดอร์กราวนด์ ยังคงเล่นดนตรีในแนว “บีท (Beat)” อยู่ แต่ดนตรีกลับแปลกแตกต่างไปจากบีทในแบบเดิมๆจึงมักทำให้มีปัญหากับคาเฟ่อยู่เสมอ จนถูกเลิกจ้างในเวลาต่อมา แอนดีก็ยื่นมือเข้ามาช่วยพวกเขาให้ได้เล่นในคลับที่แอนดีมีหุ้นส่วนอยู่ด้วย ในเวลาต่อจากนั้นพวกเขาก็มีโอกาสได้เล่นดนตรีประกอบและร่วมแสดงในภาพยนตร์ของแอนดีอีกหลายเรื่อง ต่อมาแอนดีก็ได้แนะนำนิโคให้รู้จักกับ ลู รีด (Lou Reed) หนึ่งในนักดนตรีของวง เดอะ เวลเว็ต อันเดอร์กราวนด์ และฝากฝังให้ร่วมวงด้วย หลังจากนั้นเองที่วง เดอะ เวลเว็ต อันเดอร์กราวนด์ จะมีชื่อต่อท้ายชื่อวงว่า “และ นิโค” เพิ่มเข้ามา
เจย์น แมนส์ฟีลด์
เจย์น แมนส์ฟีลด์ () เดิมชื่อ วีรา เจย์น พาล์เมอร์
(19 เมษายน ค.ศ.1933 – 29 มิถุนายน ค.ศ.1967) เป็นอดีตนักแสดงภาพยนตร์ ละครบรอดเวย์ นักร้อง และนางแบบชาวอเมริกันมีชื่อเสียงจากบทบาท "dumb blonde" (สาวโง่) เจย์นถือเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ทางเพศชื่อดังระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1950 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1960 (ในแบบอย่างสาวผมบลอนด์เช่นเดียวกับมาริลีน มอนโร) ก่อนที่เธอจะเสียชีวิตอย่างไม่คาดคิดใน ค.ศ. 1967 จากอุบัติเหตุรถยนต์ แม้เจย์น แมนส์ฟิลด์ จะมีเพียงน้อยคนนักที่จะจำเธอได้เนื่องจากอุบัติเหตุที่พรากชีวิตเธอไปก่อนวัยอันควรแต่เจย์นก็ถือเป็น 1 เซ็กซี่สตาร์ในตำนาน เช่นเดียวกับมาริลีน มอนโรและแมมมี่ แวน โดเรน
จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
เมื่อมิเลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1896 เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ ก็ทรงเป็นประธานในคณะกรรมาธิการในการสร้างอนุสรณ์แก่มิเลBirchall, Heather. [http://www.tate.org.uk/servlet/ViewWork?cgroupid=999999961&workid=27325&searchid=11876&tabview=text "Sir Thomas Brock (ค.ศ. 1851)
ไฟล์:John everett millais ruling passion.jpg|Ruling passion
ไฟล์:John everett millais leisure hours.jpg|"ชั่วโมงพัก"(Leisure hours)
ไฟล์:Millais - Herbstblätter.jpg|"ใบไม้ร่วง" (Autumn Leaves)(ค.ศ. 1856)
ไฟล์:Millais blind girl.JPG|"เด็กหญิงตาบอด"(The Blind Girl)(ค.ศ. 1856)
ไฟล์:ISUMBRAS.jpg|""(A Dream of the Past: Sir Isumbras at the Ford)(ค.ศ. 1857)
ไฟล์:Millais - Das Tal der Stille.jpg|"พักในทุ่ง" (The Vale Of Rest)ในปี (ค.ศ. 1870) 
ไฟล์:John Everett Millais The Black Brunswicker.jpg|"นายทหารแบล็คบรันสวิค"(ค.ศ. 1860)
ไฟล์:John everett millais my first sermon.jpg|"ฟังเทศนาครั้งแรก"(My first sermon)(ค.ศ. 1862 — 1863)
ไฟล์:esthermillais.jpg|"เอสเธอร์"(Esther)(ค.ศ. 1865)
ไฟล์:Jephtha.jpg|"Jephthah"(ค.ศ. 1867)
ไฟล์:Lorne.jpg|ภาพเหมือนของดยุกจอห์น แคมพ์เบลล์
ไฟล์:John Everett Millais - The Martyr of the Solway.jpg|"ผู้เสียสละแห่งซอลเวย์" (The Martyr of the Solway)(ราว ค.ศ. 1871)
ไฟล์:EFFIE.jpg|"ภาพเหมือนของเอฟฟี" (Portrait of Effie Millais)(ค.ศ. 1873)
ไฟล์:Millais - Überfahrt nach Nordwest.jpg|"ทางผ่านตะวันตกเฉียงเหนือ" (The Northwest Passage)(ค.ศ. 1878)
ไฟล์:CherryRipe1879 by John Everett Millais.jpg|"เชอร์รีสุก" (Cherry Ripe)(ค.ศ. 1879)
ไฟล์:Bubbles by John Everett Millais.jpg|"ลูกโป่ง" (Bubbles)(ค.ศ. 1886) 
ไฟล์:RoseberyMillais - 2.png|"ภาพเหมือนของอาร์ชิบอลด์ พริมโรสเอิร์ลแห่งโรสบรีที่ 5" 
ไฟล์:Lillie Langtry by Millais.jpg|"ภาพเหมือนของลิลลิ แลงทรี"
ไฟล์:John everett millais the nest.jpg|"รังนก" (The Nest)(1887)
ไฟล์:Pearl of great price.jpg|ภาพประกอบจากตำนานแฝงคำสอน
ไฟล์:Millais - Self-Portrait.jpg|ภาพเหมือนตนเอง
เอดวิน สตาร์
เอดวิน สตาร์ () (21 มกราคม ค.ศ. 1942 - 2 เมษายน ค.ศ. 2003) เป็นนักร้องแนวโซลชาวอเมริกัน สตาร์เป็นที่รู้จักกับผลงานซิงเกิลสังกัดโมทาวน์ ที่โปรดิวซ์โดยนอร์แมน วิตฟิลด์ ที่ชื่อซิงเกิล "War" โด่งดังติดชาร์ตอันดับ 1 ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970
เอมี ไวน์เฮาส์
ทางด้านชีวิตส่วนตัว เธอได้เข้าพิธีแต่งงานกับแฟนหนุ่ม เบลค ฟิดเลอร์ เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2007 เกี่ยวกับสุขภาพเธอเป็นโรคซึมเศร้า มีปัญหาติดยาและติดเหล้า เธอเคยถูกจับกุมข้อหาครอบครองยาเสพติด พร้อมกับเบลก ฟิล์ดเดอร์-ซิวิล สามีของเธอ และในช่วงปลายปี 2007 โดนจับอีกครั้งเนื่องจากข้อหาทำร้ายร่างกายสามี แต่ทั้งสองคดีจบไปตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ทั้งคู่ได้แยกทางกันในเวลาต่อมา
เอมี ไวน์เฮาส์
อัลบั้มชุดแรกของเธอคือ "Frank" วางจำหน่ายครั้งแรกวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2003 อัลบั้มชุดนี้ควบคุมดูแลโดย ซะลาม เรมิ เพลงส่วนใหญ่จะออกแนวแจ๊ส นอกจากนี้ยังมีเพลงที่เธอนำมาร้องใหม่ 2 เพลง เอมีมีส่วนร่วมในการแต่งเพลงทุกเพลงในอัลบั้มนี้ เธอได้รับบทวิจารณ์ในแง่ดีอย่างล้นหลาม พร้อมทั้งได้รับคำชมเชยมากมายว่า เนื้อเพลงเยี่ยมและน่าจับตามอง และได้มีการเทียบเคียงเสียงร้องของเธอกับ ซาราห์ วอห์น มาซี เกรย์ และนักร้องชื่อดังคนอื่นๆอีกด้วย
จอห์นนี เดปป์
ในคืนวันฮาโลวีนปี 1993 ได้เกิดเหตุการณ์สำคัญขึ้น เมื่อริเวอร์ ฟินิกซ์ นักแสดงดาวรุ่งได้มาสังสรรค์ที่คลับและเสียชีวิตอยู่บริเวณหน้าคลับด้วยวัยเพียง 23 ปี จอห์นนีได้ทำการปิดคลับเพื่อเป็นการไว้อาลัยให้กับการเสียชีวิตของเขาเป็นเวลาสองสัปดาห์ต่อจากนั้น และตั้งแต่นั้นมา The Viper Room จะปิดในทุก ๆ วันที่ครบรอบการจากไปของริเวอร์ จอห์นนี เดปป์เป็นเจ้าของคลับนี้อยู่หลายปี จนกระทั่งในปี 2001 หุ้นส่วนของเขาที่ชื่อว่า "Anthony Fox" ได้หายตัวไปอย่างลึกลับ และในที่สุดจอห์นนี่ก็ตัดสินใจปล่อยทิ้งคลับให้ร้างไปในปี 2004 และได้ขายหุ้นที่เหลือให้กับ Amanda ลูกสาวของฟ็อกซ์ ก่อนที่คลับจะถูกซื้อโดย Darin Feinstein ในเวลาต่อมา
อีดี อามิน
ด้วยประเพณีที่สามารถมีภรรยาได้หลายคน อีดี อามินแต่งงานอย่างน้อย 6 ครั้ง ภรรยา 3 คนหย่าร้าง ภรรยาคนแรกมัลยามูและเคย์ ภรรยาคนที่สองแต่งงานกับอามินในปี พ.ศ. 2509 แต่งงานกับนอราในปีถัดมาและแต่งงานกับมาดินา พ.ศ. 2515 ในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2517 เขาประกาศทางวิทยุประเทศยูกันดาว่าได้ทำการหย่ากับมัลยามู, นอราและเคย์ ในเดือนเมษายนปีเดียวกัน มัลยามูถูกจับขังไว้ที่เมืองโตโรโร่ชายแดนติดกับประเทศเคนยา ในข้อหาพยายามปล้นกระชอนผ้าในเคนยา ภายหลังเธอย้ายไปอยู่ที่กรุงลอนดอน เคย์ อามินเสียชีวิตในวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2517 ตามรายงานเธอเสียชีวิตเนื่องจากพยายามทำแท้งโดยนายแพทย์มบาลู มุกาซา คนรักของเธอ (เขาได้ฆ่าตัวตายในเวลาต่อมา) ร่างของเธอถูกพบในสภาพฉีกขาด ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2518 ขณะที่องค์การเอกภาพแอฟริกา (Organisation of African Unity : OAU) จัดการประชุมกลุ่มผู้นำในกรุงกัมปาลา อามินได้แต่งงานกับซาราห์ เกียวลาบา คนรักของซาร่าห์ที่อยู่ด้วยกันก่อนที่ซาราห์จะพบกับอามินได้หายตัวไปและไม่สามารถติดต่อได้อีกเลย มีรายงานว่าในปี พ.ศ. 2546 อามินได้แต่งงานอีกครั้งก่อนที่จะเสียชีวิตเพียงไม่กี่เดือน
แอนดี วิลเลียมส์
ฮาวเวิร์ด แอนดรูว์ "แอนดี" วิลเลียมส์ () เกิดเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1927เสียชีวิต 25 กันยายน ค.ศ. 2012 เป็นนักร้องเพลงป็อปชาวอเมริกัน แอนดี วิลเลียมส์มียอดขายอัลบั้มได้รับการยืนยันจาก RIAA ในระดับแผ่นเสียงทองคำ 18 แผ่นเสียงทองคำ และ 3 แผ่นเสียงทองคำขาว เมื่อครั้งที่ประธานาธิบดี โรนัลด์ เรแกน ดำรงตำแหน่งอยู่ เขาเอ่ยถึงเสียงร้องของแอนดีว่า "ถือเป็นสมบัติของชาติ"
เน็ด เคลลี
จอห์น เคลลี เสียชีวิตที่เมืองอเวเนล รัฐวิกตอเรีย (Avenel, Victoria) เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1866 หลังจากพ้นโทษครั้งสุดท้ายไม่นาน ขณะนั้นเน็ด เคลลี มีอายุได้ 11 ปีแล้ว ในเวลานั้นครอบครัวเคลลีได้จับจองที่ดินและย้ายไปอยู่ที่เมืองเกรตา (Greta) ซึ่งปัจจุบันนี้พื้นที่ดังกล่าวเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เคลลีคันทรี" "("Kelly Country")"
ข้อเขียนวอยนิช
ปี พ.ศ. 2409 ห้องสมุดส่วนตัวของเบคซ์ได้ย้ายไปยังวังวิลล่ามอนดราโกนในฟราสคาตีของลัทธิเยซูอิต ซึ่งเป็นศูนย์ของสถาบันกิสเลียริ ในปี พ.ศ. 2455 วิทยาลัยโรมาโนได้ประสพปัญหาด้านการเงินและได้ขายตำราบางส่วน วิลฟริด วอยนิชได้ซื้อหนังสือจากวิทยาลัยจำนวน 30 เล่ม ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือข้อเขียนวอยนิช เมื่อวอยนิชเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2473 เอเธล ลิเลียน วอยนิช () ผู้เป็นภรรยาได้เก็บหนังสือเล่มนี้ไว้จนกระทั่งเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2503 และได้มอบข้อเขียนวอยนิชให้นางสาว แอน นิล แอน นิลได้ขายหนังสือเล่มนี้ให้พ่อค้าหนังสือเก่าอีกคนคือ ฮันส์ พี. เคราส์ () ซึ่งในที่สุดได้บริจาคข้อเขียนวอยนิชให้มหาวิทยาลัยเยล ในปี พ.ศ. 2512
โครงการอีเด็น
ในปี [[พ.ศ. 2549]] และ [[พ.ศ. 2550|2550]] โครงการอีเด็นเป็นเจ้าภาพชุดการแสดงดนตรีที่เรียกว่า "อีเด็นเซสชั่น" ที่มีศิลปินร่วมงานได้แก่ [[เอมี ไวน์เฮาส์]], เจมส์ มอร์ริซัน, [[มิวส์]], [[ลิลี่ อัลเลน]], สโนว์พาโทรล และเดอะเมจิกนัมเบอร์
จอร์จ ไมนอต
ในช่วงบั้นปลายชีวิต ไมนอตป่วยเป็นโรคเบาหวาน และได้รับการรักษาด้วยอินซูลินที่เพิ่งมีการค้นพบไม่นาน ไมนอตเป็นอัมพาตข้างซ้ายจากโรคหลอดเลือดสมองในปี ค.ศ. 1947 และเสียชีวิตในอีก 3 ปีต่อมา
จิม ดักแกน
เจมส์ เอ็ดเวิร์ด "จิม" ดักแกน จูเนียร์ () เกิดวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1954 เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อว่า "แฮคซอว์" จิม ดักแกน () เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เซ็นสัญญาสังกัดสมาคม WWF/E และเป็นผู้ชนะในรอยัลรัมเบิล ปี 1988 เป็นอดีตแชมป์ยูเอสเฮฟวี่เวท WCW 1 สมัย และแชมป์โลกเทเลวิชัน WCW 1 สมัย (และคนสุดท้าย) ปัจจุบันได้เข้าสู่ หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2011
ไอดี เร็คคอร์ด
พ.ศ. 2549 หลังจากมีข่าวลือหนาหูไปทั่ววงการในช่วงกลางปี ในที่สุด เจมส์ เรืองศักดิ์ ก็ได้ตัดสินใจลาออกจากการเป็นผู้บริหารของไอดี เร็คคอร์ด รวมทั้งการเป็นศิลปินของค่ายอาร์เอส แล้วย้ายไปทำงานเป็นผู้บริหารของโรงเรียนสอนดนตรี มีฟ้า ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ แทน ทำให้มีการยุบรวมค่ายเพลง ไอดี เร็คคอร์ด เข้ากับค่ายเพลง เมโลดิก้า หลังจากปล่อยศิลปินเบอร์สุดท้าย แบล็ควานิลลา
จอร์จ สตินนีย์
จอร์จ จูเนียส สตินนีย์ จูเนียร์ (; 21 ตุลาคม ค.ศ. 1929 – 16 มิถุนายน ค.ศ. 1944) เป็นเด็กชายผิวดำในสหรัฐซึ่งถูกประหารชีวิตด้วยเก้าอี้ไฟฟ้าเมื่อ ค.ศ. 1944 หลังถูกพิพากษาอย่างรวบรัดว่า มีความผิดฐานสังหารเด็กผู้หญิงสองคน ต่อมาใน ค.ศ. 2014 มีการกลับคำพิพากษาดังกล่าว เพราะกระบวนพิจารณาในสมัยนั้นไม่เป็นธรรม
เอ็ดเวิร์ด เอ็ม. อบรอมส์
เอ็ดเวิร์ด เอ็ม. อบรอมส์ (6 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 – 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018) เป็นนักตัดต่อภาพยนตร์และโทรทัศน์ และได้เสนอชิงงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 56 จากภาพยนตร์เรื่อง บรู ทันเดอร์ ในประเภทรางวัลออสการ์ สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม
เจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต
เจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต หรือ ผู้อ้างสิทธิเฒ่า(ภาษาอังกฤษ: James Francis Edward Stuart หรือ The Old Pretender หรือ The Old Chevalier) (10 มิถุนายน ค.ศ. 1688 – 1 มกราคม ค.ศ. 1766) เจมส์ได้รับการขนานพระนามว่า The Old Pretender (ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์) เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษผู้ถูกปลดจากราชบัลลังก์อังกฤษ และ สมเด็จพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา ในฐานะที่เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 เจมส์ ฟรานซิสจึงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของราชอาณาจักรอังกฤษ และราชอาณาจักรสกอตแลนด์ในนาม เจมส์ที่ 3 แห่งอังกฤษ และ เจมส์ที่ 8 แห่งสกอตแลนด์ เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1701 พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสทรงประกาศว่าเจมส์ ฟรานซิสเป็นพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษ สกอตแลนด์และไอร์แลนด์
กระท่อมเคลาด์สฮิลล์
ในปี ค.ศ. 1935 ลอเรนซ์ลาออกจากกองทหารอากาศ และกลับมาพำนักที่เคลาด์สฮิลล์ เมื่ออายุได้ 46 ปีสองสามอาทิตย์หลังจากลาออกจากราชการลอเรนซ์ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสที่หัวจากอุบัติเหตุจากจักรยานยนต์ไม่ไกลจากกระท่อม และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 ปีต่อมาเอ. ดับเบิลยู. ลอเรนซ์ผู้เป็นน้องและเป็นทายาทก็มอบเคลาด์สฮิลล์ให้แก่องค์การอนุรักษ์แห่งชาติ ที่ทำเป็นพิพิธภัณฑ์อุทิศให้แก่ชีวิตและงานของที.อี. ลอเรนซ์
อูมากา
เอ็ดเวิร์ด สมิธ ฟาตู (Edward Smith Fatu; 28 มีนาคม ค.ศ. 1973 – 4 ธันวาคม ค.ศ. 2009) นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน อดีตสังกัดWWEในนาม อูมากา (Umaga) เป็นหนึ่งในครอบครัวตระกูลอานัวอี ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงแล้วด้วยวัย 36 ปี จากอาการหัวใจวายเฉียบพลัน โดยเว็บไซต์ PWinsider.com ระบุว่าก่อนหน้านี้เมื่อคืนวันพฤหัสฯที่ผ่านมา 3 ธันวาคม ค.ศ. 2009 ขณะดูทีวีอยู่บ้านกับภรรยาจู่ๆอูมากาก็นอนหลับไปจนกระทั่งหลายชั่วโมงต่อมาภรรยาสังเกตสามีนอนหลับนานผิดปกติ ขณะเดียวกันก็พบว่ามีเลือดออกที่จมูก ทำให้เธอต้องรีบนำตัวสามีส่งโรงพยาบาลฮิวสตันทันที ซึ่งอยู่ในอาการโคม่าก่อนจะเสียชีวิตในเวลาต่อมา ทีแรกการเสียชีวิตของเขาถูกคาดเดาว่าเกิดจากสมองตายแต่ล่าสุดแพทย์ได้วินิจฉัยสาเหตุการเสียชีวิตแล้วว่าเป็นอาการหัวใจเฉียบพลันจากการบริโภคยาแก้ปวดในช่วงหลายปีที่ผ่านมาสำหรับอูมากา ก่อนเสียชีวิตเพิ่งเดินทางกลับจากการปล้ำทัวร์ "Hulkamania" ที่ออสเตรเลียเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009
เคาท์ เบซี
วิลเลียม เจมส์ "เคาท์" เบซี่ (21 สิงหาคม พ.ศ. 2447 - 26 เมษายน พ.ศ. 2527) นักเปียโน นักออร์แกน หัวหน้าวงดนตรี และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ในแนวดนตรีแจ๊ซ และบิ๊กแบนด์ เริ่มก่อตั้งวงดนตรีของตัวเองตั้งแต่ พ.ศ. 2477 และมีชื่อเสียงควบคู่ไปกับวงดนตรีของดุค เอลลิงตัน เบซี่มีผลงานดนตรีร่วมกับนักดนตรีมากมาย เช่น แฟรงค์ ซินาตรา เอลลา ฟิทซ์เจอรัลด์ เดอะ มิลส์ บราเธอร์ส แจ็กกี วิลสัน ควินซี โจนส์ และทำดนตรีประกอบภาพยนตร์เพลง รวมทั้งแสดงในภาพยนตร์ด้วยหลายเรื่อง
เอลวิส เพรสลีย์
ไม่นานเพรสลีย์ก็เข้าร่วมฝึกเบื้องต้นที่ฟอร์ตฮูด มีนักธุรกิจที่ชื่อเอ็ดดี้ ฟาดาล ที่เคยพบเขาในทัวร์ที่เทกซัส เข้าเยี่ยมเขา ฟาดาลกล่าวว่า เพรสลีย์เชื่อว่าอาชีพเขาได้จบลงแล้ว— "เขาเชื่อเช่นนั้นอย่างมาก" ใน 2 สัปดาห์ของต้นเดือนมิถุนายน เพรสลีย์ไถศีรษะขาว 5 ด้านที่แนชวิลล์ เขากลับไปฝึกต่อแต่พอต้นเดือนสิงหาคม แม่ของเขาซึ่งป่วยเป็นโรคตับอักเสบ และอาการของเธอก็แย่ลง เพรสลีย์ได้เร่งกลับมาเยี่ยมเธอโดยด่วน ถึงเมมฟิสเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม หลังจากนั้น 2 วันเธอก็เสียชีวิตจากภาวะหัวใจวาย อายุได้ 46 ปี ทำให้เกิดความเสียใจกับเพรสลีย์อย่างมาก
ไรอัน ไวต์
เมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1990 อีกหลายเดือนก่อนที่ไวต์จะจบการศึกษาระดับมัธยมปลาย เขาเข้าโรงพยาบาลไรลีย์ ในอินดีแอนาโพลิส เกี่ยวกับการติดเชื้อทางลมหายใจ จากเหตุนี้ทำให้เขาต้องใส่เครื่องช่วยหายใจและได้รับยาระงับความรู้สึก เอลตัน จอห์น มาเยี่ยมเขาและทางโรงพยาบาลได้รับสายโทรศัพท์มาอวยพรอย่างล้นหลาม ไวต์เสียชีวิตในวันอาทิตย์ใบปาล์ม เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1990
รอย ลิกเทนสไตน์
รอย ฟอกซ์ ลิกเทนสไตน์ (; 27 ตุลาคม ค.ศ. 1923 – 29 กันยายน ค.ศ. 1997) เป็นศิลปินป็อปอาร์ตชาวอเมริกัน ที่มีผลงานโดดเด่นร่วมกับศิลปินอื่น ๆ อาทิ แอนดี วอร์ฮอล, แจสเปอร์ จอนส์ และเจมส์ โรเซนควิสต์ งานของเขาเป็นการนิยามสมมติฐานเบื้องต้นมากกว่าการล้อเลียน ซึ่งงานส่วนมากได้รับแรงบันดาลใจหลักมาจากบทการ์ตูน ลิกเทนสไตน์ผลิตผลงานที่มีองค์ประกอบค่อนข้างแม่นยำ งานของเขาได้รับอิทธิพลจากโฆษณาที่โด่งดัง และหนังสือการ์ตูน รอยได้กล่าวว่า "ป็อปอาร์ตไม่ใช่ภาพเขียนแนวอเมริกัน แต่เป็นภาพเขียนแนวอุตสาหกรรม" ภาพเขียนของเขาได้จัดแสดงในหอศิลป์เลโอ กัสเตลลี (Leo Castelli) ในนครนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2013 อีกทั้งภาพ Woman with Flowered Hat ได้รับการประมูลในราคาที่สูงที่สุด
เอดมันด์ ฮิลลารี
เอดมันด์ ฮิลลารี () หรือ เซอร์ เอดมันด์ เพอร์ซิฝอล ฮิลลารี () (20 กรกฎาคม พ.ศ. 2462 - 11 มกราคม พ.ศ. 2551) นักสำรวจและนักปีนเขาชาวนิวซีแลนด์ เป็น 1 ใน 2 คนแรกของโลกที่สามารถขึ้นถึงยอดของยอดเขาเอเวอเรสต์ได้ อีกคนหนึ่งคือ เทียนซิง นอร์เก ชาวเชอร์ปา ซึ่งเป็นคู่ปีนเขาของเซอร์ เอดมันด์ (การปีกเขาสูงมักทำกันเป็นคู่เพื่อจะได้ช่วยเหลือกันเวลาเกิดปัญหา) ถึงแม้ว่าเซอร์ เอดมันด์ ฮิลลารีเป็นชาวนิวซีแลนด์และเทียนซิง นอร์เกเป็นชาวเชอร์ปา แต่ทั้งคู่ปีนยอดเขาเอเวอเรสต์ในคณะของอังกฤษ
เจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์
เจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1834 ที่เมืองโลเวลล์ในรัฐแมสซาชูเซตส์ในสหรัฐอเมริกา และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1903 ที่เมืองลอนดอนในอังกฤษ วิสต์เลอร์เป็นผู้นำในความคิดที่ว่า “ศิลปะเพื่อศิลปะ” (art for art's sake) ลายเซ็นที่มีชื่อเสียงของวิสต์เลอร์เป็นภาพผีเสื้อที่มีหางยาว ลายเซ็นเหมาะกับบุคลิกและลักษณะงานเขียนซึ่งเป็นลักษณะที่ละเอียดอ่อนแต่เป็นผู้ที่ชอบการเผชิญหน้า วิสต์เลอร์มองเห็นความสัมพันธ์ระหว่างจิตรกรรมและดนตรีซึ่งจะเห็นจากการตั้งชื่อภาพเขียนที่ใช้ศัพท์ทางดนตรีเช่น “arrangements” “harmonies” หรือ “nocturnes” และเน้นงานเขียนในด้านความผสานของโทนสี งานชิ้นที่สำคัญที่สุดของวิสต์เลอร์คือภาพ “มารดาของวิสต์เลอร์” (Whistler's Mother) ที่มีศิลปะที่ทำล้อเลียนกันมาก
เอดการ์ แอลลัน โพ
โพหันเหความสนใจของเขาไปยังงานร้อยแก้วและใช้เวลาหลายปีหลังจากนั้นทำงานให้วารสารและนิตยสารวรรณกรรมจนเป็นที่รู้จักจากรูปแบบการวิจารณ์วรรณกรรมของเขาเอง การทำงานของเขาทำให้เขาต้องโยกย้ายไปมาระหว่างหลายเมือง ซึ่งรวมถึงบอลทิมอร์, ฟิลาเดลเฟีย และนครนิวยอร์ก ที่เมืองบอลทิมอร์ ปี ค.ศ. 1835 เขาแต่งงานกับเวอร์จิเนีย เคลมม์ (Virginia Clemm) ลูกพี่ลูกน้องอายุ 13 ปีของเขา ต่อมาในเดือนมกราคม ปี ค.ศ. 1845 โพประสบความสำเร็จจากการตีพิมพ์บทกวี The Raven ภรรยาของเขาเสียชีวิตด้วยวัณโรคในสองปีหลังจากนั้น เขาเริ่มวางแผนผลิตวารสารของตนเอง The Penn (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น The Stylus) แต่เขาก็เสียชีวิตไปก่อนที่จะทำได้สำเร็จ โพเสียชีวิตที่เมืองบอลทิมอร์ด้วยวัย 40 ปีเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1849 ด้วยสาเหตุที่ไม่แน่ชัดและมีการคาดเดาอย่างหลากหลาย เช่น แอลกอฮอล์, เลือดคั่งในสมอง, ยาเสพติด, โรคหัวใจ, โรคพิษสุนัขบ้า, อัตวินิบาตกรรม, วัณโรค เป็นต้น
เจมส์ บอนด์
หลังเฟลมมิ่งเสียชีวิต คิงส์ลีย์ เอมิส ได้แต่งนวนิยายบอนด์ต่อ ในชื่อ "Colonel Sun" (ใช้นามปากกา โรเบิร์ต มาร์คแฮม) และตีพิมพ์ในปีพ.ศ. 2511 ซึ่งก่อนหน้าเขาเคยเขียนหนังสือเกี่ยวกับนวนิยายบอนด์ของเฟลมมิ่งด้วย ในชื่อ "The James Bond Dossier" เมื่อปีพ.ศ. 2508 ต่อมานิยาย 2 เล่มจากภาพยนตร์ของอีโอเอ็น โปรดักชันส์ได้ตีพิมพ์ ในชื่อ "James Bond, The Spy Who Loved Me" และ "James Bond and Moonraker" โดยทั้งสองเล่มแต่งโดย คริสโตเฟอร์ วูด ซึ่งเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ หลังจากนั้นนิยายบอนด์ก็หยุดไป จนถึงปีพ.ศ. 2524 นักเขียนแนวสยองขวัญ จอห์น การ์ดเนอร์ ได้หยิบนวนิยายบอนด์ มาแต่งในชื่อ "Licence Renewed". โดยการ์ดเนอร์ได้แต่งนวนิยายบอนด์ทั้งหมด 16 เล่ม โดยมี 2 เล่มเป็นนิยายจากภาพยนตร์ของอีโอเอ็น โปรดักชันส์ชื่อ "Licence to Kill" และ "GoldenEye" ถึงแม้ว่าผ่านไป 13 ปี การ์ดเนอร์ ยังคงให้ตัวละครยังอายุเท่าเดิมกับที่เฟลมมิ่งระบุเอาไว้ ในปี พ.ศ. 2539 การ์ดเนอร์ได้หยุดแต่งนวนิยายบอนด์ เนื่องจากปัญหาสุขภาพ 
ในปี พ.ศ. 2539 นักเขียนชาวอเมริกัน เรย์มอนด์ เบ็นสัน กลายเป็นนักเขียนนวนิยายบอนด์ ซึ่งก่อนหน้านี้เขาเคยเขียนหนังสือ "The James Bond Bedside Companion", ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2527 จนถึงปี พ.ศ. 2545 ก็หยุดเขียน โดยเบ็นสันเขียนนวนิยายบอนด์ทั้งหมด 6 เล่ม, นิยายอีก 3 เล่มและเรื่องสั้นอีก 3 เรื่อง
6 ปีผ่านไป เซบาสเตียน ฟอล์ค ได้รับมอบหมายจากสำนักพิมพ์เอียน เฟลมมิ่ง ให้แต่งนวนิยายบอนด์ใหม่ โดยได้วางจำหน่ายวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ในวาระครบรอบ 100 ปีเอียน เฟลมิ่ง ในชื่อ "Devil May Care" ซึ่งตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ แพนกวินบุค ในสหราชอาณาจักร และสำนักพิมพ์ ดับเบิลเดย์ ในสหรัฐอเมริกา ต่อมา นักเขียนชาวอเมริกัน เจฟฟรีย์ ดีฟเวอร์ ได้รับมอบหมายจากสำนักพิมพ์เอียน เฟลมมิง ให้แต่งนวนิยายบอนด์ในชื่อ "พลิกแผนเพชฌฆาต" (Carte Blanche) โดยได้วางจำหน่ายวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ซึ่งเป็นรีบูทนวนิยายบอนด์ใหม่ เป็นสายลับหลังเหตุการณ์ 9/11 โดยบอนด์จะไม่สังกัด MI5 หรือ MI6 เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2556 นวนิยายชื่อ "โซโล" แต่ง วิลเลียม บอยด์ โดยดำเนินเหตุการณ์อยู่ในปี พ.ศ. 2512
เอ็ด วูด
เอ็ดเวิร์ด เดวิส วูด จูเนียร์ (,10 ตุลาคม ค.ศ. 1924 – 10 ธันวาคม ค.ศ. 1978) หรือรู้จักในชื่อ เอ็ด วูด (Ed Wood) เป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ นักแสดง และนักประพันธ์ชาวอเมริกัน
เอเอ็มดี
แอดวานซ์ ไมโคร ดีไวซ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1969, โดยกลุ่มผู้บริหารเดิมจาก Fairchild Semiconductor, ประกอบด้วย เจอรี่ แซนเดอร์ เอ็ดวิน เทอร์นี่, จอห์น คาเรย, สเวน ซิมอนเซน, แจ๊ค กิฟฟอร์ด และ สมาชิก 3 คนในกลุ่มของแจ๊ค, แฟรงค์ บ๊อทเต้, จิม ไจลส์, และ แลรี่ สเตรนเจอร์.โดยที่บริษัทเริ่มผลิต ลอจิกชิป , ต่อมาจึงเข้าสู่ธุรกิจการผลิตแรมในปี 1975. และในปีเดียวกันนี้เอง พวกเขาก็เริ่มจำหน่ายสิ่งที่ได้จากการทำสถาปัตยกรรมย้อนกลับซึ่งเป็นสิ่งที่เลียนแบบมาจาก หน่วยประมวลผล Intel 8080. ในช่วงเวลานั้น,เอเอ็มดีก็ได้ออกแบบและสร้างหน่วยประมวลผลในซีรีส์ (Am2900, Am29116, Am293xx) ซึ่งถูกนำมาใช้แพร่หลายในการออกแบบวงจรของมินิคอมพิวเตอร์เวลาต่อมา, เอเอ็มดีก็พยายามที่จะทำให้โปรเซสเซอร์เล็กลง โดยการรวม AMD 29K processor, ให้เข้ากับ อุปกรณ์กราฟิกและเสียง เช่นเดียวกับหน่วยความจำแบบ EPROM. โดยมันเสร็จในช่วงกลางปี 1980 เรียกกันว่า AMD7910 and AMD7911 "World Chip" โดยเป็นอุปกรณ์แรกๆที่ ครอบคลุมทั้ง Bell และCCITT. โดย AMD 29K ยังเป็น embedded processor อีกด้วย และ เอเอ็มดี ยังแยกให้ Spansion ออกไปเพื่อสร้าง หน่วยความจำแฟลช. เอเอ็มดี ยังตัดสินใจที่จะเปลี่ยนแนวทางสู้กับหน่วยประมวลผลจาก อินเทล โดยวางให้เป็นธุรกิจหลัก และให้ตลาดหน่วยความจำแฟลชเป็นตลาดรอง
จอห์น เคจ
จอห์น เคจ () คีตกวี นักเปียโน นักเขียน และนักปรัชญาทางดนตรีชาวอเมริกัน เกิดที่เมือง ลอสแอนเจลิส เมื่อปี พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912) เสียชีวิตที่เมือง นิวยอร์ก ในปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) เขาเป็นคีตกวีที่มีบทบาทสำคัญในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองของอเมริกา มีอิทธิพลอย่างสูงต่อแนวคิดที่สำคัญทางดนตรีในศตวรรษที่ 20 อยู่หลายสายเช่น ทางสายดนตรี "อวองการ์ด" (Avantgarde) ที่ทางฝั่งยุโรปมีผู้นำอย่าง "คาร์ลไฮนซ์ สต็อกเฮาเซน" (Karlheinz Stockhausen [1928-]) และ "ปิแอร์ บูเลซ" (Pierre Boulez [1925-]) สายดนตรีแบบ "แนวคิดนิยม" (Conceptualism) รวมถึงสายดนตรี "มินิมัลลิสม์" (Minimalism) ที่เกิดขึ้นในอเมริการาวคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ด้วย
เอ็มมิเน็ม
มาร์แชล บรูซ มาเธอร์ที่สาม (; เกิด 17 ตุลาคม ค.ศ. 1972) รู้จักกันชื่อที่ใช้บนเวทีว่า เอ็มมิเน็ม (Eminem แต่นิยมเขียนเป็น EMINƎM)และอัลเทอร์อีโกของเขา สลิม เชดี (Slim Shady) เป็นแร็ปเปอร์ โปรดิวเซอร์ นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวอเมริกา ความนิยมในเอ็มมิเน็มทำให้วงดี 12 ที่เขาเป็นสมาชิกเป็นที่รู้จัก นอกจากการเป็นสมาชิกวงดี 12 แล้ว เอ็มมิเน็มยังร่วมงานฮิปฮอปในแบดมีตอีวิล ร่วมกับรอยส์ดา 5'9" เอ็มมิเน็มเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดจำหน่ายสูงสุดในโลกและเป็นศิลปินที่มียอดจำหน่ายผลงานเพลงสูงสุดในคริศทศวรรษที่ 2000 หลายนิตยสารได้จัดอันดับเอ็มมิเน็มเป็นหนึ่งในศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล อาทิ "โรลลิ่งสโตน" ซึ่งจัดอันดับอยู่ที่ 82 ในศิลปินที่ยิ่งใหญ่ตลอกาล 100 คน และประกาศให้เขาเป็น "ราชาเพลงฮิปฮอป" รวมถึงการร่วมงานกับวงดี 12 และแบดมีตอีวิล เอ็มมิเน็มก็ประสบความสำเร็จติด 1 ใน 10 บนชาร์ต"บิลบอร์ด" 200 เอ็มมิเน็มได้ยอดจำหน่ายมากกว่า 42 ล้านเพลง และ 49.1 ล้านอัลบั้มในสหรัฐอเมริกา และ 100 ล้านอัลบั้มทั่วโลก
จอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์
ด้านชีวิตส่วนตัว วอเทอร์เฮาส์แต่งงานกับเอสเทอร์ เคนเวิร์ธี ซึ่งเป็นจิตรกรเช่นกันในปี ค.ศ. 1883 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คนแต่เสียชีวิตตั้งแต่ยังเล็กทั้งคู่ วอเทอร์เฮาส์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในปี ค.ศ. 1917
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น
ดยุคแห่งเคนท์ได้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2363 รวมพระชนมพรรษา 52 พรรษา อีก 6 วัน พระชนกสวรรคต
วอลลิส ซิมป์สัน
ช่วงก่อนจนถึงสงครามโลกครั้งที่สอง รัฐบาลหลายรัฐสงสัยว่าดยุกและดัชเชสแห่งวินด์เซอร์ทรงเข้าฝ่ายนาซี เพราะใน ค.ศ. 1937 ทั้งสองได้เสด็จเยือนประเทศเยอรมนีและเข้าพบอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ กระทั่งในปี ค.ศ. 1940 เจ้าชายเอดเวิร์ดได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการอาณานิคมบาฮามาสจนกระทั่งลงจากตำแหน่งในห้าปีถัดมา ช่วงปี 1950–1960 ดยุกและดัชเชสแห่งวินด์เซอร์ได้เดินทางไปมาระหว่างยุโรปและอเมริกา และใช้ชีวิตเยี่ยงคนดังในสังคม มีชีวิตสมรสราบรื่นมาตลอด 35 ปี หลังเจ้าชายเอดเวิร์ดสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1972 ดัชเชสแห่งวินด์เซอร์จึงใช้ชีวิตอย่างสันโดษและไม่ปรากฏตัวต่อสาธารณชนบ่อยครั้งนัก จนกระทั่งเธอถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1986 ณ บัวเดอบูโลญ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในวัย 89 ปี กระนั้นเรื่องส่วนตัวของเธอเป็นที่จับตามอง และเธอก็เป็นบุคคลที่สร้างข้อถกเถียงกันอยู่ในประวัติศาสตร์สหราชอาณาจักร
แอนดี วอร์ฮอล
นอกจากงานเหล่านี้แล้วแอนดียังเป็นผู้ก่อตั้งนิตยสารและเขียนหนังสืออีกหลายเล่ม อาทิ เช่น The Philosophy of Andy Warhol และ Popism: The Warhol Sixties แม้ในช่วงระยะหลังของชีวิตแอนดีจะไม่ค่อยทำงานศิลปะออกมามากเท่าไหร่ แต่เขาก็ยังคงมีงานในด้านอื่นๆ ออกมาให้เห็นอยู่อย่างต่อเนื่อง เช่น งานโฆษณา หรือ งานแสดงที่เขาได้รับเชิญจากภาพยนตร์ซีรีส์เรื่อง เรือรักเรือสำราญ (Love Boat) และนั้นยิ่งเป็นการตอกย้ำถึงความสำเร็จของเขา หลังจากการแสดงงานครั้งสุดท้ายในยุโรป เมื่อกลับมานิวยอร์กได้ระยะหนึ่ง แอนดีก็เสียชีวิตลงในปี 1987
เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำ
เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำ หรือ เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ หรือที่รู้จักกันในพระนาม เอ็ดเวิร์ดแห่งวูดสต็อค () (15 มิถุนายน ค.ศ. 1330 - 8 มิถุนายน ค.ศ. 1376) เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำเป็นพระราชวงศ์อังกฤษผู้มีบทบาทในการต่อสู้กับราชอาณาจักรฝรั่งเศสในสงครามร้อยปี
เอ็ด แฮร์ริส
เอ็ดเวิร์ด อัลเลน "เอ็ด" แฮร์ริส () เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1950 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน นักเขียนและผู้กำกับ เป็นที่รู้จักในการแสดงเรื่อง "Appaloosa", "Creepshow", "The Rock", "The Right Stuff", "Enemy at the Gates", "The Abyss", "Glengarry Glen Ross", "Apollo 13", "Pollock", "A Beautiful Mind", "", "The Hours", "Milk Money" และ "The Truman Show" ในบรรดาหลายเรื่องที่เขาแสดง
เอมี แอดัมส์
เอมี ลู แอดัมส์ () เกิดวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1974 เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน แอดัมส์เริ่มอาชีพการแสดงทางด้านละครเวที ก่อนที่จะปรากฏตัวบนจอภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 199 กับหนังแนวตลกมืด เรื่อง "Drop Dead Gorgeous" หลังจากปรากฏตัวเป็นแขกรับเชิญทางซีรีส์ทางโทรทัศน์หลายเรื่อง และบทในหนังเกรดบี เธอก็รับบทเป็นเบรนดา สตรอง ในภาพยนตร์ปี 2002 เรื่อง "Catch Me If You Can" แต่ผลงานแจ้งเกิดของเธอคือหนังอินดี้ในปี 2005 เรื่อง "Junebug" รับบทเป็นแอชลีย์ จอห์นสเตน จากเรื่องนี้ทำให้เธอได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีและยังด้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
นอกจากการลาออกของอัครมหาเสนาบดีแล้วพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ยังสูญเสียผู้ที่ทรงไว้ใจหลายคนระหว่าง ค.ศ. 1361 ถึง ค.ศ. 1362 จากโรคระบาดที่เกิดขึ้นหลายครั้ง วิลเลียม มองตาคิว เอิร์ลแห่งซอลสบรีที่ 1 (William Montacute, 1st Earl of Salisbury) พระสหายในการรณรงค์ในคริสต์ทศวรรษ 1330 เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1344, วิลเลียม เดอ คลินตัน เอิร์ลแห่งฮันติงดันที่ 1 (William de Clinton, 1st Earl of Huntingdon) ผู้ที่ในการรณรงค์กับพระองค์ที่น็อตติงแฮมเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1354, เอิร์ลจากปี ค.ศ. 1337 วิลเลียม เดอ โบฮุน เอิร์ลแห่งนอร์ทแธมป์ตันที่ 1 (William de Bohun, 1st Earl of Northampton) เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1360 และปีต่อมาเฮนรี โกรสมอนต์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (Henry of Grosmont, 1st Duke of Lancaster) ผู้ที่อาจจะถือว่าเป็นผู้สนับสนุนคนสำคัญของพระองค์จากอาจจะด้วยโรคระบาด การสูญเสียทำให้เหลือแต่ขุนนางส่วนใหญ่ที่ยังหนุ่มผู้ที่หันไปสนับสนุนเจ้าชายรัชทายาทแทนที่จะสนับสนุนพระองค์
จอห์น ไอเซนฮาวร์
จอห์น เชลดอน เดาด์ ไอเซนอาวร์ () เป็นทูตจากสหรัฐอเมริกาประจำประเทศเบลเยียม ตั้งแต่ พ.ศ. 2502 - พ.ศ. 2504
จอห์น ไอเซนฮาวร์ เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2465 ที่เดนเวอร์, เดนเวอร์เคาน์ตี, รัฐโคโลราโด เป็นลูกของประธานาธิบดี ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ และภรรยาของเขา มามี จอห์น ไอเซนฮาวร์ เป็นลูกคนที่ 2 ของ ดไวต์และมามี ไอเซนฮาวร์ ลูกคนแรกของพวกเขา เดาด์ ไอเซนฮาวร์ เสียชีวิตใน พ.ศ. 2464 ด้วยโรคไข้ดำแดง
ไอเซนฮาวร์ แต่งงานกับบาร์บารา ยีน ทอมป์สัน ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2490 พวกเขาได้หย่ากันใน พ.ศ. 2529 จอห์น และบาร์บารา ไอเซนฮาวร์มีลูกด้วยกัน 4 คน ได้แก่
ใน พ.ศ. 2531 จอห์นได้แต่งงานใหม่กับโยนน์ ทอมป์สัน จอห์นก็อาศัยอยู่ที่ แทรปป์, รัฐแมรีแลนด์ หลังจากที่เขาย้ายมาจาก คิมเบอร์ตัน, รัฐเพนซิลเวเนีย
เอมี ไวน์เฮาส์
ด้วยกระแสความดังของอัลบั้ม "Back to Black " อัลบั้ม "Frank" จึงถูกนำกลับมาวางจำหน่ายอีกครั้งที่สหรัฐอเมริกาในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ติดอันดับ 61 ของบิลบอร์ด 200 ชาร์ท พร้อมได้รับบทวิจารณ์ในแง่ดีอีกเช่นเคย
แอนดี วอร์ฮอล
ในปี 1974 นั้น แอนดีก็ได้ออกมาสั่งทำ “ไทม์ แคปซูล (Time Capsule)” ถึง 610 ใบ เพื่อเก็บรักษาของใช้ส่วนตัวที่มีค่าสำหรับเขาเอาไว้ ความจริงแล้ว ไทม์ แคปซูล ที่แอนดีสั่งทำนี้เป็นแค่กล่องทำจากการ์ดบอร์ดธรรมดานั่นเอง ใส่สัมภาระตั้งแต่ของใช้ส่วนตัวเรื่อยไปจนถึงเอกสารและจดหมายต่างๆ ภายหลังแอนดีเสียชีวิต ไทม์ แคปซูลก็ถูกนำไปไว้ที่ห้องๆหนึ่งของพิพิธภัณฑ์วอร์ฮอล และนำสิ่งของต่างๆเหล่านั้นออกมาเปิดเผยต่อสาธารณะ มันเต็มไปด้วยข้าวของกระจุกกระจิกต่างๆมากมาย แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ บรรดาจดหมายจากหนุ่มๆทั่วโลกที่แนบติดมากับภาพเปลือยทั้งด้านหน้าด้านหลังในอิริยาบถต่างๆเพื่อเสนอตัวขอเป็นดาราให้กับหนังของเขา
ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์
ดไวต์ ดี ไอเซนฮาวร์ได้ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1969 รวมอายุได้เพียง 78 ปี
อดัมสกี
อดัมสกี้ (Adamski) ชื่อจริง อดัม ทินลีย์ เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1967ที่นิวฟอเรสต์ ประเทศอังกฤษ เป็นนักดนตรีเพลงเอซิดเฮาส์ และ มีเพลงฮิตอย่างเพลง "N-R-G" และ "Killer" (ซึ่งเป็นเพลงที่ร้องโดย ซีล). ได้ติดชาร์ตซิงเกิลอันดับสูงสุดที่ 1
วิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์
วิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์ () หรือ ดับเบิลยู. บี. เยตส์ (W. B. Yeats) (13 มิถุนายน พ.ศ. 2408 – 28 มกราคม พ.ศ. 2482) เป็นกวีชาวไอร์แลนด์ เขาได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในบุคคลที่มีความสำคัญต่อวงการวรรณกรรมในศตวรรษที่ 20 และเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่สร้างผลงานชิ้นสำคัญได้หลังจากได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1923
เอมี ไวน์เฮาส์
ในอัลบั้มชุดที่ 2 เอมีเปลี่ยนจากแนวแจ๊สในอัลบั้ม "Frank" มาเป็นแนวของนักร้องวงผู้หญิงในยุค 50และ 60 เอมีกล่าวว่า หลังจากเสร็จสิ้นจากอัลบั้ม "Frank" เธอไม่สามารถแต่งเพลงได้เลยตลอดระยะเวลา 18 เดือน จนกระทั่งเอมีได้พบกับ มาร์ก รอนสัน ผู้เป็นแรงบันดาลใจให้เธอ เธอจึงแต่งเพลงได้ครบทั้งอัลบั้มภายใน 6 เดือน หลังจากซิงเกิล "Fuck Me Pumps" ต้นปีค.ศ. 2006 เพลงจากอัลบั้มที่ 2 ของเอมี ได้แก่ เพลง "Wake Up Alone" และ เพลง "Rehab" ก็ได้กระจายเสียงผ่านทางคลื่นวิทยุ อีสต์ วิลเลจ เรดิโอ ในนิวยอร์ก ในรายการของมาร์ก รอนสัน ต่อมาเพลงทั้งสองนี้ได้ถูกรวมเข้าในอัลบั้มที่ 2 ของเธอด้วย และมีเพลงอื่นๆในอัลบั้มนี้เปิดในวิทยุเช่นเดียวกัน
อี.บี. ไวท์
เอลวิน บรูกส์ "อี.บี." ไวท์ (Elwyn Brooks "E.B." White) (11 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2528) เป็นนักประพันธ์ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงที่สุดจากงานเขียน "The Elements of Style" และหนังสือสำหรับเด็กสามเรื่อง ที่ถือกันว่าเป็นผลงานอมตะ คือ "Stuart Little" (สจ๊วต ลิตเติ้ล) (พ.ศ. 2488) "Charlotte's Web" (แมงมุมเพื่อนรัก) (พ.ศ. 2495) และ "The Trumpet of the Swan" (เสียงรักจากทรัมเป็ตหงส์) (พ.ศ. 2513)
เอลี วิตนีย์
"อีไล วิทนี่"' ( – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2308 – 8 มกราคม พ.ศ. 2368) นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองเวสต์บอโรว์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ได้เข้าศึกษาด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยเยล แต่ไม่จบการศึกษาเนื่องจากขาดทุนทรัพย์ จึงลาออกและไปเป็นครูกวดวิชาที่รัฐจอร์เจียและได้รับการอุปถัมภ์จากนางนาธาเนียล กรีน ภริยาหม้ายของนายพลกรีน วีรบุษทหารของฝ่ายปฏิวัติ นางกรีนให้อีไลไปพักอาศัยในไร่ของเธอ ทำให้อีไลมีเวลาอ่านตำรากฎหมายและเริ่มงานประดิษฐ์คิดค้นเครื่องปั่นฝ้ายเป็นผลสำเร็จ ซึ่งสามารถแยกใยฝ้ายออกจากเมล็ดได้โดยได้จดสิทธิบัตรเมื่อไว้ พ.ศ. 2337 แต่เครื่องปั่นฝ้ายที่อีไลคิดขึ้นได้และจดทะเบียนไว้นี้ถูกลอกเลียน ทำให้อีไลหมดตัวไปกับการฟ้องร้องป้องกันลิขสิทธิ์แต่ไม่ประสบผลสำเร็จแพ้คดีเสีย
เอ็ดเวิร์ด สมิธ
เอ็ดเวิร์ด จอห์น สมิธ () (27 มกราคม ค.ศ. 1850 - 15 เมษายน ค.ศ. 1912) หรือมีชื่อย่อว่า เอ็ดเวิร์ด เจ. สมิธ เป็นกัปตันเรือที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมีผลงานที่โดดเด่นมากก็คือการได้เป็นกัปตันเรือ อาร์เอ็มเอส ไททานิก อันเป็นเรือลำสุดท้ายในชีวิตของเขา ที่เขาได้ดำรงตำแหน่งกัปตันจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตบนเรือลำนี้ เรือที่ได้รับฉายาว่า "เรือที่ไม่มีวันจม"
ไรอัน ไวต์
ถึงแม้แพทย์จะระบุว่าเขาไม่เป็นอันตรายต่อนักเรียนอื่น แต่เอดส์ยังเป็นสิ่งที่ผู้คนยังไม่ค่อยเข้าใจกันในเวลานั้น เมื่อไวต์พยายามกลับมาเรียนต่อ ก็มีผู้ปกครองและครูหลายคนในโคโคโมรวมตัวกันต่อต้านการกลับเข้าเรียนของเขา การต่อสู้ทางด้านกฎหมายอันยาวนานกับระบบของโรงเรียนและการรายงานข่าวของสื่อมวลชนในการดิ้นรนทำให้ไวต์มีชื่อเสียงในระดับชาติและเป็นโฆษกของการวิจัยเรื่องเอดส์และระบบการศึกษาของรัฐ เขาปรากฏตัวพร้อมกับคนดังอีกหลายคนเช่น นักร้องชื่อดัง เอลตัน จอห์น, ดาราเพลงป็อป ไมเคิล แจ็กสัน และพิธีกรรายการทอล์กโชว์ ฟิล โดนาฮิว และยังเป็นที่น่าแปลกใจสำหรับแพทย์ที่เคยวินิจฉัยไว้ ไวต์มีชีวิตอยู่นานกว่า 5 ปี แต่สุดท้ายก็เสียชีวิตเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1990 ก่อนที่เขาจะจบการศึกษาระดับไฮสคูล
เอ็ดเวิร์ด เบลลามี
เมื่ออายุได้ 25 ปี เบลลามีป่วยเป็นวัณโรคและไปรักษาตัวที่ฮาวาย เมื่อกลับมาเขาหันมาทำงานเป็นนักเขียน ในปี ค.ศ. 1882 เขาแต่งงานกับเอ็มมา ออกัสตา แซนเดอร์สัน ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน เบลลามีเสียชีวิตด้วยวัณโรคในปี ค.ศ. 1898 บ้านที่เขาอาศัยอยู่ตั้งแต่เด็กในเมืองชิกาพีได้รับการประกาศให้เป็นสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติในปี ค.ศ. 1971
แอนดี วอร์ฮอล
ในปี1984 เดอะ แฟคตอรี่ ก็ย้ายที่ทำการไปอาคารแห่งใหม่คือ ตึกเอดิสัน (Edison Building) ถนนอีสต์ 33 (East 33 Street) ในนิวยอร์กซึ่งเป็นอาคารขนาดใหญ่กว่าที่เคยใช้มากมาย ทำให้แอนดีสามารถเอาธุรกิจของเขาทั้งหมดมารวมกันไว้ในอาคารนี้ด้วยกันได้ ในขณะนั้นนอกจากแอนดีจะเป็นศิลปินที่ประสบความสำเร็จที่สุดแล้ว ยังเป็นเจ้าของธุรกิจที่มีอนาคตมากมาย ทั้งนิตยสาร “อินเทอร์วิว” ของเขาที่สร้างยอดขายได้อย่างสวยงามในระดับต้นๆของวงการนิตยสารบันเทิง และในปี 1986 แอนดีก็ประกาศเปิดโปรเจกใหม่ในการทำรายการให้กับเคเบิลทีวีอย่างรายการ “แอนดี วอร์ฮอล 15 นาที (Andy Warhol’s Fifteen Minutes)” ซึ่งมีชื่อมาจากคำพูดของเขาในการสัมภาษณ์ครั้งหนึ่ง และในปี 1986 อีกเช่นกันที่แอนดีได้รับเชิญไปเป็นดารารับเชิญในภาพยนตร์ซีรีส์เรื่อง “เรือรักเรือสำราญ (Love Boat)”
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 (อัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด; 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2384 – 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453) เป็นพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร ประมุขแห่งเครือจักรภพแห่งอังกฤษ และสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอินเดีย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และเป็นพระประมุขพระองค์แรกและพระองค์เดียวของราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา พระองค์ทรงครองราชสมบัตินับตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2444 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453
เอมี ไวน์เฮาส์
เอมีกล่าวว่า เธอพอใจกับอัลบั้ม Frank เพียง 80% เท่านั้น เนื่องจากเพลงบางส่วนไม่ใช่ตัวเธอ ในช่วงระหว่างการทำอัลบั้มที่ 2 เธอกล่าวว่า เธอไม่สามารถฟังเพลงในอัลบั้ม "Frank" ได้อีกต่อไป จริงๆคือเธอไม่เคยฟังมันได้เลย ถึงแม้เธอจะชอบร้องมัน แต่สำหรับการฟังนั้น มันคนละเรื่องเลย เอมียังกล่าวอีกว่า เธอฟังเพลงในอัลบั้ม "Frank" ได้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว แต่อย่างไรก็ตามเธอก็ภูมิใจกับมัน เอมีคิดว่ามันเป็นอัลบั้มที่ยอดเยี่ยมของเธอ ไม่ใช่ว่าเธอไม่ชอบอัลบั้มนี้ แต่เธอต้องทำให้แตกต่างออกไป
ฟรานซิส เบคอน (ศิลปิน)
ช่วงกลางปี ค.ศ. 1970 เบคอนได้พบกับจอห์น เอ็ดเวิดส์ (John Edwards) ซึ่งเข้ามาแทนที่ไดเออร์กับดีกิน โดยเป็นช่างภาพและเพื่อนสนิทกับเบคอน ปี ค.ศ. 1973 เบคอนกลายเป็นจิตรกรศิลปะร่วมสมัยชาวอังกฤษคนแรกที่ได้จัดแสดงนิทรรศการขนาดใหญ่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน (The Metropolitan Museum of Art) ในนิวยอร์ก ซึ่งผลงานของเขาได้รับการจัดแสดงในระดับนานาชาติมาตลอดในช่วงปีสุดท้ายของชีวิต รวมไปถึงการจัดนิทรรศการรำลึกถึงเบคอนที่ The Hirshhorn Gallery และ The Tate Gallery ด้วย และฟรานซิส เบคอนยังคงเก็บรักษาบ้านและสตูดิโอรกอันฉาวโฉ่ในกรุงลอนดอนไว้ และเขาก็ยังสร้างสรรค์ผลงานของตนเองเรื่อยมาจนกระทั่งถึงบั้นปลายของชีวิต ฟรานซิส เบคอนได้เสียชีวิตในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1992 ที่เมืองมาดริด ประเทศสเปน ด้วยอายุ 82 ปี
เบน อี. คิง
เบนจามิน เอิร์ล เนลสัน (28 กันยายน พ.ศ. 2481 - 30 เมษายน พ.ศ. 2558) () รู้จักกันในนาม เบน อี.คิง () เป็นนักดนตรีชาวอเมริกันแนวเพลงโซล และ ริทึมแอนด์บลูส์ มีผลงานเป็นที่รู้จักในเพลงที่เขาร่วมแต่งด้วยในเพลง "Stand by Me" ที่ติดท็อป 10 ทั้งในปี 2504 และ 2530 และยังเป็นเพลงอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1987 เขาเป็นนักร้องนำกลุ่มร้องเพลงแนวอาร์แอนด์บี ที่ชื่อ เดอะดริฟเตอส์
เอ็ดเวิร์ด มุงค์
เอ็ดเวิร์ด มุงค์ (; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1863 – 23 มกราคม ค.ศ. 1944) ศิลปินชาวนอร์เวย์ที่โด่งดังมากที่สุดคนหนึ่ง เป็นทั้งจิตรกรและช่างภาพพิมพ์ไม้ หินและเอ็ชชิ่ง เขาเป็นหนึ่งในศิลปินลัทธิสัญลักษณ์นิยม และได้รับการกย่องให้เป็นคนสำคัญในการพัฒนาลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ (Expressionism) ในเยอรมันและยุโรปกลาง
ผลงานของมุงค์สะท้อนความทุกข์ยากและความขัดแย้งต่าง ๆ ในชีวิต ความทรงจำที่โหดร้ายในวัยเด็กและแผลในจิตใจทำให้เขาแสดงทัศนคติเรื่องความรัก สุราและความเลวร้ายของชีวิตลงในผลงาน ภาพของเขามักแสดงปัญหาสังคมและความกังวลของมนุษย์
แอนน์ เนวิลล์
เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1483 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาก็ถูกประกาศว่าเป็นพระโอรสนอกสมรส (Titulus Regius) ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 ตามหลักฐานการกล่าวอ้างของบาทหลวงราล์ฟ ชา ผู้ให้การว่าเป็นผู้ทำการสมรสระหว่างพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 กับเลดี้เอเลเนอร์ ทาลบอทผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมาสมรสกับเอลิซาเบธ วูดวิลล์ผู้ต่อมาเป็นพระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์ ซึ่งทำให้ทั้งสองพระองค์ไม่มีสิทธิในราชบัลลังก์ตามกฎหมาย ผู้ที่มีสิทธิถูกต้องในราชบัลลังก์จึงเป็นริชาร์ดผู้ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แอนน์ได้รับการสวมมงกุฏเป็นสมเด็จพระราชินี เอ็ดเวิร์ดแห่งมิดเดิลแฮมพระราชโอรสได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ แต่เอ็ดเวิร์ดแห่งมิดเดิลแฮมมาสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1483 ที่เชอริฟฟ์ ฮัตตัน (Sheriff Hutton) ซึ่งทำให้ทั้งริชาร์ดและแอนน์โศรกเศร้าเป็นอันมาก แอนน์หันมาเลี้ยง เอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งวอริค (Edward, Earl of Warwick) ผู้เป็นหลานอย่างลูก พระเจ้าริชาร์ดทรงแต่งตั้งเอ็ดเวิร์ดให้เป็นรัชทายาทซึ่งอาจจะตามความประสงค์ของแอนน์
เมย์เฮม
วงเริ่มจากการอัดเทปเสียงในรูปของ EP โดยปราศจากค่ายเพลง จนภายหลัง "ยูโรนิมัส" ไปตั้งค่ายเพลงเอง คือ เดธไลค์ ไซเลินซ์ โปรดักชันส์ (Deathlike Silence Productions) เมย์แฮมสะสมชื่อเสียงจากการแสดงสดที่เล่นในรูปแบบใต้ดิน และการสร้างภาพลักษณ์ฉาวโฉดต่อกระแสแฟนเพลงด้วยการเผาโบสถ์ไม้นอร์เวย์หลายแห่ง รวมถึงการใช้ความรุนแรงกับสมาชิกในวง โดย"ยูโรนิมัส" มือกีตาร์ได้ถูกวาร์จ วิเคอร์เนสมือเบสคนใหม่และสมาชิกวงเบอร์ซัมฆาตรกรรม ในปี 1993 ก่อนออกอัลบั้มแรกของเมย์แฮมเล็กน้อย และการฆ่าตัวตายของ "เดด" ด้วยการใช้ลูกซองยิงเข้าที่ศีรษะของตน ภาพการตายของเขาถูกถ่ายโดย "ยูโรนิมัส" แล้วนำไปทำเป็นปกอัลบั้มคอนเสิร์ต Dawn of the Black Hearts ในปี 1991
จิม รอสส์
เจมส์ วิลเลียม "จิม" รอสส์ () เกิดวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1952 เป็นผู้บรรยายมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ทำงานกับสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) เป็นโฆษกผู้บรรยาย ในชื่อที่รู้จักกันดีว่า จิม รอสส์ () ปัจจุบันได้เข้าสู่ หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2007
อะเพลซวิทโนเนม
ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2009 ไมเคิล แจ็กสัน ได้เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจหยุดเต้น สามสัปดาห์หลังจากการเสียชีวิตของนักร้องใน 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 เว็บไซต์ข่าวที่มีชื่อเสียง TMZ.com ซึ่งเป็นสื่อแรกที่ได้ปล่อยออกมาภาย 24 วินาที ซึ่งตัวอย่างของเพลงชื่อ "A Place with No Name" และปล่อยในโลกอินเทอร์เน็ต แทร็คที่เป็นเพลงต้นฉบับแจ็คสันที่มีทำนองและเนื้อเพลงที่คล้ายกับ "A Horse with No Name" ของ อเมริกา ซิงเกิลที่เป็นเพลงฮิตติดชาร์ตอันดับที่ 1 ในปี ค.ศ. 1972 แม้จะมีความคล้ายคลึงกันระหว่าง "A Horse with No Name" และ "A Place with No Name" มันก็ปรากฏว่าแจ็คสันได้รับอนุญาตให้บันทึกองค์ประกอบในภายหลัง