พ.ศ. 2546 ใครปกครองอเมริกา ?
สงครามอิรัก
สงครามอิรัก เป็นความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในประเทศอิรักตั้งแต่วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2546 ด้วยการรุกรานอิรักโดยสหรัฐอเมริกาซึ่งมีประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุชเป็นผู้นำ และสหราชอาณาจักรซึ่งมีนายกรัฐมนตรีโทนี แบลร์เป็นผู้นำ สงครามคราวนี้อาจเรียกชื่ออื่นว่า การยึดครองอิรัก, สงครามอ่าวครั้งที่สอง หรือ ปฏิบัติการเสรีภาพอิรัก โดยทหารสหรัฐ สงครามครั้งนี้สหรัฐอเมริกาได้ประกาศให้สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2554 แม้ความรุนแรงประปรายยังมีต่อไปทั่วประเทศ
สงครามกลางเมืองอเมริกา
การเลือกตั้งประธานาธิบดี ปี 1860 ถือเป็นจุดสิ้นสุดของการครองอำนาจทางการเมืองในอเมริกาของฝ่ายใต้ เนื่องจาก 2 ใน 3 ของจำนวนประธานาธิบดีทั้งหมดล้วนมาจากภาคใต้ นับแต่ จอร์จ วอชิงตัน ได้รับเลือกเป็น ปธน. คนแรกในปี ค.ศ. 1789 ความพ่ายแพ้นี้ทำให้รัฐฝ่ายใต้รู้สึกถูกบีบคั้นอย่างมาก และกลายเป็นจุดแตกหักทางการเมือง โดยเพียงสองเดือนหลังชัยชนะในการเลือกตั้งทั่วประเทศของลินคอล์น มลรัฐเซาท์แคโรไลนา ซึ่งเป็นตัวตั้งตัวตีที่สำคัญที่สุดในการผลักดันประเด็นเรื่องสิทธิของมลรัฐที่จะปกครองและกำหนดตนเอง (state rights) ก็ประกาศแยกตัวออกเป็นรัฐแรก ในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1860 มลรัฐเกษตรกรรมไร่ฝ้ายอีกหกมลรัฐ ได้แก่ มิสซิสซิปปี, ฟลอริดา, แอละแบมา, จอร์เจีย, หลุยส์เซียนา และเท็กซัส ทยอยประกาศแยกตัวออกตามในอีกสองเดือนถัดมา คือระหว่างเดือน มกราคม และกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1861 หกรัฐแรกที่ประกาศแยกตัวมีสัดส่วนของทาสต่อประชากรที่สูงถึงร้อยละ 49 แสดงถึงความพึ่งพาแรงงานทาสในอุตสาหกรรมการเกษตรในระดับที่สูงมาก และรัฐเหล่านี้เชื่อว่าการครองทาสเป็น บรรดารัฐที่แยกตัวออกนี้ได้ร่วมกันจัดตั้งเป็น สมาพันธรัฐอเมริกา (Confederacy) ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1861 หลังจากจัดตั้งแล้วกองกำลังสมาพัธรัฐก็เริ่มโจมตีทรัพย์สินและป้อมค่ายของรัฐบาลกลางโดยแทบไม่พบการต่อต้านเลย เนื่องจากประธานาธิบดี เจมส์ บูแคนัน แห่งพรรคเดโมแครตกำลังจะหมดวาระ และบูแคนันอ้างว่า "อำนาจที่จะใช้กำลังอาวุธ เพื่อบังคับให้มลรัฐคงอยู่ในสหภาพต่อไปนั้น ไม่ได้อยู่อำนาจที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้ให้สภาคองเกรส" อย่างไรก็ดี ทั้งรัฐบาลเดโมแครตของ ปธน.บูแคนัน และฝ่ายพรรครีพับลิกันที่กำลังจะเข้ามาบริหาร ต่างก็ประณามการแบ่งแยกดินแดนว่าเป็นเรื่องผิดกฎหมาย แต่ก็พยายามจะประนีประนอมในประเด็นเรื่องการมีทาสอยู่ การประนีประนอมคริตเตนเดนถูกเสนอขึ้นโดยวุฒิสมาชิก จอห์น เจ. คริตเตนเดน ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1860 เพื่อแก้ปัญหาการขอแยกดินแดน โดยเสนอให้รื้อฟื้นเอาเส้นพรมแดนระหว่างรัฐเสรี-รัฐทาส ตามการประนีประนอมมิสซูรี ปี 1820 กลับมาใช้ใหม่โดยให้ขยายออกไปทางฝั่งตะวันตก ทั้งยอมให้รัฐทางใต้สามารถคงระบอบทาสไว้ได้แบบถาวร และให้สามารถป้องกันทาสหลบหนีได้ด้วย ข้อเสนอนี้เป็นที่พอใจของฝ่ายใต้ แต่ในที่สุดก็ถูกปัดให้ตกไปทั้งโดยสภาผู้แทนฯสหรัฐ และวุฒิสภาสหรัฐฯ เนื่องจากพรรครีพับลิกันมองว่าเป็นข้อเสนอที่รับไม่ได้เพราะเท่ากับว่ายอมให้มีการขยายตัวของสถาบันทาสไปในพื้นที่ใหม่ๆของสหรัฐได้ ความหวังสุดท้ายที่จะรักษาสหภาพไว้จึงหมดลงไป
จอร์จ วอชิงตัน
จอมพล จอร์จ วอชิงตัน (, 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1732 – 14 ธันวาคม ค.ศ. 1799) เป็นผู้นำทางทหารและการเมืองที่โดดเด่นของสหรัฐอเมริกาที่เพิ่งก่อตั้งขึ้น ระหว่าง ค.ศ. 1775 ถึง 1799 เขานำสหรัฐจนได้รับชัยชนะเหนือบริเตนใหญ่ในสงครามปฏิวัติอเมริกัน ในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพภาคพื้นทวีปใน ค.ศ.1775-1783 และรับผิดชอบการร่างรัฐธรรมนูญใน ค.ศ. 1787 เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนแรกของสหรัฐอเมริกา ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1789-1797 วอชิงตันเป็นผู้นำการสร้างรัฐบาลแห่งชาติที่เข้มแข็งและมีการคลังที่ดี ซึ่งวางตนเป็นกลางในสงครามที่ปะทุขึ้นในยุโรป ปราบปรามกบฏและได้รับการยอมรับจากชนอเมริกันทุกประเภท รูปแบบความเป็นผู้นำของเขาได้กลายมาเป็นระเบียบพิธีของรัฐบาลซึ่งปฏิบัติสืบต่อกันมานับแต่นั้น อาทิ การใช้ระบบคณะรัฐมนตรีและการปราศรัยในโอกาสเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการ วอชิงตันได้รับการยกย่องทั่วไปว่าเป็น "บิดาแห่งประเทศของเขา" ด้วย
บารัก โอบามา
บารัก ฮูเซน โอบามา ที่ 2 (; เกิด 4 สิงหาคม ค.ศ. 1961) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 44 ตั้งแต่ ค.ศ. 2009–2017 เป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนแรกที่เป็นชาวแอฟริกันอเมริกันและเกิดนอกสหรัฐแผ่นดินใหญ่ ก่อนหน้านั้น เขาเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐรัฐอิลลินอยส์ตั้งแต่ ค.ศ. 2005–2008 และสมาชิกวุฒิสภาอิลลินอยส์ตั้งแต่ ค.ศ. 1997–2004
สหรัฐ
ในรัฐสภาสหรัฐสมัยที่ 115 พรรครีพับลิกันครองทั้งสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา ปัจจุบันวุฒิสภามีรีพับลิกัน 52 คน เดโมแครต 46 คน และอิสระ 2 คนซึ่งประชุมลับกับเดโมแครต สภาผู้แทนราษฎรประกอบด้วยรีพับลิกัน 241 คนและเดโมแครต 194 คน ในตำแหน่งผู้ว่าการรัฐ มีรีพับลิกัน 33 คน เดโมแครต 16 คนและอิสระ 1 คน ในบรรดานายกเทศมนตรี ดี.ซี. และผู้ว่าการดินแดน 5 คน มีรีพับลิกัน 2 คน เดโมแครต 1 คน ก้าวหน้าใหม่ 1 คนและอิสระ 2 คน
ไมเคิล ดูคาคิส
ไมเคิล สแตนลีย์ ดูคาคิส (, , กรีก: Μιχαήλ Δουκάκης) เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 เป็นผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์คนที่ 65 และ 67 จาก พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2526 - พ.ศ. 2534 เขาเป็นผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ที่ดำรงตำแหน่งนานที่สุดในประวัติศาสตร์ และยังเป็นชาวกรีกอเมริกันคนที่ 2 ที่ได้เป็นผู้ว่าการรัฐ ในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา ซึ่งคนแรกคือ สไปโร แอกนิว รองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 39 และเป็นผู้ว่าการรัฐแมรีแลนด์คนที่ 55 ใน พ.ศ. 2531 ดูคาคิสยังเป็นผู้ลงสมัครเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1988 แต่พ่ายแพ้ให้กับรองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช
สหรัฐ
เดิมอดีตอาณานิคมอังกฤษได้ใช้ชื่อเรียกสมัยใหม่ของประเทศในคำประกาศอิสรภาพ ("การประกาศอิสรภาพของสิบสามสหรัฐอเมริกาด้วยน้ำหนึ่งใจเดียวกัน") ประกาศใช้โดย "คณะผู้แทนสหรัฐอเมริกา" เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2319 ส่วนชื่อในปัจจุบันได้รับการสรุปเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2320 เมื่อสภานิติบัญญัติภาคพื้นทวีปที่สองได้ประกาศใช้ข้อบังคับแห่งสมาพันธรัฐ ความว่า "สมาพันธรัฐซึ่งตั้งขึ้นนี้ เรียกว่า "สหรัฐอเมริกา" ถ้อยคำมาตรฐานสั้น ๆ ซึ่งใช้เรียกสหรัฐอเมริกา คือ "สหรัฐ" (United States) และชื่อเรียกอีกหลายรูปแบบ ได้แก่ "the U.S.", "the USA" และ "America" คำว่า "Columbia" ก็เคยเป็นชื่อที่ได้รับความนิยมในการเรียกสหรัฐอเมริกา ซึ่งมาจากชื่อของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส และยังปรากฏในชื่อ "District of Columbia" อีกด้วย
สหรัฐ
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1820 ถึง 1850 ประชาธิปไตยแบบแจ็กสันเริ่มชุดการปฏิรูปซึ่งรวมสิทธิออกเสียงเลือกตั้งของชายผิวขาวในวงกว้างขึ้น นำสู่ความเจริญของระบบพรรคที่สองประชาธิปไตยและวิกเป็นพรรคการเมืองหลังตั้งแต่ปี 1828 ถึง 1854 เส้นทางธารน้ำตาในคริสต์ทศวรรษ 1830 เป็นตัวอย่างของนโยบายกำจัดอินเดียนซึ่งตั้งถิ่นฐานอินเดียนใหม่ทางตะวันตกในเขตสงวนอินเดียน สหรัฐผนวกสาธารณรัฐเท็กซัสในปี ค.ศ. 1845 ระหว่างสมัยเทพลิขิตซึ่งมีลักษณะขยายดินแดน สนธิสัญญาออริกอนปี 1846 กับบริเตนนำให้สหรัฐควบคุมภาคตะวันตกเฉียงเหนือปัจจุบัน ชัยในสงครามเม็กซิโก–อเมริกาลงเอยด้วยการยกแคลิฟอร์เนียของเม็กซิโกและพื้นที่ส่วนใหญ่ของภาคตะวันตกเฉียงใต้ปัจจุบัน
ประกาศพระราชเสาวนีย์แห่งสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2546
เอลิซาเบทที่สอง พระมหากษัตริย์และอัครศาสนูปถัมภกแห่งเครือจักรภพโดยเทวอำนาจแห่งสหราชอาณาจักร แคนาดา และบรรดาแว่นแคว้นแดนดินในพระโพธิสมภาร.
ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์
ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ () เป็นผู้ที่บริหารงานในรัฐแมสซาชูเซตส์ ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์คนปัจจุบัน คือ ชาร์ลี เบเคอร์ จากพรรคริพับลิกัน ชนะการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2557 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งผู้ว่าการรัฐคนใหม่ เนื่องจากเดวาล แพทริค ประกาศว่าจะไม่ลงเลือกตั้งในครั้งนั้น
ตั้งแต่ พ.ศ. 2323 มีบุคคลที่ได้รับการเลือกตั้งเป็นผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ 65 คน มี 6 คน ที่ข้อตกลงไม่ต่อเนื่องกัน และมี 7 คนที่เคยเป็นรองผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ พวกเขาเป็นผู้ว่าการรัฐโดยที่ไม่ต้องผ่านการเลือกตั้ง ก่อนที่จะถึง การปฏิวัติรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1918 ทั้งสำนักงานของผู้ว่าการรัฐและรองผู้ว่าการรัฐได้ว่างลงในช่วงที่สภาผู้ว่าการรัฐควบคุม
ประวัติศาสตร์ของการเป็นอาณานิคมของรัฐแมสซาชูเซตส์ได้เริ่มขึ้นจากการค้นพบอาณานิคมพลีมัธ เมื่อปี พ.ศ. 2163 และอาณานิคมอ่าวแมสซาชูเซตส์ ในปี พ.ศ. 2171 และทั้งสองอาณานิคมก็รวมกันในปี พ.ศ. 2235 ซึ่งรวมถึงดินแดนที่ในปัจจุบันคือ รัฐเมน
มนุษย์ยักษ์จอมพลัง
ภาพยนตร์ออกฉายในสหรัฐอเมริกาวันที่20 มิถุนายน ปีพ.ศ. 2546
สงครามเวียดนาม
ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐปี 2503 สมาชิกวุฒิสภาจอห์น เอฟ. เคนเนดี ชนะรองประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน แม้ไอเซนฮาวร์เคยเตือนเคนเนดีเกี่ยวกับประเทศลาวและเวียดนาม ทวีปยุโรปและละตินอเมริกา "น่ากลัวกว่าทวีปเอเชียในวิสัยทัศน์ของเขา" ในสุนทรพจน์รับตำแหน่งของเขา เคนเนดีปฏิญาณทะเยอทะยานว่า "จะจ่ายทุกราคา แบกรับทุกภาระ เผชิญทุกความยากลำบาก สนับสนุนมิตรทุกคน ต่อกรศัตรูทั้งปวง เพื่อรับประกันความอยู่รอดและความสำเร็จของเสรีภาพ" ในเดือนมิถุนายน 2504 เขาเห็นแย้งอย่างขมขื่นกับนายกรัฐมนตรีโซเวียต นีกีตา ครุชชอฟ เมื่อทั้งสองประชุมในกรุงเวียนนาเพื่อปรึกษาประเด็นสหรัฐ–โซเวียตที่สำคัญ เพียง 16 เดือนให้หลัง วิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา (16–28 ตุลาคม 2505) มีการแพร่สัญญาณโทรทัศน์วโลก เป็นช่วงที่สงครามเย็นใกล้บานปลายเป็นสงครามนิวเคลียร์เต็มขั้นที่สุด และสหรัฐเร่งระดับความพร้อมของกองบัญชาการอากาศยุทธศาสตร์ (SAC) เป็นเดฟคอน 2
อาเธน่า อาซามิยะ
พ.ศ. 2546
จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
สำนักงานการต่างประเทศสหรัฐ และสำนักงานเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศของสหรัฐ (หรือ ยูเสด) ได้ตีพิมพ์แผนยุทธวิธีสำหรับช่วงปีพ.ศ. 2547 - พ.ศ. 2552 ซึ่งวัตถุประสงค์หลักของยุทธวิธีดังกล่าว ได้ยึดเอาแนวทางที่ถูกระบุไว้ในยุทธวิธีเพื่อความมั่นคงแห่งชาติของประธานาธิบดีบุช สามประการด้วยกัน อันได้แก่ การทูต การพัฒนา และการป้องกันประเทศ นโยบายใหม่ของบุชจะทำให้มีการให้ความช่วยเหลือเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 50 แก่ประเทศที่ช่วยเหลือตัวเองในการพัฒนา ""ด้วยการปกครองอย่างถูกต้อง ลงทุนอย่างชาญฉลาดในทรัพยากรมนุษย์ของตน และสนับสนุนให้เกิดอิสรภาพทางเศรษฐกิจ"" การช่วยเหลือการพัฒนาจะต้องควบคู่ไปกับนโยบายต่างประเทศของสหรัฐ นั่นหมายความว่า ยูเสด จะให้การสนับสนุนเพื่อการพัฒนาแก่ ""ประเทศที่ยึดมั่นต่อการปกครองตามระบอบประชาธิปไตย เศรษฐกิจแบบเปิด และมีการลงทุนอย่างชาญฉลาดในด้านการศึกษา การสาธารณสุจ และศักยภาพของประชาชน""
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
จิมมี่ คาร์เตอร์, สมัครรับเลือกตั้งเหมือนเป็นบางคนที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของการจัดตั้งทางการเมืองวอชิงตัน, ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีในปี 1976. ในเวทีโลก, คาร์เตอร์เป็นนายหน้าของข้อตกลงแคมป์เดวิด() ระหว่างอิสราเอลและอียิปต์. ในปี 1979 นักศึกษาชาวอิหร่านบุกสถานทูตสหรัฐในกรุงเตหะราน และจับชาวอเมริกัน 66 คนเป็นตัวประกัน, ส่งผลให้เกิดวิกฤตการณ์ตัวประกันอิหร่าน. ด้วยวิกฤตตัวประกันและ stagflation อย่างต่อเนื่อง, คาร์เตอร์แพ้การเลือกตั้งในปี 1980 ให้กับพรรครีพับลิกัน โรนัลด์ เรแกน. ในวันที่ 20 มกราคม 1981 หลายนาทีหลังจากที่ระยะเวลาในสำนักงานของคาร์เตอร์สิ้นสุดลง, เชลยตัวประกันสหรัฐที่เหลือในสถานทูตสหรัฐในอิหร่านได้รับการปล่อยตัว, สิ้นสุดวิกฤตตัวประกันนาน 444 วัน.
สมาพันธรัฐอเมริกา
สมาพันธรัฐอเมริกา (; ย่อ: CSA) มักเรียกว่า สมาพันธรัฐ (; ย่อ: CS) เป็นรัฐบาลแยกตัวออกซึ่งสถาปนาใน ค.ศ. 1861 ภายในดินแดนของสหรัฐอเมริกา โดยเจ็ดรัฐทาส (คือ รัฐที่อนุญาตความเป็นทาส) ทางใต้ซึ่งประกาศแยกตัวออกจากสหรัฐอเมริกาหลังการเลือกตั้งเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1860 ซึ่งอับราฮัม ลินคอล์นชนะ เจ็ดรัฐเหล่านี้สถาปนาชาติใหม่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861 ก่อนลินคอล์นเข้าดำรงตำแหน่งในเดือนมีนาคม หลังสงครามเริ่มขึ้นในเดือนเมษายน สี่รัฐอัปเปอร์เซาท์ (Upper South) ก็ประกาศแยกตัวออกและเข้าร่วมสมาพันธรัฐเช่นกัน ภายหลัง สมาพันธรัฐยอมรับอีกสองรัฐเข้าเป็นสมาชิก คือ รัฐมิสซูรีและเคนตักกี แม้สองรัฐนี้ไม่ได้ประกาศแยกตัวออกหรือถูกกำลังสมาพันธรัฐควบคุมอย่างเป็นทางการ
คำประกาศอิสรภาพสหรัฐอเมริกา
คำประกาศอิสรภาพแห่งสหรัฐ () เป็นแถลงการณ์ซึ่งสภาภาคพื้นทวีปลงมติยอมรับเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1776 ซึ่งมีใจความว่า สิบสามอาณานิคม ซึ่งในเวลานั้นกำลังทำสงครามอยู่กับราชอาณาจักรบริเตนใหญ่เป็นรัฐเอกราชแล้ว และดังนั้น ไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษอีกต่อไป คำประกาศอิสรภาพส่วนใหญ่เขียนขึ้นโดยโทมัส เจฟเฟอร์สัน อธิบายอย่างเป็นทางการว่าเหตุใดสภาจึงลงมติเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม เพื่อประกาศอิสรภาพจากบริเตนใหญ่ ราวหนึ่งปีหลังจากการปะทุของสงครามปฏิวัติอเมริกัน วันเกิดของสหรัฐอเมริกา หรือวันประกาศเอกราช มีการเฉลิมฉลองขึ้นเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ซึ่งตรงกับวันครบรอบที่คำประกาศอิสรภาพได้รับการเห็นชอบโดยสภา
สงครามไซเบอร์
ในปี ค.ศ. 2009 ประธานาธิบดี บารัก โอบามา ประกาศว่า ระบบพื้นฐานดิจิตอลของสหรัฐอเมริกา "เป็นสินทรัพย์ยุทธศาสตร์ของชาติ" และในเดือนพฤษภาคม 2010 เพนตากอน ได้จัดตั้งกองบัญชาการไซเบอร์ (Cyber Command) นำโดยนายพล คีท บี. อเล็กซานเดอร์ ผู้บริหารของสภาความมั่งคงแห่งชาติสหรัฐอเมริกาิเพื่อป้องกันเครือข่ายทหารอเมริกัน และจู่โจมระบบของประเทศอื่น สหราชอาณาจักรก็ได้ก่อตั้งการรักษาความปลอดภัยในไซเบอร์ และศูนย์ปฏิบัติการ ตั้งอยู่ในสำนักงานใหญ่คมนาคมของรัฐบาลอังกฤษ
นางงามจักรวาล 1997
นางงามจักรวาล 1997 () เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาล ครั้งที่ 46 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 (ตามเวลาของประเทศไทย) ณ. ไมอามีบีช รัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปีนี้มีตัวแทนสาวงามเข้าร่วมประกวดทั้งหมด 74 ประเทศ โดยมี อลิเซีย มาชาโด นางงามจักรวาลปี 1996 ได้มอบมงกุฏให้กับ บรู๊ค ลี สาวงามจากหมู่เกาะฮาวาย ประเทศสหรัฐอเมริกา ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลประจำปีนี้
ห้ามถาม ห้ามบอก
ความพยายามที่จะยกเลิกนโยบายดังกล่าว ซึ่งมีผลบังคับใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2536 เพิ่มขึ้นหลังจากการเข้าดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดีบารัก โอบามาใน พ.ศ. 2551 ผู้ซึ่งกล่าวสนับสนุนการยกเลิกนโยบายดังกล่าวอย่างสมบูรณ์ระหว่างการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้ง ใน พ.ศ. 2553 สภาผู้แทนราษฎรได้ผ่านคำแปรบัญญัติรัฐบัญญัติอนุมัติการป้องกันแห่งชาติสำหรับปีงบประมาณ 2554 ซึ่งจะยกเลิกส่วนที่เกี่ยวข้องกันของกฎหมายดังกล่าว เมื่อมาตรการยกเลิกกฎหมายหยุดชะงักในระดับวุฒิสภา ร่างกฎหมายเดี่ยวสำหรับยกเลิกนโยบายก็ได้รับการเสนอในวุฒิสภาแทน สภาผู้แทนราษฎรได้ผ่านร่างกฎหมายดังกล่าวในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 และผ่านการลงคะแนนเสียงในวุฒิสภาที่ผ่านเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2553 บารัก โอบามา ได้ลงนามให้การยกเลิกนี้มีผลทางกฎหมายเมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2553 อย่างไรก็ดีนโยบายดังกล่าวยังมีผลบังคับต่อไป จนกว่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงจะลงความเห็นว่าการยกเลิก DADT ไม่มีผลต่อความพร้อม ประสิทธิภาพ ความสามัคคี และการจัดหากำลังพลของกองทัพ เมื่อเจ้าหน้าที่ระดับสูงลงความเห็นแล้วต้องรอเวลาอีก 60 วัน DADT จึงจะถูกยกเลิกโดยสมบูรณ์
วันชัยในทวีปยุโรป
ในสหรัฐอเมริกา ประธานาธิบดีแฮร์รี ทรูแมน ผู้ซึ่งจัดงานวันเกิดครบรอบ 61 ปีของเขาเอง ได้อุทิศชัยชนะเพื่อเป็นเกียรติแก่ประธานาธิบดีคนก่อนหน้าแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ เพราะว่าเขาได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ยุติสงคราม โรสเวลต์ถึงแก่อสัญกรรมไม่กี่เดือนก่อนหน้าการยอมจำนนจะกิดขึ้น ในวันที่ 12 เมษายน ฝูงชนจำนวนมากมารวมตัวกันที่ชิคาโก ลอสแองเจิลลิส ไมอามี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไทมส์สแควร์ ในนครนิวยอร์ก
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
จากปี 2009-2010, สภาคองเกรสชุดที่ 111th ได้ผ่านกฎหมายที่สำคัญเช่น พระราชบัญญัติการป้องกันผู้ป่วยและการดูแลรักษาที่สามารถจ่ายได้, การปฏิรูปวอลล์สตรืทของ Dodd-Frank และ พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค และ พระราชบัญญัติยกเลิกไม่ถามไม่บอก, ที่ถูกลงนามให้เป็นกฎหมายโดยประธานาธิบดีโอบามา. ต่อจากการเลือกตั้งกลางเทอมปี 2010 ซึ่งส่งผลให้พรรครีพับลิกันควบคุมสภาผู้แทนราษฎร และพรรคเดโมแครตควบคุมวุฒิสภา, สภาคองเกรสได้เป็นประธานในช่วง gridlock ที่ถูกยกระดับสูงและการอภิปรายร้อนฉ่าว่าควรหรือไม่ที่จะปรับเพิ่มเพดานหนี้, การขยายการลดภาษีสำหรับประชาชนที่มีรายได้เกิน 250,000 ดอลลาร์ต่อปี และหลายประเด็นที่สำคัญอื่นๆ. เหล่านี้ การอภิปรายอย่างต่อเนื่องนำไปสู่ ​​ประธานาธิบดีโอบามา ลงนามในพระราชบัญญัติควบคุมงบประมาณ ปี 2011 และ พระราชบัญญัติบรรเทาการเสียภาษีชาวอเมริกันปี 2012, ซึ่งมีผลในการปรับลดการอายัดงบประมาณซึ่งมีผลบังคับใช้ในมีนาคม 2013 - รวมทั้ง การเพิ่มขึ้นของ ภาษีสำหรับผู้ร่ำรวยเป็นหลัก. gridlock ในรัฐสภาได้มีอย่างต่อเนื่อง เมื่อการเรียกร้องของสมาชิกรัฐสภาสายพรรครีพับลิกันเพื่อยกเลิกพระราชบัญญัติการคุ้มครองผู้ป่วยและการดูแลที่พอจ่ายได้, ที่เป็นที่รู้จักกันแพร่หลายว่าเป็น "Obamacare" พร้อมกับการเรียกร้องที่หลากหลายอื่นๆ, ที่มีผลในการปิดการทำงานของรัฐบาลครั้งแรกนับตั้งแต่รัฐบาลคลินตัน และเกือบนำไปสู่การผิดนัดชำระหนี้ครั้งแรกของสหรัฐตั้งแต่ศตวรรษที่ 19. อันเป็นผลมาจากการเจริญเติบโตของความผิดหวังกับทั้งสองพรรคในสภาคองเกรสตั้งแต่จุดเริ่มต้นของทศวรรษ, การจัดอันดับการอนุมัติของรัฐสภาตกต่ำเป็นประวัติการที่มีเพียง 11% ของชาวอเมริกันอนุมัติ ณ ตุลาคม 2013.
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ในขณะเดียวกันนั้นอาณานิคมต่างๆของยุโรปในทวีปอเมริกา โดยเฉพาะในอเมริกาใต้กำลังทำสงครามเรียกร้องเอกราชจากประเทศแม่ในยุโรป ปีค.ศ. 1823 ประธานาธิบดีเจมส์ มอนโร และรัฐมนตรีต่างประเทศจอห์น ควินซี แอดัมส์ (John Quincy Adams) ประกาศวาทะมอนโร (Monroe Doctrine) ว่า รัฐบาลสหรัฐฯจะไม่ข้องแวะกับกิจการใดๆของชาติยุโรป และชาติต่างๆในยุโรปจะต้องไม่แทรกแซงกิจการใดๆของรัฐเอกราชในทวีปอเมริกา
จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐในปี พ.ศ. 2543 เป็นครั้งล่าสุดนับตั้งแต่เบนจามิน แฮริสัน ได้เป็นประธานาธิบดี (พ.ศ. 2431) ที่ผู้ชนะไม่ได้รับเสียงข้างมากจากการเลือกตั้งแบบป็อบปูลาร์โวต ซึ่งมีเหตุการณ์ทำนองเดียวกันนี้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก ตั้งแต่รัทเธอร์ฟอร์ด เฮย์ ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี โดยการตัดสินของศาลฎีกาสหรัฐ การนับคะแนนเสียงในรัฐฟลอริดา ที่เคยให้บุชชนะในการลงคะแนนสรรหาผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ได้ถูกคัดค้านและกล่าวหาว่ามีความผิดปกติในการลงคะแนนและนับคะแนน อาทิเช่น เกิดการสับสนในการลงคะแนน เครื่องลงคะแนนบกพร่อง มีผู้ลงคะแนนปลอมในหมู่ทหาร และการจัดสรรผู้ลงคะแนนแบบผิดกฎหมายจำนวนมากทำให้กระบวนการเป็นไปด้วยความสับสนอลหม่าน
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ในช่วงหลายปีที่เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ, สหรัฐยังคงมุ่งเน้นไปที่ความกังวลในประเทศ ในขณะที่ ประชาธิปไตยลดลงทั่วโลกและหลายประเทศตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเผด็จการ. จักรวรรดิญี่ปุ่นยืนยันการครอบครองในภูมิภาคเอเชียตะวันออกและในแปซิฟิก. นาซีเยอรมนี และ ฟาสซิสต์อิตาลีใช้กำลังทหารและขู่ว่าจะพิชิตดินแดน, ในขณะที่ อังกฤษและฝรั่งเศส พยายามพะเน้าพะนอเพื่อหลีกเลี่ยงสงครามในยุโรป. สหรัฐได้ออกกฎหมาย 'กฎหมายความเป็นกลาง'() เพื่อหาทางหลีกเลี่ยงความขัดแย้งกับต่างประเทศ, อย่างไรก็ตาม นโยบายได้ประสานงากับความรู้สึกต่อต้านนาซีที่เพิ่มขึ้น หลังจากเยอรมันบุกโปแลนด์ในเดือน กันยายน ค.ศ. 1939 ที่เริ่มต้นสงครามโลกครั้งที่สอง. โรสเวลต์ วางตำแหน่งสหรัฐว่าเป็น "คลังแสงของประชาธิปไตย"() โดยให้คำมั่นในการสนับสนุนทางการเงินและอาวุธเต็มรูปแบบสำหรับพันธมิตร, แต่ไม่ให้กำลังทหาร. ญี่ปุ่นพยายามที่จะลดอำนาจของอเมริกาในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยการโจมตี เพิร์ล ฮาร์เบอร์ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 1941 ซึ่งเป็นการเร่งปฏิกิริยาให้อเมริกันเข้าสู่สงครามและแสวงหาการแก้แค้น.
บิล คลินตัน
วิลเลียม เจฟเฟอร์สัน คลินตัน () หรือรู้จักในชื่อ บิล คลินตัน (Bill Clinton) เกิดวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1946 เป็นประธานาธิบดีคนที่ 42 ของสหรัฐอเมริกา ระหว่างค.ศ. 1993 - ค.ศ. 2001 ก่อนหน้านั้นเขาดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐอาร์คันซอ และ ศาสตราจารย์ประจำมหาวิทยาลัยอาร์คันซอ
จักรพรรดิบ๋าว ดั่ย
จากการพบกันครั้งนี้ พระองค์ได้พูดอย่างเป็นทางการทรงแสดงท่าทีต่อต้านทหารอเมริกันที่เข้ามาในเวียดนามใต้ในช่วง สงครามเวียดนาม พระองค์ทรงวิจารณ์ระบอบการปกครองของประธานาธิบดีเหงียน วัน เถี่ยว ของเวียดนามใต้ พระองค์เรียกร้องให้นักการเมืองทุกคนมีความคิดสร้างอิสระ เป็นกลาง และรักสันติภาพ ซึ่งจะช่วยแก้ไขสถานการณ์ตึงเครียดในประเทศได้
ในปี ค.ศ. 1982 พระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย, หวิญ ถวิ (พระมเหสี) และพระราชวงศ์เวียดนามได้เสด็จเยือนสหรัฐอเมริกา พระราชกรณียกิจของพระองค์คือการกำกับดูแลและประกอบพิธีให้ศีลให้พรแก่ชาวเวียดนามที่นับถือที่นับถือศาสนาพุทธและศาสนาเกาได๋ในแคลิฟอร์เนียและเทกซัส
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1846
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1846 ในสหรัฐอเมริกา
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2531
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1988 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งที่ 51 และมีขึ้นในวันอังคารที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 มีผู้สมัครเลือกตั้งที่สำคัญ 2 คนได้แก่ ผู้แทนจากพรรครีพับลิกัน คือ รองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช กับ วุฒิสมาชิกจากรัฐอินดีแอนา แดน เควลย์ และ ผู้แทนจากพรรคเดโมแครต คือ ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ ไมเคิล ดูคาคิส กับ วุฒิสมาชิกจากรัฐเทกซัส ลอยด์ เบนต์เซน
การปิดบริการของรัฐบาลกลางแห่งสหรัฐ พ.ศ. 2556
ในคืนก่อนปิดบริการนั้น ได้มีการเผยผลการสำรวจโพลจาก CNN/ORC ระบุว่าชาวอเมริกันถึงร้อยละ 46 เห็นว่าเป็นความผิดของนักการเมืองฝ่ายรีพับลิกัน ส่วนอีกร้อยละ 36 เห็นว่าเป็นความผิดของประธานาธิบดีโอบามา ซึ่งโดยความเห็นส่วนใหญ่นั้นรับไม่ได้ถึงวิกฤตการณ์นี้ ซึ่งกว่าร้อยละ 60 อยากให้เห็นถึงข้อตกลงด้วยดีด้านงบประมาณจากทั้งสองฝ่าย และหนึ่งในสามของชาวอเมริกันยังเชื่อว่าน่าสำคัญกว่าที่จะปรับลดงบประมาณภาครัฐลงมากกว่าที่จะไม่เริ่มใช้กฎหมายนี้
การบุกครองอิรัก พ.ศ. 2546
ในเดือนมกราคม 2546 การสำรวจความคิดเห็นของซีบีเอสพบว่า ชาวอเมริกัน 64% สนับสนุนการปฏิบัติทางทหารต่ออิรัก อย่างไรก็ดี 63% ต้องการให้บุชหาทางออกทางการทูตมากกว่าการทำสงคราม และ 62% เชื่อว่าภัยคุกคามอันเนื่องมาจากการก่อการร้ายต่อสหรัฐจะเพิ่มขึ้นเพราะสงคราม การบุกครองอิรักได้รับการคัดค้านอย่างแข็งขันจากพันธมิตรดั้งเดิมของสหรัฐ รวมทั้งรัฐบาลฝรั่งเศส เยอรมนี นิวซีแลนด์และแคนาดา ผู้นำของชาติเหล่านี้แย้งว่าไม่มีหลักฐานอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูงในอิรัก และการบุกครองอิรักจะไม่ได้รับความชอบธรรมในบริบทของรายงานคณะตรวจสอบอาวุธทั้งในส่วนของคณะผู้ตรวจสอบอาวุธเคมี ชีวภาพและพาหะนำส่งของสหประชาชาติ (UNMOVIC) เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2546 วันที่ 15 กุมภาพันธ์ หนึ่งเดือนก่อนการบุกครอง มีการประท้วงทั่วโลกต่อต้านสงครามอิรัก รวมทั้งการชุมนุมกว่าสามล้านคนในกรุงโรม ซึ่งบันทึกสถิติโลกกินเนสส์บันทึกไว้ว่าเป็นการชุมนุมต่อต้านสงครามที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมี นักวิชาการฝรั่งเศส Dominique Reynié ระบุว่า ระหว่างวันที่ 3 มกราคมถึง 12 เมษายน 2546 มีประชาชน 36 ล้านคนทั่วโลกเข้าร่วมการประท้วงต่อต้านสงครามอิรักเกือบ 3,000 ครั้ง
สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย
รัฐบาลเฉพาะกาลซึ่งประกอบไปด้วยนักธุรกิจชาวยุโรปและอเมริกา ก็ได้ประสบความสำเร็จในการรวมฮาวายเข้ากับสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2436 โดยรัฐบาลสหรัฐอเมริกาประกาศว่าฮาวายเป็นดินแดนในอารักขาของสหรัฐอเมริกา
สงครามกลางเมืองอเมริกา
สมาพันธรัฐอเมริกาถูกจัดตั้งขึ้นในระหว่าง การประชุมมอนต์กอเมอรี ณ รัฐแอละแบมา เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861 - หนึ่งเดือนก่อนที่ลินคอล์นจะเข้าสู่ตำแหน่งอย่างเป็นทางการในเดือนมีนาคม ในระยะแรกมีรัฐเข้าร่วมจัดตั้ง ​6 รัฐ ได้แก่ เซาท์แคโรไลนา, มิสซิสซิปปี, ฟลอริดา, แอละแบมา, จอร์เจีย และลุยเซียนา โดยมีเท็กซัสเป็นรัฐเข้าร่วมสังเกตการณ์ (ก่อนที่จะเข้าร่วมเป็นสมาชิกในสมาพันธรัฐ เมื่อวันที่ 2 มีนาคม 1861) และมีนาย เจฟเฟอร์สัน เดวิส เป็นประธานาธิบดี เมืองหลวงในระยะแรกอยู่ที่เมืองมอนต์กอเมอรี รัฐแอละแบมา ต่อมามีมลรัฐเข้าร่วมเพิ่มอีก 4 มลรัฐ รวมทั้งสิ้น 11 มลรัฐ และย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่เมืองริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย ในวันที่ 30 พฤษภาคม ในปีเดียวกัน
สงครามแปซิฟิก
นโยบายอย่างเป็นทางการของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ถือว่า ประเทศไทยมิใช่พันธมิตรของฝ่ายอักษะ และสหรัฐอเมริกาไม่ได้อยู่ในสภาวะสงครามกับไทย นโยบายของรัฐบาลสหรัฐหลังปี ค.ศ. 1945 ก็มิได้ปฏิบัติต่อประเทศไทยอย่างศัตรูเก่า แต่มองว่าไทยถูกบีบบังคับให้เป็นพันธมิตรกับญี่ปุ่นโดยการแบล็กเมล์ และหลังจากนั้น ไทยก็ได้ถูกยึดครองโดยกองทัพญี่ปุ่น ลักษณะการปฏิบัติต่อไทยของสหรัฐนั้นเหมือนกับประเทศอื่นที่ถูกฝ่ายอักษะยึดครอง อย่างเช่น เบลเยียม เชโกสโลวาเกีย เดนมาร์ก กรีซ เกาหลี นอร์เวย์ โปแลนด์และเนเธอร์แลนด์
คณะผู้ยึดอำนาจการปกครองชิลี (พ.ศ. 2516)
คณะผู้ยึดอำนาจการปกครองชิลี () เป็นคณะผู้ยึดอำนาจการปกครองโดยเผด็จการทหาร นำโดยจอมพล เอากุสโต ปีโนเชต ที่ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกา ทำการยึดอำนาจการปกครองจากประธานาธิบดี ซัลวาดอร์ อาเญนเด ในการรัฐประหารในประเทศชิลี พ.ศ. 2516 ก่ออำนาจสูงสุดถายในระยะหนึ่งปีของการรัฐประหาร บังคับใช้อำนาจเป็นทางการในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1974. ในภายหลังได้มีการถ่ายโอนอำนาจเปลี่ยนผ่านสู่ระบอบประชาธิปไตยเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1990.
จอห์น เอฟ. เคนเนดี
ลงสนามการเมืองได้เป็นวุฒิสมาชิกรัฐบ้านเกิด จากนั้นเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ค.ศ. 1960 สหรัฐอเมริกาได้ประธานาธิบดีที่หนุ่มที่สุดเพียง 43 ปี และเป็นคริสต์คนแรกที่ดำรงตำแหน่งยิ่งใหญ่นี้ เจเอฟเคบริหารประเทศด้วยพลังหนุ่ม (เป็นคำหนึ่งที่เขาชอบมาก) และมองโลกในแง่ดี เคเนดี้เป็นผู้จัดตั้ง องค์กรเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศแห่งสหรัฐอเมริกา หรือยูเสด เพื่อให้การสนับสนุนประเทศประชาธิปไตยในการป้องกันลัทธิคอมมิวนิสต์
โบตั๋น (ละครโทรทัศน์)
พ.ศ. 2546
แนนซี วอล์กเกอร์ บุช เอลลิส
แนนซี วอล์กเกอร์ บุช เอลลิส (, 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926 - ปัจจุบัน) เป็นน้องสาวของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 41 จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช และเป็นอาของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 43 จอร์จ ดับเบิลยู. บุช และ อดีตผู้ว่าการรัฐฟลอริดา เจบ บุช บิดามารดาของเธอคือ เพรสคอตต์ บุช (1895–1972) และโดโรธี วอล์กเกอร์ บุช (1901–1992) ปัจจุบันเธออาศัยอยู่ในนครบอสตัน
เจอรัลด์ ฟอร์ด
เจอรัลด์ รูดอล์ฟ ฟอร์ด จูเนียร์ (ภาษาอังกฤษ: Gerald Rudolph Ford, Jr.) (14 กรกฎาคม ค.ศ. 1913 – 26 ธันวาคม ค.ศ. 2006) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 38 ดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1974 จนถึงวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1977 และเป็นรองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 40 ดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1973 จนถึงวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1974 เป็นรองประธานาธิบดีคนแรกที่ได้รับการแต่งตั้ง ในช่วงที่มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกาครั้งที่ 25 และขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีต่อจากประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน ที่ลาออกจากตำแหน่งในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1974 เจอรัลด์ ฟอร์ดเป็นประธานาธิบดีคนเดียวที่มาจากการแต่งตั้ง โดยไม่ผ่านการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีหรือรองประธานาธิบดี ฟอร์ดเป็นประธานาธิบดีที่มีอายุยืนที่สุดถึง 93 ปี
สิงหาคม พ.ศ. 2546
ง
ง
การบุกครองอ่าวหมู
การปฏิวัติคิวบา พ.ศ. 2495-2502 ได้บังคับเผด็จการฟุลเคนเซียว บาติสตา เป็นพันธมิตรของสหรัฐอเมริกาถูกเนรเทศ เขาถูกแทนที่โดยกลุ่มขบวนการ 26 กรกฎาคมนำโดยฟิเดล กัสโตร ตัดขาดกับสหรัฐหลังจากเข้ายึดสินทรัพย์กิจการอเมริกันในคิวบา (ธนาคาร, โรงกลั่นน้ำมัน, น้ำตาล และสวนกาแฟพร้อมกับธุรกิจอื่น ๆ ที่ชาวอเมริกันเป็นเจ้าของ) และการพัฒนาที่แข็งแกร่งทางเศรษฐกิจ เป็นพันธมิตรสหภาพโซเวียตซึ่งในเวลานั้นที่สหรัฐอเมริกาเป็นกำลังวุ่นอยู่ในสงครามเย็น ประธานาธิบดีสหรัฐดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ เป็นกังวลมากในทิศทางที่รัฐบาลของกัสโตรกำลังกระทำอยู่และมีนาคม 1960 เขาได้รับการจัดสรร 13.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้ซีไอเอในการวางแผนล้มล้างของกัสโตร (แม้ว่าแผนการที่จะโค่นล้มกัสโตรจะถูกตัดสินใจโดยจอห์น เอฟ. เคนเนดีในเวลาต่อมา) ซีไอเอดำเนินการจัดระเบียบการดำเนินการด้วยความช่วยเหลือของกองกำลังปฏิวัติคิวบาต่าง ๆ การฝึกอบรมดับกองพลน้อย 2506 ในกัวเตมาลา จอห์น เอฟ. เคนเนดี ได้รับการอนุมัติแผนบุกครั้งสุดท้ายเมื่อ 4 เมษายน 1961
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2551
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2551 (United States presidential election, 2008) มีกำหนดเลือกตั้งในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โดยจะเป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดี และรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ครั้งที่ 56 ซึ่งเลือกตั้งทุก 4 ปี ในการเลือกตั้งครั้งนี้ยังจะเลือกสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกา จำนวน 435 คน และสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา อีก 34 คน (คิดเป็น 1 ใน 3 ของทั้งหมด) ไปพร้อม ๆ กัน
ประกาศพระราชเสาวนีย์แห่งสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2546
โดยที่ทรงบริหารอำนาจอธิปไตยตามรัฐธรรมนูญแห่งแคนาดาในพระราชสถานะพระประมุขแห่งแคนาดา
นางงามจักรวาล 1996
นางงามจักรวาล 1996 () เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาล ครั้งที่ 45 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 (ตามเวลาของประเทศไทย) ณ. ลาสเวกัส รัฐเนวาดา ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปีนี้มีตัวแทนสาวงามเข้าร่วมประกวดทั้งหมด 79 ประเทศ โดยมี เชลซี สมิธ นางงามจักรวาล 1995 ได้มอบมงกุฏให้กับ อลิเซีย มาชาโด สาวงามจากประเทศเวเนซุเอลา ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลประจำปีนี้
รายชื่อคณะกรรมการในวันตัดสิน ประกอบไปด้วย:
การบุกครองเกรเนดา
เกรเนดาได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรในปี พ.ศ. 2517 ขบวนการฝ่ายซ้ายยึดอำนาจทำรัฐประหารในปี พ.ศ. 2522 ภายใต้ มอริซ บิชอป ได้ยกเลิกรัฐธรรมนูญและจับกุมนักโทษการเมือง ในปี พ.ศ. 2526 เกิดการต่อสู้แย่งชิงอำนาจภายในและเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ฝ่ายลักธิสตาลินได้จับและประหารชีวิตบิชอป,Jacqueline Creft พร้อมกับสามรัฐมนตรีและสองผู้นำสหภาพแรงงาน ต่อมาประธานาธิบดีเรแกนในสหรัฐอเมริกาได้อย่างรวดเร็วตัดสินใจที่จะเปิดการแทรกแซงทางทหาร การตัดสินใจที่จะแทรกแซงเนื่องจากมีนักศึกษาแพทย์ในสหรัฐฯอยู่บนเกาะ 600คนซึ่งอาจจะซ้ำรอยวิกฤตการณ์ตัวประกันอิหร่าน
การบุกครองเกรเนดา
การรุกรานเกรเนดา (, ),เป็นการรุกรานนำโดยสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2526 ในแคริบเบียนเกรเนดามีประชากรประมาณ 91,000 อยู่ 160 กิโลเมตร (99 ไมล์) ทางตอนเหนือของเวเนซุเอลา ของสหรัฐฯสามารถชนะภายในไม่กี่สัปดาห์ รหัสปฏิบัติการคือเออเจินฟิวรี่ ()
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2559
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2559 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐรอบทุกสี่ปีครั้งที่ 58 มีขึ้นในวันอังคารที่ 8 พฤศจิกายน 2559 นักธุรกิจ ดอนัลด์ ทรัมป์ และผู้ว่าการรัฐอินดีแอนา ไมก์ เพนซ์ ผู้สมัครพรรครีพับลิกัน ชนะอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ฮิลลารี คลินตัน และสมาชิกวุฒิสภารัฐเวอร์จิเนีย ทิม เคน ผู้สมัครจากพรรคเดโมแครตอย่างน่าประหลาดใจ แม้แพ้คะแนนของประชาชน ทรัมป์ดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีคนที่ 45 และเพนซ์เป็นรองประธานาธิบดีคนที่ 48 เมื่อวันที่ 20 มกราคม 2560 ประธานาธิบดีพรรคเดโมแครตคนปัจจุบัน บารัก โอบามา ไม่มีสิทธิได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่สาม เนื่องจากข้อจำกัดวาระที่กำหนดโดยการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญครั้งที่ 22 นอกจากการเลือกตั้งประธานาธิบดีแล้ว ยังมีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา สภาผู้แทนราษฎร ผู้ว่าการรัฐ รัฐและท้องถิ่นจำนวนมากในวันที่ 8 พฤศจิกายนเช่นกัน
การยึดครองญี่ปุ่น
วันดังกล่าวเป็นที่รู้จักในชื่อวันวีเจ (V-J - Victory over Japan) ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนสู่การสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองและการเริ่มต้นของเส้นทางที่ยาวนานในการฟื้นฟูประเทศญี่ปุ่น ในวันวีเจนั้น แฮร์รี ทรูแมน ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกานัดหมายจอมพลดักลาส แมคอาเธอร์ ในฐานะผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตร (Supreme Commander for the Allied Powers (SCAP)) ในการดำเนินการยึดครองญี่ปุ่น ในระหว่างสงครามนั้นชาติมหาอำนาจต่างๆ ของฝ่ายสัมพันธมิตรวางแผนที่จะแบ่งประเทศญี่ปุ่นด้วยตัวพวกเขาเองเพื่อเป้าหมายในการยึดครอง หลังจากได้ยึดครองประเทศเยอรมนีเป็นที่เรียบร้อย อย่างไรก็ตามผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตรเป็นผู้ควบคุมโดยตรงบนเกาะหลักของญี่ปุ่น (ฮนชู ฮกไกโด ชิโกกุ และคีวชู) และเกาะโดยรอบ ในขณะที่การเป็นเจ้าของดินแดนต่างๆ ถูกแบ่งให้กับชาติมหาอำนาจของฝ่ายสัมพันธมิตร ดังนี้การยึดครองดินแดนต่างๆ นั้น ไม่ชัดเจนว่าเหตุใดแผนการจึงได้รับการเปลี่ยนแปลง ทฤษฎีทั่วไปรวมถึงอำนาจที่เพิ่มขึ้นของสหรัฐอเมริกาในการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ โดยแฮรี่ ทรูแมนไม่เชื่อมั่นสหภาพโซเวียต เมื่อเปรียบเทียบกับแฟรงกลิน โรสเวลต์ สหภาพโซเวียตเคยมีความตั้งใจในการยึดครองเกาะฮกไกโด ซึ่งอาจเป็นฐานของคอมมิวนิสต์ในประเทศญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม มีความแตกต่างระหว่างการยึดครองเยอรมันตะวันออกและเกาหลีเหนือของโซเวียต แผนเหล่านี้ถูกทำให้ไม่สำเร็จโดยประธานาธิบดีแฮรี่ ทรูแมน
สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย
ในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2436 ชาวยุโรปและอเมริกันส่วนหนึ่งภายใต้ชื่อคณะกรรมการรักษาความปลอดภัย ได้มีความพยายามจะล้มล้างราชอาณาจักรฮาวาย ขับไล่ราชินี และผนวกฮาวายเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐอเมริกา โดยอ้างว่าคณะกรรมการรักษาความปลอดภัยมีความกังวลในความปลอดภัยของชีวิตและทรัพย์สินของพลเมืองอเมริกัน ในบ่ายวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2436 กองกำลังนาวิกโยธินสหรัฐอเมริกาและกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาได้บุกยึดกรุงโฮโนลูลู ทำให้พระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ไม่มีโอกาสได้ป้องกันตัว
สนธิสัญญาตอร์รีคอส-คาร์เตอร์
สนธิสัญญาตอร์รีคอส-คาร์เตอร์ () เป็นสนธิสัญญาที่ร่วมลงนามโดยสหรัฐอเมริกาและประเทศปานามา ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2520 เพื่อยุติสนธิสัญญาเฮย์-บูเนา วาริลลา (พ.ศ. 2446) เป็นข้อตกลงโอนถ่าย อำนาจการควบคุมดูแลคลองปานามา จากสหรัฐอเมริกา หลังปี พ.ศ. 2542 ที่สหรัฐอเมริกาควบคุมคลองปานามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2446 โดยผู้ลงนามคือประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จิมมี คาร์เตอร์ และผู้นำกลุ่มเผด็จการชาวปานามา โอมาร์ ตอร์รีคอส
จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
หลังการรณรงค์หาเสียงเป็นนานเวลาหลายเดือน การเลือกตั้งที่มีขึ้นในคืนวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 ได้ให้ผลดีเกินคาด เครือข่ายสถานีโทรทัศน์ได้รายงานว่าอัล กอร์นำ จากนั้นก็บอกว่าบุชนำ และท้ายสุด บอกว่าสูสีกันมากจนไม่อาจวัดได้ อัล กอร์ ผู้ซึ่งโทรศัพท์ไปหาบุชเพื่ออ้างว่าตนได้รับชัยชนะนั้น ได้โทรไปขอถอนคำพูดภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงต่อมา เมื่อการแข่งขันสิ้นสุดลง บุชได้รับการประกาศว่าสามารถเอาชนะอัล กอร์ อดีตรองประธานาธิบดีสหรัฐคู่แข่งจากพรรคเดโมแครตไปได้ และได้ไป 271 คะแนน โดยที่กอร์ได้ 266 คะแนน ชนะการเลือกตั้งแบบเอเลคตอรัลโวตใน 30 รัฐ จากทั้งหมด 50 รัฐ กอร์ได้รับการคาดการณ์ว่าจะชนะการลงคะแนนแบบป็อบปูลาร์โวตจากผู้มีสิทธิ์ออกเสียงเลือกตั้งทั้งหมดราว 105,000,000 เสียง โดยที่บุชได้ไป 50,456,002 เสียง (47.9%) และกอร์ได้ 50,999,897 เสียง (48.4 %) แต่คะแนนนี้ก็ไม่อาจเป็นเครื่องตัดสินว่าใครจะครองตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐได้ คะแนนส่วนที่เหลือถูกแบ่งปันกันระหว่างผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีอิสระ รวมทั้งนายราล์ฟ เนเดอร์ ผู้สมัครจากพรรคกรีน (2,695,696 คะแนน/2.7%) นายแพต บูชานา จากพรรครีฟอร์ม (449,895 คะแนน/0.4%) และนายแฮร์รี บราวน์เนอร์ จากพรรคลิเบอร์ทาเรียน (386,024 คะแนน/0.4%)
ลัทธิทรูแมน
ลัทธิทรูแมน () เป็นนโยบายซึ่งเสนอโดยประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา แฮร์รี เอส. ทรูแมน เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1947 โดยกล่าวว่า สหรัฐจะสนับสนุนกรีซและตุรกี โดยให้ความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจและการทหาร เพื่อป้องกันมิให้ประเทศทั้งสองตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของโซเวียต
จอห์น แอดัมส์
จอห์น แอดัมส์ () เป็นประธานาธิบดีคนที่ 2 ของสหรัฐอเมริกา และเป็นบิดาของประธานาธิบดีคนที่ 6 ของสหรัฐอเมริกา จอห์น ควินซี แอดัมส์ จอห์นเกิดเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1735 [วันที่แบบเก่า: 19 ตุลาคม ค.ศ. 1735] เข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1797 ลงจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1801 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1826 เขาถือว่าเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งในกลุ่มบิดาผู้ก่อตั้งประเทศสหรัฐอเมริกา
การบุกครองอิรัก พ.ศ. 2546
ก่อนหน้าการบุกครองมีการโจมตีทางอากาศต่อทำเนียบประธานาธิบดีในกรุงแบกแดดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2546 วันรุ่งขึ้น กำลังผสมได้เริ่มบุกครองเข้าสู่จังหวัดบาสราจากจุดระดมพลใกล้กับพรมแดนอิรัก-คูเวต ขณะที่กองกำลังพิเศษโจมตีแบบสะเทินน้ำสะเทินบกจากอ่าวเปอร์เซียเพื่อยึดบาสรา และบ่อปิโตรเลียมที่อยู่โดยรอบ กองทัพบุกครองหลักเคลื่อนเข้าไปในอิรักตอนใต้ ยึดครองพื้นที่นั้นและรบในยุทธการนาซิริยาห์เมื่อวันที่ 23 มีนาคม การโจมตีทางอากาศขนานใหญ่ทั่วประเทศและต่อระบบบัญชาการและควบคุมของอิรักทำให้กองทัพฝ่ายป้องกันโกลาหลและไม่อาจต้านทานได้อย่างมีประสิทธิภาพ วันที่ 26 มีนาคม กองพลน้อยพลร่มที่ 173 โดดร่มลงใกล้กับนครคีร์คูกทางเหนือ ซึ่งพวกเขาเข้าร่วมกับกำลังกบฏชาวเคิร์ดและดำเนินการปฏิบัติหลายครั้งต่อกองทัพอิรักเพื่อยึดครองส่วนเหนือของประเทศ
สงครามกลางเมืองอเมริกา
อับราฮัม ลินคอล์น เข้าสาบานตนเป็นประธานาธิบดีคนที่ 16 ของสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1861 ท่านกล่าวในสุนทรพจน์เข้ารับตำแหน่งว่า ภายใต้รัฐธรรมนูญของสหรัฐฯ ความพยายามแยกรัฐออกเป็นอิสระย่อมเป็นโมฆะ แต่ก็ให้คำยืนยันว่ารัฐบาลของตนจะไม่เริ่มต้นสงครามกลางเมือง โดยกล่าวต่อ "รัฐทางใต้" ว่า "ข้าพเจ้าไม่มีจุดมุ่งหมายโดยตรงหรือโดยอ้อมที่จะแทรกแทรงสถาบันการครองทาสที่ยังมีอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา เพราะข้าพเจ้าเชื่อว่าข้าพเจ้าไม่มีสิทธิโดยชอบด้วยกฎหมายที่จะทำเช่นนั้น" ลินคอล์นทำอย่างดีที่สุดที่จะใช้สุนทรพจน์เข้ารับตำแหน่งในการหว่านล้อมเพื่อนร่วมชาติ ให้หันมาปรองดองกัน ให้เห็นถึงความเป็นครอบครัวอเมริกันครอบครัวเดียวกัน ดังพูดคำปิดท้ายสุนทรพจน์
ประธานาธิบดี ลินคอล์น นักล่าแวมไพร์
ประธานาธิบดี ลินคอล์น นักล่าแวมไพร์ () เป็นภาพยนตร์โลดโผน/สยองขวัญ/จินตนิมิต กำกับโดยติมูร์ เบกแมมเบตอฟ ร่วมอำนวยการสร้างโดยทิม เบอร์ตัน เขียนบทโดยเซธ แกรห์ม-สมิธ โดยดัดแปลงจากนวนิยาย "" ซึ่งเขาเป็นผู้เขียนเอง นำแสดงโดยเบนจามิน วอล์กเกอร์, โดมินิก คูเปอร์, แอนโทนี แม็คคี, แมรี เอลิซาเบธ วินสตีด, รูฟัส ซีเวลล์และมาร์ตัน โชคัช ภาพยนตร์มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของอับราฮัม ลินคอล์น ประธานาธิบดีคนที่ 16 แห่งสหรัฐอเมริกา ผู้ซึ่งมีอีกด้านเป็นนักล่าแวมไพร์ ภาพยนตร์ออกฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2012
จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช
จอร์จ เฮอร์เบิร์ต วอล์กเกอร์ บุช (; 12 มิถุนายน พ.ศ. 2468 – 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 41 ของสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2532–พ.ศ. 2536) และเป็นบิดาของจอร์จ ดับเบิลยู. บุช ประธานาธิบดีคนที่ 43
สหรัฐ
สหรัฐเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐประกอบด้วย 50 รัฐ เขตสหพันธรัฐ ห้าดินแดนและเกาะที่ไม่มีคนอยู่อาศัยสิบเอ็ดเกาะ รัฐและดินแดนเป็นเขตการปกครองหลักในประเทศ แบ่งเป็นเขตย่อยเทศมณฑลและนครอิสระ เขตโคลัมเบียเป็นเขตสหพันธรัฐซึ่งมีเมืองหลวงของสหรัฐ คือ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. รัฐและเขตโคลัมเบียเลือกประธานาธิบดีสหรัฐ แต่ละรัฐมีผู้เลือกตั้งประธานาธิบดีเทียบเท่ากับผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาในรัฐสภา เขตโคลัมเบียมีสามคน
รายนามประธานาธิบดีสหรัฐ
ที่จริงแล้วประธานาธิบดีของสหรัฐมีเพียง 43 คนเท่านั้น เนื่องจากโกรเวอร์ คลิฟแลนด์ เป็นประธานาธิบดี 2 สมัย คือเป็นคนที่ 22 และคนที่ 24 สำหรับประธานาธิบดีที่เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่งด้วยสาเหตุธรรมชาติ 4 คน ลาออก 1 คน และถูกลอบสังหาร 4 คน ประธานาธิบดีคนแรกของสหรัฐคือ จอร์จ วอชิงตัน เข้ารับตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2332 ประธานาธิบดีที่อยู่ในตำแหน่งสั้นที่สุดคือ วิลเลียม เอช. แฮร์ริสัน อยู่ในตำแหน่งเพียง 32 วัน ส่วนประธานาธิบดีที่อยู่ในตำแหน่งนานที่สุดคือ แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ อยู่ในตำแหน่งนานถึง 12 ปี และเป็นเพียงคนเดียวที่เป็นประธานาธิบดีมากกว่า 2 สมัย เนื่องด้วยความเป็นมหาอำนาจของสหรัฐ ตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐจึงเปรียบเสมือนบุคคลที่ทรงอำนาจที่สุดในโลก ประธานาธิบดีคนปัจจุบันคือ ดอนัลด์ ทรัมป์ โดยเริ่มดำรงตำแหน่งในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2560
ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์
จอมพล ดไวต์ เดวิด ไอก์ ไอเซนฮาวร์ (; 14 ตุลาคม ค.ศ. 1890 - 28 มีนาคม ค.ศ. 1969) เป็นชาวอเมริกันที่ดำรงตำแหน่งพลเอกแห่งกองทัพและรัฐบุรุษที่ทำหน้าที่เป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ คนที่ 34 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 ถึง ปี ค.ศ. 1961 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เป็นนายพลระดับห้าดาวในกองทัพสหรัฐและทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกำลังรบนอกประเทศฝ่ายสัมพันธมิตรในทวีปยุโรป เขาได้รับผิดชอบในการวางแผนและควบคุมดูแลในการบุกครองแอฟริกาเหนือในปฏิบัติการคบเพลิง ในปี ค.ศ. 1942-43 และประสบความสำเร็จในการบุกครองฝรั่งเศสและเยอรมนีในปี ค.ศ. 1944-45 จากแนวรบด้านตะวันตก
จอร์จ วอชิงตัน
วันที่ 25 พฤศจิกายน อังกฤษถอนกำลังออกจากนิวยอร์ก วอชิงตันและผู้ว่าการรัฐจึงเข้ายึดพื้นที่ที่ Fraunces Tavern วันที่ 4 ธันวาคม เขากล่าวอำลานายทหารของเขา และวันที่ 23 ธันวาคม เขาลาออกจากการเป็นผู้บัญชากองทัพบกฝ่ายอาณานิคม (commander-in-chief) และเป็นต้นแบบของผู้นำประเทศสาธารณรัฐที่ปฏิเสธการใช้อำนาจ ในระหว่างนั้นประเทศสหรัฐมีการปกครองโดยบทบัญญัติว่าด้วยสมาพันธรัฐ (Articles of Confederation) ซึ่งยังไม่มีประธานาธิบดีและรัฐบาลอย่างที่มีในปัจจุบัน
อับราฮัม ลินคอล์น
อับราฮัม ลินคอล์น เข้าสาบานตนเป็นประธานาธิบดีคนที่ 16 ของสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1861 เขากล่าวในสุนทรพจน์เข้ารับตำแหน่งว่า ภายใต้รัฐธรรมนูญของสหรัฐฯ ความพยายามแยกรัฐออกเป็นอิสระย่อมเป็นโมฆะ แต่ก็ให้คำยืนยันว่ารัฐบาลของตนจะไม่เริ่มต้นสงครามกลางเมือง โดยกล่าวต่อ "รัฐทางใต้" ว่า "ข้าพเจ้าไม่มีจุดมุ่งหมายโดยตรงหรือโดยอ้อมที่จะแทรกแทรงสถาบันการครองทาสที่ยังมีอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา เพราะข้าพเจ้าเชื่อว่าข้าพเจ้าไม่มีสิทธิโดยชอบด้วยกฎหมายที่จะทำเช่นนั้น" ลินคอล์นทำอย่างดีที่สุดที่จะใช้สุนทรพจน์เข้ารับตำแหน่งในการหว่านล้อมเพื่อนร่วมชาติ ให้หันมาปรองดองกัน ให้เห็นถึงความเป็นครอบครัวอเมริกันครอบครัวเดียวกัน ดังพูดคำปิดท้ายสุนทรพจน์
ลินดอน บี. จอห์นสัน
ลินดอน เบนส์ จอห์นสัน () ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 36 (1963 - 1969) และเป็นรองประธานาธิบดีคนที่ 37 (1961 - 1963) ได้กระทำพิธีสาบานตนเป็นประธานาธิบดีคนที่ 36 ของสหรัฐอเมริกา เมื่อบ่ายวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 บนเครื่องบินที่นำศพของประธานาธิบดีเคนเนดี้ที่เสียชีวิตเนื่องจากถูกลอบสังหาร ในเมืองดัลลัส รัฐเทกซัส และตุลาการที่ทำพิธีให้เขาเป็นสตรีวัย 67 ปี คือ ตุลาการ ซารา ที.ฮิวจ์
จอห์น เคร์รี
จอห์น ฟอบส์ เคร์รี () เป็นนักการเมืองชาวอเมริกันผู้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกาคนที่ 66, อดีตสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกาจากรัฐแมสซาชูเซตส์ โดยดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของวุฒิสภา นอกจากนี้ เขายังเคยเป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 43 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2547 อีกด้วย ซึ่งเขาก็พ่ายแพ้แก่ จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
ธีโอดอร์ โรสเวลต์
ธีโอดอร์ รูสเวลต์ () (27 ตุลาคม พ.ศ. 2401 - 6 มกราคม พ.ศ. 2462) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 26 ของสหรัฐอเมริกา ผู้คนนิยมเรียกเขาว่า เท็ดดี้ ซึ่งรูสเวลต์นั้นคือแรงบรรดาลใจให้ก่อให้เกิดตุ๊กตาหมีในตำนานอย่าง หมีเท็ดดี้ ซึ่งหลายๆคนรู้จักดี แต่ในด้านการบริหารประเทศ รูสเวลต์ก็ไม่ได้น้อยหน้าใคร เขาได้ดำรงตำแหน่งติดต่อกันถึง 2 สมัย 8 ปี และใบหน้าของเขาก็ได้ถูกสลักไว้ในอนุสรณ์สถานแห่งชาติเมานต์รัชมอร์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า เขาหรือรูสเวลต์เป็นประธานาธิบดีที่มีความสามารถมากคนหนึ่งของอเมริกา มีบทบาทและทรงอิทธิพลคนหนึ่ง ที่สำคัญเขายังได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ซึ่งเป็นรางวัลอันทรงเกียรติสูงสุดในปี ค.ศ. 1905 อีกด้วย
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ประเทศสหรัฐกลายเป็นมหาอำนาจที่เหลือของโลกแต่เพียงผู้เดียว และยังคงที่จะเข้าไปแทรกแซงในกิจการระหว่างประเทศในระหว่างปี 1990s, รวมทั้งสงครามอ่าวกับอิรักในปี 1991. หลังจากการเลือกตั้งของเขาในปี 1992, ประธานาธิบดีบิล คลินตันควบคุมหนึ่งในช่วงเวลาที่ยาวที่สุดของการขยายตัวทางเศรษฐกิจและกำไรเป็นประวัติการณ์ในค่าหลักทรัพย์, ผลข้างเคียงของการปฏิวัติดิจิตอล, และโอกาสทางธุรกิจใหม่ที่สร้างขึ้นโดยอินเทอร์เน็ต. นอกจากนี้เขายังทำงานร่วมกับสภาคองเกรสพรรครีพับลิกันเพื่อผ่านงบประมาณของรัฐบาลกลางที่เป็นครั้งแรกที่สมดุลใน 30 ปี.
ประเทศอัฟกานิสถาน
หลังเหตุการณ์ 911 ในปี 2544 สหรัฐฯ ได้ส่งกองกำลังเข้าโจมตีอัฟกานิสถานเพื่อโค่นล้มรัฐบาลตอลิบาน และมุ่งที่จะจับนายอุซามะห์ บิน ลาดิน (Osama Binladen) ซึ่งสหรัฐฯ สามารถโค่นล้มรัฐบาลตอลิบานได้สำเร็จในปลายปี 2544 และสหรัฐฯ สนับสนุนการจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวในอัฟกานิสถาน และมีส่วนร่วมในการพัฒนาระบบการเมืองการปกครองในอัฟกานิสถานมาโดยตลอดจนถึงปัจจุบัน
ริชาร์ด นิกสัน
ริชาร์ด มิลเฮาส์ นิกสัน (ภาษาอังกฤษ: Richard Milhous Nixon) (9 มกราคม พ.ศ. 2456 - 22 เมษายน พ.ศ. 2537) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 37 ของสหรัฐอเมริกา ระหว่าง พ.ศ. 2512- พ.ศ. 2517 และเคยเป็นรองประธานาธิบดีคนที่ 36 ระหว่างปี พ.ศ. 2496 - พ.ศ. 2504 ริชาร์ด นิกสันเป็นประธานาธิบดีคนแรกและคนเดียวที่ลาออกจากตำแหน่ง สาเหตุที่ลาออกนั้นเกิดจากคดีวอเตอร์เกต
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2551
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2471 ที่ประธานาธิบดีหรือรองประธานาธิบดีคนปัจจุบัน ไม่ลงสมัครเข้าแข่งขัน (ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุช ดำรงตำแหน่งครบวาระ และรองประธานาธิบดีดิก ชีนีย์ แสดงจุดยืนว่าจะไม่ลงสมัคร)
บาร์บารา บุช
บาร์บารา เพียซ บุช (; 8 มิถุนายน พ.ศ. 2468 – 17 เมษายน พ.ศ. 2561) เป็นภรรยาของประธานาธิบดีคนที่ 41 แห่งสหรัฐอเมริกา คือ จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช เมื่อปีกลายได้เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ พ.ศ. 2524 ถึง พ.ศ. 2533 เธอเป็นมารดาของประธานาธิบดีของอเมริกา คือ จอร์จ ดับเบิลยู บุช และอดีตผู้ว่าการรัฐฟลอริดาคือ เจ็บ บุช
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ประธานาธิบดีจอห์นสันซึ่งขึ้นดำรงตำแหน่งหลังจากการลอบสังหารประธานาธิบดีลินคอล์นนั้นมาจากพรรคเดโมแครต มีแนวความคิดที่เป็นกลางนั่นคือ รัฐต่างๆทางใต้นั้นไม่มีสิทธิ์ที่จะแยกตัวออกไปจัดตั้งสมาพันธรัฐฯ ดังนั้นสมาพันธรัฐฯจึงเป็นรัฐที่ไม่ถูกต้องและไม่ได้รับการรับรองแต่เริ่มแรก รัฐบาลของนายจอห์นสันมีคำสั่งให้รัฐใต้เริ่มจัดตั้งรัฐบาลขึ้นใหม่และกลับเข้าร่วมกับสหรัฐให้เร็วที่สุด แต่ปรากฏว่ารัฐทางใต้ทั้งหลายยังคงระบุกฎหมายที่ลิดรอนสิทธิเสรีภาพของคนผิวดำไว้ในธรรมนูญของรัฐตน เรียกว่า กฎหมายคนผิวดำ (Black Codes) ซึ่งสร้างความไม่พอใจอย่างมากให้แก่บรรดาสมาชิกพรรครีพับบลิกันหัวรุนแรง (Radical Republicans) ซึ่งมีเสียงข้างมากในสภาคองเกรสขณะนั้น ปฏิเสธที่จะให้ผู้แทนจากรัฐใต้กลับเข้าร่วมสภาคองเกรส และในค.ศ. 1866 เมื่อสภาคองเกรสพิจารณาร่างกฎหมายเพื่อมอบสิทธิเสรีภาพให้แก่ชาวแอฟริกันอเมริกันในฐานะพลเมืองอเมริกันทัดเทียมกับคนผิวขาว ประธานาธิบดีจอห์นสันซึ่งไม่เป็นด้วยกับการให้สิทธิพลเมืองแก่คนผิวดำได้ใช้สิทธิของฝ่ายบริหารยับยั้งร่างรัฐบัญญัตินี้ แต่ทว่าสภาคองเกรสที่ประกอบไปด้วยพรรครีพับบลีกันได้ทำการข้าม (override) การยับยั้งของประธานาธิบดีจอห์นสันและผ่านร่างกฎหมายออกมาเป็นบทบัญญัติรัฐธรรมนูณข้อที่ 14 (Fourteenth Amendment) ในค.ศ. 1868 ให้สิทธิเสรีภาพแก่ชาวผิวดำเป็นพลเมืองอเมริกันอย่างเป็นทางการ และมีการบังคับให้รัฐทางใต้ยอมรับบทบัญญัติข้อนี้เข้าไปในธรรมนูญมิฉะนั้นจะไม่รับกลับเข้าร่วมสหรัฐฯ ค.ศ. 1867 สภาคองเกรสออกรัฐบัญญัติฟื้นฟู (Reconstruction Act) โดยแบ่งมลรัฐทางใต้ออกเป็นห้าเขตทหาร (Five Military Districts) โดยให้รัฐบาลส่งกองทัพเข้าประจำพื้นที่ทางใต้เพื่อควบคุมดูแลมิให้เกิดการต่อต้านนโยบายของรัฐบาลหรือความรุนแรงต่อคนผิวดำ และเพื่อกำจัดอำนาจของพรรคเดโมเครตในรัฐทางใต้
แหลมคะแนเวอรัล
ในช่วงปี พ.ศ. 2506 ถึง 2519 (ค.ศ. 1963-1976) แหลมคะแนเวอรัลถูกเรียกว่า แหลมเคนเนดี (Cape Kennedy) เพื่อเป็นเกียรติแก่ประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี ที่สนับสนุนด้านอวกาศของสหรัฐเป็นอย่างมาก โดยเมื่อประธานาธิบดีเคนเนดีเสียชีวิตจากการถูกลอบสังหารในปี พ.ศ. 2506 ภรรยาม่ายของเขาคือ แจกเกอลีน เคนเนดี ได้เสนอให้ประธานาธิบดีลินดอน จอห์นสัน เปลี่ยนชื่อศูนย์อวกาศแหลมคะแนเวอรัลเสียใหม่ ซึ่งประธานาธิบดีจอห์นสันตัดสินใจเปลี่ยนชื่อทั้งศูนย์อวกาศและแหลมด้วย อย่างไรก็ตามได้มีการเปลี่ยนชื่อกลับคืนใน ค.ศ. 1976 หลังจากมีกฎหมายคืนชื่อดั้งเดิมของรัฐฟลอริดาออกมา
พ.ศ. 2546
พุทธศักราช 2546 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2003 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินเกรกอเรียน และกำหนดให้เป็น:
ตำนานเมืองความประจวบลินคอล์น–เคนเนดี
ความเหมือนกันระหว่างประธานาธิบดีลินคอล์นและเคนเนดี เป็นรายการเปรียบเทียบความเหมือนกันระหว่างประธานาธิบดีที่ยอดเยี่ยมในอันดับต้นๆ ของประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา 2 ท่าน คือ อับราฮัม ลิงคอล์น ประธานาธิบดีคนที่ 16 แห่งสหรัฐอเมริกา และ จอห์น เอฟ. เคนเนดี ประธานาธิบดีคนที่ 35 แห่งสหรัฐอเมริกา ซึ่งถูกเผยแพร่เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1964 หลังจากเกิดเหตุการณ์การลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดี 1 ปี โดยเปรียบเทียบให้เห็นความเหมือนกันระหว่างประธานาธิบดี 2 ท่านดังกล่าว ตั้งแต่เส้นทางทางการเมือง การทำงานในฐานะประธานาธิบดี ไปจนถึงการลอบสังหาร โดยประเด็นสำคัญที่ถูกหยิบยกมาเป็นข้อเปรียบเทียบมีดังนี้
หลังจากมีบทความเกี่ยวกับความเหมือนดังกล่าวเผยแพร่สู่สาธารณะ หลายคนต่างตกตะลึง บ้างก็กล่าวว่าเป็นอาถรรพณ์จากชนเผ่าดั้งเดิมที่ถูกอเมริกันชนเบียดเบียนในยุคบุกเบิก แต่ก็มีบทวิพากษ์วิจารณ์ถึงเหตุผลที่อาจลบล้างบางข้อได้ เช่น
จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
บุชได้เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นสมัยที่สอง เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2548 ผู้เป็นประธานในพิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งได้แก่ นายวิลเลียม เรนควิสต์ ประธานกรรมการตุลาการสหรัฐในขณะนั้น คำปราศรัยของบุชเน้นไปที่อิสรภาพและประชาธิปไตยที่แผ่ขยายออกไปทั่วโลก
กัปตันอเมริกา: อเวนเจอร์ที่ 1
ภาพยนตร์ภาคต่อเรื่อง "กัปตันอเมริกา: มัจจุราชอหังการ" กำกับโดยแอนโทนีและโจเซฟ รัสโซ ออกฉายในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2014 อีแวนส์ สแตน แอตเวลล์ โจนส์ และแจ็กสัน รับบทเดิมเป็นกัปตันอเมริกา วินเทอร์โซลเจอร์ เพ็กกี คาร์เทอร์ อาร์นิม โซลา และนิก ฟิวรี ตามลำดับ และได้นักแสดงร่วมเพิ่มได้แก่ สการ์เลตต์ โจแฮนส์สัน แอนโทนี แม็กกี และโรเบิร์ต เรดฟอร์ด รับบทเป็นนาทาชา โรมานอฟ หรือแบล็กวิโดว์ แซม วิลสัน หรือ ฟอลคอน และอเล็กซานเดอร์ เพียร์ซ ตามลำดับ
สงครามกลางเมืองอเมริกา
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐปี ค.ศ. 1860 (พ.ศ. 2403) มีขึ้นในวันที่ 6 พฤศจิกายน และเป็นเหตุการณ์สำคัญที่ผลักดันประเทศอเมริกาเข้าสู่สงครามกลางเมือง ประธานาธิบดี เจมส์ บูแคนัน ซึ่งดำรงตำแหน่งอยู่ในขณะนั้น เป็นชาวอเมริกันทางตอนเหนือที่มีความคิดเห็นเข้าข้างฝ่ายใต้ ประธานาธิบดีบูแคนันมีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงในการทำให้เนื้อคำพิพากษาคดี "เดร็ด สก๊อต" ออกมากว้างในลักษณะเป็นคุณกับนายทาสเช่นนั้น โดยบูแคนันเป็นคนเขียนจดหมายชักจูงให้ตุลาการสมทบแห่งศาลสูงสุดสหรัฐ โรเบิร์ต เกรีย (Robert Grier) โหวตร่วมกับฝ่ายเสียงข้างมากในคณะศาลให้ สก็อตต์ ทาสผิวดำแพ้คดี เพื่อให้ศาลเขียนคำพิพากษาปฏิเสธอำนาจของรัฐบาลกลางในประเด็นที่เกี่ยวกับความชอบด้วยกฎหมายของสถาบันทาสแบบเด็ดขาด การเข้ากดดันตุลาการในคดี "เดร็ด สก็อตต์" ของ ปธน. บูแคนันกลายเป็นเรื่องอื้อฉาว และก่อเกิดผลสะท้อนกลับเชิงลบทางการเมืองต่อพรรคเดโมแครตเป็นอย่างยิ่ง ความไม่พอใจในคำพิพากษา "เดร็ด สก็อตต์" ของชาวอเมริกันในรัฐทางเหนือ ช่วยให้พรรครีพับลิกันได้รับชัยชนะได้ที่นั่งสภาผู้แทนเพิ่มในการเลือกตั้งกลางเทอม ปี 1858 และเข้าควบคุมได้ทั้งสภาคองเกรสในการเลือกตั้งใหญ่ ปี 1860 
ชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐปี ค.ศ. 1860 ของพรรครีพับลิกันซึ่งนำโดยอับราฮัม ลินคอล์น เป็นผลมาจากความระส่ำระสายภายในของพรรคเดโมแครต เนื่องจากตัวแทนจากรัฐทางตอนใต้ซึ่งเป็นพวกสนับสนุนสถาบันทาส และคำพิพากษา "เดร็ด สก็อตต์" พากัน "วอล์กเอ้าท์" จาก เพื่อประท้วงการที่ที่ประชุมปฏิเสธไม่รับมติสนับสนุนนโยบายขยายสถาบันทาส โดยการใช้กฎหมายทาส () ในทุกพื้นที่ของสหรัฐอเมริกา สมาชิกของพรรคเดโมแครตจึงแตกออกเป็นฝ่ายเหนือและใต้ โดยสมาชิกพรรคฝ่ายใต้เป็นพวกสนับสนุนคำพิพากษาคดี"เดร็ด สก็อตต์" ฝ่ายนี้จึงแยกตัวออกมาเลือก นายจอห์น ซี. เบรกคินริดจ์ (John C. Breckinridge) ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดี มาเป็นผู้แทนลงสมัครรับเลือกตั้งของพรรคเดโมแครตฝ่ายใต้ ในขณะที่ นายสตีเฟน เอ. ดักลาส ตัวแทนผู้สมัครรับเลือกตั้งเดโมแครตฝ่ายเหนือ และเป็นผู้ร่างกฎหมาย แคนซัส-เนบรากา ที่สนับสนุนแนวคิดเรื่องการกำหนดความชอบด้วยกฎหมายของสถาบันทาสโดยทางอธิปไตยปวงชน (กล่าวคือประสงค์จะให้สภาคองเกรสทำตัวเป็นกลาง ไม่เข้าแทรกแทรงไม่ว่าจะเพื่อจำกัด หรือสนับสนุนการขยายตัวของสถาบันทาสไปในพื้นที่ใหม่ๆของสหรัฐ) ก็ได้รับความนิยมทางตอนเหนือสู้ลินคอล์นไม่ได้ ลินคอล์นจึงกวาดคะแนนของคณะผู้เลือกตั้ง (electoral vote) ไปแบบท่วมท้น และเป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง ปี 1860 แม้ว่าจะได้รับคะแนนนิยมทั่วประเทศเพียงแค่ 40% กลายเป็นผู้สมัครพรรครีพับลิกันคนแรกที่ได้รับตำแหน่งประธานาธิบดี
ธีโอดอร์ โรสเวลต์
รูสเวลท์ เป็นหนึ่งในประธานาธิบดีอเมริกาผู้มีชื่อเสียงเและสำคัญมากที่สุดผู้หนึ่ง รูสเวลท์เป็นนักชาตินิยมหัวรุนแรงและเป็นผู้นำที่กระฉับกระเฉง การจัดการสำคัญของการบริหารของรูสเวลท์ก็เพื่อจะสร้างความเสมอภาคในเรื่องผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ เขาเชื่อว่าเขาควรเป็นตัวแทนประชาชนทุกคน ไม่ว่าจะเป็น ชาวนา ผู้ใช้แรงงาน และคนงานคอขาว หรือนักธุรกิจ รูสเวลท์เรียกชื่อโปรแกรมนี้ว่าการจัดการที่เสมอภาค ปีค.ศ. 1902 เขาชักชวนประเทศเยอรมันให้ตัดสินการโต้แย้งระหว่างอเมริกาและเวเนซูเอลา ในปี 1903 เขาได้คลองปานามา เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ในปี 1914 ตอนแรกรูสเวลท์ปฏิเสธที่จะเข้าข้างฝ่ายใด แต่หลังจากสองสามเดือนผ่านไป เขาก็ตัดสินใจว่าผลประโยชน์ของอเมริกาและโลกต้องได้รับชัยชนะเหนือเยอรมันเป็นดีที่สุด ความสามารถโดยธรรมชาติของรูสเวลท์ผสมกับการประสบความสำเร็จอย่างสม่ำเสมอของเขา ทำให้เขาประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแสดงความเป็นผู้นำด้านการควบคุม รูสเวลท์ผลักดันการอนุรักษ์ธรรมชาติ โดยเขายึดทฤษฎีที่ว่า 1. ทรัพยากรธรรมชาติเป็นของประชาชนทุกคน 2. การป่าไม้ที่ใช้กระบวนการทางวิทยาศาสตร์จะให้ปริมาณไม้สำหรับใช้ในการก่อสร้างอย่างสม่ำเสมอ 3. หมู่บ้านริมแม่น้ำควรได้รับการพัฒนาเป็นหน่วยรวม ปีค.ศ.1905 เขาเสนอความช่วยเหลือเพื่อยุติสงครามระหว่างรัสเซีย – ญี่ปุ่น การเป็นกลางของเขาประสบผลสำเร็จและทำให้เขาได้รับรางวัลสันติภาพโนเบล ในทางตรงกันข้าม เขากลับยังส่งกองทหารอเมริกาเข้าร่วมสงครามโลกในปี 1907
การปิดกั้นเบอร์ลิน
นายพล Albert Wedemeyer ผู้บังคับบัญชาด้านแผนและปฏิบัติการของกองทัพสหรัฐอเมริกา ยังคงอยู่ในยุโรปเวลานั้น เขาเป็นผู้บัญชาการในสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก ในระหว่างปี ค.ศ. 1944 – 1945 และมีความชำนาญเรื่องการใช้การขนส่งทางอากาศเป็นอย่างมากเพราะเขาเคยขนส่งทางอากาศจากอินเดียข้ามเทือกเขาหิมาลัยในสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเห็นด้วยกับแผนการนี้เป็นอย่างมาก อังกฤษและสหรัฐอเมริกาตกลงร่วมมือปฏิบัติภารกิจนี้โดยไม่รีรอ สหรัฐอเมริกาได้ตั้งชื่อให้ภารกิจนี้ว่า"ปฏิบัติการขนส่งเสบียง" (Operation Vittles)
พ.ศ. 2146
พุทธศักราช 2146 ใกล้เคียงกับ
จักรวรรดิบริติช
หลังการยึดครองฝรั่งเศสของเยอรมนีใน ค.ศ. 1940 บริเตนและจักรวรรดิยืนต่อกรเยอรมนีเพียงลำพัง จนสหภาพโซเวียตเข้าสู่สงครามใน ค.ศ. 1941 นายกรัฐมนตรีบริติช วินสตัน เชอร์ชิลล์ วิ่งเต้นประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ เพื่อขอความช่วยเหลือทางทหารจากสหรัฐอเมริกาได้สำเร็จ แต่โรสเวลต์ยังไม่พร้อมขอรัฐสภาให้ผูกมัดประเทศเข้าร่วมสงคราม ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1941 เชอร์ชิลล์และโรสเวลต์พบกันและลงนามกฎบัตรแอตแลนติก ซึ่งรวมถ้อยแถลงว่า ควรเคารพ "สิทธิเลือกระบอบการปกครองที่พวกตนอาศัยอยู่ของประชาชนทั้งปวง" การใช้คำนี้เคลือบคลุมว่าหมายถึงประเทศยุโรปที่ถูกเยอรมนีบุกครอง หรือผู้ที่ถูกชาติยุโรปตั้งนิคม และต่อมาชาวบริติช อเมริกันและขบวนการชาตินิยมตีความต่างกัน
การประชุมเจนีวา (ค.ศ. 1954)
หลังจากความพ่ายแพ้ของจักรวรรดิญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1945 รัฐบาลเฉพาะกาลสาธารณรัฐฝรั่งเศสได้ฟื้นฟูการปกครองอาณานิคมในอินโดจีนฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1946 ได้เกิดขบวนการเคลื่อนไหวของประชาชนพวกชาตินิยมและคอมมิวนิสต์ สงครามอาณานิคมครั้งนี้เกิดขึ้นระหว่างกองทัพรบนอกประเทศของสหภาพฝรั่งเศสและกองโจรเวียดมินห์ ภายใต้การนำของโฮจิมินห์ ซึ่งได้เปลี่ยนไปสู่วิกฤตการณ์สงครามเย็นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1950 คอมมิวนิสต์เวียดมินห์ได้รับการสนับสนุนจากสาธารณรัฐประชาชนจีนซึ่งเพิ่งจะได้รับการประกาศใหม่ และสหภาพโซเวียต ในขณะที่ฝรั่งเศสและกองทัพแห่งชาติเวียดนามซึ่งเพิ่งจะได้รับการก่อตั้งขึ้นใหม่ ก็ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกาเช่นกัน
ความสัมพันธ์สหราชอาณาจักร–สหรัฐ
สงครามปี พ.ศ. 2355 ถูกริเริ่มโดยสหรัฐภายใต้การนำของประธานาธิบดีเจมส์ แมดิสัน ส่วนหนึ่งก็เพื่อปกป้องสิทธิทางการค้าของสหรัฐและเสรีภาพทางทะเลของประเทศที่วางตัวเป็นกลาง อีกกระแสสนับสนุนหนึ่งมาจากชาวอเมริกันผู้โกรธแค้นกองทัพแห่งสหราชอาณาจักรที่ให้การช่วยเหลือชนอเมริกันพื้นเมือง ต่อสู้ปกป้องที่ดินของตนจากนักบุกเบิกชาวอเมริกัน รวมไปถึงความกระตือรือร้นของสหรัฐในการขยายดินแดนทางทิศตะวันตกและทิศเหนือที่สะท้อนให้เห็นถึงคตินิยมความเชื่อในเทพลิขิต
สงครามเวียดนาม
ขณะเดียวกัน ฝ่ายเวียดนามใต้ก่อตั้งรัฐเวียดนาม โดยมีบ๋าว ดั่ยเป็นจักรพรรดิและโง ดิ่ญ เสี่ยมเป็นนายกรัฐมนตรี (ได้รับแต่งตั้งในเดือนกรกฎาคม 2487) รัฐบาลสหรัฐและรัฐเวียดนามของโง ดิ่ญ เสี่ยมไม่ได้ลงนามใด ๆ ในการประชุมเจนีวาปี 2497 ในปัญหาการสร้างเอกภาพอีกครั้ง ผู้แทนเวียดนามที่มิใช่คอมมิวนิสต์คัดค้านการแบ่งประเทศเวียดนามอย่างขันแข็ง แต่แพ้เมื่อฝรั่งเศสยอมรับข้อเสนอของฝั่ม วัน ด่ง ผู้แทนเวียดมินห์ ผู้เสนอว่าสุดท้ายเวียดนามจะรวมกันโดยการเลือกตั้งภายใต้การกำกับดูแลของ "คณะกรรมการท้องถิ่น" สหรัฐโต้ด้วยสิ่งที่เรียก "แผนอเมริกา" โดยการสนับสนุนเวียดนามใต้และสหราชอาณาจักร ซึ่งกำหนดให้การเลือกตั้งสร้างเอกภาพภายใต้การกำกับดูแลของสหประชาชาติ แต่ถูกผู้แทนโซเวียตปฏิเสธ สหรัฐกล่าวว่า "ตามแถลงการณ์ของผู้แทนรัฐเวียดนาม สหรัฐกล่าวย้ำท่าที่เดิมว่าประชาชนมีสิทธิกำหนดอนาคตของตนเองและจะไม่เข้าร่วมกับการจัดการใด ๆ ที่จะขัดขวางสิทธินี้"
การถอดถอนผู้ได้รับเลือกตั้ง
พ.ศ. 2546 - ถอดถอนนายเกรย์ เดวิส (Gray Davis) ผู้ว่าการรัฐแคลิฟอร์เนีย
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2527
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1984 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีทุก 4 ปีครั้งที่ 50 และมีขึ้นในวันอังคารที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984 มีผู้สมัครเลือกตั้งที่สำคัญ 2 คนได้แก่ ผู้แทนจากพรรครีพับลิกัน คือ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา โรนัลด์ เรแกน กับ รองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช และ ผู้แทนจากพรรคเดโมแครต คือ อดีตรองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา วอลเตอร์ มอนเดล กับ Geraldine Ferraro การเลือกตั้งครั้งนี้ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา โรนัลด์ เรแกน ได้รับ electoral votes มากที่สุดที่ผู้แทนพรรคได้รับในการเลือกตั้งประธานาธิบดี และเป็นครั้งที่ 2 ที่ผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีชนะการเลือกตั้งใน 49 รัฐ จาก 50 รัฐ นับตั้งแต่ ริชาร์ด นิกสัน จากพรรครีพับลิกัน ทำได้ในการเลือกตั้งปี ค.ศ. 1972
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2543
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2000 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาครั้งที่ 54 และมีขึ้นในวันอังคารที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000 มีผู้เข้าแข่งขันได้แก่ จอร์จ ดับเบิลยู. บุช ผู้ว่าการรัฐเทกซัส ซึ่งเป็นลูกของจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช และอัล กอร์ รองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาของบิล คลินตัน
ผู้ที่ลงสมัครเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาครั้งที่ 54 ของพรรคเดโมแครตได้แก่
โรเบิร์ต อี. ลี
หลังจากที่เกิดสงครามระหว่างระหว่างแม็กซิโกและอเมริกา เพื่อแย่งชิงรัฐเทกซัสในช่วงปี ค.ศ. 1846 – ค.ศ. 1848 ได้จบลงด้วยชัยชนะของสหรัฐอเมริกา ซึ่งลีเองก็มีส่วนช่วยสำคัญในการรบครั้งนั้น ลีได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "พันเอกโรเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด ลี" ซึ่งเป็นยศที่สูงสุดของลีในสหรัฐอเมริกา เพราะเมื่อสหพันธรัฐอเมริกา หรืออเมริกาใต้ ได้ประกาศแยกตัวออกป็นอิสระจากสหรัฐอเมริกา เนื่องจากฝ่ายใต้ไม่ยอมรับนโยบายเลิกทาสของประธานาธิบดีอับราฮัม ลินคอร์น ของฝ่ายเหนือ ซึ่งการแยกตัวของฝ่ายใต้ เป็นเหตุนำไปสู่สงครามกลางเมืองอเมริกา ซึ่ง 1 ในรัฐทั้ง 11 รัฐของฝ่ายใต้ ก็คือรัฐเวอร์จิเนีย บ้านเกิดของผู้พันลี ทำให้ลีได้ตัดสินใจสละหน้าที่การงานในสหรัฐอเมริกาทั้งหมด เพื่อกลับมารับใช้บ้านเกิดที่เวอร์จิเนีย โดยหลังจากเขาเข้าร่วมกับสมาพันธรัฐอเมริกา ลีก็ได้รับการแต่งตั้งจากฝ่ายใต้ให้เป็น "พลเอกโรเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด ลี"
แอนดี วอร์ฮอล
ในช่วงทศวรรษที่ 70 มีเหตุการณ์ทางการเมืองหลายอย่างเกิดขึ้นในประเทศสหรัฐอเมริกาและโลก ในการเลือกตั้งประนาธาธิบดีคนใหม่ของสหรัฐอเมริกาในปี 1972 นั้น แอนดีก็ย้ายมาอยู่ฝ่ายเดโมแครตเนื่องจากไม่พอใจต่อนโยบายการเข้าคุกคามต่ออธิปไตยของเวียดนาม ซึ่งต่อมานำไปสู่การต่อต้านและประท้วงโดยคนรุ่นใหม่มากมาย แอนดีและพวกพ้องนั้นก็อยู่ในกลุ่มนี้เช่นกัน เมื่อมีการเลือกตั้งครั้งใหม่ แอนดี เลือกสนับสนุนข้างเดโมแครต โดยให้การสนับสนุนฝ่ายของวุฒิสมาชิกจอร์จ สแตนลี แมคโกเวิร์น (George Stanley McGovern) ซึ่งเป็นผู้ลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีกับ ริชาร์ด เอ็ม นิกสัน ของฝ่ายรีพับบลิกัน โดยแอนดีลงทุนทำงานศิลปะเพื่อช่วยในการรณรงค์หาเสียงให้กับแมคโกเวิร์น โดยทำภาพของนิกสันในเชิงล้อเลียน ซึ่งเขียนข้อความใต้ภาพไว้ว่า “เลือกแมคโกเวิร์น (Vote McGovern)” เพื่อเป็นการประชดประชันนิกสันกับนโยบานการนำประเทศสู่สงคราม และต่อมาภาพนี้ก็ได้ถูกนำมาล้อเลียนต่อโดยคนอื่นๆจนออกมาดูคล้ายกับภาพของซาตาน (Satan) แต่ผลการเลือกตั้งในครั้งนั้นก็ลงเอยด้วยการที่ ริชาร์ด นิกสัน ได้กลับเข้ามาเป็นประธานาธิบดี แต่ชัยชนะครั้งนี้กลับไม่ถาวร มีข่าวคาวมากมายเกี่ยวกับความไม่ชอบมาพากลของผลการเลือกตั้งจนภายหลังสามารถพิสูจน์ได้ว่ามีการโกงการเลือกตั้ง กลายเป็นเรื่องอื้อฉาวทำให้นิกสันต้องลาออกจากตำแหน่งเพื่อรักษาหน้าของตัวเอง ในขณะที่เรื่องนี้ทำให้แอนดีถึงกับปลาบปลื้มยินดีถึงกับจัดงานไล่นิกสันขึ้นที่แฟคตอรี่
สงครามแปซิฟิก
ต่อมาวันที่ 1 เมษายน ค.ศ.1945 กองทัพอเมริกาได้ยกพลขึ้นบกที่เกาะโอะกินนะวะซึ่งเป็นเกาะที่ใกล้กับญี่ปุ่นมากที่สุดทางตอนใต้ ญี่ปุ่นคิดว่าหากสูญเสียโอะกินนะวะไปสหรัฐอเมริกาก็จะมีฐานทัพเรือและฐานทัพอากาศที่จะโจมตีญี่ปุ่นทางตอนใต้ดังน้นช่วงนี้ถือว่าเป็นช่วงที่วิกฤตหนักของญี่ปุ่น ในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ.1945 กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นได้ทำภารกิจครั้งสุดท้ายเพื่อช่วยเหลือจักรวรรดิญี่ปุ่นในปฏิบัติการเท็งโงซึ่งแปลว่า"ปฏิบัติการสรวงสวรรค์" มันคือการเกิดใหม่ของ"กามิกาเซ่"ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นมันคือปฏิบัติการแบบฆ่าตัวตาย มีเพียงทางเดียวเพื่อที่จะช่วยเหลือญี่ปุ่นซึ่งนำโดยเรือประจัญบานยะมะโตะที่แล่นออกจากญี่ปุ่นและโจมตีจุดทอดสมอของสหรัฐอเมริกาที่โอะกินนะวะ เรือประจัญบานยะมะโตะพร้อมกับเรือลาดตระเวนเบา 1 ลำและเรือพิฆาต 8 ลำ ถูกตรวจพบโดยเรือดำน้ำสหรัฐอเมริกาทางตอนใต้ของเกาะคิวชู เช้าวันต่อมาวันที่ 7 เมษายน ค.ศ.1945 กองทัพเรืออเมริกาได้ส่งเครื่องบินกว่า 300 ลำขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อจมเรือรบยะมะโตะ เครื่องบินของอเมริกาได้กระหน่ำทิ้งระเบิดและตอร์ปิโดลงไปยังเรือรบยะมะโตะ จนในเวลา 14:30 น.เรือรบยะมะโตะก็ได้จมลงในทะเล ไม่เพียงแค่นั้นเครื่องบินของอเมริกายังจมเรือลาดตระเวนเบายาฮากิและเรือพิฆาตอีก 4 ลำได้อีกด้วย จากปฏิบัติการเท็งโงที่ล้มเหลวเรือรบที่เหลือในกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นไม่เคยแล่นเรือรบออกมาอีกเลย เดือนมิถุนายน ค.ศ.1945 หลังจาก 2 เดือนแห่งสมรภูมิอันดุเดือดสหรัฐอเมริกาก็สามารถยึดเกาะโอะกินนะวะไว้ได้อย่างสมบูรณ์
สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1946
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1946 ในสหรัฐอเมริกา
ชมรมนิเทศศิลป์
ปี 2546
จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2544 สหรัฐอเมริกาภายใต้การสนับสนุนจากนานาชาติ ได้ประกาศสงครามกับรัฐบาลตาลีบัน ของอัฟกานิสถาน ที่ถูกตั้งข้อกล่าวหาว่าให้ที่พักพิงแก่นายโอซามา บิน ลาเดน ผลพวงของความพยายามสร้างชาติอัฟกันร่วมกับสหประชาชาติ และประธานาธิบดีฮามิด การ์ไซ ส่งผลทั้งในแง่บวกและแง่ลบ ในปี พ.ศ. 2548 สหรัฐก็ยังหาตัว บิน ลาเดน ไม่พบ การเลือกตั้งประธานาธิบดีอัฟกานิสถานมีขึ้นเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2547 แม้ว่าผู้สังเกตการณ์จากนานาชาติจะบอกว่าการเลือกตั้งครั้งนี้ เป็นไปอย่าง ""ค่อนข้างเป็นประชาธิปไตย"" และ ""ได้รับคะแนนเสียงข้างมาก"" ตามที่ศูนย์สำรวจคะแนนนิยมกลางระบุ ผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดี 15 จากทั้งหมด 18 คน ก็ถูกข่มขู่ให้ถอนตัว โดยถูกกล่าวหาว่าการลงทะเบียนเป็นมลทิน และไม่มีสภาพเป็นผู้สมัครอย่างถูกต้อง
แดน เควล
เจมส์ แดนฟอร์ธ "แดน" เควล (; เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490) เป็นนักการเมือง และนักกฎหมายชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 44 ตั้งแต่ปี พ.ศ.2532 จนถึง พ.ศ.2536 ก่อนหน้านั้นดำรงตำแหน่ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ ตั้งแต่ปี 2520 ถึง 2524 และ สมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี พ.ศ.2524 ถึง 2532 ซึ่งมาจากรัฐอินดีแอนา
การบุกครองอิรัก พ.ศ. 2546
การบุกครองอิรัก พ.ศ. 2546 (19 มีนาคม – 1 พฤษภาคม 2546) เป็นจุดเริ่มต้นของความขัดแย้งที่เรียกว่า สงครามอิรัก หรือปฏิบัติการเสรีภาพอิรัก ซึ่งกำลังผสมอันประกอบด้วยทหารจากสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร ออสเตรเลียและโปแลนด์บุกครองอิรักและโค่นรัฐบาลซัดดัม ฮุสเซนภายในปฏิบัติการรบหลักนาน 21 วัน ระยะบุกครองประกอบด้วยสงครามรบตามแบบซึ่งจบลงด้วยการยึดครองกรุงแบกแดด เมืองหลวงของอิรัก โดยกำลังผสม
ดิก ชีนีย์
ริชาร์ด บรูซ ชีนีย์ (; เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2484) เป็นรองประธานาธิบดีคนที่ 46 ของสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ยังเป็นประธานสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกาโดยตำแหน่งอีกด้วย
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ฝ่ายพันธมิตร ประกอบด้วยสหรัฐ, สหราชอาณาจักร, สหภาพโซเวียต, จีน, แคนาดา และประเทศอื่นๆ ต่อสู้กับฝ่ายอักษะ ที่มีเยอรมนี, อิตาลี และญี่ปุ่น. ฝ่ายพันธมิตรเห็นเยอรมนี เป็นภัยคุกคามหลักและให้ความสำคัญสูงสุดกับยุโรป. สหรัฐครอบงำสงครามกับญี่ปุ่นและหยุดการขยายตัวของญี่ปุ่นในมหาสมุทรแปซิฟิกในปี 1942. หลังจากการพ่ายแพ้ที่ เพิร์ลฮาเบอร์และในประเทศฟิลิปปินส์แก่ญี่ปุ่นและเสมอกันในการรบที่ทะเลคอรัล (พฤษภาคม ค.ศ. 1942), กองทัพเรืออเมริกันได้สร้างความเสียหายอย่างเด็ดขาดที่มิดเวย์ (มิถุนายน ค.ศ. 1942). กองทัพบกอเมริกันช่วยใน'การรณรงค์แอฟริกาเหนือ' ที่ในที่สุดก็จบด้วยการล่มสลายของรัฐบาล ฟาสซิสต์ของ Mussolini ในปี 1943 เมื่ออิตาลีเปลี่ยนมาเข้ากับฝ่ายพันธมิตร แนวรบด้านหน้าของยุโรปที่สำคัญที่สุดถูกเปิดในวัน D-Day, วันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 ที่กองกำลังอเมริกันและพันธมิตรบุกฝรั่งเศสที่นาซียึดครองอยู่
แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์
แฟรงกลิน เดลาโน โรสเวลต์ (อังกฤษ: Franklin Delano Roosevelt) เกิดวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2425 (ค.ศ. 1882) เสียชีวิตวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1945) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 32 ของสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ยังเป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุด (พ.ศ. 2476-2488) และเป็นประธานาธิบดีเพียงคนเดียวของสหรัฐอเมริกาที่ได้รับเลือกถึงสี่สมัย ก่อนการประกาศญัตติข้อที่ 22 ในปี พ.ศ. 2494 (22nd Amendment) ซึ่งจำกัดให้ประธานาธิบดีสามารถดำรงตำแหน่งได้แค่สองสมัยเท่านั้น
รายพระนามนายกรัฐมนตรีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
รองประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้ารัฐบาลของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ จนถึงขณะนี้นายกรัฐมนตรีทุกพระองค์ ยกเว้นนายกรัฐมนตรีพระองค์แรกได้ทำหน้าที่เป็นรองประธานาธิบดีของประเทศ ในขณะที่ไม่ได้กำหนดในรัฐธรรมนูญสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์] ตั้งแต่อดีตผู้ปกครองหรือเจ้าผู้ครองรัฐของดูไบ จะทรงดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรี นายกรัฐมนตรีพระองค์ปัจจุบันคือ มุฮัมมัด บิน รอชิด อัลมักตูม เขาทรงเป็นนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 หลังจากที่พระเชษฐาของพระองค์ มักตูม บิน รอชิด อัลมักตูม สิ้นพระชนม์ในระหว่างเสด็จเยือนโกลด์โคสต์ของออสเตรเลีย
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
การเลือกตั้งในค.ศ. 1869 นายพลยูลิสซิส เอส. แกรนท์ วีรบุรุษสงครามกลางเมืองชนะการเลือกตั้งในนามของพรรครีพับบลิกันและเป็นตัวแทนของฝ่ายรีพับบลีกันหัวรุนแรง ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดี ในปีเดียวกันนั้นประธานาธิบดีแกรนท์ส่งกองทัพไปทำการปราบปราม คูคลักซ์คลาน (Ku Klux Klan) อันเป็นองค์กรก่อการร้ายใต้ดินที่มีเป้าหมายก่อความรุนแรงและสังหารคนผิวดำและนักการเมืองรีพับบลีกัน ในสมัยของประธานาธิบดีแกรนท์ชาวผิวดำอเมริกันมีสิทธิเสรีภาพรุ่งเรืองอย่างมาก มีการส่งเสริมให้ชาวผิวดำเข้ามามีส่วนร่วมในการปกครองและมีคนผิวดำเป็นผู้ว่ามลรัฐและเป็นผู้แทนในสภาคองเกรสเป็นครั้งแรก
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
สหรัฐและสหภาพโซเวียตกลายเป็นมหาอำนาจคู่แข่งหลังสงครามโลกครั้งที่สอง. ราวปี ค.ศ. 1947 พวกเขาเริ่มสงครามเย็น, การเผชิญหน้ากับอีกคนหนึ่งโดยทางอ้อม, ในการแข่งขันด้านอาวุธ และอวกาศ, นโยบายต่างประเทศของสหรัฐในช่วงสงครามเย็นถูกสร้างขึ้นรอบๆการสนับสนุนของยุโรปตะวันตกและญี่ปุ่นและ นโยบายของ "เอาอยู่" หรือการหยุดการแพร่กระจายของลัทธิคอมมิวนิสต์. สหรัฐมีส่วนร่วมในสงครามเกาหลีและเวียดนามเพื่อ หยุดการแพร่กระจาย. ในปี ค.ศ.1960 โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจาก ความแรงของการเคลื่อนไหว ของสิทธิมนุษยชน, คลื่นอื่นๆของการปฏิรูปทางสังคมถูกนำมาใช้ในระหว่างการบริหารของ เคนเนดี้และจอห์นสัน, การบังคับใช้สิทธิตามรัฐธรรมนูญของการลงคะแนน และ เสรีภาพในการเคลื่อนไหวของคนแอฟริกันอเมริกันและชนกลุ่มน้อยอื่นๆ, การเคลื่อนไหวของชาวอเมริกันพื้นเมืองก็เพิ่มขึ้นด้วย. สงครามเย็นสิ้นสุดลงเมื่อสหภาพโซเวียตสลายในปี ค.ศ. 1991 ปล่อยให้ประเทศสหรัฐเป็นมหาอำนาจของโลกเพียงผู้เดียว. เมื่อศตวรรษที่ 21 เริ่มต้น, ความขัดแย้งระหว่างประเทศมีศูนย์กลางรอบๆตะวันออกกลางและแพร่กระจายไปยังเอเชียและแอฟริกา ตามด้วยการโจมตี 11 กันยายน โดยอัล กออิดะห์ ต่อประเทศสหรัฐ. ในปี ค.ศ. 2008 ประเทศสหรัฐมีวิกฤตทางเศรษฐกิจที่เลวร้ายที่สุดนับตั้งแต่ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ซึ่งตามมาด้วยอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่ช้ากว่าปกติในยุค 2010