คู่สมรสของ สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ คือใคร?
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2502 มกุฎราชกุมารอะกิฮิโตทรงอภิเษกสมรสกับนางสาวมิชิโกะ โชดะ การอภิเษกสมรสครั้งนี้สร้างประวัติศาสตร์ใหม่ให้ญี่ปุ่น เนื่องจากเป็นการอภิเษกของสตรีสามัญชนครั้งแรกกับราชวงศ์ญี่ปุ่น ทำให้นางสาวโชดะกลายเป็น มกุฎราชกุมารีมิชิโกะ
จักรพรรดิบ๋าว ดั่ย
ในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1934 ณ พระราชวังหลวงแห่งเว้ สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ทรงอภิเษกสมรสกับมารี-เตแรซ เหงียน หืว ถิ ลาน สามัญชนคาทอลิกชาวเวียดนามในตระกูลผู้มั่งมี พระนางทรงเปลี่ยนพระนามใหม่ว่า "นาม เฟือง" หรือ "น้ำหอมแห่งแดนใต้" ทั้งสองพระองค์มีพระโอรส-ธิดารวม 5 พระองค์ ได้แก่
พระนางทรงได้รับพระราชทานพระยศ "สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเวียดนาม" ในปี ค.ศ. 1945
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ
กระทั่งวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 1611 อันเป็นวันที่จักรพรรดิโกะ-เรเซสวรรคตพระองค์ได้สถาปนาเจ้าหญิงโชชิซึ่งก่อนหน้านั้นเป็นชูงูและ ฟุจิวะระ โนะ คังชิ เป็น "โคโง" ขณะที่ฮิโระโกะถูกลดพระอิสริยยศเป็น ชูงู หรือจักรพรรดินีลำดับที่ 2 นับเป็นครั้งแรกที่มีจักรพรรดินีถึง 3 องค์ในวันเดียวกันจากนั้นไม่นานอดีตจักรพรรดินีฮิโระโกะได้ปลงพระเกศาเป็นแม่ชีมีฉายาทางธรรมว่า "ชิโจ โนะ มิยะ"
เจ้าหญิงอัตสึโกะ โคโนเอะ
เจ้าหญิงโคโนเอะ โยชิโกะ (ญี่ปุ่น: 近衛温子) เป็นธิดาใน เจ้าชายฟูมิมาโระ โคโนเอะ และ เจ้าหญิงชิโยโกะ โคโนเอะ สมรสกับ โฮโซกาวะ โมริซาดะ ผู้นำตระกูลโฮโซคาว่า และไดเมียวแห่งคุมาโมโตะ ทั้งสองมีบุตร 1 คนคือ โฮโซกาวะ โมโรฮิโตะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นคนที่ 79
ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ
ใน พ.ศ. 1685 ไดโจโฮโอ โทะบะได้บีบบังคับให้จักรพรรดิซุโตะกุสละราชบัลลังก์เนื่องจากอดีตจักรพรรดิโทะบะได้กล่าวหาว่าจักรพรรดิซุโตะกุมิใช่โอรสของพระองค์แต่เป็นโอรสของอดีต จักรพรรดิชิระกะวะ และให้เจ้าชายนะริฮิโตะพระโอรสองค์เล็กเป็นพระโอรสบุญธรรมในจักรพรรดินีคิโยะโกะอดีตจักรพรรดินีในอดีตจักรพรรดิซุโตะกุและขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโคะโนะเอะ ทำให้พระสนมนะริโกะได้รับการสถาปนาเป็นพระจักรพรรดินีและพระพันปีหลวงซึ่งจักรพรรดินีนะริโกะได้ทำการเลือก ฟุจิวะระ โนะ ชิเมะโกะ ผู้เป็นพระญาติเข้ามาเป็นจักรพรรดินี (Chūgū) ในจักรพรรดิโคะโนะเอะเมื่อ พ.ศ. 1691 ทำให้จักรพรรดินีนะริโกะได้กุมอำนาจในราชสำนัก
อี อึน
มกุฎราชกุมารอึนได้เสกสมรสกับเจ้าหญิงมะซะโกะแห่งนะชิโมะโตะ (2444–2532) พระธิดาพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายโมะริมะซะ เจ้าชายนะชิโมะโตะ เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2463 ณ กรุงโตเกียว มีพระโอรสสองพระองค์คืออี จิน (2464–2465) และอี กู (2474–2548)
จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ
ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายฮิโกะฮิโตะ ()
เจ้าชายนารูฮิโกะ เจ้าฮิงาชิกูนิ
เจ้าชายนารูฮิโกะประสูติในนครเกียวโต เป็นโอรสของเจ้าชายอาซาฮิโกะ เจ้าคูนิ ที่เกิดกับท่านหญิงเทราโอะ อูตาโกะ นางข้าหลวงในราชสำนัก เจ้าคูนิพระบิดาของพระองค์นั้นเป็นโอรสของเจ้าชายคูนิอิเอะ ซึ่งเป็นเจ้าฟุชิมิองค์ที่ 20 ซึ่งเป็นหนึ่งในตำแหน่งเจ้าสืบตระกูลที่เก่าแก่ที่สุด เจ้าฮิงาชิกูนิเป็นพี่น้องต่างมารดากับเจ้าชายคูนิโยชิ เจ้าคูนิ พระบิดาในสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุงผู้เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิโชวะและพระชนนีของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
จักรพรรดิอิจิโจ
ในรัชสมัยของจักรพรรดิอิชิโจได้มีการแบ่งแยกตำแหน่งจักรพรรดินีออกเป็น 2 ตำแหน่งอย่างชัดเจนคือ โคโง ("Kōgō") หรือจักรพรรดินีองค์ที่ 1 และ ชูงู ("Chūgū") หรือจักรพรรดินีองค์ที่ 2 สืบเนื่องจากจักรพรรดิอิชิโจมีจักรพรรดินีอยู่ก่อนแล้วคือ ฟุจิวะระ โนะ เทะชิ บุตรสาวของ ฟุจิวะระ โนะ มิชิตะกะ แต่ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ผู้เป็นน้องชายของมิชิตะกะต้องการให้บุตรสาวของตนเองเป็นจักรพรรดินีเช่นกันจึงได้ถวายตัวบุตรสาวคนโตคือ ฟุจิวะระ โนะ โชชิ เข้ามาเป็นจักรพรรดินีและจักรพรรดินีโชชิได้มีพระประสูติกาลพระโอรสให้กับจักรพรรดิอิชิโจถึง 2 พระองค์คือ เจ้าชายอะสึฮิระ ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 68 ที่ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1008 และ เจ้าชายอะสึนะงะ ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 69 ที่ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1009
เจ้าหญิงท็อกฮเย
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2474 เจ้าหญิงท็อกฮเยเสกสมรสกับเคานต์ทาเกยูกิ โซ () ขุนนางชาวญี่ปุ่น อันเป็นการคลุมถุงชนในพระราชประสงค์ของจักรพรรดินีเทเมในจักรพรรดิไทโชแห่งญี่ปุ่น ซึ่งเดิมมีกำหนดการที่จะจัดพิธีเสกสมรสในปี พ.ศ. 2473 แต่มกุฎราชกุมารอึยมินทรงคัดค้านเพราะพระขนิษฐายังประชวรอยู่ ครั้นเจ้าหญิงท็อกฮเยทรงหายจากการประชวรในปีต่อมา ทางญี่ปุ่นจึงจัดพิธีเสกสมรสขึ้น โดยพระองค์ได้ให้ประสูติกาลพระธิดาคนเดียวคือเคาน์เตสมาซาเอะ โซ (; 14 สิงหาคม 2475 – 2499) หรือชง จ็อง-ฮเย (, ) ในภาษาเกาหลี
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ
ในขณะที่พำนักอยู่ที่นครเฮอังเกียวโยะชิสึเนะได้พบรักกับนางชิซุกะ-โงเซ็ง ซึ่งเป็น"ชิระเบียวชิ" หรือนางรำศาลเจ้า แต่ในค.ศ. 1184 โยะริโตะโมะผู้เป็นพี่ชายได้บังคับให้โยะชิสึเนะสมรสกับนางซะโตะ-โงเซ็ง ซึ่งเป็นหลานสาวของแม่นมของโยะริโตะโมะเอง โยะชิสึเนะมีบุตรสาวกับนางซะโตะหนึ่งคน
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
อย่างไรก็ตามความรักของทั้งสองพระองค์นั้นได้รับการสนับสนุนจากประชาชนในวงกว้าง โดยเฉพาะชนชั้นการเมืองที่จะแสดงให้เห็นถึงพลังของคนหนุ่มสาว มิจิโกะจึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของความทันสมัยและประชาธิปไตยในญี่ปุ่น ที่สือมวลชนเรียกว่า "มิจจิบูม" (Mitchi boom) ที่สุดพระราชพิธีอภิเษกสมรสก็ถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2502 ซึ่งจัดอย่างลัทธิชินโตตามพระราชประเพณี มีประชาชนโตเกียวกว่า 500,000 คน ร่วมถวายพระพรแสดงความยินดีบริเวณเส้นทางเสด็จยาว 8.8 กิโลเมตร รวมทั้งยังมีการถ่ายทอดสดงานอภิเษกสมรส (ถือเป็นครั้งแรกของญี่ปุ่นที่มีการถ่ายทอดสดงานอภิเษกสมรสของจักรพรรดิในอนาคต) อันมีผู้ชมกว่า 15 ล้านคน ซึ่งมีหลายครอบครัวลงทุนซื้อโทรทัศน์มาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ
จักรพรรดิออทโทที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ออทโทที่ 2 ทรงเสกสมรสกับธีโอฟานู (Theophanu) พระราชนัดดาของจักรพรรดิจอห์นที่ 1แห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออกเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 972 หลังจากที่ทรงเข้าร่วมในการรณรงค์ร่วมกับพระราชบิดาในอิตาลีแล้วออทโทก็เสด็จกลับเยอรมนีและทรงเป็นจักรพรรดิโดยพระองค์เองหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระราชบิดาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 973 โดยไม่มีผู้ใดคัดค้าน
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ขณะที่เจ้าชายนะรุฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่มกุฎราชกุมารก็จะขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อในทันทีพร้อมกับพระนามของพระองค์ที่จะเปลี่ยนเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินะรุฮิโตะ พร้อมกันนั้นทางรัฐบาลญี่ปุ่นก็จะได้ถวายนามรัชศกใหม่เพื่อใช้แทนรัชศก เฮเซ ที่จะสิ้นสุดลงไปในวันเดียวกันนอกจากนี้ลำดับสิทธิ์ในการสืบราชสันตติวงศ์ของญี่ปุ่นก็จะมีการเปลี่ยนแปลงคือ เจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าอะกิชิโนะ พระอนุชาก็จะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 ขณะที่ เจ้าชายฮิซะฮิโตะแห่งอะกิชิโนะ พระนัดดาจะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 และ เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าฮิตะชิ พระปิตุลา (อา) จะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 3
ฮิโระ ซางะ
พระราชพิธีหมั้นได้จัดขึ้นที่สถานเอกอัครราชทูตแมนจูกัวประจำกรุงโตเกียวในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ตามมาด้วยการอภิเษกสมรสอย่างเป็นทางการที่ห้องโถงที่ตั้งกองทัพหลวงญี่ปุ่นที่คุดันซางะ ในกรุงโตเกียววันที่ 3 เมษายน ปีเดียวกัน ทั้งคู่ได้ย้ายไปที่เมืองฉางชุน เมืองหลวงของแมนจูกัว ทั้งคู่ให้กำเนิดพระธิดา 2 พระองค์ ทำให้ชีวิตการสมรสเริ่มมีความสุข
เจ้าหญิงฮะชิฮิโตะ
เจ้าหญิงฮะชิฮิโตะ ( ; ? – 16 มีนาคม 1208) เจ้าหญิงและจักรพรรดินีในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโจะเม จักรพรรดิองค์ที่ 34 ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีโคเงียวกุ จักรพรรดิองค์ที่ 35 และเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโคโตะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 36
ยูมิโกะ โอตะ
ยูมิโกะ โอตะ เป็นอดีตภรรยาชาวญี่ปุ่นของ เขาทราย แกแล็คซี่ ซึ่งพบรักกันที่เมืองโคเบะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2532 เมื่อเขาทรายเดินทางไปชกมวยป้องกันแชมเปียนโลกครั้งที่สองกับเค็นจิ มัตสึมูระ โดยก่อนหน้านั้นในปีเดียวกัน เขาทรายเดินทางไปชกป้องกันตำแหน่งกับเค็นจิ มัตสึมูระ เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2532 ยูมิโกะ โอตะ ได้ไปชมการชกด้วย และประทับใจในตัวเขาทรายมากเป็นพิเศษ
ยูมิโกะ โอตะ ติดตามเขาทรายกลับมาประเทศไทย และสมรสกับเขาทรายหลังจากเขาทรายเลิกชกมวยแล้ว โดยได้เข้าพิธีสมรสพระราชทาน จาก สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ครั้นทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ องคมนตรีและอดีตนายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธีมงคลสมรส ซึ่งงานนี้มีการถ่ายทอดสดทางช่อง 7 ด้วย
เจ้าหญิงมะซะโกะ (พระธิดาในจักรพรรดิเรเง็ง)
ต่อมาพระองค์เข้าพิธีสมรสกับ นิโจ สึนะฮิระ และมีบุตรชายคือ นิโจ โยะชิตะดะ โดยพระองค์เป็นพระปัยยิกา (ทวด) ของ จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิ เพราะธิดาของโยะชิตะดะได้เป็นพระสนมใน จักรพรรดิซะกุระมะชิ
เจ้าชายมาซาฮิโตะ เจ้าฮิตาชิ
เจ้าชายมาซาฮิโตะ เจ้าชายฮิตาชิ () หรืออดีต เจ้าโยชิ เป็นสมาชิกของพระราชวงศ์ญี่ปุ่น และเป็นพระอนุชา ในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ เจ้าฮิตาชิ ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สอง ในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุน เจ้าฮิตาชิ ทรงเป็นทายาทในราชบัลลังก์อันดับที่ 4 และทรงเป็นที่รู้จักในเรื่องการกุศลและการค้นพบสาเหตุโรคมะเร็ง
สมเด็จพระราชินีสโลเต ลูเปปาอูอู
สมเด็จพระราชินีสโลเต ลูเปปาอูอูทรงอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 แห่งตองงา ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นเพียงเจ้าชาย ในปี ค.ศ. 1833 ตามราชประเพณีตองงา และอภิเษกสมรสอีกครั้งเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1834 ตามประเพณีในศาสนาคริตส์ พระองค์และพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกันหลายพระองค์ แต่ทุกพระองค์ล้วนแล้วแต่สิ้นพระชนม์ก่อนพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 ทำให้ไม่มีพระองค์ใดได้ครองราชย์
สมเด็จพระราชินีฮาลาเอวาลู มาตาอาโฮ อาโฮเมเอ
สมเด็จพระราชินีฮาลาเอวาลู มาตาอาโฮ อาโฮเมเอ พระราชสมภพเมื่อ 29 พฤษภาคม 1926 เป็นธิดาของอาโฮเมเอกับเฮอูอิฟางกา พระราชชนนีเป็นพระราชนัดดาในกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดิตูอีโตงาพระองค์อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 แห่งตองงา เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1947
ฮิโร โอโนดะ
ในเดือนเมษายน 1975 เขาละญี่ปุ่นไปใช้ชีวิตเป็นชาวไร่ในบราซิล เขาแต่งงานกับสตรีญี่ปุ่นชื่อ มาชิเอะ (Machie) ในปีถัดมา ครั้นปี 1980 หลังจากได้อ่านข่าวเรื่องวัยรุ่นญี่ปุ่นที่ฆ่าบิดามารดาตนเอง เขาตัดสินใจกลับประเทศแม่ในอีกสี่ปีถัดมา แล้วจัดค่ายทางการศึกษาสำหรับเยาวชน เรียก "โรงเรียนธรรมชาติของโอโนดะ" (Onoda Shizen Juku) ต่อมา เขาได้เป็นผู้นำชุมชนด้วย
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ
เจ้าชายโทชิฮิโตะ ทรงมีส่วนร่วมในการปกครองประเทศในสมัยที่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโชประชวร และจักรพรรดินีเทเม พระขนิษฏาของพระองค์สำเร็จราชการแทน ทรงมีส่วนร่วมในการคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง จนเกิดการทะเลาะกับพระจักรพรรดิโชวะ
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ ทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระมาตุลาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 58 พรรษา ณ ปราสาทฟุจิวะระ กรุงโตเกียว ว่ากันว่าพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์เนื่องจากทรงประกาศคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเปิดเผย ส่งผลให้ผู้ที่สนับสนุนการเข้าร่วมสงครามไม่พอใจจึงวางแผนปลงพระชนม์พระองคด้วยยาพิษเสีย ซึ่งเรื่องนียังไม่มีผลสรุปที่แน่ชัดว่าแท้ที่จริงแล้วคนปลงพระชนม์เป็นใคร แล้วพระองค์ถูกปลงพระชนม์จริงหรือไม่ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ทำให้ สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมกริ้ว และสงสัยอย่างยิ่ง ส่งผลให้พระองค์ออกต่อต้านสงครามจนเกิดการทะเลาะกับสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระโอรสของพระองค์เองขึ้น แต่บางคนก็คาดว่าพระองค์ประชวรและสรรคตด้วยโรคชรา
เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น
เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น (, พระราชสมภพ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2506) พระวรชายาในเจ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะและสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ โดยสมาชิกราชวงศ์ราชวงศ์ญี่ปุ่นหลังจากการอภิเษกสมรส
พระปิโยพระบรมท้าวธิดา
พระปิโยพระบรมท้าวธิดา มีพระนามเดิมว่า นักนางแป้น ประสูติเมื่อพ.ศ. 2356 อภิเษกสมรสกับพระบาทสมเด็จพระนโรดม หริรักษ์รามาธิบดีในขณะที่ยังดำรงพระอิสริยยศเป็นนักองค์ด้วง มีพระราชโอรส-พระราชธิดา 3 พระองค์ คือ
สีสุวัตถิ์ ฤทธรวงค์
พระองค์สมรสกับ ฮูเบอร์ไทน์ เบลคอนเด (ต่อมาคือ นักนางสีสุวัตถิ์ ฮูเบอร์ไทน์) และมีบุตรสองคนคือ ฉัตร นเรธ และธีระ เญียน ซึ่งปัจจุบันอยู่ในสหรัฐอเมริกา
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์ฮาวาย
พระมเหสีของพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 ที่ไม่ได้กล่าวถึงในรายพระนามนี้คือสมเด็จพระราชินีคิโอปูโอลานิ เป็นพระมเหสีที่ดำรงพระยศสูงสุด สมเด็จพระราชินีคาลาคัว คาเฮอิเฮอิมาลิเอ พระขนิษฐาของสมเด็จพระราชินีคาอาฮูมานู และอีกหลายพระองค์ พระโอรสของพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 มีพระมเหสี 5 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชินีคามามาลู สมเด็จพระราชินีเคคาอูโอโนฮี สมเด็จพระราชินีเปาอาฮี สมเด็จพระราชินีคินาอู และสมเด็จพระราชินีเคคาเอาอูโนฮี พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 ทรงเป็นกษัตริย์องค์แรกของฮาวายที่มีพระมเหสีเพียงพระองค์เดียว สมเด็จพระราชินีเอ็มมา นาเอเป็นสมเด็จพระราชินีองค์แรกและองค์เดียวที่ทรงเป็น ฮาปา ฮาโอล (มีเชื้อสาวชาวพื้นเมืองฮาวายบางส่วน) จอห์น โอเวน โดมินิส ผู้ที่เป็นชาวอเมริกันโดยสายเลือดเป็นเจ้าชายพระราชสวามีเพียงพระองค์เดียว จากการอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถลิลิอัวคาลานี คู่อภิเษกสมรสทุกพระองค์ยกเว้นเจ้าชายโดมินิสมีพระชนมายุยืนยาวกว่าพระมหากษัตริย์
มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ
ในขณะที่โฮโจ โทะกิมะซะเดินทางไปยังเมืองเคียวโตะ โยะริโตะโมะได้ลักลอบมีความสัมพันธ์กับนางโฮโจ มะซะโกะ (北条政子) บุตรสาวของโทะกิมะซะ เมื่อกลับมาจากเมืองเคียวโตะโทะกิมะซะค้นพบว่าบุตรสาวของตนมีความสัมพันธ์กับโยะริโตะโมะก็โกรธมาก โยะริโตะโมะจึงหลบหนีไปกับนางมะซะโกะจนกระทั่งโทะกิมะซะสามารถยอมรับได้ในที่สุด นางมะซะโกะคลอดบุตรคนแรกในค.ศ. 1178 เป็นบุตรสาวชื่อว่า โอ-ฮิเมะ (大姫)
รายพระนามจักรพรรดินีญี่ปุ่น
แต่เดิมตำแหน่งพระชายาในองค์จักรพรรดิญี่ปุ่นจะถูกเรียกว่าเจ้าหญิง เช่น เจ้าหญิงอิวะพระชายาในจักรพรรดินิมเมียว จนกระทั่งในรัชกาลจักรพรรดิโชมุได้สถาปนาพระอัครมเหสีคือโคเมียวผู้มาจากตระกูลฟุจิวะระเป็น โคโง () พระองค์แรก แต่เดิมจะแบ่งพระอิสริยยศไว้ได้แก่ ชูงู () สำหรับพระชายา, โคโง () หรือ โคไตโง () สำหรับพระราชชนนีหรือจักรพรรดินีวิธวา และ ไทโคไตโง () สำหรับพระอัยยิกาเจ้า กระทั่งกลางยุคเฮอัง มีพระราชธรรมเนียมมีพระชายาเพียงพระองค์เดียว เรียกว่าชูงู ครั้นในรัชสมัยจักรพรรดิอิชิโจมีพระราชธรรมเนียมมีพระชายาสองพระองค์ องค์แรกเรียกโคโงอีกองค์เรียกชูงู มีกรณีหนึ่งในรัชกาลจักรพรรดิโฮะริกะวะ ได้สถาปนาเจ้าหญิงยะซุโกะหรือเทชิพระวิมาดา (; พระมารดาเลี้ยง) ขึ้นเป็นโคโง
จักรพรรดินีโคเมียว
พระองค์เข้าพิธีอภิเษกกับเจ้าชายโอะบิโตะเมื่อ พ.ศ. 1260 ขณะพระชนมายุเพียง 16 พรรษาและมีพระประสูติกาลพระธิดาพระองค์ใหญ่คือ เจ้าหญิงอะเบะ เมื่อ พ.ศ. 1262 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษาต่อมาเจ้าชายโอะบิโตะได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดินีเก็นโช เป็นจักรพรรดิโชมุเมื่อ พ.ศ. 1267 จักรพรรดิโชมุก็ยังมิได้สถาปนาเจ้าหญิงพระชายาอะซุกะเบะ-ฮิเมะขึ้นเป็นจักรพรรดินี
โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ
โทกิชิโรเดินทางกลับมายังแคว้นโอวาริบ้านเกิดใน ค.ศ. 1557 และเข้ารับใช้ตระกูลโอดะ ซึ่งในขณะนั้นมีผู้นำคือโอดะ โนบูนางะ โดยมีหน้าที่เป็นผู้ดูแลรองเท้าของโนบูนางะ ในค.ศ. 1561 โทกิชิโรได้แต่งงานกับนางเนเนะ (寧々) บุตรสาวบุญธรรมของอาซาโนะ นางากัตสึ (浅野長勝) การรับใช้ตระกูลโอดะทำให้โทกิชิโรได้รู้จักกับมาเอดะ โทชิอิเอะ (前田利家) อันจะเป็นพันธมิตรคนสำคัญที่สุดของฮิเดโยชิในอนาคต ต่อมาโทกิชิโรจึงได้สร้างผลงานชิ้นแรกใน ค.ศ. 1567 คือการเข้ายึดปราสาทกิฟุบนยอดเขาอินาบะ จังหวัดกิฟุในปัจจุบัน โดยโทกิชิโรเป็นผู้ค้นพบเส้นทางลัดขึ้นสู้ยอดเขา ทำให้ทัพของโอดะ โนบูนางะ สามารถเข้ายึดปราสาทได้ และใน ค.ศ. 1568 ได้ติดตามทัพของโอดะ โนบูนางะ ในการเข้ายึดเมืองเกียวโต ในเวลาต่อมาภายหลัง โทกิจิโรได้เปลี่ยนชื่อและนามสกุลใหม่เป็น ฮาชิบะ ฮิเดโยชิ (羽柴秀吉) โดยชื่อสกุลใหม่นำมาจากขุนพลเอกของโนบูนางะสองคน ได้แก่ นิวะ นางาฮิเด (丹羽長秀) และชิบาตะ คัตสึอิเอะ (柴田勝家) ฮิเดโยชิได้รับฉายาว่า "ลิง" จากโอดะ โนบูนางะ ด้วยหน้าตาของฮิเดโยชิที่คล้ายกับลิง
ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ
ในปี ค.ศ. 1941 ได้ทรงหมั้นกับเจ้าชายฮิงะชิกุนิ โมะริฮิโระ พระโอรสในเจ้าชายฮิงะชิกุนิ นะรุฮิโกะ โดยพิธีเสกสมรสได้มีในปี ค.ศ. 1943 ซึ่งเป็นช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ส่งผลให้พระราชพิธีถูกจัดอย่างเรียบง่ายและประหยัดที่สุด โดยพระองค์ทรงฉลองพระองค์เป็นกิโมโนของพระราชมารดาของพระองค์ คือ สมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุน ภายหลังการเสกสมรสพระองค์จึงมีพระนามเป็น เจ้าหญิงชิเงะโกะ ฮิงะชิกุนิ ()
เจ้าชายโนะริฮิโตะ เจ้าทะกะมะโดะ
เจ้าชายโนะริฮิโตะ ได้ทรงหมั้นกับนางสาวฮิซะโกะ ทตโตะริ (ญี่ปุ่น: 鳥取久子) ธิดาของนายชิเกะจิโระ ทตโตะริ ในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2527 และได้เสกสมรสขึ้น ในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2527 พระองค์ได้รับพระนามใหม่ว่า เจ้าชายทะกะมะโดะ ในวันเดียวกัน มีพระธิดา 3 พระองค์
จักรพรรดิโชวะ
จักรพรรดิฮิโระฮิโตะ ทรงดำเนินพระราชกรณียกิจทั่วไปที่เกี่ยวกับรัฐธรรมนูญ การขจัดทุกข์บำรุงสุขและให้กำลังใจแก่ประชาชน การปรากฏพระองค์ในพิธีการหรือเหตุการณ์สำคัญ นอกจากนี้ ยังทรงมีบทบาทสำคัญในด้านการสร้างภาพลักษณ์ทางการทูตของญี่ปุ่น เสด็จพระราชดำเนินเยือนต่างประเทศอยู่บ่อยครั้งเพื่อพบปะกับผู้นำต่างประเทศ อาทิ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 (พ.ศ. 2514) , ประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด (พ.ศ. 2518) เป็นต้น
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในจักรพรรดิเอธิโอเปีย
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในจักรพรรดิเอธิโอเปีย
จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ
ทรงมีพระราชโอรสทั้งสิ้น 2 พระองค์คือ
เจ้าชายทะเนะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาจากจักรพรรดิฟุชิมิพระราชบิดาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทเมื่อปี พ.ศ. 1832 ขณะมีพระชนมายุเพียง 1 พรรษาในปี พ.ศ. 1856 อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิทรงได้เป็นไดโจโฮโอแต่เพียงพระองค์เดียวเนื่องจากอดีตจักรพรรดิฟุชิมิทรงพระผนวชและทรงยกจักรพรรดิฮะนะโซะโนะให้เป็นโอรสบุญธรรมของอดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
ช่วงปี พ.ศ. 2493 มีชายหนุ่มมากหน้าหลายตาแวะเวียนเข้ามา จนทำให้ครอบครัวโชดะวิตกกังวลเกี่ยวกับการมีคู่ครองของบุตรสาว หนึ่งในชายที่เข้ามาคบหาพระองค์คือยูกิโอะ มิชิมะ () นักเขียนชาวญี่ปุ่น ซึ่งปรากฏในหนังสือ ""ชีวิตและการมรณกรรมของยุกิโอะ มิชิมะ"" (The Life and Death of Yukio Mishima) อันเป็นงานเขียนของเฮนรี สกอต สโตกส์ (Henry Scott Stokes) ที่ระบุว่าทั้งสองได้รับการแนะนำ และสนับสนุนจากครอบครัวให้สมรส ด้วยมองว่าทั้งคู่มีความเหมาะสมกัน
จักรพรรดินีโชเก็ง พระพันปีหลวง
พระองค์ได้อภิเษกสมรสกับ สมเด็จพระจักรพรรดิเมจิ ทรงเป็นจักรพรรดินีพระองค์แรกแห่งยุคสมัยใหม่ของญี่ปุ่น แต่อย่างไรก็ตามทั้งสองพระองค์ไม่มีพระราชโอรสพระธิดาด้วยกัน อันเนื่องมาจาก พระนางไม่อาจทรงพระครรภ์ได้ เนื่องจากพระวรกายผิดปกติ แม้จะเป็นเช่นนี้แต่มีบันทึกว่า จักรพรรดิเมจิโปรดที่จะเสด็จไปพบสมเด็จพระจักรพรรดินีแทบทุกวัน
เจ้าชายยะซุฮิโตะ เจ้าชิชิบุ
เจ้าชายยะซุฮิโตะ เจ้าชิชิบุ (秩父宮 雍仁, Chichibu no miya Yasuhito Shinnō?, 25 มิถุนายน พ.ศ. 2444 - 4 มกราคม พ.ศ. 2496) หรือ เจ้าชายยะสุฮิโตะ เป็นพระราชโอรสพระองค์รองในสมเด็จพระจักรพรรดิไทโช และเป็นพระอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระองค์ทรงเป็นผู้อุปถัมป์ ด้านกีฬา, การแพทย์ โดยก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ทรงสามารถตรัสภาษาอังกฤษได้ จึงได้ทรงดูแลความสัมพันธ์ระหว่าง พระราชวงศ์อังกฤษ และพระราชวงศ์ญี่ปุ่น พระองค์ได้ทรงเข้าประจำการในกองทัพญี่ปุ่น พระองค์นั้นก็เหมือนกับเจ้าชายพระองค์อื่นๆในราชวงศ์ที่ญี่ปุ่นที่ได้รับการอภัยโทษไม่ต้องเป็นอาชญากรสงคราม หลังจากแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง
ในวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1928 พระองค์ได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับ มัตสุไดระ เซ็ตสุโกะ ธิดาใน มัตสุดะอิระ สึสุเนโอะ ทูตญี่ปุ่นประจำสหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักร ทั้งสองพระองค์ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน เป็นอันสิ้นสุดของราชสกุลชิชิบุ
เจ้าชายคูนิโยชิ
เมื่อเจ้าชายทะกะฮะรุผู้เป็นพระปิตุลา (อา) ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ จักรพรรดิองค์ที่ 96 ใน พ.ศ. 1861 ก็ได้สถาปนาเจ้าชายคูนิโยชิขึ้นเป็นรัชทายาทและในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 1862 พระองค์ได้เข้าพิธีอภิเษกกับ เจ้าหญิงไบชิ พระราชธิดาในจักรพรรดิโกะ-อุดะซึ่งเป็นพระปิตุจฉาและสถาปนาเจ้าหญิงไบชิเป็นเจ้าหญิงพระชายา
ยูมิโกะ โอตะ
ช่วงที่ยูมิโกะ โอตะ แต่งงานกับเขาทราย ขณะนั้นทั้งคู่เป็นที่ชื่นชอบของชาวไทยเป็นอย่างมาก แต่หลังจากแต่งงานกันได้ระยะหนึ่ง ด้วยความไม่เข้าใจกัน ทั้งคู่จึงหย่าขาดจากกัน ยูมิโกะ โอตะ จึงได้เดินทางกลับประเทศญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
แม้พระคู่หมั้นจะเป็นสตรีที่มาจากครอบครัวที่มั่งคั่งแต่ก็มีพื้นเพเป็นสามัญชนเท่านั้น ในช่วงปีดังกล่าวนั้นสื่อมวลชนและประชาชนทั่วไปที่คุ้นเคยกับพระราชวงศ์ญี่ปุ่นเข้าใจว่า พระราชวงศ์จะต้องคัดเลือกสุภาพสตรีที่มีเชื้อสายเจ้าหรือเป็นลูกหลานขุนนางมาให้พระยุพราชเสกสมรสโดยเฉพาะ นอกจากนี้ประชาชนบางส่วนไม่เห็นด้วยกับการหมั้นนี้เพราะพระคู่หมั้นมาจากครอบครัวคริสตัง แม้เธอจะไม่เคยรับศีลล้างบาปแต่ก็ร่ำเรียนในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาคริสต์ และมีทีท่าที่จะเผยแผ่ความเชื่อของบิดามารดา รวมทั้งมีข่าวลือหนาหูว่าสมเด็จพระจักรพรรดินีนางาโกะก็ทรงต่อต้านพระราชพิธีหมั้นเช่นกัน จนในปี พ.ศ. 2543 หลังการสวรรคตของสมเด็จพระจักรพรรดินีนางาโกะ สำนักข่าวรอยเตอร์ได้รายงานว่า จักรพรรดินีนางาโกะทรงต่อต้านการอภิเษกสมรสอย่างแข็งขัน โดยทรงกดดันพระสุณิสาว่าไม่คู่ควรกับพระราชโอรสของพระองค์ ส่งผลให้พระสุณิสาประชวรด้วยภาวะซึมเศร้า นอกจากนี้ยังมีการหมายเอาชีวิตจนทำให้ครอบครัวโชดะต้องแจ้งเจ้าหน้าที่คอยอารักขาความปลอดภัย
โนฮิเมะ
โนฮิเมะได้รับการกว่าวขานในเรื่องความงดงามและความเฉลียวฉลาด ในวันสมรส โนะบุนะงะได้กล่าวถึงเธอว่า "เธอมีสติปัญญาที่ชาญฉลาดและมีรูปลักษณ์ลักษณะดั่งเทพธิดา" เธอสมรสกับโนะบุนะงะในปี พ.ศ. 2092 ระหว่างการเป็นไมตรีของบิดาของเขาคือโอะดะ โนะบุฮิเดะ กับ ไซโต โดซัน
จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ
จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะพร้อมพระราชวงศ์ทรงประทับอยู่ใน ไดริ หรือ เขตพระราชฐานชั้นใน ใน พระราชวังหลวงเฮอัง ทรงมีพระราชโอรส 2 พระองค์แต่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์และพระราชธิดาพระชนมายุ 10 เดือนคือ เจ้าหญิงโยะชิโกะ ซึ่งประสูติในช่วงเวลาก่อนที่องค์จักรพรรดิจะสวรรคตต่อมาเจ้าหญิงโยะชิโกะคือจักรพรรดินีหรือ ชูงู ใน จักรพรรดิโคกะกุ
เจ้าชายฮิเดะฮิโตะทรงครองราชย์สืบต่อจากพระปิตุจฉา (ป้า) คือ จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิ ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
ไซออนจิ โนะ คิชิ
จักรพรรดินีคิชิเป็นธิดาคนที่ 3 ของ ไซออนจิ ซะเนะกะเนะ ต่อมาพระองค์ได้ถวายตัวต่อ เจ้าชายทะกะฮะรุ องค์รัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ เมื่อ พ.ศ. 1856 กระทั่งเจ้าชายทะกะฮะรุได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิโกะ-ไดโงะเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 1861 พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นพระสนมในจักรพรรดิโกะ-ไดโงะเมื่อเดือน 4 ตามปีจันทรคติหรือตรงกับเดือนพฤษภาคมปีเดียวกันกระทั่งได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อเดือน 8 ตามปีจันทรคติตรงกับเดือนกันยายน พ.ศ. 1862
ฟุจิวะระ โนะ อะริโกะ
ฟุจิวะระ โนะ อะริโกะ ( ; 1750 – 2 มีนาคม 1829) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ
คะจุจิ ฮะรุโกะ
คะจุจิ ฮะรุโกะ ( ; 2096 – 21 มีนาคม 2163) หรือ ชิน-โจโตมง-อิง พระชายาใน เจ้าชายมะซะฮิโตะ พระราชโอรสใน จักรพรรดิโองิมะชิ และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-โยเซ
โทชิโกะ ฮิงาชิกูนิ
เจ้าหญิงโทะชิโกะเสกสมรสกับเจ้าชายนะรุฮิโกะ เจ้าชายฮิงะชิกุนิ () เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2458 โดยจักรพรรดิเมจิโปรดเกล้าพระราชทานพระอิสริยยศ "เจ้าชายฮิงะชิกุนิ" แก่เจ้าชายนะรุฮิโกะเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449
จักรพรรดินีจิโต
จักรพรรดินีจิโตเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิเท็นจิ พระราชมารดาของพระนางคือ โซงะ โนะ โอจิ-โนะ-อิระสึเมะ ซึ่งเป็นธิดาของขุนนางที่มีชื่อว่า โอโอมิ โซงะ โนะ ยะมะดะ-โนะ อิชิกะวะ มาโระ พระนางเป็นพระมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิเท็มมุ ผู้เป็นพระอนุชาในจักรพรรดิเท็นจิ พระบิดาของพระนาง หรือในทางเดียวกัน พระนางอภิเษกสมรสกับพระปิตุลาแท้ๆและทสืบราชสมบัติต่อจากพระสวามี
เจ้าหญิงชิกะโกะ เจ้าคะซุ
แม้ว่าในสมัยก่อนหน้าในสมัยเอโดะเคยมีเจ้าหญิงที่เป็นพระอนุวงศ์ในพระราชวงศ์ญี่ปุ่นอภิเษกสมรสเป็นภรรยาเอกของโชกุนโทกูงาวะ เจ้าหญิงคาซุทรงเป็นเจ้าหญิงองค์แรกจากพระราชวงศ์โดยตรงที่ได้อภิเษกสมรสกับโชกุน อย่างไรก็ตามทางราชสำนักเมืองเกียวโตได้ตั้งเงื่อนไขไว้หลายประการในการอภิเษกสมรสของเจ้าหญิงคาซูโนมิยะ ได้แก่ รัฐบาลโชกุนต้องดำเนินนโยบายขับไล่ชาวตะวันตกให้ออกจากประเทศญี่ปุ่นให้หมดสิ้นภายในห้าปี เจ้าหญิงคาซุจะต้องเสด็จกลับมายังเมืองเกียวโตปีละครั้งเพื่อสักการะดวงพระวิญญาณของพระบิดาคือพระจักรพรรดินินโก และเจ้าหญิงคาซุจะทรงปฏิบัติตามขนบธรรมเนียมประเพณีของราชสำนักเมืองเกียวโตแม้ว่าจะเสด็จไปประทับที่เมืองเอโดะแล้ว พระจักรพรรดิโคเมมีพระราชโองการแต่งตั้งให้เจ้าหญิงคาซูโนมิยะเป็น"ไนชินโน" () มีฐานะเทียบเท่าพระธิดาในพระจักรพรรดิที่ประสูติแต่พระจักรพรรดินี พระราชทานนามให้แก่เจ้าหญิงคาซูโนมิยะว่า ชิกาโกะ ()
ฮิโระ ซางะ
ระหว่างการอพยพของแมนจูเรียจากการโจมตีของสหภาพโซเวียต เจ้าหญิงฮิโระต้องแยกจากเจ้าชายผู่เจี๋ย ขณะที่เจ้าชายผู่เจี๋ยต้องติดตามจักรพรรดิผู่อี๋พระเชษฐาเสด็จลี้ภัยทางเครื่องบิน เจ้าหญิงฮิโระและเจ้าหญิงหยุนเฉิงพระธิดาได้ถูกส่งไปเกาหลีโดยทางรถไฟพร้อมกับสมเด็จพระจักรพรรดินีวั่นหรง รถไฟพระที่นั่งได้ถูกควบคุมโดยกองทัพพรรคคอมมิวนิสต์จีนที่ตาลิทโจว แมนจูกัวในเดือนมกราคม พ.ศ. 2489 ในเดือนเมษายนทั้งหมดทรงถูกคุมขังไว้ที่คุกเมืองฉางชุน จนได้รับการปล่อยตัวและถูกคุมขังอีกครั้งที่คุกมณฑลจี๋หลิน เมื่อกองทัพพรรคก๊กมินตั๋งได้ทิ้งระเบิดมณฑลจี๋หลิน ทั้งหมดจึงถูกย้ายไปคุมขังที่คุกเมืองหยานจี เจ้าหญิงฮิโระและพระธิดาได้ถูกย้ายไปคุมขังที่คุกเมืองเซี่ยงไฮ้ และได้รับการส่งกลับไปยังญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2504 หลังจากพระสวามีทรงพ้นโทษ ทั้งคู่ได้รับการยินยอมให้ประทับอยู่ร่วมกันที่เมืองปักกิ่งโดยโจว เอินไหล ตั้งแต่ พ.ศ. 2504 ซึ่งทั้ง 2 พระองค์ไม่เคยห่างกัน โดยใช้ชีวิตแบบสามัญชน จนกระทั่ง พ.ศ. 2530 เจ้าหญิงฮิโระ ซางะสิ้นพระชนม์ สิริพระชนมายุ 73 พรรษา
ฮิโรชิเงะ
ในปี ค.ศ. 1839 ภรรยาคนแรกฮิโรชิเงะเสียชีวิต ซึ่งต่อมาเขาได้แต่งงานกับ โอะยะสุ (O-yasu) ลูกสาวชาวนาชือคะเอะมอง (Kaemon) ฮิโรชิเงะอาศัยอยู่ในค่ายจนอายุ 43 และทำงานเช่นพ่อถึงแม้ว่าจะมีชื่อเสียงว่าเป็นศิลปินแล้วก็ตาม
จักรพรรดิโทะบะ
จักรพรรดิโทะบะ เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิโฮะริกะวะ และพระนางฟุริวะระ โนะ อิชิ โดยจักรพรรดิโทะบะ มีพระอัครมเหสี 1 พระองค์(ระหว่างทรงราชย์) และพระอัครชายา 2 พระองค์(ภายหลังสละราชย์)ในช่วงที่จักรพรรดิโทะบะทรงราชย์ มีการตั้งชื่อรัชสมัยอยู่หลายชื่อด้วยกัน คือ
เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ
เจ้าชายโทะโมะฮิโตะ ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงโทะโมะฮิโตะแห่งมิกะซะ มีพระโอรส-พระธิดา 2 พระองค์ คือ เจ้าหญิงอะกิโกะแห่งมิกะซะและเจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกะซะ พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2012 เนื่องด้วยโรคมะเร็ง
ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก
ฮิคารุ เก็นจิ พระเอกของเรื่อง เป็นพระโอรสของจักรพรรดิคิริซึโบะกับนางฉลองพระองค์เรือนคิริที่ทรงโปรดปรานยิ่ง หมอดูชาวเกาหลีทำนายอนาคตขิงเกนจิว่าจะรุ่งโรจน์ยิ่ง ทว่า มารดาของเขา ถูกอิจฉาริษยาจากสนมกำนัลต่างๆในวัง จนกระทั่งล้มป่วยและตายในที่สุด พระจักรพรรดิผู้โศกเศร้าจ่อมจมอยู่กับเรื่องเศร้าในตำนานจีน พระสนมหยางกุ้ยเฟย แต่ในที่สุดก็พบกับพระชายาเรือนฟุจิ สนมคนใหม่ที่หน้าตาคล้ายนางฉลองพระองค์เรือนคิริ
เก็นจิไร้ผู้สนับสนุนที่ทรงอำนาจในราชวัง จักรพรรดิจึงลดชั้นในเขากลายเป็นสามัญชน สกุลมินาโมโตะ พระโอรสองค์โตของจักรพรรดิกับพระชายาโคกิเด็ง ขึ้นเป็นมกุฎราชกุมาร
เก็นจิเติบโตขึ้นมาเป็นหนุ่มรูปงามและเปี่ยมพรสวรรค์ในด้านต่างๆอย่างไม่เคยมีมาก่อน ได้รับการชื่นชมจากทุกคนยกเว้นพระชายาโคกิเด็งและตระกูลของนาง เรื่องราวในช่วงแรกๆนั้นบอกเล่าถึงความรักของเก็นจิกับหญิงสาวหลายคนที่มีลักษณะต่างๆกันไป เขาแต่งงานกับอาโออิ น้องสาวของโทโนะจูโจผู้เป็นเพื่อนสนิท อาโออิมีลูกชายกับเขาชื่อยูงิริ ระหว่างนั้นเก็นจิบ่มเพาะความรักกับสาวน้อยนามมุราซากิที่เขาพบที่คิตะยามะ และนำเธอมาเลี้ยงดูให้เติบโตขึ้นเป็นหญิงสาวตามอุดมคติของเขาเอง
ต่อมา จักรพรรดิคิริซึโบะสิ้นพระชนม์ บุตรชายที่เกิดกับพระชายาโคกิเด็งขึ้นเป็นจักรพรรดิซุซาคุ เก็นจิไปมีความสัมพันธ์อื้อฉาวกับโอโบโรซึคิโยะ คู่หมายของจักรพรรดิซุซาคุ จนต้องอัปเปหิตัวเองไปยังหาดซึมะที่รกร้างเป็นเวลาหลายปี ระหว่างนี้เก็นจิได้พบกับบุตรีของนักบวชแห่งอาคาชิ มีความสัมพันธ์กันจนนางตั้งครรภ์
เก็นจิได้รับอภัยโทษเรียกตัวกลับเมืองหลวง จักรพรรดิซุซาคุ ทรงสละราชสมบัติ บุตรของพระชายาเรือนฟุจิ ( ลูกลับๆของเกนจิกับนาง ) ขึ้นเป็นจักรพรรดิเรเซ อำนาจของเก็นจิในราชสำนักเริ่มฟื้นฟูขึ้น ท่านหญิงแห่งอาคาชิคลอดบุตรีให้เขา 1 คน ต่อมาเก็นจิไปสักการะศาลเจ้าเทพสุมิโยชิเพื่อขอบคุณที่เทพปกป้องคุ้มครองเขาจากคลื่นพายุใหญ่ตอนที่เขาอยู่ที่หาดซึมะ หลังจากนั้น เขาก็เดินทางกลับเมืองหลวง ใช้ชีวิตคู่กับมุราซากิและภรรยาคนอื่นๆที่คฤหาสน์โรคุโจ ชีวิตของเก็นจิรุ่งเรืองถึงขีดสุด จนกระทั่งอดีตจักรพรรดิซุซาคุขอให้เขาอภิเษกกับพระธิดาซันโนะมิยะ และซันโนะมิยะคลอดบุตรที่เกิดมาอย่างผิดศีลธรรมของคาชิวางิ หลังคลอดนางก็ออกบวชเพราะสำนึกผิด ส่วนคาชิวางิเสียชีวิต ต่อมามุราซากิภรรยาสุดที่รักของเขาก็เสียชีวิตลง ทำให้เก็นจิเศร้าโศกเสียใจมาก ต่อมาเขาก็ออกบวช
มิตซูโอะ ชิบาฮาชิ
ต่อมาหลังจากนี้ไม่นาน ได้มีการเผยแพร่ภาพทางโซเชียลเน็ตเวิร์กว่า อดีตพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก ได้ถ่ายรูปร่วมกันหลายรูปกับผู้หญิงคนหนึ่ง ชื่อ นางสุทธิรัตน์ มุตตามระ อายุ 52 ปี เป็นนักธุรกิจหญิง ด้านความงาม ที่อ้างว่าเป็นคู่รัก และทั้งคู่ก็ได้จดทะเบียนสมรสกันแล้วที่จังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันศุกร์ที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ซึ่งอดีตพระอาจารย์มิตซูโอะก็ได้เปิดเผยว่า ที่ลาสิกขาไปเพราะต้องการมีครอบครัว
จักรพรรดินีเก็นโช
ตลอดพระชนมชีพ พระนางไม่เคยอภิเษกสมรส
คุโจ มิชิตะกะ
เจ้าชายคุโจ มิชิตะกะ (九条 道孝, Kujō Michitaka? 1839-1906) , บุตรชายของนิโจ ฮิสะทาดะ และเป็นบุตรบุญธรรมของ นิโจ ยูกิโนะริ เป็นขุนนางของญี่ปุ่นในปลายสมัยเอโดะ และตอนต้นสมัยเมจิ ในเวลาต่อมา พระธิดาของพระองค์ได้สมรสกับสมเด็จพระจักรพรรดิไทโช เป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม ซึ่งหลังจากนั้นก็คือเป็นสมเด็จพระอัยยิกาของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ปัจจุบัน ดังนั้นเจ้าชายคุโจ มิชิตะกะผู้ซึ่งเป็นพระบิดาของสมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมจึงทรงเป็นพระเปตามหัยกาของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ปัจจุบันด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2412 คุโจ มิชิตะกะ ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าชาย ในตำแหน่งประมุขแห่งตระกูลคุโจ
โคะโนะเอะ ฮิโระโกะ
โคะโนะเอะ ฮิโระโกะ ( ; 30 เมษายน 2209 – 13 เมษายน 2284) ภรรยาเอกของ โทะกุงะวะ อิเอะโนะบุ โชกุนคนที่ 6 แห่ง รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ
เจ้าชายนารูฮิโกะ เจ้าฮิงาชิกูนิ
พลเอก เจ้าชายนารูฮิโกะ เจ้าฮิงาชิกูนิ () ทรงเป็นพระอนุวงศ์ญี่ปุ่นและพลเอกแห่งกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น และทรงได้รับการโปรดเกล้าให้เป็นนายกรัฐมนตรีเพียงหนึ่งเดือนก่อนหน้าที่ญี่ปุ่นจะยอมจำนนในสงครามโลกครั้งที่สอง และทรงลาออกหลังญี่ปุ่นยอมจำนนได้เจ็ดวัน นอกจากนี้ยังทรงเป็นพระสสุระ (พ่อสามี) ในเจ้าหญิงชิเงโกะ เจ้าเทรุ พระราชธิดาองค์ใหญ่ในจักรพรรดิโชวะ
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ ( ; 1579 – 30 กันยายน 1670) หรือ ชิโจ โนะ มิยะ จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นเป็นธิดาคนโตของ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ และเป็นจักรพรรดินีลำดับที่ 1 หรือ โคโง ใน จักรพรรดิโกะ-เรเซ โดยเข้าถวายตัวเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1593 และได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 1594 แต่มิอาจมีพระโอรสให้กับจักรพรรดิได้
ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ
ชิเงะโกะ ฮิงะชิกุนิ () (6 ธันวาคม พ.ศ. 2468 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2504) มีพระนามเดิมคือ เจ้าหญิงชิเงะโกะ เจ้าเทะรุ และภายหลังเสกสมรสกับ เจ้าชายโมะริฮิโระแห่งฮิงะชิกุนิ ทรงพระนามว่า เจ้าหญิงชิเงะโกะ พระชายาโมะริฮิโระแห่งฮิงะชิกุนิ () พระองค์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์โตใน สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง อีกทั้งยังเป็นพระเชษฐภคินีพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะแห่งญี่ปุ่น ภายหลังพระสวามีของพระองค์และครอบครัวถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์ พระองค์จึงเป็นสามัญชนใช้พระนามเป็นนางชิเงะโกะ ฮิงะชิกุนิ
จักรพรรดิโชวะ
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะเสด็จพระราชสมภพ ณ พระราชวังอะโอะยะมะ ในกรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 29 เมษายน ปีเมจิที่ 34 (ค.ศ.1901,พ.ศ. 2444) เป็นพระราชโอรสองค์โตในเจ้าชายโยะชิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร (ภายหลังคือจักรพรรดิไทโช) และเจ้าหญิงซะดะโกะ มกุฎราชกุมารี (ภายหลังคือจักรพรรดินีเทเม) โดยทรงราชทินนามขณะทรงพระเยาว์ ว่า เจ้ามิชิ (迪宮) ในปี พ.ศ. 2451 ทรงเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนประถมชูอิง
ผู่เจี๋ย
ผู่เจี๋ยสมรสครั้งแรกในปี พ.ศ. 2467 กับเจ้าหญิงแห่งแมนจู ทัง ชือห์ หเซีย (Tung Shih-hsia) แต่หนีจากพระชายาหลังจากไปที่ญี่ปุ่นเพื่อศึกษาต่อ ชีวิตสมรสนั้นได้สิ้นสุดลง หลังจากสำเร็จการศึกษาที่วิทยาลัยกองทัพจักวรรดิญี่ปุ่น ผู่เจี๋ยทรงตกลงเลือกภรรยา (โอมิไอ) กับสตรีชั้นสูงของญี่ปุ่นซึ่งก็คือเจ้าหญิงฮิโระ ซากะ (พ.ศ. 2454-พ.ศ. 2530) ซึ่งทรงเป็นผู้ที่มีความสัมพันธ์กับราชตระกูลญี่ปุ่น จากรูปและจากจำนวนผู้สมัครซึ่งได้ผ่านการประเมินโดยกองทัพคันโต ขณะที่ผู่อี๋ยังไม่มีทายาทชาย การแต่งงานนั้นมีความแข็งแกร่งเกี่ยวกับการแสดงออกโดยนัยการเมือง และถูกมุ่งหมายเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่าง สายเลือดญี่ปุ่น กับ ราชตระกูลแมนจูกัว
จักรพรรดิโชวะ
แม้ว่าสมเด็จพระจักรพรรดิจะรอดพ้นจากข้อหาอาชญากรสงคราม แต่ทรงถูกบังคับ ให้ปฏิเสธการเรียกร้องรัฐชินโตที่จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นเป็น "อะระฮิโตะงะมิ" หรือพระเจ้าที่มีตัวตน สิ่งนี้เป็นแรงจูงใจจากข้อเท็จจริงที่ว่า ตามรัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น ค.ศ. 1889 บัญญัติให้จักรพรรดิมีพระราชอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมาจากความเชื่อของชินโตที่ว่า พระราชวงศ์แห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นเป็นสืบเชื้อสายมาจากจันทรเทพ "สึกุโยะมิ" และ สุริยะเทพี "อะมะเตะระซุ" ซึ่งจักรพรรดิฮิโระฮิโตะยืนกรานในความเชื่อนี้ ดังในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2488 ตรัสกับรองสมุหพระราชวัง มิชิโอะ คิโนะชิตะ ว่า ""เป็นเรื่องที่ยอมรับได้ที่จะบอกว่า ความคิดที่ว่าเท็นโน (จักรพรรดิ) เป็นลูกหลานของเทพเจ้านั้น เป็นความคิดที่ผิด แต่เป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้อย่างยิ่งหากจะบอกว่า เรื่องที่เท็นโนเป็นลูกหลานของเทพเจ้า เป็นเรื่องเพ้อเจ้อ ""
ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ
โยะริมิชิได้เป็นผู้สั่งให้สร้าง วัดเบียวโด หนึ่งในมรดกโลกของญี่ปุ่นซึ่งในตอนแรกใช้เป็นที่พำนักของมิชินะงะที่ออกบวชต่อมาโยะริมิชิได้ถวายให้เป็นวัดในศาสนาพุทธนอกจากนี้โยะริมิชิยังมีศักดิ์เป็นพระสัสสุระหรือพ่อตาของ จักรพรรดิโกะ-เรเซ เพราะเขาได้ถวายตัวบุตรสาวคือฮิโระโกะเข้าไปเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิโกะ-เรเซ
เจ้าหญิงฮิโระโกะ
เจ้าหญิงฮิโระโกะ ( ; ? – 24 พฤษภาคม 1493) เจ้าหญิงและพระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็ยพระธิดาใน เจ้าชายยะซุอะกิระ พระราชโอรสองค์ที่ 2 และอดีตรัชทายาทใน จักรพรรดิไดโงะ ต่อมาพระองค์ได้เข้าถวายตัวเป็นพระสนมใน จักรพรรดิซุซะกุ และได้มีพระประสูติกาลพระราชธิดาพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงมะซะโกะ ซึ่งต่อมาได้ถวายตัวเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิเรเซ แต่หลังจากนั้นไม่นานเจ้าหญิงฮิโระโกะก็เกิดประชวรขึ้นเนื่องจากพระอาการตกพระโลหิตจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 1993
ซายาโกะ คูโรดะ
ซายาโกะ คุโรดะ (; เกิด 18 เมษายน พ.ศ. 2512) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงซายาโกะ เจ้าหญิงโนริ () เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียว ในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ ภายหลังได้ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับโยชิกิ คูโรดะ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ตามกฎมนเทียรบาล
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ
เจ้าชายคุโจ โทะชิฮิโตะ หรือ พระมาตุลาโทชิฮิโตะ () (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2423 - 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2481) เป็นสมาชิกของตระกูลฟุจิวะระ ของญี่ปุ่น เป็นพระโอรสในเจ้าชายคุโจ มิจิทะกะ () และ นางโนะมะ อิกุโกะ () ประสูติที่ ปราสาทคุโจ กรุงโตเกียว พระองค์ได้เษกสมรสกับ คุณหญิง อิจิโจะ มิซูโกะ เป็นพระเชษฐาใน สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม พระอัครมเหสีใน จักรพรรดิไทโช โทชิฮิโตะเป็นพระมาตุลาในจักรพรรดิโชวะ
นะกะสึกะซะ
นะกะสึกะซะเป็นธิดาของท่านหญิงอิเซะ () กับเจ้าชายอะสึโยะชิ () และเป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิอุดะ () ซึ่งท่านหญิงอิเซะ มารดา เคยสนองพระเดชพระคุณเป็นพระสนมของจักรพรรดิอุดะมาก่อน นะกะสึกะซะสมรสกับมินะโมะโตะ โนะ ซะเนะอะกิระ () ซึ่งเป็นกวีเช่นเธอ
ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
ใน ค.ศ. 986 เจ้าชายโมะริฮิระพระชนมายุเพียงหกพระชันษาขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิอิชิโจ โดยมีองค์ชายโอะกิซะดะเป็นรัชทายาท คะเนะอิเอะจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นเซ็สโซในที่สุด ในปีเดียวกันมิชินะงะได้รับการแต่งตั้งให้เป็น"โชนะงง" ในปีต่อมา ค.ศ. 987 มิชินะงะได้สมรสกับมินะโมะโตะ โนะ ริงชิ บุตรสาวของมินะโมะโตะ โนะ มะซะโนะบุ แห่งตระกูลอุดะเง็นจิ ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็น "ซะไดจิง" แล้วมิชินะงะจึงย้ายไปอยู่ที่ตำหนักสึชิมิกะโดะอันเป็นที่อยู่ของนางริงชิ และในปีต่อมาค.ศ. 988 มิชินะงะก็ได้แต่งงานอีกครั้งกับนางมินะโมะโนะ โนะ เมชิ บุตรสาวของมินะโมะโตะ โนะ ทะกะอะกิระ (ซึ่งถูกเนรเทศด้วยข้อหากบฏใน ค.ศ. 969 เป็นพระโอรสของพระจักรพรรดิไดโง) เป็นภรรยาคนที่สอง
ตำนานคนตัดไผ่
เมื่อเจ้าชายองค์แรกทรงทราบว่าสิ่งที่ต้องทรงนำกลับมาเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ยาก พระองค์ก็ทรงนำบาตรอันมีค่ามาให้ แต่เมื่อเห็นว่าบาตรมิได้ส่องแสงเรืองรองตามที่บาตรศักดิ์สิทธิ์ควรจะเป็น คะงุยะฮิเมะก็ทราบพระองค์ทรงหลอกลวง เจ้าชายอีกสองพระองค์ก็ทรงพยายามหลอกลวงเช่นกันแต่ก็ไม่สำเร็จ เจ้าชายองค์ที่สี่ทรงเลิกพยายามเมื่อทรงประสบกับลมมรสุม ส่วนเจ้าชายองค์สุดท้ายสิ้นพระชนม์ขณะที่ทรงพยายามที่จะแสวงหาสิ่งที่คะงุยะฮิเมะต้องการมาให้
หลังจากนั้นจักรพรรดิมิกะโดะจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นก็เสด็จมาทอดพระเนตรสตรีผู้มีข่าวร่ำลือกันกันนักหนาว่ามีความสวยงาม เมื่อทรงได้เห็นพระองค์ก็ทรงตกหลุมรักคะงุยะฮิเมะและทรงขอแต่งงานด้วย แม้ว่าจะไม่ต้องทรงผ่านการทดสอบเช่นเดียวกับเจ้าชายห้าองค์ก่อนหน้านั้น แต่คะงุยะฮิเมะก็ยังคงปฏิเสธ โดยทูลว่านางนั้นเป็นสตรีผู้มาจากแดนไกลที่ทำให้ไม่สามารถที่จะเข้าไปในพระราชฐานของพระองค์ได้ แต่คะงุยะฮิเมะก็ยังคงดำเนินการติดต่อกับมิกะโดะตลอดมา และก็ยังคงปฏิเสธคำขอของพระองค์ทุกครั้ง
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ ได้ดำเนินการเพื่ออภิเษกสมรส กับสตรีวัย 29 ปี ชาวญี่ปุ่น นามว่า มะซะโกะ โอะวะดะ เธอเป็นนักการทูตในกระทรวงการต่างประเทศ ที่เดียวกับที่ทำงานของบิดาเธอ คือ ฮิซะชิ โอะวะดะ ที่ปัจจุบันเป็นตุลาการศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ และเป็นอดีตรองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ รวมถึงอดีตทูตญี่ปุ่นประจำสหประชาชาติ โดยที่สำนักพระราชวังหลวงโตเกียว ได้ประกาศถึงการหมั้นหมายของทั้งสอง ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2536
พระราชพิธีพัชราภิเษก
ในประเทศญี่ปุ่น พระราชพิธีพัชราภิเษกหมายถึงการครองราชสมบัติครบ 60 ปี ซึ่งเรียกว่า "โกะไซอิ โระคุจูเน็น คิเน็น" แปลว่า "การรำลึกถึงการครองราชสมบัติเป็นปีที่ 60" โดยสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ (29 เมษายน พ.ศ. 2444 - 7 มกราคม พ.ศ. 2532) ทรงเฉลิมฉลองพระราชพิธีพัชราภิเษกเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2529
เจ้าหญิงฮานาโกะ พระชายาในเจ้าชายมาซาฮิโตะ
เจ้าหญิงฮานาโกะทรงมีปฏิสันถารกับเจ้าชายมาซาฮิโตะมาแต่เมื่อครั้งยังทรงศึกษาอยู่ในโรงเรียนกะกุชูอิง สำนักพระราชวังได้ประกาศกำหนดการพระราชพิธีหมั้นเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 โดยมีพระราชพิธีหมั้นเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2507 และพระราชพิธีเสกสมรสเมื่อวันที่ 30 กันยายนปีเดียวกัน การนี้เจ้าชายมะซะฮิโตะได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น "เจ้าชายฮิตาจิ" เป็นมหาสาขาใหม่ของพระราชวงศ์ แต่ทั้งสองพระองค์มิได้มีพระประสูติการพระราชบุตรเลยแม้แต่พระองค์เดียว
เจ้าหญิงไอโกะ เจ้าหญิงโทชิ
เจ้าหญิงไอโกะ เจ้าหญิงโทชิ (; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2544) เป็นพระธิดาพระองค์เดียวในเจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น กับเจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
การเสกสมรสระหว่างราชวงศ์
ส่วนในญี่ปุ่น การเสกสมรสในหมู่เชื้อพระวงศ์ด้วยกันเองและกับเชื้อพระวงศ์ต่างชาติจากจักรวรรดิเกาหลีถือเป็นเรื่องปกติและไม่ได้สร้างความด่างพร้อยต่อสายพระโลหิตอันบริสุทธิ์แต่อย่างใด ตามพงศาวดารโชะคุนิฮงงิ ซึ่งถูกเขียนขึ้นโดยพระราชโองการของพระจักรพรรดิจนสำเร็จครบถ้วนในปี พ.ศ. 1340 กล่าวว่าจักรพรรดิคัมมุที่ทรงปกครองตั้งแต่ พ.ศ. 1324 ถึง พ.ศ. 1349 มีพระราชมารดาเป็นพระสนมชาวเกาหลีนามว่า พระนางนิอิงะซะแห่งทะกะโนะ ผู้สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้ามูรยองแห่งแพ็กเจ หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี
ฮิซาชิ โอวาดะ
ใน ค.ศ. 1993 มาซาโกะ โอวาดะ บุตรสาวของเขาซึ่งเป็นนักการทูตเหมือนเขาได้เสกสมรสกับมกุฏราชกุมารนารูฮิโตะ พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ และพระรัชทายาทแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
ครั้นแรกพระราชสมภพ เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ ได้ดำรงพระราชอิสริยยศเป็น เจ้าชายฮิโระ () และได้ดำรงพระราชอิสริยยศนั้นมาจนถึงปี พ.ศ. 2534 จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นมกุฎราชกุมาร เป็นเวลาสองปีภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของ สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระราชอัยกาของพระองค์ เมื่อปี พ.ศ. 2532
โยชิกิ คูโรดะ
โยะชิกิ คุโระดะ () เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2508 สามัญชนชาวญี่ปุ่นที่เสกสมรสกับอดีตเจ้าหญิงซายาโกะ เจ้าหญิงโนะริแห่งญี่ปุ่น พระธิดาพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ทำให้พระองค์ต้องสละยศเจ้าหญิง และหลุดพ้นความเป็นราชวงศ์ไป ปัจจุบันเจ้าหญิงทรงใช้พระนามว่า ซะยะโกะ คุโรดะ ตามสวามี
ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
ใน ค.ศ. 990 ผู้สำเร็จราชการคะเนะอิเอะถึงแก่อสัญกรรมลง ฟุจิวะระ โนะ มิชิตะกะ พี่ชายคนโตของมิชินะงะสืบทอดตำแหน่งผู้สำเร็จราชการต่อมา มิชิตะกะได้ส่งบุตรสาวของตนคือ ฟุจิวะระ โนะ เทชิ เข้าอภิเษกสมรสเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิอิชิโจ มิชิตะกะได้บังคับให้มิชินะงะดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าข้ารับใช้ของจักรพรรดินีองค์ใหม่ กล่าวถึงพระราชมารดาของจักรพรรดิคือ "โคไตโง" หรือพระพันปีเซ็งชิ หรือพระนางฮิงะชิ-ซันโจ ไม่โปรดผู้สำเร็จราชการมิชิตะกะและทรงสนับสนุนให้มิชินะงะผู้เป็นพระอนุชาคนสุดท้องให้ขึ้นมามีอำนาจ โดยที่พระพันปีฮิงะชิ-ซันโจเสด็จบุกไปถึงห้องบรรทมของจักรพรรดิในกลางดึก เพื่อร้องขอให้มีการแต่งตั้งมิชินะงะเป็น"ไนรัง" หรือราชเลขานุการ มิชินะงะจึงได้เป็นราชเลขาฯใน ค.ศ. 995
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น|皇太子德仁親王||โคไตชิ นะรุฮิโตะ ชินโน) หรืออดีต เจ้าชายฮิโระ พระราชสมภพ ณ กรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ทรงสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยกะคุชูอิน และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ทรงสนพระทัยในเรื่องของประวัติศาสตร์และดนตรี และยังโปรดปรานการสีวิโอลาอีกด้วย พระองค์ทรงอภิเษกกับมะซะโกะ โอะวะดะ ที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในสาขาเศรษฐศาสตร์ และทางด้านการทูตที่กระทรวงการต่างประเทศ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะเสด็จสวรรคต เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 เจ้าชายอากิฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น จึงขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ที่ 125 ส่วนเจ้าหญิงมิจิโกะ มกุฎราชกุมารี ก็เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีตามลำดับ โดยจัดพิธีบรมราชาภิเษกขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ณ พระราชวังโตเกียว
จักรพรรดิโคกะกุ
ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1779 เจ้าชายโทะโมะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาเป็นพระราชโอรสบุญธรรมใน จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ เนื่องจากองค์จักรพรรดิมีพระราชธิดาพระองค์เดียวและในวันนั้นจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะก็สวรรคตหลังจากนั้นอีก 5 วันคือวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1779 เจ้าชายโทะโมะฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่
เจ้าหญิงอะกิโกะ (พระราชธิดาในจักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ)
เจ้าหญิงอะกิโกะ ( ; 1774 – 26 กันยายน 1789) เจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ จักรพรรดิองค์ที่ 86 และเป็นพระเชษฐภคินีใน จักรพรรดิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 87
เจ้าชายฟุรุฮิโตะ โนะ โอเอะ
เจ้าชายฟุรุฮิโตะ โนะ โอเอะ ( ; ? – 7 ตุลาคม 1188) เจ้าชายและพระสัสสุระแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโจะเม จักรพรรดิองค์ที่ 34 และเป็นพระสัสสุระ (พ่อตา) ใน จักรพรรดิเท็นจิ จักรพรรดิองค์ที่ 38 เนื่องจากพระธิดาของเจ้าชายฟุรุฮิโตะคือ ยะมะโตะฮิเมะ โนะ โอกิมิ ได้เข้าพิธีอภิเษกเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิเท็นจิ
โมะโตะโกะ โฮะริกะวะ
โมะโตะโกะ โฮะริกะวะ ( ; 1812 – 10 ตุลาคม 1898) นางสนองพระโอษฐ์ใน จักรพรรดิโกะ-อุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 91 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-นิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 94
จักรพรรดินีเก็นโช
สมเด็จพระจักรพรรดินีเก็นโช (661 – 29 ธันวาคม 721) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 44 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางเป็นพระราชธิดาของจักรพรรดินีเก็มเม กับ เจ้าชายคุซะกะเบะโนะมิโกะ พระนางมิได้ทรงอภิเสกสมรส พระนางครองราชย์เมื่อ 3 ตุลาคม ค.ศ. 715 ต่อจากจักรพรรดินีเก็มเม พระราชมารดา และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือสมเด็จพระจักรพรรดิโชมุ
จักรพรรดินีโคจุง
ในที่สุด สำนักพระราชวังก็ประกาศกฎหมายเรื่องการอภิเษกสมรสระหว่างมกุฎราชกุมารฮิโระฮิโตะ กับเจ้าหญิงนะงะโกะ ซึ่งจะมีขึ้นในวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 นับจากวันที่มีประกาศจากสำนักพระราชวังซึ่งมีขึ้นตั้งแต่วันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921 และผ่านมาด้วยความเรียบร้อยมากว่าสองปี โดยเหลือเวลาเพียงสองเดือนก็จะถึงวันอภิเษกสมรส ขณะนั้นได้เกิดแผ่นดินไหวในแถบคันโต สร้างความเสียหายแก่ประชาชนชาวญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก ทำให้ประชาชนไร้ที่อยู่อาศัยหลายล้านคน เพื่อเป็นการไว้อาลัยในเหตุการณ์ครั้งนี้ สำนักพระราชวังจึงได้เลื่อนกำหนดการอภิเษกสมรส เป็นวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1924 หรืออีกประมาณหนึ่งเดือนเศษ ซึงการอภิเษกสมรสเป็นไปได้อย่างราบรื่น และมกุฎราชกุมารฮิโระฮิโตะได้ประกาศยกเลิกระบบนางห้ามที่อนุญาตให้ชนชั้นสูงมีพระสนมได้หลายคน โดยมกุฎราชกุมารได้ปลดปล่อยพระสนม 39 พระองค์ โดยที่จะมีพระมเหสีเพียงพระองค์เดียว และเจ้าหญิงนะงะโกะ ได้รับการสถาปนาเป็น มกุฎราชกุมารีนะงะโกะ
เจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชายาในเจ้าชายโนริฮิโตะ
เจ้าหญิงฮิซาโกะพบกับเจ้าชายโนริฮิโตะ เจ้าชายทากามาโดะครั้งแรกในงานเลี้ยงรับรองของสถานเอกอัครราชทูตแคนาดาในโตเกียวเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2527 โดยเจ้าชายโนะริฮิโตะทรงขอเจ้าหญิงฮิซาโกะเสกสมรสเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ทางสำนักพระราชวังจึงได้ประกาศเมื่อวันที่ 1 สิงหาคมว่าจะมีพระราชพิธีหมั้นภายในปีดังกล่าว โดยพระราชพิธีหมั้นถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 17 กันยายนส่วนพระราชพิธีเสกสมรสนั้นถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 ธันวาคมปีนั้น ทั้งสองมีพระธิดาด้วยกันสามพระองค์ คือ
ยะมะโตะฮิเมะ โนะ โอกิมิ
ยะมะโตะฮิเมะ โนะ โอกิมิ ( ; ? – ?) กวีหญิงและจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นใน ยุคอะซุกะ โดยเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิเท็นจิ จักรพรรดิองค์ที่ 38 และเป็นพระราชนัดดาใน จักรพรรดิโจะเม จักรพรรดิองค์ที่ 34
ไทระ โนะ โทะกิโกะ
ไทระ โนะ โทะกิโกะ เกิดเมื่อค.ศ. 1126 เป็นธิดาคนโตของไทระ โนะ โทะกิโนะบุ ซึ่งเป็นขุนนางในราชสำนักเมืองเฮอัง มารดาของโทะกิโกะเป็นนางรับใช้สนองพระโอษฐ์ในองค์หญิงนิโจ-ไดงู พระธิดาในจักรพรรดิชิระกะวะ มีน้องชายร่วมมารดาหนึ่งคน คือ ไทระ โนะ โทะกิตะดะ โทะกิโกะสมรสกับไทระ โนะ คิโยะโมะริ เมื่อค.ศ. 1145 หลังจากที่ภรรยาเอกคนแรกของคิโยะโมะริได้เสียชีวิตลง ให้กำเนิดบุตรชายคนแรกคือ ไทระ โนะ มุเนะโมะริในค.ศ. 1147 และให้กำเนิดบุตรสาวคนแรกคือ ไทระ โนะ โทะกุโกะในค.ศ. 1155
โนฮิเมะ
โนฮิเมะ (; "เจ้าหญิงโน") นามเดิมคือ คิโจ () เป็นภริยาของโอะดะ โนะบุนะงะ ซึ่งเป็นไดเมียวที่มีชื่อเสียงในยุคเซงโกคุในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ชื่อจริงของเธอคือ คิโจ แต่เมื่อเธอเดินทางจากแคว้นมิโนะ ผู้คนก็รู้จักเธอในนาม โนฮิเมะ (เจ้าหญิงแห่งมิโนะ) เธอเป็นที่รู้จักในเรื่องความงามและความฉลาด
โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ
เมื่อกำจัดชิบาตะ คัตสึอิเอะ ออกไปได้สำเร็จแล้ว ปรากฏว่าโอดะ โนะบุคัตสึ ได้ร้องขอให้โทกูงาวะ อิเอยาซุ ไดเมียวแห่งแคว้นมิกาวะ ช่วยเหลือให้ตนได้ขึ้นครองตระกูลโอดะ ฮาชิบะ ฮิเดโยชิ และ โทกูงาวะ อิเอยาซุ สองผู้ปกครองญี่ปุ่นในอนาคต จึงต้องทำสงครามกัน ในยุทธการที่โคะมะกิและนะงะกุเตะ () ในค.ศ. 1584 ปรากฏว่าไม่สามารถเอาชนะกันได้ จนต้องเจรจาสงบศึก โดยฮิเดโยชิได้ส่งน้องสาวต่างมารดาของตน คือนางอะซะฮี ไปเป็นภรรยาเอกของอิเอยาซุ และส่งมารดาของตนคือนางนะกะ ไปเป็นตัวประกันที่แคว้นมิกาวะ
เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น
เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น มีพระนามเดิมว่า มาซาโกะ โอวาดะ พระราชสมภพเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2506 เป็นธิดาคนโตของนายฮิซะชิ โอะวะดะ กับนางยุมิโกะ (สกุลเดิม เอะงะชิระ) มีพระขนิษฐาฝาแฝดคือ เซะสึโกะ และเรโกะ
ฟุจิวะระ โนะ ซะเนะโกะ
ฟุจิวะระ โนะ ซะเนะโกะ ( ; 1788 – 2 กันยายน 1815) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นจักรพรรดินีลำดับที่ 1 หรือ โคโง ("Kōgō") ใน จักรพรรดิคะเมะยะมะ และเป็นพระราชมารดาของ จักรพรรดิโกะ-อุดะ
เจ้าหญิงคิโกะ พระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ
เจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะทรงขอเจ้าหญิงคิโกะเสกสมรสเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ขณะที่ทั้งสองพระองค์ยังศึกษาระดับปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยกากูชูอิง สามปีต่อมาสำนักพระราชวังจึงได้ประกาศแถลงการณ์เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2532 ว่าทั้งสองจะทรงหมั้นกัน โดยพระราชพิธีหมั้นถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2533 แต่ยังไม่มีกำหนดการณ์สำหรับพระราชพิธีเสกสมรส เนื่องจากอยู่ในช่วงไว้อาลัยการสวรรคตของจักรพรรดิโชวะซึ่งเสด็จสวรรคตในเดือนมกราคม พ.ศ. 2532
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ มีพระราชโอรสและพระราชธิดารวม 3 พระองค์ ได้แก่
จักรพรรดินีโคจุง
พิธีหมั้นได้จัดขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1919 เมื่อเจ้าหญิงนะงะโกะมีพระชนมายุ 14 พรรษา และศึกษาอยู่ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 หลังจากนั้นเจ้าหญิงนะงะโกะต้องพักการเรียน เพื่อเข้ารับการศึกษา และรับการอบรมในการเตรียมสำหรับการอบรมที่มี ได้แก่ เรื่องกิริยามารยาท การวางพระองค์ในตำแหน่งสมเด็จพระจักรพรรดินี รวมไปถึงการจัดการดูแลภายในพระราชวัง และเรียนรู้ศิลปะต่างๆ เช่น การเล่นโกโตะ ทรงเปียโน การเต้นรำ เล่นเทนนิส และการใช้ดาบญี่ปุ่น หรือนางินาตะ สำหรับด้านวิชาการก็มีในด้านภาษา เช่น ภาษาญี่ปุ่น ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส คณิตศาสตร์ และวิชาการทหาร
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ตามลำดับการสืบสันตติวงศ์ของญี่ปุ่น พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทอันดับ 1 ของราชบัลลังก์เบญจมาศตั้งแต่ประสูติ และทรงเข้าพระราชพิธีสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมาร () ในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494
จักรพรรดิโชโก
เจ้าชายมิฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศภายหลังจากการสละราชบัลลังก์ของพระราชบิดาเมื่อปี พ.ศ. 1955โดยอดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจไว้ตลอดรัชกาลของพระราชโอรส
อดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึจึงสถาปนา เจ้าชายฮิโกะฮิโตะ พระราชโอรสบุญธรรมขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1428 (วันที่ 27 เดือน 7 ปี โชโช ที่ 1)