สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะมีพระบิดาชื่อว่าอะไร?
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ปีโชวะที่ 8 (ค.ศ. 1933, พ.ศ. 2476) ณ พระราชวังหลวง กรุงโตเกียว พระองค์เป็นพระราชบุตรลำดับที่ 5 ใน 7 พระองค์ ในจักรพรรดิโชวะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะ แต่เป็นพระราชโอรสพระองค์โต เมื่อแรกประสูติทรงดำรงพระยศเป็น เจ้าสึงุ ()
อัตสึโกะ อิเกดะ
อะสึโกะ อิเกะดะ ประสูติในพระราชวงศ์ญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474 ณ พระราชวังอิมพีเรียล มีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงอะสึโกะ, เจ้าหญิงโยะริ () พระองค์เป็นพระราชธิดาคนที่ 4 ในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุน โดยพระองค์มีพระพี่นาง 3 พระองค์ พระอนุชา 2 พระองค์ และพระชนิษฐา 1 พระองค์ พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกะคุชูอิน โดยสอนโดยพระอาจารย์จากสหรัฐอเมริกา คือ อลิซาเบธ เกรย์ วินนิ่ง ระหว่างอยู่ในการปกครองของสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พระองค์ก็สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยหญิง มหาวิทยาลัยกะคุชูอิน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2495
เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น
เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น (, พระราชสมภพ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2506) พระวรชายาในเจ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะและสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ โดยสมาชิกราชวงศ์ราชวงศ์ญี่ปุ่นหลังจากการอภิเษกสมรส
จักรพรรดิไดโงะ
ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ จักรพรรดิไดโงะมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายอะสึฮิโตะ ()
ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะ
ฟุฮิโตะเกิดเมื่อ พ.ศ. 1202 เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของ ฟุจิวะระ โนะ คะมะตะริ ผู้ก่อตั้งตระกูลฟุจิวะระ (บางทฤษฎีว่าเป็นพระโอรสของ จักรพรรดิเท็นจิ)
พระราชพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิญี่ปุ่น
ซึ่งพระราชพิธีราชาภิเษกครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 โดยเป็นพระราชพิธีราชาภิเษกขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศของ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ซึ่งพระราชพิธีในครั้งนั้นมิได้จัดขึ้น ณ พระราชวังหลวงเคียวโตะ แต่ได้จัดขึ้นที่ พระราชวังหลวงโตเกียว หรือ พระราชวังอิมพีเรียล แทนโดยครั้งนั้นนับเป็นครั้งแรกที่ได้มีการถ่ายทอดสดพระราชพิธีราชาภิเษกผ่านทางโทรทัศน์
เจ้าหญิงอะมะโตะโยะสึ
เจ้าหญิงอะมะโตะโยะสึ (; ? — ?) เจ้าหญิงในตำนานของญี่ปุ่นเป็นพระธิดาของ เจ้าชายโอะกิมิ พระราชโอรสองค์ใหญ่ของ จักรพรรดิอันเน จักรพรรดิลำดับที่ 3 และเป็นจักรพรรดินีของ จักรพรรดิอิโตะกุ จักรพรรดิลำดับที่ 4 ผู้เป็นพระปิตุลา (อา) รวมถึงเป็นพระราชมารดาของ จักรพรรดิโคโช จักรพรรดิลำดับที่ 5
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ทรงเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์น้ำพระองค์หนึ่งของประเทศ ทรงศึกษาวิชามีนวิทยา จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกะคุชุอิน กรุงโตเกียว เมื่อครั้งดำรงพระราชอิสริยยศมกุฎราชกุมาร ได้เสด็จพระราชดำเนินมายังประเทศไทย และทรงทูลเกล้าฯ ถวายปลานิลจำนวน 50 ตัว แด่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2508 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชครั้งนั้นได้โปรดเกล้าฯ ให้ทดลองเลี้ยงปลานิลในบ่อสวนจิตรลดา เป็นหนึ่งโครงการในโครงการส่วนพระองค์ สวนจิตรลดา ซึ่งการทดลองเลี้ยงนับว่าประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง จนปัจจุบัน ปลานิลกลายเป็นหนึ่งในปลาเศรษฐกิจที่สำคัญชนิดหนึ่งของประเทศไทย โดยก่อนหน้านั้น พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงนำเสด็จพระราชดำเนิน เจ้าชายอะกิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร และเจ้าหญิงมิชิโกะ มกุฎราชกุมารี (พระราชอิสริยยศในครั้งนั้น) ได้เสด็จพระราชดำเนินมาทอดพระเนตรกิจการ คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน เมื่อวันศุกร์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2507
เจ้าชายฟุรุฮิโตะ โนะ โอเอะ
เจ้าชายฟุรุฮิโตะ โนะ โอเอะ ( ; ? – 7 ตุลาคม 1188) เจ้าชายและพระสัสสุระแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโจะเม จักรพรรดิองค์ที่ 34 และเป็นพระสัสสุระ (พ่อตา) ใน จักรพรรดิเท็นจิ จักรพรรดิองค์ที่ 38 เนื่องจากพระธิดาของเจ้าชายฟุรุฮิโตะคือ ยะมะโตะฮิเมะ โนะ โอกิมิ ได้เข้าพิธีอภิเษกเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิเท็นจิ
โคะโนะเอะ ซะกิฮิซะ
โคะโนะเอะ ซะกิฮิซะ ( ; 2079 – 7 มิถุนายน 2155) ขุนนางใน ยุคมุโระมะจิ ยุคอะซุชิโมะโมะยะมะ ถึง ยุคเอะโดะ ซึ่งได้ดำรงตำแหน่ง คัมปะกุ หรือผู้สำเร็จราชการในรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-นะระ และเป็น ไดโจไดจิง ในรัชสมัยจักรพรรดิโองิมะชิเป็นบิดาของ โคะโนะเอะ ซะกิโกะ พระสนมใน จักรพรรดิโกะ-โยเซ เป็นพระอัยกา (ตา) ใน จักรพรรดิโกะ-มิซุโน และเป็นบิดาบุญธรรมของ โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ซึ่งทำให้ฮิเดะโยะชิเป็นทายาทของ ตระกูลฟุจิวะระ ตามกฎหมายและได้ขึ้นเป็นคัมปะกุใน พ.ศ. 2129
เจ้าหญิงอะซะฮะระ
เจ้าหญิงอะซะฮะระ ( ; 1322 – 14 พฤษภาคม 1360) เจ้าหญิงและเจ้าหญิงพระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิคัมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 50 ที่ประสูติแต่ เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ พระราชธิดาใน จักรพรรดิโคนิง จักรพรรดิองค์ที่ 49 ซึ่งเป็นเจ้าหญิงพระชายาและเป็นเจ้าหญิงพระชายาใน จักรพรรดิเฮเซ จักรพรรดิองค์ที่ 51
เจ้าหญิงยูริโกะ พระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ
เจ้าหญิงยูริโกะ พระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ (; 4 มิถุนายน พ.ศ. 2466) พระนามเดิม ยูริโกะ ทากางิ () เป็นพระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ เจ้าชายมิกาซะ พระราชโอรสพระองค์เล็กในจักรพรรดิไทโช กับจักรพรรดินีเทเม พระองค์เป็นพระปิตุลานีในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะและเป็นพระกุลเชษฐ์แห่งราชวงศ์เพียงพระองค์เดียวที่ประสูติในรัชกาลจักรพรรดิไทโชที่ยังทรงพระชนม์
จักรพรรดิชิโจ
จักรพรรดิชิโจทรงมีพระนามเดิมก่อนที่จะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายมิสึฮิโตะ (Imperial Prince Mitsuhito,Mitsuhito-Shinno)
เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
จักรพรรดิคัมมุและเจ้าหญิงซะกะฮิโตะมีพระราชธิดาพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงอะซะฮะระ แต่เจ้าหญิงอะซะฮะระก็สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 1360 ก่อนที่พระมารดาคือเจ้าหญิงซะกะฮิโตะจะสิ้นพระชนม์ในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 1372
จักรพรรดิซังโจ
จักรพรรดิซังโจหรือเจ้าชายอิยะซะดะกำพร้าพระราชมารดาเมื่อ ค.ศ. 982 พระชนมายุเพียง 6 พรรษาทำให้ ฟุจิวะระ โนะ คะเนะอิเอะ ผู้เป็นพระอัยกา (ตา) ได้อุปการะพระองค์ที่คฤหาสน์ของคะเนะอิเอะ
จักรพรรดิโกะ-เรเซ
ก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศจักรพรรดิโกะ-เรเซมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายชิกะฮิโตะ ประสูติเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1025 เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ เมื่อพระราชบิดาประกาศสละราชบัลลังก์ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1045 เจ้าชายชิกะฮิโตะที่รัชทายาทพระชนมายุ 19 พรรษาจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ในวันเดียวกันโดยได้เปลี่ยนปีรัชศกในปีต่อมาหลังจากนั้นอีก 2 วันอดีตจักรพรรดิโกะ-ซุซะกุก็เสด็จสวรรคต
ราชวงศ์ญี่ปุ่น
ชินโนที่เป็นลูกของจักรพรรดิ บุตรจะยังคงได้ฐานันดรเป็น "ชินโน" หรือ "ไนชินโน" แต่สำหรับชินโนที่เป็นหลานของจักรพรรดิ บุตรได้ฐานันดรเป็น "โอ" หรือ "โจ" อาทิ เจ้าชายทะกะฮิโตะ เจ้ามิกะซะ ทรงเป็นพระเจ้าลูกยาเธอในจักรพรรดิไทโช ดังนั้นพระบุตรจะยังคงได้เป็น "ชินโน" และ "ไนชินโน" แต่เมื่อมาถึงรุ่นลูกของเจ้ามิกะซะ คือ เจ้าชายโทะโมะฮิโตะแห่งมิกะซะ กับ เจ้าชายโนะริฮิโตะ เจ้าทะกะมะโดะ ทั้งสองพระองค์เป็นหลานปู่ในจักรพรรดิไทโช ดังนั้นพระธิดาของทั้งสองพระองค์จึงได้ฐานันดรเพียงแค่ "โจ"
จักรพรรดิโชวะ
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะเสด็จพระราชสมภพ ณ พระราชวังอะโอะยะมะ ในกรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 29 เมษายน ปีเมจิที่ 34 (ค.ศ.1901,พ.ศ. 2444) เป็นพระราชโอรสองค์โตในเจ้าชายโยะชิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร (ภายหลังคือจักรพรรดิไทโช) และเจ้าหญิงซะดะโกะ มกุฎราชกุมารี (ภายหลังคือจักรพรรดินีเทเม) โดยทรงราชทินนามขณะทรงพระเยาว์ ว่า เจ้ามิชิ (迪宮) ในปี พ.ศ. 2451 ทรงเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนประถมชูอิง
จักรพรรดินีจิโต
เจ้าชายคุซะคะเบะได้รับการสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมารเพื่อครองราชบัลลังก์สืบต่อจากจักรพรรดินีจิโต แต่เจ้าชายกลับสิ้นพระชนม์ขณะมีพระชนมายุ 28 พรรษา เจ้าชายคะรุ-โนะ-โอะ พระโอรสของเจ้าชายคุซะคะเบะได้รับการสถาปนาให้เป็นรัชทายาทสืบต่อจากจักรพรรดินีจิโต ผู้เป็นพระอัยยิกา และต่อมาเจ้าชายครองราชสมบัติเป็น สมเด็จพระจักรพรรดิมงมุ
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ () เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ปัจจุบันของประเทศญี่ปุ่น และเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 125 ของญี่ปุ่นตั้งแต่โบราณกาล ในปัจจุบันนี้พระองค์เป็นพระประมุขเพียงพระองค์เดียวในโลกที่ทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นจักรพรรดิ
โคไตชิ
ในยุคสมัยใหม่ จักรพรรดิเมจิ ได้สถาปนาเจ้าชายโยะชิฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ซึ่งในเวลาต่อมาคือ จักรพรรดิไทโช ขึ้นเป็นรัชทายาทเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2430 นับได้ว่าเจ้าชายโยะชิฮิโตะเป็นรัชทายาทหรือมกุฎราชกุมารพระองค์แรกในญี่ปุ่นยุคสมัยใหม่
จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ
พระองค์เป็นหนึ่งในพระราชโอรสทั้ง 7 พระองค์ของสมเด็จพระจักรพรรดิโกะไดโงะพระองค์มีพระชนม์ชีพอยู่ระหว่างช่วงที่มีการแย่งชิงอำนาจกันระว่างราชสำนักฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ ช่วงเวลานี้รู้จักกันในชื่อยุคนันโบะกุ-โช เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิโกะไดโงะ ทรงเริ่มต้น การฟื้นอำนาจยุคเค็มมุ, แม้กระนั้นเจ้าชายที่ยังเด็ก,ตามด้วยคิทะบะทะเกะ อะกิอิเอะ, ในปี 1333 เสด็จไป ทะงะโจ ที่ในปัจจุบันคือ อำเภอมิยากิที่ในเวลานั้นเป็นส่วนหนึ่งของ จังหวัดมัตสุ เพื่อดึงเอาซามูไรทางตะวันออกมาเป็นพวก และทำลายตระกูลโฮโจที่เหลือ อย่างไรก็ตามในปี1335 เนื่องจาก อาซึคางะ ทากาอูจิ ก่อกบฏ จักรพรรดิจึงทรงกลับไปทางตะวันตกรวมทั้ง คิทะบะทะเกะ ชิกาฟุสะ ผู้เป็นบิดาของอกิอิเอะซึ่งรับพระราชโองการให้ไปปราบทากาอูจิ เมื่อทากาอูจิพ่ายแพ้แก่พวกเขาในเคียวโตะในปี1336 พวกเขาก็กลับไปจังหวัดมัตสุอีกครั้ง ในปี1337 เนื่องจาก ทะงะโจ ถูกโจมตี พวกเขาจึงกลับไปทางตะวันตกอีกครั้งหนึ่ง โดยไปที่โยชิโนในขณะที่การรบในสมรภูมิยังไม่มีความเคลื่อนไหว
จักรพรรดิเมจิ
จักรพรรดิเมจิเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1852 ในตำหนักเล็กๆนอกพระราชวังหลวงเกียวโต มีพระนามว่า เจ้าชายมุตสึฮิโตะ และเมื่อแรกประสูติทรงราชทินนามเป็น เจ้าซาชิ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิโคเม (องค์แรกสิ้นพระชนม์ไปก่อน) ส่วนมารดาของพระองค์คือ โยชิโกะ จากตระกูลนากายามะ ตระกูลข้าราชบริพารในวังหลวงตระกูลหนึ่ง โยชิโกะเป็นนางสนมนางหนึ่งในบรรดานางสนมหลายสิบคนของจักรพรรดิโคเม
จักรพรรดิโกโยเซ
เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ใน เจ้าชายมะซะฮิโตะ (Prince Masahito , 2095 - 2129) พระราชโอรสใน จักรพรรดิโองิมะชิ (Emperor Ogimachi) ที่ประสูติแต่นางในคนหนึ่ง
ฟุจิวะระ โนะ เซชิ
ฟุจิวะระ โนะ เซชิ () จักรพรรดินีแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีลำดับที่ 1 หรือ โคโง ใน จักรพรรดิซังโจ และเป็นพระมารดาของเจ้าชายอะสึอะกิระหรือ โค-อิชิโจ-อิง องค์รัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ
เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เมื่อพระราชบิดาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิญี่ปุ่น ก็ได้สถาปนาเจ้าหญิงซะกะฮิโตะเป็น ไซโอ หรือหัวหน้านักบวชหญิงแห่ง ศาลเจ้าอิเสะ องค์ที่ 21 เมื่อ พ.ศ. 1315 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษา
เจ้าชายอะกินะริ
เจ้าชายอะกินะริ ( ; 1541 – 23 พฤษภาคม 1578) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสในอดีต จักรพรรดิคะซัง หรือ เนียวกะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 64 ที่ประสูติแต่ ไทระ โนะ เฮชิ ซึ่งพระองค์ประสูติหลังจากที่พระราชบิดาสละราชบัลลังก์แล้ว
เจ้าชายอะสึอะกิระ
เจ้าชายอะสึอะกิระ ( ; 1537 – 1594) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิซังโจ ที่ประสูติแต่จักรพรรดินี ฟุจิวะระ โนะ เซชิ และเป็น โคไตชิ หรือองค์รัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ
นะงะซุเนะ โนะ ฮิโกะ
หลังจากนั้น "โฮโนะนินิกิ โนะ มิโกะโตะ" เทพผู้น้องของ "นิกิฮะยะฮิ โนะ มิโกะโตะ" นำเทวยุทธ์ทั้ง 3 ชิ้นเสด็จลงมายังทาคาจิโฮะในฮิวงะพร้อมกับเทพพี่เลี้ยงทั้งห้า "คะมุยะมะโตะ อิวะเระฮิโกะ โนะ มิโกะโตะ" (ภายหลังคือ ปฐมจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น) เหลนของ"โฮโนะนินิกิ โนะ มิโกะโตะ" พร้อมกับ "อิสึเซะ โนะ มิโกะโตะ" ผู้เป็นพี่ชายเดินทางไปทางตะวันออกเพื่อหาดินแดนที่เหมาะสมเป็นเมืองหลวงในการปกครองอาชิฮาระโนะคาคาสึคุนิ ญี่ปุ่น แต่ทว่าผู้ที่ตั้งท่ารอกองทัพฮิวงะของอิวะเระฮิโกะ โนะ มิโกะโตะที่เดินทางมาขึ้นฝั่งที่นามิฮายะก็คือเจ้าผู้ครองดินแดนของโทมิ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ เข้าสู่พระราชวงศ์จากการเสกสมรสกับเจ้าชายอากิฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น มิจิโกะจึงดำรงพระอิสริยยศเป็น "มกุฎราชกุมารี" ครั้นสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะสวรรคต มกุฎราชกุมารอากิฮิโตะจึงสืบราชสมบัติเป็นจักรพรรดิ และมกุฎราชกุมารีมิจิโกะจึงดำรงพระอิสริยยศเป็นจักรพรรดินี ตามลำดับ
ฮิซาชิ โอวาดะ
ใน ค.ศ. 1993 มาซาโกะ โอวาดะ บุตรสาวของเขาซึ่งเป็นนักการทูตเหมือนเขาได้เสกสมรสกับมกุฏราชกุมารนารูฮิโตะ พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ และพระรัชทายาทแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ตามลำดับการสืบสันตติวงศ์ของญี่ปุ่น พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทอันดับ 1 ของราชบัลลังก์เบญจมาศตั้งแต่ประสูติ และทรงเข้าพระราชพิธีสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมาร () ในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494
จักรพรรดิเมจิ
สี่เดือนหลังประสูติ ญี่ปุ่นได้เผชิญหน้ากับการมาถึงของ "กองเรือดำ" ในบัญชาของพลเรือจัตวา แมทธิว ซี. เพร์รี แห่งสหรัฐอเมริกา เข้ามายังอ่าวเอโดะและบังคับให้รัฐบาลโชกุนเปิดประเทศ การเปิดประเทศนี่เองทำให้รัฐบาลโชกุนเผชิญหน้ากับฝ่ายกบฎ(ฝ่ายหัวสมัยใหม่) ทั้งสองฝ่ายต่างก็อยากได้จักรพรรดิมาเป็นพวก แต่พระราชบิดาของพระองค์เลือกที่จะวางตัวเป็นกลางขอแค่ให้พระราชวงศ์ได้อยู่รอดปลอดภัย ชีวิตที่ลำบากยากแค้นในวัยเด็กทำให้เจ้าชายมุตสึฮิโตะเป็นเด็กขี้ขลาด ในปี ค.ศ. 1864 ที่ฝ่ายกบฎแคว้นโชชูพยายามบุกวังหลวงจนเกิดเป็นการต่อสู้กับฝ่ายโชกุนจนเสียงปืนใหญ่ดังสนั่นทั่วทั้งวังหลวง ในขณะนั้นเจ้าชายมุตสึฮิโตะในวัย 11 ชันษาตกใจถึงกับเป็นลม การที่รัชทายาทอ่อนแอเช่นนี้ได้สร้างความวิตกต่อตระกูลนากายามะอย่างมาก ทำให้พวกเขาเริ่มตระหนักได้ว่าจำเป็นต้องฝึกฝนให้ว่าที่จักรพรรดินั้น "ร่างกายกำยำ จิตใจเหี้ยมหาญ" พวกเขาจึงให้ ไซโง ทากาโมริ ซามูไรเลื่องชื่อหัวสมัยใหม่มารับหน้าที่พระอาจารย์อบรมสั่งสอนเจ้าชายมุตสึฮิโตะ
อากิโอะ โมริตะ
เขาเกิดในครอบครัวที่ทำสาเก เต้าเจี้ยว และซอสถั่วเหลืองขายในหมู่บ้านโคซูงายะ (ปัจจุบันอยู่ในเมืองโทโกนาเมะ) ทางชายฝั่งตะวันตกของคาบสมุทรชิตะ ในจังหวัดไอจิ โดยเป็นบุตรคนโตในบรรดาพี่น้องทั้งหมดสี่คน โดยเขาได้รับการฝึกสอนจากบิดามาตั้งแต่ยังเยาว์วัยเพื่อสืบทอดกิจการครอบครัว อย่างไรก็ตามเขาพบว่าตัวเองนั้นชอบคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ จึงตัดสินใจไปศึกษาต่อและจบการศึกษาสาขาฟิสิกส์จากมหาวิทยาลัยหลวงโอซากะในปี 1944 และจึงเข้ารับราชการทหารในกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ยศนายเรือตรีระหว่างสงครามแปซิฟิก ซึ่งระหว่างรับราชการทหารนี้เอง ทำให้เขาได้รู้จักกับมาซารุ อิบูกะ ซึ่งทำงานอยู่ในคณะกรรมการการวิจัยกาลสงครามทหารเรือ
ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก
พระราชบิดาคือจักรพรรดิคิริซึโบะ เป็นน้องชายของเก็นจิ
ซายาโกะ คูโรดะ
ซายาโกะ คุโรดะ (; เกิด 18 เมษายน พ.ศ. 2512) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงซายาโกะ เจ้าหญิงโนริ () เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียว ในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ ภายหลังได้ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับโยชิกิ คูโรดะ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ตามกฎมนเทียรบาล
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น|皇太子德仁親王||โคไตชิ นะรุฮิโตะ ชินโน) หรืออดีต เจ้าชายฮิโระ พระราชสมภพ ณ กรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ทรงสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยกะคุชูอิน และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ทรงสนพระทัยในเรื่องของประวัติศาสตร์และดนตรี และยังโปรดปรานการสีวิโอลาอีกด้วย พระองค์ทรงอภิเษกกับมะซะโกะ โอะวะดะ ที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในสาขาเศรษฐศาสตร์ และทางด้านการทูตที่กระทรวงการต่างประเทศ
จักรพรรดิโกะ-นิโจ
เจ้าชายคุนิฮะรุได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อปี ค.ศ. 1286 ต่อจากเจ้าชายทะเนะฮิโตะจากราชสกุลจิเมียวอินหรือต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิอดีตจักรพรรดิโกะ-อุดะพระราชบิดาของจักรพรรดิโกะ-นิโจได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจไว้เหนือจักรพรรดิโกะ-นิโจ
จักรพรรดิโกอูดะ
จักรพรรดิโกะ-อุดะมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโยะฮิโตะ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของ จักรพรรดิคะเมะยะมะ โดยทรงสืบเชื้อสายจากราชสกุล ไดกะกุจิเจ้าชายโยะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาจาก จักรพรรดิคะเมะยะมะ พระราชบิดาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์เมื่อปี พ.ศ. 1811
อดีตจักรพรรดิคะเมะยะมะได้กลายเป็น โฮโอ หรือ อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนา
เจ้าชายมาซาฮิโตะ เจ้าฮิตาชิ
ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2509 เจ้าชายมาซาฮิโตะ ทรงอภิเษกสมรสกับสึงะรุ ฮะนะโกะ ธิดาคนที่สี่ใน สึงะรุ โยะชิทะกะ อดีตขุนนางเชื้อสายของไดเมียวแห่งสึงะรุ ในวันเดียวกัน สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ ได้พระราชทานพระนามว่า เจ้าฮิตาชิ ทั้งสองพระองค์ประทับอยู่ที่ พระราชวังในโคมะซะวะโดะริในฮิกะชิ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยเจ้ามาซาฮิโตะ และเจ้าหญิงฮานาโกะ ทรงไม่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกันแม้แต่พระองค์เดียว
จักรพรรดิโกซางะ
ก่อนที่จักรพรรดิโกะ-ซะงะจะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายคุนิฮิโตะ (Imperial Prince Kunihito)
จักรพรรดิโคเม
ก่อนขึ้นครองบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ทรงพระนามว่า เจ้าชายโอะซะฮิโตะ (統仁) และมีราชทินนามว่า เจ้าฮิโระ (煕宮) เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 4 ในจักรพรรดินินโกที่ประสูติกับพระสนมฟุจิวะระ โนะ สึเนะโกะ หลังจากขึ้นครองราชสมบัติแล้ว พระองค์และพระบรมวงศ์ก็พำนักอยู่ที่พระราชวังหลวงเฮอัง จักรพรรดิโคเมมีพระราชโอรส 2 พระองค์ และพระราชธิดา 4 พระองค์ อย่างไรก็ตาม พระราชโอรสธิดาทั้งหมดยกเว้นเจ้าชายมุสึฮิโตะ ล้วนสิ้นพระชนม์ขณะทรงพระเยาว์
จักรพรรดิโก-ซันโจ
เจ้าชายทะกะฮิโตะทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโก-ซูซากุ ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีซาดาโกะ พระราชธิดาองค์ที่ 3 ใน จักรพรรดิซันโจ ทำให้จักรพรรดิโก-ซันโจทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกในรอบ 170 ปีนับตั้งแต่ จักรพรรดิอูดะ ที่พระราชบิดาและพระราชมารดามิได้มาจาก ตระกูลฟูจิวาระ ทางฝั่งบิดาโดยพระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์นั้นสืบเชื้อสายจาก ฟูจิวาระ โนะ มิจินางะ อดีตขุนนางผู้ทรงอำนาจในราชสำนัก
โยชิโกะ นากายามะ
โยชิโกะเกิดในเกียวโต เริ่มถวายตัวสนองพระเดชพระคุณขณะมีอายุได้ 16 ปี และรับราชการเป็นพระสนมในจักรพรรดิโคเมเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2395 โดยให้ประสูติกาลพระราชโอรสพระองค์ใหญ่นามเจ้าชายมุตสึฮิโตะ () ณ นิวาสถานเดิมของบิดานอกพระราชวังเกียวโต ที่กาลต่อมาพระโอรสพระองค์นั้นได้สืบราชสมบัติเป็นจักรพรรดิเมจิ () ห้าปีหลังให้ประสูติกาล พระสนมโยชิโกะจึงได้เข้าไปพำนักในพระราชวังร่วมกับพระราชโอรส
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์  ชั้นสูงสุด จากสหราชอาณาจักร
จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ
จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ ประสูติเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1194 ณ พระราชวังหลวง นครหลวงเคียวโตะ เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโกะ-โทบะ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโทเมฮิโตะ
จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ
เมื่อ ค.ศ. 1161 อดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ทรงรับไทระ โนะ ชิเงะโกะ (平滋子) น้องสะใภ้ของไทระ โนะ คิโยะโมะริ เข้ามาเป็นสนมองค์ใหม่ แล้วประสูติพระโอรสคือองค์ชายโนะริฮิโตะ (憲仁親王) ในขณะที่จักรพรรดินิโจทรงยังไม่มีพระโอรส จักรพรรดินิโจจึงทรงเกรงว่าอดีตจักรพรรดิจะให้องค์ชายโนะริฮิโตะเป็นผู้สืบทอดต่อจากพระองค์ ใน ค.ศ. 1164 จักรพรรดินิโจมีพระโอรสในที่สุด จึงทรงรีบสละราชบัลลังก์ให้แก่พระโอรสขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิโระกุโจ อดีตจักรพรรดินิโจสวรรคตในปีต่อมา ค.ศ. 1165 ด้วยความช่วยเหลือของคิโยะโมะริ อดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะทรงให้จักรพรรดิโระกุโจสละราชสมบัติใน ค.ศ. 1168 แล้วมอบให้แก่องค์ชายโนะริฮิโตะ ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิทะกะกุระ
เจ้าหญิงฮะชิฮิโตะ
เจ้าหญิงฮะชิฮิโตะ ( ; ? – 16 มีนาคม 1208) เจ้าหญิงและจักรพรรดินีในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโจะเม จักรพรรดิองค์ที่ 34 ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีโคเงียวกุ จักรพรรดิองค์ที่ 35 และเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโคโตะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 36
จักรพรรดิฮั่นเหอ
สมเด็จพระจักรพรรดิเหอแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นเหอตี้ (ค.ศ. 79 - 13 มกราคม ค.ศ. 105) ทรงพระนามเดิมว่าองค์รัชทายาทหลิวจ้าว โดยเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิฮั่นจางตี้ และพระสนมเหลียง แต่ภายหลังทรงได้เป็นพระราชโอรสบุญธรรมในตู้ฮองเฮา เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 88 (พ.ศ. 631) องค์รัชทายาทหลิวจ้าวจึงเสด็จขึ้นครองราชย์
เป็น จักรพรรดิฮั่นเหอตี้ เมื่อพระชนม์เพียง 9 พรรษา
จักรพรรดิโกซางะ
เนื่องจากการสวรรคตอย่างกะทันหันของ จักรพรรดิชิโจ โดยไร้รัชทายาทเหล่าขุนนางในราชสำนักที่นำโดย คุโจ มิชิอิเอะ ซึ่งเป็น เซ็สโซ ในรัชกาลก่อนได้สนับสนุน เจ้าชายทะดะนะริ (Imperial Prince Tadanari) พระราชโอรสของ จักรพรรดิจุนโตะกุ แต่ได้รับการปฏิเสธจากทาง รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ที่นำโดย โฮโจ ยะซุโตะกิ (Hojo Yasutoki) ชิกเก็ง หรือผู้สำเร็จราชการของโชกุนเนื่องจากพระราชบิดาของเจ้าชายมีส่วนร่วมใน สงครามปีโจคิว ซึ่งทางรัฐบาลโชกุนได้สนับสนุน เจ้าชายคุนิฮิโตะ พระราชโอรสใน จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ พระชนมายุ 22 พรรษาซึ่งถูกเนรเทศไปอยู่ จังหวัดโทะซะ ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ภายหลังจากสงครามปีโจคิวให้มารับราชสมบัติ
หลังจากครองราชย์ได้เพียง 4 ปีก็สละราชบัลลังก์เมื่อ ค.ศ. 1246 ขณะพระชนมายุเพียง 26 พรรษาโดยสละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายฮิซะฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่พระชนมายุเพียง 3 พรรษาขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ ส่วนพระองค์ก็ได้เป็น ไดโจโฮ หรือ โฮโอ ที่แปลว่า อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนา ต่อมาบังคับให้จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะสละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ พระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาเดียวกันขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิคะเมะยะมะ ซึ่งหลังจากนั้นเชื้อพระวงศ์ซึ่งสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิทั้ง 2 พระองค์ก็พยายามอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศถึงขั้นแบ่งเป็นราชวงศ์เหนือ-ใต้ ก่อนที่ จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ จักรพรรดิองค์ที่ 100 จาก ราชวงศ์เหนือ จะสามารถก้าวขึ้นเป็นจักรพรรดิเพียงพระองค์เดียวของญี่ปุ่นภายหลังการสละราชบัลลังก์ของ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์ที่ 4 และองค์สุดท้ายจากราชวงศ์ใต้เมื่อปี 1935
จักรพรรดินีโคจุง
เจ้าหญิงนะงะโกะ ประสูติ ณ กรุงโตเกียวเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ปีเมจิที่ 36 (ค.ศ.1903,พ.ศ. 2446) เป็นพระธิดาคนที่ 3 จาก 6 พระองค์ ในเจ้าชายคุนิโยะชิ เจ้าคุนิ กับ ท่านหญิงชิกะโกะ ชิมะสึ พระองค์มีพระเชษฐา 2 พระองค์ พระขนิษฐา 2 พระองค์ และพระอนุชา 1 พระองค์ โดยในช่วงที่พระนางประสูติ เป็นช่วงที่วัฒนธรรมจากตะวันตกไหลบ่าเข้ามาในญี่ปุ่น เจ้าคุนิ พระบิดา ยังทรงเลี้ยงดูเจ้าหญิงนะงะโกะตามจารีตดั้งเดิมมาโดยตลอด โดยพระบิดาของเจ้าหญิงนะงะโกะ สืบเชื้อสายมาจากราชสกุลฟุชิมิ ซึ่งไม่ได้มาจากตระกูลฟุจิวะระ (มีตระกูลย่อย ได้แก่ ตระกูลโคโนะเอะ, อิชิโจ, นิโจ, คะซะสึคะซะ และคุโจ) ส่วนพระมารดาสืบเชื้อสายมาจากไดเมียว ทำให้เจ้าหญิงนะงะโกะ เป็นพระจักรพรรดินีพระองค์แรก ที่ไม่ได้มาจากตระกูลฟุจิวะระ
เจ้าหญิงอะกิโกะ (พระราชธิดาในจักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ)
เจ้าหญิงอะกิโกะ ( ; 1774 – 26 กันยายน 1789) เจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ จักรพรรดิองค์ที่ 86 และเป็นพระเชษฐภคินีใน จักรพรรดิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 87
ซายาโกะ คูโรดะ
ซายาโกะเกิดเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2512 ณ โรงพยาบาลสำนักพระราชวัง กรุงโตเกียว เป็นพระราชบุตรพระองค์เล็กจากทั้งหมดสามพระองค์ และเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ มีพระเชษฐาคือเจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น และเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ
จักรพรรดิโชวะ
แม้ว่าสมเด็จพระจักรพรรดิจะรอดพ้นจากข้อหาอาชญากรสงคราม แต่ทรงถูกบังคับ ให้ปฏิเสธการเรียกร้องรัฐชินโตที่จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นเป็น "อะระฮิโตะงะมิ" หรือพระเจ้าที่มีตัวตน สิ่งนี้เป็นแรงจูงใจจากข้อเท็จจริงที่ว่า ตามรัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น ค.ศ. 1889 บัญญัติให้จักรพรรดิมีพระราชอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมาจากความเชื่อของชินโตที่ว่า พระราชวงศ์แห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นเป็นสืบเชื้อสายมาจากจันทรเทพ "สึกุโยะมิ" และ สุริยะเทพี "อะมะเตะระซุ" ซึ่งจักรพรรดิฮิโระฮิโตะยืนกรานในความเชื่อนี้ ดังในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2488 ตรัสกับรองสมุหพระราชวัง มิชิโอะ คิโนะชิตะ ว่า ""เป็นเรื่องที่ยอมรับได้ที่จะบอกว่า ความคิดที่ว่าเท็นโน (จักรพรรดิ) เป็นลูกหลานของเทพเจ้านั้น เป็นความคิดที่ผิด แต่เป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้อย่างยิ่งหากจะบอกว่า เรื่องที่เท็นโนเป็นลูกหลานของเทพเจ้า เป็นเรื่องเพ้อเจ้อ ""
มินะโมะโตะ อะสึชิโกะ
พระชายาอะสึชิโกะประสูติเมื่อ พ.ศ. 1659 ในรัชสมัยจักรพรรดิโทะบะ และมีพระประสูติกาล เจ้าชายโมะริฮิโตะ หรือต่อมาคือ จักรพรรดินิโจ เมื่อ พ.ศ. 1686 แต่หลังจากมีพระประสูติกาลได้ไม่นานพระชายาอะสึชิโกะก็สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุเพียง 27 พรรษา
รายนามนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
เริ่มนับตั้งแต่สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเสด็จขึ้นครองราชย์
จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะ
ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายนะรุฮิโตะ ( , ) ซึ่งพระนามของพระองค์เป็นพระนามเดียวกับ มกุฎราชกุมารนะรุฮิโตะ รัชทายาทองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่นเพียงแต่พระนามของทั้งสองพระองค์เขียนแตกต่างกัน
จักรพรรดิซะกุระมะชิ
ในเดือน 6 ปี เคียวโฮ ที่ 13 ตรงกับวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1728 เจ้าชายอะกิฮิโตะขณะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาได้รับการสถาปนาจาก จักรพรรดินะกะมิกะโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 114 พระราชบิดาให้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
อะชิกะงะ โยะชิโนะริ
อะชิกะงะ โยะชิโนะริ เกิดเมื่อค.ศ. 1394 เป็นบุตรชายของโชกุนอะชิกะงะ โยะชิมิสึ () กับภรรยาน้อยคือนางฟุจิวะระ โนะ โยะชิโกะ () มีพี่ชายร่วมมารดาคืออะชิกะงะ โยะชิโมะชิ () ในปีเดียวกันกับที่โยะชิโนะริเกิดขึ้น โชกุนโยะชิมิสึผู้เป็นบิดาได้สละตำแหน่งโชกุนให้แก่โยะชิโมะพี่ชาย ขึ้นครองตำแหน่งโชกุนต่อจากบิดา เพื่อไม่ให้เกิดความขัดแย้งทางการเมือง โยะชิโนะริจึงบรรพชาเป็นพระภิกษุได้รับฉายาว่า พระภิกษุกิเอ็ง () ในค.ศ. 1408
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ประสูติเมื่อเวลา 8:27 นาฬิกา (เวลาสากลญี่ปุ่น) ของวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2549 เป็นพระโอรสพระองค์เดียวในเจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ โดยทรงคลอดก่อนกำหนดสองสัปดาห์ ทรงมีน้ำหนัก 2.556 กิโลกรัม (5 lb 10 oz) ขณะประสูติ เจ้าชายฮิซาฮิโตะเป็นทายาทในพระราชวงศ์ญี่ปุ่นเพียงพระองค์เดียวที่เป็นชาย นับตั้งแต่การประสูติของพระบิดาพระองค์เมื่อ 41 ปีก่อน พระองค์มีพระเชษฐภคินี 2พระองค์คือ เจ้าหญิงคาโกะ เจ้าหญิงมาโกะ
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ
โดยมีการตั้งพระนามเมื่อวันที่ 12 กันยายน โดยเจ้าชายอากิชิโนะ พระบิดา ได้พระราชทานพระนามว่า "ฮิซาฮิโตะ" มีความหมายคือ" ผู้มีศีลธรรม จริยธรรม ความสงบเยือกเย็น และความเป็นนิรันดร์" เจ้าชายอากิชิโนะได้เสด็จมายังโรงพยาบาลไออิกุกลางกรุงโตเกียว ประกอบพิธีตั้งชื่อให้แก่พระโอรส โดยใช้เวลาเพียง 5 นาที เริ่มจากทรงเขียนพระนามพระโอรส ซึ่งผ่านการไตร่ตรองเลือกมาตั้งแต่ช่วงเดือนกรกฎาคมลงบนกระดาษทำมือ จากนั้นเจ้าหญิงคิโกะทรงเขียนสัญลักษณ์ประจำพระโอรส พร้อมกับประทานตราประจำพระองค์ต้นสนญี่ปุ่น (โคะยะมะกิ) แล้วจึงนำกระดาษนั้นใส่กล่องไม้และนำพระเขนยของพระโอรสวางทับกล่องไม้อีกทีเป็นอันเสร็จพิธี หลังจากนั้นสำนักพระราชวังจึงประกาศพระนามพระโอรส ซึ่งคำว่า "ฮิซะ" หมายถึง ความสงบเยือกเย็น ส่วนคำลงท้ายคือ "ฮิโตะ" อันหมายถึง "ผู้มีคุณธรรม" ตามธรรมเนียมปฏิบัติของเด็กผู้ชายที่กำเนิดในราชวงศ์นี้
ทากาโนะ โนะ นีงาซะ
ในปี พ.ศ. 2544 สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ทรงตรัสว่า ""ในส่วนตัวของข้าพเจ้าได้มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับเกาหลี ซึ่งได้บันทึกไว้ในพงศาวดารญี่ปุ่นที่ว่าพระราชชนนีในจักรพรรดิคัมมุ [คือ พระสนมนีงาซะ] เป็นว่านเครือของกษัตริย์มูรย็องแห่งแพ็กเจ"" ถือเป็นครั้งแรกที่องค์จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นทรงมีพระราชดำรัสต่อสาธารณชนว่ามีเชื้อสายเกาหลีในพระราชวงศ์ ตามที่ปรากฏใน"โชกุ นิฮงงิ" () ระบุไว้ว่า พระสนมนีงาซะเป็นผู้สืบสันดานชั้นที่ 10 ของเจ้าชายจุนดา พระราชโอรสในพระเจ้ามูรย็องแห่งแพ็กเจ () ที่สิ้นพระชนม์ในญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 1056
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ทรงเป็นประธานของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่นดังต่อไปนี้
จักรพรรดิไทโช
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ อภิเษกสมรสกับซะดะโกะ คุโจ ต่อมาภายหลังได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม ซึ่งเป็นพระธิดาในมิชิทะกะ คุโจ ซึ่งเป็นคนจากวงศ์ตระกูลฟุจิวะระ มีพระโอรสธิดาทั้งหมด 4 พระองค์
ไทระ โนะ โทะกิโกะ
หลังจากเหตุการณ์สงครามโฮเง็ง โทะกิโกะได้เป็นพระพี่เลี้ยงในองค์ชายรัชทายาทโมะริฮิโตะ พระโอรสในจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ต่อมาองค์ชายขึ้นครองราชสมบัติเป็นจักรพรรดินิโจในค.ศ. 1158 ในค.ศ. 1161 ไทระ โนะ ชิเงะโกะ น้องสาวต่างมารดาของนางโทะกิโกะ ได้เข้าเป็นพระสนมในอดีตพระจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ให้กำเนิดพระโอรส น้องชายของโทะกิโกะ คือ โทะกิตะดะ ได้วางแผนให้องค์ชายองค์นี้เป็นรัชทายาท พระจักรพรรดินิโจทรงทราบก็กริ้วมากและให้เนรเทศโทะกิตะดะ แต่ทว่าพระจักรพรรดินิโจสวรรคตในค.ศ. 1165 ทำให้โทะกิตะดะได้หวนคืนสู่เกียวโต ในที่สุดองค์ชายองค์นี้ก็ได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิทะกะกุระในค.ศ. 1168 ในปีเดียวกันนั้นนางโทะกิโกะได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้สูงขึ้นไปเป็นขุนนางขั้นสอง
เจ้าชายนารูฮิโกะ เจ้าฮิงาชิกูนิ
เจ้าชายนารูฮิโกะประสูติในนครเกียวโต เป็นโอรสของเจ้าชายอาซาฮิโกะ เจ้าคูนิ ที่เกิดกับท่านหญิงเทราโอะ อูตาโกะ นางข้าหลวงในราชสำนัก เจ้าคูนิพระบิดาของพระองค์นั้นเป็นโอรสของเจ้าชายคูนิอิเอะ ซึ่งเป็นเจ้าฟุชิมิองค์ที่ 20 ซึ่งเป็นหนึ่งในตำแหน่งเจ้าสืบตระกูลที่เก่าแก่ที่สุด เจ้าฮิงาชิกูนิเป็นพี่น้องต่างมารดากับเจ้าชายคูนิโยชิ เจ้าคูนิ พระบิดาในสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุงผู้เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิโชวะและพระชนนีของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ
เจ้าฟ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ () เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สอง ในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ และเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 ในการสืบราชสันติวงศ์ญี่ปุ่น
จักรพรรดิคาเมยามะ
ก่อนที่จักรพรรดิจะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายสึเนะฮิโตะ (Imperial Prince Tsunehito,Tsunehito-shinno) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 7 ใน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ โดยมีพระเชษฐาร่วมพระราชมารดาเดียวกันคือ จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ
สุสานหลวงมุซะชิ
จักรพรรดิไทโชทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่พระบรมศพได้ฝังที่ กรุงโตเกียว ทำให้มีการเรียกพระองค์ว่า จักรพรรดิแห่งโตเกียว องค์แรกเนื่องจากจักรพรรดิไทโชทรงประสูติที่ กรุงโตเกียว ขณะที่ จักรพรรดิเมจิ พระราชบิดาทรงประสูติที่ เคียวโตะ แต่ทรงมาประทับและสวรรคตที่โตเกียวซึ่งพระบรมศพได้กลับไปฝังที่เคียวโตะโดยจักรพรรดิเมจินับเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายที่ฝังพระบรมศพที่เคียวโตะ
คิริสึโบะ
พระโอรสองค์โตของจักรพรรดิคิริสึโบะนั้นเป็นหลานของอุไดจินผู้เรืองอำนาจ ด้วยอำนาจสนับสนุนอันยิ่งใหญ่นี้ ทุกคนต่างพากันคิดว่า เขาต้องได้เป็นรัชทายาทแน่นอน แม้ว่า พระโอรสที่เกิดกับนางกำนัลตำหนักคิริจะเป็นเด็กชายที่งดงามเหนือกว่าเพียงใดก็ตาม
เจ้าชายมาซาฮิโตะ เจ้าฮิตาชิ
เจ้าชายมาซาฮิโตะ ประสูติเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 ณ พระราชวังหลวงโตเกียว โดยมีราชทินนามในวัยเด็กว่า เจ้าโยชิ ()
จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ
ก่อนจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะจะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายฮิซะฮิโตะ ( , ) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีฟุจิวะระ โนะ คิสึชิ โดยมีพระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาพระองค์หนึ่งคือ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ ( , ) ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิคะเมะยะมะ ( , )
จักรพรรดินะกะมิกะโดะ
ในปี โฮเอะ ที่ 5 ตรงกับ ค.ศ. 1708 จักรพรรดิฮิงะชิยะมะได้โปรดให้จัดพิธีสถาปนาเจ้าชายยะซุฮิโตะพระราชโอรสองค์ที่ 5 ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์หลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิฮิงะชิยะมะได้ประกาศสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายยะซุฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดินะกะมิกะโดะ เมื่อวันที่ 21 เดือน 6 ปี โฮเอะ ที่ 6 ตรงกับวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1709 โดยได้มีการจัดพิธีราชาภิเษกขึ้นที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ เมื่อวันที่ 11 เดือน 11 ปี โฮเอะ ที่ 7 ตรงกับวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1710
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560 สำนักพระราชวังอิมพีเรียล ได้ประการว่าสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ จะทรงสละราชสมบัติในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 เนื่องจากทรงเห็นว่าทรงอยู่ในวัยพระชราภาพ อีกทั้งพระพลานามัยที่อ่อนล้าลง ทำให้ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจได้ยากลำบากขึ้น และจะทรงเปิดทางให้ เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมาร ขึ้นครองราชสมบัติแทน
ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
ใน ค.ศ. 990 ผู้สำเร็จราชการคะเนะอิเอะถึงแก่อสัญกรรมลง ฟุจิวะระ โนะ มิชิตะกะ พี่ชายคนโตของมิชินะงะสืบทอดตำแหน่งผู้สำเร็จราชการต่อมา มิชิตะกะได้ส่งบุตรสาวของตนคือ ฟุจิวะระ โนะ เทชิ เข้าอภิเษกสมรสเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิอิชิโจ มิชิตะกะได้บังคับให้มิชินะงะดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าข้ารับใช้ของจักรพรรดินีองค์ใหม่ กล่าวถึงพระราชมารดาของจักรพรรดิคือ "โคไตโง" หรือพระพันปีเซ็งชิ หรือพระนางฮิงะชิ-ซันโจ ไม่โปรดผู้สำเร็จราชการมิชิตะกะและทรงสนับสนุนให้มิชินะงะผู้เป็นพระอนุชาคนสุดท้องให้ขึ้นมามีอำนาจ โดยที่พระพันปีฮิงะชิ-ซันโจเสด็จบุกไปถึงห้องบรรทมของจักรพรรดิในกลางดึก เพื่อร้องขอให้มีการแต่งตั้งมิชินะงะเป็น"ไนรัง" หรือราชเลขานุการ มิชินะงะจึงได้เป็นราชเลขาฯใน ค.ศ. 995
จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ
ซึ่งเจ้าชายซะดะฟุซะเป็นผู้นำราชสกุล ฟุชิมิ โนะ มิยะ องค์ที่ 3 ซึ่งราชสกุลนี้เป็นสาขาย่อยของราชสกุล จิเมียวอิง ที่สืบเชื้อสายจาก จักรพรรดิฟุชิมิ เนื่องจากจักรพรรดิองค์ก่อนคือ จักรพรรดิโชโก ทรงไร้รัชทายาททำให้ ไดโจโฮโอ โกะ-โคะมะสึ พระราชบิดาเกรงว่าราชบัลลังก์จะไปอยู่ที่ราชสกุล ไดกะกุจิ แทนที่ราชสกุล จิเมียวอิง จึงยกเจ้าชายฮิโกะฮิโตะพระราชโอรสบุญธรรมขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาหลังจากสละราชบัลลังก์แล้วพระองค์ได้เป็น ไดโจเท็นโน กุมพระราชอำนาจเหนือจักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะพระราชโอรสหลังจากครองพระราชอำนาจด้วยพระองค์เองมายาวนานถึง 31 ปีหลังจาก จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ พระราชบิดาบุญธรรมสวรรคตในปี ค.ศ. 1433
จักรพรรดิไทโช
สมเด็จพระจักรพรรดิโยะชิฮิโตะ () หรือพระนามตามชื่อรัชสมัยคือ จักรพรรดิไทโช () (31 สิงหาคม พ.ศ. 2422 - 25 ธันวาคม พ.ศ. 2469) ทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 123 ทรงปกครองจักรวรรดิญี่ปุ่นในฐานะสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น และพระประมุขแห่งเกาหลี เป็นเวลา 14 ปี
จักรพรรดิโกโยเซ
จักรพรรดิโกะ-โยเซประสูติเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2114 ณ พระราชวังหลวงเฮอัง มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายคะตะฮิโตะ (Prince Katahito)
เจ้าชายยะซุฮิโตะ เจ้าชิชิบุ
เจ้าชายยะซุฮิโตะ เจ้าชิชิบุ (秩父宮 雍仁, Chichibu no miya Yasuhito Shinnō?, 25 มิถุนายน พ.ศ. 2444 - 4 มกราคม พ.ศ. 2496) หรือ เจ้าชายยะสุฮิโตะ เป็นพระราชโอรสพระองค์รองในสมเด็จพระจักรพรรดิไทโช และเป็นพระอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระองค์ทรงเป็นผู้อุปถัมป์ ด้านกีฬา, การแพทย์ โดยก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ทรงสามารถตรัสภาษาอังกฤษได้ จึงได้ทรงดูแลความสัมพันธ์ระหว่าง พระราชวงศ์อังกฤษ และพระราชวงศ์ญี่ปุ่น พระองค์ได้ทรงเข้าประจำการในกองทัพญี่ปุ่น พระองค์นั้นก็เหมือนกับเจ้าชายพระองค์อื่นๆในราชวงศ์ที่ญี่ปุ่นที่ได้รับการอภัยโทษไม่ต้องเป็นอาชญากรสงคราม หลังจากแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง
ในวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1928 พระองค์ได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับ มัตสุไดระ เซ็ตสุโกะ ธิดาใน มัตสุดะอิระ สึสุเนโอะ ทูตญี่ปุ่นประจำสหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักร ทั้งสองพระองค์ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน เป็นอันสิ้นสุดของราชสกุลชิชิบุ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะเสด็จสวรรคต เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 เจ้าชายอากิฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น จึงขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ที่ 125 ส่วนเจ้าหญิงมิจิโกะ มกุฎราชกุมารี ก็เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีตามลำดับ โดยจัดพิธีบรมราชาภิเษกขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ณ พระราชวังโตเกียว
ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ
ในปีต่อมาคือ พ.ศ. 1692 จักรพรรดินีนะริโกะได้ออกบวชเป็นแม่ชีโดยมีฉายาทางธรรมว่า บิฟุคุมง-อิง แต่ยังกุมอำนาจในราชสำนักเมื่อจักรพรรดิโคะโนะเอะเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันโดยไร้รัชทายาทใน พ.ศ. 1698 ท่านบิฟุคุมง-อิงได้ทำการเลือก เจ้าชายมะซะฮิโตะ พระโอรสในจักรพรรดินีทะมะโกะอดีตจักรพรรดินีในอดีตจักรพรรดิโทะบะผู้เป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาของจักรพรรดิโคะโนะเอะเป็นพระโอรสบุญธรรมและได้สืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ
จักรพรรดิญี่ปุ่น
ราชวงศ์ญี่ปุ่นเป็นราชาธิปไตยแบบสืบสายโลหิตสืบต่อกันมาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ในนิฮงโชะกิ หนังสือประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นในคริสต์ศตวรรษที่แปด กล่าวว่า จักรวรรดิญี่ปุ่นถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อ 660 ปีก่อนคริสตกาล โดยจักรพรรดิจิมมุ จักรพรรดิพระองค์ปัจจุบัน คือ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ผู้เสด็จสู่พระราชบัลลังก์เบญจมาศนับแต่พระบรมราชชนก จักรพรรดิโชวะ (ฮิโระฮิโตะ) สวรรคตใน พ.ศ. 1989
จักรพรรดินีโคเมียว
พระองค์เข้าพิธีอภิเษกกับเจ้าชายโอะบิโตะเมื่อ พ.ศ. 1260 ขณะพระชนมายุเพียง 16 พรรษาและมีพระประสูติกาลพระธิดาพระองค์ใหญ่คือ เจ้าหญิงอะเบะ เมื่อ พ.ศ. 1262 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษาต่อมาเจ้าชายโอะบิโตะได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดินีเก็นโช เป็นจักรพรรดิโชมุเมื่อ พ.ศ. 1267 จักรพรรดิโชมุก็ยังมิได้สถาปนาเจ้าหญิงพระชายาอะซุกะเบะ-ฮิเมะขึ้นเป็นจักรพรรดินี
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
หลังจากสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ได้สละราชสมบัติแล้ว เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมาร จะทรงเข้ารับพระราชสมบัติและประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในเดือนถัดไปทันที
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2560 หนังสือพิมพ์ "ไมนิชิชิมบุง" ได้เผยแพร่คำให้สัมภาษณ์ของเจ้าหน้าที่สำนักพระราชวังรายหนึ่งว่าเมื่อจักรพรรดิอะกิฮิโตะสละราชบัลลังก์ให้แก่ เจ้าชายนะรุฮิโตะ แล้วจะเสด็จย้ายไปประทับที่ พระตำหนักอะกะซะกะ อันเป็นที่ประทับของ เจ้าอะกิชิโนะ ส่วนเจ้าอะกิชิโนะและพระสันตติวงศ์จะย้ายไปประทับที่ พระตำหนักโทงู แทน
จักรพรรดิชิระกะวะ
แต่เดิมจักรพรรดิโกะ-ซังโจมีพระราชประสงค์ที่จะแต่งตั้งให้พระอนุชาต่างพระมารดาของจักรพรรดิชิระกะวะคือ เจ้าชายซะเนะฮิโตะ เป็นผู้สืบทอดต่อจากจักรพรรดิชิระกะวะแต่เจ้าชายพระองค์นั้นก็สิ้นพระชนม์ไปเมื่อ ค.ศ. 1085 ทำให้จักรพรรดิชิระกะวะทรงแต่งตั้งพระราชโอรสคือเจ้าชายทะรุฮิโตะขึ้นเป็นรัชทายาท
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ ( ; 1894 – 9 ธันวาคม 1959) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระโอรสในอดีตจักรพรรดิซุโกที่ประสูติแต่ นิวะตะ โนะ ชิชิ และพระองค์ยังเป็นต้นราชสกุล ฟุชิมิ โนะ มิยะ
จักรพรรดิโกะ-ไซ
เมื่อจักรพรรดิโกะ-โคเมียวผู้เป็นพระเชษฐาเสด็จสวรรคตอย่างกระทันหันด้วย โรคฝีดาษ เมื่อวันที่ 20 เดือน 9 ปี โจโอ ที่ 3 ตรงกับวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1654 เจ้าชายนะงะฮิโตะพระชนมายุ 16 พรรษาได้เสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-ไซ โดยที่พระองค์มิได้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์เนื่องจากจักรพรรดิโกะ-โคเมียวได้สถาปนา เจ้าชายซะโตะฮิโตะ ( , ) พระราชอนุชาต่างพระราชมารดาอีกพระองค์เป็นผู้สืบราชบัลลังก์ไว้แล้วแต่ด้วยเจ้าชายซะโตะฮิโตะยังทรงพระเยาว์อยู่เจ้าชายนะงะฮิโตะจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์แทนจนกว่าเจ้าชายซะโตะฮิโตะจะเจริญพระชนมายุ
เจ้าชายมะซะฮิโตะ
เจ้าชายมะซะฮิโตะ () อดีตรัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิโองิมะชิ และเป็นพระราชบิดาของ จักรพรรดิโกะ-โยเซ จักรพรรดิองค์ที่ 107 ซึ่งในภายหลังจักรพรรดิโกะ-โยเซผู้เป็นพระโอรสได้สถาปนาพระอิสริยยศของพระราชบิดาขึ้นเป็น Ȳokwōin "daijō tennō"
เจ้าชายโมะชิฮิโตะ
เจ้าชายโมะชิฮิโตะ ( , ) (สิ้นพระชนม์ มิถุนายน 1180) เป็นที่รู้จักกันในพระนามของ เจ้าชายทะกะกุระ และ มินะโมะโตะ โมะชิมิสึ ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ของ จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ พระองค์ทรงเป็นบุคคลสำคัญที่ก่อให้เกิด สงครามเก็มเป ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อโค่นล้ม ตระกูลไทระ ตระกูลซะมุไรที่กุมอำนาจในราชสำนัก
เจ้าหญิงคิโกะ พระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ
เจ้าหญิงคิโกะ พระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ (; 11 กันยายน พ.ศ. 2509) พระนามเดิม คิโกะ คาวาชิมะ () เป็นพระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ และเป็นพระสุณิสาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
พระตำหนักคัตสึระ
เจ้าชายฮาจิโจ โทชิฮิโตะ (智仁; 1579–1629) ซึ่งเป็นคนแรกของสายตระกูลฮาจิโจ โนะ มิยะ และผู้สืบสกุลจากจักรพรรดิโองิมาจิ และเป็นพระราชอนุชาของจักรพรรดิโกโยเซนั้นได้สถาปนาเรือนพักที่คัตสึระเช่นกัน เจ้าชายโทะชิฮิโตะถูกรับเป็นบุตรบุญธรรมโดยโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ หากแต่ยกเลิกการถูกรับเลี้ยงเมื่อฮิเดโยชิมีลูกชายตัวจริง และออกมาก่อตั้งราชวงศ์ฮาจิโจ¬ โนะ มิยะ
เจ้าชายคุนิโยะชิ เจ้าคุนิ
เจ้าชายคูนิโยชิประสูติในนครเกียวโต เป็นโอรสองค์ที่สามในเจ้าชายอาซาฮิโกะ เจ้าคูนิ ที่เกิดกับท่านหญิงอิซูเมะ มากิโกะ นางข้าหลวงราชสำนัก พระบิดาของพระองค์เป็นโอรสในเจ้าชายคูนิเยะ เจ้าฟูชิมิ ซึ่งเป็นประมุขของราชสกุลสาขาหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1872 จักรพรรดิเมจิทรงพระราชทานราชทินนามใหม่คือ เจ้าคูนิ (久邇宮) แก่เจ้าชายอาซาฮิโกะ ทำให้พระองค์ทรงเป็นต้นราชสกุลคูนิ นอกจากพระองค์แล้ว บรรดาพี่น้องของพระองค์ก็ต่างมีราชทินนามและราชสกุลเป็นของตนเองเช่นกัน
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
จักรพรรดิอะกิฮิโตะได้มีพระราชกระแสรับสั่งต่อประชาชนในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ซึ่งมีความนัยถึงการสละราชบัลลังก์ให้แก่มกุฎราชกุมารนะรุฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่ และในกรณีเมื่อจักรพรรดิอะกิฮิโตะสละราชบัลลังก์แล้ว ก็จะต้องมีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎมนเทียรบาล คณะรัฐมนตรีญี่ปุ่นคาดการณ์ว่า จะสามารถทูลเชิญเจ้าชายนะรุฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ได้ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561 โดยจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ล่าสุดที่สละราชสมบัติ คือ จักรพรรดิโคกะกุ เมื่อ พ.ศ. 2360
จักรพรรดิจิมมุ
จักรพรรดิจิมมุ () พระนาม คะมุยะมะโตะ อิวะเระบิโกะ ปฐมจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น จักรพรรดิในตำนานของญี่ปุ่นเป็นที่รู้จักในพระนามอื่นๆ อีก อาทิ "คะมุยะมะโตะ อิวะเระบิโกะ โนะ มิโกะโตะ" (神日本磐余彦尊) หรือ "วะกะมิเกะนุ โนะ มิโกะโตะ" (若御毛沼命) หรือ "ซะโนะ โนะ มิโกะโตะ" (狹野尊)
มิชิมะ ยูกิโอะ
ด้านความสัมพันธ์ เขาเคยคบหากับโชดะ มิจิโกะ (ต่อมาโชดะเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะและทรงขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ) ต่อมายูกิโอะสมรสกับซูงิยามะ โยโกะในปี ค.ศ. 1958 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ
เจ้าชายโทชิฮิโตะ ทรงมีส่วนร่วมในการปกครองประเทศในสมัยที่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโชประชวร และจักรพรรดินีเทเม พระขนิษฏาของพระองค์สำเร็จราชการแทน ทรงมีส่วนร่วมในการคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง จนเกิดการทะเลาะกับพระจักรพรรดิโชวะ
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ ทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระมาตุลาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 58 พรรษา ณ ปราสาทฟุจิวะระ กรุงโตเกียว ว่ากันว่าพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์เนื่องจากทรงประกาศคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเปิดเผย ส่งผลให้ผู้ที่สนับสนุนการเข้าร่วมสงครามไม่พอใจจึงวางแผนปลงพระชนม์พระองคด้วยยาพิษเสีย ซึ่งเรื่องนียังไม่มีผลสรุปที่แน่ชัดว่าแท้ที่จริงแล้วคนปลงพระชนม์เป็นใคร แล้วพระองค์ถูกปลงพระชนม์จริงหรือไม่ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ทำให้ สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมกริ้ว และสงสัยอย่างยิ่ง ส่งผลให้พระองค์ออกต่อต้านสงครามจนเกิดการทะเลาะกับสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระโอรสของพระองค์เองขึ้น แต่บางคนก็คาดว่าพระองค์ประชวรและสรรคตด้วยโรคชรา
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2502 มกุฎราชกุมารอะกิฮิโตทรงอภิเษกสมรสกับนางสาวมิชิโกะ โชดะ การอภิเษกสมรสครั้งนี้สร้างประวัติศาสตร์ใหม่ให้ญี่ปุ่น เนื่องจากเป็นการอภิเษกของสตรีสามัญชนครั้งแรกกับราชวงศ์ญี่ปุ่น ทำให้นางสาวโชดะกลายเป็น มกุฎราชกุมารีมิชิโกะ
ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
ใน ค.ศ. 1011 จักรพรรดิอิชิโจประชวรหนักจึงทรงสละราชสมบัติ องค์รัชทายาทโอะกิซะดะขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นจักรพรรดิซันโจ โดยที่มีองค์ชายอะสึฮิระเป็นรัชทายาท อดีตจักรพรรดิอิชิโจสวรรคตในปีต่อมาค.ศ. 1012 แม้ว่าจักรพรรดิซันโจจะเป็นพระโอรสของพระสนมโชชิ ซึ่งเป็นพี่สาวของมิชินะงะ แต่มิชินะงะก็ต้องการที่จะให้องค์ชายรัชทายาทอะสึฮิระ พระโอรสของจักรพรรดินีโชชิได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิ เพื่อที่ตนจะได้มีอำนาจในฐานะพระอัยกาหรือตา อย่างไรก็ตามมิชินะงะได้ส่งบุตรสาวคนที่สองคือ ฟุจิวะระ โนะ เค็งชิ อภิเษกเป็นจักรพรรดินี"ชูงู"ในจักรพรรดิซันโจ จักรพรรดิซันโจมีพระชายาเดิมอยู่แล้วเมื่อครั้งเป็นรัชทายาทคือ "เนียวโง"ฟุจิวะระ โนะ เซ็งชิ ซึ่งเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิซันโจ จักรพรรดิจึงพิโรธมิชินะงะที่ละเลยไม่ยอมแต่งตั้งพระนางเซ็งชิเป็นจักรพรรดินีแต่กลับให้บุตรสาวของตนเองคือพระนางเค็งชิเป็นพระจักรพรรดินีแทน มิชินะงะเมื่อทราบว่าจักรพรรดิทรงพระพิโรธจึงให้มีการแต่งตั้งพระชายาเซ็งชิเป็นพระจักรพรรดินี"โคโง"ในค.ศ. 1012 แต่ทว่ามิชินะงะได้กลั่นแกล้งโดยการจัดพิธีให้พระจักรพรรดินีเค็งชิเสด็จเข้าวังหลวงในวันเดียวกับที่มีการแต่งตั้ง"โคโง"เซ็งชิ ทำให้ไม่มีขุนนางไปเข้าร่วมพิธีแต่งตั้งพระจักรพรรดินีองค์ใหม่เลย
อะกะชิ (ตำนานเก็นจิ)
ในนครหลวง ท่ามกลางคืนแห่งพายุโหมแรง จักรพรรดิสุซะคุทรงสุบินว่าเสด็จพ่อคิริสึโบะอินทรงมาประทับที่บันไดของสวนตะวันออกของตำหนักเซย์เรียว และตรัสเกี่ยวกับเก็นจิ จักรพรรดิสุซะคุทรงสบสายพระเนตรกราดเกรี้ยวของพระราชบิดาในพระสุบิน เมื่อตื่นบรรทม จักรพรรดิสุซะคุทรงปวดพระเนตรเป็นอันมาก ในคืนเดียวกันนั้น เก็นจิฝันถึงพระราชบิดาประทับที่สุมะ ทรงมีรับสั่งให้เก็นจิออกจากสุมะไปอยู่อะคะชิ
จักรพรรดิฟุชิมิ
จักรพรรดิฟุชิมิเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ โดยทรงมาจากสาย Jimyoin-toเจ้าชายฮิโระฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาให้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดิโกะ-อุดะ พระญาติของพระองค์ซึ่งมาจากสายราชสกุล ไดกะกุจิ