อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน เกิดเมื่อไหร่?
อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน () เป็นนักปรัชญา นักคณิตศาสตร์และนักเศรษฐศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงในเรื่อง"หลักหน่วยสุดท้ายดั้งเดิม" (Proto-Marginalists) คนหนึ่ง โดยงานหลักของเขาจะเป็นงานเขียนทางด้านเศรษฐศาสตร์ ซึ่งเป็นการค้นคว้าใน"หลักคณิตศาสตร์แห่งความมั่งคั่ง" (Principle of Wealth) ซึ่งเป็นทฤษฎีที่ยังไม่มีใครสามารถที่จะล้มล้างได้ในขณะนั้น ทั้งนี้ผลงานเขาก็ยังคงมีอิทธิพลในปัจจุบันด้วย
อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 1801 ในชุมชนเล็ก ๆ นามว่า เกร (Gray) ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ในจังหวัดโอต-โซนของประเทศฝรั่งเศส จบการศึกษาจากโรงเรียนประจำชุมชนเมื่ออายุได้ 15 ปี สี่ปีต่อมาเขาได้ทำงานเป็นเสมียนในสำนักงานของทนายความ ขณะเดียวกันเขาก็ได้เรียนรู้เกี่ยวกับงานทางด้านกฎหมายและปรัชญาควบคู่ไปด้วย ซึ่งได้รับแรงบันดานใจจากการทำงานของเขาที่สำนักทนายความลาปลัส (Laplace) ซึ่งทำให้เขารู้ว่าเขาต้องการที่จะศึกษาทางด้านคณิตศาสตร์ จนกระทั่งเขามีอายุได้ 19 ปี เขาได้สมัครเรียนทางด้านคณิตศาสตร์ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในเมืองเบอซ็องซง และต่อจากนั้นได้สอบผ่านเข้าเรียนต่อในสถาบันที่มีชื่อว่า Normale Supérieure ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงปารีสในปี 1821
จากเหตุผลทางการเมือง ทำให้สถานที่ที่เขาได้ศึกษาอยู่ในขณะนั้นต้องปิดลงในปีต่อมา ซึ่งเขาแก้ปัญหาโดยย้ายไปเรียน ณ มหาวิทยาลัยซอร์บอน (Sorbonne) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่สุดในฝรั่งเศส โดยเรียนในสาขาคณิตศาสตร์ เขาได้ทุ่มเทฝีมืออย่างเต็มที่เพื่อที่จะได้เข้าสังคมปัญญาชนและความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ และเขามีความสนใจเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นทางวิชาการในชั้นเรียน ตลอดจนในห้องรับแขกของนายโชแซฟ ดรอซ (Joseph Droz) นักเศรษฐศาสตร์ ซึ่งในขณะนั้นแนวคิดของเขาได้มีอิทธิพลในสถาบันที่เขาเรียนอย่างมาก โดยมีลากร็องฌ์ (Lagrange) และอาแช็ต (Hachette) เพื่อนร่วมชั้นที่เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ มารี อ็องตวน กงดอร์เซ (Marie Antoine Condorcet) ที่ชักจูงให้เขาเข้าสังคมทางคณิตศาสตร์ และนั่นเป็นการเข้าสังคมที่ทำให้เขาสามารถเชื่อมโยงในเรื่องคณิตศาสตร์ได้มากยิ่งขึ้น ซึ่งนับได้ว่าเขาเป็นนักคณิตศาสตร์ที่มีอายุน้อยเมื่อเทียบกันกับเพื่อนที่เป็นนักคณิตศาสตร์ด้วยกัน
โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์
โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์ (; 25 มกราคม ค.ศ. 1736 - 10 เมษายน ค.ศ. 1813) หรือชื่อเดิมว่า จูเซปเป โลโดวีโก ลากรันจา () เป็นนักคณิตศาสตร์และนักดาราศาสตร์ชาวอิตาลี ผู้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ของเขาในปรัสเซียและฝรั่งเศส ได้สร้างผลงานสำคัญเกี่ยวกับการวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์ไว้มากมาย รวมถึงทฤษฎีจำนวน กลศาสตร์ดั้งเดิม และกลศาสตร์ท้องฟ้า ตามคำแนะนำของออยเลอร์และเดอลอมแบร์ ลากร็องฌ์ได้สืบทอดตำแหน่งของออยเลอร์เมื่อปี ค.ศ. 1766 โดยได้เป็นผู้อำนวยการสาขาคณิตศาสตร์ที่สถาบันวิชาการวิทยาศาสตร์ปรัสเซีย ในกรุงเบอร์ลิน เขาอยู่ที่นี่นานถึง 20 ปี และได้สร้างผลงานต่าง ๆ ไว้เป็นจำนวนมาก รวมถึงได้รับรางวัลด้านวิทยาศาสตร์จากสถาบันวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศสอีกหลายรางวัล
กวนอู
กวนอู เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่อง "สามก๊ก" ที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เกิดเมื่อวันที่ 24 เดือนมิถุนายน จีนศักราชเอี่ยงฮี ปี พ.ศ. 704 ในรัชกาลฮั่นฮวนเต้ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 เดือนกรกฎาคม จีนศักราชเคี่ยงเซ้ง ปี 763 ในรัชกาลฮั่นเหี้ยนเต้ มีชื่อรองว่า "หุนเตี๋ยง" (; ) เป็นชาวอำเภอไก่เหลียง ลักษณะตามคำบรรยายในวรรณกรรมสามก๊ก กวนอูเป็นผู้มีรูปร่างสูงใหญ่ 9 ฟุตจีนหรือประมาณ 6 ศอก ใบหน้าแดงเหมือนผลพุทราสุก นัยน์ตายาวรี คิ้วดั่งหนอนไหม หนวดเครางามถึงอก มีง้าวรูปจันทร์เสี้ยว ยาว 11 ศอก หนัก 82 ชั่ง เป็นอาวุธประจำกายเรียกว่า ง้าวมังกรเขียว หรือง้าวมังกรจันทร์ฉงาย ในจินตนาการของศิลปินมักวาดภาพหรือปั้นภาพให้กวนอูแต่งกายด้วยชุดสีเขียวและมีผ้าโพกศีรษะ กวนอูมีความเชี่ยวชาญและเก่งกาจวิทยายุทธ จงรักภักดี กตัญญูรู้คุณ มีคุณธรรมและซื่อสัตย์เป็นเลิศ
อันโตนีโอ ดา กอร์เรจโจ
อันโตนิโอ อัลเลอกริ ดา คอร์เรจจิโอ หรือ อันโทนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ ( หรือ Antonio da Correggio; ชื่อเมื่อแรกเกิด: ) (สิงหาคม ค.ศ. 1489 - 5 มีนาคม ค.ศ. 1534) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์ คนสำคัญจากปาร์มาในประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและภาพสีน้ำมันทึ่เต็มไปด้วยความรู้สึกสัมผัส (sensuous) การวางองค์ประกอบของภาพเต็มไปด้วยความเคลื่อนไหว ความลวงตาทางทัศนียภาพ และการใช้ความลึก (foreshortening) คอร์เรจจิโอเป็นผู้มาก่อนศิลปะโรโคโคของคริสต์ศตวรรษที่ 18
โกลด มอแน
โกลด มอแน () หรือ อ็อสการ์-โกลด มอแน (; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840 - 5 ธันวาคม ค.ศ. 1926) เป็นจิตรกรลัทธิประทับใจ และเป็นจิตรกรคนสำคัญของประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 มีความสำคัญในการเป็นผู้ริเริ่มศิลปะในลัทธิประทับใจและมีบทบาทสำคัญในปรัชญาและการปฏิบัติของขบวนการนี้ ซึ่งเป็นการวาดภาพจากความประทับใจในสิ่งที่เห็นของผู้วาด (perception) แทนที่จะพยายามทำให้เหมือนจริงตามธรรมชาติ โดยเฉพาะในจิตรกรรมภูมิทัศน์ (Landscape painting)
แอ็นสท์ ลูทวิช เคียร์ชเนอร์
แอ็นสท์ ลูทวิช เคียร์ชเนอร์ (; 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1880 – 15 มิถุนายน ค.ศ. 1938) เป็นจิตรกรและช่างพิมพ์ชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองอชัฟเฟินบวร์ค จักรวรรดิเยอรมัน บิดาเป็นวิศวกรซึ่งต่อมาเป็นอาจารย์สอนสาขาการวิจัยกระดาษ หลังจากที่ครอบครัวของเคียร์ชเนอร์ได้ย้ายถิ่นฐานจากสวิตเซอร์แลนด์ไปยังเมืองเค็มนิทซ์ในประเทศเยอรมนี นับตั้งแต่ ค.ศ. 1901 เขาจึงเริ่มศึกษาวิชาสถาปัตยกรรม ณ วิทยาลัยเทคนิคในเมืองเดรสเดินตามความประสงค์ของบิดา แต่ในเวลาต่อมา เคียร์ชเนอร์และเพื่อนนักศึกษาอีกสามคนคือ ฟริทซ์ ไบลเลอ, เอริช เฮ็คเคิล และคาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ กลับให้ความสนใจกับการสร้างสรรค์ทางด้านจิตรกรรมมากกว่าทางด้านสถาปัตยกรรม พร้อมทั้งได้ร่วมกันตั้งกลุ่มศิลปินดีบรึคเคอในปี ค.ศ. 1905 โดยจุดมุ่งหมายของศิลปินกลุ่มนี้คือ การสร้างสรรค์ผลงานในรูปแบบใหม่ที่แตกต่างจากผลงานในลัทธิธรรมชาตินิยมและลัทธิประทับใจอย่างสิ้นเชิง โดยเน้นการใช้รูปทรงและสีเป็นองค์ประกอบ รวมทั้งใช้ความฉับพลันที่ไร้การเสแสร้งเป็นหลักในการสร้างสรรค์ เพื่อเป็นสื่อในการแสดงออกถึงความรู้สึกที่มีต่อสังคมสมัยใหม่ในเวลานั้น
อันโตนิโอ ปินโต
คุณพ่ออันโตนิโอ ปินโต ( "อังตอนีอู ปินตู") หรือ อ็องตวน ปินโต (; ค.ศ. 1664 – 24 สิงหาคม ค.ศ. 1696) ส่วนบันทึกโกษาปานเรียก อันตน เป็นบาทหลวงชาวสยามเชื้อสายเบงกอล และเป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวสยามคนแรก
ฌ็อง-โอกุสต์-ดอมีนิก แอ็งกร์
แอ็งกร์เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1780 ในจังหวัดตาร์เนการอน ประเทศฝรั่งเศส และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1867 ที่ปารีส แอ็งกร์ถือว่าตนเองเป็นจิตรภาพประวัติศาสตร์ตามแบบนีกอลา ปูแซ็ง และฌัก-หลุยส์ ดาวิด (Jacques-Louis David) แต่ในบั้นปลายความสามารถในการเขียนภาพเหมือนภาพเหมือนทั้งภาพเขียนและการวาดเส้นเป็นสิ่งที่ทำให้แอ็งกร์เป็นที่รู้จัก
ปอล โกแก็ง
เออแฌน อ็องรี ปอล โกแก็ง (, 7 มิถุนายน ค.ศ. 1848 - 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1903) เป็นจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลังชาวฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน
คริส คอร์เนลล์
คริส คอร์เนลล์ (; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1964 – 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2017) เป็นนักดนตรีและนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักดีในฐานะนักร้องนำวงและซาวด์การ์เดน และออดิโอสเลฟ เคยคว้ารางวัลแกรมมีมาแล้วถึงสองครั้ง และยังเป็นที่รู้จักในผลงานเดี่ยวของเขาอีกด้วย เริ่มมีผลงานบันทึกเพลงมาตั้งแต่ปี 1991 กับ Temple of the Dog วงดนตรีอันเป็นอนุสรณ์ระลึกถึงเพื่อนของเขา แอนดรูว์ วูด
อูว์เกอโน
จำนวนของอูว์เกอโนต์สูงสุดประมาณเกือบสองล้านคนในปี 1562 โดยส่วนใหญ่กระจุกอยู่ส่วนใต้และตะวันตกของประเทศฝรั่งเศส เมื่ออูว์เกอโนต์มีอิทธิพลและแสดงออกซึ่งศรัทธาของพวกตนอย่างเปิดเผยมากขึ้น ความเป็นปรปักษ์ของคาทอลิกก็เติบโตขึ้นด้วย แม้มีการผ่อนปรนทางการเมืองและพระราชกฤษฎีกาการยอมรับความต่างทางศาสนาจากพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส มีความขัดแย้งทางศาสนาหลายครั้งตามมา เรียก สงครามศาสนาฝรั่งเศส ซึ่งสู้รบกันเป็นพัก ๆ ตั้งแต่ปี 1562 ถึง 1598 อูว์เกอโนต์มีแฌน ดาเบร (Jeanne d'Albret) และพระราชโอรส อนาคตพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส และเจ้ากองเด สงครามยุติด้วยพระราชกฤษฎีกานองซ์ ซึ่งให้อัตตาณัติศาสนา การเมืองและทหารพอสมควรแก่อูว์เกอโนต์
นีกอลา เลออนาร์ ซาดี การ์โน
นีกอลา เลออนาร์ ซาดี การ์โน (; 1 มิถุนายน ค.ศ. 1796 - 24 สิงหาคม ค.ศ. 1832) เป็นนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส และนายช่างวิศวกรประจำกองทัพ ซึ่งคิดค้นทฤษฎีเครื่องจักรความร้อนได้สำเร็จจริง จากงานวิจัยเรื่อง "Reflections on the Motive Power of Fire" ในปี ค.ศ.1824 ปัจจุบันทฤษฎีนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "วัฏจักรการ์โน" เป็นผู้วางรากฐานกฎข้อที่สองของเทอร์โมไดนามิกส์ หรืออาจกล่าวได้ว่าเขาเป็นนักอุณหพลศาสตร์คนแรกของโลก ซึ่งคิดค้นหลักการพื้นฐานต่าง ๆ มากมายเช่น ประสิทธิภาพการ์โน ทฤษฎีการ์โน เครื่องจักรความร้อนการ์โน เป็นต้น
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง (; 14 มิถุนายน ค.ศ. 1736 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 1806) เป็นนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส รู้จักกันดีในฐานะผู้วางกฎว่าด้วยแรงระหว่างประจุ ซึ่งต่อมาชื่อของเขาได้ใช้เป็นหน่วยเอสไอสำหรับประจุไฟฟ้า คือ คูลอมบ์ (C)
เรอเนแห่งอ็องฌู
เรอเนแห่งอองชู หรือ พระเจ้าเรอเนที่ 1 แห่งอองชู หรือ เรอเนที่ 2 ดยุกแห่งลอร์แรน (, ) (16 มกราคม ค.ศ. 1409 - 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1480) เรอเนเป็นพระราชโอรสของหลุยส์ที่ 2 แห่งอองชูและโยลันเดอแห่งอารากอน เรอเนทรงมีบรรดาศักดิ์ต่างที่รวมทั้ง:เรอเนเป็นพระราชบิดาของมาร์กาเร็ตแห่งอองชู สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ
กวารีโน กวารีนี
กามิลโล-กวารีโน กวารีนี () เกิดที่โมดีนาเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1624 เสียชีวิตที่มิลานเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค. ศ. 1683 เป็นสถาปนิกชาวอิตาลีของสถาปัตยกรรมแบบบาโรกแบบพีดมอนต์ นอกจากจะมีผลงานที่ตูรินแล้ว กวารีนียังมีอิทธิพลและผลงานในประเทศอื่น ๆ ในทวีปยุโรปรวมทั้งในประเทศฝรั่งเศส ประเทศโปรตุเกส และซิซิลี
เอลปิดิโอ กีริโน
เอลปิดิโอ ริเวรา กีริโน (16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2433 - 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499) เป็นนักการเมืองฟิลิปปินส์เชื้อสายอิโลกาโน และเป็นประธานาธิบดีคนที่ 6 แห่งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 17 เมษายน พ.ศ. 2491 ถึง 30 ธันวาคม พ.ศ. 2496
วิกตอร์ อูโก
อูโกในวัยเยาว์ก็เป็นเหมือนกับนักเขียนอายุน้อยคนอื่น ๆ ในยุคเดียวกัน เขาได้รับอิทธิพลอย่างมากจากฟร็องซัว-เรอเน เดอ ชาโตบรีย็อง นักเขียนผู้โดดเด่นและน่าหลงใหลซึ่งมีบทบาทสำคัญต่อการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมในยุคจินตนิยม และเป็นสัญลักษณ์แห่งวรรณกรชั้นเลิศของฝรั่งเศสในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 อูโกถึงกับตั้งปณิธานว่า จะต้องเป็นเหมือนชาโตบรีย็อง มิฉะนั้นก็ไม่เป็นอะไรเลย ชีวิตของอูโกคล้ายคลึงกับชาโตบรีย็องในหลายด้าน ในเวลาต่อมา อูโกก็กลายเป็นผู้มีบทบาทสำคัญต่อวรรณกรรมยุคจินตนิยม และเข้าไปเกี่ยวข้องกับการเมืองในฐานะผู้นำแนวคิดสาธารณรัฐนิยม จนกระทั่งจำต้องลี้ภัยไปนอกประเทศจากการเคลื่อนไหวทางการเมืองของตน
ออร์กัญญา
อันเดรอา ออร์ชานยา หรือเรียกสั้นๆ ว่า ออร์ชานยา () (ราว ค.ศ. 1308 - 25 สิงหาคม ค.ศ. 1368) เป็นจิตรกร, ประติมากร และ สถาปนิกของยุคกอธิคชาวอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง, ฉากแท่นบูชา
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
พระเจ้าอองรีที่ 2 สิ้นพระชนม์ระหว่างการประลองดาบในการทำสนธิสัญญากาโต-กังเบรซี พระเจ้าฟรองซัวที่ 2 ครองราชย์แทน พระเจ้าฟรองซัวทรงอภิเษกกับราชินีมารีที่เพิ่งหลบหนีมาจากสกอตแลนด์เพราะถูกยึดอำนาจ พระปิตุลา คือ ดยุคแห่งกีส เข้ามามีอำนาจปกครองบ้านเมือง ตระกูลกีสเป็นตระกูลที่คาทอลิกจัด ต่อต้านโปรเตสแตนต์ทุกประเภท กดขี่พวกอูเกอโนต์ ในค.ศ. 1560 พระเจ้าฟรองซัวสิ้นพระชนม์ พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 ขึ้นครองราชย์แต่ยังพระเยาว์ พระนางแคทเธอรีน เดอ เมดีชี พระมารดาสำเร็จราชการแทน พระนางทรงพยายามทุกวิถีทางที่จะอยู่รอดท่ามกลางความขัดแย้งทางการเมือง ระหว่างตระกูลกีสคาทอลิกจัด และตระกูลบูร์บงอูเกอโนต์ พระนางคัทเทอรีนทรงให้เสรีภาพทางศาสนาแก่พวกอูเกอโนต์ในค.ศ. 1562 เพื่อคานอำนาจตระกูลกีส ตระกูสกีสไม่พอใจกดดันให้พระนางยกเลิกกฤษฎีกา สงครามศาสนาฝรั่งเศส จึงปะทุขึ้น
อี อึน
มกุฎราชกุมารอึยมินประสูติเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2440 ณ พระราชวังท็อกซู เป็นพระราชโอรสลำดับที่เจ็ดในจักรพรรดิโคจงกับพระสนมอ็อมแห่งย็องว็อล (มีชื่อตัวว่าอ็อม ซ็อน-ย็อง หลังสิ้นพระชนม์สถาปนาขึ้นเป็นพระชายาซุนฮ็อน) พระองค์มีพระเชษฐาต่างชนนีซึ่งเป็นที่รู้จักสองพระองค์คือจักรพรรดิซุนจงและเจ้าชายอีฮวา ต่อมาเจ้าชายอึนได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าชายย็อง ในปี พ.ศ. 2443 และเป็นมกุฎราชกุมารในปี พ.ศ. 2450 ตามลำดับ แม้ว่าพระองค์จะมีพระชันษาอ่อนกว่าเจ้าชายอีฮวา แต่ฐานเสียงสนับสนุนเจ้าชายอีฮวาในราชสำนักนั้นไม่สู้ดีนัก เนื่องจากพระสนมชังพระชนนีของเจ้าชายอีฮวาถึงแก่อนิจกรรมไปก่อนหน้า
เออแฌน เดอลาครัว
สำหรับเดอลาครัว คริสต์ทศวรรษ 1820 เป็นเวลาสับสนของการค้นพบตัวเองทางศิลปะ ปารีสกลายเป็นศูนย์กลางของการเคลื่อนไหวแบบโรแมนติก วิกตอร์ อูโก (Victor Hugo) สเตนดาล (Stendhal) อเล็กซานเดอร์ ดูมาส์ ผู้พ่อ (Alexandre Dumas senior) ทั้งหมดอยู่ที่นี่ และจิตรกรเดอลาครัวตอนนั้นอยู่ในเขตระหว่างแม่น้ำแซนกับแซ็ง-แฌร์แม็ง-เด-เพร (Saint-Germain-des-Prés) และจากหลายนิทรรศการ เขาทนทุกข์ทรมานจากความเศร้าใจอย่างหนักและความสงสัยในตัวเอง
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง
กูลงเกิดที่เมืองอ็องกูแลม (Angoulême) ประเทศฝรั่งเศส ในครอบครัวที่มีฐานะดี มีบิดาชื่ออ็องรี กูลง ซึ่งเป็นผู้ตรวจการสวนหลวงในเมืองมงเปอลีเย มารดาของเขาชื่อแคทเทอรีน บาเช ซึ่งมาจากครอบครัวค้าขนสัตว์
เจ้าหญิงอองตัวแนตแห่งโมนาโก
เจ้าหญิงอองตัวแนตแห่งโมนาโก, บารอนเนสแห่งเมสซี และเคานท์เตสแห่งโปลีญัก (ประสูติ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1920 - สิ้นพระชนม์ 18 มีนาคม ค.ศ. 2011) พระราชธิดาในเจ้าหญิงชาลอตต์ ดัชเชสแห่งวาเลนตินัว กับเจ้าชายปีแยร์ ดยุกแห่งวาเลนตินัว เป็นพระครรโภทรเชษฐภคิณีของเจ้าชายเรนิเยที่ 3 แห่งโมนาโก และมีศักดิ์เป็นพระปิตุจฉาในเจ้าชายอัลแบร์ที่ 2 แห่งโมนาโก เจ้าชายองค์อธิปัตย์คนปัจจุบัน อย่างไรก็ตามพระองค์ถือเป็นเชื้อพระวงศ์ ที่มิใช่พระบรมวงศานุวงศ์ของโมนาโก และไม่มีสิทธิในการสืบทอดราชบัลลังก์หลังจากการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลในปี ค.ศ. 2002 รวมถึงพระโอรส-ธิดาทั้งของพระองค์ ซึ่งไม่มียศบารอน-บารอนเนสตามพระมารดา และการใช้นามสกุล เดอ เมสซี
อาร์เธอร์ แมคโดนัลด์
อาร์เธอร์ บรูซ แมคโดนัลด์ () เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ณ เมืองซิดนีย์ รัฐโนวาสโกเชีย เป็นนักฟิสิกส์ชาวแคนาดา ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการศูนย์สังเกตการณ์นิวตริโนซัดบิวรีในรัฐออนแทรีโอ แมคโดนัลด์เป็นผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ประจำปี พ.ศ. 2558 ร่วมกับทะกะอะกิ คะจิตะ นักฟิสิกส์ชาวญี่ปุ่น ในฐานะ "การค้นพบปรากฏการณ์การแกว่งของนิวตริโน ซึ่งชี้ให้เห็นว่านิวตริโนนั้นมีมวล"
มารี อ็องตัวแน็ต
ในที่สุด เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2321 (ค.ศ. 1778) มารี อ็องตัวแน็ตได้มีประสูติกาลพระธิดาองค์แรก ที่มีพระนามว่า มารี-เตแรสแห่งฝรั่งเศส (ชาตะ พ.ศ. 2321 - มรณะ พ.ศ. 2394) หรือมีชื่อเล่นว่า "มาดามรัวยาล" และเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2324 (ค.ศ. 1781) ก็ถึงคราวให้กำเนิดเจ้าชายหลุยส์-โจเซฟ มกุฎราชกุมาร แต่ประสูติกาลเหล่านี้ไม่ได้ส่งผลดีแก่พระนางมารี อ็องตัวแน็ต เนื่องจากมีผู้กล่าวหาว่าโอรสธิดานั้นไม่ได้มีเชื้อสายของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 พระนางได้หันกลับมาใช้ชีวิตที่สนุกสนานเช่นเดิมอย่างรวดเร็ว และได้เฝ้าดูการก่อสร้างหมู่บ้านชนบทที่พระราชวังแวร์ซาย ให้เป็นฟาร์มขนาดเล็กที่พระนางเชื่อว่าทำให้ได้ค้นพบชีวิตชาวนาอันผาสุก ต่อมาเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2328 (ค.ศ. 1785) พระนางได้ให้กำเนิดพระโอรสองค์ที่สอง มีพระนามว่าเจ้าชายหลุยส์-ชาร์ล ดำรงตำแหน่งดยุกแห่งนอร์มงดี
อ็องตวน หลุยส์
อ็องตวน หลุยส์ (; 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1723 – 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1792) เกิดที่เมืองแม็ส เป็นศัลยแพทย์และนักสรีรวิทยาชาวฝรั่งเศส 
หลุยส์ได้รับการอบรมด้านวิชาการแพทย์จากพ่อของเขาซึ่งเป็นศัลยแพทย์ ณ โรงพยาบาลทหารในท้องถิ่น ในขณะเป็นหนุ่มเขาได้ย้ายไปอยู่ที่กรุงปารีสโดยรับหน้าที่เป็น ณ โรงพยาบาลซาลแปเทรียร์ () ใน ค.ศ. 1750 เขาได้รับตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ด้านสรีรวิทยาซึ่งเขาได้ดำรงตำแหน่งนี้เป็นเวลา 40 ปี หลังจากนั้นก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเลขาธิการของราชบัณฑิตยสถานศัลยศาสตร์ () โดยมีวาระตลอดชีพ
เออร์เนสต์ บอร์กไนน์
เออร์เนสต์ บอร์กไนน์ (; 24 มกราคม ค.ศ. 1917 – 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2012) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวอเมริกันที่ปรากฏตัวอยู่ในอาชีพการแสดงมากว่า 6 ทศวรรษ มีผลงานการแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ทั้งหมด 178 เรื่อง ระหว่างปี ค.ศ. 1951–2012 เขาเริ่มมีชื่อเสียงหลังจากแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "ชั่วนิรันดร์" (1953) ที่นำแสดงโดยเบิร์ต แลนแคสเตอร์ จนในปี ค.ศ. 1955 บอร์กไนน์กวาดรางวัลด้านการแสดงในสาขานักแสดงนำจาก 5 สถาบัน รวมถึงรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตา และรางวัลลูกโลกทองคำ จากผลงานการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Marty" (1955)
เกนโจ กูลาน
เกนโจ กูลาน () เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2512 เขาเป็นศิลปินผู้มีกรอบและแนวความคิดเป็นของตนเอง ปัจจุบันเขาพักอาศัยอยู่ในนครอิสตันบูล ประเทศตุรกี นอกจากเขาจะสร้างผลงานศิลปะด้วยการเพ้นท์ภาพและการแกะสลักภาพแล้ว เขายังได้ติดตั้งสื่อที่มีความแปลกใหม่ในการแสดงผลงานศิลปะของเขาอีกด้วย กูลาน จบการศึกษาจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัย Bosphorus หลังจากนั้นได้ศึกษาต่อปริญญาโทในคณะศิลปศาสตร์ สาขาสื่อสารมวลชนมหาวิทยาลัย New School นครนิวยอร์ก กูลาน มีผลงานการจัดแสดงนิทรรศการงานศิลปะตามที่ต่าง ๆ มากมาย เช่น กรุงเบอร์ลิน โซล กรุงเอเธนส์ และได้รับรางวัลอีกหลายรางวัล อาทิ BP, Lions, EMAF นอกจากนี้ กูลาน ได้ยังถูกเสนอชื่อเพื่อรับรางวัล European ศิลปะ prize ในปี 2011 อีกด้วย ปัจจุบัน กูลาน เป็นอาจารย์สอนอยู่ที่ Mimar Sinan Academy ในนครอิสตันบูล
จักรพรรดิวิแต็ลลิอุส
เอาลุส วิแต็ลลิอุส แกร์มานิกุส เอากุสตุส (; 24 กันยายน ค.ศ. 15 – 22 ธันวาคม ค.ศ. 69) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิออโทเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 69 จนถึงวันที่ 22 ธันวาคมของปีเดียวกัน วิแต็ลลิอุสขึ้นครองราชย์ในปีของสงครามกลางเมืองที่เรียกว่าปีสี่จักรพรรดิ (Year of the four emperors) วิแต็ลลิอุสเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่ใช้ตำแหน่ง “เยอรมานิคุส” ในชื่อแทนที่ “คาเอซาร์” เพราะเป็นตำแหน่งที่มาเสียชื่อไปการกระทำของจักรพรรดิเนโร
อึชตาดูโนวู (โปรตุเกส)
โปรตุเกสเข้าร่วมสหประชาชาติในปี พ.ศ. 2498 และเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งของ เนโท (พ.ศ. 2492), โออีซีดี (พ.ศ. 2504) และ เอฟตา (พ.ศ. 2503) ในปี พ.ศ. 2511 Marcelo Caetano ได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้ารัฐบาลคนใหม่ เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2517 การปฏิวัติคาร์เนชันในลิสบอนการทำรัฐประหารโดยทหารฝ่ายซ้ายโปรตุเกสและคณะกองกำลังแห่งชาติ (MFA) ล้มล้างระบอบการปกครองของอึชตาดูโนวู ตลอดเวลาหลังสงครามโลกครั้งที่สองได้มีการวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลอย่างรุนแรงจากนานาชาติและเรียกร้องให้รัฐบาลโปรตุเกสคืนเอกราชให้แก่อาณานิคม ซึ่งรัฐบาลอึชตาดูโนวูเป็นหนึ่งในรัฐบาลขวาจัดที่ครองอำนาจยาวนานที่สุดแห่งหนึ่งในทวีปยุโรป
กัส แวน แซงต์
กัส กรีน แวน แซงต์ จูเนียร์ () เกิดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน นักเขียนบท ช่างถ่ายภาพ นักดนตรีและนักเขียน เขาเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงประสบความสำเร็จด้านการกำกับสำหรับภาพยนตร์ในปี 1997 เรื่อง "Good Will Hunting" และผลงานในปี 2008 เรื่อง "Milk" และได้รับรางวัลปาล์มดอร์ ในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ปี 2003 ในภาพยนตร์เรื่อง "Elephant"
เคนนี จี
เคนเนธ บรูซ กอลีลิกซ์ () (เกิด: 5 มิถุนายน 1956) รู้จักกันดีในชื่อของ เคนนี จี เป็นนักดนตรีชาวอเมริกันที่เล่นดนตรีแนว adult contemporary และเป่าแซกโซโฟนแนวสมูธแจ๊ส เขาเริ่มประสบความสำเร็จจากอัลบั้มที่ 4 "ดูโอ้โทนส์ (Duotones)" ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ขายได้ถึง 28 ล้านแผ่น จึงทำให้เขามีชื่อเสียงมากในช่วงปี 1980 ผลงานของ เคนนี จี นับเป็นผลงานทางดนตรีที่ประสบความสำเร็จในยอดขายสูงที่สุดในโลก ด้วยยอดขายทั่วโลกมากกว่า 75 ล้านก็อปปี๊
ออทโท สกอร์เซนี
ออทโท สกอร์เซนี(12 มิถุนายน 1908 - 5 กรกฎาคม 1975) เป็นทหารชาวออสเตรียในหน่วยเอสเอส ดำรงตำแหน่งยศเป็นโอแบร์สทุร์มบันน์ฟือแรร์ (พันโท)ในหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง.ในช่วงสงคราม,เขาได้มีส่วนร่วมในการปฏิบัติการ, รวมทั้งภารกิจช่วยเหลือในการปลดปล่อยผู้นำเผด็จการฟาสซิสต์อิตาลี เบนิโต มุสโสลินีออกจากการถูกคุมขัง.สกอร์เซนีได้นำการปฏิบัติการกรีฟ,ซึ่งทหารเยอรมันได้ทำการแทรกซึมเข้าไปในแนวข้าศึกโดยใช้ภาษาของฝ่ายข้าศึก, เครื่องแบบ, และศุลกากร.สำหรับเรื่องนี้ เขาได้ถูกตั้งข้อหากล่าวหาจากศาลทางทหารที่ดาเคาจากการละเมิดอนุสัญญานครเฮก ฉบับปี 1907(พ.ศ. 2450) แต่ได้รับการปล่อยตัว.ในช่วงท้ายสงคราม, เขาได้มีส่วนร่วมในขบวนทหารรบแบบกองโจรคือหน่วยมนุษย์หมาป่า(Werwolf).
ยออาน กูร์กุฟ
โยฮัน มิเกล กูร์คุฟฟ์ () เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสร โอลิมปิก ลียง ใน ดิวิซิยอง เอิง โดยหลักแล้วเขาเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก แต่ในบางครั้งเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวรุกที่ 2 และได้รับกล่าวถึงว่าเป็น "เพลย์เมกเกอร์ที่มีคุณภาพอย่างแท้จริง" ที่มีทักษะส่งผ่านบอล อดีตนักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส ดาวิด ชิโนล่า กล่าวว่า กูร์คุฟฟ์เป็นนักฟุตบอลฝรั่งเศสที่ดีที่สุดในรุ่นของเขา รูปแบบการเล่นและความสามารถของเขาได้รับการเปรียบเทียบกับตำนานนักฟุตบอลฝรั่งเศส อย่าง ซีเนดีน ซีดาน
แอนโทนี ควินน์
แอนโทนี ควินน์ () (21 เมษายน ค.ศ. 1915 - 3 มิถุนายน ค.ศ. 2001) เป็นนักแสดงชาวเม็กซิกัน-อเมริกัน ที่อยู่ในวงการอย่างยาวนาน มีผลงานแสดงภาพยนตร์เป็นจำนวนมาก ตั้งแต่ทศวรรษ 1930 ถึง 2000 ผลงานที่มีชื่อเสียง เช่น "Viva Zapata!" (1952), "La strada" (1956), "The Guns of Navarone" (1961), "Lawrence of Arabia" (1962), "Zorba the Greek" (1964), "Mohammad, Messenger of God" (1977) แอนโทนี ควินน์ได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงประกอบชายสองครั้ง จากเรื่อง "Viva Zapata!" (1952) คู่กับมาร์ลอน แบรนโด และ "Lust for Life" (1956) คู่กับเคิร์ก ดักลาส
อิมมานูเอล คานต์
อิมมานูเอล คานต์ (; 22 เมษายน ค.ศ. พ.ศ. 2267 - 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2347) เป็นนักปรัชญาชาวเยอรมัน จากแคว้นปรัสเซีย ได้รับการยกย่องโดยทั่วไปว่า เป็นนักคิดที่มีอิทธิพลมากที่สุดของยุโรป และเป็นนักปรัชญาคนสำคัญคนสุดท้ายของยุคแสงสว่าง เขาสร้างผลกระทบที่สำคัญไปถึงนักปรัชญาสายโรแมนติกและสายจิตนิยม ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 งานของเขาเป็นจุดเริ่มของเฮเกิล
จังหวัดโอต-การอน
โอต-การอนเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดล็องก์ด็อก
วิกตอร์ กรีญาร์
ฟร็องซัว โอกุสต์ วิกตอร์ กรีญาร์ (; 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1871 – 13 ธันวาคม ค.ศ. 1935) เป็นนักเคมีชาวฝรั่งเศส เกิดที่เมืองแชร์บูร์ กรีญาร์เข้าเรียนด้านคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยลียงก่อนจะเปลี่ยนไปเรียนเคมี ต่อมาในปี ค.ศ. 1900 เขาค้นพบปฏิกิริยากรีญาร์ (Grignard reaction) ซึ่งเป็นการเติมตัวทำปฏิกิริยากรีญาร์ลงในหมู่คาร์บอนิลของอัลดีไฮด์หรือคีโตน ปฏิกิริยานี้ทำให้สามารถเตรียมสารประกอบอินทรีย์ได้โดยใช้สารตั้งต้นเพียงเล็กน้อย ในปี ค.ศ. 1910 กรีญาร์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยน็องซี และได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีร่วมกับปอล ซาบัตเย (Paul Sabatier) ในอีกสองปีต่อมา ช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาศึกษาการสงครามเคมีและมีส่วนในการพัฒนาแก๊สฟอสจีนและแก๊สมัสตาร์ด
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง
ต่อมา ครั้นกูลงอายุได้ 45 ปี เขาจึงกลับมายังกรุงปารีส และได้รับตำแหน่งเป็นแอ็งต็องด็องเดโซเซฟงแตน (intendant des eaux et fontaines) หรือ "ผู้ตรวจการทางน้ำและน้ำพุ" จากนั้นไม่นานเขาก็เกษียณตัวเองไปอาศัยในบ้านเล็ก ๆ ที่เมืองบลัว (Blois) ต่อมาไม่นานรัฐบาลปฏิวัติก็เรียกตัวเขาไปร่วมประชุมบัญญัติหน่วยวัด ซึ่งในเวลาต่อมาได้เป็นรากฐานของระบบหน่วยระหว่างชาติ ไม่นานนักหลังจากนั้นเขาก็ถึงแก่กรรม
วิกตอร์ อูโก
อูโกหนุ่มตกหลุมรักกับเพื่อนในวัยเด็กชื่อ อาแดล ฟูเช โดยที่แม่ของเขาไม่เห็นชอบด้วย เขาแอบหมั้นกับเธออย่างลับๆ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1821 เขาจึงได้แต่งงานกับเธออย่างเปิดเผยในปี ค.ศ. 1822 ทั้งสองมีบุตรชายคนโตชื่อ เลออปอล เกิดเมื่อ ค.ศ. 1823 แต่เสียชีวิตตั้งแต่ยังเป็นทารก หลังจากนั้นอูโกมีบุตรอีก 4 คนคือ เลออโปลดีน (เกิด 28 สิงหาคม ค.ศ. 1824) ชาร์ล (เกิด 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1826) ฟร็องซัว-วิกตอร์ (เกิด 28 ตุลาคม ค.ศ. 1828) และอาแดล (เกิด 24 สิงหาคม ค.ศ. 1830)
เจ้าชายโอโด ดยุกแห่งอ็องกูแลม
เจ้าชายโอโด ดยุกแห่งอ็องกูแลม ()
เจ้าชายโอโด ดยุกแห่งอ็องกูแลม ประสูติเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2511 ณ ประเทศฝรั่งเศส ทรงเป็นพระบุตรและพระโอรสพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายเฮนรี เคานต์แห่งปารีส (ประสูติ ค.ศ. 1933) และ ดัชเชสมาเรีย-เทเรซาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ซึ่งขณะพระองค์ประสูตินั้นพระบิดาและพระมารดาทรงหย่ากันแล้ว
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง
ผลงานของเขานอกเหนือจากกฎของกูลงแล้ว ยังมีผลงานการออกแบบผนังที่ป้อมบูร์บงซึ่งยังคงมาจนถึงปัจจุบัน
อ็องรี รูโซ
อ็องรี ฌูว์เลียง เฟลิกซ์ รูโซ (; 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1844 - 2 กันยายน ค.ศ. 1910) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของสมัยอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีลักษณะการเขียนแบบศิลปะนาอีฟ (Naïve art) และ แบบบรรพกาลนิยม (Primitivism) รูโซเป็นที่รู้จักกันว่า “Le Douanier” (เจ้าหน้าที่ศุลกากร) ตามหน้าที่การงาน ระหว่างที่มีชีวิตอยู่รูโซก็ถูกเย้ยหยัน แต่ต่อมาก็เป็นที่นับถือในการที่เป็นผู้สอนตนเองผู้เป็นอัจฉริยะผู้เขียนภาพที่มีคุณภาพสูง
เอดินซอน กาบานิ
เอดินซอน โรเบร์โต กาบานิ โกเมซ () หรือคนทั่วไปเรียกเขาว่า เอดินซอน กาบานิ เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 ในเมืองซัลโต ประเทศอุรุกวัย เป็นนักฟุตบอลชาวอุรุกวัย ปัจจุบันเล่นให้กับปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ในลีกเอิง ประเทศฝรั่งเศสและฟุตบอลทีมชาติอุรุกวัยในชุดปัจจุบัน โดยเขาเล่นในตำแหน่งกองหน้า
บรอนซีโน
แอกโนโล ดี โคสิโม หรือ บรอนซิโน (ภาษาอังกฤษ: Agnolo di Cosimo หรือที่รู้จักกันในนาม Bronzino) (17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1503 - 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1572) เป็นจิตรกรสมัยแมนเนอริสม์คนสำคัญของฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 บรอนซิโนมีความเชี่ยวชาญในการเขียนภาพสีน้ำมัน และจิตรกรรมฝาผนัง
ออร์สัน สก็อต การ์ด
การ์ดเริ่มอาชีพนักเขียนของเขาด้วยการเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ (เช่น "Hot Sleep" และ "Capitol") (1 มีนาคม พ.ศ.2494) หลังจากนั้นมักเป็นนิยายแฟนตาซี ("Songmaster") เขาเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากผลงานเรื่อง "เกมพลิกโลก" ("Ender's Game") ที่เป็นหนึ่งในนิยายวิทยาศาสตร์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดนับตั้งแต่การพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528 ทั้ง "เกมพลิกโลก" และนิยายภาคต่อ "วาทกะแด่ผู้ล่วงลับ" ("Speaker for the Dead") ได้รับทั้งรางวัลฮิวโกและรางวัลเนบิวลา ทำให้การ์ดเป็นนักเขียนคนเดียว (เท่าที่ทราบจนถึงปี พ.ศ. 2550) ที่ชนะรางวัลสูงสุดของนิยายวิทยาศาสตร์สองรางวัลพร้อมกันในปีติดกัน การ์ดได้เขียนเรื่องราวต่อเนื่องกันเป็นลำดับ ด้วยเรื่อง "Xenocide", "Children of the Mind", "Ender's Shadow", "Shadow of the Hegemon", "Shadow Puppets", และในปี พ.ศ. 2548 เรื่อง "Shadow of the Giant" การ์ดได้ประกาศว่า "เกมพลิกโลก" จะได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ ("ดู เกมพลิกโลก (ภาพยนตร์)").
อันตอนี เกาดี
อันตอนี เกาดี อี กูร์แน็ต (; 25 มิถุนายน ค.ศ. 1852-10 มิถุนายน ค.ศ. 1926) เป็นสถาปนิกชาวกาตาลา ประเทศสเปน ที่มีส่วนในการเคลื่อนไหวในแบบมูดาร์นิซมา (นวยุคนิยมแบบกาตาลา) และมีชื่อเสียงเรื่องงานออกแบบที่มีความเป็นเอกลักษณ์และเป็นตัวของตัวเองอย่างสูง ตัวอย่างเช่น ซากราดาฟามิลิอา
วอร์เนอร์ แบ็กซ์เตอร์
วอร์เนอร์ เลอรอย แบ็กซ์เตอร์ (; เกิด 29 มีนาคม ค.ศ. 1889) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักในบทบาท "เดอะ ซิสโก้ คิด" ในภาพยนตร์เรื่อง "In Old Arizona" (1929) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม เป็นคนที่สอง รองจาก เอมีล ยันนิงส์ เขามักจะได้รับบทเป็นคนเจ้าชู้และโจรหลายครั้ง แต่ในช่วงทศวรรษ 1930 เขาก็มีบทบาทที่หลากหลาย วอร์เนอร์มีการแสดงภาพยนตร์เงียบที่โดดเด่นในเรื่อง "The Great Gatsby" (1926) และ "The Awful Truth" (1925) ทำให้แบ็กซ์เตอร์มีชื่อเสียงมากขึ้น แต่ผลงานที่ทำให้เขามีชื่อเสียงมากที่สุดคือ "In Old Arizona" (1929), "42nd Street" (1932), "Slave Ship" (1937), "Kidnapped" (1938) และ "The Stolen Jools" (1931) ในปี 1940 เขาเป็นที่รู้จักกันดีในบทบาท "ดร.โรเบิร์ต ออร์ดเวย์" ในภาพยนตร์ชุด "Crime Doctor"
โอตโต ฟัน เฟน
โอตโต ฟัน เฟน () หรือ อ็อกตาวิอุส ไวนิอุส (; ราว ค.ศ. 1556 - 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1629) เป็นจิตรกรและนักวาดลายเส้นชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ฟัน เฟนทำงานส่วนใหญ่ในบริเวณแอนต์เวิร์ปและบรัสเซลส์ และเป็นที่รู้จักกันว่ามีห้องเขียนภาพใหญ่โตในแอนต์เวิร์ปที่สร้างงานหนังสือประกอบภาพเอ็มเบล็ม (Emblem book) หลายเล่ม และเป็นอาจารย์ของเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ระหว่างปี ค.ศ. 1594/1595 ถึงปี ค.ศ. 1598 บทบาททางด้านความรู้เกี่ยวกับลัทธิมนุษยนิยมคลาสสิกมีอิทธิพลต่อมาในงานเขียนของรือเบินส์ ผู้ที่ต่อมาก็กลายเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญในด้านเดียวกัน
อุมแบร์โต บอชโชนี
อุมแบร์โต บ็อชชิโอนี () (19 ตุลาคม ค.ศ. 1882 - 17 สิงหาคม ค.ศ. 1916) เป็นจิตรกรและประติมากรชาวอิตาลีของขบวนการอนาคตนิยมของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 งานของบ็อชชิโอนีแสดงถึงความเคลื่อนไหว (dynamism), ความรวดเร็ว และ เทคโนโลยี
โพลิเซียโน
โพลิเซียโน หรือ โพลิเชียน หรือ อันเจโล อัมโบรจินิ หรือ อักโนโล โพลิเซียโน (, ) (14 กรกฎาคม ค.ศ. 1454 – 24 กันยายน ค.ศ. 1494) ชื่อ “โพลิเซียโน” มาจากชื่อเมืองเกิดมอนเตพุลเชียโน () โพลิเซียโนเป็นนักปราชญ์สาขาคลาสสิก กวี และนักประพันธ์ชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยา และเป็นผู้หนึ่งที่มีบทบาทในการรื้อฟื้นภาษาละติน โพลิเซียโนเขียนโคลง “Manto” ในคริสต์ทศวรรษ 1480 สำหรับเป็นบทนำในการให้คำสอนเกี่ยวกับ “เวอร์จิล”
การ์ลา บรูนี
การ์ลา บรูนีเกิดเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2510 ที่เมืองโตริโน ประเทศอิตาลี เป็นทายาทของบริษัทอุตสาหกรรมยาง CEAT ซึ่งก่อตั้งโดยปู่ของเธอ วีร์จีนิโอ บรูนี เตเดสคี และถูกขายต่อโดยอัลแบร์โต พ่อเลี้ยงของเธอ ให้แก่บริษัทปิเรลลี่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ครอบครัวของเธอย้ายไปอยู่ที่ประเทศฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2516 ซึ่งเป็นที่เชื่อกันว่า พวกเขาหลบหนีการลักพาตัวของกองทหารแดง ("Brigate Rosse" - กลุ่มก่อการร้ายสายมาร์กซิสต์-เลนินนิสต์ในประเทศอิตาลีช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970) การ์ลา บรูนีได้เติบโตขึ้นในประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่อายุเพียง 5 ขวบ และเข้าศึกษาที่โรงเรียนประจำที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และกลับมายังกรุงปารีสเพื่อเรียนศิลปะและสถาปัตยกรรม แต่ทว่าเมื่ออายุได้เพียง 19 ปีก็เลิกศึกษาต่อและมาเป็นนางแบบอาชีพ
เลอกอร์บูซีเย
เลอกอร์บูซีเย () เป็นนามแฝงของ ชาร์ล-เอดูอาร์ จาเนอเร-กรี (Charles-Édouard Jeanneret-Gris) สถาปนิก นักผังเมือง มัณฑนากร จิตรกร และนักเขียน เกิดเป็นชาวสวิสในภูมิภาคที่ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการ แต่แปลงสัญชาติเป็นชาวฝรั่งเศสเมื่ออายุ 43 ปี เกิดที่เมืองโช-เดอ-ฟง (Chaux-de-Fonds) ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1887 และเสียชีวิตที่เมือง รอกเกอบรุน-กัป-มาร์ตัง (Roquebrune-Cap-Martin) เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1965
อังตอนีอู กูแตรึช
อังตอนีอู มานูแอล ดือ ออลีไวรา กูแตรึช (; เกิดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2492) เป็นเลขาธิการสหประชาชาติ คนที่ 9 โดยได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2560 ก่อนที่จะเข้ารับตำแหน่ง อังตอนีอูเป็นนักการเมืองชาวโปรตุเกสซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโปรตุเกสระหว่างปี พ.ศ. 2538–2545 เขาดำรงตำแหน่งข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558
กึนเทอร์ กรัสส์
กึนเทอร์ วิลเฮลม์ กรัสส์ () (16 ตุลาคม พ.ศ. 2470 – 13 เมษายน พ.ศ. 2558) เป็นนักเขียนและนักเขียนบทละครชาวเยอรมันคนสำคัญ ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1999 กรัสส์เกิดที่นครรัฐอิสระดานซิก (ปัจจุบันคือ กดัญสก์ ประเทศโปแลนด์) ในปี ค.ศ. 1945 กรัสส์เดินทางมายังเยอรมนีตะวันตกในฐานะผู้ลี้ภัย แต่ในนวนิยายที่เขียนกรัสส์มักจะกลับไปเขียนถึงดานซิกในวัยเด็ก
จักรพรรดิกาลิกุลา
กาลิกุลา () เป็นชื่อเล่นยอดนิยมที่ใช้เรียก กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ เอากุสตุส แกร์มานิกุส (; 31 สิงหาคม ค.ศ. 12 – 24 มกราคม ค.ศ. 41) ผู้ดำรงตำแหน่งจักรพรรดิโรมันระหว่างปี ค.ศ. 37–41
อ็องเดร-มารี อ็องแปร์
อ็องแปร์เกิดวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1775 ที่เมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส เขามีความสนใจด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์เป็นอย่างมาก ในภายหลังอ็องแปร์ได้เป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง ก่อนที่จะมาสอนคณิตศาสตร์และดาราศาสตร์ในระดับชั้นมัธยม และ 2 ปีต่อมา เขาได้เป็นศาสตราจารย์สอนวิชาแคลคูลัสเชิงวิเคราะห์และกลศาสตร์ ที่โรงเรียนโปลีเทคนิคแห่งฝรั่งเศส ที่แห่งนี้เอง ที่เขาได้เริ่มการทดลอง ในค.ศ. 1809 เขาได้เผยแพร่ผลงานของเขาในด้านคณิตศาสตร์ เคมี และชีววิทยา จากผลงานนี้ ส่งผลให้เขาได้รับเชิญเป็นสมาชิกของสถาบันศิลปะและวิทยาศาสตร์ (Institute of Art and Science) และได้รับเลือกเป็นหัวหน้าภาควิชาคณิตศาสตร์
ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์
ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์ (; 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2383 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2462) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศส เป็นที่รู้กันว่าเขาคือหนึ่งในศิลปินในกลุ่มอิมเพรสชันนิสม์ที่ให้ความสำคัญกับการใช้สีสันที่สะท้อนอารมณ์ความรู้สึกของศิลปินในแบบฉับพลัน งานของเรอนัวร์ ส่วนมากจะเน้นที่สวยงาม อ่อนหวานของธรรมชาติและผู้หญิง ภาพของเรอนัวร์ยังสะท้อนวิถีชีวิตและวิพากษ์ระบบศักดินาของฝรั่งเศสช่วงปลายศตวรรษที่ 18
โอสมานี ควนโตเรนา
โอสมานี ควนโตเรนา ปอร์โตวโด (; 12 สิงหาคม ค.ศ. 1985 —) เป็นนักวอลเลย์บอลชาวคิวบาที่โอนสัญชาติเป็นอิตาลี ผู้ทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรกูชีเนลูเบตเรอีอาในอิตาลี
ชาร์ล กูโน
ในปี พ.ศ. 2402 (ค.ศ. 1859) อุปรากรเรื่อง "เฟาสท์" ซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ของเขา ก็ได้ถูกนำออกแสดงที่โรงละคร "เตอัทร์-ลีริก" (Théâtre-lyrique) ซึ่งเป็นผลงานที่สร้างมาจากบทประพันธ์โศกนาฏกรรมของเกอเทอ เป็นเรื่องราวของหญิงสาวชื่อ "มาการิท" ที่ถูกล่อลวงโดยชายแก่ชื่อ "เฟาสท์" ผู้ซึ่งขายวิญญาณของตนให้แก่ "ซาตาน" ด้วยบทเพลงที่ยอดเยี่ยม รวมถึงบทร้องของ "เมฟิสโต" "เลอโวดอร์" (วัวทองคำ) และบทร้องของ "มาการิท" "แลร์เดอบีชู" (บทเพลงแห่งเพชรพลอย) บทร้องของ "แอร์เจ" ชื่อ"ลากัสตาฟีโอเร" และเพลงประสานเสียงของเหล่าทหารจากบัลเลต์ชื่อ "นุยเดอวาลเปอร์จี" ทำให้อุปรากรเรื่อง "เฟาสท์"ประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลาย ด้วยการเปิดการแสดงถึง 70 รอบในปีแรก และในปี พ.ศ. 2410 เขาก็ได้นำอุปรากรเรื่อง "โรมิโอกับจูเลียต" จากบทประพันธ์ของเชกสเปียร์ ออกแสดง ซึ่งมีบทร้องที่โด่งดัง ได้แก่เพลงวอลทซ์ของจูเลียต "เฌอเวอวีฟวร์" (ฉันอยากมีชีวิตอยู่) และบทร้องเสียงเทนเนอร์ ชื่อเพลง "ลามูร์ ลามูร์" (ความรัก ความรัก)
โอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสโอลกาประสูติที่พระราชวังปาฟลอฟก์ ใกล้กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในวันที่ 3 กันยายน [ปฏิทินเก่า 22 สิงหาคม] ค.ศ. 1851 ทรงเป็นบุตรองค์ที่สองและเป็นพระธิดาในแกรนด์ดยุกคอนสแตนติน นีโคลาเยวิชกับแกรนด์ดัชเชสอเล็กซานดรา ซึ่งเดิมคือเจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก โดยผ่านทางพระบิราชบิดา แกรนด์ดัชเชสโอลกาเป็นพระราชนัดดา (หลานปู่) ในจักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย และเป็นพระภาติยะ (หลานลุง) ในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และเป็นพระญาติในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย
เซร์ฆิโอ อาเกวโร
เซร์ฆิโอ เลโอเนล "กุน" อาเกวโร (, ; เกิดวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ซิตี และทีมชาติอาร์เจนตินา ในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า
โอสการ์ (นักฟุตบอล)
โอสการ์ ดุส ซังตุส อิงโบอาบา ฌูนีโอร์ () หรือรู้จักในชื่อ ออสการ์ เกิดวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1991 เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้กับสโมสรฟุตบอลเซี่ยงไฮ้ เอสไอพีจีในไชนีสซูเปอร์ลีก และฟุตบอลทีมชาติบราซิล
โอกุสต์ รอแด็ง
จากงานชิ้นสำคัญ ๆ ซึ่งมีอิทธิพลจากการท่องเที่ยวอิตาลีในปี ค.ศ. 1875 ไปจนถึงงานที่แปลกไปจากแนวที่ได้รับสัญญาจ้าง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1900 รอแด็งก็กลายมาเป็นประติมากรที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งของโลก มีลูกค้าผู้มีฐานะดีทีเสาะหางานของรอแด็งตั้งแต่นำงานไปแสดงที่งานมหกรรมสินค้าโลก ค.ศ. 1900 (1900 World's Fair) ที่สหรัฐอเมริกา นอกจากนั้นรอแด็งยังสังคมอยู่ในแวดวงศิลปินและผู้รู้ผู้มีชื่อเสียง รอแด็งแต่งงานกับโรซ เบอแร ผู้ที่รอแด็งอยู่ด้วยกันมาตลอดชีวิตเมื่อปึสุดท้ายของชีวิตของทั้งสองคน
ประวัติศาสตร์สเปน
ระบบหมุนเวียนทางการเมืองหรือ ตูร์โน ("turno") ระหว่างพรรคเสรีนิยม (ซึ่งมีปรักเซเดส มาเตโอ ซากัสตาเป็นผู้นำ) กับพรรคอนุรักษนิยม (ซึ่งมีกาโนบัส เดล กัสตีโยเป็นผู้นำ) ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยผลัดกันมีอำนาจในรัฐบาล นอกจากนี้ ความมั่นคงและความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจของสเปนก็ได้รับการฟื้นฟูในรัชสมัยของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 12 นี้เอง แต่การเสด็จสวรรคตของพระองค์เมื่อปี ค.ศ. 1885 ตามด้วยการลอบสังหารกาโนบัส เดล กัสตีโยเมื่อปี ค.ศ. 1897 ทำให้ความมั่นคงของรัฐบาลที่จะเข้ามาบริหารประเทศในเวลาต่อมาเริ่มสั่นคลอน 
ส่วนที่อเมริกา คิวบาได้ก่อความไม่สงบต่อต้านสเปนในสงครามสิบปีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1868 ส่งผลให้เกิดการเลิกทาสในดินแดนอาณานิคมโลกใหม่ของสเปน ผลประโยชน์ของสหรัฐอเมริกาที่มีในเกาะแห่งนี้ประกอบกับความพยายามของขบวนการเรียกร้องเอกราชในคิวบาทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศนี้แย่ลง การระเบิดเรือรบเมนที่ฐานทัพเรือฮาวานาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1898 เป็นชนวนให้เกิดสงครามสเปน-สหรัฐอเมริกา เนื่องจากสเปนตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ครั้งนี้ สเปนจึงต้องประสบกับหายนะร้ายแรงอีกครั้งหนึ่ง คิวบาได้รับเอกราชในที่สุด สเปนยอมถอนกำลังทหารออกไปและยังเสียอาณานิคมแห่งอื่นที่เหลืออยู่ในโลกใหม่ คือ เปอร์โตริโก รวมทั้งกวมและฟิลิปปินส์ให้กับสหรัฐอเมริกาด้วย และในปี ค.ศ. 1899 สเปนก็ขายหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกที่ยังอยู่ในความครอบครองของตน (ได้แก่ หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา หมู่เกาะแคโรไลน์ และปาเลา) ให้กับเยอรมนี ทำให้สเปนมีดินแดนอาณานิคมเหลือเพียงสแปนิชโมร็อกโก สแปนิชสะฮารา และสแปนิชกินี ซึ่งทั้งหมดอยู่ในแอฟริกา
อังตอนียู ดือ ออลีไวรา ซาลาซาร์
อังตอนียู ดือ ออลีไวรา ซาลาซาร์ (, 28 เมษายน ค.ศ. 1889-27 กรกฎาคม ค.ศ. 1970) เป็นนักเศรษฐศาสตร์จากโปรตุเกสที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของประเทศระหว่าง ค.ศ. 1932–1968 เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในระบอบการปกครอง "อึชตาดูโนวู" จนกระทั่ง ค.ศ. 1974
เควนติน แทแรนติโน
เควนติน เจอโรม แทแรนติโน () เกิดวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1963 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน นักเขียนบท โปรดิวเซอร์ ผู้กำกับภาพ และนักแสดง ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เขาเป็นผู้สร้างภาพยนตร์อิสระ ใช้เส้นเรื่องแบบไม่เป็นเส้นตรง สุนทรียศาสตร์แห่งความรุนแรง ผลงานที่เป็นที่รู้จักเช่น "My Best Friend's Birthday" (1987), "Reservoir Dogs" (1992), " Pulp Fiction" (1994), "Jackie Brown" (1997), "Kill Bill" (Vol. 1, 2003; Vol. 2, 2004), " Death Proof" (2007) และ "Inglourious Basterds" (2009) ผลงานของเขาทำให้ได้รับรางวัลออสการ์ รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลบาฟต้า และรางวัลปาล์มดอร์ และเขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมีและรางวัลแกรมมี ในปี 2007 นิตยสารโททอลฟิล์ม ให้เขาเป็นอันดับ 12 ของผู้กำกับที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
อู๋ ชิงหยวน
อู๋ ชิงหยวน (; ; 12 มิถุนายน ค.ศ. 1914 — 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014) เป็นที่รู้จักกันดีในการออกเสียงชื่อของเขาในภาษาญี่ปุ่นคือ โกะ เซเง็ง () เป็นครูหมากล้อมชาวจีนที่พำนักในญี่ปุ่น เขาได้รับการพิจารณาโดยผู้เล่นหลายคน ว่าเป็นผู้เล่นหมากล้อมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในศตวรรษที่ 20
ดีโล บราวน์
แอกกี จูเลียส คอนเนอร์ (Accie Julius Connor) เกิดวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันของWWEในชื่อบนสังเวียน ดีโล บราวน์ (D'Lo Brown) เป็นอดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 1 สมัย และแชมป์ยูโรป 4 สมัย
จอร์ดาโน บรูโน
จอร์ดาโน บรูโน (; ค.ศ. 1548 – 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1600) เป็นไฟรเออร์, นักคณิตศาสตร์ และนักปรัชญาชาวอิตาลี ผลงานที่เป็นที่รู้จักดี คือ แนวคิดที่ว่า ""จักรวาลนั้นไม่มีที่สิ้นสุด"" และ ""อาจจะมีดาวเคราะห์แบบโลกอีกหลายดวงในจักรวาล และแต่ละดวงอาจจะมีสิ่งมีชีวิตเช่นมนุษย์""
โอกุสต์ รอแด็ง
โอกุสต์ รอแด็ง () มีชื่อเต็มว่า ฟร็องซัว-โอกุสต์-เรอเน รอแด็ง (; 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840 - 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917) เป็นประติมากรและจิตรกรชาวฝรั่งเศส
อ็องตวน อ็องรี แบ็กแรล
อ็องตวน อ็องรี แบ็กแรล (, ; 15 ธันวาคม พ.ศ. 2395 – 25 สิงหาคม พ.ศ. 2451) นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส เกิดในตระกูลที่มีนักวิทยาศาสตร์ถึง 4 รุ่น ตั้งแต่รุ่นปู่จนกระทั่งรุ่นลูก เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี พ.ศ. 2446 ร่วมกับปีแยร์ กูรี และมารี กูรี หลังจากที่เขาถึงแก่กรรม ชื่อสกุลของเขาได้กลายเป็นหน่วยวัดกัมมันตภาพ ในระบบหน่วยเอสไอ คือ แบ็กแรล เขียนด้วยสัญลักษณ์ Bq
ฟร็องซัว อ็องแกลร์
ฟร็องซัว อ็องแกลร์ (; เกิด 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1932) เป็นนักฟิสิกส์เชิงทฤษฎีชาวเบลเยียม โดยได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ร่วมกับปีเตอร์ ฮิกส์ในปี ค.ศ. 2013 ในการค้นพบทฤษฎีกลไกของฮิกส์ (Higgs mechanism) ซึ่งสนับสนุนความเข้าใจเรื่องการกำเนิดมวลของอนุภาคต่าง ๆ โดยทฤษฎีดังกล่าวได้รับการยืนยันจากการค้นพบอนุภาคมูลฐานฮิกส์ จากการทดลองโดยใช้เครื่องชนอนุภาคขนาดใหญ่ (LHC) ในเซิร์น ตรวจวัดโดยเครื่อง ATLAS และ CMS
โยฮัน แฟร์แนร์
นายโยฮัน แฟร์แนร์ () เกิดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 เป็นบุตรชายของนายแฟร์แนร์ จาคอปเซน และ นางรัญฮิลด์ โฮเซน บิดามารดาของเขาเป็นเจ้าของห้างสรรสินค้าในออสโล โดยชื่อแรกเกิดของเขาคือ โยฮัน มาร์ติน แฟร์แนร์ จาคอปเซน ต่อมาได้เปลี่ยนนามสกุลโดยใช้ชื่อท้ายของเขาเป็นนามสกุล โดยเขาได้กลายเป็นผู้บริหารห้างหลังจากบิดาของเขาถึงแก่กรรมเมื่อปี 2507 โดยชื่อของเขานั้นมาจากปู่ที่ชื่อ โยฮัน มาร์ติน จาคอปเซน ซึ่งเป็นนักบินสำรวจชาวนอร์เวย์
จูเซปเป กวาร์นีเอรี
บาร์โตโลเมโอ จูเซปเป อันโตนีโอ กวาร์นีเอรี "เดล เกซุ" () (21 สิงหาคม ค.ศ. 1698 - 17 ตุลาคม ค.ศ. 1744) เป็นช่างทำไวโอลินที่มีชื่อเสียงจากเมืองเกรโมนา ประเทศอิตาลี มีชื่อเสียงเทียบเคียงได้กับอันโตนีโอ สตราดีวารี (1644-1737) โดยจูเซปเปเป็นหลานชายของอันเดรอา กวาร์นีเอรี (1626-1698) ที่เคยเรียนรู้วิชาทำไวโอลินในตระกูลอามาตี และเป็นลูกศิษย์ของนีโกลา อามาตี เช่นเดียวกับอันโตนีโอ สตราดีวารี
จูเซปเป กวาร์นีเอรี มีฉายาว่า "เดล เกซู" (, ) เนื่องจากไวโอลินที่เขาผลิต จะใช้ตรา เป็นรูปกางเขนละตินและอักษรย่อ IHS ของคณะเยสุอิต
ไวโอลินตัวที่มีชื่อเสียงที่สุดของเดล เกซู คือไวโอลินชื่อว่า "Il Cannone Guarnerius" (The Cannon) ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1743 เคยเป็นไวโอลินที่นิกโกเลาะ ปากานีนี ใช้เล่นจนวาระสุดท้าย ปัจจุบันเป็นสมบัติของเมืองเจนัว และได้รับการจดทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติของอิตาลี
วิกตอร์ อูโก
ผลงานนิยายชิ้นสำคัญชิ้นแรกของอูโกเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1929 สะท้อนถึงแนวคิดสำนึกรับผิดชอบต่อสังคมที่แทรกอยู่ในงานช่วงหลัง ๆ ของเขาแทบทั้งหมด "Le Dernier jour d'un condamné" ("วันสุดท้ายของนักโทษประหาร") เป็นงานที่ส่งอิทธิพลต่อนักเขียนยุคต่อมาหลายคน เช่น อาลแบร์ กามูว์, ชาลส์ ดิกคินส์ และฟิโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี งานเขียนเรื่อง "Claude Gueux" ในปี ค.ศ. 1834 เป็นเรื่องสั้นเชิงพรรณนาเกี่ยวกับชีวิตจริงของฆาตกรคนหนึ่งที่ถูกตัดสินประหารชีวิตในฝรั่งเศส ซึ่งต่อมาอูโกยอมรับว่าเป็นงานนำร่องไปสู่ผลงานอันยิ่งใหญ่ของเขาเกี่ยวกับความอยุติธรรมในสังคม เรื่อง "Les Misérables" ("เหยื่ออธรรม") แต่งานเขียนนวนิยายขนาดยาวเรื่องแรกของอูโกที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงคือ "Notre-Dame de Paris" ("คนค่อมแห่งน็อทร์-ดาม") ที่ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1831 และได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ ทั่วยุโรปในเวลาอันรวดเร็ว ผลกระทบหนึ่งจากนวนิยายเรื่องนี้คือมหาชนหลั่งไหลกันไปเยือนมหาวิหารโนเตรอดามหลังจากอ่านนวนิยาย ทำให้นครปารีสต้องละอายที่ทอดทิ้งมหาวิหารมิได้ฟื้นฟูบูรณะมาเป็นเวลานาน หนังสือเล่มนี้ยังส่งผลให้มีการปรับปรุงอาคารใหม่ให้เป็นแบบยุคก่อนเรเนสซองส์ และต่อมาก็ได้รับการดูแลเป็นอย่างดี
อ็องรี แบร์กซอน
อ็องรี ลุย แบร์กซอน(ฝรั่งเศษ: Henri-Louis Bergson, [bɛʁksɔn], 18 ต.ค. 1859 - 4 ม.ค. 1941) เป็นนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส เกิดที่ปารีส
อ็อกตาฟว์ มีร์โบ
อ็อกตาฟว์ มีร์โบ () เกิดในปี พ.ศ. ๒๓๙๑ และเสียชีวิตลงในปี พ.ศ. ๒๔๖๐ เขาเป็นนักข่าวและนักเขียนชาวฝรั่งเศสที่มีบทบาทเป็นเหมือนตัวแทนของคนที่มีไหวพริบและสติปัญญา และเขายังเป็นนักเขียนนิยายอีกด้วย เขาเขียนเรื่อง ลาเบฌูล ("L'Abbé Jules") ในปี พ.ศ. ๒๔๓๑ เรื่อง ฌาร์แด็งเดซูปลิส ("Le Jardin des supplices") ในปีพ.ศ. ๒๔๔๒ และเขียนเรื่อง เลอฌูร์นาลดูนฟามเดอช็องบร์ ("Le Journal d'une femme de chambre") ในปี พ.ศ. ๒๔๔๓ นอกจากนี้อ็อกตาฟว์ยังแต่งนิยายแนวดรามาอีกด้วย เขาประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากกับงานเขียนเรื่อง เลซาแฟร์ซงเลซาแฟร์ ("Les affaires sont les affaires") ในปี พ.ศ. ๒๔๔๖ และเขายังเป็นนักวิจารย์งานศิลปะด้วยเช่นกัน อ็อกตาฟว์เป็นเพื่อนและเป็นต้นเสียงให้กับนักศิลปะชื่อดังอย่างโกลด มอแน (Claude Monet) และโอกุสต์ รอแด็ง (Auguste Rodin) อ็อกตาฟว์เป็นผู้ที่มีสติปัญญาและมีอิสระทางความคิด เขาสนับสนุนกลุ่มลาแกรฟว์เดเซเล็กเตอร์ (la grève des électeurs) และร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเหลือคดีของอาลแฟรด แดรฟุส (Alfred Dreyfus)
พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส
ในวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1770 ขณะมีพระชนมายุ 15 พรรษา เจ้าชายหลุยส์โอกุสต์ทรงอภิเษกกับอาร์คดัชเชสพระชนมายุ 14 พรรษาจากราชวงศ์ฮับส์บูร์กพระนามว่า มาเรีย แอนโทเนีย (รู้จักกันดีในชื่อฝรั่งเศสของพระองค์ว่า "มารี อ็องตัวแน็ต") พระญาติชั้นที่สองและพระราชธิดาองค์เล็กสุดในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์กับจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา พระชายาผู้น่าเกรงขาม
อเล็กซานเดอร์-อาเตนัส โนเญ
อเล็กซานเดอร์-อาเตนัส โนเญ () เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2459 ณ โมนาโก เป็นบุตรชายของ อันโตนี โนเญ และ มารี เพทลิลี เขาสืบเชื้อสายมาจากผู้บังคับบัญชาการทหารคนแรกของโมนาโกคือ อเล็กซานเดอร์ โนเญ และเป็นผู้ก่อตั้ง Monaco Automobile Club และเป็นสมาคมที่รัฐบาลสามารถกู้เงินไปใช้ในประเทศได้โดยมิติดดอกเบี้ย ซึ่งทำให้ครอบครัวของเขานั้นมีอิทธิพลระดับนึงในโมนาโก บิดาของเขาคืออันโตนี โนเญ สร้างชื่อเสียงให้กับตระกูลอีกครั้งจากการวิ่งชนะเลิศในการแข่งขันการวิ่งประจำปีในประเทศ 
อเล็กซานเดอร์-อาเตนัส โนเญ ได้มีปฏิสันถารกับ เจ้าหญิงอองตัวแนตแห่งโมนาโก ในกลางปี 2483 และได้ให้กำเนิดทายาท 3 คน คือ
ฌอร์ฌ กูตง
ฌอร์ฌ โอกุสต์ กูตง () เป็นนักการเมืองและนักกฎหมายชาวฝรั่งเศส เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกสภากงว็องซียงแห่งชาติในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส นอกจากนี้เขายังได้รับเลือกเป็นหนึ่งในคณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมและกลายเป็นบุคคลใกล้ชิดของมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ และหลุยส์ อ็องตวน เดอ แซ็ง-ฌุสต์ สองผู้ทรงอำนาจแห่งฝรั่งเศส กูตงเป็นผู้ผลักดันกฎหมายเดือนแพรรียาล () ซึ่งให้อำนาจคณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมมีอำนาจเชิงตุลาการเพิ่มเข้ามา อันนำไปสู่การกวาดล้าง จับกุม และประหารชีวิตฝ่ายตรงข้ามอย่างมากมายซึ่งเรียกว่าสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว
ประวัติศาสตร์ความคิดทางการเมือง
ออกัสติน (Augustine 354-430)
โทมัส อไควนัส (Thomas Aquinas 1226-1274)
ฮูโก โกรเชียส (Hugo Grotius 1583-1645)
วิกตอร์ อูโก
วิกตอร์ อูโก เป็นบุตรคนที่สามและคนสุดท้องของโฌแซ็ฟ เลออปอล ซีฌิสแบร์ อูโก (1773–1828) และนางโซฟี เทรบูแช (1772-1821) เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1802 ที่เมืองเบอซ็องซง ในแคว้นฟร็องช์-กงเต พี่ชายของเขาสองคนคือ อาแบล โฌแซ็ฟ อูโก (1798–1855) และเออแฌน อูโก (1800–1837) เขาใช้ชีวิตเกือบทั้งหมดของเขาในประเทศฝรั่งเศส โดยจำเป็นต้องลี้ภัยออกไปนอกประเทศชั่วเวลาหนึ่งระหว่างรัชสมัยของพระเจ้านโปเลียนที่สาม โดยไปอาศัยอยู่ในบรัสเซลส์ราว ค.ศ. 1851 ในเจอร์ซีย์ระหว่างปี 1852-1855 และในเกิร์นซีย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1855-1870 กับอีกครั้งหนึ่งในปี 1872-1873 ซึ่งเขาเลือกจะลี้ภัยเองแม้มีการนิรโทษกรรมแล้วในปี ค.ศ. 1859
การอลุส-ดูว์ร็อง
ชาร์ล โอกุสต์ เอมีล ดูว์ร็อง () หรือ การอลุส-ดูว์ร็อง (, ; 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2380 - 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2460) หรือที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ การอลุส-ดูว์ร็อง เป็นจิตรกรและอาจารย์สอนจิตรกรรมชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือน การอลุส-ดูว์ร็องมีชื่อเสียงจากการเขียนภาพชนชั้นสูงของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สาม
ออกุสแต็ง-ฌ็อง แฟรแนล
ออกุสแต็ง-ฌ็อง แฟรแนลเกิดที่เมืองบรอย (Broglie) ในปี ค.ศ. 1788 เขามีปัญหาด้านการเรียนรู้ แฟรแนลเข้าเรียนที่โรงเรียนสารพัดช่าง (École Polytechnique) และทำงานเป็นวิศวกร เขามีผลงานด้านทัศนศาสตร์หลายอย่าง รวมถึงการคิดค้นเลนส์แฟรแนลที่ใช้กับประภาคาร ผลงานชิ้นนี้ทำให้แฟรแนลได้รับเลือกเป็นภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน ในปี ค.ศ. 1827 เขาได้รับเหรียญรัมฟอร์ดและเสียชีวิตในปีเดียวกัน ชื่อของแฟรแนลเป็นหนึ่งใน 72 นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสที่ถูกจารึกบนหอไอเฟล
อองฮู
อองฮู ( , ? – พ.ศ. 765) ชื่อรอง กัวฉาน () ขุนนางแห่ง จ๊กก๊ก ในช่วง ยุคสามก๊ก
ออตโต สเติร์น
ออตโต สเติร์น หรือออทโท ชแตร์น (Otto Stern, 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2431 - 17 สิงหาคม พ.ศ. 2512) เป็นนักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน-เยอรมัน ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ประจำปี พ.ศ. 2486 รู้จักกันในฐานะผู้ร่วมสร้างสรรค์การทดลองของสเติร์น-เกอร์แลค ร่วมกับวัลเทอร์ แกร์ลัค
เกออร์ค คันทอร์
เกออร์ค แฟร์ดีนันท์ ลูทวิช ฟิลลิพ คันทอร์ (; 3 มีนาคม ค.ศ. 1845 – 6 มกราคม ค.ศ. 1918) เป็นนักคณิตศาสตร์ เกิดในรัสเซีย แต่ใช้ชีวิตอยู่ในเยอรมนี มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในนามของผู้บัญญัติทฤษฎีเซตยุคใหม่ โดยได้ขยายขอบเขตของทฤษฎีเซตให้ครอบคลุมแนวคิดของจำนวนเชิงอนันต์ (transfinite or infinite numbers) ทั้งจำนวนเชิงการนับและจำนวนเชิงอันดับที่ นอกจากนี้ คันทอร์ยังเป็นที่รู้จักจากผลงานในเรื่องการแทนฟังก์ชันด้วยอนุกรมตรีโกณมิติที่เป็นเอกลักษณ์ (unique representation of functions by means of trigonometric series) ซึ่งเป็นภาคขยายของอนุกรมฟูรีเย
อาเว มารีอา (บัค/กูโน)
อาเว มารีอา () เป็นบทเพลงที่มีชื่อเสียงของชาร์ล กูโน คีตกวียุคโรแมนติคชาวฝรั่งเศสที่แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1859 โดยดัดแปลงซ้อนทำนอง เพรลูดหมายเลข 1 ในบันไดเสียง ซี เมเจอร์ (BWV 846) โดยโยฮัน เซบัสทีอัน บัค ที่แต่งขึ้นเมื่อ 137 ปีก่อนหน้านั้นใน ค.ศ. 1782 กูโนได้ดัดแปลงห้องดนตรีเล็กน้อยเพื่อให้ท่วงทำนองราบรื่นขึ้นกว่าเดิม และตั้งชื่อเพื่อเป็นการสดุดีพระแม่มารี
พระเจ้าโอมูกามาโอโย อึนยิมบา กาบามบา อิกูรู รูกิดีที่ 4
สมเด็จพระเจ้าโอมูกามาโอโย อึนยิมบา กาบามบา อิกูรู รูกิดีที่ 4 (His Royal Highness Omukama Oyo Nyimba Kabamba Iguru Rukidi IV) พระบรมราชสมภพในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2535 หลังจากนั้น 3 ปีต่อมา ในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2538 ทรงขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรโตโร ในประเทศยูกันดา (โอมูกามา) ทำให้พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีพระชนมพรรษาน้อยที่สุดในโลก
อองซาน
นายพลอองซาน (, Aung San) หรือ อูอองซาน (U Aung San; 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2458 - 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490) เป็นนักปฏิวัติ นายพล และนักการเมืองของประเทศพม่า ได้รับการยกย่องเป็นบิดาแห่งประเทศพม่าในยุคปัจจุบัน หรือ "วีรบุรุษเพื่ออิสรภาพของประเทศพม่า"
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปุ่น ปุณฺณสิริ)
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ มีพระนามเดิมว่า ปุ่น สุขเจริญ ประสูติเมื่อวันอังคาร แรม 13 ค่ำ เดือน 4 ปีวอก จ.ศ. 1258 ร.ศ. 115 เวลา 24 นาฬิกาเศษ ตรงกับวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2439 ณ บ้านตำบลสองพี่น้อง อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี พระชนกชื่อเน้า สุขเจริญ พระชนนีชื่อวัน สุขเจริญ เป็นบุตรคนที่ 6 ในจำนวนพี่น้อง 8 คน มีพี่เป็นหญิง 4 คน ถึงแต่กรรมแต่เยาว์วัย พี่คนที่ 5 เป็นชายชื่อเหลือ น้องชายคนที่ 7 ชื่อเป้ง สุขเจริญ และน้องชายคนที่ 8 ชื่อสิ่ว ถึงแก่กรรมไปทั้งหมดแล้ว
ปฏิทินคงที่สากล
ในปี พ.ศ. 2392 นักปรัชญาชาวฝรั่งเศส โอกุสต์ ก็องต์ ได้เสนอปฏิทินสิบสามเดือน "ปฏิทินปฏิฐานนิยม" (Positivist Calendar) เช่นกัน โดยตั้งชื่อเดือนทั้งหมดตามบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ไล่ตั้งแต่ โมเสส, โฮเมอร์, อริสโตเติล, อคีมีดีส, ซีซาร์, เซนต์พอล, ชาร์เลอมาญ, ดันเต, กูเตนแบร์ก, เชกสเปียร์, เดการ์ต, เฟรเดอริก และบีชาต์ ส่วนวันในสัปดาห์จะตั้งชื่ออุทิศตาม "นักบุญ" ในศาสนามนุษยชาติ (Religion of Humanity) ตามลัทธิปฏิฐานนิยม (Positivism) ซึ่งปฏิทินรูปแบบนี้จะเริ่มสัปดาห์ เดือน และปีในวันจันทร์แทนที่วันอาทิตย์ นอกจากนี้ก็องต์ยังได้เริ่มนับศักราชใหม่ตามปฏิทินของตนเป็นปีที่ 1 หรือเท่ากับปี พ.ศ. 2332 (ค.ศ. 1789) ตามปฏิทินเกรโกเรียน ส่วนวันที่เกินมาหนึ่งวัน (ไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของสัปดาห์หรือเดือนใด) จะใช้รูปแบบเดียวกับปฏิทินจอร์เจียนของโจนส์ คือกำหนดให้วันที่ 365 ของทุกปีเป็นวันเทศกาล และจัดวันเฉลิมฉลอง (feast day) ถัดมาอีกหนึ่งวัน (วันที่ 366) เฉพาะในปีอธิกสุรทินเท่านั้น
ฌ็อง-มารี กุสตาฟว์ เลอ เกลซีโย
ฌ็อง-มารี กุสตาฟว์ เลอ เกลซีโย หรือเรียกสั้นว่า ฌี.แอม.เฌ. เลอ เกลซีโย (, ออกเสียง) (13 เมษายน ค.ศ. 1940 - ปัจจุบัน) ฌ็อง-มารี กุสตาฟว์ เลอ เกลซีโยเป็นนักเขียนนักเดินทางรอบโลกและศาสตราจารย์คนสำคัญชาวฝรั่งเศสผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 2008 นอกจากนั้น เลอ เกลซีโยผู้มีงานเขียนกว่าสี่สิบชิ้นก็ยังได้รับรางวัลเรอโนโด (Prix Renaudot) สำหรับนวนิยายเรื่อง “Le Procès-Verbal”
อัลเบร์โต ออนกาโร
อัลเบร์โต ออนกาโร (22 สิงหาคม ค.ศ. 1925 – 23 มีนาคม ค.ศ. 2018), รู้จักกันในชื่อ อัลเฟรโด โนการา เป็นนักข่าว นักเขียน และนักเขียนการ์ตูนชาวอิตาลี เกิดที่เมืองเวนิส ราชอาณาจักรอิตาลี เขาอาศัยเป็นเวลานานที่ทวีปอเมริกาใต้และประเทศอังกฤษ ก่อนที่จะกลับไปเมืองเวนิส ในปี ค.ศ. 1979
ตูรันโด
ตูรันโด () เป็นอุปรากรภาษาอิตาลีจำนวน 3 องก์ เขียนโดยจาโกโม ปุชชีนี คีตกวีอุปรากรคนสำคัญของคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของจาโกโม ปุชชีนี ที่เสียชีวิตก่อนจะเขียนเสร็จ ปุชชีนีเริ่มเขียนอุปรากรเรื่องนี้ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 1920 จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1924 โดยคงเหลือแผ่นร่างจำนวน 36 หน้า สำหรับตอนจบ 23 แผ่นสุดท้ายที่ยังเขียนไม่เสร็จ ต่อมาได้ถูกเขียนต่อจนสำเร็จโดยฟรังโก อัลฟาโน
เพลย์เยอร์ อูโน
นิโคลัส แดนเชอโร () เกิดวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา หรือเป็นที่รู้จักกันดีของวงการในชื่อ เพลย์เยอร์ อูโน ผู้ซึ่งปัจจุบันเข้าร่วมแข่งขันในรายการอิสระหลายรายการทั่วทั้งแคนาดา และสหรัฐอเมริกา รวมทั้ง อัลฟา-1 เวรสลิง, แคปิตอลแชมเปี้ยนชิปคอมแบท (C*4), อินเตอร์สปีชีส์เวรสลิง (ISW) และ โปรเวรสลิงกอริลลา (PWG) เขามีพื้นฐานทางภาพลักษณ์, การเคลื่อนไหว และเครื่องแต่งกาย (เช่น การอ้างถึง มาริโอ้, ลุยจิ และ วาริโอ้) ที่เกี่ยวข้องกับบรรดาวิดีโอเกมต่างๆ ยิ่งไปกว่านั้น ยังมุ่งเน้นเฉพาะระบบคอนโซลฟามิคอม และซูเปอร์ฟามิคอม เขามักร่วมทีมกับ สตัพเพไฟด์/เพลย์เยอร์ ดอส โดยได้รับการเรียกขานว่า ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส
วิกตอร์ อูโก
เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1881 อูโกมีอายุครบ 79 ปี มีการจัดงานวันเกิดให้เขาซึ่งนับว่าเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดงานหนึ่งที่เคยจัดให้แก่นักเขียนในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ งานเฉลิมฉลองเริ่มต้นในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ เขาได้รับมอบแจกันจากแซฟวร์ (Sèvres) ซึ่งเป็นของขวัญตามประเพณีที่จะมอบให้แก่ผู้ทรงเกียรติ วันที่ 27 กุมภาพันธ์มีขบวนพาเหรดใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของฝรั่งเศส หัวขบวนอยู่ที่ถนนแอโล (Avenue d'Eylau) และทอดตัวยาวไปตามถนนช็องเซลีเซจนถึงใจกลางเมืองปารีส ผู้ร่วมขบวนใช้เวลาเดินทั้งหมด 6 ชั่วโมงผ่านหน้าของอูโกซึ่งนั่งอยู่ที่หน้าต่างบ้านของเขา ทุก ๆ รายละเอียดจัดขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่อูโก แม้แต่ผู้นำขบวนพาเหรดอย่างเป็นทางการยังสวมชุดรวงข้าว เพื่อสื่อถึงบทเพลงของ Cosette ในเรื่อง "เหยื่ออธรรม"
กริสเตียน เอสตัวนิ
กริสเตียน ริการ์โด เอสตัวนิ กูร์เบโล (; เกิดวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1986) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอุรุกวัย ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลฌิโรนาและทีมชาติอุรุกวัยในตำแหน่งกองหน้า
อ็องตวน วาโต
เขาเกิดที่วาล็องเซียน (Valenciennes) ในพ.ศ. 2227 ตอนอายุ 18 ปี อ็องตวน วาโตหนีไปที่ปารีสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 พ.ศ. 2247 (ค.ศ. 1704) เขาเริ่มทำงานในสตูดิโอของโกลด ฌีโย (Claude Gillot) ผู้ออกแบบและสร้างสำหรับเวที ฌีโยแนะนำอ็องตวนสู่โลกของนักมายากลและตัวตลก และกระตุ้นความสนใจของเขาในดุลยภาพทางศิลปะต่อมารยาทสง่างาม จิตใจของวาโตได้แรงบันดาลใจโดยโรงละครฝรั่งเศสคลาสสิกกอเมดีฟร็องแซซ (Comédie Française) แต่เขารักความสว่างของโรงละครปารีเซียงในประเพณีตลกของโรงละครสด (commedia dell’arte) มากกว่า
อ็องรี การ์ตีเย-แบรซง
อ็องรี การ์ตีเย-แบรซงเกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2451 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2548 ในครอบครัวชนชั้นกลางที่มีอันจะกิน มีชีวิตค่อนข้างสุขสบาย พ่อของเขาชอบร่างภาพเมื่อมีเวลาว่างจากการทำงาน และลุงของเขาชอบการวาดภาพสีน้ำมันเป็นชีวิตจิตใจ การ์ตีเย-แบรซงในวัยเยาว์จึงซึมซับศิลปะแขนงนี้ไว้ในใจ เขาเข้าสู่แวดวงศิลปะโดยเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มบาศกนิยมและเหนือจริงตามลำดับ แต่ในที่สุด เขาได้เลือกการถ่ายภาพเป็นเครื่องมือในการแสดงออกวิธีและมุมมองต่อการมองโลกของเขา แต่การเข้าไปคลุกคลีอยู่กับศิลปินในช่วงเวลานี้เป็นเสมือนหนึ่งการวางรากฐานของศิลปะให้กับการถ่ายภาพที่อ็องรี การ์ตีเย-แบรซง เอาจริงเอาจังในเวลาต่อมา