มารดาของรัสเซลล์เสียชีวิตด้วยโรคอะไร?
เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์
รัสเซลล์ เป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่อายุได้ 2 ขวบ มารดาของเขาถึงแก่กรรมด้วยโรคคอตีบ อีกปีครึ่งต่อมาบิดาก็ลาโลกไปอีกคน ทิ้งให้รัสเซลล์กับพี่ชายชื่อ แฟรงค์ ซึ่งมีอายุมากกว่าเขา 10 ปี อยู่ในความดูแลของปู่กับย่าที่คฤหาสน์เพรมโปรค ชีวิตในวัยเด็กของรัสเชลจึงค่อนข้างที่จะสุขสบายกว่าเด็กคนอื่นๆ ในวัยเดียวกัน แต่ปู่กับย่าของเขาไม่ยอมส่งไปเข้าโรงเรียนด้วยเกรงว่ารัสเซลล์จะได้รับความลำบาก ย่าของเขาได้ว่าจ้างครูพิเศษไปสอนที่บ้าน ทำให้รัสเซลล์ไม่ค่อยมีโอกาสได้คบหาสมาคมกับเด็กอื่นๆ บ่อยนัก ผู้เป็นย่าเข้มงวดกวดขันในเรื่องวินัย ศาสนา และการศึกษาเป็นอย่างมาก ทำให้เขากลายเป็นเด็กที่มีปมด้อย และมีความคิดรุนแรง แต่กระนั้นเขาก็ได้รับการศึกษาอย่างดียิ่ง และด้วยเหตุที่เขาเป็นเด็กที่มีสติปัญญาเฉียบแหลม จึงเรียนหนังสือได้เร็วและมากกว่าเด็กอื่นๆ เขาอ่านหนังสือแทบทุกประเภท และมีความสนใจเป็นพิเศษเกี่ยวกับศาสนา ปรากฏว่าอายุเพียง 11 ขวบเศษเท่านั้น รัสเซลก็มีความสงสัยในเรื่องศาสนา ว่านรกสวรรค์มีจริงหรือไม่ สงสัยในเรื่องของพระผู้เป็นเจ้า แต่ปู่กับย่าก็มิได้ให้คำตอบที่ถูกต้องแก่เขาเท่าที่ควร
การเจริญผิดปกติของหลอดลมและเนื้อปอด
การเจริญผิดปกติของหลอดลมและเนื้อปอด () หรือแต่เดิมเคยถูกเรียกว่า chronic lung disease of infancy (โรคปอดเรื้อรังในทารก) เป็นโรคปอดเรื้อรังอย่างหนึ่ง ที่พบบ่อยในทารกที่คลอดก่อนกำหนด เป็นสาเหตุการเสียชีวิตและทุพพลภาพที่สำคัญอย่างหนึ่งของทารก โรคนี้มักพบในทารกที่มีน้ำหนักตัวน้อย และที่ได้รับการช่วยหายใจด้วยเครื่องช่วยหายใจเพื่อรักษากลุ่มอาการหายใจลำบากในทารกแรกเกิด (respiratory distress syndrome, RDS) โรคนี้มีการกล่าวถึงครั้งแรกในเอกสารวิชาการเมื่อ ค.ศ. 1967 แต่เดิมเชื่อว่าเป็นผลจากออกซิเจนและการช่วยหายใจในทารกคลอดก่อนกำหนดที่มี RDS ในปัจจุบันนิยามของ BPD มีการพัฒนาไปเรื่อยๆ ตามเวลา สาเหตุส่วนใหญ่เป็นจากการที่มีทารกที่คลอดก่อนกำหนดมากๆ รอดชีวิตมามากขึ้น มีการให้การดูแลทารกแรกเกิดที่ทั่วถึงมากขึ้น มีการให้สารสร้างแรงตึงผิว, การให้กลูโคคอร์ติคอยด์ก่อนคลอด เพื่อรักษา RDS มากขึ้น และมีการใช้เครื่องช่วยหายใจที่เหมาะสม (less aggressive) มากขึ้น เป็นต้น
ไมลีย์ ไซรัส
ไมลีย์เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2535 ที่เมืองแฟรงคลิน รัฐเทนเนสซี เป็นธิดาของบิลลี เรย์ ไซรัส นักร้อง กับเลทีเชีย จีน "ทีช" ไซรัส (สกุลเดิม ฟินลีย์) มารดา เมื่อแรกเกิดเธอมีปัญหาภาวะภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะชนิดเร็วที่สม่ำเสมอ (supraventricular tachycardia) เธอมีชื่อเดิมว่า เดสทินี โฮป ไซรัส (Destiny Hope Cyrus) ที่บิดามารดาตั้ง เพราะเชื่อว่าชีวิตเธอจะมีแต่สิ่งดี ๆ และตั้งชื่อเล่นให้ว่า สไมลีย์ (Smiley) ที่แปลว่ายิ้มแย้ม เพราะขณะที่เธอยังเป็นทารกเธอมักยิ้มอยู่เนืองนิจ ในปี 2551 เธอเปลี่ยนชื่อเป็น ไมลีย์ เรย์ ไซรัส (Miley Ray Cyrus) โดยชื่อกลางมาจากชื่อของรอนัลด์ เรย์ ไซรัส (Ronald Ray Cyrus) ปู่ที่เป็นนักการเมืองซึ่งเสียชีวิตไปก่อนหน้า
เจ้าหญิงอีเรเนอแห่งเฮ็สเซินและไรน์
เจ้าหญิงอีเรเนอแห่งเฮ็สเซินและไรน์ (Princess Irene of Hesse and by Rhine "พระนามเต็ม" อีเรเนอ หลุยส์ มาเรีย แอนนา; "ประสูติ" 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2409 "สิ้นพระชนม์" 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496) เป็นพระธิดาในลำดับที่สามของเจ้าหญิงอลิซแห่งสหราชอาณาจักรและแกรนด์ดยุคลุดวิจที่ 4 แห่งเฮ็สเซินและไรน์ และมีพระอัยกาและอัยยิกาฝ่ายพระชนนีคือ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา ส่วนพระอัยกาและอัยยิกาฝ่ายพระชนกคือ เจ้าชายคาร์ลแห่งเฮ็สเซินและไรน์ และ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งปรัสเซีย พระองค์เป็นพระชายาในเจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย พระญาติชั้นที่หนึ่ง และนอกจากนี้ก็ทรงเป็นพาหะของโรคเฮโมฟีเลียเช่นเดียวกับพระกนิษฐาคือ เจ้าหญิงอลิกซ์ โดยพระโอรสสองในสามพระองค์ประชวรเป็นโรคเฮโมฟีเลียด้วย
โรคฮีโมฟิเลียในราชวงศ์ยุโรป
เนื่องจากสายพระโลหิตพระองค์สุดท้ายซึ่งเป็นโรคฮีโมฟิเลียในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2488 ประเภทของโรคฮีโมฟิเลียที่พบในพระราชวงศ์ของพระองค์ยังไม่ทราบแน่ชัดจนกระทั่งปี พ.ศ. 2552 การวิเคราะห์พันธุกรรมในกระดูกของราชวงศ์โรมานอฟที่ถูกสังหาร โดยเฉพาะกระดูกของแกรนด์ดยุคอเล็กซิส มกุฎราชกุมารแห่งรัสเซีย ทำให้นายเยฟเจนี โรกาเอฟและทีมงานสามารถระบุได้ว่า "โรคราชวงศ์" แท้จริงแล้วเป็น "โรคฮีโมฟิเลีย ชนิดบี"
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ครั้นถึง ปี ค.ศ.1904 เมื่อโทลคีนมีอายุได้ 12 ปี มาเบลก็เสียชีวิตลงด้วยโรคเบาหวาน ในยุคนั้นยังไม่มีอินซูลิน มาเบลในวัย 34 ปี จึงถือว่ามีชีวิตอยู่ได้ยาวนานมากแล้วโดยไม่มียารักษา นับแต่นั้นมาจนตลอดช่วงชีวิตของโทลคีน เขารำลึกถึงแม่ในฐานะคริสตชนผู้มีศรัทธาแรงกล้า ซึ่งส่งอิทธิพลต่อเขาในการนับถือนิกายโรมันคาทอลิกอย่างเคร่งครัด
เฮนเรียตตา แล็กส์
เฮนเรียตตา แล็กส์ () เป็นสตรีชาวแอฟริกันอเมริกัน เจ้าของเซลล์มะเร็งที่ถูกนำไปเพาะโดยจอร์จ ออตโต กาย จนเป็นสายพันธุ์เซลล์ซึ่งแบ่งตัวได้ไม่สิ้นสุด ("อมตะ") ซึ่งใช้กันแพร่หลายในการศึกษาวิจัยทางการแพทย์ ชื่อว่าสายพันธุ์เซลล์เฮลา
29 มกราคม ค.ศ. 1951 เฮนเรียตตาไปโรงพยาบาลจอห์นฮอปกินส์เป็นครั้งแรกเนื่องจากรู้สึกว่าคลำได้ก้อน เธอได้ขอให้ญาติลองคลำท้องของตนเองดูว่ามีก้อนอย่างที่ตัวเองรู้สึกหรือไม่ ญาติของเฮนเรียตตาเข้าใจว่าเธอน่าจะตั้งครรภ์ ซึ่งเฮนเรียตตาก็ตั้งครรภ์จริงๆ แต่หลังจากคลอดบุตรคนที่ห้านี้แล้วเธอก็เริ่มมีอาการเลือดออกผิดปกติทางช่องคลอดซึ่งไม่ใช่ประจำเดือน เธอบอกเดย์ให้พาไปพบแพทย์ใกล้บ้าน ซึ่งหลังจากที่แพทย์ตรวจซิฟิลิสให้ผลลบแล้วจึงได้ส่งเธอไปรับการรักษาต่อที่โรงพยาบาลจอห์นฮอปกินส์
โรซาลินด์ แฟรงคลิน
ในช่วงฤดูร้อนของปี พ.ศ. 2496 โรซาลินด์ได้เดินทางไปราชการที่สหรัฐอเมริกา แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อเธอพบเนื้องอกที่ช่องท้อง จนทำให้ไม่สามารถสวมกระโปรงได้อย่างปกติ ไม่นานนักเธอเข้ารับการผ่าตัดในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน ผลปรากฏพบเนื้องอกสองก้อนในช่องท้อง นับแต่นั้นมา โรซาลินด์ต้องเข้า ๆ ออก ๆ โรงพยาบาลเพื่อรับการรักษาสลับกับการพักฟื้น กำลังใจของเธอในขณะนั้นมาจากเพื่อนร่วมงานและญาติ ๆ ในจำนวนนั้นก็มีแอนน์ ซายร์ (Anne Sayre) ฟรานซิส คริก และภรรยา โอดิล คริก (Odile Crick) นอกจากนี้ โรแลนด์ แฟรงคลิน (Roland Franklin) และนินา แฟรงคลิน (Nina Franklin) ผู้เป็นหลานน้า ก็ยังให้กำลังใจในช่วงเวลาที่แย่ที่สุดในชีวิตด้วย
ร็อคแมนเอ็กเซ่ 6
โลกสงบสุขลงหลังจากการต่อสู้กับเนบิวล่าเป็นเวลา 1 เดือน ฮิคาริ เน็ตโตะ ได้ย้ายเมืองพร้อมกับครอบครัวเนื่องจาก ยูอิจิโร่ พ่อของเน็ตโตะได้ย้ายที่ทำงานจากเมืองอากิฮะระไปยังเมืองไซบะซิตี้ ทำให้เพื่อนๆ ของเน็ตโตะต้องอำลากันโดยไม่ได้กล่าวล่วงหน้า และการเดินทางในเมืองไซบะกำลังจะเริ่มต้นขึ้น...ครอสซิสเตม คือระบบใหม่จากภาคที่ 6 เป็นการรวมข้อมูลเน็ตนาวิแบบเดียวกับโซลยูนิสันแต่จะแตกต่างกับโซลยูนิสันคือจะไม่ใช่แบทเทิลชิปธาตุเป็นตัวเริ่ม และการครอสนั้นจะต้องลิงก์นาวิกับเน็ตนาวิตัวอื่น ก่อนเพื่อที่จะครอสได้ ในแต่ละร่างจะมีการแพ้ทางต่างๆกันไป เมื่อครอสแพ้ทางร่างนั้นจะหายไปทันที
เฮเลน่า บอนแฮม คาร์เตอร์
และเธอยังเป็นเหลนของอดีตนายกรัฐมนตรีเฮอร์เบิร์ท เฮนรี แอสควิธ เอิร์ลแห่งอ็อกซ์ฟอร์ดอีกด้วย ด้วยเหตุนี้เองเธอจึงถูกอบรมเลี้ยงดูและได้รับการศึกษาเป็นอย่างดีร่วมกับพี่ชายอีก 2 คนคือนายเอ็ดเวิร์ดและโทมัส บอนแฮม คาร์เตอร์ แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังมีช่วงชีวิตวัยเด็กที่ยากลำบาก เนื่องจากมารดาของเธอเกิดอาการป่วยทางประสาท เมื่อเธอยังอายุได้เพียง 5 ขวบ เฮเลน่าจึงต้องคอยดูแลมารดาอย่างใกล้ชิดตลอดหลายปีจนมารดาของเธอหายดี ทว่าหลังจากนั้นไม่นานบิดาของเธอก็ล้มป่วยลงด้วยโรคอัมพาตเมื่อเธออายุได้เพียง 13 ปีเท่านั้น เธอจึงต้องคอยทำอาหารและดูแลผู้เป็นบิดาด้วยตนเอง จนบิดาถึงแก่กรรมในปีค.ศ.2004
ราพันเซล เจ้าหญิงผมยาวกับโจรซ่าจอมแสบ
หยาดแสงอาทิตย์หยาดหนึ่งตกลงสู่พื้นโลก และงอกงามขึ้นเป็นดอกไม้เรืองแสงประกอบด้วยสรรพคุณเยียวยาความป่วยเจ็บ หญิงชรานางหนึ่งชื่อว่า "กอเธล" พบเจอเข้า จึงใช้ดอกไม้นั้นเพื่อคงความเยาว์วัยดุจหญิงสาวของตนเอง โดยวิธีร้องเพลงมนตร์แก่ดอกไม้นั้นว่า "บุปผาเรืองแสงส่อง เปล่งฤทธาของเจ้า ช่วยย้อนวันให้เรา คืนสิ่งที่เคยได้ครอง" นางนำสุ่มมาครอบดอกไม้นั้นเพื่อเก็บไว้ใช้แต่ผู้เดียว
โคลอี้ ซัลลิแวน
แม่ของโคลอี้ชื่อว่า มออิรา ซัลลิแวน (Moira Sullivan) ซึ่งได้รับผลกระทบจากห่าอุกกาบาตที่ถล่มใส่สมอลวิลล์ในปี 2532 แล้วหลังจากนั้น 3 ปีเธอจึงตัดสินใจออกจากชีวิตของเกบและโคลอี้ โดยโคลอี้รู้เพียงว่าเป็นการหย่า แต่ต่อมาในภาคที่ 6 กลับพบว่าที่แม่ของโคลอี้นั้นแกล้งบ้าและมีพลังพิเศษในการสะกดจิต เธอได้ใช้พลังนี้ในการสะกดจิตคนที่เล็กซ์จับตัวไปวิจัยเรื่องหินอุกกาบาตไปสังหารเล็กซ์เสีย และยังไม่แน่ว่าโคลอี้จะได้รับผลกระทบจากอุกกาบาตด้วยหรือไม่ เนื่องจากเธอถูกคนที่มีความสามารถพิเศษในการตรวจคนที่ปฏิกิริยาจากอุกกาบาตอย่างโตเบียสซึ่งทำงานให้เล็กซ์จับไปวิจัย
เรมา มาร์แวนน์
เรมา มาร์แวนน์ วรฤทธิ์สกุล เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2545 ที่เมืองแคร์รอลตัน รัฐเทกซัส สหรัฐอเมริกา เป็นบุตรสาวของนายทีทัน และนางเวนดี "เมอร์ซี" มาร์แวนน์ วรฤทธิ์สกุล ปู่ของเรมาคือนายชัย วรฤทธิ์สกุล ซึ่งได้อพยพจากประเทศไทยเข้าสู่สหรัฐอเมริกา นางเวนดี มารดาของเธอได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งรังไข่เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ขณะมีอายุเพียง 34 ปี
เจ้าหญิงโซเฟียแห่งปรัสเซีย
ในปลายพระชนม์ชีพ ได้มีการตรวจวินิจฉัยพบว่าสมเด็จพระราชินีโซเฟียประชวรด้วยพระโรคมะเร็งและได้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2475 ณ เมืองแฟรงค์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย
ในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1937 พระนางมารีทรงพระประชวร แพทย์ประจำพระองค์คือ นายแพทย์คัสเตลานี ได้วินิจฉัยว่าพระนางทรงเป็นโรคมะเร็งตับอ่อนแม้ว่าการวินิจฉัยอย่างเป็นทางการจะระบุว่าทรงเป็นโรคตับแข็ง พระนางมารีไม่ใช่นักดื่มและเมื่อทรงได้ยินข่าว พระนางทรงรายงานว่า "มันต้องเป็นโรคตับแข็งที่ไม่มีแอลกอฮอล์แน่ ๆ เพราะตลอดทั้งชีวิตของฉัน ฉันไม่เคยลิ้มรสแอลกอฮอล์เลยนะ" พระนางได้ถูกแนะนำให้งดเสวยพระกระยาหารที่เย็นจัด และรับการฉีดยาและบรรทมพักผ่อน ในช่วงนั้นพระนางมารีทรงมีพระวรกายที่อ่อนแอมาก
จนพระนางไม่ทรงสามารถแม้แต่จับปากกาได้เลย ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1938 พระนางถูกส่งไปยังโรงพยาบาลในอิตาลี ด้วยหวังว่าพระวรกายจะได้รับการฟื้นฟู ที่นั่นเจ้าชายนิโคลัสและพระชายาของเจ้าชายได้เสด็จเยี่ยมพระนางมารี ซึ่งในที่สุดแล้วพระนางมารีทรงให้อภัยในการกระทำผิดของพระสุณิสา นอกจากนี้ เจ้าหญิงเฮเลน ผู้ซึ่งพระนางไม่ทรงเคยพบอีกเลยตลอดระยะเวลา 7 ปี ได้เสด็จมาเยี่ยมพระนาง รวมทั้งวัลดอร์ฟ อัสเตอร์ด้วย ในที่สุดพระนางมารีทรงถูกย้ายไปรักษาที่โรงพยาบาลในเดรสเดิน ด้วยพระอาการทรุดลงเรื่อย ๆ พระนางมารีทรงขอเสด็จกลับโรมาเนียเพื่อที่จะได้สิ้นพระชนม์ที่นั่น พระเจ้าคาโรลปฏิเสธที่จะให้พระนางเสด็จโดยเครื่องบิน และพระนางทรงปฏิเสธบริการทางการแพทย์อากาศที่ฮิตเลอร์ได้ทูลเสนอให้ โดยทรงเลือกเสด็จกลับโรมาเนียโดยรถไฟแทน พระนางทรงเข้าประทับที่ปราสาทเปลิซอร์
โรซาลินด์ แฟรงคลิน
ผลงานที่รู้จักกันดีของโรซาลินด์ แฟรงคลิน คือ โฟโต 51 หรือภาพถ่ายจากการเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์ของดีเอ็นเอ ซึ่งนำไปสู่การค้นพบโครงสร้างเกลียวคู่ของดีเอ็นเอ เจมส์ วัตสัน และฟรานซิส คริก แห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ได้นำข้อมูลของเธอไปใช้ในการตั้งสมมติฐานว่าด้วยโครงสร้างของดีเอ็นเอ โฟโต 51 ได้ให้รายละเอียดยืนยันว่าดีเอ็นเอมีโครงสร้างเป็นรูปเกลียวอย่างชัดเจน แต่จากการที่โรซาลินด์มิได้รับรู้ว่าคณะวิจัยของเจมส์ วัตสัน ได้นำรูปของเธอไปใช้สร้างแบบจำลองโดยไม่บอกกล่าวขออนุญาตเลย จึงทำให้บทบาทของเธอในการค้นพบดีเอ็นเอถูกมองข้ามไป
โรซาลินด์ แฟรงคลิน เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 ในตระกูลนายธนาคารเชื้อสายยิวที่ตำบลนอตติงฮิล (Notting Hill) กรุงลอนดอน เป็นบุตรีคนที่สองจากบุตรธิดาทั้งห้าคนของเอลลิส อาร์เทอร์ แฟรงคลิน (Ellis Arthur Franklin, พ.ศ. 2437 - พ.ศ. 2507) และเมอเรียล ฟรานเซส วาเลย์ (Muriel Frances Waley, พ.ศ. 2437 - พ.ศ. 2519)
ยูนิพาเรนทัลไดโซมี
Uniparental disomy (UPD) (แฝดสองของโครโมโซมที่ได้มาจากพ่ออย่างเดียวหรือแม่อย่างเดียว) เกิดจากการได้รับโครโมโซมคู่หนึ่งทั้งสองอัน หรือส่วนหนึ่งของโครโมโซมทั้งสองอัน จากบิดาหรือมารดาเท่านั้น
UPD อาจเกิดขึ้นได้แบบสุ่มในช่วงการสร้างเซลล์ไข่และเซลล์อสุจิ หรืออาจเกิดขึ้นในช่วงแรกของการสร้างตัวอ่อน นอกจากนี้ยังอาจเกิดจากกระบวนการ trisomic rescue ได้ด้วย
การเกิด UPD ส่วนใหญ่ ไม่ส่งผลต่อลักษณะปรากฏของสิ่งมีชีวิต อย่างไรก็ดีหากเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้เกิด UPD ขึ้น ในช่วงไมโอซิส 2 อาจทำให้จีโนทัยป์ของสิ่งมีชีวิตนั้นๆ มีโครโมโซมที่เหมือนกันทุกประการสองอัน ทำให้โรคที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรมลักษณะด้อยบางอย่างแสดงอาการออกมาได้ ดังนั้นจึงควรสงสัยว่าจะมี UPD ในผู้ป่วยที่มีอาการของโรคที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรมลักษณะด้อยที่มีบิดาหรือมารดาเท่านั้นมียีนที่เป็นพาหะ
คาร์ล ลาร์สสัน
คาร์ล ลาร์สสันเกิดในบริเวณเมืองเก่าของสตอกโฮล์ม บิดามารดาของลาร์สสันมีฐานะยากจนแสนเข็ญ ชีวิตในวัยเด็กเป็นชีวิตที่เต็มไปด้วยความทุกข์ เรนาเต พูโวเกิลในหนังสือ “Larsson” กล่าวถึงชีวิตยามเยาว์วัยว่า “แม่ถูกไล่ออกจากบ้านพร้อมด้วยคาร์ลและน้องชายโยฮัน หลังจากย้ายจากบ้านที่อยู่ชั่วคราวหลายหลังครอบครัวก็ย้ายไปอยู่ที่ในปัจจุบันคือเอิร์สเตอร์มาล์ม ที่พำนักนี้แต่และห้องก็อยู่ด้วยกันสามครอบครัว สภาพที่้ทั้งเสื่อมโทรมทั้งโสโครกที่บั่นทอนทั้งร่างกายและจิตใจ สภาวะดังกล่าวเป็นแหล่งเผยแพร่โดยธรรมชาติของอหิวาตกโรค”
หม่อมราชวงศ์นริศรา จักรพงษ์
แต่เมื่ออายุได้ 7 ขวบ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ก็สิ้นพระชนม์ด้วยโรคมะเร็ง และไม่กี่ปีหม่อมเอลิสะเบธ ก็ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคมะเร็งเช่นกัน จึงย้ายไปอยู่กับน้าที่ค่อนข้างเอียงซ้ายและไม่ชอบความเป็น “เจ้า” จึงสบประมาทว่า ชีวิตนี้คงไม่เอาไหน ต่อมาเมื่ออายุ 18 ปีจึงออกจากบ้านน้า ขณะนั้นไม่มีอะไรติดตัวมาเลย โดยทำงานเลี้ยงด้วยลำแข้งตัวเอง ทำงานเสิร์ฟอาหาร
จีเซลล์
จีเซลล์เป็นเด็กสาวที่อาศัยอยู่กับแม่ในไร่องุ่นแถบแคว้นไรน์แลนด์ วันหนึ่งเธอได้พบกับดยุคอัลเบรชต์แห่งซิเลเซีย ที่กำลังจะแต่งงานกับเจ้าหญิงบาธิลด์ ธิดาของเจ้าชายแห่งฮุสตัน และได้ปลอมตัวเป็นชาวบ้านชื่อ รอยส์ เพื่อออกเที่ยวเตร่ จีเซลล์ตกหลุมรักรอยส์ตั้งแต่แรกพบ ทั้งที่ถูกห้ามปรามจากเพื่อนชายและแม่
ลำไส้เล็กอักเสบจากเชื้อโรตาไวรัส
โรคติดเชื้อโรตาไวรัสโดยทั่วไปแล้วรักษาได้ไม่ยาก แต่ถึงกระนั้นทั่วโลกก็ยังมีเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปีที่เสียชีวิตจากการติดเชื้อนี้ถึงปีละเกือบ 500,000 คน และป่วยหนักเกือบสองล้านคน แม้ในประเทศสหรัฐอเมริกาก่อนจะมีโครงการให้วัคซีนโรตาไวรัสอย่างแพร่หลาย จำนวนผู้ป่วยกระเพาะและลำไส้อักเสบรุนแรงจากโรตาไวรัสก็ยังสูงถึงปีละ 2.7 ล้านคน ต้องนอนรักษาในโรงพยาบาล 60,000 และเสียชีวิต 37 คน ยุทธศาสตร์ทางสาธารณสุขที่สำคัญต่อการรับมือโรคนี้คือการบำบัดด้วยการให้สารน้ำชดเชยผ่านการกินในผู้ที่ป่วยแล้ว และการให้วัคซีนต่อโรตาไวรัสเพื่อป้องกันโรคในผู้ที่ยังไม่ป่วย ในประเทศที่มีนโยบายให้วัคซีนต่อโรตาไวรัสเป็นส่วนหนึ่งของวัคซีนมาตรฐานระดับประเทศ ต่างมีอุบัติการณ์และความรุนแรงของการติดเชื้อโรตาไวรัสลงเป็นอย่างมากทั้งสิ้น
โรคลำไส้อักเสบจากโรตาไวรัสเป็นโรคที่มีอาการได้ตั้งแต่เล็กน้อยไปจนถึงรุนแรง โดยผู้ป่วยจะมีอาการไข้ต่ำ อาเจียน และถ่ายเหลวเป็นน้ำ หลังจากติดเชื้อแล้วจะมีระยะฟักตัวประมาณ 2 วันก่อนมีอาการ อาการแรกเริ่มมักเป็นอาการอาเจียน หลังจากนั้นจึงมีอาการถ่ายเหลวอย่างมาก ซึ่งจะเป็นอยู่ 4-8 วัน หลังจากนั้นจึงเริ่มมีอาการดีขึ้นได้เอง สามารถพบภาวะขาดน้ำได้บ่อยกว่าโรคท้องร่วงจากเชื้อแบคทีเรีย และภาวะขาดน้ำนี้เองที่เป็นสาเหตุการเสียชีวิตที่พบบ่อยที่สุดในผู้ป่วยติดเชื้อโรตาไวรัส
สไมล์พรีเคียว!
คุณแม่ของเรย์กะ
รัสเซลล์ แบรนด์
รัสเซลล์ เอ็ดเวิร์ด แบรนด์ () (เกิด 4 มิถุนายน ค.ศ. 1975) เป็นนักแสดงตลก นักแสดง นักจัดรายการวิทยุ นักเขียน และนักกิจกรรมชาวอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 2004 มีชื่อเสียงในทางไม่ดีนักจากบทบาทพิธีกรรายการบิกบราเธอส์บิกเมาธ์ รายการในเครือของแฟรนไชส์รายการ"บิกบราเธอร์" ในปี ค.ศ. 2007 ได้รับบทหลักในภาพยนตร์เรื่อง "โอย หัวใจรุ่งริ่ง โดนทิ้งครับผม" ซึ่งนำไปสู่ภาคต่อในเรื่อง "จับร็อคซ่าส์มาโชว์เฟี้ยว" เมื่อปี ค.ศ. 2010 เขายังเป็นนักพากย์เสียงภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง "มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด" (2010) "ฮอพ กระต่ายซูเปอร์จัมพ์" (2011) และ "มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด 2" (2013) เขายังแสดงเป็นตัวละครหลักในภาพยนตร์ฉบับทำใหม่เรื่อง "อาเธอร์" เมื่อปี ค.ศ. 2011 ด้วย
สจวร์ต รัสเซลล์
รัสเซลล์เกิดที่เมืองพอร์ธสมัธ ประเทศอังกฤษ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับหนึ่งสาขาฟิสิกส์ ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในปี ค.ศ. 1982 จากนั้นจบการศึกษาระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ในปี ค.ศ. 1986 หลังจบการศึกษาได้ทำงานเป็นอาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์จนปัจจุบันได้เป็นศาสตราจารย์ประจำสาขาวิชาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ นอกจากนั้น ยังเป็นศาสตราจารย์พิเศษทางด้านศัลกรรมประสาทวิทยาที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานฟรานซิสโกหลังจากอุทิศตนทำงานวิจัยด้านสรีรวิทยาคำนวณ
Rance
ในภาค 8 น้องสาวของเธอได้บอกกับแรนซ์ว่าเธอเสียชีวิตไปแล้วจากโรคร้ายดังกล่าว
กาบริเอลา มิสตรัล
กาบริเอลา มิสตรัล เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1889 บิดาเป็นครู ส่วนมารดาเป็นช่างเย็บผ้า บิดาของมิสตรัลทิ้งครอบครัวไปเมื่อเธอมีอายุได้สามปี ด้วยฐานะที่ยากจน มิสตรัลในวัยสิบห้าปีก็ทำงานช่วยครอบครัวโดยการเป็นผู้ช่วยครู หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ได้พบกับคนรักของเธอ โรเมลิโอ อูเรตา ผู้ซึ่งต่อมากระทำอัตวินิบาตกรรมในปี ค.ศ. 1909 การเสียชีวิตของอูเรตาส่งผลต่อบทกวีของมิสตรัลในเวลาต่อมาอย่างมาก ในปี ค.ศ. 1914 มิสตรัลก็ได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดวรรณกรรมระดับประเทศ จากผลงาน "Sonnets of Death" หลังรับรางวัลนี้ มิสตรัลก็ใช้นามปากกา "กาบริเอลา มิสตรัล" อย่างเป็นทางการ โดยมาจากชื่อของกวีที่เธอชื่นชอบสองคนคือกาบรีเอเล ดันนุนซีโอ และเฟรเดริก มิสทราล
แคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่
แร้กซ์ออลเดินทางกลับไปยังลอนดอน วึ่งขณะนั้นในเชลล์เกิดโรคไข้รากสาดใหญ่ระบาดและมหาดเล็กคนหนึ่งของพระนางเสียชีวิต อีกทั้งโซฟี พระธิดาเลี้ยงก็เริ่มมีอาการป่วย พระนางทรงกังวลต่อสุขภาพของพระธิดาเลี้ยงโดยไม่ได้พักผ่อน พระนางจึงทรงพระประชวรไปด้วยอีกคน ในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2318 พระนางทรงทราบข่าวว่าโซฟีพ้นขีดอันตรายแล้ว ตรัสว่า "เช่นนี้ข้าก็นอนตายตาหลับแล้วสินะ" พร้อมกับหลับพระเนตร แล้วพระเนตรไม่เปิดอีกเลยจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ ขณะมีพระชนมายุเพียง 23 พรรษา พระบรมศพได้ถูกฝังที่ โบสถ์เซนต์แมรีแห่งเชลล์ เคียงข้างพระศพของ โซเฟีย โดโรเธียแห่งเซลล์ พระปัยยิกาของพระองค์ ซึ่งทรงมีชะตากรรมที่คล้ายคลึงกันหลังจากพระนางสิ้นพระชนม์ได้มีการประพันธ์หนังสือ เพลงและภาพยนตร์เกี่ยวกับชีวประวัติของพระนางแคโรไลน์ มาทิลดามากมาย อาทิ เช่น
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพระนางแคโรไลน์ มาทิลดากับสตรูเอนซี แพทย์ชาวเยอรมันซึ่งทรงโปรดปราน และสร้างอิทธิพลในราชสำนักเดนมาร์กอย่างไม่เคยมีมาก่อน โดยหนังสือเล่มนี้ได้รับการตีพิมพ์ทั้งในภาษาอังกฤษและภาษาเดนมาร์ก 
เป็นหนังสือเกี่ยวกับประวัติของโยฮันน์ ฟรีดิช สตรูเอนซีซึ่งใช้ชื่อว่า The Queen's Physician อันเนื่องมาจากสตรูเอนซีศึกษาด้านฟิสิกส์และการแพทย์จนเป็นที่พอพระทัยของพระนางมาทิลดาและได้รับกล่าวขานว่าเป็น "นักฟิสิกส์ของพระราชินี" หนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ
เป็นหนังสือเกี่ยวกับพระราชประวัติของพระนางแคโรไลน์ มาทิลดาซึ่งเป็นพระราชประวัติตั้งแต่ทรงก้าวขึ้นสู่อำนาจและสิ้นสุดพระราชอำนาจ จนกระทั่งทรงถูกเนรเทศจากประเทศ โดยจะเน้นในเรื่องการอภิเษกสมรสระหว่างพระราชวงศ์เพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองอันนำพาซึ่งโศกนาฏกรรม โดยได้นำเรื่องราวของพระนางซึ่งเป็นหนึ่งในการอภิเษกสมรสระหว่างพระราชวงศ์เพื่อผลประโยชน์ทางการเมือง หนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ
เป็นหนังสือเกี่ยวกับประวัติของโยฮันน์ ฟรีดิช สตรูเอนซีและพระนางแคโรไลน์ มาทิลดา ซึ่งเกี่ยวกับการเดินทางมาของเขาในฐานะนักฟิสิกส์และแพทย์ในราชสำนักเดนมาร์กซึ่งได้เข้ามามีอำนาจและได้ตกหลุมรักพระราชินี และกายเป็นจุดกำเนิดของ"ยุคสตรูเอนซี"ซึ่งได้ทำการปฏิรูปเดนมาร์กสู่ความทันสมัย แต่ต่อมาได้ถูกปฏิวัติล้มล้างโดยเขาได้ถูกประหารส่วนพระราชินีถูกเนรเทศ ซึ่งเป็นเรื่องราวที่เขียนในเชิงย้อนรอยประวัติศาสตร์แฝงไปด้วยแง่คิดมุมมองทางการเมืองของตัวละครในเรื่อง โดยหนังสือเล่มนี้ได้รับการตีพิมพ์ทั้งในภาษาสวีเดน,ภาษาเดนมาร์กและภาษาอังกฤษ
มาสค์ไรเดอร์เอเทอร์นัล
ผู้นำกลุ่มทหารรับจ้าง NEVER อดีตโครงการของกองทุน X ที่ถูกระงับไป เคยเสียชีวิตมาก่อนด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ แต่เพราะแม่ของเขา ไดโด มาเรีย นำเขาเข้าร่วมโครงการนี้จึงได้คืนชีพขึ้นมา เช่นเดียวกับสมาชิก NEVER คนอื่นๆ คัตสึมิต้องคอยฉีดสารเพื่อคงสภาพร่างกายไว้ตลอดเวลา แต่ก็ทำให้ร่างกายของเขาทนทานและเกือบเป็นอมตะ เขาเป็นผู้ที่เข้ากับเอเทอร์นัลเมมโมรี่ได้ดีที่สุด จนสามารถทำให้ไรเดอร์เอเทอร์นัล ปรากฏร่างสมบูรณ์ หรือร่างบลูแฟลร์ได้
รายชื่อตัวละครในลาสต์ เอ็กไซล์
ลูกสาวของสมุหนายกมาริอุส เป็นคนรักและต้นหนของอเล็กซ์ โรว์ เสียชีวิตระหว่างทำภารกิจในแกรนด์สตรีม
กริกอรี รัสปูติน
ในเดือน เมษายน ค.ศ. 1907 รัสปูตินถูกเชื้อเชิญอีกครั้งโดย Tsarskoye Selo , ในครั้งนี้เพื่อพบกับ Tsarevich Alexe 
ซึ่งเป็นเด็กที่มีอาการบาดเจ็บจากโรคฮีโมฟีเลียบี , ซึ่งแน่นอนไม่เป็นที่รู้กันอย่างสาธารณะว่ารัชทายาทจะติดโรคฮีโมฟีเลียบี โดยโรคนี้ค่อนข้างจะแพร่หลายในพระบรมวงศานุวงศ์ในแถบยุโรป. เมื่อแพทย์ไม่รักษาได้จึงทำให้เกิดความหมดหวัง Tsarina นั้นยังคงรอคอยความช่วยเหลือจากใครสักคน โดยเธอได้สูญเสียแม่ ,พี่ชาย , น้องสาว เมื่อเธอยังเป็นเด็ก
รัสปูตินบอกสามารถที่จะรักษาได้โดยการอธิษฐานภาวนาแด่พระเจ้า ซึ่งนั้นทำให้ญาติของเธอมีอาการดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
และก็ช่วยเบาบางจิตใจของเด็กและอาการได้อย่างดี ซึ่งก่อนหน้านี้มีการคาดการณ์จากหมอว่าเธอจะตายในเร็ววัน โดย Tsarevich แสดงให้เห็นสัญญาณของการฟื้นตัวอย่างมีนัยสำคัญ
ริสา หงษ์หิรัญ
ริสา หงษ์หิรัญ หรือ โค้ช เบคกี้ รัสเซลล์ (Coach Becky Russell) ชื่อจริง รมิดา รัสเซลล์ มณีเสถียร ชื่อเล่น เบคกี้ กรรมการบริหารและผู้อำนวยการฝ่ายบูติคสตรี บริษัท ไอ.ซี.ซี.อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) ดารานักแสดง นางแบบสาว อดีตสาวแพรว และรองมิสไทยแลนด์เวิลด์ อันดับ 1 ในปี พ.ศ. 2531 (1988) เจ้าของแบรนด์ Becky Russell (เบคกี้ รัสเซลล์)
ริสา หงษ์หิรัญ เป็นลูกครึ่งอเมริกัน-ฟิลิปปินส์ เกิดและเติบโตที่ประเทศไทย
ยูริ ซากาซากิ
ยูริเป็นลูกสาวของ ทาคุม่า ซากาซากิ และรอนเน็ต ซากาซากิ และเป็นน้องสาวของ เรียว ซากาซากิ ซึ่งเป็นพี่เธอ 4 ปี รอนเน็ตแม่ของเธอ ป่วยจนเสียชีวิต ตั้งแต่เธอยังเป็นทารก โดยมีทาคุม่าเลี้ยงเธอ แล้วก็เรียว ซึ่งเป็นพี่ชายของเธอเพียงลำพัง ทาคุม่านั้น มีเวลาให้กับเรียวมากว่ายูริ ซึ่งเป็นเพราะว่า เรียวนั้นจะต้องเป็นผู้สืบทอดสำนัก เคียวกุเก็นริวคาราเต้ ต่อไป แต่ว่าเขาก็ไม่ได้ปล่อยยูริไว้ตามลำพัง ยูริก็ได้เป็นเพื่อนกับเด็กหนุ่มที่มาจากอิตาลี เขาก็คือ โรเบิร์ต การ์เซีย โดยตามเนื้อเรื่องในเกมแล้ว โรเบิร์ตตกหลุมรักยูริ แต่ทว่ายูรินั้น ไม่ได้แสดงออกอย่างเด่นชัดนัก อย่างไรก็ตามใน "อาร์ทออฟไฟท์ติ้ง 3" ยูริมีท่าทีสนใจในตัวโรเบิร์ตมากขึ้น โดยเรียวเป็นคนสังเกตเห็น ยูริใช้ท่าของสำนักเคียวกุเก็นริวซึ่งเป็นระดับต่ำ โดยเรียกว่า รูปแบบไรโอ โดยที่จะมีแต่การสอนท่าระดับต่ำ ซึ่งเป็นท่าทีดูๆแล้วสวยงาม มีชีวิตชีวา ยูริยังมีท่า ตบรัวๆ และยังมีท่าใช้บั้นท้ายกระแทกคู่ต่อสู้อีกด้วย
สมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์
สมเด็จพระราชินีฟารีดา ทรงเข้ารับถวายการรักษาในโรงพยาบาลเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2531 จากพระอาการประชวรด้วยมะเร็งเม็ดเลือดขาว, พระปับผาสะอักเสบ และพระยกนะอักเสบ วันที่ 2 ตุลาคม พระองค์ได้รับการดูแลจากคณะแพทย์อย่างใกล้ชิดแต่ยังทรงอยู่ในพระอาการโคม่า และที่สุดในวันที่ 16 ตุลาคม พระองค์ได้สวรรคตด้วยมะเร็งเม็ดเลือดขาว สิริพระชนมายุ 67 พรรษา
มารี กูว์รี
มารี สกวอดอฟสกา-กูว์รี () มีชื่อแต่แรกเกิดว่า มาเรีย ซาลอแมอา สกวอดอฟสกา (; ; 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2410 - 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2477) เป็นนักเคมีผู้ค้นพบรังสีเรเดียม ที่ใช้ยับยั้งการขยายตัวของมะเร็ง ซึ่งเป็นโรคร้ายที่ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ แต่มีอัตราการตายของคนไข้เป็นอันดับหนึ่งมาทุกยุคสมัย ด้วยผลงานที่มีความสำคัญต่อมนุษยชาติเหล่านี้ ทำให้มารี กูว์รีได้รับรางวัลโนเบลถึง 2 ครั้งด้วยกัน
รีวโนซูเกะ อากูตางาวะ
รีวโนซูเกะ อากูตางาวะ () นักเขียนและกวีชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียวเมื่อปี พ.ศ. 2435 (ค.ศ. 1892) และฆ่าตัวตายด้วยการกินยาเกินขนาดเมื่อปี พ.ศ. 2470 (ค.ศ 1927) ขณะมีอายุสามสิบห้าปี ถึงแม้จะอายุสั้น ทั้งมีโรคประจำตัวหลายอย่างรวมถึงโรคประสาทเปลี้ย แต่รีวโนซูเกะ อากูตางาวะก็สร้างผลงานไว้มากมายประมาณ 140 เรื่อง ส่วนใหญ่เป็นเรื่องสั้นและนิยายขนาดสั้น (รวมถึงเรื่อง ราโชมอน (Rashomon) ค.ศ. 1915 อันมีชื่อเสียงโด่งดัง ต่อมานำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ชื่อก้องโดยอากิระ คูโรซาวะ) แต่ไม่มีผลงานที่เป็นนวนิยายเรื่องยาว มารดาของรีวโนซูเกะวิกลจริตและเสียชีวิตขณะที่เขายังเล็ก ลุงผู้เป็นเจ้าของนามสกุลที่เขาใช้รับเขาไปเลี้ยง เขาเข้าศึกษาด้านวรรณคดีที่มหาวิทยาลัยโตเกียว อิมพีเรียล และจบการศึกษาในปี 1916 เขาแต่งงานสองปีหลังจากนั้น มีบุตรชายสามคนและทำงานเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ต่อมาได้เดินทางไปประเทศจีนและรัสเซีย กล่าวกันว่างานเขียนของรีวโนซูเกะ อากูตางาวะเป็นการนำประเพณีและตำนานของเอเชียมาตีความใหม่ได้อย่างมีชั้นเชิงยอดเยี่ยม โดดเด่นด้วยการผสมผสานอย่างล้ำลึกกับความคิดตะวันตกและเทคนิคทางวรรณกรรม
เดบบี เรย์โนลส์
วันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2016 เสียชีวิตด้วยอาการเส้นเลือดในสมองแตก หลังจากที่ลูกสาวของเธอ แคร์รี ฟิชเชอร์เสียชีวิตก่อนหน้านั้น 1 วัน
สมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกา
ในปี ค.ศ. 2012 มิเชลล์ วิลเลียมส์ ซึ่งเป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงและนักแสดงหญิงได้เป็นทูตในการรณรงค์ "พาวเวอร์ทูเอ็นสโตรก" ในบทพูดของเธอ-เธอได้กล่าวว่า "ฉันรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้เป็นพันธมิตรกับการรณรงค์ [...] พ่อของฉันเป็นโรคหลอดเลือดสมองในปี ค.ศ. 2005 เนื่องจากการสูบบุหรี่, เบาหวาน และการลดน้ำหนักในแบบที่อาจทำลายสุขภาพ รวมถึงย่าของฉันได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคหลอดเลือดสมองในปี ค.ศ. 2006 เมื่อเธอไปหาหมอเพื่อรับการรักษาผู้ป่วยนอกแบบง่าย ๆ ฉันนำความรู้มาสู่ผู้คนเพื่อให้รู้ว่าโรคหลอดเลือดสมองสามารถป้องกันได้ มาดูแลตัวเองกันเถอะ…ขั้นตอนแรกคือความรู้เกี่ยวกับสุขภาพของคุณ"
ราฟาเอล เบนิเตซ
เบนิเตซเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะปานกลางในกรุงมาดริด พ่อของเขา ฟรันซิสโก เบนิเตซ เป็นผู้จัดการโรงแรมแห่งหนึ่ง ส่วนแม่ของเขา โรซารีโอ เป็นนางพยาบาล แม่ของเขาเป็นแฟนฟุตบอลทีมเรอัลมาดริดตัวยง ในขณะที่พ่อของเขา เป็นแฟนฟุตบอลของทีมอัตเลตีโกมาดริด ฟรันซิสโกเสียชีวิตลงเมื่อเดือนธันวาคม ปี 2005 ในขณะที่เบนิเตซพาทีมไปสู้ศึกชิงแชมป์สโมสรโลกที่ประเทศญี่ปุ่น
ร็อกเซลานา
ฮิวร์เรม ซุลตาน (; ตุรกีออตโตมัน: خُرَّم سلطان) หรือเป็นที่รู้จักในพระนามว่า ร็อกเซลานา (; ราว พ.ศ. 2045 – 15 เมษายน พ.ศ. 2101) เป็นพระชายาเอกในสุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมัน
เสียดาย 2
เสียดาย 2 เป็นเรื่องราวของ โรส (มาริสา แอนนิต้า) เด็กสาวลูกครึ่งไทย-ตะวันตก ในครอบครัวมีอันจะกิน โดยมี ระบิล (สรพงษ์ ชาตรี) พ่อชาวไทย และแม่ชาวต่างประเทศ ที่เป็นครูสอนดนตรีทั้งคู่ วันหนึ่งเธอเคราะห์ร้ายติดเชื้อเอชไอวี จากการรับบริจาคเลือด เธอรู้สึกสับสนหาทางออกไม่ได้จนคิดฆ่าตัวตาย เพราะทั้งเพื่อนฝูงและครอบครัวเริ่มไม่ไว้ใจและทำตัวถอยห่าง จึงหลบหนีออกจากบ้าน แต่เคราะห์ยังดีเธอได้อยู่กับเพื่อนรุ่นพี่ที่เป็นผู้ป่วยโรคเอดส์เช่นเดียวกัน โดยมี ภาสิณี ศรีคำรุ้ง (อรุณโรจน์ เลี่ยมทอง) สื่อมวลชนที่สืบเสาะหาข้อมูลเพื่อทำรายการโทรทัศน์เพื่อให้สังคมได้รับรู้ถึงข้อเท็จจริงและเข้าใจผู้ที่ป่วยเป็นโรคร้ายนี้
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระราชินีแมรีที่ 1 เสด็จสวรรคตในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2101 สิริพระชนมายุได้ 42 พรรษา ที่พระราชวังเซนต์เจมส์ การสวรรคตของพระนางถูกพิจารณาว่าสาเหตุเนื่องมาจากการพยายามมีทายาทของพระนาง ทั้งที่ไม่เคยมีเพศสัมพันธ์แต่พระนางคิดว่าตัวพระนางเองมีบุตรจึงเกิดภาวะครรภ์เทียมทำให้ร่างกายเสื่อมโทรมลงเรื่อย ๆ จนสวรรคตแต่การสวรรคตของพระองค์ยังสรุปไม่ได้ว่าสวรรคตด้วยภาวะครรภ์เทียมหรือทรงเป็นเนื้องอกในมดลูก ผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระนางคือพระขนิษฐาต่างมารดา เจ้าหญิงเอลิซาเบธซึ่งต่อมาเป็นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ
โฮป โซโล
โซโลเกิดในริชแลนด์ รัฐวอชิงตัน เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1981 เจฟฟรีย์ ซึ่งเป็นพ่อของเธอมีเชื้อสายอิตาเลียนที่เติบโตมาในย่านเดอะบร็องซ์ ซึ่งในบางช่วงเป็นคนจรจัดเนื่องด้วยสถานะทหารสงครามผ่านศึกเวียดนาม ซึ่งเจฟฟรีย์เป็นผู้สอนการเล่นฟุตบอลให้กับเธอ แม้ว่าพ่อแม่ของเธอจะหย่ากันเมื่อเธออายุได้หกปี และเธอได้อาศัยอยู่กับแม่ของเธอก็ตาม โซโลยังคงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพ่อของเธอ ที่เป็นอิทธิพลสำคัญในชีวิตของเธอตราบจนเขาได้เสียชีวิตลงอย่างกะทันหันด้วยโรคหัวใจล้มเหลวในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2007
วิทนี่ย์ ฟอร์ดแมน
พ่อของวิทนี่ย์ ฟอร์ดแมนได้เสียชีวิตลงใน ภาคที่ 1 ตอนที่ 17 Reaper ด้วยโรคมะเร็ง ก่อนที่พ่อของวิทนี่ย์จะตาย เล็กซ์ได้จัดเซอร์ไพรซ์ให้กับพ่อของวิทนี่ย์ที่ใฝ่ฝันมาตลอดชีวิตว่าเขาจะได้เห็นวิทนี่ย์เล่นอเมริกันฟุตบอลกับทีมมืออาชีพ ด้วยการจ้างทีมของเขาเองทั้งหมดให้มาเล่นให้ดู
รักมันป่วย
เขาพบว่า Emily ฟื้นจากภาวะหมดสติแล้ว แพทย์อธิบายกับเขาว่าจริงๆ แล้ว Emily ไม่ได้ป่วยจากการติดเชื้อ แต่ป่วยจากโรคสติลล์ชนิดที่พบในผู้ใหญ่ ซึ่งเป็นโรคหายากที่รักษาได้ และข้อมูลที่ Kumail เคยเล่าให้แพทย์ฟังเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้แพทย์วินิจฉัยโรคนี้ได้ แต่ Emily ที่เพิ่งฟื้นยังช้ำใจจากการเลิกรา จึงขอไม่พบหน้า Kumail ต่อมา Beth ได้เชิญ Kumail เข้าร่วมงานฉลองต้อนรับ Emily กลับบ้าน Kumail เอ่ยปากขอให้ Emily กลับมาคบกับเขา แต่เธอยังคงปฏิเสธ
รักมันป่วย
Emily จำเป็นต้องรับการรักษาด้วยการผ่าระบายหนองออกจากปอด ซึ่งได้ผลไม่เป็นที่น่าพอใจ การติดเชื้อเริ่มลุกลามไปยังไต Beth ต้องการย้าย Emily ไปรักษาที่โรงพยาบาลอื่นที่เธอเชื่อว่ารักษาได้ดีกว่า แต่ Kumail กับ Terry ไม่เห็นด้วย สองสามีภรรยาจึงทะเลาะกันใหญ่โต และขุดเรื่องราวในอดีตของ Terry ขึ้นมาโจมตีกัน คืนนั้น Terry พักที่ห้องของ Kumail เขาเล่าเรื่องราวสมัยที่ครั้งหนึ่งเคยนอกใจ Beth ให้ Kumail ฟัง เรื่องนี้ทำให้ Kumail รู้ตัวว่าเขาเป็นห่วง Emily มากเพียงใด ต่อมาพ่อแม่ของ Kumail ซึ่งไม่พอใจอย่างมากที่บุตรชายไม่ยอมรับการแต่งงานแบบจับคู่ที่ทั้งสองจัดให้ ได้เดินทางมาเยี่ยมที่ห้องพัก ในที่สุด Kumail ก็บอกพ่อแม่ตามตรงว่าเขามีคนที่รักอยู่แล้วคือ Emily เขาไม่สนใจคู่แต่งงานที่พ่อแม่จัดหาให้ รวมถึงไม่สนใจพิธีกรรมอิสลาม ทั้งสองโกรธมากและขอตัด Kumail ออกจากครอบครัว หลังจากนั้นขณะกำลังเตรียมขึ้นแสดงตลกเพื่อคัดตัวผู้เข้าประกวดเทศกาลตลกมอนทรีอัล เขาได้ทราบว่าการติดเชื้อเริ่มลามไปถึงหัวใจของ Emily ทำให้เขาไม่สามารถพูดเรื่องตลกหรือแม้แต่เรื่องอื่นใดได้ นอกจากความกลัวของเขาที่ว่า Emily อาจจะตาย จนสุดท้ายก็ไม่ผ่านการคัดตัว
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย
ในวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1916 เจ้าชายเมอร์เซีย พระโอรสองค์สุดท้องของพระนางมารี ซึ่งทรงพระประชวรด้วยโรคไข้รากสาดน้อย ได้สิ้นพระชนม์ลงที่เมืองบัฟเตีย พระนางมารีทรงมีพระจริตคุ้มคลั่งโดยทรงเชียนในบันทึกของพระนางเองว่า "มีอะไรที่สามารถทำให้เป็นเหมือนกันหรือไม่" หลังจากบูคาเรสต์พ่ายแพ้แก่กองทัพออสเตรีย ราชสำนักได้ย้ายไปประทับที่เมืองยาช เมืองหลวงของแคว้นมอลเดเวียในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1916 ที่นั่นพระนางยังคงประกอบพระกรณียกิจในฐานะพยาบาลที่โรงพยาบาลทหาร ทุกวันพระนางมารีจะทรงฉลองพระองค์พยาบาลและเสด็จไปที่สถานีรถไฟยาช ที่ซึ่งพระนางจะได้ทรงรับทหารที่บาดเจ็บได้มากขึ้น จากนั้นพระนางจะทรงส่งพวกเขาไปยังโรงพยาบาล
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
นโยบายต่าง ๆ ของลอร์ดรัสเซลล์ได้รับการตำหนิอยู่บ่อยครั้งในเรื่องการทำให้ความอดอยากอย่างรุนแรงเลวร้ายมากขึ้นไปอีก ทำให้ชาวไอริชหนึ่งล้านคนต้องเสียชีวิต ซึ่งส่งผลกระทบในด้านลบต่อชื่อเสียงของสมเด็จพระราชินีนาถในประเทศไอร์แลนด์
ชาวไซย่า
แม่ของโกคูและราดิซ ถูกฟรีเซอร์ฆ่าตาย
หมอผี เอ็กซอร์ซิสต์
ต่อมาที่เมืองจอร์จทาวน์ สหรัฐ เรแกน แมกเนล (Regan MacNeil) เด็กหญิงวัย 12 ปีซึ่งเป็นบุตรของคริส แมกเนล (Chris MacNeil) นักแสดงหญิงเลื่องชื่อ เล่นผีถ้วยแก้วเพื่อติดต่อกับสิ่งมีชีวิตลึกลับชื่อ กัปตันฮาวดี (Captain Howdy) นับจากนั้น เรแกนก็เริ่มมีพฤติกรรมผิดแปลก เช่น ส่งเสียงประหลาด ลักเล็กขโมยน้อย พูดจาหยาบช้า และแสดงออกว่า มีกำลังทางกายภาพที่มากมายมหาศาล วันหนึ่ง คริสจัดงานเลี้ยง เรแกนเดินลงมายังห้องเลี้ยง ชี้หน้าด่านักบินอวกาศซึ่งเป็นเพื่อนของมารดาว่า "แกจะตายอยู่บนโน้น" (You're gonna die up there) แล้วปัสสาวะราดพื้นกลางงาน ทำให้คริสผู้เป็นมารดาเริ่มวิตก จึงติดต่อแพทย์หลายคน เช่น คุณหมอเคล็น (Dr. Klein) และผองเพื่อน แต่ทุกคนลงความเห็นว่า บุตรสาวของเธอไม่มีอาการทางจิต
จ็อนเบอเน แรมซีย์
ศพของจ็อนเบอเนฝังไว้ที่ป่าช้าวัดเซนต์เจมส์ เมืองแมรีเอตตา รัฐจอร์เจีย โดยเมื่อเอลิซาเบธ แพสช์ แรมซีย์ (Elizabeth Pasch Ramsey) บุตรของนายแรมซีย์กับภริยาเก่า ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ตายในปี 1992 อายุได้ยี่สิบสองปี และเมื่อนางแรมซีย์ตายในปี 2006 ด้วยมะเร็งปากมดลูก อายุได้สี่สิบเก้าปี แล้ว ก็นำศพของทั้งสองมาฝังไว้เคียงข้างจ็อนเบอเนตามลำดับ
เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์
รัสเซลล์เป็นนักปรัชญาชาวอังกฤษ เป็นนักปรัชญาที่สำคัญที่สุดชองลัทธิสัจนิยมใหม่แบบธรรมชาติ เกิดและเติบโตในบรรยากาศที่หดหู่ เคร่งเครียด และว้าเหว่จนน่าเบื่อ จึงไม่ชอบและมีจิตใจเป็นปฏิปักษ์ อายุ 14 ปีเท่านั้นก็คัดค้านคำสอนของศาสนาอายุ 18 ปีเลิกนับถือศาสนา เข้ามหาวิทยาลัยเคมบริดจ์เรียนคณิตศาสตร์และปรัชญา ขณะนั้นลัทธิเฮเก็ลใหม่กำลังรุ่งโรจน์ รัสเซลติดใจและจะยึดเหนี่ยวแทนศาสนาได้ ต่อมาได้รู้จักกับมัวร์ จึงเป็นแนวความคิดมาทางสัจนิยมใหม่ของมัวร์ ครั้นไม่พอใจก็ปรับปรุงแก้ไขเรื่อยไปเป็นระยะๆ ตั้งแต่ปลายสงครามโลกครั้งที่ 1 เป็นต้นมา มีความตระหนักว่าความเชื่อเรื่องสิ่งเหนือธรรมชาติเปิดโอกาสให้คนฉลาดเอาเปรียบคนโง่ และเป็นฉนวนให้เกิดสงคราม จึงตั้งหน้าล้มล้างศาสนาและความศรัทธาต่อสิ่งเหนือธรรมชาติทุกแบบจนสิ้นอายุขัย คัดค้านสงครามจนถูกจำคุก 2 ครั้ง ตอนปลายชีวิตได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ใฝ่หาสันติภาพตัวอย่าง ได้ตำแหน่งศาสตราจารย์ปรัชญา ได้เป็นราชบัญฑิต และได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมสาขาวรรณกรรมประจำปี พ.ศ. 2493 โดยคณะกรรมการแถลงเหตุผลว่า" “ท่านเป็นคนหนึ่งในสมัยของเราที่เป็นปากเป็นเสียงดังที่สุดให้กับปัญหาธรรมและมนุษยธรรม ท่านไม่กลัวที่จะประท้วงเรียกร้องสิทธิในการพูดและคิดอย่างอิสระในซีกโลกตะวันตก”"
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า
และเมื่อ ฮัน จุงซู อยู่ในโลกแห่งความมืด ฮัน แทฮวา ไปบอกความจริงให้กับ ชา ซองจู รู้ว่า ฮัน จุงซู ป่วยและได้ขอร้องให้เขาพยายามช่วยรักษาเธอ ชา ซองจู มาคอยดูแลเธอแทน แต่เธอไม่รู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมานั้นคนที่ดูแลเธอเป็น ชา ซองจู การรักษานั้นดีขึ้นแต่อย่างไรก็ตาม เธอจะตายในไม่ช้าเพราะ เซล์ลมะเร็งได้เกิดขึ้นในส่วนสำคัญของร่างกายเธอแล้ว
เดอะคาร์เพนเทอส์
ในคืนก่อนวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 1983 แคเรนได้โทรศัทพ์ไปคุยกับ ฟิล รามอน โดยเธอถามถึงอัลบั้มเดี่ยวที่เขาเป็นโปรดิวเซอร์ให้ โดยถามเขาว่าอัลบั้มดังกล่าวมันแย่มากเลยเหรอ? ก่อนที่จะได้รับคำตอบแล้วจบบทสนธนาสุดท้ายกันไป และในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 1983 ก่อนวันเกิดครบรอบ 33 ปีของแคเรนไม่กี่อาทิตย์ เธอล้มฟุบลงกับพื้นห้องแต่งตัวที่บ้านของ แอกเนส แม่ของเธอ ก่อนที่จะมีคนพบและเรียกรถพยาบาลมารับตัวเธอ ซึ่งวันนั้นจะเป็นวันที่เธอต้องไปจดทะเบียนหย่าโดยมีแอกเนสไปเป็นเพื่อน หลังจากนั้นทางโรงพยาบาลได้แจ้งว่าเธอได้เสียชีวิตแล้ว ด้วยสาเหตุหัวใจล้มเหลว ซึ่งข่าวดังกล่าวกลายเป็นข่าวใหญ่ไปทั่วโลกทั้งเรื่องการเสียชีวิตของเธอ และโรคแอนนอริเซีย เนฟโวซา ที่เกิดขึ้นกับผู้หญิงในอเมริกาอย่างมากมาย (ประมาณ 50% ของผู้หญิงทั้งหมด) ซึ่งทำให้อเมริกาตื่นตัวกับโรคดังกล่าวอย่างจริง ๆ จัง ๆ และที่หน้าหลุมฝังศพของเธอมีการจารึกไว้ว่า "A star on earth - A star in heaven" และในเดือนตุลาคม 1983 วงคาร์เพนเทอส์ก็ได้รับการจารึกชื่อไว้ที่ star on the Hollywood Walk of Fame ด้วย
แกเบรียล
เธอเป็นผู้อุปถัมป์องค์กร เอเอซี รีเสิร์ช ทรัสท์ () ซึ่งเป็นองค์กรการกุศลที่อุทิศตนเพื่อช่วยเหลือเด็กและครอบครัวของพวกเขาทั่วทั้งโลก ที่ได้รับผลกระทบจากโรคการขาดธาตุ เอ็นไซม์อะโรมาติคอะมิโนแอสิดดีคาร์บ็อกซีเล () (เอเอดีซี) ซึ่งเป็นโรคทางระบบประสาทที่ได้รับการถ่ายทอดทางพันธุกรรม ที่มีผลกระทบต่อความสามารถทางด้านสมองในการผลิตสารเคมี
ริชาร์ด เอิร์ลที่ 1 แห่งคอร์นวอลล์
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1271 พระองค์เส้นเลือดในสมองตีบ ฝั่งขวาเป็นอัมพาตและสูญเสียความสามารถในการพูด เมื่อ 2 เมษายน ค.ศ. 1272 ริชาร์ดสิ้นพระชนม์ที่ปราสาทเบอร์เคมสเต็ดในฮาร์ตฟอร์ดเชียร์ พระองค์ถูกฝังข้างพระชายาคนที่สอง ซ็องเจียแห่งโพรว็องซ์ กับเฮนรี่แห่งอัลเมน พระโอรสที่มีกับพระชายาคนแรก ที่เฮลส์แอบบีย์ที่พระองค์ก่อตั้ง
ไข้รากสาดใหญ่
ไข้รากสาดใหญ่ชนิดระบาด (Epidemic typhus หรืออาจเรียกว่า "Camp Fever", "Jail Fever", "Hospital Fever", "Ship Fever", "Famine Fever", "Petechial Fever", หรือ "louse-borne typhus") มักเกิดการระบาดหลังจากสงครามหรือภัยพิบัติ เชื้อก่อโรคคือ "Rickettsia prowazekii" ซึ่งติดต่อผ่านทางเหาตัว (body louse; "Pediculus humanus corporis") ที่เจริญบนตัวของผู้ติดเชื้อ เชื้อแบคทีเรีย "R. prowazekii" จะเติบโตในทางเดินอาหารของเหาและถูกขับถ่ายออกมาทางมูล และติดต่อไปยังอีกคนหนึ่งเมื่อเกา (จากการถูกเหากัดและคัน) และมูลของเหาเข้าไปในแผล ระยะฟักตัวประมาณ 1-2 สัปดาห์ เชื้อแบคทีเรีย "R. prowazekii" สามารถมีชีวิตและสามารถแพร่กระจายเชื้ออยู่ได้ในมูลเหาเป็นเวลาหลายวัน ไข้รากสาดใหญ่สามารถทำให้เหาตายได้ แต่เชื้อก็ยังมีชีวิตอยู่ในซากเหาได้อีกเป็นเวลานานหลายสัปดาห์
เจ้าหญิงมะซะโกะ (จักรพรรดิเรเซ)
เมื่อเจ้าหญิงมะซะโกะประสูตินั้นพระบิดาคืออดีตจักรพรรดิซุซะกุได้สละราชบัลลังก์ไปแล้วตั้งแต่ พ.ศ. 1489 และหลังจากประสูติได้ไม่นานเจ้าหญิงฮิโระโกะพระมารดาก็เกิดพระอาการตกพระโลหิตและสิ้นพระชนม์ในอีก 2 ปีต่อมาคือ พ.ศ. 1495 อดีตจักรพรรดิซุซะกุพระบิดาก็สิ้นพระชนม์ลงอีกทำให้ จักรพรรดิมุระกะมิ ผู้เป็นพระปิตุลา (อา) ได้รับอุปการะเจ้าหญิงมะซะโกะ
อะเลคเซย์ นีโคลาเยวิช ซาเรวิชแห่งรัสเซีย
ซาเรวิชอะเลกเซย์ นิโคไลเยวิช ทรงมีโรคประจำพระองค์คือ โรคราชวงศ์ (royal Disease) หรือฮีโมฟิเลีย โดยผู้เป็นพระมารดาคือจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซียนั้นได้ทรงเป็นพาหะโรคฮีโมฟิเลีย เนื่องด้วยสืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรนั่นเอง
ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล
เมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. (1857) ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล กลับสหราชอาณาจักรในฐานะวีรสตรี และได้เข้าเฝ้า พระนางเจ้าวิคตอเรีย แห่งสหราชอาณาจักร อย่างไรก็ตาม เธอถูกรุมเร้าด้วยพิษไข้มาโดยตลอด เป็นไปได้มากว่าเกี่ยวกับอาการเรื้อรังของ บรุคเซลโลซิส () หรือ "ไข้ไครเมีย" () ซึ่งเธอติดมาตั้งแต่ช่วงสงครามไครเมีย และอาจเป็นไปได้ว่าเกิดร่วมกับ กลุ่มอาการเหนื่อยล้าเรื้อรัง เธอจำต้องกันแม่และพี่สาวจากห้องของเธอ และนานๆ จึงจะออกจากห้องสักครั้ง เธอย้ายจากบ้านของครอบครัวในมิดเดิล เตลย์ดอน บัคกิงแฮมเชียร์ ไปอยู่ที่โรงแรมเบอร์ลิงตัน ในพิคคาดิลลี
แมรี เคแซต
ในปี ค.ศ. 1877 พ่อแม่ของเคแซตก็มาพบกับเคแซตที่ปารีสและกลับไปกับลิเดียน้องสาว แมรีซาบซึ้งในคุณค่าของความเป็นเพื่อนของน้องสาวเพราะทั้งสองคนต่างก็เป็นโสด แมรีตัดสินใจตั้งแต่เริ่มแรกแล้วว่าการแต่งงานเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะกับการมีอาชีพ ลิเดียผู้ที่เคแซตใช้เป็นแบบบ่อย ๆ ป่วยกระเสาะกระแสะอยู่เสมอและในที่สุดก็เสียชีวิต การเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1882 ก็ทำให้เคแซตหมดกำลังใจที่จะการเขียนภาพอยู่ระยะหนึ่ง
แอชตัน คุชเชอร์
แอชตันเกิดในซีดาร์แรปิด ไอโอวา เป็นลูกของคนทำงานโรงงานไดแอนและแลร์รี่ คุชเชอร์ เขามีน้องสาวชื่อทราวซ่าและแฝดคนละฝา ไมเคิลผู้ที่มีอาการ cerebral palsy ไมเคิลต้องผ่านการพ่าตัดการเปลี่ยนอวัยวะหัวใจในเหตุฉุกเฉิน ที่เป็นเหตุอันเนื่องมาจากไวรัสหัวใจ ไวรัสที่เข้าไปในร่างกายมนุษย์แล้วทำให้กล้ามเนื้อหัวใจอ่อนแอลง คุชเชอร์เรียนที่วอลชิงตัน ไฮสกูลในซีดาร์แรปิด ไอโอวาอยู่หนึ่งปีก่อนที่ครอบครัวของเขาจะย้ายไปที่ทิฟฟิน ไอโอวา ที่ซึ่งเขาเรียนที่โรงเรียนเครียร์คริกอมานนา นอกจากการเป็นนักเรียนแล้ว เขายังเป็นทีมฟุตบอลให้กับโรงเรียนและเล่นในการแข่งขันโรงเรียนอีกด้วย ในเวลาเดียวกัน ชีวิตที่บ้านของเขามีแต่ยังเครียด เขาเผยว่า "ผมไม่ต้องการจะกลับมาบ้านแล้วดูว่าพี่ผมเป็นยังไงแล้วผมก็พยายามที่จะทำตัวให้ยุ่งที่สุด จะได้ไม่รู้สึกอะไรๆมาก" คุชเชอร์บอกว่าในวัยรุ่น เขาเคยคิดว่าฆ่าตัวตาย ตอนอายุสิบสาม เขาพยายามที่จะกระโดดออกจากหน้าต่างของโรงพยาบาลแต่ว่าพ่อเขาห้ามเอาไว้ในวินาทีสุดท้าย ในช่วง ๆ นี้ พ่อแม่ของเขาหย่ากัน
เยกาเจรีนามหาราชินี
ในตอนที่พระนางระลึกถึงตนเองในความทรงจำ ทันทีที่เสด็จถึงรัสเซียพระนางประชวรด้วยโรคเยื่อหุ้มปอดอักเสบซึ่งเกือบจะทำให้พระนางสิ้นพระชนม์ ทรงดำริว่าการรอดพระชนม์ครั้งนี้ทรงเป็นหนี้บุญคุณของการถ่ายพระโลหิตอย่างสม่ำเสมอ ในหนึ่งวันทรงทำการถ่ายพระโลหิตถึงสี่ครั้งด้วยกัน พระมารดาของพระนางผู้ซึ่งต่อต้านวิธีการรักษาเช่นนี้กลายเป็นผู้ที่พระจักรพรรดินีนาถไม่โปรดปราน ในช่วงที่พระอาการประชวรของเจ้าหญิงทรุดหนักจนดูน่าสิ้นหวัง พระมารดาก็ทรงประสงค์จะให้เจ้าหญิงเข้าสารภาพบาปกับพระในนิกายลูเทอแรน หากแต่อย่างไรก็ตามเจ้าหญิงทรงตื่นขึ้นจากพระอาการหมดสติและดำริว่า "เราไม่ต้องการพระลูเทอแรนใด, เราต้องการพระบิดาออร์โธด็อกซ์ของเรา" และเหตุการณ์นี้ก็ได้ยกระดับพระสถานะของเจ้าหญิงในพระราชหฤทัยของจักรพรรดินีนาถ
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
สามปีต่อมาเมื่อคาลเดอร์อายุได้เจ็ดปีและเมื่อพี่สาวอายุได้เก้าปี สเตอร์ลิง คาลเดอร์ก็ล้มป่วยด้วยวัณโรค บิดามารดาจึงไปรักษาตัวอยู่ที่ฟาร์มปศุสัตว์ที่ออราเคิลในแอริโซนาทิ้งลูกๆ ไว้ให้อยู่ในความดูแลของเพื่อนของครอบครัวอยู่ปีหนึ่ง ครอบครัวกลับมาพบกันอีกครั้งในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 1906 และพักอยู่ที่ฟาร์มในแอริโซนาจนถึงฤดูใบไม้ร่วงปีเดียวกัน
ฟรีดริช รัทเซล
บิดาของรัทเซลเป็นผู้ดูแลและจัดการพิพิธภัณฑ์ของแกรนด์ดยุคแห่งบาเดน เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลายในเมืองคาร์ลสรูเออเป็นเวลาหกปีก่อนจะเข้าฝึกงานเป็นผู้ผสมยาเมื่ออายุ 15 ปี ใน ค.ศ. 1863 เขาเดินทางไปยังเมืองรัพเพอชวิลริมทะเลสาบซูริค สวิตเซอร์แลนด์ เพื่อศึกษาวิชาคลาสสิก และเป็นผู้ผสมยาที่เมืองเมิร์สในเขตรูห์รระหว่าง ค.ศ. 1868 – 1866 ก่อนจะเข้าศึกษาเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ที่โรงเรียนมัธยมปลายในเมืองคาร์ลสรูเออและสมัครเป็นนักศึกษาสาขาสัตววิทยาที่มหาวิทยาลัยไฮเดลเบิร์ก มหาวิทยาเจนา และมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์ ตามลำดับ จนจบการศึกษาใน ค.ศ. 1868 เขาได้ศึกษาสัตววิทยาใน ค.ศ. 1869 และตีพิมพ์ผลงานเรื่อง "ธรรมชาติและพัฒนาการของโลกอินทรีย์" (Sein und Werden der organischen Welt) ซึ่งได้รับอิทธิพลจากแนวคิดของดาร์วิน
เดอะวอล์กกิงเดด
กลุ่มของริกเดินทางจากแอตแลนตา มาพักที่ฟาร์มของเฮอร์เชล กรีน ขณะตามหาบุตรสาวของแครอลชื่อ โซเฟีย ที่หายตัวไป เกิดความตึงเครียดระหว่างกลุ่มของริกและครอบครัวเฮอร์เชลหลังจากพบว่าเฮอร์เชลเก็บเพื่อน ๆ และสมาชิกในครอบครัวที่กลายเป็นซอมบีไว้ในโรงนา รวมถึงโซเฟียด้วย ความเป็นเพื่อนของเชนและริกเริ่มสั่นคลอนเมื่อพบว่าลอรีตั้งครรภ์ และริกถูกบีบให้ฆ่าเชนเพื่อป้องกันตัว เชนกลายเป็นซอมบี คาร์ลยิงเชนที่ศีรษะ เสียงปืนเรียกฝูงซอมบี บังคับให้ริกและครอบครัวเฮอร์เชลที่เหลือต้องหนีออกจากฟาร์ม
มาสค์ไรเดอร์แอ็กเซล
นายตำรวจที่มีความสามารถในการสืบสวนที่ยอดเยี่ยมแห่งเมืองฟูโตะ เป็นนายตำรวจที่จบจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจแห่งเมืองฟูโตะ โดยริวจบการศึกษาเป็นรุ่นที่ 84 ของทางโรงเรียน ผู้มีความแค้นกับโดพันท์อย่างรุนแรงเนื่องจากเขาต้องสูญเสียคนในพ่อ แม่ และฮารุโกะผู้เป็นน้องสาว ไปจากการสังหารหมู่ของโดพันท์ประเภทน้ำแข็งที่รู้แต่เพียงว่า ไกอาเมมโมรี่ที่มีชื่อว่า "ดับเบิลยู" (Weather) เมื่อ 1 ปีที่แล้วในเดือนสิงหาคม ทำให้ริวตั้งปณิธานกับตนเองว่าจะต้องล้างแค้นให้กับครอบครัวของเขาให้จงได้ และเมื่อได้พบกับหญิงสาวปริศนาที่ชื่อว่า "ชราวด์" ทำให้ริวได้กลายเป็นมาสค์ไรเดอร์แอ็กเซล เพื่อใช้ในการกำจัดโดพันท์ให้หมดไปจากเมืองฟูโตะ
ดัสตี โรดส์
วีร์กิล ไรลีย์ รันเนลส์ จูเนียร์ (Virgil Riley Runnels Jr.) (12 ตุลาคม ค.ศ. 1945 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 2015) นักมวยปล้ำอาชีพและผู้ฝึกสอนชาวอเมริกันของWWEในนาม "ดิอเมริกันดรีม" ดัสตี โรดส์ ("The American Dream" Dusty Rhodes) เป็นพ่อของโกลดัสต์และโคดี โรดส์ และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2007 ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงจากภาวะไตล้มเหลวด้วยวัย 69 ปี
แคลช
นอกจากนี้แบงค์นักร้องนำยังได้รับเกียรติให้เป็น "ลูกยอดกตัญญูต่อผู้เป็นแม่" เนื่องจากเมื่อทราบว่าแม่ป่วยเป็นโรค MDS หรือความผิดปกติของโครโมโซมในกระดูกสันหลังแล้ว ก็ดั้นด้นทำงานหางานมารักษาแม่ให้หายขาด จนได้รับการประกาศยกย่องจาก สภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ ให้เป็น "ลูกที่มีความกตัญญูกตเวทีอย่างสูงต่อแม่" ประจำปี 2549 โดยจะเข้ารับพระราชทานรางวัลจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ ในงานวันแม่แห่งชาติ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ณ สวนอัมพร โดยแบงก์กล่าวถึงรางวัลนี้ว่า “ดีใจมากครับที่ได้รับรางวัลนี้เพราะเป็นรางวัลที่มีค่าสูงสุดในชีวิตผม จึงจะขอมอบเป็นของขวัญให้กับคุณแม่ในวันแม่ปีนี้ไปเลย คิดว่าคุณแม่คงจะภูมิใจเพราะผมเป็นคนที่ทำอะไรแล้วไม่ค่อยมีใครเห็นนอกจาก คุณแม่" แม้ว่าตอนนี้แม่ของแบงก์จะเสียชีวิตไปแล้ว แต่เขาก็ยังคงทำงานเพลงต่อไปเพื่อแฟนคลับอันเป็นที่รักของเขา
อองซาน ซูจี
มารดาของซูจี ดอว์ขิ่นจี ซึ่งมีอาการป่วยมานาน ได้เสียชีวิตลงในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2531
เบาหวาน
แม้ว่ามันอาจจะเป็นชั่วคราว, เบาหวานขณะตั้งครรภ์ที่ไม่ได้รับการรักษาสามารถสร้างความเสียหายต่อสุขภาพของทารกในครรภ์หรือมารดา. ความเสี่ยงทั้งหลายต่อเด็กรวมถึง macrosomia (น้ำหนักแรกเกิดสูง), การเต้นของหัวใจขณะเกิดและระบบประสาทกลางมีความผิดปกติ, และกล้ามเนื้อโครงร่างผิดรูป. การเพิ่มอินซูลินให้กับทารกในครรภ์อาจยับยั้งการผลิตสารลดแรงตึงผิวของทารกและก่อให้เกิดโรคระบบทางเดินหายใจ. ภาวะตัวเหลืองอาจเกิดขึ้นจากการทำลายเซลล์เม็ดเลือดแดง. ในกรณีที่รุนแรง การตายของทารกก่อนคลอดหรือแรกเกิดอาจเกิดขึ้น, ส่วนใหญ่เป็นผลจากการกระจายของรก () ที่ไม่ดีเนื่องจากการบกพร่องของหลอดเลือด. การกระตุ้นการคลอดแบบประดิษฐ์ () อาจจะแสดงให้เห็นการทำงานของรกที่ลดลง. การคลอดแบบผ่าออก () อาจต้องดำเนินการถ้าเห็นความทุกข์ทรมาณของทารกในครรภ์หรือความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของการบาดเจ็บที่เกี่ยวข้องกับ macrosomia (น้ำหนักแรกเกิดสูง) เช่นการคลอดยากเพราะติดไหล่ ()
ราพันเซล
มีสามีและภรรยาโดดเดี่ยวคู่หนึ่ง อยากมีบุตรสักคน วันหนึ่ง พวกเขาทราบว่าภรรยาจะมีลูก สามีเป็นสุขมาก จนสัญญาว่าจะทำอะไรก็ได้ที่จะโปรดภรรยาเขา ทุกๆ วัน เมื่อยามที่ภรรยารอลูกเกิด เธอก็มองสวนงดงามของบ้านข้างๆ มันเป็นสวนของแม่มดที่มีพลังอำนาจมหาศาลตนหนึ่ง สวนนั้นเต็มไปด้วยดอกราพันเซล และภรรยาใคร่อยากทานสลัดแสนอร่อยที่ใช้ดอกนั้นเป็นวัตถุดิบหลัก แต่เธอและสามีเธอจน และดอกราพันเซลเป็นสิ่งที่ทำให้เธอนึกถึงความจนเสมอ เรื่องนี้ทำให้เธอเป็นทุกข์มาก สามีไม่สามารถทนมองภรรยาเขาเศร้า คืนนั้น เขาแอบเข้าไปในสวนของแม่มด และเด็ดเอาราพันเซลมาส่วนหนึ่ง เขานำพวกมันมาให้ภรรยาเขา เธอทานสลัดดอกราพันเซลของเธอ และโปรดมาก แต่ในไม่ช้า เธอก็ใคร่อยากได้อีก
โรคฮีโมฟิเลียในราชวงศ์ยุโรป
นอกจากมีการสิ้นพระชนม์ด้วยโรคฮีโมฟิเลียแล้ว พระราชโอรสและธิดาจำนวนสองพระองค์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียได้สิ้นพระชนม์ก่อนพระองค์ ส่วนอีกหนึ่งพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ไม่กี่เดือนหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระองค์
เจ้าหญิงมารีอา ตีเรซาแห่งโปรตุเกส
เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 อาร์คดยุคคาร์ล ลุดวิกสิ้นพระชนม์ด้วยโครไข้ไทฟอยด์ โดยก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงทูลขอพระชายาว่า ดูแลพระบุตรทั้งหมดให้ดี ทำให้ทุกองค์มีความสุขที่สุด ดังนั้น อาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซ่าทรงต้องแบกพระภาระดูแลพระโอรส และพระธิดาทุกพระองค์ รวมทั้งพระบุตรที่ประสูติแต่เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอต้าแห่งทู ซิชิลีส์ พระชายาองค์ก่อนด้วย ซึ่งพระองค์ก็ทรงดูแลเป็นอย่างดี แม้กระทั่งเมื่อมีการอภิเษกสมรสของอาร์คดยุคฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์ และเค้านท์เตสโซฟี โชเท็ค ซึ่งถือเป็นการละเมิดกฎมณเฑียรบาลของการอภิเษกสมรสว่า จะต้องอภิเษกสมรสกับเชื้อพระวงศ์ด้วยกันเท่านั้น พระองค์ก็ทรงยอมให้มีการจัดอภิเษก โดยอาร์ชดัชเชสโซฟี ผู้เป็นพระสหายสนิทก็ทรงร่วมจัดพิธีด้วย
โรซาลีนน์ คาร์เตอร์
วิลเบิร์น สมิธ ผู้เป็นบิดาเสียชีวิตในปี 1940 ที่เมืองลิวเคเมีย ขณะนั้นโรซาลีนน์อายุ 13 ปี เธอได้ช่วยมารดาในการออกแบบชุด เธอเข้าศึกษาที่โรงเรียนวาเลดิทอเรียนและจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยจอร์เจียเซาท์เวสต์
รอเบิร์ต ไมลส์
ไมลส์เสียชีวิต ด้วยวัย 47 ปี ในเกาะอีบีซา ประเทศสเปน หลังจากต่อสู้กับโรคมะเร็งระยะที่ 4 นานถึง 9 เดือน
สต็องดาล
ในช่วงท้ายของชีวิต สต็องดาลป่วยเป็นโรคซิฟิลิส การรักษาด้วยโพแทสเซียมไอโอไดด์และปรอททำให้ร่างกายของเขายิ่งทรุดหนัก สต็องดาลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1842 หลังจากเป็นลมชักบนถนนในกรุงปารีส
ไอซากะ ซาโยะ
ในภาพยนตร์การ์ตูน ซาโยะรู้จักกับท่านผู้อำนวยการตั่งแต่สมัยมีชีวิต เธอตายด้วยโรคปอดบวม เนื่องจากเธอใช้ตัวเองปกป้องดอกไม้ของน้องสาวจากพายุฝนกระหน่ำ แต่ด้วยเนื่องจากว่าในหนังสือยังไม่ได้มีระบุเอาไว้ว่าเธอตายด้วยโรคปอดบวม เพราะปกป้องดอกไม้ของน้องสาวจากพายุฝนกระหน่ำ เพราะในภาคอะนิเมะในมังงะนั้นได้บอกไว้แล้วว่า เป็นเด็กผู้หญิงที่โคโนเอม่อน อาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนมาโฮระเคยบอกว่าเป็นเด็กผู้หญิงที่แอบชอบในสมัยยังเรียนอยู่ จึงสรุปได้ว่าการตายของไอซากะ ซาโยะ ยังเป็นปริศนาอยู่
โชตะ มัตสึดะ
แต่คุณพ่อยูซากุ มาเสียชีวิต ด้วยวัยเพียง 40 ปี ด้วยโรคมะเร็ง จึงเป็นภาระของแม่ที่ต้องเลี้ยงลูกโดยลำพัง
เพียงแค่ใจเรารักกัน
ในขณะที่หัวใจทุกดวงกำลังเจ็บปวด ทุกคนก็ได้รับข่าวร้ายเพิ่มขึ้นเมื่อพบว่ายอนซูป่วยด้วยโรคลูคีเมีย โอกาสรอดมีน้อยมาก ถ้าไม่ได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนถ่ายไขกระดูกโดยเร็ว ซึ่งยอนซูก็ไม่ได้ใส่ใจการรักษาและอยู่อย่างหมดอาลัยตายอยาก ซอนเจ และทุกคนรู้ว่าที่ยอนซูเป็นเช่นนั้นเพราะอะไร ซอนเจจึงออกตามหามินชอลและขอร้องให้มินชอลกลับไปหายอนซู โดยบอกกับมินชอลว่าเขายกโทษให้กับทุกสิ่งทุกอย่างที่ครอบครัวมินชอลทำกับเขาและแม่ ทั้งมินชอลและซอนเจต่างเช้าใจ กันและพร้อมที่จะละทิฐิ และเปิดใจให้กันเพียงเพราะความรักที่มีให้ผู้หญิงคนนี้ "ยอนซู" มินชอลแต่งงานกับยอนซูทั้งคู่กำลังมีความสุข โดยที่มินชอลไม่รู้เรื่องโรคร้ายของยอนซู เพราะเธอขอร้องไม่ให้ใคร บอกเรื่องนี้กับมินชอล แต่ในขณะเดียวกันอาการ ของยอนซูก็ทรุด ลงเรื่อยๆ จนวันหนึ่งอาการของเธอทรุดหนักจนต้องเข้าโรงพยาบาล
เคาน์เตสแอนน์ ดอร์ทีแห่งโรเซินบอร์ก
หลังจากพระสวามีสิ้นพระชนม์ไปไม่ถึง 1 ปี พระพลานามัยก็ย่ำแย่ลง และประทับรักษาพระอาการประชวร ณ โรงพยาบาลเกนกอล์ฟ แพทย์วินิจฉัยว่า ทรงป่วยเป็นมะเร็งในลำพระศอ และยังทรงเป็นโรคทางเดินหายพระทัยอักเสบแบบเฉียบพลัน ต่อมาได้สิ้นพระชนม์ ณ กรุงโคเปนเฮเกน เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2557 โดยทรงมีพระนัดดาถึง 7 คน ขณะมีพระชนม์ชีพ โดยงานพระศพถูกจัดขึ้น ณ เมืองเคิร์ก โดยการนี้ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์เดนมาร์ก รวมถึง เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเสด็จด้วย และถือเป็นการปฏิบัติพระกรณียากิจในรอบ 12 ปี ของเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก หลังจากประทับรักษาพระอาการประชวรมานาน เนื่องจากแพทย์ผู้ถวายการรักษาทูลให้งดเว้นพระกรณียากิจ
โรซาลาแห่งอิตาลี
โรซาลา (ซูซานนา) เสด็จพระราชสมภพในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 950 – 960 เป็นพระธิดาของพระเจ้าเบเรนการ์แแห่งอิฟเรีย กษัตริย์แห่งอิตาลี พระมารดาของพระองค์คือวิลลาแห่งทัสคานี บุตรสาวของโบโซ มาร์เกรฟแห่งทัสคานี กับภรรยา ในปี ค.ศ. 968 พระองค์แต่งงานกับอาร์นูล์ฟที่ 2 เคานต์แห่งฟลานเดอร์ส์ เมื่อสามีตาย พระองค์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้บุตรชายน้อย
เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์
จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2504 (ค.ศ. 1961) รัสเซลล์ได้เข้าร่วมกับกลุ่มชน แสดงการไว้อาลัยต่อชีวิตของชาวญี่ปุ่นนับแสนๆ คน ที่ถูกระเบิดปรมาณูลูกแรกของสหรัฐฯ โดยที่เขาได้เปิดการปราศัยขึ้นท่ามกลางฝูงชนนับหมื่นๆ คน ซึ่งเป็นการละเมิดข้อห้ามของรัฐบาลอังกฤษในเวลานั้น ผลที่ได้รับก็คือเขาถูกจับเข้าคุกเป็นเวลาถึง 2 เดือนเศษ ซึ่งในขณะนั้นเขามีอายุร่วม 88 ปีเศษแล้ว บรรดาฝูงชนที่ไปฟังคำพิพากษาตัดสินจำคุกเขาในวันนั้น ต่างอุทานว่าเป็นการกระทำที่น่าอับอายที่สุดของรัฐบาลอังกฤษ ที่จับคนแก่ไปทรมาน แต่สำหรับตัวเขาเองกลับมองไปในแง่ที่ปราศจากอคติ โดยเขาได้เขียนบันทึกไว้ในอัตตชีวประวัติเล่มที่ 3 ของเขาว่า "“คำกล่าวประณามรัฐบาลของผู้ที่มาฟังคำพิพากษาในวันนั้นทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกไม่พอใจจริง ๆ ข้าพเจ้าทราบดีว่าผู้คนเหล่านั้นปรารถนาดีต่อข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าก็ได้ตั้งใจทำความผิดทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ ข้าพเจ้ามองไม่เห็นว่าอายุของคนจะช่วยระงับยับยั้งมิให้เขาทำผิดได้อย่างไร หากแต่จะมีส่วนส่งเสริมให้ทำผิดบ่อยยิ่งขึ้นเสียมากกว่า ผู้พิพากษาก็คงเข้าใจเรื่องนี้ดี ว่าอะไรควรไม่ควร จึงตัดสินให้ข้าพเจ้าต้องโทษตามกระบิลเมือง”"
รัสเซล โครว์
รัสเซล โครว์เกิดที่เวลลิงตัน ประเทศนิวซีแลนด์ เป็นบุตรชายของ John Alexander Crowe และ Jocelyn Yvonne ต่อมาเขาได้ย้ายไปอยู่ที่ออสเตรเลียเมื่อเขาอายุได้ 4 ขวบ พ่อของเขามีอาชีพรับจัดเตรียมฉากภาพยนตร์ เขาเริ่มการแสดงเมื่ออายุได้ 6 ขวบ มีผลงานทางโทรทัศน์ในออสเตรเลียอยู่ระยะหนึ่ง จนกระทั่งอายุ 25 ปีจึงได้รับบทนำ บทบาทการแสดงของโครว์ที่โดดเด่นที่สุดงานหนึ่งคือบท ฮานโด้ ใน "Romper Stomper"
เลส พอล
เลส พอลถึงแก่กรรมด้วยโรคปอดอักเสบแทรกที่โรงพยาบาลไวท์เพลน นิวยอร์ก เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ท่ามกลางญาติและเพื่อนฝูงรายล้อมข้างเตียง ทนายของพอลแถลงข่าวว่า พอล ได้เข้าๆ ออกๆ โรงพยาบาลเนื่องจากการเจ็บป่วย
มุนซาร์รัต กาบัลเย
เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2555 กาบัลเยได้เจ็บป่วยทรมานจาก เยคาเตรินบุร์ก ในระหว่างการทัวร์ในรัสเซียและเธอถูกย้ายไปที่โรงพยาบาล เดอ ลา ซานตา ซเรยู ใน เซ็นต์ เปาโล ในบาร์เซโลนา ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2561 เธอได้เข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลในบาร์เซโลนา ต่อมากาบัลเยได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2561 อายุ 85 ปี ด้วยโรคติดเชื้อถุงน้ำดี
อิซาเบล มาร์แชล
อิซาเบลเป็นม่ายตั้งแต่ยังสาว อายุเพียง 30 ปี เธอพิสูจน์ให้เห็นแล้วถึงความสามารถในการตั้งครรภ์และความสามารถในการมีลูกชายที่สุขภาพดี หลักฐานคือลูกน้อยหกคนของเธอที่มีสามคนเป็นผู้ชาย เป็นไปได้อย่างมากว่านั่นคือเหตุผลที่ทำให้ริชาร์ด เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์คนที่ 1 ขอเธอแต่งงาน และอิซาเบลตอบตกลง แม้สามีของเธอเพิ่งตายไปเพียงห้าเดือน ทั้งสองแต่งงานกันเมื่อ 30 มีนาคม ค.ศ.1231 ที่โบสถ์ฟาวลีย์ สร้างความไม่พอใจเป็นอย่างมากให้แก่พระเชษฐาของริชาร์ด พระเจ้าเฮนรี่ ที่ได้จัดเตรียมการแต่งงานที่สร้างประโยชน์มากกว่าไว้ให้ริชาร์ด อิซาเบลกับริชาร์ดเข้ากันได้ดีพอควร แม้ริชาร์ดจะมีชื่อเสียงเรื่องความเป็นเสือผู้หญิงและเป็นที่รู้กันว่ามีภรรยาลับในช่วงหลังจากที่แต่งงานกันแล้ว ทั้งคู่เป็นพ่อแม่ของลูกสี่คนที่มีสามคนตายในวัยทารกอิซาเบลตายด้วยอาการตับล้มเหลวที่มีการหดตัวในขณะคลอดลูก เมื่อ 17 มกราคม ค.ศ.1240 ที่ปราสาทเบอร์เคมสเต็ด อายุ 39 ปี
เจ้าหญิงเรกีนาแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน
เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2548 พระองค์ทรงเข้ารับการรักษาพระอาการสมองที่โรงพยาบาลเมื่องแนนซี ประเทศฝรั่งเศส ทำให้หลายคนสงสัยว่าพระองค์อาจความจำเสื่อม อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 พระองค์ก็ยังจำทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นพระราชมารดา พระเชษฐา หรือแม้แต่พระบิดา เป็นต้น ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 พระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ สิริพระชนมายุ 85 พรรษา
ไรอัน ไวต์
ไรอัน ไวต์ เกิดที่โรงพยาบาลเซนต์ยอเซฟเมโมเรียล ในโคโคโม รัฐอินดีแอนา เป็นบุตรของ ญอง เอเลน (เฮล) กับฮิวเบิร์ต เวย์น ไวต์ พออายุได้ 6 วัน แพทย์วินิจฉัยว่าเขาเป็นฮีโมฟิเลีย เอ ชนิดรุนแรง ซึ่งตกทอดผ่านพันธุกรรม การแข็งตัวของเลือดผิดปกติ ที่เกิดจากความผิดปกติของยีนในโครโมโซม X ซึ่งในบางกรณีแม้กระทั่งบาดเจ็บเล็กน้อยอาจมีผลให้เลือดไหลไม่หยุดอย่างรุนแรง สำหรับการรักษา เขาได้รับ แฟกเตอร์ VIII ซึ่งผลิตมาจากพลาสม่าของผู้ไม่มีโรคฮีโมฟิเลีย ซึ่งเป็นวิธีการรักษาโรคเฮโมฟิเลียที่ใช้กันมากขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะนั้น
โรซาลินด์ แฟรงคลิน
โรซาลินด์ เอลซี แฟรงคลิน (25 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 — 16 เมษายน พ.ศ. 2501) เป็นนักเคมีและผลึกวิทยาชาวอังกฤษผู้มีบทบาทสำคัญในการค้นพบดีเอ็นเอ ตลอดจนศึกษาโครงสร้างของ อาร์เอ็นเอ และไวรัส แม้ในตอนแรกเธอจะทำงานวิจัยด้านถ่านหินและการศึกษาด้วยรังสีเอกซ์ แต่เทคนิคที่เธอใช้ก็ได้นำมาศึกษาโครงสร้างของสารชีวโมเลกุลจนทำให้เพื่อนร่วมงานของเธอได้รับรางวัลโนเบล อย่างไรก็ตาม ด้วยการทำงานในสถานที่ที่มีรังสีเอกซ์อยู่มาก ทำให้เธอต้องถึงแก่กรรมก่อนวัยอันควร
เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์
ปีถัดมา รัสเซลล์หันมาสนใจเรียนวิชาปรัชญาอีกสาขาหนึ่ง นักปรัชญาที่เขาสนใจผลงานมากที่สุด คือ เฮเกล และบรัดเลย์ ด้วยความตั้งใจเรียนอย่างดีเยี่ยม ประกอบกับมีสติปัญญาเฉลียวฉลาด เขาจึงคว้าปริญญาเกียรตินิยมอันดับ 1 สาขาปรัชญามาครองอย่างไม่ยากเย็นนัก หลังจากจบการศึกษาแล้ว รัสเซลล์ได้ตัดสินใจแต่งงานกับ อลิส เพียร์เซล สมิธ น้องสาวของโลแกน เพียร์เซล สมิธ (Logan Pearsall Smith) นักประพันธ์ชื่อดังแห่งยุคนั้น โดยมิได้ฟังคำทัดทานจากปู่และย่า
ไรซา กอร์บาโชวา
ไรซา มักซีมอฟนา กอร์บาโชวา ( "Raisa Maksimovna Gorbachyova", née Titarenko, Титаре́нко; 5 มกราคม 1933 – 20 กันยายน 1999) เป็นภรรยาของมีฮาอิล กอร์บาชอฟเธอให้การสนับสนุนเงินทุนสำหรับการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมของรัสเซียและการรักษา โรคมะเร็งเม็ดเลือด ของเด็ก
เอลิซาเบธ เทย์เลอร์
หลังจากการที่เธอมีปัญหาด้านสุขภาพเป็นเวลานาน เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ ได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 โรงพยาบาลซีดาร์-ไซไน ในเมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ด้วยอาการหัวใจล้มเหลว สิริรวมอายุได้ 79 ปี โดยมีบรรดาลูกหลานอยู่เคียงข้างก่อนที่เธอเสียชีวิต ซึ่งก่อนหน้านี้ในช่วงปี ค.ศ. 1990 เธอเกือบเสียชีวิตเพราะโรคปอดบวม เคยต้องเข้าบำบัดอาการติดสุราและยาแก้ปวด รวมทั้งเข้าผ่าตัดเนื้องอกในสมอง
เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์
ระหว่างที่เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ขึ้น (พ.ศ. 2481 - 2488) รัสเซลล์ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของสมาคมต่อต้านสงคราม เขาได้เขียนบทความโจมตี และประณามประเทศมหาอำนาจที่ก่อภาวะสงครามขึ้นอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่ได้รับความสนใจมากนัก ในขณะเดียวกันรัสเซลยังคงทำหน้าที่เป็นผู้บรรยายตามมหาวิทยาลัยต่างๆ เช่นเคย ทั้งยังได้รับเชิญไปบรรยายออกอากาศในรายการ Brains Trust ทางสถานีวิทยุ บี.บี.ซี.เป็นประจำ ทำให้ชื่อเสียงของเขาเป็นที่รู้จักแก่คนทั่วไปอย่างกว้างขวาง ประกอบกับตำราและหนังสือต่างๆ ที่เขาแต่งขึ้นนั้น ใช้ภาษาได้สละสลวย ใช้ถ้อยคำง่ายๆ ตรงไปตรงมา แต่ใจความลึกซึ้งกินใจ พรสวรรค์ในเรื่องนี้เองที่ทำให้รัสเซลได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม เมื่อปี พ.ศ. 2493 (ค.ศ. 1950)
ไรอัน ไวต์
ในปี 1992 แม่ของไวต์ก่อตั้งไรอันไวต์ฟาวเดชัน องค์กรไม่แสวงหาผลประโยชน์ที่ทำงานเพื่อให้ความรู้เกี่ยวกับเอชไอวี/เอดส์ และประเด็นที่เกี่ยวข้อง โดยมุ่งเน้นไปที่กลุ่มคนที่เป็นโรคฮีโมฟิเลียเหมือน ไรอัน ไวต์ และครอบครัวที่ต้องดูแลผู้ป่วยโรคนี้ มูลนิธิมีกิจกรรมต่อเนื่องตลอดทศวรรษ 1990 ด้วยยอดบริจาคถึง 300,000 เหรียญสหรัฐในปี 1997 อย่างไรก็ตาม ระหว่างปี 1997 ถึง 2000 ยอดบริจาคที่เกี่ยวข้องกับโรคเอดส์ลดลงร้อยละ 21 ทั่วประเทศ และยอดบริจาคของไรอันไวต์ฟาวเดชันลดลงเหลือเพียง 100,000 เหรียญสหรัฐต่อปีในปี 2000 แม่ของไวต์จึงปิดมูลนิธิลงและได้ยุบสินทรัพย์ที่เหลืออยู่รวมกับ "เอดส์แอ็กชัน" ซึ่งเป็นมูลนิธิที่ใหญ่กว่า เธอเป็นโฆษกให้กับกิจกรรมด้านโรคเอดส์และยังเป็นผู้จัดกิจกรรมบรรยายผ่านทางเว็บไซต์ ryanwhite.com โรงเรียนมัธยมปลายของไวต์ โรงเรียนฮามิลตันไฮตส์ มีฝ่ายปกครองนักเรียนที่เป็นผู้สนับสนุน "เอดส์วอล์ก" ที่จัดขึ้นประจำปี และยังมีทุนการศึกษาที่ชื่อ ทุนการศึกษาไรอันไวต์ ()
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์
ในช่วงสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียในปี พ.ศ. 2413 พระองค์จำได้ว่าในขณะทรงช่วยทำซุปอยู่ในครัวกับพระชนนี ซึ่งทรงถูกซุปร้อนลวกที่แขน โรงพยาบาลสำหรับทหารได้ตั้งขึ้นอยู่ในเขตพระราชวังและท่ามกลางความหนาวเหน็บของฤดูหนาว เมื่อปี พ.ศ. 2415 เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์มแห่งเฮสส์และไรน์ พระอนุชาชันษา 18 เดือนทรงได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคเฮโมฟีเลีย การวินิจฉัยดังกล่าวสร้างความตกตะลึงแก่ราชวงศ์ทั่วทั้งทวีปยุโรป เนื่องจากว่าเป็นเวลายี่สิบปีมาแล้วที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงมีประสูติกาลเจ้าชายเลโอโพลด์ ดยุคแห่งออลบานี พระราชโอรสที่เป็นโรคเฮโมฟีเลีย เป็นการชี้ให้เห็นครั้งแรกว่าความผิดปกติของการหลั่งเลือดในพระราชวงศ์เป็นการถ่ายทอดทางพันธุกรรม ในปีต่อมา "เจ้าชายฟริตตี้" ทรงตกลงมาจากพระบัญชรลงสู่บันไดหินและสิ้นพระชนม์ในที่สุด นับเป็นโศกนาฏกรรมครั้งแรกในหลายๆ ครั้งที่รุมเร้าเจ้าหญิงวิกตอเรีย
รกลอกตัวก่อนกำหนด
รกลอกตัวก่อนกำหนด () เป็นภาวะแทรกซ้อนทางสูติศาสตร์ของการตั้งครรภ์ซึ่งรกได้แยกตัวออกจากผนังมดลูกของมารดาก่อนที่ทารกจะคลอดตามปกติ เป็นสาเหตุที่พบบ่อยสาเหตุหนึ่งของการมีเลือดออกในช่วงท้ายของการตั้งครรภ์ ในมนุษย์ถือว่าการลอกตัวของรกหลังสัปดาห์ที่ 20 ของการตั้งครรภ์และก่อนการเกิดนั้นเป็นการลอกตัวก่อนกำหนด มีอุบัติการณ์ 1% การตั้งครรภ์ทั่วโลกโดยมีอัตราการเสียชีวิตของทารกประมาณ 20-40% ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของการลอกตัว รกลอกตัวก่อนกำหนดมีผลต่ออัตราการตายของมารดาอย่างมาก
การมีเลือดออกในชั้น decidua basalis ทำให้เกิดการลอกตัวของรก การมีก้อนเลือดเกิดขึ้นจะทำให้มีการลอกตัวออกจากผนังมดลูกมากขึ้นทำให้มีการกดทับอวัยวะเหล่านี้และส่งผลต่อการส่งเลือดไปเลี้ยงตัวอ่อน เลือดหลังรกอาจทะลุผนังมดลูกไปยังช่องท้อง (peritoneal cavity) เรี่ยกว่า Couvalaire uterus ชั้นกล้ามเนื้อมดลูก (myometrium) ในบริเวณนี้จะอ่อนแอและอาจฉีกขาดได้ในช่วงที่มีความดันในมดลูกขึ้นสูงขณะมดลูกหดตัวเพื่อการคลอด การขาดของชั้นกล้ามเนื้อมดลูกจะทำให้เกิดภาวะฉุกเฉินทางสูติศาสตร์ที่เป็นอันตรายถึงชีวิตได้ทันที
มารีอา อิซาเบลแห่งโปรตุเกส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
พระราชินีมารีอา อิซาเบลทรงพระครรภ์อีกครั้งหลังจากพระราชธิดาพระองค์แรกประสูติและพระราชธิดาองค์แรกสิ้นพระชนม์ขณะมีพระชนมายุเพียง 4 เดือน แต่การมีพระประสูติกาลเป็นไปอย่างยากลำบาก การคลอดทารกได้นำส่วนของสะโพกออกมาก่อน และแพทย์ได้พบว่าทารกได้สิ้นพระชนม์แล้ว จากนั้นพระราชินีมารีอา อิซาเบลทรงหยุดหายพระทัยและคณะแพทย์ได้คิดว่าว่าพระราชินีสิ้นพระชนม์แล้ว เมื่อพวกเขาพยายามดึงและตัดทารกในครรภ์ซึ่งสิ้นพระชนม์แล้ว ทันใดนั้นพระนางทรงกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและทรงสลบลงบนแท่นบรรทมด้วยพระอาการเสียพระโลหิตอย่างหนัก
แม่ชีเทเรซา
5 เดือนครึ่งต่อมา ในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) คุณแม่เทเรซาได้ถึงแก่กรรมลงที่บ้านของคุณแม่ในอินเดีย ขณะอายุ 87 ปี กับอีก 10 วัน โดยคำพูดคำสุดท้ายที่คุณแม่ได้พูดออกมาคือ "หายใจไม่ออกแล้ว" ทางการอินเดียได้จัดพิธีศพของคุณแม่เทเรซาอย่างยิ่งใหญ่ เป็นงานศพระดับชาติ (งานศพของบุคคลที่ทุ่มเทอุทิศตนเพื่อประเทศนั้นๆ) ของทางการอินเดีย
การตั้งครรภ์
แบคทีเรียที่เป็นอันตรายหรือพยาธิอาจปนเปื้อนอาหาร รวมถึง ลิสทีเรีย("Listeria "ที่เป็นแบคทีเรียที่เป็นสาเหตุทำให้อาหารเน่าเสีย") และ" โรคท็อกโซพลาสโมซิส("Toxoplasma gondii "ซึ่งเป็นปาราสิตชนิดหนึ่ง ซึ่งเกิดในแมวและสัตว์เลือดอุ่นอื่นๆ เชื้อนี้จะเจริญในผนังลำไส้ของลำไส้เล็ก) ควรระมัดระวังในการล้างผลไม้และผักให้สะอาดที่สุดเพื่อที่จะให้เชื้อโรคเหล่านี้หมดออกไปจากการปนเปื้อนในอาหารและควรมีความรอบคอบในการปรุงอาหารที่มาจากเนื้อสัตว์ที่เหลือหรือเนื้อสัตว์แปรรูป. ชีสอ่อนอาจมีลิสทีเรีย ถ้าในนมดิบอาจจะมีความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้น. อุจจาระแมวมีความเสี่ยงโดยเฉพาะอย่างยิ่งของโรคท็อกโซพลาสโมชิสถ้ามีการสัมผัสกับอุจจาระแล้วล้างมือไม่สะอาดจะมีความเสี่ยงกับกลุ่มผู้หญิงที่กำลังตั้งท้อง เพราะหากเชื้อนี้เข้าสู่ร่างกายของคุณแม่แล้ว จะส่งต่อไปยังลูกน้อยในท้องผ่านทางรกได้ อาจเป็นสาเหตุทำให้แท้งลูก หรืออาจทำให้ลูกที่คลอดออกมาเกิดความผิดปกติทางร่างกายได้ เช่น หูหนวก ตาบอด มีอาการทางระบบประสาท ปัญญาอ่อน ฯลฯ หญิงตั้งครรภ์นี้ยังมีแนวโน้มที่จะได้รับเชื้อ "Salmonella "ซึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดอาหารเป็นพิษ ติดเชื้อจากไข่และสัตว์ปีก ซึ่งควรจะปรุงอาหารให้สุก การสร้างสุขอนามัยที่ดีในห้องครัวสามารถลดความเสี่ยงเหล่านี้ได้
เมืองห่าผี
เมืองห่าผี ออกฉายครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2549 และเข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2549
โรส เดอ ซิลวา ที่พยายามหาทางรักษาอาการป่วยที่แปลกประหลาดของ ชารอน ผู้เป็นลูกสาว โดยการพาเธอไปยังเมืองไซเลนท์ ฮิลล์ ซึ่งเป็นเมืองที่ ชารอน มักจะละเมอพูดถึงอยู่เสมอในเวลาที่เธอนอนหลับ แต่เมื่อเข้าเขตเมืองไซเลนท์ฮิลล์ รถของโรสก็ประสบอุบติเหตุ เมื่อเธอฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ก็พบว่าชารอนได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย โรสจึงต้องออกเดินทางเพื่อตามหาลูกสาวของเธอให้พบ เธอเดินทางเข้าไปในเมือง(Silent -Hill)โดยพบว่าในเมืองนั้นทุกสิ่งทุกอย่างยังคงสภาพดีอยู่ ทั้งรถ อาคาร และของใช้ทุกๆอย่าง นอกจากนี้ ยังมีฝุ่นกระจายทั่วเมืองคล้ายหิมะ ซึ่งในความเป็นจริงคือคือขี้เถ้าที่ตกลงมาจากการไหม้ของถ่านหินที่อยู่ใต้เมืองที่ยังไหม้อยู่นั่นเอง
เมเปิล
โรคที่เกิดจากเห็ดรา เช่น โรคเหี่ยวแห้งจาก Verticillium เกิดจาก "Verticillium" ซึ่งสามารถเป็นเหตุสำคัญในการแห้งตายเป็นส่วนๆของต้น, โรคเขม่าดำเกิดจาก "Cryptostroma" สามารถทำให้ตายได้ภายใต้ความกดดันจากการขาดน้ำ, การตายของเมเปิลที่เกิดจาก "Phytophthora" และ "Ganoderma" ที่ทำให้รากเน่า ใบของเมเปิลในปลายฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วงอาจเป็น "จุดน้ำมัน" ที่เกิดจาก "Rhytisma" และโรคราน้ำค้างที่เกิดจาก "Uncinula" แม้ว่าโรคพวกนี้จะไม่ส่งผลต่อสุขภาพของต้นไม้ในระยะยาวก็ตาม