โดราเอมอน เขียนโดยใคร ?
โดราเอมอน ตอน โนบิตะผู้กล้าแห่งอวกาศ
โดราเอมอน เดอะ มูฟวี่ ตอน โนบิตะผู้กล้าแห่งอวกาศ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ และเป็นภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 35 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ และภาพยนตร์ชุดนี้เป็นการฉลองครบรอบ 35 ปีของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ และครบรอบ 10 ปีของโดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี โดยได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2015 (พ.ศ. 2558) ภาพยนตร์ชุดนี้เปิดตัวได้แค่หนึ่งสัปดาห์ ก็ขึ้น Box office อันดับหนึ่ง ทำลายสถิติของเรื่อง "บิ๊กฮีโร่ 6" ในญี่ปุ่นได้สำเร็จ
พีสุเกะ
พีสุเกะ (; ) ได้รับการออกแบบโดย ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ เป็นตัวละครการ์ตูนซีรีส์ "โดราเอมอน" ที่ได้รับการกล่าวถึงเรื่องราวความผูกพันระหว่างมนุษย์กับสัตว์ที่สร้างความประทับใจให้กับผู้ชมมานานกว่า 3 ทศวรรษ ซึ่งพีสุเกะเป็นเพลซิโอซอร์ซึ่งอยู่ในกลุ่มของสัตว์เลื้อยคลานทะเล สายพันธุ์ฟุตาบะซอรัส
โดราเอมอน
เคยมีการวิเคราะห์ด้วยเหตุผลทางจิตวิทยาว่าสาเหตุที่ทำให้การ์ตูนเรื่องนี้เป็นที่นิยมมากนั้น เป็นเพราะตัวละครโนบิ โนบิตะ มีลักษณะเป็นคนอ่อนแอ ขี้แพ้ ทำอะไรก็มักไม่ค่อยสำเร็จ หากมีเรื่องที่ถนัดอยู่บ้างก็เป็นเรื่องที่สังคมไม่ให้ความสำคัญหรือการยกย่อง เช่น เล่นพันด้าย หรือ ยิงปืนแม่น และเนื่องจากลักษณะนี้เองทำให้ผู้อ่านส่วนใหญ่มีความรู้สึก "มีส่วนร่วม" และเปิดใจให้ตัวละครอย่างโนบิตะเข้ามาในจิตใจได้ เพราะในความเป็นจริงแล้ว คนส่วนใหญ่ล้วนรู้สึกว่าตนเองคือผู้แพ้ คือผู้ถูกเอารัดเอาเปรียบ ถูกรังแก ไร้ความสามารถ หน้าตาไม่ดี ไม่มีความสามารถ และย่อมอยากและหวังว่าสักวันหนึ่งจะมีผู้มาช่วยเหลือเรื่องต่างๆ ให้แก่เรา ซึ่งในเรื่องนี้ก็คือ โดราเอมอนนั่นเอง
โดราเอมอน (ตัวละคร)
โดราเอม่อนถูกผลิตขึ้นในโรงงานมัตซึชิบะที่เมือง โตเกียว เมื่อวันที่ 3 กันยายน ในคริสต์ศตวรรษที่ 22 แต่ในระหว่างการผลิตเกิดข้อผิดพลาดขึ้น ทำให้โดราเอมอนมีคุณสมบัติไม่เหมือนหุ่นยนต์แมวตัวอื่น ต้องเข้ารับการอบรมในห้องเรียนคลาสพิเศษของโรงเรียนหุ่นยนต์ (และได้พบกับเพื่อนๆ แก๊งขบวนการโดราเอมอนที่นั่น) จนกระทั่งวันหนึ่งในงาน "โรบ็อต ออดิชั่น"(การแสดงหุ่นยนต์) ซึ่งเป็นงานที่จัดให้มีการแสดงความสามารถของหุ่นยนต์ที่ได้ผ่านการอบรมแล้ว ด้วยความซุกซนของ เซวาชิ ในวัยเด็ก เขาจึงได้กดปุ่มเลือกซื้อโดราเอมอนมาไว้ที่บ้าน ด้วยเหตุนี้โดราเอมอนอาศัยอยู่กับตระกูลโนบิ ในฐานะหุ่นยนต์เลี้ยงเด็กแต่ในต้นฉบับดั้งเดิมนั้นจะแตกต่างกันคือโดราเอมอนได้ถูกนำไปขายทอดตลาดเพราะเป็นสินค้าไม่ได้คุณภาพ พ่อแม่ของเซวาชิจึงมาซื้อโดราเอมอนเพราะเห็นว่าราคาถูกจึงเอาไปไว้ที่บ้านเป็นพี่เลี้ยงเซวาชิ
จักรพันธ์ ห้วยเพชร
จักรพันธ์ ห้วยเพชร เริ่มเรียนในสายวิชาโฆษณาในสมัยที่ยังเป็นนักศึกษา แต่เนื่องด้วยความเบื่อหน่ายในวงการจึงหันมาให้ความสนใจต่อการวาดการ์ตูน ซึ่งจักรพันธ์เป็นผู้ที่มีความชื่นชอบการ์ตูนญี่ปุ่นมาตั้งแต่เด็ก เขาได้ยอมรับว่า เขาได้รับอิทธิพลการวาดการ์ตูนมาจากดราก้อนบอล ผลงานที่เขียนโดย "โทริยาม่า อากิระ" จากความชื่นชอบในการ์ตูนชุดดังกล่าวนี้เอง ที่ส่งผลให้ลายเส้นของเขามีลักษณะมีรูปแบบเช่นเดียวกับโทริยาม่า อากิระ ที่มีส่วนทำให้เขาได้รับรางวัลชนะเลิศโกลด์อะวอร์ด จากอินเตอร์เนชั่นแนล มังงะอะวอร์ด ครั้งที่ 3 โดยมีนักเขียนการ์ตูนชาวจีน, ฝรั่งเศส และเกาหลีใต้ ได้รับรางวัลรองชนะเลิศ
โดราเอมอน ตอน ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว
ปีศาจน้ำเต้าเงินกลับไปรายงานนางพญาพัดทองและราชาปีศาจวัวที่ทำงานไม่สำเร็จ เขาจึงสัญญากับนางพญาพัดทองว่าจะจับตัวพระถังซำจั๋งมาให้ได้ ทางโดราเอมอนและเพื่อนๆ ไม่สามารถเดินทางในทะเลทรายต่อแล้วโดราเอมอนจึงเอาแคมปิ้งแคปซูล (ขนาดหลายที่) ออกมา ซึ่งข้างในหรูหรามากและมีห้องครัวด้วย หลังจากที่กินข้าวเย็นเสาร็จแล้วก็แยกย้ายกันไปนอน ส่วนพระถังซำจั๋งและรินเรก็พักผ่อนด้วย คืนนั้นเองโดราเอมอนตั้งเครื่องส่งสัญญาณเตือนภัยให้ทำงานระหว่างที่กำลังนอนด้วย และชิซุกะกับโนบิตะออกมาดูดาวเพราะนอนไม่หลับ ต่อมาสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นโดราเอมอนก็ไม่สนใจเพราะนึกว่าเป็นนาฬิกาปลึก และรินเรก็สั่งให้ปีศาจจับตัวพระถังซำจั๋งระหว่างที่กำลังสวดมนต์ รินเรร้องไห้อยู่กลางทะเลทรายเพราะต้องทรยศอาจารย์ และมาหมดสติกลางทะเลทราย ส่วนโนบิตะและเพื่อนๆ ไจแอนท์และซึเนะโอะให้โนบิตะออกลาดตระเวนแถวๆ นี้ ระหว่างที่กำลังขี่เมฆเขาก็เห็นตัวเขาตอนแรกออกมาจากไทม์แมชชีนและช่วยเหลือรินเร ระหว่างที่เขาพักที่โอเอซิสเขาก็เห็นภูเขาเพลิง ซึ่งเขาใกล้ไม่ได้เลย เขาเลยไปขอพัดจากนางพญาพัดทอง และสู้กับปีศาจตัวอื่นๆ ส่วนเพื่อนๆ ไปพบกับปีศาจน้ำเต้าเงินกลางทะเลทราย สู้กันไปสู้กันมาโดราเอมอนเรียกปีศาจน้ำเต้าเงิน เขาไม่หลงกล แต่พอขอคำปรึกษาปีศาจน้ำเต้าเงิน ปีศาจก็หลุดปากทำให้ถูกจับได้อีกตน ส่วนชิซุกะถูกปีศาจลากลงใต้พื้นทรายและพาไปที่ภูเขาเพลิง ทางโนบิตะเมื่อสู้กับปีศาจลูกสมุนแล้วก็ถูกนางพญาพัดทองใช้พัดปลิวกระจายไปเลยมาตกลงระหว่างที่รินเรเดินทางอยู่พอดี รินเรสารภาพว่าพระถังซำจั๋งถูกปีศาจจับตัวไปแล้ว จากนั้นทุกคนจึงไปที่ภูเขาเพลิงอีกครั้ง
ไดโนเสาร์
แม้ว่ายุคสมัยของไดโนเสาร์สิ้นสุดลงเป็นเวลาหลายสิบล้านปีแล้ว แต่ปัจจุบันไดโนเสาร์ยังคงปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยมและวิถีชีวิตประจำวันของมนุษย์ นิยายหลายเล่มมีการกล่าวถึงไดโนเสาร์ เช่น เพชรพระอุมา ของ พนมเทียน, เดอะลอสต์เวิลด์ (:en:The Lost World (Arthur Conan Doyle)|The Lost World) ของ เซอร์ อาเทอร์ โคแนน ดอยล์, และ "จูราสสิค พาร์ค" (ซึ่งถ้าสะกดตามหลักการถ่ายคำต้องสะกดเป็น จูแรสซิกพาร์ก) ของ ไมเคิล ไครช์ตัน (Michael Crichton) ไม่เพียงแต่ในหนังสือนิยายเท่านั้น การ์ตูนสำหรับเด็กก็มีการกล่าวถึงไดโนเสาร์ด้วยเช่นกัน เช่นในเรื่อง มนุษย์หินฟลินท์สโตน (The Flintstones) โดราเอมอน ตำรวจกาลเวลาและก๊องส์
โดราเอมอน
สำหรับความเป็นไปได้ของตอนจบรูปแบบนี้ได้ปรากฏขึ้นใน "โดเรมีกับการผจญภัยของโนบิสุเกะ" ซึ่งเรื่องราวกล่าวถึงช่วงโดราเอมอนที่ได้รับการซ่อมแซมจากโนบิตะ ผ่านทางการทักทายของซิซูกะและโดรามี หลังจากที่ทั้งสองไม่ได้เจอหน้ากันมาร่วม 10 ปี โดยบทสนทนานั้นได้มีการพูดถึงโดราเอมอนที่ซ่อมแซมโดยโนบิตะและกลับไปยังยุคของเซวาชิ และในฉากที่โนบิตะที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ได้ประดิษฐ์เครื่องติดตามตัวลงในตัวมินิโดราสีแดงซึ่งเป็นผลจากการซ่อมแซมโดราเอมอน ทำให้โนบิตะเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตตนเองในที่สุด
โดราเอมอน
โกดะ ทาเคชิ (ไจแอนท์)
เชอร์ล็อก โฮมส์
เมื่อโคนัน ดอยล์ เรียนจบและออกไปประกอบอาชีพ เขาเขียนหนังสือเป็นงานอดิเรกเพื่อสร้างรายได้เสริม โดยเขียนเรื่องสั้นส่งให้กับนิตยสาร เนื่องจากการงานอาชีพแพทย์ไม่ค่อยสร้างรายได้ดีนัก เขาใช้เวลาว่างระหว่างรอคนไข้เริ่มเขียนนวนิยาย โดยใช้นายแพทย์เบลล์ อาจารย์ของเขาเองเป็นต้นแบบในการสร้างตัวละครเอก คือ เชอร์ล็อก โฮมส์ แล้วสร้างตัวละครรองเป็นนายแพทย์ซึ่งเกี่ยวข้องกันกับวิชาชีพของเขา และเรื่องแรกที่โคนัน ดอยล์ เขียนคือ "แรงพยาบาท (A Study in Scarlet)" พิมพ์ครั้งแรกในหนังสือ "Beeton's Christmas Annual" ในปี ค.ศ. 1887 หลังจากที่ถูกปฏิเสธอยู่หลายครั้งหลายหน หลังจากนั้น โคนัน ดอยล์ จึงทยอยเขียนเรื่องสั้นเกี่ยวกับนักสืบโฮมส์และเพื่อนนายแพทย์ของเขา ผลตอบรับจากการเขียนนวนิยายนักสืบชุดนี้ดีจนคาดไม่ถึง และโคนัน ดอยล์ ต้องแต่งเรื่องส่งให้สำนักพิมพ์อยู่เรื่อย ๆ จนเป็นที่ยอมรับ
สึชิโนะโกะ
สึชิโนะโกะอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยของญี่ปุ่นหลายอย่าง เช่น มีการประกาศให้รางวัลตั้งแต่ 3 ล้าน ถึง 20 ล้านเยนแก่ผู้ที่สามารถจับสึชิโนะโกะเป็น ๆ มาได้ หรือใน การ์ตูน เป็นต้น เช่น โดราเอมอน มีอยู่ตอนหนึ่งใช้ชื่อว่า "ค้นพบ สึชิโนะโกะ" (หรือตอน "เจองูดิน!" ในเล่มที่ 9 ของเนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์) ในเนื้อเรื่องกล่าวถึง โนบิตะที่ต้องการจะเป็นผู้ที่มีชื่อจารึกไว้ในสารานุกรมบุคคลสำคัญของโลก จึงขึ้นเครื่องไทม์ แมชชีน ไปพร้อมกับโดราเอมอนเพื่อหาซื้อ สึชิโนะโกะ ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงยอดนิยมในโลกอนาคต มาอวดคนในยุคปัจจุบันว่า ตนเป็นผู้ค้นพบสึชิโนะโกะ แต่ปรากฏว่าเมื่อนำกลับมาแล้ว สึชิโนะโกะได้หนีหายไป ท้ายที่สุดปรากฏว่า ไจแอนท์เป็นผู้ค้นพบสึชิโนะโกะไป
โดราเอมอน
มินาโมโตะ ชิซุกะ
รายชื่อตัวละครในโดราเอมอน
โนบิ เซวาชิ เป็นหลานของหลาน (โหลน) ของ โนบิตะ อาศัยอยู่ในศตวรรษที่ 22 เป็นคนให้โดราเอมอนย้อนอดีตมาอยู่กับโนบิตะ เพื่อเปลี่ยนแปลงอนาคตของโนบิตะและหลีกเลี่ยงไม่ให้สร้างหนี้สินสู่ลูกหลาน กับแต่งงานกับ ไจโกะ สำหรับภาพยนตร์แอนิเมชั่นฉลองครบรอบ 80 ปี อาจารย์ ฟุจิโกะ เอฟ ฟุจิโอะคือ Stand by me Doraemon นั้นหลานของโนบิตะที่มาพร้อมโดเรมอนชื่อโซบิ ทำให้เข้าใจว่าผู้สร้างต้องการให้เป็นเกียรติแก่หลานของโนบิตะ ซึ่งแต่งงานกับไจโกะในขณะนั้น หลานผู้เสียสละตนเองส่งโดเรมอนย้อนเวลามาเพื่อเปลี่ยนประวัติศาสตร์ ถึงแม้จะรู้ดีว่าเมื่อโนบิตะแต่งงานกับชิซุกะแล้ว เขาจะหายไปตลอดกาล กลายเป็นเหตุและผลของอนาคตใหม่ที่ทำให้ตนไม่ได้เกิดขึ้นมาหรือมีชีวิตในเส้นเวลาใหม่
โดราเอมอน
4. โดราเอมอน โนะ อุตะ (ドラえもんのうた) ขับร้องโดย มิซาโตะ วาตานาเบะ "(18 เมษายน 2546 - 23 เมษายน 2547)"
แก๊งป่วนก๊วนโดราเอมอน
แก๊งป่วนก๊วนโดราเอมอน ()เป็นการ์ตูนที่เป็นชุดแยกของการ์ตูนชื่อดังโดราเอมอน
ดาบล่าพญามาร โดโรโระ
"Dororo" เป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากการ์ตูนในชื่อเดียวกัน ของโอซามุ เทตสึกะ นักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่นผู้ได้ฉายาว่า "บิดาแห่งการ์ตูนญี่ปุ่น" (ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ)
โดราเอมอน ตอน โนบิตะ ตะลุยแดนปีศาจ 7 ผู้วิเศษ
โดราเอมอน ตอน โนบิตะ ตะลุยแดนปีศาจ 7 ผู้วิเศษ (Doraemon: Nobita's New Great Adventure into the Underworld) เป็นภาพยนตร์ตอนที่ 27 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นในปี 2007 ที่มาจากแฟรนไชส์โดราเอมอน ออกฉายเมื่อปี ค.ศ. 2007 ที่ญี่ปุ่น และเข้าฉายในประเทศไทยในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เป็นการนำ โดราเอมอน ตอน ท่องแดนเวทมนตร์ ในปี ค.ศ. 1984 กลับมาสร้างใหม่
โดราเอมอน (ตัวละคร)
พอเมื่อมาอยู่กับโนบิตะนั้น โดราเอมอนใช้ชีวิตในฐานะหุ่นยนต์แมวตัวสีฟ้าที่พูดได้ ต่อครอบครัวโนบิ แต่ต่อคนในยุคอดีตนั้นเป็นแรคคูนตัวเท่าคนตัวสีฟ้า ยืน 2 ขาพูดได้ หรือคนใส่ชุดประหลาด โดยโดราเอมอนเมื่อโดนเรียกว่าทานุกิหรือแรคคูนจะโกรธเอามากๆ โดยใช้ชีวิตร่วมกับโนบิตะกับให้ยืมใช้ของวิเศษต่างๆ แม้จะเกิดเรื่องโกลาหลกว่าตลอดก็ตาม กับนอนในห้องเก็บของที่อยู่ในห้องนอนโนบิตะกับซ่อนไทม์แมชชีนไว้ในลิ้นชักที่ใต้โต๊ะของโนบิตะ โดยให้โนบิตะ, ชิสุกะ, ไจแอนท์และซูเนโอะ เท่านั้นที่รู้กับปิดเอาไว้ไม่ให้ใครรู้
โดราเอมอน (ตัวละคร)
ตัวละครโดราเอมอนนั้น ได้รับแรงบันดาลใจเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2512 เนื่องจากนักวาดการ์ตูนทั้ง 2 ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ ได้ลงโฆษณาการ์ตูนเรื่องใหม่ของเขาทั้งสองไว้ว่าจะมีตัวเอกที่ออกมาจากลิ้นชัก ในนิตยสารการ์ตูนฉบับต้อนรับปีใหม่ แต่ในความจริงแล้วทั้ง 2 ยังไม่มีไอเดียเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องนี้แม้แต่น้อยเลย เมื่อใกล้ถึงเวลาส่งต้นฉบับก็ยิ่งเพิ่มแรงกดดันให้กับทั้ง 2 เป็นอย่างมาก
โดเรมี
โดเรมีเป็นหุ่นยนต์แมวน้องสาวของโดราเอมอน เกิดวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2657 ส่วนสูง 100 เซนติเมตร มีตัวสีเหลือง สวมโบสีแดง มีกระเป๋าสี่มิติไว้เก็บของวิเศษเหมือนโดราเอมอน โดยถูกสร้างขึ้นมาทีหลังโดราเอมอน ถือว่าเป็นหุ่นยนต์รุ่นใหม่กว่า มีประสิทธิภาพมากกว่าโดราเอมอน โดเรมีเคยมีหูแต่เพราะไปสะกิดปมด้อยของพี่ชาย นักวิทยาศาสตร์จึงสร้างให้เปลี่ยนจากหูออกแล้วใส่โบว์แทน
โดราเอมอน
โดราเอมอนนี้ถือเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นแม่อย่างหนึ่งก็ได้ จากเรื่องจะเห็นได้ว่า โดราเอมอนมักออกมาช่วยเหลือ ปกป้อง แก้ปัญหาให้โนบิตะ ในยามคับขันหรือเดือดร้อนเสมอๆ เป็นบทบาทของ "แม่ผู้ใจดี" ซึ่งก็คือสิ่งที่มนุษย์เราต้องการอยู่ลึกๆ และในบางตอนโดราเอมอนก็แสดงบท "แม่ใจร้าย" คือการแก้เผ็ดหรือปล่อยให้โนบิตะผจญกับความยากลำบากที่มักเป็นผู้ก่อขึ้นเองจากความรู้สึกในด้านชั่วร้าย เช่น การอิจฉาริษยาผู้อื่น การเกลียดชังผู้อื่น การโกหก เพื่อเป็นการสั่งสอนโนบิตะให้รู้จักความผิดชอบชั่วดี
รายชื่อตอนในโดราเอมอน (มังงะ)
เล่ม 1 พิมพ์วันที 1 สิงหาคม 2517
ดราก้อน เอจ
ดราก้อน เอจ: เดอะ รีเวอเลชั่น เขียนโดย เดวิด ไกเดอร์ จัดจำหน่ายในปี 2553 ทางเว็บไซต์ของไบโอแวร์ ซึ่งมีเรื่องอยู่บนฐานของ ดราก้อน เอจ: ออริจินส์ ที่ไม่ได้รวมไว้ในตอนสุดท้าน เนื้อหาเกี่ยวกับการพบกันระหว่างอลิสแตร์กับมอริแกน หลังจากที่เกรย์ วอร์เดน รับรู้จาก ริออร์เดน ว่าผู้ที่สังหาร อาร์ช ดีมอน จะต้องตาย
มอริแกนถามอลิสแตร์เกี่ยวกับวิธีช่วย เกรย์ วอร์เดน ให้รอดพ้นจากคำสาป
หุ่นยนต์
ทำงานในบ้านแทนมนุษย์ อำนวยความสะดวกภายในบ้านทดแทนแรงงานมีความปลอดภัยไม่ต้องจ้างแรงงาน
หุ่นยนต์เป็นจินตนาการของมนุษย์ที่ถ่ายทอดผ่านเรื่องแต่งต่าง ๆ ซึ่งปรากฏใน นิยายวิทยาศาสตร์ การ์ตูน และ ภาพยนตร์ และเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย เช่น เจ้าหนูอะตอม (Astro Boy) โดราเอมอน (Doraemon) กันดั้ม (Gundum) โรโบคอบ (RoboCop)
ซีมอน เดอ โบวัวร์
ซีมอน-ลูว์ซี-แอร์แน็สตีน-มารี แบร์ทร็อง เดอ โบวัวร์ () หรือที่รู้จักกันในนาม ซีมอน เดอ โบวัวร์ (; 9 มกราคม ค.ศ. 1908 - 14 เมษายน ค.ศ. 1986) เป็นนักเขียน นักปรัชญา และนักทฤษฎีทางสังคมชาวฝรั่งเศส ในขณะที่ตัวเธอไม่ได้มองตัวเองเป็นนักปรัชญา แต่ความคิดของเธอกับมีอิทธิพลอย่างมากต่อทฤษฎีของนักสตรีนิยม งานเขียนของโบวัวร์นั้นมีทั้งนิยาย ความเรียง ชีวประวัติ อัตชีวประวัติ และเอกสารเฉพาะเรื่องที่มีประเด็นทางปรัชญา การเมือง และสังคม ผลงานของเธอที่มีชื่อเสียงคือ "She Came to Stay" และ "The Mandarins"
โดราเอมอน
การ์ตูนเรื่อง โดราเอมอน เป็นการ์ตูนที่ไม่สมบูรณ์คือไม่มีตอนจบ เนื่องจากผู้เขียนได้เสียชีวิตไปก่อน แต่ก็มีหลายกระแสที่ออกมาบอกว่าผู้แต่งได้วางโครงเรื่องไว้ในตอนจบ ซึ่งต่างกันหลายแบบ แต่ส่วนใหญ่ที่นักอ่านชาวไทยรู้กันดีคือ โดราเอมอนและตัวละครเสริมอื่นๆ นั้นไม่มีจริง มีแค่ โนบิ โนบิตะ เพียงคนเดียว ซึ่งโนบิตะในตอนจบนั้นที่จริงแล้วเป็นเด็กที่ไม่สบายใกล้เสียชีวิต อยู่ใน โรงพยาบาล และเพื่อนๆ ยืนอยู่ข้างเตียงของโนบิตะที่ใกล้ตายอยู่ในโรงพยาบาล ซึ่งตอนจบนี้มีความสะเทือนใจอย่างมาก ผิดไปจากการ์ตูนหลายๆ เรื่องที่ผู้เขียนเคยแต่งมา ซึ่งส่วนใหญ่จะจบลงด้วยดีมาตลอด
อุลตร้าแมน
เรื่อง ยอดมนุษย์ อุลตร้าแมน มีเป็นรูปแบบ มังงะ เขียนโดย มาโมรุ อุจิยามะ อีกด้วยหน่วยงานพิเศษที่สังกัดอยู่ในองค์กรตำรวจวิทยาศาสตร์สากลซึ่งมีภารกิจหลัก คือ การตรวจสอบและคลี่คลายคดีปริศนาทุกอย่างที่เกิดขึ้นบนโลกโดยมีศูนย์ใหญ่อยู่ที่กรุงปารีสเช่นเดียวกับองค์กรตำรวจสากล (ICPO) และมีสาขาย่อยอยู่ทั่วโลก เช่น โตเกียว , นิวยอร์ก , ลอนดอน
แดน บราวน์
พ.ศ. 2536 บราวน์ย้ายกลับมานิวแฮมป์เชียร์บ้านเกิดพร้อมนิวลอน ที่นั่น บราวน์เป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ณ โรงเรียนเก่าและสอนภาษาสเปนให้นักเรียนเกรด 6-8 จน พ.ศ. 2537 เขาหันมาเป็นนักเขียน เมื่อเขาไปพักผ่อนที่ตาฮิติ และได้อ่านนิยายเรื่อง "แผนโลกาวินาศ" ("The Doomsday Conspiracy") ผลงานของซิดนีย์ เชลดอน (Sidney Sheldon) และเขาคิดว่าเขาสามารถเขียนเรื่องได้ดีกว่า นั่นเป็นจุดกำเนิดให้เขาลงมือเขียนนิยายเรื่องแรกของเขา "ล่ารหัสมรณะ" ("Digital Fortress") และในปีเดียวกัน บราวน์ได้ออกซีดีเพลงในชื่อ "Angels & Demons" ซึ่งภาพหน้าปกอัลบั้มเป็นภาพแอมบิแกรม ฝีมือศิลปินนาม จอห์น แลงดอน (John Langdon) ที่ภายหลังชื่ออัลบั้มกลายเป็นชื่อนิยายเล่มที่สองของเขา "เทวากับซาตาน" ("Angels & Demons") และได้นำเอาชื่อศิลปินที่วาดภาพปกอัลบั้มมาเป็นชื่อตัวละครเอกของเรื่อง
โดราเอมอน
เด็กสาวน้ำใจดี เธอเป็นที่รักของทุกคน ชอบการอาบน้ำเป็นอย่างมากและชอบเล่นไวโอลิน (เล่นได้ห่วยแตกมาก) แต่มีความสามารถด้านเปียโน เธอเป็นเด็กสาวที่โนบิตะแอบชอบและชอบกินสปาเก็ตตี้และมันเผาเป็นพิเศษ ในอนาคตเธอก็ได้แต่งงานกับโนบิตะ
มินาโมโตะ ชิซุกะ
มินาโมโตะ ชิซุกะ หรือ มินะโมะโตะ ชิซึกะ (; ราชบัณฑิตยสภา: มินาโมโตะ ชิซูกะ) หรือชื่อในฉบับอังกฤษว่า ซูอี มอร์ริส () เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่องโดราเอมอน เกิดวันที่ 15 พฤษภาคม โดยข้อมูลวันเกิดดังกล่าวนำมาจากการฉลองครบรอบวันเกิดตัวละครของเว็บไซต์สถานีโทรทัศน์อาซาฮี (แต่จากข้อมูลใน "โดราเอมอนเฮียคคะ" (ドラえもん百科) ที่แต่งโดยโยจิ คาตาคุระ ได้บอกไว้ว่าเกิดวันที่ 2 ธันวาคม)
โดราเอมอน ตอน ตะลุยแดนอาหรับราตรี
โดราเอมอน ตอน ตะลุยแดนอาหรับราตรี () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 99 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 12 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1991
โดราเอมอน ตอน โนบิตะกับตำนานยักษ์พฤกษา
โดราเอมอน ตอน โนบิตะกับตำนานยักษ์พฤกษา () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 112 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 28 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2008 และเข้าฉายในประเทศไทยในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2552 (รอบพิเศษเข้าฉายวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2552)
21 เอมอน
ในการ์ตูน โดราเอม่อน เล่มที่ 32 จาก 45 เล่ม ลิขสิทธิ์จำหน่ายโดย NED ชื่อตอนว่า " สร้างโรงแรมโทรม ๆ ใหม่ " มีการนำ โรงแรม จาก 21 เอมอน ไปเป็นสถานที่ดำเนินเรื่องของตอนนี้ด้วย โดยผู้จัดการโรงแรมคือ 19 เอมอน บรรพบุรุษของ 21 เอมอน
เชอร์ล็อก โฮมส์
เชอร์ล็อก โฮมส์ (, ) เป็นนวนิยายสืบสวนหรือรหัสคดี ประพันธ์โดยเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ นักเขียนและนายแพทย์ชาวสกอต ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตัวละคร "เชอร์ล็อก โฮมส์" เป็นนักสืบชาวลอนดอนผู้ปราดเปรื่องที่มีชื่อเสียงโด่งดังด้านทักษะการประมวลเหตุและผล ทักษะด้านนิติวิทยาศาสตร์ โดยอาศัยหลักฐานและการสังเกตอันคาดไม่ถึงเพื่อคลี่คลายคดี
ลีแมน แฟรงก์ บอม
ลีแมน แฟรงก์ บอม (Lyman Frank Baum 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1856 – 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1919) หรือ แอล แฟรงก์ บอม (L. Frank Baum) เป็นนักเขียนชาวนิวยอร์กผู้ผลิตงานออกมาจำนวนมาก งานที่สร้างชื่อเสียงได้แก่ The Wonderful Wizard of Oz (ค.ศ. 1900) อันถือได้ว่าเป็นวรรณกรรมเด็กระดับคลาสสิก เขาเป็นบุตรชายของพ่อค้าน้ำมันผู้ร่ำรวยเจ้าของเครือข่ายโรงละคร ในวัยเด็กได้รับการศึกษาที่บ้านจากครูส่วนตัว หลังจากต้องผจญระเบียบวินัยเข้มงวดที่เขาเกลียดในโรงเรียนทหาร บอมกลับหันเหไปทำงานหลายอย่างตามที่ใจชอบ (นักหนังสือพิมพ์ คนเลี้ยงไก่ นักแสดง ขายน้ำมัน...) เขาแต่งงาน มีบุตรชายสี่คน และในที่สุดก็ค้นพบพรสวรรค์ในการเขียนหนังสือสำหรับเด็กๆ ทั้งหญิงชาย โดยใช้นามปากกากว่าสิบชื่อ Wizard of Oz เป็นเรื่องของโดโรที เด็กสาวจากฟาร์มในแคนซัส เดินทางไปกับหมาชื่อโตโต้สู่ดินแดนมหัศจรรย์ แม้ว่าบอมจะลงทุนพิมพ์หนังสือเล่มนี้ด้วยตัวเอง หนังสือกลับขายได้ถึง 90000 เล่มภายในสองปีแรก เขาเขียนภาคต่ออีกสิบสามภาค (ที่ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ก็มีหลายครั้งเช่นกัน) และหลังจากเขาเสียชีวิตด้วยโรคเส้นเลือดในสมองแตกขณะอาศัยอยู่ในฮอลลีวูดเมื่อปี ค.ศ. 1919 นักเขียนหญิงรับจ้างก็เขียนโดยใช้ชื่อเขาต่อมาอีกยี่สิบเอ็ดภาค
ดราก้อน เอจ
ขณะนี้มี้หนังสือสองเล่มที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับโลกของ"ดราก้อน เอจ" เล่มแรกคือ""จัดจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2552 หนังสือเล่มที่สองคือ""จัดจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2552
หนังสือเล่มที่สามคือ""วางแผนที่จะจัดจำหน่ายในวันที่ 3 ธันวาคม 2554 หนังสือทั้งหมดเขียนโดย เดวิด ไกด์เดอร์ และตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ทอร์
สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป
สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป () เป็นภาพยนตร์การ์ตูนโดราเอมอนเรื่องยาว เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันคอมพิวเตอร์ ในรูปแบบสามมิติเป็นครั้งแรกของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ โดยได้หยิบยกโดราเอมอนตอนปกติจากหนังสือการ์ตูนนำมาสร้าง เพื่อฉลองในวาระครบรอบวันเกิดปีที่ 80 ปี ของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ กำกับและประพันธ์บทภาพยนตร์โดย ทะกะชิ ยะมะซะกิ ผู้กำกับภาพยนตร์ซึ่งมีประสบการณ์ทางด้านสเปเชียลเอฟเฟคต์และการสร้างภาพเสมือนจริงที่ประสบความสำเร็จจากภาพยนตร์เรื่อง "ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม" (Always: Sunset on Third Street, พ.ศ. 2548) และกำกับภาพยนตร์ร่วมกับ ริวอิจิ ยางิ
โดราเอมอน
ฉบับปี พ.ศ. 2548
โดราเอมอน
ฮิโรชิ ฟุจิโมโตะ นักวาดการ์ตูนได้เผอิญเห็นแมวจรจัดที่มักแอบเข้ามาเล่นที่บ้านของตนเอง เขามักจะเล่นกับแมวตัวนี้เป็นประจำเมื่อตอนที่เขาคิดอะไรไม่ออก จนเวลาล่วงเลยมาถึง 04.00 น. ก็ยังไม่มีไอเดียเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องใหม่เขาจึงจะล้มเลิกไปเสียแล้วแต่เขาเกิดคิดเลยเถิดไปว่าโลกนี้น่าจะมีไทม์แมชชีนเพื่อย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีต หลังจากนั้นฮิโรชิได้เผลอหลับไปด้วยความอ่อนล้า เมื่อเขาสะดุ้งตื่นขึ้นมา ทำให้เขาตกใจว่าตนเองเผลอหลับไปจึงรีบวิ่งลงจากบันไดบ้านไปสะดุดกับตุ๊กตาล้มลุกญี่ปุ่นของลูกสาวที่ตกอยู่บนพื้น
โดเรมี
หลังการ์ตูนเรื่อง "โดเรมีจัง" จบไปแล้วสี่ปี โดเรมีมีบทบาทจากการเป็นตัวละครพิเศษรับเชิญในเรื่อง "โดราเอมอน" เพียงครั้งเดียว แต่หลังจากที่เธอห่างหายไปและหวนกลับมามีบทบาทอีกครั้งในนิตยสารและสื่อโทรทัศน์ในฐานะน้องสาวของโดราเอมอน โดยมีบทบาทในการดูแลโนบิตะช่วงที่โดราเอมอนไม่อยู่ หรือหาวิธีการแก้ปัญหาความขัดแย้งระหว่างโดราเอมอนกับโนบิตะอยู่เสมอ ด้วยความที่เธอมีความสามารถด้านการบ้านการเรือนกอปรกับการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดี เซวาชิจึงให้โดเรมีมาอยู่บ้านโนบิตะแทนโดราเอมอน ซึ่งโดราเอมอนก็เห็นดีด้วย แต่โนบิตะไม่ยอม
โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ
ในปี 1983 "โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ" แบบเรื่องยาวที่ได้รับการปรับปรุงเนื้อหาใหม่ ก็ออกวางจำหน่ายในรูปแบบหนังสือการ์ตูนฉบับรวมเล่มของเทงโทมุชิคอมิกส์ ในเครือสำนักพิมพ์โชงะกุกัง และจากนั้นอีก 23 ปีให้หลัง "โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ" ก็ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเพื่อออกฉายในโรงภาพยนตร์อีกครั้ง โดยใช้ชื่อตอนว่า "โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ เดอะมูฟวี่" ซึ่งได้มีการเปลี่ยนแปลงลายเส้นการวาดให้ใกล้เคียงกับต้นฉบับเดิมของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ มากขึ้น และเปลี่ยนตัวนักพากย์ผู้ให้เสียงตัวละครทั้งหมด
มายฟาเธอส์ดรากอน
มังกรของพ่อ () เป็นบันเทิงคดีเด็กโดยรูธ สไตลส์ แกนเน็ตต์ ผู้วาดภาพปกและภาพขาวดำประกอบในเล่มคือ รูธ คริสมัน แกนเน็ตต์ บทประพันธ์นี้มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเด็กคนหนึ่งที่หนีไปยังเกาะดงดิบเพื่อช่วยลูกมังกรตัวหนึ่ง และได้รับรางวัล Newbery Honor Book และ ALA Notable Book "มังกรของพ่อ" เป็นหนังสือเล่มแรกของไตรภาค ภาคต่ออีก 2 เล่ม ได้แก่ "เอลเมอร์แอนด์เดอะดรากอน" ("Elmer and the Dragon") และ "เดอะดรากอนส์ออฟบลูแลนด์" ("The Dragons of Blueland") ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์อะนิเมะในญี่ปุ่น ชื่อ "เอะรุมา โนะ โบเก็ง มาย ฟาซาซุ โดะระกง" (Erumā no Bōken Mai Fāzāsu Doragon; "Elmer's Adventures: My Father's Dragon")
โดราเอมอน ตอน ท่องแดนเวทมนตร์
โดราเอมอน ตอน ท่องแดนเวทมนตร์ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 97 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 5 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1984
โดราเอมอน ตอน ผจญภัยเกาะมหาสมบัติ
โดราเอมอน ตอน ผจญภัยเกาะมหาสมบัติ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 91 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 19 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1998 และออกฉายในประเทศไทย 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
โดราเอมอน
การ์ตูนโดราเอมอน ลงตีพิมพ์พร้อมกันใน นิตยสาร 6 ฉบับคือ นิตยสารโยะอิโกะ, นิตยสารโยชิเอ็ง, นิตรยสาร โชงะกุอิชิเน็นเซ (นิตยสารเพื่อการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 1), นิตยสาร โชงะกุนิเน็นเซ (นิตยสารเพื่อการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 2), นิตยสาร โชงะกุซังเน็นเซ (นิตยสารเพื่อการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 3) และนิตยสาร โชงะกุโยเน็นเซ โดยมีทั้งหมด 1,344 ตอน โดยเขียนให้เหมาะกับผู้อ่านแต่ละระดับอายุ ซึ่งการ์ตูนได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก
โดราเอมอน ตอน ตะลุยอวกาศ
โดราเอมอน ตอน ตะลุยอวกาศ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 93 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 20 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1999 และออกฉายในประเทศไทย 8 ตุลาคม พ.ศ. 2544
โดราเอมอน (ตัวละคร)
แต่เดิมนั้นโดราเอมอนตัวสีเหลืองกับมีหู แต่ในวันที่ 30 สิงหาคม เซวาชิได้ใช้หุ่นยนต์หนูแก้รูปปั้นที่จะให้โดราเอมอนแต่หุ่นยนตหนูเข้าใจผิดว่าให้แก้ที่หูของโดราเอมอน ขณะที่โดราเอมอนหลับอยู่ก็โดนหนูแทะใบหูจนแหว่งไปทั้ง 2 ข้าง จึงซ่อมแซมให้เหมือนเดิมได้ มาพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล หุ่นยนต์แมว "โนราเมียโกะ" แฟนสาวของโดราเอมอนก็มาเยี่ยมแต่พอรู้ว่าโดราเอมอนโดนหมอตัดหูอีก จนหัวกลม ก็ถูกโนราเมียโกะหัวเราะเป็นการใหญ่ ทั้งคู่จึงเลิกกัน ทำให้โดราเอมอนเสียใจเป็นอย่างมาก แต่ก็พยายามทำใจด้วยการดื่มยาเสริมกำลังใจแต่ดันหยิบผิดกลายเป็นดื่มยาโศกเศร้าแทน ทำให้เศร้ากว่าเดิม ร้องไห้ไม่หยุดอยู่ริมชายหาด 3 วัน 3 คืน จนสีลอกเปลี่ยนเป็นสีฟ้าอย่างที่เราคุ้นเคยกันในปัจจุบัน
โดราเอมอน
หลังจากนั้น หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ได้เห็นความนิยมของโดราเอมอนจึงได้มีการตีพิมพ์การ์ตูนเรื่องนี้ลงเป็นตอนๆ ในแต่ละวันโดยเริ่มวันแรกวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 ถือได้ว่าเป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องแรกที่มีการตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์ เนื่องจากต้องการไม่ให้ชื่อซ้ำกับทาง 2 สำนักพิมพ์แรก ไทยรัฐจึงได้ตั้งชื่อใหม่อีกเป็น "โดรามอน เจ้าแมวจอมยุ่ง" ด้วยเหตุนี้เองทำให้คนไทยเรียกชื่อ โดราเอมอน ต่างกันหลายชื่อ
โดราเอมอน
ในการ์ตูนเรื่องโดราเอมอนเป็นเรื่องราวของกลุ่มเพื่อนในวัยเด็ก 4 คนและมีหุ่นยนต์แมวจากอนาคตเป็นตัวละครหลัก ดังนี้
รายชื่อตอนในโดราเอมอน (มังงะ)
เป็นโดราเอมอนซีรีส์ใหม่ 6 เล่มจบ ในรูปแบบของการ์ตูนสั้นจบในตอน ทุกเรื่องที่อยู่ในซีรีส์นี้ ยังไม่เคยลงพิมพ์ในชุด 1 - 45 มาก่อน มี 6 เล่ม ดังนี้
โดราเอมอนพลัส เล่ม 1
โดราเอมอน
อย่างไรก็ดี โดราเอมอนตอนจบทุกแบบก็ยังไม่มีหลักฐานที่สามารถระบุได้อย่างชัดเจนเพียงพอว่าเป็นตอนจบที่แท้จริง และอันที่จริงแล้วโดราเอมอนนั้นเคยจบไปแล้วครั้งหนึ่งในตอนสุดท้ายของรวมเล่มฉบับที่ 6 ชื่อตอนว่า "ลาก่อนโดราเอมอน" แต่เนื่องด้วยเหตุผลหลายประการจากทั้งแฟนๆ และทางสำนักพิมพ์ ในที่สุด ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ จึงได้กลับมาเขียนโดราเอมอนต่ออีกครั้ง
โดราเอมอน ตอน เผชิญอัศวินไดโนเสาร์
โดราเอมอน ตอน เผชิญอัศวินไดโนเสาร์ ()หรือชื่อคนไทยรู้จักคือ บุกแดนใต้พิภพ เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 91 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 8 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1987
โฮเนะกาว่า ซึเนะโอะ
โฮเนะกาว่า ซึเนะโอะ หรือ โฮะเนะกะวะ ซูเนโอะ (; ราชบัณฑิตยสภา: โฮเนกาวะ ซูเนโอะ) หรือชื่อในฉบับอังกฤษว่า สนีช () เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่องโดราเอมอน เกิดในเดือนกุมภาพันธ์ไม่ปรากฏวัน แต่จากข้อมูลใน "สารานุกรมโดราเอมอน" (ドラえもん百科) ที่แต่งโดยโยจิ คาตาคุระ ได้บอกไว้ว่าเกิดวันที่ 28 มีนาคม
แฟนฉัน
ในเรื่องการเขียนบท ที่ผู้กำกับฯ ทั้ง 6 คนร่วมกันเขียน ยังได้ อมราพร แผ่นดินทอง รุ่นน้องที่เป็นนักเขียนนิตยสารเด็ก มาร่วมเขียนบทอีกด้วย โดยดัดแปลงมาจากเรื่องสั้น อยากบอกเธอรักครั้งแรก ในเว็บไซต์ นิเทศฯ ดอตเน็ต ที่บอล (วิทยา ทองอยู่ยง) เป็นคนเขียน ทั้งนี้หลายๆฉากในภาพยนตร์ ได้รับอิทธิพลมาจากการ์ตูนญี่ปุ่นยุค '80 เรื่องโดราเอมอนอีกด้วย
โดราเอมอน ตอน ผจญภัยสายกาแล็คซี่
โดราเอมอน ตอน ผจญภัยสายกาแล็คซี่ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 97 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 17 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1996 และออกฉายในประเทศไทย 22 ตุลาคม พ.ศ. 2541
โจ ไซมอน
โจเซฟ เฮนรี่ "โจ" ไซมอน (; 11 ตุลาคม ค.ศ. 1913 — 14 ธันวาคม ค.ศ. 2011) เป็นนักเขียนหนังสือการ์ตูน, ศิลปิน, บรรณาธิการ และ ผู้จัดพิมพ์ชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้ร่วมออกแบบตัวละครสำคัญเป็นจำนวนมากในยุค 1930 - 1940 ซึ่งเป็นยุคทองของหนังสือการ์ตูน และทำหน้าที่เป็นบรรณาธิการครั้งแรกให้กับไทม์ลี่คอมมิกส์ก่อนที่จะวิวัฒนาการมาเป็นมาร์เวลคอมิกส์ในเวลาต่อมา
โดราเอมอน (ตัวละคร)
Oyama Nobuyo (2522 - 2548)
โดราเอมอน
ฉบับปี พ.ศ. 2522
โดราเอมอน เดอะ มูฟวี่ โนบิตะผจญกองทัพมนุษย์เหล็ก ~ปีกแห่งนางฟ้า~
โดราเอมอน เดอะ มูฟวี่ โนบิตะผจญกองทัพมนุษย์เหล็ก ~ปีกแห่งนางฟ้า~ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ มีความยาวทั้งสิ้น 108 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 31 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นการนำตอน "โดราเอมอน ตอน สงครามหุ่นเหล็ก" ในปี ค.ศ. 1986 กลับมาสร้างใหม่
โดราเอมอน ตอน สงครามเงือกใต้สมุทร
โดราเอมอน เดอะ มูฟวี่ ตอน สงครามเงือกใต้สมุทร ( เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 30 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ โดยได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) มีความยาวทั้งสิ้น 99 นาที และเข้าฉายในประเทศไทย วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2553 โดยฉายไปได้ 5 สัปดาห์ รายได้รวมที่ฉายในประเทศไทย $226,393
เดเมียน
เดเมียน () เป็นนวนิยายที่มุ่งเน้นไปยังการเจริญเติบโตทางจิตใจและคุณธรรมของตัวเอก ที่เขียนโดยแฮร์มัน เฮ็สเซอ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1919 โดยมีคำขึ้นต้นเพิ่มขึ้นใน ค.ศ. 1960 "เดเมียน" ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกภายใต้นามแฝง "เอมิล ซินแคลร์" ซึ่งเป็นชื่อผู้บรรยายเรื่องราวต่าง ๆ แต่ได้มีการเปิดเผยภายหลังว่าเฮ็สเซอเป็นผู้เขียน
โดราเอมอน ตอน โนบิตะล่าโจรปริศนาในพิพิธภัณฑ์ของวิเศษ
โดราเอมอน เดอะ มูฟวี่ ตอน โนบิตะล่าโจรปริศนาในพิพิธภัณฑ์ของวิเศษ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ และเป็นภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 33 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ โดยได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2013 (พ.ศ. 2556) และเข้าฉายในประเทศไทยวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2556
โดราเอมอน
แต่เนื่องจากโดจินชิเล่มนี้ได้รับความนิยมอย่างสูงจนมียอดจำหน่ายมากถึง 15,550 เล่ม นับตั้งแต่ที่เริ่มเปิดตัว ซึ่งส่งผลกระทบต่อทางสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ผู้ถือลิขสิทธิ์โดราเอมอนฉบับรวมเล่มเป็นอย่างมาก เพราะโดจินชิเล่มนี้ไม่ใช่ผลงานอย่างเป็นทางการของ ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ อีกทั้งยังสร้างความเข้าใจผิดแก่ผู้อ่านเกี่ยวกับตอนจบที่แท้จริงของโดราเอมอน ทำให้ทางสำนักพิมพ์ต้องออกมาแจ้งความดำเนินคดีกับผู้เขียนว่าเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ และขอให้หยุดจำหน่ายโดจินชิเล่มนี้ในทันที รวมถึงการเผยแพร่บนอินเทอร์เน็ตด้วย ซึ่ง ยาสุเอะ ทาจิมะ ก็ได้ออกมากล่าวคำขอโทษและแก้ต่างว่าเธอเพียงแค่เขียนโดจินชิเล่มนี้ขึ้นมาเพื่อเป็นที่ระลึกในการสร้างอนิเมะฉบับจอเงิน (ไดโนเสาร์ของโนบิตะ 2006) เท่านั้น ทำให้คดีความทั้งหมดยุติลง
โดราเอมอน ตอน ตะลุยดาวต่างมิติ
โดราเอมอน ตอน ตะลุยดาวต่างมิติ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 100 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 11 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1990
โดราเอมอน ตอน ฝ่าแดนเขาวงกต
เมื่อโดราเอมอน, โนบิตะและชิซุกะเดินทางถึงเกาะบลิคินที่พังเสียหาย โดราเอมอนจึงใช้ของวิเศษคือ "ลูกบอลสำรวจเส้นทางเขาวงกต" สำหรับตามหาซาพิโอและตามหาห้องทดลองจนพบ เมื่อเข้าไปภายในห้องทดลองจึงได้แผ่นดิสก์ไวรัสซึ่งถูกวิจัยโดยดยุคบลิคินอันจะทำให้ระบบคอมพิวเตอร์หุ่นยนต์พังทั้งหมด เมื่อพบของที่ต้องการแล้วทั้งหมดจึงกลับขึ้นไปด้านบน แล้วพบกับพวกไจแอนท์ที่ได้รับการอนุเคราะห์จากซานตาครอสมาส่งให้ พร้อมกับของเล่นจำนวนหนึ่ง ซึ่งของเล่นเหล่านี้จะถูกโดราเอมอนดัดแปลงเป็นอาวุธของเล่นบังคับวิทยุสำหรับเข้าบุกเมือง ซึ่งต่อมาได้แบ่งออกเป็นสามกลุ่มคือ ไจแอนท์และซึเนะโอะรับหน้าที่ใช้ของเล่นโจมตีเมือง, โดราเอมอนและโนบิตะจะติดตั้งไวรัสใส่นาโพกิสโทร่า ส่วนซาพิโอและชิซุกะจะไปปลดปล่อยมนุษย์ชาวดาวจาโมจาที่ทัณฑสถาน หลังโดราเอมอนใส่แผ่นดิสก์ไวรัสเข้าไปยังนาโพกิสโทร่าแล้วจึงทำให้ระบบคอมพิวเตอร์ของหุ่นยนต์พังเสียหายทั้งหมด ด้วยเหตุนี้ชาวดาวจาโมจาจึงรอดพ้นจากการปกครองของเหล่าหุ่นยนต์และเริ่มศักราชใหม่ของมนุษย์บนดาวจาโมจาอีกครั้งหนึ่ง
เจมส์ บอนด์
หลังเฟลมมิ่งเสียชีวิต คิงส์ลีย์ เอมิส ได้แต่งนวนิยายบอนด์ต่อ ในชื่อ "Colonel Sun" (ใช้นามปากกา โรเบิร์ต มาร์คแฮม) และตีพิมพ์ในปีพ.ศ. 2511 ซึ่งก่อนหน้าเขาเคยเขียนหนังสือเกี่ยวกับนวนิยายบอนด์ของเฟลมมิ่งด้วย ในชื่อ "The James Bond Dossier" เมื่อปีพ.ศ. 2508 ต่อมานิยาย 2 เล่มจากภาพยนตร์ของอีโอเอ็น โปรดักชันส์ได้ตีพิมพ์ ในชื่อ "James Bond, The Spy Who Loved Me" และ "James Bond and Moonraker" โดยทั้งสองเล่มแต่งโดย คริสโตเฟอร์ วูด ซึ่งเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ หลังจากนั้นนิยายบอนด์ก็หยุดไป จนถึงปีพ.ศ. 2524 นักเขียนแนวสยองขวัญ จอห์น การ์ดเนอร์ ได้หยิบนวนิยายบอนด์ มาแต่งในชื่อ "Licence Renewed". โดยการ์ดเนอร์ได้แต่งนวนิยายบอนด์ทั้งหมด 16 เล่ม โดยมี 2 เล่มเป็นนิยายจากภาพยนตร์ของอีโอเอ็น โปรดักชันส์ชื่อ "Licence to Kill" และ "GoldenEye" ถึงแม้ว่าผ่านไป 13 ปี การ์ดเนอร์ ยังคงให้ตัวละครยังอายุเท่าเดิมกับที่เฟลมมิ่งระบุเอาไว้ ในปี พ.ศ. 2539 การ์ดเนอร์ได้หยุดแต่งนวนิยายบอนด์ เนื่องจากปัญหาสุขภาพ 
ในปี พ.ศ. 2539 นักเขียนชาวอเมริกัน เรย์มอนด์ เบ็นสัน กลายเป็นนักเขียนนวนิยายบอนด์ ซึ่งก่อนหน้านี้เขาเคยเขียนหนังสือ "The James Bond Bedside Companion", ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2527 จนถึงปี พ.ศ. 2545 ก็หยุดเขียน โดยเบ็นสันเขียนนวนิยายบอนด์ทั้งหมด 6 เล่ม, นิยายอีก 3 เล่มและเรื่องสั้นอีก 3 เรื่อง
6 ปีผ่านไป เซบาสเตียน ฟอล์ค ได้รับมอบหมายจากสำนักพิมพ์เอียน เฟลมมิ่ง ให้แต่งนวนิยายบอนด์ใหม่ โดยได้วางจำหน่ายวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ในวาระครบรอบ 100 ปีเอียน เฟลมิ่ง ในชื่อ "Devil May Care" ซึ่งตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ แพนกวินบุค ในสหราชอาณาจักร และสำนักพิมพ์ ดับเบิลเดย์ ในสหรัฐอเมริกา ต่อมา นักเขียนชาวอเมริกัน เจฟฟรีย์ ดีฟเวอร์ ได้รับมอบหมายจากสำนักพิมพ์เอียน เฟลมมิง ให้แต่งนวนิยายบอนด์ในชื่อ "พลิกแผนเพชฌฆาต" (Carte Blanche) โดยได้วางจำหน่ายวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ซึ่งเป็นรีบูทนวนิยายบอนด์ใหม่ เป็นสายลับหลังเหตุการณ์ 9/11 โดยบอนด์จะไม่สังกัด MI5 หรือ MI6 เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2556 นวนิยายชื่อ "โซโล" แต่ง วิลเลียม บอยด์ โดยดำเนินเหตุการณ์อยู่ในปี พ.ศ. 2512
โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ 2009
โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ 2009 () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 102 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 29 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นการนำโดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ (1981) กลับมาสร้างใหม่ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2009 และ Rose ได้นำเข้ามาขายในประเทศไทย
อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
โคนัน ดอยล์ยังถือว่าเป็นหนี้ความรู้ของเอ็ดก้าร์ แอลลแลน โป (Edgar Allan Poe) บิดาแห่งรหัสคดี แต่การสร้างสรรค์เรื่องของโคนัน ดอยล์ทำให้นวนิยายชุดเชอร์ล็อก โฮมส์มีความแตกต่างจากนิยายสืบสวนทั่วไป และกลายเป็นนิยายรหัสคดียิ่งใหญ่ในชั่วเวลาไม่นาน เขาให้เขียนให้โฮมส์เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1893 เพื่อจบนิยายชุดนี้ แต่ต้องแต่งเรื่องให้โฮมส์กลับมาอีกครั้ง ตามคำเรียกร้องของบรรดานักอ่านของเขา
โคอิจิ ซูงิยามะ
โคอิจิ ซูงิยามะ () เป็นคีตกวี, วาทยากร และ นักประพันธ์เพลงชาวญี่ปุ่น และยังเป็นสมาชิกคณะกรรมการสำนักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ เขาเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้ประพันธ์เพลงประจำเกมซีรีส์ "ดราก้อนเควสต์" ของบริษัทสแควร์เอนิกซ์ และยังประพันธ์เพลงให้กับอะนิเมะและภาพยนตร์ญี่ปุ่นอื่นๆอีกมากมาย เขาถือเป็นหนึ่งในศิลปินอาวุโสที่เป็นแรงบันดาลใจให้แก่นักประพันธ์เพลงคนอื่นๆ อาทิ โนะบุโอะ อุเอะมะสึ และยังได้รับการยกย่องเป็น "บอสใหญ่แห่งวงการเกมมิวสิก"
โดราเอมอน
เนื้อเรื่องส่วนมากจะเกี่ยวกับปัญหาของ โนบิตะ เด็กชายชั้น ป.5 ที่มักถูกเพื่อนๆ แกล้ง (แต่บ่อยครั้งก็เป็นฝ่ายหาเรื่องใส่ตัวเอง) ไม่ค่อยชอบทำการบ้าน ไม่ชอบอ่านหนังสือและไปโรงเรียนสายบ่อยๆ โดยมีเพื่อนที่เป็นตัวละครสำคัญในเรื่องคือ โดราเอมอน (โนบิตะทำอะไรไม่ค่อยเป็น ต้องพึ่งโดราเอมอนแทบทุกอย่าง) หุ่นยนต์แมวจากอนาคตที่คอยดูแลช่วยเหลือโนบิตะตลอดเวลาด้วยของวิเศษจากอนาคต ไจแอนท์ เด็กที่ดูเป็นอันธพาลแต่ที่จริงเป็นคนอารมณ์อ่อนไหวและรักการร้องเพลง ซูเนโอะ ผู้มีฐานะทางบ้านดีที่สุดในกลุ่ม มีนิสัยชอบคุยโม้ เป็นคู่หูกับไจแอนท์ที่คอยกลั่นแกล้งโนบิตะอยู่ตลอด เดคิสุงิ เป็นเด็กเรียนเก่ง นิสัยดี รักความถูกต้อง มีน้ำใจ แต่ไม่ค่อยมีบทบาทมากนัก ชิซุกะ ผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่มเป็นเด็กเรียนดี ชอบช่วยเหลือผู้อื่น เป็นเด็กสาวที่โนบิตะหลงรัก ในอนาคตก็ได้มาเป็นเจ้าสาวของโนบิตะด้วย ไจโกะ น้องสาวของไจแอนท์ ไม่ค่อยมีบทบาทมากนัก ตัวละครสำคัญนอกจากนี้ก็มี โดเรมี หุ่นยนต์แมวที่มีกระเป๋า 4 มิติและของวิเศษ (แต่จะออกน่ารักๆ ดูเป็นแบบผู้หญิงมากกว่า) เช่นเดียวกับโดราเอมอนผู้เป็นพี่ชาย คุณพ่อและคุณแม่ของโนบิตะ ซึ่งคุณแม่ดูจะมีบทบาทในเรื่องมากกว่าคุณพ่อ
แบทแมน: อาร์แคมซิตี
เขียนโดยนักเขียนรุ่นเก๋าแบทแมน พอล ไดนิ พร้อมกับ พอล ครอกเกอร์ และเซฟตัน ฮิลล์ จากบทประพันธ์ของหนังสือการ์ตูนแฟรนไชส์mythos ในโครงเรื่องหลักของเกม แบทแมนถูกคุมขังในเมืองอาร์แคม เรือนจำซุปเปอร์ขนาดใหญ่ใหม่ล้อมรอบเมืองชุมชนแออัดเนื้อที่สมมุติในเมืองกอตแธม เขาต้องเปิดเผยความลับที่อยู่เบื้องหลังแผนการชั่วร้ายของอาร์กแฮม "โพรโทคอล 10" ขณะที่ผู้ต้องขังปกป้องจากอาชญากรกระฉ่อนอยู่ที่นั่น เกมตัวอักษรชั้นนำถูกเปล่งออกมาโดยส่วนใหญ่จากนักแสดง DC Animated Universe พร้อมกับเควิน คอนรอย และมาร์ค ฮามิลล์ ในบทบาทของการชดเชยเป็นแบทแมนและโจ๊กเกอร์ตามลำดับ เกมถูกนำเสนอจากมุมมองของบุคคลที่สามโดยมีเป้าหมายหลักเกี่ยวกับแบทแมนของความสามารถในการต่อสู้ ทักษะการลักลอบและนักสืบและแกดเจ็ตที่สามารถใช้ในการต่อสู้ทั้งสองและตรวจสอบข้อเท็จจริง อาร์แคมซิตี้ได้ขยายตัวคลังแสงของแบทแมนแกดเจ็ตและการโจมตีที่ต่อสู้และการมีโครงสร้างของโลกที่เปิดขึ้น และอนุญาตให้ผู้เล่นที่จะเสร็จสมบูรณ์ด้านการปฏิบัติการออกไปจากโครงเรื่องหลัก
โดราเอมอน ตอน สามอัศวินในจินตนาการ
โดราเอมอน ตอน สามอัศวินในจินตนาการ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 99 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 15 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1994
รายชื่อตัวละครในดราก้อนบอล
การ์ตูนเรื่อง ดราก้อนบอล มีตัวละครมากมาย โดยสร้างจากจินตนาการของนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่นชื่อ อากิระ โทริยามา (ซึ่งในภาค GT ถือเป็นจักรวาลที่แยกออกไป และในภาค Movie จนถึง "ดราก้อนบอล Z เดอะมูฟวี่ 13: ฤทธิ์หมัดมังกรถล่มโลก" นั่นถือไม่รวมอยู่ในไทม์ไลน์หลักของเนื้อเรื่อง Dragonball) โดยรายชื่อต่อไปนี้เป็นรายชื่อของตัวละครที่ปรากฏในการ์ตูนเรื่องนี้ดูรายละเอียดเกี่ยวกับ ตัวละครจากหมู่บ้านเพนกวิน ได้ที่ดร.สลัมป์ กับหนูน้อยอาราเล่#ตัวละคร ("ในหัวข้อ ตัวละครที่ปรากฏในการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล")
ปรากฏตัวใน"ดราก้อนบอล Z เดอะ มูฟวี่ # 1" ซึ่งมีรายชื่อดังต่อไปนี้ :
ดราก้อน เอจ
ดราก้อน เอจ: ออริจินส์ ฉบับเว็บคอมิคโดย เพ็นนี อาร์เคด ในปี 2552 มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเทมพล่าร์ที่ถูกส่งออกไปเพื่อจัดการ ฟลีเมธ หรือ แม่มดแห่งอรัญ เนื้อเรื่องเกิดขึ้นก่อน ดราก้อน เอจ: ออริจินส์ โดยมอริแกนยังไม่ได้พบเจอกับวอร์เดน
รายชื่อตอนในโดราเอมอน (มังงะ)
โดราเอมอนชุดพิเศษเป็นหนังสือการ์ตูน 24 เล่ม แต่ละตอนจบในเล่ม ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์แล้วทั้งหมด
โดราเอมอน ตอน ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว
เมื่อโดราเอมอนเล่นเกมเสร็จก็ออกมาจากฮีโร่แมชชีน และเมื่อโนบิตะกลับมาก็จะชวนเล่นเกมด้วย เมื่อโนบิตะกลับมาก็ไปบอกทุกคนว่าหงอคงมีตัวตนอยู่จริง และพาทุกคนรวมถึงโดราเอมอนไปดูด้วย ทว่าเพราะไทม์แมชชีนที่ไปเมื่อกี้เป็นการคาดเดาเวลาและสถานที่ ดังนั้นที่ที่ออกมาเลยต่างจากเมื่อกี้นี้ แต่ทว่า ทุกคนถูกโจรภูเขาไล่ตามมา เมื่อหลบได้แล้วโนบิตะบอกความจริงโดราเอมอนว่าโนบิตะเห็นหงอคงจริงๆ และไปเจอเด็กผู้ชายคนนั้นซึ่งเขาเรียกโนบิตะว่าหงอคงด้วย ทั้งๆ ที่ไม่มีวุ้นแปลภาษา โดราเอมอนเริ่มสงสัยแล้วว่าใช้ของวิเศษของเขาไปหรือเปล่า ต่อมาไจแอนท์เริ่มยัวะที่ไม่เห็นหงอคง แต่เห็นกลุ่มคนจากระยะไกลโดราเอมอนเลยใช้ดาวเทียมสอดแนมเพื่อดูว่าเป็นใคร แล้วก็พบว่าเป็นพระถังซำจั๋ง ซึ่งมีตัวตนอยู่จริง แต่ผู้ติดตามตัวอื่นๆ (หงอคง, โป๊ยก่าย, และซัวเจ๋ง) ไม่มีตัวตนอยู่จริง โนบิตะต้องรักษาสัญญาที่ไว้ให้กับไจแอนท์โดราเอมอนเลยพาโนบิตะไปหลบแล้วเอาฮีโร่แมชชีนออกมาเพื่อให้โนบิตะแต่งกายเป็นหงอคง เมื่อเกมเริ่มแล้วโดราเอมอนให้โนบิตะออกมาจากเกมแล้วให้เพื่อนๆ ได้เห็น แต่ระหว่างนั้นราชาปีศาจวัวและลูกสมุนต่างๆ ในฮีโร่แมชชีนได้ออกมาจากเกมแล้ว! และหงอคงโนบิตะก็หลุดปากไปตอนที่ไจแอนท์เรียกโนบิตะ ทำให้ต้องเปิดเผยความลับ ซึ่งก็คือฮีโร่แมชชีน จากนั้นทุกคนกลับไปยังปัจจุบันแล้วไจแอนท์ให้โดราเอมอนเอาฮีโร่แมชชีนออกมาให้เล่นเพื่อเล่นไซอิ๋ว ไจแอนท์และซึเนะโอะอยากเป็นหงอคง โดราเอมอนเลยบอกให้ทำตามที่คอมพิวเตอร์สั่ง เมื่อทุกคนเข้าไปแล้วโดราเอมอนเห็นท้องฟ้าผิดปกติและน่ากลัว ในฮีโร่แมชชีนคอมพิวเตอร์เลือกบทให้โดยไจแอนท์เป็นโป๊ยก่าย ซึเนะโอะเป็นซัวเจ๋ง ชิซุกะเป็นพระถังซำจั๋ง และโนบิตะเป็นหงอคง ไจแอนท์โมโหที่ไม่ได้เล่นเป็นหงอคง จากนั้นเกมก็เริ่มขึ้น แต่มันก็จบลงอย่างง่ายดายโดยที่ไม่มีปีศาจออกมาสักตนเดียว ทุกคนรู้สึกไม่สนุกเลยเลยบอกว่าไม่มีปีศาจเลย โดราเอมอนก็รู้สึกแปลกๆ ว่าทำไม จากนั้นทุกคนก็กลับบ้าน โดราเอมอนและโนบิตะโกรธกัน คืนนั้นคุณแม่เรียกทั้งสองลงมากินข้าว โนบิตะรู้สึกแปลกๆ เพราะเงาคุณพ่อเหมือนปีศาจเปี๊ยบเลย แต่ตัวจริงยังเหมือนเดิม และที่อาหารวันนี้อร่ิยผิดปกติเพราะเป็นงูชุบแป้งทอด โดราเอมอนและโนบิตะช็อกที่กินอะไรไป และคุณแม่ก็เอาซุบตุ๊กแกมาเสิร์ฟ ทั้งสองเลยขอตัวขึ้นไปนอนก่อน ระหว่างที่ทั้งสองนอนอยู่ก็รู้สึกผิดปกติ และมาหงุดหงิดใส่กัน ส่วนนอกบ้านมีค้างคาวเกาะอยู่เต็มไปหมด
โดราเอมอน
โดเรมี
โดราเอมอน ตอน ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว
เมื่อมาถึงแล้วโดราเอมอนใช้เครื่องผลิตเมฆฝนสำเร็จรูปเพื่อให้ไฟจากภูเขาเพลิงดับ แต่ก็ไร้ผล เพราะไม่ใช่เปลวเพลิงธรรมดา รินเรบอกว่ามันเป็นเพียงเปลวเพลิงลวงตาเท่านั้น ข้างในยังมีกับดักเต็มไปหมด จากนั้นรินเรนำทางเข้าไปข้างใน ซึ่งพบกับอุปสรรคเต็มไปหมด เมื่อเข้าไปในปราสาทของราชาปีศาจวัวทุกคนก็ถูกจับหมดเว้นแต่รินเรคนเดียว ซึ่งเป็นลูกชายของนางพญาพัดทองและราชาปีศาจวัว เมื่อทุกคนรู้ว่ารินเรคือปีศาจทุกคนโกรธมาก แต่พระถังซำจั๋งรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเป็นปีศาจ แต่ยังไงก็เป็นศิษย์ จากนั้นนางพญาพัดทองเตรียมตัวโดยเอาทุกคนเป็นอาหารเพราะราชาปีศาจวัวกระหายแล้ว ระหว่างที่จะต้มกินโดรามิออกมาช่วยได้ทัน จากนั้นรินเรตัดเชือกที่มัดทุกคนออกและโนบิตะสู้กับราชาปีศาจวัว เมื่อทุกคนกำลังจะหนีก็โดนนางพญาพัดทองขวางเอาไว้และจับได้ว่ารินเรทรยศปีศาจ จากนั้นโนบิตะก็เสียท่าให้แก่ราชาปีศาจวัวแถมทำฮีโร่แมชชีนพังด้วย ทุกคนก็ถูกปีศาจจับตัว แต่โนบิตะได้ใช้กระบองวิเศษให้เป็นประโยชน์ ราชาปีศาจวัวโดนกระบองวิเศษจัดการ ทำให้ปีศาจตนอื่นรวมถึงนางพญาพัดทองหมดพลังไปด้วย และภูเขาเพลิงระเบิดขึ้น ทุกคนรีบหนีจากภูเขาเพลิงโดยใช้ประตูไปที่ไหนก็ได้เลยรอดตาย และจากนั้นภูเขาเพลิงก็สงบลงโดยใช้พัดทองของนางพญาที่ตายไป จากนั้นรินเรก็ยังตามพระถังซำจั๋งไปยังชมพูทวีปเพื่อท่านแม่และเหล่าปีศาจตนอื่นๆ โดราเอมอนขอโทษทุกคนเพราะเรื่องนี้เกิดจากความสะเพร่าของเขาเอง จากนั้นทุกคนก็กลับไปยังยุคปัจจุบัน ทุกๆ คนกลับเป็นเมือนเดิมแล้ว
รายชื่อของวิเศษของโดราเอมอน
ศาตราจารย์ยาสึยูกิ โยโกยามะ แห่งมหาวิทยาลัยโทยามะ ได้ทำการวิจัยผลงานเรื่องโดราเอมอน และเปิดเผยว่าของวิเศษที่โดราเอมอนหยิบออกมาจากกระเป๋า 4 มิติ มีทั้งหมด 1,963 ชิ้น ในขณะที่เว็บไซต์ Doraemon FanClub บันทึกจำนวนของวิเศษเอาไว้ทั้งหมด 1,812 ชิ้น
โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์
ต่อมาทางไชโยภาพยนตร์นำตอนที่สองของฉบับภาพยนตร์มาฉายคือ โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ โดยเข้าฉายหลังจากตอนแรกออกจากโรงภาพยนตร์ไปได้เพียงสัปดาห์เดียว ตอนนี้เข้าฉายในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2525 โดยตั้งชื่อตอนว่า "โดเรม่อนบุกพิภพอวกาศ" มีการเพิ่มโรงขึ้นอีก 2 โรงคือโรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมไทย และโรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง แม้จะเข้าฉายในช่วงเวลาปิดเทอม และมีการเพิ่มโรง แต่รายได้กลับน้อยกว่าที่คาดการณ์ไว้ เหตุเพราะในช่วงเวลานั้น ทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ได้เริ่มออกอากาศโดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวีแล้ว ทำให้ประชาชนไม่สนใจในการเข้าชมในโรงภาพยนตร์มากเท่าที่ควร
บลูดราก้อน ราลΩกราด
บลูดราก้อน ราลΩกราด (; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่ดัดแปลงจากวิดีโอเกม "บลูดราก้อน" (ไมโครซอฟท์) แต่งเรื่องโดย ซึเนโอะ ทากาโนะ และวาดภาพโดย ทาเคชิ โอบาตะ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 ถึง กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ส่วนฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 4 เล่มจบ
โดราเอมอน ตอน ฝ่าแดนเขาวงกต
โดราเอมอน ตอน ฝ่าแดนเขาวงกต () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 100 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 14 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2536 และ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ในประเทศไทย
โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์
โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์นี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ประเทศไทย ตอนแรกคือ ไดโนเสาร์ของโนบิตะ (Nobita's Dinosaur) นำเข้ามาฉายโดยไชโยภาพยนตร์ เริ่มรอบปฐมทัศน์ 2 โรงด้วยกันคือ โรงภาพยนตร์เมโทร และสามย่าน เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2525 หรือหลังจากประเทศญี่ปุ่น 2 ปี ซึ่งทางไชโยภาพยนตร์ใช้ชื่อตอนว่า "โดเรม่อนผจญไดโนเสา" ตามชื่อเรียกโดราเอมอนฉบับหนังสือการ์ตูน ของสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจในสมัยนั้น หลังจากเข้าฉายประมาณหนึ่งเดือน สามารถทำรายได้ประมาณ 2 ล้านบาท ซึ่งถือว่าเป็นรายได้ที่ไม่น้อยในสมัยนั้น
โดราเอมอน
และในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดราเอมอนได้รับ รางวัลเท็ตซึกะ โอซามุ เป็นการ์ตูนดีเด่น
โดราเอมอน
นอกจากโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ที่มีการฉายทุกปีแล้ว ยังมีภาพยนตร์การ์ตูนตอนพิเศษดังนี้ รวมโดราเอมอน ตอนพิเศษ ของ บริษัท โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด ทั้ง 8 ชุดฉบับปี พ.ศ. 2516
โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี
ในประเทศญี่ปุ่น มีการเปลี่ยนตัวนักพากย์ตัวละครหลักถึง 3 ชุดด้วยกัน ชุดแรกพากย์ในช่วง ปี พ.ศ. 2516 ที่โดราเอมอนเริ่มออกอากาศครั้งแรกทางนิปปอนเทเลวิชัน ต่อมาเมื่อย้ายมาออกอากาศทางทีวีอาซาฮี ก็ได้เปลี่ยนเป็นอีกชุดหนึ่ง ซึ่งเป็นชุดที่พากย์เสียงให้โดราเอมอนนานที่สุด คือตั้งแต่ พ.ศ. 2522 ถึง พ.ศ. 2548 แต่เมื่อได้มีการสร้างการ์ตูนทีวีชุดใหม่ขึ้นเพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 25 ปี ทางทีวีอาซาฮี จึงได้ประกาศทีมนักพากย์ชุดใหม่แทนชุดเก่าที่ปลดเกษียณไป
ร็อคแมน X (หนังสือการ์ตูน)
ร็อคแมน X เป็นหนังสือการ์ตูนที่วาดและเขียนโดยโยชิฮิโระ อิวาโมโตะ ซึ่งได้นำตัวละครจากเกมซีรีส์ ร็อคแมน X ซีรีส์ มาทำในรูปแบบหนังสือการ์ตูนโดยถูกเขียนในเนื้อหาของเกม ร็อคแมน X จนถึง ร็อคแมน X4 ได้เริ่มตีพิมพ์างนิตยสารคอมมิค บอมบอม ในเครือสำนักพิมพ์โคดันฉะ เริ่มตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1994 จนถึง ค.ศ. 1998
โดราเอมอน ตอน ท่องแดนญี่ปุ่นโบราณ
โดราเอมอน ตอน ท่องแดนญี่ปุ่นโบราณ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 100 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 10 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1989
โดราเอมอน
แม้ว่าโนบิตะ ไจแอนท์ ซูเนโอะและคนอื่นจะดูเหมือนมีปัญหากันบ่อยแต่ลึกแล้วก็รักและช่วยเหลือกันดี จะเห็นได้จากตอนพิเศษต่างๆ ที่เด็กกลุ่มนี้ต้องออกไปผจญภัย (บางทีก็นอกโลก ใต้ทะเลหรือยุคไดโนเสาร์)
โดราเอมอน (ตัวละคร)
นอกจากนั้น โดราเอมอนยังมีน้องสาวชื่อโดเรมี ที่จริงก็แค่ใช้เศษเหล็กแบบเดียวกันในการผลิตแต่โดเรมีใช้น้ำมันรุ่นใหม่ ขณะที่ผลิตโดราเอมอนอยู่ถูกฟ้าผ่าทำให้ตื่นก่อนกำหนดกับเผลอทำชิปควบคุมหลักหล่นหายไป 1 ส่วนจึงทำให้ประสิทธิภาพของโดราเอมอนนั้นต่ำกว่าหุ่นยนต์รุ่นเดียวกันมากจึงหยิบของวิเศษผิดพลาดบ่อยๆ กับกายภาพอ่อนแอ และกินจุมากกว่าด้วย
โดราเอมอน ตอน โนบิตะบุกดินแดนมหัศจรรย์ เปโกะกับห้าสหายนักสำรวจ
โดราเอมอน ตอน โนบิตะบุกดินแดนมหัศจรรย์ เปโกะกับห้าสหายนักสำรวจ (Doraemon: New Nobita's Great Demon—Peko and the Exploration Party of Five) เป็นภาพยนตร์ตอนที่ 34 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นในปี 2014 โดยการนำ โดราเอมอน ตอน ตะลุยแดนมหัศจรรย์ (1982) กลับมาสร้างใหม่ เข้าฉายในประเทศไทยวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2557
เซเลอร์มูน (อนิเมะ)
เซเลอร์มูน ภาคอนิเมะ เป็นผลงานการสร้างของโตเอแอนิเมชัน กำกับโดย จุนอิจิ ซาโต้ (ภาคแรก) คุนิฮิโกะ อิคุฮาระ (R, S, SuperS) และ ทาคุยะ อิงาราชิ (เซเลอร์สตาร์ส) ออกแบบตัวละครโดย คาซึโกะ ทาดาโนะ (ภาคแรก, R) อิคุโกะ อิโต้ (S, SuperS) และ คัตสึมิ ทาเมงาอิ (เซเลอร์สตาร์ส)
โดราเอมอน ตอน ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว
โนบิตะและเพื่อนๆ เตรียมซ้อมละครซึ่งแสดงเรื่องไซอิ๋ว โดยระหว่างการซ้อมโนบิตะนึกถึงเกี่ยวกับหากตัวเองเล่นเป็นหงอคง แต่เพื่อนๆ ไม่ให้เขารับบทนั้น โนบิตะเซ็งที่ตัวเองไม่ได้เล่นบทหงอคงทั้งๆ ที่ต้นคิดคือเขา (เดคิสุงิเป็นหงอคง) ไจแอนท์ที่รับบทโป๊ยก่ายก็ไม่พอใจที่ซึเนะโอะไปว่าว่าเป็นปีศาจหมู ทำให้เล่นผิดบทเพราะอารมณ์ (ใครๆ ก็อยากเป็นหงอคง) เมื่อไจแอนท์บอกว่าซึเนะโอะก็เหมาะที่จะเป็นพรายน้ำก็โมโหไจแอนท์ สุดท้ายโนบิตะบอกว่าเขาจะพิสูจน์ให้ดูว่าหงอคงมีจริง ถ้ามีต้องให้เขาเป็นหงอคง เขาเลยกลับบ้านไปหาโดราเอมอนเพื่อที่จะใช้ไทม์แมชชีนไปในประเทศจีนสมัยที่พระถังซำจั๋ง แต่โดราเอมอนยังเล่นเกมในฮีโร่แมชชีน โนบิตะเลยไปคนเดียว เขาพบหงอคงหน้าเหมือนเขาเปี๊ยบบินผ่านไป และพบกับเด็กหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเป็นลมหมดสติจากการขาดน้ำ โนบิตะเลยเอาน้ำมาให้เพื่อช่วยชีวิตไว้
โดราเอมอน ตอน ผจญภัยใต้สมุทร
โดราเอมอน ตอน ผจญภัยใต้สมุทร () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 95 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 4 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1983
เอรากอน
เอรากอน () เป็นนวนิยายแฟนตาซี เขียนโดย คริสโตเฟอร์ เปาลินี ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี ค.ศ. 2003 เปาลินีเริ่มเขียนเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่ออายุได้เพียง 15 ปี และได้พิมพ์เมื่อเขาอายุ 17 ปี
โดราเอมอน
หุ่นยนต์แมวจากอนาคต เธอเป็นน้องสาวของโดเรมอน สวยน่ารักแต่ประสิทธิภาพสูงกว่าโดเรมอนทุกด้านเช่น ความรู้ วิธีใช้ของวิเศษ อาศัยอยู่ที่โลกศตวรรษที่ 22 ไม่ค่อยปรากฏตัวให้พบเห็น เธอจะปรากฏตัวเมื่อโดเรมอนเรียกขอความช่วยเหลือหรือสถานการณ์ที่โดเรมอนไม่สามารถควบคุมได้ บางครั้งก็มาช่วยเหลือโนบิตะตอนที่โดเรมอนไม่อยู่
โดราเอมอน ตอน สงครามเงือกใต้สมุทร
ภาพยนตร์เรื่องนี้ชนะเลิศและได้รางวัล Japan Academy Prize ในแอนิเมชั่นยอดเยี่ยมแห่งปีในงาน Japan Academy Prize ครั้งที่ 34 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงแอนิเมชั่นแห่งปี
โดราเอมอน ตอน โนบิตะล่าโจรปริศนาในพิพิธภัณฑ์ของวิเศษ
ด้าน "โตโฮ" บริษัทผู้ผลิตและจัดจำหน่ายภาพยนตร์ประกาศ (25 มี.ค. 56) ว่า การ์ตูนโดราเอมอน ที่เล่าถึงหุ่นยนต์แมวสีฟ้าที่เดินทางข้ามเวลา ตอนที่ 33 ซึ่งมีชื่อตอนว่า "พิพิธภัณฑ์ของวิเศษของโนบิตะ" (Nobita′s Secret Gadget Museum) มีผู้ชมถึง 1.56 ล้านคน ภายในเวลา 2 สัปดาห์ นับตั้งแต่เปิดตัวเมื่อต้นเดือนมีนาคม ทำให้ยอดรวมผู้ชมภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้สูงกว่า 100 ล้านคน
อิซุมิ โทะโดะ
อิซุมิ โทโดะ (Todo Izumi) เป็นนามแฝงของผู้ที่แต่ง แม่มดน้อยโดเรมี และ พริตตี้เคียว ซึ่งเป็นนามแฝงกลุ่มสำหรับพนักงานที่ Toei Animation นามแฝงใช้ในลักษณะที่คล้ายกันรวมถึง ฮาจิเมะ ยาตาเตะ จากซันไรส์และ ซาบุโระ ยาซุเดะ สำหรับบริษัทโทเอ อนิเมะ และโทกุซะซุทีวีโปรดักชั่น ชื่อนี้ได้มาจาก "Tōei Dōga (ชื่อเก่าของ Toei Animation) โออิซุมิ สตูดิโอ" (เขียนในภาษาญี่ปุ่นเป็น 東映動画大泉スタジオ)
วุ้นแปลภาษา
วุ้นแปลภาษา (; ) เป็นของวิเศษของโดราเอมอน จากการ์ตูนชื่อเรื่องเดียวกัน ของ ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ
โดราเอมอน ตอน โนบิตะกำเนิดญี่ปุ่น
โดราเอมอน ตอน โนบิตะกำเนิดญี่ปุ่น () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 104 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 36 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ โดยการนำโดราเอมอน ตอน ท่องแดนญี่ปุ่นโบราณ (1989) กลับมาสร้างใหม่ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2016 ภาพยนตร์นี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ประเทศไทยวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560