โคนัน ดอยล์ ได้รับแรงบันดาลใจในการสร้าง เชอร์ล็อก โฮมส์ มาจากใคร?
เชอร์ล็อก โฮมส์
โคนัน ดอยล์ ได้รับแรงบันดาลใจในการสร้าง "เชอร์ล็อก โฮมส์" มาจากนายแพทย์ผู้หนึ่ง คือ นายแพทย์โจเซฟ เบลล์ ระหว่างที่เขาเป็นแพทย์ฝึกงานที่ โรงพยาบาลเอดินบะระรอยัล นายแพทย์อาวุโสสามารถระบุอาการและโรคของคนไข้ได้ทันทีเพียงจากการสังเกตสภาพภายนอก หรือสามารถอธิบายเรื่องราวได้มากมายจากข้อสังเกตเพียงเล็กน้อย ซึ่งทำให้โคนัน ดอยล์ ทึ่งมาก นายแพทย์เบลล์ยังเคยช่วยเหลือการสืบสวนคดีของตำรวจบางคดีอีกด้วย
เชอร์ล็อก โฮมส์
เชอร์ล็อก โฮมส์ เป็นแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญต่อนิติวิทยาศาสตร์ในวรรณกรรม โดยเฉพาะวิธีที่เขาใช้ในการตรวจตราสถานที่เกิดเหตุ ซึ่งหลักฐานเล็ก ๆ น้อย ๆ สามารถแสดงถึงลำดับเหตุการณ์ของอาชญากรรมที่เกิดขึ้นได้ เขาใช้วัตถุพยานเช่นรอยรองเท้าหรือล้อรถเป็นประโยชน์บ่อยครั้ง รวมถึงลายนิ้วมือ แนวกระสุนปืน และการวิเคราะห์ลายนิ้วมือ หลักฐานเหล่านี้ใช้เพื่อทดสอบทฤษฎี ที่ฝ่ายตำรวจหรือตัวเขาเองคาดการณ์ขึ้น เทคนิคต่าง ๆ ทั้งหมดที่โฮมส์ใช้ซึ่งในยุคสมัยที่ดอยล์ประพันธ์ยังเป็นเพียงแนวคิดเริ่มต้นนั้น ได้ถูกนำมาใช้อย่างจริงจังในเวลาต่อมา มีอยู่หลายคดีที่โฮมส์บ่นอยู่บ่อย ๆ ถึงการที่ผู้คนโดยเฉพาะพวกตำรวจเข้าไปก่อกวนจนสถานที่เกิดเหตุเสียหาย ซึ่งแสดงถึงความสำคัญอย่างยิ่งยวดในการรักษาสภาพเดิมของสถานที่เกิดเหตุเอาไว้ ปัจจุบันก็คือการตรวจสถานที่เกิดเหตุนั่นเอง
เชอร์ล็อก โฮมส์
ในนิยายเรื่อง "นายหน้าขู่กิน" โฮมส์ได้หมั้นหมายกับหญิงคนหนึ่ง แต่ก็เพื่อหาข้อมูลในการทำคดีเท่านั้น แม้โฮมส์จะแสดงความสนใจในสตรีลูกความหลายคน (เช่น ไวโอเลต ฮันเตอร์ ในเรื่อง "คฤหาสน์อุบาทว์" ไวโอเลต สมิธ ในเรื่อง "นักจักรยานผู้เดียวดาย" และเฮเลน สโตนเนอร์ ในเรื่อง "ห่วงแต้ม") วอตสันก็บอกว่าเขา "เลิกสนใจในตัวลูกความทันทีที่หล่อนไม่ได้เป็นศูนย์กลางของปัญหาที่เขาต้องขบคิดอีกต่อไป" โฮมส์เห็นว่าความสาว ความสวย และความกระชุ่มกระชวย (ของคดีที่พวกหล่อนนำมา) ทำให้เขาสดชื่นรื่นเริง โดยไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องเชิงพิศวาสแต่อย่างใด ในนิยายชุดนี้ โฮมส์เป็นคนมีเสน่ห์ วอตสันเล่าว่าโฮมส์นั้น "เป็นโรคเกลียดผู้หญิง" แต่ "สามารถประจบประแจงเข้ากันกับพวกหล่อนได้เป็นอย่างดี" ส่วนโฮมส์บอกว่า ตนมิได้ชื่นชมสตรีอย่างหมดใจ เขาพบว่า "แรงผลักดันของสตรีนั้นไม่อาจหยั่งรู้ได้ การกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ของพวกหล่อนอาจตีความได้มากมาย ... ความประพฤติอันผิดธรรมดาที่สุดอาจเป็นเพราะปิ่นปักผมอันเดียวเท่านั้น"
จอร์จ ลูคัส
จอร์จ ลูคัสเคยฝันอยากเป็นนักขับรถแข่ง แต่พอประสบอุบัติเหตุหลังสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยม ต่อจากนั้นได้เข้าเรียนในโรงเรียนสอนทำหนังของมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และในฐานะนักเรียนหนัง เขาผลิตภาพยนตร์สั้นมาหลายเรื่องรวมทั้ง THX-1138: 4EB (Electronic Labyinth) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลจากเทศกาลหนังนักเรียนแห่งชาติเป็นครั้งแรกในปี 1967-68
และในปี 67 นั้น เขายังได้รับทุนการศึกษาจากทางวอร์เนอร์ บราเธอร์ส เพื่อให้เข้ามาสังเกตการณ์ในกองถ่ายหนังของฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา เรื่อง Finian's Rainbow ทั้งคู่สนิทสนมกันจนร่วมกันจัดตั้งบริษัท อเมริกัน โซโทรป ในปี 1969 และลูคัสก็ส่ง THX-1138 ฉบับภาพยนตร์ยาวออกสู่สายตาประชาชน จากนั้นไม่นานคอปโปลาก็มีผลงานเรื่อง The Godfather ที่เป็นที่รู้จัก ลูคัสแยกมาตั้งบริษัทของตัวเองในชื่อ ลูคัสฟิล์ม จำกัด
ปี 1973 หนังกึ่งอัตชีวประวัติเรื่อง American Graffiti ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 5 สาขา และด้วยความสำเร็จในครั้งนี้นี่เอง เป็นแรงผลักดันให้เขาเขียนบทหนังสงครามอวกาศซึ่งได้แรงบันดาลใจจาก แฟลช กอร์ดอน และหนังเรื่อง Planet of the Apes จนออกมาเป็นสตาร์ วอร์ส
ในปี 1977 และเขายังก่อตั้ง บริษัท ไอแอลเอ็ม (ILM-Industrial Light & Magic) ผลิตงานด้านวิชวลเอฟเฟ็กต์ซึ่งเป็นส่วนที่จำเป็นของหนัง รวมทั้งยังมีการตั้งบริษัท สปร็อกเก็ต ซิสเต็มส์ ซึ่งตั้งขึ้นมาเพื่อกำกับและมิกซ์เสียง จนต่อมาเป็นที่รู้จักกันดีในนาม สกายวอล์กเกอร์ ซาวนด์
แต่หนังของเขาถูกสตูดิโอหลายเจ้าปฏิเสธจนท้ายที่สุด ค่ายทเวนตีเซ็นจูรีฟ็อกซ์ จึงหยิบยื่นโอกาสให้ ลูคัสยอมไม่รับค่าจ้างจากการกำกับหนังเรื่องนี้ แต่ขอส่วนแบ่งจากบ็อกซ์ออฟฟิซ 40% และสิทธิในการจัดจำหน่ายสินค้าของหนังเป็นข้อแลกเปลี่ยน และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็สถิติของบ็อกซ์ออฟฟิศ และรับออสการ์ให้หนังถึง 7 สาขาด้วยกัน (แต่ไม่มีให้ตัวเอง) พร้อมทั้งก่อให้เกิดคำว่า blockbuster หรือหนังฟอร์มยักษ์ทำเงินถล่มทลาย ขึ้นมาด้วย
ในช่วงเวลาพัก ลูคัสก็ทำสตาร์ วอร์สภาคต่อทันที เคียงข้างไปกับการจับมือ สตีเฟน สปิลเบิร์ก สร้างสรรค์ซีรีส์การผจญภัยของ อินเดียนา โจนส์ ขึ้นมาซึ่งก็ถล่มบ็อกซ์ออฟฟิศ ไปอีกครั้ง จากนั้นปี 1980-1985 ลูคัสก็ง่วนอยู่กับการสร้างกิ่งก้านสาขาให้กับสกายวอล์กเกอร์ ทั้งในเรื่องของการเพิ่มฝ่ายครีเอทีฟ ฝ่ายเทคนิคและการจัดการบริหารซึ่งจำเป็นอย่างยิ่งต่อลูคัสฟิล์มทั้งสิ้น
เจ. เค. โรว์ลิง
โรว์ลิงเกิดที่เมืองเยตส์ มณฑลกลอสเตอร์เชอร์ เคยทำงานเป็นนักวิจัยและเลขานุการสองภาษาให้กับองค์การนิรโทษกรรมสากล ก่อนได้ความคิดสำหรับชุด"แฮร์รี่ พอตเตอร์"บนขบวนรถไฟที่ล่าช้าจากแมนเชสเตอร์ไปลอนดอนเมื่อปี 1990 อีกเจ็ดปีถัดมา เธอเสียมารดา หย่าร้างกับสามีคนแรกและค่อนข้างยากจน จนโรว์ลิงเขียน "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์" เสร็จในปี 1997 มีภาคต่อหกเล่ม เล่มสุดท้ายคือ "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต" ในปี 2007 จากนั้นโรว์ลิงเขียนหนังสือสำหรับผู้อ่านผู้ใหญ่สามเรื่อง ได้แก่ "เก้าอี้ว่าง" (2012) และนวนิยายสืบสวนสอบสวน เรื่อง "เสียงเพรียกจากคักคู" (2013) และ "หนอนไหม" (2014) โดยใช้ชื่อปลอมในการเขียนว่า โรเบิร์ต กัลเบรธ
เชอร์ล็อค โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก
ในปี 1891 ณ กรุงลอนดอน เชอร์ล็อก โฮมส์ (โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์) ผู้มีชื่อเสียงในการเสาะหาความจริงในเบื้องลึกแห่งปริศนาสุดซับซ้อน ด้วยความช่วยเหลือจาก นายแพทย์จอห์น วอตสัน (จู๊ด ลอว์) ชื่อดังซึ่งหาผู้มีฝีมือทัดเทียมได้ยากในการไขคดีอาชญากรรมทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะด้วยพลังแห่งการสังเกตอันเป็นเอกลักษณ์ ทักษะการอนุมานอันโดดเด่น หรือพลังหมัดอันรุนแรงของเขา
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ () หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่าชุด "ความทรงจำ" เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นชุดที่ 2 ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ ประกอบด้วยเรื่องสั้น 11 เรื่องดังนี้
แบทแมน บีกินส์
ในการออกแบบเมืองกอตแทม โนแลนและแนทาน โครว์ลีย์ ได้ร่วมกันคิดหาภาพลักษณ์ของเมืองกอตแทมสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ขึ้นมา โดยพิจารณาจากแบบจำลองของเมืองที่โครว์ลีย์สร้างไว้ในโรงจอดรถของโนแลน ทั้งสองออกแบบเมืองกอตแทมโดยเน้นที่ความใหญ่และทันสมัย สามารถสะท้อนสถาปัตยกรรมหลากหลายรูปแบบที่เมืองนี้ได้รับอิทธิพล ส่วนประกอบต่าง ๆ ของเมือง ก็ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเมืองต่าง ๆ ของโลก ไม่ว่าจะเป็นเมืองนิวยอร์ก ชิคาโก และกรุงโตเกียว โดยเมืองหลังสุดนั้น ถือเป็นต้นแบบของการออกแบบฉากรถไฟฟ้ารางเดี่ยวที่อยู่ในเมือง นอกจากนั้น พวกเขายังนำภาพความแออัดของเมืองกำแพงเกาลูน ในเขตบริหารพิเศษฮ่องกง ที่ถูกรื้อถอนไปแล้วเมื่อ พ.ศ. 2536 มาใช้ออกแบบฉากชุมชนแออัดในเมืองกอตแทมอีกด้วย
เชอร์ล็อก โฮมส์
สำหรับประเทศไทย มีการแปลเรื่อง "เชอร์ล็อก โฮมส์" เป็นภาษาไทยครั้งแรกโดยหลวงสารานุประพันธ์ ตีพิมพ์ลงในนิตยสารสารานุกูล ในปี พ.ศ. 2469 (ค.ศ. 1926) ต่อมา อ. สายสุวรรณ แปลต้นฉบับ "เชอร์ล็อก โฮมส์" จนครบทุกตอนทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาวเป็นคนแรก ปี พ.ศ. 2535 สำนักพิมพ์ดอกหญ้า นำผลงานแปลของ อ. สายสุวรรณ มาจัดพิมพ์ใหม่ทั้งชุด จนกระทั่งปี พ.ศ. 2549 สำนักพิมพ์สร้างสรรค์บุ๊คส์ ได้นำเรื่อง "เชอร์ล็อก โฮมส์" มาแปลใหม่อีกครั้งทั้งชุดโดย มิ่งขวัญ แต่ใช้สำนวนแปลและชื่อเรื่องที่ต่างออกไป ในปี พ.ศ. 2552 แพรวสำนักพิมพ์ ได้รวบรวม "เชอร์ล็อก โฮมส์" สำนวนแปลของ อ. สายสุวรรณ มาตีพิมพ์ใหม่อีกครั้งหนึ่งแต่เดิมลงพิมพ์เป็นตอน ต่อมามีการรวมเล่มเป็นห้าชุด ได้แก่
เรื่องสั้น "เชอร์ล็อก โฮมส์" ที่ลงพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ ประสบความสำเร็จอย่างมาก จนผู้อ่านจำนวนมากเชื่อว่า เชอร์ล็อก โฮมส์ มีตัวตนจริง และพากันเขียนจดหมายไปหาเพื่อขอความช่วยเหลือ จดหมายจำนวนมากที่ส่งไปยังบ้านเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์ ถูกตีกลับมายังที่ทำการไปรษณีย์ เนื่องจากบ้านเลขที่นั้นไม่มีอยู่จริง กล่าวกันว่า โคนัน ดอยล์ มีรายได้จากนวนิยายเรื่องนี้มากกว่างานประจำของเขาเสียอีก
แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์
ฟิลิป เนลเน้นอิทธิพลของเจน ออสเตน ซึ่งโรว์ลิงเทิดทูนอย่างสูงตั้งแต่อายุสิบสองขวบ ผู้ประพันธ์ทั้งสองกระตุ้นให้อ่านซ้ำ เพราะรายละเอียดที่ดูด้อยความสำคัญเกริ่นการณ์สำคัญหรือตัวละครในเนื้อเรื่องภายหลัง ตัวอย่างเช่น มีการพาดพิงถึงซิเรียส แบล็กสั้น ๆ ใกล้ตอนต้นของ"แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์" แล้วกลายเป็นตัวละครหลักตัวหนึ่งในหนังสือเล่มที่สามถึงห้า เช่นเดียวกับวีรสตรีของออสเตน แฮร์รี่มักต้องกลับทบทวนความคิดของเขาในช่วงท้ายเล่ม พฤติกรรมสังคมบางอย่างในหนังสือ"แฮร์รี่ พอตเตอร์" ชวนให้นึกถึงออสเตน เช่น การอ่านจดหมายสาธารณะอย่างตื่นเต้น ผู้ประพันธ์ทั้งสองเสียดสีพฤติกรรมสังคมและให้ชื่อตัวละครซึ่งแสดงบุคลิกภาพของพวกเขา ทว่า ในความเห็นของเนล ความขบขันของโรว์ลิงยึดภาพล้อมากกว่า และชื่อที่เธอประดิษฐ์นั้นคล้ายกับที่พบในนิยายของชาร์ลส์ ดิกคินส์มากกว่า และอะแมนดา ค็อกเรล (Amanda Cockrell) สังเกตว่า ชื่อเหล่านี้จำนวนมากแสดงลักษณะตัวละครผ่านการอ้างถึงซึ่งไล่ตั้งแต่เทพปกรณัมโรมันโบราณจนถึงวรรณคดีภาษาเยอรมันสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 โรว์ลิงคิดว่าไม่มีความแตกต่างตายตัวระหว่างนิยายสำหรับเด็กและสำหรับผู้ใหญ่ เช่นเดียวกับ ซี. เอส. ลิวอิส ผู้ประพันธ์ชุด"นาร์เนีย" เนลยังสังเกตว่า โรว์ลิงประสมวรรณคดีหลายประเภท เช่น แฟนตาซี บันเทิงคดีผู้ใหญ่ตอนต้น นิยายโรงเรียนกินนอน บิลดุงซโรมัน (Bildungsroman) และอื่น ๆ อีกมาก
อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
เรื่องยาวของโคนัน ดอยล์ได้แก่เรื่องเล่าสมัยกลาง เกี่ยวกับทหารในคริสต์ศตวรรษที่ 14 การปฏิวัติรัฐประหารในประเทศต่าง ๆ แต่ดูเหมือนเรื่องสั้นของเขาจะเป็นที่รู้จักและนิยมกันมากกว่า งานของเขายังมีเรื่องราวการผจญภัยกึ่งนิยายวิทยาศาสตร์ อย่างเรื่องสั้นชุด "Professor Challenger" เป็นต้น
เชอร์ล็อก โฮมส์
เรื่องยาวของโคนัน ดอยล์ ตอน "หมาผลาญตระกูล" เป็นตอนที่มีการนำไปดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์มากที่สุดถึง 18 ครั้ง ครั้งล่าสุดออกอากาศทางช่อง บีบีซี 1 เมื่อช่วงคริสต์มาส ปี 2003 นำแสดงโดยริชาร์ด ร็อกซเบิร์ก เป็นโฮมส์ และเอียน ฮาร์ท เป็นหมอวอตสัน
เชอร์ล็อก โฮมส์
ในปี 2010 สถานีโทรทัศน์บีบีซีได้ผลิตเชอร์ล็อก โฮมส์ ในรูปแบบซีรีส์โดยใช้ชื่อว่า "เชอร์ล็อก" ปัจจุบันมีทั้งหมด 4 ฤดูกาล นำแสดงโดยเบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์ และมาร์ติน ฟรีแมน
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ () หรือในฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า "การกลับมาของเชอร์ล็อก โฮมส์" คือนวนิยายเรื่องสั้นชุดที่ 3 ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ ประกอบด้วยเรื่องสั้น 13 เรื่องตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1905 ประกอบด้วยเรื่องสั้นดังนี้
คริส วิลเลียมส์
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 มีการรายงานจากหลายแหล่งข่าวว่าวิลเลียมส์จะเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง "The King of the Elves" ของฟิลิป เค. ดิก อย่างไรก็ดี ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 ได้มีการประกาศวิลเลียมส์จะได้ร่วมกำกับภาพยนตร์ของดิสนีย์อีกเรื่องหนึ่งคือ "บิ๊กฮีโร่ 6" ภาพยนตร์ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากการ์ตูนของมาร์เวลคอมิกส์ในชื่อเรื่องเดียวกัน โดยเป็นผู้กำกับร่วมกับดอน ฮอลล์
ฮะอุรุ โนะ ยุโงะกุชิโระ
ภาพยนตร์แตกต่างจากเรื่องราวต้นฉบับของโจนส์ แม้โครงเรื่องจากคล้ายกันแต่ภาพยนตร์เต็มไปด้วยรูปแบบที่คุ้นเคยของภาพยนตร์โดยมิยาซากิ โครงเรื่องเน้นไปที่โซฟีและการผจญภัยของเธอขณะที่ถูกสาปให้เป็นคนแก่ การดำเนินเรื่องส่วนใหญ่เกิดในระหว่างสงคราม ซึ่งคล้ายกับสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยมีเรือรบและเรือเหาะแบบ dreadnought เรื่องในภาพยนตร์เกิดขึ้นในประเทศในจินตนากรร ซึ่งคล้ายกับแคว้นอาลซัส ตึกรามบ้านช่องในเมืองกอลมาร์ ซึ่งมิยาซากิกล่าวว่าเป็นแรงบันดาลใจในการสร้าง
นวนิยายกล่าวถึงความเจ้าชู้ประตูดินของฮาวล์และความพยายามของเขาที่หลีกเลี่ยงไม่ยอมค้นหาพ่อมดและเจ้าชายที่หายไป ภาพยนตร์กลับกล่าวถึงความพยายามของฮาวล์ในการช่วยเหลือสงครามเพื่อเหตุผลทางสันตินิยม มุมมองนี้ของภาพยนตร์เป็นอิทธิพลมาจากความคิดทางการเมืองแบบสันตินิยามที่ฝังรากลึกอยู่ในมิยาซากิ ในการให้สัมภาษณ์กับนิตยสาร Newsweek มิยาซากิบอกว่า "ภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มสร้างขึ้นพร้อมกับประเทศของคุณ (USA) เริ่มสงครามอิรัก" และความคับแค้นใจที่มิยาซากิมีแต่สงครามครั้งนั้นได้ส่งผลกระทบต่อภาพยนตร์เรื่องนี้อย่างมาก
วิลเลียม เชกสเปียร์
เชกสเปียร์ยังมีอิทธิพลต่อนักเขียนนวนิยายเช่น โทมัส ฮาร์ดี วิลเลียม ฟอลค์เนอร์ และ ชาร์ลส์ ดิคเก้นส์ ดิคเก้นส์นี้มักอ้างถึงงานประพันธ์ของเชกสเปียร์ และวาดภาพจากงานของเชกสเปียร์ถึง 25 ภาพ นวนิยายที่มีตัวละครคนเดียวของนักประพันธ์ชาวอเมริกัน ชื่อ เฮอร์แมน เมลวิลล์ ถือว่าได้รับอิทธิพลมาจากเชกสเปียร์อย่างมาก กัปตัน อาฮับ ในเรื่อง โมบิดิก (Moby-Dick) ซึ่งเป็นวีรบุรุษรันทดที่คลาสสิกมาก ได้รับอิทธิพลโดยตรงมาจากเรื่อง "King Lear" นักวิชาการยังสามารถระบุงานดนตรีมากกว่า 20,000 ชิ้นที่มีความเกี่ยวข้องกับผลงานของเชกสเปียร์ ในจำนวนนี้รวมถึงละครโอเปราสองเรื่องของจูเซปเป แวร์ดี เรื่อง Otello และ Falstaff ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับบทละครต้นฉบับอย่างเห็นได้ชัด เชกสเปียร์ยังส่งแรงบันดาลใจต่อศิลปินนักวาดภาพจำนวนมาก รวมถึงศิลปินในยุคโรแมนติกและกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล ศิลปินยุคโรแมนติกชาวสวิสคนหนึ่งชื่อ อองรี ฟูเซลี ซึ่งเป็นสหายของวิลเลียม เบลก ถึงกับลงมือแปลเรื่อง "แมคเบธ" ไปเป็นภาษาเยอรมันทีเดียว นักจิตวิทยา ซีคมุนท์ ฟร็อยท์ ยังใช้ตัวอย่างงานของเชกสเปียร์โดยเฉพาะเรื่อง "แฮมเล็ต" ไปเป็นทฤษฎีของเขาเกี่ยวกับธรรมชาติของมนุษย์
เชอร์ล็อก โฮมส์
"เชอร์ล็อก โฮมส์" เป็นตัวละครจากนิยายคนแรกที่มีการนำมาดัดแปลงเป็นรายการโทรทัศน์ โดยตอน "พินัยกรรมประหลาด (The Three Garridebs) " ออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1937 จากเวที Radio City Music Hall ในนครนิวยอร์กโดยสมาพันธ์เครือข่ายวิทยุอเมริกัน (American Radio Relay League) ภาพการแสดงสดจะนำมาประกอบกับบทบรรยายข้างใต้ก่อนออกอากาศ หลุยส์ เฮคเตอร์ แสดงเป็นนักสืบโฮมส์ และวิลเลียม พอดมอร์ แสดงเป็นหมอวอตสันเพื่อนคู่หู
ดิลัน สเปรย์เบร์รี
ดิลันกล่าวว่า แจ็ก นิโคลสัน, รอเบิร์ต เดอ นิโร, ฌอน เพนน์, วาคีน ฟินิกซ์, ทอม ฮาร์ดี, และเจค จิลเลินฮาล เป็นแรงบันดาลใจของเขา
วิลเลิม เดอ โกนิง
ต่อมาเขาได้ใช้สตูดิโอร่วมกับกอร์กี ภาพแรกของเขาได้รับอิทธิพลจากแบบอย่างเหนือจริงจากกอร์กีกับแรงบันดาลในแบบอย่างปีกัสโซ อย่างไรก็ตาม เดอ โกนิงได้แรงบันดาลใจจากสาขา Gestural ของสกุลศิลปะนิวยอร์กเช่นเดียวกับแจ็กสัน พอลล็อก และฟรานซ์ ไคลน์ เขาได้ติดต่อกับพอลล็อกและไคลน์ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้เดอ โกนิงทำผลงานสีขาว-ดำที่เป็นนามธรรมในปี ค.ศ. 1946 เขากลับไปยังทำงานลักษณะนั้นอีกในปี ค.ศ. 1959
ซูเปอร์แมน
ซูเปอร์แมนถือว่าเป็นตัวละครที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อการออกแบบตัวละครซูเปอร์ฮีโรในเรื่องอื่นๆ เช่น แบทแมน ซึ่งถือว่าเป็นตัวละครตัวแรกที่ได้รับแรงบัลดาลใจมาจากซูเปอร์แมน โดยบ๊อบ เคน ผู้สร้างแบทแมน เคยกล่าวต่อ วิน ซัลลิแวน เอาไว้ว่า “จำนวนเงินพวกนั้น[ที่ชีเกลและชูสเตอร์ได้รับจากผลงานเรื่องซูเปอร์แมน]คุณจะได้มาแค่วันจันทร์วันเดียว” เช่นเดียวกับวิคเตอร์ ฟอกซ์ สมุห์บัญชีของดีซีใขณะนั้นได้ทำการเสนอความคิดเห็นต่อ วิล ไอส์เนอร์ คณะกรรมการของ ดีซี ว่าควรจะสร้างตัวละครที่มีลักษณะใกล้เคียง กับซูเปอร์แมน ซึ่งตัวละครนั้นก็คือ วันเดอร์ วูแมน โดย"วันเดอร์ วูแมน" ทำการตีพิมพ์ฉบับแรกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1939 แต่หลังจากที่ฟอกซ์แพ้คดีความในการครอบครองลิขสิทธิ์ของตัวละครต่อทางดีซี ฟอกซ์จึงต้องยุติบทบาททั้งหมดที่เขามีต่อวันเดอร์ วูแมน จนกระทั่งภายหลังฟอกซ์จึงมาประสบความสำเร็จกับตัวละครที่มีชื่อว่า บลู บีทเทิล ส่วน กัปตันมาร์เวล ตัวละครของนิตยสารฟอว์เซทท์ คอมิคส์ ทำการตีพิมพ์ในปี ค.ศ 1940 ได้กลายมาเป็นคู่แข่งสำคัญของซูเปอร์แมนในการแย่งความนิยมตลอดทศวรรษ 1940 โดยในช่วงนั้นได้มีการฟ้องร้องกันไปมาระหว่าง 2 สำนักพิมพ์ จนกระทั่งทางสำนักพิมพ์ ฟอว์เซทท์ยอมรับข้อเสนอจากทางดีซีในปี ค.ศ.1953 โดยทางฟอว์เซทท์ต้องยุติการพิมพ์ผลงานทั้งหมดของกัปตันมาร์เวล ในยุคสมัยปัจจุบันหนังสือการ์ตูนแนวซูเปอร์ฮีโรนับได้ว่าเป็นสิ่งที่โดดเด่นมากในวงการหนังสือการ์ตูนของอเมริกา ซึ่งมีตัวละครนับพันๆตัวได้ถูกสร้างขึ้นมาตามรอยของซูเปอร์แมน
เชอร์ล็อก โฮมส์
ตามท้องเรื่อง โฮมส์และหมอวอตสันรู้จักกันครั้งแรก เนื่องจากต่างต้องการหาผู้ร่วมเช่าห้องพักอยู่ด้วยกันในกรุงลอนดอนเพื่อลดค่าใช้จ่าย ห้องพักที่ทั้งสองเช่าเป็นบ้านของมิสซิสฮัดสัน ตั้งอยู่ที่ บ้านเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์ โดยพวกเขาเช่าพื้นที่ชั้นสองของบ้าน ส่วนมิสซิสฮัดสันอาศัยอยู่ชั้นล่าง และทำหน้าที่จัดเตรียมอาหารเช้าให้พวกเขาด้วย หมอวอตสันเคยย้ายออกจากบ้านเช่านี้ไปเมื่อคราวแต่งงาน ทว่าหลังจากภริยาเสียชีวิต หมอวอตสันก็ย้ายกลับมาอยู่กับเชอร์ล็อก โฮมส์อีก
โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (ตัวละคร)
อย่างไรก็ดีในประเทศแถบตะวันตก ทั้งในสื่อแอนิเมชันและหนังสือการ์ตูน ได้ใช้ "โมเบียส" เป็นดาวบ้านเกิดของโซนิคและเป็นดาวที่ดำเนินเรื่อง จากนั้นในหนังสือการ์ตูนได้มีการเปิดเผยว่าแท้จริงแล้วดาวโมเบียสเคยเป็นดาวโลกมาก่อน โดยถูกมนุษย์ต่างดาวปล่อยระเบิดชีวภาพทำลายล้างมนุษย์จนหมดสิ้นและทำให้พวกสัตว์วิวัฒนาการโดยเดินสองขาและพูดภาษามนุษย์ นอกจากนั้นเหตุการณ์ในหนังสือการ์ตูนนั้นเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 3235 แต่นอกเหนือจากหนังสือการ์ตูนแล้ว สื่ออื่นๆของโซนิคในประเทศตะวันตกไม่ได้มีการกล่าวถึงอดีตของดาว
1408 ห้องสุสานแตก
1408 กำกับโดย ไมเคิล ฮาฟสตรอม ผู้กำกับและนักเขียนบทชาวสวีเดน ซึ่งเป็นที่ยอมรับ และยังเข้าชิงตุ๊กตาทองจากภาพยนตร์ที่สร้างในบ้านเกิด และได้รับความสนใจจากผู้ชมชาวอเมริกัน และบรรดานักวิจารณ์มากมาย จากหนังขนหัวลุกที่สร้างในปี 2005 เรื่อง Derailed ที่นำแสดงโดย คไลฟ์ โอเว่น และ เจนนิเฟอร์ แอนิสตัน งานล่าสุดของเขาเป็นการดัดแปลงเรื่องสั้นของ สตีเฟ่น คิง เรื่อง 1408 (เริ่มแรกเป็นส่วนหนึ่งของหนังสือเสียง ต่อมาก็ถูกนำมาตีพิมพ์ในคอลเล็คชั่นรวมเรื่องสั้นปี 2002 ชื่อ Everything's Eventual) โดยฝีมือของ แมทท์ กรีนเบิร์ก (Reign of Fire, Halloween H20: 20 Years Later) มือดัดแปลงบทหนังเขย่าขวัญ และคู่นักเขียนบท แลร์รี่ คาราสซิวสกี้ กับ สกอตต์ อเล็กซานเดอร์ (Agent Cody Banks, Man on the Moon, The People vs. Larry Flynt, Ed Wood, Problem Child) นักเขียนบทยอดเยี่ยมรางวัลลูกโลกทองคำ ซึ่งได้พาฮอฟสเตริมเข้าสู่โลกอีกใบ ที่แตกต่างโดยสิ้นเชิง... เป็นโลกที่สร้างขึ้นโดยปรมาจารย์สยองขวัญ ฮอฟสเตริมรู้สึกมั่นใจในการควบคุมการผลิตหนังภาษาอังกฤษ ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องที่สองของเขาเท่านั้นเอง อีกทั้งภาพส่วนใหญ่จะเป็นฉากที่เกิดขึ้นในห้อง 1408 ในลอนดอนเสียด้วย เขาดีใจที่ได้กลับมาร่วมงาน กับทีมงานส่วนใหญ่ของเขาจากเรื่อง Derailed อย่าง ปีเตอร์ บอยล์ มือตัดต่อภาพผู้ชิงรางวัลออสการ์, นาตาลี วอร์ด นักออกแบบเครื่องแต่งกาย และ แอนดรูว์ ลอว์ส ผู้ออกแบบการผลิต ส่วนผู้กำกับภาพ เบอนัวต์ เดอลอม มาช่วยทำให้ฝ่ายสร้างสรรค์สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น
แผนลับแหกคุกนรก
แนวความคิดเริ่มแรกของ "แผนลับแหกคุกนรก" คือมีคนที่ได้วางแผนอย่างรอบคอบให้ตัวเองได้เข้าคุกเพื่อช่วยใครบางคน (ในที่นี้หมายถึง พี่ชาย) ให้หนีออกจากคุก เป็นแนวความคิดจากผู้สร้าง ดอว์น พาเราส์ ที่แนะนำให้พอล เชอริง โดยดอว์นต้องการสร้างซีรีส์แอ็กชันสักเรื่อง ถึงแม้ว่าเชอริงจะคิดว่าเป็นแนวคิดที่ดี แต่เขาก็งงว่าจะมีใครจะทำเหตุการณ์เช่นนี้หรือไม่ หรือเขาจะพัฒนาให้เป็นรายการที่ใช้จริงในโทรทัศน์ได้ เขานึกเรื่องออกในเรื่องที่พี่ชายถูกป้ายสีความผิด และเริ่มที่จะเขียนพล็อตเรื่องคร่าว ๆ และออกแบบตัวละคร จนในปี 2003 เขาได้นำเสนอความคิดนี้ให้กับสถานีฟ็อกซ์ แต่ฟ็อกซ์ปฏิเสธไปเนื่องจากกังวลเรื่องเนื้อหาที่อาจยืดเยื้อของซีรีส์นี้ เขาได้นำแนวความคิดนี้ไปเสนอกับช่องอื่น ซึ่งก็ได้รับการปฏิเสธเช่นกัน ที่เห็นว่ามันเหมาะสำหรับสร้างเป็นภาพยนตร์มากกว่ารายการซีรีส์ทางโทรทัศน์ "แผนลับแหกคุกนรก" ได้รับการพิจารณาในเวลาต่อมาในความเป็นไปได้ที่จะสร้างมินิซีรีส์ 14 ตอน และได้รับความสนใจจากสตีเวน สปีลเบิร์กก่อนที่เขาจะออกไปพัฒนาและสร้างใน "War of the Worlds"
ดิโน เดอ ลอเรนติส
ในช่วงทศวรรษ 1970 เดอ ลอเรนติสได้ย้ายมาอาศัยที่สหรัฐอเมริกา และก่อตั้งบริษัทผลิตภาพยนตร์อยู่ที่รัฐนอร์ทแคโรไลนา สร้างภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จ เช่น "เซอร์ปิโก" (1972 โดย ซิดนีย์ ลูเมท) "Three Days of the Condor" (1975 โดย ซิดนีย์ พอลแลค) "The Serpent's Egg" (1977 โดย อิงมาร์ เบิร์กแมน) "โคแนน เดอะบาร์บาเรียน" (1982) ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดคืองานรีเมคเรื่อง "คิงคอง" ในปี 1976 และภาพยนตร์หลายเรื่องในชุดฮานนิบาล เล็คเตอร์ของโทมัส แฮร์ริส คือ "Manhunter" (1986), "Hannibal" (2001), "Red Dragon" (2002) และ "Hannibal Rising" (2007) ยกเว้นเรื่อง "The Silence of the Lambs" (1991)
ถนนโดเวอร์
ถนนโดเวอร์สร้างขึ้นโดยสมาคมนักพัฒนา ซึ่งนำโดยเซอร์โธมัส บอนด์ ในปี ค.ศ.1683 ทางสมาคมได้ซื้อคฤหาสน์บนถนน Piccadilly ที่ชื่อว่า Clarendon House จาก Christopher Monck ดยุคแห่ง Albemarle ที่สอง แล้วดำเนินการรื้อถอนคฤหาสน์และปรับปรุงพัฒนาพื้นที่โดยรอบ
เชอร์ล็อก โฮมส์
โฮมส์มีความสามารถในการวิเคราะห์หลักฐานทางกายภาพอย่างถูกต้องแม่นยำ กระบวนการตรวจสอบหลักฐานของเขามีหลายกรรมวิธี เช่น การเก็บรอยรองเท้า รอยเท้าสัตว์ หรือรอยล้อรถจักรยาน เพื่อวิเคราะห์การกระทำใด ๆ ที่อาจเกิดขึ้นในระหว่างการเกิดอาชญากรรม (เช่น ตอน "แรงพยาบาท" หรือ "หมาผลาญตระกูล") หรือการวิเคราะห์ประเภทของยาสูบเพื่อระบุตัวตนของอาชญากร (เช่น ตอน "จองเวร (The Resident Patient) " หรือ "หมาผลาญตระกูล") โฮมส์เคยตรวจสอบร่องรอยผงดินปืน และเปรียบเทียบกระสุนที่พบในที่เกิดเหตุ ทำให้แยกแยะได้ว่าฆาตกรมีสองคน (จาก ตอน "จดหมายนัดพบ" และ "บ้านร้าง (The Empty House) ") นอกจากนี้ โฮมส์ยังเป็นคนแรก ๆ ที่มีแนวคิดในการตรวจสอบลายนิ้วมืออีกด้วย (จาก ตอน "ช่างก่อสร้างเจ้าเล่ห์")
คริส โคลัมบัส
โคลัมบัสดังเป็นพลุคับฮอลลีวู้ด (Hollywood) เมื่อสตีเว่น สปีลเบิร์ก (Steven Spielberg) อำนวยการสร้างภาพยนตร์หลายเรื่องจากบทของเขา และประสบความสำเร็จติดต่อกันไม่เว้นปี รวมทั้ง Gremlins (1984) ที่โจ ดังเต้ (Joe Dante) กำกับ, และ The Goonies (1985) ที่ริชาร์ด ดอนเนอร์ (Richard Donner) กำกับและกลายเป็นผลงานพลิกโฉมวงการด้วย มุขฮาหลุดกรอบ, และขยันแทรกประเด็นแปลกใหม่ไม่คุ้นตาต่างไปจากหนังลุ้นระทึกผจญภัยที่ขึ้นหิ้งคลาสสิกทั้งหลาย หลังจากนั้นโคลัมบัสเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง Young Sherlock Holmes ที่กำกับโดยแบร์รี่ เลวินสัน (Barry Levinson)
เชอร์ล็อก โฮมส์
เชอร์ล็อก โฮมส์ เป็นตัวละครที่มีชื่อเสียงมาก และมีการนำไปจัดแสดงเป็นละครเวทีหรือภาพยนตร์มากมาย เช่นเดียวกับแฮมเล็ตหรือแดรคิวลาที่มีผู้นำไปสร้างและแต่งเติมเรื่องราวไปอีกเป็นจำนวนมาก หนังสือกินเนสส์บุ๊กบันทึกว่า เชอร์ล็อก โฮมส์ เป็น "ตัวละครที่มีผู้แสดงมากที่สุด" คือ มีนักแสดงกว่า 75 คนที่รับบทเป็นโฮมส์ ปรากฏในภาพยนตร์กว่า 211 เรื่อง
มหัศจรรย์เรียกอสูร
คอเนอร์ โอมัลลีย์ (เลวิส แมคดูแกล) เป็นเด็กผู้ชายที่พยายามรักษาอาการป่วยไข้ของแม่ของเขา (เฟลิซิตี โจนส์) และมักถูกแฮร์รี่ (James Melville) เพื่อนที่อยู่โรงเรียนเดียวกับคอเนอร์กลั่นแกล้ง คืนหนึ่ง คอเนอร์พบกับ "มอนสเตอร์" (เลียม นีสัน) ซึ่งมีลักษณะเป็นต้นไม้ยิวขนาดยักษ์ที่มีรูปร่างเหมือนคนมาเล่านิทานให้คอเนอร์ฟัง และหลังจากนั้น ก็ได้ช่วยคอเนอร์แก้ไขปัญหาชีวิตต่างๆ ของเขาโฟกัส ฟีเจอร์ได้ซื้อลิขสิทธิ์ของหนังสือนวนิยายที่มีชื่อเหมือนกับภาพยนตร์เรื่องนี้เมื่อเดือนทีนาคม พ.ศ. 2557 แพทริก เนส เจ้าของหนังสือได้ทำหน้าที่เป็นผู้แต่งเนื้อเรื่องพร้อมกับเจ. เอ. บาโยนา ซึ่บทำหน้าที่เป็นผู้กำกับ เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2557 เฟลิซิตี โจนส์ ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยแสดงเป็นแม่ของคอเนอร์ เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ปีเดียวกัน เลียม นีสัน ได้ร่วมพากย์เสียงของมอนสเตอร์ เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ซิกัวร์นีย์ วีเวอร์ ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยแสดงเป็นยายของคอเนอร์ เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม โทบี เคบเบล ก็ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ เมื่อวันที่ 3 กันยายน เนส ผู้เขียนเรื่อง ได้โพสต์ข้อความลงในทวิตเตอร์ของเขาว่า จะให้ เลวิส แมคดูแกล แสดงนำในภาพยนตร์เรื่องนี้ เมื่อวันที่ 30 กันยายน เจรัลดิน แชปลิน ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้
คุโด้ ชินอิจิ
ชินอิจิคลั่งไคล้เชอร์ล็อกโฮมส์ เห็นเป็นไอดอล ตามพ่ออย่างมาก แทบจะรอบรู้หมดทุกเรื่องไม่ว่าจะเป็นรายละเอียดคดีต่างๆ ในนวนิยาย หรือชนิดของไวโอลินที่โฮมส์ชอบเล่น
ซูเปอร์แมน
เนื่องจากชีเกลและชูสเตอร์ต่างก็เป็นชาวยิว ผู้เขียนบทความทางศาสนาและนักวิชาการชื่อดังบางคนอย่างเช่น แรบบิ ซิมชา เวนสไตน์และนักเขียนนิยายชาวอังกฤษ ฮาวเวอร์ด จาค๊อบสัน ต่างเห็นพ้องว่า ซูเปอร์แมนนั้นได้รับอิทธิพลในการออกแบบมาจาก โมเสส, และองค์ประกอบอื่นๆของชาวยิว เช่น ชื่อภาษาคริปตอนของซูเปอร์แมนนั้นคือ "คาล์-เอล" นั้นคล้ายกับคำใน ภาษาฮีบรู קל-אל, ซึ่งมีความหมายว่า "เสียงแห่งพระเจ้า". คำลงท้าย "เอล", หมายความว่า "(แห่ง) พระเจ้า" ซึ่งจะพบได้จากชื่อของเหล่าทวยเทพ (ยกตัวอย่างเช่น Gabriel, Ariel) เหล่าเทพผู้คอยช่วยเหลือมวลมนุษย์ด้วยพลังแห่งความดี ส่วนในตำนานของชาวยิวที่เกี่ยวข้องกับ โกเลม ก็มีการกล่าวถึงในแง่ดี โกเลม หนึ่งในตำนานที่ถูสร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องและดูแลชาวยิวที่โดนกดขี่ในยุคศตวรรษที่ 16 ณ กรุงปราก ที่ภายหลังได้กลายมาเป็นเมืองแห่งวัฒนธรรมที่สำคัญของยุโรปหลังจากต้องทนทุกข์ทรมานจากการกระทำของพวก นาซี ในช่วงปี ค.ศ. 1930 และ 1940 ซูเปอร์แมนมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับพระเยซู ผู้ที่ได้ทำการช่วยเหลือมนุษย์ชาติ นอกจากนี้ชื่อสกุล เคนต์ นั้นในช่วงต้นของศตวรรษที่ 20 เป็นที่ฟังดูล้าสมัยไม่เหมือนกับชื่อ "โคเชน" ซึ่งจะพบบ่อยในสังคมอเมริกา
ด็อก เดย์ อาฟเตอร์นูน
ภาพยนตร์ได้แรงบันดาลใจมาจากบทความชื่อ "The Boys in the Bank" เขียนโดยนักเขียนชื่อ P. F. Kluge ตีพิมพ์ในนิตยสารไลฟ์ ฉบับ ค.ศ. 1972 เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1972 เมื่อชายหนุ่มชื่อ John Wojtowicz และเพื่อนคู่หูชื่อ แซล (Salvatore Naturile) ปล้นธนาคารเชสต์แมนฮัตตัน ในบรูกลิน มหานครนิวยอร์ก และจับตัวประกัน เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นตอนบ่ายของวันที่ร้อนที่สุดในฤดูร้อน ซึ่งมีสำนวนเรียกในภาษาอังกฤษว่า "Dog Days" หรือ "the dog days of summer"
เชอร์ล็อก โฮมส์
ความโด่งดังของเชอร์ล็อก โฮมส์ ทำให้ผู้อ่านจำนวนมากเชื่อว่าเขามีตัวตนจริงและพากันเขียนจดหมายไปหา มีพิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์ ตั้งขึ้นในตำแหน่งที่น่าจะเป็นบ้านในนวนิยายของเขาในกรุงลอนดอน นับเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกที่สร้างขึ้นสำหรับตัวละครในนิยาย เรื่องราวของเชอร์ล็อก โฮมส์ มีการนำไปดัดแปลงและแต่งเพิ่มเติมขึ้นใหม่อีกโดยนักเขียนคนอื่น ทั้งที่เขียนร่วมกับทายาทของโคนัน ดอยล์ และเขียนขึ้นใหม่เป็นเอกเทศ บทประพันธ์ของโคนัน ดอยล์ และนวนิยายที่แต่งขึ้นใหม่ ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ ละครวิทยุ และสื่ออื่น ๆ อีกมากมายนับไม่ถ้วน กระทั่งบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ระบุว่า เชอร์ล็อก โฮมส์เป็น "ตัวละครที่มีผู้แสดงมากที่สุด" ภาพลักษณ์ของโฮมส์กลายเป็นสัญลักษณ์ของนักสืบ และส่งอิทธิพลต่อวรรณกรรมและการแสดงในประเภทรหัสคดีจำนวนมาก
นีโครโนมิคอน
ที่มาของชื่อนีโครโนมิคอนนั้นไม่แน่ชัดนัก โดยเลิฟคราฟท์ระบุว่าเขาได้ชื่อนี้มาจากในฝัน แม้จะมีผู้เชื่อว่าเลิฟคราฟท์น่าจะได้รับแรงบันดาลใจจากเดอะคิงอินเยลโลของโรเบิร์ต ดับเบิลยู. แคมเบอร์ส แต่ดูเหมือนว่าเลิฟคราฟท์จะไม่เคยอ่านเดอะคิงอินเยลโลจนกระทั่งปีพ.ศ. 2470 โดนัลด์ อาร์ เบอร์ลสันเชื่อว่าความคิดของหนังสือนี้มาจากแนแธเนียล ฮอว์ธอร์น แต่เลิฟคราฟท์เองก็เคยระบุว่าข้อเขียนที่ถูกซ่อนไว้นี้เป็นลักษณะที่พบได้บ่อยในงานประพันธ์แบบกอธิค
เชอร์ล็อก โฮมส์
นอกเหนือไปจากการผจญภัยของโฮมส์ที่หมอวอตสันบันทึกเอาไว้ มีรายละเอียดเกี่ยวกับชีวิตของเขาน้อยมาก ถึงกระนั้นก็ยังมีข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตวัยเยาว์และครอบครัวของเขาอยู่บ้าง ทำให้เห็นภาพชีวประวัติของโฮมส์บ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ
เชอร์ล็อก โฮมส์
โฮมส์มีอารมณ์แปลก ๆ บางครั้งก็เศร้าซึม พูดน้อย บางครั้งก็ร่าเริง หมอวอตสัน เพื่อนคู่หูของเชอร์ล็อก โฮมส์ ได้บรรยายถึงลักษณะต่าง ๆ ของโฮมส์เอาไว้ในบันทึกคดีคราวต่าง ๆ กัน เช่น ในเวลาที่กำลังครุ่นคิดเรื่องคดี โฮมส์จะไม่ทานข้าวเช้า (จาก ตอน "ช่างก่อสร้างเจ้าเล่ห์ (the Norwood Builder) ") โฮมส์ชอบทำการทดลองเคมี แล้วทิ้งข้าวของในห้องกระจัดกระจายไม่เป็นระเบียบ (จาก ตอน "ปริศนาลายแทง (Musgrave Ritual)") โฮมส์สูบไปป์จัดมาก มักกลั่นแกล้งตำรวจโดยการให้ข้อมูลปลอมหรือปกปิดหลักฐานบางอย่าง แต่ก็มีความเป็นสุภาพบุรุษและให้เกียรติแก่สตรีอย่างสูง (จากตอน "นายหน้าขู่กิน (Charles Augustus Milverton)") แต่นิสัยที่หมอวอตสันเห็นว่าเลวร้ายและยอมรับไม่ได้เลย คือ การที่โฮมส์ชอบเสพโคเคนกับมอร์ฟีน ซึ่งวอตสันเห็นว่าเป็นความชั่วประการเดียวของโฮมส์
ซูเปอร์แมน
เรื่องราวของซูเปอร์แมนได้รับอิทธิพลมาจากสภาพของภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ของสังคมอเมริกา จะเห็นได้ชัดเจนจากจากมุมของของผู้สร้างตัวละครทั้ง 2 คน ชูสเตอร์และชีเกลที่ได้สะท้อนออกมาจากเนื้อเรื่องช่วงต่างๆของซูเปอร์แมน ซูเปอร์แมนนั้นจะมีบทบาทเหมือนตัวแทนของผู้คนในสังคมที่ต้องเผชิญกับพวกนักธุรกิจที่เห็นแก่ตัวและนักการเมืองจอมปลอมที่พยายามจะเข้ามาเอาเปรียบประชาชนด้วยวิธีต่างๆ ทฤษฎีนี้ได้รับความเห็นชอบโดยผู้เชี่ยวชาญด้านหนังสือการ์ตูนอย่าง โรเจอร์ ซาบิน ซึ่งมันคือสิ่งที่เห็นได้จาก "อุดมการณ์เสรีนิยมของ แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ที่เรียกว่า นโยบายเศรษฐกิจใหม่" โดย ชูสเตอร์และชีเกลเริ่มทำให้ให้ซูเปอร์แมนเหมือนกับวีรบุรุษที่สามารถเผชิญหน้ากับปัญหาทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้ โดยเรื่องราวของซูเปอร์แมนในรายการวิทยุนั้นตัวซูเปอร์แมนต้องประสบกับอุปสรรคต่างๆและเผชิญหน้ากับองค์กรที่คล้ายๆกับ เค.เค.เค(องค์กรเหยียดสีผิว) ในซีรีส์เรื่อง เดอะ แอดเวนเจอร์ออฟซูเปอร์แมน ออกอากาศในปี ค.ศ.1946. ชีเกลและชูสเตอร์ได้นำรูปแบบความเป็นอยู่ของเด็กผู้อพยพชาวยิวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในเนื้อเรื่องด้วย แต่ทิโมธี, แอรอน และ พีวีย์ ได้ทำการแย้งขึ้นมาว่า "เรื่องของพวกผู้อพยพนั้นควรจะจำกัดขอบเขตการออกแบบให้อยู่ในเฉพาะประวัติศาสตร์ของอเมริกาเท่านั้นเพราะนี่คือเรื่องราวของคนอเมริกา" พีวีย์รู้สึกว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องสำคัญที่จะบ่งบอกถึงตัวตนของชาวอเมริกัน
ไอรีน แอดเลอร์
ไอรีน แอดเลอร์ () เธอปรากฏอยู่ในนวนิยายสืบสวนสอบสวนเรื่อง "เชอร์ล็อก โฮมส์" ตอน "เหตุอื้อฉาวในโบฮีเมีย" (A Scandal in Bohemia) ซึ่งเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ เป็นคนสร้างนวนิยายสืบสวนสอบสวนชื่อดังนี้ขึ้นมา โดยให้เธอเคยแต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่งและหย่ากับสามีไป อดีตสามีของเธอเป็นทนายชื่อ กอดฟรีย์ นอร์ตัน ในงานแต่งงานของเธอและสามี โฮมส์ได้ปลอมตัวไปที่นั่นและเป็นพยานการแต่งงานของทั้งสองคน หลังจากงานนั้น ไอรีนก็ให้เหรียญทองแก่โฮมส์ ซึ่งโฮมส์ก็เก็บเหรียญทองนี้ไว้อย่างดี
ไซมอน แบซ
ไซม่อน แบซ () เป็นตัวละครซูเปอร์ฮีโร่ในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ ปรากฏตัวครั้งแรกใน "The New 52 Free Comic Book Day Special Edition" #1 (พฤษภาคม 2012) สร้างสรรค์โดยนักเขียน เจฟฟ์ จอห์นส์ (Geoff Johns) และนักวาด ดั๊ก แมงกี้ (Doug Mahnke) เขาเป็นสมาชิกของกองกำลังผู้พิทักษ์จักรวาลที่เรียกว่า กรีนแลนเทิร์นคอร์ป โดยเป็นกรีนแลนเทิร์นคนแรกที่มีเชื้อชาติตะวันออกกลาง-อเมริกันและเป็นชาวมุสลิม เขาเป็นตัวละครที่ได้รับอิทธิพลทางเชื้อชาติและบ้านเกิดมาจาก เจฟฟ์ จอห์นส์ ที่เป็นลูกครึ่งเลบานอนและเป็นคนพื้นเมือง ดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน
ซูเปอร์แมน
เจอรี ชีเกล และ โจ ชูสเตอร์ ได้ทำการออกแบบตัวละครฝ่ายอธรรมที่มีลักษณะหัวล้าน ผู้ที่มีความสามารถใช้ พลังจิต เพื่อคุกคามโลก ในผลงานเรื่องสั้นที่ชื่อว่า "เดอะ เรนจ์ออฟเดอะ ซูเปอร์-แมน" ตีพิมพ์ในนิตยสาร "ไซน์ ฟิคชั่น" ฉบับที่ 3 โดยเป็นผลงานในรูปแบบแฟนซีน ออกจัดจำหน่ายในปี ค.ศ.1933 ซีเกลได้ทำการออกแบบตัวละครอีกตัวในปีถัดมา มีรูปแบบเป็นฮีโร่ที่มีลักษณะ อุปนิสัย เป็นผู้ผดุงความยุติธรรม ว่ากันว่าต้นแบบของซูเปอร์แมนนั้นคือ ดั๊กลาส แฟร์แบ๊งส์ ส่วนต้นแบบของ คลาร์ก เคนต์ บุคลิกของซูเปอร์แมนตอนใช้ชีวิตแบบคนทั่วๆไปนั้นก็คือ แฮโรลด์ ลอยด์. กำกับดูแลเรื่องภาพวาดและลายเส้นโดยลี แอล แอบเนอร์และดิ๊ค เทรซี่ ทั้งชีเกลและชูสเตอร์ต้องใช้เวลาถึง 6 ปี ในการหาสำนักพิมพ์เพื่อจัดพิมพ์เรื่อง "เดอะ ซูเปอร์แมน" ชีเกลและชูสเตอร์นั้นได้รับข้อเสนอจากคอนโซลิเดท บุ๊ค พับลิชชิ่งในการเป็นผู้จัดพิมพ์ โดยจะจัดพิมพ์ในรูปแบบของหนังสือการ์ตูนขาว-ดำจำนวน 48 หน้า ในนิตยสาร"ดีแทคทิฟ แดน: ซีเคร็ท โอเปอเรทิฟ ฉบับที่ 48" แม้ว่าผลงานของทั้งคู่จะเป็นที่ชื่นชอบของผู้อ่าน แต่ผลพวงของปัญหาด้านการเงินทำให้ผลงานของทั้งคู่ต้องหยุดพิมพ์ ทำให้ชูสเตอร์เครียดและทำการเผาผลงานของตัวเองทุกหน้า ยกเว้นหน้าปกเท่านั้นที่รอดจากการเผาเนื่องจากชีเกลได้หยิบออกมาจากกองไฟได้ทันเวลา หลังจากนั้นชีเกลและชูสเตอร์ได้สร้างสรรค์ตัวละครชื่อ สแลม แบรดลีย์และได้นำผลงานเรื่องนี้ลงในนิตยสาร ดีแทคทิฟ คอมิคส์" ฉบับที่ 1 (มีนาคม ค.ศ.1937).
อาร์แซน ลูแปง
21. The Last Love of Arsene Lupin (unpublished) ""ในเรื่องสั้นที่ชื่อว่า "เชอร์ล็อก โฮล์มส์ มาช้าเกินไป" 15 มิถุนายน ค.ศ. 1906 เชอร์ล็อก โฮมส์ ได้พบกับเด็กหนุ่มที่มีชื่อว่า อาร์แซน ลูแปง เป็นครั้งแรก แต่หลังจากที่มีเสียงคัดค้านจาก หนังสือพิมพ์ นิตยสาร ที่บอกว่าเป็นการโฉบฉวยโอกาสจากเชอร์ล็อก โฮล์มส์ ของอาร์เธอร์ โคนันดอยล์ เพื่อให้มีรายได้มากขึ้น เขาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "เชอร์ล็อก โฮล์มส์" เพื่อให้มีความถูกต้องตามกฎหมาย และออกหนังสือเรื่อง "เฮอร์ล็อก โชล์มส์" เล่มที่ 1 ในเวลาไม่กี่วันหลังจากนั้น
ปริศนาบนถนนสายมรณะ
เมื่อนิทรรศการเริ่ม ปรากฏว่า สมองกลเรือโนอาห์ของฮิโรกิเข้าควบคุมระบบเกมโคคูน แล้วแจ้งผู้ชมว่า ถ้าเด็กห้าสิบคนซึ่งเข้าร่วมงานอยู่ในบัดนี้ไม่มีใครเล่นเกมโคคูนชนะเลย เด็กเหล่านั้นจะถูกแม่เหล็กไฟฟ้าระเบิดตายทั้งสิ้น เด็กแต่ละคนมีสิทธิเลือกด่านในเกมด่านใดก็ได้ในจำนวนห้าด่าน ฝ่ายโคนันกับเพื่อนสมาชิกชมรมนักสืบเยาวชนเลือกด่านที่ห้า คือ การตามล่าแจ็กเดอะริปเปอร์ในกรุงลอนดอนคริสต์ศตวรรษที่ 19 ขณะที่รัน โมริ ก็เข้าร่วมเล่นเกมกับโคนันด้วย โคนันกับพวกจึงได้รับการนำพาไปยังบ้านเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์ (221B Baker Street) และพบว่าเชอร์ล็อก โฮมส์ (Sherlock Holmes) กับนายแพทย์วอตสัน (Dr. Watson) ไม่อยู่ที่พัก เพราะไปทำคดีหมาผลาญตระกูล จึงไม่ได้รับความช่วยเหลือจากคนทั้งสองแต่ประการใด โคนันกับพวกจึงไปพบเซแบสเตียน มอรัน (Sebastian Moran) และศาสตราจารย์มอริอาร์ตี (Professor Moriarty) เพื่อแกะรอยแจ็กต่อไป ศาสตราจารย์มอริอาร์ตีแจ้งเขาเหล่านั้นว่า ตนได้พบแจ็กเดอะริปเปอร์แต่ครั้งที่แจ็กเป็นขี้ครอกข้างถนน จึงนำแจ็กมาฝึกฝน เสร็จแล้ว ศาสตราจารย์มอริอาร์ตีบอกเงื่อนงำเกี่ยวกับเหยื่อรายหน้าของแจ็กให้แก่โคนัน เหยื่อรายนั้นคือไอรีน แอดเลอร์ (Irene Adler) คนรักของโฮมส์
เชอร์ล็อก โฮมส์
ปี ค.ศ. 1934 มีการก่อตั้งสมาคมเชอร์ล็อก โฮมส์ขึ้นในกรุงลอนดอน และหน่วยลาดตระเวนถนนเบเกอร์ก็ตั้งขึ้นในนครนิวยอร์ก สมาคมทั้งสองนี้ยังคงมีกิจกรรมต่อเนื่องอยู่จนถึงปัจจุบัน (แม้ว่าสมาคมเชอร์ล็อก โฮมส์ จะสลายตัวไปในปี 1937 แต่ก็มีการรื้อฟื้นขึ้นใหม่ในปี 1951) และยังมีสมาคมเชอร์ล็อก โฮมส์ ตั้งขึ้นในประเทศอื่น ๆ อีก เช่น ในเดนมาร์ก อินเดีย และญี่ปุ่น
เจมส์ มอริอาร์ตี
ศาสตราจารย์เจมส์ มอริอาร์ตี () เป็นตัวละครหนึ่งในเรื่องเชอร์ล็อก โฮมส์ ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ เป็นศัตรูตัวฉกาจของโฮมส์ คอยชักใยอยู่เบื้องหลังคดีหลายคดี แต่ไม่เคยมีใครจับได้ มอริอาร์ตีเป็นผู้มีอำนาจขนาดว่าสามารถทำให้ทั่วยุโรปสั่นคลอนได้ ถูกขนานนามว่า "นโปเลียนแห่งโลกอาชญากรรม" มีสหายคนสนิทชื่อพันเอกมอรัน มอริอาร์ตีเสียชีวิตที่น้ำตกไรเชินบัค ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม เคยถูกกล่าวในเรื่องหุบเขาแห่งภัย
เชลล์ดอน
คอนนี่ (Connie) เป็นเด็กผู้หญิงจากเมืองเหนือที่มีจิตใจรำเริง แจ่มใส่อยู่ตลอดเวลา เรียนเก่ง มีลักษณะกล้าคิดกล้าทำ และคอยทำเป็นให้ตัวเองเป็นผู้นำอยู่เสมอ ไม่ว่าจะปัญหาอะไรใด ๆ เธอคอยนำทางแก้ปัญหานั้นได้ดีอยู่เสมอ ครอบครัวของคอนนี่มีฐานะเป็นมหาเศรษฐี พ่อแม่ของเธอได้ประกอบธุรกิจหุ้นส่วนกิจการต่าง ๆ ของเมืองเชลล์แลนด์ซึ่งสืบทอดมาตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษ ครอบครัวของเธอได้สร้างคฤหาสท์ เรสซิเด้นซ์ ไว้เพื่อแสดงถึงความมีฐานะ ซึ่งคอนนี่ได้อยู่อาศัยเมื่อตอนเธอยังเด็กมาก แต่พอหลังจากคอนนี่โตขึ้นมาเธอก็ได้แยกตัวออกจากครอบครัวของตนเองมาเพราะว่าพ่อแม่ของคอนนี่ไม่ได้มีเวลาให้อยู่กับคอนนี่เลย และเธอก็ได้ไปอาศัยโรงแรมชาร์มมิ่งแคลมเป็นที่อยู่อาศัยซึ่งเธอคิดว่าเป็น บ้านของเธอเอง และการอยู่อาศัยนั้นเธอต้องทำงานอยู่ที่โรงแรมแห่งนี้เพื่อแลกกับอาหารและห้องพักอาศัย การที่เธอแยกตัวออกมาอยู่คนเดียวทำให้เธอได้รู้จักกับเชลล์ดอน และ เฮอร์แมน ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกัน
โคลิน ฟาร์เรล
ฟาร์เรล แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "A Home at the End of the World" ซึ่งนำเค้าโครงเรื่องมาจากนิยายของไมเคิล คันนิงแฮม ("The Hours") และภาพยนตร์อเมริกันเรื่องแรกคือ Tigerland และเรื่องต่อมาของฟาร์เรลก็คือ "American OutLaws" ในบทเจสซี่ เจมส์ ส่วนภาพยนตร์อื่นๆ "Hart’s War" คู่กับบรูซ วิลลิส รวมทั้งแสดงคู่กับทอม ครูซ ในเรื่อง "Minority Report" ของสตีเฟ่น สปีลเบิร์ก ตลอดจนคู่กับเบน อัฟเฟล็ค ในเรื่อง "Daredevil" และประกบอัล ปาชิโน ในเรื่อง "The Recruit" และซามูเอล แอล แจ๊คสัน ในเรื่อง "S.W.A.T."
เชอร์ล็อค โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก
เชอร์ล็อค โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก () เป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2009 ดัดแปลงมาจากตัวละครในบทประพันธ์ชื่อเรื่องเดียวกันของเซอร์อาร์เทอร์ โคนัน ดอยล์ ภาพยนตร์กำกับโดยกาย ริตชี และมีโปรดิวเซอร์คือโจเอล ซิลเวอร์, ไลโอเนล ไวแกรม, ซูซาน ดาวนีย์ และแดน ลิน เขียนบทภาพยนตร์โดยไมเคิล โรเบิร์ต จอห์นสัน, แอนโทนี เพกแฮม และไซมอน คินเบิร์ก โดยยึดจากเนื้อเรื่องตัวละครของไลโอเนล ไวแกรม และโคนัน ดอยล์ โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ รับบทเป็นเชอร์ล็อก โฮมส์ และจู๊ด ลอว์ รับบทเป็นนายแพทย์จอห์น วอตสัน
นาบะ ชิซุรุ
อนึ่ง ชิซุรุ ได้อิมเมจ มาจาก มุทซึมิ จากเรื่อง บ้านพักอลเวง
แอเรียล
แอเรียลถูกอ้างอิงมาจากตัวละครของ ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน เรื่อง เงือกน้อยผจญภัย แต่ผู้ร่วมกำกับและนักเขียน Ron Clements คิดว่านางเงือกในเรื่องของต้นฉบับมีความเศร้าโศกมากเกินไปจึงได้มีการเขียนบทตัวละครอันใหม่ขึ้นมาและกลายเป็นแอเรียลที่เรารู้จักกันในปัจจุบัน
Jodi Benson นักแสดงหญิงผู้มีความถนัดในการแสดงละครเวทีถูกคัดเลือกให้พากย์เสียงของแอเรียลเพราะผู้กำกับมีความรู้สึกว่าการที่เสียงของที่คนร้องเพลงและพูดเป็นเสียงที่มาจากคนคนเดียวกันนั้นมีความสำคัญมาก Clements กล่าวไว้ว่าเสียงของ Benson มีความเป็นเอกลักษณ์ที่อ่อนหวานและเยาว์วัย เมื่อทำการบันทึกเสียงของเพลง Part of Your World เธอจึงได้ขอให้มีการหรี่ไฟในสตูดิโอลงเพื่อสร้างบรรยากาศของการอยู่ใต้น้ำลึก Part of Your World ถูกอ้างอิงจากนักประพันธ์เพลง I Want ซึ่งเดิมนั้นจะมีการนำมาตัดต่อเพื่อใช้เป็นเพลงของภาพยนตร์จริง แต่ Jeffrey Katzenberg เชื่อว่าจะเป็นการทำให้การดำเนินเนื้อเรื่องช้าลง แต่ Ashman และ Keane ก็พยายามที่จะยังเก็บมันไว้ 
ต้นฉบับของแอเรียลถูกออกแบบและพัฒนาโดยนักสร้างภาพเคลื่อนไหวที่มีชื่อว่า Glen Keane ผู้ที่กล่าวไว้ว่าลักษณะแอเรียลมีการอ้างอิงมาจากภรรยาของตนในการบรรยายหัวข้อเกี่ยวกับภาพเคลื่อนไหว และยังมีการนำเอานักแสดงหญิง Alyssa Milano ซึ่งอายุ 16 ปี ณ ขณะนั้นและทำหน้าทีเป็นพิธีกรซึ่งสร้างความพิเศษเกิดขึ้นบนช่องของดิสนีย์ มาใช้ในการสร้างตัวละครนี้อีกด้วย และยังมีนักแสดงตลกชื่อดัง Sherri Stoner ผู้ที่สามารถให้การอ้างอิงท่าทางการแสดงออกกับนักสร้างภาพเคลื่อนไหวในช่วงของการพัฒนาภาพยนตร์เรื่องนี้ การเคลื่อนไหวของผมของแอเรียลใต้น้ำ ถูกอ้างอิงมาจากนักบินอวกาศ Sally Ride เมื่อเธออยู่ในอวกาศ และแหล่งอ้างอิงอื่น ๆ มาจากการบันทึกภาพการว่ายน้ำในสระของ Stoner ซึ่งเป็นการช่วยในการออกแบบการเคลื่อนไหวของแอเรียลใต้น้ำได้อีกด้วย 
ความท้าทายในการสร้างภาพเคลื่อนไหวของแอเรียลในปี 1989 คือสีสันของความเป็นแอเรียลในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ที่มีการเปลี่ยนแปลงทั้งใต้น้ำและบนบก ซึ่งต้องใช้โมเดลถึง 32 สี สำหรับนักสร้างภาพเคลื่อนไหว โดยที่ไม่รวมถึงเครื่องแต่งกาย หางสีเขียวอมน้ำเงินของแอเรียลถูกผสมขึ้นเป็นพิเศษในแล็บของดิสนีย์ และภายหลังจึงมีการตั้งชื่อว่าแอเรียล หลังจากที่ตัวละครนี้ถูกสร้างขึ้นมาแล้ว ผมสีแดงของแอเรียลได้กลายมาเป็นข้อโต้เถียงระหว่างผู้สร้างภาพยนตร์และผู้อำนวยการสตูดิโอที่อยากให้ผมเป็นสีทอง แต่เป็นที่รู้กันดีว่าผมสีแดงจะตัดกับหางสีเขียวของแอเรียล สีแดงจะสามารถทำให้เข้มขึ้นได้ง่ายกว่าสีทอง และดิสนีย์ Touchstone Pictures ก็ได้ปล่อยภาพของนางเงือกผมสีทองไปแล้ว จึงเป็นที่มาของการเก็บผมสีแดงของแอเรียลไว้ 
ในการเริ่มต้นของบทสัมภาษณ์ Jodi Benson ได้พูดถึงแอเรียลไว้ว่า นักเขียนบทต้องทบทวนบทหลาย ๆ รอบเพื่อที่จะคงความทันสมัยของเนื้อหา Benson จึงได้บอกพวกเขาว่าบทที่ถูกเขียนขึ้นทำให้ลักษณะของแอเรียลนั้นแปลี่ยนไปจากความเป็นตัวเองและควรปรับให้กลับมาให้อยู่ในเค้าโครงเดิมมากขึ้น
เชอร์ล็อก โฮมส์
"เชอร์ล็อก โฮมส์" ตอนแรกที่ลงตีพิมพ์ใน "Beeton's Christmas Annual" คือ ตอน "แรงพยาบาท (A Study in Scarlet) " โดยบทแรกเล่าถึงการพบกันครั้งแรกระหว่างโฮมส์กับวอตสัน ทั้งสองมาเช่าห้องพักร่วมกันที่บ้านเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1881 แต่เนื้อเรื่องใน "แรงพยาบาท" เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1884
อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
โคนัน ดอยล์นั้นได้ทำหน้าที่เป็นแพทย์เรื่อยมาตั้งแต่จบการศึกษา และเลิกอาชีพนี้ไปทำงานด้านวรรณกรรมเมื่อปี ค.ศ. 1891 จากนั้นย้ายไปอยู่ที่ลอนดอน และต่อมาได้ย้ายไปที่เมืองซัสเซ็กซ์ และเอสเซ็กซ์
เชอร์ล็อก โฮมส์
ปี ค.ศ. 2007 หนังสือพิมพ์ Beeton's Christmas Annual 1887 ซึ่งตีพิมพ์เรื่อง "เชอร์ล็อก โฮมส์" ตอนแรกสุด ได้รับประมูลไปในราคา 156,000 ดอลลาร์สหรัฐ
เฮาส์ (แนวดนตรี)
เจสซี ซวนเดอร์จาก 'เจส เซย์ เร้กคอร์ท' ผู้ซึ่งมีเพลงคลับฮิตประเภทบีบอย ฮิพฮอพอย่างเพลง 'คัม ทู มี' โดยเกวนโดลิน, 'ดัม ดัม'และเพลงที่ได้รับอิทธิพลแบบอิตาโลดิสโก้อย่าง 'อันเดอร์ คัพเวอร์'โดย ดอกเตอร์ เดเรลิกท์ ได้ปล่อย 'ออนแอนด์ออน' (1984) เฮาส์ฮิตแบบโฮมเมดของชิคาโกชิ้นแรกที่มีเนื้อเพลงขับกล่อมเบสไลน์และการเคาะเพอคัสชั่นราวกับมีมนต์สะกดซึ่งถือเป็นการปล่อยแผ่นบันทึกเสียงเฮาส์เพื่อออกขายสู่สาธารณชนเป็นครั้งแรก
แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์
ในห้องสุดท้าย แฮร์รี่เพียงลำพัง พบควีเรลล์ซึ่งยอมรับว่าเขาพยายามฆ่าแฮร์รี่ในการแข่งขันควิดดิชนัดพบกับสลิธีริน เขายังยอมรับว่าเขาปล่อยโทรลล์เข้าฮอกวอตส์ ซึ่งหมายความว่า สเนปพยายามปกป้องแฮร์รี่มาตลอด และมิได้พยายามฆ่าเขา ควีเรลล์เป็นสาวกคนหนึ่งของโวลเดอมอร์ และหลังขโมยศิลาอาถรรพ์ล้มเหลวในคราวแรก เขาให้เจ้านายสิงสู่เขาเพื่อโวลเดอมอร์จะได้ศิลาเอง ทว่า งานนี้ดูเป็นงานยากเพราะวัตถุเดียวในห้อง คือ กระจกเงาแห่งเอริเซด ซึ่งไม่เปิดเผยที่อยู่ของศิลาแก่ควีเรลล์ ควีเรลล์ให้แฮร์รี่ยืนประจัญกระจกตามคำสั่งของโวลเดอมอร์ กระจกแสดงภาพแฮร์รี่พบศิลา ควีเรลล์ถอดผ้าโพกหัว เผยให้เห็นใบหน้าของโวลเดอมอร์หลังศีรษะเขา โวลเดอมอร์/ควีเรลล์พยายามฉวยศิลาจากแฮร์รี่ แต่ล้มเหลว หลังต่อสู้ยาวนาน แฮร์รี่หมดสติไป เขาตื่นขึ้นในห้องพยาบาล ซึ่งดัมเบิลดอร์อธิบายว่าเขารอดชีวิตเพราะมารดาเขาสละชีพเพื่อพิทักษ์เขา และทั้งโวลเดอมอร์และควีเรลล์ไม่สามารถเข้าใจอำนาจความรักได้ โวลเดอมอร์ทิ้งควีเรลล์ให้ตายและน่าจะหวนคืนด้วยวิธีอื่น ตอนนี้ศิลาถูกทำลายแล้ว ปีการศึกษาจบด้วยงานเลี้ยง ซึ่งกริฟฟินดอร์ชนะถ้วยประจำบ้าน แฮร์รี่กลับบ้านครอบครัวเดอร์สลีย์ในวันหยุดฤดูร้อน แต่ไม่บอกเขาว่าพ่อมดอายุต่ำกว่าเกณฑ์ถูกห้ามมิให้ใช้เวทมนตร์นอกฮอกวอตส์หนังสือนี้ซึ่งเป็นนวนิยายประเดิมของโรว์ลิง เขียนระหว่างประมาณเดือนมิถุนายน 2533 ถึงประมาณปี 2538 ในปี 2533 โจ โรว์ลิง อันเป็นชื่อที่เธอชอบให้รู้จัก ต้องการย้ายกับแฟนหนุ่มไปแฟลตแห่งหนึ่งในแมนเชสเตอร์ และตามคำของเธอ "สุดสัปดาห์หนึ่งหลังการตระเวนหาแฟลต ฉันนั่งรถไฟกลับกรุงลอนดอนด้วยตัวเองแล้วความคิดแฮร์รี่ พอตเตอร์ตกมาในหัวของฉัน ... เด็กชายผอมหุ้มกระดูก ตัวเล็ก ผมสีดำ และสวมแว่นตากลายเป็นพ่อมดมากขึ้นทุกที ๆ สำหรับฉัน... ฉันเริ่มเขียน"ศิลาอาถรรพ์" เย็นนั้นเอง แม้ว่าหน้าแรก ๆ ดูไม่เหมือนผลงานสมบูรณ์เลย" แล้วมารดาของโรว์ลิงเสียชีวิต เพื่อรับมือกับความเจ็บปวดของเธอ โรว์ลิงถ่ายโอนความระทมของเธอไปยังแฮร์รี่กำพร้า โรว์ลิงใช้เวลาหกปีเขียน"แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์" และหลังจากบลูมส์บิวรีตอบรับ เธอได้เงินอุดหนุน 8,000 ปอนด์จากสภาศิลปะสกอต ซึ่งทำให้เธอสามารถวางแผนภาคต่อ เธอส่งหนังสือให้ตัวแทนและสำนักพิมพ์ แล้วตัวแทนที่สองที่เธอเข้าหาใช้เวลาหนึ่งปีพยายามขายหนังสือให้สำนักพิมพ์ ซึ่งส่วนใหญ่คิดว่ายาวเกินไป คือ ประมาณ 90,000 คำ แบร์รี คันนิงแฮม ซึ่งกำลังสร้างแฟ้มผลงานแฟนตาซีโดดเด่นโดยผู้ประพันธ์ใหม่สำหรับหนังสือเด็กบลูมส์บิวรี แนะนำให้รับหนังสือ และธิดาของประธานบริหารของบลูมส์บิวรีวัยแปดขวบกล่าวว่า มัน "ดีกว่าเล่มอื่นมาก"
สถาปัตยกรรมบาโรกแบบอังกฤษ
ลักษณะสถาปัตยกรรมบาโรกแบบอังกฤษเป็นลักษณะที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของคริสโตเฟอร์ เร็น ซึ่งเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่แตกต่างจากที่ทำกันบนแผ่นดินใหญ่ยุโรป ตรงความแจ่มแจ้งของการออกแบบ และ แนวโน้มที่ออกไปทางสถาปัตยกรรมคลาสสิก หลังจากที่เกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในลอนดอน ในปี ค.ศ. 1666 คริสโตเฟอร์ เร็นก็ได้รับจ้างให้สร้างวัดใหม่ด้วยกันทั้งสิ้น 53 วัดที่ลักษณะบาโรกออกมาในรูปของโครงสร้างที่มีพลัง (dynamic structure ) และมุมมองที่สลับซับซ้อน งานชิ้นสำคัญที่สุดของคริสโตเฟอร์ เร็นคือการสร้างมหาวิหารเซนต์พอล (ค.ศ. 1675-ค.ศ. 1711) ที่มีโดมใหญ่คล้ายกับโดมของวัดขนาดใหญ่ในฝรั่งเศสและอิตาลี ลักษณะสถาปัตยกรรมอันยิ่งใหญ่เป็นการผสานระหว่างสถาปัตยกรรมพาลเลเดียนของอินิโก โจนส์กับสถาปัตยกรรมร่วมสมัยของภาคพื้นยุโรปได้อย่างเหมาะเจาะ
แม้ว่าเร็นจะสร้างสิ่งก่อสร้างที่ไม่ใช้สถาปัตยกรรมทางศาสนา แต่คฤหาสน์ชนบท แบบบาโรกที่แท้จริงหลังแรกออกแบบโดยวิลเลียม ทัลแมนที่คฤหาสน์แช็ทสเวิร์ธที่เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1687 ที่มาของลักษณะของสถาปัตยกรรมแบบบาโรกดังว่ามาจากจอห์น แวนบรูห์ และ นิโคลัส ฮอคสมอร์ ซึ่งทั้งสองคนต่างก็มีความสามารถในการสร้างทฤษฎีสถาปัตยกรรมของตนเอง แต่ก็ยังชอบที่จะทำงานไล่ตามหลังกันโดยเฉพาะในการสร้างคาสเซิลฮาวเวิร์ด (ค.ศ. 1699) และ วังเบล็นไฮม์ (ค.ศ. 1705)
เชลล์ดอน
"เชลล์ดอน" เป็นแอนิเมชันที่เกิดจากความคิดของ ดร.จิรยุทธ ชุษณะโชติ ภายหลังจากเป็นอาจารย์สอนหนังสือที่มหาวิทยาลัยคลีฟแลนด์สเตท สหรัฐอเมริกา ซึ่งเขามีความประสงค์ทำธุรกิจแอนิเมชัน แต่เนื่องด้วยเขายังไม่มีความรู้ด้านแอนิเมชันในขณะนั้น เขาจึงทำการศึกษาการออกแบบตัวละคร โดยเลือกใช้เปลือกหอยมาสร้างเป็นตัวละคร และพบว่าสิ่งสำคัญนอกเหนือจากความน่ารักเพียงอย่างเดียว คือการทำตัวละครให้มีความโดดเด่น จากนั้น เขาได้ทำการสอบถามกลุ่มเป้าหมาย ตลอดจนให้ความสำคัญต่อความสนุกของเนื้อเรื่อง รวมไปจนถึงเพลงประกอบที่ติดหู
แรงพยาบาท
แรงพยาบาท () หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า "แค้นพยาบาท" เป็นผลงานเขียนแนวสืบสวนสวบสวนของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ เล่มแรกที่มีตัวเอกคือ เชอร์ล็อก โฮมส์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1887 เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์เขียนเรื่องนี้เมื่ออายุได้ 27 ปี โดยเป็นหมอฝึกหัดอยู่ที่เซาท์ซี (Southsea) ประเทศอังกฤษ ในช่วงเวลานั้นเขาได้เขียนเรื่องสั้นก่อนแล้วหลายเรื่องในนิตยสารต่าง ๆ เช่น ลอนดอนโซไซตี นวนิยายเล่มต่อไปที่ตามมาก็คือ "จัตวาลักษณ์"
เชอร์ล็อก โฮมส์
นอกจากนี้ยังมีนักเขียนคนอื่น ๆ ที่เขียนเรื่องเกี่ยวกับการผจญภัยของโฮมส์โดยตรง หรือที่นำเรื่องราวของโฮมส์ไปเป็นส่วนประกอบ อีกเป็นจำนวนมาก บางเรื่องยังประพันธ์ให้โฮมส์กับวอตสัน ได้มาพบกับโคนัน ดอยล์ เองด้วย
จัตวาลักษณ์
จัตวาลักษณ์ () หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า "รหัสลักษณ์แห่งสี่" เป็นนวนิยายเรื่องยาวเรื่องที่ 2 ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ เกี่ยวกับการสืบสวนคดีของนักสืบชื่อดัง เชอร์ล็อก โฮมส์ กับหมอวอตสัน สหายของเขา ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1890 ลงใน
เป็นเรื่องเกี่ยวกับ หญิงสาวผู้เป็นลูกความ นาม แมรี่ มอสแตน ( ภายหลังแต่งงานกับหมอวัตสัน ) กับการแย่งสมบัติอัคระ และการฆาตกรรมปริศนา
นิตยสาร Lippincott's Monthly Magazine
เชอร์ล็อก โฮมส์
ลูกชายของโคนัน ดอยล์ ชื่อ เอเดรียน โคนัน ดอยล์ ร่วมกับ จอห์น ดิกสัน คารร์ ในการแต่งเรื่องสั้นเกี่ยวกับการสืบสวนคดีของเชอร์ล็อก โฮมส์ เป็นจำนวนทั้งสิ้น 12 เรื่อง พิมพ์รวมเล่มในปี ค.ศ. 1954 ใช้ชื่อว่า "The Exploits of Sherlock Holmes"
แบล็คชัค
นอกจากนี้ ยังพบร่องรอยของแบล็คชัคผ่านมิลเลนเข้าไปยังครอเมอร์ฮอล อันเป็นสถานีซึ่งเชื่อกันว่าเซอร์อาร์เทอร์ โคนัน ดอยล์ ใช้เป็นสถานที่ในนวนิยายเรื่อง หมาผลาญตระกูล ("The Hound of the Baskervilles") ซึ่งเป็นหนึ่งในนวนิยายการผจญภัยและสืบสวนของเชอร์ล็อก โฮมส์
เชอร์ล็อก โฮมส์
โฮมส์มีพี่ชายหนึ่งคน คือ ไมครอฟต์ โฮมส์ ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่รัฐบาลกลาง แต่ไม่มีข้อมูลอื่นเกี่ยวกับครอบครัวของเขา นอกจากในเรื่องสั้นตอน "ล่ามภาษากรีก" ซึ่งโฮมส์เอ่ยถึงย่าของตนว่าเป็นน้องสาวของเวอร์เน่ต์ (Vernet) ศิลปินชาวฝรั่งเศส โฮมส์ไม่ได้แต่งงาน เขามองว่าความรักเป็นเรื่องของอารมณ์ที่จะทำให้การพิเคราะห์เหตุผลเกิดสับสนผิดพลาดได้ กระนั้นเขาก็เคยแสดงความชื่นชมต่อสตรีผู้หนึ่ง...และเพียงผู้เดียวเท่านั้น อดีตนักแสดงชูโรงอุปรากรชาวอเมริกันผู้เคยมีสัมพันธ์ลับกับมกุฎราชกุมารแห่งโบฮีเมีย ที่โฮมส์ต้องนำหลักฐานที่เธอถืออยู่ไว้กลับคืนแก่เจ้าชายผู้เป็นลูกความ ทว่าเธอสามารถรู้ทันแผนของโฮมส์และซ้อนแผนของเขาโดยทิ้งไว้เพียงรูปถ่ายของเธอเองเพียงรูปเดียวให้กับเจ้าชาย ซึ่งต่อมาโฮมส์ได้ขอพระราชทานมาแทนรางวัล และสำหรับโฮมส์แล้วเธอคือ"ยอด"หญิงเสมอ ซึ่งโฮมส์มองว่าเธอนั้นอยู่เหนือและบดบังสตรีเพศเดียวกันทั้งปวง เธอผู้นั้นคือ ไอรีน แอดเลอร์
แฮร์รี ฮูดินี
กระนั้น ฮูดินีเองก็เคยเปิดโปงเรื่องการทรงเจ้าเข้าผีเช่นนี้หลายต่อหลายครั้ง ในคนทรงหลายคนที่มีชื่อเสียง จนทำให้เขาตกเป็นเป้าของผู้ที่เชื่อเรื่องนี้หลายคน ซึ่งรวมถึงเซอร์อาร์เทอร์ โคนัน ดอยล์ นักเขียนชาวอังกฤษ เจ้าของบทประพันธ์เรื่อง เชอร์ล็อก โฮมส์ อันโด่งดังด้วย เนื่องจากดอยล์เป็นบุคคลที่เชื่อในเรื่องนี้
เชอร์ล็อก โฮมส์
ระหว่างงานเทศกาลใหญ่ในอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1951 มีการก่อสร้างห้องนั่งเล่นของเชอร์ล็อก โฮมส์ เพื่อแสดงใน "นิทรรศการเชอร์ล็อก โฮมส์" โดยจำลองของสะสมของโฮมส์และองค์ประกอบต่าง ๆ ตามที่มีระบุในนิยาย หลังปิดงานนิทรรศการ ข้าวของเหล่านั้นนำไปเก็บไว้ที่ผับเชอร์ล็อก โฮมส์ ในกรุงลอนดอน และบางส่วนนำไปเก็บไว้กับพิพิธภัณฑ์ส่วนตัวของโคนัน ดอยล์ ในลูว์ซ็อง ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ต่อมา ในปี ค.ศ. 1990 มีการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์ที่บ้านเลขที่ 239 ถนนเบเกอร์ ในกรุงลอนดอน และที่ไมริงเงิน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในปีต่อมา แต่พิพิธภัณฑ์สองแห่งนี้แสดงข้อมูลของโคนัน ดอยล์ มากกว่าข้อมูลของโฮมส์
เชอร์ล็อก โฮมส์
ในตอน "ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์ (The Boscombe Valley Mystery) " โฮมส์ได้แสดงให้เห็นถึงความรู้เกี่ยวกับยาสูบเป็นอย่างดี นอกจากนี้ ในตอน "รหัสตุ๊กตาเต้นรำ (The Dancing Man) " โฮมส์ได้แสดงถึงทักษะและไหวพริบในการถอดรหัส ส่วนความสามารถในการปลอมแปลงตัวของโฮมส์ได้ใช้ประโยชน์หลายครั้ง เช่น การปลอมเป็นกะลาสีในตอน "จัตวาลักษณ์ (The Sign of the Four) " เป็นนักบวชผู้ถ่อมตนใน "เหตุอื้อฉาวในโบฮีเมีย (A Scandle in Bohemie) " เป็นคนติดยาใน "ชายปากบิด (The Man with the Twisted Lip) " เป็นพระชาวอิตาลีใน "ปัจฉิมปัญหา (The Final Problem) " หรือแม้แต่ปลอมเป็นผู้หญิงในตอน "เพชรมงกุฎ (The Mazarin Stone) " เป็นต้น
เชอร์ล็อค โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ
เชอร์ล็อก โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ () เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่นสืบสวนของอังกฤษ-อเมริกา กำกับโดยกาย ริตชี และผลิตโดยโจเอล ซิลเวอร์, ไลโอเนล ไวแกรม, ซูซาน ดาวนีย์ และแดน ลิน ภาพยนตร์ชุดนี้เป็นภาคต่อของ "เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก" ซึ่งเป็นภาพยนตร์ ค.ศ. 2009 โดยอิงจากตัวละครในชื่อเดียวกันที่สรรค์สร้างขึ้นโดยเซอร์อาร์เทอร์ โคนัน ดอยล์ เขียนบทโดยคีแรน มัลโรนีย์ กับมิเชล มัลโรนีย์ ส่วนโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ และจู๊ด ลอว์ กลับมารับบทของพวกเขาอีกครั้งในบทของเชอร์ล็อก โฮมส์ และนายแพทย์จอห์น วอตสัน ตามลำดับ โดยเป็นคู่หูที่ต้องชิงไหวชิงพริบในการปราบศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดของพวกเขานามว่า ศาสตราจารย์เจมส์ มอริอาร์ตี ซึ่งรับบทโดยแจเร็ด แฮร์ริส ภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับอิทธิพลมาจากงานประพันธ์ของโคนัน ดอยล์ ที่มีชื่อว่า "ปัจฉิมปัญหา" (The Final Problem) แต่ก็เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นใหม่มากกว่าการดัดแปลงจากของเดิม
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง () คือนวนิยายเรื่องสั้นชุดที่ 4 ในชุด "เชอร์ล็อก โฮมส์" ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1917 ประกอบด้วยเรื่องสั้น 8 เรื่อง ดังต่อไปนี้
เชอร์ล็อก โฮมส์
จากอายุของโฮมส์ที่ระบุไว้ในเรื่อง "ลาโรง" ทำให้ประมาณได้ว่า เขาเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1854 เพราะเหตุการณ์ในเรื่องเกิดขึ้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1914 และบรรยายว่าโฮมส์มีอายุ 60 ปี เลสลี คลิงเกอร์ ระบุวันเกิดของโฮมส์ว่าเป็นวันที่ 6 มกราคม
เชอร์ล็อก โฮมส์
ในเรื่อง "ลาโรง" โฮมส์เกษียณตนเองไปอยู่ในฟาร์มเล็ก ๆ ที่ซัสเซกซ์ดาวน์ ไม่มีบันทึกแน่ชัดว่าย้ายไปเมื่อใด แต่ประมาณว่าน่าจะเกิดขึ้นก่อนปี ค.ศ. 1904 เพราะมีการเล่าย้อนความหลังในเรื่อง "รอยเปื้อนที่สอง" ซึ่งตีพิมพ์ในปีนั้น ที่ฟาร์มนี้เขาเลือกงานอดิเรกในการเลี้ยงผึ้งมาเป็นงานประจำ และได้เขียนหนังสือ "คู่มือว่าด้วยวัฒนธรรมของผึ้ง และผลสังเกตการณ์บางส่วนในการแยกอยู่กับนางพญา" เนื้อเรื่องเล่าถึงโฮมส์กับวอตสันที่หยุดชีวิตเกษียณชั่วคราวเพื่อช่วยเหลืองานทางทหารในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นอกจากนี้มีนิยายอีกเรื่องหนึ่งที่เกิดขึ้นระหว่างช่วงเกษียณ คือ "ขนคอสิงห์" ซึ่งโฮมส์เป็นคนเล่าเรื่องเอง ไม่มีรายละเอียดว่าโฮมส์เสียชีวิตเมื่อใด
ซีตันเดลาวัลฮอลล์
นอกจากตัวคฤหาสน์แล้วซีตันเดลาวัลฮอลล์ก็ยังมีอุทยานล้อมรอบที่มีเนื้อที่ 1.6 ตารางกิโลเมตร ภายในอุทยานก็มีมอโซเลียมที่มีหลังคางดงามทำด้วยตะกั่วและซุ้มทางเข้าเหนือเสาหินขนาดยักษ์ มอโซเลียมสร้างขึ้นโดยจอห์น ฮัสซีย์ เดลาวัลเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่บุตรชายที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1775 เมื่อมีอายุได้ 20 ปีจาก "การถูกเตะถูกอวัยวะสำคัญโดยหญิงซักผ้าเมื่อไปหา" นอกจากนั้นก็ยังมีเรือนส้ม (Orangery) ที่ปกคลุมด้วยยุวเทพและประติมากรรมต่างๆ ที่รูปหนึ่งเป็นเดวิดร่างเล็กถือหนังสติ๊กคุกเข่าอยู่เหนือโกไลแอธ
อสุรกายดงดิบ
เริ่มมีการพัฒนาแนวคิด "อสุรกายดงดิบ" ขึ้นเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2004 เมื่อลอยด์ เบราน์ หัวหน้าของเอบีซีขณะนั้น สั่งให้ทางสเปลลิงเทเลวิชันเริ่มเขียนบทโดยยึดแนวความคิดหลาย ๆ เรื่องจากนิยาย "Lord of the Flies" ภาพยนตร์ "Cast Away" ซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "Gilligan's Island" และรายการเรียลลิตี้ยอดนิยม "เซอร์ไวเวอร์" แกดิ พอลแล็กอธิบายว่า "อิทธิพลของ "อสุรกายดงดิบ" มาจากเกม "Myst"" เจฟฟรีย์ ลีเบอร์ถูกจ้างให้มาเขียนบทในชื่อ "Nowhere" ให้เป็นฐานในตอนแรกของซีรีส์ แต่ก็ไม่เป็นที่น่าพึงพอใจและถูกนำมาเขียนใหม่ภายหลัง เบราน์ติดต่อเจ. เจ. แอบรัมส์ ที่ร่วมงานกับทัชสโตนเทเลวิชัน (ต่อมาคือ เอบีซีสตูดิโอ) และยังเป็นผู้สร้างซีรีส์โทรทัศน์ "Alias" ให้เขามาเขียนบทตอนแรกใหม่ ถึงแม้ว่าแรกเดิมจะลังเลอยู่ แอบรัมส์ก็เริ่มแนวคิดในเงื่อนไขของซีรีส์ที่จะให้เป็นในมุมเรื่องลึกลับ เขาได้ร่วมงานกับเดมอน ลินเดลอฟในการร่วมคิดแนวทางและตัวละครของเรื่อง ทั้งแอบรัมส์และลินเดลอฟร่วมกันเขียนคู่มือของซีรีส์ขึ้นและคิดและสร้างรายละเอียดหลักของแนวความคิดของเรื่องและประเด็นเนื้อหาของแนวความคิดตลอด 5 ถึง 6 ฤดูกาลของรายการ การพัฒนาถูกบีบด้วยเส้นตายที่เร่งรีบ ที่จะต้องเสร็จปลายปี 2004 ถึงแม้ว่าตารางงานอันสั้นนี้ ทีมสร้างก็ยังคงความยืดหยุ่นและดัดแปลงตัวละครให้เหมาะกับตัวละครที่เขาหวังได้
เชอร์ล็อก โฮมส์
เวลานั้นโฮมส์เป็นนักสืบอยู่แล้ว ส่วนหมอวอตสันเพียงต้องการพักผ่อนหลังจากเกษียนตัวเองจากสงครามอัฟกานิสถาน ในช่วงแรกหมอวอตสันรู้สึกว่าโฮมส์ช่างเป็นคนแปลกประหลาด แต่ต่อมาเมื่อคุ้นเคยขึ้น วอตสันจึงเข้าใจและมองเห็นความสำคัญของสิ่งที่โฮมส์ทำ นับแต่นั้นหมอวอตสันได้ร่วมในการสืบสวนคดีของโฮมส์หลายต่อหลายครั้ง และเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่าน เนื้อเรื่อง "เชอร์ล็อก โฮมส์" ที่โคนัน ดอยล์ ประพันธ์นั้น สมมติขึ้นว่าเป็นการเล่าเรื่องจากสมุดบันทึกของหมอวอตสัน ซึ่งเขาส่งให้หนังสือพิมพ์ตีพิมพ์บ้างบางตอน เพราะต้องการเผยแพร่กิตติคุณความสามารถของโฮมส์ให้โลกรู้
เชอร์ล็อก โฮมส์
เชอร์ล็อก โฮมส์ (, ) เป็นนวนิยายสืบสวนหรือรหัสคดี ประพันธ์โดยเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ นักเขียนและนายแพทย์ชาวสกอต ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตัวละคร "เชอร์ล็อก โฮมส์" เป็นนักสืบชาวลอนดอนผู้ปราดเปรื่องที่มีชื่อเสียงโด่งดังด้านทักษะการประมวลเหตุและผล ทักษะด้านนิติวิทยาศาสตร์ โดยอาศัยหลักฐานและการสังเกตอันคาดไม่ถึงเพื่อคลี่คลายคดี
ซูเปอร์แมน
ชีเกลได้นำเอาเหล่าวีรบุรุษในเทพนิยายจากหลายๆเรื่องเป็นแนวทางในการออกแบบตัวละคร เช่น เฮอร์คิวลิสและแซมซั่น สก็อต บูแคทมันได้ให้ความเห็นว่าตัวละครตัวนี้คือ "มีบุคลิกส่วนหนึ่งเป็นของบุคคลที่ยิ่งใหญ่อย่าง ลินด์เบิร์ก ... (และ) อาจรวมถึง เบ๊บ รูทธ" ซึ่งแสดงให้เห็นว่าตัวละครตัวนี้คือตัวแทนของชาวอเมริกันที่จะมาสร้างเรื่องราวอันยิ่งใหญ่ผ่านร่างกายที่ทรงพลัง ... ที่ไม่เคยเกิดขึ้นที่ไหนบนโลกนี้มาก่อน นอกจากนี้ชีเกลและชูสเตอร์ยังได้ทำการจดบันทึกเรื่องราวต่างๆ มาเป็นแนวทางในการสร้างผลงานจากนิยายแนววิทยาศาสตร์ที่ทั้งคู่ชื่นชอบ บางทีสิ่งที่มีผลต่อการทำงานของทั้งคู่นั้นอาจจะเป็นตัวละครที่ชื่อว่า ฮิวโก้ แดนเนอร์ ซึ่งเป็นตัวละครเอกใน "แกลดิเอเตอร์" นวนิยายในปี ค.ศ. 1930 แต่งโดย ฟิลลิป ไวลี ผู้ซึ่งมีพลังคล้ายๆกับซูเปอร์แมนในช่วงแรก
อาร์แซน ลูแปง
เชอร์ล็อก โฮมส์ ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ซึ่งเป็นชื่อจริงของเขาในเวลานี้ เกิดขึ้นพร้อมกับตัวละครที่คุ้นเคยกันดี เช่น วัตสัน และ เลสเทรด มักจะเผชิญหน้ากับลูแปงเสมอในเกมผจญภัยในคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล เช่น เกม "Sherlock Holmes: Nemesis" (ชื่อภาษาอังกฤษ: "Sherlock Holmes vs. Arsène Lupin") ในเกมส์นี้คุณจะต้องรับบทเป็นโฮล์มส์ (และบ่อยครั้งที่คุณจะต้องเล่นเป็นตัวละครอื่น เช่น วัตสัน และ เลสเทรด) แล้วค้นหา และหยุดลูแปงจากการขโมยสิ่งของสำคัญของอังกฤษ 5 อย่าง ลูแปงต้องการขโมยสิ่งของเหล่านั้นเพื่อที่จะสร้าง "ความอับอาย" ให้กับอังกฤษ แต่เขาก็มักจะถูกการขัดขวางโดยโฮมส์เสมอ
เชอร์ล็อก โฮมส์
เชอร์ล็อก โฮมส์ ถูกนำมาศึกษาในทางวิทยาศาสตร์อยู่หลายคราว จอห์น แรดฟอร์ด (1999) คาดเดาระดับความฉลาดของเขา โดยอาศัยนิยายของโคนัน ดอยล์ เป็นข้อมูล แรดฟอร์ดใช้กระบวนวิธีที่แตกต่างกัน 3 แบบเพื่อประเมินระดับไอคิวของเชอร์ล็อก โฮมส์ และสรุปว่าระดับไอคิวของเขาสูงมากประมาณ 190 สไนเดอร์ (2004) ศึกษาวิธีการทำงานของโฮมส์โดยใช้วิทยาศาสตร์และอาชญวิทยาในช่วงกลางถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เคมป์สเตอร์ (2006) เปรียบเทียบทักษะของนักประสาทวิทยากับคุณลักษณะต่าง ๆ ของโฮมส์ และสุดท้าย ไดเดียร์จีนกับเฟอร์นานด์ โกเบ็ต (2008) ศึกษานิยายเรื่องนี้ในแง่มุมทางจิตวิทยาของผู้เชี่ยวชาญ โดยใช้เชอร์ล็อก โฮมส์ เป็นต้นแบบของผู้เชี่ยวชาญในวรรณกรรม พวกเขาให้ความสำคัญกับแง่มุมงานเขียนของดอยล์ที่เทียบได้กับคำว่า ผู้เชี่ยวชาญ ในปัจจุบัน แง่มุมที่เป็นไปไม่ได้ และแง่มุมที่ควรต้องศึกษาต่อไป
โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ
ในปี 1975 ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ ได้วาด "โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ" เป็นการ์ตูนเรื่องสั้น ความยาว 25 หน้า ลงในนิตยสารโชเน็งซันเดย์ ฉบับพิเศษ และในภายหลังก็ได้ลงตีพิมพ์ใน โดราเอมอน ฉบับรวมเล่มของเทงโทมุชิคอมิกส์ ฉบับที่ 10 ด้วย ซึ่ง ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ เขียนโดราเอมอนตอนนี้ขึ้นมาโดยได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่อง "Born Free" ที่เป็นผลงานการประพันธ์ของจอย อดัมสัน ต่อมาในเดือนตุลาคม ปี 1979 นิตยสารโคโรโคโรคอมิกก็ลงประกาศในเล่มว่า โดราเอมอนตอนนี้ จะได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว จากนั้นในเดือนธันวาคม ปีเดียวกัน ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ ก็เขียนโดราเอมอนตอนนี้เป็นแบบเรื่องยาว ลงในนิตยสารโคโรโคโรคอมิกรายเดือน โดยแบ่งเป็น 3 ตอนใหญ่ๆ ลงตีพิมพ์เดือนละตอน เป็นเวลา 3 เดือนด้วยกัน
ดังคัน เอดเวิดส์
เอดเวิดส์ได้ถูกทำเป็นอนุสรณ์หลายแห่งในดัดลีย์ บ้านเกิดของเขา ภาพวาดหน้าต่างกระจกสีของโบสถ์เซนต์ฟรานซิสซึ่งออกแบบโดยฟรานซิส สกีต ถูกเปิดตัวโดยแมตต์ บัสบี ในปี พ.ศ. 2504 และรูปปั้นของเขาในใจกลางเมืองดัดลีย์ก็มอบให้จากแม่ของเอดเวิดส์และบ็อบบี ชาร์ลตัน ในปี พ.ศ. 2542 ปี พ.ศ. 2536 ตรอกตันของชุมชนหนึ่งใกล้กับสุสาน ที่ซึ่งเขาถูกฝังไว้ ได้ถูกตั้งชื่อว่า "ตรอกดังคันเอดเวิดส์" ผับเวร์นส์เนสต์ในพรีออรีเอสเทท ใกล้กับที่ที่เอดเวิดส์เติบโตมา ก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "ดิดังคันเอดเวิดส์" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขาในปี พ.ศ. 2544 แต่มันก็ปิดตัวลงในห้าปีต่อมา เนื่องจากมีผู้ลอบวางเพลิง ในปี พ.ศ. 2549 มีเครื่องเล่นใหม่ๆ มูลค่ากว่า 100,000 ปอนด์ ในสวนสาธารณะพรีออรี ที่ซึ่งเอดเวิดส์มาเล่นตอนเด็กๆ ในปี พ.ศ. 2551 ถนนเลี่ยงเมืองทางตอนใต้ของดัดลีย์ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "ดังคันเอดเวิดส์เวย์" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา พิพิธภัณฑ์ศิลปะดัดลีย์ได้จัดแสดงสิ่งต่างๆที่เกี่ยวกับเขา รวมถึงหมวกที่แทนถึงการลงเล่นของเขาให้กับอังกฤษ บ้านจัดสรรในแมนเชสเตอร์ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นดังคันเอดเวิดส์ รวมทั้งถนนที่ตัดผ่านบ้านเหล่านั้น ก็ได้นำชื่อของผู้เสียชีวิตในโศกนาฎกรรมมิวนิกมาตั้ง เช่น เอ็ดดี โคลแมน โรเจอร์ เบิร์น และทอมมี เทย์เลอร์ ในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แผ่นฟ้าถูกเปิดตัวโดยบ็อบบี ชาร์ลตัน ที่ห้องพักของเขาในสเตทฟอร์ด
เชอร์ล็อก (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)
ภาพยนตร์ชุด "เชอร์ล็อก" ถ่ายทำในเมืองคาร์ดิฟฟ์ของเวลส์เป็นหลัก โดยสมมุติให้ถนนนอร์ทกาวเวอร์ในกรุงลอนดอนเป็นฉากด้านนอกของห้องอยู่อาศัยเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์ ของโฮมส์และวอตสัน ปัจจุบันภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการผลิตออกมาแล้ว 10 ตอน สามตอนแรกออกอากาศในปี พ.ศ. 2553 สามตอนถัดมาออกอากาศในปี พ.ศ. 2555 และสามตอนล่าสุดออกอากาศในปี พ.ศ. 2557 ภาพยนตร์ชุดที่ 3 กลายเป็นภาพยนตร์ชุดที่มีผู้ชมมากที่สุดในสหราชอาณาจักรนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 ปัจจุบันมีประเทศและดินแดนต่าง ๆ ที่ซื้อลิขสิทธิ์ "เชอร์ล็อก" ไปแพร่ภาพแล้วกว่า 200 แห่ง
ซูเปอร์แมน
ซูเปอร์แมน คือตัวละครจากหนังสือการ์ตูนซูเปอร์ฮีโร่ ผลงานของ ดีซีคอมิกส์ สำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่ของอเมริกา ออกแบบโดยนักเขียนชาวอเมริกาเจอร์รี ชีเกลและนักวาดภาพชาวอเมริกาเชื้อสายแคนาดาโจ ชูสเตอร์ในปี ค.ศ. 1932 ขณะที่ทั้งคู่พักอาศัยอยู่ในเมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ จนกระทั่งในปี 1938 ทั้งคู่ได้ขายผลงานชิ้นนี้ให้กับสำนักพิมพ์ ดีแทคทีฟ คอมิคส์ (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นดีซีคอมิกส์) ตัวละครนี้ได้ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือ"แอคชั่น คอมิคส์ " ฉบับที่ 1 (มิถุนายน ค.ศ. 1938) และยังถูกนำไปทำเป็นซีรีส์ทางวิทยุ ,โทรทัศน์, ภาพยนตร์, การ์ตูนช่องในหนังสือพิมพ์, และวิดีโอเกมส์ เรื่องราวของซูเปอร์แมนนั้นประสบความสำเร็จอย่างมาก ซูเปอร์แมนนั้นได้ถูกจัดอันดับให้เป็นซูเปอร์ฮีโรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของหนังสือการ์ตูนอเมริกา. ซูเปอร์แมนปรากฏตัวด้วยชุดที่โดดเด่นและมีเอกลักษณ์ประจำตัวด้วยชุด สีน้ำเงิน, แดงและเหลือง รวมถึง ผ้าคลุม, และเครื่องหมายตัว"S" บนหน้าอก สัญลักษณ์ตัว S นี้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของซูเปอร์แมนที่นำไปใช้ในสื่อต่างๆมาจนถึงปัจจุบัน
เชอร์ล็อก โฮมส์
แม้เชอร์ล็อก โฮมส์ จะไม่ใช่ตัวละครนักสืบคนแรก (เขาได้รับอิทธิพลจากตัวละครโอกุสต์ ดูว์แป็ง ของเอ็ดการ์ อัลลัน โพ และเมอซีเยอเลอก็อก ของเอมีล กาบอรีโย ซึ่งทั้งสองตัวละครแสดงความเย่อหยิ่งอย่างเปิดเผย) แต่ นิยายนักสืบกลายเป็นที่นิยม นักเขียนหลายคนเขียนนิยายนักสืบหลังจากหมดยุคของโฮมส์ไปแล้ว เช่น อกาธา คริสตี้และโดโรธี เซเยอร์ กับตัวละคร แอร์กูล ปัวโรและลอร์ดปีเตอร์ วิมซีย์ ทั้ง ๆ ที่มีตำรวจเริ่มใช้การสืบสวนแบบนิติวิทยาศาสตร์เพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
แดนซิงเฮาส์
เกห์รี ได้สรรค์สร้างอาคารด้วยไอเดียมาจากการเต้นรำของนักเต้นรำหญิงชาย ซึ่งเดิมได้ตั้งชื่อไว้ว่าเฟรดและจินเกอร์ ที่ย่อมาจากชื่อจริงของนักเต้นรำชาวอเมริกันเฟรด แอสแตร์และจินเกอร์ โรเจอส์ แต่ชื่อนี้ปัจจุบันไม่นิยมใช้กันแล้ว จนกระทั่งเกห์รีต่อมาเคยกล่าวไว้ว่า "กลัวที่จะส่งศิลปที่ไร้ค่าจากแดนมะกันฮอลลีวูดสู่กรุงปราก"
บ้านเล็ก
การประพันธ์เพลง "บ้านเล็ก" ได้รับแรงบันดาลใจจากข้อความหนึ่งในหนังสือ "ลอนดอนไดอารี่" ของนิ้วกลม ที่ว่า "ของสวยๆงามๆบางทีแค่ได้ยืนดูชื่นชมอมยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่ในใจก็รู้สึกดีแล้ว ความรู้สึกดีๆ จะเปลี่ยนไปก็เมื่ออยากมีมันมาไว้ใกล้ๆตัว แต่ต้องปวดหัวเมื่อเห็นเลขราคาแล้วรู้ว่ามิอาจครอบครอง รวมไปถึงของมีค่าบางอย่างที่เมื่อได้เป็นเจ้าของกลับต้องหาวิธีป้องกันไม่ให้สูญหายหรือไม่ให้มีใครมาขโมยไป ไม่เพียงแค่สิ่งของ แต่ยังหมายถึงคนที่น่าหมายปองบางคนด้วย เราอาจไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าของทุกอย่าง แต่ยังชื่นชมความงามได้เสมอบ้านมีพื้นที่จำกัดฝากของสวยๆไว้ที่ตลาดหรือห้างก็ได้มั๊ง" จึงเปรียบเสมือนกับบ้านขนาดเล็ก หากนำผู้หญิงที่หมายปองมาอยู่ด้วย ก็อาจเป็นความทุกข์แก่คนทั้งสอง ส่วนแนวดนตรีเพลงเป็นแบบโฟล์กซองผสมจังหวะการเต้นไว้ด้วย
เชร็ค
ตอนกลางคืนเชร็คตกใจมากที่พบตัวละครจากเทพนิยายที่หนีมาอยู่ที่กระท่อมและบริเวณของเขา เพราะมาจากการถูกจับโดยคำสั่งของลอร์ดฟาร์ควาดท์ และเชร็คกับดองกี้เดินทางไปพบลอร์ด ฟาร์ควาท์ เชร็คได้สัญญากับตัวเองเพื่อต้องการบอกกับลอร์ด ฟาร์ควาดท์ ว่าเขาไม่ต้องการมีตัวละครจากเทพนิยายมายุ่งกับบ้านของเขา เชร็คกับดองกี้มุ่งหน้าไปสู่เมืองดูล็อกของลอร์ด ฟาร์ควาดท์
เชอร์ล็อก โฮมส์
ในปี ค.ศ. 2002 ราชสมาคมเคมีแห่งประเทศอังกฤษมอบตำแหน่งสมาชิกกิตติมศักดิ์ให้แก่เชอร์ล็อก โฮมส์ ในฐานะนักสืบคนแรกที่นำศาสตร์ทางเคมีไปประยุกต์ใช้กับงานสืบสวน ในโอกาสครบรอบหนึ่งร้อยปีการคลี่คลายคดี "หมาผลาญตระกูล" และครบรอบหนึ่งร้อยปีการรับบรรดาศักดิ์อัศวินของเซอร์ อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
เชอร์ล็อก โฮมส์
โฮมส์ยังเป็นนักแสดงที่เก่งกาจ ดังปรากฏในตอน "ซ้อนกล (the Dying Detective) " และ "จดหมายนัดพบ (the Reigate Squires) " และตอนอื่น ๆ อีกหลายตอน เพื่อหันเหความสนใจของผู้ต้องสงสัย มิให้ตระหนักถึงความสำคัญของหลักฐานบางอย่าง ในตอน "สัญญานาวี (the Naval Treaty) " โฮมส์ได้แสดงให้เห็นว่าเขาชื่นชมนักอาชญวิทยาชาวฝรั่งเศส อัลฟองเซ เบอทิลลอง ผู้คิดค้นทฤษฎีการตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุเพื่อช่วยระบุตัวตนของอาชญากร นอกจากนี้ ยังมีอีกหลายเหตุการณ์ที่แสดงให้เห็นว่า โฮมส์เป็นนักอ่าน นักศึกษา มีความรู้ด้านอาชญวิทยาอย่างกว้างขวาง และให้ความนิยมนับถือบรรดานักสืบผู้ชำนาญเป็นอย่างมาก
เชอร์ล็อก โฮมส์
ปี ค.ศ. 2002 ราชสมาคมเคมีแห่งลอนดอน มอบตำแหน่งสมาชิกกิตติมศักดิ์ให้แก่เชอร์ล็อก โฮมส์ สำหรับการที่เขาใช้นิติวิทยาศาสตร์และการวิเคราะห์ทางเคมีในวรรณกรรมอันโด่งดังนี้ และทำให้เขาเป็นตัวละครเพียงคนเดียวที่ได้รับเกียรตินี้ (ตราบถึงปี 2012)
เชอร์ล็อก โฮมส์
ปี ค.ศ. 1893 เมื่อโคนัน ดอยล์ เริ่มคิดโครงเรื่องนิยายได้ยากขึ้น และต้องการหันไปทุ่มเทกับงานเขียนด้านอื่นที่เขาเห็นว่ามีคุณค่ามากกว่า เขาได้เขียนเรื่องสั้นตอน "ปัจฉิมปัญหา (The Final Problem) " ให้เชอร์ล็อก โฮมส์ พ่ายแพ้ในการต่อสู้กับศาสตราจารย์เจมส์ มอริอาร์ตีและพลัดตกเหวไป เพื่อจบบทบาทของเชอร์ล็อก โฮมส์เสีย ผลปรากฏว่า ผู้อ่านพากันต่อว่าต่อขานโคนัน ดอยล์ อย่างเคียดแค้น สมาชิกนิตยสารสแตรนด์ บอกยกเลิกสมาชิกภาพถึงกว่าสองหมื่นคน บางคนถึงกับไว้ทุกข์ให้แก่เชอร์ล็อก โฮมส์ มีจดหมายจำนวนมากส่งไปถึงโคนัน ดอยล์ เพื่อเค้นถามข้อเท็จจริงว่า โฮมส์ตกเหวไปแล้วตายจริงหรือเปล่า หลังจากต้านทานแรงกดดันจากสาธารณะแปดปี ในที่สุดโคนัน ดอยล์ ทนไม่ไหว จึงปล่อยเรื่องยาว "หมาผลาญตระกูล" ออกมาในปี ค.ศ. 1901 ทำให้ผู้อ่านตื่นเต้นยินดีมาก แต่ก็ยังไม่หายสงสัย เพราะเหตุการณ์ในเรื่อง "หมาผลาญตระกูล" เป็นเหตุการณ์ก่อนที่เขาจะต่อสู้กับศาสตราจารย์มอริอาตี้ ข้อกังขาว่าโฮมส์ตกเหวแล้วตายหรือไม่ จึงยังมิได้ไขกระจ่าง
เชอร์ล็อค โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ
การสืบสวนสอบสวนครั้งนี้เป็นมหันตภัยครั้งใหญ่ เมื่อวายร้ายรายนี้ได้พาโฮมส์, วอตสัน และซิม ออกจากอังกฤษไปยังฝรั่งเศส, เยอรมนี และสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งเป็นสถานที่ชี้ชะตาแห่งความเป็นความตายครั้งประวัติศาสตร์ของเชอร์ล็อก โฮมส์"เชอร์ล็อก โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ" ได้ขึ้นอยู่ในอันดับสูงสุดของบ็อกซ์ออฟฟิศสหรัฐและแคนาดา โดยวันเปิดตัวทำรายได้ที่ 14.6 ล้านเหรียญ ซึ่งลดลงจากยอดรวมวันเปิดตัวของภาคแรก (24.6 ล้านเหรียญ) ส่วนในสหราชอาณาจักร "เกมพญายมเงามรณะ" ประสบความสำเร็จด้วยรายได้ 3.83 ล้านปอนด์ในช่วงระยะเวลา 3 วัน เทียบได้กับ 3.08 ล้านปอนด์ของขอรายได้สองวันแรกของภาคแรก ในช่วงสุดสัปดาห์ที่มีการชะลอตัว ภาพยนตร์ชุดนี้ทำรายได้ 39.6 ล้านเหรียญ เป็นภาพยนตร์อันดับหนึ่งของบ็อกซ์ออฟฟิศ แต่มีรายได้น้อยกว่าการเปิดตัวในช่วงสุดสัปดาห์ของภาคแรก (62.3 ล้านเหรียญ) และภาพยนตร์นี้ ทำรายได้ที่ 14.7 ล้านเหรียญในต่างประเทศ
อาร์แซน ลูแปง
จอมโจรลูแปง หรือชื่อเต็มว่า อาร์แซน ลูแปง () เป็นนวนิยายของมอริส เลอบล็อง นักเขียนชาวฝรั่งเศส มีการนำเอา เชอร์ล็อก โฮมส์ มาจับเข้าหากัน แม้แต่ในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ยังมี โมริ รัน ซึ่งมาจากชื่อของมอริส เลอบล็อง
โซนิกเฮดจ์ฮ็อก
มีการสืบสวนเพื่อหาสิ่งที่เท่าเทียมกับเฮดจ์ฮ็อกในสัตว์มีกระดูกสันหลัง โดย ฟิลิป อิงแฮม, แอนดริว พี. แม็คมาฮอน และ คลิฟฟอร์ด ทาบิน ทำให้พบยีนที่โฮโมโลกัสกันสามตัว โดยมีสองตัว (ดีเซอร์ท เฮดจ์ฮ็อก และ อินเดียน เฮดจ์ฮ็อก) ตั้งชื่อตามสายพันธุ์เม่น ในขณะที่ โซนิค เฮดจ์ฮ็อก ถูกตั้งชื่อตามตัวละครโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อกของเซก้า ชื่อนี้ตั้งโดยดอกเตอร์ โรเบิร์ต ริดเดิล หลังจากที่พบการตูนโซนิคที่ลูกสาวของเขาได้มาจากอังกฤษ
เชอร์ล็อก โฮมส์
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1888 ระหว่างการสืบสวนคดี "จัตวาลักษณ์ (The Sign of Four) " หมอวอตสันได้รู้จักกับแมรี มอร์สตัน ซึ่งเป็นเจ้าทุกข์ หลังเสร็จสิ้นคดี ทั้งสองได้แต่งงานกัน และหมอวอตสันย้ายออกจากห้องเช่า 221 บี ไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง ต่อมา เมื่อภรรยาเสียชีวิต หมอวอตสันจึงได้ย้ายกลับมาอยู่กับโฮมส์อีกครั้ง
สปิริเต็ดอะเวย์
มิยาซากิได้ต้นแบบของตึกในโลกวิญญาณบางส่วนมาจาก Edo-Tokyo Open Air Architectural Museum ใน Koganei, Tokyo ประเทศญี่ปุ่น มิยาซากิเข้าชมพิพิธภัณฑ์ดังกล่าวบ่อยๆ ระหว่างที่เขากำลังสร้างภาพยนตร์ มิยาซากิมีความสนใจในดึกรามบ้านช่องแบบ Pseudo-Western style จากยุคเมจิในพิพิธภัณฑ์ดังกล่าว บรรยากาศที่พิพิธภัณฑ์ทำให้มิยาซากิหวนคำนึงถึงอดีต "โดยเฉพาะเวลาที่ผมยืนอยู่คนเดียวในเวลาเย็น ใกล้เวลาปิด และดวงอาทิตย์กำลังจะลับฟ้า – นำตาซึมออกมาจากตาของผม" อีกแรงบันดาลใจหนึ่งมาจากเมือง Jiufen และ Jinguashi ในไต้หวัน ทั้งสองเมืองมีลักษณะสถาปัตยกรรมแบบเมจิเพราะสร้างในช่วงที่ไต้หวันเป็นเมืองขึ้นของญี่ปุ่น
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ผจญภัย
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ผจญภัย () เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นชุดแรกของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ว่าด้วยการสืบสวนสอบสวนคดีต่าง ๆ โดยโลดโผนของเชอร์ล็อก โฮมส์ ประกอบด้วยเรื่องสั้น 12 เรื่อง ฉบับแรกมีภาพวาดประกอบโดย Sidney Paget นำเรื่องสั้นทั้ง 12 เรื่องที่เคยตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ (Strand Magazine) ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1891 ถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1892 ประกอบด้วยเรื่องดังนี้
วังเชอนงโซ
มาดามหลุยส์ ดูว์แป็ง ภรรยาของโกลด ดูว์แป็งเป็นลูกสาวของซามูเอล แบร์นาร์ (Samuel Bernard) นักลงทุน และเป็นย่าของนักประพันธ์ฌอร์ฌ ซ็องด์ (George Sand) เป็นผู้ทำให้เชอนงโซกลับมามีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้งหนี่งโดยการจัดงานเลี้ยงสำหรับผู้นำในยุคภูมิปัญญาเช่น วอลแตร์ มองแต็สกีเยอ (Montesquieu) ฌอร์ฌ-หลุยส์ เลอแกลร์ก (Georges-Louis Leclerc) แบร์นาร์ เลอ บอวีเย เดอ ฟงเตอแนล (Bernard le Bovier de Fontenelle) ปีแยร์ เดอ มารีโว (Pierre de Marivaux) และฌ็อง-ฌัก รูโซ
มาดามหลุยส์ปกป้องเชอนงโซจากการถูกทำลายระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส เพราะเชอนงโซเป็นจุดเดียวสำหรับข้ามแม่น้ำแชร์ในบริเวณนั้น จึงมีประโยชน์ต่อการเดินทางและการค้าขาย
รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์
เขากลับมาเล่นภาพยนตร์อีกครั้ง มีผลงานเรื่อง Kiss Kiss, Bang Bang และ Good Night, and Good Luck , A Scanner Darkly, Zodiac, The Shaggy Dog Fur ไอรอน แมน ดาราประจัญบาน ท.ทหารจำเป็น และในปี ค.ศ. 2009 เขารับบทเป็นเชอร์ล็อก โฮมส์ ในเชอร์ล็อก โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก และเชอร์ล็อก โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ ร่วมกับจู๊ด ลอว์ , The Avengers (ค.ศ. 2012) และล่าสุดได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง Iron man 3 (ค.ศ. 2013)
อัลบัส ดัมเบิลดอร์
มีการกล่าวว่าอัลเฟรด ดันน์ (Alfred Dunn) อดีตอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนเซนต์ไมเคิล (St Michael's Primary School) ที่โรว์ลิ่งเคยเรียนอยู่ เป็นแรงบันดาลใจในการให้กำเนิดตัวละครนี้
โดราเอมอน (ตัวละคร)
ฮิโรชิ ฟุจิโมโตะ 1 ในนักวาดการ์ตูน ได้เผอิญเห็นแมวจรจัดที่มักแอบเข้ามาเล่นที่บ้านของตนเองเป็นประจำ เขามักจะชอบจับแมวตัวนี้มาหาหมัด จนเวลาล่วงเลยมาถึง 4.00 น. ก็ยังไม่มีไอเดียเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องใหม่ ทำให้ฮิโรชิโมโหตัวเองเป็นอย่างมาก และคิดเลยเถิดไปว่าโลกนี้น่าจะมีไทม์แมชชีน เพื่อย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีต หลังจากนั้นฮิโรชิได้เผลอหลับไปด้วยความอ่อนล้า เมื่อเขาสะดุ้งตื่นขึ้นมา ทำให้เขาตกใจว่าตนเองเผลอหลับไป จึงรีบวิ่งลงจากบันไดบ้านไปสะดุดกับตุ๊กตาล้มลุกญี่ปุ่นของลูกสาวที่ตกอยู่บนพื้น
ไชอา เลอบัฟ
เลอบัฟเคยบอกว่าตอนแรกที่ก้าวเข้าสู่อาชีพนักแสดงเพราะครอบครัวเขาแตกแยก ไม่ใช่เพราะเขาต้องการเป็นนักแสดง เขามีชื่อเสียงในหมู่ผู้ชมวัยรุ่นหลังจากเล่นในรายการตลกประจำสัปดาห์ในช่องดิสนีย์ ในบทหลุยส์ สตีเวนส์ ที่ชื่อ "Even Stevens" เป็นบทบาทที่เขารับเล่นหลังจากเซ็นสัญญากับเอเย่นต์ เลอบัฟยังมีส่วนในรายการของช่องดิสนีย์ฮิตอีกที่ชื่อ "Tru Confessions" ได้รับบทที่ท้าทาย เป็นเด็กที่มีพี่สาวที่กำลังทำสารคดีเกี่ยวกับความพิการของน้องชาย เป็นช่วงเดียวกับที่พ่อของเขาออกมาจากสถานบำบัดยาเสพติด และได้กลับมาอยู่ในฐานะผู้ปกครองของเลอบัฟอีกครั้ง เลอบัฟได้รับรางวัลเดย์ไทม์เอมมีจากบทบาทหลุยส์ และเขาพูดว่า "เขาโตขึ้น" และชีวิตในวัยเด็กของเขาเป็น "ได้หายไป" ถึงแม้ว่าการได้ร่วมแสดงจะเป็น "สิ่งที่ดีที่สุด" ที่เกิดขึ้นกับเขา ในช่วงนั้นเลอบัฟจะได้มีงานในสเก็ตช์โชว์ในรายการ "The Tonight Show with Jay Leno" ต่อมาปี 2003 เขามีผลงานกับดิสนีย์อีกครั้งในภาพยนตร์เรื่อง "Holes" กับบทบาท สแตนลีย์ "เคฟแมน" เยลแนตส์ ที่ 4 แสดงร่วมกับ ซิกกอร์นีย์ วีเวอร์ , จอน วอยจต์ และ ทิม เบลก เนลสัน ขณะที่ถ่ายทำเรื่อง "Holes" อยู่ จอน วอยจต์ให้หนังสือเกี่ยวกับการแสดงเขาและเป็นสิ่งที่ทำให้เขาตระหนักว่าการแสดงมันเป็นอะไรที่มากกว่างาน ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จดีในตารางบ็อกซ์ออฟฟิส สตีเวน สปีลเบิร์กก็ชื่นชมกับเลอบัฟในผลงานเรื่อง "Holes" นี้และยังพูดว่า "มันทำให้ฉันนึกถึงทอม แฮงส์ในวัยหนุ่ม"