โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อใด?
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1909 โดยกลุ่มคนหนุ่มที่ไม่พอใจในสโมสรฟุตบอล "Trinity Youth" ของโบสถ์ประจำเมือง ชื่อ "โบรุสเซีย" (Borussia) นั้นมาจากภาษาละตินที่หมายถึงปรัสเซีย ช่วงแรกทีมใช้ชุดสีฟ้าขาว ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้สีเหลืองดำใน ค.ศ. 1913
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หลัง ค.ศ. 1870 ความขัดแย้งในยุโรปเบี่ยงเบนไปส่วนใหญ่ผ่านเครือข่ายสนธิสัญญาที่มีการวางแผนไว้อย่างระมัดระวังระหว่างจักรวรรดิเยอรมันกับประเทศที่เหลือในยุโรปด้วยฝีมือของนายกรัฐมนตรีบิสมาร์ค เขาเน้นการทำงานเพื่อยึดรัสเซียให้อยู่ฝ่ายเดียวกับเยอรมนีเพื่อหลีกเลี่ยงสงครามสองแนวรบกับฝรั่งเศสและรัสเซีย เมื่อจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเยอรมนี (ไกเซอร์) พันธมิตรของบิสมาร์คค่อย ๆ ถูกลดความสำคัญลง เช่น จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 ทรงปฏิเสธจะต่อสนธิสัญญาประกันพันธไมตรีกับรัสเซียใน ค.ศ. 1890 อีกสองปีต่อมา มีการลงนามจัดตั้งพันธมิตรฝรั่งเศส-รัสเซียเพื่อตอบโต้อำนาจของไตรพันธมิตร ใน ค.ศ. 1904 สหราชอาณาจักรประทับตราเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศส ซึ่งเรียกว่า ความตกลงฉันทไมตรี และใน ค.ศ. 1907 สหราชอาณาจักรและรัสเซียลงนามในอนุสัญญาอังกฤษ-รัสเซีย ระบบนี้ประสานความตกลงทวิภาคีและก่อตั้งไตรภาคี
อำนาจทางอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจของเยอรมนีเติบโตขึ้นอย่างมากหลังการรวมชาติและการสถาปนาจักรวรรดิใน ค.ศ. 1870 นับตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1890 เป็นต้นมา รัฐบาลของจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 ได้ใช้ฐานนี้ในการจัดสรรทรัพยากรทางเศรษฐกิจเพื่อสร้างกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมันขนานใหญ่ จัดตั้งขึ้นโดยพลเรือเอกอัลเฟรด ฟอน ทีร์พิทซ์ แข่งขันกับกองทัพเรืออังกฤษเพื่อชิงความเป็นเจ้านาวิกโลก ผลที่ตามมาคือ ทั้งสองชาติต่างพยายามแข่งขันผลิตเรือรบขนาดใหญ่ระหว่างกัน ด้วยการปล่อยเอชเอ็มเอส ดรีดนอท ใน ค.ศ. 1906 จักรวรรดิอังกฤษได้ขยายความได้เปรียบเหนือเยอรมนีคู่แข่งอย่างสำคัญ การแข่งขันอาวุธระหว่างอังกฤษและเยอรมนีได้ลุกลามไปยังส่วนที่เหลือของยุโรปในที่สุด โดยประเทศมหาอำนาจทั้งหมดทุ่มเทฐานอุตสาหกรรมของตนในการผลิตยุทโธปกรณ์และอาวุธที่จำเป็นสำหรับความขัดแย้งทั่วทวีปยุโรป ระหว่าง ค.ศ. 1908 และ 1913 ค่าใช้จ่ายด้านการทหารของประเทศในยุโรปเพิ่มขึ้น 50 เปอร์เซนต์
ออสเตรีย-ฮังการีจุดชนวนเร่งให้เกิดวิกฤตการณ์บอสเนีย ค.ศ. 1908-1909 โดยการผนวกบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ซึ่งเป็นอดีตดินแดนของจักรวรรดิออตโตมัน อย่างเป็นทางการ หลังได้ยึดครองมาตั้งแต่ ค.ศ. 1878 สร้างความโกรธแค้นแก่ราชอาณาจักรเซอร์เบียและประเทศผู้ให้การสนับสนุน คือ จักรวรรดิรัสเซียซึ่งมีแนวคิดรวมชาติสลาฟ การดำเนินกลยุทธ์ทางการเมืองของรัสเซียในภูมิภาคบั่นทอนเสถียรภาพของสันติภาพควบคู่ไปกับความแตกร้าวที่เกิดขึ้นแล้วในสิ่งที่เป็นที่รู้จักกันว่า "ถังดินปืนแห่งยุโรป"
ใน ค.ศ. 1912 และ 1913 สงครามบอลข่านครั้งที่หนึ่งสู้รบกันระหว่างสันนิบาตบอลข่านและจักรวรรดิออตโตมันที่เสื่อมอำนาจลง สนธิสัญญาลอนดอนอันเป็นผลของสงครามได้ลดขนาดของจักรวรรดิออตโตมันไปอีก สถาปนาอัลเบเนียเป็นรัฐเอกราช ขณะที่เพิ่มดินแดนให้แก่บัลแกเรีย เซอร์เบีย มอนเตเนโกรและกรีซ เมื่อบัลแกเรียโจมตีเซอร์เบียและกรีซเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1913 บัลแกเรียก็เสียมาซิโดเนียส่วนใหญ่ให้แก่เซอร์เบียและกรีซ และเสียเซาเทิร์นดอบรูจาให้แก่โรมาเนียในสงครามบอลข่านครั้งที่สองนาน 33 วัน ซึ่งยิ่งบั่นทอนเสถียรภาพในภูมิภาคขึ้นไปอีก
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ภายหลังการปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1803-1815 ระบบศักดินาได้หมดไปและเสรีนิยมและชาตินิยมได้ปะทะกันด้วยผลสะท้อน การปฏิวัติเยอรมัน ปี ค.ศ. 1848-49 ได้ล้มเหลวลง การปฏิวัติอุสาหกรรมได้ทำให้เกิดความทันสมัยของเศรษฐกิจเยอรมัน ได้นำไปสู่การเติบโตอย่างรวดเร็วของเมืองและอุบัติการ์ณของขบวนการสังคมนิยมในเยอรมนี ปรัสเซีย, กับเมืองหลวงคือเบอร์ลิน, ได้เติบโตขึ้นในอำนาจ มหาวิทยาลัยของเยอรมันได้กลายเป็นศูนย์กลางชั้นนำของโลกสำหรับวิทยาศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ในขณะที่ดนตรีและศิลปะได้เจริญขึ้น การรวมชาติเยอรมัน(ยกเว้นเพียงออสเตรียและพื้นที่ที่พูดเป็นภาษาเยอรมันของประเทศสวิตเซอร์แลนด์)ได้ประสบความสำเร็จภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรีอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค ด้วยการก่อตั้งจักรวรรดิเยอรมันในปี ค.ศ. 1871 ซึ่งได้เสนอวิธีแก้ไขปัญหาเยอรมันออกเป็นสองทางคือ อนุประเทศเยอรมัน(Kleindeutsche Lösung) ทางออกขนาดเล็กของเยอรมัน(เยอรมนีโดยปราศจากออสเตรีย) หรือมหาประเทศเยอรมัน(Großdeutsche Lösung), ทางออกขนาดใหญ่ของเยอรมัน(เยอรมนีรวมเข้ากับออสเตรีย), ในอดีตที่ผ่านมา รัฐสภาไรส์ทาคใหม่ เป็นรัฐสภาการเลือกตั้ง ได้มีบทบาทที่จำกัดในรัฐบาลจักรวรรดิ, เยอรมันได้เข้าร่วมกับมหาอำนาจอื่นๆในการขยายอาณานิคมในทวีปแอฟริกาและมหาสมุทรแปซิฟิก
ดัชชีปรัสเซีย
ในปี ค.ศ. 1525 ระหว่างการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์อัลเบรชท์ผู้เป็นแกรนด์มาสเตอร์แห่งคณะอัศวินทิวทอนิกก็ยุบคณะและตั้งตนเป็นอัลเบร็คท์ ดยุกแห่งปรัสเซีย ดัชชีของอัลเบรชท์มีเมืองหลวงอยู่ที่เคอนิชส์แบร์คก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นภายใต้ราชบัลลังก์แห่งราชอาณาจักรโปแลนด์ (Crown of the Kingdom of Poland) ที่ต่อมาตกไปอยู่ในความครอบครองของเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์คแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นในปี ค.ศ. 1618 การรวมตัวเป็นสหราชอาณาจักรครั้งนี้เรียกว่าบรันเดินบวร์ค-ปรัสเซีย
ประวัติศาสตร์ลักเซมเบิร์ก
นอกไปจากเมืองเล็กๆ ไม่ไกลจาก "Bock Fiels" และถนนโรมันแล้ว ก็ยังมีชุมชนอีกชุมชนหนึ่งก่อตั้งตัวขึ้นในบริเวณลุ่มน้ำอัลแซตต์ (ปัจจุบันคือชุมชนกรุนด์) เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1083 เมืองล่างก็มีวัดสองวัด สะพานสองสะพานข้ามแม่น้ำอัลแซตต์และเพทรัสส์ ผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ก็ประกอบอาชีพต่างๆ ที่รวมทั้งการจับปลา การอบขนมปัง และ การสีข้าว ในปีเดียวกันนั้นก็ได้มีการก่อตั้งแอบบีคณะเบเนดิกติน--แอบบีอัลท์มึนสเตอร์--ขึ้นโดยเคานต์คอนราดที่ 1 แห่งลักเซมเบิร์กบนเนินหลังปราสาท
แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก
แม้ว่าฝ่ายสัมพันธมิตรจะพึงพอใจกับการแก้ไขปัญหาครั้งนี้ ในขณะนั้นรัฐบาลลักเซมเบิร์กต้องประสบปัญหาการก่อความไม่สงบของกลุ่มคอมมิวนิสต์ หลังจากการถอนทัพของเยอรมนี นักปฏิวัติได้ทำการจัดตั้งอิทธิพลของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียในสภาคณะกรรมกรเหนือลักเซมเบิร์ก ในวันที่ 10 พฤศจิกายน หนึ่งวันหลังจากคาร์ล ไลป์เน็คท์และโรซา ลุกเซมบวร์กได้ประกาศรัฐสังคมนิยมในเยอรมนี กลุ่มคอมมิวนิสต์ในลักเซมเบิร์ก (เมือง)ประกาศก่อตั้งสาธารณรัฐซึ่งต่อจากนั้นเพียงไม่กี่ชั่วโมง การก่อกบฏอื่นๆได้เกิดขึ้นที่อิสช์-ซูร์-อัลแซตในชั่วโมงแรกๆของวันที่ 11 พฤศจิกายน แต่ก็ล้มเหลว นักสังคมนิยมได้ทำการโจมตีพฤติกรรมของแกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีด ผู้ซึ่งทรงเข้าแทรกแซงและขัดขวางอดีตนายกรัฐมนตรีไอส์เซนอยู่เสมอ ในวันที่ 12 พฤศจิกายน นักการเมืองสายสังคมนิยมและเสรีนิยมได้พบสาเหตุของปัญหาเก่าที่เรื้อรังมานาน พวกเขาได้กราบบังคมทูลขอให้แกรนด์ดัสเชสทรงสละราชสมบัติ ญัตติรัฐสภาลักเซมเบิร์กในเรื่องการยกเลิกราชาธิปไตยในลักเซมเบิร์กได้พ่ายแพ้ด้วยคะแนนเสียง 21 ต่อ 19 เสียง(งดออกเสียง 3 เสียง) แต่ทางรัฐสภาได้ทำการให้รัฐบาลจัดทำการออกเสียงประชามติในประเด็นนี้
เคาน์ตีบูร์กอญ
อาณาจักรเคานต์แห่งบูร์กอญก่อตั้งขึ้นใหม่เป็นอาณาจักรอิสระในปี ค.ศ. 888 เมื่อจักรวรรดิคาโรแล็งเชียงล่ม อาณาจักรเคานต์แห่งบูร์กอญก็มาล่มเมื่อเกิดวิกฤติการณ์อนาธิปไตยในคริสต์ศตวรรษที่ และ อาณาจักรดยุคแห่งบูร์กอญได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็นอาณาจักรสาขาของราชวงศ์กาเปเชียง ต่อมาก็กลายไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่โดเล การสร้างเส้นทางการค้าข้ามเทือกเขาฌูราและการทำเหมืองเกลือเป็นสิ่งที่สร้างความมั่งคั่งให้แก่ราชอาณาจักร และทำให้สามารถดำรงความเป็นอิสระและความเป็นกลางท่ามกลางความขัดแย้งราชอาณาจักรและดินแดนต่าง ๆ ในยุคกลาง
ราชอาณาจักรซัคเซิน
ในปี ค.ศ. 1866 ระหว่างสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย ซัคเซินเป็นพันธมิตรกับออสเตรียที่นำกองกำลังจากแนวซัคเซินเข้าช่วยออสเตรียที่โบฮีเมีย การช่วยเหลือครั้งนี้ทำให้ซัคเซินรอดจากการยึดครองของปรัสเซียเช่นนครรัฐทางเหนือของเยอรมนีเช่นราชอาณาจักรฮาโนเวอร์ หลังสงคราม ออสเตรียสนับสนุนมิให้ปร้สเซียยึดครองซัคเซินซึ่งปรัสเซียก็ยินยอม แต่อย่างไรก็ตามซัคเซินก็เข้าร่วมในสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือนำโดยปรัสเซียในปีต่อมา เมื่อปรัสเซียได้รับชัยชนะต่อฝรั่งเศสในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1871 สมาชิกในสมาพันธรัฐถูกรวมกันเป็นจักรวรรดิเยอรมันโดยออทโท ฟอน บิสมาร์คโดยมีพระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียเป็นจักรพรรดิองค์แรก การรวมตัวครั้งนี้ทำให้พระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งซัคเซินกลายเป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรระดับรองซึ่งมีอำนาจเฉพาะบางส่วนเช่นการสร้างสัมพันธไมตรีกับรัฐอื่น ๆ
ประวัติศาสตร์ลักเซมเบิร์ก
ต่อมาดัชชีลักเซมเบิร์กก็ตกไปเป็นของดยุกแห่งเบอร์กันดีของราชวงศ์วาลัวส์ และของอาร์ชดยุกแห่งออสเตรียแห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์ก กลุ่มสิบเจ็ดมณฑลได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็นสหพันธ์อันสำคัญโดยสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตาม Pragmatic Sanction of 1549
รัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์ค
ในปี ค.ศ. 1415 ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์นก็ขึ้นมามีอำนาจปกครองบรันเดินบวร์ค บรันเดินบวร์คเจริญอำนาจขึ้นอย่างรวดเร็วระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 และในที่สุดก็ได้อาณาจักรดยุคแห่งปรัสเซีย เข้ามาอยู่ในครอบครอง บรันเดินบวร์ค-ปรัสเซียกลายมาเป็นต้นกำเนิดของราชอาณาจักรปรัสเซียที่กลายมาเป็นรัฐผู้นำของเยอรมนีระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 แม้ว่าตำแหน่งสูงสุดของผู้มีสิทธิเลือกตั้งคือตำแหน่ง “พระมหากษัตริย์แห่งปรัสเซีย” แต่อำนาจที่แท้จริงก็จำกัดอยู่ในบรันเดินบวร์ค และในเมืองหลวงเบอร์ลิน และพอทสดัม
ดัชชีโมเดนาและเรจโจ
ดัชชีโมเดนาและเรจโจ () เป็นดัชชีขนาดเล็กที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1452 จนถึง ค.ศ. 1859 โดยมีช่วงที่มีได้เป็นอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1796 ถึง ค.ศ. 1814 เดิมก่อตั้งขึ้นโดยตระกูลเอสเตผู้ปกครองแฟร์ราราจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1597 ในปี ค.ศ. 1796 รัฐก็ถูกยึดครองโดยกองทัพฝรั่งเศสของนโปเลียนผู้ก่อตั้งสาธารณรัฐชิสปาดานาขึ้น ดยุกคนสุดท้ายของตระกูลเอสเตกลายเป็นประมุขของอดีตดินแดนออสเตรียทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี (ไบรสเกา) และเสียชีวิตใน ค.ศ. 1803 จากนั้นโมเดนาก็ตกไปเป็นของลูกเขยคืออาร์ชดยุก แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย-เอสเต ซึ่งเป็นพระปิตุลาในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อระบบนโปเลียนล่มสลายลงในปี ค.ศ. 1814 ฟรันเชสโกลูกชายของแฟร์ดีนันด์ก็กลายเป็นดยุกแห่งโมเดนา ไม่นานหลังจากนั้นฟรันเชสโกก็ได้ดินแดนมัสซาและการ์ราราจากแม่
ประวัติศาสตร์ลักเซมเบิร์ก
ลักเซมเบิร์กดำรงตัวเป็นอาณาจักรอิสระของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์มาจนถึง ค.ศ. 1354 เมื่อจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ยกฐานะลักเซมเบิร์กขึ้นเป็นดัชชีให้แก่พระอนุชาเวนสเลาสที่ 1 ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก ดัชชีลักเซมเบิร์กได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1353 โดยการรวมเคาน์ตีลักเซมเบิร์กเข้ากับอาณาจักรมาร์กราฟแห่งอาร์ลอง เคาน์ตีเดอร์บีย์และลาโรชอองอาร์แดนน์ และรวมทั้งดิสตริกต์ทิออนวิลล์ บิทบูร์ก และ มาร์วิลล์, เมิซ เคาน์ตีแห่งไวอังเดิงก็อาจจะนับได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งด้วยเมื่อกลายมาเป็นเมืองขึ้นของเคานต์และดยุกแห่งลักเซมเบิร์กเมื่อราวเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1264.
ราชอาณาจักรปรัสเซีย
ราชอาณาจักรปรัสเซีย () เป็นราชอาณาจักรหนึ่งของชนชาติเยอรมัน ดำรงอยู่ระหว่างปีค.ศ. 1701 ถึง 1918 ครอบคลุมพื้นที่ในประเทศเยอรมนี โปแลนด์ รัสเซีย ลิทัวเนีย เดนมาร์ก เบลเยียม และเช็กเกียในปัจจุบัน ราชอาณาจักรปรัสเซียกลายเป็นมหาอำนาจของยุโรปในศตวรรษที่ 18 ในรัชสมัยของพระเจ้าฟรีดริชมหาราช และยิ่งทรงอำนาจขึ้นจนสามารถเป็นแกนนำในการชักนำรัฐเยอรมันต่างๆให้ทำการรวมชาติกันเป็นจักรวรรดิเยอรมัน ในปี 1871
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์เป็นสโมสรฟุตบอลแห่งแรกและแห่งเดียวของเยอรมนีที่เข้าตลาดหลักทรัพย์ แต่หลังจากแพ้ในรอบชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพ ปี 2002 สโมสรก็ประสบปัญหาทางการเงิน จนต้องขายสนามเว็สท์ฟาเลินชตาดีอ็อน โดยทีมใช้วิธีเช่าสนามจากเจ้าของใหม่ ซึ่งเปลี่ยนชื่อสนามเป็น ซิกนาลอีดูนาพาร์ค สโมสรเริ่มตกต่ำในบุนเดสลีกาฤดูกาล 2005-06 ก่อนจบด้วยอันดับ 7 ในฤดูกาลถัดมาคือ 2006-2007 สโมสรต้องเผชิญสถานกาณ์หนีตกชั้นครั้งแรกในรอบหลายปี ได้เปลี่ยนผู้จัดการทีมถึงสามครั้งก่อนจบฤดูกาลด้วยอันดับ 10
อเล็กซานเดอร์พลัทซ์
แต่เดิมบริเวณนี้เคยเป็นตลาดค้าปศุสัตว์ ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่การเสด็จเยี่ยมเบอร์ลินโดยจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1805 อเล็กซานเดอร์พลัทซ์ทวีความสำคัญขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากการก่อสร้างสถานีรถไฟในชื่อเดียวกัน () และตลาดที่อยู่ใกล้ ๆ ทำให้บริเวณนี้กลายเป็นศูนย์กลางการค้าสำคัญ อเล็กซานเดอร์พลัทซ์รุ่งเรืองถึงขีดสุดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 เมื่อจัตุรัสแห่งนี้พร้อมกับพอสดัมเมอร์พลัทซ์เป็นศูนย์รวมของชีวิตกลางคืนในเบอร์ลิน และเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนนวนิยาย "แบร์ลีน อเล็กซานเดอร์พลัทซ์" โดยอัลเฟรด เดิบลิน ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1929
ประเทศเยอรมนีตะวันออก
การปกครองของพรรคคอมมิวสต์ เป็นที่รู้จักกันคือ พรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี (SED) ถูกก่อตั้งในเดือนเมษายน ค.ศ. 1946 จากการรวมตัวกันระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี (KPD) และพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนี (SPD) โดยอาณัติของโจเซฟ สตาลิน อดีตทั้งสองฝ่ายเป็นคู่แข่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังเมื่อพวกเขาได้เคลื่อนไหวก่อนที่นาซีได้รวมรวมอำนาจไว้ทั้งหมดและได้ถูกประกาศว่าเป็นสิ่งผิดกฎหมายได้สร้างความวุ่นวายต่อพวกเขา การรวมตัวกันของทั้งสองฝ่ายกลายเป็นสัญลักษณ์ของความสัมพันธ์ใหม่ของนักสังคมนิยมเยอรมันในการเอาชนะศัตรูทั่วไปของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ฝ่ายคอมมิวนิสต์ก็ได้ถือเสียงส่วนใหญ่ที่มีอำนาจควบคุมนโยบายทั้งหมด SED เป็นพรรคที่ปกครองจากตลอดระยะเวลาของรัฐเยอรมนีตะวันออก มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสหภาพโซเวียต ซึ่งกองกำลังทหารยังคงรักษาการณ์ในเยอรมนีตะวันออกจนกระทั่งได้ถูกยุบลงในปี ค.ศ. 1991 (สหพันธรัฐรัสเซียยังคงให้กองกำลังทหารยังคงรักษาการณ์ในสิ่งที่เคยเป็นเยอรมนีตะวันออกจนถึง ค.ศ. 1994) ด้วยวัตถุประสงค์ที่ได้ระบุไว้ว่าเพื่อตอบโต้ฐานที่มั่นของนาโต้ในเยอรมนีตะวันตก นักประวัติศาสตร์ได้ถกเถียงกันว่า การตัดสินใจในการจัดตั้งประเทศที่แยกจากกันได้ถูกริเริ่มโดยสหภาพโซเวียตหรือ SED
อาร์คดัชเชสอาเดลเลดแห่งออสเตรีย
อาร์คดัชเชสอาเดลเลดแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: อาร์คดัชเชส อาเดลเลด มาเรีย โจเซฟ่า ซิกซ์ต้า แอนโตเนีย โรเบิร์ตต้า อ๊อตโตเนีย ซีต้า ชาร์ลอต หลุยส์ อิมมาคูลาต้า ปีอา เธเรเซีย เบียทริกซ์ ฟรานซิสก้า อิสซาเบล เฮ็นเรียต แม็กซิมิเลียน เจโนวีน่า อิกเนเทีย ภาษาอังกฤษ: Adelheid Maria Josepha Sixta Antonia Roberta Ottonia Zita Charlotte Luise Immakulata Pia Theresia Beatrix Franziska Isabelle Henriette Maximiliane Genoveva Ignatia von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2457 ณ พระตำหนักเฮ็ทเซ็นดอร์ฟ ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาองค์แรกในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1และสมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้าแห่งออสเตรีย (พระนามเดิม: เจ้าหญิงแห่งบูร์บอง-ปาร์มา) เมื่อเจริญชันษา 4 พรรษา ได้เสด็จลี้ภัยพร้อมกับพระราชวงศ์อิมพีเรียล หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 ซึ่งเป็นจุดจบของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ทำให้พระราชวงศ์ถูกล้มล้างอำนาจในที่สุด
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ในช่วงสมาพันธรัฐเยอรมัน ปรัสเซียเกิดความขัดแย้งกับออสเตรียเรื่องการยึดครองดัชชีรัฐชเลสวิก-โฮลชไตน์ (Schleswig-Holstein) ดินแดนทางตอนเหนือของเยอรมนีติดกับเดนมาร์ก ซึ่งทั้งสองฝ่ายต่างมีความต้องการดินแดนนั้นมาก ต่อมาได้มีการประชุมกันหารือที่เมืองแฟรงก์เพิร์ตอัมไมน์ ผลก็คือฝ่ายปรัสเซียเป็นฝ่ายผิด เป็นเพราะเอกอัครทูตรัฐต่าง ๆ ในสมาพันธรัฐเยอรมันส่วนใหญ่ต่างเข้าข้างออสเตรียหมดและไม่ต้องการให้ปรัสเซียครอบงำในสมาพันธรัฐเยอรมัน สร้างความไม่พอใจอย่างมากสำหรับปรัสเซียจึงได้ประกาศสงครามกับออสเตรียและแยกตัวออกจากสมาพันธรัฐเยอรมันทันที
ปฏิบัติการบาร์บารอสซา
สนธิสัญญาโมโลตอฟ-ริบเบนทรอปได้รับการลงนามไม่นานก่อนหน้าการรุกรานโปแลนด์ของเยอรมนีและสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1939 ซึ่งโดยทั่วไปแล้วสนธิสัญญาดังกล่าวมีเนื้อหาเป็นสนธิสัญญาไม่รุกรานกัน แต่ทว่าได้มีข้อตกลงลับระหว่างนาซีเยอรมนีและสหภาพโซเวียตว่าจะแบ่งเขตอิทธิพลของทั้งสองชาติ สนธิสัญญาดังกล่าวสร้างความตกตะลึงให้กับโลกเนื่องจากความเป็นอริดั้งเดิมของทั้งสองฝ่าย รวมถึงอุดมการณ์ที่ตรงข้ามกันอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตามเมื่อสนธิสัญญาได้รับการลงนามแล้ว ทั้งนาซีเยอรมนีและสหภาพโซเวียตก็กลายเป็นประเทศคู่ค้าที่สำคัญ และมีความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างเหนียวแน่น โดยที่สหภาพโซเวียตเป็นผู้ส่งน้ำมันและวัตถุดิบต่าง ๆ ให้กับเยอรมนี ซึ่งช่วยให้เยอรมนีรอดพ้นจากการปิดล้อมทางทะเลของอังกฤษ ในขณะที่เยอรมนีก็ส่งมอบเทคโนโลยีทางการทหารให้กับสหภาพโซเวียต แต่ทว่าทั้งสองฝ่ายก็ยังคงความคลางแคลงในเจตนาของอีกฝ่าย หลังจากเยอรมนีได้เข้าร่วมกับฝ่ายอักษะร่วมกับอิตาลีและญี่ปุ่น เยอรมนีได้เจรจาเชิญชวนให้สหภาพโซเวียตเข้าเป็นสมาชิกด้วย หลังจากการเจรจานานสองวันในกรุงเบอร์ลินระหว่างวันที่ 12–14 พฤศจิกายน เยอรมนีได้ส่งข้อเสนอเป็นลายลักษณ์อักษรให้แก่สหภาพโซเวียตเพื่อเชิญชวน ทางด้านสหภาพโซเวียตได้ส่งข้อเสนอของตนกลับมาในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 แต่ไร้ท่าทีตอบสนองจากเยอรมนี เนื่องจากความเป็นอริต่อกันของทั้งสองประเทศเพิ่มมากขึ้นทุกที และเมื่อเกิดข้อพิพาทที่ขัดแย้งกันขึ้นในยุโรปตะวันออก จึงเป็นผลให้การปะทะกันทางทหารเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
เฟาเอ็ฟเบ ชตุทท์การ์ท
แฟร์ไอน์ เฟือร์ เบเวกุงส์ชปีเลอ ชตุทท์การ์ท 1893 เอเฟา () หรือรู้จักกันในชื่อ เฟาเอ็ฟเบ ชตุทท์การ์ท () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพจากเมืองชตุทท์การ์ทในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทมแบร์ก ประเทศเยอรมนี มีฉายาในภาษาไทยว่า "ม้าขาว" ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1893 ปัจจุบันเล่นอยู่ในบุนเดสลีกา ลีกฟุตบอลสูงสุดของเยอรมนี เคยได้แชมป์บุนเดสลีกา 5 สมัย, เดเอฟเบโพคาล 3 สมัย, เดเอฟเบ ซูเปอร์คัพ 1 สมัย และเคยเป็นรองแชมป์ยูฟ่ายูโรปาลีก 1 สมัย
อันเดรอา ฟอน ฮับส์บูร์ก
อาร์คดัชเชสแอนเดรียแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: "แอนเดรีย มาเรีย ฟอน ฮับส์บูร์ด-โลทรินเธน"; Andrea Maria von Habsburg-Lothringen) ทรงเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรียและเจ้าฟ้าหญิงแห่งฮังการี เป็นพระราชธิดาองค์โตในออตโต มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย และเจ้าหญิงเรจิน่าแห่งแซ็กซ์-ไมนินเจน ประสูติเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 ณ เมืองเวิร์ซเบิร์ก บาวาเรีย ประเทศเยอรมนี
แอร์บัสกรุ๊ป
แอร์บัสกรุ๊ป เป็นบริษัทผลิตอากาศยานและระบบป้องกันประเทศของยุโรป เดิมก่อตั้งในชื่อ อีเอดีเอส () เมื่อปี ค.ศ. 2000 จากการควบรวมกิจการของ เดมเลอร์ไครสเลอร์แอโรสเปซ เอจี (DaimlerChrysler Aerospace AG - DASA) จากเยอรมนี กับ แอโรสปาติอาล-มาทรา (Aérospatiale-Matra ) จากฝรั่งเศส และ กอนสตรุกเซียวเนสอาเอโรเนาตีกัส เอเซอา (Construcciones Aeronáuticas SA - CASA) จากสเปน ทำการพัฒนาและจำหน่ายอากาศยานทางการทหาร เครื่องบินพาณิชย์ ระบบสื่อสาร ขีปนาวุธ จรวด และดาวเทียม มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นิคมอุตสาหกรรม สคิปโฮล-ริจก์ ใกล้ท่าอากาศยานอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์
แกรนด์ดัชชีออลเดนบูร์ก
ออลเดนบูร์กก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1180 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1918 ในฐานะเคาน์ตี ดัชชี และแกรนด์ดัชชี มีที่ตั้งอยู่ในบริเวณปากแม่น้ำเวเซอร์ ผู้ปกครองคือราชวงศ์ออลเดนบูร์กซึ่งมีอำนาจในเดนมาร์กและรัสเซียด้วย
ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา
ฮัมบัวร์เกอร์ชปอร์ท-แฟร์ไอน์ () หรือรู้จักกันในชื่อ ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพประจำเมืองฮัมบวร์คในประเทศเยอรมนี มีฉายาในภาษาไทยว่า สิงห์เหนือ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1887 เคยได้แชมป์บุนเดสลีกา ถึง 6 สมัย, เดเอฟเบโพคาล 3 สมัย, เดเอฟเบ ซูเปอร์คัพ 3 สมัย, เดเอฟเบลีกาโพคาล 2 สมัย และยังเคยได้ครองแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 1 สมัย ในฤดูกาล 1982-83 ด้วยการชนะสโมสรฟุตบอลยูเวนตุสจากอิตาลีไป 1-0 โดยได้ประตูชัยจากเฟลิกซ์ มากัท ตั้งแต่นาทีที่ 8 ปัจจุบันฮัมบูร์กเล่นอยู่ในบุนเดสลีกา ลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศเยอรมนี
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
หลังการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2332 ออสเตรียพยายามช่วยเหลือพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ซึ่งเป็นสมาชิกราชวงศ์ฮับบูร์ก ทำให้เกิดสงครามระหว่างฝรั่งเศสกับออสเตรียเมื่อ พ.ศ. 2335 ซึ่งเรียกว่าสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน ผลของสงครามออสเตรียเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ เสียดินแดนไปมากมาย การขยายตังของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1ทำให้จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งออสเตรียตัดสินใจแยกตัวออกจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ยกดินแดนออสเตรียขึ้นเป็นจักรวรรดิออสเตรีย สถาปนาพระองค์เองเป็นจักรวรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิออสเตรียเมื่อ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2347 และสละตำแหน่งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2349 ทำให้การดำรงอิสริยยศจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์ฮับบูร์กสิ้นสุดลง
รัฐร่วมประมุข
อันดอร์รากึ่งรวมตัวเป็นสหราชอาณาจักรและต่อมาสหอำนาจกับฝรั่งเศสมาตั้งแต่ ค.ศ. 1607 (พระมหากษัตริย์และต่อมาประธานาธิบดีฝรั่งเศสเป็นหนึ่งในประมุขของอันดอร์รา ประมุขอีกองค์หนึ่งคือพระสังฆราชของสังฆมณฑลอัวร์เกลล์ของกาตาลุญญาในสเปน)ในปี พ.ศ. 1921 (ค.ศ. 1378) อาณาจักรอยุธยารุกรานอาณาจักรสุโขทัยและผนวกเข้าเป็นรัฐบริวารของตน หลังจากที่พระมหาธรรมราชาที่ 4 (บรมปาล) เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1981 (ค.ศ. 1446) โดยปราศจากรัชทายาท สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ทรงส่งพระราเมศวรขึ้นไปครองเมืองพิษณุโลก ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 1991 (ค.ศ. 1448) พระราเมศวรได้ขึ้นสืบราชสมบัติต่อจากพระบิดาเป็นพระเจ้ากรุงศรีอยุธยานามว่า "สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ" ทำให้ทั้งสองอาณาจักรถูกรวมเข้าไว้ใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์องค์เดียวกัน ในด้านการปกครอง ทั้งสองอาณาจักรยังคงดำรงรัฐบาลของตนแยกออกจากกัน โดยรัฐบาลกรุงสุโขทัย ณ เมืองพิษณุโลก มีสายสัมพันธ์อันแนบแน่นกับรัฐบาลกรุงศรีอยุธยาตลอดช่วงรัชกาลของพระบรมไตรโลกนาถ และหลังจากที่พระบรมไตรโลกนาถเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2031 (ค.ศ. 1488) รัฐบาลกรุงสุโขทัยจึงถูกรวมกลับมาไว้ ณ กรุงศรีอยุธยา และแต่งตั้งเสนาบดีผู้มีความใกล้ชิดกับอยุธยามาดำรงตำแหน่งในรัฐบาล
มหาวิทยาลัยดืสบวร์ค-เอ็สเซิน
ประวัติของมหาวิทยาลัยนั้นย้อนกลับไปได้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1655 โดยเจ้าชายของอาณาจักรนัสเซา-ซีเกิน (Nassau-Siegen) นามว่าโยฮัน โมริทซ์ (Johann Moritz Fürst von Nassau-Siegen) เป็นผู้ก่อนตั้งมหาวิทยาลัยแรกขึ่นในดืสบวร์ค ทว่าในช่วงปี ค.ศ. 1798 หลังการปฏิวัติฝรั่งเศส พื้นที่ในเขตไรน์ลันท์ ถูกฝรั่งเศสครอบครองและทำให้มหาวิทยาลัยทั้งหมดในเขตนี้ต้องปิดไป ต่อมาในปี ค.ศ. 1818 มหาวิทยาลัยในเขตไรน์ลันท์ได้ถูกเปิดขึ้นใหม่อีกครั้งโดยใช้ชื่อว่ามหาวิทยาลัยไรน์ (Rhein-Universität) ทว่าเป็นการยุบรวมมหาวิทยาลัยดืสบวร์คเดิม มหาวิทยาลัยโคโลญเดิม และมหาวิทยาลัยบ็อนเดิมเข้าไว้ด้วยกัน โดยเลือกเมืองบ็อนเป็นสถานที่ตั้งของมหาวิทยาลัยใหม่เพราะมีความเป็นกลางทางศาสนาในสมัยนั้นขณะที่เมืองโคโลญเป็นคาทอลิกและดืสบวร์คเป็นโปรแตสแตนต์ โดยไม้คทาสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยดืสบวร์คเดิมและทรัพยากรห้องสมุดส่วนใหญ่ของมหาวิทยาลัยดืสบวร์คเดิมถูกนำไปสร้างเป็นห้องสมุดมหาวิทยาลัยไรน์ [1]
ภายหลังเมื่อมีการสถาปนามหาวิทยาลัยดืสบวร์คใหม่ และมหาวิทยาลัยไรน์ได้เปลี่ยนไปเป็นมหาวิทยาลัยบ็อน (ใหม่) มหาวิทยาลัยดืสบวร์คได้มีการขอนำไม้คทาสัญลักษณ์และทรัพยากรบางส่วนคืนจากมหาวิทยาลัยบ็อนแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ ทำให้ไม้คทาสัญลักษณ์มหาวิทยาลัยดืสบวร์คยังอยู่ที่เมืองบ็อนจนถึงทุกวันนี้
อารามเอียร์เซ
อารามเอียร์เซที่อุทิศให้แก่พระแม่มารีย์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1186 โดยมาร์เกรฟเฮนรีแห่งรอนส์แบร์กเพื่อเป็นสักการสถานสำหรับประชาคมนักบวชที่ขยายตัวขึ้นรอบๆ ที่พำนักของนักพรตในท้องถิ่น อารามเอียร์เซแทบจะมาสิ้นสุดลงในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เมื่อเหลือนักบวชอยู่องค์เดียว แต่ได้รับการช่วยเหลือให้รอดพ้นจากการถูกปิดในปี ค.ศ. 1373 โดยอันนาแห่งเอลเลอร์บาคผู้เป็นน้องสาวของบิชอปแห่งเอาก์สบูร์กและผู้ที่เธอแต่งตั้งให้ช่วยเหลือ อธิการคอนราดที่ 3 ที่มีชื่อเสียงว่าเป็นผู้ที่มีความมัธยัสถ์มาก หลังจากการพ่ายแพ้อย่างหนักระหว่างทั้งสงครามชาวนาในปี ค.ศ. 1525 และในสงครามสามสิบปีในคริสต์ศตวรรษที่ 17 แล้วที่รวมไปถึงการทำลายห้องสมุดทั้งสองครั้ง และครั้งที่สองในการทำลายหอเก็บเอกสารไปด้วย อารามเอียร์เซมาฟื้นตัวอย่างมั่นคงอีกครั้งในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 และในปี ค.ศ. 1694 ก็ได้รับ “อิมพีเรียลอิมมีเดียซี” ขึ้นเป็นอิมพีเรียลแอบบีย์ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1802 แอบบีย์ก็ถูกยุบเลิกจากการเป็นอารามระหว่างการปฏิรูปดินแดนในเยอรมนีกลายเป็นส่วนหนึ่งของบาวาเรีย หนังสือส่วนใหญ่ที่เป็นของหอสมุดถูกย้ายไปเก็บรักษาไว้ที่อารามเมทเทิน
จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา
ในปีพ.ศ. 2314 พระองค์ และจักรพรรดิโยเซฟ พระราชโอรส ทรงประกาศแจกจ่ายแรงงานโรบ๊อท พาเท็นท์ (Robot Patent) โดยทรงวางระเบียบควบคุมรายจ่ายของแรงงานของจักรวรรดิทั้งหมด ซึ่งเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของออสเตรีย นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงช่วยเหลือทางด้านการศึกษาทั่วทั้งจักรวรรดิ โดยในปีพ.ศ. 2315 ทรงก่อตั้งราชวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และวรรณคดี (Imperial and Royal Acedemy of Science and Literature) ทำให้ประชาชนได้รับการศึกษาอย่างทั่วถึง นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงอุปถัมภ์ประชาชนที่ยากไร้ โดยเฉพาะกรุงเวียนนา พระองค์ทรงเป็นแรงหนุนให้ประชาชนที่ยากไร้ ได้มีอนาคตที่ดี ทำให้ประชาชนสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ ในฐานะที่พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดินี พระราชชนนีพันปีหลวง
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
หลังจากสงครามสามสิบปีระหว่างรัฐที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทดลิกและโปรแตสแตนท์สิ้นสุดลงใน พ.ศ. 2191 อำนาจของประมุขออสเตรียในฐานะจักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้ด้อยลง แต่เมื่อออสเตรียเป็นผู้นำในการทำสงครามกับชาวเติร์กจนยับยั้งความพยายามในการยึดกรุงเวียนนาสำเร็จใน พ.ศ. 2226 และขับไล่ชาวเติร์กที่ยึดครองกรุงบูดา เมืองหลวงของฮังการีสำเร็จใน พ.ศ. 2229 ขุนนางฮังการีจึงมอบอำนาจการปกครองฮังการีให้แก่ราชวงศ์ฮับบูร์ก
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
ในค.ศ. 1686 จักรพรรดิโรมันอันศักดิสิทธิ์และเจ้าเมืองเยอรมันต่างๆเล็งเห็นถึงการขยายอำนาจของฝรั่งเศส จึงตั้งสันนิบาตออกซ์บูร์ก (League of Augsburg) ค.ศ. 1688 พระเจ้าหลุยส์มีรับสั่งให้ยกทัพบุกเยอรมนีเพื่อทวงแคว้นพาลาติเนตคืนให้พระเจ้าน้องเขย แต่ปีเดียวกันวิลเฮม เจ้าชายแห่งออเรนจ์ (Prince of Orange) ผู้ครองเนเธอร์แลนด์ ยึดอำนาจในอังกฤษปราบดาภิเษกเป็นพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ ทำให้อังกฤษเข้าร่วมสันนิบาตออกซ์บูร์ก กลายเป็นมหาพันธมิตร (Grand Alliance) เกิดสงครามมหาพันธมิตร (War of the Grand Alliance) พระเจ้าหลุยส์ทรงพยายามจะส่งพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษคืนบัลลังก์ แต่ก็ถูกทัพของพระเจ้าวิลเลียมทำลายทางทะเล แต่บนบกฝรั่งเศสยึดเนเธอร์แลนด์ได้หลายเมือง และทางสเปนก็ต้านไว้ได้ จนทำสนธิสัญญาไรสวิก (Ryswick) ฝรั่งเศสคืนดินแดนทั้งหมดที่ยึดมายกเว้นเมืองสตราสบูร์ก
อะเลคซันดร์ ตอร์มาซอฟ
อะเลคซันดร์ ตอร์มาซอฟ เกิดวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1752 ในครอบครัวชนชั้นสูงของรัสเซีย เมื่ออายุสิบขวบ เขาเข้ารับราชการในฐานะมหาดเล็กเกียรติยศ จากนั้น เมื่ออายุ 20 ปีใน ค.ศ. 1772 เขาเริ่มราชการทหารในฐานะนายร้อยแห่งกองทหารราบวิยัตกา ภายในไม่กี่สัปดาห์เขาได้เข้าร่วมกับเจ้าหน้าที่ของยาคอฟ บรูซ ในฐานะนายทหารผู้ช่วย สามปีต่อมาตอร์มาซอฟได้ก่อตั้งและเป็นหัวหน้าของแชเซอร์ฟินแลนด์โดยมียศพันโท ครั้นในปี ค.ศ. 1782 เจ้าชายโปติออมกินได้มีพระบัญชาให้เขาปฏิบัติการทางทหารในคาบสมุทรไครเมีย หลังจากนั้น ตอร์มาซอฟได้บัญชาการกองทหารม้าดอลแมตสกีบนฐานที่เขาก่อตั้ง และเป็นผู้นำกองทหารม้าเบาอเล็กซานเดรียนโดยมียศพันเอก
รัฐร่วมประมุข
ภายหลังที่กรุงสุโขทัยถูกกรุงหงสาวดีตีแตกและกลายเป็นรัฐบริวารของพม่าในปี พ.ศ. 2106 (ค.ศ. 1563) พระเจ้าบุเรงนองทรงแต่งตั้งขุนพิเรนทรเทพในขณะนั้นขึ้นเป็นกษัตริย์หุ่น กรุงศรีอยุธยาจึงถูกรวมเข้าไว้ใต้การปกครองของกรุงหงสาวดีในปี พ.ศ. 2112 (ค.ศ. 1569) ขุนพิเรนทรเทพทรงถูกบังคับให้ปกครองกรุงศรีอยุธยาในฐานะ สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช โดยมีพระมหาอุปราช สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ครองกรุงสุโขทัย ต่อมาเมื่อพระเจ้าบุเรงนองสวรรคต พระเจ้านันทบุเรงไม่ไว้พระทัยพระเจ้ากรุงสุโขทัยและทรงรุกรานอาณาจักรไทยอีกครั้งในศึกแม่น้ำสะโตงในปี พ.ศ. 2126 (ค.ศ. 1583) ซึ่งหลังจากศึกครั้งดังกล่าว สมเด็จพระนเรศวรมหาราชจึงทรงโยกย้ายผู้คนจากอาณาจักรสุโขทัยไปรวมกับอาณาจักรอยุธยา ทำให้อาณาจักรทั้งสองถูกรวมเข้าด้วยกันโดยสมบูรณ์รวมตัวเป็นสหราชอาณาจักรกับดัชชีแห่งปรัสเซีย ระหว่าง ค.ศ. 1618 เมื่ออัลเบร็คท์ เฟรเดอริค ดยุคแห่งปรัสเซียเสียชีวิตโดยไม่มีรัชทายาทชายและลูกเขยโยฮันน์ ซิจิสมุนด์ อีเล็คเตอร์แห่งบรันเดินบวร์คกลายเป็นประมุขของทั้งสองราชอาณาจักร แต่บรันเดินบวร์คและปรัสเซียต่างก็มีรัฐบาลที่เป็นเอกเทศ และที่ตั้งเมืองบริหารอยู่ของราชอาณาจักรอยู่ที่เบอร์ลิน และเคอนิกสบวร์กตามลำดับมาจนถึง ค.ศ. 1701 เมื่อพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 ทรงรวมสองรัฐบาลเข้าด้วยกันเป็นรัฐบาลเดียว
ดัชเชสเอลีซาเบทแห่งเวือร์ทเทมแบร์ก
ดัชเชสเอลิซาเบธแห่งวืร์ทเต็มเบิร์ก (ภาษาเยอรมัน: Herzogin Elisabeth von Württemberg, ) (พระนามเต็ม: เอลิซาเบธ วิลเฮล์มมีน หลุยส์, Elisabeth Wilhelmine Louise von Württemberg) ทรงเป็นดัชเชสแห่งวืร์ทเต็มเบิร์ก และเป็นพระชายาพระองค์แรกในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งขณะนั้นทรงดำรงตำแหน่งอาร์คดยุคแห่งออสเตรียอยู่ หลังจากอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย ("Her Royal Highness" Archduchess Elisabeth of Austria)
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
สโมสรกลับมาเริ่มประสบความสำเร็จอีกครั้งในยุค 90 เริ่มจากเข้าชิงยูฟ่าคัพในปี ค.ศ. 1993 (แต่แพ้ให้สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส 7-1) ได้แชมป์บุนเดสลีกา 2 ปีติดกันใน ค.ศ. 1995-1996 และได้แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ประจำปี ค.ศ. ​1997 โดยเอาชนะยูเวนตุส 3-1 หลังจากนั้นได้เว้นช่วงอีกระยะและได้แชมป์บุนเดสลีกาในปี 2002
รายพระนามรัชทายาทลักเซมเบิร์ก
ราชรัฐลักเซมเบิร์กก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1815 โดยการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาและรวมอยู่ในรัฐใหม่คือ สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ภายใต้พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์ ในการแลกเปลี่ยนสำหรับบรรพบุรุษของพระองค์ โดยรัฐออเรนจ์-นัสเซาจะต้องตกเป็นของปรัสเซีย ส่งผลให้แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กพระองค์แรกเป็นพระมหากษัตริย์ชาวดัตช์ และรัชทายาทก็จะเหมาะสมกับทั้งสองราชบัลลังก์ สหภาพเริ่มแตกสลายในปีค.ศ. 1884 เมื่อพระราชโอรสองค์สุดท้ายของพระมหากษัตริย์-แกรนด์ดยุกได้สิ้นพระชนม์ ทำให้ไม่มีรัชทายาทที่เป็นชายในสายพระราชสันตติวงศ์ของราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา ในขณะที่พระราชธิดาของพระมหากษัตริย์คือ เจ้าหญิงวิลเฮลมินาสามารถ (และต้อง) สืบราชบัลลังก์ดัตช์ ในฐานะ สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ ลักเซมเบิร์กในฐานะดินแดน "เยอรมัน" ตามข้อตกลงราชสกุลนัสเซาในปีค.ศ. 1783 ในที่นั้นกฎหมายแซลิก (การยกเว้นการสืบทอดมรดกของเพศหญิง) ได้นำมาใช้ แต่ราชบัลลังก์ได้ถูกส่งผ่านไปยังสาขาราชสกุลนัสเซาที่ยังคงเหลือเพียงหนึ่งคือ ราชสกุลนัสเซา-ไวล์บูร์ก
สงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย
ต้นศตวรรษที่ 19 เกิดสงครามนโปเลียนขึ้นในยุโรปภาคพื้นทวีป นโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศสได้นำกองทัพใหญ่เข้ายึดครองรัฐเยอรมันต่างๆจากราชวงศ์ฮับส์บูร์ก จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์กจำยอมต้องลงนามในสนธิสัญญาเชินบรุนน์ในปี 1806 เพื่อยุบจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และสถาปนาจักรวรรดิออสเตรียขึ้นมาแทน แม้ฮับส์บูร์กจะเหลือรัฐเยอรมันในปกครองอยู่อีกหลายรัฐแต่ก็ฮับส์บูร์กก็เสื่อมอิทธิพลลงมาก จนกระทั่งเมื่อนโปเลียนสิ้นอำนาจในปี 1815 บรรดารัฐเยอรมันก็กลับมารวมกลุ่มกันอีกครั้งอย่างหลวมๆในชื่อสมาพันธรัฐเยอรมันโดยมีจักรพรรดิออสเตรียเป็นองค์ประธาน
เบ็นทซ์พาเท็นท์-โมทอร์วาเกิน
พาหนะดังกล่าวได้รับสิทธิบัตรของเยอรมนี หมายเลข 37435 ซึ่งคาร์ล เบ็นทซ์ ขอจดเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1886 เบนซ์เปิดตัวประดิษฐกรรมของเขาต่อสาธารณะเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1886 บนถนนริงชตราเซอในมันไฮม์ ประเทศเยอรมนี
อาร์ชดยุก
อาร์ชดยุก (Archduke) ตามสำเนียงอังกฤษ หรือ อาร์ชดุ๊ก ตามสำเนียงอเมริกัน ถ้าเป็นสตรีเรียกว่า อาร์ชดัชเชส (Archduchess) เป็นบรรดาศักดิ์ยุโรปที่สถาปนาขึ้นในปีค.ศ. 1358 เพื่อเป็นยศของเจ้าผู้ครองแคว้นระดับอาร์ชดัชชีที่มาจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์คแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 962–1806) บรรดาศักดิ์อาร์ชดยุกอยู่ต่ำกว่าจักรพรรดิและกษัตริย์ แต่อยู่เหนือแกรนด์ดยุก, ดยุก และเจ้าชาย
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
เมื่อสมาพันธ์ฟุตบอลเยอรมนี ก่อตั้งบุนเดสลีกาเป็นลีกสูงสุด สโมสรได้รับการเสนอชื่อให้ร่วมแข่งขัน และนักเตะของสโมสรคือ Timo Konietzka ได้เป็นนักฟุตบอลที่ยิงประตูในบุนเดสลีกาเป็นคนแรก ในเกมที่แพ้ 2:3 ต่อแวร์เดอร์ เบรเมน
การยึดครองเชโกสโลวาเกียของเยอรมนี
ภายหลังจากอันชลุสส์คือการผนวกออสเตรียของนาซีเยอรมนี ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1938 การพิชิตเชโกสโลวาเกียได้กลายเป็นความปรารถนาของฮิตเลอร์ต่อไป การรวมตัวของซูเดเทินลันด์มาเข้าสู่เยอรมนีได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1938 ได้ทิ้งส่วนที่เหลือไว้ของเชโกสโลวาเกีย และได้เป็นอำนาจที่จะต่อต้านการเข้ายึดครองที่มีผลตามมา ส่วนหนึ่งของพรมแดนได้ถูกยึดครองและผนวกโดยโปแลนด์ จนเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1939 กองทัพเวร์มัคท์ของเยอรมันได้เคลื่อนทัพเข้าไปยังส่วนที่เหลือของเชโกสโลวาเกีย โดยที่ปราสาทปราก ฮิตเลอร์ได้ป่าวประกาศว่าดินแดนโบฮีเมียและโมราเวียนั้นได้กลายเป็นรัฐอารักขาแห่งโบฮีเมียและโมราเวีย การยึดครองได้สิ้นสุดลงด้วยการยอมจำนนของเยอรมนีในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
สุลัยมานผู้เกรียงไกร
แต่ในปี ค.ศ. 1529 จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และแฟร์ดีนันด์ อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย พระอนุชาก็ยึดบูดาและราชอาณาจักรฮังการีคืนได้ ซึ่งเป็นผลให้สุลต่านสุลัยมานต้องทรงนำทัพกลับเข้ามาในยุโรปอีกครั้งในปี ค.ศ. 1529 โดยทรงเดินทัพทางหุบเขาแม่น้ำดานูบและทรงยึดบูดาคืนในฤดูใบไม้ร่วง หลังจากนั้นก็ทรงเดินทัพต่อไปล้อมเมืองเวียนนาซึ่งเป็นความทะเยอทะยานอันสูงสุดของจักรวรรดิออตโตมันในการขยายอำนาจเข้ามาทางยุโรปตะวันตก โดยมีจำนวนกองหนุนด้วยกันทั้งสิ้น 16,000 คน แต่ออสเตรียก็สามารถเอาชนะสุลต่านสุลัยมานได้ ซึ่งเป็นความพ่ายแพ้ครั้งแรกของพระองค์ ที่เป็นผลให้ทั้งสองจักรวรรดิมีความความขัดแย้งกันต่อมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20
การล้อมบูดาเปสต์
ยุทธการที่บูดาเปสต์ หรือ การล้อมบูดาเปสต์ เป็นการสู้รบตลอด 50 วันของกองทัพโซเวียต ณ กรุงบูดาเปสต์เมืองหลวงของฮังการี ช่วงสงครามโลกครั้งที่สองจะสิ้นสุดลง โดยเป็นส่วนหนึ่งของการรุกบูดาเปสต์ ยุทธการเริ่มขึ้นเมื่อกรุงบูดาเปสต์ซึ่งถูกปกป้องโดยกองทัพฮังการีและเยอรมนี ถูกโจมตีครั้งแรกโดยกองทัพโซเวียตและกองทัพโรมาเนียในวันที่ 26 ธันวาคม 1944 ในช่วงการรบที่บูดาเปสต์พลเรือน 38,000 คนเสียชีวิตขณะอพยพหรือถูกทหารฆ่า กรุงบูดาเปสต์ยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 1945 โดยเป็นการรบที่ได้รับชัยชนะในเชิงยุทธศาสตร์ของฝ่ายสัมพันธมิตร ในการรุกหน้าสู่กรุงเบอร์ลิน
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ยังมีเผ่าเยอรมันอีกเผ่า คือ พวกลอมบาร์ด (Lombards) เข้าบุกอิตาลี ทำให้พระสันตะปาปาทรงขอให้พระเจ้าชาร์เลอมาญทรงช่วยเหลือ พระเจ้าชาร์เลอมาญทรงขับไล่พวกลอมบาร์ดได้และได้รับการสวมมงกุฎจากพระสันตะปาปาเป็นจักรพรรดิโรมัน ใน ค.ศ. 800 เป็นจุดเริ่มต้นของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จักรวรรดิของพระเจ้าชาร์เลอมาญถูกแบ่งเป็นสามส่วนตามสนธิสัญญาแวร์ดังใน ค.ศ. 843 อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกจะกลายเป็นเยอรมนีในปัจจุบัน
อเล็กซานเดอร์ เมานต์แบ็ตเทน มาร์ควิสแห่งคาริสบรูก
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2460 ความรู้สึกต่อต้านเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ทำให้สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงเปลี่ยนชื่อพระราชวงศ์จากราชวงศ์แซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธาเป็นราชวงศ์วินด์เซอร์ นอกจากนี้ในนามของพระประยูรญาติซึ่งมีสัญชาติเป็นชาวอังกฤษ พระองค์ยังได้ทรงยกเลิกการใช้พระอิสริยยศและฐานันดรศักดิ์ของเยอรมันอีกด้วย
อาร์ชดยุกปีเตอร์ เฟอร์ดินานด์แห่งออสเตรีย
เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2460 ทรงถูกเรียกตัวและเป็นนายพลแห่งกองทหารรักษาการณ์กองบัญชาการทหารบกเข้าแถวหน้าของอิตาลี กองกำลังของเขาชนะ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ได้รับการปกป้องช่วงต้นแล้วคลุมกองทัพด้านข้างของ14 กองทัพเยอรมันระหว่างการพัฒนาในการต่อสู้ของเร็ทวันที่ 15 สิงหาคม r.L. 2461 กองกำลังประจำการใน เทิร์นติโน ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นวีกองทัพ 26 ตั้งแต่เดือนตุลาคมปี ค.ศ.1918 ในวันสุดท้ายของสงครามทรงสั่งกองทัพบกที่ 10 ในเทรนตันในนามของจอมพลอเล็กซานเดอ ร์ฟอนโค
จักรวรรดิเยอรมัน
ก่อนการรวมชาติเยอรมันในปี 1871 ชนชาติเยอรมันแบ่งออกเป็น 27 รัฐอิสระ รัฐเหล่านี้มีฐานะเป็น ราชอาณาจักร, แกรนด์ดัชชี, ดัชชี, ราชรัฐ, เสรีนคร และดินแดนในพระองค์ รัฐที่มีสถานะเป็นเสรีนคร จะถูกปกครองด้วยรัฐบาลพลเรือน ในขณะที่รัฐอื่นๆของจักรวรรดิต่างมีราชวงศ์ของตนเองเป็นผู้ปกครอง ในบรรดารัฐทั้งหมดนี้ ราชอาณาจักรปรัสเซียถือเป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุด ครอบคลุมพื้นที่สองในสามของดินแดนทั้งจักรวรรดิ และมีประชากรคิดเป็นร้อยละ 61 ของทั้งจักรวรรดิ
บิสมาร์คก่อตั้งอาณานิคมเยอรมันจำนวนมากระหว่างช่วงทศวรรษที่ 1880 ในแอฟริกาและแปซิฟิก แต่บิสมาร์คไม่ค่อยให้ความสำคัญในนโยบายอาณานิคมมากนัก ด้วยเพราะการต่อต้านรัฐบาลอาณานิคมเยอรมันอย่างรุนแรงจากชนพื้นเมือง แต่นโยบายอาณานิคมเป็นที่สนใจของกลุ่มผู้เคร่งศาสนาซึ่งได้ทำการสนับสนุนเหล่ามิชชันนารีอย่างกว้างขวางในดินแดนเหล่านั้น
อาร์ชดัชเชสโดโรเธียแห่งออสเตรีย
เจ้าหญิงโดโรเธีย เข้าพิธีเสกสมรสกับ อาร์ชดยุกกอทท์ฟรีดแห่งออสเตรีย เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2481 ณ ราชอาณาจักรฮังการี โดยหลังเสกสมรสแล้วเจ้าหญิงโดโรเธียได้รับการสถาปนาเป็น อาร์ชดัสเชสโดโรเธีย แกรนด์ดัชเชสแห่งทัสคานี พระชายา โดยมีพระบุตรร่วมกันดังนี้
อาร์ชดัชเชสโดโรเธียแห่งออสเตรีย สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 สิริพระชันษา 95 ปี ด้วยโรคพระชรา ณ ออสเตรีย
อัศวินฮอสปิทัลเลอร์
หลังจากที่ก่อตั้งตัวขึ้นในมอลตาแล้ว อัศวินฮอสปิทัลเลอร์ก็ขาดจากเหตุผลเดิมในก่อตั้งเป็นคณะ ซึ่งเมื่อก่อตั้งขึ้นมีจุดประสงค์ในการเข้าร่วมในสงครามครูเสดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เมื่อย้ายมาอยู่ที่มอลตาแล้วก็เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เพราะตำแหน่งที่ตั้งและกำลังทรัพย์ เมื่อรายได้จากผู้อุปถัมภ์ในยุโรปผู้ไม่เต็มใจที่ส่งเงินจำนวนมามาดำเนินการสนับสนุนองค์การที่ขาดจุดประสงค์ลดน้อยลง อัศวินฮอสปิทัลเลอร์ก็หันไปหาการรักษาความปลอดภัยในทะเลเมดิเตอเรเนียนจากอันตรายจากโจรสลัดที่เพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะจากออตโตมันที่สนับสนุนโจรสลัดบาร์บารีให้ก่อความไม่สงบในบริเวณฝั่งทะเลของแอฟริกาเหนือ จากความมีชื่อเสียงที่ได้รับในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 หลังจากการป้องกันจากการถูกล้อมได้ในปี ค.ศ. 1565 พร้อมกับชัยชนะครั้งใหญ่ต่อจักรวรรดิออตโตมันของฝ่ายคริสเตียนในยุทธการเลอพานโตในปี ค.ศ. 1571 อัศวินฮอสปิทัลเลอร์ก็ตั้งตนเป็นองค์อุปถัมภ์พ่อค้าชาวคริสต์ที่คนส่งสินค้าไปมากับลว้าน และทำการปลดปล่อยคริสต์ศาสนิกชนที่ถูกจับไปเป็นทาสโดยโจรสลัดบาร์บารี ซึ่งมาเรียกว่า "คอร์โซ"
จักรวรรดิออสเตรีย
ต่อมาจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 ต้องทรงจำยอมตกลงในสนธิสัญญาเพรสส์บูร์ก (Treaty of Pressburg) ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1805) ซึ่งเป็นสนธิสัญญาที่เท่ากับเป็นการยุบเลิกจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์อันเป็นจักรวรรดิที่รุ่งเรืองมาเป็นเวลานานโดยการจัดระบบการปกครองของรัฐในเยอรมนีภาพใต้อิทธิพลของนโปเลียน ที่เป็นการเริ่มต้นของอาณาบริเวณที่ใกล้เคียงกับอาณาบริเวณของประเทศเยอรมนีสมัยใหม่ ดินแดนของออสเตรียในเยอรมนีตกไปเป็นของพันธมิตรของฝรั่งเศส ได้แก่ กษัตริย์แห่งบาวาเรีย กษัตริย์เวือร์ทเทิมแบร์ก และรัฐผู้คัดเลือกบาเดิน ออสเตรียต้องสละดินแดนในเยอรมนีทั้งหมดโดยไม่มีข้อแม้
จักรวรรดิบริติช
บริษัทอินเดียตะวันออกของดัตช์ตั้งอาณานิคมเคป ณ ปลายใต้สุดของทวีปแอฟริกาใน ค.ศ. 1652 เป็นสถานีทางผ่านสำหรับเรือดัตช์ในการเดินทางไปและกลับจากอาณานิคมในอินเดียตะวันออก บริเตนได้อาณานิคมดังกล่าวอย่างเป็นทางการรวมทั้งประชากรแอฟริกันเนอร์ (หรือชาวบัวร์) ขนาดใหญ่ใน ค.ศ. 1806 หลังจากยึดครองมาตั้งแต่ ค.ศ. 1795 เพื่อป้องกันมิให้อาณานิคมแห่งนี้ตกอยู่ในมือฝรั่งเศส หลังจากการบุกครองเนเธอร์แลนด์ของฝรั่งเศส การเข้าเมืองของชาวบริติชเริ่มเพิ่มขึ้นหลังจาก ค.ศ. 1820 และผลักดันชาวบัวร์นับพันซึ่งไม่พอใจกับการปกครองของอังกฤษขึ้นไปทางเหนือเพื่อก่อตั้งสาธารณรัฐอิสระปกครองตนเองในช่วงเกรตเทร็ก ปลายคริสต์ทศวรรษ 1830 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1840 ระหว่างนั้น วูเทรกเกอส์ปะทะกับชาวบริติชบ่อยครั้ง ซึ่งมีแรงจูงใจของตนเกี่ยวกับการขยายอาณานิคมในแอฟริกาใต้และต่อองค์กรการเมืองแอฟริกาหลายแห่ง รวมถึงชาติโซโทและซูลู สุดท้ายชาวโบร์สถาปนาสาธารณรัฐสองแห่งที่มีอายุยืนยาวกว่าแห่งอื่น ๆ ได้แก่ สาธารณรัฐแอฟริกาใต้หรือสาธารณรัฐทรานส์วัลล์ (ค.ศ. 1852–1877; 1881–1902) และเสรีรัฐออเรนจ์ (ค.ศ. 1854–1902) ใน ค.ศ. 1902 บริเตนยึดครองทั้งสองสาธารณรัฐ โดยบรรลุสนธิสัญญากับสองสาธารณรัฐบัวร์ให้หลังสงครามบัวร์ครั้งที่สอง (ค.ศ. 1899–1902)
โลทาริงเกีย
ในปี ค.ศ. 959 บรูโนเดอะเกรต ดยุคแห่งโลทาริงเกียแบ่งอาณาจักรระหว่างลอร์แรนเหนือ (Lotharingia superior) และ ลอร์แรนใต้ (Lotharingia inferior) โดยมอบให้ครองโดยมากราฟ นอกไปจากช่วงระยะเวลาระหว่าง ค.ศ. 1033 ถึง ค.ศ. 1044 ในสมัยของโกเทโลที่ 1 แล้วการแบ่งแยกก็ยังเป็นไปตามการแบ่งเดิม ต่อมามากราฟของแต่ละส่วนก็ยกฐานะของอาณาจักรขึ้นเป็นดัชชี ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 อำนาจของดยุคในลอร์แรนใต้ก็เสื่อมโทรมลงที่ทำให้เกิดการก่อตั้งขึ้นเป็นดัชชีแห่งลิมบวร์ก และดัชชีแห่งบราบองต์ แต่ดยุคยังคงดำรงบรรดาศักดิ์เป็นดยุคแห่งโลเทียร์ (Duke of Lothier มาจาก "Lotharingia") โดยเลิกใช้คำว่า "lower" ลอร์แรน ส่วนดัชชีแห่งลอร์แรนเหนือกลายมาเรียกกันว่า "ลอร์แรน" ซึ่งเป็นอาณาจักรที่มีวัฒนธรรมและภาษาแบบฝรั่งเศสและมีความสัมพันธ์การการเมืองของฝรั่งเศสแม้ว่าจะยังเป็นรัฐบริวารอย่างห่างๆ ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังจากการรุกรานและการยึดครองของฝรั่งเศสอยู่ราวร้อยปี ลอร์แรนก็ตกไปเป็นของฝรั่งเศสหลังจากการสิ้นสุดของสงครามสืบราชบัลลังก์โปแลนด์ (ค.ศ. 1737) ในปี ค.ศ. 1766 ลอร์แรนก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ และกลายเป็นจังหวัดลอร์แรน ในปี ค.ศ. 1871 หลังจากสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย, ลอร์แรนก็รวมกับอัลซาซเป็นจังหวัดอัลซาซ-ลอร์แรนของจักรวรรดิเยอรมัน ในปัจจุบันโลทาริงเกียส่วนใหญ่อยู่ในฝรั่งเศส บางส่วนอยู่ในเยอรมนีในบริเวณที่เรียกว่า "ภูมิภาคลอร์แรน"
อัตตาธิปไตย
จักรวรรดิโรมัน - ในปี 27 ก่อนคริสตกาล จักรพรรดิเอากุสตุสทรงก่อตั้งจักรวรรดิโรมันหลังจากอวสานของสาธารณรัฐโรมัน
แม้พระองค์จะทรงอนุญาตวุฒิสภาโรมัน แต่อำนาจที่แท้จริงก็อยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ทั้งสิ้น
เป็นระบอบที่ทรงสันติภาพและความรุ่งเรืองจนกระทั่งถึงจักรพรรดิก็อมมอดุสเริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 161 แล้วต่อมาในคริสต์ทศวรรษที่ 3 จึงเห็นการรุกรานจากอนารยชนและความตกต่ำทางเศรษฐกิจ
ต่อมาทั้งจักรพรรดิดิออเกลติอานุส (ค.ศ. 284-305) และจักรพรรดิคอนสตันไทน์มหาราช (ค.ศ. 306-337) ก็ทรงอำนาจโดยเป็นผู้นำเผด็จการเบ็ดเสร็จ ซึ่งเพิ่มอำนาจขององค์จักรพรรดิ
แต่จักรวรรดิโรมันก็ขยายใหญ่มากจนจักรพรรดิดิออเกลติอานุส ต้องทรงให้ปกครองโดยผู้นำ 4 ท่านเป็นระบบ tetrarchy (ค.ศ. 284-324)
บุนเดิสลีกา
บุนเดสลีกาแบ่งเป็น 2 ลีก คือ "ลีก 1" (First Bundesliga) รู้จักกันทั่วไปในชื่อ "บุนเดสลีกา" และ "ซไวเทอบุนเดสลีกา" (Second Bundesliga) ซึ่งแยกออกมาจากลีก 1 เมื่อ ค.ศ. 1974 ในประเทศเยอรมนีมีแต่บุนเดิสลีกา 2 ลีกเท่านั้นที่เป็นลีกฟุตบอลอาชีพ ทีมที่คว้าแชมป์สูงสุดคือ บาเยิร์นมิวนิก 27 ครั้ง โบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์ 5 ครั้ง โบรุสเซีย มึนเช่นกลัดบัค 5 ครั้ง แวร์เดอร์ เบรเมน 4 ครั้ง
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ () ย่อว่า เบเฟาเบ (BVB) หรือ ดอร์ทมุนท์ (Dortmund) เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองดอร์ทมุนท์ รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี ปัจจุบันเล่นอยู่ในบุนเดสลีกา ลีกสูงสุดของประเทศ
เซบัสทีอัน เคล
เซบัสทีอัน วัลเทอร์ เคล () เกิดวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1980 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นให้กับโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ในบุนเดิสลีกา ลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศเยอรมนี โดยเล่นในตำแหน่งกองกลางแบบแนวรับ และเคลยังเป็นกัปตันทีมของโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์คนปัจจุบัน
ปัญหาเยอรมัน
ต่อมาระบอบ "เอาสโทรฟาสชิสมุส" (Austrofaschismus; ฟาสซิสต์ออสเตรีย) ของออสเตรียระหว่างปี พ.ศ. 2477 - พ.ศ. 2481 ได้มุ่งเน้นไปที่ประวัติศาสตร์ของออสเตรียและต่อต้านการรวมออสเตรียเข้ากับจักรวรรดิไรช์ที่สาม เนื่องจากความเชื่อที่ว่าชาวออสเตรียคือ "ชาวเยอรมันผู้ดีกว่า" นอกจากนี้นายกรัฐมนตรีออสเตรีย คูร์ท ชุชนิจก์ ยังเรียกออสเตรียว่าเป็น "รัฐเยอรมันที่ดีกว่า" อีกด้วย แต่ชุชนิจก์กลับต้องดิ้นรนอย่างมากเพื่อให้ออสเตรียสามารถดำรงเอกราชของตนไว้ได้ อย่างไรก็ตามนักชาตินิยมเยอรมันยังคงปรารถนาที่จะรวมชาวเยอรมันทั้งหมดไว้ภายใต้รัฐหนึ่งเดียวตามแนวทางมหาประเทศ 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2481 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งเป็นชาวเยอรมันเชื้อสายออสเตรียแต่กำเนิด ประสบความสำเร็จในการรวมออสเตรียอันเป็นแผ่นดินเกิดเข้ากับเยอรมนีได้สำเร็จใน "อันชลุสส์" ซึ่งเป็นความปรารถนาส่วนตัวของเขามาอย่างยาวนาน แต่การกระทำดังกล่าวถือเป็นการละเมิดเงื่อนไขข้อตกลงในสนธิสัญญาแวร์ซาย แม้ว่าชาวเยอรมันและชาวออสเตรียต่างพากันสนับสนุนอย่างล้นหลามก็ตาม ทั้งนี้สถานการณ์ทางการเมืองในออสเตรียแตกต่างจากช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ค่อนข้างมาก โดยในช่วงปี พ.ศ. 2481 ออสเตรียตกอยู่ในเงามืดของความเป็นชาติมหาอำนาจในอดีตและมีสถานะด้อยกว่าเยอรมนีอย่างมาก ทั้งนี้หากกล่าวถึงแนวทางมหาประเทศเยอรมันในบริบทช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 จะเรียกรัฐที่รวมกันใหม่นี้ว่า "กรอสส์ดอยท์เชสไรซ์" (Großdeutsches Reich; มหาจักรวรรดิไรซ์เยอรมัน) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "กรอสส์ดอยท์ชลันด์" (Großdeutschland; เยอรมนีใหญ่) ซึ่งในครั้งแรกเป็นชื่อที่เรียกอย่างไม่เป็นทางการ แต่ต่อมาถูกใช้เป็นชื่อทางการในปี พ.ศ. 2486 และเช่นเดียวกับเยอรมนี (ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง) ออสเตรีย และอัลซาส-ลอแรน มหาจักรวรรดิไรซ์ได้ผนวกรวมแกรนดัชชีลักเซมเบิร์ก ซูเดเทินลันด์ โบฮีเมียและโมราเวีย ดินแดนมีเมิล ดินแดนโปแลนด์ที่ถูกผนวกรวมเข้ากับนาซีเยอรมนี เสรีรัฐดันซิก และดินแดนของ "รัฐบาลทั่วไป" (ดินแดนโปแลนด์ที่ถูกกองทัพเยอรมันยึดครอง) เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิ
สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ
ความขัดแย้งระหว่างสองชาตินำไปสู่สงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย สงครามจบลงด้วยชัยชนะของปรัสเซีย ออสเตรียสูญเสียอิทธิพลเหนือรัฐเยอรมันตอนใต้ทั้งหมดและจำยอมยุบสมาพันธรัฐเยอรมันในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1866 และนำไปสู่การสถาปนา "สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ" ที่มีกษัตริย์แห่งปรัสเซียเป็นองค์ประธาน
สโมสรฟุตบอลฌีรงแด็งเดอบอร์โด
บอร์โดซ์ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1881 ในฐานะสโมสรกีฬาหลายสโมสรและเป็นหนึ่งในสโมสรฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประเทศฝรั่งเศส สโมสรได้รับชัยชนะจากลีกเอิง ตำแหน่งซึ่งเป็นอันดับที่สี่ในประวัติศาสตร์มากที่สุด บอร์โดยังได้รับรางวัลสี่ Coupe de France ชื่อสาม Coupe de la Liguetitles และสามTrophée des championstitles เช่นกัน สโมสรได้รับเกียรติให้ได้ปรากฏตัวในรอบชิงชนะเลิศมากที่สุดใน Coupe de la Ligue มีจุดเด่นในหกของผู้ที่เข้าร่วมแข่งขัน จากปีที่ผ่านมาสนามกีฬาของสโมสรคือสนามกีฬา Stade Chaban-Delmas แต่ตั้งแต่ปี 2015 บ้านเกิดของบอร์โดได้รับการ Matmut Atlantique
อาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี
ต่อมาปีพ.ศ. 2430 พระองค์ทรงใช้พระราชทรัพย์ซื้อคฤหาสน์มาเยอร์ลิ่ง รัฐอัปเปอร์ ออสเตรีย เพื่อใช้เป็นพระราชฐานส่วนพระองค์สำหรับฤดูล่าสัตว์ เมื่อถึงฤดูใบไม้ร่วง ปีพ.ศ. 2431 พระองค์ได้ทรงพบกับนางกำนัลวัย 17 ปีบารอนเนสแมรี่ เว็ทเซร่า ซึ่งได้เข้ามาทำงานถวายรับใช้พระองค์ ซึ่งยิ่งทำงานถวายรับใช้พระองค์มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเพิ่มพูนความรักของทั้ง 2 มากยิ่งขึ้น ทำให้บารอนเนสแมรี่ได้กลายเป็นนางสนมลับของพระองค์ในเวลาต่อมา
ค็อนราท อาเดอเนาเออร์
ค็อนราท แฮร์มัน โยเซ็ฟ อาเดอเนาเออร์ (; 5 มกราคม พ.ศ. 2419 - 19 เมษายน พ.ศ. 2510) เป็นรัฐบุรุษชาวเยอรมัน อัครมหาเสนาบดีหรือนายกรัฐมนตรีแห่งเยอรมนีคนแรกของเยอรมนีตะวันตก (First Chancellor) ผู้สร้างชาติเยอรมนีตะวันตกภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง พรรคการเมืองที่มีชื่อว่าพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน
อุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมัน
อุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมันมีอิทธิพลอย่างสูงในการเมืองเยอรมนีในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ระหว่างการรวมประเทศเยอรมนี เมื่อจักรวรรดิเยอรมันถูกประกาศเป็นรัฐชาติใน ค.ศ. 1871 โดยปราศจากออสเตรีย (เยอรมนีน้อย) ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 นักคิดอุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมันจำนวนมาก จัดตั้งสันนิบาตอุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมัน (Pan-German League) ตั้งแต่ ค.ศ. 1891 ได้รับอุดมการณ์ยึดชาติพันธุ์เป็นศูนย์กลาง (ethnocentric) และนิยมเชื้อชาติอย่างเปิดเผย และท้ายสุดได้ทำให้นโยบายต่างประเทศ "ไฮม์อินส์ไรช์" ที่นาซีเยอรมนีภายใต้การนำของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ดำเนินตั้งแต่ ค.ศ. 1938 อันเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่นำไปสู่สงครามโลกครั้งที่สอง ผลจากภัยพิบัติแห่งสงครามทำให้อุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมันส่วนใหญ่ถูกมองว่าเป็นอุดมการณ์ต้องห้ามในสมัยหลังสงครามทั้งในสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีและสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี ปัจจุบัน อุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมันจำกัดอยู่เฉพาะกลุ่มนาซีใหม่ชายขอบบางกลุ่มในเยอรมนีและออสเตรีย
ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
ดยุกแอร์นส์ที่ 1 สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2387 และแอร์นส์ที่ 2 (Ernst II) ซึ่งเป็นพระโอรสและผู้สืบทอดทรงปกครองดินแดนต่อมาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2436 โดยไร้รัชทายาท ราชบัลลังก์ดัชชีจึงตกทอดไปสู่พระโอรสในพระอนุชาคือเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร อย่างไรก็ดี รัฐธรรมนูญของดัชชีทั้งสองไม่อนุญาตให้พระมหากษัตริย์และรัชทายาทแห่งสหราชอาณาจักรสืบทอดราชบัลลังก์ดัชชีได้ ถ้ายังมีรัชทายาทผู้ชายที่เหมาะสมองค์อื่นอยู่ ดังนั้น เจ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ จึงทรงสละสิทธิ์การสืบทอดให้แก่พระอนุชาองค์ต่อไปคือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินเบอระ พระโอรสองค์เดียวในเจ้าชายอัลเฟรด ซึ่งมีพระนามเดียวกันคือ เจ้าชายอัลเฟรดแห่งเอดินบะระ ได้ทรงกระทำอัตตวินิบาตกรรมในปี พ.ศ. 2442 เมื่อดยุกอัลเฟรดสิ้นพระชนม์ลงในปี พ.ศ. 2443 ราชบัลลังก์จึงสืบทอดต่อมาโดยเจ้าชายชาลส์ เอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งออลบานี พระโอรสพระชนมายุสิบเจ็ดชันษาในเจ้าชายลีโอโพลด์ พระราชโอรสพระองค์เล็กในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย (เจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อตและสตราเธิร์น และ[เจ้าชายอาร์เธอร์พระโอรสมิทรงต้องการปกครองดัชชีซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา จึงได้ทรงประกาศการสละสิทธิ์การสืบราชสมบัติ) หลังจากการสืบทอดราชบัลลังก์โดยมีพระนามว่า คาร์ล เอดูอาร์ด และอยู่ภายใต้ระบอบผู้สำเร็จราชการอันนำโดยเจ้าชายรัชทายาทแห่งโฮเอ็นโลเฮ-แล็งเก็นบูร์กจนกระทั่งทรงบรรลุนิติภาวะในปี พ.ศ. 2448 พระองค์ยังคงดำรงพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งออลบานี เมื่อพระองค์ทรงต่อสู้ร่วมกับฝ่ายเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่ 1 จึงทรงถูกถอดถอนพระอิสริยยศของอังกฤษออกทั้งหมดในปี พ.ศ. 2462
รายพระนามสมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซีย
สมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซีย(อังกฤษ: Queen of Prussia)เป็นพระอิสริยยศของพระอัครมเหสีในพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรปรัสเซียตั้งแต่เริ่มก่อตั้งในปี ค.ศ. 1701 จนถึงคราวล่มสลายในปีค.ศ. 1918 จนถึงเมื่อปีค.ศ. 1806 สมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซียยังดำรงพระอิสริยยศเป็นพระชายาในเจ้าชายผู้คัดเลือกแห่งบรันเดนบวร์กอีกด้วย และภายหลังจากปีค.ศ. 1871 สมเด็จพระราชินีก็ยังดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดินีแห่งเยอรมนี อีกด้วย
ด็อยท์เชิสมูเซอุม
พิพิธภัณฑ์เยอรมันแห่งนี้ก่อตั้งโดยสมาคมวิศวกรรมแห่งเยอรมนี (VDI) เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1903 (พ.ศ. 2446) ริเริ่มโดยออสการ์ ฟอน มิลเลอร์ ปัจจุบันมีฐานะเป็นองค์กรมหาชน และเป็นสมาชิกแห่งสมาคมไลบ์นิทซ์ (Leibniz-Gemeinschaft) ในฐานะศูนย์วิจัย
ร็อตเทอร์ ฟรอนท์คัมป์แฟร์บุนด์
กลุ่มท้องถิ่นแรกของร็อตเทอร์ ฟรอนท์คัมป์แฟร์บุนด์ได้ก่อตั้งขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1924 และแอ็นสท์ เทลมันได้รับเลือกให้เป็นผู้นำคนแรกของคณะกรรมการสหพันธ์ในช่วงการประชุมระดับนานาชาติครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ในกรุงเบอร์ลิน "Die Rote Front" ("แนวหน้าแดง") เป็นหนังสือพิมพ์ประจำของร็อตเทอร์ ฟรอนท์คัมป์แฟร์บุนด์ มีคำทักทายว่า “Rot Front!” (แปลว่า แนวหน้าแดง!) ในขณะที่จะชูกำปั้นระดับศีรษะเป็นการกำหนดแสดงออกถึงร็อตฟรอนท์ มักใช้กันในเพื่อนฝูงและศัตรูเพื่ออ้างถึงองค์กรแทนารใช้ชื่อทั้งหมดของพันธมิตร ยกมือกำปั้นขึ้น "จงปกป้องมิตรสหาย ต่อสู้เพื่อกำจัดศัตรูให้หมดสิ้น" () เป็นสัญลักษณ์ของอาร์เอฟบี ที่ถูกใช้กับตราสัญลักษณ์ทั้งหมดและเครื่องหมายการค้าที่ถูกจดทะเบียนเอาไว้ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1926 ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1926 ในช่วงขบวนพาเหรดธง นักเคลื่อนไหวได้ใช้เป็นสัญลักษณ์ของขบวนการเคลื่อนไหวและเป็นคำสาบานเพื่อปกป้องสหภาพโซเวียต
เอ็สเอ็ส-โทเทินค็อพฟ์แฟร์เบ็นเดอ
SS-TV ถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1933 เป็นหน่วยอิสระจากภายในหน่วยเอ็สเอ็สที่มีโครงสร้างและคำสั่งด้วยตัวเอง.มันได้ดำเนินการค่ายไปทั่วในประเทศเยอรมนีและต่อมานาซีได้ยึดครองทวีปยุโรป ค่ายกักกันในเยอรมนีรวมทั้งดาเคา, แบร์เกิน-เบลเซินและบูเคนวัลด์; ค่ายอื่นๆในยุโรปรวมทั้งเอาชวิทซ์-เบียร์เคเนาในเขตเยอรมันยึดครองโปแลนด์และ Mauthausenในออสเตรีย ด้วยจำนวนค่ายกักกันอื่นๆอีกมากมายและค่ายมรณะได้ลงมือด้วยความลับสุดยอด. ค่ายมรณะคือทำการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์; พวกเขาได้รวมถึง Treblinka, Bełżec, และ Sobibór ถูกสร้างขึ้นมาเฉพาะสำหรับอาทตันรีนฮาร์ด (Aktion Reinhard),เช่นเดียวกับต้นแบบค่ายมรณะ Chełmno, และ Majdanek ซึ่งเป็นสถานที่ปฏิบัติงานที่สามารถทำการสังหารได้อย่างสะดวก,พร้อมกับเอาชวิทซ์.พวกเขาได้มีหน้าที่รับผิดชอบในความอำนวยความสะดวกในสิ่งที่พวกนาซีเรียกว่า มาตรการสุดท้าย (Final Solution),ซึ่งเป็นที่รู้จักตั้งแต่สงครามคือการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โดยนาซีหรือฮอโลคอสต์,ผู้ก่อการโดยหน่วยเอ็สเอ็สภายในโครงสร้างคำสั่งของสำนักงานความมั่นคงหลักของรัฐ (Reich Main Security Office) ภายใต้การนำของไฮน์ริช ฮิมเลอร์,และสำนักงานหลักเศรษฐกิจและบริหารแห่งหน่วยเอ็สเอ็ส (SS Economic and Administrative Main Office) หรือ WVHA
เจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ท ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
ในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461 สภาทหารและแรงงานแห่งเมืองโกทาได้ปลดดยุคแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาออกจากราชบัลลังก์ อีกห้าวันต่อมา พระองค์ได้ทรงลงนามในประกาศการสละราชสิทธิในการสืบราชสมบัติ เมื่อทรงกลายเป็นพลเรือนสามัญในขณะนี้ ดยุคคาร์ล เอ็ดวาร์ดซึ่งได้ทรงถูกปลดออกจากราชบัลลังก์ทรงเกี่ยวข้ององค์การทางการเมืองและลักษณะแบบทหารฝ่ายขวามากมาย เมื่อปี พ.ศ. 2475 พระองค์ทรงมีส่วนร่วมในการก่อตั้งแนวร่วมฮาร์ซบูร์ก ซึ่งพรรค Deutschnationale Partei (พรรคแห่งชาติเยอรมัน) ได้เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับพรรคนาซีโดยผ่านทางแนวร่วม พระองค์ทรงเข้าร่วมพรรคนาซีและเป็นสมาชิกของ Sturmabteilung (ซึ่งแปลว่า หน่วยพายุ หรือ พวกเสื้อน้ำตาล) โดยขึ้นถึงตำแหน่งของหัวหน้ากลุ่มอาวุโส (Obergruppenführer) นอกจากนี้พระองค์ยังทรงเป็นสมาชิกในรัฐสภาจักรวรรดิตั้งแต่ปี พ.ศ. 2480 ถึงปี พ.ศ. 2486 และประธานสภากาชาดเยอรมันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2476 ถึงปี พ.ศ. 2488 อีกด้วย พระองค์ทรงเข้าร่วมพรรคนาซีอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2477
ราชอาณาจักรซัคเซิน
หลังจากการพ่ายแพ้ของราชอาณาจักรปรัสเซียพันธมิตรของซัคเซินในยุทธการที่เยนาในปี ค.ศ. 1806 ซัคเซินเข้าร่วมสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ จนกระทั่งสมาพันธรัฐถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1813 เมี่อนโปเลียนพ่ายแพ้ในศึกไลพ์ซิจ หลังสงครามซึ่งซัคเซินเกือบจะเป็นรัฐเยอรมันรัฐเดียวที่ต่อสู้ร่วมกับฝรั่งเศส พระเจ้าฟรีดิช ออกัสตัสถูกบังคับให้สละราชสมบัติโดยพันธมิตร และยกซัคเซินให้รัสเซียยึดครองและบริหาร การกระทำเช่นนี้อาจจะเป็นเพราะปรัสเซียต้องการที่จะยึดครองซัคเซินมากกว่าที่จะเป็นการลงโทษพระเจ้าฟรีดริช ออกัสตัส อนาคตของซัคเซินจึงมีส่วนสำคัญในการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา (Congress of Vienna) ผลสุดท้าย ร้อยละ 40 ของอาณาจักรรวมทั้งวิทเทนบูร์กซึ่งส่วนสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่เป็นที่เกิดของการปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซีย แต่ฟรีดริช ออกัสตัสได้รับการสถาปนาคืนเป็นผู้ครองซัคเซินตามเดิม ซึ่งยังรวมทั้งเมืองเดรสเดินและไลพ์ซิจ ราชอาณาจักรรวมตัวกับสมาพันธรัฐเยอรมัน (German Confederation) ซึ่งเป็นสมาพันธรัฐใหม่ของกลุ่มนครรัฐเยอรมันแทนที่ก่อตั้งขึ้นแทนที่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
อัลเบร็คท์ ดยุกแห่งปรัสเซีย
อัลเบร็คท์ ดยุกแห่งปรัสเซีย (; ) (17 พฤษภาคม  ค.ศ. 1490 - 20 มีนาคม ค.ศ. 1568) อัลเบร็คท์เป็นเจ้าชายผู้คัดเลือกของ Grand Master of the Teutonic Knights และดยุกแห่งปรัสเซียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1525 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1568 
อัลเบิร์ตเป็นผู้ปกครองคนแรกของยุโรปที่ก่อตั้งลัทธิลูเธอรันและด้วยเหตุนี้โปรเตสแตนต์เป็นศาสนาประจำชาติของดินแดนของเขา เขาได้รับการพิสูจน์เครื่องมือในการแพร่กระจายทางการเมืองของนิกายโปรเตสแตนต์ในช่วงเริ่มต้นของการปกครองดินแดนปรัสเซียนเกือบหกทศวรรษ ปรัสเซียมีความเจริญรุ่งเรืองมาก แม้ว่าเขาจะมีปัญหากับชาวชนบทการริบที่ดินและสมบัติของคริสตจักรคาทอลิกช่วยให้เขาสามารถปราบปรามขุนนางและจัดหาค่าใช้จ่ายของศาลปรัสเซียนที่จัดตั้งขึ้นใหม่
ราชอาณาจักรอิทรูเรีย
ราชอาณาจักรอิทรูเรียเกิดจากข้อตกลงในสนธิสัญญาอารังคูเอซ (ค.ศ. 1752) ที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1801 ในบริบทของข้อตกลงที่กว้างกว่านั้นระหว่างฝรั่งเศสของนโปเลียนและสเปนราชวงศ์บูร์บงแห่งพาร์มาได้รับดินแดนชดเชยดินแดนที่เสียไปทางตอนเหนือของอิตาลีที่ถูกกองทหารฝรั่งเศสยึดครองมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1796 เพื่อเป็นการตอบแทนการยุติการอ้างสิทธิของแฟร์ดีนันโด ดยุกแห่งปาร์มา หลุยส์แห่งอิทรูเรียก็ได้ราชอาณาจักรอิทรูเรียมาเป็นการตอบแทน ซึ่งเป็นอาณาจักรใหม่ที่ก่อตั้งขึ้นจากดัชชีทัสกานี ในการเปิดทางให้กับราชวงศ์บูร์บง แกรนด์ดยุกแห่งทัสกานีแห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์กแฟร์ดีนันโดที่ 3 แกรนด์ดยุกแห่งทัสกานีถูกถอดจากตำแหน่ง และชดเชยด้วยดินแดนที่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของรัฐผู้คัดเลือกซัลซ์บูร์ก
กองทัพสมาพันธรัฐเยอรมนี
กองทัพสมาพันธรัฐเยอรมนี () เป็นกองทัพของสมาพันธรัฐเยอรมนี สถาปนาขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1815 - ค.ศ. 1866 โดยมีรากฐานจากการรวมกันของกองทหารรัฐต่างๆในสมาพันธรัฐเยอรมัน - มีหน้าที่ปกป้องดินแดน พิทักษ์อธิปไตยของสมาพันธรัฐจากศัตรูผู้รุกราน ในช่วงก่อตั้งฝรั่งเศสได้ส่งกองทัพเข้าร่วมทำสงครามต่อต้านจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, ทั้งนี้รัสเซีย เข้ามามีบทบาทในระหว่างการผนวกดินแดนของชาวสลาฟ. ประกอบกับความที่รัฐสมาชิกหลายประเทศไม่สามารถประนีประนอมกันได้ เป็นจุดเริ่มต้นของสงครามเชลวิก ครั้งที่ 2 (โดยดยุคแห่งโฮลเสตียนได้ทำการปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก) ไม่ขอเข้าร่วมในสมาพันธรัฐ. สงครามปรัสเซีย-ออสเตรีย โดยชนะของกองทัพปรัสเซียเหนือกองทัพบกอิมพีเรียลของออสเตรีย ส่งผลให้สมาพันธรัฐเยอรมันยุบลง เมื่อ ค.ศ. 1866.
กองทัพบกเยอรมัน (แวร์มัคท์)
เพียง 17 เดือนหลังจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ประกาศต่อทางสาธารณะในแผนการปรับปรุงอาวุธใหม่,กองทัพบกได้บรรลุเป้าหมายที่ได้กำหนดแผนการเอาไว้ของ 36 กองพล.ในระหว่างช่วงฤดูใบไม้ร่วงในปี 1937 อีกสองเหล่ากองทัพน้อยถูกก่อตั้งขึ้น.ในปี 1938, 4 เหล่ากองทัพน้อยที่ถูกเพิ่มเติมได้ถูกก่อตั้งขึ้นด้วยการรวมห้ากองพลของกองทัพออสเตรียภายหลังจากอันชลุสส์ในเดือนมีนาคม.ในระหว่างช่วงของการขยายตัวโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์,กองทัพบกเยอรมันยังคงได้พัฒนาแนวคิดบุกเบิกในช่วงสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1,ได้ทำการรวบรวมการรบทางภาคพื้นดิน (แฮร์) และทางอากาศ (ลุฟท์วัฟเฟอ) เข้าไว้ด้วยกันให้เป็นทีมกองกำลังผสม (combined arms).ควบคู่ไปกับปฏิบัติการและกลยุทธ์ทางยุทธวิธี เช่น การโอบล้อม และ"การสู้รบทำลายล้าง",กองทัพเยอรมันได้รับชัยชนะอย่างรวดเร็วในช่วงสองปีแรกของสงครามโลกครั้งที่สอง,ได้ถูกกระตุ้นให้มีการใช้คำว่า บลิทซ์ครีก (Blitzkrieg) (เป็นไปตามตัวอักษรของสงครามสายฟ้าแลบ,ความหมายคือสงครามรวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบ) สำหรับเทคนิคที่ใช้.
อารามโบลีเยอ-ซูร์-ดอร์ดอญ
อารามโบลีเยอ-ซูร์-ดอร์ดอญก็เช่นเดียวกับแอบบีย์ที่อูว์แซร์ชและลีมอฌที่เป็นอารามคณะเบเนดิกตินที่ก่อตั้งมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 และรุ่งเรืองขึ้นมาเพราะตำแหน่งที่ตั้งที่ไม่ไกลจากเส้นทางเซนต์เจมส์ แอบบีย์ก่อตั้งขึ้นราวปี ค.ศ. 855 โดยรูดอล์ฟแห่งตูว์แรน อาร์ชบิชอปแห่งบูร์ฌ นักบวชกลุ่มแรกของอารามมาจากแอบบีที่ซอลีญักไม่ไกลจากลีมอฌ
อาร์ชดัชชีออสเตรีย
อาร์ชดัชชีออสเตรีย (, ) เป็นรัฐสำคัญที่สุดรัฐหนึ่งในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นศูนย์กลางของราชวงศ์ฮับส์บูร์กและราชวงศ์ก่อนหน้าที่จะมาเป็นจักรวรรดิออสเตรีย อาร์ชดัชชีออสเตรียที่รุ่งเรืองอยู่ร่วม 700 ปีก่อตัวขึ้นมาจากอาณาจักรมาร์กราฟจนกระทั่งกลายมาเป็นจักรวรรดิ โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เวียนนา อาณาบริเวณของอาร์ชดัชชีมีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณที่เป็นรัฐต่างๆ ของประเทศออสเตรียปัจจุบันของออสเตรียใต้และส่วนใหญ่ของบริเวณในออสเตรียเหนือด้วย
พระเจ้าลุดวิจที่ 2 แห่งบาวาเรีย
เมื่อลุดวิจเป็นพันธมิตรออสเตรียในการต่อสู้กับปรัสเซียในสงครามเจ็ดปี ทรงพ่ายแพ้สงคราม สัญญาสงบศึกบังคับให้พระองค์ต้องยอมรับสนธิสัญญาการรักษาความสงบระหว่างปรัสเซียกับบาวาเรียในปี ค.ศ. 1867 สนธิสัญญาระบุว่าบาวาเรียต้องเข้าข้างปรัสเซียเพื่อต่อสู้กับฝรั่งเศสในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย นอกจากนั้นในปี ค.ศ. 1870 ออทโท ฟอน บิสมาร์คก็ยังขอให้ลุดวิจเขียนจดหมายสนับสนุนเรียกร้องให้ประกาศพระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียเป็นไกเซอร์ของจักรวรรดิเยอรมันที่เพิ่งก่อตั้งขึ้น ลุดวิจได้รับเงินเป็นการตอบแทนในการสนับสนุนแต่เป็นการกระทำที่ลุดวิจต้องจำยอม การก่อตั้งจักรวรรดิเยอรมันทำให้บาวาเรียที่เคยเป็นแคว้นอิสระกลายมาเป็นแคว้นชั้นรอง เมื่อตั้งจักรวรรดิเยอรมันขึ้นความเป็นอิสระแก่ตัวของแคว้นบาวาเรียก็สิ้นสุดลงตามไปด้วย ลุดวิจทรงประท้วงโดยการไม่ทรงเข้าร่วมพิธีการสถาปนาพระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียขึ้นเป็นจักรพรรดิเยอรมันที่พระราชวังแวร์ซายส์ในปารีส
อาร์ชดัชชีออสเตรีย
ในสมัยจักรวรรดิกาโรแล็งฌีย็องและระหว่างยุคกลางตอนต้นดินแดนหลักที่ต่อมาเป็นอาร์ชดัชชีออสเตรียเรียกกันว่า "ภูมิภาคชายแดนโอเรียนทาลลิส" (Marchia orientalis) หรือ "ภูมิภาคชายแดนตะวันออก" ชาวเยอรมันเข้ามาตั้งถิ่นฐานแทนที่ประชากรสลาฟก่อนหน้านั้นระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 9 และ 10 และหลังจากยุทธการเล็คเฟลด์ (Battle of Lechfeld) ในปี ค.ศ. 955 บริเวณนี้ก็กลายมาเป็นอาณาจักรชายแดนของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และได้รับฐานะเป็นอาณาจักรมาร์กราฟราวปี ค.ศ. 960 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 976 อาณาจักรก็ปกครองโดยตระกูลบาเบนแบร์ก และมาเรียกกันว่า "Ostarrîchi" หรือ "อาณาจักรตะวันออก" ที่ต่อมาเพี้ยนเป็น "Österreich" ในภาษาเยอรมันซึ่งเป็นชื่อประเทศออสเตรียปัจจุบัน
ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค
วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1806 ดุ๊กฟรีดริชที่ 2 ที่ขณะที่ครองราชสมบัติเทียบเทียมกับพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 ทรงเพิกถอนรัฐธรรมนูญที่ผูกราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์คเก่าและใหม่เข้าไว้ด้วยกัน และภายหลังได้ทรงบริหารทรัพย์สมบัติของโบสถ์ภายใต้การควบคุมของพระองค์ ในปี ค.ศ. 1806 ทรงได้นำราชอาณาจักรเข้าร่วมกับสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ และทรงได้รับอาณาเขตรวมถึงได้รับประชากรเพิ่มเติมอีก 160,000 คนภายหลังจากเข้าร่วมสหพันธ์ได้ไม่นานจากอาณาเขตและประชากรส่วนหนึ่งของเวียนนาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1809 จากเดิมที่มีประชากรภายใต้การปกครองของพระองค์ 110,000 คน ต่อมาพระองค์ได้ทรงให้ความช่วยเหลือแก่ นโปเลียน โบนาปาร์ต ทำสงครามกับราชอาณาจักรปรัสเซีย จักรวรรดิออสเตรีย และจักรวรรดิรัสเซีย โดยการส่งพลทหารของพระองค์เข้าร่วมทัพกับนโปเลียน 16,000 คน แต่มีเพียงแค่ไม่กี่ร้อยคนที่สามารถเดินทัพกลับมาจากการไปร่วมรบที่มอสโก ต่อมาที่สมรภูมิแห่งไลพ์ซิก (Battle of Leipzig) (ตุลาคม ค.ศ. 1813) พระเจ้าฟรีดริชทรงได้ทำลายความฝันอันซีดเผือกของจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส นโปเลียน โบนาปาร์ต ลง จากการทำสนธิสัญญากับเมทเทอร์นิช ที่ฟัลดา ในเดือนพฤศจิกายน  ค.ศ. 1813 พระองค์ทรงปกป้องสิทธิอันชอบธรรมในการขึ้นครองราชสมบัติและการครอบครองอาณาเขตที่พระองค์พึ่งทรงยึดมาได้เมื่อไม่นานมานี้ ในขณะที่กองทัพและพันธมิตรของพระองค์เดินทัพไปยังฝรั่งเศส ต่อมาในปีค.ศ. 1815 ก็ทรงได้เข้าร่วมกับสหพันธรัฐเยอรมันแต่รัฐสภาแห่งเวียนนาได้ทำให้การเข้าร่วมสหพันธรัฐในครั้งนี้ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในการถือครองอาณาเขตเพิ่มเติม ในปีเดียวกันพระองค์ทรงปล่อยวางการเมืองของอาณาจักร ก่อนที่สภาผู้แทนราษฎรจะร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ แต่สุดท้ายก็ล้มเลิกไป ท่ามกลางความตื่นตกใจ พระเจ้าฟรีดริชก็สวรรคตในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1816
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ประมาณ 100 ปีก่อน ค.ศ. ชนชาติเยอรมันลงใต้จากสแกนดิเนเวียและแพร่กระจายไปทั่วตั้งแต่แม่น้ำไรน์จนถึงเทือกเขายูรัล และเผชิญหน้ากับการแผ่ขยายของจักรวรรดิโรมัน แม้ชาวโรมันจะพยายามจะพิชิตชาวเยอรมัน ใน ค.ศ. 9 ทัพโรมันพ่ายแพ้ชาวเยอรมันที่ป่าทอยโทบวร์ก (Teutoburg Forest) ทำให้ชาวโรมันเลิกล้มความคิดที่จะรุกรานเยอรมัน และชนชาติเยอรมันก็รุกคืบไปตั้งรกรากตามชายแดนจักรวรรดิโรมัน และแตกออกเป็นหลายเผ่า ที่มีชื่อเสียงคือ วิซิกอธ แวนดัล แฟรงก์ ฯลฯ และเข้ารีตคริสต์ศาสนานิกายอาเรียนิสม์ (Arianism) ซึ่งชาวโรมันไม่ยอมรับ
เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์
ระยะนี้อยู่ในช่วงเวลา พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) ถึง พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912) ในราวปี พ.ศ. 2443 รัสเซลล์เริ่มผละออกจากลัทธิอุดมการณ์นิยมและเริ่มมีความคิดเป็นของตนเอง ร่วมมือกับมัวร์ก่อตั้งและเผยแผ่ลัทธิสัจนิยมใหม่ นับเป็นระยะแรกของวิวัฒนาการทางความคิดปรัชญาของรัสเซล วิจารณ์ความคิดแบบอุดมการนิยมแต่เดิมว่า ความสัมพันธ์เป็นสิ่งภายนอกสารัตถะ เป็นคุณา ความสัมพันธ์ไม่ไช่ส่วนหนึ่งของสารัตถะ ข้อพิสูจน์ก็คือ เมื่อเรามีผัสสะต่อวัตถุใดวัตถุหนึ่ง นอกจากเราจะมีความสำนึกถึงวัตถุชิ้นนั้นแล้ว เรายังมีความสำนึกถึงความสัมพันธ์ของวัตถุชิ้นนั้นกับสิ่งอื่นต่างหากออกไปด้วย เราอาจจะพิจารณาความสัมพันธ์ต่างหากจากวัตถุ เช่น ในคณิตศาสตร์เราเรียนความสัมพันธ์บริสุทธิ์ระหว่างจำนวนเลขหรือระหว่างรูปทรงต่าง ๆ โดยไม่จำเป็นต้องเรียนวัตถุทีมีจำนวนหรือรูปทรงนั้นๆเลย ยิ่งกว่านั้น ประสบการณ์แห่งการเรียนรู้บอกเราว่าเราเรียนรู้วัตถุก่อน ต่อมารู้จำนวนเลข ต่อมาความรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์จะค่อย ๆ ตามมาทีละน้อย ๆ จากข้อสังเกตดังกล่าว รัสเซลตั้งมูลบทขึ้นมาว่า
ราชอาณาจักรโรมาเนียเก่า
ราชอาณาจักรโรมาเนียเก่า หรือ Romanian Old Kingdom (โรมาเนีย: "Vechiul Regat" หรือ just "Regat"; เยอรมัน: "Regat" หรือ "Altreich") เป็นคำที่หมายถึงดินแดนที่ครอบครองโดยอธิปไตยของโรมาเนียครั้งแรกในฐานะรัฐชาติ ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มราชรัฐดานูบ ได้แก่ วัลลาเซียและมอลเดเวีย การก่อตั้งครั้งนี้ประสบความสำเร็จได้ด้วยการอุปถัมภ์จากสนธิสัญญาปารีส (1856) สภาแอด ฮอค ดีวานส์ของทั้งสองดินแดน ที่ซึ่งอยู่ภายใต้อำนาจของซูเซอร์เรนแห่งจักรวรรดิออตโตมัน ได้เลือกให้อเล็กซานดรู เอียน คูซาขึ้นเป็นองค์อธิปัตย์ ถือเป็นการรวมประเทศโดยพฤตินัยในนามว่าสหราชรัฐแห่งมอลเดเวียและวัลลาเซีย ดินแดนได้ถูกกำหนดตัวเองโดยผลจากการกระทำทางการเมือง ตามมาด้วยการรวมเอาโดบรูจาเหนือและถ่ายโอนทางตอนใต้ของเบสซาราเบียให้แก่รัสเซียในปีค.ศ. 1878 การประกาศสถาปนาราชอาณาจักรโรมาเนียในปีค.ศ. 1881 และการผนวกโดบรูจาใต้ในปีค.ศ. 1913
เว็สท์ฟาเลินชตาดีอ็อน
เว็สท์ฟาเลินชตาดีอ็อน () หรือชื่ออย่างเป็นทางการในปัจจุบัน (ตามชื่อผู้สนับสนุน) คือ ซิกนาลอีดูนาพาร์ค () เป็นสนามฟุตบอลในเมืองดอร์ทมุนท์ รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ซึ่งเล่นในลีกบุนเดสลีกาของเยอรมนี สนามมีขนาด 105 × 68 เมตร ปัจจุบันมีความจุ 81,360 ที่นั่ง
อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค
ความสำเร็จในการรวมชาติเยอรมันในปี 1871 บิสมาร์คได้ใช้ทักษะทางการทูตของเขารักษาดุลอำนาจของเยอรมันในยุโรปไว้ บิสมาร์คได้อุทิศตนเองในการพยายามรักษาสันติภาพในบรรดามหาอำนาจเป็นเวลากว่าสองทศวรรษ อย่างไรก็ตาม ภายหลังจากที่เยอรมันผนวกแคว้นอาลซัส-ลอแรน (Alsace-Lorraine) มาจากฝรั่งเศส ได้จุดชนวนขบวนการชาตินิยมขึ้นในฝรั่งเศส การเรืองอำนาจของเยอรมันทำให้เกิดภาวะ "กลัวเยอรมัน" (Germanophobia) ขึ้นในฝรั่งเศส เป็นความครุกครุ่นก่อนปะทุเป็นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ประเทศเยอรมนี
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ต้องสูญเสียดินแดนมากมายแก่ฝรั่งเศสในช่วงสงครามนโปเลียน ทำให้ในปีค.ศ. 1806 จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 ทรงประกาศยุบจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และสถาปนาจักรวรรดิออสเตรียขึ้นมาแทน เมื่อนโปเลียนถูกโค่นล้มและถูกเนรเทศไปเกาะเอลบาในปี 1814 ได้มีการจัดการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาขึ้นเพื่อจัดระเบียบทวีปยุโรปเสียใหม่ ราชอาณาจักรปรัสเซียและจักรวรรดิออสเตรียได้ร่วมมือกันให้มีการรวมกลุ่มอย่างหลวมๆของรัฐเยอรมันทั้งหลาย จัดตั้งขึ้นเป็น "สมาพันธรัฐเยอรมัน" เพื่อรวมความเป็นรัฐชาติและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของชาวเยอรมันอีกครั้ง แม้ปรัสเซียจะพยายามผลักดันให้พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย ดำรงตำแหน่งองค์ประธานสมาพันธรัฐเยอรมันแต่ก็ไม่เป็นผล รัฐสมาชิก 39 แห่งกลับลงมติยอมรับนับถือจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย เป็นองค์ประธานสมาพันธรัฐเยอรมัน
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
ตระกูลบาเบนเบิร์กหรือบาเบนแบร์กสิ้นสายลงใน พ.ศ. 1789 หลังจากเจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งออสเตรีย ถูกสังหารในการรบกับชาวฮังการี สภาฐานันดรของออสเตรียเลือกพระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2แห่งโบฮีเมียเป็นประมุขคนใหม่ ซึ่งสร้างความไม่พอใจแก่เคานต์รูดอล์ฟที่ 4 แห่งฮับบูร์กที่ต้องการครอบครองออสเตรียเช่นกัน จากข้อมูลในเอกสาร interregnum ในระยะเวลา 10 ปีระหว่างนี้มีการโต้แย้งกันอย่างมาก พระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2แห่งโบฮีเมียได้เข้ายึดครองดัชชีแห่งออสเตรีย,สไทเรียและคารินเทียทั้งหมด จนกระทั่งเคานต์รูดอล์ฟที่ 4ได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จึงบีบบังคับให้พระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2แห่งโบฮีเมียยกออสเตรียและดินแดนใกล้เคียงให้พระองค์ ผลสุดท้ายเกิดสงครามขึ้น และพระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2แห่งโบฮีเมียสิ้นพระชนม์ในสนามรบเมื่อ พ.ศ. 1821 ทำให้ออสเตรียอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮับส์บูร์กจนกระทั่งเปลี่ยนการปกครองเป็นสาธารณรัฐ
กษัตริย์อาเธอร์
เอกสารอีกชุดหนึ่งที่ช่วยสนับสนุนข้อมูลว่า อาเธอร์มีตัวตนอยู่จริงในประวัติศาสตร์ คือบันทึก "Annales Cambriae" ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ซึ่งเชื่อมโยงอาเธอร์กับการรบที่ภูเขาบาดอนเช่นเดียวกัน ในบันทึกระบุว่าการรบนี้เกิดขึ้นราว ค.ศ. 516-518 นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการรบที่คัมลานน์ ที่ซึ่งทั้งอาเธอร์และมอร์เดร็ดถูกสังหารในราวปี ค.ศ. 537-539 รายละเอียดเหล่านี้ช่วยสนับสนุนยืนยันต่อเหตุการณ์ใน "Historia Brittonum" และยืนยันว่าอาเธอร์ได้เข้าร่วมในการรบที่ภูเขาบาดอนจริง อย่างไรก็ดี งานวิจัยในชั้นหลังพบว่า เนื้อหาใน "Annales Cambriae" เริ่มต้นตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 ส่วนเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับตำนานกษัตริย์อาเธอร์ถูกเขียนเพิ่มเติมเข้าไปภายหลัง ไม่ได้อยู่ในตัวบันทึกดั้งเดิม คาดว่าน่าจะเขียนเพิ่มเข้าไปในราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 ดังนั้นจึงเป็นไปได้ว่าเหตุการณ์ที่ภูเขาบาดอนนั้นนำมาจาก "Historia Brittonum" นั่นเอง
เกออร์ก ฟอน ฮับส์บูร์ก
อาร์ชดยุกจอร์จแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: พอล จอร์จ มาเรีย โจเซฟ โดมินิกัส; Paul Georg Maria Joseph Dominikus von Habsburg-Lothringen) ประสูติเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2507 ทรงเป็นอาร์ชดยุกแห่งออสเตรียและเจ้าฟ้าชายแห่งฮังการี เป็นพระราชโอรสองค์เล็ก และ พระราชบุตรองค์สุดท้องในออตโต มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย และเจ้าหญิงเรจิน่าแห่งแซ็กซ์-ไมนินเจน พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่ 3 แห่งราชบัลลังก์อิมพีเรียลออสเตรีย-ฮังการี พระองค์ทรงเป็นผู้สนับสนุนและทูตของสหภาพยุโรป เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 พระองค์ทรงเป็นองค์ประธานของสมาคมแกรนด์ยุโรปบอลล์ ซึ่งเคยมีการฉลองกาล่า ที่โรงแรมวาลดอร์ฟ แอสโตเรีย นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
ราชอาณาจักรปรัสเซีย
ฝ่ายจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศส นั้นหวังของตอบแทนในความเป็นกลางของพระองค์ทั้งจากปรัสเซียและออสเตรียดังนั้นพระองค์จึงตอบตกลง นอกจากนั้นปรัสเซียได้ทำสัญญากับอิตาลีอีกด้วย ข้างฝ่ายออสเตรียเมื่อรู้ตัวว่าจะต้องมีสงครามอย่างแน่นอน ออสเตรียได้ยุยงให้บรรดารัฐเยอรมันงดการสนับสนุนปรัสเซียหากมีสงคราม และในไม่ช้าออสเตรียจึงเริ่มประกาศระดมพล ฝ่ายปรัสเซียนั้นรู้อยู่ก่อนแล้วว่าจะต้องมีสงครามแน่นอน พระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 ได้ประกาศระดมพลก่อนออสเตรียเป็นเวลาถึง 3 อาทิตย์ ดังนั้นปรัสเซียจึงได้เปรียบมากกว่าออสเตรีย และเมื่อทั้งสองประกาศสงครามต่อกัน ปรัสเซียก็เริ่มบุกและเป็นฝ่ายได้เปรียบตั้งแต่ยกแรก ฝ่ายออสเตรียเป็นฝ่ายรับได้ต่อสู้อย่างกล้าหาญแต่ไม่อาจจะสู้กองทัพของปรัสเซียได้จึงได้แต่ถอย และเมื่อกองทัพของปรัสเซียเคลื่อนทัพเข้ามาใกล้กรุงเวียนนา ออสเตรีย จึงยอมทำสนธิสัญญาปราก ผลของสงครามครั้งนี้ออสเตรียไม่ได้เสียดินแดนต่าง ๆ หากแต่เสียสิทธิและถูกขับออกจากสมาพันธ์รัฐเยอรมนี ฝ่ายปรัสเซียก็ได้รวมรัฐเยอรมนีต่าง ๆ เข้ามาเป็นสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือขึ้นในปี พ.ศ. 2409 (ค.ศ. 1866)
ดอคูเมนทา
ดอคูเมนทา () เป็นงานแสดงศิลปะสมัยใหม่และศิลปะร่วมสมัยที่สำคัญที่สุดงานหนึ่งของโลก ซึ่งในปัจจุบันจัดขึ้นทุก ๆ ห้าปี ที่เมืองคัสเซิล ประเทศเยอรมนี
งานแสดงนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1955 โดย Arnold Bode ซึ่งเป็นศิลปิน อาจารย์ และผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์
โดยเป็นส่วนหนึ่งของ Bundesgartenschau (งานแสดงพืชสวนสหพันธ์) ซึ่งจัดขึ้นที่คัสเซิลในตอนนั้น
งาน documenta ครั้งแรกนั้นถือว่าประสบความสำเร็จ ผิดจากความคาดหมายส่วนใหญ่ เนื่องจากมันแสดงผลงานจากศิลปินซึ่งนับว่ามีอิทธิพลอย่างยิ่งอยู่แล้วในขณะนั้นต่อศิลปะสมัยใหม่ เช่น ปีกัสโซ หรือ วาสสิลี่ คานดินสกี้.
งาน documenta ในช่วงหลังจัดแสดงผลงานศิลปะจากทุกทวีป - อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นงานสร้างสรรค์ขึ้นมาเฉพาะสถานที่ (ศิลปะเฉพาะที่)
ราชวงศ์บูร์บง
ราชวงศ์บูร์บง (ฝรั่งเศส: "Maison de Bourbon"; สเปน: "Casa de Borbón"; อังกฤษ: House of Bourbon) เป็นหนึ่งในราชวงศ์ที่สำคัญที่สุดในทวีปยุโรป ซึ่งได้ปกครองประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา และเมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18 สมาชิกในราชวงศ์บูร์บงก็ได้ปกครองประเทศสเปน เมืองเนเปิลส์ เกาะซิซิลี และเมืองปาร์มาในประเทศอิตาลีด้วย ในปัจจุบันประเทศที่ยังคงมีสมาชิกในราชวงศ์บูร์บงปกครองอยู่คือราชอาณาจักรสเปนและราชรัฐลักเซมเบิร์ก
เอ็ดมุนด์หลังกางเขน เอิร์ลที่ 1 แห่งแลงคาสเตอร์
สองปีต่อมา ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1276 เอ็ดมุนด์แต่งงานกับบล็องช์แห่งอาร์ทัวส์ พระมเหสีม่ายของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งนาวาร์และลูกสาวของโรแบร์ต์ที่ 1 เคานต์แห่งอาร์ทัวส์กับมาทิลดาแห่งบราบ็องต์ การแต่งงานถูกจัดแจงโดยพระมาตุจฉาของเอ็ดมุนด์ มาร์กาเร็ตแห่งโพรวองซ์ พระมเหสีม่ายของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส ที่อยากจัดแจงให้หลานชายแต่งงานกับภรรยาคนที่สองที่ร่ำรวย
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
แต่แคว้นในเยอรมนีที่มีอำนาจที่สุดคือบรานเดนบวร์ก หรือเรียกว่าบรานเดนบวร์ก-ปรัสเซีย (Brandenburg-Prussia) เพราะเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งบรานเดนบวร์กนั้น เป็นดยุกแห่งปรัสเซีย (Duke of Prussia) อันเป็นตำแหน่งขุนนางของกษัตริย์โปแลนด์ ครองแคว้นปรัสเซียที่โปแลนดืยึดมาจากอัศวินทิวโทนิค ใน ค.ศ. 1701 บรานเดนบวร์ก-ปรัสเซียได้เลื่อนสถานะเป็นอาณาจักร"ใน"ปรัสเซีย (Kingdom "in" Prussia) อาณาจักรปรัสเซียทำสงครามล้มล้างอิทธิพลของสวีเดนในเยอรมนีเหนือ และสะสมดินแดนเรื่อย ๆ จนใหญ่ขึ้น พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย ทรงเปลี่ยนชื่ออาณาจักรเป็นอาณาจักร"แห่ง"ปรัสเซีย (Kingdom "of" Prussia)
แอร์สเทอ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค
สโมสรก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1900 โดยเริ่มต้นแข่งขันในฟุตบอลชิงแชมป์ภาคใต้ และชนะเลิศสมัยแรกเมื่อ ค.ศ. 1916 ต่อมาชนะเลิศระดับประเทศเมื่อ ค.ศ. 1920 โดยก่อนที่จะมีการก่อตั้งบุนเดสลีกาใน ค.ศ. 1963 นั้น เนือร์นแบร์คคว้าแชมป์ระดับภูมิภาค 11 สมัย และคว้าแชมป์ระดับประเทศอีก 7 สมัย ส่วนในลีกยุคปัจจุบัน ทีมคว้าแชมป์บุนเดสลีกา 1 สมัย และเดเอฟเบโพคาลอีก 4 สมัย
อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก
เมื่อจักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธาเสด็จสวรรคต ราชอาณาจักรแฟรงก์อันยิ่งใหญ่ที่ชาร์เลอมาญก่อตั้งขึ้น ครอบคลุมดินแดนส่วนใหญ่ของยุโรปตะวันต ก็ถูกแบ่งแยกหลังจากสงครามกลางเมืองที่ยาวสามปีระหว่างพระราชนัดดาสามพระองค์ในระหว่างปี ค.ศ. 840 ถึงปี ค.ศ. 843 ในระหว่างสงคราม คาร์ลพระเศียรล้านทรงเข้าข้างลุดวิจชาวเยอรมัน พระอนุชาต่างพระมารดา ในข้อขัดแย้งในสิทธิการครองราชบัลลังก์กับจักรพรรดิโลทาร์ที่ 1 พระเชษฐา ผู้ทรงใช้ตำแหน่งจักรพรรดิแห่งชาวโรมันที่เคยเป็นตำแหน่งของพระอัยกา และกลายมาเป็นตำแหน่งที่ใช้กันต่อมาสำหรับจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตั้งแต่จักรพรรดิออทโทที่ 1 เป็นต้นมา เมื่อสงครามสิ้นสุดลงราชอาณาจักรแฟรงก์ถูกแบ่งแยกออกเป็นสามส่วนตามสนธิสัญญาแวร์เดิง
ราชอาณาจักรปรัสเซีย
ก่อนการสถาปนาเป็นราชอาณาจักร ปรัสเซียเป็นเพียงรัฐหนึ่งเท่านั้นเรียกว่า "ดัชชีปรัสเซีย" และตกอยู่ใต้อิทธิพลของโปแลนด์และสวีเดน แต่ด้วยชั้นเชิงทางการทูตและการทหารของ ฟรีดริช วิลเฮล์ม ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค ทำให้ปรัสเซียได้รับอิสรภาพจากสวีเดนในปี 1656 และได้สถาปนาขึ้นเป็นราชอาณาจักรในปี 1701 เดิมนั้นปรัสเซียมีอาณาเขตไม่ใหญ่มากนัก จนกระทั่งมาถึงสมัยของ พระเจ้าฟรีดริชมหาราช ปรัสเซียยึดครองมณฑลไซลีเซียจากออสเตรีย และสามารถรักษาไว้ได้ในระหว่างสงครามเจ็ดปีที่ยุติลงในปี ค.ศ. 1763 ซึ่งทำให้ปรัสเซียมีอำนาจขึ้นทางตอนเหนือของเยอรมนี ต่อมาปรัสเซียก็ได้ขยายดินแดนโดยการผนวกดินแดนต่างๆ ของเยอรมนีด้วยวิธีต่างๆ ที่รวมทั้งการสมรส และการเข้าครอบครองเช่นในโพเมอราเนียในฝั่งทะเลบอลติก
ราชอาณาจักรบาวาเรีย
ราชอาณาจักรบาวาเรีย (; ) เป็นราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ในบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของเยอรมนีระหว่างปี ค.ศ. 1805 ถึงปี ค.ศ. 1918 พระเจ้าแม็กซิมิเลียนที่ 1 โจเซฟแห่งบาวาเรียแห่งราชวงศ์วิตเตลสบาคเป็นกษัตริย์องค์แรกเมื่อปี ค.ศ. 1805 ราชวงศ์วิตเตลสบาคครองราชบัลลังก์บาวาเรียจนกระทั่งอาณาจักรถูกยุบตัวเมื่อปี ค.ศ. 1918 เมื่อแคว้นและราชรัฐต่างๆ รวมตัวกันเป็นสาธารณรัฐไวมาร์ ส่วนใหญ่ของอาณาบริเวณบาวาเรียในปัจจุบันเป็นผลมาจากสนธิสัญญาปารีส ค.ศ. 1814 ซึ่งบาวาเรียคืนไทโรลและโวราร์เบิร์ให้แก่ออสเตรียเป็นการตอบแทนกับอาสชาฟเฟนเบิร์ก และบางส่วนของแคว้นเฮสส์ ในจักรวรรดิเยอรมันบาวาเรียใหญ่เป็นที่สองรองจากราชอาณาจักรปรัสเซีย หลังจากการรวมตัวของประเทศเยอรมนีในปี ค.ศ. 1871 ในปัจจุบันราชอาณาจักรบาวาเรียคือแคว้นบาวาเรียของประเทศเยอรมนี
ชเตฟันสโดม
เมื่อมาถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 เวียนนาก็กลายเป็นศูนย์กลางสำคัญของวัฒนธรรมเยอรมันของยุโรปตะวันออก และสี่โบสถ์ที่มีอยู่ก็ไม่เพียงพอที่จะตอบรับความต้องการทางศาสนาของประชาชนในเมือง ในปี ค.ศ. 1137 เรจินมาร์บิชอปแห่งพัสเซา และ เลโอโพลด์ที่ 4 ดยุกแห่งบาวาเรียลงนามในสนธิสัญญามอเทิร์นที่กล่าวถึงเวียนนาว่าเป็น “Civitas” เป็นครั้งแรก และย้ายโบสถ์นักบุญเปโตร เวียนนาไปขึ้นกับมุขมณฑลพัสเซา ในข้อตกลงของสนธิสัญญาเลโอโพลด์ได้รับดินแดนเลยออกไปจากตัวกำแพงเมืองด้วยยกเว้นดินแดนที่ระบุว่าเป็นของโบสถ์ประจำเขตแพริชที่ต่อมาคือที่ดินที่ตั้งอาสนวิหารนักบุญสเทเฟน แม้ว่าเดิมจะเชื่อกันว่าเป็นโบสถ์ที่สร้างในทุ่งนอกกำแพงเมือง แต่โบสถ์ใหม่ความจริงแล้วน่าจะสร้างบนสุสานโบราณที่มีมาตั้งแต่สมัยโรมันโบราณ การขุดหาระบบทำความร้อนในปี ค.ศ. 2000 พบว่ามีหลุมศพลึกลงไปจากพื้นผิวปัจจุบัน 2.5 เมตรที่เมื่อทำการหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี (Radiocarbon dating) แล้วก็พบว่ามีอายุจากคริสต์ศตวรรษที่ 4 การพบครั้งนี้ทำให้ทราบว่าแม้ตัววัดเดิมก็ยังสร้างก่อนโบสถ์รูเพรชท์ (Ruprechtskirche) ที่กล่าวกันว่าเป็นโบสถ์ที่เก่าที่สุดในเวียนนา
ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1137 หลังจากการตกลงในสนธิสัญญามอเทิร์น โบสถ์ที่สร้างขึ้นบางส่วนแบบโรมาเนสก์ก็ได้รับการสถาปนาในปี ค.ศ. 1147 อุทิศแก่นักบุญสเทเฟนโดยมีผู้ร่วมงานที่รวมทั้งพระเจ้าคอนรัดที่ 3 แห่งเยอรมนี บิชอปออทโทแห่งไฟรซิงและขุนนางเยอรมันอื่นที่กำลังเตรียมตัวที่จะเดินทางไปทำสงครามครูเสดครั้งที่ 2 แม้ว่าโครงสร้างช่วงแรกจะสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1160 แต่งานก่อสร้างหลักก็ยังคงดำเนินต่อมาจนถึงปี ค.ศ. 1511 และการซ่อมแซม และ บูรณปฏิสังขรณ์ก็ยังคงทำกันมาจนถึงปัจจุบันนี้ ระหว่างปี ค.ศ. 1230 ถึงปี ค.ศ. 1245 สิ่งก่อสร้างโรมานเนสก์ได้รับการขยายออกไปทางตะวันตกซึ่งคือกำแพงด้านตะวันตกและหอโรมันในปัจจุบัน แต่ในปี ค.ศ. 1258 ก็เกิดเพลิงไหม้ขึ้นที่ทำลายสิ่งก่อสร้างเดิมไปแทบทั้งสิ้น หลังจากนั้นก็ได้มีการก่อสร้างโครงสร้างใหม่แบบโรมานเนสก์เช่นกันขึ้นแทนที่โดยใช้หอโรมัน และสร้างบนฐานที่เป็นโบสถ์เดิม โบสถ์ใหม่ได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1263 วันครบรอบการสถาปนาครั้งที่สองนี้ทำการฉลองกันทุกปีโดยการสั่นระฆังพุมเมรินเป็นเวลาสามนาทีตอนค่ำ
สโมสรฟุตบอลบาเยิร์นมิวนิก
สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1900 โดยสิบเอ็ดผู้เล่นฟุตบอลที่นำโดยฟรันซ์ จอร์น แม้ว่าบาเยิร์นจะชนะในการชิงแชมป์แห่งชาติในปี ค.ศ. 1932 สโมสรก็ไม่ได้เลือกเล่นในบุนเดสลีกาที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1963 สโมสรมีช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเมื่อกลางยุค 70 ภายใต้การนำของฟรันซ์ เบคเคนเบาเออร์ โดยได้แชมป์สโมสรยุโรป 3 สมัยติดต่อกัน (ค.ศ. 1974-76) ในปีที่บาเยิร์นได้รับตำแหน่งสโมสรที่ประสบความสำเร็จในวงการฟุตบอลเยอรมัน ชนะถึงห้าในสิบครั้งของบุนเดสลีกาล่าสุด รางวัลระดับนานาชาติล่าสุดของสโมสรคืออินเตอร์คอนติเนนตัลคัพในปี ค.ศ. 2001 หลังจากที่พวกเขาได้แชมป์สโมสรยุโรปสมัยที่ 4 ในปีเดียวกัน
อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค
ในปี 1862 พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย ทรงแต่งตั้งบิสมาร์คเป็นมุขมนตรีแห่งปรัสเซีย ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งนี้จนถึงปี 1890 เขานำพาปรัสเซียเข้าสู่สงครามสามครั้งอันได้แก่ สงครามชเลสวิจครั้งที่สอง, สงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย และสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย และได้รับชัยชนะในสงครามทั้งสาม หลังชนะในสงครามกับออสเตรีย บิสมาร์คได้ยุบสมาพันธรัฐเยอรมันทิ้ง และจัดตั้งสมาพันธรัฐเยอรมันเหนืออันมีปรัสเซียเป็นแกนนำขึ้นมาแทน ศูนย์อำนาจทางการเมืองของยุโรปภาคพื้นทวีปได้ย้ายจากกรุงเวียนนาของออสเตรียไปยังกรุงเบอร์ลินของปรัสเซีย และเมื่อปรัสเซียมีชัยชนะเหนือฝรั่งเศสแล้ว บิสมาร์คก็ได้สถาปนาสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือขึ้นเป็นจักรวรรดิเยอรมัน โดยทูลเชิญพระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 1 ขึ้นดำรงตำแหน่งจักรพรรดิเยอรมันพระองค์แรกในปี 1871 บิสมาร์คจึงกลายเป็นทั้งหัวหน้าฝ่ายบริหารของปรัสเซียและจักรวรรดิเยอรมัน
โยเซ็ฟ แบร์ชท็อลท์
แบร์ชท็อลท์ได้เข้าเป็นทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและด้วยความพ่ายแพ้สงครามของเยอรมนีทำให้เขาเข้าร่วมพรรคกรรมกรเยอรมัน(DAP).พรรคการเมืองขนาดเล็กที่มีอุดมการณ์สุดโต่งในสมัยนั้น เขายังคงอยู่ในพรรคหลังจากที่มันได้กลายเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในฐานะพรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมันหรือพรรคนาซี(NSDAP) และกลายเป็นผู้บัญชาการคนที่สองของหน่วยชุทซ์ชทัฟเฟิลหรือหน่วยเอ็สเอ็ส ตั้งแต่เมษายน ปี ค.ศ. 1926 ถึง มีนาคม ค.ศ. 1927.
ดัชเชสเอลีซาเบทแห่งเวือร์ทเทมแบร์ก
ดัชเชสเอลิซาเบธทรงประสูติเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2310 ณ เมืองแบรนเด็นเบิร์ก แคว้นวืร์ทเต็มเบิร์ก พระองค์เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 3 และเป็นพระราชบุตรองค์ที่ 8 ในดยุคฟรีดิชที่ 3 ยูเจนแห่งวืร์ทเต็มเบิร์ก และเจ้าหญิงเฟรเดอริก้าแห่งแบรนเด็นเบิร์ก-ชเวตท์ พระองค์ทรงได้รับการศึกษาในกรุงเวียนนา นครหลวงของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อมีพระชนมายุเพียง 15 พรรษา โดยได้รับการเป็นพระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระจักรพรรดิโจเซฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยหลังจากจบการศึกษาแล้ว พระองค์ก็มีพระบรมราชานุญาตให้จัดงานอภิเษกสมรสระหว่างดัชเชสเอลิซาเบธกับพระนัดดาของพระองค์ อาร์คดยุคฟรานซ์แห่งออสเตรีย (ภายหลังทรงครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) งานอภิเษกสมรสถูกจัดขึ้น เมื่อวันที่6 มกราคม พ.ศ. 2331 ในกรุงเวียนนา โดยสมเด็จพระราชปิตุลา สมเด็จพระจักรพรรดิโจเซฟทรงจัดขึ้นทั้งหมด หลังจากเมื่อทั้ง 2 พระองค์อภิเษกสมรสแล้ว ดัชเชสเอลิซาเบธก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย