มู่หลานเป็นตำนานวีรสตรีของประเทศจีนที่มีอยู่จริงหรือไม่ ?
ฮวา มู่หลาน
ฮวา มู่หลาน () เป็นบุคคลชาวจีนโบราณซึ่งไม่มีตัวตนอยู่จริง ปรากฏครั้งแรกในร้อยกรองชื่อ "ลำนำมู่หลาน" (木蘭辭; "Ballad of Mulan") ที่บรรยายว่า นางไปรับราชการทหารแทนบิดาผู้สูงวัย ออกรบสิบสองปีจนมีความดีความชอบ แต่ไม่รับรางวัลใด ๆ ขอกลับคืนมาอยู่บ้านดังเดิมก็พอแล้ว
มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
มู่หลานเป็นห่วงพ่อมาก เกรงว่าพ่อของเธอจะตายตอนที่สนามรบ จึงไปขอร้องต่อ ฉิง ฟู ขุนนางที่นำจดหมายเรียกเกณฑ์ทหารมา ทั้งยังโดนพูดต่อว่าว่า "เจ้าต้องเห็นแก่บุรุษซะบ้าง" ตกดึก พ่อกับมู่หลานทะเลาะกันเรื่องการไปรบ มู่หลานรู้สึกเสียใจมาก เธอจึงออกมานั่งร้องไห้และคิดหาทางเพื่อจะไม่ให้พ่อของเธอต้องออกไปรบ สุดท้าย มู่หลานตัดสินใจขโมยจดหมายเรียกเกณฑ์ทหารและชุดเกราะของพ่อไปพร้อมด้วยคาน ม้าคู่ใจของมู่หลานและหนีออกจากบ้านไป ยายตกใจตื่นขึ้นมาไม่เห็นมู่หลาน จึงบอกพ่อกับแม่ว่า "มู่หลานหนีไปแล้ว" ทั้งคู่เสียใจและกังวลมากว่าจะเสียลูกสาวไป ส่วนยายต้องอ้อนวอนขอให้บรรพชนตระกูลฮัวช่วยปกป้องคุ้มครองมู่หลาน ในความมืดที่ศาลบรรพชน หัวหน้าวิญญาณบรรพชนปรากฏตัวและปลุกมูชู มังกรสีแดงขึ้นมา จากนั้น มูชูปลุกเหล่าวิญญาณบรรพชนทั้งหมด ทั้งหมดพูดคุยและถกเถียงกันเพื่อหาทางช่วยมู่หลาน หัวหน้าวิญญาณตัดสินใจจะส่งมังกรหินไปช่วย มูชูไปช่วยปลุกมังกรหินแต่มังกรไม่ตื่น จึงตีหัวไปอีกหลายครั้งเพื่อจะปลุกให้ตื่นแต่กลับกลายเป็นว่ารูปปั้นมังกรหินหักพังลงทั้งหมด มูชูจึงต้องหาทางช่วยมู่หลานเอง เขาได้พบกับคริครีที่แนะนำให้มูชูไปหามู่หลานเอง มูชูกับคริครีจึงพากันไปหามู่หลาน เมื่อเจอมู่หลาน และแนะนำตัวเสร็จ ทั้งหมดจึงพากันไปยังค่ายทหาร เมื่อเข้าไปในค่าย มู่หลานซึ่งปลอมตัวเป็นผู้ชายก็เป็นต้นเหตุจนเกิดความวุ่นวายไปทั่วค่าย หลังจากที่ชาง และแม่ทัพวางแผนการโจมตี และแม่ทัพซึ่งมีศักดิ์เป็นพ่อของนายกองชางออกเดินทางไปต่อสู้กับชาวฮั่น ชางเห็นคนทะเลาะกันจึงถามว่ามีอะไรผิดปกติ พวกทหารชี้มาที่มู่หลาน ชางจึงเดินเข้าไปหามู่หลาน ชางถามชื่อ มู่หลานตัดสินใจตอบไปว่าชื่อ "ผิง" จากนั้น นายกองชางเริ่มต้นการฝึกทหารด้วยวิธีการต่างๆ แม้ในตอนแรก มู่หลานจะยังทำไม่ได้ แต่สุดท้ายมู่หลานก็พิสูจน์ตัวเองว่าตนนั้นสามารถทำได้และได้รับการยอมรับจากเพื่อนทหารและนายกองชาง ในเวลาเดียวกันนั้น ฉางหยูกับลูกสมุนของเขาได้เตรียมกองกำลังเอาไว้และบุกเมืองต่างๆ ต่อไป
จักรพรรดินีหลิงเจิน
สมเด็จพระจักรพรรดินีหลิงเจิน (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก โดยเป็นพระสนมในพระเจ้าฮั่นเลนเต้ และเป็นพระมารดาในจักรพรรดิเหี้ยนเต้ หลังจากจักรพรรดิเหี้ยนเต้เสวยราชย์ได้มีการเฉลิมพระนามเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีหลิงเจิน
ม่านประเพณี
ม่านประเพณี (; ) เป็นชื่อในภาษาไทยของตำนานโศกนาฏกรรมของคู่รักชาย-หญิงชาวจีน ในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันออก (ค.ศ. 265 – 420) ชื่อ เหลียงซานปั๋ว (梁山伯, Liáng Shānbó) กับ จู้อิง​ไถ (祝英台, Zhù Yīngtái) จากเมืองหนิงปัว มณฑลเจ้อเจียง เป็นเรื่องราวความรักต้องห้ามระหว่างชายหนุ่มกับหญิงสาวที่เป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน โดยที่ไม่ทราบมาก่อนว่าพ่อแม่ของทั้งคู่มีความอาฆาตพยาบาทต่อกันมาก่อน ท้ายที่สุดทั้งคู่ตัดสินใจฆ่าตัวตาย วิญญาณของทั้งคู่กลายร่างเป็นผีเสื้อสองตัวบินจากไป ตำนานเรื่องนี้มีชื่อเรียกสั้นๆ ว่า เหลียงจู้ (梁祝, Liáng Zhù) มีเรื่องราวเทียบเคียงได้กับ "โรมิโอกับจูเลียต" ของชาวตะวันตก
มู่หยงฟู่
มู่หยงฟู่ หรือม่อย้งฮก "(慕容復 Murong Fu)" เป็นตัวเอกในนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง
หวง เฟยหง
หลังจากหวง เฟยหงเสียชีวิต เรื่องราวของเขาก็ได้รับการนำมาถ่ายทอดเป็นนวนิยาย ตีพิมพ์ตามหนังสือพิมพ์รายวันหลายฉบับ และเป็นที่นิยมในวงกว้าง มีการแต่งเติมสีสันเพิ่มจินตนาการต่าง ๆ มากมาย จนกระทั่งเรื่องราวของหวง เฟยหงกลายเป็นตำนานพิสดารในวัฒนธรรมร่วมสมัยอย่างในปัจจุบัน
จนถึงปัจจุบัน เรื่องราวของ หวง เฟยหง ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์และซีรีส์มาแล้วนับไม่ถ้วน โดยเฉพาะอย่างในภาพยนตร์ชุด "Once Upon a Time in China" ที่มีอยู่ด้วยถึง 6 ภาค ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991-ค.ศ. 1997 ซึ่งนักแสดงผู้รับบท หวง เฟยหง คือ หลี่ เหลียนเจี๋ย และ จ้าว เหวินจั๋ว นักแสดงผู้รับบท หวง เฟยหง ในภาคที่ 4 และภาคที่ 5 และในแบบซีรีส์
บูเช็กเทียน
ต่อมาจักรพรรดิไท่จงทรงพระราชทานพระนามให้แก่พระนางบูเช็กเทียนว่า "เม่ย" (จีน: 媚; พินอิน: Mèi) มีความหมายว่า "น่ารัก" ทำให้ในปัจจุบัน ประชาชนจีนมักเอ่ยพระนามของพระองค์ว่า อู่เหม่ย (Wu Mei) หรืออู่เหม่ยเนียง (จีน: 武媚娘; มีความหมายตามตัวอักษรว่า สตรีแซ่อู่ที่มีเสน่ห์) เมื่อกล่าวถึงชีวิตในวัยเยาว์ของพระองค์ และจะใช้ชื่อเรียกพระนามว่า พระนางบู (จีน: 武后) เมื่อกล่าวถึงพระนางในช่วงที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระมเหสี (หรือฮองเฮา) และพระพันปี (หรือไทเฮา) แล้ว ส่วนการใช้คำว่า อู่เจ๋อเทียน (จีน: 武則天) จะใช้เมื่อกล่าวถึงพระองค์ในขณะดำรงพระยศเป็นฮ่องเต้
เติ้ง ชุ่ยเหวิน
เติ้งชุ่ยเหวิน (, ) นักแสดงหญิงมากความสามารถที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่งของจอแก้วฮ่องกง ผู้ได้รับขนานนามว่าเป็นราชินีกระชากเรตติ้ง และรางวัล TV Queen 2 ปีซ้อนคนแรกในประวัติศาสตร์ของสถานีโทรทัศน์ TVB คนนี้ เป็นที่รู้จักในแวดวงบันเทิงแดนมังกรในบท จิวจี้เยียก จากเรื่องดาบมังกรหยก ตอน เทพบุตรมังกรฟ้า หยูเฟย จากเรื่องศึกรักจอมราชันย์ จากเรื่องยอดหญิงจอมทระนง เกามุ่ยหรือ Miss 9 จากเรื่องยอดหญิงจอมทระนงภาค 2 และล่าสุดกับบท บูเช็คเทียน จักรพรรดินีคนแรกและคนเดียวในประวัติศาสตร์ชาติจีนจากละครคอเมดี้เรื่องเหม่ยเหรินจื้อจ้าว อีกทั้งในช่วงยุค 80s เธอเคยได้รับสมญานามว่า "สาวงามในชุดโบราณที่เลอโฉมที่สุด" และ "องเหม่ยหลิงน้อย" (โดยเธอถูกคาดหวังว่าจะขึ้นมาแทนที่ องเหม่ยหลิง ดาราสาวผู้ล่วงลับไปก่อนวัยอันควรนั่นเอง)
ราชวงศ์หยวน
ครั้งนั้น มีชายผู้หนึ่งชื่อ จูหยวนจาง ตอนอายุได้ 17 ปี ครอบครัวได้ตายหมดจากโรคระบาด จึงไปบวชที่วัดหวงเจี๋ย ต่อมา ไปเร่ร่อนต่ออีก 3 ปี เนื่องจากเสบียงอาหารหมด แล้วจึงกลับมาที่วัดดังเดิม ครั้นสาวกลัทธิบัวขาวก่อกบฏโพกผ้าแดงขึ้น เขาก็เดินทางไปสมทบกับพวกกบฏ เริ่มนำทัพออกตีก๊กต่างๆ ในแผ่นดิน แล้วในที่สุดก็ได้ส่งแม่ทัพชื่อสีต๋า ไปตีเมืองปักกิ่งได้สำเร็จ เป็นการโค่นล้มราชวงศ์หยวนลงได้ จากนั้นเขาก็ได้ตั้งราชวงศ์หมิงขึ้น สถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิหงหวู่ ใช้เมืองหนานจิงเป็นเมืองหลวง
ก่อนหน้านี้ชาวมองโกลมีจักรวรรดิของตนที่ชื่อ (อิค มองกูล อูลุส) (Ikh Mongol Uls) ("ikh": ยิ่งใหญ่, "uls": รัฐ, ประเทศ; รัฐมองโกลอันยิ่งใหญ่) หรือ จักรวรรดิมองโกล ที่ยังไม่ได้ครอบครองดินแดนจีนของราชวงศ์ซ่ง จนในรัชสมัยของมองเกอ ข่าน (ค.ศ. 1251– 1259) พระเชษฐาของกุบไลข่าน นำกองทัพบุกดินแดนจีนตอนล่างของราชวงศ์ซ่งและประกาศอาณัติแห่งสวรรค์ มองเกอ ข่านได้รับเอาอิทธิพลจากวัฒนธรรมจีน มาใช้และตั้งชื่อเรียกจักรวรรดิว่า "จีน" (, "จงกั๋ว"; ที่แปลว่า อาณาจักรศูนย์กลางของโลก) ถือว่าเป็นอาณาจักรที่เป็นศูนย์กลางของโลกและจักรวาล เป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรม ตรงกับภาษามองโกล คำว่า "ดุมต้าตู อูลุส" ("Dumdadu ulus") มองเกอ ข่านได้พยายามประกาศใช้ภาษาจีนเป็นภาษากลางในการติดต่อสื่อสารในดินแดนที่ยึดได้ และเรียกราษฎรในจักรวรรดิว่า ชาวจีน (中國人 "จงกั๋ว จื้อ เริน"; ภาษามองโกล: "ดุมต้าตูชูต") เพื่อความเป็นเอกภาพและหนึ่งเดียว ซึ่งทำให้ดินแดนที่อยู่ใต้อาณัติของมองโกลไม่พอใจและทำให้จักรวรรดิแตกแยกในเวลาต่อมา
เจี๋ยวกู่หลาน
เจี๋ยวกู่หลาน (; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Gynostemma pentaphyllum" (Thunb.); ชื่ออื่น: ชาสตูล เบญจขันธ์ ปัญจขันธ์ เซียนเฉ่า) เป็นพืชที่ขึ้นอยู่ทั่วทวีปเอเชีย ลักษณะของพืช เป็นไม้เถาล้มลุก ลำต้นเล็กเรียวยาว ลำต้นที่เลื้อยยางแตกกิ่งแขนงได้ บริเวณข้อของลำต้นที่ทอดนอนไปตามดินจะออกรากได้ ใบเป็นใบประกอบแบบฝ่ามืออกสลับ ส่วนมากมีใบย่อย 5 ใบ ดอกเล็ก สีเหลืองปนเขียว ผลค่อนข้างกลม ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4- 7 มิลลิเมตร ส่วนที่ใช้เป็นยา คือต้นส่วนเหนือดินและ ใบมีรสขม หรือขมอมหวาน
เริ่มด้วยในปี 1977 มีคนจีนคนหนึ่งชื่อ ศิว์สื้อ หมิง เป็นเภสัชกรจบมหาวิทยาลัยแพทย์ศาสตร์ปักกิ่งเขาได้เข้าทำงานที่ สถาบันวิจัยพืชสมุนไพรนครอานดัง มณฑลส่านซี จนกระทั่งฤดูใบไม้ผลิปี 1982 เขาได้ลางานชั่วคราวเพื่อไปเยี่ยมบ้านที่อำเภอผิงลี่ระยะทางไกลประมาณ 50 กิโลเมตร ในช่วงที่เขาพักผ่อนที่บ้านก็ใช้เวลาเสาะแสวงหาสมุนไพรตัวใหม่ๆ ในอำเภอผิงลี่โดยไปพูดคุยกับชาวบ้าน และหมอพื้นบ้าน เพื่อหาข้อมูลของสมุนไพร เขาได้พบสมุนไพร ตัวใหม่ชนิดหนึ่งที่ชาวบ้านเรียกว่า เสี่ยวโหม่จูเถิง ซึ่งมีประสิทธิภาพในการรักษาชาวบ้านที่เป็นโรคไขมันสูงในเส้นเลือด และโรคความดันโลหิตสูงได้อย่างดี เขาจึงกลับมาที่ห้องทำงานของสถาบันวิจัยของเขา และศึกษาวิจัยทันทีตามตำราแผนโบราณจีน
จูกัดเหลียง
ภายหลังจากที่จูกัดเหลียงสิ้นชีวิตไปแล้ว 29 ปี เมื่อเตงงายแม่ทัพของวุยก๊กได้ยกทัพผ่านมาทางเขาเหยียดฟ้าปากทางเข้าเมืองเสฉวนอีกทาง ได้พบกับป้อมค่ายที่ร้างบนเขาซึ่งปราศจากทหารดูแลเมื่อจูกัดเหลียงสิ้นชีวิตไปแล้ว ซึ่งจูกัดเหลียงทำนายว่า ในอนาคตข้างหน้าจะมีแม่ทัพของวุยก๊กยกทัพผ่านทางนี้จึงให้เฝ้าระวังไว้ และเมื่อจงโฮยแม่ทัพวุยก๊กอีกคนที่ยกทัพผ่านมาทางเขาเตงกุนสัน นอนหลับไปฝันเห็นว่าจูกัดเหลียงมาเข้าฝันว่า เมื่อยกทัพเข้าเสฉวนได้แล้วขอให้ไว้ชีวิตราษฎร ซึ่ง จูกัดเจี๋ยม ที่เป็นแม่ทัพคนหนึ่งของจ๊กก๊กได้เข้าต่อต้านทัพวุยและก็เสียชีวิตพร้อมบุตรชายตัวเองในครั้งนี้ด้วย ปัจจุบันมีศาลเจ้าจูกัดเหลียงและเล่าปี่ กวนอู เตียวหุย และบรรดาขุนพลของจ๊กก๊กที่เมืองเฉินตู มณฑลเสฉวน ซึ่งได้รับการบูรณะในปีที่ 11 ของรัชสมัยจักรพรรดิคังซีของราชวงศ์ชิง
เทือกเขาคุนหลุน
เทือกเขาคุนหลุนปรากฏชื่อบ่อยครั้งตำนานปรัมปราของจีน เชื่อกันว่าเป็นแดนสุขาวดีของเต้าหยิน (นักบวชในลัทธิเต๋า) ตามตำนานเล่าว่า บุคคลแรกที่เดินทางไปยังแดนสุขาวดีแห่งนี้ คือ จักรพรรดิโจวมู่ (周穆王) (976-922 ปีก่อนคริสตกาล) แห่งราชวงศ์โจว เล่ากันว่าทรงค้นพบ พระราชวังหยกของจักรพรรดิเหลือง และผู้ก่อกำเนิดวัฒนธรรมจีนนั่นเอง นอกจากนี้แล้วยังทรงพบกับพระนางชีหวังหมู่ 'พระแม่แห่งตะวันตก' ซึ่งเป็นที่บูชาสูงสุดในลัทธิศาสนาโบราณของจีน ซึ่งก้าวไปสู่จุดรุ่งเรืองสูงสุดในสมัยราชวงศ์ฮั่น และยังกล่าวว่าทรงมีที่ประทับในเทือกเขาแห่งนี้ด้วย
ซิ ยิ่นกุ้ย
ซิ ยิ่นกุ้ย (, อังกฤษ: Xue Rengui) เป็นบุคคลที่ตัวตนจริง ๆ ในพงศาวดารของจีน เป็นเรื่องราวของแม่ทัพที่มีพละกำลังมาก และไม่เคยแพ้ใคร และเป็นแม่ทัพที่งัก ฮุย วีรบุรุษอีกคนในวัฒนธรรมจีนรุ่นต่อมานับถืออีกด้วย แต่เรื่องราวของซิ ยิ่นกุ้ยมักถูกเล่าจนเป็นตำนานจนคล้ายเป็นเรื่องแต่งมากกว่าเรื่องจริง เรื่องราวของซิ ยิ่นกุ้ยไม่ทราบว่าใครเป็นผู้แต่ง แต่ได้มีการแต่งเนื้อเรื่องต่อมาในรุ่นลูกและรุ่นหลาน คือ ซิ ติงซาน (薛丁山, Xue Dingshan) และซิ กัง (薛剛, Xue Gang)
หง ซีกวน
ซึ่งเรื่องราวของ 3 นั้นได้ถูกกล่าวถึงไว้ในนิยายกำลังภายในเรื่อง "เฉียนหลงประพาสกังหนำ" อันเป็นเรื่องราวของฮ่องเต้เฉียนหลงเมื่อครั้งเสด็จประพาสภาคใต้ของจีน พร้อมกับทรงส่งยอดฝีมือจากสำนักต่าง ๆ เช่น บู๊ตึ้งและง้อไบ๊ เพื่อกำจัดคนจากสำนักเส้าหลินที่ต่อต้านแมนจู ซึ่ง ฟ่ง ไสหยก เป็นคนแรกที่เสียชีวิต ก่อนจะตามด้วย โอว ฮู้ยเคียง ส่วน หง ซีกวน นั้นเป็นบุคคลสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่
มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
ได้รับเสียงวิจารณ์ดีมาก
เหยียน หย่งชุน
ในศตวรรษที่ 17 เหยียน หย่งชุน เป็นสาวงามจากมณฑลกวางตุ้ง ได้อยู่กับบิดาของเธอชื่อ ยิ่มยี หลังมารดาของเธอเสียชีวิตลง เธอได้ถูกหมั้นกับพ่อค้าขายเกลือชาวฮกเกี้ยน ชื่อ เหลียง ปอกเชา ตั่งแต่เยาว์วัย หากแต่บิดาจากการช่วยเหลือผู้อื่น ได้ไปมีคดีกับทางบ้านเมืองจึงต้องหลบหนีพร้อมหย่งชุนไปยังพรมแดนระหว่างมณฑลเสฉวนและยูนนาน อาศัยการขายเต้าหู้ยังชีพ ณ เชิงเขาไทซาน ความงามของเธอได้นำความยุ่งยากมาสู่ตัว เมื่ออันธพาลได้มาชอบพอและมาบังคับเธอให้แต่งงาน ทั้งเธอและบิดาเป็นกังวลอย่างยิ่ง หากแต่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดีกับสถานการณ์เช่นนี้ จนกระทั่งบิดาเธอเล่าเรื่องความยุ่งยากนี้ให้แม่ชีหวู่เหมยฟัง (อู่เหม่ย) แม่ชีต้องการช่วยเหลือจึงรับหย่งชุ่นเป็นศิษย์และไปอยู่ด้วยบนเขาและสอนวิทยายุทธ์แขนงใหม่นี้ให้เป็นเวลา 3 ปี หลังจากฝึกฝนจน สามารถป้องกันตนเองได้แล้วหยงชุ่นจึงกลับมาหาบิดา เมื่ออันธพาลคนเดิมตามมารังควาน ครั้งนี้หยงชุนไม่ได้หลีกเลี่ยงอีกต่อไป และได้ท้าอันธพาลประลองและเอาสามารถเอาชนะได้ในเวลาอันสั้น
หยุนเสียน หมอหญิงวังจักรพรรดิ
ในสมัยราชวงศ์หมิงตอนกลาง ถาน หยุนเสียน เป็นหมอสตรีเพียงคนเดียวในแผ่นดิน ซึ่งในช่วงนั้น ปรัชญาความคิด ของเฉิงจูหลี่เสวียเฟื่องฟู ธรรมเนียมประเพณีโบราณจึงต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ทำให้ผู้หญิงที่มีฐานะต่ำต้อย คุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ห้ามปรากฏตัวในวงสังคมตามใจปรารถนา ห้ามรับราชการ ห้ามเป็นแพทย์ และถึงแม้จะเจ็บป่วย ก็ต้องเคารพแนวคิดที่ว่าชายหญิงไม่เท่าเทียมกัน จึงไม่สามารถให้แพทย์ผู้ชายรักษาอาการป่วยได้ ส่วนผู้หญิงที่เป็นแพทย์พื้นบ้านรักษาโรคทั่วไปหรือทำคลอด กลับถูกมองว่าเป็นผู้หญิงไร้ประโยชน์ คนชั่ว คนเลว คนที่ชั่วและคนเลวจนคนทั่วไปรู้สึกรังเกียจและขยะแขยงเหมือนที่ขยะแขยงซากศพ เธอจะเอาตัวรอดกับช่วงเวลานั้นได้อย่างไร
ฮวา มู่หลาน
เรื่องมู่หลานนั้นได้รับการดัดแปลงเป็นสื่อบันเทิงสมัยใหม่หลายรูปแบบ ทั้งภาพยนตร์แอนิเมชัน ภาพยนตร์คนแสดง และละครโทรทัศน์
ประวัติศาสตร์จีน
เล่ากันว่า ในสมัยเหยา (尧:Yáo) นั้น แม่น้ำหวงเหอ (黄河:Huánghé) เกิดอุทกภัยน้ำหลากเข้าทำลายบ้านเมือง ทำให้ชาวบ้านต้องอพยพไปอาศัยอยู่บนต้นไม้หรือบนยอดเขาเท่านั้น ซึ่งภายหลังพระเจ้าอวี่ (禹:Yǔ) ใช้เวลา 13 ปีในการแก้ปัญหาอุทกภัยนี้สำเร็จ และได้รับขนานนามว่า ต้า-ยวี่ “大禹” (Dà yǔ)
บูเช็กเทียน
ปี ค.ศ. 652 พระนางบูเช็กเทียนทรงให้กำเนิดพระโอรส คือ หลี่หง (Li Hong) และต่อมาในปี ค.ศ. 653 พระนางก็ได้ให้กำเนิดพระโอรสอีกพระองค์หนึ่ง คือ หลีเสียน (อังกฤษ: Li Xian; จีน: 李賢; พินอิน: Li Xián หรือ อังกฤษ: Crown Prince Zhanghuai; จีน: 章懷太子; ค.ศ. 653–684) ซึ่งทั้งสองพระองค์ไม่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรัชทายาทแห่งสมเด็จพระจักรพรรดิเกาจง เนื่องจากสมเด็จพระจักรพรรดินีหวังและพระปิตุลาของพระนาง คือ อัครมหาเสนาบดีหลิวซื่อ (the chancellor Liu Shi) ทรงเกลี้ยกล่อมให้จักรพรรดิเกาจงทรงแต่งตั้งพระโอรสพระองค์โต คือ เจ้าชายหลี่จง (อังกฤษ: Li Zhong; จีน: 李忠; พินอิน: Lǐ zhōng; ค.ศ. 643 – 6 มกราคม ค.ศ. 665) ซึ่งถือกำเนิดจากพระสนมหลิวเป็นองค์รัชทายาทไปก่อนหน้าแล้ว
จักรวรรดิจีน
เริ่มการโจมตีราชวงศ์หยวน 
กัวจื่อซิงเห็นแววความสามารถของเขาจึงได้ยกหม่าชิวเซียงธิดาบุญธรรมให้เป็นภรรยา ในปี พ.ศ. 1895 จูหยวนจางปฏิบัติงานอย่างเข้มแข็งมีผลงานโดดเด่นกว่าผู้อื่นจึงได้รับเลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็วแต่ทำให้ถูกกัวจื่อซิงกับบุตรชายระแวงอยู่เสมอ ครั้งหนึ่งกัวจื่อซิงจับเขาไปขังแต่หม่าชิงเซียงกับมารดาไปอ้อนวอนขอจึงได้รับการปล่อยตัว จูหยวนจางจึงตัดสินใจพาภรรยากลับไปอยู่ที่ตำบลจงหลีบ้านเกิดและได้ชักชวนเพื่อนในวัยเยาว์กับคนอื่นๆ จัดตั้งกองกำลังเป็นของตนเอง จาก 700 คนก็เพิ่มจำนวนมากกว่า 20,000 คนภายในระยะเวลา 2 ปีพ.ศ. 1898 (ค.ศ. 1355) ฉีโจวหวางหรือกัวจื่อซิงพ่อตาของเขาสิ้นพระชนม์ลง บุตรชายทั้งสองไม่มีความสามารถพอ จูหยวนจางจึงได้ขึ้นเป็นผู้นำกองกำลังแทน พ.ศ. 1899 (ค.ศ. 1356) จูหยวนจางยกกำลังบุกเมืองจี้ซิงเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองอิ้งเทียน ( ปัจจุบันคือเมืองหนานจิง ) ใช้เป็นที่ตั้งกองบัญชาการทยอยกำจัดกลุ่มอำนาจอื่นๆ ที่ตั้งตัวเป็นอิสระเช่นกัน พร้อมกับใช้คำสั่ง สามไม่ คือ ไม่เผาบ้าน ไม่ฆ่าคน ไม่ปล้นชิง ทำให้ชาวเมืองอื่นๆ ต่างพากันยินยอมอย่างง่ายดาย พ.ศ. 1907 (ค.ศ. 1364) สถาปนาตนเองขึ้นเป็นหวู่หวาง ปกครองดินแดนแถบใต้แม่น้ำฉางเจียง
หลี่ ไช่ฟ่ง
หลี่ไช่ฟ่ง (จีน:李賽鳳~อังกฤษ:Moon Lee)
มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "มูน หลี่" เป็นอดีตนักแสดงหญิงนักบู๊ชาวฮ่องกง ในยุค80s ถึง 90s ที่เคยมีชื่อเสียงโด่งดังทั่วเอเชีย เธอประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากกับภาพยนตร์แนวแอ็คชั่น ฉายาของเธอคือ "ราชินีนักบู๊" 
เธอก้าวเข้าสู่วงการแสดง มาตั้งแต่ปีพ.ศ. 2523 แรกเริ่มเธอนั้นมีชื่อเสียงในฐานะนางเอกละครทีวี ยอดนิยมคนหนึ่งของสถานีโทรทัศน์เอทีวี แต่ทว่า...ยุคทองของเธอกลับเป็นผลงานทางด้านภาพยนตร์ แนวแอ็คชั่น ในช่วงปีพ.ศ. 2530-2538 (ค.ศ. 1987 ถึง 1995) หลี่ไช่ฟ่ง ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักแสดงหญิงเบอร์หนึ่งใน "ภาพยนตร์แอ็คชั่น" ของฮ่องกง เนื่องจากเธอมีหน้าตาและรูปลักษณ์ที่ดูน่ารักสดใสแบบสาวญี่ปุ่น แต่มาเล่นหนังแนวบู๊ ได้อย่างถึงพริกถึงขิง จึงทำให้ในยุคนั้นเธอได้รับฉายาว่าเป็น ตำรวจหญิงแกร่งที่สวยที่สุดแห่งโลกภาพยนตร์แอ็คชั่น และอีกฉายาที่ถูกเรียกบ่อย ๆ คือ นางฟ้าแห่งภาพยนตร์แอคชั่น
จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง
ใน ค.ศ. 1368 ขุนพลชาวจีนชื่อว่า จู ยฺเหวียนจาง ได้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำของกลุ่มกบฏโพกผ้าแดงและรวบรวมดินแดนบริเวณลุ่มแม่น้ำแยงซีเข้ามาในอาณัตของตนแล้วนั้น ได้ทำการปราบดาภิเษกก่อตั้งราชวงศ์หมิง ขึ้นที่เมืองนานกิงอันเป็นฐานที่มั่นของจู ยฺเหวียนจาง โดยมีพระนามว่า พระจักรพรรดิหงอู่ จากนั้นในปีเดียวกันได้ยกทัพเข้ายึดนครต้าตูอันเป็นราชธานีของราชวงศ์หยวนได้สำเร็จ พระจักรพรรดิถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ พร้อมด้วยพระโอรสเจ้าชายอ้ายโหยวฉือหลี่ต๋าล่าเสด็จหลบหนีไปยังเมืองช่างตู (上都) ราชธานีฝ่ายเหนือของราชวงศ์หยวน ใน ค.ศ. 1370 กองทัพราชวงศ์หมิงเข้ายึดเมืองช่างตู ทำให้จักรพรรดิถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ ต้องเสด็จหนีอีกครั้งพร้อมกับพระโอรสไปยังเมืองอิงชาง (應昌 Yingchang; อยู่ในเขตมองโกเลียในในปัจจุบัน) ซึ่งในปีนั้นเองพระจักรพรรดิถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ ประชวรสวรรคตที่เมืองอิงชาง พระชนมายุห้าสิบชันษา
มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
ณ บ้านตระกูลฮัว มู่หลาน กำลังเขียนบทกลอนสอนหญิงบนแขนของเธอเพื่อที่จะไม่ลืมตอนที่จะต้องแสดงฝีมือในการพบแม่สื่อ ส่วนพ่อของมู่หลานกำลังสวดมนต์ขอพรบรรพบุรุษในศาลบรรพชน เพื่อจะให้คุ้มครองมู่หลานในการพบแม่สื่อวันนี้ มู่หลานมาพบพ่อเพื่อนำยารักษาอาการป่วยมาให้พ่อกินก่อนที่จะเดินทางไปตัวเมือง ในตัวเมือง แม่ของมู่หลานกำลังรอมู่หลานเดินทางมาแต่งตัวเพื่อไปพบแม่สื่ออย่างกระวนกระวายใจ ส่วนยายระหว่างรอยายตัดสินใจซื้อจิ้งหรีดชื่อว่า คริกแนก ไว้เป็นจิ้งหรีดนำโชคประจำตัวมู่หลาน เมื่อมู่หลานมาถึง แม่ของมู่หลานรีบให้มู่หลานอาบน้ำแต่งตัวเพื่อให้ทันเวลาไปพบแม่สื่อ เมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว ก็รีบไปต่อแถวตามพวกสาวๆคนอื่นไป แม่สื่อเรียกเธอให้ไปพบเพื่อทดสอบว่าเธอจะเป็นเจ้าสาวที่ดีที่สามารถเชิดชูเกียรติของวงศ์ตระกูลได้หรือไม่ แต่ก็เกิดเรื่องทำให้แม่สื่อไล่ตะเพิดมู่หลานออกมา เมื่อกลับถึงบ้าน มู่หลานท้อแท้ใจที่ไม่สามารถเชิดชูเกียรติของวงศ์ตระกูลได้ พ่อของเธอจึงเข้ามาปลอบว่า "ปีนี้ดอกท้อบ้านเราบานสะพรั่งทั้งปี ดูนี่สิ ดอกท้อดอกนี้ยังไม่บานแต่พ่อมั่นใจว่ายามใดที่มันบาน นั่นจะเป็นดอกท้อที่งดงามกว่าดอกใดๆ" เมื่อพูดจบก็ได้ยินเสียงกลองซึ่งเป็นสัญญาณว่ามีขุนนางมาจากราชสำนักนำจดหมายเรียกเกณฑ์ทหารไปรบมามอบให้กับคนในหมู่บ้าน
วาง หมิงฉวน
ในปีพ.ศ. 2524 ความสำเร็จยังคงต่อเนื่อง กับผลงานละครเรื่อง คมเฉือนคม ภาค 2 (The Shell Game II 1981) เป็นละครที่มีการต่อเนื่องจากภาคแรกอยู่บ้าง แต่ไม่ใช่ทั้งหมด เพราะตัวละครหลักอย่าง เซี่ยเสียน และ วังหมิงฉวน ต้องเปลี่ยนบทเป็นตัวละครอื่นไป แต่ยังคงไว้กับตัวละครเดิมที่เยิ่นต๊ะหัวแสดงไว้ในภาคหนึ่งที่นำมาเชื่อมโยงสู่ภาคสอง โดยในภาคนี้ใช้ดาราจากภาคก่อนเกือบทั้งชุด คือ เซี่ยเสียน, วังหมิงฉวน, เยิ่นต๊ะหัว และ หวงอวิ่นไฉ แต่มีดาราดังอย่าง โจวเหวินฟะ เข้ามาร่วมแสดงนำด้วยในบทอาหลง ซึ่งก็ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่งแต่ไม่เท่า "คมเฉือนคม ภาค1" เพราะเนื้อหาของบทละครที่เข้มข้นน้อยกว่าภาคแรกนั้นเอง ตามด้วยละครฟอร์มใหญ่แห่งปีที่หยิบยกเรื่องราวในหน้าประวัติศาสตร์จีน นำมาสร้างเป็นละครทาง
โทรทัศน์ในเรื่อง 14 นางสิงห์เจ้ายุทธจักร (Young's Female Warrior 1981 TVB) ที่มี 30 ตอนจบ โดย วังหมิงฉวน รับบทเป็น มู่กุ้ยอิง สะใภ้ตระกูลหยาง ร่วมนำแสดงกับ ฝงเป๋าเป่า รับบทเป็น หยางเหวินกว่าง ลูกชายคนเดียวของหยางจงเป่า-มู่กุ้ยอิง, สือซิว รับบทเป็น เจียงซ่างฟง, หยางพ่านพ่าน รับบทเป็น องค์หญิงเฟยหงแห่งซีเซี่ย ซึ่งบทบาทของเธอในเรื่องนี้ได้รับคำชมเป็นอย่างมากว่าเธอสวมบทบาทเป็น มู่กุ้ยอิง ที่ดูสง่างามเป็นอย่างมาก ส่วนผลงานละครอื่นที่เด่น ๆ คือเรื่อง ความรักสี่ฤดู (Love Forever 1981) มี 30 ตอนจบ เธอร่วมนำแสดงกับ หลินจื่อเสียง, หวงจิ่นเซิน, เอี้ยเต๋อเสียน และ เฉินซิ่วจู จากความสำเร็จในปีนี้ทำให้ในเดือนธันวาคม เธอได้รับเลือกให้เป็น หนึ่งในสิบคนหนุ่มสาวที่โดดเด่นที่สุดแห่งปี โดยเธอเป็นศิลปินหญิงคนแรกของฮ่องกงที่ได้รับเกียรตินี้
ม้าต้าย
ม้าต้ายมีชื่อเสียงโด่งดังจากการสังหารกบฏอุยเอี๋ยน จากการวางแผนของขงเบ้งและเกียงอุย เมื่ออุยเอี๋ยนก่อกบฏ เขาลวงอุยเอี๋ยนโดยการแสร้งทำเป็นเข้าร่วมทัพกบฏ หลังจากนั้นเมื่อได้โอกาส เขาจึงลอบเข้าไปด้านหลังของอุยเอี๋ยนและสังหารเขาเสีย รางวัลที่เขาได้รับสำหรับการที่เขาสังหารอุยเอี๋ยนก็คือบรรดาศักดิ์ที่ริบมาจากอุยเอี๋ยนนั่นเอง
หลังจากที่เล่าปี่ ฮ่องเต้แห่งเสฉวนสิ้นพระชนม์ ม้าต้ายนั้นเป็นแม่ทัพที่ซื่อสัตย์มากผู้หนึ่งของขงเบ้งและเขายังมีส่วนร่วมในชัยชนะสงครามม่านใต้ที่รบกับเบ้งเฮ็กอย่างมาก ไม่แพ้จูล่งและอุยเอี๋ยนเลยทีเดียว
มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
ไม่เพียงดิสนีย์เท่านั้น บริษัทภาพยนตร์อื่น ๆ มักถูกวิจารณ์ว่ามักเลือกนักแสดงหญิงผิวขาวมารับบทตัวละครชาวเอเชีย เช่น ให้สการ์เล็ต โจแฮนสัน แสดงบทนำใน Ghost in the Shell ที่สร้างจากแอนิเมชันญี่ปุ่น ส่วนกรณีของมู่หลาน มีข่าวก่อนหน้านี้ว่าอาจเลือก เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ ดาวจรัสแสงของฮอลลีวูด
มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
ภาพยนตร์เรื่องมู่หลาน ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Annie Awards ครั้งที่ 26 ในปี ค.ศ. 1998 ซึ่งเป็นรางวัลที่มอบกันในวงการอนิเมชันมากถึง 12 รางวัล ใน 10 สาขา (สาขาออกแบบตัวละครยอดเยี่ยม มีผู้เข้าชิงจากภาพยนตร์เรื่องนี้แข่งกันเอง 3 คน) และได้รางวัลในทุกสาขาที่เข้าชิง นับเป็นภาพยนตร์อนิเมชันที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในเวทีนี้ของปีนั้น และในปีถัดมาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำในสาขาด้านดนตรี
เมื่อ 30 พฤศจิยายน พ.ศ. 2560 บีบีซีรายงานว่า ดิสนีย์ บริษัทภาพยนตร์ของฮอลลีวูด ประกาศผลการคัดเลือกนักแสดงที่ได้รับบทฮัวมู่หลานในภาพยนตร์ที่จะสร้างใหม่จากฉบับการ์ตูนของดิสนีย์แล้ว คือ หลิว อี้เฟย์ นักแสดงชาวจีน-อเมริกันชื่อดัง สยบเสียงวิจารณ์ว่าดิสนีย์มักเลือกแต่นักแสดงหญิงผิวขาวเป็นตัวละครนำ
งอก๊กไถ้
ง่อก๊กไถ้ (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก ง่อก๊กไถ้ไม่ใช่ชื่อบุคคล แต่เป็นชื่อเรียกขาน มีความหมายว่า "ผู้เป็นใหญ่แห่งง่อก๊ก" เดิมมีชื่ออย่างไรไม่ปรากฏ เป็นพระมเหสีองค์ที่สองของซุนเกี๋ยน ทรงเป็นน้องสาวของงอฮูหยิน ภรรยาหลวงของซุนเกี๋ยน ผู้เป็นแม่แท้ ๆ ของซุนเซ็กและซุนกวน เมื่อพี่สาวเสียชีวิตไปก่อนหน้านี้ นางได้ฝากซุนกวน บุตรชายคนที่สองที่เพิ่งขึ้นครองแคว้นให้งอก๊กไถ้ดูแลด้วย ซึ่งงอก๊กไถ้ก็ทำหน้าที่นี้ได้อย่างดี จนซุนกวนนับถือนางเหมือนแม่แท้ ๆ ของตัว
จูเต๋อ
จูเต๋อเข้าเรียนในวิทยาลัยการทหารของมณฑลยูนนาน และ ได้ทำงานในกองทัพบกในปีค.ศ. 1911 ดร.ซุนยัดเซ็นทำการปฏิวัติราชวงศ์ชิงจูเต๋อเข้าร่วมทำการปฏิวัติในมณฑลยูนนานด้วย ต่อมาในปี ค.ศ. 1921 เขาเป็นผู้บัญชาการตำรวจมณฑลยูนนาน และ ได้เป็นเจ้ากรมการคลัง และช่วงนั้น เขารับเงินใต้โต๊ะ ติดผู้หญิง สูบฝิ่น จนได้รับฉายาว่า ขุนพลขี้ยา จูเต๋อมีภรรยา 9 คน 
ค.ศ. 1921 จูเต๋อเริ่มศึกษาแนวคิดของลัทธิมาร์กซิสต์ จนกระทั่งจูเต๋อได้พบกับสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนที่กำลังศึกษาและใช้แนวความคิดของมาร์กซ์ในทางการเมืองกันอยู่ แต่ไม่มีใครสนใจจูเต๋อเพราะเขาเป็นเพียงแค่ "ขุนพลขี้ยา" จูเต๋อจึงเดินทางไปศึกษาแนวคิดของลัทธิมาร์กซ์ที่ประเทศเยอรมนี ปีต่อมาค.ศ. 1922 ในประเทศเยอรมนี จูเต๋อพบกับโจวเอินไหลเขาจึงได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในที่สุด ค.ศ. 1925 จูเต๋อไปเรียนวิชาทางการทหารต่อในกรุงมอสโคว์ ประเทศรัสเซีย และกลับมายังจีน แต่ฐานะของความเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนยังคงถูกเก็บไว้เป็นความลับ
จางอี้หฺวังไท่โฮ่ว
หนึ่งปีต่อมา พระนางหลิวสิ้นพระชนม์ จ้าว ยฺเหวียนหย่าน (趙元儼) หรืออ๋องแปด พระอนุชาของจักรพรรดิซ่งเจินจง จึงเสด็จมาเปิดเผยความจริงว่า พระมารดาที่แท้จริงของจักรพรรดิซ่งเหรินจงมิใช่พระนางหลิว แต่เป็นนางหลี่ คนรับใช้ของพระนางหลิว อ๋องแปดตั้งข้อสังเกตด้วยว่า นางหลี่อาจถูกพระนางหลิวลอบสังหาร จักรพรรดิซ่งเหรินจงตกพระทัยและเสียพระทัย เสด็จไปยังสุสานของพระมารดา โปรดให้สร้างพระที่นั่งจิ่งหลิง (景灵宫) ขึ้นไว้อาลัยให้พระมารดา ทั้งมีพระราชโองการให้สถาปนาพระมารดาขึ้นเป็นพระราชชนนีพันปีหลวง ฐานันดรศักดิ์ว่า "จางอี้หฺวังไท่โฮ่ว" แต่เนื่องจากปรากฏว่า พระนางหลิวได้จัดการศพนางหลี่ตามสมควร จักรพรรดิซ่งเหรินจงจึงไม่ทรงเชื่อเรื่องที่พระนางหลิวสังหารนางหลี่
มู่หยงฟู่
จอมยุทธ์หนุ่มผู้ถูกขนานนามเสมอเฉียวฟง แต่แท้จริงแล้ววรยุทธยังห่างกับเฉียวฟงอยู่มากทีเดียว มีพรสวรรค์อีกทั้งยังมีสุดยอดวิชามากมายออกตามหาชาวยุทธ์ หมายฟื้นฟูราชบังลังก์ของตระกูลมู่หยงที่ถูกล้มล้างไป
บูเช็กเทียน
ในปี ค.ศ. 688 พระนางบูเช็เทียนทรงยอมที่จะเสียแม่น้ำโล่ (อังกฤษ: Luo River; จีน: 洛水; พินอิน: Luò shuǐ; เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านเมืองลกเอี๋ยงในมณฑลเหอหนาน หรือที่เรียกว่าเป็นเมืองหลวงแห่งตะวันออก) พระนางบูเช็กเทียนทรงเรียกประชุมเชื้อพระวงศ์อาวุโสของราชวงศ์ถังซึ่งอยู๋ในตระกูลหลี่ในเมืองลั่วหยาง ทำให้เจ้าชายและเชื้อพระวงศ์เหล่านั้นต่างวิตกกังวลว่าจะเป็นแผนลวงในการลอบสังหารพวกตนเพื่อปกป้องพระราชบัลลังก์ของพระนาง พวกเขาจึงวางแผนต่อต้านพระนางบูเช็กเทียน อย่างไรก็ตามก่อนที่จะมีการวางแผนการทำรัฐประหารอย่างรัดกุมนั้น หลี่เจิน (อังกฤษ: Li Zhen; จีน: 李貞; พินอิน: Lǐ zhēn; ค.ศ. 627 - 12 ตุลาคม ค.ศ. 688) หรือเดิมคือ เจ้าชายจิ้งแห่งเยว่ หรือ เยว่จิ้งหวัง (อังกฤษ: Prince Jing of Yue; จีน: 越敬王; พินอิน: Yuè jìng wáng) และบุตรชายของเขา หลี่ชง (อังกฤษ: Li Chong; จีน: 李沖; พินอิน: Lǐ chōng; เสียชีวิต 22 กันยายน ค.ศ. 688) หรือเดิมคือ เจ้าชายแห่งหลังเซี่ย (อังกฤษ: Prince of Langye; จีน: 琅邪王; พินอิน: Láng xié wáng) ได้ลุกขึ้นมาต่อต้านเสียก่อน โดยใช้ฐานอยู่ในบริเวณยู่โจว (อังกฤษ: Yu Prefecture; จีน:豫州; พินอิน: Yùzhōu, ในปัจจุบันคือเมืองจู้หม่าเตี้ยน (อังกฤษ: Zhumadian; จีน: 驻马店; พินอิน: Zhùmǎdiàn) ในมณฑลเหอหนาน) และบริเวณโบว๋โจว (อังกฤษ: Bo Prefecture; จีน: 博州; พินอิน: Bó zhōu, ในปัจจุบันคือ iaocheng, มณฑลซานตง) ในขณะที่เจ้าชายราชวงศ์ถังคนอื่น ๆ ยังไม่พร้อม ทำให้หลี่เจินและหลี่ชงถูกกองกำลังของพระนางบูเช็กเทียนและกองกำลังพื้นเมืองโจมตีได้โดยสำเร็จอย่างรวดเร็ว พระนางบูเช็กเทียนจึงใช้โอกาสนี้จับกุมหลานชายของสมเด็จพระจักรพรรดิเกาจง หลี่หยวนเจีย (อังกฤษ: Li Yuanjia; จีน: 李元嘉; พินอิน: Lǐ yuánjiā) หรือเจ้าชายแห่งฮั่น และหลี่หลิงกุ้ย (อังกฤษ: Li Lingkui; จีน: 李靈夔; พินอิน: Lǐ líng kuí) หรือเจ้าชายแห่งหลู และเจ้าชายฉางเล่อ รวมถึงเชื้อพระวงศ์คนอื่น ๆ ในราชวงศ์ถังผู้สืบเชื้อสายตระกูลหลี่ได้ถูกบังคับให้ทำอัตนิบากกรรมไปทั้งสิ้น แม้แต่เซียวส่าวพระสวามีของเจ้าหญิงไท่ผิงซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยก็ถูกทรมานด้วยการอดอาหารและเสียชีวิตในที่สุด ต่อมาอีกหลายปีก็ยังมีแรงจูงใจทางการเมืองที่ทำให้เกิดการสังหารเหล่าสมาชิกเชื้อพระวงศ์ตระกูลหลี่อยู่อย่างต่อเนื่อง
จักรพรรดินีวั่นหรง
สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเค่อหมิ่น () หรือ สมเด็จพระจักรพรรดินีวั่นหรงหรือชื่อเล่น ๆ ว่า วั่นจิง () หรือพระนามแรกประสูติว่า โกวปู้โลว วั่นหรง () (13 พฤศจิกายน 2449 - 20 มิถุนายน 2489) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีพระองค์สุดท้ายของประเทศจีนด้วยเหตุที่เป็นสมเด็จพระมเหสีในผู่อี๋ฮ่องเต้ สมเด็จพระจักรพรรดินีพระองค์สุดท้ายของจีน จักรพรรดินีวั่นหรงทรงสืบเชื้อสายจากวงศ์สกุลด๋าหว่อ (Daur People) จากมองโกเลียลึกตั้งแต่ครั้งโบราณกาล สมเด็จพระจักรพรรดินีวั่นหรงนั้นต่อมาได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งแมนจูกัว (หรือเป็นที่รู้จักกันในนามของ "จักรวรรดิแมนจูกัว")
โกวปู้โลว วั่นหรง (มีความหมายว่า ผู้มีใบหน้าอันเลอโฉม) เป็นธิดาองค์โตของ หร่ง หยวน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายใน ในสมัยราชวงศ์ชิง และเป็นบุคคลผู้ที่มีบทบาทอย่างมากในสมัยแมนจูกัวอีกด้วย วั่นหรงจึงมาจากตระกูลที่ร่ำรวยและโดดเด่นที่สุดครั้งหนึ่งในสมัยราชวงศ์ต้าชิง สมเด็จพระจักรพรรดินีวั่นหรงเกิดในบ้านของพระบิดา หร่ง หยวน ณ บ้านเลขที่ 37 ถนนเม่าเอ๋อ หูท่ง ซอยทิศใต้หลัวกู่ เขตตงเฉง เมืองปักกิ่ง (No. 37, Maoer hutong, South Luogu Lane, Dongcheng District, Beijing) เนื่องจากพระบิดาเป็นผู้มีความคิดสมัยใหม่ที่จะให้เหล่าธิดาได้มีการศึกษา วั่นหรงจึงได้รับการศึกษาจากโรงเรียนมิชชั่นนารีของอเมริกันในเมืองเทียนสินและระหว่างช่วงเวลาในพระราชวังต้องห้าม โดยผู้สอนส่วนตัวชาวอเมริกันชื่อ อิซาเบล อินแกรม (Isabel Ingram) ผู้ซึ่งได้ให้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษของวั่นหยงว่า อลิซาเบธ
บูเช็กเทียน
ในปี ค.ศ. 690 หลังจากจักรพรรดิเกาจงสวรรคตก็เกิดการแย่งชิงราชสมบัติเป็นเวลากว่า 7 ปี ในที่สุดพระนางได้ทรงตั้งตนขึ้นเป็นฮ่องเต้หญิงองค์แรกในประวัติศาสตร์จีน รวมถึงประกาศเปลี่ยนราชวงศ์ถังเป็นราชวงศ์โจวตั้งแต่นั้นมา และสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 705
เดชนางพญาผมขาว (ภาพยนตร์)
หลังจากที่ราชวงศ์หมิงเกิดการฉ้อโกงการใหญ่ทั่วทั้งแผ่นดินจีนทำให้เกิดนางอสุนีหยก สาวสวยที่ต่อต้านการฉ้อโกงทุกรูปแบบ ทหารข้ารับใช้ฮ่องเต้ผู้ชัวช้าจึงใส่ความว่าอสุนีหยกเป็นผู้สังหารท่านเจ้าเมืองทำให้อสุนีหยกต้องหนีเอาตัวรอดไปแถวชายแดน ในขณะที่จั่วอี้หังถูกไล่ล่าจากทหารเช่นกันเมื่อเจ้าสำนักของเขาตั้งใจจะให้อี้หังขึ้นเป็นเจ้าสำนักแทนตนจึงถวายยาอายุวัตถนะแด่ฮ่องเด้ แต่กลับถูกหักหลังอี้หังจึงต้องหนีเช่นกัน เมื่ออสุนีหยกพบกับอี้หัง และรู้ว่าเขาก็ถูกใส่ร้ายเหมือนเธอ อสุนีหยกจึงพาอี้หังหนีไปในหมู่บ้านที่มีชื่อว่า”ถ้ำปีศาจ” ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดีขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดทั้งสองจึงตัดสินใจแต่งงานกัน แต่เมือทหารบุกเข้าหมู่บ้านและบอกอี้หังว่าความจริงแล้วอสุนีหยกเป็นคนฆ่าท่านเจ้าเมืองที่เป็นปู่ของเขา ทำให้หัวใจของอี้หังแทบแตกสลาย เขาตัดสินใจเลิกกับเธอและไปมีผู้หญิงคนใหม่ เมื่อเวลาผ่านไปอี้หังกำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงใหม่ของเขาแต่หัวใจที่ช้ำไปด้วยความรักก็ฝังด้วยความแค้นของอสุนีหยก จึงทำให้เธอบุกไปงานแต่งงานของอี้หังและแทงเข้าที่หัวใจของเขา จากความเสียใจครั้งนี้ทำให้ผมของอสุนีหยกกลายเป็นสีขาวหรือนางพยาผมขาวนั้นเอง
ฌ้อปาอ๋อง
เรื่องราวของฌ้อปาอ๋องได้รับการเล่าขานสืบต่อกันมาในวัฒนธรรมจีนจนถึงปัจจุบัน ซึ่งส่วนใหญ่บุคลิกของฌ้อปาอ๋อง จะเป็นไปในลักษณะของ ชายรูปร่างสูงใหญ่ บึกบึน ไว้หนวดไว้เครา อุปนิสัยโหดร้าย เจ้าอารมณ์ และมุทะลุดุดัน เนื่องจากการบุกเมืองเสียนหยาง ฌ้อปาอ๋องได้สั่งเผาและฝังทั้งเป็นทหารฉินถึง 200,000 นาย และต่อมาเมื่อมีอำนาจ ก็เป็นบุคคลเจ้าอารมณ์ไม่ฟังเสียงทัดทานของผู้คนรอบข้าง ผิดกับหลิวปัง ซึ่งใจเย็น สุขุม และมีเมตตากว่า จึงเป็นที่นิยมของราษฎร ขณะเดียวกันชีวิตส่วนตัวของฌ้อปาอ๋องกับนางสนมหยูจี ที่เป็นผู้หญิงที่สวยมาก ที่อยู่เคียงข้างจนวาระสุดท้าย ก็เป็นที่เล่าขานกัน ซึ่งก่อนที่ฌ้อปาอ๋องจะลุกขึ้นมานำทัพบุกฝ่าวงล้อมของกองทัพฮั่นนั้น ได้เข้าไปร่ำลานางหยูจี พร้อมกับตีกลองร้องเพลงที่มีความหมายถึงวาระสุดท้ายของชีวิตตนเอง ซึ่งเรียกว่า "เพลงแห่งไก่เซี่ย" (Song of Gaixia, 垓下歌) ที่อาจถอดความหมายได้ว่า
เจ้าแม่เก้าเทียงเหี่ยงนึ่ง
กิวเทียงเนี่ยเนี้ย เป็นเทพสตรีที่สำคัญในศาสนาเต๋า เป็นเทวนารีที่ปรากฏแต่โบราณกาลของจีน ในตำนานโบราณกล่าวว่า เง็กเซียนฮ่องเต้ ได้มีพระราชโองการแต่งตั้ง ให้สมญานามว่า “กิวเทียงเหี่ยงนึ่ง” หมายถึง เทพสตรีผู้ศักดิ์สิทธิ์ในสวรรค์ทั้ง 9 ชั้น หรือ “กิวเทียงเซี้ยบ้อ” 
ตามตำนานจีนโบราณระบุว่าทรงเป็นผู้ประทานกำเนิดแห่งราชวงศ์ซาง คือ มีหญิงสาวคนหนึ่งนามว่า เจียนตี๋ วันหนึ่งเธอไปเดินเล่นริมทะเล นกนางแอ่นสีดำตัวหนึ่งได้ปากฏตัวขึ้นและไข่ให้เธอกิน ก่อนที่จะบินลับขอบฟ้าไป เมื่อเจียนตี๋ได้กินไข่นกนั้นเข้าไปเธอจึงตั้งครรภ์ และได้ให้กำเนิดองค์ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ซาง โดยกล่าวไว้ว่านกนางแอ่นสีดำคือองค์กิ้วเที้ยนเฮี้ยนลื้อ และในตำนานยังปรากฏว่า เหี่ยงนึ่งได้ช่วยเหลือกษัตริย์อึ่งตี่ ในการต่อสู้กับข้าศึกที่ชื่อ ชีอิ๊วเหี่ยงนึ่ง ได้แปลงเป็นนกนางแอ่น แม้ว่าจะไม่สามารถกลับสภาพดังเดิมได้ แต่ก็สามารถแปลงกลับมาในรูปครึ่งเทพครึ่งนก และที่สำคัญคือได้ช่วยเหลือให้กษัตริย์รอดพ้นจากภัยพิบัติได้จากสงคราม
ฮองฮูสง
ฮองฮูสง (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก แม่ทัพแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก เป็น 1 ใน 3 แม่ทัพใหญ่ซึ่งมีหน้าที่ในการปราบปรามโจรโพกผ้าเหลือง อันได้แก่ โลติด ฮองฮูสง จูฮี เป็นผู้ที่ปราบทัพ เตียวเหลียง เตียวโป้ ด้วยการใช้ไฟ หลังจาก เตียวก๊ก ตายก็ยังทำลายสุสานและขโมยหัวเตียวก๊กออกมาจากศพ หลังเสร็จศึกปราบโจรโพกผ้าเหลือง ฮองฮูสงก็ได้รับยศเป็นแม่ทัพบัญชาการกลาง ต่อมาเหล่าสิบขันทีได้เรียกให้จ่ายสินบน แต่ฮองฮูสงกลับปฏิเสธ เหล่าสิบขันทีก็ได้ฮองฮูสงปลดจากตำแหน่งลง
ปู้ฮูหยิน
ใน ค.ศ. 199 โลกั๋งถูกพิชิตโดยขุนศึก ซุนเซ็ก ซึ่งปกครองเขตแดนในเขตภูมิภาคกังตั๋ง (ปัจจุบันคือ มณฑลกวางตุ้ง ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจีน) หลังจากที่ปู้ฮูหยินอพยพจากโลกั๋งมายังกังตั๋งที่กังตั๋งปู้ฮูหยินได้รู้จักกับน้องชายของซุนเซ็ก ซุนกวน และด้วยความงามทำให้พระนางเป็นอนุภรรยาของซุนกวน
เหมย หลันฟัง
เหมย หลันฟัง () (22 ตุลาคม พ.ศ. 2437 - 8 กันยายน พ.ศ. 2504) เป็นชื่อที่ใช้ในการแสดงของนักแสดงอุปรากรจีน ที่มีชื่อเสียงที่สุดของประเทศจีนในยุคปัจจุบัน มีชื่อจริงว่า เหมย หลัน () เขาเป็นนักแสดงชายผู้รับบท "ตั้น" (旦) หรือตัวนาง ที่มีลีลาการแสดงที่อ่อนช้อยงดงาม ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในสี่นักแสดงงิ้วปักกิ่ง ที่สมบูรณ์แบบที่สุดในประวัติศาสตร์การแสดงอุปรากรจีน ซึ่งประกอบด้วย เหมย หลันฟัง เฉิง ยั่นชิว (Cheng Yanqiu, 程砚秋) สุน ฮุ่ยเซิง (Xun Huisheng, 荀慧生) และซั่ง เสี่ยวหยุน (Shang Xiaoyun, 尚小云)
จักรพรรดินีเซี่ยวจฺวัง พระพันปีหลวง
พระพันปีเซี่ยวจฺวังมีชื่อเดิมว่า ปูมู่ปูไท่ เป็นลูกสาวของ ไจ้ซาง หัวหน้ามองโกลเผ่าเคอร์ฉิน ราชตระกูลสายบิดาของพระพันปีเซี่ยวจฺวังนั้น เป็นตระกูลป๋อจื่อจิน ที่สืบเชื้อสายมาแต่เจงกีสข่าน (หัวหน้ามองโกลในสมัยนั้น มาจากตระกูลนี้หรือไม่ก็อ้างว่าสืบสายมาแต่เจงกีสข่านกันทั้งสิ้น) อย่างไรก็ตามเผ่าเคอร์ฉินนั้นมีอิทธิพลจำกัดอยู่ทางตะวันออกของทุ่งหญ้าเท่านั้น ไม่ได้ถือว่าทรงอำนาจอะไรมากมาย ในยุคที่นูร์ฮาร์ชีกำลังเรืองอำนาจในเจี้ยงโจวนั้น ปู่ของพระพันปีเซี่ยวจฺวังที่ชื่อว่า หนูว์เอี้ยน เป็นหัวหน้าเผ่าเคอร์ฉินอยู่ เขาก็เห็นว่าควรจะผูกมิตรกับสกุลอ้ายซินเจี๋ยหรอเอาไว้ เพื่ออาศัยอิทธิพลของนูร์ฮาร์ชีด้วย เลยส่งลูกสาวคือ เจอเจอ มาแต่งงานกับหวงไท่จี๋เพื่อผูกสมัครเป็นญาติกันในปี 1614 ต่อมาเมื่อบิดาของพระพันปีเซี่ยวจฺวังขึ้นเป็นหัวหน้าเผ่าแทนปู่ของนาง ก็เลยส่งลูกสาวคือ ปูมู่ปูไท่มาแต่งกับหวงไท่จี๋อีกคนในปี 1625 เพื่อผูกเป็นญาติกันสองชั้น
เจ้าแม่มั่วโกว
เทพธิดาหมากู หรือ เจ้าแม่มั่วโกว () เป็นเทวนารีตามความเชื่อปรัมปราของจีน 
เทพธิดาหมากู เป็นชื่อนางฟ้าที่มีชื่อเสียงมากที่สุดองค์หนึ่งของจีน เป็นนางฟ้าที่มีที่มาจากคติลัทธิเต๋า ภาพลักษณ์ของหมากูจึงเป็นนางฟ้าผู้เลอโฉม ที่คงความงามและสดสวยอยู่ตลอดกาล การส่งมอบรูปวาดของหมากูจึงเป็นที่พึงใจของผู้รับเป็นยิ่งนัก เพราะเป็นเสมือนการอวยพรชมเชยให้เธอมีความงามอันเป็นอมตะดังนางฟ้าหมากู (ด้วยเหตุนี้ การมอบรูปหมากูเป็นของขวัญหรือภาพอวยพรจะต้องใช้กับผู้หญิงเท่านั้น ห้ามใช้กับผู้ชายเป็นอันขาด) และพระนางยัง ปรากฏกูตอนเหตุการณ์ตอนอวยพรวันเกิดเจ้าแม่ซีหวังหมู่ ในทุกวันที่ 3 เดือน 3 ของทุกปี (ตามปฏิทินจันทรคติจีน)ซึ่งเป็นวันเกิดของเจ้าแม่ซีหวังหมู่ ไม่ว่าหมากูจะอยู่ ณ ที่ใด เมื่อถึงวันดังกล่าวก็จะรีบเร่งกลับมาให้ทันวันเกิดของพระนางทุก ๆ ครั้ง หมากูจะเตรียมของขวัญอันล้ำเลิศไปถวายให้ นั้นคือ ผลท้อใบใหญ่ และสุราหลิงจือ ที่มีรสชาติกลมกล่อมเหนือกว่าสุรารสเลิศใด ๆ
ฮวา มู่หลาน
ร้อยกรองไม่ได้รับความนิยมมากเท่าไร จนกระทั่งสมัยราชวงศ์หมิง สฺวี เว่ย์ (徐渭) จึงเอาไปแต่งเป็นบทงิ้วชื่อ "แม่หญิงมู่หลาน" (雌木蘭; "The Female Mulan") หรือชื่อเต็มว่า "แม่หญิงมู่หลานเป็นทหารแทนบิดา" (雌木蘭替父從軍; "The Heroine Mulan Goes to War in Her Father's Place") มีเนื้อหาสององก์ ทำให้เรื่องราวของมู่หลานมีชื่อขึ้นมา ต่อมาในสมัยราชวงศ์ชิง ฉู่ เหรินโฮ่ว (褚人獲) เอาไปแต่งเป็นส่วนหนึ่งของนิยายเรื่อง "ซุยถัง" (隋唐) มู่หลานจึงเป็นกลายเป็นตำนานเล่าขานในหมู่ชนชาวจีนทำนองเดียวกับเรื่อง "ม่านประเพณี" (梁山伯與祝英台; "Butterfly Lovers")
อุ๋ยซี
อุ๋ยซี หรือที่รู้จักในชื่อจากนิยายและนิทานพื้นบ้านว่า หวงเยฺว่อิง () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ภรรยาของจูกัดเหลียง บุตรสาวของอุยสิง่าน เป็นชาวเมืองซงหยง มณฑลหูเป่ย อุ๋ยซีมีรูปร่างขี้ริ้ว แต่มีความฉลาด ไหวพริบปฏิภาณเป็นเยี่ยม เชี่ยวชาญด้านภูมิศาสตร์ โหราศาสตร์และยุทธศาสตร์ มีบุตรชายกับจูกัดเหลียง 1 คน คือ จูกัดเจี๋ยม ลักษณะตามคำบรรยายในวรรณกรรมสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) อุ๋ยซีเป็นหญิงสาวรูปชั่วตัวดำ หน้าออกฝี มีลักษณะวิปริต ทั้งกายจะหางามสักสิ่งหนึ่งก็มิได้ แต่ทว่ามีสติปัญญาพาทีหลักแหลม รู้วิชาการในแผ่นดินและอากาศ ขงเบ้งเห็นดังนั้นจึงเลี้ยงเป็นภรรยา ได้บอกศิลปะทั้งปวงให้นางนั้นเป็นอันมาก ครั้งขงเบ้งถึงแก่ความตายก็เป็นม่ายอยู่
บูเช็กเทียน
ในช่วงเวลาที่จักรพรรดิบูเช็กเทียนสำเร็จราชการแทนพระองค์นั้น พระนางได้แต่งตั้งตำแหน่งต่าง ๆ ให้แก่ญาติของพระนางหลายคน เช่น ท่านหญิงหยาง (มารดาของจักรพรรดิบูเช็กเทียน) ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสุภาพสตรีแห่งหรง (Lady of Rong) และพี่สาวผู้เป็นหม้ายของพระนางก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสุภาพสตรีแห่งฮั่น (Lady of Han) ด้วย ส่วนพี่ชาย คือ อู่ หยวนชิง และ อู่ หยวนซวง พร้อมทั้งลูกพี่ลูกน้อง คือ อู่ เว่ยเหลียง และ อู่ ฮ่วยยุ่น ซึ่งแม้ว่าจะมีความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยจะดีนักกับท่านหญิงหยาง แต่ต่างก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งด้วย อย่างไรก็ตาม ในงานเลี้ยงฉลองที่ท่านหญิงหยางจัดขึ้นให้แก่พวกเขาเพื่อฉลองการรับตำแหน่งใหม่ อู่ เว่ยเหลียง แสดงอาการโกรธท่านหญิงหยางและกล่าวว่าพวกเขามิได้รู้สึกยินดีและเป็นเกียรติในการได้รับตำแหน่งใหม่นี้จากสมเด็จพระจักรพรรดินีบูเช็กเทียนเลย จักรพรรดิบูเช็กเทียนจึงมีรับสั่งให้ลดตำแหน่งญาติเหล่านี้และขับไล่ไปยังพื้นที่กันดารห่างไกลเพื่อเป็นการแก้แค้นที่กระทำไม่ดีกับมารดาของพระนาง โดย อู่ หยวนชิง และ อู่ หยวนซวง เสียชีวิตในระหว่างการเนรเทศ
มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
ภาพยนตร์เรื่องมู่หลานทำรายได้สุดสัปดาห์แรกหลังภาพยนตร์เริ่มเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศสหรัฐอเมริการวม 22,745,143 ดอลลาร์สหรัฐ ทำรายได้ในประเทศสหรัฐอเมริกาตลอดระยะเวลาการฉายทั้งสิ้น 120,620,254 ดอลลาร์สหรัฐ ทำรายได้นอกประเทศ (ไม่นับรวมสหรัฐอเมริกา) ทั้งสิ้น 183,700,000 ดอลลาร์สหรัฐ สรุปแล้วภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ทั่วโลก 304,320,254 ดอลลาร์สหรัฐ
จิ้งจอกอหังการ ผ่ายุทธจักรหุบเขาหิมะ
ในยุคปลายของราชวงศ์หมิง ราชสำนักได้ถูกรุกรานจากทหารแมนจูได้อย่างง่ายดายด้วยฝีมือของไส้ศึกภายใน จนทำให้สามแม่ทัพผู้กล้า คือ แม่ทัพเมี่ยว แม่ทัพฟั่น และ แม่ทัพเถียน เข้าใจผิดคิดว่า แม่ทัพหู ทรยศต่อชาติ จนเกิดความบาดหมางระหว่างกัน กระทั่งราชวงศ์หมิงล่มสลาย แต่ความบาดหมางระหว่างแม่ทัพทั้งสี่ได้แปรเปลี่ยนเป็นศึกแย่งชิงสมบัติล้ำค่าของราชวงศ์หมิงที่ถูกซุกซ่อนไว้แทน ทำให้ทายาทตระกูลเมี่ยว ตระกูลฟั่น และตระกูลเถียนต่างคิดจะรวบสมบัติไว้เป็นของตน เถียนกุยหนง ทายาทตระกูลเถียนจึงคิดแผนกำจัด หูอิเตา ทายาทตระกูลหูที่เก่งกาจในเชิงดาบเป็นคนแรกด้วยการยืมมือของ เมี่ยวเหรินฟง ทายาทตระกูลเมี่ยวเป็นผู้สังหาร หูอิเตา และภรรยา ผิง คนรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ได้พา หูเฟย ลูกชายของ หูอิเตา และภรรยาหลบหนีไป หลังจากนั้น ผิง ได้ฝึกฝนวิทยายุทธให้ หูเฟย พร้อมกับพร่ำบอกว่าคนที่ฆ่าพ่อแม่ของเขาคือ เมี่ยวเหรินฟง กระทั่ง หูเฟย เติบใหญ่เป็นชายหนุ่มที่ฉลาด และเชี่ยวชาญในเพลงดาบจนไม่มีใครสามารถต่อกรได้ เขาจึงออกท่องยุทธภพเพื่อตามล้างแค้นผู้ที่ฆ่าพ่อกับแม่
วาง หมิงฉวน
และในปีพ.ศ. 2521 ผลงานที่ทำให้เธอโด่งดังเป็นพลุแตกไปทั่วเอเชีย คือเรื่อง ดาบมังกรหยก (Heaven Sword and Dragon Saber 1978) ซึ่งเป็นดาบมังกรหยกเวอร์ชันแรกทางจอแก้ว ที่มีความยาวทั้งหมด 25 ตอนจบ
โดยเธอรับบทเป็น เตี๋ยเมี่ยง นอกจากนี้ยังมีดาราดังมากมาย อย่าง เจิ้งเส้าชิว รับบท เตียบ่อกี้, เจ้าหย่าจือ รับบท จิวจี้เยียก, เฉิน อวี้เหลียน รับบท เสี่ยวเจียว, หยาง พ่านพ่าน รับสองบทคือ กีเฮียวพู้ (คนรักของเอี้ยเซียว) และบท เอี้ยปุ๊กหุ่ย (ลูกสาว เอี้ยเซียว-กีเฮียวพู้) และเฉินฟู่เซิง รับบทเป็น จูเก้าจิน หลังจากที่ได้นำออกฉายทั้งในฮ่องกงและทั่วเอเชีย ผลปรากฏว่านักแสดงนำทั้งสามคนของเรื่องนี้ คือ เจิ้งเส้าชิว เจ้าหย่าจือ และวังหมิงฉวน ต่างโด่งดังเป็นพลุแตกขึ้นมาทันที อีกทั้งยังเป็นผลงานที่แจ้งเกิดให้กับสามสาวดาราหน้าใหม่ อย่าง เฉินอวี้เหลียน, หยาง พ่านพ่าน และ เฉินฟู่เซิง ให้เริ่มเป็นที่รู้จักในฮ่องกงอีกด้วย และจากความโด่งดังกับบทบาท "เตี๋ยเมี่ยง" ของเธอในผลงานละครเรื่องนี้ทำให้ วังหมิงฉวน ก้าวขึ้นมาเป็นนางเอกเบอร์หนึ่งของสถานีโทรทัศน์ทีวีบีโดยทันที
พระเมกุฏิสุทธิวงศ์
พระเป็นเจ้าแม่กุ (ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่) พระเมกุฏิสุทธิวงศ์ (พงศาวดารโยนก) พญาเมกุ หรือเจ้าขนานแม่กุ ส่วนพม่าเรียกว่า ยูนบะหยิ่น (, Yun Bayin "กษัตริย์ของชาวโยน"), พระสัง หรือ พระสาร เป็นอดีตเจ้านายเมืองนาย และเป็นพระเจ้าเชียงใหม่ผู้สืบเชื้อสายมาจากพญามังราย ภายหลังอาณาจักรล้านนาได้พ่ายแพ้แก่พม่าในรัชสมัยพระเจ้าบุเรงนอง พระเมกุฏิสุทธิวงศ์จึงถูกนำไปเป็นองค์ประกันในพม่าก่อนพิราลัยที่นั่นด้วยโรคบิด
จักรพรรดินีเซี่ยวมู่เฉิง
จักรพรรดินีเสี้ยวมู่เฉิง (; ) เป็นพระวรชายาเอกในจักรพรรดิเต้ากวงขณะทรงดำรุงพระยศเป็นมงกุฎรัชกุมาร
จักรพรรดินีเสี้ยวเซิงเฉิง ประสูติในราชสกุล หนิวฮูลู พระนามเดิมส่วนพระองค์นั้นไม่เป็นที่รู้จัก พระนางทรงอภิเษกสมรสกับองค์ชายหมินเหนียง ในวันที่ 22 ธันวาคมในปี ค.ศ. 1796 พระนางไม่ได้มีพระประสูติกาลพระโอรสหรือพระธิดาใดๆ และทรงทิวงคตในปี ค.ศ. 1808 และพระศพฝังอยู่ในสุสานซุนหัว ในสุสานราชวงศ์ชิงตะวันออก.หลังจากเมื่อ องค์ชายหมินเหนียงเสวยราชย์สมบัติในปี 1820 เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวงโปรดให้เฉลิมพระนามพระวรชายาหนิวฮูลูเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวมู่เฉิง ใน ค.ศ. 1828 มีเหตุอุทกภัยในสุสานชิงตะวันออกทำให้เกิดน้ำท่วม. และโลงพระศพของพระนางถูกย้ายชั่วคราวไป ยังสุสานบู้หัว (宝华峪正殿) และในปี 1835 โลงพระศพของพระนางได้ถูกบรรจุการสุสานชิงมู่เฉิง , มณทลเหอเป่ย์ อย่างเป็นทางการ .
ฮั่ว หยวนเจี่ย
เรื่องราวของฮั่ว หยวนเจี่ย ได้กลายเป็นตำนานวีรบุรุษนักสู้ชาวจีนเช่นเดียวกับ หวง เฟยหง, ยาจกซู และ ยิปมัน และได้สร้างเป็นภาพยนตร์กำลังภายใน ใน ค.ศ. 2006 ในชื่อ "Fearless" นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย
เว่ย์ จื่อฟู
เว่ย์ จื่อฟู (; เสียชีวิต 91 ปีก่อนคริสตกาล) เมื่อเสียชีวิตแล้วได้ชื่อว่า เซี่ยวอู๋ซือหวงโฮ่ว (孝武思皇后) และ เว่ย์ซือโฮ่ว (衛思后) เป็นราชนารีจีนสมัยราชวงศ์ฮั่น โดยเป็นมเหสีองค์ที่สองของหลิว เช่อ (劉徹) ผู้ซึ่งต่อมาเป็นจักรพรรดิฮั่นอู่ (汉武帝) และสถาปนานางเป็นจักรพรรดินี นางอยู่ในตำแหน่งนี้ถึง 38 ปี และมีชีวิตสมรสอยู่กับจักรพรรดิฮั่นอู่ยาวนานถึง 49 ปี นับเป็นมเหสีที่ดำรงตำแหน่งจักรพรรดินียาวนานเป็นลำดับที่สองในประวัติศาสตร์ รองจาก หวัง สีเจี่ย (王喜姐) มเหสีของจักรพรรดิว่านลี่ (萬曆) ที่อยู่ในตำแหน่ง 42 ปี อนึ่ง เว่ย์ จื่อฟู ยังเป็นมารดาของหลิว จฺวี้ (劉據) รัชทายาทของจักรพรรดิฮั่นอู่ เป็นพี่สาวของขุนพลเว่ย์ ชิง (衛青) เป็นป้าของขุนพลฮั่ว ชฺวี่ปิ้ง (霍去病) กับฮั่ว กวาง (霍光) และเป็นทวดของหลิว ปิ้งอี่ (劉病已) ผู้ต่อมาเป็นจักรพรรดิฮั่นเซฺวียน (汉宣帝)
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
มู่หยงฟู่เป็นทายาทเชื้อพระวงศ์แค้วนต้าเยี่ยนที่ถูกกลืนโดยแค้วนต้าซ่ง ด้วยเหตุนี้มู่หยงฟู่จึงได้รับการปลูกฝังจนมีปณิธานที่จะกู้ชาติ มู่หยงฟู่ศึกษาวิชาดาวเคลื่อนดาราคล้อยและรอบรู้วิทยายุทธ์หลายสำนัก เขามักจะคบหากับชาวยุทธ์เพื่อจะหากำลังมากอบกู้เมืองเยี่ยนของตน ในอีกด้านหนึง อิ้วถานจื่อผู้เป็นบุตรชายของเจ้าบ้านทั้งสองแห่งหมู่บ้านผู้กล้าต้องออกเร่ร่อนตามล้างแค้นเซียวฟงไปถึงแคว้นเหลียว เหตุเนื่องจากเซียวฟงพาอาจูไปหาหมอเทวดาที่หมู่บ้านผู้กล้าและได้ปะทะกับชาวยุทธ์จนเป็นสาเหตุให้เจ้าบ้านผู้กล้าทั้งสองต้องจบชีวิตลง แต่อิ้วถานจื่อถูกทหารซิตันจับมาได้และได้มาพบกับเซียวฟง อิ้วถานจื่อบังเอิญเก็บคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นที่เซียวฟงทำตกไว้ได้และได้หลงรักอาจื่อผู้เป็นน้องสาวอาจูโดยบังเอิญ แต่อาจื่อผู้มีจิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตได้นำหน้ากากเหล็กที่เพิ่งหลอมเสร็จมานาบหน้าของอิ้วถานจื่อจนเชื่อมติดเป็นเนื้อเดียวกัน แต่กระนั้นอิ้วถานจื่อก็ได้ติดตามรับใช้อาจื่อด้วยความภักดี อาจื่อมักจะให้สัตว์พิษกัดอิ้วถานจื่อเพื่อฝึกวิชา อิ้วถานจื่อจึงฝึกคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นเพื่อขับพิษจนกลายเป็นยอดฝีมือ อิ้วถานจื่อได้รับการสนับสนุนจากฉวนกวนชิงแห่งพรรคกระยาจกจนได้เป็นประมุขพรรคกระยาจกคนใหม่ อิ้วถานจื่อถูกยุยงให้ท้าประลองกับวัดเส้าหลินเพื่อชิงความเป็นหนึ่ง ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เกิดงานชุมนุมชาวยุทธ์ในวัดเส้าหลินขึ้น ฝ่ายหลวงจีนน้อยวัดเส้าหลินนามซีจุ๊นำเทียบเชิญไปส่งให้เหล่าชาวยุทธ์และได้บังเอิญเข้าร่วมงานหมากล้อมและได้พบกับยอดฝีมือหลายคนรวมทั้งต้วนอี้ ซีจุ๊บังเอิญแก้กลหมากล้อมของอู๋หยาจื่อได้ เขาจึงได้รับการถ่ายทอดพลังเจ็ดสิบปีจากอู๋หยาจื่อและได้รับตำแหน่งเจ้าสำนักสราญรมย์ต่อจากอู๋หยาจื่อ ซีจุ๊ทำตามคำสั่งเสียของอู๋หยาจื่อจนได้เข้าไปพัวพันกับความแค้นของนางเฒ่าทาริกาเทียนซานและหลี่ชิวสุ่ย ทั้งสองได้ต่อสู้กันจนตกตายตามกัน ก่อนตายนางเฒ่าทาริกาได้มอบตำแหน่งเจ้าสำนักเทียนซานให้ซีจุ๊ ซีจุ๊ได้ฝึกวิชาสำนักสราญรมย์และเทียนซานจนแตกฉานกลายเป็นยอดฝีมือ ภายหลัง เซียวฟง ซีจุ๊ และต้วนอี้ได้ร่วมสาบานเป็นพี่น้องกัน ซีจุ๊ได้อภิเษกกับองค์หญิงแห่งซีเซี่ย ต้วนอี้ได้เป็นฮ่องเต้แห่งต้าหลี่และอภิเษกกับหวังอวี่เยี่ยน แต่สำหรับเซียวฟง มู่หยงฟู่ และอิ้วถานจื่อนั้นจบลงด้วยโศกนาฏกรรม มู่หยงฟู่ทำการกู้ชาติไม่สำเร็จจนสติฟั่นเฟือน อิ้วถานจื่อต้องพิการและเสียชีวิตเพื่อสังเวยความรักอันบริสุทธิ์ที่มีต่ออาจื่อ ส่วนเซียวฟงนั้นต้องเสียสละตนเองเพื่อให้แคว้นซ่งและเหลียวทั้งสองแคว้นยุติสงครามไม่รุกรานต่อกัน
ม่าจ้อโป๋
ในประเทศไทย ม่าจ้อโป๋ มักจะถูกเข้าใจผิดในหมู่ชาวไทยว่าคือ เจ้าแม่ทับทิม ซึ่งความจริงแล้วเจ้าแม่ทับทิมแท้ที่จริงแล้ว คือ จุ้ยบ้วยเนี้ย (水尾聖娘) เทวสตรีอีกองค์หนึ่งที่ถือว่าเป็นเทพแห่งท้องทะเลหรือการเดินเรือเช่นเดียวกัน โดยจุ้ยบ้วยเนี้ยนั้นจะเป็นที่นับถือของชาวไหหลำ ในขณะที่ม่าจ้อโป๋จะเป็นที่นับถือของชาวฮกเกี้ยน และชาวแต้จิ๋ว ซึ่งในอดีตยุคที่ยังมีการค้าขายกันระหว่างไทยกับจีนด้วยเรือสำเภา ชาวไหหลำจะเดินทางมาถึงประเทศไทยในช่วงต้นปี คือ ราวเดือนมกราคม เนื่องจากเกาะไหหลำนั้นมีทำเลที่ตั้งอยู่ใกล้ประเทศไทยกว่า และจะทำการสักการะบูชาจุ้ยบ้วยเนี้ย เมื่อชาวฮกเกี้ยนและแต้จิ๋วเดินทางมาถึงจะอยู่ในราวปลายเดือนกุมภาพันธ์ถึงต้นเดือนมีนาคม เนื่องจากมณฑลกวางตุ้งและฮกเกี้ยนนั้นตั้งอยู่ในแผ่นดินใหญ่ซึ่งไกลกว่า และก็ทำการสักการะม่าจ้อโป๋ด้วยเช่นกัน จึงทำให้เกิดความสับสนระหว่างเทวสตรีทั้งสอง อีกทั้งเครื่องประดับยังใกล้เคียงกันอีกด้วย คือ เป็นเครื่องทรงสีแดง ทั้งนี้เกิดจากฝีมือช่างที่เกิดในประเทศไทย
แม่ลฺหวี
แม่ลู (; เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 18) เป็นหัวหน้ากลุ่มกบฎต่อราชวงศ์ซินในสมัยจีนโบราณ เธอเริ่มการปฏิวัติของชาวไร่ชาวนาหลังจากลูกชายของเธอที่ชื่อว่า ลู หยู ถูกสังหารโดยรัฐบาลจากการกระทำผิดกฎหมายเพียงเล็กน้อย เธอกลายเป็นหัวหน้าการก่อกบฎหญิงคนแรกในประวัติศาตร์จีน หลังการเสียชีวิตของเธอจากอาการป่วย ผู้ติดตามของเธอกลายเป็นพลังหลักของการกบฏคิ้วแดง (Red Eyebrows Rebellions) ซึ่งเป็นตัวสำคัญในการทำให้ราชวงศ์ซินล่มสลาย และทำให้ราชวงศ์ฮั่นกลับมา โดยหลิว ซิวได้ขึ้นคลองราชเป็นจักรพรรดิฮั่นกวังอู่
ลุ่ยกง
ลุ่ยกง หรือสำเนียงจีนกลางว่า เหล่ย์กง ( "เจ้าสายฟ้า") หรือ เหล่ย์เฉิ่น ( "อสุนีเทพ") เป็นเทพเจ้าแห่งสายฟ้า ตามความเชื่อปรัมปราของจีน โดยเป็นเทพผู้บันดาลให้ฝนตก โดยทำหน้าที่กับเทพเตียนบ๊อและยังเป็นหนึ่งในห้าแม่ทัพสวรรค์ร่วมกับ เอ้อร์หลัง เสิน นาจา คังหง่วนโส่ย  จิ่วหง่วนโส่ย  โดยเป็นแม่ทัพประจำทิศตะวันออก มีธงสีเขียวเป็นสีประจำกองทัพคุมกำลังทัพสวรรค์ 99,000 นาย ในการรักษาทิศทางของโลกมนุษย์และสวรรค์
จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน
จักรพรรดินีเสี้ยวเสียนชุนหรือฟู่ฉาฮองเฮาทรงมาจากจากราชสกุลสกุล ฟู่ฉา (富察) ทรงเป็นธิดาคนเดียวของ ฟู่ฉา หลี่หรงเป่า มีน้องชายคือ ฟู่ฉา ฝูเหิง พระนางได้อภิเษกสมรสกับองค์ชายสี่ก่อนที่จะเป็นเป่าชินหวัง(宝亲王/寶親王) (ต่อมาครองราชย์เป็นจักรพรรดิเฉียนหลง) มีพระอิสริยยศเป็น ตี้ฝูจิ้น และหลังจากนั้นเมื่อองค์ชายเป่าชินหวังได้ขึ้นเสวยราชย์สมบัติเป็น จักรพรรดิเฉียนหลง จึงทรงแต่งตั้งพระนางเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินี พระนางฟู่ฉาทรงเป็นที่รักและโปรดปรานของ จักรพรรดิเฉียนหลงมาก จึดมักจะทรงติดตาม จักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จประพาสทั่วประเทศจีนอยู่เสมอจักรพรรดิเฉียนหลง ต่อมาในปี ค.ศ. 1748 ในช่วงหนึ่งของการประพาสตามหัวเมืองภาคใต้ของประเทศจีน พระนางฟู่ฉาทรงพระประชวรหนักเและสิ้นพระชนม์ในวันที่ 8 เมษายน ค.ศ.1748 ขณะพระชันษา 36 พรรษาพระศพถูกฝังอยู่ในสุสานชิงตะวันออก และการสิ้นพระชนม์ของพระนางนั้นทำให้จักรพรรดิเฉียนหลงทรงเสียพระทัยมากหลังจากที่พระนางสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเฉียนหลงมักจะแต่งกลอนรำพันและกลอนเชิดชูพระนางอยู่หลายบท และทุกๆครั้งก่อนที่พระองค์จะเสด็จไปที่ใดก็พระองค์ก็จะทรงไปเยี่ยมหลุมพระศพของพระนางอยู่เสมอ กล่าวได้ว่าพระนางฟู่ฉานั้นเป็นผู้ที่จักรพรรดิเฉียนหลง ทรงรักและให้เกียรติมากที่สุดผู้หนึ่ง
หวั่นกุ้ยไท่เฟย์
หว่านกุ้ยไท่เฟย () (ค.ศ. 1716-ค.ศ. 1807) เป็นพระอัครชายาในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง
พระอัครชายาหว่านทรงกำเนิดในครอบครัวชาวฮั่นตระกูลของพระนางคือตระกูลเฉิน บิดาคือเฉินถิงจาง พระนางทรงกลายเป็นซู่ฝูจิ้นในองค์ชายหงลี่หรือต่อมาก็คือสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง เมื่อพระสวามีได้ครองราชย์พระสนมเฉินก็ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นพระสนมขั้นกุ้ยเหริน และได้รับแต่งตั้งเป็นพระชายาหว่าน (婉嬪) ในปี 1749 และได้รับแต่งตั้งเป็นพระอัครชายาหว่าน (婉妃) ในปี 1794 เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงทรงสวรรคตในปี 1799 พระโอรสคือองค์ชายหย่งเหยี่ยนจึงขึ้นครองราชย์แทนเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่ง พระอัครชายาก็ทรงดำรงตำแหน่งหว่านกุ้ยไท่เฟยหรือพระอัครชายาในสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ก่อน พระอัครชายาหว่านทรงสิ้นพระชนม์ในปี 1807 ทรงมีพระชนมายุยืนถึง 91 ปี พระสุสานชื่อว่าอวี้หลิงอยู่ในสุสานราชวงศ์ชิง
เหยียน หย่งชุน
เหยียน หย่งชุน (, , แปลว่า "ฤดูใบไม้ผลิ") หรือ หยิ่ม เหวงช๊น ในสำเนียงกวางตุ้ง เป็นจอมยุทธหญิงในตำนานของจีน ที่เชื่อกันว่าเป็นผู้แรกที่ต้นแบบของมวยกังฟูในแบบที่เรียกว่า "หย่งชุน"
เหมย ยั่นฟาง
"เหมยเยี่ยนฟาง" หรือ Anita Mui นักแสดงและนักร้องคุณภาพจากวงการบันเทิงฮ่องกง ผู้ได้รับฉายา "มาดอนน่าแห่งเอเชีย" หลังจากเสียชีวิตไปเมื่อปี 2003 ด้วยโรคมะเร็งปากมดลูกขณะอายุเพียง 39 ปี โดยเธอเองก็ได้ทิ้งเอาไว้ซึ่งชื่อเสียง และความทรงจำที่ดีต่อผู้ชมในวงการมายา พร้อมกันนั้นยังมีสมบัติอีกกว่า 100 ล้านเหรียญฮ่องกง ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นประเด็นถกเถียงยืดเยื้อมานานกว่า 5 ปี เนื่องจากถันเหม่ยจิน แม่ของเธอซึ่งเป็นหนึ่งในทายาทผู้ได้รับผลประโยชน์จากทรัพย์สินก้อนนี้ ได้ยื่นฟ้องต่อศาล เหตุสงสัยในการทำพินัยกรรมก่อนสิ้นใจของลูกสาว
วัดเส้าหลิน
วัดเส้าหลินมีชื่อเสียงโด่งดังมากที่สุดในประเทศจีนและในต่างประเทศ ได้รับการกล่าวขานในเรื่องของกระบวนท่าวิทยายุทธ เพลงหมัดมวย พลังลมปราณและกังฟูเส้าหลินเป็นอย่างมาก เป็นแหล่งวิชาการต่อสู้และศิลปะการป้องกันตัวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีน ปรากฏชื่อในนิยายกำลังภายในหลายต่อหลายเรื่อง ซึ่งล้วนแต่กล่าวถึงวิชาเพลงหมัดมวย พลังลมปราณและกังฟูเส้าหลินอยู่เสมอ โดยเฉพาะนิยายกำลังภายในของกิมย้งเช่น มังกรหยก, จอมใจจอมยุทธ์, จิ้งจอกภูเขาหิมะ เป็นต้น ปัจจุบันมีหลวงจีนที่บวชเพื่อศึกษาธรรมะและกังฟูจำนวน 180 รูป มีหลวงจีน ซือ หย่งซิน () ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งหนึ่งในประเทศจีน ที่ทางรัฐบาลจีนได้ร้องขอต่อองค์กรยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก และได้รับการพิจารณาให้เป็นมรดกโลกเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ร่วมกับโบราณสถานอีก 5 แห่ง
เมียงซอง จักรพรรดินีที่โลกลืม
ฝ่ายจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งต้องการแผ่นดินโชซอนเป็นเมืองขึ้นเช่นกัน ก็ต้องเตรียมการอยู่ถึงสิบปี จึงจะชนะสงครามกับจักรวรรดิต้าชิง ผู้เป็นเจ้าอาณานิคมเดิมของโชซอนได้สำเร็จ ขณะที่พระมเหสีมิน ก็กำลังเตรียมการปฏิรูปการเมืองสมัยใหม่ เพื่อให้ราชอาณาจักรโชซอนเป็นชาติเอกราชอย่างแท้จริง พระนางจึงถือเป็นเสี้ยนหนามที่สำคัญยิ่งของญี่ปุ่น ดังนั้น มิอุระ โกะโระ ทูตญี่ปุ่นประจำโชซอน จึงส่งมือสังหารไปลอบปลงพระชนม์พระมเหสีมินเสีย หลังจากนั้นสมาชิกราชวงศ์โชซอนก็เข้าพำนักในสถานทูตรัสเซีย เพื่อหยุดยั้งอำนาจอิทธิพลของฝ่ายญี่ปุ่น โดยยกสถานะอาณาจักรของตนขึ้นเป็นเอกราช ใช้ชื่อว่าประเทศแทฮัน (เกาหลี) พร้อมกันนั้น พระเจ้าโกจงก็สถาปนาตนเองเป็นฮ่องเต้ (สมเด็จพระจักรพรรดิ) และสถาปนาพระอิสริยศักดิ์ แก่พระมเหสีมินผู้วายชนม์ให้เป็นที่ เมียงซองฮองเฮา (สมเด็จพระจักรพรรดินี)
ยาจกซู ตำนานหมัดเมา
ค.ศ. 1861 ในยุคราชวงศ์ชิง ประเทศจีนถูกกองกำลังต่างชาติคุกคามอย่างหนัก จนเกือบสิ้นชาติ ซู ชาน (จ้าว เหวินจั๋ว) เป็นแม่ทัพที่กล้าหาญที่สุดของราชสำนัก ซู ชานได้นำกองกำลังไปช่วยองค์ชายที่ตกเป็นตัวประกันของพวกกบฏได้สำเร็จ และได้บำเหน็จความดีความชอบให้เป็นเจ้าเมือง แต่ซู ชานกลับปฏิเสธ เพราะต้องการไปใช้ชีวิตอย่างสงบและสร้างครอบครัวกับ เสี่ยวหยิง (โจว ซวิ่น) ขณะที่ หยวน ลี่ (อัน จื่อเจี๋ย) พี่ชายของเสี่ยวหยิงและเป็นเหมือนพี่ชายแท้ ๆ ของซู ชาน กลับโดนตำหนิ และได้รับตำแหน่งเจ้าเมืองแทน
เฉินเจิน หน้ากากฮีโร่
ในกลางทศวรรษ 20 เฉินเจินได้กลับมาสู่เซี่ยงไฮ้ ในยุคที่จักรวรรดิญี่ปุ่นกำลังแผ่แสนยานุภาพ และกำลังสู่สงครามจีน-ญี่ปุ่น ในคราบนักธุรกิจหนุ่มเจ้าสำราญ ที่เซี่ยงไฮ้มีไนต์คลับที่เป็นแหล่งรวมของบุคคลชั้นสูงในเวลานั้น ชื่อ คาซาบลังกา มีนักร้องหญิงชื่อ กีกี้ (ซูฉี) เป็นดาวที่ดึงดูดแขกเข้ามายังที่แห่งนี้ คาซาบลังกาบริหารโดย หลิว ยั่วเทียน (หวง ชิวเซิน) นักธุรกิจใหญ่ที่มีเส้นสายในเซี่ยงไฮ้ โดยไม่มีใครรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วเฉินเจิน คือ ลูกศิษย์ของ ฮั่ว หยวนเจี๋ย(หลี่ เหลียงเจี๋ย) ปรมาจารย์หมัดหมี่จงชื่อดัง ที่ล่วงลับไปก่อนหน้านี้ด้วยการสู้กับพวกญี่ปุ่นเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีชาวจีนและประเทศชาติ เฉินเจินแฝงตัวเข้ามาในไนต์คลับแห่งนี้เพื่อสืบหาเบาะแสพวกญี่ปุ่น โดยเข้าร่วมกับขบวนการกู้ชาติจีน ซึ่งประกอบด้วย ตำรวจ, นักศึกษา และแรงงาน
โฮเฮา
สมเด็จพระจักรพรรดินีเหอ (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ฮองเฮาในพระเจ้าฮั่นเลนเต้ มีพระเชษฐาร่วมพระบิดามารดาเดียวกันคือโฮจิ๋น ดำรงตำแหน่งขุนนางผู้ใหญ่ซึ่งเป็นที่ปรึกษา มีพระราชบุตรชื่อหองจูเปียน ภายหลังจากพระเจ้าฮั่นเลนเต้เสด็จสวรรคต โฮจิ๋นได้แต่งตั้งหองจูเปียนขึ้นเป็นพระเจ้าฮั่นเซ่าตี้ โฮเฮาซึ่งเป็นพระมารดาจึงมีฐานะตามตำแหน่งเป็นไทเฮาแห่งราชวงศ์ฮั่น ต่อมาตั๋งโต๊ะสถาปนาหองจูเหียบขึ้นเป็นพระเจ้าเหี้ยนเต้ และควบคุมตัวหองจูเปียน โฮเฮาและพระสนมไปคุมขังและลอบสังหารด้วยการนำไปมัดจนถึงแก่ความตายในปี พ.ศ. 732
บูเช็กเทียน
ในขณะเดียวกันผู้นำกลุ่มชนทูจิวตะวันออก (อังกฤษ: Tujue; จีน: 突厥; พินอิน: "Tūjué") หรือกลุ่มชนเตอร์กิก คือ อาชรือน่า โม่โท่ว (อังกฤษ: Ashina Mochuo; จีน: 阿史那•默啜; พินอิน: "Āshǐnà Mòchuò)" ได้เข้าร่วมสงครามเพื่อต่อด้านทั้งอาณาจักรโจวและกลุ่มชนชี่ตาน โดยเขาสามารถนำกองกำลังโจมตีชาวชี่ตานและเอาชัยชนะได้ในช่วงฤดูหนาวของปี ค.ศ. 696 นั้นทำให้หลี่จิ้นจงเสียชีวิตในเวลาต่อมา ทั้งยังจับกุมครอบครัวของหลี่จิ้นจงและซุนว่านหรงด้วย ทำให้กลุ่มชนชี่ตานหยุดการโจมตีต่อต้านอาณาจักรโจวไปชั่วคราว หลังจากที่ซุนว่านหรงได้ขึ้นเป็นผู้นำกลุ่มชนชี่ตานต่อจากพี่เขยของเขาในฐานะข่านองค์ใหม่ เขาได้รวบรวมกองกำลังขึ้นมาใหม่อีกครั้งเพื่อต่อต้านอาณาจักรโจว โดยได้รับชัยชนะเหนือกองทัพโจวในการต่อสู้เผชิญหน้ากันอยู่หลายครั้ง โดยมีครั้งหนึ่งที่หวังซื่อเจีย (Wang Shijie) ถูกสังหารจนเสียชีวิตด้วย พระนางบูเช็กเทียนได้พยายามบรรเทาสถานการณ์โดยการสร้างสัมพันธ์ที่ดีและสร้างสันติภาพกับอาชรือน่า โม่โท่ว ด้วยมูลค่าที่สูงมาก คือ การคืนตัวชาวทูจิวที่ถูกส่งมายังอาณาจักรโจวและยังส่งของมีค่า อาทิ เมล็ดพันธุ์ต่าง ๆ ผ้าไหม อุปกรณ์ใช้สอย และเหล็ก ให้แก่อาชรือน่า โม่โท่ว ด้วย ในช่วงฤดูร้อนของปี ค.ศ. 697 อาชรือน่า โม่โท่ว ได้เข้าโจมตีกลุ่มชนชาวซี่ตานอีกครั้ง และในครั้งนี้สามารถเอาชนะจนทำให้กองกำลังของชาวซี่ตานล่มสลาย โดยหัวหน้าของพวกเขาคือซุนว่านหรงก็ถูกสังหารจนเสียชีวิตไปในการต่อสู้ จึงเป็นที่สิ้นสุดของการคุกคามจากซี่ตานในที่สุด
จักรพรรดิเหลียวมู่จง
ในรัชกาลของพระองค์มีข่าวลือว่าเกิดกบฏและโรคระบาดขึ้น ซึ่งเป็นการปล่อยข่าวจากฝ่ายตรงข้ามกับพระองค์ ซึ่งก็คือราชสกุลเย่ว์ลี่ทั้ง 2 สายของพระองค์และสกุลเซี่ยวของพระชายาเซี่ยว
และโปรดให้ปลดขุนนางที่เคยรับราชการในรัชสมัยจักรพรรดิเหลียวซื่อจงออกจนหมดและโปรดให้ใช้กองทัพนี้ป้องกันการกบฏจากฝั่งตรงข้ามของพระองค์และทรงใช้ความโหดร้าย
ในการปกครองกองทัพนี้ทรงใช้ความมั่นคงและความมั่นคงในการปกครองบ้านเมืองในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 952 (พ.ศ. 1495) มีพระปิตุลา (อา) พระองค์หนึ่ง
ได้ทรงเขียนจดหมายไปยังราชวงศ์โฮ่วโจวเนื้อความบอกว่า "มู่จงนั้นเป็นคนเมาและไม่มีความทะเยอทะยาน" แต่เหลียวมู่จงนั้นได้ค้นพบจดหมายฉบับนี้และสั่งประหารพระปิตุลาองค์นั้น
เดือนต่อมาทรงสั่งประหารพระเชษฐาหรือพระราชอนุชาของจักรพรรดิองค์ก่อนองค์หนึ่งคือเย่ว์ลี่หลูกัวที่พยายามก่อกบฏแต่เหลียวมู่จงทรงปราบได้ต่อมาเดือนตุลาคม ค.ศ. 953 (พ.ศ. 1496)
มีเชื้อพระวงศ์ทั้งพระเชษฐาพระราชอนุชาและขุนนางข้าราชการชั้นผู้ใหญ่หลายคนวางแผนก่อกบฏแต่เหลียวมู่จงทรงค้นพบแผนนี้จึงสั่งประหารขุนนางเหล่านั้นส่วนเชื้อพระวงศ์เหล่านั้นให้
คุมขังแทนการประหารและเหตุการณ์คล้ายคลึงนี้ได้เกิดขึ้นอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 959 (พ.ศ. 1502) เมื่อเชื้อพระวงศ์ชุดเดิมได้รับการปล่อยตัวแต่ผู้ก่อการถูกฆ่าหมด
จักรพรรดิเหลียวมู่จงสวรรคตด้วยการถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 969 (พ.ศ. 1512) ขณะพระชนม์เพียง 38 พรรษาเย่ว์ลี่เสียนพระราชโอรสในจักรพรรดิเหลียวซื่อจงขึ้นครองราชย์สืบต่อมามีพระนามว่าจักรพรรดิเหลียวจิ่งจง
ยาจกซู ตำนานหมัดเมา
โดยเป็นเรื่องราวของชีวประวัติ ซู ชาน หรือที่รู้จักกันดีในชื่อของยาจกซู ปรมาจารย์วูซูที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ ผู้เป็นต้นตำหรับวิชามวยหมัดเมาและหมัดงู
ตำนานลับจักรพรรดิเฉียนหลง
เมื่อหงลี่ได้เติบโตขึ้นเป็นหนุ่ม และเที่ยวพเนจรออนอกวังโดยไม่เปิดเผยฐานะของตน ระหว่างเดินทางก็ได้พบกับสตรี 2 นาง คือ หยู่เหนียง และ ลู่ซื่อเหนียง การพบกันทั้งสามจึงนำไปสู่การเกิดรักสามเส้า หงลี่ต้องพบปัญหาอย่างหนัก เมื่อเขาได้ทราบที่มาชาติกำเนิดของตนเองว่าตนเป็นใคร อีกทั้งสตรีทั้งสองคนที่ตนนั้นรัก วางแผนที่จะลองสังหารฮ่องเต้ซึ่งเป็นบิดาที่เลี้ยงตนมา
ตู้ ฝู่
ตู้ ฝู่ (ค.ศ. 712 — ค.ศ. 770) เป็นกวีเอกชื่อดังของจีน ในสมัยราชวงศ์ถังมีชื่อจริงว่า จื้อเหมย มีฉายาว่าเส้นหลิงได้รับการยอมรับว่าเป็นนักกวีที่สำคัญของจีนเช่นเดียวกับหลี่ไป๋ และได้รับสมญานามว่าปราชญ์แห่งกวีด้วย ตู้ฝู่นั้นเป็นหลานชายของตู้เสินเหยียน เขาเขียนบทกวีได้ตั้งแต่อายุยังน้อย จากบทกวีกว่า 1000 บทที่เขาแต่งไว้ ผลงานชิ้นเอกของเขา ได้แก่ เปย์เจิง ชิวซิ่ง และซันสื่อซันเปี๋ย เป็นต้น
โอวหยัง เพ่ยซัน
"โอวหยัง เพ่ยซัน" (จีน:歐陽珮珊) มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "ซูซานน่า โอวหยัง" (Susanna Au-yang) เป็นอดีตนักแสดงหญิงเจ้าบทบาทชาวฮ่องกง ที่มีชื่อเสียงโด่งดังทั่วเอเชีย ในช่วงยุค 70s และ 80s เป็นอย่างมาก
หลิมกอเหนี่ยว
ลิ้มโกวเนี้ย ()หรือเรียกตามสำเนียงจีนกลางว่า หลินฝูกูเหนียง เป็นเทพเจ้าจีนที่ปรากฏและมีเรื่องราวอยู่นอกประเทศจีน โดยมีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับจังหวัดปัตตานี โดยมีชีวิตอยู่จริงในสมัยราชวงศ์หมิงในสมัยจักรพรรดิหมิงซื่อจงและเป็นเทพเจ้าจีนที่รู้จักและนับถือในประเทศไทยเป็นอันมาก.
เหมย ยั่นฟาง
เหมยเยี่ยนฟาง (เกิด 10 ตุลาคม 1963 , เสียชีวิต 30 ธันวาคม 2003) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวฮ่องกง ได้รับฉายาว่า มาดอนน่าแห่งเอเชีย (東方麥當娜) มีชื่อเสียงและได้รับการยอมรับอย่างสูงในวงการเพลงป๊อปภาษากวางตุ้ง หรือ "Cantopop" และได้รับรางวัลอย่างมากมายจากผลงานเพลงตลอดจนผลงานการแสดง โดยจัดเป็นดีวาคนหนึ่งในวงการเพลงฮ่องกง นอกจากนี้เธอยังเป็นน้องสาวแท้ๆของ "เหมยอ้ายฟาง" (Ann Mui) นักร้องและนักแสดงสาวชาวฮ่องกงที่มีผลงานการแสดงในยุค 1980-1990
วันสารทจีน
ผู้ถือศีลกินเจต่างพลอยยินดีที่ทราบข่าวว่ามารดาของมู่เหลียนเกิดศรัทธาในบุญกุศลครั้งนี้ จึงพากันมากินอาหารที่บ้านของมู่เหลียนแต่หาทราบไม่ว่าในน้ำแกงเจนั้นมีน้ำมันหมูเจือปนอยู่ด้วย การกระทำของมารดามู่เหลียนนั้นถือว่าเป็นกรรมหนัก เมื่อตายไปจึงตกนรกอเวจีมหานรกขุมที่ 8 เป็นนรกขุมลึกที่สุดได้รับความทุกข์ทรมานแสนสาหัส
ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ในสามก๊ก
"จดหมายเหตุสามก๊ก"บทชีวประวัติหวดเจ้งได้กล่าวถึงความสัมพันธ์ของเล่าปี่และนางซุนฮูหยินว่าไม่ได้รักใคร่ลึกซึ้งเหมือนในวรรณกรรม"สามก๊ก" ตรงกันข้าม เล่าปี่มีความระแวงและเกรงกลัวนางซุนฮูหยิน ครั้งหนึ่งขงเบ้งได้กล่าวไว้ว่า "เมื่อครั้งนายท่าน(เล่าปี่)อยู่ที่กองอั๋น ท่านต้องคอยระแวดระวังอิทธิพลของโจโฉทางเหนือและต้องกริ่งเกรงซุนกวนทางตะวันออก แม้แต่ในอาณาบริเวณของบ้านตนเองก็ต้องหวาดกลัวซุนฮูหยินที่อาจก่อปัญหาขึ้นมาได้" บุคลิกลักษณะของซุนฮูหยินที่ถูกกล่าวถึงในบทชีวประวัติหวดเจ้งกล่าวว่า ซุนกวนแต่งน้องสาวให้เล่าปี่ นางเป็นคนดุดันและหัวรั้นเหมือนพี่ชาย นางมีหญิงรับใช้ร้อยนาง ล้วนแล้วแต่ถือกระบี่ยืนให้ความคุ้มครอง ทุกครั้งที่เล่าปี่เข้ามาในห้องของนางเป็นต้องรู้สึกใจสั่นด้วยความกลัว
เมียงซอง จักรพรรดินีที่โลกลืม
สมเด็จพระจักรพรรดินีเมียงซอง ในสมเด็จพระจักรพรรดิโกจงแห่งจักรวรรดิเกาหลี มีพระนามเดิมว่ามิน จา-ยอง ซึ่งประสูติในครอบครัวสามัญชนที่จังหวัดคยองกี ขณะเดียวกัน เมื่อพระราชพิธีพระบรมศพของพระเจ้าชอลจงเสร็จสิ้นลง พระพันปีโช พระสนมในพระเจ้าชอลจง ที่ขณะนั้นเป็นผู้ปกครองสูงสุดของฝ่ายใน มีดำริให้จัดหาพระมเหสีเอก เพื่อประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสกับพระเจ้าโกจง (พระราชอิสริยศักดิ์ในขณะนั้น) ซึ่งพระชายามินแห่งยอฮึงในแทวอนกุน พระมารดาในพระเจ้าโกจง เสนอชื่อมิน จา-ยอง เพื่อการนี้ เนื่องจากเป็นญาติห่างๆ ของพระนางเอง โดยพระพันปีโชก็เห็นชอบด้วย ต่อมาจึงมีพระบรมราชโองการ ประกาศให้มิน จา-ยอง ขึ้นเป็นพระมเหสี
หยางกุ้ยเฟย์
ในปลายรัชกาลจักรพรรดิเสฺวียนจง แม่ทัพอาน ลู่ชาน (安祿山) ก่อกบฏ จักรพรรดิและข้าราชการหนีจากเมืองฉางอานไปเมืองเฉิงตู บรรดาทหารขอให้จักรพรรดิประหารสนมหยางเสีย เพราะเชื่อว่า หยาง กั๋วจง (楊國忠) ญาติของสนมหยาง เป็นตัวการกบฏ จักรพรรดิจึงสั่งให้ขันทีเกา ลี่ชื่อ (高力士) รัดคอสนมหยางจนสิ้นชีวิต
ฮวา มู่หลาน
"ลำนำมู่หลาน" นั้นปรากฏครั้งแรกในเอกสารที่เรียกว่า "บันทึกลำนำเก่าใหม่" (古今樂錄; "Musical Records of Old and New") ซึ่งจัดทำขึ้นในศตวรรษที่ 6 ราวร้อยปีก่อนตั้งราชวงศ์ถัง ปัจจุบัน เนื้อความดั้งเดิมของลำนำนั้นสูญหายไปสิ้นแล้ว ส่วนเนื้อความที่มีอยู่นั้นเอามาจากที่บันทึกไว้ในเอกสารอีกชุด เรียกว่า "ประชุมงานสำนักสังคีต" (樂府詩; "Music Bureau Collection") ซึ่งกัว เม่าเชี่ยน (郭茂倩) จัดทำขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 11 หรือ 12 เพื่อรวบรวมเนื้อเพลงและโคลงกลอนเอาไว้ โดยระบุว่า เอาเนื้อความมาจาก "บันทึกลำนำเก่าใหม่"
ไทเก๊ก หมัดเล็กเหล็กตัน ภาค 2
หยางลู่เฉิน เกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์พิเศษในตัว แต่กระนั้นเขาก็ถูกล้อเลียนว่าเป็นตัวตลกประจำเมือง แม่ของหยางจึงกระตุ้นให้เขาฝึกฝนวิชาการต่อสู้ โดยการเดินทางไกลไปหมู่บ้านเฉินอันเลื่องชื่อ เพื่อเรียนเพลงมวยไทเก๊ก ทว่าในหมู่บ้านเฉิน มีกฎเหล็กอยู่หนึ่งข้อคือห้ามเผยแพร่วิชาไทเก๊กแก่คนภายนอก ทันทีที่หยางเดินทางมาถึง เขาก็ถูกคนในหมู่บ้านท้าประลองฝีมือ นับตั้งแต่ผู้ชายแข็งแกร่ง, ผู้หญิงอ้อนแอ้น ไปจนถึงเด็กตัวเล็ก ๆ ทุกคนสามารถเอาชนะหยางได้หมด หลังจากผ่านการต่อสู้อันหนักหน่วง และพ่ายแพ้แก่ อู่เหนียง ลูกสาวคนสวยของ ปรมาจารย์เฉิน เจ้าหนุ่มหยางก็ยิ่งเลื่อมใสในวิชาไทเก๊ก และยิ่งอยากพบปรมาจารย์เฉินเพื่อขอฝากตัวเป็นศิษย์ แต่หยางหารู้ไม่ว่าชายแปลกหน้าซอมซ่อผู้ช่วยเขาไว้ในการประลองกับอู่เหนียง ก็คือปรมาจารย์เฉินนั่นเอง เฉินสัมผัสได้ถึงความพิเศษในตัวชายหนุ่มคนนี้ เขาจึงแอบถ่ายทอดเพลงมวยไทเก๊กให้หยางอย่างลับ ๆ จนกระทั่งวันหนึ่ง หมู่บ้านเฉินก็ถูกรุกรานโดยการมาเยือนของ ฟาง ซื่อจิ่ง เพื่อนในวัยเด็กของยื่อเหนียง ผู้นำคำสั่งราชการมาบอกให้คนในหมู่บ้านยอมรับว่า เขามีสิทธิ์สร้างทางรถไฟตัดตรงเข้ามายังหมู่บ้าน นั่นทำให้หยางต้องผนึกกำลังกับอู่เหนียง เพื่อขัดขวางไม่ให้ฟาง ซื่อจิ่งและเครื่องจักรพิฆาตของเขาทำงานสำเร็จ ในที่สุดความกล้าหาญของหยางก็สามารถเอาชนะใจอู่เหนียงและคนในหมู่บ้านได้
ประวัติศาสตร์จีน
หลี่หยวน (หลี่เอียน) หรือถังเกาจูฮ่องเต้ ขุนนางใหญ่ในสมัยสุย ได้ลุกฮือที่แดนไท่หยวน และได้บุตรชายคนรองหลี่ซื่อหมิน ทำการชนะศึกอย่างต่อเนื่อง ได้ตั้งราชธานี ที่เมืองฉางอัน (เมืองฉางอันเป็นเมืองหลวงของหลายราชวงศ์ อาทิ ฮั่นตะวันตก ราชวงศ์สุย ราชวงศ์จิ้นตะวันออก) ผู้นำของแค้วนถังได้สถาปนาตัวเองเป็นอิสระจากสุยหยางตี้ และได้ชัยชนะเด็ดขาดจากแคว้นอื่นๆ ในที่สุด ภายหลัง โอรสองค์รองหลี่ซื่อหมินยึดอำนาจจากรัชทายาท หลี่เจี้ยนเฉิง และโอรสองค์ที่สามหลี่หยวนจี๋ ในเหตุการณ์ที่ประตูเสียนอู่ สุดท้ายหลี่เอียนสละราชสมบัติ หลี่ซื่อหมินขึ้นเป็น ถังไท่จงฮ่องเต้ และเริ่มยุคถัง ซึ่งรุ่งเรืองเทียบได้กับยุคฮั่น เป็นยุดที่มีความรุ่งเรื่องทั้งทางด้าน แสนยานุภาพทางทหาร การค้า ศิลปะ ๆลๆ มีนครหลวงฉางอัน (ซีอานในปัจจุบัน) ราชวงศ์ถังมีอาณาเขตกว้างใหญ่กว่าราชวงศ์ฮั่นมาก นอกจากจักรพรรดิถังไท่จงแล้วในสมัยถังนี้ยังมีจักรพรรดิถังสวนจง ซึ่งในสมัยของพระองค์กวีรุ่งเรื่องมาก นับว่าในสมัยของพระองค์ยังเป็นยุดรุ่งเรื่องและเสื่อมลงเพราะปลายสมัยของพระองค์ ทรงลุ่มหลงหยางกุ้ยเฟย ไม่สนใจในราชกิจบ้านเมือง และในระหว่างได้เกิดฮ่องเต้หญิงคนแรกของประเทศจีน ซึ่งก็คือ พระนางบูเช็กเทียน อานลู่ซานแม่ทัพชายแดนจึงก่อการปฏิวัติและยึดเมืองหลวงฉางอานเป็นป็นผลสำเร็จ ทำให้ราชวงศ์ถังเริ่มเสื่อมตั้งแต่บัดนั้นราชวงศ์ถังมีระยะเวลาอยู่ช่วงราวๆ พ.ศ. 1161-1450 (ค.ศ. 618-907)
ฟ่ง ไสหยก
ประวัติของ ฟ่ง ไสหยก ตามที่ปรากฏ เกิดที่มณฑลกวางตุ้ง เป็นบุตรชายของ ฟ่ง ตั๊ก (方德) คณบดีที่ร่ำรวย ส่วนมารดานั้นคือ เหมียว ชุ่ยฮัว เป็นบุตรสาวของจอมยุทธที่มีชื่อ สรุปคือ ฟ่ง ไสหยก นั้นมีสายเลือดของชาวยุทธมาแต่กำเนิด และฝึกวิทยายุทธมาตั้งแต่อายุ 3 ขวบ เมื่ออายุได้ 14 ได้ประลองฝีมือเอาชนะศิษย์อันธพาลของสำนักบู๊ตึ้งได้ และสร้างวีรกรรมไว้มากมาย รวมถึงการต่อต้านราชวงศ์ชิงด้วย บางเรื่องเล่าว่า ฟ่ง ไสหยกได้เข้าร่วมกับสมาคมดอกไม้แดงด้วย จนในที่สุดทางราชสำนักชิงต้องส่งมือสังหารมาสังหาร ซึ่งกล่าวกันว่า คือ แม่ชีอู่เหมย ระหว่างเผาวัดเส้าหลิน จนถึงแก่ความตายด้วยวัยเพียง 24 ปี
มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
มู่หลาน () เป็นภาพยนตร์การ์ตูนลำดับที่ 36 ของดิสนีย์ กำกับโดย Tony Bancroft และ Barry Cook ดัดแปลงมาจากตำนานวีรสตรีของประเทศจีนที่มีที่มาจากบทกวีจีนชื่อว่า "บทเพลงของฟา มู่หลาน" กระบวนการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มต้นขึ้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2537 เสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2541 และออกฉายตามโรงภาพยนตร์ในประเทศสหรัฐอเมริกาในวันที่ 19 มิถุนายน ปีเดียวกัน ส่วนในประเทศไทย ออกฉายในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2541
พยัคฆ์ร้ายกิโยติน
สิคาล กบฏผู้ลึกลับถูก หวัง เลิ่ง หัวหน้าหน่วยจักรโลหิตจับตัวได้ สิคาลบอกเป็นปริศนาว่า หวัง เลิ่ง จะเป็นผู้ปลดชีพตนเอง ขณะที่นำส่งตัวสิคาลไปประหารชีวิต สิคาลถูกแย่งชิงตัวไปได้ และยังจับตัว มู่ เซิง สมาชิกหญิงเพียงคนเดียวของจักรโลหิตไปได้ ทางหน่วยจึงต้องออกเดินทางไปช่วย โดยที่ทางราชสำนักได้ส่ง ไห้ ตู่ ขุนนางคนสนิทของฮ่องเต้ติดตามไปด้วยเพื่อควบคุมผลงาน ซึ่งไห้ ตู่ ผู้นี้ กง เอ๋อ ขุนนางผู้เป็นผู้บังคับบัญชาหน่วยจักรโลหิตได้เตือนหวัง เลิ่งให้ต้องระมัดระวัง
บูเช็กเทียน
พระราชมารดาของพระนางบูเช็กเทียนนั้นเดิมทรงเป็นเชื้อสายพระราชวงศ์สุย (隋朝) ซึ่งปกครองประเทศจีนมาก่อนราชวงศ์ถัง ซึ่งท่านหญิงหยาง พระราชมารดาของพระนางบูเช็กเทียนนั้นเดิมเป็นพระนัดดาของกวนหวัง (จีน: 关王; พินอิน: Guān wáng) หรือพระนามเดิม หยางสง ซึ่งเป็นพระญาติสนิทของสมเด็จพระจักรพรรดิสุยหยางตี้ (พระนามจริงว่า หยางกว่าง) จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์สุย จึงนับได้ว่าท่านหญิงหยางเป็นผู้เกิดในชาติตระกูลสูง หากราชวงศ์สุยมิได้ล่มสลายลงไปเสีย อู่ซึ่อฮั่วคงมิได้มีโอกาสพบองค์หญิงหยาง แต่เมื่อราชวงศ์สุยล่มสลายไป องค์หญิงหยางจึงจำต้องหาที่พึ่งพิง สตรีในยุคนั้นมีทางเลือกไม่มากนัก เนื่องจากขณะนั้นพระองค์เป็นเพียงสมาชิกราชวงศ์ที่ตกยาก ซึ่งอู่ซึ่อฮั่วเองก็ต้องการที่หาภริยาที่จะมาส่งเสริมเชิดชูเกียรติตนเองเช่นกัน โดยเฉพาะในยามที่ต้องออกสังคมกับพวกขุนนาง ซึ่งก็มักจะเป็นผู้เกิดในตระกูลสูงเสียเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้นองค์หญิงเชื้อสายราชวงศ์สุยอย่างองค์หญิงหยางจึงเป็นที่หมายปองของอู่ซึ่อฮั่วเป็นอย่างมาก เมื่อความต้องการของทั้งสองฝ่ายตรงกัน องค์หญิงหยางจึงทรงสมรสกับอู๋ซึ่อฮั่ว (โดยมีฐานะเป็นภริยาคนที่สอง เนื่องจากอู่ซึ่อฮั่วมีภริยาคนแรกอยู่แล้วเป็นหญิงสามัญชน) และถูกเรียกขานนามว่าท่านหญิงหยาง นับแต่นั้นมา แม้จะเป็นภริยาคนที่ 2 แต่ว่าเป็นเชื้อพระวงศ์เก่ามาก่อนท่านหญิงหยางจึงเป็นที่รักและยกย่องของอู๋ซึ่อฮั่วอย่างมาก ทำให้ภริยาคนแรกกับบุตรชายทั้ง 2 ที่เกิดกับภริยาคนแรกไม่ชอบใจท่านหญิงหยางและเกิดเหตุกระทบกระทั่งทำร้ายจิตใจกันตลอดมา
ปิศาจจิ้งจอก (จีน)
อย่างไรก็ดี ในนิยายบางเรื่อง ปิศาจจิ้งจอกมิได้มุ่งร้าย เช่น เรื่อง "ซันซุ่ยผิงเยาฉวน" หรือ "สามซุ่ยพิชิตมาร" (三遂平妖傳) ของหลัว กวั้นจง (羅貫中) ในสมัยราชวงศ์หมิง ว่าด้วยปิศาจจิ้งจอกสอนวิทยาคมให้หญิงสาวคนหนึ่ง หญิงคนนั้นจึงเอาชนะกองทัพได้ และเรื่อง "เหลียวไจจื้ออี้" หรือ "เรื่องประหลาดจากห้องศิลป์" (聊齋誌異) ของผู ซงหลิง (蒲松齡) ในสมัยราชวงศ์ชิง ที่ว่าด้วยความรักระหว่างมนุษย์หนุ่มและจิ้งจอกสาว รวมถึงในความเชื่อดั้งเดิมของชาวจ้วง ที่อาศัยอยู่ในภาคใต้ของจีน ตลอดจนปรากฏเป็นภาพเขียนสีตามผนังถ้ำในยุคก่อนประวัติศาสตร์ทางภาคเหนือและอีสานของไทย หมาเก้าหางเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ขโมยข้าวด้วยการจุ่มหางจากสวรรค์มาให้แก่มวลมนุษย์ จึงถูกเทวดาไล่ฟันจนเหลือหางเพียงหางเดียวอย่างในปัจจุบัน และเป็นต้นกำเนิดของข้าว เชื่อว่านิทานเรื่องหมาเก้าหางนี้กระจายไปทั่วภูมิภาคอาเซียนในยุคก่อนประวัติศาสตร์
บูเช็กเทียน
ในรัชกาลของสมเด็จพระจักรพรรดิถังไท่จงนั้น พระอัครมเหสี หรือ พระจักรพรรดินี หรือ หวงโฮ่ว (จีน: 皇后; พินอิน: Huánghòu) คือสมเด็จพระจักรพรรดินีฉางซุน (จีน: 长勋皇后; พินอิน: Zhǎng xūn huánghòu; พระนางทรงมีแซ่ 2 พยางค์คือ ฉางซุน หรือ จ่างซุน ส่วนพระนามคือ อู่เต๋อ) ทรงเป็นพระชนนีของพระราชโอรสทั้ง 3 พระองค์ของจักรพรรดิถังไท่จง ในเวลาต่อมาเจ้าชายหลี่เฉิงเฉียน พระราชโอรสพระองค์แรกผู้ดำรงตำแหน่งรัชทายาท (จีน: 皇太子; พินอิน: Huáng tàizǐ) กับพระราชโอรสองค์ต่อมาคือ เจ้าชายหลี่ไท่ ซึ่งมีความขัดแย้งต่อกันมานาน เนื่องจากเจ้าชายหลี่ไท่ทรงมีความต้องการที่จะเป็นรัชทายาท แต่ด้วยความที่พระองค์มิได้ทรงเป็นพระราชโอรสองค์แรก พระองค์ยังทรงทราบด้วยอีกว่าองค์รัชทายาท เจ้าชายหลี่เฉีงเฉียนนั้นเป็นพวกรักร่วมเพศ จึงทรงพยายามทุกทางที่จะกำจัดพระเชษฐาของพระองค์เองให้ได้ โดยมีอยู่ครั้งหนึ่งที่เจ้าชายหลี่เฉิงเฉียนองค์รัชทายาทเกือบจะถูกจักรพรรดิไท่จงพระบิดาจะจับได้แล้วว่าพระองค์นั้นทรงเป็นพวกรักร่วมเพศ หากแต่หลักฐานไม่เพียงพอ จักรพรรดิไท่จงจึงทรงเลือกที่จะเชื่อพระราชโอรสของพระองค์มากกว่า และโปรดให้ประหารชีวิตขันทีคนสนิทซึ่งเป็นคู่รักขององค์รัชทายาทเสีย แต่ไม่ได้ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ปลดเจ้าชายหลี่เฉิงเฉียนจากรัชทายาทแต่อย่างใด ต่อมาองค์รัชทายาทวางแผนกบฏเพื่อรวบอำนาจมาไว้ที่ตนเองแต่ผู้เดียว เพื่อเป็นการกำจัดเจ้าชายหลี่ไท่พระอนุชาด้วย แต่แผนการรั่วไหลเสียก่อน ในครั้งนี้จักรพรรดิไท่จงไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไป พระองค์จึงโปรดเกล้าฯ ให้ปลดเจ้าชายหลี่เฉิงเฉียน จากตำแหน่งองค์รัชทายาทลงเป็นสามัญชน แล้วจึงเนรเทศไปอยู่ตำบลในเขตชายแดน หลี่เฉิงเฉียนอยู่ได้อีกไม่นานก็ถึงแก่กรรมที่ตำบลชายแดนนั้นเอง ส่วนเจ้าชายหลี่ไท่ พระราชโอรสองค์ต่อมาก็พลาดหวังจากตำแหน่งรัชทายาท โดยตำแหน่งองค์รัชทายาทกลับไปตกอยู่กับเจ้าชายหลี่จื้อ (อังกฤษ: Li Zhi; จีน: 李治; พินอิน: Lǐ zhì) พระราชโอรสพระองค์เล็กของสมเด็จพระจักรพรรดิถังไท่จง และเป็นพระอนุชาของเจ้าชายหลี่ไท่นั่นเอง ด้วยจักรพรรดิไท่จงทรงมีพระราชดำริเองว่าพระราชโอรสพระองค์รองนั้นเป็นผู้ที่มีจิตใจโหดเหี้ยม แม้จะมีความสามารถเหนือกว่าแต่ก็ไม่สมควรได้ครองแผ่นดิน ส่วนพระราชโอรสพระองค์เล็กนั้นแม้จะไม่เข้มแข็งเด็ดขาด แต่ก็มีพื้นฐานจิตใจค่อนไปทางฝ่ายดีงาม การตัดสินพระทัยของสมเด็จพระจักรพรรดิถังไท่จงครั้งนี้เป็นการพลิกโฉมประวัติศาสตร์จีนในอีกไม่นานนับจากนั้น
เตียวเสี้ยน
อ้องอุ้นวางแผนให้เตียวชานใช้มารยาหญิงทำให้ตั๋งโต๊ะและลิโป้แตกคอกันจนฆ่ากันเองในที่สุด โดยจะยกให้แก่ลิโป้ก่อน แล้วจึงยกให้ตั๋งโต๊ะ ซึ่งสุดท้ายทุกอย่างก็เป็นไปตามแผนที่อ้องอุ้นวางไว้ทุกประการ และหลังจากตอนนี้แล้ว เตียวชานก็ไปเป็นภรรยาคนที่สองของลิโป้ แต่การตายของเตียวชานก็ไม่ปรากฏแน่ชัด ตามในฉบับของสามก๊กของเจ้าพระยาพระคลัง[หน]บอกว่านางได้หายตัวไปหลังจากลิโป้ได้สังหารตั๋งโต๊ะ ในปัจจุบันมีการวิเคราะห์ว่า เตียวชานแตกต่างจากหญิงงามอีกสามคนในจำนวนหญิงงามสี่แผ่นดินของจีน เนื่องจากไม่ได้รับการยืนยันว่ามีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ จึงเชื่อว่าไม่มีตัวตนจริง แต่ก็เชื่อว่าผู้แต่งได้แรงบันดาลใจมาจากหญิงงามอีกคนหนึ่งที่มีตัวตนจริง ที่เป็นเงื่อนไขที่ทำให้ลิโป้ต้องฆ่าเตงหงวน บิดาบุญธรรมของตน
จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง
เหตุการณ์ทางฝ่ายเมืองต้าตู ใน ค.ศ. 1328 เจ้าชายถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ (Tugh Temür) ผู้เป็นพระอนุชาของเจ้าชายคูซาลา สามารถเข้ายึดบัลลังก์ราชวงศ์หยวนได้ด้วยการสนับสนุนของขุนพลเอลเตมูร์ (El Temür) และบายันแห่งเมอร์กิต (Bayan of the Merkit) เจ้าชายทูคเตมือร์ขึ้นครองราชสมบัติเป็นจักรพรรดิยฺเหวียนเหวินจง และอัญเชิญพระเชษฐาเจ้าชายกูซาลาเสด็จนิวัตินครต้าตู เจ้าชายคูซาลาจึงเสด็จกลับต้าตูพร้อมกับเจ้าชายถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ พระโอรส แต่ได้นำกองทัพจากอาณาจักรจักกาไทมาด้วย เจ้าชายคูซาลานำทัพเข้ายึดนครต้าตูจากพระอนุชาใน ค.ศ. 1329 และขึ้นครองราชสมบัติแทนเป็นจักรพรรดิยฺเหวียนหมิงจง จักรพรรดิยฺเหวียนหมิงจงอยู่ในราชสมบัติได้เพียงแปดเดือนก็ถูกเอลเตมือร์วางยาพิษปลงพระชนม์สวรรคต จักรพรรดิเหวินจงทูคเตมูร์พระอนุชาได้ราชบัลลังก์กลับคืนมาอีกครั้ง ส่งผลให้เจ้าชายถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ พระชนมายุเพียงเก้าพระชันษาต้องถูกเนรเทศไปยังอาณาจักรโครยอ (Goryeo) และต่อมาก็ถูกโยกย้ายไปยังมณฑลกวางสี
วาง หมิงฉวน
ในขณะที่เธอกลับมาได้รับความนิยมกับผลงานละครทีวีอีกครั้ง แต่แล้วในปีพ.ศ. 2530 เธอกลับหยุดพักงานแสดงละครทีวี 1 ปี เพื่อหันไปทุ่มเทให้กับทางด้านการเล่นละครงิ้วกวางตุ้ง ที่เธอได้แสดงนำในเรื่อง มู่กุ้ยอิง ยอดหญิงตระกูลหยาง (Mu Guiying-穆桂英) และก็ถือได้ว่าเธอได้พบรักแท้จากการที่ได้ร่วมแสดงละครงิ้วในครั้งนี้กับนักแสดงงิ้วกวางตุ้งชายอันดับหนึ่งของฮ่องกงในยุคนั้นอย่าง "หลอเจียอิง" (羅家英) ผู้ซึ่งมีอายุแก่กว่าเธอแค่ 1 ปี จากความใกล้ชิดสนิทสนิมกันในตอนฝึกซ้อมนานหลายเดือน และด้วยวัยที่ใกล้เคียงกันอีกทั้งยังมีมุมมองการใช้ชีวิตที่คล้าย ๆ กันอีก ทำให้ต่อมาทั้งคู่ตัดสินใจลองคบหากันดูอย่างเปิดเผย และจากการสวมบทบาทเป็น "มู่กุ้ยอิง" ในละครงิ้วเรื่องนี้ของเธอ ก็ได้รับคำชื่นชมอย่างมากจากผู้คนในฮ่องกงที่ได้มีโอกาสไปดูการแสดงงิ้วของเธอบนเวทีการแสดง และก็เป็นละครงิ้วกวางตุ้งที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในปีนั้น จนทำให้ในปีถัดมาพ.ศ. 2531 (1988) เธอและแฟนของเธอ "หลอเจียอิง" ได้ร่วมกันก่อตั้งคณะละครงิ้วกวางตุ้งฟู่เซิง (Fusheng) ขึ้นมา ภายใต้ บริษัท ฟูกูซูมิ เรียวจู (Fukuzumi Ryojuu) ที่เธอร่วมเปิดกับครอบครัวของหลอเจียอิง ประจวบกับที่เธอถูกเสนอชื่อให้เข้าสู่การเมือง และก็ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนฮ่องกงในสภาผู้แทนราษฎรแห่งชาติโดยเธอจะต้องทำหน้าที่นี้เป็นระยะเวลาโดยประมาณ 10 ปี และในช่วงที่อยู่ในตำแหน่งอันทรงเกียรตินี้ เธอยังได้ทำงานด้านช่วยเหลือสังคมควบคู่ไปด้วย เช่น งานด้านมูลนิธิเกี่ยวกับเด็กและสตรี โดยเธอมีส่วนร่วมในการช่วยเหลือเกี่ยวกับคดีที่เกี่ยวกับเด็กและสตรีกว่า 40 คดี ในช่วงที่เธอมีบทบาททางการเมือง ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เธอไม่มีเวลาว่างพอที่จะรับเล่นละครได้เหมือนแต่ก่อน แต่ถึงกระนั้นเธอก็พยายามเจียดเวลามาเล่นละครให้แฟน ๆ ได้หายคิดถึงเป็นช่วง ๆ ผลงานที่ตามมาได้แก่ ละครตอนสั้น เรื่อง คนปาบ (Behind Silk Curtains 1988) ซึ่งนำแสดงโดย เจิ้งเส้าชิว, ชีเหม่ยเจิน, โจวซิงฉือ, เหลียงเฉาเหว่ย และ หลิวเจียหลิง, ละครแนวสากลเรื่อง แดดจ้า (朝阳 1990) แสดงร่วมกับ หลีซือฉี และ เหมาซุ่นจวิน (毛舜筠) และละครโบราณเรื่อง ฤทธิ์กระบี่ฟ้าคำรณ (The Sword of Conquest 1991) นำแสดงโดย กวนหลี่เจี๋ย, โจวไห่เม่ย และ เส้าจงเหิง
หวงซิง
ภายในสุสานวีรบุรุษผู้สละชีพเพื่อชาติหวงฮัวก่างได้ทำทางเดินสาย หนึ่งตั้งชื่อว่า"ทางเดินวีรบุรุษ"สองข้างทางมีสุสานวีรบุรุษกว่า 20 แห่ง เป็นทางเดินที่ตั้งชื่อด้วยวีรบุรุษผู้สละชีพเพื่อชาติเพียงแห่งเดียวใน ประเทศจีน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งประวัติการปฏิวัติยุคใกล้ของจีน ผู้คนที่มาแสดงความเคารพ ณ ที่นี้ ต่างจดจำและรำลึกเหตุการณ์สำคัญเมื่อ 100 ปีก่อนอย่างไม่มีวันลืมเลือน 
สุสานรำลึกวีรบุรุษผู้สละชีพเพื่อชาติหวงฮัวก่าง
รูปปั้นดร.ซุนยัตเซ็นกับมาดามซ่ง ชิ่งหลิง
ซุนวู
ในเลียดก๊ก ซุนวูเป็นสหายกับอู๋จื่อซี อู๋จื่อซีได้ชักชวนซุนวูให้มารับราชการในแคว้นอู๋ โดยทำหน้าที่ฝึกทหารให้แก่อู๋อ๋องเหอหลี อ๋องแห่งแคว้นอู๋ ซุนวูได้เสนอแผนพิชัยสงคราม 13 บรรพ แต่อู๋อ๋องเหอหลียังไม่เชื่อ ซุนวูจึงขอฝึกนางสนมของอู๋อ๋องเหอหลี อู๋อ๋องเหอหลีก็อนุญาต ในการฝึกมีนางสนม 2 นางได้หัวเราะอย่างสนุกสนานไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของซุนวู ซุนวูจึงสั่งประหารสนม 2 นางนี้ทันที เพื่อให้เห็นถึงความเอาจริง ท้ายที่สุด อู๋อ๋องเหอหลีจึงได้เชื่อมั่นในตัวซุนวูและตำราพิชัยสงครามอย่างเต็มที่ ในก่อนคริสต์ศักราช 507 ปี อู๋อ๋องเหอหลีแต่งตั้งให้ซุนวูเป็นแม่ทัพ อู๋จื่อซีและป๋อผีเป็นรองแม่ทัพ ยกพลหนึ่งแสนไปตีแคว้นฉู่ สามารถตีแคว้นฉู่ที่ใหญ่กว่าเข้มแข็งกว่าได้สำเร็จ แต่ต่อมาสถานการณ์พลิกผลัน เพราะฉู่เจาอ๋อง อ๋องแคว้นฉู่ได้หลบหนีไปเสียก่อน เย่วอ๋องยุ่นฉาง อ๋องแห่งแคว้นเยว่ ฉวยโอกาสที่แคว้นอู๋ว่างเปล่ายกทัพมาตีแคว้นอู๋ อู๋อ๋องเหอหลีจึงรีบยกทัพกลับทันที เย่วอ๋องยุ่นฉางจึงหนีไป ทำให้อู๋อ๋องเหอหลีผูกใจเจ็บคิดจะล้างแค้นเย่วอ๋องยุ่นฉางตลอดไป
ราชวงศ์หมิง
ปฐมจักรพรรดิต้าหมิง จูหยวนจาง หรือ จักรพรรดิหงหวู่ หลังจากที่ได้ทรงประกาศปลดแอกชาวฮั่นจากภายใต้การปกครองของราชวงศ์หยวนของชาวมองโกล ได้สถาปนาราชวงศ์หมิงขึ้น พระองค์ได้ทรงพยายามปฏิรูปการปกครองอาณาจักรเสียใหม่ ทรงพยายามสร้างระบบสังคมชุมชนชนบทแบบพึ่งพาตนเอง ปฏิรูประบบราชการ, กฎหมาย จักรพรรดิหงหวู่ได้สร้างระบบที่เป็นระเบียบที่ยืดหยุ่นเปลี่ยนแปลงได้ที่จะสามารถรองรับและสนับสนุนการทหารของราชวงศ์หมิงอย่างยั่งยืน ทำให้ด้านการทหารในช่วงนั้นราชวงศ์หมิงประสบความสำเร็จมีกองทัพภาคพื้นดินเกินกว่า 1 ล้านคนและกองทัพเรือมีอู่ต่อเรือที่หนานจิงเป็นอู่ต่อเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลกในขณะนั้น พระองค์ยังได้ทรงตระหนักถึงการลดทอนอำนาจของเหล่าขันทีในราชสำนัก, เหล่าพ่อค้าที่คดโกงทางเศรษฐกิจ, ปฏิรูปโดยใช้ระบบศักดินาโดยโอนมอบสิทธิครอบครองที่ดินให้แก่พระโอรสของพระองค์ทั่วประเทศจีนและพยายามแนะนำให้พระโอรสใช้หลักกระแสรับสั่งที่เผยแพร่โดยราชสำนักหมิงชื่อว่า หวงหมิงซูซุ่น หลักการนี้ได้ถูกยกเลิกเมื่อพระราชนัดดาของพระองค์ จักรพรรดิเจี้ยนเหวิน ซึ่งขึ้นเป็นฮ่องเต้องค์ที่ 2 ทรงคิดรวบอำนาจและพยายามที่จะกำจัดอำนาจของพระปิตุลาของพระองค์เอง ก่อให้เกิดสงครามกลางเมืองหรือการทัพที่จิงหนานขึ้น หลังจากการทัพดังกล่าวสิ้นสุดลงองค์ชายหยันได้สืบราชสมบัติต่อเป็นฮ่องเต้ ในปี ค.ศ. 1402 พระนามว่า จักรพรรดิหย่งเล่อ
มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
เพลงในภาพยนตร์เรื่องนี้ประพันธ์เนื้อร้องเป็นภาษาไทยโดย ธานี พูนสุวรรณ มีเพลงที่มีเนื้อร้องทั้งสิ้น 5 เพลง ได้แก่
หลี่ จื้อเฉิง
เรื่องราววีรกรรมของหลี่ จื้อเฉิงได้ถูกเล่าขานกันต่อมามากมาย มีเรื่องเล่ากันว่า ตอนที่เขาก่อกบฏนั้น ยกทัพเข้าเมืองไคเฟิง ซึ่งขณะนั้นเขากำลังจะบุกเข้าตีเมือง ได้มีผู้ปล่อยข่าวว่า เขาเป็นบุคคลที่น่ากลัว เดินทางไปทางไหนจะมีแต่ความตาย หลี่ จื้อเฉิงได้ปลอมตัวเป็นพ่อค้าข้าวเข้ามาดูลาดเลาในเมือง หลี่ จื้อเฉิงจึงกล่าวกับชาวบ้านว่า ที่แท้หลี่ จื้อเฉิงไม่ใช่บุคคลที่น่ากลัว ซ้ำยังมีเมตตากรุณาต่อชาวบ้านอีก อย่าได้เชื่อคำเล่าลือ ผู้คนจึงเปลี่ยนใจและออกอุบายว่า ให้ทุกคนแขวนโคมแดงไว้หน้าบ้าน เมื่อหลี่ จื้อเฉิงบุกเข้ามาได้จะไว้ชีวิตและให้ความช่วยเหลือบ้านนั้น
พระมหาโมคคัลลานะ
พระมหาโมคคัลลานะ ปรากฏในความเชื่อของศาสนาพุทธนิกายมหายานแบบจีน โดยเรียกว่า "มู่เหลียน" () เมื่อมารดาของพระมหาโมคคัลลานะได้ตายไป วิญญาณของนางได้ลงไปชดใช้กรรมในนรก เนื่องจากทำบาปไว้มาก วันหนึ่งพระมหาโมคคัลานะได้เพ่งจิตพิจารณาความเป็นอยู่ของมารดาตน พบว่านางต้องประสบเคราะห์กรรมอย่างมากต้องแย่งอาหารกินกับเปรต หรืออสุรกายตนอื่น ๆ ด้วยความกตัญญูพระมหาโมคคัลลานได้เพ่งจิตส่งอาหารลงไปให้ถึงในนรก แต่ก็ไม่สำเร็จเนื่องจากอาหารนั้นได้กลายเป็นเถ้าไฟไปทุกครั้ง พระมหาโมคคัลลานะมีความทุกข์ใจที่ไม่อาจช่วยมารดาของตนได้ จึงได้ไปกราบทูลปรึกษาพระพุทธเจ้า ซึ่งพระองค์ได้ทรงแนะให้โปรยทานด้วยผลไม้เพื่ออุทิศแก่ดวงวิญญาณคนตายทั้งหลายใน 10 จุด ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติแบบจีน อันเป็นที่มาของประเพณีทำบุญให้แก่คนตาย ที่เรียกว่า เทศกาลพ้อต่อ (普渡) หรือ อุลลัมพน (盂蘭勝會)http://www.84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=32&i=4
ฮวา มู่หลาน
เนื้อเรื่องว่า บิดาของมู่หลานเป็นชาวเติร์ก ส่วนมารดาเป็นจีน จึงมีผู้อธิบายว่า ที่มู่หลานกระทำอัตวินิบาตนั้น เพราะแม้ไม่ใช่จีนเต็มร้อย แต่ไม่ก็ประสงค์จะอยู่ในเงื้อมมือเจ้าแคว้นแดนอื่น
หวัง เจาจฺวิน
เรื่องราวของเธอกลายมาเป็นตำนาน "การเดินทางของหวัง เจาจฺวิน สู่นอกด่าน" (昭君出塞) และทำให้สันติภาพระหว่างซุงหนู กับจีนดำเนินมาได้ถึง 60 ปี อย่างไรก็ตาม ในที่สุดทางจีนก็ขาดการติดต่อกับเชื้อสายของเธอ
เหมย หลันฟัง
เหมย หลัน เกิดที่เมืองไท่โจว มณฑลเจียงซู ในครอบครัวนักแสดงงิ้วปักกิ่ง เป็นกำพร้าตั้งแต่เด็ก เริ่มเรียนรู้ศิลปะการแสดงตั้งแต่อายุได้ 8 ปี และได้เริ่มออกแสดงครั้งแรกเมื่ออายุ 11 ปี ได้ฝึกฝนตัวเองจนได้รับการยกย่องเป็น 1 ใน 4 นางเอกงิ้วแถวหน้าของวงการ ในช่วงต้นทศวรรษ 1920 ยกเว้นช่วงหลังเหตุการณ์ ณ สะพานมาร์โค โปโล ที่ทำให้เกิดสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ระหว่างปี พ.ศ. 2480 ถึง พ.ศ. 2488 เหมย หลันฟัง ปฏิเสธที่จะแสดงให้นายทหารญี่ปุ่นชม และจำเป็นใช้ชีวิตอย่างยากลำบากจนกระทั่งสิ้นสุดสงคราม
อ้วนซง
อ้วนซง ; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บุตรคนสุดท้องของอ้วนเสี้ยว เกิดจากนางเล่าซือภรรยาน้อย มีฉายาว่า เสี่ยนฟุ่ อ้วนเสี้ยวรักมาก อยากให้ครองแคว้นกิจิ๋วแทนตน รูปร่างหน้าตาสง่างาม กล้าหาญในการสงคราม แต่ไม่รู้จักพลิกแพลงตัวเองให้เหมาะสมกับกาลเทศะ
ฮวา มู่หลาน
เมื่อกลับถึงบ้าน ครอบครัวและชาวบ้านใกล้เรือนเคียงก็พากันมาแสดงความยินดี มู่หลานเข้าไปเปลี่ยนชุดเป็นหญิงออกมาเชิญเพื่อนทหารให้เข้าบ้าน คนทั้งนั้นจึงตกตะลึงไปตาม ๆ กัน