ปัจจุบันประเทศนอร์เวย์ ยังคงมีกษัตริย์อยู่หรือไม่?
ประเทศนอร์เวย์
นอร์เวย์มีการปกครองในระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ และระบอบรัฐสภา ประมุขแห่งรัฐของนอร์เวย์คือพระมหากษัตริย์ โดยพระองค์ปัจจุบันคือสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 บทบาทของกษัตริย์ในปัจจุบัน จำกัดอยู่เพียงด้านพิธีการและสัญลักษณ์
เจ้าหญิงมาร์ธาแห่งสวีเดน
เจ้าฟ้าหญิงมาร์ธาแห่งสวีเดน (, มาร์ธา โซเฟีย โลวิซา แด็กมาร์ ไธรา; 28 มีนาคม พ.ศ. 2444 - 5 เมษายน พ.ศ. 2497) ทรงเป็นมกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์พระองค์แรกในยุคปัจจุบัน ซึ่งมิได้ทรงเป็นมกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดนหรือเดนมาร์ก อีกทั้งยังทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งนอร์เวย์มาตั้งแต่แรกประสูติจนกระทั่งถึงการแยกออกตัวออกจากการรวมตัวกันระหว่างประเทศสวีเดนและนอร์เวย์ในปี พ.ศ. 2448
สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์
สมเด็จพระราชาธิบดีทรงได้รับปริญญาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในสาขาวิชาประวัติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์ ในปี 2511 ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับสามัญชน นางสาวซอนยา เฮรัลด์เซ็น ซึ่งต่อมาได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์ มีพระราชโอรสพระราชธิดาคือ เจ้าหญิงมาร์ทา หลุยส์ และมกุฎราชกุมารเจ้าชายโฮกุน ซึ่งทรงอภิเษกสมรสกับ นางสาวเมตเต-มาริต ปัจจุบันได้รับสถาปนาเป็น เจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์
ลูอีเซอแห่งเฮ็สเซิน-คาสเซิล
เจ้าหญิงลูอีเซอเป็นพระนัดดาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก ทรงปกครองเดนมาร์กตั้งแต่พ.ศ. 2382 - พ.ศ. 2391 และทรงเป็นกษัตริย์แห่งนอร์เวย์เพียงชั่วเวลาสั้นๆในปีพ.ศ. 2357 เมื่อยังทรงพระเยาว์ พระเชษฐาของพระนางคือเจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์ม ,พระขนิษฐา และพระนางเป็นพระญาติสนิทในพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 เจ้าหญิงลูอีเซอทรงเป็นหนึ่งในสตรีที่เป็นเชื้อสายตรงของพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 3 แห่งเดนมาร์กและพระนางก็จะเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์เมื่อทายาทฝ่ายชายสูญสิ้นแล้วตามกฎบัตรซาลลิคย่อย
ประเทศนอร์เวย์
หลังจากเริ่มต้นในสหภาพกับเดนมาร์กเป็นเวลาหลายศตวรรษ ภาษเขียนของนอร์เวย์คือภาษาเดนมาร์ก ภาษาเขียนที่เราอ้างถึงในปัจจุบันคือ bokmål เป็นการพัฒนาในอนาคตของภาษานี้
ในระหว่างช่วงเวลาจิตนิยมของชาติ คนจำนวนมากเชื่อว่าชาวนอร์เวย์ควรจะมาภาษาเขียนของตัวเองซึ่งไม่ได้มีพื้นฐานมาจากภาษาเดนมาร์ก ด้วยเหตุผลนี้ นักภาษาศาสตร์ชื่อ Ivar Aasen (ค.ศ. 1813 – 1896) เดินทางรอบประเทศเพื่อเก็บตัวอย่างจากภาษาพื้นเมืองหลายหลายภาษา เขาใช้ตัวอย่างเหล่านี้สร้างภาษาเขียนใหม่เรียกว่า nynorsk (ภาษานอร์เวย์ใหม่).
ทั้ง nynorsk และ bokmål มีการพัฒนาอย่างมากตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 แต่นอร์เวย์ก็ยังคงมีสิ่งที่แตกต่างกันอย่างเป็นทางการ 2 สิ่ง นอกเหนือจาก Sami และ Kven (kvensk)
ประเทศนอร์เวย์
สหภาพถูกปกครองจากเดนมาร์ก โคเปนเฮเกนเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมของสหภาพและชาวนอร์เวย์อ่านและเขียนเป็นภาษาเดนมาร์ก เกษตกรชาวนอร์เวย์จ่ายภาษีให้กับกษัตริย์ในโคเปนเฮเกน
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
พระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนและสมเด็จพระราชินีม็อดได้ถูกจัดขึ้นในมหาวิหารนิดารอสในเมืองทรอนด์เฮมในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2449
ประเทศนอร์เวย์
เมื่อกลางเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2552 การบินไทยได้เปิดเส้นทางบินตรงไทย – นอร์เวย์ เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวชาวนอร์เวย์และนักธุรกิจ ด้วยเครื่องแอร์บัส 340-500 ประกอบด้วยชั้นธุรกิจ 60 ที่นั่ง ชั้นประหยัด 42 ที่นั่ง และชั้นประหยัด 113 ที่นั่ง โดยในปัจจุบัน บินออกจากนอร์เวย์ทุกวัน ใช้เวลาบินราว 10 ชั่วโมงครึ่งเนื่องจากความหนาแน่นของประชากรต่ำ รูปร่างแคบและชายฝั่งที่ยาว การขนส่งสาธารณะในประเทศนอร์เวย์ได้รับการพัฒนาน้อยกว่าในหลายประเทศในยุโรป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตนอกเมือง อย่างเช่นมีประเพณีการขนส่งทางน้ำเก่าของนอร์เวย์ แต่กระทรวงคมนาคมนอร์เวย์ในปีที่ผ่านมา การขนส่งทางรถไฟ ถนน และทางอากาศดำเนินการผ่านบริษัทย่อยจำนวนมากเพื่อที่จะพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ เมื่อเร็ว ๆ นี้ได้มีการเป็นไปได้ของการสร้างใหม่ระบบรถไฟความเร็วสูงระหว่างเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ เครือข่ายรถไฟของนอร์เวย์หลักยาว 4,114 กิโลเมตร (2,556 ไมล์) ของขนาดความกว้างรางรถไฟมาตรฐาน ซึ่ง 242 กิโลเมตร (150 ไมล์) คือรางคู่และ 64 กิโลเมตร (40 ไมล์) เป็นทางรถไฟความเร็วสูง (210 กม. / ชม. ) ขณะที่ 62% เป็นไฟฟ้าที่ 15 kV 16 ⅔ AC เฮิร์ตซ์ รถไฟขนส่งผู้โดยสารได้อย่างมากที่สุด 56,827,000 คน และสินค้า 24,783,000 ตัน เครือข่ายทั้งหมดเป็นของการรถไฟบริหารนอร์เวย์แห่งชาติ ในขณะที่รถไฟด่วนสนามบินกำลังดำเนินการโดย การรถไฟนอร์เวย์ (NSB) และยังมีอีกหลายบริษัทที่ดำเนินการขนส่งสินค้าทางรถไฟ
ประเทศไอซ์แลนด์
ไอซ์แลนด์อยู่ภายใต้การปกครองของเดนมาร์กหลังการแยกตัวของสหภาพเดนมาร์ก-นอร์เวย์ ไอซ์แลนด์ได้รัฐธรรมนูญใหม่ในปี พ.ศ. 2417 ปีที่เฉลิมฉลองหนึ่งสหัสวรรษการตั้งถิ่นฐานในไอซ์แลนด์ รัฐธรรมนูญใหม่นี้ให้ไอซ์แลนด์มีอำนาจในกิจการภายใน มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญอีกครั้งในปี พ.ศ. 2447 ซึ่งให้อำนาจปกครองตัวเองกับไอซ์แลนด์ ไอซ์แลนด์ได้เป็นรัฐเอกราชในปี พ.ศ. 2461 โดยมีพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กเป็นประมุข โดยไอซ์แลนด์ยังให้เดนมาร์กจัดการกิจการต่างประเทศและการป้องกันประเทศให้ หลังจากเยอรมนียึดครองเดนมาร์กในปี พ.ศ. 2483 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง อัลทิงกิจึงตัดสินใจบริหารการต่างประเทศเองและประกาศนโยบายเป็นกลาง แต่ก็ถูกฝ่ายสัมพันธมิตรยึดครองในเวลาต่อมา โดยเริ่มต้นเป็นกองทัพสหราชอาณาจักร และต่อมาเป็นกองทัพสหรัฐอเมริกา ฝ่ายสัมพันธมิตรคงกองกำลังในไอซ์แลนด์จนกระทั่งจบสงคราม ไอซ์แลนด์ประกาศเป็น สาธารณรัฐในปี พ.ศ. 2487 มี สเวน ปีเยิร์นสซอน (Sveinn Björnsson) เป็นประธาธิบดีคนแรก ไอซ์แลนด์เป็นสมาชิกรุ่นก่อตั้งขององค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจยุโรป (ปัจจุบันคือองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา) และนาโต ไอซ์แลนด์ทำข้อตกลงทางกองทัพกับสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2494 โดยให้สหรัฐตั้งฐานทัพในไอซ์แลนด์ ซึ่งคงอยู่จนถึงปี พ.ศ. 2549 ไอซ์แลนด์เกิดความขัดแย้งหลายครั้งกับสหราชอาณาจักรในเรื่องการขยายน่านน้ำประมงของไอซ์แลนด์ในช่วงปี พ.ศ. 2501 2515 และ 2521 รู้จักกันในชื่อสงครามปลาคอด (Þorskastríðin; Cod War) ไอซ์แลนด์เข้าร่วมสมาคมการค้าเสรียุโรปและเป็นสมาชิกก่อตั้งของเขตเศรษฐกิจยุโรป
ประเทศนอร์เวย์
เราเรียกช่วงเวลาระหว่างคริสต์ศักราช 800 – 1100 ว่าเป็นยุคไวกิ้ง นอร์เวย์ไม่ได้เป็นประเทศที่เป็นรัฐเดียว แต่เป้นราชอาณาจักรเล็ก ๆ หลายอาณาจักร ฮาร์รรัลด์ แฟร์แฮร์ (Harald Hårfagre) เป็นพระราชาของดินแดนที่ใหญ่ในปี 872 ชาวไวกิ้งเดินทางไปหลายประเทศ และชาวไวกิ้งบางส่วนคือ พ่อค้า จากการซื้อและขายของต่าง ๆ
ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
พระเจ้ากอร์ม เดอะ โอลด์ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฮาร์ทาคานูทแห่งเดนมาร์กซึ่งทรงเป็นกษัตริย์กึ่งตำนานพระองค์สุดท้าย และพระเจ้ากอร์มทรงได้รับการบันทึกให้เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งเดนมาร์กอันเนื่องมาจากทรงรวมประเทศเป็นปึกแผ่น ตามตำนานโบราณเฮล์มสริงก์ลา (Heimskringla) ได้บันทึกว่า พระเจ้ากอร์มทรงยึดส่วนน้อยของราชอาณาจักรต่างๆและรวมเป็นหนึ่งเดียว พระองค์ทรงเป็นที่จดจำครั้งแรกโดยทรงเชิญบิชอปอุนนิแห่งฮัมบูร์กและเบรเมินเข้ามาในอาณาจักรในปีค.ศ. 936 (พ.ศ. 1479) และเขาได้สานต่องานของนักบุญอันส์การ์ในการเผยแพร่คริสต์ศาสนา ตามที่กองหินเจลลิงในเจลลิงซึ่งเป็นหมู่บ้านในเดนมาร์กปัจจุบัน พระเจ้ากอร์มทรงประกาศ ณ ที่แห่งนั้นว่า "ชัยชนะต่อเดนมาร์กทั้งมวล" แต่ก็เป็นที่เลื่องลือว่าทรงปกครองคาบสมุทรจัตแลนด์ขณะทรงประทับที่เจลลิง
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
หลังจากสหภาพระหว่างสวีเดนและนอร์เวย์ได้มีการยุบเลิกในปีพ.ศ. 2448 คณะรัฐบาลนอร์เวย์ได้ระบุสมาชิกราชวงศ์จำนวนมากของยุโรปในฐานะว่าที่พระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์พระองค์แรกโดยของชาวนอร์เวย์เองในหลายศตวรรษ เจ้าชายคาร์ลได้กลายเป็นหนึ่งในผู้ถูกเลือกอย่างทีละน้อย เนื่องจากโดยส่วนใหญ่พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์พระองค์ก่อนๆที่เป็นอิสระ อีกทั้งพระองค์ยังทรงมีพระราชโอรส (และด้วยเหตุนี้เป็นความชัดเจนในเรื่องรัชทายาทในราชบัลลังก์) และเจ้าหญิงม็อดเป็นพระบรมวงศานุวงศ์อังกฤษซึ่งทรงถูกมองโดยมากในฐานะผลประโยชน์ของนอร์เวย์ชาติเอกราชแห่งใหม่
เจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์
เจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ (ประสูติ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1973, พระนามเดิม เมตเต-มาริต ชีเซม เฮออิบี) พระวรชายาในเจ้าชายโฮกุน มักนุส มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ กับสมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์
วันรัฐธรรมนูญนอร์เวย์
วันรัฐธรรมนูญนอร์เวย์ () เป็นวันชาติของนอร์เวย์ที่ถือเป็นวันหยุดประจำปี ตรงกับวันที่ 17 พฤษภาคม เป็นวันเฉลิมฉลองที่ระลึกถึงเหตุการณ์วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1814 ที่ชาวชาวนอร์เวย์มีรัฐธรรมนูญเป็นของตนเอง
พระเจ้ากุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟแห่งสวีเดน
พระเจ้ากุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟ (Gustav IV Adolph) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งสวีเดนระหว่าง ค.ศ. 1792 จนกระทั่งพระองค์สละบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1809 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้ากุสตาฟที่ 3 แห่งสวีเดนกับพระอัครมเหสี พระนางโซเฟีย มักดาลีนา ซึ่งเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์ก พระองค์ทรงปกครองสวีเดนระหว่างสงครามนโปเลียน และยังเป็นกษัตริย์ชาวสวีเดนองค์สุดท้ายที่ได้ปกครองฟินแลนด์ เนื่องจากถูกยึดครองโดยซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซียในปี 1808-09 ซึ่งเป็นสาเหตุของการเสื่อมพระราชอำนาจ และเกิดรัฐประหารบีบให้พระองค์ลงจากราชบัลลังก์ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1809 หลังจากนั้น กฎหมายของรัฐบาลใหม่ก็ได้ประกาศใช้ในวันที่ 6 มิถุนายน ซึ่งเป็นวันชาติของสวีเดนจนถึงปัจจุบัน
ประเทศเดนมาร์ก
ปัจจุบัน เดนมาร์กเป็นราชอาณาจักร โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ภายใต้ระบอบรัฐธรรมนูญ คือ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอ ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งเสด็จขึ้นครองราชย์ เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2515 และทรงเป็นประมุขแห่งเดนมาร์ก ลำดับที่ 52
ประเทศนอร์เวย์
ดินแดนหมู่เกาะที่อยู่ใกล้เคียง ได้แก่ สฟาลบาร์และยานไมเอน ต่างก็อยู่ภายใต้อำนาจอธิปไตยของนอร์เวย์และถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักร ในขณะที่เกาะบูแวในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ และเกาะปีเตอร์ที่ 1 ในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้นั้น มีฐานะเป็นอาณานิคมของนอร์เวย์เท่านั้น ไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักร นอกจากนี้ นอร์เวย์ยังอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนดรอนนิงมอดแลนด์ในทวีปแอนตาร์กติกา ซึ่งเป็นที่ตั้งของสถานีวิจัยอีกด้วย
สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์
เจ้าชายโฮกุนและเจ้าหญิงเมตเต-มาริต พร้อมด้วยพระโอรสองค์เล็กคือเจ้าชายสแวร์เร แมกนัส เสด็จฯ เป็นผู้แทนพระองค์สมเด็จพระราชาธิบดีเพื่อร่วมพิธีเฉลิมฉลองครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปีของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระราชาธิบดีทรงเป็นนักกีฬาและนักเดินเรือผู้เชี่ยวชาญ และทรงนำทีมนักกีฬานอร์เวย์ให้ได้รับชัยชนะจากการแข่งเรือใบในนามประเทศนอร์เวย์หลายครั้ง รวมทั้งจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่กรุงโตเกียวเมื่อปี พ.ศ. 2507 ปัจจุบันมีพระชนมายุ 71 พรรษา คณะแพทย์ถวายคำแนะนำให้สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 ทรงงานน้อยลงเพื่อพระพลานามัย แต่กระนั้นพระองค์ก็ยังทรงนำการประชุมคณะรัฐมนตรีทุกวันศุกร์ ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยกับนอร์เวย์ดำเนินไปด้วยความราบรื่นนับแต่เริ่มมีความสัมพันธ์กันเมื่อกว่าร้อยปีที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ระหว่างราชวงศ์ของประเทศทั้งสองก็เป็นไปอย่างสนิทสนมและช่วยเหลือเกื้อกูล เช่นเดียวกับรัฐบาลและประชาชนของทั้งสองประเทศ
รายชื่อการครอบครองของประเทศนอร์เวย์
ปัจจุบัน เขตสังกัดของนอร์เวย์ทั้งหมดอยู่ในแถบขั้วโลกใต้ ได้แก่
เป็นดินแดนที่นอร์เวย์ได้จากการรวมกันเป็นสหภาพเดนมาร์กและนอร์เวย์ แต่ดินแดนเหล่านี้ก็ต้องคืนให้เดนมาร์ก หลังจากที่เดนมาร์กและนอร์เวย์ยุติการมีประมุขร่วมกันในปีค.ศ. 1814
ลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
สมเด็จพระราชินีลูอีส เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2414 สิริพระชนมพรรษา 42 พรรษา โดยพระบรมศพของพระองค์ถูกตั้งเคียงคู่พระราชสวามี
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สวีเดน
คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดน จะดำรงพระอิสริยยศ "สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน" ในช่วงแรกสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนจะเป็นเพียงตำนาน ดังนั้นจนกระทั่งถึงราวพ.ศ. 1543 สมเด็จพระราชินีจะปรากฏเป็นเค้าโครงตำนานทั้งสิ้นซึ่งก็เป็นเช่นเดียวกับพระมหากษัตริย์ ช่วงระหว่างคริสต์สตวรรษที่ 14 ถึง 16 สวีเดนจะอยู่ภายใต้อำนาจของสหภาพคาลมาร์ หรือ เดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีในช่วงพ.ศ. 1923 - พ.ศ. 2063 จึงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กด้วย จนกระทั่งเป็นอิสระจากเดนมาร์ก ระยะหนึ่งสวีเดนมีตำแหน่งสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์และแกรนด์ดัสเชสแห่งฟินแลนด์ด้วย ส่วนพระประมุขที่เป็นสตรี พระสวามีจะถูกรวมในรายพระนามนี้ด้วย
พระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮันแห่งสวีเดน
พระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮัน () หรือพระนามเดิมคือ ฌ็อง-บาติสต์ แบร์นาด็อต () ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ราชอาณาจักรสวีเดนและนอร์เวย์ในช่วงสงครามนโปเลียน เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1763 สวรรคตเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1844 ในอดีตทรงเคยเป็นจอมพลของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1
สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน
ในช่วงรัชกาลของพระองค์ สวีเดนกำลังทำการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้น ซึ่งประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2518 หลังจากที่เสด็จสวรรคตได้ไม่นาน เพื่อแทนที่รัฐธรรมนูญฉบับเก่า พ.ศ. 2352 และเป็นการปฏิรูปโครงสร้างการปกครองให้ทันสมัยตามกาลเวลาที่เปลี่ยนไป ในบรรดาการปฏิรูปทั้งหลายนี้ มีชาวสวีเดนบางส่วนพยายามเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญใหม่ไม่ให้มีสถาบันพระมหากษัตริย์ (ระบอบราชาธิปไตย) อีกต่อไป หรืออย่างน้อยก็เปลี่ยนแปลงรายละเอียดบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญเก่าที่ว่า "พระมหากษัตริย์ทรงปกครองอาณาจักรแต่เพียงผู้เดียว"
พระเจ้าคาร์ลที่ 15 แห่งสวีเดน
พระเจ้าคาร์ลที่ 15 แห่งสวีเดน เป็นพระมหากษัตริย์สวีเดนและพระมหากษัตริย์นอร์เวย์ ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1859 จนกระทั่งเสเด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1872 แม้ว่าจะมีพระปรมาภิไธยว่าคาร์ลที่ 15 แห่งสวีเดน แต่ที่จริงพระองค์เป็นพระเจ้าคาร์ลพระองค์ที่ 9 ที่ตามพระปรมาภิไธยนี้ ส่วนพระเจ้าคาร์ลที่ 9 แห่งสวีเดนนั้นทรงนับพระนามตามประวัติศาสตร์สวีเดนที่ตบแต่งขึ้นมาซึ่งไม่ตรงกับข้อเท็จจริง
พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด
สมเด็จพระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ด หรือ สมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก () (ราว ค.ศ. 960 - ค.ศ. 1014) เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรเดนมาร์ก ราชอาณาจักรนอร์เวย์ และ ราชอาณาจักรอังกฤษ
ประวัติศาสตร์อังกฤษ
พระเจ้าคานุทยังทรงได้เป็นกษัตริย์แห่งนอร์เวย์และเดนมาร์กอีกด้วย ทำให้อาณาจักรของพระเจ้าคานุทแผ่ขยายทั่วยุโรปเหนือ ราชวงศ์ไวกิ้งยังคงถูกทวงบัลลังก์จากพวกแองโกล-แซ็กซอนอยู่ ในปี ค.ศ. 1036 อัลเฟรด แอเธลลิง (Alfred Ætheling) พยายามจะยึดบัลลังก์จากพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตแต่ถูกจับได้และสังหาร พระเจ้าฮาร์ธาคานูท ทรงปกครองอังกฤษไม่ดี ชาวอังกฤษจึงเชิญน้องชายของอัลเฟรดคือเอ็ดวาร์ด มาครองราชย์เป็นพระเจ้าเอ็ดวาร์ผู้สารภาพ ในค.ศ. 1042
เอลฟ์จิฟูแห่งนอร์แธมตัน
หลังคานุตสวรรคต ฮาร์ธาคนุต พระโอรสที่พระองค์ตั้งใจจะให้สืบสัตติวงศ์พัวพันอยู่กับการสู้รบกับมักนุสแห่งนอร์เวย์และไม่สามารถทิ้งอาณาจักรของพระองค์ไปได้ เอ็มม่าและเอิร์ลก็อดวินต้องการให้ฮาร์ธาคนุตขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ ขณะที่เอลฟ์จิฟูและเอิร์ลลีโอฟริคสนับสนุนแฮโรลด์ผู้เท้าไว โอรสสองพระองค์ของเอเธลเร็ด เอ็ดเวิร์ดและอัลเฟรด ก็ได้อ้างสิทธิ์ในบัลลังก์เช่นกัน เนื่องจากฮาร์ธาคนุตล่าช้าและเอ็ดเวิร์ดกับอัลเฟรดถูกขับไล่ออกจากประเทศไปนอร์ม็องดี ชาวอังกฤษจึงเลือกแฮโรลด์ผู้เท้าไวเป็นกษัตริย์ เอ็มม่าได้ส่งพระราชหัตถเลขาไปขอร้องฮาร์ธาคนุตให้กลับมายึดประเทศ ฮาร์ธาคนุตปฏิเสธ พระองค์เลือกที่จะอยู่ในเดนมาร์กและปล่อยให้แฮโรลด์เป็นผู้ปกครองของอังกฤษโดยไร้การโต้แย้ง
รายพระนามพระมหากษัตริย์สวีเดน
ในสมัยโบราณ นอกจากพระมหากษัตริย์สวีเดนจะทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรสวีเดนแล้ว พระองค์ยังทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระมหากษัตริย์นอร์เวย์ และพระมหากษัตริย์ฟินแลนด์อีกด้วย
พระเจ้าคนุตมหาราช
พระเชษฐาของคานุต ฮารัลด์ กษัตริย์แห่งเดนมาร์ก สวรรคตในปีค.ศ.1018 และคานุตได้สืบสันตติวงศ์เป็นกษัตริย์แห่งเดนมาร์ก สองปีต่อมาคานุตเริ่มอ้างสิทธิ์ในนอร์เวย์ พระองค์ยึดครองและส่งพระโอรส สเวน และพระสนม เอลฟ์จิฟู ไปบริหารปกครอง หลังการรุกรานสก็อตแลนด์ แมลคอล์มที่ 2 กษัตริย์แห่งสก็อตแลนด์ยอมรับคานุตเป็นเจ้าเหนือหัว และในยุค 1020 คานุตอ้างพระองค์ว่าเป็น "กษัตริย์แห่งอังกฤษทั้งหมด และแห่งเดนมาร์ก และแห่งนอร์เวย์ และบางส่วนของสวีเดน" คานุตกังวลพระทัยกับการเป็นเอกภาพทางการเมืองในอังกฤษจึงทรงรื้อถอนบะระที่สร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องอังกฤษตอนใต้จากไวกิ้งในเดนลอว์ เข้าใจกันว่ากำแพงป้องกันและคูน้ำที่คริกแลด ลิดฟอร์ด แคดบรีใต้ และวอร์แฮมถูกทำลายด้วยเหตุผลเดียวกัน
ยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
พระนางสิ้นพระชนม์ในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2339 ณ พระราชวังฟรีเดนเบอร์ก พระบรมศพถูกฝังที่มหาวิหารร็อคสไลด์ สิริพระชนมายุ 67 พรรษา พระบรมศพของพระนางถูกผู้มาเยือนชาวเดนมาร์กถ่มน้ำลายรดหลุมศพนานหลายปี ซึ่งถือเป็นจุดสิ้นสุดเผด็จการสตรีที่มีอำนาจที่สุดในแถบสแกนดิเนเวีย ในปีพ.ศ. 2351 พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคต มกุฎราชกุมารได้ครองราชย์เป็น สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นที่รักใคร่และนับถือในปวงประชาชนชาวเดนมาร์ก
ประเทศนอร์เวย์
ประมุขของรัฐคือ พระมหากษัตริย์ นายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าคณะรัฐบาล พระมหากษัตริย์แต่งตั้งคณะรัฐมนตรีโดยได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภา ตำแหน่งประมุขของรัฐสืบทอดโดยการสืบสันตติวงศ์ ตามด้วยการเลือกตั้งรัฐสภา โดยทั่วไปผู้นำพรรคการเมืองเสียงข้างมากหรือผู้นำคณะรัฐบาลผสมจะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรี
เอลฟ์จิฟูแห่งนอร์แธมตัน
เอลฟ์จิฟูแห่งนอร์แธมตัน [ภาษาอังกฤษ Ælfgifu of Northampton] (ค.ศ.990-หลังค.ศ.1036) เป็นมเหสีพระองค์แรกของพระเจ้าคนุตแห่งอังกฤษและเดนมาร์ก และพระราชมารดาของพระเจ้าแฮโรลด์ที่ 1 แห่งอังกฤษ (ค.ศ.1035-1040) ทรงเป็นราชินีผู้สำเร็จราชการแทนแห่งนอร์เวย์ตั้งแต่ปีค.ศ.1030-1035
ประเทศเดนมาร์ก
เดนมาร์กมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขของประเทศภายใต้รัฐธรรมนูญ สมเด็จพระบรมราชินีนาถมาเกรเธที่ 2 ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถและเป็นพระประมุขของราชอาณาจักรเดนมาร์ก
ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
พระเจ้าจอร์จที่ 5 ("ครองราชย์" 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453 - 20 มกราคม พ.ศ. 2479) พระราชโอรสพระองค์ที่สองในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และเจ้าหญิงอเล็กซานดรา เป็นพระบรมราชชนกในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ("ครองราชย์" 20 มกราคม - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479) และ พระเจ้าจอร์จที่ 6 ("ครองราชย์" 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) และพระอัยกาในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 (เสวยราชสมบัติหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระชนกในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) และ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ต เคานเตสแห่งสโนว์ดอน (21 สิงหาคม พ.ศ. 2473 - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545) ในฐานะพระราชธิดาในพระเจ้าจอร์จที่ 6 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระบรมราชชนนี (เดิมคือ "เลดี้ เอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน"; 4 สิงหาคม พ.ศ. 2443 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2545) สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตจีงเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และลื่อในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย รวมทั้งยังสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าจอร์จที่ 3 พระอัยกาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียด้วยเจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ พระราชธิดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และเจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ เมื่อเจ้าชายคาร์ลแห่งเดนมาร์ก พระสวามี เสด็จขึ้นครองราชสมบัติแห่งนอร์เวย์เป็น สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 ("ครองราชย์" 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 - 21 กันยายน พ.ศ. 2500) เมื่อประเทศนอร์เวย์ประกาศอิสรภาพแยกตัวออกจากการรวมกับประเทศสวีเดนในปี พ.ศ. 2448 ส่วนพระโอรสซึ่งเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 เสวยราชสมบัติเป็น สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 ("ครองราชย์" 21 กันยายน พ.ศ. 2500 - 17 มกราคม พ.ศ. 2534) ดังนั้นพระราชโอรสธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 (เสวยราชสมบัติในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2534) เจ้าหญิงรังน์ฮิลด์และเจ้าหญิงแอสตริด จีงเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และลื่อในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต
เจ้าหญิงอลิซ (อลิซ ม็อด แมรี) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ประสูติเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2386 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2421 ซึ่งเป็นวันเดียวกันกับการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอัลเบิร์ตเมื่อสิบเจ็ดปีก่อน พระองค์อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2405 กับ เจ้าชายลุดวิกแห่งเฮสส์และไรน์ (ฟรีดริช วิลเฮล์ม ลุดวิก คาร์ล; 12 กันยายน พ.ศ. 2380 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2435 พระโอรสในเจ้าชายคาร์ลแห่งเฮสส์และไรน์ และเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งปรัสเซีย ต่อมาได้สืบราชบัลลังก์เป็นแกรนด์ดยุกแห่งเฮสส์และไรน์ เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2420) และมีพระโอรส 2 พระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์) พระธิดา 5 พระองค์ พระภาคิไนย 9 พระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์ในพระครรภ์) และพระภาติกา 7 พระองค์
ประเทศนอร์เวย์
ศาลสูงสุด หรือ Hoyesterett ซึ่งผู้พิพากษาได้รับการแต่งตั้งจากพระมหากษัตริย์
ประเทศนอร์เวย์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 19 เทศมณฑล (fylker) และ 431 เทศบาล (kommuner)
เจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งนอร์เวย์
เจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งนอร์เวย์ สิ้นพระชนม์ในที่ประทับในนครรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2012 หลังจากทรงพระประชวรเป็นระยะเวลานาน สิริพระชนมายุได้ 82 พรรษา ซึ่งพระศพถูกฝังลง ณ โบสถ์ในเมืองอัสแกร์ ประเทศนอร์เวย์ โดยมีผู้ร่วมงานคือ มกุฎราชกุมารโฮกุ้น, มกุฎราชกุมารีเมตเต-มาริต, เจ้าหญิงอัสตริด พระขนิษฐา และเจ้าหญิงมาร์ธา ทั้งนี้มกุฎราชกุมารีวิกตอเรียแห่งสวีเดน ได้เสด็จมาเป็นตัวแทนของราชวงศ์สวีเดนในงานปลงพระศพครั้งนี้ด้วย
พระเจ้าคริสเตียนที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าคริสเตียนที่ 4 แห่งเดนมาร์ก () (12 เมษายน ค.ศ. 1577 - 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1648) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1588 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1648
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายเฟรเดอริกทรงชึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2351 ในปีพ.ศ. 2351 ราชบัลลังก์สวีเดนเริ่มปรากฏสัญญาณแห่งการว่างลง เนื่องจากพระเจ้ากุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟแห่งสวีเดนทรงถูกปฏิวัติรัฐประหารและทรงถูกบังคับให้สละราชบัลลังก์ พระเจ้าเฟรเดอริกทรงหวังว่าจะได้รับเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์สวีเดน พระเจ้าเฟรเดอริกเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กและนอร์เวย์พระองค์แรกที่ทรงสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้ากุสตาฟที่ 1 แห่งสวีเดน ผู้ซึ่งประกาศอิสรภาพสวีเดนหลังจากยุคสมัยของสหภาพที่รวมด้วยประเทศในแถบคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย (นอกจากนี้พระขนิษฐาของพระเจ้าเฟรเดอริกยังทรงเป็นเชื้อสายของพระเจ้ากุสตาฟโดยผ่านทางพระมารดาของพระนาง ตลอดจนเจ้าชายเฟรเดอริก รัชทายาทแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์พระปิตุลาของพระองค์ด้วย ซึ่งเป็นทายาทของพระนางจูเลียนา) ในตอนแรก เฟรเดอริก คริสเตียนที่ 2 ดยุกแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์กพระขนิษฐภรรดา(น้องเขย)ของพระเจ้าเฟรเดอริกทรงได้รับการเลือกให้เป็นกษัตริย์แห่งสวีเดนองค์ต่อไปซึ่งจะมีผลหลังจากพระเจ้าคาร์ลที่ 13 แห่งสวีเดนสวรรคต แต่ในภายหลังจอมพลฌ็อง เบอร์นาดอตต์ซึ่งได้รับเลือกจากพระเจ้าชาลส์ที่ 13 ให้สืบราชบัลลังก์ต่อเป็น พระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮันแห่งสวีเดน นับเป็นจุดสิ้นสุดราชวงศ์โฮลชไตน์-ก็อตธ็อปและเริ่มต้นราชวงศ์เบอร์นาด็อตต์ของสวีเดน ในสงครามนโปเลียน พระองค์ทรงนำเดนมาร์กเข้าสู่สงครามโดยเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศส
ลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
ลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ "พระนามเดิม เจ้าหญิงลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์" เสด็จพระราชสภมพเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2371 ณ สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ทรงเป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์ และ เจ้าหญิงลูอีสแห่งปรัสเซีย (1808–1870) ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ ทางสายพระบิดา และเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย ผ่านทางสายพระมารดา โดยการศึกษาของเจ้าหญิงลูอีสนั้น ทรงศึกษาใน เบลเยียม โดยทรงศึกษา ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน และ ภาษารัสเซีย ทั้งนี้ทรงโปรดการเล่นเปียโนมาก
ในปี พ.ศ. 2392 พระองค์ทรงถูกวางให้เป็นพระวรชายาในอนาคตของ พระเจ้าคาร์ลที่ 15 แห่งสวีเดน ขระนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ พระราชโอรสใน พระเจ้าออสการ์ที่ 1 แห่งสวีเดน กับ  โจเซฟินแห่งลอยเทนแบร์ก แต่การเษกสมรสของทั้ง 2 พระองค์ไม่ได้ประสบความสำเร็จในครั้งแรก โดย พระเจ้าออสการ์ที่ 1 แห่งสวีเดน ทรงมีพระราชประสงค์เชื่อสัมพันธ์ราชวงศ์ต่างๆในยุโรป โดยทรงจัดงานขึ้นอีกครั้ง โดยเจ้าหญิงลูอีสได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงลูอีส มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ พระวรชายา
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าคริสเตียนที่ 8 พระราชบิดาเสด็จสวรรคตในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2391 ณ พระราชวังอามาเลียนเบอร์ก กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก สิริพระชนมายุ 61 พรรษาเจ้าชายเฟรเดอริกเสด็จขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ด้วยพระชนมายุ 39 พรรษา พระองค์ต้องเผชิญกับการต่อต้านจากสาธารณะในช่วงแรกจากการที่ทรงไม่มีประสบการณ์ พระองค์ทรงเป็นสมาชิกในคณะกรรมการกฤษฎีกาแห่งเดนมาร์กตั้งแต่พ.ศ. 2384 แต่ก็ไม่ทรงแสดงออกว่าทรงสนพระทัยการเมือง อย่างไรก็ตามพระองค์ทรงเป็นหนึ่งในพระมหากษัตริย์ที่ปวงชนชาวเดนมาร์กรักและเป็นที่นิยมมากที่สุดในประวัติศาสตร์เดนมาร์ก อันเนื่องมาจากทรงยกเลิกระบอบการปกครองที่ดำรงมาอย่างยาวนานเมื่อครั้งอดีตและพระราชทานรัฐธรรมนูญแห่งเดนมาร์กที่เสรีภาพในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2392 ผลกระทบจากการปฏิวัติฝรั่งเศสปีพ.ศ. 2391 ได้ส่งผลถึงเดนมาร์ก และในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2391 เยอรมันเรียกร้องสิทธิในดัชชีชเลสวิจให้รวมอยู่ในสมาพันธรัฐเยอรมันและเรื่องดัชชีนี้ได้รับการไกล่เกลี่ยภายใต้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ที่เสรี ข้อเรียกร้องเหล่านี้ทำให้มีการประชุมของพรรคเสรีแห่งชาติเดนมาร์กในวันที่ 20 มีนาคม เรียกว่า การประชุมคาสิโน เนื่องจากประชุมที่โรงละครคาสิโนที่ซึ่งการพูดคุยกันทำให้สับสน ออร์ลา เลห์มานน์ได้เรียกร้องให้คณะรัฐมนตรีของพระมหากษัตริย์จัดสรรรัฐธรรมนูญที่เสรีแก่ทั้งเดนมาร์กและชเลสวิจ ออร์ลาได้กล่าวว่า "พวกเราไม่เชื่อว่าฝ่าพระบาทจะทรงขับเคลื่อนประเทศนี้ซึ่งสิ้นหวังในการช่วยเหลือตนเองได้" ภายใต้คำขวัญที่ว่า "Danmark til Ejderen" ทำให้เกิดการเดินขบวนประท้วงโดยผู้แทนพลเมืองในวันถัดมาที่จตุรัสหน้าพระราชวัง รัฐบาลได้ลาออกอย่างฉลาดโดยลาออกก่อนครบวาระและพระเจ้าเฟรเดอริกเสด็จไปพบปะกับกลุ่มผู้ประท้วงโดยมีพระราชดำรัสว่า ""ข้าพเจ้ายินดีที่ได้บอกพวกท่านว่าข้าพเจ้าเข้าใจในเรื่องที่ซึ่งพวกเขาได้บอกแก่ข้าพเจ้าแล้ว คณะรัฐมนตรีชุดเก่าได้สิ้นสุดลงแล้ว"" การปฏิวัติเดนมาร์กเดือนมีนาคมจึงสำเร็จ
เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุสแห่งนอร์เวย์
เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุส พระโอรสในเจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์‎ กับเจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ประสูติเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2005 ณ โรงพยาบาลแห่งชาติ กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์ พระองค์มีพระภคินีร่วมพระบิดาคือ เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดรา และมีพระเชษฐาต่างบิดาคือ มาริอุส บอร์ก เฮออิบี
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
ในปีพ.ศ. 2490 ชาวนอร์เวย์โดยการลงนามได้ทำการซื้อเรือยอร์ชHNoMY Norgeแก่พระมหากษัตริย์ (ในปีพ.ศ. 2555 มีเพียงเรือยอร์ชหลวงสองลำเท่านั้นที่ราชวงศ์ในยุโรปเป็นเจ้าของ โดยอีกลำหนึ่งเป็นของสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุน)
พระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าคริสเตียนทรงพยายามดึงอำนาจในฐานะกษัตริย์แห่งนอร์เวย์และทรงพยายามสร้างอำนาจให้นอร์เวย์ แต่ไม่สำเร็จ เมื่อพระองค์ทรงถูกกดดันจากคณะกรรมการในเดนมาร์กที่มีอำนาจและฝักใฝ่ในสวีเดนซึ่งได้พยายามรวมนอร์เวย์เข้ากับสวีเดนตามสนธิสัญญาเคล พระเจ้าคริสเตียนเสด็จไปที่เดนมาร์กและทรงตอบว่า กษัตริย์ภายใต้รับธรรมนูญไม่จำเป็นต้องทำอะไรโดยผ่านความยินยอมจากรัฐสภา ซึ่งสร้างความตึงเครียดระหว่างนอร์เวย์และสวีเดน
ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ดทรงเป็นพันธมิตรกับทรอนด์จาร์ล อีริคแห่งเลด ในการทำสงครามกับพระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งนอร์เวย์ในยุทธการสวอลเดอร์ส่งผลให้พระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งนอร์เวย์เสด็จสวรรคตในสนามรบ ซึ่งทำให้ได้ครองราชอาณาจักรนอร์เวย์เกือบทั้งหมดและทรงสถาปนาพระองค์เองเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ จากเหตุการณ์การสังหารหมู่วันเซนต์บริซ (St. Brice's Day massacre) ซึ่งเป็นการสังหารหมู่ชาวเดนส์ในราชอาณาจักรอังกฤษในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1002 (พ.ศ. 1545) โดยพระราชโองการของพระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 แห่งอังกฤษ นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า เหตุการณ์ในวันนั้นเป็นการสูญเสียชีวิตครั้งใหญ่ของชาวเดนส์ ในจำนวนผู้ถูกสังหารเชื่อว่ารวมทั้ง เจ้าหญิงกุนฮิลด์แห่งเดนมาร์ก พระขนิษฐาในพระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ดกับพาลลิก โทเกเซน พระสวามีของเจ้าหญิงก็ถูกสังหารในเหตุการณ์ครั้งนี้ด้วย เมื่อพระเจ้าสเวนทราบทรงพิโรธยิ่งที่พระขนิษฐาสิ้นพระชนม์ทรงระดมทัพเพื่อพิชิตอังกฤษให้ได้
ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
พระเจ้าแม็กนัสแห่งนอร์เวย์เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันด้วยอุบัติเหตุบนเรือพระที่นั่ง พระองค์ทรงหมดสติ ขณะกำลังยกกองทัพเพื่อไปพิชิตอังกฤษในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1047 (พ.ศ. 1590) สิริพระชนมายุราว 23 พรรษา พระองค์มิได้อภิเษกสมรสและไม่มีทายาท โดยมีการรายงานว่าพระองค์ทรงยินยอมให้เจ้าชายสเวนสืบราชบัลลังก์เดนมาร์กต่อจากพระองค์ ถือเป็นการสิ้นสุดราชวงศ์แฟร์แฮร์สายนอร์เวย์ที่เข้ามาปกครองเดนมาร์ก ราชอาณาจักรนอร์เวย์-เดนมาร์กจึงแตกออกเป็นสองส่วน เจ้าชายฮารัลด์ ฮาร์ดราดาแห่งนอร์เวย์ทรงราชบัลลังก์นอร์เวย์และเจ้าชายสเวน แอสตริดเซนแห่งเดนมาร์กทรงราชบัลลังก์เดนมาร์ก
ชาวไวกิง
อาจกล่าวได้ว่า ชาวนอรเวย์ได้แผ่ขยายเข้าไปตั้งถิ่นฐานถึงทางเหนือและตะวันตก เช่น ประเทศไอร์แลนด์ สก็อตแลนด์ ไอซ์แลนด์ และกรีนแลนด์ ชาวเดนมาร์กไปถึงในอังกฤษและฝรั่งเศส ได้ตั้งถิ่นฐานในเดนลอว์ (ภาคเหนือและภาคตะวันออกของอังกฤษ) และแคว้นนอร์ม็องดี และชาวสวีเดนได้ไปถึงตะวันออก พบว่าแผ่ขยายไปถึงจักรวรรดิเคียฟรุส พบว่ามีอักษรรูนของคณะเดินทางชาวสวีเดนได้กล่าวถึงการบุกและการท่องไปถึงยุโรปตะวันตก ตามตำนานเรื่องเล่าของไอซ์แลนด์ไวกิงชาวนอรเวย์ได้เดินทางไปยุโรปตะวันออกด้วยเช่นกัน ในยุคไวกิง ประเทศนอร์เวย์ สวีเดน และเดนมาร์กยังไม่มีตัวตน ชาวไวกิงส่วนใหญ่หลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน มีความคล้ายคลึงกันในวัฒนธรรมและภาษาแม้จะมีความแตกต่างทางภูมิศาสตร์ ชื่อกษัตริย์สแกนดิเนเวียเป็นที่รู้จักเฉพาะหลังยุคไวกิ้งเท่านั้น หลังจากสิ้นสุดยุคไวกิง ดินแดนจึงได้แบ่งเป็นอาณาจักรต่างๆ อย่างช้าๆ ตามสถานะที่แตกต่างกันไปในฐานะประเทศไปพร้อมกับการเข้ารีตเป็นคริสเตียน ดังนั้นการสิ้นสุดของยุคไวกิงสำหรับชาวสแกนดิเนเวียจึงเป็นจุดเริ่มต้นของยุคกลางของพวกเขา
ลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
ภายหลังที่ พระเจ้าออสการ์ที่ 1 แห่งสวีเดน เสด็จสวรรคต เจ้าชายคาร์ล ได้ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดนและนอร์เวย์ ทำให้พระองค์กลายเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
พระมหากษัตริย์สวีเดน
แต่เดิมพระมหากษัตริย์สวีเดนมีพระราชอำนาจเพียงเล็กน้อย ส่งผลจำกัดในเรื่องการทำศึกสงคราม โดยผู้พิพากษาและพระสงฆ์จะต้องเป็นสักขีพยานของความบกพร่องในการใช้อำนาจในครั้งนี้ด้วย ทั้งนี้ศิลาจารึกนับพันได้จารึกไว้เช่นกันแต่ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับพระมหากษัตริย์เลย อย่างไรก็ตามพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ก็ยังคงได้รับการสนับสนุนจากศาสนจักร ทำให้มีพระราชอำนาจมากขึ้นในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 และในคริสต์ศตวรรษต่อมา พระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์สวีเดนก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ตามประเพณีแล้วพระมหากษัตริย์จะทรงบรมราชาภิเษกที่แท่นหินแห่งโมรา ซึ่งเป็นสถานที่ประชาชนมีสิทธิจะยอมรับหรือไม่ยอมรับพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ได้ ซึ่งพิธีกรรมนี้สืบทอดจากพระมหากษัตริย์สวีเดนพระองค์ก่อน ๆ มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1544 ซึ่งในปัจจุบันพระราชวงศ์เบอร์นาดอตต์ปกครองสวีเดนมาตั้งแต่ช่วงสงครามนโปเลียน และต่อมาสวีเดนก็ต้องสูญเสียฟินแลนด์และส่วนตะวันออกของรีล์มให้แก่จักรวรรดิรัสเซีย ทั้งนี้ตามบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสวีเดนระบุไว้ว่าพระมหากษัตริย์ทรงเป็นเพียงประมุขแห่งรัฐเท่านั้นและไม่มีพระราชอำนาจทางการเมือง
เอลฟ์
ในมหากาพย์ "Heimskringla" และมหากาพย์"ธอร์สไตน์ (Thorstein) " มีการบันทึกลำดับสันตติวงศ์ของกษัตริย์ผู้ครอง อัล์ฟเฮม ดินแดนซึ่งสอดคล้องกับแคว้น Bohuslän ในสวีเดนกับแคว้น Østfold ในนอร์เวย์ กษัตริย์เหล่านี้สืบทอดเชื้อสายมาจากเอลฟ์ จึงกล่าวกันว่าเป็นผู้ที่งดงามยิ่งกว่ามนุษย์ธรรมดาทั่วไป
"แผ่นดินซึ่งปกครองโดยพระราชาอัลฟ์มีชื่อเรียกว่า อัล์ฟเฮม ทายาทของพระองค์ล้วนเป็นผองญาติของเอลฟ์ พวกเขางดงามยิ่งกว่าชนทั้งหลาย" 
กษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์นี้มีชื่อว่า "แกนดัล์ฟ" (Gandalf)
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุน สมเด็จพระราชินีม็อดและมกุฎราชกุมารโอลาฟทรงเริ่มสนพระทัยการเล่นสกี กีฬาชนิดนี้มักถูกมองว่าเป็นกีฬาปกติของชาวนอร์เวย์ ทุกพระองค์มักถูกพบเห็นขณะที่กำลังทรงสกี ในเวลาต่อมามกุฎราชกุมารโอลาฟทรงชนะเลิศในการแข่งขันสกีกระโดด
สมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์
ในปีพ.ศ. 2548 สมเด็จพระราชินีซอนยาทรงสมเด็จพระราชินีพระองค์แรกที่เสด็จเยือนแอนตาร์กติกา
พระองค์เสด็จพระราชสมภพ ณ กรุงออสโล โดยพระราชบิดาของพระองค์ประกอบธุรกิจขายเสื้อผ้า มีนามว่า คาร์ล ออกุส เฮรัลด์เซ็น กับ เดกนี อูริชเซ็น ทรงมีพระเชษฐาและพระภคินี 3 ท่านคือ โฮกุ้น เฮรัลด์เซ็น, แกร์ล เฮรัลด์เซ็น และ คาร์ล เฮอเมน เฮรัลด์เซ็น พระองค์รงเติบโตในมืองวินเดอแลรนด์ ใจกลางกรุงออสโล 
สมเด็จพระราชินีซอนยาทรงสนพระราชหฤทัยในด้านศิลปะเป็นอย่างมาก โดยทรงเป็นผู้พิมพ์และจัดนิทรรศการที่จัดขึ้นร่วมกับ คเยน นูเปล และ ออฟดาฟ โนลาฟ นักร้องชาวนอร์เวย์
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก () (31 มีนาคม ค.ศ. 1723 - 13/14 มกราคม ค.ศ. 1766) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1746 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1766
เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 4 ศึกชิงอำนาจจอมราชันย์
ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าถึงเรื่องราวที่กษัตริย์แห่งนอร์วาเนียถูกลอบปลงพระชนม์ แมทเธอุส ราชันย์แมงป่องผู้เป็นตำนานถูกใส่ความว่าเป็นคนร้ายและต้องต่อสู้กับทัพทหารทั้งราชอาณาจักร เวลานี้ แมทเธอุส (วิคเตอร์ เว็บสเตอร์) และพันธมิตรที่เหลืออยู่ซึ่งมีเพียงสตรีลึกลับนางหนึ่งกับพ่อของเธอเท่านั้น ที่เป็นความหวังสุดท้ายในการหยุดรัชทายาทผู้ชั่วร้ายที่จะขึ้นครองบัลลังก์ และหมายครอบครองสุดยอดพลังวิเศษอันเก่าแก่มาเป็นของตนเองให้ได้
รายพระนามพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์
บทความนี้รวบรวม รายพระนามพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์ (ดัตช์: "Koningen der Nederlanden") ประกอบไปด้วยรายพระนามสตัดเฮาเดอร์แห่งราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซาตั้งแต่ พ.ศ. 2099 ซึ่งได้รับการเลือกตั้งจากมณฑลกึ่งปกครองตนเองในสาธารณรัฐดัตช์และผู้สำเร็จราชการแทน แต่ในทางพฤตินัย (และภายหลังรวมถึงทางนิตินัย) เป็นตำแหน่งประมุขสูงสุดของเนเธอร์แลนด์ โดยสตัดเฮาเดอร์ทุกพระองค์เป็นพระราชบรรพบุรุษเจ้าของพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์ในสมัยปัจจุบัน โดยระบอบราชาธิปไตยของเนเธอร์แลนด์ได้รับการสถาปนาขึ้นในปี พ.ศ. 2358
ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
พระเจ้าฮาร์ธาคานูทได้รับราชบัลลังก์เดนมาร์กเมื่อปี ค.ศ. 1035 (พ.ศ. 1578) หลังจากที่พระราชบิดาพระเจ้าคานูทมหาราชเสด็จสวรรคต แต่การรุกรานของพระเจ้าแม็กนัสที่ 1 แห่งนอร์เวย์ทำให้ไม่ทรงสามารถมารับราชบัลลังก์อังกฤษได้ ทางอังกฤษจึงตกลงยกพระราชบัลลังก์ให้ฮาโรลด์ แฮร์ฟุตพระเชษฐาต่างพระมารดาผู้เป็นพระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าคานูทมหาราชเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ชั่วคราว แต่พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตทรงยึดราชบัลลังก์เป็นของพระองค์เองในปี ค.ศ. 1037 (พ.ศ. 1580) พระเจ้าฮาร์ธาคานูท “ถูกทิ้งเพราะไปอยู่เสียใกลในเดนมาร์ก” — และเอ็มมาแห่งนอร์ม็องดีพระราชมารดาของพระเจ้าฮาร์ธาคานูทผู้ที่ประทับอยู่ที่วินเชสเตอร์กับกองทหารของฮาร์ธาคานูทก็ทรงถูกบังคับให้หนีไปบรูจส์ (Bruges) ในฟลานเดอร์ส พระเจ้าฮาร์ธาคานูททรงสงบศึกกับทางสแกนดิเนเวียด้วยสนธิสัญญาที่ทรงทำกับพระเจ้าแม็กนัสราวปี ค.ศ. 1038 (พ.ศ. 1581) หรือ ค.ศ. 1039 (พ.ศ. 1582) โดยตกลงกันว่าถ้าคนหนี่งคนใดสวรรคตดินแดนของผู้ที่สวรรคตก่อนไปก็จะตกไปเป็นของผู้ที่มีชีวิตอยู่ หลังจากนั้นพระเจ้าฮาร์ธาคานูทก็เตรียมการรุกรานอังกฤษเพื่อที่จะไปปลดพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตจากราชบัลลังก์ แต่พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตเสด็จสวรรคตเสียก่อนเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1040 (พ.ศ. 1583) พระเจ้าฮาร์ธาคานูทจึงได้รับการอัญเชิญจากอังกฤษ ทรงขึ้นฝั่งอังกฤษที่แซนด์วิชในเค้นท์ เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1040 (พ.ศ. 1583) พร้อมกับเรือรบ 62 ลำ เมื่อเสด็จมาถึงก็มีพระราชโองการให้ขุดร่างของพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตขึ้นมาแล้วเอาไปโยนทิ้ง พระเจ้าฮาร์ธาคานูทเป็นพระมหากษัตริย์ที่โหดร้ายและไม่เป็นที่นิยม ทรงเรียกเก็บภาษีอย่างหนักเพื่อที่ทรงใช้ในการบำรุงกองทัพเรือของพระองค์
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
ปัจจุบันพระองค์ทรงถูกเรียกว่า "มาร์เกรเธอที่ 1" ในเดนมาร์ก เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนกับสมเด็จพระราชินีนาถองค์ปัจจุบัน ซึ่งทรงใช้พระนามว่า "มาร์เกรเธอ" เหมือนกัน ดังนั้นพระประมุของค์ปัจจุบันจึงทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์เกรเธอประสูติในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1353 ทรงเป็นพระราชบุตรพระองค์ที่หก และเป็นองค์สุดท้องในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์กกับเฮลวิกแห่งชเลสวิช เจ้าหญิงประสูติที่ปราสาทซอบอร์ก ซึ่งเป็นสถานที่ที่พระราชบิดาของเจ้าหญิง ทรงกักขังพระราชินีเฮลวิก พระราชมารดา เจ้าหญิงทรงเข้ารับบัพติศมาที่รอสกิลด์ และในปีค.ศ. 1359 ขณะมีพระชนายุ 6 พรรษา ทรงหมั้นหมายกับพระเจ้าโฮกุนที่ 6 แห่งนอร์เวย์ วัย 18 พรรษา พระโอรสองค์สุดท้องในพระเจ้ามักนุสที่ 4 และที่ 6 แห่งสวีเดนและนอร์เวย์ตามลำดับ ในสนธิสัญญาการอภิเษกสมรสได้มีข้อตกลงให้กษัตริย์วัลเดมาร์แห่งเดนมาร์กทำการช่วยเหลือกษัตริย์มักนุสแห่งสวีเดนในการต่อต้านพระเจ้าอีริคที่ 12 แห่งสวีเดน พระโอรสในกษัตริย์มักนุสซึ่งในปีค.ศ. 1356 ทำการยึดครองดินแดนภาคใต้ของสวีเดน ซึ่งต่อต้านอำนาจพระราชบิดา การอภิเษกสมรสของเจ้าหญิงมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์กจึงเป็นส่วนหนึ่งของการแย่งชิงอำนาจในกลุ่มอาณาจักรนอร์ดิก มีความไม่พอใจถึงเหตุการณ์นี้ในกลุ่มแวดวงการเมืองต่างๆ นักกิจกรรมทางการเมืองอย่าง บริจิตแห่งสวีเดน ได้เขียนบรรยายถึงเหตุการณ์นี้ไปยังสมเด็จพระสันตะปาปาว่าเหมือน "พวกเด็กๆเล่นตุ๊กตา" เป้าหมายของกษัตริย์วัลเดมาร์ในการอภิเษกสมรสของพระธิดานี้คือการครอบครองแคว้นสคาเนีย ซึ่งถูกจำนองไปให้กับสวีเดนตั้งแต่ปีค.ศ. 1332 ในรัชสมัยกษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 ตามแหล่งหลักฐานร่วมสมัยระบุว่า สนธิสัญญาการอภิเษกสมรสมีการระบุถึงข้อตกลงในการคืนปราสาทเฮลซิงบอรย์แก่เดนมาร์ก แต่สิ่งนี้ไม่เพียงพอสำหรับกษัตริย์วัลเดมาร์ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1359 ทรงระดมกองทัพขนาดใหญ่กรีฑาทัพข้ามเออเรซุนด์และยึดครองแคว้นสคาเนีย การโจมตีทางตอนใต้ของสวีเดนนี้ถิอเป็นการแสดงให้เห็นว่าเดนมาร์กโจมตีกษัตริย์อีริคที่ 12 และสนับสนุนกษัตริย์มักนุส แต่ในเดือนเดียวกันนั้นกษัตริย์อีริคเสด็จสวรรคต เป็นผลให้สมดุลแห่งอำนาจเปลี่ยน ข้อตกลงระหว่างกษัตริย์วัลเดมาร์และกษัตริย์มักนุสถูกยกเลิกเสียสิ้น รวมถึงการเตรียมอภิเษกสมรสระหว่างเจ้าหญิงมาร์เกรเธอและกษัตริย์โฮกุนแห่งนอร์เวย์ต้องยกเลิกไปด้วย
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
พระราชวงศ์นอร์เวย์ได้เสด็จออกจากเดนมาร์กโดยเรือพระที่นั่งของเดนมาร์กชื่อ "เดนเนบอร์ก" และไปยังออสโลฟยอร์ด ที่ป้อมออสการ์บอร์กทุกพระองค์เสด็จไปโดยเรือพระที่นั่งนอร์เวย์ชื่อ "เฮล์มดัล" หลังจากการเดินทางเป็นเวลาสามวันทุกพระองค์ก็ได้เสด็จมาถึงกรุงคริสเตียเนีย (ออสโล) ในเช้าตรู่ของวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 สองวันต่อมา สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนทรงสาบานพระองค์ในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์
ม็อดแห่งเวลส์ สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์
เจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ (ม็อด ชาร์ล็อต แมรี วิกตอเรีย ต่อมาทรงเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์; 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) ทรงเป็นสมาชิกของพระราชวงศ์อังกฤษ โดยเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรีย และต่อมาทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ พระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ พระองค์เป็นพระราชินีแห่งประเทศนอร์เวย์พระองค์แรกนับตั้งแต่ พ.ศ. 2405 ที่มิได้ทรงเป็นทั้งพระราชินีแห่งประเทศเดนมาร์กและประเทศสวีเดน
เจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์
อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1990 ได้มีการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลขึ้น เพื่อให้สิทธิแก่พระบุตรองค์แรก แต่กฎมนเทียรบาลดังกล่าวกลับไม่มีผลย้อนหลัง พระเชษฐภคินีเพียงพระองค์เดียวคือเจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ จึงอยู่ลำดับสืบราชสมบัติต่อจากพระบุตรของมกุฎราชกุมาร และเจ้าชายโฮกุ้นจึงดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารต่อไป
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์นอร์เวย์
ลำดับการสืบราชบัลลังก์นอร์เวย์ ถูกกำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ มาตราที่ 6 ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงครั้งล่าสุดเมื่อปี พ.ศ. 2533 ที่ให้พระราชบุตรพระองค์ใหญ่ไม่ว่าฝ่ายหน้าหรือฝ่ายใน พระราชนัดดา และผู้สืบเชื้อสายในสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 สามารถขึ้นครองราชย์ได้ แต่ในปัจจุบันยังคงจัดให้พระราชโอรสรั้งตำแหน่งรัชทายาทไว้ เนื่องจากการตั้งองค์รัชทายาทนั้นเกิดขึ้นก่อนการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญ ด้วยเหตุนี้มกุฎราชกุมารโฮกุนและผู้สืบสันดานของมกุฎราชกุมารจึงมีสิทธิธรรมในลำดับการสืบราชบัลลังก์ก่อนหน้าพระเชษฐภคินีคือเจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ และผู้สืบสันดานของเจ้าหญิง
เจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์
ทั้งสองได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2001 โดยจัดขึ้นในกรุงออสโล พิธีล่าช้าไปหนึ่งชั่วโมงเนื่องจากเจ้าสาวร่ำไห้ตลอดทั้งพิธี โดยเมตเต-มาริตสวมชุดคลุมผ้าไหมสีขาวยาว 20 ฟุต ส่วนมกุฎราชกุมารฉลองพระองค์ด้วยเครื่องทรงทหาร สายสะพายและเหรียญ โดยมกุฎราชกุมารเฟรเดอริกแห่งเดนมาร์ก เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว เบตินา และเอมิลี สวันสตรอม, คามิลลา และแอนนิเคน เบอร์เนย และตูวา เฮออิบี เป็นเพื่อนเจ้าสาว นางสาวเมตเต-มาริต ได้รับการสถาปนาเป็น มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ทั้งมกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารี พร้อมด้วยเด็กชายมาริอุส โอรสนอกสมรสในมกุฎราชกุมารี ได้ปรากฏตัวบริเวณระเบียงของพระราชวังท่ามกลางการยิงสลุต และวงดนตรีเล่นเฉลิมฉลอง ทั้งสองมีพระราชโอรส-ธิดา ด้วยกัน 2 พระองค์ ได้แก่
เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุสแห่งนอร์เวย์
ในปี ค.ศ. 1990 ได้มีการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลให้สิทธิแก่ราชบุตรองค์แรกหรือฝ่ายในสามารถครองราชสมบัติได้ ดังนั้นเจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราจึงมีสิทธิในการสืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากพระบิดา คือ เจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์‎ ดังนั้นเจ้าชายสแวร์เรอ มักนุสจึงตกอยู่ในลำดับที่ 3 ของการสืบราชบัลลังก์
กองทัพนอร์เวย์
กองทัพนอร์เวย์ (, "The Defence") ประกอบด้วยกองทัพบก, กองทัพเรือ รวมถึงหน่วยยามรักษาฝั่ง กองทัพอากาศ, กองอาสารักษาดินแดน และ หน่วยปฏิบัติการไซเบอร์ กองทัพอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของกระทรวงกลาโหม นำโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม โดยสมเด็จพระราชาธิบดีเป็นจอมทัพในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุด.
ราชวงศ์เบอร์นาดอตต์
ราชวงศ์เบอร์นาดอตต์ เป็นราชวงศ์ปัจจุบันระหว่างปี ค.ศ. 1818 และ ค.ศ. 1905 เป็นการปกครองของสวีเดนและนอร์เวย์ ซึ่งมีกษัตริย์ดังต่อไปนี้
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
เดิมในฐานะ เจ้าชายคาร์ลแห่งเดนมาร์ก (ทรงได้รับการตั้งพระนามเหมือนกับพระอัยกาฝ่ายพระราชมารดา พระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์) พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงหลุยส์แห่งสวีเดน นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นพระอนุชาในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก และทรงฝ่ายพระราชมารดาเป็นพระนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 15 แห่งสวีเดน (ผู้ซึ่งทรงดำรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ในฐานะ สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 4 แห่งนอร์เวย์) เจ้าชายคาร์ลทรงได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ก่อนที่พระราชบิดาและพระเชษฐาจะได้สืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก ในระหว่างรัชกาลของพระองค์ พระองค์ทรงเห็นการสืบราชบัลลังก์เดนมาร์กของพระราชบิดา, พระเชษฐา และพระนัดดา สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์กในปีพ.ศ. 2449, พ.ศ. 2455 และพ.ศ. 2490 ตามลำดับ
เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอแห่งนอร์เวย์
เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอแห่งนอร์เวย์ (; ประสูติ: 22 กันยายน ค.ศ. 1971) พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ กับสมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์ พระองค์เป็นพระเชษฐภคินีของ เจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ หลังจากการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลในปี ค.ศ. 1990 ส่งผลให้พระองค์อยู่ในลำดับที่ 4 ของการสืบราชบัลลังก์นอร์เวย์
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 เสด็จสวรรคตในเดือนกันยายน พ.ศ. 2500 สิริพระชนมายุ 85 พรรษา มกุฎราชกุมารทรงครองราชย์สืบต่อเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์ พระบรมศพของสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 ได้ถูกฝังในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2500 พระองค์และพระราชินีม็อดทรงประทับอย่างสงบเคียงข้างกันในโลงพระศพหินสีขาวในสุสานหลวง ณ ป้อมอาร์เคอซัส
โฮกุ้น ลอเรนต์ซัน
โฮกุ้น ลอเรนต์ซัน ()
โฮกุ้น ลอเรนต์ซัน เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2497 ณ ออสโล ราชอาณาจักรนอร์เวย์ เป็นพระโอรสคนใหญ่ใน เจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งนอร์เวย์ กับพระภัสดา แอร์ลิง ลอเรนต์ซัน เขาเป็นพระภาคิไนยใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ และเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์ โดยเขานั้นเติบโตในบราซิล ต่อมาเขาได้ย้ายตามพระมารดาและน้องของเขา 2 คนกลับนอร์เวย์ เขากลายเป็นพลเมืองและเป็นทหารในนอร์เวย์ โดยเขาจบคณะเศรษฐศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยรีโอเดจาเนโร และได้จบหลักสูตรกาจัดการ ณ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์
เมื่อพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งสกอตแลนด์สิ้นพระชนม์ลงใน ปี 1286 ทรงมีรัชทายาทเพียงคนเดียวคือ พระนางมาร์กาเร็ต หรือที่รู้จักกันในนาม "ราชนารีแห่งนอร์เวย์" (the Maid of Norway) ซึ่งมีพระชนม์พรรษาเพียง 3 ปี ฯ ใน ค.ศ. 1290 เหล่าผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์สกอตแลนด์ได้ลงนามในสนธิสัญญาบีร์แกม (treaty of Birgham) ตกลงยินยอมให้มีการอภิเสกสมรสระหว่าง ราชนารีแห่งนอร์เวย์ กับ เอ็ดเวิร์ดแห่งคายร์นาฟอน พระราชโอรสของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ โดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเป็นลุงทวดของพระนางมาร์กาเร็ต ทางฝ่ายสกอตแลนด์แสดงความจำนงค์อย่างแจ้งชัดที่จะไม่ยอมให้มีการรวมราชอาณาจักร และขอสงวนสิทธิตามสนธิสัญญาที่จะดำรงตนเป็นไทจากอังกฤษ เพื่อสงวนรักษาสิทธิ กฎหมาย เสรีภาพ และขนบธรรมเนียมของตนไว้
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
ทุกวันนี้ สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 ทรงได้รับการยกย่องมากที่สุดในฐานะหนึ่งในผู้นำที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของนอร์เวย์ในช่วงก่อนสงคราม ทรงจัดการเพื่อปกครองประเทศใหม่และเปราะบางของพระองค์ร่วมกันในสถานการณ์ทางการเมืองที่ไม่แน่นอน พระองค์ทรงจงรักภักดีในระบอบประชาธิปไตยซึ่งพิสูจน์แล้วว่าเป็นสิ่งสำคัญสำหรับสถานการณ์ทางการเมืองของนอร์เวย์ในช่วงและหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง
เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอแห่งนอร์เวย์
พระองค์มีพระอนุชาเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ ขณะนั้นยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลทำให้พระองค์ในขณะนั้นไม่มีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ และต่อมา พระองค์ได้เสกสมรสกับสามัญชน อารี เบห์น ทำให้พระองค์ต้องสละฐานันดรระดับ "Her Royal Highness" และใช้ฐานันดรระดับ "Her Highness" ภายหลังการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลที่ให้สิทธิแก่พระบุตรองค์แรกและฝ่ายในให้ขึ้นครองราชได้ทำให้พระองค์อยู่ในลำดับที่ 4 ของการสืบราชบัลลังก์เนื่องจากกฎมนเทียรบาลดังกล่าวไม่มีผลบังคับใช้ย้อนหลัง
รายพระนามพระมหากษัตริย์นอร์เวย์
รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรนอร์เวย์
สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์
สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์ (2 กรกฎาคม 1903 - 17 มกราคม 1991) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ ตั้งแต่ปี 1957 จนกระทั่งพระองค์เสด็จสวรรคต พระองค์เป็นสมาชิกราชวงศ์ชเลสวิก-ฮอลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึคส์บูร์ก สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 เสด็จพระราชสมภพที่สหราชอาณาจักร พระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์และสมเด็จพระราชินีม็อดแห่งนอร์เวย์ พระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร กับ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร ผ่านทางสายพระราชมารดา
พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุต
หลังจากพระเจ้าคานูทมหาราชเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1035 พระอนุชาต่างพระมารดาฮาร์ธาคานูทผู้มีฐานะเป็นรัชทายาทของทั้งราชบัลลังก์อังกฤษและเดนมาร์กไม่ทรงสามารถเดินทางมาเข้าพิธีราชาภิเศกได้เพราะราชอาณาจักรเดนมาร์กมีเค้าว่าจะถูกรุกรานโดยพระเจ้าแม็กนัสที่ 1 แห่งนอร์เวย์และพระเจ้าอนุนด์ เจคอปแห่งสวีเดน ขุนนางอังกฤษเห็นด้วยกับการแต่งตั้งฮาโรลด์ แฮร์ฟุตขึ้นชั่วคราวในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในระหว่างที่ฮาร์ธาคานูทไม่สามารถทรงราชการได้ แม้จะได้รับการคัดค้านจากกอดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์ และพระราชินีแต่ฮาโรลด์ แฮร์ฟุตก็ได้รับการสวมมงกุฏ
พระมหากษัตริย์สวีเดน
สวีเดนมีพระมหากษัตริย์เป็นของตนเองมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ในช่วงศตวรรษที่ 1 แทซิทัส นักประวัติศาสตร์ของโรมันได้บันทึกว่าเผ่าซิโอเนส (เผ่าโบราณที่อาศัยอยู่บริเวณสวีเดนในปัจจุบัน) มีพระราชาปกครอง ซึ่งลำดับการสืบสันตติวงศ์ยังไม่มีผู้ใดทราบแน่ชัด มีเพียง "ซากา" (อังกฤษ: Saga เป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์ของชาวไวกิง เกี่ยวกับดินแดนแถบสแกนดิเนเวีย) ที่ใช้อ้างอิงเท่านั้น แต่ก็ยังคงเป็นที่ถกเถียงอยู่ในปัจจุบัน
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์นอร์เวย์
ผู้เชื้อสายตามกฎหมาย (คือบุตรที่เกิดในสมรส) ของพระมหากษัตริย์จะอยู่ในสายแห่งการสืบราชบัลลังก์ ส่วนพระเชษฐภคินีของกษัตริย์ฮารัลด์ที่ 5 คือ เจ้าหญิงอัสตริดและผู้สืบสันดาน รวมทั้งผู้สืบสันดานของเจ้าหญิงรัญฮิลด์ ที่สิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้น ได้ถูกยกเว้นจากการสืบราชสมบัติเนื่องจากเกิดขึ้นก่อนการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญเช่นเดียวกับกรณีเจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ
สหราชอาณาจักรสวีเดนและนอร์เวย์
นอร์เวย์มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับเดนมาร์ก, แต่เดนมาร์ก-นอร์เวย์เป็นพันธมิตรร่วมกับจักรวรรดินโปเลียน โดยมีสาเหตุจากการที่สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์และจักรวรรดิรัสเซียเข้าร่วมสงครามหลังจากที่สวีเดนเข้าครอบครองฟินแลนด์ ค.ศ. 1809 ในปี ค.ศ. 1814 นอร์เวย์ขอแยกตัวออกจากเดนมาร์กภายใต้สนธิสัญญาคีล ส่งผลให้นอร์เวย์เป็นอิสรภาพ โดยมีการเรียกประชุมสภาร่างรัฐธรรมนูญที่อิดโวลส์
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
บทบาทแรกของสมเด็จพระราชินีมาร์เกรเธอแห่งนอร์เวย์หลังการสวรรคตของพระราชบิดาในปี ค.ศ. 1375 คือ การเตรียมการจัดการเลือกตั้งกษัตริย์ให้เจ้าชายโอลาฟแห่งนอร์เวย์ พระโอรสวัยทารกของพระนางขึ้นเป็นกษัตริย์เดนมาร์ก ทั้งๆที่สิทธิในบัลลังก์ควรเป็นของดยุกเฮนรีที่ 3 แห่งเมคเลินบวร์ค พระสวามี และอัลเบิร์ต พระโอรสของเจ้าหญิงอิงเกบอร์กแห่งเดนมาร์ก ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค พระเชษฐภคินีของพระนางมาร์เกรเธอที่สิ้นพระชนม์ไปก่อนแล้ว พระนางมาร์เกรเธอทรงยืนยังต่อขุนนางว่า เจ้าชายโอลาฟจะได้รับการประกาศให้เป็นรัชทายาทโดยชอบธรรมแห่งราชบัลลังก์สวีเดนและตำแหน่งต่างๆ ซึ่งกษัตริย์โอลาฟที่ 2 ทรงพระเยาว์เกินกว่าจะปกครองแผ่นดิน และสมเด็จพระราชินีมาร์เกรเธอทรงสามารถพิสูจน์พระองค์เองว่าเป็นผู้นำที่ทรงอำนาจและชาญฉลาดในช่วงหลายปีนี้ กษัตริย์โฮกุน พระสวามีของพระนางสวรรคตในปีค.ศ. 1380 กษัตริย์โอลาฟจึงทรงสืบราชบัลลังก์นอร์เวย์ด้วย แต่กษัตริย์โอลาฟกลับสวรรคตอย่างกระทันหันในปีค.ศ. 1387 ขณะมีพระชนมายุ 17 พรรษา และพระนางมาร์เกรเธอซึ่งปกครองในนามของกษัตริย์ได้รับการสถาปนาเป็นผู้สำเร็จราชการแห่งนอร์เวย์และเดนมาร์กในปีถัดมา พระนางทรงมีความสามารถทางการปกครองโดยทรงสามารถทวงคืนชเลสวิชมาจากเหล่าเคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เรนด์บวร์กได้ เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์ถือครองชเลสวิชมาหลายชั่วอายุคนและต่อมาได้ดินแดนกลับคืนมาตามข้อตกลงนีบอร์ก ค.ศ. 1386 แต่ด้วยข้อตกลงที่เข้มงวดในสัญญาดังกล่าว กลายเป็นว่าราชสำนักเดนมาร์กได้ประโยชน์ทั้งหมดจากการทำข้อตกลงนี้ ด้วยข้อตกลงที่เข้มงวดนี้ ทำให้เหล่าขุนนางชาวจูตที่มักจะแข็งข้อต่อราชวงศ์เดนมาร์กสูญเสียกำลังสนับสนุนจากดินแดนชเลสวิชและฮ็อลชไตน์ เมื่อพระนางมาร์เกรเธอทรงแก้ปัญหาภายในอาณาจักรได้แล้ว พระนางจึงหันไปสนใจสวีเดน ซึ่งเกิดขุนนางที่ทำการแข็งข้อต่อกษัตริย์สวีเดน นำโดย บีร์เกอร์ (บุตรชายของบริจิตและพี่ชายของมาร์ธา) เตรียมพร้อมก่อกองกำลังต่อต้านกษัตริย์อัลเบรกท์ ผู้ไม่เป็นที่นิยม ขุนนางผู้มีอำนาจหลายคนเพียนสาส์นถึงพระนางมาร์เกรเธอว่า ถ้าพระนางช่วยสวีเดนกำจัดกษัตริย์อัลเบรกท์ พระนางจะได้รับการสถาปนาเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน พระนางจึงทรงรีบรวบรวมกองทัพเข้ารุกรานสวีเดน
เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุสแห่งนอร์เวย์
เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุสแห่งนอร์เวย์ (ประสูติ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2005) พระโอรสในเจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์‎ กับเจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ และพระองค์อยู่ในลำดับที่สามของการสืบการบัลลังก์นอร์เวย์ต่อจากพระภคินี คือ เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดรา
พระเจ้าออสการ์ที่ 1 แห่งสวีเดน
สมเด็จพระราชาธิบดีออสการ์ที่ 1 แห่งสวีเดน () (4 กรกฎาคม 1799 - 8 กรกฎาคม 1859) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดนและนอร์เวย์ ตั้งแต่ปี 1844 ไปสู่การเสด็จสวรรคต ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1810 พระบิดาของพระองค์ ฌ็อง-บาติสต์ เบอร์นาดอตต์ ได้รับเลือกเป็นมกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน พระบิดของพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกจากราชวงศ์เบอร์นาดอตต์ พระองค์ครองราชย์หลังจากที่พระบิดาสวรรคต เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่สองจากราชวงศ์เบอร์นาดอตต์
เจ้าหญิงอัสตริดแห่งนอร์เวย์
เจ้าหญิงอัสตริดแห่งนอร์เวย์ (ประสูติ: 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932 ณ วิลลาซูลบักเคิน กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์) พระราชธิดาองค์รองในสมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์‎ กับเจ้าหญิงมาร์ธา มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ เป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ และเป็นพระขนิษฐาในเจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งนอร์เวย์
เจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งนอร์เวย์
พระองค์ทรงมีความเห็นส่วนพระองค์ว่า การเสกสมรสของพระบรมวงศานุวงศ์ในรุ่นปัจจุบันอาจสร้างข้อถกเถียงแก่สถาบันพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ได้ ทั้งยังทรงปรารถนาว่า พระองค์จะสิ้นพระชนม์ไปเสีย ก่อนที่มกุฎราชกุมารีเมตเต-มาริตจะขึ้นเป็นราชินี
พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด
พระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ด ทรงมีหลายพระนาม ในพงศาวดารแองโกล-แซ็กซอน (Anglo-Saxon Chronicles) ใช้ “Sven the Dane” หรือ “Swegen” หรือ “Tuck”; ในภาษานอร์เวย์โบราณ “Sveinn Tjúguskegg”; ในภาษานอร์เวย์ “Svein Tjugeskjegg”; ในภาษาสวีเดน “Sven Tveskägg”; ในภาษาเดนมาร์ก “Svend Tveskæg” จาก “Tjugeskæg” เดิม หรือ “Tyvskæg” พระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ดทรงเป็นผู้นำไวกิงและเป็นพระราชบิดาของสมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราช เมื่อพระเจ้าฮาโรลด์ที่ 1พระราชบิดาเสด็จสวรรคตราวปลายปี ค.ศ. 986 หรือต้นปี ค.ศ. 987 สเวน ฟอร์คเบียร์ดก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งเดนมาร์ก ในปี ค.ศ. 1000 ทรงเป็นพันธมิตรกับ Trondejarl Erik of Lade ซึ่งทำให้ได้ครองราชอาณาจักรนอร์เวย์เกือบทั้งหมด และเมื่อไม่นานก่อนที่จะเสด็จสวรรคตก็ได้รับชัยชนะต่ออังกฤษและได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรอังกฤษในปี ค.ศ. 1013 ในเดือนสุดท้ายก่อนที่จะเสด็จสวรรคตเป็นพระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิทะเลเหนือ
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก (ภาษาเดนมาร์ก: "Frederik 7. Konge af Danmark", พระนามเดิม: "เฟรเดอริก คาร์ล คริสเตียน") (6 ตุลาคม พ.ศ. 2351 - 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2406) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก ตั้งแต่ พ.ศ. 2391 จนกระทั่งเสด็จสวรรคต พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กพระองค์สุดท้ายซึ่งสืบราชสันตติวงศ์จากราชวงศ์ออลเดนบูร์ก และเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กพระองค์สุดท้ายในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ในรัชกาลของพระองค์ ทรงลงพระปรมาภิไธยพระราชทานรัฐธรรมนูญแก่ประชาชนชาวเดนมาร์กซึ่งทำให้มีการจัดตั้งรัฐสภาขึ้นและเปลี่ยนระบอบการปกครองจากสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ถือว่าพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กพระองค์แรกในระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 ทรงหกล้มในห้องสรงที่ที่ประทับในบริกโดในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2498 การหกล้มครั้งนี้เกิดขึ้นก่อนวันเฉลิมพระชนมพรรษา 83 พรรษาของพระองค์ กระดูกโคนขาของพระองค์หัก แม้ว่าจะทรงมีภาวะแทรกซ้อนน้อยๆอื่นๆอันเป็นผลมาจากการหกล้ม พระมหากษัตริย์ทรงต้องใช้รถเข็น พระมหากษัตริย์ผู้ทรงคล่องแคล่วทรงถูกกล่าวถึงการที่ทรงสิ้นหวังด้วยผลจากความรู้สึกของพระองค์เองที่ทรงคิดว่าหมดทางช่วยเหลือ และทรงเริ่มต้นสูญเสียการมีส่วนร่วมและความสนใจตามปกติของพระองค์ในเหตุการณ์ปัจจุบัน ด้วยสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนทรงสูญเสียการเคลื่อนไหว และในขณะที่พระพลานามัยของพระมหากษัตริย์ทรงเสื่อมถอยลงไปอีกในฤดูร้อน พ.ศ. 2500 มกุฎราชกุมารโอลาฟทรงปรากฏพระองค์เคียงข้างพระราชบิดาในวาระสำคัญและทรงเข้ามามีบทบาทในกิจการของรัฐ
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
ในขณะที่ฮิตเลอร์ได้แต่งตั้งโจเซฟ เตอร์โบเวนเป็นไรซ์กอมมิซซาร์ประจำนอร์เวย์ บนคำสั่งของฮิตเลอร์ เตอร์โบเวนได้พยายามบังคับให้รัฐสภาถอดถอนพระมหากษัตริย์ แต่รัฐสภาปฏิเสธด้วยการอ้างหลักการตามรัฐธรรมนูญ คำขาดได้ถูกยื่นโดยเยอรมันภายใต้การคุกคามให้ใช้แรงงานหนักแก่ชาวนอร์เวย์ในอายุราชการทหารที่ค่ายกักกัน ด้วยภัยคุกคามที่ใกล้จะมาถึงนี้ ตัวแทนรัฐสภาในกรุงออสโลได้เขียนจดหมายถึงพระมหากษัตริย์เพื่อขอให้พระองค์สละราชบัลลังก์ในวันที่ 27 มิถุนายน พระมหากษัตริย์ทรงตอบอย่างสุภาพว่ารัฐสภาก็อยู่ภายใต้การข่มขู่ ทรงปฏิเสธข้อเรียกร้องนี้ พระมหากษัตริย์ทรงตอบในวันที่ 3 กรกฎาคม และทรงแถลงการณ์ในวิทยุบีบีซีในวันที่ 8 กรกฎาคม หลังจากความพยายามของเยอรมันในเดือนกันยายนที่ข่มขู่ให้รัฐสภาถอดถอนสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนเป็นอันล้มเหลว เตอร์โบเวนได้ออกประกาศในที่สุดว่าพระราชวงศ์ "หมดสิทธิ์ที่จะกลับมา" และทำลายพรรคการเมืองจากประชาธิปไตย
ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
หลังจากสิ้นสุดทศวรรษแห่งความขัดแย้งระหว่างศัตรูของพระองค์ในสแกนดิเนเวีย พระเจ้าคนุตทรงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์แห่งนอร์เวย์ที่ทรอนด์เฮมในปีค.ศ. 1028 (พ.ศ. 1571) เมืองซิกกูนาของสวีเดนได้ถูกยึดครองโดยพระเจ้าคนุต พระองค์ทรงมีเหรียญตราที่มีการบันทึกถึงพระองค์ในฐานะพระมหากษัตริย์ในดินแดนนั้นแต่ไม่มีการบันทึกเกี่ยวกับการเข้ายึดครองของพระองค์
ประเทศนอร์เวย์
ระหว่างศตวรรษที่ 14 เดนมาร์กมีอิทธิพลเหนือนอร์เวย์เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ใน ค.ศ. 1397 นอร์เวย์อยู่ในสหภาพเดียวกับเดนมาร์กและสวีเดนอย่างเป็นทางการ สหภาพถูกปกครองโดยกษัตริย์ร่วมกัน สวีเดนค่อย ๆ ถอนตัวออกมาจากสหภาพนี้ แต่เดนมาร์กและนอร์เวย์ยังคงรวมกันจนกระทั่งค.ศ. 1814
โดโรเธียแห่งบรันเดินบวร์ค
โดโรเธียแห่งบรันเดินบวร์ค (ค.ศ. 1430/1431 - 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1495) ทรงเป็นพระมเหสีในคริสโตเฟอร์แห่งบาวาเรียและพระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก พระนางทรงดำรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก (ค.ศ. 1445 - 1448 และ ค.ศ. 1449 - 1481), สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ (ค.ศ. 1445 - 1448 และ ค.ศ. 1450 - 1481) และสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน (ค.ศ. 1447 - 1448 และค.ศ. 1457 - 1464) ถึงสองครั้ง พระนางยังทรงดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเดนมาร์กในช่วงที่พระสวามีเสด็จไปนอกราชอาณาจักร
ประเทศตองงา
พระมหากษัตริย์มีสถานะเป็นประมุขแห่งรัฐ และฮาอูโอเอ โฟนูอา (ประมุขสูงสุดของหัวหน้าชนเผ่าพื้นเมืองของตองงา) พระมหากษัตริย์ตองงาสืบราชสมบัติผ่านทางสายพระโลหิต พระมหากษัตริย์พระองค์ปัจจุบันคือสมเด็จพระราชาธิบดีอะโฮเออิตู อูนูอากีโอโตงา ตูกูอาโฮ ตูโปอูที่ 6 ส่วนมกุฎราชกุมารพระองค์ปัจจุบันคือ เจ้าชายซีอาโอซี มานูมาตาโอโง อาลาอีวาฮามามาโอ อาโฮเออีตู กอนสตันติน ตูกูอาโฮ พระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ที่สำคัญซึ่งพระองค์ใช้ได้เองนั้นได้แก่ การดำรงสถานะเป็นจอมทัพของประเทศ การเรียกประชุมรัฐสภา การยุบสภาผู้แทนราษฎร การแต่งตั้งนายกรัฐมนตรี (จากการเลือกของรัฐสภา) การแต่งตั้งประธานรัฐสภา (ตามคำแนะนำของรัฐสภา) การแต่งตั้งผู้ว่าการเขตการปกครองฮาอะไปและวาวาอู (ตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี) รวมถึงการเจริญสัมพันธไมตรีกับต่างประเทศ
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
สมเด็จพระราชินีม็อดสิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 ขณะเสด็จประพาสลอนดอนด้วยภาวะพระหทัยล้มเหลวอย่างไม่คาดฝัน สิริพระชนมายุ 68 พรรษา สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนทรงรีบเสด็จมาจากนอร์เวย์เพื่อประทับเคียงข้างพระนางในวาระสุดท้าย พระศพของสมเด็จพระราชินีม็อดได้ถูกนำกลับมาฝังที่นอร์เวย์
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
ในระหว่างห้าปีของการยึดครองนอร์เวย์ของเยอรมัน ชาวนอร์เวย์จำนวนมากแอบสวมใส่เสื้อผ้าและเครื่องประดับที่มาจากเหรียญตราสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่บันทึกว่า "H7"ในฐานะที่เป็นสัฐลักษณ์ในการต่อต้านการยึดครองนอร์เวย์ของนาซีเยอรมนีและสร้างความเป็นปึกแผ่นด้วยพระมหากษัตริย์และรัฐบาลพลัดถิ่น เช่นเดียวกับประชาชนจำนวนมากในประเทศเดนมาร์กที่ใส่เข็มกลัดพระปรมาภิไธยย่อของพระเชษฐาของพระองค์คือ พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระปรมาภิไธยย่อของพระมหากษัตริย์ได้ถูกวาดขึ้นด้วยเช่นกันและวาดซ้ำบนพื้นผิวต่างๆเพื่อแสดงการต่อต้านการยึดครอง
ลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
พระเจ้าคาร์ลที่ 15 แห่งสวีเดน และ สมเด็จพระราชินีลูอีสมีพระราชบุตรร่วมกัน 2 พระองค์คือ
ทรอนด์เฮม
เมื่อ พ.ศ. 1540 King Olav Tryggvason กษัตริย์ไวกิง ได้ทรงตั้งชื่อบริเวณทรอนด์เฮมในปัจจุบันว่า Kaupangen () ต่อมาไม่นานก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "Nidaros" ในระยะเริ่มแรกเมืองนี้ถูกใช้เป็น military retainer (Old Norse: "hird"-man) of King Olav และเป็นเมืองหลวงของนอร์เวย์จนถึง พ.ศ. 1760
เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์
เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์‎ กับเจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ประสูติเมื่อเวลา 9.13 นาฬิกา ของวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2004 ณ โรงพยาบาลแห่งชาติ กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์ พระองค์มีพระอนุชาร่วมพระบิดาคือ เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุส และมีพระเชษฐาต่างบิดาคือ มาริอุส บอร์ก เฮออิบี
มกุฎสาธารณรัฐ
ไม่มีคำนิยามใดนิยามคำว่ามกุฏสาธารณรัฐ ในเมื่อระบอบราชาธิปไตยใต้รัฐธรรมนูญแท้จริงแล้วก็คือระบอบมกุฏสาธารณรัฐ และสำนักต่างๆ ก็ใช้อธิบายระบอบนี้กับราชาธิปไตยต่างกันออกไป เช่น เจมส์ ไบรซ์ เขียนในปี ค.ศ. 1921 ว่า "ข้าพเจ้าเข้าใจระบอบราชาธิปไตยในตัวไม่ใช่ในชื่อของมัน "กล่าวคือ" ไม่ใช่รัฐที่ประมุขสูงสุดถูกเรียกว่ากษัตริย์หรือจักรพรรดิ แต่เป็นรัฐที่ซึ่งพระราชประสงค์ส่วนพระองค์ของกษัตริย์ยังคงมีผลต่อรัฐบาลอย่างโดดเด่นที่สุด ดังนั้นราชาธิปไตยอย่างเช่นของนอร์เวย์คือมกุฏสาธารณรัฐโดยแท้ จะกล่าวว่านอร์เวย์เป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยก็คงไม่ผิดนัก ราชาธิปไตยเคยมีอยู่ในรัสเซียก่อน ค.ศ. 1917, ในตุรกีก่อน ค.ศ. 1905, ฐานะน้อยลงมาในเยอรมนี และของออสเตรีย-ฮังการีจนกระทั่งปี ค.ศ. 1918 ราชาธิปไตยจึงเป็นดังอำนาจที่รับรู้ได้ของการจัดการควบคุมกิจการต่างๆ ของรัฐ"
สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ
พระองค์เป็นพระราชขนิษฐาในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระกษัตรีย์องค์ปัจจุบันแห่งเดนมาร์ก และพระองค์ยังเป็นพระญาติวงศ์ในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน ซึ่งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดนองค์ปัจจุบัน
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
ฝ่ายสัมพันธมิตรมีการรักษาความปลอดภัยทั่วทุกที่ของภาคเหนือนอร์เวย์จนกระทั่งปลายเดือนพฤษภาคมแต่สถานะของสัมพันธมิตรในยุทธการฝรั่งเศสได้เสื่อมโทรมลงอย่างรวดเร็ว กองทัพสัมพันธมิตรในภาคเหนือของนอร์เวย์กลายเป็นสิ่งจำเป็นที่ไม่ดีและได้ถูกถอนกำลังออก พระราชวงศ์ที่ลำบากและรัฐบาลที่สูญเสียความมั่นใจได้อพยพจากทรมเซอในวันที่ 7 มิถุนายน ขึ้นเรือเฮสเอ็มเอส เดวอนเชียร์และหลังจากการเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว 34 นอต (63 กิโลเมตร/ชั่วโมง) ภายใต้การคุ้มครองจากเรือเฮสเอ็มเอส กลอเรียส, เฮสเอ็ทเอส อคัสตาและเฮสเอ็มเอส อาร์เดนท์อย่างปลอดภัยถึงลอนดอน สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนและรัฐบาลได้ประกาศตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นในเมืองหลวงของอังกฤษ
ประเทศนอร์เวย์
นอร์เวย์ (; ; ) มีชื่อทางการว่า ราชอาณาจักรนอร์เวย์ (; ; ) เป็นประเทศในกลุ่มนอร์ดิก ตั้งอยู่ในยุโรปเหนือ ส่วนตะวันตกของคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย มีอาณาเขตจรดประเทศสวีเดน ฟินแลนด์ และรัสเซีย และมีอาณาเขตทางทะเลจรดมหาสมุทรแอตแลนติก ใกล้กับประเทศเดนมาร์กและสหราชอาณาจักร นอร์เวย์เป็นประเทศที่มีชายฝั่งยาวและเป็นที่ตั้งของฟยอร์ดที่มีชื่อเสียง
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
ในนอร์เวย์ สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนทรงถือเป็นหนึ่งในชาวนอร์เวย์ที่มีความสำคัญสูงสุดในศตวรรษที่ 20 และโดยเฉพาะอย่างยิ่งการยอมรับในความกล้าหาญของพระองค์ในระหว่างการรุกรานของเยอรมัน พระองค์ทรงขู่ว่าจะสละราชบัลลังก์ถ้ารัฐบาลร่วมมือกับผู้รุกรานชาวเยอรมัน และสำหรับความเป็นผู้นำของพระองค์ และยังทรงรักษาความเป็นสามัคคีของนอร์เวย์ได้ในระหว่างการยึดครองของเยอรมัน พระองค์เสด็จสวรรคตขณะมีพระชนมายุ 85 พรรษา ในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2500 หลังจากทรงครองราชสมบัติมายาวนานเกือบ 52 ปี
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 4 แห่งเดนมาร์ก () (11 ตุลาคม ค.ศ. 1671 - 12 ตุลาคม ค.ศ. 1730) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1699 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1730