มุสลิมใช้เรียกใคร ?
มุสลิม
มุสลิม () เป็นบุคคลที่นับถือศาสนาอิสลาม โดยมีคำภีร์อัลกุรอานเป็นคำภีร์ของศาสนานี้ และเชื่อมั่นว่าอัลลอฮ์ได้ส่งญิบรีลเพื่อให้มุฮัมหมัดเป็นศาสดาคนสุดท้ายของศาสนาอิสลาม ชาวมุสลิมส่วนใหญ่ปฏิบัติตามการกระทำของมุฮัมหมัด ("ซุนนะฮ์") ตามที่มีการจดบันทึกในรายงานต่างๆ ("ฮะดีษ") "มุสลิม" เป็นคำศัพท์ภาษาอาหรับหมายถึง "ผู้เคารพ" (ต่อพระเจ้า)
มุฮัมมัด
มุฮัมมัดไม่รู้หนังสือเหมือนกับชาวอาหรับทั่วไป ท่านอ่านและเขียนหนังสือไม่เป็นตลอดชีวิต นักประวัติศาสตร์รายงานว่าในสมัยนั้นมีคนที่อ่านออกเขียนได้ในมักกะฮ์ไม่กี่คนเท่านั้น ชาวอาหรับในสมัยนั้นถูกขนานนามว่า อุมมียูน คือชนผู้อ่านเขียนไม่เป็น
อาหารไทย
อาหารขึ้นชื่อของชาวมุสลิม
แอสซาสซิน
ชีชียะห์ หรือ ฮัชชาชียะห์คือชื่อที่ถูกตั้งโดยกลุ่มผู้ต่อต้านมุสลิมนิกายอิสมาอีลียะห์ อัลเมาต์ ซึ่งชาวยุโรปรู้จักในนาม Assassin
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
คอตัม (มลายู ยืมจากอาหรับ แปลว่า ปิดท้าย) หมายถึงการอ่านอัลกุรอานจนจบเล่ม
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
อบูบักร (อาหรับ) ชื่อของคอลีฟะฮฺ(ผู้นำ)ของโลกมุสลิมคนแรกหลังจากท่านร่อซูลได้เสียชีวิตไปแล้ว ซึ่งเป็นผู้ที่รักยิ่งในศาสนาอิสลาม และอยู่เคียงข้างท่านร่อซูลมาโดยตลอด จึงเป็นที่รักของมุสลิมทั่วโลก
เจ้าเซ็น
เจ้าเซ็น หรือ แขกเจ้าเซ็น คือ มุสลิมชีอะหฺในประเทศไทย มีเชื้อสายมาจากเปอร์เซีย ที่เรียกเช่นนั้นก็เพราะว่ามุสลิมเหล่านี้ไว้อาลัยให้แก่ฮุเซน หลานตาท่านนบีมุฮัมมัดในวันอาชูรออ์ ซึ่งได้แก่วันที่ 10 มุฮัรรอมทุกปี ลูกหลานแขกเจ้าเซ็นส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลที่เรียกว่าเจ้าเซ็น สันนิษฐานว่าอาจจะมาจากคำว่า "ยาฮุเซน" ซึ่งเป็นคำที่ผู้ไว้อาลัยต่อฮุเซนกล่าวในพิธี
โมเสส
อัลกุรอานเรียกโมเสสว่า นบีมูซา อาลัยฮิสซาลาม เป็นบุตรของอิมรอน เป็นเราะซูลของอัลลอฮ์ เป็นหนึ่งในห้าศาสดาที่สำคัญที่สุด (อุลุลอัซมิ) ซึ่งอัลกุรอานกล่าวถึงประวัติของศาสดามูซามากกว่าศาสดาอื่น ๆ อัลกุรอาน กล่าวถึงการสืบเชื้อสาย นบีมูซา ตามลำดับนี้
อัลกุรอาน
อัลกุรอาน บ้างเรียก โกหร่าน หรือ โก้หร่าน () เป็นคัมภีร์ในศาสนาอิสลาม ชาวมุสลิมเชื่อว่าเป็นพระวจนะของอัลลอฮ์ที่ประทานผ่านทางเทวทูตญิบรีล มาสู่นบีมุฮัมมัด คำว่า กุรอาน มาจากรากศัพท์ในภาษาอาหรับแปลว่า การอ่าน หรือ อาขยาน
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
นมาซ (ฟารซี) แปลว่าการวิงวอนขอพรจากอัลลอหฺที่มุสลิมทุกคนจำเป็นต้องปฏิบัติ วันละห้าเวลา คือเวลารุ่งอรุณก่อนตะวันขึ้น (ฟัจญ์ริ) เวลาหลังเที่ยง (ซุหฺริ (ดุหฺริ) และ อัศริ) เวลาหลังตะวันตกดิน (มัฆริบ และ อิชาอ์) การนมาซถือว่าเป็นการทำอิบาดะหฺที่สำคัญที่สุดข้อหนึ่ง เป็นหลักอิสลามข้อหนึ่งซึ่งมุสลิมต้องปฏิบัติ ดู ศอลาต
คอตะมุนนะบียีน
คอตะมุนนะบียีน, คอตะมุลอัมบิยา หรือ คอตะมุรเราะซูล คือหนึ่งในฉายานามของนบีมุฮัมมัด (ศ็อลฯ) ซึ่งถูกกล่าวไว้ในโองการที่ 40 ซูเราะฮ์อะห์ซาบ ว่า "มุฮัมมัดมิได้เป็นบิดาผู้ใดในหมู่บุรุษของพวกเจ้า แต่เป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์และคนสุดท้ายแห่งบรรดานบี"
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
ดาอี (อาหรับ แปลว่า ผู้เชิญชวน) หมายถึงผู้เชิญชวนสู่ศาสนาอิสลาม
นบี
ชาวมุสลิมเชื่อว่าอัลลอฮ์ได้ประทานนบีแก่ประชาชนทุกชนชาติ จึงมีนบีอยู่มากมาย นบีมุฮัมมัดกล่าวว่านบีมีอยู่ถึง 124,000 คน โดยนบีมุฮัมมัดเป็นนบีคนสุดท้าย คัมภีร์อัลกุรอานระบุชื่อของนบีไว้ 25 คน ดังนี้
เมื่อจะออกชื่อนบีเหล่านี้ ชาวมุสลิมจะขอพรอัลลอฮ์แก่ท่านด้วยการลงท้ายชื่อแต่ละท่านท่านว่า “อะลัยฮิสสลาม” แปลว่า ขอสันติจงมีแด่ท่าน ยกเว้นนบีมุฮัมมัดจะลงท้ายว่า “ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม” แปลว่า ขออัลลอฮ์โปรดประทานเมตตาและสันติแก่ท่าน
ระดับขั้นในสถาบันศาสนา
ส่วนใหญ่แล้วตำแหน่งนี้จะใช้เรียกนักเรียนศาสนาที่เพิ่งจะเข้าเรียนด้านศาสนา ทว่าปัจจุบันตำแหน่งนี้ไม่ถูกใช้กันแล้วในอิหร่านในอดีตประมาณ 1000 ปีก่อนจะใช้คำว่า ษิเกาะตุลอิสลาม เรียกผู้รู้ที่มีบุคลิกภาพทางด้านวิชาการ และนักรายงานฮะดีษที่น่าเชื่อถือ เช่น เชคกุลัยนี เชคซอดูก และถือเป็นคำที่มีเกียรติมาก  และในอดีตก็จะใช้คำว่า ออคูนด์ เรียกบรรดาผู้รู้ที่ยิ่งใหญ่ เช่น ออคูนด์ มุลลา บาเกร มัจบิซี หรือ ออคุนด์ มุลลา มุฮัมหมัด กาซิม โครอซานี
การเหมารวม
การเหมารวมมุสลิมมักจะเกี่ยวกับข้องกับความโหดเหี้ยมและอำมหิต ทัศนคติดังว่าจะเห็นได้จากการแสดงว่ามุสลิมเกี่ยวข้องกับวางแผนระเบิดและการเป็นผู้ก่อการร้าย และ เป็นภาพของผู้มีฐานะยากจน หรืออาจจะเกี่ยวกับวิธีปฏิบัติต่อสตรี, เกย์ หรือ ผู้ที่ไม่ใช่มุสลิม หัวข้อที่เกี่ยวข้องกับการเหมารวมมุสลิมคืออาการกลัวชาวมุสลิม (Islamophobia) ซึ่งเป็นความกลัว, ชิงชัง และ ไม่ชอบผู้ที่เป็นมุสลิม
อัครทูตสวรรค์มีคาเอล
ชาวมุสลิมเรียกอัครทูตสวรรค์มีคาเอลว่ามีกาอีล ถือว่าเป็นมะลักองค์หนึ่ง ทำหน้าที่ควบคุมระบบสุริยะ และนำปัจจัยยังชีพ (ริชกี) มาให้แก่บรรดามัคลูกทั้งหลาย
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
มุอฺตะซิละหฺ (อาหรับ แปลว่า ชนผู้แยกตัว) สำนักปรัชญาหนึ่งในอิสลาม
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
(ศ) หรือ (ศล) คือ อักษรย่อแทนประโยค "ศอลลัลลอหุ อะลัยฮิ วะอาลิฮี วะซัลลัม" (อัลลอหฺทรงประทานพรและความสันติแก่มุฮัมมัดและวงศ์วานของท่าน) ซึ่งใช้ต่อท้ายชื่อของท่านศาสดามุฮัมมัด(ศ) เพื่อเป็นการให้เกียรติและยกย่องท่าน
ศัตรูของพระคริสต์
ในศาสนาอิสลาม นบีมุฮัมมัดเรียกผู้ต่อต้านพระคริสต์ว่า "ดัจญาล" (ผู้หลอกลวง) หมายถึง ผู้ที่อัลลอฮ์ส่งมาเพื่อทดสอบความเชื่อของมนุษย์ในช่วงใกล้วันสิ้นโลก ดัจญาลมักทำตัวเป็นพระเจ้า สามารถแสดงปาฏิหาริย์ต่าง ๆ ได้ ทั้งชุบชีวิตคน เรียกฝนให้ตก เป็นต้น แต่ในที่สุดดัจญาลจะสิ้นฤทธิ์และถูกนบีอีซา (พระเยซู) ซึ่งกลับมาบนโลกอีกครั้งฆ่าตาย
สุหนัต
การเรียกว่า "เข้าสุนัต" มาจากวลี "มาซุก ญาวี" หรือ "มะโซะยาวี" (แปลว่า เข้าญาวี) ในภาษามลายู หมายถึง เข้า (ศาสนาของ) คนญาวี (มลายูมุสลิม) ด้วยการขริบหนังที่ปลายอวัยวะเพศ
นัยน์ตาปีศาจ
ตามธรรมเนียมมุสลิมบางอย่างถ้าจะมีการเยินยอกัน ผู้ทำการเยินยอก็จะใช้คำว่า “ما شاء الله”(Masha'Allah) ที่แปลว่า “ถ้าเป็นสิ่งพระเจ้ามีพระสงค์” เพื่อกันจากอันตรายของ “นัยน์ตาปีศาจ” ซึ่งหมายความว่าสิ่งที่ดีหรือร้ายที่จะเกิดขึ้นก็ขึ้นอยู่กับพระประสงค์ของพระเจ้า ผู้พูดภาษาดารีในอัฟกานิสถานใช้วลี “Nam-e Khoda” ที่แปลว่า “ในนามของพระเจ้า” แทน “ما شاء الله” หรือ “Chashmi bad dur” ที่แปลว่า “ขอให้ “นัยน์ตาปีศาจ” ไปอยู่ไกลๆ” และในภาษาอูรดู หรือในภาษาทาจิคที่เพี้ยนไปเล็กน้อย
มุฮัมมัด
ในวัยหนุ่ม มุฮัมมัดได้รับการยอมรับว่าเป็นบุคคลที่มีความซื่อสัตย์ไว้วางใจได้ มีใจเมตตาการุณและจริงใจ จนผู้คนในสมัยนั้นให้สมญานามท่านว่า "อัลอะมีน" หรือผู้ซื่อสัตย์ แม้ผู้คนในสมัยนั้นเคารพบูชาเจว็ดและเทวรูปต่าง ๆ แต่มุฮัมมัดไม่เคยเข้าร่วมพิธีการบูชารูปปั้นทั้งหลายเลย เพราะครอบครัวของมุฮัมมัดนับถือศาสนาแห่งศาสดาอิบรอฮีม (อับราฮัม) อันเป็นบรรพบุรุษของท่าน
พระนามของพระเจ้าในอิสลาม
พระนามอันไพจิตร หรือ พระนามต่างๆอันงดงามของพระเจ้า คือ พระนามต่างๆที่อิสลามใช้เรียก อัลลอฮ์  โดยทั่วไปแล้วเป็นที่รู้กันว่ามีทั้งหมด 99 พระนาม ที่ถูกกล่าวไว้ในกุรอาน แต่บ้างก็เชื่อว่าพระนามของพระองค์นั้นมีมากกว่า
มุสลิม
การปฏิญาณตนเข้ารับมุสลิมเป็นการประกาศตนว่ามีความศรัทธาในศาสนาอิสลามและพร้อมจะปฏิบัติตามหลักศาสนา ผู้กล่าวด้วยความจริงใจและมีศรัทธามั่นคง พร้อมจะปฏิบัติตามหลักศาสนา ถือว่าเป็นมุสลิมแล้ว ทั้งนี้การกล่าวปฏิญาณนิยมกล่าวต่อหน้าผู้รู้ทางศาสนาและมีพยานอื่นอย่างน้อย 2 คน ทั้งนี้ ผู้รู้จะได้ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการปฏิบัติที่ถูกต้องได้
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
มุนาฟิก (อาหรับ แปลว่า คนสับปลับ) หมายถึง ผู้ที่แสดงตนเป็นมุสลิมแต่ซ่อนความปฏิเสธ หรือความสับปลับไว้ในใจ
พระเป็นเจ้าในศาสนาอิสลาม
พระเจ้า  คือความหมายที่เป็นกุญแจสำคัญในศาสนาอิสลาม และนามของพระองค์ คือ อัลลอฮ์ ส่วนนามอื่นๆ นั้นคือ คุณลักษณะของพระองค์
เมสสิยาห์
พระเมสสิยาห์ (; ; ; ; ) หมายถึง พระผู้ช่วยให้รอดตามความเชื่อในกลุ่มศาสนาอับราฮัม ได้แก่ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม
มุฮัมมัด
นบีมุฮัมมัด หรือ มุหัมมัด หรือ พระมะหะหมัด ( แปลว่า "ผู้ได้รับการสรรเสริญ") (22 เมษายน ค.ศ.571 - 8 มิถุนายน ค.ศ.632) เป็นนบีคนสุดท้ายของศาสนาอิสลาม ที่อัลลอฮ์ทรงแต่งตั้ง ท่านมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกหลายชื่อ เช่น มุสตอฟา, ฏอฮา, ยาซีน และ อะฮฺมัด
ระดับขั้นในสถาบันศาสนา
นักนิติศาสตร์อิสลาม (ฟุกอฮา) บางท่านเชื่อว่าไม่มีประโยชน์อันใดที่จะค้นหาบรรทัดฐานของการใช้คำต่างๆ นี้ เช่น ฮุจญะตุลอิสลาม และษิกอตุลอิสลามในอดีตเคยใช้คำนี้เรียก อิมามมุฮัมหมัด ฆอซซาลี ตามคำกล่าวของซัยยิด ฮุเซน นัศร์ และ ฮะมีด ดับบาชี ว่าฉายานามนี้น่าจะถูกนำมาใช้เรียก ซัยยิด มุฮัมหมัด บาเกร ชะฟะตี เป็นครั้งแรก  ต่อมาฉายานามนี้ก็ใช้เรียกนักการศาสนาที่มีชื่อเสียงจากเมืองกาชาน แต่หลังจากนั้นฉายานามนี้ก็ถูกลดระดับความน่าเชื่อถือลงอย่างมาก สาเหตุที่ใช้ฉายานามนี้เรียก ชะฟะตี ก็เนื่องจากว่าท่านเป็นทั้งผู้พิพากษาและมุฟตี  มีผลงานทางวิชาการเกี่ยวกับกฎหมายอิสลามในยุคเร้นกาย ตามคำกล่าวของท่านมุรตะฎอ อันซอรี ซึ่งเป็นลูกหลานของเชคมุรตะฎอ ว่า คำนี้เคยใช้เรียก ซัยยิดมุฮัมหมัด บาเกร ชะฟะตี และฮุจญะตุลอิสลาม อะสะดุลลอฮ์ บุรูญัรดี  แต่คำนี้ก็ค่อยถูกลดระดับในการใช้เรียกขานลงมาเรื่อยๆ
ยุทธการที่บะดัร
ชาวมุสลิมที่เข้าร่วมในสงครามได้รับการขนานนามว่า “บัดรียูน” และถูกมองเป็นผู้ที่เหมาะสมและมีเกียรติยิ่ง.
มุฮัมมัด
บิดาของมุฮัมมัดคืออับดุลลอฮ์ เป็นบุตรสุดท้องของอับดุลมุฏฏอลิบ ชาวเผ่ากุเรช ผู้ได้รับเกียรติให้คุ้มครองบ่อน้ำซัมซัม ริมกะอ์บะฮ์ อับดุลลอฮ์ได้เสียชีวิตไปตั้งแต่ตอนที่มุฮัมมัด (ศ) ยังอยู่ในครรภ์ของอะมีนะหฺ สตรีแห่งเผ่าซุหฺเราะหฺ ผู้เป็นมารดา อับดุลมุฏฏอลิบผู้เป็นปู่ได้ขนานนามว่า มุฮัมมัด เป็นนามที่ยังไม่มีผู้ใดใช้มาก่อน
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
มุอัลลิม (อาหรับ) ครู
อนาชีด
อนาชีด () หรือ อานาซีด, อานาซิด, นาชีด หรือ อัลนาชีด () (Arabic: เอกพจน์ نشيد , พหูพจน์ أناشيد เป็นการขับร้องบทเพลงที่เกี่ยวกับการศรัทธา การทำความดี เช่น การเป็นมุสลิมที่ดี การเป็นลูกที่ดีของบิดามารดา การเป็นสมาชิกที่ดีของสังคม ส่งเสริมการให้ความรักต่อกัน แต่ไม่ใช้ความรักในเชิงการชู้สาว จะพบว่า บทเพลงอนาชีดคือบทเพลงส่งเสริมให้ทุกคนทำความดีต่อทุกสิ่งที่พระผู้เป็นได้ สรรค์สร้างขึ้น ในจักรวาลนี้ อีกทั้งยังเป็นการอนุรักษ์ประเพณีวัฒนธรรม ของท้องถิ่น ให้คงอยู่สืบไป บทเพลงอนาชีด เป็นบทเพลงที่มุสลิมทั่วโลกใช้ในการขับร้อง ซึ่งเป็นที่อนุมัติตามบทบัญญัติของศาสนาอิสลาม
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
ลาอิลาหะ อิลลัลลอหฺ มุฮัมมะดุร รอซูลุลลอหฺ (อาหรับ) คำปฏิญาณตนเพื่อเป็นมุสลิม มีความหมายว่า "ไม่มีพระผู้เป็นเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอหฺ มุฮัมมัดเป็นศาสนทูตของอัลลอหฺ"
พระนามของพระเจ้าในอิสลาม
ในสาระนุกรุมกุรอานกล่าวถึงพระนามและคุณลักษณะต่างๆที่ถูกกล่าวไว้อย่างไม่ชัดเจนกุรอาน ซึ่งเป็นพระนามที่ได้มาจากการกระทำของพระองค์ โดยมีเงื่อนไขว่าบรรดามะอ์ซูมได้อธิบายเอาไว้ หรือมีกล่าวไว้ในตำราด้านเทววิทยา ซึ่งได้แก่:: อามิร  บาดิอ์ บาสิฏ บาฏิช บาอิษ บากี บานี ญาซี ญะลีล ฮาชิรุลคอลาอิก ฮากิม ฮามิล ฮันนาน คอซิล อาฮี ดาอี ดะลีล ซาริอ์ ซากิร รออี รอฮิม รอซิก รอฎี รอมียุอัศฮาบิลฟีล ซาคิฏ ซากี ซาลิค ซาเมี้ยะอ์ ชาเรี้ยะอ์ ชาฟี ชาก ซอริฟ ฏอริบุลอัมษาล ฏอฮียุลอัรฏ์ ฏอมิสุอุยูนิลอะอ์ดาอ์ ฏอวียุสสะมาอ์ อาอิด อาดิล อาซิม อาฟี ฆุฏบาน ฟาติห์ ฟาติก ฟาดี ฟาริฎ ฟาริก ฟาซิล กออิลุลฮะซะนาน มุตตะกิน มุตะกัลลิม มุตะวัลลี มุนีต มุษับบิต มุษีบ มุญาซี มุญัลลี มุญีร มุฮาซิบ มุฮิบ มุฮับบิบ มุฮัษษิร มุฮัรริม มุห์ซิน มุห์ซี มุฮิกกุลฮัก มุห์กิม มุคตาร มุคอฟฟิฟ มุคลิศ มุเคาวิฟ มุดาเฟี้ยะอ์ มุดับบิร มุดรอก มุดัมมิร มุซิล มุซัลลิล มุซฮิบ มุรตะฏอ มุรซี มุร็อกกิบ มุรีด มุซักกี มุเซาวิญุลเฮาร์ มุซัยยิน  มุซีฆ มุสตะญีบ มุสตัฆนา มุสตะวีอะลัลอัรช์ มุซัคคิร มุซัลลิฏ มุซัลลิม มุสเมี้ยะอ์ มุเซาวี มุซัยยิร มุชตะรี มุซอรริฟ มุศฏอฟา มุศลิห์ มุซีบ มุฏิล มุฏอิม มุซฟิร มุซ็อลลิล มุซฮิร มุอิด มุอัซซิบ มุอัรริฟ มุอิซ มุอ์ฏี มุอ์ซิม มุอัลลิม มุอีด มุฆริกุฟิรเอาน์ มุฆชี  มุฆฏิชุลลัยล์ มุฆนี มุฟตี มุฟัจจิร มุฟัศศิล มุฟัฏฏิล มุฟะฮ์ฮิม มุกดิร มุก็อดดิร มุก็อดดิม มุกิร มุก็อรริบ มุกสิฏ มุก็อฏเฏี้ยะอ์ มุก็อลลิบ มุกนี มุกัตติร มุกริม มุกัรริม มุกัฟฟิรุสซัยยิอาต มุกมิลุดดิีน มุเกาวิร มุลซิม มุลกี มุลฮิม มุลัยยินุลฮะดีด มุมัตเตียะอ์  มุมะห์ฮิศ มุมสิก มุมักกิน มุมะฮ์ฮิด มุมีต มุนาดา มันนาน มุนีต มุนญี มุนชิร มุตฏิก มุนอิม มุนกิษ มุนกิส มุฮี มูเสี้ยะอ์ มุวัฟฟัก มูฟี มูลิจ มุฮีน มุยัสสิร มุอ์ตี มุอัคคิร มุอัลลิฟ นาเซี้ยะอ์ นาสิฟุลญิบาล นาชิร นาซิร นาฟิค นาฮี วาญิด วาเฏี้ยะอ์ วาฮิบ
ซะกาตฟิฏเราะหฺ
4. มุอัลลัฟ อันได้แก่กาฟิรที่มีความสนใจในศาสนาอิสลาม หรือปกป้องศาสนาอิสลาม หรือ มุสลิมที่มีความศรัทธาที่อ่อนแอ
อาการกลัวอิสลาม
นอกจากนี้ยังมีคำอื่นอีกในการต่อต้านอิสลาม เช่น Muslimophobia, Islamophobism, antimuslimness  "Islamophobes", "Islamophobists", "anti-Muslimists", "antimuslimists", "islamophobiacs", "anti-Muhammadan "(ต่อต้านมุฮัมหมัด)"," "Muslimphobes"  "anti-mosque "(ต่อต้านมัสยิด), "anti-Shiites". (ต่อต้านชีอะฮ์), "anti-Sufism" (ต่อต้านซูฟี) และ "anti-Sunni" (ต่อต้านซุนนี)
ตรีโกณมิติ
นักคณิตศาสตร์มุสลิมในยุคกลาง (หรือยุคมืด ตามคำเรียกของชาวยุโรป) มีส่วนเป็นอย่างมากในการพัฒนาและอุทิศผลงานในคณิตศาสตร์สาขาตรีโกณมิติ โดยพวกเขาได้รับแนวคิดพื้นฐานมาจาก
พระคริสต์
พระคริสต์ (; , "คริสตอส";) ในศาสนายูดาห์เรียกว่าพระเมสสิยาห์ หมายถึง ผู้ได้รับเจิม ในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ใช้คำนี้เป็นสมัญญานามของพระเยซู
ศาสนาอิสลาม
มุสลิมเชื่อว่า พระเจ้าเป็นหนึ่งและหาที่เปรียบไม่ได้ และจุดประสงค์ของการดำรงอยู่ คือ เพื่อรักและรับใช้พระเป็นเจ้า มุสลิมยังเชื่อว่า ศาสนาอิสลามเป็นบรรพศรัทธาฉบับสมบูรณ์และเป็นสากลที่สุดซึ่งได้ประจักษ์มาหลายครั้งก่อนหน้านั้น ผ่านศาสดาซึ่งรวมอาดัม โนอาห์ อับราฮัม โมเสส และพระเยซู พวกเขายึดมั่นว่า สารและวิวรณ์ถูกแปลผิดหรือเปลี่ยนแปลงบางส่วนตามกาล แต่มองว่าอัลกุรอานภาษาอาหรับเป็นทั้งวิวรณ์สุดท้ายและไม่เปลี่ยนแปลงของพระเป็นเจ้า มโนทัศน์และหลักศาสนามีเสาหลักทั้งห้าของอิสลาม ซึ่งเป็นมโนทัศน์พื้นฐานและการปฏิบัติตนนมัสการที่ต้องปฏิบัติตาม และกฎหมายอิสลามที่ตามมา ซึ่งครอบคลุมแทบทุกมุมของชีวิตและสังคม โดยกำหนดแนวทางในหัวเรื่องหลายหลาก ตั้งแต่การธนาคารไปจนถึงสวัสดิการ ชีวิตครอบครัวและสิ่งแวดล้อม
มุสลิม
ผู้ที่เป็นมุสลิมต้องปฏิบัติตามหลักศาสนกิจ 5 ประการดังนี้ คือ การกล่าวคำปฏิญานตนเข้ารับอิสลาม, การละหมาด 5 เวลาในแต่ละวัน, การถือศีลอดในเดือนรอมดอน, การบริจาคทาน (ซะกาต), และการทำฮัจญ์
ไทยเชื้อสายมลายู
อย่างไรก็ตามศาสนาอิสลามจะเกาะเกี่ยวกับความเป็นมลายูตลอด เมื่อใครเข้ารับศาสนาอิสลามหรือเข้าอิสลามก็จะเรียกว่าเข้ามลายู (มาโซะ มลายู หรือมะโซะยาวี) หรือ เป็นมลายูซึ่งประเด็นนี้น่าสนใจเพราะเขาจะเรียกว่า"เข้าไทย"(มาโซะ ซีแย) เมื่อมีใครเปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธในทำนองเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ขณะเดียวกันชีวิตวัฒนธรรม โดยเฉพาะภาษามลายูก็มีความสำคัญอย่างยิ่ง ถึงกับมีคำกล่าวว่า “ฮีลัง บาฮาซา ฮีลัง บังซา” แปลเป็นไทยได้ว่า “ถ้าภาษา (มลายู) หาย ชาติ (หรือความเป็นมลายู) ก็จะหายด้วย” ดังนั้นเขาจึงต้องต่อสู้เพื่อปกป้องชาติหรือความเป็นมลายูของตัวเองไม่ให้สูญสลายหายไป รวมทั้งพยายามยืนหยัดที่จะใช้ภาษามลายูสืบไป
S-L-M
คำนี้มีหลายความหมายในอัลกุรอ่าน ในบางโองการ (""), คุณภาพของอิสลามในฐานะการเลื่อมใสศรัทธาภายในคือการเน้นว่า: "ผู้ซึ่งยอมรับคำแนะนำของอัลลอหฺ, เขาได้ขยายลมหายใจแห่งอิสลาม." โองการอื่นๆได้เชื่อมโยง"islām" และ "dīn" (มักจะแปลเป็น "ศาสนา"): "ทุกวันนี้, ฉันได้ทำให้ศาสนาของพวกเจ้าสมบูรณ์("") สำหรับเจ้า; ฉันได้ให้ลมหายใจแก่พวกเจ้า; ฉันได้ให้อิสลามเป็นศาสนาของพวกเจ้า." ยังมีการอธิบายแบบอื่นๆว่า อิสลามเป็นการกระทำเพื่ออัลลอหฺที่มากกว่าความศรัทธา
พระเป็นเจ้าในศาสนาอิสลาม
บะดี  มุบดิ มุบัดั้ล บาอิษ อาริ ญาอิล มุห์ยี คอลิก คอลลาก มุซับบับ ซอนิอ์ มุเซาวิร มุฏออัฟ  มุฆอยยิร ฟาฏิร ฟาอิล ฟาลิก มุฆนี มาฮี มุมกิน มุเนาวิร มุเกาวิน มุวัสสิอ์ มาฮิด ا และ
ฮาลาล
ฮาลาล () (บ้างสะกดว่า ฮะลาล หรือ หะลาล) เป็นศัพท์นิติศาสตร์อิสลามจากภาษาอาหรับ หมายความว่า กฎบัญญัติอนุมัติให้มุกัลลัฟ (มุสลิมที่อยู่ในศาสนนิติภาวะ) กระทำได้ อันได้แก่ การนึกคิด วาจา และการกระทำที่ศาสนาได้อนุมัติให้ เช่น การรับประทานเนื้อปศุสัตว์ที่ได้รับการเชือดอย่างถูกต้อง การค้าขายโดยสุจริตวิธี การสมรสกับสตรีตามกฎเกณฑ์ที่ได้ระบุไว้ เป็นต้น
นมาซวันศุกร์
ก่อนที่ชาวอันศอรจะเรียกวันศุกร์ว่า ญุมอะฮ์ จะเรียกวันนี้กันว่า เยามุลอุรวียะฮ์  หลังจากที่ท่านศาสดาอิสลามได้อพยพมายังเมืองยัษริบ ก็ได้เรียกเมืองนี้ว่า เมืองท่านศาสดา หรือ มะดีนะตุลนะบี  ท่านได้หยุดพัก ณ สถานที่หนึ่งที่เรียกกันว่า กุบา เพื่อรอให้ท่านอะลี บิน อะบีฏอลิบ  ท่านหญิงฟาติมะฮ์ และสาวกอีกจำนวนหนึ่งมาเดินทางมาสมทบ
โสร่ง
คำว่า "โสร่ง" เป็นคำทับศัพท์จากภาษามลายู ว่า "Sarung" ซารุง มีความหมายดังกล่าวมาแล้วข้างต้น สำหรับในภาษาไทย โสร่ง หมายถึงผ้านุ่งดังกล่าวมาข้างต้น แต่มักจะใช้เรียกเฉพาะผ้านุ่งของผู้ชาย ที่นิยมกันในหมู่ชาวไทยมุสลิม ทั้งสำหรับใช้ในบ้าน และแต่งออกนอกบ้าน เช่นไปมัสยิด หรือรับแขก ก็นิยมนุ่งโสร่งกันโดยปกติ คำว่า โสร่ง นั้นบางครั้งก็เรียกอย่างง่าย ๆ ว่า ผ้านุ่ง ได้เช่นกัน สำหรับชาวไทยที่ไม่ได้นับถือศาสนาอิสลาม ก็มีการใช้ผ้าโสร่งบ้างเช่นกัน เช่น ในภาคอีสานตอนล่าง ภาคตะวันออกที่ติดกับอีสาน อีกทั้งชาวไทยเชื้อสายมอญหลายๆถิ่น จะเป็นผ้าโสร่งไหม ลายตาหมากรุกขนาดเล็กและขนาดใหญ่ อาจใช้ในพิธีการได้ด้วย
มุซัยลิมะฮ์
ชื่อจริงของมุซัยลิมะฮ์ คือ มัสลามาฮ์ บิน ฮาบีบจากเผ่าบนูฮานีฟะฮ์ หนึ่งในบรรดาเผ่าที่มีขนาดใหญ่ อาศัยอยู่ในแคว้นนัจญ์
ผู้อารักขามัสยิดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง
ผู้อารักขามัสยิดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง (ชื่อย่ออังกฤษ "CTHM") (خَـادِم الْـحَـرَمَـيْـن الـشَّـرِيْـفَـيْـن‎, "Khādim al-Ḥaramayn aš-Šarīfayn"; ) บางครั้งอาจจะแปลเป็นผู้รับใช้สองสถานที่ศักดิ์สิทธิ์หรือผู้ปกป้องสองเมืองศักดิ์สิทธิ์ เป็นการปกครองแบบราชวงศ์ที่ใช้กันเกือบทั้งผู้นำโลกอิสลาม รวมถึงราชวงศ์อัยยูบิด, มัมลูก, ออตโตมัน และพระมหากษัตริย์ซาอุดีอาระเบียในช่วงปัจจุบัน ชื่อนี้ได้ให้กับผู้ปกรองที่ปกป้องสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของอิสลามทั้งสองแห่ง คือ: มัสยิด อัล-ฮะรอม (ٱلْـمَـسْـجِـد الْـحَـرَام‎, "มัสยิดอันศักดิ์สิทธิ์") ในมักกะฮ์ และมัสยิดของศาสดามุฮัมหมัด (ٱلْـمَـسْـجِـد الـنَّـبَـوِي‎) ในมะดีนะฮ์ ซึ่งทั้งสองเมืองอยู่ในแคว้นฮิญาซ บริเวณคาบสมุทรอาหรับ
มุสลิม
ผู้นับถือศาสนาอิสลาม หากเป็นบุรุษจะเรียกว่า มุสลิม หรือเป็นสตรีจะเรียกว่า มุสลิมะฮ์ หรือเรียกโดยรวมว่า อิสลามิกชน คำว่า "มุสลิม" เป็นคำที่ยืมมาจากภาษาอาหรับ แปลว่า ผู้ศิโรราบ ผู้ภักดี มนุษย์ทุกคนสามารถเป็นมุสลิมได้โดยการปฏิญาณตน มุสลิมนั้นไม่จำกัดเผ่าพันธุ์ อายุ เพศ และวรรณะ ผู้ที่เป็นมุสลิมจะต้องปฏิบัติตามศาสนวินัยต่าง ๆ ของอิสลาม (ทั้งวาญิบ และฮะรอม)
โมเสส
โมเสส (ศัพท์ศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์) หรือ มูซา (ศัพท์ศาสนาอิสลาม) (; ; "มูซา") เป็นผู้บัญญัติกฎและผู้เผยพระวจนะแก่วงศ์วานอิสราเอล ซึ่งเป็นที่มาของคัมภีร์โทราห์ในศาสนายูดาห์ หรือคัมภีร์เบญจบรรณในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์ อีกทั้งยังเป็นเราะซูลของอัลลอฮ์ตามคติของศาสนาอิสลาม และเป็นศาสดาตามคติของศาสนาบาไฮ
ศาสนาอิสลาม
อัลลอฮฺเป็นคำไม่มีพหูพจน์หรือเพศที่มุสลิมและคริสต์ศานิกชนและยิวที่พูดภาษาอารบิกอ้างถึงพระเป็นเจ้า ส่วน "อิเลาะห์" () เป็นคำที่ใช้กับเทวดาหรือเทพเจ้าโดยรวม
พระนามของพระเจ้าในอิสลาม
"อัลลอฮ์ มี 99 พระนาม หากใครได้เอ๋ยมัน เขาก็จะได้เข้าสู่สรวงสวรรค์ และพระนามนั้นมีดังนี้ อัลลอฮ์ อัลอิลาฮ์ อ้ลวาฮิด อัลอะฮัด อัศศอมัด อัลเอาวัล อัลอาคิร อัสสะมีอ์ อัลบะศีร อัลกอดีร อัลกอฮิร อัลอะลี อัลอะอ์ลา อัลบากี อัลบะดีอ์ อัลบารี อัลอักรอม อัซซอฮิร อัลบาฏิน อัลฮัยย์ อัลฮะกีม อัลอะลีม อัลฮะลีม อัลฮะฟีซ อัลฮัก อัลฮะซีบ อัลฮะมีด อัลฮะฟี อัรร็อบ อัรเราะห์มาน อัรรอฮีม อัซซารี อัรรอซิก อัรรอกีบ อัรรออูฟ อัรรออี อัสสะลาม อัลมุมิน อัลมุฮัยมิน อัลอะซีซ อัลญับบาร อัลมุตะกับบิร อัสซัยยิด อัสซุบบูห์ อัชชะฮีด อัศซอดิก อัศซอนิอ์ อัฏฏอฮิร อัลอัดล์ อัลอะฟูวว์ อัลฆอฟูร อัลฆอนี อัลฆิยาษ อัลฟาฏิร อัลฟัรด์ อัลฟัตตาห์ อัลฟาลิก อัลกอดีม อัลมะลิก อัลกุดดูส อัลกอวี อัลกอรีบ อัลกอยยูม อัลกอบิฎ อัลบาสิฏ กอฎี อ้ลฮาญาต อัลมะญีด อัลเมาลา อัลมันนาน อัลมุฮีฏ อัลมุบีน อัลมุกีต อัลมุเซาวิร อัลกะรีม อัลกะบีร อัลกาฟี กาชิฟ อัฎฎุร อัลวิตร์ อันนูร อัลวะฮาบ อันนาซิร อัลวาสิอ์ อัลวะดูด อัลฮาดี อัลวะฟี อัลวะกีล อัลวาริษ อัลบิร อัลบาอิษ อัตเตาวาบ อัลญะลีล อัลญะวาด อัลคอบีร อัลคอลิก คอยรุนนาซิรีน อัดดัยยาน อัชชะกูร อัลอะซีม อัลละฏีฟ อัชชาฟี
รัฐนิยม
เรื่องการเรียกคนในประเทศว่า “คนไทย” แม้มีเชื้อสายอื่นก็ให้ถือว่ามีสัญชาติไทย มิให้แบ่งแยก เป็นความต่อเนื่องจากรัฐนิยมแบบแรก นั่นคือการเรียกชื่อว่า “ไทยเหนือ ไทยอีสาน ไทยใต้ ไทยอิสลาม” ให้เรียกว่า “ไทย” โดยรวมเพื่อขจัดความแตกต่าง ซึ่งกำหนดให้เลิกเรียกชื่อชาวไทยโดยใช้ชื่อไม่ต้องตามเชื้อชาติ และนิยมของผู้เรียก แต่ให้ใช้คำว่า “ไทย” แก่ชาวไทยทั้งมวลโดยไม่แบ่งแยก ทั้งนี้รัฐบาลมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมความเป็นปึกแผ่นดินมั่นคงของประเทศและความกลมเกลียวสามัคคีเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของชาติไทยทั่วทุกภาคของประเทศ กล่าวได้นับว่านับเป็นครั้งแรกที่มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่า “ชาวไทยมุสลิม” เป็นคนไทยเช่นเดียวกับคนไทยทั่วไปชนผืนแผ่นดินไทย มีข้อความว่าด้วยรัฐบาลเห็นว่า “การเรียกว่าไทย” บางส่วนไม่ต้องตามชื่อเชื้อชาติ และความนิยมของผู้ถูกเรียกก็ได้ การเรียกชื่อแบ่งแยกคนไทยออกเป็นหลายพวก หลายเหล่า เช่น ไทยเหนือ ไทยอีสาน ไทยใต้ และไทยอิสลาม ก็ดีไม่สมควรแก่สถานของประทศไทย ซึ่งเป็นอันดับหนึ่งอันเดียวกันจะแบ่งแยกมิได้จึงประกาศไว้ในรัฐนิยมไว้ ดังนี้ 1 ให้เลิกการเรียกชาวไทยโดยใช้ชื่อที่ไม่ต้องตามเชื้อชาติและความนิยมของผู้เรียก 2 ให้ใช้คำว่า ไทย แก่ชาวไทยทั้งมวลโดยไม่แบ่งแยกรัฐนิยมฉบับนี้ ซึ่งกำหนดให้เลิกการเรียกชาวไทยโดยใช้ ชื่อที่ไม่ต้องตามเชื้อชาติและความนิยมของผู้ถูกเรียก แต่ให้ใช้คำว่า “ไทย” แก่ชาวไทยทั้งมวล โดยไม่แบ่งแยก ทั้งนี้โดยรัฐบาลมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมความเป็นปึกแผ่นมั่นคงของประเทศและ ความกลมเกลียวสามัคคีเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของชนชาติไทยทั่วทุกภาคของประเทศ
เคาะดีญะฮ์ บินต์ คุวัยลิด
มีรายงานจากชาวซุนนี ความว่าในขณะที่มุฮัมหมัดได้รับพระวจนะครั้งแรกกับเทวทูตญิบรีลในถ้ำฮิรอ เขากลับมาที่บ้านในสภาพที่กำลังกลัวแล้วบอกเธอว่าให้ห่มเขาด้วยผ้าห่ม หลังจากที่ใจเย็นแล้ว เคาะดีญะฮ์ได้พูดกับมุฮัมหมัดว่า: "อัลลอฮ์จะกป้องเจ้าจากอันตรายทั้งปวง และจะไม่ให้ใครที่จะต่อว่าเขา ทั้งๆที่เขาเป็นคนที่นำมาซึ่งสันติภาพ...และมิตรภาพ" เคาะดีญะฮ์จึงเป็นคนแรกที่นับถือศาสนาอิสลาม บางรายงานเขียนว่า วารอกะฮ์ อิบน์ เนาฟัลได้ยอมรับการเป็นศาสดาของมุฮัมหมัดทีหลัง
ศาสนาอิสลามในประเทศไทย
งานเมาลิดกลางแห่งประเทศไทย เป็นงานที่มีการกล่าวบทสดุดีศาสดามุฮัมมัดหรือที่ชาวมุสลิมเรียกกันว่าบัรซันญีซึ่งเป็นบทกลอนอาหรับที่มีความไพเราะและมีการขอพรให้กับศาสดามุฮัมมัดหรือที่ชาวมุสลิมเรียกว่าซอลาวาต นอกจากนี้ยังมีการอ่านพระมหาคัมภีร์อัลกุรอานโดยชาวไทยและชาวต่างประเทศ การเผยแพร่จริยวัตรอันงดงามและเรียบง่ายของศาสดามุฮัมมัด การบรรยายทางวิชาการ แต่ที่เด่นชัดในงานนี้คือการจำหน่ายสินค้ามุสลิม อาหารฮาลาลนานาชนิด นอกจากนี้งานเมาลิดกลางแห่งประเทศไทยจัดว่าเป็นงานเดียวที่ชาวมุสลิมทั่วประเทศได้มีโอกาสมารวมตัวกัน
สุลต่าน
สุลต่าน หรือภาษาอาหรับเรียก สุลฏอน (, ') เป็นชื่อตำแหน่งในหมู่ชนอิสลาม ซึ่งมีความหมายในทางประวัติศาสตร์มากมาย รากคำมาจากภาษาอาหรับซึ่งมีความหมายว่า "ความแข็งแกร่ง" "อำนาจ" หรือ "การปกครอง" มาจากคำนามกริยาว่า سلطة ' หมายถึง "อำนาจ" ต่อมาใช้เป็นชื่อตำแหน่งของผู้ปกครองประเทศมุสลิมซึ่งมีอำนาจปกครองอย่างเบ็ดเสร็จ (ไม่จำเป็นต้องเชื่อฟังผู้ปกครองอื่นใดที่เหนือกว่า) บางครั้งก็ใช้เรียกผู้ปกครองแว่นแคว้นที่มีอำนาจภายในระบอบการปกครอง ต่อมายังพัฒนาความหมายไปอีกมากมายในหลายบริบท
วินัย สะมะอุน
วินัย สะมะอุน มีชื่อมุสลิมว่ามัรฺวาน (مروان) อิหม่ามมัสยิดกมาลุลอิสลาม นักวิชาการศาสนาอิสลามที่มีชื่อเสียงในประเทศไทย อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตสมาชิวุฒิสภา อดีตรองประธานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย อดีตผู้ได้รับการเสนอชื่อให้เป็นจุฬาราชมนตรีหลังจากนายประเสริฐ มะหะหมัดถึงแก่อนิจกรรม และได้รับการเสนอชื่ออีกครั้งเมื่อนายสวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์ถึงแก่อนิจกรรม
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
ซอฮาบีย์ คือ สาวก(ชาย)ของนบีที่ได้พบเห็นท่านนบีมุฮำมัด (ศ) และตายในฐานะมุสลิม
อัศราเอล
อัศราเอล (עזראל "Azrael") ในภาษาฮีบรู หรือ อัศราอีล (عزرائيل‎) ในภาษาอาหรับ เป็นทูตสวรรค์ในกลุ่มศาสนาอับราฮัม คัมภีร์ฮีบรูมักกล่าวถึงเขาในฐานะทูตสวรรค์แห่งความตาย ชื่อของเขามีความหมายว่า "พระเจ้าคืออนุเคราะห์แห่งเรา" หรือ "ผู้ช่วยเหลือจากพระเจ้า" ในศาลนาอิสลามเรียกอัศราเอลว่าเป็น "มลาอิกะฮ์ อัลมอวติ์" (مَلَكُ المَوْتِ) หรือแปลตรงตัวว่า "ทูตสวรรค์แห่งความตาย" และมุสลิมยังถือว่าเขาเป็นอัครทูตสวรรค์องค์หนึ่งด้วย
อะฮ์ลุลบัยต์
อะฮ์ลุลบัยต์ (, ) ตามรากศัพท์ภาษาอาหรับมีความหมายว่า ชาว (กลุ่มคนที่อยู่รวมกันใน) บ้าน หรือ สมาชิกครอบครัวของบ้าน
คำว่า “อะฮ์ลุลบัยต์” ในอาหรับยุคก่อนอิสลามปรากฎ จะถูกใช้เพื่อบ่งชี้ถึงเผ่าพันธุ์ หรือ กลุ่มของบุคคลหนึ่ง ที่ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้ปกครองของเผ่านั้นๆ แต่ในวัฒนธรรมของอิสลามคำดังกล่าวถูกใช้เพื่อบ่งชี้ถึงครอบครัวของศาสดาแห่งอิสลาม(ศ็อลฯ) อะฮ์ลุลบัยต์มีความสำคัญสำหรับชาวมุสลิมทั้งหมด โดยเฉพาะ นิกายชีอะฮ์ เพราะบรรดาชีอะฮ์จะอ้างอิงวัจนะต่าง ๆ จากอะฮ์ลุลบัยต์ หรือ ผู้ที่ใกล้ชิดกับพวกเขา
ในนิกายชีอะฮ์ อะฮ์ลุลบัยต์ คือจุดศูนย์กลางของอิสลาม เป็นผู้อรรถาธิบาย อัล-กุรอาน และ แบบฉบับของท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) ชาวชีอะฮ์ มีความเชื่อว่าบรรดา อะฮ์ลุลบัยต์ คือตัวแทนของท่านศาสดา ซึ่งมีท่านศาสดามุฮัมหมัด (ศ็อลฯ)ท่านหญิงฟาตีมะห์ (ซ) ท่านอิมามฮาซัน (อ.) ท่านอิมามฮุเซน(อ.) (ซึ่งรู้จักกันในนามของผู้อยู่ภายใต้ผ้าคลุม กิซา) รวมถึงบรรดาอิมามท่านอื่น ๆ มีทัศนะมากมายและหลากหลายถูกกล่าวขึ้นเกี่ยวกับบรรดาอะฮ์ลุลบัยต์
ชาวซุนนี ถือว่าอะฮ์ลุลบัยต์หมายรวมถึง ภรรยาของท่าน ท่านหญิงฟาติมะฮ์ (ซ) ผู้เป็นบุตรีของท่าน ท่านอาลี(อ.) และ บุตรชายทั้งสองของท่าน คือ ฮาซัน และ ฮุเซน(อ.) และบ้างก็ถือเอาลูกหลานทั้งหมดของศาสดามุฮัมหมัด และบ้างก็ถือเอาลูกหลานฝ่ายลุงของท่านศาสดา หมายถึงท่านอับบาส อิบนิ อับดุลมุฏฏอลิบว่าอะฮ์ลุลลบัยต์เช่นเดียวกัน ทั้งนิกายชีอะฮ์และซุนนีเชื่อว่ามุสลิมทุกคนมีหน้าที่ในการมอบความรักต่อบรรดา อะฮ์ลุลบัยต์
คำว่า อะฮ์ลุลบัยต์เป็นคำประสม ซึ่งประกอบด้วยคำว่า “อะฮ์ลุล” หมายถึงสมาชิกในครอบครัวของชายคนหนึ่ง ซึ่งหมายรวมถึงบรรดาบุรุษของชนเผ่า ผู้ใกล้ชิด ญาติพี่น้อง ภรรยา และ บุตรหลาน
๑. อะฮ์ลุลบัยต์ หมายถึง ชาว(กลุ่มคนที่อยู่รวมกันใน)บ้าน
๒. อะฮ์ลุลนะบี หมายถึง ครอบครัวของท่านศาสดา
๓. อะฮ์ลุลบัยตุนนะบี หมายถึง ครอบครัวแห่งบ้านของท่านศาสดา
มัสยิด
มัสยิด ( "มัสญิด") หรือ สุเหร่า () เป็นศาสนสถานของชาวมุสลิม คำว่า มัสญิด เป็นคำภาษาอาหรับแปลว่า สถานที่กราบ ชาวมุสลิมในแต่ละชุมชนจะสร้างมัสยิดขึ้นเพื่อเป็นสถานที่ปฏิบัติพิธีกรรมทางศาสนา อันได้แก่การนมาซ และการวิงวอน การปลีกตนเพื่อบำเพ็ญตบะ หาความสันโดษ (อิอฺติกาฟ และ คอลวะหฺ)
อับราฮัม
อับราฮัม(ศัพท์ศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์) หรือ อิบรอฮีม (ศัพท์ศาสนาอิสลาม) (; ; ) เป็นบุคคลสำคัญในกลุ่มศาสนาอับราฮัม เรื่องราวของท่านถูกบันทึกไว้ในหนังสือปฐมกาล บทที่ 11 ถึง บทที่ 25 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์ฮีบรูของศาสนายูดาห์ และคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลามก็ถืออับราฮัมเป็นเราะซูลของอัลลอฮ์ด้วย
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
อะห์ลุซซุนนะห์ คือ ผู้ที่ยึดมั่นในซุนนะฮ(แนวทางของท่านนบีมุฮัมมัด)และยึดมั่นในสิ่งที่บรรดากลุ่มชนมุสลิมยุคแรก(บรรดาสาวกของท่านนบีและบรรดาตาบิอีน) และพวกเขารวมตัวกัน(เป็นกลุ่มฺ)บนพื้นฐานของซุนนะฮ
ซุนนี
คำว่า ซุนนี มาจาก อัสซุนนะฮ์ (السنة) แปลว่า คำพูดและการกระทำหรือแบบอย่างของศาสดามุฮัมมัด (ศ) คำว่า "ญะมาอะฮ์" คือ การอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม ผู้ที่บัญญัติศัพท์นี้ขึ้นมาคือ อะฮ์มัด บินฮันบัล (ฮ.ศ. 164-241 / ค.ศ. 780-855)
มาร
ศาสนาอิสลามเรียกซาตานว่าชัยฏอน
ศาสนาอิสลามในประเทศไทย
งานเมาลิดเป็นงานฉลองการเกิดของศาสดามุฮัมมัด ซึ่งตรงกับวันที่ 12 เดือนรอบิอุลเอาวัล ตามปฏิทินอิสลามซึ่งนับตามจันทรคติ โดยงานเมาลิดนั้นมักจะจัดในประเทศอียิปต์ และประเทศมุสลิมอื่นๆ เช่น อินโดนีเซีย มาเลเซีย อินเดีย เป็นต้น โดยในส่วนของประเทศไทยนั้นมีการจัดงานนี้มาอย่างช้านาน แต่เริ่มเป็นกิจลักษณะในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 โดยใช้ชื่อว่า งานเมาลิดสนามหลวง ซึ่งจัดงานฉลองดังกล่าวที่ท้องสนามหลวง เพื่อสนับสนุนกิจการศาสนาอิสลามในราชอาณาจักรและได้พระราชทานเสื้อคลุมให้กับอิหม่ามในการประกอบศาสนกิจ
คุมส์
กุรอานซึ่งเป็นคัมภีร์ของมุสลิมได้กล่าวนามของคุมส์ไว้เพียงหนึ่งครั้ง กุรอานในซูเราะฮ์อันฟาลอายะอ์ที่สี่สิบเอ็ดได้กล่าวว่าوَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَیْءٍ فَأَنَّ لِلّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِی الْقُرْبی وَ الْیَتامی وَ الْمَساکینِ وَ ابْنِ السَّبیلِ إِنْ کُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللّهِ وَ ما أَنْزَلْنا عَلی عَبْدِنا یَوْمَ الْفُرْقانِ یَوْمَ الْتَقَی الْجَمْعانِ وَ اللّهُ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدیرٌ และพึงรู้เถิดว่าแท้จริงสิ่งใดที่พวกเจ้าได้มาจากการทำศึกนั้นแน่นอนหนึ่งในห้าของมันเป็นของอัลลอฮ์และเป็นของรอซูลและเป็นของญาติที่ใกล้ชิดและบรรดาเด็กกำพร้าและบรรดาผู้ขัดสนและผู้เดินทางหากพวกเจ้าศรัทธาต่ออัลลอฮ์และสิ่งที่เราได้ลงมาแก่บ่าวของเราในวันหนึ่งแห่งการจำแนกระหว่างการศรัทธาและการปฏิเสธคือวันที่สองฝ่ายเผชิญกันและอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพเหนือทุกสิ่งทุกอย่าง
จีบรีล ซีเซ
ครอบครัวของ จีบรีล ซีเซ เป็นมุสลิม โดยชื่อ "จีบริล" ของเขาถูกตั้งมาจาก ญิบรีล หรือ ญิบรออีล (جبريل‎) ซึ่งเป็นมลาอิกะฮ์หรือทูตนำสาร์นของอัลลอฮ์ โดยภายหลังเขาได้ออกจากอิสลาม และหันมานับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก แต่ยังใช้ชื่อเดิม
ระดับขั้นในสถาบันศาสนา
ฉายานามนี้ถูกนำมาใช้ให้แก่อัลลามะฮ์ฮิลลี นักนิติศาสตร์อิสลาม (ฟะกีฮ์) ช่วง ฮ.ศ. ที่ 7 และก็เป็นคำที่ใช้เรียกท่านเท่านั้นกระทั่งศัตวรรษที่ 14  ยุคนี้ บางท่านก็ใช้ฉายานามสนี้สำหรับ ซัยยิด มุฮัมหมัดมะฮ์ดี บะห์รุลอุลูม จากนั้นต่อมาฉายานามอายาตุลลอฮ์ ก็ถูกนำมาใช้สำหรับนักนิติศาสตร์ (ฟุกอฮา) ท่านอื่น ๆ เช่น เชคมุรตะฎอ อันซอรี และ มีรซอ ชีรอซี เป็นต้น
อาเมน
ในศาสนายูดาห์ ใช้ในการกล่าวตอบกลับเมื่อจบคำอธิษฐาน ว่า "อาเมน" และในศาสนาคริสต์ ได้นำคำว่า "อาเมน" ไปใช้ในการนมัสการพระเจ้าด้วย ในศาสนาอิสลาม มีการใช้คำว่า "อามีน" ในการจบคำละหมาด ซึ่งเป็นมาตรฐานของมุสลิมทั่วโลก คำว่าอามีนยังมีความหมายอีกว่า "แท้จริง" (Verily) และ "อย่างแท้จริง" (Truly) นอกจากนี้ยังสามารถนำมาใช้เรียกขานที่แสดงถึงข้อตกลงที่เข้มแข็ง เช่น "อามีนสำหรับ..." เป็นต้น
รายชื่อเศาะฮาบะฮ์ที่ไม่ให้สัตยาบันกับอบูบักร์
หลังจากเหตุการณ์ที่คอดิรกุมสิ้นสุดลง มุฮัมหมัดก็เสียชีวิต โดยมีอะลีชำระล้างศพและเป็นอิหม่ามละหมาดญะนาซะฮ์ กลุ่มของมุสลิมจึงรวมตัวไปที่ซากิฟา โดยอุมัรให้สัตยาบันกับอบูบักร์ ถึงแม้ว่าจะมีคำเทศนาของศาสดาที่คอดิรกุม และอุมีรได้ให้คำมั่นสัญญาว่าจะจงรักภักดีต่ออะลีก็ตาม กลุ่มของชาวมุสลิมที่สนับสนุนอบูบักร์จึงถูกเรียกว่าชาวซุนนี ส่วนชาวมุสลิมที่สนับสนุนอะลีถูกเรียกว่าชาวชีอะฮ์นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
เราะซูล
เราะซูล (อาหรับ: رسول) แปลตามศัพท์ว่า "ผู้ถูกส่งมาเป็นสื่อ" ในศาสนาอิสลามใช้หมายถึงมนุษย์ผู้ที่ได้รับมอบหมายจากอัลลอฮ์ฺพระผู้เป็นเจ้าให้ทำหน้าที่เผยแพร่ศาสนาของพระองค์ให้แก่หมู่ชน ซึ่งมีจำนวนหลายร้อยคน อัลกุรอานได้ระบุนามของเราะซูลในอดีตเพียง 25 ท่านได้แก่
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
มัยยิต (อาหรับ) ศพ, ผู้ตาย ศอลาต มัยยิต การละหมาดให้แก่ศพมุสลิม
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
มัสยิด (อาหรับ) ศูนย์รวมมุสลิมในชุมชนเพื่อทำการละหมาด ประชุม สอนหนังสือ หรืออื่น ๆ ในการทำกิจการที่ดี มีประโยชน์ต่อสังคมส่วนรวม
ศาสนาอิสลามในประเทศไทย
กลุ่มชาติพันธุ์ที่คนไทยเรียกกันว่า "แขก" คาดว่าหมายถึงชาวมุสลิมโดยรวม ทั้งนี้พ่อค้าชาวมุสลิมในคาบสมุทรเปอร์เซียที่เข้ามาค้าขายในแหลมมลายู (อินโดนีเซียและมาเลเซีย) ได้นำศาสนาอิสลามเข้ามาด้วย ภายหลังคนพื้นเมืองจึงได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม ส่วนในประเทศไทยนี้พบหลักฐานว่าคนไทยได้ติดต่อสัมผัสกับชาวมุสลิมตั้งแต่ยุคสมัยสุโขทัย และช่วงกรุงศรีอยุธยาเรื่อยมา โดยชาวมุสลิมบางคนนั้น เป็นถึงขุนนางในราชสำนัก ในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์มีชาวมุสลิมอพยพมาจากมลายูและเปลี่ยนสัญชาติเป็นไทย นอกจากนี้ยังมีชาวมุสลิมอินเดียที่เข้ามาตั้งรกราก รวมถึงชาวมุสลิมยูนนานที่หนีภัยการเบียดเบียนศาสนาหลังการปฏิวัติคอมมิวนิสต์ในประเทศจีน
ฮัจญ์
ส่วนชาวมุสลิมทั่วโลกที่ไม่ได้ไปประกอบพิธีฮัจญ์ก็จะเฉลิมฉลองทำบุญเลี้ยงอาหารที่บ้าน เรียกวันนี้ว่าวันอีดิลอัฎฮา ทีเรียกว่าอัฎฮาเพราะมีการเชือดสัตว์พลีให้ผู้คนรับประทานในยามดุฮา คือยามสายหลังตะวันขึ้น แต่ก่อนเที่ยง หรือชาวไทยเชื้อสายมลายูในห้าจังหวัดภาคใต้เรียกว่าวันรายอ (รายาฮาญี) ซึ่งแปลเป็นไทยตามตรงก็คือ วันใหญ่ นั่นเอง
ศาสนาอิสลาม
มุสลิมส่วนใหญ่เป็นนิกายซุนนีย์ คิดเป็น 75–90% ของมุสลิมทั้งหมด นิกายใหญ่ที่สุดอันดับสอง คือ ชีอะฮ์ คิดเป็น 10–20% ประเทศมุสลิมใหญ่ที่สุด คือ ประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งมีชาวมุสลิม 12.7% ของโลก ตามมาด้วยปากีสถาน (11.0%) อินเดีย (10.9%) และบังกลาเทศ (9.2%) นอกจากนี้ ยังพบชุมชนขนาดใหญ่ในจีน รัสเซียและยุโรปบางส่วน ด้วยสาวกกว่า 1,500 ล้านคน หรือ 22% ของประชากรโลก อิสลามจึงเป็นศาสนาใหญ่ที่สุดอันดับสองและศาสนาหลักที่เติบโตเร็วที่สุดในโลกศาสนาหนึ่ง
พระเป็นเจ้าในศาสนาอิสลาม
อิลาฮ์ อัมร์ ดะลีล รอชีด มุรชิด รอชีด รออี มัสอูล มะอ์บูด อิมาด ฆอยัต มักซูด กอฎี นาอี มุนตะฮี วะลี วาลี เมาลา ฮาดี ฮิกัม เป็นต้น
อาการกลัวอิสลาม
มีเงื่อนไขที่เป็นไปได้หลายชื่อที่มีส่วนทำให้มีความรู้สึกและทัศนคติต่อศาสนาอิสลามหรือมุสลิมในแง่ลบ เช่น การต่อต้านมุสลิม, มีอคติต่อมุสลิม ฯลฯ ในเยอรมันจะใช้ "Islamophobie" (ความกลัวต่อมุสลิม) และ "Islamfeindlichkeit" (ความเป็นปรปักษ์ต่อมุสลิม) . ในสเกดิเนเวีย "Muslimhat" หมายถึง "ความเกลียดชังต่อมุสลิม".
อิมาม (ชีอะฮ์)
อิมาม เป็นคำภาษาอาหรับ แปลว่า ผู้นำ ซึ่งในทัศนะของชาวมุสลิมชีอะฮ์ หมายถึงบุคคลที่นบีมุฮัมมัดได้แต่งตั้งให้เป็นผู้นำหลังจากท่านเสียชีวิต บรรดาอิมามเหล่านี้จะเป็นผู้อธิบายความหมายของสาส์นอิสลามให้แก่ชนร่วมสมัย ยามใดที่พวกเขาเหล่านั้นไม่อยู่หรือเสียชีวิต ผู้ที่จะทำหน้าที่แทนก็คือบรรดาผู้ที่มีคุณวุฒิสูงสุด เรียกว่า มุจญ์ตะฮิด ซึ่งเป็นผู้มีความรู้เกี่ยวกับอัลกุรอานและหะดีษ
ชะฮีด
นิยามของ “ชะฮาดัต” ในหลักการศาสนาอิสลาม คือ การถูกสังหารในหนทางของพระเจ้า. ในศาสนาอิสลามเรียกบุคคลที่เสียสละชีวิตของตนเองในหนทางแห่งพระเจ้าว่า “ชะฮีด”. ตามศาสนบัญญัติของอิสลาม ผู้ที่เป็นชะฮาดัตไม่จำเป็นต้องทำฆุซุล (อาบน้ำศพ) และทำกะฟัน (ห่อศพ). โดยในหลักฐานบางส่วนได้รับจากวัจนะของศาสดาอิสลามได้บันทึกว่า บุคคลที่ได้รับตำแหน่งชะฮีด เขาจะได้เข้าสรวงสวรรค์โดยไม่มีการสอบสวนและคิดบัญชีใดๆ ทั้งนั้นสิ้น แม้กระทั่งการสอบสวนนั้นจะเป็นเรื่องราวของฮักกุลนาส (การลิดรอนสิทธิเพื่อนมนุษย) ก็ตาม.
พระนามของพระเจ้าในอิสลาม
พระนามของพระเจ้าในกุรอาน ประมวลแล้วมีมากกว่า 200 พระนามที่ถูกกล่าวไว้ในกุรอาน และในเชิงวิชาการแล้วจะถูกเรียกกันว่า 99 พระนาม (อัสมาอุลฮุสนา) หรือพระนามต่างๆอันงดงามของพระเจ้า แม้ว่าพระนามต่างๆของพระเจ้าจะครอบคลุมถึงคุณลักษณะต่างๆ และคำต่างๆอันจำเริญจะถูกกล่าวไว้ในกุรอานและฮะดีษนั้นมีมากกว่า 99 พระนามก็ตาม แต่มวลมุสลิมมีความเขื่อว่า พระนามที่ถูกเลือกคือพระนามอันไพจิตรที่มีทั้งหมด 99 พระนาม
มัสยิดนูรุ้ลอิสลาม
นูรุ้ลอิสลาม แปลว่า รัศมีแห่งความสันติ โดยบรรพบุรุษของชุมชนมลายูมุสลิม สุเหร่าเขียว อพยพมาจากทางภาคใต้ของประเทศไทย มาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ภายหลังได้ขยับขยายมาเรื่อยจนถึงตำบลละหาร (ละหาร ในภาษามลายู คือ ละแหร แปลว่า ที่ลุ่ม) และสัปบุรุษของชุมชนแห่งนี้ได้เริ่มจัดตั้งมัสยิดหลังแรก เพื่อใช้ในการประกอบพิธีทางศาสนา และเป็นศูนย์กลางประจำชุมชน โดยท่านอิหม่ามอะห์หมัด เจริญสุข เป็นผู้เดินทางไปขอให้จุฬราชมนตรีต่วน สุวรรณศาสน์ เป็นผู้ตั้งชื่อให้ในสมัยนั้น และศาสนสถานแห่งนี้แบ่งออกเป็น 4 ช่วง ดังนี้
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
อาลิม (อาหรับ แปลว่า ผู้รู้ ) หมายถึง ผู้รู้ในศาสนาอิสลาม
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
มะกอม (อาหรับ สถานที่ยืน) สถานที่อันเคยเป็นที่ยืน เช่น มะกอม อิบรอฮีม หรือสุสานของบุคคลสำคัญ
พระเป็นเจ้าในศาสนาอิสลาม
บะซีร (ทรงประจักษ์แจ้ง) บาฏิน(ทรงอยู่ด้านใน)  โบรฮาน(ทรงมีเหตุผล)  ญะมีล (ทรงไพจิตร)  ฮะซัน(ทรงคุณธรรม)   ฮะกีม(ทรงวิทยปัญญา)   มุฮีฏ(ทรงครอบคลุม)   คอบีร(ทรงตระหนัก)  มัดร็อก(ทรงรับรู้)  ดะลีล(ทรงมีหลักฐาน)  เราะอ์ย (ทรงเห็น)  สุรูร(ทรงเปรมปรีดิ์)  ซามิอ์(ทรงรับฟัง)  สะมีอ์(ทรงได้ยิน)  สะนัด( ทรงมีข้อมูล) ชาฮิด(ทรงยืนยัน) ชะฮีด(ทรงเป็นพยาน) อาลิม (ทรงรู้) อะลีม(ทรงรอบรู้) อัลลาม(ทรงรอบรู้ยิ่ง) ฟัคร์(ทรงภาคภูมิ) นาฏิก(ทรงมีตรรกะ) นาซิร(ทรงดูแล) นูร (ทรงเจิดจรัส) กาชิฟ(ทรงเปิดเผย) กามิล(ทรงสมบูรณ์) อารีฟ(ทรงหยั่งรู้)
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
กาฟิร (อาหรับ แปลว่า ผู้ปฏิเสธ ผู้ไม่ยอมรับ ผู้เนรคุณ) หมายถึงผู้ไม่ใช่มุสลิม หรือผู้ไม่ยอมรับสัจธรรมอิสลาม
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
คำศัพท์เกี่ยวกับศาสนาอิสลาม
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
มาซุ เมอลายู, มาโซะ มลายู (มลายู แปลว่า เข้ามลายู) หมายถึงการเข้ารีตของพวกมลายู นั่นคือ เข้ารับนับถือศาสนาอิสลาม
อัลลอฮ์
ชาวมุสลิมถือว่าอัลลอฮ์คือพระยาห์เวห์ในศาสนาคริสต์และศาสนายูดาห์
ระดับขั้นในสถาบันศาสนา
โดยทั่วไปแล้วผู้คนในอิหร่านจะใช้ฉายานามต่างๆ เรียกบรรดานักการศาสนา เช่น ฮุจญะตุลอิสลาม  ฮุจญะตุลอิสลามวัลมุสลิมีน จะเรียกมุจตะฮิดว่า อายาตุลลอฮ์ และจะเรียกบรรดามัรเญี้ยะอ์ตักลีดว่า อายาตุลลอฮ์อัลอุซมา
ฮุจญัต บิน อัลฮะซัน
ตามที่ ญาซิม ฮุเซน ได้อธิบายไว้ว่า ความหมายของ "มะฮ์ดี" ในฐานะผู้ชี้นำนั้นถูกนำมาใช้ตั้งแต่สมัยท่านศาสดา (ศ็อลฯ)  พี่น้องซุนนีก็ใช้คำนี้เรียก คุละฟาอัรรอชิดีน  และชีอะฮ์ก็ใช้เรียกบรรดาอิมาม เช่น ในการลุกขึ้นต่อสู้ของ ฮุเซน บิน อาี ชีอะฮ์กูฟะฮ์ได้เชิญชวนท่านในฐานะของมะฮ์ดี  และสุไลมาน บิน ศุร็อด ก็ถูกเรียกในฐานะนี้ภายหลังจากที่ถูกฆ่าเช่นกัน  แต่การใช้คำในความหมายของผู้ปลดปล่อยนั้นเกิดขึ้นในยุคของการลุกขึ้นสู้ของมุคตาร โดย มุคตาร ษะกอฟี ใช้เรียก มุฮัมหมัด ฮะนะฟียะฮ์
มุฮัมมัด
มุสลิมจึงถือเอาการอพยพของท่านศาสดามุฮัมมัดเป็นจุดเริ่มของศักราชอิสลาม ซึ่งเรียกว่าปฏิทินฮิจเราะห์ (ฮ.ศ.) ปีแห่งการอพยพของท่านศาสดามุฮัมมัด
ซอฮีฟะฮ์ อิมามริฎอ(อ.)
- ส่วนที่สามเป็นการนำเสนอรายชื่อของบุคคลที่ทำการรายงาน โดยเรียงตามลำดับตัวอักษรภาษาอาหรับ ซึ่งได้กล่าวถึงสายรายงานถึง ๓๑๓ ท่าน
คำว่า “มุสนัด”
คำว่ามุสนัดถูกใช้ในสองรูปแบบด้วยกัน คือ
- รูปแบบที่หนึ่ง ถูกกล่าวเพื่อบอกถึงคุณลักษณะของวจนะที่มีสายรายงาน
ฆุลาต
ฆุลาต (, Ghulat) แปลว่า พวกสุดโต่ง พวกที่ออกนอกลู่นอกทาง มาจากคำว่า (Ghulu) ความสุดโต่ง, ความเกินเลย ในทางวิชาการหมายถึง พวกชีอะหฺที่ออกนอกลู่นอกทางศาสนาอิสลามมากหรือน้อย ด้วยการยกย่องอะลีย์และวงศ์วานของนบีจนเกินเลย เช่น เชื่อว่าพวกเขามีคุณสมบัติความเป็นพระเจ้า หรือเสมอเหมือนพระเจ้า ซึ่งเป็นความคิดที่ได้รับอิทธิพลมาจากศัตรูศาสนาอิสลาม ที่มีจุดประสงค์ที่จะทำลายล้างศาสนาอิสลาม โดยแฝงอยู่ใต้มัซฮับชีอะหฺ และเอาอะห์ลุลเบต(วงศ์วานของนบีมุฮัมมัด)เป็นกำบัง โดยเฉพาะในช่วงสามศตวรรษแรก หลังจากท่านศาสนทูตได้สิ้นชีวิต
ชาลอม
ในทาลมุดกล่าวว่า “พระนามของพระเจ้าคือสันติภาพ” (Pereq ha-Shalom, Shab. 10b) (Judges 6:24) มีการห้ามใช้คำทักทายว่าชาลอมในสถานที่ที่ไม่ศักดิ์สิทธิ์ เช่นในห้องน้ำ (Talmud, Shabbat, 10b)
ชาลอมเป็นคำทั่วไปในภาษาฮีบรูสมัยใหม่ที่ใช้เป็นชื่อหรือนามสกุล โดยมากนิยมใช้เป็นชื่อผู้ชาย แต่ก็ใช้เป็นชื่อผู้หญิงได้ ตัวอย่าง เช่น Shalom Harlowชื่อของผู้ชายที่ใกล้เคียงได้แก่ Shlomi (ความรู้สึกดีของฉัน) และ Solomon ชื่อของผู้หญิงที่เกี่ยวข้องได้แก่ Shulamit, Shulamith, Shlomtzion หรือ Shlomzion และ Salome และ Shlomith
พระเป็นเจ้าในศาสนาอิสลาม
อะมาน อะมีน มุอัมมิน มูนิส บิร บาร บาสิฏ มุบัชชิร มุบัยยิน เตาวาบ มุษับบิบ ญาบิร มุญัซซิล ญะลีส มุญัมมิล มุญีบ ญะวาด ญาร มุญีร ฮะบีบ มะห์บูบ มุฮัซซิร ดาอี  มัดอู ฮะฟีซ ฮะฟี ฮะลีม ฮามิด ฮะมีด มะห์มูด ฮันนาน มะฮีล มุเคาวิฟ มุคตาร มุดับบิร ฮาซิบ ฮะซีบ ดาฟิอ์ ดัยยาน ซากิร มัซกูร รออูฟ ร็อบ มุร็อตติบ รอติก รอญา รอฮีม รอฮิม เราะห์มาน อัรฮัร รอซิก รอซซาก รอฎี เราะฎี มัรฎอ ริฎวาน มัรฆูบ รอฟีก รอกีบ เมาฮูบ มุรตาห์ มุซัยยิน ซาติร ซัตตาร สะลาม ซามิก ชาฟี ชากิร ชะกูร มัชกูร ซอบูร ซอบบารอรีค ญับบาร ฎอมิน ฏอบีบ ฏอลิบ มัฏลูบ อัดล์ อาดิล อาซิม มุอ์ฏี อัฟว์ ฆอฟิร ฆอฟฟาร ฆุฟรอน กอบิล กอบีล กอซิม มุกอซซิม  มุกสิฏ มันนาน มุนญี มุนซิร มุนอิม กะรีม อักรัม วะดูด มุวัสสิอ์ มาซิล เมาซูฟ วาฟี วะฟี วากี วาฮิบ วะฮาบ เป็นต้น
อัลลอฮ์
ศาสนาอิสลามเรียกพระเป็นเจ้าว่า อัลลอฮ์ บ้างก็สะกดว่า อัลลอฮฺ, อัลลอหฺ หรือ อัลเลาะห์ ตรงกับภาษาอังกฤษ "God" เชื่อว่าทรงเป็นพระผู้สร้างมนุษย์ สิ่งมีชีวิต สิ่งไม่มีชีวิต และทุกสรรพสิ่งในจักรวาล พระองค์ทรงมีโดยไร้จุดเริ่มต้น และทรงมีอยู่นิรันดร์โดยไม่มีจุดจบ พระองค์แตกต่างกับทุกสรรพสิ่งอย่างสิ้นเชิง ทรงดำรงด้วยพระองค์เอง มิต้องทรงพึ่งพาสิ่งใด พระองค์เป็นพระผู้เป็นเจ้าเอกองค์เดียว ไม่มีพระผู้เป็นเจ้าอื่นใดอีกนอกเหนือจากพระองค์
อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
มุชฺริก (อาหรับ แปลว่า ผู้ตั้งภาคี) ในอิสลามหมายถึง ผู้ที่ตั้งภาคีต่ออัลลอหฺ เคารพบูชาสิ่งอื่นร่วมกับอัลลอหฺ
อบูฏอลิบ อิบน์ อับดุลมุฏฏอลิบ
และอีกรายงานกล่าวว่าขณะที่อบูฏอลิบกำลังเสียชีวิต อัล-อับบาสที่นั่งอยู่ใกล้เห็นเขาขยับริมฝีปาก และบอกว่าเขาได้บอกชาฮาดะฮ์แล้ว แต่มุฮัมหมัดกล่าวว่าเขาไม่ได้ยิน ชาวมุสลิมบางคนเชื่อว่าหลักฐานนี้พิสูจน์ว่าเขาเสียชีวิตขณะที่เป็นมุสลิม แต่อย่างไรก็ตามรายงานส่วนใหญ่เขียนว่าอบูฏอลิบเสียชีวิตขณะที่เป็นพวกนอกศาสนา