ปารีสเป็นเมืองหลวงของประเทศใด ?
ปารีส
ปารีส ( "ปารี") เป็นเมืองหลวงของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บนแม่น้ำแซน บริเวณตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส บนใจกลางแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ ("Île-de-France" หรือ "Région parisienne (RP) ") ภายในกรุงปารีสมีประชากรประมาณ 2,167,994 คน เขตเมืองปารีส ("Unité urbaine") ซึ่งมีพื้นที่ขยายเกินขอบเขตอำนาจการปกครองของเมืองนั้น มีประชากรกว่า 9.93 ล้านคน (พ.ศ. 2547) ในขณะที่เขตมหานครปารีส (Agglomération parisienne) มีประชากรเกือบ 12 ล้านคนและเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีประชากรสูงที่สุดแห่งหนึ่งในทวีปยุโรป
ลาปาซ
ลาปาซมีชื่อเสียงเรื่องตลาดที่ไม่เหมือนใคร สภาพภูมิประเทศที่แปลกมาก รวมทั้งวัฒนธรรมประเพณี และเป็นเมืองหลวงที่ได้รับการขนานนามอยู่บ่อยครั้งว่าเป็น "ทิเบตแห่งอเมริกา"
ประเทศอิตาลี
ทางตอนเหนือของอิตาลีมีทะเลสาบที่มีขนาดใหญ่มากมาย เช่น ทะเลสาบการ์ดา โกโม มัจโจเร และทะเลสาบอีเซโอ เนื่องจากประเทศอิตาลีถูกล้อมรอบด้วยทะเล ดังนั้นจึงมีชายฝั่งทะเลยาวหลายพันกิโลเมตร ดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก และนักท่องเที่ยวก็นิยมเที่ยวสถานที่ทางประวัติศาสตร์ของอิตาลีอีกด้วย ประเทศอิตาลีมีทะเลสาบปล่องภูเขาไฟมากอันดับหนึ่งของโลก เมืองหลวงของประเทศอิตาลีคือกรุงโรม และเมืองสำคัญอื่น ๆ เช่นเมืองมิลาน ตูริน ฟลอเรนซ์ เนเปิลส์ และเวนิส และภายในประเทศอิตาลียังมีประเทศแทรกอยู่ 2 ประเทศ ได้แก่ ประเทศซานมารีโนและนครรัฐวาติกัน
ออแตลเดอวีล
ออแตลเดอวีล () เป็นสถานที่สำคัญในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในเขตที่ 4 โดยเป็นศาลาว่าการกรุงปารีส มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1357 และยังใช้เป็นจวนผู้ว่าราชการกรุงปารีส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 เป็นต้นมา รวมถึงห้องจัดงานต่าง ๆ ด้วย
นิทรรศการศิลปะตกรอบ
ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ปารีสเป็นศูนย์กลางของศิลปินทุกสาขาตั้งแต่กวี, จิตรกร, ประติมากร และอื่นๆ ปารีสกลายเป็นสถานที่ที่ต้องไปและเป็นเมืองหลวงของศิลปะของโลก ศิลปินที่ต้องการที่จะสร้างชื่อเสียงก็จะต้องพยายามนำงานเข้าแสดงที่ “ซาลอน” หรือต้องศึกษาในฝรั่งเศส การได้รับเข้าแสดงงานในซาลอนเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อการดำรงอยู่ของศิลปิน ชื่อเสียงและอาชีพอาจจะได้รับการชื่นชูหรือได้รับการโจมตีจนเสียหายก็มาจากการได้รับการยอมรับหรือปฏิเสธโดยซาลอน
รถไฟฟ้าปารีส สาย 12
รถไฟฟ้าปารีส สาย 12 () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงปารีส มีจำนวนผู้โดยสาร 72 ล้านคนต่อปี ซึ่งเป็นอันดับที่ 12 ในระบบ สถานีที่สำคัญได้แก่ มาดแลน (Madeleine), เขต 6 ของกรุงปารีส, ปอร์ตเดอแวร์ซาย (Porte de Versailles) โดยให้บริการขบวนแรกเวลา 05.30 นาฬิกา และขบวนสุดท้ายเวลา 12.39 นาฬิกา ใช้ล้อขับเคลื่อนเอ็มเอฟ 67 เวลาในการเดินทางตลอดสาย 36 นาที
เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส
เจ้าชายอ็องรีแห่งออร์เลอ็อง เคานต์แห่งปารีส ดยุกแห่งฝรั่งเศส () เป็นประมุขของราชวงศ์ออร์เลอ็องในปัจจุบัน
เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส หรือ อ็องรีที่ 7 ประสูติเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2476 ณ เบลเยียม เป็นพระโอรสใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (2451-2542) และ เจ้าหญิงอิซาเบลแห่งออร์เลอ็อง-บราแกนซา สาเหตุที่พระองค์ประสูติในเบลเยียมเพราะว่าราชวงศ์ฝรั่งเศสขณะนั้นต้องหลบหนีรัฐประหาร ซึ่งพระบิดาและพระมารดาเสด็จมาประทับในเบลเยียม และเมื่อปี พ.ศ. 2493 ราชวงศ์ฝรั่งเศสสามารถนิวัติกลับประเทศได้ พระบิดา พระมารดาและพระบุตรก็ได้กลับประเทศฝรั่งเศส พระองค์ทรงเป็นพระเชษฐาแท้ๆใน เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย
การเสนอเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ของปารีส
กรุงปารีสเคยเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 และกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ถ้ามติของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลเลือกกรุงปารีสเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 กรุงปารีสจะเป็นเมืองที่ 2 ต่อจากกรุงลอนดอน ที่เป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนถึง 3 ครั้ง นอกจากนี้เป็นการฉลองครบรอบ 100 ปีกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ที่จัดในกรุงปารีส และกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1924 ที่จัดในเมืองชามอนี ประเทศฝรั่งเศส
ปารีส
"ดูบทความหลักได้ที่ : ประวัติศาสตร์ปารีส"
เฟรนช์เกียนา
ท่าอากาศนานาชาติหลักของเฟรนช์เกียนาคือ ท่าอากาศยานกาแยน-โรช็องโบ (Cayenne-Rochambeau) ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลมาตูรี ชานเมืองทางทิศใต้ของเมืองกาแยน มีเที่ยวบินหนึ่งเที่ยวต่อวันไปกรุงปารีส (ท่าอากาศยานออร์ลี) และมีเที่ยวบินหนึ่งเที่ยวต่อวันมาจากกรุงปารีสเช่นกัน เที่ยวบินจากจากเมืองกาแยนไปกรุงปารีสใช้เวลา 8 ชั่วโมง 25 นาที ส่วนจากกรุงปารีสมาที่เมืองกาแยนใช้เวลา 9 ชั่วโมง 10 นาที และนอกจากนี้ยังมีเที่ยวบินสู่เมืองฟอร์-เดอ-ฟร็องส์ ปวงตาปิทร์ ปอร์โตแปรงซ์ ไมแอมี มากาปา เบเลง และฟอร์ตาเลซาอีกด้วย
แอร์เออแอร์ สายเซ
แอร์เออแอร์ สาย C เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส สีประจำเส้นทางคือสีเหลือง ปัจจุบันมีการดำเนินการโดยแอ็สแอนเซแอ็ฟ (SNCF) วิ่งจากเขตชานเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือที่สถานีปงตวซ (C1) ไปยังชานเมืองตะวันออกเฉียงใต้ ที่สถานีมาซี-ปาแลโซ (C2)
พนมเปญ
พนมเปญ หรือ ภนุมปึญ ( "ภฺนุํเพญ" ออกเสียง: ; ) อีกชื่อหนึ่งคือ "ราชธานีพนมเปญ" เป็นเมืองหลวงของประเทศกัมพูชา และยังเป็นเมืองหลวงของนครหลวงพนมเปญด้วย ครั้งหนึ่งเคยได้ชื่อว่า ไข่มุกแห่งเอเชีย (เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1920 พร้อมกับเมืองเสียมราฐ) นับเป็นเมืองที่เป็นเป้าการท่องเที่ยวทั้งจากผู้คนในประเทศและจากต่างประเทศ พนมเปญยังมีชื่อเสียงในฐานะที่มีสถาปัตยกรรมแบบเขมรดั้งเดิมและแบบได้รับอิทธิพลฝรั่งเศส
ประเทศกรีซ
ในปี พ.ศ. 1996 (ค.ศ. 1453) กรุงคอนสแตนติโนเปิล เมืองหลวงของจักรวรรดิไบแซนไทน์ถูกพวกเติร์กยึดครอง และเมื่อถึงปี พ.ศ. 2043 (ค.ศ. 1500) ดินแดนของกรีซทั้งหมดก็ตกอยู่ใต้อำนาจของเติร์ก ดินแดนที่เป็นกรีซในปัจจุบันแต่ก่อนเป็นศูนย์กลางการค้าทางเรือของยุโรปตอนกลางและเป็นที่ชุนนุมนักปราชญ์กับศิลปินของโลก เพราะที่นี่เป็นหมู่บ้านกรีกที่มีประเพณีและวัฒนธรรมของกรีกออร์ทอดอกซ์ ในการทำสงครามเพื่อกู้เอกราชจากเติร์ก กรีซได้รับการสนับสนุนอย่างท่วมท้นจากนักคิด นักเขียน และนักปรัชญา เช่น ไบรอน แชลเลย์ และเกอเธ อย่างไรก็ตามการต่อสู้ที่ขาดเอกภาพของกรีซ ทำให้ฝรั่งเศส รัสเซีย และอังกฤษ ตัดสินใจเข้ามาแทรกแซง หลังจากกรีซได้รับเอกราชแล้ว กลุ่มอำนาจในยุโรปมีความเห็นว่ากรีซควรมีการปกครองระบบกษัตริย์จึงได้จัดการให้กษัตริย์ออตโตแห่งบาวาเรีย เป็นกษัตริย์ปกครองกรีซในปี พ.ศ. 2376 (ค.ศ. 1833) หลังจากนั้นกรีซก็มีกษัตริย์ขึ้นครองราชย์อีกหลายพระองค์ด้วยกัน จนกระทั่งถึงรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่ 1 จึงได้รับพระราชทานกฎหมายรัฐธรรมนูญให้กรีซในปี พ.ศ. 2407 (ค.ศ. 1864) ทำให้กรีซมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยที่มีพระมหากษัตริย์อยู่ใต้รัฐธรรมนูญ
พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส
วันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1789 กลุ่มผู้ประท้วงผู้โกรธแค้นซึ่งส่วนมากเป็นสตรีชนชั้นแรงงานชาวปารีสและได้รับการปลุกระดมโดยเหล่านักปฏิวัติ เดินขบวนสู่พระราชวังแวร์ซายที่ซึ่งพระบรมวงศานุวงศ์ประทับอยู่ ณ รุ่งเช้า เหล่าผู้ประท้วงต่างพากันเข้าไปในเขตพระราชวังและพยายามปลงพระชนม์พระราชินีอ็องตัวเน็ต ผู้ซึ่งใช้ชีวิตหรูหราและสุขสบายอันเป็นสัญลักษณ์ที่น่าเกลียดชังของ "อองเซียงเรฌีม" เหตุการณ์ได้รับการคลี่คลายลงโดยลา ฟาแย็ต ผู้นำกองทหารรักษาการณ์แห่งชาติ () ฝูงชนนำพระเจ้าหลุยส์และพระบรมวงศานุวงศ์เสด็จฯ แปรที่พำนักไปยังพระราชวังตุยเลอรีในกรุงปารีส โดยเชื่อว่าหากนำองค์กษัตริย์ไปพำนัก ณ กรุงปารีสซึ่งแวดล้อมไปด้วยประชาชนแล้ว จะทำให้พระเจ้าหลุยส์ทรงมีความรับผิดชอบต่อประชาชนมากยิ่งขึ้น
หลักการที่ประมุขแห่งรัฐมาจากความนิยมของสาธารณชนของฝ่ายปฏิวัติ (ซึ่งพัฒนาไปเป็นหลักการประชาธิปไตยในยุคสมัยหลัง) แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากหลักการที่ประมุขแห่งรัฐมาจากการสืบทอดตำแหน่งตามสายเลือด อันเป็นหลักการสำคัญของการปกครองของฝรั่งเศสในอดีต ผลที่ตามมาก็คือหลักการใหม่ของฝ่ายปฏิวัตินี้ได้รับการต่อต้านจากชาวชนบทในฝรั่งเศสจำนวนมากมายและและรัฐบาลของประเทศเพื่อนบ้านที่รายล้อมฝรั่งเศสในขณะนั้น เมื่อการปฏิวัติทวีความรุนแรงขึ้นและการควบคุมฝูงชนผู้ประท้วงทำได้ยากขึ้น บุคคลสำคัญของฝรั่งเศสหลายคนที่ร่วมจุดชนวนการปฏิวัติจึงเริ่มตั้งคำถามถึงผลประโยชน์ที่จะตามมาในอนาคต เช่น ออนอเร มิราโบ เริ่มสมคบคิดอย่างลับๆ กับพระเจ้าหลุยส์ในการรื้อฟื้นพระราชอำนาจของกษัตริย์ขึ้นมาใหม่ภายใต้ระบอบรัฐธรรมนูญแบบใหม่
หอไอเฟล
ช่วงปลายศตวรรษที่ 19 กรุงปารีสได้เป็นเจ้าภาพจัดงานแสดงสินค้าโลกในปี ค.ศ. 1889 เพื่อฉลองการครบรอบ 100 ปีการปฏิวัติฝรั่งเศส ทางรัฐบาลฝรั่งเศสจึงได้จัดการประกวดออกแบบสิ่งก่อสร้างเพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์ของงาน มีการส่งแบบเข้าประกวดถึง 100 บริษัท โดยบริษัทที่ได้รับเลือกจากทางกรรมการของปารีสคือแบบของบริษัทของนายกุสตาฟ ไอเฟล และได้ทำสัญญากับรัฐบาลในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1887 โดยทางรัฐบาลฝรั่งเศสกำหนดที่ก่อสร้างไว้ริมแม่น้ำแซน ปลายสวนสาธารณะช็องเดอมาร์ โดยนายกุสตาฟ ไอเฟลได้สัมปทานหอ 20 ปี โดยนับจากวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1890 จนถึงปี ค.ศ. 1910 ต่อจากนั้นจะเป็นกรรมสิทธิ์ของกรุงปารีส
ประวัติศาสตร์ยุโรป
วันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1792 สภากงวองซิยงแห่งชาติเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์และประกาศให้ฝรั่งเศสเป็นสาธารณรัฐ เนื่องจากภาวะสงครามฉุกเฉิน สภากงวองซิยงแห่งชาติจึงตั้งคณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวม ควบคุมโดยมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์แห่งสโมสรฌากอแบ็ง ขึ้นทำหน้าที่เป็นฝ่ายบริหารของประเทศ คณะกรรมาธิการฯ ภายใต้อิทธิพลของรอแบ็สปีแยร์ริเริ่มสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ซึ่งในช่วงนี้มีประชาชนกว่า 40,000 คนถูกประหารชีวิตในกรุงปารีส ส่วนใหญ่เป็นชนชั้นสูง และผู้ที่ถูกศาลปฏิวัติพิพากษาลงโทษ โดยมักเป็นหลักฐานที่ไม่น่าเชื่อถือ สำหรับที่อื่นในประเทศ การก่อการกบฏต่อต้านการปฏิวัติถูกปราบปรามอย่างโหดร้าย ระบอบถูกโค่นในรัฐประหารเมื่อวันที่ 9 แตร์มิดอร์ (27 กรกฎาคม ค.ศ. 1794) และรอแบ็สปีแยร์ถูกประหารชีวิต ระบอบต่อมายุติความน่าสะพรึงกลัวและผ่อนคลายนโยบายสุดโต่งกว่าของรอแบ็สปีแยร์
นโปเลียน โบนาปาร์ตเป็นนายพลที่ประสบความสำเร็จที่สุดของฝรั่งเศสในสงครามปฏิวัติ โดยพิชิตแผ่นดินอิตาลีผืนใหญ่ และบีบให้ออสเตรียขอสันติภาพ ใน ค.ศ. 1799 เขากลับจากอียิปต์และวันที่ 18 บรูแมร์ (9 พฤศจิกายน) โค่นรัฐบาล และแทนที่ด้วยคณะกงสุล โดยมีเขาเป็นกงสุลใหญ่ วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1804 หลังแผนลับลอบสังหารล้มเหลว เขาปราบดาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิ ใน ค.ศ. 1805 นโปเลียนวางแผนบุกครองอังกฤษ แต่พันธมิตรของอังกฤษกับรัสเซียและออสเตรีย (สัมพันธมิตรที่สาม) บีบให้พระองค์หันความสนใจไปยังภาคพื้นทวีป ขณะที่ไม่อาจลวงให้กองเรืออังกฤษที่เหนือกว่าออกจากช่องแคบอังกฤษพร้อมกันนั้น ยุติลงด้วยความปราชัยเด็ดขาดของฝรั่งเศสที่ยุทธนาวีทราฟัลการ์เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ซึ่งดับความหวังใด ๆ ที่จะบุกครองอังกฤษ วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1805 นโปเลียนเอาชนะกองทัพออสเตรีย-รัสเซียที่มีจำนวนเหนือกว่าที่เอาสเทอร์ลิทซ์ บีบให้ออสเตรียถอนตัวจากสัมพันธมิตร และยุบจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ใน ค.ศ. 1806 มีการจัดตั้งสัมพันธมิตรที่สี่ วันที่ 14 ตุลาคม นโปเลียนพิชิตปรัสเซียที่ยุทธการเยนา-เออร์ชเตดท์ เคลื่อนที่ผ่านเยอรมนีและพิชิตรัสเซียเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1807 ที่ฟรีดลันด์ สนธิสัญญาทิลซิทแบ่งยุโรประหว่างฝรั่งเศสกับรัสเซียและสถาปนาดัชชีวอร์ซอ
ปารีส
พลเมืองชาวปารีสเป็นที่รู้จักกันในนาม "ปารีเซียน" (Parisian) ("พาริเซิน" หรือ "แพริเซิน" [pʰəˈɹɪzɪənz / pʰəˈɹiːʒn̩z]) ในภาษาอังกฤษ หรือ "ปารีเซียง" [paʁizjɛ̃] ในภาษาฝรั่งเศส โดยคำนี้ บางครั้งจะถูกเรียกอย่างดูถูกว่า ปารีโก (Parigots) [paʁigo] โดยประชาชนที่อาศัยนอกแคว้นของปารีส แม้ว่าบางครั้งชาวปารีเซียงจะชอบพอกับคำนี้ก็ตาม
ปารีส (ทรอย)
ปารีส (Paris) ในตำนานเทพปกรณัมกรีกโบราณ เป็นเจ้าชายแห่งเมืองทรอย โอรสของท้าวเพรียม จากวีรกรรมการชิงตัวนางเฮเลน ราชินีแห่งสปาร์ตามา ทำให้เกิดสงครามเมืองทรอย อันเป็นเหตุแห่งการล่มสลายของทรอยในท้ายที่สุด เขาเป็นผู้สังหารอคิลลีสโดยยิงธนูถูกที่ข้อเท้า ซึ่งเป็นจุดอ่อนของอคิลลีส ตามคำพยากรณ์ที่นางอัปสรธีทิส มารดาของอคิลลีสเคยทำนายไว้ และเขาก็ถูกสังหารโดยบุตรชายของอคิลลีสเอง
ศาสนาพุทธในประเทศกัมพูชา
พุทธศตวรรษที่ 24 ฝรั่งเศสเริ่มเข้ามามีบทบาทในอินโดจีน และใน พ.ศ. 2410 กัมพูชาก็ตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส จนถึงปี พ.ศ. 2497 จึงได้อิสรภาพคืนมา และเรียกชื่อประเทศว่า พระราชอาณาจักรกัมพูชา มีเมืองหลวงชื่อ พนมเปญ มีกษัตริย์ครองราชย์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2483 พระนามว่า พระเจ้านโรดมสีหนุ พระเจ้านโรดมสีหนุสละราชสมบัติให้พระเจ้านโรดมสุรามฤตพระบิดาขึ้นครองราชแทน พระองค์มาตั้งพรรคการเมืองชื่อ สังคมราษฎร์นิยม และได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรี ต่อมาเมื่อพระบิดาสวรรคต จึงทรงเป็นประมุขรัฐโดยไม่ได้ครองราชย์ พระเจ้านโรดมสีหนุ ทรงคิดตั้งทฤษฎี พุทธสังคมนิยม โดยการปกครองที่ยึดหลักพุทธธรรมเป็นหลักในการบริหารประเทศ ในช่วงนี้ประเทศแถบเอเซียอาคเนย์กำลังอยู่ในภาวะการต่อสู้ ระหว่างลัทธิคอมมิวนิสต์ กับลัทธิประชาธิปไตย
บรัสเซลส์
บรัสเซลส์ (), บรูว์แซล () หรือ บรึสเซิล (; ) เรียกอย่างเป็นทางการว่า เขตนครหลวงบรัสเซลส์ หรือ เขตบรัสเซลส์ (, ) เป็นเมืองหลวงของประเทศเบลเยียม และเป็นศูนย์กลางหรือเมืองหลวงอย่างไม่เป็นทางการของสหภาพยุโรป (อียู) เขตบรัสเซลส์แบ่งการปกครองย่อยเป็นเทศบาลจำนวน 19 แห่ง รวมถึง เทศบาลนครบรัสเซลส์ (City of Brussels) ซึ่งอยู่ใจกลางเขตมีอาณาเขตเพียง 32.61 ตร.กม. และเป็นที่มาของชื่อเขตนครหลวงซึ่งกินบริเวณกว้างกว่ามาก (161 ตร.กม.) นอกจากนั้นบรัสเซลส์ยังเป็นที่ตั้งของชุมชนฝรั่งเศสและชุมชนฟลามส์ เขตเทศบาลนครบรัสเซลส์มีประชากรประมาณ 140,000 คน แต่เขตนครหลวงบรัสเซลส์นั้นมีประชากรรวมประมาณเกือบ 2 ล้านคน
ลอนดอน
เป็นเมืองที่มีศูนย์กลางทางธุรกิจที่ใหญ่ที่สุดในโลก
แวร์ซาย
ในฐานะที่เป็นศูนย์กลางการปกครอง กรุงแวร์ซายจึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิวัติฝรั่งเศส โดยได้มีการประชุมสมัชชาแห่งชาติ (Estates-General) ในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1789 และสมาชิกของสมัชชาแห่งชาติได้ทำปฏิญาณที่สนามเทนนิส (Tennis Court Oath) ว่าจะต่อต้านพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ในวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1789 และได้กลายเป็นสมัชชาประชาธิปไตยแห่งชาติ (National Constituent Assembly) เพื่อล้มล้างระบบขุนนางในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1789 จนในที่สุดในวันที่ 5 และ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1789 กลุ่มสตรีจำนวนหนึ่งและทหารฝรั่งเศสบางส่วนเข้าบุกยึดปราสาทเพื่อประท้วงราคาของขนมปังที่สูงขึ้น ส่งผลให้ราชสำนักต้องย้ายกลับสู่กรุงปารีส และเมื่อสมัชชาประชาธิปไตยแห่งชาติตัดสินใจย้ายสู่ปารีสเพื่อติดตามพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 กรุงแวร์ซายก็สิ้นสุดฐานะเมืองหลวงอย่างไม่เป็นทางการของฝรั่งเศสที่ถือครองมานานกว่าศตวรรษ
แม็ส
แม็ส (, , ฟังเสียง) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองหลวงของแคว้นลอแรน เมืองหลักของจังหวัดโมแซลในประเทศฝรั่งเศส เมืองแม็สตั้งอยู่ทางตรงที่แม่น้ำโมแซลมาบรรจบกับแม่น้ำแซย์ และเป็นนครหลวงโบราณของอาณาจักรออสเตรเซียของราชวงศ์กาโรแล็งเชียง โดยมีมรดกทางวัฒนธรรมเป็นโบราณสถานซึ่งเชื่อมโยงประวัติศาสตร์ของเมืองย้อนไปกว่า 3000 ปี รวมไปถึงศิลปกรรมในยุคที่ถูกยึดครองโดยจักรวรรดิเยอรมนีช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ซึ่งปรากฏชัดบริเวณย่านจักรวรรดิ (Le quartier impérial) แม้ว่าในประวัติศาสตร์น็องซีจะเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรดยุคแห่งลอแรน แต่แม็สได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวงของแคว้นลอแรนที่ตั้งขึ้นใหม่ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพราะความที่เคยเป็นเมืองหลวงของโลทาริงเกีย
รถไฟฟ้าปารีส
กรุงปารีสเป็นเมืองที่มีสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินที่หนาแน่นที่สุดในโลก ด้วยสถานีกว่า 245 แห่งภายในเนื้อที่กรุงปารีส 41 ตารางกิโลเมตร (16 ตารางไมล์) แต่ละสายจะมีชื่อเป็นหมายเลขตั้งแต่ 1 ถึง 14 และมีสายรองอีกสองสายคือ สาย 3 (2) และสาย 7 (2) สายรองทั้งสองเคยเป็นส่วนหนึ่งของสาย 3 และ 7 แต่แยกตัวออกมาภายหลังในปี พ.ศ. 2514 และ พ.ศ. 2510 ตามลำดับ
เหตุโจมตีในปารีส เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558
ในช่วงกลางคืนของวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เกิดเหตุก่อการร้ายซึ่งประกอบด้วยการกราดยิง การระเบิดฆ่าตัวตาย และการจับตัวประกันในกรุงปารีสและเมืองแซ็ง-เดอนี (ย่านชานกรุงปารีสทางทิศเหนือ) ประเทศฝรั่งเศส เริ่มตั้งแต่เวลา 21:16 น. ตามเวลายุโรปกลาง เกิดเหตุกราดยิงผู้คน 6 จุด และระเบิดฆ่าตัวตายอีก 4 จุด รวมถึงที่บริเวณใกล้กับสตาดเดอฟร็องส์ (สนามกีฬาแห่งชาติ) ซึ่งกำลังมีการแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมชาติฝรั่งเศสกับทีมชาติเยอรมนี การโจมตีที่ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดอยู่ที่โรงมหรสพบาตากล็อง (Bataclan) ที่ซึ่งผู้ก่อเหตุได้จับผู้ชมคอนเสิร์ตเป็นตัวประกันและเผชิญหน้ากับตำรวจจนสิ้นสุดลงเมื่อเวลา 00:58 น. ของวันที่ 14 พฤศจิกายน
แซ็ง-ปีแยร์
แซ็ง-ปีแยร์ () เป็นเมืองหลวงของแซ็งปีแยร์และมีเกอลง ซึ่งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส มีพื้นที่ 25 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 5,888 คนเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011
ฌาน ดาร์ก
เมื่อต้นปี ค.ศ. 1429 ด้านเหนือของฝรั่งเศสเกือบทั้งหมดและบางส่วนทางด้านตะวันตกเฉียงไต้ก็ตกอยู่ในมือของชาวต่างประเทศ ฝ่ายอังกฤษปกครองปารีส ขณะที่ฝ่ายดัชชีแห่งเบอร์กันดีมีอำนาจในแรงส์ แรงส์มีความสำคัญเพราะเป็นสถานที่ที่ใช้ในการทำพิธีราชาภิเษกกษัตริย์ฝรั่งเศส โดยเฉพาะในกรณีนี้ที่ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสทั้งสองฝ่ายยังไม่ได้เข้าทำพิธีสวมมงกุฎ ฝ่ายอังกฤษนำทัพเข้ามาทำการล้อมเมืองออร์เลอองส์ ซึ่งเป็นเมืองเดียวทางตอนเหนือของฝรั่งเศสในบริเวณลัวร์ที่ยังจงรักภักดีต่อฝ่ายฝรั่งเศส ที่ตั้งของออร์เลอองส์เป็นที่ตั้งสำคัญทางยุทธศาสตร์ที่เป็นจุดอุปสรรคสุดท้ายก่อนที่ทั้งฝรั่งเศสจะตกไปเป็นของอังกฤษ ตามคำบรรยายของนักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ที่ว่า “ราชอาณาจักรฝรั่งเศสทั้งอาณาจักรขึ้นอยู่กับชะตาของออร์เลอองส์” ซึ่งขณะนั้นก็ไม่มีผู้ใดที่หวังว่าออร์เลอองส์จะรอดจากการถูกยึดโดยฝ่ายอังกฤษได้
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1303)
สนธิสัญญาปารีส () คือสนธิสัญญาระหว่างพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งราชอาณาจักรอังกฤษ และ พระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส ระหว่างสงครามร้อยปี ที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1303
แคว้นโรนาลป์
แคว้นโรนาลป์ได้ชื่อมาจากแม่น้ำโรนและเทือกเขาแอลป์ มีเมืองหลวงคือลียง ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นลำดับที่สองของประเทศฝรั่งเศส รองลงมาจากกรุงปารีส แคว้นโรนาลป์นี้ยังเป็นสถานที่ตั้งของยอดเขาที่สูงที่สุดในทวีปยุโรปตะวันตกอีกด้วยซึ่งก็คือยอดเขามงบล็อง ภายในแคว้นมีแม่น้ำสองสายไหลผ่านคือแม่น้ำโรนและแม่น้ำโซน ซึ่งมาบรรจบกันที่เมืองหลวงลียง ทั้งยังมีแม่น้ำอาร์แด็ชอีกด้วย และยังพรมแดนติดต่อกับทะเลสาบเจนีวาและทะเลสาบอานซี
โอลิมปิกฤดูร้อน 2024
ปารีสเคยเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 และกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ซึ่งในครั้งนี้ปารีสเป็นเมืองที่สองต่อจากลอนดอน ที่เป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนถึง 3 ครั้ง นอกจากนี้เป็นการฉลองครบรอบ 100 ปีกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ที่จัดในปารีส และกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1924 ที่จัดในเมืองชามอนี ประเทศฝรั่งเศส
ปารีส
ปารีสตั้งอยู่บนแม่น้ำแซน ซึ่งรวมถึงเกาะอีกสองเกาะคือ อีล แซงต์-หลุยส์ ("Île Saint-Louis") และ อีล เดอ ลา ซิเต้ ("Île de la Cité") ซึ่งเป็นส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของเมือง ภูมิประเทศของปารีสโดยรวมคือ เป็นที่ราบลุ่ม โดยมีจุดต่ำสุดอยู่ที่ 35 เมตร (114 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล ทั้งยังมีเนินเขาอีกหลายแห่ง เนินเขาที่สูงที่สุดคือ มงต์มาร์ตร์ (Montmartre) (130 เมตร (426 ฟุต)) 
พื้นที่ของปารีส ซึ่งไม่รวมสวนสาธารณะบัวส์ เดอ บูโลญ ("Bois de Boulogne") และบัวส์ เดอ แวงแซนน์ ("Bois de Vincennes") คือประมาณ 86.928 ตารางกิโลเมตร (33.56 ตารางไมล์) การแบ่งและรวมเขตครั้งสุดท้ายที่ใหญ่ที่สุดคือในปี พ.ศ. 2403 ซึ่งทำให้มีขนาดอย่างที่เห็นในปัจจุบัน ทั้งยังทำให้เกิดเขต ("Arrondissement") ที่หมุนรอบๆ ตามเข็มนาฬิกาอีกด้วย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2403 เป็นต้นมา เมืองปารีสมีขนาด 78 กม.² (30.1 ม.²) และได้ขยายออกไปเป็น 86.9 กม.² (34 ม.²) ในปี พ.ศ. 2463 และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2472 เป็นต้นมา สวนสาธารณะบัวส์ เดอ บูโลญและบัวส์ เดอ แวงแซนน์ได้ผนวกกับตัวเมืองปารีสอย่างเป็นทางการ ทำให้กรุงปารีสมีขนาด 105.397 กม.² (40.69 ม.²) จนถึงปัจจุบัน 
ขนาดของกรุงปารีสหรือเขตเมืองปารีสนั้นมีการขยายตัวออกไปเกินเขตเมือง ทำให้เกิดรูปร่างเป็นวงรี ขยายตัวไปตามแม่น้ำแซนและแม่น้ำมาร์น ทางทิศตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ของตัวเมือง และตามแม่น้ำแซนและแม่น้ำอวส ทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงเหนือ และถ้าเลยไปยังชนบท ความหนาแน่นของประชากรจะลดลงอย่างเห็นได้ชัดเนื่องจากมีป่าและที่ดินไว้สำหรับการเพาะปลูก อย่างไรก็ตามเขตมหานครปารีส ("Agglomération parisienne") มีเนื้อที่ถึง 14,518 กม² (5,605.5 ไมล์²) ซึ่งใหญ่กว่าเนื้อที่กรุงปารีสถึง 138 เท่า
คณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส
คณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส () เป็นคณะชีวิตแพร่ธรรมของคริสตจักรโรมันคาทอลิก (ไม่ใช่คณะนักบวชคาทอลิก) สมาชิกประกอบด้วยบาทหลวงประจำมุขมณฑลและฆราวาสที่อุทิศตนทำงานเป็นมิชชันนารีในต่างประเทศ
กงซีแยร์เฌอรี
กงซีแยร์เฌอรี () หรืออีกชื่อหนึ่งว่า ปาแลเดอลาซีเต () เป็นอนุสรณ์สถานที่สำคัญในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บนทิศตะวันตกของเกาะเมือง หรือเกาะอีลเดอลาซีเต ("Île de Cité") โดยตั้งอยู่ไม่ไกลจากมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส กงซีแยร์เฌอรีได้ถูกใช้เป็นพระราชวังหลวงของกษัตริย์ฝรั่งเศสในช่วงศตวรรษที่ 10 ถึงศตวรรษที่ 13 ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ตัวพระราชวังได้ถูกใช้เป็นเรือนจำเพื่อคุมขังนักโทษ เพื่อรอการประหารโดยกีโยติน ในปัจจุบันตัวอาคารเป็นพื้นที่หนึ่งของศาลฎีกา
อาวีญงปาปาซี
รัฐสันตะปาปา (ในปัจจุบันมีเพียงที่นครรัฐวาติกัน) ในขณะนั้นรวมไปถึงที่ดินบริเวณอาวีญงและบริเวณเล็ก ๆ และทางตะวันออก มาจนกระทั่งการปฏิวัติฝรั่งเศสจึงกลับไปเป็นของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1791
ปารีส
ในปี พ.ศ. 2375 และ พ.ศ. 2392 อหิวาตกโรคระบาดพลเมืองชาวปารีส แค่การระบาดในปี พ.ศ. 2375 เท่านั้นก็มีผู้ป่วยกว่า 20,000 คนจากประชากร 650,000 ในขณะนั้น กรุงปารีสยังได้เสียหายครั้งยิ่งใหญ่หลังจากสงครามฟรังโก-ปรัสเซีย (พ.ศ. 2413 - พ.ศ. 2414) , การโค่นล้มจักรพรรดินโปเลียนที่ 3, เทศบาลปารีส ("La Commune de Paris" - พ.ศ. 2414) ได้ทำให้กรุงปารีสลุกเป็นไฟหลังจากการต่อสู้กันระหว่างเทศบาลกับรัฐบาล ซึ่งเหตุการณ์นี้เป็นที่รู้จักกันในนาม "สัปดาห์แห่งเลือด" ("Semaine sanglante")
เขตฟลามส์
กรุงบรัสเซลส์เป็นที่ต้องของสภาฟลามส์ ซึ่งตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ของเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์ (ซึ่งถูกล้อมรอบด้วยมณฑลเฟลมิชบราบันต์อีกที) ซึ่งกรุงบรัสเซลส์เป็นที่ตั้งของทั้งชุมชนฟลามส์ และชุมชนฝรั่งเศส
ปลัสเดอลากงกอร์ด
ปลัสเดอลากงกอร์ด (; "จัตุรัสแห่งความปรองดอง") เป็นจัตุรัสกลางกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีพื้นที่ทั้งหมด 86,400 ตารางเมตร จัตุรัสแห่งนี้เคยมีชื่อว่า ปลัสเดอลาเรวอลูว์ซียง (; "จัตุรัสแห่งการปฏิวัติ") อันเป็นสถานที่ที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระนางมารี อ็องตัวแน็ตถูกประหารด้วยกิโยตีนในสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศส
แม่น้ำแซน
แม่น้ำแซน (, ) เป็นแม่น้ำสายหลักทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส ทั้งยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวในกรุงปารีสอีกด้วย
ปารีส
กรุงปารีสได้กลับคืนสู่สภาพเดิมอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะจัดงานนิทรรศการนานาชาติ 1889 (พ.ศ. 2432) ทั้งนี้ได้มีการสร้างหอไอเฟลเพื่อเฉลิมฉลองการปฏิวัติฝรั่งเศสครบรอบ 100 ปี เพื่อแสดงถึงศักยภาพของประเทศฝรั่งเศสในด้านวิศวกรรมศาสตร์แค่ "ชั่วคราว" เท่านั้น ซึ่งสิ่งก่อสร้างชิ้นนี้ได้กลายเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลกจนถึงปี พ.ศ. 2473 และกลายเป็นสัญลักษณ์ของกรุงปารีสไปโดยปริยาย ส่วนงานนิทรรศการนานาชาติ 1900 (พ.ศ. 2443) ได้มีการเปิดตัวรถไฟฟ้าปารีสเป็นครั้งแรก หลังจากนั้นก็ได้มีการจัดนิทรรศการและงานแสดงสินค้าต่างๆ มากมายซึ่งทำให้กรุงปารีสเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและดึงดูดชาวต่างชาติเป็นจำนวนมากทั้งในด้านเศรษฐกิจและเทคโนโลยี
ปงตวซ
ปงตวซ (, ฟังเสียง) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดวาล-ดวซในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ในประเทศฝรั่งเศส เมืองปงตวซเป็นเมืองปริมณฑลทางตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงปารีส
ฟร็องซัว ปาลูว์
ฟร็องซัว ปาลูว์ เป็นชาวเมืองตูร์ (ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดแอ็งเดรลัวร์) บิดาเป็นนักกฎหมายชื่อเอเตียน ปาลูว์ ต่อมาได้รับศีลบวชเป็นบาทหลวง ในขณะนั้นบาทหลวงอาแล็กซ็องดร์ เดอ รอด มิชชันนารีคณะเยสุอิตซึ่งทำการประกาศข่าวดีในภูมิภาคตะวันออกไกลในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 เห็นว่าควรคนพื้นเมืองบวชเป็นบาทหลวง คริสตจักรท้องถิ่นจะได้เติบโตก้าวหน้ายิ่งขึ้น จึงเดินทางไปกรุงโรม เพื่อขอให้สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 10 ทรงแต่งตั้งมุขนายกผู้แทนพระสันตะปาปาไปปกครองสำนักมิสซังในภูมิภาคนั้น แต่พระสันตะปาปาไม่ทรงตอบรับ ท่านจึงเดินทางไปปารีสเพื่อหาอาสาสมัครไปทำงานแพร่ธรรมต่อ บาทหลวงฟร็องซัว ปาลูว์ และบาทหลวงปีแยร์ ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต อาสาทำงานนั้น ทั้งสองเดินทางไปกรุงโรม ปาลูว์ได้รับการอภิเษกเป็นมุขนายกในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1658 ทรงมอบหมายให้ไปปกครองมิสซังตังเกี๋ย จึงถือว่าเหตุการณืนี้เป็นจุดเริ่มต้นของคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส ต่อมาอีญาซ กอตอล็องดี ได้เข้าร่วมพันธกิจด้วย และได้รับอภิเษกเป็นมุขนายกเช่นกัน ทั้งสามได้รับสิทธิว่าภายในกำหนดระยะเวลา 7 ปีนั้นสามารถบวชกุลบุตรพื้นเมืองที่รู้ภาษาละตินเป็นบาทหลวงได้ ทั้งสามยังได้ตั้งเซมินารีขึ้นที่กรุงปารีสเพื่ออบรมกุลบุตรชาวฝรั่งเศสไปร่วมพันธกิจนี้
วันบัสตีย์
การเดินสวนสนามวันบัสตีย์นั้นเป็นการเดินสวนสนามฝรั่งเศสที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในกรุงปารีสนับตั้งแต่ ค.ศ. 1880 ในตอนเช้าวันที่ 14 กรกฎาคม แต่ก่อนการเดินสวนสนามดังกล่าวจัดขึ้นที่อื่นในหรือใกล้กับกรุงปารีส แต่หลังจากปี ค.ศ. 1918 ได้ย้ายมาจัดที่ถนนช็องเซลีเซ ด้วยการเห็นพ้องอย่างชัดเจนของฝ่ายสัมพันธมิตรที่เป็นตัวแทนในการประชุมสันติภาพแวร์ซาย ยกเว้นช่วงที่เยอรมนียึดครองฝรั่งเศสจาก ค.ศ. 1940 ถึง 1944 ขบวนสวนสนามเคลื่อนลงมาตามถนนช็องเซลีเซ จากประตูชัยฝรั่งเศสไปถึงจัตุรัสกงกอร์ด ที่ซึ่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส คณะรัฐบาลและเอกอัครราชทูตต่างประเทศประจำประเทศฝรั่งเศสยืนอยู่ การเดินสวนสนามวันบัสตีย์ได้รับความนิยมในฝรั่งเศส มีการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ และเป็นการเดินสวนสนามเป็นปกติที่เก่าแก่ที่สุดและมีขนาดใหญ่ที่สุดในยุโรป ในบางปียังได้มีการเชิญทหารต่างประเทศเข้าร่วมในขบวนสวนสนามและเชิญรัฐบุรุษต่างประเทศเข้าร่วมในฐานะแขก
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
ด้วยความกำกวมของสนธิสัญญาต่างๆของยุโรปในสมัยนั้น พระเจ้าหลุยส์จึงทรงอ้างว่าดินแดนต่างๆที่เคยเป็นของแคว้นที่ฝรั่งเศสยึดมานั้น ต้องตกเป็นของฝรั่งเศสด้วย ทรงตั้งหอรวบรวมดินแดน (Chamber of Reunion) เพื่อใช้วิธีทางกฎหมายเรียกดินแดนต่างๆให้กับฝรั่งเศส ที่จริงแล้วพระเจ้าหลุยส์ทรงต้องการดินแดนเหล่านั้น เพราะเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญ เช่น เมืองสตราสบูร์ก และลักเซมเบิร์ก 
ทศวรรษที่ 1680 เป็นสมัยเรืองอำนาจของฝรั่งเศสและพระเจ้าหลุยส์ วัฒนธรรมฝรั่งเศสต่างๆกลายเป็นแฟชั่นของยุโรป เอาอย่างความหรูหราที่พระราชวังแวร์ซาย ในค.ศ. 1682 ลา ซาล (La Salle) นักสำรวจตั้งชื่อดินแดนลุยเซียนา (Louisiana) ในอเมริกาตามพระนามพระเจ้าหลุยส์ และปีเดียวกันพระเจ้าหลุยส์ทรงประกาศนิกายกัลลิกัน (Gallicanism) จำกัดอำนาจพระสันตปาปาในฝรั่งเศส และให้พระเจ้าหลุยส์ทรงปกครององค์การศาสนาด้วยพระองค์เอง ในค.ศ. 1685 ทรงประกาศกฤษฎีกาฟองแตงโบล ยกเลิกกฤษฎีกาแห่งเมืองนังทส์ของพระอัยกาพระเจ้าอองรีที่ 4 เป็นการเลิกเสรีภาพทุกประการของพวกโปรเตสแตนต์ อูเกอโนต์จึงหนีไปอาณานิคมหรืออังกฤษกันหมด
การทลายคุกบัสตีย์
กรุงปารีสเกือบเข้าสู่สภาวะจลาจลจากคำกล่าวของฟร็องซัว มิเญต์ "กรุงปารีสปนเปื้อนไปด้วยเสรีภาพและความกระตือรือร้น" แสดงให้เห็นแรงสนับสนุนสภาร่างรัฐธรรมนูญฯ เป็นวงกว้าง ทุกวันสื่อมีการรายงานการโต้เถียงในสภาฯ จนการโต้เถียงดังกล่าวขยายวงออกมานอกสภาฯ สู่สาธารณชนตามจัตุรัสสาธารณะและศาลาว่าการเมือง ต่อมาพระราชวังหลวงถูกใช้เป็นสถานที่พบปะและจัดการประชุมนับครั้งไม่ถ้วน ฝูงชนได้ถือโอกาสการเข้าไปประชุม ณ พระราชวังหลวง บุกเข้าไปยังเรือนจำปรีซง เดอ ลาบ์เบย์ เพื่อปล่อยตัวพลทหารบกของกองกำลังราชองค์รักษ์ฝรั่งเศส () ที่ถูกคุมขังเนื่องจากปฏิเสธคำสั่งยิงเข้าใส่ฝูงชน ซึ่งสมาชิกสภาฯ ถวายคำแนะนำให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทรงเมตตาพลทหารเหล่านี้ ส่งผลให้ต่อมาทั้งหมดถูกนำตัวกลับไปคุมขังเช่นเดิมและได้รับพระราชทานอภัยโทษในที่สุด แสดงให้เห็นว่ากองทัพของชาติที่ในอดีตขึ้นตรงแต่ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เริ่มหันเข้าหาฝ่ายสาธารณชนมากขึ้น
ปราก
ปราก () หรือ ปราฮา () เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดในประเทศเช็กเกีย มีประชากรอาศัยประมาณ 1.2 ล้านคน เมื่อ ค.ศ. 1992 องค์การยูเนสโก ได้ประกาศให้ปรากเป็นมรดกโลก
อันดอร์ราลาเวยา
อันดอร์ราลาเวยา () เป็นเมืองหลวงของประเทศอันดอร์ราซึ่งตั้งอยู่บนเทือกเขาพิเรนีสระหว่างประเทศฝรั่งเศสกับประเทศสเปน อุตสาหกรรมหลักของเมืองคือด้านการท่องเที่ยว ถึงแม้ว่าประเทศจะมีรายได้นำเข้าจากการเป็นแหล่งหลบภาษี นอกจากนั้นยังมีสินค้าพื้นเมืองอย่างเฟอร์นิเจอร์และบรั่นดี
อันดอร์ราลาเบยา มีประชากรตามการสำรวจในปี ค.ศ.2009 จำนวน 23,380คน โดยจำแนกเป็น ชาวสเปน 43% ชาวอันดอร์รา 33% ชาวโปรตุเกส 11%ชาวฝรั่งเศส 7% และกลุ่มอื่นๆ
อินโดจีนของฝรั่งเศส
อินโดจีนของฝรั่งเศส (, ) ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น สหภาพอินโดจีน () เป็นอาณานิคมของจักรวรรดิฝรั่งเศสในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2430 โดยประกอบด้วยตังเกี๋ย อันนัม โคชินไชนา (ทั้งสามแห่งรวมกันเป็นประเทศเวียดนามในปัจจุบัน) และกัมพูชา ต่อมาในปี พ.ศ. 2436 จึงได้รวมเอาลาวเข้ามา อินโดจีนมีไซ่ง่อนเป็นเมืองหลวงจนถึงปี พ.ศ. 2445 จึงได้ย้ายเมืองหลวงมาที่ฮานอย ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง อินโดจีนถูกปกครองโดยฝรั่งเศสเขตวีชีและยังถูกญี่ปุ่นรุกรานด้วย ในต้นปี พ.ศ. 2489 เวียดมินห์ได้เริ่มต่อต้านการปกครองของฝรั่งเศส ซึ่งในภายหลังเรียกว่าสงครามอินโดจีน ส่วนทางใต้ได้มีการก่อตั้งรัฐเวียดนามซึ่งนำโดยจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม และได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2492 แต่ต่อมาในปี พ.ศ. 2498 เวียดมินห์ก็ได้กลายเป็นรัฐบาลของเวียดนามเหนือตามอนุสัญญาเจนีวา โดยที่รัฐบาลของจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ยังคงปกครองเวียดนามใต้อยู่
เขตวัลลูน
เขตวัลลูน (; ; ) เรียกอีกอย่างว่า "วาโลเนีย" เป็นเขตการปกครองตามรัฐธรรมนูญของประเทศเบลเยียม ร่วมกับเขตฟลามส์และเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์ มีเนื้อที่ 55% ของเนื้อที่ประเทศ แต่มีประชากรเป็นอันดับที่ 3 แม้ว่าประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาฝรั่งเศส แต่เขตวัลลูนก็มิได้รวมเข้ากับชุมชนฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมเหมือนในกรณีของเขตฟลามส์ซึ่งรวมเป็นหนึ่งเดียวกันกับชุมชนฟลามส์ นอกจากนี้ในเขตวัลลูนยังมีประชาคมผู้ใช้ภาษาเยอรมัน ซึ่งอยู่ในทิศตะวันออกที่มีสภาแยกดูแลในด้านการศึกษาและวัฒนธรรมโดยเฉพาะ เช่นเดียวกับเขตอื่น ๆ เขตวัลลูนมีสภาและรัฐบาลดูแลกิจการภายในเขต ตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ เมืองหลวงของเขตคือนามูร์ มีภาษาราชการคือภาษาฝรั่งเศสและภาษาเยอรมัน
จักรพรรดินโปเลียนที่ 3
ทุกวันนี้ นโปเลียนที่ 3 เป็นที่รู้จักเพราะจัดการบูรณะกรุงปารีสขนานใหญ่ ซึ่งมีบารอนโอสมาน (Baron Haussmann) เป็นแม่กอง นโปเลียนที่ 3 ยังดำเนินโครงการโยธาหลวงในหลายเมือง เช่น มาร์แซย์, ลียง เป็นต้น
การท่องเที่ยวในประเทศฝรั่งเศส
ประเทศฝรั่งเศสมีสถานที่ 37 แห่งที่ได้รับการจารึกไว้ในรายชื่อแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกและมีเมืองที่น่าสนใจทางวัฒนธรรมสูง (กรุงปารีสมีความสำคัญมากที่สุด แต่ก็รวมถึงตูลูซ, สทราซบูร์, บอร์โด, ลียง และอื่น ๆ), ชายหาดและรีสอร์ตริมทะเล, สกีรีสอร์ต และภูมิภาคชนบทหลายแห่งที่สามารถเพลิดเพลินไปกับความงามและความเงียบสงบเหล่านั้น (การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์) หมู่บ้านฝรั่งเศสขนาดเล็กและงดงามเป็นมรดกทางวัฒนธรรม (เช่น กอลงฌ์-ลา-รูฌ หรือลอครอน็อง) ต่างก็ได้รับการส่งเสริมผ่านสมาคม "เลปลูว์โบวีลาฌเดอฟร็องส์" ("หมู่บ้านที่สวยที่สุดของประเทศฝรั่งเศส") ส่วนการติดป้าย "สวนที่โดดเด่น" จะเป็นรายการของสวนกว่าสองร้อยแห่งที่จัดขึ้นโดยกระทรวงวัฒนธรรมแห่งประเทศฝรั่งเศส ซึ่งป้ายนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปกป้องและส่งเสริมสวนและสวนสาธารณะที่โดดเด่น
โอลิมปิกฤดูร้อน 2024
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 () หรือชื่อที่เป็นทางการ กีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 33 () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ปารีส 2024 เป็นมหกรรมกีฬานานาชาติที่สำคัญในประเพณีโอลิมปิก ควบคุมโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ซึ่งจัดในปารีส ประเทศฝรั่งเศส จัดขึ้นระหว่างวันที่ 2 ถึง 18 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ปารีสได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิก เมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2560 ในประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 131 ณ ลิมา ประเทศเปรู รวมถึงกรุงปารีสก็ได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024 สำหรับนักกีฬาคนพิการเช่นกัน
ปารีส-แบร็สต์-ปารีส
ปารีส-แบร็สต์-ปารีส () เป็นกิจกรรมการขี่จักรยานทางไกลระยะทาง 1,200 กิโลเมตรในประเทศฝรั่งเศส เส้นทางจากปารีส ไปยังแบร็สต์ เมืองชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดฟีนิสแตร์ แคว้นเบรอตาญ แล้วกลับไปสิ้นสุดที่ปารีส เริ่มจัดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1891 จัดเป็นกิจกรรมการขี่จักรยานรายการหนึ่งที่เก่าแก่ที่สุด ที่ยังคงจัดอยู่จนถึงปัจจุบัน
รายชื่อเมืองใหญ่ที่สุดในสหภาพยุโรปเรียงตามจำนวนประชากร
รายชื่อของเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสหภาพยุโรป จัดอันดับจากจำนวนประชากรที่อาศัยอยู่ในเมืองนั้น ๆ นับจากเมืองที่มีประชากรอาศัยอยู่มากกว่า 3 แสนคนขึ้นไป ในรายชื่อนี้เมืองบางเมืองอาจจะแคบมาก บางเมืองอาจจะใหญ่มาก รายชื่อที่จัดอันดับมานี้อาจจะมีข้อถกเถียง เช่น เขตมหานครลอนดอนและเขตมหานครปารีส (รวมปริมณฑล) เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในสหภาพยุโรป แต่ขอบเขตของเมืองปารีสที่แท้จริงมีขนาดเล็กกว่าลอนดอน ดังนั้นจึงมีอันดับน้อยกว่าในตารางด้านล่าง
ท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล
ท่าอากาศยานปารีส-ชาร์ล เดอ โกล (; ) หรือเรียกโดยทั่วไปว่า ท่าอากาศยานรัวซี (Roissy) ตั้งอยู่ที่รัวซี กรุงปารีส ฝรั่งเศส อยู่ห่างจากตัวเมืองปารีสไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 25 กิโลเมตร นับเป็นประตูสำคัญในการเดินทางเข้าออกประเทศฝรั่งเศส นอกจากนี้ยังเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินแอร์ฟรานซ์ด้วย
อาวีญง
อาวีญงได้รับการขนานนามว่าเป็น "เมืองแห่งพระสันตะปาปา" เนื่องจากในอดีตนั้นเคยเป็นที่ประทับของสมเด็จพระสันตะปาปา (รวมทั้งพระสันตะปาปาเท็จ) ตั้งแต่ปีค.ศ. 1309 - ค.ศ. 1423 ในช่วงของการแตกแยกครั้งใหญ่ของคริสตจักร (Catholic Schism) นอกจากนี้อาวีญงยังเป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองในประเทศฝรั่งเศสที่ยังมีกำแพงเมืองเก่าที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ และยังมีศูนย์ประวัติศาสตร์ พระราชวังพระสันตะปาปา สะพานอาวีญง ซึ่งยังอยู่ในสภาพดี ซึ่งทั้งหมดนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก เมื่อปีค.ศ. 1995 ในนาม "Historic Centre of Avignon: Papal Palace, Episcopal Ensemble and Avignon Bridge" ()
ปารีส
ฝนสามารถตกทุกเมื่อ และปารีสก็เป็นที่รู้จักดีกับฝนตกฉับพลัน ปารีสมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 641.6 มม. (25.2 นิ้ว) ต่อปี ส่วนหิมะมักจะเกิดขึ้นน้อยครั้ง ส่วนมากมักจะตกในช่วงเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์ (แต่เคยตกถึงเดือนเมษายนมาแล้ว) และไม่ค่อยพบว่าหิมะตกติดต่อกันเกินวัน
รถไฟฟ้าปารีส สาย 7
รถไฟฟ้าปารีส สาย 7 () เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีลากูร์เนิฟว์ไปยังสถานีวีลฌุอิฟและสถานีแมรีดีวรี เริ่มดำเนินการในปี ค.ศ. 1910 โดยมีอีกหนึ่งเส้นทางย่อย คือ สาย 7 (2) จำนวนผู้โดยสารทั้งหมด 120.7 ล้านคนต่อปี
ปารีส
ตั้งแต่ พ.ศ. 1733 พระเจ้าฟิลิปที่ 2 ("Philippe Auguste") ได้สร้างกำแพงเมืองล้อมรอบปารีสโดยมีลูฟร์เป็นป้อมปราการฝั่งตะวันตกและต่อมาในปี พ.ศ. 1743 ได้ตั้งมหาวิทยาลัยปารีสขึ้นมาซึ่งทำให้มีผู้คนหลั่งไหลเข้ามายังปารีสเป็นจำนวนมาก ในช่วงนี้เองที่เมืองปารีสได้พัฒนาในหลายๆ ด้านซึ่งในปัจจุบันยังมีให้เห็นเช่น เกาะ (อีล เดอ ลา ซิเต้) เป็นที่ตั้งรัฐบาลและสถาบันสอนศาสนา ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำแซนเป็นที่ตั้งสถาบันทางการศึกษา เช่น มหาวิทยาลัย วิทยาลัย โรงเรียน ฯลฯ ส่วนทางฝั่งขวาของแม่น้ำแซนเป็นที่ตั้งของการค้าขายและศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของปารีส เช่น ตลาดเลส์ อาลส์ ("Les Halles")
รายนามประธานาธิบดีสาธารณรัฐฝรั่งเศส
ตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ได้ว่างลงหลังจากเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยประเทศฝรั่งเศสทางตอนเหนือและแคว้นอาลซัสและลอแรนถูกยึดครองโดยนาซีเยอรมัน ทำให้อดอล์ฟ ฮิตเลอร์เป็นประมุขแห่งรัฐในดินแดนดังกล่าวไปโดยปริยาย ส่วนประเทศฝรั่งเศสทางตอนใต้ หลังจากเจรจาสงบศึกกับนาซีเยอรมันแล้ว ฟีลิป เปแต็งได้ยกเมืองวีชีขึ้นเป็นเมืองหลวงแห่งรัฐฝรั่งเศส ยุคนี้ได้ถูกเรียกว่า ฝรั่งเศสเขตวีชี โดยมีฟีลิป เปแต็งดำรงตำแหน่งเป็นประมุขแห่งรัฐฝรั่งเศส ส่วนชาร์ล เดอ โกล หัวหน้าขบวนการเสรีฝรั่งเศส ที่อยู่ในระหว่างการลี้ภัยในสหราชอาณาจักรก็ประกาศไม่ยอมรับอำนาจและการสงบศึกกับนาซีเยอรมันของฟีลิป เปแต็งและตั้งตนเป็นประธานคณะกรรมการปลดปล่อยฝรั่งเศสแห่งชาติ ("Chef du Comité français de la Libération nationale") จนกระทั่งฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถปลดปล่อยกรุงปารีสได้
คอมมูนปารีส
คอมมูนปารีส (, ) เป็นฝ่ายสังคมนิยมหัวรุนแรงและรัฐบาลปฏิวัติที่ปกครองกรุงปารีสตั้งแต่วันที่ 18 มีนาคม ถึงวันที่ 28 พฤษภาคม 1871 ซึ่งสืบเนื่องจากสงครามฝรั่งเศส - ปรัสเซียซึ่งได้นำไปสู่การจับจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ในเดือนกันยายน 1870 นำมาสู่การล่มสลายของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่สองและเป็นจุดเริ่มต้นของสาธารณรัฐที่สาม เนื่องจากกรุงปารีสถูกล้อมอยู่สี่เดือน สาธารณรัฐที่สามได้ย้ายเมืองหลวงไปยังเมืองตูร์ ส่วนใหญ่ของปารีสได้รับการปกป้องในช่วงเวลานี้โดยที่กลุ่มการเมืองและกองกำลังหัวรุนแรงจาก National Guard มีมากกว่ากองกำลังประจำกองทัพ ปารีสยอมจำนนต่อปรัสเซียเมื่อวันที่ 28 มกราคม 1871 และในเดือนกุมภาพันธ์ Adolphe Thiers ผู้บัญชาการคนใหม่ของรัฐบาลแห่งชาติฝรั่งเศสลงนามในข้อสงบศึกกับปรัสเซียที่ปลดอาวุธกองทัพ แต่ไม่ใช่ National Guard
พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส
แม้กระนั้น คำประกาศเบราน์ชไวก์กลับให้ผลลัพธ์ที่ตรงกันข้ามกับจุดประสงค์แรกเริ่ม คือเพื่อเสริมสร้างพระราชสถานะของพระเจ้าหลุยส์ในปารีสและตัดรอนกระแสการปฏิวัติ หากแต่ยิ่งบั่นทอนพระราชสถานะของพระเจ้าหลุยส์ที่ตกอยู่ในที่นั่งลำบากอยู่แต่เดิมแล้วให้ยิ่งเลวร้ายไปมากกว่าเดิม หลายคนถือว่าคำประกาศนี้คือหลักฐานชิ้นสุดท้ายที่ยืนยันว่าพระเจ้าหลุยส์ทรงสมคบคิดกับชาวต่างชาติในการต่อต้านประเทศชาติของพระองค์เอง ความโกรธแค้นของประชาชนดำเนินมาถึงจุดเดือดในวันที่ 10 เดือนสิงหาคม เมื่อกองกำลังติดอาวุธภายใต้การสนับสนุนของเทศบาลเมืองปารีสชุดใหม่ที่รู้จักกันในชื่อ "กอมมูนปารีส" () โอบล้อมพระราชวังตุยเลอรี ส่งผลให้พระบรมวงศานุวงศ์ต้องเสด็จลี้ไปพำนัก ณ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ
การเสนอเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ของปารีส
การเสนอเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ของกรุงปารีส () เป็นความพยายามอย่างต่อเนื่องในการนำกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนมาจัดที่กรุงปารีส โดยได้สมัครในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ซึ่งตรงกับวันกีฬาโอลิมปิก
พระราชวังฟงแตนโบล
พระราชวังฟงแตนโบล (, ) เป็นพระราชวังที่ตั้งอยู่ราว 55 กิโลเมตรจากศูนย์กลางของกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส ที่เป็นพระราชวังหลวงที่ใหญ่ที่สุดพระราชวังหนึ่งของฝรั่งเศส สิ่งก่อสร้างที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นงานที่สร้างขึ้นและต่อเติมเปลี่ยนแปลงโดยพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสหลายพระองค์ ส่วนที่ก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นส่วนที่สร้างโดยพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1
พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ทรงถูกจับกุมอย่างเป็นทางการในวันที่ 13 สิงหาคม 1792 และถูกส่งไปยังหอคอยต็องเปลอ ซึ่งเป็นป้อมปราการโบราณในกรุงปารีสที่เคยถูกใช้เป็นเรือนจำมาก่อน ต่อมาในวันที่ 21 กันยายน สมัชชาแห่งชาติจึงประกาศให้ฝรั่งเศสเป็นสาธารณรัฐและล้มล้างระบอบราชาธิปไตยลง พระเจ้าหลุยส์ทรงถูกถอดพระอิสริยยศและพระเกียรติทั้งหมด และตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาทรงเป็นที่รู้จักในนามเยี่ยงสามัญชนว่า "ซีโตย็อง หลุยส์ กาเปต์"
ตูลูซ
ตูลูซ () เป็นเทศบาลในจังหวัดโอต-การอน ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองหลวงของแคว้นมีดี-ปีเรเน ซึ่งติดกับประเทศสเปน แต่มีพรมแดนธรรมชาติ คือ เทือกเขาพิเรนีสคั่นไว้ ตูลูซเป็นเมืองใหญ่อันดับที่สี่ของประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันมีประชากรอยู่ราว 1,300,000 คน เป็นศูนย์กลางด้านอุตสาหกรรมการบินของโลก โดยเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่และโรงงานของแอร์บัส นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของอินเทลภาคพื้นยุโรปตลอดจนหน่วยงานด้านอวกาศของฝรั่งเศส
ตูลูซ ได้ชื่อว่าเป็นเมืองสำคัญแห่งอุตสาหกรรมการบิน เนื่องจากเป็นที่ตั้งของโรงงานแอร์บัส ผู้ผลิตเครื่องบินโดยสารรายใหญ่ระดับโลกของฝรั่งเศส ได้ชื่อว่าเป็น "บ้านของแอร์บัส" เนื่องจากเป็นที่อยู่อาศัยของพนักงานแอร์บัสมากกว่า 25,000 คน และยังเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตคองคอร์ด เครื่องบินความเร็วสูง และยังเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตรถไฟเตเฌเว รถไฟความเร็วสูงของฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงระดับโลก อีกทั้งยังเป็นที่ตั้งของสถาบันศึกษาอวกาศแห่งชาติตูลูซ ที่ได้ชื่อว่าเป็น "นาซ่าแห่งยุโรป" ที่มีพนักงานทำงานกว่า 10,000 คน อีกด้วย
มหาวิทยาลัยปารีส
หลังจากความวุ่นวายของการปฏิวัติฝรั่งเศส การศึกษาถูกระงับใน ค.ศ. 1793 หลังจากนั้นคณะต่าง ๆ ได้รับการปรับโครงสร้างบางส่วนโดยนโปเลียนและเปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1896 มหาวิทยาลัยถูกเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นมหาวิทยาลัยปารีส
กาแยน
กาแยน () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเฟรนช์เกียนา ซึ่งเป็นจังหวัดโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีพื้นที่ติดกับทะเล มีประชากร 116,124 คน
ปงเดซาร์
ปงเดซาร์ () เป็นสะพานคนเดินเท้าข้ามแม่น้ำแซนในปารีส เชื่อมระหว่างสถาบันแห่งฝรั่งเศส () กับจัตุรัสหน้าพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ชื่อสะพานตั้งชื่อตามชื่อของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ซึ่งเคยมีชื่อเรียกว่า "ปาแลเดซาร์" () ในช่วงจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 เป็นสะพานเหล็กแห่งแรกที่สร้างขึ้นในปารีส
โจเอาเปสโซอา
โจเอาเปสโซอา () เป็นเมืองหลวงของรัฐปาราอีบา ประเทศบราซิล ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1585 เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ตะวันออกสุดของทวีปอเมริกา ที่จุดพิกัด 34º47'38"W, 7º9'28"S ถือเป็นนครที่มีพื้นที่สีเขียวมากที่สุดของโลก ด้วยพื้นที่มากกว่า 7 ตร.กม. (2.7 ตร.ไมล์) เป็นรองกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมืองมีเอกลักษณ์ที่เป็นจุดรวมระหว่างชายหาดเขตร้อน สถาปัตยกรรมสมัยใหม่ และอาคารประวัติศาสตร์ในยุคอาณานิคม
เฟรนช์พอลินีเชีย
เฟรนช์พอลินีเชีย (; ; ตาฮีตี: ) เป็นดินแดนของฝรั่งเศสในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ มีฐานะเป็น "overseas collectivity" พร้อมกับ "overseas country" ซึ่งเป็นตำแหน่งเฉพาะตัว ประกอบด้วยกลุ่มเกาะหลายเกาะในภูมิภาคโพลินีเซีย เกาะที่มีชื่อเสียงที่สุดได้แก่ตาฮีตีในหมู่เกาะโซไซตี ซึ่งยังเป็นเกาะที่มีผู้อยู่อาศัยมากที่สุดและเป็นที่ตั้งเมืองหลวงของดินแดน (ปาเปเอเต) อีกด้วย และแม้จะไม่ได้อยู่ในบริเวณเดียวกัน แต่เกาะกลีแปร์ตอนก็ถูกบริหารโดยเฟรนช์พอลินีเชีย
ฌัก ชีรัก
ฌัก ชีรัก เริ่มการงัดข้อกับนายกรัฐมนตรีโทนี แบลร์ของสหราชอาณาจักร (ผู้เข้ามาดำรงตำแหน่งประธานสหภาพยุโรปในขณะนั้น) เกี่ยวกับงบประมาณของสหภาพยุโรป การเผชิญหน้ากันครั้งนี้ขยายผลไปถึงการแข่งกันเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2012 ระหว่างกรุงปารีส และกรุงลอนดอน ที่ทั้งคู่ต่างออกโรงด้วยตนเอง ชาวฝรั่งเศสต่างค่อนข้างมั่นใจว่าได้เปรียบ และต้องการทำลายบรรยากาศอึมครึมที่ปกคลุมประเทศ แต่เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม คณะกรรมการโอลิมปิกสากลกลับเลือกกรุงลอนดอนเป็นเจ้าภาพในที่สุด
เหตุโจมตีในปารีส เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558
ฝรั่งเศสได้มีการประกาศความมั่นคงนับตั้งแต่เหตุการณ์ก่อการร้าย การบุกยิงชาร์ลีแอบโด และเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องในเดือนมกราคม และมีระดับความมั่นคงไปในทางแนวที่ดีตามความคาดหมายในการประชุม กรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ที่จัดขึ้นในกรุงปารีสตั้งแต่วันที่ 30 พฤศจิกายน ถึง 11 ธันวาคม โดยจะเป็นการประชุมว่าการฟื้นฟูเยียวยาจิตใจของผู้คนและบริเวณที่โดนจู่โจมจากเหตุการณ์
ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส
"การเข้าเมืองปารีส" อยู่ทางด้านเหนือสุดของระเบียงภาพที่เป็นภาพยุทธการครั้งสุดท้ายที่ทรงต่อสู้ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดที่เด่นที่สุด รือเบินส์ต้องการจะให้เป็นภาพที่สำคัญที่สุดในชุดและเขียนไปได้มากแล้ว ภาพนี้เป็นภาพพระเจ้าอ็องรีเสด็จเข้ากรุงปารีสในฉลองพระองค์แบบจักรพรรดิโรมันผู้ทรงถือช่อมะกอกที่เป็นสัญลักษณ์ของความสันติสุข แต่ตามความเป็นจริงแล้วพระองค์มิได้เสด็จเข้าปารีสเช่นในภาพ ฉะนั้นภาพจึงเป็นแต่เพียงสัญลักษณ์ของชัยชนะของพระองค์เท่านั้น การวางท่าและฉาก (สิ่งก่อสร้างและประตูชัย) ไม่สามารถใช้ได้ในปารีสขณะนั้นซึ่งเป็นการสร้างอุปมัยว่าพระเจ้าอ็องรียังเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส
ตูลูซ
ตูลูซถือเป็นเมืองใหญ่อันดันสามทางด้านการศึกษาของฝรั่งเศส รองจากปารีสและลียง โดยตูลูซมีจำนวนนักเรียนและนักศึกษารวมกันถึง 110,000 คน ในปี ค.ศ. 2008 และ 122,000 คน ในปี ค.ศ. 2012 โดยตูลูซมีชื่อเสียงด้านการศึกษาวิทยาศาสตร์ชั้นสูงและเทคโนโลยีมากมาย โดยเฉพาะโรงเรียนโปลีเทคนิคระดับสูงที่มีชื่อเสียงในศาสตร์เฉพาะด้าน คือ เกษตรศาสตร์, การไฟฟ้า, คอมพิวเตอร์, ธาราศาสตร์ และเคมีศาสตร์ เช่นเดียวกับที่มีสถานบันการศึกษาที่ถือว่าเป็นที่สุดยอดระดับโลกหลายด้านทั้ง วิศวรกรรมการบิน, พาณิชยกรรม, สัตวแพทยศาสตร์, สถาปัตยกรรม, กฎหมาย และศิลปะ
ขบวนการเสื้อกั๊กเหลือง
ในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ทางการได้สั่งปิด พระราชวังแวร์ซาย
ประเทศฝรั่งเศสถือว่าเป็นดินแดนแห่งผู้ลี้ภัยในยุโรปประมาณการผู้อพยพชาวต่างชาติในฝรั่งเศส 1.5 ล้านคน วิกฤตการณ์ผู้ย้ายถิ่นยุโรป ส่งผลให้จำนวนผู้ใช้แรงงานในประเทศฝรั่งเศสเป็นชาวต่างชาติมากขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติรายงานว่ามี ชาวซีเรียอพยพมาอยู่ในประเทศฝรั่งเศส 20,348 คน
ลอนดอน (แก้ความกำกวม)
ลอนดอน เป็นเมืองหลวงของสหราชอาณาจักรและประเทศอังกฤษ
ราชอาณาจักรอิตาลี
ในปี ค.ศ. 1870 ปรัสเซียได้เดินทัพไปโจมตีฝรั่งเศสเพื่อเปิดฉากสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย และเพื่อต้านทานกองทัพอันมหึมาของปรัสเซียเอาไว้ ฝรั่งเศสจึงได้ทำการสละสถานภาพในโรม ซึ่งเป็นเกราะคุ้มกันรัฐพระสันตะปาปาและสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 เพื่อที่ฝรั่งเศสจะทุ่มกำลังต่อสู้ชาวปรัสเซียได้เต็มที่ อิตาลีจึงได้รับผลประโยชน์จากชัยชนะของปรัสเซีย โดยได้อำนาจการควบคุมรัฐสันตะปาปาจากฝ่ายปกครองของฝรั่งเศส กรุงโรมถูกกองทัพราชอาณาจักรอิตาลีเข้ายึดครองหลังเกิดการต่อสู้แบบจรยุทธ์ ซึ่งเกิดขึ้นหลายครั้งโดยกองกำลังของรัฐพระสันตะปาปาที่ต่อต้านผู้รุกรานชาวอิตาลี การรวมชาติของอิตาลีได้บรรลุผลโดยสมบูรณ์ และหลังจากนั้นไม่นานนัก อิตาลีก็ได้ทำการย้ายเมืองหลวงไปยังกรุงโรมอย่างเป็นทางการ สภาพทางเศรษฐกิจของอิตาลีในเวลานั้นย่ำแย่ เพราะไม่มีอุตสาหกรรมและการคมนาคมที่สะดวกสบาย ปัญหาความยากจนขั้นรุนแรง (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคใต้ของอิตาลี) อัตราการรู้หนังสือที่ต่ำมาก และมีเพียงชาวอิตาลีที่มั่งคั่งเพียงส่วนน้อยที่มีสิทธิในการเลือกตั้ง ความเคลื่อนไหวในการรวมชาติได้รับการสนับสนุนจากต่างชาติเป็นส่วนมาก แม้หลังจากทำการรวมชาติสำเร็จแล้ว อิตาลีก็ยังคงต้องอาศัยการสนับสนุนดังกล่าวสืบต่อมา
ปลัสเดอลาบัสตีย์
ปลัสเดอลาบัสตีย์ () เป็นจัตุรัสในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของคุกบัสตีย์ ซึ่งได้พังทลายลงในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส ปัจจุบันไม่หลงเหลือหลักฐานใด ๆ ของคุกบัสตีย์อยู่อีกในจัตุรัสแห่งนี้ ปลัสเดอลาบัสตีย์ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างเขตการปกครอง 3 เขตในกรุงปารีส คือเขต 4, 11 และ 12 มีเสาที่ชื่อว่า "กอลอนเดอฌุยแย" (Colonne de Juillet) ตั้งอยู่บริเวณใจกลางของจัตุรัสเพื่อเป็นอนุสรณ์รำลึกถึงการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม ในปี ค.ศ. 1830
ลอนดอน
ลอนดอนเป็นหนึ่งในศูนย์กลางสำคัญทางธุรกิจ การเมือง วัฒนธรรม และประวัติศาสตร์ของโลก เป็นผู้นำด้านการเงิน การเมือง การสื่อสาร การบันเทิง แฟชั่น และศิลปะ ในอดีตเป็นเมืองหลวงของโลก เป็นเมืองที่เจริญที่สุดในโลก ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน เป็นเมืองที่มีอิทธิพลไปทั่วโลก ถือกันว่าเป็นเมืองสากลหลักของโลก จีดีพีของลอนดอน คิดเป็นร้อยละ 19.5 ของสหราชอาณาจักร
ประเทศฝรั่งเศส
ประเทศฝรั่งเศสเคยเป็นหนึ่งในประเทศมหาอำนาจของโลกตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นต้นมา ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 จักรวรรดิฝรั่งเศสเป็นหนึ่งในประเทศจักรวรรดินิยมที่มีอาณานิคมในครอบครองมากที่สุดในโลก แผ่อาณาเขตตั้งแต่แอฟริกาตะวันตกจนถึงเอเชียอาคเนย์ ซึ่งเห็นได้ชัดจากอิทธิพลทางวัฒนธรรม ภาษาและการเมืองการปกครองของดินแดนนั้น ๆ ประเทศฝรั่งเศสถูกจัดให้เป็นประเทศที่พัฒนาแล้วและมีเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของโลก ประเทศฝรั่งเศสยังเป็นประเทศที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุดในโลกอีกด้วย โดยมีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติกว่า 82 ล้านคนต่อปี ประเทศฝรั่งเศสเป็นประเทศผู้ก่อตั้งสหภาพยุโรปและมีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มประเทศอีกด้วย ประเทศฝรั่งเศสยังเป็นประเทศผู้ก่อตั้งสหประชาชาติ เป็นสมาชิกประชาคมผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสโลก จีแปด นาโต้และสหภาพละติน ประเทศฝรั่งเศสยังเป็นสมาชิกถาวรของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติและเป็นมหาอำนาจนิวเคลียร์ที่มีหัวรบนิวเคลียร์กว่า 360 หัวรบและเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ 59 แห่ง
ปารีส
นวัตกรรมล้ำที่เป็นอีกหนึ่งจุดเด่นของ แกรนด์พาเลซ คือ Virtual Tour ระบบที่สามารถเข้าชมนิทรรศการแบบเสมือนจริง ผ่านทางเว็บไซต์ ผู้ชมจะได้สัมผัสความยิ่งใหญ่สุดอลังการของ แกรนด์พาเลซ ผ่านภาพ 3D แบบ 360 องศา โดยเลือกภาษาที่ต้องการได้ ระหว่าง อังกฤษ หรือ ฝรั่งเศส
อนุสัญญาปารีสว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรม
อนุสัญญากรุงปารีสว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรม หรือ อนุสัญญากรุงปารีส (Paris Convention for the Protection of Industrial Property) ลงนามที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1883 โดยทั่วไปอาจเรียกสั้น ๆ ว่า Paris Convention
พนมเปญ
อย่างไรก็ตามสามปีก่อนตั้งกรุงพนมเปญเป็นราชธานี กัมพูชาลงนามในสนธิสัญญายอมเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส ซึ่งต่อมาถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสแถบอินโดจีนที่รวมถึงเวียดนามและลาว ภายใต้อำนาจการปกครองแบบเต็มรูปแบบของปารีส ทำให้พนมเปญมีศักยภาพและเติบโตแบบก้าวกระโดด จากเมืองที่มีขนาดเล็กกว่าหมู่บ้าน ก้าวไปสู่การพัฒนาเป็นเมืองท่าริมน้ำที่ทันสมัยของฝรั่งเศส
ปาแลเดอเลลีเซ
ทำเนียบประธานาธิบดี หรือ ปาแลเดอเลลีเซ () ตั้งอยู่บ้านเลขที่ 55 รูว์ดูว์โฟบูร์-แซ็งตอนอเร (Rue du Faubourg-Saint-Honoré) ในเขตที่ 8 ของนครปารีส ใช้เป็นที่ทำการและที่พำนักประจำตำแหน่งของประธานาธิบดี ตั้งแต่สมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 ตั้งอยู่ใกล้กับช็องเซลีเซ สร้างในปีค.ศ. 1720 โดยสถาปนิกอาร์ม็อง-โกลด มอแล (Armand-Claude Mollet) เพื่อใช้เป็นคฤหาสน์ส่วนบุคคล () ของหลุยส์ อ็องรี เดอ ลา ตูร์ โดแวร์ญ (Louis Henri de La Tour d'Auvergne) ซึ่งต่อมากลายมาเป็นขวัญพระราชทานของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศสให้แก่มาร์ควิสปงปาดูร์ในปีค.ศ. 1573 ต่อมากลายเป็นที่พำนักหลวงของฌออากีม มูว์ราซึ่งรับพระราชทานจากจักรพรรดินโปเลียนที่ 1ในปีค.ศ. 1805 และต่อมาก็ยังใช้เป็นพระราชวังที่ประทับในรัชสมัยของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3
นอกจากนี้คำว่า เอลีเซ ภาษาฝรั่งเศสมักจะเรียกอย่างสั้น ๆ ในภาษาพูดหรือภาษาเขียนโดยสื่อมวลชนเพื่อต้องการสื่อถึง ประธานาธิบดี 
เจ้าบ้าน (ประจำตำแหน่ง) คนปัจจุบัน ได้แก่ แอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดี ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่
คำว่า "ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่" ("France métropolitaine") นั้นมีที่มาตั้งแต่ยุคจักรวรรดินิยม (ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 20) เมื่อประเทศฝรั่งเศสถูกเรียกว่า ""la Métropole"" (แปลว่า เมืองเอก, เมืองแม่, แผ่นดินใหญ่) เพื่อให้เห็นถึงความแตกต่างกับอาณานิคมและดินแดนอารักขา ("les colonies" หรือ "l'Empire") คำเดียวกันนี้ยังเคยใช้กับประเทศยุโรปที่เคยมีอาณานิคมอีกด้วย (เช่น ""Metropolitan Britain"" หรือ ""España metropolitana"") ซึ่งคำดังกล่าวไม่ว่าจะเป็น ""metropolis"" หรือ ""metropolitan"" ต่างมาจากภาษากรีกโบราณ ""metropolis"" (จาก μήτηρ, mētēr = แม่ และ πόλις, pólis = เมือง) ซึ่งเคยใช้กับเมืองหรือรัฐที่มีอาณานิคมในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (เช่น มาร์เซย์ เป็นเมืองขึ้นของโฟซา (Phocaea) ดังนั้นโฟซาเป็นเมืองแม่ ("metropolis") ของมาร์เซย์ เป็นต้น) และต่อมาคำว่า ""metropolis"" และ ""metropolitan"" ได้มีความหมายว่า "เมืองแม่" หรือ "รัฐปกครองของอาณานิคม" ซึ่งใช้กับประเทศและชาติเพื่อให้ตรงกันข้ามกับอาณานิคม
รถไฟฟ้าปารีส สาย 1
รถไฟฟ้าปารีส สาย 1 () เป็นรถไฟฟ้าสายแรกของกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เปิดให้บริการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2443 ซึ่งปัจจุบันเชื่อมต่อสถานีลา ดฟ็องส์เข้ากับสถานีชาโตเดอแว็งแซน โดยมีความยาวทั้งสิ้น 16.5 กิโลเมตร สาย 1 เป็นสายที่เชื่อมต่อระหว่างตะวันตกกับตะวันออก โดยตัดผ่านจุดสำคัญของกรุงปารีส ถ้าไม่รวมรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์แล้ว สาย 1 เป็นสายรถไฟฟ้าที่มีผู้ใช้มากที่สุดถึง 165,921,408 คนในปี พ.ศ. 2547 และ 561,000 คนต่อวันโดยเฉลี่ย
โอแซร์
โอแซร์ () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดอียอนในแคว้นบูร์กอญ ประเทศฝรั่งเศส เมืองโอแซร์ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของฝรั่งเศสระหว่างกรุงปารีสกับเมืองดีฌง โอแซร์เป็นเมืองศูนย์กลางทางการค้าและอุตสาหกรรมที่รวมทั้งการผลิตอาหาร การทำงานไม้ และแบตเตอรี นอกจากนั้นก็ยังมีความสำคัญในการผลิตเหล้าองุ่นที่มีชื่อเสียงที่รวมทั้งชาบลี
ประเทศฝรั่งเศส
ฝรั่งเศส ( "ฟร็องส์") หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐฝรั่งเศส () เป็นประเทศที่มีศูนย์กลางตั้งอยู่ในภูมิภาคยุโรปตะวันตก ทั้งยังประกอบไปด้วยเกาะและดินแดนอื่น ๆ ในต่างทวีป ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ทอดตัวตั้งแต่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนจนถึงช่องแคบอังกฤษและทะเลเหนือ และจากแม่น้ำไรน์จนถึงมหาสมุทรแอตแลนติก ชาวฝรั่งเศสมักเรียกแผ่นดินใหญ่ว่า หกเหลี่ยม " (L'Hexagone) " เนื่องจากรูปทรงทางกายภาพของประเทศ ประเทศฝรั่งเศสปกครองด้วยระบอบกึ่งประธานาธิบดี โดยยึดอุดมการณ์จากปฏิญญาว่าด้วยสิทธิของมนุษย์และของพลเมือง
การประชุมสันติภาพปารีส ค.ศ. 1919
การประชุมสันติภาพปารีส ค.ศ. 1919 เป็นการประชุมของฝ่ายสัมพันธมิตรผู้ชนะสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เพื่อตั้งเงื่อนไขสันติภาพแก่ฝ่ายมหาอำนาจกลางผู้แพ้หลังการสงบศึกเมื่อ ค.ศ. 1918 การประชุมมีขึ้นในกรุงปารีส ใน ค.ศ. 1919 และมีนักการทูตจากประเทศและชาติกว่า 32 ประเทศเข้าร่วม พวกเขาพบปะและถกทางเลือกต่าง ๆ และพัฒนาชุดสนธิสัญญา ("สนธิสัญญาสันติภาพกรุงปารีส") สำหรับโลกหลังสงคราม สนธิสัญญาเหล่านี้เปลี่ยนแปลงแผนที่ยุโรปด้วยพรมแดนและประเทศใหม่ ๆ และกำหนดความรับผิดในอาชญากรรมสงครามตลอดจนบทลงโทษทางการเงินที่เข้มงวดต่อเยอรมนี จักรวรรดิอาณานิคมของฝ่ายมหาอำนาจกลางผู้แพ้ในแอฟริกา เอเชียตะวันตกเฉียงใต้และมหาสมุทรแปซิฟิก จะถูกแบ่งระหว่างและให้อยู่ในอาณัติของจักรวรรดิอาณานิคมฝ่ายชนะ ขึ้นอยู่กับระดับการพัฒนาในอดีตที่ต่างกัน และการสถาปนาสันนิบาตชาติ
แวร์ซาย
เมื่อราชสำนักของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 กลับสู่กรุงแวร์ซายในปีค.ศ. 1722 เมืองมีประชากร 24,000 คน โดยในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 เมืองได้เติบโตอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นเมืองหลวงอย่างไม่เป็นทางการของราชอาณาจักรที่ทรงอำนาจที่สุดในยุโรป และทั้งยุโรปต่างพากันชื่นชมสถาปัตยกรรมและการออกแบบของเมือง อย่างไรก็ตาม กฎระเบียบอาคารที่เคยเข้มงวดในสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ได้ถูกละเลย ส่งผลให้เกิดการเก็งกำไรอสังหาริมทรัพย์ในเมือง และที่ดินที่เคยให้เปล่าในสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ได้ถูกขายทอดตลาดในราคาสูงลิบลิ่ว จนในปี ค.ศ. 1744 เมืองได้มีประชากร 37,000 คน โดยภูมิทัศน์ของเมืองได้ถูกเปลี่ยนไปมากในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 และ 16 โดยอาคารมีความสูงขึ้นเรื่อย ๆ และพระเจ้าหลุยส์ที่สิบห้าเองได้สร้างอาคารกระทรวงสงคราม และอาคารกระทรวงต่างประเทศอันเป็นที่ลงนามสนธิสัญญาปารีสที่ยุติสงครามปฏิวัติอเมริกัน และอาคารกระทรวงราชนาวี ในปีค.ศ. 1789 ประชากรได้พุ่งสูงถึง 60,000 คน ส่งผลให้แวร์ซายกลายเป็นเมืองใหญ่อันดับเจ็ดหรือแปดของฝรั่งเศสและเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดของยุโรปในยุคนั้น
รัฐแอละแบมา
แอละแบมา มีชื่อเล่นว่า Yellowhammer หลังจากของรัฐแอละแบมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "หัวใจของ Dixie" "รัฐฝ้าย" ต้นไม้รัฐเป็นไม้สนและ เมืองหลวงของเมืองแอละแบมาเป็นเมือง "มอนต์กอเมอรี"เมืองใหญ่ที่สุดของเมืองคือ"เบอร์มิงแฮม" ซึ่งเป็นเมืองที่มีการเติบโตเป็นเวลามากเมืองที่ใหญ่ที่สุดเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือ ฮันต์สวิลล์ เมืองที่เก่าแก่ที่สุดคือมือถือก่อตั้งขึ้นโดยอาณานิคมฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1702 เป็นเมืองหลวงของฝรั่งเศส ลุยเชียนา.
ปารีส
และในงานมหกรรมดนตรี Monumenta 2012 แกรนด์พาเลซ ถูกแปลงโฉมให้เป็น โดมแก้วมหัศจรรย์แห่งแสงสี ทั่วทั้งอาคารถูกสาดส่องด้วยแสงไฟและเลเซอร์ตกกระทบแผ่นแก้ว เกิดเป็นห้องกระจกหลากสีสัน แสงวิบวับเคลื่อนไหวสลับโทนไปตามจังหวะของเสียงเพลง ผู้เข้าชมผันตัวเองเป็นเฉดหนึ่งในงาน ด้วยการใส่เสื้อสีขาวสู้แสง black light เพิ่มความสนาน เติมความสนุก แบบสุดๆ ที่ โดมมหัศจรรย์ แกรนด์พาเลซ
แวร์ซาย
แวร์ซายตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงปารีส ห่างจากจุดศูนย์กลางของกรุงปารีสมา 17.1 กิโลเมตร ตัวเมืองตั้งอยู่บนที่ราบสูง สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 130 ถึง 140 เมตร (กรุงปารีสสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางเพียง 33 เมตร) ล้อมรอบด้วบเนินเขาที่เต็มไปด้วยป่าไม้ โดยป่าทางตอนเหนือของเมืองเรียกว่า ป่ามาร์ลี่และ ป่า Fausses-Reposes ส่วนทางตอนใต้ของเมืองมีป่าซาโทรี่ และ Meudon
เขตเมืองแวร์ซายมีพืนที่ 26.18 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นหนึ่งในสี่ของพื้นที่ของเขตกรุงปารีส ในปีค.ศ. 1999 เมืองแวร์ซายมีอัตราความหนาแน่นของประชากรที่ 3,344 คนต่อตารางกิโลเมตร เทียบกับกรุงปารีสที่มีความหนาแน่น 20,696 คนต่อตารางกิโลเมตร 
เนื่องจากเมืองแวร์ซายในปัจจุบันเป็นเมืองที่ถูกสร้างขึ้นตามคำสั่งของพระเจ้าหลุยส์ที่สิบสี่ เมืองจึงมีผังเมืองที่เป็นระบบและสมมาตร โดยเมื่อเทียบกับมาตรฐานในการออกแบบเมืองในศตวรรษที่สิบแปด เมืองแวร์ซายจัดได้ว่าเป็นเมืองที่ทันสมัยอย่างมาก นอกจากนี้เมืองแวร์ซายเองยังถูกนำไปเป็นแม่แบบในการออกแบบกรุงวอร์ชิงตัน ดีซี โดยสถาปนิกชาวฝรั่งเศส Pierre Charles L'Enfant
การปลดปล่อยกรุงปารีส
การปลดปล่อยได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อกองกำลังฝรั่งเศสแห่งกิจการภายใน—โครงสร้างทางทหารของขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส—ได้ทำการก่อการกำเริบเข้าปะทะกับกองทหารรักษาการณ์ของเยอรมันตามเส้นทางการเคลื่อนทัพของกองทัพสหรัฐที่สาม ภายใต้การนำของจอร์จ แพตตัน เมื่อคืนวันที่ 24 สิงหาคม ส่วนหนึ่งของกองพลยานเกราะฝรั่งเศสที่ 2 ของนายพล Philippe Leclerc ได้เคลื่อนพลไปยังกรุงปารีส และมาถึงออแตลเดอวีลไม่นานหลังเที่ยงคืน เช้าวันต่อมา วันที่ 25 สิงหาคม กองกำลังจำนวนมากของกองพลยานเกราะที่ 2 และกองพลทหารราบที่ 4 แห่งสหรัฐได้เคลื่อนทัพเข้าสู่เมือง ดรีทริซ ฟอน โคลทิซ ผู้บัญชาการของกองทหารรักษาการณ์เยอรมันและฝ่ายอำนาจปกครองทหารในกรุงปารีส ได้ยอมจำนนต่อฝรั่งเศสที่โรงแรม Meurice กองบัญาชาการใหญ่ของฝรั่งเศสได้ถูกจัดตั้งขึ้นมาใหม่ ในขณะที่นายพล ชาร์ล เดอ โกล ได้เดินทางมาถึงเพื่อเข้าควบคุมเมืองในฐานะผู้นำแห่งรัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
เนเปิลส์
ใจกลางเนเปิลส์เป็นศูนย์กลางเมืองทางประวัติศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป (1,700 เฮกตาร์ หรือ 17 ตารางกิโลเมตร) และได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานของเมือง เนเปิลส์เคยมีฐานะเป็นเมืองหลวงของ Duchy และอาณาจักรต่าง ๆ มากมาย รวมทั้งเคยเป็นเมืองหลวงของ Crown of Aragon และยังเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมที่สำคัญ (โดยเฉพาะในสมัยของลัทธิมนุษยนิยมเรอเนสซองซ์ และตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ถึง 19) อิทธิพลของเมืองได้แผ่ขยายครอบคลุมพื้นที่หลายส่วนในยุโรปไปจนถึงนอกทวีป และรอบเมืองก็เป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญต่าง ๆ (เช่น พระราชวังกาแซร์ตา ปอมเปอี และเฮอร์คิวเลเนียม) ซึ่งล้วนแต่มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดต่อเนเปิลส์ในด้านประวัติศาสตร์ ศิลปะ และสถาปัตยกรรม
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฝรั่งเศส
การขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าอองรีที่ 4 นำมาสู่การพัฒนาเมืองขนานใหญ่ในปารีสปารีสที่รวมทั้งการสร้างสะพานปงต์นูฟ (Pont Neuf), จตุรัสโวสหรือ "Place Royale" (จตุรัสหลวง), จตุรัสโดแฟง และการต่อเติมพระราชวังลูฟร์
พระราชวังแวร์ซาย
พระราชวังแวร์ซาย () เป็นพระราชวังหลวงแห่งหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ที่แวร์ซาย ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของกรุงปารีส พระราชวังแวร์ซายเป็นพระราชวังที่ยิ่งใหญ่และสวยงามแห่งหนึ่งของโลก
ฌัก ชีรัก
หลังจากที่ชีรักได้ประกาศตนเป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งผู้ว่าราชการกรุงปารีส (เขาเป็นผู้ที่คัดค้านการเปลี่ยนสถานะของกรุงปารีสมาตั้งแต่แรกเริ่ม) ชีรักก็ได้จัดตั้งพรรคแอร์เปแอร์ขึ้น พรรคลัทธินิยมโกลนี้ ได้เอาฐานเสียงเดิมจากพรรคอูเดแอร์ ซึ่งมีฌัก ชีรักดำรงตำแหน่งประธานพรรค เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2520 (ค.ศ. 1977) แม้ว่าจะถูกคัดค้านจากแรมง บาร์ ผู้ซึ่งสนับสนุนมีแชล ดอร์นาโน ฌัก ชีรักได้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการกรุงปารีสคนแรก โดยเป็นตำแหน่งใหม่ที่เพิ่งจัดตั้งขึ้น หลังจากที่ถูกยกเลิกไปตั้งแต่สมัยของของชูล เฟอรี ซึ่งนับเป็นตำแหน่งสำคัญ เนื่องจากมีเงินงบประมาณถึงหนึ่งหมื่นห้าพันล้านฟรังก์ ข้าราชการอีกสี่หมื่นตำแหน่ง จึงนับว่าเป็นก้าวกระโดดทางการเมืองอันสำคัญของชีรัก
โรม
โรมเป็นเมืองหลวงของอิตาลี และเป็นที่ตั้งของทำเนียบรัฐบาลอิตาลี ทั้งที่พำนักของประธานาธิบดีสาธารณรัฐอิตาลีและนายกรัฐมนตรีอิตาลี อาคารรัฐสภาอิตาลี และศาลรัฐธรรมนูญอิตาลี ล้วนแต่ตั้งอยู่ในศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ ที่ทำการของกระทรวงต่างๆ ตั้งกระจายอยู่ทั่วเมือง รวมถึงกระทรวงการต่างประเทศที่ตั้งอยู่ในปาลัซโซเดลลาฟาร์เนซีนาใกล้กับสนามกีฬาโอลิมปิก
มานุแอล วาลส์
มานุแอล วาลส์เกิดที่เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน โดยบิดาเป็นชาวกาตาลัน และมารดาเป็นชาวสวิส วาลส์ได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีเมืองเอวรีในช่วงปี ค.ศ. 2001 - 2012 และยังได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระหว่างปี ค.ศ. 2002 ถึง ค.ศ. 2012 ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2557 มานุแอล วาลส์ได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดีฟร็องซัว ออล็องด์ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ต่อจากฌ็อง-มาร์ก เอโร ซึ่งประกาศลาออกจากตำแหน่งก่อนหน้านั้นหนึ่งวันอันสืบเนื่องมาจากการพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ของพรรคสังคมนิยมในการเลือกตั้งท้องถิ่นฝรั่งเศสปี ค.ศ. 2014
การปลดปล่อยกรุงปารีส
การปลดปล่อยกรุงปารีส (ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการเพื่อปารีสและเบลเยียม) เป็นปฏิบัติการทางทหารที่เกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งแต่วันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1944 จนกระทั่งกองทหารรักษาการณ์ของเยอรมันได้ยอมจำนนที่เมืองหลวงของฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1944 กรุงปารีสได้ถูกปกครองโดยนาซีเยอรมนีตั้งแต่ได้เซ็นลงนามในการสงบศึกที่กงเปียญครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ภายหลังจากนั้นกองทัพเวร์มัคท์ได้เข้ายึดครองทางตอนเหนือและตะวันตกของฝรั่งเศส