รัฐอิลลินอยส์ ตั้งอยู่ตอนใดของอเมริกา ?
รัฐอิลลินอยส์
รัฐอิลลินอยส์ (Illinois, ออกเสียงเหมือน อิล-ลิ-นอย โดยไม่มีเสียง s) ตั้งอยู่ทางตอนกลางของสหรัฐอเมริกา ชื่ออิลลินอยส์ตั้งโดยนักสำรวจชาวฝรั่งเศส ตามชื่อกลุ่มชาวอินเดียนแดงที่เรียกตัวเองว่า อไลไนเว็ก (Illiniwek) เมืองหลวงของอิลลินอยส์คือ สปริงฟิลด์ เมืองที่มีชื่อเสียงในรัฐอิลลินอยส์ได้แก่ ชิคาโก รหัสย่อของรัฐอิลลินอยส์คือ IL
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 44
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 44 ( เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก-ตะวันตก มีระยะทาง ผ่าน 4 รัฐในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกา ปลายทางทิศตะวันตกอยู่ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 209 และทางหลวงรัฐนิวยอร์กหมายเลข 55 ในเคอร์ฮองก์สัน หมู่บ้านขนาดเล็กในหุบเขาฮัดสัน ภูมิภาคของรัฐนิวยอร์ก ส่วนปลายทางทิศตะวันออกอยู่ที่ทางหลวงรัฐแมสซาชูเซตส์หมายเลข 3A ในพลิมัท รัฐแมสซาชูเซตส์
รัฐโคโลราโด
รัฐโคโลราโด (, , "คอละแรโดวฺ") เป็นรัฐทางตอนกลางตะวันตกของประเทศสหรัฐอเมริกา โคโลราโดเป็นรัฐที่อยู่ในเขตเทือกเขาร็อกกีซึ่งครอบคลุมราวๆครึ่งหนึ่งของรัฐทางฝั่งตะวันตก ในขณะที่ฝั่งตะวันออกของรัฐเป็นที่ราบ กองสำรวจประชากรแห่งสหรัฐ ได้สำรวจว่า ในปี พ.ศ. 2549 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 4,753,377 คน ซึ่งเพิ่มขึ้น 10.49 เปอร์เซ็นต์จากปี พ.ศ. 2543
แกรี (รัฐอินดีแอนา)
แกรี () เป็นเมืองในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ในรัฐอินดีแอนา โดยติดต่อกับทะเลสาบมิชิแกนทางด้านเหนือ และทางทิศตะวันตกติดต่อกับรัฐอิลลินอยส์ เศรษฐกิจหลักของเมืองคือ อุตสาหกรรมเหล็ก
รัฐมินนิโซตา
รัฐมินนิโซตา (, ) เป็นรัฐที่ 32 ของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บริเวณทางตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา มินนิโซตาเป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในมิดเวสต์ โดยมีเมืองสำคัญได้แก่เมืองแฝด เซนต์พอลและมินนิแอโปลิส และเมืองสำคัญต่างๆเช่น ดูลูธ ในรัฐมินนิโซตาเป็นรัฐที่มีอุตสาหกรรมอาหารสูงรัฐหนึ่งในสหรัฐอเมริกาและทรัพยากรธรรมชาติมากมาย นอกจากนี้ยังมีธุรกิจขนาดใหญ่ที่สำคัญหลายแห่งในรัฐมินนิโซตาได้แก่ เดรีควีน 3เอ็ม ทาร์เกต เบสต์บาย มาโยคลินิก
อิลิวเทรา
อิลิวเทรา () เป็นเกาะในประเทศบาฮามาส ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะนิวพรอวิเดนซ์ ในมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นเกาะที่มีความยาวและแคบมาก คือยาว 110 ไมล์ (180 กม.) และในบางจุดแคบน้อยกว่า 1 ไมล์ (1,600 ม.) จากข้อมูลสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2000 มีประชากรราว 8,000 คน เศรษฐกิจหลักบนเกาะคือการท่องเที่ยว
รัฐแอริโซนา
รัฐแอริโซนา (; ) เป็นรัฐขนาดใหญ่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา ติดกับประเทศเม็กซิโกทางทิศใต้ เป็นหนึ่งในสี่รัฐมุมซึ่งมุมทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐชนกับอีก 3 รัฐพอดี เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐคือ ฟีนิกซ์ เมืองสำคัญอื่นๆ ได้แก่ ทูซอน และเมซา ภูมิประเทศส่วนใหญ่ในรัฐมีลักษณะเป็นทะเลทราย มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในรัฐได้แก่ มหาวิทยาลัยแอริโซนาสเตต และ มหาวิทยาลัยแอริโซนา สถานท่องเที่ยวที่สำคัญของรัฐคือ แกรนด์แคนยอน และ แอนเทโลปแคนยอน ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงในรัฐได้แก่ แอริโซนา คาร์ดินาลส์ และ ฟีนิกซ์ ซันส์
สหรัฐ
ต่อมา วัฒนธรรมพื้นเมืองในทวีปอเมริกาเหนือเริ่มมีความซับซ้อนมากขึ้น และบางวัฒนธรรมเช่น วัฒนธรรมมิสซิสซิปปีสมัยก่อนโคลัมบัสในทางตะวันออกเฉียงใต้ พัฒนาการกสิกรรมก้าวหน้า สถาปัตยกรรมใหญ่ และสังคมระดับรัฐ ตั้งแต่ประมาณปี 800 ถึง 1600 วัฒนธรรมมิสซิสซิปปีเฟื่องฟู และนครใหญ่สุด คะโฮเคีย (Cahokia) ถือเป็นแหล่งโบราณคดีสมัยก่อนโคลัมบัสที่ใหญ่และซับซ้อนที่สุดในสหรัฐปัจจุบัน ในภูมิภาคเกรตเลกส์ทางใต้ มีการก่อตั้งสมาพันธรัฐอิระควอยในบางช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 15 และอยู่มาจนสิ้นสงครามปฏิวัติ
สหรัฐ
สหรัฐอเมริกา () โดยทั่วไปเรียก สหรัฐ (United States) หรือ อเมริกา (America) เป็นสหพันธ์สาธารณรัฐ ประกอบด้วยรัฐ 50 รัฐ และหนึ่งเขตปกครองกลาง ห้าดินแดนปกครองตนเองสำคัญ และเกาะเล็กต่าง ๆ โดย 48 รัฐและเขตปกครองกลางตั้งอยู่ ณ ทวีปอเมริกาเหนือระหว่างประเทศแคนาดาและเม็กซิโก รัฐอะแลสกาอยู่มุมตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปอเมริกาเหนือ มีเขตแดนติดต่อกับประเทศแคนาดาทางทิศตะวันออกและข้ามช่องแคบเบริงจากประเทศรัสเซียทางทิศตะวันตก และรัฐฮาวายเป็นกลุ่มเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง ดินแดนของสหรัฐกระจายอยู่ตามมหาสมุทรแปซิฟิกและทะเลแคริบเบียน ครอบคลุมเขตเวลาเก้าเขต ภูมิศาสตร์ ภูมิอากาศและสัตว์ป่าของประเทศหลากหลายอย่างยิ่ง
แอลลิเกเตอร์อเมริกา
อัลลิเกเตอร์อเมริกา อาศัยอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา เช่น อุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ ในรัฐฟลอริดา เป็นสัตว์ที่ออกหากินในเวลากลางคืน สามารถซ่อนตัวในโคลนตมหรือดงหญ้าได้เป็นอย่างดี กินอาหารได้หลากหลาย ทั้ง ปลา, กวาง, งูหลาม แม้กระทั่งเต่า ซึ่งเป็นสัตว์ที่มีกระดองแข็งหุ้มตัว เพราะจากการมีส่วนปลายของหัวแผ่กว้างและสั้นจึงหุบปาก จึงทำให้มีแรงงับจากกรามรุนแรงมาก
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20
เมื่ออยู่ในรัฐออริกอน หมายเลขของทางหลวงหมายเลข 20 และทางหลวงหมายเลข 30 ไม่เป็นไปตามกฎการกำหนดหมายเลขของทางหลวงสหรัฐ เพราะทางหลวงหมายเลข 30 ไปมีจุดเริ่มต้นและวิ่งขนานไปกับทางหลวงหมายเลข 20 ด้านทิศเหนือ ไปจนถึงเขตแดนของรัฐ เมื่อมาถึงบริเวณเมืองโคลด์เวลล์ รัฐไอดาโฮ ทางหลวงทั้งสองสายก็ได้ทับซ้อนกันและมีเส้นทางในตำแหน่งที่ถูกต้อง กล่าวคือ ทางหลวงหมายเลข 30 จะวิ่งขนานกับทางหลวงหมายเลข 20 ด้านทิศใต้แทน เป็นเพราะว่า เมื่อก่อนทางหลวงหมายเลข 30 อยู่ในแผนของทางหลวงชายฝั่งสู่ชายฝั่ง ในขณะที่ทางหลวงหมายเลข 20 ไม่ได้อยู่ในแผน เพราะเคยมีปลายทางทิศตะวันออกอยู่ตรงทางเข้าของอุทยานเยลโลว์สโตน แต่ต่อมาได้รับการขยายจนสุดชายฝั่งเมื่อปี ค.ศ. 1940
ประเทศอังกฤษ
อังกฤษ (, [], "อิง(ก)ลันด์") หรือในอดีตเรียกว่า แคว้นอังกฤษ เป็นประเทศอันเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร มีพรมแดนทางบกติดต่อกับสกอตแลนด์ทางเหนือ และเวลส์ทางตะวันตก ทะเลไอร์แลนด์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ทะเลเคลติกทางตะวันตกเฉียงใต้ ทะเลเหนือทางตะวันออก และช่องแคบอังกฤษซึ่งคั่นระหว่างอังกฤษกับยุโรปแผ่นดินใหญ่ พื้นที่ประเทศอังกฤษส่วนใหญ่ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของเกาะบริเตนใหญ่ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ประเทศอังกฤษยังรวมถึงเกาะที่เล็กกว่าอีกกว่า 100 เกาะ เช่น หมู่เกาะซิลลีและเกาะไวต์
สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยส์
สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยส์ (Illinois Institute of Technology, IIT) หรือรู้จักในชื่อ ไอไอที เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนตั้งอยู่ในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา มีชื่อเสียงในสาขาวิศวกรรมศาสตร์ สถาปัตยกรรมศาสตร์ วิทยาศาสตร์ นิติศาสตร์ และบริหารธุรกิจ ไอไอทีก่อตั้งในปี พ.ศ. 2483 โดยการรวมสองสถาบันจาก สถาบันเทคโนโลยีอาร์เมอร์ (ก่อตั้ง พ.ศ. 2436) และสถาบันเทคโนโลยีลูวิส (ก่อตั้ง พ.ศ. 2438) ปัจจุบันไอไอทีมีนักศึกษาประมาณ 6,500 คน และอาจารย์ 580 คน (ข้อมูล พ.ศ. 2549) ไอไอทีมีหลายวิทยาเขต โดยสาขาวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์จะเรียนในบริเวณวิทยาเขตหลัก ส่วนสาขาบริหารธุรกิจและนิติศาสตร์จะเรียนในตัวเมืองชิคาโก
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 11
จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1929 ทางหลวงหมายเลข 11 มีปลายทางทิศใต้แค่ที่เมืองพิคายูน รัฐมิสซิสซิปปี บริเวณแม่น้ำเพิร์ล เขตแดนรัฐลุยเซียนา และต่อมาได้ขยายเส้นทางไปยังรัฐลุยเซียนา
พรอวิเดนซ์
พรอวิเดนซ์ () เป็นเมืองหลวงของเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในรัฐโรดไอแลนด์ สหรัฐอเมริกา และเป็นเมืองแรกๆ ที่ก่อตั้งในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในพรอวิเดนซ์เคาน์ตีบนปากแม่น้ำพรอวิเดนซ์ ตอนเหนือของอ่าวนาราแกนเซตส์ เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสามในเขตนิวอิงแลนด์ ใน ค.ศ. 2010 มีประชากรประมาณ 178,042 คน ซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 37 ของประเทศ และเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยบราวน์ มหาวิทยาลัยชื่อดังในไอวีลีก
รัฐโอคลาโฮมา
รัฐโอคลาโฮมา (, "โอวเคฺลอะโฮ้วเม่อะ") เป็นรัฐหนึ่งใน 50 รัฐของประเทศสหรัฐอเมริกา มีประชากรประมาณ 3.64 ล้านคนในปี พ.ศ. 2551 มีพื้นที่ครอบคลุมประมาณ 177,847 ตารางกิโลเมตร (68,667 ตารางไมล์) ซึ่งเป็นรัฐที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 28 ของประเทศ และมีพื้นที่เป็นอันดับ 20 ของประเทศ ชื่อของรัฐนี้มาจากภาษาชอคทอว์ คือ "okla" และ "humma" มีความหมายว่า "Red People" หรือ ชาวอเมริกันอินเดียน (อินเดียนแดง) และมีชื่อเล่นที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "The Sooner State" การก่อตั้งมาจากภูมิภาคอินเดียน ในวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1907 (พ.ศ. 2450) เป็นเป็นรัฐก่อตั้งลำดับที่ 46 ของประเทศสหรัฐ ประชาชนที่อาศัยในรัฐเรียกว่า "ชาวโอคลาโฮมัน (Oklahomans) " มีเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐคือ เมืองโอคลาโฮมาซิตี
รัฐอิลลินอยส์
ทีมกีฬาที่สำคัญได้แก่
พอร์ตแลนด์
พอร์ตแลนด์ () ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของรัฐออริกอน ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี 2008 คาดว่าจะมีประชากรประมาณ 575,930 คน ทำให้พอร์ตแลนด์เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 30 ของสหรัฐอเมริกา และยังได้ชื่อว่าเป็นเมืองที่ร่มรื่นที่สุดในสหรัฐอเมริกาอีกด้วย
อินเตอร์สเตต 90
อินเตอร์สเตต 90 () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตที่ยาวที่สุดในสหรัฐอเมริกา มีระยะทาง ปลายทางทิศตะวันตกอยู่ในซีแอตเทิล ที่ทางหลวงรัฐวอชิงตันหมายเลข 519 ใกล้กับสนามเซฟโก (Safeco Field) และสนามเซนจูรีลิงก์ (CenturyLink Field) และปลายทางทิศตะวันออกอยู่ในบอสตัน ที่ทางหลวงรัฐแมสซาชูเซตส์หมายเลข 1 เอ ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน ช่วงตะวันตกของอินเตอร์สเตต 90 ผ่านสันปันน้ำทวีปอเมริกา โดยผ่านช่องเขาโฮมสเตก ทางตะวันออกของเมืองบัตต์ รัฐมอนแทนา เชื่อมต่อเมืองใหญ่ต่าง ๆ เช่น สโปแคน บิลลิงส์ ซูฟอลส์ และแมดิสัน เป็นต้น ทางตะวันออกของของพรมแดนรัฐวิสคอนซิน-รัฐอิลลินอยส์ เส้นทางส่วนใหญ่ของอินเตอร์สเตต 90 เป็นถนนที่เก็บค่าผ่านทางเดิม ซึ่งสร้างขึ้นมาก่อนระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต ได้แก่ เจนแอดดัมส์เมโมเรียลโทลล์เวย์ (Jane Addams Memorial Tollway), ชิคาโกสกายเวย์ (Chicago Skyway), อินดีแอนาโทลล์โรด (Indiana Toll Road), โอไฮโอเทิร์นไพก์ (Ohio Turnpike), นิวยอร์กสเตตทรูเวย์ (New York State Thruway), แมสซาชูเซตส์เทิร์นไพก์ (Massachusetts Turnpike), และอุโมงค์เท็ดวิลเลียมส์ (Ted Williams Tunnel) ทั้งหมดนี้เป็นถนนที่เก็บค่าผ่านทางที่ได้กำหนดหมายเลขเป็นอินเตอร์สเตต 90 ในครึ่งตะวันออกของประเทศ ช่วงที่ไม่เก็บค่าผ่านทาง ได้แก่ ช่วงที่ผ่านดาวน์ทาวน์ชิคาโก ในรัฐอิลลินอยส์, ช่วงที่ผ่านเกรเทอร์คลีฟแลนด์และส่วนที่เหลือของรัฐโอไฮโอตะวันออกเฉียงเหนือ, ช่วงที่ผ่านเมืองอิรีและส่วนที่เหลือของเพนซิลเวเนียตะวันตกเฉียงเหนือ, และช่วงสั้น ๆ ในบริเวณใกล้กับเมืองบัฟฟาโลและออลบานี รัฐนิวยอร์ก
รัฐแมริแลนด์
รัฐแมริแลนด์ (Maryland, ) เป็นรัฐอยู่ทางฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. และอยู่ทางตอนใต้ของรัฐเพนซิลเวเนีย เมืองหลวงของรัฐคือ แอนแนโพลิส เมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐคือ บอลทิมอร์ มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในรัฐได้แก่ มหาวิทยาลัยจอห์นฮอปกินส์ และ มหาวิทยาลัยแมริแลนด์ ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงได้แก่ บอลทิมอร์ โอเรี่ยลส์ (เบสบอล) และ บอลทิมอร์ เรเวนส์ (อเมริกันฟุตบอล)
นครนิวยอร์ก
นิวยอร์กตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกา ประกอบด้วย 5 เขตปกครองที่เรียกว่า โบโรฮ์ (Borough) คือ เดอะบรองซ์ บรูคลิน แมนแฮตตัน ควีนส์ และสแตตัน ไอส์แลนด์ ประชากรรวมทั้งหมดประมาณ 8,274,527 คน ภายในพื้นที่ 790 ตร.กม. (305 ตร.ไมล์) นอกจากจะเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดแล้ว สัดส่วนประชากรต่อพื้นที่ยังถือว่าหนาแน่นที่สุดในสหรัฐอเมริกา
รัฐเวอร์มอนต์
รัฐเวอร์มอนต์ (Vermont, ) เป็นรัฐในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ อยู่ในเขตนิวอิงแลนด์ ในอดีตรัฐเวอร์มอนต์เป็นที่อยู่อาศัยของอินเดียนแดงเผ่าอิโรควอยส์ เผ่าอัลกอนเควียน และเผ่าอเบนากิ โดยทางฝรั่งเศสได้ยึดครองมาในช่วงตั้งรกรากในสหรัฐอเมริกา และได้เสียให้กับอังกฤษในช่วงสงครามในเวลาต่อมา
รัฐฮาวาย
รัฐฮาวาย(มลรัฐฮาวาย) (, , ภาษาฮาวาย: Hawaii) เป็นรัฐในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ในหมู่เกาะฮาวายในมหาสมุทรแปซิฟิก ฮาวายได้รวมเข้ากับสหรัฐอเมริกาเป็นลำดับสุดท้ายคือลำดับที่ 50 ในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2502 (ค.ศ. 1959) โดยฮาวายตั้งห่างจากชายฝั่งสหรัฐอเมริกาประมาณ 3,700 กม. (2,300 ไมล์) แต่เดิมฮาวายถูกเรียกว่า "หมู่เกาะแซนด์วิช" (Sandwich Islands) ตั้งโดย เจมส์ คุก เมื่อล่องเรือมาพบเกาะในปี พ.ศ. 2321 (ค.ศ. 1778)
ฟีนิกซ์ (รัฐแอริโซนา)
ฟีนิกซ์ (; ) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดของรัฐแอริโซนาในสหรัฐอเมริกา มันยังเป็นเมืองเอกของรัฐแอริโซนาและเป็นเมืองเอกของรัฐที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐฯ ในแง่ของประชากร มันเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐฯ และอยู่ในเขตเวลาภูเขา นอกจากนี้มันบังเป็นเมืองใหญ่ที่สุดอันดับสองรองลงมาจากลอสแอนเจลิส ในบริเวณภาคตะวันตกของสหรัฐฯ มันเป็นเมืองศูนย์กลางทางการเมือง วัฒนธรรม เศรษฐกิจ หุ้น เทคโนโลยี และ การคมนาคม ของรัฐแอริโซนา เมืองถูกรู้จักกันในชื่อเล่นว่า หุบเขาแห่งพระอาทิตย์/เดอะ วัลเลย์ () เพราะว่าเมืองฟีนิกซ์ถูกล้อมรอบด้วยภูเขาทุก ๆ ด้าน ผู้ที่อาศัยอยู่ในเมืองนี้ถูกเรียกว่า ชาวฟีนิเชียน ()
แอปพาเลเชีย
แอปพาเลเชีย (; การออกเสียง: ; "แอ-เปอะ-เล-เชีย") หรือ ภูมิภาคแอปพาเลเชีย เป็นภูมิภาคทางวัฒนธรรมทางช่วงตะวันออกของสหรัฐอเมริกา ซึ่งรวมตั้งแต่รัฐนิวยอร์กช่วงใต้ จนกระทั่งถิ่นเหนือของรัฐแอละแบมา มิสซิสซิปปี และจอร์เจีย โดยไม่นับบริเวณอื่นในเทือกเขาแอปพาเลเชียน เช่น เกาะเบลล์ ของแคนาดา และภูเขาชีฮอของแอละแบมา อิงตามสำมะโนสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2010 ในปี ค.ศ. 2010 ภูมิภาคแอปพาเลเชียมีผู้อยู่อาศัยมากกว่า 25 ล้านคน
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1
ทางหลวงหมายเลข 1 วิ่งไปตามชายฝั่งตะวันออกของรัฐฟลอริดา เริ่มต้นที่ 490 ถนนไวต์เฮด ในคีย์เวสต์ และผ่านเมืองไมแอมี ฮอลลีวูด ฟอร์ตลอเดอร์เดล เวสต์ปาล์มบีช ฟอร์ตเพียร์ซ เมลเบิร์น ไททัสวิลล์ เดย์โทนาบีช ปาล์มโคสต์ เซนต์ออกัสติน และแจ็กสันวิลล์ ช่วงของเส้นทางที่อยู่ทางใต้สุดที่เป็นช่วงที่ผ่านฟลอริดาคีส์ ระยะทางประมาณ เป็นทางหลวงโอเวอร์ซีส มีขนาด 2 ช่องจราจร สร้างขึ้นในยุค 1930 หลังจากที่ทางรถไฟโอเวอร์ซีสของทางรถไฟสายชายฝั่งตะวันออกฟลอริดาได้ถูกทำลายโดยพายุเฮอร์ริเคนเลเบอร์เดย์ในปี พ.ศ. 2478 ส่วนช่วงต่อ ๆ มาของทางหลวงหมายเลข 1 ในรัฐฟลอริดา มักจะเป็นทางคู่ 4 ช่องจราจร และมีอินเตอร์สเตต 95 ตั้งอยู่ไม่ห่าง และมีทางหลวงรัฐหมายเลข A1A เป็นถนนริมชายหาดต่อเนื่อง ที่เป็นเส้นทางเลือกของทางหลวงหมายเลข 1 ซึ่งเป็นเส้นทางขาดตอน เพราะหลีกเลี่ยงการสร้างสะพานข้ามทางน้ำเข้า และหลีกเลี่ยงการตัดผ่านศูนย์อวกาศเคนเนดี เมื่อทางหลวงหมายเลข 1 ถึงทางตอนเหนือของแจ็กสันวิลล์ เส้นทางจะออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือไปยังเมืองออกัสตา รัฐจอร์เจีย โดยมีทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 เป็นเส้นทางชายฝั่งแทนไปจนถึงรัฐเวอร์จีเนีย และมีทางหลวงสหรัฐหมายเลข 13 รับช่วงต่อ ในรัฐฟลอริดา จนถึงยุค 1990 ทางหลวงหมายเลข 1 จะใช้ป้ายเครื่องหมายที่คมชัดสูง (ตัวอักษรสีขาวบนพื้นหลังสีแดง)
อินเตอร์สเตต 30
อินเตอร์สเตต 30 () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตในรัฐทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา ไดแก่ รัฐเท็กซัส และรัฐอาร์คันซอ ระยะทาง มีเส้นทางจากอินเตอร์สเตต 20 ทางตะวันตกของฟอร์ตเวิร์ท ผ่านแดลลัส รัฐเท็กซัส แล้วไปทางตะวันออกเฉียงเหนือเข้าสู่รัฐอาร์คันซอ ผ่านเท็กซาร์คานา สิ้นสุดบนอินเตอร์สเตต 40 ในนอร์ทลิตเทิลร็อก ทางหลวงสายนี้ขนานไปกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 67 ยกเว้นช่วงทางตะวันตกของดาวน์ทาวน์แดลลัส (ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของอินเตอร์สเตต 20) อินเตอร์สเตต 30 มีทางแยกต่างระดับกับอินเตอร์สเตตแนวเหนือ–ใต้เพียง 2 สายเท่านั้น ได้แก่ อินเตอร์สเตต 35 (ทั้งสาย 35 ดับเบิลยู และสาย 35 อี), และอินเตอร์สเตต 45 ซึ่งทั้งสองสายดังกล่าวก็ตัดกับอินเตอร์สเตต 20 และอินเตอร์สเตต 40 ด้วย อินเตอร์สเตต 30 รู้จักในนาม ทอมแลนดรีย์ฟรีเวย์ (Tom Landry Freeway) ในช่วงระหว่างอินเตอร์สเตต 35 ดับเบิลยู กับอินเตอร์สเตต 35 อี ภายในเขตมหานครแดลลัส–ฟอร์ตเวิร์ท
รัฐไอโอวา
ในช่วงเวลาเดียวกัน พ.ศ. 2376 ชาวอเมริกันได้เริ่มเข้ามาตั้งรกราก โดยย้ายเข้ามาจากฝั่งอิลลินอยส์ และในปี พ.ศ. 2389 ไอโอวาได้เข้าร่วมกับสหพันธ์เป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 28 ธันวาคม โดยมีเมืองหลวงของรัฐคือ ไอโอวาซิตี และต่อมาได้ย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่ ดิมอยน์ ใน พ.ศ. 2400
อินเตอร์สเตต 12
อินเตอร์สเตต 12 () เป็นทางหลวงระหว่างรัฐ หรือที่เรียกว่าอินเตอร์สเตต อยู่ทางตอนใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยถนนทั้งสายอยู่ในพื้นที่ของรัฐลุยเซียนา วางตัวในแนวตะวันออก-ตะวันตก เริ่มต้นจากจุดตัดกับอินเตอร์สเตตหมายเลข 10 ในเมืองแบตันรูจ เมืองหลวงของรัฐลุยเซียนา ไปทางทิศตะวันออก เลียบชายฝั่งทางเหนือของทะเลสาบพอนเชอเทรน (Pontchartrain) จนไปสิ้นสุดที่จุดตัดระหว่างอินเตอร์สเตตสาย 10 และสาย 59 ใกล้กับเมืองสไลเดิล (Slidell) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบ เนื่องจากอินเตอร์สเตตสายนี้มีความยาวเพียง 85 ไมล์เมื่อเทียบกับอินเตอร์สเตตสาย 10 ที่มีต้นทางและปลายทางเดียวกัน แต่มีความยาวถึง 105 ไมล์ (เนื่องจากอินเตอร์สเตตสาย 10 อ้อมลงไปทางทิศใต้ของทะเลสาบเพื่อผ่านเมืองนิวออร์ลีนส์) ทำให้สาย 12 เป็นเสมือนทางเลี่ยงเมืองนิวออร์ลีนส์ ทำให้มีปริมาณการจราจรหนาแน่นกว่าสาย 10
ระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต
ระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ () หรือนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า อินเตอร์สเตต () เป็นระบบเครือข่ายทางหลวงที่เชื่อมเกือบทุกรัฐในสหรัฐอเมริกาเข้าด้วยกัน (ยกเว้น อะแลสกาและ ฮาวาย) โดยทั้งระบบนี้มีความยาวถนนกว่า 75,198 กม. (46,726 ไมล์) ข้อมูลในเดือน ตุลาคม 2545
สงครามกลางเมืองอเมริกา
อย่างไรก็ดี ความกระตือรือร้นที่จะสู้กลับในภาคเหนือ สะท้อนว่าฝ่ายสหภาพยังประมาทและยังประเมินสเกล หรือขนาดของสงครามที่จะตามมาต่ำเกินไป เพราะขณะนั้นคนส่วนใหญ่ยังคิดว่ามีเพียงรัฐไม่กี่รัฐทางตอนใต้ที่คิดแยกตัวออกจากสหภาพ ปธน. ลินคอล์น เรียกร้องให้ทุกมลรัฐส่งกำลังทหารไปยึดเอาป้อมซัมเทอร์ และทรัพย์สินอื่นๆของรัฐบาลกลางคืน โดยในเบื้องต้นลินคอล์นขอกำลังอาสาสมัครเพียง 75,000 นาย สำหรับประจำการเพียง 90 วันเท่านั้น ผู้ว่ารัฐแมสซาชูเซตส์ส่งหน่วยรบของรัฐลงใต้โดยทางรถไฟในวันถัดไป ส่วนในทางตอนใต้รัฐมิสซูรี พวกหนุนแบ่งแยกดินแดนในพื้นที่ได้เข้ายึดคลังแสงลิเบอร์ตี้ (Lierty Arsenal) ปธน.ลินคอล์นต้องประกาศขออาสาสมัครเพิ่มอีก 42,000 คน ในวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1861
อุทยานประวัติศาสตร์แห่งชาติอินดิเพนเดนซ์
อุทยานประวัติศาสตร์แห่งชาติอินดิเพนเดนซ์ (Independence National Historical Park) ตั้งอยู่ในเมืองฟิลาเดลเฟีย เป็นสถานที่สำคัญมากที่สุดแห่งหนึ่งของสหรัฐอเมริกา หอเอกราช ซึ่งเป็นสถานที่ประกาศอิสรภาพตั้งอยู่ในสวนที่เมืองฟิลาเดลเฟีย ซึ่งได้ประกาศเอกราชไว้ในปี ค.ศ 1776 คำประกาศเขียนโดยโธมัส เจฟเฟอร์สัน แถลงว่าอาณานิคมอเมริกา 13 แห่งขอแยกตัวจากอังกฤษ ระฆังเสรี ที่ได้ลั่นเมื่อวันประกาศก็อยู่ที่ส่วนสาธารณะแห่งนี้ด้วย
สปริงฟีลด์
สปริงฟีลด์ () เป็นชื่อเมืองในสหรัฐอเมริกาซึ่งเชื่อว่ามีมากกว่า 121 เมืองที่ชื่อว่าสปริงฟีลด์ใน 34 รัฐ โดยในรัฐเพนซิลเวเนีย มีอยู่ 9 เมือง และรัฐวิสคอนซินมีอยู่ 4 เมืองที่ชื่อเดียวกัน โดยเมืองสปริงฟีลด์ที่เป็นที่รู้จักกันมากคือ เมืองสปริงฟีลด์ในรัฐแมสซาชูเซตส์ มีประชากร ประมาณ 150,000 คน และเมืองสปริงฟีลด์ที่เป็นเมืองหลวงของรัฐอิลลินอยส์ มีประชากรประมาณ 110,000 คน นอกจากนี้ เมืองสปริงฟีลด์ยังมีอยู่ในหลายประเทศทั่วโลก เช่นใน ออสเตรเลีย สหราชอาณาจักร แคนาดา ไอร์แลนด์ และแอฟริกาใต้
สหรัฐ
โปรเตสแตนต์เป็นกลุ่มศาสนาคริสต์ที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ มีคริสตจักรแบปทิสต์รวมกันเป็นนิกายโปรเตสแตนต์ที่ใหญ่ที่สุด และสหคริสตจักรแบปทิสต์ใต้ (Southern Baptist Convention) เป็นนิกายโปรเตสแตนต์เดี่ยวที่ใหญ่สุด ชาวอเมริกันประมาณ 26% ระบุตนเป็นโปรเตสแตนต์อีวานเจลิคัล (Evangelical Protestant) ส่วน 15% เป็นสายหลัก (Mainline) และ 7% เป็นคริสตจักรดำดั้งเดิม โรมันคาทอลิกในสหรัฐมีเหง้าในการทำให้ทวีปอเมริกาเป็นอาณานิคมของสเปนและฝรั่งเศส และต่อมาขยายตัวเนื่องจากการเข้าเมืองของชาวไอริช อิตาลี โปแลนด์ เยอรมันและสเปน รัฐโรดไอแลนด์มีร้อยละของคาทอลิกสูงสุดโดยมี 40% ของประชากร นิกายลูเทอแรนในสหรัฐกำเนิดจากการเข้าเมืองจากยุโรปเหนือและประเทศเยอรมนี รัฐนอร์ทและเซาท์ดาโคตาเป็นเพียงสองรัฐที่มีประชากรส่วนใหญ่เป็นลูเทอร์แรนมากกว่า ผู้เข้าเมืองชาวสกอตและสกอตอัลสเตอร์เผยแผ่นิกายเพรสไบทีเรียนในทวีปอเมริกาเหนือ แม้นิกายดังกล่าวได้เผยแผ่ทั่วสหรัฐ แต่กระจุกอยู่ในชายฝั่งตะวันออกเป็นหลัก มีการก่อตั้งกลุ่มผู้นับถือศาสนาปฏิรูปดัตช์ครั้งแรกในนิวอัมสเตอร์ดัม (นครนิวยอร์ก) ก่อนเผยแผ่ไปทางทิศตะวันตก รัฐยูทาห์เป็นรัฐเดียวที่มอรมอนเป็นศาสนาของประชากรส่วนใหญ่ ฉนวนมอรมอนยังขยายไปถึงบางส่วนของรัฐไอดาโฮ เนวาดาและไวโอมิง
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ผิดกับอเมริกากลาง ในอเมริกาเหนือชาวพื้นเมืองไม่ได้สร้างอารยธรรมที่ยิ่งใหญ่ดังเช่นอัซเทคหรืออินคา แต่เป็นชนเผ่าเร่ร่อนล่าสัตว์ (Hunter-gatherers) หรือบางพวกก็ตั้งถิ่นฐานทำเกษตรกรรม อารยธรรมเกษตรกรรมในอเมริกาเหนือที่พัฒนามากที่สุดคือวัฒนธรรมมิสซิสซิปปี (Mississipian Culture) ในประมาณค.ศ. 1000 ถึง ค.ศ. 1400 มักจะสร้างมูลดินขึ้นมาเพื่ออยู่อาศัยและพิธีกรรมศาสนา จึงเรียกว่า พวกสร้างมูลดิน (Mound-builders) ชุมชนที่ใหญ่ที่สุดของวัฒนธรรมมิสซิสซิปปี คือคาโฮเกีย (Cahokia) ในรัฐอิลลินอยส์
ดีทรอยต์
ดีทรอยต์ () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นเมืองท่าชั้นนำบริเวณแม่น้ำดีทรอยต์ ในภูมิภาคตะวันออกกลางของประเทศ และเป็นเมืองขนาดใหญ่เมืองเดียวของอเมริกาที่อยู่ทิศเหนือกว่าเมืองแคนาดา คือเมืองวินด์เซอร์ (รัฐออนแทริโอ) ดีทรอยต์ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2244 โดยชาวฝรั่งเศสนามว่า อองตวน เดอ ลา มอทธ์ คาดิลแลค
จังหวัดเลย
จังหวัดเลย เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนของประเทศไทย ตั้งอยู่ในแอ่งสกลนครและอยู่ในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 1 ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 540 กิโลเมตร มีสภาพภูมิประเทศที่งดงาม อากาศหนาวเย็น เป็นแหล่งเพาะปลูกไม้ดอกไม้ประดับที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ และยังเป็นเมืองท่องเที่ยวที่สำคัญอีกด้วย
รัฐโอคลาโฮมา
รัฐโอคลาโฮมาเป็นรัฐที่มีอายุก่อตั้งยาวนานน้อยกว่าหนึ่งศตวรรษ แต่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่านั้น มีการค้นพบหัวลูกศรของชาวโคลวิส ซึ่งเดินทางมาก่อตั้งถิ่นฐานบริเวณใกล้กับเมืองอนาดาร์โกในปัจจุบัน ซึ่งหัวลูกศรนี้มีอายุประมาณ 11,000 ปี โดยบริเวณเนินสไปโร และเนินบิวท์เดอร์เป็นที่ที่มีการตั้งถิ่นฐานอย่างถาวรแห่งแรกของรัฐโดยชาวอินเดียนแดง ในปี ค.ศ. 1541 (พ.ศ. 2084) ฟรานซิสโก โครานาโด นักสำรวจชาวสเปนเดินทางผ่านโอคลาโฮมาในระหว่างค้นหาเมืองแห่งทองคำที่หายสาบสูญ โดยระหว่างทศวรรษที่ 1830 ชนเผ่าผู้มีวัฒนธรรมทั้งห้า (ประกอบด้วยเผ่าเชอโรคี ชิคาซอว์ ชอคทอว์ ครีค และเซมินโอเล) ได้ย้ายถิ่นฐานจากตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐสู่ภูมิภาคอินเดียน (อินเดียนเทริทอร์รี) (ในปัจจุบันคือโอคลาโฮมา) ไปตามเส้นทางธารน้ำตา (Trail of Tears)
นิวอิงแลนด์
นิวอิงแลนด์ () เป็นเขตหนึ่งในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ โดยมีเมืองบอสตัน เป็นเมืองขนาดใหญ่ในเขต เขตนิวอิงแลนด์ประกอบด้วย 6 รัฐ ได้แก่ รัฐคอนเนตทิคัต รัฐนิวแฮมป์เชียร์ รัฐเมน รัฐแมสซาชูเซตส์ รัฐโรดไอแลนด์ และ รัฐเวอร์มอนต์ นิวอิงแลนด์มีทีมกีฬาที่สำคัญคือ นิวอิงแลนด์ เพทริออตส์ ทีมอเมริกันฟุตบอลจากเมืองฟอกซ์โบโร และทีมฟุตบอล นิวอิงแลนด์ เรฟโวลูชัน
รัฐอินดีแอนา
อินดีแอนา (, ) เป็นรัฐที่ 19 ซึ่งอยู่ในตอนกลางของสหรัฐอเมริกา ความหมายของรัฐหมายถึงดินแดนของชาวอินเดียนแดง รัฐอินดีแอนา มีเมืองหลวงชื่ออินเดียแนโพลิส และมีรหัสย่อว่า IN
เขตสงครามตะวันออกของสงครามกลางเมืองอเมริกา
แนวรบด้านตะวันออกของสงครามกลางเมืองอเมริกา หรือ เขตสงครามตะวันออกของสงครามกลางเมืองอเมริกา () ประกอบด้วยปฏิบัติการทางทหารขนาดใหญ่ทั้งทางกองทัพบกและกองทัพเรือ ในมลรัฐเวอร์จิเนีย, เวสต์เวอร์จิเนีย, แมรีแลนด์, และเพนซิลวาเนีย, เขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย, และป้อมปราการชายฝั่ง กับท่าเรือของมลรัฐนอร์ทแคโรไลนา ในระหว่างความขัดแย้งของสงครามแบ่งแยกดินแดน ระหว่างกำลังรบฝ่ายสหภาพ (เหนือ) และกำลังรบฝ่ายสมาพันธรัฐอเมริกา (ใต้) แต่ไม่รวมถึงการปฏิบัติการทางทหารภายในสองรัฐแคโรไลนาใน ปี 1865 ซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของ เขตสงครามตะวันตกของสงครามกลางเมืองอเมริกา
รัฐแคนซัส
รัฐแคนซัส (, ) เป็นรัฐที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของสหรัฐอเมริกา อยู่ในเขตที่เรียกว่ามิดเวสต์ ชื่อของรัฐมาจากคำอินเดียนแดงว่า Kansa ซึ่งหมายถึง ผู้คนของลมใต้ รัฐแคนซัสเริ่มตั้งรกรากโดยชาวอเมริกันในช่วง คริสต์ทศวรรษ 1850 จากคนที่อพยพมาจากรัฐอื่น รัฐแคนซัสเคยเป็นส่วนหนึ่งของสงครามกลางเมืองอันยิ่งใหญ่ระหว่าง พวกกลุ่มผู้เลิกทาส กับกลุ่มที่ไม่ต้องการเลิกทาส ซึ่งเกิดการนองเลือดอย่างรุนแรงภายในรัฐ ในปัจจุบันรัฐแคนซัสเป็นรัฐที่มีอุตสาหกรรมการเกษตรอันดับต้นของประเทศ โดยผลผลิตหลักของรัฐคือ ข้าวสาลี (wheat) เมืองหลวงของแคนซัสชื่อ โทพีกา และเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐคือ วิชิทอ โดยแคนซัสซิตี ที่อยู่ในรัฐแคนซัสเป็นเมืองที่เป็นที่รู้จักน้อยกว่า เมืองแคนซัสซิตี ที่อยู่ในรัฐมิสซูรี
ความสัมพันธ์สหราชอาณาจักร–สหรัฐ
วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2165 สิทธิบัตรหลวงจากแผ่นดินแม่ซึ่งได้รับการยินยอมจากเฟอร์ดินันโด จอร์จส์ และจอห์น เมสัน แห่งคณะกรรมาธิการพลีมัธสำหรับนิวอิงแลนด์ (Plymouth Council for New England) มีราชโองการให้จัดตั้งจังหวัดเมน มีพื้นที่ในแนวเหนือ - ใต้ระหว่างเส้นละติจูดที่สี่สิบ และเส้นละติจูดที่สี่สิบแปด ส่วนพื้นที่ในแนวตะวันออก - ตะวันตกกินพื้นที่ระหว่างชายฝั่งด้านตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือ (ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก) ไปจนสุดทะเลฝั่งตะวันตกของทวีปอเมริกาเหนือ (ชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก)
ในปี พ.ศ. 2175 กรรมสิทธิ์หลวงถูกลงพระนามาภิไธยโดยพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ซึ่งใจความมีราชโองการจัดตั้งอาณานิคมในครอบครอง (Proprietary Colony) หรือที่รู้จักกันในนามจังหวัดแมริแลนด์ และยังกำหนดไว้ว่าอาณานิคมแห่งนี้จะต้องถูกปกครองดูแลโดยเหล่าผู้ที่สืบสายเลือดมาจากบารอนแห่งบัลติมอร์ ซึ่งปัจจุบันได้หายสาบสูญไปหมดจนกลายมาเป็นตำแหน่งเพียเรจแห่งไอร์แลนด์ (Peerage: เป็นตำแหน่งหนึ่งของขุนนาง) และจังหวัดแมริแลนด์นี้ถูกจัดตั้งขึ้นก็เพื่อให้เป็นอาณาเขตที่ปลอดภัยสำหรับชาวคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกที่ตั้งรกรากอยู่บนพื้นทวีปอเมริกาเหนือ
รัฐอาร์คันซอ
รัฐอาร์คันซอ (Arkansas, ) เป็นรัฐทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา มีประชากร 2,752,629 (สัมมโนปี พ.ศ. 2547) อาร์คันซอเข้าร่วมเป็นหนึ่งในสหรัฐอเมริกาเป็นอันดับที่ 25 ในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2379 (ค.ศ. 1836) อาร์คันซอเป็นชื่อที่ตั้งจากชาวฝรั่งเศสในช่วงที่บุกเบิกดินแดน ซึ่งมีความหมายว่า "ปลายน้ำ"
เกาะแคโรไลน์
เกาะแคโรไลน์ตั้งอยู่ใกล้ปลายทิศตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่เกาะไลน์ ทอดข้ามเส้นศูนย์สูตรอยู่ทางใต้ห่างจากหมู่เกาะฮาวาย 1,500 กม. ในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง เป็นเกาะที่เกิดจากการทับถมของทรายและหินปูนบนแนวปะการัง เกาะมีรูปจันทร์เสี้ยวเล็กน้อย มีพื้นที่ 3.76 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยเกาะเล็ก 39 เกาะล้อมรอบลากูนแคบ ๆ ขนาด 8.7 × 1.2 กิโลเมตร หรือมีพื้นที่ 6.3 ตารางกิโลเมตร อะทอลล์มีขนาดซึ่งนับรวมแผ่นดิน ลากูนและปะการังแนวราบมีขนาดทั้งสิ้น 13 × 2.5 กิโลเมตร หรือพื้นที่ 24 ตารางกิโลเมตร เกาะเล็กมีความสูงเพียง 6 เมตรจากระดับน้ำทะเล ตามวิถีของเส้นแบ่งเขตวันสากล เกาะแคโรไลน์เป็นจุดตะวันออกสุดบนโลก
เกาะแคโรไลน์ประกอบด้วยเกาะเล็กขนาดใหญ่ 3 เกาะ ประกอบด้วย เนกไอลิต พื้นที่ 1.04 ตารางกิโลเมตรอยู่ทางตอนเหนือ, ลองไอลิต พื้นที่ 0.76 ตารางกิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงเหนือของลากูน และเซาท์ไอลิต พื้นที่ 1.07 ตารางกิโลเมตรทางตอนใต้ ส่วนเกาะเล็กขนาดเล็กอื่นที่เหลือส่วนใหญ่ได้ชื่อระหว่างการสำรวจระบบนิเวศของแอนจิลาและแคเมอรอน เคปเลอร์ ใน พ.ศ. 2531 แบ่งเป็นกลุ่มเกาะหลักสี่กลุ่มคือ เซาท์เนกไอลิตส์, เซ็นทรัลลีเวิร์ดไอลิตส์, เซาเทิร์นลีเวิร์ดไอลิตส์ และวินด์เวิร์ดไอลิตส์ (ดูแผนที่ประกอบ) กลุ่มเกาะของแคโรไลน์มีอายุสั้นตลอดช่วงการสังเกตหนึ่งศตวรรษ มีบันทึกว่าเกาะเล็กสุดหลายเกาะปรากฏหรือหายไปทั้งหมดหลังพายุใหญ่ ส่วนรูปร่างของเกาะเล็กขนาดใหญ่ก็เปลี่ยนแปลงอย่างสำคัญ
ลากูนศูนย์กลางมีขนาดประมาณ 6 × 0.5 กิโลเมตร เป็นลากูนตื้นลึกสุดประมาณ 5–7 เมตร มีแนวปะการังและกลุ่มปะการังบนพื้นทรายแคบ ๆ ข้ามไปมา ปะการังแนวราบปกติขยายไปประมาณ 500 เมตร จากฝั่ง แม้บางแหล่งรายงานว่าขยายไปกว่าหนึ่งกิโลเมตรจากฝั่ง ทำให้การจอดเรือมีอันตรายยกเว้นเมื่อน้ำขึ้น ไม่มีที่ขึ้นฝั่งธรรมชาติ ที่ทอดสมอหรือช่องน้ำลึกเข้าสู่ลากูนศูนย์กลาง น้ำซึ่งล้นเข้าสู่ลากูนจากช่องตื้นเมื่อน้ำขึ้นขังอยู่ในปะการังโดยรอบและยังเสถียรอยู่แม้มีน้ำขึ้นลงมหาสมุทร ปกติขึ้นฝั่งส่วนมากที่รอยแยกเล็ก ๆ ในปะการัง ณ มุมตะวันออกเฉียงเหนือของเซาท์ไอลิต
ในบางส่วนของลากูนมีความหนาแน่นของหอยมือเสือยักษ์มากถึงสี่ตัวต่อตารางฟุต ชนิดที่พบบ่อยสุด คือ หอยมือเสือแม็กซิมา ("Tridacna maxima") และหอยมือเสือยักษ์ ("Tridacna gigas") นอกจากนี้ลากูนยังเป็นถิ่นอาศัยอนุบาลของปลาหลายชนิดรวมทั้งชนิดที่สำคัญและถูกจับอย่างหนัก เช่น ปลาฉลามครีบดำ ("Carcharhinus melanopterus") ปลานโปเลียน ("Cheilinus undulatus") ที่ใกล้สูญพันธุ์
คาบสมุทรซูเอิร์ด
คาบสมุทรซูเอิร์ด () เป็นคาบสมุทรทางฝั่งตะวันตกของรัฐอะแลสกา ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ระหว่างอ่าวคอตเซบิวซาวนด์ทางตอนเหนือกับอ่าวนอร์ตันซาวนด์ทางตอนใต้ ยาว 330 กิโลเมตร กว้าง 145-225 กิโลเมตร แหลมพรินซ์ออฟเวลส์ซึ่งอยู่ทางตอนปลายสุดด้านตะวันตกของคาบสมุทรยื่นออกไปในทะเลเบริง ถือเป็นจุดตะวันตกสุดของทวีปอเมริกาเหนือ
รัฐคอนเนตทิคัต
รัฐคอนเนตทิคัต (Connecticut, ตัว c ตัวที่สองไม่ออกเสียง, ) เป็นรัฐทางตะวันออก ในสหรัฐอเมริกาอยู่ในเขตนิวอิงแลนด์ เมืองหลวงของคอนเนตทิคัตคือ ฮาร์ตฟอร์ด ชื่อของคอนเนตทิคัต มาจากชื่อของอินเดียนแดงเผ่าโมฮีแกน จากคำว่า "Quinnehtukqut" หมายถึง ดินแดนแห่งแม่น้ำสายยาว มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในรัฐได้แก่ มหาวิทยาลัยเยล และ มหาวิทยาลัยคอนเนตทิคัตที่มีชื่อทางด้านบาสเกตบอล
อับราฮัม ลินคอล์น
ชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐปี ค.ศ. 1860 ของพรรคริพับลิกันซึ่งนำโดยอับราฮัม ลินคอล์น เป็นผลมาจากความระส่ำระสายภายในของพรรคเดโมแครตเอง โดยช่วงปลายเดือนเมษายน 1860 พรรคเดโมแครตมารวมตัวประชุมที่ เมืองชาลส์ตัน รัฐเซาท์แคโรไลนา เพื่อคัดเลือกตัวแทนลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดี ในขณะนั้น ชาลส์ตัน เป็นเมืองที่แตกแยกทางความคิดมาก มีนักปราศัยเรียกร้องการแยกตัวจากสหภาพ (ซึ่งถูกเรียกว่า "พวกกินไฟ" หรือ fire-eaters) เดินอยู่เต็มถนน และเปิดฉากล้อเลียน สว. สตีเฟน เอ. ดักลัส กับผู้สนับสนุนชาวเหนือของดักลัสอยู่เนืองๆ แม้ในระหว่างสมาชิกพรรคเดโมแครตเอง ก็แตกกันออกเป็นฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ โดยตัวแทนพรรคฝ่ายใต้ สนับสนุนนโยบายขยายสถาบันทาส โดยการใช้กฎหมายทาส () ในทุกพื้นที่ของสหรัฐอเมริกา ในขณะที่สมาชิกพรรคจากทางเหนือคิดว่านั่นเป็นเรื่องเสียสติ เพราะมีแต่จะทำให้เสียเสียงสนับสนุนในรัฐทางเหนือ
วินโดวส์ แนชวิลล์
"เคลฟแลนด์"ได้ใช้เป็นชื่อรหัสก่อน"แนชวิลล์" ชิกาโกเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในอิลลินอยส์ เมมพิสเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐเทนเนสซี ทั้งแนชวิลล์และเคลฟแลนด์เป็นเมืองในรัฐเทนเนสซี ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนามของหมู่บ้านในอิลลินอยส์ เคลฟแลนด์เป็นเมืองที่รู้จักกันมากที่สุดรองลงมาจากโอไฮโอ
รัฐนิวยอร์ก
รัฐนิวยอร์ก (, ) เป็นรัฐที่อยู่ทางตอนตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกา เป็นรัฐที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ของประเทศ รองมาจากรัฐแคลิฟอร์เนีย และรัฐเทกซัส รัฐนิวยอร์กอาณาเขตติดต่อกับ รัฐเวอร์มอนต์ รัฐคอนเนตทิคัต รัฐแมสซาชูเซตส์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ รัฐโรดไอแลนด์ และ รัฐเพนซิลเวเนีย และในทิศเหนือติดต่อกับประเทศแคนาดา กับรัฐควิเบกและรัฐออนแทรีโอ เมืองขนาดใหญ่ในรัฐนิวยอร์กได้แก่ นครนิวยอร์ก (ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ) บัฟฟาโล รอเชสเตอร์ ยังเกอรส์ และ ซีราคิวส์ ในขณะที่เมืองหลวงของรัฐคือ ออลบานี
อินเตอร์สเตต 95
อินเตอร์สเตต 95 () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลักในพื้นที่ชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ มีเส้นทางขนานไปกับชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1 จากรัฐฟลอริดาไปจนถึงรัฐเมน โดยทั่วไปแล้ว อินเตอร์สเตต 95 จะผ่านเมืองใหญ่ที่อยู่ริมทะเลและพื้นที่ปริมณฑล ได้แก่ ในทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐ เช่น ไมแอมี แจ็กสันวิลล์ ซาวันนาห์ เฟย์เอตต์วิลล์ และริชมอนด์; ส่วนในทางแอตแลนติกกลางไปจนถึงตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น วอชิงตัน ดี.ซี. บัลติมอร์ วิลมิงตัน ฟิลาเดลเฟีย นครนิวยอร์ก นิวเฮเวน โพรวิเดนซ์ บอสตัน และพอร์ตแลนด์ แต่เส้นทางจะห่างออกจากชายฝั่งระหว่างซาวันนาห์ จนถึงวอชิงตัน ดี. ซี. และตัวเส้นทางจะไม่ผ่านเมืองชายฝั่งต่อไปนี้ ได้แก่ ชาร์ลสตัน และ นอร์ฟอล์ก-เวอร์จิเนียบีช โดยเมืองเหล่านี้จะเชื่อมต่อด้วยทางหลวงอินเตอร์สเตตสายอื่น
รัฐเมน
รัฐเมน (, ) เป็นรัฐที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของสหรัฐอเมริกา และตั้งอยู่ในเขตนิวอิงแลนด์ ชื่อของรัฐตั้งมาจากชื่อจังหวัดหนึ่งในฝรั่งเศสในชื่อเดียวกัน รัฐเมนมีชื่อเสียงในด้านของสภาพภูมิประเทศที่เป็นป่าสวยงาม และสถานพักผ่อนหย่อนใจ นอกจากนี้อุณหภูมิของอากาศมีการแตกต่างกันมากในช่วงฤดูหนาว จะต่ำลงจนถึงประมาณ -25° เซลเซียส และในหน้าร้อนจะอยู่ประมาณ 30° เซลเซียส
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ประเทศถูกผลักดันโดยความเชื่อของชะตากรรมที่เด่นชัด ได้ขยายตัวเกินกว่าการซื้อลุยเซียนา ตลอดทางไปถึงแคลิฟอร์เนียและโอเรกอน. การขยายตัวได้รับการผลักดันโดยการแสวงหา ที่ดินราคาไม่แพงสำหรับเกษตรกรเสรีชน, และเจ้าของทาส. การขยายตัวนี้เป็นที่ถกเถียงกัน และ เติมเชื้อความแตกต่างที่แก้ไขไม่ได้ระหว่างภาคเหนือและภาคใต้ในเรื่องสถาบันของการเป็นทาสในดินแดนใหม่. ทาสถูกยกเลิกในทุกรัฐทางตอนเหนือของเส้นเมสัน-ดิกซันในปี 1804, แต่ภาคใต้ยังคงมีกำไรจากสถาบัน, เพื่อผลิตฝ้ายส่งออกมูลค่าสูงเพื่อป้อนความต้องการที่สูงขึ้น ในยุโรป. ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 1860 ของนักต่อต้านการเป็นทาสพรรครีพับลิกัน, อับราฮัม ลินคอล์น จุดชนวนให้เกิดการแยกตัวของเจ็ด (ต่อมาเป็นสิบเอ็ด)รัฐทาสที่จัดตั้งสมาพันธรัฐในปี ค.ศ. 1861. สงครามกลางเมืองอเมริกัน (1861-1865) นผลที่ตามมา, ด้วยวัสดุท่วมท้นและข้อได้เปรียบกำลังคนของภาคเหนือเป็นตัวชี้ขาดในสงครามที่ยาวนาน, ในขณะที่ อังกฤษและฝรั่งเศสยังคงเป็นกลาง. ผลก็คือ การฟื้นฟูของสหภาพ, การแร้นแค้นของภาคใต้, และการเลิกทาส. ในยุคบูรณะ ()(1863-1877), สิทธิตามกฎหมายและการออกเสียงลงคะแนนถูกขยายไปยังเสรีชน(เสรีทาส). รัฐบาลแห่งชาติเกิดความเข้มแข็งมากขึ้น และเพราะ คำแปรญัตติที่สิบสี่ () มันได้รับหน้าที่ที่ชัดเจนในการปกป้องสิทธิส่วนบุคคล. อย่างไรก็ตาม กฎหมายที่แยกจากกันและกฎหมายของ จิม โครว ทิ้งให้คนผิวดำเป็นพลเมืองชั้นสองในภาคใต้ที่มีอำนาจน้อยจนถึงปีค.ศ. 1960
แบทแมน บีกินส์
ในบางฉาก เช่นฉากขับรถไล่ล่า ทางทีมงานก็ใช้สถานที่ถ่ายทำในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา ไม่ว่าจะเป็นที่ถนนแวคเกอร์ไดรฟ์และอาคาร 35 อีสต์แวคเกอร์ นอกจากนั้น ทางการของชิคาโกยังอนุญาตให้ยกสะพานถนนแฟรงคลินเพื่อถ่ายทำฉากเส้นทางที่เข้าสู่เขตแออัดของเมืองกอตแทมด้วย
อินเดียแนโพลิส
อินเดียแนโพลิส () เป็นเมืองหลวงของรัฐอินดีแอนา สหรัฐอเมริกา เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 13 ของประเทศ และอันดับที่ 2 ของภูมิภาคมิดเวสต์ (รองจากเมืองฟีนิกซ์)
รัฐเดลาแวร์
รัฐเดลาแวร์ (Delaware, ) เป็นรัฐของสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของประเทศ รัฐเดลาแวร์ เป็นรัฐที่เล็กอันดับ 2 ของรัฐทั้งหมดรองจากรัฐโรดไอแลนด์ เมืองหลวงของรัฐเดลาแวร์คือ โดเวอร์ ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของรัฐ เดลาแวร์เป็น 1 ใน 13 รัฐแรกของสหรัฐอเมริกา และรัฐเดลาแวร์นี้ เป็นรัฐที่ก่อตั้งเป็นรัฐแรกของสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2330
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ประธานาธิบดีจอห์นสันซึ่งขึ้นดำรงตำแหน่งหลังจากการลอบสังหารประธานาธิบดีลินคอล์นนั้นมาจากพรรคเดโมแครต มีแนวความคิดที่เป็นกลางนั่นคือ รัฐต่างๆทางใต้นั้นไม่มีสิทธิ์ที่จะแยกตัวออกไปจัดตั้งสมาพันธรัฐฯ ดังนั้นสมาพันธรัฐฯจึงเป็นรัฐที่ไม่ถูกต้องและไม่ได้รับการรับรองแต่เริ่มแรก รัฐบาลของนายจอห์นสันมีคำสั่งให้รัฐใต้เริ่มจัดตั้งรัฐบาลขึ้นใหม่และกลับเข้าร่วมกับสหรัฐให้เร็วที่สุด แต่ปรากฏว่ารัฐทางใต้ทั้งหลายยังคงระบุกฎหมายที่ลิดรอนสิทธิเสรีภาพของคนผิวดำไว้ในธรรมนูญของรัฐตน เรียกว่า กฎหมายคนผิวดำ (Black Codes) ซึ่งสร้างความไม่พอใจอย่างมากให้แก่บรรดาสมาชิกพรรครีพับบลิกันหัวรุนแรง (Radical Republicans) ซึ่งมีเสียงข้างมากในสภาคองเกรสขณะนั้น ปฏิเสธที่จะให้ผู้แทนจากรัฐใต้กลับเข้าร่วมสภาคองเกรส และในค.ศ. 1866 เมื่อสภาคองเกรสพิจารณาร่างกฎหมายเพื่อมอบสิทธิเสรีภาพให้แก่ชาวแอฟริกันอเมริกันในฐานะพลเมืองอเมริกันทัดเทียมกับคนผิวขาว ประธานาธิบดีจอห์นสันซึ่งไม่เป็นด้วยกับการให้สิทธิพลเมืองแก่คนผิวดำได้ใช้สิทธิของฝ่ายบริหารยับยั้งร่างรัฐบัญญัตินี้ แต่ทว่าสภาคองเกรสที่ประกอบไปด้วยพรรครีพับบลีกันได้ทำการข้าม (override) การยับยั้งของประธานาธิบดีจอห์นสันและผ่านร่างกฎหมายออกมาเป็นบทบัญญัติรัฐธรรมนูณข้อที่ 14 (Fourteenth Amendment) ในค.ศ. 1868 ให้สิทธิเสรีภาพแก่ชาวผิวดำเป็นพลเมืองอเมริกันอย่างเป็นทางการ และมีการบังคับให้รัฐทางใต้ยอมรับบทบัญญัติข้อนี้เข้าไปในธรรมนูญมิฉะนั้นจะไม่รับกลับเข้าร่วมสหรัฐฯ ค.ศ. 1867 สภาคองเกรสออกรัฐบัญญัติฟื้นฟู (Reconstruction Act) โดยแบ่งมลรัฐทางใต้ออกเป็นห้าเขตทหาร (Five Military Districts) โดยให้รัฐบาลส่งกองทัพเข้าประจำพื้นที่ทางใต้เพื่อควบคุมดูแลมิให้เกิดการต่อต้านนโยบายของรัฐบาลหรือความรุนแรงต่อคนผิวดำ และเพื่อกำจัดอำนาจของพรรคเดโมเครตในรัฐทางใต้
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 91
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 91 () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ เชื่อมต่อจากซอลต์เลกซิตี รัฐยูทาห์ ไปจนถึงไอดาโฮฟอลส์ รัฐไอดาโฮ ก่อนกลางยุค 1970 ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 91 เคยเป็นเส้นทางการค้านานาชาติจากลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย ไปจนถึงพรมแดนประเทศแคนาดา–สหรัฐ ทางเหนือของสวีตกราส รัฐมอนทานา เคยเป็นถนนสายหลักในเมืองต่าง ๆ ได้แก่ ถนนลาสเวกัส (Las Vegas Boulevard) ในลาสเวกัส รัฐเนวาดา และถนนสเตต (State Street) ในซอลต์เลกซิตี แต่ต่อมาระยะทางส่วนใหญ่ก็ได้แทนที่โดยอินเตอร์สเตต 15 บางส่วนในรัฐแคลิฟอร์เนียก็กลายเป็นทางหลวงรัฐหมายเลข 91
คลีฟแลนด์
คลีฟแลนด์ () เป็นเมืองหนึ่งในรัฐโอไฮโอ ประเทศสหรัฐอเมริกา อยู่ในเขตคูยาโฮกาเคาน์ตี้ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐโอไฮโอและริมชายฝั่งทางใต้ของทะเลสาบอิรี ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2339 ในปี พ.ศ. 2543 มีประชากรราว 478,403 อยู่ในอันดับที่ 40 ของเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา
อินเตอร์สเตต 10
ต่อมาเมื่อเข้าสู่รัฐเทกซัส กฎหมายของรัฐได้กำหนดความเร็วให้ยานพาหนะขับขี่ได้ไม่เกิน 80 ไมล์/ชั่วโมง (129 กิโลเมตร/ชั่วโมง) สำหรับช่วงเอลเปโซเคาน์ตีจนถึงเคอรร์เคาน์ตี เมืองสำคัญที่ผ่านเช่น เคนต์ แซนแอนโทนีโอ ฮิวสตัน เอลแพโซ คลินท์ โดยอินเตอร์สเตต 10 ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนสหรัฐฯ-เม็กซิโกมากที่สุดในช่วงเมืองเอลเปโซ
จากนั้นอินเตอร์สเตต 10 ก็เข้าสู่รัฐลุยเซียนา ซึ่งช่วง 29.3 กิโลเมตรแรก ตั้งแต่เมืองลาฟาเยตเตจนถึงแบตันรูช จะถูกเรียกว่า "อัทชาฟาลายาสวัมพ์ฟรีเวย์" (Atchafalaya Swamp Freeway) เมืองสำคัญที่ผ่านได้แก่ เมืองเลคคาเลส ลาฟาเยตเต แบตันรูช ลาเพลส เคนเนอร์ นิวออร์ลีนส์ สลีเดล จากนั้นก็จะเข้าสู่รัฐมิสซิสซิปปี ผ่านแฮนคอร์กเคาน์ตี แฮร์ริสันเคาน์ตี และแจ็กสันเคาน์ตี เมืองที่สำคัญเช่น กัฟพอร์ต และไบโลซี
ดิเคเทอร์ (รัฐอิลลินอยส์)
ดิเคเทอร์ () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเคาน์ตีซีต ของเมคอนเคาน์ตี ในรัฐอิลลินอยส์ ในบางครั้งเรียกว่า "เมืองหลวงของถั่วเหลืองของโลก" ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1823 ตั้งอยู่ทางตอนกลางของรัฐ บนริมฝั่งแม่น้ำแซงกามอนและทะเลสาบดิเคเทอร์ จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2000 มีประชากรราว 81,500 คน ในเขตเมืองมีประชากร 114,749 คน
นิวสวีเดน
นิวสวีเดน (, , ) เป็นสถานที่ตั้งรกรากของชาวสวีเดน ใกล้แม่น้ำเดลาแวร์ใน ชายฝั่งแอตแลนติกกลางของ อเมริกาเหนือ มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ฟอร์ตคริสเตียน ปัจจุบันนี้คือ วิลมิงตัน เดลาแวร์ และในปัจจุบันรวมส่วนของ รัฐนิวเจอร์ซีย์ และรัฐเพนซิลเวเนีย จัดตั้งเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2181
รัฐโอคลาโฮมา
รัฐโอคลาโฮมาเป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดันที่ 20 ของสหรัฐอเมริกา ครอบคลุมพื้นที่แผ่นดิน 177,847 ตารางกิโลเมตร (68,667 ตารางไมล์) และผืนน้ำ 3,349 ตารางกิโลเมตร (1,293 ตารางไมล์) รัฐโอคลาโฮมาเป็นรัฐหนึ่งใน 6 ของฟรอนเทียร์สตริป และเป็นส่วนหนึ่งของเกรตเพลนส์ มีอาณาเขตติดต่อกับมลรัฐอาร์คันซอทางทิศตะวันออก รัฐมิสซูรีทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ รัฐแคนซัสทางทิศเหนือ รัฐโคโลราโดทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ รัฐนิวเม็กซิโกทางทิศตะวันตก และรัฐเทกซัสทางทิศใต้
มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์
มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ (University of Illinois) เป็นระบบมหาวิทยาลัยในรัฐอิลลินอยส์ ซึ่งมีอยู่ 3 แห่ง ได้แก่
รัฐโอไฮโอ
รัฐโอไฮโอ (Ohio, ) รวมเข้ากับสหรัฐอเมริกาเป็นลำดับที่ 17 ในปี พ.ศ. 2346 อักษรย่อของที่ทำการไปรษณีย์สหรัฐคือ OH และเป็นรัฐที่มีป่าไม้มากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของสหรัฐอเมริกา รองจากรัฐอะแลสกา
อินเตอร์สเตต 80
อินเตอร์สเตต 80 () เป็นทางหลวงที่จำกัดการเข้าถึงในสหรัฐอเมริกาที่เริ่มต้นจากดาวน์ทาวน์นครซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สิ้นสุดที่ทีเนก รัฐนิวเจอร์ซีย์ ในพื้นที่ปริมณฑลนครนิวยอร์ก (New York City Metropolitan Area) ทางหลวงสายนี้กำหนดขึ้นเป็นเส้นทางของระบบทางหลวงอินเตอร์สเตตในปี ค.ศ. 1956 การก่อสร้างช่วงสุดท้ายเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1986 เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตที่ยาวที่สุดอันดับสองของสหรัฐอเมริกา รองจากอินเตอร์สเตต 90 อินเตอร์สเตตสายนี้ผ่านตัวเมืองใหญ่หลายเมือง ได้แก่ โอกแลนด์ แซคราเมนโต รีโน ซอลต์เลกซิตี โอมาฮา ดิมอยน์ และโทลีโด รวมถึงผ่านเมืองชิคาโก คลีฟแลนด์ และนครนิวยอร์ก แต่ไม่ได้เข้าสู่ตัวเมือง
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 30
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 30 () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก-ตะวันตก ทางหลวงมีเส้นทางพาดผ่านภาคเหนือของสหรัฐอเมริกา ทางหลวงเส้นนี้เป็นทางหลวงสหรัฐที่ยาวที่สุดเป็นอันดับ 3 รองจากทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20 และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 6 ปลายทางทิศตะวันตกของทางหลวงหมายเลข 30 อยู่ที่อัสตอเรีย รัฐออริกอน ปลายทางทิศตะวันออกอยู่ที่แอตแลนติกซิตี รัฐนิวเจอร์ซีย์ ทางหลวงเส้นนี้มีเส้นทางขนานและใช้เส้นทางร่วมกันกับทางหลวงอินเตอร์สเตตเป็นระยะทางจำนวนมาก จึงได้มีการจัดการเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการถอดถอนหมายเลข ซึ่งเกิดขึ้นได้ในทางหลวงระยะไกล เช่น ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 66
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 40
จุดเริ่มต้นอยู่ที่ปลายทางทิศตะวันตกในรัฐยูทาห์ ทางหลวงหมายเลข 40 มีเส้นทางผ่าน 12 รัฐ ได้แก่ รัฐโคโลราโด รัฐแคนซัส รัฐมิสซูรี รัฐอิลลินอยส์ รัฐอินดีแอนา รัฐโอไฮโอ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย รัฐเพนซิลเวเนีย รัฐแมริแลนด์ รัฐเดลาแวร์ และรัฐนิวเจอร์ซีย์ โดยผ่านเมืองหลวงของแต่ละรัฐทั้งในอดีตและปัจจุบัน ระยะทางส่วนใหญ่ มีเส้นทางขนานไปกับทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลักหลายสาย ได้แก่ อินเตอร์สเตต 70 จากรัฐโคโลราโด ถึงวอชิงตัน รัฐเพนซิลเวเนีย และอีกครั้งหนึ่งจากแฮนค็อก รัฐแมริแลนด์ ถึงบอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์; อินเตอร์สเตต 64 ในส่วนของรัฐมิสซูรี และรัฐอิลลินอยส์; อินเตอร์สเตต 68 ไปตามเขตที่ยื่นออกมาของรัฐแมริแลนด์; และอินเตอร์สเตต 95 จากบอลทิมอร์ ถึงนิวคาสเซิล รัฐเดลาแวร์
ประเทศไอซ์แลนด์
เกาะไอซ์แลนด์ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนเหนือ ถัดลงมาทางใต้เล็กน้อยจากอาร์กติกเซอร์เคิล ไอซ์แลนด์ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของยุโรปเหนือ ไม่ใช่อเมริกาเหนือ โดยเป็นเกาะที่มีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับสองของยุโรปรองจากบริเตนใหญ่
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน เกิดที่เมือง Nevis และได้รับการศึกษาในเขตที่เรียกว่า “นิวอิงแลนด์” ซึ่งเป็นเขตตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสหรัฐในปัจจุบัน เป็นเขตที่ชาวอังกฤษมาก่อตั้งชุมชนอาณานิคมใหม่ขึ้นในทวีปอเมริกา
มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์
มหาวิทยาลัยตั้งอยู่คร่อมเมืองสองเมือง คือเมืองเออร์แบนาและเมืองแชมเปญจน์ ในรัฐอิลลินอยส์ ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของชิคาโก ห่างประมาณ 200 กม.
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 63
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 63 () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ระยะทาง เส้นทางส่วนใหญ่อยู่ในภาคกลางตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา ปลายทางทิศใต้อยู่ที่อินเตอร์สเตต 20 ในเมืองรัสตัน รัฐลุยเซียนา ส่วนปลายทางทิศเหนืออยู่ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 2 ในเบอนัวต์ รัฐวิสคอนซิน อยู่ห่างจากเมืองดุลุท รัฐมินนิโซตา ไปทางทิศตะวันออกประมาณ
มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์
มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ (, ตัวย่อ: UIUC) เป็นมหาวิทยาลัยในกลุ่มมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2410 (ค.ศ. 1867) มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงทางด้าน วิศวกรรมศาสตร์ วิทยาการคอมพิวเตอร์ ฟิสิกส์ นิเทศศาสตร์ การเกษตร การบัญชี และ ครุศาสตร์ ตามการจัดอันดับของ ยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต มหาวิทยาลัยประกอบไปด้วย 18 คณะ และมีภาควิชามากกว่า 150 ภาควิชา มีนักศึกษากว่า 40,000 คน
สปริงฟีลด์ (รัฐอิลลินอยส์)
สปริงฟีลด์ () เป็นเมืองหลวงของรัฐอิลลินอยส์ มีประชากรประมาณ 116,250 คน และเป็นพื้นที่แรกในรัฐอิลลินอยส์ที่ชาวอเมริกันจากยุโรปมาตั้งถิ่นฐาน ก่อนจะมีการจัดตั้งรัฐอิลลินอยส์
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1 () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ-ใต้สายหลัก มีเส้นทางใกล้แนวฝั่งทะเลด้านตะวันออกของสหรัฐอเมริกา มีระยะทาง 2,369 ไมล์ (3,813 กิโลเมตร) ปลายทางทิศเหนือจากเมืองฟอร์ตเคนต์ รัฐเมน บริเวณเขตแดนแคนาดา-สหรัฐอเมริกา ลงไปยังทิศใต้ถึงเมืองคีย์เวสต์ รัฐฟลอริดา เป็นถนนแนวเหนือ-ใต้ที่ยาวที่สุดในสหรัฐอเมริกา โดยปกติทางหลวงหมายเลข 1 จะมีเส้นทางขนานใกล้ ๆ ไปกับอินเตอร์สเตต 95 แต่จะมีช่วงหนึ่งที่ทางหลวงหมายเลข 1 ออกห่างจากอินเตอร์สเตต 95 ไปทางทิศตะวันตกในช่วงระหว่างแจ็กสันวิลล์ รัฐฟลอริดา ถึงปีเตอร์สเบิร์ก รัฐเวอร์จิเนีย ทางหลวงสายนี้เชื่อมต่อเมืองสำคัญทางชายฝั่งทะเลตะวันออกเข้าด้วยกัน ได้แก่ ไมอามี วอชิงตัน ดี.ซี. บอลทิมอร์ ฟิลาเดลเฟีย นครนิวยอร์ก และบอสตัน ผ่านจากเขตภาคตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกาถึงนิวอิงแลนด์
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 7
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 7 ( หรือ US 7) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ทางตะวันตกของนิวอิงแลนด์ ระยะทาง ผ่านรัฐคอนเนตทิคัต รัฐแมสซาชูเซตส์ และรัฐเวอร์มอนต์ ปลายทางทิศใต้อยู่ที่ทางออกที่ 15 ของอินเตอร์สเตต 95 ในนอร์วอล์ก รัฐคอนเนตทิคัต ส่วนปลายทางทิศเหนืออยู่ที่ทางออกที่ 22 ของอินเตอร์สเตต 89 ใกล้กับหมู่บ้านไฮเกต รัฐเวอร์มอนต์ ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเขตแดนแคนาดา
รัฐอาร์คันซอ
อาร์คันซอเป็นบ้านเกิดของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา บิล คลินตัน และแซม วอลตัน เจ้าของธุรกิจ วอล-มาร์ต และ พอล คลิปช์ ผู้ก่อตั้งบริษัทเครื่องเสียง คลิปช์ (Klipsch) (ปัจจุบันย้ายไปที่ รัฐอินดีแอนา)
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 56
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 56 () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก–ตะวันตก ระยะทาง ในภาคกลางตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา ปลายทางทิศตะวันออกของทางหลวงเส้นนี้อยู่ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 71 ในเมืองแคนซัสซิตี รัฐมิสซูรี ส่วนปลายทางทิศตะวันตกอยู่ที่อินเตอร์สเตต 25 บิสเนส ในเมืองสปริงเกอร์ รัฐนิวเม็กซิโก ส่วนใหญ่มีเส้นทางตามซานตาเฟเทรล (Santa Fe Trail)
รัฐไอโอวา
ภูมิอากาศในไอโอวามีลักษณะเช่นเดียวกับรัฐอื่นในมิดเวสต์โดยมีลักษณะชื้นตลอดทั้งรัฐโดยมีบรรยากาศแบบร้อนจัดในฤดูร้อน และเย็นจัดในฤดูหนาว และมีหิมะตกเป็นปกติ อุณหภูมิเฉลี่ยบริเวณกึ่งกลางรัฐที่เมืองดิมอยน์มีค่า 10 °C (50 °F) ในฤดูใบไม้ผลิ จะเป็นช่วงที่บรรยากาศเปลี่ยนแปลงโดยจะมีลูกเห็บ และทอร์เนโดในหลายพื้นที่ของรัฐ
ทะเลสาบมิชิแกน
ทะเลสาบมิชิแกน () เป็นทะเลสาบหนึ่งในหมู่ทะเลสาบทั้งห้า (เกรตเลกส์) ในทวีปอเมริกาเหนือ เป็นทะเลสาบเดียวที่อยู่ในเขตแดนของสหรัฐอเมริกา รัฐสำคัญโดยรอบได้แก่ รัฐวิสคอนซิน รัฐอิลลินอยส์ รัฐอินดีแอนา และรัฐมิชิแกน มีขนาดใกล้เคียงกับประเทศโครเอเชีย โดยมีพื้นที่ประมาณ 58,000 ตารางกิโลเมตร ส่วนที่ลึกที่สุด 281 เมตร ความยาวชายฝั่ง 2,636 กิโลเมตร
อินเตอร์สเตต 85
อินเตอร์สเตต 85 () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลักทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐ มีปลายทางทิศใต้ที่ทางแยกต่างระดับกับอินเตอร์สเตต 65 ในมอนต์กอเมอรี รัฐแอละแบมา มีปลายทางทิศเหนือที่ทางแยกต่างระดับกับอินเตอร์สเตต 95 ในปีเตอร์สเบิร์ก รัฐเวอร์จิเนีย ใกล้กับริชมอนด์ หมายเลขของอินเตอร์สเตตสายนี้บ่งบอกว่าอยู่ในแนวเหนือ–ใต้ แต่จริง ๆ แล้วมีทิศทางในแนวตะวันออกเฉียงเหนือ–ตะวันตกเฉียงใต้ ขณะที่อินเตอร์สเตตส่วนใหญ่ที่ลงท้ายด้วย "5" นั้นเป็นเส้นทางหลักของประเทศ แต่อินเตอร์สเตต 85 เป็นเส้นทางหลักในภูมิภาค 5 รัฐตะวันออกเฉียงใต้ เขตเมืองใหญ่ที่อินเตอร์สเตต 85 ผ่าน ได้แก่ เขตเกรเทอร์ริชมอนด์ ในรัฐเวอร์จิเนีย; เขตรีเสิร์ชไทรแองเกิล (Research Triangle), เขตพีดมอนต์ไทรแอด (Piedmont Triad), และเขตปริมณฑลชาร์ลอตต์ (Charlotte metropolitan area) ในรัฐนอร์ทแคโรไลนา; เขตอัปสเตตเซาท์แคโรไลนา (Upstate South Carolina), เขตปริมณฑลแอตแลนตา (Atlanta metropolitan area) ในรัฐจอร์เจีย; และเขตปริมณฑลมอนต์กอเมอรี (Montgomery metropolitan area) ในรัฐแอละแบมา
แคลวิน คูลิดจ์
แคลวิน คูลิดจ์ จูเนียร์ เกิดที่เมืองพลีมัธ วินเซอร์เคาน์ตี รัฐเวอร์มอนต์ และเป็นประธานาธิบดีคนเดียวของสหรัฐฯ ที่เกิดในวันชาติ คือวันที่ 4 กรกฎาคม เป็นบุตรชายตนโตของแคลวิน คูลิดจ์ ซีเนียร์ มีน้อง 1 คน ครอบครัวของคูลิดจ์ฝังรากลึกในนิวอิงแลนด์ บรรพบุรุษของคูลิดจ์ได้อพยพมาอยู่ที่เมืองเคมบริดจ์ แมสซาชูเซตส์ประมาณ พ.ศ. 2173 ซึ่งตรงกับสมัยพระเจ้าปราสาททอง สมัยอยุธยา ปู่ทวดของคูลิดจ์เป็นทหารในสงครามปฏิวัติอเมริกันและต่อมาได้เป็น ""ผู้ถูกเลือก"" (En: selectmen - 3-5 คนที่ถูกเลือกมาเป็นผู้บริหารเมืองในยุคแรกๆ ของการตั้งถิ่นฐานในนิวอิงแลนด์) บริหารเมืองพลีมัธ บรรพบุรุษส่วนใหญ่ของคูลิดจ์เป็นชาวไร่ แต่มีบรรพบุรุษหลายคนที่ได้เป็นวุฒิสมาชิกและตำแหน่งสำคัญอื่นๆ
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 90
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 90 () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก–ตะวันตก แม้ว่าหมายเลขจะลงท้ายด้วย "0" แต่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 90 ก็ไม่ได้เป็นเส้นทางจากชายฝั่งสู่ชายฝั่ง ทางหลวงสายนี้มีปลายทิศตะวันออกในแจ็กสันวิลล์บีช รัฐฟลอริดา ที่ทางแยกกับทางหลวงรัฐฟลอริดาเอ 1 เอ ส่วนปลายทิศตะวันตกอยู่ในแวนฮอร์น รัฐเท็กซัส ที่ทางแยกบนอินเตอร์สเตต 10 สายบิซิเนส (Interstate 10 Business) ซึ่งขนานอยู่ทางเหนือของอินเตอร์สเตต 10 สายหลัก และเยื้องกับทางแยกกับทางหลวงรัฐหมายเลข 54
มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ ชิคาโก
มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ ชิคาโก () เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ ตั้งอยู่ที่เมืองชิคาโก ในรัฐอิลลินอยส์ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965) ในปัจจุบันมีนักศึกษาประมาณ 22,000 คน ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่มีนักศึกษามากที่สุดในเมืองชิคาโก
รูต 66
รูต 66 ( หรือ U.S. Route 66 แปลว่าเส้นทางหมายเลข 66) เป็นทางหลวงเส้นหนึ่งในอดีตของสหรัฐอเมริกา ถือเป็นทางหลวงสายแรก ๆ ของรัฐบาลกลาง ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926 (พ.ศ. 2469) แต่การติดตั้งป้ายทางหลวงได้ทำในปีถัดมา เส้นทางในสมัยเริ่มแรก ตั้งต้นที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ ผ่านรัฐมิสซูรี แคนซัส โอคลาโฮมา เทกซัส นิวเม็กซิโก แอริโซนา และ มาจบลงที่เมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นระยะทางทั้งสิ้น 3,940 กิโลเมตร หรือ 2,448 ไมล์
อินเตอร์สเตต 55
อินเตอร์สเตต 55 () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลักในสหรัฐตอนกลาง หมายเลขที่ลงท้ายด้วย 5 หมายความว่าเป็นเส้นทางหลักในแนวเหนือ–ใต้ เชื่อมต่อจากอ่าวเม็กซิโกกับเกรตเลกส์เข้าด้วยกัน ทางหลวงสายนี้เริ่มต้นจากลาปลาซ รัฐลุยเซียนา บนอินเตอร์สเตต 10 และสิ้นสุดที่ชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ บนทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41 เมืองใหญ่ที่อินเตอร์สเตต 55 เชื่อมต่อเข้าด้วยกัน ได้แก่ (จากใต้ไปเหนือ) แจ็กสัน รัฐมิสซิสซิปปี, แมมฟิส รัฐเทนเนสซี, และเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี
ประเทศเซนต์ลูเชีย
เซนต์ลูเชีย () เป็นประเทศที่เป็นเกาะ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของทะเลแคริบเบียน และติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก เซนต์ลูเชียเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส (Lesser Antilles) โดยอยู่ทางทิศเหนือของประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศบาร์เบโดส และทางทิศใต้ของเกาะมาร์ตินีกของฝรั่งเศส ประเทศเซนต์ลูเชียรู้จักในนาม "Helen of the West"
รัฐโอคลาโฮมา
ระหว่างสงครามกลางเมืองอเมริกา (ค.ศ. 1861 - 1865) เผ่าอินเดียนส่วนใหญ่เข้าข้างกับสหพันธรัฐอเมริกา และยอมรับการเป็นทาส พวกเขาเห็นด้วยกับความคิดของรัฐที่จะแยกตัวออกจากสหรัฐอเมริกา แต่บางชนเผ่าก็ไม่ยินดีกับรัฐบาลสหพันธรัฐอเมริกาที่ไม่ทำในสิ่งที่พวกเขาเคยบอกว่าจะทำ ไม่ทุกชนเผ่าที่เข้าข้างกับสหพันธรัฐ บางเผ่าสร้างและควบคุมป้อมขนาดเล็กเพื่อป้องกันตัวเอง สาเหตุนี้มาจากที่ภูมิภาคอินเดียนอยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธรัฐ แต่รัฐโอคลาโฮมาไม่ได้เข้าร่วมในรัฐของสหพันธรัฐ และการโจมตีที่ฮันนีสปริงส์ใกล้กับเมืองฟอร์ทกิบสันในวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1863 ที่กำลังพลของสหรัฐอเมริกาประสบชัยชนะ และกลายเป็นจุดจบของการปกครองภูมิภาคอินเดียนของสหพันธรัฐอเมริกา 
วันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1890 ทางตะวันตกของรัฐเปิดให้ผู้คนกว่า 50,000 คนจากยุคตื่นแผ่นดินในโอคลาโฮมา (Oklahoma Land Run) และกลายเป็นต้นกำเนิดของชื่อเล่นของโอคลาโฮมาที่ว่า "The Sooner State" หรือ "รัฐแห่งความเร็ว" ซึ่งชื่อเล่นนี้มาจากผู้ที่อพยพซึ่งข้ามเขตภูมิภาคมาก่อนที่พื้นที่จะเปิดให้ประชาชนจับจองโดยรัฐ ปีต่อมา บริเวณตะวันตกของภูมิภาคได้เข้ารวมกับภูมิภาคโอคลาโฮมา ส่วนทางตะวันออกเฉียงเหนือเป็นที่อยู่อาศัยของ 5 ชนเผ่าศิวิไลซ์ และมีการควบคุมภายในเผ่าเอง ต่อมาในวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1907 ภูมิภาคตะวันตกและตะวันออกได้รวมเข้ากัน และกลายเป็นรัฐลำดับที่ 46 แห่งสหรัฐอเมริกา
รัฐเซาท์แคโรไลนา
เซาท์แคโรไลนา (, ) เป็นรัฐของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ติดต่อกับมหาสมุทรแอตแลนติก ชื่อของรัฐตั้งตั้งตามชื่อของ พระเจ้าชาลส์ที่ 2 ของอังกฤษ โดยคำว่า กาโรลุส (Carolus) เป็นภาษาละตินของคำว่า ชาลส์ (Charles) ประชากรในรัฐมี 4,198,068 (ข้อมูล พ.ศ. 2547) เมืองหลวงของรัฐ ชื่อ โคลัมเบีย และเมืองสำคัญอื่นคือ ชาร์ลสตัน
รายชื่อรัฐของสหรัฐเรียงตามลำดับการก่อตั้ง
ปัจจุบันนี้ สหรัฐอเมริกามีรัฐทั้งหมด 50 รัฐในประเทศ แต่เมื่อครั้งตั้งเป็นประเทศใหม่ ๆ นั้น ส่วนใหญ่ยังปักหลักกันอยู่ที่บริเวณตะวันออกของสหรัฐอเมริการิมมหาสมุทรแอตแลนติก จนกระทั่งเมื่อประชากรเพิ่มขึ้น และดินแดนส่วนอื่นที่ห่างไปทางตะวันตกก็ยังไม่มีผู้ใดบุกเบิก ดังนั้นชาวอเมริกันจึงเริ่มขยายอาณาเขตไปทางตะวันตก จนกระทั่งเมื่อขยายไปสุดเขตแดนตะวันตก สหรัฐอเมริกามีทั้งสิ้น 48 รัฐ แต่ต่อมาก็ได้ซื้อดินแดนอะแลสกาและฮาวาย และตั้งเป็นรัฐที่ 49 และ 50 ตามลำดับ
มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์
ทีมกีฬาของมหาวิทยาลัยชื่อ ไฟต์ติงอะไลไน (Fighting Illini) โดยมีชื่อเสียงในด้านอเมริกันฟุตบอลและบาสเกตบอล โดยมหาวิทยาลัยชนะอเมริกันฟุตบอลระดับประเทศ 5 ครั้ง ในปี ค.ศ. 1914, 1919, 1923, 1927, 1951 ชนะโรสโบวล์ 3 ครั้งในปี 1946, 1951, 1963 ส่วนทีมบาสเกตบอลชนะเลิศระดับประเทศหนึ่งครั้งในปี 1915 และได้รองชนะเลิศระดับประเทศในปี 2005
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 9
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 9 () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ในรัฐเดลาแวร์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ และรัฐนิวยอร์ก เป็นหนึ่งในสองทางหลวงสหรัฐที่เชื่อมต่อด้วยเรือข้ามฟาก (ของทางหลวงสายนี้ คือ เรือข้ามฟากเคปเมย์–ลูอิส ระหว่างเมืองลูอิส รัฐเดลาแวร์ และเมืองเคปเมย์ รัฐนิวเจอร์ซีย์) ส่วนอีกสายหนึ่ง คือ ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 10 ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 9 กำหนดให้เป็นทางหลวงแนวตะวันออก–ตะวันตก ในรัฐเดลาแวร์ และส่วนที่เหลือเป็นแนวเหนือ–ใต้ เส้นทางมีปลายทิศใต้อยู่ในเมืองลอเริล รัฐเดลาแวร์ ที่ทางแยกกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 13 ขณะที่ปลายทิศเหนืออยู่ที่ทางแยกต่างระดับกับอินเตอร์สเตต 87 ในแชมเพลน รัฐนิวยอร์ก และยังมีถนนต่อขึ้นไปทางทิศเหนือแต่เป็นทางตันบริเวณพรมแดนประเทศแคนาดา–สหรัฐอเมริกา ทางหลวงสายนี้ถูกกล่าวถึงในเพลงของบรูซ สปริงส์ทีน ชื่อเพลงว่า "บอร์นทูรัน" และในเพลง "มายเจอรัลดีนไลส์โอเวอร์เดอะเดลาแวร์" (My Geraldine Lies Over the Delaware) ของวงเดอะวอนเดอร์เยียส์
เขตสงครามตะวันออกของสงครามกลางเมืองอเมริกา
"เขตสงครามตะวันออก" เป็นเวทีรบของการทัพสำคัญๆ (major campaigns) ของกองทัพโพโทแม็คฝ่ายสหภาพ ที่มีเป้าหมายในการยึดให้ได้เมืองริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย อันเป็นเมืองหลวงฝ่ายสมาพันธรัฐ การทัพเหล่านี้ประสบความยากลำบากจากการต่อต้านของ กองทัพเวอร์จิเนีย์เหนือของฝ่ายสมาพันธรัฐ มีนายพลโรเบิร์ต อี. ลี เป็นผู้บัญชาการ, ประธานาธิบดีลินคอล์นเสาะหานายพลที่กล้าและสามารถเทียบเคียงกับลีได้ โดยลินคอล์นแต่งตั้งและสับเปลี่ยนเอา
นายพล เออร์วิน แม็คโดเวล, จอร์จ บี. แม็คเคลแลน, จอห์น โป๊ป, แอมโบรส เบิร์นไซด์, โจเซฟ ฮุกเกอร์ และจอร์จ จี. มี้ด มาเป็นเป็นผู้บัญชาการกองกำลังหลักๆภาคตะวันออก ; นายพลจอร์จ มี้ด ได้ชัยชนะเหนือกองทัพของลี ในยุทธการที่เกตตีสเบิร์ก เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1863 แต่ยังต้องรอจนกระทั่งจอมพล ยูลิซีส เอส. แกรนต์ ได้รับการแต่งตั้งและโยกย้ายมาจากเขตสงครามภาคตะวันตก ในปี 1864 เพื่อควบคุมปฏิบัติการในเวอร์จิเนียด้วยตนเอง ฝ่ายสหภาพจึงสามารถเข้ายึดเมืองริชมอนด์ได้ แต่ทั้งนี้ก็ต้องผ่านสมรภูมิที่เสียเลือดเนื้อมาก ในการทัพโอเวอร์แลนด์ (Overland Campaign) และการตั้งทัพปิดล้อมเมืองปีเตอร์สเบิร์ก และริชมอนด์ การยอมจำนนของกองทัพของลี ที่แอพโพแมตท็อกซ์ คอร์ทเฮ้าส์ ในเดือนเมษายน ปี 1865 นำความสิ้นสุดมาสู่ปฏิบัติการทหารในพื้นที่
ทะเลสาบอิลิแอมนา
ทะเลสาบอิลิแอมนา () เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในทวีปอเมริกาเหนือ ทะเลสาบอิลิแอมนาตั้งอยู่ในทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐอะแลสกา ทางเหนือจรดคาบสมุทรอะแลสกา ตั้งอยู่ระหว่างอ่าวควีแจ็กกับเวิ้งคุก
รัฐยูทาห์
รัฐยูทาห์ (Utah, ) เป็นรัฐทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บริเวณเทือกเขาร็อกกี มีเมืองหลวงคือซอลต์เลกซิตี เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐอเมริกา เป็นลำดับที่ 45 ในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2439 ชื่อของรัฐยูทาห์ มาจากชื่อของเผ่าอินเดียนแดง เผ่ายูท (Ute) ซึ่งหมายถึง "คนบนเทือกเขา" ยูทาห์เป็นรัฐต้นกำเนิดของศาสนาคริสต์ นิกายมอร์มอน
ฮอลลีวูด
ฮอลลีวูด () เป็นชื่อเขตในนครลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เหมือนกับเป็นถนนหรือเขตหนึ่งเท่านั้น ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางตะวันตกถึงตะวันตกเฉียงเหนือของศูนย์กลางนครลอสแอนเจลิส เนื่องจากว่าฮอลลิวูดนั้นมีชื่อเสียงและมีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมในฐานะที่เป็นศูนย์กลางแห่งประวัติศาสตร์ของโรงถ่ายทำภาพยนตร์ และดาราภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงระดับโลก ดังนั้น ชื่อของฮอลลีวูดจึงมักจะถูกเรียกเป็นชื่อแทนของโรงภาพยนตร์แห่งสหรัฐอเมริกาอีกด้วย ทุกวันนี้มีอุตสาหกรรมภาพยนตร์จำนวนมากที่ได้แพร่กระจายไปรอบ ๆ พื้นที่ของแคลิฟอร์เนียและทางตะวันตกของนครลอสแอนเจลิส แต่อุตสาหรรมภาพยนตร์หลัก ๆ ที่สำคัญไม่ว่าจะเป็นการตัดต่อ การใส่เทคนิคพิเศษ ผู้สนับสนุน การผลิตขั้นสุดท้าย และบริษัททางด้านแสงประกอบ ยังคงอยู่ในฮอลลีวูด
สงครามกลางเมืองอเมริกา
สาเหตุของสงครามเกิดจากความแตกต่างระหว่างรัฐแต่ละรัฐในสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีรูปแบบและวิถีชีวิตความเป็นอยู่แตกต่างกันมาก กล่าวคือ รัฐทางใต้มีระบบเศรษฐกิจที่พึ่งพาการใช้แรงงานทาสในการเกษตรกรรมขนาดใหญ่ และมีพลเมืองส่วนมากเป็นคนชาติพันธ์แองโกล-แซกซอน ที่นับถือนิกายโปรแตสแตนท์ และพูดภาษาอังกฤษเป็นหลัก นอกจากนี้การเมืองและระบบเศรษฐกิจภายในรัฐยังถูกควบคุมโดยคนรวยที่ถือครองทาส ระบบความคิดจึงเป็นไปในทางอนุรักษ์นิยม และนิยมเชื้อชาติ โดยยึดมั่นในอัตลักษณ์ความเป็น "ชาวใต้" (Southerner) มากกว่าความเป็นอเมริกัน ในทางกลับกัน รัฐทางตอนเหนือเป็นรัฐอุตสาหกรรมที่มีระบบเศรษฐกิจแบบการตลาด ไม่พึ่งพาแรงงานทาสมากนัก และมีประชากรจากหลายเชื้อชาติในยุโรปอพยพเข้ามาใหม่อยู่ตลอดเวลา ทำให้เป็นสังคมหลากเชื้อชาติและวัฒนธรรม มีระบบความคิดที่ก้าวหน้ามากกว่า เมื่ออับราฮัม ลินคอล์นซึ่งมีแนวคิดไม่ประนีประนอมกับสถาบันทาสอย่างชัดเจน ได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาแบบท่วมท้น ในการเลือกตั้งปี ค.ศ. 1860 ทำให้ประชากรผิวขาวใน 11 รัฐทางตอนใต้ไม่พอใจอย่างยิ่ง และรู้สึกว่าการแยกตัวเป็นอิสระเป็นทางเลือกเดียวที่จะรักษาสถาบันทาสไว้ได้ เนื่องจากเห็นว่าพวกตนไม่มีผู้แทนอยู่เลยในสภาคองเกรส จนในที่สุดก็รวมกันแยกตัวออกไปจัดตั้งรัฐบาลใหม่ในนามว่าสมาพันธรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861
รัฐลูเซิร์น
รัฐลูเซิร์น (; ) เป็นรัฐในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของประเทศ มีเมืองศูนย์กลางอยู่ที่นครลูเซิร์นซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของรัฐโดยอยู่ติดกับทะเลสาบลูเซิร์น ทางใต้ของรัฐลูเซิร์นยังเป็นที่ตั้งของชีวมณฑลเอ็นท์เลอบูคแห่งองค์การยูเนสโกซึ่งเป็นเขตสงวนทางธรรมชาติขนาดยักษ์ซึ่งตั้งอยู่เชิงเทือกเขาแอลป์ พื้นที่ส่วนใหญ่ในรัฐลูเซิร์นเป็นพื้นที่เกษตรกรรมและปศุสัตว์ซึ่งถือเป็นภาคเศรษฐกิจหลักของรัฐ เช่น ปลูกข้าวโพด, ผลไม้ และการผสมพันธุ์วัว เป็นต้น ภายในรัฐลูเซิร์นก็มีอุตสาหกรรมด้วยเช่นกัน อาทิ อุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่ม, เครื่องจักรกล, กระดาษ, ไม้, ยาสูบ และโลหการ ลูเซิร์นยังเป็นแหล่งที่เที่ยวที่นิยมในช่วงวันหยุดจากการที่อยู่ใกล้กับเทือกเขาแอลป์และทะเลสาบลูเซิร์น ประชากรร้อยละ 70 นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก อีกร้อยละ 11 นับถือคริสตจักรสวิส และที่เหลือนับถือนิกายออร์ทอดอกซ์
รัฐมิสซูรี
รัฐมิสซูรี () เป็นรัฐที่อยู่ทางตอนกลางของประเทศสหรัฐอเมริกา ล้อมรอบด้วยรัฐไอโอวา อิลลินอยส์ เคนทักกี เทนเนสซี อาร์คันซอ โอคลาโฮมา แคนซัส และเนแบรสกา มิสซูรีเป็นรัฐที่มีจำนวนประชากรเป็นอันดับที่ 18 ของประเทศ ประกอบด้วย 114 เคาน์ทีและ 1 เมืองอิสระ เมืองหลวงของรัฐคือ เจฟเฟอร์สัน ซิตี้ เมืองขนาดใหญ่ของรัฐเรียงตามลำดับ คือ เซนต์หลุยส์ แคนซัสซิตี สปริงฟิลด์ และโคลัมเบีย ดั้งเดิมนั้น มิสซูรีเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสจากการซื้อหลุยส์เซียนาและต่อมากลายเป็นดินแดนมิสซูรี ส่วนของดินแดนมิสซูรีได้เข้าร่วมเป็นสหพันธ์ลำดับรัฐที่ 24 ในวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2364
รัฐอุมม์อัลไกไวน์
รัฐอุมม์อัลไกไวน์ ( "", "Mother of the Two Powers") เป็นหนึ่งในรัฐ (emirate) ทั้งเจ็ดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีพื้นที่ 755 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 72,000 คน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ เป็นรัฐที่มีขนาดเล็กเป็นอันดับสอง ปกครองด้วยระบอบราชาธิปไตย โดยมีเจ้าผู้ครองรัฐ (Emir) องค์ปัจจุบันคือรอชิด บิน อะฮ์หมัด อัลมูอัลลาที่ 3
แม่น้ำมิสซิสซิปปี
แม่น้ำมิสซิสซิปปี () อยู่ตอนกลางของสหรัฐอเมริกา เป็นเครือข่ายสาขาแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ(เครือข่ายแม่น้ำมิสซิสซิปปี-มิสซูรี) มีความยาวทั้งสิ้น 3,334 กม. ระบบแม่น้ำมิสซิสซิปปี-มิสซูรียาวเป็นอันดับที่ 4 ของโลก แม่น้ำมิสซิสซิปปีเริ่มต้นจากในรัฐมินนิโซตา และออกสู่ปากอ่าวเม็กซิโกที่ รัฐลุยเซียนา เป็นแหล่งเพาะปลูกที่สำคัญ โดยเฉพาะ ข้าวโพด ถั่วเหลือง ยาสูบ เป็นจุดที่ฝรั่งเศสเข้ายึดครองในช่วงแรกของการสำรวจทวีปอเมริกาเหนือ