เจมส์ วัตต์ เสียชีวิตเมื่อไหร่?
เจมส์ วัตต์
เจมส์ วัตต์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2362 ที่บ้านของเขาในย่าน ฮีทฟิลด์ แถบ แฮนด์สวอร์ท () ของ เวสต์มิดแลนด์ส ใน สตัฟฟอร์ดไชร์ ขณะอายุ 83 ปี ภรรยาของเขาตายหลังจากนั้น 13 ปี
เดอะเรฟ
เจมส์ โอเวน ซัลลิแวน () (10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 - 28 ธันวาคม ค.ศ. 2009) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เดอะเรฟ () หรือ เดอะเรฟเวอร์เรนด์ โธโลมิว เพลก (The Reverend Tholomew Plague) เป็นมือกลองและนักร้องประสานของวงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ และเป็นนักร้องนำวงอาวองต์การ์ดเมทัลที่ชื่อ พิงค์ลีสมูธ ร่วมกับเพื่อนนักกีตาร์วงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ซินนีสเตอร์ เกตส์ ซัลลิแวนอยู่ที่ฮันติงตันบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย แต่งงานกับลีนา แม็กแฟดเดน หรือลีนา ซิลเวอร์ เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2009 อายุได้ 28 ปี ในที่สุด สาเหตุการเสียชีวิตของ "เดอะเรฟ" จิมมี โอเวน ซัลลิแวน แห่งวงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ถูกเผยออกมาแล้ว โดยมือกลองหนุ่มวัย 28 ปีรายนี้ เสียชีวิตด้วย โรคร้ายของร็อคสตาร์ นั่นก็คือ เสพยาเกินขนาด
เจมส์ คัลลาฮาน
เลโอนาร์ด เจมส์ คัลลาฮาน บารอนคัลลาฮานแห่งคาร์ดิฟฟ์ () เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปีพ.ศ. 2519 เมื่ออายุได้ 64 ปี และสิ้นสุดเมื่อปี พ.ศ. 2522 เมื่ออายุได้ 67 ปี นอกจากนั้นเขาได้ดำรงตำแหน่งอีก 4 ตำแหน่ง คือ เลขาธิการกระทรวงการต่างประเทศ เลขาธิการของรัฐบาลสหราชอาณาจักร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2548 รวมอายุได้ 92 ปี 364 วัน
จอห์น สมิธ (นักสำรวจ)
จอห์น สมิธ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1631 ฝังเมื่อปี ค.ศ. 1633 ที่เกาะใต้ของโบสถ์เซนต์เซเปิลเคอร์วิธเอาต์นิวเกต (Saint Sepulchre-without-Newgate Church) ซึ่งอยู่ที่ ฮอลบอร์นเวียดักต์, ลอนดอน โบสถ์นี้ ถือเป็นโบสถ์ที่ใหญ่โตที่สุดในลอนดอนนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1137 บนกำแพงทางด้านใต้ของโบสถ์ มีข้อความรำลึกถึงจอห์น สมิธ
แน็ต ฟลายเชอร์
นอกจากนี้แล้ว แน็ต ฟลายเชอร์ ยังเป็นผู้ก่อตั้งสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬามวยแห่งอเมริกา (BWA) และได้รับรางวัล เจมส์ เจ.วอร์คเกอร์ ถึง 2 ครั้ง หลังจากที่เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1972 ทาง BWA ได้ตั้งรางวัลแน็ต ฟลายเชอร์ ขึ้นมาเพื่อเป็นเกียรติระลึกถึง ซึ่งรางวัลนี้มีการมอบให้แก่ผู้สื่อข่าวในวงการมวยที่มีผลงานโดดเด่นทุกปี นอกจากนี้แล้วยังได้รับการเสนอชื่อให้เข้าสู่หอเกียรติยศวงการมวยโลก (International Boxing Hall of Fame) ในปี ค.ศ. 1990 อีกด้วย
เจมส์ คลาเวลล์
เจมส์ คลาเวลล์ เปลียนสัญชาติเป็นอเมริกันในปี ค.ศ. 1963 เขาเสียชีวิตที่สวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1994 หลังการรักษาตัวจากโรคมะเร็งคลาเวลล์เขียนนวนิยายเรื่องแรกเรื่อง "King Rat" (ไทย: ราชาหนู) ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1962 จากประสบการณ์ส่วนตัวขณะถูกคุมขังอยู่ที่เรือนจำชางงี ในสิงคโปร์ และกลายเป็นนักเขียนติดอันดับขายดี หนังสือถูกดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์ในเวลาต่อมา ตามมาด้วยเรื่อง "Tai-Pan" (ไทย: ไท-ปัน) ในปี ค.ศ. 1966 เกี่ยวกับชาวอังกฤษที่เข้ามามีอิทธิพลในฮ่องกง ภายหลังสงครามฝิ่น
เจมส์ วัตต์
ในปีพ.ศ. 2306 วัตต์ได้ทราบว่ามหาวิทยาลัยกลาสโกว์เป็นเจ้าของเครื่องจักรไอน้ำต้นแบบของ นิวโคเมน () ซึ่งเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยนั้น แต่เครื่องต้นแบบถูกส่งไปซ่อมพัฒนาที่ลอนดอน ซึ่งทำให้วัตต์ได้แนวทางที่จะปรับปรุงต่อจากเครื่องจักรที่ขนาดใหญ่แต่ทำงานล่าช้านี้ ให้กะทัดรัดขึ้นและให้ทำงานได้แบบต่อเนื่อง(ไม่มีจังหวะนิ่ง) วัตต์จึงร้องขอให้มหาวิทยาลัยนำเครื่องจักรต้นแบบดังกล่าวกลับมาให้เขาซ่อมเองโดยไม่คิดค่าตอบแทน
จอห์น บี. วอตสัน
จอห์น โบรดัส วอตสัน (; 9 มกราคม ค.ศ. 1878 – 25 กันยายน ค.ศ. 1958) เป็นนักจิตวิทยาชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งพฤติกรรมนิยม วอตสันทำวิจัยเกี่ยวกับพฤติกรรมสัตว์ นำมาซึ่งการตั้งแขนงวิชาพฤติกรรมศาสตร์ในวิชาจิตวิทยา เขายังเป็นผู้ทำการทดลอง "หนูน้อยอัลเบิร์ต" ซึ่งเป็นที่ถกเถียงและวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างกว้างขวาง
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ บารอนแห่งเคนส์ ที่หนึ่ง (; 5 มิถุนายน พ.ศ. 2426 – 21 เมษายน พ.ศ. 2489) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ ชาวอังกฤษ เกิดที่ เคมบริดจ์, ประเทศอังกฤษ, สหราชอาณาจักร ผู้เสนอแนวคิดเศรษฐศาสตร์แบบเคนส์ (Keynesian Economics) แนวความคิดทางเศรษศาสตร์ของเคนส์มีอิทธิพลต่อทฤษฎีเศรษศาสตร์มหภาคสมัยใหม่เป็นอย่างมาก รวมไปถึงนโยบายเศรษฐกิจที่รัฐบาลนำมาใช้ในการบริหารเศรษฐกิจของประเทศ เริ่มแรกเคนส์ศึกษาเรื่องสาเหตุของวัฏจักรธุรกิจ () และเรียกร้องให้มีการใช้นโยบายทางการคลังและการเงินเพื่อผ่อนคลายผลกระทบที่เกิดจากภาวะเศรษฐกิจถดถอยและตกต่ำ เคนส์ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในบิดาของเศรษฐศาสตร์มหภาคยุคใหม่และนับได้ว่าเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่มีอิทธิพลทางความคิดมากที่สุดของศตวรรษที่ยี่สิบ
เจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต
เจ้าชายเจมส์ ฟรานซิสสิ้นพระชนม์ที่กรุงโรมเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1766 พระศพถูกฝังไว้ที่มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ ในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1766 รัฐบาลวาติกันก็ยอมรับราชวงศ์ฮาโนเวอร์ว่าเป็นราชวงศ์ที่ปกครองอังกฤษและไอร์แลนด์โดยชอบธรรม
เลมูเอล ฟรานซิส แอ็บบอท
แม้ว่าจะมีผลงานแสดงที่ราชสถาบันศิลปะแอ็บบอทก็ไม่เคยเป็นนักการศึกษา เมื่ออายุได้ 40 ปีแอ็บบอทก็มีอาการเสียสติและได้รับการรักษาโดยนายแพทย์ทอมัส มันโรผู้เชี่ยวชาญทางโรงประสาทแห่งโรงพยาบาลเบ็ธเล็ม นายแพทย์มันโรเป็นนายแพทย์คนเดียวกันกับนายแพทย์ที่ถวายการรักษาอาการทางประสาทของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1738–ค.ศ. 1820) แอ็บบอทเสียชีวิตในลอนดอนเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1802
เจมส์ บลันต์
เจมส์ บลันต์ () เกิดเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1974 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง ชาวอังกฤษ อดีตนักศึกษาวิชาทหารที่จบจากแซนด์เฮิร์ตและได้ไปรับใช้ชาติในโคโซโว เปิดตัวผลงานเพลงอัลบั้มแรกกับอัลบั้ม Back to Bedlam เจ้าของเพลงฮิตอย่าง “You’re Beautiful” กับสไตล์ดนตรี ป็อป ผสมอะคูสติกร็อก
ทิโมธี ดาลตัน
ค.ศ. 1987 โรเจอร์ มัวร์ ไม่ขอรับบทเจมส์ บอนด์ อีกต่อไป เนื่องจากอายุมากแล้ว และมารดาของ ทันย่า โรเบิตส์ ที่รับบทสเตซี่ ซัตตอน นางเอกและผู้หญิงของบอนด์ในตอน "A View to a Kill" นั้นอายุน้อยยังกว่ามัวร์เสียอีก ทิโมธี ดาลตันจึงได้รับการทาบทามให้รับบทบอนด์อีกครั้ง และครั้งนี้ดาลตันไม่ปฏิเสธ จึงได้รับบทเจมส์บอนด์ไปใน ค.ศ. 1987 ขณะอายุ 43 ปี
เจมส์ วัตต์
โดยนำเครื่องยนต์ทั้งหมดมาใส่ไว้ในโลหะทรงกระบอก ต่อท่อให้ไอน้ำเข้าในในเครื่องจักรโดยตรง เพื่อให้ขนาดเครื่องจักรเล็กลง ซึ่งไอน้ำจะเข้าไปดันลูกปืน เพื่อให้เครื่องทำงาน ในระยะแรก ยังมีปัญหา เพราะเมื่อไอน้ำควบแน่นเป็นน้ำ จะทำให้ไอน้ำที่ส่งเข้าไปใหม่กลายเป็นหยดน้ำไปด้วย ทำให้เครื่องจักรทำงานได้ไม่เต็มที่หรือหยุดไป โรบัคเริ่มไม่มั่นใจว่าวัตต์จะประดิษฐ์เครื่องจักรไอน้ำได้ ทั้งยังล้มละลาย จึงไม่อาจสนับสนุนเงินทุนให้เขาอีก 
เพื่อประหยัดเงินทุน วัตต์ถูกบีบคั้นให้เริ่มรับจ้างเป็นช่างรังวัดถึง 8 ปี และหลังจากทดลองหลายครั้ง เขาแสดงให้เห็นว่า ความร้อนจากไอน้ำถึงประมาณ 80% ถูกสิ้นเปลืองไปเป็นความร้อนใน กระบอกสูบ 
เพราะไอน้ำในนั้นถูกสันดาปจากการฉีดน้ำเย็น
เจมส์ วัตต์
มารดาของวัตต์เสียชีวิตเมื่อวัตต์อายุ 17 ปี และบิดาก็เริ่มสุขภาพไม่ดี เขาจึงไปหางานทำที่กลาสโกว์ () ได้งานผู้ช่วยช่างในร้านทำเครื่องใช้แห่งหนึ่ง โดยหลังเลิกงานยังเรียนต่อในช่วงเย็นถึงค่ำ การโหมงานและเรียนทำให้สุขภาพของวัตต์อ่อนแอมาก ทำให้เขาต้องลาออกจากงานและเดินทางไปลอนดอนเพื่อเรียนการผลิตเครื่องชั่งตวงวัด ( making) เมื่อเรียนอยู่ได้ 1 ปี ระหว่างนั้นได้เกิดสงครามยุโรปขึ้น รัฐบาลเกณฑ์ชายหนุ่มเข้าฝึกทหาร แต่วัตต์ไม่ชอบสงคราม จึงได้กลับกลาสโกว์ สกอตแลนด์ ตั้งใจจะตั้งต้นธุรกิจเครื่องชั่งตวงวัดของตน แต่เนื่องจากขาดคุณสมบัติ เพราะกฎหมายของเมือง ต้องจดทะเบียนกับสมาคมพ่อค้า ซึ่งผู้จดทะเบียนได้ต้องเป็นบุตรของพ่อค้า หรือเคยฝึกงานอย่างน้อย 7 ปี สมาคมช่างกลาสโกว์ () วัตต์จึงถูกระงับใบอนุญาต แม้ว่าไม่มีช่างทำเครื่องชั่งตวงวัดที่มีความแม่นยำในสกอตแลนด์ก็ตาม ทำให้วัตต์ต้องหางานอย่างอื่นทำ
เจมส์ ดี. วัตสัน
ในต้นปี พ.ศ. 2491 วัตสันเริ่มงานวิจัยปริญญาเอกในห้องปฏิบัติการทดลองของลูเรียที่มหาวิทยาลัยอินเดียนา และในฤดูร้อนนั้น วัตสันได้พบกับ"เดลบรุค" ในอพาร์ตเมนต์ของลูเรีย และอีกครั้งในฤดูร้อนนั้น ในระหว่างการเดินทางไปเยือนหอทดลอง “โคลด์สปริง” “"กลุ่มไวรัสทำลายแบคทีเรีย"” เป็นตัวกลางเชื่อมกับพวกปัญญาชน ซึ่งวัตสันเองได้กลายเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่กำลังอยู่ในกระบวนการทำงาน ที่สำคัญคือสมาชิกของ “"กลุ่มไวรัสทำลายแบคทีเรีย"” มีความสำนึกว่าพวกตนกำลังต่างก็อยู่ในเส้นทางที่กำลังนำไปสู่การค้นพบธรรมชาติด้านกายภาพของยีนส์ ในปี พ.ศ. 2492 วัตสันลงวิชาเรียนกับ"เฟลิกซ์ เฮาโรวิวิทซ์"ซึ่งรวมแนวคิดยุคนั้นที่ว่า: คือโปรตีนและยีนส์สามารถสำเนาสร้างตัวเองเพิ่มได้ องค์ประกอบสำคัญอีกอย่างหนึ่งของโครโมโซม คือ ดีเอ็นเอนั้นเข้าใจกันโดยหลายคนว่าเป็น “"นิวคลีโอไทด์สี่หน้าที่โง่เง่า"” ที่ทำหน้าที่เพียงการเป็นโครงสร้างรองรับโปรตีน อย่างไรก็ดี ในระยะเริ่มแรกนี้ วัตสัน ภายใต้อิทธิพลของกลุ่ม “"กลุ่มไวรัสทำลายแบคทีเรีย"” ได้ตระหนักถึงงานของ"ออสวอลด์ เอเวรี" ซึ่งแนะว่า ดีเอ็นเอเป็นโมเลกุลพันธุกรรมโครงการวิจัยของวัตสันเกี่ยวข้องกับการใช้รังสีเอกซ์มาทำให้ไวรัสที่ทำลายแบคทีเรีย (phage) อ่อนตัวลง วัตสันได้จบการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาสัตววิทยาที่มหาวิทยาลัยอินเดียนาเมือ พ.ศ. 2493 และได้เดินทางไปยุโรปเพื่อทำงานวิจัยระดับหลังปริญญาเอก ตอนแรกรับหน้าที่เป็นหัวหน้าห้องทดลองทางชีวเคมีของ"เฮอร์มาน คัลคาร์ใน"ในโคเปนเฮเกนผู้ซึ่งสนใจในกรดนิวคลีอิกและได้พัฒนาความสนใจในตัวไวรัสที่ทำลายแบคทีเรียเพื่อใช้เป็นระบบการทดลอง
จอช แมทิวส์
โจชัว เอ ลอมเบร์เยอร์ (Joshua A. Lomberger) หรือ จอช แมทิวส์ (Josh Mathews) เกิด 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 ผู้บรรยาย, ผู้สัมภาษณ์ และนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เป็นโฆษกของWWEและลาออกในปี 2014 ก่อนจะย้ายมาทำงานกับGFW
เจมส์ วัตต์
อีกต่อมาไม่นาน มัทธิว โบลตัน () เจ้าของโรงงานอุตสาหกรรมหล่อและเครื่องเคลือบโซโฮ ใกล้เบียร์มิงแฮม () ได้เข้าช่วยเหลือเป็นผู้ถือหุ้นใหม่ ในที่สุดวัตต์ก็สามารถแก้ปัญหาได้ในปี พ.ศ. 2319 โดยต่อท่อส่งไอน้ำใหม่เข้าไป แยกต่างหากจากท่อที่ให้ไอน้ำเย็นซึ่งจะกลายเป็นหยดน้ำเป็นอีกท่อหนึ่ง ทำให้ไอน้ำสันดาปในห้องที่แยกจาก ลูกสูบ เพื่อรักษาอุณหภูมิในกระบอกสูบให้เท่ากับอุณหภูมิขณะอัดไอน้ำ ในไม่ช้าเขาก็สร้างเครื่องต้นแบบที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น และนำมาใช้งานได้จริง เมื่อปลาย พ.ศ. 2308 (1765)
ทิโมธี อีแวนส์
ทิโมธี จอห์น อีแวนส์ () (20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1924 - 9 มีนาคม ค.ศ. 1950) เป็นชายชาวเวลส์ที่ถูกตัดสินประหารชีวิตผิดพลาด เสียชีวิตด้วยวิธีแขวนคอ ในข้อหาฆาตกรรมภรรยาและลูกสาววัยทารกของตัวเอง ในบ้านเลขที่ 10 ริลลิงตันเพลส น็อตติงฮิล ลอนดอน ระหว่างการไต่สวนเขาได้กล่าวหาว่าเพื่อนบ้านชั้นล่างของเขา ชื่อว่า จอห์น คริสตี เป็นคนร้ายตัวจริง
จิม รูต
เจมส์ โดนัลด์ รูต () หรือ จิม รูต (เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2514) นักดนตรีและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะมือกีตาร์ริทึ่ม และสมาชิกหมายเลข #4 ของวงสลิปน็อต และเป็นอดีตมือกีตาร์ของวงดนตรีแนวออลเทอร์นาทีฟร็อกอย่างสโตนซาวเออร์
เจมส์ แม็กอะวอย
เจมส์ แอนดรูว์ แม็กอะวอย () เกิดเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1979 เป็นนักแสดงภาพยนตร์และละครเวทีชาวสก็อต เป็นที่รู้จักในภาพยนตร์ X-เม็น รุ่น 1, X-เม็น สงครามวันพิฆาตกู้อนาคต, "Atonement", "เผด็จการแผ่นดินเลือด", "อภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน ราชสีห์ แม่มด กับตู้พิศวง", "Penelope", "Wanted", "Frank Herbert's Children of Dune", และซีรีส์อังกฤษเรื่อง "Shameless" และ "Early Doors" แม็กอะวอยได้รับรางวัลบาฟต้าไรซิงสตาร์ และรางวัลบาฟต้าสก็อตแลนด์ เขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอแอลเอฟเอส และ 2 รางวัลบาฟต้า, รางวัลภาพยนตร์ยุโรป และรางวัลลูกโลกทองคำ เขาแต่งงานกับแอน-มารี ดัฟฟ์
เจมส์ วัตต์
การผลิตเครื่องจักรเต็มรูปแบบ นอกจากจะต้องใช้ความวิริยะอุตสาหะอย่างยาวนานแล้ว ยังต้องใช้เงินทุนจำนวนมากในการประดิษฐ์และดำเนินการจดสิทธิบัตรเครื่องจักรกลหนัก () ซึ่งเป็นข้อบังคับในยุคนั้น 
ทุนส่วนหนึ่งมาจากภรรยา แต่ส่วนใหญ่มาจากแบล็ค ขณะที่การประกอบชิ้นส่วนได้รับสนับสนุนจาก จอห์น โรบัค () ผู้ก่อตั้งโรงงานรีดเหล็กคาร์รอน ใกล้ฟัลเคิร์ค () ซึ่งช่วยจัดหาหุ้นส่วน 
พ.ศ. 2316 (1773) วัตต์เริ่มปรับปรุงเครื่องจักรไอน้ำ แต่ความยุ่งยากประการใหญ่อยู่ที่การไสกลึงลูกสูบและกระบอกสูบให้เข้ากัน ทั้งคนงานรีดขณะนั้นก็เป็นช่างตีเหล็กมากกว่าเป็นช่างเครื่องจักรกล เมื่อใช้เวลาทดลองวิจัยนาน ผู้ให้ทุนจึงเลิกไป
เจมส์ วัตต์
ในที่สุด วัตต์พ้นทางตันโดยศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยกลาสโกว์ให้โอกาสวัตต์ทำงานในตำแหน่ง พนักงานผู้ช่วยศาสตราจารย์ (ช่างซ่อมเครื่องมือ) ทำหน้าที่ดูแล ประดิษฐ์และซ่อมบำรุงเครื่องมือ เครื่องจักร สื่อการสอน โดยได้รับค่าจ้างปีละ 35 ปอนด์ วัตต์ได้ตั้งร้านและโรงงานขนาดเล็กภายในมหาวิทยาลัยนั้นเองเมื่อปี พ.ศ. 2300 ซึ่งหนึ่งในศาสตราจารย์เหล่านั้น โจเซฟ แบล็ค () นักฟิสิกส์เคมีชาวสกอตซึ่งเป็นผู้ค้นพบว่าอากาศประกอบด้วยสารหลายชนิดและค้นพบก๊าซคาร์บอนไดอ็อกไซด์ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นเพื่อนสนิทและที่ปรึกษาของเขา
เจมส์ วัตต์
การปกครองส่วนท้องถิ่นได้ควบกิจการเมื่อ พ.ศ. 2517 (1974) เป็นส่วนหนึ่งของ สถาบันวัตต์ ซึ่งก่อตั้งโดยลูกชายของเขา (ซึ่งต่อมาพัฒนาเป็น วิทยาลัยเจมส์วัตต์ ) 
หอสมุดยังเก็บของสะสมประวัติศาสตร์ท้องถิ่นบ้านและเอกสารสำคัญของ อินเวอร์ไคลด์ () 
และมีรูปประติมากรรมนั่งขนาดใหญ่พร้อมกล่องรับบริจาคในโถงทางเข้า
จ็อนเบอเน แรมซีย์
ต้นปี 1997 ลู สมิต (Lou Smit) พนักงานสอบสวนผู้มากประสบการณ์ และเกษียณแล้ว ได้กลับมาช่วยเจ้าพนักงานเมืองโบลเดอร์ในคดี เดิมสมิตก็สงสัยบิดามารดาของจ็อนเบอเน แต่เมื่อประเมินพยานหลักฐานทั้งหลายที่เขารวบรวมได้ ก็สรุปว่า มีคนนอกบุกรุกเข้าบ้านแรมซีย์แล้วฆ่าจ็อนเบอเน ดักลัสเขียนในหนังสือ "เดอะเคเซสแดตฮอนต์อัส" ดังกล่าวว่า เขาไม่เห็นพ้องกับการตีความบางข้อของสมิต แต่เห็นว่า สมิตสอบสวนและสรุปดี ซึ่งเขาเห็นด้วยในผล ดักลัสยังยกย่องสมิตเป็นพิเศษที่สังเกตเห็น "ปืนไฟฟ้า" ซึ่งใช้ทำให้จ็อนเบอเนไม่ได้สติ อันปรากฏอยู่ในภาพชันสูตรพลิกศพ และเจ้าพนักงานตำรวจเคยมองข้ามไป สำหรับสมิตนั้น แม้ร่วมทำคดีในฐานะผู้ช่วย มิใช่เจ้าพนักงานผู้รับผิดชอบ แต่ก็ไม่ลดละจนถึงนาทีสุดท้ายของชีวิตในปี 2010
จอห์น วิลค์ส บูธ
หลังจากการลอบสังหาร บูธขี่ม้าหนีไปยังรัฐแมริแลนด์ทางตอนใต้ ก่อนจะเดินทางไปยังไร่ในแถบชนบทในรัฐเวอร์จิเนียทางตอนเหนือในอีก 12 วันต่อมา ก่อนที่เขาจะถูกตามสะกดรอยมาถึงที่ และถูกบอสตัน คอร์เบ็ท ทหารสหรัฐฯ ยิงโดยฝ่าฝืนคำสั่งที่ให้จับเป็น ผู้ก่อการอีก 8 คนที่เหลือถูกจับกุม ไต่สวนและถูกตัดสินว่าผิดจริง โดยที่ในนั้นมี 4 คนที่ถูกแขวนคอ หลายปีต่อมา มีคนเขียนหนังสือที่เสนอทฤษฎีว่าบูธสามารถหลบหนีผู้จับกุมได้ และเสียชีวิตภายใต้ชื่อใหม่ในอีกหลายปีต่อมา
เจมส์ วัตต์
วัตต์และภรรยาคนที่สองเดินทางท่องเที่ยวฝรั่งเศสและเยอรมนี แล้วซื้อบ้านและที่ดินในเวลส์ ซึ่งต้องบูรณะซ่อมแซมเป็นอย่างมาก
เจมส์ วัตต์
วัตต์เกษียณตัวเองเมื่อ พ.ศ. 2343 (1800) ปีเดียวกับที่สิทธิบัตรของเขาและทะเบียนห้างหุ้นส่วนที่ร่วมกับโบลตันหมดอายุ 
เขาโอนหุ้นของห้างหุ้นส่วนให้บุตร แล้วโบลตัน, เจมส์ วัตต์ จูเนียร์ กับ เมอร์ดอช ได้หาหุ้นส่วนเพิ่มและทำให้กิจการมั่นคง วัตต์ยังคงทำงานประดิษฐ์ติดพันต่ออีกหลังเกษียณ เช่น คิดค้นวิธีใหม่ในการวัดระยะทางด้วยกล้องโทรทรรศน์, ประดิษฐ์เครื่องคัดลอกจดหมาย, ปรับปรุงตะเกียงน้ำมันก๊าด, เครื่องจักรไอน้ำรีดผ้า () และเครื่องจักรแกะลอกงานแกะสลัก
เจมส์ ดี. วัตสัน
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2495 ลูเรีย อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกของวัตสันจะได้มาปาฐกถาในการประชุมในอังกฤษ แต่ลูเรียก็ถูกห้ามเดินทางด้วยเหตุการเมืองสงครามเย็น วัตสันจึงใช้เวลาตามกำหนดการของลูเรียบรรยายถึงเรื่องงานจองเขาเกี่ยวกับดีเอ็นเอกัมมันต์ และผลงานของกลุ่ม “ไวรัสทำลายแบคทีเรีย” ว่าวัสดุในไวรัสฟาจส์นั้นก็คือดีเอ็นเอนั่นเอง รายงานการประขุมบันทึกไว้ว่าวัตสันได้ถกเถียงอภิปรายในเรื่องต่างๆ ที่ได้มีการค้นพบก่อนหน้านั้นโดยนักวิจัยหลายคน เช่นเรื่องการคำนวณขนาดของโมเลกุลของดีเอ็นเอโดยใช้วิธีการเบนเลี้ยวของรังสีเอกซ์ ซึ่งสรุปจากผลการศึกษาหลายแหล่งรวมทั้งข้อมูลจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน พบว่า โมเลกุลของดีเอ็นเอมีขนาดประมาณ 2 นาโนเมตร
พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ (19 มิถุนายน พ.ศ. 2109 – 27 มีนาคม พ.ศ. 2168) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2110 และต่อมาเสวยราชย์ขึ้นเป็น พระเจ้าเจมส์ที่ 1แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ จากการรวมราชบัลลังก์แห่งสกอตแลนด์ อังกฤษ และไอร์แลนด์ไว้ภายใต้การปกครองของกษัตริย์พระองค์เดียวในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2146 (ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช) จนกระทั่งเสด็จสวรรคต ซึ่งทั้งราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ยังคงแบ่งแยกออกจากกันเป็นรัฐอธิปไตย โดยมีระบบรัฐสภา ศาล และกฎหมายเป็นของตัวเอง ภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์องค์เดียวกันในฐานะรัฐร่วมประมุข
จิม รอสส์
เจมส์ วิลเลียม "จิม" รอสส์ () เกิดวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1952 เป็นผู้บรรยายมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ทำงานกับสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) เป็นโฆษกผู้บรรยาย ในชื่อที่รู้จักกันดีว่า จิม รอสส์ () ปัจจุบันได้เข้าสู่ หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2007
จิม โจนส์
วันที่ 14 พฤศจิกายน 1978 สส.ไรอันจากรัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมกับนักข่าว อดีตสาวก และครอบครัวของสาวกจำนวน 19 คนได้ไปยังประเทศกายอานา เพื่อเข้าตรวจโจนส์ทาวน์ ได้พบคนแก่และคนเจ็บถูกจับนอนเรียงกันบนเตียงเก่าๆจนแน่นไปหมด ในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็น แมลงวันบินว่อน มีหนอนคลานอยู่จนทั่ว เมื่อนักข่าวจะถ่ายรูปก็มียามมาห้ามไว้ วันที่ 18 พฤศจิกายน ไรอันเดินทางออกจากโจนส์ทาวน์ตามกำหนดการ และพาสาวกจำนวน 16 คนซึ่งต้องการถอนตัวกลับไปด้วย แต่เมื่อทั้งหมดกำลังจะขึ้นเครื่องบิน ได้ถูกกลุ่มสาวกติดอาวุธเข้าโจมตีสังหาร เป็นผลให้ สส.ไรอันและผู้ติดตามรวม 5 คนเสียชีวิตแต่ทว่ามีนักบินผู้หนึ่งได้พบเห็นเหตุการณ์ได้แจ้งไปยังวิทยุการบินทำให้รัฐบาลสหรัฐรับรู้และส่งกองกำลังไปยังโจนส์ทาวน์เพื่อปราบปรามลัทธินอกรีตของจิม โจนส์ เวลา 5 โมงเย็นวันเดียวกัน เพียง 40 นาทีหลังการโจมตีสนามบิน จิมรวบรวมสาวกทั้งหมดกว่า 1100 คน เข้าร่วมในพิธีกรรม "ไวท์ไนท์" โดยนำน้ำผลไม้ผสมไซยาไนด์ให้สาวกดื่ม มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 909 คน 304ศพ เป็นเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี ศพของจิมถูกพบบนแท่นเวที ที่ศีรษะด้านขวามีรอยกระสุน มีเพียง 167 คนที่รอดชีวิตมาได้
เจมส์ วัตต์
เครื่องจักรไอน้ำได้เด่นชัดขึ้นเมื่อ ความดันสูงในหม้อน้ำที่ได้รับการปรับปรุง ทำให้สร้างเครื่องจักรได้ประสิทธิภาพสูงขึ้น และนำไปสู่การปฏิวัติการขนส่ง ในไม่ช้าก็ประกอบเป็นรูปเป็นร่างของ รถจักรไอน้ำ () และ เรือกลไฟ ()
เอ็ดเวิร์ด สมิธ
เอ็ดเวิร์ด จอห์น สมิธ () (27 มกราคม ค.ศ. 1850 - 15 เมษายน ค.ศ. 1912) หรือมีชื่อย่อว่า เอ็ดเวิร์ด เจ. สมิธ เป็นกัปตันเรือที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมีผลงานที่โดดเด่นมากก็คือการได้เป็นกัปตันเรือ อาร์เอ็มเอส ไททานิก อันเป็นเรือลำสุดท้ายในชีวิตของเขา ที่เขาได้ดำรงตำแหน่งกัปตันจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตบนเรือลำนี้ เรือที่ได้รับฉายาว่า "เรือที่ไม่มีวันจม"
มักซ์ เวเบอร์
เวเบอร์เสียชีวิตด้วยโรคปอดบวมที่มิวนิคเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1920 (พ.ศ. 2463) งานหลายชิ้นของเขาได้ถูกรวบรวม เรียบเรียง และจัดพิมพ์หลังจากที่เขาได้เสียชีวิตแล้ว ผู้ที่มีส่วนสำคัญในการตีความผลงานของเวเบอร์นั้นรวมไปถึงนักสังคมวิทยาที่มีชื่อเสียง เช่น ทาลคอตต์ พาร์สันส์ และ ซี. ไรท์ มิลส์
กัปตันอเมริกา: อเวนเจอร์ที่ 1
โรเจอส์เกณฑ์บานส์ ดัม ดัม ดูแกน เกบ โจนส์ จิม มอริตา เจมส์ มอนต์โกเมอรี ฟอลสเวิร์ท และแจ็กส์ เดอร์เนียร์ ให้จู่โจมฐานทัพไฮดราอีกฐานหนึ่ง สตาร์กเตรียมเครื่องแต่งกายชุดใหม่ให้โรเจอส์ ที่โดดเด่นคือโล่วงกลมทำจากไวเบรเนียม โลหะหายากที่ไม่อาจถูกทำลายได้ โรเจอส์และทีมเข้าลอบทำลายปฏิบัติการต่าง ๆ ของไฮดรา ต่อมา ทีมได้โจมตีรถไฟที่โซลาโดยสารอยู่ โรเจอส์และโจนส์สามารถจับตัวโซลาไว้ได้ แต่บานส์ตกจากรถไฟและทำให้เข้าใจว่าเขาเสียชีวิต หลังเค้นข้อมูลจากโซลา ทำให้รู้ที่ตั้งฐานทัพของไฮดราฐานสุดท้าย และโรเจอส์สามารถหยุดชมิดต์ไม่ให้ใช้อาวุธทำลายล้างเมืองในอเมริกาาและเมืองใหญ่ทั่วโลกได้ โรเจอส์ปีนขึ้นเครื่องบินของชมิดต์ขณะกำลังแล่นขึ้น ระหว่างต่อสู้กันอย่างต่อเนื่อง ภาชนะใส่เทสซาแรกต์เสียหาย ชมิดต์จับวัตถุเทสซาแรกต์ ทำให้ตัวเขาระเหยหายไปในแสงสว่าง เทสซาแรกต์ตกลงพื้น เผาทำลายเครื่องบินและตกลงสู่พื้นโลก โรเจอส์ไม่เห็นทางลงจอดอย่างปลอดภัย ทำให้เครื่องบินตกลงในทวีปอาร์กติก ต่อมา สตาร์กเก็บวัตถุเทสซาแรกต์จากมหาสมุทรได้ แต่ไม่สามารถระบุพิกัดของโรเจอส์หรือเครื่องบินได้ จึงสันนิษฐานว่าเขาเสียชีวิตไปแล้ว
เจมส์ วัตต์
เนื่องจากอันตรายจากหม้อน้ำระเบิดและรอยรั่วที่จะตามมา วัตต์จึงถูกคัดค้านในครั้งแรกที่จะใช้ไอน้ำความดันสูง ซึ่งจำเป็นสำหรับเครื่องจักรของเขาที่ใช้ไอน้ำใกล้ความดันบรรยากาศ () (14.7 ปอนด์/นิ้ว) (แต่ความสำเร็จในการใช้ไอน้ำแรงดันสูงเกิดขึ้นในภายหลังโดย โอลิเวอร์ อีวานส์ () และ ริชาร์ด เทรวิทิค () ในชื่อ เครื่องจักรไอน้ำแบบชาวคอร์นิช () ซึ่งใช้ วาล์วนิรภัย ซึ่งทำหน้าที่ปล่อยความดันที่เกินออก)
จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
เมื่อมิเลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1896 เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ ก็ทรงเป็นประธานในคณะกรรมาธิการในการสร้างอนุสรณ์แก่มิเลBirchall, Heather. [http://www.tate.org.uk/servlet/ViewWork?cgroupid=999999961&workid=27325&searchid=11876&tabview=text "Sir Thomas Brock (ค.ศ. 1851)
ไฟล์:John everett millais ruling passion.jpg|Ruling passion
ไฟล์:John everett millais leisure hours.jpg|"ชั่วโมงพัก"(Leisure hours)
ไฟล์:Millais - Herbstblätter.jpg|"ใบไม้ร่วง" (Autumn Leaves)(ค.ศ. 1856)
ไฟล์:Millais blind girl.JPG|"เด็กหญิงตาบอด"(The Blind Girl)(ค.ศ. 1856)
ไฟล์:ISUMBRAS.jpg|""(A Dream of the Past: Sir Isumbras at the Ford)(ค.ศ. 1857)
ไฟล์:Millais - Das Tal der Stille.jpg|"พักในทุ่ง" (The Vale Of Rest)ในปี (ค.ศ. 1870) 
ไฟล์:John Everett Millais The Black Brunswicker.jpg|"นายทหารแบล็คบรันสวิค"(ค.ศ. 1860)
ไฟล์:John everett millais my first sermon.jpg|"ฟังเทศนาครั้งแรก"(My first sermon)(ค.ศ. 1862 — 1863)
ไฟล์:esthermillais.jpg|"เอสเธอร์"(Esther)(ค.ศ. 1865)
ไฟล์:Jephtha.jpg|"Jephthah"(ค.ศ. 1867)
ไฟล์:Lorne.jpg|ภาพเหมือนของดยุกจอห์น แคมพ์เบลล์
ไฟล์:John Everett Millais - The Martyr of the Solway.jpg|"ผู้เสียสละแห่งซอลเวย์" (The Martyr of the Solway)(ราว ค.ศ. 1871)
ไฟล์:EFFIE.jpg|"ภาพเหมือนของเอฟฟี" (Portrait of Effie Millais)(ค.ศ. 1873)
ไฟล์:Millais - Überfahrt nach Nordwest.jpg|"ทางผ่านตะวันตกเฉียงเหนือ" (The Northwest Passage)(ค.ศ. 1878)
ไฟล์:CherryRipe1879 by John Everett Millais.jpg|"เชอร์รีสุก" (Cherry Ripe)(ค.ศ. 1879)
ไฟล์:Bubbles by John Everett Millais.jpg|"ลูกโป่ง" (Bubbles)(ค.ศ. 1886) 
ไฟล์:RoseberyMillais - 2.png|"ภาพเหมือนของอาร์ชิบอลด์ พริมโรสเอิร์ลแห่งโรสบรีที่ 5" 
ไฟล์:Lillie Langtry by Millais.jpg|"ภาพเหมือนของลิลลิ แลงทรี"
ไฟล์:John everett millais the nest.jpg|"รังนก" (The Nest)(1887)
ไฟล์:Pearl of great price.jpg|ภาพประกอบจากตำนานแฝงคำสอน
ไฟล์:Millais - Self-Portrait.jpg|ภาพเหมือนตนเอง
เจมส์ อี. เวบบ์
เจมส์ เอ็ดวิน เวบบ์ (, 7 ตุลาคม 1906 - 27 มีนาคม 1992) เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลอเมริกันที่ทำงานเป็นผู้บริหารคนที่สองขององค์กรนาซา ปฏิบัติหน้าที่ตั้งแต่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1961 ถึง 7 ตุลาคม ค.ศ. 1968
เดสมอนด์ เลเวลีน
เดสมอนด์ เลเวลีน เกิดเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2457 เขาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงอย่างเต็มตัวในพ.ศ. 2493 และต่อมาในพ.ศ. 2506 เขาก็ได้รับคัดเลือกเข้าแสดงเป็นคิว(Q) นักประดิษฐ์ของบอนด์ ในภาพยนตร์เจมส์บอนด์เรื่องที่ 2 คือ เพชฌฆาต 007 ต่อจากปีเตอร์ เบอร์ตัน ที่รับบทคิวไปได้เพียงตอนเดียว คือตอนที่ 1 พยัคฆ์ร้าย 007 แล้วเขาก็ได้รับบทคิวนี้มาทุกตอน ๆ ยกเว้นเพียงตอนพยัคฆ์มฤตยู 007 เพราะในเรื่องนั้นคิวไม่ปรากฏตัว แต่ในเรื่องถัดมาคิวก็ปรากฏตัวอีกครั้ง เดสมอนด์ก็ยังรับบทคิวอยู่เช่นเดิม และเขาก็ปรากฏตัวในภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ทุกตอนไม่เคยขาด จนกระทั่งใน พ.ศ. 2542 หลังจากที่เจมส์บอนด์เรื่อง พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก ออกฉายเพียง 1 เดือน เขาก็ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนเสียชีวิตบนถนนสาย A27 เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2542
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
ในปี ค.ศ. 1336 จอห์นแห่งเอลแธม เอิร์ลแห่งคอร์นวอลพระอนุชาของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ก็มาสิ้นพระชนม์ลง จอห์นแห่งฟอร์ดุนอ้างไว้ในบันทึกเจสตา (Gesta Annalia) ว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดปลงพระชนม์จอห์นแห่งเอลแธมหลังจากที่ทรงมีปากมีเสียงกัน
จอห์น วิลค์ส บูธ
จอห์น วิลค์ส บูธ (; 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1838 - 26 เมษายน ค.ศ. 1865) เป็นนักแสดงละครเวทีชาวอเมริกันที่เป็นคนลอบสังหารประธานาธิบดี อับราฮัม ลินคอล์นที่โรงละครฟอร์ดส, กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ในวันที่ 14 เมษายน 1865 บูธเป็นสมาชิกจากครอบครัวนักแสดงละครเวทีที่โด่งดังจากรัฐแมริแลนด์ และในทศวรรษที่ 1860 นั้นเอง เขาก็กลายเป็นนักแสดงที่โด่งดังเช่นกัน บูธมีความคิดเห็นโน้มเอียงเข้าข้างฝ่ายสมาพันธ์และประณามการบริหารของลินคอล์นอย่างรุนแรง และคับแค้นเป็นอย่างมากเมื่อฝ่ายใต้แพ้สงครามกลางเมืองอเมริกัน เขาต่อต้านแนวคิดที่จะล้มล้างระบบทาสในสหรัฐฯ และข้อเสนอของลินคอล์นที่จะขยายสิทธิ์เลือกตั้งไปยังทาสที่เป็นไทแล้ว
เจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต
เจ้าชายเจมส์ ฟรานซิสพยายามชิงพระราชบัลลังก์โดยทรงพยายามที่จะรุกรานอังกฤษเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1708 โดยขึ้นที่เฟิร์ธออฟฟอร์ธ แต่กองทัพเรือฝรั่งเศสของพระองค์ถูกขับโดยกองทัพเรือของจอร์จ บิง ไวเคานท์ทอร์ริงตัน ถ้าเจ้าชายเจมส์ ฟรานซิสประกาศยกเลิกการเป็นโรมันคาทอลิกก็คงทรงมีโอกาสได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษ แต่ก็ไม่ทรงยอมทำ เมื่อกองทัพฝรั่งเศสพ่ายแพ้ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ก็ทรงถูกบังคับให้มีสัมพันธไมตรีกับอังกฤษและพันธมิตรของอังกฤษโดยการลงนามในสนธิสัญญาอูเทรชท์ ค.ศ. 1713 ซึ่งข้อหนึ่งในสนธิสัญญาระบุว่าต้องขับเจ้าชายเจมส์ ฟรานซิสจากฝรั่งเศส
ทูตส์ มอนดต์
เจมส์ เออวิน มอนดต์ () เป็นนักมวยปล้ำและนักโปรโมเตอร์ชาวอเมริกัน ผู้ปฏิวัติอุตสาหกรรมมวยปล้ำในช่วงต้นถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1920 และเป็นโปรโมเตอร์ร่วม World Wide Wrestling Federation
จอห์น คีตส์
จอห์น คีตส์ (; 31 ตุลาคม ค.ศ. 1795 - 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1821) เป็นกวีชาวอังกฤษผู้วางรากฐานงานกวีนิพนธ์ในยุคจินตนิยมระหว่างช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตลอดช่วงชีวิตอันแสนสั้นของเขา เขาได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์ผลงานอย่างต่อเนื่องแทบทุกวัน งานของเขาส่งแรงบันดาลใจต่อกวีมีชื่อเสียงหลายคน เช่น อัลเฟรด เทนนีสัน บทกวีของคีตส์มีการเลือกใช้ถ้อยคำอย่างปราณีต เปี่ยมจินตนาการ และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว งานชิ้นเอกของเขาคือ "Ode" ซึ่งมีลักษณะแบบบทลำนำ ยังคงเป็นบทกวีที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในวงวรรณกรรมอังกฤษจนถึงปัจจุบัน
จอร์จ เบสต์
จอร์จ เบสต์ เกิดวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 เป็นนักฟุตบอลทีมชาติไอร์แลนด์เหนือ และเป็นตำนานของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดไปแล้ว โดยเขาอยู่ในทีมชุดที่คว้าแชมป์ยูโรเปี้ยน คัพ ปี 1968 ร่วมกับเซอร์ บ๊อบบี้ ชาร์ลตัน และเดนนิส ลอว์ เขามีฉายาว่าเทพบุตรมหาภัยเนื่องจากมีรูปร่างหน้าตาหล่อและมีความอันตรายในการทำประตู จอร์จ เบสต์ เสียชีวิตที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2005 รวมอายุ 59 ปี
จิมมี คาร์เตอร์
เรือเอก เจมส์ เอิร์ล "จิมมี" คาร์เตอร์ จูเนียร์ () เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 39 ของสหรัฐอเมริกาในช่วงปี พ.ศ. 2520 - 2524 และยังได้รับรางวัลโนเบลสันติภาพ (Nobel Peace Prize) ในปี พ.ศ. 2545
แบล็กแซ็บบาธ
ในขณะที่ออสบอร์ทำอัลบั้มเดียวของตัวเอง"Black Rain" ในปี2006 ค่ายRhino Records ก็ออกอัลบั้ม"" รวบรวมเพลงจากช่วงที่เคยร่วมงานกับRonnie James Dio ออกวางขายวันที่ 3 เมษายน 2007 ได้อันดับที่54จาก Billboard 200 อิออมมี และ ดิโอพอใจกับผลที่ได้จึงรวมตัวกันสร้างวงใหม่ชื่อว่า Heaven & Hell และวางแผนทัวร์รอบโลก บิล วอร์ดได้เข้าร่วมกับวง Heaven & Hell แต่ต้องออกเพราะปัญหาเรื่องส่วนตัวกับสมาชิกและแทนที่ด้วย วินนี แอพไพซ์ Heaven & Hell เริ่มออกทัวร์ในสหรัฐฯ และบันทึกอัลบั้มในนิวยอร์กวันที่ 30 มีนาคม 2007 อัลบั้ม "Live from Radio City Music Hall" ในเดือน พฤศจิกายน 2007 ดิโอ วางแผนจะทำสตูดิโออัลบั้มใหม่ซึ่งบันทึกในปีถัดไป, ในปี 2009 พวกเขาก็ออกสตูดิโออัลบั้มใหม่"The Devil You Know", วางขายวันที่ 28 เมษายน ในปีเดียวกัน เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2010Ronnie James Dioป่วยเป็นโรคมะเร็งกระเพาะอาหารและเสียชีวิตลง
แวม!
แวม! ( หรือมักเขียนว่า WHAM!) เป็นคู่ดูโอจากอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี 1981 โดยจอร์จ ไมเคิล และแอนดรูว์ ริดจ์ลีย์ ในสหรัฐอเมริกาจะมีชื่อเรียกว่า แวม! ยูเค เนื่องจากซ้ำกับชื่อวงอื่น แวม! มีผลงานอัลบั้มแรกชุด "Fantastic" แต่วงมาโด่งดังจริงหลังออกซิงเกิ้ลที่โด่งดังไปทั่วไป "Wake Me up Before You Go Go" ในปี 1984 จากนั้นจอร์จ ไมเคิล ก็เริ่มปูหนทางสู่การเป็นศิลปินเดี่ยว โดยออกเพลง "Careless Whisper" ซึ่งในสหรัฐอเมริกาใช้ชื่อว่า "จอร์จ ไมเคิล ออฟแวม!" ต่อมาในปี 1985 จอร์จ ไมเคิลประกาศแยกวง โดยมีการแสดงคอนเสิร์ตร่ำลาที่สนามกีฬาเวมบลีย์ มีผู้คนกว่า 72,000 คน
เจมส์ ดีน
เจมส์ ไบรอน ดีน (; 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1931 – 30 กันยายน ค.ศ. 1955) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สองครั้ง สองปีซ้อนจากหนังที่ได้แสดงไว้ คือจากเรื่อง "East of Eden" ในปี 1955 และ "Giant" ในปี 1956 (ซึ่งหนังเรื่อง "Giant" ถ่ายทำเสร็จในปี 1955 แต่ออกฉายในปี 1956) ทำให้เขาเป็นเจ้าของหลายสถิติทั้งเป็น 1 ใน 5 นักแสดงในประวัติศาสตร์ออสการ์ที่ได้เข้าชิงรางวัลจากการรับบทนำครั้งแรก และยังเป็นนักแสดงคนแรกของประวัติศาสตร์ออสการ์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหลังจากที่เสียชีวิตแล้ว
การเลิกกีดกันชาวคาทอลิก
หลังจากการเสียชีวิตของเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวตเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1766เป็นเวลา 70 ปีสถาบันพระสันตะปาปาก็ยอมรับราชวงศ์ฮาโนเวอร์ว่าเป็นราชวงศ์ที่ปกครองอังกฤษ, สกอตแลนด์ และ ไอร์แลนด์โดยถูกต้อง หลังจากนั้นกฎหมายอาญาก็เริ่มได้รับการยุบเลิก พระราชบัญญัติฉบับสำคัญที่สุดของการปลดแอกคาทอลิกคือ พระราชบัญญัติเพื่อการผ่อนปรนสิทธิของโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1829 ที่ยกเลิกข้อจำกัดต่างที่มีผลบังคับใช้ต่อผู้ถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกในสหราชอาณาจักร
ความเฟื่องฟูของมวยปล้ำอาชีพในคริสต์ทศวรรษ 1980
จิม คร็อกเกตต์ ยังได้เห็นถึงการส่งเสริมการขายสมาคมทั่วประเทศซึ่งทำให้สมาชิก NWA อื่น ๆ ได้รับความสนใจในเอนทิตีแบบเดียวในนามของจิมคร็อกเก็ตโปรโมชันส์ (JCP) ในปี ค.ศ. 1986 ได้เปลี่ยนชื่อจาก JCP มาเป็น NWA World Championship Wrestling
วิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์
เขาแต่งงานกับ Georgie Hyde-Lees (แต่เขามักจะเรียกเธอว่า จอร์จ) ขณะที่ตัวเองมีอายุได้ 52 ปี ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน ในปี ค.ศ. 1923 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม สำหรับกวีนิพนธ์ที่แสดงออกถึงความรักชาติ เยตส์เป็นชาวไอร์แลนด์คนแรกที่ได้รับรางวัลนี้ ช่วงสุดท้ายของชีวิต เขาได้ดำรงตำแหน่งวุฒิสมาชิกสภาไอร์แลนด์ 2 สมัย
เจมส์ แฮมิลตัน ดยุกที่ 1 แห่งแฮมิลตัน
เจมส์ แฮมมิลตัน ดยุคแห่งแฮมมิลตันที่ 1 () (19 มิถุนายน ค.ศ. 1606 - 9 มีนาคม ค.ศ. 1649) เจมส์ แฮมมิลตันเป็นนายพลของกองทัพฝ่ายกษัตริย์นิยมชาวสกอตผู้มีบทบาทสำคัญในยุทธการเพรสตันในสงครามกลางสามอาณาจักร/สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 แต่พ่ายแพ้และถูกจับได้เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1648 ในที่สุดก็ถูกพิจารณาโทษและถูกประหารชีวิตเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1649
เจมส์ บรูก
เซอร์ เจมส์ บรูก รายาแห่งซาราวะก์ (; 29 เมษายน พ.ศ. 2346 – 11 มิถุนายน พ.ศ. 2411) หรือคนไทยในอดีตเรียกว่า เย สัปบุรุษ เป็นนักผจญภัยชาวอังกฤษ และเป็นรายาผิวขาวแห่งซาราวะก์คนแรกที่แต่งตั้งโดยสุลต่านแห่งบรูไน
เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์
เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ ออกัสตา แห่งเวลส์ (; 7 มกราคม ค.ศ. 1796 – 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1817) ทรงเป็นพระราชธิดาและบุตรพระองค์เดียวในเจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์ (ต่อมาคือ พระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร) กับเจ้าหญิงคาโรลีนแห่งเบราน์ชไวก์ หากว่าเจ้าหญิงทรงมีพระชนม์ชีพยืนยาวกว่าพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระอัยกาและเจ้าชายจอร์จ พระราชบิดา พระนางอาจได้เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ แต่พระนางสิ้นพระชนม์เสียก่อนด้วยพระชนมายุ 21 พรรษา
เจมส์ และ ลิลี่ พอตเตอร์
หลังจากจบจากฮอกวอตส์ ลิลี่แต่งงานกับ เจมส์ พอตเตอร์ และไม่นานนัก ทั้งคู่ก็ถูก ลอร์ด โวลเดอร์มอร์ ตามล่า พวกเขาตกลงใช้ซิเรียส เพื่อนสนิทของเจมส์ เป็นผู้รักษาความลับให้(ใช้คาถา ฟิเดลลิอัส) แต่ซิเรียสบอกให้ใช้ปีเตอร์(เพื่อนอีกคน)เป็นผู้รักษาความลับให้แทน ทั้งคู่จึงยอม แต่ปีเตอร์กลับทรยศพวกเขา โดยการนำความลับเรื่องที่อยู่ของพวกเขาไปบอกโวลเดอร์มอร์ ทำให้เจมส์กับลิลลี่ตาย ในเย็นของวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1981 ด้วยฝีมือของ โวลเดอร์มอร์
เจมส์ (วงดนตรี)
เจมส์ () เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งในปี 1981 โดยนักร้องนำ ทิม บูธ, ตอนที่ก่อตั้งในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 และประสบความสำเร็จ ในคริสต์ทศวรรษ 1990 กับ ซิงเกิล "Sit Down" และ "Laid" และ ก็ แยกวงในปี 2001 ต่อมาก็ กลับมาตั้งวงใหม่อีกครั้งในปี 2007 ตั้งวงใหม่อีกครั้งเพื่อมาเล่นทัวร์คอนเสิร์ต
วิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์
วิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1939 ที่เมืองม็องตง ประเทศฝรั่งเศส รวมอายุได้ 73 ปี
ชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
ในปี ค.ศ. 1679 ไททัส โอตส์สร้างข่าวลือเรื่อง “การลอบวางแผนโพพิช” ที่เป็นผลให้เกิดวิกฤตกาลการกีดกัดต่อมา เมื่อเป็นที่ทราบกันว่าดยุกแห่งยอร์กพระอนุชาของพระเจ้าชาลส์ที่ 2 และรัชทายาทผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเจมส์ที่ 2เปลี่ยนไปนับถือโรมันคาทอลิก ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้บ้านเมืองแบ่งเป็นสองฝักสองฝ่าย ฝ่ายวิกสนับสนุนการยกเว้นไม่ให้ดยุกแห่งยอร์กขึ้นครองราชย์และฝ่ายทอรีต่อต้านการยกเว้น พระเจ้าชาลส์ที่ 2 ทรงเข้าข้างฝ่ายหลัง หลังจากที่ผู้ก่อการโปรเตสแตนต์วางแผน “การลอบวางแผนไรย์เฮาส์” ที่จะปลงพระองค์เองและดยุกแห่งยอร์กในปี ค.ศ. 1683 ที่ทำให้ผู้นำพรรควิกหลายคนถูกประหารชีวิตหรือถูกเนรเทศ พระเจ้าชาลส์ที่ 2 จึงทรงยุบสภาในปี ค.ศ. 1679 และทรงราชย์โดยไม่มีรัฐสภาจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1685 ก่อนจะเสด็จสวรรคตพระเจ้าชาลส์ที่ 2 ก็ทรงเปลี่ยนไปนับถือโรมันคาทอลิกบนพระแท่นที่ประชวร
จอร์จ ไมนอต
จอร์จ ริชาดส์ ไมนอต (; 2 ธันวาคม ค.ศ. 1885 – 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950) เป็นแพทย์และนักวิจัยชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองบอสตัน เป็นบุตรของเจมส์ แจ็กสัน ไมนอตและเอลิซาเบธ ไมนอต ไมนอตเรียนที่โรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ด ก่อนจะทำงานที่ห้องปฏิบัติการที่โรงเรียนแพทย์จอห์นส ฮ็อปกินส์ ต่อมาไมนอตทำงานที่โรงพยาบาลแมสซาชูเซตส์และเริ่มศึกษาภาวะโลหิตจาง ในปี ค.ศ. 1915 ไมนอตแต่งงานกับแมเรียน ลินซี ไมนอต มีบุตรด้วยกัน 3 คน ต่อมาในปี ค.ศ. 1934 ไมนอตได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับจอร์จ วิปเปิลและวิลเลียม พี. เมอร์ฟี สำหรับการค้นพบวิธีรักษาภาวะโลหิตจาง ไมนอต วิปเปิลและเมอร์ฟีพบว่าภาวะโลหิตจางอย่างร้าย (pernicious anemia) เกิดจากการขาดวิตามินบี12 ซึ่งพบมากในตับ
ที. เอช. ไวท์
หลังความสำเร็จของหนังสือ "England Have My Bones" ไวท์ลาออกจากงานสอนมาเขียนหนังสือเต็มตัว จนในปี ค.ศ. 1938 เขาเขียนนิยาย "The Sword in the Stone" (ดาบในศิลา) ซึ่งเป็นเล่มแรกในวรรณกรรมชุดจินตนิมิตเกี่ยวกับกษัตริย์อาเธอร์ "The Once and Future King" ได้ผลตอบรับเป็นอย่างดี ต่อมาในปี ค.ศ. 1946 ไวท์ย้ายไปอยู่ที่อัลเดอร์นีย์ เขาเป็นโสดตลอดชีวิต จนกระทั่งเสียชีวิตจากภาวะหัวใจวายบนเรือที่เทียบท่าในไพรีอัส เมื่อปี ค.ศ. 1964 ขณะมีอายุได้ 57 ปี
เจมส์ เอลส์เวิร์ธ
เจมส์ เอลส์เวิร์ธ (James Ellsworth) มีชื่อจริงว่า จิมมี "เจมส์" เอลส์เวิร์ธ มอร์ริส (Jimmy "James" Ellsworth Morris) เกิดวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1984 ที่บัลติมอร์ แมรีแลนด์ เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันเขาได้เซ็นสัญญาปล้ำกับWWE ในบทของจ๊อบเบอร์(นักมวยปล้ำไร้ชื่อเสียงที่ออกมาให้นักมวยปล้ำที่มีชื่อเสียงเล่นงาน) ก่อนหน้านั้นเคยใช้ชื่อ "พรีตตี" จิมมี ดรีม ("Pretty" Jimmy Dream) ขณะปล้ำในค่ายอิสระ
วิลเลียม วอลเลซ
เซอร์ วิลเลียม วอลเลซ (; ; Norman French: "William le Waleys") (ประมาณ พ.ศ. 1813 - 23 สิงหาคม พ.ศ. 1848) เป็นอัศวินและผู้รักชาติชาวสก็อต ผู้นำการต่อต้านการครอบครองสกอตแลนด์โดยอังกฤษระหว่างสงครามอิสรภาพของสกอตแลนด์ เซอร์ วิลเลียม วอลเลซได้รับการยกย่องเป็นวีรบุรุษในประวัติศาสตร์ของสก็อตแลนด์
เจมส์ แกรม มาร์ควิสแห่งมอนท์โรสที่ 1
เจมส์ แกรม มาร์ควิสแห่งมอนท์โรสที่ 1 () (25 ตุลาคม ค.ศ. 1612 - 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1650) เจมส์ แกรม มาร์ควิสเป็นขุนนางและนักการทหารชาวสกอต เจมส์ แกรมเกิดเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1612 เป็นบุตรของจอห์น แกรม เอิร์ลแห่งมอนท์โรสที่ 4 และแมรี รูธเว็น ต่อมาก็สมรสกับแม็กดาเลน คาร์เนกี
เจมส์ แกรมเริ่มเข้าสงครามโดยการต่อสู้ข้างกลุ่มพันธสัญญาสกอตแลนด์ในสงครามสามอาณาจักร แต่ต่อมาหันไปสนับสนุน พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 เมื่อสงครามกลางเมืองอังกฤษก่อตัวขึ้น ระหว่าง ค.ศ. 1644 ถึง ค.ศ. 1646 และอีกครั้งใน ค.ศ. 1650 เจมส์ แกรมเข้าต่อสู่ในฝ่ายนิยมกษัตริย์ ในที่สุดก็ถูกจับได้และถูกลงโทษโดยการแขวนคอโดยฝ่ายรัฐสภา
จอร์จ วอชิงตัน
วันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1799 วอชิงตันได้ใช้เวลาหลายชั่วโมงขี่ม้า ตรวจงานในฟาร์มของเขา ในขณะที่มีหิมะ และต่อมามีฝนตกลงมาเป็นลูกเห็บ เขานั่งรับประทานอาหารโดยไม่ได้เปลี่ยนชุดเสื้อผ้าที่เปียก ในวันต่อมา เขาตื่นขึ้นพร้อมกับเป็นหวัด มีไข้และหลอดลมอักเสบ ต่อมากลายเป็นปอดบวม และเสียชีวิตช่วงเวลาหัวค่ำของวันที่ 14 ธันวาคม ด้วยวัย 67 ปี ขณะที่นายแพทย์ James Craik เป็นผู้ดูแลอาการป่วย ท่ามกลางเพื่อนสนิทหลายคน และรวมถึง Tobias Lear V ซึ่งเป็นเลขาส่วนตัวของวอชิงตัน Lear ได้บันทึกคำสุดท้ายของวอชิงตันว่า
"Tis well" แพทย์สมัยใหม่มีความเชื่อว่าวอชิงตันได้เสียชีวิตเพราะการรักษาในสมัยนั้น ที่รวมถึง การใช้ยาที่เป็นสารปรอท (calomel หรือ Mercury chloride) และการเจาะเลือดออกจากร่าง (bloodletting) อันเป็นวิธีการรักษาพยาบาลที่ได้รับความนิยมของแพทย์ในยุคนั้น ซึ่งมีการเจาะออกถึง 5 ไพน์ (Pints) ซึ่งอาจทำให้เขาช็อค หรือเป็นลม (asphyxia) และร่างกายขาดน้ำ (dehydration)
เจมส์ วัตต์
เมื่อ พ.ศ. 2337 (1794) ทั้งสองได้จดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด โบลตันแอนด์วัตต์ () ซึ่งประกอบเครื่องจักรไอน้ำแต่เพียงผู้เดียว และประสบความสำเร็จมากตลอด 25 ปี กลายเป็นวิสาหกิจขนาดใหญ่ ประมาณ พ.ศ. 2367 (1824) ก็ได้ผลิต เครื่องจักรไอน้ำ 1164 () ที่มีกำลังแรงม้า(ตามนิยามในสมัยนั้น)ถึง 26,000 แรงม้า โบลตันพิสูจน์แล้วว่าเป็นนักธุรกิจที่ยอดเยี่ยม แล้วทั้งคู่ก็สร้างโชคชะตาได้ในที่สุด
เจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต
เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 2 เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1701 เจ้าชายเจมส์ ฟรานซิสก็ทรงประกาศพระองค์เป็นพระเจ้าแผ่นดินในพระนาม เจมส์ที่ 3 แห่งอังกฤษ และ เจมส์ที่ 8 แห่งสกอตแลนด์และเป็นที่ยอมรับในฝรั่งเศส สเปน วาติกันและโมดีนา รัฐต่างๆ เหล่านี้ไม่ยอมรับว่าพระราชินีนาถแมรีที่ 2 และ พระเจ้าวิลเลียมที่ 3เป็นพระมหากษัตริย์ของอังกฤษโดยชอบธรรม
แจ็ก รูบี
จาคอบ ลีออน รูเบนสไตน์ (25 เมษายน ค.ศ. 1911 - 3 มกราคม ค.ศ. 1967) เปลี่ยนชื่อตามกฎหมายเป็น แจ็ก ลีออน รูบี ใน ค.ศ. 1947 เป็นผู้ต้องโทษฆาตกรรมลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์ ผู้ที่มักเชื่อกันว่าเป็นมือลอบสังหารประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 รูบี ซึ่งเกิดที่ชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ เป็นผู้บริหารไนท์คลับแห่งหนึ่งในดัลลาส รัฐเทกซัส ในเวลานั้น หลังถูกพิพากษาว่ามีความผิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1964 รูบีอุทธรณ์คำตัดสินและโทษประหารชีวิต ก่อนจะมีกำหนดไต่สวนคดีครั้งใหม่ เขาป่วยลงและเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอดเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1967
แจ็ค ข้อเท้าสปริง
กระทั่งวอลเตอร์แต่งงานเมื่ออายุ 31 ปี เขาก็ไม่เคยเล่นอะไรแผลง ๆ อีกเลย ในชีวิตปั้นปลายในปี ค.ศ. 1859 วอลเตอร์ก็เสียชีวิตเนื่องด้วยอุบัติเหตุขี่ม้าล่าสัตว์ ส่งผลให้เขาคอหัก และจบชีวิตลงในขณะเขามีอายุ 48 ปี ซึ่งแจ็ค ข้อเท้าสปริง ก็หยุดอาละวาดในปี ค.ศ. 1904 ในลิเวอร์พูล จึงเชื่อว่าเขาไม่ใช่แจ็ค ข้อเท้าสปริง
ชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
ในปี ค.ศ. 1648 ระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 เจ้าชายชาลส์ก็ทรงย้ายไปเฮกในเนเธอร์แลนด์ไปประทับกับเจ้าหญิงแมรีสจ๊วต (Mary Stuart) และวิลเลียมที่ 2 เจ้าชายแห่งออเรนจ์ พระสวามีเพราะทรงเชื่อว่าทั้งสองพระองค์อาจจะทรงสนับสนุนฝ่ายนิยมกษัตริย์มากกว่าพระญาติทางฝรั่งเศส เมื่อทรงพยายามยกกองทัพไปช่วยพระราชบิดาแต่กองทัพภายใต้การนำของพระองค์ไปถึงสกอตแลนด์ไม่ทันที่จะสมทบกับกองกำลัง “Engagers” ที่สนับสนุนพระราชบิดาที่นำโดยเจมส์ แฮมิลตัน ดยุกที่ 1 แห่งแฮมิลตัน ก่อนที่จะพ่ายแพ้ในยุทธการที่เพรสตันในปี ค.ศ. 1648
ระหว่างที่ประทับอยู่ที่กรุงเฮกเจ้าชายชาลส์ทรงมีความสัมพันธ์กับลูซี วอลเตอร์อยู่พักหนึ่ง ผู้ต่อมาถึงกับอ้างว่าได้เจ้าชายชาลส์ทรงแต่งงานอย่างลับ ๆ ด้วย ชาลส์มีพระโอรสกับลูซี วอลเตอร์คนหนึ่งคือเจมส์ ครอฟต์ส (ต่อมาเป็นเจมส์ สกอตต์ ดยุกที่ 1แห่งมอนมัธ ผู้ต่อมากลายมามีบทบาทสำคัญในทางการเมืองของอังกฤษ)
เจมส์ คุก
เจมส์ คุก (27 ตุลาคม ค.ศ. 1728 - 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1779) เป็นนักสำรวจและนักเดินเรือชาวอังกฤษ และยังเป็นนักทำแผนที่อีกด้วย เขาได้เดินทางไปยังมหาสมุทรแปซิฟิกสามครั้ง ซึ่งก็ได้ทำแผนที่แนวชายฝั่งไว้ส่วนใหญ่ กัปตัน เจมส์ คุก เป็นบุคคลหนึ่งที่ได้เข้ามาสำรวจประเทศออสเตรเลีย และยึดออสเตรเลียเป็นอาณานิคมของอังกฤษ เป็นผู้ค้นพบเกาะฮาวายนอกจากนี้เขายังเป็นผู้คนพบเกาะอีกหลายแห่ง เช่น เกาะนิวซิแลนด์ เป็นต้น เจมส์ คุก ถูกฆ่าตายระหว่างการต่อสู้กับชนพื้นเมืองฮาวาย ที่อ่าวเกียลาคีกัว เกาะฮาวายในปี ค.ศ. 1779
เจมส์ วัตต์
วัตต์กับโบลตัน ต่อสู้แข่งขันกับวิศวกร เช่น โจนาทาน ฮอร์นโบลเวอร์ ผู้พยายามพัฒนาเครื่องจักร แต่ไม่มีสิทธิบัตรให้วิจารณ์
จอห์น เวย์น
จอห์น เวย์น () (26 พฤษภาคม ค.ศ. 1907 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 1979) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ ผู้กำกับภาพยนตร์และผู้สร้างชาวอเมริกัน เคยได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ เขามีรูปลักษณ์บึกบึนและถือเป็นสัญลักษณ์ของนักแสดงอเมริกันคนหนึ่ง เขายังมีน้ำเสียง ท่าเดิน และความสูงที่โดดเด่น เขาเป็นที่รู้จักดีเรื่องมุมมองการเมืองทางด้านอนุรักษ์ และเขาต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ ในช่วงทศวรรษ 1950
เจมส์ เบ็ค (นักประวัติศาสตร์ศิลป์)
เจมส์ เบ็ค () (14 พฤษภาคม ค.ศ. 1930 - 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2007) เจมส์ เบ็คเป็นศาสตราจารย์วิชาประวัติศาสตร์ศิลปะของมหาวิทยาลัยโคลัมเบียและนักประวัติศาสตร์ศิลป์คนสำคัญชาวอเมริกันผู้มีความเชี่ยวชาญในสาขายุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี และเป็นนักวิจารณ์ผู้มีความคิดเห็นรุนแรงต่อโครงการเด่นๆ หลายโครงการที่เกี่ยวกับการบูรณปฏิสังขรณ์งานศิลปะ และ การบ่งงานศิลปะแก่ศิลปินคนใหม่ (re-attributions of artworks) นอกจากนั้นเบ็คก็ยังเป็นผู้ก่อตั้งองค์การผู้สังเกตการณ์ศิลปะนานาชาติ (ArtWatch International) ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีจุดประสงค์ในการรณรงค์ต่อต้านพฤติกรรมอันขาดความรับผิดชอบที่เกิดขึ้นในแวดวงศิลปะ
จิมมี ฮาร์ต
เจมส์ เรย์ ฮาร์ต (James Ray Hart; ) หรือที่รู้จักกันดีในนาม จิมมี ฮาร์ต (Jimmy Hart) เป็นผู้จัดการและผู้จัดการส่วนตัวนักมวยปล้ำอาชีพและนักดนตรีชาวอเมริกัน ทำงานให้กับWWE
โจนส์ทาวน์
โจนส์ทาวน์ () หรือ โครงการเกษตรกรรมพีเพิลส์เทมเพิล (Peoples Temple Agricultural Project) เป็นเมืองที่จิม โจนส์ ผู้นำลัทธิพีเพิลส์เทมเพิลสร้างขึ้น ในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978 เมืองได้เป็นที่รู้จักเมื่อสาวก 918 เสียชีวิตจากการดื่มยาพิษในเหตุฆ่าตัวตายหมู่ โดยเกือบหนึ่งในสาม (304 ราย) ของจำนวนนั้นเป็นผู้เยาว์ หลังก่อเหตุ จิม โจนส์ฆ่าตัวตายด้วยการใช้ปืนพกยิงเข้าที่ศีรษะเป็นผลให้เสียชีวิตโดยทันที
อาร์เทอร์ คอมป์ตัน
นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2474 อาร์เทอร์เป็นผู้เสนอแนวคิดความโลเลทางควอนตัม (quantum indeterminacy) รวมทั้งได้เชื่อมโยงแนวคิดความน่าจะเป็นทางควอนตัมสู่โอกาสในการเกิดเหตุการณ์และความไม่แน่นอนในโลกแห่งความเป็นจริง โดยยกตัวอย่างของไดนาไมต์ผูกติดกับลำโพงเครื่องเสียงของเขาเอง ทำนองเดียวกันกับ แมวของชเรอดิงเงอร์ (Schrödinger's cat) 
อาร์เทอร์ถึงแก่กรรมเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2505 ด้วยโรคเลือดออกในสมอง บุตรภริยาของเขาได้นำศพไปฝังที่สุสานเมืองวูสเตอร์ บ้านเกิดของเขาเอง บ้านของเขาในปัจจุบันกลายเป็นมรดกแห่งชาติ
เจมส์ วัตต์
ความสำคัญนั้นอาจไม่เกินจริงที่ว่า มันมอบโลกยุคใหม่แก่พวกเรา กลไกสำคัญคือการนำเครื่องจักรพ้นจากงานถ่านหินที่ห่างไกลมาสู่งานอุตสาหกรรม ซึ่งมีกลศาสตร์ วิศวกร และช่างซ่อมจำนวนมาก ที่ได้รับโอกาสจากข้อดีและขีดความสามารถของมัน และเป็นเวทีให้กำเนิดนักประดิษฐ์ผู้พัฒนาปรับปรุง เครื่องจักรไอน้ำทำให้เกิดงานอุตสาหกรรมใหม่ๆ จากที่มีขึ้นอยู่กับพลังงานน้ำ(ที่ไม่สามารถทำงานได้ตลอดปีและต้องตั้งโรงงานใกล้แม่น้ำ) มาเป็นสามารถทำงานได้ทั้งปี และสามารถตั้งโรงงานได้เกือบทุกที่
ไรอัน ไวต์
เมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1990 อีกหลายเดือนก่อนที่ไวต์จะจบการศึกษาระดับมัธยมปลาย เขาเข้าโรงพยาบาลไรลีย์ ในอินดีแอนาโพลิส เกี่ยวกับการติดเชื้อทางลมหายใจ จากเหตุนี้ทำให้เขาต้องใส่เครื่องช่วยหายใจและได้รับยาระงับความรู้สึก เอลตัน จอห์น มาเยี่ยมเขาและทางโรงพยาบาลได้รับสายโทรศัพท์มาอวยพรอย่างล้นหลาม ไวต์เสียชีวิตในวันอาทิตย์ใบปาล์ม เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1990
เจมส์ วัตต์
แต่บ้างก็ชี้แจงว่าเป็นคำกล่าวเปรียบเทียบ บ้างก็อภิปรายว่า เขากีดกันลูกจ้างของเขา วิลเลียม เมอร์ดอช จากการทำงานกับไอน้ำแรงดันสูงในการทดลอง รถจักรไอน้ำ (steam locomotive) ทำให้ถ่วงการพัฒนามัน 
แต่บ้างก็ชี้แจงว่าเพราะอันตรายจากไอน้ำแรงดันสูง ซึ่งเขาให้ความสำคัญด้านความปลอดภัยมาโดยตลอด
ชาลส์ ดอว์ส
ชาลส์ เกตส์ ดอว์ส () (27 สิงหาคม พ.ศ. 2408 - 23 เมษายน พ.ศ. 2494) เป็นนายธนาคาร, นายพล, นักการทูต, และนักการเมืองชาวอเมริกัน ดํารงตําแหน่งรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา คนที่ 30 ระหว่าง พ.ศ. 2468 ถึง 2472 ในสมัยประธานาธิบดีแคลวิน คูลิดจ์ สำหรับการทำงานของเขาในการวางแผนการดอวส์สำหรับค่าปฏิกรรมสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพเมื่อปี พ.ศ. 2468
วิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์
วิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1865 ที่ดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ บิดาของเขาประกอบอาชีพเป็นจิตรกร ส่วนมารดาของเขามาจากตระกูลค้าขายที่มีฐานะ เขาเป็นพี่คนโตสุดในบรรดาพี่น้อง 6 คน ผลงานชิ้นแรกๆ ของเขาได้รับอิทธิพลจากเพอร์ซี เชลลีย์ (สามีของแมรี เชลลีย์) และเอ็ดมันด์ สเปนเซอร์ แต่ต่อมาเขาก็เปลี่ยนไปสนใจรหัสยลัทธิ, รหัสยศาสตร์, โหราศาสตร์ และความเชื่อแบบเจตนิยม (spiritualism)
สงครามกลางเมืองอังกฤษ
เมื่อต้นปี ค.ศ. 1641 รัฐสภาก็สั่งจับทอมัส เวนท์เวิร์ธ เอิร์ลแห่งสตราฟฟอร์ดและส่งไปขังไว้ที่หอคอยแห่งลอนดอนในข้อหากบฏต่อแผ่นดิน จอห์น พิมอ้างว่าการเตรียมพร้อมของเอิร์ลแห่งสตราฟฟอร์ดในการรณรงค์ในการต่อต้านผู้รุกรานอังกฤษอันที่จริงแล้วเป็นการเตรียมตัวต่อต้านอังกฤษเอง แต่สภาสามัญชนก็ไม่สามารถพิสูจน์ข้อกล่าวหาได้ จอห์น พิมและเฮนรี เวน (ผู้พ่อ) (Henry Vane the Elder) จึงหันไปใช้พระราชบัญญัติริบทรัพย์ (Bill of Attainder) ซึ่งเป็นพระราชบัญญัติที่ระบุว่าผู้ถูกกล่าวหามีความผิดโดยไม่ต้องพิสูจน์ในศาลแต่โดยการอนุมัติจากพระมหากษัตริย์ แต่พระเจ้าชาลส์ไม่ทรงยอมอนุมัติ เอิร์ลแห่งสตราฟฟอร์ดกลัวว่าสงครามจะเกิดขึ้นก็เขียนจดหมายไปถึงพระเจ้าชาลส์ให้ทรงพิจารณาใหม่ เอิร์ลแห่งสตราฟฟอร์ดจึงถูกประหารชีวิตเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1641.
จอห์น วิลเลียมส์
จอห์น วิลเลี่ยมส์ (8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475 - ) นักแต่งเพลง นักแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์ ผู้อำนวยเพลง และนักเปียโนชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงอยู่ในแวดวงดนตรีมามากกว่า 6 ทศวรรษ โดยเป็นผู้แต่งและอำนวยเพลงประกอบภาพยนตร์จำนวนมากที่เป็นที่จดจำ ทั้งภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส (Star Wars), ซูเปอร์แมน (Superman), แฮร์รี พอตเตอร์ (Harry Potter), จูราสสิค พาร์ค (Jurassic Park), จอว์ส (Jaws,
), อี.ที. เพื่อนรัก (E.T. the Extra-Terrestrial), ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า (Raiders of the Lost Ark) รวมถึงภาพยนตร์เกือบทุกเรื่องของสตีเวน สปีลเบิร์ก (Steven Spielberg)
เคาท์ เบซี
วิลเลียม เจมส์ "เคาท์" เบซี่ (21 สิงหาคม พ.ศ. 2447 - 26 เมษายน พ.ศ. 2527) นักเปียโน นักออร์แกน หัวหน้าวงดนตรี และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ในแนวดนตรีแจ๊ซ และบิ๊กแบนด์ เริ่มก่อตั้งวงดนตรีของตัวเองตั้งแต่ พ.ศ. 2477 และมีชื่อเสียงควบคู่ไปกับวงดนตรีของดุค เอลลิงตัน เบซี่มีผลงานดนตรีร่วมกับนักดนตรีมากมาย เช่น แฟรงค์ ซินาตรา เอลลา ฟิทซ์เจอรัลด์ เดอะ มิลส์ บราเธอร์ส แจ็กกี วิลสัน ควินซี โจนส์ และทำดนตรีประกอบภาพยนตร์เพลง รวมทั้งแสดงในภาพยนตร์ด้วยหลายเรื่อง
เพรสคอตต์ บุช
เพรสคอตต์ เชลดอน บุช (, 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1895 - 8 ตุลาคม ค.ศ. 1972) เป็นนายธนาคารและเป็นนักการเมือง เพรสคอตต์ บุชเป็นบิดาของจอร์จ เอช.ดับเบิลยู. บุช (ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 41) เป็นปู่ของ จอร์จ ดับเบิลยู. บุช (ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 43) และ เจบ บุช (ผู้ว่าการรัฐฟลอริดาคนที่ 43)
เพรสคอตต์ บุชแต่งงานกับ โดโรธี วอล์กเกอร์ ในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1921 ที่เคนน์บังค์พอร์ต รัฐเมน พวกเขามีลูก 5 คน ได้แก่ เพรสคอตต์ บุช จูเนียร์ (10 สิงหาคม ค.ศ. 1922 – 23 มิถุนายน ค.ศ. 2010) จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช (เกิด 1924 เขาได้รับการตั้งชื่อตามพ่อของโดโรธี จอร์จ เฮอร์เบิร์ต วอล์กเกอร์) แนนซี เอลลิส (เกิด 1926) โจนาธาน บุช (เกิด 1931) และ วิลเลียม "บัคกี้" บุช (เกิด 1938)
เจมส์ บราวน์
เจมส์ โจเซฟ บราวน์ จูเนียร์ () (3 พฤษภาคม ค.ศ. 1933 - 25 ธันวาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักร้อง นักแสดง เอนเทอร์เทนเนอร์ ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะผู้มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งในวงการเพลงป็อปในคริสตวรรษที่ 20 ด้วยเอกลักษณ์ด้านน้ำเสียงและท่าเต้น
เจมส์ เอลส์เวิร์ธ
ในเดือนตุลาคม 2016 เขาเริ่มมีบทบาทเมื่อได้ปล้ำกับแชมป์ WWE เอเจ สไตส์ ถึง 3 ครั้งซึ่งทั้งสามครั้งเขาได้รับชัยชนะโดยได้รับความช่วยเหลือจากดีน แอมโบรส ต่อมาได้เปลี่ยนบทเป็นอธรรมเป็นผู้จัดการให้กับคาร์เมลลา ก่อนจะถูกปล่อยตัวออกจาก WWE วันที่ 15 พฤศจิกายน 2017 และกลับมาในมันนีอินเดอะแบงก์ (2018) ก่อนจะถูกไล่ออกอีกครั้งโดยผู้จัดการทั่วไปของสแมคดาวน์ เพจ
วิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์
วิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์ () หรือ ดับเบิลยู. บี. เยตส์ (W. B. Yeats) (13 มิถุนายน พ.ศ. 2408 – 28 มกราคม พ.ศ. 2482) เป็นกวีชาวไอร์แลนด์ เขาได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในบุคคลที่มีความสำคัญต่อวงการวรรณกรรมในศตวรรษที่ 20 และเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่สร้างผลงานชิ้นสำคัญได้หลังจากได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1923
เจมส์ ดีน
ผลจากอุบัติเหตุจากรายงานของตำรวจที่ประสบเหตุ พบว่านายโดนัลด์ เพียงจมูกฟกช้ำและได้รับบาดแผลที่ศีรษะด้านหน้าเล็กน้อย รอล์ฟ วูเทอริช ช่างยนต์ กระเด็นตกจากรถขากรรไกรหัก และได้รับบาดเจ็บตามร่างกายเล็กน้อย ในขณะที่เจมส์ ดีน ได้รับบาดเจ็บอาการสาหัส ตำรวจจึงรีบนำส่งโรงพยาบาลทันที เขาทนพิษบาดแผลไม่ไหวสิ้นใจเมื่อเวลา 17.59 น. ของวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1955 ซึ่งขณะนั้น เจมส์ ดีน มีอายุได้เพียง 24 ปี ได้เป็นผู้นำแฟชั่น
เจมส์ ดี. วัตสัน
เจมส์ ดี. วัตสัน เกิดที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ เมื่อเป็นเด็ก วัตสันสนใจเรื่องการดูนกเนื่องจากบิดาซึ่งเป็นนักธุรกิจเป็นนักดูนกสมัครเล่น เมื่ออายุ 12 ขวบวัตสันได้เข้าร่วมรายการ “"ควิสคิดส์"” ซึ่งเป็นรายการวิทยุที่เป็นที่นิยมกันมากในขณะนั้นซึ่งเป็นรายการสำหรับเด็ก “แก่แดด” หรือเด็กที่เก่งเกินวัยมาตอบคำถามยากๆ เมื่ออายุ 15 วัตสันได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยชิคาโก โดยนโยบายเสรีของโดเบิร์ต ฮัทชินส์ อธิการบดีและนักการศึกษาผู้มีชื่อเสียงในขณะนั้น ในระหว่างเรียนวัตสันพยายามหลีกเลียงวิชาเคมีเท่าที่จะหลีกได้เพราะไม่ใคร่ชอบ แต่หลังจากการอ่านหนังสือเรื่อง “ชีวิตคืออะไร?” ของ"เอ็ดวิน โชรดินเจอร์" ในปี พ.ศ. 2489 วัตสันได้เปลี่ยนแนวทางการเรียนจากสาขา “ปักษีวิทยา” มาเป็น พันธุกรรมศาสตร์และได้รับปริญญาตรีด้านสัตววิทยา เมื่อ พ.ศ. 2490ปี
เจมส์ ดับเบิลยู. ร็อดเจอร์ส
เจมส์ ดับเบิลยู. ร็อดเจอร์ส (ค.ศ. 1911 - 30 มีนาคม ค.ศ. 1960) เป็นชาวอเมริกันที่ถูกตัดสินประหารชีวิตโดยทางการรัฐยูทาห์ในข้อหาฆาตกรรมคนงานเหมือง ชาร์ลส์ เมอร์รีฟิลด์ ใน ค.ศ. 1957 เขาได้กล่าวคำสุดท้ายก่อนหน้าการประหารชีวิตใน ค.ศ. 1960 โดยร้องขอเสื้อเกราะกันกระสุน การประหารด้วยทีมยิงของเขานับเป็นการประหารด้วยวิธีดังกล่าวครั้งสุดท้ายในสหรัฐอเมริกาก่อนจะถูกยับยั้งโดยศาลสูงสุดสหรัฐอเมริกา
เครื่องจักรไอน้ำ
ต่อมา เจมส์ วัตต์ () ได้พัฒนาเครื่องจักรไอน้ำจากแบบของนิวโคเมน และ ได้จดสิทธิบัตร เครื่องจักรไอน้ำแบบวัตต์ ซึ่งทำงานเรียบกว่าและมีประสิทธิภาพมากกว่า
ไรอัน ไวต์
ถึงแม้แพทย์จะระบุว่าเขาไม่เป็นอันตรายต่อนักเรียนอื่น แต่เอดส์ยังเป็นสิ่งที่ผู้คนยังไม่ค่อยเข้าใจกันในเวลานั้น เมื่อไวต์พยายามกลับมาเรียนต่อ ก็มีผู้ปกครองและครูหลายคนในโคโคโมรวมตัวกันต่อต้านการกลับเข้าเรียนของเขา การต่อสู้ทางด้านกฎหมายอันยาวนานกับระบบของโรงเรียนและการรายงานข่าวของสื่อมวลชนในการดิ้นรนทำให้ไวต์มีชื่อเสียงในระดับชาติและเป็นโฆษกของการวิจัยเรื่องเอดส์และระบบการศึกษาของรัฐ เขาปรากฏตัวพร้อมกับคนดังอีกหลายคนเช่น นักร้องชื่อดัง เอลตัน จอห์น, ดาราเพลงป็อป ไมเคิล แจ็กสัน และพิธีกรรายการทอล์กโชว์ ฟิล โดนาฮิว และยังเป็นที่น่าแปลกใจสำหรับแพทย์ที่เคยวินิจฉัยไว้ ไวต์มีชีวิตอยู่นานกว่า 5 ปี แต่สุดท้ายก็เสียชีวิตเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1990 ก่อนที่เขาจะจบการศึกษาระดับไฮสคูล
เจมส์ ดี. วัตสัน
วัตสันและคริกได้ประโยชน์จากโชค 2 ชั้นที่เกี่ยวกับการเดินทาง คือเมื่อ พ.ศ. 2495 อย่างแรก จากการเดินทางมาอังกฤษ ของเออร์วิน ชาร์กาฟฟ์ เมื่อ พ.ศ. 2495 ที่สร้างแรงดลใจให้วัตสันและคริกศึกษาด้านชีวเคมีในนิวคลีโอไทด์ให้มากขึ้นซึ่งประกอบด้วยนิวคลีโอไทด์พื้นฐานอยู่ 4 ตัวคือ กวานายน์ (G) , ซายโตซีน (C) , อดีไนน์ ("A") , และ ทายมีน (T) “สัดส่วนชาร์กาฟฟ์ ที่เรียกกันนั้น เป็นผลของการทดลองที่ได้แสดงให้เห็นแล้วว่าฐานของมันจับคู่อยู่ในดีเอ็นเอ ซึ่งในนั้นปริมาณของ G เท่ากับ C และปริมาณของ A เท่ากับ T "เจอรี โดนาฮิว"อธิบายให้วัตสันและคริกฟังเกี่ยวกับโครงสร้างที่ว่าถูกต้องมี 4 ฐาน การเดินทางครั้งที่ 2 เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่แผนการเดินทางมาอังกฤษของ"ไลนัส พอลิง"ถูกระงับด้วยเหตุผลของสงครามเย็น จึงไม่มีโอกาสเจาะเข้าถึงข้อมูลจากการเบนเลี้ยวของรังสีเอกซ์เกี่ยวกับดีเอ็นเอที่คิงส์คอลเลจ จนกระทั่งมีการตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2496
ปลาฉลามหัวบาตร
ในเหตุการณ์ปลาฉลามโจมตีที่ชายฝั่งเจอร์ซีย์ ค.ศ. 1916 เป็นการจู่โจมมนุษย์โดยปลาฉลามหัวบาตรที่ขึ้นชื่ออย่างมาก และเป็นแรงบันดาลใจให้แก่ ปีเตอร์ เบนชลีย์ นักเขียนชาวอเมริกัน แต่งเป็นนวยายเรื่อง "Jaws" ซึ่งต่อมาได้กลายมาเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันที่โด่งดังมากในปี ค.ศ. 1975
อี.บี. ไวท์
เอลวิน บรูกส์ "อี.บี." ไวท์ (Elwyn Brooks "E.B." White) (11 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2528) เป็นนักประพันธ์ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงที่สุดจากงานเขียน "The Elements of Style" และหนังสือสำหรับเด็กสามเรื่อง ที่ถือกันว่าเป็นผลงานอมตะ คือ "Stuart Little" (สจ๊วต ลิตเติ้ล) (พ.ศ. 2488) "Charlotte's Web" (แมงมุมเพื่อนรัก) (พ.ศ. 2495) และ "The Trumpet of the Swan" (เสียงรักจากทรัมเป็ตหงส์) (พ.ศ. 2513)
โทมัส ฮอบส์
โทมัส ฮอบส์ (Thomas Hobbes) (5 เมษายน พ.ศ. 2131 (ค.ศ. 1588) - 4 ธันวาคม พ.ศ. 2222 (ค.ศ. 1679)) เป็นนักปรัชญาการเมือง ชาวอังกฤษ ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังจากผลงานที่สำคัญคือหนังสือชื่อ "Leviathan" ที่เขียนขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2194 หนังสือเล่มนี้กลายเป็นฐานประเด็นในแนวปรัชญาการเมืองตะวันตกในสมัยต่อมาในเกือบทุกแนว
เจมส์ วัตต์
วัตต์เป็นนักประดิษฐ์ที่กระตือรือร้น พร้อมกับจินตนาการเปี่ยมล้นซึ่งนำทางให้สำเร็จ เพราะเขาสามารถพบ"การปรับปรุงที่มากกว่าหนึ่ง"เสมอ 
เขาทำงานด้วยมืออย่างคล่องแคล่ว และยังสามารถใช้เครื่องวัดทางวิทยาศาสตร์อย่างมีระบบเพื่อตรวจผลการสร้างและปรับปรุงของเขา และเข้าใจอย่างถ่องแท้ถึงกลไกที่กำลังทำงานด้วยอยู่ วัตต์เป็นสุภาพบุรุษที่ได้รับการนับถือจากผู้มีชื่อเสียงท่านอื่นในวงการปฏิวัติอุตสาหกรรม เขาเป็นสมาชิกสำคัญของสมาคมจันทรา () และเป็นที่ต้องการตัวมากขึ้นอีกหลังจากได้พูดคุยคบหา มีผู้สนใจการขยับขยายขอบข่ายงานของเขาเสมอ เขาเป็นนักธุรกิจที่ค่อนข้างขัดสน เพราะเขาเกลียดการซื้อขายเอาเปรียบและทำสัญญากลโกงกับผู้ที่แสวงหาเครื่องจักรไอน้ำไปใช้งานเป็นอย่างมาก ทำให้เขาเกษียณตัวเองในเวลาต่อมา บุคคลที่เกี่ยวข้องทั้งเพื่อนฝูงและหุ้นส่วนชอบอัธยาศัยและคบหาได้นาน และมักวิตกแทนเรื่องปัญหาการเงินเสมอ
วิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์
พิตต์เสียชีวิต เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1806 สิริอายุได้ 46 ปี เป็นการเสียชีวิตในช่วงที่เขายังคงดำรงตำแหน่งอยู่