บอยเฟรนด์"ของจัสติน บีเบอร์  เป็นเพลงที่มีอิทธิพลจากแนวอะไร?
บอยเฟรนด์ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
"บอยเฟรนด์" เป็นเพลงที่ได้รับอิทธิพลจากเพลงแนวอาร์แอนด์บีมีความยาว 2 นาที 50 วินาที ผสมผสานกับดนตรีอคูสติก มีจังหวะดนตรีคลับบีท เขียนขึ้นด้วยระดับเสียงบีแฟลทไมเนอร์ มีค่าเทมโป 54 จังหวะต่อนาที เพลงขึ้นต้นด้วยเสียงระดับต่ำและเสียงลมหายใจแทรกของบีเบอร์ในขณะร้องแร็ปว่า "ถ้าผมได้เป็นแฟนคุณ ผมจะไม่ปล่อยคุณไป/ผมจะพาคุณไปในที่ที่คุณไม่เคยไปมาก่อน/ที่รัก คว้าโอกาสไว้มิฉะนั้นคุณจะไม่มีทางได้รู้/ผมมีเงินอยู่ในมือและอยากจะใช้จริง ๆ /ใช้มันไปกับคุณ/นั่งสบายอารมณ์ใกล้แสงไฟตอนที่เรากินฟงดูว์" (If I was your boyfriend, I’d never let you go/ I can take you places you ain’t never been before/ Baby, take a chance or you’ll never ever know/ I got money in my hands that I’d really like to blow/ Swag, swag, swag on you/ Chillin' by the fire while we eatin’ fondue.) ทันทีที่ท่อนคอรัสตามมา เขาใช้เสียงสูงหรือเสียงฟอลเซตโตคล้ายไมเคิล แจ็กสัน และร้องออกมาเกี่ยวกับ "ทุกสิ่งที่คุณต้องการ" (everything you want)
ซูเปอร์จูเนียร์
จุดเด่นในการแสดงบนเวทีของซูเปอร์จูเนียร์อย่างหนึ่งคือ การเต้น รูปแบบการเต้นของพวกเขานั้นเรียกกันว่า “การเต้นบนท้องถนน” หรือ “สตรีท แดนซิ่ง” ซึ่งกำลังเป็นที่นิยมอยู่ในขณะนี้ การเต้นในลักษณะดังกล่าวมีพื้นฐานมาจากการเต้นในสไตล์ฮิปฮอป หรือ บี-บอย ในเพลงส่วนใหญ่ของซูเปอร์จูเนียร์นั้นจะมีท่อนบริดจ์ ซึ่งจะมีสมาชิก 2 – 6 คนออกมาเต้น ฮันคยอง, ชินดง, อึนฮย็อก, และดงแฮ เป็นสมาชิกที่มีทักษะการเต้นอยู่ในระดับ ๆ ต้นของวง และมักจะได้รับโอกาสไห้เต้นนำ และเต้นเดี่ยว อยู่บ่อยครั้ง นอกจากนี้ การเต้นโดยใช้รูปแบบของศิลปะป้องกันตัว ยังได้ถูกนำมาใช้ โดยเฉพาะฮันคยองและซ็องมินซึ่งมีความสามารถพิเศษในทักษะดังกล่าว และสมาชิกบางคนยังได้มีส่วนร่วมในการออกแบบท่าเต้น เช่น ชินดงซึ่งได้ออกแบบท่าเต้นให้กับซิงเกิล "U" รวมไปถึงเพลงอื่น ๆ ส่วนสมาชิกที่เหลือ ก็ได้ร่วมคิดท่าเต้นสำหรับซิงเกิล "Don’t Don" อีกด้วย นอกจากนี้ ซูเปอร์จูเนียร์ยังได้มีโอกาสรวมงานกับ นักออกแบบท่าเต้นชื่อดังอย่าง นิค แบส ที่เคยออกแบบท่าเต้นให้กับศิลปินระดับโลกอย่าง จัสติน ทิมเบอร์เลค โดยแบสเป็นผู้ออกแบบท่าเต้นสำหรับซิงเกิล "Sorry, Sorry" ซึ่งเป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้มที่ 3 นี้ด้วย
ออลอะเบาต์แดตเบส
เพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" เริ่มต้นเขียนในช่วงระหว่างที่เทรนเนอร์เป็นนักแต่งเพลงและอยู่ในทริปแต่งเพลงที่ลอสแอนเจลิสหนึ่งสัปดาห์เพื่อเขียนเพลงให้ศิลปินคนอื่น เธอพบกับเควิน คาดิช โปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน และชักชวนเขาเขียนเพลง คาดิชบอกว่าตอนนั้นเหมือนกับวันนัดบอด พวกเขารู้สึกเหมือนมีพลังในการเขียน ทั้งสองเริ่มต้นโดยที่คาดิชทำจังหวะ และเทรนเนอร์แร็ปเนื้อเพลงท่อนแรกว่า "ชัดเจนแล้วนะว่าฉันไม่ได้ผอมแห้ง" (It's pretty clear I ain't no size 2.) ทำให้ทั้งสองได้ไอเดียในการแต่งเพลงให้คนหันมารักตัวเอง และเทรนเนอร์เสนอให้เพลงเกี่ยวกับเรื่องบั้นท้ายและหุ่นหนาบางด้วย ซึ่งเธอได้แรงบันดาลใจจากขนาดที่แตกต่างกันระหว่างส่วนบนและส่วนล่างของกีตาร์เบส พร้อมกับการที่เธอเคยประสบกับการต่อสู้ต่อภาพลักษณ์ทางร่างกายในช่วงวัยรุ่น ซึ่งคาดิชเห็นด้วยกับเธอเพราะเขาเคยประสบปัญหาคล้ายกับเธอ นอกจากนี้เทรนเนอร์ต้องการที่จะวิพากษ์วิจารณ์ในการใช้โปรแกรมอะโดบี โฟโตชอป หลังจากที่เธอเห็นภาพนางแบบได้รับการแก้ไขในรายการ"ดิเอลเลนดีเจนเนอเรสโชว์" และวิจารณ์ต่ออุตสาหกรรมแฟชั่นที่ได้สร้างมาตรฐานของความงามที่ไม่สามารถเข้าถึงได้ ทั้งสองใช้เวลาในการแต่งเพลงทั้งหมด 40 นาที คาดิชเสนอชื่อเพลงในตอนแรกว่า "All Bass, No Treble" ซึ่งขณะนั้นเทรนเนอร์กำลังพูดว่า "I’m all about that Mexican food!" ทำให้ทั้งคู่ได้ท่อนฮุคว่า "ฉันน่ะคือเบส ไม่ใช่เทรเบิล" (I'm all about that bass, no treble) ทั้งสองได้นำสไตล์เพลง 1950 และดูวอป มาใช้กับเพลงนี้เพราะเทรนเนอร์เห็นว่าเป็นแนวเพลงที่ติดหูง่าย คาดิชปรับปรุงให้เป็นจังหวะทันสมัยและเทรนเนอร์ร้องแบบฟรีสไตล์ในท่อนแรก โดยเธอต้องการมี่จะเขียนเพลงซึ่งให้ความรู้สึกเหมือนกับเพลง "โลลี่ป๊อป" ของเดอะ คอร์เดทส์ และเธอยังได้รับแรงบันดาลใจเพิ่มเติมจากเพลง "จัสต์เดอะเวย์ยูอาร์" ของบรูโน มาร์ส
รังเกียจกันไหม
ในส่วนของดนตรี TJ (ทีเจ) เป็นแนวดนตรี POP (ป๊อบ) จะมีเสียงกีต้าร์ที่ผสมความเป็น Country (คันทรี่) บวกกับ ท่อนแรปที่ยังคงมีให้ได้ยินอยู่และได้รุ่นพี่อย่าง โฟร์ วง 25hours และ ชล วง Owlet Lounge มาร่วมงานเบื้องหลังช่วยบันทึกเสียงกีต้าร์ให้ด้วย ส่วน Music Video ยังคงเน้นความเศร้าของเพลง ด้วยภาพโทนสีขาว-ดำ ทำให้รู้สึกหม่นไปกับความรู้สึกของคำว่า “รังเกียจกันไหม” อีกด้วยเพลง "รังเกียจกันไหม (Do You Mind?)" ติดอันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของ Joox ในชาร์ต Joox Top 100 Chart ประจำวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2560
หวานขม บิทเทอร์สวีท บอย ป๊อด เดอะ ชอต ฟิล์ม
หวานขม บิทเทอร์สวีท บอย ป๊อด เดอะ ชอต ฟิล์ม () เป็นภาพยนตร์สั้นสัญชาติไทย ออกฉายในปี พ.ศ. 2551 แนวรัก 13 เรื่องโดยได้แรงบันดาลใจจาก 13 บทเพลงรักของบอย โกสิยพงษ์และธนชัย อุชชิน จากอัลบั้ม Bitter Sweet ที่เรียงร้อยออกมาจากบทเพลงกลายเป็นภาพยนตร์ และบอย โกสิยพงษ์ เป็นผู้ริเริ่มการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ที่บอยชื่นชอบเพลงประกอบ อย่างเรื่อง Notting Hill (1999) และ Paris, Je T'aime (2006) โดยเฉพาะ Paris, Je T'aime ที่เป็นภาพยนตร์รักขนาดสั้นหลายๆ เรื่องมาร้อยรวมกัน
บาร์บรา สไตรแซนด์
ต่อมาในปี ค.ศ. 1976 เธอโด่งดังอีกครั้งกับหนังเรื่องใหม่ "A Star Is born" ที่มีเพลงดังอย่าง "Evergreen" ซึ่งเธอร่วมเขียนกับ พอล วิลเลียม และเพลงนี้ยังได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ต่อมาในปลายปี ค.ศ. 1978 เพลง "You Don't Bring Me Flowers" จากอัลบั้ม "The Greatest Hits Vol 2" ที่เธอร้องดูเอตกับ นีล ไดมอนด์ ก็สามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ด จากนั้นในปี 1980 เธอขอให้แบร์รี กิบบ์ เขียนเพลงให้กับเธอขับร้องในอัลบั้มชุด "Guilty" ซึ่งชุดนี้ขายทั่วโลกถึง 20 ล้านก๊อบปี้ หลังจากนั้นเธอได้ก้าวเป็นผู้อำนวยการสร้าง เขียนบท และกำกับภาพยนตร์ เรื่อง "Yentl" (1983) ถึงแม้รายได้จะไม่ดีนัก แต่ก็ได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ รวมทั้งได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ
บีลีฟ (อัลบั้มจัสติน บีเบอร์)
หลังจากออกจำหน่าย "บีลีฟ" ได้รับคำวิจารณ์ด้านบวกจากนักวิจารณ์ที่ชื่นชมความเติบโตจากผลงานชุดก่อนหน้า อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ด้วยยอดขาย 374,000 หน่วยในสัปดาห์แรก และได้รับการรับรองระดับแพลตินัมจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) เนื่องจากอัลบั้มทำยอดขายได้มากกว่า 1 ล้านหน่วย อัลบั้มประสบความสำเร็จทั่วโลก ติดอันดับหนึ่งบนชาร์ตของแคนาดาและได้รับการรับรองระดับแพลตินัมถึงสองครั้ง อัลบั้มยังเปิดตัวอันดับหนึ่งบนชาร์ตของสหราชอาณาจักร และได้รับการรับรองระดับทอง จากข้อมูลของสมาพันธ์ผู้ผลิตสิ่งบันทึกเสียงระหว่างประเทศ (RFPI) บีลีฟเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดอันดับ 6 ในปี ค.ศ. 2012 ทั่วโลกด้วยยอดขาย 3 ล้านหน่วย
จีเฟรนด์
และในวันที่ 1 สิงหาคม 2017 จีเฟรนด์ได้ปล่อยมินิอัลบั้มที่ห้า 'PARALLEL' พร้อมกับเพลงไตเติ้ล "Love Whisper" โดยหลังจากปล่อยมิวสิควิดิโอใน Youtube ยอดวิวก็พุ่งสูงถึง 9 ล้านภายในเวลาเพียงแค่ 24 ชั่วโมง ก่อนที่จะทะลุ 10 ล้านภายในเวลาอีก 5 ชั่วโมงต่อมา และในวันที่ 13 ในเดือนต่อมา พวกเธอก็ได้ปล่อยมินิอัลบั้มรีแพคเกจ 'RAINBOW' ซึ่งมีเพลงไตเติ้ลชื่อเพลง 'Summer Rain'
เอพิงก์
แนวเพลงของเอพิงก์ส่วนใหญ่เป็นแนวเพลงประเภท "บับเบิลกัมป็อป" เจฟฟ์ เบนจามิน ของบิลบอร์ด ได้ให้ความเห็นไว้ในเพลง "โนโนโน" ว่าได้รับอิทธิพลมาจากแนวเพลงซินธ์ป็อป ในยุค 80 และเพลง "ลัฟ" ทำให้คิดถึงเพลง ฮิปฮอป ในยุค 90
ฟลอริดาจอร์เจียไลน์
ฟลอริดาจอร์เจียไลน์ () เป็นนักร้องคู่แนวคันทรีชาวอเมริกัน ประกอบด้วยนักร้องนำ ไทเลอร์ ฮับบาร์ด และนักร้องสนับสนุน ไบรอัน เคลลีย์ ซิงเกิลเปิดตัว "ครูส" เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมที่สุด ทำลายสถิติยอดขายได้สองสถิติ ได้แก่ ซิงเกิลถูกดาวน์โหลดมากกว่าเจ็ดล้านครั้ง กลายเป็นเพลงคันทรีเพลงแรกที่ได้รับการรับรองระดับเพชร เคยซิงเกิลดิจิทัลแนวคันทรีที่ขายดีที่สุดตลอดกาล ขึ้นอันดับหนึ่งนาน 24 สัปดาห์ จนกระทั่งถูกล้มสถิติด้วยเพลง "บอดีไลก์อะแบ็กโรด" ของแซม ฮันต์ ฟลอริดาจอร์เจียไลน์บุกเบิกแนวเพลงคันทรีแบบที่เรียกว่า "โบรคันทรี" (bro-country) ซึ่งมีองค์ประกอบของดนตรีแนวร็อกและฮิปฮอป และมีเนื้อหาเกี่ยวกับการสังสรรค์ การดื่ม การขับรถกระบะ และการดึงดูดแบบโรแมนติก
บอยเฟรนด์
นอกจากนี้ บอยเฟรนด์ อาจหมายถึง
เกว็น สเตฟานี
ซิงเกิลนำจาก "เลิฟ. แอนเจิล. มิวสิก. เบบี." เพลง "วอตยูเวติงฟอร์?" เป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ดีที่สุดของสเตฟานี จากเว็บไซต์พิตช์ฟอร์ก รวมถึงอยู่ในอันดับ 16 ใน "50 ซิงเกิ้ลปี 2004" ของเว็บไซต์นี้ นอกจากนั้น "ฮอลลาแบกเกิร์ล" จากอัลบัมดังกล่าว ยังถือเป็นเพลงแรกที่ขายทางดิจิทัลด้วยยอดขายมากกว่าล้านในสหรัฐ ยังได้รับการยืนยันระดับแผ่นเสียงทองคำขาวจากทั้งในสหรัฐและออสเตรเลีย ยังขึ้นอันดับสูงสุดที่อันดับ 41 ของนิตยสาร "บิลบอร์ด" ในชาร์ตปลายทศวรรษ 2000–09 ตั้งแต่ที่ออกในปี 2005 "ฮอลลาแบกเกิร์ล" ยังถือว่าเป็น "เพลงลายเซ็น" ของสเตฟานี จากนิตยสาร "โรลลิงสโตน"
เฮาส์ (แนวดนตรี)
เจสซี ซวนเดอร์จาก 'เจส เซย์ เร้กคอร์ท' ผู้ซึ่งมีเพลงคลับฮิตประเภทบีบอย ฮิพฮอพอย่างเพลง 'คัม ทู มี' โดยเกวนโดลิน, 'ดัม ดัม'และเพลงที่ได้รับอิทธิพลแบบอิตาโลดิสโก้อย่าง 'อันเดอร์ คัพเวอร์'โดย ดอกเตอร์ เดเรลิกท์ ได้ปล่อย 'ออนแอนด์ออน' (1984) เฮาส์ฮิตแบบโฮมเมดของชิคาโกชิ้นแรกที่มีเนื้อเพลงขับกล่อมเบสไลน์และการเคาะเพอคัสชั่นราวกับมีมนต์สะกดซึ่งถือเป็นการปล่อยแผ่นบันทึกเสียงเฮาส์เพื่อออกขายสู่สาธารณชนเป็นครั้งแรก
จัสติน ทิมเบอร์เลก
ทิมเบอร์เลกและเจซี ชาเซ ได้รู้จักกันเมื่อครั้งอยู่ในมิกกี้เมาส์คลับ ได้เข้ามาเป็นนักร้องนำวงบอยแบนด์ที่ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1990 ที่ชื่อ เอ็นซิงก์ โดยได้เริ่มก่อตั้งวงในปี 1995 และเริ่มต้นอาชีพด้านดนตรีในปี 1996 ในยุโรป มีเพลงฮิตในสหรัฐอเมริกาหลังจากนั้น 2 ปี โดยออกผลงานอัลบั้มแรกในสหรัฐอเมริกาชื่ออัลบั้ม "*NSYNC" มียอดขาย 11 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา โดยมีเพลงฮิตอย่างเช่น Tearin' Up My Heart หลังจากนั้น 2 ปีพวกเขาเจอเหตุการณ์คล้าย ๆ กับวงแบ็กสตรีทบอยส์ ที่เกิดการสู้ทางด้านกฎหมายอันยาวนานเกี่ยวกับการโกงของผู้จัดการพวกเขาคือ ลู เพิร์ลแมน ในที่สุดพวกเขาก็ได้เซ็นสัญญากับไจฟ์เรคคอร์ด ออกผลงานหลังจากการรอคอยอันยาวนาน คืออัลบั้มชุด "No Strings Attached" ในเดือนมีนาคม 2000 ที่สร้างสถิติมียอดขายสัปดาห์แรกด้วยยอดขาย 2.4 ล้านชุดเร็วที่สุดในสัปดาห์แรกตลอดกาล และมีเพลงซิงเกิลอันดับ 1 อย่างเพลง It's Gonna Be Me หลังจากนั้นออกอัลบั้มที่ 3 ชื่อชุด "Celebrity" ที่สร้างสถิติอัลบั้มที่มียอดขายเร็วที่สุดเป็นอันดับ 2 ตลอดกาล ต่อมาในปี 2002 หลังจากจบทัวร์ Celebrity Tour และหลังออกซิงเกิล Girlfriend ซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม พวกเขาตัดสินใจที่จะหยุดงาน จากจุดนี้เองทิมเบอร์เลกเริ่มต้นงานการทำอัลบั้มเดี่ยวของตัวเอง หลังจากนั้นวงก็แยกย้ายกันไป ในประวัติการทำงานของวงเอ็นซิงก์พวกเขามีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ แสดงบนเวทีรางวัลออสการ์ โอลิมปิก และซูเปอร์โบว์ล รวมถึงมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 50 ล้านชุดทั่วโลก ถือเป็นวงบอยแลนด์ที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ในประวัติศาสตร์.
พิกเชอร์ทูเบิร์น
"พิกเชอร์ทูเบิร์น" () เป็นเพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เพลงเขียนร่วมกันโดยสวิฟต์ และลิซ โรส และผลิตโดยนาธาน แชปแมน เพลงอกจำหน่ายในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 โดยสังกัดบิกแมชีนเรเคิดส์ เป็นซิงเกิลที่สี่จากสตูดิโออัลบั้ม "เทย์เลอร์ สวิฟต์" (2006) เพลงได้รับแรงบันดาลใจจากนิสัยหลงตัวเองและหยิ่งยโสของเพื่อนร่วมห้องสมัยไฮสกูล และเป็นคนรักเก่าชื่อ จอร์ดอน อัลฟอร์ด ซึ่งสวิฟต์ไม่เคยสร้างความสัมพันธ์อย่างจริงจังด้วย เพื่อย้อนรำลึก สวิฟต์กล่าวว่าเธอได้พัฒนาระดับความเป็นส่วนตัว และในฐานะนักแต่งเพลง กล่าวว่าเธอแสดงอารมณ์แตกต่างไปนับตั้งแต่เพลง "พิกเชอร์ทูเบิร์น" เพลงถูกเลือกเป็นซิงเกิลจากปฏิกิริยาของแฟนเพลงในคอนเสิร์ต ด้านดนตรี เพลงเป็นแนวคันทรีร็อก ใช้เครื่องดนตรีเป็นกีตาร์ แบนโจ และกลอง อย่างโดดเด่น เนื้อเพลงเกี่ยวข้องกับการจุดไฟเผาภาพถ่ายของคนรักเก่า
วอตดูยูมีน
วอตดูยูมีน () เป็นเพลงของนักร้องชาวแคนาดา จัสติน บีเบอร์ และเป็นซิงเกิลนำจากสตูดิโออัลบั้มที่สี่ที่กำลังจะมาถึง เพลงถูกประกาศเป็นครั้งแรกในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ในรายการ"ออนแอร์วิดไรอัน ซีเครสต์" ซิงเกิลออกจำหน่ายวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2015 หลังจากออกจำหน่าย เพลงได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ และประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ ขึ้นอันดับหนึ่งในประเทศออสเตรเลีย แคนาดา ฮังการี ไอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ สวีเดน สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา เป็นซิงเกิลที่ติดชาร์ตสูงสุดของเขาในประเทศเยอรมนี เพลงเปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนบิลบอร์ดฮอต 100 ด้วยยอดดาวน์โหลด 337,000 ครั้งในสัปดาห์แรก กลายเป็นซิงเกิลอันดับหนึ่งเพลงแรกของบีเบอร์ และเพลงที่ 23 ในประวัติศาสตร์ของชาร์ตที่เปิดตัวที่อันดับหนึ่ง เขายังเป็นศิลปินหนุ่มที่อายุน้อยที่สุดที่มีเพลงเปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนบิลบอร์ดฮอต 100 ด้วย
ปรีติ บารมีอนันต์
สำหรับภาพลักษณ์ของแบงค์เอง ช่วงอัลบั้มชุดแรก"วัน" (พ.ศ. 2544) ไว้ทรงผมหัวตั้งยอดแหลม ไว้หางเต่าแบบรากไทร ชุดต่อไปไว้เคราบางๆ และมีรอยสักแบบญี่ปุ่นลายมังกรที่ไหล่ขวา และรูปพระอาทิตย์ที่ไหล่ซ้ายในช่วงอัลบั้มชุดที่สอง"ซาวด์เชก" (พ.ศ. 2546) ชุดต่อไปเพิ่มรอยสักอักษรภาษาอังกฤษเรียงตามแนวตั้งชื่อจริงของคุณพ่อคุณแม่ที่แขนทั้งสองข้างในอัลบั้มชุดที่สาม "เบรนสตอร์ม (พ.ศ. 2547)" และสักเพิ่มไมค์มีปีกที่หน้าอกในอัลบั้มชุดที่หก "ร็อกออฟเอจเจส (พ.ศ. 2551)" ช่วงอัลบั้ม เบรนสตอร์ม แบงค์ตัดผมสกินเฮดและแต่งตัวสไตล์ฮิปฮอป ใส่เสื้อยืดคอกลมตัวใหญ่ และใส่เสื้อคลุมลายสก๊อตไว้นอก ใส่กางเกงสามสวน นุ่งถุงเท้ายาวใส่รองเท้าผ้าใบ เหมือนกับตัวละครในภาพยนตร์เรื่อง เร็วคูณ 2 ดับเบิ้ลแรงท้านรก ใส่หมวกแก็ป และหมวกที่คลุมทั้งหัว และสองอัลบั้มต่อมา ไว้ผมทรงหัวตั้งเหมือนเดิมแต่มียอดแหลมเอียงไปทางขวา และเปิดข้าง จนกระทั่งแม่ของแบงค์เสียชีวิต แบงค์บวช และก็ไว้ผมทรงสกินเฮดมาตั้งแต่นั้นจนถึงปัจจุบัน และกันขอบตรงหน้าผาก กันคิ้ว แบบศิลปินผิวสีของอเมริกา ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา แบงค์และเพื่อนร่วมวงแคลชยังทำธุรกิจ ร้านอาหารที่มีชื่อว่า แคลงก์ (Clank) ที่บริเวณถนนศรีนครินทร์ หลังห้างซีคอนสแควร์ ซึ่งเป็นหุ้นส่วนร่วมกับขันเงิน และเวย์ ศิลปินจากวงไทยเทเนี่ยม แบงค์เคยคบกับแฟนสาวนอกวงการ ชื่อว่านินิว ปัจจุบันได้เลิกรากันไป
พิกเชอร์ทูเบิร์น
"พิกเชอร์ทูเบิร์น" มีแรงบันดาลใจจากคนรักหนุ่มสมัยเรียนไฮสกูล ปัจจุบันเป็นนักดับเพลิง จอร์แดน อัลฟอร์ด ซึ่งสวิฟต์ไม่เคยมีความสัมพันธ์รักใคร่อย่างเป็นทางการ เธอเป็นเพื่อนร่วมห้องกับเขาที่เฮนเดอร์สันวิลล์ไฮสกูล ในรัฐเทนเนสซี และพวกเขาเคยคบหากัน ก่อนที่เขาจะคบกับเชลซี เพื่อนร่วมห้องที่ปัจจุบันกลายเป็นภรรยาของเขา "พวกเขาคบกันในปีแรก แต่หลังจากนั้น เป็นไปตามสูตรของผู้หญิงแล้ว เมื่อคุณคบกับคนรักเก่าแล้ว คุณจะไม่ใช่เพื่อนกันอีก พิกเชอร์ทูเบิร์นเกิดขึ้นเพื่อเขา เพราะเขามีรถบรรทุกเก่า ๆ คันให่ญ่ และของเก่า ๆ อยู่ตลอดเวลา" เทย์เลอร์ สวิฟต์กล่าว เธอรู้สึกท้อแท้เนื่องจากนิสัยบ่อยครั้งหลงตัวเองและหยิ่งยโสของเขาบ่อยครั้ง และตัดสินใจเขียนเพลงเกี่ยวกับความรู้สึกที่้เธอมีต่อคนรักของเขาหลังเลิกกิจกรรมที่โรงเรียน โดยเขียนเพลงส่งให้สังกัดโซนีมิวสิก/เอทีวีมิวสิก สวิฟต์แต่งเพลงด้วยกีตาร์ร่วมกับลิซ โรส และใส่มุขตลกลงไปในเพลง (เป็นความคิดของสวิฟต์) สวิฟต์พบว่าเธอนั่งเล่นกีตาร์อยู่ และพูดว่า "ฉันเกลียดรถบรรทุกคันนี้ที่เขาไม่ให้ฉันขับ เขาเป็นคนใจแคบ คุณพระช่วย" บรรทัดนี้สุดท้ายแล้วได้ถูกปรับเปลี่ยนแล้วนำใส่ในเพลงด้วย สวิฟต์กล่าวว่ามันฟังดูซื่อสัตย์อย่างร้ายกาจ และอ้างว่าเป็นตัวอย่างของการแสดงความรู้สึกเมื่อคนคนหนึ่งหักอกเธอ ทำร้ายจิตใจเธอ หรือเป็นปฏิปักษ์ต่อเธอ ยิ่งไปกว่านั้น เธอกล่าวว่า "พิกเชอร์ทูเบิร์น" เป็นเพลงเดียวจากอัลบั้ม"เทย์เลอร์ สวิฟต์"ที่ขับออกมาจากความโกรธ เป็นประเด็นที่เธอรู้สึกว่าวัยรุ่นส่วนใหญ่จะระบุชัดเจนได้ "มันโอเคถ้าจะโกรธหลังเลิกราหรือหลังความสัมพันธ์มีบางอย่างผิดปกติ" สวิฟต์กล่าว ใจความจากเพลง "พิกเชอร์ทูเบิร์น" ไม่ได้บ่งบอกชัดเจนว่ามีแรงบันดาลใจมาจากเขา เพลงถูกเลือกให้เป็นซิงเกิลโดยสังเกตจากปฏิกิริยาในคอนเสิร์ต สวิฟต์จำได้ว่า แม้ว่า "ทิม แม็กกรอว์" (2006) เป็นแค่ซิงเกิลเดียวของเธอในขณะที่เธอเริ่มเล่นเปิดคอนเสิร์ตให้วงแรสคอลแฟลตส์ ในทัวร์ชื่อมีแอนด์มายแกงทัวร์ "พิกเชอร์ทูเบิร์น" เป็นการแสดงที่คนดูรู้สึกตื่นเต้นมากที่สุด โดยที่ส่วนมากร้องตะโกนตาม "อย่างสุดปอด" (at the top of their lungs)
ดิสโก
ใน ค.ศ. 1974 เริ่มมีเพลงดิสโกขึ้นชาร์ตอันดับ 1 เช่นเพลง "Rock The Boat," ของ Hues Corporation , "Love's Theme" โดย The Love Unlimited Orchestra (วงของแบร์รี ไวท์)
หลังจากนั้นได้มีเพลงฮิตบนชาร์ตอยู่หลายเพลง เช่น Van McCoy เพลง "The Hustle" และ Donna Summer เพลง "Love to Love You, Baby", Silver Convention เพลง "Fly Robin Fly" (ค.ศ. 1975), และ The Bee Gees เพลง "Jive Talkin'" (ค.ศ. 1975)
เพลงดิสโกเริ่มได้รับความนิยมสูงสุดในช่วง ค.ศ. 1976 - 1979 มีภาพยนตร์ดังหลายเรื่องที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับดิสโกเช่น Saturday Night Fever และ Thank God It's Friday
เลิฟสตอรี (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
มิวสิกวิดีโอกำกับโดยเทรย์ แฟนจอย ซึ่งเคยกำกับวิดีโอให้กับสวิฟต์แล้วหลายเพลง วิดีโอเป็นละครอิงประวัติศาสตร์ที่มีอิทธิพลจากสมัยกลาง สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และสมัยรีเจนซีของอังกฤษ (1813) เนื้อเรื่องติดตามสวิฟต์และนักแสดง จัสติน แกสตัน ขณะพบกันที่มหาวิทยาลัยและจินตการตนอยู่ในยุคเก่า "เลิฟสตอรี" ได้รับการสนับสนุนผ่านการแสดงสดหลายครั้ง เพลงนี้ถูกรวมในทัวร์คอนเสิร์ตครั้งที่ 1-4 ของสวิฟต์ ได้แก่ เฟียร์เลสทัวร์ (2009–10) สปีกนาวเวิลด์ทัวร์ (2011–12) เรดทัวร์ (2013–14) และ 1989 เวิลด์ทัวร์ (2015) ตามลำดับ "เลิฟสตอรี" ยังถูกนำไปร้องใหม่โดยศิลปินหลายคน รวมถึงโจ แม็กเอลเดอร์รี และฟอร์เอฟเวอร์เดอะซิกเคสต์คิดส์
ฟิฟทีน (เพลง)
"ฟิฟทีน" () เป็นเพลงคันทรีป็อปของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ สวิฟต์แต่งเพลงเองและผลิตร่วมกับนาธาน แชปแมน "ฟิฟทีน" ออกจำหน่ายวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2009 โดยสังกัดบิกแมชีนเรเคิดส์ เป็นซิงเกิลที่สี่จากสตูดิโออัลบั้มที่สอง "เฟียร์เลส" (2008) เพลงได้รับแรงบันดาลใจจากสมัยเรียนไฮสกูลปีหนึ่งที่โรงเรียนเฮนเดอร์สันวิลล์ไฮสกูล ซึ่งเธออกหักครั้งแรกพร้อมกับเพื่อนสนิทชื่อ อะบิเกล แอนเดอร์สัน หลังแต่งเพลงนี้ สวิฟต์ขออนุญาตแอนเดอร์สันอัดเพลงนี้ (เนื่องจากมีการกล่าวถึงเป็นการส่วนตัว) แอนเดอร์สันยินยอมและเพลงถูกรวมอยู่ในอัลบั้มเฟียร์เลส "ฟิฟทีน" เป็นบัลลาด สวิฟต์นึกย้อนถึงเหตุการณ์ที่เกิดกับเธอและเพื่อนสนิทขณะอายุ 15 ปี และเป็นการเตือนไม่ให้วัยรุ่นตกหลุมรักง่าย ๆ
มายเวิลด์
มายเวิลด์ () คือผลงานชุดแรกของจัสติน บีเบอร์ ชาวแคนาดา ซึ่งถือเป็นผลงานส่วนแรกจากสองส่วนในผลงานชุด "มายเวิลด์" ผลงานชุดนี้จัดอยู่ในประเภทอีพี ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 โดยค่ายไอส์แลนด์เรเคิดส์ และในผลงานส่วนที่สองออกจำหน่ายในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2010 บีเบอร์จัดทำผลงานชุดนี้ร่วมกับโปรดิวเซอร์และนักประพันธ์เพลงที่หลากหลาย อาทิ อัชเชอร์ ที่ปรึกษาของเขา, ทริกกี สจวต, เดอะ-ดรีม, มิดิ มาเฟีย และอื่นๆอีกมากมาย บทเพลงนี้ผลงานชุดนี้ส่วนใหญ่ได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องราวความรักของวัยหนุ่มสาวและสถานการณ์ที่กำลังจะเติบโตสู่วัยผู้ใหญ่ ดนตรีในอัลบั้มเป็นแนวอาร์แอนด์บีที่ได้รับอิทธิพลจากแนวป๊อป อัลบั้มนี้ได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกและเปิดตัวในอันดับที่ 6 บนชาร์ "บิลบอร์ด" 200 ของสหรัฐอเมริกา มียอดจำหน่ายกว่า 137,000 ชุดในสัปดาห์แรกหลังออกจำหน่าย ซึ่งในขณะนั้นถือเป็นศิลปินหน้าใหม่ที่เปิดตัวได้ดีที่สุดในปี ค.ศ. 2009 จนกระทั่งถูกทำลายสถิติโดยอัลบั้ม "ไอดรีมอะดรีม" ของซูซาน บอยล์ ที่เปิดตัวในชาร์ตอัลบั้มแห่งประเทศแคนาดาในอันดับที่หนึ่งและได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในสัปดาห์นั้น. อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว (Platinum) ในประเทศแคนาดาในช่วงระยะเวลาไม่ถึงเดือนหลังออกจำหน่าย ขณะเดียวกันนั้นก็ได้รางวัลแผ่นเสียงทองคำในสหรัฐอเมริกาโดยสถาบัน RIAA เช่นกัน ต่อมาไม่ถึงสองเดือนก็ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวในสหรัฐอเมริกา และมียอดจำหน่ายมากกว่าหนึ่งล้านชุด หลังจากนั้นไม่ถึงเดือนที่ได้ออกจำหน่ายในสหราชอาณาจักรไปแล้วนั้น ก็ได้รับรางวัลแผ่นเสียงเงินโดยสถาบัน BPI ของสหราชอาณาจักร
เอบีซี (เพลง)
"เอบีซี" เป็นเพลงอันดับ 1 ของวงเดอะแจ็กสันไฟฟ์ เขียนและออกแบบในลักษณะเดียวกันกับเพลง "I Want You Back in My Arms" สู่สาธารณชนครั้งแรกในรายการอเมริกันแบนด์สแตนด์ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970 เพลงนี้โค่นเพลงอันดับ 1 "เลตอิตบี" ลงไปสู่อันดับ 2 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในปีเดียวกันนั้น
เจ เคน ไอซ์
เป็นเพลงสไตล์ ป็อปสนุกๆ ที่มีกลิ่นอายของดนตรีเอเชีย มีเอกลักษณ์อยู่ที่ Groove ในจังหวะที่เรียกกันว่า Break beat กับ Line ประสานเสียงเสียงร้อง เนื้อหาของเพลงส่วนใหญ่พูดเรื่องใกล้ตัวของวัยรุ่น ดึงมาจากคาแรคเตอร์ เรื่องราว และ lifestyle ที่มาจากตัวศิลปินเอง รวมถึงมุมมองความรักในช่วงวัยรุ่นที่สดใส น่ารัก ขี้เล่น เป็นกันเอง แอบซึ้งนิดๆ มีเศร้าแต่ไม่จัด เปิดตัวด้วยเพลง "ไม่อยากให้เธอมีใครมาจีบ" และ "เมมชื่อฉันว่าคิดถึง"
ทวิงเกิล
ด้านดนตรี เพลงทวิงเกิลได้ขึ้นจังหวะแดนซ์ป็อป ด้วยอิทธิพลของแนวเพลงฟังก์, อิเล็กโทรป็อป และ โก-โก ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากเพลงโปรดของ สตีวี่ วันเดอร์ โดยเพลงมีแรงบันดาลใจมาจากจังหวะยุค 70 ที่ซึ่งนักร้องสาวได้แสดงพลังการร้องของพวกเธอ เพลงที่ได้ทำการบันทึกได้รับการดาวน์โหลดกว่า 604,870 ครั้งในช่วงสัปดาห์แรกของการเปิดตัว และชนะในรายการชาร์ตกาออนสำหรับการดาวน์โหลดประจำสัปดาห์
เอาต์ออฟรีช
"เอาต์ออฟรีช" () คือเพลงของ แกเบรียล นักร้องหญิงชาวอังกฤษ แต่งขึ้นโดย แกเบรียล และ Jonathan Shorten ซึ่งได้ทำเพลงร่วมกันเพื่อใช้ประกอบภาพยนตร์แนวตลกโรแมนติกของ Sharon Maguire เรื่อง "บริดเจต โจนส์ ไดอารี่ บันทึกรักพลิกล็อก" ( เมื่อปี พ.ศ. 2544 ถูกเลือกให้เป็นซิงเกิลนำจากภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2544 และกลายเป็นซิงเกิลยอดนิยมสูงสุดของแกเบรียลนับตั้งแต่เพลง "Dreams" เมื่อปี พ.ศ. 2536 เพลงนี้สามารถติดอันดับที่ 4 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และอันดับที่ 9 ในออสเตรเลีย อีกทั้งยังประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในนิวซีแลนด์ ที่สามารถติดอันดับที่ 2 เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ในเดือนกันยายนปี พ.ศ. 2544
เอมไพร์สเตตออฟไมนด์
"เอมไพร์สเตตออฟไมนด์" () เป็นเพลงของศิลปินฮิปฮอป เจย์-ซี ร่วมร้องโดยนักร้อง นักแต่งเพลงแนวอาร์แอนด์บีและโซล อลิเชีย คีย์ส เป็นซิงเกิ้ลที่ 3 จากผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 11 ของเจย์-ซี ชุด "The Blueprint 3" กับสังกัดน็อกเนชัน ถือเป็นเพลงสดุดีบ้านเกิดของทั้ง 2 คนที่นครนิวยอร์ก โดยนำแซมเพิลเพลง "Love on a Two-Way Street" ของเดอะโมเมนต์สมาใช้ ยังเป็นเพลงประจำตัวของเดเรก เจเตอร์ นักเบสบอลแห่งทีมนิวยอร์กแยงกีส์ และยังใช้ในเทรลเลอร์ของ "Sex and the City 2"
ดูกี
ซิงเกิลฮิต "บาสเกตเคส" ติดบนชาร์ตซิงเกิลทั่วโลกหลายชาร์ต เป็นเพลงได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องส่วนตัวของอาร์มสตรอง เพลงพูดถึงภาวะวิตกกังวลของอาร์มสตรองและความรู้สึก "บ้า" ก่อนที่จะหาสาเหตุของโรคตื่นตระหนกนี้ได้ ท่อนเวิร์สที่ 3 "บาสเกตเคส" เอ่ยถึง การค้าประเวณีชาย อาร์มสตรองกล่าวว่า "ผมต้องการท้าทายตัวเองหรือคนฟังใครก็ตามที่อาจจะเป็นเช่นนี้ เหมือนเป็นการมองดูที่โลกใบนี้แล้วพูดว่า 'มันไม่ดำและไม่ขาวอย่างที่คุณคิด นี่ไม่ใช่คุณตัวของปู่คุณ หรืออาจจะเป็นก็ได้'" มิวสิกวิดีโอถ่ายทำที่สถาบันด้านจิตที่ทิ้งร้าง เพลงนี้ถือเป็นหนึ่งในเพลงที่ได้รับความนิยมที่สุดของวง
เดอะเฟม
"โปเกอร์เฟส" ได้แรงบันดาลมาจากแฟนของกาก้าที่ชอบเล่นการพนัน และประสบการไบเซ็กชวลของเธอเอง เธอนึกฝันเกี่ยวกับสตรีกำลังมีเพศสำพันธ์กับบุรุษดังนั้นเธอจึงแทนตัวเธอเองว่า "โปเกอร์เฟส" "บอยส์, บอยส์, บอยส์" ได้รับแรงบัลดาลใจจากเพลงของ Motley Crue ในชื่อใกล้เคียงกันคือ "เกิร์ลส, เกิร์ลส, เกิร์ลส" กาก้าอธิบายว่าเธอต้องการฉบับของผู้หญิงที่ร็อกเกอร์อยากได้เช่นกัน "บิลตีฟูล, เดอร์ตี, ริช" เป็นบทสรุปของการค้นพบของเธอ ใช้ชีวิตฝั่งตะวันออกและใช้ยาในปาร์ตี "เอ, เอ (นิตติงเอลส์ไอแคนเซย์)" เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการเลิกกับแฟนและกำลังหาคนใหม่ "บราวน์อายส์" ได้รับแรงบันดาลใจจากวงควีนและเพลงส่วนใหญ่ของกาก้าที่ไม่มีความมั่นคง
มิสไซง่อน
มิสไซง่อน () เป็นละครเพลง ซึ่งประพันธ์ดนตรีโดยคลอดด์-มิเชล โชนเบิร์ก (Claude-Michel Schönberg) คำร้องโดยอัลเลง บูบลิล (Alain Boublil) และริชาร์ด มอลต์บี จูเนียร์ (Richard Maltby, Jr.) โดยนำเค้าโครงเรื่องมาจากอุปรากรของจาโกโม ปุชชีนี (Giacomo Puccini) เรื่องมาดามบัตเตอร์ฟลาย (Madame Butterfly) ซึ่งทั้ง "มาดามบัตเตอร์ฟลาย" และ "มิสไซง่อน" ได้ถ่ายทอดเรื่องราวโศกนาฏกรรมความรักของหญิงชาวเอเชียที่ถูกชายชาวอเมริกันทอดทิ้ง ในขณะที่เนื้อเรื่องเดิมของ "มาดามบัตเตอร์ฟลาย" เป็นเรื่องราวความรักของหญิงสาวเกอิชาชาวญี่ปุ่นและนายทหารเรือชาวอเมริกันในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1900 ซึ่งเป็นช่วงที่ญี่ปุ่นเพิ่งเริ่มเปิดประเทศ "มิสไซง่อน" เป็นเรื่องราวความรักของหญิงสาวชาวเวียดนามที่ทำงานในสถานบริการ และนายทหารชาวอเมริกันที่เข้าไปประจำการในเมืองไซง่อน (ปัจจุบันคือ นครโฮจิมินห์) ประเทศเวียดนาม ระหว่างสงครามเวียดนาม ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970
ไซ (นักร้อง)
ซึ่งในปีเดียวกันนี้ ซิงเกิล "Gangnam Style" ได้สร้างปรากฏการณ์อย่างมาก ทั้งจังหวะดนตรี, เนื้อหาของเพลง ที่หมายถึง วิถีชีวิตผู้คนในย่านคังนัม ในโซล ที่ฟุ้งเฟ้อ รวมถึงท่าเต้นที่แปลก ๆ คล้าย ๆ การควบม้าสามารถที่จะได้รับความนิยมอย่างล้นหลามทั้งในสหรัฐอเมริกา และอีกหลาย ๆ ประเทศทั่วโลก เฉพาะเว็บไซต์ยูทูบมีการคลิกดูเพลงนี้มากถึง 2,400 ล้านครั้งติดท็อปสถิติอันดับ 1 ของการคลิกดูยูทูบที่มากที่สุดและมีจำนวนผู้กดไลค์มากที่สุดถึง 2,234,180 ครั้ง (ในวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2012) จนถูกบันทึกเป็นสถิติในหนังสือกินเนสส์ ถือเป็นปรากฏการณ์ครั้งสำคัญของวงการเพลงเกาหลี ที่ทำให้หลายคนที่ไม่ได้สนใจเพลงเกาหลี หันมาให้ความสนใจ ทั้งที่ไซมีภาพลักษณ์ที่แตกต่างไปจากไอดอลเกาหลีคนอื่น ๆ คือ ไม่หล่อ ไม่มีเสน่ห์ดึงดูด แต่มีความตลกแทน มีศิลปินชาวตะวันตกหลายคนได้ชมเชย ไซซึ่งเป็นผู้ที่ออกแบบท่าเต้นเพลงนี้เอง ไม่ว่าจะเป็น จัสติน บีเบอร์, ร็อบบี้ วิลเลียมส์, เอ็มมิเน็ม และบริตนีย์ สเปียส์ เป็นต้น รวมถึงการแปลงเพลง หรือเลียนแบบตัดต่อเป็นคลิปต่าง ๆ ไปทั่ว นอกจากนี้แล้ว "Gangnam Style" ยังคว้ารางวัลจากรายการ Music Bang และ M Countdown ติดต่อกันหลายสัปดาห์ ทำให้ได้รับเชิญเป็นแขกพิเศษร่วมงาน 2012 MTV Music Video Awards ที่สหรัฐอเมริกา เช่นเดียวกับที่ เรน นักร้องเกาหลีอีกคนที่ก่อนหน้านั้นเคยได้รับเชิญมาแล้ว
บราวน์อายด์เกิลส์
Brown Eyed Girls ก็กลับมาพร้อมกับมินิอัลบั้มชุดที่ 2 ในชื่อ My Style ที่มาพร้อมเครื่องแต่งกายในแบบเรโทร 4 สาว 4 สไตล์ โดยมีเพลงไตเติ้ลอย่าง By Chance ที่แต่งโดย Brave Brothers ผู้ซึ่งเคยฝากผลงานให้กับเพลง Last Farewell ของบิ๊กแบง (BIGBANG) และ Crazy ของ ซนดัมบิ (Son Dam Bi) มาแล้ว ทว่ากระแสการตอบรับสาว ๆ Brown eyed girls ก็ยังไม่เปรี้ยงเท่าที่ควร แม้ว่าเพลงหลายเพลงจะติดชาร์ทเพลงก็ตาม
Brown eyed girls ฉีกภาพลักษณ์สาวหวานน่ารัก แปลงกายมาเป็นสาวเซ็กซี่ พวกเธอก็ได้รับความนิยมในวงกว้าง กับอัลบั้มล่าสุดที่มีชื่อว่า "Vol.3 – Sound G" โดยเฉพาะเพลง abracadabra ที่สามารถคว้าคะแนนโหวตท่าเต้นที่เป็นกระแสมากที่สุดของปี 2009 จากนิตยสาร Cine21 ด้วยผลโหวตถึง 57.5% และยังคว้ามิวสิกวิดีโอแห่งปี อันดับที่ 5 จากการประกาศรางวัล "GomTV Music Chart (GMC) 2009" อีกด้วย นอกจากเพลง abracadabra ที่พาให้สาว ๆ Brown eyed girls ฮอตสุด ๆ ก็ยังมีเพลงอื่น ๆ ที่ได้รับความนิยมจากแฟน ๆ อีกเพียบ อาทิ Candy Man, Sign, L.O.V.E , How, My style ฯลฯ โดยเพลง sign เป็นเพลงล่าสุดที่สาว ๆ Brown eyed girls เปิดตัวมิวสิกวิดีโอพร้อมกับทรงผมแบบใหม่ที่สวยเซ็กซี่ไม่แพ้ในเพลง abracadabra ซึ่งทันทีที่มีการเปิดตัวผ่านไป 3 ชั่วโมงก็มีแฟน ๆ สนใจ เข้าชมคลิปเพลง sign กว่า 1 หมื่นครั้ง
5 กรกฎาคม 2553 นาร์ชา เปิดตัวอัลบั้มภาพแจ็คเก็ตชุดใหม่สำหรับเพลงไตเติ้ลในอัลบั้มเดี่ยวของเธอเป็นครั้งที่ 2
ก่อนหน้านี้ในการเปิดตัวภาพแจ็คเก็ตครั้งแรก นาร์ชา มาพร้อมกับ 4 แนวคิด ประกอบไปด้วย 'นางฟ้า-ซาตาน-นักบุญ-แม่มด' สำหรับอัลบั้มภาพที่เปิดตัวในครั้งนี้ นาร์ชา มาพร้อมกับแนวคิด 'แม่มดดาร์ค (Dark Witch) ' ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยเสนห์แห่งความดุเดือด สำหรับการทำงานในครั้งนี้เธอยังได้มีส่วนตัวในการออกแบบการแต่งหน้าและการคัดสรรเสื้อผ้าด้วยตนเอง โดยเฉพาะกับการเปิดเผยบางส่วนในเรือนร่างส่วนบนของเธอก็ทำให้ทุกฝ่ายต่างให้ความสนใจกันเป็นอย่างมาก
แกเบรียล
แกเบรียลกล่าวถึงคุณครูในโรงเรียนสมัยมัธยมปลายของเธอเอง ว่าเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลต่อเธอมาก แกเบรียลบอกว่าเธอเป็นดั่ง "แรงบันดาลใจ เมื่อช่วงตอนที่ครูของเธอขอให้เธอนั้นแต่งบทกลอนเป็นครั้งแรก
บทกลอนของเธอเริ่มที่จะพัฒนาไปสู่บท​​เพลงและหลังจากนั้นเธอก็เริ่มร้องเพลง"และแรงบันดาลใจจากคนอื่นๆ คือศิลปินสไตล์ป๊อปยุค 80 อย่างเช่น มาดอนน่า, คัลเจอร์ คลับ, แฮร์คัท วันฮันเดรด, ดูแรน ดูแรน, อดัมแอนด์ดิแอนท์ และ แวม! ""อย่างที่คุณรู้ มันคือสไตล์เพลงป๊อป และในเวลาเดียวกันนั้นฉันก็เป็นแฟนคลับตังยงของ ไมเคิล แจ็กสัน ด้วย ดังนั้นฉันจึงติดภาพลักษณ์ของเขามาด้วย อย่างที่คุณเห็น เขาดูสง่างามมาก เขาราวกับช้อคโกแลตแท่งดำสนิทที่แม้แต่คุณก็อยากจะลิ้มลองความหวานของเขา ตอนนั้นเมื่อฉันยังเป็นเด็ก มันเป็นความคิดที่ไร้เดียงสาเอามากๆในตอนนั้นน่ะ""
บอยเฟรนด์ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
ในสหราชอาณาจักร เพลงเปิดตัวที่อันดับที่สองด้วยยอดขาย 54,817 ในสิ้นสุดสัปดาห์ของวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2012 เป็นรองเพียงแค่เพลงของนักร้องร่วมสัญชาติอย่างเพลง "คอลมีเมย์บี" ของคาร์ลี เร เจปเซน เพลงบอยเฟรนด์ขึ้นถึงสิบอันดับแรกในเดนมาร์ก ไอร์แลนด์ นอร์เวย์ และสวีเดน ขณะที่อยู่ในยี่สิบอันดับแรกในเบลเยียม ฝรั่งเศส ฟินแลนด์ เยอรมนี เนเธอร์แลนด์ สเปน และสวิตเซอร์แลนด์ ในออสเตรเลีย เพลงบอยเฟรนด์เปิดตัวและขึ้นสูงสุดที่อันดับที่ 5 บนชาร์ตประจำวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2012 เพลงบอยเฟรนด์ยังคงไม่สามารถขึ้นถึงอันดับหนึ่งในนิวซีแลนด์ เนื่องจากเปิดตัวและขึ้นสูงสุดที่อันดับที่ 2 เท่านั้น
บอยเฟรนด์ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
"บอยเฟรนด์" () เป็นเพลงของจัสติน บีเบอร์ จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ชื่อ "บีลีฟ" บีเบอร์กล่าวว่าเพลงนี้จะสร้างความประหลาดใจหลายอย่าง เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงแนวเพลงจากผลงานชุดก่อนหน้า มีพรีวิวตัวอย่างเพลงบอยเฟรนด์ในรายการ "ดิเอลเลนดีเจนเนอเรสโชว์" เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2012 พร้อมประกาศเพลงนี้เป็นซิงเกิลในวันเดียวกันนั้นเอง และเริ่มจำหน่ายในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2012 มีการเปิดเผยภาพปกอัลบั้มในวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2012
สไตล์ (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
"สไตล์" () เป็นเพลงของนักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เป็นเพลงลำดับที่สามจากสตูดิโออัลบั้มที่ห้า "1989" (2014) "สไตล์" เป็นเพลงป็อปร็อก เขียนโดยสวิฟต์ แมกซ์ มาร์ติน เชลล์แบ็ก และอาลี พายามี เพลงออกเผยแพร่สูวิทยุโดยสังกัดรีพับลิกเรเคิดส์ พร้อมกับสังกัดหุ้นส่วนของสวิฟต์ บิกแมชีนเรเคิดส์ เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 เป็นซิงเกิลที่สามต่อจากเพลง "แบลงก์สเปซ"
โจน ไบซ์
ไบซ์มีผลงานดนตรีที่เป็นที่รู้จักกันดีไม่ว่าจะเป็น "Diamonds & Rust" และเพลงที่นำมาร้องใหม่ "There but for Fortune" ของฟิล ออชส์ และ "The Night They Drove Old Dixie Down" ของวงเดอะแบนด์ และเพลงที่ไบซ์ได้ร่วมบันทึกเสียงกับศิลปินอื่น ๆ เช่น "Farewell, Angelina", "Love Is Just a Four-Letter Word", "Joe Hill", "Sweet Sir Galahad" และ "We Shall Overcome" เธอยังถือเป็นศิลปินคนแรก ๆ ที่ได้ร่วมงานกับบ็อบ ดิลลัน ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 ผลงานทางดนตรีของเธอได้กลายเป็นที่นิยมและมีอิทธิพลเป็นวงกว้างต่อวงการโฟล์กคนหนึ่ง จนเธอได้รับการยกย่องให้เป็น "ราชินีแห่งเพลงโฟล์ก" อีกด้วย
ปาร์ตี (เพลงเกิลส์เจเนอเรชัน)
"ปาร์ตี" ถูกบรรยายโดยเจฟฟ์ เบนจามิน จากนิตยสาร "บิลบอร์ด" ว่าเป็นเพลงแนวอิเล็กโทรป็อป เขาได้เปรียบเทียบกับกีตาร์ไลน์ของเคที เพร์รี ในเพลง "แคลิฟอร์เนียเกิลส์" (2010) และออโต-จูนของดาฟต์พังก์ ในเพลง "เก็ตลักกี" (2014) จากเว็บไซต์ฟิวส์ เบนจามินเขียนว่า โดยรวมแล้วเพลง "สดใส" ด้วยกีตาร์, "มีชีวิตชีวา" เพราะเครื่องสังเคราะห์เสียง และ "ติดหู" ตรงท่อนฮุก ในบทวิจารณ์จากหนังสือพิมพ์ "เดอะมาเลย์เมล" เขียนว่า เพลงมีความโดดเด่นในเรื่อง "จังหวะ" บับเบิลกัมป็อปที่มีรูปแบบคล้ายกับเพลง "แคลิฟอร์เนียเกิลส์" และ "ทิกทอก" (2010) ของเคชา "ปาร์ตี" เป็นเพลงเกี่ยวกับหญิงสาวออกไปกับเพื่อน ๆ ยามราตรี และกล่าวถึงการดื่มเลมอนโซจู, โมฮิโต และเตกีลา
ไรส์ (อัลบั้มแทยัง)
แทยังทำงานร่วมกับชอยซ์เธอร์ทีเซเวนและเท็ดดี พัก ผู้ช่วยทำอัลบั้มของเขาก่อนหน้านี้ รวมถึงเดอะฟลิปโทนส์และเจฮาร์ต นอกจากนี้ยังมี บอยส์นอยซ์ โปรดิวเซอร์เพลงชาวเยอรมัน และ พีเจย์ นักดนตรีชาวเกาหลีใต้ เป็นผู้ผลิตซิงเกิลต่าง ๆ ในอัลบั้ม "ไรส์" ด้วย โดยก่อนหน้านี้ทั้งสองคนเคยมีส่วนร่วมในอัลบั้มของวงบิกแบงมาก่อน เพื่อนร่วมวงอย่าง จี-ดรากอน ก็มีส่วนร่วมในอัลบั้มด้วยเช่นกัน อัลบั้มนี้ยังเป็นการร่วมมือกันครั้งแรกของแทยังและแอร์เพลย์, โช ซ็อง-ฮวัก, แฮปปีเปเรซ , บริตต์ เบอร์ตัน และผู้ผลิตและนักดนตรีอีกหลาย ๆ คน แม้ว่าแทร็กส่วนใหญ่จะเป็นแนวอาร์แอนด์บี แต่เพลง "บอดี เป็น "ดิสโก้คลาสสิก" กับ "อิเล็กทรอนิกส์ที่หนักและมีกลิ่นอายดิจิทัล" ในขณะที่เพลง "ดิสเอนต์อิต" ชวนให้นึกถึงป็อปบริติช, "เลตโก" แนวกอสเปล และ "อินโทร (ไรส์)" มีองค์ประกอบของทรอปิคอลรวมอยู่ด้วย
เบบีเฟส
เบบีเฟส ร่วมเปิดค่ายเพลงกับ Reid ในนาม LaFace Records มีศิลปินที่ได้รับความนิยมอย่าง โทนี แบรกซ์ตัน และ ทีแอลซี โดยโทนี แบรกซ์ตันได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมในปี 1994
เขาได้เขียนเพลงและโปรดิวซ์เพลงที่ประสบความสำเร็จอย่างมากให้บอยซ์ ทู เม็นอย่างเพลง "End of the Road" และ "I'll Make Love To You" ที่ขึ้นอันดับ 1 บนบิลบอร์ดนาน 13 สัปดาห์และ 14 สัปดาห์ตามลำดับ และยังได้แต่งเพลงให้มาดอนน่าร้องในเพลง "Take a Bow" ขึ้นอันดับ 1 นาน 7 สัปดาห์ และได้ร่วมแต่งเพลงกับอีริค แคลปตัน เพลงรางวัลแกรมมี่เพลง "Change the World"
เฮาส์ (แนวดนตรี)
แนวดนตรีเฮาส์ยังมีอิทธิพลต่อการถ่ายทอดข้อความเกี่ยวกับการเมืองการปกครองแก่กลุ่มบุคคลผู้ที่ถูกมองว่าเป็นกลุ่มที่ไม่เป็นที่ยอมรับทางสังคมอีกด้วย มันปรากฏต่อผู้ที่ไม่สามารถเข้าร่วมกับสังคมหลักของอเมริกาได้ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะถูกใช้โดยกลุ่มชายชาวแอฟริกัน-อเมริกัน แฟรงกี้ นักเกิ้ลส์ได้ทำการเปรียบเทียบในทางที่ดีของเฮาส์ว่าเป็นเสมือนกับโบสถ์ของผู้ที่ร่วงหล่นลงมาจากความสุภาพสง่างามในขณะที่มาแชล เจฟเฟอร์สันเปรียบเฮาส์เป็นดั่งศาสนาเก่าแก่ที่ผู้คนต่างยินดีที่ได้กรีดร้องอย่างมีความสุข ดีปเฮาส์นั้นมีความคล้ายคลึงกับข้อความแห่งอิสรภาพหลากหลายข้อความสำหรับชุมชนคนผิวดำ ทั้งซีดีเฮาส์ 'พรอมิสต์ แลนด์'ของ โจ สมิธและ 'ไอ แฮฟ อะ ดรีม' ของดีบีต่างมีข้อความที่มีลักษณะคล้ายกับบทปาฐกถาอย่าง 'ไอ แฮฟ อะ ดรีม' ของ มาร์ติน ลูเธอร์ คิง 'ซัมเดย์' โดยซีซี โรเจอร์ได้ผลักดันให้เกิดกอสเปลเฮาส์ นอกจากนี้เฮาส์ยังมีความเกี่ยวเนื่องกับเพศที่มีความลึกลับ มันไปไกลถึงขนาดว่ามีความเพ้อคลั่งเกี่ยวกับการกระตุ้นทางเพศอันลึกลับ เพลง 'เบบี้ ว๊อนส์ ทู ไร้ด์' ของ เจมี พริ้นซิเพิลเริ่มจากการเป็นนักสวดแต่ที่น่าแปลกใจคือเนื้อหาของเพลงได้พูดถึงหญิงผู้ซึ่งเป็นภรรยาลับที่ต้องการให้ผู้ชาย'ขี่'เธอตลอดทั้งเพลง
ไอ (เพลงแท-ย็อน)
ดนตรีเพลง "ไอ" เป็นเพลงป๊อปร็อคซึ่งอ้างอิงถึง เจฟฟ์ เบนจามิน จากนิตยสาร บิลบอร์ด โดยมีความคล้ายคลึงกับเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์
ไอจัสต์แคนต์สต็อปเลิฟวิงยู
ไอจัสต์แคนสต็อปเลิฟวิงยู () เป็นเพลงยอดนิยมโดยนักร้อง ไมเคิล แจ็กสัน เนื้อร้องโดย ไซเดช การ์เรตต์ เป็นซิงเกิลแรกในอัลบั้มที่ 7 ของไมเคิล แจ็กสัน Bad เขาได้ครีเอดเป็น "Todo Mi Amor Eres Tú" เพลงเวอร์ชันภาษาสเปน นอกจากนี้ยังมีเวอร์ชันภาษาฝรั่งเศสของเพลงที่เรียกว่า "Je Ne Veux Pas La Fin De Nous" ซึ่งเป็นจุดเด่นของ Bad 25 เขียนและแต่งเพลงโดยแจ็คสัน เดิมที่ตั้งใจเดิมที่จะเป็นคู่ระหว่างแจ็คสันและผู้หญิงที่เขาเลือกทั้ง Barbra Streisand หรือ Whitney Houston แม้ว่า Even Aretha Franklin และ Agnetha Fältskog (เดิมคือ ABBA) ถูกนำเสนอในเพลง แต่ทั้งสี่มีภาระหน้าที่อื่น ๆ 
ในวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ได้มีซิงเวอร์ชันปี 2012 ออกจำหน่ายในอัลบั้ม Bad 25 เนื่องจากเป็รการฉลองครบรอบ 25 ปีของอัลบั้ม Bad
บราวน์อายด์เกิลส์
เดิมทีเพลงนี้จะใช้ชื่อว่า 'Nightmare' แต่เนื่องจากในช่วงอินโทรของเพลงมีคำว่า 'BBI-RI-BOP-A' ส่งผลให้เพื่อเพิ่มความน่าดึงดูดจึงทำให้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นเพลง 'BBI-RI-BOP-A (삐리빠빠/ปิริปาปา) ' ในที่สุด
นาร์ชา เตรียมเปิดตัวทีเซอร์มิวสิกวีดีโอ 'BBI-RI-BOP-A (삐리빠빠/ปิริปาปา) ' ที่ได้นักแสดงภาพยนตร์อย่าง พัคฮีซุน มาร่วมงานด้วยในวันที่ 6 กรกฎาคม
ฟิล์ม รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ ซุปเปอร์สตาร์เมืองไทย สังกัดอาร์เอส ฯ เผยโฉมลุคใหม่รับงานเพลงอัลบั้มล่าสุด “FILM CLIMAX” (ฟิล์ม ไคล์แมกซ์) เชิญซุปเปอร์สตาร์แดนกิมจิ “เจอา บราวน์อายด์เกิร์ล” (JeA - Brown Eyed Girls) มาฟิตเจอร์ริ่ง เพลงแรก Face 2 Face (เฟส ทู เฟส) ที่มีสไตล์ อิเลคทรอนิคส์ ป๊อป แด๊นซ์ ซาวด์ทันสมัย บีทที่ชวนขยับเร้าใจ
Brown Eyed Girls เตรียมเปิดโชว์เคสที่กรุงโตเกียวประเทศญี่ปุ่น ในช่วงต้นเดือนสิงหาคมนี้ และพวกเธอมีแผนเปิดตัวผลงานเพลง 'Abracadabra' เวอร์ชันญี่ปุ่น อย่างเร็วที่สุดกลางเดือนสิงหาคม
เบบี้ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
เพลงนี้ถือว่าประสบผลสำเร็จอย่างมากเนื่องจากติด 1 ในมาแรงของประเทศฝรั่งเศสกับสกอตแลนด์ และยังติดท็อป 10 ในประเทศสหราชอาณาจักร, แคนาดา, สหรัฐ, ออสเตรเลีย, นอร์เวย์, ญี่ปุ่น, ไอซ์แลนด์, ฮังการี, เบลเยียม (แฟลนเดอส์), สโลวาเกีย และนิวซีแลนด์ ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 มียอดขายเพลงนี้ถึง 3.9 ล้านครั้งในประเทศสหรัฐ ถึงอย่างไรก็ตามเพลงนี้ในยูทูบได้อยู่ในอับดับ 2 ของหัวข้อในยูทูบว่า วิดีโอที่มียอดผู้ชมไม่ชอบสูงสุดในยูทูบ โดยมีคนกดดิสไลก์ในยูทูปถึง 9.5 ล้านครั้ง
ราโมนส์
ด้วยดนตรีที่ดัง รวดเร็ว ของราโมนส์ ได้รับอิทธิพลส่วนหนึ่งมาจากดนตรีป็อปในช่วงทศวรรษที่ 1950 และ 1960 มีวงคลาสสิกร็อกตัวอย่างเช่น เดอะบีชบอยส์, เดอะฮู, เดอะบีเทิลส์, เดอะ คิงค์ส, เลด เซพเพลิน, เดอะโรลลิงสโตนส์ และ ครีเดนซ์ เคลียร์วอเทอร์ รีไววอล วงแนวบับเบิลกัมอย่าง 1910 ฟรุ๊คกัมคอมพานี และ โอไฮโอเอ็กซ์เพรส และวงเกิร์ลกรุ้ปเช่น เดอะโรเนตเทส และเดอะแชงกรี-ลาส์ ราโมนส์ยังได้รับอิทธิพลจากวงที่ทำดนตรีหนักๆ เช่น MC5, แบล็กแซ็บบาธ เดอะสทูเกส และนิวยอร์กดอลส์ ซึ่งปัจจุบันต่างได้รับการยกให้เป็นผู้บุกเบิกแนวโปรโทพังก์ที่สมบูรณ์ สไตล์ของราโมนส์นั้นเป็นส่วหนึ่งของการต่อต้านการทำแนวเพลงที่หนักๆ โดยที่แนวเพลงที่มีจังหวะหนักแต่พอฟังได้นั้น เริ่มเข้าครองตลาดบนป็อปชาร์ตในช่วงทศวรรษที่ 1970 โจอี้ได้กล่าวไว้ครั้งหนึ่งว่า "พวกเราตัดสินใจที่จะเริ่มกลุ่มของพวกเราเพราะว่าพวกเราต่างเบื่อหน่ายกับทุกๆ อย่าง ที่พวกเราฟัง" "ในปี ค.ศ. 1974 ทุกๆ อย่างในรุ่น 10 แบบเอลตัน จอห์น ล้วนมีแต่การทำซ้ำๆซากๆ หรือไม่ก็เป็นเพียงแค่ขยะ ทุกอย่างๆ มันอึดอัดยืดยาว โซโล่กีตาร์ที่ทำยาวๆ...พวกเราคิดถึงอดีตที่มีควรจะเป็น" อิรา รอบบินส์ (Ira Robbins) และสกอตต์ ไอสเลอร์ (Scott Isler) จากนิตยารทรูเซอร์เพรส ได้บรรยายผลลัพธ์นี้ว่า
เค้กบายดิโอเชียน
"เค้กบายดิโอเชียน" แต่งโดยโจ โจนาส จัสติน แทรนเตอร์ และคู่ศิลปินชาวสวีเดน แมตต์แมนและโรบิน ซึ่งช่วยผลิตเพลงด้วย เพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับเพศสัมพันธ์ แต่มักถูกตีความบ่อย ๆ ว่าเกี่ยวกับค็อกเทลชื่อ เซ็กซ์ออนเดอะบีช ชื่อเพลงเกิดจากคู่โปรดิวเซอร์ชาวสวีเดนมักสับสนวลี "เซ็กซ์ออนเดอะบีช" กับวลี "เค้กบายดิโอเชียน"
ออลอะเบาต์แดตเบส
เนื้อหาของเพลงนั้นเปรียบเทียบได้กับเพลง "บิวติฟูล์" ของคริสตินา อากีเลรา ในรูปแบบที่ทันสมัยขึ้น ส่วนนักวิจาร์ณนั้นเปรียบเทียบให้เหมือนกับเพลงของอากีเลรา "เอนต์โนอัธเธอร์แมน" เนื้อหายังเกี่ยวกับทัศนคติต่อร่างกายในเชิงบวกซึ่งคล้ายกับเพลง "ทราย" ของโคลบี คาเลต์ และเพลง "ยูแอนด์ไอ (โนบอดี้อินเดอะเวิลด์)" ของจอห์น เลเจนด์ ตัวเพลงสื่อให้เห็นถึงทัศนคติที่มองว่ารูปร่างผอมได้รับการตีค่าสูงเกินไปในสังคม และส่งเสริมให้ยอมรับต่อรูปร่างและหุ่นต่าง ๆ ที่มีทั้งชายและหญิง จากเนื้อเพลงว่า "ทุก ๆ ตารางนิ้วของคุณนั้นดูดีตั้งแต่หัวจรดเท้า / ชัดเจนแล้วนะว่าฉันไม่ได้ผอมแห้ง แต่ฉันก็สามารถส่ายก้นอย่างที่ฉันควรจะทำ" (Every inch of you is perfect from the bottom to the top / It's pretty clear I ain't no size 2, but I can shake it, shake it like I'm supposed to do) ในท่อน "ฉันจะนำบั้นท้ายเธอกลับมา" (I'm bringing booty back) เปรียบเทียบได้กับเพลง "เซ็กซีแบ็ก" ของจัสติน ทิมเบอร์เลก โดยความหมายแฝงของเพลงทั้งหมดนั้นมีความใกล้เคียงกับหลายเพลง เช่น เพลง "วีอาร์ฮูวีอาร์" ของเคชา, เพลง "ฟักกิงเพอร์เฟกต์" ของพิงก์, เพลง "เบรฟ" ของซารา บาเรลเลส และเพลง "เบลอเร็ดไลน์" ของโรบิน ธิก เป็นต้น นอกจากนี้เพลงยังมีเนื้อหาเกี่ยวกับบั้นท้ายของผู้หญิงซึ่งเปรียบเทียบได้กับเพลง "เบบี้กอตแบ็ก" ของเซอร์มิกซ์อะลอต, เพลง "อนาคอนดา" ของนิกกี มินาจ และเพลง "บูทตี้" ของเจนนิเฟอร์ โลเปซ
มายเวิลด์ทัวร์
มายเวิลด์ ทัวร์ () เป็นคอนเสิร์ตทัวร์โดยนักร้องเพลงป๊อบชาวแคนาดา จัสติน บีเบอร์ โดยเป็นทัวร์คอนเสิร์ตครั้งแรกของผลงานของเขาจากอีพี มายเวิลด์ และอัลบั้ม มายเวิลด์ 2.0 คอนเสิร์ตได้ประกาศอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2010 1 สัปดาห์ก่อนอัลบั้ม "มายเวิลด์ 2.0" จะวางจำหน่าย โดยทัวร์ครั้งนี้ได้มีศิลปินอื่น ๆ เข้าร่วมแสดงด้วยเช่น Sean Kingston และ Jessica Jarrell ในอเมริกาเหนือ, กลุ่มThe Stunners, นักเขียนเพลง Cris Valentine ในช่วง 20 รอบแรก ปัจจุบัน ทัวรได้มีรายได้รวมทั้งหมดกว่า 35.6 ล้านเหรียญดอลล่าร์แล้ว
จัสต์อะเกิร์ล
"จัสต์อะเกิร์ล" () เป็นเพลงของวงอเมริกัน โนเดาต์ จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 "Tragic Kingdom" (1995) เพลงนี้แต่งโดยเกว็น สเตฟานี และทอม ดูมอนต์ โพรดิวซ์โดยแมตทิว ไวล์เดอร์ ออกจำหน่ายในฐานะซิงเกิ้ลนำในสหรัฐเมื่อ 21 กันยายน 1995 ในยุโรปบางประเทศ "จัสต์อะเกิร์ล" ออกขายในปี 1997 และยังปรากฎในอัลบั้มรวมฮิตปี 2003 ชุด "The Singles 1992–2003" เนื้อเพลง "จัสต์อะเกิร์ล" เป็นเพลงนิวเวฟ พูดในมุมมองชีวิตของสเตฟานี ในฐานะผู้หญิงกับการติดขัดในความเข้มงวดของผู้ปกครอง "จัสต์อะเกิร์ล" เป็นเพลงแรกที่สเตฟานีแต่ง โดยปราศจากการช่วยเหลือของพี่ชาย เอริก
โจนี มิตเชลล์
มิตเชลล์มีเสียงแบบโซปราโน กับสไตล์กีตาร์ที่กลมกลืนเด่นชัด และการเรียบเรียงเปียโน ที่ประสานกันอย่างซับซ้อน ผ่านแนวเพลงสไตล์ยุค 70 ที่เธอได้รับอิทธิพลจากเพลงแจ๊สอย่างมาก ผสมผสานกับเพลงป็อป โฟล์กและร็อก อย่างเช่นในผลงานชุดทดลองอย่าง "Hejira" ในปี 1976 เธอยังร่วมทำงานกับศิลปินแจ๊สอย่าง เวย์น ชอร์เตอร์, เจโค พาสโทเรียส, เฮอร์บีย์ แฮนค็อก และชาร์ลส มินกัส จากทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา มิตเชลล์เริ่มมีผลานบันทึกเสียงและออกทัวร์น้อยลง เนื่องจากเธอหันหลังให้กับเพลงป็อป โดยจะทำผลงานที่ดียิ่งขึ้นโดยใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงและมีเนื้อหาทักท้วงการเมืองในเนื้อเพลง ที่มักเอ่ยอ้างถึงสังคมผู้ชายและประเด็นสิ่งแวดล้อม ร่วมกับเนื้อหาความรักและอารมณ์
บอยเฟรนด์ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
ในวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 มีเวอร์ชันผสมกันของเพลงบอยเฟรนด์ และเพลง "เกิร์ลเฟรนด์" ของเอ็นซิงก์ ถูกอัปโหลดขึ้นยูทูบ และกลายเป็นไวรอลวิดีโออย่างรวดเร็ว ใน ค.ศ. 2013 วงดนตรีแนวอะแคปเปลลา ซิกซ์ นำเพลง "บอยเฟรนด์" มาร้องใหม่ โดยนักร้องนำและมือเบส แจ็ก นัดเซน ร้องเพลงนี้ลงอัลบั้ม "ไลฟ์อิสอะไฮเวย์"
ริงดิอลาร์ม
"ริงดิอลาร์ม" ได้วางจำหน่ายโดยเป็นซิงเกิลที่สองจากอัลบั้มและก็ได้รับคำวิจารณ์ที่ต่างกันไป ซิงเกิลนี้เปิดตัวที่อันดับ 12 บนชาร์ต"บิลบอร์ด" ฮอต 100 ทำให้เป็นเพลงที่เปิดตัวสูงที่สุดในสหรัฐอเมริกาของบียอนเซ่ ต่อมาก็มาสามารถขึ้นไปที่อันดับสูงสุดที่อันดับ 11 ทำให้เป็นซิงเกิลเดี่ยวซิงเกิลแรกที่ไม่สามารถเข้าไปใน 10 อันดับแรกได้ และเป็นซิงเกิลที่ขึ้นชาร์ตได้ต่ำที่สุดอันดับ 2 ในอัลบั้ม "บี'เดย์" เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 49 มิวสิกวิดีโอของซิงเกิลนี้ ได้แรงบันดาลใจมาจากภาพยนตร์ในปี 2535 เรื่อง "Basic Instinct"
บอยเฟรนด์ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
โบรแกน ดริสคอล จาก "เดอะฮัฟฟิงตันโพสต์" เขียนว่า บีเบอร์ "ได้แสดงให้เห็นว่าเขาโตขึ้น ขับรถเร็ว และคว้าสาวนุ่งน้อยห่มน้อยมาอยู่ในอ้อมแขน" เจมส์ มอนต์โกเมอรี จากเอ็มทีวีนิวส์ เขียนว่า "เต็มไปด้วยเสื้อผ้าเจ๋ง ๆ รถร้อนแรง และผู้หญิงที่ร้อนแรงยิ่งหว่า บอยเฟรนด์ เป็นชิ้นงานแห่งฝันของผู้ใหญ่คนใหม่ที่ชอบต่างเพศที่ทำงานหนักเกินไป" และเสริมอีกว่า "เป็นคลิปที่เจ๋งและมั่นใจ และยิ่งรู้ว่าเขาเป็นอย่างไรในตอนนี้ มันยิ่งเป็นคลิปที่สำคัญ" บรูนา เนสซิฟ จาก อี! ออนไลน์ ให้ความเห็นสั้น ๆ ว่า บีเบอร์ "ไม่ใช่เด็กน้อยอีกต่อไป" หลังจากออกจำหน่าย วิดีโอนี้ทำลายสถิติของวีโว หลังจากมียอดวิวมากที่สุดใน 24 ชั่วโมงแรกด้วยจำนวน 8.00 ล้านยอดวิว หลังจากที่สถิติเดิมทำไว้โดยเพลง "สติวปิดโฮ" ของนิกกี มินาจ (4.8 ล้านยอดวิว) และเพลง "แวร์แฮฟยูบีน" ของริอานนา (4.9 ล้านยอดวิว) แต่สุดท้ายหลังจากวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2012 มิวสิกวิดีโอเพลง "ลิฟไวล์วีร์ยัง" ของวันไดเรกชัน ถูกปล่อยออกมาก็ทำยอดวิวได้ 8.24 ล้านยอดวิวใน 24 ชั่วโมงแรก ทำลายสถิติที่บีเบอร์ได้ทำไว้ (8.00 ล้านยอดวิว)
บิกแบง (วงดนตรีเกาหลี)
ทีโอพีเคยเป็นแร็ปเปอร์ใต้ดินใช้ชื่อว่า เทมโป หนึ่งในเพลงที่ฮิตของเขาคือ Buckwild กับศิลปินที่ชื่อ เอ็นบีเค เกรย์ จี-ดราก้อน ติดต่อไปยัง ท๊โอพี เมื่อวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์กำลังหาผู้สมัครเพื่อที่จะสร้างบอยกรุ๊ป ทั้งคู่ได้บันทึกการสาธิตหลายครั้งและส่งไปให้ ยัง ฮย็อน ซอค ซีอีโอของวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ผู้ซึ่งต่อมาชวนให้ทีโอพีมาออดิชั่น อย่างไรก็ตาม เขาถูกปฏิเสธโดยถูกบันทึกว่ามีน้ำหนักและบุคลิกภาพโดยรวมที่ดูตัวใหญ่มากเกินไป อย่างไรก็ตาม หกเดือนต่อมา เขาจึงได้รับการตอบกลับจากค่ายวายจีเอนเตอร์เทนเมนท์หลังจากลดน้ำหนักแล้ว
จีซัสไครสต์ซูเปอร์สตาร์
จีซัสไครสต์ซูเปอร์สตาร์ () เป็นละครเพลงแนวร็อกโอเปรา ผลงานประพันธ์ของแอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์ และคำร้องโดยทิม ไรซ์ มีที่มาจากคอนเซ็ปอัลบั้มของเวบเบอร์และไรซ์ในปี ค.ศ. 1970 ซึ่งดัดแปลงมาจากงานเขียน "Life of Christ" ของบิชอป ฟุลตัน เจ. ชีน ชาวอเมริกัน (1895 – 1979) คอนเซ็ปอัลบั้มของเวบเบอร์และไรซ์นี้ร้องนำโดยเอียน กิลแลน ขึ้นถึงอันดับหนึ่งบนชาร์ตของนิตยสารบิลบอร์ด และนำมาดัดแปลงเป็นละครบรอดเวย์ ภาพยนตร์ ละครเวสต์เอนด์ และออกแสดงในประเทศต่างๆ
เจสส์ กลินน์
แนวเพลงของกลินน์เป็นแนวเฮาส์ ผสมกับแนวคลาสสิกและการร้องแบบโซลเป็นแนว "เฮาส์เปี่ยมพลัง" (powerhouse) อย่างในเพลง "มายเลิฟ" และ "แรเทอร์บี" ต่างจากอัลบั้ม "ไอครายเวนไอลาฟ" ที่ผสมแนวอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ อาร์แอนด์บี และกอสเปล ซึ่งแอนดี กิลล์ จากหนังสือพิมพ์"ดิอินดีเพ็นเดนต์" นับถือ "กระบวนการสร้างและแนวเพลง" (regards both methods and themes) แต่เฮเซล คิลส์ จากนิตยสาร"สปิน" ให้ความเห็นว่า "เป็นผลงานที่ไม่ใช่แนวของเธอ" (songs that aren’t even hers) เนื้อหาในอัลบั้มเกี่ยวกับการคิดบวกกับตัวเอง และเปลี่ยนจากความเสียใจให้เป็นความหวัง ตรงตามจุดประสงค์ของกลินน์ที่ต้องการให้อัลบั้มแสดงออกมาในเชิงบวก มอรา จอห์นสัน จากหนังสือพิมพ์"เดอะบอสตันโกลบ" กล่าวว่า "เสียงร้องแสดงถึงความน่าเกรงขาม" (formidable pipes) ถึงแม้ว่า "เนื้อเพลงแสดงถึงความปวดร้าว" ก็ตาม (a lyric with vulnerability) องค์ประกอบส่วนใหญ่ในอัลบั้มประกอบไปด้วยโน๊ตที่เล่นวนไปมา แทมโบรีน เสียงปรมมือ และเสียงพื้นหลังที่ร้องระหว่าง "โอ้" และ "อาเมน"
บียอนเซ่ โนวส์
โนวส์ยังมีอิทธิพลต่อศิลปินร่วมสมัยด้วย นักร้องเพลงแนวอาร์แอนด์บี ชาวคะเนเดียน เคเชีย ชานเต ก็ได้มีอิทธิพลมาจากโนวส์เช่นเดียวกัน นอกจากนั้น ผู้ชนะรายการ "อเมริกันไอดอล" จอร์ดิน สปาร์คส ซิงเกิลแรก "แทททู" และอัลบั้มแรกของเขา สามารถอธิบายได้ว่ามีความชอบในตัวบียอนเซ่เอามากๆ ซึ่งซิงเกิล"แทททู"นั้น ก็ได้มีดนตรีและสิ่งต่างๆเหมือนกับเพลงฮิตของโนวส์มาก นั้นคือเพลง "อีเรเพลสอเบิล"
มายเวิลด์
ดนตรีของอัลบั้มเป็นไปในแนวอาร์แอนด์บีที่ได้รับอิทธิพลจากดนตรีป๊อป และได้มีการนำไปเปรียบเทียบกับผลงานของศิลปินอื่นๆ อาทิ ไมเคิล แจ็กสัน, สตีวี วันเดอร์, คริส บราวน์ อัชเชอร์ และเน-โย ในฉบับมาตรฐานของอัลบั้มสามารถแบ่งตามลักษณะเด่นของดนตรีออกเป็น 2 ส่วนคือเสียงอาร์แอนด์บีจังหวะขึ้นในเพลง "วันไทม์" และ "แฟวิเรตเกิร์ล", "บิกเกอร์" และ "เลิฟมี" และจังหวะในแบบช้าอย่าง "เฟิสต์แดนซ์", "วันเลสส์โลนลรเกิร์ล" และ "ดาวน์ทูเอิร์ธ" ซึ่งประกอบด้วยจังหวพอันเดอร์โทนของอาร์แอนด์บีแบบง่ายๆ
บียอนเซ่ โนวส์
สตีเฟน โทมัส เอร์ไลไวน์ ของออลมิวสิกได้พบว่าเพลงในอัลบั้มแรกของนักร้องป๊อปชาวอเมริกัน เคทารีน แม็คฟี ได้รับอิทธิพลจากเพลงของโนวส์มากๆ โรว์แลนด์ ยังได้แรงบันดาลใจ ก่อนการทำอัลบั้มชุดที่ 2ของเธอ "มิส.เคลลี่" จากเสียงร้องของโนวส์ด้วยเช่นกัน
มารูนไฟฟ์
มารูนไฟฟ์เคยอ้างว่าตนได้รับอิทธิพลมาจากไมเคิล แจ็กสัน เดอะโพลิซ บีจีส์ จัสติน ทิมเบอร์เลก โทนิก และพรินซ์ แอดัม เลอวีน ยังอ้างว่าได้รับอิทธิพลจากสตีวี วันเดอร์ และบิลลี โจเอล เช่นกัน ยิ่งกว่านั้น มือกีตาร์ เจมส์ วาเลนไทน์ กล่าวว่าเขาได้รับอิทธิพลจากมือกีตาร์หลายคน เช่น แพท เมธินี, บิล ฟริเซลล์ และจอห์น สโคฟิลด์ รวมถึงวงดนตรีร็อกชื่อ ควีนส์ออฟเดอะสโตนเอจ ด้วย เพลงหลายเพลงของวงจะหนักไปที่กีตาร์ มักจะคลอด้วยเปียโนหรือเครื่องสังเคราะห์เสียง เนื้อหาในเพลงส่วนใหญ่เกี่ยวกับความรัก มักจะเป็นการสูญเสียความรัก เพลงอย่าง "ดิสเลิฟ" "เมกส์มีวันเดอร์" และ "มิเซอรี" จะมีโทนถากถาง แสดงความไม่พอใจในความสัมพันธ์ ขณะที่เพลงที่ซาบซึ้งใจและเร้าอารมณ์เช่น "ชีวิลบีเลิฟด์" "เนเวอร์กอนนาลีฟดิซเบด" นำเสนอความยาวนานในความสัมพันธ์ชู้สาว เพลง "เมกส์มีวันเดอร์" มีเนื้อหารองคือ เลอวีนแสดงความผิดหวังเมื่อรู้ว่าบางสิ่งไม่ได้ดีอย่างที่คิดไว้ และความท้อแท้จากสถานการณ์ทางการเมืองอเมริกา และสงครามอิรัก
ลาสต์ฟรายเดย์ไนต์ (ที.จี.ไอ.เอฟ.)
"ลาสต์ฟรายเดย์ไนต์ (ที.จี.ไอ.เอฟ.)" () เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน เคที เพร์รี จากสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สาม "ทีนเอจดรีม" โปรดิวซ์โดย ดร.ลู้ก และแมกซ์ มาร์ติน เพร์รีได้ร่วมเขียนเพลงกับพวกเขาและบอนนี แม็กคี ที่เพลย์แบ็กเรคอร์ดิงสตูดิโอ เพร์รีกล่าวว่าเธอมีแรงบันดาลใจที่จะเขียนเพลงนี้หลังจากงานเลี้ยงและการวิ่งเปลือยอย่างสนุกสนานและยุ่งเหยิงในคืนหนึ่ง ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลลำดับที่ห้าของอัลบั้ม เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2011 ทางค่ายแคปิตอลเรเคิดส์ ในเวอร์ชันทำใหม่ได้นักร้องแร็ปชาวอเมริกัน มิสซี เอลเลียต มาร่วมร้อง และออกอากาศในสถานีวิทยุในสหรัฐฯ และขายปลีกออนไลน์ในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2011 และได้รวมอยู่ในอัลบั้ม "" ด้านดนตรี "ลาสต์ฟรายเดย์ไนต์ (ที.จี.ไอ.เอฟ.)" เป็นเพลงป็อปที่มีอิทธิพลของแนวป็อปแดนซ์ ขณะที่เนื้อร้องจะเล่าเกี่ยวกับความสนุกดุจดั่งคนเมาและความเสเพล เนื้อร้องบางส่วนที่ลามกอนาจารได้ถูกเซ็นเซอร์ในเวอร์ชันที่ออกอากาศทางวิทยุ "ที.จี.ไอ.เอฟ." เป็นอักษรย่อจากวลี "Thank God It's Friday"
จอห์น เลนนอน
ไบรอัน เอปสไตน์ ผู้จัดการวงตั้งแต่ปี 1962 ยังไม่เคยมีประสบการณ์ด้านการจัดการศิลปินมาก่อน แต่มีอิทธิพลสูงจากรหัสการแต่งกายในยุคต้นและทัศนคติบนเวที แรกเริ่ม เลนนอนไม่เห็นชอบความพยายามที่เขากระตุ้นวงให้แสดงดนตรีอย่างมืออาชีพ แต่ในที่สุดก็ยอมรับ กล่าวว่า "ผมจะสวมบอลลูนโชกเลือดถ้าจะมีสักคนจ่ายเงินผม" แม็กคาร์ตนีย์เล่นเบสแทนซัตคลิฟฟ์ หลังจากซัตคลิฟฟ์ตัดสินใจอยู่ฮัมบูร์กต่อ และมือกลองชื่อ ริงโก สตาร์ มาแทนที่เบสต์ กลายเป็นสมาชิกวงชุดสมบูรณ์จนกระทั่งแยกวงในปี 1970 ซิงเกิลแรกของวง "เลิฟมีดู" ออกจำหน่ายในเดือนตุลาคม 1962 และขึ้นอันดับ 17 ในชาร์ตของสหราชอาณาจักร พวกเขาอัดอัลบั้มแรกชื่อ "พลีสพลีสมี" เสร็จในเวลา 10 ชั่วโมงในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1963 ซึ่งเป็นวันที่เลนนอนเป็นหวัด เห็นได้ชัดจากเสียงร้องของเขาในเพลง "ทวิสต์แอนด์เชาต์" เพลงสุดท้ายที่อัดวันนั้น เลนนอนและแม็กคาร์ตนีย์แต่งเพลงร่วมกันจำนวน 8 เพลงจาก 14 เพลง แต่มีข้อยกเว้น อย่างแรกคือชื่ออัลบั้ม เลนนอนยัง เล่นคำในเนื้อเพลงที่ร้องว่า "We were just writing songs ... pop songs with no more thought of them than that—to create a sound. And the words were almost irrelevant" ในบทสัมภาษณ์ปี 1987 แม็กคาร์ตนีย์กล่าวว่าบีเทิลส์คนอื่น ๆ หลงใหลในตัวจอห์น "เขาเป็นดั่งเอลวิสตัวน้อย ๆ ของพวกเรา เรานับถือจอห์น เขาแก่กว่าและค่อนข้างเป็นผู้นำ เขามีสติปัญญาว่องไวและฉลาดที่สุด"
เดอะบีเทิลส์ประสบความสำเร็จกระแสหลักในสหราชอาณาจักรในช่วงต้นปี 1963 เลนนอนกำลังทัวร์คอนเสิร์ต ขณะที่ลูกชายคนแรกของเขา จูเลียน เกิดในเดือนเมษายน ในระหว่างการแสดงรายการโรยัลวาไรตีโชว์ ที่มีพระราชินีและราชวงศ์บริติชเข้าชมการแสดงด้วยนั้น เลนนอนเล่นตลกกับผู้ชมว่า "สำหรับเพลงต่อไป ผมอยากขอความช่วยเหลือจากพวกคุณ สำหรับคนที่นั่งที่นั่งราคาถูก ให้ปรบมือ ... และพวกคุณที่เหลือ หากคุณจะช่วยส่งเสียงเพชรพลอยให้ได้ยินสักหน่อย" หลังช่วงบีเทิลเมเนียในสหราชอาณาจักรผ่านไปหนึ่งปี วงได้ปรากฏตัวครั้งประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกาในรายการ "ดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์" เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 1964 ทำให้พวกเขาได้แจ้งเกิดสู่ความเป็นดาราต่างประเทศ ตามมาด้วยช่วงเวลาทัวร์ต่อเนื่องสองปี การถ่ายทำภาพยนตร์ และการแต่งเพลง ระหว่างนั้น เลนนอนเขียนหนังสือสองเล่มคือ "อินฮิสโอนไรต์" และ "อะสเปเนียดอินเดอะเวิกส์" เดอะบีเทิลส์เป็นที่จดจำจากสถาบันบริติช หลังจากเขาได้นัดพบกับขุนนางจากเครื่องอิสริยาภรณ์ของอาณาจักรบริติช ในงานเฉลิมฉลองวันคล้ายวันประสูติของพระราชินีปี 1965
บอยแบนด์
ในช่วงต้นถึงปลายยุค 90 ซึ่งเป็นช่วงที่บอยแบนด์กำลังรุ่งเรือง ได้มีวงบอยแบนด์ประสบความสำเร็จหลายวงด้วยกัน เช่น เทค แดท, บอยโซน, แบ็คสตรีท บอยส์, เอ็นซิงค์ และ เวสท์ไลฟ์ ซึ่งทุกวันนี้บอยแบนด์เริ่มมีความคล้ายคลึงกับวงบอยแบนด์ในยุค 60 คือสมาชิกในวงสามารถเล่นดนตรี เขียนเพลง แต่งเพลงได้ เช่นวงบัสเต็ด และ แมคฟลาย เป็นต้น
สปีดเมทัล
เพลง "Stone Cold Crazy" ของวงควีน จากอัลบั้มปี 1974 ชุด "Sheer Heart Attack" ก็เป็นเครื่องแสดงถึงเพลงสปีดเมทัล เพลงนี้ยังถูกมาทำใหม่โดยเมทัลลิกา ส่วนเพลงที่ถือเป็นเพลงสปีดเมทัลเพลงแรก โดยแฟนเพลงแนวนี้พูดถึงคือ เพลง "Highway Star" โดยวงดีปเพอร์เพิล จากอัลบั้มในปี 1972 ชุด "Machine Head" รวมถึงเพลง "Kill the King" ของวงเรนโบว์ จากอัลบั้มในปี 1978 ชุด "Long Live Rock 'n' Roll" ที่เชื่อว่าเป็นหนึ่งในบรรดาเพลงแนวสปีดเมทัลเพลงแรก ส่วนวงดนตรีที่มีอิทธิพลแนวเพลงนี้มากที่สุด 2 วงคือวงมอเตอร์เฮด และจูดาสพรีสต์
บิกแบง (วงดนตรีเกาหลี)
ซิงเกิลแรก Dirty Cash เพลงป็อบสนุกสนาน กลิ่นอายฮิปฮอปที่ได้โปรดิวเซอร์ชื่อดัง Andy Love (อดีตนักร้องวง Pet Shop Boys) และ Jos Jorgensen ที่มีผลงานเพลงธีม X-factor และ อเมริกาก็อดทาเลนท์ มาแต่งช่วยทำนองและเรียบเรียง เพลงนี้ จี-ดรากอน หัวหน้าวงและโค-โปรดิวเซอร์ยังได้โชว์ความสามารถในการแต่งท่อนแรพทั้งหมด ในอัลบั้ม BIGBANG VOL.1 สมาชิกแต่ละคนได้แต่งเนื้อร้องและก็มีผลงานโซโล่ของตนเอง
ไมเคิล แจ็กสัน
ในอัลบั้ม "Bad" ได้แนวความคิดจากคนรักของคนอื่น สามารถเห็นได้จากเพลงร็อกอย่าง "Dirty Diana" ส่วนซิงเกิลแรก "I Just Can't Stop Loving You" เป็นเพลงรักทั่วไปแบบดั้งเดิม ขณะที่เพลง "Man in the Mirror" เป็นเพลงรักเกี่ยวกับการสารภาพรักและความตั้งใจอย่างแน่วแน่"Smooth Criminal" เป็นเพลงที่พูดถึงการถูกทำร้ายการข่มขืนและเป็นไปได้ว่าอาจพูดถึงฆาตกรรม สตีเฟน โทมัส เออร์เลไวน์ จากออลมิวสิก พูดว่า "Dangerous" นำเสนอแจ็กสันในลักษณะตัวตนที่ขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง เขาวิจารณ์ว่า อัลบั้มนี้มีความหลากหลายมากกว่า "Bad" อัลบั้มก่อนหน้านี้ ที่ดึงดูดกลุ่มคนในเมืองขณะที่ก็สะดุดหูกับชนชั้นกลาง อย่างเพลง "Heal the World" ครึ่งแรกของอัลบั้มเป็นแนวนิวแจ็กสวิง มีเพลงอย่าง "Jam" และ "Remember the Time"และยังถือเป็นอัลบั้มแรกของแจ็กสันที่พูดถึงปัญหาความเจ็บป่วยทางสังคมอย่างเพลง "Why You Wanna Trip on Me" ที่พูดถึงการท้วงต่อโลกแห่งความหิวโหย เอดส์ การไร้ที่อยู่อาศัย และยาเสพติด "Dangerous" ยังมีเพลงที่พูดถึงในเรื่องทางเพศอย่าง "In the Closet" เพลงรักที่พูดถึงความต้องการและการปฏิเสธ ความเสี่ยงและการข่มอารมณ์ การอยู่โดดเดี่ยวและการติดต่อกัน ความเป็นส่วนตัวและการเปิดเผย ส่วนเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้ม ก็ยังพูดถึงคนรักและความต้องการ ส่วนครึ่งหลังของอัลบั้มเป็นแนวป็อป-กอสเปล อย่าง "Will You Be There", "Heal the World" และ "Keep the Faith" ซึ่งเพลงเหล่านี้เป็นเพลงที่เปิดเผยที่ปัญหาส่วนตัว การต่อสู้และความกังวล ส่วนเพลงบัลลาด "Gone Too Soon" เป็นเพลงที่เขาอุทิศให้กับเพื่อนของเขาไรอัน ไวต์และผู้ป่วยโรคเอดส์
บิกแบง (วงดนตรีเกาหลี)
ต่อมาอัลบั้ม ฮอต อิชชิว (อังกฤษ:Hot Issue) และ สแตน อัพ (อังกฤษ:Stand up) ก็ประสบความสำเร็จเช่นเดียวกัน เพลงที่ฮิตอันดับ 1 คือ ฮารุ ฮารุ (อังกฤษ:Haru Haru) และ ลาร์ส แฟร์เวลล์ (อังกฤษ:Last Farewell) หลังจากที่พวกเขาได้รับรางวัล "ศิลปินแห่งปี" จากเอ็มเน็ต อาเซียน มิวสิก อวอร์ดส และจากโซล กาโย แดซัง อวอร์ด (อังกฤษ:Seoul Gayo Daesung Awards) ไปแล้ว ทางกลุ่มก็ได้ขยายพื้นที่ออกไปยังประเทศญี่ปุ่น โดยออกหลากหลายมินิอัลบั้มและออกอากาศเป็นแบบซิงเกิลหลายเพลง แต่พวกเขาก็ยังไม่ได้รับการส่งเสริมที่ยิ่งใหญ่พอจนกระทั่งปีต่อมาพวกเขาได้ออกซิงเกิลแรก มาย ฮีฟเว่น (อังกฤษ:"My Heaven") เป็นภาษาญี่ปุ่น นับแต่นั้นมาบิกแบงก็ประสบความสำเร็จในประเทศญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก บิกแบงจึงกลายเป็นวงดนตรีเกาหลีวงแรกที่ได้รับรางวัล เบสท์ นิวคัมเมอร์ จากสถานีออกอากาศทางเคเบิลทีวีแห่งญี่ปุ่น
บอยแบนด์
ศิลปินบอยแบนด์นั้นมีอยู่คู่วงการเพลงไทยมาตั้งแต่ยุค 90 แต่หากพิจารณาศิลปินบอยแบนด์จำนวนมากจากค่ายอาร์เอส และคีตา จะพบว่ามีความหลากหลายในรูปแบบมากกว่าที่เป็นอยู่ปัจจุบัน ทั้งเสื้อผ้า ทรงผม ท่าเต้น แนวเพลง ไม่ว่าจะเป็นที่ออกแนวญี่ปุ่น อย่าง ลิฟท์กับออย, ฝันดี-ฝันเด่น, แซนด์-แบงค์ ที่เป็นสไตล์ตะวันตก อย่าง แร็พเตอร์, เจอาร์-วอย หรือเป็นกลุ่มซึ่งเน้นการเต้นแบบแข็งแรงมากกว่าการยืนร้องหน้าใสใส่อารมณ์อย่างเดียว เช่น ไฮแจ็ค, ดร.คิดส์, ยูโฟร์ และบอยแบนด์ลูกผสมที่ยังไม่ชัดว่าสังกัดอยู่ประเทศอะไร หรือพวกไหน เช่น บอยสเก๊าท์ เป็นต้น
บอยแบนด์ปัจจุบันเช่น JKI ,จี-จูเนียร์ ,Nice 2 Meet You K-otic บี-โอ-วาย XIS C-Quint รูกกี้ บีบี เป็นต้น
บอยเฟรนด์ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
เพียงไม่กี่ชั่วโมงที่เพลงถูกปล่อยออกมา "บอยเฟรนด์" ขึ้นถึงอันดับสูงสุดของร้านไอทูนส์ของสหรัฐอเมริกา คีธ คอลิฟายด์ จากบิลบอร์ด กล่าวว่า ค่ายเพลงระบุว่าเพลงนี้ขายได้ประมาณ 400,000 ดาวน์โหลดภายในสุดสัปดาห์วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2012 และระบุว่าเพลงได้เปิดตัวที่ห้าอันดับแรกของชาร์ตฮอต 100 เพลงบอยเฟรนด์เปิดตัวที่อันดับที่ 2 บนชาร์ต รองจากเพลง "วีอาร์ยัง" ของวง ฟัน ร้องร่วมกับ จาเนล โมเน เพลงขายได้รวม 521,000 หน่วย สูงที่สุดเป็นอันดับสองในสัปดาห์ที่เปิดตัว บิล เวิร์ด จาก"บิลบอร์ด" กล่าวว่า เพลงไม่สามารถเปิดตัวที่อันดับที่ 1 ได้เพราะยอดดาวน์โหลดเกิดจากการดาวน์โหลดผ่านร้านไอทูนส์เท่านั้น "เป็นการจำกัดตัวเลือกในการซื้อของผู้ที่ไม่ได้ซื้อในร้ายขายปลีกของแอปเปิลบ่อยนัก" เพลงขายได้ถึง 3,216,000 ดาวน์โหลดในสหรัฐภายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 เพลง "บอยเฟรนด์" ยังเป็นซิงเกิลแรกที่ขึ้นสูงสุดบนชาร์ตแคนาเดียนฮอต 100 โดยเปิดตัวที่อันดับ 1 และอยู่ได้ 1 สัปดาห์
สเลเยอร์
วงอื่น ๆ ที่ได้รับอิทธิพลของเพลงจากสเลเยอร์อาทิเช่น บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์, สลิปน็อต, กอจิรา, เฮตบรีด, แคนนิเบิลคอปส์, แพนเทอรา, ครีเอเตอร์, เมย์เฮม, ดาร์คโทรน, ซิสเตมออฟอะดาวน์, แลมป์ออฟกอด, บิฮีมอท, อีวิล และลาคูนาคอยล์ สตีฟ ออเซียม (Steve Asheim) มือกลองแห่งดีไซด์ ได้ออกมากล่าวชัดเจนว่า "มันกล่าวได้อย่างชัดเจนว่าจะไม่เกิดดีไซด์ขึ้น ถ้าปราศจากสิ่งที่ปรากฏทุกวันนี้คือสเลเยอร์" แอนเดรส คิซเซอร์ (Andreas Kisser) มือกีตาร์แห่งเซปุลตูรา (Sepultura) กล่าวว่า "ปราศจากสเลเยอร์ เซปุลตูราคงเป็นไปไม่ได้" วงวีเซอร์ (Weezer) ได้หยิบยกชื่อวงสเลเยอร์ ไอเอิร์นเมเดน และจูดาสพรีสต์ ผ่านเพลงของพวกเขา "Heart songs" จากอัลบั้มปี 2008 "เรด" ในท่อน ""Iron Maiden, Judas Priest, and Slayer taught me how to shred...""
ยูบีลองวิทมี
สวิฟต์มีแรงบันดาลใจเขียนเพลง "ยูบีลองวิทมี" หลังจากเธอได้ยินเพื่อนชายคนหนึ่งพูดคุยกับคนรักสาวทางโทรศัพท์ เขาเถียงคนรักขณะที่ถูกตะคอกใส่ และพูดกับเธอว่า "ไม่นะ ที่รัก ผมจำเป็นต้องวางสายจริง ๆ ผมพยายามโทรกลับหาคุณ แน่นอนว่าผมรักคุณ มากกว่าสิ่งใดเลยที่รัก ผมขอโทษ" แต่เธอกลับไม่รู้สึกเห็นใจเขาแต่อย่างใด สวิฟต์จึงนำแนวคิดนี้มาทำเพลง ในช่วงที่เขียนเพลงกับลิซ โรส สวิฟต์เล่าเหตุการณ์ร่วมกับแนวคิดของเธอและคิดท่อนเนื้อเพลงท่อนหนึ่งได้ว่า "You’re on the phone with your girlfriend / she’s upset / she's going off about something that you said." พวกเธอแต่งเนื้อเรื่องต่อด้วยกัน โดยเล่าเรื่องว่าสวิฟต์กำลังตกหลุมรักเพื่อนชายคนนี้และเธอต้องการให้เขาเลิกรากับคนรักปัจจุบันแล้วมาคบเธอ สวิฟต์กล่าวถึงแนวคิดของเพลงนี้ว่า "เกี่ยวกับความต้องการบางคนที่คบกับผู้หญิงคนที่ไม่ได้เห็นคุณค่าของเขาเลย เหมือน ๆ กับเด็กหญิงข้างห้อง คุณชอบคนคนนี้มาทั้งชีวิต และคุณรู้จักเขาดีกว่าเธอแต่ผู้หญิงยอดนิยมมักจะได้ครอบครองผู้ชายตลอดเวลา" สวิฟต์ยังกล่าวว่า "สนุกดีตอนที่เขียนท่อนที่ร้องว่า She wears short skirts, I wear T-shirts" "ยูบีลองวิทมี" แรกเริ่มจำหน่ายเป็นซิงเกิลวิทยุจากอัลบั้ม"เฟียร์เลส" ในวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 เป็นการนับถอยหลังสู่อัลบั้มเฟียร์เลส ซึ่งเป็นโครงการพิเศษของร้านไอทูนส์ เพลงออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลที่สามจากอัลบั้ม "เฟียร์เลส" วันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2009
เฮาส์ (แนวดนตรี)
ในปี 1985 แลนด์มาร์กของมิสเตอร์ ฟิงเกอร์สอย่าง 'แคน ยู ฟิล อิท?'/'วอชชิ่ง แมชชีน'/'มิสเซอรี่ ออฟ เลิฟ' แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของแนวดนตรีประเภทแจ๊ส เสียงชุ่มๆที่ถูกสรรค์สร้างขึ้นจากโรแลนด์ ทีอาร์-707และเครื่องสังเคราะห์เสียงจูโน่6 เพลงเหล่านี้ช่วยจุดประกายความนิยมแนวดนตรีย่อยประเภทดีปเฮาส์ซึ่งมีบีทที่ช้าลงมาถึงระดับ 110-125bpm. ในปีเดียวกัน 'อิส'ส เฮาส์' ของชิป อี.ก็เป็นอีกหนึ่งตัวอย่างที่ดีของชิคาโกเฮาส์ ในปี 1986 'เอซิด แทร็กซ์' ของฟิวเจอร์แสดงให้เห็นถึงพัฒนาการของหนึ่งในแนวเพลงย่อยของเฮาส์อย่างเอซิดเฮาส์ที่เกิดขึ้นจากการทดลอง303แมชชีนของนักดนตรีชาวชิคาโกเช่น ดีเจปิแอร์
จัสติน บีเบอร์
ซิงเกิลแรกของเขา One Time ได้เปิดตัวผ่านสถานีวิทยุในตอนที่เขากำลังทำอัลบั้มอยู่ และเพลงนี้ได้ขึ้นไปอยู่อันดับที่ 12 ของฮอต 100 ของแคนาดา ในช่วงสัปดาห์แรกของเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 และหลังจากนั้นก็อยู่ที่อันดับที่ 17 ของบิลบอร์ดฮอต 100 จนกระทั่งปี ค.ศ. 2009 ผลงานก็ได้ออกไปสู่ตลาดสากล และได้รางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวในแคนาดาและสหรัฐอเมริกา แผ่นเสียงทองคำในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ อัลบั้มแรกของบีเบอร์ "มายเวิลด์" (My World) ได้ออกจำหน่ายในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 และอีกสามซิงเกิล "One Less Lonely Girl", "Love Me", และ "Favorite Girl" ได้ออกจำหน่ายบนไอทูนส์สโตร์ และขึ้นอันดับชาร์จใน 40 อันดับของบิลบอร์ดฮอต 100 เพลง "One Less Lonely Girl" ได้เปิดตัวในสถานีวิทยุ และไต่ไปถึง 1 ใน 15 อันดับของแคนาดา และ สหรัฐอเมริกา และได้รางวัลแผ่นเสียงทองคำในเวลาต่อมา ส่วน อีพี มายเวิลด์ ก็ได้รางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา และแผ่นเสียงเงินในอังกฤษ และเพื่อการประชาสัมพันธ์อัลบั้ม บีเบอร์ได้ออกงานเช่น mtvU's VMA 09 Tour, รายการ The Dome ของยุโรป, YTV's The Next Star, The Today Show, The Wendy Williams Show, Lopez Tonight, The Ellen DeGeneres Show, It's On with Alexa Chung, Good Morning America, Chelsea Lately, และ BET's 106 and Park กับ ริอานน่า นอกจากนั้นยังเป็นแขกรับเชิญในรายการของ True Jackson, VP ในช่วงปี ค.ศ. 2009
บีเบอร์ได้ร้องเพลงของ สตีวี วันเดอร์ (Stevie Wonder) "Someday at Christmas" สำหรับประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา บารัก โอบามา และสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา มิเชลล์ โอบามา ที่ทำเนียบขาวสำหรับวันคริสต์มาสในวอชิงตัน ดี.ซี. และออกอากาศในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2009 บนสถานีโทรทัศน์ช่อง TNT ของสหรัฐอเมริกา และยังร้องเพลงในงาน Dick Clark's New Year's Rockin' Eve ร่วมกับไรอัน ซีเครสต์ ในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2009 บีเบอร์ได้เป็นพรีเซ็นเตอร์ในงาน the 52nd Grammy Awards ในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2010 ได้รับเชิญในการบันทึกเสียงเพลง วีอาร์เดอะเวิลด์ 25 ฟอร์ เฮติ (We Are The World for its 25th anniversary to benefit Haiti) เนื่องจากในเหตุแผ่นดินไหวที่ประเทศเฮติ บีเบอร์ได้ร้องในช่วงท่อนเปิดเพลง เช่นเดียวกับไลโอเนล ริชชี ในเวอร์ชันต้นตำรับ และในวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2010 ก็ยังได้ไปร้องในเวอร์ชันของ K'naan's "Wavin' Flag" บันทึกเสียงโดยกลุ่มศิลปินวัยรุ่นชาวแคนาดา สำหรับเฮติ โดยบีเบอร์ได้ร้องในช่วงท่อนปิดเพลง
ราโมนส์
การบันทึกเสียงและแสดงสดของราโมนส์นั้น ได้ส่งอิทธิพลอย่างมากต่อนักดนตรีในการพัฒนาวงการพังก์ในแคลิฟอร์เนีย เช่น เกร็ก กินน์ (Greg Ginn) แห่งวงแบล็กแฟลก เจลโล เบียฟรา (Jello Biafra) จากเดดเคนเนดีส์ อัล เจอร์เกนเซน (Al Jourgensen) จากวงมินิสทรี ไมค์ เนสส์ (Mike Ness) จากวงโซเชียลดิสทอร์ชัน เบรตต์ เกียววิตซ์ (Brett Gurewitz) จากแบดรีลิจเจิน และสมาชิกวงดิเซนเดนต์ การเคลื่อนไหวกระแสพังก์ครั้งแรกในแคนาดา ทั้งในเมืองโทรอนโต แวนคูเวอร์ และวิกตอเรีย, รัฐบริติชโคลัมเบีย ล้วนได้รับอิทธิพลอย่างมากจากราโมนส์ ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1970 หลายวงได้นำรูปแบบราโมนส์มาใช้อย่างมาก ทั้ง วงเลิร์คเคอร์จากอังกฤษ วงเดอะอันเดอร์โทน จากไอร์แลนด์ วงทีนเอจเฮดจากแคนาดา วงเดอะซีโรส์ และวงเดอะดิกคีส์ จากเซาท์เทิร์นแคลิฟอร์เนีย นอกจากนี้วงแบดเบรน ซึ่งเป็นวงแนวฮาร์ดคอร์ ก็เอาชื่อมาจากเพลงของราโมนส์ วงริวเอร์เดลส์ ทำดนตรีเหมือนกับราโมนส์ตลอดช่วงเวลาของวง บิลลี โจ อาร์มสตรอง นักร้องนำวงกรีนเดย์ ก็ตั้งชื่อลูกว่า "โจอี" ตามโจอี ราโมน และเทร คูล มือกลอง ก็ตั้งชื่อลูกสาวตัวเองว่า "ราโมนา"
สปากส์ฟลาย (เพลง)
"สปากส์ฟลาย" ได้รับคำวิจารณ์ทั่วไปในด้านดี ร็อบ เชฟฟิลด์จากนิตยสาร"โรลลิงสโตน"ยกย่องเสียงร้องของสวิฟต์ในเพลง "สปากส์ฟลาย" ให้ความเห็นว่า เสียงของเธอในเพลงที่มีจังหวะเพิ่มขึ้นไม่มีผลเพียงพอที่จะปกปิดความเชี่ยวชาญในฐานะนักร้องของเธอ Rahul Prabhakar จากนิตยสารดิออกโซเนียนรีวิวมองว่าเป็น "สิ่งที่สูบฉีดโดปามีน และชวนให้โยกสะบัดผม" โจนาธาน คีฟ จากนิตยสาร"สแลนต์แมกกาซีน"เรียกเพลงนี้ว่า "การวนซ้ำที่บริสุทธิ์ที่สุดตามแบบฉบับและองค์ประกอบศิลป์ของสวิฟต์" และกล่าวต่อไปว่ามัน "สามารถเปลี่ยนสิ่งต่าง ๆ รอบตัวสวิฟต์ บางทีอาจจะเป็นซิงเกิลที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบที่สุดในอาชีพนักร้องที่เกิดขึ้นบนงานเพลงมหัศจรรย์ด้านการผลิตและแต่งเพลงป็อป" เขาสรุปโดยกล่าวว่าเพลง "พิสูจน์การนำเสนอที่รำลึกอดีตเหล่านั้นจะทำได้ในบริบทของเพลง ด้วยเหตุนั้น "สปากส์ฟลาย" จะเป็นแม่แบบได้พอ ๆ กับซิงเกิลเดี่ยวซิงเกิลหนึ่ง และเป็นการพิสูจน์ทุกสิ่งที่เทย์เลอร์ สวิฟต์ทำไว้ถูกแล้ว" บ็อบบี พีค็อก จาก"รัฟสต็อก" กล่าวว่าเขา "สัมผัสได้ว่าเทย์เลอร์เริ่มพบกับความเหนื่อยล้าเล็ก ๆ น้อย ๆ ทางวิทยุ เพลงของเธอร่วงหล่นจากยอดดั่งก้อนหิน และเธอยังทำเพลงขึ้นสูงสุดบนชาร์ต"บิลบอร์ด"ได้ 0 จาก 3 เพลง ขณะที่ผมไม่คิดว่าเพลงนี้จะให้"ความรู้สึกเหนือคำบรรยาย" ("je ne sais quoi") เพื่อให้ได้รับความนิยมเทียบเท่ากับเพลง 'ยูบีลองวิดมี' ผมยังคิดว่าแม้ความพยายามเพียงเล็กน้อยของเธอก็เป็นเพลงที่คุ้มค่าต่อการฟัง" เบลก โบลต์ จาก"เอนจิน 145" ยกย่องสวิฟต์โดยกล่าวว่า "การใส่ความเร่งรีบ ('Drop everything now,' เธอยืนกราน) และความกระตือรือร้น ('Take away the pain,' เธออ้อนวอน) ลงไปในท่อนเพลงแต่ละท่อน มาจากพรสวรรค์ของเธอ ไม่ได้มากเท่านักร้องแนวอื่น ๆ แต่เป็นผู้สื่อสารที่ยอดเยี่ยม โน้ตเพลงที่ตึงเครียดแต่ละโน้ตเต็มไปด้วยความหมาย ฉันควรจะอยู่หรือควรจะไป เธอสงสัย ปล่อยเวลาให้ผ่านไปหลายชั่วโมงก่อนเขาจะโทรหาเธออีกครั้ง" อะแมนดา เฮนเซล จากนิตยสาร"เทสต์ออฟคันทรี"อ้างว่าเพลงเป็น "อีกหนึ่งในหลาย ๆ เพลงของสวิฟต์ที่ค่อย ๆ เชื่อมต่อแนวเพลงคันทรีและป็อปเพื่อสร้างเป็นแนวเพลงใหม่ที่เป็นเทย์เลอร์ สวิฟต์ 100%" เอริน ทอมสัน จากนิตยสาร"ซีแอตเทิลวีกลี" กล่าวว่า เขาไม่ "ตื่นเต้น" กับเพลงนี้และเปรียบเทียบเพลงนี้กับงานเพลงก่อนหน้า "เฟียร์เลส" "เฮย์สตีเฟน" และ "ฟอร์เอเวอร์แอนด์ออลเวส์" และกล่าวว่าสวิฟต์ "ใส่ท่อนเพลงเกี่ยวกับการยืนตากฝนในหลายเพลงจนผมเริ่มคิดว่าเธอดูภาพยนตร์ "รักเธอหมดใจ ขีดไว้ให้โลกจารึก" ทุกครั้งที่เธอนั่งแต่งเพลง" มิคาเอล สูด จากนิตยสาร"สปิน"มองว่าเป็นเพลงที่สดชื่นเช่นเดียวกับเพลง "ลองลิฟ"
บอยเฟรนด์ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
เสียงดนตรีได้พอสเนอร์และเลวีเป็นคนผลิต ได้ใส่เสียงปรบมือและจังหวะที่มีรูปแบบคล้ายฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ และตามที่เอมี เซียเรตโต นักวิจารณ์จากป๊อบครัชได้พูดถึงไว้ว่า "ถูกปรับให้อยู่ระดับต่ำสุด ทำให้เสียงของบีเบอร์ที่หนักแน่นและลึกซึ้งจากที่เขาโตขึ้นนั้น ได้เปล่งประกายและเป็นที่สนใจของผู้ฟังได้ เซียเรตโตยังคิดว่าเพลง "บอยเฟรนด์" มีความคล้ายคลึงกับเพลง "ครายมีอะริเวอร์" (2002) ของจัสติน ทิมเบอร์เลค ในขณะที่ร็อบบี ดอว์ จากเว็บไซต์ ไอโดเลเตอร์ ถือว่าเป็นการแสดงความรำลึกถึงต้นยุคคริสต์ศตวรรษ 1990 โจดี โรเซน จากนิตยสาร "โรลลิงสโตน" ไม่ใส่ใจเนื้อหาในเนื้อเพลง และสรุปว่า "จัสตินเพิ่งมีความสัมพันธ์ทางเพศมา แต่เขาจะไม่ทำอันตรายเด็กอายุ 9 ขวบของคุณแน่" มาร์ค โฮแกน นักเขียนจากนิตยสาร "สปิน" กล่าวว่าเนื้อเพลงได้อ้างถึงเพลงหลายเพลง เช่น "ปาร์ตี้" ของบียอนเซ่ โนวส์ (2011) "ทิลเดอะเวิลด์เอนด์ส" ของบริตนีย์ สเปียส์ (2011) และ "อิฟ" ของเจเน็ต แจ็กสัน (1993) แอนดรูว์ แฮมป์ จากนิตยสาร "บิลบอร์ด" กล่าวว่า จังหวะแบบคลับเรดี้และคอรัสแบบกีต้าร์ไม่เสียบปลั๊กทำให้นึกถึงเพลง "เกิร์ลเฟรนด์" ซิงเกิลสุดท้ายของวง เอ็นซิงก์ และเปรียบเทียบกับเพลงยุคแรก ๆ ของจัสติน ทิมเบอร์เลค และอัชเชอร์
ไฮบริดทีโอรี
ดนตรีของอัลบั้ม "ไฮบริดทีโอรี" นำมาจากแรงบันดาลใจที่หลากหลาย สไตล์การร้องเพลงของเชสเตอร์ได้รับอิทธิพลมาจากศิลปินต่าง ๆ เช่น ดีเพชเชโมด และ สโตนเทมเพิลไพล็อตส์ ลักษณะและเทคนิคการเล่นของมือกีตาร์ แบรด เดลสัน นำแบบอย่างมาจาก เดฟโทนส์, กันส์แอนด์โรสเซส, ยูทู และ เดอะสมิธส์ ส่วนการ้องแร็ปของไมค์ ชิโนะดะ ตัวอย่างเช่นแทร็กที่เจ็ดในอัลบั้ม "บายมายเซลฟ์" มีลักษณะคล้ายกับ เดอะรูตส์ เป็นอย่างมาก เนื้อหาของเพลงในอัลบั้มมีส่วนเกี่ยวข้องกับปัญหาที่เชสเตอร์ได้ประสบพบเจอในวัยเด็กของเขา รวมไปถึงการทารุณกรรมเด็ก ปัญหาการเสพสารเสพติดและการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อย่างต่อเนื่อง การหย่าร้างของพ่อแม่ของเขา การแตกแยกออกจากสังคม ความผิดหวัง และผลสุดท้ายของความรู้สึก ในเรื่องความสัมพันธ์ที่เคยได้ไว้วางใจกัน แต่กลับล้มเหลวในภายหลัง
จัสติน บีเบอร์
จนกระทั่ง สกูเตอร์ เบราน์ (Scooter Braun) นักการตลาดของ So So Def ในตอนนั้น ได้เข้าไปดูวีดีโอของบีเบอร์โดยบังเอิญ เบราน์สนใจในตัวบีเบอร์มากและเริ่มตามหาตัวเขา จนกระทั่งสามารถติดต่อแมลลิที้ได้ และเธอได้ตกลงที่จะให้พาตัวบีเบอร์ไป จนอายุ 13 ปี ณ แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เขาได้ทดลองอัดเสียง และในสัปดาห์ต่อมานั่นเองเขาก็ได้ลองร้องเพลงให้อัชเชอร์ฟัง ซึ่งต่อมาก็ได้ให้เขาเซ็นสัญญากับ Island Def Jam Music Group และ Island Records ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 ซึ่งมีการกล่าวว่าจัสติน ทิมเบอร์เลค ก็ได้ขอเซ็นสัญญากับบีเบอร์เช่นเดียวกัน แต่เขานั่นเลือกที่จะเซ็นสัญญากับอัชเชอร์ไป และบีเบอร์ก็ได้ย้ายมาอยู่ที่แอตแลนต้า ซึ่งเป็นถิ่นที่อัชเชอร์และเบราน์ทำงาน
เดอะเฟม
"จัสต์แดนซ์" เป็นซิงเกิลทางการค้าซิงเกิลแรก ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลด เพลงนี้ได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์ดนตรีรวมทั้งในคลับแนวซินธ์ป๊อป เพลงนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงด้วยการขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งทั้งในสหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย, แคนาดา, ไอร์แลนด์, เนเธอร์แลนด์, และสหราชอาณาจักร รวมทั้งการขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งในหลายประเทศ เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีครั้งที่ 51 ในสาขาเพลงแดนส์ยอดเยี่ยม ทว่าเพลง "ฮาร์เดอร์, เบตเทอร์, ฟาสเตอร์, สตรองเกอร์" ของ Daft Punk ได้รับรางวัลดังกล่าว
จิม สไตน์แมน
ผลงานของเขาอย่างเช่น อัลบั้มของมีต โลฟ ชุด "Bat out of Hell" และ "" และผลงานโปรดิวซ์เพลงอัลบั้มบอนนี ไทเลอร์ ซิงเกิ้ลที่ประสบความสำเร็จบนชาร์ต อย่างเช่น ซิงเกิ้ลของบอนนี ไทเลอร์ ที่ชื่อ "Total Eclipse of the Heart", ซิงเกิ้ลของแอร์ซัปพลายที่ชื่อ "Making Love out of Nothing at All", ซิงเกิ้ลของมีต โลฟที่ชื่อ "I'd Do Anything for Love (but I Won't Do That)", ซิงเกิ้ลของแบร์รี แมนิโลว์ที่ชื่อ "Read 'Em and Weep", ซิงเกิ้ลของซีลีน ดิออนเพลงนำมาทำใหม่ที่ชื่อ "It's All Coming Back to Me Now" (เดิมเป็นของแพนโดราส์บอกซ์) และซิงเกิ้ลของบอยโซนที่ชื่อ "No Matter What" เขายังมีอัลบั้มที่ออกในนามของเขาเองที่ชื่อ "Bad for Good" ในปี 1981
บิวตีแอนด์เดอะบีสต์ (เพลงดิสนีย์)
"บิวตีแอนด์เดอะบีสต์" () คือบทเพลงที่ชนะเลิศรางวัลอะคาเดมีและเป็นเพลงนำของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "โฉมงามกับเจ้าชายอสูร" และเป็นซิงเกิลแรกของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม "เซลีนดิออน" ซึ่งฉบับการขับร้องในภาพยนตร์เป็นผลงานของแอนเจลา แลนส์บูรีและฉบับขับร้องใหม่ในรายชื่อเครดิตของตอนหลังในภาพยนตร์นั้นเป็นผลงานของเซลีน ดิออนและพีโบ ไบรสัน ซึ่งในฉบับของทั้งสองออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ในสหรัฐอเมริกาและในปีถัดไปทั่วโลก
เดอะเฟมมอนสเตอร์
เดอะเฟมมอนสเตอร์มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับด้านมืดของความโด่งดังที่เลดี้กาก้าพบเจอจากประสบการณ์จริงระหว่างทัวร์คอนเสิร์ตปี 2008-2009 ผ่านคำเปรียบเทียบ "Monster-ปีศาจ" และเปรียบเทียบความรู้สึกต่อเดอะเฟมมอนสเตอร์กับ The Fame ว่าต่างกันเหมือนกับหยินหยาง เธอรบเร้าให้ต้นสังกัดอนุญาตให้เธอถ่ายภาพปกอัลบั้มในสไตล์โกธิคที่มืดหม่น โดยมีเฮดิ ซลิมาน เป็นช่างภาพ เพลงในอัลบั้มได้รับอิทธิพลจากเพลงโกธิคและแฟชั่นโชว์ เพลง Bad Romance, Telephone และ Dance in the Dark ต่างเป็นเพลงที่ได้รับคำวิจารณ์ในทางบวก บางประเทศอีพีนี้ขึ้นชาร์ตคู่กับอัลบั้ม The Fame ยกเว้นสหรัฐอเมริกา, แคนาดา และญี่ปุ่นที่ขึ้นชาร์ตเป็นอัลบั้มเดี่ยวเท่านั้น เดอะเฟมมอนสเตอร์ขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งในออสเตรเลีย เยอรมนี ไอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ โปแลนด์ และสหราชอาณาจักร
เลิฟสตอรี (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
"เลิฟสตอรี" เป็นที่ชื่นชมของนักวิจารณ์ เคต คีเฟอร์จากนิตยสาร"เพสต์"จัดให้เป็นเพลงที่ดีที่สุดของสวิฟต์ และเสริมว่า เมื่อรู้เนื้อเพลงเพลงนี้แล้ว ถ้าไม่ร้องตามคงเป็นไปไม่ได้ ชอน ดูลีย์ จากเว็บไซต์อะเบาต์ดอตคอมจัดให้เป็นเพลงที่เปลี่ยนผ่านสวิฟต์จาก "ดาราหน้าใสเป็นซูเปอร์สตาร์ข้ามแนวเพลง" ดูลีย์มองว่าเพลงประสบความสำเร็จเนื่องจากเนื้อหาในเนื้อเพลงที่แตกต่างไป ซึ่งสรุปได้ว่า "ฉันปรารถนาว่าชายหนุ่มคนนี้จะรู้ว่าฉันรู้สึกอย่างไรกับเขา" ขณะที่วิจารณ์อัลบั้ม"เฟียร์เลส" ดูลีย์เลือกเพลง "เลิฟสตอรี" ให้เป็นเพลงที่ดีที่สุดในอัลบั้ม โจนาธาน คีฟ จากนิตยสารสแลนต์ชื่นชมสวิฟต์ในความพยายามที่จะรวมองค์ประกอบที่ซับซ้อน อย่างละคร"โรเมโอและจูเลียต" และ"ตราบาปสีเลือด" แม้ว่าจะไม่ประสบความสำเร็จเนื่องจากความงุ่มง่าม อธิบายไม่ได้ และจินตนาการที่ไม่มีจุดหมาย คีฟมองว่าความสำเร็จมาจากท่อนสร้อยที่โดดเด่น เจมส์ รี้ด จากหนังสือพิมพ์"เดอะบอสตันโกลบ"คิดเป็นเช่นอื่นว่า เสน่ห์ของสวิฟต์อยู่ที่ทักษะการแต่งเพลงของเธอ
ไมเคิล แจ็กสัน
ต่างจากศิลปินอื่น แจ็กสันไม่ได้เขียนเพลงบนกระดาษ เขาจะคอยสั่งการใส่เครื่องบันทึกเสียงแทน เมื่อเริ่มอัดเสียงเขาจะร้องจากความจำในขณะเมื่อแต่งเพลง เขาจะเริ่มทำเสียงบีตบ็อกซ์และใช้เสียงตัวเองเป็นเครื่องดนตรีแทนจังหวะมากกว่าใช้อุปกรณ์ มีนักวิจารณ์หลายคนสังเกตว่า "Off the Wall" เป็นงานที่มีทั้ง ฟังก์ ดิสโก้-ป็อป โซล ซอฟต์ร็อก แจ๊ซ และป็อปบัลลาด ตัวอย่างเพลงที่โดดเด่นเช่น เพลงบัลลาด ใน "She's out of My Life" และ 2 เพลงในแนวดิสโก้อย่าง "Workin' Day and Night" และ "Get on the Floor"
ฮิวอียังกล่าวว่า "Thriller" กลั่นกรองเอาจุดแข็งจาก "Off the Wall" ไม่ว่าจะเพลงแดนซ์และร็อกก็ดูแข็งกร้าวขึ้น ขณะที่เพลงป็อปและเพลงบัลลาดจะดูอ่อนและเต็มไปด้วยอารมณ์ขึ้นเพลงที่โดดเด่นเช่น เพลงบัลลาด "The Lady in My Life" "Human Nature" และ "The Girl Is Mine" ส่วนเพลงฟังก์เช่น "Billie Jean" และ "Wanna Be Startin' Somethin'" และดิสโก้อย่าง "Baby Be Mine" และ "P.Y.T. (Pretty Young Thing)" สำหรับอัลบั้ม "Thriller" แล้ว คริสโตเฟอร์ คอนเนลลีจากนิตยสารโรลลิงสโตน วิจารณ์ไว้ว่า แจ็กสันได้พัฒนาจากธีมในจิตใต้สำนึกที่เกี่ยวกับความหวาดระแวงและความมืดมน ซึ่งสตีเฟน โทมัส เออร์เลไวน์ เสริมว่า สามารถเห็นอย่างชัดเจนในเพลง "Billie Jean" และ "Wanna Be Startin' Somethin'" ในเพลง "Billie Jean" แจ็กสันพูดเกี่ยวกับแฟนเพลงที่บ้าคลั่งที่กล่าวหาว่าเขาเป็นพ่อของลูกของเธอ ในเพลง "Wanna Be Startin' Somethin'" เขาโต้ข่าวซุบซิบและสื่อ ส่วนเพลง "Beat It" ที่พูดถึงการต่อต้านความรุนแรงของแก๊งค์อันธพาลในแนวเพลงร็อก ก็เป็นการคารวะต่อหนัง "West Side Story" และถือเป็นเพลงข้ามแนวในลักษณะร็อกที่ประสบความสำเร็จเป็นเพลงแรก จากคำกล่าวของ ฮิวอี เขายังสังเกตว่าเพลง "Thriller" แสดงให้เห็นว่าแจ็กสันเริ่มสนใจเรื่องไสยศาสตร์ ซึ่งต่อมาก็มีเขาก็แต่งเพลงเนื้อหาดังกล่าวอีก ในปี 1985 แจ็กสันร่วมเขียนเพลงการกุศลที่ชื่อ "We Are the World" ที่กล่าวถึงความอาทรมนุษยธรรม ซึ่งการแต่งเพลงรูปแบบดังกล่าวเขาก็นำมาใส่ในเนื้อเพลงและเป็นเรื่องที่เขาสนใจเป็นการส่วนตัวในเวลาต่อมา
กรีสซี คาเฟ
ผลงานของ Greasy Cafe โดดเด่นที่แนวดนตรีซึ่งได้รับอิทธิพลจากวงทางฝั่งอังกฤษ ส่วนเนื้อหาของเพลงที่พูดถึงความรักที่ไม่อยู่ในขนบ เล่าเรื่องความหม่นเศร้าในความสัมพันธ์ จากมุมมองของผู้ชายผู้ผ่านประสบการณ์ซึ่งฉีกจากแนวทางการเขียนเนื้อเพลงรักทั่วไป เพลงที่ถูกปล่อยเป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม สิ่งเหล่านี้ และเป็นเพลงที่ทำให้คนรู้จัก Greasy Cafe ครั้งแรกคือ ฝืน ซึ่งขึ้นอันดับหนึ่งของชาร์ตเพลงคลื่นวิทยุ Fat Radio เพลงต่อมาที่ถูกตัดเป็นซิงเกิลล้วนได้รับการพูดถึงแทบทั้งสิ้น เช่น ความบังเอิญ, อุบัติเหตุ, สิ่งเหล่านี้ ฯลฯ Greasy Cafe ได้รับรางวัลดนตรีจากหลายสถาบัน เช่น รางวัลศิลปินชายเดี่ยวยอดเยี่ยม คมชัดลึกอวอร์ดครั้งที่ 6, Hamburger Awards ครั้งที่ 6 และ Fat Awards 9 สองอัลบั้มหลังคือ ทิศทาง และ The Journey without Mapsต่างมีผลงานที่โดดเด่นและมีผลตอบรับที่ดี เช่น ภายใต้ท้องฟ้าสีดำ จากอัลบั้ม ทิศทาง เพลงรักที่ได้แรงบันดาลใจจากความรักระหว่างคนตาบอด, หมุน จากอัลบั้ม The Journey without Maps เพลงที่พูดถึงความสัมพันธ์ระยะไกลและความทรมานในการรอคอย มิวสิควีดีโอเพลงนี้ซึ่งกำกับโดย นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์  ได้รับการพูดถึงทั้งกับสื่อมวลชนและโซเชียลมีเดีย นอกจากนี้ภาษาที่อภิชัยใช้ในเนื้อเพลงยังมีเอกลักษณ์และมีส่วนทำให้เขาได้ร่วมงานแต่งเพลงให้ศิลปินคนอื่นๆ เช่น Jida ในอัลบั้ม Boyfriend เพลง แสงของไฟ ค่าย Smallroom และ Palmy ในอัลบั้ม 5 เพลง ทุ่งสีดำ, Butterfly และ Private Sky
ดูกี
ซิงเกิลสุดท้าย "เวนไอคัมอะราวด์" ก็ได้รับแรงบันดาลใจจากผู้หญิง แต่ครั้งนี้เกี่ยวกับภรรยาเก่าของอาร์มสตรอง เอเดรียน หลังจากที่ทั้งคู่ได้ทะเลาะกัน อาร์มสตรองได้ทิ้งเอเรียนมาอยู่คนเดียวในบางครั้ง มิวสิกวิดีโอมีสมาชิกวง 3 คน เดินไปมาในยามค่ำคืนที่เบิร์กลีย์ และซานฟรานซิสโก จนตอนจบกลับมายังสถานที่เดิม สมาชิกในภายภาคหน้าของวงกรีนเดย์ เจสัน ไวต์ ปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอนี้ด้วยกับแฟนสาวเขาตอนนั้น เพลงนี้เป็นซิงเกิลแรกของวงที่ติดท็อป 10 โดยติดอันดับ 6 บนชาร์ตฮอต 100 แอร์เพลย์ และขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตมอเดิร์นร็อกแทร็กส์เป็นเวลา 7 อาทิตย์ (นานกว่า "บาสเกตเคส" 2 อาทิตย์) ยังขึ้นอันดับ 2 ทั้งชาร์ตเมนสตรีมร็อก และเมนสตรีมท็อป 40 เพลง "คัมมิงคลีน" (Coming Clean) พูดเนื้อหาเกี่ยวกับการแก้ปัญหาความขัดแย้งเรื่องรักร่วมสองเพศของเขาเมื่อตอนอายุ 16 และ 17 ปี ในการสัมภาษณ์กับนิตยสาร "ดิแอดโวเคต" เขากล่าวว่า ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยมีความสัมพันธ์กับผู้ชาย แต่เพศสภาพของเขา "เป็นอะไรที่เขาต้องต่อสู้กับตัวเอง" บิลลี โจ อาร์มสตรอง เขียนเพลง "อินดิเอนด์" (In the End) ที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับแม่ของเขาและสามีของเธอ เขาพูดไว้ว่า "เพลงนี้เกี่ยวกับสามีของแม่ผม เพลงนี้ค่อนข้างไม่เกี่ยวกับผู้หญิง หรือใครบางคนที่ไม่เกี่ยวกับผมโดยตรงในด้านความสัมพันธ์ อินดิเอนด์จึงเป็นเรื่องราวของแม่ผม"
เลิฟสตอรี (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
มิวสิกวิดีโอของเพลง "เลิฟสตอรี" กำกับโดยเทรย์ แฟนจอย ซึ่งเคยกำกับวิดีโอให้สวิฟต์หลายซิงเกิลจากอัลบั้ม"เทย์เลอร์ สวิฟต์" สวิฟต์ตัดสินใจร่วมงานกับแฟนจอยอีกครั้งเพราะเธอสามารถหาจุดสมดุลเกี่ยวกับแนวคิดของมิวสิกวิดีโอระหว่างเขาและเธอได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอชื่นชมอยู่ลึก ๆ วิดีโอมีท้องเรื่องย้อนยุคที่มีอิทธิพลจากสมัยกลาง สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และสมัยรีเจนซี สวิฟต์เคยต้องการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอย้อนยุคมานานแล้วเพราะมันแตกต่างจากมิวสิกวิดีโอสมัยใหม่ที่เธอเคยถ่ายทำ ขณะที่เธอแต่งเพลงนี้ เธอจินตนาการถึงยุคเก่า และแฝงกลิ่นอายยุคเก่าไว้ในเนื้อเพลง เธอเชื่อว่าโครงเรื่องของเพลง "เลิฟสตอรี" เป็นบทที่ไม่กำหนดเวลาตายตัว "ฉันคิดว่ามันอาจเกิดขึ้นในยุค 1700 1800 หรือ 2008 ก็ได้" ดังนั้น เธอจึงมองหาคุณสมบัติที่ตรงกับพฤติกรรมของคนรักของเธอ สวิฟต์มองหาคุณสมบัติดังกล่าวโดยชมภาพยนตร์ล่วงหน้าหกเดือนเพื่อมองหานักแสดงชายเพื่อตีความบทบาท คนรู้จักคนหนึ่งของสวิฟต์ที่เคยติดตามรายการ"แนชวิลล์สตาร์" ซีซันหก แนะนำผู้เข้าแข่งขันชื่อ จัสติน แกสตัน จากนั้นสวิฟต์มองดูรูปเขา และสรุปว่าเขาเหมาะสมกับมิวสิกวิดีโอของเธอ แกสตันตรงกับความต้องการของสวิฟต์ ซึ่งสวิฟต์ให้เขาเป็น "เจ้าชายทรงเสน่ห์ที่มีชีวิตในยุค 1800" อย่างไรก็ตาม เนื่องจากแกสตันเข้าแข่งขันรายการ"แนชวิลล์สตาร์"อยู่ เขาจึงมาแสดงในมิวสิกวิดีโอไม่ได้ สุดท้ายแล้วแกสตันถูกคัดออกและสวิฟต์ติดต่อเขาทันทีเพื่อให้มาแสดงในมิวสิกวิดีโอ สวิฟต์ประทับใจการแสดงของแกสตันมาก "ฉันประทับใจการแสดง [อารมณ์] ของเขาในวิดีโอมาก เขาไม่ต้องพูดอะไร เขาแค่ต้องจ้องตานิ่ง ๆ และมันออกมาดูดีมาก"
แม็ปส์ (เพลงมารูนไฟฟ์)
รอบบี ดอว์ แห่งไอโดเลเตอร์กล่าวว่าเพลงมี "กลิ่นอายของสติง และเดอะโพลิซ คล้ายกับเพลงล็อกต์เอาต์ออฟเฮเวน ของบรูโน มาร์ส โดยเฉพาะเสียงจิ้มกีตาร์และเสียงร้องหลายระดับของเลอวีนในท่อนคอรัส" เขายังเสริมว่ามีไรอัน เท็ดเดอร์ (และดนตรีป็อปร็อกของวันรีพับบลิกที่เป็นเอกลักษณ์เช่น "เคาน์ติงสตาร์ส" และ "เลิฟรันส์เอาต์") มีอิทธิพลกับเพลงนี้อย่างชัดเจน เจฟฟ์ เบนจามิน จากช่องฟิวส์ เปรียบเทียบเสียงจิ้มกีตาร์กับเสียงเจ๋งรูปแบบแคลิฟอร์เนีย (California-cool sound) ของเรดฮ็อตชิลิเป็ปเปอร์ส
ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์
G I R L หลังจากประสบความสำเร็จในซิงเกิล "Blurred Lines" และ "Get Lucky" หลังทำแนวฮิปฮอปมานานพอสมควร ฟาร์เรลล์ เปลี่ยนสไตล์ในการทำเพลงเป็นแนว neo-soul และ funk เป็นหลักโดยมีความเป็น R&B ผสมอยู่ด้วย ซึ่งเพลงของเขาก็จะมีบีทและลักษณะเฉพาะตัวอยู่สูงมาก ประกอบด้วย 10 เพลงที่อัดแน่นไปด้วยคุณภาพ และต้องบอกว่าเต็มไปด้วยศิลปินดังๆที่มาร่วมงานกับเขาชนิดเพียบอุ่นหนาฝาคั่งเลยทีเดียว อย่าง Justin Timberlake, Daft Punk, Kelly Osbourne, Timbaland, Miley Cyrus, JoJo, Alicia Keys, Tori Kelly and Leah LaBelle เพลงแรกสุด คงไม่พูดถึงไม่ได้ กับเพลงที่ดังที่สุด นั่นคือซิงเกิล "Happy" ที่ขึ้นอันดับหนึ่งทั่วโลกแล้ว Soundtrack ภาพยนตร์ Despicable Me 2 เจ้ามินเนี่ยนตัวเหลืองพวกนั้นแหละ พร้อมด้วยคอนเซปต์แปลกๆอย่างการทำMV 24hr. เพลงนี้ตัวเพลงเป็นนีโอโซลและฟังค์ผสมกัน ด้วยสไตล์เฉพาะตัว บวกกับดนตรีที่ออกจะเรทโทรเล็กๆ ทำให้เพลงนี้มีกลิ่นอายที่คลาสสิคทันสมัยปนๆกัน แต่ตัวเมโลดี้นี่แหละ สไตล์เขาชัดเจนมาก มีความเป็นโซลสูงมาก
ริชเกิร์ล
"ริชเกิร์ล" () เป็นเพลงจากนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เกว็น สเตฟานี จากอัลบัมเดี่ยวชุดแรกของเธอ "Love. Angel. Music. Baby." (2004) โปรดิวซ์โดย ดร. เดร โดยได้แร็ปเปอร์ชาวอเมริกันอีฟ และเป็นการรีเมกเพลงของลูชี ลู แอนด์ มิชี วัน ในปี ค.ศ. 1993 ในเพลงชื่อเดียวกัน ซึ่งได้ดัดแปลงจากเพลงของ "Fiddler on the Roof" ที่ชื่อ "If I Were a Rich Man" สเตฟานีบอกว่าเพลงนี้เกี่ยวกับความฝันของเธอที่มีชื่อเสียงและร่ำรวยจากมุมมองตอนที่เธอยังอยู่ในออเรนจ์เคาน์ตี
ธีมฟรอมแชฟต์
ธีมฟรอม "แชฟต์" มีเนื้อร้องบรรยายถึงความเท่ กล้าหาญ และเสน่ห์ทางเพศของจอห์น แชฟต์ (รับบทโดยริชาร์ด ราวด์ทรี) ซึ่งผู้กำกับภาพยนตร์ให้คำจำกัดความไว้ว่าเป็น "black private dick/who's a sex machine/to all the chicks" หลังจากภาพยนตร์ประสบความสำเร็จ เฮย์สได้บันทึกเสียงซิงเกิลวางจำหน่าย ติดอันดับหนึ่งบิลบอร์ดฮอต 100 และได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ทำให้เฮย์สเป็นอเมริกันผิวดำคนแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์ ในสาขาที่มิใช่สาขานักแสดง (ซิดนีย์ ปอยเตียร์เคยได้รับรางวัลสาขานักแสดงยอดเยี่ยมมาก่อนหน้านั้น)
ทวิงเกิล (อีพี)
ด้านดนตรี เพลงทวิงเกิลได้ขึ้นจังหวะแดนซ์ป็อป ด้วยอิทธิพลของแนวเพลงฟังก์, อิเล็กโทรป็อป และ โก-โก ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากเพลงโปรดของ สตีวี่ วันเดอร์ โดยเพลงมีแรงบันดาลใจมาจากจังหวะยุค 70 ที่ซึ่งนักร้องสาวได้แสดงพลังการร้องของพวกเธอ เพลงที่ได้ทำการบันทึกได้รับการดาวน์โหลดกว่า 604,870 ครั้งในช่วงสัปดาห์แรกของการเปิดตัว และชนะในรายการชาร์ตกาออนสำหรับการดาวน์โหลดประจำสัปดาห์
บอยเฟรนด์ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
"บอยเฟรนด์" ได้รับเสียงวิจารณ์คละกัน แอนดรูว์ แฮมป์แห่งนิตยสาร "บิลบอร์ด" ให้คะแนน 82 เต็ม 100 คะแนน โดยกล่าวว่า เสียงของบีเบอร์ดูเป็นผู้ใหญ่กว่าที่เคย แต่สังเกตว่าแฟนคลับส่วนใหญ่ของเขายังเป็นเด็กหญิงอายุ 12 ปี เอมี เซียเรตโต แห่งป๊อปครัช ยกย่องบทเพลงและกล่าวว่า ผลของการลองแนวดนตรีใหม่ ๆ ลงเอยด้วย "เพลงจัสติน บีเบอร์ที่เป็นผู้ใหญ่และรอบด้านมากขึ้น" เจนนา ฮอลลี รูเบนสไตน์ จากเอ็มทีวี กล่าวว่า "บอยเฟรนด์" นั้นเป็น "ยาเสพติดบ้า" (crazy dope) และตระหนักว่าเนื้อเพลงมุ่งไปยังสิ่งที่บีเบอร์ทำกับเซเลน่า โกเมซ แฟนสาวคนปัจจุบัน เบกก้า กริม จากนิตยสาร "โรลลิงสโตน" มีความคิดว่าเพลงนี้ "ตึงกว่าปกติ" (edgier-than-usual) ขณะที่เบรนยา บรานดาโน่ นักวิจารณ์จากบริษัทอาร์ทิสท์ไดเรกต์ กล่าวว่า "บอยเฟรนด์" ไม่เพียงเป็นการเปลี่ยนผ่านของบีเบอร์สู่ผู้ใหญ่เท่านั้น แต่ยังเป็น "รุ่งอรุณใหม่แห่งเพลงป๊อป" มาร์ก โฮแกน จากนิตยสาร "สปิน" กล่าวว่า บีเบอร์ "อยากทำให้คุณตื่นเต้นมากขึ้น" (sex you up) ไปกับเพลง แต่คิดว่า "บีเบอร์อาจจะเป็นนักเกี้ยวผู้มั่งคั่ง แต่เขายังไม่โต" นักวิจารณ์จากนิตยสาร "แร็ป-อัพ" กล่าวชมเพลง "บอยเฟรนด์" ที่แสดงให้เห็นบีเบอร์วัยผู้ใหญ่และเสียงดนตรีแบบในเมืองลงในเพลง สตีเวน ไฮเดน และ Genevieve Koski บรรณาธิการของ "ดิ เอ.วี. คลับ" ให้เกรด A- พร้อมกล่าวชมเพลงในด้านการผลิตและเสียงร้อง และถือว่า "ต้านทานไม่ได้ เมื่อบีเบอร์ปล่อยเสียงสูงแบบทิมเบอร์เลก มันรู้สึกค่อนข้างสมบูรณ์แบบ" พวกเขายังจัดอันดับให้เป็นซิงเกิลที่ดีที่สุดซิงเกิลหนึ่งของบีเบอร์ แม้พวกเขาวิจารณ์เนื้อหาในเนื้อเพลง
เจมส์ บราวน์
เขาเป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักเต้น หัวหน้าวง บราวน์เป็นผู้ขับเคลื่อนวงการเพลง เขาเป็นอิทธิพลให้กับศิลปินหลายศิลปิน และยังมีอิทธิพลต่อวงการเพลงป็อปแอฟริกัน อย่างเช่น แอฟโฟรบีต, jùjú และ mbalax และยังเป็นต้นแบบของแนวเพลง โก-โก
เบรกบีตฮาร์ดคอร์
เบรกบีตฮาร์ดคอร์ () เป็นแนวเพลงแดนซ์ ได้รับอิทธิพลจากแนวเพลง แอซิดเฮาส์ และเบรกบีต ที่เกิดขึ้นปลายทศวรรษ 1980 เริ่มแพร่กระจาย ใน สหราชอาณาจักร ในต้นทศวรรษ 1990s เพลงแนวเบรกบีตฮาร์ดคอร์มักเล่นในไนต์คลับในสหราชอาณาจักร และเบรกบีตฮาร์ดคอร์ยังถูกจัดเป็นส่วนหนึ่งในดนตรีเรฟ
มายเวิลด์
จัสตินเริ่มต้นอาชีพของเขาในยูทูบ จากการที่เขาและมารดาโพสต์วิดีโอของเขาที่ร้องเพลงในงานประกวดดนตรีเพื่อให้สมาชิกในครอบครัวคนอื่นที่ไม่ได้ดู แต่ทว่าความนิยมของเขาในยูทูบเติบโตอย่างรวดเร็ว สกูเตอร์ เบราน์ ซึ่งเคยทำงานเป็นผู้อำนวยการการตลาดให้กับ So So Def เห็นวิดีโอของเขา และสนใจในตัวเขามาก ได้บินพาบีเบอร์ไปยังแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เพื่อปรึกษากับอัชเชอร์และเขาก็ได้เซ็นสัญญากับค่ายไอส์แลนด์ในระยะเวลาอันรวดเร็ว Braun และพาบีเบอร์บินไปยังแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย อันเป็นที่พำนักของอัชเชอร์ นักร้องและนักประพันธ์เพลงแนวอาร์แอนด์บี สัปดาห์ต่อมาบีเบอร์จึงมีโอกาสขับร้องให้อัชเชอร์ฟัง ซึ่งเขาเองก็สนใจในทันใด และให้เขาทดลองขับร้องกับแอนโตนิโอ แอลเอ เรด ณ ไอส์แลนด์เรเคิดส์ ซึ่งเขาได้เซ็นสัญญาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 มีการรายงานว่าจัสติน ทิมเบอร์เลกจะให้บีเบอร์เข้าเซ็นสัญญา แต่เขากลับเซ็นสัญญาร่วมกับอัชเชอร์ อัชเชอร์แนะนำบีเบอร์สู่วงการเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 ณ ลอสแองเจิลลิส ภายหลังการบันทึกเสียงเพลง "วันไทม์" เท่านั้น อัชเชอร์บรรยายบีเบอร์ต่อหน้าฝูงชนว่าเป็น "คลื่นลูกใหม่" และเป็น "ความภูมิใจสำหรับผมและไอส์แลนด์เดฟแจม"
ลอสต์สตาส์
"ลอส สตาร์ส" (Lost Stars) เป็นเพลงดั้งเดิม ขับร้อง อดัม เลวีน นักร้อง นักแต่งเพลงในศิลปินกลุ่มมารูนไฟฟ์สำหรับประกอบภาพยนตร์แนว มิวสิคเคิล โรแมนติก คอมเมดี้-ดราม่า เรื่อง บีกิน อะเกน ภาพยนตร์ถูกฉายเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ผ่านทาง ALXNDR, 222 Records, Polydor, และ Interscope ในประเทศสหรัฐอเมริกา เพลงนี้แต่งโดยเกร็ก อเล็กแซนเดอร์ ดาเนียล บริสบัวร์ นิค แลสลี่ย์ และ นิค เซาท์วู้ด เพลงนี้ยังถุกขับร้องโดยศิลปินนักแสดงสาว คีร์รา ไนท์ลีย์ ภายในภาพยนตร์ด้วย เพลงนี้ได้ถูกบันทึกที่นิวยอร์ก ที่ อิเล็คโทรนิกส์ เลดี้ สตูดิโอ ระหว่างช่วงหน้าร้อนในปีค.ศ. 2012
จัสติน ทิมเบอร์เลก
ในฐานะสมาชิกวงเอ็นซิงก์ ทิมเบอร์เลกพัฒนาตัวเองสู่ศิลปินด้วยตัวของเขาเอง ทั้งทางด้านดนตรี นักแต่งเพลง ผู้ช่วยแต่งเพลง โดยเฉพาะ 3 ซิงเกิลในอัลบั้มชุด "Celebrity" แต่จากความโดดเด่นของเขาเองและความตกต่ำของบอยแบนด์ ทำให้จุดเกิดเปลี่ยนในการแยกวงไป ถึงแม้ว่าทางวงจะไม่เคยประกาศอย่างเป็นทางการว่ายุบวงก็ตาม โดยสมาชิกในวงอย่าง แลนซ์ เบสส์ออกมาพูดว่า เขาเชื่อว่าวงจบลงไปแล้ว อย่างไรก็ตามคริส เคิร์กแพทริกเคยพูดในเดือนสิงหาคม 2008 ว่า ทั้ง 5 คนยังคงเป็นเพื่อนกันและเขาเชื่อว่าการรวมตัวกันอีกครั้งยังมีความเป็นไปได้ และต่อมาต้นเดือนกันยายน เบสส์ก็พูดออกมาทำนองเดียวกัน
บิลลี โจ อาร์มสตรอง
ตอนอายุ 12 ปี เขาศึกษาอยู่ที่โรงเรียนคาร์กิเนซ มิดเดิล สคูล ที่เมืองคร็อกเก็ตต์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และที่นั่นเอง เขาได้รู้จักกับไมค์ เดิร์นท์ พวกเขาสนิทสนมกันอย่างรวดเร็วเนื่องด้วยความรักในดนตรีที่ทั้งคู่มีเหมือนกัน ตอนเป็นวัยรุ่น เขาสนใจในเพลงแนวเมทัล แล้วค่อย ๆ เปลี่ยนแนวมาเป็นพังก์หลังจากที่เขาได้ฟังเพลงของ Sex Pistol ชื่อว่า “Holidays in the Sun” นอกจากนี้ อาร์มสตรองยังได้แรงบันดาลใจจากวง “เดอะ รีเพลสเม้นท์” และ “ฮัสเกอร์ ดู” จากเมืองมินนิอาโปลิส ต่อมาเขาเข้าศึกษาในระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนจอห์น สเว็ตต์ ไฮสคูล ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองคร็อกเก็ตต์เช่นเดียวกัน แล้วย้ายมาอยู่ที่โรงเรียนพิโนลย์ วัลเล่ย์ ไฮสคูล ในเมืองพิโนลย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เขาตัดสินใจลาออกจากโรงเรียนในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2532 หนึ่งวันก่อนวันเกิดปีที่ 17 ของเขาเพื่อหันไปทุ่มเทกับอาชีพนักดนตรีของเขา
ทีนเอจดรีม (เพลงเคที เพร์รี)
ในด้านดนตรี เพลง "ทีนเอจดรีม" เป็นเพลงป็อปจังหวะความเร็วปานกลาง มีเสียงดนตรีแบบเรโทร เพลงมีรูปแบบเป็นแนวพาวเวอร์ป็อป และอิเล็กโทรป็อป ขณะที่ก็ได้อิทธิพลจากแนวเพลงอื่น ๆ เช่น ดิสโก้ และป็อปร็อก เพร์รีเริ่มร้องเพลงด้วยเสียงสูง ขณะที่เสียงของเธอหนักแน่นขึ้นเมื่อเพลงดำเนินไป ในด้านเนื้อร้อง เพลง "ทีนเอจดรีม" บอกเล่าเกี่ยวกับการเป็นคนรักที่ทำให้อีกคนรู้สึกเป็นหนุ่มสาวอีกครั้ง เพลง "ทีนเอจดรีม" ได้รับคำวิจารณ์ด้านบวก มีคำชมถึงความเป็นธรรมชาติของเพลงและเสียงดนตรี แต่ก็มีบางกลุ่มติว่าเนื้อเพลง "ไร้ความกังวลมากเกินไปและยังไม่เป็นผู้ใหญ่" (too carefree and immature) เพลงขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นซิงเกิลที่สามของเพร์รีที่ขึ้นอันดับหนึ่ง และเป็นซิงเกิลที่สองติดต่อกันจากเพลง "แคลิฟอร์เนียเกิลส์" ที่ขึ้นอันดับหนึ่งเช่นกัน เพลง "ทีนเอจดรีม" ได้รับการรับรองระดับแพลตินัมสี่ครั้งในสหรัฐอเมริกา รวมถึงได้รับการรับรองระดับแพลตินัมอีกมากมายในประเทศอื่น ๆ