And at the beginning, we were so touched by these stories, we were so amazed by these stories, that we thought that maybe  the best way to talk to the guerrillas was to have them talk to themselves, so we recorded about a hundred different stories during the first year, and we put them on the radio and television so that the guerrillas in the jungle could hear stories, their stories, or stories similar to theirs, and when they heard them, they decided to go out.
Στην αρχή, μας συγκίνησαν τόσο αυτές οι ιστορέις, μας εντυπωσίασαν τόσο αυτές οι ιστορίες, που σκεφτήκαμε ότι ίσως ο καλύτερος τρόπος να μιλήσουμε στους αντάρτες ήταν να τους βάλουμε να μιλήσουν στους εαυτούς τους, έτσι μαγνητοφωνήσαμε περίπου εκατό διαφορετικές ιστορίες τον πρώτο χρόνο, και τις βάλαμε στο ραδιόφωνο  και την τηλεόραση έτσι ώστε οι αντάρτες στη ζούγκλα να ακούσουν τις δικές τους ιστορίες, ή ιστορίες παρόμοιες με τις δικές τους, και όταν τις ακούσουν, να αποφασίσουν να βγουν έξω.