Even the relics of seemingly happier times are described as crucifying the author: “My husband and child smiling out  of the family photo; Their smiles catch onto my skin,  little smiling hooks.” Her domestic dissatisfaction and her  husband’s mistreatment of her are constant themes in her later poetry.
Ακόμα και οι μνήμες ευτυχισμένων εποχών  περιγράφονται ως μαρτυρικές από την Πλαθ: «Ο σύζυγος και το παιδί μου  χαμογελούν στη φωτογραφία, Το χαμόγελό τους γραπώνει το δέρμα μου,  σαν μικροί χαμογελαστοί γάντζοι». Η απογοήτευση στο σπίτι της και η κακοποίηση από τον άντρα της αποτελούν επαναλαμβανόμενα μοτίβα  της ύστερης ποίησης της Πλαθ.