And in the end, I think that's the trick: to stop seeing our health as binary, between sick and healthy, well and unwell, whole and broken; to stop thinking that there's some beautiful, perfect state of wellness to strive for; and to quit living in a state of constant dissatisfaction until we reach it.
Και στο τέλος, νομίζω αυτό είναι το κόλπο: να πάψουμε να βλέπουμε  την υγεία μας ως διττή, ανάμεσα στο άρρωστο και το υγιές, καλά και όχι καλά, ολόκληρο και διαλυμένο, να πάψουμε να σκεφτόμαστε ότι υπάρχει μια πανέμορφη, τέλεια κατάσταση υγείας για να επιδιώκουμε, και να σταματήσουμε να ζούμε σε μια κατάσταση συνεχούς δυσαρέσκειας μέχρι να τη φτάσουμε.