So you think about Brendan, you think about all these soldiers having an experience like that, a bond like that, in a small group, where they loved 20 other people in some ways more than they loved themselves, you think about how good that would feel, imagine it, and they are blessed with that experience for a year, and then they come home, and they are just back in society like the rest of us are, not knowing who they can count on, not knowing who loves them, who they can love, not knowing exactly what anyone they know would do for them if it came down to it.
Σκεφτείτε, λοιπόν, τον Μπρένταν, σκεφτείτε όλους αυτούς τους στρατιώτες να έχουν περάσει τέτοιες εμπειρίες, να έχουν τέτοιους δεσμούς, μέσα σε μια μικρή ομάδα, όπου αγαπούσαν 20 άλλους ανθρώπους ίσως και περισσότερο από τους εαυτούς τους, σκεφτείτε τι ωραία θα ήταν αυτή η αίσθηση, φανταστείτε την, να απολαμβάνουν μια θεόπεμπτη εμπειρία για ένα χρόνο και μετά γυρίζουν στην πατρίδα και είναι απλά πίσω στην κοινωνία όπως όλοι εμείς οι υπόλοιποι, να μην ξέρουν σε ποιον να βασιστούν, να μην ξέρουν ποιος τους αγαπάει, ποιον μπορούν να αγαπήσουν, μην ξέροντας τι θα έκανε οποιοσδήποτε γνωστός τους για χάρη τους, αν ποτέ χρειαζόταν.