But when I am working in my house and writing, after a day's writing, I rush downstairs and I'm very excited to talk about Marcus Garvey or Bob Marley and words are tripping out of my mouth like butterflies and I'm so excited that my children stop me, and they say, "Dad, nobody cares."
Όταν όμως εγώ δουλεύω στο σπίτι, μετά από γράψιμο ολόκληρης μέρας, κατεβαίνω στο καθιστικό και μιλάω συνεπαρμένος για τον Μάρκους Γκάρβεϊ ή τον Μπομπ Μάρλεϊ και τα λόγια πεταρίζουν από το στόμα μου σαν πεταλούδες, είμαι τόσο ενθουσιασμένος που τα παιδιά μου με κόβουν «Πατέρα, δεν μας νοιάζει καθόλου.»