Behind each of the million children in institutions, there is usually a story of parents who are desperate and feel they've run out of options, like Natalia in Moldova, who only had enough money to feed her baby, and so had to send her older son to the institution; or Desi, in Bulgaria, who looked after her four children at home until her husband died, but then she had to go out to work full time, and with no support, felt she had no option but to place a child with disabilities in an institution; or the countless young girls too terrified to tell their parents they're pregnant, who leave their babies in a hospital; or the new parents, the young couple who have just found out that their firstborn child has a disability, and instead of being provided with positive messages about their child's potential, are told by the doctors, "Forget her, leave her in the institution, go home and make a healthy one."
Πίσω από καθένα από τα εκατομμύρια παιδιά στα ιδρύματα, υπάρχει συνήθως η ιστορία γονιών που είναι απελπισμένοι και νιώθουν πως έχουν εξαντλήσει τις επιλογές τους, όπως η Ναταλία στη Μολδαβία, που είχε μόνο χρήματα για να θρέψει το μωρό της κι έτσι αναγκάστηκε να στείλει το μεγάλο της γιο στο ίδρυμα. Ή η Ντέσι στη Βουλγαρία, που φρόντιζε τα τέσσερα παιδιά της στο σπίτι μέχρι που πέθανε ο άντρας της, αλλά μετά έπρεπε να βγει να δουλέψει και χωρίς καμία υποστήριξη, ένιωσε πως δεν είχε άλλη επιλογή από το να βάλει το ένα της παιδί με αναπηρίες σε ίδρυμα. Ή τα αμέτρητα νέα κορίτσια, τρομοκρατημένα να πουν στους γονείς τους πως είναι έγκυες, που αφήνουν τα μωρά τους στο νοσοκομείο. Ή οι νέοι γονείς, το νεαρό ζευγάρι που μόλις ανακάλυψε πως το πρωτότοκο παιδί του έχει μια αναπηρία και αντί να του δοθούν θετικά μηνύματα για τις δυνατότητες του παιδιού τους, οι γιατροί τους λένε «Ξεχάστε την, αφήστε την στο ίδρυμα, πηγαίνετε στο σπίτι και κάντε ένα υγιές παιδί».