The whole time he was talking to me, I sat there smiling and nodding like a numb idiot, with my arms crossed over my chest, while nothing, nothing, nothing came out of my throat.
Όλη την ώρα που μου μιλούσε, καθόμουν εκεί και χαμογελούσα,  νεύοντας σαν μια παράλυτη ηλίθια, με τα χέρια σταυρωμένα, ενώ τίποτα, απολύτως τίποτα,  δεν έβγαινε από το στόμα μου.