We played cricket all the time. We kind of grew up in the rubble. The major thing that inspired me, that led me on this path, that made me a filmmaker eventually, was traveling folk theater that would come through the town and I would go off and see these great battles of good and evil by two people in a school field with no props but with a lot of, you know, passion, and hashish as well, and it was amazing.
Παίζαμε συνέχεια κρίκετ. Μεγαλώσαμε σχεδόν μέσα στα συντρίμμια. Το σπουδαιότερο πράγμα που με ενέπνευσε και με οδήγησε σ' αυτό το μονοπάτι και με έκανε τελικά σκηνοθέτιδα ήταν ο περιοδεύων παραδοσιακός θίασος που πέρναγε απ' την πόλη. Πήγαινα και έβλεπα τις παραστάσεις με τις μάχες του κακού και του καλού που έπαιζαν δυο άνθρωποι στην αυλή του σχολείου χωρίς καθόλου σκηνικά στοιχεία, μα με πολύ πάθος, αλλά και χασίς, και ήταν εντυπωσιακό.