I was in my late 40s, and I started tweeting like a canary in a birdcage and assuming that, you know, people who peered into my world would admire it for the miracle I believed it to be.
Πλησίαζα τα 50, και ξεκίνησα τα τουίτ, σαν το καναρίνι στο κλουβί, και υποθέτοντας ότι οι άνθρωποι που θα έβλεπαν τον κόσμο μου θα τον θαύμαζαν γιατί ήταν ένα θαύμα όπως εγώ πίστευα.