A poor person, a low-income person, somebody in Cancer Alley, somebody in Watts, somebody in Harlem, somebody on an Indian reservation, might say to themselves -- and rightfully so -- "How can these people be so passionate about making sure that a plastic bottle has a second chance in life, or an aluminum can has a second chance, and yet, when my child gets in trouble and goes to prison, he doesn't get a second chance?"
Ένας φτωχός άνθρωπος, ένα άτομο χαμηλού εισοδήματος, κάποιος στο "δρόμο του καρκίνου" κάποιος που ζει στο Watts, κάποιος που ζει στο Χάρλεμ, κάποιος σε έναν Ινδιάνικο καταβλυσμό, μπορεί να πει μέσα του, και θα έχει δίκιο, "Πως μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να ειναι τόσο παθιασμένοι για το να βεβαιώσουν ότι ένα πλαστικό μπουκάλι έχει μία δεύτερη ευκαιρία στη ζωή, ή ένα αλουμινένιο κουτάκι έχει μία δεύτερη ευκαιρία και πάλι, όταν το παιδί μου έχει μπλεξίματα και πάει φυλακή, δεν έχει δεύτερη ευκαιρία;"