Critics are often embarrassed by music's repetitiveness, finding it childish or regressive, but repetition, far from an embarrassment, is actually a key feature that gives rise to the kind of experience we think about as musical.
Οι κριτικοί συχνά αισθάνονται αμήχανοι από την επανάληψη της μουσικής βρίσκοντάς την παιδική κι οπισθοδρομική, αλλά η επανάληψη, παρά η αμηχανία, είναι ένα χαρακτηριστικό που αναδεικνύει την εμπειρία την οποία θεωρούμε μουσική.