Now an improviser senses and plays the next cool move, but a composer is considering all possible moves, testing them out, prioritizing them out, until he sees how they can form a powerful and coherent design of ultimate and enduring coolness.
Ο αυτοσχεδιαστής αισθάνεται και παίζει την επόμενη καλή κίνηση, αλλά ο συνθέτης σκέφτεται όλες τις πιθανές κινήσεις, τις δοκιμάζει, τις βάζει σε προτεραιότητα, μέχρι να δει πώς μπορούν να σχηματίσουν ένα δυναμικό και συνεκτικό σχέδιο απόλυτης και παντοτινής άνεσης.