The Lyndon Johnson that I saw in the last years of his life, when I helped him on his memoirs, was a man who had spent so many years in the pursuit of work, power and individual success, that he had absolutely no psychic or emotional resources left to get him through the days once the presidency was gone.
Ο Λύντον Τζόνσον που γνώρισα τα τελευταία χρόνια της ζωής του, όταν τον βοήθησα με την αυτοβιογραφία του, ήταν ένας άνθρωπος που πέρασε τόσα πολλά χρόνια στην αναζήτηση εργασίας, δύναμης και ατομικής επιτυχίας, ώστε δεν είχε καθόλου ψυχικές ή συναισθηματικές δυνάμεις για να περάσει τις μέρες του όταν πλέον η Προεδρία είχε τελειώσει.