But I got a phone call from Bono in 1985 and, as you know, he's a great singer, but he's a magnificent hustler, and -- (Laughter) -- a very hard guy to say no to, and he was saying, you know, just after I'd done the Biko song, we're going to do a tour for Amnesty, you have to be on it, and really that was the first time that I'd been out and started meeting people who'd watched their family being shot in front of them, who'd had a partner thrown out of an airplane into an ocean, and suddenly this world of human rights arrived in my world, and I couldn't really walk away in quite the same way as before.
Αλλά, το 1985, δέχτηκα ένα τηλεφώνημα  από τον Μπόνο και, όπως γνωρίζετε, είναι ένας μεγάλος τραγουδιστής,  αλλά είναι μεγαλειώδης στο ψηστήρι, και -- (Γέλια) τύπος που πολύ δύσκολα  του λες όχι, και μου έλεγε, ξέρετε, ήταν αμέσως μόλις  είχα κάνει το τραγούδι για τον Μπίκο, "θα κάνουμε μια περιοδεία  για τη Διεθνή Αμνηστία, πρέπει να είσαι μέσα" και,  πραγματικά, εκείνη ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκα στον έξω κόσμο  και άρχισα να συναντώ ανθρώπους που είχαν δει την οικογένειά τους  να εκτελείται μπροστά στα μάτια τους, κι ένας σύντροφός τους είχε πεταχτεί  στον ωκεανό από ένα αεροπλάνο, και, ξαφνικά, αυτός ο κόσμος των  ανθρώπινων δικαιωμάτων μπήκε στη ζωή μου και, πραγματικά, δεν μπορούσα  να τον αποφύγω όπως παλιότερα.