I read books about Stalin, and books about how the Uzbek people came to identify as Muslims, and I read books about how to make atomic bombs, but it just felt like I was creating my own hurdles, and then jumping over them myself, instead of feeling the excitement of being part of a community of learners, a community of people who are engaged together in the cartographic enterprise of trying to better understand and map the world around us.
Διάβασα για τον Στάλιν, και βιβλία για το πώς οι Ουζμπέκοι αναγνωρίστηκαν ως Μουσουλμάνοι, και βιβλία για το πώς να φτιάξεις ατομικές βόμβες, αλλά έμοιαζε να φτιάχνω δικά μου εμπόδια και να τα πηδώ μόνος μου, αντί να έχω το συναίσθημα ενθουσιασμού του να είσαι μέρος μιας κοινότητας μαθητών και ανθρώπων που ασχολούνται μαζί  σε μια διαδικασία χαρτογράφησης της προσπάθειας να καταλάβουν  και να καταγράψουν τον κόσμο γύρω τους.