So we have things like resemblance, where something which resembles the physical world can be abstracted in a couple of different directions: abstracted from resemblance, but still retaining the complete meaning, or abstracted away from both resemblance and meaning towards the picture plane.
Έχουμε λοιπόν πράγματα όπως η ομοιότητα, όταν κάτι που μοιάζει στον φυσικό κόσμο μπορεί να γίνει αφηρημένο προς μερικές διαφορετικές κατευθύνσεις: αφηρημένο από την ομοιότητα, αλλά διατηρώντας ακόμα το συνολικό νόημα, ή αφηρημένο και από την ομοιότητα και από το νόημα προς το σχέδιο της εικόνας.