I found myself surrounded by people who celebrated intellectualism and engagement, and who thought that my ironic oh-so-cool disengagement wasn't clever, or funny, but, like, it was a simple and unspectacular response to very complicated and compelling problems.
Βρισκόμουν μαζί με ανθρώπους που επιδοκίμαζαν τη διανοητική ανάπτυξη και την εμπλοκή στη μάθηση, και πίστευαν πως η ειρωνική αποχή μου δεν ήταν έξυπνη ή αστεία, αλλά μια απλή και ασήμαντη αντίδραση σε περίπλοκα και απαιτητικά προβλήματα.