And when life throws up one of its nasty surprises, as it will, more than once, when a doctor comes into my room wearing a grave expression, or a car suddenly veers in front of mine on the freeway, I know, in my bones, that it's the time I've spent going nowhere that is going to sustain me much more than all the time I've spent racing around to Bhutan or Easter Island.
Και όταν η ζωή πετάει μία από τις άσχημες εκπλήξεις της, όπως πάντα, πάνω από μία φορά, όταν ένας γιατρός έρχεται στο δωμάτιό μου με μια σοβαρή έκφραση, ή ένα αυτοκίνητο πετάγεται μπροστά μου στον αυτοκινητόδρομο, ξέρω, βαθιά μέσα μου, ότι ο χρόνος που πέρασα χωρίς να πηγαίνω πουθενά θα με διατηρήσει πολύ περισσότερο απ' όλο τον χρόνο που πέρασα τρέχοντας στο Μπουτάν ή τα Νησιά του Πάσχα.