(Laughter) And yet, it is extraordinary, because in my pain and my panic, in the homelessness of my humlessness, I have nothing to do but pay attention.
(Γέλια) Και όμως, είναι απίστευτο, γιατί μέσα στον πόνο και τον πανικό μου, στην μοναξιά και την έλλειψη βουητού, δεν έχω να κάνω κάτι άλλο από το να δώσω σημασία.