The thing about stories, though, in most of the existing mediums that we're accustomed to -- things like novels, radio, photographs, movies, even lectures like this one -- we're very accustomed to this idea of the narrator or the camera position, some kind of omniscient, external body through whose eyes you see the story.
Οι ιστορίες, όμως, στα περισσότερα γνωστά μέσα που έχουμε συνηθίσει - όπως βιβλία, ραδιόφωνο, φωτογραφίες, ταινίες, ακόμη και διαλέξεις όπως αυτή εδώ - έχουμε συνηθίσει την ιδέα του αφηγητή ή τη θέση της κάμερας. Κάποιο είδος εξωτερικού παντογνώστη μέσα από τα μάτια του οποίου βλέπουμε την ιστορία.