Von Neumann, in the '50s, did the same thing for computing; he showed you can have an unreliable computer but restore its state to make it perfect. This was the last great analog computer at MIT: a differential analyzer, and the more you ran it, the worse the answer got.
Ο φον Νόιμαν, στη δεκαετία του '50, έκανε  το ίδιο πράγμα στην υλοποίηση υπολογιστών — απέδειξε ότι μπορείς να έχεις έναν αναξιόπιστο  υπολογιστή αλλά να αποκαταστήσεις την κατάστασή του ώστε να γίνει τέλειος. Αυτός εδώ ήταν ο τελευταίος αναλογικός υπολογιστής στο MIT:  ένας διαφορικός αναλυτής και όσο περισσότερο τον λειτουργούσες, τόσο χειρότερη απόκριση λάμβανες.