When we were ancient man — (Laughter) — millions of years ago, and we suddenly felt threatened by a predator, okay? — (Laughter) — we would — Thank you. I drew these myself. (Laughter) Thank you very much. Thank you. Thank you. (Applause) Thank you. Anyway, we would fill up with our own adrenaline and our own cortisol, and then we'd kill or be killed, we'd eat or we'd be eaten, and then suddenly we'd de-fuel, and we'd go back to normal. Okay.
Όταν ήμασταν πρωτόγονοι — (Γέλια) — εκατομμύρια χρόνια πριν, και ξαφνικά νιώθαμε να απειλούμαστε από ένα αρπακτικό, εντάξει; — (Γέλια) — Γεμίζαμε — Σας ευχαριστώ. Τα ζωγράφισα μόνη μου. (Γέλια) Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ. (Χειροκρότημα) Σας ευχαριστώ. Τέλος πάντων, γεμίζαμε με την ίδια μας την αδρεναλίνη και την ίδια μας την κορτιζόλη, και στη συνέχεια σκοτώναμε ή σκοτωνόμασταν, τρώγαμε ή τρωγόμασταν, κι έπειτα ξαφνικά «αδειάζαμε», κι επιστρέφαμε στην κανονική μας κατάσταση.