But growing up, I saw my parents, both religiously devout and spiritual people, pray and praise God for their blessings, namely me of course, but among others. (Laughter) They were kind and funny and patient, limitlessly patient, the kind of patience that having 11 kids forces you to have.
Αλλά μεγαλώνοντας, είδα τους γονείς μου, και οι δύο θρησκευόμενοι και πνευματικοί άνθρωποι, να προσεύχονται και να υμνούν τον Θεό για τις ευλογίες τους, δηλαδή εμένα φυσικά, ανάμεσα σε άλλα. (Γέλια) Ήταν καλοί, αστείοι και υπομονετικοί,  απέραντα υπομονετικοί, μια υπομονή που αναγκάζεσαι να έχεις  με έντεκα παιδιά.