When I hear that story, I always imagine the folks from the Great Migration rolling over in their graves, because you can imagine that they didn't sacrifice moving from the South to the North to create a better life for their families, only to see their great-grandchildren return to an agrarian lifestyle, especially in a city where they came with little less than a high school education or even a grammar school education and were able to afford the basic elements of the American dream: steady work and a home that they owned.
Όταν ακούω αυτή την ιστορία, πάντα φαντάζομαι τους ανθρώπους της Μεγάλης Μετανάστευσης να γυρίζουν στους τάφους τους, επειδή όπως καταλαβαίνετε, δεν θυσίασαν το να φύγουν από το νότο και να πάνε στο βορρά, και να δημιουργήσουν μια καλύτερη ζωή για τις οικογένειές τους, μόνο και μόνο για να δουν τα δισέγγονα τους  να επιστρέφουν ξανά στην αγροτική ζωή, ειδικά σε μια πόλη στην οποία ήρθαν με παιδεία κατώτερη του γυμνασίου, ή ακόμη και του δημοτικού, και μπόρεσαν να έχουν τα βασικά στοιχεία του αμερικανικού όνειρου: Σταθερή εργασία και ένα ιδιόκτητο σπίτι.