Richard Ford: I was slow to learn to read, went all the way through school not really reading more than the minimum, and still to this day can't read silently much faster than I can read aloud, but there were a lot of benefits to being dyslexic for me because when I finally did reconcile myself to how slow I was going to have to do it, then I think I came very slowly into an appreciation of all of those qualities of language and of sentences that are not just the cognitive aspects of language: the syncopations, the sounds of words, what words look like, where paragraphs break, where lines break. I mean, I wasn't so badly dyslexic that I was disabled from reading. I just had to do it really slowly, and as I did, lingering on those sentences as I had to linger, I fell heir to language's other qualities, which I think has helped me write sentences.
Ρίτσαρντ Φορντ: Δυσκολεύτηκα πολύ να μάθω ανάγνωση, όλα τα χρόνια του σχολείου διάβαζα το ελάχιστο δυνατό και μέχρι σήμερα διαβάζω το ίδιο αργά είτε διαβάζω από μέσα μου, είτε δυνατά. Αλλά για μένα η δυσλεξία έχει πολλά πλεονεκτήματα. Γιατί όταν τελικά συμφιλιώθηκα με την αργή ταχύτητα με την οποία ήμουν αναγκασμένος να διαβάζω, νομίζω ότι σιγά σιγά εκτίμησα όλες τις ιδιότητες της γλώσσας και των προτάσεων που δεν είναι μόνον οι γνωστικές πτυχές της. Οι συγκοπές, οι ήχοι των λέξεων, η όψη των λέξεων, το σημείο αλλαγής των παραγράφων, το σημείο αλλαγής των αράδων. Η δυσλεξία μου δεν ήταν τόσο σοβαρή ώστε να μην μπορώ να διαβάσω. Απλώς έπρεπε να διαβάζω αργά και έτσι, καθυστερώντας σ' αυτές τις προτάσεις όσο μου χρειαζόταν, αναγκαστικά πρόσεξα τις άλλες ιδιότητες της γλώσσας, γεγονός που με βοήθησε να γράφω προτάσεις.