She writes, “and I a smiling woman/ I am only thirty/ And like the cat I have nine times to die.” But the poem is also a testament  to survival: “I rise with my red hair/ And I eat men like air.” This unflinching language has made Plath  an important touchstone for countless other readers and writers who sought to break the silence surrounding issues of trauma,  frustration, and sexuality.
Γράφει, «και εγώ μια χαμογελαστή  γυναίκα, είμαι μόλις τριάντα και σαν τις γάτες έχω  εννιά ζωές για να πεθάνω». Αλλά το ποίημα αποτελεί  μαρτυρία και για την επιβίωση: «Ανασταίνομαι με πυρρόξανθα μαλλιά και  καταβροχθίζω τους άντρες σαν τον άνεμο». Η ατρόμητη γλώσσα της έχει καταστήσει  την Πλαθ σημείο αναφοράς για αμέτρητους αναγνώστες και συγγραφείς που προσπάθησαν να σπάσουν τη σιωπή τους για τα τραύματα, τις απογοητεύσεις  και τη σεξουαλικότητά τους.