To chronicle a life year by vulnerable year would be to clasp and to ground what was fleeting, would be to provide myself and others a glimpse into the future, whether we made it there or not.
Για να δώσω το χρονικό μιας ζωής,  χρόνο με το χρόνο θα έπρεπε να αδράξω και να βάλω κάτω  κάτι που ήταν περαστικό, ήταν να δώσω σε μένα και στους άλλους  μια γεύση από το μέλλον, είτε καταφέρναμε να φτάσουμε εκεί  είτε όχι.