By relying on makeup, or keshou, and facial expressions instead of masks and focusing on historical events and everyday life rather than folk tales, Kabuki set itself apart from the upper-class dance theater form known as Noh and provided a unique commentary on society during the Edo period.
Στηριζόμενο στο μακιγιάζ, ή κέσου, και στις εκφράσεις του προσώπου αντί στις μάσκες και εστιάζοντας σε ιστορικά γεγονότα και στην καθημερινή ζωή  παρά σε λαϊκά παραμύθια, το Καμπούκι διαχωρίστηκε από τη μορφή χοροθέατρου της ανώτερης τάξης γνωστό ως No και παρείχε ένα μοναδικό σχολιασμό στην κοινωνία κατά τη διάρκεια της περιόδου Έντο.