There was Philip II, who was divine because he was always praying, and there was Elizabeth, who was divine, but not quite divine because she thought she was divine, but the blood of being mortal flowed in her.
Ήταν ο Φίλιππος Β', ο οποίος είχε θεϊκή υπόσταση επειδή προσευχόταν συνεχώς και ήταν και η Ελισάβετ, η οποία είχε θεϊκή υπόσταση αλλά όχι εντελώς θεϊκή, επειδή πίστευε ότι είχε θεϊκή υπόσταση, αλλά μέσα της έρεε θνητό αίμα.