As I meet, or lend an ear to those who are sick, to the migrants who face terrible hardships in search of a brighter future, to prison inmates who carry a hell of pain inside their hearts, and to those, many of them young, who cannot find a job, I often find myself wondering: "Why them and not me?"
Καθώς συναντώ ή ακούω αυτούς που είναι άρρωστοι, τους πρόσφυγες που αντιμετωπίζουν τρομερές δυσκολίες ψάχνοντας ένα λαμπρότερο μέλλον, μέχρι τους φυλακισμένους που κουβαλούν μια κόλαση πόνου στις καρδιές τους, και αυτούς, πολλοί από αυτούς νέοι, που δεν μπορούν να βρουν δουλειά, συχνά πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται: «Γιατί αυτοί κι όχι εγώ;»