So, I think that the only true disability is a crushed spirit, a spirit that's been crushed doesn't have hope, it doesn't see beauty, it no longer has our natural, childlike curiosity and our innate ability to imagine.
Έτσι, πιστεύω ότι η μόνη πραγματική αναπηρία είναι ένα συντριμμένο πνεύμα, ένα πνεύμα είναι που έχει συνθλιβεί δεν έχει ελπίδα. Δεν βλέπει την ομορφιά. Δεν έχει πια φυσική, παιδική περιέργεια και την έμφυτη ικανότητά μας να φανταζόμαστε.