The sixth age shifts Into the lean and slipper’d pantaloon, With spectacles on nose and pouch on side; His youthful hose, well sav’d, a world  too wide For his shrunk shank; and his big manly  voice, Turning again toward childish treble,  pipes And whistles in his sound.
Αλλά η έκτη ηλικία μεταβάλλει τον άνθρωπο σε κοκαλιάρικο γερόντι με παντόφλες, με γυαλιά στη μύτη και πουγκί στη ζώνη, το παντελόνι άθικτο, αν και φτιαγμένο χρόνια πριν, αλλά φαρδύ σαν κόσμος για τα γερασμένα του πετσιά, με την αντρίκεια φωνάρα πολύ ψιλή σαν παιδική, να ουρλιάζει σφυριχτή.