Proust is trying to show us that jealousy feels intolerable and makes us look absurd, but it is, at its crux, a quest for knowledge, a quest for truth, painful truth, and actually, where Proust is concerned, the more painful the truth, the better.
Ο Προυστ προσπαθεί να μας δείξει ότι η ζήλια μπορεί να φαίνεται ανυπόφορη και μας κάνει να φαινόμαστε παράλογοι, όμως στην ουσία της, είναι μια αναζήτηση της γνώσης, μια αναζήτηση για την αλήθεια, την επώδυνη αλήθεια. Και πράγματι,  σε ό,τι αφορά τον Προυστ, όσο πιο επώδυνη είναι η αλήθεια,  τόσο το καλύτερο.