How do you not despair when, with the body ravaged by chemotherapy, climbing a mere flight of stairs was sheer torture, that to someone like me who could dance for three hours?
Πως να μην είσαι σε απόγνωση όταν με ένα σώμα λαβωμένο από τις χημιοθεραπείες το να ανέβεις μια απλή απόσταση μεταξύ 2 σκαλοπατιών ήταν βασανιστήριο πόσο μάλλον για κάποιον σαν εμένα που μπορούσε να χορεύει για 3 ώρες;