Emily Dickinson begins a poem, "I saw no way -- the heavens were stitched --" and we know instantly what it would feel like if the sky were a fabric sewn shut.
Η Έμιλι Ντίκινσον ξεκινά ένα ποίημα: «Δε βρήκα μονοπάτι διαφυγής, οι ουρανοί ήταν γαζωμένοι», και αμέσως ξέρουμε πώς θα ήταν εάν ο ουρανός ήταν ένα ραμμένο ύφασμα.