What if we thought of fear as an amazing act of the imagination, something that can be as profound and insightful as storytelling itself?
Τι θα γινόταν εάν θεωρούσαμε τον φόβο  ως ένα θαυμαστό προϊόν της φαντασίας, κάτι προφανές και διορατικό όπως η ίδια η αφήγηση;