Scared and mortified, I listen, listen as I prattle on about the flotsam and jetsam of the day; listen as I confess my love for the president, and, of course, my heartbreak; listen to my sometimes catty, sometimes churlish, sometimes silly self being cruel, unforgiving, uncouth; listen, deeply, deeply ashamed, to the worst version of myself, a self I don't even recognize.
Τρομαγμένη και ταπεινωμένη, ακούω, με ακούω να φλυαρώ  για τα μικροσυμβάντα της ημέρας· με ακούω να ομολογώ  την αγάπη μου για τον πρόεδρο, και φυσικά,  ακούω την ερωτική μου απογοήτευση· ακούω τον ενίοτε ναζιάρικο, ενίοτε αγενή, ενίοτε ανόητο εαυτό μου, να είναι σκληρός, αδυσώπητος και απότομος· ακούω, βαθιά-βαθιά ντροπιασμένη, την χειρότερη εκδοχή του εαυτού μου, έναν εαυτό που ούτε εγώ αναγνωρίζω.