But we don't even blink when we hear somebody say this, because we've heard that kind of stuff for so long and somehow we've completely internalized and accepted collectively this notion that creativity and suffering are somehow inherently linked and that artistry, in the end, will always ultimately lead to anguish.
Δεν ξαφνιαζόμαστε  καν όταν ακούμε τέτοιες δηλώσεις γιατί τις έχουμε ακούσει τόσα χρόνια που έχουμε κατά κάποιον τρόπο  συλλογικά εσωτερικέψει και αποδεχτεί αυτή την αντίληψη ότι η δημιουργικότητα  και η ταλαιπωρία συνδέονται εσωτερικά και ότι η καλλιτεχνία, στο τέλος,  οδηγεί πάντα στο άγχος.