And humans, by the way, are the only creatures capable of thinking about the future in this way, of projecting ourselves forward in time, and this mental time travel is just one more thing that fears have in common with storytelling.
Παρεμπιπτόντως, οι άνθρωποι είναι τα μόνα όντα ικανά να σκέφτονται το μέλλον με αυτόν τον τρόπο, να προβάλλουμε τον εαυτό μας  μπροστά στο χρόνο, και αυτό το νοητό ταξίδι στο χρόνο  είναι ένα ακόμα κοινό στοιχείο μεταξύ του φόβου  και της αφήγησης.