One I'm really worried about is that people aren't taking time for mental reflection anymore, and that they aren't slowing down and stopping, being around all those people in the room all the time that are trying to compete for their attention on the simultaneous time interfaces, paleontology and panic architecture.
Μία που με ανησυχεί ιδιαίτερα είναι ότι οι άνθρωποι δεν δαπανούν  χρόνο για νοητική προσπάθεια πια, και ότι δεν επιβραδύνουν  και δεν σταματούν, ενώ βρίσκονται με όλους αυτούς  τους ανθρώπους στο δωμάτιο όλη την ώρα που προσπαθούν να συναγωνιστούν  για την προσοχή τους στις παράλληλες χρονικές διεπαφές, παλαιοντολογία και αρχιτεκτονική πανικού.