I'd like to begin this song I wrote about ceaseless yearning and never-ending want with a poem of popular Petrarchan paradoxes by Sir Thomas Wyatt the Elder: "I find no peace, and all my war is done; I fear and hope, I burn and freeze like ice; I fly above the wind, and yet I cannot arise; And naught I have, and all the world I seize upon."
Θα ήθελα να ξεκινήσω αυτό το τραγούδι που έγραψα για την αδιάκοπη λαχτάρα  και τα θέλω που δεν τελειώνουν ποτέ με ένα ποίημα  με δημοφιλή παράδοξα του Πετράρχη από τον Σερ Τόμας Γουάϊατ του Πρεσβυτέρου: «Δεν βρίσκω ειρήνη,  και όλος μου ο πόλεμος τελείωσε, φοβάμαι και ελπίζω,  καίγομαι και παγώνω όπως ο πάγος· πετάω πάνω από τον άνεμο, και όμως δεν μπορώ να σηκωθώ· και τίποτα δεν έχω, και να πιαστώ απ' όλον τον κόσμο».