And these young people, when I talk to them, basically they were either depressed or apathetic, or bitter and angry. And they said more or less the same thing, "We feel this way because we feel you've compromised our future and there's nothing we can do about it."
Υπάρχει διαχωρισμός; Όταν συζητώ με αυτούς  τους νέους ανθρώπους, δείχνουν να υποφέρουν  από κατάθλιψη ή απάθεια, είναι παγεροί ή οργισμένοι. Πάνω-κάτω λένε όλοι το ίδιο πράγμα, «Νιώθουμε έτσι γιατί νιώθουμε  πως έχετε υποθηκεύσει το μέλλον μας και δεν μπορούμε  να κάνουμε τίποτε γι' αυτό».