After one of our events at the Patton State Hospital in San Bernardino, a woman walked up to us and she had tears streaming down her face, and she had a palsy, she was shaking, and she had this gorgeous smile, and she said that she had never heard classical music before, she didn't think she was going to like it, she had never heard a violin before, but that hearing this music was like hearing the sunshine, and that nobody ever came to visit them, and that for the first time in six years, when she heard us play, she stopped shaking without medication.
Ύστερα από μια εκδήλωση στο Νοσοκομείο Πάτον Στέιτ στο Σαν Μπερναρντίνο, μια γυναίκα μας πλησίασε με δάκρυα στο πρόσωπό της, είχε παραλυσία και έτρεμε, είχε ένα διάπλατο χαμόγελο και είπε ότι δεν είχε ακούσει ποτέ πριν κλασική μουσική, και δεν πίστευε ότι θα της αρέσει, δεν είχε ακούσει ποτέ πριν βιολί, αλλά ακούγοντας αυτή τη μουσική νόμισε ότι είδε το φως του ήλιου, και ότι κανείς ποτέ δεν τους επισκέφθηκε, και ότι για πρώτη φορά σε έξι χρόνια, που όταν μας άκουσε να παίζουμε, σταμάτησε να τρέμει χωρις να παίρνει φάρμακα.