So these are some of the pictures that, in fact, I used when I testified, but more importantly were, to me as a scientist, are those readings, the photometer readings, which I can then convert into actual predictions of the visual capability of the human eye under those circumstances, and from my readings that I recorded at the scene under the same solar and lunar conditions at the same time, so on and so forth, right, I could predict that there would be no reliable color perception, which is crucial for face recognition, and that there would be only scotopic vision, which means there would be very little resolution, what we call boundary or edge detection, and that furthermore, because the eyes would have been totally dilated under this light, the depth of field, the distance at which you can focus and see details, would have been less than 18 inches away.
Αυτές είναι επομένως ορισμένες από τις φωτογραφίες που, στην πραγματικότητα, χρησιμοποίησα όταν κατέθεσα αλλά το πιο σημαντικό για μένα ως επιστήμονα ήταν ότι ήταν εκείνες οι μετρήσεις, οι φωτομετρικές μετρήσεις τις οποίες μπορώ στη συνέχεια να μετατρέψω σε πραγματικές προβλέψεις της οπτικής ικανότητας του ανθρώπινου ματιού κάτω από εκείνες τις συνθήκες και από τις μετρήσεις μου τις οποίες κατέγραψα στη σκηνή κάτω από τις ίδιες συνθήκες φωτός ήλιου και σελήνης την ίδια στιγμή, και ούτω καθεξής, θα μπορούσα να προβλέψω ότι δεν θα υπήρχε αξιόπιστη χρωματική αντίληψη, η οποία είναι πολύ σημαντική για την αναγνώριση προσώπων, και ότι θα υπήρχε μόνο όραση στο σκοτάδι, το οποίο σημαίνει ότι θα υπήρχε πολύ μικρή ανάλυση, αυτό που ονομάζουμε οριακή διαπίστωση, και που επιπλέον, επειδή τα μάτια θα είχαν διασταλεί τελείως με αυτό το φως, το βάθος του πεδίου, η απόσταση στην οποία μπορείς να εστιάσεις και να δεις λεπτομέρειες, θα ήταν σε απόσταση μικρότερη από 45 εκατοστά.