This is reflected in Beckett’s unique approach to genre in Waiting for Godot, which he branded “a tragicomedy in two acts."
Αυτό αντικατοπτρίζεται στη μοναδική προσέγγιση του Μπέκετ σε αυτό το είδος στο «Περιμένοντας τον Γκοντό», το οποίο περιέγραψε ως  «μια δίπρακτη ιλαροτραγωδία».