And the result is -- we call it "patient autonomy," which makes it sound like a good thing, but what it really is is a shifting of the burden and the responsibility for decision-making from somebody who knows something -- namely, the doctor -- to somebody who knows nothing and is almost certainly sick and thus, not in the best shape to be making decisions -- namely, the patient.
Και το αποτέλεσμα; Είναι αυτό που ονομάζουμε "ανεξαρτησία του ασθενούς," που ακούγεται σαν κάτι καλό. Αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για μετάθεση του βάρους και της ευθύνης λήψης μιας απόφασης από κάποιον που γνωρίζει - δηλαδή τον γιατρό - σε κάποιον που δε γνωρίζει τίποτα  και που είναι σχεδόν βέβαιο πως ασθενεί και που επομένως δεν είναι και στην καλύτερη θέση να πάρει αποφάσεις - δηλαδή τον ασθενή.