Little Miss Sunshine was hot stuff, The kind of girl when you looked at her you forgot stuff, But for him, there was no forgetting her, The minute he saw her her image burned in his retina, She was out of this world, and she accepted him, Something about this girl meant he knew whenever she was next to him, Things weren’t as dark as they seemed, and he dared to dream, Shadows were nowhere to be seen; when she was there he beamed, His eyes would light up in ways that can’t be faked, When she grinned her rays erased the razor-tipped words of hate, They gave each other nicknames, they were "cool star" and "fun sun," And gradually the shadowy damage became undone, She was one in a septillion, and she was brilliant, Could turn the coldest blooded reptilians vermillion, Loved by billions, from Chileans to Brazilians, And taught the Sunshine Kid the meaning of resilience.
Η Μικρή Ηλιαχτίδα ήταν καυτή, Το είδος του κοριτσιού που όταν την κοιτούσες ξεχνούσες πράγματα, Αλλά γι' αυτόν, δεν την ξεχνούσε, Μόλις την είδε, η εικόνα της αποτυπώθηκε στον αμφιβληστροειδή του, Ήταν υπέροχη, και τον αποδέχτηκε, Αυτό το κορίτσι είχε κάτι που την ένιωθε όταν ήταν δίπλα του, Τα πράγματα δεν ήταν και τόσο σκοτεινά και τολμούσε να ονειρευτεί, Δεν υπήρχαν σκιές, Όταν ήταν εκεί, αυτός έλαμπε, Τα μάτια του έλαμπαν με τρόπους ανεπιτήδευτους. Όταν χασκογελούσε, οι ακτίνες της έσβηναν τα λόγια μίσους, Έδιναν παρατσούκλια ο ένας στον άλλον, το «ψύχραιμο αστέρι» και ο «διασκεδαστικός ήλιος», Και σταδιακά η σκιερή βλάβη διορθώθηκε, Ήταν μία στα επτακισεκατομμύρια, και ήταν λαμπρή, Μπορούσε να κάνει κατακόκκινα τα πιο ψυχρόαιμα ερπετά, Να τα αγαπήσουν δισεκατομμύρια, από Χιλιανούς έως Βραζιλιάνους, Και έμαθε στο Ηλιόλουστο Παιδί το νόημα της ανθεκτικότητας.