Leave him alive on a respirator, tube-fed, not able to speak or move or see or hear, just to feel, and then inject him with something cancerous that's going to fester and pustulate until every cell in his body is screaming in agony, until every second feels like an eternity in hell.
Θα τον άφηνα ζωντανό σε έναν αναπνευστήρα, διασωληνωμένο, να μην μπορεί να μιλήσει, να κινηθεί, να δει ή να ακούσει, απλώς να νιώθει, και έπειτα θα του έκανα ένεση με κάτι που προκαλεί καρκίνο που θα μόλυνε και θα κατέστρεφε, μέχρι κάθε κύτταρο στο σώμα του  να κραυγάζει με αγωνία, ώσπου κάθε δευτερόλεπτο να μοιάζει  με αιωνιότητα στην κόλαση.