So you combine all that, the hopelessness, the despair, the cynicism about the future, the childhood trauma, the low social capital, and you begin to understand why me, at the age of 14, was ready to become just another statistic, another kid who failed to beat the odds.
Αν τα συνδυάσετε όλα αυτά, την απελπισία, την απόγνωση, τον κυνισμό για το μέλλον, το τραύμα παιδικής ηλικίας, το χαμηλό κοινωνικό κεφάλαιο, και θα αρχίσετε να καταλαβαίνετε γιατί εγώ, στην ηλικία των 14, ήμουν έτοιμος να γίνω άλλο ένα στατιστικό, άλλο ένα παιδί που δεν ξεπέρασε τις προσδοκίες.