Perhaps the discomfort of looking at Jeanie, Will and Adina's story is truly a reminder that even at the end of life, we may never reach the fantasy we have envisioned for ourselves.
Ίσως η δυσφορία στο να κοιτάζω την ιστορία τους, είναι στην ουσία μια υπενθύμιση ότι ακόμα και στο τέλος της ζωής, μπορεί να μη ζήσουμε ποτέ τη φαντασίωση που έχουμε πλάσει για τους εαυτούς μας.