As health professionals in our daily work, whether in the clinic or doing research, we are witness to great injustice: the homeless person who is unable to follow medical advice because he has more pressing priorities; the transgender youth who is contemplating suicide because our society is just so harsh; the single mother who has been made to feel that she is responsible for the poor health of her child.
Στην καθημερινή μας δουλειά, ως επαγγελματίες υγείας, είτε μέσα σε κλινική είτε κάνοντας έρευνα, γινόμαστε μάρτυρες μεγάλων ανισοτήτων: ο άστεγος που δεν μπορεί να ακολουθήσει ιατρικές συμβουλές επειδή έχει πιο πιεστικές προτεραιότητες, ο τρανσέξουαλ νέος που σκέφτεται να αυτοκτονήσει επειδή η κοινωνία είναι τόσο σκληρή, η μόνη μητέρα που την έκαναν να πιστέψει ότι αυτή είναι υπεύθυνη για την κακή υγεία του παιδιού της.