We can study the way that one person interacts with another person, turn the numbers up, and start to gain new insights into the boundaries of normal cognition, but more importantly, we can put people with classically defined mental illnesses, or brain damage, into these social interactions, and use these as probes of that.
Μπορούμε να μελετήσουμε τον τρόπο με τον οποίο,  ένα άτομο αλληλεπιδρά με ένα άλλο άτομο, να αναδιαμορφώσουμε τους αριθμούς  και να ξεκινήσουμε να αποκτούμε νέες γνώσεις στα πλαίσια της φυσιολογικής γνωστικής ικανότητας, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι  μπορούμε να βάλουμε ανθρώπους με κλασσικά αναγνωρισμένες ψυχικές ασθένειες  ή εγκεφαλική βλάβη, σε αυτές τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και να τις χρησιμοποιήσουμε ως διερευνητές τους.