He would make many melancholy reflections upon the precariousness of human life, and when all these humane sentiments had been once fairly expressed, he would pursue his business or his pleasure with the same ease and tranquility as if no such accident had happened.
Θα στοχαζόταν μελαγχολικά για την αβεβαιότητα της ανθρωπότητας και εφόσον όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα είχαν πλήρως εκφραστεί θα συνέχιζε τη δουλειά ή τη διασκέδασή του με την ίδια άνεση και γαλήνη σαν το ατύχημα να μην είχε συμβεί.