Barefoot, careful on the slick slate slabs, I need no light, I know the way, stoop by the mint bed, scoop a fistful of moist earth, then grope for a chair, spread a shawl, and sit, breathing in the wet green August air.
Ξυπόλυτη, περπατώ προσεκτικά  στις πλάκες του σχιστόλιθου. Δεν χρειάζομαι φως, ξέρω το δρόμο. Σκύβω πάνω από το δυόσμο, παίρνω μια χούφτα βρεγμένο χώμα και ψηλαφώντας βρίσκω μια καρέκλα, ρίχνω πάνω της ένα σάλι και κάθομαι, εισπνέοντας την υγρασία των φυτών  στον Αυγουστιάτικο αέρα.