And it made me afraid, because it meant that no matter what happens in universities and laboratories, and there, there is already an intense debate about it, but in the mainstream political system and among the general public, people are just unaware that there could be an immense technological disruption -- not in 200 years, but in 10, 20, 30 years -- and we have to do something about it now, partly because most of what we teach children today in school or in college is going to be completely irrelevant to the job market of 2040, 2050.
Και αυτό με φόβησε, γιατί σημαίνει πως ό,τι κι αν συμβεί σε πανεπιστήμια και εργαστήρια, και εκεί, ήδη υπάρχει έντονη διαφωνία γι' αυτό, αλλά στο επικρατούν πολιτικό σύστημα και στην κοινωνία, οι άνθρωποι απλώς έχουν άγνοια ότι μπορεί να υπάρξει τεράστια τεχνολογική αποδιοργάνωση -όχι σε 200 χρόνια αλλά σε 10, 20 ή 30 χρόνια- και πρέπει να κάνουμε κάτι γι' αυτό τώρα, επειδή η πλειονότητα όσων διδάσκουμε στα παιδιά στο σχολείο ή το πανεπιστήμιο θα είναι εντελώς παρωχημένα στην αγορά εργασίας του 2040 και 2050.