The problem was that if you go with this basic idea that space equals time in comics, what happens is that when you introduce sound and motion, which are temporal phenomena that can only be represented through time, they break with that continuity of presentation.
Το πρόβλημα ήταν, πως εάν πηγαίναμε με αυτήν την ιδέα -- αυτή τη βασική ιδέα ότι το κενό ισούται με χρόνο στα κόμικς-- αυτό που συμβαίνει είναι ότι όταν εισάγουμε ήχο και κίνηση, τα οποία είναι χρονικά φαινόμενα που μπορούν μόνο να αναπαρίστανται μέσω χρόνου, τότε σπάμε τη συνέχεια της παρουσίασης.