So there's a famous quote by Shakespeare from "The Winter's Tale" where he describes adolescence as follows: "I would there were no age between ten and three-and-twenty, or that youth would sleep out the rest; for there is nothing in the between but getting wenches with child, wronging the ancientry, stealing, fighting." (Laughter) He then goes on to say, "Having said that, would any but these boiled brains of nineteen and two-and-twenty hunt in this weather?" (Laughter) So almost 400 years ago, Shakespeare was portraying adolescents in a very similar light to the light that we portray them in today, but today we try to understand their behavior in terms of the underlying changes that are going on in their brain.
Υπάρχει μια διάσημη ρήση του Σαίξπηρ από την «Χειμωνιάτικη Ιστορία» όπου κάνει την εξής περιγραφή της εφηβείας: «Θα θελα να μην υπήρχε ηλικία ανάμεσα στα δέκα και είκοσι τρία, ή το ενδιάμεσο να το πέρναγε η νιότη κοιμισμένη, γιατί αυτό που κάνουν σε αυτό το διάστημα, είναι να αφήνουν έγκυες τις κοπέλλες ελαφρών ηθών, να αδικούν την γερουσία, να κλέβουν και να τσακώνονται». (Γέλια) Έπειτα συνεχίζει και λέει «Αφού το είπα αυτό, μόνο τα μυαλά που βράζουν, των δεκαεννιάχρονων και των εικοσιδυάχρονων θα μπορούσαν να κυνηγάνε με τέτοιο καιρό» (Γέλια) Πριν από σχεδόν 400 χρόνια, ο Σαίξπηρ παρουσίαζε τους εφήβους με τρόπο που μοιάζει πολύ με τον τρόπο που τους παρουσιάζουμε σήμερα, αλλά σήμερα προσπαθούμε να καταλάβουμε την συμπεριφορά τους ερμηνεύοντας τις υπόγειες αλλαγές που πραγματοποιούνται στο μυαλό τους.