And I spent every moment I could out at that flying school, way out of my comfort zone, all these young guys that wanted to be Qantas pilots, you know, and little old hop-along me in first my plaster cast, and then my steel brace, my baggy overalls, my bag of medication and catheters and my limp.
Περνούσα κάθε στιγμή στην σχολή της αερολέσχης, μακριά από την άνεσή μου, όλοι αυτοί οι νέοι που ήθελαν να γίνουν πιλότοι της Κουάντας, ξέρετε, και μετά εγώ με τον γύψο μου στην αρχή, κι έπειτα με την μεταλλική υποστήριξη, τις φαρδουλές φόρμες, τη σακούλα με τα φάρμακα και τους καθετήρες και το κούτσαμά μου,