We build battleships and cruisers for Her Majesty the Queen, supertankers for Onassis, and all the classes in between, We built the greatest ship in tonnage what the world has ever seen ♪ And the only life worth knowing is in the shipyard ♪ ♪ Steel in the stockyard, iron in the soul ♪ ♪ Would conjure up a ship ♪ ♪ Where there used to be a hull ♪ ♪ And we don't know what we'll do ♪ ♪ If this yard gets sold ♪ ♪ For the only life worth knowing is in the shipyard ♪ (Applause) So having decided to write about other people instead of myself, a further irony is that sometimes you reveal more about yourself than you'd ever intended.
Φτιάχνουμε θωρηκτά και κρουαζιερόπλοια για την Αυτή Μεγαλειότητα, τη Βασίλισσα, υπερτάνκερ για τον Ωνάση, και όλες τις τάξεις ανάμεσα. Χτίσαμε το μεγαλύτερο πλοίο σε τονάζ που έχει δει ποτέ ο κόσμος ♪ Και η μόνη ζωή που αξίζει να γνωρίσεις είναι μες στο ναυπηγείο ♪ ♪ Ατσάλι στο εργοτάξιο, σίδερο στην ψυχή ♪ ♪ Μαζί θα ορθώσουν ένα πλοίο ♪ ♪ Εκεί που βρισκόταν η γάστρα ♪ ♪ Και δεν ξέρουμε τι θα κάνουμε ♪ ♪ Αν πουληθεί το ναυπηγείο ♪ ♪ Γιατί η μόνη ζωή που αξίζει να γνωρίσεις είναι μες στο ναυπηγείο ♪ (Χειροκρότημα) Έτσι, έχοντας αποφασίσει να γράψω για άλλους ανθρώπους αντί για μένα, μια ακόμα ειρωνία είναι ότι φανερώνεις περισσότερα για τον εαυτό σου απ' όσα σκόπευες.