And then there was the language, the rhythmic cadence of it, reminding me of evenings spent listening to Bedouin elders recite hours-long narrative poems entirely from memory.
Έπειτα ήταν και η γλώσσα, ο ρυθμικός της τρόπος, που μου θύμιζε βραδιές που πέρασα ακούγοντας ηλικιωμένους Βεδουίνους να απαγγέλουν αφηγηματικά ποιήματα για ώρες εντελώς από μνήμης.