And when I see the way they're intersecting in conditions like the three I've just described, I sometimes think it's like those moments in grand opera when the hero realizes he loves the heroine at the exact moment that she lies expiring on a divan.
Όταν βλέπω τον τρόπο με τον οποίο τέμνονται σε καταστάσεις, όπως οι τρεις που μόλις περιέγραψα, μερικές φορές νομίζω ότι είναι σαν εκείνες τις στιγμές στη Γκραντ Όπερα που ο ήρωας συνειδητοποιεί ότι αγαπά την ηρωίδα, ακριβώς τη στιγμή που αυτή πεθαίνει πάνω στο ντιβάνι.