So when the Audio Home Recording Act of 1992 was passed, the media businesses gave up on the idea of legal versus illegal distinctions for copying because it was clear that if Congress was acting in their framework, they might actually increase the rights of citizens to participate in our own media environment.
Έτσι, όταν πέρασε ο Νόμος για την Οικιακή Εγγραφή Ήχου του 1992, οι εταιρείες μέσων εγκατέλειψαν την ιδέα των διακρίσεων μεταξύ νόμιμης και παράνομης αντιγραφής γιατί ήταν προφανές ότι αν το Κογκρέσο λειτουργούσε στο δικό τους πλαίσιο, μπορεί στην πραγματικότητα να αυξηθούν τα δικαιώματα των πολιτών να συμμετέχουμε στο δικό μας περιβάλλον μέσων.