I think that Torajans socially recognize and culturally express what many of us feel to be true despite the widespread acceptance of the biomedical definition of death, and that is that our relationships with other humans, their impact on our social reality, doesn't cease with the termination of the physical processes of the body, that there's a period of transition as the relationship between the living and the dead is transformed but not ended.
Πιστεύω πως οι άνθρωποι της Τοράτζα αναγνωρίζουν κοινωνικά και εκφράζουν πολιτισμικά αυτό που πολλοί από εμάς νιώθουμε πως είναι σωστό, παρά την ευρύτερα διαδεδομένη αποδοχή του βιοϊατρικού ορισμού του θανάτου, και αυτό είναι ότι οι σχέσεις μας  με άλλους ανθρώπους, ο αντίκτυπος που έχουν  στην κοινωνική μας πραγματικότητα, δεν παύει με τη διακοπή των φυσικών διαδικασιών του σώματος, ότι υπάρχει μια μεταβατική περίοδος καθώς η σχέση ανάμεσα  σε ζωντανούς και νεκρούς μεταμορφώνεται αλλά δεν λήγει.