So that is the way I feel: that I can only try to approach this notion of being compassionate, of understanding that there is a connectivity, that there is a unity in this world; that I want to try and serve that unity, and that I can try and do that by understanding, I hope, trying to understand something of the pain of others; but understanding that there are limits, that people have to bear responsibility for some of the problems that come upon them; and that I have to understand that there are limits to my energy, to the giving I can give.
Αυτός είναι λοιπόν ο τρόπος που αισθάνομαι, ότι μπορώ να προσπαθήσω να προσεγγίσω αυτή την έννοια της συμπόνιας, να καταλάβω ότι υπάρχει μία σχέση, ότι υπάρχει μία ένωση σε αυτόν τον κόσμο, ότι μπορώ να προσπαθήσω να υπηρετήσω αυτή την ενότητα, και ότι μπορώ να προσπαθήσω να το κάνω αυτό κατανοώντας, ελπίζω, προσπαθώντας να κατανοήσω λίγο από τον πόνο των άλλων, αλλά κατανοώντας ότι υπάρχουν όρια, ότι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν ευθύνη για κάποια από τα προβλήματα που έρχονται σε αυτούς, και ότι πρέπει να καταλάβω πως υπάρχουν όρια στην ενέργεια μου, σε αυτά που έχω να προσφέρω.