When I hear even a hint of idealizing or the faintest whiff of nostalgia in a session, I go, "Phone, please."
Όταν βλέπω έστω κι ένα σημάδι εξιδανίκευσης ή ένα αμυδρό ίχνος νοσταλγίας σε κάποια συνεδρίαση, λέω, «Κινητό, παρακαλώ».