You know, I think that allowing somebody, one mere person to believe that he or she is like, the vessel, you know, like the font and the essence and the source of all divine, creative, unknowable, eternal mystery is just a smidge too much responsibility to put on one fragile, human psyche.
Όταν το απλό άτομο αρχίζει να πιστεύει ότι είναι το σκεύος το δοχείο, η ουσία και η πηγή κάθε θείου, δημιουργικού,  απαράγνωστου, αιωνίου μυστηρίου αναλαμβάνει υπερβολική ευθύνη για μια εύθραυστη ανθρώπινη ψυχή.