We take earth's materials, make them into stuff we want, use it for a while, often only once, and then throw it away, and that is pushing us over planetary boundaries, so we need to bend those arrows around, create economies that work with and within the cycles of the living world, so that resources are never used up but used again and again, economies that run on sunlight, where waste from one process is food for the next.
Παίρνουμε τα υλικά της γης, τα μετατρέπουμε σε πράγματα που θέλουμε, τα χρησιμοποιούμε για λίγο, μερικές φορές για μια μόνο φορά, και μετά τα πετάμε. Και αυτό μας σπρώχνει πέρα από τα όρια του πλανήτη μας, γι' αυτό πρέπει να στρίψουμε αυτά τα τόξα προς τα πίσω, να δημιουργήσουμε οικονομίες που να λειτουργούν μαζί με, και μέσα από, τους κύκλους του ζωντανού κόσμου, ώστε να μην τελειώνουν οι πόροι, αλλά να χρησιμοποιούνται ξανά και ξανά, που να λειτουργούν με το φως του ήλιου, όπου τα απόβλητα μιας διαδικασίας γίνονται τροφή για την επόμενη.