And one day I woke up with three days until the deadline, still not having written a word, and so I did the only thing I could: I wrote 90 pages over 72 hours, pulling not one but two all-nighters -- humans are not supposed to pull two all-nighters -- sprinted across campus, dove in slow motion, and got it in just at the deadline.
Μία μέρα ξύπνησα με τρεις μέρες μέχρι τη λήξη της προθεσμίας, χωρίς να έχω γράψει λέξη, και έτσι έκανα το μόνο πράγμα  που μπορούσα: Έγραψα 90 σελίδες μέσα σε 72 ώρες, μένοντας ξύπνιος όχι ένα αλλά δύο βράδια στη σειρά -οι άνθρωποι υποτίθεται δεν αντέχουν δύο μέρες άυπνοι- έτρεξα στο πανεπιστήμιο, βούτηξα σε αργή κίνηση, και την παρέδωσα πάνω στη λήξη.