We need fathers, as it were, the exemplary father figures in society, avoiding the two extremes, which is the authoritarian disciplinarian on the one hand, and on the other, the lax, no-rules option.
Χρειαζόμαστε πατεράδες, ούτως ειπείν, παραδειγματικές πατρικές μορφές στην κοινωνία, που να απέχουν από τα άκρα. Δηλαδή από το αυταρχικό, δεσποτικό μοντέλο από τη μια και το χαλαρό, χωρίς κανόνες απ' την άλλη.