Yet he ended the speech by affirming the possibility of building a better world, to quote, “where no one will be able to decide for others how they die, where love will prove true and happiness be possible, and where the races condemned  to one hundred years of solitude will have, at last and forever, a second chance on earth."
Όμως τελείωσε την ομιλία του υποστηρίζοντας την πιθανότητα της οικοδόμησης ενός καλύτερου κόσμου, παραθέτοντας, «όπου κανείς δεν θα αποφασίζει για το πώς θα πεθαίνουν οι άλλοι, όπου η αγάπη θα είναι αληθινή και η ευτυχία θα γίνει εφικτή, και όπου οι καταδικασμένες γενιές σε εκατό χρόνια μοναξιά θα έχουν, επιτέλους και για πάντα μια δεύτερη ευκαιρία πάνω στη Γη».