In a way, just like Tolstoy's statement about every unhappy marriage being different, every collapsed or endangered society is different -- they all have different details. But nevertheless, there are certain common threads that emerge from these comparisons of past societies that did or did not collapse and threatened societies today. One interesting common thread has to do with, in many cases, the rapidity of collapse after a society reaches its peak. There are many societies that don't wind down gradually, but they build up -- get richer and more powerful -- and then within a short time, within a few decades after their peak, they collapse. For example, the classic lowland Maya of the Yucatan began to collapse in the early 800s -- literally a few decades after the Maya were building their biggest monuments, and Maya population was greatest.
Κατά κάποιον τρόπο, όπως είπε ο Τολστόι πως κάθε δυστυχισμένος γάμος είναι διαφορετικός, κάθε κοινωνία που έχει ή κινδυνεύει να καταρρεύσει είναι διαφορετική -- όλες έχουν διαφορετικές λεπτομέρειες. Παρόλα αυτά, υπάρχουν κάποιες βέβαιες κοινές παράμετροι που αναδύονται από αυτές τις συγκρίσεις παρελθουσών κοινωνιών που είτε κατέρρευσαν είτε όχι και απειλούμενων κοινωνιών σήμερα. Μία ενδιαφέρουσα κοινή παράμετρος έχει σχέση, σε πολλές περιπτώσεις, με την ταχύτητα της κατάρρευσης αφότου μία κοινωνία φτάσει στο απόγειό της. Υπάρχουν πολλές κοινωνίες που δεν παρήκμασαν βαθμιαία αλλα αναπτύχθηκαν, έγιναν πλουσιότερες και πιο ισχυρές και μετά, σε σύντομο διάστημα, μέσα σε λίγες δεκαετίες, μετά το απόγειό τους, κατέρρευσαν. Για παράδειγμα, ο κλασικός πολιτισμός των πεδινών Μάγια του Γιουκατάν άρχισε να καταρρέει στις αρχές του 9ου αιώνα, κυριολεκτικά λίγες δεκαετίες μετά την ανέγερση των μεγαλύτερων μνημείων των Μάγια και της μέγιστης πληθυσμιακής ακμής.