But through the campaign, these injustices were framed as not just news stories, they were firsthand experiences that had affected real people, who were creating, with the solidarity of others, what they needed and had previously lacked: a platform to speak out, the reassurance they weren't alone or to blame for what happened to them and open discussions that would help to reduce stigma around the issue.
Αλλά με την εκστρατεία, τα περιστατικά έπαψαν να αποτελούν απλές ειδήσεις. Ήταν εμπειρίες από πρώτο χέρι που επηρέασαν πραγματικούς ανθρώπους που με την αλληλεγγύη των γύρω τους δημιούργησαν αυτό που χρειάζονταν και τους έλειπε: ένα μέρος για να εκφραστούν, τη διαβεβαίωση ότι δεν ήταν μόνοι ή υπαίτιοι όσων τους συνέβησαν και συζητήσεις που θα βοηθούσαν στη μείωση του στιγματισμού.