I remember, I decided to write my "Why the World Isn't Flat" article, because I was being interviewed on TV in Mumbai, and the interviewer's first question to me was, "Professor Ghemawat, why do you still believe that the world is round?" And I started laughing, because I hadn't come across that formulation before. (Laughter) And as I was laughing, I was thinking, I really need a more coherent response, especially on national TV. I'd better write something about this. (Laughter) But what I can't quite capture for you was the pity and disbelief with which the interviewer asked her question.
Θυμάμαι, αποφάσισα να γράψω το άρθρο, «Γιατί η Γη δεν είναι επίπεδη», επειδή όταν μου έπαιρναν τηλεοπτική συνέντευξη στη Μουμπάι, η πρώτη ερώτηση του δημοσιογράφου ήταν, «Καθηγητή Γκέμαγατ,  γιατί πιστεύετε ακόμα ότι η Γη είναι στρογγυλή;»  Άρχισα να γελάω επειδή πρώτη φορά άκουγα κάτι τέτοιο. Ενώ γελούσα, σκεφτόμουνα ότι χρειαζόμουν μια πιο κατανοητή απάντηση,  ειδικά για την εθνικής εμβέλειας τηλεόραση. Καλύτερα να γράψω γι΄αυτό. Αυτό όμως που δεν μπορώ να σας δείξω είναι η λύπηση και η δυσπιστία με την οποία η δημοσιογράφος  απεύθυνε την ερώτηση της.