And indeed, while we've tended to polarize the amateur from the professional, the single most exciting development in the last five to 10 years has been the rise of the professional hybrid artist, the professional artist who works, not primarily in the concert hall or on the stage; but most frequently around women's rights, or human rights, or on global warming issues or AIDS relief for more -- not out of economic necessity, but out of a deep, organic conviction that the work that she or he is called to do cannot be accomplished in the traditional hermetic arts environment.
Και πραγματικά, παρόλο που τείνουμε να πολώνουμε τον ερασιτέχνη από τον επαγγελματία, η πιο συναρπαστική εξέλιξη στα τελευταία πέντε με 10 χρόνια ήταν η ανύψωση του επαγγελματία καλλιτέχνη υβριδίου, του επαγγελματία καλλιτέχνη, που δουλεύει, όχι πρωταρχικά στο συναυλιακό χώρο ή στη θεατρική σκηνή, αλλά πιο συχνά για τα δικαιώματα των γυναικών ή τα ανθρώπινα δικαιώματα, ή την παγκόσμια υπερθέρμανση ή τη βοήθεια για το AIDS, όχι από οικονομική ανάγκη, αλλά από μια βαθιά,οργανική πεποίθηση ότι η εργασία που αυτός ή αυτή καλείται να κάνει δεν μπορεί να περαιωθεί στο παραδοσιακό ερμητικό περιβάλλον των τεχνών.