Indeed, in movements of modernism and post-modernism, there was visual art without beauty, literature without narrative and plot, poetry without meter and rhyme, architecture and planning without ornament, human scale, green space and natural light, music without melody and rhythm, and criticism without clarity, attention to aesthetics and insight into the human condition.
Σε κινήματα του Μοντερνισμού και του Μεταμοντερνισμού υπήρχε εικαστική τέχνη χωρίς ομορφιά, λογοτεχνία χωρίς αφήγηση και πλοκή, ποίηση χωρίς μέτρο και ομοιοκαταληξία, αρχιτεκτονική και σχεδιασμός χωρίς διακόσμηση, ανθρώπινη κλίμακα, χώρους πρασίνου και φυσικό φως, μουσική χωρίς μελωδία και ρυθμό, και κριτική χωρίς σαφήνεια, έμφαση στην αισθητική και ιτην ενόραση της ανθρώπινης κατάστασης.