And then we get the extremes: the far right, the far left, the extreme religious and the extreme anti-religious, the far right dreaming of a golden age that never was, the far left dreaming of a utopia that never will be and the religious and anti-religious equally convinced that all it takes is God or the absence of God to save us from ourselves.
Κι έπειτα πιάνουμε τα άκρα: την ακροδεξιά, την ακροαριστερά, τους φανατικά θρησκευόμενους και τους φανατικούς κατά της θρησκείας, την ακροδεξιά ονειροπόληση μιας χρυσής εποχής που δεν υπήρξε ποτέ, την ακροαριστερή ονειροπόληση μιας ουτοπίας που δεν θα υπάρξει ποτέ. Και οι θρησκευόμενοι να πιστεύουν εξίσου με όσους είναι κατά της θρησκείας, ότι το μόνο που χρειάζεται  είναι ο Θεός, ή η απουσία του Θεού, για να σωθούμε από τους εαυτούς μας.