She came up to me one night, and she just said, 'Dad, you can't let the kids die.'" Or I think of Cynthia Thomas, a really loyal army daughter and army wife, who, as she saw her friends and relations coming back from the Iraq War, was so shocked by their mental condition and the refusal of the military to recognize and acknowledge post-traumatic stress syndrome that she set up a cafe in the middle of a military town to give them legal, psychological and medical assistance.
Ένα βράδυ ήρθε και μου είπε, «Μπαμπά, δεν μπορείς να αφήσεις  τα παιδιά να πεθάνουν.» Ή σκέφτομαι την Σύνθια Τόμας, μια πραγματικά πιστή κόρη  και σύζυγο στρατιωτικού, η οποία όταν είδε τους φίλους  και τους γνωστούς να επιστρέφουν από τον πόλεμο στο Ιράκ,  σοκαρίστηκε τόσο πολύ από την διανοητική τους κατάσταση και την άρνηση του στρατού  να αναγνωρίσει και να βεβαιώσει το μετατραυματικό σύνδρομο άγχους, που έστησε ένα καφέ  στη μέση μιας στρατιωτικής πόλης για να τους δώσει νομική,  ψυχολογική και ιατρική βοήθεια.