And it wasn't the glaring inequality that made me want to cry, it wasn't the thought of hungry, homeless kids, it wasn't rage toward the one percent or pity toward the 99.
Και δεν ήταν η κραυγαλέα ανισότητα που με έκανε να θέλω να κλαίω. Δεν ήταν η σκέψη των πεινασμένων,  άστεγων παιδιών. Δεν ήταν οργή για το ένα τοις εκατό ή ο οίκτος για το 99 τοις εκατό.