What is unbelievably ironic is the period that we tried to depict in the film, the cry for democracy and social justice, repeats itself now again in Tehran.
Αυτό που είναι απίστευτα ειρωνικό είναι πώς η περίοδος που προσπαθήσαμε να απεικονίσουμε στην ταινία, η κραυγή για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη, επαναλαμβάνεται τώρα ξανά στην Τεχεράνη.