The video on the upper right -- I won't show for time -- shows self-replication, templating so something can make something that can make something, and we're doing that now over, maybe, nine orders of magnitude. Those ideas have been used to show the best fidelity and direct rate DNA to make an organism, in functionalizing nanoclusters with peptide tails that code for their assembly -- so, much like the magnets, but now on nanometer scales.
Δουλεύει (και) στις 3. Το βίντεο πάνω δεξιά — δεν θα το δείξω  προς το παρόν — δείχνει αυτο-αναπαραγωγή, αναδεικνύοντας  ότι κάτι μπορεί να φτιάξει κάτι το οποίο μπορεί να φτιάξει κάτι,  και το κάνουμε αυτό συνεχόμενα, ίσως, εννιά τάξεις μεγέθους. Αυτές οι ιδέες  χρησιμοποιήθηκαν για να δείξουν την καλύτερη πιστότητα και το ευθύ εύρος  του DNA για να γίνει ένας οργανισμός, στον σχεδιασμό νάνο-συστάδων  με ουρές πεπτιδίων που κωδικοποιούν τη σύνδεσή τους —  σχεδόν όπως οι μαγνήτες, αλλά τώρα σε τάξεις μεγέθους νανόμετρων.