Well, the argument in "The Blank Slate" was that elite art and criticism in the 20th century, although not the arts in general, have disdained beauty, pleasure, clarity, insight and style.
Το επιχείρημα στο βιβλίο «The Blank Slate» ήταν πως η ελιτίστικη τέχνη και η κριτική στον 20ο αιώνα, αν και όχι όλες γενικά οι τέχνες, περιφρονούσαν την ομορφιά, την ευχαρίστηση, τη σαφήνεια, τη διορατικότητα και το στυλ.