Even something as innocuous as a set of school chairs is a persuasive technology, because it presents and materializes a certain vision of the good life -- a good life in which teaching and learning and listening is about one person teaching, the others listening; in which it is about learning-is-done-while-sitting; in which you learn for yourself; in which you're not supposed to change these rules, because the chairs are fixed to the ground.
Ακόμη και κάτι τόσο αβλαβές όσο ένα σετ σχολικών καρεκλών είναι μία παρακινητική τεχνολογία. Επειδή παρουσιάζει και αντιπροσωπεύει ένα συγκεκριμένο όραμα  της καλής ζωής -- την καλή ζωή στην οποία η διδασκαλία και η μάθηση και η ακρόαση έχουν να κάνουν με το ένα άτομο να διδάσκει, τα άλλα να ακούν, το οποίο έχει να κάνει,  με την μάθηση που γίνεται ενώ καθόμαστε όπου μαθαίνουμε μόνοι μας, όπου δεν πρέπει να αλλάζουμε  αυτούς τους κανόνες επειδή οι καρέκλες  είναι σταθερές στο έδαφος.