So this landscape would be easily able to house it, and I have to admit that there [is] a part of the child in me, the boy in me, that would love to see these majestic creatures walk across the permafrost of the north once again, but I do have to admit that part of the adult in me sometimes wonders whether or not we should.
Έτσι αυτό το τοπίο θα ήταν εύκολα κατοικήσιμο και πρέπει να ομολογήσω ότι υπάρχει ένα μέρος του παιδιού μέσα μου όπου θα αγαπούσε να δει αυτά τα μεγαλοπρεπή πλάσματα να διασχίζουν το παγωμένο έδαφος του Βορρά και πάλι,  αλλά οφείλω να παραδεχτώ ότι το κομμάτι μου του ενήλικα μερικές φορές διερωτάται κατά πόσο θα πρέπει να το κάνουμε.