Maybe we need a new story, not a story about giving up the fight or of hopelessness, but rather a story of victory and triumph, of a valiant battle and, eventually, a graceful retreat, a story that acknowledges that not even the greatest general defeats every foe, that no doctor has ever succeeded in making anyone immortal, and that no wife, no matter how hard she tried, has ever stopped even the bravest, wittiest and most maddeningly lovable husband from dying when it was his time to go.
Μπορεί να χρειαζόμαστε  μια καινούργια ιστορία. Όχι μια ιστορία σχετικά με το πώς εγκαταλείπουμε τον αγώνα, ή μια ιστορία για το πώς  εγκαταλείπουμε την ελπίδα, αλλά μια ιστορία νίκης και θριάμβου, μιας γενναίας μάχης και πιθανώς, μιας αξιοπρεπούς υποχώρησης. Μια ιστορία που θα αναγνωρίζει πως ακόμα και ο πιο σπουδαίος στρατηγός δεν μπορεί να νικήσει κάθε εχθρό, και πως κανένας γιατρός δεν κατάφερε να κάνει κανέναν αθάνατο, και πως καμία σύζυγος, ανεξάρτητα  από το πόσο σκληρά προσπάθησε, δεν κατόρθωσε να εμποδίσει  ούτε τον πιο γενναίο, αστείο και τρελά αξιαγάπητο σύζυγο από το να πεθάνει, όταν είχε έρθει η ώρα του να φύγει.