Governments in Africa have therefore been given an opportunity, by the international community, to avoid building productive arrangements with your own citizens, and therefore allowed to begin endless negotiations with the IMF and the World Bank, and then it is the IMF and the World Bank that tell them what its citizens need.
Στις κυβερνήσεις στην Αφρική, ως εκ τούτου έχει δοθεί η δυνατότητα από τη διεθνή κοινότητα για να αποφύγουν την εδραίωση παραγωγικών ρυθμίσεων με τους δικούς τους πολίτες, και άρα να τους επιτρέπεται να ξεκινούν ατέλειωτες διαπραγματεύσεις με το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα, και στη συνέχεια, είναι το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα που τους λέει τι χρειάζονται οι πολίτες.