In each of these major disasters — the tsunami in 2004, 250,000 dead, the Kashmiri earthquake in Pakistan, 2005, 85,000 dead, the Haitian earthquake, about 300,000 dead, more recently the awful earthquake-tsunami combination which struck Japan and its nuclear industry — in all of these instances, we see partnerships between international actors, interagency, private-public working with security forces to respond to this kind of natural disaster.
Σε καθεμιά από αυτές τις μεγάλες καταστροφές -- στο τσουνάμι το 2004 250.000 νεκροί, στο σεισμό του Κασμίρ στο Πακιστάν το 2005, 85.000 νεκροί, στο σεισμό της Αϊτής, περίπου 300.000 νεκροί, πιο πρόσφατα ο φοβερός συνδυασμός σεισμού - τσουνάμι που χτύπησε την Ιαπωνία και την πυρηνική της βιομηχανία σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, βλέπουμε συμπράξεις μεταξύ διεθνών φορέων, διοργανικών επιτροπών, ιδιωτικών - δημόσιων  τομέων να συνεργάζονται με τις δυνάμεις ασφαλείας για να ανταποκριθούν σε αυτού του είδους τις φυσικές καταστροφές.