Why think of ourselves as somehow not just being  a collection of all our parts, but somehow being a separate, permanent entity which has those parts?
Γιατί βλέπουμε τους εαυτούς μας σαν να μην είμαστε απλώς  μια συλλογή από όλα μας τα κομμάτια, αλλά ως μια ξεχωριστή, πάγια οντότητα  που έχει όλα αυτά τα κομμάτια;