It didn't sound like a complaint, exactly, but just a way to let me know, a kind of tender admission, to remind me that he knew he was giving himself over to a voracious, unfinished path that always required more.
Δεν ακούστηκε ακριβώς σαν παράπονο αλλά σαν ένας τρόπος  να μου δώσει να καταλάβω, ένα είδος τρυφερής πραδοχής, να μου υπενθυμίσει ότι ήξερε πως παρέδινε τον εαυτό του σε μια άπληστη, ατελείωτη πορεία που πάντα απαιτεί κι άλλο.