And I think the biggest picture of all would take seriously the fact that so much of our verbiage about abstract events is based on a concrete metaphor and see human intelligence itself as consisting of a repertoire of concepts -- such as objects, space, time, causation and intention -- which are useful in a social, knowledge-intensive species, whose evolution you can well imagine, and a process of metaphorical abstraction that allows us to bleach these concepts of their original conceptual content -- space, time and force -- and apply them to new abstract domains, therefore allowing a species that evolved to deal with rocks and tools and animals, to conceptualize mathematics, physics, law and other abstract domains.
Και πιστεύω ότι μία γενικότερη αντιμετώπιση του θέματος θα λάμβανε σοβαρά υπόψη το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της φρασεολογίας μας αναφορικά με τα αφηρημένα γεγονότα βασίζεται σε μία συγκεκριμένη μεταφορά. Θα αντιμετώπιζε την ίδια την ανθρώπινη ευφυΐα σαν να αποτελούνταν από ένα ρεπερτόριο εννοιών -- όπως αντικείμενα, χώρος, χρόνος, αιτιότητα και πρόθεση -- οι οποίες είναι χρήσιμες σε ένα κοινωνικό, σύντονο προς τη γνώση είδος, την εξέλιξη του οποίου μπορείτε πολύ καλά να φανταστείτε, και από μία διαδικασία μεταφορικής αφαίρεσης που μας επιτρέπει να αποφορτίσουμε αυτές τις έννοιες από το αυθεντικό εννοιολογικό τους περιεχόμενο -- το χώρο, τον χρόνο και τη δύναμη -- και να τις εφαρμόσουμε σε νέα αφηρημένα πεδία, και κατά αυτό τον τρόπο επιτρέπει σε ένα είδος που εξελίχθηκε για να ασχολείται με πέτρες και εργαλεία και ζώα να συλλαμβάνει τα μαθηματικά, τη φυσική, το νόμο και άλλα αφηρημένα πεδία.