But how would you like it if you never knew from one day to the next if you were going to spend it striding around like a vivid god, your shoulders in the clouds, or sitting down there amidst the wallpaper staring straight ahead with your little plastic face?
Αλλά πώς θα σου φαινόταν αν δεν ήξερες από τη μία μέρα στην άλλη αν θα την περνούσες σουλατσάροντας σαν ζωντανός θεός, οι ώμοι σου στα σύννεφα, ή καθισμένος εκεί κάτω στη μέση της ταπετσαρίας βλέποντας απευθείας μπροστά με το μικρό σου πλαστικό πρόσωπο;