To solve this problem, Margaret designed her program  to be “asynchronous,” meaning the software's more important jobs would interrupt less important ones.
με προκαθορισμένη σειρά. Για να λύσει αυτό το πρόβλημα, η Μάργκαρετ σχεδίασε το πρόγραμμα ώστε να είναι «ασύγχρονο», δηλαδή οι πιο σημαντικές διεργασίες θα διέκοπταν τις λιγότερο σημαντικές.