I used to say that these people saved me, but what I now know is they did something even more important in that they empowered me to save myself, and crucially, they helped me to understand something which I'd always suspected: that my voices were a meaningful response to traumatic life events, particularly childhood events, and as such were not my enemies but a source of insight into solvable emotional problems.
Συνήθιζα να λέω ότι αυτοί οι άνθρωποι με έσωσαν, αλλά τώρα ξέρω ότι έκαναν κάτι πολύ πιο σημαντικό. Μου έδωσαν τη δύναμη να σώσω μόνη μου τον εαυτό μου και με βοήθησαν να κατανοήσω αυτό για το οποίο πάντα έτρεφα υποψίες: ότι οι φωνές αποτελούσαν  μια εποικοδομητική αντίδραση σε τραυματικά γεγονότα της ζωής μου, ιδιαιτέρως γεγονότα της παιδικής μου ηλικίας, κι έτσι οι φωνές δεν ήταν εχθροί μου αλλά με βοηθούσαν να αποκτήσω επίγνωση των συναισθηματικών μου προβλημάτων.