For many people, perhaps most, paralysis is an unspeakable horror, but my father's experience losing every system of his body was not an experience of feeling trapped, but rather of turning the psyche inwards, dimming down the external chatter, facing the recesses of his own mind, and in that place, falling in love with life and body anew.
Για πολλούς, ίσως τους περισσότερους, η παράλυση είναι μια ανείπωτη φρίκη, αλλά η εμπειρία του πατέρα μου χάνοντας κάθε λειτουργία του σώματός του δεν ήταν μια εμπειρία  στην οποία αισθανόταν παγιδευμένος, αλλά αντίθετα έστρεψε την ψυχή του προς τα μέσα, εξασθενίζοντας τον εξωτερικό θόρυβο, αντιμετωπίζοντας τις εσοχές του μυαλού του, και από αυτή τη θέση, αγάπησε εκ νέου την ζωή και το σώμα του.