He stood there staring at it in silence, then he grabbed the book out of my hand and started running down the long, narrow hallway holding it over his head shouting, "I exist! I exist."
Καθόταν και το κοιτούσε ήσυχος, μετά άρπαξε το βιβλίο από τα χέρια μου κι άρχισε να τρέχει  στον μακρύ στενό διάδρομο, κρατώντας το πάνω από το κεφάλι του, φωνάζοντας, «Υπάρχω!