Several years ago, I was working at the South Side Walnut Cafe, a local diner in town, and during my time there I would go through phases of militant lesbian intensity: not shaving my armpits, quoting Ani DiFranco lyrics as gospel.
Πριν από μερικά χρόνια, εργαζόμουν στο καφέ Σάουθ Σάιντ Γουόλνατ, ένα τοπικό εστιατόριο στην πόλη, και όσο ήμουν εκεί  πέρασα διάφορες φάσεις μαχητικής λεσβιακής έντασης: δεν ξύριζα τις μασχάλες μου, και χρησιμοποιούσα τους στίχους  της Άνι Ντι Φράνκο σαν ευαγγέλιο.