It was neutral, impassive and even, after a while, strangely companionate and reassuring, although I did notice that its calm exterior sometimes slipped and that it occasionally mirrored my own unexpressed emotion.
Ήταν ουδέτερη, απαθής κι ύστερα από λίγο καιρό παραδόξως φιλική και καθησυχαστική, αν και παρατήρησα, ότι μερικές φορές ξέφευγε από την ατάραχη εξωτερική της όψη κι αντικατόπτριζε πότε πότε  τα δικά μου ανεκδήλωτα συναισθήματα.