I drew, and I drew, and since I knew that humor was acceptable in my family, I could draw, do what I wanted to do, and not have to perform, not have to speak -- I was very shy -- and I could still get approval.
Ζωγράφιζα, και ζωγράφιζα και επειδή ήξερα ότι το χιούμορ ήταν αποδεκτό στην οικογένειά μου, μπορούσα να ζωγραφίζω, να κάνω αυτό που ήθελα χωρίς να χρειάζεται να το παρουσιάσω, χωρίς να χρειάζεται να πω κάτι γι’ αυτό –ήμουν πολύ ντροπαλή– και οι γονείς μου να δώσουν και έτσι την έγκρισή τους.