In the empty theater of such a night, waking to meet no external radiance, this is the final struggle left to win, this the sole beacon to beckon the darkness in and let the rest begin, this the lens through which at last to see both Self and Other arrayed with the bright stain of original sin: lit from within.
Μια τέτοια βραδιά, στο άδειο αυτό θέατρο, ξυπνάς και δεν βλέπεις  κάποιο εξωτερικό φως. Αυτή είναι η τελευταία μάχη σου, η μόνη ακτίνα  που θα εισχωρήσει στο σκοτάδι και θα σου επιτρέψει να ησυχάσεις. Αυτός είναι ο φακός που επιτέλους  σου δείχνει τον Εαυτό και τον Άλλο να λάμπουν με μια φωτεινή κηλίδα  προπατορικού αμαρτήματος, από το εσωτερικό φως».