I mean, there were afternoons I was down there, and the light goes pink and there's a mist in the air and you're standing in the rubble, and I found myself recognizing both the inherent beauty of nature and the fact that nature, as time, is erasing this wound.
Εννοώ ότι, υπήρξαν απομεσήμερα που ήμουν εκεί, το φως ήταν ροζ και είχε μια ελαφριά ομίχλη. Στεκόμουν πάνω στα συντρίμμια και συνειδητοποίησα ότι αναγνώριζα τόσο την εγγενή ομορφιά της φύσης όσο και το γεγονός ότι η φύση, όπως ακριβώς και ο χρόνος, έσβηναν την πληγή.