He remembered the shapes of the clouds  in the south at the dawn of the 30th of April of 1882, and he could compare them in his  recollection with the marbled grain in the design of a leather-bound book  which he had seen only once, and with the lines in the spray  which an oar raised in the Rio Negro on the eve of the  battle of the Quebrancho.” In the short story “Funes, the Memorious,” Jorge Luis Borges explores what it would  be like to have a perfect memory.
Θυμόταν το σχήμα των σύννεφων στον νότο την αυγή της 30 Απριλίου του 1882, και μπορούσε να τα συγκρίνει  στις αναμνήσεις του με τα αυλάκια που ήταν χαραγμένα σε ένα βιβλίο δεμένο  με δέρμα, το οποίο είχε δει μόλις μια φορά και με τα κύματα του νερού  που δημιουργούσε ένα κουπί στο Ρίο Νέγρο την παραμονή  της μάχης του Κεμπράντσο». Στο μικρό διήγημα, «Φούνες, ο μνήμων», ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες εξερευνά  πώς θα ήταν να έχει κάποιος τέλεια μνήμη.