I'm haunted by the thought of what Ray Anderson calls "tomorrow's child," asking why we didn't do something on our watch to save sharks and bluefin tuna and squids and coral reefs and the living ocean while there still was time.
Με βασανίζει η σκέψη αυτού που o Ray Anderson ονομάζει "παιδί του αύριο", που αναρωτιέται γιατί δεν κάναμε κάτι όταν ήταν η σειρά μας για να σώσουμε τους καρχαρίες και τον κόκκινο τόνο και τα καλαμάρια και τους κοραλλιογενείς υφάλους και τον ζωντανό ωκεανό, όσο ήταν ακόμα ώρα.