Richard Kelly saw it as something infinite, something without any focus, something where all details actually dissolve in infinity.
Ο Ρίτσαρντ Κέλι το αντιλαμβανόταν ως κάτι αχανές, χωρίς καμία συγκεκριμένη εστίαση, όπου όλες οι λεπτομέρειες χάνονται μέσα στο άπειρο.