Now when I first started asking what happens when we die, the grown-ups around me at the time answered with a typical English mix of awkwardness and half-hearted Christianity, and the phrase I heard most often was that granddad was now "up there looking down on us," and if I should die too, which wouldn't happen of course, then I too would go up there, which made death sound a lot like an existential elevator.
Όταν άρχισα να ρωτάω τι συμβαίνει όταν πεθαίνουμε, οι ενήλικες γύρω μου εκείνο τον καιρό απαντούσαν με μια τυπική εγγλέζικη αμηχανία, ανάμικτη με απρόθυμη χριστιανοσύνη, και η φράση που άκουγα πιο συχνά ήταν πως ο παππούς ήταν πλέον «εκεί ψηλά και μας κοιτάει», και αν πέθαινα και εγώ, κάτι το οποίο φυσικά δεν θα συνέβαινε, τότε θα πήγαινα και εγώ «εκεί πάνω», και αυτό έκανε το θάνατο να ακούγεται σαν ένα υπαρξιακό ασανσέρ.