I think that if we understood our cognitive limitations in the same way we understand our physical limitations, even though they don't stare us in the face the same way, we could design a better world, and that, I think, is the hope of this thing.
Νομίζω πως αν καταλάβουμε τους νοητικούς μας περιορισμούς με τον ίδιο τρόπο που καταλαβαίνουμε τους σωματικούς μας περιορισμούς, αν και δεν καρφώνουν το βλέμμα τους στο πρόσωπό μας με τον ίδιο τρόπο, θα μπορούσαμε να σχεδιάσουμε έναν καλύτερο κόσμο. Κι αυτό, νομίζω, είναι η ελπίδα σε αυτήν την ιδέα.