We need to elongate the time frame upon which we judge the balance in our life, but we need to elongate it without falling into the trap of the "I'll have a life when I retire, when my kids have left home, when my wife has divorced me, my health is failing, I've got no mates or interests left."
Πρέπει να επιμηκύνουμε το χρονικό πλαίσιο πάνω στο οποίο κρίνουμε την ισορροπία στη ζωή μας, όμως πρέπει να το επιμηκύνουμε χωρίς να πέσουμε στην παγίδα του "θα έχω ζωή όταν πάρω σύνταξη, όταν τα παιδιά θα 'χουν φύγει απ' το σπίτι, όταν η γυναίκα μου με χωρίσει, η υγεία μου χαλάσει, δεν έχω πια ούτε φίλους ούτε ενδιαφέροντα."