And so, the dream is that we could have a world in which anyone who has anything bad happen to them of this sort has a chance of getting their story uploaded, being seen, being watched, that they really know that they can be heard, that there would be a giant website, maybe, a little like Google Earth, and you could fly over and find out the realities of what's going, for the world's inhabitants. In a way what this technology is allowing is, really, that a lot of the problems of the world can have a human face, that we can actually see who's dying of AIDS or who's being beaten up, for the first time, and we can hear their stories in a way that the blogger culture -- if we can move that into these sort of fields, I think we can really transform the world in all sorts of ways.
Κι έτσι, το όνειρο είναι ότι  θα μπορούσαμε να έχουμε έναν κόσμο στον οποίο όλοι αυτοί που τους έχει  συμβεί κάτι άσχημο, όπως αυτά που είδαμε, να έχουν την ευκαιρία να ανεβάσουν  την ιστορία τους στο Διαδίκτυο, να την βλέπει ο κόσμος,  να την παρακολουθεί, ώστε, πραγματικά, να ξέρουν  ότι μπορούν ν' ακουστούν, ότι θα μπορούσε να υπάρχει  ένας τεράστιος ιστότοπος, ίσως, κάτι παρόμοιο με το Google Earth, όπου θα μπορούσες να περιηγηθείς  και να ανακαλύψεις τι πραγματικά συμβαίνει στους κατοίκους της Γης, μ' έναν τρόπο -- αυτό που η συγκεκριμένη  τεχνολογία επιτρέπει είναι, όντως, ότι πολλά από τα παγκόσμια προβλήματα  μπορούν να έχουν ένα ανθρώπινο πρόσωπο, ότι μπορούμε, πράγματι, για πρώτη φορά,  να δούμε ποιος πεθαίνει από AIDS ή ποιος πέφτει θύμα ξυλοδαρμού, και μπορούμε να ακούσουμε τις ιστορίες τους  μ' έναν τρόπο που η κουλτούρα των μπλόγκερ... αν μπορούμε να περάσουμε  κάτι τέτοιο στα πεδία αυτού του είδους, πραγματικά, νομίζω ότι μπορούμε να  μεταμορφώσουμε τον κόσμο με κάθε δυνατό τρόπο.