In her first collection of poems, "The Colossus," she wrote of a feeling of nothingness: "white: it is a complexion of the mind.” At the same time, she found solace in nature, from “a blue mist” “dragging the lake,” to white flowers that “tower and topple,” to blue mussels “clumped like bulbs.” After "The Colossus" she  published "The Bell Jar," her only novel, which fictionalizes the time she spent  working for Mademoiselle magazine in New York during college.
Στην πρώτη της ποιητική συλλογή, τον «Κολοσσό», έγραψε για το αίσθημα  του κενού και της ανυπαρξίας: «λευκό: μια επιδερμίδα του μυαλού». Ταυτόχρονα, βρήκε παρηγοριά στη φύση, από μια «μπλε ομίχλη»  «που τραβάει την λίμνη» ως τα λευκά λουλούδια που  «ανθίζουν και καταρρέουν» και τα μύδια «που είναι  συγκεντρωμένα σαν βολβοί». Μετά τον «Κολοσσό», η Πλαθ  δημοσίευσε τον «Γυάλινο Κώδωνα», το μοναδικό της μυθιστόρημα, το οποίο καταγράφει την περίοδο που  η ίδια πέρασε στο περιοδικό «Mademoiselle» στη Νέα Υόρκη όσο ήταν στο κολέγιο.