And all at once I found myself saying as tears flowed, 'That's me. That's me.' And those simple words brought back many thoughts that I had had before, about the fusion of our souls into one higher-level entity, about the fact that at the core of both our souls lay our identical hopes and dreams for our children, about the notion that those hopes were not separate or distinct hopes, but were just one hope, one clear thing that defined us both, that welded us into a unit -- the kind of unit I had but dimly imagined before being married and having children.
Και βρέθηκα να λέω ενώ έκλαιγα, "Αυτός είμαι εγώ, εγώ." Κι αυτές οι απλές λέξεις έφεραν στο μυαλό μου σκέψεις που είχα κάνει παλιά για την εξύψωση των ψυχών μας σε άλλο επίπεδο, για το ότι στο βάθος των ψυχών μας βρίσκονται οι ίδιες ελπίδες και τα ίδια όνειρα για τα παιδιά μας, για το ότι ξέρω πως αυτές οι ελπίδες δεν είναι ξεχωριστές αλλά μία, κάτι ξεκάθαρο που καθόρισε και τους δυο μας, που μας έκανε μία μονάδα -- μονάδα που μέχρι τότε δεν είχα καν φανταστεί ότι μπορεί να υπάρχει πριν παντρευτώ και κάνω παιδιά.