Mother Teresa of Calcutta insisted on something that always impressed me: the most miserable and tragic thing about poverty is not the lack of bread or roof, but the feeling of being no-one -- the feeling of not being anyone, the lack of identification, the lack of public esteem.
Η μητέρα Τερέζα της Καλκούτα επέμενε σε κάτι που με εντυπωσίαζε πάντα ― το πιο επώδυνο και τραγικό πράγμα σχετικά με την φτώχεια δεν είναι η έλλειψη ψωμιού ή στέγης, αλλά η αίσθηση ότι είσαι κανένας, η αίσθηση ότι είσαι ένα τίποτα, η έλλειψη ταυτότητας, η έλλειψη του δημόσιου σεβασμού.