Watching him reshape his identity during his illness, learning to witness and accept his pain, talking together through his choices -- those experiences taught me that resilience does not mean bouncing back to where you were before, or pretending that the hard stuff isn't hard.
Να τον βλέπω να αλλάζει ταυτότητα  κατά τη διάρκεια της ασθένειάς του, να μαθαίνω να είμαι μάρτυρας  του πόνου του και να τον αποδέχομαι, να μιλάμε μαζί για τις επιλογές του -- αυτές οι εμπειρίες με δίδαξαν ότι ανθεκτικότητα δεν σημαίνει  να επανέρχεσαι εκεί που ήσουν πριν, ή να προσποιείσαι ότι  τα πράγματα δεν είναι δύσκολα.