Yes, I know it sounds really silly that the principal and the teachers would actually laugh with kids, but you can imagine the shock on D's face when the principal's cracking a joke or singing a song from the radio station, which almost always ended in a laugh, shortening the length of his outburst and helping us to connect with him in his world.
Ξέρω ότι ακούγεται χαζό, η διευθύντρια και οι δάσκαλοι να γελάνε μαζί με τα παιδιά αλλά φανταστείτε την έκφραση στο έκπληκτο πρόσωπο του Δ όταν η διευθύντρια κάνει αστειάκια ή τραγουδά ένα τραγούδι από το ράδιο, κάτι που σχεδόν πάντα φέρνει γέλια, μειώνοντας τη διάρκεια του ξεσπάσματός του και βοηθώντας μας  να μπούμε στον κόσμο του.