RL: So, what I did is basically I had another screening room experience where I was basically tracking where I was looking, or where we were looking, and of course you're looking at the two people on the bow of the ship, and then at some point, I'm changing the periphery of the shot, I'm changing, it's becoming the rusted wreck, and then I would run it every day, and then I would find exactly the moment that I stopped looking at them and start noticing the rest of it, and the moment my eye shifted, we just marked it to the frame.
ΡΛ: Οπότε έκανα άλλη μία προβολή όπου κατέγραφα που κοίταζα, ή που κοιτάζαμε, και φυσικά κοιτάζετε τα δύο άτομα στην πλώρη του πλοίου και μετά, σε κάποιο σημείο αλλάζω την περιφέρεια της λήψης, την αλλάζω, μεταμορφώνεται στο σκουριασμένο ναυάγιο, και το έπαιζα κάθε μέρα, και βρήκα ακριβώς τη στιγμή που σταμάτησα να τους κοιτάζω και άρχισα να προσέχω το υπόλοιπο σκηνικό, και τη στιγμή που κουνήθηκε το μάτι μου, τη σημειώσαμε στο βίντεο.