So in the poem we just saw before, Poem 2, the one that you all thought was human, it was fed a bunch of poems by a poet called Emily Dickinson it looked at the way she used language, learned the model, and then it regenerated a model according to that same structure.
Στο ποίημα που είδαμε προηγουμένως, το δεύτερο ποίημα, που όλοι θεωρήσατε ανθρώπινο, τροφοδοτήθηκε με μερικά ποιήματα της ποιήτριας Έμιλι Ντίκινσον, εξέτασε τον τρόπο που χρησιμοποίησε τη γλώσσα, έμαθε το μοντέλο, και μετά αναπαρήγαγε το μοντέλο σύμφωνα με αυτή την ίδια δομή.