We take the viewer on a journey that happens right now in real time, and the viewer gets the feeling of actually being there, actually being on the train, on the boat, and knitting together with others, and the reason I think why they're doing that is because we don't edit the timeline.
Παίρνουμε τον θεατή σε ένα ταξίδι  που συμβαίνει τώρα σε πραγματικό χρόνο, και ο θεατής έχει την αίσθηση  ότι πραγματικά βρίσκεται εκεί, πάνω στο τρένο, στο πλοίο, και πλέκει μαζί με άλλους, και νομίζω ότι νιώθουν έτσι επειδή δεν αλλοιώνουμε τη χρονική ροή.