It also happens in the very real, flesh and blood of academic medicine. So in 1980, some researchers did a study on a drug called lorcainide, and this was an anti-arrhythmic drug, a drug that suppresses abnormal heart rhythms, and the idea was, after people have had a heart attack, they're quite likely to have abnormal heart rhythms, so if we give them a drug that suppresses abnormal heart rhythms, this will increase the chances of them surviving.
Συμβαίνει επίσης και στην πραγματική σάρκα και αίμα του ακαδημαϊκού τομέα της ιατρικής. Έτσι, το 1980, ορισμένοι ερευνητές έκαναν μία μελέτη σχετικά με ένα φάρμακο ονόματι λορκαϊνίδη, που ήταν αντιαρρυθμικό φάρμακο, ένα φάρμακο που καταστέλλει τις διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, με το σκεπτικό ότι, μετά από μία καρδιακή προσβολή, αρκετά πιθανό να παρουσιαστούν καρδιακές αρρυθμίες. Έτσι, εάν χορηγήσουμε ένα φάρμακο που καταστέλλει τις διαταραχές των καρδιακών ρυθμών, αυτό θα αυξήσει τις πιθανότητες επιβίωσης του ασθενή.