I hypothesized that because Jim can think and move his synthetic limb, and because he can feel those movements within his nervous system, the prosthesis is no longer a separate tool, but an integral part of Jim, an integral part of his body.
Υπέθεσα ότι επειδή ο Τζιμ μπορεί  να σκεφθεί και να κινεί το συνθετικό άκρο και επειδή μπορεί να νιώσει αυτές τις κινήσεις μέσα στο νευρικό του σύστημα, το πρόσθετο δεν είναι πλέον ένα ξεχωριστό εργαλείο, αλλά ένα αναπόσπαστο κομμάτι του Τζιμ, ένα αναπόσπαστο μέρος του σώματός του.