So, she's running to the house and she's looking for the paper and the poem passes through her, and she grabs a pencil just as it's going through her, and then she said, it was like she would reach out with her other hand and she would catch it.
Καθώς τρέχει λοιπόν στο σπίτι  και ψάχνει το χαρτί και το ποίημα τη διαπερνά, κι αρπάζει το μολύβι  ακριβώς τη στιγμή που τη διαπερνά, και τότε, μου είπε,  ήταν σαν να άπλωνε το άλλο χέρι και το τσάκωνε στον αέρα.