Or might we actually occasionally be something like the selfless altruist depicted in Rembrandt's lovely, lovely sketch here?
Ή μήπως είμαστε πραγματικά περιστασιακά κάτι σαν τον ανιδιοτελή αλτρουιστή που απεικονίζεται σε ένα υπέροχο σκίτσο του Ρέμπραντ εδώ;