Sometimes I think postcolonial cities are like the children of the two least-favorite wives, who are constantly being asked, "Ah, why can't you be more like your sister?"
Νομίζω ότι οι μετά-αποικιακές πόλεις είναι σαν τα παιδιά των δύο λιγότερο αγαπητών συζύγων που συνέχεια τους λένε, «Γιατί δεν είσαι σαν την αδελφή σου;»