That's lifetimes of women dealing with men who assume they know better for us than we know for ourselves, being the property of husbands, landowners, and having old, white men tell us the fate of our lady parts; lifetimes of having our bodies used for love and objects of desire, instead of bodies that we get to wield and use as we choose; lifetimes of knowing that whether we play by their rules or not, we still have to tolerate harassment, assault and even worse; lifetimes of our bodies being used as property that can be hit and hurt, manipulated and moved and like objects that are not deserving of respect; lifetimes of not being able to express the anger of our bodies.
Ζωές ολόκληρες αντιμετωπίζουν οι γυναίκες τους άντρες που υποθέτουν ότι ξέρουν καλύτερα  για μας από ό,τι εμείς οι ίδιες, σαν να είμαστε ιδιοκτησία συζύγων, ιδιοκτητών, και να έχουμε λευκούς, ηλικιωμένους άντρες να αποφασίζουν για τα ιδιωτικά μας σημεία, ζωές που το σώμα μας χρησιμοποιείται για αγάπη και ως αντικείμενο πόθου, αντί ως σώμα που μπορούμε  να χειριστούμε όπως επιλέξουμε, ξέροντας πως ακόμα και αν είμαστε με το σταυρό στο χέρι, ακόμα πρέπει να ανεχθούμε παρενόχληση, βιαιοπραγία, και ακόμη χειρότερα, χρήση του σώματός μας ως ιδιοκτησία  που μπορεί να χτυπηθεί, να πληγωθεί, να χειραγωγηθεί και μετακινηθεί, και σαν αντικείμενο που δεν αξίζει σεβασμό, ζωές δίχως την ικανότητα να εκφράσουμε τον θυμό του σώματός μας.