So these action neighborhoods, as I call them, really become the inspiration to imagine other interpretations of citizenship that have less to do, in fact, with belonging to the nation-state, and more with upholding the notion of citizenship as a creative act that reorganizes institutional protocols in the spaces of the city.
Έτσι, αυτές οι γειτονιές δράσης, όπως τις αποκαλώ, αποτελούν πραγματικά έμπνευση, μια διαφορετική ερμηνεία της υπηκοότητας που δεν έχει να κάνει τόσο με την έννοια της εθνικότητας, αλλά με την έννοια της υπηκοότητας ως δημιουργική πράξη, που αναδιοργανώνει θεσμικά πρωτόκολλα στους χώρους της πόλης.