And whether it's the opening line from "One Hundred Years of Solitude" or the fantastical stream of consciousness in "Autumn of the Patriarch," where the words rush by, page after page of unpunctuated imagery sweeping the reader along like some wild river twisting through a primal South American jungle, reading Márquez is a visceral experience.
Είτε πρόκειται για την εισαγωγική φράση στα «Εκατό χρόνια μοναξιάς» είτε για το φανταστικό ρεύμα συνείδησης στο «Φθινόπωρο του Πατριάρχη» όπου οι λέξεις ρέουν μέσα στις σελίδες σε συνεχή σχήματα λόγου παρασύροντας μαζί τους τον αναγνώστη σαν ορμητικό ποτάμι που διατρέχει την αρχέγονη Νοτιοαμερικάνικη ζούγκλα, η ανάγνωση του Μάρκες είναι μια ενστικτώδης εμπειρία.