("You are my first Israelian friend. I wish we both get rid of our idiot politicians, anyway nice to see you!") ("I love that blue. I love that star. I love that flag.") This one is really moving for me because it's the story of a girl who has been raised in Iran to walk on an Israeli flag to enter her school every morning, and now that she sees the posters that we're sending, she starts -- she said that she changed her mind, and now she loves that blue, she loves that star, and she loves that flag, talking about the Israeli flag, and she wished that we'd meet and come to visit one another, and just a few days after I posted the first poster.
(«Είσαι ο πρώτος μου Ισραηλινός φίλος. Ελπίζω να ξεφορτωθούμε και οι δύο τους ηλίθιους πολιτικούς μας, χάρηκα που σε γνώρισα!») («Αγαπώ αυτό το μπλε, αυτό το άστρο, αυτή τη σημαία»). Αυτό εδώ πραγματικά με συγκινεί επειδή είναι η ιστορία μιας κοπέλας  που μεγάλωσε στο Ιράν μαθημένη να πατάει τη σημαία του Ισραήλ  μπαίνοντας κάθε μέρα στο σχολείο της, και τώρα που βλέπει τις αφίσες που στέλνουμε λέει πως άλλαξε γνώμη, και τώρα αγαπάει αυτό το μπλε,  αγαπάει αυτό το άστρο, και αγαπάει αυτή τη σημαία, αναφερόμενη  στη σημαία του Ισραήλ, και θα ήθελε να συναντηθούμε και να επισκεφτούμε  ο ένας τον άλλο, και μόλις λίγες μέρες αφού δημοσίευσα  την πρώτη αφίσα.