How many times have we designated something a classic, a masterpiece even, while its creator considers it hopelessly unfinished, riddled with difficulties and flaws, in other words, a near win?
कित्येकदा आपण ज्याला श्रेष्ठ दर्जाचा, उत्कृष्ठ नमुना असे गौरवान्वित करतो परंतु त्यांच्या निर्मात्याच्या दृष्टीने ते बरेच अपूर्ण, अडचणी  आणि चुकांचा गुंता झालेल असते. दुसऱ्या शब्दात सांगायचे तर,  ते एक सामीपचे यश असते?