And I would like to finish with an old Sufi poem: "Come, let us be friends for once; let us make life easy on us; let us be lovers and loved ones; the earth shall be left to no one."
आणि शेवट मला एका सूफी कविता सांगावीशी वाटते, ''या, सारे एकदातरी मित्र बनुया, जगणं सोपं करूया, प्रेम देऊया, प्रेम घेऊया, मग जग सगळ्यांचेच होऊन जाईल"