So in the poem we just saw before, Poem 2, the one that you all thought was human, it was fed a bunch of poems by a poet called Emily Dickinson it looked at the way she used language, learned the model, and then it regenerated a model according to that same structure.
خوب در شعری که کمی قبل دیدیم، شعر دوم ، همان که همه شما فکر کردید یک شاعر انسان دارد، الگوریتم بوسیله تعدادی از اشعار امیلی دیکینسون تغذیه شده بود به نحوه استفاده او از زبان توجه کرده، مدل آن را آموخته، و بر اساس آن یک مدل جدید با همان ساختار ایجاد کرده است.