And that's a poem by Charles Edward Carryl, who was a stockbroker in New York City for 45 years, but in the evenings, he wrote nonsense for his children.
و این شعری از چالرز ادوارد کریل بود، او کارگزار سهام در شهر نیویورک برای 45 سال بود، اما در شبها ، او برای کودکانش مهملات نوشت.