Steven Pinker: Very much. It would fit both in Wright's theory, that it allows us to enjoy the benefits of cooperation over larger and larger circles. But also, I think it helps us imagine what it's like to be someone else. I think when you read these horrific tortures that were common in the Middle Ages, you think, how could they possibly have done it, how could they have not have empathized with the person that they're disemboweling? But clearly, as far as they're concerned, this is just an alien being that does not have feelings akin to their own. Anything, I think, that makes it easier to imagine trading places with someone else means that it increases your moral consideration to that other person.
استیون پینکر: خیلی زیاد. با نظریه‌ی رایت هم جور در می‌آید، که به ما امکان می‌دهد تا از مزایای همکاری در سطح حلقه‌های بزرگ و بزرگ‌تر، بیشتر بهره ببریم. اما در عین حال، فکر می‌کنم به ما کمک می‌کند تصور کنیم جای کسِ دیگری بودن چطور است. فکر می‌کنم، وقتی درباره‌ی آن شکنجه‌های وحشتناک که در قرون وسطی رایج بودند می‌خوانیم، با خودمان فکر می‌کنیم، چطور ممکن است چنین کاری کرده باشند؟ چطور ممکن است با کسی که داشتند دل و روده‌اش را خالی می‌کردند، حس همذات‌پنداری نداشته باشند؟ ما آشکارا، تا جایی که به آن‌ها مربوط می‌شد،  او فقط یک موجود بیگانه بود که احساساتی شبیه به خودشان نداشت. به هرحال، فکر می‌کنم فن‌آوری باعث شده است راحت‌تر بتوانیم دادوستدی با حضور دیگری را تصور کنیم و این باعث می‌شود ملاحظات اخلاقی ما نسبت به آن شخص دیگر بیشتر شود.