As a facilitator, you're taught to strip everything away and focus on the interaction between people, whereas everyday hosts focus on getting the things right -- the food, the flowers, the fish knives -- and leave the interaction between people largely to chance.
به عنوان یک تسهیل کننده، به شما آموزش می‌دهند همه چیز را کنار بگذاربد و روی ارتباطات بین مردم متمرکز شوید، در حالیکه میزبانان روی درست انجام دادن موارد تمرکز دارند-- غذا، گل‌ها، چاقوهای ماهی خوری-- و ارتباطات بین افراد را بیشتر به شانس واگذار می‌کنند.