And the idea is that the congruence between seeing touch and feeling touch on an object that looks like hand and is roughly where a hand should be, is enough evidence for the brain to make its best guess that the fake hand is in fact part of the body.
و این فرض وجود دارد که هماهنگی میان  دیدن تجربه لمسی و احساس کردنش بر روی جسمی که شبیه به دست است و تقریبا در جایی قرار گرفته که دست باید باشد، شواهد کافی برای مغز است که بهترین حدسش را بزند مبنی بر اینکه دست مصنوعی در واقع بخشی از بدن او است.