The sixth age shifts Into the lean and slipper’d pantaloon, With spectacles on nose and pouch on side; His youthful hose, well sav’d, a world  too wide For his shrunk shank; and his big manly  voice, Turning again toward childish treble,  pipes And whistles in his sound.
در پرده ششم نمایش به پیرمردی لاغر و صندل‌پوش تبدیل می‌شود، با عینکی روی بینی و کیف پولی در کنارش؛ شلوارهای جوانی‌اش که به خوبی نگاهشان داشته، برای پاهای لاغرش خیلی گشاد شده‌اند؛ و صدای بلند مردانه‌اش، دوباره به صدای زیر بچه‌گانه تبدیل می‌شوند، گویی با صدایش، فلوت و سوت می‌نوازد.