The second is socially prescribed perfectionism, the sense that the social environment is excessively demanding: "I feel that others are too demanding of me."
دومی کمال‌گرایی تجویزشده به‌وسیله اجتماع است، این حس که محیط بیش‌ازحد انتظار دارد: "حس می‌کنم دیگران بیش‌ازحد از من توقع دارند."