And then there were the invisible, psychological imprints my illness had left behind: the fears of relapse, the unprocessed grief, the demons of PTSD that descended upon me for days, sometimes weeks.
و تازه اثرات روانشناسی  نامرئی‌‌ای هم بود که از بیماری باقی مانده بود: ترس از عود کردن بیماری، اندوهی که هنوز هست، شیاطین اختلال استرسي پس از حادثه (PTSD) که برای روزها و هفته‌ها روی سرم ریخته بود.