So 15-month-old babies, in this respect, like scientists, care whether evidence is randomly sampled or not, and they use this to develop expectations about the world: what squeaks and what doesn't, what to explore and what to ignore.
پس کودکان ۱۵ ماهه در این موضوع، مانند دانشمندان، اهمیت می‌دهند که آیا نمونه اتفاقی است یا نه، و آن‌ها از این استفاده می‌کنند تا انتظاراتی از دنیا شکل دهند: چه چیزی صدا می‌دهد و چه چیزی صدا نمی‌دهد، چه چیز را کاوش کنند و از چه چیز چشم‌پوشی کنند.