Architecture and planning need to recapture some of the traditional values that did just that, creating the conditions for coexistence and peace, values of beauty that don't exhibit ostentation, but rather, approachability and ease, moral values that promote generosity and acceptance, architecture that is for everyone to enjoy, not just for the elite, just as used to be in the shadowed alleys of the old Islamic city, mixed designs that encourage a sense of community.
معماری و طراحی باید بعضی از ارزشهای سنتی رو باز پس بگیرن، شرایطی به وجود بیارن برای همزیستی و صلح، ارزشهای زیباییی که به جای تظاهر، دسترسی و سادگی رو به نمایش بگذاره، ارزشهای اخلاقیی که مشوق پذیرش و سخاوت باشه، معماریی که برای لذت همگان هست، نه گلچینی از آدمها، همانطور که در کوچه های تاریکِ شهر اسلامی بود، طراحیِ ترکیبی باشه که  حس اجتماعی رو ترغیب کنه.