With 3D printing, the designers had so much freedom to make the dresses look exactly like they wanted, but still, they were very dependent on big and expensive industrial printers that were located in a lab far from their studio.
با چاپ سه بُعدی، طراحان آزادی عمل بسیار زیادی دارند برای تهیه لباس به شکلی  که دقیقا می‌خواهند، اما با این حال، آنها وابسته به چاپگرهای صنعتی بزرگ و گرانقیمتی هستند که در آزمایشگاه‌هایی قرار دارند که بسیار از استودیوها دور هستند.