When I found myself slipping into my bouts of sadness and self-pity, I would rush to the 88 keys of my piano, knowing in my heart that the tones and rhythms from each one of those keys would soon set me free.
زمانی که خودم را غرق درغم  و ترحم به خود می‌دیدم، به سرعت به سوی ۸۸ کلید پیانوی خود می‌رفتم با این آگاهی قلبی که  نت‌ها و ریتم‌های هرکدام از آنها به سرعت مرا رها خواهد کرد.