But once I stopped expecting myself to return to the person I'd been pre-diagnosis, once I learned to accept my body and its limitations, I actually did start to feel better.
اما از وقتی که دیگر از خودم توقع ندارم که همانی شوم که قبل از  تشخیص بیماری بودم، وقتی یاد گرفتم جسمم و محدودیت‌هایش را بپذیرم، در واقع شروع کردم به بهتر شدن.