And the idea is that we simply have virtual patterns, because we're never going to get samples of every virus -- it would be virtually impossible. But we can get virtual patterns, and compare them to our observed result -- which is a very complex mixture -- and come up with some sort of score of how likely it is this is a rhinovirus or something.
وبه نظرم، ما صرفا الگوهای مجازی را داریم،چون هرگز نمی خواهیم نمونه های ممکن هر- ویروس را تهیه کنیم. اما می توانیم الگوهای- مجازی را داشته و با نتیجه خودمان مقایسه- کنیم، که بسیاراطلاعات ارزشمندی است- ومی خواهیم نواریا نشانه ای داشته باشیم تا شباهت آن با ویروس سرماخوردگی یا هرویروس دیگر را بدانیم.