For on the surface, Lyndon Johnson should have had everything in the world to feel good about in those last years, in the sense that he had been elected to the presidency; he had all the money he needed to pursue any leisure activity he wanted; he owned a spacious ranch in the countryside, a penthouse in the city, sailboats, speedboats.
چون ظاهراً لیندون جانسون باید همه چیز توی دنیا داشته باشه تا اون سالهای آخر حس خوبی بهش بدن، چون به عنوان رئیس جمهور انتخاب شده بود، اون همه پول داشت تا هر کاری دلش میخواد بکنه؛ یک مزرعه ی بزرگ بیرون شهر داشت، یه پنت هاوس داخل شهر، کشتی های تفریحی، قایق.