(Applause)
از زبان بدن و الگوهای سخنرانی‌شون تشخیص بدیم، صدها آزمون روانشناسی طی سال‌ها نشون داده که همه ما اعم ازافسران پلیس و کارآگاهان، اساسا وقتی که بخوایم دروغ رو از روی زبان بدن و الگوهای کلامی تشخیص بدیم شانسی عمل می‌کنیم. جالبه که اینجا هم یه استثنا وجود داره: درخواست های تلویزیونی برای بستگان گمشده. وقتی بستگان گم می‌شند به راحتی قابل پیشبینیه زمانی که درخواست کنندگان خودشون قاتل بستگان خودشون هستند. جویندگان جعلی به احتمال زیاد سرشون رو تکون میدن، به دور خیره میشند، و در صحبت‌شون اشتباه می‌کنند، حتی درخواست‌کنندگان باهوشتر احتمالا امیدواری نشون می‌دن که فرد مفقود شده سلامت برخواهد گشت و از صحبت کردن با زبان تند خودداری می‌کنن. برای مثال ممکنه ترجیح بدن بگن:"ازما ربوده شده" تا اینکه بگن:"کشته شده". درباره زمانی که صرف این سخنرانی شد صحبت می‌کردم. اما قبل از اون، فقط میخوام توی ۳۰ ثانیه یه افسانه فراگیر روانشناسی رو بهتون بگم. افسانه اینه که روانشناسی فقط مجموعه‌ای از نظریه‌های جالبه، همه حرفای بعضا مفیدی که میزنه و همه اونچیزایی که پیشنهاد میده. چیزی که امیدوارم توی چند دقیقه پیش نشونتون داده باشم اینه که این موضوع حقیقت نداره. کاری که باید بکنیم ارزیابی تئوریهای روانشناسیه با مشاهده اینکه چه پیش‌بینی‌هایی انجام می‌دند، خواه این باشه که گوش دادن به موتزارت باهوشترتون می‌کنه، یا اینکه وقتی که اطلاعات با روش یادگیری ترجیحی شما ارائه می‌شه، بهتر یاد می‌گیرید، یا هر چی که هست، همه اینا پیش‌بینی‌های تجربیِ قابل آزمونه، و تنها راهی که می‌تونیم پیشرفت کنیم اینه که این پیشبینی‌ها رو با داده‌های واقعی در شرایط شدیدا کنترل شده‌ی آزمایش‌های تجربی مورد آزمون قرار بدیم. و تنها با انجام این کار می تونیم امیدواربه کشف این باشیم که کدوم یکی از این نظریه‌ها به خوبی قابل اتکا هستند و کدوم یکی مثل همین مواردی که امروز بهتون گفتم افسانه‌اند. سپاسگزارم (تشویق حضار)