It's very ingenious, as all Freudian arguments are -- (Laughter) -- but didn't make much sense because I have seen the same delusion, a patient having the same delusion, about his pet poodle.
این استدلال مثل بقیه تعابیر فرویدی خیلی تعبیر نبوغ‌آمیزیه-- (خنده حاضرین) -- اما خیلی معقول نیست چون من دقیقا همون توهم رو در مورد بیماری دیدم که نسبت به سگ پودل خودش دچار توهم بود.