Violent resistance and nonviolent resistance share one very important thing in common; they are both a form of theater seeking an audience to their cause.
مبارزۀ خشونت آمیز وبی خشونت هر دو در یک چیز با هم مشترک اند: هر دو یک نوع فرم تئاتر هستد بدنبال تماشاگرانی برای هدف و جنبششان.