We can study the way that one person interacts with another person, turn the numbers up, and start to gain new insights into the boundaries of normal cognition, but more importantly, we can put people with classically defined mental illnesses, or brain damage, into these social interactions, and use these as probes of that.
ما می‌توانیم روشی که یک فرد با فرد دیگر تعامل می‌کند را مطالعه کنیم. اعدادمون را بیشتر کنیم و بینش‌های جدیدی را به مرزهای معمولِ شناخت اضافه کنیم اما مهمتر از این، ما می‌توانیم افرادی که به صورت کلاسیک با عنوانِ بیماریِ روانی یا آسیب مغزی تعریف شده اند را در این تعاملاتِ اجتماعی قرار دهیم و از این‌ها به عنوان پژوهش استفاده کنیم