We actually see, in the breakdown of social development, that adolescence and old age look strikingly alike, because both are periods of identity confusion.
ما درواقع می‌بینیم، که در تفکیک تکامل اجتماعی، نوجوانی و پیری به طور قابل توجهی به هم شبیه هستند، زیرا هر دو برهه‌های سردرگمی هویت هستند.