The second thing I learned is that when people like me, who understood that fear, who had learned a new language, who had navigated new systems, when people like us were sitting at the table, we advocated for our communities' needs in a way that no one else could or would.
دومین چیزی که یادگرفتم این بود که وقتی افرادی مثل من که این ترس را می‌فهمیدند که یک زبان جدید یاد گرفته بودند، که  سیستم‌های جدید را درک کرده بودند، وقتی افرادی مثل ما پشت میز نشسته بودند، ما حامی نیازهای اجتماعمان بودیم به طوری که هیچ کس دیگری نمی توانست باشد.