The economically useful way to model a person is to treat him as a purposeful, goal-seeking agent with pleasures and pains, desires and intentions, guilt, blame-worthiness.
روش مفید اقتصادی برای مدل کردن یک فرد این است که او را بعنوان یک کنشگر منظوردار و جویای هدف در نظر بگیریم؛ با لذت‌ها و دردها، آرزوها و نیت‌ها، تقصیرات، و قابل سرزنش.