And he kind of assumes that, yes, he'll become -- these villagers -- he'll become their emperor and transform their society with his wonderful command of technology and science and the elements, but, of course, realizes that without the rest of human society, he can barely make a sandwich, let alone a toaster.
این مرد (‌ قهرمان داستان ) اینطور فرض میکنه که به زودی زود امپراطور این مردمان روستا نشین خواهد شد و جامعه آنها را به کمک تسلطی که بر فن آوری، علم و عناصر دارد متحول خواهد کرد . و خوب البته اندکی بعد می فهمد که بدون حضور دیگر انسان ها حتی قادر به درست کردن ساندویچ هم نخواهد بود چه برسه به توستر.