I'd fallen into the limiting trap that the language of coming from countries sets -- the privileging of a fiction, the singular country, over reality: human experience.
من در دام محدود کننده‎ای افتادم که در آن زبان از چیدمان‎های کشورها ناشی می‎شود-- مصونیت یک داستان ، مملکت بی‌نظیر و مافوق واقعیت :تجربه بشر.