The way that we automate things for the last 300 years has always been the same: we first identify a need, then we create a tool to satisfy that need, like the loom, in this case, and then we study how people use that tool to automate that user.
روش خودکارسازی چیزها در سیصد سال گذشته همیشه یکسان بوده است: ابتدا نیازی را شناسایی می‌کنیم، سپس ابزاری را می‌سازیم تا آن نیاز را برطرف کنیم، در این مورد، مثل دستگاه بافندگی، سپس روشی که مردم از آن استفاده می‌کنند را مطالعه می‌کنیم تا آن کاربر را خودکار کنیم.