So we have an idea of how to play seriously, creating the universe by starting with essentially less than an eyedrop full of material, and we create everything we can see in any direction, right, from almost nothing -- that is, something extremely tiny, extremely small -- and it is almost perfect, except it has these tiny fluctuations at a part in 100,000 level, which turn out to produce the interesting patterns and designs we see, that is, galaxies and stars and so forth.
پس ما ايده اي براي اجراي جدي داريم، خلقت كيهان با آغازي اساسا كمتر از يك قطره پر از ماده پس ما ايده اي براي اجراي جدي داريم، خلقت كيهان با آغازي اساسا كمتر از يك قطره پر از ماده و ميتونيم همه چيزو خلق كنيم و در هر جهتي ببينيم، درسته، تقريبا از هيچ-- چراكه چيزي است بسيار ريز، كوچك و تقريبا كامل، تقريبا از هيچ-- چراكه چيزي است بسيار ريز، كوچك و تقريبا كامل، بجر اينكه آن داراي نوسانات ريزي در تراز 1از 100،000 است که تبدیل به تولید الگوهای جالبی ميشود كه مي بينیم، یعنی ستارگان، كهكشانها وغيره. که تبدیل به تولید الگوهای جالبی ميشود كه مي بينیم، یعنی ستارگان، كهكشانها وغيره.