Well, today I fuel a global organization that is fueled by those trips to the mailbox, fueled by the ways in which we can harness social media like never before to write and mail strangers letters when they need them most, but most of all, fueled by crates of mail like this one, my trusty mail crate, filled with the scriptings of ordinary people, strangers writing letters to other strangers not because they're ever going to meet and laugh over a cup of coffee, but because they have found one another by way of letter-writing.
خُب، امروز من یک سازمان جهانی راه انداختم که با ارجاع‌های مستمر به صندوق پست تقویت می‌شه، توسط راه‌هایی نیرو می‌گیرد که در آن ما به گونه‌ای بی‌همتا رسانه‌های اجتماعی را به خدمت می‌گیریم توسط راه‌هایی نیرو می‌گیرد که در آن ما به گونه‌ای بی‌همتا رسانه‌های اجتماعی را به خدمت می‌گیریم تا برای غریبه‌ها در اوج نیازشان نامه بنویسیم و بفرستیم، اما بیش از همه، شعله‌ور از فوج‌ فوج نامه‌هایی مانند این است، نامه‌های وفادار من، سرشار از دست‌نوشته‌های آدم‌های معمولی، غریبه‌هایی که برای غریبه‌های دیگر نامه می‌نگارند نه به این خاطر که به دیدار هم یا خنده‌های آغشته به فنجانی قهوه‌ی تلخ دل بسته‌اند، که به این خاطر که یکدیگر را از خلال نامه‌نگاری‌ها یافته‌اند.