But if we could create sexuality education that was more like pizza, we could create education that invites people to think about their own desires, to make deliberate decisions about what they want, to talk about it with their partners, and to ultimately look for not some external outcome but for what feels satisfying, and we get to decide that.
اما اگر مى‌‌توانستيم آموزش جنسى را خلق كنيم كه بيشتر شبيه پيتزا بود، مى‌‌توانستين آموزشى را بوجود بياوريم كه مردم را دعوت مى‌‌كند به انديشيدن درباره تمايلات خودشان، تا تصميم‌‌گيرهاى آگاهانه‌‌اى را درباره آنچه مى‌‌خواهند انجام دهند، و درباره‌‌ آن با طرفشان صحبت كنند، و نهايتاً بجاى اين كه در پى نتيجه خارجى باشند، به دنبال چيزى باشند كه حس رضايت‌‌بخشى را داشته باشد و ما بايد درباره‌‌ش تصميم بگيريم.