But why do the rest of us non-synesthetes understand metaphors like "sharp cheese" or "sweet person"?
ولی چرا بقیه‌ی ما که حس‌آمیزی نداریم استعاره‌هایی مثل «پنیر تیز» (پنیر اسیدی) یا «آدم بامزه» را متوجه می‌شویم؟