So, I think that the only true disability is a crushed spirit, a spirit that's been crushed doesn't have hope, it doesn't see beauty, it no longer has our natural, childlike curiosity and our innate ability to imagine.
من فکر می کنم تنها ناتوانی واقعی داشتن یک روح آسیب دیده است یک روح آسیب دیده امیدی ندارد زیبایی ها را نمی بیند دیگر نه کنجکاوی بچگی را دارد نه توانایی ذاتی تصور کردن