We see that look that the mother has on her face, looking at this child that is a miracle that she has produced from her own body, being a mammal, where she has true compassion, truly is the other, and identifies completely.
آن نگاهی را که مادر بر چهره اش دارد را میبینیم، آن نگاهی که به فرزندش دارد، که خود یک معجزه ای است که از بدن خود، که پستاندار است، تولید کرده است، جایی است که او شفقت حقیقی را در بر دارد، بسوی دیگری، و هویت او را کاملاً تشخیص میدهد.