We must hold our governments and ourselves accountable for keeping our shared cities safe for everyone in them, because the only cities worth building -- indeed, the only futures worth dreaming of -- are those that include all of us, no matter who we are or how we make homes for ourselves.
ما باید دولت‌هایمان، و خودمان را پاسخگو بدانیم برای امن نگهداشتن شهرهای مشترکمان برای هرکی که در آن هست، زیرا تنها شهرهایی ارزش ساختن دارند -- یا درواقع، تنها آینده‎هایی ارزش رویاپردازی را دارند -- که شامل همه ما باشند، بدون توجه به اینکه ما کی هستیم یا چگونه خانه‌هایمان را برای خودمان می‌سازیم.