The paint on the walls did not feed children, nor did it tend the sick or educate the ignorant, but it gave hope and light, and helped to make people see there could be a different way of doing things, a different spirit, a different feel to our lives, and that if we brought the same energy and hope to our politics, we could build a better life for each other and for our country.
رنگهای روی دیوار بچه ها رو تغذیه نکرد، و حتی مریضها رو شفا نمیده و بی سوادان رو با سواد نکرد، اما امید و روشنایی رو به مردم داد، و امیدی که مردم داد تا ببینند که راههای مختلفی برای انجام کارهای مختلف هست، یک روح متفاوت، یک حس جدید در زندگی مون ایجاد کرد، و اینگار که ما امید و انرژی مشابهی رو به سیاست مون بخشیدیم ما میتونم یک زندگی بهتری برای خودمون و کشورمن بسازیم.