I remember how I would lie half-awake at night listening to my son breathe when he was young and had asthma, and then, when he was a teen, until I heard the front door chime open, and I knew that he was home safe.
یادم است که چطورشب‌، نیمه خواب و بیدار دراز می‌کشیدم به نفس کشیدن پسرم وقتی کوچک بود و آسم داشت، گوش می‌دادم، و وقتی نوجوان بود، تا وقتی صدای باز شدنِ درِ ورودی را می‌شنیدم، خیالم راحت می‌شد که سلامت در خانه است.