Listening to a sound with a lot less reverberation than the on-screen action is going to immediately signify to us that we're listening to a commentator, to an objective narrator that's not participating in the on-screen action.
گوش کردن به یه صدا با طنین خیلی کمتر به نسبت اتفاقاتی که رو پرده می‌افته می‌تونه فوری بهمون بفهمونه که داریم به یه سخنگو گوش می‌کنیم، به یه راوی بی‌طرف که توی اتفاقاتی  که روی پرده می‌افته نقشی نداره.