For any of you in the room who are 50 or older, or maybe or even 40 or older, you remember a time when there were no ramps on the streets, when buses were not accessible, when trains were not accessible, where there were no wheelchair-accessible bathrooms in shopping malls, where you certainly did not have a sign language interpreter, or captioning, or braille or other kinds of supports.
برای هر کدام از شما در این سالن کسانی که پنجاه سال دارند یا بیشتر،  یا شاید و حتی چهل سال به بالا، زمانی را به یاد می‌آورید که هیچ «رمپی» در خیابان‌ها وجود نداشت وقتی اتوبوس‌ها برای ویلچر مناسب نبود، قطارها هم همین مشکل را داشتند، هیچ سرویس بهداشتی مناسب ویلچر در مراکز خرید وجود نداشت، جایی که قطعا یک مفسر زبان نشانه‌ها نبود، یا زیر نویس، یا خط بریل یا انواع دیگر کمک‌ها.