And when I was reflecting on my time in the military, I wasn't first thinking on the stereotypical drills and discipline and pain of it; but rather, the small, intimate human moments, moments of great feeling: friends going AWOL because they missed their families, friends getting divorced, grieving together, celebrating together, all within the backdrop of the military.
و وقتی که داشتم با زمانی که در ارتش بودم مقایسه میکردم در مورد مسائل کلیشه‌ای فکر نمیکردم و نظم و انضباط و سختی آن؛ بلکه لحظات کوتاه صمیمی آدمها لحظاتی از احساسات بزرگ: دوستام ترک پست میکردند چون دلشون برای خانواده تنگ می شد دوستانمون طلاق میگرفتند، عزاداری با هم، شادی با هم، همه اینها پشت پرده نظامی بودن است.