So if repetition and patterns are key to beauty, then what would the absence of patterns sound like, if we wrote a piece of music that had no repetition whatsoever in it?
پس اگر تکرارها و الگوها کلید زیبایی هستند، پس نبودن الگوها چطور خواهد بود، اگر یک قطعه موسیقی بنویسیم که هیچ تکراری در آن نباشد؟