So, to summarize, the idea is this: As our world becomes increasingly instrumented and we have the capabilities to collect and connect the dots between what people are saying and the context they're saying it in, what's emerging is an ability to see new social structures and dynamics that have previously not been seen.
به طور خلاصه، ایده اینه: هر چقدر که دنیا بیشتر به سمت ابزاری شدن پیش می ره ما توانایی اینو داریم که نقاط بین اونچه که مردم می گویند و محتوایی که در اون صحبت میکنند رو جمع آوری کنیم و به هم مرتبط سازیم. چیزی که نمایان می شه ساختارهای اجتماعی و فعالیت های جدیدی است که قبلا دیده نمی شدند.