The funny thing was, it was actually at that time a feminist declaration of independence from the pressure I felt as a 17-year-old, to conform to a perfect and unattainable standard of beauty.
خنده‌دارترین چیز این بود که، در حقیقت در آن زمان، آن کار یک بیان استقلال فمنیستی بود؛ از فشاری که من به عنوان یک ۱۷ ساله احساس می‌کردم، برای مطابقت با یک استاندارد کامل و دست نیافتنی از زیبایی.