The heart cracks under sad gazes, rides on storms that spread fire, lifts chests lowered by shame, knows that it's not just reading and going on, it also wishes to see the infinite blue.
قلب زیر نگاه های خیره ی غمناک ترک می خورد، روی طوفانی که اتش می افروزد می تازد، سرهایی که از شرم فرو افتاده اند را بالا می برد، می داند که فقط خواندن و ادامه دادن نیست، و امیدوار است که آبی بی کران را ببیند.