Human time, industrial time, tested against the time of the tides, in which these memories of a particular body, that could be any body, multiplied as in the time of mechanical reproduction, many times, placed over three square miles, a mile out to sea, disappearing, in different conditions of day and night.
زمان انسانی، زمان صنعتی،‌ آزموده شده در برابر زمان جزر و مد، که در آنها خاطراتِ یک بدن خاص، که هر بدنی می‌تواند باشد، همزمان با نوزایی مکانیکی‌، بارها و بارها تکثیر می‌شود، در فضایی برابر هشت کیلومتر مربع، یک و نیم کیلومتر درون دریا، جای می‌گیرد، در فضایی برابر هشت کیلومتر مربع، یک و نیم کیلومتر درون دریا، جای می‌گیرد، در شرایط مختلف روز و شب، ناپدید می‌شود.