By the time I would graduate college, I would lose two more beloved family members to chronic disease: my aunt Diane, dead at 55, my aunt Tricia, dead at 63.
تا زمان فارغ التحصیل شدن از دانشکده دو تن دیگر از عزیزانم را به خاطر بیماری‌های مزمن از دست دادم؛ خاله دایان، در ۵۵ سالگی، و خاله تریسیا، در ۶۳ سالگی درگذشت.