From a register of togetherness, of belonging, architecture became a way of differentiation, and communities started drifting apart from the very fabric that used to unite them, and from the soul of the place that used to represent their common existence.
از یک ثباتِ باهم بودن، تعلق، معماری تبدیل به یک جدا کننده شد، و جوامع فاصله گرفتند درست از همان بافتی  که متحدشان کرده بود، و از روحِ همان محلی که  نماینده وجود مشترکشان بود.