And I would like to finish with an old Sufi poem: "Come, let us be friends for once; let us make life easy on us; let us be lovers and loved ones; the earth shall be left to no one."
دوست دارم که صحبتم رو با یه شعر قدیمی صوفی تموم کنم، "بيائيد يکبار هم که شده با هم دوست باشيم بگذاريد زندگی را بر خود آسان سازيم، بيائيد دوست بداريم و دوست داشته شويم، اين دنيای فانی به کسی وفا نخواهد کرد."