We also see bounded ethicality -- despite our attachment to being good people, we still make mistakes, and we make mistakes that sometimes hurt other people, that sometimes promote injustice, despite our best attempts, and we explain away our mistakes rather than learning from them.
ما همچنین اخلاق‌داری محدود را می‌بینیم -- علی‌رغم تعلق خاطرمان به شخص خوب بودن، هنوز اشتباه می‌کنیم، و اشتباهاتی می‌کنیم که گاهی به دیگران صدمه می‌زند، که گاهی اوقات بی‌عدالتی را تقویت می‌کند، علی‌رغم بهترین تلاش‌های ما و اشتباهات‌مان را توجیه می‌کنیم به جای اینکه از آن‌ها یاد بگیریم.