But in our boundless desire to do good, to get past all of our mistakes, to build places that hold possibility, we often maintain a blissful ignorance of a landscape filled with a very long trail of broken promises and squelched dreams.
اما در انگیزه نامحدودمان برای انجام کار خوب، تا از همه اشتباهاتمان بگذریم، تا مکانی دارای امکانات بسازیم، ما اغلب یک نادیده گرفتن خوش را نگه می‌داریم از یک منظری که پر شده از  سلسله وعده‌هایی طولانی مدت و رویاهای له شده.