All of us with stigmatized identities face this question daily: How much to accommodate society by constraining ourselves, and how much to break the limits of what constitutes a valid life?
همه مایی که هویت شرم آور داریم هر روزه با این پرسش مواجهیم: چقدر در خدمت جامعه باشیم با مقید کردن خودمان، و تا چه حد بشکنیم قید و بندهای آنچه که یک زندگی معتبر را تشکیل می دهد؟