How often in this modern and urban and digital age do you actually get the chance to feel vulnerable, or consider that the world may not have been made for just us?
چندبار در این جهان مدرن و عصر دیجیتال این فرصت‎ پیش می‎آید که واقعاً احساس آسیب‎پذیر بودن به ما دست دهد، یا اینکه درک کنیم دنیا تنها از بهر ما ساخته نشده است؟