And when I talk about Aaron, I slip so easily into the present tense, and I've always thought that made me weird.
وقتی در مورد آرون حرف می‌زنم، به راحتی وارد زمان حال می‌شوم … و همیشه فکرمی‌کنم که این ما را عجیب و غریب کرده است.