So my theory is that when you apply media to this pendulum, it starts swinging faster and faster, until it's at both extremes nearly simultaneously, and that effectively blurs the difference between innovation and symbol, between us, the architects, and you, the public.
خُب تنوری من این است که هنگامی شما رساناها را به این آونگ اضافه می کنید، این شروع به نوسان سریع تر و سریع تر می کند، تا اینکه هر دو آنها به از لحاظ زمانی  به شدت به هم نزدیک می ششوند، و بطور موثری تفاوت بین نوآوری و نماد ها، بین ما و معماری، بین شما و عموم مردم را محو می کند.