Why do we drag ourselves out of bed every morning instead of living our lives just filled with bouncing from one TED-like adventure to another?
چرا ما هر روز صبح خودمان را  از رختخواب بیرون می‌کشیم به جای اینکه زندگی‌مان را بکنیم از یک ماجراجویی مانند TED یه ماجراجویی به دیگری جست وخیز می‌زنیم؟