Now a fair question might be, what if all this sustainability risk stuff is exaggerated, overstated, it's not urgent, something for virtuous consumers or lifestyle choice?
اکنون یک سوال منصفانه می تواند این باشد چه می شود اگر تمام این داستان ریسک پایداری اغراق آمیز و گزافه گویی باشد و هیچ ضرورتی در آن نباشد چیزی باشد برای مصرف کننده های با اخلاق یا تنها یک انتخاب باشد برای شیوه زندگی؟