"Form follows function" had become modernity's ambitious manifesto and detrimental straitjacket, as it liberated architecture from the decorative, but condemned it to utilitarian rigor and restrained purpose.
عبارت «فرم از فعالیت پیروی می‎کند،» شعار جاه طلبانه مدرنیته شده بود و مضر و خفت‌بار، که معماری را از مباحث زینتی آزاد کرده بود، اما آن را محکوم به سختگیری سودمندگرایانه و اهداف محدود شده کردند.