So I wanted to blur those boundaries, both between mediums that artists talk about, but also blur the experience of being in life and being in art, so that when you are in your everyday, or when you are in one of my works, and you saw, you recognized the everyday, you could then move that experience into your own life, and perhaps see the art in everyday life.
بنابراین من می خواستم این موانع را از بین ببرم، هم بین ابزاری که هنرمندان از آن صحبت می کنند، بلکه همچنین ازبین بردن تجربه های بودن در زندگی و بودن در هنر، بنابراین وقتی شما در امور روزانه هستید، یا وقتی که در یکی از آثار من هستید، و وقتی دیدید و زندگی روزانه را تشخیص دادید شما می توانید این تجربه را وارد زندگی خودتان بکنید، و شاید هنر را در زندگی هر روزتان ببینید.