So that is the way I feel: that I can only try to approach this notion of being compassionate, of understanding that there is a connectivity, that there is a unity in this world; that I want to try and serve that unity, and that I can try and do that by understanding, I hope, trying to understand something of the pain of others; but understanding that there are limits, that people have to bear responsibility for some of the problems that come upon them; and that I have to understand that there are limits to my energy, to the giving I can give.
و این عقیده ی من است، که من میتوانم صرفاً سعی کنم که به این نظریه ي شفقت نزدیک شوم، بفهمم که ارتباطی وجود دارد، که وحدتی و یگانگي در جهان وجود دارد، و من میخواهم که سعی کنم خدمتگذارِ آن وحدت باشم، و این را با فهمیدنِ، امیدوارم، با فهمیدنِ رنجهاي دیگران بیاموزم. ولی با دانستنِ این که محدودیتهایی نیز وجود دارند، و مردم باید مسئولِ بعضی از مشکلاتی که به سرشان میایند، باشند، و من باید اینرا درک کنم که انرژي من و خواست کمک کردنِ من به دیگران نیز محدود است.