And I'm saying this as an economist who, over the past few years, has focused my research on what it is we think and who it is we trust and why, but also -- and I'm aware of the irony here -- as an expert myself, as a professor, as somebody who advises prime ministers, heads of big companies, international organizations, but an expert who believes that the role of experts needs to change, that we need to become more open-minded, more democratic and be more open to people rebelling against our points of view.
و منظورم اینست بعنوان یک اقتصاد دان کسی که در خلال چندید سال گذشته ، تحقیقاتش را متمرکز کرده است بروی چه چیزی هست که به آن می اندیشیم و چه کسی هست که به او اعتماد می کنیم و چرا. اما همچنین -- و به این طنز در اینجا واقفم -- خودم بعنوان یک کارشناس ، بعنوان یک استاد، بعنوان کسی که به نخست وزیر مشاوره می دهد، راس شرکتهای بزرگ ، سازمان های جهانی ، ولیکن یک کارشناس که باور دارد نقش کارشناسان نیازمند تغییر است، که ما نیازمندیم تا بیشتر روشن بین شویم، بیشتر تابع نظر جمع باشیم، و بیشتر پذیرای افرادی باشیم که در برابر نقطه نظرات ما اعتراض می کنند.