Initially, it was a daunting process for the service member, but eventually he began to think of BFIB as the mask, not his internal wound, and he would go to leave each session, he would hand me the mask, and say, "Melissa, take care of him."
در ابتدا براي آن سرباز اين يک فرايند ترسناک به نظر مي‌رسيد، اما سرانجام شروع به فکر کردن در مورد صزدپ به عنوان يک چهره نمود نه به عنوان يک زخم يا آسيب دروني و در آخر هر جلسه درماني، چهره و ماسک را در دست من ميگذاشت و ميگفت: "مليسا از اون مراقبت کن"