And so what we need to recognize is that the human architecture is limited and that we have certain boundaries or dimensions of our lives that we want to be honored and respected, and technology could help do that.
چیزی که باید بدونیم اینه که معماری انسان محدوده و ما حد و مرزها و ابعاد مشخصی تو زندگی‌مون داریم که می‌خوایم بهش احترام گذاشته بشه، و فناوری می‌تونه به این جریان کمک کنه.