Even with all that — excellent treatment, wonderful family and friends, supportive work environment — I did not make my illness public until relatively late in life, and that's because the stigma against mental illness is so powerful that I didn't feel safe with people knowing.
حتی با وجود همه‌ی آنها -- بهترین درمان٬ دوستان و بستگانِ شگفت انگیز و محیطِ کاریِ پشتیبان -- من بیماری‌ام را تقریباً تا این اواخر بصورت آشکار به همگان اعلام نکردم٬ من بیماری‌ام را تقریباً تا این اواخر بصورت آشکار به همگان اعلام نکردم٬ و دلیل آن این بود که لکه‌ی ننگ بیماری روانی آنقدر قدرتمند است که من از اینکه دیگران از آن خبر داشته باشند٬ احساس امنیت نمی‌کردم.