We take earth's materials, make them into stuff we want, use it for a while, often only once, and then throw it away, and that is pushing us over planetary boundaries, so we need to bend those arrows around, create economies that work with and within the cycles of the living world, so that resources are never used up but used again and again, economies that run on sunlight, where waste from one process is food for the next.
مصالح زمینی را برمی‌داریم و به چیزهایی که می‌خواهیم تبدیل می‌کنیم، برای مدتی استفاده می‌کنیم، اغلب یکبار و بعد دور می‌اندازیم، و این کار ما را به بیرون از مرزهای زمینی هل می‌دهد، بنابراین لازم است آن تیرها را خم کنیم، با خلق اقتصادهایی که با و در محدوده  چرخه‌های دنیای ما کار کند، تا که منابع آن تمام نشوند و دوباره و دوباره استفاده شوند، اقتصادهایی که با نور خورشید کار می‌کنند، جایی که زباله یک فرایند  خوراک فرایند بعدی است.