We were driving at the time; we got home, I sat on the couch, I wrote until two in the morning -- everyone had gone to bed -- and I gave it to Marlene at breakfast time.
ما در حال رانندگی بودیم؛ به خانه رسیدیم، بر روی مبل نشستیم، من تا ساعت دو صبح مشغول نوشتن بودم -- همه خوابیده بودند -- و آن را در زمان صبحانه به مارلین دادم.