And, if you look at the, kind of the way these things are constructed, there's a lot of mediation by glass, and it's very blue, and kind of professional -- in that way that, you know, Woody Allen comes up from under the sheets in that scene in "Annie Hall," and said, "God, that's so professional." And that you don't -- there's no passion in it, and it's not hands on, right, and, you know, pun intended. Whereas good interpretation -- I'll use an example from nearby -- is San Francisco Exploratorium, where all the things that -- the demonstrations, and so on, are made out of everyday objects that children can understand, it's very hands-on, and they can engage with, and experiment with.
و، اگر شما به شیوه‌ای که این چیزها ساخته‌ شدند با دقت نگاه کنید، حایل‌های زیادی از شیشه می‌بینید، که آبی‌ رنگ‌ست، و یه جورایی حرفه‌ای‌ست - جوریکه، می‌دانید، وودی آلن از زیر ملحفه‌ها در آن صحنه‌ی «آنی هال» بیرون میاد، جوریکه، می‌دانید، وودی آلن از زیر ملحفه‌ها در آن صحنه‌ی «آنی هال» بیرون میاد، و می‌گه: «وای، این واقعا حرفه‌ایه.» و اینکه شما - هیچ شوری در آن نیست، کنش در آن دخیل نیست، درسته، و می‌دانید، دارم شوخی می‌کنم. درحالی‌که یک نمونه‌ی عالی - من یک مثال از همین اطراف می‌زنم - موزه‌ی اکسپلوراتوریم در سانفرانسیسکوست، که همه‌ی چیزهایی که - نمایش‌ها و دیگر چیزها، از اشیا روزمره ساخته شده که بچه‌ها می‌تونند درک کنند، بسیار عملی‌ست، و آنها می‌تونن باهاشون مشغول بشن، و آزمایش کنند.