How is it someone can go through the worst experience imaginable, and come home, back to their home, and their family, their country, and miss the war?
چطور می شود که آنها بدترین تجربه ممکن را از سر می گذرانند، و به خانه برمی گردد، به خانه هایشان پیش خانواده هایشان، به کشورشان، و دلشان برای جنگ تنگ می شود؟