The crux culminated in a karate kick with my left foot over to the inside of an adjacent corner, a maneuver that required a high degree of precision and flexibility, enough so that I'd been doing a nightly stretching routine for a full year ahead of time to make sure that I could comfortably make the reach with my leg.
سخت‌ترین قسمت مسئله یک حرکت کاراته بود که باید پای چپم را به سینه گوشه کناری می‌زدم، حرکتی که نیازمند میزان بالایی از دقت و انعطاف‌پذیری بود، به اندازه‌ای که هر شب به مدت یک سال پیش از موعد تمرین انعطاف می‌کردم تا مطمئن شوم که می‌توانم به راحتی پایم را برسانم.