In the middle of my traveling, I turned 40 and I began to hate my body, which was actually progress, because at least my body existed enough to hate it.
در حین مسافرتهام، چهل سالم شد و شروع کردم از بدنم تنفرداشتن، (چهل ساله شدم و شروع کردم متنفر شدن از بدنم) که خود در اصل یک پیشرفتی بود، چون حد عقل، بدنم وجود داشت، تا اینکه بتواند شایسته ی نفرت باشد.