You see, as I got older, while I was grateful for this amazing opportunity that I was being given, there was this ever-present pang of: But what about everyone else?
می‌بینید، وقتی بزرگتر شدم، اگرچه برای داشتن این شانس فوق‌العاده که به من داده شده بود شکرگزار بودم، این حس درد همیشه حاضر وجود داشت که: پس بقیه چی؟