If we think of raisins as a  stand-in for galaxies, and batter as the space between them, we can imagine that the stretching or expansion of intergalactic space will make  the galaxies recede from each other, and for any galaxy, its faraway neighbors will recede a larger distance than the nearby ones in the same amount of time.
اگر کشمش‌ها را به عنوان کهکشان‌ها در نظر بگیریم، و خمیر را به عنوان فضای بین آنها، می‌توانیم تصور کنیم که کش آمدن یا منبسط شدن فضای بین کهکشانی باعث دور شدن کهکشان‌ها از هم می‌شود، و برای هر کهکشان، همسایه‌های دوردستش فاصله بیشتری نسبت به همسایه‌های نزدیک می‌گیرند در یک بازه زمانی مساوی.