Like, when you see that progress bar, it sort of locks your attention in a tractor beam, and it turns the experience of waiting into this exciting narrative that you're seeing unfold in front of you: that somehow, this time you've spent waiting in frustration for the computer to do something, has been reconceptualized as: "Progress! Oh! Great stuff is happening!"
مثلاً وقتی که نوار پیشرفت را می‌بینید، به نوعی توجه شما را روی نوار پیشروی قفل می‌کند، و تجربه صبر کردن را به داستانی جالب تبدیل می‌کند که پیش روی شما گشوده می‌شود: که از جهاتی، این زمانی که در صبر کردن صرف کرده‌اید تا کامپیوتر کاری را انجام دهد، تغییر محتوا داده و تبدیل شده به: «پیشرفت! اوه! اتفاقی جالبی داره می‌افته!»