Textual science is a marriage of the traditional skills of a literary scholar -- the ability to read old languages and old handwriting, the knowledge of how texts are made in order to be able to place and date them -- with new techniques like imaging science, the chemistry of inks and pigments, computer-aided optical character recognition.
دانش متنی، ترکیبی از مهارت های مرسوم ادبیات دانشگاهی -- توانایی خواندن زبان های باستانی و نسخه های خطی قدیمی، دانش اینکه چگونه متن ها تهیه می شود تا بتوانیم محل و تاریخ آن را تعیین کنیم -- همراه با فناوری های جدید مانند علوم تصویر برداری، شیمی جوهر و رنگ دانه ها، توانایی تشخیص تصویری حروف با رایانه است.