And the idea is that you take the three-dimensional structure of a protein -- in this case it's the crambin protein -- you take the backbone -- so no cross-linking, no environmental interactions -- and you break that down into a series of components.
ایده به این صورت هست که شما ساختار سه بعدی یک پروتئین -- در این مثال پروتئین کرامبین -- را در نظر می‌گیرید، شما رشته اصلی را دارید -- بدون ارتباطات متقابل، بدون برهمکنش محیطی -- و آن را به صورت مجموعه‌ای از اجزاء بسط می‌دهید.