How can we escape [having] a double-standard, if we at the same time preach democracy and at the same time don't want to deal with the groups that are representative?
چکونه می توانیم از استانداردی دوگانه رهایی یابیم در حالیکه دم از مردمسالاری می زنیم و در عین حال از تعامل با گروه هایی که نماینده ی اکثریت هستند، س باز می زنیم؟