For example, we were stuck for a year trying to understand the intricate biochemical networks inside our cells, and we said, "We are deeply in the cloud," and we had a playful conversation where my student Shai Shen Orr said, "Let's just draw this on a piece of paper, this network," and instead of saying, "But we've done that so many times and it doesn't work," I said, "Yes, and let's use a very big piece of paper," and then Ron Milo said, "Let's use a gigantic architect's blueprint kind of paper, and I know where to print it," and we printed out the network and looked at it, and that's where we made our most important discovery, that this complicated network is just made of a handful of simple, repeating interaction patterns like motifs in a stained glass window.
مثلاً، یک سال وقفه معطل شدیم تا از شبکه های ظریف بیوشیمیایی در داخل سلولهایمان، سر در بیاوریم، و گفتیم: "عمیقاً داخل ابر هستیم،" و گفتگویی شبیه بازی داشتیم که یکی از دانشجوهایم به نام شای شن اور می گفت، "بیایید این شبکه را روی یک تکه کاغذ رسم کنیم،" و من به جای اینکه بگویم، "ولی ما این کار را بارها انجام داده ایم و مؤثر نبوده است،" گفتم، "بله، و بیایید از یک تکه کاغذ خیلی بزرگ استفاده کنیم،" و سپس رون میلو گفت، "بیایید از یک نوع کاغذ بسیار بزرگ طرحهای اولیه معماری استفاده کنیم که میدونم کجا میشه پرینتش کرد" نقشه رو پرینتش کردیم و بهش نگاه کردیم، و مهمترین کشفمون رو همین جا بدست اوردیم که این بود که این شبکه پیچیده از یه سری الگوهای تعاملی تکرار شونده ساخته شده مثل نقش و نگارهای یک شیشه مشجر.