It is a culture where white people are seen as necessary and friendly insiders, while people of color, especially black people, are seen as dangerous and threatening outsiders, who pose a clear and present danger to the safety and the efficacy of the culture of whiteness.
چنین فرهنگی سفید پوستان را نیروی لازم و خودی می‌داند اما رنگین پوستان به ویژه سیاه پوستان را افرادی خطرناک و مشکل ساز می داند که تهدید مسلمی علیه امنیت و ثمربخشی فرهنگ سفید پوستی ایجاد می‌کنند.