And what if we got clear, within ourselves and with our teammates, about when we seek to learn and when we seek to perform, so that our efforts can become more consequential, our improvement never-ending and our best even better?
و چی می‌شد اگر با خودمون و با همکاران‌مون واضح و روشن  عمل می‌کردیم، در این مورد که چه موقع به دنبال یادگیری و چه موقع به دنبال اجرا هستیم، بنابراین تلاش‌های ما می‌تونست نتیجه بخش‌تر بشه، و پیشرفت‌مون هرگز به پایان نمی‌رسید و بهترین‌هامون حتی بهتر می‌شد؟