And Rostow tells us that all economies need to pass through five stages of growth: first, traditional society, where a nation's output is limited by its technology, its institutions and mindset; but then the preconditions for takeoff, where we get the beginnings of a banking industry, the mechanization of work and the belief that growth is necessary for something beyond itself, like national dignity or a better life for the children; then takeoff, where compound interest is built into the economy's institutions and growth becomes the normal condition; fourth is the drive to maturity where you can have any industry you want, no matter your natural resource base; and the fifth and final stage, the age of high-mass consumption where people can buy all the consumer goods they want, like bicycles and sewing machines -- this was 1960, remember.
و روستو به ما مي‌گويد كه همه اقتصادها لازم است که پنج مرحله رشد را طى كنند: نخست، جامعه سنتى، جايى كه توليد ملت بواسطه فناورى، نهادها  و ذهنيت آن. محدود مي‌شود؛ اما بعد مرحله پیش شرط‌های ماقبل خیز، جایی که شروع صنعت بانکداری، مکانیزه کردن کار و باور این که آن رشد لازمه چیزی فراتر از خود آن است، مثل منزلت ملی یا زندگی بهتر برای کودکان را داریم؛ سپس خیز، جایی که بهره مرکب درون نهادهای اقتصادی ساخته می‌شود و رشد شرط عادی می‌شود؛ چهارمی، گرایش به بلوغی است که  بتوانید صنعتی را که می‌خواهید داشته باشید، فارغ از اساس منبع طبیعی شما؛ و مرحله پنجم و نهایی، مرحله مصرف انبوه جایی که مردم می‌توانند همه اجناس مصرفی که می‌خواهند را بخرند، مثل دوچرخه‌ها و چرخ خیاطی‌ها -- به یاد داشته باشید، ۱۹۶۰ بود.