But when it comes down to me, right now, to all the beliefs I hold, here in the present tense, suddenly all of this abstract appreciation of fallibility goes out the window -- and I can't actually think of anything I'm wrong about.
ولی‌ وقتی‌ نوبت به من میرسه، با همه باورهایی که در اینباره، در حال حاضر دارم، ولی‌ وقتی‌ نوبت به من میرسه، با همه باورهایی که در اینباره، در حال حاضر دارم، ولی‌ وقتی‌ نوبت به من میرسه، با همه باورهایی که در اینباره، در حال حاضر دارم، ناگهان همه باور به جایز الخطا بودن انسان از یادم میره -- و من دیگه نمی‌تونم درباره چیزایی‌ که من در باره شون اشتباه میکردم فکر کنم. ناگهان همه باور به جایز الخطا بودن انسان از یادم میره -- و من دیگه نمی‌تونم درباره چیزایی‌ که من در باره شون اشتباه میکردم فکر کنم. ناگهان همه باور به جایز الخطا بودن انسان از یادم میره -- و من دیگه نمی‌تونم درباره چیزایی‌ که من در باره شون اشتباه میکردم فکر کنم.