And the last illusion is, I can somehow plan enough and arrange things that I will be able to see the path to the end right from where I'm standing, right to the horizon.
و آخرین توهم این است که من می‌توانم به گونه‌ای برنامه‌ریزی کنم و به چیزها نظم بدهم که قادر باشم مسیر را تا انتها ببینم درست از همین جایی که ایستاده‌ام، تا انتهای افق.