How could I make people see not only his autism, but see him the person and everything he can give; everything he can do; the things he likes and doesn't like, just like any one of us?
چطور می‌توانسم بقیه را  مجاب کنم که تنها اوتیسم او را نبینند، بلکه خود او را ببینند، و همه چیزهایی که می‌توانست به دیگران بدهد؛ کارهایی که می‌توانست بکند؛ چیزهایی که دوست داشت و چیزهایی که دوست نداشت، درست مثل هرکدام از ما؟