It's a way of navigating one's emotional frameworks, but without the need to put things into words, and I think that, as with many other languages, it doesn't matter how much you know about a language.
این یک راه برای هدایت چارچوب های احساسی  یک شخص است. اما بدون نیاز به تبدیل آن ها به  کلمات، فکر میکنم همانند بسیاری  از زبان های دیگر، مهم نیست که شما چه مقدار درباره یک زبان  می دانید.