His father didn’t want him to be a poet, so at sixteen he began to write under  the pen name “Pablo Neruda.” The poems in his early collection "Twenty  Love Poems and a Song of Despair" were tender and perceptive, illuminating the subtleties  of love and enchantment.
پدرش نمی‌خواست او شاعر شود، پس در شانزده سالگی با نام مستعار «پابلو نرودا» نوشتن را شروع کرد. اشعار نخستین مجموعه‌اش به نام «بیست شعر عاشقانه و یک سرود نومیدی» لطیف و احساساتی بودند و ظرافت‌های عشق و مسحور شدن را آشکار می‌کردند.