In doing so, he echoes the doctrines of egoism  and utilitarianism embraced by many of Dostoyevsky’s  contemporary intellectuals.
با انجام این کار، او آموزه‌های خودخواهی و سودگرایی را تکرار می‌کند، که توسط بسیاری از روشنفکران هم‌عصر داستایوفسکی پذیرفته شد.