And how did we do that? By injecting transformational optimism that allowed us to go from confrontation to collaboration, that allowed us to understand that national and local interests are not necessarily at odds with global needs, and that if we understand that, we can bring them together and we can merge them harmoniously.
و چطور این کار را کردیم؟ با تزریق خوش بینی نسبت به تغییر که به ما اجازه داد تا از رویارویی با هم به مشارکت با یکدیگر برسیم٬ و ما را آگاه ساخت که منافع ملی و محلی لزوما در تضاد با نیازهای جهانی نیستند٬ و اگر این را بدانیم٬ می‌توانیم آنها را دور هم جمع کنیم و آنها را با هماهنگی با هم ترکیب کنیم.