And once upon a time, I think I was treating my Sawyer and Avery like little bonsai trees -- (Laughter) that I was going to carefully clip and prune and shape into some perfect form of a human that might just be perfect enough to warrant them admission to one of the most highly selective colleges.
و روزی، فکر کردم رفتارم با سویِر و اِیوْری‌ام، مثل رفتار با درختان بونسای کوچک هست -- (خنده‌ی حضار) که می‌خواستم آن‌ها را با دقت بچینم و هرس کنم و به شکلی عالی از یک انسان در بیاورم، که به حد کافی عالی باشند تا به آن‌ها پذیرشی در یکی از دانشگاه‌های خیلی سختگیر (در پذیرش) داده شود.