And he stands up, delivers his poem from memory, walks out the door, and at the moment he does, the banquet hall collapses.
اون از جاش بلند می‌شه، شعرهاش روازحفظ میگه، و از در خارج میشه. و همون لحظه که این کار رو می‌کنه، سالن مهمانی فرو می‌ریزه،