We take it for granted that if we go into a shop or restaurant, or indeed into this theater's foyer in about an hour's time, there is going to be food there waiting for us, having magically come from somewhere.
ما این را بدیهی فرض می‎کنیم که اگربه خرید یا رستوران یا راستش به این سرسرای تئاتر برای یک ساعتی می‎رویم، در آنجا غذایی منتظر ما باشد، گویی بطور سحرآمیزی از جای دیگری آمده.