Scared and mortified, I listen, listen as I prattle on about the flotsam and jetsam of the day; listen as I confess my love for the president, and, of course, my heartbreak; listen to my sometimes catty, sometimes churlish, sometimes silly self being cruel, unforgiving, uncouth; listen, deeply, deeply ashamed, to the worst version of myself, a self I don't even recognize.
هراسان و وحشت زده آن را گوش می دهم، گوش دادن به عنوان حرف مفت و پرگویی  باد آورده آن روزها را؛ گوش دادن به اعتراف به عشق رئیس جمهور، و البته، گوش دادن به شکستم در عشق؛ گوش دادن به من گاها کینه توز ، گاها  خشن و گاها احمقانه؛ بی رحم، نابخشودنی و ناهنجار بودنم؛ گوش دادن به شرمندگی بسیار بسیار عمیقم، برای بدترین نسخه از خودم، خودی که حتی نمی توانم آن را بشناسم.