And at night I would lie out, looking at the unpolluted sky, as Delhi used to be at that time when I was a kid, and I used to stare at the universe and say, "How far does this universe go?"
شبها به آسمان پاک مینگریستم آنطوری که دهلی در قدیم بود، وقتی که بچه بودم، و به کهکشانها خیره میشدم و بخود میگفتم: "اندازه ی این هستی تا چه حد است؟"