How did we get this far without empowering somebody to know what it is they're dealing with, and then taking the next step and engaging in who they are as human beings to know if that is what we should do?
چطور به اینجا رسیدیم بدون اینکه به کسی بفهمانیم با چه چیزی طرف است، تا بعد، گام بعدی را بردارد؛ اینکه به عنوان انسان، چه پدیده ای است؟ تا بدانیم آیا این کاری است که باید بکنیم؟