I was treading the fine line between asking enough questions to get what I needed and not enough for him to become suspicious, because what he didn't know is that I'm a counterfeit investigator, (Laughter) and after 20 minutes or so of checking over the product for the telltale signs of counterfeit production -- say, badly stitched labels or how the packaging had a huge brand logo stamped all over the front of it -- I was finally on my way out, but not before he insisted on walking down to the street with me and back to the station.
من بین خطوط را می‌خواندم از طریق سوالاتی کافی برای رسیدن به آنچه که دنبالش بودم و به اندازه‌ای که او مظنون نشود، چون آنچه که او نمی‌دانست این است که من  یک کارآگاه مخفی هستم، (خنده حضار) بعد از حدود ۲۰ دقیقه سوال و جواب درباره جنس درباره دم خروس حاکی از جعلی بودن جنس -- یا همان دوخت‌ شلخته برای اتصال مارک یا نحوه بسته‌بندی که لوگوی برند را در سایز بزرگ  روی تمام بسته مهر زده بودند -- بالاخره آنجا را ترک کردم، اما او اصرار کرد که تا خیابان و تا ایستگاه مترو همراهم بیاید.