Then I started to think about the people in the Himalayas whose cataracts would be helped, and I realized that I went from this kind of narcissistic self-focus to altruistic joy, to feeling good for the people that were being helped. I think that's a motivator.
سپس شروع کردم به مردمِ هیمالیا (Himalayas) فکر کردن که چگونه به آبِ مرواریدِ چشمشان کمک خواهد شد، و متوجه شدم که از این نوع توجهِ بخود شیفتگی، به طرفِ نوع دوستی (خدمت رسانی و ياری رساندن به ديگران)، و بعد به احساسِ خوب داشتن برای مردمی که داشتم کمک میکردم، سپری شدم. عقیده دارم که آن خود نیز یک نوع تحریک کننده است.