When I open my eyes and I see my sons in the place where my father once sat, I feel an invisible loyalty and love linking my sons to the grandfather whose face they never had a chance to see, but whose heart and soul they have come to know through all the stories I have told.
وقتی چشمهامو باز می کنم و پسرامو می بینم در جایی که روزی پدرم می نشست، یه حس وفاداری و عشق نامرئی حس میکنم که پسرامو با پدربزرگشون مرتبط می کنه و اونا هرگز شانس دیدن چهره ش رو نداشتن، اما قلب و روح اونو درک کردن از طریق همه ی قصه هایی که گفتم.