But if you have a perfectly awful life, and you feel miserable all the time, the way you feel is commensurate with your life, and it doesn't occur to you to think, "Maybe this is treatable."
اما اگر آدم در یک زندگی مطلقا درب و داغان باشد، و دائما هم احساس بینوایی کند، احساس و زندگی‌‌اش هم‌راستا هستند، و آدم اصلا به این فکر نمی‌کند که، «شاید قابل درمان باشد.»