(Laughter) Well I have to say that I don't know about how many of my organs have been 3-D printed as such, but I can tell you that it is so challenging to me, kind of thinking about this concept of the future and that, you know, all around the world parents are kind of telling their small children, please, you have to eat that, you know, I have slaved over a hot 3D printer all day so that you can have this meal.
(خنده حضار) خب، باید بگم که درباره ی این نمی دونم که چند تا از ارگان های من تا به حال پرینت سه بعدی شده اند ولی می تونم بهتون بگم که خیلی برام چالش برانگیزه، یه جورایی فکر کردن راجع به این مفهوم از آینده و این که، می دونید، تو همه جای دنیا والدین یه جورایی به بچه های کوچیکشون میگن که، خواهش میکنم،تو باید اونو بخوری، می دونید، من همه روز با این پرینتر داغ سه بعدی سخت کار کرده ام که تو بتونی این غذا را بخوری.