Sometimes I would get in trouble, and my parents were coming home, and I was in my room waiting for what's going to happen, and I would sit there saying to myself, "Okay, look, take the belt and hit me, but, God, don't give me that 'shame the family' bit again."
گاهی اوقات در دردسر می افتادم، و وقتی پدر و مادرم به خانه می آمدند، من در اتاقم منتظر می ماندم تا ببینم چه اتفاقی می افتد، و می نشستم و به خودم می گفتم، "خیلی خب، ببین، این کمربند را بگیر و مرا کتک بزن، اما، محض رضای خدا، این خنجر "مایه ی شرم خانواده شدن" را در قلبم فرو نکن."