When we're complacent with that as our bar, when we tell ourselves that giving aid is better than no aid at all, we tend to invest inefficiently, in our own ideas that strike us as innovative, on writing reports, on plane tickets and SUVs.
وقتی احساس از خود رضایتمندی با این کار می کنیم، وقتی به خودمون میگیم که یاری رساندن بهتره از اصلا کمک نکردن، گرایش ما به سرمایه گذاری ناکاراست، در قالب اون ایده های از طرف ما که به نظرمون خلاقانه است، به هنگام نوشتن گزارشها، روی بلیط های هواپیما و یا توی اس یو وی.