Now an improviser senses and plays the next cool move, but a composer is considering all possible moves, testing them out, prioritizing them out, until he sees how they can form a powerful and coherent design of ultimate and enduring coolness.
یک بداهه‌ نواز احساساتی یک قطعه جالب را می‌نوازد، اما یک آهنگ‌ساز به تمامی حرکات ممکن توجه می‌کند، آنها را امتحان کرده، الویت‌بندی می‌کند، تا اینکه ببیند چگونه آنها می‌توانند طرحی قدرتمند و متجسمِ پایدار و جالب را شکل دهند. تا اینکه ببیند چگونه آنها می‌توانند طرحی قدرتمند و متجسمِ پایدار و جالب را شکل دهند.