Who are we to pretend that we know so little about human well-being that we have to be non-judgmental about a practice like this?
آیا ما کسانی هستیم که وانمود می کنیم که آنقدر فهم ما از رفاه کم است که که ما باید درباره رفتارهای اینچینی با زنان پیشداوری نکنیم؟