But today, not only does the word mean something different -- a sickening for a lost time rather than a lost place -- but homesickness itself is seen as less serious, sort of downgraded from something you could die from to something you're mainly worried your kid might be suffering from at a sleepover.
اما امروز، نه تنها این کلمه معنی متفاوتی می‌دهد -- حس ناخوشایند برای زمانی که از دست رفته تا مکانی که از دست رفته -- اما احساس غربت به مراتب کمتر جدی گرفته می‌شود، به نوعی تنزل یافته‌تر از چیزی که ممکن بود از آن بمیرید به چیزی که نگران فرزندتان هستید هنگامی که بیرون از منزل خوابیده نزول پیدا کرده است.