So I started wondering, with all of these overlaps, how was it that I had never thought to ask a veterinarian, or consult the veterinary literature, for insights into one  of my human patients?
من از تمامی این مشترکات شگفت بودم، چطور ممکن بود که تا آن زمان هرگز به فکر سوال کردن از یک دامپزشک نیفتاده بودم، یا با مجله ادبیات دامپزشکی مشورت نکرده بودم، برای فهم بیشتر درباره بیماران انسان خودم؟