As another example of matching being more fundamental than counting, if I'm speaking to a packed auditorium, where every seat is taken and no one is standing, I know that there are the same number of chairs as people in the audience, even though I don't know how many there are of either.
بعنوان مثال دیگری از اولویتِ همپوشانی نسبت به شمارش کردن، اگر من در یک تالار سخنرانی صحبت کنم، جایی که تک تک صندلی‌ها پر باشد و هیچکس سرپا نباشد ، می‌دانم که به اندازه‌ی صندلی‌ها آدم در آنجا حضور دارد، گرچه تعداد دقیق هیچکدام را نمی‌دانم.