I always had a notebook with me, claiming that it was to jot down ideas in moments of inspiration, but the truth was that I needed to be constantly fidgeting, because in moments of stillness, I found myself counting seconds again.
همیشه یک دفتر یادداشت با خودم داشتم، با این ادعا که ایده‌ها را در لحظه یافتن ثبت کنم ولی در واقعیت نیاز داشتم  که همواره در تکاپو باشم زیرا در لحظات سکوت خودم را باز در حال  شمردن ثانیه‌ها می‌یافتم.