You know that most people manage to listen to their messages and eat lunch and organize themselves to take a shower and go out the front door and that it's not a big deal, and yet you are nonetheless in its grip and you are unable to figure out any way around it.
می‌دانی که اکثر آدم‌ها می‌توانند به پیام‌های تلفنی‌شان گوش دهند و ناهار بخورند و برنامه‌شان را تنظیم می‌کنند تا دوش بگیرند و از در بزنند بیرون و می‌دانی که انجام همه‌ی این‌‌ها، کار سختی نیست، در حالی که تو در چنگ آن گرفتاری و حتی نمی‌توانی راه برون‌رفتی بیابی.