And by using the resources at our disposal in radical ways, by making a space for experimentation, we are able to bring to light architectures that find the beauty latent in the raw and imperfect things that surround us, that elevate them and let them speak their own language.
و با استفاده از منابع در دسترس‌مان به روش‌های افراطی، با ایجاد فضایی برای تجربه‌‌‌‌گری، ما قادر به احیا ی معماری‌ هستیم که زیباییِ نهفته در چیزهای خام و ناقص را که ما را احاطه کرده که به آن‌ها روح تازه‌ای می‌‌‌‌‌‌‌بخشد و به آن‌ها اجازه می‌دهد به زبان خودشان صحبت کنند.