So you imagine, if we're able to create a self-sustaining artificial life form, not only will this tell us about the origin of life -- that it's possible that the universe doesn't need carbon to be alive; it can use anything -- we can then take [it] one step further and develop new technologies, because we can then use software control for evolution to code in.
شما تصورکنید، اگر ما قادر به خلق حیات مصنوعی خودکفا باشیم، نه تنها می تونه در باره مبدأ حیات ما رو راهنمایی کنه-- بلکه ممکنه جهان برای ادامه حیات به کربن نیاز نداشته باشد؛ می تونه از هر چیزی استفاده کنه-- در نتیجه ما می تونیم اون رو یک قدم جلوتر ببریم و فن آوری های جدید رو توسعه بدیم، چرا که ما قادر خواهیم بود به منظور کد گذاری تکامل از کنترل نرم افزار استفاده کنیم.