And the question to me becomes: What do we do, as our science gets to be so good in looking at anatomy, that we reach the point where we have to admit that a democracy that's been based on anatomy might start falling apart?
و سوالی که برای من مطرحه اینه که: ما باید چی کار کنیم، همچنان که علم ما داره اینچنین خوب میشه در نگاه به آناتومی، که ما به نقطه ای می رسیم که باید اقرار کنیم که دموکراسی ای که بر پایه آناتومی استوار شده ممکنه شروع به از هم گسستن کنه؟