Turns out that the empty space you see between stars when you are looking up towards them, asking existential questions, is not as empty as it seems, but actually full of gas and dust, which can, you know, come together in clouds, then collapses to form these discs, stars and planets.
معلوم می‌شود فضای خالی که  بین ستاره‌ها می‌بینید وقتی به آن‎ها نگاه می‌کنید،  سوالات وجودی می‌پرسید، آنقدرها که به نظر می‌رسد خالی نیست، و در واقع پر از گاز و گرد و غبار است، که می‌توانند به صورت ابر گرد هم آمده، سپس جمع شوند تا این دیسک‌ها،  ستاره‌ها و سیارات را تشکیل دهند.