After we finished talking, I felt so horrible and honestly ashamed at my own lack of knowledge of this atrocity in my own lifetime, and I thought, if I don't know, how many other people don't know?
بعد از اینکه صحبت ما تمام شد، من احساس وحشتناکی داشتم و خالصانه از بی‌دانشی خودم از این قساوت که در زمان خودم اتفاق می‌افتاد شرمنده بودم و خالصانه از بی‌دانشی خودم از این قساوت که در زمان خودم اتفاق می‌افتاد شرمنده بودم و با خودم فکر کردم، اگر من نمی‌دونم، چند نفر دیگه هم نمی‌دونند؟