We can immerse ourselves  in that other country, bear witness to its hopes and sorrows, and, like Raisuddin, ask what we can do.
می توانیم خودمان را  در کشورهای دیگری غوطه ور کنیم گواهی بر امید و اندو آن کشور باشیم، و مانند رایسادین، ما چه می توانیم بکنیم.