Do we stay in for life, or do we do something else and justify and say, well, my intentions were good, and therefore I cannot be held responsible for all of it?
آیا تا آخر عمر پای این مسولیت بایستیم ؟ یا اینکه یک کار دیگه میکنیم و خودمون را تبرئه می کنیم و می گویم، نیت های من خوب بودند و دیگر مسدولیت بعدش با من نیست؟