And I know that we all hearken back to the days of the Parisian salon in the Enlightenment, or to the Algonquin Round Table, and wish, "Oh, I wish I could have been a part of that, I wish I could have laughed at Dorothy Parker's jokes."
و من می‎دانم که ما همگی دغدغه عطف به دوران سالن پاریسی (نشستهای فلسفی) در  عصر روشنفکری (سده هجدهم)را داریم یا میزگرد آلگون کوین( نشستهای روشنفکری در هتلی به این نام در نیویورک بین سالهای ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۹) و آرزو کنیم " اوه، کاش میشد بخشی از آن باشم، کاش می‎توانستم به جکهای دورتی پارکر بخندم."