There I rose from my chair for good, I leaned on my cane, and I looked back, finding all from my fellow passengers in the bus to photographs of the crash, and when I saw this photograph, I didn't see a bloody and unmoving body.
در آنجا از صندلى‌ام براى هميشه بلند شدم، به عصايم تكيه دادم، و گذشته را نگاه كردم، از طريق دوستانم كه سرنشين آن اتوبوس بودند و عكسهاى سانحه به همه چيز پى بردم، و موقعيكه اين عكس را ديدم، يك بدن بى حركت و خونى را نديدم.