Or you could go out by yourself even to a half-block-long empty lot, into the bushes: like a creature of leaves you'd lurk, crouched, crawling, simplified, savage, alone; already there was wanting to be simpler, wanting, when they called you, never to go back.
یا می‌توانستی برای خودت از خانه بزنی بیرون حتی بروی به زمین خالی کوچکی، و از آن‌جا به بوته‌زار: می‌توانستی مانند مخلوقی از جنس برگ پنهان شوی، قوزکرده، خزیده، ساده‌‌شده، وحشی، تنها: پیش‌تر، میلی بود، میل به ساده‌تر بودن، میل به این‌که آن‌گاه که صدایت می‌زدند، هیچ‌گاه برنگردی.