When we think of neuropsychiatric illnesses as a spectrum of phenomenon that are part of what make us human, then we remove the otherness of people who struggle with self-destruction.
وقتی ما راجع به بیماری‌های اعصاب‌وروان به عنوان یک طیف از پدیده‌ای فکر می‌کنیم که بخش‌هایی از آن چیزهایی هستند که ما را انسان می‌سازند، آنگاه ما ناهمخوانی افرادی که درگیر خودکشی هستند را حذف می‌کنیم.