How can we balance on the one hand addressing fear and alienation while on the other hand refusing vehemently to give in to xenophobia and nationalism?
چطور می‌توانیم از طرفی با ترس و بیزاری مواجه شویم و از طرف دیگر به‌شدت در مقابل بیگانه‌هراسی و ناسیونالیزم ایستادگی کنیم؟