They speculate that because angles in nature are often associated with objects that might be dangerous to us, that we evolved an unconscious sense of caution around these shapes, whereas curves set us at ease.
برداشت این است  که چون در طبیعت زاویه‌ها اغلب به چیزهایی برمی‌گردد که برای ما خطرناک است، پس حس ناخودآگاهی از احتیاط را  نسبت به این اشکال داریم در حالیکه پیچ و تاب خوشایند است.