And two, actually this is a fascinating paradox for architecture, which is that, as a society, we've never needed design thinking more, and yet architecture was literally becoming unemployed.
و دو، كه در واقع پارادوكس جالبى براى معمارى است، اين است كه، بعنوان يك جامعه، تاکنون هرگز تا اين حد به تفكر طراحى نياز نداشته‌‌ايم، و با اينحال معمارى در معناى واقعى كلمه استخدامى نداشت.