I thought, when I first became a therapist 30 years ago, that if I was good enough to make someone not depressed, not anxious, not angry, that I'd make them happy.
سی سال پیش که من تازه درمانشناس شده بودم، فکر می‌کردم که اگر قادر باشم کسی را افسرده، دلواپس و عصبانی نکنم مفهومش این بود که آنها را شاد کرده‌ام.