Stress neurotransmitters in the brain are much less active during the REM stage of sleep, even during dreams  of traumatic experiences, leading some researchers to theorize that one purpose of dreaming is to take the edge off painful experiences to allow for psychological healing.
انتقال دهنده های عصبی اضطرب در مغز  بسیار کم فعالیت‌تر هستند در طول مرحله «حرکت سریع چشم»ِ خواب، حتی در رویاهای پس از  تجربه‌های منجر با آسیب، که باعث شده برخی از محققان برجسته  این فرضیه را داشته باشند که یکی از اهداف خواب این است که اجازه می‌دهد که تجربه های دردناک را درمان روانی شوند.