(Laughter) And yet, it is extraordinary, because in my pain and my panic, in the homelessness of my humlessness, I have nothing to do but pay attention.
(خنده حاضران) اما در عین حال فوق العاده است، چون توی درد و وحشتم، در بیچارگی ناشی از بدون حظ بودنم، کاری جز توجه کردن ندارم.