Now, it’s not that I ignore when I’m feeling badly, I kind of accept it, I let it in,  so that I can acknowledge it, and do what I need to do  to move past it.
اینطور نیست که من احساس بد را نسبت به خودم نادیده می‌گیرم، بلکه به نوعی قبول این هست، من این را پذیرفتم، پس بیماریم را اعتراف می‌کنم ، و هرکاری که نیاز باشد انجام دهم  تا از آن بگذرم را می‌کنم.