We drove to the Goodwill and we threw the sweater away somewhat ceremoniously, my idea being that I would never have to think about the sweater nor see it ever again.
ما با ماشین به موسسه خیریه گودویل رفتیم و قدری رسمی اون پلوور رو دور انداختیم نظرم این بود که هیچ وقت مجبور نشم دربارهً اون پلوور فکر کنم یا دوباره ببینم اش.