You might think that if it's true, that for each one of us there is no abiding core of self, no permanent essence, does that mean that really, the self is an illusion?
شاید فکر کنید که درست است، که برای هرکدام از ما هسته پایداری به عنوان خود وجود ندارد ذات ثابتی وجود ندارد، آیا واقعا به این معنی است که ما یک توهم هستیم؟