That period was full of turmoil, but one part I've returned to often is a surprising realization I had during that time -- that it was a relief and a privilege to let go of the harsh judgments that instinctively ran through my mind about nearly every person I saw.
آن دوران سرشار از سردرگمی ‌بود ولی بخشی که اغلب به یاد می‌آورم آن حس تعجب آوری بود  که آن زمان با خود داشتم -- و آن حس فراغت و مصونیت از آن بی‌توجهی به قضاوت‌‌های تندی بود که به طور غریزی در ذهن من  با دیدن تقریبا هر کسی می‌گذشت.