Because once a country gets plugged in by one cable, they realize that it's not enough. If they're going to build an industry around it, they need to know that their connection isn't tenuous but permanent, because if a cable breaks, you have to send a ship out into the water, throw a grappling hook over the side, pick it up, find the other end, and then fuse the two ends back together and then dump it over.
چرا که هرگاه یک کشور با یک کابل به شبکه اتصال پیدا می‌کنه، بعد مدتی متوجه می‌شن که این کافی نیست. اگر بخوان یک صنعت را با بهره‌گیری از آن بنیان بگذارند، باید مطمئن بشن که اتصال آنها قابل اطمینان و همیشگی‌ست، چون اگه یک کابل خراب شه، باید یک کشتی بفرستی تو آب، لنگر چنگکی را بندازی کنارش، بکشی‌اش بالا، سرش را پیدا کنی، باید یک کشتی بفرستی تو آب، لنگر چنگکی را بندازی کنارش، بکشی‌اش بالا، سرش را پیدا کنی، و بعد دو سرش رو به هم جوش بدی و رهاش کنی بره.