It was towards the end of the 17th century, the philosopher Leibniz who asked it, a very smart guy, Leibniz, who invented the calculus independently of Isaac Newton, at about the same time, but for Leibniz, who asked why is there something rather than nothing, this was not a great mystery.
تقریبا در اواخر قرن ۱۷ام میلادی بود، که یک فیلسوف به نام «لایبنیتز» آن را مطرح کرد، یک فرد خیلی باهوش، لایبنیتز، که علم حساب را بطور مستقل و تقریبا همزمان با اسحاق نیوتن ابداع کرد، ولی برای لایبنیتز، که پرسشِ «چرا بجای هیچ، چیزی وجود دارد» را مطرح کرد، این موضوع راز بزرگی نبود.