And he thought about representing that as a kind of a table of statistics of people living in different neighborhoods, people who hadn't, you know, percentages of people who hadn't, but eventually he hit upon the idea that what he needed was something that you could see.
و او فکر کرد که این یافته را به عنوان یک جدول آماری از افرادی که در محله‌های مختلف زندگی می‌کنند ارائه کند، و او فکر کرد که این یافته را به عنوان یک جدول آماری از افرادی که در محله‌های مختلف زندگی می‌کنند ارائه کند، کسانی که ننوشیده بودند، می‌دونید، درصدی از کسانی که ننوشیده بودن، اما عاقبت او به این ایده رسید که او به چیزی نیاز دارد که بتوان دید. اما عاقبت او به این ایده رسید که او به چیزی نیاز دارد که بتوان دید.