This bowl is more beautiful now, having been broken, than it was when it was first made, and we can look at those cracks, because they tell the story that we all live, of the cycle of creation and destruction, of control and letting go, of picking up the pieces and making something new.
این کاسه الان که شکسته شده زیباتر هست نسبت به اولین باری که ساخته شده بود، و ما می‌توانیم به محل این شکستگی نگاه کنیم چون آن داستان زندگی همه‌ی ما هست، داستان چرخه‌ی خلقت و ویرانی، داستان کنترل و رها کردن، داستان جمع کردن تکه‌ها و ساختن چیزهای جدید.