So what this tells us is that if poor countries can get a little bit of extra GDP, and if they reinvest that in doctors, nurses, water supplies, sanitation, etc., there's a lot of social progress bang for your GDP buck.
خُب آنچه که این به ما می گوید این است اگر کشور فقیری بتواند کمی تولید ناخالص داخلی بالاتری داشته باشد، و اگر آن را مجددا روی آموزش پزشکان، پرستاران، تامین آب بهداشت و غیره سرمایه گذاری کند انفجار پیشرفت اجتماعی بالایی برای برای تولید ناخالص داخلی خواهد داشت.