So once you take flexible identity, anonymity, engagement with the real world, and you move beyond simple homage or parody and you put these tools to work in telling a story, that's when things get really interesting.
پس وقتى هويت قابل تغيير، ناشناسی، درگير شدن با جهان واقعى را اتخاذ كنيد، و وراى تجليل ساده يا تقليد آستهزاآمیزحركت كنيد و از اين ابزار براى گفتن يك داستان استفاده كنيد آن وقت كه چيزها واقعاً جالب مى‌‌شوند.