A neutron star can feed on  a lighter companion, gorging on its more  loosely bound atmosphere before eventually collapsing cataclysmically into a black hole.
یک ستاره نوترونی می‌تواند از یک همراه سبک‌تر تغذیه کند، و جو آن که پیوستگی سست‌تری دارد را ببلعد پیش از آنکه در نهایت طی انفجاری مهیب به یک سیاه‌چاله بدل شود.