And at the very core of this crisis of mine, I felt somehow the life of music had chosen me, where somehow, perhaps possibly in a very naive sense, I felt what Skid Row really needed was somebody like Paul Farmer and not another classical musician playing on Bunker Hill.
و در درون این بحران داخلی، من احساس کردم که به نحوی زندگی موسیقی من را انتخاب کرده بود، و در درون این بحران داخلی، من احساس کردم که به نحوی زندگی موسیقی من را انتخاب کرده بود، یک جور به سادگی و بی تکلفی، من احساس کردم که چیزی که اسکیدرونیاز داره، کسی مثل پال فارمر بود و نه یک موسیقیدان کلاسیک دیگه در بانکرهیل. یک جور به سادگی و بی تکلفی، من احساس کردم که چیزی که اسکیدرونیاز داره، کسی مثل پال فارمر بود و نه یک موسیقیدان کلاسیک دیگه در بانکرهیل. یک جور به سادگی و بی تکلفی، من احساس کردم که چیزی که اسکیدرونیاز داره، کسی مثل پال فارمر بود و نه یک موسیقیدان کلاسیک دیگه در بانکرهیل.