When we watch a film or a play, we know that the actors probably learned their lines from a script, which essentially tells them what to say and when to say it.
وقتی که به یک فیلم یا نمایش نگاه می کنیم می دانیم که بازیگرها احتمالا گفته ها را  از روی متنی یاد گرفته اند، که اساسا به آنها می گوید چه چیزی را کی بگویند. یک قطعه موسیقی نوشته شده دقیقا بر همین اساس کار می کند در یک نگاه کلی، به نوازنده می گوید که چه بنوازد و کی بنوازد.