A more effective way to think about my relations might be in terms of closeness and distance, where at any given point in time, with any single person, I am both close and distant from that individual, all as a function of what I need to do right now.
يك روش موثرتر در فكر كردن درباره روابطم شايد در قالب نزديكى و دور بودن باشد، جاييكه در هر لحظه فرضى از زمان، نسبت به هر شخص مجردى، در کل بعنوان تابعى از چيزی كه همين حالا نياز دارم، همین الان از آن شخص مستقل، هم نزديك و هم دور هستم.