(Applause) I like it. (Applause) (Laughter) DL: Oh yeah, okay, in my family we had seven girls, four boys, we had two fiddles and one piano, and of course we were all fighting to play on the instruments, so dad and mom set a rule that you couldn't kick anyone off the instrument. You had to wait until they were finished, so of course, what we would do is we'd get on the piano and you wouldn't even get off to eat, because you wouldn't want to give it up to your brother or sister, and they'd wait and wait and wait, and it'd be midnight and you'd be still sitting there on the piano, but it was their way to get us to practice.
تشویق تماشاگران من این را دوست دارم. تشویق تماشاگران خنده تماشاگران دانل: اه بله بسیار خوب در خانواده ما هفت دختر داشتیم و چهار پسر ما دو تا فبدل و یک پیانو داشتیم البته ما همه برای نواختن این سازها با هم می جنگیدیم خُب مامان و بابا یک قانون وضع کرده بودند که تو نمیتونستی از کسی ساز را بگیری خُب مامان و بابا یک قانون وضع کرده بودند که تو نمیتونستی از کسی ساز را بگیری تو باید منتظر بمونی تا اونها تمام کنند تو باید منتظر بمونی تا اونها تمام کنند خُب البته، کاری که ما میکردیم اینه که وقتی پشت پیانو می نشستیم برای عذا خوردن هم حتی بلند نمی شدیم چونکه نمیخواستیم این به برادر و یا خواهرمون بدیم چونکه نمیخواستیم این به برادر و یا خواهرمون بدیم و آنها منتظر می موندند و نیم شب میشد و تو هنوز پشت پیانو نشسته بودی اما این شیوه اونها برای اینکه ما تمرین کنیم بود