So he sat down -- and I imagine he had nothing more than a simple piece of paper and a pencil -- and he tried to write down, and did write down, the simplest function that he could think of, which had the boundary conditions that the wave function vanish when things touch and is smooth in between.
بنابراين اون نشست-- و مى تونم تصور كنم كه بجز يه تكه كاغذ و قلم چيز ديگه اى نداشته-- و سعى كرد تا ساده ترين تابعى كه به ذهنش می رسید که شرایط حدی اثر موجی که در هنگام برخورد دو اتم از بین می رفت و سایر مواقع به صورت یکنواخت هست رو بنویسه، و اون رو نوشت. اون یک چیز ساده نوشت.