This has been shown to be true in teaching, general medicine, nursing and other fields, and it happens because once we think we have become good enough, adequate, then we stop spending time in the learning zone.
درستی این تحقیق در تدریس، پزشکی عمومی، پرستاری و رشته‌های دیگر نشان داده شده، و این زمانی‌ست که ما تصور می‌کنیم که  به اندازه کافی (درکارمون) خوب و لایق هستیم. این‌جاست که ما وقت گذاشتن برای  محدوده‌ی یادگیری رو متوقف می‌کنیم.