In Johannesburg, I had the opportunity to play to a mainly white, middle-class South African audience who ended up in tears because I use film clips that really touch the heart, the whole nature, of this terrible tragedy that is taking place, that people are tending to avoid, because they are fatigued, and they really don't quite know what the solutions are.
در ژوهانسبورگ، من فرصت اجرا براي مخاطب عمدتا سفيد، طبقه متوسط آفريقاي جنوبي را داشتم كه با سرازير شدن اشكها به پايان رسيد. براي اينكه از فيلمهاي كوتاهي استفاده نمودم كه بر قلب ها نشست، تمامي ماهيت اين فاجعه هولناك كه در حال وقوع است، تا مردم براي جلوگيري گرايش پيدا كنند، زيرا آنها خسته شده اند، و آنها واقعا نميدانند راه حل چيست.