If form follows fiction, we could think of architecture and buildings as a space of stories -- stories of the people that live there, of the people that work in these buildings.
اگر فرم از افسانه و خیال پیروی کند، می‌توانستیم معماری و ساختمان را  به عنوان فضایی از داستان‌ها تصور کنیم، داستانهای از مردمانی که در آن زندگی می‌کنند، مردمانی که در آن ساختمان‌ها کار می‌کنند،