So one of things we realized is that performance, what we do, is bounded, but success, which is collective, is unbounded, which makes you wonder: How do you get these huge differences in success when you have such tiny differences in performance?
پس یکی از نکاتی که دریافتیم این است که عملکرد، کاری که می‌کنیم، محدود است، اما موفقیت، که جمعی است، بی‌حد وحصر است، که شما را به این فکر وامی‌دارد: چگونه چنین تفاوت عظیمی را در موفقیت دارید وقتی که در عملکرد تفاوت چندانی نیست؟