I then also note that apparently some of us want these things so badly that we would email a None, a spiritually confused None like me -- some might say otherwise confused as well -- and that we would seek out this stranger and email her our deepest wishes, just in case there is the remote possibility that they might be granted by someone who is not a god, much less our god, someone who is not even a member of our chosen religion, someone who, when you look at him on paper, seems like an unlikely candidate to deliver.
من هم همینطور یاد گرفتم که ظاهرا بعضی از ما این‌ها را آن قدر شدید می‌خواهیم که ما به یک «هیچ» ایمیل می‌زنیم یک «هیچ» از نظر معنوی گمراه مثل من -- برخی ممکن است بگویند  حتی در بقیه موارد گیج - و ما این غریبه را پیدا کرده وعمیق‌ترین آرزوهایمان را به او ایمیل می‌زنیم، که در صورت امکان حتی با احتمال بسیار پایین آن آرزوها توسط کسی که حتی خدا نیست برآورده شوند، چه رسد که خدای ما باشد کسی که حتی عضو دین انتخابی ما نیست، کسی که وقتی روی کاغذ به آن نگاه می‌کنی، بعید به نظر می‌رسد بتواند کاری بکند.