The beginning of a new book  had suddenly come to him: “Many years later,  as he faced the firing squad, Colonel Aureliano Buendía was to remember  that distant afternoon when his father took him to discover ice.” Over the next eighteen months, those words would blossom  into One Hundred Years of Solitude.
آغاز کتاب جدیدی ناگهان به او الهام شده بود: «سال‌‌ها بعد، ,در مقابل جوخه آتش، سرهنگ آئورلیانو بوئندیا بی‌اختیار بعدازظهر دوری را به خاطر آورد که با پدرش به دنبال یخ رفتند.» در طول هجده ماه آینده، آن کلمات در صد سال تنهایی شکوفا شدند.