He stood there staring at it in silence, then he grabbed the book out of my hand and started running down the long, narrow hallway holding it over his head shouting, "I exist! I exist."
او ایستاد و در سکوت به آن خیره شد٬ سپس او کتاب را از دستم گرفت و شروع به دویدن در دالان طولانی و باریک کرد در حالی که کتاب بالای سرش بود فریاد زنان می گفت: «من هستم٬ من هستم»