The paradox of happiness is that even though the objective conditions of our lives have improved dramatically, we haven't actually gotten any happier.
تعارض خوشبختی اینه که اگرچه شرایط واقعی زندگی ما بطور چشمگیری بهبود یافته، تعارض خوشبختی اینه که اگرچه شرایط واقعی زندگی ما بطور چشمگیری بهبود یافته، ما براستی شاد تر نشدیم.