What if we thought of fear as an amazing act of the imagination, something that can be as profound and insightful as storytelling itself?
اگه بیایم به ترس به عنوان  عامل جذاب تخیل، چیزی که می‌تونه به اندازه‌ خود داستان‌سرایی عمیق و خردمندانه باشه فکر کنیم چی؟