I think it's because there's an imbalance, an asymmetry in the way we treat creative, emotionally driven psychological ideas versus the way we treat rational, numerical, spreadsheet-driven ideas.
به نظر من این به خاطر این است که نوعی عدم تعادل، و نوعی عدم وجود تقارن، در برخورد با ایده های روانشناسی خلاقانه، و از روی احساسات، در مقایسه با برخورد با ایده های منطقی، محاسباتی، و حساب گرانه وجود دارد.