I could see pictures they were tagged in, posts they'd written, memes they'd shared, and somehow, seeing that it was a human on the other side of the screen made me feel a little better.
می‌توانستم عکس‌های تگ شده‌شان را ببینم، پست‌هایی که نوشته بودند، خاطراتشان، و به نوعی دیدن این‌ که یک انسان آن‌طرف مانیتور نشسته است باعث می‌شد کمی حس بهتری داشته باشم.