Now we're not here for that long anyway, but to spend almost half of our life lost in thought and potentially quite unhappy, I don't know, it just kind of seems tragic, actually, especially when there's something we can do about it, when there's a positive, practical, achievable, scientifically proven technique which allows our mind to be more healthy, to be more mindful and less distracted.
ما برای مدت خیلی طولانی اینجا نیستیم٬ اما تقریبا نصف عمرمون رو تو افکارمون گم می‌شیم و به صورت بالقوه ناخرسند هستیم. نمی‌دونم٬ راستش یه جورایی تراژیک به نظر میاد به خصوص وقتی که بشه در موردش یک کاری کرد٬ وقتی که یک روش مثبت٬ عملی٬ قابل دسترسی٬ و به طور علمی ثابت شده وجود داره که به ذهن ما اجازه می‌ده بیشتر سلامت باشه٬ بیشتر متفکر باشه و کمتر حواس پرت باشه.