Who knew? (Laughter) So anyway, two years sort of passed, and they had a child of their own, and then another two years passed, and they had another child of their own, and then another time passed and they had another child that they called an accident, which I thought was an unusual name. (Laughter) And I was on the cusp of, sort of, adolescence, so I was starting to take biscuits from the tin without asking.
کی می‌دونه؟ (خنده تماشاگران) به هر صورت، دوسال به شکلی گذشت. و آنها خودشان دارای یک فرزند شدند، و سپس دو سال دیگه گذشت، و آنها صاحب یک بچه‌ی دیگه شدند، و سپس زمان بیشتری سپری شد و آنها یه صاحب یه بچه دیگه شدند که اتفاقی نامیدندش، که فکر کنم یک اسم غیرعادی بود. (خنده تماشاگران) من در آستانه نوجوانی بودم، خُب من شروع کردم به برداشتن بیسکویت از جعبه بدون اینکه بپرسم.