He was three when he became a mixed drink of one part left alone and two parts tragedy, started therapy in eighth grade, had a personality made up of tests and pills, lived like the uphills were mountains and the downhills were cliffs, four-fifths suicidal, a tidal wave of antidepressants, and an adolescent being called "Popper," one part because of the pills, 99 parts because of the cruelty.
او تنها سه سال داشت که از یک طرف تنها شد و اندوه از سوی دیگر به سراغش آمد، او تنها سه سال داشت که از یک طرف تنها شد و اندوه از سوی دیگر به سراغش آمد، و درمان روانشناسی را از کلاس هشتم شروع کرد، شخصیتش را ترکیبی از قرص ها و آزمایش ها تشکیل می دادند، کوچکترین پستی و بلندی های زندگی برایش بدترین کابوس ها بودند، حجم عظیمی از دارو های ضد افسردگی که چهار پنجمش ضد خودکشی بودند، و نوجوانی که به او گفته می شد "عملی"، یک درصد به خاطر قرص ها، و ۹۹ درصد به خاطر بی رحمی اطرافیان.