It feels a little bit like analyzing interactive poetry because every game mechanic is a metaphor, and so the more the player asks themselves what we as designers were trying to express and why, the richer the experience becomes.
کمی شبیه به بررسی کردن شعرِ تعاملی است زیرا هر بخش بازی یک استعاره است، و هر چه بازیکنان بیشتر از خودشان بپرسند که ما به عنوان طراحان، چه چیزی را  می‌خواستیم بیان کنیم و چرا تجربه غنی‌تر می‌شود.