OK, so if I make a 100-nanometer cancer detector, I inject it in the bloodstream, it can leak into the tumor where it's activated by tumor enzymes to release a small signal that is small enough to be filtered out of the kidney and put into the urine, I have a signal in the outside world that I can detect.
خیلی خوب، پس اگر من  یک ردیاب سرطان ۱۰۰ نانومتری بسازم، و آن را به جریان خون تزریق کنم، می‌تواند به تومور نفوذ کند آنجا با آنزیم‌های تومور فعال می‌شود و علامت‌های کوچکی آزاد می‌کند که به اندازه کافی کوچک هستند تا بوسیله کلیه تصفیه شده و با ادرار خارج شوند. حالا علامتی در دنیای خارج دارم که می‌توانم آن را ردیابی کنم.