(Laughter) And I read her everything that I could, and we laughed, and we loved it, and it was the most important stage that I've ever stood on, surrounded by family, by remnants of a people who were given as a dowry to a relentless war but still managed to make pearls of this life; by the ones who taught me to not only laugh, but to live in the face of death; who placed their hands across the sky, measuring the distance to the sun and saying, "Smile; I'm gonna meet you there."
(صدای خنده) و من هر چیزی که می‌توانستم برای او خواندم، و ما خندیدیم، و ما عاشق آن بودیم، و آن، مهم‌ترین صحنه‌ای بود که بر روی آن ایستادم، خانواده‌ام در اطرافم بودند، با اندک افرادی که از یک جنگ بی‌رحمانه باقی مانده بودند. ولی ما توانستیم مرواریدهایی از این زندگی بسازیم؛ با افرادی که نه تنها  خندیدن را به من آموختند، بلکه زندگی کردن در مقابل مرگ را به من یاد دادند. کسانی که دست‌هایشان را به سمت آسمان گرفتند، فاصله تا خورشید را  اندازه گرفتند و گفتند، «بخند، من قرار است تو را آن‌جا ببینم.»