The mob of children soon forgets  their plans for rescue, silences the few voices of reason, and blindly follows Jack to the edge  of the island, and the edge of sanity.
انبوه کودکان به زودی برنامه‌های خود  را برای نجات فراموش می‌کنند، معدود صداهای عقلانی خاموش می‎شود، و کورکورانه از جک تا حاشیه جزیره و لبه عقلانیت پیروی می‌کنند.