So we could think of architecture as complex systems of relationships, both in a programmatic and functional way and in an experiential and emotive or social way.
بنابراین می‎توانیم معماری را به عنوان  سیستم پیچیده‌ای از روابط در نظر بگیریم، در هر دو شکل برنامه‌ای و عملکردی و تجربی، احساسی و یا اجتماعی.