(Laughter) So I had the most profound encounters with people, especially lonely people who looked like they hadn't talked to anyone in weeks, and we would get this beautiful moment of prolonged eye contact being allowed in a city street, and we would sort of fall in love a little bit.
(خنده ی حاضرین) بنابراین من عمیق ترین ارتباط ها را با مردم تجربه کردم، مخصوصاً افراد تنهایی که به نظر می آمد هفته هاست با هیچکس صحبت نکرده اند، و ما اجازه می دادیم این لحظه ی طولانی زیبای ارتباط چشمی در یک خیابان اتفاق بیفتد، و ما اجازه می دادیم این لحظه ی طولانی زیبای ارتباط چشمی در یک خیابان اتفاق بیفتد، و می توان گفت کمی به هم علاقمند می شدیم.