People would come in, find their own seat, move it a bit, actually, and then stay a while, and then interestingly, people themselves attracted other people, and ironically, I felt more peaceful if there were other people around.
مردم وارد می‌شدند،  صندلی خود را پیدا می‌کردند، مقداری جابجایش می‌کردند،  و مدتی می‌ماندند، و بعد به طور جالبی، مردم خودشان دیگران را جذب می‌کردند. و به طرز عجیبی،  اگر مردم دیگری در آن اطراف بودند احساس آرامش بیشتری می‌کردم.