And I realize, I think, the way I was feeling that way, is on a really deep gut level, I was feeling a lot of shame and embarrassed, frankly, that, in some respects, I had failed at delivering what I'm genetically engineered to do.
و حالا فهمیدم، که آن احساساتی را که در ته دلم حس میکردم، در اصل حس شرم بود. صراحتا، شرمسار شده بودم -- که به نوعي، من از کاری که ژنتیکی از من میبایست برآيد قاصر شده بودم.