And, at once enraging and enrapturing, Cage shows us that even when there are no strings being plucked by fingers or hands hammering piano keys, still there is music, still there is music, still there is music.
و در لحظه خشم آور و عاشقانه کیج به ما نشان می‌دهد که وقتی هیچ رشته سیمی وجود ندارد که با انگشتان به صدا دربیایند، یا دستانی که به کلیدهای پیانو ضربه بزنند هنوز موسیقی وجود دارد، هنوز موسیقی وجود دارد، هنوز موسیقی وجود دارد،