So once he gets to that point of beginning to create, like Jennifer did in her improvisation, a new reality -- that is, a moment of ecstasy -- he enters that different reality.
پس، هنگامی که به آن نقطة آغازین خلق کردن میرسد -- همانند جِنیفِر با بداهه نوازیش -- یک واقعیت و هستي نو، که آن لحظة وَجد است، بوجود میآید. او وارد آن واقعیت دیگری میشود.