Just to know that Jaguar shamans still journey beyond the Milky Way, or the myths of the Inuit elders still resonate with meaning, or that in the Himalaya, the Buddhists still pursue the breath of the Dharma, is to really remember the central revelation of anthropology, and that is the idea that the world in which we live does not exist in some absolute sense, but is just one model of reality, the consequence of one particular set of adaptive choices that our lineage made, albeit successfully, many generations ago.
همینکه بدانیم که کاهنان پلنگ هنوز فراتر از کهکشان راه شیری سفر می کنند یا اینکه افسانه بزرگان اینوئیت هنوز پر معنا موج می زند یا اینکه در هیمالیا پیروان بودا هنوز در پی نفس دارما می باشند همه در واقع یاد آوری مکاشفه اصلی مردم شناسی است، و آن این نظر است که دنیایی که در آن زندگی می کنیم به مفهومی محض وجود ندارد، و تنها یک الگو از واقعیت است، پیامد مجموعه ای خاص از انتخابات سازگارانه که آبا واجدادمان چندین نسل قبل و البته موفقیت آمیز انتخاب كردند