But I was worried that if I tell all of this to the teenager, it might sound either too abstract or perhaps too weird, and there wasn't enough time anyhow, because people were waiting in the queue, so it suddenly felt like what I was trying to convey was more complicated and detailed than what the circumstances allowed me to say.
ولی من نگران بودم اگر همه‌ی اینا رو به یک نوجوون بگم، یا ممکنه به نظرش خیلی انتزاعی بیاد یا شاید خیلی عجیب غریب، و به هرحال زمان هم کافی نبود، چون آدم‌های دیگه‌ای توی صف منتظر بودن، پس ناگهان این‌طور حس کردم که چیزی که می‌خوام منتقل کنم پیچیده‌تر و باجزییات‌تر از اونیه که شرایط به من اجازه‌ی بیان‌ش رو بده.