So this means that if we manage to look death in the face, and actually confront it, rather than keep quiet and hide, like some of the men or women I know did, such as Michael from Rwanda, Carole from Iraq, Philippe from the Congo and other people I know, like Sorj Chalandon, now a great writer, who gave up field assignments after a trauma.
پس این به آن معناست که اگر موفق شویم به چهره مرگ بنگریم، و راستش با آنمقابله کنیم،  جای این که آرام و پنهان نگهش داریم، مثل برخی از مردان و زنانی که می‎شناختم، از قبیل مایکل از رواندا، کارول از عراق، فیلپ از کنگو و سایر کسانی که می‎شناسم، مقی سورج شالاندون که الان  یک نویسنده عالی است، که بعد از یک ضربه روحی دست از  ماموریتهای میدانی کشید.