Suddenly, my cancer was a cancer that was everywhere, the cancer of cruelty, the cancer of greed, the cancer that gets inside people who live down the streets from chemical plants -- and they're usually poor -- the cancer inside the coal miner's lungs, the cancer of stress for not achieving enough, the cancer of buried trauma, the cancer in caged chickens and polluted fish, the cancer in women's uteruses from being raped, the cancer that is everywhere from our carelessness.
ناگهان، سرطان من، سرطانی بود که همه جا بود، سرطان ظلم، سرطان حرص، سرطانی که وارد انسانهایی که نزدیک صنایع شیمیایی زندگی میکنند میشود -- معمولا آنها فقیر هستند -- سرطانی که در درون ریه های معدنکار زغال وجود دارد، سرطان فشارهایی که از بابت کمبود پيروزي‌ و موفقیت کافی بدست میایند، سرطان آسیب های خفته و بخاک سپرده شده، سرطانی که در مرغهای فقسی و ماهیهای آلوده وجود دارد، سرطانی که در رحم‌ زنها از بابت تجاوز وجود دارد، سرطانی که از بابت بی توجهی های ما در همه جا هست.