The question is, as a psychologist, that fascinates me is, why do we make decisions that our future selves so often regret?
پرسشی که مرا، به عنوان یک روانشناس، به خود مشغول ساخته این است که چرا تصمیم هایی می گیریم که اغلب مایه پشیمانی خود آینده ما هستند؟