[The last 48 hours of two Palestinian suicide bombers.] [Paradise Now] [Man: As long as there is injustice, someone must make a sacrifice!] [Woman: That's no sacrifice, that's revenge!] [If you kill, there's no difference between victim and occupier.] [Man: If we had airplanes, we wouldn't need martyrs, that's the difference.] [Woman: The difference is that the Israeli military is still stronger.] [Man: Then let us be equal in death.] [We still have Paradise.] [Woman: There is no Paradise! It only exists in your head!] [Man: God forbid!] [May God forgive you.] [If you were not Abu Azzam's daughter ...] [Anyway, I'd rather have Paradise in my head than live in this hell!] [In this life, we're dead anyway.] [One only chooses bitterness when the alternative is even bitterer.] [Woman: And what about us? The ones who remain?] [Will we win that way?] [Don't you see what you're doing is destroying us?] [And that you give Israel an alibi to carry on?] [Man: So with no alibi, Israel will stop?] [Woman: Perhaps. We have to turn it into a moral war.] [Man: How, if Israel has no morals?] [Woman: Be careful!] [And the real people building peace through non-violence] [Encounter Point] Video: (Ambulance siren) [Tel Aviv, Israel 1996] [Tzvika: My wife Ayelet called me and said, ] ["There was a suicide bombing in Tel Aviv."] [Ayelet: What do you know about the casualties?] [Tzvika off-screen: We're looking for three girls.] [We have no information.] [Ayelet: One is wounded here, but we haven't heard from the other three.] [Tzvika: I said, "OK, that's Bat-Chen, that's my daughter.] [Are you sure she is dead?"] [They said yes.] Video: (Police siren and shouting over megaphone) [Bethlehem, Occupied Palestinian Territories, 2003] [George: On that day, at around 6:30] [I was driving with my wife and daughters to the supermarket.] [When we got to here ...] [we saw three Israeli military jeeps parked on the side of the road.] [When we passed by the first jeep ...] [they opened fire on us.] [And my 12-year-old daughter Christine] [was killed in the shooting.] [Bereaved Families Forum, Jerusalem] [Tzvika: I'm the headmaster for all parts.] [George: But there is a teacher that is in charge?] [Tzvika: Yes, I have assistants.] [I deal with children all the time.] [One year after their daughters' deaths both Tzvika and George join the forum] [George: At first, I thought it was a strange idea.] [But after thinking logically about it, ] [I didn't find any reason why not to meet them] [and let them know of our suffering.] [Tzvika: There were many things that touched me.] [We see that there are Palestinians who suffered a lot, who lost children,] [and still believe in the peace process and in reconciliation.] [If we who lost what is most precious can talk to each other,] [and look forward to a better future,] [then everyone else must do so, too.] [From South Africa: A Revolution Through Music] [Amandla] (Music) (Video) Man: Song is something that we communicated with people who otherwise would not have understood where we're coming from.
۴۸ ساعت قبل از بمب گذاری انتحاری توسط دو نفر فلسطینی مرد: تا زمانی که ناعدالتی هست، یک نفر باید قربانی شود! زن: این قربانی شدن نیست، این انتقام گرفتن است! اگر تو هم بُکشی، هیچ تفاوتی بین قربانی و اشغالگر نیست. مرد: اگر ما هم هواپیما داشتیم، ما نیازی به شُهدا نداشتیم، تفاوت اینه. زن: تفاوت اینه که ارتش اسرائیل هنوز هم قوی‌تر هست. مرد: پس بگذار که ما با مرگ با آنها برابر بشویم. ما هنوز بهشت را داریم. زن: هیچ بهشتی وجود ندارد! این فقط توی کله تو وجود داره! مرد: خدا نکند! خداا تو را ببخشه. اگر تو دختر ابوعظیم نبودی... به هر حال، من ترجیح میدهم که توی کله‌ام بهشت داشته باشم تا اینکه در این زندگی توی جهنم زندگی کنم، به هر صورت ما مُرده ایم. کسی تلخی را انتخاب می‌کنهِ که جایگزینش آن تلخ تر باشه. زن: پس ما چی؟ کسانی که باقی می‌مانند؟ آیا ما با این شیوه برنده خواهیم شد؟ آیا می‌دانی کاری که تو داری میکنی ما را از بین می‌برد؟ و به دست اسرائیل بهانه ای می‌دهی که آن را با خودش بکشاند؟ مرد: آیا بدون بهانه، اسرائیل توقف می‌کنه؟ زن: شاید. ما باید این را به جنگی اخلاقی تبدیل کنیم. مرد: چگونه، اگر اسرائیل اخلاقی داشته باشه؟ زن: مواظب باش! محل حادثه - تل‌آویو ۱۹۹۶ تزویکا: همسرم به من زنگ زد و گفت، "در تل‌ آویو یک بمب گذار انتحاری بود." تزویکا: در مورد تلفات چی میدونی؟ ما به دنبال سه تا دختر هستیم. تزویکا. من هیچ اطلاعاتی نداریم. آیلت: یکی اینجا مجروح شده، اما در مورد سه نفر دیگه خبری نشنیدیم. تزویکا: گفتم،" بسیار خوب بَت- چن، این دختر من هست. آیا مطمئنی که او مرده است؟ آنها گفتند بله. (بیت‌لحم که توسظ تروریستهای فلسطینی در ۲۰۰۳ اشغال شد )جرج: در آن روز، حدود ساعت شش و نیم من به همراه همسرم رانندگی میکردم که به سوپرمارکت بروم. وقتی آنجا رسیدیم، ما سه جیپ ارتش اسرائیل را در سمت دیگر جاده دیدیم . هنگامی که ما اولین جیپ را رد کردیم، آنها بر روی ما آتش گشودند. و دختر ۱۲ ساله من کریستین در اثر تیراندازی مُرد. (یک سال پس از این حادثه جرج و همدیگر را در یک بار ملاقات کردند) من مدیر همه بخش‌های مدرسه هستم. جرج: اما معلمی هست که او نیز مسئول هست؟ تزیویکا، بله، من یک معاون دارم. من تمام مدت با بچه‌ها سر و کله می‌زنم. جرج: اول از همه، فکر کردم که این ایده عجیب و غریبی هست. اما پس از اینکه منطقی در مورد آن فکر کردم، هیچ دلیلی پیدا نکردم که چرا آنها را نبینیم بگذار آنها در مورد درد ما هم بدانند. جرج: چیزهای دیگری هست که احساس می‌کنم. ما فلسطینی‌ها را می‌بینیم که رنج زیادی می‌برند، کسانی که فرزندانشان را از دست داده اند، و هنوز به روند صلح وآشتی امید دارند. اگر کسی از ما که گرانبها ترین چیزش را از دست داده بتوانیم با یکدیگر صحبت کنیم، و به دنبال فردایی بهتر باشیم، آنوقت بقیه هم باید همین کار را بکنند. آفریقای جنوبی: انقلاب از طریق موسیقی مرد: ترانه چیزی‌ست که توسط آن ما با مردم گفتگو می‌کنیم در غیر اینصورت آنها درک نخواهند کرد که ما از کجا آمدیم.