They speak to a very real part of being human that can often be hidden in fear and shame and pushed deep down where it lingers and rots.
آنها درباره بخش خیلی واقعی انسان بودن حرف می‌زنند که معمولا ممکن است در ترس و شرم پنهان شود و چنان فرو نهفته شود که بماند و بگندد.