What is the legitimacy of diplomacy, of the the solution we devise as diplomats if they cannot be reflected and understood by also these broader forces of societies that we now very loosely call groups?
آیا دیپلماسی و راه حل هایی که ما دیپلمات ها تدوین می کنیم مشروعیت خواهند یافت اگر توسط این نیروهای وسیع اجتماعی که ما به سادگی گروه می خوانیمشان، درک نشوند و بازتاب نیابند؟