It seems like what happens in our culture is a sort of pragmatic attitude: "We have to draw the line somewhere, so we will draw the line somewhere."
یک نوعی از نگرش عمل گرایانه هست: "خوب ما یک جایی باید اون خط رو ترسیم کنیم، پس ما اون خط رو ترسیم خواهیم کرد."