In those days there was still countryside close to the city, farms, cornfields, cows; even not far from our building with its blurred brick and long shadowy hallway you could find tracts with hills and trees you could pretend were mountains and forests.
آن روزها هنوز طبیعتی بود در حومه‌های شهر مزارع، ذرت‌زاران و گاوها؛ نه‌چندان هم دور از ساختمان‌مان با آجرهای ماتش و راهروی وهم‌آلودش می‌توانستی زمین‌هایی ببینی با تپه‌ها و درخت‌هایی که می‌توانستی وانمود کنی کوهند و جنگل.