And this kind of uneasiness, sometimes even anger, that exists in this second generation is largely due to the failure of integration policies, to the failure of what should have been a much stronger investment in creating the conditions for people to live together and respect each other.
و این نوع ناراحتی و گاها حتی عصبانیت، که در این نسل دوم وجود دارد عمدتا بخاطر ناکارایی  سیاستهای یکپارچه‌سازی است، عدم موفقیت آنچه باید سرمایه‌گذاری قدرتمندتری در خلق شرایطی برای انسانها باشد که با هم زندگی کنند و به یکدیگر احترام بگذارد.