Several years ago, I was working at the South Side Walnut Cafe, a local diner in town, and during my time there I would go through phases of militant lesbian intensity: not shaving my armpits, quoting Ani DiFranco lyrics as gospel.
چند سال پیش، من در "South Side Walnut Cafe"، یک رستوران محلی در حومه‌ی شهر کار می‌کردم، و در زمانی که در آن‌جا کار می‌کردم به شکل‌های مختلف خودم را شبیه به یک هم‌جنس‌گرای خشن نشان می دادم: موهای زیر بغلم را کوتاه نمی‌کردم، و شعرهای "آنی دیفرانکو" (خواننده‌ی مستقل فعال حقوق زنان) را مثل کتاب مقدس می‌خواندم.