If that robot had figured out that I was a person, not a chair, and that I was willing to get out of its way if it was trying to get somewhere, then it actually would have been more efficient at getting its job done if it had bothered to notice that I was a human and that I have different affordances than things like chairs and walls do.
اگر آن ربات فهمیده بود که من یک انسانم، نه یکی صندلی، و می‌خواهم از سر راهش کنار بروم اگر تلاش می‌کرد تا جایی برود، در واقع بعد از آن می‌توانست مؤثرتر باشد در انجام دادن کارهایش اگر اهمیت داده بود که من یک انسان بودم و این که من قابلیت‌های متفاوت‌تری نسبت به صندلی‌ها و دیوارها دارم.