The whole time he was talking to me, I sat there smiling and nodding like a numb idiot, with my arms crossed over my chest, while nothing, nothing, nothing came out of my throat.
کل مدتی رو که باهام حرف میزد نشسته بودم و مثل یه احمق خنگ لبخند میزدم و سرمو تکون می دادم، در حالت دست به سینه، و هیچ چیزی، هیچ چیزی، هیچ کلمه ای، از دهنم در نیومد.