The skipping rope was like a steady timeline -- tick, tick, tick, tick -- upon which you can add rhymes and rhythms and chants.
پریدن از روی طناب یک زمان‌بندی ثابت داشت -- تیک، تیک، تیک، تیک -- که روی هر کدام می‌شد ریتم و ضرب و شعر اضافه کرد.