In fact, I refused to go home even to pack a bag, I slept by his bed, when he could eat, I made all his food, and we cried, one or other or both of us together, every day.
در واقع، حتی قبول نکردم برگردم  خانه ساک ببندم، کنار تختش خوابیدم، وقتی توانست غذا بخورد،  همه غذایش را آماده می‌کردم، و دو تایی با هم یا تک به تک هر روز گریه می‌کردیم.