Maybe then we would remember "I Have a Dream" not only as a great speech, but also as a great piece of music, part of our history, and capturing Dr. King's ideals.
شاید بعدا “من رویایی دارم” را نه تنها به عنوان یک سخنرانی عالی، بلکه یک قطعه‌ فاخر موسیقی، بخشی از خاطرات خویش و تجسم ایده‌ال‌های دکتر کینگ بخاطر می‌آوردیم.