All of a sudden, NGOs were not only standing in the streets, crying their slogans, but they were taking [them] into the negotiations, partly because they represented the victims of these weapons.
بطوری که ناگهان سازمان های غیر دولتی نه تنها در خیابان ها شعارهای خود را مطرح می ساختند، بلکه آنها را در مذاکراتشان نیز می گنجاندند، که یک دلیل عمده اش این بود که این گروه ها، قربانیان چنین سلاح هایی را نمایندگی می کردند.