I'm talking about an audacious authenticity that allows us to cry with one another, a heroic humility that allows us to remove our masks and be real.
دارم درباره هویت گستاخانه حرف میزنم که بهمون اجاز میده با هم گریه کنیم، یک فروتنی قهرمانانه که بذاره  نقاب از چهرهامون برداریم و خومون باشم.