("You are my first Israelian friend. I wish we both get rid of our idiot politicians, anyway nice to see you!") ("I love that blue. I love that star. I love that flag.") This one is really moving for me because it's the story of a girl who has been raised in Iran to walk on an Israeli flag to enter her school every morning, and now that she sees the posters that we're sending, she starts -- she said that she changed her mind, and now she loves that blue, she loves that star, and she loves that flag, talking about the Israeli flag, and she wished that we'd meet and come to visit one another, and just a few days after I posted the first poster.
( "تو اولین دوست اسرائیلی من هستی. آرزو میکنم که هر دو ما از این ایده احمقانه سیاسی خلاص شویم، به هر صورت خوشحالم که تو را دیدم") ("من این رنگ آبی را دوست دارم. من این ستاره را دوست دارم. و من این پرچم را دوست دارم ") این یکی واقعا در من اثر گذاشت چونکه این درباره دختری‌ست که در ایران بزرگ شده و که هر روز صبح باید برای وارد شدن به مدرسه از روی پرچه اسرائیل راه برود، و حالا او پوستری را کا ما فرستادیم را میبینید، او شروع کرد--- او گفت که نظرش را عوض میکند، و حالا رنگ آبی را را دوست داره و این ستاره را دوست داره، و همچین این پرچم دوست داره، و درباره پرچم اسرائیل حرف میزنه، آرزو کرد که ما بتونیم همدیگر را ببینیم، و این فقط چند روز بعد از اینکه من اولین پوستر را پست کرده بودم بود.