When it came to happiness, they each phrased it slightly differently, but they all asked for the same specific subtype of happiness, too -- the kind of happiness that sinks in and sets down roots in your soul; the kind of happiness that could sustain us, even if we were to lose absolutely everything else.
وقتی به خوشبختی رسید، هر کدام از آنها کمی متفاوت بین کرده بود، اما همه آنها درخواست همان زیرمجموعه خاص از شادی را داشتند نوعی از شادی که عمیق است و ریشه‌هایش در روح انسان قرار می‌گیرد؛ نوعی شادی که می‌تواند ما را حفظ کند، حتی اگر مطلقا همه چیزهای دیگر را از دست می‌دادیم.