Created several kilometers up, dangerous concentrations of this material would be driven by upper  atmospheric winds, potentially leading to hazardous  levels of fallout in areas up to tens of  kilometers downwind.
در ارتفاع چند کیلومتری زمین توده‌هایی از این مواد خطرناک تشکیل می‌شود و توسط بادهای اتمسفری جابه‌جا می‌شوند، این روند می‌تواند باعث سطوح خطرناکی از بارش هسته‌ای ده‌ها کیلومتر دورتر از مکان وقوع انفجار اتمی شود.