You can think of channelrhodopsin as a sort of light-sensitive switch that can be artificially installed in brain cells so that now we can use that switch to activate or inactivate the brain cell simply by clicking it, and in this case we click it on with pulses of light.
شما می توانید چنلرودوپسین را به صورت یک کلید حساس به نور تصور کنید، که می تواند به صورت مصنوعی بر روی سلول های مغزی نصب شود، و ما می توانیم خیلی ساده با کلیک کردن بر روی آن کلید، برای فعال یا غیرفعال کردن سلول مغزی استفاده کنیم، و در این مورد خاص با پالس های نوری آن را فعال می کنیم.