And I worry that the trend towards personalized and precision medicine, looking for biological or genetic targets to better tailor treatment, may inadvertently cause us to lose sight of the big picture, that it is the daily context, where a person lives, grows, works, loves, that most importantly determines population health, and for too many of us, poor health.
و من نگرانم که روند به سوی ساخت داروهای دقیق و مخصوص  هر فرد، به دنبال اهداف بیولوژیکی وژنتیکی بودن  جهت درمان دقیق تر، ممکن است نا خواسته باعث شود که نتوانیم  تصویر بزرگ را ببینیم، یعنی بافت روزانه زندگی، جایی که فرد در آن زندگی می‌کند، رشد می‌کند، کار می‌کند، عشق می‌ورزد، بافتی که مهمتر از هر چیز سلامت جامعه  را تعیین می‌کند، و برای بسیاری از ما یک سلامتی نا کامل است.