So they were ecstatic, we sat down to visit, and it was so weird, because within two minutes, she  started retelling me the story of her diagnosis and her  surgery and her chemo, even though, as her chaplain,  I saw her every week, and so I knew this story.
خب اونها خیلی خوشحال بودند، نشستیم که گپی بزنیم، و خیلی عجیب بود، چون چون ظرف دو دقیقه، شروع کردن به بازگویی داستان تشخیص بیماری، عمل جراحی و شیمی درمانی شدنش، علی رغم این واقعیت که او را هر هفته بواسطه کشیش بیمارستانش بودنم، میدیدم.