As a boy, all I wanted was to be accepted and liked by the other boys, but that acceptance meant I had to acquire this almost disgusted view of the feminine, and since we were told that feminine is the opposite of masculine, I either had to reject embodying any of these qualities or face rejection myself.
در کودکی کل خواسته‌ام این بود که باقی  پسرها مرا بپذیرند و دوستم داشته‌ باشند اما لازمه‌ی پذیرفته شدن این بود که یاد بگیرم چطور نگاهی نفرت انگیز  به جنس مؤنث داشته باشم، و از آنجا که همیشه می‌گویند که مؤنث نقطه‌ی مخالف مذکر است، مجبور بودم داشتن هر گونه ویژگی زنانه را پس بزنم یا با پس زده شدن خودم مواجه شوم.