I'm going to leave you with one question: If we can't get inside the person's minds, no matter if they're autistic or not, instead of punishing anything that strays from normal, why not celebrate uniqueness and cheer every time someone unleashes their imagination?
می خواهم شما را با یک پرسش ترک کنم: اگر بتوانیم وارد ذهن یک فرد شویم، مهم نیست که اوتیستیک باشد یا خیر، به جای اینکه آنها را به خاطر غیرعادی بودنشان مجازات کنیم چرا از منحصربفرد بودنشان تجلیل نمی کنیم و هر کسی که تخیلات رها شده دارد را تشویق نمی کنیم؟