If violent actors are the only ones constantly getting front-page covers and attracting international attention to the Palestinian issue, it becomes very hard for nonviolent leaders to make the case to their communities that civil disobedience is a viable option in addressing their plight.
اگر بازیگران خشن تنها کسانی هستند که دائما در صفحات اصلی رسانه ها نشان داده میشوند و توجه دنیا را به اوضاع فلسطین جلب میکنند، کار پیشوایان بی خشونت را در قانع کردن مردم خود به اینکه نافرماني غیر نظامی یک اختیار مناسبی است برای حل گرفتاریشان، بسیار دشوار میکند.