Meanwhile, instead of sending someone working drawings, which are those huge sets of blueprints that you've seen your whole life, what the architect can do is send a set of assembly instructions, like you used to get when you were a child, when you bought little models that said, "Bolt A to B, and C to D."
در عین حال، به جای فرستادن طرح‌های کاری یک نفر، که آنها مجموعه عظیمی از نقشه‌هایی هستند که در کل زندگیتان دیده‌اید، کاری که معمار می‌تواند بکند این است که یکسری از دستورالعمل‌های مونتاژ را بفرستد، مثل زمانی که بچه بودید، زمانی که مدل‌های کوچکی می‌خریدید که می‌گفت " Aرا به B و C را به D پیچ کنید.»