How might our shared built environment -- our homes, our hospitals, our schools, our public spaces -- be shaped differently if women and people of color were behind half of the proverbial blueprints?
چگونه فضای مشاع سازه ما -- خانه‌هایمان، بیمارستان‌هایمان، مدرسه‌هایمان، مکان‌های عمومی -- متفاوت شکل داده شوند اگر زنان و مردم رنگین پوست پشت سر نیمه طرح‌های گمراه کننده قرار گیرند؟