It took a lot of work, time, energy and effort for us to finally realize that maybe co-parenting for us didn't need to mean a shared household and wedding bells, that maybe, just maybe, the way we showed up as co-parents lay not only in the layered nuances of our partnership but the capacity within our hearts to tend to a human that we helped create together.
وقت، انرژی و کار زیادی برد تا بالاخره بفهمیم که والدگری مشترک برای ما لزوما معنیش  این نیست که یک خانواده مشترک داشته باشیم و عروسی بگیریم شاید آن فقط، شاید یعنی شیوه ای که ما به عنوان والدگر مشترک ظاهر میشویم نباید فقط به لایه لایه‌ی  اختلافاتمان در رابطه توجه کنیم چون قلب هایمان توانایی هدایت ما به طرف انسانیت را دارند این چیزی بود که ما با کمک هم ساختیم.