But the consequence of this constant  surveillance is that our bodies treat helpful  implants, like insulin pumps, with the same suspicion as they would a harmful virus or bacteria.
اما نتیجه این نظارت مستمر این است که بدن ما با  ایمپلنت های مفید مانند پمپ‌های انسولین، با همان سوء ظنی رفتار می‌کند که با یک ویروس یا باکتری مضر رفتار می‌کند.