But in a play, a novel or a film, the writer makes all the decisions in advance for the characters, and as the audience, we can only watch, passively, the consequences of his decisions.
اما در يك بازی، رمان يا يك فيلم، نويسنده تمام تصميم‌ها را  جهت پيشبرد شخصيت‌ها می‌‌گيرد، و به عنوان يك مخاطب، فقط می‌توانيم، بدون هيچ دخالتی، عواقب تصميم‌های او را تماشا كنيم.