I think that as we move to situations in which people have to decide on their own about how much effort, attention, caring, how connected they feel to it, are they thinking about labor on the way to work, and in the shower and so on, all of a sudden Marx has more things to say to us.
فکر می‌کنم اگر به سمت شرایطی پیش برویم که در آن آدمها خودشان تصمیم گیری می‌کنند درباره میزان تلاش، توجه، اهمیت و اینکه چطور احساس وابستگی به آن کنند، اینکه آیا در مسیر رفتن به سر کاریا موقع دوش گرفتن و غیره به کارشان فکر می‌کنند، ناگهان می‌بینیم که مارکس نکات بیشتری برای گفتن به ما دارد.