Ninety percent of them would never have left home at all if it weren't for a scholarship to study medicine in Cuba and a commitment to go back to places like the ones they'd come from — remote farmlands, mountains, ghettos — to become doctors for people like themselves, to walk the walk.
نود درصدشون هرگز كشورشون رو ترك نمى كردن اگر بخاطر بورسيه تحصيلى رشته پزشكى در كوبا و تعهد به بازگشت به محلهای مشابه ای نبود که از آنجا آمده بودند--- مزارع دورافتاده، کوهها،گتوها (حاشیه نشینها)--- تا پزشکی مردمی شوند که شبیه خودشون بود، تا در عمل حرفشون را ثابت کنند.