So it doesn't mean that we are not prioritizing -- any decision is a prioritization, so of course we are still prioritizing, if only implicitly -- and that's unlikely to be as good as if we actually did the prioritization, and went in and talked about it.
پس این به این معنا نیست که ما در حال الویت بندی نیستیم -- هر تصمیم گیری ای یک الویت بندی است، پس در حقیقت ما هم چنان در حال الویت بندی هستیم، تنها اگر به طور ضمنی -- و این بعید است که به خوبی این باشد که عملا ما الویت بندی را انجام دهیم، و وارد شدیم و در مورد آن صحبت نمودیم.