As health professionals in our daily work, whether in the clinic or doing research, we are witness to great injustice: the homeless person who is unable to follow medical advice because he has more pressing priorities; the transgender youth who is contemplating suicide because our society is just so harsh; the single mother who has been made to feel that she is responsible for the poor health of her child.
به عنوان متخصصان سلامت در محل کارخود خواه در کلینیک یا در حال تحقیق ما شاهد بی عدالتی بزرگی هستیم: فرد بی خانمانی که توصیه پزشکی ما را  نمی‌تواند انجام دهد چون اولویت های مهمتری دارد؛ جوان دوجنسیتی که به خودکشی می‌اندیشد چون جامعه ما بسیار خشن است؛ مادر سرپرست خانواری که مجبور شده که  حس کند او مسئول شرایط بد سلامتی فرزند خود است.