Second conclusion is that the ability to conceive of a given event in two different ways, such as "cause something to go to someone" and "causing someone to have something," I think is a fundamental feature of human thought, and it's the basis for much human argumentation, in which people don't differ so much on the facts as on how they ought to be construed.
دومین نتیجه گیری این است که توانایی ادراک هر اتفاق در دو شکل امکان پذیر است :‌ "منجر به انتقال چیزی به کسی شدن،" یا کسی را وادار به داشتن چیزی کردن. به نظر من این یک قابلیت زیربنایی تفکر انسان است، و پایه بسیاری از مباحثی که بین افراد در میگیرد است، وقتی که واقعیت مورد بحث برای طرفین تقریبا مشترک است ولی بحث در باره چگونگی تعبیر آنها جریان دارد.