I'd like to leave you with a poem by a fourteenth-century Persian poet named Hafiz that my friend, Jacques Dembois told me about, and the poem is called "The God Who Only Knows Four Words": "Every child has known God, not the God of names, not the God of don'ts, but the God who only knows four words and keeps repeating them, saying, 'Come dance with me.
و در پایان می خوام شعری را برای شما بخوانم از شاعر ایرانی قرن هشتم (شمسی), حافظ که دوستم ,جاکز دباز, او را به من معرفی کرد اسم این شعر هست ," خدایی که تنها چهار کلمه را می داند " همه کودکان خدا را می شناسند نه خدای نامها نه خدایی که ممنوع می کند بلکه خدایی که تنها چهار کلمه را می داند و آنها را تکرار می کند می گوید: بیا ,با من برقص