(Grunts) Hopefully I won't moon you. (Laughter) You didn't pay for that. (Laughter) And I want you to just think for a minute, because we all have – I love to use the analogy "the inner snooze button" – you have these amazing ideas that bubble up.
خوشبختانه من نمی‌خواهم شمارا سرزنش کنم! (خنده حضار) شما تاوان آن را ندادید. (خنده حضار) و از شما می‌خواهم فقط برای یک دقیقه به آن فکر کنید چون همه ما- دوست دارم از تمثیل «دکمه قیلوله درون» استفاده کنم- شما این ایده‌های شگفت‌انگیز در حال غلیان را دارید.