We take the viewer on a journey that happens right now in real time, and the viewer gets the feeling of actually being there, actually being on the train, on the boat, and knitting together with others, and the reason I think why they're doing that is because we don't edit the timeline.
ما بینندگان را به تماشای سفری می بریم که در همین زمان در حال انجام است، و بیننده ها واقعا حس می کردند که در این سفر همراه هستند، بودن واقعی در قطار، یا بر روی کشتی، و بافندگی همراه با دیگران، و دلیلی که من فکر میکنم آنها این کار می کنند این است که ما ویرایشی در طول زمان فیلم انجام ندادیم.