Does any woman in this room really believe that she is a lesser version -- less interesting, less fun in bed, less valuable -- than the woman she once was?
آیا زنی در این سالن هست که واقعا باور داشته باشد که یک نسخه کمتری است -- دارای جذابیت کمتر ، سرگرم کنندگی کمتر در تخت خواب و ارزش کمتر -- از آن زنی که قبلا بوده؟