Or, perhaps worse, is it just a construct, some fake concept we all convince each other to try to live up to for a fake sense of purpose?
یا، شاید بدتر، آیا این فقط یک ساخت است، بعضی مفاهیم جعلی که ما همدیگر را قانع می‌‌کنیم که سعی کنیم تا راضی زندگی کنیم برای حس جعلی از هدف؟