It just seems like so much of life, or so much of our assumptions are based on the fact that of course, it's got to be DNA, but is the possibility space of self-replicating molecules much bigger than DNA, even just DNA with six letters?
به نظر می‌رسد که این خیلی از زندگی است،  یا خیلی از مفروضات ما براساس این واقعیت است که البته، آن باید DNA باشند، اما فضای امکان مولکول‌های خود تکرار شونده بسیار بزرگ‌تر از DNA، حتی DNA با شش حرف است؟