So how could this be happening? I think part of the reason, a big part of the reason, is that when our minds wander, we often think about unpleasant things, and they are enormously less happy when they do that, our worries, our anxieties, our regrets, and yet even when people are thinking about something neutral, they're still considerably less happy than when they're not mind-wandering at all.
خُب چطور این امکان پذیره؟ فکر کنم یه دلیلش اینه، یه دلیل بزرگش اینه که وقتی فکرمون به جای دیگه پرته، معمولا" به چیزهای ناخوشایند فکر می کنیم، وبا اینکار خیلی ناراحت تر میشویم، نگرانیهای ما، اضطرابهای ما، پشیمانیهای ما، و حتی وقتی افراد به چیزهای معمولی فکر می کنند، هنوز هم خوشحالی کمتری نسبت به زمانی دارند که که فکرشون اصلا" به جاهای دیگه مشغول نیست.