No one ever thinks of us as human because we are more ghost than flesh, because people fear that my gender expression is a trick, that it exists to be perverse, that it ensnares them without their consent, that my body is a feast for their eyes and hands and once they have fed off my queer, they'll regurgitate all the parts they did not like.
هرگز کسی به عنوان یک انسان به ما فکر نکرد زیرا ما بیشتر روح هستیم تا گوشت و پوست، زیرا مردم می ترسند که گرایش های جنسیتی من موجودیت آنها را منحرف کند، و بدون رضایت آنها به دام بیفتند، بدن من ضیافتی برای چشمان و دستان آنهاست و زمانی که از خوردن تن عجیب و غریب من خسته شدند، استفراغش می کنند و می گویند آن را دوست ندارند.