So the therapist said we should devise a splint, which would rob my kid of the ability to actually use those fingers, but it would at least force them into some position that looked normal.
پس درمانگر گفت باید از آتل استفاده کند و هر چند فرزندم دیگر نمی‌توانست از انگشت‌های خود استفاده کند اما حداقل ظاهر طبیعی به آن می‌داد.