So I think living in a generic reality that's mediocre, there are nasty bits and nice bits and we could make the nice bits bigger and the nasty bits smaller and that gives us a kind of purpose in life.
بنابراین معتقدم زندگی کردن در دنیایی که در حد میانی باشد، هم قسمت های نامطبوع به همراه دارد، هم قسمت های دلپذیر و ما می توانیم قسمت های دلپذیر را بیشتر کنیم و قسمت های نامطبوع را کمتر کنیم و این موضوع به زندگی ما هدف می بخشد.