And what this does is it raises the possibility to us that in a world in which we want to promote cooperation and exchange, and in a world that might be dependent more than ever before on cooperation to maintain and enhance our levels of prosperity, his actions suggest to us it might be inevitable that we have to confront the idea that our destiny is to be one world with one language.
آنچه او انجام می دهد این است که این احتمال را افزایش می دهد که در جهانی که در آن ما می خواهیم همکاری و تبادل اطلاعات را ترویج دهیم، در جهاني که ممکن است بیش از هر زمان دیگری وابسته به همکاری برای حفظ و افزایش سطح کامیابی ما باشد، تاثیر خود را به ما نشان دهد چه بسا برخورد با این ایده که که سرنوشت ما این است که یک جهان با یک زبان باشد، اجتناب ناپذیر باشد.