And I think the biggest picture of all would take seriously the fact that so much of our verbiage about abstract events is based on a concrete metaphor and see human intelligence itself as consisting of a repertoire of concepts -- such as objects, space, time, causation and intention -- which are useful in a social, knowledge-intensive species, whose evolution you can well imagine, and a process of metaphorical abstraction that allows us to bleach these concepts of their original conceptual content -- space, time and force -- and apply them to new abstract domains, therefore allowing a species that evolved to deal with rocks and tools and animals, to conceptualize mathematics, physics, law and other abstract domains.
و فکر میکنم تصویر کلی و جامع به شدت این نکته را جدی خواهد گرفت که بسیاری از مباحثاتی که درباره اتفاقات انتزاعی در جریان است بر اساس استعاره‌های از واقعیت است . اینطور به نظر می آید که فهم انسان خود را متشکل از مجموعه متنوعی از مفاهیم مثل اشیا، فضا،‌ زمان، علیت، قصد و .. می بیند واین مجموعه برای گونه انسانی که در باره سیر تکاملی یا فرگشت که به خوبی میتوانید تصور کنید بسیار کارآمد است، بخش دیگرفهم انسان ، روال انتزاعی سازی استعاره‌ای است که اجازه میدهد این مفاهیم را از محتوای مفهومی اولیه فضا، زمان و نیرو تفکیک کنیم و آنها را دردامنه های جدیدی از مفهوم به کار ببریم این امر منجر به فرگشت این گونه به نحوی شده که میتواند با چیز های جدیدی مثل سنگها و ابزار ها و حیوانات رو در رو شود یا از مفاهیم ریاضی و فیزیک و قوانین مدنی و سایر عرصه های انتزاعی ادراک داشته باشد .