So if you think of naturally occurring CRISPR proteins as molecular scissors, you can think of base editors as pencils, capable of directly rewriting one DNA letter into another by actually rearranging the atoms of one DNA base to instead become a different base.
بنابراین اگر به پروتئین‌های طبیعی کریسپر به عنوان قیچی‌های مولکولی فکر کنید، می‌توانید ویرایشگرهای باز را  مداد در نظر بگیرید، که مستقیما قادر هستند یک حرف DNA را به حرف دیگر تبدیل کنند در واقع با مرتب کردن دوباره  اتم‌های باز DNA تا برخلالف [قیچی]  به باز متفاوتی تبدیل شوند.