There was Philip II, who was divine because he was always praying, and there was Elizabeth, who was divine, but not quite divine because she thought she was divine, but the blood of being mortal flowed in her.
یکی از آنها، فیلیپ دوم فرانسه بود که الهی بود چون همیشه در حال دعا و نماز بود، و دیگری الیزابت بود، او نیز یزدانی بود ولی نه بحد فیلیپ چون خود را یزدانی میدانست ولی فناپذیری مانند خون در رگهای بدنش جاری بود.