So you can see that it's pretty limited, and because the firing patterns aren't in the right code, they're very limited in what they can tell you about what's out there. So you can see that there's something there, but it's not so clear what that something is, and this just sort of circles back to what I was saying in the beginning, that with the standard method, patients can see high-contrast edges, they can see light, but it doesn't easily go further than that. So what was the image? It was a baby's face.
که شما بتونین ببینید که چقدر محدوده چون الگوهای ارسالی از کد درستی استفاده نمیکنند انها برای بیان چیزی که اون بیرونه محدودن، شما میتوننید ببینید که چیزی اونجا هست ولی خیلی واضح نیست که اون چه چیزیه واین دقیقا به چیزی که اول صحبتم گفتم برمیگرده که با متدهای استاندارد فعلی بیمار فقط لبه های تیز اجسام رو میبینه اونا میتونن نور رو ببینن ولی کیفیت تصویر نمیتونه به راحتی بیشتر بشه خب اون تصویر چی بوده اون یه صورت کودک بود،