When we climb that staircase, self-interest fades away, we become just much less self-interested, and we feel as though we are better, nobler and somehow uplifted.
وقتی که ما از اون پلکان بالا میرویم، خودخواهی شروع به محو شدن میکنه، ما تبدیل به موجودی میشیم که خودخواهی کمتری داره، و ما حس میکنیم که انگار بهتریم، شریف تریم و یه جورایی متعالی تریم.