And people who had already been killed in my city were calling to me up through my gut and my chest, as a knot in my throat, "Yo, E, you cannot just let us be dead in vain when you know how to say this thing out loud."
و افرادی که در شهر من کشته شده بودند من را مثل بغضی در گلویم، از درون اعضا و جوارحم صدا می‌زدند، «هی، اِریکا، نباید بگذاری مرگ ما بیهوده باشد، وقتی که می‎دانی چطور این ایده را به بقیه بگویی.»