The increasing adoption of routine screening will raise the question: What do we call a disease that can rationalize treatment, and what is just an abnormality that should not be a source of concern?
پذيرش روزافزون غربالگری مرتب این سوال را مطرح می کند: بیان چه بیماری می‌تواند  برای درمان منطقی باشد، و چه اختلالی نباید عامل نگرانی باشد؟