But if we accept instead that learning is sometimes messy, that it requires opportunities to brainstorm and mess up and try again, that our kids dislike chaos and want to learn when they come to school, then we can set up schools to facilitate that kind of learning.
اما اگر ما قبول کنیم که یادگیری گاهی اوقات آشفته است، که برای آشفتگی فکری و بی نظمی به فرصت‌هایی نیاز دارد و تلاشِ دوباره، که کودکانمان هرج و مرج را دوست ندارند و می‌خواهند یاد بگیرند وقتی آن‌ها به مدرسه می‌آیند، آنگاه می‌توانیم مدارس را برای تسهیل این نوع یادگیری، راه‌اندازی کنیم.