I mean, imagine yourself here in this room, if you were suddenly plunged into blackness, with your only job to find the exit, sometimes swimming through these large spaces, and at other times crawling beneath the seats, following a thin guideline, just waiting for the life support to provide your very next breath.
منظورم این است که خودتان را  اینجا در این اتاق تصور کنید، اگر ناگهان در تاریکی مطلق فرو روید و شغلتان فقط این باشد که خروج را پیدا کنید، گاهی شنا کردن در این فضاهای برگ، و در مواقع دیگر خزیدن زیر صندلیها، دنبال کردن یک خط‌ مشی باریک، و منتظر ماندن برای دستگاه اکسیژن رسان است که نفس بعدی شما را میسر کند.