Indeed, in movements of modernism and post-modernism, there was visual art without beauty, literature without narrative and plot, poetry without meter and rhyme, architecture and planning without ornament, human scale, green space and natural light, music without melody and rhythm, and criticism without clarity, attention to aesthetics and insight into the human condition.
واقعا در جنبش مدرنیسم و بعد از مدرنیسم هنر بصری بدون زیبایی ادبیات بدون داستان و پلات شعر بدون قافیه و وزن معماری و برنامه ریزی شهری بدون زینت، مقیاس انسانی، فضای سبز و نور طبیعی موسیقی بدون ریتم و ملودی نقد بدون وضوح و توجه به زیبایی و بینش به حالت بشری است.