Naela Ayesh, who strived to build a self-sufficient Palestinian economy by encouraging women in Gaza to grow vegetables in their backyards, an activity deemed illegal by the Israeli authorities at that time; Rabeha Diab, who took over decision-making authority for the entire uprising when the men who had been running it were deported; Fatima Al Jaafari, who swallowed leaflets containing the uprising's directives in order to spread them across the territories without getting caught; and Zahira Kamal, who ensured the longevity of the uprising by leading an organization that went from 25 women to 3,000 in a single year.
نائلا آیاش، کسی که با تشویق زنان به پرورش  سبزیجات در حیات خانه ها در تلاش برای ایجاد یک اقتصاد خودکفای فلسطینی بود، فعالیتی که در اون زمان از سوی مقامات اسرائیلی غیر قانونی شناخته شده بود؛ رابیها دیاب، کسی که مسئولیت تصمیم گیری برای کل مقاومت رو پس از تبعید مسئولین مرد از اونجا به عهده داشت؛ فاطیما الجعفری، کسی که برگه های حاوی دستورات مقاومت رو به منظور پخش پنهانی اونها در سرتاسر منطقه بلعیده بود؛ و زهرا کمال، کسی که حیات مقاومت رو با رهبری سازمانی که در طول فقط یک سال از ۲۵ زن به ۳٫۰۰۰ نفر گسترش یافت، تضمین کرد.