But Michelangelo was trying to use only the best artistic language, the most universal artistic language he could think of: that of the human body.
اما میکل آنژ می‌خواست از بهترین زبان هنری بهره بجوید، جهانی ترین زبان هنری که او می‌توانست بدان بیندیشد: تن انسان.