I feared my truth, I feared my honesty, I feared my vulnerability, and that fear made me feel like I was forced into a corner, like I was forced into a corner and there was only one way out, and so I thought about that way every single day.
از حقيقت خودم مى‌‌ترسيدم، از رو راست بودن با خودم مى‌‌ترسيدم ، از آسيب پذير بودنم مى‌‌ترسيدم، و اون ترس باعث مى‌‌شد حس كنم كه دارم به گوشه‌‌اى هل داده ميشم، انگارى به گوشه‌‌اى هل داده ميشدم و تنها يك راه خروج بود، و بنابراين هر روز درباره اون راه فكر مى‌‌كردم.