The organizers say that the villagers, upon seeing the story of Budrus documented in a film, felt that there were indeed people following what they were doing, that people cared.
تشکیل دهندگان میگویند که اهالي دهکده، بمحض‌ دیدن اوضاع بودروس در فیلم مستند، احساس کردند که براستی اشخاصی هستند که به فعالیت آنها توجه میکنند، و اینکه مردم اهمیت میدهند.