But to us, we're sort of trying to evoke a self-effacing gesture, as if there's a little person with outstretched arms behind this enormous piece of paper.
اما ما تلاش کردیم تا به مخاطب این حس را بدهیم که انگار آن سازه تکان می‌خورد، و انگار یک آدمک با دست‌های باز شده در پشت این برگه‌ی بسیار بزرگ قرار دارد.