"The road seen, then not seen the road seen, then not seen the hillside hiding then revealing the way you should take the road seen, then not seen the hillside hiding then revealing the way you should take, the road dropping away from you as if leaving you to walk on thin air, then catching you, catching you, holding you up, when you thought you would fall, catching you, holding you up, when you thought you would fall, and the way forward the way forward always in the end the way that you came, the way forward always in the end the way that you came, the way that you followed, the way that carried you into your future, that brought you to this place, that brought you to this place, no matter that it sometimes had to take your promise from you, no matter that it always had to break your heart along the way: the sense the sense of having walked from deep inside yourself out into the revelation, to have risked yourself for something that seemed to stand both inside you and far beyond you, and that called you back in the end to the only road you could follow, walking as you did, in your rags of love walking as you did, in your rags of love and speaking in the voice that by night became a prayer for safe arrival, so that one day one day you realized that what you wanted had actually already happened one day you realized that what you wanted had actually already happened and long ago and in the dwelling place in which you lived before you began, and that and that every step along the way, every step along the way, you had carried the heart and the mind and the promise that first set you off and then drew you on, and that and that you were more marvelous in your simple wish to find a way you were more marvelous in your simple wish to find a way than the gilded roofs of any destination you could reach you were more marvelous in that simple wish to find a way than the gilded roofs of any destination you could reach: as if, all along, you had thought the end point might be a city with golden domes, and cheering crowds, and turning the corner at what you thought was the end of the road, you found just a simple reflection, and a clear revelation beneath the face looking back and beneath it another invitation, all in one glimpse all in one glimpse: like a person like a person or a place you had sought forever like a person or a place you had sought forever, like a bold field of freedom that beckoned you beyond; like another life like another life, and the road the road still stretching on."
«جاده دیده می‌شود و نمی‌شود جاده دیده می‌شود و نمی‌شود کوهپایه پنهان می‌شود و سپس راهی را که باید بروی، آشکار می‌کند جاده دیده می‌شود و نمی‌شود کوهپایه پنهان می‌شود و سپس راهی را که باید بروی، آشکار می‌کند، جاده از نظرت دور می‌شود انگار تو را در حال راه رفتن بر روی هوا رها می‌کند، سپس در آغوشت می‌گیرد، در آغوشت می‌گیرد، نگاهت می‌دارد، وقتی می‌پنداشتی سقوط می‌کنی، در آغوشت می‌گیرد، نگاهت می‌دارد، وقتی می‌پنداشتی سقوط می‌کنی، و مسیر رو به جلو مسیر روبرو همیشه در انتها مسیری که طی کرده‌ای، مسیر روبرو همیشه در انتها مسیری که طی کرده‌ای، مسیری که دنبال کرده‌ای، مسیری که تو را به آینده‌ات برده، که تو را به این‌جا رسانده، که تو را به این‌جا رسانده، مهم نیست گاهی اوقات از تو قربانی گرفته، مهم نیست که همیشه مجبور بوده در مسیر قلبت را بشکند: آن حس حس پیاده آمدن از عمق درونت تا رسیدن به این مکاشفه، به خطر انداختن خودت برای چیزی که به نظر می‌رسید هم درونت و هم فراتر از خودت باشد، که تو را در انتها فراخواند به تنها جاده‌ای که می‌توانستی طی کنی، وقتی در لباس عشقت راه می‌رفتی وقتی در لباس عشقت راه می‌رفتی و با صدایی صحبت می‌کردی که یک‌شبه تبدیل به دعای سالم رسیدنت شد، طوری که یک روز روزی می‌فهمی آنچه می‌خواستی، قبلاً اتفاق افتاده روزی می‌فهمی آنچه می‌خواستی، قبلاً اتفاق افتاده خیلی وقت پیش در خانه‌ای که قبل از شروع در آن زندگی کرده‌ای و این که این که هر قدم در طول راه، هر قدم در طول راه، قلبی را، ذهنی را، قولی را همراه داشته‌ای که در این راه قرارت داد و سپس در آن به پیش برد، و این که و این که شگفت‌انگیزتر بوده‌ای با همان آرزوی ساده برای یافتن یک مسیر شگفت‌انگیزتر بوده‌ای با همان آرزوی ساده برای یافتن یک مسیر در مقابل سقف‌های طلایی هر مقصدی که می‌توانستی به آن برسی شگفت‌انگیزتر بوده‌ای با همان آرزوی ساده برای یافتن یک مسیر در مقابل سقف‌های طلایی هر مقصدی که می‌توانستی به آن برسی: انگار تمام مسیر فکر می‌کردی، مقصد می‌تواند شهری با گنبدهای طلایی باشد، با جمعیتی که تشویقت می‌کنند، و پشت سر گذاشتن سختی‌ها در جایی که فکر می‌کردی انتهای جاده است، اما فقط یک بازتاب ساده یافتی، و یک مکاشفه، پشت چهره‌ای که نگاهت می‌کرد و پشت آن یک دعوت دیگر، قفط در یک نگاه فقط در یک نگاه: مثل کسی مثل کسی یا جایی که همیشه دنبال آن بوده‌ای مثل کسی یا جایی که همیشه دنبال آن بوده‌ای، مثل یک میدان آزادی بی‌پروا که صدایت می‌زد؛ مثل یک زندگی دیگر مثل یک زندگی دیگر، و جاده جاده همچنان طولانی‌تر می‌شود.»