With so few references  to anchor the characters in a specific place or period,  the novel feels truly timeless— an examination of human nature  at its most bare.
با این تعداد اندک ارجاع ، برای استوار کردن شخصیت‌ها به یک مکان یا دوره خاص، این رمان واقعا در ظرف زمانی نمی‌گنجد، طبیعت بشر را در عریان‌ترین حالتش می‌آزماید.