Returning to my analogy of getting back on our trains, another main concern I have about this noise that escalates from our online responses to injustice is that it can very easily slip into portraying us as the affected party, which can lead to a sense of defeatism, a kind of mental barrier to seeing any opportunity for positivity or change after a negative situation.
مثل موضوع مقایسه‌ام  با برگشتن به قطارهایمان، نگرانی اصلی دیگرم درباره‌ی اثرات واکنش های برخط ما به ناعدالتی این است که به راحتی می توانند ما را مانند قربانیان جلوه دهند و مانند حس اعتراف به شکست، نوعی مانع ذهنی ایجاد می کنند که مارا از مشاهده هر گونه فرصت اقدام مثبت یا تغییر به دنبال یک وضعیت منفی باز می دارد.