When labels are hard to read or there's no handrail or we can't open the damn jar, we blame ourselves, our failure to age successfully, instead of the ageism that makes those natural transitions shameful and the discrimination that makes those barriers acceptable.
وقتی برچسب‌ها خوانندشان سخت باشد یا پلکان‌ها نرده نداشته باشند یا در شیشه مربای لعنتی باز نشه، خودمان را سرزنش می‌کنیم، شکست ناشی از کهولت، بجای سن‌گرائی که این گذر طبیعی را شرم آور می‌کند و تبعیضی که این موانع را پذیرفتنی می‌کند.