They were coming at a pretty regular clip, but as the story was building, normally, as a reader, you control how fast you move through a text, but in this case, The New Yorker did, and they were sending you bit by bit by bit, and you had this suspense of waiting for the next line.
اونها در قطعی كاملا منظم ميامدند، اما همانطور كه داستان ساخته ميشد، طبيعتاً، بعنوان خواننده، شما سرعت خود را در گذر از متن تنظيم مى‌كنيد. اما در اين مورد، نيويوركر. اين كار را كرد، و اونها ذره، ذره اون را براى شما مى‌‌فرستاند، و شما در انتظار سطر بعد اين تعليق را داشتيد.