The simplicity of the rhythm -- a basic two- to four- measure line -- and yet each of them almost told a story, like they had so much potential, and all you had to do was add a melody.
سادگی این ریتم -- یک ترازه ۲ تا ۴ خطی ساده -- و تقریبا هر کدام در درون خود داستانی داشتند، انرژی درونی بالقوه‌ای درونشان بود که انگار برای آزاد شدن آن تنها به یک ملودی نیاز داشتند.