And they feel that discovery as deeply and desperately as we felt it on nights when we held Joel in our arms praying for hours, stubbornly holding out hope for a grace that we could not create for ourselves.
و آن‌ها این کشف را عمیق و با استیصال  احساس می‌کنند، چنان که ما احساس کردیم. شب‌هایی بود که ما جوئل را در دستانمان  می‌گرفتیم و ساعت‌های متمادی دعا می‌کردیم، لجوجانه امید به لطف و فضلی داشتیم که برای خودمان نمی‌توانستیم فراهم کنیم.