"The New Colossus" by Emma Lazarus Not like the brazen giant of Greek fame, With conquering limbs astride  from land to land; Here at our sea-washed,  sunset gates shall stand A mighty woman with a torch, whose flame Is the imprisoned lightning, and her name Mother of Exiles. From her beacon-hand Glows world-wide welcome;  her mild eyes command The air-bridged harbor  that twin cities frame.
«غولِ نوپدید» شعری از اِما لازاروس نه همچون مجسمه غول‌پیکر نام‌آور یونان، (غول برنزی رودس با پاهایی گشاده ) که پاهای پیروزمندش را از خشکی تا خشکی گشوده؛ این‌جا بر دروازه‌های موج‌زده ما، جایی که آفتاب می‌نشیند توانا بانویی ایستا است، با مشعلی که اخگرش آذرخشی محبوس است، و نامش «مادر آنان که جلای وطن کرده‌اند.» از دست هدایت‌گرش برق خوش‌آمدگویی به جهانیان می‌درخشد؛ و چشمان مهربانش بر بندرگاهی پل‌زده فرومی‌نگرد که دو شهر خواهر را فراگرفته.