Mostly it's been a person-to-person thing, a teacher-student, performer-audience thing, and then around 1880 came this new technology that first mechanically then through analogs then digitally created a new and miraculous way of passing things on, albeit an impersonal one.
غالبا این چیزی فرد به فرد بود، یه چیزی مثل استاد- شاگرد، ایفاگر- تماشاگر و سپس در حدود سال۱۸۸۰ این وارد فنآوری جدیدی شد که ابتدا بطورمکانیکی و سپس وارد آنالوگ و بعد دیجیتال شد که شیوه جدید معجزه‌آسایی برای انتقال آن ایجاد کرد که البته غیرشخصی بود. که شیوه جدید معجزه‌آسایی برای انتقال آن ایجاد کرد ک البته غیرشخصی بود.