In this new world, slowly, reality became virtual and virtual became real, and I started to feel that I could not be who I wanted to be or say what I actually thought, and humanity at this time completely identified with me.
در این دنیای جدید، یواش یواش، واقعیت، مجازی می‌شود  و مجازی رنگ واقعیت می‌گیرد. احساس کردم نمی‌توانم کسی باشم که می‌خواستم یا چیزی را بگویم که در واقع در ذهن داشتم، و انسانیت در چنین وقتی به طور کامل با من قرینه می‌شود.