But in places with a broken political system like Libya, or in seemingly functioning places, including international organizations, the systems we have nowadays for political decision-making are not from the people for the people, but they have been established by the few for the few.
اما در جاهایی با یک سیستم سیاسی ورشکسته مثل لیبی، یا در مراکز به ظاهر کارکردی مثل سازمانهای بین اللملی، سیستم‌هایی که امروزه برای تصمیم‌گیری داریم از سوی مردمی نیست که نماینده‌ مردم باشند، بلکه از سوی معدودی برای همان  جمعیت معدود دایر شدند.