So because of cooking, what once was a major liability, this large, dangerously expensive brain with a lot of neurons, could now become a major asset, now that we could both afford  the energy for a lot of neurons and the time to do interesting things with them.
پس به خاطر آشپزی، که یه زمانی یه مسئولیت بزرگ بود، این مغز بزرگِ وحشتناک مصرف کننده با این  همه سلول عصبی، الان می تونه یه سرمایه اصلی باشه، حالا که ما می تونیم هم انرژی سلول های زیاد رو تامین کنیم و هم زمان برای انجام کارهای جالب با اونا.