Whether he intended it or not, what Adam Smith was telling us there, is that the very shape of the institution within which people work creates people who are fitted to the demands of that institution and deprives people of the opportunity to derive the kinds of satisfactions from their work that we take for granted.
چه قصدش این بود و چه نبوده، آنچه که آدام اسمیت به ما می‌گوید، این هست که شکل نهادها و موسساتی که مردم در آنها کار می‌کنند مردمی را خلق می‌کنند که مناسب نیاز آن موسسات و نهاد‌ها باشند و مردم را از فرصت‌هایی که به شکلی رضایت از کارشان ایجاد می‎کند که ما آن را به عنوان امتیاز میدانیم محروم می‌کند.