By relying on makeup, or keshou, and facial expressions instead of masks and focusing on historical events and everyday life rather than folk tales, Kabuki set itself apart from the upper-class dance theater form known as Noh and provided a unique commentary on society during the Edo period.
با تكيه كردن بر آرايش، يا كِشوُ، و حالتهاى صورت بجاى نقاب‌‌ها و تمركز كردن بر رويدادهاى تاريخى و زندگى روزمره بجاى قصه‌‌هاى ملت، كابوكى خود را از نوع تئاتر رقصى طبقه بالاى كه با نام Noh شناخته مى‌‌شود جدا كرد و در طى دوره Edo تفسير بى‌‌نظيرى از اجتماع را فراهم كرد.