So through this method of inference -- and we're measuring blood flow, not neural activity -- we say that an area of the brain that's getting more blood was active during a particular task, and that's the crux of how fMRI works.
بنا بر این براساس این روش نتیجه گیری -- و با توجه به این که ما داریم میزان جریان خون را اندازه میگیریم، نه فعالیت عصبی را -- ما میگوئیم که ناحیه ای که خون بیشتری میگیرد در موقع عمل خاصی فعال بوده و این عموما نحوه کار ام.آر.آی. کارکردی است. که از دهه 1990، برای مطالعه