This entire collection, Wanderers, that was named after planets, was not to me really about fashion per se, but it provided an opportunity to speculate about the future of our race on our planet and beyond, to combine scientific insight with lots of mystery and to move away from the age of the machine to a new age of symbiosis between our bodies, the microorganisms that we inhabit, our products and even our buildings.
کل این مجموعه، یعنی خانه به‎دوشها که  اسمش را از سیاره‎ها گرفته، برای من حتی لحظه‎ای هم واقعا درباره مد نبوده، اما فرصتی را فراهم کرد تا درباره آینده نژاد ما روی زمین و فراتر از آن بیاندیشم، با ترکیب کردن بینش علمی با  کلی رمز و راز و حرکت از عصر ماشینی به به عصر جدیدی از هم‎زیستی بین بدنهای ما، ریزاندامگانی که در ما سکونت دارند، تولیداتمان و حتی ساختمانهای ما.