This hour, when blood of my blood bone of bone, child grown to manhood now -- stranger, intimate, not distant but apart -- lies safe, off dreaming melodies while love sleeps, safe, in his arms.
این ساعت، وقتی که خون خونم استخوان استخوانم، کودکی که اکنون مرد شده -- غریبه، صمیمی، نه دور اما جدا -- آرام گرفته، بدون ترانه هایی در رویا وقتی که عشق ، آرام درمیان بازوانش خوابیده.