The furthest I've ever got away from my front door was in the spring of 2004. I still don't know exactly what came over me, but my plan was to make a solo and unsupported crossing of the Arctic Ocean.
بیشترین مقداری که من تا حالا از درب جلوی خانه ام دور شدم، در بهار سال ۲۰۰۴ بود. هنوزم دقیق نمیدونم چی بود که وجود من رو گرفت، اما نقشه ی من این بود که یک عبور تنها و بدون پشتیبانی از اقیانوس قطب شمال داشته باشم.