Protein markers, while effective in some populations, are not very specific in some circumstances, resulting in high numbers of false positives, which then results in unnecessary work-ups and unnecessary procedures.
نشانگرهای پروتئینی، در حالی که در برخی از جمعیت ها موثر است در برخی شرایط فاقد ویژگی کافی می باشند ومنجر به تعداد زیادی مثبت کاذب می شوند که به نوبه خود منجر به کار  اضافی و روش های غیر ضروری میشود.