So if we have a way to introduce double-stranded breaks into DNA at precise places, we can trigger cells to repair those breaks, by either the disruption or incorporation of new genetic information.
پس اگر روشی برای معرفی  شکستگی‎های رشته‎های دوگانه به داخل دی‎ان‎ای در محلهای دقیق داشته باشیم، قادر به برانگیختن سلولها  برای تعمیر آن شکستگی‎ها خواهیم بود، خواه از طریق شکاف یا همکاری  اطلاعات ژنتیکی جدید.