We approach these ideas, to steal a phrase from an old professor of mine, from "under the doorknob" -- getting down to toddler height and looking up at the great big world through their tiny little eyes, taking these seemingly complex ideas and simplifying them -- not dumbing them down, but homing in on the core concept.
ما به این ایده‌ها نزدیک می‌شویم، از استاد پیر من گرفته تا کسانی که حداقل سطح دانشی را دارند -- پایین آوردن آن (معانی) بلند به قدر یک کودک نوپا و نگریستن به عظمت آن دنیای بزرگ با چشمان ریز و کوچکشان، گرفتن این ایده‌های پیچیده و ساده کردن آن‌ها -- نه اینکه ساده‌سازی‌شان کنیم، بلکه به سوی مفهوم اصلی رهنمودشان کنیم.