My son Isaac, when he was two, was diagnosed with autism, and he was this happy, hilarious, loving, affectionate little guy, but the metrics on his developmental evaluations, which looked at things like  the number of words — at that point, none — communicative gestures and minimal eye contact, put his developmental level at that of a nine-month-old baby.
پسرم ایزاک٬ در دو سالگی مبتلا به اوتیسم شد٬ و او مرد کوچک خوشحال، بشاش، دوست داشتنی و خونگرم بود اما مقیاس های ارزیابی رشد او، که به مواردی چون تعداد کلمات نگاه می کرد و در آن زمان، نبود علائم روشنی از ارتباط و حداقل تماس چشمی سطح رشد او را برابر با کودکی 9 ماهه قرار داد.