So I don't just have the sight of the people in front of me and the sound of my voice and the weight of my shoes against the floor, but they occur to me as part of one single great conscious field that stretches forward and backward.
بنابراين من نه فقط تصوير آدمهاى روبرویم، و نواى صداي خودم و وزن كفشهايم را عليه زمين ندارم، بلكه آنها بعنوان بخشى از يك تك ميدان بزرگ هوشيار برايم اتفاق مى‌‌افتند كه جلو و عقب می‌روند.