And then she got to Heathrow, and she had a little time to spare before her final leg, so she thought up another funny little acerbic joke: [Going to Africa. Hope I don't get AIDS. Just kidding. I'm white!] And she chuckled to herself, pressed send, got on the plane, got no replies, turned off her phone, fell asleep, woke up 11 hours later, turned on her phone while the plane was taxiing on the runway, and straightaway there was a message from somebody that she hadn't spoken to since high school, that said, "I am so sorry to see what's happening to you."
و بعد او به هیترو رسید  و کمی وقت برای تلف کردن داشت قبل از مقصد نهایی پروازش، پس شوخی زننده دیگری به ذهنش رسید: [حالا که آفریقا می‌رم، امیدوارم ایدز نگیرم. البته شوخی کردم من سفیدپوستم.] و جاستین خنده آرامی کرد و دکمه  ارسال را زد و جوابی نگرفت، موبایلش را خاموش کرد و خوابید. ۱۱ ساعت بعد بیدار شد، موبایلش را موقع نشستن روی باند روشن کرد، و فوری پیغامی را از شخصی گرفت که از دبیرستان به این طرف با هم ارتباط نداشتند، «واقعا متاسفم از بلایی که سرت داره میاد.»