This phenomenon,  called post-traumatic stress disorder, or PTSD, isn’t a personal failing; rather, it’s a treatable malfunction  of certain biological mechanisms that allow us to cope  with dangerous experiences.
این پدیده، که اختلال «استرس پس از سانحه» یا PTSD نام دارد، یک نقص فردی نیست؛ بلکه یک اختلال بیولوژیکی قابل درمان است که به ما کمک می‌کند از عهده تجربیات خطرناک بربیاییم.