But when it comes to the really big stuff, like what's our career path going to be or who should we marry, why should we assume that our intuitions are better calibrated for these than slow, proper analysis?
اما وقتی مسائل بسیار مهم در میان است، مثلاً این که مسیر حرفه‌ای ما به کجا می‌رود یا این که با کی باید ازدواج کنیم، چرا باید فکر کنیم که شم و شهود ما از تحلیل‌های متین و درست بهتر عمل می‌کنند؟