Your eye would go down the list and it would settle on whatever was the least disruptive, the least troublesome, which of course misses the point entirely.
چشم لیست را ورانداز می‌کرد و روی آن موردی ثابت می‌ماند  که از همه کمتر اختلال ایجاد می‌کرد، و کمتر از همه دردسر آفرین بود، که خب البته به کلی با هدف اصلی مغایرت دارد.