But what Housman understood, and you hear it in the symphonies of Nielsen too, was that the long, hot, silvan summers of stability of the 19th century were coming to a close, and that we were about to move into one of those terrifying periods of history when power changes.
اما چیزی که هاسمن درک کرده بود، و در سمفونی نیلسون هم شنیده می شود، این است که تابستانهای جنگلی گرم و طولانی آرامش در قرن ۱۹ام رو به پایان بود، و ما در حال گذار به دوره ترسناکی از تاریخ بودیم با تغییرات قدرتی که در راه بود.