The editor never sells out the writer, never goes public about bad jokes that had to be cut or stories that went on too long.
سردبیر هرگز نویسنده را لو نمی‌دهد، هرگز شوخی‌های نابجایی را  که باید حذف می‌شد را عمومی نمی‌کند یا داستان‌هایی را که خیلی طولانی شدند.