Tragic art, as it developed in the theaters of ancient Greece, in the fifth century B.C., was essentially an art form devoted to tracing how people fail, and also according them a level of sympathy, which ordinary life would not necessarily accord them.
هنر تراژیک، همانطور که در تئاترهای یونان باستان شکل گرفت، در قرن پنجم پیش از میلاد، اساسا گونه ای از هنر بود مختص برسی چگونگی شکست مردم. و همچنین رسیدن به مرحله ای از هم دردی با آنها. که زندگی عادی لزوما این کار رو نمی کنه.