What I thought would be the ultimate limitation actually turned out to be the ultimate liberation, as each time I created, the destruction brought me back to a neutral place where I felt refreshed and ready to start the next project.
چيزى كه فكر مى‌‌كردم محدويت نهايى باشد درواقع معلوم شد كه آزادى نهايى است، همه آن دفعاتى كه خلق مى‌‌كردم، نابودى من را به محلى خنثى باز مى‌‌گرداند جاييكه دوباره سرحال مى‌‌شدم و براى شروع پروژه بعدى آماده مى‌‌شدم.