So doing the screen, we discovered one mutant that took much longer than normal to calm down after the air puffs, and when we examined the gene that was affected in this mutation, it turned out to encode a dopamine receptor.
پس با کمک غربال یا مرورگری  مگس میوه جهش یافته ای را یافتیم که خیلی بیشتر از حد معمول  طول می کشید تا پس از فوت های هوا آرام شود، و پس از بررسی این ژن جهش یافته معلوم شد که یک گیرنده دوپامین را  رمزگذاری میکند.