Kline also discusses how Carroll and Tober have tried to distance themselves from religious beliefs about indigo children in order to maintain control of the concept (even recanting their previous affirmations about auras), and how skeptics and New Agers alike both make rhetorical appeals to science (despite the latter's rejection of it) to legitimize their ideological beliefs regarding the existence of indigo children.
Klajn takođe govori o tome kako su se Carroll i Tober trudili da se distanciraju od verskih uverenja o Indigo deci, kako bi zadržali kontrolu nad konceptom (čak i poništavajući svoje prethodne afirmacije o aurama), i kako skeptici i pripadnici New Age pokreta podjednako retorički pozivaju nauku (uprkos kasnijem odbacivanju iste), kako bi legitimisali svoja ideološka uverenja u vezi sa postojanjem indigo dece.