Writing about a 1995 report on the Political Science department at his university, he concluded: "'Political correctness' has become a popular phrase because it catches a certain kind of self-righteous and judgmental tone in some and a pervasive anxiety in others – who, fearing that they may do something wrong, adjust their facial expressions, and pause in their speech to make sure they are not doing or saying anything inappropriate.
Pišući o izveštaju iz 1995. o odeljenju Političkih Nauka na njegovom univerzitetu, zaključio je: Politička Korektnost je postala popularan izraz zato što izaziva neku vrstu samo-pravednosti i osuđujući ton kod nekih i obuzimajuću anksioznost kod drugih-koji, plašeći se da će možda učiniti nešto pogrešno, prilagođavaju svoje izraze lica, i prave pauze u govoru kako bi bili sigurni da neće reći nešto neprikladno.