In the IBM System/360, where a return code was expected from the subroutine, the return value was often designed to be a multiple of 4—so that it could be used as a direct branch table index into a branch table often located immediately after the call instruction to avoid extra conditional tests, further improving efficiency.
У IBM System/360, где се очекује повратни код из потпрограма, повратна вредност је често дизајнирана да буде дељива са 4-тако да може да се користи као директна филијала индекса табеле у грану која се често налази одмах након позивних инструкција да се избегну додатни условни тестови, што додатно побољшава ефикасност.