Research initially suggested that rat receptors did not respond to many other natural and artificial sugars, such as glucose and aspartame, leading to the conclusion that there must be more than one type of sweet taste receptor.
Istraživanja su inicijalno indicirala da receptori pacova ne odgovaraju na mnoge druge prirodne i veštačke šećere, poput glukoze i aspartama, iz čega je izveden zaključak da mora postojati još jedan tip receptora za sladak ukus.