This policy made the assumptions that an open conflict with India would not last long due to international pressure, and since East Pakistan was undefendable, the war-effort should be concentrated on occupying as large an area of Indian territory as possible as a bargaining tool at the negotiating table.
पश्चिम क्षेत्र खानच्या धोरणामुळे असे समजले गेले होते की भारताबरोबरचा खुल्या संघर्ष आंतरराष्ट्रीय दबावामुळे फार काळ टिकू शकणार नाही आणि पूर्वी पाकिस्तानाचा बचाव करणे शक्य नाही, युद्ध-प्रयत्नांवर एक वाताघातीचे साधन म्हणून शक्य तितके भारतीय क्षेत्राचे मोठे क्षेत्र म्हणून कब्जा करण्याची गरज आहे.