The development of alnico began in 1931, when T. Mishima in Japan discovered that an alloy of iron, nickel, and aluminum had a coercivity of 400 oersteds (32 kA/m), double that of the best magnet steels of the time.
Rozwój stopów alnico rozpoczął się w Japonii, w 1931, kiedy T.Mishima odkrył, że stop żelaza, niklu i aluminium ma koercję 400 erstedów (Oe; 32 kA/m), dwukrotnie więcej niż najmocniejsze magnesy stalowe w tamtych czasach.