The white stork's decline due to industrialisation and agricultural changes (principally the draining of wetlands and conversion of meadows to crops such as maize) began in the 19th century: the last wild individual in Belgium was seen in 1895, in Sweden in 1955, in Switzerland in 1950 and in the Netherlands in 1991.
Spadek liczebności bociana białego wskutek industrializacji i zmian w rolnictwie (głównie przez osuszanie bagien i przekształcanie łąk w uprawy, m.in. kukurydzy) rozpoczął się w XIX wieku: ostatni dziki osobnik w Belgii został odnotowany w roku 1895, w Szwecji w 1955, w Szwajcarii w 1950, a w Holandii w 1991.