Many supercomputer designs of the 1980s and 1990s focused on providing high-speed memory access as opposed to faster processors, allowing the computers to work on large data sets at speeds other systems could not approach.
Wiele superkomputerów z lat 80. i 90. koncentrowało się bardziej na zapewnieniu szybkiego dostępu do pamięci niż użycia wydajniejszych procesorów, co pozwalało im pracować z dużymi zbiorami danych z prędkością, której inne systemy nie mogły osiągnąć.