The author uses the case of the EUFOR intervention in Darfur and Chad to illustrate that the EU's effectiveness is hampered by a consensus–expectations gap, owing primarily to the lack of an effective decision-making mechanism.
Autor używa przykładu interwencji EUFORu w Darfurze i Chadzie, by zilustrować fakt, iż efektywność UE jest ograniczana przez lukę konsensusu-oczekiwania, głównie za sprawą braku efektywnego mechanizmu podejmowania decyzji.