Notably, Neville Cardus concluded that Richter's playing was "provincial", and wondered why Richter had been invited to play in London, given that London had plenty of "second class" pianists of its own.
Szczególnie Neville Cardus podsumował grę Richtera jako „prowincjonalną” i zastanawiał się dlaczego został on zaproszony na koncert, biorąc pod uwagę, że Londyn ma pod dostatkiem pianistów „drugiej klasy”.