In 1920, at the Conference of Interntional Chemical Union in Rome, he made a motion to accept Benzoic acid as an international standard of marking the bomb calorimeters.
W 1920, na Konferencji Międzynarodowej Unii Chemicznej w Rzymie, zgłosił wniosek o przyjęcie kwasu benzoesowego jako międzynarodowego wzorca do cechowania bomby kalorymetrycznej.