While Charron declares religion to be "strange to common sense," the practical result at which he arrives is that one is not to sit in judgment on his or her faith, but to be "simple and obedient," and to submit to public authority.
Podczas gdy Charron ogłasza, że ​​religia jest "dziwna dla zdrowego rozsądku", praktycznym rezultatem, na jaki przybył jest fakt, że nie należy osądzać swojej wiary, ale być "prostym i posłusznym" oraz poddawać się władzy publicznej.