By the time Mazarin returned from his second and last exile in February 1653, Thomas, who accompanied the court to St Denis to welcome the Cardinal home, was insignificant again - an analysis of Mazarin's close colleagues at this time by the later historian Chéruel made no mention of him.
Kiedy Mazarin wrócił ze swojego drugiego i ostatniego wygnania w lutym 1653, Tomasz, który towarzyszył dworowi w Saint-Denis, aby powitać kardynała w domu, jeszcze raz stał się osobą bez znaczenia - w analizie osób bliskich Mazarin w tym czasie, wykonanej przez późniejszego historyka Chéruel nie został wspomniany.