Cabrera believes children are usually considered as mere aesthetic objects, are not created for their own sake but for the sake of their parents, and are thrown into a structurally negative life by the act of procreation.
Cabrera uważa, że dzieci są zwykle traktowane jako zaledwie estetyczne obiekty, tworzone nie dla swojego własnego dobra, tylko dla dobra swoich rodziców i umieszczane poprzez prokreację w strukturalnie negatywnym życiu.