The theoretical model suggested that a nuclear pulse rocket employing nuclear fusion (specifically, electron bombardment of deuterium and helium-3) and accelerating for four years could achieve a velocity of 12% of the speed of light.
Model teoretyczny przewidywał, że rakiety o napędzie nuklearnym korzystające z reakcji termojądrowych (szczególnie z bombardowania elektronami deuteru i izotopu helu-3) przyspieszając przez 4 lata, mogłyby uzyskać prędkość 12% prędkości światła w próżni.