As early as March 1933, Orsenigo concluded that compromise and conciliation was the only option, arguing that earlier condemnations of Nazism by German bishops had concerned only its religious, not political, tenets.
Już w marcu 1933 roku Orsenigo doszedł do wniosku, że kompromis i pojednanie były jedyną opcją, argumentując, że wcześniejsze potępienia nazizmu przez niemieckich biskupów dotyczyły tylko jego religijnych, a nie politycznych zasad.