Representatives or middlemen of 19th-century European Powers routinely smuggled artifacts with historical value from within the boundaries of the Ottoman Empire (which then comprised the geographies of ancient Greek and Mesopotamian civilizations, among others), often resorting to shadily obtained licenses or bribes, to enrich museums in European capitals.
Przedstawiciele lub pośrednicy dziewiętnastowiecznych mocarstw europejskich rutynowo przemycali artefakty o wartości historycznej z granic Imperium Osmańskiego (które obejmowały między innymi geografie starożytnych greckich i mezopotamskich cywilizacji), często uciekając się do łapówek, aby wzbogacić muzea w stolicach europejskich.