Hitler and Ley were aware that the suppression of the trade unions and the prevention of wage increases by the Trustees of Labour system, when coupled with their relentless demands for increased productivity to hasten German rearmament, created a real risk of working-class discontent.
Hitler oraz Ley obawiali się, że zdławienie związków zawodowych, a także blokowanie wzrostu płac przez system Powiernictwa Pracy, połączone z bezwzględnymi żądaniami zwiększenia produktywności niemieckiego przemysłu zbrojeniowego, doprowadziłyby do ryzyka wywołania niezadowolenia pośród klasy robotniczej.