Although many of his first stories were primarily about sleuthing and the processes used in solving seemingly insolvable crimes, during the 1930s, he began to turn increasingly to stories that involved a combination of sensibilities often called "ero guro nansensu", from the three words "eroticism, grotesquerie, and the nonsensical".
Chociaż wiele z jego pierwszych opowiadań było przede wszystkim o detektywach i procesach prowadzących do rozwiązania pozornie nierozwiązywalnych przestępstw, w 1930 roku zaczął przychylać się w kierunku historii, które w coraz większym stopniu zawierały kombinację wrażliwości często nazywanej „ero guro nansensu” (od trzech słów „erotyzm, groteska i nonsensowny”).