Shaftesbury countered that, contrary to Hobbes, humans in a state of nature were neither good nor bad, but that they possessed a moral sense based on the emotion of sympathy, and that this emotion was the source and foundation of human goodness and benevolence.
Shaftesbury twierdził, w przeciwieństwie do Hobbesa, że człowiek w stanie natury nie jest ani dobry ani zły, ale posiada zmysł moralny opierający się na uczuciu sympatii i to uczucie jest właśnie głównym źródłem i podwaliną ludzkiej dobroci i życzliwość.