According to Lieberman, Pagan's imperial power enabled the "construction of Burman cultural hegemony", evidenced by "the growth of Burmese writing, the concomitant decline in Pyu (and perhaps Mon) culture, new trends in art and architecture, and the expansion of Burmese-speaking cultivators into new lands".
Według Liebermana, imperialna potęga Paganu umożliwiła "zbudowanie birmańskiej hegemonii kulturalnej", czego dowodzi "rozkwit piśmiennictwa birmańskiego, jednoczesne gaśnięcie kultury Pyu (i prawdopodobnie Monów), pojawienie się nowych trendów w sztuce i architekturze oraz ekspansja birmańskojęzycznych rolników na nowych obszarach".