The latter probably relates to ordinary-man's visions about a god who (after the ellapse of eternal waiting) creates the world and then waits and observes (being, however, still "beyond time"): and then he is surprised and subdued by what one does.
To ostatnie zapewne odnosi się do wizji typowego człowieka o Bogu, który (po upływie wiekuistego oczekiwania) tworzy świat, a następnie czeka i obserwuje (będąc wszakże wciąż „poza czasem”): po czym zaskakuje go i przytłacza to, co widzi.