In one interpretation of Böhme's cosmology, it was necessary for humanity to return to God, and for all original unities to undergo differentiation, desire and conflict—as in the rebellion of Satan, the separation of Eve from Adam and their acquisition of the knowledge of good and evil—in order for creation to evolve to a new state of redeemed harmony that would be more perfect than the original state of innocence, allowing God to achieve a new self-awareness by interacting with a creation that was both part of, and distinct from, Himself.
W jednej z interpretacji kosmologii stworzonej przez Böhmego odejście ludzkości od Boga było nieuniknione, a pierwotne wspólnoty musiały poddać się zróżnicowaniu, pragnieniu i konfliktowi – zupełnie jak w buncie Szatana, rozdzieleniu Adama i Ewy i nabywaniu przez nich wiedzy na temat dobra i zła – w celu stworzenia ewolucji nowego stanu harmonii odkupienia, który byłby doskonalszy od pierwotnego stanu niewinności, co z kolei pozwoliłoby Bogu na osiągnięcie nowej samoświadomości poprzez wzajemne interakcje z aktem tworzenia będącego zarówno jego częścią, jak i czymś zupełnie odrębnym.