The Sejm in 1539 did not take a stance on her execution, and mentions of her have been preserved mainly in Protestant polemical writings and in Judeophobic literature from the 17th century.
Sejm roku 1539 nie ustosunkował się do jej egzekucji, a wzmianki o Weiglowej zachowały się głównie w protestanckich pismach polemicznych oraz w antyjudaistycznej literaturze XVII wieku.