Under Catalan's influence, Cesàro initially referred to the "conventional formulas" for 1 − 2n + 3n − 4n + ... as "absurd equalities", and in 1883 Cesàro expressed a typical view of the time that the formulas were false but still somehow formally useful.
Pod wpływem Catalana, Cesàro początkowo określał „tradycyjne wzory” dla 1 − 2n + 3n − 4n + ... jako „absurdalne równości”, a w roku 1883 Cesàro wyraził tradycyjny pogląd, że wzory są fałszywe, lecz jakoś formalnie użyteczne.