Some in the U.S. New Left argued that since the Soviet Union could no longer be considered the world center for proletarian revolution, new revolutionary Communist thinkers had to be substituted in its place, such as Mao Zedong, Ho Chi Minh and Fidel Castro.
Niektórzy przedstawiciele Nowej Lewicy argumentowali, że skoro ZSRR nie może być uznane za światowe centrum rewolucji proletariackiej, dotychczasowe miejsce ZSRR i jej przywódców muszą zastąpić tacy przywódcy jak Mao Zedong, Hồ Chí Minh i Fidel Castro.