It was finally explicitly recognized in the 19th century that secrecy of a cipher's algorithm is not a sensible nor practical safeguard of message security; in fact, it was further realized that any adequate cryptographic scheme (including ciphers) should remain secure even if the adversary fully understands the cipher algorithm itself.
Ostatecznie w XIX wieku uznano, że ochrona tajemnicy algorytmu szyfrowania nie jest rozsądna ani praktyczna; odpowiedni schemat krypograficzny (w tym szyfr) powinien pozostać bezpieczny nawet wtedy, gdy przeciwnik zna algorytm szyfrowania.