A proper suppositio, in turn, can be either formal or material accordingly when it refers to its usual non-linguistic referent (as in "Charles is a man"), or to itself as a linguistic entity (as in "Charles has seven letters").
Z kolei właściwa supozycja może być materialna lub formalna, w zależności od tego, czy odnosi się do swojego zwyczajnego pozajęzykowego odnośnika (np. „Charles jest mężczyzną”) czy do siebie samej jako jednostki lingwistycznej (np. „Charles ma siedem liter”).