As a political theorist, Barber argued for a renewed focus on civil society and engaged citizenship as tools for building effective democracy, particularly in the post-Cold War world.
Jako teoretyk polityki Barber był propagatorem ponownego skupienia się na społecznościach obywatelskich i obywatelstwie zaangażowanym jako na narzędziach budowania efektywnej demokracji, szczególnie w świecie po Zimnej wojnie.