During the Middle Ages, the Hebrew language was widely considered the language used by God to address Adam in Paradise, and by Adam as lawgiver (the Adamic language) by various Jewish, Christian, and Muslim scholastics.
W średniowieczu język hebrajski szeroko uznawano za język, w którym Bóg Ojciec przemawiał do Adama w raju, a także używany przez Adama przez różnorodnych nauczycieli wśród żydów, chrześcijan i muzułmanów.