They applied their lemma in a "backwards" recursive fashion, repeatedly doubling the DFT size until the transform spectrum converged (although they apparently didn't realize the linearithmic asymptotic complexity they had achieved).
Zastosowali oni swój lemat we „wsteczny” rekurencyjny sposób, wielokrotnie „podwajając” rozmiar DFT aż spektrum transformaty skupiło się w jednym punkcie (choć najwyraźniej nie zdawali sobie sprawy z liniowo-logarytmicznej asymptotycznej złożoności którą osiągnęli).