An analysis of marine fossils from the Permian's final Changhsingian stage found that marine organisms with low tolerance for hypercapnia (high concentration of carbon dioxide) had high extinction rates, while the most tolerant organisms had very slight losses.
Unha análise de fósiles mariños do piso Changhsingiano do final do Permiano atopou que os organismos mariños con baixa tolerancia á hipercapnia (altas concentracións de dióxido de carbono) tiñan altas taxas de extinción, mentres que os máis tolerantes tiñan taxas moi baixas.