Hegel's main philosophical project was to take these contradictions and tensions and interpret them as part of a comprehensive, evolving, rational unity that in different contexts he called "the absolute Idea" (Science of Logic, sections 1781–1783) or "absolute knowledge" (Phenomenology of Spirit, "(DD) Absolute Knowledge").
O principal proxecto filosófico de Hegel foi tomar estas contradicións e tensión e interpretalas como parte dunha unidade comprensiva, evolutiva e racional que, en contextos diferentes, el chamou «a idea absoluta» (Wissenschaft der Logik, seccións 1781-3) ou «coñecemento absoluto» (Phänomenologie des Geistes).