George Antonius – who had been the first to publish the correspondence in full – described this letter as "by far the most important in the whole correspondence, and may perhaps be regarded as the most important international document in the history of the Arab national movement... is still invoked as the main piece of evidence on which the Arabs accuse Great Britain of having broken faith with them."
George Antonius (quen foi o primeiro en publicar a correspondencia na súa totalidade) describiu esta carta como «sen dúbida a máis importante de toda a correspondencia, e quizais o documento internacional máis importante na historia do movemento nacional árabe aínda invócase como a principal proba dos árabes para acusar a Gran Bretaña de romper o acordo con eles».