Following the revolutions of 1848, the increasingly gloomy king withdrew from the public eye, surrounding himself with advisers who preached absolute orthodoxy and conservatism in religious and political matters.
Tralas revolucións de 1848, o rei cada vez máis sombrío retirouse da vida pública, rodeándose así mesmo de conselleiros que predicaban a ortodoxia absoluta e o conservadorismo en materia relixiosa e política.