The United States Navy in 1939 had quantities of Cordite N, a Canadian propellant that was much improved, yet its Bureau of Ordnance objected strongly to its use onboard U.S. warships, considering it unsuitable as a naval propellant due to its inclusion of nitroglycerin.
A Mariña dos Estados Unidos en 1939 tiña cantidades de cordita N, un propelente canadense que se mellorara moito, porén, a súa oficina de artillería opúxose enerxicamente ao seu uso a bordo dos barcos de guerra estadounidense, considerándoo pouco axeitado como propelente naval pola súa inclusión de nitroglicerina.