Historians agree that the British believed that expressing support would appeal to Jews in Germany and the United States, given two of Woodrow Wilson's closest advisors were known to be avid Zionists; they also hoped to encourage support from the large Jewish population in Russia.
Os británicos crían que expresar o seu apoio sería atractivo para os xudeus en Alemaña e particularmente en Estados Unidos, dado que dous dos asesores máis achegados de Woodrow Wilson eran coñecidos como ávidos sionistas; tamién esperaban animar o apoio da gran poboación xudía en Rusia.