Even after his break with Wagner, Nietzsche continued to consider Tristan a masterpiece: "Even now I am still in search of a work which exercises such a dangerous fascination, such a spine-tingling and blissful infinity as Tristan – I have sought in vain, in every art."
Mesmo despois da súa ruptura con Wagner, Nietzsche seguiu considerando a Tristan como unha obra mestra: "Mesmo agora sigo a buscar unha obra que exerza unha fascinación tan perigosa, unha arrepiante e infinitamente marabillosa como Tristan — Teño procurado, en balde, en todas as artes".