Unlike the social democratic orthodoxy of the Second International, she did not regard organisation as a product of scientific-theoretic insight to historical imperatives, but as product of the working classes' struggles: Social democracy is simply the embodiment of the modern proletariat's class struggle, a struggle which is driven by a consciousness of its own historic consequences.
A diferenza da socialdemocracia ortodoxa da Segunda Internacional, non considerou a organización como un produto dunha percepción teórico-científica a imperativos históricos, se non como un produto da loita das clases traballadoras: A socialdemocracia é simplemente a encarnación da loita de clases moderna do proletariado, unha loita que é dirixida por unha consciencia das súas propias consecuencias históricas.