Cox noted that Elgar disliked folk-songs and never used them in his works, opting for an idiom that was essentially German, leavened by a lightness derived from French composers including Berlioz and Gounod.
Cox sinalou que a Elgar non lle gustaban as súas cancións populares e nunca as empregou nas súas obras, optando por unha linguaxe que era esencialmente alemá, fermentado por unha lixeireza derivada de compositores franceses como Berlioz e Charles Gounod.