While Aristotle criticizes Plato's "Forms", he preserves Plato's cornerstones of the ontological implications for self-determination: ethical reasoning, the soul's pinnacle in the hierarchy of nature, the order of the cosmos and an assumption with reasoned arguments for a prime mover.
Aínda que Aristóteles critica as «formas» de Platón, preserva as pedras angulares deste das implicacións ontolóxicas para a autodeterminación: o razoamento ético, o cumio da alma na xerarquía da natureza, a orde do cosmos e unha aceptación con argumentos razoados para un motor primordial.