Cicero reports that the peripatetic and Stoic view of nature as an agency concerned most basically with producing life "best fitted for survival" was taken for granted among the Hellenistic elite.
Cicerón indicou que a visión estoica e peripatética (aristotélica) da natureza como unha axencia preocupada basicamente en producir a vida "máis axeitada para a supervivencia" era considerada cousa segura entre a elite helenística.