Finally, Wittgenstein's attacks were finitist: he believed that Cantor's diagonal argument conflated the intension of a set of cardinal or real numbers with its extension, thus conflating the concept of rules for generating a set with an actual set.
Finalmente os ataques de Wittgenstein encadraríanse dentro do finitismo: el cría que o argumento da diagonal de Cantor combinaba a intensión dun conxunto de números cardinais ou reais coa súa extensión, confundindo polo tanto o concepto de regras para xerar un conxunto cun verdadeiro conxunto.