Kristeva argues that anthropology and psychology, or the connection between the social and the subject, do not represent each other, but rather follow the same logic: the survival of the group and the subject.
Kristeva sostén que a antropoloxía e a psicoloxía, ou a conexión entre o social e o suxeito, non representan o un ao outro, senón que, máis ben representan seguir a mesma lóxica: a supervivencia do grupo e do suxeito.