Later performances of this work would reveal that Rachmaninoff had hidden a subtle rhythm and vitality that emerged under the long, melodic phrases, furthering his acclaim as an incredibly complex musician.
Interpretacións posteriores da obra revelarían que Rachmaninov tería escondido un ritmo sutil e vitalidade que emerxían das longas frases melódicas, levando máis aló a súa aclamación como unha música asombrosamente complexa.