In an 1862 speech, she implored her London audience to "Let no diplomacy of statesmen, no intimidation of slaveholders, no scarcity of cotton, no fear of slave insurrections, prevent the people of Great Britain from maintaining their position as the friend of the oppressed negro."
Nun discurso pronunciado en 1862, implorou á súa audiencia londiniense que «non aceptase a diplomacia aos estadistas, nin a intimidación de escravistas, nin a escaseza de algodón, nin temese ás insurreccións de escravos, senón que mantivese a súa posición de amigo dos oprimidos negros.»