It is here, rather than in Morceaux de fantaisie (Op. 3, 1892) or Morceaux de salon (Op. 10, 1894), that Rachmaninoff places specific qualities of his own playing into his music.
É aquí, máis que en Morceaux de Fantaisie (Op. 2, 1892) ou Morceaux de Salon (Op. 10, 1894), onde Rachmaninov plasma as específicas cualidades do seu xeito de tocar na súa música.