For example, the piano concerto may well not include a well-defined second group of subjects in the prelude; and in particular, does not include a definitive modulation to the dominant in this section, as might be expected from sonata form, even though Mozart feels free to shift the sense of tonality around in this and other sections.
Por exemplo, o concerto para piano pode perfectamente non incluír un segundo grupo ben definido de suxeitos no preludio; e en particular, non presenta unha modulación definitiva á dominante nesta sección, como sería de esperar nunha forma sonata, mesmo aínda que Mozart se sentise libre de mudar o sentido da tonalidade arredor desta e doutras seccións.