In this, arguably his finest poem, Dafydd expresses his own anti-English sentiment, and regrets that Siôn Eos could not have been tried under the more humane Laws of Hywel Dda, resulting in compensation being paid to the victim’s family under the old Welsh law rather than the capital punishment of “cyfraith Lundain” ("London’s law").
Nesta obra, posibelmente o seu poema máis logrado, Dafydd expresa o seu propio sentimento antiinglés, e láiase de que a Siôn Eos non o xulgasen coas máis humanas leis de Hywel Dda, de modo que tivese que pagar unha compensación á familia da vítima segundo o antigo dereito galés, no canto da pena capital da “cyfraith Lundain” (="lei de Londres").