They believed that relationships between species could be discerned from developmental patterns in embryology, as well as in the fossil record, but that these relationships represented an underlying pattern of divine thought, with progressive creation leading to increasing complexity and culminating in humanity.
Crían que as relacións entre especies podían discernirse a partir dos patróns de desenvolvemento embriolóxicos, e do rexistro fósil, pero que estas relacións representabn un patrón subxacente do pensamento divino, cunha creación progresiva que leva ao incremento da complexidade que culmina na humanidade.