While Chicago Pile-1 demonstrated the feasibility of nuclear reactors, the Manhattan Project's goal of producing enough plutonium for atomic bombs required reactors a thousand times as powerful, along with facilities to chemically separate the plutonium bred in the reactors from uranium and fission products.
Mentres que o Chicago Pile-1 demostrou a viabilidade dos reactores nucleares, o obxectivo do Proxecto Manhattan de producir suficiente plutonio para o seu uso en bomas atómicas requiría reactores mil veces máis potentes, xunto a instalacións para separar quimicamente o plutonio producido nos reactores do uranio e outros produtos de fisión.