After a law promulgated in 366/369, the minting of precious-metal coins was confined to these comitatensian mints, operating either from a permanent base or by making use of the regional mints nearest to the current location of the emperor and his comitatus.
Logo dunha lei promulgada entre 366 e 369, a cuñaxe de moeda con metais preciosos limitouse a estas cecas comitatenses, funcionando desde unha base permanente ou facendo uso das casas da moeda rexionais máis próximas á localización puntual do emperador e do seu comitatus.