Although Maxam and Gilbert published their chemical sequencing method two years after Frederick Sanger and Alan Coulson published their work on plus-minus sequencing, Maxam–Gilbert sequencing rapidly became more popular, since purified DNA could be used directly, while the initial Sanger method required that each read start be cloned for production of single-stranded DNA.
Aínda que Maxam e Gilbert publicaron o seu método de secuenciación química dous anos despois de que Frederick Sanger e Alan Coulson publicasen o seu traballo sobre secuenciación máis-menos, A secuenciación de Maxam e Gilbert fíxose rapidamente máis popular, xa que o ADN purificado podía usarse directamente, mentres que o método de Sanger inicial requiría que cada lectura fose clonada para a produción de ADN monocatenario.