جهان هستی خیلی بی معنی است، ولی با این وجود ما می توانیم هدفی بوجود آوریم و این خیلی خوب است و متوسط بودن هستیِ ما تا حدودی با حسی که درباره ی ذات وجودمان داریم همخوانی دارد. 
The universe is absurd, but we can still construct a purpose, and that's a pretty good one, and the overall mediocrity of reality kind of resonates nicely with the mediocrity we all feel in the core of our being. 