در واقع، حتی قبول نکردم برگردم خانه ساک ببندم، کنار تختش خوابیدم، وقتی توانست غذا بخورد، همه غذایش را آماده می‌کردم، و دو تایی با هم یا تک به تک هر روز گریه می‌کردیم. 
In fact, I refused to go home even to pack a bag, I slept by his bed, when he could eat, I made all his food, and we cried, one or other or both of us together, every day. 