پس اگر یک برنامه نقشه برداری داشتیم که لذت بخش ترین مسیر ها را نه تنها براساس زیبایی گرایی بلکه براساس رایحه ، آوا وخاطرات نیز به ما ارائه می داد چطور؟ 
So what if we had a mapping tool that would return the most enjoyable routes based not only on aesthetics but also based on smell, sound, and memories? 