هرچه بیشتر به تشخیص خودم خیره شدم، بیشتر متوجه شدم که نسخه آرام خودم را دارم از این ایده که چیزهای خوب برای آدمهای خوب پیش می‌آید. 
The more I stared down my diagnosis, the more I recognized that I had my own quiet version of the idea that good things happen to good people. 