یک راه حل این است که مثل مسلسل پشت سر هم حرف بزنم به طوری که هر بخش از کلمه، هر ثانیه اهمیت خودش را داشته باشد و امید به خداوند که حاضرین بتوانند حرف های مرا دنبال کنند. 
One solution was to rehearse a machine gun delivery in which every syllable, every second will have its importance and hope to God the audience will be able to follow me. 