بدین ترتیب، پس از مشاهدۀ این آمارهای تکان دهنده، با خود فکر کردم، "خُب، با وجود اینکه من خودم اینکارو نمی کنم و این حقیقته که حمام کردن رو دوست ندارم، حداقل می بایست اینکار را برای نجات دنیا انجام بدم." ( خنده) پس با این اسب کوچولوی وفادارم، موبایل نوکیای ۶۲۳۴، -- من لپ تاپ نداشتم، اونقدر هم ظرفیت اینترنت نداشتم، بجز اینترنت اینکه برای یک ساعت اینترنت در کافه ۲۰ رَند (واحد پول آفریقای جنوبی) بپردازم -- من در ویکیپیدیا و گوگل جستجو کردم در مورد لوسیونها، کرمها، ترکیبات، و نقاط ذوب، و میزان سمی بودن، -- من علوم دبیرستان را خواندم-- و یک فرمول کوچک روی یک تکه کاغذ نوشتم، و اون مثل ادویه مخصوص کنتاکی بود، می دونید؟ 
So after seeing these shocking statistics, I thought to myself, "Okay, even if I'm not just doing it for myself and the fact that I don't want to bathe, I at least need to do it to try to save the world." (Laughter) So with my trusty little steed, my Nokia 6234 cell phone -- I didn't have a laptop, I didn't have Internet much, except for the 20-rand-an-hour Internet cafe — I did research on Wikipedia, on Google, about lotions, creams, the compositions, the melting points, the toxicities -- I did high school science -- and I wrote down a little formula on a piece of paper, and it looked like the KFC special spice, you know? 