انگار در درون آرواره‌های سگی غول آسا قرار داری. و انگار کسی پای خود را روی کمرت گذاشته، و تو را به سمت فضا هل می‌دهد، با شتابی شدید درست رو به بالا، تو را در آسمان ها هل می‌دهد، در مکانی بسیار پیچیده هستی -- توجه می کنی ، و مواظب فضاپیما هستی هر کدام از دریچه ها را کنترل می‌کنی با لبخندی که دائما روی صورتت بازتر می‌شود. 
It's like you're in the jaws of some enormous dog and there's a foot in the small of your back pushing you into space, accelerating wildly straight up, shouldering your way through the air, and you're in a very complex place -- paying attention, watching the vehicle go through each one of its wickets with a steadily increasing smile on your face. 