(خنده حضّار) من وقتی اولین بار استندآپ کمدی را امتحان کردم، نزدیک به سی سال داشتم، و‌ برخلاف اینکه از لحاظ آسیب‌شناسی خجالتی، کم‌حرف با اعتماد به‌نفس پایین بودم و هرگز قبل از آن میکروفن به دست نگرفته بودم، می‌دانستم که به محض اینکه [به سمت صحنه] راه بیفتم و دربرابر تماشاگران بایستم، و قبل از اینکه اولین جوکم را تعریف کنم، می‌دانستم که واقعاً استدآپ را دوست دارم، و استندآپ هم من را دوست دارد. 
(Laughter) I first tried my hand at stand-up comedy in my late 20s, and despite being a pathologically shy virtual mute with low self-esteem who'd never held a microphone before, I knew as soon as I walked and stood in front of the audience, I knew, before I'd even landed my first joke, I knew that I really liked stand-up, and stand-up really liked me. 