بغل گروهی!» (تشویق جمع) اشک‌های این خانم جوان، تبدیل شد به شادی و خنده [چرا که] می‌دانست این جمع که او متعلق به آن است هوایش را دارد، و ویلیام حالا فهمیده بود که هدفی در زندگی دارد: که به التیام روح افراد مانند خودش کمک کند. 
(Applause) This young lady's tears and pain turned into joy and laughter knowing that her community had her back, and William had now learned that he did have a purpose in life: to help to heal the souls of people in his own community. 