به جای ناامیدی، کامو تصور می‌کند سیزیف با شجاعت با سرنوشتش روبرو شود در حالی که به پایین تپه می‌آید تا دوباره شروع به غلتاندن سنگ کند. 
Instead of despairing, Camus imagined Sisyphus defiantly meeting his fate as he walks down the hill to begin rolling the rock again. 