و هنگامی‌که این دهکده‌ها از استانداردهای بهتری برای زیستن برخوردار بشن، آنها در حقیقت توافق می‌کنند که ۱۰ تا ۲۰ درصد زمین‌هاشان را در دامنه‌ها کنار بگذارند، تا به این ترتیب یک بار دیگر، درخت‌ها رشد کنند، و شامپانزه‌ها دالان‌های پربرگی داشته باشند تا از طریق آن بتونند سفر کنند و متقابلا - که برای زیست‌پذیری ژنتیکی‌شان ضروری‌ست - با دیگر بازماندگان گروه‌شان در بیرون از پارک ملی کنش و واکنش داشته باشند. 
And as these villages have a better standard of life, they are actually agreeing to put between 10 percent and 20 percent of their land in the highlands aside, so that once again, as the trees grow back, the chimpanzees will have leafy corridors through which they can travel to interact -- as they must for genetic viability -- with other remnant groups outside the National Park. 