وقتی من در آخر دهه ۹۰ در کلمبیا می‌زیستم، مدیلین پایتخت قتل جهان بود، اما وضعیت تغییر کرد، این به خاطر توجه به طبقه با درآمد پایین و خشونت آمیز و یکپارچه سازی آن ها با طبقه متوسط از طریق شبکه ای از خودروهای کابلی٬ حمل و نقل عمومی و زیرساخت های عالی بود٬ و در عمل، تا ۷۰ درصد کشتار را در کمتر از دو دهه کاهش داد. 
When I lived in Colombia in the late 1990s, Medellín was the murder capital of the world, but it changed course, and it did this by deliberately investing in its low-income and most violent areas and integrating them with the middle-class ones through a network of cable cars, of public transport, and first-class infrastructure, and in the process, it dropped homicide by 79 percent in just under two decades. 