رقص نگاه‌هامان، تصادم‌مان، و سپس نجات دادن‌مان یکدیگر را از شر ادراک‌های به‌درک‌رفته‌مان، و بعد قتل‌عام، قتل‌عام، و خیل انبوه بیماران، موجودیت‌های مصدوم به‌بادرفته، به‌فنارفته. 
The dance of our glances, the clash, pulling each other through our perceptual punctures, then holocaust, holocaust, host on host of ill, injured presences, squandered, consumed. 