الان خیلی به نظرم عجیب میاد، اما در ۲۲ سالگی، من به تجربه‌های درماتیک اشتیاق داشتم، ور در اون لحظه، من غیرمنطقی، کنجکاو و شوکه بودم، و عجیبه که، فکر می‌کردم دارم احساساتم رو توجیه می‌کنم برای کسی که ترکم کرد. 
And it sounds so strange to me now, but at 22, I longed to have dramatic experiences, and in that moment, I was irrational and furious and devastated, and weirdly enough, I thought that this somehow legitimized the feelings I had for the guy who had just left me. 