در نتیجه، اوتیسم برای خانواده‎ها به مایه شرم و ننگ تبدیل شد، و دو نسل از کودکان دارای اوتیسم به خاطر خیر و صلاح خودشان برای همیشه به نهادها فرستاده شدند، و به طور کلی از چشم جهان محو شدند. 
As a result, autism became a source of shame and stigma for families, and two generations of autistic children were shipped off to institutions for their own good, becoming invisible to the world at large. 