خُب این فضای رها شده تبدیل به محلی سازنده شد، امیدها و آرزوهای مردم مرا به قهقه انداختند، اشکم رو درآوردند، و در دوران سخت زندگیم مرا تسلی دادند. 
So this neglected space became a constructive one, and people's hopes and dreams made me laugh out loud, tear up, and they consoled me during my own tough times. 