پس اگر تکرارها و الگوها کلید زیبایی هستند، پس نبودن الگوها چطور خواهد بود، اگر یک قطعه موسیقی بنویسیم که هیچ تکراری در آن نباشد؟ 
So if repetition and patterns are key to beauty, then what would the absence of patterns sound like, if we wrote a piece of music that had no repetition whatsoever in it? 