زمانی که خودم را غرق درغم و ترحم به خود می‌دیدم، به سرعت به سوی ۸۸ کلید پیانوی خود می‌رفتم با این آگاهی قلبی که نت‌ها و ریتم‌های هرکدام از آنها به سرعت مرا رها خواهد کرد. 
When I found myself slipping into my bouts of sadness and self-pity, I would rush to the 88 keys of my piano, knowing in my heart that the tones and rhythms from each one of those keys would soon set me free. 