یکبار سر شام به من یادآوری کرد، وقتی سر نوشتن آن شعر کلنجار می‌رفتم، این شغل هنرمند است که به کمک بلیچه‌های خودخشنودی و زمان داستانهایی که مردم سعی به مدفون کردن دارند را از خاک بیرون بیاورند. 
She reminded me once over dinner, as I was struggling to write that poem, that it is the artist's job to unearth stories that people try to bury with shovels of complacency and time. 