بنابراین تصمیم من در نهایت به این حقیقت منجر شد که احساس کنم باید وظیفه خودم را ادا کنم، حتی اگر تجربه سیاسی نداشته باشم، باید گامی بردارم و بخشی از ساختار جهانی باشم که برای بچه‌های ما منطقی و پایدار باقی بماند، و جهانی که در آن به پسرها و دخترها اجازه بدهیم آن کسی باشند که می‌خواهند. 
So my decision to run ultimately came down to the fact that I felt that I had to do my bit, even if I had no political experience, to step up and try to be part of creating the world that will make sense and be sustainable for our kids, and a world where we truly allow both our boys and girls to be all they can be. 