این سوء برداشت در اواسط قرن نوزدهم شروع شد زمانی که دو عصب شناس، بروکا و ورنیکه، بیمارانی که در اثر حادثه دچار اختلال ارتباطی بودند را مورد بررسی قرار دادند. 
This misconception began in the mid-1800s when two neurologists, Broca and Wernicke, examined patients who had problems communicating due to injuries. 