Molière
Molière (berne as Jean-Baptiste Poquelin) (Parys, 15 jannewaris 1622 - dêre, 17 febrewaris 1673) wie in Frânsk toanielskriuwer en akteur dy't bekendheid krige mei syn satiryske komeedzjes. Syn meast bekende wurken binne Le Misanthrope. Dom Juan, Tartuffe en L'Avare.

Biografy 
Jean-Baptiste Poquelin wie de soan fan in begoedige behinger-stoffearder. Hy gie nei it Paryske College de Clermont, dêr't hy kennis makke mei it wurk fan Epicurus en Pierre Gassendi. Molière studearre rjochten yn Orléans. Yn 1643 stifte hy, dreaun troch in ûnwersteanbere ropping, mei de famylje Béjart in toanielselskip l'Illustre Théâtre, en nom de namme Molière oan. It selskip wurke sûnder sukses. Molière moast om skulden in skoft de bak yn. Hy ferliet Parys en reizge mei syn kammeraten tolve jier oanien troch de provinsje. Al gau begûn hy sels komeedzjes te skriuwen. De toanielskriuwers Jean Racine en Pierre Corneille wiene tiidgenoaten fan him.

Op 24 oktober 1658 trede hy foar de earste kear op foar Loadewyk de XIV en syn heule hof yn in seal fan it Louvre. De byfal wie sa grut, dat Molière's selskip de namme Troupe de Monsieur fiere mocht en in seal fan it Petit-Bourbon brûke mocht. Yn 1659 iepene hy mei les Précieuses ridicules in rige fan ûngefear tritich kluchten en blijspullen, dy him de geunst en beskerming fan Loadewyk XIV besoargen en it by it neigeslacht ferneamd makken. Yn 1662 boaske hy mei de santjinjierrige toanielspylsster Armande Béjart.

Yn syn komeedzjes hie Molière krityk op edelen en geastliken, dy't tige befoarrjochte libben, op harren sleur, harren bline oanbidding fan gesach, harren minachting fan ûnderfining en waarnimming. Hy rjochte syn krityk ek op medisy, skyngelearden en oerdreaune bewûnderers fan keunst en wittenskip. Loadewyk XIV mocht him wol lije en stipe it selskip fan Molière. Hy joech tastimming op te treden yn syn eigen Palais-Royal. Nei de ôfbraak fan it paleis 'Petit-Bourbon', wegens útwreiding fan de eastlike fleugel fan it Louvre, spile it selskip faker op de nije lokaasje.

Molière ferstoar nei de fjirde foarstelling fan syn lêste komeedzje, Le malade imaginaire, wêryn't hy lykas wenst de haadrol hie. Yn dat toanielstik waard de spot dreaun mei it siik wêzen. In goed resept tsjin sykte wie ûnfertinne wyn mei in grut stik kofleis en hollânske tsiis. By de opfiering waard Molière hommels net goed. Hy waard nei hûs ta brocht en frege om in stik Parmezaanske tsiis, it ienige dat er noch ite koe. It wie om 'e nocht, Molière stoar noch dyselde jûn.

Yn 1680, sân jier nei syn dea, waard by dekreet troch Loadewyk XIV de Comédie Française oprjochte, wêrfan Molière as de paadsljochter sjoen wurde kin. De lokale clerus ûntsei him in begraffenis op wijde grûn, mar nei bemiddeling fan lokale pommeranten waard hy úteinlik begroeven by de net-doopte bern. Der binne ferskate spylfilms makke oer it libben fan Molière. Letter waard it talint fan Molière ek yn yntellektuele fermiddens erkend. Hy waard postúm lid fan de Académie Française. Op syn boarstbyld yn de eareseal fan de Académie waard yn 1778 de tekst: Rien ne manque à sa gloire, il manquait à la nôtre ('Neat ûntbrekt oan syn eare, hy ûntbrekt oan dy fan ús') oanbrocht.

Bibliografy 
 1645: Le Médecin Volant
 1650: La Jalousie du Barbouillé
 1655: L'Étourdi ou les Contretemps ("De trochdraver")
 1656: Le Dépit Amoureux
 1658: Le Docteur Amoureux (dizze tekst is ferlern gien, spile foar Loadewyk XIV)
 1659: Les Précieuses Ridicules ("De Bespotlike Fatsoenliken"
 1660: Sganarelle ou le Cocu Imaginaire
 1661: Dom Garcie de Navarre ou Le Prince Jaloux
 1661: L'École des Maris
 1661: Les Fâcheux
 1662: L'École des Femmes ("Frouljusskoalle")
 1663: La Jalousie du Gros-René (tekst ferlern gien)
 1663: La Critique de l'École des Femmes
 1663: L'Impromptu de Versailles
 1664: Le Mariage Forcé ("Tsjin Wil en Tank Troud")
 1664: Gros-René, Petit Enfant (tekst ferlern gien)
 1664: La Princesse d'Élide
 1664: Tartuffe ou l'Imposteur ("Tartuffe, of De Húchelder)
 1665: Dom Juan ou Le Festin de Pierre ("Don Juan, of De Stiennen Gast")
 1665: L'Amour Médecin
 1666: Le Misanthrope ou l'Atrabilaire Amoureux
  Fryske oersetting: In Fijân fan Minsken (fert. Douwe Kalma, 1930);
 1666: Le Médecin Malgré Lui ("Dokter tsjin Wil en Tank")
 1666: Mélicerte
 1667: Pastorale Comique
 1667: Le Sicilien ou l'Amour Peintre
 1668: Amphitryon
 1668: George Dandin ou Le Mari Confondu
 1668: L'Avare ou l'École du Mensonge ("De frek")
 1669: Monsieur de Pourceaugnac ("De hear fan Pourceaugnac, Of in Frijaazje mei Hindernissen")
 1670: Les Amants magnifiques
 1670: Le Bourgeois Gentilhomme ("De Parvenu")
 1671: Psyché
 1671: Les Fourberies de Scapin ("De Fiten fan Scapin")
 1671: La Comtesse d'Escarbagnas ("It Houlik fan Grevinne fan Escarbagnas")
 1672: Les Femmes Savantes ("Gelearde Dames")
 1673: Le Malade Imaginaire ("De Ynbylde Sike")

Frânsk toanielskriuwer
Frânsk dichter
Frânsk publisist
Skriuwer fan wa't ien of mear wurken yn it Frysk oerset binne
Frânsk toanielakteur
Frânsk teaterprodusint
Persoan berne yn 1622
Persoan stoarn yn 1673

ml:മോള്യേര്‍