Kirillo-Belozerski-kleaster
It Kirillo-Belozerski kleaster (Russysk: Кирилло-Белозерский монастырь) heart ta de grutste kleasterkompleksen fan Ruslân. It waard yn 1397 yn it tsjintwurdige oblast Vologda by it doarpke Gorizi resp. it rajon Kirillov stifte en ûntjoech him ta de wichtichste religieuze sintra fan it Grutfoarstedom Moskou.

Skiednis 

Stifter fan it kleaster wie de muonts Kirill (ek: Syril), dy't neffens de oerlevering op de berch Maura stie doe't er in godlike oanwizing krige foar de lokaasje dêr't it kleaster boud wurde moast. Oant yn ús tiid wurdt de berch fereare as hillich plak. Kirill neamde him tenei Kirill Belozerksi, ôflaat fan de namme fan de mar wêroan't it kleaster boud wurde soe (Beloe osero = Wite Mar).

Ynearsten bestie it kleaster allinnich út in houten kapel en in blokhûs foar de muontsen. Troch famyljebannen fan de stifter mei de russyske adel en de strategyske lokaasje waard it kleaster ryk en ien fan de wichtichste politike en religieuse sintra fan it Russyske Ryk. Under Ivan de Ferskriklike, dy't hjir sels in sel hie, hie it kleaster it op ien nei grutste lânbesit yn Ruslân. 

Frjemde troepen belegeren it kleastser ferskate kearen, mar it koe net ferovere wurde. Oan it ein fan de 17e iuw waard it kompleks hieltyd wer grutter makke. Ek krige it kleaster nije muorren (1654-1680). Dizze muorren steane hjoeddedei noch om it kleaster. Ek Peter de Grutte besocht it kleaster en hjir kaam hy yn de kunde mei de boumasters, mar benammen ek mei de ikoaneskilders fan it kleaster. De bêsten socht Peter de Grutte der út en helle se nei Sint-Petersburch, om dêr oan de bou fan de nije haadstêd te wurkjen. Mei in dekreet fan Katarina de Grutte ferlear it kleaster alle liifeigenen en it lânbesit.

Nei de Oktoberrevolúsje  
Nei de ûnteigening fan de russyske kleasters feroaren de bolsjewiken it kompleks yn in museum. De grutte biblioteek en guon weardefolle objekten waarden nei Moskou of Sint-Petersburch oerbrocht. De ikoanen waarden mei ikoanen fan oare kleasters ta ien kolleksje foege en útstald yn it eardere refektoarium.  

Sûnt 1998 wurdt it kleaster wer troch muontsen bewenne en stadichoan restaurearre. Ta it kompleks hearre alve stiennen tsjerken út de 15e oant 18e iuw, in muorre mei tsien tuorren, it refektoarium, twa sikehûzen, in houten wynmûne en oare fasiliteiten.

Ofbylden

Keppeling om utens 
     Side fan it museum
  Ynformaasje oer it kleaster yn it Ingelsk

Kleaster yn Ruslân
Bouwurk yn Vologda (oblast)
Organisaasje oprjochte yn 1397
Organisaasje opheft yn 1924
Organisaasje oprjochte yn 1998
Bouwurk út 1397