Kleaster Fulda
It kleaster fan Fulda, is it Benediktynske kleaster fan Fulda yn Hessen, Dútslân. It waard stfte op 12 maart 744 troch Sint Sturmius, in learling fan Bonifatius.

Skiednis
Sturmius naam it stik lân plechtich yn besit en rjochte in krús op. It ûnlân waard rillegau ree makke foar de bou. Bonifatius joech persoanlik lieding oan de bou fan it kleaster en de tsjerke dy't wijd waard oan de Alderhillichste Ferlosser. Bonifatius beneamde Sturmius as earste abt fan de nije stifting, dy't alle besteande kleasters yn Dútslân yn gruttens en ferneamdens te boppe gean moast, en dy't in kweekskoalle foar prysters wurde moast. De kleasteroarder wie neffens dy fan de Abdij fan Monte Cassino. Sturmius gie sels nei Itaalje (748) om him dêr op de hichte te stellen. Om de folsleine selsstannigens fan de abdij feilich te stellen ferkrige Bonifatius in privileezje (4 novimber 751) fan Paus Zacharias dat de abdij direkt ûnder de Hillige Stoel pleatste en sa net ûnder episkopale (biskoplike) rjochtsfoech foel. 

De abten fan Fulda waarden yn de 10e iuw de earste abt fan de Benediktinen yn Dútslân en Galje. Yn de 12e iuw waarden hja ek keizerlike kânseliers en yn de 13e iuw prinsen fan it keizerryk. Fulda wie it sintrum fan kleasterherfoarming yn de tiid fan it regear fan Hindrik II. 

It prestiizje fan Fulda naam lykwols ôf yn de neifolgjende iuwen. Yn 1803 waard it sekularisearre nei de Reichsdeputationshauptschluss, mar waard yn 1829 in episkopale sit. 

Fulda wie fan 1802 oant 1806 residinsje en besit fan de lettere kening Willem I

De kleasterbibleteek befette sa'n 2000 manuskripten. Dêr waard wurk bewarre sa as Tasitus syn Annales en de Codex Fuldensis. It kleaster wurdt beskôge as de widze fan de Ald-Heechdútske literatuer.

Grûnbesit yn Fryslân 
It kleaster Fulda krige om 800 hinne in protte besit yn Fryslân, fral yn de omkriten fan Dokkum, mei omdat Bonifatius bannen mei Fryslân hie. De krekte grutte en lizzing fan dat besit is mar foar in part te efterheljen. De pacht bestie net allinnich út jild, mar ek wol, flaaks, weefsels en nôt koe de pacht mei foldien wurde. De pacht waard faak min opbrocht; dat ferbettere tydlik nei in reis fan abt Haldamar yn 944. Nei 1160 wurdt gjin Frysk besit fan Fulda mear neamd. De registers fan Fulda en Werden binne wichtige boarnen foar begryp fan de doetiidske ekonomyske- en agraryske tastân. Ek foar geografy, toponomy en antroponymy binne de registers ynstruktyf. Fulda hie yn Fryslân in advokatus, in fertsjintwurdiger, en rintmasters.

Hearskers oer Fulda oant de sekularisaasje 

Abten
 St. Sturmius 744-779
 Baugulf 779-802
 Ratgar 802-817
 Eigil von Fulda 818-822
 Rabanus Maurus 822-842
 Hatto I 842-856
 Thioto 856-869
 Sigihart 869-891
 Huoggi 891-915
 Helmfried 915-916
 Haicho 917-923
 Hiltibert 923-927
 Hadamar 927-956
 Hatto II. 956-968
 Werinheri 968-982
 Branthoh I 982-991
 Hatto III 991-997
 Erkanbald 997-1011
 Branthoh II. 1011-1013
 Poppo 1013-1018, ek abt fan Lorsch (Babenberger)
 Richard 1018-1039
 Sigiwart 1039-1043
 Rohing 1043-1047
 Egbert 1047-1058
 Siegfrid I fan Mainz (Sigfried fan Eppenstein) 1058-1060
 Widerad fan Eppenstein 1060-1075
 Ruothart 1075-1096
 Godefrid 1096-1109
 Wolfhelm 1109-1114
 Erlolf fan Bergholz 1114-1122
 Ulrich fan Kemnaten 1122-1126
 Heinrich I fan Kemnaten 1126-1132
 Bertho I fan Schlitz 1132-1134
 Konrad I 1134-1140
 Aleholf 1140-1148
 Rugger I 1148
 Heinrich II fan Bingarten 1148-1149
 Markward I 1150-1165
 Gernot fan Fulda 1165
 Hermann 1165-1168
 Burchard Graf fan Nürings 1168-1176
 Rugger II 1176-1177
 Konrad II 1177-1192
 Heinrich III fan Kronberg yn de Taunus 1192-1216
 Hartmann I. 1216-1217
 Kuno 1217-1221

Prins-abten
 Konrad III fan Malkes 1221-1249
 Heinrich IV fan Erthal 1249-1261
 Bertho II fan Leibolz 1261-1271
 Bertho III fan Mackenzell 1271-1272
 Bertho IV fan Biembach 1273-1286
 Markward II fan Bickenbach 1286-1288
 Heinrich V Greve fan Weilnau 1288-1313
 Eberhard von Rotenstein 1313-1315
 Heinrich VI fan Hohenberg 1315-1353
 Heinrich VII fan Kranlucken 1353-1372
 Konrad IV Greve fan Hanau 1372-1383
 Friedrich I fan Romrod 1383-1395
 Johann I fan Merlau 1395-1440
 Hermann II fan Buchenau 1440-1449
 Reinhard Greve fan Weilnau 1449-1472
 Johann II greve fan Henneberg-Schleusingen 1472-1513
 Hartmann II Burchgreve fan Kirchberg 1513-1521/29
 Johann III Greve fan Henneberg-Schleusingen 1521/29-1541
 Philipp Schenk zu Schweinsberg 1541-1550
 Wolfgang Dietrich fan Eusigheim 1550-1558
 Wolfgang Schutzbar (oare namme Milchling) 1558-1567
 Philipp Georg Schenk zu Schweinsberg 1567-1568
 Wilhelm Hartmann von Klauer zu Wohra 1568-1570
 Balthasar fan Dernbach (nanmed Grauel) 1570-1576, 1602-1606
 Johann Friedrich fan Schwalbach 1606-1622
 Johann Bernhard Schenk zu Schweinsberg 1623-1632
 Johann Adolf fan Hoheneck 1633-1635
 Hermann Georg fan Neuhof (waard Ley neamd) 1635-1644
 Joachim Greve fan Gravenegg 1644-1671
 Cardinal Gustav Adolf (Baden) (Bernhard Gustav Markgraf fan Baden-Durlach) 1671-1677
 Placidus fan Droste 1678-1700
 Adalbert I fan Schleifras 1700-1714
 Konstantin fan Buttlar 1714-1726
 Adolphus fan Dalberg 1726-1737
Prins-abten & Prins-biskoppen
 Amand fan Buseck, 1737-1756, prins-biskop begjint 1752
 Adalbert II fan Walderdorff 1757-1759 
 Heinrich VIII fan Bibra, 1759-1788
 Adalbert fan Harstall, 1789-1814, prins-biskop oant 1802

Fierder lêze 
 Germania Benedictina, Bd.VII: Die benediktinischen Mönchs- und Nonnenklöster in Hessen, 1. Auflage 2004 St. Ottilien , S. 214–375 ISBN 3-8306-7199-7

Sjoch ek 
 Annales Fuldenses
 Fulda

Keppeling om utens 
 Skiednis fan it bisdom Fulda
 Skiednisboarnen op ynternet

Kleaster yn Dútslân
Skiednis fan Dútslân
Skiednis fan Fryslân
Bouwurk yn Hessen
Organisaasje oprjochte yn 744
Organisaasje opheft yn 1803
Bouwurk út 744