Grutte Tsjerke (Epe)
De Grutte of Sint-Martenstsjerke is in goatysk tsjerkegebou mei in romaanske toer yn it Gelderlânske plak Epe.

Bouskiednis 
De pseudobasilyk waard yn 'e earste helte fan 'e 12e iuw boud. Nei alle gedachten barde dat op it plak fan in houten foargonger. Ut de boutiid binne de ûnderste lidden fan 'e toer bewarre bleaun. Yn 'e 13e iuw waard de toer heger makke en yn 'e 15e iuw nochris, nei't de tsjerke in nij koer en in nij skip krige hie en doe de hjoeddeiske pseudobasilikale foarm krige. De toer is 52,5 meter heech.   

De tsjerke fan Epe tsjinne ynearsten as de memmetsjerke fan Hattem, Heerde en Vorchten, dy't yn 1176 troch de Utertske biskop Godfryd fan Epe losmakke waarden. Vaassen en Oene bleaune ek dêrnei ûnder Epe fallen. Yn 1598 gie Epe oer op de grifformearde lear. Hjoed-de-dei wurdt de Grutte Tsjerke brûkt troch de Herfoarme Gemeente Grutte Tsjerke, dy't by de PKN oansletten is.

De tsjerke waard yn 'e jierren 1951-1962 en 2010-2012 restaurearre. De restauraasje fan 'e toer folge yn 2017.

Ynterieur 
De tsjerke hat in oargel út 1809, dat boud is troch Abraham Meere. Ut de tiid fan foar de reformaasje datearje de ferwulftbeskilderings yn it noardlike skip en it 15e-iuwske doopfont. It ikehouten koerhek is flak nei de reformaasje delset en stiet sûnt de lêste restauraasje wer op it oarspronklike plak.

Keppeling om utens 
 Stifting Freonen Grutte Tsjerke en Toer
 Oargelside: Disposysje oargel
 Stifting Meere-oargel

Epe
Tsjerkegebou yn Gelderlân
Bouwurk út de 12e iuw
Ryksmonumint yn Gelderlân