Jean-Martin Charcot
Jean-Martin Charcot (Parys, 29 novimber 1825 - Morvan, 16 augustus 1893) wie in Franske arts dy't beskôge wurdt as ien fan de grûnlizzers fan de neurology.

Yn 't earstoan wie Charcot sikehûsarts mei niget oan senuwsyktes; hy makke it oannimlik dat multiple skleroaze en de sykte fan Parkinson ferskillende syktes wiene. Letter die er ek ûndersyk nei hystearje, dêr't er ûnder oaren hypnoaze foar tapaste. Sa waard Charcot nei syn dea fan ynfloed op de psychiatry en psycho-analyze. In protte fan Charcots kennis waard nammentlik oernommen troch syn studint Sigmund Freud. Ek Alfred Binet, Joseph Babinski en Georges Gilles de la Tourette studearren by Charcot.

Keunst yn it ûnderwiis 
Charcot beskôge keunstich byldmateriaal fan grut belang foar it klinysk anatomysk ûnderrjocht. Hy brûkte faak foto's en tekeningen yn syn lessen en by lêzings, faak wienen dy makke troch himsels of troch syn studinten. Bûten it wurk om mocht Charcot ek graach tekenje.

Persoanlik 
"Hy boaske oan in begoedige widdo, Madame Durvis, yn 1862 en krige twa bern, Jeanne en Jean-Baptiste. De lêste waard letter dokter en in ferneamd poalûndersiker".

Publikaasjes 
 Sur les divers états nerveux déterminés par l'hypnotisation chez les hystériques, 1882
 Leçons sur les maladies du système nerveux, 1885-1887
 Mei Paul Richer, Les Démoniaques dans l'art, Delahaye et Lecrosnier, 1887
 Mei Paul Richer, Les Difformes et les Malades dans l'art, Lecrosnier et Babé, 1889
 La foi qui guérit, Félix Alcan, Paris, 1897 Tekst on line

Keppeling om utens 
Fonds historique Jean-Martin Charcot
Charcot's kolleezjes oer syktes fan it brein en senuwstelsel

Frânsk neurolooch
Frânsk psycholooch
Frânsk dokter
Persoan berne yn 1825
Persoan stoarn yn 1893