Giovanni Battista Tiepolo
Giovanni Battista Tiepolo, ek: Giambattista Tiepolo (berne op 5 maart 1696 yn Feneesje, ferstoarn op 27 maart 1770 yn Madrid ) wie in Italjaansk keunstskilder.

Tiepolo wie in learling fan Gregorio Lazzarini en wurke yn 1717 as in ûnôfhinklik keunster yn Feneesje, dêr't er tsjerken en paleizen mei syn wurk dekorearre.

Yn 1721 troude er Maria Cecilia Guardi, de suster fan de Feneesjaanske skilders Francesco Guardi en Giovanni Antonio Guardi, by wa't er tsien bern krige. Teminsten twa fan syn bern holpen him yn it wurk.

Tiepolo waard ynspirearre troch Sebastiano Ricci en Giovanni Battista Piazzetta, mar benammen troch it wurk fan Paolo Veronese te bestudearjen. Troch de ynfloed fan Veronese sette er útein mei in hiel nij wurk fan grut opsette foarstellings en allegoriën dy't er skildere yn tsjerken en paleizen. Ynstee fan in soad donker skaad en sterke kleuren begûn er yn sêft grize en blauwe kleuren te skilderjen.

Tusken 1750 en 1753 fierde Tiepolo ien fan syn grutte wurken út, nammentlik it oanbringen fan fresko's yn de biskoplike residinsje fan Würzburg, dêr't er holpen waard troch syn soannen Giovanni Domenico en Lorenzo. De monumintale fresko's mei harren heldere kleuren makken fan Tiepolo in ferneamd man. Hy krige opdrachten fan de keninklike hôven fan [[Frankryk], Ingelân en Ruslân.

De lêste tiid fan syn libben wurke Tiepolo yn Spanje, û.o. foar it hôf. 

Op 27 maart 1770 ferstoar de keunstskiler yn Madrid.

Galery

Skilderijen foar 1740

Skilderijen fan 1740 oant 1750

Wurk nei 1750 

Italjaansk keunstskilder
Fenesiaansk persoan
Persoan berne yn 1696
Persoan stoarn yn 1770