Evangeelje fan Filippus
It Evangeelje fan Filippus is in algemien as apokryf beskôge kristlike religieuze tekst, besibbe oan it Nije Testamint fan 'e Bibel. It is ien fan 'e gnostyske evangeeljes, en moat datearre wurde tusken likernôch 180 en 350. It is gjin pseudepigrafysk geskrift, want hoewol't it net skreaun is troch de apostel Filippus, beweart de tekst dat ek nearne: de titel is in modernenien. It Evangeelje fan Filippus waard ferlern waand oant der yn desimber 1945 tafalligerwize troch twa boeren by it Egyptyske Nag Hammady in yn it Gryksk skreaun manuskript fan weromfûn waard, dat mei in stikmannich oare gnostyske geskriften, wêrûnder it folle bekendere Evangeelje fan Tomas, yn in krûk bedobbe lei.

Hoewol't de tekst de namme fan evangeelje draacht, hat it Evangeelje fan Filippus net folle wei fan 'e kanonike evangeeljes. It is ek gjin útsprake-evangeelje, lykas it Evangeelje fan Tomas, mar ynstee in samling gnostyske learstellings en bespegelings. De sakraminten, yn it bysûnder it sakramint fan it houlik, foarmje dêrby in wichtich tema. It Evangeelje fan Filippus is miskien noch wol it bekendst om't it in tige iere boarne is foar it ferhaal dat Jezus fan Nazaret troud wie, of alteast in relaasje hie, mei Marije Magdalena. Neffens it hânskrift wie Jezus Marije Magdalena har koinonos, in wurd dat  "selskipsman" betsjut en gauris in yntime, seksuële relaasje ymplisearret. Hoewol't in folgjende (foar mearderlei útlis fetbere) passaazje yn 'e oarspronklike tekst op 'e papyrusrôlen fan Nag Hammady tige skansearre is, hawwe taalhistoarisy it rekonstruëarre ta "Jezus hold mear fan Marije Magdalena as fan alle dissipels en tute har faak op 'e mûle."

Filippus, Evangeelje fan
Apokryf boek fan it Nije Testamint
Gryksktalich non-fiksjewurk
Aldgrykske literatuer
Kristlik non-fiksjewurk
Non-fiksjewurk út de Aldheid