Pat Garrett
Pat Garrett (folút: Patrick Floyd Jarvis Garrett; Cusseta (Alabama), 5 juny 1850 – Las Cruces (Nij-Meksiko), 29 febrewaris 1908) wie in Amerikaansk jager op bizons, cowboy, barkeeper, dûanier en plysjeman fan etnysk Ingelsk komôf. Hy kaam út in rike famylje fan plantaazje-eigners yn it Amerikaanske Suden fan it Antebellum. Garrett is in grutte namme út 'e skiednis fan it Wylde Westen, mar net sasear om himsels, as wol om't er de ferneamde bandyt Billy the Kid deaskeat. Garrett wie sheriff fan Lincoln County en letter fan Doña Ana County, beide yn 'e Amerikaanske steat Nij-Meksiko, en teffens wied er assisint-U.S. marshal, Texas Ranger en kommys. Yn 1908 waard er sels ûnder ûnopheldere omstannichheden deasketten.

Libben en karriêre

Jonkheid en komôf
Pat Garrett waard yn 1850 berne yn Cusseta, yn Chambers County yn 'e Amerikaanske steat Alabama. Hy kaam út in ryk maatskiplik fermidden fan blanke plantaazje- en slave-eigners yn it Amerikaanske Suden fan 'e Antebellumperioade. Garrett wie it twadde fan fiif bern yn 'e húshâlding fan John Lumpkin Garrett en dy syn frou Elizabeth Ann Jarvis. Syn fjouwer bruorren en susters wiene Margaret, Elizabeth, John en Alfred. De famylje wie fan etnysk Ingelsk komôf, mei foarâlden dy't nei Noard-Amearika ta emigrearre wiene út 'e Ingelske greefskippen Hertfordshire, Northamptonshire, Bedfordshire en Buckinghamshire.

Yn 1853, doe't Garrett in pjut fan trije jier wie, kocht syn heit de John Greer-plantaazje yn Claiborne Parish yn 'e Amerikaanske steat Louisiana oan. De Amerikaanske Boargeroarloch (1861-1865), dy't útbriek yn it jier dat Garrett alve waard, ferwoastge lykwols it fertún fan 'e famylje. Syn mem kaam te ferstjerren op 25 maart 1867, doe't se noch mar 37 jier wie; syn heit stoar op 5 febrewaris it jiers dêrop, 45 jier âld. De fjouwer bern bleaune efter mei in plantaazje dy't mear as $30.000 yn 'e skulden siet. De opfieding fan 'e jongste bern waard oernommen troch famyljeleden. Garrett, dy't achttjin jier wie doe't syn heit stoar, liet Louisiana ein jannewaris 1969 efter him en teach nei it Wylde Westen.

Iere jierren yn it Wylde Westen
Wat Garrett de folgjende sân jier útfûn, is ûndúdlik. Tsjin 1876 wied er yn Teksas, dêr't er yn syn libbensûnderhâld foarseach as jager op Amerikaanske bizons. It wie yn dy snuorje dat er foar it earst in man om hals brocht, in oare bizonjager dy't Joe Briscoe hiet. Garrett joech himsels neitiid oan by de autoriteiten yn Fort Griffin, mar der waard besletten dat er yn dy saak net ferfolge hoegde te wurden. Doe't de bizons troch opsetlike oerbejaging krap rekken, ferliet Garrett Teksas en bejoech er him nei wat doe it Territoarium Nij-Meksiko wie. Dêr fûn er yn Fort Sumner wurk as cowboy op 'e ranch fan 'e rike feebaron Lucien Maxwell.

Houliken en bern
Garrett syn earste frou wie Juanita Martínez, dy't fyftjin dagen nei harren trouwerij yn 1879 kaam te ferstjerren. Op 14 jannewaris 1880 wertroude er mei Apolinaria Gutierrez. De bewearing fan Garrett syn biograaf Leon C. Metz dat Apolinaria de suster fan Juanita wêze soe, is ûnwier, mei't Apolinaria mar ien suster hie, dy't Celsa hiet. Tusken 1881 en 1905 krigen Garrett en syn twadde frou acht bern: Ida, Dudley, Elizabeth, Annie, Patrick, Pauline, Oscar en Jarvis.

Sheriff fan Lincoln County en gedoente mei Billy the Kid

Ferkiezing
By ferkiezings op 2 novimber 1880 waard Garrett, mei it ûnthjit dat er feedieverij oanpakke soe, keazen ta sheriff fan Lincoln County yn Nij-Meksiko. Hoewol't syn termyn pas op 1 jannewaris 1881 begjinne soe, stelde de sittende sheriff, George Kimball, dy't de ferkiezings ferlern hie, Garrett daliks oan as helpsheriff, sadat er ûnderfining opdwaan en ynwurke wurde koe. Garrett liet himsels dêrnjonken beneame ta assistint-U.S. marshal, sadat er fuortflechtige kriminelen ek bûten de grinzen fan syn county efterfolgje koe.

Jacht op Billy the Kid
Yn 'e neisleep fan 'e Prêrjeoarloch fan Lincoln County (1877-1878) waard de ferneamde bandyt Billy the Kid socht foar moard. Hoewol't de leginde hawwe wol dat Billy en Garrett boezemfreonen wiene, bestiet der eins gjin inkeld bewiis dat se mear wiene as dizenige kunde. Ein novimber 1880 stalde Garrett in posse gear foar de opspoaring en arrestaasje fan Billy the Kid, op waans holle gûverneur Lew Wallace in preemje fan $500 setten hie. Op 30 novimber bestoarmen hy en syn mannen de Dedrick-ranch te Bosque Grande, dêr't se Billy the Kid oer it mad tochten te kommen. Mar se troffen der inkeld in John Joshua Webb, dy't socht waard foar moard, en in hynstedief dy't George Davis hiet. Garrett droech dat pear oer oan 'e sheriff fan San Miguel County en ried sels fierder nei it plak Puerto de Luna, dêr't in pleatslike bruier rûzje mei him socht en troch him yn it skouder sketten waard.

Op 19 desimber setten Garrett-en-dy in nachtlike mûklaach op yn Fort Sumner. Doe't de binde fan Billy the Kid, besteande út Billy sels, Charlie Bowdre, Tom Pickett, Billy Wilson, Dave Rudabaugh en Tom O'Folliard, it stedsje binnenried, seagen se lykwols O'Folliard foar Billy oan. Se iepenen it fjoer en deaden dyselde, mar de echte Billy wist mei syn oare maten te ûntkommen. 

Op 23 desimber waarden Billy en syn binde lykwols troch Garrett-en-dy ynsletten yn in ferfallen stiennen gebou op in ôfhandich plak dat doe bekend stie as Stinking Springs (deunby it hjoeddeistige Taiban). Wylst Billy the Kid-en-dy binnendoar leine te sliepen, besingelen Garrett en syn mannen it gebou en wachten oant de sinne opkaam. De oare moarns kaam Charlie Bowdre derút om syn hynder te fuorjen. De leden fan 'e posse seagen him oan foar Billy the Kid en skeaten him dea. Syn hynder rekke ek dea en it kadaver kaam sa ûngelokkich del, dat it de iennichste útgong fan it gebou blokkearre. 

De leden fan 'e posse setten doe útein mei it sieden fan brea-iten boppe in iepen fjoer. Garrett en Billy the Kid rôpen boadskippen oer en wer: Garrett sei dat der genôch iten foar allegear wie as de bindeleden allinne mar nei bûten kamen om har oer te jaan, wylst Billy the Kid him oanrette om nei de hel te rinnen. Op 't langelêst beseften de bindeleden lykwols dat se sa yn 'e knipe sieten dat der gjin kâns mear bestie dat se útpike koene. Dat sadwaande joegen se har yndie oer, wêrnei't Garrett wurd hold en it iten mank allegearre omparte.

Billy the Kid waard nei Santa Fe brocht en letter nei Mesilla, dêr't yn april 1881 de rjochtsaak tsjin him holden waard. Op 9 april waard er skuldich befûn oan 'e moard op sheriff William J. Brady, ien fan Garrett syn amtsfoargongers, en op 13 april waard er feroardiele om ophongen te wurden. Om't de moard yn Lincoln plakfûn hie, moast ek de terjochtstelling dêr barre. Sadwaande waard Billy dêrhinne oerbrocht om oant syn eksekúsje op 13 maaie fêstholden te wurden yn it pleatslike gerjochtsgebou anneks tichthûs. Op 28 april, wylst Garrett sels net yn Lincoln oanwêzich wie, slagge it Billy the Kid om oan in fjoerwapen te kommen. Hy fermoarde syn beide sipiers, Garrett syn helpsheriffs James W. Bell en Bob Olinger, en naaide út

Dea fan Billy the Kid troch de hân fan Garrett
Likernôch in fearnsjier nei de ûntsnapping krige Garrett berjocht dat Billy the Kid him wer yn 'e omkriten fan Fort Sumner ophold, dêr't er freonen hie. Hy en twa helpsheriffs rieden dêr op 14 july 1881 hinne om in ynwenner fan it plak oer de geroften te befreegjen. Dat wie Pedro Maxwell, in freon fan Billy the Kid, foar waans heit Lucien Garrett earder noch as cowboy wurke hie. Om midsnacht hinne, wylst Garrett en Maxwell sieten te praten yn Maxwell syn dûnkere sliepkeamer, gie de doar iepen en stoep Billy the Kid ûnferwachts nei binnen. Der binne teminsten twa ferzjes fan wat der doe barde.

De bekendste ferzje fan it ferhaal wol hawwe dat, doe't Billy the Kid de sliepkeamer yn kaam, hy Garrett net weromkoe omreden fan it feit dat er fan it ljocht yn it tsjuster stoep. Hy skrok, loek syn revolver en wiek tebek, wylst er frege "¿Quién es? ¿Quién es?" (Spaansk foar "Wa is dat? Wa is dat?"). Garrett koe Billy the Kid oan syn stimlûd wer, loek syn eigen revolver en skeat twaris. De earste kûgel rekke Billy the Kid yn it boarst krekt boppe it hert, en hoewol't de twadde kûgel doel miste en ynstee de skoarstienmantel yn 'e keamer efter him rekke, foel er del op 'e flier, gappe in lyts skoftke nei de siken en stoar.

Yn in minder bekende ferzje fan it barren kaam Billy the Kid de sliepkeamer binnen mei inkeld in mês yn 'e hân, mei't er blykber nei de koken woe om iten, dêr't er foar troch de sliepkeamer moast. Hy murk yn it healtsjuster immen op en frege "¿Quién es? ¿Quién es?" Garrett, dy't him oan syn stimlûd werkoe, loek syn revolver en skeat him sûnder pardon dea. Hoewol't de earste ferzje in stik populêrder is en troch Garrett ferspraat waard om't dêryn syn dieden yn in better ljocht pleatst wurde, ornearje guon histoarisy dat de twadde ferzje nei alle gedachten werjout hoe't Billy the Kid wier oan syn ein kaam.

Der bestiet ek noch in trêde, sterk ôfwikend ferhaal, wêryn't Garrett syn treffen mei Billy the Kid gjin tafal wie, mar it resultaat fan in mûklaach dy't de posse foar Billy the Kid opsette. Neffens dat ferhaal hiene Garrett en syn mannen der lucht fan krigen dat Billy the Kid in relaasje ûnderhold mei Paulita, de suster fan Pedro Maxwell. Dêrom oerfoelen se har yn har sliepkeamer en waarden har oermânsk, wêrnei't se har fêstbûnen en knevelen op har bêd. Dêrnei wachten se de oankomst fan Billy the Kid ôf. Doe't dy de sliepkeamer ynstoep, wachte Garrett him dêr op efter Paulita har bêd en skeat him dea, net mei in revolver, lykas yn 'e oare beide ferzjes fan it ferhaal, mar mei in jachtgewear.

Ta einbeslút giene der ek fuort al geroften dat Billy the Kid hielendal net troch Garrett deade wie, mar dat Garrett, dy't "ommers" syn boezemfreon wie, de dea fan Billy the Kid yn sêne set hie sadat dy oan rjochtsferfolging ûntkomme koe. Dy ferhalen wurde troch histoarisy net serieus nommen.

Boek oer Billy the Kid
Nei de dea fan notoire bandyt Billy the Kid wie der jild te fertsjinjen mei beskriuwings fan syn libben. In soad skriuwers setten dêrmei útein en yn dy biografyen kaam Pat Garrett oer it generaal nei foarren as in ferrieder en in gemiene slûpmoardner. Om syn eigen reputaasje te behimmeljen, skreau Garrett dêrom mei sjoernalist Ash Upson in eigen biografy fan Billy the Kid, The Authentic Life of Billy, the Kid, dy't yn 1882 útkaam. Hoewol't it boek doedestiden in flop wie, rekke it letter ferneamd en wie it oant de 1960-er jierren de wichtichste boarne fan ynformaasje oer it libben fan Billy the Kid, nettsjinsteande it feit dat der in protte flaters yn stiene.

Nei Billy the Kid

Texas Ranger
Doe't der yn 1882 in nije sheriff keazen wurde moast yn Lincoln County, stelde Garrett himsels net mear ferkiesber. Hy ferfear nei Teksas, dêr't er om 'e nocht besocht en feroverje in sit yn 'e Senaat fan Teksas. Dêrnei joech er him by de Texas Rangers, dêr't er de rang fan kaptein hie. Minder as in moanne nei syn ferkiezingsnederlaach ferhuze er lykwols werom nei Nij-Meksiko, dêr't er him mei wiif en bern nei wenjen sette yn Roswell.

Ynvestearrings yn yrrigaasjeprojekten
Garrett ûntdiek yn 'e omkriten fan Roswell, yn 'e delling fan 'e rivier de Pecos, in grut ûndergrûnsk reservoir welwetter en rjochte yn july 1885 mei twa partners de Pecos Valley Irrigation and Investment Company op. Yn jannewaris 1887 kocht er ek in belang fan in trêdepart oan yn 'e Texas Irrigation Ditch Company. Yn beide gefallen waard him nei ferrin fan tiid troch syn partners de wacht oansein. Yn augustus 1887 rjochte er mei William L. Holloman de Holoman & Garrett Ditch Company op, mar by einbeslút mislearren al Garrett syn ynvestearrings yn yrrigaasje jammerdearlik. Tsjin 1892 wie Garrett mei syn almar úttynjende húshâlding wer nei Teksas ferhuze, dêr't er him nei wenjen set hie yn Uvalde yn 'e delling fan 'e Rio Grande. Dêr rekke er befreone mei John Nance Garner (1868-1967), dy't it letter ta fise-presidint fan 'e Feriene Steaten bringe soe.

Ferdwining fan Albert Jennings Fountain
Op 31 jannewaris 1896 ferdwûnen kolonel Albert Jennings Fountain en syn achtjierrige soan Henry sûnder in spoar nei te litten yn 'e krite fan wat no it Nasjonaal Monimint White Sands is, yn it suden fan Nij-Meksiko. Net ien fan beiden waard ea wer weromsjoen. It mystearje fan harren ferdwining waard offisjeel nea oplost, ek al krewearre de Republikeinske Partij dêr ek noch sa fier, en ek al waarden der sawol profesjonele ûndersikers fan it ferneamde Pinkerton Detektiveburo as spoarsikers fan 'e Apachen ynset.

De saak krige Garrett yn 'e besnijing en liet him net wer los, sadat er weromkearde nei Nij-Meksiko. Dêr stelde er him ferkiesber foar it amt fan sheriff yn it gebiet dêr't de ferdwining plakfûn hie, en yn april 1896 waard er dêre, yn Doña Ana County, yn dy funksje oansteld. Garrett begûn dêrnei fuortendaliks in offisjeel ûndersyk, en twa jier letter miende er genôch bewiismateriaal gearfandele te hawwen om fjouwer manlju feroardiele te krijen foar de moard op Fountain en syn soan. Yn Las Cruces wist er by in pleatslike rjochter arrestaasjebefellen te besetten foar Oliver M. Lee, William McNew, Bill Carr en James Gilliland. Garrett sette ôf mei in posse en wist sûnder muoite McNew en Carr yn te rekkenjen. 

Ier op 'e moarn fan 12 july 1898 hopen hy en syn mannen Lee en Gilliland oer it mad te kommen op in ranch dy't Wildy Well neamd waard, yn 'e neite fan Orogrande. De beide mannen ferwachten lykwols swierrichheden, dat se hiene har deljûn op it dak fan it bunkhouse (de barak dêr't de cowboys sliepten). Ien fan Garrett syn helpsheriffs, in Kearney, hearde leven op it dak en seach oer de daksgoate, wêrnei't er daliks delsketten waard troch Lee of Gilliland. Garrett sels rûn in skampskot op fan in ferdwaalde kûgel. Ut noed om it libben fan Kearney prate Garrett in sjitferbod ôf mei de beide mannen op it dak, wêrnei't Kearney yn in wein tild wurde koe. Underweis nei Las Cruces kaam er lykwols te ferstjerren. Lee en Gilliland bleaune noch acht moannen fuortflechtich, foar't se har úteinlik oerjoegen oan in kollega fan Garrett, sheriff George Curry. Doe't harren saak lang om let foar de rjochter kaam, waarden se net skuldich befûn oan 'e moard op 'e Fountains, wylst de oanklachten foar de moard op Kearney ek ôfwiisd waarden.

Deasjitten fan Norman Newman
Norman Newman wie in krimineel dy't yn Greer County (Oklahoma) socht waard foar moard en him ferskûle hie op 'e San Augustín Ranch yn Nij-Meksiko. Sheriff George Blalock fan Greer County folge syn spoar hielendal dêrhinne, mar om't er bûten syn county gjin rjochtsfoech hie, frege er Pat Garrett om help yn dy syn hoedanichheid as sheriff fan Doña Ana County. Dat, Garrett, Blalock en ien fan Garrett syn helpsheriffs, in José Espalín, rieden op 7 oktober 1899 nei de ranch ta. Newman wegere him oer te jaan en it kaam ta in sjitpartij, wêrby't Garrett Newman deaskeat. Dat wie, ynsafier bekend, de lêste man dy't er ombrocht.

Lettere jierren

Kommys yn El Paso
Op 16 desimber 1901 waard Garrett troch presidint fan 'e Feriene Steaten Theodore Roosevelt nominearre foar de posysje fan kommys yn El Paso (Teksas). Dat joech oanlieding ta in weach fan krityk, mei't Billy the Kid yn 'e fantasij fan in protte lju útwoeksen wie ta in held, wylst Pat Garrett, de man dy't him deade hie, dan wol in aaklike smjunt wêze moast. Nettsjinsteande dat waard Garrett op 2 jannewaris 1902 dochs yn syn nije posysje beneamd. Syn útoefining fan it amt fan kommys wie lykwols ûnlijich. Der waard oanhâldend klage oer syn ynkompetinsje, en op 8 maaie 1903 rekke er yn it iepenbier slaande deilis mei in ûnderhearrige fan sines dy't George Gaither hiet. De saak waard in dei letter ôfdien doe't beide mannen in boete fan fiif dollar betelje moasten foar fersteuring fan 'e iepenbiere oarder. 

Dochs hold Garrett de stipe fan presidint Roosevelt. Sterker noch, by wize fan teplaksetten fan Garrett syn tsjinstanners nûge Roosevelt Garrett yn april 1905 út foar in reüny fan 'e Rough Riders yn San Antonio. (De Rough Riders wiene it rezjimint wêrmei't Roosevelt yn 'e Spaansk-Amerikaanske Oarloch fochten hie en dêr't Garrett nea diel fan útmakke hie.) Garrett naam in eigen gast mei, in Tom Powers, dy't er by Roosevelt yntrodusearre as "in foaroansteand Teksaansk feehâlder". De beide mannen posearren foar twa foto's mei de presidint, steand en oan 'e dinertafel. Doe't Garrett syn tsjinstanners dy foto's ûnder eagen krigen, wiisden se de presidint der fyntsjes op dat Powers eins de útbater wie fan in kweaferneamde kroech anneks bordeel yn El Paso, de Coney Island Saloon. Dat wie foar de yn ferlegenheid brochte Roosevelt de drip dêr't de amer fan oerrûn, en Garrett waard mei yngong fan 2 jannewaris 1906 ferfongen troch in oare kommys.

Finansjele swierrichheden
Nei syn ûntslach kearde Garrett mei syn húshâlding wer werom nei Nij-Meksiko, dêr't er in ranch hie. Dy siet lykwols ûnder de hypteken, en doe't er de werombetellings net mear opbringe koe, waarden troch de oerheid fan 'e county syn persoanlike besittings ferbuolguodde om oan syn skulden te foldwaan. It totaalbedrach dat dêrmei ophelle waard, bedroech $650.

Presidint Roosevelt hie ûnderwilens George Curry, in freon fan Garrett, oansteld as gûverneur fan it Territoarium Nij-Meksiko (gûverneurs fan organisearre territoaria fan 'e Feriene Steaten waarden beneamd troch de presidint, oars as gûverneurs fan folweardige steaten, dy't keazen wurde troch de ynwenners). Curry ûnthiet om Garrett út 'e finansjele swierrichheden te helpen troch him, sadree't er sels ynaugurearre wie, te beneamen ta direkteur fan it territoriaal tichthûs yn Santa Fe. Om't de ynauguraasje fan Curry noch moannen op him wachtsje litte soe, liet de tsjin dy tiid yn in steat fan behoeftigens ferkearende Garrett syn húshâlding efter yn Nij-Meksiko en gie allinnich nei El Paso om wurk te sykjen. Hy waard oannommen troch de makelerdij H.J. Maple & Co. Yn dy snuorje trok Garrett yn by in dame dy't harsels "frou Brown" neamde, mar bekendstie as in prostituee. Doe't gûverneur-elekt Curry hearde dat Garrett yn El Paso oerhoer die mei in oare frou, loek er de ûnthjitten oanstelling as finzenisdirekteur yn.

Dea
Garrett syn soan Dudley Poe Garrett hie de Bear Canyon Ranch, de ranch fan 'e Garretts, yn 1907 foar fiif jier ferpachte oan in Jesse Wayne Brazel. Doe't dyselde in mânske keppel geiten oanfiere liet om it lân fan 'e ranch te beweidzjen, late dat ta spul mei Garrett en syn soan, foar wa't it as rasechte koweboeren ûnbesprekber wie om geiten op harren lân ta te litten. It die bliken dat it jild wêrmei't Brazel de pacht fan 'e ranch betelle, foarsketten wie troch Garrett syn buorman Bill Cox, mei wa't er al langere tiid yn ûnmin libbe. Cox tocht dúdlik Garrett in streek leverje te kinnen troch in geiteboer oan syn lân te helpen. In oare fijân fan Garrett, Archie Prentice Rhode, byneamd Print, wie Brazel syn partner yn 'e ûndernimming. Garrett besocht it pachtkontrakt neatich ferklearje te litten, mar Brazel wegere dêroan mei te wurkjen en de saak kaam foar de rjochter.

Op dat punt besocht in James B. Miller as in soarte fan mediator avant la lettre troch bemiddeling it skeel op te lossen. Hy mette ôfsûnderlik mei Garrett en Brazel, en dy lêste stimde deryn ta om it pachtkontrakt te annulearjen op it betingst dat der in keaper fûn wurde koe foar de 1.200 geiten dy't er al oanskaft hie. Carl Adamson, dy't skoanfamylje fan Miller wie, waard ree fûn om 'e geiten oer te nimmen. De saak liek oplost, mar doe kaam Brazel op 'e lapen mei it berjocht dat er him "ferteld" hie. De keppel geiten bliek net út 1.200, mar út 1.800 bisten te bestean. Adamson wegere om safolle geiten oer te nimmen, mar stimde deryn ta om Garrett en Brazel yn persoan te moetsjen, om te sjen oft se dochs noch op 'e iene of oare manear ta oerienstimming komme koene. Garrett en Adamson rieden op 29 febrewaris 1908 tegearre yn Adamson syn wein út Las Cruces wei dat út nei de Bear Canyon Ranch. Underweis joech Brazel him op syn hynder by harren. By dy moeting waard Garrett deasketten, mar troch wa krekt is noch altyd ûndúdlik.

Neisleep

Identiteit fan 'e moardner
Nei Garrett syn dea lieten Brazel en Adamson syn stoflik omskot oan 'e kant fan 'e wei efter om nei Las Cruces te riden. Dêr joech Brazel himsels oan by helpsheriff Felipe Lucero. Mear as tritich jier letter sei Lucero dat Brazel útroppen hie: "Slút my mar op! Ik haw niiskrekt Pat Garrett fermoarde!" Dêrnei soe Brazel nei Adamson wiisd hawwe om oan syn eardere wurden ta te heakjen: "Hy hat alles sjoen en wit dat ik út selsferdigening sketten haw." Lucero sleat Brazel op, rôp der in lykskôger by en ried mei dyselde nei it stjerplak fan Garrett. De berjochting fan Brazel foar de moard op Garrett waard holden op 4 maaie 1909. De beklage waard by syn proses ferdigene troch de abbekaat (en lettere minister fan Binnenlânske Saken) Albert Bacon Fall. De iennichste tsjûge fan wat der foarfallen wie, Adamson, liet ferstek gean by de rjochtsaak, dy't dêrom mar ien dei duorre en einige yn frijspraak.

Neffens it rapport fan 'e lykskôger soe Garrett deasketten wêze troch Brazel, dy't dat nei't it skynt sels ek oan helpsheriff Lucero fertelde. Dêrnjonken binne fjouwer oare fertochten foarsteld: Adamson, Cox, Rhode en Miller. Yn it boek Shotgun for Hire: The Story of "Deacon" Jim Miller, Killer of Pat Garrett, út 1970, neamde Glenn Shirley syn redens op om Miller fan 'e moard te fertinken. Leon C. Metz naam yn syn biografy Pat Garrett: The Story of a Western Lawman de bewearing fan W.T. Moyers op dat W.W. Cox Garrett yn in mûklaach opwachte en fermoarde hie, mar hy skreau ek dat Garrett syn djipdrôven derfan oertsjûge wiene dat Carl Adamson de wiere dieder wie. Ta einbeslút woe Mark Lee Gardner yn syn boek To Hell on a Fast Horse, út 2010, hawwe dat Archie "Print" Rhode eins dejinge wie dy't Garrett om hals brocht.

Stjerplak
It plak dêr't Pat Garrett stoar, wurdt no betocht mei in histoarysk markearpealtsje oan 'e súdkant fan U.S. Route 70, tusken Las Cruces en de San Augustinpas. Dat pealtsje stiet lykwols eins krapoan 2 km fan it eigentlik stjerplak fan Garrett ôf, mei't dêr hjoed de dei gjin wei mear by lâns rint. Yn 1940 waard it eigentlike plak fan 'e moard troch Garrett syn jongste soan Jarvis Garrett markearre mei in eigenmakke tinkteken fan beton om in stien hinne. Yn it beton is de tekst "P. Garrett" oanbrocht, de datum fan 'e moard en in krús dat it wurk wêze soe fan Jarvis syn mem Apolinaria Garrett. Yn 2020 makke de stêd Las Cruces plannen bekend foar nije wenningbou dy't oer it stjerplak fan Garrett hinne komme soe. Dêrop waard in organisaasje oprjochte dy't Freonen fan Pat Garrett hiet, mei as doel om it monumintsje te behâlden.

Begraffenis en grêf
Mei't er 1.96 m lang wie, foar de njoggentjinde iuw suver in reus, paste it lyk fan Pat Garrett net yn in deakiste fan standertgrutte. Sadwaande moast der spesjaal ien foar him makke en út El Paso opstjoerd wurde. De begraffenis waard holden op 5 maart 1908, wêrnei't er syn lêste rêstplak krige njonken it grêf fan syn dochter Ida, dy't yn 1896 mei fyftjin jier kommen wie te ferstjerren. De grêven fan Garrett, syn frou en al syn bern lizze op it Masonic Cemetery yn Las Cruces.

Yn 'e popkultuer
De namme fan Pat Garrett is ferneamd bleaun as ien fan 'e grutte sheriffs fan it Wylde Westen, yn 'e mande mei û.o. Wyatt Earp, Wild Bill Hickok en Bat Masterson. Hy hat syn bekendheid lykwols suver útslutend te tankjen oan syn deasjitten fan Billy the Kid, mei wa't er foar ivich ferbûn bliuwe sil. Ofhinklik fan hoe't Billy the Kid delset wurdt, is de reputaasje fan Garrett twifelich. Yn 'e popkultuer is er yn films en tillefyzjesearjes spile troch in grut tal akteurs, ûnder wa Thomas Mitchell yn The Outlaw (1943), Glenn Corbett yn Chisum (1970), James Coburn yn Pat Garrett & Billy the Kid (1973), Patrick Wayne yn Young Guns (1988), William Petersen yn Young Guns II (1990) en Ethan Hawke yn The Kid (2019).

 
Amerikaansk jager
Amerikaansk feedriuwer
Amerikaansk ober of servearster
Amerikaansk amtner
Amerikaansk plysjeman
Amerikaansk ûndernimmer
Amerikaansk misdieslachtoffer
Moardslachtoffer
Amerikaansk persoan fan Ingelsk komôf
Persoan yn it Wylde Westen
Persoan berne yn 1850
Persoan stoarn yn 1908
Billy the Kid