Keunstkrityk
Keunstkrityk is de diskusje en evaluaasje fan alle keunstfoarmen. Der wurdt faak krityk jûn yn in estetyske kontekst. It ferskaat oan úteringen yn de keunst laat ta in ûnderferdieling fan de krityk. Der wurdt ûnderskied makke tusken skiedkundige krityk en evaluaasje fan keunstners fan no.

Keunstkrityk feroaret bot mei de tiid. Kritisy út it ferline wurde faak net earnstich mear naam, omdat sy keunstners ferheften, bygelyks de let-19e-iuwske akademyske keunststreaming, of artysten de grûn yn boare lykas de iere ympresjonisten dy't not bot wurdearre wurde.

Keunstners steane faak fijannich foar de kritisy oer, omdat sy harren ferneamdens meast oan dy lju te tankjen hawwe. Foarbylden yn de skiednis fan keunstners en harren wurk dy't net begrepen waarden en earst generaasjes letter erkenning krigen binne net seldsum.

Hjoeddeiske keunstkrityk
Keunstkritisy en keunstteoretisy publisearje tsjintwurdich harren kritiken en ferslaggen yn sawol blêden en kranten as online, benammen op spesjalisearre blogs. Sy wurkje faak as kurator en jouwe les oan akademys as universiteiten. Keunstkritisy hawwe in eigen UNESCO-organisaasje, de Ynternasjonale Feriening fan Keunstkritisy.

Ynternasjonaal ferneamde keunstkritisy
 Guillaume Apollinaire
 Sister Wendy Beckett
 Clive Bell
 Bernard Berenson
 John Berger
 Champfleury
 Denis Diderot
 Ticio Escobar
 Michael Fried
 B. H. Friedman
 Roger Fry
 Théophile Gautier
 Edouard Jaguer
 Li Xianting
 Octave Mirbeau
 Rainer Maria Rilke
 Desiderio Navarro
 John Ruskin
 Jim Supangkat
 Théophile Thoré-Bürger
 Tristan Tzara
 Émile Zola

Yn Fryslân (karút)
 Michaël Zeeman
 Huub Mous
 Sikke Doele
 Sytse Singelsma

Keppeling om utens 

Keunst