Staveringsalfabet
In staveringsalfabet (of telefoanalfabet) is ornearre foar it foutleas staverjen fan in boadskip mei help fan spraak; bygelyks yn gefal fan in minne telefoan- of radioferbining.

Der binne ferskillende staveringsalfabetten foar ferskillende talen yn gebrûk. It Ynternasjonaal telefoanalfabet is in staveringsalfabet ornearre foar sprekkers mei ferskillende talen. It brûkt meast ynternasjonaal bekende stedsnammen.

It Nederlânsk telefoanalfabet hat in apart lid foar de IJ. Ek yn oare talen komme somtiids kombinaasjeletters foar dy't troch sprekkers fan oare talen as losse letters beskôge wurde kinne, lykas it Dútske telefoanalfabet dat aparte nammen foar de kombinaasjes CH en SCH hat.

It fan de NAFO hantearre staveringsalfabet is sa makke dat wurden út it alfabet net of hast net trochelkoar helle wurde kinne, ek as bygelyks in Frânsman boadskip oan in Gryk hat. Der is safolle as kin gebrûk makke fan wurden dy't yn alle yn de NATO gongbere talen in letterassosjaasje hawwe dy't mar op ien manier útlein wurde kin. De namme Juliett waard mei in dûbele 't' skreaun omdat yn it Frânsk oars 'Julièh' sûnder t útsprutsen wurde soe. Dit NAFO-staveralfabet wurdt ek foar net-militêre doelen brûkt, sa as yn de boargerloftfeart.

Yndividuele letters

† Jildt yn it Spaansk as aparte letter mei in eigen plak yn de alfabetyske folchoarder.
‡ De Nederlânske IJ is noch striderij oer.
* Dit is in namme fan de letter; ek as it staveralfabet net brûkt wurdt, kin de letter sa neamd wurde.

Latynsk alfabet
Telekommunikaasje
Stavering