Standerttype Vierlingsbeek
It Standerttype Vierlingsbeek is in stasjonsûntwerp dat foar ferskate stasjons yn de jierren fyftich en sechstich brûkt waard. It earste gebouke waard yn 1956 boud yn Vierlingsbeek, fan dêr de namme.

Soart gebou
W.B. Kloos wie de arsjitekt fan dit type stasjonsgebou. It prototype foar dit stasjonsgebou ferriisde yn 1956 yn Vierlingsbeek. Kloos ûntwurp dit type sadanich dat de plattegrûn fan it gebou hieltyd neffens winsk oan 'e pleatslike situaasje oanpasse koe en dat de ûnderlinge opinoarfolging fan 'e romten mei ûnderskate funksjes wizige wurde koe. It skelet fan it gebou soe dêrom út in rige betonnen portalen bestean dat nei ferlet ynfolle wurde koe mei de ferskate funksjes. Dizze foarm fan betonskeletbou mei inselde soart betonportalen waard ek tapast troch arsjitekt Koen van der Gaast by de stasjons Eindhoven en Vlaardingen East, dy 't yn itselde jier as Vierlingsbeek klear kamen. De seis betonportalen, elk 4,50 meter breed, waarden op in ûnderlinge ôfstân fan 4 meter, dwers op de lingterjochting fan de spoarline op perronhichte pleatst en foarmen sa in stramien fan fiif like grutte romten.

Stasjons fan it type Vierlingsbeek
Tal boud: 12, tal noch oanwêzich: 7. 

Vierlingsbeek
Vierlingsbeek
Yntroduksje út 1956