Jan Terlouw
|
|-
|
|-
|}
Jan Cornelis Terlouw (Kamperveen, 15 novimber 1931) is in Nederlânsk natuerkundige, skriuwer en earder politikus foar Demokraten 66 (D66). Terlouw wie oant har ferstjerren yn 2017 troud mei Alexandra van Hulst. It pear krige fjouwer bern.

Libbensrin
Terlouw waard grut yn de Feluwske doarpen Garderen en Wezep, dêr't syn heit Grifformearde Bûns-predikant wie.

Stúdzje en natuerkundige 
Yn 1948 sette er útein mei de stúdzje wis- en natuerkunde oan de Ryksuniversiteit Utert; yn 1956 helle er it doktoraaleksamen. Nei syn stúdzje die er trettjin jier lang wittenskiplik ûndersyk. Terlouw promovearre yn 1964 op ûndersyk nei kearnfúzje oan it FOM-Ynstitút foar Plasmafysika Rijnhuizen.

Polityk
Nei jierren ûndersyk dien te hawwen waard er berneboekeskriuwer en politikus.
Yn 1970 debutearre er as skriuwer mei 'Pjotr' en 'Oom Willibrord'; en waard er gemeenteriedslid. Yn 1971 kaam er al foar D66 yn de Twadde Keamer. Twa jier letter waard er fraksjefoarsitter. Mei him oan it roer kaam  D66 út de nederklits, de partij helle yn 1981 in grutte ferkiezingsoerwinning. Terlouw waard minister fan Ekonomyske Saken en ficepremier yn it twadde - en tredde kabinet-Van Agt. It lêste kabinet wie it gau mei dien. Dat er by de formaasje tajoech oan Joop den Uyl as minister fan Sosjale Saken beskôge Terlouw letter as "de grutste flater fan myn politike wurkpaad".

Nei it ferliezen fan de ferkiezings yn 1982 gie er út de polityk. Hy gong yn 1983 yn Parys oan it wurk, as sekretaris-generaal fan de Konferinsje fan Europeeske transportministers. Yn 1991 wwaard er beneamd as ta Kommissaris fan de Keninginne yn Gelderlân. Ein 1996 gong er mei pensjoen om yn 1999 senator yn de Earste Keamer te wurden.

Terlouw is in warber foarfjochter fan minske- en bisterjochten en wie ambassadeur fan Stichting Varkens in Nood.

Skriuwer
Jan Terlouw betocht altyd al ferhalen foar syn bern; syn frou Alexandra van Hulst kaam op it idee om dy te publisearjen. Syn eerste boek wie Pjotr yn 1970.

Terlouw hat benammen jeugdliteratuer makke; moderne problemen sa as it miljeu, de polityk of de skiednis komme dêryn foarby. Ek klinkt yn syn boeken it boadskip fan demokrasy, it frije wurd it liberalisme en anti-ekstremisme troch. Dizze ûnderwerpen wurde fan mear as ien kant beljochte eardat in beslút naam wurdt of opfetting jûn wurdt. Syn haadpersoanen binne faak fernimstige jongelju, dy't op in orizjinele manier mei dy swierrichheden omgeane. De jongerein wurdt leard om kritysk te wêzen. Faak is der ien dy't it ferkearde paad op giet , mar dy't oan de ein fan it ferhaal ta beslút komt dat kritysk tinke dochs wichtich is. De boeken fan Jan Terlouw binne faak werprinte, hawwe prizen krige en binne oerset yn in protte talen, sels yn it Welsk en it Yslânsk.

Sûnt 2006 skriuwt Terlouw guon boeken tegearre mei syn dochter Sanne. Dit binne in soarte fan detectives om in heit en dochter hinne dy't tegearre moarden oplosse. It tredde boek ferskynde earst as fúljeton yn de Wegenerkranten. It is de hjitting dat hja in triller op priemmen hawwe.

Bibliografy

1970 Pjotr; Vrijwillig verbannen naar Siberië
1970 Oom Willibrord
1971 Bij ons in Caddum
1971 Koning van Katoren
 Fryske oersetting Kening fan Katoaren (fert. Ytsje Steen, 2010)
1972 Oorlogswinter
 Fryske oersetting Oarlochswinter (fert. Jan de Jong, 1986)
1973 Briefgeheim
1974 De heks van IJsselstein
1975 De nieuwe trapeze; in rige ferhalen en gedichten foar de basisskoalle
1976 Oosterschelde; Windkracht 10
1977 Pjotr; Vrijwillig verbannen naar Siberië (Utjûn troch Lemniscaat)
1978 De derde kamer
1983 De kloof
1983 Naar zeventien zetels en terug; politiek dagboek; 9 maart 1981 - 5 novimber 1982
1986 Gevangenis met een open deur
1989 De kunstrijder
1993 De uitdaging en andere verhalen
1998 Eigen rechter
2005 Herfstdagboek
2006 De Charmeur (mei Sanne Terlouw)
2007 Zoektocht in Katoren
2007 Venijn (mei Sanne Terlouw)
2008 De Apotheker (mei Sanne Terlouw)
2009 De Blauwe Tweeling (mei Sanne Terlouw)
2010 De Vuurtoren (mei Sanne Terlouw)

Bekroaningen
1972 Gouden Griffel foar Koning van Katoren
1973 Gouden Griffel foar Oorlogswinter
1990 Priis fan de Nederlânske Bernesjury, 13 t/m 16 jier foar De kunstrijder
2000 Tip fan de Jonge sjury foar Eigen rechter

Underskieding
 Kommandeur yn de Oarder fan Oranje-Nassau (9 desimber 1982)

Keppelings om utens 
 Side Jan Terlouw op webside Universiteit Utert
 Jan Terlouw op de webside Earste Keamer 
 Side Jan Terlouw by syn útjouwer

Nederlânsk natuerkundige
Nederlânsk wiskundige
Nederlânsk politikus
D66-politikus
Nederlânsk gemeenteriedslid
Earste Keamerlid
Twadde Keamerlid
Nederlânsk minister fan Ekonomyske Saken
Fise-premier fan Nederlân
Kommissaris fan de Kening(inne) yn Gelderlân
Nederlânsk liberaal
Nederlânsk berneboekeskriuwer
Nederlânsk romanskriuwer
Skriuwer fan wa't ien of mear wurken yn it Frysk oerset binne
Sallânsk persoan
Feluwsk persoan
Kommandeur yn de Oarder fan Oranje-Nassau
Persoan berne yn 1931