Antonius fan Padua
Antonius fan Padua (Portugeesk: Santo António de Pádua), berne as Fernando Martins de Bulhões (* 15 augustus 1195 – † 13 juny 1231) – ek bekend ûnder de namme Sint-Antonius fan Lissabon (Santo António de Lisboa) – wie in katolyk preester en in muonts fan de Fransiskaanske oarder. Hy waard berne yn in rike húshâlding yn Lissabon, Portugal en ferstoar yn Padua, Itaalje. Nei syn dea waard er troch paus Gregoarius IX mei grutte faasje hillich ferklearre. Yn 1946 waard Antonius beneamd ta tsjerkelearaar en noch jimmeroan is Antonius ien fan de meast populêre katolike hilligen. Fan Antonius is yn in hiel soad tsjerken in alter of in devoasjebyld te finen. De hillige kin oanroppen wurde foar help as immen fan ferlern is.

Libben 

Fernando Martins de Bulhões waard berne yn Lissabon. Neffens 15e-iuwske boarnen wiene syn âlden Vicente Martins en Teresa Pais Taveira en syn heit de broer fan Pedro Martins de Bulhões, in foarfaar fan de famylje Bulhão of Bulhões. Syn heit en mem wiene ryk en regelen dat er ûnderwiis krige yn de lokale katedrale skoalle. Yn 'e âldens fan fyftjin foege er him by de mienskip fan reguliere kanunniken fan de Oarder fan it Hillich Krús yn de augustynske abdij fan Sint-Finsintius, krekt bûten Lissabon.  

Yn 1212 frege Antonius in oerpleatsing oan nei it memmehûs fan de kongregaasje, it Kleaster fan it Hillich Krús yn Coimbra, de doedestiidske haadstêd fan Portugal. Dêr studearre de jonge Fernando teology en Latynsk.

Nei syn preesterwijing droech Fernando yn 'e âldens fan 19 de soarch foar de gasten yn 'e abdij. Doe't er yn Coimbra bleau setten fransikaanske muontsen harren nei wenjen yn in lytse, oan Antonius fan Egypte wijde hermitaazje bûten Coimbra. De ienfâldige, kristlike libbensstyl fan de bruorren fan de oarder, dy't noch mar 11 jier earder stifte wie, spriek Fernando tige oan. It wie yn de tiid doe't it nijs kaam doe dat fiif fransiskaanske bruorren yn Marokko ûnthalze wiene, de earste martlers fan dy oarder. Kening Alfons kocht de lichems frij om se nei Portugal te heljen en te begraven as martlers yn de abdij fan it Hillich Krús. It makke allegear grutte yndruk op Fernando en hy frege en krige tastimming fan de tsjerklike autoriteiten om de reguliere kanunniken te ferlitten om him by de nije fransiskaanske oarder te foegjen. Hy gyng yn in lytse hermitaazje yn Olivais wenjen en naam de namme Antonius oan (neffens de namme fan de lytse kapel fan dy hermitaazje, dy't wijd wie oan Antonius de Grutte). 

Antonius ferliet doe Olivais en gyng nei Marokko om syn nije ropping ynfolling te jaan en it evangeelje nei de moslims te bringen. Hy waard dêr lykwols slim siik n ferliet it lân om yn Portugal wer better te wurden. Op 'e weromreis waard it skip lykwols út koers blaasd en sa kaam Antonius oan op Sisylje. 

Fan Sisylje reizger er nei Toskane, dêr't er in kleaster fan de oarder tawiisd krige, mar fanwegen syn syklike steat kaam er úteinlik telâne yn in lannelike hermitaazje yn 'e omkriten fan Forlì, Romagna. Yn in grot yn 'e buert fan dy hermitaazje brocht er de tiid yn gebed en stúdzje troch.

De rykdom fan syn spirituele bydrages yn de preken wie sa grut, dat de hillige op 16 jannewaris 1946 troch paus Pius XII de titel Doctor Evangelicus (tsjerkfaar) ferliend waard.

Ferearing 
Antonius waard troch de Portugeeske missy oeral in populêre hillige en hy stiet bekend as ien fan de meast ferneamde folgers fan Fransiskus fan Assisi. Hy is de patroanhillige fan Lissabon, Padua en in hiel soad plakken yn Portugal en yn de lannen dy't ea hearden ta it Portugeeske ryk. Sint-Antonius wurdt yn Portugal, Spanje en Brazylje as houlikshillige beskôge, om't der legindes binne dat er it wer goed meitsje koe tusken man en frou. Op 13 juny, syn feestdei, hawwe de minsken yn Lissabon frij en wurde der yn de stêd parades en houliken fierd.  

De Amearikaanske stêd San Antonio is nei him ferneamd. Ek yn Yndia is de tawijing oan Sint-Antonius grut. Yn Uvari, yn Tamil Nadu, wurdt yn in Antoniustsjerke it houten byld troch grutte oantallen pylgers fereare, dêr't oer sein wurdt dat it de hiele bemanning fan in Portugeesk skip better makke fan goalera. Ek yn Sry Lanka bestiet in grutte ferearing en dêr wurdt it hillichdom fan Sint-Antonius yn Kolombo troch sawol katoliken as net-katoliken. Op de katolike Filipinen en East-Timor bestiet der ek in algemiene ferearing fan de hillige.

Hy wurdt benammen oanroppen foar saken dy't ferlern binne. Oan him wurde in soad wûnders taskreaun.  

Yn it ferline wiene der spesjale bidsnoerkes om Antonius te ferearjen. It tal kralen wie bassearre op it tal 13 . Mei de kralen koene leauwenden meditearje oer de trettjin deugden fan de hillige. Guon fan dy bidsnoerren waarden makke troch leden fan bruorskippen dy't Antonius as beskermhillige hiene.

Keunst 
Doe't it tal Fransiskaanske hilligen tanaam wie it habyt allinne net mear genôch om de hillige werom te kennen. Om de hillige te ûnderskieden moast der in attribút tafoege wurde.  
Faak is de hillige te sjen mei in iepen boek yn 'e hân en it Kristusbern op 'e earm. Yn de rin fan de tiid waard it Kristusbern jimmeroan grutte ôf- of útbylde, sadat it boek somtiden hielendal ferdwûn. Meastentiids draacht er yn de ikonografy in wite leelje, dat syn suverens fertsjintwurdiget. Ek komt in hert mei flammen foar, in ferwizing nei syn fisionêre iver.  

Yn 1511 skildere Tytsiaan trije grutte fresko's yn de Scuola del Santo yn Padua fan wûnders út it libben fan Antonius: It Wûnder fan de oergeunstige Man, dat it ferhaal ôfbyldet fan de moard fan in jonge frou troch har man; In Bern dat tsjûget fan de Unskuld fan syn Mem en de Hillige dy't in jonge Man mei in brutsen ledemaat genêst.

Om't der in leginde bestiet dat de hillige ea preke tsjin in fisk, wurdt dy somtiden op foarstellings as attibút tafoege. In oar bist is de ezel, dy't ferwiist nei in leginde oer in weddenskip fan Antonius mei in Kataarske ketter. Doe't de ketter gjin earbied opbringe woe foar de hosty, wedde Antonius dat syn ezel dat wol dwaan soe. De ezel krige dêrnei trije dagen gjin iten en mocht nei dy trije dagen kieze tusken in folle bak foer of in hosty. Ta grutte fernuvering fan de ketter joech de ezel de kar oan de hosty en sakke út earbied foar de hosty troch de poaten.

Tsjerken 
  Sint-Antoniustsjerke, Peazens
  Sint-Antoniuskatedraal, Breda 
  Sint-Antoniusbasilyk (Padua), Padua (Itaalje)
  Igreja de Santo António, Lissabon, Portugal
  Sint-Antoniuskatedraal, Istanbûl, Turkije
  Nasjonale Skryn fan San Antonio de Padua, Pila, Filipinen 
  Hillichdom fan Sint-Antonius, Kolombo, Sry Lanka

Ofbylden fan Antonius yn de keunst 

Roomsk-katolyk hillige
Portegeesk hillige
Tsjerkfaar
Persoan berne yn 1195
Persoan stoarn yn 1231