Alexander Kielland
Alexander Lange Kielland (Stavanger, 18 febrewaris 1849 - Bergen, 6 april 1906) wie in Noarsk skriuwer dy't mei Henrik Ibsen, Jonas Lie en Bjørnstjerne Bjørnson rekkene wurdt ta de Grutte fjouwer fan de Noarske literatuer.

Kielland kaam út in begoedige keapmanshûshâlding. Sels soe er him it lot fan de earmen syn hiele libben oanlûke, hoewol't er direkteur fan in stienfabryk wie en net wist wat earmoed wie. As direkteur behannele er syn arbeiders goed. Syn wurk wie tige realistysk. Om 1890 hinne joech er de skriuwerij deroan en sette útein mei in twadde karriêre yn de polityk. Hy waard earst boargemaster fan Stavanger en letter Fylkesmann fan de provinsje Møre og Romsdal.

Wurk

Koarte ferhalen 
 Novelletter, 1879 
 Nye novelletter, 1880
 To Novelletter fra Danmark, 1882

Romans 
 Garman & Worse, 1880 - 
 Arbeidsfolk, 1881
 Else, 1881
 Skipper Worse, 1882
 Gift, 1883
 Fortuna, 1884
 Sne, 1886
 Sankt Hans Fest, 1887
 Jacob, 1891

Toanielstikken 
 Paa Hjemvejen, 1878
 Hans Majestæts Foged, 1880
 Det hele er Ingenting, 1880
 Tre par, 1886
 Bettys Formynder, 1887
 Professoren, 1888

Essays 
 Forsvarssagen, 1890
 Menneker og Dyr, 1891
 Omkring Napoleon, 1905

Noarsk romanskriuwer
Noarsk koarte-ferhaleskriuwer
Noarsk toanielskriuwer
Noarsk essayist
Noarsk sjoernalist
Noarsk politikus
Noarsk provinsjaal gûverneur
Persoan berne yn 1849
Persoan stoarn yn 1906