Taalkunde
Taalkunde, taalwittenskip of linguïstyk is de stúdzje op it mêd fan minsklike talen. As it net om in spesifike taal giet mar om taalwittenskip yn it algemien, dan prate wy fan algemiene of universele taalwittenskip. Ofhinklik fan de ynfalshoeke fan de ûndersiker en eventueel it ûnderdiel fan de linguïstyk, wurdt linguïstyk ta ferskillende tûken fan de wittenskip rekkene, lykas kognysjewittenskip, psychology, en antropology.

Elemintêre fragen 

 Hoe is de taal opboud?
 Hoe wurket in taal?
 Hokker eleminten ferbine de natuerlike talen?
 Hokker typen talen binne der?

Dielmêden

Universele taalwittenskip 
Skematysk fan lyts nei grut wurdt de opbou fan in taal oanjûn mei klanken, morfemen, wurden, sinnen en teksten of discourses. De ûnderskate dielmêden fan de universele taalkunde binne:
 Fonetyk, lûdlear
 Fonology, lûdlearsysteem
 Morfology, wurdbou en bûging
 Pragamatyk, taalbrûkme troch yndividu
 Syntaksis, wurdgroepen en sinnen
 Semantyk, betsjuttingslear
 Tekstlinguïstyk, tekststruktuer, funksje en funksjonearjen fan teksten en dielen dêfan

Ferlykjende taalwittenskip 

 Etymology, komôf fan de wurden
 Taaltypology, ûndersyk nei taaltypen/kloften

Taal