Charles Le Goffic
Charles Le Goffic (Lannion, 14 july 1863 – dêre, 12 febrewaris 1932) wie in Frânsk dichter, skriuwer fan romans en koarte ferhalen, skiedkundige en letterkundige fan Bretonsk etnysk komôf. Syn ynfloed wie benammen sterk yn syn heitelân Bretanje, dêr't er û.m. de Skotske doedelsek yntrodusearre. Le Goffic wie in lid fan 'e Académie française.

Libben en karriêre
Le Goffic waard berne yn Lannion, yn it Frânske departemint Côtes-du-Nord (no Côtes-d'Armor), dat diel útmakket fan 'e histoaryske regio Bretanje. Hy kaam út in begoedige sosjaal fermidden en brocht syn jonkheid troch yn Perros-Guirec en Trégastel, dêr't er fierhinne grutbrocht waard troch in minne. Yn oktober 1888 troude er mei in Julie Fleury. Nei't er dêroer in rjochtsaak wûn hie, kocht Le Goffic in pleats op Run-Rouz, dat ta Trégastel heart. Hy foarseach yn syn libbensûnderhâld troch om utens, yn oare dielen fan Frankryk, as skoalmaster te wurkjen: yn Gap, Évreux, Nevers en Le Havre.

Yn 1886 rjochte Le Goffic yn 'e mande mei Maurice Barrès en Raymond de Tailhède it literêr tydskrift Les Chroniques ("De Kroniken") op. Hy skreau, yn dat blêd en dêrbûten, wiidweidich oer aspekten fan 'e Bretonske en bredere Keltyske kulturele identiteit, wêrby't er de klam lei op it belang fan pleatslike tradysjes foar kulturele kontinuïteit. Ek publisearre er in protte oer skiedkundige ûnderwerpen. Dêrnjonken wie Le Goffic ek aktyf as dichter en skriuwer fan romans en koarte ferhalen. Syn ferhalebondel Passions Celtes, út 1910 wie fan grutte ynfloed op 'e Bretonske kulturele weropstanning. Ien fan syn ferhalen dramatisearre Le Goffic op fersyk fan 'e komponist Guy Ropartz ta in libretto foar syn opera Le Pays. 

Yn 1895 wie Le Goffic it, dy't yn Bretanje de grutte Heechlânske doedelsek út Skotlân yntrodusearre. Neitiid ûntjoech dat muzykynstrumint him ta in ûnderdiel fan 'e Bretonske folksmuzyk dat net mear fuort te tinken is.

Yn polityk opsjoch stiene Le Goffic syn tinkbylden nei ta dy fan Charles Maurras. Hy wurke mei oan it blêd Revue d'Action française, dat yn 1899 oprjochte waard, en dêr't letter, yn 1908, L'Action française út fuortkomme soe. Hoewol't er eins in oertsjûge republikein wie, stipe er omreden fan syn militante regionalisme en syn tradisjonalistyske ideeën dochs it "maurrassisme", sa't dat bekend kaam te stean, in projekt om 'e monargy yn Frankryk wer yn te fieren. Dat docht û.m. bliken út syn L'Enquête sur la monarchie, út 1900.

Le Goffic waard yn 1930 keazen as lid fan 'e prestizjeuze Académie française. Hy kaam yn 1932 mei 68 jier te ferstjerren yn syn berteplak Lannion. Le Goffic waard te hôf brocht yn Trégastel, dêr't er rêst yn ien grêf mei syn frou Julie en harren dochter, dy't mar santjin jier waard.

Wurk

 1879 – Nous autres
 1882 – Velléda
 1888 – Les Mémoires de Saint-Simon (mei Jules Tellier)
 1889 – Amour Breton (dichtbondel)
 1890 – Les Romanciers d'aujourd'hui
 1891 – Chansons bretonnes 
 1892 – Le Crucifié de Kéraliès 
 1894 – Passé l'amour 
 1895 – Contes de l'Assomption 
 1896 – Sur la côte
 1897– La Payse 
 1898– Morgane
 1900– Le Bois dormant (dichtbondel)
 1901– Le Pardon de la reine Anne (dichtbondel)
 1902–1922 – L'âme bretonne (4 dielen)
 1903 – Les Métiers pittoresques 
 1903 – L'Erreur de Florence 
 1904 – Les Sept-Îles 
 1904 – Les Calvaires Bretons
 1906 – Les Bonnets rouges
 1907 – La Cigarière
 1909 – Passions celtes (ferhalebondel)
 1909 – La double confession 
 1909 – La littérature française au XIXe siècle 
 1910 – Ventôse: Le pays
 1911 – Fêtes et coutumes populaires
 1912 – Racine (2 dielen)
 1913 – Le Pirate de l’île Lern
 1913 – Monsieur Ernest Renan dans la Basse-Bretagne 
 1913 – Poésies complètes (samle fersen)
 1915 – Dixmude
 1916 – Bourguignottes et pompons rouges
 1917 – Les Marais de Saint-Gond
 1917 – Steenstraëte 
 1917 – Sans nouvelles
 1918 – La guerre qui passe 
 1919 – Saint-Georges et Nieuport
 1919 – Les Trois Maréchaux
 1920 – Bretagne
 1920 – La littérature française aux XIXe et XXe siècles 
 1921 – La Marne en feu 
 1921 – L'Abbesse de Guérande 
 1921 – Chez les Jean Gouin 
 1921 – L'Odyssée de Jean Chevanton 
 1922 – L'Illustre Bobinet 
 1922 – Croc d'argent 
 1926 – Le Treizain de la nostalgie et du déchirement: La visite nocturne (dichtbondel)
 1927 – Madame Ruguellou
 1928 – La Tour d'Auvergne 
 1929 – Anthologie des poètes de la mer (blomlêzing fan gedichten oer de see)
 1929 – Mes entretiens avec Foch, suivis d'un entretien avec le général Weygand
 1931 – La Chouannerie : Blancs contre Bleus (1790–1800) (skiedkundich wurk oer de Chouannerie)
 1931 – Poésies complètes (samle fersen; 2 dielen)
 1933 – Ombres lyriques et romanesques

Keppelings om utens
Wurken fan Charles Le Goffic op Project Gutenberg

Frânsk romanskriuwer
Frânsk koarte-ferhaleskriuwer
Frânsk dichter
Frânsk skiedkundige
Frânsk letterkundige
Frânsk publisist
Frânsk tydskriftredakteur
Frânsk ûnderwizer
Bretonsk persoan
Persoan berne yn 1863
Persoan stoarn yn 1932