Marije-Himelfearttsjerke (Marienbaum)
De Marije-Himelfearttsjerke (Dútsk: Kirche St. Mariä Himmelfahrt) is in beafeartstsjerke yn Marienbaum, in stedsdiel fan Xanten yn de Dútske dielsteat Noardryn-Westfalen. De tsjerke waard oarspronklik boud as kleastertsjerke fan in yn 1460 stifte Brigittenabdij, dat yn de tiid fan de sekularisaasje (1802) sletten waard. Sûnt dy tiid is de tsjerke in parochytsjerke.

De tsjerke wurdt tsjintwurdich alle jierren troch likernoch 15.000 pylgers besocht.

Beafeart 

De beafeart is basearre op it ferhaal oer in genedebyld fan Marije út de iere 14e iuw. Neffens dat ferhaal krige yn 1430 in skieppehoeder mei ferlammingsferskynsels oant trije kear ta in dream oer in ikebeam. De beam hie de foarm fan in trep mei yn de top in ôfbyld fan Marije, de mem fan Jezus. De skieppehoeder besocht dêrnei de beam mei dy foarm te finen en hy slagge dêr yn. By de beam fûn er in byld, dat er fereare en as in mirakel waard de hoeder wer hielendal better. It plak krige dêrnei de namme "An gen Trappenboom" en al gau teagen nijsgjirrige minsken nei it plak, dêr't yn de jierren 1438-1441 troch graaf Adolf II in oan Marije en de evangelist Jehannes wijde kapel boud waard. Fan die kapel bestiet it goatyske koer noch.

Kleastertsjerke 

Marije fan Boergonje stifte yn it jier 1460 in dûbelkleaster neffens de oarderregels fan Birgitta. It kleaster waard ynearsten troch sân nonnen en twa preesters bewenne. Nei lytse útwreidings koene yn 1611 yn Kalkar en yn 1625 Kaldenkirchen dochterkleasters stifte wurde.

Yn de jierren 1650-1688 waard it kleaster grutter makke. Der wennen no 60 nonnen en 25 geastliken, dy't de stream pylgers nei Marienbaum fersoargen. Yn dy tiid moast Marienbaum it lykwols al jimmeroan mear ôflizze tsjin net fier ôflizzende Kevelaer, in beafeartsplak dat hjoeddedei ien fan de meast besochte beafeartsplakken fan Dútslân is. 

Fan 1712 oant 1714 waard de brekfallige kapel yn dielen ôfbrutsen; it koer fan de kapel en de yn 1710 boude barokke kleastergong waard yn de nije tsjerke yntegrearre.

Sekularisaasje 

Yn it ramt fan de sekularisaasje waard it kleaster  yn 1802 ûnder Frânske besetting opheven. De tsjerke waard in parochytsjerke, de kleasterbibleteek waard gearfoege mei de stiftsbibleteek fan Xanten, wylst de kleastergebouwen foar it measte ferneatige waarden. Allinne de twa ferdjippings tellende kapittelseal bleau sparre en tsjinnet hjoeddedei as sakristy. De tsjerketoer waard pas yn de jierren 1898-1900 yn neogoatyske styl boud. Yn 1898 waard de toer útrist mei sân brûnzen klokken.  

Nei't in smeulende brân op Jiskewoansdei yn 2017 it ynterieur skeinde troch roetôfsetting, folge in restauraasje dy't in jier duorre. De parochy hie foar it earst wer op Palmsnein in tsjinst.

Ynrjochting 
It genedebyld fan Marije út de 14e iuw yn de kapel foarmet it meast wichtige hillichdom fan de tsjerke.  

It heechalter út 1441 is fersierd mei wurk fan Barthel Bruyn de Aldere (* 1493 yn Wesel; † 1555 yn Keulen), dy't ek in soad skilderijen foar de dom yn Xanten makke. Fierder binne der fresko's fan ingels en apostels út it jier 1460. De tsjerke besit ek in troch de nonnen makke fêsteldoek út de 17e iuw.

De hjoeddeiske klokken koene makke wurde nei't de famylje Underberg yn 1980 in skinking oan de parochy die. De sân brûnzen klokken waarden getten troch klokkejitterij Petit & Edelbrock yn Gescher.

Oargel 
It oargel waard yn 1894 troch de Ljouwerter oargelboufirma Van Dam boud. It ynstrumint stie oant de ôfbraak yn de grifformearde Oosterkerk fan Arnhim yn 1970, en waard yn 1971 troch de oargelboufirma Romanus Seifert & Sohn út Kevelaer útboud, renovearre en op de galerij fan de Marije-Himelfearttsjerke ynboud. It suver mechanyske oargel hat 25 registers yn de styl fan de neorokoko.

Keppeling om utens 
 Orgelsite.nl: Ynformaasje en disposysje oargel

Xanten
Tsjerkegebou yn Noardryn-Westfalen
Kleaster yn Dútslân
Beafeartstsjerke
Bouwurk út 1714
Bouwurk út 1900