Stasjon Rotterdam Sintraal
Stasjon Rotterdam Sintraal (Asd) is it sintraal stasjon fan de Nederlânske haventêd Rotterdam. It is iepene yn 1957 It waard boud as ferfanging fan Stasjon Rotterdam Delftsche Poort dat slim skansearre rekke wie by it bombardemint op Rotterdam.

It treinstasjon telt sân perrons mei trettjin perronspoaren en twa trochgeande spoaren sûnder perron, de spoaren 5 en 10. Spoar 1 waard begjin 2018 opbrutsen mei de ferbreding fan it sydperron lâns it stasjonsgebou oant it, oant dan ta perron leaze, trochgeande spoar 2.

Skiednis
Nei it dramatyske bombardemint fan 14 maaie 1940 op de binnenstêd fan Rotterdam, wêrby 't de fjouwer yn en om it sintrum lizzende stasjons, wêrûnder stasjon Delftse Poort, swier skansearre rekke wiene, waard in plan opsteld foar de weropbou fan de stêd. 
Besletten waard om twa fan de fjouwer stasjons te wer op te bouwen en Stasjon Delfste Poort en ek stasjon Maas te ferfangen troch in folslein nij stasjon. Dit waard Rotterdam Sintraal. 

Treinen út de rjochting Utert einigen oant 1953 op stasjon Maas. Yn 1953 waard stasjon Maas definytief sletten en ôfbrutsen, om't der in nij trasee yn gebrûk naam wie. Dêrby waard de trein út Utert wei oer it noardlike part fan de Ceintuurbaan laat, dy't oant dan ta Stasjon DP mei Station Maas ferbûn. Stasjon DP waard fan dan ôf tydlik Rotterdam Sintraal neamd. In nij stasjon lâns dat trajekt, Rotterdam Noard, waard yn datselde jier iepene as stoptreinhalte, en wie oant yn 1967 it iennige Rotterdamske stopplak foar de ynternasjonale treinen út Hoek fan Hollân wei.

Yn 1957 waard Rotterdam CS iepene, dat as útein fan de nije ferkearsier soarge foar in ferbining út it sintrum fan Rotterdam wei yn alle rjochtingen. Nei iepening waarden ek de restanten fan Stasjon Rotterdam Delftsche Poort ôfbrutsen.

Gebou

1e stasjonsgebou

It earste Sintraal Stasjon fan Rotterdam, ek wol Rotterdam CS neamd, waard op 21 maaie 1957 offisjeel iepene. De arsjitekt Sybold van Ravesteyn dy't foar it útbrekken fan de Twadde Wrâldkriich ek de nije diergaarde ûntwurpen hie, ûntwurp it nije stasjonsgebou.

Dêrfoar hie Van Ravesteyn ynspiraasje opdien by it modernisme dat by Italiaanske stasjonsbou brûkt waard. De ynspiraasje wie werom te finen yn de flauwe bocht fan it gebou oan it stasjonsplein en gevelopbou wêrby't wurke is mei de wurking fan ljocht en skaad. It hal hie in gewelfd plafond, de betonnen oerkaping fan it perron wie sierlik. By syn earste ûntwerp hie Van Ravesteyn noch in sintrale toer, mar de gemeente Rotterdam trune oan om in mear moderne as klassike opset, wêrtroch't Van Ravesteyn in ferfolch ûntwerpen him mear rjochte op it funksjonalisme. 

Hoewol't de basisfoarm én de omfang fan it stasjon al feststeld wie, kostte it Van Ravesteyn muoite om mei in goed ûntwerp te kommen. Het stasjongsgebou moast in gevel fan 120 meter lang krije en het moast fan de weropbou kommisje sa'n 40 meter heech wurde. de weropbou kommisje dacht nemmenlik oan in stasjongsgebou  mei in grut restaurant en sels in hotel on de boppeferdjippingen. De NS tocht hjir lykwols hiel oars oer. Om't se ferfierders wiene en gjin hoareka organisaaje. boppedat soene de hotelgasten de reizegers allinne mar foar de fuotten rinne. Efternei die bliken dat dat in gebrek oan takomstfyzje wie, mar dêrtroch waard it stasjon folle leger as eins de bedoeling wie. Fan de plande 40 meter hichte, bleaune der úteinlik mar 14 oer.

Dat waard lykwols troch ien tûke yngreep foar in grut part ferburgen. De kantoarfleugels oan wjerskanten fan de stasjonshal lykje fjouwer ferdjippingen te hawwen, mar yn werklikheid wiene dit der mar twa. Dit komt troch dat der smelle ruten brûkt binne. De gevellingte fan 120 meter waard úteinlik wol helle, mar ek dêr wie in " truc " foar nedich. Van Ravesteyn ûntwurp oan de útein fan elke fleugel in poarte eftige kûlissen mei dêrop in abstrakt byld. De bylden waarden troch meiwurker J.H. Baas ûntwurpen. Baas bliek behalve in betûfte boukundich tekener, ek in talint foar byldzjende keunst te hawwen.

It gewelfde plafond fan de hal bestie út betonnen skalen, dy't yn trije floeiende stappen hieltyd leger waard. Op dy wize waardst as reizger min ofte mear nei de loketten en de reizgerstunnel laat. Dy loketten en de reizgerstunnel waarden oantsjut mei in foar it stasjon spesjaal ûntwurpen lettertype. Boppe de reizgerstunnel stie de tekst "NAAR DE TREINEN". De reizgerstunnel wie ûnmiskenber in "klassyk" Van Ravesteyn-ûntwerp mei ôfrûne hoeken nei de treppen. De reizgerstunnel wie behoarlik leech. Dêrtroch like de tunnel breder as dizze yn werklikheid wie.

2e stasjonsgebou

Yn 2003 kaam it beslút, dat it Sintraal Stasjon fan Van Ravesteyn plak meitsje moast foar in nije ov-terminal. Njonken in nij stasjonsgebou kaam der ek in nije, bredere reizgerstunnel, in ekstra loftbrêge oer de perrons en in nije perronoerkaping. Ek wurdt it metrostasjon útwreide, ûnder it Sintraal Stasjon. Al yn de maitiid fan 2005 wurdt it earste part fan it âlde stasjonsgebou ôfbrútsen om plak te meitsjen foar de tydlike foarsjenningen dy't nedich binne om it ferfier troch gean te litten wilens de nijbou.
Yn 2008 wurd de rest fan it âlde stasjon ôfbrútsen en wurd begûn mei de nijbou. Nei ûntwerp fan arsjitekten fan de arsjitekteburo's Benthem en Crouwel en Meyer & Van Schooten Architecten. It nije stasjon hat in tige romme sintrale hal. De asymmetryske rustfrijstielen oerkaping, droegen troch in konstruksje fan stiel en hout, giet oer yn in glêzen wand, dy't in trochsjoch jout út de hal wei nei de treinen. De foar- en efterkant fan it stasjon binne ferbûn troch in fuotgongerstunnel fan mar leafst 30 meter breed. Oan wjerskanten fynt de reizger winkels. De tunnel is fersierd mei de keunstwurken fan J.H. Baas út 1957. It iepenwurke plafond fan de passaazje biedt de passanten sicht op de perrons. Treppen, roltreppen en liften bringe reizgers fan as nei de perrons. In rinbrêge boppe de spoaren soarget foar ekstra oerstap mooglikheden.

Treinferbinings 

Bouwurk yn Rotterdam
Rotterdam Sintraal
Bouwurk út 1957
Bouwurk út 2014