Optina-kleaster
It Optina-kleaster (Russysk: Введенский ставропигиальный мужской монастырь Оптина Пустынь) is in russysk-otterdoks manljuskleaster by Kozelsk, Ruslân. It kleaster waard yn de 19e iuw it wichtichste spirituele sintrum fan de Russysk-Otterdokse Tsjerke en tsjinne as model foar in tal oare kleasters, wêrûnder it tichteby lizzende Sjamordinokleaster. It krige foaral namme as it sintrum fan it Russyske staretsendom.

Skiednis 
It is net mei krektens te sizzen wannear't it kleaster stifte waard. Neffens in leginde soe it kleaster yn de 14e iuw stifte wêze troch in rôver mei de namme Opta, dy't spyt krige hie fan syn misdieden, muonts waard en de kleasternamme Markarius oannaam. Oarspronklik wie it in kleaster foar muontsen en nonnen, letter allinne foar muontsen.

De measte gebouwen fan it hjoeddeiske kleaster stamme út it ein fan de 18e en it begjin fan de 19e iuw en binne yn klassistyske styl oplutsen. Yn dy tiid waard it kleaster renovearre om as in sintrum fan it staretsendom te tsjinjen. Yn 1821 waard in pear hûndert meter fierderop in hermitaazje foar staretsen boud. De muontsen soargen foar in grutte stream pylgers nei Kozelsk. Dêrûnder wiene û.o. Fjodor Dostojevski, Vasili Zjoekovski, Nikolaj Gogol, Ivan Toergenjev en Vasili Rozanov. Ek Lev Tolstoj besocht it kleaster, alhoewol't dy net sa'n soad op hie mei it staretsendom.   

It kleaster hie in rike bibleteek, by inoar sammele mei help fan de slavofile bruorren Kirejevsky, dy't beide op it kleasterterrein begroeven binne. De filosoof Konstantin Leontjev wenne fjouwer jier yn it kleaster en waard hjir muonts. Fan de lokale starets Sint-Amvrosyis wurdt sein dat er model stie foar Zosima in Dostojevski's roman "De Bruorren Karamazov" (yn Nederlân útjûn ûnder de titel De gebroeders Karamazov).

Nei de Oktoberrevolúsje 
Nei de Oktoberrevolúsje waarden de lêste staretsen deportearre en it kleaster foarme sûnt ûnderdiel fan de Goelag. De lêste hegumen waard yn 1938 eksekutearre yn Toela. Op 23 jannewaris 1918 folge per dekreet de sluting fan it kleaster, mar it bleau noch oant de maaitiid fan 1923 as in agraryske koöperaasje operatyf. It kleaster waard oernommen troch de Glavnauka, de sintrale ried fan wittenskip, de keunst en musea en it kleaster waard in museum.

Yn 1931 waard in rêsthûs op it kleasterterrein iepene en yn novimber 1939, nei de dieling fan Poalen, naam Beria's NKVD it kleasterterrein yn beslach om it as it konsintraasjekamp Kozelsk-1 yn gebrûk te nimmen. Likernôch 5.000 Poalske ofsiers waarden yn Kozelsk-1 fêstholden, wêrfan't 4.400 letter yn Katyn  deasketten binne. Yn de Twadde Wrâldkriich waard it kamp ynearsten as in hospitaal brûkt en yn de jierren 1944-1945 wer as in kamp foar repatriearre Sovjet-ofsiers, dy't yn Dútslân finzen sitten hiene en no troch de eigen oerheid finzen set waarden. Nei de Twadde Wrâldkriich bleaune militêren oant 1949 it kompleks brûken. 

Mei it begjin fan de Perestrojka waard it kleaster yn 1987 as ien fan de earste kleasters werom jûn oan de Russysk-Otterdokske Tsjerke. De Tsjerke ferklearre yn 1990 de meast bekende staretsen fan it kleaster hillich. Hja wurde betocht op 10 oktober. 

Tsjintwurdich binne de measte gebouwen fan it kompleks wer restaurearre of rekonstruearre. Ek de muorre mei sân tuorren binne yn de Sovjet-tiid foar in part fernield, mar hjoeddedei wer yn oarder makke.

Moard op trije muontsen 
It kleaster kaam yn 1993 op ferskriklike wize yn it nijs fanwegen de moard op trije bewenners nei de Peaskewake. De twa muontsen Ferapont en Trofim waarden beide, doe't hja de klokken lieden, mei messtekken troch in satanist om it libben brocht. Dêrnei waard Vasili, in tredde muonts dy't ûnderweis wie nei de hermitaazje om de bycht ôf te nimmen, mei itselde mes troch de moardner fermoarde. De trije muontsen binne bekend wurden ûnder de Martlers fan Optina..

Tsjerken

Jehannes de Doperkleaster 
Under it Optina-kleaster falt it krekt wat eastliker yn de bosken lizzende Jehannes de Doperkleaster of Ioanno-Predtesjenski-kleaster. De muontsen yn dat kleaster libje mear yn ôfsûndering as gewoane muontsen, mar libje oars as hearremiten net folslein yn ôfsûndering en hâlde bygelyks wol mienskiplike earetsjinsten. It Jehannes de Doperkleaster hat twa tsjerken.

Kleaster yn Ruslân
Bouwurk út de 18e iuw
Bouwurk út de 19e iuw
Bouwurk út 2005
Bouwurk út 2007
Organisaasje oprjochte yn de 14e iuw
Organisaasje mei ûnbekend jier fan oprjochting
Organisaasje opheft yn 1918