Sleeswyk (stêd)
Sleeswyk (Dútsk: Schleswig, Deensk: Slesvig, Súd-Jutlânsk: Sljasvig, Nederlânsk (ferâldere): Sleeswijk) is in stêd yn it noarden fan de Dútske dielsteat Sleeswyk-Holstein. Sleeswyk leit oan de Schlei (Deensk en Nedersaksysk: Sli), in 43 km lange ynholte fan de Eastsee.

Skiednis 
De Wytsinge delsetting Hedeby, dy't súd fan de stêd lei, waard foar it earst neamd yn 804. In wichtige delsetting, dy't it Baltyske gebiet goed 200 jier behearske. Neidat it plak ferskate kearen ferwoastge west hie, ferhuze de befolking yn 1050 nei de oare kant fan de Schlei en dêr ûntstie de stêd Sleeswyk. Guon saakkundigen wolle hawwe dat beide delsettingen yn deselde snuorje stifte binne.

Yn 1544 waard it kastiel Gottorf de residinsje fan de pleatslike hearskers. De hartoggen fan  Gottorf wiene fazallen fan de Deenske keningen en regearren oer it gebiet dat no Sleeswyk-Holstein is. Yn 1721, doe't de Grutte Noardske Kriich einige, ferlearen de hartoggen fan Gottorf harren macht en harren lân kaam oan de Deenske kroan. Nei de Twadde Sleeswykske Kriich (1864), waard de stêd Sleeswyk anneksearre troch it Keninkryk Prusen.

Stedsbyld 

Plak yn Sleeswyk-Holstein
Gemeente yn Sleeswyk-Holstein