Herman Gorterpriis
De Herman Gorterpriis is in poëzypriis dy't fan 1972 oant 2002 takend waard foar in gedicht of poëzijbondel. Fan 1988 ôf waard de priis alle jierren útrikt, dêrnei om de twa jier.

De priis is in fuortsetting fan de Poëzypriis fan de gemeente Amsterdam, dy't sûnt 1945 útrikt waard. De priis wurdt troch it Amsterdamsk Fûns foar de Keunst (AFK) takend. Fan 2003 ôf ken it AFK de Amsterdampriis foar de keunsten ta.

Priiswinners 
 2002 - Piet Gerbrandy foar De zwijgende man is niet bitter
 2001 - Rob Schouten foar Infauste dienstprognose
 2000 - Hester Knibbe foar Antidood
 1999 - Ben Cami foar Ten Westen van Eden
 1998 - Kees Ouwens foar Van de verliezer & de lichtbron
 1997 - Nachoem M. Wijnberg foar Geschenken 
 1996 - Gertrude Starink foar De weg naar Egypte. Een passage 1985-1993
 1995 - K. Michel foar Boem de nacht
 1994 - Tonnus Oosterhoff foar De ingeland
 1993 - Martin Reints foar Lichaam en ziel
 1992 - Willem van Toorn foar Eiland
 1991 - Huub Beurskens foar Hollandse wei en andere gedichten
 1990 - Anneke Brassinga foar Landgoed
 1989 - Robert Anker foar Nieuwe veters 
 1988 - Adriaan Morriën foar Oogappel 1986 - Hugo Claus foar Alibi 1985 - Jacques Hamelink foar Gemengde tijd 1984 - C.O. Jellema foar De toren van Snelson 1983 - Jan Eijkelboom foar De gouden man 1982 - Gerrit Komrij foar De os op de klokketoren 1981 - Willem Jan Otten foar Ik zoek het hier 1980 - Jan Kuijper foar Oogleden 1979 - Hans Tentije foar Wat ze zei 1978 - Bert Schierbeek foar Weerwerk 1977 - Armando foar Het gevecht 1976 - Rutger Kopland foar Een lege plek om te blijven 1975 - Leijn Leijnse foar Antwerpen 1974 - Elisabeth Eybers foar Kruis of munt 
 1973 - Habakuk II de Balker foar De gloeilampen, de varkens 1972 - Sybren Polet foar Persoon, onpersoonWinners dy't de priis ûnder de namme Poëzypriis fan de gemeente Amsterdam ontfongen:
 1971 - Ida G.M. Gerhardt foar De ravenveer 1970 - Gerrit Komrij foar Alle vlees is als gras, of Het knekelhuis op de dodenakker 1969 - Hans Faverey foar Gedichten 1968 - J.P. Guépin foar De mens is een dier maar hij zou het kunnen weten 1967 - Dick Hillenius foar Uit groeiende onwil om ooit nog ergens in veiligheid aan te komen 1966 - K. Schippers foar Een klok en profil 1965 - Cees Nooteboom foar Gesloten gedichten 1964 - A. Roland Holst foar Onderhuids 1964 - H.C. ten Berge foar Journaal I, II en XII 1964 - J. Bernlef foar En dode hagedis 1963 - Gerrit Kouwenaar foar Zonder namen 1963 - Hans Andreus foar Aarde 1963 - Hans Verhagen foar Walcheren 1962 - Ida G.M. Gerhardt foar De hovenier 1962 - J. Bernlef foar Morene 1962 - Huub Oosterhuis foar Groningen 1962 - Lucebert foar Terreur 1961 - A. Roland Holst foar Omtrent de grens 1961 - Jan Willem Schulte Nordholt foar Een lichaam van aarde en licht 1961 - Leo Vroman foar Voor Jan Greshoff en voor een meisje zonder hoofd 1961 - Gerrit Kouwenaar foar Zou een hand 1960 - Paul Rodenko foar Stilte, woedende trompet 1960 - Cees Nooteboom foar Ibicenzer gedicht 1960 - Chr. J. van Geel foar Een zomerdag 1959 - Jan Hanlo foar Verzamelde gedichten 1959 - Jan G. Elburg foar Hebben en zijn 1959 - Mischa de Vreede foar Een jong meisje droomt 1959 - Sybren Polet foar Vleselijke stad 1958 - Gabriël Smit foar De stoel 1958 - Gerrit Kouwenaar foar De mensen zijn geen goden 1957 - Maurits Mok foar Stormen en stilten 1957 - Guillaume van der Graft foar Woorden van brood 1957 - Jan Hanlo foar Niet ongelijk 1956 - Ida G.M. Gerhardt foar Het levend monogram 1956 - Bert Schierbeek foar De blinde zwemmers 1956 - Lucebert foar De beulen 1956 - Leo Vroman foar Uit slaapwandelen 1955 - Hans Andreus foar Schilderkunst 1955 - M. Vasalis foar Vergezichten en gezichten 1955 - Remco Campert foar Gedicht met een moraal 1954 - Gerrit Achterberg foar Ballade van de gasfitter 1954 - Pierre Kemp foar gedichten 1953 - Lucebert foar Apocrief 1951 - net takend
 1949 - Elisabeth Zernike foar En toen wij afscheid namen .... 1949 - Gerrit Achterberg foar Afreis 1948 - H.W.J.M. Keuls foar Rondeelen en kwatrijnen 1947 - Gerard den Brabander foar De steenen minnaar 1946 - Jan H. de Groot foar Moederkoren 1945 - Jan Engelman foar Ballade van de waarheid''

Nederlânske poëzypriis
Priis of ûnderskieding ynsteld yn 1972
Priis of ûnderskieding opheft yn 2002