Doctor Zhivago (film)
Doctor Zhivago (Italjaanske titel: Il Dottor Živago) is in Amerikaansk-Britsk-Italjaanske histoaryske romantyske dramafilm út 1965 ûnder rezjy fan David Lean, mei yn 'e haadrollen Omar Sharif en Julie Christie. De titel ferwiist nei de haadpersoan. De film waard basearre op 'e histoaryske roman Doktor Zjivago, fan 'e Russyske skriuwer Boris Pasternak, dy't yn 1957 útjûn waard yn Itaalje om't syn wurk yn 'e Sovjet-Uny ferbean wie. It ferhaal folget Joeri Zjivago (transliteraasje nei de Ingelske stavering: Yuri Zhivago), in troude dokter waans libben folslein feroare wurdt troch de Russyske Revolúsje fan 1917 en de dêropfolgjende Russyske Boargeroarloch. Tsjin dy eftergrûn hat er ferskate moetings mei de ûngelokkige Lara Antipova, mei wa't er úteinlik in bûtenechtlike relaasje kriget. 

By it útkommen fan Doctor Zhivago wiene de doetiidske filmkritisy oer it algemien wat teloarsteld. Hja klagen oer de spyldoer fan mear as trije oeren en fûnen dat de film de skiednis fan Ruslân trivialisearre, mar erkenden de yntinsiteit fan it leafdesferhaal en de behanneling fan minsklike tema's yn 'e film. Nettsjinsteande dat wie Doctor Zhivago in reuseftich kommersjeel súkses yn 'e bioskopen en wûn de film fiif Oscars, fiif Golden Globes (wêrûnder de priis foar bêste dramafilm) en in Grammy Award. Meitiid groeide de reputaasje fan 'e film tige by tige, en tsjintwurdich wurdt Doctor Zhivago oer it algemien beskôge as ien fan 'e bêste films ea makke en miskien wol de bêste romantyske film aller tiden.

Plot
De film begjint mei in ramtferhaal, dat spilet oan 'e ein fan 'e 1940-er jierren of yn 'e 1950-er jierren. Luitenant-generaal Jevgraf Andrejevitsj Zjivago fan 'e KGB besiket in fabryk by in keardaam, dêr't er in jonge wurknimster, Tanja Komarova, by him bringe lit. Hy is derfan oertsjûge dat hja de as jong bern fermist rekke dochter is fan syn healbroer, dokter Joeri Andrejevitsj Zjivago, en dy syn mêtresse Larissa "Lara" Antipova. Tanja is earst neat te wiis mei de oandacht fan in heechpleatste KGB-funksjonaris, en hâldt har sadwaande op 'e flakte. Om har fertrouwen te winnen, fertelt Jevgraf har it libbensferhaal fan syn healbroer (har heit).

Op jonge leeftyd ferliest Joeri yn Sibearje syn mem, sadat er wees wurdt. Syn mem hat foar har dea lykwols beävensearre dat har freondinne Anna foar har soan soargje sil, dat nei de begraffenis wurdt Joeri meinommen nei Moskou, troch Anna en har man Aleksandr Gromeko. Hy groeit dêr fierder op mei Tonja, de dochter fan 'e Gromeko's, dy't fan syn eigen jierren is. De Gromeko's binne in rike famylje, wat Joeri letter by steat stelt om foar dokter te learen. Yn syn frije tiid begjint er te dichtsjen, wat syn wiere libbensdoel wurdt. Yn 1913 keart Tonja werom yn Moskou nei't se ûnderwiis folge hat op in ynternaat yn Parys. Hja is fereale op Joeri, mar hoewol't hy har tige graach lije mei, is it eins in ûnbeäntwurde leafde. Nettsjinsteande dat fielt er him foar syn oannommen famylje oer ferplichte om mei har te trouwen, eat dêr't fral Anna tige by de beide bern op oanstiet. Sadwaande ferlovet Joeri him mei Tonja.

Underwilens groeit, yn in folle earmer fermidden, ek Lara yn Moskou op. Hja ferseit har oan 'e hast tsien jier âldere, ideälistyske Pavel "Pasja" Antipov, dy't pas mei har op bêd wol nei't se troud binne. Yn 1913 kriget Lara mei santjin jier, net alhiel út frije wil, in seksuele relaasje mei de freon of minner fan har mem Amelia, de folle âldere en rike Viktor Komarovski. Dyselde jûns wurdt in freedsume demontraasje troch in ôfdieling kozakken mei grou geweld útinoar slein. Dat bart by de Gromeko's foar hûs; Joeri fljocht deropta om 'e ferwûnen te helpen, mar wurdt troch kozakken oardere om wer yn 'e hûs te gean. Pasja, dy't meirûn yn 'e demonstraasje, fynt in revolver dy't ien fan 'e oare demonstranten falle litten hat en nimt dat fjoerwapen mei. Letter freget er Lara om it foar him te ferstopjen.

Wannear't Amelia ûntdekt wat der geande is tusken har dochter en Komarovski, besiket se harsels fan kant te meitsjen. Komarovski, dy't har fynt, ropt de help yn fan in befreone heechlearaar medisinen, perfester Boris Kurt, om't er bang is foar it skandaal dat sûnder mis ûntstean sil as er der in pleatslike dokter by hellet. Kurt bringt syn studint Joeri mei, dy't dêrtroch Lara foar it earst sjocht, hoewol't se him net gewaar wurdt. As er der tsjûge fan is hoe't Lara en Komarovski mei-inoar omgeane as se miene dat se allinne binne, begjint er te begripen wat der allegear oan 'e hân is. 

Net folle letter, mei de kryst, bringt Lara Komarovski yn 'e kunde mei Pasja. De moeting ferrint stroef en nei ôfrin besiket Komarovski Lara har foarnommen houlik mei Pasja te ûntpraten. As dat net slagget, ferkrêftet er har om te bewizen dat se "in slet" is en dêrom ûngeskikt foar it libben fan in troude frou. Fernedere hellet Lara de revolver foar it ljocht dy't Pasja har tabetroud hie, en giet nei it hûs fan Komarovski om wraak te nimmen. As er dêr net blykt te wêzen, spoart se him op by in feest yn ferbân mei de kryst, en besiket him dêr yn oanwêzigens fan alle oare gasten, ûnder wa Joeri, dea te sjitten. Se mist lykwols en rekket him yn 'e earm. De oare gasten gripe har fêst om har oan 'e plysje oer te dragen, mar Komarovski stiet derop dat se har gean litte, om't oars syn hiele aaklike sekslibben buorkundich reitsje sil. 

Pasja, dy't Lara nei it feest folge is, klearret in paad troch de gasten en nimt har mei dêrwei. Komarovski syn skotwûne wurdt behannele troch Joeri, dy't syn ôfkarring oer de hannel en wannel fan syn pasjint dúdlik blike lit, mar ek taseit dat er neat útbringe sil, mei't it allegear ûnder syn beropsgeheim falt. Komarovski wurdt ta razernij brocht troch de korrekte hannelswize fan Joeri en byt him ta dat er Lara "oan him jout" en dat hy him fierder mar mei har rêde moat. Underwilens is Pasja alhiel telider slein troch de bekentenis fan Lara oer har relaasje mei Komarovski, mar likegoed trout er mei har. Se ferfarre nei Joerjatin, in plak oan 'e eastkant fan it Oeralberchtme, dêr't Pasja skoalmaster wurdt. Lara bringt dêr in poppe te wrâld, in famke dat Katja komt te hjitten. Hja is de dochter fan Komarovski. Yn Moskou trout Joeri mei Tonja, mei wa't er in soan kriget, Sasja.

As de Earste Wrâldoarloch útbrekt, wurdt Jevgraf Zjivago oardere om foar de bolsjewiken yn it Keizerlik Russysk Leger te ynfiltrearjen, sadat er mank de troepen stokelje kin. Joeri wurdt ûnder de tsjinstplicht as legerdokter nei it front stjoerd. Pasja nimt as frijwilliger tsjinst, klimt op ta in ofsiersposysje, mar rekket fermist nei't er in mislearre oanfal op 'e Dútske linys oanfierd hat. Lara draacht dêrop de soarch foar de jonge Katja oer oan freonen en nimt tsjinst as ferpleechkundige om nei har man te sykjen. As begjin 1917 de Russyske wjerstân tsjin 'e Dútske opmars úteinlik ynstoart, moetsje Joeri en Lara inoar by de gaoatyske weromtocht. Se bedarje yn in fjildhospitaal, dêr't se tegearre in healjier tsjinje wylst Ruslân dramatyske feroarings trochmakket. Tsaar Nikolaas II wurdt ôfset en Lenin, de foaroanman fan 'e radikale bolsjewiken, keart út ballingskip werom yn Moskou, dêr't er lieding jout oan 'e Oktoberrevolúsje, dy't de bolsjewiken oan 'e macht bringt. Underwilens reitsje Joeri en Lara fereale opinoar, mar om't se allebeide troud binne, jouwe se net ta oan harren langst nei inoar.

As der in wapenstilstân sletten wurdt tusken it nije Russyske regear en de Dútsers, keart Lara werom nei Joerjatin om foar har dochter te soargjen, wylst Joeri nei hûs giet yn Moskou. Syn pleechmem Anna is ûnderwilens ferstoarn, en de filla fan 'e Gromeko's blykt troch de bolsjewistyske autoriteiten ûnteigene te wêzen om yn apparteminten ferdield te wurden foar wol tweintich húshâldings. Joeri, Tonja, Sasja en Tonja har heit Aleksandr libje no mei-inoar yn ien keamer fan it gebou. Joeri past him ridlik maklik oan 'e nije sitewaasje oan, en giet wer oan it wurk yn itselde sikehûs dêr't er foar de oarloch ek wurke. Yn syn frije tiid begjint er wer te dichtsjen, dêr't er ûnder de oarloch gjin tiid foar hie. 

Syn healbroer Jevgraf, dy't no in lid is fan 'e Tsjeka (de bolsjewistyske geheime plysje), warskôget Joeri dat syn poëzij troch it bolsjewistyske regear feroardiele  is as "antagonistysk foar it kommunisme oer". Mei't er wol foar it ferstân hat dat Joeri it dichtsjen net litte kin en dat er him sa úteinlik sels it grêf yn skriuwe sil, trunet er him oan om Moskou te ferlitten. Hy regelet reispapierren foar Joeri, Tonja, Sasja en Aleksandr nei Varykino, it lânhûs fan 'e Gromeko's eastkant de Oeral. Underwilens is lykwols de Russyske Boargeroarloch útbrutsen tusken de bolsjewiken (de 'Readen'), en de oanhingers fan 'e tsaar (de 'Witen'). De famylje giet oan board fan in swierbewekke frachttrein en makket in lange, ûnnoflike reis yn in folloege wagon nei it easten. Se komme telâne yn in diel fan it lân dat fan 'e Witen 'befrijd' is troch in legindarysk bolsjewistyske generaal dy't Strelnikov hjit.

As de trein in tuskenstop makket, en Joeri him eefkes wat fertrêdet, komt er te ticht by de pânsertrein fan Strelnikov, dy't op in oare spoarline fuortby stiet, en wurdt er finzen nommen troch de skyldwachten fan 'e generaal. As er by Strelnikov brocht wurdt, ken Joeri de generaal wer as Pasja Antipov, fan 'e jûn dat Lara Komarovski besocht dea te sjitten. Yn harren petear komt te praat dat Lara mei Katja yn Joerjatin wennet, dat op it stuit yn 'e hannen is fan Wite troepen en dêrom troch Strelnikov bombardearre wurdt. De oprjochte, ideälistyske skoalmaster fan foarhinne liket net mear te bestean; wat restearret is in gefoelleaze strider foar 'e bolsjewistyske saak, dy't neat mear om syn gesin jout. Hoe dan ek, Strelnikov beslút dat Joeri gjin bedriging ynhâldt, dat hy wurdt wer nei syn eigen trein ta brocht, sadat er trochreizgje kin nei Varykino.

Dêr oankommen ûntdekke Joeri-en-dy dat it lânhûs ûnteigene is troch it pleatslike bolsjewistyske bestjoer. Hoewol't it leech stiet, doare se der net yn te gean, mei't dat as in 'kontra-revolúsjonêre die' sjoen wurde soe, dêr't de deastraf op stiet, net inkeld foar harrensels, mar ek foar de âlde Petja, dy't harren mei hynder-en-wein fan it treinstasjon nei it lânhûs ta riden hat. Sadwaande sette se har nei wenjen yn in arbeidershûs njonken it lânhûs, dêr't foarhinne harren tsjinstfolk tahold. De hiele winter stoarret Joeri út it rút yn 'e rjochting fan Joerjatin, dat mar in kilometer of tsien fierderop leit, om't er wit dat Lara dêr wennet. As it maityd wurdt, fiteret Tonja har rêsteleaze man alhiel sûnder euvelmoed oan om ris nei Joerjatin te riden om te sjen oft de bibleteek dêr noch iepen is. Mei in boek as twa sil er teminsten wat om hannen hawwe. Dat, Joeri set nei Joerjatin ta, dêr't er yn 'e bibleteek Lara treft. Se reitsje oan 'e praat en hja nimt him mei nei hûs, dêr't se al gau-eftich mei-inoar op bêd slagje. 

In hiel skoft reizget Joeri om it hoartsje op en del fan Varykino nei Joerjatin om Lara te besykjen, dy't syn mêtresse wurdt yn in relaasje dy't foar harren beiden oerhoer is. Tonja is har dêr folslein ûnbewust fan en Strelnikov hat Lara al sûnt de Earste Wrâldoarloch net sjoen. Joeri wurdt lykwols wat langer wat slimmer pleage troch skuldgefoelens. As Tonja swier rekket fan harren twadde bern en op alle dagen rint, beslút er op in stuit hommels om syn relaasje mei Lara ôf te brekken. Hy riidt nei Joerjatin en fertelt har dat se inoar nea wer sjen sille. Sy antwurdet dat se him folslein begrypt, mar net leaut. Underweis werom nei Varykino komt Joeri in groep Reade partizanen te pearde tsjin, dy't him ronselje (wat delkomt op in ûntfiering), om't se ferlet hawwe fan in legerdokter. Hy kriget net de kâns om noch kontakt op te nimmen mei syn famylje.

Twa jier tsjinnet Joeri yn 'e Russyske Boargeroarloch by de Readen yn harren striid mei de Witen en mei bûtenlânske troepen dy't it bolsjewistyske regear yn Ruslân ûnder fuotten bringe wolle. Dêrby docht er syn medysk wurk nei syn bêste kinnen, ek al is er praktysk in finzene. Uteinlik binne de partizanen ree om him gean te litten, om't se begrutsjen mei him krije en fine dat er genôch dien hat. De polityk kommissaris fan 'e ienheid wol dêr lykwols neat fan witte. Yn 'e twadde winter rekket Joeri op in dei troch omstannichheden efterop en sjocht er syn kâns skoan om út te piken. Hy desertearret en makket lykme-allinne in lange reis nei hûs, oant er op 't lêst skjin ynein, siik en oanhelle mei befriezingsferskynsels Joerjatin berikt. 

As Joeri dêr heart dat Tonja mei har heit en Sasja ûnderwilens fan Varykino weromgien is nei Moskou, siket er Lara op. Dy fersoarget him oant er wer fierhinne opbettere is. Pas dan fertelt se him dat Tonja nei syn ferdwining sels nei Joerjatin kommen is om him te sykjen, en dat se dêr úteinlik Lara fûn. Lara hie op dat stuit gjin oare kar as om Joeri syn oerhoer op te bychtsjen, mei't Tonja al fierhinne in byld krigen hie fan wat der oan 'e hân wie troch wat se fan oaren yn Joerjatin heard hie. Lara jout Joeri in brief dat foar him út Moskou kommen is. It hat in fearnsjier ûnderweis west en Lara hat it ek al in fearnsjier yn bewarring. It is fan Tonja, dy't it adressearre hat oan Lara yn 'e hope dat Joeri ea by syn mêtresse weromkomme soe. Yn it brief stiet dat Tonja in sûne dochter krigen hat, dy't Anna hjit. De bolsjewistyske autoriteiten hawwe lykwols besletten om har mei har bern en har heit binnen inkele dagen it lân út te setten. Tonya is fan doel om har yn Parys nei wenjen te setten.

No't Tonja en syn bern likegoed op 'e moanne libje koene wat harren berikberens foar Joeri oanbelanget, wurde hy en Lara wer minners. Op in jûn let krije se besite fan Komarovski, dy't harren warskôget dat de Tsjeka harren yn 'e rekken hâldt omreden fan Lara har houlik mei Strelnikov. De generaal blykt te machtich wurden en dêrom yn ûngenede fallen te wêzen. De opportunistyske Komarovski, dy't himsels by de nije machthawwers yn 'e geunst witten hat te wurkjen, is koartby beneamd ta de minister fan Bûtenlânske Saken fan 'e bolsjewistyske, yn namme ûnôfhinklike Fiereastlike Republyk. Om't er beseft dat er de biologyske heit fan Katja is, biedt er Lara en Joeri oan om harren en it famke mei te nimmen nei Vladivostok, dêr't noch kontakt mei it bûtenlân mooglik is. Se soene dêrwei skip gean kinne oer de Stille Oseaan om nei Parys ta, bygelyks. It is Joeri lykwols noch net fergetten wat Komarovski Lara oandien hat, dat hy smyt de man ta de doar út.

Neitiid beslute Joeri en Lara lykwols dat it faaks dochs net in ferkeard idee is om Joerjatin te ferlitten. Se bejouwe har mei Katja nei Varykino, dêr't se ynbrekke yn it âlde, ûnteigene lânhûs fan 'e Gromeko's om har dêr nei wenjen te setten. Se bringe dêr in grut part fan 'e winter troch, wylst Joeri nachts opbliuwt om 'e gedichten fan syn Lara-syklus te skriuwen, dy't oer de frou geane oan wa't er syn hert ferpâne hat. Letter sille benammen dy gedichten him populariteit ûnder it folk besoargje, mar ek de ôfkarring fan 'e oerheid fan 'e Sovjet-Uny. 

De min ofte mear idyllyske tiid wurdt rou fersteurd as Komarovski weromkomt, diskear mei in pear soldaten. Hy fertelt Joeri en Lara dat Strelnikov einlings pakt is, op noch gjin tsien kilometer fan Joerjatin, dêr't er blykber hinne ûnderweis wie. Hy wegere nei syn arrestaasje om gehoar te jaan oan 'e namme Strelnikov, mar harke inkeld nei de namme Pavel Antipov. Ear't er foar it fjoerpeloton brocht wurde koe, makke er himsels fan kant. Komarovski stelt dat foar de autoriteiten it fierder yn libben litten fan Lara no gjin doel mear tsjinnet. Hja is foar harren in los eintsje dat ôftriedde wurde moat, en sadwaande sille se mei gauwens del komme om har finzen te nimmen en te eksekutearjen. Dêrom biedt er op 'e nij oan om Joeri, Lara en Katja mei te nimmen nei it Russyske Fiere Easten, dêr't er harren beskermje kin. Joeri beslút diskear it oanbod oan te nimmen en stjoert Lara en Katja mei Komarovski, mei it ûnthjit dat er harren daliks folgje sil. As se lykwols ôfset binne, makket er gjin risselwaasje om harren efternei. Yn 'e trein nei it easten seit Lara tsjin Komarovski dat se wol wist dat Joeri net meigean soe, mar dat se sels wol moast, om't se net allinne om harsels tinke kin: se is swier fan Joeri syn bern.

Wat dêrnei bard is, hat Jevgraf nea ûntdekke kinnen. Acht jier letter moetet er yn Moskou by tafal de ferearmoede Joeri, dy't tsjin dy tiid in broazele sûnens hat. Jevgraf helpt him oan in baan en nije klean. As Joeri op syn earste wurkdei ûnderweis nei it sikehûs út it rút fan 'e tram Lara op 'e strjitte rinnen sjocht, hastiget er him en stap út om efter har oan. De ynspanning wurdt him lykwols tefolle en hy kriget in hertoanfal. Hy falt derhinne en beswykt dêre op 'e strjitte, wylst Lara sûnder wat te merken trochrint en in hoeke om slacht. Ta ferbjustering fan Jevgraf is der grutte belangstelling foar Joeri syn begraffenis, ek al binne syn wurken op dat stuit noch strang ferbean.

Under it roufolk is ek Lara, dy't Jevgraf oansprekt en syn help freget by it sykjen nei Tanja, de dochter fan har en Joeri, dy't se kwytrekke is yn 'e gaos fan 'e Russyske Boargeroarloch yn it Fiere Easten. Tegearre geane se de weeshuzen fan Moskou del, en hoewol't se it fanke net fine kinne, rekket Jevgraf stadichoan fereale op Lara. Op in dei giet Lara op eigen manneboet om in boadskip de stêd yn en komt net wer werom. Jevgraf mient dat se om 'e iene of oare reden oppakt wêze moat en wierskynlik omkommen is yn ien fan 'e wurkkampen.

Werom yn it fabryk by de keardaam fertelt Jevgraf oan Tanja Komarova dat er wis is dat sy de ferdwûne dochter wêze moat fan syn healbroer en Lara. Tanja is der lykwols net fan oertsjûge. As er har deroer ûnderstiet hoe't se har famylje kwytrekke is, fertelt se dat har "heit" (Komarovski?) har hân losliet doe't se fuortdraafden foar it oarlochsgeweld. Se ûnthjit om yn har omgean te litten wat Jevgraf har allegear ferteld hat. As se nei hûs sil mei har ferloofde, merkt de generaal har balalajka op, in Russysk poenynstrumint, dêr't Joeri syn mem ek ien fan hie. Dyselde stie bekend as in natoertalint op 'e balalajka, en as Jevgraf Tanja freget wa't har spyljen leard hat, antwurdet har ferloofde grutsk dat se it fan nimmen leard hat, mar dat it har fansels oanwaaid is. "Ah," seit Jevgraf, "in natoertalint."

Rolferdieling

haadrollen

byrollen

Produksje en distribúsje

Eftergrûn
It wurk fan Boris Pasternak wie ferbean yn syn heitelân, de Sovjet-Uny. Syn roman Doktor Zjivago waard dêrom it lân útsmokkele en bedarre yn Itaalje, by útjouwer Giangiacomo Feltrinelli, dy't it yn 1957 útjoech. De Sovjet-autoriteiten kanten har wakker oan tsjin it boek, dat se beskôgen as in oanfal op harren lân en polityk systeem, mar de kampanje tsjin 'e roman hie in averjochts effekt en holp krekt om it boek yn it Westen ta in sensaasje te meitsjen. It stie 26 wiken op it earste plak fan 'e bestsellerlist fan The New York Times. 

Neitiid waard oan Pasternak yn 1958 de Nobelpriis foar de Literatuer takend, mar hoewol't yn 'e bygeande beskriuwing benammen nei syn poëzij ferwiisd waard, hie eltsenien wol foar it ferstân dat de priis foar Doktor Zjivago bedoeld wie. De Sovjet-Uny ynterpretearre de tawizing fan 'e priis dêrom as in fijannige die, en Pasternak kaam bleat te stean oan in kampanje fan 'e Sovjet-autoriteiten om him wei te setten as in ferrieder. Dêrom fielde er him twongen om 'e priis te wegerjen. De sitewaasje groeide út ta in ynternasjonale cause célèbre en makke Pasternak ta in symboal fan it ferset tsjin it Sovjet-systeem yn 'e tiid fan 'e Kâlde Oarloch.

Preproduksje
De Italjaanske filmprodusint Carlo Ponti seach in ferfilming fan Doktor Zjivago as in ideaal fehikel om 'e karriêre fan syn frou Sophia Loren fierder út te bouwen. Hy beloek de Ingelske regisseur David Lean by it projekt, dy't koartby grut súkses hân hie mei syn oarlochsfilm Lawrence of Arabia (1962). Lean woe lykwols in yntimere, mear romantyske film meitsje as dat Ponti foar eagen stie. It senario dat troch Robert Bolt op basis fan Pasternak syn roman skreaun waard, skaaide mear út nei Lean syn ideeën.

Casting
Lean seach neat yn Sophia Loren as Lara Antipova, en wist Ponti oer te heljen en sjoch ôf fan it casten fan syn frou yn dy rol troch te sizzen dat Loren "te lang" wie. Oan Bolt fertroude er lykwols ta dat er Loren net oannimlik fûn as jongfaam dy't noch nea mei in man op bêd west hie, sa't Lara yn it begjin fan 'e film ferskynt. Ferskate oare aktrises waarden yn omtinken nommen foar de rol, ûnder wa Yvette Mimieux, Sarah Miles en Jane Fonda. Uteinlik waard Julie Christie cast, op basis fan har aktearjen yn Billy Liar (1963) en omreden fan in oanrikkemandearring troch de ferneamde Amerikaanske filmmakker John Ford, dy't har yn Young Cassidy (1965) regissearre hie. 

Foar de titelrol yn 'e film hie Lean earst Peter O'Toole op it each, de stjer fan Lawrence of Arabia, mar dy betanke foar de ear. Max von Sydow en Paul Newman waarden ek yn omtinken nommen, en Michael Caine die audysje en naam diel oan proefopnamen mei Julie Christie. De Egyptyske akteur Omar Sharif, dy't ek yn Lawrence of Arabia mei Lean gearwurke hie, wie in grut fan fan 'e roman fan Pasternak, en doe't er der lucht fan krige dat Lean it boek ferfilmje soe, frege er om cast te wurden as Pasja Antipov (in rol dy't úteinlik nei Tom Courtenay gie). Yn syn autobiografy What's It All About?, út 1994, skreau Michael Caine dat hy dejinge wie dy't, wylst er mei Lean it resultaat fan 'e proefopnamen beseach, suggerearre dat Sharif skoan Joeri Zjivago spylje koe. Sharif sels wie mei stomheid slein doe't Lean him foar dy rol frege. Yn 'e film spile Sharif syn eigen soan Tarek de rol fan 'e jonge Joeri Zjivago.

Foar de rol fan Viktor Komarovski waarden Marlon Brando en dêrnei James Mason frege, dy't it oanbod ôfsloegen. Uteinlik waard Rod Steiger yn dy rol cast. Audrey Hepburn waard yn omtinken nommen foar de rol fan Tonja Gromeka, dy't úteinlik nei Geraldine Chaplin gie, in dochter fan 'e ferneamde komyk Charlie Chaplin.

Opnamen
Foar Doctor Zhivago wie in budget beskikber fan $11 miljoen, wat foar dy in reuseftich fermogen wie. Ponti die de produksje foar de filmstudio's Metro-Goldwyn-Mayer, Carlo Ponti Productions en Sostar S.A. De film wie dêrmei in Amerikaansk-Britsk-Italjaanske ko-produksje. De kamerarezjy wie oarspronklik yn 'e hannen fan Nicolas Roeg, mar dy stapte op nei't er spul krigen hie mei Lean en waard ferfongen troch Freddie Young.

Mei't in ferbean boek yn 'e Sovjet-Uny fansels net ferfilme wurde koe, moasten de opnamen foar Doctor Zhivago earne oars plakfine. Lean hie mei Lawrence of Arabia goede ûnderfinings opdien yn Spanje, sadat dat lân syn earste ûntwyk wie. De opnamen duorren tsien moannen. De meteorologen foarseine snie yn guon dielen fan Spanje foar de winter fan 1964 op 1965, dat Lean tocht dat er it foarinoar hie en dat er dan de wintersênes filmje koe. De foarsizzings blieken lykwols net út te kommen, en de cast en filmcrew makken de waarmste Spaanske winter yn fyftich jier mei. 

Guon sênes mei in protte snie, lykas de wintersênes yn Varykino en de sêne mei de trein fan Strelnikov, waarden heech yn 'e bergen by Soria opnommen, yn Kastylje, wylst foar oaren útwykt waard nei Finlân (Joeri syn desersje by de partizanen wei en teffens in protte lânskipsbylden) of Kanada (Joeri-en-dy op reis nei Varykino). In stikmannich wintersênes waard lykwols yn Spanje opnommen by temperatueren fan soms wol 25 °C. Sa waarden foar de kavalerysjarzje fan 'e partizanen oer de beferzen mar izeren platen oer in drûch rivierbêd hinne pleatst en bestruid mei moarmergrús. De hiele filmset fan Moskou waard út it neat wei opboud net fier bûten Madrid. De sênes fan it ramtferhaal oan it begjin en de ein fan 'e film waarden opnommen by de Aldeadávila-keardaam, op 'e grins fan Spanje mei Portegal.

In berucht ynsidint die him ûnder de opnamen fan Doctor Zhivago foar by it filmjen fan 'e sêne wêryn't in âldere frou yn 'e ridende trein mei Joeri Zjivago en syn húshâlding springt. De Hongaarske aktrise Lili Muráti, dy't dy rol spile, knoffele dêrby ûnder de wagon, en der giene ferhalen dat se in earm of in skonk kwytrekke of sels omkommen wie. Yn wurklikheid ûntkaam se lykwols wûnder boppe wûnder oan slimme ferwûnings, sadat se binnen trije wiken wer oan it wurk koe. It liket der sterk op dat Lean de opname fan har fal yn 'e film brûkt hat.

Postproduksje
Yn 'e postproduksje waard de filmmontaazje troch Lean en filmeditor Norman Savage dien yn 'e Estudios CEA yn Madrid. Ek waard doe de filmmuzyk fan Maurice Jarre tafoege.

Distribúsje
De distribúsje fan Doctor Zhivago waard fersoarge troch Metro-Goldwyn-Mayer. De film gie op 22 desimber 1965 yn 'e Feriene Steaten yn premiêre, mar pas op 26 april 1966 yn it Feriene Keninkryk en net earder as 10 desimber fan dat jier yn Itaalje. Yn 1966 wie Doctor Zhivago te sjen op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Cannes. Op 28 septimber 1992 kaam Doctor Zhivago op 'e nij yn 'e Amerikaanske bioskopen, diskear yn in extended cut fan 200 minuten, sân minuten langer as de oarspronklike ferzje. De film ferskynde foar it earst op dvd op 24 septimber 2002, en yn 2010 kaam er ek op blu-ray út.

Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Doctor Zhivago by it útkommen fan 'e film wat teloarstelde resinsjes. Der wie benammen krityk op 'e lange spyldoer fan mear as trije oeren en op it romantisearjen fan 'e Russyske Revolúsje en de Russyske Boargeroarloch, dat as it trivialisearjen fan 'e skiednis sjoen waard. Dy miening wie bygelyks Bosley Crowther fan The New York Times tagedien, mar nettsjinsteande dat moast er tajaan dat er ûnder de yndruk wie fan 'e bylden. Brendan Gill fan it tydskrift The New Yorker neamde Doctor Zhivago "in oangripende teloarstelling". Hy skreau: "Dizze kundige akteurs hawwe suver neat oars te dwaan krigen as kostúms te dragen en banaal rûchkâlt út te wikseljen. Doctor Zhivago is ien fan 'e stilste films aller tiden, en út en troch in hobbelige treinrit of in op lompe wize ynfoege kavalery-oanfal makket dy essinsjele ymmobiliteit nammenste opfallender."

Yn 'e Britske krante The Guardian skreau Richard Roud: "Yn 'e film wurdt de revolúsje werombrocht ta in stikmannich frijwat yrritante foarfallen: it sykjen fan baarnhout, it bemachtigjen fan in plak yn in trein, en in protte aaklike lju út 'e legere maatskiplike klassen dy't har ferfeelsum hâlde en drage. Wat men ek fine mei fan 'e Russyske Revolúsje, it wie beslist mear as in rige konsuminteproblemen. Teminsten al foar Zjivago sels. It hiele punt fan it boek wie no krekt dat hoewol't Zjivago de útkomst fan 'e revolúsje ôfkarde, hy de revolúsje sels yn prinsipe goedkarde. As dat net sa wie, hie it gjin trageedzje west." Richard L. Coe fan The Washington Post neamde de film dan wer "fisueel prachtich en treflik aktearre", en identifisearre de (neffens him te lange) spyldoer as it wichtichste probleem.

Oan 'e oare kant neamde it blêd Time de film "belêzen, âlderwetsk, sielferfoljend en troch- en trochromantysk." En Variety skreau: "De grutte en it oersjoch fan 'e Russyske Revolúsje, sa't dy werjûn wurde yn 'e personaazjes fan dejingen dy't òf har deroan oanpasten òf dertroch ferplettere waarden, is troch David Lean fongen yn Doctor Zhivago, gauris mei ferheffende dramatyske yntinsiteit. [De r]egisseur hat ien fan 'e sekuerst ûntwurpen en útfierde films makke – dy't yn ferskate fisuele aspekten superieur is oan Lawrence of Arabia."

Meitiid bettere de reputaasje fan Doctor Zhivago tige by tige op, hoewol't der krityk bleau op 'e persepsje fan trivialisearring fan 'e skiednis. Yn 1995 omskreau de foaroansteande Amerikaanske filmkritikus Roger Ebert de film as "in foarbyld fan aldertreflikst fakmanskip yn 'e âlde styl yn 'e tsjinst fan in sentimintele romantyske fisy." Hy skreau ek: "It ferhaal, yn 't bysûnder sa't it ferienfâldige is troch Lean en syn senarioskriuwer, Robert Bolt, liket polityk te wêzen yn deselde sin sa't ek Gone with the Wind polityk is: as spektakel en dekôr, mar sûnder ideology." Hy konkludearre dat de politike ynhâld foar it meastepart "in bykomstichheid" is.

Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Doctor Zhivago in goedkarringspersintaazje fan 84%, basearre op 49 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "It is miskien net de bêste film út it oeuvre fan David Lean, mar Doctor Zhivago is dochs briljant filme en meislepende romantysk." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Doctor Zhivago in goedkarringspersintaazje fan 69%, basearre op 14 resinsjes. Doctor Zhivago wurdt no oer it algemien beskôge as ien fan 'e bêste films ea makke en teffens as miskien wol de bêste romantyske film aller tiden. Yn 1998 waard de film troch it Amerikaansk Filmynstitút (AFI) op it 39e plak set fan 'e ranglist fan 'e 100 bêste ea, en yn 1999 part it Britsk Filmynstitút (BFI) de film it 27e plak ta op 'e ranglist fan 'e bêste Britske films aller tiden.

Resultaat

Opbringst
Doctor Zhivago brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $111,7 miljoen op. Wrâldwiid waarden der 248,2 miljoen kaartsjes ferkocht om 'e film yn 'e bioskoop te sjen. Hoewol't de krekte wrâldwide opbringst ûnbekend is, fertsjinne de film mei in budget fan $11 miljoen allinne yn Noard-Amearika al in winst dy't it tsienfâldige bedroech fan wat der oan útjûn wie (marketingkosten net meirekkene). Dêrmei wie de film de op ien nei meast opbringende film fan 1965 (nei de filmmusical The Sound of Music en krekt foàr de James Bond-film Thunderball). Anno 2016 wie Doctor Zhivago yn Noard-Amearika de op sân nei meast opbringende film aller tiden as men de opbringst oanpast foar ynflaasje. It is (oanpast foar ynflaasje) ek ien fan 'e top 10 fan meast opbringende films wrâldwiid mei in omrekkene opbringst fan likernôch $2,1 miljard.

Prizen
By de Oscars waard Doctor Zhivago yn 1966 nominearre foar prizen yn 10 kategoryen, krekt likefolle as de wichtichste konkurrint, The Sound of Music. Beide films wûnen ek 5 Oscars, mar The Sound of Music wûn de wichtichste prizen: de Oscar foar bêste film en dy foar bêste regisseur. Doctor Zhivago wie dêrnjonken ek noch nominearre foar de Oscars foar bêste byrol fan in akteur (Tom Courtenay), bêste filmmontaazje en bêste lûdsmixing. De film wûn de Oscars foar bêste adaptearre senario (Robert Bolt), bêste kamerarezjy (Freddie Young), bêste orizjinele filmmuzyk (Maurice Jarre), bêste kostúmûntwerp (Phyllis Dalton) en bêste produksje-ûntwerp (John Box, Terence Marsh en Dario Simoni). Julie Christie, dy't net nominearre wie foar har rol yn Doctor Zhivago, wûn de Oscar foar bêste aktrise foar har rol yn Darling.

By de Golden Globes waard Doctor Zhivago nominearre yn 6 kategoryen, wêrûnder nije stjer fan it jier (Geraldine Chaplin). De film wûn fiif prizen: foar bêste dramafilm, bêste regisseur (David Lean), bêste akteur (Omar Sharif), bêste senario (Robert Bolt) en bêste orizjinele filmmuzyk (Maurice Jarre). Doctor Zhivago wûn fierders de Grammy Award foar bêste soundtrack  en 3 Italjaanske David di Donatello's. Ek waard de film nominearre foar 3 Britske BAFTA's.

Keppelings om utens
  Ynformaasje oer Doctor Zhivago yn 'e Internet Movie Database (IMDb)

Amerikaanske histoaryske film
Amerikaanske romantyske dramafilm
Amerikaanske oarlochsfilm
Britske histoaryske film
Britske romantyske dramafilm
Britske dramafilm
Britske oarlochsfilm
Italjaanske histoaryske film
Italjaanske romantyske dramafilm
Italjaanske oarlochsfilm
Anty-oarlochsfilm
Histoaryske romantyske film
Ingelsktalige film
Film fan Metro-Goldwyn-Mayer
Film fan David Lean
Film út 1965
Film oer de Earste Wrâldkriich
Film oer de Russyske Revolúsje
Film oer de Russyske Boargeroarloch
Film oer it Reade Leger
Film oer oerhoer
Film oer ferkrêfting
Film oer it Keizerryk Ruslân
Film oer de Sovjet-Uny
Film oer in trein
Film oer snie en iis
Film mei in Russysk tema
Film basearre op in literêr wurk
Winner fan de Golden Globe foar Bêste Film – Drama