Oostrozebeke
Oostrozebeke (West-Flaamsk: Ôostrôzebeke) is in stêd en gemeente yn de Belgyske provinsje West-Flaanderen. De gemeente hat goed 7.900 ynwenners en wurdt yn de folksmûle oantsjutten as "Rosebeke".

Skiednis 
Lidericus Harlebecanus joech opdracht ta de bou fan de earste tsjerke. Oostrozebeke waard foar it earst yn 1066 as Rosebecca neamd, itjinge 'reidbeek' betsjut. Der wurdt ornearre dat yn it gebiet al tusken de 7e en 12e iuw lân oanmakke waard. Yn 1544 waard foar it earst oer Oostrozebeke skreaun om it te ûnderskieden fan Westrozebeke. Wubertus de Rosbeka is de earst bekende hear fan Oostrozebeke, mar it is net bekend wer't it kastiel fan syn hearlikheid stie.  
[[Ofbyld:Kerk vroeger.jpg|thumb|left|De yn de jierren 1930 ôfbaarnde midsiuwske tsjerke fan Oostrozebeke]]
Sûnt it jier 946 wie Oostrozebeke al in parochy. Oarspronklik hie de abdij fan Montreuil-sur-Mer de patronaatsrjochten, mar die giene yn 1186 oer op de abdij fan Ename. Healwei de 15e iuw waard Oostrozebeke troch Gintenaars ferneatige. Yn 1578 gie de byldestoarm oan en dêrnjonken hie de befolking yn dy tiid lêst fan strange winters en in pestepidemy. Alhoewol't de 17e iuw yn 't earstoan rêst brocht, bleaunen de swierrichheden mei Frânske troepen, dy't de Noardlike Nederlannen stipen yn 'e opstân tsjin Spanje en ek de Njoggenjierrige Oarloch (1688-1697) brocht in soad lijen. Sûnt 1713 sette in tiid fan rêst yn, wêrby't ûnder oare de bou fan flaaks opgong makke.

Oorstrozebeke hat trije ynfloedrike geslachten hân: de famylje Rosebecca yn 'e 13e en 14e iuw, de famylje Halewijn yn de 15e en 16e iuw en Von Plotho yn de 17e en 18e iuw. Mei de Frânske tiid ferdwûnen de parochiale hearlikheden en yn 1795 waard Oostrozebeke in selsstannige gemeente. Oan 'e ein fan 'e 18e iuw bloeide it thúsweven. Yn 1849 waard in learskoalle stifte om it ambacht yn 'e linnenyndustry te ûnderwizen. Yn 1868 waard in spoarline oanlein en yn 1871 waard it Kanaal Roeselare-Leie iepene.

Op 14 oant 16 oktober 1914 teach de Dútske besetter troch Oostrozebeke. De Dútsers waarden yn oktober 1918 troch alliearde krêften út Ingelmunster besketten, itjinge late ta in soad skea. De flaaksyndustry brocht yn 'e earste helte fan de 20e iuw in soad ekonomyske groei. It flaaks waard û.o. oan Ingelân ferkocht. Nei 1955 naam it belang fan de flaaksyndustry ôf troch de ûntwikkeling fan keunst- en syntetysk tried. De ekonomyske groei feroarsake in foarse groei fan Oostrozebeke.

 Yndieling gemeente 
It plak Oostrozebeke beslacht in grut part fan it grûngebiet fan de gemeente. Yn it noarden fan de gemeente, benoarden de Mandel, leit it doarpke Ginste, dy't eigen parochy (Sint-Joazef) hat. Noardlik fan Ginste leit it buorskip Verre-Ginste.

 It  besjen wurdich 
 De midsiuwske Sint-Amandustsjerke baarnde yn 1935 ôf en waard dêrnei ferfongen troch in neogoatyske tsjerke fan Alfons Van Coillie.
 It oarlochsmonumint ta neitins fan de fallen slachtoffers datearret fan 1921.
 Yn De Ginste is in Marijegrot út 1921 dy't bekend stiet as de Ginstegrot. Fierder binne yn dat plak ek in pear âlde pleatsen te sjen, lykas het Steentjeshof, Molst en de Mandelhoeve''.

Befolkingsferrin 
Alle histoaryske ynformaasje giet oer de hjoeddeiske gemeente lykas dy ûntstie nei de weryndieling fan 1 jannewaris 1977.

Boarne:NIS, 1831 oant en mei 1981 binne folkstellingen; 1990 en letter binne de ynwennertallen op 1 jannewaris

Plak yn West-Flaanderen
Gemeente yn West-Flaanderen