Hafid Bouazza
Hafid Bouazza (Arabysk: حفيظ بوعزة, ḥafīẓ būʿazza) (Oujda, 8 maart 1970 – Amsterdam, 29 april 2021) wie in Marokkaansk-Nederlânske skriuwer.

Libben en wurk 
Hafid Bouazza waard berne yn Oujda oan de Marokkaansk-Algerijnske grins. De húshâlding ferfoer yn oktober 1977 nei Nederlân, dêr't de bern grut waarden yn Arkel yn Súd-Hollân. Bouazza hat yn Amsterdam de stúdzje Arabyske taal- en letterkunde folge. Dêrnei skreau er ferskate boeken. 

Bouazza hearde mei Moses Isegawa en Abdelkader Benali ta de wichtichste fertsjintwurdigers fan de saneamde 'migranteliteratuer'. Hy wie  fierder bekend fan syn krityk op de islaam. Bouazza publisearre ûnder mear fertaalde poëzij op it webloch Loor Schrijft. 

Yn 2003 wûn er de Amsterdampriis foar de Keunst en yn 2004 De Gouden Uil foar syn roman Paravion. Yn 2014 huldige frijtinkersferiening De Vrije Gedachte him as "Vrijdenker van het Jaar".

Bouazza wie oanhelle mei ferskate ferslavingen en waard mear as ienris mei leverfalen opnommen yn it sikehûs. Hy ferstoar yn de âldens fan 51 jier yn it OLVG-sikehûs yn Amsterdam.

Famylje
Bouazza syn suster Hassnae (* Oujda, 1973) is sjoernaliste, skriuwster en fertaalster.

Bibliografy 
 1996: - De voeten van Abdullah (ferhalen - E. du Perronpriis 1996)
 1998: - Momo (novelle)
 1998: - Apollien (toaniel)
 2000: - Schoon in elk oog is wat het bemint (poëzykarlêzing)
 2001: - Een beer in bontjas: autobiografische beschouwingen  (Boekewike-essay)
 2001: - De slachting in Parijs (toaniel)
 2001: - Salomon (roman)
 2002: - Rond voor rond of als een pikhouweel (essay)
 2003: - Othello (toaniel)
 2003: - Het monster met de twee ruggen: een kameropera (libretto)
 2003: - Paravion (roman - De Gouden Uil 2004; nominaasje AKO Literatuerpriis 2004)
 2004: - Een beer in bontjas (fannijs besjoene, útwreide ferzje)
 2005: - Het temmen van een feeks (William Shakespeare, fertaling toaniel foar Toneelgroep Amsterdam)
 2005: - Schoon in elk oog is wat het bemint (op 'en nij besjoene, útwreide ferzje)
 2006: - De zon kussen op dit nachtuur (blomlêzing fan gedichten fan Abdullah ibn al-Mu'tazz)
 2006: - De vierde gongslag (mei cd) (bondel literêre essays oer opera's)
 2006: - Om wat er nog komen moet: pornografica (poëzykarlêzing, yllustrearre troch Dick Matena)
 2009: - Spotvogel (roman)
 2011: - Heidense vreugde (bondele essays)
 2014: - Meriswin
 2015: - De akker en de mantel, over de vrouw in de islam
 2019: - Venus en Adonis (William Shakespeare, fertaling mei yllustraasjes fan Marlene Dumas)
 2020: - Smekelingen (Aischylos, fertaling toaniel foar De Balie)

Oer Hafid Bouazza syn wurk 
 Henriëtte Louwerse, Het mijne is het uwe; Culturele integriteit in Hafid Bouazza’s "De verloren zoon", yn: Michiel van Kempen, Piet Verkruijsse en Adrienne Zuiderweg (red.), Wandelaar onder de palmen. Opstellen over koloniale en postkoloniale literatuur en cultuur, Leiden, KITLV, 2004, siden 43-51.
 Mohammed Benzakour, Een groteske woordkunstenaar in domineesland, yn: Rosemarie Buikema en Maaike Meijer (red.), Kunsten in Beweging, SDU Uitgevers, 2004.

Nederlânsk toanielskriuwer
Nederlânsk koarte-ferhaleskriuwer
Nederlânsk romanskriuwer
Nederlânsk essayist
Nederlânsk boekeredakteur
Nederlânsk oersetter
Nederlânsk publisist
Nederlânsk ateïst
Eks-moslim
Marokkaansk toanielskriuwer
Marokkaansk koarte-ferhaleskriuwer
Marokkaansk romanskriuwer
Marokkaansk essayist
Marokkaansk boekeredakteur
Marokkaansk oersetter
Marokkaansk publisist
Marokkaansk ateïst
Nederlânsk persoan fan Marokkaansk komôf
Persoan berne yn 1970
Persoan stoarn yn 2021