Andrej Koerkov
Andrej Joerjevitsj Koerkov (Oekraynsk: Андрій Юрійович Курков; Russysk: Андрей Юрьевич Курков) (Bûdûgosjtsj, (Oblast Leningrad), 23 april 1961) is in Oekraynsk skriuwer en senarioskriuwer dy't meast yn it Russysk, mar ek yn it Oekraynsk skriuwt.

Libben en wurk 

Koerkov waard berne ûnder Leningrad yn Ruslân as soan fan in testpiloat en in dokter. Hy waard lykwols opbrocht yn Kiev. Doe't er sân jier wie skreau er, nei de dea fan twa fan syn trije hamsters, in gedicht oer de iensumens fan it oerbleaune bistke. Hy makke ek gedichten oer Lenin, nei't sein wurdt ynspirearre troch syn doedestiidske Sovjet-oplieding. 
Yn Kiev studearre er oan it Ynstitút foar Frjemde Talen, ûnder oare Japansk. Nei syn stúdzje hied er ferskillende baantsjes, ûnder mear wie er redakteur, sipier en kameraman. Fanwegen dat er Japansk koe waard er yn de jierren tachtich soms wol ynskeakele troch de KGB en letter de militêre plysje.

Koerkov publisearre syn earste wurk yn eigen behear flak foar de delfal fan de Sovjet-Uny yn 1991 (earder hie er al acht romans skreaun, mar dy krige er net publisearre). Dêrnei krige er al gau súkses, ek ynternasjonaal. Syn wurk waard yn 37 talen oerset en guon fan syn romans waarden ek ferfilme. Yn syn wurk beskriuwt er mei in skerp, iroanysk, each de faak hurde wurklikheid yn it nije Ruslân en Oekraïne, mei in protte  swarte humor en surrealistyske eleminten, sûnder echt synysk te wurden.

Koerkov, dy't ek in protte filmsenario’s skreau, is sûnt 1988 lid fan de P.E.N.-klup yn Londen, dêr't er sûnt 1996 ek geregeldwei wenne. Yn Oekraïne wurdt him wol ferwiten dat er as Oekrayner, yn de post-Sovjetperioade, dochs meast yn it Russysk skriuwen bleaun is. 

Koerkov wie ek lange tiid in respektearre kommintator foar de ynternasjonale media yn Oekraïne, benammen yn Europa en de Feriene Steaten, dy't krityk op de oerheid fan Oekraïne net mijde.  

Koerkov wennet yn Kiev mei syn Ingelske frou, Elizabeth, en harren trije bern. Nei de Russyske ynvaazje fan Oekraïne yn 2022 waard er in  balling yn eigen lân en bleau er skriuwen en útstjoeren oer de oarloch. As twatalige, memmetaalsprekker fan it Russysk, spekulearre Kurkov yn in ynterview yn 2022 dat de oarloch fan Ruslân tsjin Oekraïne, yn stee fan de Oekraynske kultuer en identiteit te ûnderdrukken, mooglik it tsjinoerstelde effekt hawwe soe, en Oekraynske skriuwers oanmoedigje soe, benammen dejingen waans memmetaal Russysk is, om hieltyd mear of sels allinne yn it Oekraynsk te publisearjen.

Wurk yn Nederlânske fertaling 
 Picknick op het ijs, 2000 (Смерть постороннего, 1996), bestseller, roman mei swarte humor oer in Viktor dy't opdracht fan in krante kriget nekrologyen fan noch libjende minske te skriuwen, mar rillegau docht bliken dat in protte fan harren komme te fertsjerren koart nei't harren nekrology skreaun is.
 De laatste liefde van de president, 2008 (Последняя любовь президента, 2005), in takomstroman oer in Oekraynske jonge dy't it ta presidint fan syn lân bringt.
 Grijze bijen, 2022 (oarspronklik 2018, Серые пчелы) licht absurdistyske roman oer in bijekoer út in doarp op de frontline tusken Oekraïne en Donetsk, dy 't mei syn bijekuorren nei de Krim lûkt en weromkomt.
 Dagboek van een invasie, 2022: deiboek 29 desimber 2021 oant 11 july 2022: oarloch tsjin Oekraïne.

Keppelingen om utens 
  ABC National Radio - ynterview
  The Ukrainian Observer: Andrey Kurkov: Ukraine's Literary Success

Oekraynsk romanskriuwer
Oekraynsk senarioskriuwer
Oekraynsk berneboekeskriuwer
Oekraynsk persoan fan Russysk komôf
Persoan berne yn 1961