Teoretyske natuerkunde
De teoretysk natuerkunde of teoretyske fysika is in ôfdieling yn de natuerkunde dy't him dwaade hâldt mei it foarmjen fan nije natuerkundige teoryen. Dêrmei ûnderskiedet se har fan de eksperimintele natuerkunde, dy't ûnder mear teoryen mei help fan eksperiminten of proeven befêstiget of wjerleit, en de technyske natuerkunde, dy't de bekende natuerkundige wetten tapast yn apparaten, lykas masines, fleantugen, enerzjysintrales ensfh.

Soarten 
Der binne rûchwei twa soarten teoryen yn de natuerkunde. 
 1 De fenomenologyske teory
 2 De fundamintele teory

Grutte trije 
Fan de soad beoefeners fan de teoretyske natuerkunde út de skiednis binne de "grutte trije" Isaac Newton (1642-1727), James Clerk Maxwell (1831-1879) en Albert Einstein (1879-1955).

Sjoch ek 
 Matematyske fysika
 Eksperimintele natuerkunde
 Technyske natuerkunde

Natuerkunde

de:Physik#Theoretische Physik