Katedraal fan Padûa
De Domtsjerke fan Padûa (Basilica cattedrale di Santa Maria Assunta; Katedrale basilyk fan Marije-Himelfeart) oan it domplein (Piazza Duomo) yn Padûa is de biskopstsjerke fan it katolike bisdom Padûa.

Skiednis 
De hjoeddeiske tsjerke is it tredde gebou op itselde plak. De earste waard fuort nei it Edikt fan Milaan yn 313 boud. De ierdskodding fan 3 jannewaris 1117 ferneatige dy tsjerke. De weropbou fûn plak yn romaanske styl. Hoe't de tsjerke der doe útseach is te sjen op de fresko's fan Giusto de' Menabuoi yn de rjochts oangrinzgjende doopkapel fan de katedraal, dêr't de 14e-iuwske fresko's bewarre bleaun binne.

It ûntwerp fan de katedraal wurdt somtiden taskreaun oan Michelangelo, mar is yn feite it wurk fan Andrea della Valle en Agostino Righetto. It gebou hat in soad oerienkomsten mei de âldere tsjerken fan Padûa. De bou fan de renêssânse katedraal sette al yn 1551 útein, mar it wurk soe wol twa iuwen duorje. Der waard nei it westen tawurke en stadichoan waard de âlde katedraal ôfbrutsen om plak te meitsjen foar de nijbou. Op 25 augustus 1754 wijde kardinaal Carlo Rezzonico de katedraal, wylst de gevel ûnfoltôge bleau. De bou fan de koepel sette yn 1756 ûnder lieding fan John Glory en Giorgio Massari útein.

Sûnt de 4e iuw is de Marije-Himelfeartkatedraal de sit fan de biskop. Dêrnjonken docht de tsjerke tsjinst as parochytsjerke en beafeartstsjerke fanwegen de reliken fan trije lokale hilligen.

Njonken de katedraal stiet it paleis fan de biskop.

Baptisterium 
De súdlik fan de katedraal boude doopkapel datearret út de 12e iuw. In iuw letter is de doopkapel ferboud. Tagelyk is it it mausoleum fan de Carraresi. De fresko's yn de kapel binne yn de jierren 1375-1376 oanbrocht troch Giusto de' Menabuoi.

Padua
Bouwurk út 1551
Bouwurk út de 17e iuw
Bouwurk út 1754
Padua