Bond girl
In Bond girl of "Bond-famke" is in tsjep, jong, froulik personaazje út 'e romans en koarte ferhalen fan 'e James Bond-romansearje, de films fan 'e James Bond-filmsearje en de ûnderskate James Bond-fideospultsjes. Sokke personaazjes geane om mei de Britske geheim agint James Bond (faak troch mei him it bêd te dielen), en komme ornaris yn mar ien boek of film foar. Se hawwe soms nammen dêr't in seksuele dûbelsinnichheid yn besletten leit of dy't op oare wize apart binne. Der binne ferskate typen Bond girls: de helpster, de femme fatale en it slachtoffer. De oantsjutting 'Bond girl' kin ek yn it echte libben brûkt wurde foar de aktrises dy't yn in James Bond-film sa'n rol spylje. Foar sokke aktrises jout dy rol faak in tige positive ympuls oan harren karriêre.

Ynspiraasje
De ynspiraasje foar alle oarspronklike Bond girls út 'e romans en koarte ferhalen dy't skreaun waarden troch Ian Fleming, de geastlike heit fan it personaazje James Bond, soe skoan syn freondinne Muriel Wright west hawwe kinne. Hja wie 26 jier en neffens doetiidske beskriuwings "útsûnderlike tsjep" doe't hja yn 1935 mei Fleming yn 'e kunde kaam. Wright wie ek in feardich ruter, skyster en polospylster, en boppedat wie se ryk wurden fan har wurk as model. Sy en Fleming krigen in relaasje wêrby't se him trou bleau nettsjinsteande syn oanhâldende gefallen fan oerhoer. Doe't se ûnder de Twadde Wrâldoarloch yn 1944 omkaam by in Dútsk bombardemint wie Fleming der alhiel stikken fan.

Nammen
De Bond girls út 'e boeken fan Fleming en de films oer James Bond drage soms nammen dy't apart binne, lykas Vesper Lynd (vesper betsjut "jûnsgebed"), May Day (letterlik: "maaiedei", mar it betsjut eins "1 maaie" of "mayday", in helpoprop fan piloaten), Molly Warmflash (warmflash betsjut "waarmflits" en ropt assosjaasjes mei de oergong op), Christmas Jones (christmas betsjut "kryst"), en Fields ("fjilden"), dy't fan foaren Strawberry ("ierdbei") blykt te hjitten. Ferskate kearen komt it ek foar dat Bond girls in namme drage dy't in seksueel suggestive wurdboarterij befettet, lykas Honey Ryder ("hunichrider"), Pussy Galore ("poeske oeral"), Plenty O'Toole ("genôch ark"), Holly Goodhead ("Holly Pijper")* en Xenia Onatopp ("Xenia Boppe-op").
*) Goodhead is eins in besteande Ingelske efternamme dy't in ferbastering is fan it Angelsaksyske wurd foar "godheid", in betsjutting dy't men yn it hjoeddeistige Ingelsk net mear weromken om't it efterheaksel -head, "-heid", net mear bestiet; head, "holle", is lykwols ek in sprektaalterm foar orale seks, en Goodhead kin sadwaande opfet wurde as "goede orale seks" of "goed yn orale seks".

Ferskillende soarten Bond girls
Der besteane gjin regels foar hokker rol in froulik personaazje yn in ferhaal oer James Bond spylje moat om as Bond girl beskôge te wurden. De iennichste betingsten foar dy oantsjutting binne dat se tsjep en jong wêze moat. Faak hawwe Bond girls geandewei it ferhaal seks mei James Bond, mar dat hoecht net. Bond girl Camille Montes yn 'e film Quantum of Solace, bygelyks, dielt nea it bêd mei Bond, hoewol't se yn dy film fierwei it wichtichste jonge, tsjeppe, froulike personaazje is. Los fan 'e fraach oft se no al of net seksuele partners fan Bond binne, besteane der trije soarten Bond girls:
de helpster – sy helpt Bond om syn doel te berikken
de femme fatale – sy besiket Bond fan syn doel ôf te hâlden, ornaris troch him te ferlieden en dan te besykjen om him te fermoardzjen
it slachtoffer – sy komt koart mei Bond yn 'e kunde, rekket faak sûnder wat fan 'e saak ôf te witten by syn aventoeren belutsen en moat dat mei de dea bekeapje

Opsomming fan Bond girls

Yn literêre wurken fan Ian Fleming

Yn literêre wurken fan oare skriuwers

Yn films fan Eon Productions
Yn 'e films fan Eon Productions wurdt aktrise Ursula Andress yn har rol as Honey Ryder yn Dr. No (1962) rûnom beskôge as de earste Bond girl. It wie lykwols pas de film Goldfinger (1964) dy't de Bond girl ta in fêst ûnderdiel fan 'e James Bond-films makke.

Yn oare films
Der binne trije James Bond-films dy't net troch Eon Productions makke waarden. Yn dy films binne de ûnderskate rollen fan 'e Bond girls folle dreger te kategorisearjen.

Yn fideospultsjes

Effekt op karriêres
De rol fan Bond girl is ornaris in tige opfallende rol foar in aktrise, mei't James Bond-films in protte oandacht krije. Sadwaande kin sa'n rol foar aktrises dy't noch net botte bekend binne in wichtige ympuls oan harren karriêre jaan. It is lykwols ek ferskate kearen foarkommen dat der in aktrise as Bond girl cast waard, dy't op dat stuit al bekend wie. Diana Rigg en Honor Blackman, bygelyks, waarden beiden cast as Bond girls nei't se yn it Feriene Keninkryk al stjerren wurden wiene mei de tige populêre tillefyzjesearje The Avengers (yn Nederlân doedestiden útstjoerd as De Wrekers). En Halle Berry wûn de Oscar foar bêste aktrise yn itselde jier (2002) dat Die Another Day útkaam, de film wêryn't sy in rol as Bond girl hie. 

Ek Teri Hatcher wie al bekend fan har rol as Lois Lane yn 'e tillefyzjesearje Lois & Clark: The New Adventures of Superman, foar't se yn Tomorrow Never Dies as Bond girl cast waard. Jane Seymour, oan 'e oare kant, wie folslein ûnbekend doe't se yn 1973 de Bond girl spile njonken Roger Moore's fertolking fan James Bond yn Live and Let Die. (Yn 'e begjintitels fan dy film stiet sels Introducing Jane Seymour.) Neitiid wûn se in Emmy Award foar har rol as operasjongster Maria Callas yn in tillefyzjefilm en úteinlik waard se oer de hiele wrâld húsriem mei de langrinnende tillefyzjesearje Dr. Quinn, Medicine Woman. It grutste súkses nei in rol as Bond girl hie wierskynlik Kim Basinger, dy't nei har trochbraak njonken Sean Connery yn Never Say Never Again in karriêre yn 'e filmyndustry fan Hollywood opboude dy't ta in hichtepunt kaam mei har Oscar foar bêste aktrise foar har rol yn L.A. Confidential.

Personaazje út de James Bond-searje
James Bond
Fiktyf personaazje yntrodusearre yn 1953
Fiktive frou