It is about the contemporary resonance of Lazarus's startling words, the only ones in which a state has appeared to invite not just any old immigrants, but the poorest of the poor: "Your tired, your poor, / Your huddled masses yearning to breathe free, / The wretched refuse of your teeming shore."
Bu, Lazarus'un ürkütücü sözlerinin çağdaş yankılanmasıyla ilgili, sadece bunlarda bir devlet yalnızca bazı yaşlı göçmenleri değil aynı zamanda fakirin de fakirini davet ediyormuş gibi görünüyor: "Yorgun, fakir, / Tıkış tıkış kitleler özgürlük nefesi almaya hasret, / Tıklım tıklım karanın perişan istenmeyeni."