
# Дамир Гарифуллин: Орчык кебек бөтерелгән дөньяда Борчак чаклы түмгәкләр абындыра...

(Робагыйлар) * * * Тууымның максаты үлеммени – Китәр өчен дөньяга килиммени. Яши-яши гөнаһка батмас өчен, Бер гасыр да яшәми үлиммени.

* * *

Кеше - кеше булсын дип яратылган,

Һәрберсенә өлеше таратылган.

Дөньяга ачу белән караучының

Эченә агу белән кара тулган.

* * *

Куйдыралдык сүзне кирәк җиренә,

Уйдыралдык аны йөрәк түренә,

Дип мактанма, хаталанма, дөньяда

Ярып салган сүзең сирәк күренә.

* * *

Нидәндер бу - үткәннәр сагындыра,

Безне ташлап киткәннәр табындыра.

Орчык кебек бөтерелгән дөньяда

Борчак чаклы түмгәкләр абындыра.

* * *

Син бик кызу, мин бик салкын - шуңадыр

Очраштыкмы җил-бураннар кубадыр.

Күктә салкын, кызу һава кушылса,

Җирдә дә бит җил-давыллар чыгадыр.

* * *

Көн тудымы, уемда дөнья гизәм,

Үземне тереклекнең ханы сизәм...

Чынбарлыкта чабудан язмыш тарта,

Бернигә дә карамый дөнья изә.

* * *

Җир йөзендә мәңге яшәми кем дә,

Сәгать суккач, китеп барырмын мин дә.

Тәндә җаным барда бик тә куанып,

Дөнья йөген күтәрәмен мин иңдә.

* * *

Яшәү-үлем арасы бик тә кыска,

Эһ дигәнче тәкъдирең кертә кышка.

Үкенечләр, үтенечләр өелә

Килми бит юраганнар бер дә юшкә.

* * *

Начарны да күрәсең күзле булгач,

Оҗмахка ишек ачык, изге булгач.

Төп-төз кешене дә бозып күрсәтә,

Бар дөньясы кып-кыек көзге булгач.

* * *

Эзләмәсәң, табылмас энҗе-мәрҗән,

Гайбәт сүз аерылмас көнчеләрдән.

Матур итеп дөньяда яшим дисәң,

Үрнәк ал кеше булган кешеләрдән.

* * *

Яз-җәй яме бетми ул көздән соң да,

Күңелдә дәрт сүнми ул йөздән соң да.

Без үлгәч тә дөнья бетми һич кенә дә,

Дәвам итә яшәү ул бездән соң да.

* * *

Бәхетең - ул күңел сөйгән эшеңдә -

Бу кадими сүзләр мәңге көчендә.

Көчендә ул, беләм, минем өчен дә,

Көчендә ул, ышан, синең өчен дә.

* * *

Тегендә дә, монда да язмыш йөртә,

Сулда да һәм уңда да нидер көтә.

Нинди юлдан уздың? Шуны белмичә,

Авырттырып йөрәкне гомер үтә.

* * *

Кайгыдан да, шатлыктан да елыйбыз,

Хак юлында үзебезне сыныйбыз.

Язмыш уттан алып суга салса да,

Ялгышып та чыкмый безнең тыныбыз.

* * *

Тәкъдир сызган юлны һәркем үтәчәк,

Билгесезлек мәхшәр көнне бетәчәк.

Шуңа соңга кала күрмим диепме,

Җан да беркөн тәнне ташлап китәчәк.

* * *

Ап-ак җанга кара, пычрак ябышмый,

Күңеле төз йөргән - юлын ялгышмый.

Сөйгән парлар - парлы аккошлармыни –

Ялгыз калганы гомергә сагышлы.

* * *

Җанны туңдырып булмый салкын белән,

Җанны яндырып булмый ялкын белән.

Җан үзенчә туңа белә, яна белә,

Яшәгәндә бер булып халкым белән.

* * *

Болындагы һәр чәчәк бал бирәдер,

Бал кортына бал җыю ял бирәдер.

Бал җыюдан туктаса, канат тузып,

Бал корты яшәми ул - җан бирәдер.

* * *

Өскә күтәр йөгеңне, җиргә чүкмә,

Максатыңнан беркайчан артка чикмә.

Булдыралмас эшләргә башың тыкма,

Белгәнеңне белмим дип артка чыкма.

* * *

Бүре сыман җилләр дә улый икән,

Дөньясына сыймыйча дулый икән.

Алсу таң һәм якты көн каршы алса,

Сөенечтән алар да елый икән.

* * *

Күк тулы, ди, бихисап кара тишек,

Фәннең шуңа күзләре бара төшеп.

Юкмы күңел күгендә шундый тишек,

Булса, шуның серләрен кара чишеп.

* * *

Күрәчәгем язылган маңгаема,

Ни язса да үпкәм юк Ходаема.

Хәл ителгән барсы дип, барыбер дә

Барасы килми бит җил уңаена.

* * *

Әллә ниләр кешене камап йөртә,

Ә җаныңны нәрсәдер талап йөртә.

Яши-яши дөньяда шуны белдем:

Күп чакта аяк түгел, тамак йөртә.

* * *

Уфтануым фәкать вакыт тарлыкка,

Гаҗәпләнмә бу дөньяга зар юкка.

Хата булмаганда җиргә килүем,

Гаебем юк, нигә мине ярлыкау?

* * *

Кеше булган кеше уйсыз торалмый,

Уйсыз кеше юлын уңга боралмый.

Юкны бушка аударудан ни файда-

Кибәк чәчеп, беркем бодай уралмый.

* * *

Туктамый эчкәнгә ни дияргә соң,

Аңа савапмы, гөнаһмы өяргә соң?

Тәңрем, Үзең бит, язып маңгаена,

Җиргә аны эчәргә җибәргәнсең...

* * *

Мин - мин дисәм, чынлап көчле булам мин,

Мең яхшылык кылыр төсле булам мин.

Бер шакшылык харап иткәч барсын да,

Үз-үземә шундый үчле булам мин.

* * *

Бу дөньяда кеше кунак микән соң,

Яшәү әллә үзе гөнаһ микән соң?

Абынмыйча сөйрисең дөнья йөген,

Масаймыйсың, кешем, тыйнак икән син.

* * *

Һәр яктан бернәрсә дә килми шартка

Сигезенче дистәсен ваткан картка.

Язмыш ул назлый белми, һаман-һаман

Әйтеп-нитеп тормыйча тибә артка.

* * *

Беркем белми алда ниләр көтәсен,

Дөнья - кыямы, тузанмы итәсен.

Гел яхшылык җирдә өмет итәсең,

Мәхшәр көннәр тиз узганны көтәсең.

* * *

Үз сыртыңа йөкне ныграк өя бел,

Кайгыда да мин бәхетле дия бел.

Кем булырсың анда белмим, ә монда

Кеше булган кеше өчен көя бел.

* * *

Хәсрәт әҗәл түгел бит ул - яшь койма,

Җәллад түгел, түмәренә баш куйма.

Хәсрәт арты шатлык ерак йөрмидер,

Арасына өелмәгән таш койма.

* * *

Еллар уза көннәр көнгә ялганып,

Гомер алда диеп йөрмә алданып.

Яшьтән эшкә өйрәнмәсәң, картайгач,

Эшең шатлык бирмәс, әйтәм алдан ук.

* * *

Мәңге яшәү язмаган беркемгә дә,

Сузып булмый гомерне бер көнгә дә.

Тарлыкларга сыялмаган кешеләр

Йөри бирә, сыялмый иркенгә дә.

* * *

Җаным беркөн очып китәр галәмгә,

Сылтау ясамас төгәнгә-фәләнгә.

Андый мизгел килер әле ашыгып,

Шигырь языйм дип тотынгач каләмгә.

* * *

Шылт итсә дә, куркак эт кереп кача,

Үзгә, ятка карамый, өреп кача.

Белми ул өй сакларга куелганын –

Саксыз өйне караклар кереп баса.

* * *

Яшьлек узып киткәч кенә эч яна,

Игътибарны бирмәгәнбез һич аңа.

Картлык килер дип берәү дә уйламый,

Мәңге япь-яшь торыр кебек ич аңа.

* * *

Яшь чакта ни теләргә дә белмисең,

Сиксән-туксанга җитәргә телисең.

Уйламыйсың шундый яшькә җиткәннәр

Ник картлыкны хурлап, сүгеп сөйли соң?

* * *

Картлыгыңа китерә яшьлек эзе.

Китә яшьлек, сау бул, дип дәшми сүзен.

Хәлен аңлый тик үзе тарган кеше –

Сөйли фәкать халәтен яшьле күзе.

* * *

Чир-чир инде, хафага салып үтә,

Дару эзләп аяклар талып бетә.

Сузылса да, яшьлек чире бер бетә,

Картлык чире дөньядан алып китә.

Сарман.

Следите за самым важным и интересным в Telegram-каналеТатмедиа

## Нет комментариев
Дамир Гарифуллин: Орчык кебек бөтерелгән дөньяда Борчак чаклы түмгәкләр абындыра...