
# Сания Әхмәтҗанова: «Алмашыну»

(ШИГЫРЬ)

*(Уены-чыны бергә)*


«Барып кайтыйк... бергә», – диде,

«Кая?» – дип тә сорамадым.

Үз картым бит, ышанычлы,

Кешенекен урламадым.

Атна-ун көн җитәр диеп,

Карарын ук әйтеп салды.

Гомер иткән, ияләшкән...

Миңа «әйе» сүзе калды.

«Артык кием алма», – диде,

Кат-кат итеп өскә кидем:

Йөкне бит ул күтәрәсе,

Җиңелрәк булсын дидем.

Барганчы – гел ул дигәнчә,

Йөрдем һаман биеп кенә.

«Ярар, иркәм, ярар, җаным!

Шулай-шулай!» – диеп кенә.

Барып җиткәч, «алмашынды» –

Үзгәрде дә куйды картым:

Көйләп кенә йөртә мине,

Китереп бар җаен-шартын.

«Ял ит, карчык», – диеп тора,

Ишек ачып, алдан кертә.

Яңа өйләнешкән кебек

Билдән кочып кына йөртә.

Җәннәт дисәң, җәннәт менә...

Рәхмәт инде, йөрәк маем!

Ялы – ун көн, балы – еллык,

Татып калыйк «ширбәт ае»н!

Следите за самым важным и интересным в Telegram-каналеТатмедиа

## Нет комментариев
Сания Әхмәтҗанова: «Алмашыну»