
# Лилия ФӘТТӘХОВА: Бата-калка йөзеп барган чакта Дәрьяларның ярсу агымында…

* * * Гел шулай булган ла... Ахмаклар, наданнар, Җаннарын карага манганнар Үз сүзен күтәргән әләм дип.

Галимен хурлаган,

Залимен зурлаган,

Җан кыеп, таң көткән,

Үткәнен шәмдәлдә эреткән

Кем дисәң, –

Аһ-зарлар базары –

Гавам бит...

Аңлармы ул сине?

Гамеңне, борчуың?

Ул, көнем, дип яши,

Син – телем...

Кемнәрне ни белән

Сыныйдыр Раббыбыз,

Белмибез,

Ә гомер сүтелә...

Гел шулай булган ла –

Ак- кара...ак- кара...

Мең төсле дөньяны чикләгән

Уйларның очына

Ахрысы, берәү дә,

Һаман да берәү дә җитмәгән.

Йә акыл, йә гомер чикләнгән...


* * *

*«Татарская литература шатается, как верблюд в степи...»
А.Хәлим*

Кояш – Ак Ут Күктә...

Ул җаныңны синең-

бөтен барлыгыңны

куырып ала,

өтә...

Синең Кояш түгел шул ул.

Аларныкы...

бүтән.

Синең Кояш

Күңел багыңдагы

бозлы гөлең эр(е)тә...

Синең Кояш – үле түгел.

Тере!

Ул терелтә!

Ә бу Кояш-

Чүл кояшы...

(Даланы чүл иткән!)

Мескеннеке миссиясе:

Гөлдән – чүпкә...

Түзсә – түзә моңа бары

дөя генә.

Әл(е) дә бара әле алга,

Сабырлыгын төягән дә

төягенә...


**Ашыкма!**

Җыен әтрәк-әләм уйлар

Әсир итсә капыл гына,

Кабаланма, каударланма:

Калкан – салкын акыл гына.


* * *

Параллель дөньялар монда ул...

Бу Җирдә...

Күренә йөзләре, эзләре.

Бер-берсен аңламас җаннарның

Уйлары параллель...

Сүзләре...

Эшләре параллель бара гел.

Тәннәрне янәшә күргәндә,

Бергәләр икән, дип алданма,

Бергәлек- бары тик рәшә, бел!

Баскычлы дөньяда

басмалар арасын

Гасырлар буена барасы...

Бәлагә тарасы...

Ярасын аласы... булса да,

Чигенмә, кеше бул!

Астагы басмага кара да,

Кулың суз... –

Өстәге басмага күчәргә ишек ул...


* * *

Каһкаһәләп көлә-көлә

Учак яга Иблис.

Һәрбер коткы – очкын монда,

Очкыннары – әрсез...

Ялмап ала ышанычны,

Көлгә кала өмет.

И сөенә булыр Иблис,

Өметсезне күреп.

Дөрли учак, кыза таба-

Кыза бара табан.

Кызган табада биетә

Иблис азган заман.

Татар рухы тере әле-

Исән чыгар уттан.

Шул хакыйкать көч биргәнме,

Кырмыскалар* купкан.

Иблис яккан уттан күчкән

Йөрәкләргә ялкын.

Ялкынланып даулар чаклар

Яралтучы хакын.


**Ибраһим пәйгамбәрне утка салгач, бер кырмыска утка су ташый. «Сүндерә алырмын, дип уйлыйсыңмы?», дип сораучыларга ул: «Бәлки, сүндерә алмам, ләкин Аллаһ каршына баргач, «Әй Раббым, мин тырыштым бит», дия алырмын, ди.*

* * *

Бата-калка йөзеп барган чакта

Дәрьяларның ярсу агымында,

Тотынырга салам булса да тап –

Маяк булып өмет калсын җанда.

Тынмас давыл булмас... Давыл соңра,

Күкләр серен ныграк аңларбыз без.

Кан хәтере исәннәрне барлар-

Яраларны тагын ямарбыз без...

Тотынырга салам булса да тап!

Тәкъдир көче –дәрья көче түгел.

Соңгы Сүзне җирдәгеләр әйтмәс-

Саламыңа ябыш, үҗәт күңел.


**Җир көй эзли...**

* Күчәреннән ычкынганчы
Җир көй эзли...
Ф.Сафин*

Җир көй эзли...

Ә көй күптән монда –

Җанда, аңда, моңда...

Тик...

Ул көй хәзер

Җирнең дәверләрен

Кичә-кичә ничә төргә күчкән...

Көчсезләнгән...

Көйсезләнгән хәтта.

Үз-үзеннән бизгән...

Ул да эзли чыккан бугай үзен.

Көйдә хәзер мең ялганга

Ялганалган аһәңсезлек йөзе...

Галәмнәрнең көен ота алган

Шагыйрь җаны түзем-

Үз көенә кайтыр Җирне эзли...

(Хакны эзләү ләзем).

* * *

Тәрәзәдән карыймын да...

Үз уемны күрәм.

Ул уй миңа төсмени соң? –

Боек, моңсу, сүрән...

Ул уй бүген хуҗа миңа,

Ул уй бүген – түрә!

Ул уй бүген акылымны

Чабатадай үрә...

Тышта нидер?.. Тәрәзәне

Каплап алган уем.

«Кара квадрат» тиңдәше ул-

Аркылысы- буе...

...Тәрәзәдән карыймын да –

Яп-ят дөнья күрәм...

Яп-яктысы кайда соң, ә?! –

Бар иде бит...Беләм!

...Күңелемнең иң түренә

Куйдым каб(ы)зып бер шәм.

Кап-караңгы булмас әле-

Шәмдә дә ямь ...күрсәң...


* * *

Әллә ничек кенә әле шунда.

Бүген күңел

кызсыз туй сыман...

Уй-кияүнең урыны түрдә дә соң...

Буш урын бар...

Качкын хисләр көен

юксынган.

Куш урынга исәпләнгән бәхет! –

Җан

тик шул канунга буйсына.

Буш урын шул –

Көнгә пәрдә элгән

Күз карасындагы

җөй сыман...

**Күнеккәнбез**

Күнегергә күнеккәнбез.

Нихәл итик күнекми?!-

Кеше көенә биесәң,

Уй гамәлгә берекми.

**Кемдә – ничек**

Горурлыктан бәреп чыккан

мактану бар:

Эш күрсәткән ирнең тыйнак мактануы.

Туры юлдан язганнарда мактану бар-

Кара йөзнең битлек киеп аклануы.


* * *

Килде заман:

Илне «саклаучы» күп,

Яклаучылар сирәк.

Ил нигезе төптән җимерелә –

Терәүләнгән терәк...

Усал җилләр бәгырьләргә үтә.

Ышык куыш кайда?

Ашык-пошык яшәп ятыш әле –

Алны уйламый да.

Кесәләрдән чыга алмый тора

Йомарланган йодрык.

Сүзләр дә күп.

Шундый гайрәтлеләр!

Гаярь ирләре юк...

Кайнар башлар җитәрлек тә үзе...

Кыйнашудан узмый.

Ә хыялда – төрки каһанлыклар –

Кан хәтере тузмый.

Яклаучыларны да саклыйсы бар,

Рәтләр сирәгәйгән.

Йа Ходаем, үксез илең какма,

Көч-дәрт кирәк әле!

Яшиселәр килә «Ватаным!» дип,

Горур башны чөеп.

Җир-көнемнең күзенә туры карап,

«Безнең ил бу!» диеп.



Следите за самым важным и интересным в Telegram-каналеТатмедиа

## Нет комментариев
Лилия ФӘТТӘХОВА: Бата-калка йөзеп барган чакта Дәрьяларның ярсу агымында…