
# Мөхәммәт Мирза: Адәм баласы (цикл)

Тапканы – таланган, Хәрәмнән – капканы. Адәм баласының Аерып аямый Яуга чапканы...

* * *

Теләге – үргәчә,

Карашы – тезендә...

Адәм баласының

Бәдәне, бөрешеп,

Карыша көзендә.

* * *

...Карама чанага,

Каен тәртәсенә...

Адәм баласының

Атлы ил-көнендә

Кирәк һәммәсе дә...

* * *

Каенлы – кайгырмас,

Тимерле – тилмермәс.

Адәм баласының

Кулы эш белгәне

Ач тормас, ким йөрмәс...

* * *

Йомшагын корт ашар,

Катысын кыш ярыр...

Адәм баласы

Шуларны күреп тә

Җирдә яраклашыр...

* * *

Санаулы тиз үтә.

Үлчәнгән тиз бетә...

Адәм баласын тик

Гомере буе бетмәс,

Төкәнмәс эш көтә.

* * *

Азы җитәр, хәтта

Җитми калыр күбе...

Адәм баласының

Аеруы кирәк

Орлыгыннан чүбен...

* * *

Эш кушсаң, коелыр

Укасы, серкәсе...

Адәм баласының

Итәгеннән төшмәс

Әнкәсе иркәсе...

* * *

Ташны оргач ташка,

Чәчрәп чыккан очкын...

Адәм баласының

Шул мәлдән кулында

Утлы уенчыгы...

* * *

Йорт-курасы таштан,

Шыплап тулган малы...

Адәм баласының

Бәхете чиктән ашкан, –

Сынау тоткан мәле...

* * *

Тукталып тын ала,

Атлап китә тагын...

Адәм баласының,

Ниһаять, таныйлар

Тузып картайганын…

* * *

Шәмдәй төз сынына

Туймыйлар сокланып...

Адәм баласының

Иңендә фәрештә:

Куйды нидер язып...

* * *

Шартлар чиккә җитеп,

Тәгәрәп көлгәне:

Адәм баласының

Бер хилафсыз үткән

Бәхетле көннәре...

* * *

Исеме – тугач ук,

Дан, шөһрәт – танылгач...

Адәм баласы, шәт,

Исем-шөһрәт алды,

Күп йөреп ялынгач...

* * *

Ат солтаны – юрга, –

Адаштырмас юлда.

Адәм баласының

Юлдан язганнары

Атсыз булуында...

* * *

Кунак сорар – табар,

Таңнан торып чабар...

Адәм баласына

Бабасыннан калган

Изге гадәт йогар...

* * *

Күршесендә күрер,

Уятып ниятен:

Адәм баласын ул

Җир читенә илтер,

Таптырып төятер.

* * *

Үткәреп мактаган, –

Мул салган зыянын.

Адәм баласы гел

Оныта башлаган

Нәфесен тыярын...

* * *

Сурәткә баткан тән –

Кем кайда, ни күргән?

Адәм баласының

Тәнгә талымсызы

Соңлап бик үкенгән.

* * *

Танымый үттеме? –

Тормагыз шаккатып.

Адәм баласының

Мантыган мәле бу,

Бәрәңгесен сатып.

* * *

Тышыннан танырлар

Чүлмәген, капкачын...

Адәм баласының

Җил-давыл кыймшатмас

Коймасын, капкасын.

* * *

Тирмәсе – киездән,

Ятагы – чыптадан...

Адәм баласы шул

Җәйләү-кышлавыннан

Ун гасыр чыкмаган.

* * *

Атын җуйган мәлдән,

Күрсәтмәс димәссең:

Адәм баласының

Ирдәүкәләр тотар

Ил-йорт дилбегәсен...

* * *

Матриархат чиккән:

– Кайтырмын, – дип янап.

Адәм баласының

Черкигә «чер» иткән

Ир дигәне яман...

* * *

Таш чокып искәрткән

Гасырлар катыннан:

Адәм баласының

Батырының әҗәле... –

Бер уйнаш хатыннан.

* * *

Тәхетле чагында

Җае – ясагыннан...

Адәм баласының

Кысылып чыгуы –

Урынбасарыннан...

* * *

– Күтәр, – дияр, – асар;

– Төшер, – дияр, – басар...

Адәм баласының

Тәхетлесенең колы –

Кансыз урынбасар...

* * *

Тапканы – таланган,

Хәрәмнән – капканы.

Адәм баласының

Аерып аямый

Яуга чапканы...

* * *

Коллыкка төшереп,

Качырганнар котын...

Адәм баласының

Кайчан күтәрелер

Кыйммәтләнгән поты...

* * *

Дөньялык – тоташтан

Могҗизалар кыры...

Адәм баласының

Бар рәхәтен татыр

Өлгере, тапкыры.

* * *

Барда – бергә, юкта –

Торыр югалып та.

Адәм баласының

Бердәм бөтенлеге –

Хак иманы ныкта!

* * *

– Кемгә кулай ил бу?

– Кем терәге – имән?

Адәм баласының

Тик әшнәлесенә

Хак өлеше тигән!

* * *

Арттан сүтеп алып,

Алга куя салып.

Адәм баласының

Алгарышына Күк

Тора хәйран калып...

* * *

Көзенә керүдә –

Тезенә өрүдә...

Адәм баласына

Киез итегенә

Ияреп йөрүдә...

* * *

Җилдә корган җилкән:

Диңгез, дәрья кичкән...

Адәм баласына

Ерак бабасыннан

Яраклашу күчкән.

* * *

Төрен бүлгән төргә,

Аерып башын башка.

Адәм баласына

Хас күнеп килешү

Хәтта ят карашка.

* * *

Аклы-кара төсне

Төссезлек диләр ник?

Адәм баласының

Җирдәге гомере

Көн-төннән тора бит.

* * *

Сәгать теле чаба,

Саный-саный, уңга.

Адәм баласының

Гомеркәе ага

Капма-каршы юлда.

* * *

Кемнеңдер салганын

Табып, өс ябынган

Адәм баласына

Кулдан-кулга күчеп

Йөрер яр ягылган...

* * *

Бурыч баткагына

Күрәләтә кергән

Адәм баласының

Калган гомере торыр

Гел йокысыз төннән...

* * *

Ялкыны – яндыра,

Күмере – кыздыра...

Адәм баласы үз

Гомерен учагы

Янында уздыра...

* * *

Галәмдә барысы

Кирегә әйләнә...

Адәм баласына

Алтыда – алтмышта

Күрере шәйләнә...

* * *

Өсте – өстәгегә,

Әйрәне – сатыла.

Адәм баласының

«Сөт кала – Ватан юк»

Дигәне ач тора.

* * *

Яланөс. Яланбаш –

Ялангач иркендә...

Адәм баласының

Кайнар йөрәклесе

Бик кирәк ил-көндә...

* * *

Таянганы – таяк,

Туктап калган арып...

Адәм баласы, үз

Үткәненә карап,

Китәр юлын табып...

* * *

Көлке куа килә,

Куып, ега сугып.

Адәм баласының

«Тоттырмыйм» дигәне –

Кабартылган куык.

* * *

Эт өреп торганда

Бүре кереп кырган.

Адәм баласының

Каравылдагысы

Бикләнеп утырган.

* * *

Түренә дә үтәр,

Тупсада да көтәр...

Адәм баласының

Соранып килгәне

Бер әҗерсез китәр.

* * *

Ниятенә кергән –

Морадына җиткән.

Адәм баласының

Үҗәт тәвәккәле

Арысланны җиккән.

* * *

Бер чумып чыкканнан

«Чукынды» димәсләр.

...Адәм баласының,

Иманын имгәткәч,

Малына тимәсләр.

* * *

Биш бармак – биш балдак, –

Күзне камаштыра.

Адәм баласын шул

Көяз купшылыгы

Хатыншалаштыра...

* * *

Кем ни язмас – кемнең

Каләме кулында.

Адәм баласы – Мин,

Язган-сызганнарым

Тик үзем турында.


Следите за самым важным и интересным в Telegram-каналеТатмедиа

## Нет комментариев
Мөхәммәт Мирза: Адәм баласы (цикл)