
Галимҗан Гыйльманов шигыре

Кошларга да кайчак язмыш кирәк,

Кешенең дә була канаты.

Язмышкаем кошлар белән киткән,

Йөрим җанкаемны канатып...

Кошлар яши алмый пар канатсыз,

Язмышыннан башка – кеше дә!

Эссе челләләрдә ут йота ул,

Салкын яңгырларда күшегә...

Кош та түгел, кеше дә түгел мин. –

Шул халәткә, ахры, күнегәм.

Җир белән Күк арасында яшим,

Гүя шәүлә, гүя күләгә...

Кошлар кебек, канат кагыйм дисәм,

Язмыш чабуымнан тарткалый.

Язмышыма ияреп китәм дисәм,

Җан канатка ярыла урталай...

Ә шулай да, Җирдән күтәрелеп,

Бик еш кына канат кагынам.

Әмма шундук язмышыма тигән

Газиз Җиркәемне сагынам!

Йә Җирдә, йә Күктә каршы алам

Бәхет юрап аткан таңымны,

Шундый язмыш: көн дә бер мәртәбә

Пар канатка теләм җанымны!.

## Нет комментариев
Яшәү халәте...