
# Равил ФӘЙЗУЛЛИН: Төрле еллардан...

Язсам гына яшәвемне раслыйм.

**4 августта Татарстанның халык шагыйре, Г.Тукай исемендәге дәүләт бүләге иясе Равил Фәйзуллинга 80 яшь тулды. Без каләмдәшебезне олы гомер бәйрәме белән ихластан котлыйбыз, аңа тазалык-саулык һәм яңадан-яңа иҗат куанычлары теләп калабыз.**

**ҖИЛ – ВАКЫТ УЛ...**

Җилләр шатлык алып киләләр.

Җилләр картлык алып киләләр.

Җилләр диннәр алып киләләр.

Җилләр чирләр алып киләләр...

Җилләр алар шундый: теләсәләр –

әллә ниләр алып киләләр!

Җил – Вакыт ул, белми тынычлык!

Җил тамырын кисәр кылыч юк!


* * *

Ни бар канда, ни бар җанда

ачтым салдым. Ышандым.

Сөенечләрдән-көенечләрдән,

ичмасам, бер бушаныйм!

Ә чынлыкта авырайдым,

Уй-исәп барыбер басты:

Ни колакка ирешәсен

төгәл белми, сер ачтым...


* * *

* А. Хәлимгә*

«Бу юлларны сагынырбыз әле!

Тик кайтылмас бүтән менә...»

Әйе, сагынырбыз. Вакыт – Алла.

Ә без бары кеше генә...

Ә шулай да без – без булырбыз гел!

Дәрте калыр, дәрман бетсә дә!

Изүләрне чишеп юл чыгарбыз,

Иллдә зарыгып безне көтсәләр...


* * *

Эшең юк, язган чакта мин

үксимме, әллә көләм.

Ничек язганымны бары

бер үзем генә беләм!

Япа-ялгыз мин. Бу ялгыз чак –

иң бөек хөрриятем.

Вөҗданым белән сөйләшәм, –

шул минем шигъриятем.


* * *

Курыкма, биек оч, Кошым!

Күк чикне беләмени!

Көл, күңел! Дөнья моңы

бер безгә генәмени!

Оч, оч, Кошкай, кис җилләрне!

Шаш, Рухым, – дуласын җан!

...Егылсак – белгән-күргәннәр

яхшыга юрасыннар.


* * *

Бәхетлеләр – ачык, киң күңелле,

риясыз, саксыз, ваемсыз.

Ә бәхетсез күп чак көчле көнче

һәм юкка да үче аяусыз...

Бәхетлеләр оныта, кичерәләр,

хөсетлелек нигә аларга?

Барсын күреп торган, һәрчак аек

бәхетсездән саклан дөньяда!


* * *

Гомерләре җыр булалган

Кешеләр – иң бәхетлеләр!

Язсам гына яшәвемне раслыйм.

Юньле эшем – йөзем аклыгы.

Язсам гына – Җирнең улы булам,

сөелүгә-назга хаклымын.

Язсам гына – бәхтем тулы, бөтен.

Язу эше – намус, кан эше.

Язсам гына – илгә, кешеләргә

файда итсәм генә мин кеше.


* * *

*Н. Исәнбәткә*

Яу-дауларны күргәннәр күп,

Көрәш-шауда җиңгәннәр күп,

Вакыт-яу – иң-иң яманы!

Җиңүчеләр сирәк аны!

Вакыт белән хезмәте тау

ирләр генә алыша ала.

Заман, иелеп, җиңүченең

шанлы исемен алып кала.


* * *

Кыз сынын ясады бер оста,

Ә кыз эчтән көлде, масайды.

«Җан өрсәң дә, оста, син ташка,

таш таш инде, тере мин – башка!»

...Акты гомер. Оста күптән юк...

Ә таш сын шул – көләч, яшь һаман!

Бөкре карчык килгән янына:

яшьлегенә – сынга яшь тама...


* * *

Яхшылыкның, диләр, әҗере күп.

Ә шулай да –

кайгылыга кушылып елый алмыйм.

«Бу да жәлли», – диеп рәнҗер күк.

Юк, үземне куймыйм яхшыга...

Ә шулай да...

бәхетлегә тыныч карый алмыйм –

сөенечтән, ахры, яшь чыга.


* * *

Синең өчен җан атмасам,

саргаймас, көймәс идем.

Бүтәннәрдә булса күңлем,

«бәгырем!» димәс идем.

Чарам булса, горур йөрткән

башымны имәс идем.

...Бергә булсак, сине, бәлки,

бу кадәр сөймәс идем.


* * *

Могҗизага яшьрәк чакта ышан,

гөл асылын җәен өз икән.

Язгы эзләр белән килгән идем, –

сезнең урамда да көз икән...

Бер вакыты җиткәч кай җирдә дә

пәрәвез җепләрен җил өзә.

Әй авыр, кайтмаска киткәнгә –

«Озак йөрмә, тиз кайт!» – дип кул изәү...


**НӘСИХӘТ**

Бушка алма берни бу дөньяда.

Җиңел килгән рәхәтлектән саклан.

Язмыш дигәннәре костырыр бер, –

ә косканың булыр чат кан!

Юләр булсаң гына шатлан –

җиңел килде, диеп, бу мал,

бу мәхәббәт, бу дан...

Җиңел үлереңә генә шатлан.

**НИ МӘГЪНӘ?**

Ни мәгънә шәп киемнән –

аны кем дә күрмәсә?

Ни мәгънә сау тәнеңнән –

кем дә кадерен белмәсә?

Ни мәгънә тау менүдән –

кем дә сәламләмәсә?

Ни мәгънә эч сереңнән –

аны кем дә белмәсә?


**ТУГАННАРГА**

Бергә чакта үскән идек

тал тамырлары кебек!

Безне бергә кайчак кайгы гына

җыя хәзер Туган нигезгә...

Без төрлебез төрле тарафларда

мәшәкатьле Тормыш-диңгездә.

Шатлыкларның, хәтта бәйрәмнәрнең

көче җитми очраштырырга.

...Ә бит беркөн беребез ким булып,

туры килер басып торырга!..


* * *

Усал дисәләр дисеннәр,

тик мескен димәсеннәр!

Үземә тисә тисеннәр,

ярыма тимәсеннәр!

Башымны төйсә төйсеннәр,

ярама тимәсеннәр!

Даныма тисә тисеннәр,

балама тимәсеннәр!


* * *

Гомер бакый Яхшы белән Яман

якалашкан, канда буталган...

Тарих – сәер: хәтерендә рәттән –

изге җан да, зина кылган да.

Алып бабай өйгән курганнар да,

Герострат яккан храм да,

Клеопатра хатын патшаның

күкрәген чаккан елан да.


* * *

Кеше гомеренә караганда –

суга ятып тибрәнүче

күләгәләр күпкә ныграк!

Иртән төшкән чык сәгате озынрак!

Чишмәләрнең моңы мулрак!

Бу күкләр астында

мәңгелек иң ныгы –

Кешеләр хәтерен сеңдергән туфрак...


**ЯЛГАН**

I

Һәр әйтелгән ялган сүздән

мөгез чыкса маңгайга!

Кыяк үләннән күбрәк

мөгез булыр дөньяда!

Әле дә чыкмый. Юкса бездән

сабыйлар качар иде...

Олылар бер-берсен күреп,

акылдан шашар иде!

II

Һәр ялганнан җан көчләнә.

Күз нуры тоныклана.

Ялганчының, бер көн килеп,

баскан туфрагы яна!

Ә туфракка нәрсә ялган –

Табигать ул яңара!

Һәр ялганнан иң әүвәле

Ил аңы томалана...

**ТУГАН ӨЙДӘ КҮРГӘН ТӨШ**

Шундый матур төш!

Бөтен җир гел –

чәчәк тә гөл!

Чишмә дә инеш!

Һәм шунда...

мин имеш!

...Айны урак итеп гөл кистем.

Чүмеч йолдыз белән су эчтем!


**ТУКТАРМЫ?**

Җил – исүеннән туктармы,

җилкән корганга карап?

Чирәм – үсүдән туктармы,

очын кырганга карап?

Су – хәрәкәттән туктармы,

буып куйганга карап?

Адәм – көрәштән туктармы,

иреген тыйганга карап?..


**ТАУ – ШУЛ УК ҖИР...**

Тау – шул ук җир. Тик аңарга

башны чөеп карар җир.

Тау – шул ук җир. Туарга да,

күмелергә дә ярар җир.

Тау – шул ук җир. Тик һәркемнең

табанына ятмас җир.

Тау – шул ук җир. Биеклекне

бер югалтсаң, тапмас җир.


* * *

*Шигырьнең кирәклеге турында кайчак кирәкмәгән бәхәсләр дә булгалый.*

«Шигырьне укымыйлар...» дип

«сөенү» җиңелрәк.

Бездә әдәбият әнкәсе

гомердән Шигърият!

Әнкәләрне санламаучы

сантыйлар да җитәрлек.

Бездә шигырь – аңлаганга –

башың Себер китәрлек!


**ШАГЫЙРЬ БУЛСАҢ...**

Нечкә җанлы, чын иманлы

булып тууың кирәк.

Шатлык-кайгыңны аңларлык

җирлек булуы кирәк.

Шагыйрь булсаң, дөнья өчен

давың, януың кирәк.

Януыңны күп халыклар

күмәк тануы кирәк.


Следите за самым важным и интересным в Telegram-каналеТатмедиа

## Нет комментариев
Равил ФӘЙЗУЛЛИН: Төрле еллардан...